cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ioannes Stuart Mill
De oeconomia politica
Ad divitias creandas opus est labore et machinis, nam vis naturae, sicut flumen aquae vel variae herbae, per se sine moderatione nullam nationem sustinet. Victùs et voluptatis ex materia terrae comparatio suis condicionibus fit, nam machinae aliaque instrumenta, quibus vis naturae in divitias convertatur, cum legibus naturae congruere oportet. De proprietatibus materiae nec non de harum rerum cognitione physica agitur. Quae res in oeconomia politica non inquiruntur sed potius requiruntur. Leges naturae omnino a praeceptis ethicis aliena sunt. Leges divitiarum distribuendarum partim in moribus et consuetudinibus hominum versantur. Sed regimen cuiuslibet civitatis, quamqvis de institutionibus statuendi potestatem habeat, minus de actibus institutionum statuere potest. Constat moralitatem aut naturam humanam aut hominum inter homines societatem non ad physicam aliasve scientias naturales pertinere, sed potius sub ethicam et oeconomiam politicam aliasque scientias sociales cadere.
De re publica
Annis 1850 Mill multa de re publica ordinanda excogitavit nec non cum Harrietta Taylor disputavit. Etiamnum, quanta pars laudis de libro On liberty perfecto Harriettae tribuenda sit, ambigitur. Res publica qua potestate cives suos coercere debeat, inquirit — at non de qualibet civitate agitur, nam barbaros putabat tyrannica dominatione regendos esse, dummodo profectus vitae respiciatur. Potestates civium ratione damni (harm principle) explicuit, dixit enim sibi nocere licitum esse, dummodo nullum ceteris hominibus detrimentum fiat. Cum quidem nemo omni in re separatus vivere nequeat, damnum sibi ipsi factum etiam ceteros afficere potest. Si quis sua bona corrumpat, etiam rei pubicae nocere potest. Constat quidem rationem damni ad ordinarios tantum homines pertinere, namque infantes et homines parum capaci ingenio ex hoc principio exemit. At non solum actus damnosi consulto commissi, sed etiam omissiones recte faciendi, sicut cum aliquis omissa humanitate quempiam in aqua periturum non servet, rationem damni violare potest. Ex contrario, si quis suo periculo aliquid ultro committere aut accipere velit, Mill rationem damni non violari putat, hoc uno quidem excepto: se in servitutem dare nemini licere. Quae argumenta Mill in utilitate, non in iure naturali, posuit.
Alpagium
Alpagium (-i n.) potest significare:
Ioannes Stuart Mill
De re publica
Etiam libertatem loquendi protulit. Censebat enim progressum intellectualem et socialem in sermone libero positum esse, namque etiam opinioni silentio pressae aliquid veri non inesse numquam persuaderi poterimus. Dixit porro falsarum quoque opinionum contentionem non inutilem esse: commercio opinionum dogmata quominus crescant impediri; immodica autem vituperatione eorum, qui opinioni praevalidae faveant, homines ab adversariis opinionibus deterreri.
De utilitarismo
In libro quem de doctrina utilitaria scripsit (Utilitarianism, 1863) empirismo usus utilitarismum probare voluit. Quae probatio re vera difficultatibus scatere videtur. Sonus, si audiri potest, audibilis est; item res, si videri potest, visibilis est. Unde igitur scimus rem quandam desiderabilem esse? Ut prae se ferre videtur Mill, ex eo quod desiderari potest. Sed hoc argumento in labyrinthum significationum incidit. Probationi illi Millianae hi tres sunt gradus:
Enuntiatum primum ab iis repudiari solet, qui probationem illam in deductione logica versari credunt. Constat quidem Millium non logicam sed empiricam probationem affectare. Si quis re vera socolatam desiderat, nonne hoc testimonio est, socolatam non indesiderabilem esse? Quae observatio empirica Millio satis fecit. Eodem fere modo felicitatem observari posse. At haec est difficultas empirismi Milliani: etsi hominem quendam felicem esse observem, minime observare possim felicitatem rem bonam esse. Etiam gradus secundus controversias peperit. Sunt enim qui Millium, cum universitatem hominum tamquam unam personam habeat, in eo reprehendant, quod homines suam quemque personam separatim gerere ignoret. Etiam si homines suam quisque felicitatem desiderent, fieri potest, ut nemo felicitatem generalem desideret. Tertius denique gradus, et quidem is, ad quem plurimum Mill animum attendit, etiam magis controversus est. Omnes fere consentiunt felicitatem rem bonam esse. At solumne bonum sit, quaestio est. Apud Millium felicitas quid significat?
Ut Bentham, ita Mill felicitatem in hedonismo posuit, nam uterque ex voluptate et absentia doloris felicitatem exquisivit. Sed Bentham nullam inter voluptatum genera differentiam fecit — nam pernotum est illud Benthamii, lusum puerorum aeque bonum esse ac poesin. Thomas Carlyle, scriptor versutus Scoticus, huiusmodi studium mediocritatis nimis crassum vileque arbitratus, Benthamium reprehendit, quod "philosophiam suinam" (pig philosophy) factitaret, velut si inter hominum et suum voluptates nihil interesset. Quisquis enim Benthamium secutus erit, is effrenatus escam ex ore alterius capesset multasque concubinas habebit. Mill autem, ut his argumentis responderet, voluptatem accuratius definire voluit, et quidem ita, ut voluptates elatiores a voluptatibus humilioribus distingueret. Quae distinctio, quoad ad voluptates mentis et voluptates corporis refertur, satis probabilis videtur. Itaque haud inepte Mill "praestat" inquit "hominem non contentum quam suem contentum esse."
Felicitatem Mill ex voluptatibus mentis exquisivit. At hic controversiae vanae de praestantia variarum mentis voluptatum facile oriuntur, nam otiosum est de gustibus disputare, utrum puta Wagner Sostacovicio praeferendus sit an contra. Mill contra Benthamium poesin dicit lusum pushpin praestantia superare. Quae opinio, quamquam non paucis displiceat, aliquam difficultatem habet, nam praepositio artis ad hominem refertur. Constat homines inter se differre. Quo igitur homine utamur arbitro? Hic Mill "iudicem competentem" suadet, scilicet hominem, qui voluptates utriusque artis expertus sit. At experientia istius iudicis in quaestionem venit, nam non est, cur omnes iudices competentes in voluptatibus diiudicandis inter se consentire exspectemus. Quae ratio utilitarismo Milliano nihilo minus congruere videtur, nam satis erit maiorem partem iudicum competentium in eadem opinione esse.
