cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leo Varadkar
Filius medici Indi e Bombaya orti, Leo Varadkar alumnus est Collegii Trinitatis in urbe natali ubi breviter iuribus, deinde medicinae studuit. Medicus operam dedit, sed iam ab anno 1999 in comitiis municipalibus electus est, ab anno 2007 apud parlamentum Hibernicum. A die 9 Martii 2011 minister a commeatu factus est, sed a die 11 Iulii 2014 minister a valetudine, denuo a die 6 Maii 2016 minister a protectione sociali, primo ministro Endeo Kenny. Quo anno 2017 ab officiis ductoris Fine Gael et primi ministri abscedente, Leo Varadkar eo successor electus est. Ergo ductor factionis a die 2 Iunii huius anni, primus minister a die 14 Iunii 2017 meret.
Georgius Carolus Fonseca
In insulis Capitis Viridis director fuit ab emigratione annis 1975-1977, secretarius generalis ministerii rerum externarum annis 1977-1979, postea minister a rebus externis annis 1991-1993. Bis ad praesidium patriae candidatus est, annis 2001 et 2011.
Scylitzes continuatus
Scylitzes continuatus est prolongatio operis historici Ioannis Scylitzae titulo "Synopsis historiarum" recogniti, ab anonymo quodam (sed, secundum nonnullos eruditos, ab eodem Scylitza), saeculo undecimo exeunte confecta. Ibi res gestae Byzantinas ab anno 1057 usque ad 1081 enarrantur.
2384 Schulhof
2384 , olim designationibus 1943 EC1, 1943 GV, 1960 FE, 1962 WL1, 1970 RP, 1981 FF, et A909 BF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Margarita Laugier, astronomo apud Observatorium Nicaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2384 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Provincia Massensis et Carrariensis
Provincia Massensis et Carrariensis (alia nomina: provincia Massae et Carrariae, vel Massa et Carraria) (Italiane: Provincia di Massa e Carrara) est provincia Italiae, circiter 200 325 incolarum, in regione Tuscia sita, cuius signum est MS. Caput Massae et Carrariae provinciae est Massa.
Sententia
Sententia provincialis est: Extollunt Marmora Lunam.
Municipia in Provincia Massensi et Carrariensi
Municipia in provincia Massensi et Carrariensi 17 sunt. Urbes, oppida et municipia provinciae Latine vocari possunt.
Wyandotte Comitatus
Wyandotte Comitatus (Anglice:  Wyandotte County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 157882 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Kansiopolis, anno 1855 creatus est. In hoc comitatu octava pars incolarum (accurate 15.6%) haud Anglice domu loquitur.
Georgius I. Ralles
Georgius Ioannis f. Ralles vel litteris Graecis Γεώργιος Ιωάννου Ράλλης (natus die 26 Decembris 1918 Athenis, ibidem mortuus 15 Martii 2006) fuit vir publicus Graecus.
Familia
Maiores Georgii Ralles viri publici erant: Demetrius Ralles (1844 - 1921) et Georgius Theotoces (1844 - 1916) avi saepe primi ministri Graeciae fuerunt. Pater Ioannes Ralles (1878 - 1946) hoc munere inter occupationem Italicam et Germanicam annis 1943/1944 fungebatur. Idcirco anno 1945 ad carcerem damnatus est. Ipse Georgius autem uxorem duxit atque duas filias habuit.
Iuventus et munus
Post scholam finitam Ralles Athenis iurisprudentiae et rebus politicis studebat. Inter secundum bellum mundanum contra occupatores Germanicos et Italicos dimicavit. Et Bellum Civile Graecum participavit.
Cursus honorum
Ralles anno 1950 primo legatus ad parlamentum Graecum electus est et annis 1954 usque ad 1964 administer fuit. Anno 1967 seditione militum facta in carcerem compactus atque in insulam Casum relegatus est. Postea ei in exilium ire licuit. Anno 1974 in patriam reversus sodalis factionis Novae democratiae et administer rerum internarum in consilio ministrorum Constantini Caramanles factus, postea administer institutionis publicae et deinde rerum exterarum nominatus est. Et anno 1977 reformationem educationis et linguae per linguam Greacam Demoticam. Cum Caramanles anno 1980 se recessit, Ralles die 10 Maii eius successor praeses ministrorum factus est. Ralles patriam suam in Communitatem Europaeam duxit. Anno 1981 Nova democratia electionem perdidit et Ralles die 21 Octobris officium Andreae Papandreu (factionis Socialisticae) tradidit.
3345 Tarkovskij
3345 , olim designationibus 1982 YC1, 1938 QC, 1952 BD2, et 1969 OB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Andreae Tarkovskij nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3345 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hermannus Sudermann
Sodalis fuit Societatis florigerae ad Pegnesum.
Lumen cinereum
Lumen cinereum est phaenomenon astronomicum, in quo luna prima et ultima lunae luminum varietate, quamquam solum parva pars eius a sole collustrata est, tota longitudine illuminata videtur.
Marcus Caelius Rufus
Marcus Caelius Rufus fuit orator, tribunus, aedilis et praetor Romanus. Natus est Interamnae in agro Piceno anno 672 a.u.c. (82 a.C.n.), mortuus 48 a.C.n. in agro Thurino. Anno DCXCIV a.u.c. / 60 a.C.n. innotuit cum Gaium Antonium Hybridam magno ingenio maiestatis et repetundarum postulavit. Bello civili Caesarianis partibus primum favebat : at praetor factus seditiones in plebe movebat ideoque ab ipsis Caesarianis interfectus est.
Lumen cinereum
In Codice Leicester, quem inter annos 1506 et 1510 scripsit, Leonardus Vincius primam explicationem rectam luminis cinerei dedit: lux a terra repercussa lunam collustrat.
Marcus Caelius Rufus
De gente et vita privata
Divite equite Romano natus Marcus Caelius fuit homo novus in senatu Romano. Adulescens tirocinium Fori cum Marco Licinio Crasso et Cicerone absolvit quibus ducibus arti oratoriae et rebus publicis studuit. Anno 59 a.C.n. adulescens in monte Palatino apud Publium Clodium Pulchrum habitare coepit, quia tum vinculis amoris ab eius sorore Clodia constrictus erat, quam, Metelli Celeris viduam, iam taedebat Catulli poetae amatoris. Formosus vir enim erat Caelius Rufus. Nihilominus paucos post annos eadem, per fratrem Publium, Caelium accusabat quod pecuniam sibi extorsisset et veneno se temptasset. Cui Caelius respondit eam quadrantariam Clytemnestram appellans ; nam Clytemnestra per amantem Egisthum Agamemnonem maritum necarat : ita iudicibus persuadere cupiebat et Clodiam mariti Metelli Celeris anno 59 a.C.n. mortem concinnasse.
Testimonia
Auctores antiqui Marci Caeli eloquentiam laudare, hominem ipsum moresque eius vituperare solebant, in primis ob ea quae praetor gesserat :
Baker Comitatus (Oregonia)
Baker Comitatus (Anglice:  Baker County) est Oregoniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 16741 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Baker City, die 22 Septembris 1862 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.0 %) haud Anglice domu loquitur.
9299 Vinceteri
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9299 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Roccha Siconia
Roccha Siconia ac Roccha Siconis (alia nomina: Roccha Ciconia, Roccha Cicuta seu Castrum Rocchae Cicutae, Rocca Secura ) (Italiane: Roccasicura) est oppidum Italiae et municipium, circiter 600 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Aesernina situm. Incolae Rocchani appellantur.
Franciscus Alidosius
Franciscus Alidosius (Italiane: Francesco Alidosi; natus anno 1455; Castri Rivi die 24 Maii 1511 necatus) fuit cardinalis, socius papae Iulii II, et maecenas pictoris Michelangeli.
Lucius Iunius C.f. Pullus
Cursus honorum
Iunius Pullus inter Primum Bellum Punicum anno 249 a.C.n. una cum Publio Claudio Pulchri consul electus est. Postquam Claudius classem alteram Romanam pugna navali amsisit, etiam naves Iunii Pulli procellae et Poenis deletae sunt. Itaque Pullus mortem sua manu petivit.
Petra Ernstberger
Petra Ernstberger (nata Petra Rosenberger die 11 Novembris 1955 Remscheidii) rerum politicarum perita Germanica factionis SPD est.
Iuventus et munus
Ernstberger annis 1975 - 1978 apud universitatem Baruthensem studebat, ut magistra scholarum elementariarum fieret. Postquam referendaria operam dedit, anno 1981 secundam probationem accepit. Tum ad annum 1990 magistra fuit et dehinc apud Universitatem Baruthensem docet.
Cursus honorum
Ernstberger ab anno 1994 legata ad Dietam Foederalis Germaniae est.
Familia
Ernstberger duos liberos habet, sed divortium fecit cum marito.
802 Epyaxa
802 , olim designationibus 1915 WR, 1930 YK, 1931 AX, 1970 AM1, 1972 XW, et 1977 FG3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 802 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Stobaeus
Ioannes Stobaeus (Graece: vel ) fuit auctor et collector carminum et textuum philosophicorum quinto saeculo p.C.n. florens.
De vita
De vita eius nulla memorabilia tradita sunt. Cognomen eum Stobis in Macedonia natum esse indicat. Paulo post Hieroclem Alexandrinum vixisse putatur, quod neque eius nec ullorum auctorum recentiorum mentionem facit. Nullos cum auctores Christianos commemoraverit, saepe paganus habetur etiamsi praenomen eius originem Christianam significat.
De opere
Collectionem variorum scriptorum Graecorum filio suo Septimio legendam confecit, ut in Bibliotheca patriarchae Photii traditur. De praefatione extremam tantum partem recepimus. Libri I et II de rebus physicis, ceteri de ethica egisse videntur. Quorum librorum secundus non nisi in fragmentis, tertius et quartus autem mutatis litteris servati sunt.
In opere suo Stobaeus plus quam 500 auctores commemorat. Inter fragmenta potissima sunt operis Euripidis partes, quae solum hic integrae servatae sunt.
Ultimi duo libri ( seu Florilegium dicti) primo 1535 Venetiis impressi sunt, anteriori (, Eclogae) Antverpiae 1575 titulo Ioannis Stobaei Eclogarum libri duo: quorum prior physicas, posterior ethicas complectitur; nunc primum editi divulgati sunt.
Poor Richard's Almanack
Poor Richard's Almanack ('Fasti Ricardi Pauperis'), aliquando Almanac tantum, fuit fasti annui a Beniamino Franklinio editi, qui pseudonymo Ricardi Pauperis (plene Ricardi Saunders) pro hoc proposito utebatur. Libellus ab 1732 ad 1758 continenter apparebet, bestseller inter libellos in coloniis Americanis editus; numerus exemplarium impressorum 10 000 fere per annum erant.
Franklinio, inventori, viro civili, physico, et duci domus editoria Americano, Poor Richard's Almanack fuit bene res gesta. Tales libelli populo gratissimi in America coloniali erant, temporales caeli praenuntiationes, consilia domestica utilia, aenigmata, et alia oblectamenta mixta praebentes. Poor Richard's Almanack populo gratus etiam pro latus ludi verborum usu, et nonnullae locutiones facetae in opere fictae iam in patrio sermone hodierno supersunt.
Res quae insunt
Almanack calendarium, caelum, poemata, aphorismos, et res astronomicas et astrologicas continebat, res quae fasti illius aetatis usitate offerebant. Franklinius etiam exercitia mathemetica aliquando praebebat, et Almanack ex 1750 exemplum demographiae exprimit. Praesertim autem commemoratur repositorium aphorismorum et proverbiorum Franklinii, quorum multa in lingua Anglica Americana iam vivunt. Haec axiomata usitate frugalitatem et comitatem lectori suadent, cum mensura cynicismi.
803 Picka
803 , olim designationibus 1915 WS, 1952 YH, 1984 EC2, A899 NE, et A915 FD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 803 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gabriel Péter
Gabriel (Gábor) Péter (natus nomine Beniamini Eisenberger ad Újfehértó in Hungaria septentrionali die 14 Maii 1906, mortuus Aquinci die 23 Ianuarii 1993) politicus Hungarus famosus fuit. Annis inter 1945 et 1952 undecimviris secretis Administrationis protectoriae statalis (Államvédelmi Hatóság, ÁVH) praefuit ubi crimina multa contra humanitatem commissa sunt.
Vita
Primo vestifex fuit, qui motioni operariorum annorum 1920 interesse solitus est. Anno 1931 sodalis Factionis communisticae Hungaricae factus est. Eo tempore adamavit Elisabetham Friedmann, uxorem Kim Philby agentis in rebus Cantabrigiensis notissimi.
Mense Ianuario 1945 Péter proclamatus est praeses sectionis politicae in vigilibus publicis (PRO). Cursus honorum tunc velociter atque mirabiliter promotus est: Péter creatus est caput servitiorum secretorum (ÁVH unde postea factum est ÁVO). Illo disponente multas noxas valde terribiles nocuerunt in alios. Gabriel Péter permultis hominibus dicas impingebat inter quas haud paucae omnino ficticiae erant.
Anno autem 1952 dimissionem accipere debuit, quando in villa dictatoris Matthiae Rákosi ex inopinatu captus est. Similiter agebant in uxorem Iulianam Simon, quamvis secretaria Rákosi esset. Capitis damnatus anno 1954 propter coniurationem sionismo faventem in custodiam conditus est. Eo tempore Ladislaus Rajk et Rudophus Slansky cum multis aliis quoque se de sionismo excusare debebant. Quantitate poenae anno 1957 reducta liberatus est e carceribus anno 1959. Postea munere bibliothecarii functus est. Uxor ei utique supervixit.
Bibliographia
Laughland, John: ''A History of Political Trials: From Charles I to Saddam Hussein. The Past in the Present'', Oxoniae: Peter Lang, 2008, p. 147, ISBN 978-1-906165-00-0
Publius Claudius Pulcher
Publius Claudius Pulcher (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus inter annos 248 et 246 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Familia
Claudius filius erat clari Appii Claudii C.f. Caudicis, qui vel frater fuisse dicitur. Filius eius Appius Claudius P.f. Pulcher anno 212 consulatum gessit.
Cursus honorum
Claudius Pulcher anno 253 a.C.n. aedilis curulis atque anno 249 inter Primum Bellum Punicum consul electus est, una cum Lucio Iunio C.f. Pullo. Appius classi Romanae praefuit, et, quamquam malis auspiciis pugnam navalem contra Poenos coepit atque apud oppidum Drepanum in Sicilia insula situm omnes paene naves amisit. Claudius Romam vocatus dictatorem nominare coactus est et viatorem suum Glyciam nominavit. Paulo post mortuus est, verisimile ipse se necavit, postquam a Gaius Fundanio Fundulo tribuno plebis propter cladem acceptam perduellionis accusatus et damnatus est.
Villeret (Alba)
Villeret  est commune Francicum 65 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Marcus Foscarini
Marcus Foscarini fuit breviter Reipublicae Venetae Dux a die 31 Maii 1762 usque ad mortem
De vectigalibus (Xenophon)
De vectigalibus (Graece Πόροι ἢ περὶ προσόδων) est libellus anno 355 a.C.n. (ut videtur) a praeclaro scriptore Xenophonte de publicis reditibus vectigalibusque reipublicae Atheniensium  extrema vita conscriptus. In quo libro Xenophon aerario Athenis crebris bellis exhausto consilia dat velut magister quidam oeconomiae de novis vectigalibus investigandis atque instituendis, e quibus respublica inopiae multitudinis obviam ire posset, ita tamen, ut nulla iniuria ceteris civitatibus inferretur: bellum enim in primis abominandum esse putabat.
Saint-André-d'Hébertot
Saint-André-d'Hébertot est commune Francicum 455 incolarum (anno 2010) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
De vectigalibus (Xenophon)
Quid sibi proposuerit Xenophon
Hoc opusculum relatio ad consilium quingentorum (hoc est βουλή = senatus Atheniensium) fuisse videtur. Docti homines coniecerunt Xenophontem hoc modo Eubuli consiliis suffragari voluisse, qui condiciones pacis post bellum sociale nuper conciliaverat atque tunc temporis aerario publico praepositus est (in quo officio diu perstitit). Nam ab eo magnum beneficium acceperat Xenophon; Eubulus enim is est, qui de abrogando exsilii decreto legem circa annum 367 a.C.n. tulerat.
Maxima pars libri ad metalla argentea Laurii studiosius exercenda pertinet, e quibus novos reditus publicos quaerendos esse arbitratur Xenophon, si respublica servos idoneos emat atque privatis hominibus argentum effodere cupientibus locet.
Num quid contulerit hoc opusculum ad vitam Xenophontis cognoscendam
Ex ipsis rebus, quae inibi leguntur, liber de Vectigalibus ad annum 355/354 a.C.n. referri solet et terminus, post quem mors Xenophontis vulgo habetur (nam post hunc annum nihil certi de eo accepimus). Non obstante testimonio Diogenis Laertii, qui Xenophontem anno 360/359 a.C.n. obisse adfirmat, plerique biographi hodie scribunt "355 a.C.n. vel paulo post".
Labroquère
Labroquère est commune Francicum 318 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Benton Comitatus (Oregonia)
Benton Comitatus (Anglice:  Benton County) est Oregoniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 78153 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Corvallis, anno 1847 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum (accurate 10.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Udalricus Brandenburg
Udalricus Brandenburg (natus die 12 Octobris 1950 Monasterii) Germanicus paedagogus est qui in diplomatia Rei publicae foederalis Germanicae versatur. Die 4 Iunii 2017 Friburgi creatus est praeses Associationis Esperanticae Germanicae. Quod munus Kalendis Iuniis 2023 deposuit in favorem Martini Haase.
Vita et cursus honorum
Tamen anno 1980 diplomatiae sese dedicavit. Anno 1982 examina cursus diplomatici ineundi confecit. Annis inter 1982 et 1984 Bagdati fuit et annis inter 1984 et 1986 inter legatos Germanicos Petropoli consul generalis inveniebatur. Annis inter 1986 et 1988 Moscuae in legatione et annis inter 1988 et 1991 Berolini in ministerio de rebus externis munere fungebatur.
Annis inter 1991 et 1992 apud Universitatem Harvardianam fuit, postea (usque annum 1995) denuo Berolini. Annis inter 1995 et 1999 oneribus diplomaticis liberatus fuit, ut disponeret programma praetitulatum "Partnership and Cooperation Section" apud NATO Bruxellis. Anno 2001 sectioni cuidam politicae in ministerio Berolinensi praefuit; ibidem usque 2003 summus responsalis in rebus ad Russiam et Caucasum et Asiam Centralem spectantibus fuit. Annis inter 2003 et 2007 vel proregens ministerii rerum externarum fuit. Augusto 2007 legatus perennis Germaniae apud NATO solemniter proclamatus est.
Annis inter 2010 et 2013 Udalricus Brandenburg successit Gualterio Georgio Schmid tamquam legatus Germanicus Moscuae. Anno Germanico in Russia celebrando expositionem "United Buddy Bears" aestate 2012 Petropolim praesentavit. Duodecim menses post expositio etiam Catharinopoli spectari potuit.
Annis inter 2014 et 2016 legatus in Lusitania fuit. Udalrico Brandenburg uxor et duo infantes sunt.
Saint-André-sur-Orne
Saint-André-sur-Orne est commune Francicum 1937 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
3346 Gerla
3346 , olim designationibus 1951 SD, 1942 GM, 1977 EX1, 1979 RC, et 1985 RL2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Silvano Arend, astronomo apud Observatorium Regium Belgicae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3346 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lucius Valerius Messalla Thrasea Priscus
Lucius Valerius Publicola Messal(l)a Helvidius Thrasea Priscus Minicius Natalis (quando natus sit, nescimus, sed mortuus est anno 212 vel iam 211) senator Romanus patricius tempore Septimii Severi fuit. Postquam quaestor Augustorum fuit, inter praetorios adlectus est. Tum legatus Augusti pro praetore Belgicae factus est, ut ibi censum haberet. Anno 196 consulatum ordinarium gessit. Tum curator aquarum et fraudis Miniciae fuit. Quamquam Valerii in temporibus liberae rei publicae semper inter quindecimviros fuerant, qui ludos saeculares celebraverant, Valerius anno 204, cum festum post plus quam centum annos iterum habebatur, non interfuit. Anno 212 denique, cum Caracalla novus imperator Getam fratrem interfecisset, etiam Valerius ut hostis publicus cum multis aliis caesus est.
Asius Samius
Asius Samius, Amphiptolemi filius, fuit poeta Graecus aevi archaici.
Incertum est eumne iam 700 a.C.n. vixisse, verisimiliter autem eodem tempore atque Hesiodus florebat. Samo in insula natus est et ab Athenaeo "antiquus ille poeta Samius" appellatur. Asius opera epica et carmen elegiacum confecit, quorum fragmenta tantum pauca apud Athenaeum, Pausaniam, Strabonem aliosque tradita sunt. Versibus epicis de genealogia mythica, de re Boeotica et de insula Samo cantitavit.
Coliadinae
Coliadinae (Anglice sulfurs, sulphurs, yellows) sunt subfamilia papilionum cui sunt circa trecentae species descriptae.
Sunt in America Septentrionali triginta-sex species, ubi a Mexico ad Canadam septentrionalem habitant. Mares plurimarum specierum a feminis discrepant, inter quas species generum Coliadis et Gonepterygis, quarum alae marium lucem UV splendidissime repercutiunt—proprietas qua feminae carent (Lim & Li 2005).
Taxinomia
Coliadinae in tres tribus usitatas, et in stirpem basalem, uno genere incertae sedis, digeri possunt. Taxa, inter quae nonnullae species selectae, in sumptam sequentiam phylogeneticam hic digeruntur, a stirpibus antiquissimis ad recentissimas:
Stirps basalis
Euremini
Goniopterygini
Coliadini
Incertae sedis
Hozier
Hozier (natus Andreas Hozier-Byrne in oppido Bray iuxta Eblanam die 17 Martii 1990) est musicus Hibernicus. Hozier qui antea cum choro Anúna cecinit, exitum habuit anno 2012 carminis Take Me to Church gratia.
Licyanellum
Licyanellum (alia nomina: Licianellum, deinde Lizzanellum) (Italiane: Lizzanello) est oppidum Italiae et municipium, circiter 11 810 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Licyanellenses appellantur.
Universitas Dukiana
Universitas Dukiana, olim Universitas Dukensis (Anglice: Duke University), est universitas privata Durhamiae in Carolina Septentrionali sita.
Clackamas Comitatus
Clackamas Comitatus (Anglice:  Clackamas County) est Oregoniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 338391 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Oregon City, die 5 Iulii 1843 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate %) haud Anglice domu loquitur.
Gonepteryx maderensis
Gonepteryx maderensis (Anglice Madeira brimstone) est species papilionum familiae Pieridarum, in Madeira endemica. Sua habitatio naturalis est silvae temperatae. Detrimentum habitationis ei comminatur.
Ollolais
Ollolais  seu Ololais   (alia nomina  : Ololais, Ololaum, Lolaum; olim: Alela) (Italiane: Ollolai) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Nuorensi situm. Incolae Ollolaienses appellantur.
Municipium in Barbaria Ollolaiensi historica ac geographica terra situm.
Sententia
Sententia municipalis est: CAPUT BARBARICINORIM.
Dies nationalis Sueciae
Dies nationalis Sueciae est feria Sueciae celebrata die 6 Iunii, cum lege nationali ex anno 2005; dies feria nationalis publica facta est.
Origo diei est dies libertatis Sueciae a Gustavo I Vasa ex Unione Calmariensis anno 1532 facta.
Albaretum (Aemilia-Romania)
Albaretum (Italiane: Albareto) est vicus Italiae et municipium, circiter 2 250 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Parmensi situm. Incolae Alberatenses appellantur.
Saint-Arnoult (Calva Dorsa)
Saint-Arnoult est commune Francicum 1193 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Gulielmus Tecumseh Sherman
Gulielmus Tecumseh Sherman (8 Februarii 1820–14 Februarii 1891) fuit miles, negotiator, educator, et scriptor Americanus, qui dux militavit in Exercitu Unionis per Bellum Civile Americanum (1861–1865). Basil Liddell Hart, rerum militarum historicus, declaravit eum fuisse "primum huius aetatis ducem" (1929:430).
Nairobia
Nairobia (a lingua Maasai enkare nyirobi 'locus aquarum frigidarum' vel 'flumen frigidum'), populariter appellata Aprica Urbs Viridis, est caput et maxima Keniae urbs. Ea et regio circumiecta constituunt provinciam Nairobiam. Urbs nonnullis suburbiis cingitur. Urbis habitatores usitate appellantur Nairobiani. Numerus civium die 1 Ianuarii 2005 fuit circa 2 750 561.
Historia
Nairobi anno 1899 condita est.
Administratio regni Visigothorum
Regnum Visigothorum rectum a rege erat, sed administratio rei publicae divisa est inter quattuor curias.
Nairobia
Aeroportus
Anno 1958 Embakasi Aeroportus conditus est, qui Kenia liberata anno 1964 "Aeroportus Universalis Jomo Kenyatta" nominatus est.
Administratio regni Visigothorum
Officium Palatinum
Officium Palatinum est curia regni quae a magistratibus et scribis constituta est. Membra Officii Palatini erant cum eclesiasticis et gardingis pars Aulae regiae. Magistratus Officii Palatini curabant res regias publicas et privatas.
Nairobia
Institutio publica
Anno 1972 programma circumiectale Nationum Unitarum conditum est, et anno 1985 Universitas Keniata condita est.
Administratio regni Visigothorum
Officium Palatinum
Magistratus rerum publicarum offici erant comes notariorum, comes thesaurorum (aerarii custos) et comes patrimonii. Magistratus rerum privatarum erant comes spathariorum (dux militium regis), comes scanciarumn, comes stabuli et comes cubiculi.
Nairobia
Ecclesia Catholica
Nairobia est sedes archiepiscopalis (Archidioecesis Nairobiensis). Praesens archiepiscopus est (a die 24 Novembris 2007) cardinalis Ioannes Njue.
Administratio regni Visigothorum
Administratio provinciae
250px|right|thumb|Provinciae Hispaniae Visigothorum, anno [[700.]] Hispania Visigothica in sex provincias divisa est: Gallaecia, Tarraconensis, Septimania, Lusitania, Carthaginensis et Baetica. Provinciae a duces electi rectae erant et continuabant administrationem Romanam. Potestates ducis erant bellicae, oeconomicae et iudiciales. Novae provinciae creatae sunt: Celtiberia, Carpetania, Basconia, Cantabria et Astura.
Provinciae subdivisae sunt in parvas regiones, territoria appellata. Haec territoria erant vel territorium (a comes territorii rectum, regiones rusticae cum parvis oppidis) vel civitas (a comes civitatis recta).
Civitates et municipia habebant modum Romanum, quod curiae, iudices, et magistratus habebant. Hic magistratus est a duce provinciae electus. Magistratus nominatur comes civitatis, et duos magistratos minores habebat: curator et defenssor civitatis. Viculi agri civitatis divisi sunt in conventus publici vecinorum.
Aerarium
Reges Visigothorum antea libri iudiciorum non discreverunt inter copiis regni et copiis regis et respublica erat patrimonium regum; Reccesvinthus tamen iussit differentiam inter thesaurum regis et aerarium publicum facere.
Exercitus Visigothorum
Copiae Visigothorum iungebant res Romanas et res propias Germanicas.
Liuvigildus fuit primus rex qui constitutionem exercitus mutavit. Ad Liuvigildum, copiae Visigothorum conscriptae sunt ex civibus et Gothis. Liuvigildus creavit copias limitatensis permanentes (ut praesidios defendevissent) et copias provinciales, conscriptae a ducibus et comitibus.
Reccesvinthus in suo libro iudiciorum creavit exercitum permanentem, postea lege de exercitu Wambae. Exercitus divisus est in thiufas vel milliardas ducta a thiufado. Sub imperio thiufadi erat quingentena, unaquaeque divisa in V centurias, unaquaeque divisa in X decanias. Hic exercitus est separatus copiis provinciarum.
Comes exercitus vel praepositis hostis erat magistratus a rege nominato qui copias supervidit.
Index Magistratium regni
Ob leges duplas (Romanis et Visigothis), Magistratus duos quoque erant sed pot mutationes Reccesvinthi in libro iudiciorum magistratus Romanis deleti sunt.
Aphrissa
Aphrissa est genus papilionum familiae Pieridarum, in Media America et America Australi endemicum.
Species
Ordine alphabetico digestae:
Maria Angela Holguín Cuéllar
Maria Angela Holguín Cuéllar (Bogotae nata die 13 Novembris 1963) est legata et politica Columbiae.
Bogotae et breve temporis spatium Lutetiae educata, Maria Angela Holguín alumna est universitatis Andinae in urbe natali, ubi scientiae politicae studuit, atque instituti Studiorum Diplomaticorum et Strategicorum Parisiensis. Legata postea operam dedit apud ministerium rerum externarum Columbianum, ubi ministra vicaria ab anno 1994 usque in 1998 fuit, praeside Ernesto Samper; quo officio apud congressum Motus civitatum neutralium Carthagine Indiarum anno 1995 hospes participavit. Legata pro patria iuxta Venetiolam ab anno 2002, iuxta Nationes Unitas annis 2004 et 2005, deinde apud et  meruit. Suadente Ioanne Manuele Santos praeside nuper electo, cui iam in itinere ad Britanniam et Germaniam adfuerat, ministra rerum externarum die 7 Augusti 2010 creata est.
Praxilla
Praxilla (Graece: Πράξιλλα) fuit poëtria Sicyonia quinto saeculo a.C.n. florens. Versus more dithyrambico confecit, quorum nullos nisi unum recepimus. Hymnum Adonidi dicatum scripsisse traditur, e quo tres versus servantur, necnon carmina convivalia nonnulla. Quoddam metrum aeolicum Praxilleum dictum nomen ab ea traxit.
Lysippus statuam aëneam Praxillae confecit, quae in patria eius erecta est.
Clatsop Comitatus
Clatsop Comitatus (Anglice:  Clatsop County) est Oregoniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 35630 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Astoria, anno 1844 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 7.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Ville-sous-la-Ferté
Ville-sous-la-Ferté  est commune Francicum 1'119 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Rappahannock Flumen
Rappahannock est flumen in Virginia orientali in Civitatibus Foederatis situm, circa 195 milia passuum longum. Quod paene omnem civitatis partem septentrionalem peragrat, a Iugo Caeruleo monte in occidente, trans pedemontium, ad Sinum Chesapeacum prope meridianam Fluminis Potomaci partem.
Rappahannock, flumen magni momenti in historia Americana locus fuit primarum coloniarum in Colonia Virginiana, et deinde locus maioris theatrum belli in Bello Civili Americano. Expeditionibus inter septentriones et meridiem impedimentum reapse fuit orientalis theatri belli finis, inter Septentrionem (Unionem) et Meridiem (Civitates Confoederatas Americae).
Flumen aream 2848 milium passuum quadratorum exhaurit, fere 6 centesimae terrae Virginianae. Multum huius regionis rusticum et silvestre est, sed progressum ampliatum decenniis recentioribus propter incrementum in meridiem suburbiorum Vasingtoniae accepit.
Fanum Sancti Caesarii (Apulia)
Fanum Sancti Caesarii (alia nomina: Castrum Caesaris; deinde Fanum Sancti Caesarii Lupiensi) (Italiane: San Cesario di Lecce) est oppida Italiae et municipia, circiter 8 400 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Leculenses appellantur.
Lampyridae
Lampyridae sunt familia insectorum quae bioluminescentia res corporis habet. Lampyrida lucem adaperire et declausere potest atque in aurorá et skymning eam utitur attrahendis aliis eius creaturae sive praedis. Eius lux ex organo photophorum aut gilvus, viridis aut pale rubra est et in longitudinibus undae a 510 ad 670 nm esse potest. Lampyridae lux nec frequentias infrarubras nec ultraviolaceas habet. Larvae lampyridae quoque lucit sed modo se ipsius.
Publius Iulius Scapula Tertullus Priscus
Publius Iulius Scapula Tertullus Priscus (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus secundo saeculo fuit. Scapula anno 195 consulatum ordinarium gessit. Annis 212 - 213 proconsul Africae fuit. Cum Scapula acriter in Christianos Africae animadverteret, Tertullianus pater ecclesiae in epistula ad Scapulam, quae post defectionem solis 14 Augusti 212 scriptam esse novimus, pro libertate fidei et cessationem persecutionis certavit.
Lampyridae
Lampyrida firefly Anglice vocatur, quod "musca ignis" significat.
Paraquaria
Paraquaria seu Paraguaia (e Paraquario seu Paraguaio flumine nominata), rite res publica Paraquariae (Hispanice República del Paraguay ; Guaranice Tetã Paraguái), est civitas in America Meridionali, anno 1811 condita, cui finitimae sunt Bolivia, Brasilia, Argentinia. Fere 406 750 km² lata est et 6 347 884 incolarum anno 2005 habuit. Caput civitatis est urbs Assumptionis.
Saecula XVII et XVIII
Europaei in regionem saeculo sexto decimo advenerunt. Assumptio ab Ioanne de Salazar anno 1537 die Assumptionis condita est, e quo suum primum nomen Hispanice Nuestra Señora de la Asunción (Nostra Domina Assumptionis). Assumptio ponderis urbs in America Australi facta est.
Waltharius
Waltharius est carmen epicum Latinum saeculo 9 aut 10 compositum, in quo res a Walthario et Hiltgunde sponsa gestae aguntur. A nonnullis Ekkehardo I Sangallensi († 973) attribuitur, cuius opus postea ab Ekkehardo IV initio saeculi 11 correctum sit.
Paraquaria
Saecula XVII et XVIII
Provincia Paraquariae ad viceregnum Superioris Peruviae usque ad viceregni Fluvii Argentei creationem anno 1778 pertinebat, cuius Intendentiarum una Paraquaria anno 1783 facta est et in strategica regione, loco transitus inter Peruvianas fodinas (praesertim Potosias argentarias in Bolivia) et Bonaëropolis portum per quem metalla in Hispaniam adveniebant, sita erat. Ergo, reductionum oeconomia ad fodinalem activitatem ligabatur: Indi Guaranitici armentum carni et corio (quo praesertim utuntur ad fabricandos saccos fossoribus) et mulas materiam in abruptis fodinalibus regionibus translaturas alebant.
Waltharius
Poematis obiectum est fabula Germanica, verisimile carmen heroicum gentile ab auctore rebus Christianis refecta.
Paraquaria
Saecula XVII et XVIII
Anno 1750, foedus Matritense sive de finibus inter Hispanicam et Lusitanicam monarchias obsignatum est: pro Lusitanorum evacuatione e loco Coloniae (ubi Lusitanae merx illicita et comminatio super Bonaëropoli, in altera Fluvii Argentei ora sitae, erant), rex Hispaniae, qui ergo Iesuitis zonae administrationem dedit, septem reductiones fluminis Uraquarii Oriente sitas evacuare et Lusitanis hoc territorium cedere debebat. Guaraniticorum Indorum recusatio in Bello Septem Reductionum inter annos 1754 et 1756 manifestata est sub Nicolai Neengiru, cacici sive ducis traditionalis et corregidoris sive reductionis praesidis, aegide.
Waltharius
Finis: Waltharius Aquitanus, ex Attilae regno elapsus, post nonnullas pugnas adversus reges Burgundicos, puellam amatam in matrimonium ducit.
Paraquaria
Saecula XVII et XVIII
Hic eventus rumores tunc in Europa circulantes corroboravit, ut haec reductiones vera Civitas intra Civitatem penes Iesuitas, qui Guaraniticis Indis uterentur ut contra Hispanos et Lusitanos denique pugnarent. Rumor etiam hanc Civitatem ab imperatore (nominato "Neengiru", velut Nicolai cognomine) gubernari et eum proprium nummum (cuius exemplaria aliqui vidisse firmarent) percussisse dicebat. Quod decretum a Lusitana monarchia anno 1769 et postea ab Hispanica monarchia anno 1767 captum expellendorum Iesuitarum ex Americanis imperiis affecit.
Saecula XIX, XX, XXI
Subitanea conversio rerum, scilicet Praetorii Generalis in Assumptione noctu inter dies 14 et 15 Maii ab aliquot hominum decadibus occupatio, dies piblicus proclamationis libertatis putata est. Nihilominus, die 17 Maii, triumviratus qui post hanc actionem constitutus erat de Iuncta in Bonaëropoli condita dixit haec; "infaustum superanum sub cuius auspiciis vivimus (Ferdinandus VII) agnoscentes, nos Bonaëropolitanae urbi ipsae iungimus et confoederamus etc." Die 20 Iunii, Iunctae a Paraquariensis provinciae Congresso designatae socii nullius superano, Ferdinando VII excepto, parere iuraverunt. Die 12 Octobris anni 1811, de amicitiae limitibus, in Bonaëropoli commerciale foedus obsignatum est, cuius articulo quinto Bonaëropolis Paraquariae libertatem dicavit. Praesertim a doctore Francia, hic, postquam patienter suos adversarios eliminavisset et rete intra civitatem intexuisset, dictator per quinquennium die 3 Octobris anni 1814 electus est. Qui ibi usque ad suam mortem die 20 Septembris anni 1840 manet. Controversissimum, eius "regnum," fere omnino civitatem ab externo mundo segregans, Paraquariam constantia problemata quae alias antiquas Hispanicas colonias agitaverant evitare et fere omnes incolas alphabetizare, etiamsi actus docendi vetabatur, praeter exceptionem, ultra quod ludum litterarium appellaremus, permisit. Pax incolas relativa opitulatione frui permisit. Post suam mortem a Carolo Antonio López, homine quoque raro, substitutus est qui, ut civitas aeterne clausa manere nequiret sentiens, libertatis proclamationem anno 1842 reiteravit ut periodicae petitiones Bonaëropolitanae de antiqua provincia ad finem adducerentur. Caute fines aperuit, sollertiam et apparatus hodiernos (ferriviam, navalia etc.) importans, et rei publicvae oeconomicam potentiam sine comparatione cum vicinis dedit. Congressus temporarium successorem anno 1856 per hermetice clausum involucrum designari auctorizavit. Die 10 Septembris anni 1862 perivit et eius successor eius filiorum unus, Franciscus Solano López, fuit qui exercitus caput nominatus et missus erat diversas legationes in coaetaneas potentias conducturus. Congressum die 12 Octobris anni 1862 convocavit qui eum praesidem "elegit." Oeconomicis mediis a suo patre relictis locuples, se bello quod anno 1865 erumpere debebat paravit, Paraquariae pondus et sua repudiatio sui subicendi expostulationibus liberi commercii cui Britanniarum Regnum primum et postea Argentina et Brasilia favebant, ad certamen sic inevitabillimum perducere enim videbantur ut Franciscus Solano López distincte affirmatiorem inclinationem quam gustum ob diplomaticam machinationem ostendebat.
Paraquaria inter annos 1865 et 1870 "bellum triplicis foederis" suscepit, quod ex eius tribus hostibus foederatis, Argentina, Brasilia et Uraquaria, nominatum est. Hoc bello gesto imprudenter secundum strategicum propositum ex initio, per quadriennium lentus receptus ob fere totius populi internecionem fuit. Paraquaria victa, praesertim Brasiliensium exercituum feritas et obstinata Francisci Solano López defensio ad eius mortis in proelio et ad absolutam civitatis habitatae partis vastationem et ad deminutionem incolarum, unam fractionem minus quam antea (probabiliter inter tertiam partem et dimidium), induxit, quod tantum demographicum inaequilibrium inter sexus (unus vir pro duabus aut quattuor feminarum) effecit, ut bigamia in tempus auctorizata sit. Quoque puerorum militum tempus fuit. Ibi quoque territoria in quae difficulter dominata erat circum suam praesentem regionem Oriente fluminis Paraquarii amisit. Civitas, ex illo tempore, exsistentiam accommodatam ei aliarum regionis civitatis cognovit. Oeconomia gradum ante bellum non recuperavit usque ad quinquaginta annorum postea. Paraquaria secundo bello, Bello Tzacensi, inter annos 1932 et 1935 occurrere debuit. A Bolivia impetu contra Paraquariam facto, Paraquaria ei magnam Tzaci partem sustulit quam Bolivia vindicabat. Quidem, regio capta a nulla civitate praeter lacinias imperabatur, status creber inter antiquas Hispanicas et Lusitanicas colonias Americae Latinae, qui locum dedit evolutioni theoriae iuridicae "uti possidetis" quod dicit terram ad occupantem pertinere. Maxima pars territorii quod ei agnitum est oeconomicas opes ponderis non comprehendebat (thesis ample diffusa secundum quam Bolivia bellum excitavisset ad invenendum ibi petroleum sub Statunitensi pondere inanis est). Praecipua ops, quebracho, arbor lentae accretionis cum trunco abundante taninis, tunc pernecessariis ad corii industrias, sub suverenitate Paraquariensi revera et sub Argentino oeconomico dominio iuxta Superius Paraquarium erat. Ex hoc bello confecto, politicae vires sub Argentinae pondere, postea, minore modo, Brasiliae, colligatae in synthese inter Liberales sive Caerulei et Liberales Nationales sive Rubri (Hispanice: Colorados) ne potestas militaribus regiminibus cederetur restiterunt sub pressione praesertim antiquorum bellatorum Tzaci et Colonelli Franco qui factionem "Februaristicam" condiderat. Quorum politicum iter e democratica inclinatione (Iosephus Feliz Estigarribia, "Generalis victoriae" Belli Tzacensis, die 30 Aprilis anni 1939 electus, propter aeroplani accidens die 7 Septembris anni 1940 mortuus) usque ad inclinationem locali Fascismi adaptatione affectam (Generalis Victor Morinigo, e die 24 Decembris anni 1940, cum progressiva ponderis amissione usque ad diem 12 Ianuarii anni 1947) ivit ut Rubri, tunc dominantes, in bellorum civilium, subitanearum rerum conversionum et problematum periodon (anno 1947) prodirent e quibus denique victor generalis Alfredus Stroessner anno 1954 fiebit.
Alfredi Stroessner dictatura, quae 35 annos duravit, anno 1989 deiectus est, Civitatibus Foederatis opprimente. Brasilia politicum asylum ei usque ad mortem anno 2006 obtulit. In praesenti, factio Rubra, quam Alfredus Stroessner ad se accommodaverat velut omnes pressionis circulos (syndicatus, studentium societates, professionales ordines, rurales societates), in potestate adapta ad temporis gustum manet: praesidialia comitia ex eo tempore formaliter libera et, in theoria, sine coactionibus. Sed eorum democraticus aspectus dubius fit propter clientelae systema et subiacentem corruptionem in omnibus administrativis civitatis planis praesentia.
Comitia ad mutandos praesidem et duas cameras die 27 Aprilis anni 2003 habita sunt. Nicanor Duarte Frutos, rubrae factionis, praeses electus est. Die 20 Aprilis anni 2008, factio rubra suum amplius 60 annorum regnum ad finem venire vidit, electo praeside reipublicae Ferdinando Lugo, antiquo episcospo sinistrae Foederis Patriotici Mutationis (Hispanice: Alianza Patriótica por el Cambio, APC).
Civilitas
Paraquaria res publica praesidialis est. Anni 1992 constitutio potestatum divisionem imponit. Praeses non solum dux civitatis, sed etiam dux gubernationis est. Praeses et praeses vicarius per quinquennale mandatum eliguntur. Praeses post suam electionem ministros sui consilii deligit.
Parlamentum duae camerae componunt; Camera Deputatorum cum 80 sociorum et Senatus cum 45. Legisfera comitia ad novandas ambas cameras singulis quinquenniis habentur, simul cum praesidialibus comitiis.
Tribunal Supremum maxima iudiciaria instantia est. Senatores et praeses novem socios secundum specifici consilii monitionem eligunt.
Divisio administrativa
Paraquaria in septendecim departimenta (Guaranice tetãvore) dividitur, sed caput particulare statutum possidet. In singulo departimentali capite, gubernator a regionis civibus electus invenitur. Departimenta sunt inferiora:
Geographia
Paraquaria Boliviae Septemtrione et Boreoccidente, Brasiliae Oriente et Boreoriente et Argentinae Austroriente, Meridie et Occidente finitima est. Assumptio in Orientali fluminis Paraquarii ripa contra ostium praecipui Occidentalis influentis fluminis, Ornithopotami (Hispanice Pilcomayo ; Guaranice Araguay) sita est. Flumen Paraquarium, e Septemtrione in Meridiem currens, Paraquariam in duas distinctas geographicas regiones dividit; Regionem Orientalem (Hispanice Región Oriental) et Regionem Occidentalem (Hispanice Región Occidental), Tzacum Boreale (Hispanice Chaco Boreal) quoque nominata.
Paraquaria tres geographicas regiones dissimiles ostendit: Tzacum Magnum, campum et silvam.
Tzacum lata planities civitatis Oriente est. Divisum inter Boliviam et Argentinam, gradualis altitudinis acclivitas e Boreoccidente in Austroriente eius propria est. Paludibus tegitur et inundationes pluviarum epocha crebrae sunt.
Campus mediam regionem occupat. Terrae tumulis et fertilium iugorum vallibus formatur. Typicae vegetales formationes savanna, ripisilva, et paludica vegetatio sunt.
Silvae area in iniqua planitie sita est. Depressis terrae tumulis circumsecatur, qui 700 metra anniverse in iugis Amambayensi et Maracayuviensi (Hispanice Amambay et Maracayú proprie), ambobus Brasiliae finitimis, attingunt.
Clima inter tropicale et subtropicale, cum magnis temperaturis et copiosis pluviis per magnam anni partem variat.
Geographicae regiones
Flumen Paraquarium civitatem in regiones duas dividit: Regionem Orientalem, in ripa sinistra et Regionem Occidentalem, in ripa dextera.
Regio Orientalis
Regionis Orientalis prominentia Oropedii Brasiliensis continuatio est, quod ibi mediam altitudinem circa 500 metrorum attingit. Oropedii meridie, orientem, et occidente iugorum terrae tumulorum undatorum praesentia excellit. Area demissior et aequior fit prout fluminis Paraquarii Occidenti et fluminis Paranae meridiei et Orienti propinquat. Demissa et paludica regio quae iuxta flumen Paraquarium panditur relativam spissitudinem incolarum ostendit. Paraquariae Meridie, prope flumen Paranam, mediae altitudines inter 60 et 90 metrorum sunt. Paludes et silvae virentes istam aream tegunt.
Regio Occidentalis
Vasta et aequa Tzaci regio e dextera fluminis Paraquarii ripa panditur. Ista terrarum planitierumque area, diversificata vegetatione tecta, ad duas tertias reipublicae partes correspondet. Tzaci Magni denominatae regione partem facit, Brasiliae Austroccidente, Boliviae Oriente et Argentinae Septemtrione quoque formata. Tzaci regione, area e flumine Paraquario gradatim ascendit, 300 metra in civitatis Occidentalibus finibus attingens. Circa 40% Paraquariensium Tzaci incolunt. Ibi graves difficultates sunt cum autocineta, autocineta oneraria et laophoria in limum in terreis viis pluviosis diebus demergunt et quia ager non tam fertilis quam Orientalis Paraquariae ager est.