cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marguerittes
Marguerittes est commune 8671 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Index histrionum cinematographicorum (A-E)
Histrio (mas) (Anglice Actor, Francogallice Acteur, Italiane Attore, Hispanice Actor)
Osmery
Osmery est commune Francicum 287 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
BBC Radio Wales
In BBC Radio Wales res propriae Cambricae disputantur, et programmata sunt saepe de rebus localibus. Inter programmata clara huiussationis radiophonicae sunt Good Morning Wales, Good Evening Wales", et Radio Wales Sport'', in quo ludos turmarum Cambricarum narrantur.
Arni
Arni est vicus districtus Bremogarti in regione historica Praefecturae Liberae pagi Argoviae in Helvetia. Arnis fere 1600 cives habitant.
Vici propinqui sunt Islisberg, Oberwil-Lieli, Oberlunkhofen, Unterlunkhofen, Jonen.
Arni est ecclesia pro Catholicis Romanis et Zvinglianis. Arni ab origine fuit Catholicus Romanus vicus.
Gentes magnae Arniensae sunt Rütimann, Rüttimann, Kaufmann, Huber, Stutz.
Pars est Arni regionis Kelleramt.
Consilium vici
Michael Dürst, Kurt Süess, Henricus (Heinz) Pfister, Franciscus (François) Kocher, Evelyne Pfister. Scriptor vici est Theo Bernardus.
Temporibus antiquis
Antiquissimus vicus in regione Arnense situs iam erat circa annum 800. In regione etiam inventa est antiqua Romana villa rustica.
Medio aevo
In medio aevo, vicus erat pars Kelnhof (villae rusticae cellae), quae data est monasterio Lucernense nomine Sancti Leodegarii. Etiam in illo Kelnhof erant vici Ionen, Oberlunkhofen, Unterlunkhofen, Islisberg. Primo scriptum est nomen vici anno 1184 (tum erat: Arne). In medio aevo etiam erat arx parva in Arni, non iam autem hodie est.
Anno 1291, empsit Rudolfus I et Lucernam urbem et Kelnhof et alios vicos.
Inter alias propter hanc rem condita est Confoederatio in media Helvetia.
Primo nunc autem erat Kelnhof pars Affoltrensis Praefecturae, post autem condita est praefectura nova: Cellae praefectura.
De tempore Bremogarto civite regnante
Quae postea erat pars regni Bremogarti civitatis. Anno 1415, a Turicensis occupatus est Arni, qui autem tantum acceperunt Iudicium capitis, alia manebat ad Brem. civ.
De Reformatione
Anno 1529, Bremgartani sub Henrico Bullingero Reformatoribus novaeque fide favebant, et Arni in illo tempore, Zvinglio reformatore in proelio amissa necato, iterum Catholici Romani facti sunt.
De aetate nova
Anno 1797, primo anno ante invasionem Gallorum, Bremogartum libertatem vicis sui empsit. Regione occupata, Cellae praefectura non iam erat, sed primo erat pars Aquarum pagus, postea Argoviae populo nolente. Nunc autem factum est ex vicis Arni et Islisberg unum municipium nomine: Arni-Islisberg. In medio vicensimo saeculi in Arni plus atque plus homines habitabant, ex Turico urbe) i.a.) venientes. Hoc et alia non placebat Islisbergensis, qui et Arnensis studebant uterque vicum separatum ab alium habere. Contra voluntate Araviae capitis consules gubernatores anno 1983 separati sunt.
Abundantius
Abundantius (Ăbundantĭŭs, Ăbundantĭī) est praenomen masculinum.
Orval (Carus)
Orval est commune Francicum 1'900 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Lucius Sergius M'.f. Fidenas
Lucius Sergius M'.f. Fidenas (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.
Familia
Pater Lucii Manius Sergius L.f. Fidenas, tribunus militum consulari potestate annorum 404 a.C.n. et 402 erat.
Cursus honorum
Ipse Lucius anno 397 tribunus militum electus eius collegae Aulus Manlius A.f. Vulso Capitolinus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Lucius Iulius L.f. Iullus, Aulus Postumius Albinus Regillensis, Publius Cornelius P.f. Maluginensis erant. Hoc anno bella contra Veios, Capenam, Faliscos atque in Volscos continuebantur, sed et contra Tarquinios certatum est.
Anno 394 Delpos legatus missus est, ut cum aliis vas aureum e praeda Veiorum deo Apollini offerret.
Ioannes Floyd
Ioannes Floyd (natus prope Louisville Kentukiae die 24 Aprilis 1783; mortuus in Sweet Sprin  Virginiae Occidentalis die 16 Augusti 1837), medicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1830 usque ad annum 1834 Virginiae gubernator fuit. Praeterea Floyd in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit. Etiam filius eius Ioannes Buchanan Floyd Virginiae gubernator erit.
Manduel
Manduel est commune 5721 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Saint-Estèphe (Duranius)
Saint-Estèphe  est commune Francicum 590 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Sanctus Eliphius Vallis Pilonis
Sanctus Eliphius vel Sanctus Eliphius Vallis Pilonis est commune Francicum 920 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Ariadna (imperatrix)
Aelia Ariadna (Graece: Αἴλια Ἀριάδνη, nata circa annum 450, mortua anno 515) imperatrix Imperii Romani Orientalis et uxor imperatorum Zenonis (474 - 491) et Anastasii I (515 - 518) fuit.
Familia
Ariadna filia Leonis I imperatoris et Aeliae Verinae erat. Sororem Leontiam habuit.
Epigrapsus
Epigrapsus est genus Brachyurorum terrestrium familiae Gecarcinidarum. Tres species notae sunt omnivorae.
Littleton Waller Tazewell
Littleton Waller Tazewell (natus in Williamsburg die 17 Decembris 1774; mortuus in Norfolk  die 6 Maii 1860), causidicus et senatoris Henrici Tazewell filius, fuit ipse in Civitatum Foederatarum  senatu Virginiae legatus et rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig. Praeterea Tazewll ab anno 1834 usque ad annum 1836 Virginiae gubernator fuit.
Schola Athenarum Italica
Introductio
Schola Italica Athenis anno 1956 condita est, etsi litterarum ludi in capite Graeciae iam dudum existebant. Nova Schola Italica institutio ingenuarum litterarum ludus est, ubi pueri una cum puellis litteris se dant. Usque ad annum 2015 schola mixta, id est italica et graeca simul erat. Nunc schola tantum italica est.
Historia Scholae
Scholae italicae in Graecia iam ab anno 1890 erant. Nam ex diplomate  exhibito in exedrio praesidis Scholae italicae in Athenis, anno 1890 facultas instituendi litterarum ludos ab administratione graeca magistro Angelo Morettio data fuit. Sedes illorum ludorum in variis aedificiis mediae urbis Athenarum collocata erat. Propterea, initio saeculi XX, palatium magnificum in via Patissiorum constructum est. Id palatium sodalitatis italicae in Graecia erat, sed aliquot annis post donatum Regno Italico et apertum iam sicut "Domus Italiae" fuit. In hac "Domo Italiae" sedes omnium scholarum italicarum tunc in Athenis collocata fuit. Illae scholae, tametsi in tutela rectionis Italicae erant, quaestiones illis provocatae a rectione Graeca frequenter illis solvendae erant.
Secundum indutias factas anno 1943, "Domus Italiae" per decem annos occupata ab administratione graeca fuit, mox restituta Rei Publicae Italicae. Anno 1952 commercium vicinitatesque inter Graeciam et Italiam enim consuetae denuo factae erant, quam ob rem litterarum ludus destinatus pueris et puellis nationis italicae aut mixtae, italicae graecaeque, conditus fuit. Aliquot annos post, mutua pactio graeca atque italica conclusa fuit, adeo Schola Italica in Athenis et Schola Graeca Cognitionis Byzantiae Venetiis constitutae sunt. Nam Venetiis gens Maurocenorum (italice: Morosini) erat, cuius stirps (graece: Μαυρογένης) in Graecia vivebat et serviebat imperatori Turcarum.
Sedes Scholae in "Domo Italiae", videlicet in palatio aedificato in via Patissiorum, colllocata fuit et moderata publice a magistro Graeco (gymnasiarcha) Italoque (praeses) erat. Scholae primus moderator graecus (graece: gymnasiarcha) Georgius Zukes, philologus  insignis, fuit. Succesor suus Constantinus Demertzes, homo litteratus clarus nobilisque, erat ab anno 1957 ad illud 1983. Anno 1970 Schola ad summum gradum progressionis pervenit. Illo tempore alumnis omnibus ambos libellos scholasticos, graecum italicumque, docebantur ; sed anno 1973, sedes translata et collocata in suburbio atheniense fuit et Schola divisa in duas partes, graecam et italicam, fuit. Hodie Schola Italica Athenarum litteras tantum Italis dat.
Grandchamp (Sartha)
Grandchamp  est commune 167 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Castrum Serravallis (Marchia Anconitana)
Castrum Serravallis seu Serravallis  (alia nomina:  Serra Vallis Flusoris) (Italiane: Serravalle di Chienti) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Maceratensi situm. Incolae Serravallenses appellantur.
Mandagout
Mandagout est commune 367 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Gesnes-le-Gandelin
Gesnes-le-Gandelin  est commune 970 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
92 Undina
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 92 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Calviac
Calviac est commune Francicum 149 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Saint-Étienne-de-Puycorbier
Saint-Étienne-de-Puycorbier est commune Francicum 111 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Orarium
Orarium (Italiane: Orero) est municipium Italiae, circiter 600 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Orarienses appellantur.
Fractiones
Solona (sedes municipalis), Pian dei Ratti, Soglio.
Municipia finitima
Cicagna, Coreglia Ligure, Lorsica, Rezzoaglio, San Colombano Certenoli.
Orcenais
Orcenais est commune Francicum 258 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Saint-Éman
Saint-Éman est commune Francicum 111 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Antonius abbas (Pontormus)
"Antonius abbas", scilicet sanctus Antonius eremita, ab Iacobo Pontormo anno 1519 pictus est. Haec tabula hodie apud Porticum Officiorum Florentiae ostentatur.
Eubulides (dialecticus)
Eubulides (Graece ) fuit philosophus dialecticus disciplinae Megaricae, e Mileto ortus sed Athenis versatus saeculo IV a.C.n.. Ex scriptis eius ne una quidem linea ad nos pervenit, sed de vita placitisque eius testimonia habemus.
De vita et doctrina
Eubulides Athenis vixit aequalis Aristoteli. Homo pugnax et contentiosus fuisse videtur. Aristocles in libro quem de philosophia scripsit narrat Eubulidem librum contra Aristotelem scripsisse, quo etiam personam Aristotelis probris insectabatur. Praeterea comoedus quidam eum eristicum et quidem ostentatorem insolentem depinxit:
At non est infitiandum Eubulidem etiam fuisse praeceptorem qui animos auditorum incendebat. Itaque David Sedley commode indolem Eubulidis describit, cum dicit Diodorum eruditionem suam sophisticam, luxuriositatem et studium ostentationis ex Eubulide velut hereditate accepisse.
Eubulides septem paradoxis innotuit, quae quidem has in quattuor species dividi possunt:
Eubulides quo consilio — ioco an inritandi gratia an ad severiora contendens? — paradoxa sua proposuerit, parum compertum habemus. Haud paucae doctrinae philosophicae propositae quidem sunt ab eruditis, sed testimonia philologica desunt. Constat Eubulidem logicae tantum studio arsisse. Si quid paradoxis suis contendebat, certe ad logicam pertinuit.
1670 Minnaert
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1670 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Wyndham Robertson
Wyndham Robertson (natus in Manchester die 26 Ianuarii 1803; mortuus in Abingdon die 11 Februarii 1888), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1836 usque ad annum 1837 Virginiae gubernator fuit.
Monasterium Dominicanarum Matritense
Monasterium Dominicanarum Matritense, recentius etiam "Conventus Sancti Dominici Regalis" appellatum, fuit domus a fratribus Ordinis Praedicatorum anno fere 1220 conditum, adnuente Dominico ipso qui anno 1218 exeunte Matriti adfuerat ibique feminas aliquas in Ordinem receperat: eo autem tempore domus vel refugium nullum praeberi potuit. Domo condito Dominicus mulieribus epistulam misit auctoritatique fratris sui Mannis submittere iussit.
Neptunia oleracea
Neptunia oleracea est holus commune, et crudum et stir-fried in Thailandia comesum. Planta est aquatica, sicut oryza exculta. Folia immatura, apices surculorum, et legumina immatura comeduntur, et radices in medicina populari adhibentur.
Fara (Latium)
Fractiones
Baccelli, Borgo Quinzio, Canneto Sabino, Coltodino, Corese Terra, Passo Corese, Farfa, Prime Case, Talocci.
Municipia finitima
Castelnuovo di Farfa, Fiano Romano (RM), Montelibretti (RM), Montopoli di Sabina, Nerola (RM), Toffia.
Sainte-Sabine-Born
Sainte-Sabine-Born  est commune Francicum 389 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Calès (Oltis)
Calès est commune Francicum 168 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Erise
Erise (Arabice هريسة harīsa) est genus pulmenti mediorientalis quod elisum vel tritum paratur. Sunt saltem duo cibi quae hoc nomine designantur, quorum alterum e frumento, alterum e capsico fit; est etiam erise de carne bubula.
De nomine
Vox Arabica quae est هَريْسَة harīsah significat elisam (هرس haras 'elidere'; cf. vocem Hebraicam הרס haras 'destruere').
Variae orthographiae in operibus Latinis reperiuntur:
Erise de frumento
Erise de frumento Iamboninus describit, et usque ad hunc diem parant Armeni et Suri. Est quoddam genus pultis quod ex alicis, tritico eliso vel quodam frumento, et carne adiposa, saepissime agnina gallinaceave fit
Erise de capsico
Erise de capsico originem ab Africa Septentrionali (Tunisia, Libya, Algeria, Maroco, etc.) ducit, sed nunc per orbem in usu est. Est condimentum vel embamma, nempe ius pungens capsicatum, quod fit ex tritura capsicorum variorum (saepe Baklouti et serranorum inter alias) aromatumque et herbarum, exempli gratia allio, coriandri semine, croco, careo, et oleo.
Anzanum (Langobardia)
Anzanum (Italiane: Anzano del Parco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 750 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Anzanenses appellantur.
David Campbell (gubernator)
David Campbell  (natus in Royal Oak Virginiae die 2 Augusti 1779; mortuus in Abingdon  Virginiae die 19 Martii 1859) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1837 usque ad annum 1840 Virginiae gubernator fuit.
Neptunia dimorphantha
Species primum rite descripta est a Carolo Domin botanista Cechico anno 1930 in Bibliotheca Botanica, in opere qui conlectionem ex Terra Reginae explicavit.
Ioannes Mercer Patton
Ioannes Mercer Patton  (natus in Fredericksburg Virginiae die 10 Augusti 1797; mortuus in Richmond  Virginiae die 29 Octobris 1858), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig, qui inter aliaanno 1841 breviter accurate duodecim dies Virginiae gubernator fuit. Praeterea Patton in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi Virginiae legatus fuit.
Christophorus Hibbert
Christophorus Hibbert (natus Enderby in oppido Leicestriensis comitatus die 5 Martii 1924; mortuus Henley-on-Thames Oxoniensis comitatus die 21 Decembris 2008) fuit scriptor, biographus, et rerum gestarum scriptor Anglicus et socius Regalis Societatis Litterarum.
Casalis Ciprandi
Casalis Ciprandi seu Casalis Cipranorum (alia nomina: Casalis Ciprandae ) (Italiane: Casalciprano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 600 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Ciprandenses appellantur.
Fulginium
Fulginium  vel Fulginia  (alia nomina: Fulginiae, Fulginea, Fulgineum, Fulignum , Fullinium , Fullinum ) (Italiane: Foligno) est urbs Italiae et municipium, circiter 57 200 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Perusina situm. Urbani Fulginates vel Fulginatenses (etiam : Fulginati, Fulginenses, Fullienenses, Fulignates) appellantur.
Fulginium urbs Umbriae, tertiumque locum habet inter urbes quae maximum incolarum numerum habent.
Praeclari cives
Fulginii olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Ecclesia Catholica Romana
Fulginium sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Fulginatensis est.
Maridunensis comitatus
Maridunensis comitatus  fuit usque ad annum 1974 unus e duodecim comitatibus Cambriae. Nomen comitatui ob urbem Moridunum Demetarum datum est.
Sainte-Radegonde (Duranius)
Sainte-Radegonde  est commune Francicum 57 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Ingelfingen
Ingelfingen  est urbs et commune Badense-Virtembergense 5'594 incolarum (anno 2012).
Fraxus Sabinus
Fraxus Sabinus (Italiane: Frasso Sabino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Latio et in Provincia Reatina situm.
Ioannes Rutherfoord
Ioannes Rutherfoord (natus in Richmond  Virginiae die 8 Decembris 1792; mortuus die 3 Augusti 1866) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1841 usque ad annum 1842 Virginiae gubernator fuit.
Calamane
Calamane est commune Francicum 471 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
8311 Zhangdaning
8311 , olim designationibus 1996 TV1, 1994 AE17, et 1995 FH21 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidum CCD Beijing Schmidt Stationis Xinglong repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8311 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Les Mages
Les Mages est commune 1799 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
1 Novembris
1 Novembris dies 305. anni est (306. in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 60 dies manent.
Fenestra antorbitalis
Fenestra antorbitalis est fenestra in archosauriorum calva, inter orbitam et narem externam. Etiam hodie in archosauriis invenitur, id est avibus, sed non in crocodiliis, in quibus haec fenestra perdidit. In nonnullis speciebus fenestra clausa est, sed fossà delineata, quae fossa antorbitalis nuncupatur.
ثقوب الجمجمة
Discoplax
Discoplax est genus Brachyurorum terrestrium familiae Gecarcinidarum, quod ad genus Cardisoma arte conectitur.
Quattuor species hodie agnoscuntur :
Ioannes Munford Gregory
Ioannes Munford Gregory (natus in Charles City County die 8 Iulii 1804; mortuus die 9 Aprilis 1884) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1842 usque ad annum 1843 Virginiae gubernator fuit.
Sussexia Orientalis
Sussexia Orientalis, Anglice East Sussex, est comitatus Angliae, incolis fere 800 200, superficie 1 709 chilometris quadratis. Anno 1889 primum constitutus est, eodem tempore quo pars Occidentalis, e divisione comitatús historici Sussexiae, cuius nomen e regno Saxonico Sussexia (Anglosaxonice Sūþsēaxe) derivatur. Oppidum potissimum est Hastinga; visitetur et oppidum bellum Rye.
BBC Radio Cymru
BBC Radio Cymru (sclt. Latine: BBC Radiophonica Cambriae) est statio radiophonica Britannica in frequentia modulata, pars illae BBC, sed quae in Cambria mittatur Cambrice. Creata est anno 1977.
In BBC Radio Cymru res propriae Cambricae disputantur, et programmata sunt saepe de rebus localibus. Inter programmata clara huiussationis radiophonicae sunt Post Cyntaf dum prandium, Taro'r Post meridie, et Post Prynhawn. Etiam sunt programmata in quo ludos turmarum Cambricarum narrantur Cambrice.
Tilietum
Fractiones
Acquabuona.
Municipia finitima
Campo Ligure, Genova, Masone, Molare (AL), Ponzone (AL), Rossiglione, Sassello (SV), Urbe (SV).
Leontia
Leontia (nata anno 457, mortua post annum 479) filia Leonis I imperatoris Imperii Romani Orientalis erat.
Familia
Soror eius Ariadna fuit, imperatrix Imperii Romani Orientalis et uxor imperatorum Zenonis (474 - 491) et Anastasii I (515 - 518).
Vita
Pater Leo Leontiam filiam anno Flavio Iulio Patricio, filio ducis militum Flavii Ardaburii Aspari in matrimonium dedit. Patricius anno 470 Caesar nominatus est, sed anno 471 pater et avus eius depositi et necati sunt. De Patricio nihil nuntio post hunc annum habemus. Verisimile est, quod matrimonium cum Leontia dissolutum est. Lontia nunc Flavio Marciano nupsit, filium Anthemii imperatoris Imperii Romani Occidentalis. Anno 479 cum Marciano marito seditionem coepit contra Zenonem imperatorem, quae autem suppressa est.
Lussan (Vardo)
Lussan est commune 465 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Oizon
Oizon  est commune Francicum 707 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Sainte-Orse
Sainte-Orse  est commune Francicum 392 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Logrian-Florian
Logrian-Flogrian est commune 263 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
93 Minerva
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 93 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cereticensis comitatus
Cereticensis sive Cardiganensis comitatus  fuit usque ad annum 1974 unus e duodecim comitatibus Cambriae. Caput fuit urbs Ceretica.
Sailing By
Sailing By semper includitur in BBC Radio 4, inter nuntios nocturnos et praevisionem status caeli nautis (Shipping forecast) circa horam 00:45. Quia necesse est praevisioni caeli status hora 1:00 perficere, et nuntiorum nocturnorum tempus variabile est, Sailing By sonat modo in quo haec praevisio et hi nuntii semper sint in hora propria.
Arvoniensis comitatus
Arvoniensis comitatus sive Arvonia  fuit usque ad annum 1974 unus e duodecim comitatibus Cambriae.
Flavius Messius Phoebus Severus
Flavius Messius Phoebus Severus (natus saeculo 5 Romae, mortuus ante annum 490) vir publicus Imperii Romani Occidentalis erat.
Cursus honorum
Messius diutius Alexandriae vivebat et fautor religioni paganae fuit. Annis 467 - 469 Anthemio imperator sequebatur, quem nomen Romanum restituturum esse sperabat. Anno 470 et consul erat (cum collega Flavio Iordane) et praefectus urbi Romae. Ibi et Amphitheatrum Flavium restituit. Eodem anno etiam patricius nominatus est. Anthemio necato spe deiectus Alexandriam revertebat, ubi ante annum 490 mortuus est.
Aëroportus Neapolis-Capitis Clivii
Aëroportus Neapolis-Capitis Clivii seu  Aëroportus Internationalis "Hugo Niutta" (Italiane Aeroporto di Napoli-Capodichino) est aëroportus internationalis neapolitanus, maximus in Campania, qui in loco Capitis Clivii (Municipalitas VII: Fanum Sancti Petri ad Paternum) iacet.
Nozières (Carus)
Nozières est commune Francicum 229 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
BBC Radio 4
Programmata illae BBC Radio 4 sunt proprie aut nuntii diarii, aut de rebus culturalibus, talis quam lectiones librorum aut series radiophonicae. Nota est BBC Radio 4 ob nuntios status caeli pro nautis (Shipping forecast), qui quotidie in hora 00:45 emittatur. Hi nuntii semper praeceditur ab carmine Sailing By et tandem ab carmine nationale God Save the Queen consequitur.
Sussexia Occidentalis
Sussexia Occidentalis, Anglice West Sussex, est comitatus Angliae, incolis fere 808 900, superficie 1 991 chilometris quadratis. Anno 1889 primum constitutus est, eodem tempore quo pars Orientalis, e divisione comitatús historici Sussexiae, cuius nomen e regno Saxonico Sussexia (Anglosaxonice Sūþsēaxe) derivatur.
Sainte-Nathalène
Sainte-Nathalène  est commune Francicum 585 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Promptuarium iconum (Rovillius)
Promptuarium Iconum Insigniorum a Seculo Hominum est liber pulcherrimis figuris buxo incisis ornatus vultus mulierum et virorum illustrium ab origine mundi usque ad suam aetatem ostendentibus, qui Lugduni anno 1553 apud librarium Gulielmum Rovillium in lucem prodiit. Cum brevis vita uniuscuiusque addatur, quodam modo primus thesaurus biographicus universalis et imaginibus illustratus prelo typographico mandatus dici potest. Gulielmus Rovillius non tantum editor sed etiam magna ex parte auctor huius operis fuisse videtur quoniam longam praefationem praeposuit in qua propositum suum explicat et defendit ; nec ullum aliud nomen traditum est. Delineationes figurarum pictori Cornelio sive Hagensi sive Lugdunensi dicto ac Georgio Reverdy vulgo adtributae sunt. Non tam ad eruditionem quam ad iconographiam et bibliopolium spectat hoc opus. Quia multa exemplaria venditurum sperabat G. Rovillius privilegium decem annorum ad quattuor linguas petivit et Promptuarium iconum Latine, Italice, Francogallice, Hispanice edidit. Necessarium fuit multa vendere : nam longum tempus ad scalpturam figurarum adhibitum magno constabat.
Descriptio libri
Opus in duas partes nativitate Christi, quam Rovillius anno 3962 post mundum creatum ponebat, divisum est ita ut per ordinem chronologicum homines ante Christum nati in prima parte, homines vero qui post Christum natum vixerunt in secunda parte collocarentur. Personae in hoc promptuario selectae ex omnibus regionibus mundi quarum historia tum nota erat desumptae sunt : ita in prima parte sunt plurimae personae Biblicae ab Adam et Eva, Aegypti (Isis et Osiris), Persae (Darius, Xerxes, Artaxerxes atque etiam personae Cyropediae, mythistorici Xenophontei: Abradatas et Pantheia), Graeci et Romani non tantum duces et reges cum uxoribus sed etiam scriptores (Vergilius et alii) et philosophi (Plato, Aristoteles, et alii). Desunt tamen Galli et Vercingetorix : Celtae a Francis nondum ut maiores sui honorabantur ! In secunda autem parte anno 1577 in secunda editione aucta inveniuntur imperatores Romani et Germanici, imperatores Byzantini, duces barbari (Attila...), reges Francorum usque ad Henricum tertium, principes civitatum Italianarum, nonnulli papae, humanistae (Franciscus Petrarca, Erasmus, Gulielmus Budaeus, Thomas Morus, Andreas Vesalius et alii) atque etiam Turcae (Sulimanus et alii), et Arabi (Mahometus et alii). In prima editione personae aetatis recentioris multo pauciores erant.
Summis paginis supra textum paria iconum illustrium hominum in circulis ponuntur velut ac si duae partes unius et eiusdem numismatis forent, quod re vera ne fieri quidem potuit quia nummi antiqui raro duo capita praebent : plerumque si caput ex una parte fuit, variae figurae ex altera conspiciuntur. Insuper omnes tituli illorum suppositorum numismatum abecedario et lingua Latina inscripti sunt, etiamsi homines depicti Hebraei, Arabi, Turcae, Graeci erant. Quod ne verisimile quidem est.
De linguis et editionibus
Versiones Gallica, Latina, Italiana anno 1553 simul in lucem prodierunt, Hispanica vero tantum anno 1561. Etenim Gulielmus Rovillius familiaribus adfinitatibus et commercii rationibus cum librariis in Italia et in Hispania coniunctus erat, per quos libros suos in illas regiones divendebat atque invicem novos libros ab eis accipiebat (multo plures ex Italia quam ex Hispania). Versio Latina ad ceteras regiones Europae spectabat, ubi variae dialecti Germanicae in usu erant et ideo Latinitas diutius viguit. Quae editio regi Francorum Henrico II dicata erat. Verba vernacula « medalles, medaglie, medallas » sine ambagibus ad numismaticam alludebant atque Latine numismata dici solent potius quam icones.
Placuit ille liber et anno 1577/1578 « editio secunda, illustrium virorum qui a prima successerunt imaginibus aucta atque locupletata » Gallice Latine Italiane in lucem prodiit. Tum multos homines suae aetatis addidit Rovillius, litteris artibus scientiae medicinae iuri deditos. In appendice addenda ad primam partem quoque posuit in quibus inter alios notandi sunt Hippocrates, Galenus, Dioscorides, et alii, quorum opera Gulielmus Rovillius protulerat.
De antiquis iconum fontibus
Facile erat vultus imperatorum Romanorum cum eorum titulis e numerosis vetustis numismatibus ubique inventis delineare. Ian anno 1517 Romae antiquarius Andreas Fulvius et Iacobus Mazochius libellum talibus iconibus refertum publicarant quem mox Lugduni librarius Franciscus Iustus et typographus Antonius Blancardus anno 1524 imitati sunt. Et anno 1525 Argentorati Iohannes Huttichius seriem imperatorum nigris figuris impressorum usque ad suum tempus continuavit, quem libellum Lugduni Balthazar Arnolletus denuo anno 1550 imitabatur. Atque eo ipso anno quo Promptuarium Iconum in lucem prodibat Iacobus Strada, antiquitatum collector et mercator, una cum librario Thoma Guerino Epitomen thesauri antiquitatum... Lugduni praelo typographi Ioannis Tornaesii Latine et Gallice mandabat, in quo imperatorum icones ex nummis delineatos cum vitis longioribus et brevi descriptione (verbis tantum) aversae partis nummorum dabat
A quorum traditione aliquantulum secedebat Gulielmus Rovillius dum multas figuras omnis generis hominum addit quorum capita numquam in antiquis numismatibus expressa erant. Nec rem negat : nam in epistula ad lectorem, postquam diligentiam suam in numismatibus undique requirendis testatus est, facetissime confitetur, ne falsae monetae a quibusdam arguatur, multa capita quorum archetypa in numismatibus deerant ex historiis de illis hominibus traditis excogitasse et confinxisse, non aliter quam illustris sculptor Atheniensis Phidias Iovem, quem numquam viderat, e poetarum fabulis optime praeclareque sculpserat... Quin etiam purgat sese dum contendit praecipuam voluptatem percipendam in vultibus magnorum hominum spectandis in eo maxime constare quod eorum virtutes (vel vitia) in exiguo spatio velut transluceant ; igitur vultus  moribus congruentes fingere absurdum non erat : nam vultus animorum indices sunt et qui et quales fuerint ... ex vultu tamquam ex mentis speculo ratione physiognomica coniectari licet. Ac re vera pleraeque personae primae partis numquam prototypa antiqua habuere.
Nihilominus quia collectores nummorum antiquorum Lugduni et in ipso G. Rovilli circulo abundabant (Gulielmus Caulius et Gabriel Simeoni quorum opera nummis aliisque antiquitatibus illustrata publicaturus erat, Iacobus Strada, Ioannes Grolier...) et antiquitates Romanae aetatis in ea regione e terra saepe eruebantur, praeter imperatores Romanos et eorum uxores nonnulli nummi antiqui hic et illic in Promptuario agnoscuntur. Unius tantum duas partes imprimi curavit, quem 'Iudae denarium' appellat, et in eo numismatistae statim drachmam Rhodiorum agnoscunt, capite radiante Solis ex una parte et rosa (insigne civitatis ob similitudinem nominum Graecorum) ex altera signatam. Item caput Iubae I archetypo antiquo simillimus est. Alioqui plerumque capita deorum hominibus quorum nomina circum legebantur tribuit : Alexandro Magno caput Herculis leonina pelle copertum, Catoni caput divinum incertum, Publio Clodio  caput Apollinis cum lyra pone cervicem , Metello Pio herma Iovis. . . Maxime ridiculus est Lucius Munatius Plancus, conditor Lugduni vel potius conditor Lugdunensis coloniae Romanorum, cui caput Medusae ex genuino denario antiquo ab eius fratre Lucio Plautio Planco percusso desumptum tributum est ; nam Rovillius titulum mutavit ne quid dubii cuiquam exsistere posset : etenim in denario antiquo legebatur L.PLAVTIVS ex una parte et PLANCVS ex altera sed Rovillius inscribi iussit LVTIVS(sic) MVNATIVS PLANCVS. Tanti ei fuit ut conditorem urbis suae in Promptuario Iconum honoraret.
De posteritate Promptuarii iconum
Quia numismaticae quodam modo vim intulerat, ut quos vellet homines in seriem capitum inserere posset, a veris numismatistis Promptuarium Iconum vel silentio praetermissum est vel reiectum. Nondum mortuo Rovillio Antonius Piso, egregius numismatista Gallicus, scribebat in libris quae de nummis antiquis tractarent Promptuarium iconum sese non ponere quia numismata in eo opere omnia ficta falsa adulterata sunt.
Contra, numismatica omissa nec semper servatis orbiculis circa capita, 'polycephalon opus' imitati sunt plures : iam anno 1559 Ioannes Tornaesius, filius maximi rivalis Rovillii in typographia Lugdunensi, opusculum Insignium aliquot virorum icones inscriptum apud patrem publicavit, in quo fictas imagines praecipuorum scriptorum et philosophorum antiquorum in unum colligebat. Idem fecerunt de hominibus aliquo merito insignibus Theodorus Beza, Paulus Iovius , Achilles Statius, Andreas Thevetus ... Usque in septimum decimum saeculum hoc genus librorum pictorum florere perstitit.
De Berosi supposita doctrina
Anno 1498 inter alia scripta apocrypha Ioannes Annius Viterbiensis, theologiae professor ordinis praedicatorum Sancti Dominici, sive falsarius sive et ipse deceptus, opusculum Berosii publicavit et in reeditionibus commentario suo illustravit. Ille Berosius Chaldaeus erat, dei Beli sacerdos, cuius varia opera ab auctoribus antiquis memorantur, in primis historia Babyloniaca, sed omnia deperdita sunt. Nec quisquam hodie exstat qui textum tum editum genuinum fuisse existimet. Pauci tamen tum fuerunt eruditi qui hunc textum ut spurium statim reicerent : immo in prima parte sexti decimi saeculi saepe reeditus multos litteratos decepit, ut Ioannem Lemaire de Belges et ... Gulielmum Rovillium qui ab Annio Viterbiensi cum chronologiam antiquissimorum temporum sumpsit, tum et theologiam. Non tantum adseverat, ut Evhemerus in antiquitate iam fecerat, homines fuisse deos paganos sed eos cum personis Biblicis adsimulat, Saturnum cum rege Nemrod, Iovem cum filio Nemrod Belo, Zoroastrem cum filio Noe Cham , Iano quem et ipse e stirpe Noe fuisse vult uxorem Vestam tribuit quod nusquam in genuinis litteris antiquis reperitur. Ita historiam Biblicam cum historia profana in unum confundebat. Certe quamquam Ianus in multis nummis antiquis semper bifrons expressus est et iam anno 1517 in libello Illustrium imagines inscripto Andreas Fulvius eum bifrontem ex nummo antiquo depinxerat, ille deus apud Rovillium vultum simplicem et ex nihilo excogitatum praebet.
Alias quoque fabulas in Promptuarium suum accepit : ita Pharamundum, primum Francorum regem a Troianis stirpem duxisse vult.
Aulus Postumius Albinus Regillensis
Aulus Postumius Albinus Regillensis (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Postumius anno 397 tribunus militum consulari potestate electus est, eius collegae Aulus Manlius A.f. Vulso Capitolinus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Lucius Iulius L.f. Iullus, Lucius Iulius L.f. Iullus, Publius Cornelius P.f. Maluginensis erant. Hoc anno bella contra Veios, Capenam, Faliscos atque in Volscos continuebantur, sed et contra Tarquinios certatum est.
Ludovicus Leo Sanchez Gil
Die 11 Iulii 2008, vicit septimam Circuitus Franciae stationem, cursum Brivate Aureliacum.
Lirac
Lirac est commune 914 incolarum (anno 2018) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania (ante 2016 Occitania et Ruscinone).
Breconiensis comitatus
Breconiensis comitatus  fuit usque ad annum 1974 unus e duodecim comitatibus Cambriae.
Rutilianum
Rutilianum (in antiquo: Agetium, Azetium, Netium) (Italiane: Rutigliano) est oppidum Italiae  et municipium, circiter 18 620 incolarum, in Regione Apulia et in Urbe metropolitana Barensi situm. Incolae Rutilanenses seu Azetini appellantur.
Municipia finitima
Casamassima, Conversano, Mola di Bari, Noicattaro, Turi.
Caillac
Caillac est commune Francicum 592 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Iacobus McDowell
Iacobus McDowell (natus in Rockbridge County die 13 Octobris 1795; mortuus prope Lexington  Virginiae die 24 Augusti 1851), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1843 usque ad annum 1846 Virginiae gubernator fuit. Praeterea McDowell in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
1671 Chaika
1671 , olim designationibus 1934 TD, 1930 WE, 1952 BX, 1955 XA, 1963 SO, 1971 RC, et A907 GM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio Neujmin in Observatorio Pulkovo versato repertus est. In honorem Valentinae Tereškovae nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1671 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aedes Sancti Sixti de Urbe
Ecclesia sive aedes Sancti Sixti de Urbe saeculo IV conditam esse traditur. Papae Sixto II sancto sacrata est, cuius reliquiae, olim in catacumbis iacentes, hic saeculo VI adlatae sunt. Aedes iussu papae Innocentii III saeculo XIII ineunte restructa est. Ibi feminae religiosae, ex aliis domibus collectae, collocare statuit et sub auctoritate Dominici fratrumque eius submittere. Ibi primum convenerunt feminae ex aede Sanctae Mariae in Tempulo die 24 Februarii 1221. Etiam hodie monachae Dominicae conventum S. Sixti tenent.
Aedes Sancti Sixti est titulus cardinalitius Ecclesiae Catholicae Romanae.
Mineta
Loci ad Minetam
Communia quae Mineta praeterlabitur:
Sainte-Mondane
Sainte-Mondane  est commune Francicum 262 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Carolus Magnus
Carolus Magnus, etiam Karolus Magnus appellatus (Francogallice Charlemagne; Theodisce Karl der Große) (742–814), fuit Rex Francorum ex anno 768 et Imperator Romanorum ex anno 800 ad mortem. Regnum Francorum in imperium auxit quod multas partes Europae Occidentalis et Mediae complexus est. Per suum regnum et imperium, Italiam vicit, et nomine Imperatore Augusto diadema e manibus Leonis Papae III die 25 Decembris 800 accepit.
Coniungitur eius dominatus cum Renascentia Carolingiana, recreatione artis, religionis, culturae, Ecclesia Catholica adiuvante. Ipse per victorias externas et correctiones internas Europam Occidentalem et Media Aeva Europaea definire adiuvit. Carolus I in indicibus regnalibus Germaniae, Sacri Romani Imperii, et Franciae numeratur.
Carolus, filius Regis Pippini Brevis et Bertradae Lauduni, reginae Francicae, patri anno 768 succedens, primum cum Carlomanno I fratre rexit. Saepe subicitur coniunctio fratrum infelix fuisse, sed etiam subiciuntur impedimenta ab annalium scriptoribus in maius extulisse.
Wiener Ringstraße
Wiener Ringstraße ("Via circularis Vindobonensis"), quae cum Franz-Josefs-Kai ("Crepido Francisco-Iosephina") veterem Vindobonae urbem (vel fere regionem urbanam "Urbs Interior" dictam) circumdat, una cum numerosis aedificiis historicis ad res maxime visendas urbis capitis Austriae pertinet. Longitudo viae circularis est 5,2 km. Ipsa Via circularis huius longitudinis tres partes efficit; ab incolis der Ring ("Circulus") appellari solet, quamquam hic Ring ex novem partibus constat. Hodie omnis cum aedificiis, quae plurima ratione Historismi aedificata sunt, ad UNESCO Mundi Hereditatem pertinet.
Carolus Magnus
Vita
Carolus Heristali natus est die 2 Aprilis 742, filius Peppini Iunioris ("Brevis") et Bertradae Laonis. Eginhardus scripsit Carolum hominem esse cui corpus bene constitutum erat.
Anno 773, Caroli auxilio a papa Hadriano I petito contra Langobardos, qui terris Civitatis Ecclesiae minati sunt, Carolus regem Langobardorum Desiderium profligavit et Papiam, caput eius regni, cepit.
Postea gentes Saxones quae a Francorum dominio defecerant domuit.
Anno 797, Irenia Atheniensis filium suum Constantinum VI Imperatorem Romanum Orientalem deposuit et se imperatricem fecit. Papa Leo III recusavit Ireniam imperatricem Imperii Romani Orientalis recognoscere. Ergo die 25 Decembris 800, papa Leo III Caroli Magni capiti coronam imperialem imposuit. Carolus Aquisgrani obiit die 28 Ianuarii 814.
Familia
Ex concubina nomine Himiltrude unum filium genuit, nomine Pippinum, qui postea, mutata veste et tonsuratus, in Prumia monasterium trusus est.
Prima Caroli Magni uxor fuit filia Desiderii regis Langobardorum cuius nomen nobis incognitum est (scilicet Desiderata aut Gerperga).
Secundam uxorem ex gente Sueborum duxit, nomine Hildegardem, cuius pater Geroldus comes fuit. Ex ea multos liberos genuit. Tres filios, Carolum, Carlomannum (ab anno 781 Pippinus nuncupatus), et Hludovicum, atque tres filias, nominibus Hruodtrudis (Rotrudis), Berhta (Berta), et Gisla (Gisela). Tres liberi eius nominibus Adalhaidis, Hlotharius et Hildegardis in albis iam de hac luce migraverunt.
Rorico ex filia maior Rotrude filium nomine Hludovicum genuit.
Post Hildegardae mortem Carolus Fastradam in matrimonium duxit.
Fortuna
Anno 1165, antipapa Paschalis III Carolum Magnum sanctum creavit, sed anno 1179 Concilium Lateranense Tertium omnia decreta huius antipapae III nulla declaravit. Carolus Magnus etiam persona carminorum epicorum La chanson de Roland atque Orlando Furioso Ludovici Ariosti est.
Liouc
Liouc est commune 207 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Sulcus mentalis
thumb|280px|right|[[Amphiesma stolata|Amphiesmae stolatae capitis scuta inferiora, Anglice scripta, (a laeva superiore): scuta genialia anteriora, scutum mentale, scuta infralabialia, sulcus mentalis, scuta gularia, scutum ventrale primum, scuta genialia posteriora]]
Sulcus mentalis est sulcus longitudinalis inter scuta gularia et squamas mentales in mandibula inferiore serpentium.
Leo Guignard
Leo Guignard (natus die 13 Aprilis 1852 in Mont-sous-Vaudrey; Lutetiae mortuus die 7 Martii 1928) fuit illustris medicamentarius Francicus.
Cena in Emmao (Caravaggius)
"Cena in Emmao", ea scilicet cena cui Iesus post resurrectionemr iuxta Emmaum participaverit, a Caravaggio bis picta est. Haec res in Evangelio Lucae narratur (Luca 24.28-32). Altera tabula anno 1601 picta hodie apud Pinacothecam Nationalem Londinii ostentatur; altera anno 1606 confecta in pinacotheca Brerae iacet.
Nexus externi
A Ceia em Emaús
Cena in Emmao
Cena in Emmao est ea cena iuxta Emmaum sumpta in qua participaverunt discipuli aliqui Iesu et Iesus ipse post resurrectionem. Haec res in Evangelio Lucae narrata (Luca 24.28-32) saepissime a pictoribus evocatur.
Ioannes Baptista Eduardus Bornet
Ioannes Baptista Eduardus Bornet (natus in Guérigny die 2 Septembris 1828; Lutetiae die 18 Decembris 1911 mortuus) fuit naturae studiosus et botanista Francicus. Siglum scientificum eius est  Bornet . Bornet fuit Academiae Scientiarum Francicae et Regalis Societatis Londinii sodalis.
Monasterium Sanctae Agnetis Bononiense
Monasterium Sanctae Agnetis Bononiense a Diana de Andalo anno 1223 Bononiae conditum est, qui ibi domum seu refugium feminarum Dominicanarum constituere voluit, adiuvantibus a principio Dominico Oxomensi (qui Bononiae anno 1221 mortuus est) et mox Iordano de Saxonia magistro ordinis Praedicatorum secundo.
Consilium Civitatum
Consilium Civitatum (Germanice Ständerat, Francice Conseil des États, Italiane Consiglio degli Stati, Retoromanice Cussegl dals Stadis aut Cussegl dals Chantuns) est unum duorum consiliorum parlamenti Confoederationis Helveticae a 46 senatoribus constitum. Unocuique pago duo senatores sunt.
Linguae publicae Consilii sunt Germanica et Francica.
Nigrita (Lovecraft)
Nigrita vel Shub-Niggurath est deus in Cthulhui Mythis, ab H.P. Lovecraft scriptis. Etiamsi in operibus Lovecraftianis Nigrita nunquam descripta est, scriptores posteriores eam descriperunt. Primo nominata est in historia "The Last Test" (1928). Epiteton est Nigritae "capra ater silvarum cum iuvenum millia" (Anglice: The Black Goat of the Woods with a Thousand Young), et praecipue invocatus est cum exortatione "Iä, Shub-Niggurath!". His in mythibus, Nigrita est aut una ex Magnis Antiquis aut Diis Externis.
Resuagnum
Resuagnum (alia nomina: Rezoagnum ) (Italiane: Rezzoaglio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 080 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Resuagnenses appellantur.
Fractiones
Alpepiana, Brignole, Brugnoni, Cabanne, Ca' degli Alessandri, Ca' de Berté, Calcinara, Calzagatta, Cardenosa, Casaleggio, Cascine, Cerisola, Cerro, Codorso, Cognoli, Costafigara, Ertola, Esola, Farfanosa, Garba, Ghierto, Gropparolo, Isoletta, Lago delle Lame, Lisorastro, Magnasco, Mandriole, Mileto, Molini, Monte, Noci, Parazzuolo, Pian di Fontana, Pianazze, Piandomestico, Villa Piano, Prato della casa, Priosa, Rezzoaglio Basso, Rocca, Roncopiano, Salto, Sbarbari, Scabbiamara, Segaglia, Tecchia, Ventarola, Vicomezzano, Vicosoprano, Villa Cella, Villa Cerro, Villanoce .
Municipia finitima
Borzonasca, Favale di Malvaro, Ferriere (PC), Fontanigorda, Lorsica, Montebruno, Orero, Ottone (PC), Rovegno, San Colombano Certenoli, Santo Stefano d'Aveto.
Theodorus Dassovius
Theodorus Dassovius (natus 27 Februarii 1648 Hamburgi – mortuus est 6 Ianuarii 1721 in Rendsburg) fuit linguista et theologus reformatus Germanicus.
Carolus Henricus Deschner
Carolus Henricus, vulgo Karlheinz Deschner (Bambergae natus die 23 Maii 1924; mortuus in Haßfurt die 8 Aprilis 2014), alumnus Universitatis Herbipolensis, fuit scriptor Germanicus qui de religione et de christianitate scripsit et eos acri ingenio et iudicio percensuit, exempli gratia cum opere Kriminalgeschichte des Christentums (id est Latine Christianitatis Historia Criminalis).
Lézan
Lézan est commune 1295 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Londinium Maius
Londinium Maius (vulgo Greater London) est comitatus Angliae. Anno 1965, urbe Londinio per quinque et septuaginta annos fere continuo aucta, terrae Comitatus Londiniensis cum urbe Londiniensi et Middelsexia tota regionibusque Essexiae, Cantii et Surriae limitaneis in novum comitatum administrativum incorporatae sunt sub auctoritate Greater London Council ("Consilium Londinii Maioris"). Cuius territorium (urbibus duabus exceptis) in triginta burgos departitum est, cuius formas, numeris distinctas, in eadem tabula videre licet. Concilio Londinii Maioris anno 1986 abolito, ab hoc anno urbes et burgi Londinienses singuli sine intermedio sub regimine Britannico terras suas administraverunt usque ad annum 2000. Inde hodie usque concilium novum, nomine London Assembly, res administrativas Londinienses regit, ad cuius caput stat praefectus a populo electus.