cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seleucus I Nicator
Anno 281 Lysimachum, qui regnum Thraciae adsumpserat, in proelio apud Curupedium debellavit et interfecit. Mense Septembri eiusdem anni Seleucus ipse iussu Ptolemaei Cerauni iuxta Lysimachiam necatus est.
Lingua Limbu
Lingua Limbu ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In Nepalia et India adhibetur.
Cortland Comitatus
Cortland Comitatus  (Anglice:  Cortland County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 48599 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula eiusdem nominis, anno 1808 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (4.4 %) loquitur.
Res novae virides
Ambae Societas Fundata Fordiana et Societas Fundata Rockefellerana magnopere in hoc proposito implicabantur. Dux fortasse maximus erat Normannus Borlaug, pater rerum novarum viridium dictus, qui plus quam billionem hominum fame servavisse putabatur, qua pro causa Praemium Nobelianum Pacis anno 1970 accepit. Fundamenta propositi erant promulgatio cultivarietatum frumentorum maius pariendorum, prolatio infrastructurae inrigationis, profectus rationum administrationis, ac distributio agricolis seminum hybridizatarum, laetaminum syntheticorum, et pesticidarum.
Green Revolution, vocabulum Anglicum, primum dicebatur in oratione die 8 Martii 1968 habita a Gulielmo S. Gaud, ministro Ministerii Progressús Internationalis Civitatum Foederatarum, qui divulgationem novarum technologiarum sic commemorabat: "Hi aliique progressús in disciplina agriculturali materias novarum commutationum continent. Nec violentiae res novae rubrae sicut illae sovietorum, nec res novae albae sicut illae sachi Iraniae sunt, sed eas res novas virides appello."
Lingua Dhimal
Lingua Dhimal, saeculo XIX medio a Brian Houghton Hodgson descriptus, ad divisionem Himalayanam linguarum Tibeto-Birmanarum e familia Sinotibetana pertinet. In Nepalia adhibetur in zona Mechi pagi Jhapa et in zona Koshi pagi Morang; dialecti duae distinguuntur inter quas flumen Kankai constituit terminum. Populus Dhimal inter nationes officiales Nepalenses accipitur.
Delaware Comitatus (Novum Eboracum)
Delaware Comitatus  (Anglice:  Delaware County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 48055 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Dehli, anno 1797 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (6.0 %) loquitur.
Lingua Dhimal
Lingua Toto, qua homines fere 20,000 loquuntur in civitate Bengalia Occidentali Indiae ad finibus Bhutan habitantes, sermonibus Dhimal admodum similis est.
Heron Alexandrinus
Heron vel Hero Alexandrinus (Graece Ἥρων ὁ Ἀλεξανδρεύς) saeculo primo in Schola Alexandrina fuit clarus mathematicus et machinator.
Opera
De rebus mathematicis, opticis atque mechanicis aguntur. Notae sunt maxime descriptiones eius ad machinas automatas quasi programmabiles et ad usum aquae, aeris atque caloris ad vim generandam spectantes. Imprimis inveniens Aeolipila sive pila Heronis et puteum Heronis se praestitit.
Praeterea Methodus Heronica ad computandum radicem quadratam et Formula Heronis de area trianguli nobis tradita sunt, quae in libro nomine Metrica ('Liber Mensurae') introduxit et probavit. Etiam Triangulum Heronicum nomen eius accepit.
In libro Dioptra ('Liber Opticae') instrumentum ad dimetiendam terram descripsit. Dioptra ipsa est intrumentum Theodolito hodierno simile. Etiam commendavit ad spatia longa per mare naviganda defectiones lunae spectare.
In libro Automata ('Liber Machinarum') explicavit exstructionem inventorum suorum. Exempli gratia descriptae sunt ianuae cuiusdam templi igne in ara accenso automatice patefactantes. Praeter instrumenta musica etiam machinas theatralicas tunc mirabiles invenit.
Heron in libro Belopoeika ('Liber Telarum' etiam ad arma excolenda animum advertit. Descriptio sua catapultae complures sagittas exculcantis nomine Cheirobalistra principalis descriptio sclopeti polybolico fuisse haud absurdum est dictu. Verum non constat Heronem inventorem huius operis fuisse.
Mitsumasa Yonai
Mitsumasa Yonai (Iaponice 米内光政, Yonai Mitsumasa natus Moriokae die 2 Martii 1880;Tocione mortuus die 20 Aprilis 1948) fuit classis praefectus, politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 16 Ianuarii 1940 usque ad diem 22 Iulii 1940.
Taherus Ben Jelloun
Taherus Ben Jelloun (Arabice : طاهر بن جلون - aṭ-Ṭāhir bin Jallūn, natus in  Fès  in Maroco die 1 Decembris 1944) est studiosus psychologiae et clarus scriptor qui Francogallice scribit.
Alfredus Nobel
Alfredus Bernardus Nobel (vulgo: Alfred Bernhard Nobel; ; natus die 21 Octobris 1833 Holmiae; mortuus die 10 Decembris 1896 Villae Matutiae) fuit chemicus, inventor et magister officinarum Suecicus. Nobel, iam propter dynamitis inventionis clarus, societatem condidit et Praemium instituit, quod ex  hereditate eius quotannis 10 Decembris, qua die Nobel anno 1896 mortuus est, hominibus quarundam artium peritissimis tribuitur. Quod praemium omnium consensu sua cuiusque artis palma extat. Elementum nobelium post eum nominatus est tum inventum "elementi 102" fiebat physicorum in Norwegian Nobel Institute Asloae anno 1957.
Erie Comitatus (Novum Eboracum)
Erie Comitatus  (Anglice:  Erie County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 950265 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Bufalum, anno 1821 creatus est. In hoc comitatu quasi decima pars incolarum haud Anglice domu (9.0 %) loquitur.
Romanus Melodus
Romanus Melodus (Graece ; natus Emesae die ignoto; mortuus circa annum 555) fuit unus ex maximis poetis religiosis Byzantinis, "Pindarus poeticae numerorum" appellatus. Ecclesia Catholica Romana eum sanctum habet, cuius festum die 1 Octobris celebrat.
ʻAhoʻeitu
In mythologia Tongana et rerum gestarum memoria, ʻAhoʻeitu (Tongane: ʻaho 'dies' + ʻeitu 'spiritus') fuit filius Tangaloa ʻEitumātupuʻae dei et ʻIlaheva Vaʻepopuae, feminae mortalis. Saeculo decimo ineunti, factus est primum domus Tuʻi Tongae caput.
Iter ad caelum
ʻAhoʻeitu puerulus de patre saepe consuluit matrem, feminam mortalem ex regione nunc appellata Popua, prope magnam Tongatapus Insulae lacunam, quae ei dixit patrem esse deum qui in caelo habitare.
Iuvenis, ʻAhoʻeitu desiderium patris reperti iterum expressit, et mater ei monstravit magnam toam, arborem generis Casuarinae, quem ipse statim scandit. Iter secutus ad caelum sicut dixerat mater, patrem cum columbas inlaquearet mox invenit. ʻEitumātupuʻa, animo ab specie filii commoto, iuvenem domum deduxit ut kavam et cibum gustet.
Dracula (Stoker)
Dracula est liber Abrahami Stoker scriptoris Hibernici, anno 1897 prolatus. Quamvis non primus liber de vampyris, ut fundamina illius generis litterarum laudatur. Argumentum in epistulis et inscriptionibus diarii narratur.
ʻAhoʻeitu
Iter ad caelum
Quo facto, eum misit ad alios filios, ʻAhoʻeitus eodem patre natos fratres, qui quoque in caelo habitabant et interea ludebant sika-ʻulu-toa, lusu in quo lusores harundines capitibus toa factis iactant. Cum ei hunc iuvenem formosum esse fratrem eorum cognoscerent, invidissimi eum dilaniaverunt, coxerunt (vel non, secundum varios fontes), et comederunt—praeter caput, quod inter hoi, plantas quae praeterea sunt veneno imbutae, iecerunt.
Dracula (Stoker)
Fabulae populo gratae de Vladislao III Romaniae origo libri fuerunt.
Argumentum
Ionathas Harker, iuvenis advocatus nuper perfectus, per tramen et petorritum ab Anglia ad claustrum lapsum Comitis Draculae in Carpatis montibus inter Transsilvaniam Moldaviamque commeat. Iter factum est ut comiti adiutorium legitimum in mancipio abbatiae Carfax argentura Ionathae superviso provideatur. In itinere suo Ionathas culturam et cotidianam et superstitiosam populorum Europae orientis cognoscit. Post adventum a more nobili comitis primum permulsus deinde se captivum et comitem nimis excentricum concipit. Una nocte ob praeceptum comitis per claustrum ambulans effugium quaerens Ionathas paene victima uxorum Circaearum Draculae factus est. Adflictus a comite vivus reservatus est ut consilia de Anglia Londinioque prodat. Comite profecto vix fugere potest.
ʻAhoʻeitu
Stirps Regia
Maiores ʻAhoʻeitus fratres natu fuerunt:
Nomen ʻAhoʻeitus persistit in nomine nonnullarum progenierum regiarum. Praesens Tongae princeps est Tupoutoʻa Lavaka ʻAhoʻeitu ʻUnuakiʻotonga Tukuʻaho.
Dracula (Stoker)
Argumentum
Vilelmina Murray et Lucia Westenra a Dracula vexantur. Lucia propositionem matrimonii amicorum trium, Doctoris Ioannis Seward, Honorabilis Arthorii Holmwood et Quinti Morris, recibit Arthorii accipiens.
Interea, Dracula aegrum delirium insectivorem R. M. Renfield in sanatorio Doctoris Seward discipulum suum facit. Cum Lucia morbo obscuro rapitur Doctor Seward socium suum Professorem Abrahamum Van Helsing ex Amstelodano evocat. Genius Van Helsing Luciam per transfusiones sanguinis trium amicorum sanare conatur, minimo eventu. Cum professori ad Amstelodanum regredi est, lupus in Luciam et matrem suam aggreditur, utraeque serius defunguntur. Lucia autem vampyra revivitur. Cum diurnalia de pulchra lamia nocturna nuntiant, Professor Van Hesling et tres procatores Luciae eam persequuntur. Cor eius ligno transfigunt atque eam obtruncant os allio distendentes.
Post matrimonium suum in Aquinco Ionathas et Vilelmina Harker quattuor vanatoribus Draculam persequuntur. Vampyrus Vilelminam secreto mordet nexum moderaminis telepathici inter ses creans qui quamlibet morte Draculae finitus erit. Acingani conducti Draculam ad claustrum suum refferunt ubi grex vanatorum comitem in confrontatione duobus cultris occidunt, qui in pulvim dialabitur. Acingani antehac Quinto Morris mortem attulerant.
Ultimae inscriptiones libri de matrimonio coniugum Harker narrant. Primi filii sui nomen consistit ex totis nominibus vanatorum vampyri (esset forsan Quintus Ionathas Abrahamus Arthorius Ioannes Harker), sed parentes eum Quintum appellant.
Castellum Foconianum
Castellum Foconianum (alia nomina: Castrum Falconianum, Castrum Foconianum ) (Italiane: Castel Focognano) est municipium Italiae, circiter 3 300 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Clusentino, historica ac geographica terra, situm. Incolae Foconianenses vel Rassinenses appellantur.
Nomen communis est nomen unus vicus sed caput municipii est Rassina.
Fractiones
Calleta, Carda, Ornina, Salutio, Zenna.
Victoria History of the Counties of England
Victoria History of the Counties of England (communiter Victoria County History vel siglo VCH) est series librorum ad honorem reginae Victoriae anno 1901 incepta, etiam hodie continuata, de historia comitatuum Angliae omniumque urbium et oppidorum quae in eis comitatibus iacent. Series anno 2010 volumina fere 230 comprehendit.
Keisuke Okada
Keisuke Okada (natus in Fukui die 20 Ianuarii 1869; mortuus die 17 Octobris 1952) fuit classis praefectus, politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 8 Iulii 1934 usque ad diem 9 Martii 1936 a die 8 Iulii 1934 usuqe ad diem 26 Februarii 1936.
Kōki Hirota
Kōki Hirota (Iaponice 広田 弘毅 Hirota Kōki natus die 14 Februarii 1878; mortuus in Sugamo die 23 Decembris 1948) fuit legatus, politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 9 Martii 1936 usque ad diem 2 Februarii 1937.
Fumimaro Konoe
Fumimaro Konoe (Iaponice 近衛 文麿, Konoe Fumimaro Tocione natus familae optimatis die 12 Octobris 1891; mortem sibi conscivit die 16 Decembris 1945) fuit politicorum peritus et ter Iaponiae primus minister a die 4 Iunii 1937 usque ad diem 5 Ianuarii 1939, a die 22 Iulii 1940 usque ad diem 18 Iulii 1941 et a die 18 Iulii 1941 usque ad diem 17 Octobris 1941.
Vido Angelino
Vido Angelinus sive Vido Angelino, sive Guido Angelino (natus anno 1911, mortuus anno 2008) fuit magister et scriptor Latinus natione Italus, qui in variis commentariis lemmata Latina edidit, sicut in Melissa, in Latinitate et in aliis libellis.
Gaius Norbanus Flaccus (consul 15)
Gaius Norbanus Flaccus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus initio primi saeculi post Christum natum erat.
Familia
Pater eius Gaius Norbanus Flaccus, consul ordinarius anni 24 a.C.n. erat, frater Lucius Norbanus Balbus anno 19 summum magistratum administrabat.
Cursus honorum
Anno 11 Flaccus praetor urbanus electus est et anno 15 consul ordinarius ad usque 30 Iunii erat. Tum Marcus Iunius Silanus fasces tenuit. Cum consul esset, statuas Divi Augusti et Domus Augustae in Circo Flaminio posuit.
Nobuyuki Abe
Nobuyuki Abe (Iaponice 部信行, Abe Nobuyuki natus Kanazawae die 24 Novembris 1875; mortuus die 7 Septembris 1953) fuit generalis et Iaponiae primus minister a die 30 Augusti 1939 usque ad diem 16 Ianuarii 1940.
Hymnus Russiae
Historia hymni Russiae
Hymnus Imperii Russici ab anno 1816 erat Oratio Russorum (Russice: «Молитва русских»), cuius textus scriptus est a Basilio Žukovskij, et musica erat illa hymni Regni Uniti Deus Regem serva (Anglice: God Save the King). Anno 1833 acceptus est hymnus novus, initio officiali Oratio populi Russici («Молитва русского народа») dicitur, cuius musicam creavit Alexius L'vov, et Basilius Žukovskij textum scripsit. Qui hymnus Deus, Tzarem serva! (Russice: «Боже, Царя храни!») vulgo vocatur, de linea prima textus (talis linea in hymno praeterito etiam prima erat). Illo hymno Imperii Russici in tali qualitate ad finem exsistentiae imperii (anno 1917) utebantur.
Anno 1917, post Revolutionem Februarii, Russia facta est res publica et certis mensibus cantionem nomine Operarius hymnus Massiliensis («Рабочая Марсельеза») sicut hymnum suum habebat, cuius musica erat illa hymni rei publicae Franciae, pro quo Petrus Lavrov Russice scripsit textum novum (anno 1875 publicatum).
Hymnus publicus Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae, post Revolutionem Octobris anni 1917 formatae, annis 1918–1943 erat Internationalis hymnus (qui etiam factus est hymnus Unionis Sovieticae post formationem unionis illius anno 1922), cuius versio in linguam Russicam facta est anno 1902 ab Arcadio Kotz.
Anno 1943, acceptus est novus hymnus Unionis Sovieticae (qui etiam in usu erat sicut hymno Russicae SFSR), cuius musicam Alexander Alexandrov anno 1936 sicut Hymnum factionis bolsevicorum («Гимн партии большевиков») creavit. Sergius Michalkov et Gabriel El-Registan textum scripserunt. In versione prima texti Iosephus Stalin, dux Unionis Sovieticae, commemoratur. Ille anno 1953 mortuus est et dein damnatus, qua causa hymno Unionis Sovieticae annis 1955–1977 sine verbis utebantur. Anno 1977, S. Michalkov mutavit textum priscum hymni, et producto actionis illius ad finem exsistentiae Unionis Sovieticae (anno 1991) sicut hymno utebantur.
Ab anno 1990, hymnus Russiae erat Cantio patriotica («Патриотическая песня») Michaelis Glinkae, verba non habens, 11 Decembris anno 1993 a consulto praesidentis Russiae (qui illo tempore erat Boris Ieltsin) in tali qualitate confirmata.
Hymnus hodiernus Foederationis Russicae (qui musica, cuius auctor est A. Alexandrov, et textu, quem S. Michalkov scripsit, utitur) in usu est ab anno 2000. Die 8 Decembris anno illo Concilium Publicum Russiae, in lectione tertia et finali, accepit proiectum legis constitutionalis De hymno publico Foederationis Russicae. Die 20 Decembris 2000, Concilium Foederationis rei publicae illius probavit legem de hymno publico Russiae, hymni Unionis Sovieticae musicam, quam Alexander Alexandrov creavit, utenti. A lege foederali constitutionali De insigni publico Foederationis Russicae, 25 Decembris accepta et 27 Decembris anno 2000 publicato, musica illa confirmata est sicut musica hymni Russiae. Die 27 Decembris, praesidens Russiae creavit gregem e duodecim hominibus pro aestimatione propositionium de textu hymni eius. 30 Decembris textus pro hymno Russiae, quem Sergius Michalkov scripserat, a consulto praesidentis confirmatus est in tali qualitate. Textus ille, quem praesidens Vladimirus Putin proposuit, 7 Martii anno 2001 officialiter acceptus est a Concilio Publico sicut hymnus Russicae Foederationis.
Lysander
Lysander (Graece ) fuit unus e maximis ducibus bellicis Spartae. In primis notus est quia ultimis belli Peleponnesii annis classi Lacedaemoniorum praefuit et  classem Atheniensem apud Aegos flumen delevit, qua victoria potuit finem potestati Athenarum facere et principatum Graecorum Lacedaemoniis dare.
Lysander e Aristoclito, qui, etsi nobilis, pauper fuit, natus est; diem natalem eius non scimus. Institutione militis exacta, praefectum maris Aegaei classis anno 407 a.C.n. nominatus est. Unum e officiis eius fuit classem creare quacum Spartani naves Athenienses fundere potuerunt. Constructionem prohibere autem Athenienses conati sunt, Alcibiademque Sami insulae praefectus miserunt in Ephesum, in cuius portu naves construendae erant. Sed Lysander proelium committere non voluit, dum abiit Alcibiades copiarum quarendarum causa. Tunc tempus ad pugnam idoneum delegit vastavitque classem Athenarum. Anno 406 Alcibiadem autem coegit lex Spartana de nauarchia decedere, et Callicratidas creatus est praefectum classis. Eum autem inexspectate vicerunt Athenienses, et novus nauarchus creandus fuit, qui Aracus factus est. Lysander vicarius eius dictus est, et vere imperium ei fuit. Itaque ipse classem imperavit in Hellespontum, in quam eum secuta est classis Athenarum. Anno 404 a.C.n. certamen ultimum Peleponnesii belli pugnatum est. Lysander classem Atheniensem totam devastavit. Quo facto, Sparta coegit Athenas se dedere. Democratia sublata, Lysander Athenis creavit triginta tyrannos. Athenis re vera regnans Lysander divitissimus factus est; divitias autem ephoris dare voluit. Homo, cui mandavit ut ea ferret in Spartam, partem furatus est; crimen quod eum coegit in exilium ire mortis condemnatus. Anno 403 Athenienses autem urbem eorum receperunt, Lacedaemonios milites qui fuerunt Athenis una cum duce Lysandro vincentes. Spartiani revenerunt autem, et fuderunt Athenienses, quamquam multi milites utrobique ceciderant. Cum Lysander non consentiret, Spartanus rex tamen pactum Atheniensibus dedit quo eos democratiam habere sinebat. Anno 395 a.C.n. Lysander iniit bellum Corinthium, in quo hostes Spartanorum fuerunt Athenae, Corinthus, Argos Thebaeque, quos pecunia adiuvabant Persae. Pausanias, Spartae rex, Lysanderque in Haliartum, urbem in Boeotia, exercitum duxerunt. Lysander primus pervenit, et potuit Orchomeno urbi persuadere ut perfugerent e foedere Boeotio. Postea Lysander agressus est Haliartum, interfectus est autem cum duxisset exercitum nimis propere ad moenia urbis.
Post mortem, multitudo Graecorum opinata est eum fuisse hominem plenum crudelitatis et perfidiae, ut dixit Cornelius Nepos. Ea hostilitas fortasse fuit quod maxime praetulit oligarchiam. Xenophon autem dixit eum pepercisse plurimarum urbium cives - ille autem cum Spartanis consensit.
Nuclei basales
Partes principales sunt: Compinguntur striatum ventrale et striatum dorsale in notionem (neo)striati.
Nuclei basalis functionum cerebri normalium momentum magnum habent. Detrimentum structurae eorum signa morbosa graviora efficere queant; Exemplum est morbus Parkinson, quo damnum substantiae nigrae (et liberationis neurotransmissoris dopamini motus corporis perturbant.
Neurotransmissores cum momento maiore sunt glutamatum (excitans), dopaminum (excitans), GABA (inhibens).
Fructuosus
Fructuosus (natus die ignoto – mortuus circa annum 665) fuit scriptor regulae Fructuosi, Bracarae Augustae episcopus et postea archiepiscopus Gallaeciae originis gothae. Aliqui rerum gestarum scriptores putant Fructuosus etiam auctor Regulae communis esse.
Fumio Gotō
Fumio Gotō (Iaponice, 藤 文夫 Gotō Fumio natus Ōitae die 7 Martii 1884; mortuus die 1 Maii 1980) fuit politicorum peritus et breviter anno 1936 Iaponiae primus minister ad interim a die 26 Februarii usque ad diem 29 Februarii.
Aetas ferrea
Aetas ferrea in archaeologia fuit tempus in cuiuslibet populi progressu, cum instrumenta usitata praecipue ex ferro facta obtinuerunt. Tempus ortus ascensusque huius metalli saepe cum aliis culturae mutationibus, maxime agricultura, religione, artibusque, conflixit.
Iacina Verreet
In urbe Montibus Hannoniae (vulgo Mons) in regno Belgico, promovit linguam latinam vivam praecipue in sua schola.
Aetas ferrea
In historia, aetas ferrea est proximum tempus princeps post aetatem aeneam in systemate aetatum trium, quo archaeologi societates praehistoricas in genera describunt. Longitudo aetatum et status socialis apud has societates secundum civitatem vel regionem geographicam variantur. Nullum aetatis ferreae tempus disertum in quibusvis societatibus noscitur: solum est tempus cum archaeologia fit minus grave quam historia memoriaeque posteris traditae. Mixturae ferreae sunt populares ut chalybs in plurimis rebus metallicis.
Iacina Verreet
Edebat ipsa commentarios latinos quibus titulus Nunc est gaudendum.
Scripsit etiam in commentariis Melissa.
Aetas ferrea
Tempora
Aetas ferrea dividi solet in duo genera, quae sunt prima (1200–1000 a.C.n.) et secunda aetas ferrea.
Hiranuma Kiichirō
Hiranuma Kiichirō (Iaponice 沼 騏一郎 Hiranuma Kiichirōnatus die 28 Septembris 1867 natus; Tocione mortuus die 22 Augusti 1952) fuit iuris consultus, politicorum peritus, et Iaponiae primus minister a die 5 Ianuarii 1939 usque ad diem 30 Augusti 1939.
Lingua Dimasa
Lingua Dimasa ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In India adhibetur, praecipue in civitate Assam.
Renildus Cappelle
Scribebat in commentariis Melissa et etiam in societate haecubus pangendis dedita. Nonnulla haecua ipse composuit.
Carolus Antonius Bertinazzi
Carolus Antonius Bertinazzi, Carlin nuncupatus (natus die 2 Decembris 1710 Taurinii; mortuus die 6 Septembris 1783 Lutetiae) fuit clarus histrio Artis Comoediae (Italiane Commedia dell'arte ).
Marcus Iunius Silanus (consul 15)
Marcus Iunius Silanus (natus ignoto anno, mortuus anno 38 ante 24 Maii) senator Romanus fuit. Pater Gaius Iunius Silanus, mater Appia Claudia fuit. Fratrem Decimum Iunium Silanum habuit, qui stupri cum Iulia Minore accusatus anno 8 relegatus est, et alium Gaium Iunium Silanum, qui anno 10 consul ordinarius creatus est. Ipse anno 15 ab 1 Iulii consul suffectus cum Druso Iulio Caesare erat. Praeterea frater Arvalis erat. In senatu orator bonus multum potuit, saepe primus sententiam dixit. Anno 20 etiam impetravit, ut frater Decimus revocaretur et anno 22 annos non iam consulibus esse nominandos, sed tribunicia potestate imperatoris. Filia Iunia Claudilla anno 33 Caligulae nupsit, sed ante annum 37 mortua est. Altera filia Iunia Silana erat. Anno 38 Caligula eum ad vitam suam finiendam coegit, quod nausea causa imperatorem in itinere per mare turbatius sequi negaverat. Caligula eum accusavit, quod naufragii spe et imperatoriae dignitatis cupidine Silanus navem secum non conscendisset.
Sisenna Statilius Taurus
Sisenna Statilius Taurus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus initio saeculi primi fuit.
Familia
Avus eius Titus Statilius Taurus bis (annis 37 a.C.n. et 26 a.C.n.) consul creatus est. Frater Titus Statilius Taurus anno 11 consul ordinarius erat.
Proteinum praecursor amyloidi
Proteinum praecursor amyloidi (PPA, APP Anglice abbreviatum) est proteinum transmembranaceum, per haec continuo pars membranae cellularis locatum est. Invenitur PPA in pluribus textibus, macrophagocytis, et synapsibus terminalibus.
Quamquam incertae, functiones proteini cum formationis synapsum atque ferrum (Fe2+) ex cellula deponendo nectae sunt.
In quibusdam morbis neurodegenerativis sectiones proteinorum pathologicae in partes nomine Aß aggregationes amyloidi beta extracellulares, maculae (plaques) observatur, quo fit, ut in dignoscendis morbis neurodegenerativis aestimatio valoris PPA in liquore spinali momentum habeat.
Natura proteini praecursoris amyloidi
Forma cellularum, ut systematis nervosi centralis, imprimis matricibus intracellularibus, cytosceleto determinatur. Videtur hoc quoque in neuronibus, quo microtubuli principalia membra illius cytosceleti sunt. Ad structuram eius stabiliendam proteina tau stabilitores pernecesse sunt.
Genetica
Nomen geni proteini praecursoris amyloidi est APP locus cuius geneticus in chromosomate 21 humano invenitur (21q21.3). Numerus eius aminoacidorum septingenti septuaginta est.
Physiologia proteini
Normaliter proteina praecursores ab nucleo secundum axonum ad terminalia praesynaptica et conos neuroni procreationis portantur, quibus accumulant. Suspicatur, ut ibi electrice stimulatum neuron formam sAPP alpha in spatium extracellulare liberet, quo sAPP alpha momenta plasticitatis synapticae et synaptogenesis (generationis synapsum novorum) habeat.
Incrementum glutamati extracellularis influxum calcii extracellularis (Ca2+) in cellulam incitat, quod damnum neurotoxicum perficere potest. Liberatum sAPP alpha sane transgressionem Ca2+ hanc in cellulam supprimit. Per cyclicum guanosinum monophosphatum (cGMP) receptoria NMDA (neurotransmissoris glutamati excitantis) pariter inhibentur ("neuroprotectio").
Praeterea proteino praecursori munera equilibrii ferri (egressionis Fe2+) habet, pariter ut enzymum caeruloplasminum in cellulis extra neurones (quibus non invenitur). Incrementum proteini praecursoris in neuroblastomate multitudinem ferri intra cellulam diminuit.
Pathophysiologia et neuropathologia
In morbo cerebrorum Alzheimeriano aegrotis microscopiae ope aggregatae partes proteini praecursoris amyloidi maculae, plaques dictae, inveniuntur.
Mutationes geneticae
Adhuc diversae mutationes proteini descriptae sunt:
Theodoricus Krüger
Doctor Theodoricus Krüger Hannoverensis sive Theodericus Cauponarius, natione Theotiscus est fautor latinitatis vivae qui circulum latinum Hannoveranum moderatur.
Il giardino dei Finzi-Contini
Il giardino dei Finzi-Contini (Italiane, significatio: 'Hortus Comitum Finzi-Contini') est mythistoria Georgii Bassani scriptoris Italici anno 1962 edita, quae enarrat familiae Iudaicae vitam Ferrariae aetate Fascismi et etiam ab anno 1938, cum Benitus Mussolini dictator Italicus vexationes et leges contra Iudaeos decerneret.
Ex hac fabula, Victorius De Sica moderator cinematographicus Italicus anno 1971 pelliculam fecit sub eodem titulo (vide  Il giardino dei Finzi-Contini).
Universitas Miamiensis Floridensis
Universitas Miamiensis (Anglice: University of Miami) est universitas privata Miamiae in Florida condita anno 1925. Sententia sua est "Magna Est Veritas."
Venkatraman Ramakrishnan
Venkatraman Ramakrishnan qui dicitur Venki (natus in Chidambaram, Tamil Nadu anno 1952) est physicus et biologus Americanus oriundus e India, qui propter de ribosomae structura studia anno 2009 Nobelianum Chemiae Praemium una cum Thoma Steitz et Ada Yonath abstulit. Ramakrishnan Regalis Societatis Londinii sodalis est.
Lingua Lalung
Lingua Lalung seu Tiwa ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In India adhibetur in civitate Assam.
Senjūrō Hayashi
Senjūrō Hayashi (Iaponice 林 銑十郎 Hayashi Senjūrō natus Kanazawae die 23 Februarii 1876; Tocione mortuus die 4 Februarii 1943) fuit generalis et Iaponiae primus minister a die 2 Februarii 1937 usque ad diem 4 Iunii 1937.
Gulielmus I (rex Scotiae)
Gulielmus I (qui dicitur  Gulielmus Leo; natus anno 1143 – mortuus est die 4 Decembris 1214 in oppido Stirling) fuit Rex Scotiae ab anno 1165 usque ad mortem.
Universitas Kansiensis
Universitas Kansiensis, saepe KU dicta (Anglice: University of Kansas), est universitas publica Laurentiae in Kansia condita anno 1865. Sententia sua est "Videbo visionem hanc magnam quare non comburatur rubus." Campus principalis apud summum montem Oreadem iacet.
Claudianus Mamertus
Claudianus Mamertus fuit presbyter, scriptor ecclesiae antiquae, philosophus et rhetor (* circa annum 425 Lugduni, † circa annum 474 Viennae).
Boris Vasil'ev
Boris Leonis filius Vasil'ev (Russice: Борис Львович Васильев, tr. Boris L'vovič Vasil'ev; Smolensci natus die 21 Maii 1924, Moscuae mortuus 11 Martii 2013) fuit scriptor Russicus Sovieticus.
Claudianus Mamertus
Claudianus Mamertus linguae Graecae et Latinae, mathematicae, musicae et astronomiae studuit. Deinde in coetum monachorum receptus est et theologiae studuit. Frater suus Mamertus, ab anno 462 episcopus Viennensis, eum presbyterum huius civitatis fecit. Claudianus, unus e gravissimis defensoribus dualismi corporis et animae in ecclesia antiqua, Augustinianam et Neoplatonicam (vide etiam Porphyrium) doctrinam de anima opere suo principali "De statu animae" circa annum 468 composito, contra Faustum Regiensem defendit.
Sergius Gerasimov
Sergius Apollinarii filius Gerasimov (Russice: Сергей Аполлинарьевич Герасимов, tr. Sergej Apollinar'evič Gerasimov; natus 3 Iunii 1906 in pago Kundravy tunc gubernii Orenburgensis et nunc regionis Celiabinscensis Russiae, mortuus 26 Novembris 1985 Moscuae) fuit moderator cinematographicus, cinematographicae narrationis scriptor, actor cinematographicus et paedagogus Sovieticus, anno 1974 titulo Herois Laboris Socialistici dignatus. Fuit moderator certarum pellicularum Sovieticarum clararum, quarum sunt Agema iuna («Молодая гвардия», anno 1948), Tanais tranquilla («Тихий Дон», annis 1957 - 1958), etc.
Iulius Słowacki
Iulius Słowacki (natus die 4 Septembris 1809 Cremeneciae; obiit die 3 Aprilis 1849 Lutetiae Parisiorum) – fuit illustris poeta, philosophus, mysticus et scriptor scaenicus Polonus qui Romantista fuit. Etiam neologismums et ironias in operis usus est et poëses lyricam scripsit.
Alma mater sua fuit Universitas Vilnensis ubi iurisprudentiam studit.
Antonius Ciseri
Antonius Ciseri (natus die 25 Octobris 1821 in  Ronco sopra Ascona  in pago Helvetiae Ticino – obiit die 8 Martii 1891 Florentiae) fuit Italus – Helveticus pictor et qui Florentiae operam dedit.
Carolus Ferdinandus Braun
Carolus Ferdinandus Braun (natus Fuldae die 6 Iunii 1850 – mortuus est in Urbe Novo Eboraco die 20 Aprilis 1918) fuit physicus et electrotechnicae peritus Germanicus clarus propter studia eius cum Henrico Hertz de radiatione electromagnetica. Alma mater sua fuit Universitas Marpurgensis deinde Universitas Berolinensis ubi Ph.D accquisit.
Anno 1909 Braun Praemium Nobelianum Physicae ob telegraphiae sine filo inventionem una cum Gulielmo Marconi accepit.
Ada Yonath
Ada Yonath (Hierosolymae nata die 22 Iunii 1939) est chemica Israeliana, quae propter de ribosomae structura studia anno 2009 Nobelianum Chemiae Praemium una cum Venkatraman Ramakrishnan et Thoma Steitz abstulit.
Andreas Arborelius
Andreas, vulgo Anders Arborelius ( natus die 24 Septembris 1949) est presbyter Ordinis Carmelitarum Discalceatorum et a die 17 Novembris 1998 episcopus Holmiensis. Die 28 Iunii 2017 Papa Franciscus eum cardinalem creavit.
Psychologia personalitatis
Psychologia personalitatis est subdisciplina psychologiae quae personalitatem et eius variationes inter singulos investigat. Studium scientificum est quod monstrare conatur quomodo homines ob vires psychologicas unice inter se variantur. Inter suas provincias praecipuas sunt:
Studium personalitatis historiam latam et variam in psychologia habet, cui sunt abundantes traditiones theoreticae. Inter maiores theorias sunt cosmotheoriae dispositionalis, psychodynamica, humanistica, biologica, behavioristica, evolutionaria, et educationis socialis; multi autem investigatores et psychologi se uni interpretationi aperte non consociant, sed rei eclectice appropinquat. Investigationes plerumque empiricae sunt, sicut exemplaria dimensionalia in statistica multivariata condita, sicut explicatio factorum, aut evolutionem theoriae vehementius dicunt, sicut theoriae psychodynamicae. Etiam probationem personalitatis exprimunt, provinciam adhibitam. In educatione et exercitatione psychologica, academica ingenii personalitatis eiusque evolutionis psychologicae studia plerumque docentur ante cursús in psychologia abnormali et psychologia clinica.
Investigatores philosophique magni momenti qui theorias psychologiae personalitatis proposuerunt sunt Alfredus Adler, Gordon Allport, Ioannes Eysenck, Sigmundus Freud, Abrahamus Maslow, et Carolus Rogers.
Panaetius Istrati
Panaëtius Istrati (Panait Istrati; natus matre Dacoromana patre Graeco Proilabi Romania die 22 Augusti 1884; mortuus Bucarestae die 16 Aprilis 1935) fuit auctor qui Dacoromanice et Francogallice scribebat.
Lege etiam
Henricus Stiehler: Panait Istrati – Von der Schwierigkeit, Leben zu erzählen, Büchergilde Gutenberg, ISBN 3-7632-3851-4
Claudius, Maurus et Iason
Claudius, Maurus et Iason fuerunt martyres Romani saeculi 3 (mortui anno 284 Romae, festum: 3 Decembris).
Claudius et duo filii sui Maurus et Iason persecutione Numeriana Romae martyres necati sunt. Et uxor sua Hilaria crudeliter tormentata est. Claudius Tiberi flumine suffocatus est, Maurus et Iason gladio necati sunt. Hilaria mater et uxor orans in sepulcro filiorum suorum Maurus et Iason captivata est. Papa Damasus I (mortuus anno 384) sepulcro Mauri epigramma composuit. Paschali I Papa (ab anno 817 usque ad 824) reliquiae martyrum ecclesiam Romanam Sanctae Praxedis translatae sunt.
Raimundus Fleischmann
Raimundus Fleischmann, Simbacensis Bavarus, natione Theotiscus est officialis Parlamenti Europaei qui linguae latinae fautor et promotor est.
Scripsit nonnulla scripta latine in commentariis Melissa.
Etiam praesidet circulo "Rotta/Inn" qui pars est "Foederalistarum Germanorum organizationis c. n. "Europa-Union".
Ferdinandus I (rex Romaniae)
Ferdinandus de Hohenzollern-Sigmaringen aut  Ferdinandus I, qui dicitur fidelis, (natus in Sigmaringen die 24 Augusti 1865 – mortuus est Sinaiae die 20 Iulii 1927) fuit a die 10 Octobris 1914 usque ad mortem Romaniae rex.
Liberi
Anno 1893 Mariam Edinburgensem in matrimonium duxit. Habuerunt sex liberos:
Lucius Scribonius Libo
Lucius Scribonius Libo (nescimus, quando natus sit vel mortuus sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit.
Valahfridus Stroh
Valahfridus Stroh vel Strutius, vulgo Wilfried Stroh (Stuttgarti natus die 26 Decembris 1939) fuit philologiae professor apud universitatem Monacensem atque prolixus poeta et scriptor latinus natione theodiscus. Multis et eximiis scriptis litteras latinas hodiernas ditavit, tam in libris quam in commentariis variis ut Melissa et Voce Latina.
Est sodalis Academiae Latinitati Fovendae ab anno 1979, sodalitatisque Ludis Latinis faciundis ab anno 1984.
Haerere in medullis ei maxime studium vivae Latinitatis constat. Exempli gratia colloquiis Latinis in universitate Monacensi habitis praesidet in qua textus Latinos Quiritum tantum sermone tractare solet. Etiam veterum arti rhetoricae studet necnon Ovidii poematis modiisque versificationis. Praeterea scripta Iacobi Balde, dicti Horatii Germanici, profunde indagavit. Anno 2012 Praemio Ausoniano laureatus est.
Lucius Scribonius Libo
Cursus honorum
Ipse anno 16 consulatum ordinarium gessit. Eodem anno Marcus Scribonius Libo Drusus praetor, frater eius, cum aliis principibus civitatis in senatu coniurationis accusatus est et secundo die iudicii 13 Septembris 16 ipse finem suae vitae fecit.
Notae
Lucius Scribonius Libo
Alexander Vertinskij
Alexander Nicolai filius Vertinskij (Russice Александр Николаевич Вертинский, Aleksandr Nikolaevič Vertinskij; natus Kioviae die 20 Martii 1889; mortuus Leninopoli die 21 Maii 1957) fuit cantor, compositor, poeta, histrio cinematographicus Russicus et Sovieticus.
De vita
Alexander Vertinskij cantor activitatem suam in scaena anno 1915 coepit. Multas cantionum quas cantabat ipse creaverat. Etiam in certis pelliculis cinematographicis histrio participavit.
Anno 1920 e patria migravit. In Graecia, Romania, Polonia, Germania, Francia, Civitatibus Foedeatis, Sinis habitabat. Anno autem 1943 in Unionem Sovieticam rediit. Anno 1951, Praemio Staliniano ornatus est.
Asteroides 3669 Vertinskij in eius honorem vocatur.
Eduardus Hjelt
Eduardus Hjelt (natus in Wichti die 18 Iunii 1855; mortuus in Bad Mergentheim die 2 Iulii 1921) fuit chemiae peritus, legatus diplomatiae et politicorum peritus Finnicus. Alma mater sua Universitas Helsingiensis fuit.
Lingua Deori
Lingua Deori ad divisionem Bodo-Garo linguarum Tibeto-Birmanarum pertinet e familia Sinotibetana, sed a linguis Bodo et Garo in multis rebus differt. In India adhibetur in pagis Lakhimpur, Demaji, Tinsukia, Jorhat civitatis Assam a divisione Dibongya populi Deori schedulo tribuum enumerati ripas fluminum colentium deoque Kundimama sacrificantium. Aliae huius populi divisiones linguam Assamicam adhibitae sunt.
Thomas Steitz
Thomas Steitz (natus Milvauchiae Visconsinia die 23 Augusti 1940; mortuus in Connecticuta die 9 Octobris 2018) fuit biochemicus et biophysicus et crystallographiae peritus, qui propter de ribosomae structura, RNA et antibiotico studia anno 2009 Nobelianum Chemiae Praemium una cum Venkatraman Ramakrishnan et Ada Yonath abstulit.
Fuit socius Institutum Biologiae Molecularis apud Universitatem Cantabrigiensem.
Aeliana
Aeliana, natione Belgis, scribebat latine in Melissa de arte coquinaria atque ad lances sapidas componendas methodos et rationem indicabat ad bonam orexin lectorum omnium.
Genius
Exactá genii definitione scientificá carente, num notioni ipsi sit significatio vera diu multumque disputatur, quamquam psychologi definitionem appropinquant quae creativitatem resque gestas egregias exprimit. Genius cum aptitudine plerumque consociatur, sed multi auctores (exempli gratia, Caesar Lombroso et Arthurus Schopenhauer) haec vocabula certá ratione distinguunt.
Electra (discretiva)
Electra potest esse:
Annula Wolff
Annula Wolff, natione Theotisca, est fautrix et locutrix linguae latinae.
De ea in commentariis Melissa edita est "interrogatio".
Dionysius Lepoutre
Dionysius Lepoutre fuit sacerdos catholicus, curatus in vico Dury prope Ambianum (Amiens) est scriptor latinus natione Francogallus.
Milcolumbus IV (rex Scotiae)
Milcolumbus IV (natus Máel Coluim mac Eanric die 20 Martii 1142 – mortuus est die 9 Decembris 1165 in  Jedburgh ), nepos predecessoris eius David I, fuit rex Scotiae ab anno 1153 usque ad mortem.
Alcestis (discretiva)
Alcestis (vel Alceste) potest esse:
Linguae Almora
Linguae Almora ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinent. Exstant tres linguae huius gregis, scilicet Darmiya, Chaudangsi et Byangsi; fuit olim et lingua Rangkas, sed haec lingua hodie desueta est. In India adhibentur in regione Kumāūn civitatis Uttarakhand; sunt etiam locutores linguae Darmiya in Nepalia.
Lindum
Lindum, plenius Lindum Colonia, unde temporibus posterioribus saepe Lincolnia, est parva urbs Anglica, olim colonia Romana, hodie sedes episcopatus Lincolnensis in Ecclesia Anglicana, caput etiam comitatus Lincolniensis.
Elisabetha Thoss
Elisabetha Thoss, natione Luxemburgensis, est scriptrix et locutrix latina.
Edmundus Hillary
Edmundus Percivallus Hillary (20 Iulii 1919; 11 Ianuarii 2008), Neozelandensis oribata et explorator, primus cum comitibus Tenzing Norgay et Georgio Lowe apicem montis Everestii die 29 Maii 1953 conscendit.
Syzygium malaccense
Planta est arbor quae in caelis tropicis viget quibus pluvia est annua plus quam 152 cm. Crescit in altitudinibus variis, a maris aequo ad 2740 metra. Arbores altitudinem a duodecim ad duodeviginti metra attingunt. Aestate ineunte florescunt, et fructus ferunt tres menses post. Fructus est oblongus et plerumque atrosanguineus, sed aliquibus varietatibus est pellis alba vel rosea. Caro est alba, et magnum semen cingit.
In Insulis Cook, Samoa, et Tonga, homines infusionem foliorum contusorum corticisve rasi ad inflammationes oris curandas parant; etiam folia mandunt iusque sorbent, vel ius per os infantis stillant (Whistler 1996:84).
Andromache (discretiva)
Andromache potest esse:
Bellum Coalitionis Augustanae Vindelicorum
Bellum Coalitionis Augustanae Vindelicorum fuit bellum Europaeum inter annos 1688 et 1697.
Nunc est gaudendum
Nunc est gaudendum est series libellorum Latinorum in Belgica edita a magistra Iacina Verreet. Hoc periodicum conditum est mense septembri anno 1980 in urbe Montium Hannoniae. Praecipue ad discipulos Athenaei Regalis Montium Hannoniae destinatur.
Bellum Coalitionis Augustanae Vindelicorum
Causae belli
Coalitio in Augusta Vindelicorum ab Imperio, Hispania, Suecia, Nederlandiaque ut ambitui Franciae obstarent anno 1686 facta est.
Guinea Aequinoctialis
Guinea Aequinoctialis, rite res publica Guineae Aequinoctialis (Hispanice República de Guinea Ecuatorial), est civitas sui iuris mediá Africá sita, 28 000 chiliometrorum quadratorum lata. Olim colonia Guinea Hispanica, suum nomen post libertatem suam collocationem prope et Lineam Aequinoctialem et Sinum Guineensem evocat. Guinea Aequinoctialis unica libera Africana civitas est ubi lingua Hispanica officialis est. Anno 2015 civitas aestimatam populositatem circiter 1.2 milliones habebat.
