cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1047
1047 = MXLVII
Noviacus
Noviacus, vulgo Neuvy-Bouin, est commune Francicum 486 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Niolium
Niolium, vulgo Nueil-les-Aubiers, est commune Francicum 5'569 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Saint-Charles-la-Forêt
Saint-Charles-la-Forêt est commune 220 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Monségur (Girundia)
Monségur (Gasconice Montsegur) est commune Francicum 1'478 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Arbergamentum Sancti Iohannis
Arbergamentum Sancti Iohannis (vulgo L'Abergement-de-Varey) est parvum commune Francicum 235 incolarum (anno 2012) praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Consul (legatus)
Consul est legatus publicus gubernationis unius civitatis sui iuris in terras alius missus, qui ex more cives suae civitatis adiuvat et protegit, ac commercium et amicitiam inter cives binarum civitatum facilius reddit. Consul a legato distinguitur, illo in loco unius capitis civitatis in dicione alius stante. Potest esse solum unus legatus ab una civitate ad aliam missus, illius caput civitatis huius capiti civitati repraesentans, et eius officia ad coniunctiones diplomaticas inter civitates pertinent; nonnulli autem consules esse possunt, uno in quaque nonnullarum urbium merente, auxilium praebens de rebus ad ministerium pertinens, ambabus civibus civitatis suae, iter facientibus vel ibi habitantibus, civibusque civitatis in qua consul habitat qui iter facere ad vel mercaturas facere cum civitate consulis desiderant.
1007
1007 = MVII
Consul (legatus)
Graecia antiqua
In Graecia antiqua, nonnulla officia legatorum hodiernorum a proxenis expleta sunt. Qui, muneris hodierni dissimilis, erat civis politiae hostis (in Graecia, urbs-civitas). Proxenos usitate erat mercator dives qui vincula socioeconomica cum alia urbe habebat et eius cives adiuvit cum in eorum urbibus laborarent. Munus proxenoi saepe hereditarium in certis familiis fuit. Consules honorarii hodierni munus sustinent quod muneris institutionis Graecae Antiquae aliquantum simile est.
Roma antiqua
Consules fuerunt maximi Reipublicae Romanae magistratus. Vocabulum a Genua republica urbana redintegratum est, quae, Romae dissimilis, variis civitatis ministris concessit, non semper maximis. Inter eos fuerunt ministri in variis portibus Mediterraneis missi, quorum partes officia eorum consulis hodierni similia comprehendit.
Medium aevum et Renascentia
Consolat de mar fuit institutio saeculo quarto decimo constituta, Petro IV Aragonensi regnante, quae ad 47 locos per regionem Mediterraniam extendita est. Praecipue fuit corpus iudiciale, quod ius maritimum et ius commercii ut lex mercatoria administrabat. Quamquam consolat de mar a Corts General (parlamentum) Coronae Aragoniae constitutus est, consules sui potentes et liberi a rege erant. Haec distinctio munerum consularis et diplomatici (saltem rite) iam obtinet. Consules hodierni potestates iuridicales finitos retinent ad componendas disputationes in navibus eorum civitatis.
Consulado de mercaderes in Hispale anno 1543 constitutus est collegium mercatorium ad administrandum commercium Americae Latinae. Ergo, partes in principalibus coloniarum Hispanicarum urbibus egit. Coniunctio vocabuli consul cum negotio et lege commerciali Francice retinetur: juge consulaire ('iudex consulare') in civitatibus francophonis est iudex non professionalis a camera commercii electus ad adiudicandas altercationes commerciales (in Francia, ternis iudiciis per collegium; in Belgio, cum magistratu professionali). Officina consulis consulatus appellatur, qui plerumque est subiectus principalis civitatis repraesentationis in illa civitate externa, usitate missio diplomatica vel magni curatores inter civitates Consortionis Populorum, in urbe capitali civitatis hostis. Sicut vocabulum missio diplomatica, vocabulum consulatus non solum officium consulis, sed etiam aedificium a consule et operariis occupatum attingere potest. Consulatus spatium cum legatione partire potest.
Gradus consularis
Consul superioris gradus consul generalis, eiusque officina consulatus generalis appellatur. Ipse usitate unum vel nonnullos vice consules generales, consules, vice consules, et procuratores consulares habet, sub consule generali agentes.
Marsais
Marsais  est commune Francicum 915 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Hyacintha Fatimensis
Hyacintha Fatimensis (nomen primum Lusitanum Jacinta Marto) 5 Martii 1910 - 20 Februarii 1920) fuit puella Lusitana qui se Fatimae in oppido Lusitaniae die 13 Maii anno 1917 Beatam Virginem Mariam vidisse dixit. Adflicta morbo Hispanico mortua est die 20 Februarii 1920. Beatificata est a Ioanne Paulo Papa II die 13 Maii 2000. Canonizata est a Francisco Papa die 13 Maii 2017.
Matthaeus Thornton
Matthaeus Thornton (natus in Hibernia anno 1714; mortuus in Newburyport, Massachusetta die 24 Iunii 1803), medicus, fuit politicorum peritus Americanus unus ex Conditoribus Civitatum Foederatarum. Nam Thornton, qui inter alia in Conventu Continentali Novae Hantoniae legatus fuit, Declarationem Libertatis subscripsit.
1008
1008 = MVIII
Carmen Possum
Carmen Possum est puerile carmen quadraginta versuum, quo Lingua Latina cum Lingua Anglica miscetur. Auctor ignotus est.
Carmen Possum etiam est musica compositio a Normand Lockwood scripta.
Carmina similia veteriora
Similia ex multis linguis carmina iam diu ("latinitas culinaria") composita sunt. Lingua Anglica cum lingua Latina miscetur in dramatibus nomine The Towneley Plays (ca. 1460). In dramate vicensimo quarto (The Talents), Pontius Pilatus exclamat:
1009
1009 = MIX
Mandailles-Saint-Julien
Mandailles-Saint-Julien est commune 205 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Tuningen
Tuningen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'890 incolarum (anno 2012).
Canthus
Canthus est operimentum, quo orbis rotae cingitur, ut a nimio attritu defendatur. Temporibus antiquis canthus ex ferro fiebat, et rota cantho ferreo instructa duriorem et firmiorem structuram praestabat. Postea faciliorem cursum praestabat canthus gummeus, solidus (sicut tweel) aut aëre impletus, quippe qui minore frictione moveretur ictibusque asperis viarum resisteret. Canthus gummeus inflatus etiam pneumaticum appellatur.
Saint-Céneré
Saint-Céneré est commune 449 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Die 1 Ianuarii 2019 commune unitum est in novum commune nomine Montsûrs.
Mérignac (Girundia)
Mérignac est commune Francicum 66'660 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Marignac (Carantonus Maritimus)
Marignac  est commune Francicum 404 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Tulingum
Tulingum (Theodisce: Tuttlingen) est urbs et commune Badense-Virtembergense 33'177 incolarum (anno 2012).
9537 Nolan
9537 , olim designationibus 1982 BM et 1993 QN2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Malbo
Malbo est commune 124 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
9537 Nolan
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9537 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Schöppenstedt
Schöppenstedt est oppidum Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Ad Schöppenstedt vici, Eitzum, Sambleben atque Schliestedt pertinent.
Historia
Schöppenstedt anno 1051 nomine Sciphinstete primo in actis descriptum est. Postea ad Guelphos pervenit. Annis 1807 - 1813 Schöppenstedt pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 sedes administrationis Schöppenstedt communis generalis erat. A die autem 1 Ianuarii 2015 caput maioris communis generalis Elm-Asse est.
Mazères (Girundia)
Mazères (Gasconice Masèras) est commune Francicum 716 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Ambariacum (pagus Bellicensis)
Ambariacum, Francogallice Ambérieu-en-Bugey, est commune Francicum 14'233 incolarum (anno 2012) praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Sanctus Karilefus
Sanctus Karilefus (Francogallice Saint.Calais-du-Désert) est commune 387 incolarum (anno 2017) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
1010
1010 = MX
Cinerella
Cinerella est notissima fabula fadarum Europaea, quae a multis scriptoribus enarrata est, primum autem (gallice) a Carolo Perrault, multo post (theodisce) a fratribus Grimm, et a multis aliis. In versione Caroli Perrault heroina a sororibus malignis nuncupatur Cendrillon (quia inter cineres camini corpus refovere solet). Item theodisce Aschenputtel, anglice Cinderella, italice la Cenerentola, hispanice la Cenicienta vocatur. De Cinerella etiam pellicula anno 1950 facta est a societate Gualterii Disney, quae proxime ad versionem authenticam gallicam accedit. Fabula varie narratur: narratio grimmiana, exempli gratia, tam diversa est a perraultiana ut fere fabula alia haberi possit.
Persona et fabula
Fabula Cinerellae est fabula de puella matris orba, quae inhumane tractatur a feroci noverca filiabusque ejus, inque propria domo ut ancilla vivit. Juvante tamen matrina, quae maga est, consequitur ut, vestibus magicis induta, ad festum saltatorium se conferat quod filius Regis instituit. Regulus cum ea saltat, puellam statim adamat, nec vero nomen ejus rescire potest. Postridie quoque, pulchrioribus etiam vestibus magicis tecta, Cinerella iterum ad choreas se recipit. Media nocte appropinquante, celerrime a domo regia aufugit, nam scit carmen matrinae jamjam finiturum esse. Etenim, vestes magicae puellae fugientis evanescunt. Puella e regia excurrens amittit parvum soccum vitreum (non magicum, sed a matrina datum), quem regulus invenit collegitque. Tum jubet regulus ut, si puella in regno ulla invenitur quae calceum tam parvum delicatumque pedi suo aptare possit, sibi in matrimonium detur. Cum tandem minister Regis soccum ad domum Cinerellae affert, sorores Cinerellae frustra conantur calceum pedibus suis aptari. Cinerella contra statim et facillime eum induit, reguloque matrimonio jungitur.
Ecclesia parochialis Salafeldensis
Ecclesia Sanctorum Ioannis Baptistae et Ioannis Evangelistae (Theodisce: Dekanatspfarrkirche Saalfelden) Salafeldae (Provinciae Salisburgensis) fanum principale est Decanatus Salafeldensis Archidioecesis Salisburgensis. De paroeciae Salafeldensis multa historica scripsit e.g. Arthurus Schwaiger.
Paroeciae historia
Salafelda archiepiscopatus paroecia vetustissima habetur. Mentio prima loci anno 788 fuit, ecclesiae ipsius autem anno 1000 demum. Dietmar, nobilis quidam localis, territoria permutans ab archiepiscopo ecclesiam apud Palmberg (haud procul ab Ampfing in Bavaria Superiori) sitam recepturus. In archaeologicis excavationibus anni 1999, quando restaurationes maximae parabantur, traditionem hanc correctam esse firmatum est. Nam in templi solo muri valde solidi turris cuiusdam mediaevalis media in ecclesia sitae reperti sunt.
