cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PSR B1257+12 d
PSR B1257+12 d, vel Phobetor, est planeta extrasolaris distans 2300 annos luce mensos a Terra per constellationem Virginis, anno 1992 inventus, qui circum pulsar PSR B1257+12 movetur. Fuit, et c (Poltergeist), primus planeta extrasolaris detectus. Extremus planeta ex eius putatur (post b et c), periodo orbitali circiter 98 dierum et semiaxe maiore 0.46 UA (simili orbitae Mercurii). Inventum est per mensurae periodi pulsationis rationem, quae quaerit num planeta quidam variationum pulsationibus pulsaris causa sit.
Mense Iulii anno 2014, Unio Astronomica Internationalis (UAI) NameExoWorlds consilium instituit ad nomina propria selectis exoplanetis et eorum stellis, per nominationem publicam et suffragium, danda. Mense Decembri 2015, UAI nuntiavit nomen pro planeta d vicisse Phobetoris. Nomen vincens a Theatro Planetario Carnedii (Italia) submissum erat.
Secundum Metamorphoses Ovidii Phobetor est unus e milibus filiis Morphei (Somni), qui in somniis forma ferae apparet:
Phobetor est, i.e. planeta qui radium et massam maiorem quam Terram habet, sed minorem quam Uranus et Neptunus. Nam massam habet quadruduplae Telluris, et verisimilem radium, secundum massam notam, trium dimidiarum radii Telluris. est temperatura planetae 169 K (−104 °C).
Putin-mentula!
Recitatio cantata Putin khuilo (Ucrainice: Путін – хуйло, Russice: Путин – хуйло) ad litteras Foederationis Russicae praesidem mentulae aequiperat. Quae paulo obscoenum in modum et paucissimis verbis odium tyranni exprimat et politicam eius describat. . Anno 2014, cum Crimea occupata esset, ista cantilena ubique vulgata est   et memum quoque factum est. . Melos depromptum est carmini Speedy Gonzales anno 1961 confecto.
Historia
Sic vulgus inde a mense Martio 2014 Vladimirum Putin dictatorem ludibrio habere solet. Mense Maio 2014 sententia in glossarium locutionum vulgarium Urban Dictionary posita est. Id a pluribus aliis artificibus comprehensum et porro tractatum est.
Die 14 Iunii 2014, cum aeroplanum militare haud procul a Pratalia telis excussis in terram cecidisset, Kioviae ante legationem Russicam homines vociferabantur. Andreas Deshtshitsja, tum Ucrainae minister rerum externarum, cantum permisit, lapidum iactum strictissime prohibiturus. Tunc nonnulli crimine laesae maiestatis commoti dimissionem istius ministri facetioris exegerunt. Mense Iulio 2014 astronomi Ucrainienses quidam stellam KIC 9696936 Putin-Huilo baptizaverunt.
Seelburgum
Seelburgum vel Selonum castrum (Lettonice diu Sēlpils, nunc Vecsēlpils, i.e. Seelburgum Priscum) est urbs Lettoniae, Seloniae caput antiquum, nunc vicus relictus.
Putin-mentula!
Historia
Postea multi musici intra et extra Ucrainam eos modos interpretati sunt, e.g. greges Haydamaky et Mad Heads.
Seelburgum
Historia
Arx Selonum gentis Balticae hic erat; anno 1207 ab Albrechto de Buxthoeven Rigae episcopo capta est, qui Selones baptizavit. Castellum Ordinis Livonici nomine Selburg hic aedificatum est.Ab anno 1621 in ducatu Curlandiae et Semigalliae Seelburgum urbs habetur. Castello a Suecia anno 1705 tempore Belli Septentrionalis exploso, ne a Russis caperetur, urbs evanescere coepit.
Putin-mentula!
Historia
Alludebat ad verba etiam Alexander Ioannes Motyl professor (origine Leopolitana) in Alma Matre Rutgersensi laborans cum faretur: Si quid de Russiae praeside dicere tibi in animo est dic solummodo La-la la-la la-la - et omnes intellegent!
Fontenailles (Icauna)
Fontenailles est commune Francicum 72 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Sillenbuch
Sillenbuch est Stutgardiae praesens circulus externus urbanus, una viginti trium urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1937 (Heumaden et Sillenbuch) et anno 1942 (Riedenberg) cum Stutgardia contributa est, 23'164 incolarum (anno 2011) sunt.
Ventes-Saint-Rémy
Ventes-Saint-Rémy est commune Francicum 226 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Capsica Neomexicana
Capsica Neomexicana sunt cultivarietatum mitiorum Capsici annui quas evolverunt Fabianus García collegaeque et successores apud  (recentius Universitatem Civicam). Ibi hodie inquisitiones de capsicis evolvendis dirigit Paulus Bosland.
Inter his varietatibus celebrantur:
Dioecesis Cephaludensis
Dioecesis Cephaludensis (Italiane: Diocesi di Cefalù) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Panormitanae, cuius caput est Cephaludium.
Dioecesi 53 paroeciae sunt.
Historia
Dioecesis Cephaludensis saeculo IX erecta est.
Clisthenes Sicyonius
Clisthenes (Graece: Κλεισθένης) fuit tyrannus genere Orthagoridarum ortus in civitate Peloponnesiaca Sicyone saeculo sexto a.C.n. ineunte. Avus fuit Clisthenis Atheniensis. Argivos oderat, qua de causa honores prius heroi Adrasto tributi ad Melanippum Thebanum transtulit
Petrus De Crem
Petrus De Crem, vulgo plene Pieter Frans Norbert Jozef Raymond De Crem ( natus die 22 Iulii 1962) est politicus Belgicae.
Alumnus est universitatis Catholicae Lovaniensis, universitatis liberae Bruxellensis, scholae negotii Harvardianae. Praefectus urbi natali a die 1 Ianuarii 1995 meret. A die 21 Decembris 2007 usque in 11 Octobris 2014 fuit minister foederalis a munitione sub primis ministris quattuor. Deinde primo ministro Carolo Michel officium secretarii civici a commercio externo tenuit, sed die 4 Decembris 2018 minister a rebus internis et securitate factus est.
Vénestanville
Vénestanville est commune Francicum 178 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Rubes promunturium
Rubes promunturium (Lettonice Kolkasrags; olim Domesnes) est promunturium Lettoniae, extremitas septentrionali paeninsulae Kurzemensis et Curlandiae totius, quae sinum Rigensem a reliquo mari Baltico separat. Ab Osilia insula Estonica freto Irbenensi separatum est.
Silva opertum est praeter ipsum litus harenosum. Livonum vici ad Rubem siti erant.
Kirsan Iljumžinov
Kirsan Nicolai filius Iljumžinov (Calmuccice Үлүмҗин Кирсан, tr. Ùlùmž̧in Kirsan, Russice Кирсан Николаевич Илюмжинов, tr. Kirsan Nikolaevič Iljumžinov; natus die 5 Aprilis 1962 in urbe Elista Calmucciae) est rerum politicarum peritus atque mercator Calmuccicus Russicus, annis 1993–2010 praeses rei publicae Calmucciae Foederationis Russicae, ab anno 1995 praeses sodalitatis FIDE, magister ludi scaccarii. Loquitur Anglice, Iaponice, Coreane, Mongolice, Russice, Sinica. Condidit domum editoriam nomine Novyj Vzgljad (Russice "Новый взгляд", i.e. 'Aspectus novus'). Asteroides 5570 Kirsan in eius honorem vocatur.
4537 Valgrirasp
4537 , olim designationibus 1987 RR3, 1951 WB, 1960 OG, 1970 LR, et 1980 JT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4537 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dalmatius
Flavius Iulius Dalmatius (natus ignoto anno, mortuus anno 337) propinquus Constantini I imperatoris Romani fuit.
Familia
Pater eius Flavius Iulius Dalmatius, filius Constantii I imperatoris et Theodorae fuit, matris nomen ignotum est. Frater eius Hannibalianus erat. Constaninam filiam Constantini I uxorem duxit.
Vita et magistratus
Cum fratre Hannibaliano Tolosae rhetore Exsuperio educatus est. Die 18 Septembris 335 Constantinus I imperator eum Caesarem Thraciae, Macedoniae, Achaeae „obsistentibus valide militaribus“ fecit. Imperium ad Danubium flumen a Gothos defensurum. Sed post mortem Constanini anno 337 cum aliis posterioribus Theodorae a militibus necatus est.
Dioecesis Calatayeronensis
Dioecesi 57 paroeciae sunt.
Episcopus
Anno 2010 dioecesis a episcopo S.E. Calogero Peri O.F.M.Cap. regitur.
Historia
Dioecesis Calatayeronensis die 12 Septembris 1816 erecta est.
Teleportatio
Teleportatio (a Graeco τηλε, tele, 'procul' et Latina portatio) vel transmotio spatialis est ratio materiae ex uno puncto ad alium sine motione transportandae. Teleportationis mentio saepe fit in cultura populari, primum in scientia ficticia, ut Star Trek et Stargate, ubi videtur teleportare personas, vitas extraterrestres intelligentes, et cetera, ad naves siderales sive ad terram planetae sive obiecta.
Technologia teleportationis non est, sed similis est: teleportatio quantica. Modus est ubi photones nuntii continentis alio teleportantur. "Recta" teleportatio non est, quia photon quod teleportatur copiatur et perditur, et tum adventum loco copiatum est. Hoc non desiderandi est de technologia teleportationis. Illam in scientia ficticia vides oriri volimus.
Transportation rings
Transportation ring, etiam vocatus ring transporter, transport ring, omnes translati Latine ut 'anulus transportationis', aut simpliciter vocatus ring ('anulus'), est machina teleportationis in universo ficto Stargate ('Astrorum Porta') visa, ab (The) Ancients ('Antiqui') divulgata, serior a Goa'uld et Tok'ra adhibita.
Machina a numeris anulis consistit qui in areolam iacunt. Paene omnes anuli transportationis a Goa'uld quinque anulos habent, praeter unum in cella Astrorum Portae instatum in pyramide Abydonensi quam novem habebat. Sunt circa dimidium diametri a machina Stargate, et simili ratione funguntur. Quando in usu, materiam demateriatur et in primam collectionem anulorum ducitur, deinde mutatur cum materia in secunda collectione anulorum, et deinde transportata per fluvium materinum ad aliam collectionem anulorum a situ altero, ubi tum remateriata est. Anulos breve terrae volitant et inter se instruunt, cum inter paulum spatii, per operam. Omni area anuli transportionis 12.9 tonnas pendit, sed quae componentes in areola sunt incognitum est. Totum quomodo machinam fungit nescimus, tum indictum est in universo ficto.
Asgard transporters
Asgard transporter ('transportatio Asgarthia'), etiam vocatus beaming technology ('technologia radii luminaris'), est machina teleportationis, similis in ambo aspectu et functio ad technologiam radii luminaris Antiquorum, sed progressivior quam transportation ring ('anulus transportationis'). Asgard transporters facti et adhibiti sunt ab Asgard ('Anses'), deinde hominum terrestrium et Goa'uld.
Materia per teleportationem ab Asgard transporter a luce clara alba circumdata est, et in eius atomis fundamenti defracta, quibus tum ad locum desideratum transportantur et deinde remateriatis. Comparatum cum transportation rings, qui areolas in ambis locis discessus adventusque requirunt, Asgard transporter potest ubique atteleportare vel eteleportare.
Praeter personas et obiecta parva, Asgard transporters potentes facendi sunt maiorem massam teleportare, e totis caeliscalpiis ad totas classes astronavium.
Transportatrum
Transportatrum (Anglice transporter) est machina teleportationis in universo ficto pelliculae Star Trek adhibita, in astronavibus hominum terrestrium visa. Quae hominem vel rem ad lineamenta energetica convertit, ratione dematerializatione appellata; deinde ea ad locum desideratum teleportat, ubi ad materiam iterum convertitur, ratione rematerializatione appellata. Calamitas transportationis in universo dicto fit cum homo sive res non recte rematerietur. Auctores illius universi hanc technologiam haud accurate explicant.
