cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carolus Schenk
Ioannes Carolus (notus simpliciter ut: Carolus) Emmanuel Schenk (natus die 1 Decembris 1823 Bernae - ibidem die 18 Iulii 1895 obiit) fuit pastor ecclesiae emendatae et vir publicus Helveticus et ab anno 1864 usque ad mortem minister in Consilio Foederali. Legatus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 12 Decembris 1863. Sexies fuit etiam Confoederationis Praeses anno 1865, 1871, 1874, 1878, 1885 et 1893. Mandatum eius fuit diuturnissimum historiae Confoederationis.
Iudicium particulare
Interdum etiam Michaeli archangelo partes maximi momenti in animis exanimandis datae sunt.
Fugger
Fugger sunt familia mercatoria Suebiae, quae ab anno 1367 Augustae Vindelicorum, urbe imperiali, habitabat. Gens nomine „von der Lilie“ (a lilia) saeculo XVI ineunte potentissima erat. Nomen Fuggerorum tota in Europa cum cogitatione maximarum divitiarum coniuncta est.
Bilivelda
Bilivelda seu Bilefeldia (Theodisce: Bielefeld) est urbs in Rhenania Septentrionali-Vestfalia, Germania. Urbs est ad saltum Teutoburgiensem. Anno 1214, Bilivelda condita est. Circa 325 milia incolae urbem inhabitant. Ita, Bilivelda etiam urbs maxima in Provincia Detmolda est.
Fugger
Historia
Domus Fugger originem ducit a textore linteo quodam Ioanne, qui in vico apud Augustam Vindelicum natus in urbe divitias atque auctoriatem sibi acquisivit. Quae res autem magis magisque in generationibus augebantur in campis linteis argentariisque, ut imperator Maximilianus propter bella Italica e pecunia laborans efficaciter iuvari posset. Insuper metalla Tyroliensia, ubi tunc permulta exercebantur, a familia Fugger conducta sunt. In multis regionibus olim desertis industriae et quaestuaria florebant, de quo familiae Fugger gratiae agendae.
Bilivelda
Res gestae
Saeculo 11 vicus coloni Tiedi (hodie Waldhof videtur) prope quadrivium inter Nederlandiam-Monasterium-Magdeburgum et Coloniam-Lubecam atque transitum de saltu Teutoburgensi memoratus est. Praeterea tres alii vici prope aedificium Tiedi erant.
Fugger
Historia
Eorum potestas crevit Carolo V imperatore, qui familiam nobilitate gravionum imperialium honoravit eique Kirchberg praeter Weißenhorn donavit. Metalla in America promovebantur quoque et terra Venezuelae breviter in eorum manibus fuit. Reformatione saeviente Ecclesia Catholica Romana multa beneficia a membris istius fidelis familiae accepit, qui iesuitas Augustam Vindelicorum vocaverunt. Huic ordini aedificia splendida et multa alia res pro labore salutari contrareformatoria cessa sunt.
Bilivelda
Res gestae
Anno 1214, Biliuelde a comite Hermanno Quarto Ravensbergensis condita est. Comes Ludovicus arcem Sparrenbergensem in decennio 125 vel decennio 126 molita est. Anno 1256, arx primis litteris commemorata est. Exeunte saeculo 13, novum oppidum exstiterat. Comes Otto Tertius Ravensbergensis id condidit. Proprium iudicem, magistrum civium, forum habebat. Anno 1520, ambo oppida se coniunxerunt. Saeculo 16, oppidum erat Hanseaticum. Bilivelda tam adiuata facta est 'urbs lintei' (Theodisce: 'Leinenstadt'). Ab 1666 tota civitas erat pars Borussiae.
Fugger
Historia
Augustae Vindelicum in socialibus aerumnis sors pauperum levata est, ubi et hodie casae Fuggerei de salute publico testimonium vivum perhibent.
Saeculo XV lineae duae familiares separabantur: Raymundica (cum ramo gravionum de Kirchberg-Weißenhorn) et Antoniana (Fugger-Glött, Fugger-Kirchheim, Fugger-Babenhausen: Babenhausanos autem ex anno 1803 principes appellari licet).
Bilivelda
Res gestae
Propter inventionem emendationemque machinae vaporis et inventionem machinae texendi, industria lintei turbata est anno 1830. Ideo paulo post Ravensberger Spinnerei AG (1852/1854) et Bielefelder AG für Mechanische Weberei (1864) instituta sunt.
Die 3 Maii 1905, ''1. Bielefelder FC Arminia (hodie DSC Arminia Bielefeld'') manus pediludii collocata est; anno 1930, crevit in urbe magna (plus quam centenam miliam incolarum). Dum Bello Orbis Terrarum II, pars permagna antiqui oppidi Biliveldae deleta est. Multi aedificii recreati sunt, pauci renovati sunt. Anno 1969, universitas Biliveldae condita est.
Épenouse
Épenouse est commune Francicum 140 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Épenoy
Épenoy est commune Francicum 599 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Villemoisson-sur-Orge
Villemoisson-sur-Orge est commune Francicum 7'003 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Robertus Vansittart
Robertus Vansittart (Robert Gilbert Vansittart; natus die 25 Iunii 1881; mortuus die 14 Februarii 1957), alumnus Collegii Etonensis, fuit legatus Britanniae apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam anno 1919.
2252 CERGA
2252 , olim designationibus 1978 VT, 1949 YX, 1950 BR, 1961 VO, 1969 QU, 1969 RF1, 1971 BV1, 1974 YD, 1975 AA1, et 1976 GB5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kōichirō Tomita, astronomo apud Observatorium CERGA (Caussols) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2252 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Masllorenç
Masllorenç (Hispanice:  Maslloréns) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 538 incolarum sunt.