Descriptio fani
Excavationes constructionum Gothicarum saeculo XIV erectarum testimonium perhibent. Quae saeculo XV exeunte amplificatae est. Tunc crypta quoque facta est. 54,4 metrorum longitudinis maxima est inter omnes cryptas Circuli Zell am See (Bisontium). Saeculi XIV insuper sunt capellae et altaria. Saepta aedificii recenti adstructi in meridio et in septentrione transrupta sunt, ut omnia cum atrio centrali unificaretur.
Annis 1473, 1485 et 1491 ecclesia gaudebat de multis missis mandatis a dynastiis Ramseiden et Hunt-Dorfheim necnon ab divitibus burgensibus.
Sedes decanatus
Anno 1614 in delubro inveniebantur altaria XII; annos quattuor post Salafelda declarata est decanatus sedes pro Bisontio omni. Attamen postea decanatus Taxenbach et Stuhlfelden recedebant ab iurisdictione Salafeldensi. Emancipatio e Chiemensibus anno 1642 venit et superiores novi in Seminario pastorali Salisburgensi sedebant.
Nantolium
Nantolium, vulgo Nanteuil, est commune Francicum 1'674 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Ecclesia parochialis Salafeldensis
Bis nova
Annis inter 1858 et 1861 ecclesia omnis in genus Neoromanicum mutata est; ichnographias pro hoc fecerat Monacensis architectus Georgius Schneider.
Marennes (Carantonus Maritimus)
Marennes  est commune Francicum 5'613 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Ecclesia parochialis Salafeldensis
Bis nova
Ex anno 1956 interiora denuo profunde commutata sunt: barbarum in modum quasi cunctae res Neoromanicae destructae sunt. Servabantur tantummodo: Via Crucis, imago Sancti Ioannis Baptistae a Sebastiano Stief picta (nostris autem diebus in meridie navis lateralis est), fons baptismalis, statuae amborum patronorum a Iosepho Haid anno 1833 confectae necnon statuae SS Ruperti et Virgilii (dioecesis patronorum) quas anno 1859 Baptista Scheidl fecerat.
Neglegentissime laquearia ligneis trabibus "ornata" sunt. Turris circumvestita est tabellis quadratis lapideis. Xyloglypta Iacobus Adlhart creavit crucifixum gigans in apside pendens ut aras laterales Deiparae et Sanctae familiae. Translucida vitrea super aditus laterales pictor Tirolensis Iosephus Widmoser fecit.
Multo melior fuit passus restauratorius proximus anni 2000, ubi nonnullos errores architectonicos annis 1950 commissos corripiebant. Subsellia nova advenerunt et matroneorum numerus reductus est. Organum tubulatum a casa confectrici Mauracher confectum acusticae meliori faciendae transmigratum est in tabulatum inferius. Fenestrae multicolores in nave centrali decoloratae sunt. Ara versus populum stans contioni magis appropinquabant.
Res aspectabiliores aliae
In baptisterio adversus sacristiam sito triptychum generis Gotici posterioris perbellum conditum est. In crypta generis Gothici cippus Georgii Tauscher (+1627), parochi Salafeldensis primi, invenitur. Aliorum olim multorum cipporum paucissimi salvabantur. Ii extra ecclesiam in muro casae parochialis spectari possunt. In exedra cryptae imagines delubri Gothici atque Baroci pendent. Praesepe ligneum Alexandri Schläffer, sculptoris lignei inclutissimi Salafeldensis, in fani parte posteriori dumtaxat tempore Natalicio videri potest.
Campanas fuserunt anno 1949 operarii domus confectricis Oberascher (Salisburgum-Kasern) quibus sunt nomina haec: militum redientium (A, 3475 kg), militum defunctorum (C, 2077 kg), Beatae Mariae Virginis (E, 1041 kg), missarum (G, 618 kg), funebrium (a, 439 kg). In turris pedeplanis locus memorialis militum defunctorum est.
Fana alia Salafeldae
Ecclesiae tres aliae hodierno oppido sunt, quarum prima ad Lenzing est. Ibi anno 1973 iuxta templum antiquum moderna aedes erecta est. Secunda ad Gerling est, stili Gothici cum interioribus Barocis et picturis muralibus saeculorum XVII et XVIII necnon organo moderno. Tertia, quod oratorium vix in usu, ad Almdorf stat (generis Baroci anni 1715). In monte invenitur Hermitagium Salafeldense ubi inte ab saeculo XVII missas celebrari licet.
Abbatia Territorialis Sanctissimae Trinitatis Cavensis
Abbatia Territorialis Sanctissimae Trinitatis Cavensis (Italiane: Abbazia territoriale della Santissima Trinità di Cava de' Tirreni) est Abbatia territorialis Italiae ac Sedes Episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, quae ad ecclesiasticam regionem Campaniam pertinet.
1045
1045 = MXLV
Abbatia Territorialis Sanctissimae Trinitatis Cavensis
Abbatia in Regione Campania, in Provincia Salernitana ac in municipio Cavensi sita. Abbatia ad Congregationem Casinensem Ordinis Sancti Benedicti pertinet.
Abbas territorialis
Michael Petruzzelli O.S.B. (ab anno 2013)
Historia
Abbatia anno 1111 ab Sancto Alpherio Pappacarbone (1038-1123) condita est.
Plutoides
Plutoides sunt planetulae quorum revolutio circum solem plus quam 200 annos durat et cuius orbitae maior pars extra orbitam Neptuni sita est. Haec definitio die 11 Iunii anno 2008 ab Unione Astronomica Internationali (UAI) dicta est.
Pluto et eius coniunx Charon et Eris sunt plutoides secundum hanc definitionem anno 2008 propositam. Quorum in numero autem et Mace Mace et Haumea habentur.
Dermatoma (Anatomia)
In anatomia dermatoma (de verbis graecis δέρμα, dermis, et τομή, pars, sectio) est dermis area uno de consuetudine singulari nervo spinali, qui corporis humani trunco extremitatibusque pariter septem cervicales (C2-C8), thoracales duodecim (Th1-Th12), lumbales quinque (L1-L5), sacrales tres (S1-S3) dermatomae dant. Faciei tandem cuti pariter tres fibrae nervi trigemini (V1, V2, V3) consociant.
3554 Amun
3554 , olim designatione 1986 EB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Aten attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker et Eugenio Merle Shoemaker, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3554 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Renata Lieckfeldt
Renata Lieckfeldt (nata in Dinkslaken die 10 Iulii 1965; Lipsiae die 8 Septembris 2013 mortua) fuit mulier Germanica pharmaciae erudita quae clara fuit quia Saxoniae Ministerium Scientiae et Artis eam ut scholae (Hochschule für Technik, Wirtschaft und Kultur Leipzig) rectricem non volebat quia cancro laborante.
Lieckfeldt litigationem vicit et hanc scholam a die 1 Iulii 2011 usque ad diem 1 Septembris 2013 duxit.
Iburinga
Iburinga (Theodisce Überlingen) est urbs et commune Badense-Virtembergense, Lacui Bodamico adiacens, cui anno 2012 erant 21 886 incolarum.
Ambérieux-en-Dombes
Ambérieux-en-Dombes est commune Francicum 1'642 incolarum (anno 2012) praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Gandelain
Gandelain est commune Francicum 419 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Saint-Brice (Meduana)
Saint-Brice est commune 532 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Libera (dea)
Libera est dea Mythologiae Romanae. Libera dea Libero patri, deo fecunditatis vinique, respondit. Una cum Cerere et Libero Triadem Aventinam formavit. Partem eius in Triade Eleusinia egit Persephone, filia Demetris. Apud Ovidium cum Ariadna, uxore Dionysi, aequatur.
Sanctuarium eius fuit cella propria in templo Cereris in Aventino monte Romae. Liberae fuit dies festus anniversarius una cum Libero, scilicet Liberalia die 17 Martii celebrata.
Madic
Madic est commune 223 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Oberderdingen
Oberderdingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 10'393 incolarum (anno 2012).
Index Gubernatorum Oclahomae
Hic est index Oclahomae gubernatorum.
Mauriac (Girundia)
Mauriac est commune Francicum 276 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Saint-Berthevin-la-Tannière
Saint-Berthevin-la Tannière est commune 386 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Uehrde
Historia
Uehrde anno 888 nomine Urithi primo in actis descripta est. Annis 1807 - 1813 Uehrde pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Schöppenstedt commune generale pertinuit. A die autem 1 Ianuarii 2015 pars maioris communis generalis Elm-Asse est.
Socialismus Christianus
Socialismus Christiana est genus socialismi religiosi in doctrina Iesu conditi. Multi socialistae Christiani credunt capitalismum esse idololatricum et avaritiae inhaesum, quod nonnullae sectae Christianae putant peccatum mortale. et omnia communia ills fuit. Socialistae Christiani putant originem iniquitatis socialis cum avaritia consociatam esse, quam ei vicissim ad capitalismum coniungunt. Socialismus Christianus factus est maior in Britanniarum Regno motus ex 1960 fere, per Motum Socialisticum Christianum.
Locutio socialismus Christianus etiam ad tales graves saeculi undevicensimi personas pertinet ut scriptores Fridericus Denison Maurice (The Kingdom of Christ, 1838), Ioannes Ruskin (Unto this Last, 1862), Carolus Kingsley (The Water-Babies, 1863), Thomas Hughes (Tom Brown's Schooldays, 1857), Fridericus Iacobus Furnivall (unus ex conditoribus Oxford English Dictionary), Adin Ballou (Practical Christian Socialism, 1854), et Franciscus Bellamy (minister Baptista et auctor Testimonii Fidei Civitatum Foderatarum).
Socialistae Christiani notabiles
Alii socialistae Christiani bene noti sunt:
1044
1044 = MXLIV
Gacé
Gacé est commune Francicum 1866 incolarum (anno 2016) praefecturae Olinae in provincia Normannia.
1043
1043 = MXLIII
Magnus dux
Magnus dux (Francogallice Grand-duc, Anglice Grand duke, Italice Grandúca) est titulus nobilis. Magnus dux regnat magnum ducatum.
Iason Scott Lee
Iason Scott Lee (Anglice: Jason Scott Lee; Sinice: 李截; pinyin: Lǐ Jié); natus die 19 Novembris 1966) est actor et artifex martialis. Iason notior est pro Bruce Lee agit in pellicula anni 1993 Dragon: The Bruce Lee Story.
Flavius Sporacius
Flavius Sporacius (natus saeculo 5, mortuus post annum 452) dux militum et vir publicus Imperii Romani Orientalis erat.
Familia
Nepos eius Anatolius erat, consul anni 440.
Cursus honorum
Sporacius anno 448 comes erat, anno 450/451 comes domesticorum peditum. Sporacius etiam Concilium Chalcedonense interfuit comes domesticorum. Anno 452 consulatum gessit una cum Flavio Basso Herculano. Sporacius etiam ecclesiam Sancti Theodori Constantinopolis dedicavit, ubi etiam sepultus est. Theodoretus ei librum Haereticarum fabularum compedium dedicavit.
