cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Quintus Horatius Flaccus
Carmina (versus varii)
vel tres hendecasyllabi sapphici, ubi quarta syllaba non est anceps sed longa, et pausa quintam syllabam sequitur, tunc versus adonius.
Aliae strophae versibus "asclepiadeis" dictis utuntur, qui sunt glyconei cum extensione interna. Metrum primi carminis est asclepiadeus minor, hoc est glc:
Pausa vel caesura semper inter choriambos stat (ubi poetae Graeci quoque saepius pausam faciunt). Idem metrum habemus in 3.30 (vide supra) et 4.8. Etiamsi metrum non est stropha sed stichum, dicitur "prima stropha asclepiadea."
Horatius stropham "sapphicam maiorem" dictam in 1.8 habet: hoc est, versus aristophanicus et versus Sapphicus maior qui est hendecasyllabus sapphicus, choriambo auctus:
Asclepiadeus maior, vel gl2c, invenitur in tribus carminibus (1.11, 1.18, 4.10):
Pausa choriambos dividit. Haec forma dicitur "quinta stropha asclepiadea."
Aliae strophae e versibus asclepiadeis factae sunt:
Pluria carmina distichis utuntur similibus eis quae in epodis inveniuntur. In carminibus 1.7 et 1.28 metrum est hexameter dactylicus et tetrameter dactylicus, ut in Ep. 12. Carmen 4.7 habet hexametrum et hemiepes. Carmen 2.18 habet dimetrum trochaicum catalecticum et trimetrum iambicum catalecticum; est solum carmen Horatii quod colo trochaico utitur. Et in carmen 1.4, metrum est versus archilochius et trimeter iambicus catalectus:
Alfredus Yankovic
Alfredus Yankovic (usitate notus a suo agnomine "Weird Al" Yankovic (Latine "Alienus Al")) est cantor Americanus carminum satiricorum. Notus est per paroediis suis carminium popularium Michaelis Jackson, Madonnae, et aliorum cantorum famosorum.
Vita
Natus 23 Octobris 1959 in Lynwood in California. Quando 7 anni natus est, mercator vendere eo accordion aut citharam obtulit. Pater Alfredi accordion decrevit quod fidicinem musicae polcae alium cum agnomine Yankovic voluit (primus erat "rex polcae" Franciscus Yankovic). Alfredus non cognatus est eo, sed erat unus suorum inspirationum). Erat valedictor in suo lyceo, ab ubi graduavit uno anno mature. Suam careram musicam incepit quando erat discipulus in Universitate Polytechnica Californiae in Sancto Ludovico Episcopo. Erat in hoc tempore quando apparuit on programmate radiophonica Dr. Demento.
Quintus Horatius Flaccus
Carmina (versus varii)
Versus archilochius est tetrameter dactylicus et versus ithyphallicus.
Carmen 3.12 metro ionico utitur.
Horatius numquam distichon elegiacum habet.
Poetae quos Horatius aemulatus est
Horatius dicit se Lucilium in Sermonibus, Archilochum in Epodis, Sappho et Alcaeum in Carminibus sequi. Neque modo horum, verum etiam Catulli, Lucreti, Pindari vestigia in Horatii operibus cernuntur.
Poetae qui Horatium aemulati sunt
Aulus Persius Flaccus et Decimus Iunius Iuvenalis satiras post Horatium scripserunt.
Medio Aevo Archipoeta Horatium legit et secutus est. Liber Decem Capitulorum a Marbodo Redonense scriptus decem carmina continet, similia satirarum Horatii.
Franciscus Petrarca epistulam ad Horatium, in metro asclepiadeo, scripsit (Fam. 24.10).
Nesaea (Nereis)
Nesaea (Graece scil. "insularis") in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hygino in libro cuius titulus est Fabulae, et a Poëta in Iliade, atque ab Hesiodo in Theogonia. Eodem genere in Apollodori bibliotheca ordinatur et in libris manu scriptis peioribus Georgicon Vergilii.
Therme (locus archaeologicus)
Therme (litteris Graecis Θερμή) est locus archaeologicus insulae Lesbi, 2 chiliometris ab oppido hodierno Lutropoli Thermae et 10 chm. a Mytilena distans, ubi urbs aetatis aëneae florebat. Vestigia ab archaeologo Anglico Winifred Lamb annis 1929-1931 effossa methodo stratigraphica investigata sunt. Septem aetates aedificandi probatae sunt, prima circa 3000 a.C.n. incipiente. Agricultura ac mercatura marina adiuta Therme locus medius Aegaei maris septentrionalis facta est. Aetate Therme IV urbi munitionibus protectae erant circiter 1200 incolarum. Circa annum 1200 a.C.n. autem Therme V. relicta est, forsitan urbibus potentioribus sicut Troia imminentibus.
Cassiciacum
Cassiciacum  (vel Rus Cassiciacum ; deinde Cassagum et Cassagum Bigantinum) (Italiane: Cassago Brianza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 400 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Cassiciaci vel Cassagenses appellantur.
Tarerach
Tarerach (Catalane Tarerac) est commune Francicum 54 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Cassiciacum
Geographia
Municipiuum patet 3 km² et altitudo urbis est 334 m; in Brigantia (terra) situm.
Vesuvii eruptio (Turner)
Eruptio Vesuvii est pictura olearia quam Iosephus Mallord Gulielmus Turner anno 1817 pinxit ex memoria suae peregrinationis Italicae annis ab 1773 ad 1775 factae. Quae tabula apud Pinacothecam Artium Britannicarum Yalensem exhibetur.
8941 Junsaito
8941 , olim designationibus 1997 BL2, 1989 VP2, 1991 EA2, et 1992 JY3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8941 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Commiphora gileadensis
Commiphora gileadensis (binomen a Carolo Christensen post Linnaeum anno 1922 statutum) est arbor resinum aromaticum balsamum vel opobalsamum producens quod ab antiquos ad unguenta et medicamenta conficienda adhibitum est. Sponte in Iemenia, Arabia Saudita et Aegypto meridiana crescit. In Israele ab antiquis iterumque ab hodiernis, in Aegyptum inferiorem a mediaevalibus introducta est.
Flacourt
Flacourt est commune Francicum 134 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Quintus Horatius Flaccus
Poetae qui Horatium aemulati sunt
Ioannes Pascoli saepissime de Horatio scripsit, in carminibus ut Fanum Vacunae, Cena in Caudiano Nervae, Sosii Fratres Bibliopoli; verbis versubusque Horatii per totum opus utitur.
Martyr
Martyr est homo pro fide occisus.
Initialis significatio verbi martyris est notio propria christiana, quae tempore persecutionis Romanae orta est et ad eos spectabat, qui usque ad mortem testimonium pro Christo tulerunt (Graece: μάρτυς testis et μαρτύριον testimonium). Sensu latiore verbum martyr paulatim transferebatur in omnes, qui pro quolibet animi iudicio sive fide religiosa (praesertim Musulmani) sive iniuriae resistendae vel finis consequendi causa vitas dediderunt. Mors martyris pro fide "martyrium" vocatur.
Notio christiana
Significatio christiana verbi martyris primo in narratione “Martyrium Polycarpi” attitulata invenitur (Polycarpus Smyrnaeus supplicio affectus est circiter anno 155 Smyrnae), martyres autem Christiani erant multi etiam priores.
In epistulis Ignatio Antiochensi attributis (circiter 100–170 scriptis) theologia martyrii explicatur: Mors martyris mortique Christi aequiperatur, morte martyr discipulus Christi fit, perfectionem et vitam aeternam acquirit. Propositio sacrificii, quod in martyrio ad verum perducitur, magni momenti est.
Martyrium etiam vicem baptismi supplere putabatur, cf. Tertullianus : Est quidem nobis etiam secundum lavacrum, unum et ipsum, sanguinis scilicet … Hic est baptismus qui lavacrum et non acceptum repraesentat et perditum reddit. (Similiter Cyprianus vel Augustinus ); postea plerumque baptismus (vel baptisma) sanguinis vocatur. Quamquam autem secundum Joh 15,13maiorem hac dilectionem nemo habet ut animam suam quis ponat pro amicis suis, tamen nulli christiano martyrium quaerendum est (Mt 10,23: cum autem persequentur vos in civitate ista fugite in aliam), nam martyrium gratia est et ideo a Deo datur, quibus vult.
Vesuvii eruptio (Wright)
"Vesuvii eruptionem" multoties pinxit Iosephus Wright Derbiensis, qui peregrinationem Italiae annis 1773-1775 fecerat. Una tabula, "Vesuvius a Porticis visa" seu vulgo Vesuvius from Portici nuncupata, apud Bibliothecam Huntington in urbe San Marino Californiae servatur. Altera titulo "Vesuvii eruptio cum despectu insularum Sinus Neapolitani" seu vulgo Vesuvius in Eruption, with a View over the Islands in the Bay of Naples in Pinacotheca Tate Londinii reperitur. Tertia, "Vesuvius a Pausilypo visus" seu vulgo Vesuvius from Posillipo appellata, apud Centrum Artium Britannicarum Yalense ostentatur. Quartam, eodem fere titulo nuncupatam, privatus quidam possidet.
Martyr
Notio christiana
Ecclesia diem martyrii ut diem natalem (sc. ad vitam aeternam) commemorat, quem in fastos addidit, quibus nomen martyrologii attributum est.
Exstant plurimae litterae de martyriis verae, quae omnem rem sive simpliciter ordine sive eleganti manu perferunt, inter quas passio Polycarpi, Mauritii, Perpetuae et Felicitatis, martyrum Scilitanorum, Cypriani et Acta Maximiliani. Fontes historiae magni ponderis se praebent usque ad aetatem imperatoris Constantini, gesta autem martyrum postea conscripta magna ex parte ficta sunt.
Christiani, qui in persecutione se christianos fuisse negaverant et imaginem Caesaris deorumque venerati erant, lapsi appellabantur. Maxima exacerbatione usque ad finem persecutionum Constantino imperatore factam de eorum statu in ecclesia, si qui redire voluissent, dubie disputabatur.
Dikarya
Dikarya sunt Fungorum subregnum, inter quod sunt phyla Ascomycota et Basidiomycota, quorum ambo dikaryonta plerumque generant, filamentosa vel unicellularia fortasse sunt, sed semper flagellis carent. Dikarya sunt plurimi ex fungis "altioribus fungis" appellatis, sed etiam multas comprehendunt species anamorphicas, quae olim, in litteris historicis, mucores appellarentur (Hibbett, James, et Vilgalys 2007). In phylogenetica, haec duo phyla intra se constanter coniunguntur (Lutzoni et al. 2004; James et al. 2006). Thomas Cavalier-Smith in commentario anno 1998 divulgato hunc gregem Neomycota appellavit.
Vesuvii eruptio (Wright)
Adumbratio polychromatica talis despectús anno 1774 confecta in Museo et Pinacotheca Derbiensi videtur.
Dikarya
Phylogenia
Nova Regni Fungorum classificatio ex magna investigatione a permultis mycologistis aliisque eruditis taxinomiam Fungorum investigantibus anno 2007 divulgata est (Hibbett, James, et Vilgalys 2007). Septem intra Fungos agnovit phyla, quorum duo—Ascomycota et Basidiomycota—intra ramo continentur qui subregnum Dikaryorum repraesentat. Cladogramma maiora taxa Fungorum et eorum coniunctionem cum organismis opisthokonticis et unikonticis depingit. Longitudo autem ramorum arboris pro spatiis evolutionariis non sunt.
Martyr
Notio christiana
Signum martyrum est palma victoriae.
Praeclari martyres Christiani aetatis Romanae
Religio Christiana in Palaestina, provincia imperii Romani, nata est et in eodem imperio crevit, dum anno 311 per Edictum tolerantiae Galerii religio licita et imperatore Theodosio I regnante religio in imperio unica facta est. Cum spatium temporis a Nerone usque ad Diocletianum acerbis persecutionibus plenum fuisset, hae primae persecutiones ecclesiae maximi momenti sunt. Aliae persecutiones aliis causis ortae sunt; Minucius Felix Caecilium Natalem septem crimina Christianorum proferentem facit, inter alia eos "caput asini ... venerari". Gravius autem fuit Christianos vitae via ab aliis differre, deos neglegere (quare atheismi accusati sunt) et sacrificium imperatorium recusare.
Martyres temporum posteriorum
Multae ecclesia etiam temporibus posteris passa est persecutiones.
Quidam martyres noti:
Leonardus Bernstein
Leonardus Bernstein (1918–1990) fuit clavilista, compositor, dux orchestrae, et scriptor Americanus. Ut dux orchestrae, musica Gustavi Mahler amavit.
Vita
Gradus artium baccalaureati cum laude a Praesidi et Sociis Collegii Harvardiani (Universitatis Harvardianae) anno 1939 ei concessus est.
Mortuus est Novi Eboraci in urbe die 14 Octobris 1990.
Mesnil-Verclives
Mesnil-Verclives est commune Francicum 271 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Turicensis (pagus)
Pagus Turicensis (Theodisce: Zürich; Francogallice: Zurich; Italiane: Zurigo; Romanice: Turitg) est maximus Helvetiae pagus, id quod ad incolas pertinet.
Hic pagus est septemtrionem vergens Helvetiae. Turico finitimi pagi et civitates sunt Scafusa, Argovia, Tugium, Suitia, Turgovia, Sanctogallum, et Germania.
Religio
Post reformationem a Hulderico Zvinglio ducta Turici incolae se reformati esse profitebantur. Migrationum gratia sunt in pago Turici hodie homines multaram religionum.
Institutiones
Facultas legum faciendi pertinet ad Consilium Cantonale (Germanice  Kantonsrat) a 180 legatis populi constitutum et administrandi ad Consilium (Regierungsrat) a 7 legatis constitutum.
Carabachia Superior
Carabachia Superior vel Karabaghia Montana (Armeniace Լեռնային Ղարաբաղ, Leṙnayin Ġarabaġ, vel Արցախ, Artsakh; Atropatenice Dağlıq Qarabağ) est civitas sui iuris, in regione Carabachiae Superioris sive Orchistenae sita, in Transcaucasia, circiter 270 chiliometra a Baku, Atropatenico capite, remota, valde vicina finibus Armeniacis.
Regio Qarabag Montanum, praecipue Armenicum, casus pugnae inter Armeniam et Atropatenen facta est, cum duo pagi facti sunt liberi ex Imperio Russico anno 1918. Postquam Unio Sovietica huius areae dominium susciperet, formatum est Regio Autonoma Carabachiae Superioris sive RACS (Armeniace Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզ sive ԼՂԻՄ, Atropatenice Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayəti, Russice Нагорно-Карабахская автономная область sive НКАО) intra Rempublicam Socialisticam Sovieticam Atropatenes, ob Iosephi Stalin arbitrium. Ultimis Unionis Societicae annis, regio denuo scaena conflictuum inter Armeniacos et Atropatenicos fuit, quod cum Bello Carabachiae Superioris culminavit, durante inter 1988 et 1994.
Die 10 Decembris 1991, dum Unio Sovietica collababatur, referendum in Regione Autonoma Carabachiae Superioris et in vicina regione Sahumiania (Armeniace Շահումյան) effectum est, cuius resultatio declaratio libertatis ex Atropatena et formatio Reipublicae Carabachiae Superioris fuit. Pagus sine agnitione ex ulla organizatione internationali aut pago, Armenia comprehensa, permanet.
Etymologia
Vocabulum Carabachia, Turco-Persicae originis, verbatim "nigrum hortum" significat, e Turcico kara, nigrum significante et Persico bagh, hortum significante. Nomen primum saeculis saeculis tertio decimo et quarto decimo in Georgia et Persia apparuit. Alia theoria nomini Turco-Armeniacam originem, "Magnam Bagciam" significantem, referentem ad regnum Dizaciam, unum componentium Orchistenen (Armeniace Արցախ).
Sub regimine Sovietico, respublica autonomica Russice Нагорный Карабах appellata est, ubi Нагорный "superiorem" sive "montanum" significat. Nec Armenia nec Atropatene hac denominatione hodie utuntur.
Nomen hodiernis reipublicae linguis est crebro Montanae (sive Superioris) Carabachiae sive Horti Nigri Montani translatio:
Armeniaci item regionem cum nomine Արցախ, [ɑɾˈtsʰɑχ] pronuntiato, designant, relato ad decimam Regni Armeniaci provinciam, quod per aliquod temporis integratum est in Albaniam Caucasicam (Armeniace Աղվանք, Graece Ἀλβανία). Dum Urărtuenses inscriptiones (inter saecula nonum et septimum a.C.n.) eidem regioni nomen Urtekhini evocant, e quo creditur ortum esse antiquum Graecum nomen Ὀρχιστηνή, e quod vicissim ortum est linguae Latinae aliud nomen Carabachiae Superioris, Orchistene.
Protohistoria
Per Aetatem Aeneam Antiquam praesens Orchistēnica regio intra culturae Cyro-Araxicae sphaeram influxus comprehensa est.
Antiquitas
Anno 387 Imperium Romanum et Imperium Sassanidicum foedus pacis conclusere, quod attribuit unicuique Armeniae partem. In hoc contextu, Orchistene et Otena (Armeniace Ուտիք) in Albaniam Caucasicam (Armeniace Աղվանք, Graece Ἀλβανία), Sassanidarum sociam, integratae sunt, quamvis sit possibile Orchistenam Albaniae non iunctam esse usque ad 451. Eadem epocha, armenizationis processus finitus est, cum nullum haud Armeniacum elementum ammodo identificabile non esset. Parallele, regio Christianismum efflorescere vidit, agente Ecclesia Apostolica Armeniaca et praesertim Mesropo Mastosio (Armeniace Մեսրոպ Մաշտոց), qui sic Monasterii Amarae (Armeniace Ամարաս) primam Armeniacam scholam aperuit.
Anno 451, post Proelium Avarayrense (Armeniace Ավարայրի ճակատամարտ), multi Armeniaci nobiles in montes et silvas parum pervias recepti sunt, praesertim in Orchistenam, quae locus Persiae resistendae facta est.
Medium Aevum
A saeculo septimo in saeculum nonum, Transcaucasia a Calīphātu recta est; Orchistenici principes saeculo septimo sub superanorum Siuniorum influxu erant. Saeculo nono autem ineunte, Sahlus Simbadi (Armeniace Սահլ Սմբատյան Եռանշահիկ) et Isaias Moysis (Armeniace Եսայի Աբու-Մուսե Եռանշահիկ), principes Armeniaci, in Arabes rebellionem facientes, Quinque (Armeniace Խաչենի իշխանություն) et Dizaciam (Armeniace Դիզակ), principatus liberos in Orchistēna, statuerunt; ex Quinque posteri Orchistēnēn usque ad saeculum undevicensimum et usque ad regionis integrationem in Imperium Russicum gubernaverunt. Duo principatus regna saeculo decimo exeunte facti sunt. Quinque divisum est inter quattuor filios ab Hasane I Magno, mortuo anno 1201, in eius abdicatione anno 1182. Armeniaci principes relativa Mongolum benevolentia gavisi sunt, quia, quamquam eis terras eorum dempsere, postea tamen eis restauratae sunt a domo Ovium Nigrarum (Turcice Karakoyunlu, Atropatenice Qaraqoyunlu, Turcomannice Garagoýunly, Persice قراقویونلی et Armeniace Կարակոյունլու) sub Dzahane Sacho (Persice جهان شاه) post 1441, titulo melici.
Epocha Persica
Melicatus postea in Persiam Safavidam incorporati sunt; Abbas I Magnus (Persice شاه عباس بزرگ) praeterea eorum autonomiam agnovit. Collapsa dynastia Safavida et in Transcaucasiae Oriente intervenientibus Ottomanis, melicatus post Davidis Bek rebellionem brevi libertatis tempore inter 1722 et 1730 fruerunt.
Nadir Sachus (Persice نادر شاه) postea etiam regionis autonomia intra Chanatus Carabachiae compages firmat. Anno 1747, Pana Ali Chanus Dzavansir (Persice پناهعلی‌خان جوانشیر, Atropatenice Pənah Əli Qarabağlı), Turcomannicae stirpis dux, nihilominus maximum emolumentum obtinuit e Nadiris Sachi caede, cui ut officiarius meruit, et e cruenta successione quae secuta est ut agnosceretur chanis Carabachiae ab Adile Sacho. Pana Ali Chanus Iranianam dicionem anno 1748 repellit. Cuius filius Abraham Chalil Chanus suum opus finivit transigendo cum ultimorum melicatuum autonomia qui nunquam eius auctoritatem agnoscerent. Regio est nihilominus denuo capta ab Irania penes Agham Machometum Chanum Quadzarem (Persice آغا محمد خان قاجار).
Chanatus temporarie a Russis occupatus est, per Expeditionem Russicam in Persiam anni 1796, antequam denuo ab Iranianis capta sit.
Epocha Russica
Imperium Russicum regionem anno 1805 per Bellum Russo-Persicum inter annos 1804 et 1813 annexuit; annexio confirmata est per Foedus Anthocēpiae (Armeniace Գյուլիստանի պայմանագիր, Persice عهدنامه گلستان, Russice Гюлистанский мирный договор), die 12 Octobris 1813 obsignatum. Regio est integrata anno 1868 in Gubernationem Thesauropolitanam (Atropatenice Елисаветпольская губернiя).
Post Res Novas Russicas, Orchistēnē rixa inter Rempublicam Democraticam Armeniacam et Rempublicam Democraticam Atropatenicam facta est. Britanni, qui regionem post primum bellum mundanum regebant, accepere attamen Atropatenici gubernatoris nominationem; ex anno 1919, evenere Armeniacorum caedes. Die 22 Augusti 1919 regionis repraesentantes temporarie Atropatenicam auctoritatem accepere, exspetantes definitivum quaestionis consultum -quod numquam veniret- per Deliberationem Lutetiae. Paulo postea, Martio 1920, Armeniaci Susae (Armeniace Շուշի et Atropatenice Şuşa) incolae trucidati sunt, quod Armeniaci exercitus adventum adduxit.
Tempus Sovieticum
Atropatene Aprili 1920 sovietizata est, et Armeniacae copiae se e regione Maio recipere debuere. Bolsevici deinde potestatem in Armenia et Novembri 1920 suscepere et rem publicam socialisticam sovieticam Armeniacam creant. Praesenti Iosepho Stalin, Caucasicum grapheum Commissionis Centralis Factionis Bolsevicae, antea Armeniae favens, Orchistēnēs coniunctionem Reipublicae Socialisticae Sovieticae Atropatenicae die 4 Iulii 1921 decrevit. Eodem tempore, territorium a 94 centesimis Armeniacorum incolebatur. Anno 1923 constituta est Regio Autonoma Carabachiae Superioris sive Orchistēnēs, ab Armenia "androne Atropatenico" separatum, ergo cum Armeniacis incolis.
Bellum et status praesens
Unione Sovietica collapsa anno 1991, libertatem Atropatenēs et Armeniae de facto provocavit. Hac occasione, Orchistēnē etiam suam libertatem die 2 Septembris 1991 post referendum proclamavit, quod Atropatenen ut eius statutum autonomiae sublatum sit adduxit. Ad denuo suscipendum dominium super Orchistēna, Bakuenses auctoritates copias in Orchistēnēn misere. Inter 1990 et 1992, catastrophē humanitaria post obsidionem ab Atropatena impositam accidit. Armeniaci se comparavere ad se defendendos et, Armenia iuvante, Orchistēnēs incolae Atropatenicos propulsaverunt. Conflictus inter Armeniacos et Atropatenicos causa multarum victimarum fuerunt, multasque trucidationes acciderunt.
Hic status et ut Vires Armatae Orchistēnēs (Armeniace Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Պաշտպանության Բանակ) Atropatenici territorii districtus caperent adduxit Concilium Salutis Consociationis Nationum ut adoptaret quattuor resolutiones anno 1993.
Maio 1994, ecechiria obtenta est et dehinc negotiationes de finali conflictus resolutione organizantur intra compagem Circuli Minscensis, a Francia, Russia et Civitatibus Foederatis condirecti.
Orographia
Orchistēnē sive Carabachia Superior super Boreorientali Oropedii Armeniaci (Armeniace Հայկական լեռնաշխարհ) lacinia sive Oropedio Carabachiae et in Caucasi Minoris (Armeniace Փոքր Կովկաս, Atropatenice Kiçik Qafqaz Dağları, Georgice მცირე კავკასიონი et Russice Малый Кавказ) Austroriente sita est; circumdatur Oriente Araxis et Cyri planitiebus. Media altitudo 1 100 metrorum est et altissima culmina sunt Mons Murovdagensis (Armeniace Մռավի լեռնաշղթա), 3340 metrorum altus, et Mons Cirsensis, 2725 metrorum altus.
Hydrographia
Praecipua flumina Araxes (Armeniace Արաքս), Vorotan (Armeniace Որոտան), Acera, Tartarus (Armeniace Թարթառ) et Quinque sunt.
Clima
Clima mite temperatumque est. Media temperatura 11 °C est quae quotannis inter 22 °C Iulio et -1 °C Ianuario fluctuat. Media praecipitatio 70 centimetra in aliquibus regionibus attingere potest et nebula est circiter 100 dies per annum.
Flora
Circiter 2000 genera plantarum in Orchistena sunt, et amplius 36 centesimae civitatis silvas habent. Vita vegetabilium in tesqua praesertim semidesertica vegetatio est, dum alpagii et tundrae ambitus super silvam in oropediis et montibus inveniri possunt.
Civilitas
Respublica Orchistēnēs Systema polycommaticum habet; ex 2009, Freedom House, organizatio in Civitatibus Foederatis condita, Rempublicam Orchistenicam supra Armeniam et Atropatenen prout iura civilia et politica collocat. Tres organizationes ante anni 2012 comitia membra in parlamento habebant: Factio Democratica Orchistenica duodeviginti, Patria Libera (Armeniace Ազատ Հայրենիք) octo, et foedus Motus 88 (Armeniace Շարժում 88) tria membra. Nullius factionis candidatorum numerus etiam comitia cum prosperitatis aliquo participant; anno 2005, octo ex triginta tres membris Convento Nationali prospere suam sedem sine ullo cursu publico sub ullius statutae factionis politicae vexillo in republica.
Constitutio
Die 3 Novembris 2006, illius temporis Reipublicae Orchistenicae praeses Arcadius Ghukasyan decretum obsignavit quod referendum de adumbrata Orchistenica constitutione exsequeretur. Quod habitum est die 10 Decembris eiusdem anni inter Orchistenicos cives, qui maximo pondere novae constitutioni suffragati sunt. Secundum officiales praeliminarias resultationes, cum participatione 87.2 centesimarum, 98,6 centesimae suffragatorum constitutionem probaverunt. Cuius primus articulus Orchistēnēn "suverenam, democraticam, legitimam et socialem civitatem" describit. Amplius centum internationales haud gubernativos observatores et diurnarii comitia inspexere et sententiam positivam eis dederunt, dicentes ea secundum magnum internationale exemplar habita esse. Comitia autem ab internationali communitate praesertim ob actiones contra leges damnaverunt. Unio Europaea, OSCE et GUAM referendum reiecere. Unio Europaea se "referendum constitutionale evenisse scire" nuntiavit, sed solum pactam decisionem inter Atropatenen et ethnice Armeniacos ad perennem solutionem adducere posse reiteravit. Secundum Secretarii Generalis Consilii Europae Theodorici Davis verba, comitia "non agnoscentur . . . et nulla consequentia igitur est."
Affirmatione, organozationis OSCE praeses in munere Carolus De Gucht comitia potentialiter nociva processui in cursu arbitrii de conflictu nominavit, quem, dixit, "visibilem progressum" ostendisse et in "fausta commissura" esse. Hic eventus etiam a Turcia impugnatus est, quae traditionaliter Atropatenae favet propter ethnice Turcicas radices et propter historicas tensiones cum Armenia.
Rationes externae et agnitio internationalis
Ministerium Rerum Externarum in Stephanopoli fundatur. Respublica Orchistēnēs quinque permanentes Missiones et Grapheum Informationis Socio-Politicae in Francia moderatur. Missiones Permanentes Reipublicae Orchistēnēs in Armenia, Australia, Francia, Germania, Russia, et Civitatibus Foederatis sunt et una Mesanatolicis civitatibus Beryti conditis. Grapheorum proposita Reipublicae positiones de variis quaestionibus ostendere, informationem praebere, et pacis processum promovere sunt.
Respublica Orchistēnēs Communitatis pro Democratia et Iuribus Nationum (Russice Сообщество за демократию и права народов), communiter "Consortionis Civitatum Haud Agnitarum" nuncupatae, membrum est.
Praeterea, Domus Repraesentatium Rhodensis Insulae die 17 Maii 2012 resolutionem ut Praeses et Congressus Statunitenses hanc libertatem agnoscerent postulantem ascivit. Quam secuta est Domus Repraesentantium Massachusettae die 6 Augusti 2012.
Agnitionis quaestio etiam in Uraquaria examinatur.
Minae terrestris
Orchistēnica regio una regionum cum maximo minarum numero in antiqua Unione Sovietica consideratur. Minae e 1991 in 1994 ab ambabus partibus pugnantibus in Bello Carabachiae Superioris conditae sunt. Consociatio Nationum et Civitates Foederatae Americae minarum numerum in Orchistena in 100 000 aestimaverunt. Fuere multi civiles mortui resultantes e minis terrestribus. Programma Consociationis Nationum pro Evolutione 123 homines necatos esse et 300 minis terrestribus prope controversam Orchistēnēs inclavaturam vulneratos esse asseruit, postquam anni 1994 ignistitium sex annorum conflictum inter ethnice Armeniacas et ethnice Atropatenicas vires finivit. Britannica organizatio non gubernativa deminatoria HALO Trust unica organizatio in Orchistena deminationem conducens est.
Divisiones administrativae
Respublica Orchistēnēs octo divisiones administrativas habet. Inter cuius territoria sunt antiquae regionis Autonomae Carabachiae Superioris districtus quinque, districtus Sahumiania in Republica Socialistica Sovietica Atropatenica quae penes Atropatenen et districtus septem circum antiquum OACS qui penes Reipublicae Orchistēnēs vires.
Post Reipublicae Orchistēnēs declarationem libertatis, Atropatenica gubernatio OACS dissolvit et districtus pro eo creavit. Proinde, aliquae Reipublicae Orchistēnēs divisiones ad Atropatenicos districtus correspondent, dum aliae dissimiles fines habent. Comparativa praesentium Reipublicae Orchistēnēs divisionum et correspondentium Atropatenicorum districtuum tabula inferius est:
Respublica Orchistēnēs Sahumianiam vindicat, quae non ad Regionem Autonomam Carabachiae Superioris pertinebat. Sahumianiae repraesentantes libertatem iuxta cum Orchistena declaraverunt et Reipublicae Orchistēnēs proclamatio regionem Sahumianiam intra suos fines includit. Orchistēnēs dispar, Sahumiania penes Atropatenen manet.
Additionales Atropatenici districtus penes Orchistenicum exercitum sunt et nunc pertinent ad Rempublicam Orchistēnēs: Lasinum, Gubadlyum, Zangilanum, Dzabrayilum, Calbadzari non minus quam Agdami et Fuzuliae partes. Ceterum, Orientales Marthapolitaniae et Martunipolitaniae fines penes Atropatenen sunt, velut tota Sahumiania.
Signa civitatis
Vexillum nationale ortum est ex Armeniaco vexillo cum albo schemate adito. Regionis incolas et Armeniacam hereditatem et Orchistēnēn Armeniacam inclavaturam symbolizat. Schema etiam Armeniacorum tapetorum schematibus simile est.
Demographia
Anno 2002 numerus incolarum Anocarabachicorum 145 000 erat, quorum 95 centesimae Armeniaci ethnous et 5 centesimae aliorum ethnōn sunt. Martio 2007, loci gubernatio suum numerum incolarum 138  000 crevisse nuntiavit. Annuus index natalium relatus est inter 2200 et 2300 pro anno, incrementum circiter 1500 anno 1999. Ex OSCE relatio, Martio 2011 emissa, numerum incolarum in "septem territoriis circum Orchistēnēn captis" 14 000 esse aestimat et "non fuisse significativum incolarum incrementum e 2005" asserit. Usque ad 2000, solida nationis migratio negativa erat. Primo anni 2007 dimidio, 1010 natalia et 659 mortes relata sunt, cum solida emigratione 27. Secundum aetatis circulos: 15 700 (0–6), 25 200 (7–17) 75 800 (18–59), et 21 000 (60+). Numerus incolarum pro provincia est secundum tabulam inferiorem:
Numerus incolarum Orchistēnēs:
Linguae
E sua libertate anno 1991, lingua Armeniaca de facto unica lingua publica in Republica Orchistena adhibetur, sed ex vigente Constitutione Reipublicae Orchistenes Decembri 2007, etiam de iure est. Attamen constitutio suo articulo 15º omnium linguarum usum statuit quae usitatae sunt inter incolas. Aliae huius zonae linguae Atropatenica et Curdica sunt.
Religio
Plerique Armeniaci incolae in Republica Orchistēnēs Christiani sunt et ad Ecclesiam Apostolicam Armeniacam pertinent quae Ecclesia Orthodoxa Orientalis est.
Aliquae Orthodoxae Orientales et Evangelicae denominationes etiam sunt; inter alias religiones Iudaismus est. Nihilominus, militares auctoritates omnem Christianam sectariam activitatem in Orchistena vetavit, quoniam eae pacifismum inter incolas praedicant.
Monasterium Montis Thesauri (Armeniace Գանձասարի վանք) historicum monasterium in Orchistena est. Aliud est Monasterium Collis (Armeniace Դադիվանք sive Խութավանք) quod aedificatum est inter saecula nonum et tertium decimum. Orchistenicae gubernationis propositum Monasterium Montis Thesauri intra UNESCO Mundanae Hereditatis indicem includere est.
Cathedralis Christi Salvatoris (Armeniace Ղազանչեցոց Եկեղեցի), inter 1868 et 1888 aedificata, est ecclesia Armeniaca sita Susae, in Orchistena. Praecipua cathedralis et primaria sedes dioeceseōs Orchistēnēs intra Ecclesiam Apostolicam Armeniacam.
Sursum in colle e cathedrali Susae Ecclesia Viridis (Armeniace Եկեղեցի), anno 1847 aedificata, est.
Aequator solaris
Aequator solaris in sole idem est quam in tellure aequator sive linea aequatorialis.
Carabachia Superior
Religio
Monasterium Amaras (Armeniace Ամարաս վանք),saeculi quarti, monasterium a primo Armeniaco sancto, Sancto Gregorio Illuminatore, conditum erat, qui Armeniam, in mundo primam Christianam civitatem anno 301, baptizavit. Amaras primam scholam hospitio accepit ubi Sanctus Mesrobus Mashtots, abecedarii Armeniaci inventor, hanc novam scripturam alumnos saeculo quinto docuit. Monasterium Amaras in provincia Martunipolitania, districtu Martunitopia, est.
Monasterium Tsitsernavancense (Armeniace: Ծիծեռնավանք), saeculi IV, optime praeservatum Armeniacae basilicae exemplum cum tribus navibus est. Monasterium in provincia Quasatagia est.
Monasterium Elisei Apostoli (Armeniace Եղիշէ Առաքեալի վանք), inter saecula saecula quintum et tertium decimum, Sanctum Eliseum, Orientalium Armeniacarum terrarum evangelizatorem, commemorat. Ecclesia sepulturae loco prodest saeculi V Regis Vachagano II Pio, notissimo repraesentanti intra Orientalium Armeniacirum monarcharum lineam Arransahicam. Monasterium in provincia Marthapolitania situm est.
Monasterium Collis sive Sancti Dadii (Armeniace Դադիվանք sive Խութավանք), saeculi tertii decimi, maximum monasterium in Caucaso esse dicitur. Occidentale Cathedralis Memorialis Collis frontiscipium unum Armeniacorum latissimorum lapidariorum sive in lapide inscriptorum textuum fert. Monasterium Sancto Dadio, Apostoli Thaddei discipulo, dicatum est qui Evangelium in Orchistena saeculo I praedicavit. Sancti Dadii sepulcrum ab archaeologis anno 2007 inventum est. Monasterium in provincia Sahumiania est.
Monasterium Briyegtzense, saeculi tertii decimi quod defixos staurolithous (Armeniace խաչքար) sive unica Armeniaca memorialia cum caelatis crucibus densat. Monasterium in provincia Martunipolitania situm est.
Monasterium Trium Infantium (Armeniace Երից Մանկանց Վանք), saeculi septimi decimi, notum est quia hospitio accipit sedem adversarii Orchistenes cleri contra Sanctam Sedem Montis Thesauri. Monasterium in provincia Marthapolitania situm est.
Ecclesia Sancti Narsis Magni situm est in Martunipoli urbi, in Orchistena. Dicatur claro Catholico Armeniaco Sancto Narsi Magno.
Oeconomia
Praeprimis telecommunicationum campus cum Karabakh Telecom evolutus est, collocatis millioninus dollariorum in telephonia cellulari, ducta a Libanensi societate.
Vassogne
Vassogne est commune Francicum 68 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Carabachia Superior
Oeconomia
Argentarium systema etiam florens cum Artsakhbank, civitatis argentaria, et Armeniacis argentariis numero est. Respublica in praesenti drachma Armeniaca utitur.
Viticultura et agriculturalium productorum elaboratio, praesertim vinum (i.e. vini stipatio, potiones vinosae, coniaci alcohol) una priorizatarum directionum oeconomicae evolutioni est.
Periegesis
Respublica Orchistēnē industriam periegeticam ad Armeniam et Diasporam Armeniacam aspectam evolvit. Respublica ponderis incrementum periegetarum per ultimos aliquot annos ostendit, quod adhuc crescit propter multos Orchistenicos culturales locos. Sunt octo deversoria in Stephanopoli. Agentura evolutionis Orchistēnēs 4 000 periegetarum Rempublicam Orchistēnēn anno 2005 visisse dicit. Numerus usque ad 8 000 anno 2010 ellatus est, exclusis salutatoribus ex Armenia. Agentura cum Agentura Armeniaca Evolutionis Periegeticae collaborat quia Armenia unica via est qua periegetae (praesertim Armeniaci) ad Orchistēnēn accedere possunt. Ministerium Rerum Externarum Orchistēnēs de continua salutatorum expansione per Reipublicae Orchistēnēs geographiam informat. "Agentura Armeniaca Evolutionis Periegeticae" Erivani velut organizatio non gubernativa in Republica Armenia ad promovendum adhuc plurimum periegeseōs in Orchistena statuta est. Quae operatorium periegeticorum, procurationum itinerum et diurnariorum regionem tegentium parationes faciunt, et deversorii diaconias, emptiones, trophodosiam, centra recreationis praebet.
Inter periegeticas attractiones sunt:
Les Llosses
Les Llosses (Hispanice: Les Lloses) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 221 incolarum sunt.
Carabachia Superior
Vectura
Infrastructura vecturae conflictu nocitum notabiliter per ultimos aliquot annos melioratum est: inter Carabachiam Superiorem et Carabachiam Inferiorem autovia sola vecturalis systematis evolutionem valde facilitavit.
Autovia inter Hadrutum, Stephanopolin, Asceran et Marthapolin, 169 chiliometra longa, ab autochthonibus vitalis Orchistēnēs linea nominatur. 25 milliones dollariorum per Operis Fundati Panarmeniaci Hayastan telethonia donati viae constructioni assignati sunt.
Via inter Erivanum, Armeniacum caput et Stephanopolin, Orchistenicum caput, nunc fere quattuor horas in vicem antiquarum octo aut novem capit.
Unicus civilis aëroportus in Republica Orchistenica, circa octo chiliometra Oriente e capite situs, clausus est e belli principio amplius 20 annos abhinc. Nihilominus, gubernatio instat cum propositis denuo aperiendi aëroportus ineunte 2011, et circiter 1 billionem drachmarum Armeniacarum (2.8 milliones dollariorum Statunitensium) ad reconstruendum ex indefinitis "fontibus caritativis" collegit. Novum aëroportuarium terminale aedificare et aërodromum parare exeunte 2009 coepit. Orchistēnē regularem volatuum diaconiam solum cum Armenia saltem propinquo futuro habitura esse exspectatur. Irresolutus status directam aëriam communicationem cum aliis civitatibus impossibilem facit.
Inter Stephanopolin et Erivanum volatus e nuper renovato Aëroportu Stephanopolitano a publica aërilinea, Artsakh Air, effecti erunt, quae anno 2012 incepit. Aërilineae Artsakh Air classis aëronautica in tribus pyrauloplanis viatorum CRJ200 in Canada factis consistet.
Educatio
Educatio in Orchistēna obligatoria et gratuita usque ad duodeviginti annorum aetatem est. Systema educativum ex antiquo Unionis Sovieticae systemate hereditatem capit.
Orchistēnicum appartus scholaris graviter propter conflictum nocitum est. Sed Orchistēnica gubernatio cum considerabili Armeniaco auxilio et Diasporae Armeniacae donationibus multas scholas reconstruxit. Respublica circa 250 scholas variarum magnitudinum habet, e quibus amplius 200 per regiones iacen. Studentium numerus amplius 20 000 aestimatur, e quibus fere dimidium in capite Stephanopoli est.
Universitas Orchistēnēs coniunctis Orchistenicae et Armeniacae gubernationum conatibus condita est, cum praecipuo campo in Stephanopoli. Universitariae aperturae caerimonia die 10 Maii 1992 celebrata est.
Universitas Erivani Dispensationis etiam ramum in Stephanopoli aperuit.
Cultura
"Nos Sumus Nostri Montes" (Armeniace Մենք ենք մեր սարերը) a Sergio Baghdasaryan est monumentum in Stephanopoli situm. Haec sculptura ample de facto signum libertatis Reipublicae Carabachiae Superioris habetur. Est e tofo magnum monumentum veterum Armeniacorum, viri feminaeque, sculptorum super saxo, qui montani Carabachiae incolae repraesentat. Etiam "Tatik yev Papik" (Տատիկ և Պապիկ) Armeniacā Orientali nuncupati. Haec sculptura prominens in Carabachiae Superioris insigni excellit.
Museum Civitatis Orchistēnēs historicum Reipublicae Anocarabachicae museum est. Situm Viā Sasunsti David 4 in Stephanopoli, museum antiquorum artefactorum et Christianorum manuscriptorum collectionem offerit. Etiam sunt res hodiernas, e saeculo undevicensimo in eventibus belli mundani secundi et ex belli Anocarabachici.
Orchistēnē propriam musicae popularis speciem habet. Quia Orchistenica res facta est Armeniaca res, Orchistenica musica amplius per totum orbem mundanum promota est.
Vincentius Perez
Vincentius Perez (Lausonii die 10 Iunii 1964 natus) est clarus histrio Helveticus.
Carabachia Superior
Cultura
Etiam velut conflictus Orchistenici resultatio, quoque est nationalisticorum carminum series quae ab et Orchistenicis et Armeniacis et Diasporae Armeniacae artificibus fiunt ad favendum Orchistenico "independentistico" motu et apospasmata de Orchistenicis militaribus expeditionibus comitantur. Haec abundantiter inveniri in populares interretiales situs tales YouTube etc. possunt, cum alacribus disceptationibus pro aut contra Orchistēnēn quas haec taeniae visificae fere semper generant.
Publicationes
Azat Artsakh diarium publicum in Republica Orchistēna est.
Artes athleticae
Artes athleticae in Republica Orchistēna a Ministerio Orchistenico Culturae et Iuventutis ordinantur. Pediludium populo gratissimum in Orchistena manet. Stephanopolis bene constructum pedilusorium stadium habet. Novo decennio 200, Orchistenicae turmae aliquas Armeniacas ligas in Republica Armeniaca participare coeperunt. Etiam curae sunt aliae artes athleticas, inter quas canistriludium et follis volatilis. Velificatio in Marthapolitania colitur. Orchistenici gymnici etiam cum repraesentativis turmis athletisque Ludos Panarmeniacos (Armeniace Համահայկական խաղեր), Armeniaco capite Erivani organizatos, participant.
Taillet
Taillet (Catalane Tellet) est commune Francicum 126 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mesnil-sur-l'Estrée
Mesnil-sur-l'Estrée est commune Francicum 978 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Ioannes Sytin
Ioannes Demetrii filius Sytin (Russice Иван Дмитриевич Сытин, tr. Ivan Dmitrievič Sytin; 5 Februarii 1851 – 23 Novembris 1934) fuit editor librorum Russicus.
Actaea (Nereis)
Actaea (Graece, scil. "orae maritimae incola") in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hygino in libro cuius titulus est Fabulae, et a Poëta in Iliade, atque ab Hesiodo in Theogonia. Eodem genere in Apollodori bibliotheca ordinatur.
Anscharius Wilde
Aphorismi
Wilde scripsit complures acutos aphorismos, eos libenter ferens de moribus, de arte, de vita, et de amore. Sententiarum istarum alteras in ludis scaenicis, alteras in fabulis invenimus. Hi quidam aphorismi quos scripsit:
Ludi scaenici
Cum anno primae praesentationis
442 Eichsfeldia
442 , olim designationibus 1899 EE et A892 FA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf et Friderico Carolo Arnoldo Schwassmann in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versatis repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 442 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
St Agnes (Cornubia)
St Agnes est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Feucherolles
Feucherolles est commune Francicum 2'826 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Facula
Facula (ex fax) est quaelibet macula clara qua in nomenclatura planetaria quaedam proprietates superficiei planetarum et lunarum nominantur. Faculae solares vicissim sunt maculae clarae quae in vallibus inter granula solaria fiunt, cellulis convectionis vitae brevis et nonnulla milia chiliometrorum latis, quae continenter per nonnulla minuta fiunt et iterum evanescunt. Faculae a concentrationibus linearum camporum magneticorum generantur.
Quilen
Quilen est commune Francicum 59 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Facula
Chromosphaera super Solis photosphaeram patet. Energia solaris per hanc regionem ex medio Sole transit. Faculae flagrationesque in chromosphaera oriuntur. Faculae sunt clarae hydrogenii nubes luminosae quae super regiones ubi maculae solares futurae sunt. Flagrationes sunt clara gasii calidi filamenta quae ex maculis solaribus emergunt. Maculae solares sunt obscurae depressiones in photosphaera, cuius temperatura plerumque est circa 4000°C (7000°F).
Pecus
Pecus (-oris, n.) vel pecu (-ūs n.) est pecudum grex, quem homines alunt, ut carnem et lac obtineant aut adiumentum habeant laborem.
Liber extra
Liber extra (scilicet extravagantium decretalium), est liber ius canonicum continens anno 1234 a Raimundo de Penyafort compilatus, et ab Gregorio papae IX promulgatus. In Corpus iuris canonici receptus valebat in tribunalibus Ecclesiae Catholicae Romanae usque ad Codicem iuris canonici anno 1917 promulgatum.
Flavius Anicius Hermogenianus Olybrius
Flavius Anicius Hermogenianus Olybrius (natus anno ignoto, mortuus ignoto anno) senator et vir publicus Romanus saeculo quarti exeuntis fuit.
Familia
Familia Anicii nobilissima fuit. Pater eius Sextus Claudius Petronius Probus fuit, consul anni 371, fratres Flavius Anicius Probinus collega consulatus et Anicius Flavius Petronius Probus, consul anni 406. Ipse Aniciam Iulianam in matrimonium duxit atque filiam Demetriam habuit.
Cursus honorum
Anno 395 ab imperatore Theodosio I cuna cum fratre consul nominatus est. Ambo iuvenis tum erant. Claudius Claudianus panegyricum de consulatu eorum composuit.
Calculus coniunctionibus
Hic calculus in probabilitatem calculandum et informaticam investigandum utitur.
Doris (Nereis)
Doris in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hygino in libro cuius titulus est Fabulae, et a Poëta in Iliade, atque ab Hesiodo in Theogonia.
Robertus Musil
Vita
Anno 1938, cum Adolphus Hitler Austria cum Germania contribuit, Musil in Helvetiam migravit.
Castrum Martis
Castrum Martis (alia nomina: Castrum Martiris ) (Italiane: Castelmarte) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Castromartenses appellantur.
Geographia
Municipium patet 21 km² et altitudo urbis est 459 m; in Brigantia historica terra situm.
Mesnil-sous-Vienne
Mesnil-sous-Vienne est commune Francicum 127 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Keith Jarrett
Keith Jarrett (natus in Allentown, Pennsylvaniae 8 Maii, 1945) est clavilista et compositor iazensis Americanus. Frater minor eius, Christophorus Jarrett, etiam est clavilista, et frater maior Scott Jarrett est cantor et canticorum scriptor.
Lee Byung-chul
Lee Byung-chul (Coreane: 이병철; natus die 12 Februarii 1910 in Uiryeong destricto, mortuus die 19 Novembris 1987 Seuli) fuit homo negotiorum e Republica Coreana, mercator et societatis Samsung Group conditor.
Thori Castrum
Thori Castrum seu Thorum (alia nomina: Taurum, Tora, Tuorum) (Italiane: Tuoro sul Trasimeno) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 900 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Perusina situm. Incolae Tauriani appellantur.