Familia cisterciensis
Familia cisterciensis appellatur unio spiritualis et verax congregationum cisterciensium, quorum enumerantur: Prima Synaxis Familiae Cisterciensis loco habebat monasterio Cistercii (Francogallice Cîteaux) anno 1998.
Missio sui iuris
Missio Sui iuris est forma ecclesiasticae administrationis Sanctae Sedi immediate subiecta in regionibus, ubi ecclesia non iam radicavit, sed adhuc in statu implantationis versatur. Is status praegressus Praefecturae Apostolicae esse solet.
Missiones sui iuris anno 2010:
[Nota]
Saint-Victor-de-Chrétienville
Saint-Victor-de-Chrétienville est commune Francicum 458 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Ioannes Gentile
Ioannes Gentile, vulgo Giovanni Gentile (natus die 30 Maii 1875 in Castellum Veteranum in provincia Drepanensi Sicilia – manibus militum qui pro libertate pugnabant necatus est Florentiae die 15 Aprilis 1944) fuit philosophus et inter dictaturam Beniti Mussolini vir publicus et educationis minister Italicus.
Scholastica (philosophia)
Scholastica (ab adiectivo Graeco σχολαστιϰός "ad scholam pertinens" deductum) est ratio sive via scientifica argumentationis, quae Medio Aevo descripta est.
Haec via in quaestionibus disceptandis logicam classicam ab Aristotele propositam sequitur. Propositio argumentis explicandis exquiritur, affirmationes via logica confutantur. Methodus scholastica non solum ad theologiam, ut multi his diebus putant, sed omnem scientiam spectabat et diu via katexochen habebatur.
Scholastica Medio Aevo alto orta et saeculo XIII apicem consecuta usque ad Novum Aevum ineuntem in disciplina superiore praevaluit. Praeterea notio scholasticae etiam ad aetatem denotandam, qua via scholastica praevaluit, adhibetur.
Strigidae
Strigidae sunt familiae avium ordinis Strigiformium, quarum alia familia Tytonidas comprehendit. Proprium strigidarum est caput prae ceteris magnum, collum rostrumque brevia. Carnivora sunt, quorum nutrimenta praecipua sunt parva mammalia, quae nocte venantur. Distributionem cosmopolitam habent, in omnibus continentibus praeter Antarcticam inventae.
Odosium
Odosium (CAT) (Francogallice Odos, Occitanice Audòs) est commune Francicum 3'290 incolarum (anno 2020) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Strigidae
Multis in culturis hominum animalia sapientia habentur, in aliis vere signa mortis.
Insula Rubra
Insula Rubra vel fortasse Insula Rossa (Corsice: L'Ìsula vel Isula Rossa, Francogallice: L'Île-Rousse, Italiane: Isola Rossa) est commune Francicum 3573 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in australi Corsicae regione situm.
I vitelloni
I vitelloni est pellicula anno 1953 a illustri moderatore cinematographico Italiano Friderico Fellini creata et ducta. In pellicula, quae res gestas turmae quinque iuvenum virum in Ariminii, agunt clari histriones :
Baule
Baule est commune Francicum 2'043 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Prokaryota
Prokaryota (Graesce pro 'pro, ante' + karyon 'nucleus') sunt omnia vitalia, quae unicellulares et ne nucleum cellulae possideant.
Antonius Ludovicus Ioannes Ruchonnet
Antoniusius Ludovicus Ioannes Ruchonnet (natus die 28 Aprilis 1834 in Anglia - obiit die 14 Septembris 1893) fuit orator, vir publicus Helveticus, ab anno 1881 usque ad mortem fuit minister in Consilio Foederali. Legatus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 3 Martii 1881. Anno 1883 ac 1890 fuit etiam Confoederationis Praeses.
Ruchonnet ad conventiculam de liberi Muratori pertinebat.
Villejust
Villejust est commune Francicum 2'268 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
La città delle donne
La città delle donne (scilicet Latine Mulierum urbs) est pellicula anno 1980 a illustri moderatore cinematographico Italiano Friderico Fellini creata et ducta. In pellicula agunt clari histriones :
Morpho sulkowskyi
Morpho sulkowskyi (Anglice Sulkowsky's morpho) est papilio neotropica, in Columbia, Aequatore, et Peruvia endemicus. Sunt nonnullae subspecies, et multae formae descriptae sunt.
Marçà
Marçà (Hispanice: Marsá) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 638 incolarum sunt.
Giuncaggio
Giuncaggio (Lingua Corsica Ghjuncaghju) est commune Francicum 59 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Ultimum iudicium
Ultimum iudicium sive extremum summumque iudicium sive postremum iudicium sive novissimum iudicium est pars theologiae Iudaicae, Christianae et Islamicae, qua extremum Dei iudicium in fine mundi futurum esse docetur. Hoc iudicium omnium viventium ac mortuorum cum cogitatione resurrectionis coniunctum a iudicio particulari, quod (imprimis in Ecclesia Catholica Romana unicuique post ipsam mortem accidi creditur, discernendum est. Ita iudicium ultimum etiam iudicium alterum dicitur.
Barbata
Barbata, sive Insulae Barbatianae atque Barabata (Anglice Barbados), est insula civitasque libera inter Mare Caribaeum et Oceanum Atlanticum. Insula 430 km² superficiem occupat, quae omnino plana cum quibusdam collibus intus est. 13º Septemtrioni et 59º Occidenti sita est, circiter 434.5 km Venetiolae Boreorienti.
Barbata praesertim calcareis saxis componitur. Tropica insula est, aequatorialibus ventis continenter caesa et in paludes et rhizophoracearum silvas consistit. Insularium internarum partes sacchari officinarum satis operiuntur. Barbata Antillarum Minorum et principalis insularum catenae orientali est et vicinae civitates Sancta Lucia et Sanctus Vincentius et Granatinae sunt. Barbata hodie praecipuus periegeticus locus est.
