cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Casaranum
Sententia
Sententia urbis est: ESTOTE PRUDENTES SICUT SERPENTES.
Geographia
Urbs, accurate in Apuliae parte ad meridiem versus quae dicitur Sallentum. Oppidum patet 38.00 km², et altitudine est 111 m. in platea.
Historia
Oppidum statio in via Traiana fuit, quae Brundisium duxit.
Nati
Casarani natus est Bonifacius IX pontifex.
Aedificia egregia
et cetera.
Fractiones
Spagnulo, Manfio, Parati, Formica-Memmi.
Romanianum (Campania)
Romanianum (Italiane Romagnano al Monte) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Angolia
Angolia est civitas sui iuris in Africa australi sita. Caput et maxima urbs est Luanda. Civitati sunt circiter 25 789 024 incolarum. Finitimae civitates sunt a septemtrione et oriente Respublica Democratica Congensis, ab oriente Zambia, a meridie Namibia. Etiam Oceano Atlantico ab occidente finitima est. Angolia inclavaturam Cabindae comprehendit propter quam Septemtrione Reipublicae Democraticae Congensi finitima est. Praeter vicinas supra dictas, Angolia Britannicae coloniae Sanctae Helenae proxima civitas est. Antiqua Lusitaniae colonia, saeculo XV deducta est, et usque ad suam libertatem (anno 1975) sic mansit. Primus Europaeus qui Angoliam vidit fuit explorator Didacus Cão.
Quamquam plerique incolae in egestate vivant, secunda a maxima petrolei productoria et adamantium exportatoria civitas in Africa Subsahariana est. Secundum Aerarium Monetarium Internationale, amplius quattuor billiones dollariorum Civitatum Foederatarum ex Angoliano aerario decennio 201 evanuerunt. Anno 2000, pactum pacis cum Fronte Liberationis Inclavaturae Cabindae (Lusice Frente para a Libertação do Enclave de Cabinda, FLEC), adhuc activa clandestina militia pro Cabindae liberatione pugnante, obsignatum est. Ex hac regione, exit circiter 65 centesimae Angoliani petrolei.
Historia
Deducitur nomen Angoliae (Lusice Angola) e Bantuensi voce N'gola, praesentis capitis Luandae occidente sitam regionem gubernantium titulo, saeculo sedecimo, ubi commercialia regionis emporia a Lusis condita inceperunt. Effectiva occupatio accidit post Ultimatum Britannicum. Maximam territorii quantitatem possibilem capere sanctum est.
Politia
In praesenti, potestas politica in Angolia in Praesidentiam densatur. Gubernationis exsecutivus ramus a praeside (in praesenti ab Iosepho Eduardo dos Santos), a primo ministro (in praesenti Paulo Kassoma) et Consilio Ministrorum componitur. Consilium Ministrorum, ab omnibus Gubernationis ministris et ministris vicariis compositum, assidue iungitur ad disceptandum de politicis nationis rebus. Octodecim provinciarum gubernatores a praeside nominantur et eius iussa efficiunt. Lex Constitutionalis anni 1992 generales gubernationalis structurae vias statuit et civium iura et munera colligit. Legale systema in Lusitanico et in moris lege fundatur, sed debile et discerptum est. Civitatis 140 communium amplius solum in duodecim tribunalia sunt. Supremum Tribunal appellationis tribunale est. Tribunal Constitutionale supremi constitutionalis iurisdictionis organi est, suam Legem Organicam Lege nº 2/08 diei 17 Iunii probatam habuit, et sua prima opera politicarum factionum candidaturarum confirmatio legisferis comitiis diei 5 Septembris anni 2008 fuit.
Diebus 5 et 6 Septembris anni 2008, legisfera comitia facta sunt, prima ex anno 1992. Comitia sine consternationibus effluxerunt et valida ab internationali communitate putata sunt quamquam variae Societates Non Gubernationales et internationales observatores aliquas irregularitates denuntiavissent. Motus Popularis Liberationis Angoliae (Luse: Movimento Popular de Libertação de Angola) amplius 80% suffragiorum obtinuit et Unio Nationalis Libertatis Totalis Angoliae (Luse: União Nacional para a Independência Total de Angola, UNITA) fere 10%, reliquis suffragiis inter parvularum factionum seriem distributis ex quibus solum una (Factio Renovatoria Socialis (Luse: Partido Renovador Social, PRS), regionalis Lundae) legatum eligere consecuta est. Motus Popularis Liberationis Angoliae igitur cum obruenti maxima parte gubernare poterit. Anno 2009 praesidentialia comitia praevidentur, in quibus praesens praeses denuo contenturus est.
Subdivisiones
Provinciae in communia (Lusitanice municípios) dividuntur.
Geographia
Angolia in Africae Occidentalis litore Atlantico Meridionali inter Namibiam et Congum est. Quoque Reipublicae Democraticae Congensi et Zambia Oriente finitima est. Respublica inter litoralem aridam laciniam, e Namibia fere usque ad Luandam patentem, intestinum umidum oropedium, Meridionalem et Austrorientalem siccam intestinam savannam, et septemtrione in Cabindaque tropicam silvam dividitur. Flumen Zambezium et variae fluminis Congi accessiones suos fontes in Angolia habent. Litoralis lacinia cursu Benguellico temperatur, quod Peruviani aut Californiae Inferioris litoris simile clima generat. Pluviosum tempus anni breve est, e Februario ad Aprilem. Aestas calidae et siccae et hiemes temperatae sunt. Altae intestinae terrae suave clima pluvioso cum tempore a Novembri ad Aprilem habent, quod sequitur siccum frigidiusque tempus, e Maio ad Octobrem. Altitudines valde variant, quae interioribus in locis inter 1000 et 2000 metra altis sunt. Septemtrionales regiones et Cabinda pluvias totum per annum habent.
Loci extremi
in provincia Congiae.
Clima
Angolia, etiamsi tropica in zona sit, clima habet quod huius condicionis proprium non est propter has tres res:
Eapropter, Angoliae clima duobus anni temporibus distinguitur e quibus aliud pluviosum, ex Octobri mense in Aprilem et aliud Cacimbi (Lusitane; Cacimbo), e Maio ad Augustum, siccius et inferioribus cum temperaturis. Altera ex parte, dum litoralis lacinia magnos pluviositatis indices ostendit, quae e septemtrione ad meridiem, ex 800 mm ad 50 mm descrecit, cum mediis anniversariis temperaturis 23 °C amplius, intestina zona dividi in areas tres potest quae sunt:
Oeconomia
Angolia mineralibus, praecipue adamantibus, petroleo et ferri metallo abundat; cupri, mangani, phosphatorum, salis, micae, plumbi, stanni, auri, argenti et platini deposita quoque possidet. Adamantium fodinae prope Dundum (Lusitanice Dundo) in Lundae districtu sunt. Ponderis petrolei deposita anno 1966 iuxta Cabindam et postea praeter litus usque ad Luandam inventa sunt, quod Angoliam praecipuarum civitatum petroleum producentium unam fecit, cum oeconomica evolutione possibile hac activitate facta et recta. Anno 1975, uranii deposita prope Namibienses fines reperta sunt.
Principales territorii industriae oleaginearum ameliorationis, frumentorum, carnum, gossypii et tabaci sunt. Quoque sacchari, cervisiae, caementi et ligni productio, praeter petrolei purgationem, excellere meretur. Inter industrias pneumaticorum, fimorum chemicorum, cellulosae, vitri et chalybis excellunt. Fabrilis campus quinque hydroelectrificinis energeticum potential sumptum superans habentibus sustentatur.
Ferriviarium Angoliae systema quinque lineis litus cum interioribus conectentibus componitur. Quarum praecipuissima Benguellae ferrivia est, cum Catangae lineis in Reipublicae Democraticae Congensis finibus conectens. Autocineticum rete, praesertim secundi ordinis viis constitutum, praecipuas urbes conectit. Principales portus Luandae, Benguellae, Lobito, Mossamedium et Cabindae sunt. Luandae aeroportus aerilinearum sedes est quae nationem cum aliis Africis et Europaeis urbibus communicant. Natio adhuc arcta oeconomica vincula cum Lusitania manet.
Demographia
Angoliani incolae dissimilium phylarum sunt, cum his percentationibus: Ovimbundi (37%), Ambundi (25%), Bacongi (13%) et alii autochthones circuli. Praecipuae urbes, praeter caput Luanda, Nova Olisipo, Lobito, Benguella et Urbs Sá da Bandeira (Lusitanice: Huambo, Lobito, Benguela et Lubango respective) sunt. Etsi natio materiis rudibus abundat, plerique incolae paupertatis condicionibus vivunt.
Religio
Religio Christiana praecipua religio in Angolia est cum 53 centesimae incolarum. E Christianis Angolianis, 38 centesimae Catholici Romani et 15 centesimae Protestantes sunt, dum 47 centesimae Angolianorum Indigenica credibilia colit.
Ecclesia Catholica Romana 5 milliones fidelium agnoscit, et haec archidioeceses adsunt: Huambensis; Luandensis, Lubangensis, Malaniensis, Saurimoensis. Numerus fidelium verificari nequit.
Praecipuae Protestantes denominationes quoque adsunt, iuxta cum Indigenicarum Africarum et Brasiliensium denominationum numero. Latissimae Protestantes denominationes Methodistas, Baptistas, Congregationalistas (Ecclesiam Unitam Christi), et Ecclesias Dei includunt. Principalis syncreticus religiosus circulus Ecclesia Kimbanguistica est, cuius sectatores Iosephum Kimbangu, medii saeculi vicensimi Congensem pastorem, prophetam esse credunt. Parvula nationis ruralium incolarum portio Animismum aut traditionales Indigenicas religiones colit. Parvula Islamica communitas, in migrantibus ex Africa Occidentali fundata, est. Pauci Athei in natione sunt.
Colonialibus in temporis, civitatis litoris incolae praesertim Catholici erant dum Protestantici missionarii circuli in interioribus laborabant. Cum magna translatione sociali viginti sex belli civilis annos effecta, haec rudis divisio iam invalida est.
Adventicii missionarii valde activi fuerunt ante anni 1975 libertatem, quamquam Lusae coloniales auctoritates multos Protestantes missionarios expulserunt et missionarias stationes clauserunt quia missionarios affectiones pro libertate acuere credebant. Missionarii ex decennio 200 ineunte civitatem redire potuerunt, quamquam securitatis condiciones propter bellum civile impossibile plerasque interiorum partes redire fecerunt.
1115
1115 = MCXV
Angolia
Valetudo
Anni 2007 investigatio ut parvam aut deficientem vitamini B3 quantitatem habere in Angolia commune esset conclusit.
Educatio
Etsi secundum legem educatio in Angolia obligatoria et gratuita usque ad octo annos sit, gubernatio studentium percentationem in scholas non immatriculatam esse propter scholas et magistros carentiam refert. Studentes plerumque additicios sumptus ad scholam relatos solituri sunt, inclusis librorum taxationibus et cibis. Adhuc dissimilitudines in iuvenum matricula inter ruralem urbanamque areas insignificativae sunt. Anno 1995, 71,2 centesimae puerorum inter septem et quattuordecim annos natorum in scholam immatriculati erant. Maior percentatio puerorum quam puellarum inscholam immatriculata esse refertur. Per Bellum Civile Angoliae (1975–2002), circa omnium scholarum dimidium praedatum et destructum est quod praesens carentium scholarum problema attulit. Minister Educationis 20 000 novorum magistrorum anno 2005 contractu adduxit et adhuc magistrorum exercitationem implet. Magistri parvulum salarium accipere solent, inconvenienter exercitati et cum labore nimie onerati (aliquando quotidie bis aut ter docendo). Magistri corruptelas directim e suis alumnis etiam referunt. Alia factoria, ut terrestrium cuniculorum praesentia, opium et identitariorum munerum carentia et pessima valitudo quoque ne pueri assidue scholam eant impediunt. Quamquam magis opibus educationi anno 2004 usi sunt, systema educativum Angolianum adhuc valde minus opes quam necessarias accipit. Index alphabetizationis minimus est, cum 67,4% incolarum quam 15 annos maiorum Lusitanice legere et scribere scientum. 82,9% virorum et 54,2% feminarum alphabetizata sunt anno 2001. Ex libertate e Lusitania anno 1975, considerabilis Angolianorum studentium quantitas Lusitanas scholas, polytechnicas institutiones et universitates adhuc eunt per bilateralia foedera inter Lusam et Angolianam gubernationes.
Linguae
Lingua Lusitana lingua sollemnis Angoliae et 30% Angolianorum sermo patrius est qua 60 centesimis Angolianorum utitur, sed nationi circa linguae nationales viginti sunt, e quibus sex maxima cum expressione; Quiconga, Quimbunda, Soqueica, Umbunda, Embunda et Quaniama.
Ethnici circuli et linguae civitatis
Obruens maxima Angolianorum pars—circa 90 centesimae—Bantuensis originis est.
Praecipuus circulus ethnicus Bantuensis Ovimbundorum est qui Angoliae medio et meridie densantur et lingua Umbunda, lingua civitati cum maximo loquentium numero, utuntur.
Nihilominus, Ambundi, lingua Quimbunda, secunda lingua nationali cum maximo loquentium numero, utentes, praesertim Medio-Septemtrionalem zonam, Luandico-Malangianum axem et Quanzam Septemtrionalem incolunt. Lingua Quimbunda magnae significationis lingua est, quia antiqui capitis lingua et antiqui Angolarum regni fuit. Plurima verba in Lusitanam legavit e qua multa vocabula quoque importavit.
Septemtrione (in Carmonia et Congia) diversis cum dialectis linguae Quicongae Bacongi densantur. Antiqui Regni Congi lingua erat.
Quioci Orientem, e Lunda Septemtrionali in Moxicum incolunt et traditionaliter Lingua Soqueica, lingua quae alias in Orientali nationis zona voravit, se exprimunt.
Quaniama, Nianeca et Embunda linguae aliae Bantuensis originis sunt quibus Angolia loquitur.
Angoliae Meridiem Boschimani, non Bantuenses gentes Khoisani circuli linguis utentes, quoque incolunt.
Denique, circa 3 centesimae praesentium incolarum Caucasicum (praesertim Lusitanae originis) aut Mixticium est qui praesertim in urbibus densantur et Lusitanam patrium sermonem habent. Referenda quoque est considerabilis Francogallice et Lingalice loquentium numeri exsistentia, explicatis his propter migrationes ad periodon pugna pro liberatione relatas et propter propinquitates cum vicinis Republica Congensi et Republica Democraticae Congensi.
Phara Sancti Martini
Phara Sancti Martini (alia nomina: Fara Sancti Martini) (Italiane: Fara San Martino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Angolia
Promotiones linguarum nationalium
Media communicationis Africis linguis quoque utuntur, verbi gratia, statio radiophonica Ngola Yetu (quod 'Nostram Angoliam' Quimbunde significat) quotidie programmata et nuntios in septem linguis publicis emittens.
Saltatio
In Angolia saltatio varia genera, significata, formas, contextus distinguit, dum suum latus recreatorium cum sua condicione velut religiosae, curativae, ritualis, et adhuc socialis interventionis communicationis vehiculo aequilibrat. Sine restrictione ad traditionalem popularemque ambitum, manifesta quoque per academicas et coaetaneas vias fit. Quotidiana et continua saltationis praesentia culturalis contextus productum est qui rythmicarum structurarum interiorizationem e cito vocat. Initiatum arcto pueri contactu cum matris motibus (cuius tergo fertur), hoc vinculum firmantur per iuvenum participationem dissimilibus in socialibus celebrationibus (iuvenes implicatissimi sunt), ubi saltatio se decretoria ut sensus communitarii "identitatem" integrans et praeservans factor ostendit.
Post varia Lusitanae colonizationis saecula, Angolia mixturas cum aliis culturis praesentium Brasiliae, Promontorii Viridis et Mozambici passa est. Quamobrem Angolia excellunt propter diversissimos musicos stylos e quibus putantur praecipui semba, cudurum et cizomba (Lusitane semba, kuduro, kizomba).
99942 Apophis
99942 , olim designatione 2004 MN4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Aten attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roy A. Tucker, Davide Ioanne Tholen, et Fabricio Bernardi in Observatorio Nationalis Kitt Peak versatis repertus est. Nomen habet e deo Aegyptio Apopi, vulgo Apep, serpente qui noctu deum solarem Phrem (Ra) comedere vult.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 99942 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Asteroides movebitur a Tellure 14 450 000 distans die 9 Februarii 2013. Praedicitur de die 13 Aprilis 2029 ambitus Telluri multo propinquior, quo orbitus asteroidis valde deflectabitur, rursusque die 13 Aprilis 2036.
Sallèles-d’Aude
Sallèles-d’Aude (Occitanice Salèlas d'Aude) est commune Francicum 2'722 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Polk Comitatus (Visconsinia)
Polk Comitatus  (Anglice:  Polk County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae  41319  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Balsam Lake, anno 1848 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.0  %) haud Anglice domu loquitur.
3541 Graham
3541 , olim designationibus 1984 ML, 1926 GH, 1949 CL, 1953 FD, 1980 DM5, 1980 ED1, 1980 FF10, 1981 QT1, 1984 FV1, et 1986 YC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Perthiae, astronomo apud Observatorium Perthiae versato, repertus est.
Gaius Cassius C.f. Longinus
Gaius Cassius C.f. Longinus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 154 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Gens
Filius vel nepos eius Gaius Cassius Longinus anno 124 a.C.n. consulatum gessit.
Cursus honorum
Cassius Longinus anno 178 a.C.n. tribunus militum erat. Anno 174 praetor urbanus electus est et anno 173 Xvir agris dandis assignandis. Anno 171 una cum Publius Licinius C.f. Crassus consul electus est. Huic etiam bellum contra Persem regem Macedonum traditum est, quod etiam Cassius suscipere vuluerat. Sed Italiam provinciam accipit. Contra consilia senatus privato consilio per Illyricum in Graeciam pervenire conatus est, quod autem patres interdixerunt. Annis 170 - 168 autem tribunus militum in Macedonia fuit. Anno 154 una cum Marco Valerio Messalla censor erat. Tum pro theatro perpetuo eystruendo sententiam tulit, sed Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum id impediebat.
Anna Bolena
Anna Bolena (nata 1507 loco non noto, mortua Londinii 19 Maii 1536), vel Anna Bolina, secunda ex sex uxoribus Henrici VIII regis, regina Angliae et domina Hiberniae, erat mater Elisabethae I, posterioris Angliae reginae. Thomae Boleni et Elisabethae Hauardae filia erat. Maria Bolena et Georgius Bolenus Annae soror fraterque erant.
Anna Bolena ministra uxoris Henrici primae Catharinae Aragonensis venit ad palatium regis Angliae, ibique amata facta est regis. Quod Catharina non heredem throni marito cupitum pepererat, rex 1532—uxore invito atque papa minime annuente—matrimonium cum Catharina esse inritum declaravit et in matrimonium duxit 1533 Annam Bolenam. Haec causae erant divisionis ab Ecclesia Catholica conditionisque Ecclesiae Anglicae.
Anna Bolena educata est in palatiis regum Galliae et Belgii. Maxime docta auctoritatem Europaeicam pertinentem ad vestes cultusque ad palatium tulit. Tempus quo fuit regis amata multos reddiderat inimicos suos, et, cum regina esset, non potuit reperire foederatos. Praeterea, ut fontes dicunt, non inversionem tempore necessariam amatae ad uxorem facere potuit. Traditur rivalitatem controversiasque inter eam et Henricum fuisse.
Filia nata—Elisabetha parta est 7 Septembris 1533—et infante mortue nato (filio) Henricus Annam minime dilexit, etiam quod iam uxorem futuram suam Ioannam Seymour elegerat.
Anna Bolena adulterii multis casibus (inter hos cum musico Marco Smeaton) persecuti causa accusata et 1536 carnificata proditionis magnae causa Londinii. Undecim iam dies post Annae mortem, 30 Maii 1536, Henricus uxorem tertiam, Ianam Seimoram, in matrimonium duxit.
3541 Graham
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3541 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1114
1114 = MCXIV
Macau (Girundia)
Macau est commune Francicum 3'668 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Vallis Magna (Croatia)
Vallis Magna (Croatice:  Vela Luka; Italiane: Vallegrande) est oppidum et municipium Croatiae, in Dalmatia terra historica et in Regione Ragusina-Narentina situm. In nunicipio 4'130 homines (anno 2011) vivunt.
Municipium in insula Corcyra Nigra situm.
Fanum Sancti Pancratii (discretiva)
Fanum Sancti Pancratii potest:
et cetera.
2547 Hubei
2547 , olim designationibus 1964 TC2, 1953 UO, 1975 TR, 1975 VG, et 1977 DD4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
1113
1113 = MCXIII
Ielsa
Ielsa (alia nomina: Civitas Vetus Ielsae) (Croatice: Jelsa; Italiane: Gelsa) est oppidum et municipium Croatiae, in Regione Spalatensi-Dalmatica ac in Dalmatia terra historica, situm. In nunicipio 3'656 homines (anno 2011) vivunt.
Maransin (Girundia)
Maransin est commune Francicum 1'035 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
1112
1112 = MCXII
Ielsa
Municipium in insula Pharensi situm.
Gonnos (discretiva)
Gonnos seu Gonnus  potest:
Nußloch
Nußloch  est vicus et commune Badense-Virtembergense 10'529 incolarum (anno 2012).
Archidioecesis Pragensis
Archidioecesis Pragensis est archidioecesis Ecclesiae Catholicae Romanae in Bohemia (Res publica Bohemica sive Cechia) sita, suffraganeae sunt dioeceses Litomericensis, Reginae Gradecensis, Budovicensis et Pilsnensis. Sedes archidioecesis Praga est et ecclesia cathedralis Ecclesia sancti Viti in Arce Pragensi. Praesens archiepiscopus Pragensis Dominicus Duka est.
Historia
Archidioecesis Pragensis vetustissima dioecesis Bohemiae est. Primus episcopus Pragensis Dietmar fuit, secundus sanctus Adalbertus, qui patronus archidioecesis Pragensis est. Primus archiepiscopus Pragensis anno 1344 Ernestus de Pardubice factus est. Successor eius ac secundus Pragensis archiepiscopus Ioannes Ocellus primus episcopus Bohemiae Moraviaeque erat, qui cardinalis factus est (anno 1378).
Hodie
Archiepiscopus Pragensis Dominicus cardinalis Duka duo auxiliarios habet – episcopum Carolum Herbst et episcopum Venceslaum Malý. Archiepiscopus Pragensis emeritus cardinalis Miloslaus Vlk est.
Loonum
Loonum, vulgo Louin, est commune Francicum 738 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Portage Comitatus (Visconsinia)
Portage Comitatus (Anglice:  Portage County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 67182 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Stevens Point, anno 1841 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Institutum Publicum Cinematographiae Omnirussicum Gerasimovianum
Institutum Publicum Cinematographiae Omnirussicum Gerasimovianum (Russice Всероссийский государственный институт кинематографии имени С. А. Герасимова, tr. Vserossijskij gosudarstvennyj institut kinematografii imeni S. A. Gerasimova, unde abbreviatio ВГИК, tr. VGIK) est institutum studiorum, Moscuae situm, ubi cinematographiae, televisionis, atque aliarum artium propinquarum periti educantur.
Historia
Anno 1919 Moscuae condita est schola cinematographiae, anno 1934 Institutum Publicum Cinematographiae Omnius Unionis (Всесоюзный государственный институт кинематографии, tr. Vsesojuznyj gosudarstvennyj institut kinematografii, breve ВГИК, tr. VGIK) facta. Ab anno 1986 in honorem Sergii Gerasimov nominatur, ab anno 1992 instar Institutum "Omnius Unionis" Institutum "Omnirussicum" renominatum. Anno 2008 universitas factum, mense autem Maio 2015 denuo nomen instituti accepit.
Emotha
Emotha vel Imota  (Croatice: Imotski; Italiane: Imoschi) est Urbs Croatiae, in Regione Spalatensi-Dalmatica ac in Dalmatia terra historica, sita. Incolunt urbem 10 900. Urbani Emothani, Imotenses appellantur.
Salvator Battaglia
Salvator Battaglia (natus Catinae die 4 Iunii 1904; mortuus Neapoli die 14 Augusti 1971) fuit philologus Italicus et professor Universitatis Neapolitanae. Opus eius latissime notum est dictionarium Linguae Italianae quo sub titulo Grande dizionario della lingua italiana annis 1961-1972 prodiit.
Saxanum
Saxanum (alia nomina: Sassanum) (Italiane: Sassano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Asidonia
Historia
Asidonia condita est a Poenis Sidonis saeculo VII a.C.n., sed capta est a Romanis. Urbs fuit tunc in Provincia Baetica inclusa. Per regnum Visigothicum, Asidonia accepit episcopum. In territorio Asidoniae fortasse fuit anno 711 proelium apud Transductos Promontorios.
Urbs capta est a Christianis in saeculo XIII e Mauris, et deinde magnus ducatus creata est.
1111
1111 = MCXI
Uranus (planeta)
Uranus (symbolus: ) est planeta a Sole septimus, qui modernis demum temporibus repertus est. Uranus, quamquam quinque planetarum classicorum modo nudis oculis videri potest, tamen prae parva diametro angulari lentaque per caelum motione nunquam ab observatoribus antiquis cerni potuit. Gulielmus Herschel eques Uranum repertum die 13 Martii 1781 nuntiavit, qui notos systematis solaris fines expandit. Etiam primus planeta telescopii ope inventus est.
Uranus ex antiquo caeli deo Graecorum Urano nominatus est, cuius signum astronomicum est, signorum Solis et Martis combinatio: Uranus enim in mythologia Graeca caeli prosopopoeia erat, quem Solis lux et Martis vis dominabatur. Etiam signum alchemicum platini est. Elementum uranium honoris causa nominatum est.
Marcus Licinius Crassus (consul 30 a.C.n.)
Marcus Licinius Crassus (natus circa annum 60 a.C.n.) fuit vir publicus Romae Antiquae et senator.
Iehova
Iehova est propositum Dei nomen, tetragrammaton יהוה‬ vocalibus additis, quod in aliquibus Veteris Testamenti interpretationibus reperitur. Cum adhuc sit multum in usu, tamen a plurimis linguae Biblicae peritis hodie erroneum ducitur.
Uranus (planeta)
Gigas gasosus, velut Iuppiter et Saturnus, multo minus massivus ambis et expressius dissimilem intestinam compositionem, cum valde minus hydrogenii et helii et valde maiore copia "glacierum," velut aquae, ammonii, et methani, habet. Neptunus massa compositioneque Urano similis est et exinde astronomi nova categoria ad collective eos describendos uti coeperunt: "planetae Uranii" aut "gigantes gelidi," qui planetis Iovianis Iovi Saturnoque dispares sint.
Iehova
Origo
Pii Iudaei, quia timebant, ne vane uterentur, iam antiquitate nomen Dei pronuntiare desierunt; quo factum est, ut vocalisatio originalis in oblivionem venit.
Forma Iehova sive Iehovah primo in scriptis Raimundi Marti, monachi Dominicani, invenitur. Is sub annum 1270 varias Bibliorum partes e Lingua Hebraica in Latinam vertit; in opere Pugio Fidei adversus Mauros et Judaeos Tetragrammaton Iehovah interpretatus est. Conicitur eum vocales (signis Masoreticis expressas) e-o-a, quae ad Dei nomen adonaj pertinent, cum consonantibus IHVH coniunxisse, ut I-e-H-o-V-a-H profecta sit.
Hanc nominis formam postea multi theologi adhibebant, inter alios Nicolaus Cusanus (ut puta in sermone In Principio Erat Verbum anni 1428), Petrus Galatinus in De Arcnis catholicae veritatis (1518), Gulielmus Tyndale in Pentateuchi versione (1530) aut Ioannes Calvinus. Eos versionum vernacularum interpretes usque ad hoc tempus secuti sunt: Verbum "Iehova" ut puta in Darby-Bible (Anglice) et Elberfelder-Bibel non revisa (Theodisce) invenitur, in editionibus prioribus versionis Catholicae Leandri van Eß (Theodisce) et in quibusdam locis Bibliorum versionis regis Iacobi (Anglice). Franciscus Eugenius Schlachter Tetragrammaton versione sua anni 1905 "Jehova" interpretatus est, ubi Dei nomen diis paganis oppositum est; aliter verbo Herr ("Dominus") usus est.
Nonnulli cogitant hanc historiam nominis Iehovah fuisse:
Lubiliacum
Lubiliacum, vulgo Loubillé, est commune Francicum 379 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Iehova
Origo
Olim in Anatolia populus Hurrianus deum Iahu sive Iau nominatum servabat, et crediderunt eum dominum chaotis esse, et cultus illius Iahu dilatavit ad Hebraeos antiquos, et Hebraei dixerunt nomen Iahu alterum nomen Dei esse, et fecerunt istud nomen in formam Iahve, quod significat 'Est' sive 'Qui est'.
Uranus (planeta)
Sicut alii gigantei planetae, Uranus systema anulare, magnetosphaeram et multos satellites possidet. De rotatione et satellitibus anulisque suis Uranus unicus est, quia ea non in planitie ecliptica orbitant, sed quorum Septemtrionalis Meridionalisque poli ubi alii planetae suos aequatores habent iacent. De Tellure visi, Urani anuli planetam circumdare velut arcus scopus videntur, dum satellites sicut horologii indices circum eum revolvuntur. "Voyager II" primum Uranum anno 1986 photographans virtualiter sine lineamentis eum invenit, sine ullo nubium cirro aut procellis cum aliis gigantibus consociatis. Nunc, Urano suo aequinoctio appropinquante, terrestris basis observationes meteorologicae activitatis in eius superficie signa videre incipiunt.
Inventio et nominatio
Quamvis Uranus saepe antea observatus esset, cum stella crebro confundebatur. Antiquior subnotatus visus anno 1690 fuit, Ioanne Flamsteedo Uranum 34 Tauri catalogante. Flamsteedus Uranum saltem sexies magis observavit. Maximus visuum numerus Petri Lemonnieri Gallici astronomi duodecies saltem Uranum inter annos 1750 et 1769 observantis, quattuor noctibus continuis comprehensis.
Gulielmus Herschel Eques planetam tertio die Martii anni 1781 invenit, sed die 26 Aprilis eiusdem anni eum cometam rettulit:
Denique, Ioannes Elertus Bodeus, Annalium Astronomicorum Berolinensium editor, Uranum optavit, nomen quod tam cito quam anno 1781 proposuit e Latinizata caelestis Graeci dei Οὐρανοῦ (Ουranou) versione; Maximilianus Hellus idem fecit eo in prima ephemeride utens, Vindobonae prodita et a Benedictino sacerdote Placido Fixlmillnero computata. Prima editio Uranum in titulo nominans anno 1823 fuit. Germania hoc nomine saltem ab anno 1791 usa est. Monstrat primorum eventuum examinatio Menstruarum Notationum Regalis Societatis Astronomicae anni 1827 vel nomen Uranum iam communissimum esse quo tunc Britannici astronomi uterentur vel probabiliter iam antea fuisse. Nomen Georgium Sidus aut Georgius tunc ex illo tempore inusitatum factum est, cuius ultimum refugium Grapheum Calendarii Nautici HM fuit, quod non pro Urano usque ad annum 1850 mutavit.
Iuppiter (aut Zeus) Martis (aut Areos) pater erat, et Saturnus (aut Cronus) Iovis pater erat, sic, logicius aestimatum est traditionem sequi et planetam ultra Saturnum nominare ex Urano, quia, secundum mythologiam, Saturni pater erat.
Marcus Licinius Crassus (consul 30 a.C.n.)
Familia
Triumvir Marcus Licinius Crassus avus, pater Marcus Licinius Crassus, Caecilia Metella mater erat. Ipse Marcum Licinium Crassum Frugi consulem ordinarium anni 14 a.C.n. adoptavit.
Uranus (planeta)
Inventio et nominatio
Accentu elata syllaba in nomine antepaenultima aut prima est, quia paenultima syllaba brevis est (ūrănŭs) et aperta et tales syllabae numquam accentu efferuntur in lingua Latina. Ergo correcta pronuntiatio proparoxytona est et non paroxytona (ūrānŭs).
Marcus Licinius Crassus (consul 30 a.C.n.)
Vita publica ac militaris
Post Caesarem necatum primo sese partibus Sexti Pompei adiunxit. Anno 39 a.C.n. indutiis inter triumviros et Pompeium apud Misenum factis Romam reverti potuit. Anno 36 a.C.n. Marcus Antonius eum proconsulem provinciae Cretae et Cyrenes fecit. Ante pugnam ad Actium commissam ad Octavianum transiit et consulatu ordinario cum illo anno 30 a.C.n. honoratus est. Annis 29 a.C.n. - 28 a.C.n. proconsul Macedoniae legiones Romanas contra Bastarnos duxit et eos vicit, regem Deldonem sua ipsius manu necavit. Et contra Dacos et Thraces bellum gessit, signa militaria recuperavit. 4 Iulii 27 a.C.n. Romae "ex Thraecia et Getais" triumphavit. Octavianus autem vetuit, ne "spolia opima" regis Bastarnorum in templo Iovis Feretrii deponeret. Deinde privatus vixit. .
Nusplingen
Nusplingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 1'782 incolarum (anno 2012).
Uranus (planeta)
Inventio et nominatio
Sinice, Iaponice, Coreane, et Vietnamice, planetae nomen versum est stella regalis caelestis.
Orbita et rotatio
Urani orbita circiter octoginta quattuor Tellustres annos longa est. Media de Sole distantia circiter trium milliardorum chilometrorum est; qua in distantia solaris lux vix 1/400 Tellustris est. Orbita eius primum anno 1792 calculata est. Attamen, fere statim discrepantiae apparere inter praedictam orbitam et realem, velut observamus, coeperunt. Anno 1841 Ioannes Couch Adams, tunc Univesitatis Cantabrigiensis studens, ut discrepantia attractioni gravitationali invisi planetae ultra eum deberetur, primum proposuit. Anno 1845 Urbanus Verriarius, in Observatorio Lutetiae laborans, suam liberam indagationem de Urani incerta orbita incepit. Die 23 Septembris 1846 Ioannes Godofredus Gallus, astronomus Germanicus, de notitiis a Verriario fultis laborans, novum planetam, mox nominatum Neptunum, prope praedicto loco repperit. Ob inventionem creditum Verriarius adeptus est.
"Dies" Urani, id est periodus eius rotationalis, circiter septendecim horas et quattuordecim minutas durat. Instar omnium planetarum gasiosorum giganteorum nucleus Urani lentius superiore atmosphaera gyrat. Rapidior Uraniae atmosphaerae regio, circum Meridionalem polum, rotationem facit solum quattuordecim horas celerem. Ventorum velocitates in ea regione 720 chilometra pro hora superant.
Inclinatio axialis
Urani inusitatissimarum proprietatum una est inclinatio axialis nonaginta et octo graduum. Sane super latus iacet. Eapropter, ob suam orbitam, alter polus continenter Solem aspicit dum alter contra facit. In altero Uraniae orbitae latere polorum orientatio versus Solem reversa est. Quod cuidam polo quadraginta duos annos continuae solaris lucis dat qui anni quadraginta duobus annis obscuritatis sequuntur. Inter haec duo orbitae extrema, specialiter in aequinoctiis, Sol oritur et occidit in regionibus circa aequatorem sitis plerumque. Uranus proximum aequinoctium circa Decembrem anni 2007 attigit, et non denuo usque ad annum 2049.
Lubiniacum
Lubiniacum, vulgo Loubigné, est commune Francicum 160 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Musica electronica
Musica electronica est musica quae instrumenta musica electronica et technologiam musicam electronicam in eius productione adhibet. Distinctio inter sonum ratione electromechanica effecta et sonum technologia electronica effecta ad summam fieri potest. Inter exempla machinarum quae sonum electromechanicum generant sunt telharmonium, organum Hammond, et cithara electrica. Generatio sonorum prorsus electronicorum ex machinis sicut theremin, synthesizator sonorum, et computatrum obtineri potest.
Musica electronica olim cum musica artificiosa Occidentali paene omnino propria consociata est, sed a decennio 197 exeunte, technologiam musicam bene emere significavit musicam ratione electronica generatam magis et magis usitatam in dominio musicae popularis factam esse. Hodie, musica electronica multas comprehendit varietates et genera, a musica artificiosa experimentorum ad genera popularia sicut musica saltationis electronica.
Origines: saeculo 19 exeunte ad saeculum 20 iniens
Facultas sonorum perscribendorum cum productione musicae electronicae saepe sed non necessarie conectitur. Prima machina sonorum perscribendorum nota fuit phonautographum, anno 1857 ab Eduardo Leone Scott de Martinville in tabulas diplomatum relatum. Sonos oculis capere, sed canere non poterat.
Thomas Edison phonographum anno 1878 in tabulas diplomatum rettulit, quod cylindris machinae Raymundi Scott similes usum est. Quamquam cylindri diu in usu erant, Aemilius Berliner discophonum anno 1887 evolvit. Inventum grave, quod deinde musicam electronicam penitus adfecit, fuit tubus audion, a Lee DeForest excogitatus. Hic fuit primus tubus vacuus (accuratius, epistomium thermionicum), anno 1906 effectus, qui ad generationen et amplificationem signorum electricorum, emissionum radiophonicarum, computationis electronicae, et aliarum rerum conduxit. Ante musicam electronicam inventam, compositores magis et magis desiderabant technologiis emergentibus in musica uti. Nonnulla instrumenta facta sunt quae designationes electromechanicas adhibebant atque vicissim facultatem aliorum instrumentorum electronicorum fecit.
Telharmonium, fortasse primum instrumentum electromechanicum (aliquando teleharmonium et dynamophone etiam dictum) a Thaddeo Cahill annos 1898–1912 evolutum est; simplex autem incommodum prosperitatem telharmonii impediebat, ob eius magnitudinem immensam. Primum instrumentum electronicum saepe putatur theremin, a Professore Leone Theremin circa 1919–1920 excogitatum. Inter alia instrumenta electronica temporum primorum sunt crux canorus (Francice croix sonore), a Nicolao Obukhov anno 1926 excogitatus, et undae musicae (Francice ondes musicales, ondes Martenot), in Symphonia Turangalîla aliisque Olivarii Messiaen operibus insignissime adhibitus. Alii compositores, plerumque Francici, inter quos Andreas Jolivet, undis musicis etiam usi sunt.
Genera
Saepe musica electronica et musica technica exaequantur, sed haec solum partem musicae electronicae. Interea species plurimae sunt; hae sunt maximae et vulgatissimae:
1110
1110 = MCX
Uranus (planeta)
Inclinatio axialis
Dum Voyager II anno 1986 transivit, Urani Meridionalis polus fere directe Soli intendebat. Huius poli pittacium debetur facto ut Merionalis seu Meridionale adiectivo coordinatis definitionibus hodie Unione Astronomica Internationale probatis utantur, id est: Septemtrionalis polus planetae satellitisve polus invariabile solaris systematis planum intendens erit (quacumque planeta directione gyret). Astronomi aliquando dissimile systemate utuntur, quod corporis Septemtrionem aut Meridiem regionem secundum rotationis directionem definit. Iuxta hoc coordinatarum systema, Urani Septemtrionalis polus solarem lucem accepit anno 1986. Astronomus Patricius Moore, quaestionem de orientatione caeli regionum commentatus est et recapitulavit dicens: Carpe quod vis!
Propter axis orientationem Uraniae polares regiones plus energiae quam aequatoriales e Sole accipiunt. Uranus tamen calidior in aequatore quam in polis est, quamquam causa et mechanema incognita sunt. Extremae axialis inclinationis causa etiam nescitur. Systemate Solare formante, Tellustris magnitudinis protoplanetam cum Urano collisisse, obliquam axialem orientationem causantem, putatur.
Proprietates physicae
Multae quas scimus proprietates physicae Urani ex uno obventu, cum navicula siderali Voyager II die 24 Ianuarii anno 1986 facto, ductae sunt. Nulla ulterior missio in planetam destinatur, et omnes subsequentes inventiones per terrestris basis observationes factae sunt.
Visibilitas
Cum media magnitudo apparens +5.5 in oppositione, Uranus nudo oculo in obscuro caelo et sine contaminatione luminica visibilis est et facilis scopus fit adhuc in urbanis caelis cum bimoculis. In amplioribus voluptariis telescopiis cum lenticulare diametro inter 15 et 22.5 cm (6 et 9 pollices), planeta palide viridis discus cum dissimile obscuratione ramale apparet. Cum amplo telescopio 20 cm (10 pollices) aut latiore, non solum nubilaria exemplaria, sed etiam aliqui satellites, sicut Titania et Oberon videri possunt.
Compositio
Urani massa circiter quattuordecies tellustris, eum minime massivum giganteorum planetarum faciens. Etiam, cum 1.270g/cm³, secundus minime densus post Saturnum. Quamquam cum Neptuni simile diametro (circiter quater tellustri), minus massivus est, namque minus densus.
Physice chemiceque, Uranus valde propiorem similitudinem Neptuno quam giganteis Jovi et Saturno habet; sicut Neptunus, circiter decimam Jovianae massae partem habet et multo minus elementalia hydrogenium et helium. Astronomi igitur ambos una pertinentes ad separatam categoriam referre coeperunt: gigantum gelidorum, quia praecipue e glaciebus fiunt velut aqua, ammonium, sulfidum hygrogenii, et methanum.
Aliqui dissimilitudines inter gigantes gelidos et gigantes gasiosos ad suam formationem protendere arguunt. Systema Solare e gigantea rotante gasiosa pulvereaque pila, nominata nebula praesolare formatum esse creditur. Qua condensata, fit discus cum lento collapso Sole medio. Maxima gasiosae nebulae pars, praecipue hydrogenii heliique, Solem formavit, dum pulverea grana coniuncta se conlegerunt primos protoplanetas formatum. Planetis crescentibus, aliqui eorum satis materiam per suam gravitatem tandem accreverunt ut nebulae relictum gasium carperetur. Quot gasium plurimum carpebat, tot amplior fiebat; quot amplior fiebat, tot plurimum gasium carpebat dum criticum punctum quo magnitudo eius exponentialiter augere coepit consecutus est. Gigantes gelidi, cum nebularis gasii paucis tellustribus massis, nunquam istud criticum punctum consecuti sunt.
Menso atomorum numero potius quam massa, Urani atmosphaera e circiter 83 centesimis hydrogenii, 15 pro cento helii, 2 methani, graviorum hydrocarburorum, velut acetyleni, ethani, methylacetyleni, diacetyleni et dioxydi carbonii vestigiorum, vestigia consistit. Urani atmosphaera ditata cum deuterio, comparata cum solare compositione (cuius D/H ratio circa 5.5), videtur. Urani cyanus color rubrae luci atmsphaerico methano absorptae praecipue debetur. Minima in Urano atmosphaerica temperatura circiter 55K (−218 °C aut −360 °F) est. Quae in tropopausa, circiter 30km super nubilare tegmen cum pressione circa 0,1 barii, attingitur. Intestina locupletiores in graviorum elementorum, probabillimorum compositorum oxygenii, carbonii et nitrogenii sunt. Quod Jovi et Saturno opponitur qui praesertim hydrogenio et helio componuntur. Uranus (sicut Neptunus nucleum Ioviani Saturniique similem sed sine massivo fluidi metallici hydrogenii involucro habet. Nihilominus, Urani intestina pleraque inter nucleum et atmosphaeram e percalefacta liquida aqua sub valde magna pressione consistere potest.
Hodiernae solaris systematis formationis theoriae Urani Neptunique ab Iove Saturnoque longius praesentiam non explicant. Maiores quam ut materiae copia in ista distantia exspecta formarentur. Contra, aliqui scientistae ambos propius Solem formavisse sed Jove foras sparsos esse ponunt.
Atmosphaera
Urani atmosphaera est notabiliter suavis comparata cum aliorum gigantum gasiosorum eis, adhuc cum Neptunia, cui secus satis similis est. Voyager II Uranum anno 1986 volante, decem nubilarium lineamentorum totum per totum planetam obsevatum est. Proposita huic nubilarium lineamentorum inopiae explanatio ut Urani intestinus calor minor quam Jovianus et Saturnius sit est. Ambo Juppiter Saturnusque magis energiam radiant quam accipiunt e Sole. Quod potentes convectionis cursus in atmosphaera efficit. In Urano iste caloris fons valde minor est ob suam minorem massam, cum nucleare temperatura circa 7000 K comparata cum 24 000 K in Iovis nucleo. Convectionis cursus in Urania atmosphaera formati non sunt tam fortes et quamobrem atmosphaera maiorum gigantum gasiosorum cirrorum collectione indiget.
Cur Urani intestina temperatura tam parva sit nondum intellegitur. Neptunus, qui magnitudinem compositionemque Urani fere geminus est, 2,6 vices tam energiam in spatium radiat quam e Sole accipit. Uranus, adversus, aegre excedentis caloris aliquod omnino radiat. Huic discrepantiae hypotheses ut, cum supermassivo impactore Urani extremam axialem inclinationem causante mature "obtritus sit", eventus etiam maximae primordialis caloris partis expulsionem, relicto eo cum depleta nucleare temperatura, effecerit comprehendunt. Altera hypothesis est repagulorum speciem in Urania suprema strata quominus nuclearis calor superficiem attingat obstantium esse.
Sole illustratus polus caliginoso strato circumdatur et late in perviolaceo, re ab astronomis "rubore diei" nominata, radiat. Media temperatura circa 60 K (-350 F) est. Quamvis alterius orientatio e regione solis et alterius inversa soli sit, ambo poli, illustratus et obscurus, propemodum aequales temperaturas in supremas nubes habent.
Uranus aetherosphaeram habet quae 1000 km alta et usque ad 10 000 km lata est. De Tellure infrarubra H+3 ionum emissione observata est. Aetherosphaerae temperatura inter 550 et 750 K est et in singulos annos variat. Aetherosphaera solare brevis undularis longitudinis radiatione praecipue sustinetur. Oneratarum particularum fluxus e magnetosphaera, collatis Jove et Saturno, significativus non est.
Saxiacum
Saxiacum (Occitanice et Francogallice Saissac) est commune Francicum 924 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Uranus (planeta)
Variatio annua
Brevem per temporis periodum autumno anni 2004, magnarum nubium numerus in Urani atmosphaera apparuerunt, Neptunianum aspectum ei dantium. Observationes in pulverem contentionis principatus conterentes ventorum celeritates et persistentem tonitrosam procellam Quarti diei Iuliani spectaculum pyrotechnicum relatam incluserunt. Die 23 Augusti 2006, investigatores in Instituto Sideralis Scientiae (Petra in Colorato) et Universitate Wisconsiniana obscuram maculam in Urani superficie observaverunt, astronomis plurimam cognitionem de planetae atmosphaerica activitate dantes.
Cur haec activitatis subita surrectio producta sit non tote scitur, sed Urani extrema axialis inclinatio annuales variationes in caelo creare videtur. Cum Voyager II Uranum visitavit, planeta per summam meridionalem aestatem erat. Aestate vel hieme prope solstitia, Urani hemisphaeria alterne modo in pleno Solarum radiorum nitore modo profundum spatium adversus adspicientia iacent. Haec dispositio in supremae atmosphaerae caliginosi strati aut operculi convectionem inhibentis formationem inducit. Nunc verno vel autumnale aequinoctiis Uranum venientibus, dynamice mutat et convectio produci denuo potest. Super quod, nihilominus, adhuc ampla speculatio.
Planetarii anuli
Urano tenue planetariorum anulorum systema est, obscura particulata materia cum diametro decem metra lata compositum. Fuit primum anulare systema in Systemate Solare post Saturnium inventum. Prima de Uranio anulare systemate mentio e Guillermi Herschel notis eius de Urano observationes disiungentibus venit. Quae includunt secutum locum: "Februarii 22º die anni 1789: Anulus suspectus est."