Felicitas Milliana numquam hedonismo exsoluta esse videtur. Quamquam non est infitiandum, felicitatem non mediocriter in voluptate mentis positam esse, tamen sunt, qui voluptatem solum bonum esse negent. Fieri enim potest, ut iudices competentes alias quoque res, sicut curarum studiorumque communionem rerumve magnitudinem, dignas habeant.
Ioannes Tschumi
Ioannes Tschumi (natus die 14 Februarii 1904 Genavae; mortuus est die 25 Ianuarii 1962), architecti Bernardi Tschumi pater, fuit ipse architectus Helveticus.
Halže
Halže (vulgo Bohemice: Halže; Theodisce: Hals appellata), oppidum in Bohemia in maiore regione Pilsnensi, minore vero Tachoviensi sita est, in qua anno (2006) 943 cives incolebant.
Cabardino-Balcaria
Cabardino-Balcaria vel Kabardino-Balkaria (Russice Кабардино-Балкария), seu Res Publica Cabardino-Balcarica (Russice Кабардино-Балкарская Республика, Cabardino-Circassice Къэбэрдей-Балъкъэр Республикэ, Karaczaevo-Balcarice Къабарты-Малкъар Республика) est subiectum Foederationis Russicae, ab anno 2010 in eius Districtum Foederalem Septentrio-Caucasicum inclusum. Formata est anno 1922 ut Regio Autonoma Cabardino-Balcarica, quae anno 1936 in rem publicam autonomam transformata est.
Saint-Merd-les-Oussines
Saint-Merde-les-Oussines (Occitanice Sent Merd ) est commune Francicum 127 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Cabardino-Balcaria
Cabardino-Balcaria in Caucaso Septentrionali sita est, cum territorio Stauropolitano in septentrione, Ossetia Septentrionali in oriente et meridie-oriente, Georgia in meridie et Karaczaevo-Circassia in occidente contermina. Aream 12 470 chm² habet. In Cabardino-Balcaria circa 862 milia incolarum (anno 2016) habitant, ut plurimum ad gentes Cabardinorum (circa 57%), Russorum (circa 23%) et Balcarorum (circa 13 %). Publicae rei publicae linguae sunt lingua Russica, lingua Cabardinica et lingua Balcarica. Urbs capitalis est urbs Naltschik. Terekius flumen est rei publicae maximum. Elbrus mons et Dychtau et murus Bezengiensis in re publica siti sunt, nam iuga Caucasi Maioris Principale, Scopulosum, Silvosum, Pascuosum et Laterale ibi se attollunt.
Prophetia Sophoniae
Prophetia Sophoniae (Hebraice צְפַנְיָה) est liber Veteris Testamenti. Sophonia est unus ex Duodecim Prophetis. Prophetia tempori regis Iosiae (639–609) in rubrica attribuitur, his verbis (Latinitate vulgata): "Verbum Domini, quod factum est ad Sophoniam filium Chusi filii Godoliae filii Amariae filii Ezechiae, in diebus Iosiae filii Amon regis Iudae". Capitulo primo verso decimo quinto dies irae praedicuntur.
Ferdinandus Marcos
Ferdinandus Marcos (1917–1989) fuit praeses Philippinarum. Uxor sua erat Imelda Marcos.
Vita
Natus est Sarrat, Ilocos Norte die 11 Septembris 1917. Per suffragia populi praeses electus est anno 1965. Ius bellum dictum est anno 1972. Per unum et vicensimum annos praeses erat dux Philippinarum ab anno 1965 usque ad exilium mansit die 25 Februarii, 1989. Mox obiit Honolulu, Hawaii die 28 Septembris 1989.
Liber Baruch
Liber Baruch est liber Bibliae inter libros Apocryphae. Accurate hic liber pertinet ad libros qui dicitur deuterocanonici et qui solum a Catholica Romana et Orthodoxiis ecclesiis ut libri canonici agniti sunt.
Ioannes Baptista Carrier
Ioannes Baptista Carrier (natus die 16 Martii 1756 in Yolai prope Aureliacum, Arvernia; Lutetiae die 16 Decembris 1794 mortuus) fuit politicorum peritus Francicus inter Rerum Francicarum eversionem, qui consilio salutis publicae interfuit. Fuit membrum partis Iacobinorum, quae Fraciam dirigebat inter 1793 et 1794. Innotuit partim de crudelitate sua, quam in Portu Namneto (francice Nantes) evolvebat anno 1793, cum illuc missus est ad dimicandum hostes Conventi Nationalis. Deditissimus erat reipublicae, propterea violentioribus etiam modis utebatur, ut popularet inimicos eius. Unum huius usus apparuit exemplum, cum vinctos ad invicem in flumen Ligerem (francice Loire) damnatos iniciri iussit.
Escuela Moderna
La Escuela Moderna (sc. "Schola Hodierna") fuit schola quae breviter extitit saeculo vicesimo ineunte Barcinone in Catalaunia Hispaniae sita. A Francisco Ferrer i Guàrdia anno 1901 constituta est. Meta scholae erat "classem operariam erudire modo rationali, saeculari, non coacto."
Davayé
Davayé  est commune Francicum 689 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Saint-Hilaire-Petitville
Saint-Hilaire-Petitville  est commune 1396 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Liber II Samuelis
Liber II Samuelis (Hebraice שְׁמוּאֵל ב Shemuel Bet) est liber Thanach Iudaici et Veteris Testamenti, secundus ex libris Samuelis prophetae. Ex medio aevo in 24 capitula dividitur. In versione Graeca (Septuaginta) Β' Βασιλειῶν ("secundus liber regnorum") vocatur. De propheta Samuele non nisi in primo libro Samuelis narratur; quod duo libri Samuelis olim unus fuerunt, nomen retentum est, postquam opportunitatis causa (i.d. ne volumen nimis magnum fieret) in duos divisus est. Persona maximi momenti in secundo libro Samuelis est David, rex Israel. Quamvis saepe eadem ac in primo libro Paralipomenon tractentur, tamen mente magis critica ac rerum gestarum magis studiosus quam divinarum narrantur. Praeter narrationes ibi sunt etiam psalmi (II Sam 1,19–27: Lamentatio Davidis de morte Saul ac Ionathan; II Sam 22: Davidis gratiarum actio (= Ps 18, 1–51); II Sam 23: Davidis ultima verba).
Argumenta
David de morte Saul cum filiis certior factus nuntium interfici iubet et lamentatione mortem eorum complorat. Cum David in oppido Hebron rex Iudae coronatus sit, Abner, militiae magister Saul regis, Isbaal, filium Saul, regem Israel constituit. Bello orto David victorem se praebet; postquam Abner se ad Davidis societatem applicavit, omnes tribus Israel Davidi se adiungunt. Abner ac Isbaal necatis David interfectores capitis afficit.
David in Hebron rex omnium tribuum Israel coronatus Iebusitis victis Hierosolyma expugnat. Paulo post Philistaeos Israel aggressos Deo adiuvante vincit et arcam foederis ab oppido Baala Hierosolyma adducere vult. Cum quidam Oza arcam tangit, a Deo interficitur ("extendit manum Oza ad arcam Dei et tenuit eam, quoniam boves lascivientes proruperunt. Iratusque est indignatione Dominus contra Ozam et percussit eum super temeritate." II Sam 6, 6-7). Domo cuisdam Obededom, ubi arca collocata est, benedicta David arcam demum "totis viribus saltans ante Dominum" (II Sam 6, 14) Hierosolyma introducit. Michal, uxor eius, quae Davidem saltantem et psallentem vituperat, orbitate punitur.
Deus per Nathan prophetam Davidi regnum eius in aeternum permanere promittit, templum autem, quod rex aedificare velit, filium aedificaturum annuntiat. Tum de bellis, victoriis, magistratibus Davidis narratur. Filium amici Ionathan, Meribbaal, aulicum facit. Praetera de peccato Davidis edocetur: Dum Uria Hetthaus, exercitus dux, adhuc in acie versatur, rex Hierosolymis uxorem Uriae, Betsabee, seductam gravidam facit. Coniunx Hierosolyma adscitus, cum cum uxore dormire nolit, in aciem remissus Davidis iussu necatur ("Ponite Uriam in prima acie, ubi fortissimum est proelium, et recedite ab eo, ut percussus intereat". II Sam 11, 15). Nathan a Deo missus Davidi poenam annuntiat: Filius David e Betsabee moritur. Alter Betsabee filius autem, Salomon Davidi succedet.
Absalom, alius Davidis filius, patrem fugerat, quod Amnon fratrem, qui Thamar sororem germanam stupraverat. Tribus annis post, cum ei venia datus esset, Absalom Hierosolyma reversus conspirationem molitus in Hebron rex declaratur. Davide fugiente Hierosolymam incedit. Bello orto Absalom in proelio mulo vehens capillis se in ramis arboris implicat. Ioab dux militum, quamquam David iusserat saluti filii parcere, Absalom interficit. Seditione sedata David, qui de morte Absalomis vero desiderio luget, Hierosolyma revertitur.
Primo de seditione cuisdam Seda narratur. Deinde Davidis consiliarii dinumerantur. Postremo de septem Saul posteris refertur, qui necati sunt, ut poena domus Saul solveretur. Aliud bellum contra Philistaeos, facinora fortia Davidis, gratiarum actio post victoriam, ultima Davidis verba, nomina fortium eius. In libri fine narratur Davidem populi recensum egisse, quam ob rem Deus populum pestilentia punivisset. Inde David aram aedificat eo loco, quo postea templum stabit. Tum pestis terra cedit.
Nexus externi
+
Monbahus
Monbahus  est commune 759 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Nestlé
Nestlé est clarissima et potentissima societas mercatoria Helvetica, anno 1866 condita, quae alimenta creat et vendit. Societatis sedes est Vibisci in Pago Valdensi.
Saint-Aquilin-de-Pacy
Saint-Aquilin-de-Pacy est commune Francicum 568 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Ministerium Rerum Externarum Civitatum Foederatarum
Ministerium Rerum Externarum Civitatum Foederatarum (Anglice United States Department of State) est munus quod Ministerium Rerum Externarum Civitatum Foederatarum sustinet, sede Vasingtoniae sita.
Chersum (Croatia)
Chersum (vel modo antiquo: Crepsa, Crexa) (Croatice: Cres; Italiane: Cherso) est Urbs et municipium Croatiae, in Regione Litorali-Montana sita. Incolunt urbem 2 853 (ab anno 2011). Urbani Chersini appellantur.
Municipium Chersi in insula Crepsae situm.
Sermones
Magna pars incolarum ibi Croatice, quamquam multi etiam Italiane loquuntur accurate:
Historia
Ab anno 1920 ad annum 1947 Chersum fuit oppidum et municipium Italiae in Regione Venetia Iulia et in Provincia Polensi situm.
Copais
Copais sive Copais palus (Graece:, Neograece: ) fuit usque ad saeculum undevicesimum lacus media in Boeotia Graeciae situs, a Thebis in occidentem versus. Loca, quae nunc sunt planities siccata, adhuc nomine "Copaida" nota sunt.
Venarsal
Venarsal (antique Venarfal) est commune Francicum 486 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Liber Esdrae
Liber Esdrae (Hebraice סֵפֶר עֶזְרָא) est Veteris testamenti sive Thanach liber ac Chethubim, qui historiam Iudaeorum et vitam Esdras post transmigrationem in Babylonem enarrat. Liber Esdrae coniunctus est cum Libro Nehemiae (in Septuaginta "liber secundus Esdrae" dictus), a quo in traditione Latina (Vulgata) separata est.
Apuleius (discretiva)
Apuleius potest esse:
Parnes
Parnes (-ēthis, m.) (Graece: ; Neograece: Πάρνηθα) est mons in Attica septentrionali situs, ab Athenis boreo-orientalem versus. Ad eos montes, qui Atticam a Boeotia separant, pertinet.
Liber Esdrae
Lingua
Maxima libri pars Hebraice scripta est. Esdr. 4,8 – 6,18 et 7,12–26 autem Aramaice scripta sunt. Lingua Aramaica libri Esdrae ab illa Prophetiae Danielis differt. Pronomen personale masculinum secundae personae singularis exempli gratia in libro Esdrae est אנת, cum in Prophetia Danielis forma אנתה invenitur.
Parnes
Parnes paene habitatus in longitudinem plus quam 40 chiliometrorum ab oriente in occidentem patet. Summum culmen nomine Carabola in altitudinem 1 413 metrorum eminet. Silvae antea condensae anno 2007 magna ex parte incendio absumptae sunt.
Prophetia Ioel
Prophetia Ioel est liber Bibliae, accurate Veteris Testamenti.
Liber Esdrae
Bibliographia
Commentarii:
Scientiae expositio:
Hippo Diarrhytus
Hippo Diarrhytus vel Hippo Zarytus (Arabice: بنزرت Binzart; Francogallice: Bizerte) est urbs Tunesiae 114.371 incolarum, et caput Regionis Hipponis Diarrhyti.
Monbalen
Monbalen  est commune 460 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Universitas Civica Pennsilvaniensis
Universitas Civica Pennsilvaniensis (Anglice: Pennsylvania State University) est maxima universitas Pennsilvanniensis, quod ad discipuli numerum attinet. Campus praecipuus in oppido Collegio Civico situs est, ubi anno 2008 sunt 44 112 discipuli; 48 501 aliorum in viginti quattuor campis per totam civitatem student.
Ex conditu anno 1855 nomine Agricultural College of Pennsylvania (Sc. Latine Schola Agriculturalis Pennsilaniensis), universitatis propositum est eruditioni providere omnibus hominibus Pennsilvaniensibus. Hac de causa, campus praecipuus primusque in vasta terra rustica in media civitate inter maximas civitatis urbes sita est.
Barga (discretiva)
Barga seu Bargae potest:
Veyrières (Curretia)
Veyrières est commune Francicum 57 incolarum (anno 2007 ) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Abdelmajid Lakhal
Abdelmajid Lakhal (Nomen etiam Abdel Majid scriptum est, natus die 29 Novembris 1939 in Biserta, Arabice بنزرت Tunesia, mortuus die 27 Septembris 2014) fuit theatralis et pellicularum histrio et moderator theatralis Tunetanus.
Biographia
Iam anno 1948, cum 9 annis, in Khatimatou Ennafaf (Finis morfinomaniaci) egit.
Anno 1960 in Conservatorium Nationalis Theatri, Musicae Choreaeque Tunetanus studens est.
Anno 1971 prior labor profissionalis eius fuit, Octo mulieres Roberti Thomas.
Anno 1975 Pharisaeus in pellicula Messiah Roberti Rossellini et Frater in pellicula Fatma 75 Salmae Baccar egit. Zelota in pellicula Jesus of Nazareth (1976) Franci Zeffirelli fuit.
Locutus est callidissime Arabice Franciceque et media Anglice Italiceque.
Abdelmajid Lakhal mortuus 27 Septembris 2014 et sublatus est eodem die in coemeterio Boukornine, urbe Hammam Lif.
Antapodosis
Antapodosis est opus Liutprandi episcopi Cremonensis circa annum 970 scriptum de rebus in Italia et alibi gestis ab anno 887 ad 949, nec non de legatione a se in aulam Byzantinam imperatoris Constantino Porphyrogenito anno 949 conducta. Titulus Antapodosis 'retributio' a Graeco mutuatum est:
Damerey
Damerey  est commune Francicum 589 incolarum (anno 2013) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Saint-Hilaire-du-Harcouët
Saint-Hilaire-du-Harcouët  est commune 4112 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Sitta europaea
Sitta europaea est species avium familiae Sittidarum. Fere 14 centimetra longa est, distantiá apicum alarum 22.5–27 centimetra, ponderis autem 17–28 grammata.
Sitta europaea primum a Carolo Linnaeus anno 1758 nominata est.
Vouilly
Vouilly est commune 168 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Historia Ottonis
Historia Ottonis est opus Liutprandi episcopi Cremonensis circa annum 965 scriptum de rebus gestis imperatoris Ottonis I ab anno 960 usque ad 964 atque de depositione papae Ioannis XII.
Saint-Antonin-de-Sommaire
Saint-Antonin-de-Sommaire est commune Francicum 168 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Luzerne Comitatus
Luzerne Comitatus (Anglice:  Luzerne County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 319250 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Wilkes-Barre, die 25 Septembris 1786 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum (accurate 5.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Saint-André-de-l'Eure
Saint-André-de-l'Eure est commune Francicum 3'600 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Saint-Gilles (Manica)
Saint-Gilles  est commune 908 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Lycoming Comitatus
Lycoming Comitatus (Anglice:  Lycoming County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 120044 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Williamsport, die 13 Aprilis 1795 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Bud Luckey
William Everett "Bud" Luckey (natus Billings in oppido Montana die 28 Iulii 1934; mortuus die 24 Februarii 2018) fuit comoedus atque histrio Americanus.
492 Gismonda
492 , olim designationibus 1902 JR et A913 RB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Circus Maximus
Circus Maximus fuit maximus circus Romae, fere 300 000 capax spectatorum, primus circus in urbe factus.
Nuptiarum praeceptum Theophanus imperatricis
Nuptiarum praeceptum Theophanus imperatricis refert ad nuptias inter Ottonem II imperatorem Imperii Romani Sacri et Theophano. Quae nuptiae factae sunt Romae 14 Aprilis 972.
Circus Maximus
Pinacotheca
]
Nexus internus
Via dei Cerchi
Rete scientiarum et technologiarum universitatum Africae Subsaharianae
Rete scientiarum et technologiarum universitatum Africae Subsaharianae (Francice: Réseau des universités des sciences et technologies des pays d'Afrique au sud du Sahara sive RUSTA) includit complures universitates Africae Subsaharianae : Praeses huius retis est Fridericus Dohou e Benino ortus.
Tredecim
13 est numerus primus.
Infelix 13
Nonnulli cultus 13 esse infelix credunt. Timor numeri triscaidecaphobiam appellatur. Tertius decimus dies mensis etiam esse infelix creditur.
Exempla
Multa aeroplana tertiam decimam caveam non habent. Alta aedificia tertium decimum tabulatum non habent. Universala Technyphia in California tertium decimum technyphion cinematographicum non habent.
Carratus
Carratus (a nomine Arabico قيراط qīrāṭ, a Graeco, i.e. granum Ceratoniae siliquae) est unitas ponderis adamantum, instar 200 mg.
Liber Nehemiae
Liber Nehemiae (Hebraice נְחֶמְיָה, Nəḥemya) sive (in Vulgata II Eszrae) est liber Thanach Iudaici et Veteris Testamenti Christiani. Liber initio de restitutione moenium urbis Hierosolymitanae loco tenente Nehemia duce narrat, deinde de lectione Pentateuchi (Thora) a scriba Esdra facta et de reformatione Iudaica in Palaestina, tum provincia "Jehud" Imperii Achaemenidarum, perfecta.
Cephisus (Boeotia)
Cephisus (Palaeoraece Κηφισός; Neograece Κηφισός, olim Μαυρονέρι) est flumen principale Boeotiae, regionis Graeciae. Prope Lilaeam in Phocide oritur, per oppida Amphicleam, Tithoream Inferiorem, Orchomenum fluit, denique in lacum Hylicam effluit.
Liber Nehemiae
Liber Nehemiae secunda pars est unius operis "Esdras-Nehemia", a quo ab Hieronymo in versione Vulgata separata est.
Nehemia
Nehemia (Hebraice נְחֶמְיָה, quod ‘JHVH consolatus est‘ vertitur; in Septuaginta: Νεεμιας) fuit Iudaeus Babylonicus. Secundum Neh 5,14 Nehemia, ut plurimi putant, anno 444 a.C.n. Artaxerxe I rege vice tenens sive satrapes provinciae Jehud (Palaestina) nominatus est. Antea regis vini magister Susis fuisse dicitur. Nehemia moenia Hierosolymitana reficienda curavit et reformationem religionis Iudaicae descripsit. Quam Esdras perfecit. Decrevit Sabbatum servandum et decumas conferendas esse, ne feminae ex aliis gentibus ducerentur vetuit.
Cithaeron
Cithaeron (-onis, m.) (Graece ; Neograece Κιθαιρώνας) est mons in Graecia. Summum culmen nomine Προφήτης Ηλίας ('propheta Elias') et Ελατιά ('Elatia') 1409 m in altitudinem eminet. Hic flumen Asopos scaturit.
Antiquitate Cithaeron occidentalis Atticae Boeotiaeque limes erat, turribus castrisque munitus. Variis sacris Dionysus, Zeus, Hera, et nymphae hic colebantur. A meridie Eleutherae, natalis Dionysii locus, sitae sunt. In montis declivitate septentrionali Pugna apud Plataeas commissa est.
In Cithaerone nonnullae fabulae Graecae collocatae sunt: Heracles hic armenta custodire debuit et leonem Cithaeronium interfecit, Oedipus expositus est; atque Apollo et Artemis Niobae liberos occiderunt; praeterea fabulae de Pentheo, Actaeone, et Antiope huc pertinent.
Cuzy
Cuzy  est commune Francicum 140 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Cussy-en-Morvan
Cussy-en-Morvan  est commune Francicum 459 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Castelluclum
Castelluclum  seu Casteluchium  (alia nomina :  Castiluculum, Castiluclum) (Italiane: Castellucchio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm. Incolae Castelluclenses appellantur.
Tres
3 est numerus primus, et numerus triangularis.
Declinatio
In litteratura antiqua, numeri unus, duo, et tres soli declinantur, tres in hoc modo:
Viam
Viam est commune Francicum 118 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Metrum (poësis)
Metrum (Graece μέτρον 'mensura'), in poësi, est mensura versûs, sive prima temporalis versus structura. Marcus Fabius Quintilianus grammaticus haec scripsit de metro: "Omnis structura ac dimensio et copulatio vocum constat aut numeris (numeros ῥυθμούς accipi volo) aut μέτροις, id est dimensione quadam. Quod, etiam si constat utrumque pedibus, habet tamen non simplicem differentiam. Nam primum numeri spatio temporum constant, metra etiam ordine, ideoque alterum esse quantitatis videtur, alterum qualitatis."
2098 Zyskin
2098 , olim designationibus 1972 QE, 1934 NE, et 1957 QH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Moirax
Moirax  est commune 1122 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Vira (Normannia)
Vira (Francogallice Vire) est commune 12 183 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Normannia Inferiori, regione Francica.
Madrigalis
Madrigalis seu madrigallis seu (carmen) matricale (vulgo madrigal) est genus carminum, praecipuum saeculis XVI et XVII (floruit madrigalis inter 1530 et 1620). Madrigales erant Italiae oriundi, sed mox per Europam totam canebantur. Plurimi erant carmina saecularia, necnon religiosa. Dicuntur madrigales fuisse praeclara aetatis Renascentiae carmina.
Historia
Madrigalis primus cantus est Mantuae in urbe, sub patronatu familiae Gonzagae, circa annum 1530. Erant primi madrigales carmina ex tempore facta, et ad hoc creata, ab aristocratis et cortesanis. Erant hoc tempore musici in Italia qui musicam sacram crearent, et is polyphoniam colebant. Sonus proprius madrigalium fuit tandem compositio facta ex carminibus in promptu Italicorum cum modo canendi polyphonico musicorum cisalpinorum.
Aetas florescens madrigalium (1550–1580)
Madigales aetatis florescentis erant persaepe quinque aut sex vocibus compositi, et musica polyphonica imperabat supra homophonicam. Hoc in tempore rythmi et harmoniae sunt intrincatiores et numerosiores.
Madrigales posteriores (1580–1620)
Seri madrigales sunt carmina transitionis inter Renascentiae carmina et musicam Barocam. Musica erat difficilior cantoribus, quia voces alternabant inter sonos graves et acutos.
