cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vanuatu
Expilatio et colonizatio Europaea
Ex his annis, missionariorum adventus et postea, inter 1840 atque 1860 ligni Santali expilatio duo genera contactus cum Indigenis valde dissimilia formavere. Operariorum commercium versus Terram Reginae decennio 187 Indigenarum diffidentiam contra Europaeos auxit. Nihilominus, archipelagus mutatum est et e decennio 187 coloni, praesertim Britanni et Francici, sedem fixere. Indigenae incolae decrescere hoc tempore coeperunt, donec eorum numerus quinquies diminuti sit, saeculum vicensimum ineuns.
Licet voluntaria actio aliquorum promotorum pro colonialibus cupiditatibus, nec Francia nec Britanniarum Regnum archipelagus annectere statuere; anno 1887 provisorium statutum vigere coepit sed usque ad 1906, cum totae aliae terrae aut independentes aut formaliter ad aliam civitatem adiunctae sunt, obsignatum est nullum foedus inter duas potentias de decretorio coloniali regimine archipelagi, Condominio Novarum Ebudum.
Provisoriae originis, hoc regimen, instituta omnium instantiarum et diaconiarum duplicatione in archipelago, perdurant et denique acceptae sunt a dissimilium civitatum colonis. Quod attamen, in principio, Indigenis favet. Per secundum bellum mundanum, Novae Ebudes prima Francica colonia cum Carolo de Gaulle colligans et ponderis postrema statio Civitatum Foederatarum sunt.
Libertas
Per decennium 197, Neoebudenses plurimum autonomiae consequi quaesivere et, licet Britannicae atque Francicae reticentiae, libertas die 30 Iulii 1980 proclamata est, antiqua colonia Vanuatu nuncupata. Per decennium 199 politica instabilitas eminebat. Cum parlamentariae stabilitatis fine, decennium 200 etiam politicae instabilitatis synonymum est quae minus recurrens est per decennium 201.
Dum Francophonia im maxima prosperitate est, Vanuatu suos nexus cum Francia et eius collectivitatibus in Pacifico roborare quaerit. Sub multorum Francicorum Primorum Ministrorum aegide, bonae conexiones coluntur per ultimos annos. Regulariter foedera inter Franciam et Vanuatu obsignantur. Quod Vanuatui regionali internationalique emolumentum confert.
Postquam iamdudum prima socia oeconomica in Vanuatu fuisset, Francia nunc post Australiam evanescit. Dehinc nova civitas obiectum consensus faventis facit et fiduciam acquisivit quae cordialem constructivumque dialogum constituere permittit.
Melanesium vulcanicum archipelagus
In Oceano Pacifico, 540 chiliometra Boreoriente Novae Caledoniae, situm, Vanuatu 81 insulis componitur cum duabus plus quas postulat, Insulam Matthaeum (Anglice Matthew Island, Francice Île Matthew) et Insulam Venatorem (Francice Île Hunter, Anglice Hunter Island), in praesenti a Francia intra territorium Novam Caledoniam occupatas. Archipelagus circa 12 000 km² tegit et secundum axem Septemtrionem-Boreoccidentem/Meridiem-Austrorientem patet.
Insulae clima tropicum aut subtropicum habent, vulcanicae originis et montanae sunt, exceptis Aniva meridie, atollo Rova inter Insulas Banks (Francice Îles Banks, Anglice Banks Islands, Bislamice Bankis), septentrione. Inter tres maximas insulas intra archipelagus sunt Spiritus Sanctus (Francice ac Anglice Espiritu Santo), Malakula (Francice Malékoula, Anglice ac Bislamice Malakula) et Efate (Francice Éfaté, Anglice ac Bislamice Efate).
Hostens
Hostens (Gasconice Ostens ) est commune Francicum 1'379 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Christianus I (archiepiscopus Moguntinus)
Christianus de Buch (natus anno fere 1130; mortuus die 23 Augusti 1183) fuit archiepiscopus Moguntinus, fautor imperatoris Friderici I, inimicus (postremo reconciliatus) papae Alexandri III. Contra Conradum Montisferrati militavit, qui eum annis 1179/1180 captivum retinuit.
Vanuatu
Naturalia pericula
Civitas Austroriente Circuli Ignis sita est. Aliquae vulcanicae insulae in activitate adhuc sunt, tales insulae Tanna cum monte ignifero Yasure (Francice et Anglice Yasur), Ambrymum cum montibus igniferis Maro ac Bembŏu (Francice et Anglice Marum et Benbow, proprie), Sancta Maria cum Monte Garetensi (Francice Mont Garet, Anglice Mount Gharat) aut adhuc Insula Leprosi cum monte ignifero Manărone (Francice Mont Manaro, Anglice Manaro) et Lopĕvi cum monte ignifero homonymo. Attamen alii montes igniferi dormiunt, velut Carŭa (Anglice et Francice Karua), submarinus mons ignifer in caldera Cuvis (Anglice et Francice Kuwae) inter insulas Epos et Tongŏam situs. Haec caldera, nunc submarina, per cataclysmicam eruptionem anno 1452 formata est quae insularum morphologiam valde mutavit.
Christianus I (archiepiscopus Moguntinus)
Anno 1165, Conrado de Wittelsbach ab archiepiscopatu Moguntino iussu imperatoris Friderici deiecto, Christianus ad officium succedit.
Vanuatu
Ambitus
Civitas obiectum habuit praecipuam scientificam expeditionem Santo 2006, cuius propositum imprimis conopēum explorare fuit. Lepidodactylus buleli, nova Gekkonidarum species, hac occasione inveniri posuit. Civitas adhuc valde separata est a Civilizatione Occidentali super insularum aliquibus, ob solitudinem geographicam. Solum tres insulae rete electrico instructae sunt.
Civilitas
Vanuatu respublica parlamentaria est. Praeses, per suffragium indirectum quinquennio electus, dux Civitatis est. Cuius munus praesertim repraesentativum est. Primus Minister, dux Gubernationis, et sui ministri potestatem exsecutivam habent. Potestas legisfera a camera unica 52 membrorum per suffragium universale directum singulis quartis annis renovata exercitatur. Iudiciarium systema, independens, in Britannicis et Francicis iuribus fundatur.
Iolu Abil praeses e 2 Septembris 2009 et Sato Kilman primus minister e 2 Decembris 2010 est.
Civilitas regionum est multiplex, inter globalem oeconomiam ac societatem mutantes et 80 centesimae incolarum traditionalem modum vivendi secutorum. Portus Vila sibi non tribales competitiones vitat. Ramorum fascis super loco supermercatui praeviso in praecipua urbis via situm silendum propter discussionem inter stirpes de situs proprietatis iure indicat, quod nullum Occidentalis generis tribunal solvere sciret. Senibus faciendum est sociale opus de circumstantiis, quod decennia durare posset.
Divisio administrativa
Vanuatu divisum est in provincias sex e 1994. Quarum nomine ex initialibus constituentium insularum litteris derivatur: Provinciae vicissim divisae sunt in municipia (communiter in una insula individuali consistentia) a buleuterio et a demarcho inter buleuterii membra electo.
Rationes externae et res militares
Vanuatu Argentariae Asianae Evolutionis, Argentariae Mundanae, Aerario Monetario Internationali, Agenturae Cooperationis Culturalis et Technicae, Francophoniae et Consortioni Populorum se iunxit.
Ludificatio Gylviana
Ludificatio Gylviana, sive lingua Nordica antiqua Gylfaginning, est narratio a Snorrone Sturlaeo saeculo duodecimo scripta, pars prima compilationis mythologicae nomine Edda. Breviarium est mythologiae nordicae, res gestas narrans deorum Nortmannorum per dialogum percontativum: fabulas Nordicas summi momenti ita enumerat.
Vanuatu
Rationes externae et res militares
E 1980, Australia, Britanniarum Regnum, Francia et Nova Zelandia plerumque evolutionis auxilium Vanuatui praebuit. Directum subsidium e Britanniarum Regno in Vanuatu anno 2005 decessit, quoniam Britanniarum Regnum noniam animum in Pacifico intendere decrevit. Nihilominus, nuperrime novi donatores tales Depositio Provocationis Millennii (Anglice Millennium Challenge Account) et Res Publica Popularis Sinarum crescentes auxiliaris aerarii quantitates praebent. Anno 2005 Depositio Provocationis Millennii Vanuatu unam inter quindecim civitates in orbe terrarum electam ad auxilium accipiendum esse nuntiavit. Fere 65 millionum dollariorum dati sunt ad suppeditandas et meliorandas fundamentales publicae infrastructurae res.
Leopoldus Flameng
Leopoldus Flameng (vulgo: Léopold Flameng; Bruxellis 22 Novembris anno 1831 natus; Lutetiae anno 1911 mortuus) fuit chalcographus et pictor Belgicus.
Vanuatu
Rationes externae et res militares
Vanuatu arctas oeconomicas culturalesque conexiones cum Australia, Unione Europaea (praecipue cum Francia et Britanniarum Regno) et Nova Zelandia retinet. Australia nunc pleramque externam assistentiam suppeditat, inclusis biocolytica vi, quae paramilitarem alam habet.
Leopoldus Flameng
Biographia
In Belgica a Francogallicis parentibus natus, apud Bruxellarum chalcographiae schola studuit. Loci natalis, Lutetiae de 1853 usque ad 1911 et Amstelodami anno 1877 laboravit.
Vanuatu
Rationes externae et res militares
Sunt duae biocolyticae alae: Vis Biocolytica Vanuatuensis (Anglice Vanuatu Police Force) et paramilitaris ala, Vis Mobilis Vanuatuensis (Anglice Vanuatu Mobile Force). Coniuncti sunt 547 vigiles dispositi in duas praecipuas biocolyticas potestates; aliam in Portu Vila et aliam in Luganvillam. Praeter duas potestatis stationes erant quattuor secundariae stationes biocolyticae et octo praesidia biocolytica. Quod significat esse multas insulas sine biocolytica praesentia et multas insularum partes ubi praesidium biocolyticium varios dies postulare posse. Totae militares expensae non promptae sunt.
Circumventum
Circumventum (alia nomina: Circivinz - ntis, Circumventi, deinde: Cerciventum) (Italiane: Cercivento; Foroiuliensice: Çurçuvint) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Vanuatu
Demographia
Vanuatuensis numerus incolarum 221 506 est. Viri feminas superant; anno 1999, secundum Grapheum Statisticae Vanuatuense, erant 95 682 virorum et 95 682 mulierum. Officiales statisticae mortalitatem infantilem decrevisse per ultimum saeculi vicensimi dimidium, e 123 mortium pro mille incolarum anno 1967 in 25 mortes pro mille anno 1999, ostendit. Nihilominus Centralis Intellegentiae Agentura 46.85 infantiles mortes pro mille vivorum partuum secundum suas anni 2011 aestimationes asserit. Incolae praesertim ruricolae sunt, quamquam Portus Vila et Luganvilla numerum incolarum in decussibus milium habent.
Leopoldus Flameng
Biographia
Carolus Courtry, Richardus Geiger, Fridericus Laguillermie, Maria Louveau, Nicolaus Mosolov, Mauritius Henricus Orange, Franciscus Flameng ac Paulus Adolphus Rajon eius discipuli fuerunt.
Vanuatu
Demographia
Vanuatuenses (Francice, Anglice, et Bislamice Ni-Vanuatu), sive Vanuatus incolae praecipue (98.5%) e Melanesiis descendunt, dum reliquae Vanuatuenses mixtura Europaeorum, Asianorum et Pacifici insulanorum sunt. Tres insulae historice a Polynesiis colonizatae sunt. Circiter 2000 Vanuatuensium in Nova Caledonia vivunt laborantque. Anno 2006 oecologisticae consociationes New Economics Foundation et Amici Telluris Indicem Planetae Felicis ediderunt, qui data de relatae laetitiae gradibus, exspectatione vitae, atque vestigio oecologico explicaverunt, et Vanuatu oecologice efficientissimam civitatem cum obtenta magna prosperitate in toto orbe terrarum esse aestimaverunt.
Yoweri Museveni
Yoweri Kaguta Museveni (natus fortasse apud Ntungamoni in Uganda circa 1944), e populo Banyankole ortus, alumnus Universitatis Daressalaamensis, est a die 19 Ianuarii 1986 praeses Ugandae.
Vanuatu
Linguae
Reipublica Vanuatuensis lingua publica est Bislama. Linguae publicae Bislama, Anglica et Francica sunt. Praecipuae educationis linguae Anglica et Francica sunt.
Bislama lingua piginanglica et nunc lingua creola in regionibus urbanis est, quae necessario typice Oceanicam grammaticam praecipue cum Anglico vocabulario combinat. Est unica lingua quae a plerisque Vanuatuensibus intellegi potest et in usu velut secunda lingua est. Praeterea sunt 113 Indigenicae linguae adhuc active in usu in Vanuatu. Linguarum spissitudo per capita maxima cuiuslibet civitatis in toto orbe terrarum est, cum media solum 2000 loquentium pro lingua. Omnes haec linguae vernaculae ad Oceanicum ramum intra familiam Austronesiam pertinent.
Religio
Religio Christiana est pervulgata religio in Vanuatu, in variis confessionibus consistens. Ecclesia Presbyteriana, cui circiter una tertia pars incolarum, est praecipua earum. Ecclesia Catholica Romana et Communio Anglicana aliae communes confessiones sunt, utraque circa 15 centesimae incolarum asserens. Aliae sunt Ecclesia Adventistarum Septimi Diei, Ecclesia Christi, Ministeria Niali Thomae, et multi alii religiosi circuli confessionesque.
1232
1232 = MCCXXXII
Vanuatu
Religio
Propter modernitates quas milites per secundum bellum mundanum secum apportavit cum in insulas advenissent, complures cultus onerarii facti sunt. Quorum multi exstincti sunt, sed cultus Ioannis Frum in insula Tanna adhuc ponderis est et habet in parlamento asseclas. Etiam in Tanna est Motus Principis Philippi. Yaohnanenae tribus convici antiquam fabulam credunt de pallidae cutis filio montani spiritus per maria desiliente ad quaerendam potentem mulierem matrimonii proposito. Princeps Philippus, cum insulam cum Elizabeth II uxore visitavisset, exacte descriptioni accommodatus est et velut deus igitur passim per insulam Tannam veneratus et habitus est.
Oeconomia
Ad 65 centesimas incolarum in rusticis archipelagi zonis, oeconomia praecipue in agricultura et piscatione fabrili gradu parvorum vicorum fundatur. Piscatio, pecuniariae diaconiae hyperactia et periegesis, circiter cum 50 000 salutatorum anno 1997, alii oeconomici praecipui campi sunt. Metalli deposita aspernabilia sunt; civitas nullum campum petrolearium habet. Industria paulum evoluta est; solum parva industria levis mercatui locorum provident. Reditus fiscales e telonialibus iuribus oriuntur. Oeconomica evolutio exportationum debilitate, calamitatum naturalium vulnerabilite et magnis distantiis inter insulas et duas civitates urbes obstruitur.
PDG incrementum minus quam 3 centesimae mediae per decennium 200. Versus medium 2002, gubernatio conamina ad augendam periegesin aggravavit.
Communicationes
Telephona cellularia diaconia in insulis a societate TVL et Digicel praebitum est. Gubernativum rete adhuc construitur quod cursum electronicum, telephonia, interrete et congressuum instructus gubernativis grapheis per totam civitatem suppeditet. Vanuatu socium 185 intra Organizationem Mundanam Proprietatis Intellectualis Decembri 2011 factum est.
Vectura
Anno 1999 autoviarum longitudo 1070 chiliometrorum erat. Quorum 256 chiliometra bituminata sunt. Ferrivia in civitate non est.
Aëronautica civitatis societas est Air Vanuatu, quae volatus intra et inter civitates gerit; duo volatus hebdomadales in Aucopolin, tres hebdomadales in Brisbanam, sex hebdomadales in Sydneium, volatus in Noumeam et Nados. Aliae societates aëronauticae in Vannuatu volantes Air Calédonie, Solomon Airlines, Pacific Blue, et Air Pacific sunt. Anno 2007, civitas 31 aëroportus habebat, sed solum in eorum tribus aërodromus bituminatus est.
Valetudo et educatio
Educatio obligatoria non est et matriculationes praesentiaeque scholares inter minimas in Pacifico sunt. Anni 1999 aestimatio indicis alphabetizationis hominibus inter 15 et 24 annos 87 centesimae erat et anni 2006 aestimatio alphabetizationis adultorum 78 centesimae erat, licet praesentes numeri minores sint. Index matriculationis in ludo litterario e 74.5 centesimae anno 1989 in 78.2 centesimis anno 1999 et postea in 93 centesimis anno 2004 crevit sed tunc usque ad 85.4 anno 2007 cecidit. Alumnorum educationem primariam complentium proportio e 90 centesimis anno 1991 usque ad 72 centesimas anno 2004 cecidit.
In Portu Vila et tribus aliis locis sunt situs Universitatis Pacifici Meridiani, quae est educativum institutum a duodecim Pacifici civitatibus tentum. Campus in Portu Vila, Emalus Campus nuncupatus, hospitio scholam universitariam legum accipit.
Systema sociale et mores
Vanuatuensis cultura magnam diversitatem per variationes regionum et per adventiciam affectionem retinet. Vanuatu dividi potest in praecipuas culturales regiones tres. Septemtrione, divitiae statuuntur secundum ea quae homo donare potest. Sues, specialiter ei dentibus convexis praediti, opulentiae symbolum passim per Vanuatu habentur. In media parte, priscius Melanesicum culturale systema domitatur; in parte meridiana, systema concessiones titulorum cum consociatis privilegiis involvens evolutum est.
Iuvenes varias caerimonias maioritatis aetate et ritus ad initiandos eos in aetatem adultam subeunt, inter quos ex consuetudine circumcisio.
Delineationes Vanuatuenses
Hae Vanuatuenses delineationes Patrimonium Orale et Intagibile Humanitatis secundum UNESCO participant.
Artes athleticae
Criccetius lusus est ars athletica populo gratissima in Vanuatu. Sunt 8000 adscripticiorum criccetiariorum. Disportus de involutorum genere pendet. Follis volatilis femineus disportus habetur, dum viri pediludio et harpasto XV ludunt.
Gastronomia
Coquina Vanuatuensis, Bislamice aelan kakae nuncupata, piscem, radicis holera velut Colocasiam esculentam ac dioscoream, fructus et holera concorporat. Pleraeque insularum familiae cibum in suis hortis colunt, et ciborum carentiae rarae sunt. Papayae, ananasae, mangi, bananae, et batatae per fere totum annum abundant. Latex et cramum ex nuce coco in usu ad condienda multa fercula sunt. Plerique cibi coquuntur utendo calidis petris aut fervendo aut vapore molliendo; paulum cibi frigitur.
Kava, usitata potio non alcoholica, valde popularis in Vanuatu est. Cum acclamata potio e pipere methystico braciata esset, communiter crepusculo potatur, post cenam, praesertim ab viris sed magis magisque a mulieribus. Quia placide quasinarcotios acquiescentesque effectus super hominibus habet, praecipue magni aestimatur propter remissam socialem "atmosphaeram" cum qua usitate consociatur, tam in urbanis quam in rusticis locis, in nakamal contextu.
Musica
Musica vetus, Bislamice kastom singsing sive kastom tanis nuncupata, rusticis in Vanuatuensibus regionibus adhuc viget. Instrumenta musica praesertim in idiophoniis consistunt, inter quae: variarum formarum magnitudinumque tympana, tympana rimae quoque, et crepundia. Variis in regionibus, aërophonia, tales fistulae aut tibiae, in usu sunt cantui; Membranophonia et chordophonia etiam aliquibus in regionibus inventa sunt, sed obsolevere per colonica tempora. Magna tympana rimae Vanuatu repraesentia ad haec traditionalia instrumenta pertinent; erant crebrius in usu velut musica tympana ad comitandas quasdam saltationes, sed aliquando (licet rare) velut ritualia media communicationis; licet diseminata passim per Vanuatu, sunt in usu verticaliter solum mediis in archipelagi regionibus (praesertim in Ambrymo). Musica usitata hodierna valde generalis terminus est amplam complexamque generum musicorum ab omnibus locorum communitatibus cognitorum varietatem tegens et complectens—modo persimili vago termino musicae classicae Occidentalium societatum.
Aliud genus musicum quod populo valde gratum per saeculum vicensimum omnibus in Vanuatuensibus regionibus factum est grex chordarum nuncupatur. Quod citharas Hispanicas, citharas Havaianas, et carmina populo grata commiscet.
Nuperius musica Vanuatuensis, velut industria, rapide in decennio 200 crevit et complures greges distinctivam Vanuatuensem identitatem procuderunt. Inter popularia modernae musicae commercialis genera quae nostro tempore in urbibus auscultantur, musica zucica et musica reggaetonica sunt. Musica reggaetonica, musicae hiphopicae variatio Hispanice rapiata et cum suo proprio distinctivo ictu, auscultatur in localibus Vanuatuensibus deverticulis nocturnis plerumque cum Occidentalium et periegetarum cavea.
Media communicationis
Unicum quotidianum diarium in Vanuatu Vanuatu Daily Post, anno 1993 conditum, est. Pleraquae Vanuatuensia diaria septimanalia sunt, inter quae Pentecost Star aut L'Hebdo du Vanuatu.
Television Blong Vanuatu unicus televisificus trames, anno 1993 conditus et Anglice et Francice transmittens, est.
Codices
Vanuatui codices sunt:
Marnea
Marnea  (alia nomina  : Marnica, Merniga, deinde: Marlengum ac Marlinga) (Italiane: Marlengo; Theodisce: Marling) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Marneani, Marlingenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Burgraviam.
Casalis Sancti Mauri
Casalis Sancti Mauri (alia nomina: Casale de Sancto Mauro, Fanum Sancti Mauri Cilentanum) (Italiane: San Mauro Cilento) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Athenaeus Naucratites
Athenaeus (Graece: Ἀθήναιος), scriptor Graecus, natus est Naucrati in Aegypto ante annum 200. Vita eius haud bene nota est. Opus notissimum, dialogus Deipnosophistae ( Latine fere 'professores cenarum') inscriptus, praebet pauca quae de vita eius nunc frusta habemus. Hoc in dialogo, multae personae, celebrantes Romae festos dies quondam Parilia vocatos, permultas res disserunt: luxurias, victus, nexus amatorum, musicam, facetias, philologiam Graecam, sed praesertim illi quibus Athenaeus scripsit Deipnosophistae disserunt cibum, vinum, convivia. Nisi hoc Athenaei opus superesset, multa magni pretii cognita de temporibus antiquis amissa essent, et multi scriptores, quorum unus est Archestratus, ignoti essent. Liber tertius decimus multa utilia ad quaestiones amatorias praebet.
Macedonia Graeca
Macedonia (Graece Μακεδονία) est provincia novae Graeciae
2532 Sutton
2532 , olim designationibus 1980 TU5, 1951 WY, 1958 RD, 1962 XS, 1969 TX3, et 1973 YG1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2532 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hemmingen (Badenia-Virtembergia)
Hemmingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 7'270 incolarum (anno 2012).
Requiem for the Indifferent
Requiem for the Indifferent est album quintum Epicae, gregis musici Nederlandici, 9 Martii 2012 prolatum.
Storm the Sorrow fuit primus cantus singularis, editus 3 Februarii 2012. Secundus singularis fuit Forevermore, quod quidem in ipso albo non inest. Carmen hoc modo natum est: visitavit Epica in Niks te gek programmate televisifico Nederlandico, in quo homines invalidi spe sua potiri possunt. Erat spes Ruurd Woltring carmen cum Epica conficere. Itaque grex carmen a Woltring scriptum modificavit, denuo Forevermore nominavit et Woltring, qui cantus haud impotens est, id una cum Simona Simmons cantavit. Ita Forevermore editus est singularis secundus albi.
1233
1233 = MCCXXXIII
Lucius Postumius A.f. Albinus (consul 173 a.C.n.)
Lucius Postumius A.f. Albinus (natus circa annum 220 a.C.n., mortuus post annum 167 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.
Gens
Avus eius Aulus Postumius A.f. Albinus, consul anni 242 a.C.n. erat, fratres Aulus Postumius A.f. Albinus Luscus anno 180 atque Spurius Postumius A.f. Albinus Paullulus anno 174 consulatum gesserunt. Filius eius Lucius Postumius Albinus anno 154 a.C.n. consul magistatu fungens mortuus est.
Cursus honorum
Circa annum 180 praetor Hispaniam Ulteriorem administravit et anno 178 de Lusitanis triumphavit. Anno 173 consul creatus agrum publicum a privatis defendebat. Suffragium Latinorum diminuit atque ab oppido Praeneste multa poposcit. Anno 171 legatus Carthaginem missus est, ut Elephantos ad bellum contra Persem acquireret. Anno 169 candidatus censurae recusatus est. Anno 168 legatus militum Lucii Aemilii Paulli consulis inter pugnam apud Pydnam. Et anno 167 pugnis in Graecia interfuit.
Petrus Erdő
Petrus Erdő (natus Aquinci, Hungarice Budapest, die 25 Iunii 1952), alumnus apud Lateranum, olim professor Universitatis Catholicae de Petro Pazmany nominatae, est cardinalis presbyter Ecclesiae Catholicae titulo Sanctae Balbinae. Fuit episcopus auxiliaris Albae Regalensis (titularis Puppitanus) ab anno 1999; ab 2002 archiepiscopus archidioecesis Strigoniensis-Budapestinensis et Primas Hungariae. Erdő conclavibus mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt.
Hemsbach
Hemsbach  est urbs et commune Badense-Virtembergense 11'865 incolarum (anno 2012).
1234
1234 = MCCXXXIV
Malcolmus
Malcolmus, vel Milcolumbus (lingua Scotica Gadelica antiqua Máel Coluim, Maol Chaluim; Anglice Malcolm), est praenomen originis Scoticae. Praenomen nobile factum est propter quattuor reges Scotorum. Etiam cognomen factum est.
Germundum
Germundum, vulgo Germond-Rouvre, est commune Francicum 1'164 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Meyers Konversations-Lexikon
Meyers Konversations-Lexikon maxima fuit encyclopaedia in lingua Theodisca, ab anno 1839 ad annum 1984 publicata a Iosepho Meyer. Opus hoc impressum erat in 52 volumina.
Couvains (Olina)
Couvains est commune Francicum 172 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Archidioecesis Friburgensis
Archidioecesis Friburgensis (Germanice Erzbistum Freiburg im Breisgau) dioecesis est in Badenia-Virtembergia et continet pristinas terram Badeniam et regiones Hohenzollern. Archiepiscopus dioecesi praepositus est qui etiam metropolitanus proviciae ecclesiae Rhenaniae Superioris est cum dioecesibus suffraganis dioecesim Moguntinam et Rottenburgensem-Stutgardiensem.
Spurius Carvilius Sp.f. Maximus
Spurius Carvilius Sp.f. Maximus (Ruga) (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus anno 211 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Cursus honorum
Carvilius anno 234 a.C.n. una cum Lucio Postumio A.f. Albino primo consul erat. Hoc anno in Corsica bellum continuabat, deinde Sardes vicit et de eis triumphavit. Anno 235 vel 231 a.C.n. primus Romanus cum uxore divortium fecit, quae liberos ei dare non potuisset. Anno 229 iterum consulatum gessit. Nunc Quintus Fabius Maximus Verrucosus II eius collega erat. Anno 216 inter Secundum Bellum Punicum post Proelium Cannense perditum sententiam tulit, ut Latini inter senatores cooptarentur, quod maximus numerus senatorum in pugnis contra Hannibalem necati essent. Sed haec sententia a senatu probata non est. Anno 211 augur mortuus est.
Haux (Girundia)
Haux est commune Francicum 781 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Tephra
Tephra (-ae, f.) generatim materiem eruptione vulcanica traiectam, omnium compositionum, omniumque magnitudinum significat. Tephrae genera ita constituuntur:
Vulcanologi etiam fragmenta volantia "pyroclastos" vel "clastos" nominant. Prostrati pyroclasti adhuc dicuntur esse tephra, nisi adeo calent, ut simul confluant et saxum pyroclasticum vel tofus cinereus confiant. Tephrae dispositio eruptione peracto solet ita esse, ut quo maiores lapides, eo citiores cadunt, itemque eo propiores sipunculo iacent, minimis fragmentis saepe longissime proietis; cineres nonnumquam in stratosphaera multas septimanas manent, ut milia milium passuum recidant.
Et tephra et pyroclastus sunt voces Graecae, nam τέφρα significat 'cinis' et πυρόκλαστος 'fractus igne'.
Notae
Materiał piroklastyczny Pyroklastiskt material
Iron Comitatus (Visconsinia)
Iron Comitatus (Anglice:  Iron County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 6861 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Hurley, die 1 Martii 1893 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Clausa Fortis
Clausa Fortis (alia nomina: Clusa Fortis) (Italiane: Chiusaforte; Foroiuliensice: Sclûse) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Incolae Clausani appellantur.
1235
1235 = MCCXXXV
Havana
Havana sive Avana  (vulgo La Habana) est caput et maxima urbs Cubana. Provincia a se ipsa constituitur. Media urbs inter hereditatem mundialem ab UNESCO enumeratur.
Historia
Oppidum nomine pleno villa de San Cristóbal de la Habana die 25 Augusti anno 1515 a Didaco Velázquez de Cuéllar ad litus australe insulae Cubae iuxta ostia fluminis Mayabeque conditum est. De situ autem et de anno disputatur: quidam 1514, nonnulli iuxta urbem hodiernam Batabanó dicunt. Origo autem nominis nescitur. Ex hoc portu litoris australis, nomine Havana, die 18 Februarii 1519 Ferdinandus Cortes expeditionem suam ad Yucataniam et Mexicum conduxit.
Urbs autem ad locum tempore nostro celebrum iuxta portum magnum ad litus septentrionale Cubanum eodem fere anno mota est. Mox caput gubernationis totius insulae facta est. Navigationes trans Oceanum Atlanticum, ab Hispania abeuntes, saeculis XVI, XVII, et XVIII huc dirigi solebant ut longinquius ad regnum Novae Hispaniae attingerent. Ita Havana, caput insulae admodum pauperae, emporium factus est regionum divitissimarum. Propter hanc saepe ab inimicis piratisque obsessa est. Anno 1634 decreto regis Hispanici Havana agnominibus llave del Nuevo Mundo y antemural de las Indias Occidentales laureata est, scilicet "clavis Novi Mundi et propugnaculum Indiarum Occidentalium".
Havana breviter, annis ab 1762 ad 1763, in dicione Britannica iacebat. Havana et insula omni a Civitatibus Foederatis annis ab 1898 ad 1902 possessis, libertate Cubana anno 1902 vindicata, Havana ab hoc anno urbs capitalis fuit civitatis novae.
Cultura
Havana est sedes archidioecesis Avanensis, cuius praesens archiepiscopus est Iohannes de Caritate García Rodríguez. Ecclesia principalis, anno 1748 ab Iesuitis constructa, anno 1777 in cathedralem conversa est. Anno 1728 universitas Havanensis condita est patronatu tam pontificio quam regio, nomine pleno Hispanico Real y Pontificia Universidad de San Gerónimo de La Habana.
Commeatus
Tramina ferriviaria ab omnibus insulae Cubae regionibus crebriter Havanam petunt atque a pagis suburbanis huius urbis. Laophoria ad societates publicas duas pertinentes inter regiones urbanas suburbanasque eunt, societatis Havana MetroBus itineribus brevioribus, Omnibus Metropolitanos longioribus, vehiculis praecipue in Serica constructis.
Clima
Sicut insulae Cubanae fere omnis, urbi Havanae clima est tropicum savanense per enumerationem Köppen–Geiger, temperatura aëris media mensibus Ianuario et Februario 22° atque mense Augusto 28°, minima inter 19° et 24°, maxima inter 26° et 31°; pluviis mense Martio ad 46 mm tantum, mense Septembri 144 mm, mense Octobri 180 mm, mense Iunio non minus quam 182 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 80 accidentibus; humiditate relativa inter mensuras 72% et 80%, temperatura maris inter 23° mensibus Ianuario et Februario et 28° ab Iunio ad Septembrem reperta.
Cristot
Cristot est commune Francicum 215 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
9501 Ywain
9501 , olim designationibus 2071 T-2 et 1994 VH3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9501 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aegyptus
Circa 1 020 000 chiliometrorum quadratorum lata, paeninsulam Sinaitica (in austro-occidentali Asiae parte sitam) comprehendit, dum maxima civitatis pars in Africa Septentrionali iacet. Libyae ab occidente, Sudaniae a meridie, Mari Rubro ab oriente, Israël a boreo-oriente et Mari Mediterraneo a septentrionibus finitima est.
Plerique Aegyptii oras fluminis Nili (circa 40 000 km²) et Canalis Suesiensis incolunt. Latae areae Saharensium desertorum pars sunt. Caput est Cairus, magna amplius 15 000 000 incolarum metropolis. Quam numero incolarum sequuntur Alexandria Magna cum tribus milionibus et dimidio incolarum, et Giza in Cairensi urbana agglomeratione sita, urbs duorum millionum; Subra Alchaema (Arabice: شبرة الخيمة) (quae etiam in Cairensi agglomeratione est) et Portus Said millionem incolarum superant.
Antiqua Aegypti cultura novam civilizationem monumentaque insignia excoluit, sicut pyramides, templum Carnacense et Vallem Regum. Hodie Aegyptus praecipua politicae culturaeque sedes Arabico in mundo large putatur.
Etymologia
Nomen reipublicae Aegyptice est Kemet (km.t), 'terram atram' significans, quod ad fertilia planitium fluvialium Nili sola attinet, quae vicissim a terra rubra (dšṛt) vastitatum differunt. Nomen factum est kīmi et kīmə in Coptica linguae Aegyptiae forma, et in Graeca fuit Χημία. Aliud civitatis nomen fuit t3-mry 'terra riparia'. Nomina Aegypti Superioris et Inferioris propria fuerunt Ta-Sheme'aw (t3-šmˁw) 'terra ulvae' et Ta-Mehew (t3 mḥw) 'terra septentrionalis'.
Aegyptus, Graece, a nomine Coptorum deductum est, qui se veram Aegyptiorum antiquorum progeniem esse affirmant. Secundum doctrinam late diffusam Aigyptos a voce Aegyptia ḥwt-k3-ptḥ progressa est 'sedem animae (dei) Phthas' significanti. Haec appellatio ad magnum templi Phthas dei Memphide situm referri possit.
Arabicum et publicum reipublicae nomen est مصر (Miṣr; Arabice Aegyptice: Maṣr), Semiticae originis, quod fortasse 'terram' vel 'civitatem' significat. Initio hoc verbo Aegyptus Inferior denotabatur, ab Aegypto unito (circa annum 3000 a.C.n.) verbum paulatim in totam Aegyptum (Inferiorem et Superiorem) translatum est. Cum aliis verbis Semiticis 'Aegyptum' significantibus cognatum est, sicut Hebraice מִצְרַיִם (Mitzráyim), cuius significatio quidem disputatur ("angusta" aut "limes" aut "arx"? ).
Divisio administrativa
Aegyptus in viginti novem muhafazas dividitur (inter signa exclusionis sua nomina Arabica):
Historia
Aegyptus antiqua circa annum 3150 a.C.n. Aegypto Superiore ac Inferiore a primo pharaone iunctis nata est. Ex tunc Aegyptus a pluribus domibus regiis per fere tria milia annorum regebebatur, donec ultima domus indigena a Persis anno 341 a.C.n. capta est. Tria regna spatiis temporis minoris stabilitatis (interregnis) interiectis distinguuntur: Regnum Vetus Aetatis Aëneae ineuntis, Regnum Medium Aetatis Aëneae mediae et Regnum Novum Aetatis Aëneae exeuntis. Aegyptus summum potestatis fastigium Regno novo Rhamses II regnante nacta est, tardo occasu sequente.
Incrementum civilizationis Aegyptiae partim ex eo emanavit, quod incolae constantiam divitiasque annuae Nili inundationis canalibus, molibus, irrigationibus hunc in finem adaptaverunt, ut abundatia frumenti gigneretur, qua res oeconomicae, artes, milites floruerunt. Prima signa veterrimi modi quo Lingua Aegyptia scripta est (hieroglyphica Aegyptia) inventa sunt, administratio instaurata est, qua opus commune in aedificiis erigendis et agris colendis possibile factum est, una religione a sacerdotibus temperata et uno pharaone regnante Aegyptus coniuncta erat.
Ultimis regni saeculis a dominis exteris se subsequentibus (inter quos et Persis) subacta est. Alexandro Magno mortuo Ptolemaeus Soter, unus e legatis Alexandri, se regem Aegypti fecit. Domus Ptolemaeorum (sive Lagidarum) Aegyptum usque ad annum 30 a.C.n. regebat, quo anno provincia Romana facta est. Antiquitate Posteriore ad Imperium Romanum Orientale pertinebat et paulatim religione Christiana perfusa monachesimum sive vitam religiosam genuit.
Arabes fuerunt, qui Islamismum et linguam Arabicam saeculo septimo introduxerunt, Aegyptum Arabicam civitatem facientes. Arabici gubernatores a calipha lecti per sex saecula dominium servaverunt. Militaris grex, Mamluci, imperium adsecuti sunt circiter annum 1250, qui et post Aegyptum ab Ottomannidis Turcis anno 1517 captam primatum in Aegypto administrando obtinebant.
Canale Suesiensi anno 1869 inaugurata Aegyptus maritimae transvectionis praecipuus locus facta, sed etiam aere alieno oppressa est. Clare ad pecuniarias conlocationes protegendas Britanniarum Regnum Aegyptiae gubernationis dominium anno 1882 cepit, quamvis Aegyptus nomine usque ad annum 1914 ad Imperium Ottomanicum pertineret.
Seditione commota regimen Britannicum die 28 Februarii 1922 Aegypti libertatem proclamavit, continuata vis Britannica autem pluries tumultus incitabat. Re vera summum imperium Aegyptus demum post primum bellum mundanum consecuta est. Anno 1952 Faruq regno motus, anno 1953 Res Publica promulgata est.
Anno 1954 Gamal Abdel Nasser potestatem assecutus Canalem Suesiensem pro republica cepit, quod discrimen Suesiense anni 1965 genuit. Die 23 Decembris 1956 milites Franciae et Britanniae Aegyptum et Portum Said nuper occupatum Unione Sovietica petente reliquerunt. Inter annos 1958 et 1961 Aegyptus cum Syria in Res Publica Arabica Foederata rite iuncta est.
Praesides Aegypti
Ab anno 1952, quattuor sunt Aegypti praesides:
Regiones
Natura ac situs Aegypti singulari indole est: civitatum Arabicarum incultissima est; 90 centesimae incolarum fertilis terrae fasciam Nilum circumdantem (cuius maxima amplitudo prope Crocodilopolem est 24 km, media 10 km, saepe autem tantum pauca centum metra efficit) incolunt. Reliqua terrae vasta et desera sunt.
Urbes praecipuae
Praeter Cairum (القاهرة) caput, praecipuae Aegypti urbes sunt:
Clima
Aegyptus intra aridam Africae Septentrionalis regionem sita est, quae minima praecipitatione magnisque temperaturae mutationibus sive die ac nocte sive anni temporibus notabilis est. Solum litus septentrionale cum Delta Nili Climate mediterraneo affectum inter 100 et 200 mm pluviae accipit. A Cairo in meridiem versus autem rarissimo pluit: Cum Alexandria Magna, cui urbi Aegyptiae est maxima imbris quantitas, quotannis circiter 190 mm accipiat, Syene tantum circiter 10 mm quoque quinto anno.
Tamen Aegyptus Superior Mole Syenitica constructa umidior facta est: Antea pluvia tam raro pervenit, ut omen, generatim funestum, incolarum oculis appareret.
Diurnae temperaturae maximae mense Ianuario inter 20 °C (Portus Said, Cairus) et 24 °C (Syene) oscillant, noctes interdum valde refrigerantur. Mense Iulio interdiu temperaturae 31 °C (Portus Said), 35 °C (Cairus) et 41 °C (Syene) assequuntur, quae autem ob humilem relativum aeris umorem (circiter 30 % aestate) facile tolerari possunt. A mense Martio usque ad Iunium ventus siccus calidusque nomine Chamsin ((Arabice: خمسين 'quinquaginta') vehementer a meridie veniens Aegyptum creberrime perflat arenam pulveremque secum ferens. Usque ad velocitatem 150 km/h accrescens folia arboribus evellit et caelum russum facit; aer pulvere oneratur, qui respirationem opprimit. Per hos quinquaginta dies (unde ventus nomen trahit), Aegyptus aliquas caeli intemperies vehementes patitur, quae apud antiquos a deo Sethe repraesentatae sunt.
In litore Maris Rubri clima temperantius est aestatibus minus calidis (circa 35 °C) et hiemibus mitibus (etiam noctu raro sub 10 °C).
Quinque regiones climaticae distinguuntur:
Flora et Fauna
Vegetatio naturalis ob minimas praecipitationes ac plurimam in valle Nili agriculturam valde circumscripta est. Deserta vegetatione paene omnino carent, rarae crescunt tamarices, acaciae et vepres, in regionibus semiaridis etiam gramineae; ripae Nili acaciis, phoenicibus, Ficis sycomoris, Ceratoniis siliquis et casuarinis introductis consitae sunt. Deltae Nili propriae sunt Diospyros lotus, bambuseae et arundo. Mangle in Sinai meridiana invenitur.
Fauna Aegypti ex circiter 430 speciebus avium et centuriis mammalium constat, inter quae sunt dromedarii, asini, gazellae. Exstat etiam extraordinaria magnorum mammalium varietas (leopardi, oryces, hyaenae, caracales), hodie quidem propter venationem ferme exstincta. Praeterea triginta quattuor serpentium species sunt, ad hoc scorpiones et aliqui crocodyli apud Syenen viventes.
Demographia
Secundum censum anni 2006 Aegypto erant 76 699 427 incolae, quorum maxima pars in ripa Nili ac in delta eius (1500 incolarum/km²) in unum conlata est. Anno 2012 Aegyptios arbitrantur ad 80 milliones.
Incolae
Maxima incolarum pars—circiter 91 centesimae—progenies est antiquorum Aegyptiorum. Immigratione ac confusione affecti paulatim a propria lingua Aegyptia ad linguam culturamque Arabicam transierunt. Progenies mera "Fallachi" habentur, agri cultores sedem stabilem habentes, et Copti, qui praecipue in Aegypto Superiore et in urbibus habitant.
Praeterea sunt fere 70 000 Beduini Arabes, qui nomades in Sinai paeninsula et in desertis orientalibus vivunt. In Aegypto meridiana fere 140 000 Nubiorum habitant; multi eorum, quibus ob constructionem Molis Syeniticae patria reliquenda erat, in urbe Ombi collocati sunt. In desertis Libycis olim gentes Mazicani vixerunt, quorum pauci, qui lingua Siwi loquuntur, adhuc in oasi Ammonio habitant. In desertis orientalibus sunt turmae minores gentis Begiae, quarum plurimae nomades, Domi imprimis in delta Nili et in oasi Crocodilopoli, praeterea in Cairo urbe habitant.
Aegypto iam ab antiquitate magnae communitates Iudaicae et Graecae erant, postea etiam Armeni, Italiani, Britannici et alii ibi sedes collocaverunt. Quorum plerique tempore coloniali peracto post annum 1954 terram reliquerunt sive relinquere coacti sunt. His diebus Aegyptus hospitio est numerosis fugitivis (numero fer 90 000), praecipue Palaestiniensibus et Sudaniensibus.
Educatio
Gradus alphabetizationis in Aegypto hodierna, quae maxime disputatur, secundum relationem ab Argentaria Mundana editam est 71% (anno 2005) 59% feminarum et 83% virorum comprehendens.
Structura scholaris, tota Aegypto uniformis et a ministerio educationis recta, tripartita est:
Ex quo lex anni 1981, quae societatem gradus primarii et gratuitam et obligantem fecerat, in gradum praeparatorium extensa est, gradus primarius et secundarius titulo "educatio fundamentalis" (ab anno 6 ad 14) coniuncti sunt. Educatio hunc gradum transcendens ab indole discipulorum pendet.
Nuper fundamentalis secundariaeque educationis indices refecti sunt. Circa 93 centesimas puerorum scholam primariam intrant, quorum circiter quadrans eam sex annos postea relinquit; annis 1994 et 1995, 87 centesimae scholam primariam intraverant, quorum dimidium scholam sex annis post reliquerant.
Sunt 20 000 primariae et secundariae scholae cum decem milionibus studentium, tredecim universitates cum amplius 500 000 studentium et sexaginta septem collegia magistris educandis. Illustrissimae universitates sunt Universitas Cairensis (100 000 studentium), Universitas Alexandrina et Universitas Alazharensis, quae est una e principalibus Islamicae disciplinae sedium.
Religio
In Aegypto sunt duo institutiones religiosae maiores, Ecclesia Orthodoxa Coptorum saeculo primo, ut traditio vult, a Marco evangelista condita, et universitas Al-Azhar circa annum 970 madrasa condita.
Religio Islamica
Religio in Aegypto multas vel omnes vitae partes permeat lege fulta. Aegyptus praecipue est Musulmana. De numero fidelium variarum religionum in Aegypto vehemens controversia est. Circiter 90% incolarum Musulmani habentur , quorum maxima pars sunt Sunnitae. Multi Musulmani Aegyptii etiam ordines Sufianos sequuntur, minor pars ad sectam Siiticam pertinet. Religio Islamica saeculo septimo pervenit; mox Aegyptus locus medius mundi Islamici facta est. Anwar El Sadat praeside religio Islamica publica et canon legis Islamicae ("Sharia") fons legis prinicipalis facta est.
Religio Christiana
Christiani haud spernenda incolarum Aegypti pars sunt, quae inter 5 centesimas et 10 centesimas efficit. Cum magistratus Aegyptii numerum Christianorum quam minimum indicent, fontes Coptici 14 centesimas ad 20 centesimas Aegyptiorum Christianos esse affirmant. Christianorum plerique ad Ecclesiam Orthodoxam Coptorum pertinent, alii ad Ecclesiam Catholicam Coptorum, ad Ecclesiam Evangelicam Aegypti aut ad alias denominatines Protestantes.
Copti variis modis discriminationem patiuntur sive lege sive numero magistratuum, militum ordinis superioris, vigilum. Ut ecclesias reficiant, nedum novas aedificent, plerumque prohibentur. Praeterea usque in hunc diem vi incendiisque vexantur.
Aliae religiones
Aegyptus solas tres religiones agnoscit: Islam, religionem Christianam et Iudaicam. Maxima Iudaeorum pars, quamquam plurimi Iudaei ab antiquitate in Aegypto habitabant, post annum 1948 terra expulsi sunt. Aliae fides, quibus Aegyptii adhaerent, sicut Bahaismus, a civitate agnitae non sunt. Asseclae earum aut fidem dissimulare coacti sunt aut iis "documentum identificationis", quod dicitur, negatum est. Decretum tribunalis supremi anni 2008 permittit ut asseclae religionum non agnitarum documentum identificationis accipiant religione non dicta.
Lingua publica
Aegyptia lingua publica est Normativa Arabica, qua pleraque scripta media utuntur. Lingua Arabica Aegyptia cotidianus est sermo. Incolae etiam Anglica Francogallicaque amplie loquuntur, et eis in negotiis et educatis circulis utuntur.
Aegyptiae linguae
Linguae Aegyptiae, etiam Coptaegyptiae nominatae, separatum familiae linguarum Afrasiaticarum ramum efficiunt. Aegyptia lingua inter primas linguas scriptas ex hieroglyphicis inscriptionibus in monumentis et papyri foliis conservatis scitur. Lingua Coptica, ultima Aegyptiae linguae stirps, adhuc hodie liturgica Ecclesiae Orthodoxae Coptorum lingua est.
Koine dialectus linguae Graecae a tempore hellenistico Alexandriae magni ponderis fuit, qua philosophi et homines docti usi sunt, ut etiam scholastici Arabici ei studuerunt.
Lingua Arabica
Lingua Arabica Aegyptum saeculo septimo invasit, cuius dialectus Aegyptia cotidianus Aegyptiorum sermo factus est. Haec varietas Arabica etiam aliis in regionibus (in Medio Oriente et Africa septentrionali) late intelligitur, probabiliter propter Aegyptiae cinematographiae pondus in mundo Arabophono.
Dialectos Arabica Beduinorum, qui praesertim in paeninsula Sinai inveniuntur, sicut ubique mundi Arabici, a dialectis urbanis distinguitur. Arabica Sudanica multi homines loquuntur, qui ex Sudania in Aegyptum fugerunt.
Linguae Libycae
Linguarum Libycarum ramus maxime orientalis lingua Sivica repraesentatur, qua circiter 5000 hominum in oasi nomine Ammonio loquuntur.
Nubiae linguae
In superiore Nili valle, circum Ombum et Syenen, circiter 300 000 Nubiophonorum generatim Nobiinice loquuntur, sed sunt etiam, qui Cenuzidongolice loquuntur.
Aliae linguae
Circiter 77 000 Begiace loquentium Orientalem Solitudinem et Maris Rubri litus habitant.
Circa 234 000 Domorum, qui in urbibus Cairo et Thebis agglomerantur, (anno 2004) Domarice loquuntur, quae est linguae Indoeuropaeae Zingaricae propinqua.
Circiter 42 000 (2004) Hellenophonorum Alexandriae, et similis numerus Armenice loquentium praecipue Cairi habitat.
Oeconomia
Civitas graves oeconomicas difficultates transit. Quondam praecipue agraria, Aegyptus his diebus alios et diversos sibi quaestus constituere studet sicut periegesem aut industriam. Praecipui socii oeconomici Aegypti sunt Civitates Foederatae Americae, Unio Europaea, et Iaponia. Principales Aegypti opes sive quaestus sunt petroleum, metalla, periegesis et agricultura, praesertim xylon.
Anno 2006, Argentaria Mundana hanc classificationem de primis Afris civitatibus proposuit: