cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bergomum
Aevo Medio
Anno 774 Carolus Magnus vicit Desiderium. Ita Bergomum factum est caput Francorum comitatus (primus comes fuit Auteramus).
Novo Aevo
Ab anno 1428 usque ad annum 1797, Bergomum ad Respubblicam Venetiae pertinuit.
Clari cives
Alii praeclari incolae in hac civitate vixerunt.
Ludi athletici
Atalanta est turma pediludi urbis Bergomi.
Iosephus Hickerson
Iosephus "Joe" Hickerson (natus Highland Park Illinoesiae 20 Octobris 1935 ) est cantor vulgaris et carminum ductor. Alumnus Collegii Oberlinensis, 35 annos (1963–1998) bibliothecarius et director Archivi Carminum Vulgarium in Centro Vitae Vulgaris Americano in Bibliotheca Congressionalis. Innotuit ob mixtura originalium verborum Russicorum et suorum versuum ad creanda fundamenta carminis "Where Have All the Flowers Gone?" cum Petro Seeger, et ob in primo disco carminis "Kumbayah" canendum. Nunc operam dat lector, investigator, actorque musicus, praecipue in Novo Eboraco, Michigania, et regione Sicaginiensi. Anno 2015, Portlandiae Oregoniae habitat.
Pelliculographia
The Wobblies (actor musicus, 1979)
Dioecesis Nomentana
Dioecesis Nomentana fuit dioecesis cuius sedes Nomentum (Mentana) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Carmen recusationis
Inter motus sociales quibus est consociatum carminum corpus sunt motus abolitionis, suffragium mulierum, motus laboris, motus iurium humanorum, iura civilia, motus contra bellum, et contracultura annorum 1960, motus feministicus, revolutio sexualis, motus iurum gay, motus iurum animalium, vegetarianismus et veganismus, atque environmentalismus.
Carmina recusationis saepe in re sunt, cum motu sociali per circumiecta consociata. "Goodnight, Irene," exempli gratia, quasi carmen recusationis factum est quia compositum erat a Lead Belly, Afroamericano qui ad poenam damnato fuerat et exsule sociali, quamquam prima facie carmen amoris est. Praeterea, carmina recusationis abstracta esse possunt, iniustitiae oppositionem et pacis studium, vel cogitationem liberam imprimentia, sed spectatores fines carminum plerumque intellegunt. "Carmen Gaudii," res Beethoveniana fraternitati universo favens, est carmen huius generis, musica pro poemate Schillerana quod continuum entium vivorum celebrat (qui universam doloris voluptatisque sentiendi facultatem, et ergo humanitatis habent), cui Beethoven ipse versus addidit omnes homines fratres esse affirmantes. Carmina quae praesenti statui favent carmina recusationis non sunt, quia "Recusare est verbis offensionem praesentis status dicere."
Carmina recusationis res contentas significantes habere possunt. Pins and Needles, ludus musicus motus laboris, definitionem dedit carminis recusationis in numero "Sing Me a Song of Social Significance" appellato. Philippus Ochs, cantor de rebus hodiernis Americanus, olim dixit, "Carmen recusations est carmen tam certum quod pro stercore taurino habere non potes."
Ex saeculo duodevicensimo exstat "Rights of Woman" ('iura mulieris'), exemplum carminis de rebus pro carmine recusationis designatum, per melodiam "God Save the King" canendum, a domina quaedam sine nomine scriptum et in Philadelphia Minerva die 17 Octobris 1795 editum. Carmen recentius quod liberationem sexualem suadet est "Sexo" (1985) a Los Prisioneros.
3931 Batten
3931 , olim designationibus 1984 EN et 1958 DZ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3931 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gradisca (Italia)
Gradisca    (alia nomina: Castrum Gradiscae, Gratiana , Gradiscia , Emopolis; olim fortasse: Pons Sontii, Pons Aesontii) (Italiane: Gradisca d'Isonzo) est Urbs Italiae et municipium, circiter 6 580 incolarum, in regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Goritiensi situm. Urbani Gradiscani appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Gradisca, cum nomine Gradisca, fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Gradiscana est. Hodie municipium pertinet ad Archidioecesem Goritiensem.
Nastra julia
Nastra julia est papilio familiae Hesperiidarum, a Texia meridiana ad meridiem ad Mexicum medium endemicus.
Latitudo alarum est 24–29 mm. Adulti totum per annum in Texia meridiana, et ab Aprili ad Octobrem in reliquis regionibus ubi invenitur volare solent.
Larvae Cynodonte dactylon, adulti nectare florum vescuntur.
Breurey-lès-Faverney
Breurey-lès-Faverney  est commune Francicum 571 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Saint-Sauveur-de-Carrouges
Saint-Sauveur-de-Carrouges est commune Francicum 264 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Templum Sancti Vitalis
Templum Sancti Vitalis Ravennae, probabiliter anno 537 inchoatum et anno 547 Sancto Vitali dedicatum, inter ecclesias artis byzantinae maximi momenti numeratur. Notissima sunt ecclesiae opera tesselata in aedificio interiore, imprimis effigies Iustiniani I et uxoris Theodorae, quae in apsidis parte inferiore inveniuntur. Una cum aliis ecclesiis paeleochristianis urbis Templum Sancti Vitalis ab anno 1996 inter patrimonium totius mundi inscripta est. Anno 1960 a Ioannes XXIII papa titulo Basilicae minoris ornatum est.
Əli Əsədov
Əli Hidayət oğlu Əsədov (Bacuae natus die 30 Novembris 1956) est oeconomus et politicus Atropatenae.
Templum Sancti Vitalis
Historia
Templum Sancti Vitalis iussu episcopi catholici Ecclesii, qui 521-532 munere episcopali functus est, inchoatum est, ut Agnellus Ravennas in Libro pontificali ecclesiae Ravennatis refert. Opus tesselatum in ecclesiae apside, quod Ecclesium auctorem templi demonstrat, narrationem attestat. Agnellus etiam de quodam argentario nomine Iuliano narrat, qui opus pependit. Cuius signum saepius in templo interno invenitur. Ab archiepiscopo Maximiano (546–556) perfectum est, postquam Ravenna a copiis Romanis Belisario duce occupata est. Saeculis post quaedam mutationes factae sunt: Medio aevo Deambulatorium et matronea cameris tecta sunt. Saeculo 16 nova in ecclesiam aditus ab oriente factus est.
Architectura
Forma templi Sancti Vitalis est octagonum tholo superposito, quod octo pilis sustinetur. Aditus principalis olim fuit Narthex, qui quasi in austro-orientem motus octagonum non nisi media parte tangit. Duarum olim apsidum narthicis sola septentrionalis exstat. Ab extremis narthicis partibus per gradus in turri scalari (ø: 5.40 m) ad matronea pervenitur.
Presbyterium porticibus a deambulatorio separatum camaraque tectum est. A boreo-oriente apsis polygonalis accedit, cui duo sacelli forma rotunda antepositi sunt. Opera tesselata in presbyterio apsideque affixa a saeculo 6 repetunt.
Ludovicus de Cussy
Ludovicus de Cussy, Francogallice praenominibus plenis Marie-Léonor-Louis-Ambroise, saepius titulo adiuncto Louis, marquis de Cussy (Constantiae in Normannia anno 1766 natus; Lutetiae mortuus anno 1837), ganeo, fuit praefectus Palatii Regii imperatore Napoleone, etiam breve temporis spatium sub rege Ludovico XVIII. Amicus fuit Alexandri Grimod de la Reynière, et ab anno 1804 inter iuratores meruit qui illas delicias aestimaverunt quas tabernarii Lutetiae ad Almanach des gourmands submiserant. Nomen eius commemorant potage Cussy, artichauts Cussy, garniture Cussy, poularde Cussy, salpicon Cussy, gâteau à la Cussy, œufs pochés à la Cussy. Opus breve de gastronomia historica et commentatiunculam de regulis culinariis Ioannis Anthelmi Brillat-Savarin conscripsit.
Epistulae ineditae Alexandri Grimod de la Reynière de vita sua, ad Ludovicum de Cussy missae, saepe a Gustavo Desnoiresterres in opere Grimod de la Reynière et son groupe citantur.
If I Had a Hammer
"If I Had a Hammer (The Hammer Song)" ('Si mihi esset malleus' ['Carmen mallei']) est carmen modo musicae vulgaris a Petro Seeger et Lee Hays compositum. Anno 1949 excogitatum est ad favendam motum progressivum, et primum per machinam phonographicam impressum est a The Weavers, quadricinio musicae vulgari dicato, cuius sodales Seeger, Hays, Ronalda Gilbert, et Fridericus Hellerman erant. Carmen ictus loci decimi fuit pro Petro, Paulo, et Maria anno 1962, ictusque loci tertii anno 1965, cum Trini Lopez id imprimeret.
Propalam primum actum est a Petro Seeger et Lee Hays die 3 Iunii 1949 in Arena Sancti Nicolai Novi Eboraci per cenam testimonialem pro ducibus Factionis Communisticae Civitatum Foederatarum, qui tum in curia foederali sub Decreto Smithiano cognoscebantur, tamquam rempublicam Civitatum Foederatarum evertendam faverant.
Pactio Vindobonae de lege foederum
Pactio Vindobonae de lege foederum (Francogallice: Convention de Vienne sur le droit des traités) de pactionibus foederum inter civitates et generatim, id est, "pactio pactionium" decreta die 23 Maii 1969 Vindobonae a Commissione Internationalis Legis Nationum Unitarum.
Regio Novogardiensis
Regio Novogardiensis vel Novgorodensis (Russice Новгородская область, tr. Novgorodskaja oblast' ) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1944 creatum, et ab anno 2000 in Districtum (Circulum) Foederalem Septentrio-Occidentalem Russicum inclusum.
Breuchotte
Breuchotte  est commune Francicum 313 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Regio Novogardiensis
Regio Novogardiensis in septentrio-occidente Russiae Europaeae sita est, cum regionibus Leninopolitana (in septentrione), Vologdensi (in oriente), Tueriensi (in meridie) et Pscoviensi (in occidente) contermina. Aream 54 501 km2 et circa 616 milia incolarum (anno 2016) habet. Metropolis regionis est Novogardia Magna (Velikij Novgorod). Prisca Russa, Chelma, Valdai, Boroviči aliae urbes regionis sunt.
Elevatio Valdaica regionis pars occupat. Ilmenus lacus in regione situs est. Volchova flumen ex Ilmeno fluit, Msta et Pola et Scholona et Lovotis in illum influunt. Luga flumen in regione incipit.
Pactio Vindobonae de lege foederum
Pactio ea et de principio "pacta sunt servanda" et iure cogente definitur. Hodie 45 civitates hanc signaverunt et 116 civitates hanc ratam habent.
Acronicta othello
Acronicta othello est papilio familiae Noctuidarum, in California et aliis Americae Septentrionalis regionibus endemicus.
David Ginola
David Ginola (natus in Gassin in praefectura Vari die 25 Ianuarii 1967) est nunc actor et olim athleta qui pedilusor Francicus fuit. Ginola inter alia cum turmis Paris SG et Tottenham Hotspur ludit. Anno 1993 Pedilusor Francicus Anni fuit.
Breuches
Breuches  est commune Francicum 735 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Albanum (Pedemontium)
Albanum (seu Albanum Vercellensium) (Italiane: Albano Vercellese) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio ac in Provincia Vercellensi situm.
Equus przewalskii
Equus ferus przewalskii vel Equus przewalskii caballus est equi subspecies fera, fine saeculi XIX a Nicolao Przewalski in Mongolia inventa.
Fortasse Equus przewalskii non est is Equus ferus, de quo equus domesticus originem ducit, nam chromosomata 66 nec 64 (ut equus caballus) habet. Fortasse ab equis domesticis culturae Botai aeneoliticae originem ducit.
In area naturali Mongolica saeculo XX medio exstinctus est; nunc aliquibus in locis reintroducitur.
Aiax (Sophocles)
Aiax (Graece: ) est tragoedia a Sophocle anno incerto scripta, quae de morte narrat Aiacis Telamonis filii, herois et principis Salaminii. Colore Homerico insignis est haec tragoedia. Ut qui Salaminius et unius e tribubus eponymus erat Aiax heros Atheniensis habebatur cuius statua in foro stabat. In hac tragoedia praeter alia themata (honores mortuis debiti, mentis sanitas, inconstantia amicitiarum et inimicitiarum ) multi critici virtutem heroicam temporum Homericorum (Aiacem) civicae virtuti (Ulixi) cedentem vident.
Argumentum
Minerva et Ulixes Aiacem in contubernio vident. Aiax se Agamemnonem necavisse credit et Menelaum et Ulixem qui ipsi arma Achillis nuper  a Paride necati denegaverunt. Sed re vera insania per Minervam affectus complures oves trucidavit.
Aiax facinus indecorum a se commissum animadvertens mori cupit nolente femina Tecmessa. Ei persuadet se nihil facturum esse, sed mentitur. Nam in gladium Hectoris se praecipitans moritur. Post eius mortem Teucer frater mortuum vult sepelire. Agamemnon autem Aiacem ob contumaciam punire vult, qui duces Graecos interficere conatus sit. Ulixes Agamemnonem eo inducit ut corpus sepeliri sinat, dicens iustum et dignum esse mortuis bene facere, imprimis heroi tam forti.
Argumentum e duobus epicis carminibus posthomericis et hodie deperditis, Aethiopide et Parva Iliade, sumptum est. Aeschylus quoque trilogiam hodie deperditam Aiacis gestis dicaverat et Pindarus in Nemeis herois honorem vindicabat. Quid de suo addiderit Sophocles incertum est quoniam scripta priora non iam legere possumus.
Personae
Res pro Aiacis tentorio in Achaeorum castris ad Hellesponti litus aguntur. Secunda vero parte scaena mutaturː locus desertus prope mare conspicuus est ubi Aiax gladio suo incumbit.
De anno, quando fabula acta sit
Quo anno fabula acta sit nulla hypothesis antiqua tradidit. Est fortasse inter primas Sophoclis fabulas, acta ante annum 440 a.C.n., ut censet Stanford. Lloyd-Jones autem fabulam habet "summo artificio factam a poeta absoluto" et censet eam scriptam inter 440 et 420, eodem tempore quo Oedipus rex.
Libri de regimine aevo recentiori scripti
Hic habes indicem librorum de regimine qui aevo recentiori scripti sunt in Europa.
Alanus Roche
Alanus Roche (natus in Brive-la-Gaillarde praefecturae Curretiae die 14 Octobris 1967) est athleta qui fuit pedilusor Francicus. Roche inter alia cum turmis Girondins de Bordeaux et Paris SG lusit. Anno 1992 Pedilusor Francicus Anni fuit.
Brennus (municipium)
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Vipitinam.
Brennus Municipium Mercatum vel Burgata est.
Maureen Freely
Maureen Freely (ad Neptune Township Novae Caesareae nata anno 1952), filia Ioannis Freely scriptoris de rebus Turcicis, est mythistorica, diurnaria et interpres linguae Turcicae. Alumna est Collegii Robert Constantinopoli in urbe. Est professor apud universitatem Warwicensem ubi litteras Anglicas docet. Celebratur praecipue quia versiones Anglicas mythistoriarum Orhan Pamuk confecit.
Saint-Sulpice-sur-Risle
Saint-Sulpice-sur-Risle est commune Francicum 1'664 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Zygaena romeo
Latitudo alarum est circa 35 mm. Adulti per diem Iunio Iulioque volare solent.
Larvae Vicia et Lathyro vescuntur.
Thomas Spalatensis
Thomas Spalatensis, Spalati anno 1200 natus et ibidem die 8 Maii anni 1268 mortuus, clericus catholicus et rerum scriptor Dalmatinus fuit. In Universitate Bononiensi educatus, anno 1230 archidiaconus Spalati factus est. Historiam Salonitanorum atque Spalatinorum pontificum scripsit, fontem historicis Dalmatiae praeutilem.
Spenimbergum
Spenimbergum (alia nomina: Spiremberga, Spirembergium , Spengenbergum; olim: Castrum de Spengenberg ) (Italiane: Spilimbergo) est Urbs Italiae et municipium, circiter 12 050 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Portusnaonensi situm. Urbani Spenimbergenses appellantur.
Alluviones Cambianae
Alluviones Cambianae (Italiane: Alluvioni Cambiò) sunt vicus Italiae et fractio municipii Alluvionum et Pleberii. Incolae Alluvionenses appellantur.
Historia
Alluviones Cambianae fuerunt municipium Italiae in provincia Alexandrina Statiellorum regionis Pedemontii situm. Die 1 Ianuarii 2018 municipium Pleberii se cum municipio Alluvionum Cambianarum coniunxit ut constituiret municipium novum Alluvionum et Pleberii.
3932 Edshay
3932 , olim designationibus 1984 SC5, 1959 PE, 1979 EK, et 1982 BN11 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Michaele C. Nolan et Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3932 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alanus Poher
Alanus Poher (natus in Ablon-sur-Seine die 17 Aprilis 1909; Lutetiae mortuus die 9 Decembris 1996) fuit politicus Francicus et ab anno 1968 usque ad annum 1992 Senatus Francici praeses.
5875 Kuga
5875 , olim designationibus 1989 XO et 1985 TA4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5875 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dignum est (discretiva)
Dignum est sunt verba liturgica:
Abhaya Caranāravinda Bhaktivedānta Svāmi
Abhaya Caranāravinda Bhaktivedānta Svāmi (natus Abhay Charan De অভয়চরণ দে Calcuttae in Praesidentia Bengalica Indiae Britannicae die 1 Septembris 1896; mortuus Vrindavan in Uttar Pradesh Indiae die 14 Novembris 1977) fuit spiritualis docens Indicus et conditor praeceptorque Societatis Internationalis Conscientiae Krishnensis (ISKCON), late Motus Hare Krishna appellatae. Sodales huius motús eum habent vicarium nuntiumque Krsna Caitanya,   mystici Hinduici Bengalici saeculorum quinti decimi et sexti decimi.
