cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Capitulare de villis vel curtis imperii
Capitulare de villis vel curtis imperii seu Capitulare de villis vel/et curtis imperii/imperialibus est ordo territoriorum regalium auctoritate Caroli Magni et auctore Ansegis monachi Benedictini verisimiliter anno 812 Aquisgrani scriptus.
Unum manuscriptum capitularis extat quod in bibliotheca Augusta servatur.
Peregrinatio in Terram Sanctam (Breydenbach)
Peregrinatio in Terram Sanctam est liber a Bernardo de Breydenbach anno 1486 editus de itinere suo in Terram Sanctam anno 1483 facto. Editio prima imaginibus pulchris ornata est.
Laverianum
Laverianum vel Lavajanum  (Italiane: Lavaiano) est vicus Italiae in municipio Castri ad Aquas Castrum Lari, circiter 359 incolarum, in provincia Pisana, in Valle Arni Inferiore, in Valle Herae et in Tuscia Regione. Incolae Laveriani Laverianenses vel Lavajanenses appellantur.
Litterae Hibernicae
Litterae Hibernicae, scilicet eae quae lingua Hibernica Goedelica componuntur, omnium litterarum Europaearum locum tertium habent quod ad antiquitatem pertinet.
Nexus externi
Litríocht Éireannach
Iacobus Bedrotus
Iacobus Bedrotus Pludentinus (Jacob Bedrott; natus 1493 aut 1497; mortuus anno 1541) fuit philologus et reformator Cisarulanus. Ab anno 1524, lectiones publicas de lingua Graeca tenuit apud Dominicanos huius urbis, amico Christiano Herlino eodem tempore mathematicas docente; fuit postea apud scholam Argentoratensem professor Graecitatis. Cum eodem Herlino editionem Deipnosophistarum Athenaei paravit et anno 1535 Basileae divulgavit.
Xochiquetzal
Xochiquetzal in religione Aztecorum est dea florum, felicitatis, amoris, et liberorum, in forma feminae pulchrae floribus papilionibusque ornata. Tlaloc, eius maritus, est deus pluviarum; frater et Xochipilli, et eius filius est Quetzalcoatl, deus maximus.
Bibliotheca Augusta
Bibliotheca Augusta vulgo Herzog August Bibliothek ('HAB') in oppido Guelpherbyto (Germanice Wolfenbüttel) in Saxonia Inferiore est bibliotheca ubi de rebus mediaevalibus et de primo aevo recentis aetatis inquiritur. Regitur a ministerio vulgo Niedersächsisches Ministerium für Wissenschaft und Kultur vocato quod est ministerium Saxoniae Inferioris de scientia et de cultura.
Pallium
Pallium antiquis recentioribusque Imperii Romani temporibus fuit vestimentum quod Graeci ἱμάτιον appellabant, lata panni taenia rectangularis quae circum corpus involvebatur et cuius pars bracchio sinistro retinebatur.
Usus
Pallium erat vestimentum peculiare Graecorum, cuius exempla statuae oratorum antiquorum usque ad nos servaverunt.
Hac de causa, comoediae latinae quarum fabulae ad Graeciam referebant, fabulae palliatae vocantur, cum e contra fabulae togatae ad mores Romanos alludant.
Pallium supra tunicam gerebatur, eiusque colores variabant itaque habemus pallia lutea, caerulea, rubra et ita porro. Postea, Romae pallium factum est vestimentum philosophorum; ut scribebat Ammianus Marcellinus, "ad pallium reverti" significabat "ad vitam philosophicam revenire".
Fautores morum et philosophiae Graecorum, paedagogi et artium cultores primum pallio Romae se induerunt ut nobis narrat Titus Livius (XXIX, 10), quia facilius erat quam cum toga sollemni cum pallio ambulare. Postea, omnes classes populi pallio sese vestierunt, ita ut Augustus Imperator vellet id pro toga ut vestimentum nationale imponere, sed frustra quia Senatus has res novas noluisset, ut nobis Suetonius commemorat (Vita Augusti, 40).
Apuleius nobis describit modum elegantem quo pallium est involvendum (Apuleius, Metamorphoses, XI, 3).
Si evangelistam Matthaeum legimus (V, 40) erat vestimentum primorum christicolarum: "et ei, qui vult tecum iudicio contendere, et tunicam tuam tollere, dimitte ei et pallium (editio Nestle-Aland, p. 11, in textu graeco verbum usitatum est himation.).
In catacumbis Iesus Christus quoque pallio vestitus repraesentatur.
Tertullianus ipse scripsit librum famosum cui titulus est "de Pallio", in quo tractat de sensu symbolico huius vestimenti. Etenim reiecit togam civis Romani ad vestimentum spiritale induendum.
Vestis philosophica
A tempore Alexandri Magni, pallium enim erat vestis philosophorum, quae usque ad longinquissimas Afghanistaniae sive Mediae provincias in imperio Graeco-Buddhistico migravit, ut statuae Graeco-Buddhisticae monstrant, quibus in provinciis usque ad tempora nostra pallium remansisse apparent ut vestimentum sapientiae.
Ita ab his temporibus pallio Dalai Lama et philosophi sectae Buddhisticae vestiri solent.
Anubis
thumb|Anubis cum baculo pinnato (wɜs.t).
Ănūbis (-is vel -idis, m.)  (Aegyptie Ỉnpw, prius /jaˈnaːpʰ V w/ dein /ʔaˈnuːpʰ/) est Aegyptiacus sepulturae deus, et psychopompa, saepe cum thois capite pictus. Quem antiqui dicebant mortuos in itinere ad vitam post mortem ducere. In mythologia, postquam Osiris regnum mortuorum adsumpserat, Anubis animas defunctorum illi ducere factus est, quas pependit libra iustitiae: si corda pensa sint graviora penna, a monstro devorentur; si leviora, ad vitam aetheriam transcendant animae.
Erepsilepis
Erepsilepis est genus exstinctorum piscium maxillis carentium familiae Phlebolepididarum classis Thelodontorum, qui in Archipelago Arctico Canadiensi tempore Llandovery aevi Silurii ineuntis endemici erant. Sola generis species est Erepsilepis margaritifera.
Cassiana
Cassiana, deinde Cassiana Summa (Italiane: Casciana Alta) vicus Italiae et fractio in municipio Castri ad Aquas Castri Lari, circiter 459 incolarum, in Valle Hera, in Provincia Pisana et in Tuscia Regione est. Incolae Cassianae Cassianenses appellantur.
Perunianum
Perunianum vel Perenianum  (Italiane: Perignano) est vicus Italiae in municipio Castri ad Aquas Castri Lari, in provincia Pisana, in Valle Arni Inferiore, in Valle Herae et in Tuscia Regione. Incolae Peruniani Perunianenses vel Perenianenses appellantur.
Franciscus Philelphus
Franciscus Philelphus (natus Tolentini iuxta Maceratam die 25 Iulii 1398; mortuus Florentiae die 31 Iulii 1481) fuit Italicus homo doctus Renascentiae. Iuribus et rhetoricae Patavii studuit.