Iacobus Adlung
Iacobus Adlung (etiam: Adelung, Aldung; natus die 14 Ianuarii 1699 Bindersleben apud Erfordiam, mortuus die 5 Iulii 1762 Erfordiae) musicographus, magister et cantor ecclesiasticus Germanicus fuit. Anno 1732 in matrimonium duxit Beatam Elisabeth Ritter, burgimagistri cuiusdam (Groß-Wanzleben apud Magdeburgum) filiam.
Vita
Filius organistae et ludimagistri domi musicae studebat antequam Ienae philologiam et theologiam amplecteretur. Magistratu accepto Erfordiam revenit ubi anno 1727 in Ecclesia Dominicanorum domino Ioanni Henrico Buttstett successit.
Ipse clavichordia conficere sciebat. Anno 1736 autem flammis omnia eius consumpta est. Neque organi cantum deposuit, cum anno 1741 professor in Gymnasio Senatorio Erfordiensi factus est. Insuper cursibus dandis in Universitatem Hieranam vocatus est. Inter discipulos sedulos fuit Georgius Petrus Weimar.
Anno 1755 cooptatus est in Academiam Scientiarum Utilium.
Stammheim (Stutgardia)
Stammheim est Stutgardiae praesens circulus externus urbanus, una viginti trium urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1942 cum Stutgardia contributa est, 12181 incolarum (anno 2007) sunt.
Fontaines (Icauna)
Fontaines est commune Francicum 471 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
My First Planet
My First Planet (fortasse, Latine: Mea prima Planeta) est comoedia radiophonica Britannica in Anglico sermone a BBC Radio 4 inter annos 2012 et 2014 emissa in seriebus duabus. Creata et scripta est ab Philippo Whelans. Series vitam incolarum novae coloniae in planeta extrasolare narrat. Personae comoediae sunt membra concilii rectoris coloniae, et unusquisque est aut iocose inutilis aut comoedice ridiculus.
Astrometria
Astrometria est pars astronomiae quae exactas locorum motuumque stellarum aliorumque corporum caelestium mensuras tractat. Data a mensuris astrometricis generata informationem profert de origine cinematica corporeaque systematis solaris nostraeque galaxiae, viae lacteae.
4539 Miyagino
4539 , olim designationibus 1988 VU1, 1979 ST10, et 1984 YH5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masahiro Koishikawa, astronomo apud Observatorium Astronomicum Sendai (Stationem Ayashi) versato, repertus est.
Astrometria
Historia prima
Pater astronomiae hodiernae Fridericus Gulielmus Bessel saepe habetur.
4539 Miyagino
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4539 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vergetot
Vergetot est commune Francicum 430 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Fontaine-la-Gaillarde
Fontaine-la-Galliarde est commune Francicum 509 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Asparagus officinalis
Asparagus officinalis est perennis plantarum florentium species familiae Asparagacearum. Surculi immaturi holeribus vernis prosunt. Asparagus officinalis olim inter Liliaceas digerebatur, sicut Allia cepa et sativum ; investigationes autem geneticae lilia, allia, et Asparagum offinalem in tribus familiis (Liliaceis, Amaryllidaceis, Asparagaceis) proprie ponunt, Amaryllidaceis et Asparagaceis una in ordinem Asparagalium digestis. Fontes inter se variant de primo Asparagi officinalis distributio geographica, sed plurumum Europae et occidentalis Asiae temperatae plerumque comprehendunt. Fruges holerum late colitur.
Severinus Noricus
Severinus Noricus (natus circa annum 410; mortuus die 8 Ianuarii 482 in Favianis, hodie ut conicitur Civitas Mutarensis ad Danubium sita) fuit sanctus saeculi quinti in Norico. De vita eius scribit Eugippius librum ab ipso Commemoratorium appellatum, hodie autem nomine Vita Sancti Severini notum.
Vita
Omnia, quae de vita rebusque gestis Sancti Severini nota sunt, a vita eius anno 511 ab Eugippio conscripto repetit. Hi est unicus liber, qui de ultimis annis Imperii Romani in regionibus hodiernae Bavariae et Austriae narrat. Quamvis liber hagiographicus tamen quasi obiter multa et scitu digna de vita hominum in provinciis ad Danubium sitis tradit.
De Severini origine pauca nota sunt. Ut apud Eugippium legitur, "loquela tamen ipsius manifestabat (eum) hominem omnino Latinum (fuisse)". Inde et ex aliis indiciis conicitur eum ex Italia ortum gentemque eius nobilem fuisse. Cum ob humilitatem de origine sua loqui recusaret, probabile esse videtur eum ex primoribus imperii fuisse. Eugippius sequitur: "Constat prius ad quandam Orientis solitudinem fervore perfectioris vitae fuisse profectum atque inde post ad Norici Ripensis oppida, Pannoniae superiori vicina, quae premebantur crebris incursibus barbarorum, divina compulsum revelatione venisse, sicut ipse clauso sermone tamquam de alio aliquo referre solitus erat, nonnullas Orientis urbes nominans et itineris inmensi pericula se mirabiliter transisse significans." Postquam igitur in oriente monachus factus est, a Pannonia veniens post Attilae, regis Hunnorum, mortem anno 453 Noricum Ripense intravit. Severinus imprimis in regionibus ad Danubium inter Carnuntum in Sinu Vindobonensi et Batavia versatus est. Primum Severinus in oppidis Asturis (hodie forsitan Claustroneoburgum), Comagenis (ubi his diebus est Tulna) et Favianis (loco hodiernae civitatis Mutarensis) populum, cui hostes miseriaque imminebant, adiuvit; rex Rugorum nomine Flaccitheus, qui in Danubii ripa adversa sedem regni habuit, Severinum saepius in consilium adhibuit. Tum Eugippius de rebus in Cucullis (Kuchl prope Salisburgum) et Iuvavi (sive Salisburgi Romani) gestis narrat. Romanis, qui ad Danubium circa Bataviam habitaverunt, subsidia tulit et animum eorum coram Germanis iterum atque iterum praedantibus erexit, postremo autem Lauriacum fugere iussit. . Ultimum perfugium regio circa Favianis facta est, ubi rex Rugorum nomine Feletheus regnavit.