Scholae musicae
Fuerunt duae scholae musicae praeclarae quorum alumni madrigales coluerunt. Istae erant schola musica Franco-Flandrica (ipsa successor scholae Burgundianae), schola musica Venetiana, schola musica Romana, et schola madrigalium Anglica.
Saint-Germain-sur-Sèves
Saint-Germain-sur-Sèves  est commune 194 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Azeotropus
Azeotropus est mistura liquidorum quae compositione constanti ebullit, itaque per destillationem simplicem non mutari potest. Nomen anno 1911 a Ioanne Wade et Ricardo Gulielmo Merriman formatum est ex radicibus α- 'non', ζέω 'ferveo', ac τρόπος 'versus', hoc est, "quod in fervendo non vertitur."
Ars nominandi
Ars nominandi dicitur quae se ad nomina propria perspicienda confert, consideratis eorum generibus ordinibus mutationibusque. Ars onomastica, medio saeculo XIX exorta, tamquam linguisticae pars habetur, atque quodammodo cum historia geographiaque convenit.
Onomastica dividitur in anthroponomasticam et toponomasticam:
Anthroponomastica
Anthroponomastica nominibus hominum incumbit:
Anthroponomastica magnum habet momentum ad interpretanda historiam, instituta et mentes cuiusque aetatis.
Constrictiva (consonans)
Constrictiva est consonans, cuius in articulatione aëris flumen e pulmonibus emissum in meatu vocali plene aut partim constringitur articulatro quodam. Constrictivae in tres classes dividi solent, quae sunt mutae, fricativae, affricatae.
Bibliographia
עיצורים סותמים Придыхательные согласные
Saint-Amand-des-Hautes-Terres
Saint-Amand-des-Hautes-Terres est commune Francicum 282 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Ordo oeconomicae cooperationi et evolutioni favendis
Ordo oeconomicae cooperationi et evolutioni favendis, breviter OECD sive OCDE, est consociatio civitatum industralium qui indice progressu humani alti sunt, inter quas communio oeconomiae politicae et oeconomiae mercatus est. Die 30 Septembris 1961 instituta est, quae incrementum oeconomicum et commercium liberum civitatum sociarum componeret proveheretque, nec non prosperitatem socialem augeret. In praesenti, triginta quattuor civitates participes sunt. Sedes ordinis (Château de la Muette) in Arrotundimento XVI Lutetiae sita est. Linguae publicae Francogallica et Anglica sunt.
Acinonyx
Acinonyx, accuratius Ăcīnŏnyx (-ychis, m.), est genus carnivororum familiae Felidarum.
Saint-Agnan-de-Cernières
Saint-Agnan-de-Cernières est commune Francicum 137 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Miramont-de-Guyenne
Miramont-de-Guyenne est commune 3378 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Collectio XIII librorum
Collectio XIII librorum (Vat. lat. 1361), ut haec collectio iuris canonici nunc communiter nominatur, inter 1133 et 1137 confecta est. Cuius compilator ignotus, qui fortasse monachus regionis Almianae (Italiane Bergamo) erat, maxime e recensione A' collectionis canonum Anselmi episcopi Lucensis hausit, ut Collectio XIII librorum plerumque recensio collectionis canonum Anselmi considerari posset. Inter fontes formales Panormia Ivonis episcopi Carnotensis et Sententiae magistri A. quoque consideranda sunt.
Curtil-sous-Burnand
Curtil-sous-Bournand  est commune Francicum 126 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
3022 Dobermann
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3022 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cloaca Maxima
Cloaca Maxima (cloaca ex cluere, quod est purgare ) sordes Romae in Tiberim auferebat.
Circa annum 150 a.U.c. (vel annum 600 a.C.n.), Lucius Tarquinius Priscus, rex Romae quintus, ut tradunt, eam fabricari iussit. Initio fossa aperta aquae dulcis fuisse videtur, quae rivos collium adiacentium (Esquilini, Viminalis, Quirinalis) per agrum inter Capitolium et Palatium planam nomine Velabrum ad Tiberim ducebat. Cum ea in regione postea Forum Romanum necnon multa alia aedificia exstiterint, Cloacam Maximam sensim obtectam esse constat fontibus de tempore operis dissentientibus. Aquaeductus, qui aquam continenter praebebant, cloacam expediebant.
Latitudine cloaca usque ad 3 metra, altitudine usque ad 4 metra explet. Fornix Cloacae Maximae etiam hodie spectari potest prope pontem Aemilium (hodie: ponte Rotto).
Cloaca Maxima per totum spatium imperii Romani bene curata et frequenter refecta esse videtur, ut archaeologi cognoverunt. Saeculo vicensimo ineunte antiquae cloacae partes, quae exstant, cum cloacis modernis coniunctae sunt, quo inundationes Fori Romani prohibeantur.
Venus Cloacina a Romanis ut dea systematis cloacarum colebatur, qua de causa ei sacellum in Foro Romano positum est.
Saint-Germain-sur-Ay
Saint-Germain-sur-Ay  est commune 896 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Carolina de Wolzogen
Carolina de Wolzogen, nata Caroline von Lengefeld (3 Februarii 1763—11 Ianuarii 1847), fuit scriptrix Germanica in circulo quodam qui Classicismo Vimariensi studuit. Celeberrima eius opera sunt mythistoria Agnes von Lilien et biographia Friderici Schilleri, sororis mariti.
Vita
Carolina optimis educatoribus fructa aetate sedecim annorum maritata est cum consiliario Frederico Gulielmo Ludovico de Beulwitz. Tamen cum marito in domo materna porro vixit. Autumno praecipite anni 1787 Schillerus Rudolphopolim petivit: inde saepius inter familiares Wolzogenses degebat. Ipse Carlottam, quae Carolinae soror aetate minor, sponsabat.
Divortio cum Beulwitz facto Carolina mense Augusto 1796 nupsit Gulielmo de Wolzogen, administratori cuidam superiori Vimariano, Schilleri amico ex temporibus Stutgardiae actis. Ista mulier anonyme mythistoriam »Agnes von Lilien« (Berolini 1798) edidit, quam haud pauci opus Goethii ipsius putabant. Gulielmus, cum anno 1804 minister declaratus esset, Carolinam aulae Vimarianae approximare fecit. Filio anno 1825 mortuo Iena commigratum est. Ibi scripsit historias »Erzählungen« (Stutgardiae 1826–27), fabulam Milesiam »Cordelia« (Lipsiae 1840) et opus magnum biographicum »Schillers Leben, verfaßt aus den Erinnerungen der Familie, seinen eignen Briefen und den Nachrichten seines Freundes Körner« (Stutgardiae 1830): ibi fidelem in modum multa et iucunda de Schillero narrantur.
Iacobus Hackel
Iacobus Modesti filius Hackel (Russice Яков Модестович Гаккель, tr. Jakov Modestovič Gakkel' ; natus die 12 Maii 1874 Ircutiae, mortuus 12 Decembris 1945 Leninopoli) erat artis ingeniariae atque electrotechnicae peritus Russicus et Sovieticus, qui ad evolutionem constructionis aeroplanorum et machinarum vectricium in Russia demidii primi saeculi vicesimi multo contribuit.
McKean Comitatus
McKean Comitatus (Anglice:  McKean County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 45936 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Smethport, die 26 Martii 1804 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.5 %) haud Anglice domu loquitur.
Mareliana
Mareliana (alia nomina: Mariana, Mariana Mantuana, Mariana Mantuanorum) (Italiane: Mariana Mantovana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm. Incolae Marelianenses vel Marianenses appellantur.
Mariana (discretiva)
Mariana potest:
Acidum hydrocyanicum
Acidum hydrocyanicum vel prussicum, formula HCN, est compositum chemicum toxicitate notissima. Illo formantur sales cyanida vocantur.
Triginta
Trīgintā (numeris Arabicis 30, Romanis XXX) est numerus naturalis inter 29 et 30, qui in factores primos 2 et 3 et 5 resolvitur. Nomen deducitur a numero tres et suffixo -ginta 'decies'. 30 est summa quattuor primorum numerorum quadratorum (1 + 22 + 32 + 42), itaque numerus pyramidalis quadratus est.
Psalmus 111
Psalmus 111 (enumeratione Graeca psalmus 110 dictus) libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit superscriptione "Alleluia" et verbis "Confitebor Domino". Hic psalmus est acrostichis.
Vigeois
Vigeois (Occitanice Visoas) est commune Francicum 1'233 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Psalmus 111
Iohannes Calvinus, theologiae Christianae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: "Inscriptio sit nobis vice argumenti. Caeterum ut omnes ad Deum laudandum melius animet, exemplo ipse praeit. Deinde breviter varia eius beneficia recenset, quibus fideles suos olim affecit et assidue prosequitur. Psalmus autem in ordinem alphabeti digestus est, sed ita ut singuli versus duas litteras contineant. Initium primi versus est א: sed in proximo hemistichio ponitur littera ב‬. Tantum duo ultimi versus non sunt in hemistichia distincti, sed uterque ternas literas comprehendit. Quod tamen errore factum esse reperiet quisquis propius expendet contextum. Nam si tres versus ex duobus quis faciat, aptissime inter se cohaerent sententiae. Itaque a librariis perperam neglecta fuit Prophetae distinctio."
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 111 (110) ex versione vulgata Clementina: 1 Alleluia. Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo, in consilio iustorum, et congregatione. 2 Magna opera Domini: exquisita in omnes voluntates eius. 3 Confessio et magnificentia opus eius, et iustitia eius manet in saeculum saeculi. 4 Memoriam fecit mirabilium suorum, misericors et miserator Dominus. 5 Escam dedit timentibus se; memor erit in saeculum testamenti sui. 6 Virtutem operum suorum annuntiabit populo suo, 7 ut det illis haereditatem gentium. Opera manuum eius veritas et iudicium. 8 Fidelia omnia mandata eius, confirmata in saeculum saeculi, facta in veritate et aequitate. 9 Redemptionem misit populo suo; mandavit in aeternum testamentum suum. Sanctum et terribile nomen eius. 10 Initium sapientiae timor Domini; intellectus bonus omnibus facientibus eum: laudatio eius manet in saeculum saeculi.
Berytus (discretiva)
Berytus haec dissimilia significat:
Mézin
Mézin  est commune 1568 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Cansaria
Cansaria (deinde: Fanum Sancti Michaelis Cansariae seu Fanum Gallorum) (Italiane: San Michele di Ganzaria; Sicule: San Micheli di Ganzarìa) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 600 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Catinensi situm. Incolae Cansarienses seu Michaelopolitani appellantur.
Municipium in Agro Calatino situm.
Brinkum (Stuhr)
Brinkum oppidum incolarum circa 10 700 est. Brinkum est maxima pars civitatis nomine Stuhr et etiam pars circuli Diepholz.
Brinkum prope urbem Bremam situm est.
Vignols
Vignols est commune Francicum 589 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Brinkum (Stuhr)
Notae
Prope Brinkum vetus (nunc nominata "Brinkum") nova pars oppidi nomine Brinkum-Nord condita est.
Brinkum-Nord ad septemtriones conversum est. Brinkum-Nord est gravis regio oeconomica, in qua multae et magnae tabernae mercatoriae sitae sunt.
Praeterea magna strata autocinetica nomine A1 per Brinkum pertinet.
Alias et vetus pars Brinki, in qua plurimi homines Brinki vivant, ecclesias, scholas, alias res possidet.
Nexus
Vide etiam http://www.stuhr.de/gemeinde-verwaltung/ortsteile/brinkum/
Vide etiam paginam Vicipaediae oppidi non procul siti: Syke
Goès
Goès  est commune 559 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
2099 Öpik
2099 , olim designationibus 1977 VB et 1977 UL2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Ernesti Ökip.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2099 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Christianus Adomniței
Christianus (Dacoromanice Cristian) Adomniței (natus die 24 Aprilis 1975 Suceavae machinator et vir publicus Dacoromanicus est.
Munus
Adomniței apud Universitatem Technicam Gheorghe Asachi Iassiensem mechanicae studebat. Deinde ad annum 2004 diversis pro societatibus commercialibus operam dedit.
Cursus honorum
Adomniței, sodalis factionis PD-L, anno 2004 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est atque ad annum 2012 mansit. A die 5 Aprilis 2007 ad usque 7 Octobris 2008 minister eruditionis publicae in consilio ministrorum Călin Popescu-Tăriceanu fuit. Anno 2014 praeses suae factionis in circulo Iassio electus est.
Curtil-sous-Buffières
Curtil-sous-Buffières  est commune Francicum 73 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Saint-Germain-le-Gaillard (Manica)
Saint-Germain-le-Gaillard  est commune 691 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Sacquenville
Sacquenville est commune Francicum 1'101 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Berga
Berga (alia nomina: Seliia Berga; Norvegice: Bergen) est urbs Norvegica mari adiacens et caput provinciae Hordalandiae. Anno 2012 264 785 homines Bergam incolunt, ergo haec urbs secunda post caput Asloam Norvegiae est quod ad incolas pertinet. Berga in occidentali Norvegiae litore patet, et porta fiordorum Norvegiae habetur. Vicus Bryggen in classem patrimonii humanitatis ab Societatis Educativae, Scientificae, et Culturalis Consocietatis Nationum concilio positus est.
Historia
Berga anno 1070 ab rege Olavo III Norvegiae condita est et caput Norvegiae fuit usque ad annum 1299. Mansit tamen urbs maxima numero incolarum et maximum forum Norvegiae usque ad saeculum XIX. Fundamenta eius divitiarum erant et adhuc sunt merces maritimae, praesertim asellum. Incolae Bergae pisces siccos et cum sale vendebant mercatoribus qui abhinc ad Europae fora mittebant.
Anno 1360 Berga cum Hansae urbis se coniunxit. In urbe Hanseatici vicum suum occupabant, quem regebant sua sponte, et fruebantur magnis beneficiis, tamquam commercio reservato cum piscatoribus qui aestate Bergam adibant a Norvegia septentrionali, sed inter Germanos et Bergae incolas etiam fuerunt interdum rixae et violentiae.
Christiania, quae hodie Asloa appellatur, anno 1814 caput Norvegiae facta est et ab anno 1850 Berga urbs secunda Norvegiae est quod ad incolas et res oeconomicas pertinet.
Anno 1972, municipia finitima se Bergae iunxerunt.
Anno 2000 (anno millennii, qui dicebatur), ut culturalis Europae hereditas praecipue honoraretur, novem urbes electae sunt, inter quas et Berga, quae titulo capitis culturalis Europaei exornatae sunt.
Praeclari cives
Bergae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae, inter eos:
Nexus externi
Берген
Javier Sotomayor
Anno autem 1999 eum medicaminibus prohibitis usum esse apparuit, et cum hoc biennio post iterum accidisset, interdictum est ei usquam in certaminibus salire.
Herma (discretiva)
Herma potest:
Villy-lez-Falaise
Villy-lez-Falaise est commune 253 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Geüs-d'Oloron
Geüs-d'Oloron est commune 205 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Curgy
Curgy  est commune Francicum 1'108 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Titus Maccius Plautus
Titus Maccius Plautus (Sarsinae in Umbria, hodie in Aemilia-Romania, natus anno ignoto) Romae floruit et mortuus est anno 184 a.C.n., fuit histrio et auctor fabularum scaenicarum Latinarum generis comoediae palliatae.
Exemplum
Hic est pars ex actu primo operis Mostellariae, trimetris iambicis conscripta. Lingua est archaica, ita aliqua vocabula cum finibus differentibus videas.
Grumio - Exi e culina sis foras, mastigia, qui mi inter patinas exhibes argutias. Egredere, erilis permities, ex aedibus. Ego pol te ruri, si vivam, ulciscar probe. Exi, inquam, nidor, e culina. Quid lates?
Tranio - Quid tibi, malum, hic ante aedis clamitatiost? An ruri censes te esse? Abscede ab aedibus. Abi rus, abi dierecte, abscede ab ianua. Em, hocine volebas?
Tranio - Quia vivis.
Grumio - Patiar. Sine modo adveniat senex. Sine modo venire salvom, quem absentem comes.
Tranio - Nec veri simile loquere nec verum, frutex, comesse quemquam ut quisquam absentem possiet.
Grumio - Tu urbanus vero scurra, deliciae popli, rus mihi tu obiectas? Sane hoc, credo, Tranio, quod te in pistrinum scis actutum tradier. Cis hercle paucas tempestates, Tranio, augebis ruri numerum, genus ferratile. Nunc, dum tibi lubet licetque, pota, perde rem, corrumpe erilem adulescentem optumum; dies noctesque bibite, pergraecamini, amicas emite liberate, pascite parasitos, obsonate pollucibiliter. Haecine mandavit tibi, quom peregre hinc it, senex? Hocine modo hic rem curatam offendet suam? Hocine boni esse officium servi existumas, ut eri sui corrumpat et rem et filium? Nam ego illum corruptum duco, quom his factis studet; quo nemo adaeque iuventute ex omni Attica antehac est habitus parcus nec magis continens, is nunc in aliam partem palmam possidet. Virtute id factum tua et magisterio tuo.
Tranio - Quid tibi, malum, me aut quid ego agam curatiost? An ruri quaeso non sunt, quos cures, bovis? Lubet potare, amare, scorta ducere. Mei tergi facio haec, non tui fiducia.
Grumio - Quam confidenter loquitur.
Tranio - At te Iuppiter dique omnes perdant, fu, oboluisti alium. Germana inluvies, rusticus, hircus, hara suis, caeno kopron commixte.
Grumio - Quid vis fieri? Non omnes possunt olere unguenta exotica, si tu oles, neque superiores accumbere neque tam facetis quam tu vivis victibus. Tu tibi istos habeas turtures piscis avis, sine me aliato fungi fortunas meas. Tu fortunatu's, ego miser: patiunda sunt. Meum bonum me, te tuom maneat malum.
Vitrac-sur-Montane
Vitrac-sur-Montane (Occitanice Vitrac de Montana ) est commune Francicum 258 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Dragomirus Tsankov
Dragomirus Kiriakov Tsankov (Bulgarice: Драган Кириаков Цанков, natus 25 Octobris 1828 in oppido Novae, mortuus 11 Martii 1911 Serdicae) rerum politicarum peritus Bulgaricus erat.