cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ioannes Volfgangus Goethius
Vita
Anno 1765, Goethe Lipsiae patre suadente studium iurisprudentiae coepit. Ibi et Coronam Schröter cantricem et actricem cognovit, quam maximi aestimabat. Sed mox et poeticae artis studiosus fuit. Anno 1768, gravi morbo verisimile phthisi laboravit, ac deinde Argentorati studium continuabat. Ibi et Ioannem Gottfriedum Herder cognovit, atque anno 1771 dissertationem finivit, quae autem ab universitate propter consilia insidiosa recusata est. Eodem autem anno licentiatum accepit. Deinde Francofurtum rediit et iurisconsultus quattuor annos laboravit. Eis annis et apud Curiam Imperialem Wetzlariae studia iuris absolvit.
Die 7 Novembris 1775, Goethe a Carolo Augusto duce magno de Saxonia-Vimarii-Eisenach Vimariam invitatus hoc loco sedem sumpsit. Multos annos ibi vixit, etiamque postea administer ducis factus est. Ei amica fuit e.g. Carlotta de Stein.
Anno 1776, Annae Amaliae ducissae magnae Saxoniae-Vimarii-Eisenach persuasit ut theatrum parvam institueret et Coronam Schröter huc invitavit. Ibi Schröter prima Iphigeniam Goethe egit. Praeterea alios poetas et viros eruditos Vimariam in oppidum invitavit, inter quos Ioannes Gottfriedus Herder anno 1776 et Fridericus Schiller anno 1799. A die 12 Septembris 1779 ad usque diem 14 Ianuarii 1780 iter secundum per Helvetiam fecit. Die 29 Octobris 1786 in itinere Italico primo Romam advenit et ad usque mensem Februarium 1787 mansit. Ab anno 1788 cum Christiana Vulpius amata vivebat. Iam die 25 Decembris 1789, Augustus de Goethe filius eorum natus est. Anno 1806 Goethe Christianam amatam in matrimonium duxit. Die 19 Ianuarii 1819, Faust fabula scaenica primum acta est. Anno 1816 Christiana uxor mortua est. Die 27 Octobris 1830, filius Augustus Romae mortuus et in illo non-Catholicorum coemeterio sepultus est: ''Goethe filius / patri / antevertens / obiit / annor. XL / MDCCCXXX.''
Nexus externi
🇬🇷
Alava
Alava (Hispanice: Álava et Vasconice Araba) est provincia et regio historica Hispaniae, sita in Vasconia. Caput est Nova Victoria.
Mogurnda vitta
Mogurnda vitta est piscis familiae Eleotridarum, in Papua Nova Guinea endemicus. Habitatio naturalis est lacus aquae dulcis.
Alava
Geographia
Alava est planitia a montibus clausa, cum Hibero in fine meridionale.
Provinciae partes
Provincia in septem quadrellas divisa est:
Ioannes Asenus II (rex Bulgariae)
Ioannes Asennus II (Bulgarice: Иван (Йоан) Асен II, 24 Iunii 1241 mortuus est) filius Ioanni Aseni I et uxoris eius Helenae, fuit Tzar (Rex) Wallahorum et Bulgarorum ab anno 1218 usque ad mortem.
Ioannes Asenus II uxores duxit quattuor, primam Helenam, deinde Annam-Mariam, filias regis Hungariae Andreai II, tum ab anno 1238 Irenam Comnenam, filias despotae Epiri Theodori Comneni Ducae.
Ioannes Asenus decem liberos genuit, ex Helena Mariam et Beloslavam, ex Anna Maria Helenam, Thamaram, Kalimanum Asenum, Petrum, et ex Irena Comnena Annam Theodoram, Mariam et Michaelum Asenum.
Aemilius Racoviţă
Aemilius Racoviţă (natus Iasiii die 15 Novembris 1868 – mortuus est Claudiopoli die 17 Novembris 1947) fuit illustris biologus botanista et explorator Dacoromanus. Annis 1926 - 1929 praeses Academiae Dacoromanae fuit.
Georgius Aemilius Palade
Georgius Aemilius Palade (Iasii Romaniae die 19 Novembris 1912;Del Mar in California die 7 Octobris 2008) fuit biologus et medicus Americanus.
Palade, professor medicinae apud Institutum Rockefeller (1958–1973) et universitates Yale (1973–1990) et postea San Diego, anno 1974 Praemium Nobelianum Medicinae una cum Alberto Claude et Christiano de Duve accepit, quia vacuolum in cellulis et ribosoma invenit. Palade Pontificiae Academiae Scientiarum sodalis fuit.
Dina Cocea
Dina Cocea (Bucarestae die 27 Novembris 1912 nata; ibidem mortua die 28 Octobris 2008), scriptoris Nicolai Cocea et actricis Floricăi Mille filia, fuit ipsa clara actrix Dacoromana.
Index symbolorum logicorum
Index symbolorum logicorum enumerat symbola in arte logica nota, quae in propositionibus logicalibus scribendis adhibentur. Hic index singulorum indicat nomina, et quomodo pronuntientur, et categorias, ad quas pertinere docentur, et alia scitu digna. Nota bene, quod extra logicam symbolorum significationes ab his datis differant!
Cohors ferrica
Cohors Ferrica (Dacoromanice Garda de Fier) fuit factio politica fascistica et antisemitica Dacoromana anno 1927 condita.
Historia
Conditor et primus dux cohortis Cornelius Zelea-Codreanu erat. Die 29 Decembris 1933 sicarii Cohortis Ferreae primum ministrum Romaniae Ioannem Duca necaverunt, qui paulo ante cohortem dissolvi iusserat. Anno 1938 Carolus II rex Romaniae cohortem iterum dissolvit atque Zelea-Codreanu in carcerem misit. Qui hic necatus est, quod fugere conaretur. Fautores eius die 21 Septembris praesidem ministrorum Armandum Călinescu necaverunt. Annis 1938 - 1945 Horia Sima successor dux cohortis fuit, qui anno 1940/41 etiam administer factus est. Hoc tempore Cohors Ferrica una cum Ioanne Antonescu duce militum dictaturam extruxit. Die 26/27 Novembris in carcere oppidi Jilava 60 captivi politici a Cohorte Ferrica necati sunt inter eos etiam Georgius Argeşanu dux militum et pristinus praeses ministrorum Romaniae. Sed mense Ianuario 1941 Ioannes Antonescu dictator cohortem iterum dissolvit et Sima e patria fugere coactus est.
Civitella Paganicum
Civitella Paganicum (Italiane: Civitella Paganico) est municipium Italiae, circiter 3 220 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Grossetana situm. Incolae municipii appellantur cum nominis singulis vici.
Vicus princeps atque sedis comunalis est Civitella Maritima.
Ferdinandus II (imperator)
Ferdinandus erat filius archiducis Caroli II de Austria Interiore et matris Mariae de Bavaria, ortus e linea secundi ordinis domus Austriacae.
Cuius patre mortuo (anno 1590) mater, quae erat firma catholica fide, eruditionem filii fratribus Societatis Iesu Ingolstadii sitae mandavit, qui adulescenti odium contra Protestantes et Confessionem Lutheranam tradiderunt, ut Loreti ante aram Genetricis Dei sua sponte votum sollemne daret, ut suo in imperio Confessionem Catholicam modo pateretur, tueretur et amplificaret, sed alias fides vetaret.
Regnabat ab anno 1595 in Austria Interiore et multa aedificia in suo capite, Graeciae, exstruxit; suis in terris Contrareformationem summa gravitate exigebat. Ex eo tempore ei proverbium adscriptum est: "Melius desertam regere quam terram haereticorum plenam."
Borilus (rex Bulgariae)
Borilus (Bulgarice Борил) fuit Caesar Blachorum et Bulgarorum ab anno 1207 ad annum 1218, sororis filius regum Bulgarorum Theodori-Petri, Ioanni Aseni I, et Caloiоhаnni.
Ferdinandus II (imperator)
Anno 1597, iam ante mortem necessarii Matthiae, imperatoris Sancti Romani Imperii, rex Bohemiae electus est, proximo anno factus est rex Hungariae.
Etiam iis in regionibus Contrareformationem agens initio Bellum tricennale favit, quod primum feliciter gessit Alberto Duce de Wallenstein et Ioanne Tserclaes de Tilly adiuvantibus.
Matthia, imperatore Sancti Romani Imperii, die 20 Martii 1619 defuncto Ferdinandus 26 Augusti Francuforti imperator Sancti Imperii Romani est electus. Imperator invalidus regnabat multis consulentibus usus, inter eos Iohannes Udalricus princeps de Eggenberg.
Effecit, ut filius Ferdinandus III rex Theodiscus eligeretur et 15 Februarii 1637 Vindobonae mortuus est; Graeciae in mausoleo sepultus est, quod sibi et familiae exstruxerat.
Iohannes de Procida
Iohannes de Procida (natus Salerni anno 1210 – mortuus est Romae anno 1298) fuit clarus medicus Italicus scholae quae dicitur Salernitanae. Ioannes etiam legatus fuit qui pro imperatore Romano Sacro Friderico II operam dedit et filii eius Manfredum docuit.
Hippocrates
Hippocrates (Graece: Ἱπποκράτης) fuit antiquus Graecus medicus. Pater medicinae et inter medicos maximi momenti omnium aevorum esse saepe dicitur. In Aesculapio Coo medicinam didicit. Priores superstitiones medicas reiecit, et scientifica medicinae principia condidit. Rite ei nomen patris medicinae Occidentalium partium attribuitur.
Lingua Ligustica
Lingua Ligustica est lingua Galloitalica e variis dialectis constans, adhibita a decrescente populi portione in Liguria, in quibusdam partibus Pedemontii meridiani, in pusilla parte Aemiliae occidentalis, in parvis plagis Francogalliae inter meridiem et orientem solem spectantis, in quadam plaga Corsicae meridionalis, in Herculis Monoeci Portus Principatu atque in pusillo regionis Sardiniae territorio. Est autem consociatio privato incepto orta, nomine Academia Ligustica Furfuris, quae praecipuam operam linguae Ligusticae tutandae dat.
Clarus actor, qui in spectaculis suis Lingua Ligustica loqui solebat, fuit Gilbertus Govi.
Instinctus naturae
Instinctus naturae est naturalis lapsio organismi vivi ad mores speciales. Fixae activitatis formae indoctae sunt et hereditariae. Exempla huius rei in moribus animalium videntur, quae varios actus, interdum multiplices, gerunt qui non constant in priore consuetudine, velut procreatio et sese alere inter insecta. Chelonioideae prope litus natae naturaliter ad mare movent, et apes melliferae saltatione cibi fontis regionem communicant, ambae sine vera eruditione. Alia exempla concludunt animalia pugnantia, animalium consuetudinem ad blandities et aedificationem nidorum. Terminus alius pro eodem concepto mores naturales est.
Actibus ab instinctu naturae pendentibus, contra actus discendo, non est curvatura cognitionis: hi actus sine eruditione evenire possunt. Nonnulli eorum actuum cum maturatione fiunt.
Generaliter, apud homines, instinctus naturae, dissimilis a concepto culturae, naturam constituit.
Mechanismi nativi emissionis
Animalibus coordinatio hereditaria, nisi evento emissionis endogenae, semper stimulo efficitur. Talis stimulus ad visionem, tactum, auditum vel odoratum spectet; hi tres primi, faciles simulatu, valde inspecti sunt.
Conradus Lorenz stimulos annotavit coordinationem efficientes hereditariam non requirere formae naturali absolute assidere. Sola nonnulla adiuncta eminentia sunt necessaria. Demagis, generaliter, eo stimulus artificialis maior est, quo viget; quod hyperstimulus appellatur. Exempli gratia, anser quaedam festinantius ovi conspectu enormis reageat et hoc enim ovum ovo magnitudinis naturalis praeoptet, etiam cum ovum multum maius sit eius vecturae.
Cum communiter animalium secundorum (insectorum, molluscorum, piscium, amphibiorum, reptilium) responsum stimulo est coordinatio hereditaria, status mammalium intricatior est et hominum. Stimuli enim apud homines rare coordinationem hereditariam efficiunt sed potius consecutionem ad animi motus pertinentem, quae multos mores varios solvit vel etiam, mechanismo fixturae, novorum cognitionem stimulorum.
Maturatio et coeptus mechanismorum emissionis
Haec maturatio ad evolutionem cognitivarum functionum, mechanismos emissionis nativos statuentium, spectat. Exempli gratia, infantulus solum decimum minutum agens praepositionem fortem vultibus potius quam aliis formis demonstrat; ergo possidere mechanismos nativos ad vultus agnoscendos scitur. Interim solum infantulus quintam hebdomadem agens matrem ex facie agnoscere potest. Septimum agentes mensem infantuli magis vultus timorem iramve ostendentes animadvertunt quam vultus medios vel felicitatem ostendentes.
Cum infantuli vultus iam agnoscant, mechanismus agnitionis vultuum dicitur nativus; item mechanismus distinctionis inter animi motus vultu repraesentatos.
Videmus etiam initium mechanismorum emissionis quorundam modo in specialibus aevis vitae animalis committi. Sic sunt mechanismi emissionis commotionis sexualis, ad pubertatem hominis apparentes. Hic de maturatione videlicet cognitiva non loquimur, sed de coeptu mechanismorum ob hormontia.
Timores primitivi
In natura, saepissime fuga mos ostensus est, pugna optione alternata; sed apud praedatores animaliaque venenata pugna aliquanto saepius optatur. Cum pugna inter cuiusdem speciei sodales gestetur, "consilium burgarii" legem fere inviolatatam format; tali in evento hoc consilium solum consilium stabile ad evolutionem est. Consilium burgarii in fugiendo constat cum proprio territorio absit, aliter pugnando.
Timor essentialis
Opera nuper facta manifestum fecerunt nervosum metus centrum, in corpore amygdaloideo positum, neuronis citari tenentibus nervos sensorios carbonii dioxidi. Quo reperto sciri potest prima forma timoris esse timor suffocationis; animalia primitiva e locis oxygenio carentibus fugere sivit.
Superiores viae nervosae ad timorem pertinentes hunc animi motum igitur committant quantitatem carbonii dioxidi in corpore amygdaloideo augendo. Id repertum absolute suffocationem, respirationem celerem sonabilemque et hyperventilationem, omnes ad metum conexas, explicat.
Incubonum compositio
Inter annos sex decemque incubones sunt frequentissimae. In dimidio eventorum, infantes sese de aliqua re fugentes aut delitiscentes somniant. In 20% eventorum patiuntur vel etiam moriuntur. In 15% eventorum alios vulnus offerri vident et in 10% eventorum in spatio vacuo cadunt.
Oppugnatores communiter sunt viri (quater frequentiores quam mulieres) et interdum animalia pericolosa (velut lupi et serpentes) aut hybridae hominum animaliumque. Entes incorporales sicut phantasmata multum rariores sunt.
Cum compositio incubonum tam sit rigens, putantur qualitate genuina esse.
Timor serpentium
Hominum metus nativus serpentium est tenax mythus scientificus. In primis Darwin, hoc themate apud eum recidivo, timorem serpentium annotavit generaliter mammalibus abesse, ad autem simias adesse. Sua in autobiographia hunc enim timorem nativum clamavit: "... tam sit difficile iuvenibus in Deo fidem recusare quam simiae nativum timorem odiumque serpentium." In quoque The Descent of Man, Darwin ut argumentum de evolutione hominis e simiis hunc timorem, quem cum simiis homo communicat, adhibuit.
Hic duo emissionis mechanismos videmus. Primus, nativus, est mechanismus propagationis noxiorum animalium, a timore animalis noxii cuiuslibet animalis eiusdem speciei transmissus, dum secundus est mechanismus fixus cuius stimulus gravissimus conspectus illius animalis noxii est.
Timor praedatorum
Quamquam criterion horizontalitatis timore serpentium abest, omnibus hominibus serpentes non timentibus, hoc criterion quidem timori praedatorum est. Omnis enim homo magni canis conspectu frementis sollicitus sit, etsi ipse eventum abnegativum cum cane non tulisset. Aeque notissimus est metus infantilis monstrorum ac ludus communis, inter parentem iuvenesque, quo adultus ut monstrum agit (lente bracchiis tentis iens, ore aperto, dentes monstrans et fremens) et iuvenis fugere delitiscereque debet. Hoc genus ludi venationis a paene omnibus mammalibus geri videmus, tam praedis quam praedatoribus.
Timor obscuritatis
Obscuritas anxietatem efficit, formam generalem timoris, cum cura non una re propria contineatur sed diffusa. Iuvenes a metu tenebrarum exfugientes rari sunt et ille naturalis est, etiam quidem apud adultos. Quippe contextum habere oportet: in silva ambulandi noctu timor non est idem eundi in thalamo sine luminibus.
Ea amplificatio anxietatis item mechanismus nativus praesidio est ante praedatores. Opus est esse vigilantior ad circumiectum noctu ad praedatorem quendam in umbra occultum annotandum. Hic iterum evolutiva emissionis stimulo metus utilitas claret.
Stimulus timorem emittens in contextu obscuritatis sit, exempli gratia, repens conspectus duorum oculorum in obscuritate nitidorum.
Timor morborum
Naturaliter apud animalia socialia animalia aegra excluduntur quae visibiles alterationes eorum pelli, corio vel plumis teneant. Pompa nuptialis saepe animal patefaciat partes corporales occultas adigit, modo efficiente pari anomaliarum praesentiam comperiendi.
Apud hominem videtur quoque terror morborum mentis (ut megalomania vel psychopathia sadistica), qui in pelliculis repraesentantur, exempli gratia, a veneficis risu acuto trepidoque.
Timor amissionis mortisque
Prima causa morum animalium animalia sinere continere corporalem sinceritatem vitareque mortem est. Conspectus igitur hominis hominem necantis timorem magnum committere potest. Hic metus tam intensus est ut, die impetuum 11 Septembris 2001, multa aëroplana devertere sineret, armis solis cultellis.
Pelliculis timoris sunt multae occisiones cruentae et amputationes.
Homo solum animal scientam mortis eius habens et defectus necessarii constitutionis eius biologicae est. Haec acerbitas ad mortem, aliquanto emollita figmento vitae aeternae et mundi mortuorum, non tamen hac re abit.
Usus copiosus larvarum industriae cinematographicae illam antiquam anxietatem demonstrat.
Timor timoris
Metus ab uno homine ad alterum transmittitur et, paroxysmo eius, turbam conterritam creare potest. Responsa ad metum velut conductio, vultus terroris et tremor stimuli sunt qui late in pelliculis timoris adhibentur.
Timor ignoti
Cum animal imprimis rem ignotam videat, generaliter responsum primum timoris sit manifestatio. Re insonte, frequenter curiositatis causa animal timide ad eam aggrediatur. Id responsum naturale est: statu periculi, melius est, ut instinctu naturae dictatum, abstinere.
Omnis facies non cognibilis, sicut ramus in umbra vel nebula, anxietatem offert; animadversio nostra omnibus modis ingenium rei decernere conatur. Item in pelliculis timoris saepe sunt manifestationes rerum ignotarum, verbi gratia stellares advenae vel populi moribus formidolosis.
Instinctus naturae ad procreationem
Terminus instinctus naturae ad procreationem re vera multos mores celat qui coniunctim procreationem animalium efficiunt. Sunt separanda enim pompa nuptialis (blanditierum spatium), contextio parium apud animalia, coitus et almitas fetus apud species cuius parentes curas dant.
Cum prima animalia marina modo gametas ponendo in aquam reseminarent, creatio parium almitasque fetus spectrum morum altruisticorum in natura adhuc inaspectorum tulit. Ad constandum, horum morum actores novorum novum modum invenire debuerunt morem solum aetatis constringendi devertendive: pugnacitatem. Quam ob rem cumulus stimulorum pugnacitatem parentium adversus fetum prohibere sinens adfuit. Essentialiter animalium superorum proportiones vultus verterunt ad vultum planum, frontem convexum, oculos magnos, acquisiveruntque haec animalia tonum sonorum acutiorem.
Uno parente curas fetui dante, numerus fetus maturitatem adtigentis auget, sed ambobus parentibus dantibus curas et cibum quaerentibus, profectus quidem maior fit. Sic pares specierum paucos iuvenes prodentium faciunt: momentum studii parentium conversom proportionale magnitudini fetus omni procreationis tempore sit. Quantitas magna praedationis magnaque difficultas in reperto cibi item creationem specierum familialium citant.
Ordo Sanctae Clarae
Ordo Sanctae Clarae (litteris compendiariis OSCI) est ordo monialium Ecclesiae Catholicae Romanae, dominica palmarum anno 1212 a Sancto Francisco una cum Clara Assisiensi conditus. Latine etiam ordo Seraphicus appellatur, Francice Cordelières. Exemplo verbisque Francisci adducta Clara Consilia Evangelica et imprimis Iesum pauperem sequi constituit.
Instinctus naturae
Instinctus naturae ad procreationem
Creatione morum ad plasmationem parium spectantium confrontata eadem consultatione ut almitas fetus confrontata est, pugnacitas animalium aut constringenda aut devertenda erat. Multae species mechanismis pugnacitatem constringentibus, pro curis parentium fictis, utuntur, cum aliae hanc ferocitatem vertere adversus inimicos praeoptent. Generaliter autem hi mechanismi duo consentiunt.
Ordo Sanctae Clarae
Ordo secundus post ordinem Fratrum Minorum (inde primum ordinem dictum) et ante tertium ordinem, qui laicos (sic dictos tertiarios sive tertiarias) comprehendit, formatus est. Anno 2011 plus quam 20.000 Clarissae in fere 70 civitatibus orbis terrarum diversas observationes (i.e. regulas) sequentes in variis foederationibus vivebant.
Colosseum (statio ferriviaria)
Colosseum lineae B statio ferriviae metropolitanae Romae est.
Nicolaus Cocea
Nicolaus Demetrius Cocea (natus in Bârlad die 29 Novembris 1880 - mortuus est Bucarestae die 1 Februarii 1949), causidicus, fuit scriptor et diurnarius Dacoromanus. Filia eius Dina Cocea clara actrix fuit.
Instinctus naturae
Stimuli graves libidinis sexualis
Plerisque speciebus socialibus, stimuli distinctionem inter sexus sinentes discuntur eruditione. Soli nonnulli stimuli emissionis gubernare mechanismum eruditionis ad imaginem sexus contrarii sinent. Naturali evolutione hoc genus mechanismi flexilis optatum est quia si esset mechanismus rigens, speciei morphologia non posset mutare itaque atavica fieret. Contra, mechanismus eruditionis satis rigens esse debet ut mares feminaeque ab invicem se velint.
Bibliographia
Irenäus Eibl-Eibesfeldt, Éthologie: biologie du comportement
Ordo Sanctae Clarae
Vide etiam
Ordines Franciscani
Colosseum (statio ferriviaria)
Nexus externi
Linea B Romae metropolitanae
Instinctus naturae
Bibliographia
David C. Geary et Philippe Gouillou, Hommes, Femmes: L'évolution des différences sexuelles humaines
Irenäus Eibl-Eibesfeldt, Love and hate: the natural history of behavior patterns
Irenäus Eibl-Eibesfeldt, Human Ethology
Konrad Lorenz, On Aggression
Nux
Nux (nŭcis, f.) est fructus putamine praeditus cuiuslibet nonnullarum plantarum quibus sunt semina indehiscentia. Cum varia semina fructusque sicci in multis linguis nomine nucis similiter appellentur, solum certus eorum numeri a biologis putantur nuces verae. Nomen vulgo nucleum a duro putamine inclusum attingit. Nuces sunt gravis alimentorum hominibus animalibusque feris fons.
Instinctus naturae
Bibliographia
Jane Goodall, In the Shadow of Man
Desmond Morris, The human zoo: a zoologist's classic study of the urban animal
Nux
Nuces sunt seminis fructusque compositum, ubi fructus non aperitur ad liberandum semen. Plurima semina ex fructibus veniunt, et semina liberantur ex fructu, dissimiles nucum sicut nuces arborum Corylorum, Caryarum, Castanearum, et Fagacearum, quae fructum lapidosa pariete praeditum habent et ex ovario composito oriuntur.
Instinctus naturae
Bibliographia
Edward O. Wilson, Sociobiology: the new synthesis
Nux
Nuces verae
Stricto et botanico sensu, nux est fructus simplex cum uno (raro duobus) semine, cuius paries ovarii durissimus maturitate fit. Plurimae a pistillis cum ovario inferiore gignuntur; omnes sunt indehiscentes: neque maturae aperiuntur. Nuces verae sunt ordinis taxinomici nomine Fagalium. Neque omnes nuces sunt edendi dignae: aliae (e.g. betulae, alni, carpini, pterocaryae) minores ut operae pretium, aliae (e.g. lithocarpi) amariores sunt.
Instinctus naturae
Bibliographia
Edward O. Wilson, On human nature
Nux
Sensu lato
Foris scientiis, aliae quae non sunt, secundum doctos viros, nuces verae, saepisseme nihilominus nuces esse dicuntur.
Instinctus naturae
Bibliographia
John Maynard Smith, The evolution of sex
Robert Trivers, Natural selection and social theory: selected papers
Mangle
Mangle (s. n., gen. manglis) sive mangrovia (s. f., gen. mangroviae) est arborearum aut fruticalium specierum congeries quae adaptationes possident cum quibus in solis inundatis subiectis aquae salsae intrusionibus considere possunt. Hae species ad dissimiles familias pertinere possunt. Inter adaptationes quae mangroviae possident sunt:
Lucius Furius Medullinus (tribunus militum 432 a.C.n.)
Lucius Furius Medullinus (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.
Familia
Filius eius Lucius Furius L.f. Medullinus annis 415 a.C.n. ad usque 391 a.C.n. bis consul et septies tribunus militum consulari potestate fuit.
Cursus honorum
Furius ter tribunus militum consulari potestate electus est:
Primo anno 432 a.C.n. hunc magistratum una cum Lucio Pinario Mamercino et Spurio Postumio Albo Regillensi administravit. Eo anno vis morbi, qui antea urbem vexaverat, diminuta est et Aequi et Volsci bellum paraverunt, non iam gesserunt.
Deinde anno 425 tribunus erat, cum eo Lucius Quinctius L.f. Cincinnatus, Aulus Sempronius Atratinus et Lucius Horatius Barbatus. Tum "Veientibus annorum viginti indutiae datae et Aequis triennii, cum plurium annorum petissent; et a seditionibus urbanis otium fuit. Annum insequentem neque bello foris neque domi seditione insignem ludi bello uoti celebrem et tribunorum militum apparatu et finitimorum concursu fecere".
Tum denique anno 420 iterum cum Cincinnato et Sempronio et cum Marco Manlio Vulsone tribunus militum erat. Eo anno tribuni cum tribunis plebis controversiam de agris dividendis habuerunt.
Kalimanus I (rex Bulgariae)
Kalimanus I Asenus (Bulgarice: Калиман I Асен, natus anno 1234 est; 1246 mortuus est) fuit Tzar (Rex) Bulgarorum ab anno 1241 usque ad mortem, filius Ioanni Aseni II et uxoris secundae eius Annae Mariae, filiae regis Hungariae Andreai II. Irena Comnena, matrastra Kalimani, venenatis eum necavit.
Orolaunum
Orolaunum (Francogallice Arlon, Luxemburgice ac Theodisce Arel) est urbs Valloniae 27 000 habitantium, in pars meridiana Belgiae.
Tempore Romanorum Vicus Orolauni iam a multis habitantibus habitabatur.
Novogardia
Novogardia vel Neapolis (Russice Новгород, tr. Novgorod; significatio est 'urbs,' seu 'arx, nova') est nomen urbium, quarum sunt:
Culicidae
Culicidae (ex culice) sunt familia insectorum ordinis Dipterorum. Quae arthropoda parva Tipulidarum Chironomidarumque similia sunt, cum quibus spectatores fortuiti eas aliquando confundunt.
Culicidae quattuor gradus in cyclo vitae transeunt: ovum, larvam, pupam, imaginem (adultum). Adulti feminei ova in aqua stagnanti ponunt, quae possit palus salsa, lacus, lacuna, receptaculum naturale in planta, vel quaelibet receptaculum artificiosum quod aquam retineat, sicut situla et adeo pneumaticum. Primi tres gradus sunt aquatici, et a quinque ad quattuordecim dies durare solent (numero per speciem et temperaturam variante); ova se excludunt ut larvae tum pupae fiant. Adultus ex pupa emergens se ad superficiem aquae levat. Adulti a quattuor ad octo hebdomada vivunt.
Nonnullae species culicum sunt vectores morborum gravissimorum hominum et animalium.
Genera et species
Haec familia quadraginta quattuor genera et 3530 species comprehendit.
Manfredus (rex Siciliae)
Manfredus (natus Venusiae anno 1231; proelio apud Beneventum necatus die 26 Februarii 1266) fuit imperatoris Romani Friderici II et Bianca Lancia Minoris, feminae nobilis e Pedemontio ortae, filius illegitimus, a patre suo Tarenti princeps, Italiae vicarius et Siciliae rex, fratre suo Conrado IV absente, factus est.
Collegium Pembrochiae (Cantabrigia)
Collegium Pembrochiae (olim Aula Pembrochiae), unum inter collegia universitatis Cantabrigiensis, condita est anno 1347 a Maria comitissa Penbrochiae.
Receptorium glycini
Receptorium glycini est simul canalis ionticus chloridi et receptorium nicotinicum ex familia ligando saeptorum canalium ionticorum. Receptorii quinque subunitates notae sunt: alpha1 - alpha4 ac beta.
Aminoacidum glycinum est neurotransmissor inhibens, in medulla spinali, trunci encephali inventum.
In morbo hyperekplexiae mutationibus geneticis diversis receptoria glycini perturbantur.
Structura receptorii glycini
Receptorio quinque subunitates sunt:
Marcus Aurelius Cotta Maximus Messallinus
Marcus Aurelius Cotta Maximus Messallinus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 21) senator Romanus primo saeculo post Christum natum erat.
Familia
Pater Marcus Valerius Messalla Corvinus, consul anni 31 a.C.n. fuit, mater Aurelia quaedam. Frater eius Marcus Valerius Messalla Messallinus anno 3 a.C.n. consul ordinarius creatus est, mater Claudia Marcella filia Octaviae Maioris, sororis Augusti imperatoris erat. Fuit familiaris Ovidii Nasonis poetae, qui ad eum quasdam epistulas ex Ponto dedit.
Cursus honorum
Anno 16 praetor designatus iudicio in Marcum Scribonium Libonem Drusum interfuit, anno sequenti praetor peregrinus erat. Anno 20 cum nepote Marco Valerio Messalla Maximo Messallino consul ordinarius creatus est. Iudicio in Gnaeum Calpurnium Pisonem primus sententiam dixit de poena. Aurelio Cottae in senatu magna auctoritas erat, sed etiam nonnulli inimicitiae. Anno 32 ipse accusatus, sed litteris Tiberii absolutus est. Fuit proconsul Asiae.
Marcus Valerius Messalla Messallinus (consul 20)
Marcus Valerius Messalla Messallinus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 21) senator Romanus primo saeculo post Christum natum erat.
Familia
Pater eius Marcus Valerius Messalla Messallinus anno 3 a.C.n. consul ordinarius creatus est, mater Claudia Marcella filia Octaviae Maioris, sororis Augusti imperatoris erat.
Cursus honorum
Anno 20 cum patruo Marco Aurelio Cotta Maximo Messallino consulatum ordinarium toto anno gessit. Filius eius Marcus Valerius Messalla Corvinus, consul anni 58, filia Messalina, uxor Claudii imperatoris.
Temperatura thermodynamica
Temperatura est magnitudo physica thermodynamica, quae significat quam calida aut frigida res quaedam sit. In re meteorologica, temperatura inter quantitates maximi momenti variabiles numeratur, praecipitationis modum, ventorum vehementiam, et tempestatum magnitudines determinantes.)
Haec magnitudo olim etiam gradus caloris appellabatur, sed haec nomenclatura dubiosa proveniebat ex theoria falsa, quae calorem putabat esse materiam sicut aquam inter res fluentem.
Temperatura hodie saepe secundum scalam thermodynamicam scientificam indicatur, gradibus K = Kelvin. Haec unitas post Guilielmum Thomson, Baronem Kelvinis appellata est, propter eius conlationes maximi momenti ad theoriam thermodynamicam. Secundum axiomata thermodynamica, 0 Kelvin est temperatura minima in statu aequilibrii, quamquam temperaturae negativae sunt possibiles in statibus quo aequilibrio caretur.
Quamquam autem gradus K est unitas probata per Systema Unitatium Internationale, aliae unitates ad temperaturae thermodynamicae mensuram hodie etiam adhibitae sunt, sicut gradus °C appellata secundum Andream Celsium, °F secundum Fahrenheit, °R secundum Reaumur et R aut °Ra secundum Gulielmum Rankine.
De scala Kelviniana, Celsiana, et Fahrenheitiana
Cum systema altitudine maris sub pressione atmosphaerica (1 atm) quoddam calefaciatur, temperatura augmentat gradibus:
Ad usum quotidianum, homines scalam Celsianam malunt, ubi aquae congelationis temperatura valore zero assignatur, et ebullitionis centum. Ad temperaturas Kelvinienses in Celsienses et vice versa convertant, habemus igitur formulas Quoque scalam veterem in usu CFA habemus Fahrenheitianam, cui formula definiens est
De temperaturae natura
Temperatura generaliter decernitur per quodquam rei adiunctum, quod augmentat cum res calefacitur. Thermometra primitiva exempli gratia columnis vitrii longis Hydrargyri plenis utuntur; his in thermometris prope temperaturas normales hydraguntum in proportione calori dato expandit. Saepe autem adiuncta in proportione calori applicato agumentare nolunt. Aqua exempli gratia, cum ea calefacitur, primum contrahit, tunc expandit. Qua de causa hieme aquae crystalla in lacus superficie fluitant, quod ea minus densa sunt quam aqua liquida. )
Placidus Domingo
Iosephus Placidus Domingo Embil, appellatus Plácido Domingo, (Matriti natus die 21 Januarii 1941) est tenor Hispanicus.
Basic Instinct
est pellicula Americana a Paulo Verhoeven moderatore anno 1992 edita. Primae partes pelliculae a Michael Douglas et Sharon Stone aguntur.
Actio
Nick Curran, detector biocolytarum criminalium Sancti Francisci caedem Iohannis "Johnny" Boz, possessoris diverticuli nocturni anteaque in musica rock celeberrimi, summa crudelitate factam investigat. Inter suspectos criminis praesertim amasia occisi numeratur, Catherina Tramell, romanciorum detectoriorum auctrix, cuius narrationes miro modo futura divinare et verae existere videntur. Nick Curran vi fascinatrice Catherinae laqueatur, quamquam ipse partes primas libri eius proximi agere videtur.
Argumentum
Nickio Curran, cum cocaino ebrius duos viatores per errorem occidisset, rursus munus suum obire licet sed investigatione interna adhuc obstrictus cogitur psychologam biocolytarum et quidem amasiam suam quae fuit, Beth Garner, certis temporis spatiis interpositis visitare.
Membrana cellulae
Membrana cellulae sive membrana cytoplasmatica, olim plasmalemma est membrana biologica et saepes cellulae externa, qua cytoplasma (pars liquida spatii intracellularis) a spatio extracellulari separatur. Membrana e duplici lipidorum (plerumque phospholipidorum) lamina constat quae introitum molecularum in aqua solutarum - nisi parvissima sunt ut oxygenium moleculare O2 et ipsa aqua- introitu in cellulam prohibent ; inter phospholipida moleculae cholesteroli sitae sunt, quae viscositatem ("fluiditatem") moderantur. Non enim solida sed fluida est membrana. Proteina quoque inter lipida velut fluitantː partim trans totam membranam se extendunt (proteina transmembranea), partim in superficie iacent (proteina peripherica). Per proteina transmembranea substantiae extrinsecus venientes, ut moleculae hydrophilae, in cellulam transgredi possunt.
Basic Instinct
Argumentum
Johnny Boz occisus est, nudus et ad lectum suum adligatus repertus. Dubium non est, quin aculeo fragmentis glacialibus faciendis designato trucidatus sit ab aliqua quacum amore fructus est. Constat Catherinam Tramell ex deversorio Boz sera nocte exisse. Forsitan eum novissime viderit.
Membrana cellulae
Praeterea membrana per adhaesionem cellularem et canales ionticos efficit ut cellulae textum formare et per receptoria communicare possint. Simul onera electrica ita separat ut pars intracellularis negativior esset (differentia stabilita inter 30 et 100 millivoltia fluctuat). Neura hanc electricam potestatem per ionticos canales moderantur atque ad signa creanda transmittendaque utuntur.
Basic Instinct
Argumentum
Nick Curran, ubi primum cum Gus Moran socio suo ad domum Catherinae Tramell vectus est, solam Roxy, amicam Catherinae, invenit, quae hanc innoxiam esse adfirmat. Catherinam dicit in villa sua in Stinson Beach sita versari. Ibi Catherinam inveniunt in sessibulo sedentem mareque intuentem. De sua cum Iohanne Boz coniunctione rogata immisericors de huius morte audit dicitque se et Boz una ex deverticulo nocturno profectos in suam quemque domum isse. Curran et Moran in stationem biocolytarum se conferunt. Mox Catherinam reperiunt auctricem praedivitem esse, quae librum de rockico qui fuit cantore scripsit, qui eodem modo ac Boz trucidatus est: alba fascia ad lectum adligatus, aculeo undique transfossus. Forsitan librum legerit aliquis resque ibi gestas imitatus sit? Aut forsitan Catherina Tranell homicida libro suo utatur fallaci testimonio absentiae?
Membrana cellulae
De membraneorum lipidorum structura
Pars membranae lipidea e phospholipidis et cholesterole constat. Phospholipida ex una parte caput hydrophilum (phosphatum) et electrice oneratum praebent, ex altera parte duas caudas hydrophobicas et electrice neutras duo (acida adipata). In aquam mersa phospholipida in duplicem laminam sese sponte constituuntː phosphata ad aquam dirigunt, acida adipata aquam fugientia inter capita tegunt. Fluiditatem membranae conferunt phospholipidaː etenim semper locum mutant et libere meant. Frigore tamen membrana rigidior fit (nam frigus molecularum motum tardat)ː quocirca pisces in aqua frigida viventes plura acida adipata insaturata in cellularum membranis habent quia ligaturae duplices angulos in caudis efficiunt prohibentque ne agglutinentur. Econtra, cum calor crescit, ne fluiditas nimia fieret cholesterolis massam augent. Haec lamina duplex moleculas hydrophilas repellit sed gasa (O2, Co2...) et aqua per eam et moleculae in lipidis solubilia (steroida, alcoholes, acida adipata) per eam diffunduntur. At corpuscula maiora per vesiculas membraneas e spatio extracellulari in cellulam (endocytosis) aut ex cellula in spatium extracellulare (exocytosis) vehi possunt. Vesiculae sunt sphaericulae membrana cytoplasmatica circumdatae. Ipsa membrana cellularis enim in vaginae modum bracchia protrudere potest quibus rem extracellularem circumdet. Postquam bracchia coaluere vesicula cum substantia quam capit a membrana discedit et per cellulam meatː quae in vesicula vehuntur a cytoplasmo membrana separantur. Biologistae tribus nominibus endocytosim dividuntː pinocytosim (Graece πίνειν = bibere) appellant cum cellula guttam liquidi extracellularis velut bibit, endocytosim per receptoria cum receptoria proteinica primum moleculam externam ligant antequam cum ipsis receptoriis sorberetur, phagocytosim (Graece φαγεῖν = esse) cum cellula bacterium aut cellulam vorare videtur (exempli gratia phagocyta systematis immunitatis). Endocytosi res contraria est exocytosisː tum enim vesiculae ex apparatu Golgiano et reticulo endoplasmatico venientes cum membrana cellulari coalescunt atque substantias (ut hormona in glandulis) quas vehunt extra cellulam dimittunt. Simili modo nova membranae fragmenta in reticulo elaborata membranae cellulae inseruntur. Nam membrana cellulae semper renovaturː novae partes per exocytosim adduntur dum aliae partes per endocytosim subtrahuntur. . Proteina in lipidis velut fluctuantː numero lipida quinquagies plura sunt, at massa eorum dimidiam partem totius membranae massae efficit. Biologistae aspectum membranae velut "opus tesselatum fluidum" descripserunt. Insuper glycolipida et glycoproteina catenas oligosaccharidarum spatium extracellulare versus erigunt.
Quid proteina membranea cellulis praestent
His praecipuis muneribus funguntur proteina membranea ː
Basic Instinct
Argumentum
Itaque Nick et Gus revehuntur, ut Catherinam in praetorium biocolytarum deducant. Haec iam in autocineto posteaque in interrogatione suum erga Nickium studium non dissimulat. In praetorio interrogata, Catherina provocatrice lascivia interrogatores lacessit: sigarellum exstinguere recusat ac, cum mutata femoris femori conserti positione suum interfemus ex minigunna in conspectum interrogatorum paulisper praebet, eam patet feminalibus carere. Dicit se in libro scribendo versari, qui de biocolyta criminali narret feminae fatalis amore capto. Negat sibi aliquid commune cum Iohanne Boz fuisse: sese nulla nisi futuendi causa in solitum locum coisse. Dixit se, cum librum de cantore rock trucidato scriberet, in notitiam Iohannis Boz venisse. Ut se vera locutam demonstret, se polygrapho investigandam offert; ex quo se facile expedit. Nick Catherinam ad domicilium revehit.
Membrana cellulae
Quid proteina membranea cellulis praestent
Si quidem substantiae transportatae gradientem electrochemicum sequuntur energia adventicia opus non est. At si contra gradientem (e spatio minoris densitatis ad spatium maioris densitatis) moventur energiae fons necessarius est. Tum nonnulli transportatores vicem enzymi ATPasis agunt et per hydrolysim moleculam energicam ATP secant in ADP et Pi. Phosphatum liberatum ligant (phosphorylatio) atque rursus dimittunt (dephosphorylatio), ita energia ligaturae chemicae utentes. Sic agit transportator Na+/K+ qui in omnibus cellulis simul tria ionta sodii e cellula expellit et duo ionta kalii in cytoplasma introducit, adversante utrimque gradiente chemico. Alii transportatores energia ex aliae substantiae gradiente liberata utuntur et duas substantias simul vehunt sive in eandem regionem sive in contrariam. Ita intestinorum epithelii cellulae glucosum contra gradientem et ionta natrii secundum gradientem intra corpus simul transportant. Ranarum vero cutis cellulae eodem transportatore simul ionta H+ (protones) secundum gradientem eiciunt et ionta Na+ contra gradientem introducunt.
Basic Instinct
Argumentum
Vesperascente iam die Nick Curran cum sodalibus in taberna versatur et post tantum tempus primum poculum vischii Bourbon bibit. Ibi Marty Nilsen, praefectus investigationis internae, eum "sclopetatorem" vocitat atque ebriositatis sclopetandique cupiditatis accusat. Intrat Beth Gardner et viros pacare conatur. Deinde Beth et Nick ex taberna egressi in domum illius eunt, et hic illam in violentum coitum cogit. Beth postea narrat se in eadem classe ac Catherina apud Universitatem Berkeley psychologiae studuisse, et commemorat illis temporibus accidisse, ut ex professoribus unus, praeceptor Catherinae, aculeo trucidatus esset.
Membrana cellulae
Quid membranarum physiologia organismo pluricellulari conferat
Physiologica munera maximi momenti e discretiva permeabilitate membranarum pendentː
Basic Instinct
Argumentum
Postridie Nick ad villam Catherinae se confert. Ubi primum pervenit, eam animadvertit aliquo profecturam esse autocineto. Insolita velocitate usam secutus videt seniorem quandam mulierem paulisper salutare. Nick deinde autocineto Catherinam ad villam sequitur, extra quam per magnam fenestram eam dormitum euntem videt se in habitatione inlustrata exuentem – nudam, simul se spectari sensit.
Clutorius Priscus
Clutorius Priscus (natus ignoto anno, mortuus anno 21) eques Romanus et poeta fuit. Clutorius carmine suprema Germanici Caesaris anno 19 deflevit et a Tiberio pecuniam accepit. Delator anno 21 ei obiecit Clutorium aegro Druso carmen composuisse, quod, si exstinctus foret, multo maiore pecunia vulgaretur. Carmen de Druso in domo Publii Petronii, consulis suffecti anni 19 recitavit. Idcirco ei a senatu Tiberio adnuente supremum supplicium indictum est.
Basic Instinct
Argumentum
Nick vita Catherinae investigata mulierem senem cognoscit Hazel Dobkins appellari ac die natali Christi anno 1950 maritum liberosque suos interfecisse. Etiam cognoscit professorem Berkleyensem aculeo trucidatum praeceptorem Catherinae fuisse. Itaque denuo ad huius villam se confert, ut, quos noverit quasque res antea gesserit, interroget. Apud Catherinam in mensa videt nuntia ex ephemeridibus excerpta de se suoque errore et sclopetatione, qua duo viatores occisi erant, narrantia. Alioquin perspicit Catherinam tales res de se cognovisse, quales nemo nisi Beth, psychotherapeuta biocolytorum, scire debeat. Intellegit insuper librum Catherinae futurum de se narrare. Nihilo minus inlecebra mutua adtracti, labiis propius accedentibus, in ardentem osculationem perveniunt. Intrat Roxy, Catherinae amasia, in invidiam adducta.
Deinde Nick ad Betham adit, quae coacta concedit se a Nilsonio adductam esse, ut notitias omnes alios celandas dederet. Furibundus in grapheum Nilsenii inrumpit vimque inferens, quod notititas secretas Catherinae vendiderit, increpat. Officii munere intercluso, Nick domum it ac se potationi vespertinae dedit. Beth ad eum deversa se dicit etiam habere amorem, sed rixa vehementi facta a Nickio eicitur. Eadem nocte paulo post, Nilsen mortuus in autocineto invenitur, una sclopeti in caput emissione facta. Propter iurgium recens, Nick primus suspectus habetur, quamquam non comprehenditur. Nick autem ipse facinus suspicatur a Catherina commissum esse.
Nick porro vita Catherinae investigata cognoscit parentes eius mira quadam calamitate aëria perisse. Domum reversus Catherinam videt ad portam sedentem. Nick vischium Jack Daniel's praebet, illa autem primum quem scripsit librum donat, The First Time ('Primum') inscriptum, de puero narrantem, qui parentes suos calamitate quadam aëria occiderit. Catherina se dicit vesperi in diverticulum Boz ituram. Nick eodem it Catherinam videndi causa, sed illam et Roxyam videt inter se ardenter osculantes drogasque sumentes. Nihilo minus, coniunctim proficiscuntur ad villam Catherinae. Ibi ardentibus et fervidis fruuntur amoribus. Denique illa eiusmodi fasciis eum ad lectum adligat quibus adligatus repertus erat Johnny Boz. Paulisper quidem timeres, ne repeteretur eadem res, sed eo facto Catherina summam libidinis consecuta fascias solvit.
Nick in urbem reversus in tabernam nocturnam it, ubi Gus iam ebrius opperitur. Quem cum inde ad autocinetum adiuvat, Nick nigro autocineto veloci paene conliditur. Nocturna autocineti per Franciscopolin venatio fit, quae ita desinit ut autocinetum nigrum fugiens ex ponte erumpatur. Roxy auriga moritur. In inquisitionem vocatus Nick cum Betha duobusque psychiatris paulisper locutus iram tenere nequens foribus tonantibus egressus rursus ad Catherinam se confert. Hanc flentem videt, sine duritia animique frigore: se non intellexisse, Roxy quanta invidia affecta esset. Nick, perturbationem animi commiseratus, de suis suspicionibus dubitare incipit. Deinde se amori placabili indulgent. Exinde Catherina de puella quadam Liza Oberman narrat, quacum psychologiae studiosa amore Lesbico coniuncta esset: rem sibi male evenisse, cum ab ista puella esset obsessa.
Huius rei curiosus Nick de Liza Oberman apud universitatem inquirit, sed infectis rebus egressus Catherinam mendacii accusat. Quae tamen se non Oberman sed Hoberman dixisse adfirmat. Novata deinde inquisitione ex photographemate Lizae Hoberman Betham Gardner adgnoscit, quae interrogata amorem Lesbium quidem confitetur sed e contrario sese dicit a Catherina obsessam esse. Vita investigata cognoscit Betham alium quoque habuisse amorem Lesbicum, maritum eius obscuro loco interfectum esse, et Nilsenium in hac re investiganda anno preterito occupatum esse. Nick rursus ad Catherinam se confert, nunc eam arbitratus insontem esse. Sed illa eum duris verbis recipit: librum The Shooter inscriptum quem scriberet perfectum esse; actam esse fabulam amatoriam.