Severinus mortuus est die 8 Ianuarii 482 in Favianis. Diem mortis et emigrationem Romanorum in Italiam praedixisse traditur. Monachi monasterii eius una cum multis aliis Romanis Onoulfo, Odoacri fratre, iubente 488 in Italiam transmigraverunt. Cum sepulcrum aperirent, ut ossa Severini secum ferre possent, "suavitatis fragrantia omnes (...) circumstantes accepit (...)" et post sex annos "integram corporis compagem" reppererunt, ut Eugippius scribit.
Nova monachorum sedes Castellum Lucullanum prope Neapolim factum est. Corpus Sancti postremo ab "illustri femina" nomine Barbaria "in mausoleo, quod praedicta femina condidit, collocatum est". Num illa Barbaria fuerit vidua Orestis, magistri militum, et mater Romuli Augustuli, non patet.
Reliquiae Sancti Severini ex anno 902 in ecclesia monasterii Benedictini Sanctorum Severini et Sossii Neapolis asservatae erant,, unde anno 1807 in ecclesiam paroecialem Fractae Maioris in Campania translatae sunt.
Döner
Döner (Turcice: Döner kebabı), vel doener, est cibus ex coquina Turcica. Ex salsa, carne bubula, lactuca, lycopersicis, cepisque constat. Olim doener carne agnina faciebatur, hodie plerumque caro bovina adhibetur.
Historia
Fabricatio doeneris in Asia Minore orta est. Praeceptum ex Hamdo coquino ab 1836 suis discipulis traditum est. Viginti quinque annos postea, doener denuo ab Iskendero coquino inventum est, qui bubulam struxit. Hoc doener cum lycopersicis, cepis, oryza, et cucumeris ministravit. Qui denique inventor fuerit, non certum est. Istanbuli doener ab anno 1940 offertur, sed tantum paucis in tabernis. Ab anno 1960 in via emi potest.
Doener in Germania
Primo Berolini, tum in tota Germania, doener iucunda cena fiebat. Cottidie multae tonnae eius carnis creantur. Interim in Germania milia multa tabernarum inveniuntur et ab anno 1995 doener etiam in Austria et Helvetia venditum est. Germani solent doener cum pane cenare. Allium, herbae aciesque autem ex coquina Turcica antiqua non oriuntur.
Foissy-sur-Vanne
Foissy-sur-Vanne est commune Francicum 290 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Tauda
Tauda (Russice Тавда) est flumen in regionibus Sverdloviensi et Tumenensi Russiae. Soswa et Loswa fluminibus confluentibus incipit, circa 262 chm per planitiem Sibiricam Occidentalem fluit et in Tobolem influit. Tauda urbs ad Taudam sita est.
Dioecesis Platiensis
Dioecesis Platiensis (Italiane: Diocesi di Piazza Armerina) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Agrigentinae, cuius caput est Platia.
Episcopus
Anno 2014 dioecesis a episcopo S.E. Rosario Gisana regitur.
Historia
Dioecesis Platiensis die 3 Iulii 1817 erecta est.
Veules-les-Roses
Veules-les-Roses est commune Francicum 539 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Nathanaël
Nathanaël seu Nathanahel fuit unus ex primis discipulis Iesu, e Cana Galilaeae, quem maior interpretum pars, a saeculo novo, censet eundem esse cum apostolo Bartholomaeo. Vocatio eius in libro primo evangelii secundum Ioannem refertur:
In crastinum voluit exire in Galilaeam et invenit Philippum. Et dicit ei Iesus: "Sequere me". Erat autem Philippus a Bethsaida, civitate Andreae et Petri. Invenit Philippus Nathanael et dicit ei: "Quem scripsit Moyses in Lege et Prophetae invenimus, Iesum filium Ioseph a Nazareth". Et dixit ei Nathanael: "A Nazareth potest aliquid boni esse?". Dicit ei Philippus: "Veni et vide". Vidit Iesus Nathanael venientem ad se et dicit de eo: "Ecce vere Israelita, in quo dolus non est". Dicit ei Nathanael: "Unde me nosti?". Respondit Iesus et dixit ei: "Priusquam te Philippus vocaret, cum esses sub ficu, vidi te". Respondit ei Nathanael: "Rabbi, tu es Filius Dei, tu rex es Israel!". Respondit Iesus et dixit ei: "Quia dixi tibi: Vidi te sub ficu, credis? Maiora his videbis". Et dicit ei: "Amen, amen dico vobis: Videbitis caelum apertum et angelos Dei ascendentes et descendentes supra Filium hominis".
Apparet iterum in capite 21, ubi cum aliis discipulis secundum miraculum piscium vidit.
Villaines-les-Prévôtes
Villaines-les-Prévôtes est commune Francicum 140 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Choper
Choper (Russice Хопёр) est flumen in parte Europaea Russiae. In regione Pensensi prope Ivanovka vicum incipit, per regiones Saratoviensem et Voronegiensem fluit et in regione Volgogradensi in Tanaim influit, cuius confluvius laevus maximus est. Cosacorum Tanaiticorum regio erat. Longitudinis 979 chm est. Balašov, Urjupinsk, Novochopërsk, Borisoglebsk urbes as Choprem sitae sunt.
Irena Petrescu
Irena Petrescu (Bucaresti die 19 Iunii 1941 nata; ibidem die 19 Martii 2013 mortua) fuit actrix Dacoromana.
Ibrāhīm al-Ǧaʿfarī
Ibrāhīm al-Išaiqar al-Ǧaʿfarī seu litteris Arabicis إبراهيم الأشيقر الجعفري (Carbalae natus die 25 Martii 1947) est politicus Iracae.
Alumnus est universitatis Mausiliensis ubi medicinae studuit. Socius et breve temporis spatium praeses fuit concilii rei publicae gerendae quod sub obsidione Civitatum Foederatarum res Iracenses dirigebat. Primus minister a die 3 Maii 2005 ad 20 Maii 2006, minister rerum externarum a die 8 Septembris 2014 usque ad 25 Octobris 2018 meruit.
