cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lavenum-Mons Bellus
Lavenum-Mons Bellus (Italiane: Laveno-Mombello) est municipium, Italiae, circiter 8 900 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Lavenenses appellantur.
Geographia
Vicus Laveni lacui Verbano adiacens circiter 8.900 hominum in Provincia Varisiensi.
Queso majorero
Queso majorero est nomen varietatis casei caprini Hispanici in insula Fuerteventura catenae Canariarum inventi. Nomen habet a denominatione quadam e lingua indigena Canariarum derivata, cf. majorata "insula Fuerteventura seu regio septentrionalis eiusdem"; majo "incola vel huius insulae vel Lanzarote"; majorero "incola insulae Fuerteventura".
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1998 appellationem in Europa protectam habet.
Syllogismus
Alii syllologismi definiti sunt in schola cogitationis Nyayae. In forma argumentae definita a Aristotle, coitione sentiae generalis (premise maior) et sentia specificis (premise minor), conclusio deducitur. Exemplia gratia: sciens omnes viros mortales esse (propositio maior) et Isocraten virum esse (propositio minor), recte possumus concludere Socraten mortalem esse. Argumentae syllogismicis saepe praesentantur in forma linamenti trii:
Queso de tetilla
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub nomine Queso tetilla (et Gallaice Queixo Tetilla) in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Myxinidae
Myxinidae sunt craniata marina classis Agnathorum, vel Myxinorum, etiam Hyperotreti appellatorum. Aliqui investigatores habent Myxinas non ad subphylum Vertebrata pertinere.
Fontes
. Australian Museum Trust, Sydney.
Copia vacua
Copia vacua in mathematica, et proprie in theoria copiarum, est unica copia quae nulla elementa continet; sua magnitudo est zerum. Aliquae axiomaticae copiarum theoriae dicunt copiam vacuam exsistere quia necessario est axioma copiae vacuae; in aliis theoriis, sua exsistentia deduci potest. Multae copiarum proprietates quae fieri possunt pro copia vacua sunt triviarie verae.
Copia nil (Anglice: null set) olim commune fuit nomen copiae vacuae, sed nunc est terminus technicus, verbum theoriae mensurae proprium.
Notatio
Communes copiae vacuae notationes sunt "{}" et "\varnothing" et "\emptyset". Duo signa ultima a Grege Bourbaki (diserte ab Andrea Weil) anno 1939 introducta sunt, secundum litteram Ø in abecedariia Danico et Norvegico, et nullo pacto cum littera Graeca Φ coniuncta. Alia signa copiae vacuae sunt "Λ" et "0."
Signum copiae vacuae invenitur apud Unicode punctum U+2205. In TeX, ut \emptyset vel \varnothing digeritur.
Proprietates
De qualibet copia A dubitari non potest quin:
Vero de copia vacua dubitari non potest quin:
The Jewish Colonization Association
The Jewish Colonization Association (Abbreviatio: JCA, etiam: ICA) (: Associatio Colonizationis Iudaea) secundo Idus Septembres anno 1891 a Baron Maurice de Hirsch condita societas anonyma secundum iura Anglica est. Primus praeses fuit Narcisse Leven (1822-1915), advocatus Gallicus et philanthropus, Lutetiae parlamenti consillii socius vicepraeses, socius conditor societatis Allieance Israélite, eiusque praeses.
Cassina (Tuscia)
Cássina (vel Cáscina, olim fortasse Valvata ) (Italiane: Càscina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 44 200 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pisana et in Valle Arni Inferiori situm. Incolae Cassinenses vel Cascinenses appellantur.
Sententia
Sententia oppidi est: Fides.
Urbis administratio
Magister Civium ab 20 Iunii 2016 est Susanna Ceccardi (Foedus septemtrionale.
Manchego
Manchego (Latine fere "Manicensis caseus") est nomen varietatis casei ovilli in Manica regione (Hispania) inventae et late cognitae.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub nomine Queso Manchego in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 2008 appellationem in Europa protectam habet.
Caseus Murcianus
Caseus Murcianus (vulgo queso de Murcia) est nomen varietatum casei caprini in Regione Murciae (Hispania) inventarum. Casei qui nomen habent Murcia al vino bis vino rubro lavantur.
Appellatio Originis Protecta
Casei sub nominibus Queso de Murcia et Queso de Murcia al vino in civitatibus Europaeis venundatus debent in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 2001 appellationem in Europa protectam habent.
Genji monogatari
Genji monogatari (scilicet "Gesta Genji"; Iaponice 源氏物語) est mythistoria litterarum Iaponicarum antiqua et praeclarissima, saeculo XI ineunte a domina Murasaki composita.
Qui hoc opus "mythistoriam orbis terrarum primam" nuncupant aliarum litterarum obliviscuntur, Graecae, Latinae, Sanscritae, necnon mythistoriarum Iaponicarum antiquiorum. Multi autem "mythistoriam primam" adseverant "psychologicam" et "modernam": protagonista enim Genji plene describitur et verisimiliter evolvitur; personae aliae bene characterizantur; vitae personarum fere quadringentorum ab auctore congruenter diriguntur.
Ratio
Describitur vita tota filii cuiusdam imperatoris Iaponici saeculo fere X florentis. Filius lectoribus nomine Hikaru Genji ("Genji lucens") notus est, quod nomen (Genji, 源氏) homographum est verae familiae Minamoto-no-Uji (源の氏). Ob rationes aulae imperialis Genji ab optimatis eiectus est et, cognomen Minamoto gerens, munus officiale accipit; formosus est et a multis mulieribus amatus.
Stilus et indoles
Eo tempore apud aulam imperialem nomina vera hominum haud enuntiata sunt. Personae igitur huius mythistoriae nomina non habent: viri ab officio seu munere nuncupantur; mulieres a colore vestium, a verbis seu rebus recordatis, vel ab officio patris; et interdum una persona agnominibus variis per mythistoriam notatur. In colloquiis carmina wakae crebriter citantur saepeque allusiones recelant; quae carmina lectoribus primordialibus bene nota igiturque partim omissa studentibus hodiernis satis obscura manent. Scriptrix verbis Sinicis mutuatis satis paucis usa est (rebus politicis et religiosis exceptis), aut quia lectoribus praecipue femininis adloquebatur eruditionem classicam carentibus, aut quia talia verba in sermonibus familiaribus eo tempore minime adhibebantur. Ita sermo mythistoriae valde differt a stilo hodierno Iaponico; grammatica etiam linguae mediaevalis Iaponicae in multis rebus a moderna discrepat.
Origo et fortuna
Gesta Genji iam exstabat, sed incompleta, anno 1008; eo fere anno (si ephemeridi scriptricis credimus) ipsa a familiaribus "Murasaki" cognominata est ex appellatione personae cuiusdam femininae Genji amasiae. Ante annum 1021 completa est; domina enim Sarashina eo anno, secundum ephemeridem suam, de adquisitionem exemplaris mythistoriae gaudet, capitula plura quam quinquaginta comprehendentis. Sed an mythistoria tota a Murasaki scripta sit, haud liquet.
Fisiognomica
Fisiognomica italici cantoris Franci Battiato phonodiscus est. Siculi musici quintus decimus album, Maio 1988 attigit secundum locum in numero plus auditarum cantionum. Battiato omnibus cantionibus musicam aptavit. Cantionis Veni l'autunnu exemplum partim Sicula Lingua partim Arabica Lingua est. Battiato cantiones E ti vengo a cercare ac L'oceano di silenzio coram papa Ioanne Paulo II cecinit, in memorabile spectaculum in Aula Paulo VI.
Cantiones
Musicae compositae sunt a Battiato. Cantionum verba scripta sunt a Battiato, praeter ubi indicatur. Theodisca Lingua verba tracta sunt ex Fleuris Jaeggy Wasserstatuen.
Melchior Cibinensis
Nicolaus Melchior Cibinensis Transilvanus, qui saeculo sextodecimo ineunte floruit, fuit alchemista peritus, identitate incerta. De eo nihil scimus nisi quod e Cibinio Transsilvaniae ortus sit: ita enim rubricatur editio prima operis eius alchemici Processus Sub Forma Missae, anno 1602 editore Lazaro Zetznero divulgata. Opus olim "ad Ladislaum Ungariae et Bohemiae Regem" missum esse dicitur, i.e., Bohemiae ab anno 1471, Hungariae ab 1490 regem, qui Budapestini anno 1516 mortuus erit.
Christophorus Probst
Christophorus Probst fuit iuvenis qui medicinae studebat et ad turmam „Albam Rosam“ (Germanice  Weiße Rose), quae contra regimen Nazistam pugnabat, pertinebat. A nazistis post Ioannis Scholl et sororis eius Sophiae Magdalenae Scholl denuntiationem publicam contra belli et Adolfi Hitler dictaturam apud universitatem Monaci deprehensus et die 22 Februarii 1943 supplicio affectus est, quia auxilium dederat ad Fratrum Scholl libella paranda.
Melchior Cibinensis
Sunt qui cum Stephano Weszprémio "Nicolaum Melchiorem Cibinensem" pseudonymum fuisse censent ministri et archiepiscopi humanistae Nicolai Olahi; alii post Ladislaum Szathmáry rationibus pluribus negant. Recentius Cosmin Popa-Gorjanu cum collegis alchemistam Nicolaum Melchiorem nepotem fuisse Melchioris Aurifabri, qui Cibinii inter annos 1459 et 1487 florebat.
Picón de Tresviso
Picón de Tresviso et Picón de Bejes sunt nomina varietatis casei aerugosi in Cantabria Hispaniae inventi in valle de Liébana nuncupata. Olim in foliis arboris Aceris pseudoplatani hic caseus venditatus est, hodie autem in bracteis aluminii.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub nomine Picón Bejes-Tresviso in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Glochidion ramiflorum
Glochidion ramiflorum, olim Phyllanthus ramiflorus (Forster et Forster) et Bradleia Glochidion (Gaertner), est species plantarum florentium familiae Phyllanthacearum, a Vanuatu ad Insulas Marchionis endemica.
Planta est parva arbor monoecia ad 10 m alta. Folia sunt simplicia, alterna, laminis lanceolatis ellipticisve, plerumque 4–15 cm longa. Flores sunt minuti, unisexuales, flavi, in fasciculis axillaribus, 4–9 floribus per fasciculum. Fructus est globosa capsula depressa, rotae similis, 6–12 mm lata, viridis matura, in nonnullas sectiones findens, quaque sectione duo semina rubra continenti.
In nonnullis locis, planta usus medicinales habet. In Samoa, infusio corticis rasi foliorumve obtritorum bibitur potio, vel ius ex foliis mansis in os infantis ad inflammationes oris curandas stillatur—Tongana quoque medicina (Whistler 1996:77).
Isabella Rossellini
Isabella Fiorella Elettra Giovanna Rossellini (nata Romae die 18 Iunii 1952), actricis Ingrid Bergman et moderatoris cinematographici Roberti Rossellini filia, est nota actrix Italica.
Leniacum
Leniacum seu Liviacum (alia nomina: Liniacus, Lemniacum ) (Italiane: Legnago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 25 450 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Leniacenses appellantur.
Historia
Athesis oppidum transit. Anno 1882 die 17 Septembris terribilis alluvio ex aggere ibi rupto totum Policinum inundavit.
Fractiones
Canove, Casette, Porto, San Pietro, San Vito, Terranegra, Torretta, Vangadizza, Vigo.
Municipia finitima
Angiari, Bergantino (RO), Bonavigo, Boschi Sant'Anna, Castelnovo Bariano (RO), Cerea, Minerbe, Terrazzo, Villa Bartolomea.
Radix (botanica)
Radix in tracheiophytis est pars sati quae plerumque sub superficie soli iacet, ex eo aquam salesque minerales absorbens.
Nationalis Nihili Dies
Nationalis Nihili Dies (Anglice: National Nothing Day) est "non-eventus," anno 1972 a diurnalista Haroldo Pullman Coffin propositus et quotannis die 16 Ianuarii post 1973 celebratus, cum ad Chase's Calendar of Events additus esset. Eius propositum est "ad praebendum Americanis unum diem nationalem cum ei tantum sedere possint, sine ulla re celebrando, observando, honorando." Feriae sustinentur ab Haroldi Coffin Opere Fundato Nihili Nationalis, Capitolae Californiae in tabulas relato.
Balaur bondoc
Balaur bondoc est species Dinosaurorum Theropodum Dromaeosauridarum quae Cretaceo superiore (abhinc annorum 70 000 000 fere) in regione Europaea hodie in Dacoromania habitabat. Quae species est typus generis Balaur, generis monotypici ex balaur appellatum, dracone in eruditione vulgari Romaniae; praeterea, bondoc, nomen specificum, 'firmum' significat, ut Balaur bondoc 'draconem firmum' Dacoromanice significet. Quod nomen ad musculos validos attinet quibus Balaur erant, contra eius cognatos. Genus, primum a palaeontologis ex binis compagibus ossium imperfectis (inter quas specimen typicum) mense Augusto anni 2010 erectum est.
