cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reginaldus McKenna
Reginaldus McKenna (Londinii natus accurate in regione urbana in Kensigton die 6 Iulii 1863; ibidem mortuus die 6 Septembris 1943), argentarius, fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Liberalis qui inter alia ab anno 1895 usque ad annum 1918 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit accurate in Parlamento munere populi  North Monmouthshire functus est. McKenna fuit etiam negotiorum internorum minister et a die 25 Maii 1915 usque ad diem 10 Decembris 1916 cancellarius scaccarii, id est aerarii minister.
Lama (Aprutium)
Lama (alia nomina: Lama Paelignorum) (Italiane: Lama dei Peligni) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Ronaldus Syme
Ronald Syme, eques (natus 11 Martii 1903 Elthamiae Novae Zelandiae; mortuus Oxoniae 4 Septembris 1989), alumnus Universitatis Aucopolitanae et Collegii Orielensis apud Oxonienses, fuit rerum gestarum scriptor et rerum classicarum peritus. Inclutissimus est propter opus The Roman Revolution ('Res novae Romanae', 1939). Inter praecipuos rerum gestarum indagatores saeculi vicensimi numeratur.
Vasconia
Vasconia sive Communitas Autonoma Vasconica concessum nationalitatis statum intra Hispaniam habet, quam Constitutio Hispanica anni 1978 separatis ethicis realitatibus attribuit. Communitas autonoma in Statuto Autonomiae Vasconiae, fundationali documento legitimo compages evolutioni Vasconum in Hispanico solo praebente, fundatur. Licet hic spiritus, Navarrae territorium praetermissum est et factum est separata communitas autonoma. Caput Nova Victoria, in provincia Alava sita, et Bilbaum, maxima urbs in provincia Biscaia est.
Dicitur Vasconia pars terrarum Vasconum esse, in Vasconia Cispyrenaica sita. Ergo non confundenda est cum maiore Vasconia, e qua est pars componens.
Toponymia
Termini in Statuto Autonomiae Hispanice Euskadi atque País Vasco et Vasconice Euskadi atque Euskal Herria sunt publica denominatio in Communitate Autonoma Vasconiae.
Nomenclaturae res fuit diserta quaestio, quia nomina Euskadi et Euzkadi traditionaliter in usu fuere ad designandam regionem extensiorem quam eam trium provinciarum. Die 18 Iulii 2003, Regia Academia Linguae Vasconicae documentum probavit in quo suam iudicationem de correcto vocabuli Euskal Herria usu exponebat; "territorium cum culturalibus bene definitis notis, supra politico-administrativos limites et etiam supra historicas dissimilitudines".
Per multos annos in usu erat orthographia Euzkadi et haud Euskadi, quia aliquae hypotheses suggerebant Sabinum Arana putare ut radix eusk-, scilicet Vasco", euzk-, vocabuli eguszki, Solem significantis, contractio, esset, secundum antiquam theoria ut antiqui Vascones filii huius astri considerarentur. Huic radici euzk- (sive eusk-) adderetur suffixum -di, creberrime in Vasconica toponymia, et supposite 'congeriem' ac 'locum' significans. Nihilominus non est multum anthropologicarum nec philologicorum indiciorum huic derivationi, quamquam anthropologi Barandiaran et Resurrectio Maria Azkue hanc etymologicam interpretationem accipiunt secundum nomina data variis locorum Biscaiae patois linguis masculinae divinitati Solis. Aliae theoriae, attamen, suggerunt Sabini Arana orthographiam nihil conexam esse cum eguzki, sed etymologicam deformationem esse quam ipse Biscaiae proponeret.
Historia
Romani historiographi Vasconicum territorium e Praeromanis temporibus ab variis tribubus quarum linguam non intellegebant inhabitatum esse firmaverunt. Regionalis harum tribuum distributio secundum historiographos differt. Nihilominus accipitur theoria ut Vascones reliquum Palaeolithicorum Europae Occidentalis incolarum, specifice Francocantabricae regionis incolarum, sint. Strabo et Plinius Maior suis in scriptis Vasconicas tribus memorant, inclusis ibi Vasconibus et Aquitanis inter alios. Sunt satis indicia ut iam in usu esset lingua Protovasconica. Per Primum Medium Aevum territoria inter Hiberum et Garunnam Vasconia nuncupabatur et unificata sunt a ducibus Vasconiae per temporis perihodon. Post Musulmanas Paeninsulae Hibericae invasiones et Francicam Caroli Magni expansionem, territorium ruptum est. Regnum Navarrae velut praecipua territorii civitas saeculo nono emersit. Rege Sanctio III Maiore, Regnum Pampilonensium maximam territorialem extensionem assecutum est, sed mortuo Sanctio III Maiore anno 1035, eius filii, cum testamentum quod regnum primogenito concessisset non observavissent, et post multas pugnas, divisere territorium, quod fecit surgere nova politica structura saeculo duodecimo a regnis Navarrae, Aragoniae et Castellae formata. Per Primum Medium Aevum, Biscaia libenter se Regno Castellae iunxit.
Anno 1200, Regnum Navarrae praesentia Alavae, Ipuscoae et Agri Duranici territoria amisere, quae sunt annexae a Castellano monarcha. Sic, Navarra, ab aliis paeninsularibus Vasconiae territoriis separata, suam civilitatem expansionis versus septentrionem et orientem, versus Franciae atque Aragoniae finitima territoria direxit. Navarra partim annexa est a Regno Castellae per saecula undecimum et duodecimum et fere tota inter annos 1512 et 1521. Septentrionalis territorii reliquum a Francia annexum est. Tres praesentis Vasconiae provinciae iam libenter se Regno Castellae modo intermittenti iunxerant et favere integrationi Navarrae intra Castellam.
Post Statuti Autonomiae probationem anno 1979, Vasconia communitas autonoma hodie constituta est et foralia iura historicorum territoriorum conformantium absorbuit. Alia Hispanica Vasconophonica provincia, Navarra, non se iunxit et communitatem foralem uniprovincialem formavit.
Geographia
Vasconiae orographia praesertim montana est, quam conformant Montes Vasconici (Hispanice Montes Vascos; Vasconice Euskal Herriko arkua) et permovens Iugum Cantabricum (Hispanice Sierra de Cantabria; Vasconice Kantabriako mendilerroa) Meridie, cum Tullonio (Hispanice Sierra de Toloño; Vasconice Toloñoko mendilerroa) velut maxima altitudine, dum Pyrenaeorum radices Navarram attingunt. Locus altissimus in Vasconia est Saxum Album (Hispanice et Vasconice Aitxuri), 1551 metra altum, in Saepto Naturali Saxi Rubri situm.
In Vasconia distingui grosso modo possunt quattuor zonae climaticae: displuvium Atlanticum Septentrione; zona climatis subatlantici, Valles Occidentales Alavae et Planities Alavensis (Hispanice Llanada Alavesa); zona climatis submediterranei; et meridianum extremum, in depressionem Hiberi et Rivogiam Alavensem (Hispanice Rioja Alavesa; Vasconice Arabako Errioxa) intrans, ubi iam est clima cum aestate clare sicca calidaque generis continentalis.
Haec regio Programma Mundanum Evaluationis Opium Hydricarum ex UNESCO participavit, quamobrem installata sunt amplius 300 centrorum informationis quae profuere efficere relationem de praesenti regionis statu.
Statutum Autonomiae et Vasconiae potestates
Vasconia ad suam autonomiam accessit, probato Statuto Autonomiae anno 1979. Hoc Statutum a plerisque Hispanicis Statutis Autonomiae distinguitur, haud in competentiarum translatarum aut transferibilium numero, sed in facto ut Vasconica autonomia in historicis foris, Constitutione Hispanica agnitis, fundetur. Sic, Vasconia, praeter acceptas comptetentias de educatione, obtinet exclusivum pecuniariae suppeditationis processum fundatum in renovandis aut contemporizandis oeconomicis consensibus post fororum abolitionem anni 1876 statutis, quae servavere Alava et Navarra, sed quae derogata sunt in Ipuscoa et Biscaia a Franquistisco regimene, finito Bello Civili. Statutum praeterea proprios vigiles, Ertzaintzam, integrale vigilum corpus per totum territorium distentum, permittit. Nihilominus, deputationes forales territoriorum Vasconiam integrantium sua foralia instituta cum competentiis servant disponuntque quae crebro confligunt adversus Gubernationis Vasconicae attributiones.
Factiones politicae
Factiones politicae cum repraesentatione in Parlamento Vasconico post comitia anni 2009 sunt:
Organizatio territorialis
Vasconia tres provincias comprehendit, quae nuncupantur territoria historica (Hispanice territorios históricos; Vasconice foru lurraldeak) in autonomicis praeceptis. Dividuntur vicissim in 251 municipia; 51 in Alava, 88 in Ipuscoa et 112 in Biscaia, quae conglobantur in commarcas viginti. Territorium Alava dividitur in commarcas sive quadrellas sive esqualdeas septem (Hispanice cuadrillas; Vasconice eskualdeak). Commarcae Ipuscoae et Biscaiae; nihilominus, divisiones administrativas non conformant. Ceterum, secundum Normas Ordinationis Territorialis Gubernationis Vasconicae sunt areae functionales Vasconiae quindecim quae constituunt basin referentiae harmonicae coordinataeque Communitatis evolutioni et fundantur in interconexionis integrationisque criteriis adeo ut et territorialis sectorialiaque proposita et municipalis adumbratio modo independenti inter se non efficiantur, sed omnia persequantur coherentia destinata.
Securitas
Vasconia proprios vigiles, Ertzaintzam, totum per territorium porrectos, habet. In praesenti translatas omnes competentias de securitate civili, ordine publico et commeatu habet, dum eas de antiterrorismo cum Vires Securitatis Civitatis partitur. In Communitate adhuc adsunt duo Civitatis corpora biocolytica, Corpus Nationale Vigilum (Hispanice Cuerpo Nacional de Policía; Vasconice Espainiako Polizia Nazionala) et Custodia Civilis (Hispanice Guardia Civil; Vasconice Guardia Zibila), in antiterrostisticis operibus et extracommunitarii atque supracommunitarii characteris diaconiis biocolyticis.
Custodia Civilis (Hispanice Guardia Civil; Vasconice Guardia Zibila), velut Custodia Fiscalis, fungitur munere impediendae et persequendae subintroductionem (commercium illicitum) reliquasque fiscalis characteris infractiones, gerendorum armorum atque materiarum displosivarum, vigilandorum portuum, aëroportuum, litorum ac limitum, dum est corpus biocolyticum cum competentiis securitatis civilis toto in territorio.
Corpus Nationale Vigilum (Hispanice Cuerpo Nacional de Policía; Vasconice Espainiako Polizia Nazionala) fungitur munere expediendae Chartae Nationalis Identitatis (Hispanice Documento Nacional de Identidad; Vasconice Nortasun agiria) ac syngraphorum, inspiciendorum accessuum et exituum in territorio nationali et aliarum rerum praevisarum in legibus de peregrinatione, refugio asyloque, deportatione, emigratione et immigratione.
Corporis Nationalis Vigilum praesentia in Vasconia consistit in quattuor commissarii sedibus, e quibus duae in Ipuscoa (Fani Sancti Sebastiani et Oeassone), una in Biscaia (Bilbai et una in Alava (Victoriae Novae inveniuntur, et in singulis castris in Biscaia (in Basauris), dum Custodia Civilis amplius vicena castra totam per Vasconicam geographiam sparsa cum praetorio in omnibus capite habet.
Demographia
Paere dimidium 2 155 546 incolarum Vasconiae in Magno Bilbao, scilicet in territorio urbis Bilbai, vivunt. E decem frequentissimis urbibus, sex partem formant Bilbainae conurbationis (Bilbaum, Baracaldo, Guecho, Portus Gallorum, Monasterium Sancti Georgii et Basauri).
Cum 28.2 centesimae incolarum Vasconiae extra hanc regionem natorum, immigratio decretoria Vasconicae demographiae est. Per saeculum vicensimum plerique immigrantes ex aliis Hispaniae partibus, typice e Gallaecia atque Castella et Legione veniebant. Ultimos per annos, considerabilis numerus horum incolarum in suos natalis locos regressi sunt dum immigratio in Vasconiam in praesenti extra Hispaniam, praesertim e America Meridionali oritur.
Praecipuae urbes
Ecce inferiori in tabula decem frequentissimae urbes in Vasconia:
Linguae
In Vasconia in usu sunt duae linguae e saeculis, Hispanica et Vasconica, ambae huius regionis originariae, nam prima orta est ampla in zona etiam Occidentalia praesentium Alavae ac Biscaiae territoria comprehendente. Vasconica, reliquarum Hispanicarum modernarum linguarum dispar, nec originem trahit ab Latina nec ad familiam Indoeuropaeam pertinet.
Hispanica est lingua plerarumque Vasconicarum domuum: anno 2001 erat lingua domestico in usu 83 centesimae incolarum, dum Vasconica erat lingua domestico in usu 11.8 centesimae et 5.2 centesimae item utebantur ambabus linguis domi. Haec percentationes secundum provinciam variant, cum Ipuscoa ubi maximus numerus incolarum Vasconice loquitur et cum Alava ubi est minimus numerus Vascophonorum.
Gasconicae gentes in Ipuscoa consessae secum suam linguam, Gasconicam, apportavere, quae iam in Vasconia evanuit, quamquam aliquibus in communitatibus servata est usque ad saeculum vicensimo.
Religio
Vascones historice propter Catholicismum Romanum colendum excellunt, quamquam hodie in praesenti Vasconica societas eandem religiosam varietatem ostendit quam omnis Europaea societas.
Provalium (discretiva)
Provalium seu Provallium potest:
Vasconia
Religio
Intra Catholicismum Romanum maxima Vasconica apportatio facta est cum Societate Iesu, ab Vascone Ignatio de Loyola condita.
Videcosville
Videcosville  est commune 82 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Vasconia
Religio
Hoc in contextu Vasconica popularis religiosa cultura magnopere patescit in sequendis devotionis Marianis. In Biscaia Nostra Domina Vecuniae (Hispanice Nuestra Señora de Begoña; Vasconice Begoñako Andre Maria), in Ipuscoa Sanctuarium Nostrae Dominae Arantzazus (Hispanice Santuario de Nuestra Señora de Aránzazu; Vasconice Arantzazuko santutegia) et in Alava Virgo Alba (Hispanice Virgen Blanca) excellit.
Non obliviscendum est ut in Vasconia fuerit tractus Peregrinationis Compostellanae in secundariis tramitibus et ut tali sensu sint praecipuae reliquiae eius culturalis ponderis velut casus Sanctuarii Nostrae Dominae Estibalizensis (Hispanice Santuario de Nuestra Señora de Estíbaliz; Vasconice Estibalizko Andre Mariaren Santutegia) et Collegiata Zerranuzensis (Hispanice Colegiata de Zenarruza; Vasconice Ziortzako monasterioa).
Oeconomia
Communitas Autonoma Vasconia prima intra Hispaniam secundum reditum per capita classificatur, cum producto domestico grosso per capita 40 centesimis maiore quam Unionis Europaeae eo et 33.8 centesimis maiore quam Hispaniae media anno 2010, cum 31 314 euronum. Industriales activitates traditionaliter chalybe et naupēgēsi nisae sunt, praesertim propter locupletibus mineralium ferrosorum opibus inventis per saeculum undevicensimum circum Bilbaum. Aestuarium Bilbainum Vasconicae revolutionis industrialis sedes fuit per saeculum undevicensimum et primum dimidium saeculi vicensimi. Haec activitates per decenniorum 198 et 199 crises oeconomicas conciderunt, quod in diaconiarum et novarum technologiarum campo evolutionem inchoavit.
Hodie, maximus campus industrialis intra Vasconicam oeconomiam fabrile in Biscaiae ac Ipuscoae vallibus, aëronautica Novae Victoriae et energia Bilbai est.
Praecipuae societates in Vasconia sunt argentaria BBVA, societas energetica Iberdrola (ambae primarias sedes Bilbai habent), corporatio Mondragon quae est maxima cooperativa in mundo, Gamesa productoria aërogeneratorii et CAF productoria materiae rotantis.
Anno 2012 et per crisin pecuaniariam Vasconia Hispaniam totam superat. Inopia operarum in Vasconia est propomodum 14,56%, percentatio concordans cum Unionis Europaeae media. Hispania tota est natio cum maximo inopiae operarum indice in Unionis Europaeae, cum 24.6 centesimis.
Respectu functionis PDG, Q4 significabat Vasconiam extra recessionem cum incremento 0,2% esse. Tota Hispanica oeconomia in recessione post Q4 manuit.
Per 2009 Vasconica oeconomia -3.3 contesimis collato cum -3.6 centesimis in reliqua Hispania contraxit.
Vectura
Strategicus geographicus Vasconiae situs velut nexus inter Hispaniae Septemtrionem Occidentalem atque Centrum et reliquam Europam hoc territorium unum inter multum frequentata facit.
Autoviae
Praecipua autoviariae vecturae spina sunt autovia AP-8 Bilbaum, Fanum Sancti Sebastiani ac Francicum limitem coniungens et autovia A-1 Fanum Sancti Sebastiani ac Novam Victoriam cum media Hispania coniungens. Inter alias praecipuas autovias est autovia AP-68 Bilbaum cum Mediterraneo coniungens.
Ferrivia
Metropolitana Bilbaina (Hispanice Metro de Bilbao; Vasconice Bilboko metroa) duas metropolitanae lineas areas Magni Bilbai servientes gerit.
Gubernatio Hispanica duas praecipuas societatis RENFE ferriviae latae lineas Novam Victoriam cum Fano Sancti Sebastiani atque Bilbaum cum media Hispania coniungentes possidet. Etiam cyclophoricas lineas Renfe Cercanías et Bilbai et Fani Sancti Sebastiani gerit.
Ferriviae angustae societas FEVE cyclophoricam lineam inter Bilbaum atque Valmasedam gerit et Bilbaum cum reliqua septemtrionali Hispania coniungit.
Novum civitatense rete (nuncupatum Y Vasconicum) construitur, quod tria capita formā Y coniunget. Designatur anno 2013 complendum esse, inclusa conexione cum Francico rete TGV in Hendaye. Propter asperam territorii geographiam, maior retis pars per cuniculos, cum toto aestimato sumptu decem billionum euronum. Aestimatus oecologicus incepti impactus formationem globi nuncupati AHTrik Ez Elkarlana contra id excitavit. Hic globus sociali inoboedientia utitur ad adversandum incepto et ad promovenda referenda contra id in urbibus quas id magis afficit. Licet relative expandens hominum oppositio contra inceptum, opus pergit.
Aëroportus
Tria capita habet aëroportus tres qui sunt:
E tribus, praecipuissimus et locus aditus in Vasconiam est Aëroportus Bilbainus, multas internationales conexiones offerens et per quem se moverunt circiter 4 200 000 viatorum anno 2007.
Portus maritimi
Duo praecipuissimi portus sunt Portus Bilbainus et Portus Passagii. Sunt alii minores portus velut Bermei et Ondarrŏae.
Portus Bilbainus longe praecipuissimus in Vasconia et in septentrionalibus Hispania et quartus secundum pondus in Hispania circiter cum 38 millionibus tonnarum commeatus est.
Omnes navigationis tramites in Bilbaum adveniunt et est navis traiectoriae diaconia Bilbaum cum Portu Ostio in Britanniarum Regno conectens.
Valetudo
Systema valetudinarium Vasconiae praesertim e diaconia publica valetudinaria a Gubernatione Vasconica gesta et Osakidetza-Servicio Vasco de Salud nuncupata pendet, quae est universalis gratuitaque, et intra quam etiam sunt sanitatis opifices, Osakitxes nuncupati, quorum munus est pleraeque urgentiae in Vasconia evenientes.
Vasconiae exspectatio vitae feminea est inter Europae maximas et inter maximas intra Consociationem pro Oeconomica Cooperatione et Evolutione, cum uno numerorum incolarum senitissimorum. Praeterea, index natalium est unus minimorum in Unione Europaea.
Educatio
Systema educativum Vasconicum se parat secundum educationem Hispanicam, sed secundum exemplaria linguistica Vasconice aut Hispanice:
Potest observari quomodo exemplari A (omnes disciplinae Hispanice excepta disciplina linguae Vasconicae) usus in studiis augeant et exemplaris D (omnes disciplinae Vasconice excepta disciplina linguae Hispanicae) usus contrahatur secundum progressum in educatione. Cursu 2009-2010, exemplar A denuo decrescit in educatione infantile solum 5% dum exemplar D duo puncta percentualia crescit, situm in 71.13 centesimae, reliquum ad exemplar B respondet. Cursu 2011-2012, adhuc auget exemplar D in educatione infantili: 73.6 centesimae. Exemplar A, nihilominus, adhuc alumnos perdit: 3.9 centesimae. Reliquum est exemplar B, 22.1 centesimae.
Systematis educativi Vasconici proprium est habere magis alumnos in educatione privata concertata (51%) quam in systemate publico e Gubernatione Vasconica pendente, cum esset communitas autonoma Hispanica quae magis pecuniae collocet in educatione privata concertata.
Systema universitarium completur tribus universitatibus quae sunt:
Instituta
Praeter universitates, in Vasconia sunt instituta culturalia de propria nationis realitate investigantia. Praecipuum institutum est Societas Studiorum Vasconicorum (Hispanice Sociedad de Estudios Vascos; Vasconice Eusko Ikaskuntza), quamquam etiam hoc institutum Communitatis limites transcendit. Quoque Regia Societas Vasconica Amicorum Pagi (Hispanice Real Sociedad Bascongada de Amigos del País; Vasconice Euskalerriaren Adiskideen Elkartea) et Societas Scientiarum Aranzadi (Hispanice Sociedad de Ciencias Aranzadi; Vasconice Aranzadi Zientzia Elkartea) se dedunt scientificis investigationibus et naturalibus et socialibus de Vasconicis rebus.
Narratio
In Vasconia sunt duae lineae litterariae compositionis: Vasconice et Hispanice. Inter linguae Vasconicae auctores excellunt Resurrectio Maria Azkue, Bernardus Atxaga, Gabriel Aresti, Evaristus Bustinza, Manuel de Lekuona et Gotzon Garate, inter alios. Dum inter linguae Hispanicae auctores eminent Valentinus de Foronda, Felix Maria Samaniego, Ramiro de Maeztu, Manuel de Larramendi, Antonius Trueba, Pius Baroja, Blas de Otero, Ramirus Pinilla et Michael de Unamuno. Inter iuniores linguae Vasconicae auctores excellunt Petrus Cano, Castillo Suárez, Unai Elorriaga, Karmele Jaio aut Katixa Agirre. Etiam sunt nomina praecipuorum auctorum linguae Hispanicae, inter quos memorandi sunt Alvarus Bermejo, Espido Freire aut Toti Martínez de Lezea.
Poësis
Est proprie Vasconica mos ad componendas populariter poëses quae versolarismum (Hispanice versolari; Vasconice  bertsolari) denominat eos qui eam colunt, sed litterario in campo eminuere praecipui poëtae velut ipse Gabriel Aresti, Lauaxeta, ipse Blasius de Otero et nuperius auctores velut Kirmen Uribe aut Iosephus Sarrionandia.
Ars
Inter Vasconicos picotes nominandi sunt Nestor Basterrechea, Augustinus Ibarrola, Ignatius Zuloaga et Valentinus de Zubiaurre. Etiam in sculptura eminuere Eduardus Chillida et Georgius Orteiza.
In architectura eminuere artifices velut Ricardus Bastida, Ignatius de Ibarreche, Ioannes de Iturburu, Iustus Antonius de Olaguíbel, Albertus de Palacio y Elissague et Secundinus Zuazo. Intra popularem architecturam memoranda est typica baserriae (Hispanice caserío; Vasconice baserri) aedificatio.
Musica
Inter compositores classicos nominandi sunt Ioannes Chrysostomus de Arriaga ("Mozart Hispanicus" nuncupatus), Iosephus Maria Iparraguirre, Sebastianus Iradier, Carmelus Bernaola, Ludovicus de Pablo, Gabriel Erkoreka et Iesus Guridi.
Nuperius eminuere cantores velut Ludovicus Mariano, Benedictus Lertxundi, Michael Laboa, Kepa Junkera, Firminus Muguruza, Ruper Ordorika, Amaia Montero, Michael Erentxun atque Alexander Ubago et greges velut Pantxoa eta Peio, Mocedades, Oskorri, Ken Zazpi, Itoiz, La Oreja de Van Gogh, Fito y Fitipaldis atque Gatillazo.
His in circumectis satis notus est et Festum Iazense Sancti Sebastiani (Hispanice Festival de Jazz de San Sebastián; Vasconice Donostiako Jazzaldia) et Festum Iazense Novae Victoriae (Hispanice Festival de Jazz de Vitoria; Vasconice Gasteizko Jazzaldia). Etiam excellunt Semestrium Musicum Sancti Sebastiani (Hispanice Quincena Musical de San Sebastián; Vasconice Donostiako Musika Hamabostaldia) et festum Kobetasonic Bilbai habitum.
In lyrico campo adeptus est multam famam Orpheum Sancti Sebastiani (Vasconice Donostiako Orfeoia; Hispanice Orfeón Donostiarra) et supranus Ainhoa Arteta. Etiam ponderis est fama Orchestrae Symphonicae Bilbai (Vasconice Bilbao Orkestra Sinfonikoa; Hispanice Orquesta Sinfónica de Bilbao) et Orchestra Symphonica Vasconiae (Vasconice Euskadiko Orkestra Sinfonikoa; Hispanice Orquesta Sinfónica de Euskadi).
Cinematographia
Valde excellit pondus Festi Internationalis Cinematographici Sancti Sebastiani (Vasconice Donostiako Zinemaldia; Hispanice Festival Internacional de Cine de San Sebastián), quod quotannis congregant internationales divos et praeclaros directores circumiectorum Hispanicorum velut Antonium Mercero, Alexandrum de la Iglesia, Iulium Médem, Manuelem Uribe, Eliam Querejeta, Boriam Cobeaga, et Ioannem Manuelem Bajo Ulloa, praeter actores velut Raimundum Barea, Mariam Victoriam Bilbao, Manuelem Arias, Annam Isabellam Alonso, et Alexandrum Angulo.
Theatrum
Excellunt instituta velut Theatrum Victoria Eugenia (Vasconice Victoria Eugenia Antzokia; Hispanice Teatro Victoria Eugenia) Fani Sancti Sebastiani aut Theatrum Arriaga (Vasconice Arriaga Antzokia; Hispanice Teatro Arriaga) Bilbai intra historica theatra, sed etiam moderni complexus sicut Cursal (Hispanice et Vasconice Kursaal) Fani Sancti Sebastiani et Palatium Euscaldunicum (Vasconice Euskalduna Jauregia; Hispanice Palacio Euskalduna) Bilbai.
Musea
Vasconia est sedes et Museum Guggenheim Bilbai (Hispanice Museo Guggenheim Bilbao; asconiceGuggenheim Bilbao Museoa), unum culturalium institutorum maximi ponderis in Hispania et Museum Artium Novae Victoriae et Museum Chillida-Leku in Hernanis (in Ipuscoa) ad honorem praeclari sculptoris. Musea traditionaliora sunt Museum Artium Liberalium Bilbai (Vasconice Bilboko Arte Ederren Museoa; Hispanice Museo de Bellas Artes de Bilbao), cum una pinacothecarum praecipuarum in Hispania, Museum Archaeologicum, Ethnographicum et Historicum Vasconicum (Vasconice Euskal Arkeologia, Etnografia eta Kondaira Museoa; Hispanice Museo Arqueológico, Etnográfico e Histórico Vasco), Museum Maritimum Riae Bilbai (Hispanice Museo Marítimo Ría de Bilbao; Vasconice Bilboko Itsasadarra Itsas Museoa) aut Museum Archaeologicum Biscaiae (Hispanice Museo Arqueológico de Bizkaia; Vasconice Bizkaiko Arkeologia Museoa), omnia ea etiam Bilbai.
Moda
Inter notissimos artifices vestiarios sunt Christophorus Balenciaga et Paco Rabanne. Sed ultimis temporibus apparuere iuvenes artifices vestiarii qui adepti sunt famam extra Hispaniam velut Miriam Ocáriz, Ion Fiz, Ferdinandus Lemoniez, Michael Palacio aut Devota & Lomba.
Laographia
Vasconica ethnographia essentialiter ab Iosepho Michaele de Barandiarán, Telesphoro Aranzadi, Clodivico Mitxelena et Iulio Caro Baroja tractata est.
Inter festa popularia praecipuissima hodie memoranda sunt celebratio Hebdomadis Magnae Bilbai (Vasconice Bilboko Aste Nagusia; Hispanice Semana Grande de Bilbao), festum Virginis Albae (Vasconice Andre Maria Zuriaren jaiak; Hispanice Fiestas de La Blanca Victoriae Novae cum eius Celedonio (Hispanice Celedón; Vasconice Zeledon), festum Tamborradae Sancti Sebastiani (Hispanice Tamborrada de San Sebastián; Vasconice Donostiako Danborrada) et Alarde Oeassonis ac Fontarabiae.
Praeterea, Fanum Sancti Sebastiani Caput Europaeum Culturae anno 2016 erit.
Gastronomia
Coquina Vasconica praecipua culturae Vasconicae pars est. Secundum coquum Ferdinandum Adrià, Fanum Sancti Sebastiani "prout mediam cibi qualitatem, prout eorum quae obtinere potes in quolibet loco in quem fortasse ambules, forsitan est, probabiliter est, sic, melius in toto orbe terrarum." Inter popularissima fercula sunt conchylium, pisces (exempli gratia olla thunni) et pintxones (Hispanice pinchos; Vasconice pintxoak), thermopolici cartibuli cibus.
Cibus Vasconicus est una rationum periegesi in Vasconiam, praesertim pintxones. Modus popularis sui socializandi est "ire de pintxonibus" (Hispanice ir de pinchos) sive "chiquiteo" (Vasconice txikiteo; Hispanice chiquiteo), Vasconica versio ambulationis thermopoliorum (Anglice pub crawl), licet generatim civilizatius.
Artes athleticae
Vascones noti sunt quia praeclaros homines artium athleticarum et internationales athleticas et mores apportaverunt.
Praecipuus ars athletica inter Vascones pediludium est in quo excellunt turmae Athletic Club de Bilbao, Real Sociedad, et Deportivo Alavés. Inter complexus athleticos eminent et Stadium Sancti Mammae (Hispanice Estadio de San Mamés; Vasconice San Mames), totam per Hispaniam "La Catedral", scilicet "Cathedralem" nuncupatum, et Stadium Municipale Anoetae (Hispanice Estadio Municipal de Anoeta; Vasconice Anoeta estadioa) Fani Sancti Sebastiani et Stadium Mendizorrozae (Vasconice Mendizorrotza; Hispanice Estadio de Mendizorroza).
Papilio Ferdinandi Buesa Harena (Vasconice et Hispanice Fernando Buesa Arena) est alius ponderis complexus athleticus quia Novae Victoriae turmae bascaudariae Saski Baskonia certamina hospitio accepit, quae praecipuum admiratorum numerum movet et ultimis annis consolidata est una praecipuarum turmarum intra ACB et in Europa. Bilbaina turma bascaudaria Club Basket Bilbao Berri et Sancti Sebastiani turma San Sebastián Gipuzkoa Basket Club novissimae sed ambae intra ligam ACB sunt.
Birotatio magnam traditionem inter Vascones habet, praecipuos birotarios professionali manipulo apportans et cum propriis ponderis certaminibus inter quae Circuitus Vasconiae (Vasconice Euskal Herriko Itzulia; Hispanice Vuelta al País Vasco) aut Birota Vasconica (Vasconice Euskal Bizikleta et Hispanice Bicicleta Vasca), praeter probationem UCI Pro Tour sive Classicum Sancti Sebastiani.
Trainerarum remigium antiqua ars athletica propter suam ballaenaceam originem considerari posset, sed cum certamine Vexilli Conchylii (Hispanice Bandera de la Concha et Vasconice Kontxako Bandera) factum est ample notum ultra communitatem velut certamen cum multis fautoribus.
Etiam Vasconica traditio lustratio montium est. Inter oribatas valde excellentes sunt Edurne Pasaban, Ioannes Oiarzabal aut Albertus Iñurrategi. Etiam in pugilatione eminet Iosephus Manuel Urtain.
Etiam notanda est numerosorum Vasconicorum athletarum in Olympiis apportatio inter quos athleta Martinus Fiz et gymnastae Almudena Cid, Lotharingia Guréndez, Estíbaliz Martínez atque Tania Lamarca.
Intra artes athleticas rusticas Vasconicas (Vasconice herri kirolak et Hispanice deporte rural vasco) notanda est pila Vasconica, ludus cum dissimilibus rationibus qui favor et magnum pondus in variis Hispaniae regionibus et in variis Americae Latinae nationibus attigit, dum Heybarense Phaeristerium Diei Lunae (Vasconice Astelena Pilotalekua et Hispanice Frontón Astelena) est unum verorum sanctuariorum.
Etiam sunt aliae artes athleticae antiquae, velut tractio petrea (Hispanice arrastre de piedra et Vasconice giza-abere proba), cum dissimilibus rationibus et quoque cultus ultra limites Communitatis Vasconicae. Quoque sunt caesores truncorum, nuncupatus aizcolarius (Vasconice aizkolari et Hispanice aizcolari) qui id colit, aut actus ut tollantur magna saxa a fortibus hominibus, nuncupatis harriiasocetis (Vasconice harri-jasotze). Est facile videre harum artium athleticarum exhibitiones aut certamina in festis oppidulorum intra Communitatem Vasconicam.
Fucus
In mari tenui, frigida (20°C), atque clara crescit, silvas formans. {?}
Algae fuscae crescere possunt velociter: genus Macrocystis usque ad 30cm per diem, donec totum corpus 30–60m longum est.
Thallus algarum permagnarum ex tribus partibus constat, quae sunt: rhizoidum, cauloidum, phylloidum. Nonnullae species habent pneumatocystas, quibus sursum feruntur {?} in aqua.
Cineres algarum fuscarum multum calciorum, iodiorum, et alkaliorum continent. Ex eis perfici possunt natrii carbonae, vel vitrum. Flabella generis edibilis Durvillaeae antarcticae (Hispanice Tziliense: cochayuyo) velut olera consumuntur.
Wargemoulin-Hurlus
Wargemoulin-Hurlus est commune 49 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Codices Aztecorum
Hic habes indicem codicum Aztecorum usque hodie servatorum. Sub rubrica annorum a. = ante, c. = circa, p. = post.
Montmelard
Montmelard  est commune Francicum 322 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Fatih
Fatih est regio Constantinopolis recentioris quae ad urbem mediaevalem paeninsularem, mari et muris cinctam, correspondet.
Qui hoc nomine utuntur "expugnator" dicunt (al-Fātiḥ enim Arabice significat "expugnator") atque indicare volunt "regionem meschitae Expugnatoris". Mediá regione eminet meschita Expugnatoris vel Fatih Camii, designatore Atik Sinan iussu sultani Mahometi II exstructa qui Constantinopolim anno 1453 expugnavit.
Hic iacent aquae ductus Valentis ex saeculo IV, Meschita Sanctae Sophiae ex anno 537, ac Meschita Sultani Achmetis ex anno 1616.
Religio Graeca
Sacraria
Loci sacri fuerunt Delos: oracula, Delphi.
Aahusium
thumb|300px|Oppidum Aahusii 140px|thumb|left|Vexillum Aahusii
Aahusium (alia nomina : Aarhusum, Ahusa, Ahusium) (Germanice: Ahaus) est urbs Germaniae circiter 38 000 incolarum.
Lurbe-Saint-Christau
Lurbe-Saint-Christau  est commune 231 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Aeternitas
Aeternitas, verbis simplicissimis, est spatium temporis sine finibus. Ergo, ab infinitatis proprietate, quod dicit partem infinitatis etiam infinitam esse, aeternitas tale spatium metari potest a puncto ullo. Ita aeternitas possit spatium temporis ad casum universi, quod de theoria relativitatis generalis terminus temporis ipsi erit, ab hodie, vel a cras, vel a tempore Belli Iugurthini, vel a dinosaurorum, vel a Fragoris Maximi, iterum de relativitate, initium temporis.
Fabula vulgis hanc explicationem aeternitatis dat: Finge montem ter altiorem altissimo monte quem umquam viseris. Finge avem semel anno adventurum esse ad montem, et minimum calculum extracturum in aeternum. Cum avis omnes calculos sustulerit, et ille altissimus mons magnitudine aequat granum harenae, aeternitas ipsa non iam inceperit inchoari.
Felix Theodorus Hamrin
Felix Theodorus Hamrin (natus in Mönsterås die 14 Ianuarii 1875; mortuus in Jönköping die 27 Novembris 1937) fuit politicus Suecicus liberalista et Sueciae primus minister.
Le Vicel
Le Vicel  est commune 144 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Paco de Lucía
Paco de Lucía (natus in Algeciras die 21 Decembris 1947; repente infarctu cordis in oppido Mexicano Playa del Carmen die 25 Februarii 2014 mortuus) fuit clarissimus citharae Hispanicae psaltes Hispanicus generis flamenci.
Abacaenum
Abacaenum (Graece Ἀβάκαινον), sive Abacaena (Ἀβάκαινα), fuit urbs Siculorum prope Tripium hodiernum, sex chiliometra a litore septentrionali Siciliae, inter Tyndaridem et Mylas situm. Cum anno 396 a.C.n. Dionysius I Messenios in hanc regionem collocavit, partem Abacaeni regionis urbi Tyndaridi dedit.
Cabra del Camp
Cabra del Camp (Hispanice:  Cabra del Campo) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 1152 incolarum sunt.
Les Veys
Les Veys  est commune 413 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Warmeriville
Warmeriville est commune 2146 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Gubernium Moscuense
Gubernium Moscuense vel Mosquense (Russice Московская губерния, tr. Moskovskaja gubernija) erat pars administrativa Russiae (Regni Russici, Imperii Russici, Rei Publicae Russicae et Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae), in media parte Russiae Europaeae sita, metropolim habens Moscuam. Anno 1708 decreto Petri I inter prima gubernia Russica creata, usque ad annum 1929 exsistebat.
Anno 1719, cum Petrus I divisionem guberniorum Russicorum in provincias introduxit, gubernium Moscuense divisum est in provincias novem, anno 1727 enim duas provincias e gubernio Petropolitano obtinuit, postquam provinciae Moscuensis, Pereslaviae Transsilvanae, Uglicensis, Iaroslaviensis, Kostromensis, Susdaliensis, Iuriewio-Polscensis (Georgiae Campestris), Wladimiriensis, Pereslaviae Riasanensis, Tulensis, et Kalugensis in gubernio includebantur usque ad annum 1775, postquam divisio guberniorum in provincias abolita est a Catharina II.
Postquam anno 1796 nonnulla gubernia nova decreto Pauli I formata sunt, gubernium Moscuense cum guberniis Tueriensi (ad septentrionem et septentrio-occidentem), Volodimiriensi (ad septentrio-orientem et orientem), Resaniensi (ad meridie-orientem), Tulensi et Calugensi (ad meridiem) atque Smolenscensi (ad occidentem) adiacentibus. Area gubernii fuit 128 600 km² anno 1708, 32 436 km² anno 1847, 33 271 km² anno 1905, 44 569 km² anno 1926. Numerus incolarum anno 1897 2 430 581 hominum fuit.
Columna, Cuneum, Demetriopolis, Mosaiscum, Podolium, Ruza, Sergiopolis, Serpuchovia, Theotocopolis, Verea, Volokia, Zvenigorodia capita circulorum gubernii Moscuensis fuerunt.
Gualterius Jens
Gualterius Jens (Hamburgi die 8 Martii 1923 natus; Tubingae die 9 Iunii 2013 mortuus) fuit scriptor, rhetor, criticae litterarum peritus, interpres, historicus atque philologus antiquorum sermonum Germanicus. Et professor Universitatis Tubingensis et praeses PEN Internationalis.
Mont-lès-Seurre
Mont-lès-Seurre  est commune Francicum 168 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Sevil Shhaideh
Sevil Shhaideh (nata die 4 Decembris 1964 Constantiae nomine Sevil Geambec) oenonomiae et rerum politicarum perita Dacoromanica est.
Munus
Annis 1983 - 1987 Bucarestae oeconomiae, mathematicae atque cyberneticae studebat, hoc munere deinde ad annum 1991 in agricultura Constaniae operam dedit, tum ad annum 2007 pro Constantiae circulo, deinique ad annum 2012 pro conventu consiliorum circulorum Romaniae Bucarestae. Anno 2012 secretaria statalis in administerio progressus regionalis facta est.
Cursus honorum
Die 20 Maii 2015 ministra progressus regionalis et administrationis Livio Dragnea successit, qui praeses PSD factionis electus est. Die 4 Novembris eiusdem anni autem cum toto consilio ministrorum Victoris Pontae a magistratu recessit. Die 17 Novembris Basilius Dîncu eius successor nominatus est. Die 22 Decembris 2016 a factione PSD prima ministra Romaniae proposita est, sed postquam Nicolaus Iohannis praeses rei publicae eam repudiavit, Sorin Grindeanu propositus est praeses ministrorum. Die 4 Ianuarii 2017 ministerium progressus regionalis suscepit. Die 14 Iunii eiusdem anni cum plurimis ministris se a magistratu recessit - propter iurgium inter Sorin Grindeanu et praesidem eius factionis Livium Dragneam. Sed die 29 Iunii iterum ministra progressus regionalis necnon praeses ministrorum vicaria in consilio ministrorum novo Michaelis Tudose facta est. Iam die 13 Octobriseiusdem anni se recedere coactus est corruptionis accusata.
Familia
Sevil Shhaideh, matre origine Tatara Crimeensi, patre Turco, Constantiae apud Tataros educata est, religione Mussulmana. Matrimonio secundo Syro Akram Shhaideh agronomo nupsit.
Etsi cunctas
Etsi cunctas est encyclica epistula  papae Leonis XIII   episcopis Hibernicis scripta et die 10 Iulii 1895 promulgata. In hac encyclica papa de Ecclesia Catholica in Hibernia scripsit.
Expeditus
Expeditus Melitenaeus fertur fuisse centurionem Romanum. Martyr factus est circa mensem Aprilem 303 apud Melitenem quia ad religionem Christianum conversus est. Commemoratur sanctus 19 aprilis. Natus Armeniae. Martyr christianus fuit sed paucus conscitus est de eo nam indicium inveniri potest in Martyrologio Hieronymiano. .
Expeditus, ut fert Delehaye, est corruptio ex Elpidii.
Lussagnet-Lusson
Lussagnet-Lusson  est commune 172 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Carolus Ritchie
Carolus Ritchie, vulgo Charles Thomson Ritchie et brevissimo spatio temporis Baron Ritchie of Dundee (natus Taoduni Fifensis die 19 Novembris 1838; mortuus in urbe Biarritz Franciae die 9 Ianuarii 1906) fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae, qui ab anno 1874 usque ad annum 1905 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit. Ritchie etiam negotiorum internorum minister fuit a die 11 Augusti 1902 usque ad diem 9 Octobris 1903 et cancellarius scaccarii, id est aerarii minister.
Draman
Draman est vicus Constantinopolis recentioris, pars regionis urbanae Fatih. Nomen habet e Meschita dragomani Ionae Beii (Tercüman Yunus Bey Camii) iussu interpretis Ionae Beii, designatore architecto Sinan, annis 1541/1542 exstructa. Via nomine Draman Cadi medium vicum permeat.
Instantia (pediludium)
Pedilusor dicitur gregis adversarii pedilusori instare (inde instantia haec res appellatur) si inter certamen ei insistendo atque eum in lusionibus pilaribus impediendo ad sui gregis ianuam defendendam pro parte agat. Pedilusor adversario instans alterutra potissimum ex duabus rationibus, iuxta totius turmae ordinationem, id facit: aut enim adversarium certum aliquem persequitur quocumque se ad oppugnandum conferat (instantia ad hominem), aut in certa campi lusorii area plerumque manet ibique lusori adversario, qui forte eandem aream oppugnandi causa intraverit, instat (instantia arealis).
Falealupo
Falealupo est vicus in occidua Savaii Insulae paeninsula situs. Sub mari ultra saxa apud occidentalissimum vici promontorium est Fafa, aditus mythologicus ad inferos. Fere 511 homines vicum incolunt.
Falealuponi est natus Pius Taofinuu (1923–2006), episcopus et cardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae.
Historia
Fertur temporibus antiquis Nafanua dea in terram e Fafa emersisse, inimicos Falealuponis reppulisse, et vici hominibus iura, mores, honores dedisse. Hi honores (faʻalupega) nomina ducum oratorumque et coniunctiones inter se comprehendunt (Love 1991).
In fabula a maioribus posteris tradita (Turner 1884:257), coniuges Tongani vicum incolebant. Eis erat filius claudus, qui super saxum sedebans virgulā piscatoriā piscebatur; nihilominus, solum pisces minimos lupo appellatos capiebat. Coniuges eo receptaculum aedificaverunt, in quem is pisces iaciebat. Salevao deus suique, receptaculum admirati, locum nominaverunt Falealupo, quod 'receptaculum piscibus minimis' significat; unde vici nomen.
