cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ricardus Jaeger
Ricardus (Richard) Jaeger (natus 16 Februarii 1913 Berolinii, mortuus 15 Maii 1998 Monachii) vir publicus Bavariae et sodalis Christianae Socialis Unionis in Bavaria (CSU) fuit.
Iuventus et munus
Familia Ricardi Jaeger e Palatinatu orta est. Pater eius director magistratus cautionis urbis Monachii erat. Cum Ricardus natus esset, pater duos annos Berolini laborabat. Anno 1933 Monachii maturitatem adeptus est atque deinde Monachii iurisprudentiae et rebus politicis studebat. Annis 1936 primam probationem accepit et anno 1939 secundam. Cum secundum bellum mundanum coepisset, miles conscriptus est, sed interdum et iudex fuit. Bello finito minister publicus in administerio culturae Bavariae operam dedit. 1948 doctor promotus est.
Familia
Jaeger maritus erat atque sex liberos habuit.
Cursus honorum
Ab anno 1946 Jaeger sodalis CSU fuit atque anno 1948/1949 magister civium Aichstadii erat. Anno 1949 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Annis 1953 - 1965 et iterum anno 1967 - 1976 Jaeger praeses vicarii parlamenti Theodisci fuit. Annis 1953/1954 etiam legatus Parlamenti Europaei fuit. 26 Octobris 1965 a Ludovico Erhard (CDU) cancellario foederali Administer Foederalis Iustitiae nominatus est. Eo tempore Jaeger supplicio mortis favebat. Magistratum administri iustitiae non diutius quam ad 30 Novembris 1966 duxit, cum foedus regendi FDP et CDU/CSU finitum et novum consilium ministrorum Kiesinger (CDU/CSU et SPD factionibus constitutum est. Jaeger iterum praeses vicarius Dietae Foederalis factus ad usque annum 1980 legatus parlamenti Theodisci mansit.
Awoda
Mifleget haAwoda haIsra’elit (Hebraice מפלגת העבודה הישראלית, scilicet Latine: Factio Israeliana Laboris) breviter haAwoda (Hebraice: העבודה, Latine: „ Labor“) est factio sinistrae Israelianae, quae ante annum 1968 nomen Mapai ferebat.
Heiligendorf
Heiligendorf (Theodisce: vicus sanctorum) est pars quaedam meridionalis oppidi Castrorum Lupi (Saxonia Inferior), cui anno 1972 adiuncta est.
Res Gestae
Probabile est vicum Heiligendorf conditum fuisse inter annos 500 et 800 a Francis, ut se a Slavis defenderent.
Sabina Trenner
Sabina vulgo Sabine Trenner (nata anno 1962) esperantista paedagoga socialis, ingeniaria de machinis construendis Germana est. Secundum methodum Andreae Cseh instruere solet nisi seminaria specialia habet sive commentationes in diversis periodicis in lucem ferri iubet. Insuper iuvat historiunculas Esperanticas pangere.
Vita
Sabinae Trenner fuit mater Rosenna Trenner (1930-1988), Esperantici fautrix indefessa. Annis inter 1982 et 1986 Scholam superiorem ingeniariam ad Wismar (in Megapoli-Pomerania Citeriori) frequentavit ubi absolutorium scholasticum in machinis construendis nacta est. Annis 1990 ineuntibus munus mutare ei oportuit. Proinde Potestampii annis inter 1993 et 1997 paedagogiae sociali studebat antequam mediatrix fieret apud Societatem socialem-paedagogicam Brandenburgensem; annis inter 2004 et 2008 Berolini in Instituto therapeutico familiari operam dabat. Annis autem inter 2012 et 2019 psychotherapeuta infantium adulescentiumque creata est. Tunc in scholis laborabat sive in nosocomiis.
Actiones in esperanticis rebus
Inde ab anno 1985 Trenner in Iuventute Esperantica Germaniae Orientalis (GDR-a Esperanto-Junularo) fuit, qua in consociatione iuvenes alios comitabatur. Insuper Festa Zamenhofiana Berolini cum aliis disponebat et ipsa in multis conventibus internationalibus adfuit, e.g. in congressu XLIV Associationis iuventutis Esperanticae internationalis Agrani celebrato.
Sabine Trenner praeter Alexandram Kinast, Uwe Weiß, Adrianum Bourcevet et Andream Jacobs valde operam navabat tempore quo libera Iuventus Esperantica Germaniae Orientalis (Die Esperanto-Jugend) fundabatur, habenis politicis mense Novembri anni 1989 immissis. Mense Ianuario 1990 societas iuvenilis independens iure admissa est. Die 7 Aprilis 1990 coitio generalis in Alma Universitate Humboldtiana Berolinensi fiebat. Torsten Bendias in libro suo praetitutlato Die Esperanto-Jugend in der DDR opinatur Sabinam Trenner inter esperantistas Germanos maximi momenti numerandam esse, quando Res publica democratica Germanica collapsa est. Et nostris diebus Trenner cum iuvenibus Esperantico inflammatis laborat apud Iuventutem Esperanticam Brandenburgensem-Berolinensem (EJB). Ei placet bene agere in commutationibus provehendis cum iuvenibus Europae Orientalis (Konsilejo por junulara interŝanĝo kun orienta eŭropo); consilium hoc Potestampii in Via Berolinensi 49 sedem suam habet et ligamenta firma cum aliis Europaeis creare velit. Ibi pullullant conventus, cursus, itinera et multa alia; quae ubi agentur relegi possunt apud Brandenburger Blättchen.
Annis 1990 folia officiala Brandenburger Blättchen plus quam triginties edita sunt. Modo saepe faceto et Trenner (sub pseudonymo Trine) ibi argumenta sua spargit; in foliis istis etiam narrationes criminales, apologi, aenigmata, textus didascales insunt.
Congressus infantilis
Sabina Trenner iam in Congressu universali Esperantico anno 1998 ad Montem Pessulanum celebrato de adulescentibus curam habuit (Internacia Infana Kongreseto/IKK). Cum autem anno 1999 talis congressus maximus in Germaniae capite fiebat Trenner inter summos moderatores fuit denuo inter multas alias res etiam de infantibus curam habens. Ea ratione opusculum exaravit cui titulus La aventuroj de Villi Abelo cum rebus a Gulielmo Abelo gestis. Infantes autem non Berolini sed ad Potestampium vocati erant in Centrum periegeticum apud Lacum diabolicum, qui dicitur (Teufelssee, Bergholz-Rehbrücke). Ei grate Monica Cruz, Ioanna Goddard, Stephanus Pietsch, Anna-Maria Pinter atque Lucas Tokarski succurrebant. Die autem novissimo iuvenes Berolini ante adultos sese praesentarunt.
Trenner in litteris pangendis
Anno 1997 palmam tulit pro oratione soluta in certamine ab Universali Societate Esperantica data, ubi eius opus Pli ol nura lumo honoratum est. De palma certarunt auctores duodecim e decem terris oriundi. Florilegium Samideanoj – Satiroj kaj humuraĵoj pri Esperanto kaj pri esperantistoj praebet narratiunculam eius praetitulatam Pro po de quaestione quadam grammaticali; ea iam anno 1997 in periodico Literatura Foiro (n-ro 167/1997) apparuerat. Verba musicae cantoribus Kajto nonnumquam scribit (e.g. cantilenae primae in collectione Masko et cantilenae praetitulatae Para-Fino ibidem invenienda). Musicam autem composuit Nanne Kalma. Daniel Gibbons anno 1999 de his omnibus criticam dedit apud Monato.
Trenner criticans
Criticas varias quoque Trenner scripsit. Apud Literatura Foiro anno 1999 e.g. de opere Promeso en obskuro Immanuel de Seabra, quod Vindobona editum est cum titulo : ...kaj la sekva, bonvolu...
Apud La Gazeto in n-ro 89 legi potest critica Revivigi plurjarcentan trezoron de florilegio hoc Antologio de kroataj unuaktaj dramoj, quod Branko Hečimović collegerat.
Trenner magistra
Sabinam Trenner etiam in commissionibus examinantium internationalibus (IRA) sodalem esse constat. Velut Andreas Cseh homines directo ad Esperantica adducebat et adducit. Seminaria ad magistros didactice corroborandos quoque habet. Ei persuasum est argumenta paedagogica psychologicaque magis animadvertenda esse. Tractationem suam specialem de querelis solvendis ("Kiel solvi konfliktojn?") verbis his apertura est: ''KVERELO kaj PERFORTO estas multe diskutataj temoj en la nuna tempo. Aŭdeblas ne malofte la riproĉo, ke en la lernejoj oni ne sufiĉe faras por eviti postajn violentajn agojn. Peri formojn de konstruiva konflikta prilaboro postulas la moderna edukado.''
Seminarium Sabinae Trenner anno 1999 pro Associatione Esperanticum docentium internationali habitum, cui titulus La fremdeco en ni: ekkoni antaŭjuĝojn kaj ilin prilabori, laudatum est a Gratiana Opulskienė in periodico Internacia Pedagogia Revuo(IPR) 2000/1. In eodem numero Trenner ipsa scripsit ''Media – kio? Mediaciado!''.
Receptorium acetylcholini
Receptoria acetylcholini vel receptoria cholinergica sunt proteina receptoria neurotransmissoris transmembranacea duorum generum, muscarinica (mAChR) enim et nicotinica (nAChR), quae toto in organismo inveniuntur.
Receptoria acetylcholini sunt pars systematis cholinergici. Substratum receptorii est neurotransmissor acetylcholinum (ACh).
Medicamenta effectus receptoriorum cholinergicorum mutare possunt, ut inhibitores acetylcholini esterasis.
Diversi morbi iuxta detrimenta receptoriorum acetylcholini noti sunt, ut myasthenia gravis vel syndroma Lambert-Eaton.
Receptoria in genere
Receptoria neurotransmissoris sunt proteina, quae in superficie cellularum nervalium locatae sunt, quo ea substantias chemicas speciales, neurotransmissores, recipiunt. De consuetudine quoque neurotransmissori receptoria propia attributa sunt, ut neurotransmissori acetylcholini receptoria acetylcholini (vel cholinergica). Ex coniunctione inter neurotransmissorem et receptorium suum generatur signum intracellulare (intraneuronale vel intramusculare). Ita dicitur cellulam nervalem (vel muscularem) per neurotransmissorem loco receptorii stimulari. Stimulatione deinde reactio sequitur:potentialis actionis neuronalis vel contractio muscularis.
Distinguuntur receptoria cholinergica inter nicotinica et muscarinica. Prima sunt canales iontici, secunda vero proteino G copulata.
Receptoria nicotinica
Nomen "nicotinicum" de numero receptorii substratum nicotinum connectendi derivatum est. Receptoria nicotinica (nAChR) tria genera nota sunt: musculi, nervi (α-bungarotoxini-insensibile), nervi (α-bungarotoxini-sensibile). De consuetudine nAChR secundum subunitates suas distinguuntur. In mammaliis 11 notae sunt: (α2, α3, α4, α5, α6, α7, α9, α10, velut β2, β3, β4).
Unitas neuromuscularis
Receptoria nicotinica sunt proxima translationis iussa cerebri ab nervo ad musculum. Per synapsem chemicam, cum acetylcholino (ACh) neurotransmissore communiter cum receptoriis nicotinicis cholinergicis (nAChR), stimulus ex cerebro oriente electricus in motum musculi (contractionem) transfertur.
Receptoria muscarinica
Receptoria neurotransmissoris muscarinica (mAChR) sunt receptoria proteino G copulata, quinque nota sunt: M1, M2, M3, M4, M5. Excitata per neurotransmissorem acetylcholini (ACh) receptorium profecto proteinum G intracellulare in officium vocat.
Spes (nomen)
Spes praenomen femininum est, a Sancta Spe, Sophiae filia, Fidei et Caritatis sorore Nomina sororum in omnibus linguis vertuntur:
Qui hoc praenomen habuerunt
Praenomen Nadia (vel Nadja), quod in aliquot linguis invenitur, ab origine forma Russica hypocoristica a Nadežda fuit:
Ioannes G. Downey
Ioannes Gately Downey (natus in  County Roscommon, Hibernia die 24 Iunii 1827; Angelopoli mortuus die 1 Martii 1894), tabernae medicamentariae magister, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1860 usque ad annum 1862 septimus Californiae gubernator fuit.
Mundinus de Leuciis
Mundinus de Leuciis (natus Mondino dei Luzzi etiam Raimondino, de' Luzzi, Liuzzi, Lucci, Liucci circa annum 1275 Bononiae – ibidem mortuus est anno 1326) fuit anatomus et medicinae professor Bononiae.
Petrus Carlet de Marivaux
Petrus Carlet de Chamblain de Marivaux (natus die 4 Februarii 1688 Lutetiae – ibidem mortuus est die 12 Februarii 1763) fuit scriptor, praecipue fabularum scaenicarum et diurnarius, Francicus.
Venceslaus Molotov
Venceslaus Michaelis filius Molotov  (Russice: Вячеслав Михайлович Молотов, tr.  Vjačeslav Michajlovič Molotov, natus Скрябин, tr. Skrjabin, in oppido Kukarka gubernii Viatcensis die 25 Februarii secundum calendarium Iulianum - die 9 Martii secundum Gregorianum - 1890 ; mortuus est Moscuae die 8 Novembris 1986) fuit rerum novarum cupidus Russicus (socius factionis bolsevicorum ab anno 1906) et dein rerum politicarum peritus Sovieticus, praeses Concilii Commissariorum Popularium URSS (Sovieticae Administrationis) ab anno 1930 ad annum 1941 atque ab anno 1939 commissarius popularis et annis ab 1946 ad 1949 et ab 1953 ad 1956 minister negotiorum externorum Unionis Sovieticae, titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1943) nonnullisque aliis signis laudis Sovieticis ornatus. Et die 23 Augusti anno 1939 ut minister rerum externarum Pactum Ribbentrop-Molotovianum signavit.
Luctationis inter ducos Factionis Communisticae Unionis Sovieticae causa e factione illa anno 1962 exclusus, ab anno 1963 in dimissione erat, anno 1984 autem denuo socius Factionis Communisticae Unionis Sovieticae factus.
Dies Gratulationis (Civitates Foederatae)
Dies Gratulationis (Anglice Thanksgiving Day) in Civitatibus Foederatis est feria foederalis quae quarto die Iovis mensis Novembris celebratur. Primum erat feria messis. Omnem per civitatem ex 1789 interdum celebrata est, pronuntio a Georgio Vasington primo nuntiato, Congressu petente. Thomas Jefferson feriam non observabat, quam homines solum interdum celebrabant usque ad 1863, cum Abrahamus Lincoln Diem Gratulationis feriam foederale esse iuberet, bello civili Americano saeviente. Dixit nationalem diem "Gratulationis et Laudationis Deo nostro benefico, qui in caelis habitat" ultimá die Iovis in mense Novembri celebrari. [[Fasciculus:After Winslow Homer, Thanksgiving in Camp, published 1862, NGA 45618.jpg|thumb|upright=1|left|Dies Gratulationis in Castris. [[Caelatura]] ex adumbratione Winslow Homer artificis, anno 1862 edita. Pinacotheca Nationalis Artis.]
Dies commutabatur annis 1939, 1940, et 1941, Franklino D. Roosevelt praeside. Ex 1942, Dies Gratulationis a Congressu quartam diem Iovis Novembris ordine pronuntiata est. Dies Gratulationis generatim in cultura Ameriana initium putatur temporis autumni et hiemis, cum feriis Christi Natali et Die Novi Anni.
Index dierum (1985–2029)
Dies Gratulationis annorum viginti octo circulum sequitur.
Iohannes-Christophorus Seebohm
Iohannes-Christophorus (Hans-Christoph) Seebohm (natus 4 Augusti 1903 in vico Emmanuelssegen (apud Katovicum), mortuus 17 Septembris 1967 Bonnae) vir publicus Germaniae et sodalis primo factionis Theodiscae (DP), deinde Christianae Democraticae Unionis Germaniae fuit.
Cursus honorum
Seebohm ab anno 1946 sodalis Factionis Theodiscae et ab anno 1947 ad 1955 praeses vicarius eius factionis fuit. Ab anno 1946 ad 1951 legatus senatus Terrae Saxoniae Inferioris erat et eudem anno administer constructionis, laboris, salutis publicae eius terrae factus est. Ad annum 1948 hoc magistratum administrabat. Anno 1948 in Consilium Parlamentaricum Bonnam missus est, quod novam legem fundamentalem Germaniae Occidentali ferret. Anno 1949 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Conradus Adenauer (CDU) eum Administrum Foederalis Commeatus nominavit. Quo officio diutissime omnium administrorum foderalium fungebatur, etiam post annum 1960, cum factionem Theodiscam reliquit et sodalis CDU fiebat et Ludovico Erhard cancellario foederali administer commeatus manebat, 8 Novembris 1966 etiam cancellarii vicarius nominatus est. Ab anno 1962 praeses vicarius factionis CDU fuit. Sed consilio ministrorum Curtii Georgii Kiesinger (CDU), qui 1 Decembris 1966 foedus regendi cum SPD factione fecit, noniam interfuit. Legatus Dietae Foederalis ad mortem manebat.
Ioannes B. Weller
Ioannes B. Weller (natus in Montgomery, Ohium die 22 Februarii 1812; Novae Aureliae, Ludoviciana mortuus die 17 Augusti 1875), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum munere populi Ohii functus est, ab anno 1852 usque ad annum 1857 Californiae legatus in senatu Civitatum Foederatarum fuit et ab anno 1858 usque ad annum 1860 quintus Californiae gubernator fuit.
Festum Iulium
Festum Iulium erat feria hiemalis in traditione pagana Germanica. Festum erat fere inter idus Novembris et idus Ianuarii, cum dies circum brumam probabilis est. Multa de festo nescimus. Verisimiliter erat festum sacrificale (Nordice blót).
Cum impositione Christianitatis ad populos Scandinaviae nomen Festum Iulium (vulgo jul, Anglice etiam Yule) ibi ad Festum Nativitatis eiusdem temporis anni translatum est.
Solanales
Solanales est ordo plantarum. Nomen botanicum a Friderico de Berchtold et Ioanne Presl anno 1820 statutum est ex opere Antonii Laurentii de Jussieu.
Fides (nomen)
Fides est praenomen femininum, a Sancta Fide Romana, Sophiae filia, Spei et Caritatis sorore. Nomina sororum in omnibus linguis vertuntur:
Qui hoc praenomen habuerunt
etc.
Milton Latham
Milton Slocum Latham (Columbi, Ohium natus die 23 Maii 1827; Urbe Novo Eboraco mortuus die 4 Martii 1882), iuris consultus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia anno 1860 sextus Californiae gubernator. Praeterea Latham sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum munere populi primi districti Californiae functus est sive postea in senatu Civitatum Foederatarum Californiae legatus fuit.
Petrus Hardeman Burnett
Petrus Hardeman Burnett (humili loco natus in Nashville, Tennesia die 15 Novembris 1807; Franciscopoli mortuus die 17 Maii 1895), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1849 usque ad annum 1851 primus Californiae gubernator fuit.
Ioannes McDougall
Ioannes McDougall (natus in Ross County, Ohium circa annum 1818; Franciscopoli mortuus die 30 Martii 1866), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1851 usque ad annum 1852 secundus Californiae gubernator fuit.
Theodora (imperatrix 1042-1056)
Theodora (Graece Θεοδώρα), cognomine Porphyrogenita (Constantinopoli nata anno 984; ibidem mortua mense Septembri 1056), fuit Imperatrix Byzantina ab anno 1042 (interdum cum collegiis) et imperatrix sola a mense Ianuario 1055 usque ad mortem.
Historia
Theodora fuit filia minima Constantini VIII Imperatoris Byzantini et Helenae, filiae Alypsii. Soror senioris eius nomine Zoë, quae anno 1028 cum Romano Argyro, Imperatori Byzantino novo, in matrimonium ducta est. Romano autem anno 1041 mortuo, Theodora et Zoe coimperatrices factae sunt. Post menses duas, Zoe in matrimonium reducta est, coagens Theodora potentiam permittere. Anno autem 1055, Theodora imperatricem iterum facta est. Die 31 Augusti anno 1056, Theodora mortua est, post regnum viginti mensium.
Prophetiae Merlini (Galfridus)
Prophetiae Merlini est liber a Galfrido Monemutensi Latine ante annum 1135 scriptus. In hoc opere, partim ex carminibus bardorum sumpto, Merlinus regis Arthuri vates praedicit res futuras insulae Britanniae regnorumque Cambriae et Angliae. Has prophetias Galfridus postea renovavit atque in opus suum notissimum Historia regum Britanniae appellatum inseruit. De Prophetiis et Historia Galfridi Willelmus Neuburgensis scriptor aequalis sic disserit:
Prophetiae separatim editae sunt anno 1603 cum commentario ab Alano quodam facto, Alano ab Insulis per errorem attributo.
Harpastum
Harpastum est verbum quod plurimos ludos continet et hodiernos et antiquum. Hodierne latinum hoc nomen datum est praecipue Harpasto Britannico seu Rugbiensi (Anglice: rugby football, saepius rugby), quod folle ovato utitur. Ludi nominantur a numero lusorum vel a origine geographia. Praecipua harpasta haec:
De harpasto antiquo
Vide paginam propriam "harpastum antiquum".
De proposito
Propositum generale est follem pedibus iacere inter duos palos (quattuor apud harpastum Australiense) vel potius follem manibus afferre post lineam adversae turmae (praeter apud harpastum Australiense cui linea adversa deest).
Barringtonia
Barringtonia est genus plantarum florentium familiae Lecythidacearum.
Ericus Mende
Ericus (Theod.: Erich) Mende (natus 28 Octobris 1916 oppido Großstrehlitz in Silesia, mortuus 6 Maii 1998 Bonnae) vir publicus Germaniae et sodalis FDP factionis et postea CDU erat.
Iuventus et munus
Pater eius magister et decurio oppidi factionis Centri fuit. Postquam anno 1936 maturitatem adeptus est, Mende ad officium publicum et deinde ad militiam conscriptus et militis munus coepit. Toto Bello militavit et postremo anno 1945 centurio maior fuit. Dum militavit, multa insignia militaria accepit. Brevi tempore in fine belli captivus belli Britannorum fuit. Deinde in vallem Rurae venit, cum patria eius nunc ad Poloniam pertinuit. Tum Coloniae et Bonnae iurisprudentiae studebat. Anno 1948 primam probationem accepit atque 1949 doctor promotus est. Tum Bonnae in universitate res politicas docuit. Annis 1967 - 1970 moderator Theodiscus societatis Americanae nomine IOS fuit, quae pecuniam divitum collocaret, sed maximam partem eius perdidit. Haec res cursum honorem eius ad finem tulit (vide infra).
Familia
Mende bis uxorem duxit atque ex eis tres filios unamque filiam habuit.
Egica (rex Visigothorum)
Egica fuit rex Visigothorum Hispaniae (natus circa annum 610, qui ab 24 Novembris 687 ad annum 702) rexit. Regnum accepit quod in matrimonium duxit Cixilonam filiam Ervigii. Ervigius iussit Egicae familam suam protegere.
De rebellione Suniefredi
Ob hanc synodum maiores insidias contra regem creaverunt et ex iis regem elegerunt Suniefredum anno 692. Suniefredus cum Theodomiro duce Cartaghinensis, Sisbertus episcopus Toleti et alii coniurati regem occidere volebant sed Egica effugit Caesaraugustam. Tunc copias iunxit et contra usurpatorem profectus est. Anno 693 rebelles victi sunt.
Eodem anno, Egica concilum Toletanum XVI convocavit ut regnum suum legitimare. Hoc in concilio, leges promulgatae sunt res coniuratorum conscribiendi causa.
Leges promulgatae
Egica conatus est leges antecessorium mutare, regnum legitimandi causa. Multae ex his legibus contra Iudaeos erant et Concilium Toletanum XVII has leges confirmavit. Egica vetuit Iudaeos negotiare et augmentavit tributos. Etiam iussit Iudaeos filios parvulos familiis Christianis dedissent.
Die 15 Novembris 700, Egica filium Vitizam co-regem fecit, et ei Gallaeciam dedit dum alter filius Oppas nominatus est archiepiscopus Hispalensis. Egica anno 702 mortuo, Vitiza in regno est coronatus.
De familia
Egica erat filius Aribergae, quae soror Wambae et filia Tulgae regis erat. Uxor Cixilona genuit filium Witizam.
Aqua Lata
Aqua Lata (Catalanice: Igualada) est urbs 38 164 incolarum, sita in media Catalonia apud flumen Annoliam, et caput regionis, cui fluminis nomen est. A Montiserrato 12 quilometra distat.
Palla Strozzi
Palla Strozzi (natus circa annum 1373 Florentiae; mortuus die 8 Maii 1462 Patavii) fuit mercator argentariae et philologus, humanista Italicus. Anno 1395, is in Florentiam Manuelem Chrysoloram duxit, qui eum Linguam Graecam docuit. Strozzi multa opera manu scripta conlegit et primam bibliothecam publicam Florentinam condidit.
Aqua Lata
Praecipua industria textilis, chartaria et pellis est. In hac urbe etiam una industria globorum aerostaticorum et unum pellis museum in Hispania est.
Palla Strozzi
Cum anno 1434 Cosimus Medices Florentiam rediit, Stroyi proscriptum et ex urbe expulsus est. Nam multos annos exsul Patavii vixit, et ibi aetate provectus obiit.
Aqua Lata
Grex Moixiganguers d'Igualada (conditus anno 1995) turres humanas per spectacula popularia et festa aedificat.
Anno 1003, docetur nomen Aquae Latae, ut parvus pagus, ubi fuit parvum Sanctae Mariae templum in bivio antiquorum itinerum a Barcinone ad Ilerdam et a Minorisa ad Odenam, loco prospero recipiendae paeninsulae.
Fabula originis Aquae Latae
Erat immensus lacus, ubi hodie urbs Aqua Lata est. Prope eum lacum, in magna villa habitabat dominus adeo asper et rudis, ut iuvenes, qui in eius agris laborabant, fugiebant. Itaque is promisit vendere suam animam diabolo si ei auxiliebatur. Subito maleficus apparuit sub agricolae figura et dixit eum cunctum laborem facere condicione ut is, dum dominus operam iuberet, suus servus esset, sed ut, si dominus denique nihil iuberet, is animam suam caperet.
Cum accidisset ut dominus nihil iubere posset, putavit iubere diabolo ut aquam magni lacus deduceret. Diabolus defodit, deduxit magnas lapides et creavit montem, appellatum Tres Mutulos (catalanice: Els Tres Mollons), ut aquam disserere fecisset. Tunc diabolus suam animam ad Inferos duxit.
Gaius Vipstanus Apronianus
Gaius Vipstanus Apronianus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 86) senator Romanus fuit. Anno 59 consulatum ordinarium gessit. Anno 68/69 proconsul Africae erat, provincia sua sponte ad Othonem transiit, ut Tacitus scripsit. Annis 57 ad usque 86 etiam frater Arvalis fuit.
Caritas (nomen)
Caritas est praenomen femininum, a Sancta Caritate Romana, Sophiae filia, Fidei et Spei sorore. Nomina sororum in omnibus linguis vertuntur, sed Caritas nomen solum in linguis Slavicis et in lingua Hispanica usurpari videtur:
Qui hoc praenomen habuerunt
etc.
Iustus Ionas
Iustus Ionas Senior (natus die 5 Iunii 1493 Nordhusii; mortuus est Eisfeldiae die 9 Octobris 1555) fuit iuris consultus, humanista, hymnorum scriptor, theologus, et reformator Germanicus.
Vita
Ex anno 1511 eum studentem habuit Universitas Leucorea, ubi artes humaniores, ius, et rei Bibliae studuit et Erasmum aestimavit. Amicus Lutheri iam antea iurisprudentiae et theologiae Erfordiae in Universitate Hierana studuerat antequam anno 1521 tamquam professor et praepositus Wittenbergam iret in Ecclesiam Omnium Sanctorum (sive Fanum castellanum). Reformationis emolumento maximi vere momenti fuit; Lutherum Wormatiam comitatus eum et in scholis inspiciendis anno 1529 iuvabat. Disputationi religiosae Marburgensi inferfuit et Diaetae Augustanae. Anno 1546 Salinis Saxonicis depulsus est ubi ex anno 1541 superintendens erat. Lutherum in ultimo itinere Islebiam sequebatur et anno 1550 Coburgi praedicator aulicus institutus est. Ex anno 1552 erat parochus Ratisbonae, anno 1553 superintendens Islebiae.
Scripta Lutheri Philippi Melanchthonos et commentarios in Acta Apostolorum pepigit: »Discussio pro conjugio sacerdotali« (1523). Epistulare eius commercium editum est Salinis Saxonicis annis inter 1884 et 1885 a G. Kawerau. Ioannes Sebastianus Bachius textu Iusti Ionas in cantatis BWV 127 et BWV 178 usus est.
Arthurus Balfour
Arthurus Balfour, vulgo Arthur James Balfour atque denuo Earl of Balfour (natus in Whittingehame Lothianae Orientalis die 25 Iulii 1848; Londinii mortuus die 19 Martii 1930), alumnus Collegii Etonensis et Collegii Trinitatis apud Cantabrigienses, fuit politicus Britanniae factionis conservatricis, ab anno 1874 usque ad annum 1922 legatus apud Parlamentum Britannicum et primus minister Britanniarum Regni a die 12 Iulii 1902 usque ad 5 Decembris 1906.
Anno 1917 cum Balfour Secretarius negiotiorum exteriorum Britanniarum Regni erat, sustinuit reditum Iudaeorum in Palaestinam post finem Primi Belli Orbis Terrarum et cladem Imperii Ottomanici, ad quod antea Palaestina pertinuerat.
Ioannes Neely Johnson
Ioannes Neely Johnson (natus in Gibson County, Indiana  die 2 Augusti 1825; mortuus Urbe Lacus Salsi, Uta die 31 Augusti 1872), iuris consultus et causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Nulla Scio (Know Nothing), qui inter alia ab anno 1856 usque ad annum 1858 quartus Californiae gubernator fuit.
Tadzikistania
Tadzikistania (Тоҷикистон Toġikiston), vel Res Publica Tadzikistania (Ҷумҳурии Тоҷикистон Ġumhurii Toġikiston), etiam Tadicistania, est civitas in Media Asia.
Regio autonoma Badachschania Montana Tadzikistaniae pars est. Montes Pamirenses in Tadzikistania siti sunt.
Historia
Terra antiqua Tadzikistaniae nomine Graeco-Latino classico Sogdiana et Bactria cognita est.
Die 14 Octobris 1924, ut pars Rei Publicae Sovieticae Socialisticae Uzbecicae, e parte priscae Rei Publicae Popularis Sovieticae Bocharicae formata est Res Publica Sovietica Socialistica Autonoma Tadzikica, quae anno 1929 Res Publica Sovietica Socialistica Tadzikica Unionis Sovieticae facta est, et die 9 Septembris 1991 libertatem suam a Unione Sovietica declaravit.
Sextum Florentinum
Sextum Florentinum (olim Ad Sextum Lapidem ab Florentia seu Sextus ab Urbe Lapis) (Italiane: Sesto Fiorentino) est oppidum ac municipium Italiae, circiter 49 085 incolarum, in Regione Tuscia et in urbe metropolitana Florentina situm. Incolae Sextenses appellantur.
Fractiones
Colonnata, Gualdo, La Zambra, Osmannoro, Padule, Querceto, Valiversi.
Neostadium ad Orlam
Neostadium ad Orlam oppidum Thuringiae.
Stanley Kubrick
Stanley Kubrick (Urbe Novo Eboraco die 26 Iulii 1928 natus; mortuus Childwickbury Manor in vico prope Londinium die 7 Martii 1999) fuit moderator cinematicus et pellicularum scriptor, factor, cinematographus, editorque Americanus, ab eruditis habitus unus ex maximis omnis temporis factoribus pellicularum. Eius pelliculae, plerumque accommodationes mythistoriarum vel fabularum brevium, pro cinematographia unica et "admirabile" officio ad singulos ut realismus obtineretur, et divino spiritu inflato musicae usu notae sunt. Pelliculae Kubrickianae varia genera comprehendunt, inter quae bellum, delictum, comoedia romantica et atra, horror, epica et scientia ficticia. Kubrick praeterea fuit perfectionista, praeter modum diligens in scaenis moderandis et cum histrionibus collaborans.
2001: A Space Odyssey est pellicula Kubrickianae anno 1968 Americano ducta. Pellicula Vasingtoniae in Districtu Columbiae die 2 Aprilis 1968 primum exhibita est. Argumentum navigationem astronautae ad planetam Iovem et defectionem machinae HAL explorandam tractat. Valde pellicula collaudatur ob scientiam accuratam, multasque evolutionis humanae et intellegentiae artificialis cogitationes exhibet. A Clockwork Orange est alia pellicula Kubrickianae anno 1971 creata et ducta, cuius argumentum violentiam et facinora viri periculosi iuvenis ostendit, multa scelera et corruptae reipublicae lemmata tractans. Alex sperat se emendatum iri reformando, tamen ille sentit se delapsum esse experimento medico ingrato, medicique cupidi non tam curandorum quam convertendorum hominum sunt.
Pinguicula grandiflora
Pinguicula grandiflora est carnivora planta florens familiae Lentibulariacearum, in zonis temperatis endemica (Pink 2004). Proprietas speciei est flos, multo maior quam mediocritas generis.
Martinus Polichius
Martinus Polichius , qui dicitur etiam lux mundi (natus Martin Pollich aut Mellrichstadt aut Marti Polich circa annum 1455 in Mellrichstadt – mortuus est die 27 Decembris 1513 Wittenbergae) fuit theologus, philosophus, medicus Germanicus. Polichius Leucoreae Universitatis Wittenbergae conditor fuit.
The Phenomenon Squad
Series narrat historias de turma selecta vigilum Londiniensium, qui sunt iocose inútiles. Investigant discrimina a societatis arcanis facta, et contra ordinem massonicum, logias satanicas et societates bacchicas pugnant.
Curcuma
Curcuma (ex Arabico كركم kurkum) est genus circa octoginta specierum acceptarum in familia Zingiberacearum, quae insigniter C. longam condimentum et C. alismatifoliam continet. Post annum 1753, cum Linnaeus genus contraxit, circa 130 species iam descriptae sunt. Nonnullae autem descriptiones Latina diagnosi vel holotypo carent; ergo status multarum specierum suspecti obscurique manent. Prospectus classificationis taxinomicae, cum accommodatissimarum litterarum de speciebus Curcumae memoria, apud Wikispeciem invenitur.
Ioannes Bigler
Ioannes Bigler (natus familia e Germania oriunda Luguvalii Pennsilvaniae die 8 Ianuarii 1805; Sacramenti mortuus die 29 Novembris 1871),  diariorum editor et causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui ab anno 1852 usque ad annum 1856 tertius gubernator Californiae fuit. Eodem tempore Gulielmus frater erat gubernator Pennsilvaniae.
David Paterson
David Paterson (Urbe Novo Eboraco accurate in Brooklyn natus die 20 Maii 1954), criminum investigator, est rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 2008 usque ad diem 31 Decembris 2010 Novi Eboraci gubernator fuit.
Iosephus Mindszenty
Iosephus Mindszenty (natus József Pehm die 29 Martii 1892 in Csehimindszent, Hungaria; mortuus die 6 Maii 1975 exsul Vindobonae) fuit illustris archiepiscopus Archidioecesis Strigoniensis-Budapestinensis et cardinalis Hungaricus, qui inter Bellum Frigidum et tyranniam communisticam in Hungaria contra communismum pugnavit. Mindszenty comprehensus est et postea exsul e Hungaria abire debuit.
Vita
Die 16 Novembris 1948 Mindszenty proclamat ecclesiam catholicam cum re publica communistica de modo vivendi non convenire posse.
Ludmila
Ludmila vel Ludimila est praenomen femininum, a Sancta.
Qui hoc praenomen habuerunt
etc.
Urbs Sanctorum
Urbs Sanctorum (Lusitanice: Santos) est urbs 418.375 incolarum (anno 2006) sita in Republica Brasiliana in provincia Sancti Pauli. Propterea quod haec urbs maximus portus totius Americae Latinae est, ei cognomen Portus Americae Latinae datus est. Haec urbs pucherrimum aquarium municipale et magnam Universitatem habet.
Marcus Ostorius Scapula
Marcus Ostorius Scapula (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 66) senator Romanus fuit. Pater eius Publius Ostorius Scapula ab anno 47 legatus Augusti pro praetore Britanniae successor Auli Plautii fuit. Marcus patre duce in Britannia ob servatos cives coronam civicam meruit. Anno 59 consul suffectus electus est. Anno 62 Antistium Sosianum praetorem, qui accusatus erat, quod domu Ostorii carmina probosa in Neronem imperatorem legisset, testis culpa exoneravit. Sed Antistius ab Ostorio servatus et tantum in insulam relegatus eum anno 66 apud Neronem accusavit. Ostorius, qui tum in villa in Italia septentrionali sitam vixit, ad mortem damnatus mortem ipsius manu petivit. Nepos eius Marcus Ostorius Scapula, consul suffectus anni 99 fuit.
Alope (Euripides)
Alope est tragoedia quam Euripides docuit, hodie deperdita, de Alope Cercyonis filia a Poseidone rapta, de progenie Hippothoonte, et fortasse de Cercyone a Theseo interfecto. Hanc historiam mythographus Hyginus narravit, sed an e tragoedia Euripidea descripsit non satis liquet. E tragoedia fragmenta fere septem nobis servantur.
Bonum (ethica)
Bonum plurimis temporibus est mores qui, cum unum ex variis moribus homini eligere liceat, praeponendi sunt. Bonum plerumque res habetur quae malo adversatur, et cuius studio tenentur moralitas, ethica, religio, philosophia. Etymologia et propria vocabuli significatio, cum eius translatis inter linguas antiquas hodiernasque consociatis, magnopere declinatione et significatione variant, quae vicissim temporibus spatii, historiae, religionis, vel philosophiae nituntur.
Antiope (Euripides)
Antiope est tragoedia quam Euripides circa annum 410 a.C.n. docuit, hodie deperdita.
Bonum (ethica)
Bonum et malum
Quaestiones boni et mali in religione, ethica, et philosophia uná sunt dichotomia pervulgata. In culturis a traditionibus Manichaeis et Abrahamicis motis, malum bono adversari percipitur, ubi bonum praevalere debet, et malum vincendum est, sed in culturis a Buddhismo per res spiritales motis, haec dualitas antagonistica in Śūnyatā (inanitatem) perveniendam superanda est: quae agnitio est bonum et malum non cognata esse, sed duas tantum totius rei partes, quae est unitas, singularitas, monismus.
Bonum et moralitas in biologia
Res boni et mali, saepe cum moralitate commixta, a nonnullis biologis, praecipue E. O. Wilson, Ieremia Griffith, Davide Sloan Wilson, et Francisco de Waal, quaestio aestimatur magni momenti, quae a disciplina biologica commode tractanda est.
Neustadt in Europa
Neustadt in Europa ("Neostadium" vel "Villa Nova in Europa") est magna coniunctio communium quae omnia nomen Germanicum Neustadt seu Neostadium sive Nova Civitas sive similiter vel habent vel habebant. Haec communia sunt in sex civitatibus Europaeis, 27 scilicet in Germania, duo in Austria, unum in Hungaria, tria in Cechia, duo in Polonia, unum in Slovacia. Numerus incolarum omnium eius generis communium 500 000 mense Septembri 2008 fuit.
Cyme (Euboea)
Cyme (Graece: Κύμη) est oppidum Graeciae in Euboea insula situm et pristinus demus Euboeae nomi 7738 incolarum (status: 2010). Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Cymae-Aliberii demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).
Antigone (Euripides)
Antigone est tragoedia quam Euripides docuit, hodie deperdita. Idem argumentum fuisse traditur atque Sophocleae Antigonae nisi quod Haemon et Antigone matrimonium iam contraxerant et filium genuerant. Itaque simul Polynicis corpus sepelientes deprehensi sunt.
Cyme (Euboea)
Aetate ferrea Cyme condidit duas colonias antiquissimas in Italia: Pithecusas et Cumas in Campania.
Wolfsburg
Wolfsburg (vel Wolfsburgum vel Lycopolis ) est urbs ad limitem Saxoniae Inferioris sita. Magnitudine est sexta Saxoniae Inferioris urbs, post Hannoveram, Brunsvicum, Gottingam, Osnabrugam, Oldenburgum. Lycopolis ex quadraginta partibus et sedecim pagis constat. Commune die 1 Iulii 1938 conditum est ex confusione communium Rothehof-Rothenfelde et Heßlingen cum nomine Stadt des KdF-Wagens bei Fallersleben (i.e. "Urbs currus (='scarabaei') apud Fallerslebiam"); die 25 Maii 1945 consilium urbis ab Americanis nominatum urbi nomen Wolfsburg arcis in agro urbano sitae dedit.
Geographica
Proxima urbs Brunsvicum 6 chiliometra ad africum, Magdeburgum 64 chiliometra ad eurum, Hannovera 74 ad occasum, Hamburgum 135 ad caurum situm est. Wolfsburgum iuxta ductile flumen, vulgo Mittellandkanal appellatum, sita est.
Oppida administrativa
Urbi sunt 16 oppida administrativa (Ortschaften), hic enumerata cum numero incolarum anno 2015, memoratione anni adiunctionis et partibus:
Balnea
Balnea Lycopolitana sunt maxima Germaniae undalavatio; lavatio cum artificiosis undis efficuntur. Refecta et relaxata est. Cum undecim sudatoriis, duobus delabaculis, tribus tabernis, calidario, septem aqualibus, insanissima est.
Volkswagen arena
Volkswagen arena, quae in autumno 2002 confecta est, pediludii manus VFL Lycopolitana et locus ad concetus gerendus est. 30 000 spectatores in arena conveniunt, quorum nomen sibi imprimi largitori Volkswagen AG deducit. Volkswagen arena novissima est, 53 millionen eurones stetit est. {?}
Porticus Urbanus
Porticus Urbanus (vulgo City Galerie), confectus anno 2001, est mercatus centum tabernarum. Aedificium medium oppidi notans facilis aditu et, ut magnum, visu est. Et emptio et edendi facultates ibi emptori praebuntur.
Arx Lycopolitana
Prima Castra Lupi 1302 litteris consignatus memora est. Conditor et aedificator potentia ad Bartensleben fuit. Anno 1742, comes ad Schulenburg arcem accepit; familia ad Bartensleben exstincta est.
Phaeno
Phaeno museum est, quod 250 experimenta de physiologia habet. Aperiebatur anno 2005. Phaeno magni aestimatur; imprimis classes adeunt.
Exercitatio corporis Lycopoli
Maxima societas Lycopolitana VFL-Wolfsburg est. Eius notissima pars pediludium est, cui iam Scyphum UEFA contigit. {?} Praeterea Lycopolis habet pilimallei super glaciem societatem, quae novum stadium glaciale acceperunt. Duae societates a VW suffulciuntur.
Antistius Sosianus
Antistius Sosianus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 56 tribunus plebis fuit. Anno 62 Quinto Iunio Marullo consule designato accusante praetor depositus fuit, cum in domu Marci Ostorii Scapulae carmina probosa in Neronem imperatorem legisset. Cum Ostorius testis Sosianum exoneravissit, non ad mortem, sed ad exsilium in insula damnatus est. Sed anno 66 ipse ingratissime Ostorium coniurationis accusavit et Romam revocatus est. Ostorius autem ipsius manu mortuus est. Anno 70 Gaius Licinius Mucianus, dux exercitus Vespasiani imperatoris eum, qui sua sponte exsilium egressus erat, iterum in insulam eandem misit. Quando mortuus sit, nescimus.
Georgius Pataki
Georgius Pataki (natus in Peekskill, Novum Eboracum die 24 Iunii 1945), causidicus, est politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1995 usque ad annum 2006  Novi Eboraci gubernator fuit.
Philippus Lenard
Philippus Lenard (Bratislavae natus die 7 Iunii 1862; mortuus in Messelhausen die 20 Maii 1947) fuit physicus Germanicus. Anno 1905 Nobelianum Physicae Praemium abstulit.
Eliot Spitzer
Die 17 Martii 2008 propter malum exemplum accurate diaria scripserunt eum negotios cum meretricibus fecisse, Spitzer se a munere removit.
Herbertus Henricus Asquith
Herbertus Henricus Asquith, vulgo Herbert Henry Asquith atque denuo Earl of Oxford and Asquith (natus in Morley Isuriae die 12 Septembris 1852; mortuus ad Sutton Courtenay Berceriae die 15 Februarii 1928), alumnus et socius Collegii de Balliolo apud Oxonienses, fuit politicus Anglicus.
Sodalis factionis liberalis seu whig, Asquith fuit legatus apud Parlamentum Regni Uniti ab anno 1886 usque ad annum 1918 munere populi East Fife et iterum ab anno 1920 usque ad annum 1924 munere populi Paisley. A die 10 Decembris 1905 usque ad diem 12 Aprilis 1908, fuit cancellarius scaccarii, id est aerarii publici minister. Primus minister Britanniarum Regni a die 7 Aprilis 1908 usque ad diem 7 Decembris 1916 meruit.
Herberti Asquith filius Antonius clarus moderator cinematographicus fuit.
Armandus Dufaure
Iulius Armandus Stanislaus Dufaure, vulgo Jules Dufaure, natus die 4 Decembris 1798 in communi Saujon Carentoni maritimi, obiit die 28 Iunii 1881 in Rueil-Malmaison Altorum Sequanae) fuit vir publicus Francicus, socius Academiae Francicae.
Ernestus Monis
Ernestus Monis, plene Antonius Emmanuel Ernestus Monis, fuit vir publicus Francicus ac breviter praeses consilii a die 2 Martii 1911 usque ad diem 27 Iunii eiusdem anni. Natus die 23 Maii 1846 in Châteauneuf-sur-Charente Carantoni, obiit die 25 Maii 1929 in Mondouzil Garumnae superioris.
Carolus de Freycinet
Carolus Ludovicus de Saulces de Freycinet (natus Fuxii die 14 Novembris 1828; Lutetiae mortuus die 14 Maii 1923), machinator, fuit vir publicus Francicus ac quater Praeses Consilii. Carolus de Freycinet Academiae Francicae sodalis fuit, in Academiam anno 1890 cooptatus.
Ioannes Theodoricus van der Waals
Ioannes Theodoricus van der Waals (Lugduni Batavorum natus die 23 Novembris 1837; Amstelodami mortuus die 8 Martii 1923) fuit physicus Nederlandicus. Anno 1910 Nobelianum Physicae Praemium abstulit.
Bibliotheca Nationalis Hispaniae
Bibliotheca Nationalis Hispaniae (Hispanice Biblioteca Nacional de España) est bibliotheca quae, organismus liber appellata, deposita patrimonii bibliographici et documentarii Hispaniae tenet. Haec institutio, fontibus bibliographicis coniungendis, perscribendis, conservandisque dicata, triginta fere milliones rerum intra fines nationales ex saeculo XVIII editarum tenet, inter quas libri, periodica, magazinae, tabulae geographicae, soni impressi, adumbrationes, partiturae musicae, libelli.
Bibliotheca Nationalis bibliographicum patrimonium civicum per catalogum rerum in bibliotheca contentarum disseminat, atque omnibus procul per situm interretialem, qui praecipuas res bibliographicas praebet, ac per permutationes interbibliothecarias praesto est. Lectores ad collectiones digitales penetrare possunt per Bibliothecam Digitalem Hispanicam. Museum bibliothecae collectiones, operationes, historiamque Bibliothecae Nationalis conservat. Bibliotheca etiam rationes hodiernorum eventuum culturalium producit.
Principalis bibliothecae sedes in paseo de Recoletos apud Palatium Bibliothecae et Museorum Nationalium patet, aedificium cum Museo Archaeologico Nationali communicatum. Praeterea, bibliotheca alteram sedem Compluti habet, in urbe universitariá, quae 35 fere chiliometra ad septentriones et orientem medii Matriti iacet.
Bibliotheca, nomine Bibliotheca Publica Palatii (Hispanice Biblioteca Pública de Palacio), a Philippo V rege anno 1712 condita est
Ludovicus Buffet
Ludovicus Buffet (natus in Mirecourt Vosegi die 26 Octobris 1818 - Lutetiae obiit die 7 Iulii 1898) fuit causidicus, vir publicus Francicus ac Praeses Consilii a die 10 Martii 1875 usque ad diem 22 Februarii 1876.
Cocos nucifera
Cocos nucifera (binomen a Carolo Linnaeo statutum) est utilissima familiae Arecacearum planta, sola generis Cocois species, magna palma, quae ad 30 metra alta crescit, foliis pinnatis 4–6 metra longis, pinnis 60–90 centimetra longis. Foliis veteribus se defringentibus, truncus manet levis quasi rasilis. Nucem Indicam producit.
Cocos nucifera per tropicas colitur pro multis usibus, culinariis et non culinariis, et aliquando est pro ornamento. Paene omnis eius pars usus humanos habet. In caelis frigidioribus (sed non minus quam USDA Zona 9), cocois similis, Syagrus romanzoffiana, in architectura terrestri adhibetur. Eius fructus sunt "nucum" cocois similes, sed multum minores. Olim classificatus est in genere Cocois, sed deinde ad genus Syagrum motus est. Beccariophoenix alfredii, palma in Madagascaria recentius inventa, est cocois similior Syagru romanzoffiana.
Cocos per paene omnibus terras tropicas viget, partim ab hominibus maritimis adiuta. Fructus est levis, aquam magnopere resistens, unde se fluctibus marinis trans spatia ampla dispergere potest. Fructus mari conlectus tam septentrionalis quam Norvegia potest vivere. In Havaiis, cocos habetur introductio Polynesia, ad insulas a nautis Polynesiis primum adlata a patriis in Oceania Australi. Adsunt in paene omnibus locis inter 26°N et 26°S, interioribus Africae Americaeque Australis partibus exceptis.
Plantae flores sunt polygamomonoecii, masculinos femineosque partes in eadem inflorescentia habentes. Florescentia perpetuo agitur. Plurimae plantae habentur vicissim transpollinare, sed aliquae varietates nanae se pollen dant. Plantae nux revera est endospermium edule, in interiore putaminis superficie situm. Intra stratum endospermii, nux aquam cocois continet, perlucidum dulce salsumve, aut dulce salsumque liquidum.
Origo et historia
Nautae Angli annis 1578 et 1585 nuces Indicas inter primos admiraverunt: Eduardus Cliffe, navigationem Ioannis Winter cum Francisco Drako anno 1577 inceptam narrans, fructus his verbis descripsit:
Archelaus (Euripides)
Archelaus est tragoedia quam Euripides inter annos 406 a.C.n. et 410 a.C.n. docuit, hodie deperdita. In honorem Archelai Macedonum regis apud quem finem vitae egisse poeta dicitur composita est. Solus enim Euripides stirpis auctori Archelaum nomen dedisse videtur. Ceteri scriptores, ut Herodotus, et Macedonum reges qui Alexandro Magno successerunt ad Perdiccam quendam originem regiae domus referebant.
Albertus Abraham Michelson
Albertus Abraham Michelson (natus familia Iudaica in Strelno iuxta Posnaniam tunc ad Regnum Borussicum pertinente die 19 Decembris 1852; mortuus Pasadenae die 9 Maii 1931) fuit physicus Americanus oriundus e Germania. Anno 1907 Nobelianum Physicae Praemium abstulit studii opticae mensurae velositatis luminis. Michelson ab anno 1923 usque ad annum 1927 decimus Civitatum Foederatarum Academiae Nationalis Scientiarum praeses fuit.
Alexander (Euripides)
Alexander est tragoedia quam Euripides anno 415 a.C.n. protulit, hodie deperdita. Eodem die apud Dionysia tragoedias Palamedem et Troades fabulamque satyricam Sisyphum docuit et ob hanc tetralogiam secundas tulit.
Alexander historiam Pridis praebet, qui nuper partus a patre Priamo et matre Hecuba reiectus a bubulcis educatus est in monte Ida. Adulescens Troiam rediens in ludis vincit et a parentibus recognitus in familiam recipitur, abnuente Cassandra quae ruinam urbis praedicit. E fabula Euripidea fragmenta fere 25 servantur, una cum hypothesi (hoc est argumento) in papyro reperta.
Gulielmus Henricus Waddington
Gulielmus Henricus Waddington (natus in Saint-Rémy-sur-Avre praefecturae Eburae et Liderici die 11 Decembris 1826; mortuus Lutetiae die 13 Ianuarii 1894) fuit archaeologus, vir publicus Francicus, ac Praeses Consilii a die 5 Februarii usque ad diem 28 Decembris 1879.