cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Perceptio
Num perceptio in cogitatione posita sit
Sunt qui dicant perceptionem esse opinationem de obiecto conceptam: percipere igitur opinari esse, et experientiam ad notiones referri. Quod si verum est, errantes aut halucinantes opinationem falsam concipere videmur: In erroribus perceptionis obiectum proprietate praevisa caret, in halucinationibus autem obiectum omnino deest. Non quidem semper erroribus perceptionis decipimur, nam baculum in lacum inlatum, quamquam flecti apparet, tamen non mutari scimus. Itaque inter experientiam et opinationem distinguendum esse videtur. Constat igitur experientià notiones contineri, quod autem facultates conceptuales requirit. Nam nisi 'baculi' et 'flectendi' notiones possiderem, baculum e lacu erigens flectum mihi appareret. Nam perceptio in processu cognitivo posita est. Percipere est cogitare.
Dicat quidem quispiam in experientia aliquid esse quod opinandi facultatem conceptualem superet. Nam infantibus animalibusque, etsi notionibus ad rem pertinentibus careant, experientias sensibiles esse consentaneum est. Nihil sane obstat, quin infantibus et canibus notiones quasdam "ineffabiles" esse putemus. Utcumque est, sola experientia eas non requirit.
Praeterea experientiae perceptionis nobis esse videntur locupletiores amplioresque ulla opinatione, quam notionum ope concipere possimus. Nam notiones, quantaecumque nobis adultis sunt, in vita cotidiana saepe nos deficiunt. In experientia enim conscii esse videmur de multis circa rebus quarum notionibus caremus: verbi causa, colores plures percipere quam nominare possumus.
De repraesentatione sensoria
Quae supra dicta sunt in dubium vocant illos, qui experientiam perceptionis in possessione notionum (vel in cogitatione) positam esse putant. Praeterea ex experimentis psychologicis erui potest fides, quod in percipiendo sensoria exsistit repraesentatio, quae usui facultatum conceptualium antecedit. Quae memoria iconica, momentanea repraesentatio sensoria, patefacta est experimentis, quorum participibus micatim ostentae sunt novem notae litterarum, de quibus trinas agnoscere potuerunt. Quibus experimentis indita est fides, quod, quae trinae litterae agnoscantur, etiam postquam evanuit stimulus, determinari potest. Quae cum ita sint, necesse est repraesentationem cunctarum novem litterarum in memoria usque retineri, quamquam solae trinae agnosci possunt. Huiusmodi igitur repraesentatio sensoria usui omnium facultatum conceptualium antecedere videtur.Quae repraesentatio experientiae perceptionis instar esse videtur.
Etiam causas empiricas habemus, cur experientiam perceptionis non conceptualem (id est, analogicam vel iconicam) esse putemus. Quod quidem analogicam vel iconicam repraesentationem obiecto suo similem esse non significat, nam repraesentatio semper quidam status cerebri est. Cum enim rubrum experimur, nihil rubri in cerebro esse clarum est. Informatio analogicis et iconicis repraesentationibus sensoriis comprehensa exactior et amplior et densior est quam ut mechanismis cognitivis in usum verti possit. Quibus mechanismis ea informationis pars, qua quandoque opus est, in formam conceptualem redigitur.
De disiunctivismo
Theoriae perceptionis repraesentationales, quamquam favore hodierno maxime utuntur, nonnullis laborant incommodis, sicut hoc quod ad halucinationes pertinet: in halucinando enim variae res (verbi gratia sica aut rattus) apparent. Cum halucinationem vero obiecto carere constet, quomodo igitur figurarum in experientia halucinantis visarum differentia explanari possit? Forsitan dicere possimus varias halucinationes ad qualitates differentes referri: sicam, quam halucinantes experiamur, ex differentibus proprietatibus constare. Sed in halucinatione deest ipsum obiectum, sine quo ne qualitates quidem locum ubi considant habeant. Hic de quadam ontologia Platonica agi videtur. Si quidem et obiecta idealia vel abstracta et sensu data incommoda videntur, forsitan ad theoriam antiquissimam decurrendum sit: realismum simplicem dicimus, secundum quem experientia ad obiecta materialia (nec mentalia) derigitur. Quae theoria iam pridem repudiata est, quod errores perceptionis et halucinationes explanare nequeat.
Constat quidem realismum simplicem resurrectum sua incommoda habere, nam argumentum perceptionis verae et argumentum erroris vel halucinationis, quamquam inter se differunt, introspectione inter se distingui non possunt. Itaque nos ad eas quas habemus experientias aditum habere negant. Aliquo modo tamen errores perceptionis et halucinationes explanari debent, sed ad hoc munus realismus simplex non sufficit.
Epilogus
Quamquam scientia cognitionis multum ad perceptionem intellegendam et explanandam contulit, nondum ex magnis quaestionibus philosophicis nos expedivimus. Immo in circulo quodam vitioso ferri videmur, nam primum realismo simplici theoria sensu datorum substituta est, cuius tamen difficultates ad theorias intentionales sive repraesentationales duxerunt. Nunc autem etiam ad realismum simplicem reditum est. Quamquam, si volumus, huiusmodi circulum videre possumus, tamen adhuc omnes theoriae suos fautores habent, nec facile videtur in hac causa consensum habere.
Appendix: Philosophorum de perceptione dicta
Apud Renatum Cartesium in Principiis legimus: "Omnis modi cogitandi, quos in nobis experimur, ad duos generales referri possunt, quorum unus est perceptio, sive operatio intellectus. Nam sentire imaginari et pure intelligere sunt tantum diversi modi percipiendi."
Etiam Godefridus Guilielmus Leibnitius in De Monade: "Status qui multitudinem augmentat et repaesentat unitate seu substantia solum Perceptionem appellatur quam ex aperceptione se ex conscientia distingere necesse est. Sed computata nihilo est perceptio quae non cognoscetur." Et "perceptiones minores, vel perceptiones insensibiles" in suo Scripto novo appellavit.
Etiam Gabriel Marcel perceptionem internam (conscientiam) ex perceptione externa distinxit.
Magistri Thietmari peregrinatio
Magistri Thietmari peregrinatio est commentarius de itinere quod Thietmarus annis 1217/1218 in Terram Sanctam fecit quo tempore quinta expeditio sacra praeparabatur. De auctore nihil pro certo habemus. "Magister" et "cruce signatus" in libro manu scripto appellatur; "monachus" dictus est in Chronicis fratris Nicolai Glassberger, si de eodem homine refertur.
