cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Attalus I
Quomodo regnum a Seleucidis defenderit
His pugnis confectis Attalus totius fere Asiae Minoris usque ad Tauros montes potitus etiam Seleuco III prospere resistere valuit, donec ille anno 223 v. Chr. in agmine trucidatus est. Achaeus quidam quem Seleucus ante quam mortuus est gubernatorem Asiae Minoris nominavisset Attalum acriter impugnans fines Seleucidarum iterum usque ad limina Pergamorum propagavit quamquam arcem ipsam oppugnare ei non contigit. Ille autem postquam gloriae cupidine adductus se ipse regem proclamaverat ab Antiocho III anno 216 persecutus Sardium in munitionibus oppugnatus demum 213 arce expugnata decapitatus est. His rebus gestis Pergamorum regnum etsi a Seleucidis vastari passum est iterum in pristinum statum reductum est.
Primum bellum Macedonicum
Attalus cum dehinc a Seleucidis inhibitus sit, ne regni fines ad orientem propagaret animum ad hesperias partes vertens anno 219 a.C.n. pactum cum foedere Aetolico icit. Cum Philippus V rex Macedonum foedere facto anno 215 a.C.n. Karthaginis in secundo bello Punico auxilio venisset, Attalus rem publicam Romanam instigavit, ut vitandi illius dominatus in Graecia causa foederi Aetolico se iungeret. Deinde anno 210 a.C.n. Attalus cum imperator aucti foederis esset electus qui Philippum Graeciae liminibus pulsaret, Aeginam insulam cepit.
Vere ineunte Philippus Graeciam invadit Aetolosque duce Pyrrhia duobus proeliis apud Lamiam devicit. Mense Iulio Attalus classem suam 35 navium cum 25 navibus proconsulis Publi Sulpici Galbae Maximi iunxit et annum classem Macedonum varia fortuna impugnans complevit. Denique autem in fines suas reverti coactus est ut eas ab incursionibus Bithyniae regis Prusias I defenderet, qui Philippo foedere se iunxerat. Postquam etiam Romani copias suas e Graecia ad Carthaginienses ex Italia pellandos abstulerunt Aetoli anno 205 a.C.n. pacem apud Phoenice composuerunt.
Alterum bellum Macedonicum
Vere anni 201 ineunte Philippus V Samum classemque Ptolemaeorum ibi hibernantem occupavit, ne Macedoniae litora diutius minari possent. Haec ubi comperit Attalus cum Rhodiis civitateque Byzantio atque Cyzico foedus icit. Tamen neque his cum sociis pugna navali prope Chium facta Macedones comprimere valuit. Paulo post cum Philippus V iterum in Asiam transvectus Pergamenas arces oppidaque incendiis popularet Attalus legatos Romam misit oratum, ut sibi maiore vi auxilio venirent.
Anno 200 Athenienses cum severiter a Macedonibus Atticam invadentibus premerentur Attalum, qui forte classem Aeginam tuentem inspexerat, in urbem suam invitaverunt. Attalo pervento eum egregiis honoribus affecerunt tribumque in eius memoriam nominaverunt. Suadente consule Sulpicio Galba Romani denique Philippo bellum indixerunt. Primum Andrum insulam ceperunt Attaloque eam dominare, sibi praedam adrogaverunt. Tamen plura munimenta praeter Acanthum et Oreos in Euboea insula sita expugnare nequiverunt. Belli statione peracta Attalus Sacra Eleusinia dignatus spectare paulo post Pergamas reversus est.
Triverium Camerinorum
Triverium Camerinorum, deinde Challes ad Aquas (Francogallice: Challes-les-Eaux) est commune 5462 incolarum (anno 2016) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Anca Paliu Dragu
Anca Dana Paliu Dragu (nata die 3 Maii 1972) oeconoma et rerum politicarum perita Dacoromanica est.
Iuventus et munus
Annis 1991 - 1996 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae oeconomiae studebat atque praesertim rem argentariam edidicit. Annis 1996 - 2001 pro Argentaria Nationali Romaniae operam dedit, cum Argentaria mundana et Commissione Europaea agebat. Annis 2001 - 2013 pro Fundo monetario internationali operam dedit. Deinde ad mensem Novembrem 2015 in directione oeconomiae et fiscali Commissionis Reuorpaei fuit.
Cursus honorum
Die 17 Novembris 2015 nova ministra fiscalis in consilio ministrorum Daciani Cioloş nominata est. Eugenio Teodorovici successit, qui die 4 Novembris 2015 cum omni consilio ministrorum Victoris Pontae se a magistratu recesserat.
Chalvraines
Chalvraines est commune Francicum 200 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
1248 Jugurtha
1248 , olim designationibus 1932 RO, 1930 DU, A901 VE, et A915 XB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cyrillo Jackson in Observatorio Unionis versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1248 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Asteroides ex Iugurtha, rege Numidiano, appellatur.
Cevis
Cevis seu Civinum  (Francogallice: Cevins) est commune 669 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Acre
Acre potest esse:
Chalancey
Chalancey est commune Francicum 106 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Bodenfelde
Bodenfelde commune Saxoniae Inferioris et pars circuli Northeim est. Ad Bodenfelde etiam vici Nienover atque Wahmbeck pertinent.
Historia
Bodenfelde die 8 Iunii 833 primo in actis Ludovici imperatoris descripta est. Anno 1437 urbs declarata est. Die 1 Martii 1974 vici Nienover atque Wahmbeck ad Bodenfelde commune adiecti sunt.
Laicus
Laicus (Graece λαϊκός < radice λαός 'gens, populus') est. .. .