Untertürkheim
Untertürkheim est Stutgardiae praesens circulus externus urbanus, una viginti trium urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1905 (Untertürkheim) et anno 1931 (Rotenberg) cum Stutgardia contributa est, 16398 incolarum (anno 2007) sunt.
6654 Luleå
6654 , olim designationibus 1992 DT6 et 1990 VW5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii UESAC Observatorii La Silla repertus est. Origo nominis est apud urbem Sueciae Lula.
Ioannes Fabricius Montanus
Ioannes Fabricius Montanus (vulgo Johannes vel Jean vel Hans Schmid; natus Bergheim in Alsatia anno 1527, mortuus Curiae Raetorum die 5 Septembris 1566) fuit clericus ecclesiae Reformatae, poëta Latinus, variarum scientiarum peritus.
Vita
Filius macellarii Iacobi Schmid et Clarae Iud cursum scholasticum Turici incipiebat, avunculo magistro, Leone Iud reformatore. Postea Basileam iit et Argentoratum ubi eodem tempore reformator protestanticus Martinus Bucerus agebat.
6654 Luleå
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6654 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Fabricius Montanus
Vita
Cum Loticho anno 1546 ad Universitatem Leucoream iit ut Philippum Melanchthon audirent: semel Lipsiae convenerunt Ioachimum Camerarium seniorem. Studiis finitis anno 1547, Turicum reversus magister in schola monasterii magni creatus est, et anno 1551 rector. Pro meritis civis Turicensis declaratus est.
Cum Conrado Pellicano, pristino instructore et linguae Hebraicae perito, et Gesnero, medico atque naturalis historiae expertus, consuetudines contraxit. Etiam elegiam in honorem Thellii pepigit, De Wilhelmo Thellio elegia. Anno 1557, ob labores miros Turicenses et e consilio Bullingeri, praedicatori Curiensi Ioanni Comander successit.
Ibi in fide reformata vulganda effecit magna, praesertim in Prettigovia Grisoniae, quae regio querelis inter potestates Catholicas Hispaniae et Franciae ortis afficiebatur. Praeter res ad animarum curam spectantes scripturae vacabat. Eius tentamen autem, ut Dioecesis Curiensis saecularizaretur, ad irritum ductum est. Tum in montibus excursiones multas botanicis indagandis fecit, e quibus res scitu tactuque dignas domino Gesner Turicensi tradidit. Cum pestis istas plagas ingrueret, fideles suos linquere noluit. Itaque ipse victima epidemiae factus tamquam reformator entheus et poeta inclutus naturae concessit.
Colossi Memnonis
Colossi Memnonis (Arabice تمثالا ممنون) sunt binae Amenophidis III pharaonis statuae lapideae monumentales in litore occidentali Thebis sitae. Quae sunt ultima ingentis templi vestigia, quod ante aditum Templi Mortuarii Amenophidis III stant, maximi templi in Necropoli Thebana positi. Ex anno 1350 a.C.n., aetate domus duodevicesimae Aegypti exstant, et celebri inter Graecos Romanosque antiquos, peregrinatores recentiores, et Aegyptologos erant.
Colossus septentrionalis, quem Memnonem nuncupantes prisci auctores commemoraverunt, ruptus terrae motu anno 27 a.C.n partim collapsus est.
De templo Amenophidis III
Duae statuae colosseae in vestibulo templi decies centenum milium annorum Amenophidis III stabant, quo in illo tempore nullum fanum in occidentali ripa Thebarum maior erat. Magnitudo templi ex altitudine statuarum ambarum excogitari potest, quod a claro architecto pharaonis effectum est.
Usque ad annum 2002, terrae arabiles cultae adeo superficiem templi operiebant, ut colossi tantum apparerent. Interim factae sunt excavationes, quo melius architectura et forma illius sanctuarii Ammoni gloriaeque Amenophidis III ipsius dicati intelligantur.
Descriptio
Duo colossi pharaonem sidentem in solio maiorum effigiunt, manibus in genibus positis; in utroque latere crurum eius mater Mutemuia et uxor Tiji finguntur. Utrubique in solio est Sema-Taouy, signum unionis Aegypti superioris et Aegypti inferioris. Falconis caput, quod signum Hori est, septentrionalem colossum distinguit.
De sonoro phaenomeno
Strabo, historicus et geographus Graecus primo saeculo, primus scriptorum hos colossos commemorat:"Illic autem sunt duo colossi monolithi, alter alteri proximus. Prior incolumis est, sed alterius partes omnes sede superiores post terrae motum, ut aiunt, collapsae sunt. Strepitus par parvulae percussioni cottidie semel a sidenti in solio baseque emitti creditur. Ego vero, qui in ipsis locis cum Aelio Gallo et eius comitatu amicorum militumque aderam, hunc strepitum circa horam primam audivi.— Interpretatio libera."Terrae motus reapse anno 27 a.C.n evenit, uno anno ante Strabonis adventum; statua rupta est septentrionalis.
Hanc rem mirabilem esse clamorem Memnonis, herois belli Troiani, qui matri Aurorae salutem diceret, Graeci Romanique putabant.
Philostratus Atheniensis in Vita Apollonii Tyanei longam descriptionem statuae facit. Censet Memnonem non Troiae, ut ceteri tradant, sed in Aethiopia mortuum esse, ubi per aetates quinque regnaverit."Statua ad orientem solem spectat; imberbem effigit iuvenem; e lapide nigra facta est; ambo pedes juncti sunt, ut usus in tempore Daedaleo erat; ambae manus rectae sunt sedemque premunt: credas virum de sella surrecturum. . . . Cum primi radii solis statuam icerunt (quod solis ortu fit), [advenae] non potuerunt quin admirarentur. Colossus enim, simul atque os eius sol petit, loquitur, et oculi eius, quales hominum in sole expositorum, nitescunt.— Interpretatio libera."
De peregrinationibus
Colossus cito fit locus peregrinationis Graecis et Romanis, qui frequentes venerunt auditum Memnonis oraculum. Est etiam talis attractio advenarum, quales pyramides. Qui visitaverant tunc inscriptionem relinquere consueverunt: "Memnonem audivi", cum nominibus suis, die et hora adventus. Quidam carmina quoque composuerunt, quae in colosso inscripserunt. Ita Iulia Balbilla epigrammata composuit, ut visitatio imperatoris Hadriani anno 130 celebraretur.
Commarcae Extremadurae
Communitas Autonoma Extremadurae administrativas in commarcas subdividitur 25, 11 in provincia Pacis Augustae et 14 in provincia Norbae Caesarinae.
Pacenses commarcae
Provinciae Pacis Augustae undecim commarcae sunt:
Norbenses commarcae
Provinciae Norbae Caesarinae quattuordecim commarcae sunt:
Villars-et-Villenotte
Villars-et-Villenotte est commune Francicum 160 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Tonarius
Tonarius, seu tonarium, seu tonale est liber Christianus occidentalis de tonis cantûs plani, qui antiphonas secundum modum eorum continet.
Primus tonarius notus est fragmentum in psalterio monasterii Sancti Richarii saeculi VIII inventum.
Villargoix
Villargoix est commune Francicum 176 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Psalmus 39
Psalmus 39 (enumeratione Graeca psalmus 38 dictus) libri Psalmorum verbis "Dixi: Custodiam" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori, Idithun. PSALMUS. David" (sic in Nova Vulgata). Psalmista sapientiam et remissionem peccatorum precatur.
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: "Refert initio David quanta doloris amarulentia ad querelas nimia intemperie ferventes impulsuu fuerit. Fatetur enim quum ad tolerantiam et silentium se parasset, moeroris tamen vehementia prorupisse quo minime volebat. Deinde expostulationes precibus mistas recitat, quae summa animi pertubationem ostendunt: ut satis appareat, non vulgari conam cum depseratione lucatum esse."
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 39 (38) ex versione vulgata Clementina: 1 In finem, ipsi Idithun. Canticum David. 2 Dixi: Custodiam vias meas: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me. 3 Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis; et dolor meus renovatus est. 4 Concaluit cor meum intra me; et in meditatione mea exardescet ignis. 5 Locutus sum in lingua mea: Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi. 6 Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens. 7 Verumtamen in imagine pertransit homo; sed et frustra conturbatur: thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea. 8 Et nunc quae est exspectatio mea: nonne Dominus? et substantia mea apud te est. 9 Ab omnibus iniquitatibus meis erue me: opprobrium insipienti dedisti me. 10 Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti; 11 amove a me plagas tuas. 12 A fortitudine manus tuae ego defeci in increpationibus: propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam eius: verumtamen vane conturbatur omnis homo. 13 Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei. 14 Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.
Nicolaus Gómez Dávila
Nicolaus  Gómez Dávila (Bogotae, 18 Maii 1913 – Bogotae, 17 Maii 1994) fuit scriptor, philosophus et aphorista columbianus.
Scriptor et Moralista, Gómez Dávila est unum de maximis criticis modernis. Opus eius, quae maxima parte ex aphorismi, agnitus ad internationalis gradu tantum a paucis annis ante mortem, propter publicationem de suis operibus in Lingua Theodisca.
Vita
Nicolaus Gómez Dávila natus 1913 in familia primorum columbiana et consumpta adolescentia sua in Lutetia. Adhuc puer, a gravi pneumonia coegit eum domum, ubi fuit educatus a privatis magistris. In illo tempore, nata magnam passionem studiorum litterarum classicarum.
In triginta annis saeculi XX ille reversus est in Columbia et, exceptis peregrinantur de sex mensibus in 1948 ad Lutetiam cum eius uxore, deinde numquam relicta patria, ducens in posterioribus vitam privatam. Universitas studiorum non attendit, sed maximam partem sui temporis studio et lectionibus dedit, collectis in sua bibliotheca triginta millia volumina et clausus in ea usque ad noctem altam.
In anno 1954, frater eius curavit publicationem primi operis, cui titulus erat Notas I, qua erat collectio notarum et aphorismi, in centum exemplaria edita pro stricto coeto amicorum et notorum. Primum volumen ab secundo secutum non est. Anno 1959 collectio brevium progymnasmarum edita est a titulo Textos I (quae, iterum, numquam edita in secundo volumine). Hic Gómez Dávila succrevit praecipua concepta de anthropologia philosophica eius et de sua philosophia de historia, per linguam plenam, quod est ignitum, et divitem in metaphoris; sic ipse ostendit, primum, intentionem creare musivam operam reactionária, contra rationem principii philosophici, qui in his verbis, non posse dare veritatem realitati.
In anno 1958 ad eum perhibitus est locus primi consiliarii praesidis columbiani, sed noluit accipere id, sicut ipse renuntiavit in anno 1974 ad nominationem legati columbiani Londinii. Dum ipse expressit suam sustentationem conato Alberti Lleras ad detraham dictatura de Rojas Pinilla, semper a longe ab rebus politicis idem egit atque sic stantibus cohaesit cum positione eius in scriptis suis.
Inter annos 1977 et 1992 editati sunt quinque volumina titiulati Escolios a un texto implícito (latine: Glossae ad textum implicitum), quae sunt magna collectio aphorismi, vel "scolii" et quae constituunt maxima opus eius, sed quod auctor ipse non quaesivit ostentui active. Solum ad finem annorum octuaginta annis saeculi XX, et maxime post publicationem anthologiae in Lingua Theodisca de Escolios, ideae eius coepit esse reflectitur in coetis culturalis germanicis et austriacis.
Ab anno 1987 opera eius coepit esse translata in Lingua Theodisca, deinde in linguis aliis. Nicolaus Gómez Dávila mortuus est Bogotae anno 1994.
Sicyon
Sicyon (Graece: Σικυών) fuit civitas (polis) Graeciae antiquae in Peloponneso septentrionali inter Corinthum et Achaeam sita. Inter 146 a.C.n. et 44 a.C.n. Sicyonenses Isthmiis certaminibus praesidebant. tum cum Corinthus in terris non iam exstabat.
Vaihingen (Stutgardia)
Vaihingen est Stutgardiae praesens circulus externus urbanus, una viginti trium urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1942 cum Stutgardia contributa est, 45134 incolarum (anno 2007) sunt.
Porta nigra
Porta Nigra aedificium praeclarum antiquorum temporum et notissima et optimeque servata porta urbis Romanorum sita ad septentrionales Alpium est. Postquam oppidum Augusta Treverorum saeculo II tempore imperatoris Antonini Pii in centrum Romanorum in solo Germanico conversum est, etiam moenia urbis cum quinque portis aedificabantur. In quibus Porta Nigra erat aditum septentrionalem.
Architectura
Ex lapidibus arenae et sine compagine aedificata est. Singulares lapides cum fibulis ferreis coniuncti erant. Ingenti magnitudine constructa Porta Nigra tamen normalis porta urbis Romanae est. Turris occidalis fere servata etiam hodie circiter triginta metris altitudinis est. Haec antiquis temporibus vero etiam nonnullis metris alterior erat. Porta Nigra est aedificium duplicium portarum symmetre circum aulam internam constructum. Porta in casu defensionis claudi potuit. Per tempora Romana omnes partes aedificii trans scalas et vestibula lignea facile accedi poterant. Maxima parte Portae iam aedificata labores desisti debuerunt. Itaque porta numquam perfecta est.
Nomen Portae Nigrae primo in saeculo undecimo commemoratum et ad colorem nigrum tempestate ortum pertinet. Causa status excellentis aedificii in eo est, quod Porta Nigra in Aevo Medio ecclesia Christiana Sancto Simeone dicata fuerit. Porta Nigra unica porta est, quae demolitionem munitionum oppidi in Aevo Medio supervivit.
Anno 1802 Napoleon ecclesiam Simeonis tollere et omnes in statum antiquorum temporum revocari iussit. Porta Nigra anno 1986 UNESCO Mundi Hereditas nominatur est.
4540 Oriani
4540 , olim designationibus 1988 VY1, 1962 XE1, 1968 DF, 1975 WL, et 1977 FH3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio San Vittore, astronomo apud Observatorium San Vittore versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4540 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saletsa
Saletsa (Lettonice Salacgrīva, Theodisce antea Salis, Russice Салисы) est urbs Lettoniae in Livonia regione historica situm. Ad litus sinus Rigensis in ostio fluminis eiusdem nominis sita est. Incolas 3269 anno 2017 habuit.
Historia
Ab anno 1226 nota est, cum castellum Albrechti de Buxthoeven episcopi Rigae hic aedifucatum est (saeculo XVIII destructum est). Circa eum colonia piscatorum Livonum crescebat. Ab anno 1561 in ducatu Ultradunensi, ab anno 1629 in Liflandia provincia Sueciae, ab anno 1710 in gubernio Liflandensi Imperii Russici, ab anno 1917 Lettonica.
Vonges
Vonges est commune Francicum 340 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Veulettes-sur-Mer
Veulettes-sur-Mer est commune Francicum 315 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Clisthenes Atheniensis
Atheniensis Clisthenes (Graece: Κλεισθένης; natus circa annum 570 a.C.n.; mortuus circa annum 507 a.C.n.) gente Alcmeonidarum ortus adhuc Hippia tyranno, ut videtur, anno 525/524 a.C.n. Archon (i.e. summus magistratus) factus est. Herodotus eum auctorem democratiae Atheniensis esse dicit.
Ioannes Schaden
Ioannes Matthias Schaden, die 11 Maii anno 1731 Posonii natus et die 28 Augusti anno 1797 Moscuae mortuus, fuit paedagogus Russicus et orator Latinus originis Theodiscae.
Vita et opera
In Universitate Tubingensi educatus, Moscuam anno 1756 migravit, ubi amborum gymnasiorum ad Universitatem Moscuensem pertinentium rector factus est et orationem De gymnasiis in Moscovia rite aperiundis declamavit. Praeter gymnasia in Universitate linguas classicas et orientales necnon philosophiam docebat. Septem orationes Latinas edidit, quarum De eo, quod naturaliter justum est, in jure parentum, circa educationem liberorum nominanda est. Orbem pictum Comenii Russice vertit et edidit. Dionysii Fonvizin, Nicolai Karamzin,  magister fuerat, qui bene eum memorabant.
Vosne-Romanée
Vosne-Romanée est commune Francicum 419 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Maia (flumen)
Maia (Russice Мая et Iacutice Маайа), flumen est in territorio Fortuniano (874 chm a fonte) et in re publica Iacutia Foederationis Russicae. In planitie montana Maiensi et Iudomensi fluminibus Maia dextra et Maia sinistra confluentibus oritur, 1053 chiliometra patet et in Aldanum fluvium se effundit.
Per Aldanum, Maiam et Iudomam Maiae accolam iter a Lena ad Oceanum Pacificum fuit: nam ab initiis Iudomae tractus navium ad Uracum fluvium, in mare Ochotense se effundentem, ducebat.
Clara Bow
Clara Bow (nata die 29 Iulii 1905 Brooklyn/Novum Eboracum, mortua 27 Septembris 1965 Angelopolis/California) actrix cinematographica Americana erat.
Vita
Iam anno 1923 XVII annos nata prima in pellicula egit atque ad usque 1933 plurimis in pelliculis clarissima actrix erat. Deinde e munere se recessit.
Vieux-Manoir
Vieux-Manoir est commune Francicum 693 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Saletsa (flumen)
Saletsa (Lettonice Salaca, Livonice Salatsa) est flumen in Lettonia. E lacu Burtnieks oritur et per Livoniam fluit. Circiter 96 chm longum est. In sinum Rigensem Maris Baltici effunditur. Rupes riparum saxo arenaceo Devonico rubro compositae sunt.
Vieux-Rouen-sur-Bresle
Vieux-Rouen-sur-Bresle est commune Francicum 635 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Mahometus ʿAlī al-Ḥakīm
Mahometus ʿAlī al-Ḥakīm seu litteris Arabicis محمد علي الحكيم (Najaf in urbe natus mense Iulio 1952) est politicus Iracae.
Alumnus est universitatum Mustansiriae Bagdati in urbe, Birminghamiensis, Californiae Meridionalis iuxta Angelopolim. Hic ingeniariae studuit. Minister Iracensis a telecommunicatione meruit. Deinde a die 3 Maii 2013 legatus Nationibus Unitis, sed a die 25 Octobris 2018 minister a rebus externis est.
Dioecesis Tyndaritana
Dioecesis Tyndaritana fuit dioecesis cuius sedes Tyndaris erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Voudenay
Voudenay est commune Francicum 192 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Appomattox Court House
Situs anno 1940 in Indice Monumentorum Nationalium in Civitatibus Foederatis, et anno 1954 in Indice Locorum Systematis Saeptorum Nationalium inscriptus est. Hoc saeptum quinque chiliometra ad orientem Appomattox Virginiae invenitur, ubi nova basilica Appomattoxensis nunc patet.
Vibeuf
Vibeuf est commune Francicum 642 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Resolutio angularis
Resolutio angularis est facultas ullius artificii imagines formantis, sicut telescopii optici vel telescopii radiophonici, microscopii, photomachinulae, vel oculi humani, parvorum rei singulorum distinguendorum, ut sic principalis resolutionis imaginum determinator sit.
Hoc vocabulum in usu optico undis lucis, in theoria antennarum undis radiophonicis, atque in acoustica undis sonicis adhibetur. Resolutio spatialis, locutio arte cognata, ad subtilitatem mensurae erga spatium spectat, quae cum resolutione angulari in instrumentis imagines formantibus recte coniungitur. Norma Rayleighiana monstrat minimum spatium angulare quod per systemata imagines formantia resolvi potest a diffractione ad proportionem longitudinis undarum et latitudinis aperturae circumscriptum esse. Qua pro causa, systematibus magnam resolutionem imaginum formantibus, sicut telescopiis astronomicis, lentibus telephotographicis photomachinularum spatii longi, telescopiisque radiophonicis, sunt magnae aperturae.
Paeonia arborea
Paeonia arborea est nomen vulgare cuiuslibet ex nonnullis plantis florentibus generis Paeoniae quibus est habitus aliquantulum ligneus, inter quas:
Qui hortos domesticos excolunt paeoniis arboreis ob flores magnos magnificosque favent, et plantae in cultura Sinica propriam habent vim.
Domus Haeckeliana
Domus Ernesti Haeckel (Theodisce Ernst-Haeckel-Haus) Ienae in Germania invenitur, cuius curam sibi imposuit Universitas Litterarum Ienensis. Museum istud reperis in numero 7 viae Berggasse, haud procul a statione ferriviaria occidentali situm.
4541 Mizuno
4541 , olim designationibus 1989 AF, 1951 WX1, 1962 XD1, et 1986 GF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kenzo Suzuki et Toshimasa Furuta, astronomis apud urbem Toyota versatis, repertus est.
Domus Haeckeliana
Historia
Ernestus Haeckel, tempore suo biologus maximus in evolutionem credens, fundamentum musei ipse posuerat habitatione anno 1918 vendita. Acquirentes sodales Operis fundati pro Carolo Zeiß nuncupati omnia in usum musealem paraverunt. Eodem tempore folia autem cum studiis scientificis in bibliothecam universitariam translata sunt. Portas suas aperuit museum duos iam annos post, quod nostris diebus ab Instituto de historia medicinae, scientiarum, technicae diligenter colitur. Ernesto Haeckel mortuo eius discipulus atque archivarius Henricus Schmidt cuncta bene porro disponebat atque moderabatur.
4541 Mizuno
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4541 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Domus Haeckeliana
Descriptio
In aedificio. quod domos campestres Italiae septentrionalis redolet et nomen Villae Medusae portat, in conclavibus septem vita et opera zoologi eminentissimi et Caroli Darwin asseclae fidelissimi exhibentur in manuscriptis, epistulis, delineationibus, effigiebus, photographiis, scriptis impressis. Maximae curae est informatio de partibus a Haeckel actis ut evolutionis theoriae vincerent neque desunt res de zoologicis marinis neque de rebus philosophicis artificiosisve. Secundum voluntatem domini camerae duae omnino intactae manserunt, in quibus aspectus bonus in condicionibus laboris scientifici saeculi XIX praebentur.
Haeckel in vita publica
Haeckel non solum post muros universitarios operam dabat sed inter homines ipsos multa effecit quoad artem quoad novorum vivendi generum praeconia: de quo testimonium perhibent labores multi ad usum vulgi aptati et opera varia aesthetica. Etiam post annum 1919 interpretatio Haeckeliana evolutionis modo largiore et vitam scientificam et vitam socialem locupletabat.
Iudoma
{{flumen | Iudoma | | 765 | minus quam 1059 | 342 | 43 700 | Confluentia Nitkan et Avlija| Maia | Territorium Fortunianum, Iacutia}} Iudoma (Russice et Iacutice Юдома), flumen est in territorio Fortuniano et in re publica Iacutia Foederationis Russicae. In Suntar Chaiata iugo fluminibus Nitkan et Aulija confluentibus oritur, 765 chiliometra patet et in Maiam fluvium effunditur. A Iugorionok vico usque ad ostium per confimium Iacutiae et territorii Fortuniani fluit.
Per Aldanum (in quem Maia influit), Maiam et Iudoma iter a Lena ad Oceanum Pacificum fuit: nam ab initiis Iudomae tractus navium ad Uracum fluvium, qui in mare Ochotense effunditur, ducebat.
Circulus Guntiae
Circulus Guntiae (alia nomina: Circulus Gunzbergae ) (Theodisce: Landkreis Günzburg) est circulus Germaniae, in Terra foederali Bavaria et in provincia Suebia situs. Urbs princeps caput loci est Guntia.
Edna Purviance
Edna Olga Purviance (nata die 21 Octobris 1895 Paradise Valley/Nevada, mortua 11 Ianuarii 1958 Ruscisilvae/California) actrix cinematographica Americana erat.
Vita
Purviance, quae iam puella clavilista bona erat, Angelopolim venit, ut arti stenographicae studeret. Hic Carolus Chaplin eam cognovit et adeptus est, ut Purviance in pelliculis 35 ageret. Fuit etiam amasia Chaplin annis 1915 - 1917. Anno 1926 ultima in pellicula egit.
Pelliculae
Inter alia hac in pellicula agebat: