cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Belles Lettres
Corpus Francicarum universitatum, dictum Bude
Jam inde ab anno millesimo nongentesimo vicesimo producitur primus liber corporis Francicarum Universitatum auspiciis Societatis Guillaume Budé (unde familiare nomen « Budé ») ; agitur Hippias minor Platonis, conversus ab Maurice Croiset, in flavo libro simpliciter compaginato ferente noctuam Athenarum. Paulo post producitur primus liber latinae seriei, qui inscribitur « De natura rerum » Lucretiae, conversus ab Alfred Ernout, cum tegmine lupa romana ornato. Libri congruunt cum voto Joseph Vendryes : hi sunt editiones litteratae quae possunt contineri in sinu. Jean Malye fit magister Societatis Liberalium Litterarum, quae demigrant in viam Raspail XCV, ubi etiamnunc sunt. Editiones ab Caroline Noirot nunc reguntur. Exemplum libri « Budé » non immutatum est ab anno millesimo nongentesimo vicesimo. In pagina dextra est scriptum graecum aut latinum. Editiones semper statuuntur de integro, secundum manu exaratos libros habitos gravissimos : peliculae librorum manu scriptorum praecipuorum efficiuntur ad scriptum constituendum. Scriptum constitutum spectat ad restituendum scriptum antiquissimum traditum codicibus. Philologus idcirco constituit quasi stemma librorum manu scriptorum comparandis variis lectionibus, id est, « stemma codicum ». Apparatus criticus subest scripto archetypo, indicatis variis lectionibus manu scriptorum librorum consideratorum. In sinstra pagina est translatio enitens ante omnia ad reddendum scripti motum, colorem, sonum. Editio et translatio committuntur uni aut compluribus interpretibus scientibus auctoris et inspiciuntur magna cum cura ab alio. In tergo paginae tituli haec mentio apparet, quam omnes seriei lectores cognoverunt : « Secundum decreta Societatis Guillaume Budé, hic liber submissus est approbationi consilii ad artem pertinentis, quod commisit cuidam correctori ut eum emendet et exploret ejus exemplaria conjuncte cum quodam editore et interprete.
Hodie plus octingentorum librorum editi sunt (paulo plus graecorum quam latinorum). Series etiamnunc pertinet ad omnia publicanda quae scripta sunt graece et latine usque ad medium saeculum sextum post J.C. (usque ad regnum principis Justiniani), litteris, philosophia, theologia, mathematicis, medicina, astronomia, geographia, jure... Sed tamen scriptores christiani, qui plene comparebant in primo editionis consilio, relicti sunt diligentiae corporis Fontium christianorum in editionibus Cervi. Sola scripta litterata Patrum Ecclesiae, ut verbi gratia Confessionum libri Augustini, eduntur aut edentur Liberalibus Litteris. Series « Classiques en poche » quosdam libros seriei graecae et latinae sine apparatu critico resumit, proponendis ordine translationibus redintegratis : Satiricon liber Petroni ita acriter conversus est ab Olivier Sers, ut sine dubio non rejiciat quidam Federico Fellini illam translationem. -->
Iura minoritatum
Consilium Europae, Unio Europaea et Organizatio Securitati Cooperationique in Europa favendis etiam iura paucoribus proteget cum principo respectus iurum humanorum et regni legis.
Strumphi
Strumphi (Anglice The Smurfs ; Francice Les Schtroumpfs ; Nederlandice De Smurfen, Theodisce Die Schlümpfe) est commerciale negotium Belgicum quod fictionalem parvorum caeruleorum animalium hominum similium coloniam in domibus fungiformibus in silva habitantium tractat. Quod negotium ortum est ex serie librorum nubeculatorum a Peyo, artifice Belgico (vero nomine Petro Culliford), excogitata, qui fabulam horum homunculorum narrant.
Plerique Strumphi bracas petasumque album gerunt. Maximus Strumphus rubrum petasum gerit. Omnes Strumphi nomina habent. Cuique Strumpho est nomen quod Strumphum ad gravissimam qualitatem suam iungit; exempli gratia, Perspicillum (perspicillum gerit) et Musica (musicam canit). Strumphi interdum dicuntur circiter tria mala alti esse. Hoc vero est male translatum ad verbum e sermone Francogallico: secundum imagines, strumphus vix mure altior est.
Initium Strumphorum
Strumphi primitus anno 1958 apparuerunt in volumine seriei librorum nubeculatorum Francice Johan et Pirlouit vocatae, cui erat titulus La flûte à six Schtroumpfs ('Tibia cum sex Strumphis'). Mox fabulae de Strumphis in propria serie librorum narrantur. Postea etiam series televisifica creata est a societate Hannah-Barbera, quae in toto fere orbe videbatur.
Lingua Strumphorum
In libris, Strumphi insigni lingua loquuntur. Substituunt verba strumphus sive strumphare pro nonnullis verbis. Primo, etiam nomen plurimorum Strumphorum erat simpliciter Strumphus. Ut fabulae facilius intelligentur autem, ea lingua haud semper, et in serie televisifica raro, loquuntur, et Strumphis nomina propria dabantur (vide infra).
Vita Strumphorum et Gargamellae
Strumphi Terram Strumphorum colunt, in vico secreto, nisi solum Strumphis notam. Vivunt in domibus fungiformibus. In libris seriei Johan et Pirlouit, ea terra "Terram Maledictam" vocatur, quae longe abest a terra hominum, et fere vacua animalibus et herbis. In alteris libris et in serie televisifica, vicus Strumphorum est in media silva, ubi quoque magus Gargamella et Azrael feles eius vivunt. Ille Strumphos petit ad potionem faciendam, qua velut lapide philosophi metallum in aurum verti potest. In aliis fabulis, Strumphos capere vult, ut eos edat. Et in iam aliis fabulis, Strumphos simpliciter delere vult.
Declarat Strumphos odisse, sed canes latrantes non mordent, et Gargamella Strumphos captare non potest (mirabile visu), nam Strumphi celeriter fugiunt.
Saint-Germain-de-Tallevende-la-Lande-Vaumont
Saint-Germain-de-Tallevende-la-Lande-Vaumont est commune Francicum 1985 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Liquamen lycopersici
Liquamen lycopersici est liquamen condimentarium dulce e lycopersicis factum. Colore rubro saepissime est, interdum flavo. Designatio Anglica tomato ketchup a vocabulo Malayano kecap (scilicet "liquamen") mutuata est.
Societas assecurationis
Societas assecurationis est societas quae a sodalibus suis pecuniam colligit ut casu damni id damnum pecunia compensari potest, sive
Genera eiusmodi societatum sunt:
Nexus externus
Insurance
Alexander Dobrindt
Alexander Dobrindt (natus 7 Iunii 1970 oppido Peißenberg/Bavaria) vir publicus Theoddiscus et sodalis factionis CSU est.
Iuventus et munus
Anno 1989 Dobrindt testimonium maturitatis accepit et deinde Monachii sociologiae studebat. Anno 1995 diploma sociologiae adeptus est. Deinde in societate Artis mechanicae operam dedit, ab anno 2001 societatem rexit.
Nicolaus Crețulescu
Nicolaus Crețulescu (Dacoromanice Nicolae Crețulescu; natus Bucurestiis die 1 Martii 1812; mortuus apud Leordeni iudicatus Argeș die 26 Iunii 1900) fuit vir publicus Dacoromanus.
Alexander Dobrindt
Familia
Dobrindt anno 2006 uxorem duxit.
Nicolaus Crețulescu
Iuventus et munus
Post scholam finitam Crețulescu ab anno 1834 ad 1839 Portu Namnetum in Francia medicinae studuit et doctor medicinae atque chirurgiae promotus est. Deinde in patriam reversus est. Proximis annis in valetudinariis operam dedit. Anno 1848/49 rerum novarum cupidus e patria Constantinopolin fugere coactus est.
Alexander Dobrindt
Cursus honorum
Dobrindt anno 1986 ad Unionem Iuvenilem et anno 1990 ad CSU accessit. Anno 2002 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad hunc diem manet. A mense Februario 2009 etiam Secretarius generalis CSU erat. Die 17 Decembris 2013 Administer Foederalis Commeatus et Interretis in collegio ministrorum Angelae Merkel nominatus est. Praecipue minister nitebatur, ut omnia autocineta peregrina portoria solverent. Hoc consilium multis civibus non probabatur. Consilium ministorum Austriae etiam Dobrindt apus auctoritates Europaeas huius rei accusabat. Die 24 Octobris 2017 post electionem Dietae Foederalis habitam minister commeatus se recessit et novus dux legatorum CSU in Dieta Foederali factus est. Eius successor pro tempore Christianus Schmidt factus est.
Ludovicus Figo
Ludovicus Philippus Madeira Caeiro Figo (natus Olisipone die 4 Novembris 1972) est athleta Lusitanus, qui fuit celeber pedilusor et hodie membrum est Societatis Pediludicae Internationalis Mediolanensis.
Labarthe (Aegirtius)
Labarthe (Gasconice La Barta) est commune 165 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Nicolaus Crețulescu
Vita publica
Ab anno 1854 in administerio rerum internarum operam dedit atque apud summum iudicium. Anno 1857 Societatem Medicinae Scientificae condidit. A die 24 Iunii 1862 usque ad 24 Octobris 1863 primus minister Romaniae atque administer rerum internarum fuit. Iterum a die 6 Februarii 1865 usque ad 24 Maii 1866 praeses consilii ministrorum fuit. Praeterea saepe administer aerarii publici, iustitiae, educationis erat. Ab anno 1872 ad 1873 praeses Academiae Dacoromanae fuit. Anno 1873 legatus Romaniae Berolini, postea etiam Romae, Lutetiae atque Petropoli fuit. Anno 1889/1890 praeses senatus Regni Romaniae erat.
Momères
Momères (Occitanice Momèras) est commune Francicum 680 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ethica feministica
Ethica feministica est conspectus ethicae cuius fundamenta sunt fides ratiocinationem ethicam usitate moralem mulierum experientiam minoris aestimavisse, qua pro causa ethicam vertere constituit per holisticam conatum feministicam ad eam commutandam.
Notio
Philosophi feministae iudicaverunt ethicas traditionales conspectus virorum praestantissime exprimere, conspectus mulierum minime respicientes. Custodia, morales vitae privatae res, et curae familiae usitate res leves visae sunt. Feminae generatim ethice immaturae et leves contra mares depinguntur. Ethica usitata mores sociales masculos magni aestimat, sicut "libertas, autonomia, intellectus, voluntas, prudentia, hierarchia, dominium, cultura, transcendentia, productus, asceticismus, bellum, et mors," moresque sociales muliebres parvi aestimat, sicut "interdependentia, communitas, conectere, partire, animi motus, corpus, fiducia, absentia hierarchiae, natura, immanentia, ratio, gaudium, pax, et vita." Ethica traditionalis consuetudinem virilem habet, in quo ratio moralis per formam regularum, iurum, universalitatis, et aequitatis videtur; muliebris autem rationis moralis intellegentia coniunctiones, curas, favorem, et partialitatem exprimit.
Sigebryht (rex Orientalium Anglorum)
Familia, exsilium, conversio atque educatio
Fons scientiae Sigeberhti est Historia ecclesiastica gentis Anglorum Bedae Venerabilis (Lib. 2, c. 15; Lib. 3, c. 18–19), anno 731 edita, narratio probabiliter ad Bedam tradita de monumentis regum Estanglorum. Filius praeclari regis Raedwaldi fuisse (inquit Beda), qui Anglos Orientales ab 599 usque ad 624 regebat, sed etiam rex maior omnium provinciarum Anglorum australum fuerat postquam Nordanhymbros ad Proelium apud Idlem Flumen anno 616 vicit. Gulielmus Malmesburiensis autem Sigeberht privignum Raedwaldi designat. Nomen 'Sigeberht' dispar nominibus Wuffingarum, regia Estangliae domus, par autem regia Orientalium Saxonum domu, provinciae finitimae, Raedwald uxorem duxisse prius sponsam nobilis cuidam illae nationis creditur, quae mulier Sigeberhti mater fuit in nuptiis primis.