Novus Portus (Connecticuta)
Novus Portus (Anglice: New Haven) est urbs in Connecticutá in Civitatibus Foederatis sita. Urbs condita est anno 1638, prima coloniae deductio Americana formá quadratá designata. Ea Urbs Ulmorum appellatur ob numerum ulmorum seminatorum a programmatibus publicis per historiam urbis. Urbs est sedes Universitatis Yalensis ex anno 1718.
Novus Portus, post Bridgeport, est maxima Connecticutae urbs.
Inguarus Kurčatov
Inguarus Basilii filius Kurčatov (Russice Игорь Васильевич Курчатов, tr. Igor' Vasil'evič Kurčatov; natus in Sim tunc gubernii Ufensis, nunc regionis Celiabinscensis Russiae die 12 Ianuarii 1903; Moscuae mortuus die 7 Februarii 1960) fuit physicus Sovieticus et ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius (ab anno 1943).
Kurčatov erat praefectus scientificus principalis usus energiae nuclearis in Unione Sovietica, qui creatione primae bombae atomicae Sovieticae (anno 1949 creatae) et primae electrificinae nuclearis (anno 1954 in urbe Obninsk constructae) praefuit. Anno 1943 condidit Institutum Energiae Atomicae (nunc in eius honorem 'Institutum Kurčatovense' nominatum), cuius praefectus ad finem vitae suae mansit. Pacificum technologiae nuclearis usum contra experimenta bombarum atomicarum postulavit.
Ter (annis 1949, 1951, 1954) titulo Herois Laboris Socialistici, quater (1942, 1949, 1951, 1954) Praemio Staliniano, et semel Praemio Leniniano (1957) aliisque signis laudis Unionis Sovieticae dignatus est.
Mons Militus
Mons Militus (alia nomina: Mons Mitulus, Mons Mirtus , Mons Mintulus , Mons Miletus ac Mons Mitrus  ) (Italiane: Montemitro; Croatice: Mundimitar) est oppidum Italiae et municipium, circiter 460 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Montemilitani seu Montemitrani appellantur.
Inguarus Kurčatov
Asteroides 2352 Kurchatov in eius honorem vocatur.
Mons Militus
Sclavonica (Croatica) gens
Mons Militus croatica insula in Molisina regione est; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Hercules Oetaeus
Hercules Oetaeus est tragoedia Senecae attributa et anno incerto scripta. Hodie critici in duas partes paene aequas dividuntur, quorum alteri paternitatem Senecae defendunt, alteri recusant. A stoico viro certe scripta videtur : nam doctrina porticus manifestior in hac fabula deprehenditur quam in ceteris Senecanis tragoediis. Praeterea aliquanto longior ceteris est (paene duo milia versuum!).
Cur de Senecana attributione quidam dubitent.
Duae praecipuae causae sunt :
Argumentum
Patre eius Euryto occiso, Hercules Iole, puella quam cupiebat, potitus est : cum aliis captivis eam Trachinem apud uxorem Deianiram praemisit. Quae, cum vidit formosam puellam, zelotypia ardens ac metuens ne paelici postponeretur, primo de occidendo Hercule cogitat, mox promissorum centauri Nessi meminit, qui moriens philtrum amoris ei dederat. Itaque tunicam modo textam sanguine centauri cum veneno hydrae mixto imbuit atque per Lichan servum ad maritum mittit. Hercules cum eam induit intolerabilibus cruciatibus torquetur nec sanari potest. Dolore furens Lichan saeviter necat. Deinde in monte Oetaeo rogum exstruit quo corpus comburatur. At pars divina quam a patre Iove accepit in caelum recipitur.
Hoc argumentum iam a Sophocle in Trachiniis tractatum erat ; Ovidius quoque epistolam Deianirae Herculi in Heroidibus excogitarat et fabulam in Metamorphoseon libro nono narraverat. At in hac tragoedia interpretatio stoica facile inveniri potest : quamquam vitiis non caret, Hercules dolore ac postremo morte superanda ad divinitatem (id est ad sapientiam ?) pervenit. Nisi enim maximorum malorum metu liberatus, animus sapientiae capax non est.
Tabula personarum
Scaena Trachine est.
Hildegarda-Carola Puwak
Hildegarda-Carola /Dacoromanice Hildegard-Carola) Puwak (nata die 16 Septembris 1949 in Reșița; mortua die 25 Maii 2018) rerum publicarum perita Dacoromanica e gente Theodisca fuit.
Calla modo matritensi
Calla cum salsicio capsicato et botello sanguineo cocta sunt in aqua cum pulvere capsicato, in olla fictilia.
Hildegarda-Carola Puwak
Munus
Puwak ad annum 1971 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae oeconomiae studebat atque anno 1979 doctor eiusdem universitatis facta est. Ab anno 1971 indagatrix et lectrix hic est.
Cursus honorum
Puwak, quae sodalis Factionis Socialis Democraticae est, annis 1996 - 2004 legata ad Cameram Legatorum Romaniae fuit. A die 28 Decembris 2000 ad usque 20 Octobris 2003 in consilio ministrorum Hadriano Năstase ministra rerum Europaearum operam dedit. Tum propter incusationes corruptionis se recessit a magistratu.
Familia
Puwak marito nupsit atque duos liberos habet.
105 Artemis
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 105 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nicolaismus
Interpretationes
Irenaeus, in libro Adversus haereses (1:26, §3), dicit: "Nicolaitae autem magistrum quidem habent Nicolaum, unum ex VII qui primi ad diaconium ab apostolis ordinati sunt: qui indiscrete vivunt. Plenissime autem per Iohannis Apocalypsin manifestantur qui sint, nullam differentiam esse docentes in moechando, et idolothyton edere. Quapropter dixit et de his sermo: 'Sed hoc habes quod odisti opera Nicolaitarum, quae et ego odi.'"
Dictum quotidianum, Nicolaitae haeresem habuisse antinomianam in Epistula I ad Corinthios, non iam probatum est. Victorinus Petavionensis dicit eos res idolis oblatas edidisse. Beda dicit Nicolaum sivisse ut alii homines suum uxorem ducerent. Thomas Aquinas credidit Nicolaum aut polygamiam aut uxores communiter tentas sustinuisse. Eusebius dixit sectam fuisse fugacem.
Frosinone Calcio
Frosinone Calcio ("Frusino pediludium") est societas Italica pediludii urbis Frusinonis, anno 1906 condita. Anno 2015–16 in Serie A, prima categoria pediludii Italici, lusit.
Nicolaismus
Interpretationes
Alia opinio, a certis auctoribus proposita, est quod, ob allegoricas Apocalypsis Ioannis proprietates, mentio Nicolaitarum tantum modus ad rationem signi est. Ad signi rationem, doctrina Nicolaitarum in homines dominationem attingit, cum doctrina Balaam comparatur, quae homines illectos attingit. Ioannes, auctor Apocalypsis, de dominio intra ecclesiam in Epistula III Ioannis 9–11 disputat. Dominari homines contra doctrinam Iesu in Matthaeo 20:25–28 est.
Frosinone Calcio
Eius signum est leo.
Historia societas
Hominum circulus condunt in anno 1906 societatem Frosinone Calcio in urbem Frusinonem, Latium, Italiam. Norma in multas ligas lusit sicut ligas regionales, Seriem D, Seriem C, Seriem B et Seriem A et duos ligas Seriei D (anni 1966 et 1971) et Seriei C (anni 1987 et 2004) vincit. Primus stadium societatis Stadio Matusa fuit, Frosinone Calcio in annonem 2017 novum stadium Stadio Benito Stirpe fondavit. Norma in annonem 2006 primum in Seriem B lusit et in annonem 2015 primum in Seriem A promotum est. Societas hodie in Seriem B est.
Venusia
Venusia  (alia nomina: Venusium ) (Italiane: Venosa) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 920 incolarum, in Regione Lucania ac in Provincia Potentina situm. Urbani Venusini appellantur.
Historia
Venusia est antiqua, nam urbs iam anno 291 a.C.n. colonia Romana deducta est.
Ecclesia Catholica Romana
Venusia, cum Rapolla ac Melphi, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Melphiensis-Rapollensis-Venusina est.
Symbiosis purgatoria
Symbiosis purgatoria est consociatio mutuo salutaris inter singula animalia binarum specierum, ubi unum, purgator, parasitos aliasque res a superficie alterius, clientis, aufert atque edit. Notissimum exemplum est symbiosis purgatoria piscium Labroidium, qui tantum fere maioribus piscibus purgandis nutriuntur. Haec symbiosis etiam apud aliis piscibus, avibus, ac mammalibus reperitur.
Primum Herodotus in Historiis circa annum 440 a.C.n. hanc purgationem prodidit, sed exemplum eius, in quo aves crocodilis serviunt, raro tantum fieri videtur. Propositum symbioseon purgatoriarum a biologis plus triginta annos disputatum est. Alii credunt purgationem esse laborem ab utraque parte sui utilitatis immemori actum, mutualismum qui valetudinem amborum animalium augeat; alii, ut Robertus Trivers, putant purgationem esse altruismum mutuum, in quo utraque pars sua et non alterius causa facit; alii credunt purgationem esse nihil nisi quaestum unius partis, formam parasitismi.
Vermandovillers
Vermandovillers est commune Francicum 131 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Brief Encounter
Brief Encounter  (fere Latine Brevis concursus) est pellicula anno 1945 a David Lean creata et ducta. Hac in pellicula agunt inter alios:
Lucius Cornelius Scipio Asiaticus (consul 83 a.C.n.)
Gens
Proavus eius Lucius Cornelius P.f. Scipio Asiaticus, consul anni 190 a.C.n., erat. Ipse tertium filium Marci Aemilii Lepidi adoptavit quicum erat cum a militibus desertus a Sylla captus est. Qui filius seditionis anni 77 a.C.n. particeps factus tum ad Albam Pompeiam occisus est.
Cursus honorum
Scipio anno 106 a.C.n. IIIvir monetalis, ab anno 88 a.C.n. augur fuit. Anno 86 aut antea praeturam adeptus est. Anno 85 proconsul Macedoniam provinciam rexit. Anno 83 a.C.n. una cum Gaio Norbano consul electus est atque bellum contra Sullam e bello Mithridatico redientem suscepit. At milites Scipionis ad Sullam transierunt atque consul se Sullae dedere coactus est. A victore sine poena tunc dimissus sed paulo post proscriptus Massiliam fugit atque ibi anno 82 aut 81 a.C.n. mortuus est. Cicero eum oratorem laudavit.
Ioannes Gigurtu
Ioannes (Dacoromanice: Ion) Gigurtu (natus die 24 Iunii 1886 in oppido Turnu Severin, mortuus die 24 Novembris 1959 in Râmnicu Sărat) vir publicus, miles atque moderator societatum Dacoromanicus erat.
Munus
Gigurtu post scholam finitam in Germania iter fecit, ut artem metallicam edisceret. Annis 1912 - 1916 inspector metallorum administerii Dacoromanici industriae atque technologiae erat. Anno 1913 Bello Balcanico Secundo interfuit et - tum centurio - annis 1916 - 1918 Bello Orbis Terrarum I. Post bellum ad usque annum 1944 finitum moderator societatum metallorum et argentarius erat.
Vir publicus
Anno 1926/27 legatus ad parlamentum fuit. His annis varias factiones pecunia adiuvabat. Anno 1932 sodalis factionis agricolarum factus est et anno 1937/38 administer industriae atque commercii erat. A mense Novembri 1939 usque ad Iunium 1940 administer communicationis, deinde ad usque finem Iunii eiusdem anni Administer rerum exterarum fuit. Die 28 Iunii Romania ab Unione Sovietica coacta est, ut Bessarabiam et Bucovinam traderet. Die 4 Iulii 1940 primus minister a rege Carolo II nominatus est. Die 30 Augusti Germania urgente Romania etiam Transsilvaniam septentrionalem Hungariae et die 7 Septembris urgente Italia Scythiam Minorem Bulgariae cedere debuit. Gigurtu iam die 4 Septembris propter hanc cladem acceptam se a magistratu recessit. Eodem tempore etiam rex Carolus abdicavit et Michael eius successor nominatus est. Successor Gigurtu Ioannes Antonescu factus est.
Ultimi anni
Gigurtu in Romania mansit, societates mercatorias suas rexit et, postquam Michael foedus cum Germania die 23 Augusti 1944 finivit et foedus cum Unione Sovietica fecit, mense Octobri 1944 primo incarceratus est. Nonnumquam liberatus anno 1950 a communistis iterum captus et sine iudicio ad annum 1956 in carcere retentus est. Anno 1959 in captivitate in Râmnicu Sărat mortuus est.
Pereslavia
Pereslavia, plenius Pereslavia ultra silvam vel Pereslavia Transsilvana (Russice Переславль-Залесский, tr. Pereslavl’-Zalesskij), urbs est in regione Iaroslaviensi Russiae, ad lacum Pleščeevo sita. Circa 40 milia incolarum habet (anno 2015).
Pereslavia condita est anno 1152 a duce Rostoviae et Susdaliae Georgio Longimano, et nomen suum recepit secundum Pereaslaviam prope Kioviam sitam. Saeculo tredecimo erat metropolis ducatus sui iuris, sed anno 1302, voluntate ultima ducis sui, facta est pars ducatus Moscoviae. Anno 1688 tzar Petrus I Pereslaviae ad lacum Pleščeevo incepit aedificationem classis, anno 1692 finitam, quod eventum aestimatum est ut initium classis militaris Russicae.
Urbi sunt nonnulla monumenta historica architecturae (ut plurimum, templi monasteriique orthodoxa), musea atque hortus dendrologicus. Praeterea, Pereslavia Transsilvana aliquot officinas habet.
8328 Uyttenhove
8328 , olim designationibus 1981 QQ2 et 1991 LZ4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8328 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Geislingen an der Steige
Geislingen an der Steige  est urbs et commune Badense-Virtembergense 26'182 incolarum (anno 2012).
Arquata (Provincia Patavina)
Arquata seu Arquatum  (alia nomina: Arquadum) (Italiane: Arquà Petrarca; Venetice: Arquà Petrarca) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Patavina situm. Incolae Arquatenses appellantur.
Sagonne
Sagonne est commune Francicum 219 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Sanctus Albinus prope Albiniacum
Sanctus Albinus prope Albiniacum (Francogallice Saint-Aubin-d'Aubigné, Gallonice Saent-Aubein-d'Aubinyae, Britonice Sant-Albin-Elvinieg) est commune 3050 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Maigné
Maigné  est commune 344 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Pyrrhus (discretiva)
Pyrrhus (Πύρρος) est nomen virile Graecum, a πυρρός, "colorem ignis habens, rufus".
Dioecesis Herbipolensis
Dioecesis Herbipolensis Germanice Bistum Würzburg est dioecesis catholica Romana qua Bavaria septentrionem spectat. Condita est anno 741. Ab anno 1822 ad Archidioecesim Bambergensem pertinet.
Gemmingen
Gemmingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 4'974 incolarum (anno 2012).
Sanctus Albinus de Landis
Sanctus Albinus de Landis (Francogallice Saint-Aubin-des-Landes, Gallonice Saent-Aubein-dez-Laundd, Britonice Sant-Albin-al-Lann) est commune 901 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Cisgener
Cisgener (Anglice cisgender(ed) ) est homo cuius identitas generis (aut masculina aut feminina) sexui eo in ortu ascripto respondet. Notione hominis transgeneris opponitur.
1681 Steinmetz
1681 , olim designationibus 1948 WE, 1926 YA, 1936 BE, 1939 VC, 1945 ED, 1957 YH, 1958 AE, et A914 DB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Margarita Laugier in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1681 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Scheczler
Scheczler (Bohemice Žacléř, Theodisce Schatzlar) est oppidum parvum 3'327 incolarum (anno 2014) in Bohemia, in Circulo Reginohradecensi, in Districtu Trutinensi. In colle prope oppidum est castrum Scheczler.
Sarsina
Sarsina vel Sassina  (alia nomina: Bobium, Bobium Umbriae ) (Italiane: Sarsina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 520 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Foroliviensi-Caesenati situm. Incolae Sarsinates vel Sarsinatenses (Sarsinatienses, Sarsinenses ,Sarsennatenses , Sassenatenses , Saxenatenses , Saxinenses , Sassinates) appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Sarsina, cum Caesena, est sedes episcopalis cui nomen est Dioecesis Caesenatensis-Sarsinatensis.
Fractiones
Calbano, Castel d'Alfero, Pieve di Rivoschio, Quarto, Ranchio, Sorbano, Tezzo, Turrito, Pagno, Monteriolo, Tomba.
Nicolaus I (imperator Russiae)
Nicolaus I Pauli filius (Russice Николай I Павлович, Nikolaj I Pavlovič, natus die 15 Iunii 1796; mortuus die 18 Februarii 1855) fuit Russiae imperator (1825–1855), Poloniae rex (1825–1830), et Magni Ducatus Finlandiae dux (1825–1855), e Romanov-Holstein-Gottorp domu regnatrice ortus.
Acaciella
Acaciella est genus plantarum florentium subfamiliae Mimosoidearum familiae Fabacearum.
Canada
Canada   sive raro Canadia est civitas sui iuris in America septentrionali sita, spatio secunda maxima mundi post Russiam. In rebus politicis, civitas est monarchia constitutionalis, foederatio ex decem provinciis et tribus territoriis consistens, quae anno 1867 per legem confoederationis constituta est.
Caput est Ottava, sedes parlamenti, gubernatoris generalis, et primi ministri. Urbs numerum incolarum Torontum (cum amplius quinque milionibus incolarum), Monte Regio (cum amplius tribus), Vancuverio (cum circa duobus milionibus) et Calgaria (cum circa milione) superatur. Etiam circa dimidium millionis incolarum superant Edmundopolis, Vinnipega, Quebecum urbs, Hamiltonium.
In principiis, antiquarum coloniarum ad Franciam et Britanniarum Regnum pertinentium foedus, quamobrem Canada Francophoniae et Consortionis Populorum sodalis, praeter alias internationales consociationes velut Consociationem ex pacto Atlantico Septentrionali. Canada duas habet linguas publicas: Anglicam et Francogallicam; hac ultima Quebecum praesertim utitur. Parlamentum praecipue a quattuor principalium factionum sodalibus formatur, quarum Factio Liberalis praecipua per plerosque ultimos annos fuit, etenim naturalis factio dominativa appellatur.
Civitatibus Foederatis Americae meridie et occidenti (Alascae, cum qua longam amicitiam fecit) finitima est. Groenlandia (Danica possessio) et insulae Sancti Petri et Miquelonensis (Francicae) quoque prope sunt.
Historia
Primi fines Canadae incoluerunt gentes aboriginales, hodie Primae Nationes dictae, vel ita a deo suo dispositi (ut ab ipsis traditur) vel ab Asia per pontem terrenum Americam circa 10 000 a.C.n. ingressi. Plurimas civitates hic floruisse, occidisse, bellavisse tot per saecula credere licet, vatibus haud carentes sacris, sed in historias hominum rare memoratas. Plurimae exstant, inter quas gens Irocica, Creea, Haida.
Martinus Gilbert
Martinus Gilbert (Londinii die 25 Octobris 1936 natus; die 3 Februarii 2015 mortuus) fuit rerum gestarum scriptor Britannicus qui de holocausto et Winstonis Churchill biographiam una cum filio huius Randolpho Churchill scripsit accurate eam post Randolphi mortem perfecit.
Canada
Historia
Vicingi Leivo Erici filio duce partem Terrae Novae circa annum 1000 invenerunt, quam Vinlandiam appellaverunt breviterque Ansam Pratensem incoluerunt; denique fame sitique depulsi sunt et in Islandiam regressi.
Pereslavia (discretiva)
Pereslavia est nomen, quo appellantur urbes tres:
Canada
Historia
Post Vicingos, exploraverunt litus Atlanticum Canadae Ioannes Cabottus (anno 1497) et Iacobus Cartier (annis 1534–1542), hic pro rege Francorum, ille pro rege Anglorum. Cartier urbem Hochelagae visitavit coloniamque prope urbem Stadaconae condidit, cui nomen Quebeci dedit. A civibus Stadaconae nomen traxit Canada, nam vocabulum kanata Iroquesice 'villa' vel 'vicus' valet, quo nomine cives urbem suam designaverunt; Cartier tamen, linguae Iroquesiae inscitus, hoc nomen false regionem totam significare putavit.
Martinus Gilbert
Martinus Gilbert in familia Iudaica natus est, proavis omnibus e Russia oriundis. Alumnus fuit Collegii Magdalenae apud Oxonienses. Studia superiora postea apud Collegium Sancti Antonii persecutus est. Anno 1962 socius electus est Collegii Mertonensis in eadem universitate.
Provincia Franconia Inferior
Franconia Inferior (Theodisce Unterfranken) est una ex septem provinciis Bavariae. Cum Franconia Media et Superiore regionem Franconiam componit. Caput et maxima urbs est Herbipolis; aliae magnae urbes sunt Asciburgum, Suevofortum, Bad Kissingen, Kitzinga.
Canada
Historia
Britannicae coloniae in Atlantico litore et Sinu Hudsoniano et in tredecim coloniis Civitatum Foederatarum faciendis conditae sunt. Pugna pro territorio et novi continentis dominio in variis bellis per saecula duodevicensima et undevicensima erupit. Francia territoria progressive amisit, et denique Canadense territorium anno 1763, sub Foedere Lutetiae, quod totum Canadense territorium Britannicam coloniam fecit.
Post Bellum Libertatis Civitatum Foederatarum, milia Britannorum Imperio fidelium tredecim colonias reliquerunt ut Septentrionalibus Britannicis coloniis libertatem non declarantibus considerent, praecipue in Terra Nova, Nova Scotia, Quebeco, et Insula Principis Eduardi. Ut fideles acciperentur, Britannica gubernatio colonia Novi Brunsvici anno 1784 creavit, et Quebecum in provincias anno 1791 duas divisit: Canadam Superiorem et Inferiorem (sive Canadam Orientalem et Occidentalem, hodie Ontarionem et Quebecum).
Bellum anni 1812 inrupit cum vires Civitates Foederatae Americae impetum in Britannicas vires fecerunt ut Britannicum dominium in America Septentrionali minueretur. Aprili mense anni 1814 urbem Eboraci (hodie Torontum) usserunt; Britanni vicissim urbe Vasingtonia per impetum atrocem usta Augusto anni 1814 responderunt. Bellum Foedere Gandavensi Decembri anni 1814 obsignato finitum est.
Duae provinciae Canadenses (Orientalis Occidentalisque) in Provincia Canadensi anno 1840 coniunctae sunt, ut Francicos Canadenses assimilare conarentur. Postquam Civitates Foederatae Americae lineam parallelam 49 Septemtrionalem fines cum territorio nominato America Septemtrionali Britannica acciperent, Britannica gubernatio Provinciam Columbiam Britannicam anno 1848 constituit. Decennium Provinciam Canadae secutum expeditiones misit ut septentriones explorarent dominiumque Terrae Ruperti caperent, quae Societas Sinus Hudson et Arctici administrabatur.
Inter annos 1864 et 1866, Americae Septemtrionalis Britannicae politici tres congressus fecerunt quorum propositum unionem foederalem creare erat. Kalendis Iuliis anni 1867, tres coloniae, Canada, Nova Scotia, et Novum Brunsvicum ius regale constitutioni (British North America Act) acceperunt, cum qua Dominium Canadae creatum est. Vox Confoederationis Canadensis ad hanc trium provinciarum coniunctionem attingit. Alia territoria et coloniae Britannicae cito ad confoederationem coniuncta sunt. Anno 1880 Canada omnibus hodiernis provinciis, exceptis Terra Nova et Labradore, coniunctis anno 1949, iam formabatur.
Anno 1919, Canada sodalis Societatis Civitatum facta est, et anno 1926 suas coniunctiones cum rebus exteris per Declarationem Balfourianam omnino temperata est. Anno 1931, Statutum Vestmonasterii ut nullum decretum Parlamenti Britanici validum esset sine consensu Canadensium civium confirmavit (die quae principium libertatis Canadensis habetur). Appellationes ad consilium iudiciale Britannicum anno 1949 finitae sunt. Denique propria constitutio creata est (in actu constitutionis repatriatione nominato), cum Britannica gubernatio Decretum Canadae anno 1982 sanxit, libertatem Canadae constituens, quamquam dux civitatis Britannicae agnoscitur et civitas ad Consortionem Populorum Britannicorum pertinet.
Motus pro summa potestate Quebeci ut foederalis gubernatio duae plebis scita convocaret, anni 1980 et anni 1995, cum 60 centesimis et 50.6 centesimis contra provinciae libertatem fecit. Etiam decenniis 197 et 198, Frons Liberationis Quebeci dissimiles actiones violentas libertatem Quebeci vindicantes ordinavit.
Politia
Canada est foederatio sub systemate democratico parabolamentarioque et monarchia constitutionali, cuius dominatrix monarcha est Elizabeth II Regina, dux Civitatis Canadensis, titulo Reginae Canadae. Exsequitur praecipua ducis civitatis iura exsequitur gubernator generalis, qui generaliter politicus pensione fruens aut alius Canadensis excelsus a regina cum consilio primi ministri Canadensis nominatus est. Gubernator generalis haud factionalis figura cuius munus regiam adsensionem propositis legis emissis a Camera Communium et Senatu dare est, legendis locutionibus solii, obsignandis documentis civitatis, sollemniter aperiendis claudendisque parabolamenti sessionibus, et solvendo parabolamento ut comitia convocentur si opus sit. Tam gubernator generalis quam regina parvam veram potestatem habent quia creberrime sub ducis gubernationis, primi ministri, adsessione agunt.
Sollemniter nominat gubernator generalis primum ministrum, saepissime dux factionis cui est maximus scamnorum numerus in Camera Communium. Primus minister vicissim ministrorum consilium electum conventione inter sodales factionis primi ministri in Camera Communium aut Senatu nominat.
Gubernationis legisfer ramus, Parlamentum, duas cameras habet: Camera Communium, cuius sodales democratice eliguntur, et Senatum, cuius sodales nominantur. Comitia Camerae Communium a gubernatore generali cum commendatione primi ministri, secundum suum arbitrium, convocantur, sed ante quinquennii periodum post ultima comitia evenienda sunt. Foederale Parabolamentum leges ferre solum de illis areis Constitutione indictis potest.
Sunt in Canada tres politicae factiones praecipuae: Factio Liberalis Canadae (medii), Factio Conservativa Canadae (dextrae), et Nova Factio Democratica (laevae). Factio Liberalis Canadam per 32 ultimorum 42 annorum gubernavit. Alia factio quae gubernavit est Factio Conservativa Progressistica et sua decessoria Factio Conservativa. Factio Conservativa Progressistica Foederi Canadensi sociatur ut Factio Conservativa Canadae, Decembri anni 2003 formetur.
Provinciae et Territoria Canadensia
Canada foederatio decem provinciis et tribus territoriis componitur; etiam disponitur in regiones. Canada Occidentalis in Columbia Britannica et Campis (Alberta, Saskatchewan, Manitoba) consistit. Canada Media in Quebeco et Ontarione consistit. Canada Atlantica in tribus Provinciis Maritimis (Novo Brunsvico, Insula Principis Eduardi, Nova Scotia) consistit, praeter Terram Novam et Terram Laboratoriam. Canada Orientalis ad Canadam Mediam et Canadam Atlanticam iunctas refert. Tria territoria (Yukon, Territoria Septentrio-occidentalia, Nunavut) Canadam Septemtrionalem constituunt. Provinciae magnum autonomiae gradum e foederali gubernatione, territoria aliquid minus habent. Singula provincialia et territorialia symbola. Provinciae plerumque Canadensium socialium programmatum (velut curationis medicae, educationis, opitulationis) responsales et iunctae magis ingressum pecuniarium conligunt quam foederalis gubernatio, fere structura singula inter foederationes in mundo. Sua impensoria potentia utens, foederalis gubernatio civitatis rationes in provinciis initiare potest, velut Legem Canadensem de Sanitate; provinciae illas optare possunt, sed vix reapse faciunt. Mercedes aequationis federali gubernatione fiunt ut prudenter uniformes rationes diaconiarum et tributorum provideri inter opulentiores et pauperiores provincias firmentur.
Singulae provinciae singulas unicamerales, electas legislaturas a primum ministrum (Anglice premier; Francogallice premier ministre), eodem modo quam primo Canadae ministro selecto, ductas habent. Singula provincia etiam singulum vicarium gubernatorem (Anglice lieutenant-governor; Francogallice lieutenant-gouverneur) reginam repraesentantem analogum gubernatoris generalis habet. Vicarius gubernator de commendatione primi Canadae ministri nominatur, sed cum crescentibus quantitatibus consiliorum provincialium gubernationum recentibus annis.
Geographia
Canada iniquissimum litus habet, cum multis insulis magnitudinis, velut Insula Baffin, Insula Victoria, Insula Ellesmere, Insula Banks; Terra Nova ante litus Atlanticum et insula Vancuveria ante Pacifici litus est. Plane paralleli huius litoris Montes Saxosi se erigunt qui in monte Logan (6 050 m) prope fines Alascanos culminant; paralleli litoris Atlantici Septemtrionales stapides Appalachianorum sunt. Reliquum civitatis nominato Scuto Canadensi, saxeo pulpito copioso materiarum primarum, et silvis latis et pratis fecundis formatur.
Principalia flumina sunt Mackenzie et Sanctus Laurentius. Cum Civitatibus Foederatis partitur quattuor ex quinque Magnis Americae Septemtrionalis Lacubus Superiorem, Huronorum, Eriarum, Andiatrocum; alii magni Canadenses lacus sunt Lacus Ursinus magnus, Lacus servorum maior, lacus Vinnipega. Aliud flumen notior est propter casus aquarum quam propter se ipsum: Niagara et suae aquae cadentes.
Oeconomia
Canada est technologice progressa et industrializata civitas. Quarta mundi civitas secundum Indicatorium Decursus Humani Consociationis Nationum (anno 2004) post Norvegiam, Sueciam, Australiam, et valde autosufficiens in eo quod attinet ad energiam, ob lata deposita carburantium fossilium, generationem energiae nuclearis et vim hydroelectricam est. Sua oeconomia usitate in commercio et copia opium naturalium fundata est. Quamquam moderna Canadae oeconomia nuper multo diversificata est, opium naturalium usus ponderis vis motoria multarum regionalium oeconomiarum adhuc est.
Canada est pars Foederis Liberi Commercii Americae Septemtrionalis, iuxta cum Civitatibus Foederatis et Mexico. Sui principales socii commerciales sunt hae duae civitates et Res publica popularis Sinarum.
Demographia
Canadensis anni 2011 census in tota civitate 33thinsp;476 688 incolarum computabat. Incolarum incrementum immigrationi et, minore modo, naturali incremento debetur. Circa tres quartas Canadensium partes in 150 chiliometris (90 milia passuum) e finibus Civitatum Foederatarum colunt. Similis proportio areas urbanas in Andro inter Stenopolem et Vindesorium (notabiliter in Maiore Solea Aurea Torontum et aream, Montem Regium et Ottavam includente), in Continente Columbiae Britannicae (quae in regione Vancuverium circumdante consistit) et in Andro inter Calgariam et Edmundopolem in Alberta densatas colit.
Secundum censum anni 2001, triginta quattuor ethnici globi sunt, cum saltem 100 000 hominum singuli, sum 83% incolarum se Caucasios declarantium. Maximus ethnicus globus est Anglus (20.2%), quem Francogallicus (15.8%), Scoti (15.1%), Hibernii (12.9%), Theodisci (9.3%), Italiani (4.3%), Sini (3.7%), Ucraini (3.6%), et Primae Gentes (3.4%) sequuntur; 40% respondentium suam ethnicitatem "Canadensem" identificat. Canadenses aborigines incolae fere bis rapidiores quam Cabnadiensis media augent. Anno 2001, 13.4% incolarum ad haud autochthones allophylos visibiles pertinebant.
Anno 2001, 49 centesimae Vancuveriensium et 42.8 centesimae Torontanorum allophyli visibiles erant. Martio anni 2005, Rationarium Canada (Anglice Statistics Canada; Francice Statistique Canada) haud Europaeae originis homines pleriquos Toronti et Vancuverii circa annum 2012 constitutos esse proiecit. Secundum Rationarii Canadae praevisiones, allophylorum visibilium in Canada numerus circa annum 2017 duplicari exspectatur. Scheda interrogatoria anno 2007 facta propemodum unum quorumque quinque Canadensium (19.8%) natum esse in aliena patria revelat. Fere 60% novorum immigrantium ex Asia (incluso Oriente Medio) proveniunt.
Canada maximum immigrationis indicem per capita in mundo habet, oeconomico consilio et familiari reunificatione ductum; Canada magnam fugitorum quantitatem etiam accepit. Nuper adventi praesertim in principalibus urbanis areis Toronti, Vancuverii, et Montis Regii considunt.
Pluralismi religiosi favor praecipua pars Canadensis politicae culturae. Secundum anni 2001 censum, 77.1 centesimae Canadensium se Christianum identificat quorum, Catholici maximum circulum (43.6% Canadensium) constituunt. Principalis Protestantica denominatio Ecclesia Unita Canadensis est. Circa 16.5 centesimae Canadensium nullam religiosam affiliationem declarat, et relictum 6.3 centesimae affiliatur ad alias religiones haud Christianas, quarum praecipua Religio Islamica cum 1.9 centesimis incolarum et postea Religio Iudaica cum 1.1 centesimae est.
Canadensia provinciae et territoria responsalia educationis sunt. Singulum systema simile est sed singulem regionalem historiam, culturam et geographiam ostendit. Obligatoriae scholae aetas de quinto aut septimo anno usque ad decimum sextum aut decimum octavum annum extenditur, quod adultae alphabetizationis indici 99 centesimas contribuit. Postsecundaria educatio a provincialibus et territorialibus gubernationibus etiam administratur, pecuniam publicam praebentibus; foederalis gubernatio additionalia investigationis concessa, mutua studentium et stipendia administrat. Anno 2002, 43% Canadensium inter 25 et 64 annos natorum postsecundariam educationem habuere; eis inter 25 ad 34 annos natis postsecundaria eruditio 51 centesimas attingit.
Linguae
Sunt Canadae duae linguae publicae, lingua Anglica et lingua Francogallica. Publicus Bilinguismus in Canada lex est, in Charta Canadensi Iurum et Libertatum, Lege Linguarum Publicarum, et Regulationibus Linguae Publicae definitus; quae a Curatore Linguarum Publicarum applicantur. Linguae Anglica et Francogallica eundem statum in foederalibus tribunalibus, in Parlamento, et in foederalibus institutis habent. Homines ius, si postulatio sufficiens est, foederalis gubernationis diaconiarum seu Anglice seu Francogallice accipiendarum habent et publicae linguae allophylli praestatas suas proprias scholas in omnibus provinciis et territoriis habent.
Anglica et Francogallica linguae patrii sermones 59.7 centesimae et 23.2 centesimae incolarum proprie, et linguae fabulatissimae domi a 68.3 centesimae et 22.3 centsimae incolarum sunt. Fere 98.5 centesimae Canadensium Anglice et Francogallice utuntur (67.5% Anglice solum loquitur, 13.3% Francogallice solum loquitur, et 17.7% ambabus loquitur). Communitates Linguarum Sollemnium Anglicae et Francogallicae, Prima Lingua Sollemnis Locuta definitae, 73 centesimas et 23.6 centesimas incolarum proprie constituunt.
Le Lude
Le Lude  est commune 4061 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Canada
Linguae
Quamquam 85 centesimae Francophonorum Canadensium Quebecum colit, substantiales Francophoni circuli in Ontarione, Alberta et Meridionali Manitoba, cum Acadiis incolis in Septemtrionalibus et Notorientalibus partibus Novi Brunsvici 35 centesimae provinciae hominum constituentibus, quoque et cum concentrationibus in Notoccidentali Nova Scotia et in Insula Promontorii Armoricani. Ontario maximum Francophonum circulum extra Quebecum habet. Charta Linguae Francogallicae in Quebeco linguam Francogallicam unam sollemnem in Quebeco facit, et Novum Brunsvicum una provincia sollemnis bilinguismi affirmationem in constitutione habens est. Aliae provinciae linguas sollemnes ut tales non habent, sed Francogallica lingua disciplinae, in tribunalibus, et aliis gubernationis diaconiis iuxta cum Anglica utuntur. Manitoba, Ontario et Quebecum Anglice et Francogallice in provincialibus legislaturis loqui permittunt et leges in ambabus linguis promulgantur. In Ontarione lingua Francogallica aliquid legalis status habet sed omnino cosollemnis non est. Aliquae aboriginales linguam publicam in Territoriis Septemtrio-Occidentalibus statum habent. Lingua Inuktitut maioritaria lingua in Nunavut et una ex tribus linguis in territorio sollemnium est.
Haud publicae linguae ponderis sunt in Canada, cum 5 202 245 hominum una earum sermonem patrium enumerantium. Nonnulli significantes haud publici sermones patrii linguam Sinicam (853 745 ut primo sermone loquentium), linguam Italianam (469 485), lingua Theodiscam (438 080), et linguam Puniabicam comprehendunt.
Sententia
"A mari usque ad mare" (Psalmus 72:8).
7 Ianuarii
VII Ianuarii, sive 7 Ianuarii, est dies septimus anni Gregoriani. 358 dies (sive 359 dies annis bissextilibus) manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem septimum Idus Ianuarias (a.d. VII Id. Ian.).
Gaius Norbanus
Gaius Norbanus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus anno 82 vel 81 a.C.n. Rhodi) vir publicus Romanus factionis Popularium fuit qui consulatum anno 83 a.C.n. gessit..
Gens
Norbanus homo novus ex oppido Norba ad summum magistratum pervenit. Nepos (vel filius ?) eius Gaius Norbanus Flaccus anno 38 a.C.n. consul fuit.
Cursus honorum
Anno 103 a.C.n. fautor Lucii Appulei Saturnini tribunus plebis Quintum Servilium Caepionem consulem anni 106 a.C.n. propter cladem apud Arausionem acceptam accusavit. Qui vi adhibita in exilium abire coactus est. Anno 101 quaestor Marci Antonii in Cilicia fuit. A Servilio anno 94 a.C.n. laesae maiestatis accusatus et a Marco Antonio feliciter defensus absolutus est. Anno 89 a.C.n. Siciliam a Bello sociali defendebat. Anno 83 una cum Lucio Cornelio Scipione Asiatico consul bellum contra contra Sullam e bello Mithridatico redientem suscepit. Sullae legatus Quintus Caecilius Metellus Pius Norbanum apud Faventiam vicit, qui in insulam Rhodum fugit. Ibi mortem sua manu petivit.
Hastingus
Hastingus fuit notabilis saeculi noni exeuntis dux Vicingus qui nonnullas navigationes praedatorias fecit. <!--rex Normannus erat dux exercitus inter Normannus, a 843 annum, tyrannus rei publicae (Normannus: Dux). Aflingus quod Norman Milites, et dux Norman legatus. Sunt tot fortissimos traducitur in fabulis Aflingus oxonii Dux poeticus. Vir secundis iuxta famosus. Constat Afligonem semen domus unum ex optimis ducibus militaribus omnium temporum fuisse.
General
Saeculo nono Norvegia composita ab multis parvis regnis erat. More, Harald Haarfagre Norvegiam, bello apud Hafrsfjordem, unificavit et sic primus rex Norvegiae fuit. Vichinga aetas (ab octavo ad undecimum saeculum) unificationis et expansionis est. A Norvegiensibus coloniae in Islandia conditae sunt, in Faroe insulis, in Groenlandia et in Britannia et Hibernia.
Fabuloso est scriptor primum de Aflingus et dynastia manasse probatur retro ad saeculum 9, dicentes quod populus venit de Norvegia ortos ac per Norman dynastia in current circuitu pergit in Gallia regnum DCCCXLIII Dux Aflingus apud seniorem domus suae quattuor filii Walwain (Gawain, William, Grenduin, Walganus, Gauwinus, Gauvain, William, et Gulielmus Galcherum), ad regiam Ynglinga saga, in Exercitus, exhibens secum filium secundo rege Noruagiæ, nomine Bielmonte. Septemtrionis legendas in context ab oris traditiones obsequi, qui tantam orbis terrarum propagationem etiam narrat de secreta velaverint res in Orcadas Insulas, reverendissimo et in Skellig Michael, Saeculum 9 sunt inita ante ad mare ad Mons Sancti Michaelis in Gallia current. Rogabat et Rex Franciae Carolus III ad annum DCCCLI dedit domino Gawain Dominio de Turonensi urbe affertur, multa castella Provincia, et chiliometrorum arce triginta fere a Paris, dicitur in gradu praematuro Vicarius Natolinensis usque ad 11th century, sequitur historical Inquisitores ad arcem Nantolium Alduini (vel Nantolio Houduini Nantogilum Hilduini aut Aldo), nunc dicitur quod de Nantouillet  lokita en la nuna franca kongono de Nanteuil-le-Haudouin,  de Gallia, abest a Lutetia circiter XXX, ex composito imperi id primum Capetiano In componendo AD 880. Secundum nomen tuum est in parte prima ex nobili hereditatem, quae videtur Hildouin Domo de Breteuil (aŭ Haudouin, Geldouin, Harduin), de Nantolio verbotenus domini Le-of-Haudouin Ramerupt a Kreator, vicecomitis Paris, et magistratu Gallia apud regem in anno II- Robert ex Gallia, sponsus est in MXXVIII Emmellinae a Paris (954-1025) et pater Domini Adèle de Britolio, quae fuit uxor Crepy, Hugo antea dictus Radulphus, qui Pagus Crepy, ex regáli Valesiórum família Amiens-Arduconem situm. Gulielmus d'Aflingus (Guglielmo d'Afflengo), filius comitis Aflingus de Nantouillet et particeps pugnator, quod hucusque auxiliatus est ad regem Carlus adipem Gallia invenire et cum in normanno, dabo urbi pago Trecensi ut dicitur baronem (Dominus), ut. Sekve diem, Gallia dynastia in historia, fuerat confusam cum Natoli. Nobilitas quidem est ex lege solum in 11 seculo, maxime propter privilegia militum munera, et hæreditatem terræ. Videtur quod comitatu Trecassino, in primum dimidium anno vigesimo secundo in possessionem familiae de Harduino. Deinde eius facti nomen Cum autem Aflingus Nantouillet, cum in posteris dicta Aflingus primum, deinde d'Afflengo, Nantoglietta, Nantolio, Natoli et meridionali, Antoglietta apud Puglia.
Notae
-->
Carolina
Carolina haec dissimilia significat:
Locativus
Locativus est casus qui locum ubi actio verbi perficitur monstrat.
Usus locativi in Lingua Latina
Exitus locativi idem est atque genitivi numeri singularis primae aut secundae declinationis.
Alii usus
Aliquando locativus casus sic adhibetur, ut tempus significet. Exempla:
Verpillières
Verpillières est commune Francicum 172 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Somersetensis Comitatus (discretiva)
Somersetensis Comitatus est:
Gemmrigheim
Gemmrigheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'873 incolarum (anno 2012).
Burgentia
Burgentia  (Italiane: Brienza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 085 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Potentina situm. Incolae Burgentiani appellantur.
Fractiones
Braide I, Braide II, Monte I, Monte II, Schiavi.