cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johnson (comitatus Georgiae)
Johnson   (Anglice:  Johnson County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 8560 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Wrightsville , die 11 Decembris 1858 creatus est.
Robertus Fridericus Gulielmus Mertens
Robertus Fridericus Gulielmus Mertens (vulgo Robert Friedrich Wilhelm Mertens), natus Petropoli 1 Decembris 1894, obiit Francofurti 23 Augusti 1975, fuit zoologus Germanicus. Propter Thelotornis capensis morsum mortuus est.
Ex eius nomine Phelsuma robertmertensi et "mimesis Mertensiana" (sive "Emsleyana") nuncupata sunt.
Petrus Assouline
Petrus Assouline (Pierre Assouline; natus Casablancae die 17 Aprilis 1953) est auctor et diurnarius Francogallicus.
Lutetiam aditus Petrus Assouline discipulus fuit Universitatis Parisiensis X et scholae Linguarum Orientalium. Postea diurnarius meruit apud agentias Apei, Asa Press, Fotolib et diaria Quotidien de Paris (1976-1978), France soir (1979-1983), temporibusque recentibus Le nouvel observateur et Le Monde. Apud situm interretialem lemonde.fr diarium interretiale Petri Assouline divulgatur sub titulo La république des livres ("Respublica librorum"), et a permultis legitur. Ab anno 1979 symbolas in L'Histoire conscripsit; consilio editoriali eiusdem periodici etiam hodie participat. Apud periodicum litterarium Lire ab anno 1985 diurnarius fuit; ab anno 1993 direxit. Visus est crebriter in emissionibus radiophonicis France Inter (1986-1990), RTL (1990-1999) et France Culture.
Praelector est apud scholam artis diurnariae Instituti Scientiarum Politicarum. Ibi anno 2007 manipulum discipulorum experientiam facere iussit de fidelitate Vicipaediae, articulis vel duo vel tres falso mutatis; qui discipuli postea librum ediderunt sub titulo La révolution Wikipédia.
Vitas scripsit Gaston Gallimard, Marcelli Dassault, Georgii Simenon, Ioannis Jardin, mercatorum artium Danielis Kahnweiler et Pauli Durand-Ruel, diurnarii Alberti Londres, pictoris librorum Hergé, photographorum Henrici Cartier-Bresson et Desiree Dolron. Assouline ipse reperitur inter personas mythistoriae Après Tintin de vita Hergé a Frederico Grolleau anno 2009 scriptus.
In libro anno 1996 divulgato L'épuration des intellectuels de diurnariis et scriptoribus Francicis sub dominatione Germanico annis 1940-1944 disserit (inter quos Robertus Brasillach, Carolus Maurras, Ioannes Hérold-Paquis, Georgius Suarez, Henricus Béraud, Ioannes Luchaire) et de persecutionibus iudiciis post bellum finitum. Post duos annos scripsit et La cliente de delationibus; anno 2005 rursus Lutetia, de militibus Germanicis collaboratoribusque Francicis eiusdem temporis. Ob hunc librum Praemium Domorum Editorialium (Prix des Maisons de la Presse) meruit; mox anno 2007 Praemio Linguae Francogallicae laureatus est. Anno 2007 praefationem scripsit libri La révolution Wikipédia, a quinque discipulis suis confecti; ibi critica admodum severa Vicipaediae divulgavit, quae antea in ephemeride interretiali sua paraverat. Anno 2008 damnatus est ob libellum in infamiam Mariae Kodamae scriptum; hanc enim asseveravit malam tutelam exercere in operibus mariti eius Georgii Ludovici Borges.
Jeff Davis (comitatus Georgiae)
Jeff Davis   (Anglice:  Jeff Davis County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 12684  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Hazlehurst , die 18 Augusti 1905 creatus est.
Lamar (comitatus Georgiae)
Lamar   (Anglice:  Lamar County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 15912 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Barnesville , die 17 Augusti 1920 creatus est.
Carolus Theodorus zu Guttenberg
Iuventus et Munus
Guttenberg, postquam maturitatem anno 1991 Pontis Oeni adeptus est, miles conscriptus est et ad Decurionem promotus est. Tum Baruthi et Monachii iurisprudentiae studebat. Primam probationem accepit et anno 2007 doctor iurisprudentiae promotus est. Ab anno 1994 in administrandis societatibus laboravit, quae ad familiam suam pertinent. Mense Februario 2011 nuntii allati sunt, quod Guttenberg opus doctorale partim alienis ex fontibus exscripsisse. Sed haec obprobria Guttenberg vehementer negavit. Die 23 Februarii autem, postquam vitia operis professus est, Universitas Baruthi ei titulum doctoris dempsit. Die 11 Maii Universitas Baruthi nuntiavit Carolum Theodorum Guttenberg nec neglegentia sed ex proposito opus doctorale exscripsisse.
Familia
Guttenberg anno 2000 Stephaniam de Bismarck-Schönhausen, proneptem Othonis de Bismarck in matrimonium duxit. Ex ea duas filias habet.
Cursus honorum
Guttenberg ab anno 2002 Legatus Dietae Foederalis Germaniae est. Anno 2008/09 Secretarius generalis CSU fuit et a die 10 Februarii 2009 Administer Foederalis Oeconomiae. Post electionem Dietae Foederalis anni 2009 Administer Foederalis Defensionis Publicae nominatus est. Postquam crimina ei opprobata patuerunt (vide supra) 1 Martii 2011 a magistratibus se abdicavit. 3 Martii et Dietam Foederalem reliquit.
Althaea
In mythologia Graeca Althaea erat filia Thestii, uxor Oenei Calydonii regis et mater Meleagri et Deianirae et multorum aliorum liberorum. Nonnulli mythographi antiqui dicunt etiam verum patrem Meleagri Martem deum fuisse, Deianirae autem Dionysum.
Vix Meleagrum pepererat cum Parcae nuntiaverunt tamdiu infantem victurum esse quam titionem in foco ardentem. Nec mora : mater ramum ex igne tollere properat et eum in secreto loco occultat. Post multos annos Meleager aprum Calydonium interfecit, sed de spoliis beluae ita cum avunculis suis, Toxeo et Plexippo, decertavit, ut ambos occiderit. Tum mater Althaea maerens, ramo fatali in ignem coniciendo, morte Meleagri fratres suos vindicavit et paulo post se ipsam suspendit.
Ovidius poeta libro octavo Metamorphoseon longa oratione nobis refert cogitationes Althaeae secum deliberantis utrum fratres an filium praeferri oporteret. Quae oratio optimum exemplum est suasoriae, quod genus exercitationis  apud rhetorem erat.
Banio
Banio (-nis, f.) vel fidicula pelliculata est chordophonum in Civitatibus Foederatis Americae ortum, quae constat in corpore rotundo tympani simili, et colle longo compluribus quasi obiculis diviso, cuius super longitudinem tenduntur quinque chordae (quanquam chorda quinta duntaxat in dimidium collem attingit). Intra has nervos et pellem tympani stat ponticulus, qui sonum a nervis verberatis in corpus transfert, ubi amplificatur.
Petrus de Jong
Alumnus Regii Instituti Navalis, Petrus de Jong in navibus submarinis praecipue militavit ab anno 1934 usque in 1959, sed inter hos annos adiutor campestris fuit principi uxorique reginae Iulianae. Die 25 Iunii 1959 munus politicum secretarii deputati navalis suscepit. Inde a die 24 Iulii 1963 minister a munitione, a die 5 Aprilis 1967 primus minister fuit, quod officium usque ad 6 Iulii 1971 retinuit. Senator fuit Nederlandensis ab hoc anno usque ad diem 17 Septembris 1974.
Quintus Naevius Sutorius Macro
Quintus Naevius Sutorius Macro (seu Quintus Naevius Cordus Sutorius Macro) (natus 21 a.C.n., mortuus 38 p.C.n.) fuit eques Romanus. Patria eius Alba Fucens erat. Tiberius imperator eum praefectum vigilum et anno 31 mense Octobri praefectum praetorium fecit, ut Lucio Aelio Seiano Tiberio suspecto succederet. Itaque Macro in Seiano evertendo maximas partes egit : nam epistulam Tiberii eum accusantem Romam attulit et consulibus tradidit, praetorianos in castra remisit et in eorum locum vigiles circa Curiam collocavit ; simul Seianum decepit dum tribuniciam potestatem ab imperatore ei conlatam adferre sese adfirmat ; ita Seianus securus damnationem suam praevenire nequivit. Mortuo quoque Seiano liberisque eius, in quaestionem  familiam eius et amicos ceterosque fautores detulit et multos homines perdidit.
Nonnulli historici tradidere Macronem senis et aegri Tiberii neci operam dedisse, successionem Caligulae ut properaret. Cuius favorem per stupra uxoris, Enniae Thrasyllae, quoque sibi parasse et Suetonius et Dio Cassius scribebant. Certe Tiberii testamentum in senatu legit, a Caligula inritum factum dementiae causa. Nihilominus mox ex officio expulsus est  anno 38  et praefectus Aegypti quidem factus, sed antequam in illam provinciam proficisceretur ad mortem "voluntariam" cum uxore coactus est ab ingrato imperatore qui ei et alia et ipsum lenocinium uxoris ei obiiciebat ! Ex testamento in Alba Fucenti amphitheatrum aedificari iussit. Praefectus praetorio Marcus Arrecinus Clemens ei successit.
Viriathus
Viriathus vel Viriatus (in fontibus Graecis etiam ; circa 180-139 a.C.n.) fuit dux Lusitanorum, qui per circiter decem annos Romanis obstitit quin Lusitaniam, id est occidentales Iberiae regiones inter flumina Tagum et Durium positas, pacare possent, donec fraude familiarium suorum necaretur, quos donis pollicitationibusque corruperat consul Romanus Servilius Caepio. Quam caedem ut indignam ignominiosamque plerique auctores Latini postea infamaverunt. Hodie a nationibus Hispanica et Lusitanica tamquam heros tragicus et conditor celebratur atque plures statuae erectae in eius honorem in paeninsula inveniuntur.
Quid in Hispania ante Viriathum acciderit
Africa capta, Romani imperium propagaverunt ad Hispaniam, quae in duas provincias divisa est: Hispania Citerior et Ulterior (197 a.C.n.). Quamquam civitates utriusque provinciae patienter imperium Romanorum perferebant, tamen finitimae gentes  legiones Romanas hostiliter lacessebant. Non solum non summittebantur, sed etiam pacatas regiones ad seditinem hortabantur. quapropter in Hispania magnis copiis opus erat ad impetum eorum sustinendum.
De rebus a Viriatho gestis
Humili genere natus erat, ut apparet ex eo quod apud abbreviatorem Titi Livii (Ab Urbe condita, periocha 52) legimus : Viriathus in Hispania, primum ex pastore venator, ex venatore latro, mox iusti quoque exercitus dux factus, totam Lusitaniam occupavit. Unus e paucis fuit qui perfidiam praetoris Sulpicii Galbae effugere potuerunt : is enim postquam in fidem suam Lusitanos milites acceperat eos omnes trucidari iussit (150 a.C.n.). Mox ob ingenium virtutemque dux popularium factus praetores Gaium Plautium et Gaium Vetilium vicit. Quocirca Romani postea consules contra eum miserunt qui tamen rem non multo felicius gerebant. Viriathus ceteras gentes Hispanicas quoque ad rebellionem incitabat : ita belli Numantini instigator fuisse traditus est, cui Romani non ante annum 133 a.C.n. finem facere potuerunt.
Monte Águila
Monte Águila est urbs Chiliae et caput regionis Fiofiensis. 6 090 incolae Monte Águila anno 2002 censu habitabant.
Lilium auratum
Lilium auratum (Iapoice:山百合 yamaruri, "lilium montis") est unus genus liliorum origine Iaponiae. Et "lilium auri" appellatur. Nomen a Ioane Lindley anno 1862.
Macon (comitatus Georgiae)
Macon   (Anglice:  Macon County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 14074 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Oglethorpe , die 14 Decembris 1837 creatus est.
Lilium auratum
Descriptio
Habitatione in Honsua Iaponiae et flos colore alba et aurea aetate (circa inter mentes Iulii et Augusti) floret et maxima inter gentes liliorum est.
Cultivatio
Radix lilii aurati homini alimentum esse potst, sed venenum pro felis est.
Skia
Skia vel Skia insula vel Scitis insula (Anglice: Isle of Skye; Scotice Gadelice: an t-Eilean Sgitheanach) est Scotiae insula ex Ebudibus Interioribus maxima septentrionalissimaque a litore orientali trans fretum Raarsam eiusdem nominis insulam spectat et in oceano Deucaledonio insula ista exporrigitur ab Austro in Boreoccidentem. Supra Saltus Scotiae vicinus posita est unde trans fretum Sleat septentrione ad eam adspectari potest. Pagus quo administrative ea circumscribitur, i.e. auctoritates unitariae, est Saltus Scotiae.
Insulam Samuel Johnson et Iacobus Boswell anno 1773 inviserunt, postquam Johnson "Skia" poema composuit, cuius prima stropha est:
Corpus ballationis
Corpus ballationis (Francogallice corps de ballet) in ballatione est grex saltatorum qui soloistae non sunt. Perpetua gregis ballationis pars, usitate pro abscedentiis saltatoribus principalibus sunt. Sodales corporis una moventur, motibus gestibusque in scaena congruentibus. Certae partes aliquando corpori ballationis assignantur, sicut corpus nivis corpusque florum in Nucifrangibulo, ballatione Čajkovskiana.
Libri de medicamentis aevo litterarum renatarum scripti
Hic habes indicem librorum de medicamentis qui aevo litterarum renatarum scripti sunt.
Potestas legifera
Potestas legifera vel potestas legislativa est una e tribus civitatis potestatibus hodiernis, cuius proprium munus est leges sancire. Generatim corpori deliberativo (congressui, parlamento, sive conventui legatorum commendatur.
Carolus Montesquieu in suo libro "De Spiritu Legum" opus esse munera civitatis in dissimiles potestates (legiferam, exsecutivam, et iudicialem) dividenda esse proposuit ut, per diversas vias potestas potestatem inspiciat et tyrannidem vitetur.
Multae hodiernae constitutiones, exemplum quod primum Constitutionis Civitatum Foederatarum Americae caput statuit sequentes, potestatem legiferam "bicameralem" (a binis cameris, v.gr. a senatu congressuque deputatorum compositam) statuunt. In plurimis aliis civitatibus, contra, forma parlamentaria est unicamerale.
Moabia
Moabia, Mohabia vel Mavia (-ae, m.) est versio latina nominis Arabici معاوية, quod Mu‘āwīyya, Muawiyah aut Muaawiya transliteratur.
Medicinae ex holeribus et pomis
Medicinae ex holeribus et pomis est opus Gargilii Martialis qui saeculo 3, Mauretaniam Caesariensem habitans, fuit magistratus, miles et scriptor de re rustica.
Marion (comitatus Georgiae)
Marion  (Anglice:  Marion County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 8144  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Buena Vista , die 14 Decembris 1827 creatus est.
Libri de medicamentis antiqui
Hic habes indicem librorum de medicamentis antiquorum.
Ballator
Ballator (et ballatrix), vel saltator scaenicus (et saltatrix scaenica), est qui artem ballationis classicae exercet. Homines utriusque sexus ballationem exercere possunt, sed in scaena saltatoribus utriusque sexus tralaticiae se gerendi rationes sunt, et stricta inter ballatores hierarchia habetur. Multorum annorum exercitationum copià varietateque et idonea artis ratione eo volunt, ut sodales gregum artis peritorum fiant. Propter arduam ballandi rationem valetudinis periculo semper se committunt.
Marcus Tullius Tiro
Marcus Tullius Tiro erat servus M. Tulli Ciceronis et postea libertus, cui auctor ille nonnumquam epistulas misit et de quo aliis in epistulis scripsit.
Hieronymus fert Tironem natum fuisse anno 103 a.C.n. et mortuum 4 a.C.n.; sed Cicero Tironem "adulescentem" nominat in epistula 50 a.C.n. scripta. Anno 53 a.C.n. a Cicerone manumissus erat.
Ciceroni scriptori praecipue erat, quia Cicero (ut ait) "ipse nihil scribit". Cicerone mortuo, Tiro ipse dicitur auctor fuisse.
Zootoca
Zootoca (Graece ζῳοτόκος 'viviparus') est genus squamatorum cui una sola species est, Zootoca vivipara, unica familiae Lacertidarum species quae pullos vivos parit.
Index vulgarium pestium domesticarum
Index vulgarium pestium domesticarum
CE
CE potest esse:
Pickens (comitatus Georgiae)
Pickens (Anglice:  Pickens County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 22983  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Jasper , die 5 Decembris 1853 creatus est.
Monroe (comitatus Georgiae)
Monroe  (Anglice:  Monroe County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 21757  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Forsyth , die 15 Maii 1821 creatus est.
Vulpes cana
Vulpes cana est parva familiae Canidarum vulpes, quae in quibusdam Orientis Medii regionibus habitat.
Proprietates
Sicut aliae vulpes regionum desertarum, Vulpis canae aures magnae calorem dissipant. Non autem ea vulpes calces pilosos habet in pedibus, qui pedes a calore harenae calidae tegerent.
Regio habitatioque
Vulpes cana habitat in regionibus semi-aridis, tesquis montibusque Afganiae, Aegypto, Irania, Pakistania, Cisiordania et Israeli. Forsitan quoque Arabiam incolit.
Nuper cinephotomachinae Vulpes canas adesse in quibusdam locis montum confirmaverunt: in Aegypto et Phylarchiarum Arabicarum Confoederatione et Arabia Saudiana.
Alimonia
Haec vulpes est omnivora, et magis frugivora quam vulpes aliae.
Subspecies
Vulpi canae non sunt subspecies.
Index nominum plantarum Dacicorum
Hic habes indicem nominum plantarum medicinalium Dacicorum; quae nomina inter glossas in Dioscoridem et pseudo-Apuleium, saeculo fere III congessas, reperiuntur.
Provincia Viterbiensis
Provincia Viterbiensis (seu Provincia Viterbii) (Italiane: Provincia di Viterbo) est provincia Italiae, circiter 322 195 incolarum, in regione Latio sita, cuius caput est Viterbium et cuius signum est VT.
Sententia
Sententia provincialis est: NON METUENS VERBUM LEO SUM QUI SIGNO VITERBUM.
Urbes antiquae
et cetera.
Municipia in Provincia Viterbiensi
Municipia in provincia Viterbiensi, cum urbe, 60 sunt. Urbes, oppida et municipia provinciae Latine vocari possunt.
Antares
Antares seu Alpha Scorpii (α Sco) est Scorpii constellationis clarissima stella species gigantum rubrum.
Iacobus Vladimirus de Bedriaga
thumb|right|250px|Iacobus Bedriaga Iacobus Vladimirus de Bedriaga (vulgo Jacques Vladimir von Bedriaga), natus in pago Kriniz anno 1854, mortuus Florentiae 1906, fuit herpetologus Russicus. Scientiis studuit in Universitate Publica Mosquensi. Postea se transtulit in Germaniam, ubi studuit in Universitate Litterarum Ienensi cum Ernesto Haeckel et Carolo Gegenbaur. Anno 1875 obtinuit doctoratum thesi de Reptilium organis urogenitalibus.
E nomine eius Lacerta (Archaeolacerta) bedriagae, Acanthodactylus bedriagai, Chalcides bedriagai et Rana bedriagae nuncupata sunt.
Aimo Sabaudiae
right|thumb|200px|Vexillum [[Sabaudia (domus regnatrix)|Sabaudiae]]
Aimo (gen. Aimonis) Sabaudiae , qui pacificus dicitur, (natus in Burgo Bressiae die 15 Decembris 1291 - obiit in Montmélian die 22 Iunii 1343) fuit ab anno 1329 usque ad mortem Comes Sabaudiae, Augustae Praetoriae, Maurianae.
Pierce (comitatus Georgiae)
Pierce (Anglice:  Pierce County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 15836  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Blackshear , die 8 Decembris 1857 creatus est.
Sado Yutaka
Sado Yutaka (Iaponice: 佐渡 裕), conductor Iaponiensis, natus est Kyotoni die 13 Maii 1961.
Pelagius
Pelagius (c. 354 - c. 420/440) fuit monachus asceticus et reformator, qui negat doctrinam peccati originalis, et itaque denuntiatus ab Ecclesia Catholica Romana haereticus. Bene doctus experteque et Latine et Graece dicens, multam theologiam didicit. Tempus trivit asceticus quoque, animum in asceticismum utilem intendens, qui est manifestus in doctrinis illius. Neque autem fuit clericus. Certo cognotus Romae, et acerbitate publice asceticismi et potestate et suasione generis dicendi. Fama apud Romam bene aestimatus ille erat ab Augustino Hipponensi, qui illum vocat "sanctum." Sed tamen, posterius accusatus est mendacii de suis doctrinis ut condemnationem publicam vitaret. Per magnam partem vitae senioris se defendit ab aliis theologis et ab Ecclesia Romana.
Incipia
Romae Pelagius magis curabat de inertia morali populi, ob quam cuplavit theologiam gratiae divinae, quam profitebar Augustinus, inter alios.
Cum Alaricus anno 410 Romam diripuit, Pelagius et discipulus Caelestius Carthaginem fugit, ubi modo continuo laborabat, et breviter coram Augustino obviam venit.
Hieronymus
Pelagius mox ad Palaestinam profectus est, ubi amicus episcopo fiebat. Hieronymus quoque in re involutus, qui scripsit contra Pelagium in sua epistula ad Ctesiphonem et in "Dialogo contra Pelagianos". Ibi et Orosius, quidam discipulus Augustini, similiter metuens pericula Pelagiana, cum Hieronymo publice Pelagium condemnavit in Palaestina, ubi omnes tres illi incoluebant. Iohannes, episcopus Hierosolymnanus, amicus Pelagii, concilium mense Iulio 415 vocavit. Traditur e fontibus ecclesiasticis Orosium, cum haud expedite Graece loqueretur, factum esse eo insuasorium; quo Iohannes habitu orientali magis accepisse id, quod culpam homines quasi hereditatem non caperent. At concilium iam nullam sententiam habuit et eventum detulit ad discrimen Latinum, quoniam Pelagius, Hieronymus et Orosius toti sunt Latini.
Concilium Diospolitanum
Modo post paucos menses Decembri 415 alterum concilium apud Diospolim (Lydda) sub episcopo Caesareano ab exhortatione episcoporum duorum depositorum, qui ad Palaestinam venerant, conventum est, quod neuter autem episcopus ex rationibus extrariis adfrequentabat, ut Orosius, quippe quem Iohannes episcopus persecutus fuisset, decederet. Pelagius apologiam concilio tulit, negans se credere necesse Deum esse saluti, cum omnis homo a Deo factus sit, porroque multa opera Caelestii eadem atque suas opiniones exprimere. Se magnum haberi praeter discrimina ab illis doctis, Augustino quoque, qui commendationes pro eo scripsissent, demonstravit.
Papa Innocens I
Cum Orosius ad Africam rediiset, in duae vicina concilia conventum est, ubi Pelagius et Caelestius in absentia condemnati sunt. Quia tota auctoritas non est his conciliis, nisi consentiente Papa, Augustinus et quattuor alii episcopi litteras scripsit, hortantes ut Papa Innocens I similis Pelagianismum damnaret, qui prope modo assentiret.
Papa Zosimus
Fere incerta erat culpa Pelagii ipsius in Ecclesia. Ille litteras et affirmationem fidei scripsit, se monstrans orthodoxus esse, quas Innocenti I misit. In quibus articulatim sententias exposuit, ne ea, quae rite condemnata essent, contradiceret. Papa Zosimus officium accepit antequam litterae Romam anno 417 venit, qui recte animo moto eos insontes iudicavit.
Pelagius et Doctrina Liberi Arbitrii
Pelagius et discipuli reliqua huius fidei fatalisticae in doctrina Augstiniana de Casu Adamis, quae doctrina non pacta in eorum tempore, percipiebant. Illi putaverunt homines posse peccari vitare, et libere eligere ut mandatis Dei parerent, quod summa doctrinae Pelagianae constitit, et oritur etiam in scriptis adversariis.
Demonstratae sunt opiniones Pelagii de "facultate morali" hominum, ne peccarentur, in eius Epistula ad Demetriam. Pelagius in Palaestina, anno 413 fuit, cum litteras Roma ab illa gente Anicia accepisset. Una ex dominis, quae inter discipulos eius fuerat, ad nonnullos occidentales theologos insignes, sicut Hieronymum et versimiliter Augustinum, scribebat, petens consilium pro sua filia quattuordecim annos nata, Demetria. Pelagius respondit, utens litteris ad opinionem suam arguendam, in quibus expressit cogitationes suas de sanctitate naturali et de aptitudine humana et morali eligendae vitae sanctae. Fortasse sola sunt haec scripta extantia ab Pelagio ipso, et, per ironiam, putata esse perdiutius Hieronymi, quamquam Augustinus eam in suo opere "De Gratia Christi" retulit.
Mors et Postea
Pelagius verisimiliter in Palestina c. 420 mortuus est, ut traditur. Alii dicunt porro viginti annos vixisse. Causa mortis est ignota, sed rumores tum exstiterunt, aut ab inimicis in Ecclesia Romana occisus esse, aut Roma discedere frustratum, petentem Africam aut in Orientem Medium.
Nec doctrina cum eius morte finem cepit, quamvis ei, qui eum subsecuti sunt, illas doctrinas fortasse mutassent. Cum pauca essent reliqua de doctrinis veris ipsius Pelagii, possibile est aliquas doctrinarum ab inimicis (discipulis Augustini et fere ducibus Ecclesiae in eo tempore) retractatas esse et pressas.
Pelagianismus et Semipelagianismus erant frequentes in sequentia pauca saecula, praecipue in Britannia, Palaestina, et Africa Septentrionali.
Gentianaceae
Gentianaceae est familia plantarum magnoliophytorum sunt.
Origo nomins est apud Genthium qui effectum pharmaceuticii hae planetae studiut.
Newton (comitatus Georgiae)
Newton (Anglice  Newton County) est comitatus Georgiae in Civitatibus Foederatis 62 001 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius sedes est oppidum Covingtonia, die 30 Novembris 1858 creatus est.
Fridericus Weinbrenner
Fridericus Weinbrenner (Carolsruhae natus die 24 Novembris 1766; ibidem mortuus die 1 Martii 1826) fuit illustris architectus Germanicus.
Vita
Weinbrenner Dresdae, Vindobonae et Romae architecturae studuit. Postea fuit ab anno 1797 Badeniae aedificationis inspector.
Gaius Oppius Sabinus
Gaius Oppius Sabinus (nescimus quando natus sit, mortuus anno 85 vel 86) senator Romanus fuit. Patria eius Auximum erat. Anno 84 consulatum ordinarium cum Domitiano imperatore gessit. Anno 85 legatus Augusti pro praetore Moesiae factus est. Ibi a Dacis et Decebalo victus et caesus est. Filius aut nepos eius Gaius Oppius Sabinus Iulius Nepos Marcus Vibius Solemnis Severus fuit.
Gargilius Martialis (scriptor de re rustica)
Gargilius Martialis fuit, si recte fontes coniunguntur, magistratus, miles et scriptor de re rustica qui Mauretaniam Caesariensem incoluit et in urbe Auzia anno 260 mortuus est. Ex opere eius De hortis nonnulla fragmenta de malis, persicis, cotoneis, amygdalis servantur in libris manu scriptis libri anonymi Medicina Plinii saeculo 4 confecti. Insuper libros de curis boum et de medicinis ex holeribus et pomis conscripsit. Duas res Palladius in Opere agriculturae Gargilio Martiali adscribit quae e libris nondum servatis dempsit.
El Niño
Agitatio Australis El Niño / La Niña (Anglice: El Niño / La Niña–Southern Oscillation) est quasiperiodicum climatis exemplar quod trans tropicam Oceanum Pacificum circa quinos annos fit. Locutio Agitatio Australis ad variationes temperaturae superficiei tropicae Oceani Pacifici orientalis, calefactionem et refrigerationem El Niño et La Niña vicissim appellatas, et in pressu superficiali aeris in tropico Pacifico occidentali spectat. Hae variationes arte coniunguntur: calidus status oceanicus, El Niño, altum aeris pressum superficialem in Pacifico occidentali, cum status frigidus, La Niña, humilem aeris pressum superficialem in Pacifico occidentali comitatur. Machinationes quae hanc agitationem efficiunt iam investigandae sunt.
El Niño et La Niña, summae huius exemplaris climatis agitationes, caelum extremum, sicut inundationes et siccitates, in multis orbis terrarum regionibus efficiunt. Civitates crescentes quae ex agricultura piscatuque dependent, praecipue civitates ad Oceanum Pacificum adiacentes, maxime commoventur. In usu populari, Agitatio Australis El Niño tantum "El Niño" saepe appellatur; hoc nomen ad Iesum infantem Hispanice spectat, quia calefactio sollemnis in Pacifico prope American Australem circa tempus Christi Natalis saepissime animadvertitur.
Boisea trivittata
Boisea trivittata (Anglice boxelder bug, box elder bug) est Americana hemipterorum species familiae Rhopalidarum, quae praecipue in arboribus generum Aceris et Fraxini invenitur. Adulti sunt circa 12½ mm longi, coloratione atrobrunneo vel nigro, cum venis aurantiacis rubrisve in alis et signa similia in abdomine. Nymphae et cimices immaturi coloratione sunt miniati.
Haec insecta mollioribus plantarum partibus vescuntur: foliis, floribus, et ramunculis novis. Nisi eorum numerus inusitate sit magnus, detrimentum plantarum est leve; annis autem quando numerus magnopere increbescit, possunt utilibus nocere arboribus.
Autumno, adulti fiunt pestes domesticae. Hiberna petentes, aedificia per rimis intrant, ubi quieti in muris intus et pone lateris tegmen manent dum caelum sit frigidum. Hieme exacta, hiberna relinquunt ut coniungantur. Ova pariunt in Aceribus et Fraxinis. Vere exeunte, greges quinquaginta ad ducentorum plurimorumve cimicum possunt congregari in parietibus, ferme in loco aprico.
Boisea trivittata nonnumquam in Civitatibus Foederatis appellatur cimex aceris et Anglice garage beetle. Locutio quoque vulgata cimex foetidus, saepissime Pentatomidis adhibetur.
Sado (urbs)
Sado (Iaponice: 佐渡市 Sado-shi) est urbs in Insula Sadone in regione Tiubu praefecturae Niigatae in Iaponia. Post annum 2004, urbs totam insulam complectitur, sed non omnia 855 quadratorum insulae chiliometrorum sunt urbanizata. Ab saeculo 17 ad saeculum 20, fodina auri et arte metalleutice celeber fuit.
Rubella
Rubella (sive Rosolea) est morbus, accurate infectio praecipue liberorum, cuius indicia maculae cutis (exanthema), febris ac intumescentia nodorum lymphaceorum sunt. Causa morbi est virus (virus rubellae). Hic morbus plerumque leviter procedit, sed feminas gravidas in periculum aegros filios parendi inducit.
Cyrillus Lucares
Cyrillus Lucares; Graece ; natus Heraclei anno 1572; mortuus die 27 Iunii 1638 ad Bosporum) fuit patriarcha Alexandrinus ut Cyrillus III, et postea Constantinopolitanus ut Cyrillus I, et theologus Graecus, qui reformationi favit.
Libri de medicamentis medio aevo scripti
Hic habes indicem librorum de medicamentis qui aevo medio scripti sunt.
Gramalote
Gramalote est oppidum Columbianum in regione Santander Septentrionali et inter montes rami orientalis montis continui Andini situm, fere 50 000 metrorum ab oppido Cucuta nominato, quae caput regionis est.
De locus atque nomine
Oppidum anno 1857 a Gregorio Montes conditum est. Tempore conditi Calderos nominavitur. Hoc in modo nominatum est usque ad annum 1864 in quo Regimen Nationis "Galindo" eum appellabatur honori nomini ducis exercitui unius ex duabus factionibus belli civilis quae in expugnatione Galindi necatus est in bello qui dicitur mille dierum. Ea re nomen inimici nullo modo incolas placebat qui nunquam novo nomine uti sunt nisi in documentis. Ubi primum potuerunt nomen mutaverunt anno 1888 et Gramalote eum nominaverunt propter "graminam" plantulam quaedam satis diffusa in regione ista utitur ut parvulum animalium.
Oeconomia
Fons oeconomia oppidi regionisque agricultura atque res pecuariae sunt. In rebus agricolarum maximi momenti cafea est.
Ecclesia Arcangelo Raphaele
E primis temporibus, Gramalote quam alios viculos Columbiae, propter pietatem movebatur. Hodie tria templa cattolica ei sunt: templum parrochiae, templum lyceii atque parvum templum monsterii sororum sanctae Clarae.
Sine dubio ullo res maximi momenti atque mirabilis Gramalotis templum catolicum parrochiae est. Cum oppidi e loco mutavitur incolae putabant magni erit impetus eius et multi futuri erint incolae novi. Ea re constituerunt templum novum magnitudine insginis facere. Magna ecclesia extructa est, sed novi incolae non tanti quam primis putaverunt fuerunt. Etiam temporibus nostris ecclessia satis magna paret in medio oppidi. Utique eam pulcherrimam extruerunt quamquam temporibus illis tantum viis minimis ad oppidum parvenire posse. Hoc in modo multi operatores periti et fornices spatii medii basilicae et capituli columnarum et artaria lignofacta pulcherrima confecerunt. Omnes incolae pauperrimis locupletesque secundum potestatem uniusquosque eam extruere adiuvarunt.
Templum super planum cruxiformis extructum est. Tribus spatis medii basilicae formatur, atque magna cupula super altaria maioria culminatur. Inter naves ornatur columnis ordinis corintis foliarum aureorum. Triplex porticus permitet in templum introire, uniusquiusque porticuum modo classico qui doricus dicitur extructus est.
Sado (princeps)
Sado, aut JangHeon, Coreae Princeps (1735–1762), fuit Yeongionis Sioseonis, regis Coreae, filius atenatus. Quoniam Princeps Hyosiang, Sadonis frater maior, decesserat anno 1728, Sado natus est ut heres regius. Adhunc autem, mentem captum esse et inconstans homines libere necavisse eum patrem certiorem fecit. Frustrato, pater ad extremum iussit eum in arca oryzali vivente saepiri, in qua post octo diebus mortuus est. Sadonis filius Seongsio Sioseonis denique heres factus est. Rumor saeculo undevicensimo fuit Principem Sadonem non cerritum, sed insimulatum falso fuisse qui contradicuntur tamen ab historiis Sadonis uxoris, Dominae Hong.
Polk (comitatus Georgiae)
Polk (Anglice:  Polk County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 38127 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Cedartown, die 8 Decembris 1857 creatus est.
Papyrus
Papyrus haec dissimilia significat:
Publius Ventidius Bassus
Publius Ventidius Bassus (ante 90 a.C.n.–post 38 a.C.n.) fuit egregius vir militaris Romanus. In Republica Romana Caesarem primo secutus est; deinde Marcum Antonium. Consulatum mense Decembri anni 43 a.C.n. gessit.
De Origine
Vita Ventidii nobis tradita tamquam mirum exemplum viri ab infimis condicionibus per militares virtutes usque ad summum fastigium elati. Nam ignota familia in Piceno ortus, bello sociali, Asculo expugnato, puer adhuc una cum matre captus est et ante currum in triumpho actus a Pompeio Strabone (Pompei Magni patre). Ita Romam primum vidit ex carcere et vinculis.
Multi tamen eruditi moderni putant genus eius ab antiquis scriptoribus ornandae narrationis causa re vera humilius factum esse : nisi enim e familia nobili in Piceno fuisset, non gloriosum erat Pompeio puerum et matrem ante currum agere. Nos quidem hanc rem in medio relinquemus.
De cursu honorum
Mulio postea fuit ad vitam merendam. Tum iumentis carrisque exercitus Romanos instruxit. Tam industrius in hac opera exstitit ut Caesar eius sedulitatem animadverterit atque eum in Galliam secum ire iusserit. Ubi omnia munia sibi mandata eximie absolvit.
Postquam vero Caesariani re publica potiti sunt, Ventidius Caesaris patrocinio tribunus plebis et pontifex factus est ac inter multos alios homines novos in senatum adlectus (fuit enim sub Caesare renovatio maxima amplissimi ordinis). Designatus ad praeturam anni 43 a.C.n., post mortem dictatoris Marci Antonii fautor fuit.
Initio anni 43 a.C.n. dilectum in Piceno habebat, ut tres legiones Marco Antonio conficeret, qui Decimum Iunium Brutum Mutinae obsidebat et adversus consules bellum gerebat. Neque tamen eas imperatori suo tradere potuit, antequam a consulibus et Octaviano ille victus esset. Antonio saluti tamen fuit: nam, Octaviano non obstante, eum non longe a Genua fugientem consecutus est, priusquam a Decimo Bruto caperetur. Tum una cum Antonio hostis publicus a senatu iudicatus est.
Itaque, triumviris iam Rempublicam regentibus, mense Novembri Antonius insignia merita Publii Ventidii consulatu remuneravit, quem ille gessit post mortem Quinti Pedii et abdicationem Octaviani usque ad finem anni cum collega Gaio Carrinate. Ita eodem anno et praetor et consul fuit, quod ante eum contigerat nemini: adeo triumviri omnipotentes leges Reipublicae contemnebant!
Anno 42 a.C.n. legatus Antonii, qui in Achaiam adversus Cassium et Brutum profectus erat Galliam rexit. Perusino bello (41 a.C.n.) Lucio Antonio consuli Perusiae obsesso auxilio quidem venit sed prudenter cauteque quia de veris consiliis Marci Antonii certior factus non erat. Nec multum profecit quoniam Lucius ad deditionem fame coactus est.
De bello Parthico
Gloriam militarem maximam adeptus est: nam anno 40 a.C.n. Ventidium proconsulem Marcus Antonius, qui orientalem partem imperii Romani regebat, undecim legionibus praefecit atque ei Asiam Syriam a Parthis occupatas liberandas mandavit (Parthos autem odio Caesarianarum partium in Syriam auxilio acciverat, dux Romanus Quintus Labienus). Hoc bello tam felix ac prudens fuit, ut tribus proeliis ( maximo autem apud Gindarum ) Parthos et Labienum devicerit et ex Syria expulerit : Pacorus quoque, dux Parthorum et filius regis, hoc bello occisus est. Tum Marcus Antonius ex invidia, quod legatus nimis felix fuerat, in eius locum Gaium Sosium legionibus praefecit et Ventidium Romam remisit ubi de Parthis, primus omnium Romanorum ducum, anno 38 a.C.n. triumphavit. Ac diu solus: nam paulo post Marcus Antonius cum sedecim legionibus Parthiam ingressus magnam cladem accepit.
Post triumphum de Publio Ventidio nihil accepimus nisi quod funere publico dignatus est.
Index Asteroidum 138001-139000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 138001 ad 139000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Soloista (ballatio)
Soloista in ballatione est saltator in grege ballationis supra gradum corporis ballationis sed infra saltatorem principalem. Saltatores huius gradus plurimas personas solas minoresque agunt, sicut Mercutius in Romeo et Iulietta et una ex dryadibus in Pulchra Dormiente. Secundus soloista excellens ad primum soloistam promoveri potest.
Eduardus (comes Sabaudiae)
right|thumb|200px|Vexillum [[Sabaudia (domus regnatrix)|Sabaudiae]]
Sextus Carminius Vetus (consul 83)
Sextus Carminius Vetus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Pater eius Lucius Calventius Vetus Carminius annis 44/45 legatus Augusti pro praetore Lusitaniae erat (idcirco fratri Veteris, qui anno 81 consul suffectus erat, cognomen Lusitanici datum est), anno 51 consul suffectus creatus est.
Emmanuel Mounier
Emmanuel Mounier (natus Gratianopoli die 1 Martii 1905 - mortuus est die 23 Martii 1950 in Châtenay-Malabry apud Lutetiam) fuit philosophus Francicus et libelli Esprit conditor.
Eduardus (comes Sabaudiae)
Eduardus Sabaudiae qui liberalis dicitur (natus in Baugé die 8 Februarii 1284; mortuus Lutetiae die 4 Novembris 1329) fuit ab anno 1323 usque ad mortem comes Sabaudiae, Augustae Praetoriae, Maurianae.
Sextus Carminius Vetus (consul 83)
Ipse Vetus anno 83 consul suffectus creatus est et anno 96/97 vel 97/98 proconsul Asiam administravit. Filius eius Sextus Carminius Vetus anno 116 consul ordinarius creatus est.
Lucius Tettius Iulianus
Lucius Tettius Iulianus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 68/69 legatus legionis Legionis VII Claudiae in Moesia provincia et ob Sarmatos victos a Othone imperatore ornamentis consulariis ornatus est. Marcus Apponius Saturninus legatus Augusti pro praetore Moesiae Tettium propter eius ambiguitatem in Othonem necare in animo habebat, sed is ad Vespasianum fugit. Praetura in annum 70 proposita primo a senatu sublata et Decimo Plotio Grypo data, deinde propter officia in Vespasianum restituta est. Annis 81 ad usque 82 legatus Legionis III Augustae erat et tum anno 83 consul suffectus creatus est. Anno 88 legatus Augusti pro praetore Moesiae Inferioris victor exercitum Romanum in Decebalum regem Dacorum apud Tapas duxit. Frater eius Gaius Tettius Africanus Cassianus Priscus fuit.
Vulpes bengalensis
Vulpes bengalensis est familiae Canidarum vulpes, quae in Indica subcontinente habitat. Videtur enim a Terai et Himalaiarum Nepalicarum basi ad Indiam australem atque ab australi orientalique Pakistania usque ad orientalem Indiam atque australem Bangladesham.
Proprietates
Vulpes bengalensis est vulpes relative parva. Habet proboscidem proxilam, aures longas acutasque et caudam pilosam circa 50–60% spatium capitis corporisque. Pellis dorsualis color variabilis est, sed generaliter subcaesius, et albior ventre; crura esse suffusca solent. Cauda huius vulpis pilosa est cum eminente cuspide atra, quae a Vulpe vulpe eam cernit. Terga aurium bruna sunt cum marginibus nigris. Rhinarium intectum est et labra atra sunt, cum parvorum crinium nigrorum partibus in parte supera proboscidis ante oculos. Auribus cervicique plus minusve idem color est, sed aures nigras carent partes, quas Vulpes vulpes habet. Lata varietas in pellium coloribus exstat inter diversos greges atque temporibus anni diversis in gregibus ipsis, sed pellis plerumque caesia brunave est. Spatium capitis corporisque est 46–61 cm, cum cauda longa 25–36 cm. Pondus medium 2–4 chiliogramma est.
Regio
Species per subcontinentem Indicam videtur, extra silvas umidas et regiones perquam aridas. Regio conclusa ab Himalaiis et Indi fluminis valli est. Vulpes bengalensis numquam in Afgania vel Irania visa est.
Comminationes
Vulpis bengalensis forsitan comminatio maxima inopia custodiae eius habitationis est. Exempli gratia, in Indiae austris, minus quam 2% terrarum quae habitatio Vulpis bengalensis esse possint teguntur in civitatibus Karnataka et Andhra Pradesh. Habitatio enim mutatur pro agricultura industriaque, quam ob rem numerus vulpium cecidit. Demagis venatio, verbi gratia a grege narikuruva in India australi gesta, ad pellem carnemque eius habendas, difficultates proponit. Partes corporales item adhibentur in medicina traditionali vel eduntur. Regione Karntaka, hae vulpes capiuntur in ritualibus per Sankranthi.
Subspecies
Vulpi bengalensi non sunt subspecies.
Nuclei intralaminares thalami
Nuclei intralaminares  ( 14.1.08.615) sunt grex (quoque grex intralaminaris vocatur) nucleorum thalami non specifici, truncothalami. Maximus illorum est nucleus centromedianus, qui impulsus nervorum ab systemate reticulari ascendenti orientes ad corticem cerebri eiusdem lateris transmittit. Super eo integrationi impulsuum motoricorum obligatur.
Marcus Apponius Saturninus
Vita
Patria eius Baetica, pater Marcus Apponius Saturninus erat. Anno 57 ad usque 66 aut diutius frater Arvalis, consul suffectus Nerone regnante, sed incerto anno erat. Anno 68/69 legatus Augusti pro praetore Moesiae factus est, ubi ob victos Roxolanos ornamenta triumphalia ab Othone imperatore accepit. Bello civili Vitellio primo favebat, deinde ad Vespasianum transiit. De ea re cum Lucio Tettio Iuliano legato Legionis VII Claudiae acriter iurgabat atque eum etiam necare in animo habebat. Fuit proconsul Asiae vel Nerone imperatore vel post annum 73.
Lingua Turcomannica
Lingua Turcomannica est membrum familiae linguarum Altaicae, et sub-familiae linguarum Turcarum. Similis est linguis Turcis ut linguae Chirgisicae, Caracalpachicae, Tartaricae, et Cypcachica.
Eurovisio
Eurovisio (Anglice Eurovision Network) est institutio telecommunicationis Europae - cuius sedes  Genavae est et quae pars Unionis radiodiffusionis Europaeae est. Eurovisio condita est anno 1954 ad res Televisivas et radiophonicas permutandum. Prima transmissio die 6 Iunii 1954 emissa est.
Lingua Turcomannica
Linguam Turcomannicam loquuntur in Turcomannia (ubi lingua publica est) et in partibus Iraniae, Iraciae, Afganiae et Turciae.
Randolph (comitatus Georgiae)
Randolph (Anglice:  Randolph County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 7791 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Cuthbert, die 20 Decembris 1828 creatus est.
Ioannes a Lignano
Ioannes a Lignano (natus circa annum 1320 Ledegnani ; mortuus est die 16 Februarii 1383 Bononiae) fuit illustris iuris consultus et rerum militarium peritus Italicus saeculi XIV.
Nuclei intralaminares thalami
Fibrae afferentes gregis intralaminaris ab cerebello, tractu spinothalamico, formatione reticulari, velut areis corticalibus praemotoricis motoricisque oriuntur. Efferentes ab nucleis intralaminaribus ad striatum et gyrum cinguli discedunt. Praeterae nexus in nucleos thalamicos alios exstant.
Nox Valpurgis
Nox Valpurgis vel Nox Walpurgis vel nox Walpurgae est nox Kalendis Maiis id est stylo nostro nox inter pridiem et Kalendas Maias. "In vigilia Sanctae Valpurgis" est dies tricesimus Aprilis. Ea nocte maleficae, Lamiae, sagae, veneficae seu magae in montibus celebrare putantur. Baculariae in baculo per aera vehant.
Nostra quoque aetate celebrationes sunt quibus homines in mensem Maiam saltant ut dicunt. Kalendis Maiis Sancta Valpurga a papa declarata est sancta, quamobrem in nonnullis calendariis ille dies eius nomen habet vel habebat.
Seminole (comitatus Georgiae)
Seminole (Anglice:  Seminole County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 9369 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Donalsonville, die 20 Iulii 1920 creatus est.
Callipus
Callipus, -odis   (Portugallice Sado) est flumen in Portugallia australi, unum ex maiorbus civitatis fluminibus. Plerumque a meridie ad septentriones 175 chiliometra defluit e fontibus in collibus Vigia antequam in Oceanum Atlanticum per aestuarium ad Caetobrigam urbem intrat.
Quod aestuarium habitatione Tursiopis truncati, delphinidarum speciei, innotuit, varietatis quae solum in hac regione invenitur. Speciei anno 2007 erant triginta unus singuli, quibus omnibus erant nomina.
Henricus Benedictus Stuartus
Henricus Benedictus Maria Clemens Stuartus, Dux Eboracensis (natus Romae die 11 Martii 1725; mortuus Frascatae die 13 Iulii 1807), qui ad nobilem familiam Anglicam Stuart pertinebat, fuit episcopus Tusculi Novi et cardinalis Ecclesiae Catholicae. Pater fuit Iacobus Franciscus Eduardus, filius Iacobi II et VII. Assectatores successionis Iacobitae eum "Henricus huius nominis IX Rex Angliae, I Rex Scottiae, Franciae, et Hiberniae" appellaverunt.
Abraham Bosse
Abraham Bosse (natus Turoni circa annum 1604; mortuus Lutetiae die 1 Februarii 1 aut 14 Februarii 1676) fuit artifex Francicus.
Suzi Barbosa
Suzi Barbosa (nata die 5 Iulii 1973) est politica Guinea Bissaviensis. Alumna est Instituti superioris scientiarum socialium et politicarum universitatis Olisiponensis et Instituti superioris oeconomiae et gestionis eiusdem urbis. Legatus est parlamento Bissaviensi. Agit pro participatione mulierum in rebus politicis huius civitatis. Ab anno 2016 secretaria civica a cooperatione internationali et communitatibus, sed a die 3 Iulii 2019 ministra a rebus externis meret, primo ministro Aristide Gomes.
Walpurgis (abbatissa Heidenhemensis)
Walpurgis, etiam Valpurga, nata anno 710 in Anglia, vita functa esse habetur die 25 Februarii 779, sed alii historici dicunt obisse anno 780 Aquileiae Germaniae in media Franconia. Walpurgis filia Christiani regis Occidentalis Saxoniae in regno Angelo-Saxonico fuisse creditur, et plurimi putant illam fratris filiam fuisse Sancti Bonifatii. In Vita Sancti Willibaldi, scripta secundum narrationem ab Hageburca, monacha in monasterio Heidenheim, parentes non nominantur. Saeculo autem 12 Richardus peregrinus Anglo-saxonicus anno 720 Lucae mortuus, ut pater sanctorum Wunibaldi Willibaldi et Walpurgis eiusque mulier Wunna nominantur; illam Wunnam sororem fuisse Sancti Bonifatii.
Ab ecclesia missa est in Germaniam meridianam, ubi abbatissa praefuit monasterio Aquileiensi Benedictinarum.
Walpurgis declarata est sancta Kalendis Maiis a papa Hadriano II verisimiliter anno 870. Eius autem dies festus nunc est in Ecclesia Catholica Romana et Ecclesia Lutherana 25 Februarii. Eam et patrem et fratres patronos et urbis et dioeceseos Eystettensis venerantur.
Nox Valpurgis Kalendis Maiis est, vel nox inter pridiem Kalendas Maias et Kalendas Maias.
Jelle Zijlstra
Jelle Zijlstra (natus in Oosterbierum die 27 Augusti 1918; mortuus in Wassenaar die 23 Decembris 2001), alumnus universitatis commercialis Roterodamensis, professor apud Universitatem Liberam Amstelodamensem et politicorum peritus, fuit Nederlandiae minister rerum oeconomicarum, minister vectigalium et a die 22 Novembris 1966 ad 5 Aprilis 1967 primus minister.
Insula humilis
Insula humilis, in geologia et saepe archaeologia, est insula ex curalio orta, propter sedimentationem vel tectonicam curalii scopulorum elevationem. Eruditi hoc terminum adhibent ut tales insulas ab insulis altis, ex montibus igniferis ortis, distinguant.
Haec distinctio pondus physicum habet, quia nonnullae insulae humiles, sicut Banaba, Makatea, Nauru, et Niue, nonnullos centos peduum super maris superficiem elevantur, sed multae insulae altae non magis quam paucos pedes super maris superficiem elevantur.
Insulae humiles sunt genus insularum quae lacunas atollorum cingunt.
Cyriacus Metsotaces (1968–)
Cyriacus Constantini f. Metsotaces, litteris Graecis Κυριάκος Κωνσταντίνου Μητσοτάκης (Athenis natus die 4 Martii 1968) est politicus Graecus e familia Cretana ortus.