Bellum Coalitionis Augustanae Vindelicorum
Pax de Rijswijk
Die 20 Septembris 1697 Francia in oppido Rijswijk in provinica Hollandia Australi pacem cum Nederlandia, Anglia Hispaniaque et 30 Octobris cum Sacro Romano Imperio signavit.
Guinea Aequinoctialis
Mediis ex annis 1990, Guinea Aequinoctialis una apud eas Subsaharianas nationes quae maiorem petrolei quantitatem proferunt facta est. Opulentissima natio per capita est in Africa, et eius proventus domesticus grossus (PDG) adaptus pari pecuniae vi (PPP) per capite ordine 43 in mundo collocatur; Nihilominus, divitiae imparissime distribuuntur et pauci homines e petrolei abundantiā profecere. Natio ordine 144 secundum indicem progressūs humani a Nationibus Unitis anno 2014 collocatur. Nationes Unitae minus quam populositatis dimidium accessum ad aquam bibilem habere et 20% pueorum antequam quinque annos sint mori aiunt.
Auctoritaria nationis gubernatio aliquae apud peiora acta de iuribus humanis in toto orbe terrarum habet, quod consistenter eam collocat apud peiora mundi secundum annuam recensionem politicis civilibusque de iuribus effectam a Freedom House, organizatione re publicā vacante. Relatores sine Finibus organizatio Praesidem Theodorum Obiang Nguema Mbasogo apud libertatis imprimendi "praedatores" collocat. Mercatus hominum significativum problema est, Statunitensi Relatione de Mercatū Hominum anni 2012 affirmante Guineam Aequinoctialem fontem deestinationemque feminarum puerorumque subiectorum labori coacticio et commercio sexuali esse. Haec relatio Guineam Aequinoctialem "Tertii Gradūs" nationem, infimum (pessimum) locum, classificat: "Nationes quarum gubernationes haud omnino minimis normis obsequuntur neque operam dant ut ita faciant".
Hecuba (discretiva)
Hecuba potest esse:
Guinea Aequinoctialis
Praehistoria
Nostra cognitio de Guineae Aequinoctialis praehistoria geographicam divisionem sequitur: insulam Bioko ex unā parte et provinciam Litus inter Cammaruniam et Gabonem ex alterā.
Insula Bioko semper conexa continenti erat usque ad fere 8000 a.C.n. per pontem terrestrem qui ex illo tempore lente submergeretur consequenti augmento aquarum Atlanticarum. Hoc aequoris maritimi incrementum circa 11000 a.C.n. coeperat propter climaticam exeuntis ultimae Aetatis Glacialis calefactionem. Quamobrem, certum est ut hoc territorium a nomadibus venatoribus collectoribusque hominibus habitatum esse deberet, sicuti quod cognitum est praesenti de continente.
Humanae praesentiae vestigia in excavatione in situ Mossumu (in provincia Litore) inventa et anno 30000 a.C.n. adscripta sunt. Agitur de industria nuncupata "Sangoensi", cognitissimá in illo tempore per Africam Mediam. Aliqui alii sitús, superficiales aut stratographico in ortu, Medium Aevum Petrae in hac nationis parte bene repraesentari indicant. Exinde, alia vestigia, adhuc male adscripta, circum Bata et Rivum Muniensem praesentiam hominis nomadis, petras caelantis et venatoris collectorisque usque ad fere 3000 a.C.n. permansisse illustrant.
Super insula Bioko, aliá de lectione agitur: quae certissime mutabitur sequentibus annis, inauguratis archaeologicae investigationis inceptis. Tres "praeneolithici" congestús recensi sunt. Solum seminarii Banapae is, Malabonis meridie, annis 1960 ab Hispanico anthropologo exploratus est. Omnia quae dici possunt eum ante Biokoënsem "traditionem Timbabicam", e 2000 a.C.n adscriptam, esse est. Super insula Elobeyensi Magna petras ad instar aevi Neolithici caelatas in superficiē inventas esse in promptū ponere oportet. Haec inventiones humanae praesentiae antiquitatem in omnibus huius civitatis insulis antequam haec definitive a continenti disiungerentur ostendunt.
Denique, expansio modi vivendi opidulani in Africa Media, in sua accommodatione et appropinquatione datorum linguisticorum, in insula Bioko oppidula e fere 3500 a.C.n. inaugurare implicat. In praesens, nihil inventum est quod hanc hypothesin probet. Archaeologica insulae series, exceptá praeneolithicá iam allatá, cum "traditione Timbabica", cognita in tredecim litoris locis, forsitan e 2000 a.C.n. coepit. Occupationis continuitas hac in insulā dehinc bene recognita est usque ad historicam epocham. Post "Timbabicam" cognoscuntur Traditiones "Carbonerensis", "Bolaopiensis", "Buelaica" et denique "Balombica". Quae ultima historica est.
In continenti, inter Cammaruniam et Gabonem, investigationis data sine explicatione manent sed sunt satis ut firmetur completam seriem inveniendam intra magnas lineas fore ad instar eorum quae cognoscuntur Cammaruniae meridiē et in Liberopolitanā regione in Gabone.
Primi contactūs cum Europaeis
Inter 1469 et 1474, Lusitani nautae in Sinū Guineensi insulas Sancti Thomae, Principis, Annobonam et Ferdinandi Poo invenere: Kalendis Ianuariis anni 1471, Ioannes de Santarém et Petrus de Escobar insulam conspicati sunt quam Ilha do Ano Bom (sc. "Insulam Anni Boni") nominavere, unde praesens nomen "Annobona", e Lusitanicā phoneticā, ortum est. Anno 1474, alius Lusitanus explorator, Ferdinandus Poo, viam ad Indiam quaerens, insulam quae Formosa (sc. "Formosam") nominavit invenit, sed quae denique huius exploratoris nomen ferebat (hodie Bioko). Insulae Annobona et Ferdinandus Poo, iuxta cum insulis Corisco, Elobeyensibus et Mbanie, insularis Guineae Hispanicae pars anno 1778 et postea Guineae Aequinoctialis anno 1968 fient.
Occupatio Britannica (1827-1845)
Anno 1827, Hispania ut Britanni insulam Biokonem colonizent auctorizat. Sancta Isabella, insulae Biokonis portus praecipuaque urbs, tunc nomen Portum Clarentium sumit. Illic est ubi constitutum est tribunal ad reprimendum servorum commercium.
Clima morbique numerosos Hispanos, sodales successivarum expeditionum illic e 1830 missarum, decimavere.