Abhaya Caranāravinda Bhaktivedānta Svāmi educatus est in Collegio Ecclesiae Scoticae Calcuttae. Ante 1950, cum novicius (vanaprastha) factus esset, uxor et liberi ei erant, et parvum medicamentorum negotium possedit. Anno 1959, votum repudiationis (sannyasa) suscepit, et commentarios de scripturis sacris Vaishnavensibus scribere coepit. Monachus Vaishnava ultimis annis peregrinans, auctoritatem habuit theologiam Gaudiya Vaishnava in India et praecipue mundo Occidentali per ISKCON communicans, quod anno 1966 condiderat. Conditor ISKCON, "notus est maior contraculturae Occidentalis persona, milia iuvenum Americanorum initians." Greges autem cultús contradicentes eum reprehendebat, sed in eum bono animo erant eruditi religiosi sicut J. Stillson Judah, Harvey Cox, Laurentius Shinn, et Thomas Hopkins, qui eius libros conversos laudaverunt et gregem defenderunt contra imagines quas media magnaria male interpretebantur. Duces aliorum motuum denominationis Gaudiya Vaishnava eius res gestas laudaverunt.
Descriptus est dux charismaticus sensu a Maximiliano Weber sociologo proposito, quia sectatores in Civitatibus Foederatis, Europa, India, et alibi attraxit. Ipse in animo diu habebat propagare per mundum Gaudiya Vaishnavismum, scholam Hinduismi Vaishnaistici, quae ei docta erat a Bhaktisiddhanta Sarasvati, eius guru. Prabhupāda autem anno 1977 mortuo, societas quam condiderat, in genere Krishnaismi Hinduici condita, Bhagavata Purana eius scriptura maximi momenti, crescere persistit. Mense Februario anni 2014, minsterium nuntiorum ISKCON nuntiavit se plus quam 5 000 000 eius librorum ex 1965 distribuisse. Eius Bhagavadgītā conversus et commentariis explicatus, Bhagavad-Gītā As It Is appellatus, a sectatoribus motús ISKCON multisque eruditis Vedicis aestimatur unum ex optimis litterarum operibus traditionis Vaishnavismi in Anglicum conversis.
Honores
Sectatores appellationes dignitatis et existimationis more maiorum ei tribuerunt.
De vita
Abhaya Caranāravinda Bhaktivedānta Svāmi anno vicensimo duo aetatis suae quendam Radharani Devi duxit, puellam undecim annorum natam, in matrimonio legitimo a parentibus ordinato, quae uxor nunc quattuordecim annorum nata eius primum filium peperit.
Periodicum Back to Godhead condidit, cuius scriptor, designator, publicator, editor, distributor fuit. Logotypum quidem designavit, imaginem Chaitanya Mahaprabhu ferentem, cum sententiá Numen Est Lumen, Inscientia Est Obscuritas (Anglice "Godhead is Light, Nescience is darkness").
Collegium Ludovici Magni
Collegium Ludovici Magni, olim Collegium Societatis Iesu (vulgo Lycée Louis-le-Grand, olim Collège de Clermont) est Lyceium scholae secundariae Lutetiae anno 1563 a Societate Iesu, suadente Gulielmo du Prat episcopo Claromontano, in hospitalio suo constituta ad viam S. Iacobi. Collegium sub patronatu Ludovici XIV anno 1682 receptum est et nomine huius regis laureatum. Collegium annis 1762/1763 iussu Parlamenti Parisiensis e possessione Iesuitarum remota est.
Abhaya Caranāravinda Bhaktivedānta Svāmi
De vita
Mortuus est die 14 Novembris 1977, et corpus in suo fano (samadhi) iuxta Vrindavan sepultum est.
Where Have All the Flowers Gone?
Compositio
Seeger inspiratus est Octobri 1955 cum ad Collegium Oberlinense volaret, unum ex paucis locis qui eum aetate McCarthiana conducerent. Librum notarum legens, locum vidit quod dixit: "Ubi sunt flores, puellae eos carpserunt. Ubi sunt puellae, maritis nupserunt. Ubi sunt homines, in exercitu merent omnes." Hi versus ex "Koloda-Duda," traditionali carmine vulgari Cosacico, capti sunt, qui in Tanais Tranquillus, mythistoria Michaelis Šolochov (1934), commemorantur. Seeger librum saltem "anno vel duos ante" legerat.
Theoria prospectuum
Theoria prospectuum est theoria psychologica discrimen faciendum attingens, quae anno 1979 a psychologis Daniele Kahneman et Amoso Tversky proposita est. Binae discriminis curvae momentum habent, quae curva valoris subiectivi et curvae aestimationis probabilitatis appellantur. Cum lucro incremente, ascensus valoris subiectivi minus quam, cum amissione eiusdem valoris numeralis, declivitatem valoris subiectivi. Sequitur, ut homo prospectu amissionis cuiusvis angorem animi praesentiat et eam evitare conetur ("aversio amissionis"). Secundum homo probabilitates gravius maius, at maiores lenius aestimare solet.
Bresilley
Bresilley  est commune Francicum 175 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Saint-Siméon (Olina)
Saint-Siméon est commune Francicum 275 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Tursium
Tursium  (alia nomina: Tursus, Tursien ) (Italiane: Tursi) est Urbs Italiae et municipium, circiter 5 070 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situm. Urbani Tursienses vel Tursitani appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Tursium, cum Lacu Nerulo, sedes episcopalis est; nomen sedis episcopalis Dioecesis Tursiensis-Lacunerulonensis est.
Tractatus de vitae sobriae commodis
Tractatus de vitae sobriae commodis (titulo Italiano Discorsi della vita sobria) est series opusculorum de sanitate tuenda et de vita longa, Italiane a Ludovico Cornaro inter annos fere 1550 et 1558 scripta eoque anno in uno volumine Venetiis edita. Libelli singuli titulis Trattato della vita sobria, Compendio della vita sobria et Amorevole essortatione prodierunt; quibus postea addita est "Lettera al reverendissimo Barbaro, Patriarcha eletto di Aquileia". Hoc opus postea a Leonardo Lessio Latine versum est annoque 1613 Mediolani editum.
Ludovicus Cornarus
Ludovicus Cornarus seu Aloysius Cornelius, vulgo Alvise vel Luigi Cornaro (natus 1467; mortuus 1566) fuit scriptor Venetianus de architectura et de regimine. Clarus est praecipue ob libellos quattuor, Trattato della vita sobria, Compendio della vita sobria et Amorevole essortatione Italiane ab anno fere 1550 seriatim editos, anno 1558 sub titulo renovato Discorsi della vita sobria coniunctos, in quibus de sanitate tuenda et de vita longa disserit. Opusculus a Leonardo Lessio Latine versus est anno 1613, titulo Tractatus de vitae sobriae commodis.
Bousseraucourt
Bousseraucourt  est commune Francicum 57 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Boursières
Boursières  est commune Francicum 72 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Saint-Symphorien-des-Bruyères
Saint-Symphorien-des-Bruyères est commune Francicum 483 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
5877 Toshimaihara
5877 , olim designatione 1990 FP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5877 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Platea Armorum
Platea Armorum seu Forum Armorum est locus ubi copiae conveniunt urbe praesidii. Etiam est nomen praecipui fori seu plateae numerosis Latinamericanis urbibus. Crebro Platea seu Forum Armorum (Hispanice: Plaza de Armas) situm est prope gubernationis aedificia, ecclesias et alias praecipuas culturales aut politicas structuras. Quamvis aliquae magnae urbes Plateam Maiorem seu Forum Maius (Hispanice: Plaza Mayor) et Plateam Armorum seu Forum Armorum habeant, et ambo nomina eidem loco saepissime attribuuntur.
Volubilitas (quantica)
Volubilitas in physica plerumque appellatur stabilis rotatio quam corpus physicum symmetricum circum eius axem habere a pierra solet. Volubilitatis quantitas per motum angularem circum proprium axem censeri solet, vel per rotationis celeritatem unitatibus rpm vel Hz.
In mechanica quantica repperitur quandam volubilitatem intrisicam a omnibus particulis elementariis usque in singulis punctis constitutis habitam, ut minimam motum angularem habeant etsi nullam rotationem ostendant. Itaque ibi volubilitas definienda est ut nihil sit nisi numerus integer vel semi-integer qui cum constante Planckiano multiplicatur ut motus angularis obtineatur. Particulae secundum volubilitatem dividuntur in duas classes: bosones sunt particulae volubilitate integra; fermiones autem particulae volubilitate semi-integra.
Cognitura publica Europaea
Cognitura publica Europaea (Anglice European Public Prosecutor's Office, Francogallice Parquet européen, Theodisce Europäische Staatsanwaltschaft) est officium Unionis Europaeae cui est dicio delicta patrimonium unionis laedentia persequi.
Cognitura edicto anni 2017 condita et deinde exstructa est, ac a die 1 Iunii 2021 operatur.
In officio centrali Luxemburgi sunt unus cognitor generalis, 22 cognitores publici ac alii operarii. In variis civitatibus sunt cognitores publici delegati qui accusationes ad curias illarum civitatum portant.
Tetraodontidae
Tetraodontidae sunt familia piscium plerumque maritimorum et aestuarinorum ordinis Tetraodontiformium. Diodontidarum morphologice similes sunt, piscium arte cognatorum, quibus sunt magnae spinae externae (spinarum tenuiorum et caelatarum tetraodontidarum dissimiles, quae videri popssunt solum cum piscis inflatus sit). Nomen scientificum quattuor magnos dentes, in laminas superiorem et inferiorem fusos, attingit, qui ad testas crustaceorum et molluscorum contundendas adhibent, eorum praedarum naturalis.
Plurimae tetraodontidarum species toxicae sunt, et nonnullae inter venenosissima orbis terrarum vertebrata numerantur. In aliquibus speciebus, organa interna, sicut iecur et aliquando cutis, tetrodotoxinum continent, unde tetraodontidae pluribus animalibus valdissime toxicae sunt esae; nihilominus, caro nonnullarum specierum mattea habetur in Iaponia (nomine 河豚, fugu), Corea (복, bok et 복어, bogeo), et Sina (河豚, hétún), cum a coquis bene assuetis paretur. Aliiae huius familiae species, quarum caro non est toxicus, sicut Sphoeroides maculatus (species in Sinu Chesapeaco inventa), mattea alibi putantur.
Species Torquigener albomaculosus a Davide Attenborough appellatur "maximus regni animalium artifex" quia mares feminas nidis multiplicum formarum geometricarum in arena faciendis attrahere solent.
Genera
Familiae Tetraodontidarum sunt saltem ducentae species in viginti novem genera digestae.
Descriptio
Tetraodontidae plerumque magnitudine sunt parvae ad mediam, sed certae species usque ad 100 centimetra longae crescere possunt.
Distributio
Tetraodontidae diversissimae in zona tropica, aliquantulum rarae in zona temperata, omninoque absentes ab aquis frigidis sunt.
Oecologia et historia vitalis
Plurimae tetraodontidarum species in aquis marinis vel amaris habitant, sed nonnullae aquam dulcem intrare possunt, et triginta quinque fere species omnem vitam in aqua dulci degunt. Quae species inveniuntur in disiunctis regionibus Americae Australis (e.g., Colomesus asellus), Africae (sex species Tetraodontis), et Asiae Meridio-Orientalis (Auriglobus, Carinotetraodon, Dichotomyctere, Leiodon, Pao).
Saint-Victor-de-Réno
Saint-Victor-de-Réno est commune Francicum 202 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Bourguignon-lès-Morey
Bourguignon-lès-Morey  est commune Francicum 54 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Regio Iaroslaviensis
Regio Iaroslaviensis (Russice Ярославская область, tr. Jaroslavskaja oblast’) est subiectum Foederationis Russicae, in eius Districtum (Circulum) Foederalem Centralem inclusum.
Dioecesis Labicana
Dioecesis Labicana fuit dioecesis cuius sedes Labicum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Regio Iaroslaviensis
Regio Iaroslaviensis die 11 Martii anni 1936 creata est, die 13 Augusti anni 1944 autem terminos suos hodiernos recepit. Cum regionibus Volodimiriensi, Vologdensi, Analeptriana, Costromensi, Moscuensi et Tueriensi contermina, sita est in parte septentrionali Russiae Europaeae, in medio planitiei Europaeae Orientalis. Aream 36 177 km2 et circa 1 272 milia incolarum (anno 2015) habet.
Metropolis regionis est Iaroslavia. Pereslavia, Piscaria, Poschechonia, Romanova, Rostovia, Uglicia, Lubimogradum et aliae urbes in regione Iaroslaviensi sitae sunt. Mologae urbis a receptaculo Piscariano inundatae locus etiam in regione Iaroslaviensi est.
Volga cum Scheksna, Cotoroa, Costroma accolis est flumen regionis maximum. Nero lacus, cuius in ripa Rostovia urbs sita est, est lacus regionis maximus.
Fridericus III (rex Daniae)
Fridericus III (natus die 18 Martii 1609 Haderslev in Dania Meridiana, mortuus die 14 Novembris 1670 Hafniae) fuit rex Daniae et Norvegiae. Successerat Christiano IV.
Bello contra Sueciam inter annos 1657 et 1660 ducto, omnes terras trans Sundicum fretum sitas perdidit, i.e. Scaniam, Blekinge, Halland et Bohuslän. Lege die 14 Novembris 1665 lata potestas regia absoluta confirmata est.
The Old Man and the Sea
The Old Man and the Sea ('Senex et Mare') est mythistoria ab Ernesto Hemingway, auctore Americano, Bimini in insula Bahamensi anno 1951 scripta annoque 1952 edita. Quae fuit ultimum fictionis opus maius ab Hemingway excogitatum vivoque auctore editum, atque unum ex eius operibus latissime notis. Enarrat argumentum fabulam cuiusdam Santiago, piscatoris annosi, qui cum praegrandi makaira procul contra aggessiones selachimorpharum in flumine Floridiano contendit. Liber Praemium Pulitzeranum Fictionis anno 1953 accepit, citatusque a consilio Nobeliano in diplomate Praemii Nobeliani Litterarum scriptori anno 1954 concessi.
Principale senis fabulae exemplar Gregorius Fuentes (1897–2002) a iudicibus litterariis fuisse putatur, piscator Cubanus et primus socius Pilar, naviculae Hemingwayanae.
Saires-la-Verrerie
Saires-la-Verrerie est commune Francicum 280 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Iosephus Gastaldy
Iosephus Gastaldy, Francogallice plenius Jean-Baptiste-Joseph Gastaldy (Avennione natus die 9 Aprilis 1741; Lutetiae die 22 Decembris 1805 mortuus) fuit psychiater et ganeo. Nepos fuit medici Avennionensis Ioannis Baptistae Gastaldy (1674-1747), a quo scriptae sunt Dissertatio de somnambulis (Avennione, 1713), Institutiones medicinae physico-anatomicae (ibidem, eodem anno) aliaeque commentationes plures.
Alumnus fuit facultatis medicae universitatis Montispessulani. Medicus meruit ipse Avennione in urbe, avo et patri successor, apud nosocomium Sanctae Marthae opusque Misericordiae paenitentium nigrorum domumque Providentiae insensatorum. Socius fuit ab anno 1778 Regiae Societatis Medicae Francicae. Medicus privatus fit iuxta principem Anglicum Henricum. Anno 1790, rebus novis iam saevientibus, in Angliam effugit ubi autem patronus eodem anno mortuus erit.
In Lutetiam reditus rector asyli psychiatrici Carentoniensis mense Decembri 1797 factus est, ubi inter alios marchionem de Sade curavit. Praeses fuit ab anno 1804, primus ipse, illorum iuratorum qui suadente Grimod de la Reynière congredi solebant ad illas delicias aestimandas quas tabernarii Lutetiae submiserant. Placita iuratorum in itinerariis gastronomicis libellorum Almanach des gourmands conscribebantur. Gastaldy fuerit secundum Grimod l'un des meilleurs dégustateurs qu'a jamais produits la médecine ("unus optimorum gustatorum quos unquam produxerit medicina"). Idem labores psychiatricos amici Gastaldy his fere verbis laudavit:
Vicecomes (Hungaria)
Vicecomes (Hungarice: alispán, Theodisce: Vizegespan) erat illa dignitas, quae vicem supremi comitis gerebat. Comitatibus Regni Hungariae praefuit, post supremum comitem ille erat valentissimus. Hoc munere valentissimi opulentissimique nobiles functi sunt.
Historia officii
Primo de illo anno 1113 mentio fit ut comes curialis, haec appellatio a saeculo tanum quattuordecimo pervulgata est.
3933 Portugal
3933 , olim designationibus 1986 EN4, 1982 ON, et 1983 YW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ricardo Martino West, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Le Sap
Le Sap est commune Francicum 947 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
3933 Portugal
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3933 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Regiones Guineae Bissaviensis
Guinea Bissaviensis seu Guinea Bissavia in regiones (Lusice singulari: região, plurali: regiões) octo et unum sectorem autonomum (Lusice sector autónomo) dividitur. Haec regiones vicissim 38 sectores (Lusice singulari: sector, plurali: sectores) subdividuntur, qui vicissim subdividuntur habitata in loca (scilicet: oppida, oppidula, vicos, sessamenta, communitates, etc...). Inferiori in tabulā regiones enumerantur:
Haec regiones etiam conglobari possunt in provincias tres: Orientem (Lusice Leste), Septentrionem (Lusice Norte) et Meridiem (Lusice Sul).
Supremus comes (Hungaria)
Supremus comes (Hungarice: főispán) fuit dignitas a rege Hungariae designata, quae regem ipsum (mox consilium administrorum regiorum) in comitatibus regni repraesentavit.
Officium anno 1950 Parlamentum Hungaricum abrogavit.
Lex appropriativa mense Iunio anni 2022 Parlamento praesentata proposuit, ut regiminis commissarii postea comites supremi appellarentur. Rogationem legiferam Parlamentum Hungaricum 19 Iunii 2022 accepit.
Bourguignon-lès-la-Charité
Bourguignon-lès-la-Charité  est commune Francicum 142 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Visnuismus
Visnuismus sive Vaishnavismus est una ex praecipuis denominationes Hinduicis, cum Sivaismo, Saktismo, et Smartismo comparata. Etiam appellatur Vishnuismus, sectatoribus Vaishnavis et Vaishnavitis appellatis, et Vishnu Dominus Supremus agnoscit.
