cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mirae caritatis
Mirae caritatis est encyclica epistula  papae Leonis XIII die 28 Maii 1902  promulgata. Haec encyclica "sanctae eucharistiae" dicata est.
Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio
Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus post annum 253 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Familia
Filius aut nepos Servilii Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio anno 203 a.C.n. consul erat.
Cursus honorum
Servilius Caepio anno 253 a.C.n. inter Primum Bellum Punicum una cum Gaio Sempronio Ti.f. Blaeso consul Romanus fuit. Consules primo classem 260 navium longium frustra apud Lilybaeum in Sicilia insula situm appellere conati sunt, deinde litora Africae diripiebant. Tum autem naves praeda oneratae vado quadam retenti sunt et Romani pars praedae abicere coacti sunt. Cum iter Romam facerent, 150 naves procella submersae sunt.
710 Gertrud
710 , olim designationibus 1911 LM et 1934 LF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 710 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ripomarancium
Ripomarancium  vel Castrum Rimpomarancii (alia nomina: Ripa Arranciae, Ripomarrancia ; olim: Arrantia  ) (Italiane: Pomarance) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 050 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pisana et in Valle Caecinae situm. Incolae Ripomarancienses vel Ripomarrancini appellantur.
Praeclari cives
Ripomarancii olim vixerunt aut nati sunt et vixerunt vel hodie vivunt multi praeclari homines atque multae praeclarae mulieres, inter quos:
Christianus Ronaldus
Christianus Ronaldus dos Santos Aveiro (natus in Civitate Materia die 5 Februarii anni 1985) est lusoria professio pedisequa, qui procedens ad clavam Anglicam Manchester United FC et Lusitanorum Nationalis Jugales praefecit.
Caunettes-en-Val
Caunettes-en-Val (Occitanice Caunetas en Val) est commune Francicum 50 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Triaria
Triaria anno 69 Tito Flavio Sabino persuasit, ut Gnaeum Cornelium Dolabellam interficeret. Tarracina marito expugnata illa gladio militari cincta inter luctum cladesque "superbe saeveque" egit.
Snusmumriken
thumb|Snusmumriken in [[consaeptum oblectaminum|consaepto oblectamino Muumimaailma (sc. Mundus Muminum) in Valle Gratiae]] Snusmumriken est persona ficta in serie fabularum Mumin a scriptrice Sueco-Finnica Tove Jansson creata. Amicus carissimus Mumintrollet, sapiens, pacatus et benignus, in tentorio ad ripam fluvii prope domum Muminum pernoctat ac harmonicá flatili (in narrationibus pictis quidem harmonio) canere solet. Muminibus hieme dormientibus iter semper facit aliquo in regionem meridianam. Snusmumriken etiam videri potest esse seditiosus; in quadam enim fabula tabulas interdictorias abicit, ac portas clausas suo iure reclusit. Magnopere honoratur apud incolas Vallis Muminum.
Martinstown
Martinstown, interdum Winterborne St. Martin, est oppidum comitatus Dorcestriae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1267.
3254 Bus
3254 , olim designationibus 1982 UM et 1982 SW4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3254 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cirès
Cirès est commune Francicum 12 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Vinebre
Vinebre (Hispanice:  Vinebre ) est commune Hispanicum in Catalauniae  Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 460 incolarum sunt.
Ortigium
Ortigium seu Ortygium  (alia nomina: Ortucha, Ortucula) (Italiane: Ortucchio) est oppidum Italiae et Municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aquilana situm.
Vinyols i els Arcs
Vinyols i els Arcs (Hispanice: Viñols y Archs) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 1911 incolarum sunt.
Estampes (Aegirtius)
Estampes (Gasconice Estampas e Castèthfranc ) est commune Francicum 170 incolarum (anno 2008) praefecturae Aegirtii in provincia Meridiano et Pyrenaeo.
Tox
Tox (Lingua Corsa Tòcchisu) est commune Francicum 91 incolarum (anno 2012) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Ervinus Piscator
thumb|Sepulchrum Piscator et uxoris eius [[Maria Ley-Piscator|Mariae Ley-Piscator in Berlin-Zehlendorf]]
Ervinus Piscator (natus die 17 Decembris 1893 in Greifenstein-Ulma, Hassia; obiit die 30 Martii 1966 in Starnberg, Bavaria) fuit moderator cinematographicus ac theatralis Germanicus.
Beneventum
Beneventum (Italiane: Benevento) est urbs Italiae et municipium, circiter 60 385 incolarum, in regione Campania situm, caput provinciae Beneventanae. Beneventum est urbs princeps Samnii historicae ac geographicae terrae.
Sententia
Sententia urbis est: S.P.Q.B. CONCORDES IN UNUM
Nomina urbis
Nomina latina urbis sunt: Beneventum, Aritium Praetorium, Beneventana civitas, Beneventania, Beniventum, Benventum, Colonia Beneventana, Malventum, Maleventum.
Nomina latina incolarum: Beneventani.
Historia
Haec urbs olim a Romanis Maleventum appellata est. Nomen sanniticum erat Malies aut Maloenton, quod scilicet Latine terra gregum sonat. Postquam anno 275 a.C.n. Pyrrhus Epirotes apud Maleventum a consule Manio Curio profligatus est, Romani hanc urbem nomen Beneventum imposuerunt.
Anno domini 490 Beneventum a Visigothis capta est. Anno domini 536 urbem a Flavio Belisario liberata est, sed anno domini 545 Totila (rex Ostrogothorum) urbem cepit et diripuit.
Urbis administratio
A die 20 Iunii 2016 praefectus Beneventi Clemens Mastella est.
Lilla My
thumb|Lilla My in [[consaeptum oblectaminum|consaepto oblectamino Muumimaailma (sc. Mundus Muminum) in Valle Gratiae. Pone alia persona Muminum, scilicet Sniff, videtur.]] Lilla My (sc. Parva My) est persona ficta in serie fabularum Mumin a scriptrice Sueco-Finnica Tove Jansson creata. Est minuta, curiosa, fortis animo, pertinax puella, semper vestitu rubro induta. Minima natu filia est Mymlanis, quae complures liberos habere traditur. In serie animata Muumilaakson tarinoita saltem apud Mumines vivit, etsi puella magnopere independens videtur. Nomen Lillae My originem trahit a littera Graeca My (μ), quod partem milionesimam significaverit (hodie quidem ad eandem referendum litteris μm utitur). Anno 2006 carissima persona ficta in Finnia electa est, et Lilla My sive Finnice Pikku Myy ordine secunda fuit.
Beneventum
Fractiones
Caprarella, Cardoncielli, Cardoni, Chiumiento, Ciancelle, Ciofani, Cretazzo, Francavilla, Gran Potenza, Imperatore, La Francesca, Lammia, Masseria del Ponte, Masseria La Vipera, Mascambruni, Medina, Montecalvo, Mosti, Pamparuottolo, Perrottiello, Pino, Rosetiello, Ripa Zecca, Roseto, Santa Clementina, San Cumano, San Giovanni a Caprara, Sant'Angelo a Piesco, Scafa, Serretelle, Sponsilli, Torre Alfieri, Vallereccia.
Vici urbani
Acquafredda, Cancelleria, Capodimonte, Cellarulo, Cretarossa, Epitaffio, Madonna della Salute, Olivola, Pantano, Piano Cappelle, Ponte Corvo, San Chirico, San Domenico, San Vitale.
Textura primaria
Textura primaria, vel fortasse textura fundamentalis, est omnes plantarum texturae quae nec dermales nec vasculares sunt. In tres classes dividi possunt, in natura parietum cellularum conditas.
Parenchymatis cellulis habent tenues parietes primarias et plerumque maturae iam vivae sunt; parenchyma est textura quae molles plantarum partes implet. Collenchymatis cellulae habent tenues parietes primarias in nonnullis crassescentiae secundariae regionibus; collenchyma structurale firmamentum additum praebet, praecipue in regionibus incrementi novi. Sclerenchymatis cellulae habent crassas parietes secundarias lignificatas et saepe maturae moriuntur; sclerenchyma principale firmamentum structurale plantae praebet.
Cerasus (pomum)
Cerasus (-i, f.) est drupa edulis, fructus nonnullarum specierum generis Pruni, in familia Roseacearum. Praecipue duae sunt species indigenae in hemisphaero boreali, id est in America, Europa, et Asia:
Descriptio
Cerasus est parvum fructum carnosum cum nucleo, forma sphaerica, colore saepe rubro, rubenti vel rubido, rare flavo. Pediculus longus est et appellatur cauda cerasi. In botanica cerasus est drupa.
Cerasus apud antiquos
Athenaeus Naucratita disserit de cerasis in suis Deipnosophistis (2.50b–51b). Larensis, dives Romanus apud quem illi deipnosophistae edunt loquunturque, dicit Lucullum, ducem Romanorum qui Mithridatem atque Tigranem debellavit, cerasum ad Italiam primum transtulisse. Nomen quod Lucullus huic pomo dedit, cerasus, tractum est, ut ait Larensis, ex nomine urbis Κερασοῦντος Ποντικῆς (id est Cerasus provinciae Ponti) e qua arbor in Europam invecta est.
Basis nucleici acidi
Basis nucleici acidi (licet "nucleobasis") est compositum chemicum, nitrogenium continens, cui intus reperiuntur DNA et RNA, nucleotides, et nucleosides. Nuncupatur etiam "basis nitrogenosa" vel simplicius "basis". Facultas eorum formandi bases-pares ducit structuras helicales in DNA et RNA.
Quinque bases nucleici acidi sunt adeninum (A), guaninum (G), cytosinum (C), thyminum (T) et uracilum (U). (Uracilum est solum in RNA, thyminum est solum in DNA.)
Militantis Ecclesiae
thumb|Petrus Canisius
Militantis Ecclesiae est encyclica epistula  papae Leonis XIII  episcopis Germanicis, Austriacis, Helveticis scripta et die 1 Augusti 1897 promulgata. Haec encyclica sancto ac doctori ecclesiae Petro Canisio quadrigentesimo anno iubilaei mortis tempore dicata est.
De scientiis et traditionibus pacandis
Papa Petrum Canisium ad instar Sancti Bonifatii Germaniae alterum apostolum nuncupat. Istum virum testimonium perhibere, quemadmodum scientiae modernae in fide corroboranda effecte adhibeantur. Tunc religiosae scientiae contra artes liberalismi mortiferas victoriam peperint et iuventus eruditione optima atque pia fructi sint. Reformatio in Germania saeviente interum errata diffusa et virtutes repulsas esse. Contra numerum perfidorum protestanticorum crescentem et decora moralia labentia casas regentes nonnullas (Habsburgos, Wittelsbacenses) iam bene agere.
In parte epistulae encyclicae altera unio inter fidem et cultum atque humanitatem sublineatur. Quod praesertim et in educandis iuvenibus multa saecula fiebat. Itaque maioris momenti scholae catholicae sint. Pietas facit Spiritum Sanctum studiosos et professores scientiis inspirari atque illuminari. Terrae velut Francia, ubi instructio religiosa tam in universitatibus quam in ludis impediatur et doctoratus in theologicis adipiscendi interdicuntur abominosae habentur. ,
In exhortatione finali unitas fidei invocatur atque imploratur. Cui fini altercationes pusillae et querelae futtiles abiciantur ut omnes unum sint et unam Ecclesiae gloriam petant. Quibus bonae voluntatis hominibus Petrus Canisius exemplo esto.
Anagramma
Anagramma (-atis, n.) est vocabulum vel sententia vel solummodo collectio litterarum ex quibus nova vocabula aut sententiae fiunt si ordo litterarum permutatur.
Exempla difficiliora
Pontius Pilatus dixit: Quid est veritas ad Est vir qui adest. Galilaeus Galilaei sic annuntiavit quod Veneris modos invenit: Haec immatura a me iam frustra leguntur oy → Cynthiae figuras aemulatur Mater Amorum, et Christianus Hugenius sic annuntiavit quod anulos Saturni invenit: aaaaaaa ccccc d eeeee g iiiiiii llll mm nnnnnnnnn oooo pp q rr s ttt uuuuu → Anulo cingitur, tenui plano, nusquam cohaerente, ad eclipticam inclinato. Ut primo litterae sensum non habeant, tamen a litterarum peritis pro anagrammate habetur. Etiam Robertus Hooke sic publicavit legem de elasticitate: ceiiinosssttuu → ut vis, sic tensio.
Harrius Potter
In libro de Harrio Potter et Camera Secretorum Anglice scripto hoc anagramma invenitur: Tom Marvolo Riddle ↔ I am Lord Voldemort (Dominus Voldermort sum.)
Si hunc librum in alias linguas convertis cavendum ergo est ne anagramma praeservetur.
Origo anagrammatis
Pater anagrammatis esse putatur Lycophron Chalcidicus, poeta Graecus, qui Ptolemaeo II, regi Aegypti, blanditus est anagrammate ΑΠΟ ΜΕΛΙΤΟΣ ('ex melle') ex nomininis forma ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ ('Ptolemaeus') facto.
Alanus Amatus Nyamitwe
Alanus Amatus Nyamitwe est politicus Burundiensis. E populo Hutu ortus, anno 1971 Ngagara in oppido inter suburbia Bujumburae natus est. Alumnus est universitatis Burundiensis ubi die 11 Iunii 1995 e caede discipulorum Hutu aegre effugit sed in carcere aliquot tempus iecit. Universitatem Catholicam Lovaniensem institutumque artis diurnariae Belgicum frequentavit.
Oleum
Oleum est adeps liquidus ex oleis extractus, aureum fluidum appellatus. Ob causam magnae proportionis olei in oleis, ab temporibus Neolithicis perfacile erat oleas in trapetis premere. Ex Oriente Poeni et Graeci Antiquitate culturam oleatum et trapeos ad oleum faciendum tulerunt in Italia et Mediterraneo occidentale.
Dicitur de oleo pilam diaetae Mediterraneae esse. Hispani maximi confectores olei sunt, et tum Italici et Graeci. Civitates tres fiunt 75% olei mundialis.
Petronia (A. Vitellii uxor)
Petronia fuit uxor primis nuptiis A. Vitellii qui postea anno 69 princeps rei publicae fuerit. A Vitellio reiecta Cn. Dolabellam nupsit, quem successorem Galbae proposuerunt nonnulli, in carcerem misit Otho, interfici iussit Vitellius.
Petronia fuit "consulis filia" (aliqui enim filiam P. Petronii Turpiliani adscribunt, alii patris P. Petronii). Ex ea Vitellius filium unum genuit Vitellium Petronianum, qui ante annum 69 mortuus est. Postea Vitellius Galeriam Fundanam in matrimonium dixit.
Vladimirus Lenin
Vladimirus Eliae filius Lenin (Russice: Владимир Ильич Ленин, tr. Vladimir Il'ič Lenin, vero nomine Ульянов, tr. Ul'janov ; natus 22 Aprilis 1870, mortuus 21 Ianuarii 1924), revolutionarius Russicus, est conditor et dux Russicae factionis communisticae, dux revolutionis Octobris socialisticae (7 Novembris 1917), primus praefectus (praeses Concilii Comissariorum Popularium) Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae et Unionis Sovieticae. Multa scripta politica et philosophica creavit.
Marxianus Lenin varietatem marxismi elaboravit: Leninismum cum cogitationibus voluntarismi societatis, intellegentiae factione politica classi operarum praestantis, definitionis imperialismi gradus terminalis capitalismi, et rerum novarum socialisticarum civitatibus minus progressis.
Biographia
Vladimirus Eliae filius Ul'janov natus est 10 Aprilis secundum Calendarium Iulianum (22 Aprilis secundum Gregorianum) anno 1870, Simbirii (Симбирск) in urbe, quae nunc in eius honorem Ul'janovsk (Ульяновск, id est "Ulianoviensis", "Urbs Ulianovi") nominatur. Pater Vladimiri, paedagogus Elias Nicolai filius Ul'janov (Илья Николаевич Ульянов, Il'ja Nikolaevič Ul'janov, 1831–1886) illo tempore erat inspector scholarum gubernii Simbirscensis, serius factus est director illarum.
Annis ab 1879 ad 1887 Ul'janov in gymnasio Simbirii prospere discebat. Litteras marxisticas cognovit, Alexandri fratris senioris gratia. Qui revolutionarius terrorem contra monarchiam probavit, annoque 1887 capitis supplicio affectus est, quia organizationi conatus contra imperatorem Alexandrum III infuerat. Vladimirus post mortem fratris etiam factus est revolutionarius, et socialisticis Caroli Marx notionibus studens.
Anno 1887, Vladimir Ul'janov fuit studiosus facultatis iuridicae Universitatis Casanensis, sed exclusus est participii in actionibus revolultionariis causa. Anno 1891 Vladimirus probationes summales sustinuit in facultate iuridica Universitatis Petropolitanae. Fuit assessor advocati Samarae, in qua urbe sodalitatem marxistorum condidit.
Mense Augusto anno 1893, Vladimir Ul'janov Petropolim transmisit, ubi activitatem suam revolutionariam continuavit. Fuit auctor scriptorum in quibus proposita sua explanavit. Credidit, classis operaria esse debet "copiata" capitalismi et conditor societatis communisticae. Anno 1895, condidit Petropolitanam "Associationem certationis pro liberatione classis operariae" (Russice Петербургский «Союз борьбы за освобождение рабочего класса»), quae fundamenta factionis revolutionariae proletariorum iecit. Eodem anno, activitatis revolutionariae causa arrestatus est, et anno 1897 in Siberiam deportatus est, ubi sponsam suam Nadeždam Krupskajam, etiam participii in motu revolutionario causa exilio affectam, uxorem duxit.
Post absolutionem deportationis anno 1900, Vladimirus Eliae filius Ul'janov Russiam liquit. Quo anno ille et Georgius Valentini filius Plechanov (Георгий Валентинович Плеханов, Georgij Valentinovič Plechanov, 1856–1918) peregre inceperunt editionem scripti periodici, Scintilla («Искра», "Iskra") nominati. Mense Decembri anno 1901 V. Ul'janov pseudonymum Lenin (pro nomine auctoris opusculi sui, in Scintilla publicati) primo adhibuit (etiam habebat pseudonyma alia: Ильин, Il'in; Фрей, Frej; Тулин, Tulin; Карпов, Karpov, etc.).
Anno 1903 in concilio secundo Russicae Social-Democraticae Operariae Factionis (R.S.D.O.F.; Russice: Российская социал-демократическая рабочая партия, РСДРП, anno 1898 condita), Lenin condidit factionem Bolsevicorum (sic vocatur ex verbo большой, bol'šoj, i.e. maior, quia eius sectatores initio fuere maioritas in R.S.D.O.F.), quae seruis facta est Factio Communistica.
Tempore Russicae revolutionis annis 1905–1907, Vladimirus Lenin in Russia erat, cum aliis certationem revolutionem duxit. Illo tempore evolvit ideam de hegemonia proletariati in revolutione burgense-democratica, theoriam cuius transgressus in revolutionem socialisticam creavit. Post cladem revolutionis illius Lenin denuo emigravit. Tempore Belli Orbis Terrarum I V. Lenin proposuit transformationem belli imperialistici in bellum civile (i.e. bellum proletariorum contra classem possessorum).
Anno 1917, post Revolutionem Februarii, Lenin in Russiam rediit. Politicam "Administrationis temporalis" terrae illius incurrit. Latebat, comminationis arrestationis causa. Fuit dux Revolutionis Octobris socialisticae, cuius gratia statuta est "dictatura proletariati", quam Lenin divulgabat, factio Bolsevicorum (ab mense Martio 1918 "Russica Communistica Factio (bolsevicorum)" nominata) facta est regnatrix.
A Secundo Omnirussico Convento Sovietorum (7–9 Novembris 1917) Vladimirus Lenin electus est praeses Concilii Comissariorum Popularium (Russice: Совет народных комиссаров, tr. Sovet narodnych komissarov) et Russiam sovieticam administrabat. Die 3 Martii 1918, Lenin suique confecerunt pacem cum Germania (quae pax iudicio multorum hominum non expedivit Russiae), sed Bellum Civile Russicum ad annum 1922 processit. In tali rerum statu evenit politica "communismi militaris" (nationalisatio industriae, liquidatio commercii privati, distributio publica productorum, munus operosus communis, etc.). Repressalia {?} contra inimicos veros et possibiles auctoritatis Sovieticae fuere "terror ruber" nominata.
Die 30 Augusti 1918, Lenin vulneratus est conatus causa, subinde denuo activitatem suam politicam continuavit.
Anno 1919, Lenin creationem Communistici Internationalis proposuit. Is elaboravit rationem constructionis socialismi (industrialisatio terrae, etc.). Proposuit principia "politicae oeconomicae novae" (usus mercaturae et pecuniae privatae, etc.), quae anno 1921 successit "communismum militarem."
Anno 1922, Unio Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum formabatur. Iosephus Stalin proposuit et sustinetus est: Unionis res publicae aliae includendae erant in Russiam sicut partes autonomae. Sed Vladimirus Lenin contra propositionem illam fuit – ille insistit, formanda fuit unio rerum publicarum aequatis iuris; quod propositum constitutum est.
Anno 1922, Lenin gravi morbo affectus est, et ab mense Decembri illius anni in vita politica terrae de facto non participabat, in vico Gorki prope Moscuam incoluit.
Lenin mortuus est in Gorki die 21 Ianuarii 1924; cadaver mumificatum in mausoleum Moscuae positus est.
Leninismus
Leninismus est marxismi varietas et argumenta centralia sunt voluntarismi societatis, intellegentiae factione politica classi operarum praestantis, definitionis imperialismi gradus terminalis capitalismi, et rerum novarum socialisticarum civitatibus minus progressis
Voluntarismus
Marxismus societatem directionem determinatam habere affirmat. Leninismi voluntarismus contrarie societatem humanum ope factoris subiectivae, ope actionum, mundum commutandum appetere asseverat. Pro eo res novae actionum voluntariarum ope instituendae sint.
Intellegentia
Notio intellegentiae notioni elitarismi appropiat. Secundum Lenin classi operarum in toto caret vi, ita factio politica hominum sapientiorum ei praestare debeat.
Imperialismus
Anno 1915 Lenin opus suum "imperialismus phasis superior capitalismi" scripsit, conamen suum ad theoriam et analysem Marxianam capitalismi emendandam. Secundum Lenin imperialismus non solum capitalismum saeculi 20 monopolii ope gubernari significet (accumulatio capitalis secundum Marx) sed potius signum conspicuum phasis ultima capitalismi, immediate ante res novas socialisticas classis onerarum.
Res novae socialisticae
Lenin res novas socialisticas imprimis in civitatibus minus progressis evolare ratus est. Res novae Octobres anni 1917 ei exemplum fuit, quia, sententia sua, Russia tzaristica tantum minus progressa fuit, ut effectus imperialismi (ultimi) non valuerint.
Meristema
Meristema (-atis, n.) (a Graeco μερίζειν 'dividere' ) est textum in plurimis angiospermis inventum, quod cellulas non discretas (cellulas meristematicas) continet, in partibus plantarum ubi incrementum fit inventum.
Cellulae meristematicae varia plantae organa pariunt et faciunt ut planta crescere pergat. Meristema surculi apicalis organa sicut folia et flores parit, cum meristema radicis apicalis cellulas meristematicas futurum radicum incrementum efficit. Ambo genera cellularum rapide dividuntur, et indeterminatae habentur, quia definitum statum terminalem non habent. Illo sensu, cellulae meristematicae saepe cum cellulis caulinis in animalibus comparantur, quibus mores et fines analogicos sunt.
Differentiatae plantarum cellulae plerumque dividere vel cellulas generis alius gignere non possunt. Ergo, mitosis in meristemate novas cellulas pro auctu et differentiatione texturarum et initiatione viscerum novorum efficit, fundamentalem corporis plantae structuram praebens.
Cellulae meristematicae imperfecte aut haudquaquam differentiatae, et divisionem cellularum iuvenum continuare possunt. Praeterea, cellulae sunt parvae, et protoplasma quamque cellulam omnino complet. Vacuolae sunt perparvae. Cytoplasma plastidas determinatas (chloroplasta vel chromoplastidas) non continet, quamquam ea in forma elementaria (proplastidae) adsunt. Cellulae meristematicae artissime colliguntur, sine lacunis intercellularibus. Paries cellularis est tenuissima primaria paries cellularis.
Denotatio
Denotatio est, cum aliquid animadvertendi causa, vel aliquis infamandi causa, nota quadam indicatur. Haec fere est significatio cotidiana antiquitus usitata.
Denotatio etiam est terminus in semantica et semiotica et philosophia usitatus, qui primarium et definitivum verbi aut signi sensum significare dicitur. Hoc loco denotatio conferri solet cum connotatione, qui secundarius (conventionalis aut subiectivus) verbi aut signi sensus est. Nam denotatio crucis est figura quaedam geometrica, quam quilibet agnoscere posse creditur, ubicumque habitat, quoscumque mores habet. Connotatio autem crucis praecipue ad religionem Christianam pertinet. Saepe fit, ut denotatio non possit a connotatione distingui, nam nec sermo nec scriptio umquam contextu et existimationibus vacat. Itaque sunt qui de utilitate huius notionis dubitent.
Achilles
Achilles fuit heros filius Thetidis et Pelei, et pater Pyrrhi aut Neoptolemi. Nomen eius venit de vocabulis Graecis akhos 'doloris' et laos 'populi'. Chironi centauro et Phoenici, Amyntoris filio, educandus traditus est. Inter filias Lycomedis regis Scyri a matre, ne ad bellum Troianum ire cogeretur, sub habitu muliebri absconditus est, ubi ex Deidamia generavit Neoptolemum. Ab Ulixe habitu mercatoris detectus, ad bellum Troianum ductus est.
Denotatio
Denotatio cum connotatione conlata
Rolandus Barthes, praesertim in scriptis suis vetustioribus, denotationem a connotatione distinguere voluit hoc modo: significationem in duo ordines dividit, primum et secundum. Prima est denotatio, quae in signo Saussureano consistit ex significanti (sive imagine acustica) et significato (sive conceptu) constanti. Quod signum denotativum ita describi potest:
Achilles
Fuit optimus et maximus totius Graecorum exercitus miles. Occidit Hectorem, fortissimum Troianorum, eiusque cadaver circum moenia urbis ter traxit, bigis alligatum. Patroclum enim ulcisci voluit sibi amicissimum et, qui ab Hectore interfectus esset. Ab Agamemnone odio implacabili dissensit, quod sibi Briseidem eripuisset. Tempore indutiarum amore Polyxenae captus est. Invitatus per fraudem specie nuptiarum in templum Apollinis a Paride sagitta in calcaneo transfixus, ubi tantummodo vulnerabilis erat, interfectus est. Aiax Maior Ulixesque pugnaverunt, uter eorum arma eius reciperet, quo in certamine Ulixes vicit. De morte Achillis ab aliis alia tradita sunt.
Denotatio
Denotatio cum connotatione conlata
Connotatio autem est significatio secunda, quae signo denotativo utens vice significantis novo significato additur:
Ex quo consequi videtur, ut denotatio significatio primaria et fundamentalis habenda sit. Tametsi non desunt signa (sicut sus), quorum denotationes univocae esse videntur, tamen sunt signa etiam plura in quibus existimationes connotativae videntur veritates denotativas praecedere, sicut crux cuius significatio religiosa significationi geometricae praestare videtur. In delinienda autem cruce multum refert atque ad interpretationem confert, utrum subversa an lateri innixa (sicut in crucum et circulorum ludo) figuretur.
Lexema et mundus
ᴅᴇᴛᴇʀᴍɪɴᴀᴛɪᴏ Significatio lexematis est conceptus, qui in mentibus (con)locutorum residet. Conceptus in vicem determinat sive mentibus repraesentat categoriam ontologicam, quae ex iis rebus aut eventis aut actionibus constat, ad quas lexema adhiberi et referri possit. Itaque significatio lexematis q.e. sus est notio sive conceptus 'sus', qui categoriam sᴜs determinat, quae ex iis rebus constat, ad quas sus lexema referri possit. Conceptus autem currendi ('currere') ex iis actionibus — categoria ᴄᴜʀʀᴇʀᴇ — constat, ad quas lexema currere adhiberi possit. Constat igitur denotationem esse categoriam, ad quam lexema referri et adhiberi possit.
Quum diuturnum
Quum diuturnum est encyclica epistula  papae Leonis XIII die 25 Decembris 1898  promulgata. Per hanc encyclicam papa episcopos Americae meridionalis ad conferentiam episcopalem Romam vocavit, obsequens precibus illorum episcoporum, qui oraverant, ut propter difficultates itinerum in terris suis sibi liceret Romam convenire.
Riche's Farewell to Military Profession
Riche's Farewell to Military Profession (sed titulo pleno et orthographia antiqua Riche his Farewell to Militarie profession, conteining verie pleasaunt discourses fit for a peaceable tyme) est congeries historiarum a Barnaba Riche anno 1581 confecta.
Ibi inter alias fabulas reperitur illam, titulo "Of Apolonius and Silla", quam Gulielmus Shakesperius legit et in comoedia sua Twelfth Night (die 2 Februarii 1602 docta) retractavit. Riche hanc historiam minime finxit sed ex alia quadam extraxit, olim Italiane in ludo scaenico Gl'ingannati anno 1531 praesentata, postea oratione soluta a Matthaeo Bandello scripta et in opere suo Novelle anno 1554 edita.
Psalmus 22
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 22 (21) ex vulgata Clementina: 1 In finem, pro susceptione matutina. Psalmus David. 2 Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti? longe a salute mea verba delictorum meorum. 3 Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies; et nocte, et non ad insipientiam mihi. 4 Tu autem in sancto habitas, laus Israël. 5 In te speraverunt patres nostri; speraverunt, et liberasti eos. 6 Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt; in te speraverunt, et non sunt confusi. 7 Ego autem sum vermis, et non homo; opprobrium hominum, et abiectio plebis. 8 Omnes videntes me deriserunt me; locuti sunt labiis, et moverunt caput. 9 Speravit in Domino, eripiat eum: salvum faciat eum, quoniam vult eum. 10 Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre, spes mea ab uberibus matris meae. 11 In te proiectus sum ex utero; de ventre matris meae Deus meus es tu: 12 ne discesseris a me, quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adiuvet. 13 Circumdederunt me vituli multi; tauri pingues obsederunt me. 14 Aperuerunt super me os suum, sicut leo rapiens et rugiens. 15 Sicut aqua effusus sum, et dispersa sunt omnia ossa mea: factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei. 16 Aruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhaesit faucibus meis: et in pulverem mortis deduxisti me. 17 Quoniam circumdederunt me canes multi; concilium malignantium obsedit me. Foderunt manus meas et pedes meos; 18 dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me. 19 Diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestem meam miserunt sortem. 20 Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me; ad defensionem meam conspice. 21 Erue a framea, Deus, animam meam, et de manu canis unicam meam. 22 Salva me ex ore leonis, et a cornibus unicornium humilitatem meam. 23 Narrabo nomen tuum fratribus meis; in medio ecclesiae laudabo te. 24 Qui timetis Dominum, laudate eum; universum semen Iacob, glorificate eum. 25 Timeat eum omne semen Israël, quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis, nec avertit faciem suam a me: et cum clamarem ad eum, exaudivit me. 26 Apud te laus mea in ecclesia magna; vota mea reddam in conspectu timentium eum. 27 Edent pauperes, et saturabuntur, et laudabunt Dominum qui requirunt eum: vivent corda eorum in saeculum saeculi. 28 Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terrae; et adorabunt in conspectu eius universae familiae gentium: 29 quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium. 30 Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terrae; in conspectu eius cadent omnes qui descendunt in terram. 31 Et anima mea illi vivet; et semen meum serviet ipsi. 32 Annuntiabitur Domino generatio ventura; et annuntiabunt caeli iustitiam eius populo qui nascetur, quem fecit Dominus.
Interpretatio
Quaestione de passionis scopo (v. 2) absentia Dei in tribulationibus et persecutionibus plangitur. Psalmi initium, ubi inopia magna offertur, rem nullam concretam tradit. Itaque fit cantus, quo generatim hominum relictorum sors describitur. Neque laudes Dei (v. 4), confidentia (v. 5–6, 10–11), preces (v. 20–22)absunt.
Parte in altera homo orans vel gratias agit ob salutem (v. 22) et plebis Israel (v. 26–27) et omnium populorum fidelium qui in Deum sperantes non confundantur in aeternum.
Iesus Christus ipse crucifixus psalmum recitat et sic se orantium piorum gregi adscribit. Secundum traditionem Iudaeorum, versibus singulis recitatis totius psalmi notionem confitetur. Etiam in agonia autem Deus invocetur. Christologice non facile est Iesum, qui ipse Trinitatis est, de desperatione dicere. Sed traditio Christiana psalmi finem (versibus inter 23 et 32) tamquam resurrectionis praesagium definitur.
Calvini argumentum
Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit, typologiam Christianam sequens: "David hoc Psalmo in eas angustias redactum se conqueritur, ut similis sit homini desperato. Postquam tamen mala quae ipsum misere angebant recensuit, ex tentationum abysso emergens, animum colligit ad bene sperandum. Interim vero in sua persona typum Christi proponit, quem prophetico Spiritu sciebat deiici oportere miris et insolitis modis, antequam eum Pater extolleret. Ita Psalmus duobus membris illud Iesaiae vaticinium explicat, e carcere et iudicio sublatus est: generationem eius quis enarrabit?"
Espas
Espas (Gasconice Espans ) est commune 115 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Vimbodí i Poblet
Vimbodí i Poblet (Hispanice: Vimbodí) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 1010 incolarum sunt.
Caunes-Minervois
Caunes-Minervois (Occitanice Caunas de Menerbés) est commune Francicum 1'629 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Planeta extrasolaris
Planeta extrasolaris vel exoplaneta est planeta qui ultra Systematis Solaris limites motat. Permultis stellis planetae circumire censentur, inter quas fortasse sunt dimidium omnium stellarum Solis similium. Secundum statisticam anni 2012 investigationem, quaeque ex circa 100 billionibus stellarum in galaxia nostro seu Via Lactea "in medio . . . saltem 1.6 planetas" habere fertur. Non minus ergo quam 160 billiones planetarum stellis circumeuntium in sola Via Lactea exsistere possunt. Planemonum (seu corporum massam planetariam habentium) libere in Via Lactea fluitantium fortasse exstant trilliones, sive videlicet corporum Plutone maiorum 100 000 pro omni stella sequentiae principalis.
Passus primi
Iam diu homo interrogat soline sit in universo. Qui est alius modus quaerendi, sintne alii planetae in quibus crescant aliae formae vitae. Christianus Hugenius erat primus astronomus cui erat notio utendorum instrumentorum observationis ut tales planetae detegerentur. Saeculo vicensimo telescopiis melioribus novae artes inventae: inventio ex onere parta (Anglice: charge-coupled device sive CCD), cura imaginum, spatii telescopum Hubble, res omnes quae stellarum motus optime metiantur. Ob eam causam multi astronomi planetas extrasolares detegi posse putant. Annis 1980 et annis 1990 incipientibus pauci nuntii planetae inventi facti sunt, qui quidem multitudine nuntiorum aliorum resumpti; dehinc verificatis rebus (per menses vel annos) illi nuntii inveterati sunt (ut mos est hominum doctorum). Communio hominum doctorum spem amisit nonnullique iam concludebant systema solare esse unum in universo. Denique anno 1995 revera primus planeta exter est repertus.
Primi planetae extrasolares reperti
Primus planeta extrasolaris repertus nuntiatus est die 6 Octobris 1995 a Michaele Mayor et Didier Queloz (ex observatorio Genavae) sito, secundum observata quae facta sunt in observatorio Superioris Provinciae quaeque ad velocitatem radialem stellarum pertinebant. Qui planeta dimidio minor Iove stella orbitam tantum 4,2 dierum habens astro ita est prope ut (sicut alii huiusmodi planetae) Iuppiter calidus vocatur et appellationem 51 Pegasi b habet (sed interdum "Bellerophon" nuncupatur): astrum enim est 51 Pegasi, in constellatione Pegasi visum, 40 spatia lucis annuae a Tellure remota.
Ex illo tempore plus quam quincenti planetae inventi sunt, quorum multi a grege qui a ex Universitate Californiae in Berkeleia sita ducebatur reperti sunt. Plus quam dimidium autem reperti sunt in Universitate Genevae sita a gregibus internationalibus. Primum systema ubi detecti sunt plures planetae erat Upsilon Andromedae in constellatione Andromedae. Alter fuit 55 Cancri. Quod est maximum systema planetarum quod adhuc notum est (praeter nostrum), nam saltem quattuor planetas continet.
Maior pars planetarum nunc repertorum gigantes gasosi, aliqui quidem pumiliones fuscae sunt. Praecipue detecti sunt gigantes circum stellis proximis propter observationis modum. Alii sunt Ioves excentricii, saepe maiores Iove planeta, orbitis maioris excentricitatis adfecti. Etiam planetae Neptuni magnitudinis iam inventi sunt, exempli causa illi duo planetae stellam Gliese 876 vocatam revolventes.
Carolus Emmanuel IV (rex Sardiniae)
Carolus Emmanuel IV ( Sabaudiae) (natus Taurini die 24 Maii 1751 - obiit Romae die 6 Octobris 1819), qui dicitur  exsul fuit rex Regni Sardiniae ab anno 1796 usque ad abdicationem suam anno 1802.
Planeta extrasolaris
Primi planetae extrasolares reperti
Multo facilius est reperire planetam massae maximae rapide stellam circumeuntem propter velocitatem radialem. Planetae minoris magnitudinis nondum inveniri poterant, cum methodus investigandi solum maiores indicet: Observantur vacillationes stellae ex quibus massae atque orbitae planetarum circum eam revolventium ratiocinantur. Namque imagines planetarum exterorum capere nondum possumus.
In priore spatio semestri 2005 disputatio per mundum astronomorum acta est. Greges ex NASA (Agentia spatii Civitatum Foederatarum Americae) et ex ESO nuntiavere telescopos VLT et Spitzer planetas exteros repperisse. Tandem Europa obtinuisse primas imagines directas planetarum extrasolarium videbatur. Singillatim pumilionem fuscam 2M1207 et stellam GQ Lupi circumeunt. Hoc dicto comitem GQ Lupi pumilionem fuscam esse putatur.
Inventa
Die 1 Augusti 2022 numerantur :
Modi inveniendi
Invenire exoplanetam indirecte non est res facilis, variis rationibus: Sic, maior quantus exoplanetae qui valebant usque nuperrime appellantur modi "indirecti", nam non detegunt directe photona venientia a planeta. Sunt plures modi, praesentes et futuri ut reperiatur extrasolaris planeta. Plerique deteguntur ab observatoriis in solo.
Winterborna
Winterborna est oppidum comitatus Dorcestriae in Anglia meridioccidentali situm.
Tubus undarum progredientium
Tubus undarum progredientium, breve TUP (Anglice: traveling-wave tube; Francogallice: tube à ondes progressives) est machina electronica, genus tubi electronum, quae signa radiofrequentia vel parvundata amplificat. Aliis machinis praestat propter et potestatem exientem et utilitatem trans magnam frequentiarum ordinem.
Historia
TUP per secundum bellum mundanum excogitatus est; meliorem circa annum 1950 in Officinis Telephonicis Bell et Universitate Stanfordiensi factus est.
Modus Operandi
Signum amplificaturum in circuitum introducitur, dum simul radius electronum se movet secundum axem tubi. Cum signum cum velocitate luminis propaget, tamen flexu helicis, velocitas axialis deminuitur. Cum velocitas axialis signi fit paulo minor quam velocitas radii electronum, aequando inter se semper afficiunt signum et radius. Videlicet, alia electra campo radiofrequenti accelerantur, alia decelerantur; haec modulatio velocitatum uvas electronum gerit, quae signum in circuitu consequuntur et eis impetum dant. Ergo, signum radiofrequens per longitudinem tubi semper et crescenter transamplificatur. Ad finem tubi, tensio electrica decem milibus partium potest crevisse; potestate, centies milia milium.
Gaius Sempronius Ti.f. Blaesus
Gaius Sempronius Ti.f. Blaesus (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus post annum 244 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Cursus honorum
Sempronius Blaesus primo anno 253 a.C.n. inter Primum Bellum Punicum una cum Gnaeo Servilio Cn.f. Caepione consul Romanus fuit. Consules primo classem 260 navium longium frustra apud Lilybaeum in Sicilia insula situm appellere conati sunt, deinde litora Africae diripiebant. Tum autem naves praeda oneratae vado quadam retenti sunt et Romani pars praedae abicere coacti sunt. Cum iter Romam facerent, 150 naves procella submersae sunt. Anno 244 a.C.n. una cum Aulo Manlio T.f. Torquato Attico secundum consulatum gessit. Tum Blaesus contra Hamilcarem Barcam in Eryce monte in Sicilia pugnabat.
9196 Sukagawa
9196 , olim designationibus 1992 WP5, 1971 KT, et 1989 YT5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9196 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Espaon
Espaon (Gasconice Espon ) est commune 195 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
2318 Lubarsky
2318 , olim designationibus 6521 P-L, 1970 QB, 1976 JP2, et 1977 TR3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2318 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Promus
Promus, seu titulo longiori The Promus of Formularies and Elegancies, est opus Francisci Baconis quod multa saecula ineditum mansit. Anno 1883, Domina Henrici Pott editore, e prelo proditum est.
Vila-rodona
Vila-rodona (Hispanice:  Villarrodona) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 1279 incolarum sunt.
Angelorum mons
Angelorum mons (Theodisce Engelberg) est Helvetiae pagi Subsilvaniae superioris vicus 3721 incolarum (fine anni Domini 2008).
Cintegabelle
Cintegabelle (Occitanice: Senta Gabèla) est commune Francicum 2'696 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Aetna (discretiva)
Aetna haec dissimilia significat:
Tomino
Tomino (Lingua Corsa Tuminu) est commune Francicum 202 incolarum (anno 2012) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Marguinis
Marguinis (alia nomina : Pagus Marginis) (Italiane: Marghine; Sarde: Màrghine) est historica et geographica terra Italiae ac sub-regio Sardiniae.
Curtius Backeberg
Curtius Backeberg (natus Luneburgi die 2 Augusti 1894 - mortuus est die 14 Ianuarii 1966) fuit studiosus botanistae Germanicus.
Vilalba dels Arcs
Vilalba dels Arcs (Hispanice: Villalba de los Arcos usque ad annum 1916 Villalba ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 711 incolarum sunt.
Morinum
Morinum (alia nomina: Morenum) (Italiane: Morino) est oppidum Italiae et Municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aquilana situm.
Sainte-Radegonde (Arar et Liger)
Sainte-Radegonde  est commune Francicum 176 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia. Portat nomen sanctae Radegundis Thuringiensis.
711 Marmulla
711 , olim designationibus 1911 LN et 1927 AB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est. Ex marmulla, vocabulo Theodisco quod marmor significat, appellatur.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 711 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Esclassan-Labastide
Eclassan-Labastide (Gasconice Esclassan e La Bastida) est commune 343 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Escornebœuf
Escornebœuf (Gasconice Escòrnabueu) est commune 483 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
The American Language
The American Language ("Lingua Americana") est liber ab H. L. Mencken anno 1919 scriptus, qui de lingua Anglica in Civitatibus Foederatis adhibita disserit. Principia locutionis Americanae, contra Anglicam, explicat. Mencken linguam Americanam variorem, iucundiorem, maiorem esse atque Anglicam asseverat.
Bernardus Strozzi
Bernardus Strozzi (Genuae circa annum 1581 natus; Venetiae die 2 Augusti 1644 mortuus) fuit pictor Italicus.
La Vilella Baixa
La Vilella Baixa (Hispanice:  Vilella Baja ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 210 incolarum sunt.
Ampletium (discretiva)
Ampletium significare potest:
Tarrano
Tarrano (Lingua Corsa Tàrranu) est parvum commune Francicum 15 incolarum (anno 2012) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Psalmus 24
Psalmus 24 (enumeratione Graeca psalmus 23 dictus) libri Psalmorum incipit superscriptione "David. PSALMUS." et verbis "Domini est terra" (sic in Nova Vulgata). Hic psalmus introitum in Templum Hierosolymitanum tractat.
Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: "Quum Deus totum humanum genus condiderit, et imperio suo contineat, gratiam qua electum populum dignatus est, hac comparatione amplificat David: nempe quod Sanctuarium instar domicilii erexit, ut habitaret inter filios Abrahae: simulque ostendit, quanvis Iudaeis omnibus expositum esset Sanctuarium, non tamen quibuslibet Deum propinquum esse, sed veris tantum pietatis cultoribus qui se a mundi sordibus purgarunt, ut sanctitati et iustitiae se addicerent. Porro quia extructo templo, luculentius apparuit Dei gratia, eam splendido elogio commendat, quo alacrius fideles in eius colendi studio proficiant."
3255 Tholen
3255 , olim designationibus 1980 RA et 1969 SD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3255 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Slusa
Slusa (Batave: Sluis) est urbs Nederlandensis, in provincia Zelandia, ad finem Belgicae. Est quoque nomen communis quod urbem Slusam continet, et cuius caput est Ostburgium.
Giswil
Giswil est Helvetiae pagi Subsilvaniae superioris vicus 3513 incolarum (fine anni Domini 2008).
Slusa
In medio aevo erat oppidum magni momenti, cum ad sinum maritimum sita erat qui ad Brugas ducebat. Ibi anno 1340 Proelium apud Slusam factum est, quod erat unum ex primis proeliis Belli Centum Annorum.