cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia Franciae
Domus Valosiana
Etiam heres eius Henricus II Habsburgos varia fortuna impugnavit. Pace Cambresiana confecta Franci studebant pacem cum aliis imperiis agere quia interne rixis religiosis propter motum Hugenoticum nuper ortum perturbabatur. Hoc pacto Francogallia dominium totius Europae Hispaniae concessit. Sequentibus annis potestas regium Francogallicorum perenni belli civilis inter Catholicos et Hugenotos causa debilitata est. Nocte 24 Augusti 1572 ubique in Lutetia fautores Protestantismi trucidati sunt quo eventu multi salutem in fuga quaesiverunt.
Domus Burbonica
Extincta stirpe Valosiana erupta sunt bella successionis quibus querelis autem finem fecit Henricus IV anno 1589, cum veteri domui regnatrici propinquus esset atque ipse nepos regis Francisci I., quapropter postulationem eius contra Guisianam stirpem regnum usurpare temptantem sustinere potuit. Cum natu religionis Protestanticae adhaerebat ad Catholicam fidem verti oportuit antequam regnum inire posset. Apothegmate notissimo "Lutetia est unius missae pretium" hanc condicionem accepit. Anno 1598 in Edicto Namnetense Protestantes non iam persectari decrevit, qui status aequus usque ad expugnationem Rupellae anno 1628 sustentabatur.
Cum Henricus IV ad regnum pervenerat coepit aevum maximi momenti historiae Francogallicae quod his temporibus Francogallia iterum principatum totius fere Europae adepta est modumque regni habendi Absolutismus dicti instituit. Henricus sibi ministros regi solum oboedientes obnoxios fecit Hispaniamque bello comminabatur. Cum autem anno 1610 necaretur occupationem Nederlandiae Hispanicae non perfecit. Illo defuncto primo Maria Medicaea mater filii eius Ludovici XIII in loco illius regnum moderabatur. Illam secuta sunt tempora per qua duo cardinales, Richelaeus et Mazarinus, frenis Francogalliae ad arbitrium habebant Protestantismumque ferventer impugnabant, quarum sectatores capta Rupella refugiis privati sunt. Suadente Richelaeo anno 1635 Francogallia Bellum tricennale inierat moxque Hispanico imperio conflixit. Dicta pace Pyrenaeo anno 1659 composita Hispaniae dominatus in Europa finem habuit coepitque ortus Francogalliae potestatis tum in re militari cum in artibus. Mox ubique in Europa castellum Versaliae exemplum expoliationis elegantiaeque existimabatur.
Lingua Francogallica cum volventibus annis communis lingua mediae Europae nobilitatis facta est tum etiam 18. et 19. saeculo in partibus orientalibus. Itaque autem nonnullae linguae dictis Gallicismis locupletae sunt. Per sequentia saecula nobiles itemque homines docti libentissime hac lingua utebantur et in usu officiali et in scientiarum libris.
Anno 1643 Ludovicus quartum solum annum agens ad imperium pervenit etsi Mazarinus cardinalis in loco eius administrationi regni praeerat. führte die Regierung weiter. Subiugata coniuratione nobilium Fronde, qui Mazarinum potestatemque nimiam regis impugnavissent, defunctoque cardinali anno 1661 Ludovicus rerum potitus est. Eo regnante Francogallicum regnum ad summam gloriam pervenit cum regni ipso plenitudo potestatium mandatumque immanis erat, quem modum regni habendi Absolutismum nuncupamus.
Ludovicus XIV aeque ac maiores eius bellando ac expugnando potestatem Francogalliae augere studebat. Etiam statui rerum publicarum curavit cum multos ministros sibi obnoxios fecit legesque lustravit. Aerarium publicum instituendis praeceptis Mercantilismi complevit exercituique adhuc mercennariis militibus sustentato militiam perennem substituit classemque permagnam exstrui iussit. In his rebus conficiendis adiutus est a Colberto. Etiam Lutetia his temporibus valde crescebat moxque inter maximas Europae urbes numerabatur.
Anna Maria Cancellieri
Anna Maria, vulgo Annamaria Cancellieri (Romae die 22 Octobris 1943 nata) est politica Italiae.
Alumna est Studii Urbis. Praefecta provinciarum Bononiae, Vicentiae, Bergami, Brixiae, Cataniae et Genuae, recentius etiam commissa specialis Bononiae anno 2010, Parmae anno 2011 meruit. Postea a die 16 Novembris huius anni usque ad diem 28 Aprilis 2013 ministra a rebus internis fuit. A die 28 Aprilis 2013 usque ad diem 22 Februarii 2014 fuit ministra iustitiae, primo ministro Henrico Letta.
Historia Franciae
Domus Burbonica
Composito edicto fontis Bleaudis anno 1685 prius Edictum Namnetense abolutum est ei consilio, ut rei publicae et ecclesiae concordia conficeretur. Quo facto templa Hugenotorum combusta scholaeque eorum clausae sunt. Quiqui in situ remanebant rituique translaticio adhaerebant severiter persecuti sunt. Etsi gravibus poenis emigrandi minarentur multi eorum exules in peregrinas terras confugabant hactenus, ut expulsio eorum novae patriae commodo magno Francogalliae quidem detrimento erat. Ludovicus immo filium nepotemque mortuum vidit, denique die 1 Septembris 1715 demum naturae concessit. Pronepos eius Ludovicus XV eum secutus est, qui praecipue ob stupra cum Domina de Pompadour et Comitissa Du Barry facta notus est. Cum adversa fortuna Bellum septem annorum (1756 usque 1763) cum Friderico Magno gerebat magnam partem dominionum transmarinarum in America boreali ut Franciam novam, Ludovicianam et partes Indiae Anglicis cedere coactus est.
Ludovicus XV defunctus est anno 1774; heredes eius fuit Ludovicus XVI qui Mariam Antoniam uxorem habuit, filiam Mariae Theresiae. Inceptus a Ludovico summa iam aetate coeptos annullavit XVI. aliasque doctrinas pro eos instituit. Quod autem tribunalia superiora nimiis potestatibus affecit nobiles consiliis eius facile reniti potuerunt, quare effectum est, ut inter decennium 1780er opulentia rei publicae ad egestatem redacta est quianam bellum rerum novarum Americae aerarium valde diminuisset. Rex cum propterea etiam nobilibus et clericis stipendia imponere in animo haberet colonique acerrima hieme oppremerentur et messibus tenuibus anni 1787/88 laborarent concessit anno1788 more antiquissimo Ordines generales (Francice: les États generaux) convocari, ut ei in rebus efficiendis subvenirent. Die 17 Iunii 1789 legati tertii dicti ordinis se ut Conventum nationale constituerunt neque ante discedere polliciti sunt quam nova constitutio Francogalliae daretur. Hoc fuit interitum veteris status regni Francogallici.
Lingua Mingrelica
Linguae Lazicae Mingrelica propinqua est.
Historia Franciae
1789–1799: Res novae
Die 21 Septembris 1792 demum exclamata est Prima Res Publica. Rebus inter populo et rege magis magisque exacerbatis monarcha postremo die 21 Ianuarii 1793 decollatus est. Post insurrectionem Iacobinorum Girumnenses conventu nationali exclusi sunt illique instituto consilio salutis publicae Terroris Regimen sustentabant cui initio Georgius Danton et deinde Maximilianus de Robespierre praesidebat. Regimini Iacobiniano die 27 Iulii 1794 finem factum est Robespierre ipse supplicio affectus est. Initium cepit abhinc dictum Directorium.
1799–1804: Consulatus Francicus
Die 9 Novembris 1799 Napoleo I rerum potitus est seque primum consulem appellari iussit. Anno 1802 servitutem per decreta novae constitutionis abolitam in colonias restitui curavit quare servi Haitiae anno 1804 insurrexerunt, quo facto Ioannes Iacobus Dessalines illam insulam Francia liberam declaravit.
1804–1814: Primum Imperium
Napoleo die 2 Decembris 1804 se manibus suis imperatorem coronavit. In exercitus coalitionis repugnandos pergebat Europamque magna ex parte per bella Coalitionum dicioni Francicae subiecit. Etiamsi more Imperialismi alienas terras expugnavit eis nihilominus etiam fructibus Liberalismi implevit: Exempli gratia aequalitatem ante legem ubique introduxit.
Die 2 Decembris 1805 Napoleo iunctos exercitus Russos et Austriacos in Pugna apud Slaucoviam facta devicit. Mense Octobri 1806 etiam Borussos in Proelio Ienensi superavit, quo facto copiae Francogallicae Berolinum ceperunt. Deinde Napoleo per Poloniam iter fecit foedere cum Alexandro I icto imperio Russico se iunxit Europamque inter utraque imperia divisit. Civitatibus potestati suae subiectis vetavit merces cum Britanniarum Regno commutari fratremque suum Iosephum I regem Hispaniae destinavit dum ibi bella gessit. Hispanici verum ferventer repugnaverunt neque Napoleo eos subducere potuit.
Anno 1809 iterum bellum cum imperio Austriaco exarsit cui nunc autem fuit solum cum viribus Francis pugnandum. Napoleo mox Vindobonam cepit, at paulo post in pugna ad Essling primam cladem accepit, qum mense peracto in pugna ad Wagram ultus est inque pace Palatii Belli Fontis hostem iterum sedavit.
Eodem anno divortium fecit cum Iosephina de Beauharnais quod nullam progeniem parere videbatur proque ea anno 1810 Mariam Ludovicam Austriacam in matrimonium duxit. Exitiosa clade in dicto Bello Patrio accepta imperium Francicum severiter labefactum est. Tamen finem eius solum facta est anno 1813 Pugna Lipsiensi facta. Omni spe victoriae expers Napoleo Ilvam insulam se contulit. In eius locum victores Ludovicum XVIII instituerunt. Iam anno 1815 Napoleo autem in Franciam rediit aque militibus comitissime acceptus est. Per dicti Centum Napoleonis dies iterum imperium habebat usque ad Proelium Waterlooense, quod exitium fuit imperii sui. Itaque Francia omnias terras expugnatas cedere coacta est etiamsi vetera dominia necnon Lotharingiam retinere potuit.
Restauratio usque ad Secundum Imperium
Facta seditione Ludovicus Philippus linea transversa Burbonica natus rex Franciae creatus est, qui commune rex civium appellari solebat propter begnitatem erga cives. Initio valde consilio potentissimorum civium nixus tamen demum in tyrannum degeneravit Franciamque saciens Sacrum Foedus regnis conservandarum rerum destinatis ut Prussiae, Russiae atque Austriae astrinxit. Ludovicus Philippus per contentionem rerum novarum mensis Februarii 1848 depositus est, quo ex motu Secunda Res Publica Francogallica initium cepit. Ludovicus-Napoleo Bonaparte, nepos illius Napoleonis Bonapartis a civibus praeses electus est.
Imperator seipsum die 2 Decembris 1852 coronavit, nomen Napoleonis III accipiens. Opprimens civitatem atque per vim militarem simul imperium retinebat quam etiam concedendo civibus plura commercia adipiscere. Exitiosia clade die 2 Decembris in bello Germano-Francico accepta secundi imperii Francici interitum fuit. Itaque evenit, ut die 4 Septembris tertia respublica exclamata est.
1870–1871: Communitas Lutetiana
Cum imperium vi hostium Prussicorum concessisset cives urbis capitalis hoc aegre tulerunt atque insurrexerunt, qua re orta est Communitas Lutetiana. Legati huius communitatis rem publicam foederalem institui postulaverunt. Conventum nationale autem eiusmodi consilia sprevit copiasque hanc insurrectionem opprimere iussit. Duobus mensibus post inter 21. usque ad 28. Maii 1871 acerbe inter saepimenta ubique in urbe exstructa pugnatum est. Quarta fere pars operarium inter tumulta atque insequentia iudicia summa magna de parte eorum sumpta necata est.
Administratio ad interim, Quarta ac Quinta Res Publica
Die 9 Septembris 1944, Carolus de Gaulle administrationem ad interim collocavit. Expulsis quidem occupatoribus Germanicis primo qui hostes auxiliatos esse suspicarentur graviter persecuti sunt. Pétain gubernator proditor capitis damnatus est (quod fatum de Gaulle autem postea levavit) at de ministro principali regiminis Vippiacensis Petrus Laval supplicium sumptum est.
Biard
Biard est commune Francicum 1'618 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Historia Franciae
Administratio ad interim, Quarta ac Quinta Res Publica
Die 13 Novembris 1945, de Gaulle a conventu nationale Francico praeses electus est.
1947–1958: Quarta res publica
Constitutio novae rei publicae iam die 13 Octobris 1946 suffragio habito instituta est. Primus praeses anno 1947 Vincentius Auriol factus est.
Etsi vi imperii Germanici anno 1940 concessit, Francogallia inter civitates victrices numerata est, eique potestas vetandi in Concilio Salutis mandata est. Temporibus quartae rei publicae etiam Bellum Indosinicum gestum est quod imperii colonialis Francicae finem fecit. Bello Algerico exarso res publica in extremo posita est quare Carolus de Gaulle anno 1958 iterum rerum potitus postulavit, ut maioribus potestatibus ad bellum sedandum afficeretur.
Ex anno 1958, Francia democratia semipraesidialis habetur. Inter annos 1958 et 1969, Carolus de Gaulle praeses rei publicae manebat. Mense Septembro 1958, nova constitutio suadente de Gaulle a populo sancta est, qua potestates praesidis corrobatae sunt cum ei summum imperium exercitui potestasque legis ferendi necnon permissio dissolvendi consili nationalis tribueretur. Anno 1962 belli in Algeris gesti finem fecit, quapropter plurimi Franci huc in patriam redire coacti sunt. Anno deinde 1968, tumulta errupta de Gaulle iterum suffragium de sedis praesidialis discessu instituit iterumque vicit. Paulo post autem potestate depulsus est. Eum secutus est Georgius Pompidou (1969–1974) et Valerius Giscard d’Estaing (1974–1981), qui praecepta veteris praesidis sustentabantur.
Ursulinarum fanum (Cibinium)
Ecclesia Ursulinarum (Dacoromanice Biserica Ursulinelor din Sibiu, Theodisce Ursulinenkirche Hermannstadt, Hungarice Az Orsolyák temploma) est fanum Catholicum, media in urbe Cibinii, in via G-ral Magheru 35-38, situm.
Historia
In initio agebatur de fano Dominicanorum. Reformatione incolis Germanicis imposita monasteria plurima abolita sunt. Quando Habsburgi venerunt contrareformatio effectum habuit in multis refundationibus. Anno 1753 Ursulinae fanum nactae scholam puellarum in situ instituerunt. Oratorium generi Baroco adaptum est. Restantia generis Gothici sacristia et capella quaedam sinistrae alae (cum porta, fenestris, columnis) sunt.
Partes interiores mutatae sunt post altarium trium adventum. Quorum privilegiatum coronationem Deiparae monstrat, cum in ara laterali ad dexteram appareat Sancta Ursula et Angela Merici. Supra est Sanctus Emericus. In arae ad sinistram institutae imagine Angela Merici puellas docet. Deorsum omnia observat Stephanus rex Hungariae.
In arcu triumphali, qui chorum a navibus separat, inscriptio magna lingua Latina exarata legi potest. Una cum anno 1774 litteris magnis descripto memoriam facit de Maria Theresia, imperatrice quam maecenatem huius ecclesiae colunt. Ecce eius verba: "Haec aedes pietate Mariae Theresiae reginae augustae fulta ac restaurata est".
Usus hodiernus
Anno 1997, christifideles Ecclesiae Graeco-Catholicae Romaniae fanum usare coeperunt. Pro istis christianis ritus Latini autem diebus Lunae, Mercurii et Saturni autem missae lingua Latina, diebus festis et Dominicis lingua Theodisca celebrantur.
Balingen
Balingen est commune et urbs Badensis-Virtembergensis 33 247 incolarum (anno 2011).
Bonus pater familias
Bonus pater familias vel diligens pater familias est persona abstracta quae in multis legibus invenit ac semper recte et sine culpa agit.
Ita e.g. in legibus traditionis Francicae lege culpam committet et damnum causatum restituere debet qui non sicut bonus pater familias egit.
Recenter verba bonus pater familas ob inegalitatem sexuum a nonnullis vitantur et e.g. homo probus diligens et prudens (homme honnête, diligent et prudent) vel homo normaliter diligens et prudens (personne normalement diligente et prudente) vel homo sanus (personne raisonnable) in usu sunt.
Sophrologia
Artificium late in Francia et Helvetia adhibetur. Quaedam operae scientiae de sophrologia his terris vulgatae sunt. Tamen non persuasibile est argumentum effectus. Sophrologia praesertim adhibetur, uti querelae strictura capitis effectae curentur.
Pierre-Châtel
Pierre-Châtel est commune Francicum 1'463 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Dénestanville
Dénestanville est commune Francicum 239 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Bignoux
Bignoux est commune Francicum 1'041 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Pinsot
Pinsot est commune Francicum 206 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Index communium praefecturae Vigennae
Hic est index communium Vigennae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 281 numero.
Heyen
Heyen commune Saxoniae Inferioris in circulo Holtisminnensi est. Commune ad flumen Visurgim situm est.
Historia
Hehlen saeculo anno 1004 nomine Hegen primo in actis Henrici II imperatoris descripta est. Ab anno 1973 ad commune generale Bodenwerder pertinuit, a die 1 Ianuarii 2010 pars communis generalis Bodenwerder-Polle est.
Chop suey
De ferculis Sino-Americanis sicut foo young, chop suey, anatina ex amygdalis, se antea omnino nescivisse confessa est Sylvia Wu, "sed nihil aliud in ganeis Sinicis Californiensibus offerebatur. Haec hodie nunquam paramur." Nihilominus a principio, pauca de arte coquinaria sciens, coquos ex istas ganeas irretitos adhibebat, talia fercula inferebat.
Kirchbrak
Kirchbrak commune Saxoniae Inferioris in circulo Holtisminnensi est. Ad Kirchbrak etiam vici, Westerbrak, Osterbrak, Breitenkamp atque Heinrichshagen pertinent.
Historia
Kirchbrak anno 1029 primo in actis Conradi II descripta est. A die 1 Ianuarii 2010 pars communis generalis Bodenwerder-Polle est.
Fernandus Torres
Fernandus Torres  (Matriti natus die 20 Martii 1984) est pedilusor Hispanicus. Torres cum turma Atlético Madrid lusit. Nunc ad gregem Chelsea F.C. pertinet sed etiam Turmae Nationalis Hispanicae lusor est.
Ericus Aumonier
Ericus Aumonier, vulgo plene Éric Marie Pierre Henri Aumonier (natus die 22 Februarii 1946 Lutetiae) est clericus Francicus. Alumnus est Pontificii Seminarii Francici Romae in urbe ubi doctoratum theologiae anno 1974 meruit. Ab anno 1996 fuit episcopus auxiliaris Lutetiae et episcopus Mallianensis titularis. Anno 2001 episcopus Versaliensis factus est.
Ottenstein
Ottenstein commune Saxoniae Inferioris in circulo Holtisminnensi est. Ad Ottenstein etiam vici Glesse, Lichtenhagen atque Sievershagen pertinent.
Historia
Ottenstein anno 1182 primo in actis descripta est. A die 1 Ianuarii 2010 pars communis generalis Bodenwerder-Polle est.
Caucasus Septentrionalis
Caucasus Septentrionalis vel Borealis (Russice Северный Кавказ, tr. Severnyj Kavkaz) est terra, nunc ad Russiam pertinens, Ciscaucasiam et declivum septentrionale Caucasi Maioris (sine segmento eius orientali Atropatenico) continens atque partem declivi meridiani Caucasi Maioris in occidente (ad flumen Psou, i.e. ad confinium Abasciae) sitam includens.
Caucasus Septentrionalis aream 258,3 milia km2, i.e. 1,5% territorii Russiae, occupat. 14,8 decies centena milia incolarum (anno 2010), i.e. 10,5 % incolarum Russiae, ibi habitant. Haec terra est patria 20 gentium Caucasicarum indigenarum, ad quos (secundum censum anni 2002) circa 6 decies centena milia hominum in Russia pertinent.
In Caucaso Septentrionali pars meridiana regionis Rostoviensis, territoria Crasnodarianum et Stauropolitanum, res publicae Adygeia, Karaczaevo-Circassia, Cabardino-Balcaria, Ossetia Septentrionalis, Ingussetia, Tsetsenia et Daghestania atque margo occidentalis rei publicae Calmucciae Foederationis Russicae locantur.
Direptio Romana
Direptio Romana vel Direptio expugnatae urbis Romae Italiane sacco di Roma ab exercitu vel Landsknectis Caroli Quinti facta est die 6 Maii anno 1527 sexto die Maii, Clemente VII pontifice.
Mortimer's Fall (Jonson)
Mortimer's Fall est ludi scaenici fragmentum a Beniamino Jonson anno incerto scriptum, anno 1640 divulgatum. Res est initium regni Eduardi III regis Angliae, quo tempore Rogerius de Mortimer cum Isabella regis matre conspiravit, annoque 1330 captus est et supplicio mortis damnatus.
Iesus Navas
Iesus Navas  ( natus in Los Palacios y Villafranca die iuxta Hispalim 21 Novembris 1985) est pedilusor Hispanicus. Navas a multis annis cum grege FC Sevilla ludit sed etiam Turmae Nationalis Hispanicae lusor est.
Blanzay
Blanzay est commune Francicum 826 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Darnétal
Darnétal est commune Francicum 9'418 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Daubeuf-Serville
Daubeuf-Serville est commune Francicum 376 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Sinus Scyllaceus
Sinus Scyllaceus  sive Sinus Scyllaticus   (etiam: Sinus Scillaceus  ; alia nomina: Sinus Scylleticus, Sinus Scylacium , Sinus Scilleticus, Sinus Scylletium Atheniensibus ) (Italiane: Golfo di Squillace; Graece: Σκυλλητικὸς κόλπος) est sinus italicus Maris Ionii, in Regione Bruttio situs.
Sinus inter Insulam ad partem septentrionalem et orientalem atque Cocintum (Punta Stilo), in municipio Monesteracii, ad partem australem et occidentalem patet, prope urbem Scylacei.
Dancourt (Sequana Maritima)
Dancourt est commune Francicum 229 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Franciscus Fàbregas
Franciscus Fàbregas (natus in Arenys de Mar die 4 Maii 1987) est pedilusor Hispanicus. Franciscus Fàbregas a multis annis cum turma FC Barcelona ludit, Londinii insuper apud Arsenal, sed etiam Turmae Nationalis Hispanicae lusor est.
The Magnetic Lady (Jonson)
The Magnetic Lady est ludus scaenicus a Beniamino Jonson anno 1632 doctus, anno 1640 divulgatus.
The Masque of Queens
The Masque of Queens est fabula personata a Beniamino Jonson scripta, vestimentis ab Ignatio Jones designatis, die 2 Februarii 1609 a regina Anna Daniae, Iacobi I uxore, docta. Parte prima vel antifabulá saltitaverunt cantitaveruntque sagae undecim dominamque suam laudaverunt. Inde, prologo a Virtute Heroica et Fama pronuntiato, reginae duodecim e domo famae egredientes cum cantu et saltatione fabulam concludunt. Liber manu scriptus autographus, a Beniamino Jonson reginae Annae oblatus, in Bibliotheca Britannica sub siglo Royal 18.A.xlv servatur. Designationes Ignatii Jones in collectu ducum Devoniae apud Chatsworth ostentantur.
De praeparatione huius fabulae epistulam scripsit die fere 14 Novembris 1608 Ioannes Donne, qui nuper cum comitissa Bedfordiae Lucia Russell (Penthesilea futura) cenaverat: ("In via eram apud dominam de Bedfordia cenaturus ... Rex noster Reginam commendavit ut de fabula aliqua personata meditaret die Nativitatis agenda, ita ut de hac re iam assidue colloquuntur. Iter ergo dominae de Bedfordia citius perfectum erit, quae abhinc inter dies decem ad Dominum suum ibit, sed, fabulae parandae causà, haud longe ibi morare poterit.") Fabula autem tardius confecta non ante diem 2 Februarii 1609 acta est. Auctor Beniaminus Jonson, qui iam pro regina alias fabulas personatas composuerat, nunc primum antifabulam praeponendam statuit, cuius textum curiosissime cum scholiis eruditis de operibus sagarum tam antiquarum quam recentiorum accommodavit. Sagis ab actricibus personatis, ipsa regina mulieresque nobiles reginarum partes fabulosarum egerunt:
Pampusana
Pampusana est genus avium magnitudinis mediae et in solo degentium familiae Columbidarum ordinis Columbiformium. Quae in silvis pluvialibus in regione Pacifica fiunt. Non arte cognatae cum Columbinis, avibus Americanis, sunt.
Species
Huic generi sunt tredecim species descriptae, quarum tres exstinctae temporibus historicis factae sunt.
Saltem quattuor species addita temporibus praehistoricis exstinctae factae sunt.
Fricativa glottidalis sonora
Fricativa glottidalis sonora omnino aut magna ex parte iis caret proprietatibus phoneticis, quibus a vocalibus circumiacentibus clare auditu distingui possit. Nascitur [ɦ], si pronuntiationis articulationem respicias, imperfecta plicarum vocalium adductione sive "rimosa" glottidis positione, velut si vocalem susurram appellare conatus plicas vocales, ne vibrent, impedire nequeas.
Descriptio
Fricativa glottidalis sonora ex his definitionibus phoneticis cognoscitur:
Praeterea fricativa glottidalis sonora pronuntiatio pulmonea atque oralis est, nam flumen aëris necessarium ad pronuntiandum e pulmonibus pressum solum per os exit.
Usus
Fricativa glottidalis sonora naturaliter inter verbi cuiuslibet vocales invenitur. Itaque [ɦ] in plurimis linguis /h/ phonematis allophonum intervocale exstitit; sic in Latina quoque res se habet, vel potius habuit, nam iam aetate praehistorica [ɦ] inter vocales perierat, sicut acciderat in nēmō < *nehemō [neɦemo:]. In Latinitate classica pro certo habere non possumus, utrum h littera [ɦ] pronuntiationis instar fuerit, an contiguarum syllabarum confinium indicaverit: mihī [miɦi:] aut [mii:] ~ mī [mi:]; nihil [niɦil] aut [niil] ~ nīl [ni:l]; prehendō [preɦendo:] aut [preendo:] ~ prēndō [pre:ndo:]. Meminisse enim debemus [ɦ] pronuntiationem nusquam nisi in rima glottidis nasci, nec quicquid supra glottidem figuretur non suo iure fieri.
Bonnes (Vigenna)
Bonnes est commune Francicum 1'674 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Fricativa glottidalis sonora
Usus
Fricativa glottidalis sonora in paucissimis linguis phonema exstitit. Itaque in lingua Batava normata fricativae glottidalis pronuntiatio sonora est (sicut [ɦut], hoed 'pileus'), quam ob rem /ɦ/-phonema in systemate linguae Batavae poni solet. Sed sunt etiam dialecti Batavae, in quibus 'pileus' [hut] pronuntietur. Itaque meminisse debet phoneticam inter [ɦ] et [h] distinctionem non esse talem, quae in systemate phonologico Batavo ad verborum significationes mutandas adhibeatur: fricativa glottidali surda [h] pro sonora [ɦ] substituta verbum ipsum idem significabit. Certum /ɦ/ phonematis specimen est in distinctione phonetica, cui significationis distinctio coniuncta sit. Huius modi par minimum in lingua Zime invenitur, ut hàs 'secare' : ɦàs 'calor'.
La Pierre
La Pierre est commune Francicum 471 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
6194 Denali
6194 , olim designationibus 1990 TN, 1968 US2, 1974 MR, et 1979 VU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Elmar Məmmədyarov
Elmar Məhərrəm f. Məmmədyarov (Bacuae natus die 2 Iulii 1960) est politicus Atropatenae.
De vita
Patre e regione Naxuana orto, ipse Bacuae educatus, Elmar Məmmədyarov alumnus est Universitatis Kioviensis et Academiae Diplomaticae Ministerii Rerum Externarum Russici. Ab anno 1982 sub Unione Sovietica, deinde civitate libera, ministerio rerum externarum Atropatenico operam dedit, sed ab anno 1992 usque ad 1995 Novum Eboracum iuxta Consociationem Nationum, ab 1998 Vasingtoniam, ab 2003 Romam ad legationes missus est. E die 7 Aprilis 2004, minister a rebus externis meret.
Sergius Busquets
Sergius Busquets (natus Sabatelli die 16 Iulii 1988) est pedilusor Hispanicus. Sergius Busquets inter alia cum turma UE Lleida lusit. Nunc ad gregem Futbol Club Barcelona  pertinet sed etiam Turmae Nationalis Hispanicae lusor est.
6194 Denali
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6194 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alvarus Arbeloa
Alvarus Arbeloa (Salmanticae natus die 17 Ianuarii 1983) est pedilusor Hispanicus. Arbeloa inter alia cum turma FC Liverpool lusit. Nunc ad gregem Real madrid pertinet sed etiam Turmae Nationalis Hispanicae lusor est.
Le Périer
Le Périer est commune Francicum 145 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Eberbach-Seltz
Eberbach-Seltz (Germanice Eberbach) est commune Francicum 446 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
David Silva
David Silva (natus in Arguineguín die 8 Ianuarii 1986) est pedilusor Hispanicus. Silva inter alia cum turma Celta Vigo lusit. Nunc ad gregem FC Valencia pertinet sed etiam Turmae Nationalis Hispanicae lusor est.
4185 Phystech
4185 , olim designationibus 1975 ED, 1982 KD, 1982 KH4, et 1988 BT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4185 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Homo sapiens
Homo sapiens est sola hominum hodiernorum species viva. Linnaeus hoc nomen anno 1758 excogitavit. Subspecies huius speciei sunt H. sapiens sapiens, gens humana hodierna, et H. sapiens idaltu, nunc exstincta.
Ludovicus Castiglioni
Ludovicus Castiglioni, vulgo plene Luis Alberto Castiglioni Soria (in oppido Itacurubí del Rosario natus die 31 Iulii 1962) est politicus Paraguaiae.
Alumnus est universitatis Catholicae Assumptionis ubi ingeniariae civili studuit. Sodalis est factionis rubrae ab anno 1978. Legatus est congressui Paraguaiano a die 1 Iulii 1998 usque in 2003. Praeses vicarius electus, hoc officio functus est a 15 Augusti 2003 ad 15 Octobris 2007, eodem tempore quo praeses Nicanor Duarte Frutos. Minister a rebus externis a die 15 Augusti 2018 meret, praeside Mario Abdo Benítez.
Bonneuil-Matours
Bonneuil-Matours est commune Francicum 1'995 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Ferdinandus Zavala
Ferdinandus Zavala, vulgo plene Fernando Zavala Lombardi (natus Tacnae in urbe die 16 Februarii 1971) est mercator et politicus Peruvianus. Alumnus est universitatis Pacifici urbis Limae universitatumque Piurensis et Birminghamiensis. Apud societates commerciales Samtronics Perú, Apoyo S.A., SABMiller, Backus y Johnston operam dedit. Minister ab oeconomia et vectigalibus meruit a die 16 Augusti 2005 ad 28 Iulii 2006, successor Petro Paulo Kuczynski qui ad officium primi ministri promotus erat (praeside Alexandro Toledo). Die 10 Iulii 2016 Zavala ipse primus minister nominatus est, praeside eodem Petro Paulo Kuczynski.
Matinum (Provincia Lupiensis)
Matinum    (alia nomina: Litus Matinum) (Italice Matino) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 750 incolarum, in regione Apulia, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Urbani Matinates vel Matinenses appellantur.
Aedificia egregia
et cetera.
Ova hibiscea
Ova hibiscea (Sinice 芙蓉蛋 fúróngdàn; Anglice [egg] foo young) est ferculum quod ex arte coquinaria Cantonensi ortum in repertorium popinarum Sino-Americanarum rapidius diffusum est. Ad sphungata vel ova spongia Europaea adaequari licet.
De ferculis Sino-Americanis sicut foo young, chop suey, anatina ex amygdalis, se antea omnino nescivisse confessa est Sylvia Wu, "sed nihil aliud in ganeis Sinicis Californiensibus offerebatur. Haec hodie nunquam paramur." Nihilominus a principio, pauca de arte coquinaria sciens, coquos ex istas ganeas irretitos adhibebat, talia fercula inferebat.
Iosephus Forlenza
Iosephus Nicolaus Leonhardus Blasius Forlenza (natus Picerni die 3 Februarii 1757; mortuus Lutetiae die 22 Iulii 1833) fuit chirurgus et ophthalmologus Italicus. Consideratus unus egregiorum opthalmologorum temporis sui latum progressum in hac disciplina effecit. Praecipue in Francia, sed etiam in Italia ob curationes suas, imprimis cataractae, celeberrimus erat.
Petra Pertusa (Helvetia)
Petra Pertusa est cuniculus Romanus in monte Iura pago Bernae situs.
Situs
Via montem transit quod inter urbes Sonceboz Tavannesque et inter valles fluminis Birsae ad septentrionem et fluvii Schüss ad meridiem eminet. Altitudo est 827 metrorum.
Nomen
Transitus hodie Francogallice nomine Pierre pertuis vocatur.
Historia
Aevo antiquo via Romana ab urbe Aventico Helvetiorum et vico Petinesca trans Iuram ad urbes Monasterium Grandisvallensem et Basileam facta est.
Inscriptio Romana
Super cuniculum inscriptio Latina saeculo 3 in rupe incisa est:
Dampierre-en-Bray
Dampierre-en-Bray est commune Francicum 459 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Dampierre-Saint-Nicolas
Dampierre-Saint-Nicolas est commune Francicum 523 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Armavirum (Armenia)
Armavirum (Armenice Արմավիր) est urbs Armeniae magna, provinciae eiusdem nominis caput. Sub monte Aragatz Anticaucasi sita est. Incolarum 27 700 anno 2021 habuit.
Historia
Prope reliquias Armaviri antiqui Armeniae capitis urbs nova sita est. Ipsa a saeculo XIX ut vicus Sardarapat nominatus nota est; Armavirum nomen ab anno 1992 habet.
Sergius Ramos
Sergius Ramos  (natus in Camas die 30 Martii 1986) est pedilusor Hispanicus. Ramos inter alia cum turma FC Sevilla lusit. Nunc ad gregem Real Madrid pertinet sed etiam Turmae Nationalis Hispanicae lusor est.
Bouresse
Bouresse est commune Francicum 589 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Penol
Penol est commune Francicum 326 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
L'infinito
“Semper cara mihi collis deserta fuerunt
et saepes, qua circum imi pars maxima caeli
occultatur. Ibique sedens, dum miror, inane
praeterea spatium sine fine, silentia rerum
ultra homines, altam mihi fingo mente quietem,
paene tremens. Frondesque auris agitantibus, illa
infinita levi conferre silentia voci
me iuvat: atque aevum cordi immortale recurrit,
mortua saecla, aetas praesens et murmura vitae.
Immemor immenso sic mergor gurgite: lenti
naufragus oceani suaviter obruor undis.”
The New Inn (Jonson)
The New Inn ("Novum deversorium") est ludus scaenicus a Beniamino Jonson anno 1629 doctus, anno 1631 divulgatus.
4184 Berdyayev
4184 , olim designationibus 1969 TJ1, 1969 VB, 1982 YO1, 1982 YT1, 1983 AK3, et 1986 XK2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Nicolai Berdjaev nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4184 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Taurisanum
Taurisanum (alia nomina: Taurisianum) (Italiane: Taurisano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 12 670 incolarum, in regione Apulia, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica plaga situm. Urbani Taurisanenses appellantur.
6195 Nukariya
6195 , olim designationibus 1990 VL2, 1978 VE16, et 1992 GU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6195 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gaius Erucianus Silo
Gaius Erucianus Silo (natus saeculo 1, mortuus saeculo 2) senator Romanus erat.
Cursus honorum
Anno 110 consul suffectus erat. Nihil praeterea de eo scimus.
Bourg-Archambault
Bourg-Archambault est commune Francicum 191 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Pellafol
Pellafol est commune Francicum 136 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
The Staple of News (Jonson)
The Staple of News est ludus scaenicus a Beniamino Jonson anno 1625 doctus, anno 1631 divulgatus.
Caivanum
Caivanum (alia nomina: Caivanus, Calvianum, Cayvanum, Caybanum, Calbanum; in antiquo: fundus Calvanium) (Italiane: Caivano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 37 870 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Incolae Caivanenses appellantur.
Fractiones
Casulla Valentiana (Casolla Valenzano), Pascarola.
Municipia finitima
Acerra, Afragola, Cardito, Crispano, Marcianise (CE), Orta di Atella (CE).
Bauschelt
Bauschelt (sic linguâ Luxemburgensi; Francogallice Boulaide, Theodisce Bauschleiden) est oppidulum et commune Luxemburgi in cantone Wiltz, 13 chiliometra ad austro-occidentem urbis Wiltz situm. Censu anno 2018 facto, 1,256 incolas habebat.
Bournand
Bournand est commune Francicum 664 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Cuy-Saint-Fiacre
Cuy-Saint-Fiacre est commune Francicum 636 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Cambyses II
Cambyses II (mortuus mense Iulio 522 a.C.n. in Syria) e gente Achaemenidarum fuit rex Persarum ab anno 530 aut 529 a.C.n. usque ad mortem. Patri Cyro II Magno successit. Praecipue notus est quod Aegyptios Persis subegit atque Pharaonis titulum sibi adrogavit (525 a.C.n.).
Augustus Krogh
Anno 1920, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae ratione studii capillarum et musculorum accepit.
Cambyses II
Antequam rex Persarum fieret
Ex nomine quo annus in Babylonia designata est scimus anno 539 a.C.n./538 a.C.n., hoc est primo anno post Babyloniam captam, Cambysum titulo "Babyloniorum regis" ornatum esse et novi anni feriis interfuisse (Accadice Akîtum). Cur postea hunc titulum amiserit nescitur. Fortasse satrapiae aliquae praepositus est. Certe antequam in Massagetas exercitum duceret Cyrus filium maiorem Cambysen ut sibi succederet designavit.
De regno et bellis
Pharao Amasis II medio sexto saeculo societatem cum Croeso Lydiorum rege adversus Cyrum inierat atque postea minacem et crescentem potentiam Persarum varie coercere conabatur. Itaque iam Cyro regnante bellum cum ultima magna monarchia quae nondum Persis oboediens erat parabatur. Cambyses pactum cum Arabis fecit ne spatiis arenosis desertisque quae ad Aegypti ianuam ducerent prohiberetur. Simul plures Amasis socii defecerunt et ad Persas transfugerunt ut Polycrates Samius navibus pollens aut Phanes Cariorum mercennariorum dux qui consilia Pharaonis optime cognorat et Persis patefecit. Dux classis Udjahorresnet quoque sese Persis vendidisse videtur quoniam post victoriam Cambyses eius consiliis magna fiducia utebatur. Amasi 526 a.C.n. mortuo successerat Psammetichus III cuius exercitus ad Pelusium victus est. Deinde Cambyses Memphim facile expugnavit (525 a.C.n.) et Psammetichum captivum fecit quem primo servatum postea seditionem parantem necari iussit. Econtra si Herodoto credimus mumiam Amasis odio maximo motus profanavit. Cambyses rex Aegypti renuntiatus est et nomen Mesuti-Rê (hoc est filius dei Ra) sibi assumpsit. Quae omnia per titulum nota exaratum in statua Udjahorresnet ducis classis Psammetichi  ac postea praecipui consiliarii Aegytii Cambysis. Narrabat enim quomodo mores Aegyptios et officia religiosa regis novum Pharaonem docuisset.
Colonia Graeca Cyrene et proximum Libycum litus ne a Persis vastarentur statim se dederunt. Secundum Herodotum Cambyses expeditionem adversus Carthaginienses in animo habebat quae adversantibus nautis Phoenicibus non facta est. Exercitum in Ammonis oasem ubi celeberrimum oraculum erat misit qui tempestate arenosa sepulta omnino sublatus est nec quicquam de fortuna illorum militum postea cognitum. Ipse exercitum in Aethiopes duxit qui mox inedia vexatus in Aegyptum redire coactus est.
Quamquam magnam partem regni a Perside longissime afuit Persae solebant dicere Cyrum patrem sibi fuisse, Cambysen dominum, Darium cauponem hoc verbo duritiam et superbiam Cambysi obicientes.
An demens fuerit
In Herodoti Historiis Cambyses est homo iracundus et crudelis, sacro morbo a pueritia corripi solitus, qui familiares subito furore commotus saepe necabat. Sacerdotes -quos virgis caedere non dubitabat- et sacra Aegyptia ita contemnebat ut postquam gladiolo bovem Apim vulnerasset Aegyptios vituperarit qui animalia e carne et sanguine constantia velut deos adorabant. Simul eorum statuas et obeliscos deici comburique iubebat. Eadem de monumentis religiosis profanatis apud Diodorum Siculum et Strabonem leguntur qui res ab ipsis sacerdotibus traditas repetisse videntur. Historici moderni de tanta malignitate dubitare coeperunt postquam inscriptiones Cambysen funus bovis Apis celebrantem describentes in Aegypto invenerunt. Coniecerunt ipsos sacerdotes fortasse odio Persarum et regis qui eorum privilegia imminuerat illas narrationes divulgasse et quae ad iniurias vetustatis referenda essent ad vandalismum Cambysis rettulisse. Potuit etiem fieri ut Persae initio mores et sacra Aegyptiorum respexerint et post seditionem aliquam demum insane saevire coeperint. Certe de insania Cambysis non dubitabat Herodotus. Fabulae ab historico Graeco narratae in litteris philosophicis, praecipue apud Stoicos, exempla insaniae tyrannorum fiunt. Item pictor Gerardus David exeunte quinto decimo saeculo Herodotum secutus in diptycho Iudicium Cambysis inscripto saevitiam regis depingebat ac simul praevaricatores monebat ː etenim Cambyses patri Otanis Sisamni, rerum repetundarum convicto cum iudex esset, cutem detrahi iussit qua cute sellam in qua iudicare solebat texit. Ac deinde eius filium Otanem iudicem in eius locum fecit qui in exuviis patris sederet, memor poenarum quas daturus esset si iudicia vendidisset. E talibus locis Herodoteis nonnulli indagatores moderni coniecerunt Cambysen in nobiles Persicos praecipue saevisse qui provincias non administrabant sed diripiebant atque privilegia paucorum maioris faciebant quam felicitatem publicam. Illorum maledicta regnante Dario causam fuisse cur tam mala fama apud posteros fuerit Cambyses (et Smerdis ?), ut postea imperatores Romani a quibusdam senatoribus plerumque denigrabantur..
De coniuratione magorum et morte
Rem obscurissimam narrant et Herodotus et Ctesias Darii  inscriptione Behistuni reperta confirmatam, qui tamen fons communis esse potuit amborum scriptorum Graecorum (si non ipsa inscriptio at saltem res  a regibus Persicis late divulgata)ː Cambysen fratrem Smerdin (vel Bardya in textu Persico) ita occulte necasse ut omnes Persae rem nescierint atque eum vivere pro certo habuerint. Etenim in Bactria satrapes erat nec reges Persici subiectos adire ad se sinebant sed per nuntios cum eis communicabant. Itaque unus e paucissimis consciis magus Gaumata cui aspectus vero Smerdi simillimus erat Smerdin se esse proclamavit atque regnum sibi vindicavit. Quae "coniuratio magorum" nonne tamen potuit ab ipsis interfectoribus, in primis Dareio cui scelus bono vertit, confingi ut caedem legitimi regis, Cyri Magni filii, specie honesta occultarent?
Secundum autem Herodotum cum rem novam cognovit Cambyses iratus in Persiam adversus usurpatorem cum exercitu iter facere voluit. At cum equum conscenderet se ipse gladio suo vulneravit ac post nonnullos dies tabescente vulnere obiit. Aegyptii quia vulnus in femore accepit dicebant eo ipso membro corporis perisse quod in bove Api cecidisset ita iram divinam manifestam facientes. Cambyses in parva Syriaca urbe Ecbatanis dicta mortuus est. Oraculum tum Herodotus referebat Ecbatanis moriturum esse Cambysi praenuntians quod ille semper prave interpretatus esset tamquam Medica Ecbatana. Cum vero nomen loci accepit intellexit fatum ibi expleturum esse. Comites convocavit, effusis lacrimis fratris occultam et vanam necem  confessus eos hortabatur ut suppositum Smerdin necarent nec regem appellarent sed coniurationem comprimerent quam ad Medorum a Cyro nuper subiectorum ultionem referebat. Sic Herodotus.
Scotia Historica
Scotia Historica (Anglice Historic Scotland ; Gadelice Alba Aosmhor) est opera administrans Administrationis Scoticae, quae monumenta historica in Scotia sita curat. Inter proprietates a Scotia Historica curatas sunt:
Brigueil-le-Chantre
Brigueil-le-Chantre est commune Francicum 508 incolarum (anno 2012) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Nitobe Inazō
Nitobe Inazō (litteris Iaponicis: 新渡戸 稲造; natus Moriokae Kalendis Septembribus 1862; mortuus Victoriae in Columbia Britannica die 15 Octobris 1933) fuit agriculturae peritus, philosophus, paedagogus Iaponicus.
Vita
Filius tertius fuit e familia gregis Nambu Samuraeorum et avum habuit qui se et filium artes varias pugnatorias antiquas velut kenjutsu, jujutsu et sojutsu docuerat. Ex anno 1877 Nitobe studebat in collegio agriculturali Sappori, postea ad Universitatem Tokiensem moratus est - antequam anno 1884 transiret in Americam ad Universitatem Hopkinsiensem. Ibi annos tres oeconomicis politicisque rebus studuit. Anno 1886 conversionem iniit in fidem Religiosae amicorum sodalitatis et adhaesit turbae quae dicitur Baltimore Yearly Meeting. Associatio Iaponica similis cui titulus Japan Yearly Meeting haud ante 1936 condita est. Tum consuetudinem contraxit cum Maria Elkinton, quam postea in matrimonium duxit.
Alma Mater Sapporensis eum professorem proclamandum esse in animo proposuit, si Germani eum doctoratu laureaturi essent. Inde Nitobe Bonnam, Berolinum et Salinas Saxonicas petivit et thesim de latifundiis Iaponicis scripsit. In patriam reversurus Civitates Foederatas Americae adiit et Philadelphiae anno 1891 nuptiae celebratae sunt.