cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Archipelagus Malaicus
Etymologia et terminologia
Alfredus Russel Wallace, naturalista saeculi undevicensimi, nomen Malay Archipelago ('Archipelagum Malaicum') titulum ad eius librum magni momenti adhibuit, qui eius studia florae faunaeque etiam adeo cultus humani huius regionis rettulit, quam Indian Archipelago ('Archipelagum Indicum') et Indo-Australian ('Archipelagum Indo-Australianum') quoque appellavit, Praeterea intra regionem Insulas Salomonis et Auream Chersonesum propter proprietates climatis oecologiaeque posuit, sic scribens: "'Si lineam ducimus . . . secundum occidentale Gilolo litus incipientem, per insulam Bouru, et circa occidentalem Mores finem flexentem, tum per Insulam Sandalwood ad Rotti includendam incurvantem, Archipelagum dividamus in binas partes, quarum rassis sunt manifeste distinctas proprietates. Quae linea Malaicam omnesque rassas Asiaticas a Papuanis omnibusque Pacificum colentibus separabit; et quamquam secundum lineam iunctionis interimmigratio et commixtura factae sunt, haec tamen disiunctio paene tam bene definita et valde discrepans quam zoologica archipelagi disiunctio congruens in toto est, ut ex regione Indo-Malaica et regione Austro-Malaica constet.'"
Insulindia, aliquando usque adeo ad Australasiam spectans, est aliud regionis nomen geographicum, quod autem diu priscum et obsoletum a nonnullis aestimatur. Frequentius in litteris Portugallicis et Hispanicis videtur. Aliquando in historia artis et anthropologia ad zonam permutandi inter culturas Oceaniae Asiaeque Meridianae describendas adhibetur.
Partes
Philippinae et insulae Sundanae archipelagi Malaici partes principales sunt. Insulae Sundanae in Sundanas maiores, Sundanas minores et Moluccas dividuntur.
Clupea harengus
Clupea harengus est species piscium familiae Clupeidarum ordinis Clupeiformium, in oceano Atlantico tam orientali quam occidentali crebriter habitans, ibique a piscatoribus assidue quaesita. Harengi in aquis frigidis sinuum Sancti Laurentii et Cenomannici, marium Verginii, Hibernici, Britannici, Germanici, Baltici congregare solent.
Harengi fumati siccatique alleces sori Latine appellantur.
Aelius Theon
Aelius Theon fuit orator Alexandrinus itemque auctor praeexercitaminorum (Graece: Progymnasmata) ad oratores instruendos.
Scripsit circa primo saeculo post Christum natum primus conficiens exercitamina oratoria. Opere suo licet haud integre quasi addendum cuiusdam tractatus oratorici supervixerit tamen multa ad oratores maximi momenti itemque ad genera dicendi pertinentia nobis praeberi aestimatur. Confecit etiam nonnullos tractatus ad stilum Xenophontis, Isocratis necnon Demosthenis spectantes.
6699 Igaueno
6699 , olim designationibus 1987 YK et 1980 BT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Lézigneux
Lézigneux est commune Francicum 1'676 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
6699 Igaueno
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6699 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Emmanuel Issoze Ngondet
Emmanuel Issoze Ngondet (Makokou in urbe natus die 2 Aprilis 1961; Libreville mortuus die 11 Iunii 2020 ) est legatus et politicus Gabonis. Alumnus est universitatis nationalis, unde magister iuris publici scientiaeque politicae absolvit, atque scholae nationalis administrationis Gabonensium. Legatus patriae apud Nationes Unitas bis meruit, a mense Augusto 2008 ad Ianuarium 2009 et a Novembri 2009 usque in annum 2010. In Gabone minister ab energia a mense Ianuario usque in Iunium 2009 fuit candidaturamque Ali Bongo ad praesidis successionem adiuvit, bono eventu. Breviter deinde minister iuxta parlamentum et minister vectigalium fuit. Die 28 Februarii 2012, in patriam denuo reditus, minister rerum externarum factus est. Die 28 Septembris 2016 primus minister creatus est ab eodem Ali Bongo praeside rursus electo.
Neratius Cerealis
Neratius Cerealis (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quarti fuit.
Munus
Possidebat balnea Neratii Cerealis Romae in Colle Esquilino inter hodiernam basilicam Sanctam Mariam Maiorem atque basilicam Iunii Annii Bassi.
Cursus honorum
Anno 328 Neratius praefectus annonae fuit. Anno 351 inter iudices erat, qui Photinum episcopum haeresiae damnaverunt. Anno 352 a Constantio II praefectus urbi Romae factus est, postquam hic urbem a Magnentio usurpatore recepit. Eo tempore Constantio in Foro Romano statuam erexit (Restitutori urbis Romae adque orbis, et extinctori pestiferae tyrannidis), cuius basis adhuc exstat. Anno 358 consul factus est una cum Censorio Datiano.
Timotheus Atheniensis
Timotheus, Cononis filius, anno 354 a.C.n. mortuus, fuit strategus Atheniensis et discipulus rhetoris Isocratis qui eum multum laudabat. Secundae confoederationi maritimae Atheniensi roborandae prolatandaeque maximam operam dedit.
De militia
Ab anno 375 a.C.n. saepe strategus electus est. Illo anno in bello adversus Lacedaemonios Peloponnesum circumnavigavit et Spartanorum navarchum ad Alyzeam vicit. Insula Corcyra occupata incolas benigne habuit atque ita Acarnanum ceterorumque in continenti populorum qui illud mare adiacebant societatem Atheniensibus comparavit. Simul quia magnam classem ducebat de inopia pecuniarum querebatur. Pace facta Lacedaemonii maritimum imperium Atheniensibus concesserunt qui tam laeti fuerunt ut Pacis cultum tum primum publice instituerint. Cum autem Timotheus Athenas rediret, Zacynthios exsules in eorum patriam reduxitː de quo Lacedaemonii irascentes novam classem contra Corcyreos miserunt quibus succurrere Athenienses statim decreverunt. Timotheum classi praeposuerunt quidem sed cum ille remigum dilectus in insulis faceret atque ita idoneum tempus praetermisisse videretur, populus eum de imperio destituit et naves Iphicrati ducendas tradidit (373 a.C.n.).
Post intervallum annis 366-4 a.C.n. rursus strategus electus in Chersoneso et in Hellesponto et in Thracia confoederationem Atheniensem prolatavit. Insulam Samum per decem menses obsessam, Potidaeam, Sestum, Crithoten, Toronen, Chalcidicam subegit. Sola Amphipolis obsessa ei prospere non cessit. In summa si Isocrati credimus viginti quattuor urbes minima impensa publica subegit.
Anno 356 a.C.n. in bello sociali classis a Chare, Iphicrate et eius filio Menestheo, necnon Timotheo ducta ad Embata ab hostibus victa multaq naves amisit. Chares culpam in collegas reiecit quos publice accusavit. Iphicrates absolutus est sed Timotheus centum talentorum multa damnatus in exsilium Calchidem proficisci maluit ubi paulo post fatum obiit. Isocrates post mortem eum laudavit atque ipse populus ei statuam in Agora decrevit prope patrem Cononem.
Lieu-Saint-Amand
Lieu-Saint-Amand est commune 1254 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Timotheus Atheniensis
De moribus
Filius ei fuit Conon ut avus nominatus qui multam ad decem talenta redactam patre mortuo absolvit et filia quae Menestheo, Iphicratis filio, nupsit.
Uius
Uius (Russice Уй, Uj, Casachice Үй) est flumen in Baschkiria re publica et in regionibus Tscheliabinscensi et Kurganensi Russiae; in regione Kurganensi per finem Kazachstaniae fluit. Sub iugo Alabiano montium Uralium incipit, circiter 362 chiliometra longitudinis est et in Tobolem prope Ust'-Ujskoje (Uii ostium) vicum influit. Troitsk urbs regionis Tscheliabinskensis ad Uium sita est. Per silvas sive per loca salsa fluit.
Canobium
Canobium (alia nomian: Cannobium) (Italiane: Cannobio) est Urbs et municipium Italicum, circiter 5 200 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm. Urbani Canobienses appellantur.
Fractiones
Partes municipii (nominibus Italicis) sunt: Campeglio, Carmine Inferiore, Carmine Superiore, Cinzago, Formine, Marchille, Piaggio Valmara, Pianoni, Ronco, San Bartolomeo Valmara, Sant'Agata, Socraggio, Socragno, Traffiume
Municipia finitima
Municipia finitima (nominibus Italicis) sunt: Brissago (CH-TI), Cannero Riviera, Cavaglio-Spoccia, Falmenta, Luino (VA), Maccagno (VA), Centovalli (CH-TI), Trarego Viggiona, Tronzano Lago Maggiore (VA)
Oliverius Leborgne
Oliverius Leborgne (Portu Namnetum die 13 Novembris 1963 natus) est ab anno 2014 urbis Samarobrivae episcopus (Dioecesis Ambianensis).
Flavius Eusebius (filius)
Flavius Eusebius (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quarti fuit.
Familia
Pater eius Flavius Eusebius consul anni 347 erat, frater Flavius Hypatius, soror Eusebia, uxor Constantii II imperatoris. Humili loco Thessalonicae natus pater per gradus miliares celeriter ad summos magistratus ascensit. Sorore favente fratres mox cursum honorum adierunt.
Laudatio Ptolemaei (Theocritus)
Laudatio Ptolemaei (Graece ) est carmen in versibus hexametris a Theocrito poëta Graeco inter 274 et 270 a.C.n. scriptum ad honorem Ptolemaei II regis Aegypti.
Initio huius carminis poëta consilium, Ptolemaeum Philadelphum, Aegypti regem, celebrandi aperit (12), quod ut exsequatur, a Ptolemaei Lagi, post fata inter deos recepti, laude progreditur (33) ad Berenices, Philadelphi matris, praeconis, quam Venus in sua templa, ut ipsi esset, precepisse putabatur (57) unde ad ipsius Philadelphi felicitatem virtutemque praedicandam procedit, quam a faustis ominibus repetit, quae ad regii pueri ortum in insula Co edita futuram eius opulentiam et potentiam portenderunt. Tum instituto recensu terrarum regni (92) divitias regias, per pacem exoptatissimam congestas, ambitiose laudat (105). Ptolemaei munificentiam et prudentiam in beneficiis tribuendis extollit (120), pietatis denique in parentes monimenta magnifice praedicat (127). Adiicitur in fine regiae coniugis, quae eadem Ptolemaei soror erat, laudatio.
Flavius Eusebius (filius)
Cursus honorum
Eusebius circa annum 355 consularis Hellesponti, deinde Antiochiam adiit, ubi Libanius orator ei litteras mandavit et anno 356 consularis Bithyniae factus est. Anno 359 una cum fratre consul factus est. Anno 371 Valente regnante fratres Antiochiae accusati sunt, quod purpuram petivissent. Quamvis innocentes "exilio et pecuniariis adflicti" sunt, sed circa annum 378/379 revocati sunt et pecunia eis reddita est.
Laudatio Ptolemaei (Theocritus)
Terrae regni Aegypti, praeter Aegyptum ipsam, Cypro ob rationem incertam omisso, sic ordinantur (86-92):
"Et vero Phoeniciae partem possidet, Arabiaeque, et Syriae, Libyaeque, nigrorumque Aethiopum; Pamphyliisque omnibus et bellicosis Cilicibus imperat, Lyciisque et pugnacibus Caribus, et insulis Cycladibus: nam ei naves optimae per pontum eunt, mareque totum et terra et fluvii resonantes Ptolemaei imperio subiecti sunt." Huius catalogi comparationem facere oportet cum eo quem in inscriptionem Adulitanam, iussu Ptolemaei Euergetis exaratae, olim vidit Cosmas Indicopleustes.
Liessies
Laetia (Francogallice Liessies) est commune 531 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Ioannes Olorunfemi Onaiyekan
Ioannes Olorunfemi Onaiyekan (natus in Kabba Nigeriae die 29 Ianuarii 1944) est Abujae archiepiscopus Catholicus. Die 24 Novembris 2012 papa Benedictus XVI Ioannem Olorunfemi Onaiyekan in concistorio cardinalem creavit et ergo conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit.
