cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kislaria
Kislaria (Russice Кизляр) est urbs in re publica Daghestania Russiae, in delta Terekii. Incolas 49 412 habebat anno 2020.
Pierreval
Pierreval est commune Francicum 461 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Dioecesis Eugubina
Dioecesis Eugubina (Italiane: Diocesi di Gubbio) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Umbriae sita, suffraganaea Archidioecesis Perusinae-Civitatis Plebis, cuius caput est Iguvium (Eugubium).
Dioecesi 39 paroeciae sunt.
Episcopus
Anno 2004 dioecesis a S.E. episcopo Mario Ceccobelli regitur.
Historia
Dioecesis iam saeculo V erecta est. Putatur primum episcopum Decentium esse
6366 Rainerwieler
6366 , olim designationibus 1981 UM22, 1975 TD4, 1975 VN10, 1977 BP, 1981 WD6, 1981 WY2, 1986 RM7, 1986 TO18, 1990 KV2, et 1991 PF8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6366 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dioecesis Neocastrensis
Dioecesis Neocastrensis (Italiane: Diocesi di Lamezia Terme) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Bruttii sita, suffraganaea Archidioecesis Catacensis-Squillacensis, cuius caput est Lametia (Neocastrum).
Dioecesis 62 paroecias habet.
Episcopus
Anno 2019 dioecesis a Episcopo S.E. Iosepho Schillaci regitur.
Terra
Municipia dioecesis sunt 25 omnia in Provincia Catacensi:
Historia
Dioecesis Neocastrensis saeculo IX erecta est.
Ludolphus Dissenius
Ludolphus Georgius Dissen (vel Dissenius; Germanice Ludolph Georg Dissen), Friedlandiae die 17 Decembris anni 1784 natus et Gottingae die 21 Septembris anni 1837 mortuus, philologus Germanicus fuit. In Universitate Gottingana apud Christianum Heyne educatus est. In Universitate Marpurgensi per annum docuerat et post in Gottingam revertit, ubi cum Fridericum Welcker et Carolum Müller laborabat. Pindarum, Tibullum, Demosthenem edidit.
Psalmus 32
Psalmus 32 (enumeratione Graeca psalmus 31 dictus) libri Psalmorum superscriptione "David. Maskil" et verbis "Beatus, cui remissa est iniquitas" (sic in Nova Vulgata) incipit. Hic psalmus gaudium, quod post remissionem peccatorum habetur, tractat. Apud Christianos unus ex psalmis paenitentialibus habetur.
Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: David probe et serio expertus quam miserum sit Dei manum sentire ob peccata infestam, exclamat, hoc summum et unicum esse beatae vitae caput, si Deus hominem abolito reatu, sibi gratuito reconciliet. Postquam vero de impetrata venia gratias egit, alios secum in huius foelicitatis invitat, eius obtinendae modum suo exemplo praescribens.
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 32 (31) ex versione vulgata Clementina: 1 Ipsi David intellectus. Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata. 2 Beatus vir cui non imputavit Dominus peccatum, nec est in spiritu eius dolus. 3 Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea, dum clamarem tota die. 4 Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua, conversus sum in aerumna mea, dum configitur spina. 5 Delictum meum cognitum tibi feci, et iniustitiam meam non abscondi. Dixi: Confitebor adversum me iniustitiam meam Domino; et tu remisisti impietatem peccati mei. 6 Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno. Verumtamen in diluvio aquarum multarum, ad eum non approximabunt. 7 Tu es refugium meum a tribulatione quae circumdedit me; exsultatio mea, erue me a circumdantibus me. 8 Intellectum tibi dabo, et instruam te in via hac qua gradieris; firmabo super te oculos meos. 9 Nolite fieri sicut equus et mulus, quibus non est intellectus. In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te. 10 Multa flagella peccatoris; sperantem autem in Domino misericordia circumdabit. 11 Laetamini in Domino, et exsultate, iusti; et gloriamini, omnes recti corde.
Sarovia
Sarovia (Russice Sarov) est urbs in Russia. In regione Novogardiensi Inferiore et in Re publica Mordovia iacet. 95 065 incolas anno 2017 habebat. In urbe Eremiterium Sanctae Dormitionis et sita sunt.
Historia
Ante saeculum XVII loco Saroviae oppidum quoddam Morduae vel Tatarorum fuerat, sed desertum est. Anno 1706 rescripto Stephani Iavorsci Eremiterium Sanctae Dormitionis conditum est. Huius Eremiterii monachus sanctus Seraphim Saroviensis fuit. Post canonizationem sancti Seraphim anno 1903 cum maximis sollemnitatibus factam Eremiterium et colonia circum id crescebat, sed post Res novas Octobres deletum est et solum anno 2006 renovatum. Anno 1943 hic armis nucleariis creandis conditum est. Locus his annis clandestinus erat nec nomen habebat, interdum significatus ut Arsamassium 75 vel Arsamassium 16. Unione Sovietica dissoluta anno 1995 nomen urbis Saroviae cepit.
Fabula palliata
Fabula palliata vel comoedia palliata vel breviter palliata est comoediae genus Romanum quae personas et mores Graecos spectatoribus praebebat. Nomen e pallio derivatum est, veste Graecorum insigni, quod histriones huius generis fabularum gerebant. Ita fabulae togatae opponebatur quae togatas personas et mores Romanos irridebat. Primi, tertio iam saeculo a.C.n., tales comoedias composuerunt Livius Andronicus et Naevius. Argumenta e Menandri fabulis aut aliis comoediae novae auctoribus mutuabantur quorum comoedias libere Latine interpretabantur et nonnumquam etiam plures earum in unam contaminabant. Omnes comoediae Latinae antiquae hodie exstantes sunt comoediae palliatae sive Plauti sive Terentii. Nam genus tertio et secundo saeculo a.C.n. maxime floruit.
Genus musicale erat fabula palliataː nam inter dialogorum senarios iambicos cantica variorum modorum inserebant.
Proiectile
Proiectile est iaculum vi externa propulsum, ita ut eius traiectoria per gravitatem et resistentiam aeriam tantum temperetur. Quaeque res trans spatium movens proiectile consideri potest, sed notio proiectilis imprimis in usu militari vel artibus athleticis adhibentur.
In ballistica, mechanicae disciplina ad proiectilium traiectorias spectans, traiectoriae hae aequationibus mathematicis motus describuntur.
Lingua Iudaica Taurica
Scriptura Hebraica lingua Iudaica Taurica utebatur. Ab anno 1928 ad annum 1936 libri Iudaici Taurici litteris Latinis edebantur; Latinizatione finita interdum et litteris Cyrillicis scribebantur.
Vinum Frontiniacum
Vinum Frontiniacum, Francogallice vin de Frontignan e pago urbi Frontiniano circumiacente provenit. Talia vina ab anno 1936 appellatione protecta muscat de Frontignan (i.e. "muscatinum Frontiniacum") recognita sunt.
Turma Pedilusoria Nationalis Suecica
Turma Pedilusoria Nationalis Suecica est pediludii turma virilis civitatis Sueciae. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Ericus Hamrén. Primum haec turma die 12 Iulii 1908 contra Turmam Pedilusoriam Nationalem Norvegicam lusit.
Pierrefiques
Pierrefiques est commune Francicum 140 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Bernowinus Claromontanus
Bernowinus Claromontanus, circa annum 825 mortuus, fuit episcopus Claromontanus initio saeculi IX et poeta Latinus. Carmina Bernowini Romae saeculo XVII inventa sunt.
Vasselin
Vasselin est commune Francicum 469 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Michael Dunleavy
Michael Dunleavy, praenominibus plenis Michael James (Scrantoniae in Pennsilvania natus die 5 Maii 1961) est politicus Civitatum Foederatarum.
In urbe nativa educatus, alumnus est Collegii Misericordiae Dallas in Pennsilvania. Anno 1983 Alascam petivit ubi lignarius, deinde praeceptor operam dedit. Diploma educationis Fairbanks in urbe in universitate Alaskensi nactus est.
Factionis republicanae membrum, senatui Alaskensi die 6 Novembris 2012 legatus est. Sede senatoriali renuntiata, officium gubernatoris anno 2018 petivit, bono successu; iterum anno 2022 electus est.
Augustinus Datus
Augustinus Datus, interdum Dathus (Italiane Agostini Dati), Senae Iuliae anno 1420/1 natus et ibidem die 6 Aprilis anni 1478 mortuus, humanista Italianus fuit. Senae apud Philelphum studebat, Urbini et post Senae docuit. A Nicolao V magister epistolarum pontificarum electus est. Isagogicus libellus pro conficiendis epistolis et orationibus, Dati opus, saepius Elegantiolae vel Elegantiae minores nominatum, primum editus est Ferrariae anno 1471 et ad annum 1501 paene centum editiones habet. Scripsit etiam Historiam Plumbinensem aliaque opera. Mortuus est a peste.
Mundus Russicus
Opus fundatum Mundi Russici (Russice Фонд Русский мир / Fond Russkij mir) est organizatio Russica ad culturam et linguam Russicas in toto orbe terrarum vulgandas dicata.
Quando et quare condita sit
Vladimirus Putin Russorum praeses rem die 21 Iunii 2007 istum apparatum culturalem-politicum instituit atque constituit. In initio res ad tempus usque ad annum 2015 maneret, cuius continuatio postea una cum novis pecuniarum disponendarum fontibus (rubelorum millionibus DCCL) proposita est. Fundationem hodie alunt et ministerium de rebus externis Russicum et ministerium de educatione et scientiis. Tamem pars pecuniaria haud neglegenda a privatis offertur. Opus fundatum moderatur politologus Venceslaus Nikonov. Praesidio intersunt multi Russi illustres velut metropolita Hilarion Alfeev et Musei Solitarii rector Michail Piotrovski.
Fundamentum philosophicum
Ideologice proposita culturalia de Mundo Russico volunt, ne momentum magnum Russicum in terris Unionis Sovieticae pristinae interrumpatur. Identitas Slavorum orientalium omnium tempore Russiae Kioviensis plus minusve mystice quaeritur - et a nonnullis invenitur. Cui contradixit philosophus Belorussicus Inguarus Babkou anno 2022, reducens ideas de Mundo Russico ad privilegium terrarum finitimarum invadandarum.
Lingua Karaitica
Lingua Karaitica (ipsa lingua Karaj tili) est lingua Turcica cum vocabulis Hebraicis mutuatis permultis, qua loquebantur Karaei. Tres dialectos habebat: Trocensem, Galiciensem et Tauricam. Karaitica Galiciensis et Karaitica Taurica exstinctae sunt, quamvis Tauricam Karaei Taurici renovare temptant. Litteris Hebraicis lingua Karaitica per multa saecula utebatur. Hodie Karaitica Trocensis litteris Lituanicis utitur, Karaitica Taurica Cyrillicis.
Historia Nigeriae
Historia Nigeriae ad mercatores qui trans Asiam Occidentalem et Africa ex anno 1100 a.C.n. aut antea negotiarentur indagari potest. Multae civilizationes antiquae in regione Africae Occidentalis hodie Nigeria appellata ortae sunt, inter quas regnum Nriense, Imperium Beninense, et regnum Oyoense. Religio et cultura Islamicae Nigeriam accesserunt per Imperium Bornuense circa annum 1068 et Civitates Hausanae circa 1385. Christianitas regionem saeculo quinto decimo per monachos Augustinianos et Capuccinos ex Imperio Portugallensi missos attigit. Praeterea, Imperium Songhaiense partem regionis Nigerianae diutine possidebat.
6370 Malpais
6370 , olim designationibus 1984 EY, 1982 VK8, et 1989 TT5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Briano A. Skiff, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6370 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Turma Pedilusoria Nationalis Hungarica
Turma Pedilusoria Nationalis Hungarica (Hungarice Magyar Labdarúgó Szövetség) est pediludii turma virilis civitatis Hungariae. Praesens pedilusorum palaestricus magister est nunc (anno 2014) Attila Pintér. Primus haec turma contra Turmam Pedilusoriam Nationalem Austriacam die 12 Octobris 1902 Vindobonae lusit.
Pierrecourt (Sequana Maritima)
Pierrecourt est commune Francicum 481 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Turma Pediludica Nationalis Dacoromana
Turma Pediludica Nationalis Dacoromana est pediludii turma virilis civitatis Dacoromaniae. Praesens pedilusorum exercitor est Răzvan Lucescu.
Vannes Fuccius
Vannes Fuccius (Italiane Vanni Fucci; natus Pistorii anno ignoto et mortuus inter 1295 et 1300) fuit homo violentus et fur Italicus qui etiam persona Divinae Comoediae Dantis Alagherii est.
Biographia
Vannes Fuccius filius nothus Fuccio de' Lazzari, homo nobilis, erat. Anno 1288, ille, Guelphus niger, in dimicationes inter familias urbis partecipavit quia praedo ad rixam promptus erat. Anno 1289, ille in bellum contra civitatem Pisanam apud Vicum Pisanorum partecipavit. Anno 1293, nocte carniprivii, ille latroniesque in Ecclesia Sancti Zenonis ingressi sunt et sacellum Sancti Iacobi depredaverunt: culpa sceleris alio viro attributa est et Vannes Fuccius in agro Pistoriense fugit. Anno 1295, mense Februarii, civitas Pistoriensis eum condamnavit ut homicida praedoque. Annus suae mortis non scimus sed certe ante 1300 mortuus est.
In Divina Comoedia
Vannes Fuccius in cantis XXIV et XXV Inferni Dantis apparet. In bulga (vulgo bolgia, pars octavi circuli Inferni) furum damnati a serpentibus tormentantur, igni concremant ac a cinere renantur vel eam formam cum reptilibus mutant. Cum primum apparet, Vannes Fuccius igni consumatur, sed paulo post ille rursus surgit et Danti Vergilioque occurrit. Ille suum furtum thesauri in sacello Sancto Iacobo dicato narrat; Dante scribente, Fuccius culpam in alium virum, Vannes della Nona, contulit, et hic innocens capite damnatus est. Deinde Vannes Fuccius claedem venturam Guelphorum Blancorum praenuntiat et gestum obscenum (Italice gesto delle fiche, e vocabulo obsceno fica, "cunnus") contra Deum facit. Serpentes furem blasphemum oppugnant et Cacus, fur in mythologia Graeca qui nunc centaurus est, pervenit.
Turma Nationalis Pedilusoria Russica
Turma Pedilusoria Nationalis Russica (Russice сборная России по футболу) est pediludii turma virilis civitatis Russiae. Praesens (anno 2014) pedilusorum palaestricus magister est (a mense Iulio 2012) Fabius Capello (antea erat Dick Advocaat).
Vinum Cyprium
Vinum Cyprium, id scilicet quod ex insula Cypro provenit, iam IV millennio a.C.n. conficiebatur. Aevo medio vina Cypria dulcia fortificata per Europam venditabantur: vinum quoddam Cyprium album in carmine Francogallico La Bataille des vins super alia omnia aestimatum est.
Varacieux
Varacieux est commune Francicum 854 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Allia Potestas
Allia Potestas fuit liberta quae Perusiae inter saecula primum et quartum aerae vulgaris vixit.
Solum noscimus eam inscriptione sepulcrali inventa Romae anno 1912,  in qua alteruter amatorum animi corporisque praestantiam mulieris amatae laudat. Polyandriam (certe non sensu legali, sed solum sensu sociologico) Alliae ita describit:
Suspicantur Alliam originis Graecae esse et nomen Potestas versionem nominis Graeci Δύναμις esse.
Commissio Europaea
Commissio Europaea est institutum exsecutivum Unionis Europaeae, certo modo eius "rectio". Sedem habet Bruxellis. Est Ursula von der Leyen nunc praeses Commissionis. Commissio olim etiam erat Alta Auctoritas Communitatis Europaeae carbonis chalybisque.
Varces-Allières-et-Risset
Varces-Allières-et-Risset est commune Francicum 6'583 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Instrumentum laboratorii
Exempla instrumentorum laboratorii et ornamentorum:
Dioecesis Foroflaminiensis
Dioecesis Foroflaminiensis fuit dioecesis cuius sedes Forum Flaminii (hodie Italiane: San Giovanni Profiamma) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Lingua Pontica
Lingua Pontica, vel dialectus Pontica linguae Neograecae, ipsa lingua saepe Ρωμαίικον γλώσσαν (i.e. lingua Romana ) est forma linguae Neograecae quae in litoribus Ponti Euxini pervulgata est. In Turcia, in Caucaso, in Russia (circum Taganrogium et Gelendžik), in Ucraina (circa Mariopolim Graecorum) Graeci lingua Pontica utuntur. Numerus locutorum disputatur: non minus, quam 300 milia est, sd interdum et numerus maior, quam millio cum dimidia parte, indicatur. Aevo Medio a lingua Graeca Cappadociana orta est.
Spelunca Gough
Spelunca Gough (Anglice Gough's Cave) in septentrionali parte oppidi Cheddar comitatus Somersetensis sub radice montium Mendipporum latet. Ad longitudinem 2135 metrorum extendit partimque aquá fluminis subterranei Yeo impletur. Appellata est ad honorem Ricardi Gough, qui proximas speluncae partes annis 1892-1898 exploravit populoque primus patefecit.
In hac spelunca reperta sunt vestigia habitationis hominum (genere Homo sapiens) qui inter annos 14 700 et 9100 vivebant. Species animalium ossibus recognitae sunt Equus ferus, Cervus elaphus, Bos, Vulpes lagopus, quae ossa cultellis lapideis insecta sunt. Reperta sunt etiam instrumenta ex ossibus speciei Rangiferi tarandi facta. Ex insectionibus ossium satis constat carnes humanos ab incolis ibi consumptos, crania hominum in pocula ibi converta esse.
Vinum Cabliacense
Vinum Cabliacense, Francogallice vin de Chablis, e pago urbi Cabliaco circumiacente in Burgundia provenit. Talia vina ab anno 1938 appellatione protecta Chablis recognita sunt.
Poëtae tenero meo sodali
"Poëtae tenero, meo sodali" incipit carmen XXXV Gaius Valerius Catullus, qui amicum Caecilium poëtam, litoris Larii lacus Novique Comi incolam ad suam Veronam convitat, puella poëtriaque admiratrice relicta, epyllio de Magna Matre "venuste" inchoato sed nondum perfecto.
Petiville (Sequana Maritima)
Petiville est commune Francicum 1'066 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
4315 Pronik
4315 , olim designationibus 1979 SL11, 1978 BD, 1979 TA2, 1979 UW1, 1979 WP5, et 1983 HG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4315 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Valjouffrey
Valjouffrey est commune Francicum 156 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
La Valette
La Valette est commune Francicum 72 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Le Petit-Quevilly
Le Petit-Quevilly est urbs et commune Francicum 22'089 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Vexillum Europae
Vexillum Europae est vexillum Unionis Europaeae ac Consilii Europae ab die 8 Decembris anno 1955. In usum Unionis confirmatum est die 26 Maii anno 1986 a Communitate oeconomica Europaea. A colore caeruleo caelum repraesentatur, dum a duodecim stellis aureis harmonia repraesentatur.
Verbum falsum cognatum
Falsus cognatus est res linguistica ubi verba similis in forma et significatione ex linguis differentibus, quorum radices differunt, prima facie ducit linguisticas credere eos esse cognatos. Verbum "falsum cognatum" nonnumquam perperam interpretantum est ut attingat ad Falsum amicum.
Colias interior
Colias interior (Anglice pink-edged sulphur) est papilio subfamiliae Coliadinarum familiae Pieridarum, in America Septentrionali endemicus.
Venti anniversarii
Venti anniversarii, sive venti statarii, sunt exemplar obtinens ventorum superficialium qui in tropicis ab oriente intra inferiorem atmosphaerae Telluris partem, in inferiore troposphaerii sectione prope aequatorem Telluris flant. Venti anniversarii plerumque a boreoriente in Hemisphaerio Septentrionali, et ab austroriente in Hemisphaerio Australi flant, se hieme et cum oscillatio Arctica in statu calido sit conroborantes. Utebantur praefecti navium ventis anniversariis nonnulla saecula ut oceanos transgredi possent, civitates Europaeae ut suum imperium in Americam expanderent, mercatoresque ut vias commercii trans oceanos Atlanticum et Pacificum constituerent.
Colias interior
Latitudo alarum est 39–66 mm.
Venti anniversarii
Venti anniversarii in meteorologia sunt fluxus gubernantes tempestatum tropicarum quae, super oceanos Atlanticum, Pacificum, Indicumque australem nascentes, terram in America Septentrionali, Asia Meridio-Orientali, Madagascaria, Africaque Orientali attingunt. Venti anniversarii pulverem Africanum ad occidentem trans Oceanum Atlanticum in Mare Caribicum et partes Americae Septentrionalis meridio-orientalis ducunt.
Colias interior
Larvae speciebus familiae Ericacearum et generis Vaccinii vescuntur. Est singulus volatus per annum, inter Iunium et Augustum. Femina adulta ova in plantis generis Vaccinii parit. Adulti nectar ex floribus Araliae hispidae et Pilosellae aurantiacae sorbillant.
Venti anniversarii
Historia
Lusitani momentum ventorum anniversariorum in navigatione in Oceano Atlantico saeculo quinto decimo vel ante agnoverunt. Europaei autem completam ignorabant circulationem ventorum, quae ventos ambos ex oriente et in latitudinibus altioribus ex occidente flantes comprehendit, donec Andrea de Urdaneta trans Pacificum anno 1565 navigaret.
Vinum Chambertinum
Vinum Chambertinum, in agris oppidi Gevrei natum, inter vina Burgundica et Nuxiaca super omnia celebratur. Napoleo imperator vinum Chambertinum cottidie bibere solebat. A quo aevo scriptores ganeones Chambertinum tantum, vel Chambertinum melioris anni, nominare coeperunt ut vinum omnium optimum lectoribus suggerant. Ita anno 1825 Brillat-Savarin, Napoleone nuper mortuo, degustationem vinorum his verbis descripsit: Ita anno 1937 M. F. K. Fisher verbis insequentibus selectionem convivarum praecepit:
La Terrasse
La Terrasse est commune Francicum 2'418 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Feniseca tarquinius
Feniseca tarquinius (Anglice harvester) est papilio familiae Lycaenidarum, et sola species sui generis, in America Septentrionali endemicus.
Latitudo alarum est 23–32 mm.
Larvae variis Aphidoideis, inter quae Neoprociphilus, Pemphigus, Prociphilus, et Schizoneura, vescuntur.
Dioecesis Fulginatensis
Dioecesis Fulginatensis (Italiane: Diocesi di Foligno) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Umbriae sita, suffraganaea Archidioecesis Perusinae-Civitatis Plebis, cuius caput est Fulginium.
Dioecesi 39 paroeciae sunt.
Episcopus
Anno 2004 dioecesis a episcopo S.E. Gualtherio Sigismondi regitur.
Historia
Dioecesis iam saeculo I erecta est. Putatur primum episcopum Crispoldum esse.
Dioecesis Hispellana
Dioecesis Hispellana fuit dioecesis cuius sedes Hispellum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Eremiterium Sanctae Dormitionis Saroviense
Eremiterium Sanctae Dormitionis Saroviense (Russice Свято-Успенская Саровская пустынь) monasterium Ecclesiae Orthodoxae Russicae est. Nunc in Sarovia urbe situm est.
Historia
Ante saeculum XVII loco eremiterii oppidum quoddam Morduae vel Tatarorum fuerat, sed desertum est. Anno 1664 huc, huc, in Montem Saroviensem, Theodosius eremita e Pensa venit, post eum et Gerasimus, sed ambo locum reliquerunt. Post Gerasimum in oppidum derelictum Isaacius hieromonachus venit, ad quem et alii consociaverunt. Anno 1706 rescripto Stephani Iavorsci Eremiterium Sanctae Dormitionis conditum est. Huius Eremiterii monachus sanctus Seraphim Saroviensis fuit. Post canonizationem sancti Seraphim anno 1903 cum maximis sollemnitatibus factam Eremiterium et colonia circum id crescebat, sed post Res novas Octobres deletum est et solum anno 2006 renovatum.
Arena vaga
Arena vaga vel arena instabilis est locus naturalis, ubi arena sic aqua vel gasio imbuta est, ut liquidum non Newtonianum fiat et corpora super se posita tenere et demergere possit. Saepius in ripis et litoribus aquarum arenae vagae fiunt, sed et sine aqua proxima, etiam in desertis inveniri possunt. Homo in arenam vagam incisus, si movetur et proserpere temptat, etiam profundius mergitur. In tergum eum decumbere oportet et alii eum eripi possunt.
Turma Pedilusoria Nationalis Norvegica
Turma Pedilusoria Nationalis Norvegica est pediludii turma virilis civitatis Norvegiae. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Egil Olsen. Primus haec turma die 12 Iulii 1908 contra Turmam Pedilusoriam Nationalem Suecicam lusit.
The Rescuers Down Under
est pellicula animata Americana ab officina cinematographica Walt Disney Societate anno 1990 confecta et a Hendel Butoy et Mike Gabriel moderatoribus cinematographicis ducta. Quae est sequela post principium pelliculae The Rescuers anno 1977 edita.
6371 Heinlein
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6371 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Deus ex machina
Deus ex machina est locutio Latina ad actionem dramatum antiquorum pertinens. Machina in ea locutione est apparatus, per quem persona, plerumque deum vel deam repraesentans, systemate quodam funium desuper demissus vel elevatus in scaenam descendere vel ab ea devolare videbatur; sola eius apparitione nodus tragicus solvi potuit.
De nomine et historia
Locutio „deus ex machina" e lingua Graeca deprompta, qua legitur "ἀπὸ μηχανῆς θεός", et Latine versa vulgo in usu est. Qua locutione primum Aristoteles in ea parte librorum de poeticis, quae ad nos pervenit, de tragoedia disserens, utitur, cum poetas talibus machinationibus uti nequaquam debere docet, hisce fere verbis : Φανερὸν οὖν, ὅτι καὶ τὰς λύσεις τῶν μύθων ἐξ αὐτοῦ δεῖ τοῦ μύθου συμβαίνειν, [1454b] καὶ μὴ ὥσπερ ἐν τῇ Μηδείᾳ ἀπὸ μηχανῆς [...]. Ἀλλὰ μηχανῇ χρηστέον ἐπὶ τὰ ἔξω τοῦ δράματος, ἢ ὅσα πρὸ τοῦ γέγονεν ἃ οὐχ οἷόν τε ἄνθρωπον εἰδέναι, ἢ ὅσα ὕστερον, ἃ [5] δεῖται προαγορεύσεως καὶ ἀγγελίας· ἅπαντα γὰρ ἀποδίδομεν τοῖς θεοῖς ὁρᾶν. (Latine: 'Ita probatur etiam in fabulis solutiones nodorum ab ipsa fabula accidere [1454b] neque ut in Medea (sc. Euripidis) ex machina [...]. Machinà autem utendum est ad res extra dramatis actionem vel ante eam actas, quas homines scire nequeunt, vel post, quae praenuntiationem et adnuntiationem postulant. Omnia enim videre dis tribuimus'.)
Eiusmodi deliberationibus Aristoteli persuasum erat Sophoclis Oedipum tyrannum tragoediae perfectae exemplar esse: huius dramatis actionem, ut evocata sit rebus supranaturalibus, sc. oraculo Delphico, id est Apollinis, et aenigmate Sphingis - quibus rebus ablatis iam nihil est, quo fabula evolvatur -, ita tamen in scaena agi omissis omnibus rebus, quae extra actionem dramatis sint, et perfici tantum a personis fabulam suis consiliis agentibus rationaliterque finem dispicientibus.
Seraphim Saroviensis
Seraphim Saroviensis (Russice Серафим Саровский), die 19 Iulii anni 1754 (vel 1759) in Curo natus et die 2 Ianuarii anni 1833 Saroviae mortuus, sanctus Ecclesiae Orthodoxae Russicae est. Nomen sancti saeculare Prochorus Isidori filius Mošnin erat. Pater eius Isidorus mercator fuit et mane mortuus est. Prochorus adulescens, cum aeger esset, Dei Genetricem vidit, quae eum curavit. Ab anno 1776 in Eremiterio Saroviensi vivebat, ubi anno 1786 vota monastica tulit. Anno 1793 hieromonachus factus est. Ab anno 1794 usque ad annum 1810 in silva prope eremiterium solus habitabat, et ab anno 1810 usque ad annum 1825 in eremiterio, sed in plena solitudine et silentio. Post annum 1825 omnes, qui videre eum vellent (nam erant praemulti), accipiebat et verbis O gaudium meum salutabat, non solum post Pascha, sed anno toto Christus resurrexit adiciens. Vita eius a Sergio hieromonacho anno 1837 composita est, sed post mutata a metropolite Philareto (Drozdov). Anno 1903 maximis cum sollemnitatibus canonizatus est. Verba multa sancti Seraphim saepe citantur, e.g. Si animum pacis adeptus eris, milia circum te salvabuntur, et alia.
Deus ex machina
De nomine et historia
Etiamnunc personae - non solum dei nec solum e machina theatrali - in scaenam introducuntur, ut, necopinati circumstantibus, crisin vel discrimen aliquod rerum ad eventum prosperum perducant. Nostris autem temporibus de deo ex machina dicitur etiam ad personam indicandam, quae interventione sua exitum rerum quarumlibet exoptatum adduxerit.
Petit-Couronne
Petit-Couronne est commune Francicum 9'278 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Guilelmus I (dux Aquitaniae)
Guilelmus I, dux Aquitaniae, dictus Pius (Francice: Guillaume Le Pieux; mortuus die 6 Iulii 918) fuit comes Arverniae, postea primus Aquitaniae dux et abbas commendatarius ecclesiae Sancti Iuliani Brivate sitae.
Inter Guilelmi res gestas gravissima fuit, quod die 11 Septembris 910 abbatiam Cluniacensem condidit, quam papae immediate subiecit.
Antilocapra americana
Antilocapra americana est species mammalium familiae Antilocapridarum ordinis Artiodactylorum, quae in occidentalibus mediisque Americae Septentrionalis regionibus interioribus endemica sunt. Sola suae familiae species exstans est.
Aevo Pleistocaeno, circa duodecim species in America Septentrionali vigebant. Tria alia genera (Capromeryx, Stockoceros,  et Tetrameryx ) exstabant cum homines sapientes in Americam Septentrionalem intrarent, sed nunc exstinctae sunt.
Antilocapra americana est signum Societatis Mammologistarum Americanae.
Antilocapra americana est celerrimum animal terrestre in hemisphaerio occidentali. Forma corporis sinit ut praedatores efficienter currens fugiat. Currere potest 56 km/h per 6 km, 67 km/h per 1.6 km, et 88.5 km/h per 0.8 km.
Dioecesis Aeserniensis-Venafrensis
Dioecesis Aeserniensis-Venafrensis (Italiane: Diocesi di Isernia-Venafro) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Aprutio-Molisio sita, suffraganaea Archidioecesis Campobassensis-Boianensis, cuius caput est Aesernia, cum Venafro.
Moda
Moda est terminus utilis ad vestiendi, cogitandi, vivendi, se gerendi mores certo quoque tempore (vel saeculo) gratiosos et aliis moribus praevalentes describendos. Moda, quamquam reapse multas res complectitur, saepissime vestiariorum novitatibus adiungitur. Simulac homines satis multi amictum aliorum imitari coeperint, nova nascetur moda. Modae ex alia in aliam vicissitudines et mutationes in eo consistunt, quod homines rerum antea gratiosarum praeter rationem pertaesi in locum aliquid novi in rem suam convertunt. Res modariae sunt non solum temporales amictus renovationes sed etiam sui ad religiones aut ad superstitiones aut ad doctrinas politicas deditiones. Mercatores autem necessitate modae utuntur ad hominibus persuadendum ut novas res sibi emant.
Dioecesis Aeserniensis-Venafrensis
Dioecesis 48 paroeciae habet.
Episcopus
Anno 2014 dioecesis a Episcopo S.E. Camillo Cibotti regitur.
Moda
Sunt quidem vestimenta quae in more perseverant, sicut Genuenses et focale Croatum, quae potius icones culturales quam res modariae sunt.
Glossarium Eroticum
Glossarium Eroticum est liber a Petro Emmanuele Pierrugues anno 1826 editus, in quo explicantur significationes vocabulorum dictorumque quae non omnibus glossariis complectuntur.
Dioecesis Aeserniensis-Venafrensis
Historia
Dioecesis Aeserniensis V Saeculo erecta est, Dioecesis Venafrensis V Saeculo; in plena unione 30 Septembris 1986.
Moda
De psychologia (sociali) modae
Constat omnibus hominibus certa desideria fundamentalia esse, sicut laudis et gratiae aviditas aut animos aliorum permovendi voluntas aut sibi aliisque complacendi studium, e quibus, cur res modariae tanti interesse videantur, intellegi potest. Etiam varietas delectat. Et praesertim homines occidentali individualismo imbuti, quamquam suae proprietatis nota quadam ab aliis differre volunt, tamen, ne excipiantur, alios imitantur. Condiciones humanae cum ita sint, minime mirum est quod moda tantas partes agit in vita cotidiana. Quamquam haec nimis simplicia sunt. Perdifficile enim est modae cognoscere et enumerare causas, quae sine tensione inter conformismum et individualismum nec non inter sui ab aliis distinctionem et sui ad alios adiunctionem interposita explanari non possunt.
Iam de generalibus modae causis disseruimus. Hoc restat, ut causas homini cuique proprias et peculiares adiciamus. Praesertim in moda vestiaria apparere videtur, quale pondus apud quemque hominem habeant ac quanta vi animum cuiusque adficiant praesentes imagines aliaeque res modariae. Vestibus enim modariis homines saepe, quid de se suaque vita sentiant quave animi adfectione sint, exprimunt. Ad has res exprimendas industria modaria vim habet notabilem.
De sociologia modae
Homines, cum modam sequuntur, non solum societate consuetudineque inter se coniunguntur, sed etiam ex contrario, cum suam faciunt novam quandam modam, hanc communitatem in dubium vocant. Moda igitur in eo a more differt quod brevi mutabilis est; nisi est, non est moda sed mos inveteratus. Rerum modariarum inter homines crebrescendi amplitudo hodie massali alitur consumptione, in qua commendaticia mercium praeconia partes primarias agere videntur. Res modariae eo facilius pervagantur quo minus homines moribus translaticiis cohaerent. Cunctatores vel conservatores morum impetibus modae inaccessiores sunt quam novatores et adscitores ad novas experientias novaque pericula proni, praesenti tempore minus contenti, res aliquatenus novas cupientes, mutationem rerum sperantes, qui ab hominum velut massa se disiungere volunt.
Quo plus in vita cotidiana modae alicuius specimina valent, eo facilius etiam in cunctatorum circulos recipiuntur, donec eo quod a primo novum periclitabundumque fuit obsoleto, inveniendum est aliud quid, quo praecursores in nova pericula inclinabiles se a profano vulgo distinguere possint. Ex quo fit, ut moda periodico temporalique circuitu revolvatur et evolvatur. Attamen haec nimis simpliciter dicta sunt. Desiderium enim novitatis praesertim hodie magnopere per domus modarias, sicut Chanel, temperatur et in tempus constituitur. At sunt etiam res modariae, quae certum vitae habitum indicant nec per domus modarias regulantur neque in pulchritudine constant.
Valencogne
Valencogne est commune Francicum 622 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Miletinae
Miletinae (Anglice harvesters) sunt subfamilia papilionum familiae Lycaenidarum, paene unica inter papiliones quia earum larvae sunt praedatores.
Maura Healey
Maura Tracy Healey (Bethesdae in oppido Terrae Mariae die 8 Februarii 1971 nata) est politica Civitatum Foederatarum.
E stirpe Hibernica orta, alumna est Collegii Harvardiani ubi politiae studuit canistriludioque contendebat: quibus certaminibus duos annos Salisburgi in Austria operam dedit. Deinde iuribus apud universitatem Boreorientalem studens gradum doctoris anno 1998 ascendit. Iuris consulta usque in annum 2014 in Massachusetta laboravit; quo anni advocata generalis huius civitatis electa usque in annum 2022 meruit. Gubernatrix Massachusettae, eo anno electa, die 5 Ianuarii 2023 inaugurata est.
Musigny
Musigny est commune Francicum 89 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Uriel
Uriel, vel Urihel (Hebraice <span style="font-family:SBL Hebrew, Ezra SIL SR, Ezra SIL, Cardo, Chrysanthi Unicode, TITUS Cyberbit Basic, Arial Unicode MS, Narkisim, Times New Roman"> ; vocalizatio Tiberiana ʾÛrîʾēl; Graece Οὐριήλ; Coptice ⲟⲩⲣⲓⲏⲗ; Latine ‘Deus lux mea’) est nomen cuiusdam archangeli traditionis Iudaicae. Qui nominatur in Libris Henochi et Libro II Esdrae (Liber IV Esdrae in Vulgata). Quotannis ab ecclesiis Anglicana, Orthodoxa, et Orthodoxa Aethiopica diebus 29 Septembris, 8 Novembris, et 28 Iulii proprie celebratur.
Vinum Belnense
Vinum Belnense seu Beaunense, Francogallice vin de Beaune, e pagis urbi Belnae in Burgundia circumiacentibus provenit. Talia vina ab anno 1936 sub appellatione protecta Beaune recognita sunt.
Expeditio in Persas conducta (363)
Expeditio in Persas conducta est anno 363 ab Iuliano principe, resistente exercitu Sassanidarum et rege Sapore II. Rex inimicos Romanos per vallem Tigridis promoturos exspectavit; Iulianus autem rapide per Euphratem progressus est, navibus utens. Romani Proelium iuxta Ctesiphontem commiserunt, bono eventu, sed mox e Mesopotamia recedere statuerunt. Iulianus ipse post viginti fere dies, in proelio prope Maranga devictus, vulnus mortale cepit.
Vinum Belnense
Brugis annis 1374 et 1375 Philippus Audax bonitatem vinorum comitatus et ducatus Burgundiae regibus Francorum Carolo VI et Anglorum Eduardo III magnifice demonstravit, inter quae Belnensis:
Marcus Persson
Marcus Alexius Persson (Suedice Markus Alexej Persson, Holmiae 1 Iunii anno 1979 natus), sub nomine Notch notus, est programmator et societatis Mojang conditor qui ludum Minecraft creavit.
Basilica Virginis Candelariae
Basilica Virginis Candelariae (Hispanice: Basílica de Nuestra Señora de la Candelaria) est praeclarissima Ecclesia Catholica insularum Canariarum, in oppido Candelaria Nivariae insulae sita, 20 km a Sancta Cruce Nivariae meridie versus distans.
Carolus Duane Baker
Carolus Duane Baker (iunior nuncupatus ut a patre distinguatur; Elmira in urbe civitatis Novi Eboraci die 13 Novembris 1956 natus) est politicus Civitatum Foederatarum.
Basilica Virginis Candelariae
Statua Gothica Virginis Candelariae 100 annos ante adventum Hispanorum a duobus Guanchus, ut aborigenes appellantur, ad litus invenisse dicitur, plures ergo templa constructa. Die 1 Februarii 1959 nova basilica est dedicata. Haec basilica, ab architecto autochthono Henrico Marrero Regalado ad oram maris aedificata, est locus peregrinationis omnium insularum Canariarum. Intus reperitur venerata imago Virginis Candelariae insularum patronae.
Carolus Duane Baker
Filius mercatori sed pronepos politicorum et iuris consultorum, alumnus est Collegii Harvardiani ubi litteris Anglicis, universitatisque Boreoccidentalis ubi administrationem commercialem studuit. Secretarius inferior ab anni 1991, mox secretarius a valetudine meruit Massachusettae, gubernatore Gulielmo Weld. Ab anno 1998 nosocomia direxit. Anno 2010, factionis republicanae membrum, candidatus est ad officium gubernatoris Massachusettae, malo successu, sed ab anno 2015 usque in 2022, bis electus, gubernator functus est.
Basilica Virginis Candelariae
Die 24 Ianuarius 2011, Papa Benedictus XVI titulum Basilicae Minoris decrevit.
Expeditio in Persas conducta (363)
Consilium et praeparatio
Scripta coaevorum Iulianum in mentem habuisse adseveratur revendicationem regionum Imperii orientalium in quibus nuper irrupuerant Persae; pacem ab eisdem suasam ob hanc rationem recusavisse; Singaram nuper destructam restituere voluisse, Nisibim autem, a Christianis habitatam, protegere noluisse (ob eandem rationem iter per Edessam evitaverit). Hormisdam Sassanidarum profugum ad regnum Persarum erigere proposuit. Eventum expeditionis apud oracula varia postulavit.
Arsacem Armeniorum regem exercitum magnum parare iussit, neque loco concursús neque scopo expeditionis indicatis. Naves Samosatis construere praecepit.
Sallustius in epistulis ab Iuliano Circesii receptis expeditionem abrumpendam frustra suasit, sed, ominibus saepe adversis, alii philosophi nihilominus pergere consiliaverunt.
Progressio
Iulianus Antiochiae hibernaverat. Inde die 5 Martii 363 iter incepit per Litarbas et Beroeam. Post quinque dies Hierapolim adfuit; ibi porticu subito delapso quinquaginta milites interfecti sunt. Exercitum pedestrem ibi congregavit et ad Batnas Carrhasque porrexit. Inde milites delecti (18 000 secundum Zosimum, 30 000 secundum Ammianum, alios aliter), ducibus Procopio et Sebastiano, alio itinere emissi sunt ut Tigrim attingerent et cum exercitu Armeniorum et rege Arsace II se iungerent: inde per Corduenam, Moxuenam et Chiliocomum regnum Sassanidarum e partibus borealibus ingredierentur.
Iulianus exercitúsque maior pars Callinicum ad urbem, ripam Euphratis adiacentem, die 27 Martii 363 adfuerunt; ibi cum navibus concurrerunt, quas conduxit Lucillianus. Eo venerunt etiam Saraceni, quorum duces diadema aureum Iuliano obtulerunt; is autem tributum solitum dispendere recusavit. Mox Circesium usque descenderunt ad limitem imperii. Nemine fere obstante, flumine tributario Abora pontonis ope transito, Romani nunc iuxta sinistram Euphratis ripam iter fecerunt, nunc dextram, a canalibus paludibusque saepe impediti. Zaitham die 4 Aprilis 363 attingerunt, ubi ad monumentum Gordiani Iulianus sacra funxit, urbemque desertam Duram die 6 Aprilis 363.
Oppidum Anatham Lucillianus capere temptavit, Hormisdas ad submissionem suasit. Die 12 Aprilis 363 turbo ventorum "ita confuderat omnia tecta, ut tabernacula multa conscinderentur et supini plerique milites sternerentur vel proni, spiritu stabilitatem vestigii subvertente". Insuper fluvio "repente extra margines evagato mersae sunt quaedam frumentariae naves, cataractis avulsis ... opere saxo structis: quod utrum per insidias an magnitudine acciderit fluentorum sciri non potuit". Inde plura oppida ad ripam Euphratis stantia sine proelio praeterita sunt, Thilutha, Achaiacala, Diacira, Sitha, Ozagardana; hic autem excursionem fecerunt Persae et Saraceni Assanitae (duce Podosace) e qua Hormisdas aegre evasit. Ab hoc die exercitus Persarum, duce ipso Surena, vestigia Romanorum aut secuti sunt aut praeierunt. Castellum Pirisabora post obsidionem die circiter 29 Iunii 363 captum est; exploratoribus Romanis postridie subito aggressis et debellatis aliqui evaserunt sed a Iuliano decimati sunt.
Inde Romani canalem Naarmalcham consecuti sunt quae aquas ab Euphrate ad Tigrim dirigebat, sed difficiliter: terras enim inimici submerserant, molibus delapidatis. Nehardeam urbem Iudaeorum ibi desertam reppererunt. Maiozamalcham obsederunt et die circiter 13 Maii ceperunt. Trans canales nonnullos, inimicis frustra obstantibus, ad paradisum regalem moxque Seleuciae ruinas venerunt. Inde naves per Naarmalcham pergerunt, sed milites ad muros Coche bene munitos, Parthorum olim metropolis.
Navibus revocatis et partim exoneratis, Iulianus noctu milites suos trans Tigridem iuxta muros Ctesiphontis transfretare iussit. Ibi die fere 29 Maii 363 Persas vicerunt, sed propter disciplinam incertam neque victoriae fruere neque urbem intrare valuerunt. Legatione regis Saporis pacem proponente Iulianus audire noluit. Die circiter 5 Iunii 363 ad orientem porrigendum statuit. Naves comburi iussit, id quod diebus 11-15 Iunii perfectum est. Haec consilia, a scriptoribus omnibus pessima recognita, a nonnullis Persa quodam attribuuntur qui se falso regis inimicum praetenderit; nomen autem nullus referre potest.
Regressio
Exercitus Romanus, rege Sapore II cum exercitu iam adstante, frumentis carentibus, novo consilio die circiter 16 Iunii 363 ad septentrionem se vertit ut per Corduenam ad limites imperii revenerit. Hoc itinere, inimicis saepius aggredientibus, Romani ad flumen Dialam victoriam reportaverunt. Inde autem rursus carebant alimenta: Persae enim atque Romani qui cum Armenis hanc regionem invaserant frumenta destruxerant. Persae in proelio prope Maranga die 22 Iunii 363 devicti sunt. Iulianus prope urbem Sumam telo vulneratus est et die 26 Iunii 363 mortem obiit (eisdem insidiis Anatolius magister officiorum interfectus est). Iovianus postridie a militibus imperator electus est, quo duce, Persis saepe aggredientibus, Romani rursus iter boream versus susceperunt per Charcham et Duram ubi frustra flumen Tigrim transire temptaverunt. Iovianus diebus circiter 8-11 Iulii 363 pacem cum rege Sapore confecit ut exercitum suum extra fines Persicas salvum educeret: multa concedit, et inter alia urbem Nisibim. Quo pacto Romani per Hatram et Singaram intra limites suos aegre recederunt. Thilsaphatae cum ala exercitús a Procopio et Sebastiano conducta concurrerunt.
Eventus
Nisibis, incolis evacuatis, die 25 Augusti 363 Persis tradita est. Sapor rex Persa captivos Romanos in partibus orientalibus imperii sui colonos misit, praesertim in Susiana. Rex Armenius Arsaces II, Romanorum fidelis socius sed ab eisdem in foedere ab Ioviano facto abiectus, mox a Sapore debellatus est et incarceratus; qui post aliquot annos desperans sibi mortem intulit. Annis posterioribus Armenia sicut antea inter Romanos et Persas controversa est.
Iovianus ab initio imperium recusavit, se Christianum confitens, sed milites responderunt se quoque Christianos esse: ita consilium Iuliani, qui religionem Christianam deiicere voluit, statim abruptum est neque ab ullo successore restitutum. Iovianus autem dum per Ciliciam Constantinopolim regreditur subito mortuus est; successor Valentinianus I Ioviani aulicus fuerat, sed usurpator imperii Procopius socius Iuliani fuerat et particeps huius expeditionis. Imperatorum Romanorum Iulianus ultimus fuit e Constantini familia ortus.
Nox alba
Nox alba est, cum per totam noctem solum crepusculum nec tenebrae observantur. Tales sunt noctes circa solstitium aestivum sub latitudinibus altioribus, prope ad Circulum Arcticum.
Expeditio in Persas conducta (363)
Fontes
Enarratio Ammiani Marcellini, qui ipse huic expeditioni participavit, in opere suo historico (titulo Res gestae) nobis servatur. Schedae ab Oribasio, medico apud Iulianum, conscriptae mox ab Eunapio sophista in libro historico adhibitae sunt; cuius libri hodie deperditi fragmenta pauca supersunt. Tertii etiam qui expeditionem observavit, Magni Carrhensis rerum gestarum scriptoris, commentarius deperditus a scriptore Byzantino Ioanne Zonara in Epitome historiarum abbreviatur. Eunapii necnon Magni et fortasse alii cuiusdam operibus Zosimus in Historia nova usus est. Pro certo habetur narrationes Ammiani et Zosimi omnium quae supervixerint utilissimas esse. Coaevi Libanius pro Iuliano, Gregorius Nazianzenus in Iulianum praedicaverunt, Ephraemque Syriace hymnos contra Iulianum cantavit.
Nox alba
A die polari nox alba distinguenda est; per diem polarem sol multos dies non occidit, albis autem noctibus occidit, sed non alte sub finitore latet, ut lux eius satis clara maneat. In regionibus, ubi dies polaris observatur, aliquot noctes ante eum et post eum albae sunt.
Haraldus I Pulchricomus
Haraldus I Pulchricomus (Nordice antique Haraldr hárfagri), circa annum 933 mortuus, fuit rex Foldiae occidentalis, qui primus Norvegiae rex factus est. Halfdani Nigri de gente Ynglingorum filius, domi Harfagerorum conditor, Erici Sanguineae Securis et Haconis Boni et aliorum pater erat.