Gubernium Toboliense
Gubernium Toboliense (Russice Тобольская губерния, tr. Tobol'skaja gubernija) erat pars administrativa Russiae (Imperii Russici, Rei Publicae Russicae et Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae), in Siberia Occidentali sita, quae annis ab 1796 ad 1919 exsistebat (praedecessores enim habens gubernium Siberiense, anno 1708 creatum et interdum gubernium Toboliense nominabatur, atque praefecturam Toboliensem, anno 1782 formantem). Metropolis gubernii Tobolium erat.
Anno 1897 haec gubernia a 2 012 536 hominibus incolebatur. Area gubernii fuit 1 385 000 km² anno 1914, quo tempore ab occidente gubernia Archangelopolitanum, Vologdense, Permiense et Orenburgense, ab oriente gubernia Ieniseense Tomenseque, a meridie autem regionem Akmolinskensem contingebat. A septentrione enim Oceano Arctico alluebatur.
Beresova, Ischimus, Mangasea Nova, Surgutum, Tara, Tobolium, Tumenum, Tumulus, Turinium capita circulorum gubernii Toboliensis fuerunt.
Inter homines notos in gubernio Toboliensi natos sunt Alexander Aljab'ev, Petrus Eršov, Demetrius Mendeleev, Basilius Perov, Gregorius Rasputin etc.
Primum bellum mundanum
De nominibus
Tempore interbelli hoc bellum variis linguis modo bellum mundanum modo bellum magnum appellabatur. Secundo autem magno bello anno 1939 conflato opus erat de duobus bellis mundanis loqui. Variis linguis suus cuique mos. Itaque historici Britannici et Canadienses First World War dicunt, cum Americani World War I ('Bellum Orbis Terrarum I') praeferant. Theodisce autem nomen Erster Weltkrieg primum Septembri 1914 ab Ernesto Haeckel, philosopho Germano, adhibitum est. The First World War fuit nomen libri historici a Carolo à Court Repington, praefecto et diurnario, anno 1920 divulgati.
Scaena
Saeculo undevicensimo, maiora imperia Europaea strenue enitebantur, ut aequilibrium potestatis per continentem obtinerent, quod iam ante 1900 multiplex foederum civilium militariumque complexus effecerat. Haec foedera anno 1815 coeperant, in Foedere Sancto inter Borussiam, Russiam, et Austriam. Tum, Octobri mense 1873, Otto von Bismarck, cancellarius Germanus, Foedus Imperatorum Trium (Theodisce Dreikaiserbund) inter monarchas Austro-Hungariae, Russiae, et Germaniae composuit. Hoc foedus autem defecit quia Austro-Hungaria et Russia consiliis in Balcania consentire non poterant; quo facto, Germania et Austro-Hungaria foedus inter se anno 1879 composuerunt, Foedus Duplex appellatum. Quod visum est modus quo Germania et Austro-Hungaria pondus Russicum in Balcania resistere posset, cum Imperium Ottomanicum debilitari persistebat. Anno 1882, expansum est hoc foedus, ut Italiam comprehenderet, in re quae Foedus Triplex facta est. Post 1870, certamen in Europa praecipue per accurate excogitatum foederum rete a Bismarck instructum inter Imperium Germanicum et reliquium Europae diu aversum est; qui praesertim laborabat ut Russia cum Germania consisteret ad prohibendum bellum frontium binorum contra Franciam et Russiam. Cum autem Gulielmus II regnum ut imperator Germanicum exciperet, Bismarck se a munere removere coactus est, cuius compositio foederum paulatim neglegebatur. Exempli gratia, imperator anno 1890 Foedus Detrimentum Resartum cum Russia renovare noluit. Anno 1892, Foedus Franco-Russicum ad resistendam vim Foederis Triplicis compositum est. Anno 1904, Britanniarum Regnum et Francia Conventum Come, seriem pactorum, atque anno 1907, Britanniarum Regnum et Russia Pactum Anglo-Russicum composuerunt. Haec pacta, cum societatem inter Britanniarum Regnum et Franciam atque inter Britanniarum Regnum et Russiam non instituerent, efficienter fecerunt ut ingressio Britannica in certamen futurum quod Franciam vel Russiam implicaret veri similis esset; unde compositio conectorum pactorum bilateralium Conventum Triplex appellari coepit.
Germania coniuncta, imperioque anno 1871 condito, Germanica industriae et oeconomiae vis magnopere creverat; quibus fundamentis administratio Gulielmi II a medio decennio 190 usa est ad adsignandas multas opes naturales et oeconomicas amplificationi Imperialis Classis Germanae, ab Admirale Alfredo von Tirpitz constitutae, Britannicam Classem Regalem pro dominatu oceanorum orbis terrarum aemulantis.
Certamina militaria navaliaque
Germania, tunc novissima respublica Europaea, multas naves longas fecit, sic Britanniam, rem publicam maximae potestatis maritimae, commovens.
Res Balcaniae
Austro-Hungaria Serbiam in suam dicionem redegit.
Insidiae Seraienses
Initium belli fuit cum Franciscus Ferdinandus, heres regni Austro-Hungarici, a Gabriele Princip, socio Manus Atrae, Seraii necatus est.
Denuntiationes
Administratio Austro-Hungariae, post consultationem cum una Germania nec cum Italia, bellum contra Serbiam mox induxit. Tunc, ob multa foedera Europaea, Imperium Russicum bellum contra Austro-Hungriam gerebat; ita alterum Imperium Germanicum Bellum gessit contra Russiam et tandem Francia et Anglia, contra Germaniam. Italia se neutrius partis esse declaravit.
Bellum mobile
Exeunte anno 1914 et ineunte 1915 copiae Germanicae Belgium ingressae ceperunt praeter portus circa Dunquercam et tunc in limites Franciae, Lutetiam capiendi causa. Nihilominus, apud Matronam copiae Francicae una cum Britannicae non solum iis Germanicis repugnaverunt sed eas repulserunt. Simul, copiae Russicae in Borussiam intraverunt, sed in Masuria a Germanis repulsi sunt, et Austriaci Belgradum non ceperunt. Ita limes belli in fossis et vallis inter Flandriam et Rhenum et inter Borussiam, Galiciam et Croatiam creatus est. Etiam Generis Armenorum occidio in Imperio Ottomanico fuit.
Bellum stativum
Inter annos 1915 et 1917, non civitates axiales nisi Civitates Confoederatae limites fossarum vallorumque superarunt, et continenter milites impetus fecerunt, sed tunc defensores novum impetum faciebant. Italiae autem descensus in aciem occupavit, quidem multas legiones civitatum axialium et imperium eis reddidit facile iter ad vectigalia et munitiones. Rebus novis Russicis mense Novembri 1917 factis, Italiani in Caporeto, oppressis a militibus qui antea in orientalibus partibus fuerant, profligati sunt et terga verterunt, neque prius fugere destiterunt quam ad flumen Plavem pervenerunt. Hic restiterunt.