cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
De vita Caesarum
De forma et structura operis
In vita cuiusque Caesaris auctor loquitur de nativitate et proavis, de iuventute, de cursu honorum vel praeparatione ad imperium; deinde de imperio "per species," id est, de generositate, de administratione, de successibus militaribus; deinde de figura, de regimine, de indole; postremo de morte.
Initium libri I, de origine et pueritia C. Iulii Caesaris disserens, deperditum est cum praefatione et dedicatione. Textus servatus incipit abrupto, sine nomine subiecti, "Annum agens sextum decimum patrem amisit." In hoc libro Suetonius fere viginti fontes anteriores citat. Inter eos quattuor opera etiam hodie servantur, scilicet Catulli Carmina; Ciceronis De officiis et Brutus sive De oratore; Auli Hirtii continuatio librorum De bello Gallico. Quindecim opera vel auctores hic citati hodie deperditi sunt, scilicet Marcus Actorius Naso, Titus Ampius, Asinius Pollio, Marci Bibuli edicta, Marcus Brutus, Ciceronis Epistulae deperditae, Cornelius Balbus, Gaius Curio senior, Gaius Curio iunior, Dolabella, Licinius Calvus, Gaius Memmius, Gaius Oppius, Tanusius Geminus, Quintus Tubero; necnon carmina et epigrammata popularia quae Suetonius e traditione sive e scriptis aliorum dempsit.
Suetonius in libro II de Augusto disserit, a gente Octavia incipiens sub regibus et consulibus satis clara. Deinde nativitatem et iuventutem ipsius Augusti describit, proelia quae pro parte Caesaris pugnavit, bella civilia in quibus Brutum et Cassium necnon M. Antonium debellavit, magistratus et honores quos ante tempus et in perpetuitate cepit, aedificia quae construxit, leges moresque quos rei publicae reddidit, formam quam provinciis et regnis tributariis constituit. In fine familiam et indolem et mortem Augusti descripsit. In hoc libro Suetonius citat librum De vita sua, edictaque et alia scripta Augusti necnon epistulas quas cum Tiberio, Livia et Iulia intermisit, epistulas etiam Marci Antonii ; et scriptum aliquid C. Drusi. Citat et opera nunc deperdita Aquilii Nigri, Cremutii Cordi, Iulii Marathi, Asclepiadis Mendetis, carmina et graphita popularia, Acta Senatus et decretum publicum Velitrarum necnon antiquitates et monumenta nonnulla.
In libro III ab historia gentis Claudiae incipiens de patre et matre Tiberii disserit, de iuventute, de exsilio in insula Rhodo, de reditu et bellis Germanicis. Postea successionem Tiberii ad principatum narrat et res postea gestas, vitam et studia et saevitiam imperatoris senescentis in insula Capreis, familiam et mortem. In hoc libro Suetonius citat epistulas Augusti Tiberio missas, epistulam Tiberii ipsius Senatui missam et alia scripta principis, fabulam Atellanam quandam, carmina popularia, graphita et Acta Senatus. Liber IV originem, iuventutem et principatum imperatoris Gaii narrat quem sub nomine Caligulae cognovimus. Multa dicit de spectaculis, de criminibus, de crudelitate et luxuria Gaii, historiamque insuper addit de expeditione ad litora Oceani; in fine indolem et aegritudinem describit et coniurationem Cassii Chaerea aliorumque qui principi mortem intulerunt. De nativitate Gaii Suetonius citat Cn. Lentulum Gaetulicum, Plinius maior, epistulam Augusti Agrippinae missam et Acta diurna. De rebus aliis citat carmina popularia et narrationem avi sui.
Liber V nativitatem et vitam Claudii praebet principibus Augusto, Tiberio et Gaio; quo mortuo Claudius avunculus "imperium cepit quantumvis mirabili casu", principatumque gessit "modo circumspectus et sagax, interdum inconsultus ac praeceps, nonnumquam frivolus amentique similis". Suetonius postea de indole huius principis, de matrimoniis, de negotiis a serie libertorum gestis et de exitu narrat. De Claudio Suetonius citat Historias, alia scripta quaedam et edicta principis ipsius, epistulas Augusti Liviae missas et carmina popularia. De morte Claudii opiniones multas repetit, sed sine nominibus.
De Nerone principe in libro VI legimus, sed ab initio de gente Domitia et de iuventute, principibus Gaio et Claudio, cui Nero successor fuit. Multa dicit Suetonius de spectaculis, de musica, de aurigis, de ludis Neroniis bis celebratis, de itinere Graeco, insuper de luxuria et libidinibus Neronis, in fine de habitu corporis et de morte a se illato. In hoc libro Suetonius citat libros manu scriptos principis ipsius et carmina popularia.
Liber VII brevius digerit de Sulpiciis qui cognomen Galba gesserunt et de cursu honorum Ser. Sulpicii Galbae qui, Nerone mortuo, principatum usurpavit sed mox a militibus necatus est Romae iuxta lacum Curtium. Othonis successio iam describitur, olim Neronis familiaris vel parasitus et qui amicum vindicare praetendebat, sed mox in Gallia Cisalpina debellatus mortem sibi conscivit. In fine principatum brevem et ingloriosam A. Vitellii narratur. In hoc libro citantur Quintus Elogius, fabulam Atellanam quandam, carmina popularia et narrationem patris sui.
Liber VIII breviter historiam gentis Flaviae vitasque principum huius gentis praebet, scilicet T. Flavii Vespasiani (qui exercitum Vitellii debellavit) filiorumque Titi et Domitiani, qui in palatio suo interfectus est. Rursus in hoc libro Suetonius citat carmina popularia; etiam opus Domitiani De cura capillorum.
Fortuna operis
Librum De vita Caesarum imitavit inter primos Marius Maximus, scriptor operis hodie deperditi de imperatoribus a Nerva Caracallam usque. Post quem secutus est iste auctor (si re vera singulus fuit) qui fecit et partim finxit Historiam Augustam, id est, vitas imperatorum ab Hadriano usque ad Carum. Is recognovit Suetonium inventorem fuisse formulae vitarum imperialium, "emendatissimum et candidissimum scriptorem" "cui familiare fuit amare brevitatem".
Aevo mediaevali Suetonium admiraverunt et imitaverunt auctores vitarum regum et imperatorum, inter quos Eginhardus qui Vitam Karoli Magni scripsit, Asserius qui De rebus gestis Alfredi. Eginhardus figuram faciei et corporis imperatoris Caroli e verbis Suetonii de Augusto conficit. Aevo Renascentiae eruditi notissimi, Desiderius Erasmus, Philippus Beroaldus, opus De vita Caesarum recensuerunt; alii in linguas vernaculares verterunt, sicut Italiane Paulus del Rosso (1556), Anglice Philemon Holland (1606). Editio princeps operis anno 1470 divulgata est; eruditus Iohannes de Gruber enumeravit 200 editiones, vel etiam plures, ab eo anno usque ad 1829 editas.
Recentioribus aevis ei qui disseruerunt de natura auctoris et operis interdum deminuerunt: "Sueton schreibt farblos" ('Suetonius sine colore scribit'); "Un vero scrittore non è" ('Verus scriptor non est'); "un succubo dei fonti" ('a fontibus suis compressus'); "often displeasing and sometimes actually incomprehensible" ('saepe molestus, interdum imperceptibilis'). Qui talia dicebant aut non potuerunt explicare, aut non tentaverunt, quomodo libri ita scripti per undeviginti saecula lectoribus nullo tempore carebant. Eruditi hodie promptius recognoscunt huius scriptoris stylum artless ("incultum"), sed perspicuum et expolitum.
Historici qui nostro tempore de principatu Romano et de imperio ineunte scripserunt, omnes opere Suetonii usi sunt. Qui de patronatu scripserunt, qui prosopographiam aulae principum excogitaverunt, qui vitas imperatorum et coaevalium confecerunt, Suetonium laudant ut repertorem fontium verborumque aliter ignotorum de principibus Romanis generosum et indefatigabilem. Opere Suetonii usus est inter alii Robertus Graves, poëta Anglicus qui et mythistoriam late notam conscripsit de vita Claudii sub titulis Ego Claudius et Deus Claudius anno 1934 divulgatam. Graves ipse postea libros De vita Caesarum Anglice vertit et anno 1957 edidit.
Familia Eboracensis
Familia Eboraci sive Eboracensis (Anglice House of York) fuit ramus domus regnatricis Anglicae Plantagenistarum et cum familia Lancastriae una duarum factionum inter Rosarum Bella.
Libertas associationis
Libertas associationis est ius ratione associationem, sicut collegium opificum et ceterae organizationes conveniendi et congregandi ex voluntate sua, et nemo cogi potest.
Franciscus Maria Feltrius de Ruvere
Franciscus Maria Feltrius de Ruvere (Italiane Francesco Maria Della Rovere [da Montefeltro], natus Senae Gallicae die 25 Martii anno 1490, mortuus Pisauri 20 Octobris 1538) fuit Urbini et Sorae dux, Ioannis de Ruvere Senogalliae domini et Ioannae Feltriae de Ruvere Sorae ducissae filius.
Henricus Tessenow
Henricus Tessenow (natus Rostochii die 7 Aprilis 1876; Berolini die 1 Novembris 1950 mortuus), alumnus Universitatis Technicae Monacensis, deinde ibidem professor et apud Universitatem Technicam Berolinensem, fuit architectus Germanicus. Inter discipulos eius fuit architectus et vir publicus Nazista Albertus Speer.
Anscarius Byström
Anscarius Fridericus Bernadotte Byström (natus Holmiae die 13 Octobris 1821; ibidem mortuus die 22 Iulii 1909) fuit compositor Suecicus.
Ioannes III (rex Lusitaniae)
Ioannes III (Lusitanice João III), qui pius dicitur (natus die 6 Iunii 1502 Lisboni - ibidem obiit die 11 Iunii 1557) fuit ab anno 1521 usque ad annum 1557 rex Lusitaniae domus regnatricis Avis.
Belem de Para
Belem de Para seu Para  (Lusitanice: Belém aut plenissime Santa Maria de Belém do Grão Pará) est caput urbsque maxima Parae, provinciae in Brasilia septentrionali. Incolae 1.428.368 sunt; area 1.065 km² patet.
Historia
Urbs anno 1616 a Francisco Caldeira Castelo Branco condita est.
Polemaeus Philippi filius
Polemaeus seu Ptolemaeus Philippi filius (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Alexandri Macedonis coaevus et Antigoni Monophthalmi frater, fuit inter annos 323 et 313 a.C.n. sectator Antigoni; quo anno mortuus est. Filium genuit Polemaeum, fortasse et Dioscuridem.
Declaratio Libertatis Civitatum Americae Foederatarum
Declaratio Libertatis Civitatum Americae Foederatarum est praedicatio quam Secundus Congressus Continentalis die 4 Iulii 1776 adsumpsit, nuntians Tredecim Colonias adhuc bellum cum Britanniarum Regno tunc gerentis dein iam ab Imperio Britannico defecisse. Haec declaratio, post resolutionem libertatis a Richardo Henrico Lee et principaliter a Thoma Jeffersonio scripta exponit quibus causis Congressus die 2 Iulii suffragia tulerit ut libertatem a Britanniarum Regno declararent obtendentes ius naturale, anno plus post initium Belli Rerum Commutationis Americani.
Dies natalis Civitatum Foederatarum Americae—ille Dies Libertatis—die 4 Iulii concelebratus est, quo die verba Declarationis a Congressu comprobata sunt. textus manu scriptus a legatis subscriptus ostenditur in Archivo Nationali Vasintoniae in Districtu Columbiano sito.
Zona Kuiperi
Zona Kuiperi est cingulus corporum minorum quae intra 30 ad 50 unitates astronomicas plus minusve in planitie ecliptica circum Solem revolvuntur.
Dionysius de Sallo
Dionysius de Sallo, dominus de Coudray (natus 17 Martii 1626, mortuus 14 Maii 1669) fuit diurnarius Francicus, conditor et primus curator (1665-1666) primi periodici scientifici in Europa, Le Journal des sçavans, cuius primus fasciculus Lutetiae publicatus diem 5 Ianuarii 1665 praeferebat. Ad hoc nomen suppositum sibi adsumpsit quod in titulis legitur ː sire d'Hédouville. Iam anno 1666 hanc curationem abbati Gallois reliquit quia ob acerbiores auctorum et librorum eorum censuras multas inimicitias sibi paraverat. Fortasse opiniones Gallicanae ecclesiae Francorum ab auctoritate papali liberatae faventes  nonnullis quoque displicebant.
Zona Kuiperi
Corpora zonae Kuiperi maiora sunt quam asteroides, orbitae eorum trans Neptunum versantur. Parum lucis calorisque recipiunt a sole. Pluto quidem primus horum corporum anno post Christum natum 1930 inventus, tamen primo non in numero illorum corporum habitus est. Immo zona Kuiperi annis vicensimi saeculi quinquagesimis ab astronomo Batavo Gerardo Petro Kuiper (1905-1973) postulata est origo stellarum crinitarum breviorum orbitarum. (Exemplum earum stellarum crinitarum illustre est ille Halley cometa.) Hodie plus quam mille corporum huius zonae novimus quorum maximi (Eris, Pluto) in numero planetularum habentur. Numerus totus corporum zonae Kuiperi maior milibus centenis censetur.
Dionysius de Sallo
Dionysius consiliarii officium in Parlamento Parisiensi sibi emerat (1652) ac simul eruditos adsidue frequentabat qui circa Colbertum de Academia Scientiarum creanda cogitabant.
Zona Kuiperi
Corpora zonae Kuiperi maxima
atque ultra 800 obiecta radiis circa 100 km habentia, et multa alia.
Corpora minora notissima
(Ut ad paginam corpori aptam pervenias, tange imaginem.)
Tagma
Tagma, Graece τάγμα, fuit numerus vel cohors militum ducentorum vel quadringentorum saeculo quarto in imperio Romano orientali.
Tagmatum nomine autem Constantinus V praetorianas cohortes formavit qui exinde ab saeculo octavo usque ad undecimum imperatores Byzantinos protegebant exempli gratia in milites thematum rebellantes.
Phthisis
Phthisis (a verbo Graeco φθίσις) aut tuberculosis est frequens et saepe mortifer morbus infectiosus, mycobacteriis variarum specierum, in hominibus plerumque Mycobacterio tuberculosis effectus.
Symptomata phthisis imprimis contagione pulmonum cum tussi, sputo sanguineo nota sunt, sed phthisis non solum pulmones, sed etiam alias corporis partes appetit, cum indiciis morbi febri, sudore nocturno, deminutione ponderis, fatigatione. Communicatur per aerem, cum homines activa tuberculosi infecti tussiunt, sternuunt, vel alioquin salivam per aerem transmittunt. Plurimae infectiones asymptomaticae et latentes sunt, sed una fere e decem infectionibus latentibus postremo in morbum activum commutatur, qui, nisi curatur, plus centesimas hominum infectorum interficit.
Iam anno 460 a.C.n., Hippocrates de phthise scripsit. Hodie novimus causam huius morbi esse bacterium a Roberto Koch, medico Germano, die 24 Martii anno 1882 inventum.
Mycobacterium tuberculosis
Mycobacterium tuberculosis, ut nomen suum indicat, est bacterium cum structuris fungorum (de Graeco μύκης, fungus) similibus, phthisem perficiens. Cum mycobacteria prorsus omnia immobilia tam ab oxygenio pendant, quam ab substantiis organicis, locis destinatis saepius inveniuntur, ut in pulmonibus. Mycobacteria tuberculosis tarde crescunt, a duodecim ad quindecim fere horae ad proximam divisionem necesse sunt, quo fit ut mycobacteria dormientia videri possint. Quin etiam in phagocytis bacteria haec perlonge sine detrimentis maneant.
In aliis animalibus
Mycobacteria multa animalia varia inficiunt, inter quae aves, rodentia, et reptilia. Subspecies autem Mycobacterii tuberculosis raro in feris videtur. Conatus ad exstirpandam tuberculosim bovinam, Mycobacterio bovis effectam, ex bubus et gregibus cervorum in Nova Zelandia prosper fuit. Similes autem conatus in Magna Britannia facti minus prosperi fuerunt.
Epidemiologia
Terrarum orbe contagio fere immense est: hominum per mycobacterium tuberculosis infecta est circiter tertia pars, ex eis centesimo quindecim in cursibus vitarum suarum in tuberculosem activam incidunt. Praevalentia altissmima in Africa sub-Saharana est (vid. imaginem). Incrementum formarum cum resistentiis multa contra medicamenta observatur. Observatur quoque incrementum incidentiae incrementum numerorum casuum nuntiatorum.
Symptomata et signa
Symptomata phthisis imprimis contagione pulmonum cum tussi, sputo sanguineo nota sunt, sed phthisis non solum pulmones, sed etiam alias corporis partes appetit, cum indiciis morbi febri, sudore nocturno, deminutione ponderis, fatigatione.
Tractatio
Quaeque phthisis activa tractanda est. Tractatio phthisis dicta generalia ut hygiene atque medicamenta ut Isoniazidum, Rifampizinum, Pyrazinamidum, Ethambutolum, Streptomycinum includit.
In arte
Inter scriptores, artifices, musicosque phthisi mortuos, paene omnes iuvenes, sunt Ioannes Boine (1887–1917), Aemilia Brontë (1818–1848), Fridericus Chopin (1810–1849), Antonius Pauli filius Čechov (1860–1904), Georgius Orwell (1903–1950), Sergius Corazzini (1886–1907), Iosephus Giusti (1809–1850), Guido Gozzano (1883–1916), Ioannes Baptista Grazioli (1746–1820), Ioannes Petrus Jacobsen (1847–1885), Ioannes Keats (1795–1821), et Ioannes Baptista Pergolesi (1710–1736). Inter personas in poesi, mythistoria, et fabulis operaticis phthisi moribundas sunt Silvia Iacobi Leopardi, La Dame aux camélias Alexandri Dumas, Violetta in Traviata Iosephi Verdi, Mimi in La Bohème Iacobi Puccini, et Ilju in Fratres Karamazov Theodori Dostoevskij.
Domnum Remigium
Domnum Remigium (Francogallice Domrémy-la-Pucelle) est urbicula 152 habitantium praefecturae Vosegi.
Toponyma
Formae autem in urbicula nomen nominatur: Domnum Remigium (saec. XI), Donrumei (1215), Domnumremeium (1224), Domremi (1246), De Domno Remigio supra Mosam (1248), Doremei (1259), Domremei (1261), Donremi (1276), Donremey (1320), Donremay (1342), Dompremey (1353), Donremey sur Meuze (1370), Dompremy (1384), Dompremi (1423), Doremi (1445), Donremeiez (1462), Dampremo (saec. XV), Dampremé auprès de Vaucouleur (saec. XVI), Domremey (1530), Dompremy la Pucelle (1578), Domremy la Pucelle (1656), Dompremy la Poucelle (1731).
Philotas (satrapa)
Philotas (satrapa) (Graece ), Alexandri Macedonis et Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit ut videtur conviva cenae Alexandri novissimae et ab anno 323 a.C.n. satrapa Ciliciae; e quo munere anno 320 a.C.n. iussue Perdiccae deiectus est ut qui sectator fuerit Crateri. Anno 318 a.C.n. Antigonus Philotam quendam (eundem ut videtur) ad Argyraspidas misit ut ab Eumene rebellandum suaderet. Nihil exinde de eo scimus.
Margarita Planta
Margarita Planta (Margaret seu Peggy Planta; mortua mense Octobri 1816) fuit filia Andreae Planta et soror Iosephi Planta bibliothecariorum. Familiae multilinguis progenies, linguam Anglicam docuit apud aulam regalem Britannicam, dominae Carlotae Finch adiutrix, a mense Februario 1778 (quo mense soror maior natu Frederica Planta mortua est) usque ad mensem Ianuarium 1812. Discipulae eius fuerunt principissae filiae regis Georgii III e regina Carlota genitae sex, scilicet Carola Augusta (nata 1766), Augusta Sophia (nata 1768), Elizabetha (nata 1770), Maria (nata 1776), Sophia (nata 1777), Amalia (nata 1783).
Xenophilus (Antigoni amicus)
Xenophilus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Alexandri Macedonis et Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit ab anno 331 a.C.n. vel paullo postea iussu Alexandri thesauro in Susis reperto praepositus. Anno 315 a.C.n. inter amicos a rege Antigono receptus est.
Leo Degrelle
Leo Degrelle, postea José de Ramirez Reina (natus die 15 Iunii 1906 in Belgiae urbe Bouillon; mortuus Malacae die 31 Martii 1994) fuit dux fascistarum Belgicorum, qui Rexistae dicebantur.
Finito secundo bello mundano in Hispaniam fugere potuit et numquam deprehendi potuit.
Caballinum
Caballinum  (alia nomina: Sybar, Sybar Sallentina) (Italiane: Cavallino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 12 325 incolarum, in Apulia regione, in Provincia Lupiensi, et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Sybarini vel Caballinenses appellantur.
Historia
In hoc oppido circiter quindecim milia incolarum sunt. Oscae et Messapicae civitatis reperta antiqua edsunt quae "museum in loco aperto" constituunt.
Lucia Graves
Lucia Graves (nata die 21 Iulii 1943 in comitatu Devonia) est scriptor et interpres linguarum Anglicae, Hispanicae, Catalanae.
Lucia Graves est filia poëtae Roberti Graves, ex altera uxore eius Beryl Graves genita. In Anglia nata, post secundum bellum mundanum cum parentibus in insula Maiorica vivebat; hodie autem Londinium habitat. Traductiones triginta fecit, inter quas versionem Anglicam mythistoriae celeberrimae Caroli Ruiz Zafón La sombra del viento ('Umbra venti').
Severinus Kierkegaard
Severinus Aabye Kierkegaard (vulgo Søren Aabye Kierkegaard; natus Hafniae in urbe Danorum in Silandia insula sita 5 Maii anno 1813, ibidem mortuus 11 Novembris 1855) Danicus philosophus philosophiae religionis peritus erat. Ab illo putare solitum est sectam existentialisticam esse profectam.
Severinus Aabye Kierkegaard vitam hominum in unam ex tribus abituram esse viis voluit: homines enim sibi imponere posse aut vitam aestheticam, quae esset vita, qua in diem viverent fugientem neglegentes futuri et praeteriti temporis, aut vitam ethicam, quae esset vita quasi patris familias unam tantum diligentis mulierem, aut vitam fidei, cuius exemplum esset Abrahamus, vir totus conversus ad numen divinum. Inter quas vitae vias non posse fieri mediam: nam vitam hominum non esse et hoc, et illud, sed aut illud, aut hoc. Ab isto vero aut hoc, aut illo nasci illam sollicitudinem animi, quam Severinus Kierkegaard angorem dixit.
Nicomedes IV (rex Bithyniae)
Nicomedes IV (mortuus 74 a.C.n.) fuit rex Bithyniae usque ad mortem, Nicomedis III successor. Regnum suum senatu populoque Romano legavit.
Dicitur Nicomedes amans Caesaris fuit, Caesare romano legato Bithyniae.
Philippus Balacri filius
Philippus Balacri filius (Graece ) fuit dux exercituum Alexandri Magni, qui in proelium iuxta Gaugamelam militibus pro Amynta praepositus est. Philippus (idem ut videtur) pro Eumene annis 320 et 316 a.C.n. pugnavit. Philippus (idem ut videtur) iussu Antigoni Monophthalmi cum Demetrio militavit. Una cum Iolao Philippus (idem ut videtur) fuit, secundum inscriptionem Atheniensem, anno circiter 307 vel 306 a.C.n. Antigoni sectator; is fuerat antea somatophylax regis Alexandri. Philippus (idem ut videtur) Sardes a Prepelao Lysimachi sectatoris obsessos defendit, bono eventu.
Paraensis
Parae seu praefectura Parensis est civitas in septentrionali Brasiliae regione sita. Caput et urbs maxima est Bethlehem (Lusitanice Belém). Circum Param sunt sex provinciae Brasilienses: ad septentrionem Amapa, ad orientem Maragnanum, ad meridies-orientem Tocantins, ad meridiem Silva Crassa, ad occidentem Amazonae, ad septentriones-occidentem Roraima.
Inter graves (Pius IX)
Inter graves est Epistula Encyclica papae Pii IX die 1 Decembris 1854 promulgata. Cum hac epistula papa proximam promulgationem novi dogmatis Immacolatae Conceptionis Virginis Mariae nuntiavit.
Sora (discretiva)
Sora nomen plurium est urbium et unius fluvii, quae sequuntur:
Leonardus Conti
Leonardus Ambrosius Georgius Ioannes Conti (natus in urbe Helvetica Lugano die 24 Augusti 1900 - mortem sibi conscivit Norimbergae die 6 Octobris 1945) fuit medicus Germano-Helveticus et inter dictaturam Nazista Medicorum Imperiii Chamerae, Nazistorum Medicorum Societas dux et vir publicus fuit. Conti magnam partem in euthanasiae propositum Nazistorum contra homines morbis laborantes habuit.
Exortae in ista
Exortae in ista est encyclica epistula papae Pii IX  episcopis Brasiliae scripta et die 20 Aprilis 1876 promulgata. In hac encyclica papa Pius IX contra conventiculam Massonum in Brasilia scripsit.
Albertus Lortzing
Gustavus Albertus Lortzing (Berolini die 23 Octobris 1801 natus; ibidem mortuus die 21 Ianuarii 1851) fuit compositor, musicae libellorum scriptor, histrio, cantor, et concentus magister Germanicus.
Ioannes Beale
Ioannes Beale est coquus in serie televisiva a BBC creata EastEnders. Histrio Adam Woodyat ut Ioannes Beale agit.
Psalmus 47
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 47 (46) ex versione vulgata Clementina: 1 In finem, pro filiis Core. Psalmus. 2 Omnes gentes, plaudite manibus; iubilate Deo in voce exsultationis: 3 quoniam Dominus excelsus, terribilis, rex magnus super omnem terram. 4 Subiecit populos nobis, et gentes sub pedibus nostris. 5 Elegit nobis haereditatem suam; speciem Iacob quam dilexit. 6 Ascendit Deus in iubilo, et Dominus in voce tubae. 7 Psallite Deo nostro, psallite; psallite regi nostro, psallite: 8 quoniam rex omnis terrae Deus, psallite sapienter. 9 Regnabit Deus super gentes; Deus sedet super sedem sanctam suam. 10 Principes populorum congregati sunt cum Deo Abraham, quoniam dii fortes terrae vehementer elevati sunt.