Ronaldus Howard
Ronaldus Gulielmus Howard (natus in Duncan Oclahomae die 1 Martii 1954), actoris Rance Howard filius, est clarus histrio etiam televisionis (exempli gratia multos annos in serie Happy Days ut Richie Cunningham egit), moderator cinematographicus et pellicularum factor Americanus.
Salvator Nunnari
Salvator Nunnari (Rhegii, 11 Iunii 1939) est a die 18 Decembris 2004 archiepiscopus Cosentia-Bisinianum (Archidioecesis Cosentina-Bisinianensis).
Munus Cosentiae-Bisinianii die 18 Decembris 2004 accepit. De munere decessit die 15 Maii 2015, et ei succidit archiepiscopum Franciscus Antonius Nolè.
Apostolica sententia atque vexillum
OMNI CONSOLATIONE REPLEAMUR
Ioannes Maria Lustiger
Vita
Lustiger, anno 1940 ad fidem Catholicam converso, die 17 Aprilis 1954 presbyter ordinatus est.
Die 10 Novembris 1979 Lustiger Aureliani episcopus et anno 1981 archiepiscopus Lutetiae factus est.
Lustiger erat etiam socius Academiae Francicae accurate in Academiam anno 1995 cooptatus est. Mense Aprili 2005 Lustiger conclavi adfuit, qui Iosephum Ratzinger papam fecit.
Familia
Rerum gestarum scriptor Germanicus Arno Lustiger (1924 - 2012) consobrinus eius erat.
Phlebolepis
Phlebolepis est genus exstinctorum piscium maxillis carentium familiae Phlebolepididarum classis Thelodontorum, qui tempore Llandovery aevi Silurii ineuntis vigebant. Fossilia integra in stratis ex tempore Llandovery aevi Silurii Saaremaa in regione Estoniae inveniuntur. Quod genus est typus familiae. Species Phlebolepis elegans 7 centimetra longa erat.
Linguae Goedelicae
Linguae Goedelicae seu Gadelicae sunt grex sermonum e ramo Celtico familiae Indoeuropaeae, linguas quae sequuntur comprehendens:
Linguae Goedelicae a linguis Britannicis differunt: sonus labiovelares indoeuropaeani in linguis Goedelicis velares fiunt, in Britannicis labiales. Exempli gratia, verbum indoeuropaeanum *penkwe (quod "5" significat) in lingua proto-celtica est *kwenkwe, quod fit cóic hibernice (id est, in lingua quadam Goedelica) sed pump cambrice (id est, Britannice).
Blues
Blues est genus musicum in Meridiei Profundi regionibus Civitatum Foederatarum exeunte, saeculo undevicensimo ortum. Quae genus musicum inter homines Afroamericanos crevit ex carminibus laboris, clamoribus campi, vociferationibus ecstaticis, incantationibus, cantibus spiritualibus, simplicibusque versibus similiter cadentibus.
Ioannes II (patriarcha Constantinopolitanus)
Ioannes II Cappadoces (natus in Cappadocia; mortuus mense Februario anni 520 Constantinopoli) fuit Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus. In ecclesiis Orthodoxis sanctus habetur. Dies festus est 25 Augusti.
Metallum extremum
Cantus
Characteristicum notabilissimum metalli extremi cantus est. Cantus metalli extremi aliquibus technicis occultis constat; adhibentur death growls aspera et gutturalia (characteristicum metalli mortis) et altissimae vociferationes (characteristicum nigri metallis). Cantatores metalli verberantis saepe adhibent asperos clamores.
Militia Templi - Christi pauperum Militum Ordo
Militia Templi - Christi pauperum Militum Ordo, est equestris laicalis ordo Ecclesiae Catholicae Romanae.
Definitio
Mos ac dignitas equestrium Christianorum ordinum renascuntur atque ad vitam novam et rediunt hodiernis temporibus in Militia Templi. Ordo est a Marcello Alberto Cristofani della Magione condita, anno 1979, apud Castellum Mansionis (Italice: Castello della Magione) prope Podium Bonitii et Marturi (Italice: Poggibonsi), sub denominatione Militia Templi. Medievalensis Christianae equestris ordinis virtutes atque mystica doctrina Sancti Bernardi Claraevallensis subiciunt principia, fundamenta, et Militiae Templi exemplar formam.
Martinus Scorsese
Martinus Marcus Antonius Lucianus Scorsese (natus familia oriunda ex Italia die 17 Novembris 1942 in urbe Novo Eboraco) est clarus moderator cinematographicus, pellicularum scriptor et factor Americanus.
Militia Templi - Christi pauperum Militum Ordo
Definitio
Militia Templi sibi vindicare absolute non vult quidquam originis vel hereditatis ius, ne directe ne oblique ex antiquo ac medievalense Templaris Ordine, magis appellati: “Pauperes Commilitones Christi Templique Salomonis,”
Propagatio in orbem terraqueum
Adest Militia Templi in his nationibus: Italia, Australia, Austria, Canada, Germania, Helvetia, Anglia - Caledonia - Hibernia, Polonia, Romania, Hispania, Civitates Foederatae Americae, Porto Rico et Hungaria.
Publius Calvisius Sabinus Pomponius Secundus
Publius Calvisius Sabinus Pomponius Secundus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus e gente plebeia et poeta fuit. Patria fortasse Iguvium in Umbria erat. Mater eius Vistilia fuit, ex qua multos fratres et sorores habuit: Frater eius Quintus Pomponius Secundus anno 41 consul suffectus erat. Milonia Caesonia, uxor Caligulae imperatoris, eius soror erat. Et Gnaeus Domitius Corbulo frater eius ex matre fuit.
Anno 31 praetor post casum Seiani praefecti praetorio, cuius amicus fuerat, accusatus et ad usque initio principatus Caligulae incarceratus est. Relaxatus ipsum principem ad cenam convitavit, vino Opimiano pretiosissimo illato. Maio anni 44 consul suffectus creatus est. Anno 50/51 legatus pro praetore Germanie Superioris fuit. Gaius Plinius Secundus eo duce militabat et eius vitam duobus libris scripsit .Pomponius Secundus Chattos praedantes pepulisse dicitur. In Germania paulo post mortuus est.
Metallum gothicum
Metallum gothicum (Anglice: gothic metal) est subgenus gravis metalli. Interdum coniungit adgressionem gravis metalli cum aesthetica tristitiae rockicae gothicae. Genus natum est initio annorum 1990, et erat progressio musicae death/doom, mixtionis metalli mortis et metalli fatalis. Musica omnium gregum qui metallum gothicum cantant inter se valde differunt. Carmina saepe melodramatica ac trista sunt.
Mediis annis 1990, Cradle of Filth fuit primus grex qui nexum inter metallum nigrum et metallum gothicum fecit. Postea tales greges, quales sunt Lacrimosa, Tiamat, Evanescence, genus patuerunt et in Mainstream afferre potuerunt.
Ioannes Rastell
Ioannes Rastell (aut Rastall) (natus Londinii circa annum 1475; captivus anno 1536 mortuus) fuit scriptor, editor, et typographus Anglicus.
Vita
Rastell Thomae Mori sororem Elisabetham uxorem duxit.
Fibrosis pulmonum
Fibrosis pulmonum est morbus systematis respiratorii et interstitialis, incrementi causa textus conexivi pulmonalis. Fibrosis pulmonum signifcat formationem cicatricum disseminatarum pulmonum cum effectibus flexibilitatis textus diminutae; itaque imprimis inspiratio impedita ("restrictio") evolvit.
Adhuc medicamenta fibrosem curandi incognita sunt. Tractatio ad deterius faciendum impedire spectat.
Pathologia
Inflammatio et cicatricis pulmonalis formatio momenta habent. In sanguine indicatores inflammationis inveniri possunt, ut lymphopoietinum stromale thymicum et interleukinum 33. Nuper ferri effectus pathologici demonstrati sunt.
Manuel Chrysoloras
Manuel aut Emanuel Chrysoloras (natus Constantinopoli anno 1353; mortuus Constantiae inter Concilium die 15 Aprilis 1415) fuit nuntius Byzantinus et Litteris Graecis in Europa occidentali favit, inter discipulos eius fuerunt Giannozzo Manetti, Franciscus Filelfo, Ioannes Aurispa, Ambrosius Traversari, Nicolaus Niccoli, Palla Strozzi et Guarinus Veronenis.
Ioannes Williams (missionarius)
Ioannes Williams, vulgo John Williams (1796–1839) fuit missionarius Anglicus qui in Oceano Pacifico Australi elaboravit.
Natus est prope Londinium, et faber metallicus institutus est. Apud Surrey Chapel Londinii mense Septembri anni 1816, Missionaria Londinii Societas eum creavit missionarium. Anno 1817, is et uxor ad Insulas Societatis, circulum insularum Tahitios amplectentium, cum Gulielmo Ellis uxoreque navigaverunt. Hi eorum primum stationem Raiateae in insula constituerunt, unde ei alias insularum Polynesiarum catenas inviserunt, aliquando cum Ellis uxoreque et cum aliis Missionariae Londinii Societatis procuratoribus. In Aitutakis anno 1821 egressi sunt. Deinde, Williams et uxor fuerunt prima missionariorum familia quae ad Samoam pervenerunt.
Mense Novembri 1839 Erromangoni in insula Vanuatuensi, ubi Williams ignotus erat, ipse et Iacobus Harris eius socius interfecti et comesi sunt. Lapis ad Williams memoriam Rarotongae in insula anno 1839 erectus est, et ibi iam exstat. Uxor postremo sepulta est cum filio, Samuel Tamatoa Williams (qui natus erat in Vanuatu), in Cedar Circle in Coemeterium Abney Park Londonii; nomen mariti et recordatio eius mortis in prominentissimo latere scalpti sunt.
Ioannes Acutus
Ioannes Acutus  (natus John Hawkwood circa annum 1320 – mortuus die 16 aut 17 Martii 1394 Florentiae) fuit mercede conductus et ductor et Anglicus qui in Italia ubi Giovanni Acuto appellatus est,  saeculo XIV pugnavit.
Iustinus Martyr
De vita
Iustinus parentibus non Christianis natus est Flavia Neapoli Samariae circa annum centesimum. Ephesi studiis incubuit; sollicitissimi ingenii cum esset, disciplinas Stoicorum, Pythagoreorum, Peripateticorum et Platonicorum, aliam post aliam didicit; apud Platonicos autem de spiritus rebus se veritatem invenisse arbitrabatur. Postea autem, ut ipse scripturus erat, id, quod praestantissimum sibi videbatur, Platonicorum disciplina docere non potuit.
Senex vero quidam, sapiens Caesariensis, ei persuasit absolutam veritatem, quae difficillimis etiam hominibus satisfaciat, in religione Christiana tantum repertam iri. Cum tricesimum aetatis suae annum ageret, Christianus tandem factus est.
Romam profectus est ibique mansit, ut philosophiam Christianam doceret; aliquando publicas protrudebat disputationes de rebus divinis. Multis operibus, quorum duae Apologiae et Dialogus cum Tryphone ad nos devenerunt, sive fidem explicando sive adversariorum errores confutando, summam Christianae doctrinae confecit; antiquissimos Eucharistiae aliorumque sacramentorum ritus, quibus Ecclesia saeculo II utebatur, optime descripsit; ecclesiae defensor se praebuit.
Crescentius et Trypho Iustinum indicaverunt Christianum esse; quapropter damnatus est et cum suis sociis decollatus, Marco Aurelio imperatore, circa annum centesimum sexagesimum quintum.
De fortuna
Scriptorum gratia nomen "patris ecclesiae" meruit. Ecclesia Catholica festum diem Iustini, philosophorum patroni, die 1 Iunii celebrat.
Nexus externi
🇬🇷
Teulfus Mauriniacensis
Teulfus Mauriniacensis (Francice: Thiou de Morigny), monachus Francicus erat, auctor libri Mauriniacensis Monasterii Chronicon Latine scripti.
Ioannes Mortonus
Ioannes Mortonus, vulgo John Morton (apud Milborne Dorsetiae natus circa annum 1420; mortuus die 15 Septembris 1500 iuxta Sevenoaks in Cantio) fuit clericus et politicus Angliae. Iuvenis Oxoniae utroque iuri, postea exsul Lovanii theologiae studuit gradumque doctoris ascendit.
Presbyter ordinatus, rector Xalingefordae in Berceria anno 1453, prebendarius Sari 1458, archidiaconus Nordovicensis anno fere 1460 factus est. Rege Eduardo IV canonicus Wellensis ab 1475, episcopus Eliensis die 8 Augusti 1478, archiepiscopus Cantuariensis die 6 Octobris 1486, anno 1493 a papa Alexandro VI cardinalis creatus est.
Regem Henricus VI reginamque Margaritam Andegavensem favens, Franciam exsul anno 1469 petivit ibique aulicus morabat. Unde anno insequenti reditus, Henrico anno 1471 interfecto, se ad Eduardum IV submisit. Magistrum rotularum ab 1472 usque in 1479 meruit. Ricardo III inimicus in castellum Breconense incarceratus est, sed a rege Henrico VII, nuper in archiepiscopatum elevatus, Dominus Cancellarius Angliae anno 1487 factus est, quae munera usque ad mortem retinuit. Thomas Morus, dominus cancellarius futurus, ab 1490 ad 1492 puer in domo Ioannis Morton serviebat.
Bibliotheca Bodmeriana
Bibliotheca Bodmeriana est collectus librorum tam manu scriptorum quam impressorum a Martino Bodmer (anno 1971 mortuo) ad historiam humanam illustrandam ab anno 1916 congestorum. Qui collectus hodie sub aegide operis fundati Bodmeriani Coloniae Allobrogum in oppido iuxta Genavam in Helvetia servatur.
Michael Torga
Michael Torga (natus Adolfo Correira Rocha in Trás-os-Montes, die 12 Augusti 1907; mortuus in Coimbra  die 17 Ianuarii 1995) fuit scriptor Lusitanus, qui inter alia anno 1989 Praemium Camões accepit.
Ioannes Mortonus
Pro rege Eduardo in Europa bis legatus est, primum mense Decembri 1474 in Alsatia ad pactum cum imperatore et rege Hungariae conficiendum, sed vano; iterum autumno 1475 quando cum ipso rege Eduardo Ambiani profectus ad colloquium Pinconiense Ludovicum XI incurrit.
Abbatia Corbeia
Historia
Anno 657 vel 661 a Bathildi regina Francorum, Chlodovechi II uxore, instituta est. Theodofridus primus abbas fuit. Anno 881 a vicingis devastata est, sed magna cum diligentia renovata. Initio saeculi noni Wala venerabilis et Adalhardus fratres abbatiam Corbeiam novam in Visurgi flumine aedificaverant, quae non minorem gloriam accepit. Saeculo nono medio Paschasius Radbertus abbas Corbeiae fuit.
Libri Corbeienses
Bibliotheca Corbeiae et manuscripti magna laude fruuntur. Minuscula Carolingiana interdum in Corbeia primo in usum venisse putantur. Codices in Corbeia scripti, in quibus copia operis antiqui unica vel una e duabus servatur, sunt:
aliique.
Passionale Albaugiense
Passionale Albaugiense (Theodisce Weißenauer Passionale) est martyrologium Latine compositum, saeculo XII exeunte manu scriptum, a magistro anonymo et fratre quodam Rufillo imaginibus pulchris illuminatum. Liber olim ad monasterium Albaugiense vel Augiam Minorem iuxta Ravenspurgum pertinuit. Hodie in collectu Bibliothecae Bodmerianae Coloniae Allobrogum stat, siglo Codex Bodmer 127.
Motrum
Motrum seu motorium   est quodlibet instrumentum quod rerum motum generat, praecipue in genere electrico vel combustionis internae consistens.
Motrum bene ut transductrum habetur quia energiam variorum generum in laborem (mechanicam energiam cineticam) convertit; omne autem alterae legi thermodynamicae obtemperante, motrum necessario calorem etiam producit.
Iuxta praecepta thermodynamica, motrum in inversum adhiberi potest, ubi energia mechanica (labor) in alia genera energiae convertitur et calor extrahibur a loco quodam. Hoc motrum, cum specialiter habetur ut calor extrahatur, refrigerans, refrigeratorium, vel refrigeratrum appellari potest.
Motor
Vocabulum ipsum motor, vel vim vel rem moventem significans, temporibus linguae latinae classicae inusitatum erat. Postea rarissime legitur: poeta Martialis Charidemum quendam appellat motorem cunarum, sc. eum, qui Martialem infantem confortare solebat cunas quatiendo; praeterea motores dicebantur homines, qui lapides terminales vel terminos alios suo loco movissent.
Vergilius Ferreira
Vergilius Ferreira (natus in Melo die 28 Ianuarii 1916; mortuus in Olisipone die 1 Martii 1996) fuit scriptor Lusitanus, qui inter alia anno 1992 Praemium Camões accepit.
Pons Sixti
Pons Sixti est pons Romae trans Tiberim flumen aedificatus, quem transgredi non licet nisi per pedes. Illum fecit Papa Sixtus IV inter annos 1473 et 1479.
Temporibus antiquis, pons appellatus est Pons Antoninus. Sed ille pons ruptus est anno 772.
Georgius Amado
Georgius Amado (natus in Itabuna die 10 Augusti 1912; mortuus Sancto Salvatore Bahiae  die 6 Augusti 2001) fuit scriptor  Brasilianus more modernismo, qui inter alia anno 1994 Praemium Camões accepit. Amado fuit Academiae Brasilianae Letterarum sodales.
Macra (flumen)
Macra  (Italiane: Magra) rapidissimum flumen Italiae est, in Tuscia et in Liguria.
Decursus
Ex Apennino inter Montem Borgognonem et Montem Tabulam in municipio Apuae Macra oritur. In provincia Massa-Carrariae, Apua, Aulam et Villam Francam Lunisanae adluit; in provincia Spedia, Burgum Sanctum Stephanum Macrae, Vectianum, Arculam, Sergianum et Ameliam adluit. Septuaginta chiliometra patet in Valle Macrae et in Ligustico mare defluit.
Fluvii tributarii
Hydrographia dextera pars:
Hydrographia sinistra pars:
Esther Stanhope
Lady  Esther Stanhope (nata die 12 Martii 1776 in Cantio – mortua est die 23 Iunii 1839) Caroli Stanhope filia, fuit femina vana, quae se regina in Libano fecit.
Litterae Hiberniae
Litterae Hiberniae sunt eae quae a populis Hiberniae vel in ea insula compositae sunt, a principio linguis Latina et Hibernica Goedelica (ambo a saeculo fere quinto), sed etiam Anglica (a saeculo fere decimo quinto) necnon Hibernonormannica (inter saecula duodecimum et quartum decimum).
Marcus Antonius Rufus
Marcus Antonius Rufus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo fuit. Mensibus Septembris et Octobris anni 45 cum Marco Pompeio Silvano Staberio Flaviano consul suffectus erat.
Ernestus Benda
Iuventus et munus
Pater eius doctor machinarius societatis Siemens fuit. Maturitatem anno 1943 adeptus est et deinde nauta classis Germanici conscriptus est. Post secundum bellum mundanum Benda, qui mense Maio 1946 e captivitate belli dimissus est, in parte orientali Berolini studium iurisprudentiae coepit, sed anno 1948 a communistis fugit. Tum in Universitae Wisconensi studebat, deinde in occidentali parte Berolini studium finivit: Anno 1955 secundam probationem accepit et iurisconsultus Berolini admissus est. Post cursum honorum (vide infra) professor ordinarius universitatis Friburgi Frisgoviae nominatus est.
Cursus honorum
Benda ab anno 1946 sodalis CDU fuit. Ab anno 1951 ad 1952 cum aliis circulum studiosorum Christianorum democraticorum (RCDS) condidit. Ab anno 1952 ad 1954 praeses unionis iuvenilis Berolini fuit. Ab anno 1954 ad 1957 Benda legatus domus legatorum Berolini fuit. Anno 1957 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Anno 1967 Benda secretarius statalis in Administerio Foederali Rerum Internarum nominatus est. Die 2 Aprilis 1968 ipse a cancellario foederali Curtio Georgio Kiesinger administer rerum internarum factus est. Hoc offico ad finem consilii ministrorum Kiesinger Octobri 1969 mansit. Mense Novembri anni 1971 Dietam Foederalem reliquit, quod successor Gebhardi Müller praeses iudicii constitutionis Germaniae electus est. Quod officium ad diem 15 Decembris 1983 tenuit.
Demetrius Chalcocondyles
Demetrius Chalcocondyles sive Chalcondyles (nobili loco natus anno 1423 Athenis – mortuus anno 1511 Mediolani), consobrinus rerum gestarum scriptoris Laonici Chalcocondylis, fuit eruditus Graecus temporis litterarum renatarum, qui anno 1447 in Italiam cum cardinale Bessarione venit posteaque ibi vixit. Apud universitates Perusiae, Patavii, Romae, Florentiae, deinde Mediolani in urbe docuit.
Chalcocondyles etiam ut interpres operam dedit et multa e Graeco sermone in Latinum vertit, exempli gratia Galeni Anatomiam. Confecit editionem principem carminum Homericorum Iliados et Odysseae sub titulo ("Homeri quae supersunt"), quae editio Florentiae anno 1488 producta est. Item anno 1493 primus Isocratis opera Mediolani Graece publicavit.
Smyrna
Smyrna seu Zmyrna (Graece Σμύρνα, Ionice Σμύρνη; Turcice İzmir) est antiqua urbs Turciae 2 732 669 incolarum, tertia Turciae Mari Aegaeo adiacens, quae dicitur margarita Aegaei. Smyrna est caput provinciae eiusdem nominis. Annis inter 1733 et 1922 illustris Schola evangelica urbem ornavit.
Historia
Smyrna urbs antiquissima est. Iam de Smyrna (nomine ti-Smurna) ab Assyris scriptum est prima parte millennii secundi a.C.n.
Aetate Graeca
Usque ad annum 1923, magna pars incolarum Smyrnae Graeci erant.
Eduardus Lourenço
Eduardus Lourenço (natus in São Pedro de Rio Seco die 23 Martii 1923; mortuus die 1 Decembris 2020) fuit philosophus et scriptor Lusitanus, qui inter alia anno 1996 Praemium Camões accepit.
Smyrna
Praeclari cives
Secundum Vitam Homeri mythistoricam, Herodoto falso adscriptam, Homerus, Graecorum praeclarissimus poeta, Smyrnae natus est. Nummus aeneus quoque ibi percussus ab incolis poetam ut suum vindicantibus Homerion dicebatur
Ricardus Fox
Ricardus Fox seu Foxe (natus inter annos 1446 und 1448 in vico Ropsley prope Grantham Lincolniensis comitatus; mortuus est die 5 Octobris 1528 Wintoniae) fuit vir publicus et eruditus Anglicus. Episcopus Exoniensis die 29 Ianuarii 1487, Bathoniensis et Wellensis anno 1492, Dunelmensis anno 1494, Wintoniensis anno 1501 electus est, suadente praecipue rex Henrico VII cui Fox semper adiuvit. Anno 1516 Collegium Corporis Christi Oxoniae condidit.
Nicolaus Niccoli
Vita
Niccoli fuit discipulus Ioannis Conversini e Ravenna et Manuelis Chrysoloras et socius Ioannis Francisci Poggio Bracciolini, Leonardi Bruni et Laurentii Valla. Libros manu scriptos collegit multos ac textus auctorum antiquorum propria manu descripsit, inde inventor scripturae humanisticae cursivae consideratur.
Litterae Hiberno-Latinae
Litterae Hiberno-Latinae sunt eae, quae in insula Hibernia sive ab Hibernis a saeculo fere quinto scriptae sunt. Varietas linguistica qua utuntur Latina Hibernica nuncupari potest.
Sophia de Mello Breyner Andresen
Sophia de Mello Breyner Andresen (nata in Portu Cale die 6 Novembris 1919; mortua in Olisipone die 2 Iulii 2004) fuit scriptrix et poëtria Lusitana, quae anno 1999 Praemium Camonesianum accepit.
Christoph de Dohnányi
Christoph de Dohnányi [] (natus familia oriunda e Hungaria Berolini die 8 Septembris 1929), compositoris et clavistae  Ernesti de Dohnányi nepos ac iuris consulti  Ioannis de Dohnanyi et Christinae Bonhoeffer filius, est concentus magister et  theatri praefectus Germanicus.
Insulae Comorianae
Insulae Comorianae, rite Societas Comoriana (Comoriane Udzima wa Komori; Francice Union des Comores; Arabice الاتحاد القمري‎, al-Ittiḥād al-Qumurī et Qamarī), est civitas sui iuris in freto Mozambicensi Oceani Indici sita, cuius caput est Moroni urbs. Die 6 Iulii 1975 libertatem a Francia accepit. Comoriani insulam Mayotte a Francia postulant, quae autem suffragium pro Francia tulit et die 31 Martii 2011 praefectura Francica creata est.
Lingua Hiberno-Normannica
Lingua Hiberno-Normannica fuit sermo, linguae Francogallicae antiquae similis, dialecto Normannicae huius linguae proxima et a Normannis adhibita (Cambriae et Angliae originem trahentes) qui Hiberniam a saeculo XII obsesserunt et incoluerunt.
Dioecesis Viridimontanensis-Gorzoviensis
Dioecesis condita est anno 1972. Episcopus est Stephanus Regmunt.
Eugenius de Andrade
Eugenius de Andrade (natus José Fontinhas Póvoa de Atalaia in oppido Portugalliae die 19 Ianuarii 1923; mortuus Portu Cale die 13 Iunii 2005) fuit scriptor et poeta Lusitanus, qui anno 2001 Praemium Camonesianum accepit.
Lusitania (discretiva)
Lusitania est
Tiberius Plautius Silvanus Aelianus
Tiberius Plautius Silvanus Aelianus (natus ignoto anno, mortuus post annum 74) senator Romanus patricius erat.
Familia
Pater eius Lucius Aelius Lamia, consul ordinarius anni 3 fuit. Adoptatus est ab Marco Plautio Silvano, consule ordinario anni 2 a.C.n..
Eugenius Tarle
Eugenius Victoris filius Tarle (Russice Евгений Викторович Тарле, tr. Evgenij Viktorovič Tarle, Kioviae familia Iudaeica mercatoris natus die 27 Octobris [8 Novembris] 1874, Moscuae mortuus die 5 Ianuarii 1955) fuit historicus Russicus et Sovieticus, auctor operum scientificorum de historia Europae (inter alia, de res novas Franciae, Napoleone, Bello Patrio et Bello Crimaeano). Alumnus facultatis historico-philologicae Universitatis Kioviensis, annis ab 1903 ad 1917 privatim docens Universitas Petropolitanae atque annis ab 1913 ad 1918 professor Universitatis Iurievensis erat. Anno 1918 professor ordinarius Universitatis Petropolitanae electus, dein professor Universitatis Moscuensis fuit. Anno 1921 socius correspondens Academiae Scientiarum Russicae et anno 1927 socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS electus est. Tempore Belli Magni Patrii Casanum evacuatus, annis ab 1941 ad 1943 ut professor cathedrae historiae Universitatis Casanensis favebat operi. Annis 1942, 1943 et 1945 Praemiis Stalinianis ornatus est.
Tiberius Plautius Silvanus Aelianus
Cursus honorum
De magistratibus Aeliani inscriptione novimus, cuius verba hic adnotationibus aucta legi potest :
"pontifici, sodali Augustali, IIIviro aere argento auro flando feriundo, quaestori Tiberi Caesaris legato legionis V in Germania praetori urbano legato et comiti Claudii Caesaris in Britannia, consuli, proconsuli Asiae legato pro praetore Moesiae , in qua plura quam centum milia ex numero Transdanuvianorum ad praestanda tributa cum coniugibus ac liberis et principibus aut regibus suis transduxit motum orientem Sarmatarum compressit quamvis partem magnam exercitus ad expeditionem in Armeniam misisset ignotos ante aut infensos populo Romano reges signa Romana adoraturos in ripam quam tuebatur perduxit regibus Bastarnarum et Rhoxolanorum filios Dacorum fratrum captos aut hostibus ereptos remisit ab aliquis eorum obsides accepit, per quem pacem provinciae et confirmavit et protulit Scytharum quoque regem a Chersonensi, quae est ultra Borystenen obsidione summoto primus ex ea provincia magno tritici modo annonam populi Romani adlevavit hunc legatum in Hispaniam ad praefecturam urbis remissum senatus in praefectura triumphalibus ornamentis honoravit auctore imperatore Caesare Augusto Vespasiano verbis ex oratione eius, quae infra scripta sunt, Moesiae ita praefuit, ut non debuerit in me diferri honor triumphalium eius ornamentorum nisi quod latior ei contigit mora titulus praefecto urbis hunc in eadem praefectura urbis Imperator Caesar Augustus Vespasianus iterum consulem fecit."
Quando mortuus est, nescimus. In sepulto familiae Tiburi sepultus est.
Gaudentius Brixiae
Gaudentius Brixiae sanctus Ecclesiae Catholicae (Italiane: Gaudenzio di Brescia; natus die ignoto in Brixia; mortuus anno circiter 410), fuit theologus et Brixiae episcopus ab anno 387 usque ad annum 410.
Memoria est dies 25 Octobris.
Mauritia
Mauritia vel insula Mauritiana, aliter Mauritius est insula et civitas sui iuris in oceano Indico sita. Caput est Portus Ludovici. Incolae linguis creola Mauritiana, Anglica, Francogallica necnon aliis utuntur.
Sententia civitatis est "Stella Clavisque Maris Indici"
Historia
Anno 1810 insula a Britannicis colonia reddita, die 12 Martii 1968 in libertatem vindicata est, Elizabetha II, regina Britanniarum, civitatis Mauritiae principe accepta. Anno 1992 res publica rite condita est.
Divis diversitatis bioligica est et avis endemismi Raphus cucullatus fuit. Ar die 25 Iulii 2020 naufragium navis petrolei Wakashio factus est, quod oecosystema marinum pollutionem magnaam parit.
Aria
Aria nomen ad plura refert:
Vide etiam paginam discretivam 'Arius'.
Protosyncellus
Protosyncellus (Graece: πρωτοσύγκελλος) est eparchi principalis administer ac socius in ecclesia administranda in ecclesiis Orthodoxis sive Catholicis orientalibus. Par munus in ecclesia occidentali est Vicarius generalis.
Protosyncellus senior presbyter, archimandrita, episcopus chori sive auxiliarius esse solet, qui episcopum in administrandi munere adiuvet.
Titulus a verbo Graeco σύγκελλος (syn: "cum" sive "una" + kellion: "cella") deductus est. Syncellus in ecclesia antiqua fuit appellatio monachorum, qui una cum episcopis in unica cella vixerunt, ut castitatem eorum testificarentur et cotidiana exercitia spiritualia una cum iis perficerent.
Syncellus notus fuit Georgius Syncellus.
Marcus Pompeius Silvanus Staberius Flavianus
Marcus Pompeius Silvanus Staberius Flavianus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 83) senator Romanus primo saeculo fuit. Patria eius Arelate in provincia Gallia Narbonensi fuit. Pater eius Marcus Pompeius Priscus senator praetorius ex tribu Teretina fuit. Ipse Silvanus bis legatus legionis fuit. Mensibus Septembris et Octobris anni 45 cum Marcus Antonius Rufus consul suffectus erat. Anno 53/54 ad usque 55/56 proconsul Africae fuit. Anno 69 Galba imperator eum legatum Augusti pro praetore Dalmatiae fecit. Cum anno 70 senatus propter paupertatem rei publicae mutuum a privatis peteret, Silvano ea res mandata est. Annis 71 ad usque 73 curator aquarum fuit. Anno 74 consul suffectus II creatus, ad annum 83 consul suffectus III destinatus, sed antea mortuus est. Consilio Domitiani Caesaris in montibus Albanis anno 83 interfuit. .
Insulae Sancti Thomae et Principis
Insulae Sancti Thomae et Principis (Lusitanice São Tomé e Príncipe, [sɐ̃w̃ tuˈmɛ i ˈpɾĩsɨpɨ]), rite Respublica Democratica Sancti Thomae et Principis (Lusitanice República Democrática de São Tomé e Príncipe), sunt civitas sui iuris in Oceano Atlantico sita, cuius caput est Urbs Sancti Thomae. Circiter 206 000 hominum insulas incolunt. Civitas libertatem die 12 Iulii 1975 a Lusitania accepit
Ruben Fonseca
Ioephus Ruben Fonseca (natus in Juiz de Fora  die 11 Maii 1925; mortuus die 15 Aprilis 2020 in Urbe Fluminensi) fuit mythistoriarum partim pro pelliculis conscriptarum auctor Brasilianus, qui inter alia anno 2003 Praemium Camões accepit.
Insulae Sancti Thomae et Principis
Sermones
Lingua publica est lingua Lusitana.
Religio
Magna pars (circiter 80 centesimae) incolarum rei publicae se Catholici esse profitetur.
Lerna
Lerna (Graece ) est locus habitationis praehistoricae regionis Argolidis in Graecia. Hodie ad limitem meridianam praefecturae Argolidis situs est. De Lerna mythi nonnulli temporibus classicis narrati sunt, praecipue de hydra Lernaea quae in palude habitaverit.
Ioannes Ubaldus Ribeiro
Ioannes Ubaldus Ribeiro (natus in Itaparica die 23 Ianuarii 1941; mortuus die 18 Iulii 2014) fuit scriptor Brasilianus, qui inter alia anno 2008 Praemium Camões accepit. Ribeiro Academiae Brasilianae Litterarum sodalis est.
Caravana
Caravana (a nomine Persico کاروان kārvān) est agmen commeantium. Caravanae saepe a mercatoribus congregabantur in locis desertis periculi partiendi et praedonum arcendorum causa.
Litterae Hiberno-Normannicae
Litterae Hiberno-Normannicae sunt eae, quae in lingua Hiberno-Normannica (Anglonormannicae proxima et Francogallicae coaetaneae haud longe distans) scriptae sunt, praesertim a Normannis qui Hiberniam a saeculo XII obsederunt et incoluerunt.
Hugeburc
Hugeburc, quae in Wessexia nata est medioque saeculo 8 floruit, fuit religiosa et scriptrix in abbatia Heidenhemensi in Germania. Vitas conscripsit cognatorum suorum Winnebaldi, eiusdem abbatiae conditoris (Vitam S. Winnebaldi), et Willibaldi, peregrini et episcopi (Vitam S. Willibaldi). Antiquissima fuit auctricum in Anglia natarum, antiquissima auctricum in Germania habitantium.
Nomen scriptricis, per multa saecula oblitum, a Bernhardo Bischoff anno 1931 patefactum est e cryptogrammate in libro manuscripto inter textus illorum operum immisso. Loco litterarum vocalium a e i o u videntur numeri ordinales abbreviati pri secd/secun ter quar/qar quin. Ita e textu "Secdgquar quin npri sprix quar nter cpri nquar mter nsecun hquin gsecd bquinrc qarr dinando hsecdc scrter bsecd bprim" verba Latina extrahuntur "ego una Saxonica nomine Hugeburc ordinando hec scribebam".
Lusitania (navis)
Lusitania fuit navis, constructa anno 1904 et primum missa anno 1906 a Cunard Line et cursu publico affecta, Britannica, quam primo bello mundano in itinere in urbem Novum Eboracum, die 7 Maii anni 1915, navis submarina Germanica nomine U-20 (Germanice: Unterseeboot 20, 'Navis submarina vicensima') depressit in Oceano Atlantico 11.5 milia passuum ab australi Hiberniae litore.
Qua in clade 1198 viatores perierunt, inter quos 128 cives Civitatum Foederatarum Americanae. Ob perditionem navis et bellum Germaniae submarinum contra naves mercatorias armatas Civitates Foederatae Americae die 1 Februarii 1917 imperio Germanico bellum indixerunt.
Rubiaceae
Rubiaceae sunt familia plantarum florentium, quarum celeberrimae fortasse sunt Cinchona, Coffea, Galium, Gardenia, Guettarda, Ixora, Mitchella, Morinda, et Uncaria. Post investigationes geneticas ab Angiosperm Phylogeny Group factas, nonnullae familiae priores—Dialypetalanthaceae, Henriqueziaceae, Naucleaceae, et Theligonaceae—nunc intra Rubiaceas digeruntur. In praesenti systemate, Rubiaceis sunt fere 650 genera et plus quam tredecim milia specierum.
Subfamiliae
Genera distribuuntur in tribus, qui inter tres subfamilias digeruntur:
Aliquae investigationes quartam subfamiliam, Antirheoideas, agnoscunt.
Genera
Genera sequentes ab Watson et Dallwitz (Delta) agnoscuntur:
Basilius Lëvšin
Basilius Alexii filius Lëvšin (Russice Василий Алексеевич Лёвшин; natus Smolensci die 6 Iulii 1746, mortuus in vico Temrjan' gubernii Tulensis die 29 Iulii 1826) fuit scriptor interpresque Russicus. Mythistoria eius Novissimum iter, in urbe Belëv compositum (Новейшее путешествие, сочинено в городе Белеве, 1784) fuit utopia satyrica et prima descriptio in litteris Russicis itineris in Lunam facti.
Bibliotheca Collegii Trinitatis iuxta Dublinum
Bibliotheca Collegii Trinitatis iuxta Dublinum constituta est ad studia discipulorum Collegii Trinitatis in urbe Eblana fovenda. Libri manu scripti pretiosissimi et Hibernici et alii ibi servantur, inter quos Codex Ardmachanus, Codex Cenannensis et liber Lageniensis.
Robin Adams bibliothecarius principalis est.
Iosephus Luandino Vieira
Iosephus Luandino Vieira (natus in Lagoa de Furadouro die 4 Maii 1935) est scriptor Angolianus oriundus e Lusitania, qui inter alia anno 2006 Praemium Camões consecutus est, eum tamen causa privata recusavit.
Augustina Bessa-Luís
Augustina Bessa-Luís (nata Maria Agustina Ferreira Teixeira Bessa in Vila Meã die 15 Octobris 1922, mortua anno 2019) fuit scriptrix Lusitana, quae cum alia tum anno 2004 Praemium Camões accepit.
Carolus du Fresne, Dominus du Cange
Carolus du Fresne, Dominus du Cange (Samarobrivae natus die 18 Decembris anno 1610; Lutetiae die 23 Octobris 1688 mortuus) fuit iuris consultus, rerum gestarum scriptor, philologus et lexicographus Francicus aetate humanistae.
Antonius Lobo Antunes
Antonius Lobo Antunes (natus in Olisipone die 1 Septembris 1942) est scriptor, interpretator et psychiatricus Lusitanus, qui inter alia anno 2007 Praemium Camões accepit.
Carolus du Fresne, Dominus du Cange
Opera selecta
Du Cange fuit horum operum editor:
Hantoniensis comitatus
Hantoniensis comitatus, Hantonia sive Hantescira (Anglice Hampshire, brevius Hants) est comitatus Angliae meridionalis circiter 1 691 000 incolarum (anno 2006). Nomen habet ab urbe Hantonia iuxta oram maritimam posita; caput autem gubernii est Wintonia, quae in eodem loco stat ubi olim aedificata est urbs Romana Venta Belgarum.
Hantescira (Anglosaxonice Hamtunscir) fuit regni Occidentalium Saxonum scira vel provincia, duce (ealdorman) praeposito. Sub anno 757 in Chronicis Anglosaxonum notatur; quo anno regem Sigebryht, ex omnibus aliis regni partibus a concilio (witan) eiectum, Hantesciram breviter retinuisse, adiuvante duce Cumbra; eum regem ipsum mox necavisse et in Sussexiam effugisse; ibi mox a pastore quodam interfectum esse refertur, Cumbra ita post mortem vindicato. Si hanc mythistoriam reiicimus, nomen provinciae Hantescirae rursus et saepius reperimus ab anno fere 860.
Pagi finitimi sunt Dorcestria et Wiltonia occidente versae, Berceria ad septentrionem spectans, Surria et Sussexia ad orientem. Ora maritima, fretum sive Oceanum Britannicum adpropinquans, meridianam partem comitatus confinit; insulae autem ibi iacent, Vecta maxima, Portsea et Hayling multo minores. Hantonia enumeratur inter comitatus sollemnes Angliae hodiernae, insula Vecta retracta quae recentius in comitatum sollemnem erecta est; abscissis etiam oppidis Christchurch et Highcliffe (nuper in Dorcestriam receptis) necnon South Tidworth (in Wiltoniam).
Hantoniensis est etiam comitatus administrativus, retractis insuper duabus urbibus satis magnis, scilicet Hantonia et Portu Magno, quae gubernia superiora in seipsis constituuntur. In Hantoniensi comitatu "administrativo" hodierno manent urbs Wintonia; oppida mediterranea Aldershot, Alton, Andover, Basing, Basingstoke, Bishop's Waltham, Eastleigh, Farnborough, Fordingbridge, Kingsclere, New Milton, Novum Forum, Petersfield, Ringwood, Romsey, Selborne, Tadley, Whitchurch, Wickham, Yateley; oppida inter Hantoniam et Portum Magnum iacentia Botley, Emsworth, Fareham, Gosport, Havant, Lee-on-the-Solent, Titchfield, aliaque iuxta oram maritimam Beaulieu, Lymington, Totton. Alia oppida sunt: Stockbridge, Meonstoke, Mottisfont.
Locus huius comitatús excelsissimus est Pilot Hill; collis insulae Vectae excelsissimus est Bembridge Down.
Zonaras
Ioannes Zonaras (Graece ; floruit saeculo XII) fuit iuris consultus et rerum gestarum scriptor Byzantinus.
Quintus Fabius Q.f. Vibulanus
Familia
Pater eius Quintus Fabius M.f. Vibulanus annis 467 a.C.n., 465, 459 consul atque 451 a.C.n. decemvir legibus scribundis, fratres Marcus Fabius Q.f. Vibulanus consul 442 et Gnaeus Fabius Vibulanus consul anni 421 erant.
Cursus honorum
Quintus Fabius anno 423 consul una cum Gaio Sempronio Atratino electus est. Eo anno Sempronius milites in Volscos duxit et infeliciter certavit, cum Quintus Fabius urbem defendebat. Anno 416 tribunus militum consulari potestate fuit; hoc anno de lege agraria discordia fuit. Quem magistratum et anno 414 gessit, cum Romani contra Aequos pugnaverunt et de agris dividendis ordines iurgabant.
Archipelagus Arcticus
Archipelagus Arcticus, etiam Archipelagus Arcticus Canadiensis saepe appellatus, est archipelagus insularum ad septentriones terrarum continentalium Canadae iacentes, Groenlandiá (autonomo Daniae territorio) exclusá.
Qui grex insularum 36 563 fere in Marí Arctico, in septentrionali Americae Septentrionalis extremitate situs, et 1 424 500 fere chiliometra quadrata tegens, multum ex terris Canadae Septentrionalis constituit, quod est plurimum provinciae Nunavut et pars Territoriorum Septentrio-Occidentalium. Archipelagus Arcticus Canadiensis effectús calefactionis globalis exhibet, nonnullis aestimationibus computatralibus nunc dicentibus liquefactionem ibi 3.5 centimetra ad aequor maris ortum ante annum 2100 contribuere.
Historia
Britannicae insularum vindiciae in explorationibus annis 1570 a Martino Frobisher Equite factis conditae sunt. Maiestas Canadiensis primum (1870–80) ad partes insulares solum in Pelvem Foxe, Sinum Hudsonianum, Fretumque Hudsonianum exhaurientís pertinebat. Maiestas Canadiensis in omnibus insulis constituta est anno 1880, cum Britanniarum Regnum insulas reliquas Canadae abalienavit. Districtus Franklin, anno 1895 constitutus, paene omnem archipelagum comprehendebat; districtus autem dissolutus est anno 1999, Nunavut nuper creato. Canada omnes vias aquaticas Transitús Boreo-Occidentalis vindicat, nomine Canadian Internal Waters; quas autem Civitates Foederatae plurimaeque civitates maritimae has aquas pro aquis internationalibus habent. Disputationes de statú transitús anxietates Canadienses de exsecutione circumiectorum, securitate nationali, et maiestate generali amplificaverunt. Insula Hans, in Freto Nares ad orientem Insulae Ellesmere versus, est territorium de quo Canada et Dania lege contendunt.
Geographia
Extenditur archipelagus 2400 fere chiliometra longitudine et 1900 chiliometra a continente ad Caput Columbiam, locum maxime boreo-occidentalem in Insula Ellesmere. Finitur ad occidentem a Mari Beaufort; ad boreorientalem ab Oceano Arctico; ad orientem a Groenlandia, Sinu Baffin, Fretoque Davisiano; et ad meridiem a Sinu Hudsonio et continente Canadiensi. Variae insulae inter se et a continente separantur a serie viarum aquaticarum uná Transitus Boreo-Occidentalis appellatarum. Duae magnae paeninsulae, Boothia et Melville, ad septentriones a continente extenduntur.
Archipelagus in 36 563 insulis consistit, quarum nonaginta quattuor insulae maiores digeruntur, maiores quam 130 chiliometra quadrata, et aream 1 400 000 chiliometrorum quadratorum tegunt. Insulae archipelagi tegunt plus quam 10 000 chiliometrorum quadratorum, ordine areae descendentis perscriptae:
Archipelagus post Groenlandiam est maxima orbis terrarum area terrestris arctica superioris. Clima insularum est arcticum, et solum constat ex tundra praeter in regionibus montanis. Plurimae insulae non habitantur; coloniae hominum tenuissimae dispersaeque sunt, plerumque in litoralibus Inuit locis in insulis meridianis sitis.
<!--
Tabulatio
-->
Dicuilus
Dicuilus, qui saeculis VIII et IX vixit, fuit monachus Hibernicus, astronomus et geographus. Duo opera Dicuili noscimus, De mensura orbis terrae, circa annum 825 scriptum, et Librum de astronomia, ab anno 814 ad annum 818 compositum. In De mensura orbis non solum capta e libris Plinii, Solini, Orosii et Isidori Hispalensis narrat, sed etiam a monacho quodam Fideli, qui tempore Dicuili Nilum, litora maris Rubri et Terram Sanctam visitaverat, audita necnon Islandiae Faeroarumque descriptionem vix non primam addidit.
Morinda
Morinda est genus plantarum florentium in familia Rubiacearum.
Nendo
Nendo est longus 40 km et latus 22 km, et area est 505.5 km². Summus insulae locus est 549 m super maris superficie. Numerus incolarum est plus quam 5000. Malo et Nibanga, etiam dicta Tomotu Neo et Tomotu Noi, duae perparvae insulae, fere 1 km ante Nendonem iacent, Malo in septentrionali occidentalique parte, Nibanga in australi et orientali. Lata, in septentrionali et occidentali insulae parte, est oppidum praecipuum et caput provinciae.
Ludovicus Maria Billé
Ludovicus Maria Billé  (natus Fleury-les-Aubrais die 18 Februarii 1938; Burdigalae propter cancrum mortuus die 12 Martii 2002) fuit cardinalis Ecclesiae Catholicae, Archiepiscopus Lugduni et Primas Franciae.
Quintus Antonius T.f. Merenda
Quintus Antonius T.f. Merenda (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus patricius saeculi quinti a.C.n. erat.