cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Isabella I (regina Castellae et Legionis)
Anno 1462 fratria ea, Ioanna Lusitaniae, filiam Ioannam genuit et Isabella Alphonsusque in domu regis revenerunt. Nobiles homines Castellae Henricum non amabant et Alphonsum in throno regis oppositi locaverunt sed Alphonsus mortuus est anno 1468. Isabella Henricum non oposuit et heres coronae a Henrico proclamata est. Henricus Isabellam Eduardo IV regi Angliae aut Ricardo fratro regis Angliae aut Carolo fratro Ludovici XI regis Franciae aut Alphonso V regis Lusitanie voluit in matrimonium dare sed Isabella Ferdinandum infantem Aragoniae elegit. Anno 1469 Isabella Ferdinandusque nupti sunt sine permissione Henrici. Anno 1470 Isabella genuit Isabellam suam primam filiam sed Henricus non est contentus.
Vita
Anno 1469 Isabella Ferdinando II, regi Aragoniae, nupsit (ambo etiam Reges Catholici Hispaniae appellati sunt). Isabella et Ferdinandus habuerunt unum filium et quattuor filias:
Civitas a coniunctione personae regum Coronae Aragoniae et Coronae Castellae constituta accurate appellata est Monarchia Hispanica.
Die 2 Ianuarii 1492 post bellum decem annorum ultimam civitatem Islamicam in Hispania, Regnum Granatae, profligatum est. Postea per diem 31 Martii 1492 Reges Catholici alii Islamici et Iudaei ex finibus terrarum Monarchiae Hispanicae expulerunt.
Inter regnum Regum Catholicorum, accurate die 12 Octobris 1492, Christophorus Columbus regum mandatu Americam invenit.
Bartholomaeus de Theux de Meylandt
Bartholomaeus de Theux de Meylandt (natus in Saint-Trond die 26 Februarii 1794; mortuus in Heusden die 21 Augusti 1874) fuit politicorum peritus et ter minister primus Belgiae a die 4 Augusti 1834 usque ad diem 18 Aprilis 1840, a die 31 Martii 1846 usque ad diem 12 Augusti 1847 et a die 7 Decembris 1871 usque ad diem 21 Augusti 1874.
Claudius Hadrianus Helvetius
Claudius Hadrianus Helvetius (natus die 26 Februarii 1715 Lutetiae - Versaliarum obiit die 26 Decembris 1771) fuit praeclarus philosophus Francicus saeculi XVIII, qui ad scholam materialismi, sensualismi et encyclopedicorum pertinebat.
Vita
Helvetii pater et avus medici familiae regiae Francicae erant. Claudius Hadrianus apud Iesuitas studuit.
Philosophia
Helvetius contra religionem pugnabat, quam putabat instrumentum populi opprimendi esse, nec credebat animam immortalem esse.
Aestus marinus
Inter aedificia UNESCO Mundi Hereditatium quae apud aestum marinum stant sunt Mons Sancti Michaelis et Itsukushima Templum.
Arpinum
Arpinum  (Italice Arpino) est Urbs Italie et municipium, circiter 7 280 incolarum, in Regione Latio, in provincia Frusinati ac in Terra de Laboris, historica ac geographica regione, situm. Urbani Arpinates appellantur.
Lingua Kumauni
Lingua Kumauni, e serie linguarum Pahari, ad Linguas Indicas divisionis Indoiranicae et familiae Indoeuropaeae pertinet. In India adhibetur in regione Kumāūn (civitatis Uttarakhand) olim dignitatem principatus reclamante, capite Champawat; ibi planitiei incolae praecipue dialectis linguae Hindi utuntur, montani potius Thibetana et linguis Almora familiae Tibeto-Birmanae (scilicet Darmiya, Chaudangsi, Byangsi olimque Rangkas), sed qui in vallibus et sub monte habitant Kumauni loquuntur.
Arpinum
Arpinum praeclarum est, propterea quod ille Cicero hac in urbe natus est.
Arpinum antiqua Volscorum urbs est.
Lingua Kumauni
Inter dialectos linguae Kumauni recognoscuntur centralis, in pagis Almora et Nainital septentrionali adhibita; boreorientalis, in pago Pithoragarh; meridiorientalis, in Nainital meridionali; occidentalis ad partes occidentales pagorum Almora et Nainital. Sed multi dialecti locales enumerantur, inter quas Askoti, Bhabari, Chaugarkhiya, Danpuriya, Gangola, Johari, Khasparjiya, Kumaiyya (urbis ipsius Champawat), Pachai, Pascimi, Phaldakotiya, Rau-Chaubhaisi, Sirali, Soriyali.
Arpinum
Sententia
Sententia municipalis est: Hinc ad Imperium
Vitus Volterra
Vitus Volterra (humili loco natus familia Iudaica die 3 Maii 1860 Anconae - die 11 Octobris 1940 Romae mortuus est) fuit mathematicus et physicus Italicus. Volterra apud Pisarum et Taurinii universitates docuit et aequationem differentialem et integralem studuit. Et artem mathematicae ad biologiam applicavit.
Lingua Kumauni
Lingua Kumauni in inscriptionibus regalibus reperitur a saeculo XVII et in carminibus saeculis XVIII-XX scriptis; praecipue autem in traditionibus carminibusque popularibus romancicis, epicis necnon religiosis celebratur.
Arpinum
Litteratura
Arpini linguae Latinae certamen habetur, quod Certamen Ciceronianum Arpinas appellatur, cuius nomen scilicet magno oratori Arpini oriundo dicatum est.
Fractiones
Carnello, Civitavecchia, Collecarino, Vallefredda, Vallone, Vignepiane, Colle Lo Zoppo, Sant'Amasio, Forglieta, Scaffa.
Lingua Mevati
Lingua Mevati, e serie linguarum Rajasthani, ad Linguas Indicas divisionis Indoiranicae et familiae Indoeuropaeae pertinet. In India adhibetur.
Vitus Volterra
Volterra fuit Fascismi adversarius et anno 1931, cum Benitus Mussolini in fidelitatem Fascismi omnes professores ius iurandum adegit, eum cum solis aliis duodecim magistris denegavit, e Italia abiit et exsul multos annos in Hispania et Francia vixit. Paulo ante mortem Romam rediit.
Jean Paul
Ioannes Paulus vel plenius Ioannes Paulus Fridericus Richter (natus Johann Paul Friedrich Richter Wunsiedel in Franconia die 21 Martii 1763; mortuus Baruthi die 14 Novembris 1825) fuit scriptor Germanicus more Romanticismo. Qui sibi Jean Paul, Francogallicum scriptoris nomen proprium, ad honorem Ioannis Iacobi Russavii imposuit. Mythistorias de supernaturalibus atque adeo resurrectione composuit.
Vita
Filius magistri atque organistae pueritiam Joditz in vico Franconiae Superioris ab anno 1765 egit; non ante annum 1776 scholam frequentavit, Schwarzenbach ad Salam ubi pater parochus institutus est. Tamen inspirationem maximam libris diversis lectis carpsit quorum argumenta compendiarie in libro scripsit. Tempore paschali anni 1770 alumnus gymnasii Curiae Variscorum factus est. Tata, avus et avia defunctis magis magisque paupertatem cognoverat, quae autem minime impedivit quin ex anno 1781 Lipsiae theologicorum studiosus fieret. Studia ea neglegens (cursibus philosophi Platner salvis) mox scripturis tantummodo imbuebatur inopiae minuendae causa. Inter auctores notos eum moverunt (praeter Hippel qui iam tempore scholastico magni momenti in anima Ioannis Paul sentitus erat) Russavius atque satirici Anglici. Pro libro primo in vestigiis Erasmi Roterodami Lob der Dummheit editorem invenire non quivit; vere in lucem prolatus est post mortem poetae. Sortem feliciorem habuit opusculum Grönländische Prozesse (Berolini 1783), criticis acribus non obstantibus.
Ut creditores inquietos vitaret anno 1784, clam Lipsiam deseruit et algens matrem Curiae Variscorum visit. In oppido isto non contigit ut in litteris notior fieret. Post autem triennium, magister domesticus institutus est filii domini Örthel in Töpen, qui amicus erat. Quod munus Ioannes Paulus tantopere abhorruit, ut aestate anni 1789 Curiam Variscorum rediret. Interim saturas novas pepigerat Auswahl aus des Teufels Papieren (Gerapoli 1789), quae neminem excitabant. Mense Martio 1790 iterum docere coepit liberos plures in Schwarzenbach circumstantiis gratioribus. Dies dominicae iucundae in Schwarzenbach peractae animum reficiebant atque recreabant. Tunc consuetudinem artam contraxit cum amico quodam Othone, quae usque mortem durabat; diebus istis felicibus opera faceta haec scripta sunt: Die Reise des Rektors Fälbel und seiner Primaner, Des Amtsvogts Freudels Klaglibell über seinen verfluchten Dämon, necnon Leben des vergnügten Schulmeisterleins Maria Wuz in Auenthal.
Cum opusculum Wuz finivisset se mythistoriae magnae iam dudum excogitatae dedicavit. In labore autem ipso, quemcbn operi Die unsichtbare Loge (Berolini 1793) dabat, perfectio afuit. Capitulis nonnullis pulchris exceptis ante oculos venit eius inertia in plasmate poetico creando. Nam elementa phantastica pullulant et fructus purus in legendo identidem obstruebatur. Nihilominus pro Ioanne Paulo ipso fabulae Milesiae editio magni momenti erat. Autumno anni 1792 novum opus incohabatur, Hesperus (Berolini 1795), cui valde plausum est. Inde ab vere anni 1794 denuo apud matrem Curiae Variscorum vitam degebat; annis consecuis concinnavit faceta sat ampla Das Leben des Quintus Fixlein (Baruthi 1796), Biographische Belustigungen unter der Gehirnschale einer Riesin (fabula Romanensis initium cum appendice satirico; Berolini 1796), Blumen-, Frucht- und Dornenstücke, oder Ehestand, Tod und Hochzeit des Armenadvokaten Siebenkäs (res optima, etiam autobiographica; Berolini 1796–97).
Vimariae
Tum autem a muliere quadam invitatio Vimariae petendae venit; scripsit enim certa Nathalia Vimarienses bonos operibus eius inflammatos esse. Auctor blandimentis excitatus nulla mora interposita in oppidum Thuringense contendit, ubi spes omnes gratissime impletae sunt. Carlotta de Kalb, quae anonyma epistulam invitatoriam dederat, mox Ioannes Paulus familiarem reddidit. Carlotta quoque personam Lindae in opere Titan vita formare iuvit. Minus enthei autem Ioannes Volfgangus Goethius et Fridericus Schillerus Ioannem Paulum habebant, qui circulus Ioannis Godofredi Herder praeferebat. Eodem tempore nascebantur Titan, Jubelsenior (Lipsiae 1797), et Das Kampanertal, oder: Die Unsterblichkeit der Seele (Erfordiae 1798). Aestate anni 1797 mulier nova vitam eius intravit, Aemilia de Berlepsch, vidua quaedam iuvenis atque formosa, quacum Ioannes Paulus scaenas miras agebat; paene matrimonium fuit.
Ioannes Paulus vagans
Mense Octobri 1797 Lipsia studiosum olim repudiatum ovationibus extulit. Anno 1798 ducissa Anna Amalia reditum eius festinavit; Hilpertohusae quoque breviter fuit, vere anni 1799 ubi dux eum titulo consiliarii legationum ornavit. Inde Berolinum iit ubi domicilium longum habere in animo erat. Mense Maio 1801 ibidem filiam consiliarii tribunalis Meyer ductitavit emeritorio regio interdicto. Inter opera mentionis digna sint: »Palingenesien« (Gerapoli 1798), Jean Pauls Briefe und bevorstehender Lebenslauf (Gerapoli 1799; in collectione ipsa maioris momenti sunt Der doppelte Schwur der Besserung et Neujahrsnacht eines Unglücklichen), necnon Clavis Fichtiana (satura contra idealismum Fichtii in honorem philosophi F. H. Jacobi scripta; Erfordiae 1800).
Berolinum paulatim spernens Mainingiam iit, ubi amicitiam ducis Georgii habuit et opus Titan (Berolini 1800–03) terminavit. Mense Maio anni 1803 trans Coburgum Baruthum pervenit, quae urbs usque ad mortem eum filium vocare dignata est.
Baruthi
Opus magnum novum poetae, qui latere praetulit, philosophicum quoddam fuit, Vorschule der Ästhetik (Hamburgi 1805), res ingeniosa praesertim quod ad theoriam litterariam attinet. Tunc mythistoria amabilis Flegeljahre (Tubingae 1804–05), in qua latera ancipitia vitae in fratribus geminis describebat. Apud Levana, oder Erziehungslehre (Brunsvici 1807) fundamenta ex Unsichtbare Loge, ex Titan, ex Flegeljahre modum in theoreticum disputata sunt. Cum Franci crudeliter Germaniam occuparent, Ioannes Paulus hominibus laetificandis pepigit res rusticas Des Feldpredigers Schmälzle Reise nach Flätz (Tubingae 1809), Doktor Katzenbergers Badereise (Heidelbergae 1809) et populo Germanico adhortando res magis serias Friedenspredigt in Deutschland (Heidelbergae 1808), Dämmerungen für Deutschland (Tubingae 1809). Hoc opus audax pro poeta, cui modo emeritorium concessum erat a principe Carolo Theodoro de Dalberg Napoleoni oboedienti. Denique ex anno 1815, rex Bavaricus Ioannem Paulum pecunia subtenebat.
Annorum posteriorum ecce scripta comica haec duo Das Leben Fibels (Norimbergae 1811), Der Komet, oder Nikolaus Marggraf (Berolini 1820–22), quibus addendum opus Selina, oder: Über die Unsterblichkeit der Seele (Stutgardiae 1827). Ne obliviscamur autobiographiae non terminatae Wahrheit aus Jean Pauls Leben (Vratislaviae 1826). Mors filii unici Heidelbergensis studiosi Ioannem Paulum anno 1821 valde concussit. Quasi caecus et insanus dies novissimos agebat; anno 1841, Baruthi rege Ludovico I iubente, monumentum aeneum a Schwanthaler confectum ei erectum est.
Gravitudo
Ioannes Paulus semper misericors erga homines oppressos est; in minimis amabilia cernit atque verbis oblivioni eripit. Insuper naturae amatorem maximum se ostendit. Ridenda acriter obumbrans lectoribus tradit. Proh dolor autem perfectio quoad genus scribendi inveniri aegre potest.
Bruno Migliorini
Bruno Migliorini (natus Rodigii die 19 Novembris 1896 - mortuus est Florentiae die 18 Iunii 1975) fuit studiosus linguae Italianae ac professor apud universitates Friburgi et Florentiae. Ab anno 1949 usque ad annum 1963 fuit praeses Academiae Furfuris
Opera
Clarissimum opus eius est liber de historia sermonis Italicis.
Dizionario d'ortografia e di pronunzia
Dizionario d’ortografia e di pronunzia, sive compendiarie DOP, est magnum et clarum lexicon orthographicum et orthoëpicum Italicum, a Brunone Migliorini, Carolo Tagliavini et Petro Fiorelli primo conscriptum et a domo editoria cui nomen RAI-ERI editum, quo docemur quomodo vocabula linguae Italianae recte dici et scribi debeant.
Die 15 m. Maii anno 2010 Augustae Taurinorum nova huius lexici editio chartacea publice exhibita est. Quae nova editio triplo maior est quam ea quae anno 1981 divulgata erat. Constat autem ex tribus voluminibus, quorum duobus prioribus verba Italica continentur, tertium, quod adhuc paratur, ad verba peregrina spectabit. Insunt in ea, inter alia, circiter 140.000 vocum (quae interdum valde prolixae sunt), circiter 7.000 sententiarum quae ad exemplum afferuntur (et phonetice transcribuntur), 80 loci (item phonetice transcripti) cuiusdam florilegii phonetici.
Regnum Granatae
Regnum Granatae fuit antiqua civitas in parte ad meridiem versus praesentis Hispaniae, quae ad Mussulmanos usque ad annum 1492 a Recuperatione Hispanica pertinuit.
Historia
Die 2 Ianuarii 1492 post bellum decem annorum, Regnum Granatae ab Isabella I regina Castellae (1451–1504) et Ferdinando II Rege Aragoniae (1452–1516), regibus Catholicis Hispaniae, profligatum est.
Massa et Cozzilis
Massa et Cozzilis (Italiane: Massa e Cozzile) est municipium Italiae, circiter 7 870 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pistoriensi ac in Valle Nebulae situm. Incolae municipii appellantur cum nominis singulis vici (Massenses, Cozzilenses).
Vicus princeps atque sedis comunalis Massa Vallis Nebulae est.
Fractiones
Croci, Margine Coperta, Traversagna, Vacchereccia, Vangile.
Isidorus Matritensis
200px|thumb|Imago Sancti Isidori Isidorus Matritensis vel Isidorus Agricola (Hispanice: San Isidro Labrador) (Matriti natus anno 1082, ibi obitus anno 1130) est sanctus patronus Matriti, et dies suus est 15 Maii.
Hiwegicyon
Hiwegicyon (Binomen ad Butler, 1984) est genus mammalium macroscelidearum exstincta.
Isidorus Matritensis
Dies 15 Maii est sancti memoria vel solemnitas. Festivitatis Sancti Matriti mores sunt: globulos (rosquillas) et liba (barquillos) edere et socolatam bibere, in prato sancti (la pradera) saltationem Matritensem (chotis) saltare, cum musica organi (organillo), et cum singulo diantho (clavel) tuniculam ornare.
Edrisius
Edrisius seu Dreses, Arabice محمد الإدريسي Muḥammad al-Idrīsī fuit geographus qui Arabice scripsit. Panormi in aula regis Rogerii II Siciliae floruit, ubi anno 1154 opus praecipuum, Latine De geographia universali appellatum, componere incepit.
Fontes fidei digni de Edrisii nativitate perpauca, de obitu nihil referunt. Vita brevissima in opere biographico medio saeculo XIV ab scripto legere possumus non sub nomine Edrisii ipsius sed proavorum: avo Idrīs ibn Yaḥya al-ʿAlī e regno suo Malacitano in Hispania, cui anno 1042 succederat, expulso, omnem familiam Hammudidarum in alias regiones fugisse, e qua filius Muḥammad ibn ʿAbd Allāh in Siciliam profugum in amicitiam receptus erit a Rogerio (primo huius nominis) qui eis annis Siciliam conquisiverat. Filium refugae, nomine Muḥammad ibn Muḥammad al-Idrīsī, i.e. Edrisium nostrum, in aula regis Rogerii II, filii conquisitoris, vixisse atque iussu regis opus magnum geographicum composuissse. Quae res cum aliis variatim traditis satis consonant. Ibn Khaldunus enim, rerum gestarum scriptor saeculi XIV exeuntis, Edrisium in Sicilia apud Rogerium II habitavisse confirmat quia parentes Hammudidae dominium Malacitanum perdiderant. Leo Africanus, qui vitas Arabum illustrium Latine saeculo XV conscripsit, inter multa vel erronea vel incredibilia Edrisium Mazariae in urbe Siciliae orientalis natum esse dicit, id quod verisimile est.
, qui de Africa septentrionali medio saeculo XIII scripsit, Edrisium insignem peregrinatorem fuisse tradit, id quod verum esse potest, quamquam ipse in praefatione De geographia universali rarissime de rebus a se visis, fere semper de relationibus nautarum, mercatorum, peregrinatorum a se iussu regis collatis refert.
Muri (discretiva)
Muri varios locos denotat:
Albertus Goblet
Albertus Goblet d’Alviella (natus Tornaci die 26 Maii 1790; mortuus Bruxellis 5 Maii 1873), generalis, fuit rerum politicarum peritus et minister primus Belgiae a die 20 Octobris 1832 usque ad diem 4 Augusti 1834.
Carolus Tagliavini
Carolus Tagliavini (Bononiae natus die 18 Iunii 1903 – ibidem obiit die 31 Maii 1982) fuit linguista Italicus ac professor apud universitates Patavii, Bononiae, Aquinci et Ulpiae Noviomagi Batavorum.
Pastillum e loliginibus
thumb|upright=1.25|[[Gastronomia Matritensis: Pastilla e loliginibus (bocate de calamares) Matriti proposita]] Pastillum e loliginibus (Hispanice: bocadillo de calamares sed Matriti bocata de calamares) est alimentum praecipuum Matriti. Hoc alimentum haud inveniri potest ultra Matrito.
Woodrow Wilson
Woodrow Wilson (natus Thomas Woodrow Wilson Stauntoniae in oppido Virginiae die 28 Decembris 1856; Vasingtoniae mortuus die 3 Februarii 1924) fuit praeses Civitatum Foederatarum a die 4 Martii 1913 usque ad diem 4 Martii 1921, primus in meridiana Civitatum Foederatarum regione natus et secundus Factionis Democraticae sodalis post Andream Jackson et Bellum Civile Americanum electus.
Pastillum e loliginibus
Pastillum facile parari potest. Necesse est secare panem longum in medio. Tunc loligines introducti sunt in pane.
Woodrow Wilson
De vita
Avus maternus, pater, et patruus Woodrow Wilson pastores Presbyteriani erant, et Ellen Axson Wilson, eius uxor prima, erat filia et nepos ministri ecclesiae.
Woodrow Wilson iurisprudentiae studuit. Postea professor historiam apud Universitatem Princetoniensem docuit, atque rector ab anno 1902 usque ad annum 1910 meruit. Anno 1912, gubernator Novae Caesareae electus est.
Wilson praeses
Wilson fuit praeses inter primum bellum mundanum. Bello autem confecto, praecipuus fuit inter participes deliberationis de pace componenda Lutetiae habitae (ac primus praeses Civitatum Foederatarum qui praeter fines rei publicae inter mandatum iit) et primus suasor Societatis Civitatum, quamquam postea Civitates Foederatae propter discrepantiam Senatus huic societati non interfuerunt. Huius operis gratia anno 1919, Wilson Praemium Nobelianum Pacis accepit.
Vilfredus Martens
Vilfredus Martens (natus in Sleidinge die 19 Aprilis 1936; mortuus in Lokeren die 9 Octobris 2013) est rerum politicarum peritus qui bis fuit minister primus Belgiae a die 3 Martii 1979 usque ad diem 31 Martii 1981 et iterum a die 17 Decembris 1981 usque ad diem 7 Martii 1992. Martens est praeses Factio popularis Europaeae.
Pronasilio
Pronasilio (Binomen ad Butler, 1984) est genus mammalium macroscelidearum exstincta.
Globuli matritenses
Globuli Matritenses (Hispanice: rosquillas) sunt cibi parvi et dulces, liba rotunda cum foramine. Mos populum Hispaniae mandat ut in festis Sancti Isidori eos comedant. Sunt quattuor globulorum genera:
Guido Verhofstadt
Guido Verhofstadt (natus in Dendermonde 11 Aprilis 1953), alumnus universitatis Gandavensis, est rerum politicarum peritus qui fuit minister primus Belgiae a die 12 Iulii 1999 usque ad diem 20 Martii 2008. Legatus ad Parlamentum Europaeum, a die 1 Iulii 2009 est ductor ibi Foederis Liberalium Democratarumque pro Europa (praecessore Graham Watson). In comitiis Parlamenti Europaei anni 2014 est candidatus ad officium praesidis Commissionis Europaeae.
Petrodromus
Petrodromus (Binomen ad Peters, 1846) est genus mammalium macroscelidearum.
Desiderius Burkhalter
Desiderius Burkhalter (natus Novicastri die 17 Aprilis 1960) est oeconomiae et politicarum peritus Helveticus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PRD) et ab anno 2007 Consilio Civitatis (id est Helvetiae senatu) ut legatus pagi Novicastri adfuit. Die 16 Septembris 2009 consiliarius foederalis a Convento Foederali (hoc est Consilio Civitatum et Consilio Nationale coniunctis) electus est. Anno 2014 Confoederationis praeses est.
Lingua Garhvali
Lingua Garhvali, e serie linguarum Pahari, ad Linguas Indicas divisionis Indoiranicae et familiae Indoeuropaeae pertinet. In India adhibetur in regione Garhwal civitatis Uttarakhand et in pagos nonnullos civitatis Himachal Pradesh; admodum similis est linguae Kumauni, cuius locutores, iuxta urbem Champawat habitantes, orientali parti regionis confiniunt.
De dialecto seu lingua Bangani valde differunt eruditi, Nicolao Petro Zoller hunc sermonem elementa linguistica stirpis "centum" familiae Indoeuropaeae servavisse praetendens, Anvita Abbi de singularitate huius dialecti consentiente, Georgio van Driem et Suhnu Sharma abnuentibus.
Syncretismus
Syncretismus dissimilibus cum originibus idearum, thesium et fiderum unio in novam doctrinam est.
In praesenti, vocabulum usum praesertim ob novas mixtas religiones velut Vuduismum aut Candomble habet, quae crebro sectae ab officiali ecclesia putantur.
Heliopolis (Aegyptus)
Heliopolis (Graece Ἡλίου πόλις, interpretatio Latina Solis urbs apud Plinium legitur) fuit urbs Aegyptia antiqua summo trigono posita  quod efficit  Delta Nili, paulum ad orientem versa ; cultui dei Solis et bovis Mnevis  dedita erat cuius sacerdotes rerum caelestium peritissimi habebantur et  astronomiam Graecos docuisse putabantur ; narrabant enim philosophos Platonem et Eudoxum aliquamdiu ibi moratos occultam doctrinam ut acciperent. Tempore vero quo Strabo templum visit nihil tale exstabat atque civitas circa templum iam deserta erat. Domum tamen ubi Plato habitaverat adhuc viatoribus ostendebant. Multi obelisci ibi fuerant quorum duo integerrimi, Flaminius et Solaris dicti, Romam iussu Augusti advecti sunt ubi etiamnunc a visitatoribus conspiciuntur. Alii a Cambyse, Persarum rege, olim destituti sive humi iacebant sive ambusti erant. Nomen ipsum urbis Graece "Solis civitatem" significabat, quod nomen urbi a Macedonibus inditum est postquam Aegypto potiti sunt, ob maximum dei Râ templum ibi situm.
Tres philosophi (tabula)
Tres philosophi est tabula circa annum 1508 a Georgio de Castello Franco artifice Veneto picta. Quae tabula medio saeculo XVII Bruxellis in collectu archiducis Leopoldi Gulielmi monstrabatur, teste pictore Davide Teniers qui pinacothecam Archiducis depinxit. Vindobonae in Museo Historiae Artis hodie servatur.
Eduardus Lasker
Legatus
Annis 1867 - 1884 Lasker primo legatus Dietae Foederationis Germanicae Septentrionalis et deinde Dietae Imperii Germanici fuit.
Macroscelides
Macroscelides (Binomen ad A. Smith, 1829) est genus mammalium macroscelidearum.
Ioannes Law
Ioannes, vulgo John Law (Edimburgi die 21 Aprilis 1671 baptizatus; mortuus Venetiis die 21 Martii 1729) fuit argentarius et oeconomiae peritus Scoticus.
Saccharum (alimentum)
Saccharum (-i, n), vel saccharon, vel saccoron (Plinius), proprie est sucus e dulci Sacchari officinarum calamo extractus et in formam crystallinam reductus, quo homines utuntur ut cibos dulciores faciant. Nostra aetate saccharon etiam e radicibus betae fit.
Historia
Temporibus Imperii Romani saccharum, quod ex India advehebatur, inter pretiosissima habebatur et potius in medicinam quam in cibum adhibebatur.
Provincia Aquilana
Provincia Aquilana (Italiane: Provincia dell'Aquila) est provincia Italiae, circiter 306.701 incolarum, in Regione Aprutio est, cuius caput est Aquila et cuius signum est AQ.
Livia Drusilla
Nuptiae Liviae et Octaviani
Auctores antiqui plures Ti. Neronem, primum Liviae maritum, libenter eam Octaviano postulanti dedisse referunt; alii autem Liviam vi sive potestate tyrannica abreptam admittunt. Nuptiae die 17 Ianuarii 38 a.C.n. celebratae sunt. Cenam nuptialem Caligula princeps, Liviae et Ti. Neronis nepos, imitavisse confitetur.
Liviae indoles
Vina Liviae et Augusto grata Plinius maior sic describit:
Iohannes Dyba
Iohannes Dyba (Berolini die 15 Septembris 1929 natus; Fuldae mortuus repente die 23 Iulii 2000) fuit clericus Germanicus et Fuldae archiepiscopus.
Vita
Bambergae, in Civitatibus Foederatis Americae et Heidelbergae Dyba iuribus studuit, sed anno 1953 apud Coloniae Agrippinae seminarium theologiae studium incepit. Die 2 Februarii 1959 a cardinale Iosepho Frings presbyter ordinatus est. Anno 1962 Romae iuris canonici doctoris insigne consecutus est.
Postea Sanctae sedis legatus in Asia et Africa fuit aut apud curia Romanam operam dedit. Die 13 Octobris 1979 episcopus creatus est et die 4 Iulii 1983 papa Ioannes Paulus II eum Fuldae episcopus fecit. Sententia apostolica eius fuit: Filii Dei Sumus
Stilus
Stilus, rarius graphium (Graece γραφίς, γραφεῖον), erat instrumentum scriptorium ferreum vel aeneum, quo in ceratis tabulis veteres scribebant, quod ab una parte acuminatum erat ad litteras formandas, ab altera obtusum et planum ad delendum, si opus esset, quod scriptum fuerat, et ceram rursus complanandam.
Dibamidae
Dibamidae (-arum, m.pl.) sunt familia Squamatorum caecorum pedibus carentium in silvis tropicis, praecipue Mexicanis, Asiae Meridio-Orientalis, Indonesiacis, Australianis, Philippinis i., et Novae Guineae occidentalis endemicorum. Antea Dibamidae habebantur Gekkonidarum propinqui, sed studia molecularia novissima indicant Dibamidas basalissima esse Squamata, nam nec linguà bifidà (ut Gekkonidae etc.) praediti sunt nec uno ovi dente (ut Scincidae etc.), sed duobus.
Cladogramma
─o Squamata Oppel, 1811 ├─o Dibamia Vidal & Hedges, 2005 │ └─o Dibamidae Boulenger, 1884 │  ├── Anelytropsis papillosus Cope, 1885 │  └── Dibamus Duméril & Bibron, 1839 └─o Bifurcata Vidal & Hedges, 2005 ├── Gekkota └─o Unidentata Vidal & Hedges, 2005 ├── Scinciformata Vidal & Hedges, 2005 └─o Episquamata Vidal & Hedges, 2005 ├─o Laterata Vidal & Hedges, 2005 │ ├── Teioidea sive Teiformata Vidal & Hedges, 2005 │ └── Lacertibaenia Vidal & Hedges, 2005 └─o Toxicofera Vidal & Hedges, 2005 ├─o Pythonomorpha Cope, 1869 │ ├── Mosasauroidea │ └── Ophidia Guntherus, 1867 └─┬── Iguania Cope, 1864 └── Anguimorpha Fürbringer, 1900
Ioannes Lucas Dehaene
Ioannes Lucas Dehaene (natus die 7 Augusti 1940; mortuus 15 Maii 2014), fuit vir politicus, minister primus Belgicae annis 1992-1999, et ab anno 2004 legatus apud Parlamentum Europaeum.
Ioannes Lucas Dehaene natus est die 7 Augusti 1940 ad Montem Pessulanum Franciae ubi parentes, obsidionem Belgiae Germanicam fugientes, refugium petiverat. In patriam genitorum reditus alumnus fuit Universitatis Namurcensis et universitati Catholicae Lovaniensis. Primus minister Belgiae meruit a die 7 Martii 1992 usque ad diem 12 Iulii 1999 et burgimagister oppidi Vilvordiae annis 2000-2007. Cancro pancreatico aegrotans mortuus est apud nosocomium Coriosopiti in urbe Franciae die 15 Maii 2014.
Gulielmus Wehrenpfennig
Gulielmus Wehrenpfennig (natus in Blankenburg die 25 Martii 1829; mortuus Berolini die 25 Iulii 1900) fuit diurnarius et politicorum peritus Germanicus. Annis 1867 - 1881 Wehrenpfennig primo legatus Dietae Foederationis Germanicae Septentrionalis et deinde Dietae Imperii Germanici fuit.
Lingua Marvari
Lingua Marvari (Māravāṛī), e serie linguarum Rajasthani, ad Linguas Indicas divisionis Indoiranicae et familiae Indoeuropaeae pertinet. In India et Pakistania adhibetur.
Marcus Eyskens
Marcus Eyskens (natus Lovanii die 29 Aprilis 1933), oeconomiae peritus, est rerum politicarum peritus qui fuit minister primus Belgiae anno 1981 a die 6 Aprilis usque ad diem 17 Decembris.
Llano Comitatus
Llano Comitatus  (Anglice:  Llano County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 17044 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Llano, anno 1856 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum (accurate 5.1 %) oriunda e America Latina est.
Leo Tindemans
Leonardus Clemens Tindemans (natus in pago Zuindracum die 16 Aprilis 1922; mortuus die 26 Decembris 2014) fuit vir politicus peritus qui fuit princeps minister Belgiae a die 25 Aprilis 1974 usque ad diem 20 Octobris 1978.
Lingua Dhundhari
Lingua Dhundhari, e serie linguarum Rajasthani, ad Linguas Indicas divisionis Indoiranicae et familiae Indoeuropaeae pertinet. In India adhibetur.
Nanometrum
Ad minimas longitudines fere adhibetur, et est aequalis decem Ångström, quod est mensura longitudinis non-SI internationale accepta. Cum arte nanotechnologiae, nanopathologiae et fabrica semiconductrorum et cum longitudine undale lucis fere coniungitur. Olim verbum millimicron (symbolum mµ) pro nanometro habitum est, symbolum µµ quoque.
Bibliographia
Metr
Motacilla alba
Motacilla alba est avis passeriformis familiae Motacillidarum, in qua etiam ponuntur genera Anthus et Macronyx. Haec species in maxima parte Asiae Europaeque, et in regionibus Africae Septentrionalis nascitur.
Academia Leopoldina
Sacri Romani Imperii Academia Caesarea Leopoldino-Carolina Naturae Curiosorum, ante Sacri Romani Imperii Academia Caesareo-Leopoldina Naturae Curiosorum, vel brevissime Leopoldina (Theodisce: Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina) est academia scientiarum condita Kalendas Ianuarias anno 1652 Porcivadi. Conditores fuerunt medici Iohannes Laurentius Bausch, Iohannes Michael Fehr, Balthasar Metzger et Georgius Balthasar Wohlfahrt. Initio institutum privatum fuit.
Motacilla alba
Subspecies
Sunt tres Motacillae albae subspecies:
Academia Leopoldina
Caesar imperii Romani sacri Leopoldus eius nominis primus decreto 7 Augusti anni 1687 ex officio nomen Sacri Romani Imperii Academia Caesareo-Leopoldina Naturae Curiosorum mandavit. Caesares Romani Caroli eius nominis sextus et septimus 1712 et 1742 nomen mutaverunt in Sacri Romani Imperii Academia Caesarea Leopoldino-Carolina Naturae Curiosorum.
Academia nunc sedem habet Halae Saxonum. 19 Novembris 2007 administrix rerum scientificarum foederalis Annette Schavan nomen novum Germanicum Deutsche Akademie der Wissenschaften publicavit. Nunc academiam esse "nationalem" et cooperaturam esse cum Academia Scientiarum Berolinensi et Brandenburgensi
Nares
Nares:
Monasterium Bebenhusanum
Monasterium Bebenhusanum vel coenobium Bebenhusanum  olim ordinis Cisterciensis est in villa Bebenhusa. Monasterium ca. annum 1183 fundatum est. Primum praemonstratenses monasterium incolebant. Anno 1987 Fridericus VI per epistulam monacos adiuvabat ad construendum monasterium. Deinde annis 1189 et 1190 cisterciani succedebant. Usque ab reformatione monasterium ad protestantium religionem pertinebat.
Iohannes Miquel
Iohannes Miquel ab anno 1897 "von Miquel" (natus in Neuenhaus die 19 Februarii 1828; mortuus Francofurti ad Moenum die 8 Septembris 1901) fuit rerum politicarum peritus Germanicus qui fuit inter alia Borussiae aerarii minister. Ab anno 1867 Miquel primo legatus Dietae Foederationis Germanicae Septentrionalis et deinde annis 1871 - 1877 atque iterum annis 1887 - 1890 Dietae Imperii Germanici fuit.
Socolata cum encytis
Origo cibi
Socolata cum encytis originem habuit Matriti saeculo XIX aut XX; ibi in feriis encytos vendebant. Proprie encyti fuerunt alimenta mane praelata. Populus vidit encytos cum socolata optime colligari. Itaque encyti sunt viles, faciles factu et prompte.
Quomodo sumptus est
Mos nobis mandat modum edendi huius cibi. Quando socolata ut calidissima est (circiter 80º C), encytus in socolata immittitur, ut socolata cum encyto comedatur. Tunc, cum nulli encyti remaneant, socolata bibitur.
Sunt per Hispaniam universam domi socolatae (vulgo chocolaterías) ubi socolata cum encytis venditur. Clarissima Matriti est domus socolatae Sancti Genesii (chocolatería de San Ginés).
Paulus Vanden Boeynants
Paulus Vanden Boeynants (natus in Forest/Vorst, Belgia die 22 Maii 1919; Bruxellis die 9 Ianuarii 2001) fuit politicorum peritus et breviter bis minister primus Belgiae a die 19 Martii 1966 usque ad diem 17 Iunii 1968 et a die 20 Octobris 1978 usque ad diem 3 Aprilis 1979.
Carolus de Broqueville
Carolus de Broqueville (nobili loco natus in vico Postel die 4 Decembris 1860; Bruxellis mortuus die 5 Septembris 1940) fuit politicus et bis minister primus Belgiae a die 17 Iunii 1911 usque ad diem 1 Iunii 1918 (et ergo inter primum bellum mundanum) et a die 22 Octobris 1932 usque ad diem 24 Novembris 1934.
Cartilago
Cartilago est textus conexivus, qui in multis partis corporis vertebratorum (ergo et humani) invenitur, velut in appendicibus et membranis ex ossibus, auribus, naso, thorace, cubito, genu, talo, bronchis, et discis intervertebralibus. Vertebratis non osteichthibus (et nonnullis quoque Osteichthibus - i.e. vertebratis osseis pristinis) sceletus totus e cartilagine constat. Non tam dura rigidaque quam os est, sed rigidior et minus flexibilis quam musculus. Cellulae cartilaginem conformantes chondrocyti appellantur.
Structura cartilaginis
Cartilago imprimis ex cellulis, chondrocytis, et matrice extracellulari constituta est.
Johnson Comitatus (Texia)
Johnson Comitatus  (Anglice:  Johnson County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 126811 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Cleburne, anno 1854 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum (accurate 12.1 %) oriunda e America Latina est.
Alonza Alonza vocata Alonza
Alonza Alonza, dicta Alonza (Italiane: Alonza Alonza detta Alonza), est persona ex libris nubeculatis auctoris Beniti Jacovitti Italici. Ea inserta est a Benito Jacovitti in fabellas personae Zorry Kid. Alonza perdite amat Zorry Kid ultorem, sed scilicet suus pater Don Petrus Magnapoco, rector Californiae, deprehendere eum cupit. Zorry Kid tamen eam non amat et cavet ut procul ab ea sit. Don Petrus Magnapoco semper punit clades Perfidii Malandero ducis per Alonzam, quam miras alapas dat.
Braj Bhasa
Braj Bhasa ad Linguas Indicas e divisione Indoiranica familiae Indoeuropaeae pertinet; est dialectus linguae Hindi seu potius Avadhi. Fuit olim lingua litterarum praeclara, ab auctoribus Tulsidasa, Suradasa aliisque ornata. In India adhibetur.
Encytus
Encytus (Graece ) in opere culinario Graeco-Romano fuit cuppedium e mixtura cum caseo facta, in adipem ferventem iniecta (poëta Graecus Hipponax id cum opere Veneris comparavit) et sic fricta. Cato in libro suo De agri cultura sic imperat:
Encytus hodiernus
Encytus (Catalane: xurro et inde Hispanice: churro) hodiernus, qui placenta bunnoli (Catalanice: bunyol) est, oritur de regione valentiana. Verbum catalanum xurro (homo qui non Catalanice, sed Hispanice loquitur in ea parte regionis Valentianae, quae etiam xurra vulgo appellata est) provenit de regione Valentiana.
Matritenses hodierni encytos similes faciunt et cum socolata edunt (vide Socolata cum encytis).
Perfidius Malandero
Perfidius Malandero (vero nomine  Perfidio Malandero) est persona ex libris nubeculatis auctoris Beniti Jacovitti Italici. Is in fabellas personae Zorry Kid insertus est a Benito Jacovitti. Perfidius dux stationis Californiae est, sic sempiternus inimicus ultoris Zorry Kid. Nisi consilium contra Zorry Kid ultorem eventum habeat, Perfidius accipit alapam ex Alonza, filia Don Petri Magnapoco rectoris. Cum Perfidio saepe Martinus Pelota adoritur Zorry Kid ultorem.
Ioannes Baptista Nothomb
Ioannes Baptista Nothomb (natus in Messancy die 3 Iulii 1805 - mortuus Berolini die 13 Septembris 1881) fuit politicorum peritus et minister primus Belgiae a die 13 Aprilis 1841 usque ad diem 30 Iulii 1845.
Navarro Comitatus
Navarro Comitatus  (Anglice:  Navarro County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 45124  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Corsicana, anno 1846 creatus est. In hoc comitatu sexta pars incolarum (accurate 15.8 %) oriunda e America Latina est.
Pegasus (constellatio)
51 Pegasi prima stella (scilicet extra Solem) erat, ubi planeta inventus est. Qui planeta magnitudine Iovi similis esse videtur.
De mythologia
Pegasus equus pennifer e collo Medusae mortiferae a Perseo decapitatae exortus fuisse dicitur. Plura vide apud: Pegasum.
Stellae
N. b. : Numeri excerpti sunt a mensionibus satellitis Hipparcos nominatae Hipparchos catalogue: query form apud archive.ast.cam.ac.uk.
Nebulae
M 15 cumulus stellarum globosus est qui circiter 50.000 spatia lucis annuae a Sole remota est. NGC 7331 galaxias classis Sb est quae circiter 400 centena milia spatiorum lucis annuae remota est.
Litterae Britanniae
Litterae Britanniae sunt litterae Regni Uniti Magnae Britanniae et Hiberniae Septentrionalis, Monapiae, Insularumque Normannicarum. Hic tractantur litterae Anglice scriptae, lingua Anglo-Saxonica non exclusa. Appositae etiam sunt litterae Anglo-Latina et Anglo-Normannica, praecipue ubi scripta in his linguis ad evolutionem linguae Anglicae et litterarum Anglicarum pertinent. Maiores personae qui Scotice scribebant investigandi sunt, sed praecipua investigatio in commentariis de litteris Scotiae invenienda sunt.
Praemia litterarum
Inter scriptores Britannicos qui Praemium Nobelianum Litterarum acceperunt sunt Rudyard Kipling (1907), Ioannes Galsworthy (1932), T. S. Eliot (1948), Bertrand Russell (1950), Winston Churchill (1953), Gulielmus Golding (1983), V. S. Naipaul (2001), Haroldus Pinter (2005), Dorothea Lessing (2007), et Kazuo Ishiguro (2017).
Nisus et Euryalus
Nisus et Euryalus in Aeneide sunt Troiani Aeneam ab Ilio usque in Italiam secuti. Insigni amicitia mutua coniunctissimi sunt, ita ut in litteris exemplari virilis amicitiae prosint. Licet etiam dubitari an non potius amantes fuerint, cum Euryalus, formosus adulescentulus sit, Nisus vero, filius Hyrtaci, iam aliquanto maior natu.
In quinto libro, cum Aeneas ludos solemnes Manibus Anchisae patris instituisset, ambo Nisus et Euryalus certamen cursus inierunt. Iam velocissimus Nisus ad metam perventurus primus erat, cum in fimo bubulo lapsus cecidit, sed humi ita de consilio volvitur, ut proximum competitorem sternat. Sic victoriam Euryalo suo praebet. Arrisit benignus Aeneas et praemia omnibus dedit.
Libro nono, cum Aeneas ad Evandrum et Etruscos profectus esset et castra Troianorum a Turno et Rutulis obsiderentur, Nisus et Euryalus Dardaniorum principes in consilio adierunt pollicentes sese, per castra hostium perrumpentes, Aeneam accire et de periculo suorum certiorem facere posse. Tantam virtutem in adulescentulo mirati ductores Troiani lacrimas effuderunt et maxima praemia promiserunt. Itaque duo amici simul euntes magnam caedem de hostibus vino somnoque obrutis perfecerunt et iam elapsi hostium castris iter per silvam faciebant, cum Euryalum nimia praeda onustum et tardius ingredientem turma equitum Latinorum circumvenit et cepit. Quod videns Nisus amicum liberare conatus est, et, frondibus arborum tectus, duos hostes sagittis suis confixit. Latini circumspexerunt nec quemquam cernere potuerunt. Tum eorum dux, comitum mortis vindicandae causa, gladio arrepto, in Euryalum ruit. Hoc non potuit perferre Nisus: e silva prodiit et clamavit se, se potius necaret non carum Euryalum. Nihilominus Euryalus occisus est. Tum dolore amens factus Nisus in ducem hostium ruit atque eum occidit dum ipse plurimis vulneribus confectus in corpus amici sui moriens labitur. Postea Rutuli capita eorum longis hastis affixerunt atque sub moenibus Troianis ostentaverunt.
Multis dotibus Euryalum Vergilius lectoribus suis conciliavit, iuventute, fortitudine, gloriae cupidine, pietate erga matrem; at Nisum amor Euryali maxime commendat, quem cariorem ipsa vita habuit. Hoc velut epitaphium amicis poeta dedicavit:
Historia apud posteros
Dantes Alagherius in Inferno, parte prima Divinae Comoediae, Nisum et Euryalum nominat, una cum Turno et Camilla (1.106-108).
Saeculo septimo decimo, Ioannes Miltonus Nisum et Euryalum tractabat in parvo carmine (fortasse fragmento modo), anno 1874 invento: verba eius sunt "audax Euryalus" et "impiger Nisus."
Compositor Italicus Domenicus Mazzotti de Nisi et Euryali historia tractat in dialogo musicali cuius titulus est Nisus et Euryalus, anno 1969 edito. Americanus Jack Curtis Dubowsky opusculum duorum clavilium eiusdem tituli anno 2000 scripsit.
Plures scriptores nominibus Nisi Euryalique usi sunt ut lectorem huius historiae commonefaciant. Euryalus est nomen amatoris in Historia de duobus amantibus, quam anno 1444 Aeneas Silvius Piccolomini scripsit. Parva fabula scaenica francogallica Nisus et Euryale, comédie-vaudeville (sc. latine "De Niso et Euryalo, comoedia cum musica") Lutetiae anno 1850 acta est; duo milites francogallici cognomina "Nisum et Euryalum" habent quod amicissimi sunt. Feminam eandem amant; tandem, eam in amicitiam accipiunt. Auctores fabulae sunt Léon Battu et Eugène Bercioux.
Keith Floyd
Keith Floyd (natus Radingae die 28 Decembris 1943; mortuus apud Bridport die 14 Septembris 2009) fuit coquus et ganeo. Primus inter ostentatores gastronomicos Anglicos, coquina relicta, stylo didactico reiecto, opus culinarium in locis variis leviter monstravit.
Victoria Comitatus (Texia)
Victoria Comitatus  (Anglice:  Victoria County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 84088 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Victoria, anno 1836 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 39.2 %) oriunda e America Latina est.
Keith Floyd
Wiveliscombe in oppido comitatus Somersetensis a principio educatus est et apud scholam Wellingtonensem eiusdem comitatus, e quo, pecunia carente, annum agens sextum decimum revocatus est. Diurnarius apud Bristol Evening Post et postea coquus in exercitu Britannico meruit, sed ab anno circiter 1970 popinas in urbe Bristolio et alibi adquisivit, successu in re culinaria optimo, proventu autem pessimo. Ab anno 1984 series televisuales vividas de arte coquinaria ostentavit, eodemque tempore libros prodiri iussit. Uxores duxit primam Jesmond Ruttledge (e qua filium Patricium genuit), secundam Julie Hatcher (e qua filiam Poppy), tertiam Shaunagh Mullet, quartam Theresam Smith; iam senescens cum amica Celia Martin vixit apud quam, prandio ultimo haud modesto nuper ingesto, mortuus est.
Evangelismus
Evangelismus est motus Protestanticus qui annis fere 1730/1740 in Britanniarum Regno coepit. Nomen exactam definitionem non habet, quia sunt multae ecclesiae Evangelicae inter se dissimillimae et plurimi Christiani Evangelici, qui aliis ecclesiis adhaerent. Tamen plerique credentes consentiunt de his quae inferiora sunt:
Investigator David Bebbington hos quattuor aspectus "convertismum, activismum, biblismum, et crucicentrismum," nuncupavit, quos iunctos quattuor columnas formarent, in quibus Evangelismus conditus esset.
Nihilominus, nomen Evangelismi non omnino ad conservativismum sive fundamentalismum refert. Quamquam pleraeque Evangelicae ecclesiae, praeter Civitates Foederatas, vere et multum conservativae sunt, eodem nomine aliqui progressistici, pluralistici, et adhuc universalistici ecclesiae religiosique circuli utuntur.
Sunt in Civitatibus Foederatis plurimae Evangelicae ecclesiae. Civitatum Foederatarum Ecclesia Libera Evangelica (Anglice: Evangelical Free Church) potentis conservativae Evangelicae ecclesiae exemplum est.
Ambiguitas nominis
Verbum "evangelicus" a Graeco "evangelium" (εὐαγγέλιον) deductum est. Hoc sensu "evangelicus" est, qui secundum praecepta evangelii vivit sive in verba Iesu Christi credit. Notio paulatim in totum Novum Testamentum translata est. Tempore reformationis theologi Protestantes (ut puta Martinus Lutherus) verbo usi sunt, ut ecclesiam suam a Catholica distinguerent. In Germania, Helvetia et Dania, imprimis a Lutheranis, notio sensu latiore verbis "Protestans", "Protestanticus" et "Reformatorius" synonyma adhibetur. Videri potest in nominibus multarum ecclesiarum, inter quas sunt Ecclesia Evangelica Lutherana in America, Synodus Evangelica Lutherana Visconsiniana, Ecclesia Evangelica Lutherana in Canada, Ecclesia Evangelica in Germania.
In Britanniarum Regno verbum "evangelicus" mox verbo "protestanticus" demotum est. . Saeculo duodevicesimo medio verbum denuo in usum venit Methodistas designans. Anno 1846 Londinii Societas Evangelica (Anglice: Evangelical Alliance) condita est. Auctores societatis non nisi parvam Protestantismi partem repraesentaverunt, quae a Pietismo et a motibus "renascentiae Christianae" repetunt. Quare societatem non "Protestanticam", sed, ut sit distinctio, "Evangelicam" nominaverunt.
Cum in lingua Theodisca "evangelicus" semper sensu latiore pro "protestanticus" adhibebatur, decennio 1970 novum verbum "evangelikal" (evangelicalis) ad Evangelismum designandum formatum est, quae nunc pro verbo Anglico "evangelical" (sensu strictiore) passim in usu est.
Dialectus Dakkhini
Dialectus Dakhini (दक्खिनी ) ad Linguas Indicas e divisione Indoiranica familiae Indoeuropaeae pertinet; est dialectus linguae Urdu. In India adhibetur. Fuit olim lingua litterarum praeclara, a poëtis Muhammad Quli Qutb Sah et Vali Dakkhini ornata.
Fridericus Erler
Fridericus (Theod. Fritz) Erler (natus 14 Iulii 1913 Berolini, mortuus 22 Februarii 1967 Phorcae) vir publicus Theodiscus et sodalis SPD fuit.
Iuventus et munus
Post maturitatem acceptam Erler minister publicus magistratus Berolini fuit. Quod dictatura nazistarum resistebat, anno 1938 e ministerio publico dimissus et ad carcerem damnatus es. Anno 1945 e castris carceralibus fugit et post secundum bellum mundanum ab auctoritatibus occupationis Americana consiliarius (Landrat) pagi Biberach et deinde Tuttlingen (in Virtembergia) factus est.
Familia
Erler uxorem duxit et ex ea duos filios et filiam habuit.
Concho Comitatus
Concho Comitatus  (Anglice:  Concho County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 3966 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Paint Rock, anno 1858 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 41.3 %) oriunda e America Latina est.
Lingua Chattisgarhi
Lingua Chattisgarhi ( seu ) ad Linguas Indicas e divisione Indoiranica familiae Indoeuropaeae pertinet; interdum inter dialectos meridiorientales Hindi includitur. In India adhibetur, praecipue in civitate Chhattisgarh (anno 2000 instituta) ubi inter linguas officiales admittitur, etiamque in Madhya Pradesh, Bihar, Orissa. Dialecti huius linguae Surgujia, Sadri Korwa, Baigani (Baiga, Bega, Bhumia, Gowro), Binjhwari, Kalanga, Bhulia, Chhattisgarhi Proper, Kavardi, Khairagarhi recognoscuntur. Paucae exstant litterae in lingua Chattisgarhi scriptae, sed cantilenae et carmina multa e traditionibus popularibus audiuntur.
Praefectura Libera
Praefectura Libera est regio Helvetiae in in pago Argoviae in austro-orientem spectans. Hodie regio duorum districtuum Bremogarti et Murorum Praefectura Libera vocatur. Prius etiam regio circa Affoltern in pago Turici sic appellatus est. Bremogartum, Muri, Sins, Villmergen et Wohlen loci maximi momenti Praefecturae Liberae sunt, alia regio maxime habitata est regio circa Mutschellen.
Nomen linguis vernaculis
Theodisce: Freiamt sive antiquius Freie Ämter; Francogallice: Bailliages libres sive Offices libres vel etiam Francs-baillages; Italice: Baliaggi liberi sive Officii liberi; Lingua Rhaetica (Romanica): Contadis libers.