cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sophocles
Sophocles (Σοφοκλῆς; natus Coloni circa annum 497/6 a.C.n., mortuus Athenis hieme anni 406/5) est unus ex tribus poëtis tragicis Graeciae antiquae quorum fabulae nonnullae supersunt. Anno 443/2 unus praefectorum aerarii (Hellenotamiarum) erat. Dicitur sacerdos fuisse herois salutaris "Alconis" vocati. Cum deus Aesculapius Athenas post annum 420 inductus est, effigies dei apud Sophoclem manebat.
Victor fuit in certamine Baccho dedicato apud Dionysia duodevicies, ab anno 469, in Lenaeiis quoque aliquoties. Aristoteles in libro de Poetica dicit Sophoclem tertium histrionem et scaenas pictas in artem scaenicam introduxisse (Poet. 1449a); dicit etiam Euripidem homines ut sint, Sophoclem ut debeant esse depingere (Poet. 1460b).
Vita
Editores antiqui vitam anonymam poetae operibus praeposuerunt per quam multa aliter ignota nobis tradideruntː non semper fide digna est sed nonnumquam vetustioribus fontibus confirmatur. Nobili loco natus filius erat Sophilli, hominis divitis qui armorum officinam gerebat. Musicae apud Lamprum magistrum studuit. Duas uxores habuit alteram legitimam Nicostraten quae inter alios ei peperit Iophonem qui et ipse tragoedias composuit, et illegitimam alteram Theorim e Sicyone quae Aristonem peperit cuius filius Sophocles Minor tragicus poeta satis notus fuit et post avi mortem Oedipum Coloneum docuit. Ultimos Sophoclis annos Iophonis zelotypia aliquantulum turbavit si quid veri in fabula Sophoclis a liberis senilis dementiae apud iudices arcessiti esse aestimemus.
Comis et facilis aditus erat ita ut multas amicitias sibi paraverit, in primis Herodoti et Periclis. Illae potentium virorum amicitiae et populi favor magis quam animus ad rem politicam aut militarem pronus illum ad varia munera suscipienda impulerunt. Anno 443 unus e collegio "hellenotamiarum" erat, hoc est illorum magistratuum qui aerarium sociorum Delii foederis administrabant. Anno 441 una cum Pericle strategus (hoc est exercitus dux) expeditioni adversus Samios interfuit. Deinde post cladem in Sicilia acceptam unus e decem probulis electus est, quibus in periculosis angustiis mandatum erat ut de summa re decernerent. Ita saluti patriae aliquid conferre potuit, simul tamen et rebus novis oligarchicis quadingentorum manus dedit.
Vitam beatam usque ad mortem egisse dicebatur quod poeta comicus Phrynichus in Musis (405 a.C.n.) ita testaturː
Pietatis communis particeps erat nec sapientia carebat. Nam cuidam eum iam senem an Veneris voluptatibus adhuc frueretur interroganti respondisse dicitur nimis felicem nunc esse qui domino tam saevo et superbo liberatus esset.
Opera integra
Quamquam plus quam 120 fabulas scripsit, septem modo ad nos devenerunt. Annos scimus quando Philoctetes et Oedipus Coloneus in scaena paruerunt; de aliis fabulis disputatur. Illae septem tragoediae a scholarum magistris secundo saeculo p.C. selectae sunt quae in scholis legerentur et ceterae oblivione obrutae sunt. Idem Aeschylo et Euripidi circa idem tempus accidit. Byzantinae scholae deinde e septem tantum tres retinueruntː Aiax, Electra, Oedipus rex. Editionem principem fabularum anno 1502 Aldus Manutius curavit. Magni momenti est editio Hadriani Turnebi anno 1552 Lutetiae divulgata, laboribus Demetri Triclinii utens. Aliae sunt editio a Richardo Brunck, anno 1786 facta et editio a Petro Elmsley anno 1823 divulgata; recentiores editores sunt R. D. Dawe (1985), Hugh Lloyd-Jones et Nigel Wilson (1990).
De fabulis, de sermone, de re metrica
Sermo Graecus apud Sophoclem non tam difficile est ac apud Aeschylum.
Fama apud posteros
Aristophanes in Ranis Sophoclem nominat "superiorem Euripide" (, 76).
Gaius Luccius Telesinus
Gaius Luccius Telesinus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 66 consulatum ordinarium cum Gaio Suetonio Paulino gessit. Nihil praeterea de eo homine novimus.
Auris
Auris pars systematis auditivi est organum auditus animalium. Aures saepissime pares sunt, in lateribus capitis affixae; quae intersunt nunquam oculis sublimes neque inferae naribus. Aures undas sonuum in "perceptiones" mutare possunt. Nervatae sunt a nervis cochleovestibularibus, qui transmittunt perceptiones sonuum necnon inclinationis motionisque capitis.
thumb|200px|left| Auris humani [[anatomia
1 Nervus vestibularis
3 Nervus facialis
4 genus facialis exterior cum geniculis
5 Chorda tympani
8 Malleus
9 Membrana tympani
10 Tuba auditiva Eustachii]]
Auris hominis et mammalium e partibus externa, media et interna composita est.
Die 3 Martii est dies mundialis auditionis.
Stagodontidae
Stagodontidae (binomen a Marsh anno 1889 inventum) sunt familia mammalium marsupialium exstincta.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Gerty Cori
Gerty Theresa Cori (Pragae nata Gerty Theresa Radnitz die 15 Augusti 1896 - Sancti Ludovici, Missuria mortua die 26 Octobris 1957) fuit biochemica Austro- Americana, qui anno 1947 una cum Carolus Cori, cui anno 1920 nupserat, et anno 1947 Bernardo Alberto Houssay Nobelianum Medicinae Praemium accepit ratione studii glucosi ex glandula pituitaria.
Gulielmus P. Murphy
Gulielmus P. Murphy (natus in urbe Stoughton Visconsiniae die 6 Februarii 1892 - mortuus in Brookline Massachussetae die 9 Octobris 1987) fuit medicus Americanus, qui propter studia de diabete anno 1934 una cum Georgio R. Minot et Georgio H. Whipple Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Georgius H. Whipple
Georgius Hoyt Whipple (natus in urbe Ashland Novae Hantoniae die 28 Augusti 1878; mortuus Roffae Novi Eboraci die 1 Februarii 1976) fuit medicus Americanus, qui anno 1934 una cum Gulielmo P. Murphy et Georgio R. Minot Nobelianum Medicinae Praemium accepit studii redediae anaemiae de iecore causa.
Bacterio Tropherymate whippelii causatur morbus, secundum G. H. Whipple morbus whippleianus (lipodystrophia intestinalis) nominatus.
Eodelphis
Eodelphis (binomen a Matthew anno 1916 inventum) est genus exstinctum mammalium marsupialium.
Emory Washburn
Emory Washburn (natus in Leicester, Massachusetta die 14 Februarii 1800; Cantabrigiae urbis Massachusettae mortuus die 18 Martii 1877), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1854 usque ad annum 1855 Massachusettae gubernator fuit.
Delphodon
Delphodon (binomen a Simpson anno 1927 inventum) est genus exstinctum mammalium marsupialium.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Schola
Schola est institutio in qua discipuli erudiuntur.
Etymologia
Vocabulum schola, a Graeco antiquo σχολή deductum, primum 'otium, vacivum tempus' significabat.
De scholis Romanis
His in scholis liberi primum litteras Latinas, tum Graecas discebant. Siquis discipulus bonus fuit, eum magister praemio donavit, sin malus, verberavit. Post annum quintum, discipuli legere et scribere potuerunt; computare autem numeris Romanis admodum difficile fuit, itaque discipuli aliqua ex parte ratiocinando quoque instruebantur.
Via succinea
Via succinea est antiqua via commercialis a Mari interno usque ad Europam borealem posita quae sucino transferendo utilis fuit, e qua re nomen traxit.
Schola
De scholis Romanis
Post ludum qui artibus bonis operam dare vellent, apud grammaticos opera scriptorum magnorum legerunt. Ex quibus grammaticis nemo melius est notus illo Orbilio plagoso, quem Horatius in alterius libri epistula prima (versibus 70–71) commemoravit.
Via succinea
Hac via sucinum cum res exoptatissima ad ornamenta facienda esset, multa saecula e Mari Baltico per Vistulam Danapremque fluvios in Italiam, Graeciam, Pontum Euxinum, Aegyptum portatum est.
Schola
De scholis Romanis
Grammaticis autem exauditis apud rhetores, quorum perpauci tantum et in maximis quidem urbibus illustrissimisque fuerunt, adulescentuli, qui quidem pretium eruditionis maximum solvere possent, artibus trivii studebant.
Rhetorem autem in urbe Roma primum Vespasianus imperator Quintilianum Calagurritanum instituit. Rhetorum sedes praecipuae saeculis quarto quintoque fuerunt Augustae Treverorum et Burdigalae (ubi Ausonius docuit), Arelati, Mediolani (ubi Augustinus), Romae, Karthagine, Alexandriae, Antiochiae (ubi Libanius), Nicaeae, Nicomediae, Constantinopolique.
Pariadens
Pariadens (binomen a Ciffelli et Eaton anno 1978 inventum) est genus exstinctum mammalium marsupialium.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Schola
Sententiae de scholis
"Non scholae, sed vitae discimus." "Non vitae sed scholae discimus."—Lucius Annaeus Seneca minor (Epistulae morales ad Lucilium 106.12).
Index scholarum
Vide Index scholarum.
Marcus Annius Afrinus
Marcus Annius Afrinus (nescimus, quando natus sit, mortuus est post annum 69) senator Romanus fuit. Inter annos 49 et 54 legatus Augusti pro praetore Galatiae provinciae erat. Anno 66 consul suffectus creatus est. Vespasiano imperatore regnante legatus Pannoniae factus est.
Ioannes Tyler
Ioannes Tyler (natus Carolopoli in Virginia die 29 Martii 1790; mortuus Ricmondiae in Virginia die 18 Ianuarii 1862) fuit vir publicus, breviter praeses vicarius Gulielmi Henrici Harrison, et postea, Harrison repente mortuo, decimus Praeses Civitatum Foederatarum a die 4 Martii 1841 usque ad diem 4 Martii 1845. Tyler anno 1825 usque ad annum 1827 gubernator Virginiae fuerat et postea etiam Virginiae legatus in senatu Civitatum Foederatarum.
Eduardus Adelbertus Doisy
Eduardus Adelbertus Doisy (natus in Hume, Illinoesia die 13 Novembris 1893 - Sancti Ludovici, Missuria mortuus die 23 Octobris 1986) fuit biochemicus Americanus, qui anno 1943 propter vitamini K inventionem una cum Henrico Dam Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Boreodon
Boreodon (binomen a Lambe anno 1902 inventum) est genus exstinctum mammalium marsupialium.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Marcus Arruntius Aquila
Marcus Arruntius Aquila (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 66 consul suffectus creatus est.
Persona
Persona sensu primo est res qua homines, praesertim histriones, ad vultum celandum utuntur. Aliquando etiam sacris et feriis adhibetur. Sensu figurato, persona est et homo, vel nonnumquam deus, qui in dramate (comoedia vel tragoedia) agit.
Anicius Manlius Torquatus Severinus Boethius personam definivit in De consolatione philosophiae ut "naturae rationabilis individua substantia." ""Sed nos hac definitione eam quam Graeci hypostasin dicunt terminavimus. Nomen huius personae videtur aliunde traductum, ex his scilicet personis quae in comoediis tragoedisque eos quorum interest homines repraesentabant. Persona vero dicta est a personando, circumflexa paenultima. Quod si acuatur antepaenultima, apertissime a sono dicta videbitur; idcirco autem a sono quia concavitate ipsa maior necesse est volvatur sonus. Graeci quoque has personas prosopa vocant ab eo quod ponantur in facie atque ante oculos obtegant vultum." Quod origo facta est notionum personae iuris ac personalitatis apud Thomam Aquinatem.
Henricus David Thoreau
Henricus David Thoreau (12 Iulii 1817—6 Maii 1862) fuit philosophus, naturalista, et auctor Americanus, qui duobus libris innotuit: Walden, seu Vivere in Silvis (Anglice 'Walden, or Life in the Woods') de simplicitate voluntaria in rebus rusticis (quod origo oecologiae habetur), et Inoboedientia Civilis (Anglice 'Civil Disobedience'), de inviolentia rei publicae iniustae reprehendenda, quae in servitute et Bello Mexicano detegit. Inter transcendentalistas numeratur, plerumque a Radulpho Waldo Emerson motus.
Aliqua excerpta ex tertio capite libri Walden vocato 'De legendo'
Hoc fere modo Thoreau scripsit de beneficio litterarum antiquarum legendarum: "Homerum vel Aeschylum Graece scriptum sine periculo intemperantiae luxusque discipulum legere licet, nam is quodam modo heroes imitari et cum eis mane agere habetur. Libri heroici, quamquam in litteris linguae hodiernae impressi sunt, temporibus deterioribus semper mortui sunt; significationem omnium verborum et versuum laboriose petere debemus, coniectantes ex nostra sicut sapientia virtute liberalitate sensum maiorem quam eum quem usus communis permittit. Hodierna imprimatio, vilis et fertilis, plena libris translatis, haud propius ad scriptores antiquos heroicos nos tulit. Hi scriptores esse solitarii semper videntur, et linguae eorum tantae rarae mirabilesque videntur quantae semper videbantur. Diebus iuvenilibus et horis pretiosis dignum est discere pauca saltem verba linguae antiquae, quae ex viis quotidianis sublata sunt, quae consilia et stimuli sunt. Pauca verba Latina quae audivit agricola haud frustra meminit iteratque. Homines nonnumquam putant litteras classicas cessuras esse studiis modernioribus utilioribusque; sed discipulus audax litteris classicis, quacumque lingua et quocumque tempore scriptis, semper studebit."
Prospectus Montanus (California)
Societates mercatoriae
Urbs in Valli Silicii iacet. Praesidia multarum societatum mercatoriarum notarum habet. Maxime sunt societae technologicae; exempli gratia:
Etiam organizationes scientificae ibi sitae sunt, inter quas:
Anno 1956, Gulielmus Shockley in urbe instituit, evolutionem Vallis Silicii incipiens.
Historia
Anno 1842, gubernator Altae Californiae terram cuidam Francisco Estradae donavit, cuius nomen Hispanice fuit  In hac terra, urbes Prospectus Montanus et  conditae sunt.
Anno 1852, meridiana et occidentalis ora a civibus Civitatum Foederatarum habitari coepit.
Campus Moffettianus, cum post annum 1931 a conditus sit, multos operarios attraxit. Secundo bello mundano confecto, numerus incolarum valde crevit, industriis aeronauticis electronicisque amplificandis. Qui numerus anno 1950 6563, anno autem 1960 30 889 fuit.
Geographia
Urbs in parte meridianae occidentali et orientali sita est. ibi consecat. Via historica regalis, hispanice nominatur "El Camino Real", nunc urbem transit. Adfinis est in septentrionem occidentalem, in septentrionem sinus Sancti Francisci, in meridiem et meridiem occidentalem , in orientem et Campi Moffettiani. In occidentem, Montes Sanctae Crucis, a quos urbs nominatur, eam ab Oceano Pacifico separant.
Decetia
Decetia, Francogallice Decize, est urbicula 5 792 incolarum praefecturae Niveris in regione Burgundia Franciae orientalis.
Herbertus Spencer Gasser
Herbertus Spencer Gasser (natus Platteville Visconsiniae die 5 Iulii 1888; Urbe Novo Eboraco mortuus die 11 Maii 1963) fuit physiologus Americanus, qui anno 1944 una cum Iosepho Erlanger Nobelianum Medicinae Praemium accepit, studii neuronis causa.
Pediomys
Pediomys (binomen a Marsh anno 1889 inventum) est genus exstinctum mammalium marsupialium.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Bette Davis
Bette Davis, nomine officiali Ruth Elizabeth Davis, nata in Massachusettae urbe Lowell (CFA) die 5 Aprilis 1908; defuncta Noviliaci ad Sequanam (Francia) die 6 Octobris 1989, fuit actrix notabilis Americana.
Aquiladelphis
Aquiladelphis (binomen a Fox anno 1971 inventum) est genus exstinctum mammalium marsupialium.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Gaius Paccius Africanus
Gaius Paccius Africanus (nescimus, quando natus sit, mortuus est post annum 78) senator Romanus fuit. Anno 66 vel 67 consulatum suffectum gessit, anno 70 senatu expulsus est, quod Nerone imperatore fratres Publius Sulpicium Scribonium Proculum et Publium Sulpicium Scribonium Rufum accusavisset. Sed Africanum paulo post rursus senatorem factum esse constat, nam anno 77/78 proconsul provinciae Africae erat.
Monodelphopsis
Monodelphopsis (binomen a Paula Couto anno 1952 inventum) est genus exstinctum mammalium marsupialium.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Diodus
Diodus (-i f) est elementum circuitus electronici, fluxum oneris modo unam directionem permittens, iunctione duarum materiarum semiconductorum factum. Diodi utiles sunt ad lucis fontes, thermometra, et fluxionem electricam rectificandam generandam.
Proprietates diodorum speciales proveniunt e differentia in impuritatibus inter duas partes suas semiconductrices. Haec differentia producit oneris electrici differentiam inter duo latera. Latus positivum anodus appellatur et latus negativum cathodus vocatur. Oneris differentia inter duo latera deinde tensionem electricam inter ea producit. Est haec tensio, in diodis rectificatis, quae maxime impedit electricitatem negativam fluere ab anodo ad cathodum sed sinit positivam fluere.
Etymologia
Olim conductio asymmetrica nominata est "rectifacienda". Verbum diodi de verbis Graecis δί, duo vel bis, et οδός, iter vel via, emanavit.
Diodus semiconductrum
Diodus est semiconductrum: conductio oneris electrici non utroque directione permittitur, sed tantum uno.
Franklinus Pierce
Franklinus Pierce (natus apud Hillsboro Novae Hantoniae, 23 Novembris 1804; mortuus Concordiae eiusdem civitatis, 8 Octobris 1869) fuit causidicus, vir publicus, et quartus decimus Civitatum Foederatarum Americae praeses.
Rapolanum
Rapolanum  (etiam Rapolanus ; alia nomina: Rapulanum  ) (Italiane: Rapolano Terme) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 310 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm. Incolae Rapolanenses appellantur.
Thermae
Rapolani celeberrimae thermae et balnea sunt quarum aquae calidae ex terra fluunt.
Corbin Bleu
Corbin Bleu Reivers (natus Brooklynii Novi Eboraci die 21 Februarii 1989) est cantor generum musicae popularis et rap, saltator, et pellicularum histrio Americanus. Etiam pater David Reivers histrio est.
Qui notus est quod in serie pellicularum (Latine: Scholae Comoedia Musica) et High School Musical partes personae Chad Danforth egit. notissimus personae suae ut Galfridus King in serie televisifica (Latine: Ut una vita vivatur) et One Life to Live.
Vita
Antequam praesentes partes in High School Musical Place agit, partes ordinarias in Hannah Montana egebat, nomine Iohannes Collins, amici Miley Stewart. Qui notus est quod in serie pellicularum (Latine: Scholae Comoedia Musica) et High School Musical partes personae Chad Danforth egit. Bleu in Ludis Canalis Disney (Disney Channel Games) anno 2007 contendit: fuit dux Manus Caeruleus (Blue Team), etiam Blue Man. Partes egit in Jump In! Propria Canalis Disney Pellicula Anno 2007. Bleu etiam partes ordinarias in The Beautiful Life egebat, et quasi hospes suo nomine apparuit in duobus seriei Ned's Declassified School Survival Guide. Notus inter alia e pelliculis Phineas and Ferb, Free Style, Beyond All Boundaries, The Good Wife, Sugar (Latine: Saccharum), Blue Bloods, Scary or Die, Renee et Nurse 3D.
Et martius 2013, et accipe plumbum munus "Galfridus King" in series (Latine: Ut una vita vivatur) et One Life to Live. Et martius 2013, et accipe plumbum munus "Jordan Allen French" in series Franklin & Bash . Et anno 2013 e pellicula horror The Monkey's Paw. Et september 2013, et accipe plumbum munus in series Dancing with the Stars.
E. C. S. Shuttleworth
E. C. S. Shuttleworth (Edward Cheke Smalley Shuttleworth, C.I.E.) fuit stator Britannicus, in Indiam ab initio missus est, postea (ab anno circiter 1916) in Birmaniam ubi securitati praepositus est in urbe Yangon (Rangoon). Ibi anno 1918 editores periodici Thuriya reprehensit quia regulam de templis Buddhisticis pedibus nudis intrandis voluerunt et Britannis imponere. Shuttleworth de vita meretricia in urbibus Indicis et Birmanicis commentarium anno 1917 edidit, anno 1923 de tachygraphia Birmanica.
Gulielmus Thomas Pritchard
William Thomas Pritchard (13 Octobris 1829—1 Novembris 1907) fuit legatus et explorator Britannicus.
Commemoratur nominibus Pritchardia, genere palmarum, et Megapodii pritchardii, specie avium.
Pritchardia pacifica
Pritchardia pacifica (binomen anno 1862 statutum) est arbor familiae Arecacearum, in Tonga natum et nunc alibi, praecipue in Samoa, Vitiis, et Insulis Marchionis cultum. "Flabellum Vitiense" propter unum eius usuum appellatum, arbor ad 10 metra altum, cauli ad 30 centimetra lato, crescit. Laminae foliorum ad 1 m attinent, ex cauli a stipite longo habitae. Ab uno ad quattuor inflorescentiae ex axilla producuntur. Flos est circa 7–8 mm longus, luteoviridis, bisexualis, sepalis petalisque tribus praeditus. Fructus sunt fusci, ad 12 millimetra lati.
Iacobus Knox Polk
Iacobus Polk (natus die 2 Novembris 1795 in Comitatu Mecklenburg Carolinae Septentrionalis; Nasburgi in Tennesia obiit die 15 Iunii 1849) fuit causidicus, vir publicus, gubernator Tennesiae (1839–1841), in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus, ac undecimus praeses Civitatum Foederatarum Americae a die 4 Martii 1845 usque ad diem 4 Martii 1849
Pritchardia
thumb|125px|left|Pritchardia limahuliensis thumb|248px|Pritchardia thurstonii Pritchardia est genus arborum familiae Arecacearum, quod in 24–40 speciebus palmarum flabellarum tribus Coryphearum consistit, in tropicis Oceani Pacifici insulis natum, et praecipue in Havaiis, Samoa, Tonga, Tuamotuibus, et Vitiis excultum.
Descriptio
Hae palmae altitudine inter se late variantur, a 20 m ad 130 m. Folia sunt costapalmata. Truncus est columnaris, nudus, laevis vel fibrosus, in longitudinem sulcatus, et cicatricibus foliorum delapsorum obscure annulatus. Flores fructusque in fasciculo terminali portantur, ramis simplicibus vel compositis, inflorescentiis arcuatis vel pendulis, quae in aliquibus speciebus sunt foliis longiores.
Species
Sunt viginti novem species, quarum undeviginti sunt in Havaiis endemicae, reliquaeque in aliis Oceani Pacifici gregibus.
Fenelo
Camaracensis archiepiscopus ab anno 1695 fuit.
Hodie sepulcretum suum in Pantheo Lutesiensi sedet.
Vita
Fenelo anno 1675 sacellanus factus est in tribu Sancti Sulpitii Lutetiae. Tres annos infirmos in valetudinario curavit et decem annos dominulas puellasque reformatas, quae in gremium Ecclesiae Catholicae Romanae revenerant, docebat; de hoc pepigit »De lʼéducation des filles« (Lutetiae 1687). Anno autem 1686 a rege missus erat ad Hugenotos convertendos in regiones occidentales Saintonge et Aunis. In opere »Du Ministère des Pasteurs« (Lutetiae 1688) se missionarium idoneum ad Franciam recatholizandam proposuit. Et militibus auxiliantibus et pietate sincera munus hoc assidue implebat. Fenelo enim mysticae quietismi favebat. Successus tales felices, praedicationes volubiles et opus »Traité sur le ministère des pasteurs« famam augebant, cum anno 1689 institueretur tamquam magister nepotum regis Ludovici XIV, i.e. Ludovici ducis Burgundiae, Philippi ducis Anjou et Caroli ducis Berri. Anno 1693 ad Academiam Francicam cooptatus est et duos annos post archiepiscopus Cambrai electus est.
Vita eius autem statim mutata est, cum Ioannam Guyon defendit in tractatione »Explication des maximes des Saints sur la vie intérieure« (Lutetiae 1697). Tunc, Iacobo Bossuet machinante episcopatum suum bene administratum relinquere debuit et liber citatus Romam ad Apostolicam Sedem missus est, ut examinaretur. Insuper eum de crimine laesae maiestatis suspicata est aula regia antea erga eum maxime benevola, postquam auctore nesciente quasi speculum principis admonitoriuim »Aventures de Télémaque« editum est. Ferebatur in consiliis Mentoris rectionem Ludovici XIV criticari. Papa Innocentius XII vel breve promulgavit, in qua sententiae XXIII operis »Explication« reprobatae sunt. Fenelon ipse ex ambone damnationem istam praelegens christifideles admonuit ut cum papa sentirent. Tunc propositiones suas reprehensas eiuravit. Benevolentia Ludovici XIV erga Fenelonem tamen non iam renovata est.
Tribunal criminibus investigandis in quondam Iugoslavia perpetratis
Tribunal criminibus investigandis in quondam Iugoslavia perpetratis est corpus Consociationis Nationum eo consilio conditum, ut belli scelera in quondam Iugoslavia Kosoviaque ab anno 1990 ad 2006 facta poena afficiantur eorumque auctores indicti iudicentur e lege humanitaria die 25 Maii 1993 decretus. Tribunal est curia ad hoc Hagae in Nederlandia sita.
Iudicium etiam scelera contra humanitatem facta, sicut genocidium et stuprum, tractat.
Sabal yapa
Sabal yapa est species palmarum, endemica in Beliza, Iucatania, et Cuba occidentali. In solis calcareis viget. Ei sunt folia costapalmata.
Iacobus Sullivan
Iacobus Sullivan (natus in vico Berwick die 22 Aprilis 1744; Bostoniae mortuus die 10 Decembris 1808), causidicus et iudex, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui ab anno 1807 usque ad annum 1808 gubernator Massachusettae fuit.
Marcus Vettius Bolanus (consul 66)
Marcus Vettius Bolanus (nescimus, quando natus sit, mortuus est post annum 79) senator Romanus et homo novus fuit. De cursu honorum per Statium certiores facti sumus : erat legatus legionis anno 62 in oriente Gnaeo Domitio Corbulone duce, anno 66 consul suffectus creatus est. Bello civili anni 69 Vitellium imperatorem secutus est, qui Vettium legatum Augusti pro praetore in Britanniam provinciam misit. Tacitus eum "inertiae" accusavit, sed Vettius bello civili impeditus erat neque provinciam firmare potuit. Anno 71 exeunte Romam reversus est. Anno 73 vel 74 ab Vespasiano imperatore inter patricios adlectus est. Anno 75/76 proconsul Asiae factus est. Filius eius Marcus Vettius Bolanus anno 111 consul ordinarius creatus est. Alter filius erat ille Gaius Clodius Crispinus cui poeta Statius carmen laudationis dedicavit, tum cum adulescens sedecim annos natus primam militiam inibat, auctore Domitiano.
Iacobus Buchanan
Iacobus Buchanan (natus die 23 Aprilis 1791 in Cove Gap prope Mercersburgum, Pennsilvania; Lancastriae in Pennsilvania die 1 Iunii 1868 mortuus), alumnus collegii Dickinsonii, fuit quintus decimus Civitatum Foederatarum Americae praeses.
Doctrina idearum
Qua theoria solutionem quendam ostendere conatur Plato ad quaestionem universam. Quaestio enim est: cum alicuius rei notionem habemus, quam proprietatem rei specialem indicat notio? Secundum Platonem, proprietas est idea, dummodo existat in altero existentiae plano.
In philosophia Immanuelis Kantii notio ideae etiam usurpatur aliquanto sensu altero: secundum Kantium ideae sunt res verae quae per sensus perfectos poterimus percipere, sed propter sensus imperfectos a nobis occluduntur.
Idea et forma
Idea seu forma in philosophia Platonis appellatur unicum exemplar archetypum supernaturaleque quod quibusdam rebus cuiusdam generis in realitate sensibli correspondet. Exempli gratia, secundum Platonem existit singulus Homo archetypus in altero mundo de quo omnes homines particulares sunt imperfectae species ad nostros sensus ostensae per realitatem. Homines autem individuales sunt imagines eius exemplaris imperfectae.
Secundum hanc theoriam, homo quasdam notiones concipiens ideas mente statim apprehendit cum ante se universam rei formam adspicit et per dialecticam. Idea autem ipsa directiter rei sensibli non correspondit.
Ecce forma hoc sensu non solum formam physicam seu geometricam indicat sed etiam omnes rei qualitates mente abstractas sicut colorem, pondus, motus, etc.
Belfortium
Belfortium (Francice Belfort) est urbs Francica et caput territorii Belfortii.
Historia
Anno 1871, in bello Germanico-Francico urbs diu oppugnata est, 16 Februarii a defensoribus copiis Borussiae tradita est. Milites Franci decessus liber concedebatur. Posthac autem Foedere Francofurti signato pars Franciae mansit, cum ceterae partes Elisatiae deinde ad Imperii Germanici pertinebat.
Marcus Hunter (philologus)
Marcus Hunter, vulgo plene John Mark Somers Hunter, denuo Sir Mark Hunter (1865-1932) fuit praefectus scholarum superiorum in India Britannica et auctor librorum de litteris Anglicis scholasticorum. Fuit director iuxta Coimbatore et professor Collegii Praesidialis Maderaspatani in urbe; postea professor Collegii Gubernii in urbe Rangoon annis 1918-1920 et praeses commissionis de universitate creanda et director instructionis publicae Birmaniae sub Imperio Britannico. Die 12 Iulii 1920 legem de hac re in concilio gubernatoris legislativo promovit. Lege recepto, universitate Yangonensi mense Decembri constituta, Marcus Hunter professor universitatis factus est. Circa annum 1930 fuit sodalis.
Washingtonia
Washingtonia est genus plantarum florentium familiae Arecacearum, in Civitatibus Foederatis meridio-occidentalibus endemicum, accuratius in California meridiana, Arizona meridio-occidentali, et Mexico (California Inferiori septentrionali et Sonora). Generi sunt duae species, quarum ambae per Civitates Foederatis coluntur, et in Medio Oriente et Europa meridiana (e.g., Croatia), ubi maxime hybridizatur.
Sodales sunt tribus Coryphearum, folia habentes quorum petiolum nudum in flabella rotunda multorum foliorum finitur. Flores in densa inflorescentia sunt. Fructus maturi sunt parvae drupae atrae-fuscae 6–10 mm latae, tenue propagine carnis dulcis super singulo semine.
Usus
Fructus edulis et ab Indis Americanis pro minore victus fonte adhibitus est. Editur quoque ab avibus.
Secundum bellum Punicum
Secundum bellum Punicum, unum e maximis historiae Romanae bellis, gestum est ab anno 218 a.C.n. ad annum 201. Secundum fuit e tribus maioribus bellis inter Carthaginem et Romanam rem publicam gestis.
Rerum gestarum conspectus
Romani pugnaverunt cum Poenis in urbe Sagunto. Hannibal Barcinus necopinato itinere exercitu trans Alpes montes ducto, ut Romanos oppugnaret, exercitus consulares proeliis ad Lacum Trasimenum Trebiamque Cannasque commissis delevit. Sed Publius Cornelius Scipio exercitum in Hispaniam duxit, quo loco urbem Carthaginem Novam caput gentis Barcinae cepit. Hispania capta, Hasdrubal Barcinus frater Hannibalis interfectus est, cum ferret auxilium exercitui in Italia moranti. Auxilio iam non adfuturo et Roma etiamtum libera, Hannibal Carthaginem confugit. In Africa, Hannibale duce, Poeni a Scipione victi sunt proelio ad Zamam facto. Hunc bellum Punicum alterum exitum habuit.
Quomodo bellum ortum sit
Confecto primo bello Punico Carthaginienses cum non solum totam Siciliam sed etiam Corsicam Sardiniamque Romanis tradere coacti essent fines quidem suas in mediam Iberiam propagare rati sunt. Praesidium huius incepti cum Hamilcari Barcae filiisque Hasdrubali itemque Hasdrubali pulchro dicto mandatum esset sequentibus annis bene ac feliciter in Hispania gentes indigenas impugnantes magnae paeninsulae partis potiti sunt. Anno quidem 227 a.C.n. Hamilcar Novam Carthaginem (hodie Hispanice Cartagena dictum) condidit sibique illic propugnacula paravit ad Romanos ulciscendos, sicut a Polybio traditur. Ille etiam commemorat Hasdrubalem anno 226 a.C.n. cum re publica Romana pactum icisse, quo Iber flumen (de cuius situ hodie ambiguitur) terminus utriusque dominii Hispanici constitutum est.
Etiamsi cur Romani alterum bellum cum Poenis esse gerendum rati sint discordiae adhuc vigent gestarum rerum scriptoribus videtur quidem capiendarum Hispaniae divitiarum cupido praestavisse ceteris rationibus. Belli quidem causam oppidum Saguntum in partibus Hamilcaro adiudicatis fuisse constat, ad quod expugnandum Hasdrubal qui patre necato eum sucesserat, exercitus paravit. Romani quidem cum paulo ante huic oppido foedere se iunxissent legatos illinc miserunt postulatum, ut obsidione sisteret. Tamen Hannibalem vix incepto deterruerunt neque Romani sociis auxilio venire ausi sunt. Oppido 219 a.C.n. expugnato senatus Poenis bellum indicere minatus est nisi Hannibalem sibi traderent. Hanc postulationem cum Karthaginienses obstinate recusarent senatus eis bellum denuntiavit.
Ab Hannibalis invasione usque ad Cannensem cladem (218–216 a.C.n.)
Orbis terrarum anni 261 a.C.n. status primum cum exarsisset Punicum bellum tamen valde a condicionibus novi belli gerundi differebant. Ut enim classis Poenorum quae internum mare olim suo arbitrio dominata esset Romanae potentiae sollertiaeque in re navali iam bello finito cesserat, ita res publica Romanorum, qui in firma terra plurimum se valere semper essent rati, exercitus magis quam navium incursioni patere videbatur. Itaque Hannibal cum Carthaginiensium deminutas rates Romanae classi impares fore intellexisset inferendo bellum magis quam patiendo iter per Hispaniam Italicam in paeninsulam facere praestare ratus est.
Utriusque consulis legionibus superatis Hannibal in Italiam ipsam procedens pariter blanditiis atque minationibus Italicas gentes diu iam Romanis subiectas coepit instigare, ut foedere rupentes rei publicae insurgerent. Paulo post autem Gaius Flaminius consul designatus constituit Hannibali copiis recentibus concurrere proelio, priusquam ad mediam Italiam perveniret. Nactus autem Hannibalem ad Trasumenni lacus ripas illius strategematibus circumventus una cum 15 000 militum nova clade cecidit.
Haec ubi senatui nuntiata sunt constitutum est Fabium Maximum dictatorem designare rei gerundae causa, qui rei publicae summum discrimen averteret. Maximus quidem cum quae ab utroque consule imprudenter gestae sint perspexisset duabus cum legionibus profectus est in hostem, ut vitando proelio regrediendoque Hannibalem longis itineribus fatigaret atque urbis a moeniis detraheret. Insecutus itaque fugaces legiones Hannibal Romam praeteriens prope Vulturnum flumen castra hiberna posuit. Fabius etsi consilium hostis illic aggrediendi ceperat tamen a Hannibale fefellitus est, qui copias Gerunium traduxit.
Tempore insequenti etiamsi Marcus Minucius Rufus magister equitum Poenos sine mora incursionibus debilitaret Fabius nihilominus Romae cognomine Cunctatoris illusus a senatu severiter reprehensus est, quod hostem nimis segne impugnaret. Rufus quidem cum se in contione de incursionibus gloriatus esset vetante quidem more maiorum alter dictator nominatus est. Paulo post autem Rufus Poenorum in castra necopinate irruptus a Hannibale repugnanti paene victus est nisi a Fabio qui copiis ei auxilio venisset auxiliatus esset, qua re cognita dictatoris munere demotus est.
Posteriore anno 216 a.C.n. Hannibal cum copiis coepisset carere ratus Romanos esse clade una exstinguendos nisi bellum etiam plures annos duceretur horreos apud Cannas vicum sitos occupavit. Ut hostem victu privaretur uterque huius anni consul, Lucius Aemilius Paullus et Gaius Terentius Varro cum exercitu 80 milia peditum, 6 milia equitum missi sunt in Hannibalem cui dimida ferme pars suppeditavit. Maximo quidem detrimento Romanis fore discidium de ratione belli gerendi inter utrumque consulem ortum nobis constat, cum alter hostem esse exspectandum, alter aggreddiendum quam celerrime censeret.
Alta Sequanae
Alta Sequanae (Francice Hauts-de-Seine) est praefectura regionis Insulae Franciae civitatis Franciae. Caput praefecturae est urbs Nemetodurum.
Secundum bellum Punicum
A clade Cannensi ad Capuam captam (216–211 a.C.n.)
Romana potentia Cannensi clade paene eversa complures Italorum civitates, quarum maxime eminebat Capua, a re publica secesserunt. Tamen etiam maioris momenti urbes sicut Neapolis atque Nola Romanis fidem servaverunt Hannibalemque impediverunt, ne totius Italiae inferioris potiretur. Tamen Poenorum imperatori anno 215 a.C.n. contigit, ut Philippum V pacto sancto ad bellum rei publicae inferendum commoveret. Etiam Syracusis in capite Siciliae cum Hierone II mortuo nepos nomine Hieronymus ad regnum pervenerat, spe obtenendae Siciliae adductus foedera cum Romanis icta rupit. Praeterea etiam Massinissa Numidiae orientalis dux sua cum factione regi hesperiae regni partis Syphax, qui etiam pacta cum Romanis observaret, seditione premebat.
Poeni postquam exercitum Romanum tam severiter affligaverant cum etiam has partes quas ante primum bellum cum Romanis gestum in dicione tenuerant vindicare praesidiisque obsidere temptarent tamen in Sardinia expugnanda cladem acceperunt. Syracusas quidem tametsi copiis subsidiisque ab Hannibale missis assiduos Romanorum impetus denique autem Marcus Claudius Marcellus expugnare valuit, quo die etiam Archimedes inventor interisse dicitur.
Publius Cornelius Scipio, qui ante quam Hannibal Alpes montes superavit, Gaium fratrem cum copiis in Hispaniam miserat, secutus eum cum legionibus quae cladi Trebianae supererant haud procul ab Emporiis nactus est. Scipiones fratres illinc usque ad annum 211 a.C.n. quas Poenis subditae erant partes Hispaniae impigre vastabant donec a Hasdrubale Barca separati atque imparibus proeliis singulatim obtriti atque necati sunt. Tamen Hasdrubal etiamnunc Romanos omnino e Hispania pellere nequivit.
Hannibal quidem cum Tarentorum civitatem ad seditionem movisset tamen illius oppidi arx quae adhuc a Romanis copiis tenebatur obsidione cingere atque diu oppugnare coactus est. Eodem autem tempore cum etiam Capua a Romanis oppugnaretur, Poenorum imperator specie Romam ipsam aggreddi est ratus, ut Romani eum persecuturi expugnatione abstinerent (qua belli parte rumor „Hannibal ad portas" vel falso "Hannibal ante portas“ ortus est). Neque autem Romanos hoc impetu fefellit neque Romanos expugnatione seditiosae urbis inhibere ei contigit. Itaque hodierni rerum gestarum periti excidium maioris momenti oppidi Italici, ad qua liberanda Hannibal simulaverat arma movere, belli discrimen aestimant.
A Capua capta usque ad pugnam ad Zamam factam (211–202 a.C.n.)
Sequentibus annis Hannibal Romanis in Italia prospere resistens iter per imiores partes Italiae fecit multasque civitates Romanis foedere iunctas vastavit.
In Hispania quidem filius caesi Publius Cornelius Scipio eiusdem nominis cum a patre summum imperii acceperat etiam imperio proconsulare institutus est licet nullo cursus honorum offici antea functus esset. Tamen anno 209 a.C.n. novam Carthaginem nemine exspectante expugnare valuit.
Sequana et Sanctus Dionysius
Sequana et Sanctus Dionysius, Francogallice Seine-Saint-Denis, est praefectura regionis Insulae Franciae civitatis Franciae. Caput praefecturae est Balbiniacum.
Secundum bellum Punicum
A Capua capta usque ad pugnam ad Zamam factam (211–202 a.C.n.)
Anno 202 vere aut aestate in Africa ad Zamam oppidum Scipio dux Romanorum cum Hannibale Carthaginiensi decertavit. Hic enim equitibus in utroque cornu dispositis post octoginta elephantos tres peditum acies instruxit, quarum in prima mercenarii, in secunda Afri Poenique, in tertia denique veterani collocati sunt; ille suos ita instruxit, ut elephantis, si perterriti fugam peterent, abeundi spatium esset futurum. Quae spes eum non fefellit. Nam beluae cum in fugam conicerentur, equites Hannibalis tanto damno affecerunt, ut equites Romani, quorum numerum Massinissae Numidarum regis alae auxerant, facile eos conficerent. Peditum autem acerrima pugna diu anceps erat, cum mercennarii pedem referre conati in secundam aciem Poenorum invaserunt. In tanto discrimine Hannibal, quod ex utraque acie superfuit, ad cornua transire veteranosque procedere iussit, at Scipionis iussu Romani prima acie in medio coacta secunda dextrum, tertia laevum cornu compleverunt. Qui cum Poenos multitudine facile superarent, veterani tamen loco non cessissent, nisi ab equitibus Romanis Numidisque circumventi essent. Sic autem populus Romanus hostium copiis deletis sero tandem ultus est, quam cladem ad Cannas acceperat.
Quomdo pax utrique composita sit
Exitiosa clade accepta Hannibal Carthaginiensium senatum est deprecatus, quominus pacem cum Romanis componerent. Scipio quidem eis condicionis belli cessandi edixit: omnes extra Africam provincias eis esse tradendas, 10.000 argenti talenta per quinquaginta annos esse solvendos. Naves ad unum omnes aut Romanis tramandandae aut igni commendandae. Accedit hoc, quod Poenis bellum nisi senatu probante gerendum interdixit. Agnoscendum praeterea etiam Numidiae indemnitas Massinissaeque regis immunitas qua condicione Poeni quasi clientium in statum sunt redacti. Demum Romani tertio in bello Punico Poenorum rem publicam funditus perdiderunt.
Ager Belfortii
Ager Belfortii (Francice Territoire de Belfort) est praefectura regionis Liberi Comitatus civitatis Franciae. Caput praefecturae est urbs Belfortium.
Historia
Ager Belfortii anno 1871 Foedere Francofurti signato pars Franciae mansit, cum ceterae partes Elisatiae in dicionem Imperii Germanici venerunt. Anno 1919, postquam Elisatia in Franciam redacta est, non pars huius praefecturae factus est, sed sui iuris mansit ad hunc diem.
Communia
Vide Indicem communium praefecturae Agri Belfortii
Satelles artificialis
Historia
Primus satelles artificialis fuit Sputnik 1, ab Unione Sovietica factum.
Constructio
Superficies satellitum artificialium ex metallis rebusque calefactis comparantur. Intra satellites ordinatra et instrumenta radiophonica sunt.
Exempla
NAVSTAR-GPS est rete ex viginti septem satellitibus factum. Ab hoc reti omnes gubernatores cum instrumento communicationis satellitialis per superficiem Telluris cunctam gubernari possunt.
Nemetodurum
Nemetodurum (Francogallice Nanterre) est urbs Francica 89 185 incolarum (anno 2010) praefecturae Altorum Sequanae, cuius caput est, in regione Insula Franciae. Etiam ad Nemetodurum pertinet regio La Défense ubi universitates multaeque societates mercatoriae sedes habent.
Vallis Matronae
Vallis Matronae, Francogallice Val-de-Marne, est praefectura regionis Insulae Franciae civitatis Franciae. Caput praefecturae est urbs Cristolium.
Levi Lincoln maior
Levi Lincoln maior (natus in Hingham die 15 Maii 1749; Vigorniae mortuus die 14 Aprilis 1820), iudex, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Repubblicanae, qui inter alia ab anno 1808 usque ad annum 1809 Massachusettae gubernator fuit. Praeterea Lincoln in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit. Etiam filius eius Levi Lincoln minor rerum politicarum peritus et Massachusettae gubernator fuit.
Vallis Oesiae
Vallis Oesiae, Francogallice Val-d’Oise, est praefectura regionis Insulae Franciae civitatis Franciae. Caput praefecturae est Cergeium.
Perna Baionensis
Perna Baionensis (Vasconice: Baionako xingarra; Francogallice: Jambon de Baionne) est cibus praecipuus Pagi Vasconici, et nomen accepit ob urbem Baionam apud Lapurdiam. Perna est crus porci, quae per menses septem in sale preservatus est.
Samuel Armstrong
Samuel Armstrong  (natus in Dorchester die 29 Aprilis 1784; Bostoniae mortuus die 26 Martii 1850), typographus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia Bostoniae praefectus urbis et ab anno 1835 usque ad annum 1836  Massachusettae gubernator fuit.
Valentia
Valentia (Catalanice València) est urbs Hispaniae circiter 808 000 incolarum et caput homonymae provinciae et Communitatis Valentinae.
Geographia
Valentia in Communitate Valentina patet, quae regio Hispanica in oriente Paeninsulae Ibericae ora ad Sinum Valentinum iacet.
Historia
Urbs condita est anno 138 a.C.n. a Decimo Iunio Bruto Callaico, nomine Valentia Edetanorum, caput civitatis Iberorum Edetanorum.
Urbs a Iacobo I rege Aragoniae anno 1238 expugnata est, qui deinde Regnum Valentiae creavit, respublicam perfectam, cui erant suae propriae leges et instituta. Haec autem libertas Decreto Novae Plantae a Philippo V Hispaniae deleta est. Lingua tamen Valentina institutis prohibita est. Ex his temporibus, regio cum Catalonia et Aragonia in dicionem Regni Hispaniae vi redacta est.
Benedictus Papa XVI Valentiam mense Iulio 2006 visitavit.
Gubernium
Ex anno 1979: Ex comitiis anno 2019:
Gulielmus Eustis
Gulielmus Eustis (natus Cantabrigiae urbis Massachusettae die 10 Iunii 1753; Bostoniae mortuus die 6 Februarii 1825), medicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae Repubblicanae, qui inter alia ab anno 1823 usque ad annum 1825 Massachusettae gubernator fuit. Praeterea Eustis in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Gaius Suetonius Paulinus
Gaius Suetonius Paulinus (natus 11 aut antea, mortuus post annum 69) senator ac vir militaris Romanus fuit. Fuit praetor, tum legatus Claudii anno 42 primus Romanorum imperatorum trans Atlantem montem in partes Maurorum invasit et cum Gnaeo Hosidio Geta, legato Legionis IX Hispanae rebelliones incolarum Sabalo duce suppressit. Ante annum 45 consul suffectus creatus est, forsitan Claudium anno 43 in Britanniam invadendam secutus est. Anno 58 Quinto Veranio legatus Augusti pro praetore Britanniae successit. Monam insulam expugnavit atque ibi Druides exstirpavit. Sed tum rebellionem Boudiccae, qua coloniae Camulodunum, Verulamium, Londinium deletae sunt, supprimere coactus est. Anno 62, cum Suetonius cum procuratore provinciae Classiciano iurgaret, revocatus est. Anno 66 consul ordinarius factus est. Bello civili anno 69 Suetonius partibus Othonis favebat, sed veniam Vitellii imperatoris nactus est.
Boidae
Boidae (-arum, m.pl.) sunt familia Serpentium in Africa, America, Asia endemica.
Phasianidae
Phasianidae sunt familia avium ordinis Galliformum.
Marcus Morton
Marcus Morton (natus in East Freetown, Massachusetta die 19 Februarii 1784; mortuus in Tuanton, Massachusetta die 6 Februarii 1864), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae Repubblicanae, qui inter alia ter Massachusettae gubernator fuit, accurate anno 1825, ab anno 1840 usque ad insequentem annum et iterum ab anno 1843 usque ad annum 1844. Praeterea Eustis in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Corypha microclada
Corypha microclada est species plantarum florentium familiae Arecacearum, in Philippinis endemica. Detrimentum habitationis ei exstinctionem minatur.
Resovia
Resovia (Polonice: Rzeszów) est urbs in Polonia.
Arthurus Greenwood
Arthurus Greenwood (natus die 8 Februarii 1880; mortuus est die 9 Iunii 1954) fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris. Ab anno 1922 usque ad annum 1954 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
Sabal gretheriae
Sabal gretheriae est species palmarum in familia Arecacearum, endemica in Mexico. Detrimentum habitationis ei exstinctionem minatur.
Darius
Darīus seu Darēus est nomen masculinum, persicae originis (Dārayawuš "Colens Bonum"), quod potest hos homines antiquos indicare:
Darīus seu Darĭus est etiam praenomen sat usitatum usque ad aetatem nostram.
Carolus Duroiselle
Carolus Duroiselle (Charles Duroiselle; natus 1871) fuit eruditus Francicus, philologus linguae Pali, archaeologus et director (superintendent) Recensionis Archaeologicae Birmaniae sub imperio Britannico. Anno 1910 cum J. S. Furnivall et U May Oung condidit societatem Scientiarum Birmanicarum. Fuit socius Scholae Extremi Orientis Francicae et professor rerum Orientalium apud universitatem Yangonensem ab universitate anno 1920 condita.
Ioannes Lenz
Ioannes (Theod.: Hans) Lenz (natus die 12 Iulii 1907 in oppido Trossingen Virtembergiae, mortuus 28 Augusti 1968 eodem loco) vir publicus Germaniae et sodalis FDP fuit.