Fossilia Balaur bondoc in Hațeg, insula olim pars Romaniae Cretaceae, inventa sunt. Quae insula, vulgo Insula Dinosauriorum Pumilorum appellata, olim pars maris Tethydis, archipelagi Europaaei, abhinc annorum 70 milliones fere erat, cum aequor maris omnis orbis terrarum altius erat, et multum Europae clima tropicum vel subtropicum habebat.
Minima de mores Balaur nota sunt. Materiebus calvariae carentibus, palaeontologi per formas dentium constituere non poterant num Balaur carnivorum vel herbivorum fuisset. Illum posuit prima descriptio quia ossa ossibus Velociraptoris similia sunt. Fortasse unus e praedatoribus "apex" in eius oecosystemate insulari erat, quia nec ossa nec dentes maiorum theropodorum in Romania reperti sunt. Fortasse praeterea duplis unguibus falciformibus ad praedas vulnerandas utebatur, et in parvis manibus venatione non nixisse significant.
Bibliographia
*Csiki, Z., M. Vremir, S. L. Brusatte, et M. A. Norell. 2010). An aberrant island-dwelling theropod dinosaur from the Late Cretaceous of Romania. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 107 (35): 15357–15361. Bibcode:2010PNAS..10715357C. doi:10.1073/pnas.1006970107. PMC 2932599. PMID 20805514.
Ratio Albergerana
Ratio Albergerana est ars salis fabricati, quae evaporatione utitur, apertam evaporationis patinam energiamque vaporis adhibens. Consequentia rationis est unica salis pars (Anglice flake), trium dimensionum densitatisque levissimae. Homines in industria cibi celeris (fast-food) hanc rationem magni aestimant propter salis sapor et minimum natrii. Hoc est quia sali est forma poculi, contra formam quotidianorum crystallorum salis.
Index Asteroidum 123001-124000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 123001 ad 124000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Ratio Albergerana
Carolo L. Weil hac pro ratione diploma (patent) die 9 Iunii 1915 concessum est.
Iovianus Pontanus
Ioannes Iovianus Pontanus (Italiane Giovanni Gioviano Pontano; natus 7 Maii 1429; mortuus 17 Septembris 1503), fuit scriptor, vir publicus, cliens regis Alphonsi V Aragoniae, praepositus Academiae Pontanianae.
Statira (discretiva)
Statira (Graece ) est:
Hatay
Hatay est Turciae provincia. Antiochia ad Orontem est caput huius provinciae, cui 1386224 incolarum anno 2007 sunt. Haec provincia in parte ad meridiem versus in Turcia orientali sita est.
Queso de La Serena
Queso de La Serena est nomen varietatis casei ovilli in Extremadura Hispaniae inventae. Lac ad hunc caseum conficiendum destinatus floribus cardunculi coagulatur.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Ledegnanum
Ledegnanum vel Legnanum   (alia nomina: Leunianum, Legnianum , Lagnianum , Limanum , Limianum , Lignanum; olim: Liciniacum ) (Italiane: Legnano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 60 310 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Urbani Ledegnanenses appellantur.
Historia
Die 29 Maii 1176 in Ledegnano societas Municipiorum Italiae septemtrionalis (Italiane Lega Lombarda, Latine etiam "Liga Lombardica" ) imperatorem Fridericum I Barbarossam profligavit.
Roncal (caseus)
Roncal (Hispanice:Roncal; Vasconice: Erronkaria) est varietas casei ovilli in Roncalensi Navarrae valle (Hispania) factae.
Appellatio Originis Protecta
Caseus hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Thomas Cavalier-Smith
Thomas Cavalier-Smith (natus die 21 Octobris 1942; mortuus die 19 Martii 2021) fuit botanista, mycologus et zoologus Britannicus.
Academia Pontaniana
Academia Pontaniana, sodalitas litteraria Neapoli Italiae posita, ab Antonio Panormita anno 1458 instituta, sub titulo Porticus Antonianus primis annis cognita est. Postea Iovianus Pontanus fuit dux academiae, a quo nomen novum Academia Pontaniana accepit. Academiam anno 1542 Petrus Toletanus clusit.
Fontes nonnulli annum institutionis 1442 seu 1443 indicant; sed hoc datum fortasse Academiae cuidam Alphonsinae attribuendum est.
Academia hodierna
Sodalitate anno 1808 sub nomine Società Pontaniana di Napoli renata anno 1825 nomen priscum Accademia Pontaniana restituit rex Franciscus I Utriusque Siciliae. Academia a gubernio Fascista anno 1934 suppressa, anno 1944, hoc gubernio debellato, restituta est.
Petromyzontidae
Petromyzontidae (nomen a Carolo Bonaparte anno 1831 statutum) sunt familia vertebratorum Agnathorum aquatilium ordinis Petromyzontiformium. Sub hac familia subfamiliae tres comprehenduntur, videlicet Geotriinae, Mordaciinae, Petromyzontinae.
Phocoenidae
Phocoenidae sunt familia mammalium marinorum omnino aquaticorum, parvordinis Odontocetorum. Sunt septem Phocoenidarum species exstantes. Haec cetacea cum delphinidis oceanicis artissime conectuntur. Apertissima differentia inter quos greges binos est phocoenidis esse rostra breviora et dentes plani paliformesque, a conicis aliorum odontocetorum dentibus distincti. Phoconidae et alia cetacea ad cladum cetartiodactylorum cum artiodactylis pertinent, et eorum artissimi cognati exstantes sunt hippopotami, qui abhinc annorum fere quadraginta milliones ab eis deflexerunt.
Phocoenidae magnitudine variant ab 1.4 metris et 54 kg (Phocoena sinus, mininum cetaceum iam inventum) ad 2.3 metra et 220 kg (Phocoenoides dalli). Nonnullae species dimorphismum sexualem exhibent, ut feminae maribus maiores sint. Corpus est mollis, duobus membris remiformibus. Phocoenoides dalli, unum e celerrimis cetaceis notis, 41 knots per horam movere potest. Eorum primarium systema sensorium est echolocatio. Nonnullae species ad profunda oceanica descendunt. Eis sub cuti est stratum adipis, plerumque blubber appellati, ut in aqua frigida calidi maneant.
Phocoenidae non latae distribuuntur, multaeque aquis prope regiones polares, plerumque prope litora, utuntur. Phocoenidae plerumque piscibus et decapodiformibus vescuntur, reliquis odontocetibus multo similes. Mares plerumque cum multis feminis quotannis, sed feminae anno tertio quoque coeunt. Proles vere et aestate nasci solent, quos feminae solae educant. Matres nonnullarum specierum ieiunium diu servant dum partus nutriunt. Nonnullae phocoenidae vocalizationes efficiunt, plerumque crepitus et sibilos, praecipue ad proposita socialia habitos. Nonnullae species, sicut Harborophocoenae, sunt valde sociabiles, sed greges in plurimis speciebus plerumque plus quam decem singulos non habent.
Metallica (album)
Metallica (quae et "Album Niger" ("The Black Album") nominatur) est Americanae heavy metal cantantis gregis Metallicae quintum album, editum Augusto anni 1991 apud Elektra Records. Secutum est album Load, anno 1996.
Phocoenidae
Taxinomia et evolutio
Phocoenidae, cum balaenis et delphinis, sunt proles ungulatorum terrestrialium quae oceanum primum abhinc annorum quinquaginta milliones fere intraverunt. Aevo Miocaeno (abhinc annorum viginti tres ad quinque), mammalia satis hodierna erant, quod significat ea raro physiologice mutatos esse. Cetacea variabant, et indicia fossilia dicunt phocoenidas, delphinidas, platanistidas, iniidas, et pontoriidas ab eorum ultimum antecessorem notum declinavisse abhinc annorum quindecim milliones fere. Veterrima fossilia in tenuibus maribus circum Oceanum Pacificum septentrionalem inventa sunt, et animalia multis post millenniis, aevo Pleistocaeno, ad litora Europaea et hemisphaerium australe migraverunt.
Hybridae inter Phocoenas phocoenas mares et Phocoenoides dalli feminas significant hae species revera animalia eiusdem generis esse.
Cabrales (caseus)
Cabrales est nomen varietatis casei aerugosi Hispanici in Asturiis inventi. Nomen habet ab urbe Cabrales. Olim in foliis arboris Aceris pseudoplatani venditatus est, hodie minime.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Antonius Panormita
Antonius Panormita (Italiane Antonio Beccadelli sive il Panormita; natus Panormi Siciliae anno 1394; mortuus Neapoli anno 1471) fuit poeta et historicus in lingua Latina. Annis 1430-1433 fuit cliens Philippi Maria Vicecomitis Papiae, ab anno 1434 regis Alphonsi V Aragoniae Neapoli. Ibi constituit academiam quae ab eo ipso nomen traxit Portici Antonianæ, sed postea Academia Pontaniana appellata est.
Avus fuerit Antonii Beccadelli de Bononia, mariti ducissae Amalphitanae Ioannae de Aragonia.
Corpus physicum
Corpus physicum, vel corpus naturae, in physica hodie re concipitur quae in quodam spatio temporeque locum et massam habet, sed olim secundum philosophos et mathematicos proprietas definiens erat habere locum et volumen (extensionem geometricam). Haec autem norma mutata est cum Newtonus tandem reperiret massam partem tam ingentem habere in legibus quibus motus rerum praedici possunt. Newtonus quidem massam producto corporis densitatis voluminisque definivit.
Philosophica corporum naturae definitio aliquanto a definitione physica discrepat; corpus physicum praecipue discernitur a re abstracta quae sola in mente existunt, sicut notionibus conceptis, animi adfectibus, etc.
Ioannes Albinus
Ioannes Albinus (Italiane Giovanni Albino; natus Castellucii Basilicatae circa annum 1445; mortuus in abbate Sancti Angeli Fasanellae anno 1496) fuit vir publicus regni Neapolis, bibliothecarius, historicus. Fuit particeps Academiae Pontanianae. Cum papa Sixto IV pacem fecit inter Romam et Venetiam anno 1481.
Marius Puzo
Mario Puzo (natus Urbe Novo Eboraco familia oriunda e Italia die 15 Octobris 1920 – mortuus est in Bay Shore Insulae Longae die 2 Iulii 1999) fuit clarus scriptor Americanus saeculo XX.
Andreas Kolingba
Andreas, vulgo André Kolingba (natus in Bangui die 12 Augusti 1935; mortuus die 7 Februarii 2010) fuit ab anno 1981 usque ad annum 1993 rei publicae Africae Mediae praeses.
David Hunter Hubel
David Hunter Hubel (natus in Windsor, Ontario, Canada die 27 Februarii 1926; mortuus die 22 Septembris 2013) fuit biologus accurate systematis nervosi peritus Canado-Americanus, qui anno 1981 una cum Rogerio Sperry, Torsten Nicolao Wiesel Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Luisa Miller
Luisa Miller est fabula musicalis Iosephi Verdi, primus Neapoli in Theatro Sancti Caroli anno 1849 acta.
Narratio
Gualterius comes Millerum et Aloisiam in carcerem claudere vult. Sed Rudolphus omnibus patefaciet quomodo (id est, per crimen) Gualterius comes factus sit, si Gualterius Aloisiam ceperit.
Miller in carcere est. Wurmius, Aloisiam amans, ei explicat quomodo agendum sit ne Miller occidatur. Epistula Aloisiae scribenda est, ut eius patrem liberet, qua puella amorem suum non Rodolpho, sed ipsi Wurmio declaret. Rudolphus Aloisiae epistulam legit, ubi scribit ea se Wurmium amare. Ratus se a puella proditum esse, Rudolphus cum Wurmio certare vult, sed Wurmius fugit.
Buddhismus
Buddhismus (a verbo buddha 'expergefactus; sapiens'), sive Buddhae religio, est corpus praeceptorum saepe religio habitum, vel tantum modus vivendi, qui circa saeculum sextum a.C.n. in India ortus est. Hoc cogitationis fideique systema potius et practicum quam philosophicum a quodam sapiente solitario sive monacho dicto idcirco Sakyamuni, cuius nomen quotidianum Siddharta Gautama fuisse videtur. Ex regali stirpe Gotamidarum progenitus, sapientiam quaerens, ad Brahmanes se contulit ut ab eis edoceretur; sed eorum dogmate haud contentus, eos mox reliquit et in solitudinem, ubi vitam austeram ducebat, sese recepit; unde non multo post ad novam doctrinam suam divulgandam prodiit. Alius schola docet Buddhismum esse doctrinam qua adsectatores ad sensum realitatem ducerentur. Multi eruditi Buddhismum habentur pluralitatem, non rem unicam. Buddhism etiam appellatur Buddha Dharma vel Dhamma, quod Sanscritice et Pali, in linguis textuum antiquorum, 'doctrina vigilantis' significat.
