cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Herbertus Weichmann
Herbertus (Herbert) Weichmann (natus 23 Februarii 1896 in Silesia, mortuus 9 Octobris 1983 Hamburgi) vir publicus Theodiscus et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) erat.
Iuventus et munus
Weichmann, postquam maturitatem anno 1914 adeptus est, voluntarius primo bello mundano militavit. Bello finito Weichmann medicinae Friburgi Brisgoviae studebat, sed postea Vratislaviae, Francofurti ad Moenum, Heidelbergae iurisprudentiae studebat. Doctor iurisprudentiae promotus ad annum 1927 diurnarius laboravit atque anno 1928 adlatus praesidis ministrorum Borussiae, Ottonis Braun (SPD) factus est. Cum Nazistae rerum potiti essent, Weichmann anno 1933 officio dimissus est.
Exilium
Weichmann cum uxore per Cechoslovaciam in Franciam fugit, ubi iterum diurnarius pro diurnis Theodiscis in exilio laboravit. Cum Theodisci 10 Maii 1940 Franciam invaderent, Weichmann ut alii Theodisci in carcderem missus est, sed paulo post fuga ei et uxori contigit. Per Hispaniam et Lusitaniam in CFA fugerunt, ubi etiam post secundum bellum mundanum finitum mansit. Sed 1948 in Germaniam rediit.
Cursus honorum
Hamburgi praeses magistratus eius factus est, qui rationes probat. Anno 1957 senator aerarii publici Hamburgi creatus est et eo officio ad annum 1965 fungebatur, cum successor Pauli Nevermann (SPD) magister civium superior Hamburgi creatus est. Hunc honorem ad annum 1971 tenuit, cum Petrus Schulz (SPD) successor eius electus est.
Scritchmus
Scritchmus (verbum circa annum 1940 factum, ab initio quasi Latinum), ad notas solvendas apud Hortum Bletchley secundo bello mundano, fuit ars omnium indiciorum commixtorum ab iterationibus praebitorum ut alphabeta cryptographiae pro machina Enigma a banburismo apud grundstellung+1 et grundstellung+2 constructa sit; hoc est, pro puncto ubi secunda tertiaque indicatorum litterae notis celatae erant.
Ismat T. Kittani
Ismat T. Kittani (natus Amadiae die 5 Aprilis 1929; mortuus Genavae die 23 Octobris 2001) fuit legatus Iraquiensis qui fuit etiam a mense Septembri 1981 usque ad mensem Septembrem 1982 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses.
Gaius Octavius Tidius Tossianus Lucius Iavolenus Priscus
Gaius Octavius Tidius Tossianus Lucius Iavolenus Priscus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus et iurisconsultus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit.
Iuris consultus
Successor Gnaei Aruleni Caelii Sabini caput Sabinianae scholae iurisprudentiae fuit. Scipsit haec opera iurispondentiae:
Omnis definitio iuris civilis ei periculosa videbatur.
Successor Scholae Sabinianae Lucius Octavius Cornelius Publius Salvius Iulianus Aemilianus fuit.
Cursus honorum
Primo legatus Legionis IV Flaviae Felicis in Dalmatia, deinde (anno 83) legatus Legionis III Augustae in Numidia erat. Tum (anno 84 ad usque 86) iuridicus provinciae Britanniae) erat. Iavolenus consiliarius Traiani et Hadriani imperatorum fuit. Consulatum suffectum anno 86 gessit, tum legatus pro praetore Germaniae Superioris (89/90 ad usque 91/92), Syriae (98/99 ad usque 99/100), denique proconsul Africae fuit.
Georgius Illueca
Fuit etiam a mense Septembri 1983 usque ad mensem Septembrem 1984 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses.
Rüdiger von Wechmar
Rüdiger von Wechmar (natus Berolini die 15 Novembris 1923; mortuus Monaci die 17 Octobris 2007) fuit legatus Germanicus inter alia apud Consociationem Nationum qui fuit etiam a mense Septembri 1980 usque ad mensem Septembrem 1981 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses.
Leopoldus III (rex Belgarum)
Leopoldus III (natus Leopoldus Philippus Carolus Albertus Meinradus Hubertus Maria Michael Bruxellis die 3 Novembris 1901 – obiit in Woluwe-Saint-Lambert die 25 Septembris 1983) fuit a die 23 Februarii 1934 usque ad abdicationem die 16 Iulii 1951 Rex Belgarum.
Indalecio Liévano
Indalecio Liévano (natus in Bogotá die 24 Iulii 1917; ibidem mortuus est die 29 Martii 1982), rerum gestarum scriptor, rerum politicarum peritus et negotiorum externorum minister Columbiae, fuit a mense Septembri 1978 usque ad mensem Septembrem 1979 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses.
Leopoldus III (rex Belgarum)
Die 12 Martii 1950 incolae Belgicae suffragio constituerunt, ut Leopoldus III adhuc in exilio in Helvetia vivens in patriam rediret.
Iulius Graecinus
Iulius Graecinus (Forum Iulii Galliae habitans; anno 40 aut 41 interfectus) fuit scriptor in lingua Latina de vineis et de vino, pater etiam illius Iulii Agricolae qui fuit legatus pro praetore provinciae Britanniae.
Index legatorum Dietae Foederalis IX
Dieta Foederalis Nona anno 1980 primo convenit et ad annum 1983 leges dabat. Parlamentum ante tempus dissolutum est.
Legati in factiones digesti
inter alios hi fuerunt:
Fractio SPD
Ioannes Apel | Egon Bahr | Gulielmus Brandt | Andreas de Bülow | Herta Däubler-Gmelin | Nicolaus de Dohnanyi | Horatius Ehmke | Heribertus Ehrenberg | Egon Franke | Anca Fuchs | Theodericus Haack | Volkerus Hauff | Antje Huber | Gerhardus Jahn | Georgius Leber | Egon Lutz | Ioannes Matthöfer | Franciscus Müntefering | Rainerus Offergeld | Annemaria Renger | Helimutus Rohde | Maria Schlei (ad diem 3 Novembris 1981) | Helimutus Schmidt | Renata Schmidt | Georgius Schmude | Gerardus Schröder | Heida Simonis | Ludovicus Stiegler | Petrus Struck | Ioannes Iochen Vogel (ad annum 1981) | Hinricus Westphal | Ioannes-Georgius Wischnewski |
Fractio FDP
Irmgarda Adam-Schwaetzer | Gerhardus Baum | Theodoricus-Iulius Cronenberg | Ioannes Engelhard | Iosephus Ertl | Ioannes-Theodericus Genscher | Helimutus Haussmann | Carolus-Ioannes Laermann | Wolfgangus Mischnick | Georgius Möllemann | Hermannus Otto Solms
Res publica foederata Germaniae (1949-1990)
Res publica foederata Germaniae (aut ut  Germania occidentalis nota) erat annis 1949 - 1990 cum Re publica democratica Germanica una de duabus rebus publicis, quae, postquam Germania Bello Orbis Terrarum II profligata est, creatae sunt. Civitatis caput erat illud veteris Imperii Germanici (Berolinum), sed rectionis sedes Bonna. Die 3 Octobris 1990 Res publicae democratica Germanica se ad Rem publicam foederatam Germaniae adiunxit. Haec adiunctio, per quam Germania formam hodiernam assumpsit, iam in lege fundamentali anno 1949 instituta praevisa erat.
Duy Tân
Duy Tân (scriptura hán tự 維新; nomine primordiali Nguyễn Phúc Vĩnh San; natus die 14 Augusti 1899; mortuus die 25 Decembris 1945), filius imperatoris Thành Thái, fuit a die 3 Septembris 1907 iussu Francorum successor imperii Annamitici antea a patre detenti. Duy Tân usque in annum 1916 imperavit sub tutela Francica; eo anno, novarum rerum cupidus, adprehensus est et in exsilium missus cum patre in insula Reunione. Ibi usque ad annum 1945 manserunt. Eo anno Duy Tân cum aëroplano patriam petens malo casu in regione Ubangi Shari mortuus est.
Ab anno 1916 imperium tenuit Khải Định.
Hamilton Shirley Amerasinghe
Hamilton Shirley Amerasinghe (natus in Colombo die 18 Martii 1913; mortuus die 4 Decembris 1980) fuit politicorum peritus et legatus e Taprobane. Amerasinghe fuit a mense Septembri 1975 usque ad mensem Septembrem 1976 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses.
Morten Bødskov
Morten Bødskov (Karup in oppido die 1 Maii 1970 natus) est politicus Daniae.
Alumnus est universitatis Alburgensis. Legatus est parlamento Danico ab anno 2001. Minister ab iustitia a die 3 Octobris 2011 usque ad 11 Decembris 2013 meruit, prima ministra Helle Thorning-Schmidt. Die 27 Iunii 2019 minister a scaccario factus est, prima ministra Mette Frederiksen.
Nicolaus Wammen
Nicolaus Wammen, vulgo plene Nicolai Halby Wammen (Arhusiae in urbe die 7 Februarii 1971 natus) est politicus Daniae.
Bảo Đại
Bảo Đại (scriptura hán tự 保大; nomine primordiali Nguyễn Phúc Vĩnh Thụy; natus die 22 Octobris 1913; mortuus die 30 Iulii 1997) fuit filius et successor imperatoris Khải Định. Ab anno 1923 1925 usque Lutetiae studuit sub tutela Ioannis Charles. Patre hoc anno mortuo Bảo Đại iussu Francorum factus est rex vel imperator Annamiticus. Anno 1945 imperium abdicavit; ab anno 1949 usque in 1955 fuit praeses Vietnamensium meridionalium. Postea Franciam habitavit ibique mortuus est.
Iohannes Sambucus
Iohannes Sambucus (natus János Zsámboky, Tyrnaviae, in urbe hodie ad rem publicam Slovacicam pertinente, mense Iunio aut Iulio 1531; mortuus Vindobonae die 13 Iunii 1584), fuit medicus, humanista, philologus, scriptor Hungaricus.
Sebastianus Rodrigues Maia
Sebastianus Rodrigues Maia, cui cognomen Tim Maia, (natus in urbe Fluminis Ianuarii 28 Septembris 1942 et mortuus Niterói 15 Martii 1998) fuit notissimus cantor et musicus Brasiliensis.
Biographia
Adhuc iuvenis (14-15 annos natus) cantabat. Anno 1957 gregem cantorum cui nomen The Sputniks constituit. Ab anno 1959 usque ad annum 1963 in USA vixit. Anno 1970 primus eius LP editus est. Obiit in nosocomio Niterói 15 Martii anno 1998 propter sanguinis corruptionem ab abusu alcoholis et cocainae concitatam, sed sua voce voce rauca novum genus in Musicam Popularem Brasiliae intulit.
Nicolaus Hækkerup
Nicolaus Hækkerup (ad Fredensborg die 3 Aprilis 1968 natus) est politicus Daniae.
E familia politicorum ortus, alumnus est universitatis Hafniensis. Praefectus communis Hillerød ab anno 2000 usque in 2007 fuit. Legatus est parlamento Danico a die 13 Novembris 2007. Minister a valetudine meruit, prima ministra Helle Thorning-Schmidt, a die 3 Octobris 2011 usque ad 28 Iunii 2015. Die 27 Iunii 2019 minister ab iustitia factus est, prima ministra Mette Frederiksen.
Petrus Georgius Niger
Petrus Georgius Niger scilicet etiam Peter Teuto, O. P. aut Peter Eystettensis (natus  Peter Georg Schwartz anno 1434 Cadanae – mortuus inter annum 1481/1484) fuit theologus, evangelii praeco Dominicanus Germanicus.
Emma Bonino
Emma Bonino (nata Braidae die 9 Martii 1948) mulier nota Italica est. Ipsa dicit se radicalem, socialistriam, liberalem, foederalistriam Europaeam, anticlericalem, antiprohibitionistriam, non-violentam necnon Gandhianam esse. Bonino ab anno 1995 usque ad annum 1999 etiam Unionis Europaeae commissaria fuit. Anno 1998, Praemium principum Asturiarum accepit.
Die 12 Ianuarii 2015 nuntiat se cancro pulmonum laborante esse.
Leo Sogny
Leo Ludovicus Sogny (Léon Louis Sogny; natus Duaci die 25 Iulii 1880; mortuus anno ignoto saeculi vicensimi) fuit vigil Francicus qui res Annamiticas procuravit. Ab anno 1905 cum auxiliaribus iuxta Hue meruit; postea fuit secretarius apud praesidium (résidence) Francicum et rebus indigenarum praefuit. A mense Maio anni 1920 fuit dux securitatis (Sûreté) regni vel provinciae Annamiticae.
Sus
Sus est genus mammalium, a Carolo Linnaeo anno 1758 inventum.
Dominicus Raab
Dominicus Raab, vulgo plene Dominic Rennie Raab (die 25 Februarii 1974 natus), est politicus Angliae.
Filius Iudaei qui a Cechoslovacia in Angliam anno 1938 puerulus effugerat, Dominicus Raab ad Gerrards Cross Buckinghamiensis comitatus educatus est. Alumnus est et aulae Dominae Margaritae apud Oxonienses et collegii Iesu apud Cantabrigienses. Consiliarius apud ministerium rerum externarum ab anno 2000 usque in 2006, deinde a secretis iuxta politicos Davidem Davis et Dominicum Grieve operam dedit. Legatus est parlamento Britannico a die 6 Maii 2010. Minister ab exitu Unionis Europaeae die 9 Iulii 2018, Theresa May prima ministra, mox autem minister a rebus externis die 24 Iulii 2019 factus est, Borisio Johnson primo ministro.
A che punto è la notte
CAVE ! Incipit pars argumentorum quodam finis fabulae prodere potest.
Mythistoriae res gestas Taurini actas enarrat. Nam ibi in ecclesia Sancta Liberata dicata presbyter, Alfonso Pezza, a bomba in cereo celata necatus est.
Apparatus tympanorum
Apparatus tympanorum est hodiernum instrumentum musicum quod in collectione tympanorum cymbalorumque constat. Saepissime virgulis pulsatur, interdum etiam manibus. Apud greges musicos generum variorum apparatus tympanorum rhythmum vimque concentui confert, et quidem gravis in musica rock et metallica est. Primum saeculo undevicesimo exeunte greges hoc instrumento uti coeperunt.
De partibus apparatus
Generaliter comprehendit apparatus tympana circiter quinque quae sonum gravem producunt et cymbala usque ad quattuor, quae contra sonum stridulum emittunt. Notandum apparatibus quibusdam etiam partes plures esse posse, tympanis cymbalisque variis magnitudine additis. Partibus Latine fere haec reddi possunt nomina:
Quomodo hoc instrumento canatur
Tempore hodierno inventus est apparatus tympanorum electronicus, in quo pro tympanis cymbalisque veris substituta sunt instrumenta materiei syntheticae polymericae, quae sane sonos instrumentorum manualium referunt, sed magnitudo soni temperari potest. Hodie multis in generibus praeter rock et metallum tympanistae adhibentur, sicut in musica populari, jazz et blues, diversas percussiones secundum concentum praebentes. Etiam virgulis variis musici uti possunt: exstant enim graviores et leviores, lingneae aut ex metallicis lamellis compositae, usui postremo omni aptae.
Mechanica
Antiquitas
Praecipua mechanicae theoria antiquitate erat mechanica Aristotelea, quam traditionem Hipparchus Nicaeensis doctrinis omnibus postea expolivit.
Mechanicae partes
Mechanica hodie hoc subdividitur
Sextus Propertius
Sextus Propertius fuit poeta Romanus, natus inter annos fere 57 et 50 a.C.n., mortuus post 16 a.C.n. et ante 2 p.C.n.; de cuius vita nihil scimus, nisi quod in elegiis eius legendum sit.
Propertius natus est, sicut vates commenticius carminis 4.1 proclamat, Asisii iuxta Mevaniam in Umbria. Familia eius, cum pater mortuus esset, in gravem inopiam cecidit; namque, quoniam equestris gradus erat, tracta est in bellum civile Perusinum.
Propertii opera in amore mollibusque thematibus nituntur, namque amor Cynthiae puellae maximas in eis partes habet. Ipse Propertius in libro primo elegiarum dixit: "Cynthia prima suis miserum me cepit ocellis, Contactum nullis ante cupidinibus." Secundum Apuleium, verum Cynthiae nomen fuit Hostia, id quod hodie philologi plerumque recusant.
De rebus post annum 16 a.C.n. gestis Propertius in carminibus nunquam cantat. Paullo post hunc annum mortem obiisse censetur, et pro certo ante 2 p.C.n., quo anno Ovidius in Remediis amoris Propertium iam mortuum refert.
Libri elegiarum
Nihil a Propertio scriptum servatur nisi elegiae, in quattuor libros ordinatae, quorum primus circa annum 30 a.C.n. compositus est, e carminibus duobus et viginti confectus. Saepe titulo "Cynthia monobiblos" nuncupatur, quippe cuius carmina fere omnia de amore Propertii et Cynthiae tractant. Carmen 2.31 Porticum Danaidum ab Augusto sacratam describit, id quod sive anno 28 a.C.n. seu paullo postea accidit. Liber secundus carmina quinque et triginta comprehendit circa annum 25 composita: elegia enim 2.10 expeditionem Arabicam futuram refert, quae re vera eo anno suscepta est.
Liber tertius rebus annorum 24 et 23 adnuit, et interdum prioribus: elegia 3.11 ad Octaviani triumphum de Cleopatra anno 29 celebratum respicit. Hic enim liber ante annum 20 a.C.n. ut videtur confectus est. Elegiis 3.4 et 3.12 poëta de expeditione futura in Parthos canit, quae re vera annis 22 et 21 praeparabatur, sed anno 20 a.C.n., foedere concluso, abrogata est. Elegia 3.18 mortem M. Marcelli (Augusti nepotis) flet.
Libro quarto Propertius minus de amore sed interdum de rebus publicis et historicis cantat. Hic liber res anni 16 a.C.n. interdum refert, carmine 4.11 (Corneliae fletus) de P. Scipione eo anno consule, carmine 4.6 de Sycambris qui, nuper in clade Lolliana victores, eodem anno debellati sunt. Idem carmen pugnam Actiacam originemque Aedis Apollinis Palatini enarrat.
Duacum
Duacum (Nederlandice  Dowaai, Francogallice  Douai) est vetus urbs historica olim comitatus Flandriae, nunc pars Reipublicae Franciae.
Historia
Olim fuit Duacum sedes celebris Universitatis Studiorum quae abolita est tempore Seditionis Francogallicae.
Condiciones hodiernae urbis
Nunc Duacum est commune 42413 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Electryon
Electryon (Graece Ἠλεκτρύων) in mythologia Graeca fuit filius Persei et Andromedae ac rex Mycenarum. Anaxo, filiam fratris Alcaei, uxorem duxit, e qua multos filios genuit, necnon filiam unam Alcmenam. Sed filii Pterelae regnum sibi vindicaverunt ac, negante Electryone, gregem boum secum rapere conati sunt. In qua pugna omnes liberi Electryonis perierunt, praeter Licymnium puerum et Alcmenam. Tum Amphitryo, filius Alcaei fratris, armentum redemit et Alcmenae sponsus est; quodam modo socius regni factus est. Cum vero Electryon ad bellum adversus Pterelam profecturus esset, infelici casu ab invito genero interfectus est; nam Amphitryon fustem in furentem bovem iecerat, qui cornibus resiluit ac caput soceri verberavit. Electryone mortuo, Amphitryon in exsilium Thebas profectus socerum et fratres uxoris Alcmenae ultus est cum exercitu quem avunculus rex Thebanus Creon ei commodaverat. Ex Alcmena Iphiclum genuisse dicitur eadem nocte quo Iupiter ex eadem Herculem genuit.
Entscheidungsproblem
Entscheidungsproblem (Lingua Theodisca, 'quaestio diiudicationis') in mathematica et informatica est quaestiuncula a David Hilbert posita anno 1928.
Anno 1936 Alphonso Church, et anno 1937 A. M. Turing, libere laborantes, commentarios divulgaverunt qui monstraverunt diiudicare num sententiae algorismi in arithmetica sint verae vel falsae nullo modo fieri potest, et simile solutio generalis quaestionis diiudicationis. Hic eventus nunc appellatur Theorema Church vel Theorema Church-Turing (non Thesis Church–Turing).
Historia quaestionis
Quaestio diiudicationis originem habet in operibus Leibnitii, qui saeculo septimo decimo, prospera machina calculationis constructa, somniavit se machinam fecisse quae poterat symbola ordinare ut valentias veritatis (Anglice: truth values) sententiarum mathematicarum decerneret (Davis 2000:3–20). Comprehendit primum gradum necessarium esse apertam linguam formalem, et ut ad illam calcem perveniret postea laboravit.
Supplices (Euripides)
Supplices (Graece ) est tragoedia quae Euripides circa annum 423 a.C.n. docuit. Quamquam Phoenissae eiusdem tragici poetae post magis quam decem annos scriptae sunt tamen haec fabula velut illarum continuatio videri potest. Nam interfectis sub Thebanis moenibus septem ducibus Argivorum eorum matres filiorum corpora reciperare volentes in Atticam venerunt a rege Theseo auxilium petitum. Ita Athenas et Atheniensium avitam erga miseros et profugos peregrinos benevolentiam necnon eorundem pietatem erga deos extollere poetae libuit. Haec tragoedia in qua Theseus democratiam et aequa civium iura laudat inter politicas tragoedias ponenda est.
Personae
Res Eleusine, pro templo et altari duarum dearum, Demetris et Corae, aguntur.
De argumento et bello Peloponnesiaco
Iam circa 475 a.C.n. in Eleusinis Aeschylus Theseum Argivorum mortuorum corpora Adrasto reddentem in scaenam induxerat sed persuasione non bello hoc tum effecerat rex Atheniensis, quam traditionem Plutarchus Euripidea potiorem iudicabat. Isocrates bis fabulam narravitː semel litem persuasione compositam, semel bello diiudicatam dicebat. Lysias paene eadem atque Euripides narrabat. Duae traditiones igitur fuerunt. Multa alia aut mutasse aut addidisse Euripidem (e.g. fabulam Evadnae mortis) creditur. De quo tamen difficile dictu est ob Aeschyleam fabulam hodie deperditam. In primis tamen Adrastus partes maiores et honestiores apud Aeschylum egisse videtur qui apud Euripidem nullo modo Theseo aequari potest. Quamquam optimus orator fuisse in fabulis traditur non ille, qui crudeliter refellitur, sed Aethra Theseum ad mutandam sententiam adducit. Thebanos quoque apud Aeschylum minus invidiosos fuisse constat.
Euripides vero ad res nuper gestas dilucide alludebat. Nam autumno 424 a.C.n. Thebani Athenienses proelio ad Delion vicerant et quia Athenienses templum sacrum muniverant et hoplitis instruxerant Thebani hostes sacrilegii accusantes per septemdecim dies corpora mortua tolli vetuerunt. Ira et indignatio Euripidis in fabula adhuc manifesta causa fuit cur minorem benevolentiam quam Aeschylus Boeotiis praestiterit. Ita enim intelligenda est Athenae exhortatio ad vindictam. Ut epigoni Argivi Athenienses mox superbos et hodiernos victores oppressuros pollicetur poeta. Ad alias res politicas quoque alluditurː nam pax laudatur (iam indutuae annuae erant et anno 421 a.C.n. pax Niciae icta est quam Boeotii ratam non fecerunt) et demagogos cavendos esse dicitur (Cleon strategus electus est sed paulo post pugnando obiit). Notandum etiam est quod paucos post annos Athenienses cum Argivis (qui belli hucusque participes non fuerant) societatem contra Lacedaemonios Alcibiade duce fecerunt.
In summa haec tragoedia ad maiorem Atheniensium gloriam scripta est quorum rex Theseus dux pius erga deos parentesque et iustus et sapiens et moderatus et misericors et bello fortis ostenditur.
Iohannes Rosenmüller
Iohannes Rosenmüller (natus in Oelsnitz circa annum 1619; mortuus in Wolfenbüttelv 10 aut 12 Septembris 1684) fuit compositor Germanicus.
La donna della Domenica
La donna della Domenica ('Diei Domini mulier') est mythistoria criminalis a Carolo Fruttero Francoque Lucentini anno 1972 edita. Ea res gestasTaurini actas enarrat. Ex fabula anno 1975 pellicula La donna della domenica a Ludovico Comencini cum Marcello Mastroianni, Ioanne Ludovico Trintignant, et Jacqueline Bisset histrionibus facta est.
Ioannes Baptista Perrin
Ioannes Baptista Perrin (natus Insulae die 30 Septembris 1870 - mortuus est Urbe Novo Eboraco die 17 Aprilis 1942 ) fuit physicus Francicus. Alma mater sua Schola normalis superior fuit. Anno 1926 Nobelianum Physicae Praemium abstulit de studio fusione nucleari et systemate atomi. Anno 1939 etiam Praemium ex Academia Scientiarum Francica laudatur.
Posthume, corpus suum ad Pantheon Parisiense transvectum est.
Gulielmus II (rex Nederlandiae)
Gulielmus II  Princeps Arausiacus (Batave: Willem II) (natus die 6 Decembris 1792 Hagae - obiit die 17 Martii 1849) fuit rex Nederlandiae et dux magnus Luxemburgi ab anno 1840 usque ad mortem.
Res gestae
In proelio Waterlooensi contra Napoleonem pugnavit.
Quebecum urbs
Quebecum est urbs Canadiensis et caput provinciae Quebeci et nationis Quebecensis, situs in regione administrativa Caput Nationalis. Urbs antiqua Quebeci, unicus est locus in America Septentrionali quo adhuc subsistunt munitiones, quas, anno 1985, declaravit Societas Educativa, Scientifica, et Culturalis Consocietatis Nationum situm esse pertinentem ad patrimonium universalium hominum.
Pars urbis sita est super Cap Diamant, rupem petrosam quae ad flumen Sancti Laurentii spectat, ob cuius topographiam civitas semper erat munitissima. Fere 586 500 animarum ipsam habitant urbem (anno 2003), cum omnibus autem suburbibus sunt 705 898 habitantium in regione Quebeci. Cives urbis sese vocare solent Québécois de Québec, hoc est Quebecenses Quebeci, quo facilius ab aliis provinciae incolis distinguantur.
Der gute Mensch von Sezuan
Der gute Mensch von Sezuan (titulus Theodiscus; scilicet Latine "Homo bonus Suchuenensis") est ludus scaenicus a Bertoldo Brecht cum auxilio Ruth Berlau et Margarita Steffin scriptus. Opus primum die 4 Februarii 1943 in Schauspielhaus Zürich Turici, moderatore theatrale  Leonardo Steckel, actum est. Opus capitalismum et religionem acri subtilique ingenio et iudicio percenset.
Quebecum urbs
Inter urbem Quebecum et oppidum Levis flumen haud late fluit, quam ob rem urbs accepit nomen eius. Kebec enim est verbum algonquinum, quod significat locus ubi adstringitur flumen. Dictum Urbis Quebecis est «Don de Dieu feray valoir» (Donum Dei adhibebo).
Feria hiemalis, seu Carnival, necnon Castellus Frontenacus (ita nuncupator in honorem Ludivici de Bouade comitis de Frontenac) qui est xenodochia dominans urbem antiquam, pernota sunt. Consilium Nationalis, Museum Nationalis Artium Pulchrarum Quebeci et Museum Cultus sunt vel in media urbe vel ab ea non longe distat.
Ob programma renovationis, vicinia Sancti-Roccae diu moribunda, renascitur de cineribus et nunc facta est novum centrum artisticum urbis capitalis.
In eadem regione, multi touristae veniunt cataractam Montmorency et Basilicam Sanctae Annae aspectum.
Ecclesia Catholica Quebecensis
"Missio Novae Galliae continetur ad orientem ab oceanum, ad occidentem et ad aquilonem a continente, ad australem a Nova Batavia, et Nova Anglia."(Franciscus de Laval ad Alexandrem VII, Octobri 1660.)
Quebecum est veterrima Americae Septentrionalis sedes episcopalis foris Mexico. Implantatio vero ecclesiae in Nova Gallia anno 1615 incepit, ubi Patres Recolleti, dein Jesuiti anno 1625, venerunt ad Quebecum, qui ministrarent coloniam nascentem et evangelizarent tribus aboriginales.
Quoniam haec missio Novae Galliae pendebat directe de Sancta Sede, Quebecum erectum est vicariatus apostolicus decreto Congregationis pro Propagando Fidei, quod postea probatum est 11 Aprilis 1658 a Papa Alexandro VII. Decretum nominavit Franciscum de Laval episcopum petrinum, et vicarium apostolicum per omne regnum Americae Septentrionalis. Bullae novi episcopi datae sunt Romae tertio die iunii, eodem anno.
Sedecem post annos, missio apostolica elevata est ad dioecesen pendentem directe de Sancta Sede. Clemens X firmavit, die 1 Octobris 1674, bollam erectionis novi episcopatus. Franciscus de Laval creatus est primus episcopus Quebeci, cuius dioecesis amplius erat valde quam Europa. Quae comprehendit omnes regiones super quas regnabat Gallia, id est cunctam Americam Septentrionalem praeter Mexico et colonias Novae Angliae.
Divisio huius ingentis dioecesis creavit primam provinciam ecclesiasticam Canadae, quae post bellum inter Anglos et Gallos anno 1759 gessum pars facta est Imperii Anglici. Papa Pius VII, die 12 Ianuarii 1819, decrevit episcopum Iosephum-Octavum Plessis accepturum esse titulum archiepiscopi. At Londinium dubitavit, et Quebecum non elevatum est ad sedem archiepiscopalem donec 12 Iulii 1844, a Gregorio XVI. Illo tempore, Québec habuit tres dioeceses suffragentes: Villa Mariam, Kingstoniam, et Torontum. Hodie, eae regiones, quae olim pars erant dioecesis Quebeci, formant non minus quam 150 dioeceses. Nostro tempore, sedes archiepiscopalis Quebeci seu Archidioecesis Quebecensis comprehendit dioeceses suffraganas Dioecesem Trifluvianensem in Canada, Dioecesem Chicoutimiensem, et Dioecesem Sanctae Annae Pocatierensis.
Die 25 Ianuarii 1956, Papa Pius XII sedem primatialis Canadae tituli ad sedem metropolitanam Quebeci, et titulum Primati ad archiepiscopum pro tempore contulit.
Index legatorum Dietae Foederalis VIII
Dieta Foederalis Octava anno 1976 primo convenit et ad annum 1980 leges dabat.
Legati in factiones digesti
inter alios hi fuerunt:
Fractio CDU/CSU
Franciscus Amrehn | Rainer Barzel | Norbertus Blüm | Volfgangus Bötsch | Carolus Carstens | Manfredus Carstens | Herbertus Czaja | Wernerus Dollinger | Alfredus Dregger | Ludovicus Erhard (ad diem 5 Maii 1977) | Michael Glos | Ioannes Baptista Gradl | Ricardus Jaeger | Philippus Jenninger | Ioannes Katzer | Ignatius Kiechle | Ericus Mende | Curtius Georgius Kiesinger | Ioannes Klein | Helimutus Kohl | Conradus Kraske | Hinricus Riesenhuber | Volkerus Rühe | Volfgangus Schäuble | Anscharius Schneider | Gerhardus Schröder | Christianus Schwarz-Schilling | Rudolphus Seiters | Carolus-Henricus Spilker | Carolus-Theodericus Spranger | Henricus Starke | Franciscus Iosephus Strauß (ad annum 1978) | Ricardus Stücklen | Theodorus Waigel | Gualterius Wallmann (ad annum 1977) | Georgius Warnke | Dorothea Wilms | Hinricus Windelen | Matthias Wissmann | Manfredus Wörner | Olaus Baro de Wrangel | Werner Zeyer (ad annum 1979) | Fridericus Zimmermann |
Fractio SPD
Ioannes Apel | Gualterus Arendt | Egon Bahr | Gulielmus Brandt | Andreas de Bülow | Herta Däubler-Gmelin | Nicolaus de Dohnanyi | Horatius Ehmke | Heribertus Ehrenberg | Catharina Focke | Egon Franke | Curtus Gscheidle | Theodericus Haack | Volkerus Hauff | Antje Huber | Gerhardus Jahn | Lauritius Lauritzen (ad diem 5 Iunii 1980) | Georgius Leber | Egon Lutz | Ioannes Matthöfer | Franciscus Müntefering | Rainerus Offergeld | Carolus Ravens (ad diem 15 Iunii 1978) | Annemaria Renger | Helimutus Rohde | Maria Schlei | Helimutus Schmidt | Georgius Schmude | Heida Simonis | Ioannes Iochen Vogel | Heribertus Wehner | Hinricus Westphal | Ioannes-Georgius Wischnewski |
Fractio FDP
Gerhardus Baum | Theodoricus-Iulius Cronenberg | Ioannes Engelhard | Iosephus Ertl | Ioannes Friderichs | Ioannes-Theodericus Genscher | Helimutus Haussmann | Carolus-Ioannes Laermann | Wernerus Maihofer | Wolfgangus Mischnick | Georgius Möllemann |
Augia
Augia est nomen quattuor monasteriorum:
Tiers Livre (Rabelaesus)
Tiers Livre (titulo completo Tiers livre des faicts et dicts heroïques du noble Pantagruel, scilicet "Liber tertius factorum et dictorum heroicorum egregii Pantagruelis") est liber satyricus a Francisco Rabelaeso anno 1546 Lutetiae editus. Hic vitam Pantagruelis, antea in libris Gargantua (1534) et Pantagruel (1532) inceptam, continuat; postea in libris Le quart livre ("Liber quartus", 1548) et Le cinquiesme livre ("Liber quintus", 1562-1564) prolongavit.
Le Quart Livre (Rabelaesus)
Le quart livre (titulo completo Le quart livre des faicts et dicts heroiques du bon Pantagruel, scilicet "Liber quartus factorum et dictorum heroicum egregii Pantagruelis") est liber satyricus a Francisco Rabelaeso anno 1548 Lutetiae editus. Hic vitam Pantagruelis, antea in libris Gargantua (1534), Pantagruel (1532), et Le tiers livre (1546) inceptam, continuat; postea in libro Le cinquiesme livre ("Liber quintus", 1562-1564) prolongavit.
Donley Comitatus
Donley Comitatus  (Anglice:  Donley County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 3828 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Clarendon, anno 1876 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.3%) oriunda est e America Latina.
Petrus Ravennas
Petrus Ravennas seu Petrus Tommai (natus Ravennae circa annum 1448; mortuus Moguntiaci anno 1508) fuit iuris consultus, magister iuris apud universitates Pisarum, Patavii, Wittenbergae, Coloniae Agrippinae et Moguntiaci, et auctor libri de memoria colenda.
Gulielmus Nigrinus
Gulielmus Nigrinus (natus  Wilhelm Schwartze die 28 Maii 1588 in Kaaden – mortuus est Wittenbergae die 23 Septembris 1638) fuit ethnologus Germanicus.
Iuba II (rex Mauretaniae)
Iuba II (natus anno 52 aut 50 a.C.n.; mortuus 23 p.C.n.), filius Iubae I regis Numidiae, in Mauritania regnavit: nam postquam pater ad Thapsum a Caesare anno 46 a.C.n. victus sese ipse necavit regnum Numidiae in provinciam Romanam (Africam Novam) redactum est et regis filius, postquam in triumphali pompa actus est,  Romae apud sororem Augusti Octaviam educabatur. Quia eum diligebat et populi Romani amicum sociumque fidum fore confidebat, Augustus in locum paterni regni anno 25 a.C.n. Iubae Bocchi et Bogud regnum dedit, id est Mauritaniam. Praeterea Cleopatram Selenen filiam Marci Antonii uxorem ducendam ei tradidit. Regia Iubae caputque regni Mauretaniae eo tempore erat Iol Caesarea.
De studiis eruditis
Plinius de duabus mensis pendentibus ex arbore citri factis et a Iuba venundatis "quarum alteri pretium fuit HS |XII| [i.e. sestertium 1 200 200], alteri paulo minus". Iuba fuit et scriptor in linguis Graeca et Latina de rebus Africanis, de geographia, de historia naturali. Opus eius De Arabia Gaio Augusti f. Caesari dicatum est.
Herbam antea incognitam inveniens, rex ipse ad honorem medici sui Euphorbi appellavit Euphorbiam et de hac herba librum scripsit. Hoc nomen etiamnunc eodem generi plantarum afficitur, et, ut memoriam eventus retineatur, una species nomen Euphorbia regisjubae habet; sed herba a rege inventa potius est Euphorbia resinifera. Jubaea, genus Arecacearum, ex Iuba appellatur.
Familiaris Iubae erat tragicus Leonteus Argivus, cui, pessime personam Hypsipylae agenti e fabula Euripidis, rex hoc epigramma dicavit, calumnians eum ut ganeonem, olim Bacchi amicus, carduorum vinique nimis amator:
Opera
Opera scripta regis Iubae deperdita sunt, sed fragmenta reperta sunt apud multis auctoribus Latinis necnon Graecis.
Leopoldus Benites
Leopoldus Benites Vinueza (natus Guiaiaquili in Aequatoria die 17 Octobris 1905; ibidem mortuus est die 12 Martii 1995) fuit legatus Aequatorianus. Benites fuit a mense Septembri 1973 usque ad mensem Septembri 1974 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses.
Curator supremus Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis
Curator supremus Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis est officium Nationum Unitarum Genevae anno 1994 secundum decretum declarationis et propositi Vindobonae creatum.
Institutio
Officium eius est legem internationalem iurum humanorum et humanitarium belli ius implendum et promovendum in cooperatione cum consilio iurum humanorum Nationum Unitarum.
Inter praeteritas praesides curatoris sunt Maria Robinson (ab anno 1997 ad annum 2002), Sergius Vieira de Mello (ab anno 2002 ad annum 2003), Ludovica Arbour (ab anno 2004), Navanethem Pillay (ab anno 2008). Curator supremus ab anno 2014 est Zayd Raʿad al-Ḥusayn. E die 1 Septembris anno 2018 Michaela Bachelet in officium erit.
Index legatorum Dietae Foederalis XII
Dieta Foederalis Duodecima anno 1990 primo convenit et ad annum 1994 leges dabat. Primo post secundum bellum mundanum parlamentum totius Germaniae electum est.
Legati in factiones digesti
Ex omnino 662 legatis et hi fuerunt:
Fractio CDU/CSU
Fuerunt omnino 319 legati, e quobus hic adhuc 45 invenies: Theodericus Austermann|Sabina Bergmann-Pohl|Petrus Bleser|Norbertus Blüm|Nicolaus Brähmig|Maria Böhmer|Volfgangus Bötsch| Fridericus Bohl | Ioachimus Borchert | Manfredus Carstens | Petrus Haraldus Carstensen (CDU)|Werner Dörflinger (CDU)|Alfredus Dregger (CDU)|Hinricus Geißler (CDU)|Michael Glos (CSU)|Reinhardus Göhner (CDU)|Gerda Hasselfeldt (CSU)|Petrus Hintze (CDU)|Volkerus Kauder (CDU)|Ignatius Kiechle (CSU)|Ioannes Klein (CSU)|Helimutus Kohl (CDU)|Manfredus Kolbe (CDU)|Guntherus Krause (CDU)|Paulus Krüger (CSU)|Norbertus Lammert (CDU)|Carolus-Iosephus Laumann (CDU)|Ursula Lehr | Lotharius de Maizière (CDU, ad diem 15 Octobris 1991)|Angela Merkel (CDU)|Claudia Nolte (CDU)|Eduardus Oswald|Petrus Ramsauer (CSU)|Hinricus Riesenhuber CDU)|Hannelora Rönsch| Volkerus Rühe (CDU) | Georgius Rüttgers (CDU) | Volfgangus Schäuble | Anscharius Schneider | Rupertus Scholz | Erica Steinbach | Christianus Schwarz-Schilling|Christianus Schmidt (CSU)|Horatius Seehofer | Rudolphus Seiters | Carolus-Henricus Spilker | Carolus-Theodericus Spranger | Gerhardus Stoltenberg | Rita Süssmuth | Nicolaus Töpfer | Theodorus Waigel | Georgius Warnke | Dorothea Wilms | Matthias Wissmann |
Fractio SPD
Fuerunt omnino 239 legati, e quibus hic adhuc 22 invenies:
Ioannes Apel | Gulielmus Brandt (ad diem 8 Octobris 1992) | Edelgarda Bulmahn | Andreas de Bülow | Herta Däubler-Gmelin | Horatius Ehmke | Gernotus Erler | Anca Fuchs | Ernestus Kastning | Ioannes-Ulricus Klose | Ioannes Koschnick | Christophorus Matschie | Franciscus Müntefering (ad annum 1992) | Rudolphus Scharping | Otto Schily | Renata Schmidt | Ursula Schmidt | Georgius Schmude | Rudolphus Schwanitz | Ludovicus Stiegler | Petrus Struck | Volfgangus Thierse | Ioannes Iochen Vogel | Heidemaria Wieczorek-Zeul
Fractio FDP
Fuerunt omnino 79 legati, e quibus adhuc hic 17 invenies:
Irmgarda Adam-Schwaetzer | Gerhardus Baum | Theodoricus-Iulius Cronenberg | Ioannes Engelhard | Ioannes-Theodericus Genscher | Helimutus Haussmann | Brigitta Homburger | Wernerus Hoyer | Volfgangus Kubicki (ad annum 1992 | Carolus-Ioannes Laermann | Sabina Leutheusser-Schnarrenberger | Uwe Lühr | Wolfgangus Mischnick | Georgius Möllemann | Rainerus Ortleb | Cornelia Schmalz-Jacobsen | Hermannus Otto Solms
Fractio Viridum
Fuerunt omnino 8 legati.
Fractio PDS
Fuerunt omnino 17 legati.
Theodericus Dehm (a die 18 Augusti 1994)|Gregorius Gysi|Barbara Weiler (ad diem 18 Augusti 1994)
Iohannes Brinkley
Iohannes Brinkley (natus anno 1763 in oppido Woodbridge Suffolciae, mortuus 14 Septembris 1835 Eblanae) Anglicus natus, Hiberniae Astronomus Regalis primus, Academiae Regalis Hiberniae Praeses, Cluanensis ultimus episcopus (h.e.antequam haec sedes Anglicana cum Corcagia ipsius decessu mergebatur).
Suffolciae origine humili ortus, Northamptoniensi comitatu rudimenta accepit. Cantabrigiae Collegii Gunvilli et Caii sodalis, postea astronomiae professor in Collegio Trinitatis iuxta Dublinum factus est. Anno 1826 ad episcopatum elevatus est.
Memoriale eius Cluanensis ecclesiae cathedralis navatae muro dextro affigitur.
Servius Calpurnius Scipio Orfitus
Servius Calpurnius Scipio Orfitus (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus patricius secundo saeculo fuit. Frater eius iunior Lucius Calpurnius Piso erat, qui anno 175 consul ordinarius electus est. Ipse iam anno 172 hoc summo magistratu functus est.
Val Verde Comitatus
Val Verde Comitatus  (Anglice:  Val Verde County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 44856 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Del Rio, anno 1885 creatus est. In hoc comitatu maxima pars incolarum (accurate 75.5%) oriunda est e America Latina.
Pantagruel (grex)
Pantagruel est grex musicus qui antiquam Europae musicam canit et praecipue concentus musicae Renascentiae quasi scaenis agitatos offert. Grex Essen in Germania anno 2002 exeunte conditus est.
Sextus Quintilius Maximus
Sextus Quintilius Maximus (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus secundo saeculo fuit. Pater eius Sextus Quintilius Condianus fuit, consul ordinarius anni 151, consobrinus eius Sextus Quintilius Condianus, consul anni 180 erat. Ipse anno 173 consulatum ordinarium gessit. Anno 175 cum consobrino Marcum Aurelium imperatorem ad Danubium comitabatur. Ibi legatus Augusti pro praetore Pannoniam Superorem administrabat.
Dawson Comitatus (Texia)
Dawson Comitatus  (Anglice:  Dawson County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 14985 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Lamesa, anno 1876 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 48.2%) oriunda est e America Latina.
Le Cinquième Livre (Rabelaesus)
Le Cinquième Livre (titulo completo Le cinquiesme et dernier livre des faicts et dicts heroiques du bon Pantagruel, scilicet "Liber quintus et ultimus factorum et dictorum heroicum egregii Pantagruelis") est liber satyricus a Francisco Rabelaeso confectus, sed fortasse ab aliis post mortem auctoris completus. Huius libri prima pars sub titulo L'isle sonante (scilicet "Insula sonans") anno 1562 edita est; liber completus anno 1564 Lutetiae in lucem productus est. Hic vitam Pantagruelis, antea in libris Gargantua (1534), Pantagruel (1532), Le tiers livre (1546) et Le quart livre (1548) inceptam, continuavit Rabelaesus.
Gasto Thorn
Gasto Thorn, vulgo plene Gaston Egmont Thorn (natus Luxemburgi die 3 Septembris 1928; ibidem mortuus die 26 Augusti 2007) fuit politicus et iuris consultus. Alumnus fuit universitatum Montispessulani, Lausannensis et Parisiensis. Luxemburgi primus minister meruit a die 15 Iunii 1974 ad 16 Iulii 1979. A mense Septembri 1974 usque ad mensem Septembrem 1975 Consociationis Nationum Communis Conventus praeses et ab anno 1981 usque ad annum 1985 Europaeae Commissionis Praeses fuit.
Fornax (constellatio)
Fornax constellatio in caelo australi sita est. Quae ab astronomo Nicolao Ludovico de Lacaille in honore viri arte chemica docti Antonio Laurentio de Lavoisier appellata est. Stellae lucidiores in hac constellatione rarae sunt; α Fornacis tantum quartae magnitudinis est. Commendanda autem constellatio est ut telescopio lustres, cum permultas galaxias contineat. Praeter Fornacis galaxiam tantum 450.000 spatia lucis annuae remotam quae in numero galaxiarum turmae localis habetur, medium cumuli galaxiarum 600 centena milia spatiorum lucis annuae remoti huic constellationi inest. Qui cumulus post illum in Virgine situm proximum est cumulorum galaxiarum magnorum. Multae huius galaxiae iam telescopio parvo spectari possunt.
Virginia Woolf
Virginia Woolf [] (nata Adeline Virginia Stephen Londinii die 25 Ianuarii 1882; mortua apud Lewes in Sussexia Orientali die 28 Martii 1941) fuit scriptrix Anglica. Auctrix modernismi saeculi vicensimi maximi momenti habetur. Opera eius feminismo et homophylophiliae innotuerunt. Technica sensuum conscientiarumque confluentium (stream of consciousness) et ingenio poetico suo magno mythistoriam modernam praececinit.
Fornax (constellatio)
Stellae
N. b. : Numeri excerpti sunt e mensionibus Satellitis Hipparcos vocatae Hipparchos catalogue: query form apud archive.ast.cam.ac.uk.
Virginia Woolf
Anno 1941 sibi mortem conscivit depressionis causa, quae ex abusu sexuali dum impubes fuerat putatur.
Vita
Filia biographi philosophique Leslie Stephani ex anno 1905 cum sorore Vanessa et fratribus Londinii ad Bloomsbury Londinii habitavit. Tunc pater iam naturae concesserat; Vanessa postea nupsit Clive Bell critico. Ad Bloomsbury circulus culturalis illustrissimus saepius conveniebat, cuius membra fuerunt intellectuales multi, inter quos scriptor Leonardus Woolf. Iste vir Virginaiam in matrimonium duxit Virginiam anno 1912. Virginia cum marito anno 1917 domum editoriam Hogarth Press condidit.
Iam fabulae Romanenses primae - The Voyage Out (1915), Night and Day (1919), Jacob’s Room (1922) – testimonium perhibent de realismo abiciendo, cui tunc adhuc fideles erant auctores magni, e.g. Ioannes Galsworthy, Arnoldus Bennet, Herbertus Georgius Wells. Woolf argumenta postpositura tamen conscientas sensusque efferre maluit. In operibus praetitulatis Mrs. Dalloway (1925) et To the Lighthouse (1927) et argumentum et characteres ex interiore sensim aedificantur, ut realismus omnino subiectivus efficeretur. Symbola atque metaphorae prodigialiter ad infinitum exaltantur.
Sensus conscientiaque confluentes permiserunt, ut res parvae et homines in vita quotidiana recedentes abundanter atque eminenter enarrarentur. Henrico Bergson lumine, qui vel Marcellum Proust moverat, experimenta nova de tempore quolibet tractando etiam a Woolf fiebantur. Domna Dalloway, quamquam non plus quam horas duodecim apparet, caleidoscopice sensus quam longissime evolvit tenditque. Quoad scribendi genus maxime procax fabula Milesia praetitulata The Waves (1931) fuisse videtur, in qua quasi omnia acustice tantummodo aguntur atque promoventur. Autobiographica multa apud Orlando: A Biography (1928) inveniuntur, ubi scriptrix modum in alienum philosophatur de partibus a feminis agendis, de neglecto artificum ingenio, de identitate quaerenda. Ibidem implicite etiam monumentum posuit amicae et scriptrici Victoriae Maria Sackville-West.
Gravitudo
Woolf multas recensiones criticas pepigit, e.g. pro foliis "Times Literary Supplement", ad quae multi attenti erant. Commentarii eius publicati sunt apud The Common Reader (1925) et The Common Reader, Second Series (1932). Insuper vitas multorum concinnavit et feminismi quaestiones ciebat, ut perspicue in opusculo A Room of One's Own (1929) agnosci potest. Commercium epistulare magnum cum multis hominibus egregiis habens numquam viam sibi propriam liquit. Diaria et litterae datae optime exsinuant tam vitam quam laborem uberrimum ingeniosum.
Anima saepe in depressiones labens iam a pueritia concussa erat. Inde, quando operam in mythistoria quadam dabat, consilium cepit de suicidio committendo. Sibi mortem conscivens aquis Ouse fluminis submersa est.
Amor vincit omnia
Amor vincit omnia est tabula quam Michael Angelus Merisi Caravaggius anno 1602 vel 1603 pinxit. Haec pictura in pinacotheca Berolinensi servata est. Operis titulus fons est clara Vergilii sententia 10. Ecloge (10, 69): "omnia vincit amor".
Zanzibara
Zanzibara sive Zanzibar (indecl.) est archipelagus atque insula in Oceano Indico ante Tanzaniae litus continentale posita (Insula Zanzibara, sed non archipelagus, vulgo Unguja appellatur). Hodie est civitas, Tanzaniae pars, cui sunt praeses et regimen separatum. Praeses hoc tempore est Ali Mahometus Shein.
Historia
Zanzibara fuit olim nucleus commercialis Oceani Indici, ita memorata est insula cum nomine Menuthias (Graece Μενουθιάς) in Periplo Maris Erythraei. Die 27 Augusti Bellum Anglo-Zanzibarense factum est, brevissimum bellum historiae omni. Deinde insula colonia Britannica fuit. Die 10 Decembris 1963 sultanatus libertatem a Britannia adeptus est. Die 12 Ianuarii 1964 sultanus e regno pulsus et res publica popularis proclamata est. Sed iam 12 Aprilis eiusdem anni Zanzibara et Tanganyika se in Tanzaniam rem publicam consociaverunt.
Albertus de Eyb
Albertus de Eyb (natus anno 1420 apud Onoldum in Franconia – mortuus est anno 1475) fuit humanista.
Vita
De Eyb Erfuti et postea in Italia apud Papiae et Bononiae universitates studuit, ubi utroque iuri doctoris insigne consecutus est.
Trogonophidae
Trogonophidae sunt familia amphisbaeniorum, quinque aut sex species in quattuor generibus habentes.
Index legatorum Dietae Foederalis X
Dieta Foederalis Decima anno 1983 primo convenit et ad annum 1987 leges dabat.
Legati in factiones digesti
inter alios hi fuerunt:
Fractio CDU/CSU
Theodericus Austermann | Rainer Barzel | Curtius Biedenkopf | Norbertus Blüm | Volfgangus Bötsch | Fridericus Bohl | Ioachimus Borchert | Manfredus Carstens | Petrus Haraldus Carstensen | Herbertus Czaja | Wernerus Dollinger (CSU)|Werner Dörflinger (CDU)|Alfredus Dregger (CDU)|Hinricus Geißler (CDU)| Michael Glos | Reinhardus Göhner | Philippus Jenninger | Ignatius Kiechle | Ioannes Klein | Helimutus Kohl | Norbertus Lammert | Hinricus Riesenhuber | Hannelora Rönsch | Volkerus Rühe | Volfgangus Schäuble | Anscharius Schneider | Christianus Schwarz-Schilling | Horatius Seehofer | Rudolphus Seiters | Carolus-Henricus Spilker | Carolus-Theodericus Spranger | Gerhardus Stoltenberg | Ricardus Stücklen | Theodorus Waigel | Georgius Warnke | Dorothea Wilms | Hinricus Windelen | Matthias Wissmann | Manfredus Wörner | Fridericus Zimmermann |
Fractio FDP
Irmgarda Adam-Schwaetzer | | Hermannus Otto Solms | Gerhardus Baum | Theodoricus-Iulius Cronenberg | Ioannes Engelhard | Iosephus Ertl | Ioannes-Theodericus Genscher | Helimutus Haussmann | Carolus-Ioannes Laermann | Wolfgangus Mischnick | Georgius Möllemann | Hermannus Otto Solms
Fractio Viridum
Maria Ludovica Beck-Oberdorf (ad diem 14 Aprilis 1985)|Petra Kelly|Otto Schily (ad annum 1986)|Ioannes-Christianus Ströbele (a die 31 Martii 1985)|