In Ecclesia Catholica
Qui professione consiliorum evangelicorum per vota aut alia sacra ligamina, ab Ecclesia Catholica agnita et sancita, suo peculiari modo Deo consecrantur et Ecclesiae missioni salvificae prosunt; quorum status, licet ad hierarchicam Ecclesiae structuram non spectet, ad eius tamen vitam et sanctitatem pertinet
Laicismus sive Laicitas et iura humana
Etiam notiones "laicismus" et "laicitas" a eodem verbo Graeco λαϊκός sive λαϊκισμός deductae sunt. Haec verba creata et adhibita sunt, ut clericalismus reprimeretur et iura humana impetrarentur. Constitutio Franciae civitatem laicalem esse definit. Etiam multae aliae civitates laicitatem seu separationem inter religioes et potestatem legiferam constitutionibus stabiliverunt, sive ad libertatem religionis tuendam, sive ut religiones impedirentur, ne se in consiliis publicis immiscerent.
1249 Rutherfordia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1249 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Civitatis scientiae
Civitatis scientiae (Theodisce: Staatswissenschaften, Lusitanice: Ciências do Estado, Bohemice: Státověda) est nomen generale respective appellatio interdisciplinarium scientiarum singularum communis quae de civitatis organizatione agunt et prius uno studio universitario complebantur. Huius scientiae peritus fuit e.g. Anscharius Alin Suecicus.
Diversitas perturbans
Homines nonnulli recentiores, qui Civitatis scientiarum traditionem visionis unificatae vetustam magni aestimant, disciplinas supra citatas adhibent, ut melius solvantur quaestiones societatem et iura et oeconomicam spectantes. Inde et institores privati et societates non lucrativae partes scientiarum selectas (e.g. iuris privati sive oeconomiae administrativae) modo speciali in systemata moderna de interdependentia scientifica inserere temptant ut conspectus novos horizontes aperiat.
5078 Solovjev-Sedoj
5078 , olim designationibus 1974 SW, 1978 NY1, 1987 RC, 1987 SV6, et 1987 SZ5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Basilii Solov'ëv-Sedoj nominatus est.
Bienville-la-Petite
Bienville-la-Petite est commune Francicum 28 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
5078 Solovjev-Sedoj
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5078 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Anastasia Zachar'ina-Jur'eva
Anastasia Romani filia Zachar'ina-Jur'eva (Russice Анастасия Романовна Захарьина-Юрьева), anno 1530 vel 1532 nata et die 28 Iulii anno 1560 mortua, fuit uxor prima Ioannis Severi et Theodori I mater. Gentis, quae postea domus Romanov (scilicet domus Romani filiorum, a nomine patris Anastasiae) nominabatur, Anastasia erit.
Vita
Patre iuveni anno 1543 mortuo Anastasia, duabus filiabus iunior, cum matre vixit Ioannes rex anno 1547 factus 16 annos natus Anstasiam e multis pulchritudinis causa elegit. Regi virtutem et consilia bona suadebat, ut multi assentiantur; Anastasia mortua Ioannes ferocior et saevior quoque anno fiebar. Dicebatur mori veneno infecta, quod et investigatio reliquiarum Anastasiae anno 2000 facta probat; nam argenti vivi multo plus, quam expectari posset, invenitur.
Sex liberos habuit, quorum plures mox mortui sunt. Ioannes Ioannis filius (1554—1581) et Theodorus I rex filii Anastasiae erant. Philaretus patriarcha Moscuensis, pater Michaelis regis, Anastasiae nepos fuit (fratris eius Nicetae filius).
Bicqueley
Bicqueley est commune Francicum 936 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
5079 Brubeck
5079 , olim designationibus 1975 DB, 1979 BN, et 1989 OK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Felix Aguilar, astronomo apud Complexum Astronomicum El Leoncito versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5079 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Guillemont
Guillemont  est commune Francicum 128 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Guillaucourt
Guillaucourt  est commune Francicum 385 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Celsoy
Celsoy est commune Francicum 112 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Cerisières
Cerisières est commune Francicum 93 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Sinus durae matris
Sinus durae matris sunt canales venosi inter endosteum et meninges durae matris intra spatium subarachnoidale locati. Ii venae non sunt, quia eis nec tunica media vasorum nec valvula venosa inveniuntur. Ex duplicatura constituti sunt. Hac de causa directio fluxuum sanguineus non fixe determinata est.
Munus sinuum est refluxum venosum ab cerebro versus venam iugularem internam et venam cavam superiorem et cor permittens.
Morbus periculosissimus est thrombosis sinuum durae matris.
Contextus
Energiae consumptio cerebri ceteris corporis organis altior est. Sanguine arterioso O2 et nutrimenta ad cerebri cellulas apposito, officium ibi servato, sanguis venosus denum CO2 et illuviem metabolicam illicat, usque ad pulmones, iecorem et renes, quo substantiae illicitae liberantur. Primum sanguis venosum per venulas tenues fluit, mox in sinus durae matris influit. Sinus durae matris vasibus arterialibus remoti sunt.
Anatomia
Loco et partibus cerebri servantibus dividuntur sinus in greges duo: venarum cerebri superficialium et venarum cerebri profundarum. Inveniuntur:
Sigourney Weaver
Sigourney Weaver vulgo plene Susan Alexandra Weaver (nata die 8 Octobris 1949 in burgo Manhattan Novi Eboraci) est actrix cinematographica Americana.
7307 Takei
7307 , olim designationibus 1994 GT9, 1978 VJ16, 1985 GJ1, 1985 JW, et 1991 RQ20 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshisada Shimizu et Takeshi Urata, astronomis apud Observatorium Nachi-Katsuura versatis, repertus est.
5080 Oja
5080 , olim designationibus 1976 EB, 1951 WO, 1951 XA, 1988 XH, et A924 SB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium Kvistaberg versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5080 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
7306 Panizon
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7306 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1250 Galanthus
1250 , olim designationibus 1933 BD et 1971 OQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Obsidio Continentalis
Obsidio Continentalis (Francice: blocus continental, Anglice: continental system) obstructio commercii contra Regnum Unitum fuit, quam Napoleo I imperator Francorum in castris imperiali Berolini decrevit. Ad usque annum 1814 mansit.
1250 Galanthus
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1250 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Obsidio Continentalis
Causae
Postquam e Trafalgari Pugna navali die 21 Octobris 1805 victrix exiit, Britannia maria Europae rexit et commercium Franciae impediebat. Praeterea merces Britanniae meliores quam Franciae fuerunt. Napoleo ideo consilium Britanniam invadendi dimisit et mercaturam Britannicam cum Europa impedire conabatur.
Leges Obsidionis
Napoleo omnibus mercatoribus Europae commercio cum Britannia interdixit. Merces Britannici occupatae et mercatores eius regni in Francia capti sunt.
Effectus obsidionis
Industria Franciae quo decreto firmior facta est, praecipue vestium. Aliae fabricae autem ab invectionibus Britannicis pendentes magnum damnum habuerunt. Britannia nunc autem cum America et aliis civitatibus negotiabatur neque quid detrimenti cepit. Praeterea importatio clandestina valde crevit. Napoleo itaque anno 1810 omne litus Maris Germanici et partem litoris Baltici ad imperium suum annexit. Etiam Ludovicus I rex Nederlandiae et frater Napoleonis hanc ob rem depositus est. Frustra etiam Lusitaniam, socium Britanniae expugnare conatus est.
Finis Obsidionis
Anno 1812 Alexander I imperator Russiae obsidionem Britanniae sustulit. Quae enim suum imperium magno damno affecerat. Hoc factum Napoleoni praetextu erat, ut Russiam invaderet. Anno 1813 Napoleo victus e Russia revertebat et anno 1814 primo depositus est. Quod fuit finis Obsidionis continentalis.
Celles-en-Bassigny
Celles-en-Bassigny est commune Francicum 79 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Bezaumont
Bezaumont est commune Francicum 249 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Comitatus Dungalensis
Comitatus Dungalensis (alia nomina: Comitatus Dunghalensis ) (Hibernica: Contae Dhún na nGall; Anglice: County Donegal) est comitatus 147.264 incolarum in parte Hiberniae ad occidentem versus. Caput huius Rei Publicae Hibernicae comitatus est 'Leifear', (Anglice; ''Lifford')'.
Historia et nomina
Quondam nomen comitatus fuit Comitatus Tyrcomensis.
Ricardus Sorge
Ricardus Sorge (Theodisce Richard Sorge; 4 Octobris 1895–7 Novembris 1944), socius Factionis Communisticae Germanicae ab anno 1919 et Factionis Communisticae Unionis Sovieticae ab anno 1925, fuit diurnarius Germanicus et emissarius Sovieticus. Ut emissarius, pseudonymo 'Ramsay' (Russice Рамзай, tr. Ramzaj) utens, notus est ob actiones suas notitiarum secretarum (e.g. de rationes diei invasionis Germaniae nazisticae in URSS anno 1941) in Unionem Sovieticam tradendi, in Iaponia tempore Belli Orbis Terrarum Secundi perfectas. Propterea anno 1941 arrestatus, anno 1944 supplicium sumptus est. Anno 1964 ornatus est titulo Herois Unionis Sovieticae.
Alexius Arakčeev
Alexius Andreae filius Arakčeev (Russice Алексей Андреевич Аракчеев, tr. Aleksej Andreevič Arakčeev; natus die 4 Octobris 1769 in gubernio Novogardiensi Imperii Russici, mortuus die 3 Maii 1834 in vico Gruzino gubernii Novogardiensis Imperii Russici) fuit rerum militarium et politicarum peritus Russicus, qui fidem magnam imperatorum Pauli I et Alexandri I meruit, potestatem peculiarem in demidio secundo regiminis Alexandri I habuit. Anno 1797 baronis, anno 1799 autem comitis titulum obtinuit. Reformationes ad res tormentarias exercitus Russici introduxit, anno 1803 inspector tormentorum factus. Annis ab 1808 ad 1810 minister militaris Imperii Russici erat. Ab anno 1812 praefectus supremus Cancellarii Imperatoris Russici fuit. Ab anno 1817 officium praefecti supremi "coloniarum militarium" (quarum incolae se item ad res militares et agriculturam applicabant) tenebat.
Bezange-la-Grande
Bezange-la-Grande est commune Francicum 169 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Carassius
Carassius est genus piscium familiae Cyprinidarum. Clarissima species est Carassius auratus. Omnes huius generis species solum in Eurasia in natura endemicae olim erant, ut videtur ulterius ad occidentem ortae quam pisces generis Cyprini, quod Cyprinum carpionem insigniter comprehendit.
Species Carassii sunt cognatae specierum Cyprinorum, sed haud arte coniunctae; potius, inter se basaliorem subfamiliae Cyprininarum stirpem constituunt.
Species
Generi sunt quinque species descriptae.
Dioecesis Polymartiensis
Dioecesis Polymartiensis fuit dioecesis cuius sedes Polymartium erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Comitatus Licensis
Historia
Quondam Comitatus Reginae nomen suum fuit.
Antonius Riccobonus
Antonius Riccobonus fuit humanista e historicus Italianus, auctor commentariorum qui scripsit de arte poëtica Aristotelis et de Ethica Nicomachea.
Comitatus Kilkenniensis
Comitatus Kilkenniensis  ) (Hibernice: Contae Chill Chainnigh; Anglice:  County Kilkenny) est comitatus 87558 incolarum in parte ad meridiem et orientem versus Hiberniae. Caput huius Rei Publicae Hibernicae comitatus est Kilkennia.
Briduria
Briduria (Francogallice: La Bridoire) est commune 1188 incolarum (anno 2009) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Bey-sur-Seille
Bey-sur-Seille est commune Francicum 158 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Buxières-lès-Villiers
Buxières-lès-Villiers est commune Francicum 207 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Ceffonds
Ceffonds est commune Francicum 654 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Iosephus Serra
Iosephus Serra (natus Paulopoli die 19 Martii 1942) est machinator, rerum politicorum peritus, civitatis Paulopolitanae gubernator, et candidatus praesidis petitionibus anno 2010 Brasiliensis. Qui die 3 Octobris 2010 in primo ordine petitionis cum 33 centesimis suffragiorum proxime accessit. In secundo ordine die 31 Octobris 2007 contra Dilmam Rousseff pugnabat, quae tamen vicit (55,4% suffragiorum a Rouseff nactis, 44.6% a Serra).
Alumnus est  ubi ingeniariae studuit. Deinde rebus oeconomicis studuit apud universitates Chilensem (eodem tempore quo Caesar Maia) et Cornellianam ubi gradum doctoris meruit; mox Institutum Studiorum Superiorum Princetoniae petivit. Professor fuit apud Universitatem Civicam Campinensem.
Fontana Tritonis
Fons seu fontana Tritonis (Italiane: Fontana del Tritone) est fons aedificatus vel silanus in Piazza Barberini Romae situs. Anno 1642 aut 1643 factus est ab Ioanne Laurentio Bernini, sculptore praeclaro Baroci.
Briso-Fanum Sancti Innocentii
Briso-Fanum Sancti Innocentii (alia nomina: Briso a S. Innocentii ) (Francogallice: Brison-Saint-Innocent) est commune Francicum 2'175 incolarum (anno 2012) praefecturae Sabaudiae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus) Lacui de Burgello Camerinorum adiacens.
Ernestus Adalbertus ab Harrach
Ernestus Adalbertus comes ab Harrach (natus Vindobonae die 4 Novembris 1598; obiit ibidem die 25 Octobris 1667) fuit cardinalis ecclesiae Romanae Catholicae, archiepiscopus Pragensis, primas Bohemiae, generalis magister ordinis crucigerorum cum rubea stella ac princeps et episcopus Tridentinus.
Vita
Ernestus Adalbertus natus est anno 1598 Vindobonae. Pater eius erat Carolus comes ab Harrach, intimus consiliarius imperatoris ac regis Ferdinandi II. Anno 1623 soror eius Isabella Catharina ab Harrach nupsit Alberto Wallensteinio. Harrach erudiebatur in collegiis Iesuitarum, etiam in Collegio Germanico Romae. Ordinatus est presbyter anno 1621.
Sublato e vivis Ioanne Lohelio, in archiepiscopum Pragensem eligitur die 9 Novembris 1622. Die 9 Ianuarii 1623 confirmatus est in munere archiepiscopi Pragensis et 22 die eiusdem mensis ordinatus est. Creatus est etiam Ordinis crucigerorum cum rubea stella per Bohemiam, Moraviam, Silesiam, et Poloniam supremus ac generalis magister. Cardinalis presbyter promulgatus est a Romano Pontifice Urbano VIII anno 1626, primo cum titulo Sanctae Mariae Angelorum in Thermi, ab 13 Iulii 1644 Sanctae Praxedis, postremo ab 18 Iulii 1667 Sancti Laurentii in Lucina. Episcopus Tridentinus nominatus est anno 1665.
Sub illo anno 1630 facta est transactio super bonis ecclesiasticorum Bohemicorum, quam contractum salis appellant. Cardinalis Harrach interfuit in tribus conclavibus annis 1644, 1655, atque 1667. In Pragensi ecclesia metropolitana sancti Viti consecravit ac coronavit tres reges Bohemiae et duas reginas.
5081 Sanguin
5081 , olim designationibus 1976 WC1, 1968 HD1, et 1989 JN agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Felix Aguilar, astronomo apud Complexum Astronomicum El Leoncito versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5081 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vitalis Ginzburg
Vitalis Lazari filius Ginzburg (Russice Виталий Лазаревич Гинзбург, tr. Vitalij Lazarevič Ginzburg; 4 Octobris 1916–8 Novembris 2009) fuit physicus Sovieticus et Russicus, socius Academiae Scientiarum URSS ab anno 1966 (Academiae Scientiarum Russicae ab anno 1991).
Anno 2003 Ginzburg cum Alexio Abrikosov et Antonio Iacobo Leggett Nobelianum Physicae Praemium abstulit de studio superconductri et superfluidi.
Brida
Brida (Francogallice Brides-les-Bains) est commune 566 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Andreas de Urdaneta
Frater Andreas de Urdaneta (natus Ordicia Hispania 30 Novembris, 1498 –mortuus Mexico 3 Iunii, 1568) fuit hispanicus explorator et Augustinus frater. In 1536 circumnavigationem adeptus est.
Beuveille
Beuveille est commune Francicum 767 incolarum (anno 2011) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Comitatus Gallivensis
Comitatus Gallivensis (alia nomina: Comitatus Galviensis ) (Hibernica: Contae na Gallaimh; Anglice: County Galway) est comitatus Hiberniae, 231 670 incolarum in parte ad meridiem et orientem versus Hiberniae insulae et in provincia Connacia situs. Caput huius Rei Publicae Hibernicae comitatus est Galvia.
Philaretus (patriarcha Moscuensis)
Philaretus (Russice Филарет), natus Theodorus Nicetae filius Romanov vel Romanov-Jur'ev circa annum 1553/4 et mortuus die 1 Octobris anno 1633, fuit patriarcha Moscuensis ab anno 1619 usque ad mortem. Michaelis regis pater. A Boriso Godunov in exilium et in monasterium est missus anno 1600. Ab anno 1611 usque ad annum 1619 captivus in Polonia manebat. Сum Moscuam revertisset, filio imperi consors erat.
Buxières-lès-Clefmont
Buxières-lès-Clefmont est commune Francicum 23 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Comitatus Slegensis
Comitatus Slegensis (Hibernice: Contae Shligigh; Anglice:  County Sligo) est comitatus 60 894  incolarum in parte ad septentrionem et occidentem versus Hiberniae. Caput huius Rei Publicae Hibernicae comitatus est Slegum.
Beuvillers (Murta et Mosella)
Beuvillers est commune Francicum 349 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
7308 Hattori
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7308 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bosellae
Bosellae seu Bozillae, Francogallice Bozel, est commune 2 039 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus. In montibus huius communis iacent loci archaeologici Tincave et Le Chenet des Pierres.
Busson
Busson est commune Francicum 40 incolarum (anno 2012) praefecturae Matronae Superioris in regione orientali Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Seuthes III
Seuthes III (Graece Σεύθης) (floruit 330-311 a.C.n.) fuit rex Odrysarum qui inter annos 330 a.C.n. et 311 a.C.n. fere regnavit.
Cesanum (Francia)
Cesanum (Francogallice: Cessens) fuit commune Francicum 406 incolarum (anno 2012) usque ad diem 1 Ianuarii 2016 praefecturae Sabaudiae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus); hodie est vicus communis Interlacus.
Seuthes III
Biographia
De primis annis vitae Seuthis III non scimus. Anno 346 a.C.n., magna pars Thraciae capta erat a Philippo II rege Macedoniae. Anno autem 336 a.C.n., Philippo mortuo, Thraces seditionem concitaverunt, sed Alexander, novus rex Macedoniae, brevi tempore seditionem vindicavit et Triballos, Syrmo duce, Getasque vicit. Anno 330 a.C.n. Seuthes, Alexandro in Persia pugnante, novam seditionem fecit cum Memnone, stratego Thraciae, sed anno 326 a.C.n., Antipater dux Macedonum eum vicit. Anno proximo, copiae Zopyri, successoris Antipatris, superatae sunt a Getis, et regnum Odrysarum civitas sui iuris factum est. Anno 323 a.C.n., Alexandro Magno mortuo, diadochus Lysimachus regem Thraciae se proclamavit, et saepe bellum contra Seuthem gessit usque ad annum 312/311 a.C.n., cum Lysimachus eum vinceret. Anno 320 a.C.n., Seuthes III Seuthopolim, novum caput regni Odrysarum, condidit. Anno 313 a.C.n., Antigono I in bello contra Lysimachum adiuvit.
Beuvezin
Beuvezin est commune Francicum 120 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Cesanum (Francia)
Historia
Die 1 Ianuarii 2016 commune Albenis coniunxit se cum communibus Cesani, Eparcii, Munialdi, Fani Sancti Germani ad Betulletum, Fani Sancti Gerardique, ut constituiret commune novum Interlacus.
Seuthes III
Biographia
Seuthes III bis uxorem duxit, et "Gonimase" fortasse erat nomen uxoris secundae. Cotys II, filius Seuthis et primae uxoris, rex factus est post eius mortem.
Fortuna
Anno 2004 in Bulgaria (Thracia hodierna) apud urbem Kazanlak (antiquum Seuthopolim), sepulcrum regis (Bulgarice Goljama Kosmatka) inventum est a Georgio Kitov, archaeologo Bulgarico: in sepulcro caput aëneum Seuthis, ensis eius, et corona aurea erant. Hodie caput in Museo Archaeologico Nationale Serdicae exhibetur.
Lingua Mandarina
Lingua Mandarina (官話 guānhuà, hoc est 'magistratuum sermo') est linguae Sinensis forma normalis quae nationalis seu communis late et lege habetur et per orbem terrarum docetur. Una est linguarum Sinicarum, quae divisio constituunt familiae Sinotibetanae.
In Sinis continentalibus, Honcongi, Macai que plerumque appellatur Putonghua ((Pinyin) Pǔtōnghuà; (Sinice simplificato / translaticio) 普通话 /普通話), quod ad litteram significat "universalem communicationis loquelam". Etiam praecipue in Taivania, et interdum in continente et Honcongi, appellatur guoyu ((Pinyin) Guóyǔ; Sinice simplificato / translaticio) 国语 / 國語) quod ad litteram significat "nationalem linguam" seu "regni linguam".
Lingua normalis, quamquam eius propositum est ut eadem sit ubique, nihilominus in pronuntiatu et vocabulario per territorium Sinense variat. Et quamquam lingua normalis pronuntiatus fundamenta in dialecto Mandarina Pechinensi habet, versio normalis quae in continente extra Pechinum et in Taivania docta est multo discrepat a dialecto qua ipsi cives Pechinenses loquuntur. Etiam divisiones socio-politicae quae annis 1950 inter Continentem Sinensem, Honcongum, Macaum, et Taivaniam habentur, efficerunt ut lingua normalis Mandarina in eis locis docta inter se discrepare plene visa sit, usque in systemate scribendi, quia in continente characteribus simplificatis a communistis citatis scribunt dum extra continentem characteribus translaticiis.
Historia
Usque saeculum vicensimum fere omnes litterae Sinicae linguá Sinicá Classicá scriptae sunt et fuit lingua Classica, neque sermo vulgaris, cui discipuli in scholis et universitatibus studebant. Litterae vulgares haud umquam visae sunt ante Motum Maiensem Quarti Diei anno 1919. Quamobrem linguae Mandarinae origo evolutioque incerta est, et hodie plerumque solum ex studiis historicis, linguisticis et archaelogicis deducitur.
Nihilominus, lingua Mandarina iam saeculo tertio decimo e lingua Sinica Media oritur, quod liber rhythmorum nomine Zhongyuan Yinyun anno 1324 editus plene demonstrat. Et iam saeculo decimo sexto hic sermo locum magni momenti habuit apud Sinas. Scripsit Matthaeus Riccius in libro nomine "De Christiana expeditione apud Sinas suscepta ab Societate Iesu" (1617), vol. 1, p. 31: "Praeter hunc tamen cuique Provinciae vernaculum sermonem, alius est universo regno communis, quem ipsi Quonhua vocant, quod curialem vel forensem sonat." Quidem magistratus Sinici, qui Mandarini tunc vocabantur, communi loquela Guānhuà late nuncupata usi sunt, qua propter hodie haec lingua Mandarina extra Sinas appellatur.
Jin Shengtan, late primus Sinicus vulgarum litterarum dux agnitus, varias mythistorias Mandarine vulgari scripsit saeculo decimo septimo. Haec autem lingua definitione certa omnino carebat. Anno 1728 quidem imperator Yongzheng, qui pronuntiatus magistratuum abs Guanddong et Fujian non intellegebat, decrevit gubernatores provinciarum providere ut pronuntiatum proprium doceant. Libri huius eruditionis causae tunc editi nobis hodie dant indicia idealium pronuntiatuum linguae Mandarinae illius aetatis et quoque demonstrant illam linguam normalem decretam fuisse velut linguam Graecam antiquam communem, quia idem ac nulla lingua vernacularis tunc locuta erat, sed synthesim dabat omnium dialectorum Mandarinarum prope Nanchinum.
Haec forma dialecto Nanchinesi annixa diu magni aestimata est, etsi caput Sinense anno 1421 ad Pechinum motum est. Robertus Morrison cum primum lexicon Sincum-Anglicum anno 1815 scripsit, eius lexicon quidem de hac dialecto Mandarina Nachinensi tractavit. Morrison nihilominus scripsit dialectum Pekinensem in annos maiorem gratiam apud Sinas capere, normamque novam aemulam ostendere. Medio saeculo decimo nono quidem, iam dialectus Pekinensis vicit, quod necessarius erat dialecto Pekinensi loqui ut negotium fori imperiali habeatur.
Diebus priscis Rei Publicae Sinarum eruditi Hu Shih, Lu Xun, Chen Duxiu, Qian Xuantong et alii litteras vulgares citantes propusuerunt linguam Classicam a lingua Mandarina normae Mandarinae septentrionali annixa surrogari. Simul hi viri sentiebant normam definiendam esse linguae nationalis (translaticio: 國語; Wade–Giles: Kuo²-yü³; simplificato: 国语, pinyin: Guóyǔ). Post multas disputationes inter eos qui dialectos septentionales et qui meridionales velut normam citaverunt et conatum abortivum ad pronuntiatum artificiosum definiendum, tandem Commissio ad Lingam Nationalem Unificatam Definiendam Dicata anno 1932 decernit trahere
Ubique eadem lingua Mandarina normali uti putatur, sed differentiae existunt scripturae systemate et nomenclatura. Res Publica Popularis Sinarum anno 1949 condita hanc normam asservavit eam nuncupans pǔtōnghuà (translaticio: 普通話; simplificato: 普通话), hoc ad litteram "loquela communis" significante, quamquam eam in Taiwania usque hodie Guóyǔ nuncupatur. Etiam annis 1954 et 1964 reformae ab communistis susceptae effecerunt ut characteres simplicificati in continente, Malasia et Singapura adhibeantur quamquam in Taiwania et Honcongi characteres translaticii.
Litterae
Vera Fabula de Ah Q scripta anno 1922 a Lu Xun plerumque hodie agnoscitur primum opus quod lingua Mandarina plene usum est.
Scriptura
Lingua Mandarina characteribus Sinicis vulgo scribitur, cuius historia ab antiquitate delineatur. Quia autem characteribus difficile huius linguae soni redduntur, hodie exsistunt complura systemata phonetica quo discipuli linguae sonos discere possunt.
Litteratura phonetica
Omnia systemata phonetica quo lingua Sinica scribatur praeter litteraturam Zhuyin fundamenta in litteris Latinis habent. Ut scriptura Sinensis in orthographiam Latinam reddatur, lege hodie sancta est litteratura Hanyu (Hànyǔ Pīnyīn / 汉语拼音 / 漢語拼音). Inscriptiones cursuales saepius autem secundum systema Wade-Giles aut Romanizationem cursualem Sinicam redduntur. Et complures Sinenses extra Sinas nomina eis transcribunt secundum Wade-Giles.
Litteratura Hanyu a communistico continentis Sinensis regmine anno 1958 primum excogitata est, et postea sancta et citata est ab ipso ut discipuli in Sinis pronuntiatu linguae Mandarinae normalis discere possint. Etiam ut norma internationalis tandem adoptata est ab Internationali Normarum Organizatione (ISO) anno 1982 et ab Taiwaniae regimine anno 2009, ut hodie paene ubique agnita est ut modus quo lingua Mandarina in litteras Romanas scribi potest. Etiam hodie usurpatur ut textus in computatra et telephonula inserantur. Peregrini autem interdum alia litteraturarum systemata malunt ut discant cum ea proprius Europeis litterarum normis propinquent, sicut litteraturam Wade-Giles et Gwoyeu Romatzyh.
Inter se systemata litteraturarum discrepant in quo modo verba et toni linguae denotantur. Wade-Giles numeris post syllaba superscriptis utitur; Hanyu accentis super vocalia superscriptis vel numeris in linea post syllabam scriptis; Gwoyeu Romatzyh autem litteras e, r, h, aut y addit, vocalia repetit, vel i in e aut y et u in o aut w mutat ut toni indicentur.
Characteres Sinici
Secundum fabulam sine auctoritate, characteres Sinicos primum cominiscit grapheocrates nomine Cangjie, qui laborabat regnante imperatore fabuloso Huangdi. Fabula dicit Cangjie monte Yangxu (hodie Shanxi) venantem vidisse testudinem cuius venae animadversionem eius cepit. Possibili relatione logica inter eorum venas animatus, Cangjie tunc orbis terrarum animalia, agros, stellas, et omnia sub caelo et in caelo investigavit et cominiscit systema symbolica appellatum zì (字) — illos characteres Sinicos. Hoc die natali characterum, secundum fabulam, Sinenses omnes diabolum lugentem audiverunt, fruges ex caelo sicut pluvias cadentes viderunt, et incepit mundum.