Heres primus Raedwaldi Raegenhere, iuvenis aetatis militaris anno 616, proelio Fluminis Idlae autem interfectus est: alteri Eorpwaldi post patrem ad gubernaculum regni Orientalium Anglorum succedere igitur fefellit. Diuturnus exsulatus est Sigeberhtus in Gallia inter vitam fratris Eorpwaldi, "dum inimicitias Redvaldi fugiens" ait Beda (iii.18): Raedwaldus, ne Sigeberhtus (filius de stirpe suo neutiquam ortus) ius suum forsitan postularet, Eorpwaldi successionem protegebat. Sigeberhtus minimum hortaminem fidei, dum ipse in Estanglia mansisset, nimirum recepit. Mater etenim, fidem novam mariti sui Raedwaldi spernens, paganis moribus pertinax substitit. Sigeberht autem in Gallia quaedam domui aut conventui regiae ad fidem Christi conversus ac baptizatus, vir doctissimus ac piissimus enituit. Scholas ad studium scribendi legendique ibi magnopere mirabatur.
Eorpwald, nec in conversione baptismoque ad fidem Christi ante 616 in Cantiae Raedwaldi patris sui consociatus, neque ad templum regium in quo altaria Christiana a Raedwaldo condita fuerant in corde admotus, in initio regni proprii anno circa 624 gentilis et sicut paganus manebat. Aliquot post annis ad fidem a praedicantibus scilicet ex Nordanhymbris rege Edwino mittende conversus, mox a viro gentili nomine Ricbercto interfectus sicut anno 627 plus minusve apparet.
Principium regni
Post martyrium fratri sui Eorpwaldi anni tres, in quos regia Estanglorum domus fidem Christi abiuravit, a Gallia Sigeberhtus ad summam rerum administrationem provinciae Estangliae revocatus est. Regnum ideo per bellum captum fuisse inferimus, quoniam virtus Sigeberhti duci militari posthanc paulo tempore magnopere repetita fuit. Territorio regni quomodocunque diviso, pars gubernatione Egrici cognati sui simul regebatur. Incertus aut Ecgricus filius etiam Redwaldi fuisset: nonnullis autem Ecgric agnatus aut is idem Aethelrici creditur, filius Ennii fratris Raedwaldi in propaginibus regii Orientalium Anglorum ("Conlectio Angliana") sic nuncupatus. Quisquis fuisset Ecgric, potestas Sigeberhti aequalis aut maior eius erat dum regebat, instinctus patrocinii sui ab oriente ad occidentem apparens.
Sors Regia Sigeberhti scilicet a casu conversionis suae ad fidem Christi decreta aut superventa est, sub aegis Edwini Northumbriae regis maioris cum Eadbaldo Cantiae coniuncto regentis, ambo qui reges Christiani societatem cum regibus Franciae Merovingiis habebant. Post mortem Clothari II anno 628 ac successionem Dagobercti, adventus Sigeberhti adeo Anglorum conversionem, tunc potestati Edwini commodo, roboravit. Ecgricus adhuc si fidem Christi non habebat, ab eis aut a Sigeberhto tunc probabiliter exhortatur. Edwin adiuvit nuptias Hereswithae (nepotis fratris aut sororis sui) cum Aethilrico (filio fratris Raedwaldi). Hereswitha ac soror sua Hilda ambo simul a Sancto Paulino Eboraci cum Edwino anno 626 baptismum receptae sunt. Haec pactio nuptialis igitur presumptionem aut exspectationem Aethelrici ad fidem Christi conversandi, pariter ac illius gubernaculos Orientalium Anglorum sibimet sumere exspectandi, ligaminumque inter regna ambo nimium socialum perveniendi, monebat.
Conditus Episcopatus Orientalium Anglorum
Sanctus Felix, chorepiscopus Burgundia ordinatus, apostolus Orientalium Anglorum, Cantuariam veniens, quaerens ubi doctrinam propagaret, a Sancto Honorio archiepiscopo in Estangliam ad Sigeberhtum missus est, narrat Beda. Gulielmi Malmesburiensis historiam recentioram habet, Felicem simul cum Sigeberhto in regnum advenisse. Utercunque praeferes (lector), dat annum incipii regni Sigeberhti circa 629–630, quia Felix episcopus septemdecim annis, successor eius Thomas quinque annis, et successor Thomae Berhtgislus Bonifatius septemdecim annis officium tenebant. Berhtgisl obiit circa 669. Sedes episcopatus condita est a Sigeberhto apud Dommoc, locum nunc ignotum, qui Dunwich aut Walton apud Felixstowe in comitatu Suffolcia foret, ambo vici in litore orientalis Suffolciae subsistentes. Si vero in Waltone (ut postulabant monachi Durobrevis, vulgo Rochester, civitatis, possessores huius loci Waltoni) domus episcopalis erat, fortasse intra terminos castelli quondam a Romanis ibi constructi stetit, quem in saeculis recentioribus in mare de promontoriis lapsisse testabantur antiquarii.
Conditus scholae Orientalium Anglorum
Scholam autem Sigeberhtus in regno suo instituit, in qua pueri litteris erudirentur, scholas quae in Gallia bene dispositas Vidit imitari cupiens. Felix (quem de Cantia Sigeberhtus acceperat) eum iuvavit, pedagogos magistrosque iuxta morem Cantuariorum praebens. Paulinus, quondam episcopus Eboraci, ex anno 633 (post mortem Edwini) usque ad obitum proprium anno 644 episcopus Dorubrevis civitatis Cantiae erat. Paulinus etiam inter Anglos Orientales doctrinam ante 616 propagavisse, monent Vita Sancti Gregorii Whitbeii, atque Beda in Historia Ecclesiastica in descriptione exsilii Edwini. Dorubrevis propinquitatem in navigatione oceani inter regna illos respiciens, deinde Felix, Paulinus atque Honorius coniuncte scholae probabiliter conditum adiuvisse inferimus.
Incipit Evangelium Hibernensis sancti Fursei
Felix, a Sancto Honorio Archiepiscopo Cantuariensis mandatus, semper more ecclesiae Romanae adhaesivit, instinctus attamen in doctrinam suam Sanctae Columbanae Hibernii in Burgundiae fortasse pertinuisset. Paulo tempore ante adventum Sancti Aidani in Northumbriae ab Iona, circa 633, venit eremus quidam regalis Sanctus Furseius de Hiberniae vico Athlonis nuncupata, cum fratribus propriis, fratellis, antistitibusque rationi fidei Christi Estangliae praedicandi. Locum monasterii concessit illo Sigeberhtus intra terminos castelli antiqui Cnobheresburgo ('civitas Cnobheri') nomine, Garianonum autem Ptolemaei geographi (id est, super flumen Garienum aut Yare, Burgh Castle modo vulgo, impendens). Erat monasterium silvarum et maris vicinitate amoenum, inquit Beda. Felix simul et Furseius multos Christi fidentes feliciter conligerunt et ecclesias in regno Sigeberhti instituerunt. Narrat Beda Honorium Felicemque labores Aidani mirati fuisse, etenim illi Fursei, etiam conversationis asceticae Hiberniae, eis placiti fuisse non dubitemus.
Monasterium Sigeberhti et abdicatio sua
Haud multo postea Sigeberhtus, qui monasterium sibi construxerat, regiam potestatem abiuravit pro bono Ecgrici, atque se in claustro vitae religiosae detraxit. Beda, fons narrationis, nomen loci monasterii praeterit, autem et Beodricesworth, vicum postea Bury St Edmunds vulgo nuncupatum, fuisse creditur.
Si veritatem habent, situs probabilis intra terminos abbatiae praeclarae medii aevi et scilicet semen aut fundatio princeps eius erat. Nomen ipse Beodricesworth Anglice 'septa Beodrici' significat, fortasse eidem termini abbatiae.
Nam situs est illae civitatis in partibus alterioribus fluminis Lark, in Paludem Magnam versus occasum defluens per viculis Icklingham, Culford, West Stow, aliisque similibus, illo tempore et antea dense occupatis. Vallis fluminis via erat simul usque ad insula paludis Elii, ubi ecclesiam a Sancto Augustino semet consecratam apud Cratendune subsistere dicitur in Libro Eliense. Posteri credunt etiam Felix ecclesiam aut monasterium Sohamae paludis insulae dedicasse.
Impetus Merciorum et martyrium Sigeberhti
Penda rex Merciorum numquam fidem Christi accepit, contra omnes potestates Christianas belligerens usque ad mortem suam, anno 654. Fides, attamen, pro cujus institutione Sigeberhtus in regno suo tam magnopere laboravit, floruit etiam sub regno successoris suae Annae, filius Ennii. Dies festus Sigeberhti celebrabatur sexto decimo die Ianuarii aut varie vicensimo septimo Septembris.
Franciscus II (rex Utriusque Siciliae)
thumb|Franciscus II Utriusque Siciliae
Franciscus Assisiensis Maria Leopoldus Borbone (natus in Neapoli die 16 Ianuarii 1836; mortuus in vico Arce apud Tridentum, hodie in Italia, tunc in Imperio Austro-Hungarico die 28 Decembris 1894) fuit rex Utriusque Siciliae a die 22 Maii 1859 usque a die 13 Februarii 1861.
Leichlinga
Leichlinga, in Rhenania, vulgo Leichlingen urbicula est in Circulo Rhenano-Bergensi in Germania Foederali sita, in Westfalia.
Urbs Leichlingae cognomentum habet "urbs olerum" quia in eius regione olera coluntur.
Saint-Gabriel-Brécy
Saint-Gabriel-Brécy est commune Francicum 304 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Palatium Berolinense
Palatium Berolinense, ex saeculo undevicensimo, etiam saepe palatium urbanum Berolinense nuncupatum, fuit exstantissimum aedificium mediae Berolini urbis. Anno 1442 Marchiones Brandenburgensis Marchiae et principes electores imperii iuxta Sprehae fluminis insulam in Colonia Marchica sitam castellum exstrui curaverunt, quae pars hodie Media vetus nominatur. Monumento deinde anno 1702 amplificato sedes regium et serius imperatorum Borussiae factum est.
Anno 1950 tertium congregium Factionis Socialisticae Unitae Germaniae statuit aedificium, quod altero bello mundano multa passum iam funditus deflagratum esset, delendum esse inque loco eius area publica nomine Forum Marxianum-Engelianum institui. Partes tantum unius portae veteris palatii anno 1963 in senatu Rei publicae democraticae Germanicae struendo verwendet. Solum anno 1973 tamen area fori nuper vacuefacti iterum usa est cum Palatium rei publicae dicatum hoc in situ exstructum sit, quod vicissatim inter annos 2006 et 2009 rescissum est.
Nunc autem consilium est vetus palatium reconstrui, quapropter die 12 Iunii 2013 in antiquo loco quadrum initiale cuiusdam novi aedificii Forum Humboldtianum dictum fundatum est, quod anno 2019 confecturum eadem ferme fronte atque specie aperietur.
Marshall Comitatus (Kansia)
Marshall Comitatus (Anglice:  Marshall County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 10965 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Marysville, die 25 Augusti 1855 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.4 %) haud Anglice domu loquitur.
25 Iunii
25 Iunii dies 176ª anni est (177ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 189 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem septimum Kalendas Iulias, quae ''a.d. VII Kal. Iul.'' abbreviatur.
3283 Skorina
3283 , olim designationibus 1979 QA10, 1953 TW1, 1957 WK, 1959 ED, 1973 AM2, et 1977 AJ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3283 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sinus Aesaronensis
Sinus Aesaronensis (alia nomina: Sinus Uriseis) (Italiane: Golfo di Orosei) est sinus Italicus Maris Tyrrheni, in Regione Sardinia, prope oppidum Fani Orisi situm.
Pars sinus in Provincia Nuorensi et pars in Provincia Oleastrensi,
Terminator: Genisys
Terminator: Genisys est pellicula a societate Paramount Pictures anno 2015 divulgata.
Argumentum
Skynet, robotum T-800 (exemplar 101) remittit ad annum 1984 Sarah Connor(Aemilia Clarke) matrem Iohannis necandum. Kyle Reece(Jai Courtney) nomen eius dat volvere protegendum Sarah. Advenit Kyle in 1984 merus alterum "senex" visum T-800 (Arnold Schwarzenegger) obvenit protegentem Sarah et etiam destruentem primum T-800 et alterum automaton T-1000(Lee Byung-hun) versipellis. Kyle et Sarah apprehenduntur a vigilibus, stupentibus surrepuntur a Iohanne Connor. Custos T-800,appellatus 'pops' venit et agnoscit et Iohannem sclopetavit adhunc apertu roboto.
Labarrère
Labarrère (Gasconice La Barrèra) est commune 219 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Comitatus Provinciae
Comitatus Provinciae (Francogallice comté de Provence) est antiqua Franciae provincia. Olim comitatus fuit atque saeculis X et XI regnum sui iuris. Aquae Sextiae fuerunt urbs capitalis.
Provinciae maxima pars in praefecturas hodiernas Ostiorum Rhodani, Vari,Vallis Clausae, Alpium Provinciae Superioris, Alpium Maritimarum, anno 1790 conversa est. Congruentia antiquae provinciae cum his praefecturis non est perfecta, exemplo gratia quod attinet ad Praefectura Alpium Maritimae, dum partem meridioccidentalem ad comitatum Provinciae pertinebat, usque ad annum 1860 eam orientalem ut Comitatus Nicaeensis regni Sardiniae provincia erat. Praeterea in unum comitatus Provinciae concrescit cum aliis territoriis provinciam novam seu regionem administrativam Provinciae et Alpium dicitur, eo modo non solum easdem praefecturas numerat sed etiam illa Alpium Superiorum.
Flavius Antiochus
Flavius Antiochus Chuzon (natus saeculo 4 aut 5 Antiochiae, mortuus saeculo 5) causidicus et vir publicus Imperii Romani Orientalis fuit.
Cursus honorum
Antiochus a Martii 427 ad usque Aprilem 430  quaestor sacri palatii erat, cum Theodosius II die 26 Martii 429 eum in collegium ad Codicem Theodosianum componendam delegeret. Anno 430/431 fuit praefectus praetorio per Orientem atque 431 consul una cum Flavio Anicio Auchenio Basso. Annis 435 - 438 iterum operam dedit in Codice Theodosiano et cuncta sublimis vocatus est. inter annos 438 et 444 mortuus est.
Michael Kogălniceanu
Michael Kogălniceanu (Dacoromanice Mihail Kogălniceanu; natus Iassiis die 6 Septembris 1817; mortuus Lutetiae die 20 Iunii 1891) fuit historicus, scriptor, diurnarius legatus atque vir publicus Dacoromanicus.
Iuventus et munus
Post scholam finitam Kogălniceanu ab anno 1834 Lutetiae et Berolini historiae studebat. Anno 1838 in patriam rediit. Deinde apud universitatem Iassii docebat et director threatri fuit et consiliarius principis Alexandri Ioannis Cuza erat. Annis 1887 - 1890 praeses Academiae Dacoromanae fuit.
Pro M. Fonteio
'''Pro. M. Fonteio''' est oratio Ciceronis anno 69 a.C.n. habita, cuius fragmenta tantum adhuc exstant. Marcus Fonteius fuit proconsul Galliae Narbonensis, annis 73--69; postea de repetundis accusatus est, et Cicero, aedilis, eum defendit, etiamsi Fonteius fere eodem fecerat atque Verres.
Michael Kogălniceanu
Revolutionarius
Sed ab anno 1843/44 propter consilia eius liberalia partim Lutetiae vivebat, partim et in patria incarceratus est. Inter res novas anno 1848 inter insurgentes fuit et in Bucovinam fugere coactus est. Sed ab anno 1849 saepe administer fuit. a die 24 Octobris 1863 usque ad 6 Februarii 1865 Primus minister Romaniae erat, praeterea i.a. administer rerum internarum (annis 1863/64, 1868 - 1870, 1878, 1879/80), administer agriculturae anno 1864/65 atque administer rerum exterarum annis 1869, 1876 et 1877/78.
Primum bellum sinus Persici
Bellum Sinus Persici Primum inter Iraquiam et Iraniam gerebatur ab 22 Septembris 1980 usque ad 20 Augusti 1988.
Neutra natio vicit, sed multi necati sunt et magnum damnum oeconomicum factum est.
Irani liberos in proelium miserunt qui autocineta cataphracta Iraquensia diruerent.
Fortasse Irani vicissent nisi Civitates Foederatae Americae gradatim Iraquenses adiuvissent. Magna classis enim CFAae in sinu Persico erat petrolei protegendi causa.
Theodorus Živkov
Iuventus et munus
Živkov iuvenis patriam vicum reliquit atque Serdicam venit, ut operam inveniret. Ibi iam anno 1932 sodalis societatis iuvenum Communisticarum factus est. Inter Bellumm Orbis Terrarum II bellator tectus contra Germanicos certavit. Bello finito Živkov dux vigilum Communisticarum Serdicae factus acerrime contra inimicos Factionis suae egit.
Cursus honorum
Anno 1954 dux Factionis Communisticae creatus est. Anno 1962 Primus minister nominatus est. Semper fidelissimus socius Unionis Sovieticae fuit. Die 7 Iulii 1971 nova constitutione promulgata Praeses Consilii Rei Publicae electus est. Die 17 Novembris 1989 a sodalibus factionis suae depositus est. Communismo abolito Živkov in ius vocatus et ad sex annos carceris damnatus est. Sed propter valetudinem in domu sua retentus est.
Familia
Živkov uxorem duxit, quae anno 1971 mortua est. Habuit duos liberos, filiam et filium.
9236 Obermair
9236 , olim designationibus 1997 EV32, 1979 OJ9, et 1991 TQ14 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Meyer, astronomo apud Observatorium Iohannes Kepler versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9236 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
2339 Anacreon
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2339 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Estadens
Estadens est commune Francicum 518 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Saint-Gatien-des-Bois
Saint-Gatien-des-Bois est commune Francicum 1359 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori
Le vite de' più eccellenti pittori, scultori, e architettori ('De excellentissimorum pictorum, sculptorum, et architectorum vitis'), simpliciter Le Vite ('De vitis'), est opus memoriale de artificum vitis atque arte, a Georgio Vasario Italice anno 1550 editum.
De rebus scriptis
Opus de artificum, maxime Florentinorum, vitis et artibus est; liber de factis veris narrat sed etiam dubiis aut mirabilibus.
Pars prima
Dedicationes Cosimo I Medices, prooemia et 35 capita de artibus.
Pars secunda
De Cimabue, Arnulpho de Cambio, Nicolao et Ioanne Pisano, Giotto, Ambrosio et Petro Lorenzetti, Simone Martini, Duccio Senense, Philippo Memmi, et aliis.
Pars tertia
De Iacobo della Quercia, Luca della Robbia, Paulo Augello, Laurentio Ghiberti, Thoma Masacio, Philippo Brunelleschi, Donatello Florentino, Petro de Burgo, Ioanne Faesulano, Leone Baptista Alberto, Antonello Messanense, Andrea del Verrocchio, Antonio et Petro Pullario, Dominico Girlandaeo, Iacobo, Ioanne et Gentile Bellini, Antonio et Bernardo Rossellino, Benotio Gozzoli, Benotio Foroliviense, Gentile Fabrianense, Andrea Mantegna, Philippino Lippi, Petro Perusino, Victore Carpathio, Luca Signorelli, Cosimo Tura, Francisco Squarcione, Pisanello, Alexandro Botticelli, et aliis.
Pars quarta
De Leonardo Vincio, Antonio de Allegris Corigiense, Donato Bramante, Raphaële Sanctio Urbinate, Andrea Sansovino, Laurentio Lotto, Rubeo Florentino, Parmigianino, et aliis.
Pars quinta
De Iulio Romano, Iacobo da Pontormo, Ioanne Nannio Utinense, Daniele Ricciarelli, Francisco Salviati et aliis.
Pars sexta
De Michael Angelo Bonarotio, Titiano, Iacobo Sansovino, Angelo Bronzino, Georgio Vasario ipso, et aliis.
Marianna Molocaiensis
Marianna Molocaiensis, Theodisce Marianne Cope (nata in Heppenheim Germaniae die 23 Ianuarii 1838; mortua Molocai Havaiorum die 9 Augusti 1918) fuit soror Franciscana, beatificata iussu Ioannis Pauli II anno 2004.
Marciana Podii
Marciana Podii (alia nomina: Marciana ad Podium) (Italiane: Marciana) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 220 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Liburnensi (Labronica) situm. Incolae Marcianenses appellantur.
Municipium Marcianense in insula Ilvae Archipelagi Tusci situm.
Fractiones
Chiessi, Poggio, Pomonte, Procchio.
Loci
Colle d'Orano, Maciarello, Patresi, Sant'Andrea, Zanca, Redinoce, Campo All'Aia, Marmi, La Guardia.
Saint-Georges-en-Auge
Saint-Georges-en-Auge est commune Francicum 96 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Aramontii effigies (Titianus)
Gabrielis Aramontii effigies anno 1541/1542 a Titiano pictus est quo tempore Aramontius in Italia de rebus secretis operam dedit au iuxta Gulielmo Pellicier legato regis Francisci I apud Venetos. Anno 1546 ab eodem rege Aramontius legatus erit apud aulam Constantinopolitanam ibique usque in annum fere 1553 degerit.
Effigies hodie in pinacotheca Castelli Sfortiani Mediolanensis servatur.
Saint-Germain-de-Livet
Saint-Germain-de-Livet est commune Francicum 794 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Aenesidemus
Aenesidemus (Graece Αἰνησίδημος) fuit philosophus scepticus Graecus, Cnossi in Creta natus. Primo saeculo 1 a.C.n. vixit, Alexandriae docuit, sub vita Ciceronis floruit. Sodalis veri simile fuit Academiae Platonicae, sed quia academicorum rationes reiecit, epoché (εποχή, 'iudicium dilatum') redintegravit, principium a Pyrrhone Eleo et Timone primum propositum, pro responso rei quod inexplicabiles epistemologiae difficultates habuit. Sua schola Pyrrhonismus usitatissime appellatur, sed etiam tertia schola sceptica. Pyrrhoneia (Πυρρώνειοι λóγοι), suum magnum opus, quattuor notiones principales explicavit: rationes scepticismi et dubii, argumenta contra causalitatem et veritatem, rationem physica, et rationem ethicam. Quarum primae maximi momenti sunt, et eius rationes pro iudicio dilato in decem tropos (modos) digestae sunt. Perpaucum de eo scitur quia nihil eius operum superest, quamquam per singula a Photio (in Myriobiblion) et Sexto Empirico, ac minus a Diogene Laertio et Philone Alexandrino commemoratus et disceptatus est.
Holmia
Holmia seu Stockholmia (Suecice Stockholm) est urbs circa 975 551 incolarum, maxima in habitantiis, et eadem caput civitatis Sueciae, regum senatusque sedes necnon curae. Anno 1998 caput culturale Europaeum fuit.
De etymologia
Holmiae nomen Suecicum Stockholm ex his duobus verbis compositum est: stock 'stipes, truncus' + holm, forma ex vocabulo holme 'insula parva' detracta.
Burgus Sancti Stephani
Burgus Sancti Stephani vel Fanum Sancti Stephani ad Macram (alia nomina: Fanum Sancti Stephani Macrae) (Italiane: Santo Stefano di Magra) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 8 795 incolarum, in Regione Liguria, in Provincia Spediensi ac in Lunisania historica ac geographica terra situm. Incolae Stephanenses appellantur.
Holmia
Status caeli
Holmiae aestates temperatae sunt; hieme autem aer frigidus est.
Burgus Sancti Stephani
Historia
Burgus Sanctus Stephanus Macrae statio in via Francigena fuit, quae in Aevo Medio peregrinos Romam duxit. In itinerario Sigerici, Burgus Sanctus Stephanus Macrae, cum nomine Sce Stephane, statio XXIX fuit.
Fractiones
Ponzano Belaso, Ponzano Magra, Ponzano Superiore.
Holmia
Historia
Primum de Holmia anno 1252 in Erici chronaca scriptum est; urbs a quodam Birger Jarl circa annum 1250 conditam esse fertur.
Regiones urbanae
Holmiae hodiernae sunt regiones urbanae quattuordecim, videlicet Älvsjö, Bromma, Enskede-Årsta-Vantör, Farsta, Hägersten-Liljeholmen, Hässelby-Vällingby, Kungsholmen, Norrmalm, Östermalm, Rinkeby-Kista, Skarpnäck, Skärholmen, Södermalm, Spånga-Tensta.
Ferrivia
Holmia est magnus ferriviae nexus cum Statione Media Holmiensi (Stockholms centralstation). Ea statione etiam statio ferriviaria subterranea T-Centralen, maxima Holmiae, locata est.
Aeroportus
Maximus Sueciae est aeroportus internationalis Holmia-Arlanda, circiter 40 chiliometra Holmiae remotus. Ex anno 1999 Arlanda Express ferrivia aeroportum et urbem intra viginti minutas iungit.
Pro Caecina
Pro Caecina est oratio Ciceronis anno 69 vel 68 a.C.n. habita. A. Caecina et Sex. Aebutius de fundo disputaverunt. Cicero postea eloquentiam orationis laudat:
"Is erit igitur eloquens, ut idem illud iteremus, qui poterit parva summisse, modica temperate, magna graviter dicere. Tota mihi causa pro Caecina de verbis interdicti fuit: res involutas definiundo explicavimus, ius civile laudavimus, verba ambigua distinximus."
McPherson Comitatus (Kansia)
McPherson Comitatus (Anglice:  McPherson County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 29554 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs McPherson, die 24 Februarii 1867 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Constantinus Bosianu
Iuventus et munus
Bosianu post scholam finitam primo minister publicus in administerio aerarii publici operam dedit. Deinde Antverpiae atque Lutetiae iurisprudentiae studebat et anno 1851 doctor promotus est. Annis 1859 decanus facultatis iurisprudentiae Universitatis Bucarestensis nominatus est. Anno 1864 praeses vicarius consilii principatus nominatus est et a die 26 Ianuarii 1865 usque ad 14 Iunii 1865 Primus minister Romaniae atque administer agriculturae fuit. Anno 1867 senator anno 1869 legatus ad parlamentum electus est. Anno 1879 praeses senatus erat. Mense Decembri 1878 etiam brevi tempore magister civium Bucarestae erat. Anno 1879 sodalis honoris causae Academiae Romaniae nominatus est.
Mons Vascaran
Mons Vascaran (hispanice Huascarán) est maximus Peruviae mons. Cacumen Huascaranis est quartum pro mensura 6 768 metrorum. Mons est in Yungay-Cordillera Blanca.
David Money
David Money (nomine plenissimo vulgato David Kenyon Money; natus anno 1966) est philologus, professor et poeta Latinus. Studiorum moderator est in Collegio Wolfson.
Esperce
Esperce (Occitanice Espèrça) est commune Francicum 248 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Justian
Justian (Gasconice Justian ) est commune 93 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Tinola
Tinola (sic Anglice; lingua Tagalog saepius tinolang manok) est ferculum Philippinicum, quod modo sorbitionis coquitur. Plerumque carnem pullinam (rarius aliam), papayam et folia Philippinici generis capsicorum () continet.
740 Cantabia
740 , olim designationibus 1913 QS, 1936 OF, et 1950 CF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Vintonia versato repertus est. Origo nominis est apud urbem Cantabrigiam.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 740 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pseudojana perspicuifascia
Pseudojana perspicuifascia est papilio familiae Eupterotidarum, in Sundalandia et Nias in insula endemicus.
Quansia
Quansia (Sinice 廣西/广西 Guǎngxī) seu provincia Guangxiensis est regio autonoma Sinarum. Caput fuit olim Guilin sed hodie est urbs Nanning.
Meade Comitatus (Kansia)
Meade Comitatus (Anglice:  Meade County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 4631 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Meade, die 20 Martii 1873 creatus est. In hoc comitatu septima pars incolarum (accurate 14.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Panacela lewinae
Panacela lewinae (Anglice Lewin's bag shelter moth) est papilio familiae Eupterotidarum, a Terra Reginae australi ad Novam Cambriam Australem australem.
Genava (pagus)
Genava (Francogallice: Genève) est pagus Helvetiae inter meridiem et occasum solis spectans. Genavae finitimi pagi atque civitates sunt: Pagus Valdensis Franciaque. Caput pagi Genavae est Genava urbs.
Panacela lewinae
Latitudo alarum est circa 30 mm.
Genava (pagus)
Sermo publicus
In pago Genava, sermo officialis est Lingua Francogallica.
Panacela lewinae
Erucae in receptaculo in eorum planta victuali, ex foliis excretione facto, communiter habitant. Speciebus Eucalypti, Lophostemonis, Angophorae, et Syncarpiae (inter quas Syncarpia glomulifera), et Chamaecytiso prolifera, Pino radiata, et Exocarpo cupressiformi vescuntur.
Genava (pagus)
Historia
A die 12 Septembris 1814 Genava est pagus Helvetiae, sed Genava socia Confoederationis Helvetiae multo antea a tempore reformatione ecclesiae fuit. Nam die 7 Augusti 1536, Genava foedus cum pago Bernae contra ducatum Sabaudiae fecit, a quo Genava a saeculo XV iam minata est.
Oppida et vici
Praeter caput Genavam inter alia et haec oppida et vici hi sunt:
Panacela lewinae
Pili erucarum inflammationem cutis humani (urticaria) efficere possunt.
Saint-Germain-du-Crioult
Saint-Germain-du-Crioult est commune Francicum 894 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Juilles
Juilles (Gasconice Julhas ) est commune 226 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Saint-Germain-de-Montgommery
Saint-Germain-de-Montgommery est commune Francicum 160 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Sangatissa subcurvifera
Sangatissa subcurvifera est papilio familiae Eupterotidarum, in India endemicus.
Savonia (discretiva)
Savonia significare potest:
Espanès
Espanès est commune Francicum 256 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Marciana Maris
Marciana Maris (alia nomina: Marciana ad Marinam, Marina Marcianae) (Italiane: Marciana Marina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Liburnensi (Labronica) situm. Incolae Marinenses appellantur.
Municipium Marinense in insula Ilvae Archipelagi Tusci situm.
Tarus
Tarus (alia nomina : Taurus) (Italiane: Taro) est flumen Italiae, in Regione Aemilia-Romania situm atque tributarius Padi.
Marciana Maris
Loci
Bagno-Sprizze, I Pini, Lo Schioppo.
Zalana
Zalana (Lingua Corsa Zàlana) est commune Francicum 135 incolarum (anno 2012) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Tarus
Fluvii tributarii
Hydrographia dextera pars:
Hydrographia sinistra pars:
Saint-Germain-du-Pert
Saint-Germain-du-Pert est commune Francicum 170 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Pharia
Pharia  seu Pharus  (alia nomina: Pharensis insula, Lesena , Lesina) (Croatice Hvar; Ciacave Hvor / For; Italice Lesina; Graece Φάρος) est insula in Mari Hadriatico, quae ad Croatiam pertinet, praesertim Dalmatiam historicam regionem et Spalatensem–Dalmaticam regionem Croatiae.
Geographia
Pharia ad Insulas Dalmaticas medianas pertinet. Aream geographicam 299.66 km2 occupat; incolunt insulam 11 103 (ab anno 2001). Incolae Pharenses et Pharienses appellantur.
Vulcanus (deus)
Natus
Quaedam fabula dicit Vulcanum natum esse ubi Iuno irata est cum Iove quod Athenam sine ea gignit. Iuno a Gaea (Matre Terrae) precatur ut eam sinat filium sine Iove habere. Iuno Vulcanum gignit et ubi suum deformitam invenit, praesertim ubi Athenae composuit, de Monte Olympo eum deicit. Vulcanus cadet totam diem et ubi terram contingit, formidulose debilis factus sit.
Matrimonium
Vulcanus Venerem uxorem ducit et quandocumque eam eum decipere, irascitur et Montem Aetnam in Sicilia erumpere efficit, super suo camino.
Concelebratio
Vulcanalia sunt feriae Vulcani, quae 23 Augusti incipiunt. Ubi calor aestatis maximus est et saepe ignem in frumentos et granarios efficit, incidit. Vulcanalia Vulcanum placare audebantur, ne immolans parva animalia in ignes ne suos frumentos urat.
Ferdinandus III Tusciae
Familia
Fuit filius secundus Leopoldi II imperatoris, qui annis 1790 - 1792 regnavit. Fratres eius Franciscus II imperator ac Carolus Archidux Austriae-Tessini fuerunt. Filius eius et heres Leopoldus II Tusciae fuit.
Clitomachus
Clitomachus (etiam Cleitomachus; Graece Κλειτόμαχος, 187/186–110/109 a.C.n. ), iuvenis Hasdrubal appellatus, fuit Carthaginianus qui Athenas anno 163/162 a.C.n. migravit, ubi philosophiae sub Carneade studuit. Scholarches quidem Academiae circa 127/126 a.C.n. creatus est. Sicut eius docens, scepticus academicus fuit. Nihil ex eius scriptis superest, quae ad notiones Carneadis publicandas se dicaverunt, sed Cicero in nonnullis suorum operum eis usus est.
Sozopolis Pisidiae
Sozopolis Pisidiae, aetate Hellenistica etiam Apollonia nuncupata, urbs antiqua fuit in Pisidia, hodie in parte Asiatica Turciae sita.
Hötorgsskraporna
Primae adumbrationes aedificiorum iam anno 1946 prolatae suntr, sed primum aedificium construi coeptum est anno 1955, et perfectum est anno 1960, atque cetera deinceps. Aedificia suum cuique architectum proprium habuerunt.
Multos annos clarum signum DUX in primi aeddificii fastigio positum erat. Tempore suo erat maximum signum neon in Europa, quod quidem anno 1994 amotum est.
Dorothea Height
Dorothea Height (Ricmondiae Virginiae nata die 24 Martii 1912; Vasingtoniae aetate gravissima die 20 Aprilis 2010 mortua) fuit mulier et praeceptrix Americana quae pro iuribus mulierum Americanarum ex Africa ortarum pugnavit.
Nanninga
Nanninga, Sinice Nanning litteris Sinicis 南寧/南宁, est urbs Sericae et caput provinciae autonomae Quansiae.
Sanford Fleming
Sanford Fleming (natus in Kirkcaldy in Fife, Scotiae regione, die 7 Ianuarii 1827; mortuus in Halifax, Nova Scotia, Canada die 22 Iulii 1915) fuit ferriviae machinator Canadensis oriundus e Scotia, qui praecipue notus est quia zonae temporalis creationi favit.
3284 Niebuhr
3284 , olim designationibus 1953 NB, 1981 WC1, et 1986 YV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iacobo Alberto Bruwer, astronomo apud Observatorium Unionis versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3284 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Juillac (Aegirtius)
Juillac (Gasconice Julhac ) est commune 119 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe est commune Francicum 2416 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Iugoslavia
Iugoslavia, etiam dicta Austroslavia, antiquitate Illyricum, fuit civitas sui iuris Europaea, dicioni terrarum Slavicarum subiecta.
Die 1 Decembris 1918, Regnum Serborum, Croatorum, et Slovenorum conditum erat, Serbiam, Montem Nigrum, Macedoniam, Croatiam, Bosniam et Herzegovinam, Sloveniam, Kosoviam includens. Ab anno 1929, nomen regni Iugoslavia erat, donec anno 1941, Germania Nazistica regionem occupavit.
Anno 1945, res publica socialistica Iugoslavia condita erat in formam foederationis. Bello frigido finito Res Publica Iugoslava tabuit, nam iam anno 1991 Croatia, Slovenia, Macedoniaque, et anno 1992 etiam Bosnia et Herzegovina, a civitate discesserunt.
Sinapi
Sinapi (a Graeco σίναπι) seu Latinitate media mustarda est condimentum sapore acerrimum ex seminibus variorum holerum (Sinapis albae, Brassicae junceae, Brassicae nigrae) factum.
Gaius Plinius Secundus sic sinapi descripsit: "Rursus alio comitatu aequinoctio autumni seruntur coriandrum, anetum, atriplex, malva, lapathum, caerefolium, quod paederota Graeci vocant, et acerrimum sapore igneique effectus ac saluberrimum corpori sinapi, nulla cultura, melius tamen planta tralata. Quin e diverso vix est sato semel eo liberare locum, quoniam semen cadens protinus viret. Usus eius etiam pro pulmentario in patellis decocto, citra intellectum acrimoniae. Cocuntur et folia, sicut reliquorum olerum. Sunt autem trium generum: unum gracile, alterum simile rapi foliis, tertium erucae. Semen optimum Aegyptium. Athenienses napy appellaverunt, alii thlaspi, alii saurion."