Interpretatio
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, interpretationem Christianam faciens, sic argumentum psalmi descripsit: "Putant nonnulli, Psalmum hunc fuisse compositum quando dedicatum fuit templum, et arca foederis in Sanctuario locata. Sed quia parum firma est divinatio, praestabit, nisi fallor, omissa illa circunstantia, expendere quid contineat, et in quem praecipue usum aptandus sit. Dubium quidem non est ad solnennes conventus fuisse destinatum: quod ex toto contextu colligere promptum est. Imo fieri potest ut ante templum extructum quum adhuc in tabernaculo quiesceret arca, Levitis fuerit dicatus a Davide. Quisquis autem fuerit author, hortatur non Israelitas modo, sed omnes populos ad purum unius Dei cultum. Quanquam praecipue gratiam, qua Deus genus Abrahae pro illo tempore dignatus erat, extollit: sicuti etiam ex fonte illo salus toti mundo oritura erat. Vaticinium tamen de futuro Christi regno continet: quia gloriam quae tunc in umbratili Sanctuario fulgebat, longe lateque conspicuam fore docet: quando Deus ipse gratiae suae radios procul emittet, ut in societatem coalescant Reges et populi cum Abrahae filiis."
Nicomedes III (rex Bithyniae)
Nicomedes III Euergetes, litteris Graecis Νικομήδης Εὐεργέτης (mortuus anno circiter 94 a.C.n.), Nicomedis II successor (et fortasse filius), fuit rex Bithyniae ab anno fere 127 a.C.n. usque ad mortem. Socius fuit Mithridatis VI regis Pontici; cum eo Paphlagonim conquisivit partemque occidentalem huius regionis in regnum suum coniunxit. Regnum filio Nicomedi IV transmisit.
Eubalaena
Eubalaena est genus cetaceorum quod tris magnorum balaenarum species comprehendit, quae sunt Eubalaena glacialis (balaena Atlanticae Septentrionalis), Eubalaena japonica (balaena Pacifici Septentrionalis et Iaponiae), et Eubalaena australis (balaena Oceani Australis). Cum Balaena mysticeto digeruntur in familiam Balaenidarum parvordinis Mysticetorum. Eubalaenis sunt corpora rotunda, rostra arcuata, foramina sufflationis V-formia, et cutis cinerea vel nigra. Earum proprietas distincta est cutis aspera in capite, quae alba propter parasitismum crustaceorum familiae Cyamidarum videtur.
Communitas Flandrica
Communitas Flandrica, Batave Vlaamse gemeenschap, est communitas (id est civitas foederata) batavophona civitatis foederalis Belgicae cum auctoritate in Regione Flandrica et quod attinet instituta resque manifeste batavophoni in Regione Bruxellana Capitali.
Eubalaena
Eubalaenae plerumque usque ad plus quam 18 metra longae crescunt; maxima quidem nota erat 19.8 metra longa. Eubalaenae sunt balaenae robustissimae, quae 100 ST vel plus pondere sunt. Maximae 20.7 metra longae et usque ad 135 000 chiliogrammata pondere sunt, vel fortasse 21.3 metra. Ob earum amplitudinem insigniter graviores aliis balaenis eiusdem vel adeo maioris longitudinis sunt, sicut Megaptera novaeangliae, Eschrichtius robustus, Physeter macrocephalus, et adeo Balaenoptera physalus. Eubalaenae re vera solum post Balaenopteram musculus per massam corpoream in numero habentur.
Communitas Flandrica
Caput Communitatis Flandricae Bruxellae sunt, ubi parlamentum suum et rectio sua sunt, qui auctoritas non modo communitati sed (sine suffragio Bruxellensium) etiam in rebus Regionis Flandricae habent.
Eubalaena
Taxinomia
Cladogramma familiae Balaenidarum:
Communitas Flandrica
Quia parlamentum rectioque et res communitarias et res regionales regulant, administratio etiam Vlaamse overheid appellatur (id est Auctoritas Flandrica), sed rite Communitas Flandrica remanet cuius instituta etiam res regionales regulant.
Eubalaena
Taxinomia
Typus generis est Eubalaena australis, vel, ut primum descripta, Balaena australis (Desmoulins, 1822).
Sibyrtius (satrapa)
Sibyrtius (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Alexandri Macedonis miles, iussu huius regis anno 325 satrapa Carmaniae, mox autem Gedrosiae et eodem tempore Arachosiae meruit; duas satrapias etiam Alexandro mortuo gubernavit. Ab anno 315 a.C.n., iussu imprimis Antigoni Monophthalmi, postea Seleuci, Arachosiam retinuit; fuit amicus Megasthenis qui pro Seleuco legatus in Indiam missus est.
Communitas Francica Belgicae
Caput Communitatis Francicae Bruxellae sunt, ubi parlamentum suum et rectio sua sunt.
Communitas Francica, Regio Wallonica et Commissio Communitaria Francica (id est pars francophona regionis Bruxellanae) composuerunt etiam certas res communitarias a Regione Vallonica (sed non in territorio Theodiscophono) et a Commissione Communitaria Francica regulari.
Ioanna Beale
Ioanna Beale est quarta uxor Ioannis Beale et ergo Luciae, Petri et Roberti Beale mater in  serie televisiva a BBC creata EastEnders. Actrix Laurie Brett ut Ioanna Beale agit.
Nola
Nola  (olim: Hyria) (Italiane Nola) est Urbs Italiae et municipium, circiter 34 350 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Urbani Nolani seu Nolenses appellantur.
Historia
Nola, ex nomine Hyria, id est "Nova urbs".
Ecclesia Catholica Romana
Nola sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Nolana est.
La7
La7 sive LA7 septimus canale televisifici universi Italici est. Ad Telecom Italiam Mediam pertinet et transmissionum initium fecit anno 2001.
Teuchera
Teuchera (Theodisce: Teuchern) est oppidum in Saxonia et Anhaltino.
Etymologia nominis
Vocabulum Celticum significat aut sedem domini aut aream armarum.
Seminarium
Seminarium est institutum ad erudiendos discipulos in theologia, fere ut iis paret ad ordinationem cleri vel alium ministerium. Nominatur ita ex imagine documenti 'Cum adolescentium aetas' ex Concilio Tridentino, quod primos vocavit modernos seminarios. In Occidente, nomen refert nunc ad institutum scholasticum Romanum Catholicum, et etiam tantum ampliavit ut institutos includit aliorum christianorum denominationarum et Iudaeorum CFA.
Ecclesia Catholica
Ex canone 237 Codicis Iuris Canonici:
Gens Claudia
Gens Claudia fuit gens Romana senatoria, partim patricia, partim plebeia. Conditor fuit Appius Claudius M.f. Sabinus Inregillensis, dux Sabinorum (Attius Clausus a Sabinis vocatur) qui civis Romanus factus est circa annum 500 a.C.n. Successores Appii Claudii in familias varias divisi sunt:
Gens Clodia fuit familia ex patricia gente Claudia in plebem anno 59 a.C.n. adoptione translata, Caesare consule.
Toma Pyrenaeorum
Toma Pyrenaeorum, Francogallice Tomme des Pyrénées est varietas casei bubuli oculosi Francici in monte Pyrenaeo inventa. Caseus sub hoc nomine venundatus et e lacte pasteurizato confectus in civitatibus Europaeis ab anno 1996 appellationem geographicam habet (caseus e lacte crudo confectus nondum appellationem meret). Interdum cera nigra involutus venundatur sub appellatione Tomme noire des Pyrénées, interdum cortice aureo.
Fromental Halévy
Fromental Halévy, vulgo plene Jacques François Élie Fromental Halévy (natus Lutetiae 27 Maii 1799 – mortuus Nicaeae 17 Martii 1862) fuit compositor Francicus, notissimus hodie ob drama operaticum "La Juive" ("Mulier Iudaea").
Arthurus Rodzinski
Arthurus Rodzinski (Spalati natus die 1 Ianuarii 1892; Bostoniae mortuus die 27 Novembris 1958) fuit concentus magister Polonicus, qui inter alia ab anno 1943 usque ad annum 1947 New York Philharmonic  et postea  Orchestram symphonicam Sicagensem (1947-1948) duxit.
Fromental Halévy
Vita
Cum iam anno 1836 membrum Academiae Bellarum Artium fuisset, anno 1854 secretarius eius perpetuus est factus. Inter triginta melodramata et duas saltationes scaenicas, quae post refutationes plures inde ab anno 1827 in scaenis producebantur, duo opera tantummodo prospere eveniebant: i.e. melodrama praetitulatum »La Juive« et comoedia melodramatica »L'´Éclair«; ambo anni 1835 sunt. Citatis operibus confectis Halévy laureatus fuit in similibus musicographois. Sed Halévy in operibus magis iucundis quoque agebat, ut videtur apud »La reine de Chypre« (1841; Ricardus Wagner hoc partim clavilistis adaptavit) sive apud »Ludovic« (quod opus incohaverat Hérold, 1833). Bene recepta sunt varia selecta, velut ex opere »Guido et Ginévra (1838). Generatim musica Halévy nimis gravis videbatur, ut res a Halévy creatae cum aliis tam Iacobi Meyerbeer quam Danielis Francisci Auber vix aequaretur.
Inter res non scaenicas mentio fiat de »Prométhée déchaîné« (1849), cantatae, choralia, clavichordialia, ecclesiatica (»De profundis«, 1818). Eius orationes funebres pro academicis mortuis habitae anno 1861 publicatae sunt sub titulo »Souvenirs et portraits« (1861) et »Derniers souvenirs et portraits« (1863). Scholam contrapuncti sub auctoritate falsa Cherubin divulgatam - cui titulus est »Cours de contrepoint et de fugue« - exaraverateHalévy ipso in priscis libris scholasticis scrutans.
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, p. 648-649, quod legi potest in interreti hic.
Germanicopolis
Germanicopolis plurium nomen fuit urbium Romanis:
Google Maps
Google Maps (scilicet "Tabluae Googles") est instrumentum interretiale, quod tabulas regionum a GPS habet, ab volgo in Tellure. Illae tabulae liberant ab sumpto et possunt adhiberi ab aliquo. Tabulae Googles instrumentum habet multa benefacta quoque liberant ab sumpto. Illa appelluntur -Google Conportatio Indagator (Anglice Google ride finder) -confector viae intrumentum
Plastica (materia)
Plastica (sc. res), vel materia plastica, (ab adiectivo Graeco πλαστικός 'ad fingendum aptus' < πλάσσω 'fingo') est materia synthetica polymerica amorpha ad fingendum apta. Plastica etiam statum materiae significat, quem multae tales res prope aeris temperaturam ambientes plerumque adsumunt.
Plasticitatem monstrat materia solida, cum a tensione sempiterne deformatur quae maximum tensionis punctum materiae excedit. Ex contrario post maximum tensionis punctum vitrum et crystallum, ne deformetur, franguntur.
Eduardus Lee
Eduardus Lee fuit archiepiscopus Eboraci (Archidioecesis Eboracensis) et successor illustris cardinalis Thomas Wolsae ab anno 1531 usque ad mortem. Lee Desiderius Erasmus Roterodamus lacessivit, qui respondit cum Epistolis Aliquot Eruditorum Virorum. Lee legatus regis Henrici VIII apud imperatorem Carolum V et papam Clementem VII fuit cum de divortio regis a Catharina Aragonensi disceptare debuit et postea schismam Ecclesiae Anglicae a Roma sostinuit.
Plastica (materia)
Non omnes materiae polymericae amorphae quae plasticae usitate appellantur statum plasticum (et plasticitatem) ostendunt. Materiae polymericae, cum sub punctum transitionis vitreae refrigerantur, vitra fiunt; et hoc punctum super temperaturam ambientem potest sedere.
Duo genera plastici dignoscuntur: thermoplasticum et thermogelatum. Thermoplastica sufficiente calore applicata statum plasticum ostendunt aut quasi liquida fiunt; exempli gratia, polyethylena, polystyrena, et polytetrafloroethylena (PTFE). Thermofusa autem numquam statum plasticum adsumunt nec liquida fiunt; exempli gratia, polyester.
Valdeón (caseus)
Valdeón est varietas casei aerugosi Hispanici in Provincia Legionis inventa et in municipio Posada de Valdeón confecta. Hic caseus saepe in foliis aut Aceris pseudoplatani aut castaneae involutus venundatur.
Appellatio Geographica
Caseus sub nomine Queso de Valdeón in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 2007 appellationem geographicam habet.
Ignatius de Döllinger
Ioannes Iosephus Ignatius Döllinger, ab anno 1868  Ioannes Iosephus Ignatius de Döllinger (natus die 28 Februarii 1799 Bambergae - mortuus est die 10 Ianuarii 1890 Monaci) fuit illustris theologus Germanicus. Döllinger Constitutionem Dogmaticam Pastor Aeternus, quae consideravit ministerium papale, et definivit infallibilitatem paparum in eorum sollemnibus declarationibus de fide et moribus oppugnavit.
Graves ac diuturnae
Graves ac diuturnae  est encyclica epistula papae Pii IX episcopis e populo Helvetiae scripta et die 23 Martii 1875 promulgata. In hac encyclica papa de leges contra Ecclesiae Catholicae scripsit et novam Ecclesiam Veterem Catholicam oppugnavit, quae decreta Concilii Vaticani Primi non acceperat in primis Constitutionem Dogmaticam Pastor Aeternus, quae consideravit ministerium papale, et definivit infallibilitatem paparum in eorum sollemnibus declarationibus de fide et moribus.
Maria Hunter Austin
Maria Hunter Austin (nata in Carlinville, Illinoesia die 9 Septembris 1868; mortua Sanctae Fidei fani, Novum Mexicum die 13 Augusti 1934) fuit scriptrix Americana.
Carolus-Hinricus Funke
Carolus-Hinricus (Theodisce: Karl-Heinz) Funke (natus 29 Aprilis 1946 apud oppidum Varel) vir publicus Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.
Munus
Post scholam finitam Funke tirocinium mercatoris coepit, deinde anno 1966 maturitatem accepit et ad militiam conscriptus est. Anno 1968 Hamburgi historiae litteris Theodiscis rebus politicis oeconomiaeque coepit, ut magister scholarum fieret. Anno 1972 primam, anno 1974 secundam probationem accepit. Tum magister Varel in schola munerum laboravit. Anno 1981 fundum parentum suscepit. Post cursum honorum Funke ab anno 2001 praeses Foederis Aquarum Oldenburgi et Frisiae Orientalis erat. 19 Decembris 2009 Funke ab hoc magistratu se recessit. Nam patefactum erat, quod sumptus convivii eius nuptiarum argentariarum ex arca foederis soluti erant.
Familia
Funke maritus est atque tres liberos habet.
Cursus honorum
Ab anno 1966 Funke sodalis SPD et 1972 consiliarius oppidi Varel et legatus dietae pagi Frisiae erat. Annis 1978 - 1998 etiam legatus senatus terrae Saxoniae Inferioris fuit. Anno 1981 praeses consilii urbis atque vicarius magister civium Varel electus est. Anno 1990 Gerhardus Schröder, praeses ministrorum Saxonia Inferioris novus electus, Funke Administrem Rei Agrariae eius terrae fecit. Hunc honorem ad annum 1998 gessit, cum die 27 Octobris Schröder nunc cancellarius foederalis electus eum Administer Foederalis Rei Agrariae nominaret. Sed iam 9 Ianuarii 2001 a magistratu recessit, cum propter morbus boum nomine Bovina Spongiforma Enzephalopathia (BSE) diu occultatum acriter vituperatus esset. 19 Februarii 2009 vicarius magister civium atque praeses consilii urbis a consiliariis depositus est.
Telangiectasia
Telangiectasias (a Graecae τῆλε (téle) "procul", ἀγγεῖον (angéion) "vas", ἔκτασις (éktasis), "dilatatio") est propinquorum cute parvorum sanguineorum vasorum dilatatio praecipue ad nasum, mentum et genam. Telangiectasia morbum aut immodicum vini vel aliorum potionum alcoholicorum usum indicere potest.
Baptismus
Baptismus aut Baptisma (-tis) (a Tertulliano etiam tinctio) est ostium ad omnia sacramenta et a quasi omnibus Christianis notus. Sacramentum Baptismatis explicite a Christo commendatur discipulis, in ultimis verbis Evangelii Matthaei:
Momentum maximum a Iesu ipso proclamatur in evangelio secundum Ioannem:
Iesus ipse a Ioanne Baptista est tinctus in flumine Iordane, non tamen in sacramentum sed in symbolum et ad aquas sanctificandas ad baptisma credentium, descendente Spiritu Sancto super eum in forma columbae. Catholici Romani festum baptismatis Iesu in dominica post sollemnitatem Epiphaniae Domini agunt.
Traditiones
In multis ecclesiis sacramentum baptismatis hoc modo efficitur haec verba dicendo et aquam ter super caput infantis infundo: "N., ego te baptizo in nomine Patris (fundit primo), et Filii (fundit secundo), et Spíritus Sancti (fundit tertio). Amen." In aliis ecclesiis, notissime in Ecclesia Baptistica, dictis eisdem verbis, baptizandus per totum corpus in aquam summergitur
Leopoldus Stokowski
Leopoldus Anthony Stokowski (Londinii natus die 18 Aprilis 1882; mortuus in Nether Wallop Hantoniae die 13 Septembris 1977) fuit conductor, musicographus et organista Britannico-Americanus, qui ab anno 1949 usque ad annum 1950 New York Philharmonic duxit.
Symphoniam octavam Gustavi Mahler primum pro discophono obtulit anno 1950.
Alanus García Pérez
Alanus García, vulgo plene Alan Gabriel Ludwig García Pérez (Limae natus die 23 Maii 1949; ibidem mortem sibi conscivit die 17 Aprilis 2019) fuit rerum politicarum peritus qui bis Peruviae praeses fuit, ab anno 1985 usque ad annum 1990 et iterum a die 28 Iulii 2006 ad annum 2011. Alumnus fuit Pontificiae Universitatis Catholicae Peruvianae, Universitatis Nationalis Sancti Marci, Universitatis Complutensis Matritensis, et Universitatis Parisiensis Primae.
Os sacrum
Os sacrum  sive clonis est os pelvis hominis, supra quo columna vertebralis est.
Bondelia
Bondelia    seu Bagnonum    (alia nomina: Bandelia, Bagnonis -is , Bagnone -is) (Italiane: Bagnone) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 930 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm. Incolae Bondelienses vel Bagnonenses appellantur.
Londinium (urbs Romana)
Londinium (nunc London) fuit maxima urbs et caput Britanniae, provinciae Romanae. Oppidum ad Thamesim situm fuit urbs mercatoria, quia mare et fluminis ope et interiora Britanniae facile adi potuerunt.
Titus Sextius Cornelius Africanus
Titus Sextius Cornelius Africanus (nescimus quando natus mortuusve sit) fuit Romanus primo secundoque saeculo senator et anni 112 consul. Cuius filius Titus Sextius Lateranus fuit consul ordinarius anno 154.
Titus Sextius Magius Lateranus pater anno 94 consulatum ordinarium administravit.
Ioanna Feltria de Ruvere
Ioanna Feltria de Ruvere (Italice Giovanna da Montefeltro, nata Urbini anno 1463, obiit mortem ibidem anno 1514) Friderici III Feltrii filia fuit, Ioannis de Ruvere uxor, Sorae ducissa.
Anno 1474, Ioannem de Ruvere Urbini ducem et Senogalliae dominum nupsit. Sex liberos dedit, inter quos Franciscum Mariam.
Beryl Graves
Beryl Graves (nata Beryl Antoinette Pritchard die 22 Februarii 1915; mortua die 27 Octobris 2003), filia iuris consulti Henrici Pritchard, fuit uxor altera poëtae Roberti Graves et editor carminum eius.
Demetrius Metropulus
Demetrius Metropulus (Neograece Δημήτρης Μητρόπουλος; Athenis natus die  1 Martii 1896; Mediolani mortuus die 2 Novembris 1960) fuit clavicen, compositor et dux orchestrae Graecus, qui inter alia ab anno 1950 usque ad annum 1958 Orchestram philharmonicam Neo-Eboracensem duxit.
Pelvis
Pelvis ( 02.5.02.001) est regionis anatomica truncum inferioris inter abdomen et crura. Ossa pelvis sunt sacrum et ossa coxae (coxa et coxalis), cingulum pelvicum formantes. Organa pelvis sunt vesica urinaria, rectum, organa genitalia interna.
Quaelibet disruptio continuitatis cinguli pelvis fracturis pelvinis attribuenda est.
Ossa pelvis
Ossa pelvis cingulum pelvis formant.
Cavitas pelvis
Cavitas aliquibus in tabulata tria descripta erat. Peritoneum enim et diaphragma pelvis constiuunt In cavitate insunt organa:
Fracturae pelvinae
Descriptae sunt fracturae pelvinae diversae, quae disruptio continuitatis cinguli pelvis attingit. Temeritas, casus (imprimis in senectute) non solum structuras osseas sed etiam continuitatem et vasorum sanguinorum et organorum in periculum adducere possunt. Fere semper motibus dolor fortis oritur. In chirurgia duo classificationes valebant, secundum Tile atque secundum Young and Burgess.
Morbus mentis
Morbus mentis, seu conturbatio mentis, est psychologica singuli hominis consuetudo vel mores mentis ob quos quaedam miseria vel debilitas hominis efficitur, quae secundum normas culturae inusitata censetur. Cum cura medicinae necesse sit, morbus consideratur.
Classificatio conturbationum mentis inter tempora et culturas multo mutatur, sed normae in enchiridiis ICD-10, Codex F (a WHO) et DSM (a Societate Psychiatriae Americana) datae hodie plerumque a medicis salutis mentis late comprobatur. Inter categorias diagnosium datas a his consiliis habentur conturbatio dissociativa, conturbatio adfectús, conturbatio psychotica, conturbatio sui, conturbatio evolutionis, conturbatio personae, conturbatio ambulatoria.
Conturbationes mentis frequentes censentur, quia plus quam omnium pagorum hominum tertia pars criteria fatetur sufficientia, ut diagnosis conturbationis mentis confirmetur. Psychiatri diagnoses per rationes distinctas efficiunt, iuxta historiam patientium et proventum colloquiorum.
Pactio de iuribus hominum invalidorum morbum mentis ut invaliditatem definit, quod contra opinionem inveteratam, discriminationem, exclusionem socialem, et abusum medicinae, sicut sterilizatio coacticia protegi fas est. Etiam Dies universus salutis mentis celebratur pro iuribus die 10 Octobris quique anni.
Contrarium morbi mentis est salus mentis.
Spyridon Lues
Spyridon Lues (Graece: Σπυρίδων seu Σπύρος Λούης) (natus Amarusii prope Athenas die 12 Ianuarii 1873 ; ibidem mortuus 26 Martii 1940) erat cursor Graecus.
Spyridon Lues humili generi natus est: pater et ipse dicuntur fuisse pastores, quamquam videtur adulescentem Spyridonem miles factum esse brevi tempore. Cum Gallicus De Coubertin, anno 1896 certamina Olympica recreavit, quae, saeculo quarto currente, abrogata erant ab Imperatore Theodosio, etiam Spyridon, cum aliis athletis artem physicam exercentibus ad voluptatem tantum, certavit. A Spyridone Lue et aliis cursoribus percursum erat idem iter Marathone usque Athenas quod percurrit miles Philippides post bellum Persicum ut victoriam Graecorum urbi nuntiaret. In isto itinere, nomisma aureum Spyridoni Lue tributum est.
Certamina Olympica Athenis (2004) et Spyridonis Lues memoria
Anno 2004, cum Athenis certamina Olympica certata sunt, Graeci honorem tribui voluerunt memoriae Spyridonis Lues: sic stadium illi dicatum et nomine athletae appellatum aedificatum est Amarusii.
Basilius Safonov
Basilius Eliae filius Safonov (Russice Василий Ильич Сафонов, Vasilij Il'ič Safonov; natus in vico Iščerskaja die 6 Februarii 1852; mortuus Aquis Acidis die 27 Februarii 1918) fuit clavista et concentus magister Russicus, director Conservatorii Moscuensis annis 1889 - 1905, qui inter alia ab anno 1906 usque ad annum 1909 Orchestram philharmonicam Neo-Eboracensem duxit.
Yavuz Ekinci
Yavuz Ekinci (natus Batman in Turcia 1979) est scriptor linguae Turcicae.
Mare Hadriaticum
Mare Hadriaticum (vel Hadriaticum mare ) aut Hadrianum mare est pars septentrionalis maris Mediterranei inter Italiam et Illyricum sita.
Nomen ductum est a nomine Hadriae, urbis ab Etruscis conditae, quae Venetiae urbi et Pado flumini proxima est. Olim septentrionali tantum parti Hadriatici maris hoc nomen datum erat.
Prisci navigatores Graeci hoc mare etiam ('Saturnium mare') appellabant.
Submons (Langobardia)
Submons  (alia nomina: Submontium; deinde: Submons Ioannes XXIII) (Italiane: Sotto il Monte Giovanni XXIII) est Urbs Italiae et municipium, circiter 4 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Urbani Submontenses appellantur.
Historia
Hic vicus est toto orbe praeclarus quia est locus natalis papae Ioannis XXIII. Honoris illius causa, vicus, cuius nomen solum Sub Monte erat, Sub Monte Ioannes XXIII nunc appellatur. In parte vici qua 25 Novembris 1881 Angelus Roncalli natus est, Abbatia Sancti Aegidii aedificata est.
Commissio Communitaria Communis
Commissio Communitaria Communis (Francogallice Commission communautaire commune (Cocom), Batave Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC)) est entitas quae in Regione Bruxellana Capitali auctoritatem habet quod attinet ad res "communitarias" dictas, e.g. valetudinaria vel auxilium individuis, si eae res manifeste uni inter communitates Flandricam Francicam ve ascribi non possunt.
Cocom sicut auctoritas inferior (ut municipium vel provincia) agit, sed etiam potestatem legiferam habet quantum res communitariae nec communitates nec auctoritatem foederalem adscriptae sunt.
Institutum exsecutivum suum est Collegium Coniunctum cuius membri cum iure suffragii sunt rectionis Regionis Bruxellanae Capitalis duo ministri sermonis Batavi et duo ministri sermonis Francogallici. Etiam consulunt in colloquio, sed sine iure suffragii, unus minister rectionis Flandricae, unus minister rectionis Communitatis Francicae et minister praesidens rectionis Regionis Bruxellanae Capitalis.