Historia
Huius Antillarum civitatis nomen usum anno 1536 a Lusitano exploratore Petro A. Campos est qui insulam Os Barbados ("Barbatos") nominavit in generis ficus arboribus se inspirando quae ibi augescebant et quarum longae aereae radices "barbae" videbantur. Nomen ab autochthonis Aravacis insulae datum Ichirouganaim erat.
Post paene saeculum, anno 1625, Anglus Powell e navi in insulam, a Lusitanis Hispanisque neglectam ob magnarum opium mineralium indigentiam, egressus est et eam Coronae Anglicae nomine occupavit. Luxuriosis gignentibus et soli ubertate motus, denuo profectus est, 80 colonis et quibusdam servis relictis qui in zona Trypopolitana constitutionis opera inciperent anno 1627 rediturus. Paucissimi autochthoni incolae relicti, Aravaci, exstincti sunt et Barbata, quam ob rem, cum Africis servis in sacchari satis adhibitis renovata est usque ad annum 1834, quando servitus sublata est.
Caribaicarum plerarumque insula dissimilis, quarum dominium de alia manu ad aliam multo inter coloniales potentias motum est, Barbata sub Anglico dominio semper mansit. Secundum quosdam causa huius rei geographica est. Ut in geographica tabula videtur, rivera, ob convexitatem conversa est et quamquam Antillae insulae in Oceanum Atlanticum arcum conformant, Barbata extra hunc arcum demota est, et, viso praevalenti ventorum regimine, versus ventos flantes exstat. Naves velis habiles igitur in eam impetum facere volentes, ut contra ventum, id est, difficulter navigare possunt.
Hoc factum signi peculiaris insulae et suorum incolarum modus vivendi reliquit, usquam habitantes qui hodie ab exigua Anglicae stirpis hominum parte componantur.
Oeconomia sacchari et rhomii productione fortiter pendens usque ad Saeculum vicensimum mansit.
Gradualis politicarum socialiumque emendationum annis fere 1950/1966 introductio denique in totam independentiam de Britanniarum Regno tulit (pridie Kalendas Decembres anni 1966), reapparere in Consortio Populorum ambitu.
Annis 1990/1999 periegesis et chirotechnia oeconomico in podere sacchari industriam superaverunt.
Caelum
Caelum distinguitur quia altera sicca commutatio (de Decembri ad Maium) se altera pluviosa (de Iunio ad Novembrem) alternat; praecipitationes intestinis terris copiossisimae sunt. Temperaturae de 22 °C media frigidioribus mensibus ad 30 °C calidioribus mensibus variant.
Politia
Dame Sandra Mason praeses prima Barbatae est. Ante annum MMXI A.D., Regina Elizabeth II dux civitatis (titulo "reginae Barbatensis") erat, et in insula a gubernatore generali repraesentabatur.
Barbata est Communitatis Caribicae membrum.
Geographia
Barbata relative plana insula est, in media montanorum regione leniter prominens. Supremus locus mons Hillabia (Anglice Hillaby) est, 336 metra altus. Caput est Gephyropolis (Anglice Bridgetown). Aliae ponderis urbes Trypopolis (Anglice Holetown) et Speightopolis (Anglice Speightstown) sunt. Ea ipsa geologicam peculiaritatem constituit, namque de prisma accretionis e laminis Atlantici subductione sub lamen Caribaicum orto agitur. Exceptionalis aspectus est ut satis altus emergens sit.
Divisio administrativa
Barbata in praesenti in administrativas subregiones parochias (Anglice: parishes) nominatas dividitur. Sic nominantur ob insularem Anglicanam religiosam historiam. Dissimiles formae magnitudinesque in primis ingentibus xyri, sacchari cannae, et tabaci latifundiis in colonialibus Barbatae annis exsistentibus determinatae sunt. Nationis caput est Gephyropolis, in Sancto Michaele parochia. Praesentes parochiae sunt:
Demographia
Barbata circiter 279 000 incolas habet, quorum incrementi index 0,33% erat (medio anno 2005). Fere 90 centesimae omnium Barbatensium Africae progeniei ("Afrobarbatenses") sunt, praesertim in sacchari satis operariorum servorum prognati. Reliqui incolae Europaeorum ("Anglobarbatensium" aut "Eurobarbatensium"), praecipue de Britannia, Hibernia, Sinensium, localiter "Sinobarbatensium" nominatorum, Barbatensium Hinduistarum, de India, et de Bangladesia et Pakistania Musulmanorum globos et magni momenti "Arabobarbatensem" globum, praecipue de Syria et Libano, includunt. In insula multi creolorum prognatorum, inter Europaeos prognatos (praecipue Britannicos, Lusos et Hibernicos) et Afrocaribaeos mixtorum sunt; aliqui Afrobarbatenses Creolae progeniei sunt.
Alii globi in Barbata exules Civitatum Foederatarum Americae, Canadae, Britanniae, et Americae Latinae includunt. Barbatenses redeuns post in C.F.A. sedis annos Bajan Yankees nominantur, quod despectivum ab aliquibus putatur.
Nationis solemnis lingua Anglica est cuius locale dialecto nominata Barbatica (Anglice Bajan) plerique loquuntur. De religione, plerique Barbatenses Protestantes Christiani (67%), apprime Anglicanae ecclesiae, sunt, sed sunt etiam alii Protestantes, Catholici Romani, Testes Iehovah, Hinduistae et Islamici allophyli. Barbata usitate praecipuus locus ex Austramericana Guianae natione emigrantibus. Maximae communitates praeter Afrocaribaicam communitatem sunt:
Oeconomia
Barbata 31a civitas Indicis Progressionis Humanae plano est, secundum mundanam Relationem humanae progressioni anni 2002 (Programma Consociationis Nationum Progressioni).
Meridionale litus mediam classem cum thermopoliis, popinis, et pleromicis xenodochiis trahit, dum orientalia litora ad "surfum" exarsos super tumultuosos Atlantici aestus accipiunt. Occidentali litore, limpidis Maris Caribaei aquis, maxime duo sumptuosi pilamallei campi Sandy Lane et Royal Westmoreland sunt. Barbata vexillorum commoditatis partem facit.
Cavaedium
Cavaedium (-ii, n.) sive cavum aedium est area circum aedificiis inclusa media in domo Romana.
Cavaedium in litteris Romanis
Fontes praecipui sunt Varro et Vitruvius.
Varro explicat: ''Cavum aedium dictum qui locus tectus intra parietes relinquebatur patulus, qui esset ad communem omnium usum. In hoc locus si nullus relictus erat, sub divo qui esset, dicebatur testudo ab testudinis similitudine, ut est in praetorio et castris. Si relictum erat in medio ut lucem caperet, deorsum quo impluebat, dictum impluium, susum qua compluebat, compluium: utrumque a pluvia.''
Cavaedium et atrium
Sunt qui cavaedium et atrium diversas aedium partes fuisse arbitrentur, cum alii ea nomina idem valere putent. . Neque, quod de cavaedio sive atrio apud scriptores Romanos invenitur neque reperta archaeologiae (ut puta Pompeiis) definitionem securam permittere videntur. Forsitan nomina secundum tempora, regiones, aedium amplitudines varie adhibita sint. .
9103 Komatsubara
9103 , olim designationibus 1996 XW30, 1989 SB8, et 1991 CR5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9103 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Émagny
Émagny est commune Francicum 597 incolarum (anno 2019) praefecturae Dubis in regione Burgundia et Libero Comitatu (ante 2016 Libero Comitatu).
3169 Ostro
3169 , olim designatione 1981 LA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3169 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alfredus Delp
Alfredus Fridericus Delp SJ (natus die 15 Septembris 1907 Manhemii, Germania - supplicio affectus est die 2 Februarii 1945 Berolini) fuit Iesuita Germanicus qui contra Nazistas pugnavit.
Vita
Anno 1926 Delp in ordine Iesuitarum introivit et anno 1937 presbyter ordinatus est. Delp scripsit in periodico "Stimmen der Zeit".
Post decoctam coniurationem die 20 Iulii 1944 contra Adolphum Hitler Delp Monaci die 28 Iulii 1944 comprehensus et postea capite damnatus est, quamquam auctor coniurationis non erat. Die 2 Februarii 1945 supplicio affectus est.
Carolus Alvarado
Carolus Alvarado, vulgo plenius Carlos Alvarado Quesada (in urbe Sancti Iosephi natus die 14 Ianuarii 1980) est politicus et scriptor Costaricae.
Nouilhan
Nouilhan (Occitanice Nolhan) est commune Francicum 206 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Carolus Alvarado
Alumnus est universitatis Costaricensis in urbe nativa et universitatis Sussexiensis iuxta Brightoniam in Anglia, ubi postea apud Institutum Studiorum Evolutionis operam dedit. Professor meruit in alma matre Costaricensi, deinde in universitate Interamericana Costaricensi Heredia in urbe. Sodalis factionis actionis civium, consiliarius iuxta hanc factionem ab anno 2006 ad 2010, sed postea minister a labore fuit, praeside Ludovico Gulielmus Solís, a die 29 Martii 2016 usque ad 19 Ianuarii 2017. Die 1 Aprilis 2018 electus, die 8 Maii eiusdem anni praeses patriae inauguratus est.
Isaacius Comnenus Porphyrogenitus
Isaacius Comnenus Porphyrogenitus (Graece ; natus die 16 Ianuarii 1093; mortuus post annum 1153), postea titulo Sebastocrator dignatus, fuit nobilis Byzantinus e familia Comnenorum. Fuit filius Alexii Comneni imperatoris quem ex Irene Ducaena genuit. In matrimonium duxit Irene (e familia incerta) et ex ea genuit: Ecclesiam Sancti Salvatoris in Chora Constantinopoli condidit ibique sepultus est.
Resurrectio
Resurrectio (Graece ἀνάστασις) est argumentum fidei, secundum quam mortui (sive quidam sive omnes) subito post mortem vel in fine temporum (ut puta post ultimum iudicium) vitam aeternam obtinebunt. Resurrectio ab hominibus variarum religionum exspectatur. Multae religiones fidem in vitam aeternam habent.
Niveris (tributarius Ligeris)
Niveris vel Niver (Francogallice Nièvre) est fluvius Franciae qui Campo Lemetii in pago Nerverense oritur, regionem Burgundia adluit et post praefecturam eponymam Niveris praeterlapsus esse ostium Nivernum invenit quo fluvium Ligerim incidens ripa dextra eum auget eoque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Tributarii Niveris
Rivi praecipui qui in Niverim influunt :
Loci ad Niverim
Communia tredecim quae Bebronus praeterlabitur :
645 Agrippina
645 , olim designatione 1907 AG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 645 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Thurien (Ebura)
Saint-Thurien est commune Francicum 230 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Sui iuris
Sui iuris est notio iuridica, quae ad litteram potentiam sua iura agendi valet. Verbum ex origine Graeca autonomus (Graece αὐτόνομος) idem ac Sui iuris significat.
Ius civile Romanum
In hominem sui iuris competit potentia res suas agendi, praeterea, ut alium in ius vocet sive ipse in ius vocetur.
Significans iter PI3K/AKT/mTOR
Significans iter PI3K/AKT/mTOR est signum transductus intra cellulam quocum programmata cellularia mutari possunt. Hoc iter momentum quoque cancri, longevitatis, status quiescendi cellulae. Nomen itineris de enzymis phosphoinositidi 3-kinasis (PI3K) et nominis abbreviaturae enzymi proteini kinasis B, AKT, et mTOR (abbreviatura Anglica "scopi Rapamycini in mammaliis") oritur.
Sui iuris
Ius civile Romanum
In iure civili non est sui iuris
Significans iter PI3K/AKT/mTOR
Phosphoinositidi 3-kinasis
Phosphoinositidi 3-kinasis (PI3K) est familia enzymorum cum classibus quattuor (I-IV). Functio itineris est signum transductor, non dumtaxat in hoc, sed etiam in itinere insulini.
2253 Espinette
2253 , olim designationibus 1932 PB, 1939 RJ, 1953 VB1, 1970 PM, et 1977 TG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Georgio van Biesbroeck, astronomo apud Observatorium Yerkes versato, repertus est.
Significans iter PI3K/AKT/mTOR
mTOR
mTOR est membrum complexorum enzymorum duorum mTORC1 et mTORC2. Responsum incrementis functionum cellulae mTORC1 translationem proteinorum incidit. mTORC2 cytosceletus gubernat.
Sui iuris
Ius ecclesiasticum
In documentis ecclesiasticis (CIC et CCEO) terminus Sui iuris illas 23 ecclesias particulares denotat, quae communiter Ecclesiam Catholicam Romanam formant, scilicet Ecclesia Latina sive Romana una cum 22 ecclesiis unitis cum ritibus eorum. Longe maxima ecclesiarum sui iuris est ecclesia ritus Latini, cui praeest Papa exercens non solum auctoritatem papalem, sed etiam illam, quae in aliis ecclesiis patriarchis competit. Ideo et Patriarcha occidentis vocabatur (anno 2006 titulus ex Annuario Pontificio demptus est). . Aliae ecclesiae particulares Ecclesiae Catholicae Orientales appellantur, quarum quaeque, siquidem numerus fidelium sufficit, Patriarcham sive Hierarcham habet, cui est auctoritas super episcopos ipsius ecclesiae sive ritus.
Praeterea terminus Sui Iuris ad quasdam regiones adhibetur, quae Missiones sui iuris vocantur et immediate Sanctae Sedi subiectae sunt.
2253 Espinette
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2253 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Carolus Borromaeus
Carolus Borromaeus (nobili genere natus Aronae die 2 Octobris 1538; Mediolani die 3 Novembris 1584 mortuus) fuit praeclarus archiepiscopus Mediolani ac cardinalis. Ecclesia Catholica eum sanctum putat. Dies festus Sancti Caroli 4 Novembris est.
Vita
Carolus filius comitis Aronae Giberti II ac Margaritae Medicis in oppido familiae apud lacum Verbanum natus est. Anno 1559 apud universitatem Papiae doctor utriusque iuris factus est.
Eodem anno frater matris eius Ioannes Angelus Medici papa factus est et sibi nomen imposuit Pium IV. Ab avunculo Carolus die 25 Ianuarii 1560 cardinalis creatus est.
Post mortem fratris eius Friderici anno 1563 Carolus presbyter atque episcopus ordinatus est et concilio Tridentino interfuit.
Post concilium Carolus pro emendatione Ecclesiae Catholicae Mediolani et etiam in Helvetiae vallibus contra Protestantes vehementer pugnavit. Anno 1579 Collegium Helveticum Mediolani condidit ad futuros presbyteros e pagis Catholicis Helvetiae educandos et ad doctrinas Ecclesiae reformationis arcendas.
Die 1 Novembris 1610 Carolus canonizatus est.
Haroldus Nicolson
Haroldus Nicolson (1886-1968) fuit scriptor Anglicus legatusque Britanniae apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam anno 1919.
La Ville-du-Bois
La Ville-du-Bois est commune Francicum 7'187 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Llorenç del Penedès
Llorenç del Penedès (Hispanice: Lloréns) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 2245 incolarum sunt.
Écurcey
Écurcey est commune Francicum 278 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Montaulin
Montaulin  est commune Francicum 763 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Reuchlin-Gymnasium
Reuchlin-Gymnasium Pforzheim (lat. Gymnasium Reuchlinis Phorcae) schola educans generale in Phorca (Germania) cum directione lingualia et scientiarum naturalarum est. Nominata est cum nomine Ioannei Reuchlinis humanisti (1455-1522).
Historia
1447 primo schola Latina cognita est; postea Ioannes Reuchlin discit per decem annos ad Gymnasium Reuchlinis. Anno 1500 schola fit publica, non iam organisata per conciliationem ecclesiae.
1692 monasterium in quo schola Latina conlocata per incendium oppidii destructa est. 1718 nominata „Collegium Reuchlinianum“ perrecta est.
1905 ad pontem fluminis Enz in domum novum migravit inde nominata Gymnasium Reuchlinis.
In 23. Februario 1945 Phorca per globos incendarios disturbata est. Ita Gymnasium Reuchlinis dum annos 1948 donec 1968 hospes ad Gymnasium Hebelis erat. Tandem 1968 iuxta turrim aquae aedificium scholae exstructum est.
Optiones discendi
Ad Gymnasium Reuchlini et linguae et scientiae naturae discentur. Linguae alienae discentae sunt linguae Anglica, Latina, Francogallica, Graeca antiqua et Hispanica.
Licet eligere linguam Latinam in sexta aut linguam Gallicam in quinta. In tertia optiones sunt eligere linguam Graecam antiquam aut, si non cognota a sexta, linguam Francogallicam. Adaeque visitari directio scientiarum naturalarum potest. Tam discuntur in vice res biologicae, geographicae, physicium, chemicum.
Etiam est directio pro summe praediti cum linguam latinam discentem in sexta, disciplinam per magistros amplie eruditos.
Pariter existat directio bilinguala, in qua est plus disciplina in lingua Anglica.
Factes
Princeps gymnasii OStD Jochen Kleppel, vicaria huius StD Claudia Schnabel est. In praesentia 71 magistri magistraeque docent circa mille discipulos discipulasque.
Prova d'orchestra
Prova d'orchestra (scilicet Latine Orchestrae exercitātio) est pellicula anno 1978 a illustri moderatore cinematographico Italiano Friderico Fellini creata et ducta. In pellicula agunt clari histriones :
Saint-Symphorien (Ebura)
Saint-Symphorien est commune Francicum 416 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Giocatojo
Giocatojo (Lingua Corsica Ghjucatoghju) est commune Francicum 45 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
L. B. Namier
L. B. Namier, nomine nativo Ludwik Bernstein Niemirowski, postea Lewis Bernstein Namier (in oppido Wola Okrzejska die 27 Iunii 1888 natus; Londinii die 19 Augusti 1960 mortuus) fuit rerum gestarum scriptor. In Polonia sub imperio Russico educatus, alumnus fuit universitatum Leopolitanae et Lausannensis necnon scholae scientiarum oeconomicarum Londiniensis. In Britanniam anno 1908 migravit. Legatus iuxta Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam anno 1919, contra revendicationes Polonorum eo tempore egisse censetur. Annis insequentibus pro Iudaeis tam Israelem habitantibus quam ex Europa refugis laboravit. Ab anno 1931 usque in 1953 professor rerum historicarum meruit universitatis Mancuniensis ubi opera de parlamento Britannico et de rebus politicis saeculorum XIX et XX praecipue confecit.
Vela Ximeni filius (comes Alavae)
Vela Ximeni (Hispanice Vela Jiménez) fuit comes Alavae inter annos 870- 883. Alphonsus III Magnus rex Velae comiti dedit terras Castellae, quas Rodericus Castellae olim ceperat.
Contra mauros pugnavit continenter, et gesta magna sua fuit defensio summum praesidii comitatus Cellorigi (Hisp. Cellorigo) anno 882, quod obsesum est a Mauris.
Urgo
Urgo (Urgon)) sive Gorgon  (alia nomina: Marmorica ac Margarita) (Italiane: Gorgona) est insula Italiae, in Mari Tyrrheno sita. Insula una ex Etruscis Insulis quae ad Tusciam regionem pertinent, praesertim provinciam Labronica. Urgo municipii Labronis pars est. Insula aream 2,25 km2 occupat.
Non vici nec oppida in insula sunt sed carcer unus est.
Montblanc
Montblanc (Hispanice: Montblanch) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 7354 incolarum sunt.
Morpho richardius
Morpho richardius vel Morpho richardus (Anglice Richard's morpho) est neotropica papilio, in Fodinis Generalibus Brasiliae endemicus.
Eyre Crowe
Eyre Crowe (Eyre Alexander Barby Wichart Crowe; 1864-1925), Lipsiae natus, fuit legatus Britanniae apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam anno 1919.
L'Écouvotte
L'Écouvotte est commune Francicum 106 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Le Bardon
Le Bardon est commune Francicum 1'039 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Septem peccata mortalia
Septem peccata mortalia sive capitalia sunt superbia, avaritia, luxuries, ira, gula, invidia, acedia. Horum verborum, primae litterae acronymum "SALIGIA" faciunt.
Ioannes Comnenus (tzelepes)
Ioannes Comnenus titulo tzelepes notus (Graece ; floruit saeculo XII medio) fuit nobilis Byzantinus e familia Comnenorum. Fuit filius Isaacii Comneni sebastocratoris quem ex uxore Irena genuit. Ioannes ex uxore quadam, nomine ignoto, genuit filium Isaacium Comnenum (anno 1184 suppliciis interfectum); postea anno 1040 fidem Islamicam accepit et in matrimonium duxit filiam Masut I, sororem Clitzasthlan II. Filius seu nepos Ioannis Comneni fuit, si traditionibus Turcicis credimus, Süleyman Şah, cuius nepos fuit Osman I Ottomanorum proavus.
Molins-sur-Aube
Molins-sur-Aube  est commune Francicum 113 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Iosephus Grew
Iosephus Grew (Joseph Clark Grew; 1880-1965) fuit legatus C. F. A. apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam anno 1919. <!-- (May 27, 1880 – May 25, 1965) was the U.S. Ambassador to Denmark 1920 – 1921 and U.S. Ambassador to Switzerland 1921 – 1924. In 1924, Grew became the Under Secretary of State and oversaw the establishment of the Foreign Service. Grew was the US Ambassador to Turkey 1927-1932 and the Ambassador to Japan beginning in 1932. He was the US Ambassador in Tokyo at the time of the attack on Pearl Harbor and when the United States and Japan declared war on each other in December 1941. He was interned for a short time by the Japanese government but was released and returned to the United States on June 25, 1942. In 1944, Grew resumed his post as Under Secretary of State.
Life
Grew's first job, in 1904, was as a clerk at the American consulate in Cairo, Egypt. President Theodore Roosevelt had read Grew's book about the 1902 trip, Sport and Travel in the Far East, and was impressed with a chapter about Grew's experience in fighting a tiger, and wrestling with a bear; Grew was promoted to Vice-Consul in Egypt. Grew married Alice Perry, the granddaughter of famed American naval hero Oliver Hazard Perry. She became Joe Grew's life partner and helper as promotions took him to Mexico, Russia, and Germany. As aide to the American ambassador in Berlin from 1912 to 1917, Grew stayed in Germany until the United States entered World War One and broke diplomatic relations. Grew would find himself in a similar situation when the U.S. entered World War II.
Alice Perry Grew was the daughter of premier American impressionist painter Lilla Cabot Perry, daughter of Dr. Samuel Cabot (of the New England Cabots) and her husband, noted American scholar Thomas Sergeant Perry.
After the Armistice in 1918, Grew worked at the U.S. State Department until his appointment as Ambassador to Turkey in 1927. He served for five years until offered the opportunity to return to the Far East.
Ambassador to Japan
Grew was appointed, by President Herbert Hoover, to be the United States Ambassador to Japan in 1932. The Ambassador and Mrs. Grew had been happy in Turkey, and were hesitant about the move, but decided that Grew would have a unique opportunity to make the difference between peace and war between the U.S. and Japan. The Grews soon became popular in Japanese society, joining clubs and societies there and adapting to the culture, even as relations between the two countries deteriorated. On January 27, 1941, Grew secretly cabled the United States with the information, gathered from a Peruvian diplomat, that Japan was considering a surprise attack on Pearl Harbor, information declassified twelve years later. .  Grew continued to serve as U.S. Ambassador until December 7, 1941, when the United States and Japan severed diplomatic relations after the Japanese bombing of Pearl Harbor.
Though at war, the U.S. and Japan negotiated a plan for the repatriation of their diplomatic corps. In July 1942, Grew and 1,450 other Americans and foreign nationals sailed from Tokyo to Lourenço Marques in Portuguese East Africa (now Maputo, Mozambique) aboard the Japanese liner Asama Maru and its backup, the Comte di Verdi. Japan's ambassador to the United States, Kichisaburo Nomura, along with 1,096 other Japanese dignitaries, sailed from New York to Lourenço Marques on the Gripsholm, a liner registered to neutral Sweden. On July 22, the exchange took place, and the Gripsholm sailed to Rio de Janeiro and then to New Jersey. .
World War II and after
Grew was appointed as Undersecretary of State upon his return to the United States. He served as Acting Secretary of State for most of the period from January to August 1945 as Secretaries of State Edward Stettinius and James Byrnes were away at conferences. Among high level officials in the Truman Administration, Grew was the most knowledgeable of Japanese issues, having spent so much time in Japan. Grew was also the author of a profoundly influential book about Nippon, entitled Ten Years in Japan.
Grew was a member of the "Committee of Three," along with Secretary of War Henry Stimson and Secretary of the Navy James Forrestal, a group that sought to obtain an alternative to the use of the atomic bomb in order to force Japan's surrender without using atomic bombs. Assistant Secretary of War John McCloy drafted a proposed surrender demand for the Committee of Three, which was incorporated into Article 12 of the Potsdam Declaration. The original language of the Proclamation would have increased the chances for Japanese surrender as it allowed the Japanese government to maintain its emperor as a "constitutional monarchy." President Harry S. Truman, who was influenced by his Secretary of State James Byrnes during the trip by ship to Europe for the Potsdam Conference, changed the language of the surrender demand. Grew knew how important the emperor was to the Japanese people and believed that the condition could have led to Japanese surrender without using the atomic bombs. Grew stated, "If surrender could have been brought about in May 1945 or even in June or July before the entrance of Soviet Russia into the war and the use of the atomic bomb, the world would have been the gainer."
Grew's daughter, Lilla Cabot Grew married Jay Pierrepont Moffat, the U.S. ambassador to Canada, in Hancock, New Hampshire in 1927.
Grew and Roosevelt
Grew's book Sport and Travel in the Far East was a favorite of Theodore Roosevelt. The Introduction to the 1910 Houghton Mifflin printing of the book features the following introduction written by Roosevelt:
"My dear Grew,- I was greatly interested in your book "Sport and Travel in the Far East" and I think it is a fine thing to have a member of our diplomatic service able both to do what you have done, and to write about it as well and as interestingly as you have written...Your description, both of the actual hunting and the people and surroundings, is really excellent;..."
In 1943 Grew received a L.H.D. from Bates College. Grew died two days before his 85th birthday, on May 25, 1965. -->
Écot
Écot est commune Francicum 509 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Manuel Comnenus (Andronici filius)
Manuel Comnenus (Graece ; natus 1145; mortuus fortasse 1185) fuit nobilis Byzantinus e familia Comnenorum. Fuit filius Andronici Comneni (imperatoris futuri) quem ex uxore prima, nomine ignoto, genuit. In matrimonium duxit Rusudan filiam Georgii III regis Georgiae; ex ea genuit fratres Alexium et Davidem Imperii Trapezuntini conditores.
La voce della luna
La voce della luna (scilicet Latine Lunae vox) est pellicula anno 1990 ultima a illustri moderatore cinematographico Italiano Friderico Fellini creata et ducta. In pellicula agunt clari histriones :
Squalus
Squalus est genus piscis in familia Squalidarum.
Rhythmus
Rhythmus in artibus exsecutivis est observatio per tempus eventuum per gradum humanum, sonorum et silentiorum musicorum, graduum saltationis, vel metri linguae dictae et poesis. Rhythmus etiam spectare potest ad repraesentationem visualem, ut "motus per spatium tempore observatus," et communis exemplaris lingua rhythmum cum geometria coniungit. Annis recentioribus, rhythmus et metrum inter eruditos musicos res studii magni momenti facta sunt. Inter opera recentia quae has res tractant sunt libri a Maury Yeston (1976), Friderico Lerdahl et Raimundo Jackendoff, Ionathano Kramer, Christophoro Hasty (1997), Godfried Toussaint (2013), Gulielmo Rothstein, et Ioele Lester scripti.
Anthropologia
Howardus Goodall, in serie How Music Works, coniecturam offert quod rhythmus humanus aequabilitatem ambulandi et cordis palpitandi recordatur. Aliae investigationes subiciunt rhythmum ad palpitationem cordis non recte, sed potius ad celeritatem animi motus pertinet, qui etiam pulsum cordis adficit. London scribit metrum musicum "implicare nostram perceptionem primam et anticipationem sequentem seriei ictuum quos a rhythmica musicae superficie abstrahimus ut se per tempus explicit" (London 2004:4). Perceptio et abstractio mensurae rhythmicae sunt fundamenta societatis musicae naturalis humanae, ut cum seriem eorundum sonorum tic horologii in "tic-toc-tic-toc" dividimus (Scholes 1977).
Alphianellum
Alphianellum (alia nomina: Alfianellum, Fianellum ) (Italiane: Alfianello) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 470 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Alphianellenses appellantur.
Geographia
Municipium in Agro Brixiano Imo Medio situm.
Nistos
Nistos (Occitanice Nistòs) est commune Francicum 251 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Villeconin
Villeconin  est commune Francicum 728 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Insulae Turcenses et Caicenses
Insulae Turcenses et Caicenses sunt insulae in Mari Caribaeo, quae ut Territorium Britannicum transmarinum a Britanniarum Regno reguntur.
Ghisoni
Ghisoni (Lingua Corsica Ghisoni) est commune Francicum 225 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Caimanae insulae
Caimanae insulae, sive Insulae Caimanenses, sunt insulae in Mari Caribaeo, territorium transmarinum a Britanniarum Regno rectum.
El Molar (Catalaunia)
El Molar (Hispanice:  El Molar ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 305 incolarum sunt.
Carolus Hardinge
Carolus Hardinge (Charles Hardinge; 1858-1944) fuit vicerex Indiae inter annos 1910 et 1916, postea autem legatus Britanniae apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam anno 1919.
Les Écorces
Les Écorces est commune Francicum 661 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles
Saint-Sylvestre-de-Cormeilles est commune Francicum 218 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Miravet
Miravet (Hispanice:  Miravet) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 770 incolarum sunt.
Arthurus Fonzarelli (persona ficticia)
Arthurus Herbertus Fonzarelli (vulgo Arthur Herbert Fonzarelli) est persona ficticia -brevius etiam "Fonzie", "Fonz" vel "the Fonz" a cognomine appellata-, quae persaepe in serie televisifica generis comoedici Happy Days nomine (Latine "dies felices"), ab anno 1974 ad 1984 in Civitatibus Americae Foederatis edita, apparuit.
Consilium erat seriei Happy Days auctorum ut persona Arthuri Fonzarelli secundaria esset, sed spectatorum plausus effecerunt ut maius ei momentum in fabula televisifice minutatim emissa praeberetur.
Fonzie est adulescens validus, suarum rerum peritus, indole, si non lege, inter coaequales vel paulo iuniorum dux, birotae automatariae assiduus vector, amicorum -etiam artium martialium ope- protector, in re amatoria nulli secundus, qui digitorum crepitu suaves ac venustas puellas ad se vocare soleat, qui pugno machinas excitare sciat, qui pollice sublato et voce "heyyy" missa (quae Latine "vah" reddi potest) approbationes suas significet atque semetipsum potissimum approbet, qui vix prae superbia se erravisse fateri aut veniam petere possit. Saepissime Arthurus Fonzarelli insigni modo iacca scortea indutus in fabulae televisificae scaenam prodit. Una ex sententiis ei gratissimis est: "Puellae commutantur, amici non ita".
Ghisonaccia
Ghisonaccia (Lingua Corsica  A Ghisunaccia) est commune Francicum 3'825 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Baccon
Baccon est commune Francicum 717 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Geographia
Baccon est commune quo fluviolus Malva oritur.
La Tour-du-Crieu
La Tour-du-Crieu  est commune Francicum 2'671 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Burgoberbach
Burgoberbach  est vicus et commune Bavaricum 3'214 incolarum (anno 2012).
École-Valentin
École-Valentin est commune Francicum 2'321 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
3170 Dzhanibekov
3170 , olim designationibus 1979 SS11, 1966 DV, 1971 DW, et 1974 ST4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3170 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Meurville
Meurville  est commune Francicum 179 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Munius Velae filius (comes Alavae)
Munius vel Momo fuit comes Alavae ab anno 883 ad annum 921. Filius Velae in matrimonium duxit Velascam, filiam Sancii Garciae filii regis Navarrae.
646 Kastalia
646 , olim designatione 1907 AC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Kopff in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 646 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Perturbatio personalitatis
Perturbationes personalitatis sunt grex perturbationum, quae simul motus animi, affectus, relationes sociales mutatae demonstrant. Mores his cognati fere in adulescentia nascuntur, paulum mutant, effectus graviores inter homines habent. Variae perturbationes personalitatis descriptae sunt, quae in classificationibus et Ordinis Mundi Sanitarii (WHO) et Associationis Americanae Psychiatriae (APA) inveniri possunt. Num mores conspicui sunt suspiciose, primum criteria generales sint praestanda, deinde criteria addita perturbationis specificatae.
Exempla sunt:
Classificationes
Putatur hodie duo systemata classificationis perturbationum personalitatis momentum maius habere:
Auxy (Ligerula)
Auxy est commune Francicum 994 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Tissaphernes
Tissaphernes (natus anno incerto, mortuus 395 a.C.n.) fuit satrapes Lydiae et Cariae ultimis annis quinti saeculi et primis annis quarti saeculi a.C.n., regnantibus Dario II et Artaxerxe Mnemone.