cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henricus Morgan
Henricus, vulgo Henry Morgan (natus in oppido Rhymney Glamorganensis comitatus anno 1635; obiit iuxta Lawrencefield insulae Iamaicae anno 1688) fuit miles ac cursarius Cambricus. Morgan iuvenis in exercitu Anglico conscriptus navigavit contra Hispaniam pugnans, postea profectus ad Iamaicam illo tempore coloniam Britannicam dux militum honoris ac virtutis causa creatus est. Regina Britannica et praefectus Iamaicae eum iusserunt destruere aliquantos vicos portusque Americae Hispanicae eosque praedari, cum Angli erga Hispanos bellum gererent. Morgan victorias compluras collegit et a regina titulum eques (anglice: Sir) accepit. Postea, insimulatus crimine pirateriae a legato Hispanico apud Angliam, Londinium vectus est, ubi aliquot annos vixit. Dein autem, cum nondum reus putaretur, Iamaicam revertit et vicarius praefecti fuit, sed nulla altera facinora incepit. Obiit aegrotus domi anno 1688.
Transformatrum
Transformatra specialiter per leges Faradayicam et Amperianam fungitur, quae transformationes inter confluctuantes campos electricos, campos magneticos, et fluxiones electricas gubernant. In apparatu, fluxio electrica alternans cuiusdam amplitudinis I1 primi circuiti transformatur in novam fluxionem amplitudinis I2 alteri circuiti. Haec res per campum magneticum ex primo circuito coortum efficitur, qui fluxionem in altero circuito efficit.
Henricus Morgan
De Morganis victoriis
Propter eius vim capacitatemque militarem, Morgan praeclarus factus est et conscribere potuit frequentem exercitum cursariorum piratarumque. Cum quo nonnullas res gestas explevit contra Hispanicas colonias, accipiens onera ingentia quorum partem unam Regnum, alteram ipse habuit. Tres fuerunt Morganis maximae victoriae: inceptum Portobelli (1668), inceptum Maracaibi (1669) atque proelium Panamense (1671).
Regio Celiabinscensis
Regio Celiabinscensis vel Tscheliabinscensis (Russice Челябинская область, tr. Čelyabinskaja oblast' ) est subiectum Foederationis Russicae, die 17 Ianuarii 1934 formatum (regione Uralensi Russicae SFSR Unionis Sovieticae dissoluta) et ab anno 2000 ad districtum foederalem Uralicum pertinens.
Haec regio, partim in montibus Uralicis, partim in margine occidentali planitiei Siberiae Occidentalis sita, cum re publica Baschkiria in occidente, regione Sverdloviensi in septentrione, regione Kurganensi in oriente,regione Orenburgensi in meridie et cum Kazachstania in meridio-oriente contermina, aream 88 529 km² et plus quam 3 475 milia incolarum (anno 2019) habet.
Metropolis eius est Celiabinsca, urbs secunda maxima Mons Magnes est, ceterarum urbium Miassus et Chrysostomia nominandi sunt. Flumina regionis Miassus, Tschussowa, Uius sunt; Kyzyles Superior et Inferior et Ufa hic oriuntur. Montes Urales Medii et Australes in regione siti sunt, quorum cacumina maiora Iremel et Iurma.
Henricus Morgan
Proelium Panamense
Fortasse maxima ex Morganis victoriis fuit apud Urbem Panamensem annis 1670-1671. Duobus milibus militum collectis Iamaica, Morgan iter per silvam tropicalem Panamae fecit et ad planitiem urbis capitis pervenit. Ei praefectus Hispanicus Ioannes Pèrez de Guzman obviam iit ducens peditatum mille et ducentorum militum ac equitatum quadringentorum. Equitatus impetum fecit, sed repulsa est sclopetis a Morganis militibus, qui post primam defensionem gladiis et pistoliis congressi sunt cum Hispanis. Urbs Panamensis capta, vastata et combusta est, atque etiam insulares vici qui eam circumdabant rapti sunt. Morgan cum aere ingenti quod obtinuerat Iamaicam revertit anno 1671, perpaucis vero militibus perditis.
Transformatrum
Transformatrum perfectum
Transformatrum perfectum operatur sine dissipationibus; hoc est sine energia in calorem propter resistitivatem fili conductri vel propter effectus magneticos amissa. Quod genus transformatri perfecti filis superconductralibus fabricari potest. Fluxionis I et tensionis V amplitudinum conversio per transformatra perfecta discribuntur secundum aequationes
ubi est analogia numeri revolutionum quas utraque fila insulata circum medium transformatrum faciunt antequam ipsa ab oppositis lateribus transformatri exeunt.
Guinea
Guinea, rite Respublica Guineae (Francice: République de Guinée), est civitas sui iuris in Africa Occidentali, cuius terra antiqua nomine Graeco-Latino classico Hesperia plerumque cognita est. Caput et maxima urbs Konakri seu Conakry (Francice Conakry) est. A septemtrione Guineā-Bissaviā ac Senegaliā, a boreoriente Maliā, ab oriente Litore Eburneo, a meridie Liberiā ac Monte Leonino, et ab occidente Oceano Atlantico terminatur. Fere 246 000 chiliometrorum quadratorum ampla est, decemque milliones incolarum habet.
Etymologia
Guineae etymologia incerta est. Latinus terminus Guinea e Lusitanico vocabulo Guiné directe venit, quod medio saeculo quinto decimo ortum est ad referendas terras quas incolebant Guineus, nomen genericum hominibus Nigricoloribus Africis infra Flumen Senegam (Francice Sénégal) datum, sicuti oppositis fulvis Zenagis (Zenagice Aẓnag et Arabice صنهاجة), supra id, quos Lusitani Azenegues seu Mauros (Lusice Mouros) appellavere solebant. Nomen Guinea in usu lato in chronico Gomis Eanis de Zurara anni 1453.
Rex Ioannes II Lusitaniae titulum "Domini Guineae" (Lusice Senhor da Guinea) ex anno 1483 sumpsit. Lingua Lusitana nomen Guineus a Ghinawen nomine Libyco (aliquando Arabizato sicuti Guinauha sive Genewah) 'ustum populum' significante (similiter Archaeograeco vocabulo Αἰθίοψ, 'hominem usto facie praeditum' significante) mutuata esse creditur. Aginaw seu Akal n-Iguinawen Libyci nomen 'Nigricolorem' seu 'Nigricolorum terra' significat.
Contendens coniectura, primum a Leone Africano anno 1526 prodita, terminum Guineam e Genis (Francice Djenné), magna urbe intestina apud Superius Flumen Nigrum, derivari postulat. Geni in commercium auri et salis per Africam Occidentalem, e saeculo undecimo (Ganā rutā) usque ad saeculum tertio decimo (cum invasio Malica vias dirupit et commercium ad Tombutum, hucusque solummodo parvam Genorum stationem, direxit) dominati sunt. Est per hanc Genicae dominationis perihodon cum terminus Genewah certe sciri et esse in usu in Arabicis fontibus coepit (Arabicus terminus Al-Sudan, 'Nigricolores' significans, in communiore usu antea erat).
Abraham Bloemaert
Abraham Bloemaert (natus Gorici die 25 Decembris 1566 – mortuus est Traiecti ad Rhenum die 27 Ianuarii 1651) fuit pictor Nederlandicus.
Guinea
Etymologia
Aliae coniecturae Guineam cum Gana connectere conantur, sed hoc minus certum est. Imperium Ganense appellatur e Mediaevali commerciali urbe Ghanah, allusā iam ab Arabicis saecul undecimo geographis (e.g., ab al-Bakri), sed hoc utuntur dissimiliter Arabico termino Genewah Arabici fontes (e.g. ei "urbem Ghanah in natione Genewah" dicerent). E converso, fortasse manet ut et Gana et Geni ipsi sua originalia nomina Libycae appellationi de Nigricoloribus qui illic incolebant debeant. Possibilis coniecturarum reconciliatio est ut Libycus terminus Ghinawen 'Nigricolores' urbis Genorum fons fuerit, qui vicissim surgere faceret Arabicum terminum Genewah 'terram ab hac urbe rectam', e quo denique ortus esset Lusicus terminus Guiné.
Abraham Bloemaert
Vita
Filius sculptoris et architecti Cornelii Bloemaert Traiecti ad Rhenum a Iodoco de Beer et Lutetiae ab Hieronymo Francken seniore artes edidicit. Anno 1597 factus est civis Amstelodamensis et inde ab anno 1611 Traiecti ad Moenum operam dabat.
Bloemaert artem Batavicam valde propulsit; mediator fuisse videtur inter scholam Batavicam et artifices Flandros. Maxime faciebat praesertim tabulatas historicas, facias, morum narrationem et picturam topiariam modo fucato Italico. Cum delineationes paulo obtusae sint, colores vividissimi sunt. Opera eius inveniuntur e.g. Hagae, Monaci, Vindobonae, Brunsvici sive in Castello Schleißheim.
Guinea
Africae Occidentalis imperia et Regna in Guinea
Area hodie a Guinea occupata partem territorii variis Africis populis, incluso Imperio Songhaico, conformavit, perihodo inter saecula decimum et quintum decimum, cum regio primum ab Europaeis mercatoribus contacta est. Lusitani nautae Petrus de Sintra et Alvise Cadamosto Guineam medio anno 1460 invenere.
Abraham Bloemaert
Vita
Filius eius Cornelius chalcographus illustris fuit.
Guinea
Colonialis aera
Francia, exeunte saeculo undevicensimo et ineunte saeculo vicensimo, praesentis Guineae limites cum Britannico et Lusitanico territoriis hodie Montem Leoninum et Guineam-Bissaviam, respective, formantibus definivit. Pacta est quoque de limitibus cum Liberia. Francicis regentibus, regio Territorium Guineae intra Africam Occidentalem Francicam (Francice Afrique-Occidentale française), a gubernatore-generali Dakari (hodie, Senegaliae capite) residente administratam, facta est. Locumtenentes-gubernatores individuales colonias, inclusā Guineā, administrabant.
Ductus ab Ahmedo Sékou Touré, Faactionis Democraticae Guineae (Francice: Parti Démocratique de Guiné seu PDG) duce, quae 56 e 60 sedibus in territorialibus anni 1957 comitiis adepta est, populus Guineanus per plebiscitum obruente maioritate ad nullam Communitatem Francicam pertinere decrevit. Francici cito recessere et die 2 Octobris anni 1958, Guinea independens natio facta est, Ahmedo Sékou Touré praeside.
Libertas et Postcolonialis Rectio (1958-2008)
Ahmedo Sékou Touré gubernante, Guinea monocommatica dictatura facta est, cum clausa socialistici characteris oeconomia, et intolerans de iuris humanis, libertate loquendi aut oppositione, quae vi suppressa est. Antea ob suam defensionem nationalismi sine ethnico obice creditus, gradatim, a suo proprio ethnei, Mandingis, pendere coepit, ad implenda loca intra suam gubernationem. Allegatis praxicopēmatis conatibus peregre ortis, Ahmedi Sékou Touré regimen reales et imaginarios hostes insectatum est, incarcerandis milibus in carceribus similibus Sovieticis gulagiis, ubi hecatontades periere. Regiminis repressio amplius unum millionem hominum ad exilium adduxit et Ahmedi Sékou Touré paranoia relationes cum peregrinis nationibus, inclusis vicinis Africis nationibus, corrupit, quod oeconomicam Guineae separationem auxit et, postea, eius oeconomiam vastavit.
Ahmedus Sékou Touré die 26 Martii anni 1984 mortuus est et iuncta militaris a colonello Lansana Conté ducta potestatem die 3 Aprilis anni 1984 cepit. Natio sine democratica comitia usque ad annum 1993 perrexit, cum habuere comitia et Lansana Conté angusto certamine vicit. Praeses denuo anno 1998 electus est. Praeses aspere reprehensus est cum anno 1999 notabilem oppositionis ducem detinuisset. Tensiones cum vicino Monte Leonino adhuc perstant.
Die 22 Decembris anni 2008, praeside Lansana Conté perito, ei successit iuncta militaris quae, potestatis defectu usa, per capitaneum Moysen Dadis Camara praxicopēma nuntiavit, quod constitutionem et republicana nationis instituta sustulit.
Recens historia
Die 24 Decembris, unum diem post praxicopēma, capitaneus Moyses Dadis Camara, antea viribus armatis liquoris propulsorii responsalis, dux huius Hesperafricae Civitatis factus est, et comitia anno 2010 habenda esse nuntiavit.
Novembri mense anni 2010 primum post 50 annos amplius habita sunt comitia relative libera et perspicua putata. Ex his comitiis exit victor oppositoriae factionis dux Alpha Condé, qui Praeses factus est et reformationes civitati pollicitus est.
Nocte 18 Iulii praeses Alphae Condé domicilium defecto praxicopēmatis conatu oppugnatum est.
Aprili mense anni 2012, Praeses Condé sine die legisfera comitia distulit, necessitatem confirmandorum "perlucidorum et democraticorum" comitiorum citans.
Anni 2013 protestationes
Politica violentia etiam in interethnicos conflictus inter Fulas et Mandingas induxit, ultimos praecipuum favorem in Praesidem Condé conformantes et primos praesertim in oppositione consistentes. Die 26 Martii oppositionis factio negotiatione cum gubernatione de diei 12 Maii comitiis recessit. Oppositio gubernationem eos non reveritam esse et nulla promissa servavisse de quibus oppositio consentivisset asseruit. Quod in plurimas protestationes et pugnas Guineae viis inducturum esse exspectatur.
Geographia
Guinea est civitas apud Africae Occidentalis litus et Guineā Bissaviā, Senegaliā, Maliā, Litore Eburneo, Liberiā et Monte Leonino terminatur.
Guinea divisa est in geographicas regiones quattuor, quae sunt: terrarum inferiorum lacinia a Septemtrione in Meridiem currens post litus, Guinea Maritima (Francice: La Guinée maritime); quae est pars oecoregionis musivi silvae et savannae Guineani; pastorales terrae superiores Futa Dzallon (Francice: Fouta Djallon et Pularice: Fuuta Jaloo), Guinea Media (Francice: La Moyenne Guinée); Septemtrionalis savanna, Guinea Superior (Francice: La Haute-Guinée); et Austriorientalis silvae pluvialis regio, Guinea Silvestris (Francice: Guinée forestière).
Locus
Guinea in Africa Occidentali est, terminata Oceano Atlantico, inter Guineam Bissaviam et Montem Leoninum. Coordinatae geographicae 11°N, -10°W sunt. Tota Guineae area est 245 857 km², e quibus 245 717 km² terrae et 140 km² aquaea sunt.
Terrestres Guineae limites summam 4 046 km expanduntur; cum Litore Eburneo 816 km, cum Guinea Bissavia 421 km, cum Liberia 590 km, cum Malia 1 062 km, cum Senegalia 363 km, et cum Monte Leonino 794 km. Ei est litus 320 km longum et zonam oeconomicam exclusivam 200 nmi (370,4 km seu 230,2 mi) postulat, cum territoriali mari 12 nmi (22,2 km seu 13,8 mi).
Clima
Litoralis Guineae regio et pleraeque intestinae terrae clima tropicum habent, cum monsonii generis tempore umido, durante ab Aprili ad Novembrem, cum relative altis ac uniformibus temperaturis, Austri-Occidentalibus ventis et alta umiditate.
Capitis Konakrorum media alta temperatura 29 °C (84,2 °F) et demissa 23 °C (73,4 °F) est. Konakrorum media annua praecipitatio 4 300 mm (169,3 un) est. Sahelensis Guinea Superior brevius tempus umidum et maiores diurnae temperaturae variationes habet. Est tempus siccum (a Decembri ad Maium) cum Boreo-Orientalibus harmattanibus ventis.
Opes et ambitus
Nationis opes naturae Bauxense, ferrosum minerale, adamantem, aurum, uranium, hydroelectricitatem, pisces et sal includunt. 12,21% arabilis agris habet et 2,85% terrarum stativi fundi sunt. 949,2 km² terrarum anno 2003 irrigatae erant. Omnes Guineenses renovabiles aquae opes 226 km3 consummant.
Oecologica problemata
Inter praesentia oecologica problemata in Guinea sunt: desilvatio; insufficiens aquae potabilis suppeditatio; erēmopoiēsis; terrae pollutio ac erosio; et hyperalieusis ac hyperplēthysmos silvestribus in regionibus. Mediocres metalleuticēs praxes oecologicum in damnum induxere.
Guinea obsignavit secuta internationalia oecologica foedera inter quae: Biodiversitatis, Mutationis Climaticae, Erēmopoiēseōs, Specierum in Discrimen Adductarum, Purgamentorum Periculosorum, Legis de Mari, Strati Ozontis Protecti, Navium Pollutionis, Locorum Uliginosorum et Cetariae Venationis.
Terrena
Eius terrenum plerumque plana litoralis planities est, cum intestinis e collinis in montuosa. Demississimus locus Oceanus Atlanticus (0 metra) et altissimus locus Mons Richard-Molard (1 752 metra seu 5 748 pedes) (Francice: Mont Richard-Molard) est.
Hic est catalogus extremorum intra limites Guineae locorum:
Gubernatio et civilitas
Natio res publica sensu stricto est. Praeses directe a populo eligitur et dux civitatis et dux gubernationis est. Unicameralis Conventus Nationalis nationale legisferum corpus est, cuius sodales eliguntur directe a populo. Iudicialis ramus a Tribunali Supremo, maximo et finali iudicio appellatorio in civitate, geritur.
Guinea est socia multarum internationalium organizationum, inter quas sunt Unio Africana, Agentura Cooperationis Culturalis et Technicae, Argentaria Africana Progressionis, Communitas Oeconomica Civitatum Africae Occidentalis, Argentaria Internationalis pro Reconstructione et Progressione (Anglice: International Bank for Reconstruction and Development), Argentaria Progressionis Islamicae, Aerarium Monetarium Internationale et Consociatio Nationum.
Politica cultura
Praeses Alpha Condé e Guineensi secundo maximo ethnei, Mandingis (Francice Mandingues, Mandés seu Mandinka), favorem derivat. Guineana oppositio ab ethnei Fulanico sustinetur, quod 40 centesimas populositatis consummat.
Exsecutivus ramus
Ex anni 2010 Comitiis Praesidialibus, dux civitatis Alpha Condé est.
Legisfer ramus
Conventus Nationalis Guineae (Francice Assemblée nationale de Guinée), legisferum nationis corpus, ex anno 2008 convenerant, cum solutus erat post militare praxicopēma Decembri. Comitia saepius ex anno 2007 prorogata erant. Aprili mense anni 2012, praeses Condé indefinite comitia prorogavit, citans necessitatem certe efficiendi ut ea "perspicua et democratica" sint.
Anni 2013 Guineensia legisfera comitia die 24 Septembris anni 2013 habita sunt. Praesidis Alphae Condé factio, Concursus Populi Guineensis (Francice Rassemblement du Peuple Guinéen), plerasque sedes assecuta est, cum 53 e 114 sedium. Oppositionis factiones summam 53 sedium assecutae sunt, et oppositionis duces resultationes fraudulentas detulere.
Rationes externae
Guineenses rationes externae, inclusis eis cum Africae Occidentalis vicinis, ex anno 1985 firme admelioratae sunt.
Res militares
Guineenses vires armatae divisae sunt in ramos quinque -exercitum, classem nauticam, classem aëriam, paramilitarem Chōrophylacēn Nationalem (Francice Gendarmerie nationale) et Custodiam Republicanam (Francice Garde républicaine)- quorum duces correspondent Praeside Ducum Coniunctorum Ministrorum coram, qui Ministro Defensionis subiicitur. Praeterea, inter regiminis vires securitatis est Securitas Nationalis (Francice Sûreté national). Chōrophylacē (Francice Gendarmerie), pro intestinā securitate spondens, complurum milium virorum habet.
Exercitus, circa cum 15 000 hominum, longe maximus virum armatarum ramus est. Est responsalis protegendorum nationalium limitorum, confirmandorum administratorum territoriorum et defendendorum Guineensium nationalium commodorum. Classis aëriae corpus circiter 700 hominum consummat. Inter viris apparatus nonnulla a Russis praebita aëroplana insectatoria et vecturae. Classis nautica propemodum 900 hominum habet et nonnullas cymbas speculatorias ac rates moderatur.
Divisio administrativa
Guinea divisa est in regiones octo, inter quas caput ipsud Konakri unam sine subdivisionibus format. Vicissim regiones Guineanae subdivisae sunt in praefecturas triginta tres, quae vicissim in subpraefecturas 341 subdivisae sunt.
Vicissim Guinea divisa est in naturales regiones quattuor dissimilibus humanis, geographicis et climaticis indolibus quae sunt: Guinea Maritima (Francice: La Guinée maritime), 18% nationis tegens; Guinea Media (Francice: La Moyenne Guinée), 20% nationis tegens; Guinea Superior (Francice: La Haute-Guinée) 38% nationis tegens; et Guinea Silvestris (Francice: Guinée forestière), 23% nationis tegens, non solum silvestre sed etiam montana.
Demographia
Guineensis populositas aestimatur 10,5 milliones. caput et maxima urbs Konakri Guineensis oeconomiae, commercii, educationis et culturae centrum est. Anno 2014, Guineanus totus index natalium 4,93 pueri pro femina aestimabatur.
Linguae
Res publica Guineensis multilinguis civitas est, circiter cum lingua quadraginta in usu. Lingua officialis Francica est, quae velut hereditas capta est e coloniali gubernatione.
Aliquae autochthonicae linguae statum linguae nationalis assecutae sunt: lingua Fula (Francice Peul ; Fulanice Fulfulde, Pulaar, seu Pular); Lingua Mandinga Guineensis (Francice Malinké); lingua Susuvica (Francice Soussou et Susuvice Sosoxui); lingua Kissica (Francice: Kissi); lingua Guerzica (Francice Guerze et Guerzice pɛlɛɛ); et lingua Toma (Francice Toma). Lingua Francica est lingua civitatis et officialium institutorum. Est in usu inter 15 et 25% incolarum. Finito Ahmedi Sékou Touré regimini, lingua Francica unica lingua in usu negotiis et scholis erat.
Lingua Fula (Francice: Peul et Fulanice Fulfulde, Pulaar, seu Pular), 32%, praecipue in usu in Guinea Media est, cuius maxima urbs Labe (30%) est. Lingua Mandinga Guineensis (Francice: Malinké), 30%, praecipue in usu in Guinea Superiore est, cuius maxima urbs Kankan est. lingua Susuvica (Francice Soussou ; Susuvice Sosoxui), 10%, in usu in Guinea Maritima est, ubi est caput Konakri.
Lingua Guerzica (Francice Guerze et Guerzice pɛlɛɛ), 3,8%; lingua Kissica (Francice Kissi), 3,5%; et lingua Toma (Francice Toma) sunt in usu in Guinea Silvestris. Specialius, lingua Guerzica in usu in Nzerekori (Francice: Nzérékoré) et Yomu (Francice: Yomou) est. Lingua Kissica in usu in Gueckedu (Francice: Guéckédou) et Kissidugu (Francice: Kissidougou). Lingua Kono Guineensis (Francice: Kono de Guinée) est in usu Guineae Meridie, praesertim in Lola (Francice: Lola).
Secundum relationem ab Alpha Mamadou Diallo confectam, prima lingua incolis urbis Konakrorum deminuente ordine sunt: lingua Susuvica (Francice: Soussou et Susuvice: Sosoxui), 42%; Lingua Fula (Francice: Peul et Fulanice: Fulfulde, Pulaar, seu Pular), 20%; lingua Mandinga Guineensis (Francice: Malinké), 19%; lingua Kissica (Francice: Kissi), 4%; lingua Guerzica (Francice: Guerze et Guerzice: pɛlɛɛ), 4%; lingua Francica, 2%; et lingua Toma (Francice: Toma), 2%.
Aliae linguae in Guinea secundum societatem SIL International sunt:
Etiam est in usu in Senegalia, Malia et Monte Leonino. Praeterea Guineenses Bambarice, Bandice (cum 7 000 locutorum), Crioice, Gangarice, Arabice et aliis linguis Europaeis etiam loquuntur.
Etiam in Guinea sunt duae linguae exstinctae: lingua Baga Kalumensis (Francice Baga kaloum) et lingua Baga Sobanica (Francice Baga sobané).
Ethnē
Guineensis populositas circiter ethnē viginti quattuor comprehendit. Fulae (Francice: Peuls et Fulice: Fulɓe) 40% populositatis comprehendunt et praesertim in Futa Dzallone (Francice: Fouta Djallon et Pularice: Fuuta Jaloo) inveniuntur. Mandingae (Francice: Mandingues, Mandés seu Mandinka) 26% populositatis comprehendunt et praesertim in Orientali Guinea inveniuntur, densati in praefecturis Kankane (Francice: Kankan) ac Kissidugu (Francice: Kissidougou).
Sussuenses (Francice: Soussous et Sussuvice: Soso), 11% populositatis comprehendentes, praecipue in Occidentalibus areis circum caput Konakros (Francice: Conakry), Forecariam (Francice: Forécariah) et Kindiam (Francice: Kindia) sunt. Minora ethnē reliquas 23% populositatis constituunt, inter quae praecipua sunt Guerzi (Francice: Kpelle), Kissi (Francice: Kissi), Zialones (Francice: Zialos) et Tomae (Francice: Tomas). Propemodum 10 000 haud Afrorum Guineam incolunt, praesertim Libanenses, Francogalli et alii Europaei.
Religio
Guinea propemodum 85% Musulmanorum, 8% Christianorum et 7% colantium Indigetica religiosa credibilia habet. Plerique incolae, et Musulmani et Christiani, etiam Indigenica Africa credibilia habitui suo incorporant.
Guineenses Musulmani plerumque Maliciticae iurisprudentiae scholae Sunnitae sunt, Sufismo cum multo Ahmadismo (Francice Ahmadisme ; Arabice الأحمدية) affecti; sunt relative pauci Siitae in Guinea.
Inter Christianos circulos sunt Catholici Romani, Anglicani, Baptistae, Adventistae Septimi Diei et alii Evangelici circuli. Testes Iehovah in natione activi sunt et a Gubernatione agnoscuntur. Est parva Bahaistica communitas. Est parvus numerus Hinduistarum, Buddhistarum et traditionalium Sinensium religiosorum circulorum apud exsulem communitatem.
Fuere ethno-religiosae pugnae dies tres urbe Nzerekori (Francice Nzérékoré) Iulio anni 2013. Pugna inter ethnos Guerzos (Francice Kpelle), qui Christiani aut animistae sunt, et ethnos Koniankos (Francice Konianké), qui Musulmani et maiori ethnei Mandingis (Francice Malinkés) propinqui sunt, saltem mortuos quinquaginta quattuor reliquit. Inter mortuos erant homines cultris silvaticis interfecti aut vivi cremati. Violentia desiit cum Guineenses militares igniterium imposuissent et Praeses Alpha Condé televisificam appellationem ad tranquillitatem fecisset.
Moneta
In reipublicae Guineensis territorio, vigens moneta ex anno 1960 francus Guineensis (Francice: franc guinéen) est. Haec moneta vigens in ulla alia natione non est, sed est permutabiles per permutatores prope limites exercentes vigentibus monetis in vicinis nationibus; franco CFA (Francice franc CFA et Lusice franco CFA), dollario Liberiano (Anglice Liberian dollar), leoni (Anglice: leone) Montileonino, quoque et eurone et dollariis. Argentaria centralis Guineensis permutationem sed paulum notabilibus pretiis et solum Konakris permittit. Gubernatio Guineensis, sibi conscia oeconomicarum permutationum, nihilominus in animo transire in francum CFA habet cum proposito stimulandae oeconomiae, sed negotiationes diuturnae ac difficiles sunt, et numerosi politici in zona franci CFA Guineae decisionem reliquendae zonae franci CFA per decennium 197 non condonant. Sed praesertim sunt malae oeconomicae electiones et instabilis Guineae oeconomia, cum solitis inflationibus quod negotiationes ut Guinea denuo in zonam franci CFA intret retardat.
Agricultura
Plerique Guineenses campo agrario laborant. Milium et digitaria exilis praecipuae culturae in Guinea Superiori sunt, arachis hypogaea autem in praefectura Kundara producitur. Oryza in inundatis zonis prope fluminum ripas colitur, sed localis productio non satis est et natio Asianam oryzam importat. Traditionales alimentariae culturae sicuti mandioca valde exercitae circum habitationes manent. Guinea magnas fructuum, imprimis malorum Sinensium et bananarum quantitates locali consumptioni producit.
Campus industrialis et fodinalis
Guineae sunt ponderis opes fodinales e quibus praecipuae sunt bauxites (2/3 suppletoriorum in toto orbe terrarum), aurum, adamas, ferrum, petroleum, uranium, phosphatum et manganum. Exeunte decennio 200, Canadenses societates fodinales iuniores, cum collocatione pecuniae in amplius 8 000 fodinalium proprietatum, in amplius 100 civitatum et cum plerisque adhuc probatorio statu, contractus cum Africis civitatibus multiplicant. Canadenses collocationes pecuniae in Guineam propemodum 250 milliones dollariorum in campo fodinali collocatos repraesentant et die 8 Iunii anni 2012, Peregrinus Calderwood, Canadae ambassiator in Guinea, magnam Canadensium collocatorum pecuniariorum delegationem in Palatium Sekhutureyam (Francice: Palais Sékhoutouréya) comitatus est ad videndum quomodo hi Canadenses pragmateutae progressioni campi fodinalis interesse putarent.
Energia
Guinea energetici propositi obnoxia est, totam suam hydrocarboneorum consumptionem importans. Congestuum expilatio iuxta litora peragitur.
Hydroelectricae productionis potential propter prominentiam et pluviometriam aliquantum est. Primae autem moles toti Konakriensi consumptioni non sufficiunt.
Periegesis
Respublica paucissimos peregrinos periegetas accipit, contemptis prospectuum pulchritudine, affabili Guineensium affectione ad peregrinos et variatissimis centris potentialium commodorum, quae de sculpta arte, musica, saltatione, et cultura traditionali aguntur.
Vectura
Ferrivia e Konakris (Francice: Conakry) in Kankan (Francice: Kankan) operari medio decennio 199 desiit. Domesticae aëriae diaconiae intermittuntur. Pleraque vehicula amplius viginti annos nata sunt et taxiraedae vehicula cum quattuor forium sunt quorum dominus conducere decrevit. Autochthones, fere omnes sine proprio vehiculo, his taxiraedis (cum taxa pro sede) et parvis laophoriis nituntur ad faciendum iter circum urbem et per nationem. Est aliquod fluvialis commeatus per flumina Nigrum (Francice: Niger) et Milonem (Francice: Milo). Caballi et asini plaustra, praecipue ad comportandas aedificationis materies, tractant.
Fodinales operationes in Simandu (Francice: Simandou) ante exeuntem annum 2015 incepturae esse exspectantur. Societas Rio Tinto Group 650 chiliometra longam ferriviam construere destinat ad transportanda ferrum rude e fodina in litus, prope Insulam Matakongensem (Francice: Île Matakong) ut exportetur. Fere totum Simanduense ferrum rude in Sinas chalybis productioni mittendum esse exspectatur.
Educatio
Index alphabetismi in Guinea unus inter minimos in toto orbe terrarum est: anno 2010 aestimabatur solum 41% adultorum litteratos esse (52% virorum et 30% feminarum). Educatio primaria obligatoria est sex annos natis, sed plerique impuberes haud per longum tempus intersunt et multi scholam nunquam eunt. Anno 1999, 40% ludum litterarium frequentabant. Impuberes, praecipue puellae, e schola eiecti sunt ut parentibus in domestica labore aut agricultura auxilientur aut nubant. Guinea unum inter maximos indices matrimonii puerilis in toto orbe terrarum habet.
Valetudo
Guinea numerum assiduarum valetudinis difficultates oppetit.
Guinea denuo suum valetudinarium systema ex Initiatione Bamakoënsi anni 1987 ordinavit, quae formaliter in communitate fundatas methodos augendorum accessibilium medicamentorum et diaconiarum curationis medicae incolis promovit, partim implendis usuarii mercedibus. Nova strategia valde accessibilitatem per curationemm medicam fundatam in communitate auxit, efficientiorem et iustiorem diaconiarum apparitionem inferrens. Comprehensiva strategia ad omnes curationis medicae areas extensa est, cum subsequenti melioratione in indicibus et melioratione in curationis medicae efficientia et impensa.
Iunio anni 2011, Guineensis gubernatio aëriam solidarietatis exactionem in omnibus volatibus e nationali solo avolantibus statura esse nuntiavit, cuius pecunia iret ad initiationem Unitaid ut adiuvaretur amplificatus accessus ad tractationem viri VIDH ac sidae, phthiseōs et malariae. Guinea est apud crescentem numerum nationum et progressionis sociorum qui transactionum tributis in mercatu fundatis et aliis innovativis suppeditandae pecuniae mechanismis utuntur ad expandendas optiones suppeditandae pecuniae curationi medicae in harenis opium limitatarum.
Apud praecipua Guineensia valetudinaria excellunt: Clinica Ambrosius Paraeus (Francice Clinique Ambroise Paré); Valtudinarium Ignatius Deen (Francice Hôpital Ignace Deen); et Valetudinarium Donka (Francice Hôpital de Donka), maximum publicum valetudinarium in Guinea.
Exspectatio vitae
Anno 2014 Agentura Speculatoria Centralis Statunitensis Guineensem mediam exspectationem vitae 59,60 annos esse aestimabat.
Ebola
Anno 2014 fuit Ebolaviri eruptio in Guinea. Sicuti responsum, ministerium salutis chiropterorum venum et consumptionem, quae morbi geruli esse putabantur, vetuit. Obstante hac ratione, virus denique e ruralibus areis in Konakros extensum est.
Mimate
Mimate (Francice et Occitanice: Mende) est urbs Franciae et caput praefecturae Losarae in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Guinea
VIDH et sida
Aestimati 170 000 adulti et impuberes exeunte anno 2004 infecti sunt. Observatoriae percontationes inter annos 2001 et 2002 gestae maiores indices viri VIDH in urbanis areis quam in ruralibus areis ostendunt. Praevalentia maxima Konakris (5%) et regionis Guineae Silvestris (7%) urbibus finitimis Litori Eburneo, Liberiae et Monti Leonino erat.
Alvarus Obregón
Alvarus Obregón (Hispanice: Alvaro Obregón, natus Navojoae die 19 Februarii 1880; necatus Mexicopoli die 19 Iulii 1928) fuit miles et politicorum peritus Mexicanus, qui a die 1 Decembris 1920 usque ad diem 30 Novembris 1924 Mexici praeses fuit. Interfectus est a José de León Toral.
Guinea
VIDH et sida
Virus VIDH praesertim per heterophylophilicum coitum cum multis consortibus extenditur. Viri et feminae fere aequum periculum viri VIDH habet, iuvenibus inter 15 et 24 annos natis vulnerabillimis. Observationis numeri inter 2001 et 2002 altos indices apud commercialis coitus operarios (42%), activos militares operarios (6,6%), autocineti onerarii gubernatores ac thamnotaxiraedae gubernatores (7,3%), fossores (4,7%) et adultos cum phthisi (8,6%) ostendunt.
Alvarus Obregón
Mexicopolis Districtus Álvaro Obregón nomen eius fert.
Guinea
VIDH et sida
Aliquot condiciones viri VIDH ac sidae epidemiae in Guinea favent. Apud quas sunt coitus sine protectione, multos sexuales compares, analphabetismus, endemica paupertas, instabiles limites, exsulium migratio, civicae responsalitatis carentia et paucae curationis medicae ac publicae diaconiae.
Malaria
Malaria pervulgata est in Guinea. Totum per annum transmittitur, cum maxima transmissione inter Iulium et Octobrem. Malaria una apud praecipuas impeditionis causas in Guinea est.
Alimentatio prava
Alimentatio prava grave problema Guineae est. Anni 2012 studium altos chronicos alimentationis pravae indices retulit, cum gradibus variantibus e 34 centesimis ad 40 centesimas pro regione, quoque et cum acutos alimentationis pravae indices super 10 centesimis in fodinalibus Guineae Superioris (Francice La Haute-Guinée) zonis. Percontatio 139 200 impuberum acutam alimentationem pravam, 609 696 chronicam alimentationem pravam et ultra 1 592 892 anaemiam passos esse ostendit. Curatoriorum usorum degradatio, limitatus accessus ad medicas diaconias, inadaequati hygienēs usus et carentia alimentariae varietatis hos gradus explanant.
Mutilatio genitalium muliebrium
Secundum Anastasiam Cage, consociata professor in Universitate Tulane, et Ronanus van Rossem, consociatus professor in Academia Gandavensi, mutilatio genitalium muliebrium in Guinea amplius in 98% feminarum anno 2009 perfecta est. In Guinea, paene omnes culturae, religiones et ethnē mutilationem genitalium muliebrium efficiunt.
Cultura
Guineensis cultura autochthonum populorum contributione alitur, accepto pondere Franciae, colonialis potentiae quae hac in zona consedit.
Societas
Socialis stratificatio distinctis Guineensis societatis aspectibus observari potest. Ahmedo Sékou Touré gubernante, plerique incolae pauperes erant et corruptionem et pecuniae interversionem vetavit ac punivit. Aperta civitate, Lansana Conté praeside, spatium inter divites et pauperes crevit. Parva sed significativa populositatis pars collocandae pecuniae programmatibus medio decennio 199 inceptis fructa est. Magna autocineta et domicilia, aliquando dynamis ac piscinis praedita, electae hominum manus divitiam symbolizant. Peregrini periti praecipuam huius electae manus partem constituunt. Divitum divitia victui reliquorum hominorum opponitur, e quibus multi ad electricitatem, aquam vivam et valetudinarias diaconias accessum non habent.
Extra Konakros, prosperitatis symbola secundum regionis media ac relativas condiciones variant. Parvis villagiis, dives familia in domo e rudere concreto cum tecto e corrugi aluminio pecuniam collocare potest. Hoc contextu, birotam aut autobirotam emere successum ostendere potest. Villagia et partes suas opes ad aedificandas meschitas aut scholas colligunt. Et in urbanis et in ruralibus zonis, viri suā divitiā ad emendam dotem et ad ducendam feminam in matrimonium utere possunt.
Gastronomia
Oryza fundamentalis cibus est cum parationibus et elementis variantibus secundum regionem: Guineam Mediam, Guineam Superiorem, Guineam Maritimam, Guineam Silvestrem et capitis Konakrorum aream. Est pars coquinae Africae Occidentalis et apud fercula excellunt fufu (Francice foufou seu fufu), oryza volofa, mafe (Francice mafé, maafé seu maffé) et panis tapalapa. Apud elementa elixa mandiocae folia sunt.
Ruralibus in areis, cibus ex apposita magna patina manu deforis manducatur. Tragemata haud communia sunt. Guineensis coquina aliquod transmarinae popularitatis adepta est et sunt popinae Novi Eboraci, in Civitatibus Foederatis Americae.
Apud notabilia Guineensia traditionalia fercula eminent: fufu (Francice foufou seu fufu), conditum cuppedium cum liquamine abelmoschi esculenti; puls (Francice bouillie); elixus mangus; ariena fricta; batatae frictae; scriblita e pepone facta (Francice tarte à la citrouille); crustulum e sesamo factum; thiacri (Francice thiacri), dulce Senegaliense cuscussum et lacteum ferculum; yassa gallinaceus (Francice yassa au poulet); et arius suffitus (Francice konkoé).
Apud traditionalia Guineensia liquamina eminent: mafe (Francice mafé, maafé seu maffé), Guineensis-Senegaliensis generis arachidis liquamen; footi liquamen; liquamen e foliis cum batata (Francice: Maffi Hakko Bantura); liquamen abelmoschi esculenti (Francice: maffi gombo) et kansiye (Francice kansiyé seu sauce d'arachide), liquamen arachidis.
Apud traditionales Guineenses potiones excellunt: potio seu cervisia zingiberis (Francice bière de gingembre); sucus hibisci (Francice jus de bissap); sucus tamarindi (Francice jus de tamarin); et vinum palmae (Francice: vin de palme), consumptum in areis haud Musulmanis.
Polygamia
Polygamia in Guinea lege vetata est. Nihilominus, societas UNICEF 53,4% Guineensium feminarum inter 15 et 45 annos natarum polygamicis in matrimoniis esse retulit.
Musica
Guinea Africae Occidentalis natio est, ab variis ethnesi composita. Apud cuius maxime claros musicos Mory Kanté est, cuius album 10 Kola Nuts ingentem successum non solum in Guinea sed etiam in Malia pervulgatum vidit, cum tamen carmen Yé ké yé ké, singularis ex albo À Paris, Europaeus successus anno 1988 fuit.
Lingua Francica lingua officialis et praecipua lingua communicationis in scholis, gubernativa administratione, mediis et nationis in viribus securitatis Guinea est. Guineensis independentia anno 1958 advenit. Praeses Guineensis Ahmed Sékou Touré omnes privatas saltationis orchestras dimisit et a civitate sustentorum gregum reticulum creavit. Gubernatio Syli Oschestram Nationalem (Francice: Syli Orchestre National), saltationis orchestram quae aliquos ex optimos musicos in natione includebat, mox formavit.
Liberté (scilicet "libertas") hymnus nationalis Guineensis ex independentia anno 1958 est. Qui a Fodeba Keïta, in melodia Alfa yaya fundatus, dispositus est.
Decem milliones Guineensium saltem ad ethnicos et phyleticos circulos viginti quattuor pertinent. Excellunt Fulae (Francice Peuls et Fulice: Fulɓe, 40%), Mandingae (Francice Mandingues, Mandés seu Mandinka, 30%) et Sussuenses (Francice Soussous et Sussuvice Soso, 20%). lingua Fula (Francice Peul et Fulanice: Fulfulde, Pulaar, seu Pular) in media Futa Dzallone (Francice Fouta Djallon ; Pularice Fuuta Jaloo), Lingua Mandinga Guineensis (Francice: Malinké) in Oriente et lingua Susuvica (Francice Soussou et Susuvice Sosoxui) in Boreoccidentali litorali regione in amplo usu est. Est praecipue Islamica natio, Musulmanis 85% populositatis repraesentantibus. Christiani, plerique Catholici Romani, circiter 10% populositatis, praeseertim in Australi regione Guinea Silvestri (Francice: Guinée forestière) inveniuntur.
In Mandingicam musicam domitantur grioti seu dzelii seu dzalii (Francice: griots seu djélis), ambulantes cantores et historici qui nobilibus patronis laudes canunt. Traditionaliter, apud popularia instrumenta sunt fidicula Maliensis (Francice: n'goni), distans fidiculae pelliculatae cognata; et balaphonium seu balaphonum seu balafon (Francice: balafon, bala seu balani). Apud claros balaphonistas sunt El Hadj Djeli Sory Kouyaté et, maturus in suo curriculo vitae, Mory Kanté. Kora, mixtura inter harpam et testudinem etiam percrebrescit. Alia popularis musica vulgaris cylindrico dunune (Francice: dum dum) coniuncto cum caliciformi dzembi (Francice: djembé) utitur.
Sicuti in Malia, radicum renovatio inter decennia 197 et 198, a civitate alita, accidit, Ahmedo Sékou Touré praeside. Qui radicale culturale programma authenticité nuncupatum introduxit, ubi musici et artifices "aspiciendis praeteritis" instruebantur ut se inspirarent et traditionales usus in suas artes incorporarent. Programma "authenticité" finivit mortuo Ahmedo Sékou Touré anno 1984.
Secundo Bello Mundano finito, cithara Hispanica in Guineam importata est et citharistae sicuti Kanté Facelli et eius cosinus Kanté Manfila suum proprium modum canendi evolvere. Modernis temporibus, cithara Hispanica praecipuas partes agit.
Apud primigenios greges saltatorios sunt populares catervae sicuti Keletigui Et Ses Tambourinis, Balla et ses Balladins, et Kebendo Jazz (Orchestre de Danse de Guéckédou etiam nuncupata). Horum gregum multi discis Syliphone impressere. Grex Bembeya Jazz Guineense musicum cavum fusorium valde locupletavit postquam Cubam anno 1965 visitaret.
Disportus
Pediludium est acceptissimus disportus in Guinea. Quamquam nunquam peregre vicit, Turma Pedilusoria Nationalis Guineensis (Francice: Équipe de Guinée de football), nuncupata "Elephas Nationalis" (Francice Le Sily seu Syli nationale), magno favore populi fruitur. Apud clarissimos pedilusores sunt Kaba Diawara (prior pedilusor turmae Girondins de Bordeaux et activus turmae Olympique de Marseille), Paschalis Feindouno (pedilusor turmae AS Saint-Étienne), Paulus Thiam (prior pedilusor turmarum FC Bayern München, VfB Stuttgart, VfL Wolfsburg, 1. FC Köln), Ibrahima Yattara ac Dauda Jabi turmae Trabzonspor non minus quam Titi Camara, prior vulgi dilectissimus et pedilusor turmae victricis Liverpool FC.
Codices
Guineae hi codices sunt:
Asplenium listeri
Asplenium listeri est species pteridophytorum familiae Aspleniacearum, in Insula Christi Natalis in territorio Australiano in Oceano Indico septentrio-orientali endemica. Epitheton specificum Iosephum Jackson Lister, zoologum Britannicum plantarumque conlectorem, honorat, qui insulam in HMS Egeria, navi investigatoria, anno 1887 invisens, specimen primum conlegit.
Descriptio
Asplenium listeri est parvum pteridophytum terrestre lithophyticumque, rhizomatibus breviter repentibus praeditum, frondibusque ad 90 mm longae in corona tentae.
Distributio et habitatio
Hoc pteridophytum, solum in Insula Christi Natalis inventum, cognitum est a perparvo situum numero, ubi in fissuris in rupibus et inter expositas saxorum calcareorum protrusiones crescit. Id est rara pars vegetationis sparsae et propriae rupibus mediterraneis quae super silvam pluvialem ambulationum marinarum (Anglice: marine terraces) stant, et in aliis insulae zonis vegetativis non invenitur.
Taxinomia
Asplenium listeri cum Asplenio polyodon G. Forst. sympatrico arte conectitur, a quo frondibus minoribus durioribusque distinguitur, quae fortasse sunt adaptationes ad habitationem expositiorem et lithophyticiorem.
Status et conservatio
Planta periclitata (Anglice: critically endangered) die 23 Iulii 2002 descripta est, sub Australiae Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999, cum ex uno loco nota esset, ex quo tempore alii situs inveniuntur, sed numerus singularum speciei est minus quam trecenti, earum distributio est restrictissima, et eae vulnerari possunt a turbationibus stochasticis, duobus ex quattuor novis locis extra Reservationem Nationalem Insulae Christi Natalis (Christmas Island National Park) iacentibus.
Thomas Masacius
Thomas Masacius sic nuncupatus, vulgo Tommaso di ser Giovanni di Mone Cassai sed saepius Masaccio (natus die 21 Decembris 1401 in Fani Sancti Ioannis in Altura in provincia Arretina; mortuus est anno 1428 Romae) fuit primae Renascentiae illustris pictor Italicus.
Robertulus McEwen
Robertulus McEwen (Anglice Robbie McEwen ; natus Brisbanae in Terra Reginae 24 Iunii 1972), Missile Fissile agnominatus, est birotarius Australianus, properationis peritus, et olim unus ex celerrimis mundi properatoribus.
McEwen, Angélique Pattyn uxor, et Ewan filius, Brakel in Belgia habitant, et linguis Anglica Batavaque utuntur.
McEwen, in Anglia die 8 Iulii 2007 pro manu Predictor-Lotto vehens, primam Circuitus Franciae stationem vicit, cursum a Londinio ad oppidum Cantuariam 203 chiliometrorum.
Monspessulanus
Ecclesia Catholica Romana
Monsspessulanus est sedes archiepiscopalis Ecclesiae catholicae, et archiepiscopus a mense Iunio 2011 est Petrus Maria Iosephus Carré.
Venstre (Dania)
Venstre (ad verbum 'sinister', plenius Venstre, Danmarks Liberale Parti 'Sinister, Daniae factio liberalis) est Daniae factio politica liberalistica, conservativa, atque agraria. Ab initio pars fuit motús rusticorum adversus aristocratiam quae terras tenebat acti; hodie ideologiam oeconomicae liberalis sustinet, libro mercatui favens. Itaque, praeter nomen, Venstre est pars "alae dextri", non "alae sinistrae" parlamenti Danici.
Carolus Hazelius Sternberg
Carolus Hazelius Sternberg (Anglice: Charles Hazelius Sternberg) natus est die 15 Iunii 1850 - mortuus est die 20 Iulii 1943 fuit studiosus palaeontologiae Americanus.
Hamilton Comitatus (Florida)
Hamilton Comitatus (Anglice:  Hamilton County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 13327 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Jasper, die 26 Decembris 1927 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 6.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Gulf Comitatus
Gulf Comitatus (Anglice:  Gulf County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 13322 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Port St. Joe, die 6 Iunii 1925 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.5 %) haud Anglice domu loquitur.
Lesura (praefectura Franciae)
Lesura (Francogallice Lozère; Occitanice Losera) seu mons Lozeranus est praefectura regionis Occitaniae et Ruscinonis Franciae. Caput praefecturae est urbs Mimate.
Notae
Index communium praefecturae Losarae
Glades Comitatus
Glades Comitatus (Anglice:  Glades County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 10576 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Moore Haven, die 23 Aprilis 1925 creatus est. In hoc comitatu quasi quinta pars incolarum (accurate 18.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Autonoma Matriti Communitas
Autonoma Matriti Communitas est provincia et communitas autonoma Hispaniae, in media Paeninsula Iberica et media Hispaniae planitie sita, inter Montes Carpetanos et flumen Tagum. Castellae-Manicae (provinciis Arriacae, Concae et Toleti) Oriente et Meridie et Boreoriente Communitati Castellae et Legionis (provinciis Abulae et Segoviae) finitima est. Aestimativus incolarum numerus anno 2006 6 000 000 erat, qui in territorium urbis Matritensis densantur.
Laurentius Løkke Rasmussen
Laurentius, vulgo Lars Løkke Rasmussen (natus in Vejle Daniae die 15 Maii 1964), alumnus Universitatis Hafniensis ubi iurisprudentiis studuit, est politicus Danicus. Rasmussen, qui antea aerarii minister fuerat, est factionis Venstre dux. A die 4 Aprilis 2009 usque ad 3 Octobris 2011 fuit praeses ministrorum Daniae, successore Helle Thorning-Schmidt. Qua die 28 Iunii 2015 dimissionem proferente, hoc die Laurentius Løkke Rasmussen idem officium rursus suscepit.
Autonoma Matriti Communitas
Toponymia
Nomen Communitatis Matriti provenit ex homonyma provincia quae vicissim e sui Civitatisque capitis nomine Matrito, provenit. Diversae theoriae de Matritis nomine sunt. Theoria quidam urbem ab Ocno Bianore, regis Tyrrhenii Tusciae et Mantuae filio, cum nomine Metragirtae sive Mantuae Carpetanae conditam esse suggerit quod in Matritum evolveret. Alii priscum urbis nomen Ursariam ex urso Latine fuisse suggerunt, propter magnum horum animalium numerum qui adiacentes silvas incolebant, qui iuxta cum arbuto (Hispanice: madroño) urbis emblema e Medio Aevo semper fuerunt. Alia urbis nominis doctrina e saeculo II a.C.n. originem trahere dicit, cum Imperium Romanum coloniam prope ripam Manzanarium (Hispanice: Manzanares) condidit: huius primae villae nomen Matrix ad flumen coloniam transeuns spectans fuit.