Praeconium mercatorium
Praeconia mercatoria sunt nuntii vel adhortationes variis rationibus imaginibus, vocibus sonisque effectae, quibus hominibus passim suadetur ut quasdam merces emant vel quasdam praebitiones pro pretio adhibeant. His similia sunt praeconia aliquid communis utilitatis suadentia aut ad candidatos suffragio fovendos hortantia.
Martres
Martres (Gasconice Martres) est commune Francicum 126 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Marsas (Girundia)
Marsas est commune Francicum 1'134 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Aloepus
Aloepus (Croatice: Olib; Italiane: Ulbo) est Croatiae insula.
Geographia
Aloepus pertinet ad Dalmatiam septemtrionalem et proprie ad Insulas Liburnicas australes; infra insulae Silva Pagumque sita. In rebus administrativis, insula pertinet ad municipium Iaderae in Regione Iadrensi. In Aloepo 150 homines (anno 2001) vivunt.
Ambroniacum
Ambroniacum (Francice Ambronay) est commune Francicum 2'437 incolarum (anno 2012) praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Saint-Berthevin
Saint-Berthevin est commune 7097 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Sissa
Sissa seu Estiunisium  (alia nomina: Sestrunium) (Croatice Sestrunj, Italiane: Sestrugno) est insula Croatiae.
Geographia
Sissa pertinet ad Dalmatiam regionem historicam et proprie ad Archipelagum Iadrensem Insularum Dalmaticaraum septentrionalium. Insula infra insulas Melatae (ad Boream-Occasum), Tun Veli - Ton Grande, Zverinac - Sferinaz, Insulae Maioris, Rivanii (ad Orientem) et Uliani (ad Austrum-Orientem). sita.
Fresnay-le-Samson
Fresnay-le-Samson est commune Francicum 111 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Abies
Abies (nomen a Miller anno 1754 inventum) est arbor notissima, quae montes habitat non altissimos in Europa, Asia, America, et Africa Septentrionali. Similes sunt Picearum, quae autem melius algidissimum aerem ferunt; in regionibus septentrionalioribus vel altioribus vivunt. In Europa enim frequentant Abietes et Alpes et Appenninos et Graeciam et Africam; absunt in Germania septentrionali, Scandinavia, et Russia.
Phonodiscus
Phonodiscus vel discus sonans/musicus est discus rotundus et usitate niger, in quo sonus analoge servatus est, agi potest discophonorum grammophonorumque.
Abies
Notissima inter multas Abietum species est Abies alba.
Phonodiscus
Acus diamantea per cursum phonodisci usque ad centrum vehitur, cum 33 1/3 vel 45 conversionibus una minuta torqueatur. Olim ex lacca in tabulis confecti sunt, sed hodie ex polyvenylchloride commodo conficiuntur.
Hodierne, a discis compactis phonodisci successi sunt, sed in musica hiphop Phonodisci adhuc medium normalum sunt.
Abies
Abietis folia sunt parvi acus; fructus sunt strobili qui, maturi, integri non possunt manere. Abies umbram amat, et crescere potest in silvis ubi plures et maiores sunt arbores aliae, exempli gratia Fagi vel piceae.
Oberdischingen
Oberdischingen est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'068 incolarum (anno 2012).
3555 Miyasaka
3555 , olim designationibus 1931 TC1, 1972 VW, et 1981 WP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth, astronomo apud Observatorium Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3555 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Margaux
Margaux est commune Francicum 1'523 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Molgonus
Molgonus, vulgo Mougon, est commune Francicum 2'081 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
1042
1042 = MXLII
Obergröningen
Obergröningen est vicus et parvum commune Badense-Virtembergense 458 incolarum (anno 2012).
Flavius Rufius Opilio
Flavius Rufius Opilio (natus saeculo 5, mortuus post annum 453) vir publicus Imperii Romani Occidentalis erat.
Cursus honorum
Opilio annis 449 - 450 magister officiorum erat et incerto tempore inter annos 450 - 453 praefectus urbi Romae. Anno 453 consulatum gessit una cum Flavio Iohanneo Vincomalo.
Terroles
Terroles (Occitanice Terroles ) est parvum commune Francicum 13 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Pesclavium
Pesclavium vel Postclavium (alia nomina : Poschiavum, Postclavum) (Italiane Poschiavo), vicus et municipium circiter 3’500 incolarum in Helvetiae pago Grisoniae est. Pesclavium districtus Berninae caput est. Medium oppidum abest a parvo lacu Pesclavino chilometrum quinque.
Monasteria (Argentonium)
Monasteria, vulgo Moutiers-sous-Argenton, est commune Francicum 618 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
2557 Putnam
2557 , olim designationibus 1981 SL1, 1956 VF, 1963 TE, 1970 PN, 1970 QN1, et 1976 GX4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Briano A. Skiff et Normanno G. Thomas, astronomis apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2557 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Aubin-Fosse-Louvain
Saint-Aubin-Fosse-Louvain est commune 247 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Terra (regio)
Terra seu tellus est regio firma in plurimis corporibus caelestibus, sicut planetis, satellitibus, et ceteris. Contrarium terrae est mare, et a superficie telluris caelum.
Immolatio sui
Immolatio sui est forma mortis voluntariae a igne. Saepe medium protestationis activistae politicae vel manifestationis fit.
Terra (regio)
"Terra" etiam politice definita esse potest, sicut Germania, Francogallica, Britannica, et cetera. Apud Livium invenimus "terra Gallia" et "terra Italia"; apud Horatium "tellus Iubae", quod terra Numidia est; apud Vergilium "tellus Gnosia", secundum Stowasser.
Tirolis (regio historica)
Regio hodie omnia divisa est in partes tres:
1012
1012 = MXII
Terra (regio)
Terra australis erat continens quae sub certo tempore in parte australi Terrae planetae esse putabatur, sed numquam inveniebatur. Solum mare ibi erat et continentes Antarctica et Australia quae multo minus sunt quam terra australis esse putabatur.
Tirolis (regio historica)
Regio Europaea Tirolis-Alta Athesia-Tridentinum est programma ac propositum Europaeum Consociationis Transfinensis Oeconomicae ac Culturalis, inter tres terras historicas Tirolenses.
1012
Mortui
12 Maii - Sergius IV, papa (natus circa annum 970)
Elisabetha Austro-Hungarica
Elisabetha Amalia Eugenia Austro-Hungarica ducissa in Bavaria et Principissa Bavarensis (nata 24 Decembris 1837 Monaci, necata die 10 Septembris 1898 Genavae) erat Imperatrix Austro-Hungarica, uxor Francisci Iosephi et filia ducis Maximiliani Bavariensis.
Vita
Elisabeth die 24 Aprilis 1854 in matrimonium ducta est; quattuor infantes imperatori Austriaco peperit. Figura eius splendidissima fuit et maiestatis vere digna. Praesertim in Hungaria ovationibus identidem fruebatur, cuius populum valde adamavit. Mediatrix inter imperatorem Vindobonensem et barones Hungaricos fuisse videtur, ut anno 1867 sic dicta Conventio Austro-Hungarica efficeretur.
Elisabeth eques optima fuit et naturalia circumiecta diligebat. Insuper fuit femina in litteris sat docta Henrici Heine opera magni aestimans. Ultimis annis persaepe itinerans erat nisi in villa sua Achilleion in insula Corcyra versabatur. Procul ab Austriae capite in Helvetia anno 1898 ab anarchismi fautore Italico Luccheni ex innsidiis pugione necata est. Cadaver Vindobonam transportatum die 18 Septembris in Crypta imperiali Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum sepultum est.
In eius honorem sempiternam maritus Franciscus Iosephus I praemium Elisabethorden mulieribus virginibusque attribuendum instituit. Multis in locis monumenta erecta sunt inter quae unum sat praecox Aquinci mense Aprili 1900.
Saint-Aubin-du-Désert
Saint-Aubin-du-Désert est commune 287 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Abd al-Fattāḥ al-Sīsī
ʿAbd al-Fattāḥ Saʿīd Ḥusayn Khalīl al-Sīsī, litteris Arabicis عبد الفتاح سعيد حسين خليل السيسي (natus Cairi in urbe die 19 Novembris 1954) electus est mense Maio 2014 ad officium praesidis Aegypti. Alumnus est Academiae Militaris Aegyptiae et Academiae Scientiae Militaris Nāṣir scholarumque militarium Britannicae necnon Americanae. Minister munitionis et ductor exercituum patriae suae a die 12 Augusti 2012 usque ad 26 Martii 2014 meruit, quo die ab officiis decedit ad praesidium petendum. Ipse igitur anno 2013 praesidem anteriorem Mahometum Mursī deponere curavit.
Ludovicus Michael Rocha
Ludovicus Michael Rocha (Portu Cale natus mense Februario 1976; mortuus in Mazarefes die 26 Martii 2015) fuit scriptor etiam televisionis mythhistoriarum Lusitanus. Mythistoriae suae crimina contra papas enarrant, exempli gratia Rocha putat papae Ioannis Pauli I repentinam mortem vere scelerem fuisset.
Ambutriacum
Ambutriacum (Francice Ambutrix) est commune Francicum 739 incolarum (anno 2012) praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Vallis Telina
Vallis Telina constat ex parte vallis fluminis Adduae (Adda) eiusque influentium.
Longitudine vallis circiter 119 chiliometra et usque ad 66 chiliometra latitudine est. Altissimus vallis mons est Barnynia, qui altus est 4049 metra.
Vallis Telina, Helvetica valli Pesclavii excepta, ad Provinciam Sundriensem pertinet. Nam Sundrium (Italiane Sondrio) urbs maxima vallis est.
Historia
Quamquam iam antique Vallis Tellina habitata erat, adhuc hodie pauca reliqua aetatis Romana inventa sunt.
Ab anno 1515 usque ad annum 1797 Vallis Telina ad praesentem pagum Helvetiae Grisoniam pertinuit.
Oeconomia
In valle invenitur numerus magnus saltuum pascuorum. Industria praecipua electrica ac cibaria. Exempli gratia, mala, caseus et vinum effunduntur, nam super apricos colles multae vineae crescunt: vina hic nata nomine Latino Veltlinensia recognoscuntur. Clari casei exemplares Vallis Telinae sunt bitto et casera.
Amoena inveniuntur praeclara Aquae Bormiae et Aprica.
Urbes et vici Vallis Tellinae
et cetera.
La Fresnaye-au-Sauvage
La Fresnaye-au-Sauvage est commune Francicum 225 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Augustus Zestermann
Augustus Zestermann, natus die 10 Ianuarii anno 1807 in urbe Wilka Lusatiae superioris et mortuus die 17 Martii anno 1869, fuit historicus artium bellarum et christianismi antiqui atque professor, natione Borussus.
Vita
Primum didicit in urbe Zittau et ab anno 1825 apud Studium Generale Lipsiense. Creatus est doctor philosophiae eodem anno. Anno 1832 factus est ludimagister in schola Thomasiana in urbe Lipsia. Anno 1868, unum annum ante mortem, factus est professor ibidem.
Socius erat plurium societatum eruditarum in Germania atque in America.
Erat Masso receptus in logia cui nomen Minerva ad tres Palmas ("Minerva zu den drei Palmen").
Scripsit tam theotisce quam latine.
Aulus Hostilius L.f. Mancinus
Aulus Hostilius L.f. Mancinus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 170 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Gens
Duos filios habuit: Aulus Hostilius Mancinus anno 151 a.C.n. aedilis curulis fuit, alter Gaius Hostilius Mancinus anno 137 consul fuit.
Cursus honorum
Anno 180 a.C.n. praetor electus est. Anno 170 una cum Aulo Atilio C.f. Serrano consul fuit atque bellum contra Persem regem Macedonum suscepit. Sed, postquam in Epiro paene insidiis suppressus est, praecipue copiarum dilectus habuit et sociis consuluit neque autem Persem agressus est. Quintus Marcius L.f. Philippus ei anno sequente imperator succesit.
1013
1013 = MXIII
Oberharmersbach
Oberharmersbach est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'528 incolarum (anno 2012).
Saint-Aignan-sur-Roë
Saint-Aignan-sur-Roë est commune 859 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Andreas Dacerius
Et multas Greacas Latinasque operas interpretavit, inter eas "Ars poëtica" Aristotelis fuit.
Munakata Taisha
Munakata Taisha (Iaponice 宗像大社) est summa templi Shintonis in urbe Munakata, Praefecturae Fukuoka in Xino. Templa tria sunt; quae "Okitu-gū" ubi dea Tagorihime-no-kami, "Netatsu-gū" ubi dea Tagitsuhime-no-kami et "Hetsu-gū" ubi dea Ishikishimahime-no-kami
Tres deitates filiae e gladio Susano'o per vi Amaterasu natae sunt et "Michinushi-no-muchi" In aedificio thesaurorum apud Hetsu-gū, plus quam 20,000 thesauri nationales tutatntur.
Die 9 Iulii 2017 Munakata Taisha cum insula sanctissima Okinoshima pars Unesco mundi hereditatis facta sunt.
Et die 29 Octobris 2017, Imperator Akihitus et Michika Munakata Templum ipse iirent ad orandum.
Marcillac
Marcillac est commune Francicum 1'194 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Mota Sancti Aredii
Mota Sancti Aredii, vulgo La Mothe-Saint-Héray, est commune Francicum 1'774 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Robigus
Robigus (-i,m., vel etiam Rubigus) est antiquus deus Romanus a rusticis cultus, cuius feriae publicae, Robigalia, die 25 Aprilis celebrabantur. Velut personificatio quaedam erat morbi virentium, quae robigo vocabatur ob similitudinem  robiginosi ferri : itaque ab agricolis placari debebat, ne segetibus noceret. Quod genus deorum postea ab auctoribus Christianis irrisum est, tamquam antiqui Romani etiam de malis pestibus deos effecissent.
Deus est apud Varronem et Verrium Flaccum, item apud Aulum Gellium. Mox tamen, ut dea, Robigo (-inis, f) cum ab Ovidio Columellaque invocatur tum etiam apud auctores Christianos, id est eodem nomine quo morbus ipse.
La Fresnaie-Fayel
La Fresnaie-Favel est commune Francicum 54 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Termes (Atax)
Termes (Occitanice  Tèrmes ) est commune Francicum 48 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Anna Daceria
Anna Tanaquilli Fabri filia vel Anna Daceria (Anne Dacier; nata nomine Anne Lefebvre die 5 Augusti anno 1647 in Preuilly-sur-Claise et mortua 17 Augusti 1720 Lutetiae) fuit philologa et interpres litterarum Graecarum et Latinarum in lingua Francogallica. Fuit filia Tanaquilli Fabri et uxor Andreae Dacerii, ambo Academiae Salmuriensis familiares; scientiam profundam linguarum Classicarum a patre imbibit.
Patre Annae anno 1672 mortuo Petrus Daniel Huetius tutelam eius gerebat. Callimachum Anna anno 1674 cum versione Latina et notis edidit. Ad usum Delphini Florum (1674), Aurelium Victorem (1681), Eutropium (1683), Dictym et Daretem (1684) edidit.
Anno 1681 Anacreontem et Sappho Francogallice vertit. Postea Terentii comoedias omnes, Plauti Amphitruonem, Rudentem et Epidicum, Aristophanis Nubes et Plutum oratione soluta Francogallice vertit. Iliadem tali modo factam anno 1699 edidit et Odysseam anno 1708; hoc est Annae opus magnum.
Contra Antonium Houdar de la Motte de versionibus Homeri querelam famosam libro suo Des causes de la corruption du goût (Gustus corrumpendi causae) incipit necnon contra Hardouinum scripsit.
Celadussae
Celadussae     seu Crateae   (deinde Insulae Coronatae ) (Croatice: Kornati; Italiane: Isole Incoronate) sunt Croatiae archipelagus ex 147 insulis, multis desertis, constitutus.
Geographia
Archipelagus pertinet ad Dalmatiam historicam regionem et proprie ad Insulas Dalmaticas septentrionales. In rebus administrativis, insulae pertinent ad Regionem Sibenicensem-Tininenem et magna pars ad municipium Colentum et Celadussas.
Insulae
Insulae Celadussarum sunt:
Inflafollum
Inflafollum (Francice Anglefort) est commune Francicum 1'069 incolarum (anno 2012) praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Mautraversium
Mautraversium, vulgo Montravers, est commune Francicum 376 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Taurize
Taurize (Occitanice Taurisa) est commune Francicum 80 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Gnathostomata
Gnathostomata (< Graecis γνάθος 'maxilla' + στόμα 'os') sunt infraphylum Vertebratorum maxillis praeditorum. Infraphylo sunt circa 60 000 specierum descriptarum, quae 99 centesimae omnium Vertebratorum vivorum una sunt. Praeter maxillas oppositas, Gnathostomatibus sunt dentes, pares appendices, et aequus auris interioris canalis semicircularis, cum physiologicis et cellularibus proprietatibus anatomicis, inter quas vaginae myelini neuronorum. Alia proprietas est systema immunitatis accommodans, quod recombinatione V(D)J utitur ad creandos situs agnoscentes antigenorum pro recombinatione genetica in geno variabilium receptorum lymphocytorum.
Neuron
Neuron  (, pl. neura; aliquando etiam neuron, ;  a Graeco νεῦρον, -ου, n., "nervus") sive neuronum    sive neurocytus    seu neurocyta est excitabilis systematis nervorum cellula animalium superiorum. Propter membrana ad stimulos sentiendos apta, neura quam optima sunt communicatu: et sensus externos recipiunt et impulsus nervosos inter se ipsas aut alias cellulas ducunt. Neurona, una cum cellulis glialibus, textu nervoso attribuuntur.
Partes tres habent: perikaryon (soma), vel corpus neuri, ubi situs est nucleus, Nissli corpusculi, et alia organula; dendrita, quae sunt elongationes breves e somate quasi nexus adhibiti cum ceteris neuris, et axon, pars longissima neuri. E neuris compositi sunt nervi, quamobrem particulas primas esse dicuntur medullae spinalis et cerebri. Cerebrum humanum circiter 86 milliarda neuronorum habet.
Iunctura neurorum synapsis appellatur. Cuique neuro sunt circiter 10 000 synapsium.
Embryologia (neurogenesis)
Neurona de neuroblastis progenitoribus cellularum nervalium emanant. Neuroblasti intra cerebrum embryonale ab tuba neurali ad locum eorum destinationis migrant, quo in structuras cerebri imponuntur.
9539 Prishvin
9539 , olim designationibus 1982 UE7 et 1987 SR28 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Michaelis Prishvin nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9539 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
3556 Lixiaohua
3556 , olim designationibus 1964 UO et 1981 YT1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3556 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
2558 Viv
2558 , olim designationibus 1981 SP1, 1968 UR1, 1971 QH1, 1977 JH, 1978 VS7, 1981 TN4, et A915 TC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Normanno G. Thomas, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2558 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Tanaquillus Faber
Tanaquillus Faber (natus Cadomi sub nomine Tanneguy Lefebvre anno 1615; mortuus 1672) fuit philologus Francicus, scriptor linguae Latinae, interpres litteraturae Graecae, professor linguae Graecae antiquae apud Academiam Salmuriensem. Fuit etiam pater philologae Annae Dacier.
<!-- Caen en 1615 et mort à Saumur le 12 septembre, 1672, était un philologue et traducteur helléniste français.
Tanneguy Lefebvre fit ses études au collège des jésuites de La Flèche Après avoir achevé ses études à Paris, il fut nommé contrôleur de l’imprimerie royale du Louvre par le cardinal Richelieu qui voulait en faire le principal d’un collège qu’il voulait fonder. Après la mort de Richelieu, il quitta Paris et voyagea avant de se faire protestant en 1644. Il s’installa à Saumur en 1649 où il obtint, deux ans plus tard, un poste de professeur à l’académie protestante. Il occupa avec grand succès ce poste près de vingt ans d’abord comme régent de troisième, puis comme titulaire d’une chaire de grec créée spécialement pour lui en 1665. Il tint également pension pour les élèves de l’académie, dont André Dacier qui devait épouser a fille.
Il représenta également l’église réformée au synode du Poitou. Sa profonde érudition le met en correspondance avec de nombreux érudits de l’époque, dont Gronow, Ménage ou Pellisson, qui font appel à ses lumières et le protègent. Pellisson lui faisait même anonymement payer une pension de cent écus. Colbert lui également fera attribuer une pension de 1000 livres en 1665. Il aurait pu obtenir bien plus mais sa religion faisait toujours obstacle à nombre de faveurs.
Sa manie de mettre des termes grecs ou latins là où il ne trouvait pas d’équivalent français l’a fait dépeindre par Molière dans Les Femmes savantes sous les traits de Vadius.
Sa mauvaise santé croissante et un certain laxisme moral (il avait une maîtresse à Saumur pour qui il rédigeait des vers latins qui couraient par la ville) le mirent en froid avec ses collègues de l’académie. Loin d’arranger les choses, sa propre prise de distance vis-à-vis du calvinisme et menèrent à une querelle avec le consistoire qui l’amena à démissionner de son poste le 25 octobre 1670.
Il reçut des offres de la part d’universités d’Angleterre, de Leyde et de Strasbourg désireuses d’obtenir ses services. En même temps, son compatriote Huet chercha à obtenir son abjuration, qu’il obtint le 20 mai 1671 mais il refusa de rendre sa conversion publique. Il était, comme l’a écrit Voltaire, sûrement « plus philosophe que huguenot ». Il fut d’ailleurs, lorsqu’il mourut soudainement alors qu’il venait d’accepter un poste à l’université de Heidelberg, enterré au cimetière protestant de la Bilange.
Lefebvre a publié au moins 37 ouvrages, dont des éditions, entre autres, de divers auteurs grecs non-conformistes comme Longin, Anacréon, Sappho, Apollodore d'Athènes, Aristophane ou Lucien et latins comme Virgile, Horace, Lucrèce, Térence ou Tite-Live.