Alii characteres putantur origines habere in rei imaginis descriptionibus (pictogrammata), alii in arbitrariis depictionibus notionum abstractae (ideogrammata), alii in compositionibus aliorum characterum. Omnes per aetates commutantur, simplificatur, amplificatur.
Character simplicissimus est 一 yī ("unus") qui unam solam plagam horizontalem habet. Frequentissimus autem est 的 de, particula grammatica positum post verbum, quae 8 plagas habet et fungitur ut adiectivum vel possessio indicentur, et quae saepe valet idem ac genetivum Latinum. Aestimatur medius plagarum numerus quoque in characteri esse 9.8; incertus autem est utrum characteres translaticii inclusi sunt in hoc censo, et si accurate aestimatur.
Hodie sunt complures modi vel stili vel scripturae quibus characteres Sinici scribi possunt, qui derivati sunt a certis exemplaribus vel calligraphicis vel historicis. Plurima eorum origines in Sinis habent et nunc ubique ubi characteribus Sincis utuntur (variationibus minoribus) communes sunt.
Scopas
Scopas (Σκόπας, natus circa annum 420 a.C.n. in insula Paro; mortuus circa annum 330 a.C.n.) fuit clarus Graeciae antiquae sculptor.
Lingua Mandarina
Characteres Sinici
Nonnulla ideogrammata constant in pictogrammatis simplicis quae mutantur ut notiones cognates indicentur. E.g. pictogramma 刀 dāo, quod "culter" significat, mutatur indicando aciem cultri, ut ideogramma 刃 rèn "acies" significans obtinatur. Alia ideogrammata sunt omnino abstracta sicut 上 shàng "sursum" et 下 xià "deorsum". Huic categoriae autem sunt pauca verba.
Scopas
Scopas, praeter Praxitelen sculptor saeculi quarti a.C.n. clarissimus, toreumatis in zophoris Mausolei Halicarnassensis creandis interfuit (una cum Bryaxi, Leochare et Timotheo, circa annum 350 a.C.n.). Etiam templum deae Athenae sive Minervae Tegeae situm, quod anno 394 a.C.n. incendio deletum erat, denuo aedificavit. Scopas arte et ratione similiter ac Lysippus Polyclitum sequitur. Statuas capitibus fere quadraticis et oculis reconditis, superciliis arcuatis et hianti ore confecit. Opera Scopae in Museo Britannico Londinii (zophorus cum toreumatibus) et in Museo Archaeologico Nationali Athenis videri possunt.
Lingua Mandarina
Characteres Sinici
Plurimi autem (>98%) characteres sunt compositiones aliorum characterum.
Marina Silva
Maria Osmarina Marina Silva Vaz (nata Urbe Fluminis Albi, in provinciae Acre capite, die 8 Februarii 1958) est rerum politicarum perita et candidata fuit Brasiliae praesidatus petitionibus anni 2010.
Lingua Mandarina
Characteres Sinici
Fere 13% sunt composita ideogrammatum: e.g. 日 rì "sol" combinatum cum 月 yuè "luna" creat 明 míng "lucidum". Item 休 xiū "quiescere" compositum est a pictogrammatis 人 rén "homo" et 木 mù "arbor"; et 好 hǎo "bonum/bene" compositum est a pictogramatis 女 nǚ "femina" et 子 zǐ "filius".
Marina Silva
Ab anno 2003 usque ad annum 2008 Marina Silva minister oecologiae fuit, praeside Lula.
Comitatus Midiensis
Comitatus Midiensis seu Comitatus Midie-Orientalis (alia nomina: Comitatus Midiensis Orientalis, Comitatus Mediensis, Media ) (Hibernice: Contae na Mí; Anglice: County Meath) est comitatus 162 831 incolarum in media Hibernia. Caput huius Rei Publicae Hibernicae comitatus est Navan.
Lingua Mandarina
Characteres Sinici
Fere 85% sunt composita phono-semantica, quibus alia pars indicat sonum, alia pars significatum aut categoriam semanticam, etc.: e.g. 河 hé "flumen", 湖 hú "lacus", 流 liú "amnis", 沖 chōng "profluvium", 滑 huá "lubricus" una habent idem radicalem trium plagarum ad laevam partem qui significat flumen et ad dextram partem characterem qui pronuntiatum et specialem significationem suggerit. Quia complures characterum partes olim in lingua Sinica vetere significatum clarum habebere demonstratae sunt, sed hodie sine alio significatu solum ad sonum monstrandum funguntur, nonnulli linguistae hodie sentiunt omnes huius generis characteres item evolvere. Etiam hodie nova vocabula creantur per hoc mechanismum: e.g. 钚 bù "plutonium" significans compositum est ab radicale 金 jīn "metallum" cui additur componens 不 bù quod merum sonum indicat (ipsum usitate "non" significaverit, sed hic solum sonum significat). Sic fere omnia vocabula scientifica formatur et quoque fere omnia nova vocabula ex alienis linguis mutuata.
Numerus characterum quoque in anno tanto augitur ut anno 2004 habuerint 106 230 characterum in lexico Sinense Zhonghua Zihai.
Apud characteres complexissimos saepe hodie adhibitos sunt 籲 yù "comprecari", 32 plagis; 鬱 yù "luxuriosus, delicatus, maestus", 29 plagis, sicut in 憂鬱 yōuyù "demersus", 15 et 29 plagis, invicem; 豔 yàn "coloris plenus", 28 plagis; et 釁 xìn "iurgium", 25 plagis, ut in 挑釁 tiǎoxìn "provocare". Etiam in usu hodierno est 鱻 xiān “viridis/recens” (altera characteris 鮮 xiān versio) 33 plagis. Complexissimus autem character qui in computatra per Microsoft New Phonetic IME 2002a for Traditional Chinese imponi potest est 龘 tà "aspectus draconis ambulantis"; qui ex radicali draconis ter scripto componitur, ut 16 × 3 = 48 plagorum obtineatur.
Complexissimus autem omnium characterum, secundum Joel Bellasen, est /𪚥 (U+2A6A5) zhé (depictus subter ad laevam partem), qui significat "verbosus" 64 plagis; sed hic character ex quinto saeculo iam non in usu est. Complexissimus omnium interdum habetur esse character biáng (depictus subter ad dextram), 57 plagis, significans collyra Biang biang, species collyrae a provincia Shaanxi; sed cum hunc characterem invenire in lexicis mandarinis normalibus non possumus, fortasse melius character dialecticus habetur.
Characterum complexitas evidenter difficilem fecit eius eruditionem. Quamobrem varia litteraturarum systemata sicut litteratura Hanyu excogitatae sunt ad pronuntiatum discendum. Etiam post conditum rei publicae Sinarum, regimen Kuomintang studebat quomodo characteres Sinici simplificari possunt. Talis simplificatio e.g. iam exsistebat in scripturis cursivis sicut Caoshu.
Post autem secundum bellum mundanum et bellum Civile Sinicum, solum regimen communisticum continentem regens reformationem notarum simplificandarum legibus annis 1956 et 1964 effecit. Quo facto tunc duo systemata characterum lingua Mandarina normalis habet: illud simplificatum in usu in continente et Malaysia, et illud translaticium in usu in Taivania, Hongcongi, Macai.
Phonologia
Linguae Mandarinae normali omnia sunt phonemata quinguaginta et sex, quae combinantur omnino ut distinctarum syllabarum sola duo millia sexginta et quinque formare possint. Omnis syllaba dividitur in sonum et tonum.
Soni
Soni distincti omnes sunt quadringinta et tredecim. Sonus omnis ex duobus vel pluribus phonematis formantur. Primum phonema initiale appellatur et consonans est. Alterum finale appellatur et ex vocalibus et consonantibus vel nasalibus (e.g. -n vel -ng) vel liquido (e.g. -r) formatur. Haec omnia per symbola Mandarina phonetica triginta et septem scribi possunt.
Morphologia
Per morphologiam, intellegimus quomodo morphemata combinantur ut novae dictiones creentur. Celeberrimum exemplum morphologiae insulatoriae est lingua Mandarina, propterea quod fere omnia verba singula ex pauca morphemata formantur, et huius morphematum significatus haud umquam cum combinantur commutantur. Alia morphemata separatim adhiberi possunt, alia astricta sola ut affixa; alia eorum significatum in combinatione attinent, alia significatum amittunt vel commutant.
Pronomina
Plerumque nomina Sinca secundum numerum grammaticum et casum grammaticum non declinantur. Quod infra in sectione nominata Constructiones "de" disputatur, suffixum 的 de plerumque ut munus genetivum efficiatur adhibetur. Et numerus grammaticus solus datur per dictiones mensurae, quorum exempla quidem infra in sectione nominata Grammatica#Dictiones mensurae ostenduntur: e.g. Zhe4 ge nan2hai2zi = hic puer; sed Zhe4 xie1 nan2hai2zi = hi pueri.
Pronominum autem personalium numerus pluralis indicare solet suffixum 们/們 men addendo.
! Persona ! colspan="4" | Singularis ! colspan="4" | Pluralis ! rowspan="2" | Primus wǒ ego/me/mihi wǒmen nos/nobis zánmen nos/nobis (et tu/te/tibi et vos/vobis, etc.) ! rowspan="2" | Secondus nǐmen vos/vobis nǐ tu/te/tibi nín tu/te/tibi ! Tertius tā ille/illum/illi, illa/illam/illi, illud/illud/illi tāmen illi/illos/illis, illae/illas/illis, illa/illa/illis
Praefixa nominum
Pauca praefixa habentur:
Grammatica
Celeberrimum exemplum linguae analyticae est lingua Mandarina, propterea quod verba structura interna fere carent. Itaque munera grammatica dictionum ordine particulisque insertis signantur. Sententiarum constructio fit verbis tamquam insulatis secundum certum carmen ordine dispositis. A grammatica Latina enim multo discrepat Mandarina, quod in ea
Omnia declinationis munera decernuntur, praecipue per nominum positionem verbi respectu, per usum dictionum mensurae, per praepositiones et postpositiones, per adiectiva, et, interdum, per suffixa. Coniugationis munera praecipue per suffixa et adverbia dantur, et quoque saepe per compositionem cum verbis allis aut cum nominibus subiectum seu obiectum indicantibus (quod in sectione morphologia supra describitur). Munera pronominum relativorum dantur per usum particulae 的 de, quae etiam ut sensus genetivus detur adhibetur.
Marina Silva
Die 3 Octobris 2010 Silva ex primo ordine petitionis cum circiter 20 centesimis suffragiorum tertia post Dilmam Rousseff (46%) et Iosephum Serra (33%) evasit.
Lingua Mandarina
Syntaxis
Dictionum positio verbi respectu dependet a destinato dictionum significatu: Habemus igitur quia si Latine dictionis sensus a casu ablativo redditur tunc Sinice ante verbum ponitur; si Latine a casu accusativum tunc post verbum.
Algebra linearis
Aequationes lineares
Algebra linearis nomen habet quod de aequationibus linearibus tractat. Hae sunt aequationes ubi nulla quantitas variabilis ad potestatem maior quam unitatem appareat, nec appareant functiones aliae ut trigonometricae vel exponentialis. Forma aequationis linearis est ergo:
5082 Nihonsyoki
5082 , olim designationibus 1977 DN4, 1975 WS, et 1978 LY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hiroki Kosai et Kiichirō Furukawa, astronomis apud Observatorium Astronomicum Tokii (Statio Kiso) versatis, repertus est. Origo nominis est apud librum Nihon Shoki de historia Iaponiae.
Algebra linearis
Aequationes lineares
(Possumus etiam scribere y = 2x - 1 et y = -3x + 9, sed nihil refert utrum x an y sit variabilis dependens.)
5082 Nihonsyoki
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5082 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.