cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estonia
Civilitas
Die 4 Martii 2007, prima civitas quae comitia generalis per Interrete habuit facta est. Hoc fuit possibile ope parvi incolarum numeri in Estonia et ope hereditatis acquisitas e Nationibus Nordicis, cum quibus multum bonas commerciales relationes habent. Intentae relationes inter Russicae et Estonicae originis incolas propter antirussicum programma ingravatae sunt. Revera, die 27 Aprilis 2007, gubernatio Estonica monumentum Militi Liberatori e rei publicae capite removere decrevit. Tumultus propter haec excitati mortuum unum, vulneratos 44 et centenos in custodiam datos mane eodem die tulerunt. Territans est condicio nuncupatorum "haud civium," sine magna basicorum iurum parte. Revera, additis "haud civibus" (plerisque Russicae originis) et residentibus in Estonia cum Russica nationalitate, ut circiter quarta aut tertia pars Estonicorum incolarum ius suffragii non habeant provenit.
Divisio administrativa
Acta Divisionis Administrativae Territorialis, anno 1995 adoptata, nationem divisere in divisiones tres: comitatus (Estonice maakonnad, sing. maakond), municipia urbana (Estonice linnad, sing. linn) et municipia ruralia seu paroecias (Estonice vallad, sing. vald). Hodie, Estonia in comitatus quindecim divisa invenitur, qui in municipia (ruralia et urbana) dividuntur. Sunt 227 municipia, 34 urbana et 193 ruralia.
Comitatus
Estonia in comitatus (Estonice maakonnad, sing. maakond) quindecim divisa est. Comitatus singuli a singulis gubernatoribus gubernantur, qui a gubernatione civica designatur, cuius potestas localiter repraesentat. Eorum mandatum quinque annos velut praesides durat et funguntur basico munere, conexione inter regiones et comitatuum municipia cum gubernatione civica.
Praecipuus comitatus in hac republica Baltica comitatus Harria seu Hargia est, ubi invenitur caput Estonicum, Tallinna et ubi incolunt 38,8% incolarum in Estonia. Alii praecipui comitatus Pernavia seu Perona seu Pirnavia, Vironia Orientalis seu Viria Orientalis seu Wiria Orientalis eu Virlandia Orientalis et Tarbatum seu Dorpatum sunt.
In tabula inferiori ostenduntur Estonici comitatus quindecim cum suis capitibus. Praeter nomen Latinum et Estonicum, etiam additur nomen Voruvicum, quia lingua Voruvica est lingua regionalis et agnita in Estonia, et nomen Russicum, quia lingua Russica, quamquam nec officialis nec agnita lingua in Estonia, est maxima lingua minoritaria.
Municipia
Municipia (Estonice omavalitsused, sing. omavalitsus) divisa sunt in Estonia in ruralia et urbana. Per Estonicam historiam, municipiorum divisiones varias mutationes passae sunt. Servitute glebae abrogata saeculo undevicensimo, coloniae rurales formatae sunt, cum propria ordinatione, adoptata in Actis Ordinationis Municipiorum Ruralium (Estonice vallad, sing. vald). Municipia urbana (Estonice linnad, sing. linn) in districtus (Estonice; linnaosad, sing. linnaosa) et in urbes divisa sunt. Summatim solum sunt 34 municipia cum urbis iure, ante 193 oppida (pleraque cum numero incolarum minore quam 3000). Singula Estonica municipia singula consilia legislativa, ab incolis perihodo triennii electa, habent. Municipium organi exsecutivi membra, eligit, incluso municipalis exsecutivi duce, qui eligitur etiam triennii tempore.
Demographia
Ante Secundum Bellum Mundanum, ethnici Estones 88% incolarum constituebant, dum minoritates reliquas 12% constituebant. Maximus minoritarius circulus anno 1934 Russi, Germani, Sueci, Lettones, Iudaei, Poloni, Fenni, et Ingermanlandienses erant.
Germanobalticorum (Theodisce Deutsch-Balten seu Baltendeutsche; Estonice Baltisakslased) numerus e 5,3% (~46 700) anno 1881 ad 1,3% circum annum 1934 deminuit, quod praesertim debitum est emigrationi in Germaniam per generalem russificationem exeunte saeculo undevicensimo et per Estoniae independentiam saeculo vicensimo. Inter 1945 et 1989 ethnicorum Estonum numerus inter incolas residentes intra Estoniae limites in praesenti definitos usque ad 61% deminuit, praecipue propter Sovieticum programma massivam urbanorum industrialium operariorum immigrationem e Russia, Ucraina et Ruthenia Alba promovens et propter emigrationem per bellum ac massivas Iosephi Stalin deportationes suppliciaque. Anno 1989, minoritates amplius tertiam partem incolarum constituebant, quia haud Estonum numerus fere quinquies creverat.
Estonia hodierna aeque ethnice heterogenea natio est, sed haec heterogeneitas pleraeque nationis proprietas non est, quia haud Estonici incolae in Estonicorum comitatuum duobus densantur. Quindecim Estonicorum comitatuum tredecim circa 80 centesimae ethnice Estonici sunt, inter quos homogeneissimus Daghoa est, ubi Estones 98,4 centesimas incolarum constituunt. In Harria (incluso capite Tallinna) et Vironia Orientali comitatibus, nihilominus, ethnici Estones 60 centesimas et 20 centesimas incolarum proprie supplent. Russi 25,6 centesimas omnium incolarum supplent sed 36 centesimas incolarum in comitatu Harria et 70 centesimas incolarum in comitatu Vironia Orientali constituunt. Autonomiae Culturalis Estonicae lex anno 1925 sancta unica in Europa illo tempore erat. Autonomiae culturales minoritatibus 3000 incolarum superantibus et cum diuturnis vinculis cum Republica Estonica concedi poterant. Ante occupationem Sovieticam, Germanicae et Iudaicae minoritates consilium culturale eligere consecuti sunt. Lex de Autonomia Culturali Minoritatibus Nationalibus anno 1993 denuo statuta est. Historice, magnae Estonici Boreoccidentalis litoris et insularum partes ab autochthonibus ethnice Estonosuecis (Suecice estlandssvenskar seu aibofolke; Estonice rannarootslased seu eestirootslased) incultae sunt.
Plerique Estonosueci 3 800 hominum in Sueciam fugere aut anno 1944 deportati sunt. Recentibus annis Estonosuecorum numerus rursus crevit, anno 2008 paene 500 homines attingens, propter proprietatis reformationes ineunte decennio 200. Anno 2005, Ingriofenni (Finnice inkeriläiset; Russice Ингерманландцы; Estonice Ingerisoomlased), minoritas in Estonia, consilium culturale elegere et autonomiam culturalem accepere. Estonosuecica minoritas itidem autonomiam culturalem anno 2007 recepere.
Religio
Constitutio Estonica libertatem religionis, separationem inter ecclesiam ac civitatem et individualia iura privati credibilis ac religionis praestat. Secundum Institutum Communicationis Dentsū Incorporatum, Estonia una inter nationes minime religiosas in toto orbe terrarum est, cum 75,7% incolarum se irreligiosos esse asciscentium. Eurobarometri scheda interrogatoria anni 2005 solum 16% Estonum Dei credibile profiteri invenit, minimum credibile inter omnes nationes examinatas (in indagatione de Unione Europaea). Maxima denominatio religiosa in natione erat Lutheranismus Evangelicus, a 109 000 Estonum (seu a 10% incolarum), praecipue ab ethnicis Estonibus, cultus. Qui superatus est a 177 000 incolarum Orientalem Orthodoxum Christianismum sequentium, qui praesertim a Russica minoritate colitur.
Secundum anni 2000 censum, circiter 1000 asseclarum Tharapitaismi (Estonice Taarausk) aut Religionis Nativae (Estonice Maausk) erant. Iudaica communitas aestimatam populositatem circiter 1900 habet. Propemodum 68 000 hominum se atheos considerant.
Civitas ab Equitibus Teutonicis saeculo tertio decimo Christianizata est. Per Reformationem, Protestantismus extensus est et Ecclesia Lutherana officialiter in Estonia anno 1686 statuta est. Multi Estones se specialiter religiosos non esse asseverant, quia religio per saeculum undevicensimum cum Germanicā feudali regulā consociata est. Historice fuit alia minoritaria religio, Russici Antiqui Credentes, prope Lacus Peipi aream in comitatu Tarbato.
Palmyra
Palmyra fuit urbs Semitica olim praeclara in territorio praesentis provinciae Emesensis Syriae sita. Hic vestigia aevi Neolithici reperta sunt, et prima mentio scripta de urbe quae exstat iam ineunte millennio secundo ante aer. vulg. facta est. Palmyra primis saeculis a variis regibus recta, primo saeculo aer. vulg. ad imperium Romanum adiuncta est.
Estonia
Linguae
Lingua Estonica, publica civitatis lingua, ad Finnicum linguarum Uralicarum ramum pertinet. Lingua Estonica artissime conexa est linguae Finnicae, in usu ultra Sinum Finnicum, et est una inter paucas Europaeas linguas quae Indoeuropaeam originem non habet. Praeter aliquas coincidentias in vocabulario propter mutuationes, in eo quod ad originem attinet, linguae Estonica et Finnica non conexae sunt proximis geographicis vicinis, linguis Suecicae, Lettonicae et Russicae, quae aliae linguae Indoeuropaeae sunt.
Quamquam lingua Estonica et linguae Germanicae e dissimillimis originibus ortae sunt, multa similia vocabula Estonice et Theodisce identificari possunt, verbi gratia. Quod debetur ante omnia facto ut lingua Estonica paene tertiam sui vocabularii partem a linguis Germanicis mutuata sit, praecipue a lingua Saxonica Inferiori (Theodisca Inferiori Media) per Germanici dominii perihodon, et a Theodisca Alta (etiam a Theodisca normata. A Saxonica Inferiori et a Theodisca Alta mutuationum percentatio inter 22 et 25 centesimas aestimari possunt, cum Saxonica Inferiori circa 15 per centum constituente.
Palmyra
Palmyra summam potestatem circa annum 260 attigit, cum Odenatus (Odaenathus) rex Palmyrenus Saporem I imperatorem Persicum vicerit. Odenato successit Zenobia regina praeclara, quae anno 270 ab imperio Romano descivit et Imperium Palmyrenum constituit. Anno 273 autem Aurelianus imperator urbem peremit, quae deinde a Diocletiano minore magnitudine restituta est. Palmyreni saeculo IV ad religionem Christianam, et post saeculum VII paulatim ad Islamicam conversi sunt, post quam pro Palmyrena et Graeca linguis Arabica substituta est.
Henricus Brazeale Walthall
Henricus Brazeale Walthall (natus in Shelby Comitatu, Alabamae die 16 Martii 1878; mortuus in Monrovia, California die 17 Iunii 1936) fuit actor Americanus aetatae cinematographiae mutae.
Estonia
Linguae
Lingua Russica adhuc in usu est velut lingua secundaria ethnicis Estonibus inter 40 et 70 annos natis, quia lingua Russica lingua haud officialis Rei Publicae Sovieticae Socialisticae Estonicae e 1944 ad 1991 erat et velut obligatoria secunda lingua per Sovieticam perihodon docebatur. Anno 1998 plerique primae ac secundae stirpis industriales immigrantes ex antiqua Unione Sovietica (praesertim e Russica Sovietica Foederativa Socialistica Re Publica) Estonice non loquuntur. Nihilominus, anno 2010, 64,1 centesimae haud ethnicorum Estonum Estonice loquuntur.
Laodicea (discretiva)
Laodicea (Graece Λαοδίκεια) potest esse:
Estonia
Linguae
Hi ultimi, plerique Russophoni ethnici allophyli, praesertim caput Tallinna et industriales urbanas Vironiae Orientalis areas habitant. In parva paroecia Nuckoe (Estonice Noarootsi vald; Suecice Nuckö kommun) in Rotalia sunt 22 villagia cum bilinguibus Suecicis et Estonicis nominibus.
Communissimae linguae peregrinae ab Estonibus studentibus disciturae lingua Anglica, lingua Russica et lingua Francica sunt. Inter alias populares linguas Finnica, Hispanica et Suecica sunt.
Societas
Estonica societas considerabiles mutationes per ultimos annos viginti passa est, inter quas notissimae sunt crescens stratificationis gradus et familiaris reditus distributio. Coefficiens Gini constanter maior quam Unionis Europaeae media (31 anno 2009) fuit, quamquam clare cecidit. Perscriptus inopiae operarum index Ianuario 2012 7,7% erat.
Estonia multinationalis civitas est, ubi 109 linguae in usu sunt, secundum censum anni 2000. 67,3% Estonum civium Estonice velut linguā nativā, 29,7% Russice et 3% aliis linguis loquuntur. Die 2 Iulii 2010, 84,1% Estonicorum residentium Estonici cives, 8,6% cives aliarum nationum et 7,3% "cives cum indeterminato municipatu" sunt. Ex 1992, fere 140 000 hominum Estonicum municipatum acquisivere, cum naturalizationis probationes sustinuissent. Ethnica distributio in Estonia multo homogenea est, ubi plerisque comitatibus magis quam 90% hominum ethnice Estones sunt. Quod urbibus maioribus sicut Tallinna opponitur, ubi Estones 60% incolarum constituunt et reliqui praesertim a Russis ac aliis Slavicis incolis componuntur, qui in Estoniam per Sovieticam perihodon venere.
Secundum schedas interrogatorias, solum 5% Russicae communitatis ad Russiam proximo futuro redire consideravere. Estonici Russi suam propriam identitatem evolvere -magis quam dimidia respondentium quantitas Estonico Russos notabiliter a Russis in Russia differre agnovit. Resultationibus collatis cum anni 2000 scheda, tunc Russorum affectus de futuro multo positivior est.
Urbes Estoniae
Tallinna caput et maxima urbs in Estonia est. In Septemtrionali Estoniae litore iuxta Sinum Finnnicum iacet. Sunt 33 urbes et aliquae oppida paroecialia in civitate. Summatim, 47 urbes aut oppida (Estonice linna, singulari linn) sunt. Amplius 70% incolarum urbes aut oppida habitant. Viginti maximae urbes aut oppida in inferiori tabula sunt:
Castrum Gomberti
Castrum Gomberti seu Castrum Gumberti (alia nomina: Castellum Gomberti, Castelgumbertum ) (Italiane: Castelgomberto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 100 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Castelgumbertenses appellantur.
Estonia
Oeconomia
Civitas se euroni anno 2007 iungere conata est, sed propter magnam inflationem reiecta est, solum autem in eo publice adoptando Kalendis Ianuariis 2011 bene succedens.
Estonicus PDG deminutionem annis 2008 (-5,1%) et 2009 (-13,9%) passus est, sed rursus anno 2010 crevit, inflatione, lacuna aerarii et debito publico temperatis.
Cognomen tigris Balticus provenit ut transiverit ex oeconomia centralizata in oeconomiam mercatus cum characteribus velut peregrina collocatione pecuniae, crediti ac consumptionis intestinae incremento, praeter vile opus ac industrialem pauci valoris additi productionem.
Estonicus PDG, anno 2006, 26,85 milliardorum dollariorum Civitatum Foederatarum fuit, cum incremento 11,4% respectu anno 2005. Potestas acquirendi per capita 20 300 dollariorum Civitatum Foederatarum et inopiae operarum gradus solum 4,5% est. Ependyseōs gradus 32,4% PDG attingit et debitum publicum 3,6% PDG non superat.
Praecipua agraria producta patatae, vegetabilia, pisces et lac sunt. Inter Estonicae industriae campos, quae 8% anno 2006 crevit, praecipui ingeniaria, electronica, lignum ac derivata, industria textilis, informationis technologia et telecommunicatio sunt.
Estonia duas tertias partes omnium quae producit exportat, inter quas una tertia pars solum diaconiae, praecipue periegesis, sunt. Anno 2006, Estonicae exportationes 9,68 milliarda dollariorum addidere, dum praecipua exportata producta et praecipuae nationes sociae sunt sequentia:
Est magna importatorum varietas: machinae ac instrumenta, fomes, metalla, lignum, vestimenta, alimenta, instrumenta electronica, ista tria ultima in Estonia paene non producuntur, sunt igitur praecipua importationis producta.
Pleraque importata ex Unione Europaea veniunt, praesertim e Finnia (19,7%), propter magnum Finnicarum societatum Estonicis in terris sitarum numerum. Inter praecipuas socias nationes sunt etiam Germania (13,9%) et Suecia (8,9%). E Russia (9,2%) et Media Asia (9,2%), quoque ponderis sociae, ferriviaria supplementa, fomes et xylinon veniunt.
Sed sunt aliae duae nationes Balticae quae pleraque importata producta Estoniae praebent. Lituania (6%) fomitem, chemica et cibaria (incluso tabaco) praebet. E Lettonia (4,7%) ingeniaria producta, chemica et industriae alimentariae instrumenta veniunt.
Inter importata producta, quae 12,03 milliarda dollariorum anno 2006 addidere et sic lacunam 1,9 milliardorum dollariorum in examinatione redditus genuit, pleraque machinae ac instrumenta (33%), producta chemica (11%), textilia (10,3%), alimenta (9,4%) et ferriviaria supplementa (8,9%) sunt.
Media communicationis
In Estonia in usu 541 900 linearum telephonicarum fixarum anno 2006 erant, dum gestabilia 1659 milliones eodem anno erant.
Peregrina ependysis modo commercialis collaborationis praesertim telephonicas diaconias evolvere. Substantialiter conexiones cum fibra optica telephonium, televisionem, radiophoniam digitalem conducunt.
Erant activae 98 stationes radiophonicae in FM anno 2001, dum cum societate Eesti Televisioon centra tria televisificae productionis anno 2001 operabantur.
In Estonia paucos annos vera electronica revolutio advenit: Estonia lege pro accessu ad Interrete spondet. Tota in natione sunt loca accessus sine filo ad Interrete, quibus habitatae zonae teguntur. Fere 99 centesimae civitatis hoc rete cum locis gratuiti accessus teguntur. Qui computatrum non habet in uno inter 700 publici usus terminalia in huius retis diribitoriis cursualibus, bibliotecis et villagii tabernis gratis accedere potest. Tale schema in Europa unicum est. In Estonia etiam omnes scholae Interreti conexae sunt. Ex anno 2005 suffragia in comitiis per Interrete ferri possunt. Estonia maximum numerum conexionum ad Interrete pro incola habet.
Palmyra
Ante annum 273 urbs, ad provinciam Romanam Syriam adiuncta, aliquanta libertate usus est. Civitas generis Graeci saeculo II in coloniam Romanam commutata est, institutionibus regiminis Romanis additis, et anno 260 monarchia facta est. Post destructionem anni 273 Palmyra locus minoris momenti in Imperio Romano Orientali facta est. A Timuridis anno 1400 iterum destructa, oppidulum facta est et usque ad tempus recens mansit. Anno 1932 sub Mandato Francico ultimi incolae Palmyreni in novum vicum Tadmur moti sunt, et situm antiquum archaeologi effodere coeperunt. Anno 1980 situs Patrimonii totius mundi UNESCOnis nominatus est. Anno 2015 Palmyra capta est a grege Civitate Islamica appellata, quae multa monumenta antiqua destruxit. Die 27 Martii 2016 ab exercitu Syriaco recepta, iterum a Civitate Islamica die 11 Decembris 2016 capta est, deinde mense Martii 2017 ab exercitu Syriaco.
Estonia
Vectura
Viariae vecturae rete bene evoluta est et iuxta cum maritima navigatione praecipuo munere fungitur de eo quod attinet ad mercimoniorum vecturam. Praecipuum rete viarium ampliis collocationibus pecuniae subiectum est, subsidiis Unionis Europaeae, qualitatis normas pares aliis Boreoeuropaeis nationibus sequens. Via Baltica (E67) e septemtrione in meridiem nationem transit. Nihilominus, systema viarium solum circa 11% ex 1991 crevit, dum privatorum autocinetorum commeatus circa 80% crevit. Autocinetorum possessorum numerus amplius anni 1990 numerum duplicavit. Circiter una tertia Estonicorum incolarum pars unum autocinetum possidet.
Palmyra
De nominibus
Palmyra nomen Latinum a Graeco Παλμύρα (vel Παλμίρα) deducitur. Lingua Palmyrena Tadmor appellabatur; item Arabice تدمر Tadmur et Hebraice תַּדְמֹר Thadmor.
Estonia
Vectura
Maritimae conexiones ab una inter praecipuas navigationis societates in tota Europa Septemtrionali, Tallink, confirmantur.
Naves traiectoriae ad vehenda mercimonia et viatorres assidue Estoniam et archipelago Estonico et Lettoniae, Lituaniae, Sueciae, Finniae ac Germaniae conectunt. Inter ponderis portus inveniuntur Tallinna, Naystenoia (Estonice Muuga) et Pernavia.
Aëroportus Tallinnensis, Leonardus Meri Lacus Superior Internationalis (Estonice Lennart Meri Tallinna lennujaam) appellatus, parvarum dimensionum est, quamquam nuper denuo structuratus et amplificatus est. Aëroportus vexilli Estonici societatis Estonian Air centrum est.
Est volatus e Mediolano-Malpensa in Tallinnam via Rigae qui operatur societas Air Baltic. Sunt alii aëroportus Pernaviae, Tarbati et adhuc Aresburgi qui sunt in usu praesetim domesticis periegeticisque volatibus quos operantur societates Avies et Luftverkehr Friesland Harle.
Praeterea e 16 Decembris 2010 est operativus volatus e Mediolano (Bergomi)-Orio ad Sarium in Tallinnam, bihebdomadalis et activus toto anno per societatem Ryanair.
Intestina mercimoniorum vectura per viam, ultimis annis, deminita est, partialem huius vecturae commotionem in ferriviam sequens, quae nunc 50 centesimas intestinae vecturae effecit.
Est locale rete ferriviarium obsoletum a societate Eesti Raudtee gestum, imprimis in usu ad vehenda mercimonia. Gubernatio Estonica Ianuario 2007 ferriviarum novam nationalizationem complevit, quia putatur strategica infrastructura nationali progressui. Estonia, sicut aliae Respublicae Balticae, e Sovietica occupatione Sovieticum amplum intervallum ferriviarium 1520 mm hereditavit.
Directa coniunctio ad Polonicum rete ferriviarium et sic ad reliquam Europam, quae normale intervallum ferriviarium 1435 mm adoptat, hoc momento problematica est. Sunt attamen proposita denuo qualificandarum Estonicarum ferriviarum quae directe ad reliquam Unionem Europaeam coniungantur.
Educatio et scientia
Estonicae formalis educationis historia originem trahit a saeculis tertio decimo et quarto decimo cum primae monasticae et cathedrales scholae conditae sunt. Primus liber primarum litterarum Estonice anno 1575 in typis editus est. Antiquissima universitas Universitas Tartuensis, a Suecico rege Gustavo II Adolpho anno 1632 statuta, est. Anno 1919 universitarii cursus primum Estonice docti sunt.
Educatio hodierna in Estonia divisa est in generalem, technicam et voluptuosam. Ratio educativa fundatur in quattuor fastigiis: praescholari, basico, secundario, superiori. Amplum scholarum et auxiliarium educativorum institutorum rete statutum est. Estonicum systema educativum in civitariis, municipalibus, publicis et privatis institutis consistit. Sunt in praesenti 589 scholarum in Estonia.
Secundum Programma Internationalis Studentium Aestimationis, executionis fastigia Estonicis alumnis cum gymnasii aetate erant inter maxima in toto orbe terrarum: anno 2010, civitas loco 13 propter sui systematis educativi qualitatem collocabatur, supra quantitatem organizationis OCOE mediam. Praeterea, circiter 89 centesimas Estonicorum adultorum inter 25 et 64 annos natorum aequivalens gymnasii diplomati assecuti sunt, unus maximorum indicum in industrializato mundo.
Academia Scientiarum Estoniae (Estonice Eesti Teaduste Akadeemia) scientiarum academia nationalis est. Efficacissimum publicum sine lucro investigatorium institutum fundamentalem et applicatam investigationem conficiens Institutum Nationale Physicae Chemicae et Biophysicae (Estonice Keemilise ja Bioloogilise Füüsika Instituut) est. Prima centra informatica exeunte decennio 196 Dorpati et Tallinnae statuta sunt. Estonici periti ad evolvendas ingeniariae programmaturalis normas Unionis Sovieticae ministeriis per decennium 199 contulere. Anno 2011, Estonia circiter 2,38% sui PDG in Investigatione et Progressu cum Unionis Europaeae 2,0% media collata impendit.
Salus et opitulatio socialis
Valetudinaria in Estonia sunt:
In partu, Gubernatio Estonica uni parentium 100% eius praevii salarii per 18 menses praeter 320 eurones subsidiorum unius temporis pro impubere concedit. Post 18 menses, parens ius resumendi sui praevii muneris habet. Praeterea, parens et impuberes gratuitam curam medicam accipiunt. Parentes ante partum non laborantes (vacui, studentes) 278 eurones pro mense accipiunt; maximum salarium in 2157 euronibus pro mense restringitur. Haec rationes, ex 2005 vigentes, se praecipuum positivum effectum in indice natalium in Estonia habuisse non demonstravit, qui ex 2001 iam creverat.
Haec consilia primos 18 menses infantilis vitae incumbunt. Post 18 menses, menstrua civitatis subsidia impuberibus usque ad 19 eurones pro mense (primis duobus filiis) et usque ad 58 eurones (tribus aut magis filiis) descendunt, praeter gratuitam curam medicam. Sunt multae exceptiones et addita auctaria huic regulae. Verbi gratia, unius parentis puer bis summam subsidiorum impuberibus accipit. Exercitus hominis puer quinquies summam subsidiorum impuberibus et adoptivarum familiarum pueri vicies summam subsidiorum impuberibus accipiunt. Licet sint considerabiles variationes et fluctuationes in subsidiis familiarum cum impuberibus, pleraeque Estonicae familiae magnas difficultates non oppetunt et organizationis Save the Children relatio de Statu Matrum Mundi anni 2011 Estoniam loco 18 inter optimas nationes matribus collocat, ante nationes sicut Canadam et Civitates Foederatas. Secundum Librum Factorum Mundanorum CIA (Anglice CIA World Factbook), Estonia infimum mortis maternae indicem in toto orbe terrarum habebat.
Cultura
Cultura Estonica autochthonicum patrimonium, ut repraesentat lingua Estonica et sauna, incorporat cum solitis Nordicis et Europaeis culturalibus aspectibus. Propter historiam et geographiam, cultura Estonica affecta est traditionibus ex variis adiacentis areae gentibus, Fennis, Baltis, Slavis et Germanis non minus quam culturalibus progressibus in antiquis dominantibus potentiis, Suecia et Russia.
Hodie, Estonica societas libertatem ac liberalismum hortatur, cum populari deditione desideratis limitatae gubernationis, dum centralizatam potestatem ac corruptionem dehortatur. Protestantica etica de labore significativam culturalem essentiam manet et gratuita educatio pretiosissimum institutum est. Sicut solita cultura in aliis Nordicis nationibus, Estonica cultura, super asceticis ambitalibus realitatibus et traditionalibus alimentis, patrimonium comparative amplae egalitarismi extra practicas rationes et optabilia propinquitatis naturae ac autosatiati instituere videri potest.
Academia Estonica Artium (Estonice Eesti Kunstiakadeemia) educationem superiorem in arte, designatione, architectura, mediis, historia artium et conservatione praebet, dum Academia Culturae Vellinensis Universitatis Tartuensis (Estonice Tartu Ülikooli Viljandi Kultuuriakadeemia) habet modum pervulgandae nativae culturae et per curricula et per nativam constructionem et per nativas officinas ferrarias et per nativam textilis designationem et per traditionalem manufacturam et per traditionalem musicam, sed etiam per iazensem ac musicam ecclesiae. Anno 2010, fuere 245 musea in Estonia quorum coniunctae collectiones amplius decem milliones rerum continent.
Theatrum
Estonica theatri historia centenaria est. Coepit, professionaliter, anno 1906 cum moderatore Carolo Menning Tarbati. Post aliquas hebdomades Theodorus Altermann et Paulus Pinna professionale theatrum Tallinnae in urbe incipiebant. Postea alia praeclara Estonici theatri nomina orta sunt velut Waldemarus Panso, Ewaldus Hermaküla et Fridericus Pedajas.
Intra istam brevem culturam, theatrum multos homines mobilitavit, quod id accessibillimum plerisque incolis fecit. Sunt Opera Nationalis, octo Theatra Nationalia, tria Theatra Municipalia et decem theatra privata quinque magnis urbibus Estonicis, praeter innumeras voluptarii theatri scholas dispersas. Intra theatri historiam, excellunt tres eventus: professionalis theatri ortus anno 1906; professionalismus anno 1950, sociatus cum Waldemaro Panso; et theatri innovatio, exeunte decennio 197, quae expressiva media theatro dedit et cuius consequentiae usque ad hodiernum tempus sentiuntur.
Litterae
E primis Estonicis scriptis saeculo septimo decimo, litterae semper directionem similem transitae a reliqua Europa suscepere. Haec Occidentalis orientatio abecedarii Latini usu confirmata est, quae fuit exitus Christianizationis et postea Reformationis. Litterae Estonicae varia proposita habuit, velut linguam Estonicam per civitatem diffundere, de populi Estonici libertas notiones vulgare et litteras ipsas.
Ex aucto nationali sensu populi Estonici saeculo undevicensimo, varii scriptores orti sunt et memorabiles textus scripsere, velut epos "Filius Kalevae" (Estonice Kalevipoeg) a Friderico Reginaldo Kreutzwald, aperte Romanticismo Germanico affecto. Secus Fridericum Reginaldum Kreutzwald pugnabat Patriotico-Romantica poëtria Lydia Koidula. Sed istius incipientis nationalismi Russificatione Estoniae conatus frustrati sunt, e 1880.
Primus Realista Iohannes Liiv, operis "Decem narrationes" (Estonice Kümme lugu) auctor, fuit. Sed litteraria renovatio ab Eduardo Vilde effecta est, qui per suam longam vitam aliquotiens suum stilum mutavit, sed fidelis Estonico nationalismo et socialismo revolutionario mansit. Eius pracipuum opus mythistoria "Lactarius Villagii Montani" (Estonice Mäeküla piimamees) est. Eduardus Vilde unus inter motus Iuvenis Estoniae (Estonice Noor-Eesti) conditores fuit, ad quem Antonius Hansen Tammsaare, cum suo opere "Veritas et iustitia" (Estonice Tõde ja õigus), et Gustavus Suits, cum opere "Natus pueri" (Estonice Lapse sünd), notissimi inter Estonicos scriptores, pertinuere.
Poëma "Thomas et Maia" (Estonice Toomas ja Mai) a Gulielmo Grünthal-Ridala et tria longa poëmata ab Augusto Annist quoque hanc perihodon participant, praeter poëtam Friedebertum Tuglas, qui e realismo ad phantasticum Neoromanticismum evolvit. Haec renovatorii motus evolutio oppositionem Eduardi Vilde incitavit, qui peregrina nova exemplaria indicavit. Poëtria Maria Under se suo opere "Vox umbrarum" (Estonice Hääl varjust) expressionismo Germanico iunxit. Romanticus Augustus Gailit, Russica exemplaria sequens, modernam prosam creavit. Calius Lepik superrealismum coluit. Denique, Sovietici regiminis statutio vincere realismum socialisticum fecit, cuius praecipui repraesentantes Carolus Ristikivi et Augustus Jakobson sunt. Mundum Estonicum in conversionibus carpiebat et optime transportabat Hildegardis Dresen.
Musica et cinematographia
Musica indissociabilis nationalis culturae est, nonne Estones "Populus Canens" qualificati sunt? Primum Panestonicum carminis festum anno 1869 Tarbati evenit, ubi fere mille cantorum et musicorum e tota natione ventorum coram cavea 200 000 hominum congressi sunt. Haec traditiones anno 1988 "Revolutionem Cantantem" inspiravere, cum Estonia se e Sovietico iugo liberavit. Anno 2001, Estonia in Cantus Eurovisionis Certamine vicit.
Estonia vere debillimam quotam cinematographicorum spectatorum partem in toto orbe terrarum habet sed est valde productiva praesertim animatarum et documentariarum pellicularum. Festum quaque aestate habetur, anthropologicis pelliculis dicatum, Pernaviae et Tallinnae quaque hieme fit Festum Pellicularum Noctes Nigrae Tallinnae (Estonice Tallinna Pimedate Ööde Filmifestival).
Architectura
Per omnes annos penes varios populos (Germanos, Suecicos et Russos), Estonica architectura varios influxus passa est. Horum influxuum syndrome -rabies, metus, humiliatio- significativos characteres architecturae monumentorum dederunt, faciendo Gothico Estonico unico inter Septemtrionales architecturas Gothicas. Et alii stili suaviter placideque reflectuntur inter Mediaevales ecclesias, Renascentisticas subtilitates, Baroca castella, Neoclassicas domos et Modernistica oppida.
Velut architectonica nationalia symbola habentur Mediaevale Tallinnae, Baroca Narva, Classica urbs universitaria Dorpatum et Pirnavia, litoralis urbs cum decennii 193 architectura.
Cultura popularis
Popularis Estoniae laographia e multis saeculis ante primas saeculi tertio decimo occuptiones venit. Primi magni influentes Fenni fuere, qui, sua propinquitate Boreali et linguistica, culturali proximitati faverunt. Prima magna peregrina impactio evenit cum Catholici ad Estoniam saeculo tertio decimo advenere et culturam paganam pro Christianam delere conati sunt. Quod accidit fuit istarum culturarum mixtio, quod vicissim Estonici populi culturam per annos surgere fecit.
Coquina
Coquina Estonica per saecula a suis traditionalibus et potentioribus vicinis influxa est. Dania, Germania, Suecia, Polonia et Russia totum aut Estonici territorii partem gubernare consecuti sunt, sed praecipuus localis gastronomiae character rustica origo est.
Plerique Estones rusticae originis ante ultimum saeculum erant et, cum cibus artus erat, ad excogitandum acuti esse egebant servanda pauca carne et fruendo ea maxime quam habebant. Postea, cum urbanizatio propter nationis industrializationem roborata est, communissima carnum genera et patatae frictae norma facta sunt, velut in reliqua Europa.
Hoc est quod hodie in localium thermopoliorum indicibus probabiliter invenietur, iuxta cum brassicae conditae (Estonice hapukapsas) portione.
Fortunate, nihilominus, exclusivissima Estonica praecepta a multis familiis adhuc parantur et in variis popinis circum Tallinnam apponuntur. Inter traditionalia fercula sunt: anguilla in mulso madefacta (Estonice marineeritud angerjas), frigida apposita; pisa cum lingua (Estonice Keel hernestega), alia gustatio frigida apposita cuius praecipuum elementum lingua est; caseus capitis (Estonice sült) sive suilla gelatino cocta, e quo magnae quantitates fervenda suilla exossata, aliquando pedibus aut capite, fiunt ad servandum id urceis postea; botellus sanguineus (Estonice verivorst), tomaculum sine carne, praecipue coagulato sanguine ac oryza fartum, characteristico colore obscuro, Estonicum ferculum valde typicum hiemis ac noctis Christi Natalis, appositum iuxta cum rubro fructuum silvestrium gelatino; Brassica Mulgica (Estonice mulgikapsad), brassica condita suillā decocta, patatis coctis apposita; silgusoustum (Estonice silgusoust), quidam parvus Maris Baltici harengus cum larido in cramo; carascum (Estonice karask), placenta similis pani ex hordeo; subcerevisia (Estonice kali), fermentata potio leviter alcoholica et edulcata e pani atro aut secalino facta.
Artes athleticae
Maximus Estoniae olympionices nartator Andreas Veerpalu est, qui tres clipeos, duos aureos, et unum argenteum habet, Civitate Lacus Salsi anno 2002 et Taurini anno 2006.
In birotatione, notissimus Ioannes Kirsipuu est, qui in variis Circuitus Franciae phasibus vicit. In cursibus autocinetorum, Marcus Asmer campio Formulae 3 anno 2003 factus est et fuit primus Estonicus gubernator qui Formulam 1 probationibus turmae Williams anno 2003] gubernavit. Antonius Kasemets Estoniam in tempore 2006 exstincti certaminis Champ Car repraesentavit, undecimum locum in Praemio Magno Edmundopolis velut optimum resultatum habens. Coemgenus Korjus, in praesenti in GP3 Seriebus, et Sten Pentus, hodie in Auto GP, alii Estonici repraesentantes in cursu autocinetorum formulae sunt. Marcus Märtin, qui 86 rallyis probationibus inter annos 1997 et 2005 certavit, Estonicum praecipuum nomen hoc modo est.
In pediludio, Estonia nullam turmam internationaliter expressivam habet et turma nationalis nunquam se in certamine mundano pedilusorio aut in Certamine Europaeo classificavit. Optima expeditio fuit in certaminibus exclusoriis Certaminis Europaeis Pediludii MM, cum tres victorias consecuta est et tertio loco in circulo finivit qui Cechiam et Scotiam continebat. Pedilusor Martinus Poom anno 2004 optimus Estonicus lusor ultimis 50 societatis UEFA annis electus est, sed notissimus pedilusor in hac natione natus Valerius Karpin est, Russicae originis et quamborem in Russia lusit.
Internationales classificationes
Tabula inferior internationales Estoniae classificationes ostendit:
Secundum situm interretialem speedtest.net, Estonia unam inter rapidissimas deonerandi ex Interreti velocitates in toto orbe terrarum cum media deonerandi velocitate 27,12 megabitorum pro secundo habet.
Nexus externi
🇬🇷
Exonymum
Exonymum sive exonyma  scilicet nomen (ex graecis verbis ἔξω (éxō) 'extra' ac ὄνυμα (ónyma) 'nomen') vox est quam urbs vel homo apud peregrinas gentes habet. Notio contraria est nomen proprium.
Venedig exempli gratia exonymum Germanicum est nominis urbis Italicae Venetiae, Italice Venezia, sicut Monaco di Baviera exonymum Italicum est nominis urbis Germanicae Monaci, Theodisce München, etc.
Petrus Sampras
Petrus, vulgo Pete Sampras (natus die 12 Augusti 1971) est pristinus athleta Americanus. Is solus sexto optimum tenilusorem anni fuit (1993-1998). Septem Certamina Wimbledonensia etiam vicit. Origine Graecus, Terrae Mariae nativus, Californiam habitat.
Halapia
Beroea, aut apud recentiores Halapia (Arabice حلب ['ħalab]), est urbs Syriaca.
Neuves-Maisons
Neuves-Maisons est commune Francicum 7'162 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Halapia
Geographia
Halapia in ampia valle patet, et flumen Belus (Arabice قويق Quwayq) mediam urbem interfluit. Caelum non semper prosperum est.
De nominibus
Nomen urbis Accadice Halap sive Halab est, Aegyptiace urbem hlp appellata est et Aramaice hlb appellata est. Beroea Nomen Latinum a Graeco Βέροια deducitur, et nomen Latinum Halapia a Arabo Halab ( حلب‎) deducitur.
Neufmaisons
Neufmaisons est commune Francicum 236 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Beuvrequen
Beuvrequen est commune Francicum 405 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Amblainville
Amblainville est commune Francicum 1'733 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Valera Claravallensis
Valera Claravallensis (seu Valera Fratrum, Valera Nova ; olim: Vallaria , deinde: Valera Fracta) (Italiane: Valera Fratta) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 700 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. Incolae Valerani appellantur.
Agapetus II
Agapetus II  (natus die ignoto Romae; ibidem die 8 Novembris 955 mortuus), episcopus Romae Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die  10 Maii  946 erat. Agapetus papa creatus est ab Alberico II comite Tusculano, qui princeps et senator Romae erat ac pater Octaviani successoris eius.
Dolcedum (Venetia)
Dolcedum  seu Dulcetum   (alia nomina: Dolcei, Dulcei) (Italiane: Dolcè) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Dolceates appellantur.
Radulphus Lewis
Radulphus Lewis, vulgo Ralph, (natus in Englewood Illinoesiae die 8 Octobris 1872; Angelopoli die 4 Decembris 1937 mortuus) fuit Americanus aetatis pellicularum mutarum actor, qui in centum sexaginta sex pelliculis inter 1912 et 1938 apparuit.
Maria (regina Romaniae)
Maria Alexandra Victoria Edinburgensis (nata die 29 Octobris 1875 in Eastwell Park (Cantium), mortua die 18 Iulii 1938 in Sinaia in Prahova circulo in Romania) filia Alfredi, ducis Saxoniae-Coburgi et Gotahae atque Mariae filiae Alexandri II imperatoris Russiae. Nupsit Ferdinando, qui a ab anno 1914 ad mortem anno 1927 rex Romaniae erat.
Liberi
Anno 1893 Ferdinando principi hereditario Romaniae nupsit. Habuerunt sex liberos:
Margarita Braunek
Margarita, vulgo Małgorzata Braunek (nata in Szamotuły die 30 Ianuarii 1947; Varsoviae mortua cancro die 23 Iunii 2014) fuit actrix Polonica.
Vinnipega
Vinnipega (Anglice Winnipeg /ˈwɪnɪpɛɡ/, Francogallice Winnipeg /winipɛg/) est maxima urbs et caput Manitobae provinciae Canadensis. Iacet fere in media America Septentrionale longitudine, ad confluentem Rubri et Assiniboiniensis fluminum.
Nomen Vinnipegae e Cree Occidentali wi-nipe-k, sc. "aquae lutosae," oritur. Regio enim centrum cambitatis erat indigenis ante Europaeorum adventum. Mercatores Francogallici primum castrum Europaeum illo in situ anno 1738 statuerunt. Colonia postmodo a Selkirk settlers illis anno 1812 fundata est, cuius nucleus anno 1873 ut Urbs Vinnipegae concorporatus est. Anno 2011, Vinnipegae 663 617 incolarum vivunt, qua re urbs illa septima Canadae municipiorum est.
Ad impossibilia nemo tenetur
Plura sunt praecepta fere idem declarantia:
"Inpossibilium nulla obligatio est" in Iustiniani Digestis reperitur et Celso iuris consulto ascribitur.
Bellunum
Bellunum (alia nomina: Belunum et cetera) (Italiane: Belluno) est Urbs Italiae et municipium, circiter 35 700 incolarum, in Regione Venetia situm et caput Provinciae Bellunensis. Urbani Bellunenses vel Beluneses appellantur.
Patronus civitatis Sanctus Martinus Turonensis est.
Nomina latina urbis
Nomina latina urbis sunt Bellunum -i, Belunum -i, Bellonum -i, Bellua -ae, Belluna urbs, Berunum -i, Venenum -i
Nomina latina incolarum : Bellunenses, Belunenses.
Etymologia
Nomen Bellunum ex verbo Celtico "Belo-donum" ortum esse putatur. Belodonum "locus silvae rarae editior" dicere vult.
Geographia
Urbs in Alpibus sita.
Historia
Ab anno 1404 usque ad annum 1797 Bellunum ad Rem Publicam Venetiae pertinuit.
Clari cives
Belluni olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque feminae, inter alios:
Ecclesia Catholica Romana
Bellunum, cum Feltria, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Bellunensis-Feltrensis est.
Fractiones, vici et loci in municipio
Antole, Bes, Bolzano Bellunese, Caleipo, Castion, Castoi, Cavessago, Cavarzano, Cet, Chiesurazza, Cirvoi, Col di Salce, Cusighe, Faverga, Fiammoi, Giamosa, Glazonum, Levego, Madeago, Miér, Nevegal, Orzes, Pedeserva, Rivamaor, Safforze, Sala, Salce, San Pietro in Campo, Sargnano, Sois, Sopracroda, Sossai, Tassei, Tisoi, Vezzano, Vignole, Visome.
Municipia finitima
Farra d'Alpago, Limana, Longarone, Ponte nelle Alpi, Sedico, Sospirolo, Vittorio Veneto (TV).
Samuel Simons Sanford
Insigne Sanfordianum
Universitas Yalensis, ad honorandos artifices agentis aliosque musicos notabiles, Insigne Samuelis Simons Sanford, breviter Insigne Sanfordianum appellatum, anno 1972 constituit. Inter acceptores sunt:
Lingua Melitensis
Lingua Melitensis est lingua Semitica, et huius familiae sola quae litteris Latinis utitur. Homines Melitae, Gauli, Cuminique in insulis ea plerumque utuntur.
Lingua Melitensis multa verba ex linguae Arabicae dialectis orta habet, quibus homines in Tunesia utuntur, sed Lingua Italiana et praecipue lingua Siciliana maximi momenti sunt.
Praeter solitas litteras Latinas, lingua Melitensis diacriticis utitur ut sua phonemata propria exprimat:
De ista lingua librum definitivum et multa scientifica exaravit philologus Austriacus Arne A. Ambros.
Vallis Decia
Vallis Decia est vallis tributaria a lato occidentali Vallis Camunnorum.
Municipia in Valle Decia
Municipia in Valle Decia sunt:
Flavius Paulus
Flavius Paulus (natus circa annum 445 Dyrrhachii, mortuus post annum 496) vir publicus Imperii Romani Orientalis erat.
Familia
E gente Illyrica ortus est. Pater eius Pompeius fuit, mater Anastasia Constantina. Frater eius maior Anastasius I imperatoris fuit. In matrimonium duxit Magnam, filius eorum Flavius Probus consul anni 502 erat.
Cursus honorum
Paulus anno 496 sine collega consulatum gessit neque in occidente a Theodorico rege Ostrogothorum probatus est.
Linguae Tai-Kadai
Linguae Tai-Kadai sunt familia linguarum Sericae et Chersonesi Aureae cui pertinent linguae Lao, Thai aliaeque multae.
Taxinomia
De cognatione harum linguarum eruditi disputant. Infra habes taxinomiam (divisione Tai excepta) ab Edmondson et Solnit (1997) elaboratam.
44 a.C.n.
C. Iulio Caesare et M. Antonio consulibus
1750 Eckert
1750 , olim designationibus 1950 NA1 et 1950 OA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1750 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Harry Flood Byrd maior
Harry Flood Byrd maior (natus in Martinsburg  Virginiae Occidentalis die 10 Iunii 1887; Urbe Novo Eboraco mortuus  die 20 Octobris 1966) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1926 usque ad annum 1930 Virginiae gubernator fuit. Postea multos annos (1933-1965) etiam in senatu Civitatum Foederatarum Virginiae legatus fuit.
Georgius Siegmann
Georgius Siegmann (Urbe Novo Eboraco die 8 Februarii 1882 natus; mortuus in Holliwood, Californiae die 22 Iunii 1928) fuit actor Americanus aetatae cinematographiae mutae.
Tschita
Tschita seu Czita (Russice Чита, tr. Čita) est urbs in Russia, in Siberia Orientali, prope influxum Tschitae (Czitae) fluminis in Ingodam fluvium sita, metropolis territorii Transbaicalensis. Circa 347 milia incolarum habet (anno 2017).
Tschita est valens sedes industriae atque commeatus, septem stationes ferriviarum ac duo aeriportus habens. Praeterea, urbi sunt multa instituta educationis ac investigatιonis, bibliothecae, musea, theatra, horti botanicus et zoologicus.
Historia
Saeculo septindecimo condita, Tschita anno 1851 facta est urbs atque metropolis regionis Transbaicalensis. Annis 1920–1922 rei publicae Extremorientalis, annis 1922–1926 gubernii Transbaicalensis, et annis 1937–2008 regionis Tschitensis caput erat. Die 1 Martii anno 2008 facta est metropolis territorii Transbaicalensis.
Gualterius Long
Gualterius Long (natus   in Nashua, Novae Hantoniae die 5 Martii 1879; Angelopoli, Californiae die 4 Iulii 1952 mortuus) fuit actor Americanus aetatae cinematographiae mutae.
Margarita de Cortona
Margarita de Cortona (natus in Laviano, prope Perusiam, anno 1247, mortuus Cortonae, die 22 Februarii 1297) fuit religiosa pertinens ad Tertium Ordinem S. Francisci. Anno 1728 a papa Benedicto XIII sancta proclamata est.
Martyrologium Romanum
In Martyrologio de ea legitur ''Cortonae, in Tuscia, sanctae Margaritae, ex tertio Ordine sancti Francisci; quae admirabili poenitentia et uberrimis lacrimis maculas anteactae vitae indesinenter abstersit. Ipsius corpus, mirabiliter incorruptum, suavem spirans odorem et crebris miraculis clarum, ibidem magno cum honore colitur.''
Veneratio
Biographia a confessario Fra Giunta Bevegnati conscripta numerosas exstases visionesque sanctae Margaritae describens eam sanctam Italiae mediae notissimam fecit.
Insula Vancuverium
<!---->
Insula Vancuverium est magna insula in Columbia Britannica Canadae sita, unus ex nonnullis Americae Septentrionalis locis ex Georgio Vancuverium, praefecto Classis Regalis Britannicae appellatis qui litus Boreoccidentis Pacifici Americae Septentrionalis inter 1791 et 1794 exploravit. Urbs Vancuverium in continente, sed Victoria, caput Columbia Britannicae, in insula iacet.
Insula, 460 chiliometra longa, 80 chiliometra in loco latissimo lata, in 32 134 chiliometrorum quadratorum consistens, est maxima Insula Oceani Pacifici ad orientem Novae Zelandiae sita, maxima insula in occidentali Americae Septentrionalis latere sita, quadragesima-tertia orbis terrarum insula, undecima insula Canadae, et secunda Canadae insula numero civium digesta, post Insulam Montem Regium. Numerus civium censu 2001 fuit 656 312. "British Columbia statistics" anno 2008 numerum civium 740 876 aestimavit, quorum paene dimidium (331 491) in Maiore Victoria habitabant. Inter alias urbes et oppida nota in Insula Vancuverio sunt Nanaimo, Portus Alberni, Parksville, Courtenay, et Campbell River.
Insula primum Insula Quadrae et Vancuverii appellata est ut celebretur conloquia amica inter Ioannem Franciscum de la Bodega y Quadra, Hispanicum coloniae Freti Nootkensis ducem, et Georgium Vancuverium, Capitaneum Navalem Britannicum, in Freto Nootkensi anno 1792 habita ut Quaestio Nootkense expediretur.
Amy (Esia)
Amy est commune Francicum 371 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia)
Beutin
Beutin est commune Francicum 497 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.