Curtis Randelana
Curtis Randelana (Francice Courrendlin, Theodisce Rennendorf, vulgo lingua Liberis Comitatus Coérrendlïn) est commune valle Birsae in pago helvetico Iurae situm.
Geographia
Curtis Randelana ad septentrionem urbem Delemontem et versus meridiem clusam vici Choindez et montes nominis Montchaibeux attingit. In loco Choindez saeculo 19 magna ferraria societatis Von Roll condita est.
Historia
Medio aevo Curtis pars dominii abbatiae Monasterii Grandisvallensis erat in territorio episcopi Basilienis sita. Anno 1815 pago Bernae et 1979 pago Iurae data est.
Vectura
Aetate Romanorum via ab Aventico per civitatem Basileensem trans vallem Birsae duxit. Hodie ferrivia, via et autovia (A16 Via Transiurana) in angusto valle constructi sunt.
Iosephus Suß Oppenheimius
Iosephus Suß Oppenheimius, sive Iosephus Oppenheimius Suß sive Iosephus Suß, brevius Ioseph Süß (natus verisimiliter Heidelbergae mense Februario vel Martio), fuit factor ducalis Caroli Alexandri ducis Wirtembergiae, id est ille munere factoratus fungebatur. Hoc munere res financiarias ducatus Wirtembergensis ordinavit. Tributa imposuit. Ita autem una cum duce pacta Tubingae anno 1514 inter status Wirtembergenses et ducem inita violavit, quibus pactis dux vetitus erat sine consensu statuum tributa imponere. Ita Iosephus Süß multas inimicitias magistratuum civiumque suscepit. Ille non ignoravit ducem et status Wirtembergenses inter se certare. Sensit periculum et antisemitismum. Duci dimissionem proposuit. Ille autem minatus est et dimissionem vetuit.
Duce mortuo Iosephus Suß statim plurium scelerum accusatus et proximo anno capite damnatus est. Die 4 Februarii 1738 Stutgardiae carnifex eum publice strangulavit. Magistratus cadaver sex annos in cavea metallica exhibebat. Carolus Eugenius dux Wirtembergiae, Caroli Alexandri successor, regno suo anno 1744 ineunte, demum corpus infodi curavit.
Antisemitismo infamis est pellicula Veit Harlan auctore, quae in Germania nazista anno 1940 primum edita est, titulata Jud Süß ('Süß Iudaeus'].
Divisio administrativa Moscuae
[[Fasciculus:Msk all districts.svg|thumb|300px| Circuli administrativi Moscuae:
1. Circulus administrativus medius
2. Circulus administrativus septentrionalis
3. Circulus administrativus septentrionalis-orientalis
5. Circulus administrativus meridianus-orientalis
6. Circulus administrativus meridianus
7. Circulus administrativus meridianus-occidentalis
8. Circulus administrativus occidentalis
9. Circulus administrativus septentrionalis-occidentalis
10. Circulus administrativus Zelenogradensis
11. Circulus administrativus Novomoscuensis
12. Circulus administrativus Troitskensis ]]
Ante diem 1 Iulii 2012 Moscuae erant 125 regiones et 10 circulus. Ab hoc die duo novi circulus creati sunt (Novomoscuensis et Troitskensis), quae 21 colonias comprehendunt. De facto hi duo circuli ut unus administrantur.
Circuli administrativi Moscuae
Circuli administrativi anno 1991 creati sunt. Circuli a praefectis administrantur.
Index circulorum administrativorum:
Regiones Moscuae
Circulus administrativus medius:
Circulus administrativus septentrionalis:
Circulus administrativus septentrionalis-orientalis:
Circulus administrativus orientalis:
Circulus administrativus meridianus-orientalis:
Melampyrum nemorosum
Melampyrum nemorosum (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum generis Melampyri familiae Orobanchacearum. In Europa passim et in Siberia in regione Ircutensi in marginibus silvarum et pratis umidis saepissime gignitur.
Divisio administrativa Moscuae
Regiones Moscuae
Circulus administrativus meridianus:
Melampyrum nemorosum
Descriptio
Herba 15—50 cm altitudinis, flores laete flavos oblongos habet, sed bracteas violaceas, unde multis flores bicolores videntur.
Nomina vulgaria
Nomina Slavica orientalia saepe de floribus bicoloribus dicunt: Ioannes Mariaque, Ioachimus et Anna, frater sororque, dies et nox, avi aviaeque etc.
Divisio administrativa Moscuae
Regiones Moscuae
Circulus administrativus occidentalis:
Circulus administrativus septentrionalis-occidentalis:
Circulus administrativus Zelenogradensis:
Coloniae Moskuae
Circulus administrativus Novomoscuensis:
Circulus administrativus Troitskensis:
Lentigny
Lentigny est commune Francicum 1'625 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Indicativus
Indicativus est modus verbalis quo res verae indicantur.
Indicativus Latinus
Hae regulae indicativi sunt:
(*)NOTA: Hae coniugationes saepe radices perfecti mutantes habent ( capere →  cepisse /  regere →  rexisse)
(*)NOTA: Hae coniugationes saepe etiam participia irregularia habent (capere → captus / regere → rectus)
Lez-Fontaine
Lez-Fontaine est commune 207 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Lezennes
Lezennes est commune 3056 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Lewarde
Lewarde est commune 2767 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Associatio Esperantica Germanica
Associatio Esperantica Germanica (Esperantice Germana Esperanto-Asocio/GEA, Theodisce Deutscher Esperanto-Bund/DEB) est publica Esperanticae fautorum sodalitas Germanica. Sedes est Berolini.
Constitutio et actiones
Associationi in animo est usores Linguae Internationales coadunare et colligere. Eduntur fasciculi praetitulati Esperanto aktuell (una cum Foederatione Esperantica Austriaca; periodicum fabricatur in typographeo Stanislai Marček) et congressus quotannis diebus Pentecostes peragitur. Anno 2014 e.g. Erfordiae celebratus est Congressus XCI esperantistarum Germanicorum. Insuper associationi huic variae sodalitates locales minores quoque sunt; quorum autem membra contributiones Berolinum mittunt. Eorum coordinationem curat Volfgangus Bohr. In congressu generali considunt membra, quae omni altero anno praesidium eligunt. Annis inter 2013 et 2017 Sebastianus Kirf praeses fuit, Rudolpho Fischer meritissimo succedens. Mense Iunio 2017 Udalricus Brandenburg succedit. Aliquando fuerat praeses Volfgangus Schwanzer, qui nunc libros vendendos curat.
Instituta cooperantia
Sub auspicio Associationis AEG munere funguntur: Unioni associatae sunt sodalitates diversae speciales cooperantes. Sunt autem quoque, qui liberae sint et cooperatione abstineant (e.g. Libera Esperanto-Asocio operariorum). Attamen ferunt nonnulli Associationem Esperanticam Germanicam quasi monopolium de rebus Esperanticis in Germania habere.
Internationales nexus
Inde ab anno 1955 GEA recepta est ab Universali Societate Esperantica (Universala Esperanto-Asocio/UEA; sedes eius unionis Roterodami est) tamquam factio officialis Germaniam repraesentans. Inter alias factiones totius mundi Germani propter multitudinem membrorum pondus grave habent. Relationes publicas cum hominibus extra motione Esperantica curat inde ab anno 2014 Ludovicus Ferdinandus de Wunsch-Rolshoven.
Iuventuti erudiendae
Iuventus Esperantica Germanica (Germana Esperanto-Junularo/GEJ) associatio cooperans est. Esperantistae "adulti" iuvenes huius coetus aliquo modo membra suae associationis esse haud recusent. Membris licet periodici "adultorum" pretio vili subnotatores fieri. Praeter hoc exstat aliud periodicum quoque quod praetitulatur "Kune" adulescentibus tantummodo destinatum. Annis inter 1990 et 1992 iuvenum esperantistarum ductor Thomas Pusch, tempore quo unio inter Germaniam Occidentalem et Germaniam Orientalem facta est.
Historia
Anno 1906 associatio citata condita est sub nomine Deutsche Esperantisten-Gesellschaft. Nomen hodiernum acceptum est anno 1909 cum mutatio structuralis fieret: namque ex unione singulorum Esperantistarum tunc vera sodalitas creata est.
Interdicta a socialistis nationalibus associatio anno 1936 dissoluta est. Refundatio haud ante annum 1947 in Germania Occidentali facta est. In Germania Orientali recondita est anno 1965 in structuris Associationis culturalis quae dicebatur (Kulturbund). Anno 1976 Germani orientales quoque membra UEA facta sunt et anno 1981 nomen novum Associationis Esperanticae Rei publicae democraticae Germanicae (Esperanto-Asocio de GDR) sibi adoptaverunt. Confusio cum occidentalibus anno 1991 sollemniter celebrata est. Nonnumquam distribuitur fibula honoris, e.g. anno 1961 Theodoro Jung.
Leigneux
Leigneux est commune Francicum 409 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Parnon
Parnon (Graece ; Neograece Πάρνωνας, Μάλεβο) est mons Graeciae, 1937 metris altus, cuius maior pars ad orientalem partem Laconiae eminet.
Ruben Salazar Gómez
Jesús Rubén Salazar Gómez (natus in Bogota Columbiae die 22 Septembris 1942) est Bogotae archiepiscopus Catholicus et Conferentiae episcopalis Columbianae praeses. Die 24 Novembris 2012 papa Benedictus XVI Rubén Salazar Gómez in concistorio cardinalem creavit et paulo post conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit.
Marcus Sedwill
Marcus Sedwill, vulgo plenius Sir Mark Philip Sedwill (Ealing inter suburbia Londiniensia natus die 21 Octobris 1964) est legatus et magistratus regni Britanniarum.
Alumnus est universitatis Sancti Andreae apud Scotos universitatisque Oxoniensis. Ab anno 1991 in Aegypto, Iraca, Cypro, Pakistania excubuit. Legatus est Afganiae propter regnum Britanniarum ab 2009, deinde propter Consociationem ex pacto Atlantico Septentrionali ab anno 2010. In Angliam reditus consiliarius a securitate nationali anno 2017, deinde secretarius a consilio anno 2018 factus est, primis ministris Theresa May et Borisio Johnson.
Georgius La Pira
Georgius La Pira (Alpusalli die 9 Ianuarii 1904; Florentiae die 5 Novembris 1977 mortuus) fuit clarus politicus Italianus et bis Florentiae praefectus urbis (1951-1958; 1961-1965).
The Lady Vanishes (pellicula 1938)
The Lady Vanishes (Fere 'Mulier quae evanuit') est pellicula actuosa atque oblectatoria, cui Alfredus Hitchcock anno 1938 faciendae moderatus est secundum scriptum scaenarium a Sidneio Gilliat et Francisco Launder factum. Pellicula in The Wheel Spins libro ab Ethel Lina White scripto (1936) laxius posita est. The Lady Vanishes una ex facetissimis pelliculis Alfredi Hitchcock numeranda est, ad instar pelliculae The Trouble with Harry.
Argumentum
Paulo post experrecta Iris dominam Froy evanuisse miratur, et ceteri vectores Iridem solam sine comite iter fecisse dicunt. Sed adiuvante Gilberto Iris sciscitari pergit. Doctor Hartzius chirurgus cerebri interrogatus dicit fieri posse, ut Iris "alucinatione postconcussionali" laboret. Charters et Caldicott, a quibus domina Froy saccharum petierat, veriti, ne certamen criccetium amittant, se nihil meminisse dicunt.
In proxima statione doctor Hartzius obviam it clinico suo undique fasciis circumvoluto, qui in lectica in tramen fertur comitante monacha, quam Hartz surdimutam esse dicit. Deinde Iris in diaetam suam reversa in loco, ubi sederat domina Froy, nunc aliam mulierem, scilicet dominam Kummer, vestitu dominae Froy indutam sedere animadvertit. Ceteri vectores eiusdem diaetae, qui primo neminem in eo loco sedisse contenderant, nunc dominam Kummer dicunt continuo in eodem loco sedisse.
Iris et Gilbertus in tramine quaerentes perspicillum dominae Froy inveniunt. Inproviso Doppo magus, qui in eadem diaeta sedet, eos cultro percutere conatur. In tumultu perspicillum amittitur, et Doppo elabitur. Cum monacham fulmentas altas habere animadvertunt, dominam Froy in locum clinici Hartzii substitutam esse suspicantur. Doctor Hartzius monacham, sociam coniurationis Anglicam, Iridem et Gilbertum venenare iubet. Quos mox dormituros esse persuasum habens Hartzius se in coniuratione inplicatum esse confitetur. Sed monacha falsa Hartzio non oboedit, nam populares suos necare nolit. Itaque Gilbertus et Iris e morte evadunt, dominam Froy liberant et in eius locum dominam Kummer substituunt.
Cum tramen prope confinium consistit, doctor Hartzius partem traminis in orbitam secundariam duci iubet in locum, ubi grex militum praestolatur. Acriter inter vectores traminis et milites sclopetatur. Gilberto et Iridi domina Froy se effugere debere dicit, ut speculatoris munus explere possit. In fidem illis dat nuntium (ex cantu intellegendum), quod ad Officium rerum externarum in Whitehall deferant. Deinde domina Froy ad silvam versus currens decidere videtur — nesciunt vectores traminis, utrum glande sclopeti an inconstantia vestigii. Gilbertus et Caldicott tunc tramen administrant operamque dant, ut tramen revehant. Doctor Hartzius cum grege suo se rem amittere comperit.
In statione ferriviaria Londiniensi Iris, viso procul sponso suo, cum Gilberto in diaetam traminis insilit. Gilbertus eam osculatur. Cum ad Officium rerum externarum perveniunt, Gilbertus sollicitus in oeco praestolatorio se melodiae tanti discriminis non iam meminisse posse percipit. Ut in officium inducuntur, cantum illum audiunt. Aperiuntur fores, et dominam Froy clavili melodiam canentem vident. Qua revisione omnes gaudent.
Argumentum contiguum
In fabula parvum argumentum contiguum exponitur, de quo nihil diximus, scilicet fabella moralis vectorum Todhunter, concubini et concubinae, qui clam suos proprios coniuges in Bandicam iter voluptarium fecerant. Nunc quidem domum redeuntes discordes secum parum bene conveniunt. Procedente itinere dominus Todhunter frustrationes adfert comiti suae, quippe quae nimia sibi adrogare illi videatur. Postremo dominus Todhunter se dare statuit, nam "melius est rumor ratti quam mors ratti", et album linteum iactans a militibus occiditur.
Miassus
Miassus (Russice Миасс, Miass; Baschkirice Мейәс) est urbs in Regione Celiabinscensi Russiae, quae ad ripas Miassi fluminis iacet. Incolarum 151 472 anno 2020 ei erant.
Historia
Historia urbis tota de fodinis cupri et auri dependet. Anno 1773, fabrica cupri producendi hic aedificari coepit, et eius colonia operariorum constituta est, quae Fabrica Miassiana diu nuncupabatur. Saeculo undevicensimo ineunte, auro prope urbem nuper invento, fabrica coloniaque crescebant. Anno 1891, e Miasso simul ac ex Eocratea ferrivia Transsibirica construi coepit. Anno 1926, urbs in numerum urbium relata est.
Saeculo vicensimo uno, Miassus sedes industrialis magni momenti est. Indigenae autoplaustra fabricantur. In urbe sedes Centri publici rochetarum creationis (Russice Государственный ракетный центр) iacet.
6700 Kubišová
6700 , olim designationibus 1988 AO1, 1989 KQ, et 1991 XA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Zdeňka Vávrová, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Leval (Septentrio)
Leval est commune 2264 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
6700 Kubišová
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6700 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Castrum Sancti Pauli in Jana
Castrum Sancti Pauli in Jana (alia nomina: Castrum Sancti Pauli, Castrum Sancti Pauli Militum) (Italiane: San Polo dei Cavalieri) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 723 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Paulenses appellantur.
Birsa (flumen Iurae)
Decursus
Rivulus apud vicum Tavannes pago Bernae sub transitu Petrae Pertusae oritur et primum ad urbem Monasterium, inde ad vicum Curtem Randelanam et urbem Delemontem in pago Iura et ad vallem Laufonensem in pago Basilea rurale currit. Nonnullas clusas transfluit quarum ultimam castellum Rupes angustia protegit. Apud urbem Campum Birsae Rhenum attingit.
Aquas ex 5 pagis Helvetiae Birsa colligit: Berna, Iura, Basilea Rus, Salodurum, Basilea.
Cataractae Birsae ad motum molendinarum aut aliarum machinarum usitatae sunt, e.g. apud Choindez, Laufen et Rupem monachorum.
Tributarii
Birsae adfluentes sunt:
Mazaces
Mazaces (sing. "Mazax", eorum linguá Imazighen, scilicet "homines liberi", sing. Amazigh) seu Barbari sunt Africae Septemtrionalis populorum globus, linguis Libycis familiae Afrasiaticae locutus. Ad hunc globum pertinent Garamantes, praecipue Saharae nomades. Aestimantur inter 14 et 25 milliones horum linguarum locutorum, praesertim in Maroco, Algerio, Tunesia, Libya, Nigritania, Malio, Mauritania.
Secundum antiquissimas anagraphas, Mazaces primi huius regionis incolae fuere, adhuc in Aegyptum antiquam circiter 945 a.C.n. domitati.
Protocollum translationis hypertextuum
Protocollum translationis hypertextuum (Anglice Hypertext Transfer Protocol, imminutum HTTP) est protocollum adhibitionum distributis collaborativisque hypermediorum systematibus informationis dicatum. Quod protocollum fundamenta constituit communicationis datorum in tela totius terrae, ubi instrumenta hypertextualia hypernexus ad alias opes comprehendunt, ad quas interretiarius facile penetrare potest, exempli gratia per murem deprimendum, vel monitorium in navigatro leviter feriendum. Evolutio protocolli translationis hypertextuum a Timotheo Berners-Lee, ingeniario informaticaeque perito in CERN laborans anno 1989 coepit.
6701 Warhol
6701 , olim designatione 1988 AW1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6701 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Haselünne
Historia
Anno 890 Haselünne nomine Lunni primo in actis nominatum est, cum Ludovicus imperator hanc regionem monasterio Novae Corbeiae tradidit. Diu Haselünne deinde ad Dioecesem Monasteriensem pertinuit. Ab anno 1803 regio ad Magnum Ducatum Arenberg-Meppeam pertinuit. Annis 1810 - 1813 ad Primum Imperium Francicum transiit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus Meppea conditus est, cuius caput Meppea erat et ad quem Geeste ad annum 1977 pertinuit. Ab anno 1946 Circulus Meppea pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 etiam vici supra dicti ad Haselünne accesserunt. Anno 1977 Circulus Terrae Emesensis conditus est, ad quem Geeste ad hunc diem pertinet. Magister civium Haselünne ab anno 2011 Wernherus Schräer est.
Oeconomia
In Haselünne triae fabricae aquam vitam sunt. Illis nomina Heydt, Berentzen Roscheque habent.
Elpidius Quirino
Elpidius Rivera Quirino (natus die 16 Novembris 1890; mortuus die 29 Februarii 1956), fuit politicus Philippinus, causidicus et sextus praeses Philippinarum, quod officium ab anno 1948 usque in 1954 implevit.
Alumnus fuit universitatis Philippinarum. Secretarius a rebus internis annis 1935–1938, a vectigalibus a die 28 Maii 1946 usque ad 24 Novembris eiusdem anni, a rebus externis a die 16 Septembris 1946 ad 17 Aprilis 1948 meruit.
Lay (Liger)
Lay est commune Francicum 718 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Societas Esperantica Hamburgensis
Societas Esperantica Hamburgensis (Esperantice: Hamburga Esperanto-Societo, compendiarie HES) communitas maxima et centralis est quo conveniunt Esperantici fautores Hammoniae. Agitur et de sodalitate regionali et de unione terrae foederali Germanicae officiali in gremio Associationis Esperanticae Germanicae.
Munera
Conventicula fiunt diebus Iovis ab hora VII ad vesperas in loco qui appellatur Taberna culturalis ad Sanctum Georgium in via Alexandri nr 16 sita. Domus ipsa societatis autem invenitur in via Nicolai Groth nr 95 ubi post annum 1950 multa spectacula et festa esperantistis grata fiebant. Nonnumquam vel nuptiae inter esperantistas ibi paratae sunt. Annis 1980 grapheum et officina typographica Iuventutis Esperanticae Germanicae, quae nuncupabatur, quoque ibidem sarta et tecta conservabantur.
Annis inter 1980 et 2015 periodicum praetitulatum Esperanto-Hamburg modo chartaceo in lucem prolatum erat, antequam in versionem interretialem omnino redigeretur.
Clemens Maydestone
Clemens Maydestone (Anglice Clement Maidstone; natus circa annum 1389, mortuus die 9 Septembris 1456) fuit monachus Brigittinus et scriptor liturgicus lingua Latina mediaevalis, natione Anglicus. Unus fuit ex diaconis monasterii Syonensis, ad meridiem Londinii siti.
Lesquin
Lesquin est commune 6356 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Caietana Aulenti
Caietana Aulenti, vulgo saepe Gae Aulenti appellata (nata Palatioli in Provincia Utinensi die 4 Decembris 1927; mortua Mediolani die 1 Novembris 2012) fuit architecta Italica. Alumna fuit Polytechnici Mediolanensis.
Aelius Sgreccia
Aelius Sgreccia (Arceviae in vici parte Nidastore die 6 Iunii 1928 natus; mortuus die 5 Iunii 2019) fuit theologus, episcopus et cardinalis Italianus, qui praecipue ethicae studuit.
Carolus Alexander (Dux Wirtembergiae)
Carolus Alexander dux Wirtembergiae erst ab anno 1733 usque ad annum 1737 undecimus dux Virtembergiae et campi mareschallus generalis imperialis.
Carolus Alexander miles Domui Habsburgensi servivit et conversus est ad confessionem catholicam Romanam anno 1712. Litigavit cum statibus territorialibus Wirtembergensibus evangelicis de rebus financiariis. Iosephus Suß Oppenheimius eius factor et consiliarius secretus de rebus financiariis eum adiuvabat. Hic autem duce mortuo auspiciis antisemiticis supplicio affectus est.
Edgarus de Wahl
Edgarus Alexius Robertus von Wahl vel de Wahl (23 Augusti 1867; 9 Martii 1948) fuit magister, mathematicus, et linguista Balticus Germanus, qui Interlingue excogitata innotuit, naturalistica lingua constructa in linguis Indoeuropaeis condita, quae primum anno 1922 edita est.
Ioannes Paulus Tavares Esperança
Ioannes Paulus Tavares Esperança (Ílhavo in oppido Portugalliae, die 10 Decembris 1972 natus) est glottologus atque interpres Lusitanus, qui, doctor ab anno 2001 usque ad 2007 apud Universitatem Nationalem Timor Lorosa'e Dilii, in capite Timoriae Orientalis, sitam, de lingua Tetumica nonnulla opera conscripsit solusque aut cum cooperatoribus in sermonem Tetumicum aut Lusitanum haud pauca scripta convertit.
4586 Gunvor
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4586 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Michael Andreas Barclay de Tolly
Michael Andreas, seu Michael Bogdani filius, Barclay de Tolly (Theodisce Michael Andreas Barclay de Tolly; Russice Михаил Богданович Барклай-де-Толли, tr. Michail Bogdanovič Barklaj-de-Tolli; natus in familia nobili gentis Theodiscae originis Scoticae in oppido Pamūšis, tunc ad Ducatum Curlandiae et Semigalliae, dein ad Imperium Russicum et nunc ad Lituaniam pertinenti, die 16 [27] Decembris 1761, mortuus in urbe Insterburg Regni Borussiae, quae nunc est Černjachovsk Russiae, die 14 [26] Maii 1818) fuit ductor exercitus Russicus, minister rerum militarium Imperii Russici a Ianuario 1810 ad Augustum 1812, praefectus supremus temporalis copiarum Russicarum initio Belli Patrii anni 1812 (campaniae Russicae Napoleonis) et dein unus e ducum exercitus contra copias Napoleonis bellantium, anno 1814 marescalcus Imperii Russici factus et anno 1815 titulo ducis dignatus.
Athos
Historia
Cum multi incolae insulae affirment, quod principium historiae monasteriorum iam in tempore antica fuit, solum est possibile approbare iam monachos vivere in principio noni saeculi in ista peninsula cum insula adhuc pars Imperii Byzantini erat.
Historia monasteriorum cum discordia rectae vitae monachi coniugata est, quae saepe in orthodoxia - praesertim in monte Athos - valde disputata erat. In ista discordia persona gravis erat monachus Gregorios Palamas (1296/1297 - 1359), qui tranquillitas perfecta in solitudine in orando Orationis Iesu cum sumptione vidit, ut lucem transfigurationis Iesu videat.
Ex undecimo saeculo mons Athos quoque magna gravitas per populos Russiae Kioviensis posuit. Itaque monasterii per monachos ex Russia orti sunt. Ex quintus decimo saeculo principes Muscuae donabant pecuniam construendum monasterios et quoque aedificabant proprios.
Hodie vivunt monachi ex paene omnibus terris orthodoxis in peninsula Athos. Vero pars maxima monachorum est ex Graecia et Russia.
Index monasteriorum
Monasteria viginti infra enumerantur, praecedentiá digesta, anno vel saeculo constitutionis addito.
Silvae (insula)
Silvae  (alia nomina: Selbum  ) (Croatice: Silba; Italiane: Selve) sunt insula Croatiae.
Lesdain
Lesdain est commune 390 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Silvae (insula)
Geographia
Silvae pertinent ad Dalmatiam septemtrionalem et proprie ad Insulas Liburnicas australes; ea iacet infra Primodiam et Aloepum ad ad Occasum Pagum.
In rebus administrativis pertinet ad Regionem Iadrensem et ad Municipium Iadrensem. In Silviis 292 homines (anno 2011) vivunt.
Ultima Sinarum
Ultima (vulgo Dalian, Sinice 大连, Dàlián) est urbs Sinarum in Leatonia provincia. Secunda maxima urbs provinciae est. Incolarum circa 5 000 000 habet. In litore maris Flavi sita est.
thumb|left|Ultimae mediae despectus
Ludovicus Couturat
Vita et educatio
Exonae natus, anno 1887 admissus est ad Scholam Normalem Superiorem ut philosophiam et mathematicam disceret. Anno 1895, philosophiam apud Universitatem Tolosae docuit, et anno 1897 matheseos philosophiam apud docuit, investigans numeros transfinitos. Post tempus Hannoverae actum scriptis Leibnitii studebat, annoque 1905 adiutor factus est Henrico Ludovico Bergson succurrens in Collegio Gallico.
Ido
Anno 1907, Couturat in creanda lingua constructa Ido auxiliatus est, quae maxime derivata est e lingua Esperantica. Idomati novo promovendo quasi in vestigiis Leibnitii se putavit; namque Leibnitius creavit linguam universalem symbolicam et conceptualem quam characteristicam universalem nominavit.
Oenus (discretiva)
Oenus fortasse sit:
Marmeaux
Marmeaux est commune Francicum 79 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Promunturium Dezhnevii
Promunturium Dezhnevii (Russice мыс Дежнёва, Εscimaice Тугнехалха) est promunturium Tschucotiae, inter mare Beringianum oceani Pacifici et mare Tschukotense Oceani Arctici situm. Punctum extremum ad orientem Tschucotiae et Russiae et Asiae et Eurasiae totius est.
A Symeone Dezhnev anno 1648 inventum est, sed cum expeditio Dezhnevii ignota manebat, ut promunturium Tschucoticum in tabulis signabatur. Iacobus Cook anno 1778 id promunturium Orientale appellavit. , qui per totum primus anno 1879 pervenit, Dezhnevii nomen promunturio dari proposuit.
Uelen urbs in promunturio Dezhnevii sita est.
Antinatalismus
Antinatalismus est doctrina quae hominem nasci malum esse praecipit. In historia Theognis, Sophocles apud Oedipus Coloneus , Liber Ecclesiastes c et Liber Iob cosmotheoriam antinatalistam scripserunt. Philosophi pessimistae sicut Abulola Moarrensis, Arthurus Schopenhauer , Aemilius Michael Cioran. Petrus Wessel Zapffe et David Benatar antinatalistae erant. Quod ad superincolationem attinet, Thomas Robertus Malthus natalitatem humanam reprimere voluit, et motus voluntariae exstinctionis generis humani etiam exstinctionem gentis humani voluit contra eos qui natalismo favent.
Antinatalismus plerumque ad nimiam hominum multitudinem spectat quae planetae multa et gravia damna intulitː ita iam antiqui Graeci Iovem bellum Troianum ad onus quo Terra obruebatur sublevandum excitasse vulgo narrabant.
Insulae Diomedis
Insula orientalis vel insula Diomedis minor (vel etiam insula Krusenstern, nomine Ioannis Krusenstern appellata) ad Alascam pertinet. Insula occidentalis vel insula Diomedis maior (vel etiam insula Ratmanov) pars districtus autonomi Tschucotici Russiae est. Inter insulas fretum 3750 m latitudinis patet, per quod linea commutationis diei transit.
A Symeone Dezhnev insulae apertae sunt anno 1648. Anno 1732 die 16 Augusti, i.e. die sancti Diomedis, expeditio Viti Beringii insulas visitavit et nomen Diomedis dedit. Anno 1732 primo in charta certe signatae sunt ab Ioanne Fedorov et Michaele Gvozdev.
Dioecesis Templensis-Ampuriensis
Dioecesis Templensis-Ampuriensis (Italiane: Diocesi di Tempio-Ampurias) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Sardiniae sita, suffraganaea Archidioecesis Turritanae, cuius caput est Templum, cum Castro Sardo (in antiquo: Codaruina).
Leffrinckoucke
Leffrinckoucke (Flandrice Leffrinkhoeke) est commune 4456 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Reges Daniae
Hic index regum Daniae commemorat eos tantum reges, qui re vera ac profecto vixerunt. Omnes, qui ante eos regnavisse dicuntur, in numerum principum fabulosorum ascribendi et habendi sunt.
Dioecesis Templensis-Ampuriensis
Dioecesi 52 paroeciae sunt.
Reges Daniae
== Regnum Daniae ==
Dioecesis Templensis-Ampuriensis
Episcopus
Anno 2006 dioecesis a S.E. episcopo Sebastiano Sanguinetti regitur.
Reges Daniae
Domus Estridsen
Interregnum (1332-1340)
Dioecesis Templensis-Ampuriensis
Historia
Dioecesis Templensis saeculo IV erecta est; Dioecesis Ampuriensis saeculo XI; in plena unione 30 Septembris 1986.
Reges Daniae
Domus Oldenburgensis
Interregnum (1533-1534)
=== Domus Glücksburgensis ===
Marsangy
Marsangy est commune Francicum 843 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Lavieu
Lavieu est commune Francicum 101 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Alexander Donatus
Alexander Donatus (Italice Alessandro Donati, Senae anno 1584 natus et Romae 25 Aprilis 1640 mortuus), fuit Iesuita, antiquarius, poeta et orator Latinus. In societatem Iesu anno 1600 ingressus est et in Collegio Romano Romae ab anno 1619 ad 1624 rhetoricam docuit.
Astérix aux Jeux olympiques
Astérix aux Jeux olympiques (scilicet Latine Asterix Ludis Olympicis  interest) est pellicula Francica anno 2008 edita serie Asterigis. In hac pellicula a Friderico Forestier et Thoma Langmann ducta hi histriones agunt:
Alexander Ulybyšev
Alexander Demetrii filius Ulybyšev (Russice Александр Дмитриевич Улыбышев; natus die 2 [13] Ianuarii 1794, mortuus die 24 Ianuarii [5 Februarii] 1858) fuit scriptor musicusque Russicus, unus ex primis Russiae criticis musicis. In iuventute erat particeps societatis politicae "Lucernae Viridis", ubi anno 1819 utopicam suam fabulam Somnium (Un rêve) legit. Postea vitam Wolfgangi Amadei Mozart scripsit et patronus fuit Milis Balakirev.
Schola Pontium Viarumque
Schola Pontium Viarumque (Francogallice denuo École des Ponts ParisTech, a principio École royale des ponts et chaussées) est academia ingeniaria Francica apud Campos super Maternam prope Lutetiam instituta.
Schola Ponts et Chaussées et les Ponts tantum appellari solet, ac ad metonymiam École des Ponts ParisTech mense Iulio 2008 rite accedit.
Buga (discretiva)
Buga esse potest
Guido Gilbert
Guido Gilbert (Rupifortii natus die 12 Septembris 1935) est clarus presbyter catholicus et paedagogus Francicus, qui praecipue iuvenibus criminalibus auxilium dat ut ad vitam honestam revertant.
Index Asteroidum 208001-209000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 208001 ad 209000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Ioannes Ioachim Bellermann
Ioannes Ioachim Bellermann (natus Erfordiae die 23 Septembris 1754, mortuus Berolini die 25 Octobris 1842) fuit philologus, theologus, et paedagogus Germanus.
Vita
Erfordiae frequentavit scholam Franciscanorum et postea Gymnasium senatorium ubi absolutorium scholasticum anno 1772 accepit. Studebat Erfordiae usque Paschalia 1775 philosophiae theologiaeque. Linguas Arabicam et Hebraicam apud Froriep, historiam terrarum apud Meusel, logicam apud Lossium, physicam apud Hamilton didicit.
Gottingae postea praesertim philologicis incubuit. Magistri eius fuerunt in philologia Heyne, Eyring kaj Glandorf, in studiis orientalibus Walch, Michaelis, Petrus Miller, Meiners.
Privatus docens ex 1782 factus est Erfordiae et postea professor universitarius ibidem et gymnasii rector (1794–1804). Anno 1804 eum declararunt rectorem gymnasii notissimi Berolinensis cui nomen Graues Kloster. Universitate Berolinensi condita professor exterordinarius in theologicis et semiticis quoque ad istam almam matrem fuit.
Inter opera mentionis valde digna sint: Handbuch der biblischen Literatur etc. (editio altera, Erfordiae 1796–1804, quattuor in tomis); Bemerkungen über phönikische und punische Münzen (progammata IV, Erfordiae 1812–46); Über die Gemen der Alten mit dem Abraxasbilde (programmata tria, Erfordiae 1817–19).
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 2. Lipsiae 1905, p. 612 quod legi potest hic in interreti.
Iacobus Ivo Cousteau
Iacobus Ivo Cousteau (Saint-André-de-Cubzac Franciae die 11 Iunii 1910; Lutetiae die 25 Iunii 1997 ) fuit sagatus navalis, explorator, conservationista, pellicularum fabricator, innovator, scientista, photographus, auctor, et investigator Francicus, qui mari omnibusque vitae aquaticae generibus studebat. Aqua-Lung, genus vasae scubae, cum aliis excogitavit, conservationem marinam suadebat, et socius Academiae Francicae commendatorque Legionis Honoris erat.
Sura (discretiva)
Sura potest esse:
Iacobus Ivo Cousteau
Cousteau suas mundi subaquatici investigationes in permultis libris describere solebat, quorum felicissimus fortasse est primus, The Silent World: A Story of Undersea Discovery and Adventure, anno 1953 prolatus. Praeterea pelliculas disponebat, insignissime documentaria libri The Silent World accommodatio, quae Palmam Auream praemium apud Ferium Pellicularum Canuense anno 1956 abstulit; solus quidem homo qui Palmam Auream pro pellicula documentaria adbstulerat manebat donec Michael Moore idem praemium anno 2004 pro Fahrenheit 9/11 acciperet. Multa praemia scientifica accepit.
Passy (Icauna)
Passy est commune Francicum 300 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.