cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Magnitudo
In geometria
Naturaliter, ad spatium plenum capacitatemque exponendam, sensu magnitudinis trium dimensionum geometricae, in re technica aetatis Newtoni, vocabulo magnitudine uti solebant. Sed in re technica aetatis Iacobi Berzelii et postea, ad duos sensus separandos vocabulo area ac volumine malebant hoc sensu—longitudine, altitudine, et altitudine coniunctim—uti.
Saint-Julien-d'Eymet
Saint-Julien-d'Eymet  est commune Francicum 108 incolarum (anno 2012) praefecturae Duranii in regione Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Magnitudo
In aliis partibus mathematicae
In mathematica hodierna, magnitudo solet significare: longitudinem, valorem numeri vectorisque absolutum, et logarithmum ad basim decem, quod utile est respectu scalis logarithmicis in physica, geologia, et mathematica.
Iacobus Parsons
Iacobus Iosephus Parsons (vulgo James Joseph Parsons; natus 24 Martii 1973 Hustoniae) actor est, notissimus agenti Sheldon Cooper in comoedia rerum status The Big Bang Theory, cum exsecutione sua saepe verba alicuius referitur ut causa significans ad programmatis prosperus successus.
Magnitudo
In geologia
In re technica geologica, novos vocabulorum sensus definierunt ut altitudo distantiam supra maris superficiem significaret, latitudo angulum respectu Telluris aequatori, et longitudo angulum respectu{{dubsig|| lineae Tellurem per Grenovicum secante. Respectu scalae logarithmicae, magnitudine utuntur ad vehementia terrae motuum (scala Richteriana) exponenda.
Indira Gandhi
Indira Priyadarśini Gāndhi (Devanāgarī: इंदिरा प्रियदर्शिनी गांधी ; nata in Allahabad die 19 Novembris 1917; necata Dellii Novi die 31 Octobris 1984), alumna Collegii de Somerville apud Oxonienses, politicorum periti Jawaharlal Nehru filia, fuit ipsa bis ab anno 1966 usque ad annum 1977 et ab anno 1980 usque ad mortem Indiae Ministrorum Praeses.
Magnitudo
In astronomia
In re technica astronomica, magnitudo significat mensuram quandam intensitatis luminis stellarium. Longitudo, latitudo, et altitudo quoque habent significationes praecipuas respectu systemate coordinatium caelestium.
Indira Gandhi
Nationalizationem argentariarum, reformationem agriculturae et conatum pro allevatione paupertatis fecit.
Amphoratum ponderis mortui
Amphoratum ponderis mortui velut capacitas oneris vectabilis in navi tonnis expressa definitur, scilicet differentia inter ectopisma D (seu loco mota aquae massam cum pleno onere) et ectopisma vacui Dv (seu ipsam navis massam) inter exoneratam navem et oneratam navem usque ad lineam oneris levis.
Repraesentat igitur maximum pondus totius oneris mobilis tonnis quod navis securis condicionibus et cum pleno onere vehere potest, nihilo excluso, velut fomite, aqua, cibo, sarcinis, viatoribus, axungia, dotationibus consumptionibus, pondere mortuo, partibus subsidiariis, variis mercibus, etc...
Amphoratum ponderis mortui cum amphorato grosso aut cum amphorato integro, quod ceterum unitates mensurae voluminis sunt, non confundendum est.
Perlum
Perlum   (Italiane: Perlo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Perlenses appellantur.
Mogues
Mogues  est commune Francicum 151 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Rabia Kazan
Anno 2007 Tahran Melekleri (Angeli Teherani) scripsit, de foeminarum mala condicione in Irania.
Anno 2008 politico Hyacintho Licursi nupsit et anno 2012 velum tiravit et voluntaria in WFUNA (World Federation of United Nations Associations) adfuit.
Lugagnac
Lugagnac est commune Francicum 120 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
8406 Iwaokusano
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8406 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Matthaeus Festing
Matthaeus, praenominibus plenis Robert Matthew Festing (natus die 30 Novembris 1949; die 12 Novembris 2021 mortuus) fuit magnus magister ordinis Melitensis.
Eleutherius Pagliano
Eleutherius Pagliano (Casali natus die 2 Maii 1826; Mediolani die 5 Ianuarii 1903 mortuus) fuit pictor Italicus.
Matthaeus Festing
Iussu papae Francisci die 24 Ianuarii 2017 dimissionem suam sub oculis papae rescripsit, cardinale Raimundo Burke ordinis patrono tenacissime dissuadente. Quae dimissio die 28 eiusdem mensis rite in conclavi ordinis Melitensis acta est, Ludovico Hoffmann von Rumerstein locum ad interim tenente, Alberto de Boeselager ab officio cancellarii nuper deiecto iussu eiusdem conclavis restituto. Melitae in insula denuo habitavit: ibi anno 2021 mortuus est.
1720 Niels
1720 , olim designationibus 1935 CQ, 1940 WH, 1951 AL, 1953 VO1, 1959 RA, et 1963 WE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1720 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Elias Dalla Costa
Elias Dalla Costa (natus in Villa Verla prope Vicetiam die 14 Maii 1872; Florentiae mortuus die 22 Decembris 1961) fuit cardinalis Italicus et ab anno 1931 usque ad annum 1961 archiepiscopus Florentiae.
Hermenegildus Florit
Hermenegildus Florit (natus Faganniae in provincia Utinensi die 5 Iulii 1901; Florentiae mortuus die 8 Decembris 1985) fuit cardinalis Italicus et ab anno 1962 usque ad annum 1977 archiepiscopus Florentiae. Partem habuit in Concilio Vaticano Secundo et in duobus conclavibus anni 1978.
Loupiac (Oltis)
Loupiac est commune Francicum 258 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Baralle
Baralle est commune Francicum 485 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Pusillianum
Pusillianum  (alia nomina: Pucillianum, Pusianum) (Italiane: Pusiano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 340 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Pusillianenses appellantur.
Saint-Julien-de-Lampon
Saint-Julien-de-Lampon  est commune Francicum 625 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
144 Vibilia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 144 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Soulangis
Soulangis est commune Francicum 471 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Limon
Limon (-is f.) (a nomine Arabico لیمون līmūn / laimūn, a Persico لیمون līmūn) sive nomine botanico Citrus × limon est hybrida inter species in genere cui nomen est Citrus. Binomen Citrus limon statuit anno 1768 Nicolaus Laurentius Burmannus post Linnaeum, qui nomen subspeciale Citrus medica β Limon anno 1753 elegerat, Casparum Bauhinum secutus.
Fructus huius arboris, fere ovatus, corio crasso fulvoque, saepe in arte coquinaria adhibetur. Sucus eius est suaveolens et acidus, propter acidum citricum, et ad varia condimenta dulcia salsaque additur. Potio ex suco limonis, aqua, saccharoque facta limonata appellatur. Caro et corium quoque in epulis aliquando adhibentur.
Descriptiones botanicae
Bauhinus enim in capitulo de arbore cui nomen "Malus citria" (i.e. Citrus medica) dedit, sic arborem nostram sub nomine "Malus limonia acida" cum nominibus anterioribus enumeravit: Post Bauhinum et Linnaeum Burmannus filius limonem sicut speciem separatam sic enumerat, auctoritatibus citatis:
De origine et historia
Species generis Citri spontaneae crescunt per regionem satis magnam Australasiaticam, occidentem versus ab India orientali incipientes, orientem versus ad Sericam et Iaponiam necnon Philippinas insulas, meridiem versus usque in Novam Guineam Australiamque. Inter species huius generis hybridae facillime et crebrissime gignuntur, quorum nonnulli fructús hominibus perutiles et valde gratos producunt. Iam Linnaeus limonem subspeciem esse Citri medicae (mali Medici antiquorum) censuit, quae species fructus colore flavo magnos, rugosos et aromaticos sed aegre esculentos profert. Paulo post eum Burmannus filius limonem in speciem erexit, sed apud botanicos recentiores satis constat hanc arborem neque singulam speciem esse neque subspeciem simplicem. Est enim hybrida C. medicae cum Citro × aurantio (aurantio Latinistarum recentiorum), quae ipse iam hybrida est inter C. maximam (pompelmos vernacularem) et C. reticulatam (vel tangerinam).
C. maxima fortasse ex Asia austro-orientali orta est, sed C. reticulata ut videtur e Serica orientali et fortasse Iaponia australi. Verisimile est igitur hybridam inter eas, q.e. C. × aurantium, in hortis Sinarum meridianorum genitum esse. Sed species C. medica Assamiae regionis in India boreo-orientali et fortasse Birmaniae indigena est. In aliqua Indiae regione, ab litoribus oceani Indici haud longe distans, hybrida C. × limon primum productus est. Vavilov sub frugibus ex India oriundis ordinavit (sed dubitanter).
C. medica, omnium specierum huius generis prima, in Asiam occidentalem temporibus classicis transmissa est ad Mediam, unde Theophrastus saec. IV a.C.n. exeunte de hac arbore curiose refert, et mox ad litora Mediterranei, ubi Iudaei in usu religioso cito acceperunt. Eruditi nonnulli fructum C. × limon, eodem colore pictum, forma et mensura paulo restrictiori, utilitate praestantiorem, iam sub imperio Romano ad Europam pervenisse dixerunt: in picturis muralibus domús 1.ix.5 Pompeiani viderunt, in dialogis Athenaei Plutarchique descriptionem audiverunt. Alii abnuunt; pro certo Romani, etsi talem arborem cognovissent, nomine nunquam a C. medica distinguerunt.
Auctorum omnium nobis cognitorum qui limonem nominatim descripserunt primus est al-Iṣṭaḫrī. Hic in opere geographico Kitāb al-masālik wa'l-mamālik ("Viae regnorum descriptio") anno fere 951 confecto de castello Mansura regionis Sindh loquitur: "Habent arundinem sacchariferam. In eorum terris gignitur fructus magnitudine malo similis, nomine līmūnaḥ, amarissimum et acidissimum." Saeculis XII exeunte et XIII ineunte fontes varii limonem iam melius et apud plures cognitam referunt. Hibat Allāh ibn Jamīʿ, Iudaeus Saladini medicus, libellum de proprietatibus lemonis composuit e quo fragmenta nobis servantur. Yāqūt auctor encyclopaedicus in Kitāb muʾjam al-buldān arbusta limonum vallis Jarmaq prope Sidonem laudavit. Ex eadem fere loco Iacobus Vitriacensis, primus Europaeorum, limones quas in Palaestina observaverat Latine descripsit:
Iam orientem versus Hemacandra fortasse saeculo XII exeunte, primus Indorum, lemonem inter fructus enumeravit, si recte sub designatione karuṇa, una e quattuor varietatibus citrorum, recognoscenda est. Odoricus de Pordenone, qui de itinere suo Asiatico anno 1331 scripsit, sic refert:
In Europa meridiana cultura limonum medio aevo tardo sine dubio incepit. Ita Casparus Durante, auctor operis Herbario nuovo, limones crebriter cultas in Calabria Apuliaque et per regnum Neapolitanum refert; cui succedit Ioannes Baptista Ferrarius, auctor operis specialis de fructibus generis Citri, titulo Hesperides. Permultae limonum varietates ibi sub appellatione "Arethusa sive Malum limonium" describuntur et illustrantur. Inde cultura usque ad Angliam meridio-occidentalem pervenit, ubi in comitatu Devonia limones in hortis ad solem versis saeculo XVIII florebant.
Limones, iam diu trans Oceanum Indicum et usque ad insulam Sanctae Helenae dispersae, in Sericam paulo tardius introductae sunt. In opere Wu Zhenfang de geographia et frugibus provinciae Quantuniae, titulo Ling nan za ji, saeculo XVII conscripto, sub nomine i-mu ut videtur recognoscuntur; nomen autem hodiernum est ning-meng. A peregrinis Europaeis a saeculo XVIII medio observabantur, et ab Ioanne Baptista Du Halde inter primos, qui anno 1735 commentaria itineris divulgavit:
Philippus Marnixius
Philippus Marnixius, dominus Montis Sanctae Aldegondae (vulgo Filips van Marnix van Sint-Aldegonde; natus  Bruxellis anno 1540; mortuus  Lugduni Batavorum die 15 Decembris 1598) fuit  scriptor, miles, et politicorum peritus Nederlandicus.
Humanismus
Humanismus est philosophia renascentiae quae in primis ad hominem singularem spectat, ad eius valores et dignitatem spectat. Principia huius philosophiae sunt tolerantia, libertas sentiendi qui valores societatem hominum temperent. Qui humanismum sequuntur humanistae appellantur.
Humanistae antiquitatem magni aestimabant. Eius mores, leges, et cetera usurpare volebant. Multi humanistae Latine scribebant et loquebantur. Latinitatem classicam restituebant. Nomina seu personarum seu geographica ex linguis vulgaribus in Latinum vel Graecum convertebant. Populorum et terrarum origines antiquos invenire conabantur.
Humanismus etiam origo facta est humanitariarismi et humanitarii belli iuris.
Saint-Julien-de-Crempse
Saint-Julien-de-Crempse  est commune Francicum 214 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Alphonsus Maria Mistrangelo
Alphonsus Maria Mistrangelo (natus in Savone die 26 Aprilis 1852; Florentiae mortuus die 7 Novembris 1930) fuit cardinalis Italicus et ab anno 1899 usque ad annum 1930 archiepiscopus Florentiae.
Ripa Budonis
Nomina vici
Nomina vici in aevo medio novoque fuerunt: Ripa Gotorum, Ripa de Brunualdo, Ripa de Brittonis, Ripa de Grimisaldo, Ripambudinana, Ripa Budonia, Ripa li Bottuni, Ripa Prettoni et Ripafrancona.
Thiville
Thiville est commune Francicum 367 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Messincourt
Messincourt  est commune Francicum 593 incolarum (anno 2011) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Bapalma
Bapalma (Francogallice Bapaume) est commune Francicum 4'106 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Piceolum Vallis Ugonis
Piceolum Vallis Ugonis (Italiane: Pezzolo Valle Uzzone) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Piceolenses appellantur.
Loubressac
Loubressac est commune Francicum 529 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Epocha (astronomia)
Epocha in astronomia est temporis momentum, quo omnia indicia ad systema relativum, exempli gratia, coordinata caelestia, sphaera caelestis et ellliptica corporis caelestis elementa orbitalia, et ephemerides pertinentia referuntur. Inter quas quantitates astronomicas sunt corporis longitudo media vel anomalia media, nodus planitiei ex relatione eius orbitae, pars apsis eius orbitae, et magnitudo axis maioris eius orbitae.
Catacium
Catacium (Italiane: Catanzaro) est Urbs Italiae et municipium, circiter 91 030 incolarum, caput regionis Bruttii et provinciae Catacensis. Incolae Catacenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Catacium, cum Scolacio, sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Catacensis-Squillacensis est.
Clodovicus zu Hohenlohe-Schillingsfürst
Clodovicus Carolus Victorus Princeps zu Hohenlohe-Schillingsfürst , Princeps de Ratibor et Corvey (natus die 31 Martii 1819 Fuldae; obiit die 6 Iulii 1901 in Ragaz) fuit vir publicus, Praeses Ministrorum (Germanice Ministerpräsident) Bavariae a die 31 Decembris 1866 usque ad diem 18 Februarii 1870 ac cancellarius Imperii Germanici a die 29 Octobris 1894 usque ad diem 17 Octobris 1900.
Cursus honorum
Hohenlohe Schillingsfürst annis 1871 - 1881 legatus Dietae Imperii Germanici fuit. Annis 1874 - 1880 legatus Germaniae in Lutetia fuit atque 1878 Consilio Berolinensi interfuit.
Lege etiam (Germanice)
Zachau, Olav: ''Die Kanzlerschaft des Fürsten Hohenlohe 1894-1900. Politik unter dem "Stempel der Beruhigung" im Zeitalter der Nervosität'', Hamburgi anno 2007. (Studien zur Geschichtsforschung der Neuzeit, vol. 48)
Kumulipo
Carmen compositum est ut honoretur stirps principis Kalani‘īimamaonis, cuius pater, Keaweikekahiali‘iokamoku, iussit Kumuliponem componi exemplum carminum appellatorum pule ho‘ola‘a ali‘i, orationum quibus princeps sanctificetur.
Quod attinet ad sermonis genus, nonnullae memoriae Maorianae huius poematis similes sunt, sicut carmina Rapanuiana, Marquesana, Tahitiana, Tuamotuana.
Partes
Sic poematis exordium:
Hoc modo, carmina Havaiana nuntia ferunt per circuitionem (kaona), significationem tectum vel confusum (Kaeppler 1993:12).
Nexus externus
Kumulipo, Anglice conversus cum commentationibus ab Martha Warren Beckwith
Saint-Julien-de-Bourdeilles
Saint-Julien-de-Bourdeilles  est commune Francicum 77 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Victor II
Victor II (natus Gebhardus comitum Calw, Dollnstein et Hirschberg in Germania circiter 1017; mortuus Arretii die 28 Iulii 1057) fuit papa Ecclesiae Catholicae et episcopus Romanus a mense Novembri 1054.
Vita
Gebhardus fuit filius Hartwichi, comitis Calw ac Belizae. Cum auxilio episcopi Ratisbonae, patrui imperatoris Henrici III, anno 1042 vicesimum quartum annum agens, episcopus Dioecesis Eystettensis creatus est.
Carolus (discretiva)
Multi homines nomine Carolo utuntur. Alii praecipui hic nominantur.
Stabat Mater (prex)
Stabat Mater est prex eius generis, quod sequentia dicitur, Aevo Medio edita. Auctor creditur Iacobus de Tuderto (+ 1306), vulgo Iacopone da Todi; qui et multas Laudes scripsit. Stabat mater dolorosa iuxta Crucem lacrimosa, dum pendebat Filius.
Cuius animam gementem, contristatam et dolentem, pertransivit gladius.
O quam tristis et afflicta fuit illa benedicta Mater Unigeniti.
Quae maerebat et dolebat, Pia Mater cum videbat Nati poenas incliti.
Quis est homo qui non fleret, Matrem Christi si videret in tanto supplicio?
Quis non posset contristari, Christi Matrem contemplari dolentem cum Filio?
Pro peccatis suae gentis vidit Iesum in tormentis et flagellis subditum.
Vidit suum dulcem natum moriendo desolatum, dum emisit spiritum.
Eia Mater, fons amoris, me sentire vim doloris fac, ut tecum lugeam.
Fac ut ardeat cor meum in amando Christum Deum, ut sibi complaceam.
Sancta mater, istud agas, crucifixi fige plagas cordi meo valide.
Tui nati vulnerati, tam dignati pro me pati, poenas mecum divide.
Fac me tecum pie flere, crucifixo condolere, donec ego vixero.
Iuxta crucem tecum stare, et me tibi sociare in planctu desidero.
Virgo virginum praeclara, mihi iam non sis amara: fac me tecum plangere.
Fac ut portem Christi mortem, passionis fac consortem, et plagas recolere.
Fac me plagis vulnerari, fac me cruce inebriari, et cruore Filii.
Flammis ne urar succensus per te Virgo, sim defensus in die iudicii
Christe, cum sit hinc exire, da per matrem me venire ad palmam victoriae.
Quando corpus morietur, fac ut animae donetur Paradisi gloria.
Bancourt
Bancourt est commune Francicum 74 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Mesmont (Arduenna)
Mesmont  est commune Francicum 97 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Piperanium
Piperanium  (Italiane: Peveragno) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Piperanienses appellantur.
Susanna Cibber
Susanna Cibber, vulgo plene Susannah Maria Arne vel post matrimonium Cibber (nata anno 1714; mortua die 30 Ianuarii 1766) fuit cantrix et actrix Anglica, compositoris Thomae Arne soror, actoris Colley Cibber nurus.
Creationismus
Demiurgismus seu mundi creati theoria, seu vulgo creationismus est doctrina, quae totius mundi universitatem de quodam Creatore deducit. Fabricatio vel ex nihilo vel ex chao priore (cf. demiurgus) esse potest. Formae variae demiurgismi in primis in religionibus Abrahamaticis et religione Induica sunt.
At creationismus vulgo fundamentalismi Christiani genus quod partes scientiae rerum naturalium, fere biologiae (e.g., evolutionis) et cosmologiae (e.g., Fragoris Maximi), negat nunc significat. Itaque, quamquam multi qui fabricationem divinam credunt sententiam suam descriptionibus scientificis congruere quidem habentur, creationi repugnantia consensui scientifico de originibus naturalium credere fere habentur. Creationismus pars esse consilii civilis socialisque favendi sententia religiosa naturae humanitatisque vulgo habetur.
Hi creationi partes scientiae rerum naturalium quas materialismas profanasve adversasve religionem esse adfirmant repudiant. Theorias scientificas quas scripturis religiosis suis infitias ire putant negant, nam mundum creatum esse ut ad verbum a scripturis describitur credunt. Insignissima harum theoriarum, maxime in Civitatibus Foederis Americae, est evolutio, quam multi creationi reiciunt quod odiosam vel maledicam esse notionem hominum "ascensorum ex animalibus minoribus" habent.
Demetrius Karbyšev
Demetrius Michaelis filius Karbyšev (Russice Дмитрий Михайлович Карбышев, tr. Dmitrij Michajlovič Karbyšev; 26 Octobris 1880 – 18 Februarii 1945) erat architecturae atque artis ingeniariae militarium peritus Russicus et Sovieticus, ab anno 1940 dux generalis locum tenens copiarum ingeniariarum, anno 1946 titulo Herois Unionis Sovieticae post mortem ornatus.
Sidiailles
Sidiailles est commune Francicum 312 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Demetrius Karbyšev
Biographia
Post Revolutionem Octobris in Exercitu Rubro munus militare ingeniarium fungens, in bello civili Russico participavit. Annis 1920 et 1930 in academiis militaribus principalibus Unionis Sovieticae docebat, plus quam centum opera de architectura et arte ingeniaria militaribus atque de historia militari scripsit. Anno 1938 complevit studia sua in Academia Militari Praetorii Generalis URSS (ubi ipse favebat operi), eodem anno in statu scientifico professoris confirmatus. Ab anno 1939 ad 1940 bello hiemali interfuit. Ab anno 1940 dux generalis locum tenens copiarum ingeniariarum, anno 1941 gradum scientificum doctoris scientiarum militarium recepit.
Cum Bellum Magnum Patrium die 21 Iunii 1941 incepit, Karbyšev erat Grodnae, in praetorio Exercitus Tertii Unionis Sovieticae, duas dies post motus in praetorio Exercitus Decimi Sovietici, die 27 Iunii a copiis Germanicis circumvento. Die 8 Augusti anni 1941, cum copiae Sovieticae circumventionem perrumpere temptaverunt, in pugna contusione gravi affectus, captus est. In castris carceralibus variis positus, et suasiones collaborationis ex administrationibus carceralibus receptas semper recusans, unus ducum certaminis captivorum erat. Noctu ad diem 18 Februarii anni 1945, in castris carceralibus Mauthausen (in Austria) cum circa 500 aliis captivis in frigido aqua circumfusus, periit.
Pro perseverantia sua laudatus, post mortem, die 16 Augusti anni 1946, titulo Herois Unionis Sovieticae ornatus est.
Asteroides 1959 Karbyshev in eius honorem vocatur.
Augustinus Bausa
Augustinus Bausa (Florentiae natus die 23 Februarii 1821; ibidem mortuus die 15 Aprilis 1899) fuit cardinalis Italicus et ab anno 1889 usque ad annum 1899 archiepiscopus Florentiae.
Sévry
Sévry est commune Francicum 75 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Balinghem
Balinghem est commune Francicum 1'086 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Quindecimviri Sacris Faciundis
Bibliographia
Decemviri
Georgius Perrot
Georgius Perrot (natus Villae Novae Sancti Georgii, 12 Novembris 1832, mortuus 30 Iunii 1914) fuit archaeologiae et Graeciae antiquae peritus Francicus.
Vita
Magister apud Sorbonam ab anno 1875, et scholarchus scholae normalis superioris Lutetiae ab anno 1888 ad annum 1902 fuit. Anno 1874, socius electus est Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum, cuius perpetuus secretarius ab anno 1904 (in quo munere ipse Henrico Wallon succedit) usque ad obitum mansit. Numisma ac praemium ab eo nominata ab illa academia offerri solent.
Ultimis annis saeculi XIX, comitante architecto Carolo Chipiez, longinquum iter suscepit ad antiquam architecturam explorandam, sumptibus domus editoriae Hachette; sic per Graeciam, Turciam, Aegyptum, Iraniam, Italiam, et alias regiones iter fecerunt. Illic architecturae animum praecipue applicaverunt, cum diligenter vestigia signaque antiquissimorum monumentorum perspicerent. Postqaum redierunt, magnum opus ediderunt, plura volumina continens, qui synthesin proposuit de historia antiquae architecturae, multis imaginibus additis. Chipiez mortuo, Georgius Perrot pergit scribendo et edendo duo ulteriora volumina, sed vitam obiit opere nondum perfecto.
Saint-Jory-las-Bloux
Saint-Jory-las-Bloux  est commune Francicum 260 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
8407 Houlahan
8407 , olim designationibus 1995 ON et 1984 GK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo G. Comba, astronomo apud Observatorium Prescott versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8407 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-André-d'Embrun
Saint-André-d'Embrun  est commune Francicum 620 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Superiorum in regione Provincia et Alpis.
Tango Triste Finnicum
Tango triste Finnicum est album musicum a Jukka Ammondt cantore et professore Finnico anno 1993 editum, in quo ille carmina Finnica in Latinam conversa canit. Eodem anno, papa Ioannes Paulus II ob album insignia honoris Ammondt et professori Teivas Oksalae, qui carmina in Latinum converterat, concessit.
Livernon
Livernon est commune Francicum 658 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Demetrius Phalereus
Demetrius Phalereus fuit politicus, scriptor, et philosophus Atheniensis, Theophrasti discipulus. Cum Cassander anno 317 a.C.n. Athenas cepit Demetrium Phalereum urbi praeposuit, qui litteris favebat et patrocinio suo inter alios Menandrum tuebatur. In primis ut qui peripateticus erat Lyceo favit. Oligarchico regimine utebatur. Anno 307 a.C.n. a Demetrio Poliorceta expulsus, Thebas primo ac deinde in Aegyptum apud Lagidas fugit, ubi musei et bibliothecae Alexandrinae condendae consilium Ptolemaeo I inspiravit.
Pons (Provincia Novocomensis)
Pons (alia nomina : Pons Letiae, Pons Leciae; deinde: Pons Lambri vel Pons Lambrus) (Italiane: Ponte Lambro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 500 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Pontenses appellantur.
Lacus Ontarius
Lacus Ontarius sive Andiatrocus est unus ex Lacibus Magnis, in Novo Eburaco et Ontarione situs, minimus Lacuum Magnorum.
Aquae Lacuum Magnorum ex Sancti Laurenti fluvio in Oceanum Atlanticum defluunt.
Ménil-Lépinois
Ménil-Lépinois  est commune Francicum 116 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Kaley Cuoco
Kaley Christina Cuoco-Sweeting (vulgo Kaley Christine Cuoco-Sweeting; nata 30 Novembris 1985 in Camarillo, California) actrix est, notissima personis suis ut Bridget Hennessy in series televisifica comoediae rerum status 8 Simple Rules ("8 Leges Simplices"), Billie Jenkins in serie televisifica supernaturalis dramatisque Charmed ("Venustatem Redditus"), et Penelope in serie televisifica comoediae rerum status The Big Bang Theory.
Monacileo
Monacileo (alia nomina: Castrum Monachi Leonis, Castrum Monacilionis ac Monacellium ) (Italiane: Monacilioni) est oppidum Italiae et municipium, circiter 600 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Monacilionenses appellantur.
Bajus
Bajus est commune Francicum 303 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Noom Diawara
Nouhoum Diawara magis notus simpliciter ut Noom Diawara (Lutetiae die 26 Decembris 1978 natus) est histrio et comoedus Francicus.
Planum Feytum
Planum Feytum (Italiane: Pianfei) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Planofeytenses appellantur.
Saint-Étienne-de-l'Olm
Saint-Étienne-de-l'Olm est commune 345 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Rousset (Alpes Superiores)
Rousset  est commune Francicum 163 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Superiorum in regione Provincia et Alpis.
Saint-Jory-de-Chalais
Saint-Jory-de-Chalais  est commune Francicum 575 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Teleogramma obamaorum
Teleogramma obamaorum est species piscium Africanorum familiae Cichlidarum, in Congo flumine endemicorum. Sexus, aliis Teleogrammatis speciebus dissimiles, variationibus coloris in pinna caudali carent. Singuli usque ad 75 millimetra longi extenduntur; plerumque gastropodis vescuntur. Species, anno 2015 descripta, ex Baraco Obama praesidis et Michaela Obama prima domina appellatur, quia conservationi scientificae progressuique in Africa et alibi favebant.
Lissac-et-Mouret
Lissac-et-Mouret est commune Francicum 935 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Serruelles
Serruelles est commune Francicum 50 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
1721 Wells
1721 , olim designationibus 1953 TD3, 1944 DA, 1958 QE, et A905 CG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidis Indianae Observatorii Goethe Link repertus est.
Saint-Jean-d'Eyraud
Saint-Jean-d'Eyraud  est commune Francicum 188 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Index Asteroidum 9001-10000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 9001 ad 10000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Eva Kopacz
Eva, vulgo Ewa Bożena Kopacz (Skaryszew in oppido nata die 3 Decembris 1956), alumna universitatis medicae Lublinensis, est paediatra et politica Poloniae. A die 16 Novembris 2007 ad 8 Novembris 2011 fuit ministra valetudinis, primo ministro Donaldo Tusk, atque annis 2012-2014 marescalcus Parlamenti Polonici. A die 22 Septembris 2014 prima ministra meret, successor eodem Donaldo Tusk, qui praesidium Concilii Europaei die 1 Decembris eiusdem anni suscepturus est.
Bainghen
Bainghen est commune Francicum 181 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Sainte-Croix-de-Caderle
Sainte-Croix-de-Caderle est commune 118 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Tunesia
Tunesia est civitas sui iuris in Africa Septentrionali, inter Algeriam et Libyam sita; tempore Romano appellabatur tantum Africa. Caput est Tunes, prope Carthaginem sita. Tunesia ad Mare Mediterraneum sita est. Incolae "Tunesiani" Latine appellantur. Multi ad Tunesianum Maris Mediterranei litus apricantur; nonnulli ibi hibernant. Etiam aedificia Romana et ruinas Poenas spectare volunt.
Aer
Algeriae aestates calidissimae sunt; hieme in provincis mari Mediterraneo adiacentibus interdum pluvia cadit. Nam magna pars imbrium a mense Octobri usque ad mensem Aprilem effunditur. Provinciae interiores invicem aridissimae sunt.
Historia
Temporibus antiquis, provincia Imperii Romani fuit. Romani Poenos, Hannibale duce, superaverunt. Postea Arabi, Turci Ottomani, et Francici Tunesiam regnaverunt, quae colonia Francica usque ad annum 1957 mansit.
Fridericus Chau
Fridericus Chau (Saigon die 6 Iunii 1977 natus) est histrio et comoedus Francicus.
145 Adeona
145  est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Christiano Henrico Friderico Peters in Observatorio Litchfield versato repertus est. In religione Romana Adeona, e qua asteroides appellatus est, fuit dea revenientium seu nuper adeuntium protectrix.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 145 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ménil-Annelles
Ménil-Annelles  est commune Francicum 93 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Bogurodzica
Bogurodzica (Latine: Deigenetrix) est oratio seu hymnus Polonicus et Rutheniae Albae. Cavete: textus Polonicus cum Latino non congruit.
Elizabetha I (regina Angliae)
Elizabetha I familiae Tudor (nata Grenovici 7 Septembris 1533; mortua in Surria 24 Martii 1603), Regina virgo nuncupata (Anglice the Virgin Queen), regina fuit Angliae et Hiberniae.
Adolescentia et quaestio hereditatis
Elizabetha I nata est in Palatio Placentiae Grenovici, filia natu minima Henrici VIII (1491–1547) et Annae Bolinae (1507–1536) uxoris eius secundae. Quam cum repudiavisset maiestatis laesae damnatam, Elizabetha regno exheredata est. Modo 1543 heres throni iterum facta est decreto regnantium minorum.
Filio Eduardo VI 1537–1553) paucis post annis demortuo, soror dimidia Elizabetha Maria I (1516–1558) regina facta est. Quia haec maxime religioni Ecclesiae Catholicae Romanae favit, Elizabethae faventi religioni Ecclesiae Anglicae ad suum fidem persuadere voluit.
Paulo post Maria Philippo II de Hispania (1527–1598) nupsit. Infans utriusque Angliam ad Ecclesiam Catholicam reduxisset. Sed Maria die 17 Novembris 1558 sine infantibus mortua est, tunc Elisabetha die 15 Ianuarii 1559 Londinii coronata est.
Primi anni reginae
Tempore illo res in Anglia fuerunt periculosae. Positio frugalitatis pessima fuit, Anglia bellum gessit contra Franciam et divisa quaestionibus fidei est. Elizabetha primo religionem Ecclesiae Catholicae, cui soror sua faverat, religione Ecclesiae Anglicae substituit. 1563 triginta novem articuli Anglicani moderate decreti sunt. Quo facto Elizabetha Angliam ab Ecclesia Catholica tandem diviserat. Cuius disceptationis causa Elizabetha a Papa Pio V (1504–1572) anno 1570 bulla Regnans in Excelsis sacris interdicta est.
Bello contra Franciam die 3 Aprilis 1559 pace Cameracesii Castelli finito positio frugalitatis Anglicae emendari potuit. Simul Iunio 1560 inimica Elizabethae, Maria Guisae Scotia hydropis causa mortua est Scotiaque foedus cum Francia adhuc habitum deseruit. Cum Calisium expugnare non potuisset, Elizabetha decrevit se non fautura esse bellis talibus sumptuosis et 1564 praemio accepto postulationes Angliae Calisii finivit.
In pace Anglia tandem aera aliena renumerare potuit. Elizabethae avus Henricus VII (1457–1509) navigationis Angliae mercatorum conditionem fecerat, reginae pater Henricus VIII navigationem bellandam Angliae, cum iussu suo naves Anglicae armatae essent armis tela longe mittentibus. Praefectus aerarii navigationis Elizabetha Dominus Ioannes Hawkinus (1532-1595) navigationem plus emendare potuit. Anglia facta est potentia maritima; e.g. expulit foedus Hanseanum orientale ex Europa.
Die 19 Maii 1568 Elizabetha reginam Scotiae pristinam Mariam Stuartam (1542–1587) in custodiam tradidit. Maria Stuarta Ecclesiae favit Catholicae praetereaque plena erat ambitionum throni Angliae. Maria capta, Ecclesia Calvinistica Scotiae ecclesia facta est, et anno 1587 Maria "Coniurationis Babingtonis" causa carnificata est.
Annis sequentibus, divitiae Angliae augebantur, praeter navigationem mercatorum etiam negotio furtivo atque raptis magistri navis Anglici Francisci Draki (1540–1595). Dracus unus ex plurimum pugnantibus belli contra Hispaniam publice numquam coepti fuit. Anno 1572 apud Panamam expugnavit portationem argenti Hispaniae praeter argentum etiam multum auri continentem. Praedae parte adfecti sunt domus regis Angliae nobilesque pauci.
Classis magna
Acquisita Mariae Stuartae causa Philippus II, Hispaniae rex, bellum contra Angliam amplius auxit. Principio Aprilis 1588, classem Hispaniae (in universum 130 naves) ad invasionem Angliae misit. Philippus imprimis Angliam raptus in Oceano Atlantico finituram esse voluit; praeterea Angliam incolas Bataviae Hispanicae Ecclesiae Protestanticae adiuvare noluit. Sed classis Angliae ducibus Francisco Drako atque Domino Huardo de Effinghame Hispaniae classem in Britannico Oceano intercipere potuit. Hispaniae classis fuit prope oppidum Gallicum Calisium ancoris eiectis, nam duci classis, Duci Medinae Sidoniae, exercitus Ducis Parmae, unius ex Philippi optimis imperatoribus, fuit tute comitandus per Oceanum Britannicum Angliam.
Iussu Draki pauci naves ardentes navigati sunt ad directionem Hispaniae classis. Hispaniis ancorae inferendae fuerunt, ut effugerent naves ardentes, itaque defensores Anglici nunc pugnare contra Hispanios potuerunt. Anglici, quod eorum naves fuerunt leviores et celeriores Hispanicis, classi Hispaniae magis obesse potuerunt quam Hispanici Angliae classi. Sic nominatum proelium maris Gravelinis in universum finitum est iniudicatum. Hispanici, quod ancoras intulerant Ducemque Parmae itaque comitari non potuerunt, Medina Sidonia iuxta litora Scotiarum navigare decrevit, ut illa via venirent Hispaniam Lusitaniamque. Sed via Hispaniae classis venit in tempestatem magnam 60 paene naves aut demittentem aut in litora Hiberniae appellentem. Interim etiam multi milites Angliae mortui sunt.
Anni seri reginae
Anno 1595 et Drakus et Hawkinus mortui sunt. Anno eodem Hispanici duce Domino Carolo de Amesquita efficaciter pedem posuerunt in Angliam occidam prope Pencancem multaque oppida Anglica usserunt.
Belli illius causa Elisabetha colonias novas Angliae in septemtrionali America condere non potuit. Angliae exspectandus Iacobus I (1566–1625) rex finiens bellum contra Hispaniam contracto Londinii anno 1604 et condens 1607 coloniam primam prope Iacobi Oppidum (Anglice Jamestown) fuit.
1593 Hibernia Hugh O'Neill pugnam coepit sanguineam contra Anglicos. Bellum tum incipiens crudelissimum, maxime sumptuosum et Angliae plenum amissionum maximarum, itaque auctoritas Elizabetha apud incolas valde est minuta. Bellum etiam origo fuit aeris alieni novi Angliae. Sic Elizabetha vendendae fuerunt multae possessiones regis.
Etiam memoranda est coniuratio Essexae reginam senem valde offendens finitaque 1601 carnificato Duce. Bellum Hiberniae 1603 potuit finiri, eodem quoque anno in Palatio Richmondiae in Surria regina mortua est. Successor Elizabethae factus est Iacobus VI, rex Scotiae, Mariae Stuartae filius.
Meditationes seriores
Cum contra Hispaniam Hiberniamque bellaret et positio frugalitatis Anglicae esset non bona, Elizabetha tamen origo fuit annorum efficacum Angliae. Ea quadraginta quattuor annos regente Anglia natio facta est fortior et, cum classis Hispaniae usque ad 1650 maneret classis fortissima, tamen classis Angliae seri saeculi decimi et sexti fuit origo seriorum Angliae nautarum fortissimorum.
Consultores politici imprimis erant Gulielmus Cecilius de Burghley filiusque eius Robertus, Francus Walsingham; annis seris comes Essexiae auctoritatem magnam possessit.
Traditur regina non ducta in matrimonium habuisse plures amantes, inter quos Dudleius Comes Leicestriae; Franciscus Hercules Dux Alenconii; Robertus Devereux Comes Essexiae; Dominus Christophorus Hatton; Thomas Heneagis; Eduardus de Vere Comes Oxoniae; Dominus Gulielmus Pickering; Dominus Gualtherus Ralegh. Sed ipsa adfirmavit se sepulturam esse virginem et amantem unicum suum esse Angliam. Sic reminiscitur nomine "Virgin Queen", virgo regina.
Valerius Maximus
thumb|Textus Valerii Maximi anno [[1471 editus.]]
Valerius Maximus fuit auctor Latinus imperatore Tiberio regnante. Humili genere natus adiutus est a consule Sexto Pompeio.
Auctor fuit Factorum et dictorum memorabilium librorum novem. Quo libro quadam exempla virtutis atque vitia vitanda nobis tradidit. Partitus est in sectiones, quibus exempla in categorias ordinantur. His addidit etiam exempla externa (praecipue ex nationibus Graecis sumpta) in extrema sectione uniuscuiusque sectionis.
The Legend Lives Forever in Latin
The Legend Lives Forever in Latin est album musicum Jukka Ammondt cantoris et professoris Finnici, anno 1995 editum, in quo ille carmina Elvis Presley in Latinum a Teivas Oksala conversa canit. Carmen autem ultimum, "Alae Somnii" ("The Wings of Dream"), ab Ammondt et Rauno Hänninen scriptum, partim Latine, partim Anglice canitur.
Valerius Maximus
Liber de Praenominibus non Valerii est sed grammatici recentioris.
Andros
Insula Graeca Andros (Graece: Άνδρος) est Cycladum insula maxima septentrionalis, magnitudine secunda.
Situs ac natura loci
Andros ab insula Euboea freto Caphereo (Στενό του Καφηρέα vel Στενό του Κάβο Ντόρο), quod est latitudine 11 chiliometrorum ac altitudine 400 metrorum, separata est. Attica in continenti Graeciae patens circiter 56 chiliometris distat. A promuntorio Steno (Ακρωτήριο Στενό), extremo insulae loco meridiano, proxima Cycladum insula nomine Tenos tantum 1.5 chiliometris abest.
Longitudo septentrionalis-australis est fere 40 chiliometrorum. Loco maximi latitudinis in insula media a promunotorio Theacio (Ακρωτήριο Θειάκι) ab occidente usque ad promuntorium Gria (Ακρωτήριο Γριά) ab oriene insulae sunt 16.7 chiliometra.
Andros maxime montuosa est oris plerumque praeruptis. Quattuor montes continui fere paribus intervallis inter se distantes ab insula austro-occidentali in boreo-orientalem patent, inter quos sunt fauces vallesque cum rivis, qui partim toto anno aqua abundent, et herbis luxuriosis. Litora non nisi in rivorum ostiis exstant.
In septentrionali insula montes Hagii Saranta (Άγιοι Σαράντα, "Sancti Quadraginta") 718 m oriuntur. Summa insulae cacumina circiter 1000 m in montibus mediis nomine Cubara-Petalum ((Κουβάρα-Πέταλο) inveniuntur. Flumen maximum 11.6 chiliometrorum est Magnus Potamos (Μεγάλος Ποταμός), qui a meridie urbis Andri in litore Paraportio (Παραλία Παραπόρτι) in mare influit.
Historia
Insula initio a piratis Caribus occupata postea a Ionibus inhabitata est; iam anno 650 a.C.n. plures colonias in Chalcidica condidit, ut Stagira et Acanthum.
Bellis Graeco-Persicis confectis, quibus partes Persarum secuta est, insula Atheniensibus obtemperavit intra Foedus Delium. Postea sub dicionem Macedonum, deinde regni Pergameni, postremo anno 133 a.C.n. Romanorum venit.
Imperium Latinum condito anno 1207 vir nobilis Venetus Marinus Dandolo insulae princeps factus est, cuius successores insulam usque ad annum 1566 contra Turcas defendere potuerunt.
A saeculo decimo tertio aut quarto in insula est quidam Arbanitarum numerus.
A saeculo undevicesimo exeunte insula in locum medium hodiernae artis Graecae profecta est.
Teleogramma
Teleogramma est genus piscium Africanorum familiae Cichlidarum, cui sunt quinque species. Qui pisces solum in medio Congo flumine endemici sunt. Anatomiam propriissimam habent, capitibus elongatis, naribus tubularibus, et linea laterali quae non interrumpitur, ut in plurimis cichlidis.
Species
Generi sunt quinque species descriptae:
Arcadius Avellanus
Arcadius Avellanus (Hungarice: Árkád Mogyoróssy) (1851–1935) fuit fautor propugnatorque notus Latinitatis vivae ardens, etiam Latine scriptor, magister, interpresque. Ab anno 1894 periodicum nomine Praeco Latinus ad sermonem Latinum propagandum edidit.
Licus
Licus (Germanice Lech) vel Lica est flumen Austriae et Germaniae meridionalis.
Arcadius Avellanus
Vita
Arcadius Avellanus oppido quodam Strigonio (Hungarice: Esztergom) natus est die 6 Februarii 1851, atque omnibus in studiis latinis ab parvulo tam versatus est ut Latine facunde locutus esset prius quam Hungarice. Eius de vita iuvene, paucum aliter notum est.
Alma Redemptoris Mater
thumb|300 px|[[Madonna et infans, ab Alberto Durero picti]]
Arcadius Avellanus
Vita
Linguista callidus fuit et multae ei linguae fuerunt, praesertim illae Latina Hungaricaque, sed etiam Anglica, Hebraica, Graeca, Theodisca, variae linguae Romanicae, atque nonnullae linguae orientales (sed quae sint numquam definivit). Cum ei linguae romanticae visae sint pantomimae malae esse latinae, Arcadius eas levissimas censuisse videtur. Patet eum theodiscam osum esse, quia totam per vitam acerbe conviciatus est latinistas Germanicos, quos imperitos stultissimosque esse habuit. In prooemio Insulae Thesauriarae multa iurgia in hos Latinistas iecit:
Alma Redemptoris Mater
Alma Redemptoris Mater est Mariae Virginis prex, cuius verba, anno 1054 ab Hermanno Contracto, Benedectino abbatiae Augiensis monacho, in versibus hexametricis scripta sunt:
Arcadius Avellanus
Vita
At hodie haec in Germanicos maledicta male proposita esse videntur, sicut iurgia de foeminae orthographia et de verborum Latinorum etymologia, quae verba Avellanus ab Graeca orta esse perperam censuit.
Mortuus est die 16 Iunii 1935.
Opera
Librum nomine Treasure Island Anglice primitus ab auctore Roberto Ludovico Stevenson scriptum Avellanus Latine ut Insula Thesauraria anno 1922 interpretatus est. Hic liber pars quinta fuit seriei Montis Spei, omnes ab Avellano libros Latine conversos atqui sub moderatione eius divulgatos. Hos quoque libros perseverantissime Avellanus interpretatus est: Les Aventures du Capitaine Magon (Pericla navarchi Magonis) auctore Leone Cahuns; Fabulae Divales auctore Heriberto Strang; Robinson Crusoe (Robinson Crusoeus) et The Sire de Maletroit's Door auctore Roberto Ludovico Stevenson; The Mystery of the Boule Cabinet (Mysterium arcae Boulé) auctore Burton Stevenson; King of the Golden River (Rex Aurei Rivi) auctore Ioanne Ruskin.
Saint-Jean-d'Estissac
Saint-Jean-d'Estissac est commune Francicum 154 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Arcadius Avellanus
Opera
Avellanus libros Palaestra et Fabulae Tusculanae scripsit ad Latinam vivam docendam. Non solum verba auctorum classicorum adhibuit, sed etiam ea scriptorum mediaevalium modernorumque. Latinitas eius semper limpida rectaque fuit. Cum professor quidam Carolus H. Forbes Avellani latinitatem libri Pericula Navarchi Magonis contempserit, Avellanus contra scripsit: