cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kim Byong-joon
Kim Byong-joon die 2 Novembris 2016 primus minister subito a praeside Bak Geunhye nominatus a parlamento non confirmatus est.
6864 Starkenburg
6864 , olim designationibus 1991 RC4 et 1981 UJ18 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen et Lutz D. Schmadel, astronomis apud Observatorium Karl Schwarzschild versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6864 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Quesnoy-sur-Deûle
Quesnoy-sur-Deûle est commune 7138 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Laum Superum
Laum Superum (alia nomina: Laynum Superum ) (Italiane: Laino Castello) est oppidum Italiae et municipium, circiter 872 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Laynenses appellantur.
Municipia finitima
Aieta, Laino Borgo, Mormanno, Papasidero, Viggianello (PZ), Rotonda (PZ).
La sonnambula
La sonnambula est opus lyricum (originaliter melodramma) a Vincentio Bellini scriptum secundum Felicis Romani libellum, qui materiam ex Eugenii Scribe comoedia La sonnambule ou l’arrivée d’un nouveau seigneur repetit. Primum die 6 Martii1831 Mediolani actum est.
Cornelius de Visscher II
Cornelius de Visscher II (vulgo Cornelis de Visscher seu Cornelis Visscher; Harlemi anno 1628 fere natus; Amstelodami 16 Ianuarii anno 1658 mortuus) fuit saeculi aurei Batavici chalcographus, pictor, et adumbrationis peritissimus artifex Nederlandicus.
Biographia
Cornelius fuit Ioannis et Lamberti de Visscher frater. Ab anno 1647 usque ad annum 1648 artem sculpendi et pingendi a Petro Soutman didicit. Primum Harlemi laborabat ibique Petri Soutman adiutor erat, annisque 1649 et 1650 magister inspiciens chalcographias plures perfecit. Ab anno 1650 de Visscher ratione sua laborabat, annoque 1653 ad Sancti Lucae Sodalitatem Harlemensem receptus est. Postea Amstelodamum petiit ibique laborabat ab anno 1655 usque ad annum 1658, cum diem supremum obiret.
Opera
Opera Cornelii de Visscher effigies personarum nec non res religiosas et morales, sed etiam res historicas, topia, et delineationes animalium complectuntur. Eius opera nonnulla sunt: Lieven Willemsz de Coppenol effigies (1658) et Mulieris effigies, delineatio supra membrana (1658). Praeterea chalcographias supra aeris lamina confecit. Quamquam acerba mors, fuit chalcographus clarissimus et fecundissimus illius temporis, nam opera pictorum Nederlandicorum et scholae Venetae repraesentavit.
Perfecit quoque secundum delineationes suas centum unum effigiarum personarum et centum tres et triginta rerum religiosarum, centum tres et quadraginta rerum historicarum, centum novem et septuaginta rerum moralium effigiavit.
Cornelius de Dalen I et Ioannes Aelbertsz Riethoorn ab ipso artem didicit.
4720 Tottori
4720 , olim designationibus 1990 YG, 1940 XF, 1948 CD, 1973 SH5, 1978 EU4, 1982 JL4, 1986 PY3, et 1988 EY2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4720 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Theodorus Berrigan
Soneta
Franciscus O'Hara poeta The Sonnets ('Soneta'), opus Berriganianum maximi momenti, "res poesis modernae" appellavit. Quae, significans suae aetatis memoria, elementa intertegit formae soneti Shakespeareani cum structura disiuncta et rhythmo Solitudinis (Terrae Vastae) Eliotianae et suarum innovationum litterariarum et experientiarum privatarum. Eventus est compositio, secundum Aliciam Notley, eius editorem et uxorem alteram, "[quae est] musica, sexualis, festiva."
Apsis (architectura)
Apsis est aedificii maioris pars dimidia circuli vel polygonali forma, quae plerumque dimidio tholo tegitur. Rarius - ut puta in Anglia - apsides rectanguli aut quadri forma inveniuntur.
Definitio
Basilicis antiquis apsides esse solent. Plerumque muris excedunt, nonnumquam autem intra corpus aedifii sitae aut rectis angulis saxis vel lateribus consaeptae esse possunt. Apsis a semitholo tegi solet, nonnumquam autem alio tecto. Magnitudine ab aediculis differunt.
Antiquitas
In architectura antiqua aediculae saepe statuis ornatae in usu erant, ut locus aut conclave vel pars conclavis distingueretur. Basilicis imperii Romani saepe erat apsis cum simulacro imperatoris. A basilica Romana forma ecclesiarum Christianarum repetit. Prima ecclesia magna Archibasilica Sanctissimi Salvatoris (319) habet apsidem, in qua est altare in positione altiore constitutum.
Medium aevum
Cum apsis usque ad tempus Carolingorum navi principali aut navi transversae afficta sit, postea presbyterium intermissum est. Arte Romanica et Gothica apsides in ecclesiis forma oblonga una cum presbyterio oculos intrantium in se vertunt. Apsides Romanicae etiam foris conspicuae variisque rebus ornatae sunt. Interdum etiam duplices (e.g. Abulae) ac triplices apsides (Monasterium Tuberis in Müstair) inveniuntur. Arte Romanica exeunte et arte Gothica presbyterium capellis sive sacellis coronae instar circumdari solet. Apsis nihil nisi ambitus internus appellatur.
Saepe apsides iam ab antiquitate exeunte Roma et Ravennae magnis operibus tesselatis ornatae sunt, postea etiam fenestris varii coloris vel narrationes biblicas demonstrantibus, statuis sanctorum aut monumentis sepulcralibus.
Seleucus VII Cybiosactes
Seleucus VII Philometor agnomine Cybiosactes (Graece, scil. "qui frusta tunni venditat") e familia Seleucidarum fuit rex inter annos 70 et 60 a.C.n. Agnomen nactus est ex avaritia.
Cassanetum
Cassanetum (Francice: Le Quesnoy) est commune 5112 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Administratio Scholz
Olaus Scholz cancellarius Germaniae electus novum consilium ministrorum de factionibus SPD, Viridium ac FDP die 8 Decembris 2021 formavit.
Stratford (Canada)
Stratford est urbs circa 31 500 incolarum (anno 2006), in Ontario Canadae sita.
6865 Dunkerley
6865 , olim designationibus 1991 TE2, 1989 AH2, et 1998 UW43 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshio Kushida et Osamu Muramatsu, astronomis apud Observatorium Meridianae Basis Yatsugatake versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6865 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sermages
Sermages  est commune Francicum 216 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Sermoise-sur-Loire
Sermoise-sur-Loire  est commune Francicum 1663 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Lob Nor
thumb|[[Locus salsus|Loca salsa et paludes, Lob Noris reliquiae, in photographemate spatiali]] Lob Nor (Mongolice Лоп Нуур, Lop Nuur, quod Latine Lop lacus est, Uigurice لوپنۇر) est lacus salsus magnus in Turcestania Sinensi, nunc paene exsiccatus. In parte australi et orientali deserti Lop situs erat.
Saeculo X Lob Noris area 14 milia chm2 et saeculo XX tria milia chm2 erat. Tarimus fluvius in eum influebat, qui nunc in paludibus it locis salsis perditur. De lacu quaedam paludes et lacus temporales relictae sunt, qui in occidentem a loco lacus veteris migraverunt.
Bernadetta Mayer
Bernadetta (Anglice Bernadette) Mayer (nata Brooklynii Novi Eboraci, 12 Maii 1945; mortua die 22 Novembris 2022) fuit poeta, scriptrix, et artifex oculorum Americana, quae cum poesi linguae et Schola Novi Eboraci poetarum consociatur. In Nova Schola docebat, ubi gradum baccalaureatum anno 1967 obtinuit. Inter eius discipulos in officinis poeticis sunt Kathy Acker, Carolus Bernstein, Ioannes Giorno, et Anna Waldman.
Lob Nor
annis sexagesimis saeculi XIX et Nicolaus Przewalski anno 1876 Lob Norem explorabant.
Bernadetta Mayer
Memory ('Memoria'), exhibitione photographematum mense Iulio 1971 factorum, primum innotuit. Unum volumen pelliculare per diem exposuit; unde 1200 photographemata fecit. Memoria in octo locis in Civitatibus Foederatis ab anno 1973 ad 1974 exhibebatur, pars c. 7,500, spectaculi artis conceptualis ad mulieres pertinentis, a Lucia R. Lippard monstrati.
Mayer ab anno 1967 ad annum 1969 cum Vito Acconci 0 to 9 periodicum edidit, quod sex fasciculos rerum ab artificibus Roberto Barry, Theodoro Berrigan, Clark Coolidge, Ioanne Giorno, Daniele Graham, Michaele Heizer, Kennetho Koch, Salomone LeWitt, Jackson Mac Low, Harrio Mathews, Adriano Piper, Bern Porter, Yvonne Rainer, Hieronymo Rothenberg, Aram Saroyan, Roberto Smithson, Alano Sondheim, Anna Weiner, et Emmett Williams factarum protulit. Ab anno 1972 ad annum 1973, edidit Unnatural Acts, "collaborativum scribendi experimentum."
Sean T
Sean T est rapianus Californensis qui usque hodie septem carmina cecinit.
Lob Nor
Armorum nuclearium Sinensium probamenta anni 1964 et 1967 loco Lob Noris agebantur.
Quérénaing
Quérénaing est commune 911 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Grex Wagner
Grex Wagner (Russice Группа Вагнера) est copiae paramilitares a Russia anno 2014 constitutus, cuius creator Eugenius Prigožin, negotiator qui relationem amicam cum Vladimiro Putin habuit est. Grex qualitate neo-Nazisticus et dexter extremus est.
Grex Wagneranus militia mercennaria in bella civila Syriae, Libyae, res publicae Africae Mediae, et Maliae intererat, deinde Incursionem Russicam in Ucrainam participavit, quod scelus bellicum et torturam parit.
Die 23 Iunii 2023, Grex Wagneranus ab Eugenio Prigožin interceptionem regiminis contra rectionem Russicam e Rostovia ad Tanaim egit sub nomine "iter iustitiae." At frustra, et Prigožin in Ruthenia Alba exsul factus est.
Pagus Oeneae-Sanae
Pagus Oeneae-Sanae (Bosnice: Unsko-Sanski Kanton; Croatice: Unsko-Sanska Županija; Serbice Унско-Сански Кантон) est unus ex decem pagis Bosniae et Herzegovinae, quibus Foederatio Bosniae et Herzegovinae constat. Urbs princeps eius est Bihacium.
Nome pagi e fluminibus Oenea et Sana (flumen) oritur.
Municipia
Municipia pagi, cum capite, 8 sunt:
Tribulium (regio)
Regio Tribulii (seu Regio Tribunii) (Serbice Требињска регија; Bosnice: Regija Trebinje; Croatice: Mezoregija Trebinje;) est unus ex septem regiones Bosniae et Herzegovinae, quibus Res publica Serbica constat. Urbs princeps eius est Tribulium.
Regiones Rei publicae Serbicae sunt sine administrativo valore sed tantummŏdo statisticum effectum habent.
Municipia
Municipia regionis, cum capite, 7 sunt:
Antiochus XIII Asiaticus
Antiochus XIII Asiaticus e familia Seleucidarum (Graece ; necatus 64 a.C.n.) fuit rex ab anno 69 a.C.n. usque ad annum mortis.
Dionysius Periegetes
Dionysius Periegetes (Graece Διονύσιος ὁ Περιηγητής) vel Dionysius Alexandrinus vel Africanus poeta et geographus Graecus fuit. Descriptionem orbis terrarum hexametricam versibus 1187 composuit sub Hadriano imperatore. Eustathius Thessalonicensis magnos commentarios in Dionysium composuit. Priscianus, Avienus et Simon Lemnius Latine versibus verterunt.
Public Enemy
Public Enemy (Latine: Hostis publicus) est grex hiphop Americanus, qui consistit in cantoribus Chuck D, Flavor Flav, Professor Griff, et grege securitatis S1W. Etiam in grege fuit Terminator X, sed ab anno 1999 munus suum a DJ Lord factum est.
Solanum trilobatum
Solanum trilobatum (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est planta florens generis Solani subgenerisque Leptostemoni. Frutex scandens, ad 2.5 m altus, spinosus, fructus globosos producit diametro 1.2 cm vel usque ad 1.7 cm. Plantae per Indiam australem orientalemque, Srilancam, Thailandiam, Malayam, Cambosiam sponte gignuntur in terris apertis marginibusque silvarum non longe a litoribus distantibus. Fructus edibiles et variis modis medicinales esse ab Indos referuntur; decoctio radicis in Penang in medicinam adhibetur; decoctio plantae in Thailandia contra ulcera gutturis sumitur.
Saxi-Bourdon
Saxi-Bourdon  est commune Francicum 296 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Sémelay
Sémelay  est commune Francicum 262 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Quarubium
Quarubium (vulgo Quarouble) est commune 3209 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Altis Franciae.
Velesnica
Velesnica seu litteris Cyrillicis Велесница, iuxta vicum hodiernum eiusdem nominis iacens ad ripam dextram Danubii fluminis ad ostia faucum quae "porta ferrea" appellantur, est locus archaeologicus Serbiae ubi reperta sunt vestigia habitationis hominum mesolithicae.
Medvesegorsia
Historia
Medvesegorsia anno 1916 in Imperio Russico condita est cum Mons Ursae statio ferriviaria aedificata esset. Anno 1919 in bello civili Russico, Exercitus Albus cum copiis Civitatum Foederatarum oppidum occupabant; anno autem 1920, copiae Bolsevicorum oppidum ceperunt. Anno 1938, oppidum nominatum est Medvesegorsia.
Anno 1941 in Bello Magno Patrio, Finnia oppidum oppugnavit et cepit. Anno 1944, Exercitus Ruber oppidum cepit.
Nexus externi
Situs interretialis oppidi proprius.
Institutum Coniunctionum Internationalium Moscuense
Institutum Publicum Coniunctionum Internationalium Moscuense (Russice Московский государственный институт международных отношений, breve МГИМО) est universitas publica ministerii rerum extranearum Foederationis Russicae, die 14 Octobris 1944 constituta (e facultate internationali Universitatis Moscuensis in instututum separatum transformata) ad peritos relationis internationalis diplomaticaeque erudiendos. Haec universitas studiorum inter alia facultates iuris inter gentes, diplomatiae, et artis diurnariorum habet, in quo innovationem, reformationem educationis, et integrationem Europae programmatis investigantur. Linguas 53 hac in universitate docentur. Universitas inter alumnos suos multos legatos Sovieticos et Russicos habet, inter quos est, e.g., Sergius Lavrov. Praeterea, peregrinos matriculat scholasticos, inter quos Irina Bokova, praeses UNESCO, fuit.
Burgi (provincia)
Provincia Burgi (Hispanice Burgos) est provincia hispana sita in Castella et Legione. Caput provinciea est Burgi urbs. Ibi sunt multa monumenta antiqua (exempli gratia: Ataporca sive Cathedralis Burgi). Nunc, in provincia Burgi non multi incolae sunt, exodi ad urbes causa.
Ursimarsum
Ursimarsum seu Ursius Martius (alia nomina: Urso Martium ; olim: Albistrum, Abystrum , Abistrum ) (Italiane: Orsomarso) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 270 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Ursimarsenses appellantur.
Fractiones
Bonicose, Buonangelo, Castiglione, Marina di Orsomarso, Molina, Scorpari, Vallementa.
Municipia finitima
Lungro, Mormanno, Papasidero, San Donato di Ninea, Santa Domenica Talao, Santa Maria del Cedro, Saracena, Scalea, Verbicaro.
Roncus Malagninus
Roncus Malagninus (Italiane: Malagnino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 930 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Malagnini appellantur.
Savigny-Poil-Fol
Savigny-Poil-Fol  est commune Francicum 135 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Xestia
Xestia est genus lepidopterorum familiae Noctuidarum, typus generis tribus Xestiinorum in subfamilia Noctuinarum, quamquam nonnulli auctopres hanc tribum cum Noctuinis miscent. Speciebus est lata distributio geographica, sed plurimae in regione holarctica endemicae sunt.
Subgenus Megasema
Grex ashworthii/"Ashworthia" Grex kollari Grex c-nigrum Ignotus specierum grex
Subgenus Xestia
Grex baja/"Amathes" Grex castanea/"Castanasta/Ericathia" Grex collina/"Monticollia" Grex ochreago Grex sexstrigata/"Lytaea" Grex stigmatica/"Megarhomba" Grex trifida/"Caloxestia" Grex xanthographa/"Segetia"
Ignotus specierum grex
Incertae sedis
Grex Agrotiphila
Grex Hypoxestia
Grex ornata
Grex "Palaeamathes"
Grex Paramathes
Grex retracta/tenuis
Memoriale Germanorum profugorum (Erfordia)
Monumentum admonitorium de Germanis fugatis (Theodisce Vertriebenendenkmal) in sepulcreto novo Erfordiae anno 1994 erectum est ad testimonium de Germanophonis e variis regionibus Europae Mediae et Orientali fugatis perhibendum, secundo bello mundano finito.
Xestia
Incertae sedis
Grex "Yellow hindwings"
Memoriale Germanorum profugorum (Erfordia)
Historia
Quamvis Erfordia ipsa nemo propulsus esset, urbs sortem defugarum multorum utique ferebat profugis multis advenientibus. Quando die 12 Aprilis 1945 collineationes hostiles omnes sistebant, peregrinorum quadraginta milia Erfordiae fuerunt. Autumno anni 1945 eorum numerus et auctus est. Euphemistico nomine Germanorum commigrantium homines multi vix sumptuose sarti et tecti annos plures conservabantur, qui paucis rebus salvatis domo sua fugati erant. Hospitia maxima inveniebantur in Monte Sancti Petri ubi usque mensem Augustum 1949 manserunt. Summatim animae 670 000 Erfordiae ad tempus in castris specialibus hospitio excepti sunt. Quorum alii Erfordiae vitam degere coeperunt, alii aliorsum porro commigraverunt.
Xestia
Incertae sedis
Ignotus specierum grex
Memoriale Germanorum profugorum (Erfordia)
Monumenti descriptio
Tempore communismi de fuga germanophonorum coacta e territoriis terrarum communisticarum fraternitate aeterna coniunctarum (e.g. e Polonia, Bohemoslovacia, Hungaria loquelae vetitae sunt. Anno 1994 tantummodo Associatio Germanorum fugatorum (Bund der Vertriebenen/BdV), quae dicitur, admonitionem perennem Erfordiae faciendam esse censuerunt. Reperitur monumentum in sepulcreto Erfordiae centrali haud procul ab introitu principali distans. Medio in caespite columna videtur cui inscripta sunt verba haec Die Heimat bleibt unvergessen - Patriae numquam obliviscimur. Toreuma matrem et consortes in fugela depingit. Circumcirca habes insignia quattuordecim regionum Germanophonarum Europaearum a Mari Baltico usque ad Balcaniam pertinentium. Saepenumero de monumento hoc disputationes fervidae ortae sunt. Anno 2000 monumentum partim destructum est et erectores politice pervicaces fuisse dicuntur. Quod cum ita sit: in memoria defugarum deplorabilium ipsa abruptam contumaciam et radicalismos renuntiare semper decet sine dubio.
Bibliographia
Stephanus Raßloff: ''100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten. Mit Fotografien von Sascha Fromm'', (Thüringen Bibliothek. Vol. 11), p. 204-205, Assindiae 2013
Elisabetha Anglica (uxor Henrici VII)
Elisabetha Anglica (nata Londinii 11 Februarii 1466, mortua ibidem 11 Februarii 1503) fuit Henrici VII Angliae regis uxor et Eduardi IV Angliae regis filia, Angliae principissa reginaque et Hiberniae domina.
Filios Elisabethae Reginae fuerunt:
Bania Luca (regio)
Regio Baniae Lucae (alia nomina: Regio Banialuci) (Serbice Бањалучка регија / Banjalučka regija; Bosnice: Regija Banja Luka; Croatice: Mezoregija Banja Luka;) est unus ex septem regiones Bosniae et Herzegovinae, quibus Res publica Serbica constat. Urbs princeps eius est Bania Luca.
Regiones Rei publicae Serbicae sunt sine administrativo valore sed tantummŏdo statisticum effectum habent.
Municipia
Municipia regionis, cum capite, 22 sunt:
Sauvigny-les-Bois
Savigny-les-Bois  est commune Francicum 1523 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Quaëdypre
Quaëdypre (Nederlandice Kwaadieper  ) est commune 1144 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
6866 Kukai
6866 , olim designationibus 1992 CO, 1940 GP, et 1982 JK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Satoru Otomo, astronomo apud Observatorium Uramashu versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6866 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Verbicarium
Verbicarium seu Vernacia  (Italiane: Verbicaro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 040 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Verbicarienses appellantur.
Fractiones
San Francesco.
Municipia finitima
Grisolia, Orsomarso, San Donato di Ninea, Santa Maria del Cedro.
4721 Atahualpa
4721 , olim designationibus 4239 T-2, 1983 RO8, et 1989 GH5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est. Nomen habet in memoriam imperatoris Incarum.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4721 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Zimpanum
Zimpanum (alia nomina: Pincianum, Sapanum, Zumpanum ) (Italiane: Zumpano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Colluthus
Colluthus vel Coluthus (Graece Κόλλουθος, Κόλουθος) poeta Graecus fuit, qui sub Anastasio imperatore floruisse in Suda dicitur. In Lycopoli natus est. Poemata eius, quae Suda memorat, i.e. «Calydoniaca» in sex libris (ubi sine dubio de venatu Calydonio agebatur) et «Persica», nobis ignota sunt, sed unum poema, Raptus Helenae (Ἁρπαγὴ Ἑλένης) in 392 versibus, a Bessarione inventum est et ab Aldo editum.
Proville
Proville est commune 3475 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Turdetani
Turdetani fuerunt natio Iberica Hispaniae antiquae quae Baeticam in utraque ripa fluminis Baetis incolebat. Doctissimi Hispanorum habebantur quia primi litteris usi erant, fortasse iam quinto saeculo a.C.n., quod abecedarium Tartessiacum hodie dicitur. Praeterea vestustos rerum gestarum annales et leges numerose conditas aliaque poemata servabant. Etenim ibi fuerat antiqua civitas Tartessos ab Herodoto celebrata quae commercii necessitudinibus cum Graecis primo ac deinde cum Carthaginiensibus coniuncta erat. Idem populus atque Turduli fuisse videntur, etsi a nonnullis auctoribus distinguuntur. Certe beatissimam Hispaniae regionem incolebant, in qua multae urbes et coloniae Romanae postea aedificatae sunt. Praeter enim miram agrorum fecunditatem metallis quoque in vicinis montanis auri, argenti, aeris abundabat.
Historia
Circa 237 a.C.n. Hamilcar Barca Turdetanos Poenis subegit ac, si Tito Livio credimus, dissensiones inter Turdetanos et Saguntinos anno 220 vel 219 a.C.n. speciosam oppidi Saguntini obsidendi causam Poenis obtulere, quod initium secundi belli Punici exstitit. Magis quam viginti post annos rebellantes Turdetani a Romanis subacti  per praetorem Publium Manlium eo anno 195 a.C.n. quo Marcus Porcius Cato consul in Hispania imperabat. In quo historiae suae loco Titus Livius Turdetanos maxime omnium populorum Hispaniae  imbelles iudicabat. Qua de causa mercennarios Celtibericos conducebant (divites enim erant). Cito deinde et vitam Romanorum et linguam sumpsere, sui sermonis iam immemores
Alphabetum Armenium
Alphabetum Armenium est systema litterarum, anno E.V. 405 aut 406 a monacho erudito Mesrobe Mastosio creatum, duabus litteris novis (Օ et Ֆ) saeculo XII auctum, quo usque hodie lingua Armenia scribitur. Plus mille annis alphabetum Armenium modo leviter mutatum est.
Palaeographia Armenia
Antiquissima scripta Armenia in fragmentis manu scriptis saeculi V conservantur. Quattuor principales litterarum formae sunt erkat’agir, bolorgir, notrgir, ac šġagir.
Turdetani
Nexus externi
De Turdetanis apud Universitatem Matritensem [Hispanice]
Iosephus Angelus Gurría
Iosephus Angelus Gurría, vulgo plenius José Ángel Gurría Treviño (Tampico in urbe natus die 8 Maii 1950) est politicus Mexicanus et internationalis.
Alumnus est universitatis nationalis autonomae Mexicanae universitatumque Ledesiensis et Harvardianae. Rector fuit argentariarum Mexicanarum ab anno 1992 et  ab anno 1993. Cancellarius vel secretarius a rebus externis Mexicanus a die 1 Decembris 1994 et 31 Decembris 1997, secretarius a vectigalibus a die 1 Ianuarii 1998 ad 30 Novembris 2000 meruit, praeside Ernesto Zedillo. Res oeconomicas Mexici optimo modo emendavisse habetur. Ergo praeses Vincentius Fox candidaturam eius ad rectionem ordinis oeconomicae cooperationi et evolutioni favendis anno 2005 promovit, bono successu. Quo officio a die 1 Iunii 2006 fungitur.
Blasius Iosephus Cupich
Blasius Iosephus Cupich (natus die 19 Martii 1949 in Nebrasca Nebrascae) est archiepiscopus catholicus Sicagi (Archidioecesis Sicagensis). Die 9 Octobris 2016 Papa Franciscus nuntiavit die 19 Novembris Cupich cardinalis creaturus esse.
Provin
Provin est commune 3936 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Martiniana (Langobardia)
Municipia finitima
Casalmaggiore, Colorno (PR), San Giovanni in Croce, Gussola, Casteldidone, Sissa Trecasali (PR).
Maria Berry
Maria, vulgo Mary Berry (nata in oppido Kirkbridge Isuriae anno 1763; die 21 Novembris 1852 mortua) fuit scriptrix Anglica, amica Annae Damer necnon Horatii Walpole. Suadentibus et Maria et sorore Agnete Berry Walpole opus suum Reminiscences of the Courts of George I and II anno 1789 conscripsit; Maria editionem operum Walpole anno 1798 edendam curavit. Ephemerides et epistulae Mariae Berry, a Theresa Lewis collectae, anno 1865 divulgatae sunt.
Deidamia
Deidamia est ultima opera a Georgio Friderico Handelio creata, apud libellum Pauli Antonii Rolli, qui materiam ex Homeri Iliade repetit. Primum acta est Londinii die 10 Ianuarii 1741.
Hajdučka Vodenica
Hajdučka Vodenica seu litteris Cyrillicis Хајдучка воденица, ad ripam dextram Danubii fluminis iacens intra fauces quae "porta ferrea" appellantur, est locus archaeologicus Serbiae ubi reperta sunt vestigia habitationis hominum mesolithicae castrorumque Romanorum.
Serse
Serse ('Xerxes') est opera seria a Georgio Friderico Handelio composita apud Silvii Stampiglia libellum. Stampiglia, materiam ex Nicolai Minato libello pro compositore Francisco Cavalli Venetiae anno 1654 scripto repetens, libellum pro compositore Ioanne Bononcini Romae anno 1694 iam paraverat. Serse primum actum est Londinii die 15 Aprilis 1738. Clarissimum operis carmen est Ombra mai fu.
Sardy-lès-Épiry
Sardy-lès-Épiry est commune Francicum 147 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Biarnius Benedicti filius (iunior)
Biarnius iunior alumnus est universitatis Islandensis et scholae iurisprudentiae universitatis Miamiensis ubi gradum magistri iurum ascendit. Causidicus deinde fuit, sed ab anno 2003 legatus est apud parlamentum Islandicum. Dux factionis independentiae electus est die 29 Martii 2009, comitiis imminentibus. Eo anno malo successu, anno autem 2013 prospere contendit. Die 23 Maii 2013 minister vectigalium factus est, primo ministro Sigmundo Davide Gunnlaugi filio. A die 11 Ianuarii 2017 primus minister patriae meret.
Manna
Manna sive Man (Hebraice מָן, mān; Graece μάννα) est in Biblia (Ex 16) substantia edibilis, quam Deus Israëlitis praebebat, dum Aegypto relicto 40 annos per desertum vagantur. Manna escae ter etiam in Corano mentio fit.
Biblia
In Bibliis Hebraicis (Thanach) manna bis describitur: In libro Exodus cap. 16 Dominus Deus Israelitis, cum inedia mori veriti murmuravissent, "panes de coelo" promisit (v. 3). Ex tunc omne mane aliquid minutum et squamatum in similitudinem pruinae super terram iacuisse traditur (V. 14), quod erat quasi semen coriandri album, gustusque eius quasi similae cum melle (V. 31). Intra diem, quo colligebatur, consumendum erat, reliquum scatere coepit vermibus atque computruit (V. 20), excepto die sexto, quo Israelitae colligebant cibos duplices (V22), qui edibiles manebant usque in diem septimum (id est sabbatum), quo die nullum manna de coelo missum est. Liber Numeri (cap. 11) narrat manna (sive man) venisse nocte una cum rore (V. 9) et fuisse quasi semen coriandri aspectus bdellii (V 7), addens: Circuibatque populus et colligens illud frangebat mola sive terebat in mortario coquens in olla et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis oleati (V 8).
Secundum librum Iosue (5,11-12) Israelitae manna consumebant usque ad primum Pascha in Chanaan sive Terra Promissa: Tunc comederunt de frugibus terrae a die altero, azymos panes et polentam hoc ipso die. Defecitque manna a die sequenti, postquam comederunt de frugibus terrae, nec usi sunt ultra cibo illo filii Israel.
Psalmus 78,23-25 manna panem caeli et panem angelorum vocat (Verumtamen mandavit nubibus desuper et ianuas caeli aperuit; et pluit illis manna ad manducandum et panem caeli dedit eis: panem angelorum manducavit homo; cibaria misit eis ad abundantiam).
Liber Deuteronomii manna probationem populi fuisse interpretatur: Et cibavit te manna in solitudine, quod nescierunt patres tui, et, postquam afflixit ac probavit te, ad extremum misertus est tui, ne diceres in corde tuo: 'Fortitudo mea et robur manus meae haec mihi omnia praestiterunt' (Dtn 8,16-17).
In Evangelio secundum Ioannem (cap. 6,31-35) Iesus ad manna alludens se "panem de caelo" vocat: ''Patres nostri manna manducaverunt in deserto, sicut scriptum est: Panem de caelo dedit eis manducare. Dixit ergo eis Iesus: Amen, amen dico vobis: Non Moyses dedit vobis panem de caelo, sed Pater meus dat vobis panem de caelo verum; panis enim Dei est, qui descendit de caelo et dat vitam mundo. Dixerunt ergo ad eum: Domine, semper da nobis panem hunc. Dixit eis Iesus: Ego sum panis vitae''. Inde in religione Christiana manna saepe imago eucharistiae habebatur (confer ut puta hymnum Lauda Sion, cuius paene in fine legitur: Ecce panis Angelorum / Factus cibus viatorum ... ).
Aria Babi
Aria Babi seu litteris Cyrillicis Ариа Баби est locus archaeologicus Serbiae, in collibus super situm celebriorem Lepenski Vir situs ad ripam dextram Danubii fluminis intra fauces quae "porta ferrea" appellantur, ubi vestigia habitationis hominum mesolithicae effossa sunt.
Manna
Coranus
Verbum manna in Corano ter invenitur, in 2,57; 7,160 et 20,80.
Evagatorium Felicis Fabri
Felix Fabri in secundi sui itineris in Terram Sanctam descriptione (1483) narrat se cum comitibus prope montem Sinai rorem melle dulciorem gustavisse, qui mensibus Augusti et Septembris decideret quemque Arabes colligerent et peregrinis venderent. Hunc rorem manna similem esse demonstrans his verbis ex speculo maiore (cap. 85) Vincentii Bellovacensis sumptis utitur: ''Manna est ros cadens super herbas aut lapides et coagulatur sicut mel et exsiccatur sicut gummi et inviscatur et postea colligitur, descendit autem nocturnis horis in orientalibus partibus, sed quum in modica quantitate reperitur, multum sophisticatur, porum autem et non mixtum aromaticum est et valde et pretiosum, subalbidum, nihilque eo dulcius et ultra modum jocundi saporis et illius generis esse dicitur, de quo Hebraei vixerunt in deserto XL annis, quod ibidem concreatum est divino miraculo, in melius mutata specie et sapore. Nam hoc naturale manna multum deficit a miraculoso, non enim omni nocte invenitur, nec omni anni tempore''. .
Res in rerum natura, ex quibus narratio de manna profecta est
Manna Veteris Testamenti a phaenomenis naturalibus repetit. Nonnullis in partibus paeninsulae Sinaiticae duo species Coccoideorum (Najacoccus serpentinus et Trabutina mannipara) a fine mensis Maii usque ad mensem Iulium ex Tamarice mannifera (vide Tamaricaceae) sucum sugunt ad vermiculos nutriendos. Cum non nisi paululum nitrogenii, quod vermiculis necesse est, contineat, coccoideis multo suco opus est. Id, quod superest, forma guttarum colore subalbido-sufflavo secernunt. Quas in terram lapsas et in globulos coagulatas beduini mane colligunt, antequam calore diei liquefiunt. Esca nomine manna etiam ex frutice Hammada salicornica in desertis crescente producitur. Manna est dulcis; itaque saepe pro melle in usu est.
Franciscus Calceolarius
Franciscus Calceolarius, vulgo Francesco Calzolari (natus Veronae die 10 Iulii 1522; Ripulis die 5 Martii 1609 mortuus) fuit pharmacologus et botanista. Filius speciarii, munere patris functus est. In universitate Patavina eruditus est, ubi audivit. Eo tempore Ulyssem Aldrovandum cognovit atque per eum Lucam Ghinium. Saepe montem Baldum prope Veronam peragrabat, plantas rariores semper quaerens; quarum expeditionum celeberrima est illa anno 1554 suscepta, comitantibus Aldrovando, Anguillara, Andrea Alpago Bellunensi. Narrationem brevem huius itineris Calceolarius ipse post duodecim annos divulgaverit, titulo Il viaggio di Monte Baldo; cuius opusculi versio Latina anno 1571 prodiit. Calceolarius musaeum Veronae confecit quod Benedictus Cerutus, adiuvante Andrea Chiocco, descripserit.
Vitta Azurea
Vitta Azurea, Francogallice Le Cordon Bleu, est schola artis coquinariae Francicae, Lutetiae anno 1895 condita. Ab anno 1933 scholae eiusdem nominis in aliis civitatibus per mundum constitutae sunt.
Nomen Francogallicum Le Cordon Bleu ad ordinem equestrem mediaevalem alludit cuius membra vittam azuream gerebant. Hoc nomen usurpavit Martha Distel diurnaria in titulum libellorum  ("coqua vittá azureá dignata") quos ab anno 1894 divulgare coepit. Ab anno insequenti lecturas artis coquinariae sub eodem titulo offerebat, quae in scholam mox convertuntur sub aegide Academiae Coquinariae (Académie de cuisine), adiuvante Henrico Paulo Pellaprat, docente Carolus Driessens qui pro eruditione puellarum coquinaria iam agitabat, Augusto Colombié, Roberto Poulain.
Martha Distel annis 1930 mortua, Elisabetha Brassart anno 1945 scholam emit et annos quadraginta duos conduxit. Eo aevo docuerunt Max Bugnard coquus, Claudius Thillmont pasticiarius, Petrus Mengelatte scriptor culinarius. Discipuli internationales plures ibi convenerunt, inter quos Iulia Child et Lee Barnes Americanae, Maria Berry Angla. Anno 1987 Andreas Cointreau scholam acquisivit.
Schola eiusdem nominis, eadem fere lege, Londinii anno 1933 condita est. His diebus scholae 35 per mundum sub aegide Vittae Azureae Parisiensis conducuntur.
Saint-Vérain
Saint-Vérain  est commune Francicum 350 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Robbins Burling
De vita
Burling gradum baccalaureatum apud Universitatem Yalense anno 1950, doctoratumque in anthropologia apud Universitatem Harvardianam anno 1958 accepit. Socius docens in Universitate Harvardiana autumno anni 1953 docere coepit. Instructor in facultate anthropologiae in Universitate Pennsylvaniensi ab anno 1957 ad annum 1959 docebat, ubi professor anthropologiae adiutor annis ab 1959 ad 1963 factus est, quo tempore curator adiutor ethnologiae generalis in museo universitario merebat.
Anno academico ab 1959 ad 1960, lector visitans in facultate sociologiae et anthropologiae in Universitate Yangonensi in Birmania, subsidio a Programmate Fulbrightiano scholaribus alendis praebito. Professor socius anthropologiae et socius Instituti Studiorum Asianorum Meridianorum et Meridio-Orientalium in Universitate Michiganensi ab anno 1966 ad annum 1995 erat, ubi professor emeritus anthropologiae et linguisticae manet.
Burling a lingua, evolutione humana, et communicatione maxime tenetur. Investigationes anthropologicas et linguisticas late in Bangladesia et India fecit. Inter libros quos edidit sunt: Breves investigationum memorias in India divulgavit in Fieldwork in South Asia: memories, moments, and experiences, collectione ab aliis edita.
Nonagesimo eius aetatis die natali, post acroasim plenariam apud octavum Societatis Linguisticae Indiae Septentrionalis et Orientalis congressum internationalem in Universitate Tezpur Asamae in India habitam, ei praebitum est Language and Culture in Northeast India and Beyond, festschrift ab amicis academicis compositum.
Mons Odanus
Mons Odanus (alia nomina: Montodanum ) (Italiane: Montodine) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 560 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Monteodanenses appellantur.
Prouvy
Prouvy est commune 2367 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Robbins Burling
Familia
Studiis baccalureatis confectis, Sibyl (nata Straub) mox duxit, quae ei peperit tris liberos: Stephanum, Adelam, et Nono.
Camerinum
Camerinum  (alia nomina: Camarinum, Camerina , Camerinus , Kamerinus ; olim fortasse Cameria , Camerium , vel Camerta) (Italiane: Camerino) est Urbs Italiae et municipium circiter 6 990 incolarum, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Maceratensi situm. Urbani Camerinenses Camariensis vel Camertes vel Camertini appellantur.
Mons Odanus
Municipia finitima
Bertonico (LO), Castelleone, Castiglione d'Adda (LO), Gombito, Moscazzano, Ripalta Arpina, Ripalta Cremasca, Ripalta Guerina.
Camerinum
Ecclesia Catholica Romana
Camerinum, cum Fano Sancti Severini in Piceno, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis Archidioecesis Camerinensis-Sancti Severini in Piceno est.
Fractiones
Agnano, Arcofiato, Arnano, Campolarzo, Canepina, Capolapiaggia, Casale, Caselle, Cignano, Colle Altino, Costa San Severo, Letegge, Leteggiole, Mecciano, Merganano Sant'Angelo, Mergnano San Pietro, Mergnano San Savino, Mistrano, Morro, Paganico, Palentuccio, Paterno, Perito, Pian d'Aiello, Pianpalente, Piegusciano, Polverina, Pontelatrave, Ponti, Pozzuolo, Rocca d'Aiello, Sabbieta Alta, San Luca, San Marcello, Santa Lucia, Sant'Erasmo, Sellano, Sentino, Selvazzano, Sfercia, Statte, Strada, Torrone, Tuseggia, Valdiea, Valle San Martino, Valle Vegenana, Varano.
Iudas Thaddaeus Okolo
Iudas Thaddaeus Okolo, nomine nativo Jude Thaddeus Okolo (natus Kano in urbe Nigeriana die 18 Decembris 1956), est praelatus Ecclesiae Catholicae, ex anno 1990 diplomaticus Sanctae Sedis. Episcopus a Francisco Arinze anno 2008 consecratus. Locum nuntii apostolici in pluribus regionibus tenuit titulo Archiepiscopi Novicensis. Ex anno 2022, sextus nuntius apostolicus in Re Publica Bohemica est.
Giulio Cesare in Egitto
Giulio Cesare in Egitto ('Iulius Caesar in Aegypto') magis notus simpliciter ut Giulio Cesare, est opera seria a Georgio Friderico Handelio composita secundum Nicolai Francisci Haym libellum, qui materiam ex Iacobi Francisci Bussani eiusdem tituli libello, anno 1677 Venetiae scripto, repetit. Primus actum est Londinii die 20 Februarii 1724.
Saint-Sulpice (Niver)
Saint-Sulpice  est commune Francicum 460 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Pagus Driniae Bosnicae
Pagus Driniae Bosnicae (Bosnice: Bosansko-podrinjski kanton Goražde; Croatice: Bosansko-podrinjska županija Goražde; Serbice Босанско-подрињски кантон Горажде) est unus ex decem pagis Bosniae et Herzegovinae, quibus Foederatio Bosniae et Herzegovinae constat. Urbs princeps eius est Gorazda.
Municipia
Municipia pagi, cum capite, 3 sunt:
4722 Agelaos
4722 , olim designationibus 4271 T-3 et 1988 TZ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4722 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Prisches
Prisches est commune 977 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Woodstock (Oxoniensis)
Wudestoc (Anglice Woodstock) est parva urbs in comitatu Oxoniensi Angliae sita, ubi olim stetit Palatium de Woodstock, a rege Henrico I sub specie domús venationis conditae. Recentius iuxta Woodstock aedificatum est Palatium Blenhemiense.
Le Pin (Tarnis et Garumna)
Le Pin est commune Francicum 126 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Sacellum Archiepiscopale (Ravenna)
Sacellum Archiepiscopale est sacellum primis scalis domus episcopalis Ravennae, minimus notorum situum operum tessellatorum urbis. Oratorium privatum episcoporum saeculi 6 initii est. Saepe attributum sancto Petro Chrysologo, Archiepiscopo Ravennensi ab anno 433 usque ad 450, sacellum revera aedificatum est a Petro II Archiepiscopo facto. Opera tessellata facta sunt tempore aedificationis sive paulo post.
Sanginetum
Sanginetum (alia nomina: Ginetum ) (Italiane: Sangineto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 380 incolarum, in regione Bruttio et in provincia Consentina situm. Incolae Sanginetenses appellantur.
Municipia finitima
Belvederium, Bonifax, Artemisium
Solanum virginianum
Solanum virginianum (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum; synonymis recentius usitatis S. xanthocarpum, S. surattense ) est planta florens generis Solani subgenerisque Leptostemoni. Frutex prostratus spinosissimus est, ad 60 cm altus, foliis ad 11 cm longis et profunde lobatis, fructibus immaturis viridibus candidisque, maturis flavis, diametro inter 1.5 cm et 2.5 cm. In Pakistania, India, Srilanca, Nepalia, Bangladesia, Birmania, Iunnania, insulis Nicobarensibus, etiam In Iemenia sponte gignitur ad margines viarum agrorumque et in terris ruinosis. Fructus a pluribus populis comeduntur; planta in medicinam adhibetur.
Rinaldo
Rinaldo est opera a Georgio Friderico Handelio composita secundum Iacobi Rossi et postea Aaron Hill libellum, qui materiam ex Torquati Tassi La Gerusalemme liberata repetit. Primum acta est Londinii die 24 Februarii 1711. Clarissium ludi carmen est Lascia ch'io pianga.
Solanum violaceum
Solanum violaceum (binomen a Casimiro de Ortega anno 1798 statutum) est planta florens generis Solani subgenerisque Leptostemoni. "Planta" secundum Ortegam "fruticosa, undique aculeata, ulnaris; caulis erectus, a radice ramosus, subteres, nuperne compressus, leviter tomentosus, violaceus, nitidiusculus ... folia petiolata, sparsa, cordata, lobati-sinuata, obtusa, tomentosa ... aculei caulini recurvi, foliorum recti ... corolla dilute violacea ...bacca ciceris magnitudinis".
6867 Kuwano
6867 , olim designationibus 1992 FP1, 1976 SG6, et 1988 JH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6867 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Solanum violaceum
Traditione Indica Ayurveda S. violaceum (synonymo S. indicum saepe usitato) inter decem radices recipitur quae daśamula nominantur.
Saint-Saulge
Saint-Saulge  est commune Francicum 886 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Lomatium
Lomatium  (olim Locus Maximus) (Italiane: Lomazzo)  Urbs Italiae et municipium circiter 8 708 incolarum, in regione Langobardia et in Provincia Comense est. Incolae Lomatii Lomatienses appellantur.
Admeto
Admeto, re di Tessaglia ('Admetus rex Thessaliae') magis notus simpliciter ut Admeto est opera a Georgio Friderico Handelio creata secundum Nicolai Francisci Haym libellum, qui materiam ex Euripidis Alcestis  repetit. Primus actum est Londinii die 31 Ianuarii 1727.
Saint-Seine
Saint-Seine  est commune Francicum 231 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Carolus Ricardus Lepsius
Vita
Alumnus in gymnasio Portensi fuit. Absolutorio scholastico recepto Lipsiae, Gottingae et Berolini philologiae linguisticaeque comparatae studuit. Anno 1883, doctoratu laureatus est labore "De tabulis Eugubinis." Tunc Lutetiam petivit, studiorum continuandorum causa, ubi Academia Francica opusculum Paläographie als Mittel für die Sprachforschung (Berolini 1884) praemio Volney coronavit.
Palatium de Woodstock
Palatium de Woodstock, a principio domus venationis, ad reges Angliae mediaevales pertinuit. Ibi habitavit Rosamunda Clifford, regis Henrici II amasia. Iuxta oppidum Woodstock stetit comitatus Oxoniensis.
Carolus Ricardus Lepsius
Vita
Annis inter 1842 et 1845, Fridericus Gulielmus IV (rex Borussiae) expeditionem magnam instituit in Aegyptum et Nubiam, quae fructus multos edidit. Berolinum reversus Lepsius professor ordinarius Berolinensis nominatus est et anno 1850 in Academiam Borussicam cooptatus est. Insuper operam dabat in collectionibus Aegyptiacis Berolinensibus locupletandis, quibus ex anno 1865 praefuit. Operis magni Denkmäler aus Ägypten und Äthiopien tomi XII editi sunt tabulis permultis aucti (Berolini 1849-1860). Id opus modo strictissime historico confectum inter fundamenta aegyptologiae habetur, quod post mortem Kurt Sethe (Lipsiae 1897–1904) perfecit.
Quoad Aegypti historiam magni momenti sint Chronologie der Ägypter (1849) et Königsbuch der alten Ägypter (Berolini 1858). Neque laicorum gustum sprevit editurus opus Briefe aus Ägypten, Äthiopien und der Halbinsel des Sinai (Berolini 1852). Textus multos alios in periodicis scientificis modo huc modo illuc inserebat. Praeterea Lepsius inter linguas comparationes facere adamavit et alphabetum internationale creare voluit. In editione altera operis Standard Alphabet for reducing unwritten languages and foreign graphic systems to a uniform orthography in European letters (Londinii 1863) plus quam centum et viginti linguas modum in unum transcribere conatus est.
Ricardus Lepsius filius geologus et palaeontologus factus est, cum filius Iohannes Lepsius theologus fuerit. Iste vir omnes homines bonae voluntatis vocavit ut Armenis genocidium passuris succurrerent.
Ripa Alta Guerina
Ripa Alta Guerina seu Ripaltellina (alia nomina: Ripa Alta; dubius: Rivaltella, Rivoltella ) (Italiane: Ripalta Guerina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 537 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Ripaltellinenses appellantur.
Municipia finitima
Montodine, Moscazzano, Ripalta Arpina, Ripalta Cremasca.
Saint-Révérien
Saint-Révérien  est commune Francicum 213 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Piquecos
Piquecos est commune Francicum 406 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Inuit
Inuit (vulgo scriptum ᐃᓄᐃᑦ) sunt grex gentium indigenarum in terris Americae Septentrionalis prope circulum Arcticum (Alasca, Canada, Groenlandia) habitantium. Pars sunt gregis maioris Esquimensium, qui nihilominus etiam populos Siberiae comprehendunt. Si ita Inuit sunt Esquimenses Americani, nonnulli eorum vocabulum Esquimensis recusant et Inuit vel nomine tribus appellari praeferunt.