cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ars actionis
Ars actionis est actio spectatoribus intra contextum bellarum artium praedita, res a maioribus interdisciplinaria tradita. Actio cum aut sine scripto, fortuita aut arte ordinata, subitaria aut alioquin diligenter designata, cum aut sine societate spectatorum esse potest. Actio viva aut per media, actorque adesse aut abesse potest. Actio esse potest ulla res quae quattuor elementa prima implicat: tempus, spatium, corpus actoris (vel praesentia in medio), et coniunctio actoris et spectatorum. Ars actionis alicubi fieri potest, in ullo loci vel rei genere et ullo spatio temporis. Actiones unius hominis vel totius gregis certo loco et certo tempore opus constituunt, antithesis artis scaenicae, quae orthodoxa artis genera et normas culturales provocat. Exemplar experientia brevis et genuina actori et spectatoribus est in eventu qui iterari, capi, vel vendi non potest. Differentia, late disputata, de quomodo notiones artium visualium et notiones artium actionis adhibentur, significationes spectaculi artis actionis determinare potest.
6720 Gifu
6720 , olim designationibus 1990 VP2, 1941 WD, et 1979 WM6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6720 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ballade des dames du temps jadis
Ballade des dames du temps jadis, scilicet "Cantilena mulierum temporis praeteriti", est carmen epicolyricum quod Testamento poëtico Francisci Villon, anno 1461 composito, continetur, sed sub solo titulo "Ballade". Titulum longiorem primus Clemens Marot imposuit in editione carminum Francisci Villon quam anno 1533 divulgavit. Temporibus nostris hanc cantilenam Georgius Brassens cantitavit.
Amauris
Amauris est genus papilionum subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum. Feminae speciei Papilionis dardani Amaurem niavium niavium, Amaurem echeriam jacksonam, et Amaurem dominicanam imitantur. Alii Amauris imitatores inter alias Papilionis species, Pseudacraeam (genus nymphalinarum), et Hypolimnam anthedonem inveniuntur
Species
Generi sunt circa sedecim species, ordine alphabeticao hic perscriptae:
Pisy
Pisy est commune Francicum 65 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Montchal
Montchal est commune Francicum 478 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Petrus Danckert
Petrus (theod. Peter) Danckert (natus die 8 Iulii 1940 Berolini; mortuus circa 3 Novembris 2022) iurisprudens ac vir publicus Theodiscus factionis SPD fuit.
Iuventus et munus
Danckert Berolini gymnasium frequentabat atque anno 1959 testimonium maturitatis accepit. Deinde Berolini atque Monachii iurisprudentiae studebat. Anno 1967 secundam probationem adeptus est et ab anno 1968 causidicus operam dat.
Cursus honorum
Danckert ab anno 1975 sodalis factionis SPD est et anno 1998 primo in Brandenburgo terra foederali legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Hoc munere ad annum 2013 functus est. Tum non iam candidatus Dietae Foederalis fuit.
Ratherius Veronensis
Ratherius Veronensis (vulgo Rathier; natus post 890 apud Leodium, mortuus die 25 Aprilis 974 Namurci) fuit theologus Germanus.
Vita
Annis inter 934 et 936 in carcerem Parisiensem vadit rege Italico iubente. Postea Novi Comi, in Comitatu Provinciae et Laubaci vixit. Cum breviter iterum in episcopatu sui fuisset, anno 952 magister factus est in schola palatii Saxonici a Brunone, fratris imperatoris Othonis I, condita. Leodii electus est episcopus anno 953 quod munus mox relinquere debuit urbanitate episcopali absente. Anno 961 debuo dignitate episcopali Veronensi investitus Italiam anno 968 defugit et in Lotharingiam rediit.
Homines in moribus Christianis firmavit et querelas de transubstantiatione quoque participabat. Ei persuasum fuit Christum vere praesentem esse in communione. Opera eius ediderunt Veronae anno 1765 Petrus et Hieronymus Ballerini.
Memoria mundi
Idem factumst ad servandas res ingenii humani confectas quibus titulus UNESCO Mundi Hereditas.
Nexus externi
Registre international Mémoire du monde
Motus Nuyoricanus
Motus Nuyoricanus (Anglice Nuyorican Movement, portmanteau a New York + Puerto Rican) est motus culturalis et intellectualis poetas, scriptores, musicos, artificesque amplectens, quibus sunt maiores ex Portu Rico, et qui in aut prope Urbem Novum Eboracum habitant, et Nuyoricani se appellant atque appellantur. Ortus est annis 1960 exeuntibus et 1970 in viciniis Loisaida, Harlem Orientale, Williamsburg, et Bronx Meridianum modus experientiae Portus Divitis in Civitatibus Foederatis confirmandae, praecipue pro pauperibus et operariis qui marginalizationem, ostracismum, et discriminationem patiebantur. Vocabulum Nuyoricanus primum pro contumelia adhibebatur, donec Michael Algarín et alii artifices magni momenti id repoposcerent, eiusque significationem penitus mutavit. Organizationes culturales magni momenti sunt Nuyorican Poets Café et CHARAS/El Bohio in Latere Orientali Inferiori ac Puerto Rican Traveling Theater, Agüeybaná Bookstore, Pinacotheca Mixta, Sedes Culturalis Clemente Soto Vélez, El Museo del Barrio, et El Maestro. Inter proximam axium culturalium Nuyoricanorum aetatem sunt PRdream.com et Camaradas El Barrio in Harlemo Hispanico siti. Inter sociales et civicas eorum locorum annis 1960 exeuntibus et 1970 ineuntibus res gemellas sunt Young Lords et ASPIRA.<!--
4602 Heudier
4602 , olim designationibus 1986 UD3, 1961 VU, 1978 YA2, et 1982 VY10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Centrum Investigationis pro Geodynamica et Astrometria, astronomo apud Observatorium CERGA (Caussols) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4602 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fridericus García Lorca
Fridericus de Corde Jesu Sacratissimo García Lorca (natus Fuente Vaqueros in vico die 5 Iunii 1898; necatus inter Bellum Civile Hispanicum Viznar in loco prope Granatam die 19 Augusti 1936) fuit scriptor, scaenicus, et poeta Hispanicus. Homophylophilus erat. Necatus est a grege exoso fascistico in Bello Civili Hispanico.
Socius grecis litterae Generación del 27 (more symbolismo, futurismo et surrealismo) et inter amicos suos erant Salvator Dalí et Ludovicus Buñuel.
Poësis eius etiam in musica, sicut in symphonia XIV a Soctakovic (motu primo et secundo), exempli gratia, citatur.
Maga Melissa
Melissa (Italiane Maga Melissa) est persona in carmine epico Orlando furioso a scriptore italico Ludovico Ariosto scripto.
Biographia
Melissa est maga benigna quae dicitur discipula Merlini ipsius esse. In carmine epico Orlando furioso maga Melissa Bradamantidem ad nubendum Rogerium adiuvat. Primum illa Rogerium atque Astulphum ex saga Alcina servat, rupto fascino sagae, et memoria Bradamantidis ei redit (Liber VII). Deinde Melissa Rogerium in silvas vagantem adiuvat post pugnam eius (Liber XLVI). Postremo Melissa matrimonium inter Rogerium Bradamantidemque atque progeniem eorum, quae familia Estensium erit, praecidit.
Saint-Julien-du-Puy
Saint-Julien-du-Puy est commune Francicum 418 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gent Cakaj
Gent Cakaj (in Kosovia natus anno fere 1990) est politicus Albaniae.
In regione nativa educatus, ter titulum magistri studiorum iam meruit, recentius apud universitatem Europae Centralis ubi anno 2015 dissertationem Neuro-Enhancement and the Notion of Legal Responsibility, et apud universitatem Catholicam Lovaniensem in Belgica ubi thesim philosophicam 2017 proposuit The Problem of Grace in Kant’s Religion: Between Human Autonomy and Divine Assistance. De rebus politicis Balcanicis commentationes scripsit. Consiliarius primo ministro Albanico Edi Rama meruit. Die 28 Decembris 2018 minister a rebus externis Albaniae nominatus, a praeside Ilir Meta reiectus est, sed anno 2020 ad hoc officium promotus est.
Symphonia septima (Szostakowicz)
Symphonia septima (op. 60) sive Leninopolitana est symphonia a Demetrio Sostakovic composita, quae anno 1941 et die 5 Martii 1942 primum publice praesentata est. Haec symphonia memoriae Obsidionis Leninopolis et victimis belli dedicata est.
Forma musicae
Symphonia e quattuor partibus composita est. Demetrius Sostakovic eas "Bellum", "Memoria", "Terra patriae" et "Victoria" nominare putabat, sed ipse abrogavit.
Bellanum
Bellanum  (alia nomina: Bollanum ) (Italiane: Bellano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Bellanenses appellantur.
Geographia
Bellanum est oppidum lacui Lario adiacens in Provincia Leuci, prope Vallem Saxinam.
Historia
Die 1 Ianuarii 2020 municipium Vendronii coniunxit se cum Bellano ut constituiret municipium iunctum.
Mancomunidad
Mancomunidad (Hispanice, 'respublica') est administrativus intercommunialis coniunctionis modus Hispanicus. Quae iuridico sensu ad liberam municipiorum consociationem refertur, intra iuridicam civitatis marginem marginem, creanda superiori entitate loci, cui consociata municipia munerum sive competentiarum lege collatorum partem delegant cum proposito ut omnibus eorum sodalibus diaconiae praebeantur.
Summer Glau
Summer Glau, nata Sancti Antonii, Texiae die 24 Iulii 1981, est actrix et saltatrix Americana, nota propter personas ab ea actas River Tam in Firefly serie scientiae ficticiae, Serenity in pellicula consectaria, atque Cameron in Terminator: The Sarah Connor Chronicles serie televisiva.
Mancomunidad
Territoriales consociativi modi non sunt, ergo municipia componentia non necessarie contigua sunt. Quod mancomunidad poscit est ut eorum proposita clara sint cum rationario et administrativis organis propriis et solutis a participantibus municipiis. Propria iuridica indole mancommunidades fruuntur ut fines propositae perficiantur, cum exsistentia vel temporis determinati vel indeterminati ut conficiantur concretae curae.
Saint-Juéry (Tarnis)
Saint-Juéry est commune Francicum 6'715 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mundus artis
Mundus artis (Russice Мир искусства / Mir iskusstva) fuit societas pictorum Russica et periodicum, quod a societate edebatur.
Ab Alexandro Benois et Sergio Diagilev condita est anno 1898, ut saeculi XVIII artes renovarent et vias novas, generi florali propiores, quaererent. Pictores Mundi artis Constantinus Somov, Leo Bakst, Valentinus Serov, Michael Nesterov, Ioannes Bilibin, Ioannes Ciągliński. Anna Ostroumova, Maria Iakunčikova aliique fuerunt. Usque ad annum 1904 Mundus artis florebat; anno 1910 iterum societas huius nominis (praeside Nicolao Roerich) instituta est, quae interdum Mundi artis priori parum similis esse putatur. Usque ad annum 1927 Mundus artis secundus exsistebat.
6719 Gallaj
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6719 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Julien-Gaulène
Saint-Julien-Gaulène est commune Francicum 215 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Randolph Comitatus (Carolina Septentrionalis)
Randolph Comitatus (Anglice: Randolph County) est Carolinae Septentrionalis comitatus in Civitatibus Foederatis.
Robertus White
Robertus White (vulgo: Robert White; Londinii anno 1645 natus; Londinii 1703 aut 1704 mortuus) fuit chalcographus, pictor et artis adumbrationis peritus artifex Anglicus.
Biographia
Georgii pater, apud Davidis Loggan scholam artem sculpendi didicit, e quo de tabulas aereas perficiendo ob imaginarum mercaturam summum locum hereditavit.
Eius opera maxime effigies personarum complectuntur, solite secundum suas delineationes ad verum sculptas stilo plumbato supra membrana , sed etiam secundum artificorum clarorum opera, ut Antonii de Dyck et Godefridi Kneller. Ob frontes libri efficiendum, editores ei mandaverunt ut multas effigies sculpseret. Ad illustrandum libros et ephemerides, tabulas aereas confecit quoque (anno 1674 suam primam Ephemeridem oxoniensem exornavit ) atque aedificiarum et monumentorum imagines perfecit : ob Davidem Loggan huius argumenti plura effecta sunt. Robertus White artifex fertilissimus fuit, sed eius opera haud bene notata sunt. Enim, de 1666 usque ad 1702 magis quam 400 effigies personarum effecit. In eius plerisque operibus, virorum vultus accuratissime, contra corpora, solite a tironibus perfecta, stili plumbati paucis lineis efficacibus delineati sunt. Ad exquisite describendum vultus, White metalli acumina atque interdum colorem fuscum utebatur. Praeter chalcographias, stilo plumbato effigies personarum delineavit.
Eius opera, etiamsi minus exquisite praeformata quam Loggan, monstrant tamen artificis captus reddendi similitudinem, cum personarum imagines effigiabat.
Exeunte saeculo XVIº, ars incidendi illius temporis a ratione atra gradatim reposita est. White hac nova arte haud usus est, sed solum imagines, ab aliis artificibus ex aere excusas, edidit. Ex Spooner sententia, autem, Robertus White virorum capita nonnulla ratione atra perfecit, sed peius quam pristinam artem ea sculpsit.
Opera sua haud regulariter collegit, sed exempla aliquot conservavit. Per quadraginta annos haec exempla iterum ac saepius usus est et Libris britannicis quadringentis vel quingentis lucratus est. Nec non tamen, egens obiit et hae tabulae sculptae Poultry bibliopolae venditae sunt, qui raptim dives factus est.
Ioannes Sturt artem ab artifice ipso didicit.
Pimelles
Pimelles est commune Francicum 64 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Monbrisonium
Monbrisonium, vulgo Montbrison est commune Francicum 15'414 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus). E Monbrisonio pagoque circumiacenti caseus mucore glaucus, Formaium Monbrisonii Latine appellandus, provenit.
Athenaeum de Waha
Athenaeum Leoniae de Waha (Francogallice Athénée Léonie de Waha) est gymnasium vetustum medio in Leodio in Belgio francophono ad viam magnam D'Avroy situm.
Historia
Burgimagister Iulius d'Andrimont rogaverat Leoniam de Waha ut fundaretur gymnasium puellis dedicatum in urbe ubi tunc locus nullus educationis superioris puellis patebat. Inde de Waha ad stratam Hazinelle ludos Institut supérieur de demoiselles (1868) instituit, cui magistratus Leodiensis ex anno 1878 curam assumpsit. Nomen posthac in Lycaeum de Waha mutatum est. Instructio religiosa secundum confessiones singulas oblata est; absentia ab cursu religioso discipulis incriminationi fuit. Quoniam in magisterio et pastor protestanticus et rabbinus fuerunt, episcopus Leodiensis excommunicationem omnibus operam dantibus minatus est. Die inaugurationis vere omnes homo ecclesiasticus de Montpellier anathemate ex ecclesia fugabat. Successor eius in sede episcopali autem Doutreloux statim omnes exsecrationes ecclesiasticas nullius esse declaravit. .
Reconstructio ad grandem stratam De Avroy confecta est annis inter 1937 et 1940 secundum ichnographias ab architecto Ioanne Moutschen exaratas. Tum artifices XVIII Wallonenses artificia multa ad scholam exornandam fecerunt velut opera tectoria, opera caelata plana, opera musiva, vitrea bella.
Secundo bello mundano saeviente in situ fuit domus agentium in rebus Germanicorum.
Aedificia
Aedificiorum modernitas vere et iure effertur ob immanitatem functionalem spatia plura mirum in modum comprehendentem in quibus laboratoria, piscinae, hospitia meritoria, diaetae, odea. De artificiis multis iam supra est narratum. Hadrianus Dupagne opera musiva in piscina fecit, Marcellus Caron opera vitrea, Ferdinandus Steven imagines, Edgarus Scauflaire effigies vitreas, Augustus Mambour et Robertus Crommelynck opera tectoria duo, Augustus Donnay et Edmundus Delsa artificia varia alia, Oscar Berchmans opus musivum alterum. Die 17 Maii 1999 denique schola hereditas immobilis Walloniae sollemniter proclamata est.
In introitu principali ad grandem stratam vergunt caelamina plana duo haec: L'Etude ab Adelina Salle; L'Insouciance de la jeunesse a Ludovico Dupont atque Roberto Massart.
Guilielmus Turnerus
Guilielmus Turnerus, vulgo William Turner (Morpitii in Northumbria inter annos 1508 et 1512 natus; die 7 Iulii 1568 mortuus) fuit botanista et rerum theologicarum disputator. E lectura libri A new booke of spirituall physik Ioannes Strype (Cranmeri biographus) Turnerum auctorem Protestantem compendiosius aestimavit: "Vir facundissimus, monita consiliaque sua sub sermone lepido et iucundo introducebat." A recentioribus, operis A New Herbal studentibus, pater artis botanicae Britannicae censetur.
De iuventute
Ioannes Balaeus iuventutem Turneri inter centuria de illustribus Britanniae Maioris scriptoribus descripsit aspectu Protestantium: Filius coriarii ut videtur, in urbe nativa educatus est ubi linguam Latinam apud Ioannem Lange didicit habitudinesque avium et naturam plantarum observavit quas ab 1538 seriatim conscripserit.
Ab anno 1526 sub patronatu apud aulam Pembrochiae Cantabrigiensem studebat. Baccalaureatus iam anno 1530 erat, quo anno socius aulae Pembrochiae electus est. His annis tres libellos de religionis reformatione Anglice vertit e Latino sermone: primum anno 1534, auctore Ioachimo Vadiano et titulo De veteri et novicio Deo, cui versioni titulum Anglicum dedit A worke entytled Of ye Olde God & the Newe; deinde anno 1537 versionem operis a principio Theodisce scriptum, auctore Urbano Rhegio et titulo Die new leer sambt irer Verlegung, de prioritate textibus Biblicis in re theologica, cui titulum Anglicum A Comparison betwene the Olde Lernynge & the Newe dedit. Cantabrigiae res naturales observavit, itidem per comitatum Cantabrigiensem et Angliam orientalem.
Opusculum primum de plantis eodem anno divulgatum est, titulo Libellus de re herbaria novus: ibi Turnerus herbas 144 Latine descripsit, nominibus Graecis Anglicisque appositis. Hoc opus Thomae Pattinson Northumbriensi dicavit qui eandem aulam frequentabat.
Cantabrigiae etiam morans Nicolao Ridleio contubernalis fit: qui etiamsi decem annis maior natus "collega et in theologicis exercitationibus antagonista" erat, qui "multos annos nobiscum in collegio Pembrochiano vixit", qui "me primus Graecae linguae instruebat", qui "arcu ... et pila palmaria saepissime se mecum exercuit". Sed eisdem annis in re theologica Hugo Latimerus praeter alios Turneri coaevos non paucos ad religionem Protestantium suadebat Turnerumque ipse, qui se Latimeri discipulum fuisse in praefatione opusculi Against the Poison of Pelagius ("contra venenum Pelagianum") anno 1551 confessus est. Ipse invicem martyrem futurum cognoscens ad Protestantismum suadebat: ad eius usum libellum Latinum satis famosum, cuius titulus est Unio dissidentium, Hermano Bodio attributum, praebuit. Huius opusculi anno 1538 versionem Anglicam edidit et patrono Thomae Wentworth dicavit.
Cum ad diaconatum anno 1536 ordinatus esset et praedicandi licentiam ab aula mox concessam accepisset, a Cantabrigia decedens variis locis praedicavit. Thomam Elyot his annis ut videtur cognovit, iuxta Combe comitatus Oxoniensis visitabat, de nominibus usibusque plantarum disputavit: eaedem enim res in Dictionario ab Elyot, in Herbal a Turnero nonnumquam describuntur. Contra diaconatus regulas Ioannam Alder Cantabrigiensem in matrimonium mense Novembri 1540 duxit.
De prima vagatione
Balaeus his verbis vitam Turneri iuvenis, tamquam alterius sui ipsius (nam paenultime vitarum omnium a se scriptorum ordinavit, loco ultimo autobiographiae suae reservato) concludit:
Amicis etenim Protestantibus nonnullis incarceratis, sicut interdum ipse, Turnerus mense Iulio 1540 exsilium petivit, quo mense Caleti morans principem incurrit. hortum, procuratoris huius urbis, visitavit plantamque vulvariam observavit. Ad studia medica persequenda, gratia "subsidii" quod Nicolaus Ridleius (eodem anno magister aulae Pembrochiae promotus) "nobis in Germania exulantibus ex Anglia emiserit", Coloniae profectus, ibi cum Gerardo Veltvycko de vero absinthio Pontico et irione disputavit. Per vallem Rhenanam usque ad Italiam anno 1542 penetravit resque naturales in itinere observavit. Venetiis degens apothecas aromatum medicamentorumque admiratus est.
Ferrariae inter Protestantes habitabat Ioannemque Manardum auscultavit. Aut ibi, magistro Antonio Musa Brasavolo, aut Bononiae medicinae doctor factus est. Hic certe artem botanicam imbibit, Lucae Ghinii discipulus, e quo methodum horti sicci didicit. Oryzam in agris paludeis cultam et humulos silvaticos herbasque plures avesque per hos pagos et in valle Padana observavit. Inde per Clavennam, Spelucam, Curiam, Turicum in regiones septentrionales rediit.
Emdae ab anno fere 1543/1544 "ad integrum ... quadrennium" (ut confitetur ipse) habitavit; phocoenas duas emit et dissecuit. Ibi medicus iuxta que Frisiae Orientalis merebat aliosque plures medebatur. Scorbuticum morbum incolarum se curavisse refert, herbis Veronica beccabunga et Persicaria bistorta (sed hac per errorem!) bono successu utens. Aliis casibus Tanacetum parthenium et Peucedanum ostruthium necnon opium adhibuit. Plantas tam per terram continentem quam per insulis Frisicis quaerebat.
De reditu Eduardo VI regnante
In Anglia anno 1546 proclamatione regia damnatus est ut qui religionem turbavisset, sed rege Henrico mortuo, Eduardo principe ad thronum mense Ianuario 1547 elevato sub tutela Eduardi ducis Somersetensis protectoris, Turnerus statim in patriam revocatus est medicusque meruit ipso protectori, qui germanus erat patroni Thomae Wentworth. Dicitur amicus fuisse Ioannis Cheke et Gulielmi Cecil. Anno 1548 glossarium praesertim Anglicum titulo The Names of Herbes in Greke, Latin, Englishe, Duch and Frenche divulgari curavit, explicationibus brevissimis sed haud inutilibus additis.
Wellis breviter habitabat, titulo decani episcopalis nuper concesso.
De exsilio Maria I regnante
Ab 1548 usque in 1553 legatus est parlamento Anglico pro burgo Ludgershall, sed iam anno 1551 ineunte exsilium rursus petiverat, regente Maria Protestantibus inimica. Deinde Coloniae Wormatiaeque morabat atque Weissenburgi in Bavaria ubi artem medicam exercuit.
Anno circiter 1551 Ioannes a Lasco exemplar Erasmianum operum Aristotelis et Theophrasti, quinque voluminibus Venetiis ab Aldo annis 1495-1498 impressum, Turnero aut vendidit aut dono dedit.
Ab anno 1551 magnum opus A New Herball prodiit, tribus voluminibus editum, quorum primum Londinii sed secundum tertiumque Coloniae Agrippinae, annis 1562 et 1568, impressa sunt. Primum volumen duce Somersetensi protectori, secundum volumen Thomae Wentworth iuniori, prisci patroni filius, dicavit. De piscibus et nominibus eorum Anglicis epistula ad Gesnerum anno 1557 misit quod Gesnerus in appendice suis Historiis animalium anno insequenti divulgaverit. Opuscula etiam de balneis (praecipue Bathoniensibus; anno 1562) et de theriacis edidit.
De secundo reditu
Anno 1558, Elizabetha regina, Wellas revenit (titulo decani non ante annum 1561 reddito). Hortus plantarum medicinalium ibi creavisse dicitur; herbas silvestres prope Wellas virentes observavit. Londinium magis magisque aegrotans anno 1566 petivit ibique anno 1568 mortem obiit.
De lectionibus historiae naturalis
E scriptis eius admiratio auctorum classicorum, tam Latinorum quam Graecorum, videtur: e quibus veram verborum significationem accuratissime extrahere studebat. Aristotelem Theophrastumque e versione Latina Theodori Gazae (Venetiis, 1503/1513) a principio cognovit, sed, ante divulgationem secundi voluminis Herball, exemplar Erasmianum editionis Graecae ab Aldo editae (Venetiis, 1495/1498) adquisiverat Theophrastique Historiam plantarum in hac editione fortasse perlegerat, si ille fuerit qui in hunc textum sublineationes modestas addidisset. Dioscoridis Materia medica in versione Latina Ruellii (Parisiis, 1516) et editione Graeca Marcelli Vergilii (Coloniae Agrippinae, 1529) cognovit; commentarium Latinum Petri Andreae Matthioli perlegerat. Galeni De alimentorum facultatibus libros crebriter citavit; Aetium medicum Latine legebat in editione (Basileae, 1542) ab Iano Cornario curatam, quem lingua Graeca doctissimum artisque grammaticae Graecae peritissimum censebat.
Theocritum Graece et e Latina Eobani Hessi versione (Francofurti, 1545), Athenaeum e versione Natalis de Comitibus Latina (Venetiis alibique, 1556), Vergilii Georgica et Eclogae Latine citavit. Nicandri Alexipharmaca non ex editione bilingui Parisiensi (1549) cognovit, sed e Graeca anno 1530 et Latina anno 1531 separatim divulgatis, scholiis subiunctis. Omnium saepissime Plinii Naturalem historiam ex illa editione (Basileae, 1525) quam "Plinium meum ab Erasmo correctum, a Frobenio editum" nuncupare solebat (mi Plini corrected by Erasmus and prynted by Frobenius).
Ioannis filii Mesue libros De re medica in versione Latina (Parisiis, 1542; Lugduni, 1548) et Symeonem Sethi ex editione bilingui Gyraldi Ferrariensi (Basileae, 1538) interdum laudavit; Serapionem de simplici medicina Rhazemque et Averroëm nonnumquam citavit. Rarissime Europaeos mediaevales laudavit, inter quos auctores Regiminis Salernitani atque bis Arnaldum de Villa Nova. Recentium se Nicolai Leoniceni, Ioannis Manardi, Antonii Musae Brasavoli, Othonis Brunfelsii, Leonharti Fuchsii, Conradi Gesneri, Hieronymi Tragi, Ioannis Ruellii sectatorem fuisse confessus est, omissis ex ista enumeratione Matthiolo, Remberto (Dodonaeo), Amato Lusitano, Petro Bellonio.
Hos omnes de plantis, sed de avibus insuper Varronem et Columellam, Martialem, Paulum Aeginetam, Giraldum Cambrensem, et coaevum Petrum Gyllium citavit.
De inquisitionibus botanicis et zoologicis
Se Cantabrigiae studentem de herbis arboribusque medicamentisque Anglice scripta nulla, Latine perpauca reperire potuisse meminit: ergo Anglice scribere et praeter alias res de rebus naturalibus Angliae quaerere statuisse. Anglos coaevos eruditiores commendavit, sed, ut qui nihil Anglice in re herbaria scripsissent, obiurgavit, videlicet doctores, , , , magistrumque Falconerium (contubernalem olim suum Ferrariae in urbe). Nomina plantarum animaliumque Anglica iam scholaris Cantabrigiensis assidue quaerebat ut ad nomina Latina appropinquabat:
Usus medicinales cibariosque et nomina Anglica ex ore populi describebat:
Ipse observator primus nonnumquam habitudines avium pisciumque denotavit aliosque relationem suam augere incitavit:
Piffonds
Piffonds est commune Francicum 587 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Perrigny-sur-Armançon
Perrigny-sur-Armançon est commune Francicum 117 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Iohannes Hugonis Linscotanus
Iohannes Hugonis Linscotanus, vulgo Jan Huygen van Linschoten (Harlemi natus anno 1563; die 8 Februarii 1611 mortuus) fuit mercator, peregrinator et emissarius Batavus.
Enchusae educatus, e familia mercatorum ortus, anno 1579 Hispali operam dedit atque ab anno insequenti Olisipone, sed anno 1583 secretarius factus est archepiscopo Goano, quo post quinque annos mortuo, Europam anno 1579 iterum petivit, sed, in insula Sanctae Helenae et Azoribus retentus, non ante annum 1582 ad Enchusam revenit. Annis insequentibus bis cum expeditionibus Batavis (duce Gulielmo Barentsio) in regiones Arcticas profectus est. Ab anno 1597, matrimonio coniunctus, Enchusae moravit ubi thesaurarius municipalis merebat.
King Ghidorah
King Ghidorah (Iaponice キングギドラ Kingu Gidora) est draco fictus in pelliculis a Toho prolatis e in serie Godzillae. King Ghidorah triceps draco est, qui habet pellis aurea, duae longae caudae et duae magnae alae. King Ghidorah primum apparuit in pellicula San daikaijū: chikyū saidai no kessen, anno domini 1964, et postea in alteris pelliculis seriei Godzillae.
Nomen
Nomen draconis Iaponice キングギドラ (Kingu Gidora) est, a verbo graeco "Hydra". Nomen scilicet latine Rex Ghidora.
Erion Veliaj
Erion Veliaj (Tyranae natus die 17 Decembris 1979) est politicus Albaniae.
Alumnus est universitatis civicae Magnae Vallis Michiganiae et universitatis Sussexiensis in Anglia. Ab anno 2013 legatus fuit parlamento Albanico pro circulo Argyrocastrensi. Minister a salute sociali meruit a die 15 Septembris 2013 usque in 30 Aprilis 2015. Praefectus urbi Tyranae electus, hoc officio a die 21 Iulii eiusdem anni fungitur.
Montagny (Liger)
Montagny est commune Francicum 1'158 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Saint-Lieux-Lafenasse
Saint-Lieux-Lafenasse est commune Francicum 451 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Scriptura creativa
Scriptura creativa est scriptura quae praeter fines usitatorum professionalium, diurnalisticorum, academicorum, vel technicorum litterarum generum extenditur, cuius proprietates arti narrationi, progressui ingenii, et usui troporum litterariorum, ac variis poesis et poeticae traditionibus propriae usitate habentur. Propter definitionem laxam, scriptura sicut fabulae propriae scriptura creativa considerari potest, etsi in arte diurnariorum digeri possunt, quia res in fabulis propriis in narratione et progressu personarum vehementius dicuntur. Opera fictionalia et non fictionalia in hanc categoriam digeri possunt, inter quae mythistoriae, biographiae, fabulae breves, et poemata. In contextu academico, scriptura creativa in classes fictionales et poeticas plerumque ponitur, scriptura modo proprio pressa, contra imitationem priorum generum sicut scelus et horror. Scriptura lintei cinematici (scriptura cinematographica) et scaena (scriptura scaenica) saepe docentur separatim, sed etiam in genus scripturae creativae digeri possunt.
Amauris hecate
Amauris hecate (Anglice dusky danaid, black friar) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Africa a Guinea et Liberia usque ad Ganam, Cameroniam, Angolam, Zaiream, Ugandam, Sudaniam meridianam, Keniam occidentalem, et Aethiopiam meridianam endemicus.
Myrtilus
In mythologia Graeca Myrtilus erat auriga Oenomai, Pisanorum regis. Domino in quadrigarum certaminibus opem ferebat qui instituerat ut quicumque filiam suam Hippodamiam in matrimonium petebat aut primum patrem velocitate equorum vinceret aut moreretur. Quia autem equos Aquilone velociores possidebat omnes proci vincebantur et interficiebantur donec Pelops Tantali filius, sive dimidium regni sive, ut volunt alii, noctem unam cum Hippodamia pollicitus, Myrtilum corrupit, qui currus regii rota altera ut in certamine solveretur effecit. Mortuo tamen Oenomao Pelops Hippodamiam quidem uxorem duxit sed promissa socio dare recusavit atque Myrtilum in mare praecipitavit, unde secundum nonnullos mythographos nomen Myrtoi maris ductum est. Certe dirae exsecrationes a Myrtilo tum adversus Pelopem nuncupatae in eius posteros redundasse atque horribile fatum Atridarum movisse saepe dicebantur
Certamen Pelopis et Oenomai in Iovis Olympici templi fastigio frontali sculptum erat, quia velut praeludium quadrigarum certaminum ludis Olympicis habitorum putabatur.
Saint-Lieux-lès-Lavaur
Saint-Lieux-lès-Lavaur est commune Francicum 947 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mars (Liger)
Mars est commune Francicum 562 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Pierre-Perthuis
Pierre-Perthuis est commune Francicum 125 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Scriblita
Scriblita fuit ferculum dulce quod in arte coquinaria Romana ad secundas mensas inferri solebat. In novendiale a Scissa dato, secundum narrationem ab Habinna factam in episodio "Cena Trimalchionis" mythistoriae Satyricon a Petronio Arbitro compositae, proposita est "scriblita frigida et super mel caldum infusum excellente Hispanum."
Gastelli in recentiore Europae arte coquinaria scriblitis adsimilantur. Hodie scriblita denominatione etiam ad crustulum quod Anglice muffin appellatur utuntur.
Perrigny (Icauna)
Perrigny est commune Francicum 1'145 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Gaylord Nelson
Gaylord Nelson (natus die 4 Iunii 1916; mortuus die 3 Iulii 2005) fuit politicus Americanus Factionis Democraticae, qui oecologista Diem Telluris anno 1970 et The Wilderness Society, societatem non lucrativam, anno 1980 condidit, quibus pro causis praesidis nomisma libertatis anno 1995 accepit. Die 3 Iulii 2005, insufficientia cordis laborans, mortuus est.
Lulzim Basha
Lulzim Basha (Tyranae natus die 12 Iunii 1974) est politicus Albaniae.
E familia exsulum Kosovensium ortus, in urbe nativa educatus, alumnus est universitatis Ultraiectinae. Ab anno 2000 usque in 2005 iuxta Nationes Unitas in Kosovia operam dedit. Legatus parlamento Albanico bis electus est pro circulis urbium Tyranae ab anno 2005 et Elbasan ab anno 2009. His annis (primo ministro Sali Berisha) minister a commeatu a die 11 Septembris 2005, a rebus externis a die 24 Aprilis 2007, a rebus internis a die 17 Septembris 2009 usque ad 25 Aprilis 2011 meruit. Praefectus urbi Tyranae electus, eo officio a die 25 Iulii eiusdem anni ad 21 Iulii 2015 fungebatur. Dux factionis democraticae nationalis die 23 July 2013 factus est.
Perreux (Icauna)
Perreux est commune Francicum 318 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Saint-Marcel-Campes
Saint-Marcel-Campes est commune Francicum 221 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Chromosoma 19 (homo)
Chromosoma 19 humanum est uno ex viginti tribus paribus in hominibus, quibus de consuetudine horum chromosomatum duo exempla sunt. Numerus basium conexarum est 63 806 651, quod est 2.1 centesimae omnium. Plures morbi genetici e mutationibus chromosomatis 19 oriuntur.
Gena
Inter alia in chromosomate humani 19 gena haec locata sunt:
Varena (Langobardia)
Geographia
Varena est oppidum in Provincia Leuci lacui Lario adiacens.
Alla
Alla (Anglice ale) seu godala est cervesia sicut in Anglia medio aevo confecta est. Quo ad sensum vocabuli recentiorem pertinet, aliqui contendunt allam id genus cervisiae esse quod sine lupulos producitur; apud plures beer et ale ("cervesia" et "alla") synonyma sunt sed ale methodos traditionales vel antiquiores implicat. Anglosaxonice ealu cervesiam denotavit, bēor potionem fortiorem sive aromatibus seu melle conditam. Saeculo autem XV, usu humulorum ad cervesiam temperandam a Germania vel Batavia introducto, verbum beer ad cervesiam hummulinam denotandam adhibebatur, ale ad cervesiam simplicem. Sic in lexico bilingui eius aevi quod Promptorium parvulorum appellatur: Sic productius in regimine suo Andreas Boorde anno 1542 edito praecepit: Qui allam puram esse asseveraverunt, admittere debuerunt allam non solam bibi solebat. Quas res evolvit "philosophus de natura allae", ioculator potius fabulae scaenicae: hirneam e partibus quattuor constitui, "imprimis alla, pane tosto, gingibere, nuce moschata": allam enim restaurativam, panem constipativam, gingiber expulsivum secundo gradu, nucem moschatam cerebello temulento supplementariam: allam sine puella sicut ovum sine sale, sicut hareng saur sine sinape reiciendam. Ergo de alla saeculo XVI aromatibus additis, pane tosto immerso, puella adsedente iudicare oportebat. Saeculo XIX omnes fere cervesiae Anglicae, tam allae quam birrae, humulis conditae sunt; "alla pallida" autem, candidior fortiorque et praecipue "alla pallida Indica" (India pale ale) ad exportationem in Indiam paratae, ab ipsis Anglis melius aestimabatur. Tempore nostro "alla vera" (real ale), in officinis parvis methodo traditionali bracata, a cauponibus pluribus venditatur.
Lucia Salani
Lucy Salani (nata Fossani die 12 Augusti 1924; mortua Bononiae die 22 Martii 2023), fuit activista Italica, sola mulier transgener Italica quae castris carceralibus nazisticis superfuit.
Porphyria
Porphyria est malum synthesis colorationis sanguinis, haemi. Subtypi porphyriarum enzymo, quo defectum est, pendit. Inter porphyrias duae porphyrae minus rara apparent: porphyria intermittens acuta et porphyria cutanea tarda.
Lucia Salani
Nata Bononiae nominis Luciani, Lucy Salani adolevit quasi vir homosexualis. , desertis exercitibus sive Italico sive Germanico, Dachanum anno 1944 deportata est. Ibi sex menses mansit, donec anno 1945 castra carceralia ab Americanis liberata sunt. Deinde Taurini vixit, opifex supellectilum, cum communitatem transgenerem Italicam ac Parisinam frequentaret. Bononiam regressa, decade 1980-1990, ibi tempus egit.
Narratio rerum eius annis post 2010 cognita est, per opera scriptricis dispositricisque cinematographicae Gabriellae Romano, quae ei duo opera dedicavit. Salani ab censetur unicus homo transgener qui Italiae fascisticae et persecutionibus nazisticis superfuit.
Iuventus sub fascismo
Lucy Salani anno 1924 Fossani, municipii Pedemontani, nata est, duobus annis postquam Benitus Mussolini fascies prehendit. Familia, Aemiliana origine, antifascista erat. Sequentibus annis, familia Salani Bononiam migratura erat. "Puera diversa", Lucy a patre et fratribus repudiata est, et nexus homosexuales eius, ob minas fascistorum, occultandi ei fuerunt.
Porphyria
Synthesis colorationis sanguinis (synthesis porphyrini)
Synthesis colorationis sanguinis (haemi), synthesis porphyrini, et in cytoplasmate et in mitochondrio oritur. Necesse sunt moleculae aminoacidi glycini velut succinylo coenzymum A (succinylo-CoA, ab cyclo acidi citrici).
Lucia Salani
Bellum Orbis Terrarum II
Mense Augusto 1943 in servitium apud exercitum Italianum vocata est, etiamsi sine fructu tentavisset se homosexualem declarando ut id elaberetur, et cum artilleria Cormonum missa est. Exercitum parum post deseruit, et, Bononiam regressa, parentes emotos Mirandulae invenit. Hic, timens disertionem suam eos in periculum commissuram esse, vitam clandestinam reliquit et, compulsa ut nazisistas vel fascistas adiuvaret, se exercitui nazistarum sociavit, ubi assignata est. Etiam adepta est ut excercitum nazisticum desereret, se intingens in aquam gelidam et evadens valetudinarium Bononiae, ubi ob consequentem pneumoniam commissa erat.
Postea, ut prostituta Bononiae vixit, dum complures eius clientes praefecti nazistae erant. In uno ex his intercursibus, vigiles in deversorium ubi ea cum quodam praefecto erat eruperunt et, ea vocata, defectionem eius detexerunt. Dehinc in cuiusdam villae prope Patavium clausa est. E qua evadendo per  vitiosam cum parum postea successisset, Mirandulae denuo capta est. Hic, post brevem mansionem in carceribus Bononiae Mutinaeque, ducta est Veronam ut a nazistis interrogeretur. Ad poenam capitalem condemnata, adepta est, cum veniam ab petiverit, ut damnatio in  permutata sit, expianda apud castra operaria Bernau, in Germania meridionali, ubi missiles V-1 et V-2 construebantur. Adepta quoque est ut ab castra operaria cum alio captivo fugeret, qui in conatu effugii a nazistis peractus est. Cum ad fines inter Austriam et Italiam pervenisset, rursus detecta et capta est.
6722 Bunichi
6722 , olim designationibus 1991 BG2, 1978 VQ15, 1989 UC10, 1989 UD10, et 1992 JZ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Lucia Salani
Bellum Orbis Terrarum II
Desertrix exercitus Germanici, dehinc ad castra carceralia Dachani deportata est, ubi "triangulum rubrum" captivorum politicorum et desertorum eam signavit. Sex menses in castris supervixit, donec, viginti annos nata, ab copiis Americanis mense Aprili 1945 liberata est. Ipso die liberationis suae et Nazistarum superfuit, quo genu percussa est. Milites Americani vivam apud cadavera eam invenerunt.
Vita in Italia liberata
Post liberationem Italiae a fascistis, opera dans ut opifex supellectilum, inter Romam et Taurinum Lucia Salani vixit. Lutetiam visitans, scaenam transgenerem et cabaretos transvestitarum frequentavit.
6722 Bunichi
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6722 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lucia Salani
Vita in Italia liberata
Londinium in media decade 1980-1990 movit ut chirurgiae permutationis sexus subiret, at recusans nomen suum in censu publico nationali mutare.
Otium senile Bononiae
Ut parentes suos curaret, decade 1980-1990 Lucy Salani Bononiam redivit. Ibi reliquam vitam egit.
Ultimis annis decadis 2010-2020 aliquot diaria nuntiaverunt Luciam vivere solitariam, sine familia et pauperem. Deinceps visitata curataque ab voluntariis Motus Transgeneris Identitatis est.
Nocte inter dies 21 et 22 Martii 2023, anno XCIX vitae, interivit.
Agnitio
Narratio de Lucia Salani innotuit propter biographiam a Gabriella Romano scriptam, Il mio nome è Lucy: L'Italia del XX secolo nei ricordi di una transessuale ("Nomen meum est Lucy: Italia in memoriis mulieris transgeneris"), anno 2009 a Donzelli edita. Duobus annis post, Gabriella Romano etiam pelliculam documentariam Essere Lucy fecit ("Esse Lucy").
Motus Transgeneris Identitatis Luciam Salani considerat unicum hominem transsexualem superstitem, in Italia, persecutionibus nazi-fascisticis et castris carceralibus.
Anno 2014 dispositor cinematographicus Ioannes Amelio in pellicula documentaria Felice chi è diverso ("Felix qui diversus est") Luciam Salani est. Quattuor annis post, Lucia Salani invitata est ad diem memoriae ab  et  constitutum. Hac occasione dixit "Impossibile est oblivisci et ignoscere. Etiam tum aliquot noctis somniare res horrendissimas quas vidi soleo et adhuc ibi esse mihi videor; et propterea cupio homines scire quid in castris carceralibus fiebat, ne iterum fiat."
Mense Novembri 2019, praeses Arcigay Romae, Franciscus Angeli, praesidem rei publicae Italicae Sergium Mattarella petivit ut Luciam Salani nominaret.
Inter 2020 et 2021, Matthaeus Botrugno et Daniel Coluccini pelliculam documentariam C'è un soffio di vita soltanto ("Afflatus tantum unus est vitae"), vitae Luciae Salani deditam, fecerunt. Pellicula eam, annos 96 natam, per vitam quotidianam Bononiae et aliquot tempora Dachau, ubi ad celebrationes LXXV anniversarii liberationis castrorum invitata erat, sequitur. Titulus pelliculae desumptus est ex versu finali poematis ab ipsa Lucia scripti.
Isocratis epistulae
Isocratis epistulae sunt novem textus ad reges vel alios potentes viros destinati, Isocratis inscripti in manuscriptis nobis traditis. Quarum de sinceritate a nonnullis nonnumquam varie dubitatum est, non quoniam dissonent a cogitationibus in ceteris Isocrateis operibus expositis sed potius ob insueta vocabula aut nimiam similitudinem cum aliis locis Isocrateis. Multi critici tamen eas genuinas putant. Unaquaeque epistula numerum ordinis e veteribus Hieronymi Wolfii editionibus sexto decimo saeculo publicatis accepit, qui et hodie retinetur, quamquam editores recentiores chronologicum ordinem saepe praetulerunt.
Percey
Percey est commune Francicum 263 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
6723 Chrisclark
6723 , olim designationibus 1991 CL3, 1972 VB2, et 1989 UQ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6723 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Flactiacus
Flactiacus est commune Francicum 127 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Idea (genus)
Idea est genus papilionum subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, praecipue in Asia Meridio-Orientali endemicum.
Species
Generi sunt circa duodecim species, ordine alphabetico hic perscriptae.
Turfa
Turfa est genus humi in paludibus abundans, quae paludes turfosae vocantur. Turfa est bryophytorum reliquiae quae oxygenio deficiente non pleniter putuerunt. Ut laetamen et ignis nutrimentum usurpari potest. Saepe materies turfosa siccitate et caliditate ipsa incenditur, quae incendia difficillima extinctu sunt. In Canada et Russia plurimae orbis terrarum terrae turfosae inveniuntur.
Mimesis
Mimesis in Graecia antiqua erat notio quae creationi operum artis moderabatur, praecipue de mundo corporeo, intellectum pulchritudinis, veritatis, et boni exemplar. Plato mimesim (imitationem) a diegesi (narratione) distinguebat. Post autem Platonem, significatio vocabuli mimesis partes plerumque in litteris in antiqua societate Graeca agere coepit, et eius significatio postea commutatur emendaturque saepissime.
Unum e notissimis mimesis studiis hodiernis, genus realismi in litteris, est Erici Auerbach Mimesis: The Representation of Reality in Western Literature ('Mimesis: repraesentatio realitatis in litteris Occidentalibus'), liber qui incipiens repraesentationem mundi in Homeri Odyssea et repraesentationem mundi in Bibliis Sacris insigniter comparat. Ex quibus textibus, quorum Odyssea a scriptoribus Occidentalibus et Biblia Sacra a scriptoribus Medii Orientis excogitata sunt, Auerbach fundamenta unificatae repraesentationis rationis iecit, quae omnem historiam litterarum Occidentalium comprehendit, mythologiis modernisticis tempore Auerbachiano divulgatis non exclusis. In historia artis, vocabula mimesis, realismus, et naturalismus saepe hodie adhibentur, saepe inter sese permutantes.