Haec traditio doctriná avatararum innotescit, cuius sectatores Vishnu in permultis incarnationibus distinctis venerantur. Inter huius dei maiora nomina propria sunt Rama, Krishna, Narayana, Kalki, Hari, Vithoba, Kesava, Madhava, Govinda, Srinathji, Jagannath.  Traditio ex primo millennio a.C.n. exorta est, nomine Bhagavatismus et Krishnaismud. Deinde Ramananda motum Ramae dicatum creavit, qui nunc est maximus grex monasticus in Asia. Traditioni sunt multae subscholae (sampradayas), inter quas fuerunt schola Dvaita Madhvacharya medii aevi et schola Vishishtadvaita Ramanuja.
Sectatores, qui avataram Vishnu (saepe Krishnam) venerantur, motum Bhakti in Asia Meridiana millennio secundo amplificbantur. Inter scripturas maximi momenti in Vaishnavismo sunt Vedae, Upanishad, Bhagavadgita, Pancaratra (Agama), et Bhagavata Purana.
Signa (discretiva)
Signa vel Signia potest:
Sedes Suburbicaria Tusculana
Sedes Suburbicaria Tusculana (Italiane Sede suburbicaria di Frascati) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Dioecesis Romanae, in Regione ecclesiastica Latii sita. Urbs sedes episcopalis est Tusculum Novum (Frascata).
Cardinalis episcopus et episcopus regens
Sedes ab S.E. Episcopo Raphaele Martinelli regitur; cardinalis episcopus titularis est S.E. Tarsicius Bertone SDB.
Historia
Sedes III Saeculo erecta est.
Volfgangus Kubicki
Volfgangus (Germanice Wolfgang) Kubicki (natus die 3 Martii 1952 Brunsvici) oeconomus, causidicus atque rerum politicarum peritus Germanicus factionis Liberalis est.
Iuventus et munus
Kubicki Brunsvicum scholam frequentavit atque, postquam anno 1970 testimonium maturitatis adeptus est, Kieliae ad annum 1975 oeconomiae studebat et anno 1975 diploma abstulit. Deinde eodem in loco iurisprudentiae studebat atque anno 1985 secundam probationem accepit. Dehinc causidicus operam dat.
Cursus honorum
Kubicki ab anno 1971 sodalis factionis FDP est, annis 1990 - 1992, 2002 atque ab 2017 legatus ad DietamFoederalem Germaniae est. Anno 2017 etiam praeses vicarius Dietae Foederalis electus est. Praeterea autem annis 1992 - 2017 legatus ad senatum terrae Slesvici-Holsatiae erat.
Familia
Kubicki ter uxorem duxit, pater est filiarum gemellarum.
Fanum Sancti Danielis (Forum Iulii-Venetia Iulia)
Fanum Sancti Danielis (Italiane: San Daniele del Friuli; Foroiuliensice: San Denêl) est Urbs Italiae et municipium, circiter 8 080 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Urbani Danielenses vel Danielopolitani appellantur.
Fractiones
Cimano, Villanova.
Loci
Aonedis, Soprapaludo.
Municipia finitima
Dignano, Forgaria nel Friuli, Majano, Osoppo, Pinzano al Tagliamento (PN), Ragogna, Rive d'Arcano, Spilimbergo (PN).
Index Asteroidum 160001-161000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 160001 ad 161000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Valdemarus I (rex Daniae)
Valdemarus I, Magnus dictus (Danice Valdemar den Store; natus die 14 Ianuarii 1134, mortuus die 12 Maii 1182 Vordingborg in Selandia) fuit rex Daniae e domu regnatrice Estridsson.
Vocalis anterior artata rotundata
Vocalis anterior artata rotundata est compar [ i ] vocali sonus rotundatus, qui in systemate Abecedarii Phonetici Internationalis [ y ] notatur. Anteriore enim parte linguae ad palatum adpropinquante, aer per meatum quam angustissimum procedere cogitur. Insuper rotundatis sive "appressis labris" pronuntiatur.
De y Latina
Vocalis anterior artata rotundata [y] aliena erat a priscis Romanis, qui suo sermone Latino utebantur eumque in ceterorum Italorum fines expandebant. Iunctis Graecis cum Romanis saeculo II a.C.n. nomina et vocabula Graeca Latine pronuntianda scribendaque erant. Sed Y Graeca primum V littera reddebatur (sicut Πύρρος > Burrus apud Ennium) et sine dubio [ u ] pronuntiabatur. Mox tamen in eruditorum circulis Y littera ex alphabeto Graeco adsumpta est. In vulgari sermone plus minus perstitisse videtur [u] pronuntiatio, sicut in κρύπτα, cuius pronuntiatio vulgaris crupta et testimonio epigraphico et etymologia Romanica (crupta > It. grotta 'spelunca') confirmatur.
In nonnullis dialectis Graecis, Υ non iam labris rotundatis pronuntiabatur, sed [ i ] sonabat. Itaque γῦρος 'circulus, ambitus' in Latinitate posteriore et gyrus et in sermone vulgari girus reddebatur, de quo admonuit Valerius Probus in Appendice sua. Honore et praelatione Y litterae etiam multae nascebantur formae hypercorrectae, in quibus Y pro V aut I scribebatur, sicut inclyta pro incluta aut sylva pro silva
Călărași
Călărași oppidum Dacoromanicum et caput circuli eiusdem nominis est.
Historia
Oppidum anno 1700 primo in actis descriptum est, sed multo vetustius esse creditur.
Coniunctiones oppidorum
habet coniunctiones oppidorum inter alia cum his oppidis et urbibus:
Cyclus menstrualis
Cyclus menstrualis seu cyclus menstrualis endometrii est fecundis in muliebris repetitus ex cyclis genitalibus femininis, ad mutationes endometrii diebus 28 ineunte spectans. Varietates inter feminas observari possunt. Cyclo menstruali et signo muliebris conspicuo, menstruae, multiplices rationes sunt ut culturae, religionis, societatis humanae, biologiae, medicinae.
Égligny
Égligny est commune Francicum 317 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Cyclus menstrualis
De conventione quisque cyclus cum menstruatio coepit. In cuiusque cycli medio ovulatio fit, saepe per corporis temperaturae incrementum tenue (circiter + 0.5°C) indicatur. Separantur phases tres:
Gubernantur endometrii mutationes imprimis hormontum effectibus quinque: atque structurarum anatomicarum:
Contraceptionis hormonalis ope cyclus menstrualis mutatur.
Mulier
Mulier sive femina est homo sapiens generis vel/et sexus feminini adultus. Antea puella vocitatur, in senectute senex, anus. In vitae cursu hominis sexus feminini maturitate sexuali ineunte cyclus menstrualis instituitur, signum visibile est menstruatio prima, menarchia (de Graeco mḗn, mense, et ἀρχή initio), aetate circiter annorum duo-, tredecim. Ab eo tempore, initio aliquid irregulariter, denique regulariter cyclus hormontibus gubernatus corpus et mentem mulierem comitans evalescit usque ad menopausam, quo iterum irregularitas menstruarum observatur, donec menstruae, circiter aetate quadraginta annorum desinunt.
In cultura cycli menstrualis effectibus et observatio et respectum donabantur ac donantur. Pariter diversitas inter sexus olim et hodie non solum familiaritatem et intelligentiam, sed etiam obscuritatem, ignorantiam, temeritatem et opiniones praeiudicatas generabat et generat. Hace de causa dependentiae intelligentia omnium hominum a factoribus non tantummodo cognitivis momentum habeat maius.
In muliebris systema reproductionis mutationes typicas cyclicas ostendit, quae fere uniformiter occurrunt, ut etiam cyclum ovaricum, cyclum vaginalem, et cyclum glandulae mammariae; duratio sane cycli inter muliebres variat: in medio plus minusve duodetriginta dies.
Charaxes brutus
Charaxes brutus est papilio familiae Nymphalidarum, in Africa endemicus.
Cyclus menstrualis
Phases et cycli genitales feminini
Phases semel in re occurrunt, cycli multipliciter repetunt: ergo in vita phases et cycli, quoque cyclo menstruali phases sunt. Secundum terminologiam embryologicam in feminarum vitis non minus quam phases et cycli quinque describendi sunt:
Charaxes brutus
Latitudo alarum est 60–75 millimetra in maribus et 75–90 mm in feminis. Adulti totum per annum volare solent.
Larvae Blighia unifugata, Ekebergia capensi, Entandrophagma delevoi, Melais azedarach, Trichilia dregeana, Trichilia emetica, et speciebus Grewiae vescuntur.
Subspecies
Haec subspecies agnoscuntur:
Cyclus menstrualis
Phases ovaricae
Ut supra scriptum homo sexus femini ab partu ad mortem phases vitae transit. Valens ad feminini totam hominis vitam, phases ovaricae descriptae sunt:
Effectus lunaris
Ubique et semper effectus lunaris, relatio inter vices lunae et cyclos menstruales, in hominibus et disputationis et dissensionis argumenta afferunt. Aliae affirmant, aliae negant.
Natura cycli menstrualis
Cyclus menstrualis structuris sanis anatomicis, biochemicis, et physiologicis dependit. Structurae anatomicae non solum organa sexualia sunt, sed etiam partes systematis nervosi centrali.
Brevi in conspectu
De conventione menstruationis initium simul initium cycli menstrualis novi constituit. Iam ab die quinto reaedificatio mucosae uterinae (endometrii) repetit usque ad diem quartam decimam. Pariter in ovario, sub effecto folliculos stimulantis hormontis (FSH) unus ex folliculis aliis maius tumescit. Haec phasis, diebus 1-14, proliferativa vel follicularis dicitur. Iuxta diem quartam decimam summus luteinisantis hormontis (LH) in sanguine monstrari potest, et ovulatio in ovario oritur, quae ruptura illius folliculi cum liberatione ovi in tubam uterinam; rupturae loco rapide sanguis accumulat - cum dolore brevi si paululum sanguinis in cavitatem abdominis intret - et formatio sequens corporis lutei, quod progesteronum secernit. Simul, oestradioli ope, in endometrio vasa sanguinea crescunt et aqua accumulat. Haec phasis, diebus 15-28, dicitur corporis lutei (officialiter) vel - Anglico similius - secretoria vel lutealis. Iam ab die quarto vicesimo corpus luteum degenerat, tum corpus albicans nominatum, et desinit liberatio progesteroni, cuius inopia stratum functionale endometrii deicit: menstruatio proxima fit.
Anatomia
Apprehenda sunt ovaria, tuba uterina, uterus (endometrium cum stratis et basali et functionali), cerebri et hypothalamus et lobus anterior hypophysis.
Ovaria
Iam ab partu utroque ovario folliculi ovarici sunt. In pubertate puellae circiter 400.000 folliculi sunt. Connectitur ovarium cum tuba uterina, ne vehementer moveat, quasi ligamento fimbria ovarica.
Tuba uterina
Inveniuntur tubae uterinae duae, dextra et sinistra. Utraque tuba uterina, intra peritoneum locata, post ovulationem ovum ab ovario accipit, trans tubam usque ad uterum portat. Pars ad ovarium conversa nominatur ampulla tubae uterinae cum extremo eius laterali infundibulum et apertura, ostium abdominale, versus cavitatem peritoneale et ovarium. Ostium fimbrias tubae gestat, ne ovum in cavitatem abdominis perdatur. Versus uterum angustiae, isthmus tubae transitus in partem uterinam breviorem describunt. Parieti tubae uterinae sunt tunicae tres: interna tunica mucosa, media tunica muscularis, et externa tunica serosa. Lumen tubae plene plicis tubariis, vecturae ovi securae, est; et cellulis epithelialibus numerosae ciliae sunt, cum fluxu versus uterum. Longitudo tubae uterinae inter 8-20 cm (plerumque 11-12 cm) variat.
Bourbévelle
Bourbévelle  est commune Francicum 79 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Cyclus menstrualis
Uterus
Dividitur uterus in corpus uteri (sursum) et cervicem uteri (deorsum). Pars corporis superior fundus uteri vocatur. Parieti uteri sunt tunicae tres: interna tunica mucosa vel endometrium, media tunica muscularis vel myometrium, et externa tunica serosa vel perimetrium.