Luisa Miller
Narratio
Luisa cum Millero iterum a carcere liberatoproficisci vult. Sed Rudolphus venit et Aloisiam veneno exanimat. Deinde ipse venenum bibit.Sero nimis dicit Aloisia se Rudolphum tantum amare, et se epistulam mendacem scripsisse, a Wurmio coactam. Veneno iam bibito, Rudolphus Wurmium interficit deinde cum Luisa moritur.
Buddhismus
Iam media, ope quorum Nirvana obtineri potest, octo enumerantur:
Ex diversis historicorum sententiis, quid sit Nirvana, illa esse rectior videtur, quae eam annihilationem sive statum, in quo quaevis vita exhauriatir, esse dicit; nam quidquid de novitae huius doctrinae sit, quae tantum partem moralem systematis Buddhismi tangere videtur, principia sua ex philosophia Pantheismi materialis et Atomismi Brahminorum sequuntur; iam enim Capila de comuni quadam vi naturae, silens de Deo, loquitur, Canada quoque compositionem corporum sine causa prima explicat. Cum vero vis communis sive natura, ubique diffusa et tamen omnino indeterminata, similis nihilo sit, supremum principium omnium entium et finem esse nihilum absolutum, annihilationem essendi, existendi, cogitandi, sive Nirvanam, mortem completam sequitur; adeo ut omnes actiones morales a Sakyamuni praescriptae via sint ad nihilum, finem omnium philosophi aspirationum.
Per totam enim Indiam, tempore regni Augusti et Tiberii apud Sinas, saeculo septimo apud Thibetanos, saeculis tredecimo et quarto decimo adhuc vividius ubique sub nova forma diffusa est.
Signa Buddhismi
Octo felicia Mahayanae Vajrayanaeque signa sunt:
Disciplinae Buddhisticae
Sunt tres disciplinae fundamentales:
Ingrid Bergman
Ingrid Bergman (nata die 29 Augusti 1915 Holmiae – mortua est Londinii die 29 Augusti 1982) fuit notissima actrix Suecica.
Vita
Anno 1950 Ingrid Bergman illustri moderatori cinematographico Italico Roberto Rossellini nupsit, sed iam anno 1957 cum eo divortium fecit. Etiam eorum filia Isabella illustris actrix est.
Wintzenheim
Wintzenheim (Germanice Winzenheim) est commune Francicum 7'592 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Willer-sur-Thur
Hic vicus medio Vosego monte situs rivo Thur adluitur, qui postea in flumen Ill influit. In rivi Thur angusta valle conterminus est cum vicis Moosch et Bitschwiller. Stationem ferriviariam habet in linea Mulhusia/Kruth.
Curtius de Hammerstein-Equord
Curtius de Hammerstein-Equord fuit (natus 26 Septembris 1878 vico Hinrichshagen, Megalopolis-Strelicia, mortuus 24 Aprilis 1943 Berolini) generalis Germanicus, qui ad militum turmam quae se ad Adolfi Hitler opponere volebat, pertinuit, Hammerstein tamen grave morbus accurate cancro laborante ante decoctam coniurationem die 20 Iulii 1944 obiit.
Vita
Hammerstein e gente nobili Megalopolis natus anno 1888 cursum honorum militum coepit et celeriter provectus est. Bello Orbis Terrarum I iam maior Praetorii Magni interfuit. Inter Rem Publicam Vimarianam generalis promotus est et anno 1930 dux praetorii factus est. Postquam Nazistae Germaniae potiti sunt, Hammerstein auctoritatem exercitus contra vim Nazistarum defendere conabatur. Sed non profecit et itaque anno 1934 ab officio suo se abdicavit. Bello Orbis Terrarum II Hammerstein iterum in officium rediit et anno 1939 milites ad finem occidentem rexit. Filii eius Conradus et Ludovicus Coniurationi 20 Iulii 1944 interfuerunt.
Gortyna
thumb|right|280px|Leges hereditatis apud Gortynam c. 450 a.C.n., nunc in Louvre
Gortyna (-ae, f.; Graece Γόρτυς sive Γόρτυν sive Γόρτυνα) fuit urbs in media Creta, caput Cretae Romanae post Cnossum a Caecilio Metello Cretico captum primo saeculo a.C.n.
Gortyna notissima est propter leges Gortynias, quae c. annum 450 a.C.n. modo boustrophedo inscriptae sunt sed nunc in odeo Romano inveniuntur. Hae leges ad familiam, res familiares, servos, vades, pignora, administrationem iudiciorum, alia pertinent.
Platanistidae
Platanistidae sunt familia odontocetorum quae Platanistas exstantis cum cognatis exstinctis ex sedimentis Neogenicis effossis continet.
Inia geoffrensis, Lipotes vexillifer, et Pontoporia blainvillei olim inter Platanistidas numerabantur, sed studia cladistica et DNA annis 1990 incipientia monstraverunt haec tria taxa artius cognata cum Delphinoideis quam cum Platanista gangetica esse. Allodelphinidae et Squalodelphinidae, exstinctae odontocetorum familiae, cum Platanistidis arte coniunguntur. Fossilia ex hoc clado in depositis in America Septentrionali Australique, Europa, et Asia Media inventa sunt.
Odontoceti
Odontoceti sunt mammalia aquatica infraordinis Cetaceorum. Exstantes comprehendunt familias Delphinidarum (animalia oceanica), Platanistidarum (animalia fluminum Indicorum), Iniidarum (animalia fluviatilia Mundi Novi, Pontoporiidarum (animalia aquae amarae), et Lipotidarum (exstinctorum fluminum Sinicorum animalium). Quadraginta species exstantes odontoceti appellantur.
Odontoceti magnitudine variant a 1.7 metra longi et 50 kg (Cephalorhynchus hectori maui) ad 9.5 metra et 10 megatonnae (Orcinus orca). Nonnullae species dimorphismum sexualem exhibent, ut mares feminis maiores sint. Corpus est mollis, duobus membris remiformibus. Aliqui, quamquam non tam flexibiles quam Pinnipedia, moveri 55.5 kph possunt. Dentibus coniformibus utuntur ad praedam celerem capiendam. Auditus est acer, ad aerem et aquam aptus, tam accuratus quam singuli vivere possunt, etsi caeci sunt. Nonnullae species ad profunda oceanica descendunt. Eis sub cuti est stratum adipis, plerumque blubber appellati, ut in aqua frigida calidi maneant. Quamquam odontoceti magnopere divulgati sunt, plurimae species calidiores zonarum tropicarum aquas, alii, sicut odontoceti generis Lissodelphidis, climata frigidiora malunt. Odontoceti plerumque piscibus et decapodiformibus, sed nonnulli, sicut Orcinus orca, mammalibus magnis, sicut pinnipedia vescuntur. Mares plerumque cum multis feminis quotannis, sed feminae anno tertio quoque coeunt. Proles vere et aestate nasci solent, quos feminae solae educant. Matres nonnullarum specierum ieiunium diu servant cum partus nutriunt. Odontoceti varias vocalizationes efficiunt, plerumque crepitus et sibilos.
Queso nata de Cantabria
Queso nata de Cantabria est nomen varietatis casei bubuli in Cantabria Hispaniae inventi.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine (et olim Queso de Cantabria) in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Mutianum Castrum
Praeclari cives
Vixerunt Mutiani Castri aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari homines, inter quos
Fractiones
Anchiano, Cerreto, Corsagna, Cune, Dezza, Domazzano, Gioviano, Motrone, Oneta, Partigliano, Piano della Rocca, Rocca, San Romano, Tempagnano.
Amalarius
Amalarius vel Amalarius Symphosius, inter annum 775 et 780 prope Mettim natus et circa annum 850 in Metti, mortuus, theologus et poeta Latinus aetatis Carolingianae.
Vita et opera
Alcuini discipulus, ab anno 809 ad 813 archiepiscopus Augustae Treverorum fuit. Anno 813 a Carolo Magno legatus in Constantinopolim missus est, quod iter in Versibus marinis descripsit. Post annum 831 nonnulli Aquisgranensem Amalarium regere putant, ubi et nomen Symphosium in honorem auctoris aenigmatum more huius scholae sibi cepit. Anno 835 archiepiscopus Lugdunensis factus est; anno 838 e cathedra Lugdunensi depulsus est, cum Florus Lugdunensis allegorias, quas Amalarius missae dedisset, et hymnos eius impios declaravisset. Scripsit antiphonarium novum deperditum, de quo saepe in tractatu De ordine antiphonarii disserit. Composuit etiam:
Publius Aelius Aristides
Publius Aelius Aristides (natus anno 117 p.C.n. Hadrianotheris in Mysia, mortuus post annum 181) sophista et vir litteratus. Aristides puer Alexandrum Cotiaeum audivit et Athenis Pergamique studuit. Natus 26 annos in morbum, vel verum vel in mente, primo tempore incidit, quamobrem spem curriculi in re publica perdidit et multum temporis in templo Aesculapii egit. Inter alia, libros sex scripsit Aristides fabularum sacrarum (Ἱεροὶ λόγοι) de somniis quibus Aesculapius praecepta ei praebuit.
Opera
Quinque et quinquaginta orationes Aristidis servatae sunt, quarum notissimae "Panathenaicus", "In Romam oratio" atque "Orationes sacrae".
Caseus Magonis
Caseus Magonis, Catalane Formatge de Maó, Hispanice Mahón-Menorca, est genus casei bubuli duri Hispanici in insula Minorica inventum. Nomen trahit a Portu Magonis.
Memphis (Tennesia)
Memphis est maxima Tennesiae urbs, cuius nomen ab urbe Aegypti antiquae ductum est. Multi cantores multa genera musica in ea urbe canunt.
Multi cantores Memphi aut cecinerunt aut vixerunt. Multa genera musica Americana a Memphi profecta sunt, sicut blues, rock, soul, rustica, et alia. Hic primum dolorum carmen a V. C. Handy, scriptum est.
Sachalina
Sachalina (Russice Сахалин, Iaponice サハリン vel 樺太 .) est insula prope litus orientale Asiae inter maria Ochotense et Iaponicum sita. Pars regionis Sachalinensis est.
Geographia
Freto Tatarico et freto Nevelskii Sachalina a continente separata est. Maxima insula Foederationis Russicae est, longitudinis 948 chm a promunturio Crillon in meridie ad promunturium Elisabethae in septentrione. Pars Sachalinae septentrionalis, paeninsula Schmidtii, isthmo tenui Ochensi cum Sachalina coniuncta est; montium paeninsulae altissimus mons Tres Fratres est (654 m). Ibi Ocha urbs sita est. Pars media principalis insulae et montes, quorum altissimus est mons Lopatini (1609 m) in iugo Sachalinensi Orientali, et planities habet. In litore Sachalinae orientali paeninsula Patientiae in mare Ochotense eminet et sinum Patientiae magnum ab eo separat. Pars meridionalis insulae duas paeninsulas habet circum sinum Aniva; ibi Basilianum et Korsakov urbes sitae sunt. Fretum Laperousii ab Esonia insula Sachalinam separat.
In taiga sachalinensi larix (Larix cajanderi), picea (Picea jezoensis et Picea glehnii), abies (Abies sachalinensis) et betula (Betula ermanii et Betula pendula) frequentantur. Ursi, tarandi, moschi, gulones aliaeque bestiae Sachalinae habitant.
thumb|Monumentum glaciale in [[Ocha (Sachalina)|Ocha urbe anno 2018]]
Historia
Expeditiones (1643), Ioannis Krusenstern (1803),  (1808), Gennadii Nevel'skii (1849) Sachalinam, tunc a Nivchis et Ainu habitatam, explorabant. Anno 1855 pactione Simodensi Sachalina possessio communis Russiae et Iaponiae designata est. Pactione die 22 Augusti anno 1875 conclusa Sachalina tota Russiae et Insulae Curilenses omnes Iaponiae datae sunt. Tunc Sachalina locus damnatorum laboris coacticii facta est, quem et Antonius Čechov in libro Sachalina insula anno 1894 finito descripsit. Post bellum Russo-Iaponicum pars dimidia australis Sachalinae Iaponica facta est, sed post secundum bellum mundanum Iaponia hanc reliquit.
Vectura
Ferriviam suam Sachalina habet, quae a ferrivia continentali disiuncta est. Solus traiectus navalis a portu Vanino (prope Portum Augustum) in Sachalinam ducit.
Sune Carolus Bergström
Anno 1965 socius Regiae Academiae Scientiarum Suecica electus est et anno 1985 socius Pontificiae Academiae Scientiarum electus est.
Casulae (Aprutium)
Casulae  (alia nomina: Castellum Casale, Casulis ) (Italiane: Casoli) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 5 780 incolarum, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina sita. Incolae Casulenses appellantur.
Fractiones
Ascigno, Capoposta, Cappacorti, Caprafico, Cavassutti, Cinonni, Cipollaro, Collebarone, Colle della Torre, Collelungo, Collemarco, Coste Martini, Fiorentini, Grottarimposta, Guarenna Nuova, Guarenna Vecchia, Laroma, Laroscia, Mandramancina, Merosci, Minco di Lici, Monti, Nobili, Piana delle Vacche, Pianibbie, Piano Aventino, Piano Carlino, Piano del Mulino, Piano la Fara, Piano Laroma, Piano Morelli, Piano delle Vigne, Quarto da Capo, Ripitella, Selva Piana, Serra, Taloni, Torretta, Valle Curato, Verratti, Vicenne, Vizzarri.
Ioannes Robertus Vane
Ioannes Robertus Vane (natus in Tardebigg comitatus Vigorniensis die 29 Martii 1927; Londinii mortuus die 19 Novembris 2004) fuit biochemicus Britannicus, qui anno 1982 una cum Sune Carolo Bergström et Bengt Ingemar Samuelsson Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Benedictus Ingemar Samuelsson
Benedictus Ingemar Samuelsson (natus Bengt Ingemar Samuelsson Halmostadii die 21 Maii 1934) est biochemicus Suecicus, qui anno 1982 una cum Sune Carolo Bergström et Ioanne Roberto Vane Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Wittenheim
Wittenheim est urbs et commune Francicum 14'512 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Ioannes Bédel Bokassa
Ioannes Bédel Bokassa (in oppido Bobangui natus die 22 Februarii 1921; in urbe Bangui die 3 Novembris 1996 mortuus) fuit a die 1 Ianuarii 1965, cum consobrinum Davidem Dacko removit, usque ad diem 20 Septembris 1979, cum ab ipso Davide Dacko depositus est, Reipublicae Africae Mediae praeses et postea imperator. Iuvenis in exercitu Francico militaverat.
Selimus I (sultanus Ottomanicus)
Selimus I, dictus Yavuz (severus) (natus 10 Octobris 1470 Amaseae; mortuus 21 Septembris 1520 prope Hadrianopolim) fuit sultanus Imperii Ottomanici a die 24 Aprilis 1512 usque ad 1520. Secundum historiographiam Ottomanicam Selimus ab anno 1517 princeps simul et sultanus et calipha fuit.
David Dacko
David Dacko (natus die 24 Martii 1930 in oppido Bouchia Africae Aequinoctialis Francicae, hodie rei publicae Africae Mediae; mortuus in Yaoundé Cameroniae die 20 Novembris 2003), alumnus scholae normalis praeceptorum Brazzapolitanae, olim magister ludorum meruit. Bis Africae Mediae praeses fuit, ab anno 1960 usque ad diem 1 Ianuarii 1965 cum propter seditionem a consobrino eius Ioanne Bédel Bokassa ducta depositus est, et a die 20 Septembris 1979, postquam ipse Bokassa removerat, usque ad diem 20 Septembris 1981.
Hadria
Hadria seu Adria  (alia nomina: Hatria ) (Italiane et Venete: Adria, appellatio: ; Palaeograece: ' sive ')  est Urbs Italiae et municipium, circiter 19 960 incolarum, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi et in Policino historica ac geographica terra, situm. Urbani Hadriani seu Adrienses appellantur.
Historia
Praeclara et antiquissima urbs ab Etruscis condita est saeculo 6 a.C.n., fortasse a Venetis antiquis saeculo 10 a.C.n. sive a Graecis saeculo 12 a.C.n. sine mora. Hadriaticum mare a Hadria appellatum dicitur. Portus per Imperii Romani tempora fuit, postea propter alluviones Padi et migrationes Hungarorum Hadria diruta est.
A Tartaro hodie transitur, incolae flumen Canalbianco (Latine: Fossam Albam) vocantes.
Ecclesia Catholica Romana
Hadria cum Rodigio sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Adriensis-Rhodigiensis est.
Petrus Nisart
Petrus Nisart (Catalane Pere Niçard; Hispanice Pedro Nisart) fuit pictor saeculi 15. Commotus est a pictura Batava, imprimis a Ioanne de Eyck. Origo sua ignota est, forsan e Nicaea in Palmam Maioricensem urbem venit. Cum pictore regionali, Rafel Moger, altaria sacelli confraternitatis sancti Georgii in ecclesia sancti Antonii Patavini facere mandatus est (nunc in museo dioecesis). Pactum factum est die 21 Iunii 1468. Contributio Petri nondum perfecta erat die 3 Iunii 1470.
Tabula media altarium (2,84 metri longa et 1,87 metri lata), sanctus Georgius cum dracone, et duae tabulae inferiores, repraesentantes “Pietà” imaginem et introitum Iacobi I in Palmam urbem expugnationemque, certe confectae sunt a Petro Nisart. Sanctus Georgius in equo albo repraesentatus est ante civitatem in regressu sitam; post Georgium est princeps femina, et sub eum draco.
Forsan tabula nisa est in pictura non servata sancti Georgii Ioannis van Eyck, empta Valentiae pro Alphonso V anno 1444. Opus colore oleo trito pictum valde laudatum est. Mare, sinus portusque accurate repraesentant geographiam historicam siti, sed civitas murata apparet Batava potius quam mediterranea. Idem sensus historicus tabulae inferiori scenae introitus Iacobi I in Palmam urbem est. Nonnullae singulae res effigiei magnae bonitatis sunt. Nullum opus alterum Petri servatum est.
Asturiae
Asturiae (Asturice Asturies; Hispanice et Euvenavice Asturias) sunt provincia ac communitas autonoma Hispana, cuius caput est Ovetum. Incolarum 1 061 756, ambitum 10 602 chiliometrorum quadratorum habet. Regio ob pomacium nota est.
Etymologia
Vocabulum Asturiae nomen accipit ex antiquis incolis, Asturibus, primis fluminis Asturae riparum incolis usque ad Romanam dicionem. Nomen Astures non solum Mediam Planitiem habitantes sive Cismontanos sed etiam septemtriones sive transmontanos comprehendebat.
Nomen Astura, quae ante Romanorum invasionem Estura sive Estula fuerat, e Celtica radice stour 'flumen' ortum est. Quod toponymum in Britannia Minore apparet, ubi Plinius de flumine Sture loquitur; hodie sunt tria flumina "Stur" (Anglice Stour) in Cantio, Suffolcia, Dorcestria. In Albis exitu est aliud flumen Sturia (Theodisce Stör). Etiam in Pedemontio sita erat Celtica tribus Esturorum et flumen Sturia (Italice Stura). Eadem radix adhuc hodie Goedelice et Britonice in vocabulis ster et stour 'flumen' significantibus perdurat.
A primis incolis usque ad regnum Asturum natum
Primi incolae e genere Neanderthalensium fuerunt. Eorum reliquia invenire possumus in antra quorum nobilissimum est El Sidrón. Primi homines sapientes sapientes speluncas ad oras habitabant, marisque cochleis vivebant. Ad conchas e saxis evellendas silicibus habile caelatis utebantur, quod modum petrarum caelandarum ars Asturiensis nominatur. Ex his hominibus multae et pulchrae animalium picturae in cavernis inventae sunt, quorum notissima est spelunca Celestini Bustillo, ad Ripam Saliae sita.
Cum Neolithicum in Asturias veniret, incolae regionis interiores Asturias habitare coeperunt. Etiam nunc tumulos mortuorum miserabiliter spoliatos passim mirari possumus. Hae gentes, quae ab anno 3000 ad annum 2000 a.C.n. fere in vita erant, nobis parum cognitae sunt nisi a compagibus saxorum dolmina appellatis, quod genus sepeliendi tota Europa videri potest.
Aetate Metallorum, gentes quae primae Astures appellata sunt ex Troia venisse dicebantur. Vero autem nominis origo ex flumine Astura, hodie Aisela, derivari videtur. Illo enim tempore limites Asturiarum ex Mari Cantabrico ad fluvium Durium patebant. Praesens Principatus Asturiarum a Romanis Asturia Transmontana nominatus est ut ab Asturia Cismontana ,quae nunc Legionem et Ocellum Duri provincias includit, discerneret. Illo tempore in oppidis castris nominatis Astures vivebant.
Astures libertatem servaverunt usque ad fines saeculi primi a.C.n.. Eo enim saeculo Asturia subacta est a Romanis. Casus belli fuit quod Astures adversus vicinas gentes iam olim pacatas pugnarent agrosque earum vastarent, re quidem vera quod Asturiarum copiae a Romanis vehementer exoptabantur, maxime aurum. Fama est ut ipse Augustus imperator adversus Astures Cantabrosque bellum fecit. Victi denique sunt in monte Medullio, ubi plerique se ipsos inteficere quam in servitutem se dicare maluerunt.
Barbara McClintock
Barbara McClintock (nata Hartfordiae Connecticutae die 16 Iunii 1902; mortua Huntingtoniae Novi Eboraci die 2 Septembris 1992) fuit botanista et geneticae informationisque geneticae perita Americana, quae anno 1983 Nobelianum Medicinae Praemium accepit. Sua alma mater fuit Universitas Cornelliana (doctor philosophiae, anno 1927).
Asturiae
A primis incolis usque ad regnum Asturum natum
Cum in Asturia non multum Romanorum Instituta ac mores difussa essent, tamen ex eo tempore non pauca vestigia mirari possumus: vias, thermas, villas, inscriptiones, et cetera. Cum Imperium Romanum a Barbaris dirueretur, Visigothi Suevique in Asturias intraverunt. Ex praesentibus studiis de Barbaris in regione videtur ut eius auctoritas pauca aut minima fuit, nam regio pauper erat et minime ad humanitatem exculta.
Lingua Guaranica
Lingua Guaranica, qua Guarani loquuntur, sermo nationalis Paraguaiae est.
Asturiae
Regnum Asturorum
Primus rex Asturum Pelagius (718–737) fuit. Huic Fafila (737-739) eius filius, qui postea ab urso necatus est, successit. Post Fafilae mortem Alphonsus I (739–757), dux Cantabriae, ad regnum pervenit. Is rex bellicosus fuit et ,eo regnante, fines Regni propagari inceperunt. Propter tanta proelia magnae solitudines inter Asturum Regnum et Mauros creatae sunt, quae Terrae Nullius nomine cognitae sunt.
Mos erat apud reges ut etiam inter familiares pugnarent ad imperium obtinendum. Froila ipse suum fratrem Vimaranum ob regni exoptandi accussationem propria manu occidisse videtur. Post Froilam a nobilibus quoque interfectum, reges inertes nominati, quia paene bellum non ullum gesserunt, regnaverunt. Hi fuerunt Aurelius (768 – 764), Silo (774–783), Mauregatus (783 – 789) atque Veremundus Diaconus (789–791).
Veremundus Diaconus successit Alphonsus II Castus, omnium regum Asturum fortissimus, qui multa proelia adversus Mauros gessit, etiam Olissiponem oppugnans. Eo regnante, sepulcrum Compostellae inventum est quod Sancti Iacobi apostoli reliquias continere dicebatur. Alphonsus iussit ut templum supra tumulum exstrueretur et locus a peregrinis ex tota Europa qui reliquias viderent frequentatus est usque ad praesens.
Huic successit Ranimirus I (842–852), qui Gallaeciam regebat. Cum tamen in Bardulia uxorem duceret, nobilis Nepotiani nomine adversum Ranimirum seditionem ad regnum obtinendum movit. Hac re cognita, Ranimirus Ovetum profectus est et Nepotianum caecatum in monasterio totam vitam inclusit. Eo tempore Normanni ex Regni oris fugati sunt post crudelia proelia et direptiones.
Selimus II (sultanus Ottomanicus)
Selimus II (natus die 30 Maii 1524; mortuus die 13 Decembris 1574) fuit sultanus Imperii Ottomanici ab anno 1566 usque ad suam mortem. Cum alcooli nimis indulgeret, cognomine Sarhoş Selim (Selimus bibulus) dictus est.
Asturiae
Regnum Asturorum
Ranimiro successit Ordonnus I (850–866) qui limites regni protulit atque Legionem ac Asturicam rursus incolis frequentavit. Adversus Mauros qui Regni amplificationem multum timebant pugnavit et etiam adversus Normannos.
Selimus II (sultanus Ottomanicus)
Selimus primus sultanorum fuit, qui alteri, scilicet affini suo Sokollu Mehmed Pascha Supremo Veziro, res politicas ac rem militarem commisit.
Asturiae
Regnum Asturorum
Huic successit Alphonsus III Magnus (866–910) qui multum limites Regni amplificavit urbes condens tota Legione Castellaque, et etiam trans Durium. Sic Bracaram, Portum Cale et Conimbrigam rursus incolis frequentavit et ex nihilo Ocellum Duri, Taurum et Septimancam condidit ut limites a Maurorum impetibus tegeret. Ximenam, regio genere virginem ab Rege Navarrae genitam, in matrimonium duxit. Sex filios habuit. Cum Alphonsus e vita excederet, inter tres filios Regnum dividit. Ex quo tempore caput Regni ex Oveto ad Legionem translata est.
Africa Aequinoctialis Francica
Africa Aequinoctialis Francica (Francogallice Afrique Équatoriale Française) fuit ab anno 1910 usque ad annum 1958 colonia Francica. Caput erat Brazzapolis. Colonia in quattuor partes divisa est: