cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lucius Licinius Lucullus
Lucullus agricola et gastronomus
Plinius insuper ait: "Cerasi ante victoriam Mithridaticam L. Luculli non fuere in Italia; ad urbis annum DCLXXX is primum invexit e Ponto."
Iulianus Nkoghe Bekale
Iulianus, vulgo Julien Nkoghe Bekale (Liberopoli natus die 23 Augusti 1958) est politicus Gabonis. Sodalis est factionis democraticae Gabonensis et legatus parlamento Gabonensi. Minister ab energia anno 2009, minister a commeatu anno 2011, minister laboris anno 2018 meruit. Die 12 Ianuarii 2019 a praeside Ali Bongo primus minister Gabonis factus est, antecessore Emmanuele Issoze Ngondet.
Bisexualitas
Bisexualitas, vel fortasse diphylophilia, est amatoria attrahendi vis, sexualis attrahendi vis, vel mores sexuales erga mares et feminas,  vel erga plus quam unum sexum vel genus. Quod etiam definiri potest romantica vel sexualis attrahendi vis ullius sexus vel identitatis generis, quod pansexualitas appellatur.
Descriptio
Vocabulum bisexualitas praecipue ad humanas attrahendi vires erga mares et feminas significandas adhibetur. Quae sexualitas, cum heterosexualitate et homosexualitate, est una ex tribus principalibus generibus virium attrahendi propensionis sexualis intra continuum heterosexuale–homosexuale. Identitas bisexualis attrahendi vires aeque erga ambos sexus non semper significat.
Bisexualitas in variis societatibus humanis videtur ut alibi in regno animalium. Vocabulum autem bisexualitas, vocabulis heterosexualitas et homosexualitas simile, saeculo undevicensimo excogitatum est.
Anno 1999, dies 23 Septembris quisque anno "Diem bisexualis" decreata est.
Archiatrus
Archiatrus (vel archiater, a graeco ἀρχιατρός; ab "ἀρχι-", primus et ἰατρός, medicus) definitur a Iosepho Laurentio "princeps medicorum et medicus principis ". Archiatri vocabantur optimi medici. De verbo "archiater" verbum Theodiscum "Arzt" (medicus) derivatur.
Thomas Riley Marshall
Thomas Riley Marshall (natus die 14 Martii 1854 in Mancunium Septemtrionale, Indiana – mortuus Vasingtoniae die 1 Iunii 1925) causidicus et Factionis Democraticae vir publicus, fuit Indianae gubernator ab anno 1909 usque ad annum 1913 et etiam ab illo anno usque ad annum 1921, Woodrow Wilson praesidente, septimus et vigesimus Praeses Vicarius Civitatum Foederatarum Americae.
Erin Brockovich
Erin Brockvich (in Kansiae urbe Lawrence die 22 Iunii 1960 nata), iuvenis et pauper mulier iure non erudita, anno 1993 causidico Eduardo L. Masry auxilium dedit contra magnam societatem mercatoriam Pacific Gas and Electric Company (PG&E), quae aquam Hinkley, parvi municipii Californiensis, chromio hexavalenti contaminaverat, pugnare et profligare.
Cornelia (Vulnetia)
Cornelia (Italiane: Corniglia, Ligustice: Corniggia) est vicus Italiae circiter 245 incolarum in municipio Vulnetiae, in provincia Spedia et in Liguria Regione. Incolae Corneliae Cornelienses appellantur.
Cornelia una de Quinque Terris est.
Quintus Sertorius
Quintus Sertorius (Nursiae anno 123 a.C.n. natus, Oscae anno 72 a.C.n. mortuus ) prima stipendia bello Cimbrico fecit, in quo honos ei virtutis causa habitus est. In prima adversus Cimbros pugna licet vulneratus, et equo amisso, Rhodanum flumen rapidissimum nando traiecit, lorica et scuto retentis. Egregia etiam fuit eius opera bello sociali: dum enim nullum periculum refugit, alter ei oculus effossus est; idque ille non dehonestamentum ori, sed ornamentum merito arbitrabatur: dicebat enim cetera bellicae fortitudinis insignia, ut armillas, coronasve, nec semper nec ubique gestari; se vero, quotiescumque in publicum prodiret, suae virtutis pignus, vulnus scilicet ob rempublicam acceptum in ipsa fronte ostentare, nec quemquam sibi occurrere, qui non esset laudum suarum admirator.
Postquam Sulla ex bello Mithridatico in Italiam reversus, coepit dominari, Sertorius qui partium Marianarum fuerat, in Hispaniam se contulit. Ibi virtutis admiratione et imperandi moderatione Hispanorum simul ac Romanorum, qui in eis locis consederant, animos sibi conciliavit, magnoque exercitu collecto, quos adversus eum Sylla miserat duces profligavit. Missus deinde a Sulla Metellus a Sertorio fusus quoque ac fugatus est. Pompeium etiam, qui in Hispaniam venerat ut Metello opem ferret, levibus proeliis lacessivit Sertorius. Is enim non minus cautus quam acer imperator universae dimicationis discrimen vitabat, quod imparem se universo Romanorum exercitui sentiret; interim vero hostem crebris damnis fatigabat.
Cum aliquando Sertorii milites pugnam inconsulte flagitarent, nec jam eorum impetus posset cohiberi, Sertorius duos in eorum conspectu equos constituit, praevalidum alterum, alterum vero admodum exilem et imbecillum: deinde equi infirmi caudam a robusto juvene totam simul abrumpi jussit; validi autem equi singulos pilos ab imbecillo sene paulatim velli. Irritus adolescentis labor risum omnibus movit; senex autem, quamvis tremula manu, id perfecit quod imperatum sibi fuerat. Cumque milites non satis intelligerent quorsum ea res spectaret, Sertorius ad eos conversus: "Equi caudae, inquit, similis est hostium exercitus: qui partes aggreditur, facile potest opprimere; contra nihil proficiet qui universum conabitur prosternere."
Erat Sertorio cerva candida eximiae pulchritudinis, quae ipsi magno usui fuit, ut obsequentiores haberet milites. Hanc Sertorius assuefecerat se vocantem audire et euntem sequi. Dianae donum esse omnibus persuasit, seque ab ea moneri quae facto opus essent. Si quid durius vellet imperare, se a cerva monitum praedicabat, statimque libentes parebant. Cerva in quadam hostium incursione amissa est ac periisse credita; quod aegerrime tulit Sertorius. Multis post diebus a quodam homine inventa est. Sertorius eum, qui id sibi nuntiabat, tacere iussit, cervamque repente in locum, ubi ius reddere solebat, immitti. Ipse vultu hilari in publicum progressus, dixit sibi in quiete visam esse cervam, quae perierat, ad se reverti. Tunc emissa ex composito cerva, ubi Sertorium conspexit, laeto saltu ad tribunal fertur, ac dexteram sedentis ore lambit; undo clamor factus, ortaque omnium admiratio est.
Victus postea a Pompeio Sertorius pristinos mores mutavit, et ad iracundiam deflexit. Multos ob suspicionem proditionis crudeliter interfecit; unde odio esse coepit exercitui. Romani moleste ferebant quod Hispanis magis quam sibi confideret, hosque haberet corporis custodes. In hac animorum aegritudine non deserebant Sertorium, quem necessarium sibi ducem judicabant, sod eum amare desierant. Deinde in Hispanos quoque saeviit Sertorius, quod ei tributa non tolerarent ipse etiam Sertorius curis jam et laboribus fessus, ad obeunda ducis munia segnior, ad luxum et libidines declinavit. Quare, alienatis omnium animis, jussa imporatoris contemnebantur; tandem facta adversus eum coniuratione, anno 72 a.C.n. Sertorius in convivio a suis est interfectus.
Cormac McCarthy
Cormac McCarthy (natus Charles McCarthy Providentiae in Rhodensi insula die 20 Iulii 1933; mortuus die 13 Iunii 2023 in Sancta Fides, Novum Mexicum) fuit scriptor Americanus. Anno 1992 operis All the Pretty Horses gratia praemium National Book Award mythistoriis dicatum accepit, quamquam clarissimum opus eius est No Country for Old Men anno 2005 scriptum. Ex hac fabula anno 2007 ab Ioel David Coen et Ethan Jesse Coen pellicula facta est eodem titulo. Anno 2007 mythistoriae The Road gratia etiam Praemium Pulitzer accepit.
Iosephus Eggleston Johnston
Iosephus Eggleston Johnston (3 Februarii 1807–21 Martii 1891) fuit miles et professionalis Exercitus Civitatum Foederatarum praefectus qui in Bello Mexici et Civitatum Foederatarum et Bello Seminolum cum honore meruit, et fuit unus veterrimorum praefectorum generalium in Exercitu Civitatum Confoederatarum per Bellum Civile Americanum, post quod fuit repraesentativus in Congressu Civitatum Foederatarum et scriptor.
Madison (comitatus Georgiae)
Madison (Anglice:  Madison County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 25730 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Danielsville, die 5 Decembris 1811 creatus est.
Alben Gulielmus Barkley
Alben Gulielmus Barkley (natus die 24 Novembris 1877 in Graves County, Kentukia – mortuus est Lexintoniae, Virginia die 30 Aprilis 1956) iudex, iuris consultus et Factionis Democraticae vir publicus, fuit etiam Kentukiae senator et ab anno 1949 usque ad annum 1953, Henrico S. Truman praesidente, quintus et trigesimus Praeses Vicarius Civitatum Foederatarum Americae.
Tertium bellum Punicum
Tertium bellum Punicum gestum est ab anno 149 a.C.n. ad 146 a.C.n. inter Romanos et Carthaginenses. Qui, cum secundo bello Punico a Romanis oppressi essent, quinquaginta annis post opibus recuperatis emergebant. Qua re solliciti Romani Carthaginienses flagitabant, ut a mari abstinerent, urbem Carthaginem desererent, in interioribus Africae se constituerent.
De administratione belli
Quae iussa ubi Carthagini audita sunt, ortus statim est clamor bellum esse gerendum, caput retinendum. Omnis materia ad instruendem classem adfertur, ad arma comparanda undique stipendia colliguntur.
Urbs eversa
Quadraginta milia hominum se victori tradunt. Dux ipse Asdrubal ramos oleae ferens supplex ad genua Scipionis procumbit. Deleta Carthagine Scipio minor idem cognomen Africani ac avus reportat.
Carthaginis eversae solum sale conspersum esse, quasi urbs in perpetuum damnetur, non nisi ante saeculum undevigesimum narratur.
Titus Sextius Magius Lateranus
Titus Sextius Magius Lateranus (nescimus, quando natus aut mortuus sit) senator Romanus fuit primo et secundo saeculo. Anno 94 consul ordinarius erat. Filius eius Titus Sextius Cornelius Africanus consul anni 112 erat.
Imperium Galacticum
thumb|[[Via lactea locus est quo imperium Galacticum patet.]] Pro aliis eiusmodi imperiis vide Imperium Galacticum (discretiva)!
Imperium Galacticum est civitas ficticia quam Isaac Asimov exemplo imperii Romani in suis libris de rebus futuris excogitavit. Caput imperii est planeta Trantor in media Galaxia ubi imperator regnat. "Omnes viae ad Trantorem ducunt", ut dicunt, "et Trantor est ultima omnium stellarum".
Commeatus inter planetas fit navibus interstellaribus quae citius luce vehunt saliendo trans hypercosmum qui in quarto spatii dimensione situs est. Hoc in hypercosmo leges naturales quas Albertus Einstein invenit non valent.
Fabulae plurium librorum ab Isaac Asimov scriptorum hoc in imperio aguntur.
De hoc imperio Isaac Asimov fabulas scribens exemplum sumpsisse ab imperio Romano videtur. Olim imperium Galacticum res publica Trantoriensis fuit. Similiter ac posterioris aetatis imperium Romanum etiam id interiturum est.
Imperii Galacticii insigne est Sol Astronavisque.
Arrhythmia cordis
Arrhythmia cordis vel dysrthythmia cordis est grex malorum rhytmi actionum cordis. Arrythmia ineunte cor pernimium celeriter vel lente vel irregulare se contrahit. Saepe causa intra systema conductionis electricum cordis invenitur. Non raro symptomata absunt, vel tantum vertigo pericpitur. Quaedam formae quidem symptomata gravissima ostendunt.
Diagnosis per electrocardiogrammam fit; tractatio formae arrythmiae pendet.
Medicamenta in arrhythmias tractandis antiarrhythmica dicuntur.
Cancer cutis
Cancer cutis est unus ex variis cancris qui in cute oritur, quorum tria genera principalia sunt carcinoma basocellulare, carcinoma spinocellulare, ac melanoma. Plus quam 90% horum cancrorum efficiuntur cum cutis nimio solis aliarumque fontium radiationis ultraviolaceae subiciatur. Cancer cutis est genus cancri saepissime repertum, nam 40% omnium casuum cancri sunt cancer cutis.
Margarita Garbo
Margarita Garbo, vulgo Greta Garbo sed nomine nativo Greta Lovisa Gustafsson (Holmiae nata die 18 Septembris 1905; mortua Novi Eboraci in urbe die 15 Aprilis 1990) fuit actrix Suecica.
Laurens (comitatus Georgiae)
Laurens (Anglice:  Laurens County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 44.874  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Dublin, die 10 Decembris 1807 creatus est.
Emergentia
Emergentia est processus sua sponte enascendi vel exsistendi, qui novas inopinatasque substantias rerumque compositiones exstruit e particulis, ad quas tamen res hoc processu informatae reduci non possunt. Emergentismus autem est doctrina epistemologica atque, ut videtur, ontologica, quae de condicionibus philosophicis emergentiae disserit.
De emergentismo
Emergentismi ratio solet hoc dicto comprimi: totum plus esse partium summa. Quo dicto doctrina quaedam holistica patefit. Emergentismi est ontologiam reductionisticam, quae dicitur, in dubium vocare rerumque naturae multiplicitatem proponere. Secundum ontologiam emergentisticam, rerum natura systema est adeo complicatum, ut non possit ad elementa, e quibus constare videatur, eorumque mutuas affectiones referri reducique. Emergentismus sane non denegat res e partibus minoribus esse compositas, atquin ab reductionismo discedit, quatenus hic id agit, ut ad solas partes referantur omnia, quae potius intellegenda sint in rerum invicem reciprocanterque se afficientium ordinibus.
Etsi dubium non sit, quin totum quoddam e partibus quibusdam se ipso minoribus constet, iusto iure videtur in dubium vocari, an totum illud in partium additione coniunctioneque simplici consistat. Potius forsitan totalitatem dicere possimus tamquam partium suarum mutuis affectionibus "emergere". Quae cum ita sint, totalitas in substantiae qualitatem suis partibus sublimiorem et quasi crassiorem tolli exaltarique videtur. Cum de his, de emergentia loquimur.
Res emergentes virtutes qualitatesque habent quasdam, quae partibus suis elementariis desunt. Itaque emergentia distinguenda est a supervenientia, quae docet conscientiam resque culturales funditus in rebus physicis materialibusque esse, quibus res altioris ordinis tamquam "supervenire" videntur.
Marcus Annius Libo
Marcus Annius Libo (nescimus, quando natus aut mortuus sit) senator Romanus fuit secundo saeculo. Annius Libo filius Marci Annii Veri, consulis ordinarii anni 121 et 126 fuit. Frater eius Marcus Annius Verus pater Marci Aurelii imperatoris fuit. Ipse anno 128 consulatum ordinarium gessit. Habuit duos liberos, Annium Libonem et Anniam Fundaniam Faustinam, quae postea Tito Pomponio Proculo Vitrasio Pollioni nupsit.
Erotianus
Erotianus (Graece Ἐρωτιανός), vel Herodianus (Ἠρωδιανός) fuit scriptor Graecus, fortasse etiam medicus. Scripsit libellum nuncupatum Τῶν παρ' Ἱπποκράτει λέξεων συναγωγή ("Vocum, quae apud Hippocratem sunt, collectio"). Verisimile eum alia de Hippocrate scripsisse. Vixit Romae Nerone imperante et librum suum Andromacho archiatro dedicavit.
Marcus Livius Drusus
Marcus Livius Drusus patre consulari genitus, relictum sibi patrimonium profusis largitionibus dissipavit, adeo ut ipse profiteretur nemini se ad largiendum quidquam reliquisse praeter caelum et coenum. Unde cum pecunia egeret, multa contra dignitatem fecit. Tribunus plebis primo senatus causam suscepit; sed audax et vehemens, ut propositum assequeretur, leges perniciosas tulit: quibus cum Philippus consul obsisteret, ei Drusus in comitio ita collum obtorsit, ut plurimus sanguis efflueret e naribus; vique addita contumelia, non cruorem, sed muriam de turdis esse dixit. Philippus enim deliciarum amans turdorumque imprimis edax habebatur. Alium etiam virum consularem eisdem legibus pariter adversantem ait Drusus se de saxo Tarpeio praecipitaturum.
Nec observantior erga senatum fuit Drusus. Nam cum senatus ad eum misisset ut in curiam veniret: "Quare, inquit Drusus, non ipse senatus ad me venit in Hostiliam propinquam Rostris?" Paruitque tribuno senatus: quibus rebus factum est ut Drusus nec senatui, nec plebi placeret. Unde cum e foro magna hominum frequentia stipaus rediret, in atrio domus suae cultello percussus est; cultellus lateri eius affixus relictus est, auctor vero necis in turba latuit: Drusus intra paucas horas decessit. Quem ne morti quidem proximum ea deseruit superbia, quae eum in exitium impulerat; cum extremum iam redderet spiritum, circumstantium multitudinem intuens: "Ecquando, inquit, amici, similem mei civem habebit respublica?"
Hunc vitae finem habuit iuvenis clarissimus quidem, sed quem sua semper inquietum ac turbulentum fecerat ambitio: ipse queri solitus est sibi uni, ne puero quidem, ferias unquam contigisse; nam adhuc praetextatus per ambitionem coepit reos iudicibus commendare: laudantur tamen Drusi quaedam facta dictaque. Cum Philippo consuli insidiae pararentur, eiusque vita in maximo esset periculo, Drusus, re cognita, Philippum licet inimicum monuit ut sibi caveret. Extat etiam Drusi vox egregia: cum enim domum aedificaret, promitteretque architectus, si quinque talenta sibi darentur, ita se eam aedificaturum ut nemo in eam despicere posset: "Immo, inquit Drusus, decem dabo, si eam ita componas ut quidquid agam non a vicinis tantum, sed ab omnibus etiam civivus possit perspici."
Ordo Fratrum Praedicatorum
Ordo Fratrum Praedicatorum vel simpliciter Dominicani est ordo religiosus anno 1216/1217 conditus, iussu papae Honorii III, magistro Dominico Oxomensi. Adnominatio vulgariter, sed minus recte, explicatur quia Dominicani "canes Domini" essent. Sunt tres ordinis rami: unus fratrum, alius monialium clausurae obligatarum, tertius sororum regularium atque virorum mulierumque saecularium.
Prullianum, monasterium sive refugium feminarum, ante ordinem anno 1206/1207 conditum est. Anno 1215, adiuvante Fulcone, episcopo Tolosano, Dominicus congregavit homines in ordinem praedicatorum Tolosae, ubi mox conventus S. Romani oritur. Dominicus mense Decembri 1216 et Ianuario 1217 bullas "Religiosam vitam" et "Gratiarum omnium" recepit a papa Honorio III, qua auctoritate ordinem Fratrum Praedicatorum constituit. Conventus virorum S. Iacobi Parisiensis, S. Nicolai vinearum Bononiensis et S. Crucis Segobiensis mox conditi sunt, et sine mora Palentinus et Montispessulanensis; feminarum eodem fere tempore Matritensis, Romanus, Bononiensis.
In ecclesia S. Nicolai Bononiensi generalia Ordinis capitula primum et secundum annis 1220 et 1221 habita sunt. Ibidem mortuus est ipse Dominicus Oxomensis die 6 Augusti 1221.
Inter primos annos Ordinis condita sunt octo studia generalia, quorum plurima iuxta universitates sedebant, videlicet: Lutetia, Monspessulanus, Colonia, Bononia, Neapolis, Oxonia, Barcino, Cadurcum, quibus fortasse Tolosa addenda sit. Studium conventuale Dominicanum Romae ad basilicam Sanctae Sabinae anno 1222 constitutum, mox in studium provinciale erectum est.
Medio Aevo quidem Dominicani multum sanctae inquisitioni faverunt. In iis clarus fuit sacerdos Hispanicus Thomas a Turrecremata.
Erin Brockovich (pellicula)
Erin Brockovich est titulus pelliculae anno 2000 a Stephano Soderbergh creatae, quae veras res ab Erin Brockovich gestas enarrat.
Argumentum
Erin Brockovich (Iulia Roberts) est pulchra et iuvenis mater trium liberorum, bis divortio digressa, quae in egestate versatur et vix vitam familiamque suam sustentat. Medicus quidam autoraeda in compito adversus lucem rubram vecta offendit Erinnam, quae quidem in litibus aestimandis sine compensatione damnorum relicta est. Deinde in grapheum Eduardi Masry (Albertus Finney), causidici sui, invasit poscens, ut sibi, quamquam iure non eruditae, negotium quodlibet deferat. Erin tabularia facta fortuito in causam incidit adversus PGE&C, permagnam industriae chemicae societatem, pro bono publico actam sed nondum perfectam et paene in oblivionem adductam. Hanc causam Erin penitus investigare incipit. Primum, cur PGE&C tam avide domos vicinas incolarum Hinkley, municipii Californiensis, redimere velit, sciscitatur. Cognoscit hos incolas quam severissimis morbis aegrotationibusque laborare. Contra medicos empticios societati adiunctos vidit voluntatem redemptionis et valetudinem incolarum Hinkleyensium inter se conectas esse. Multas difficultates perpessa complures res detegit expiscataque est, quae testimonio essent aquam incolarum chromio hexavalenti, carcinogeno industriali, permultis annis contaminatam esse. Itaque Erin litem PGE&C societati intendit ab Eduardo Masry, praefecto suo, adiuta.
Marcus Porcius Cato Uticensis
Biographia
Adhuc puer, invicta animi vis ostendit. Cum in domo Drusi avunculi sui educaretur, Latini de civitate impetranda Romam venerunt. Popedius Latinorum princeps, qui Drusi hospes erat, Catonem puerum rogavit ut Latinos apud avunculum adiuvaret. Cato vultu constanti negavit id se facturum. Ac philosophiam Stoicismi dicavit. Iterum deinde ac saepius interpellatus in proposito perstitit. Tunc Popedius puerum in excelsam aedium partem levatum tenuit, et abiecturum inde se minatus est, nisi precibus obtemperaret; neque hoc metu a sententia eum potuit dimovere. Tunc Popedius exclamasse fertur: "Gratulemur nobis, Latini, hunc esse tam parvum; si enim senator esset, ne sperare quidem ius civitatis nobis liceret."
Cato, cum salutandi gratia ad Sullam a paedagogo duceretur, et in atrio cruenta proscriptorum capita vidisset, Syllae crudelitatem exsecratus est; seque eodem esse animo significavit, quo puer alius nomine Cassius, qui tunc publicam scholam cum Fausto Cornelio Syllae filio frequentabat. Cum enim Faustus Cornelius Sulla proscriptionem paternam in schola laudaret, diceretque se, cum per aetatem posset, eamdem rem esse facturum, ei sodalis gravem colaphum impegit.
Erin Brockovich (pellicula)
Argumentum
Sed non solum Eduardus eam adiuvit, sed etiam Georgius quidam (Aaron Eckhart), suae vitae artifex, ut nutritor liberos sibi suscepit domi educandos. Cum quidem Erin tali amoris specimini respondere nequiret, Georgius rursus autobirotam conscendit et viae se dedit. Postea, cum causa feliciter acta esset, Erin Georgium comitem sibi adiunxit incolis de bona rerum eventu nuntiatura. Iudici enim visum erat, ut PGE&C 333 miliones dollariorum solveret, quae summa pecuniae inter 634 actores divideretur. Ad causam tenendam summum et ultimum subsidium paraverat vir quidam obscurus, qui in taberna narraverat sibi mandatum fuisse, ut documenta apud PGE&C deleret. Qui quidem omnia non deleverat, sed quae restiterant Erinnae dedit. In his documentis Erin unum ab anno 1966 oriundum reppererat, e quo veritas patefacta erat: praetorium PGE&C Franciscopolitanum haud ignorasse aquam Hinkleyensium contaminatam esse et quidem suae neglegentiae causa. Quamquam hac in pellicula quam optime facta de rebus severissimis tristissimisque agitur, fabula exspectatione iocosiore animo finitur: Eduardus enim syngrapha Erinnae data dicit se eam, quam pollicitus erat, mercedem, ut iusta sit, denuo aestimasse. Quod dictum Erin in malam partem intellegit contumeliamque Eduardo iacit, donec hunc mercedem auxisse videt.
Albertus Finney
Albertus, vulgo Albert Finney (natus die 9 Maii 1936 in urbe Salford Lancastriensis comitatus; mortuus die 7 Februarii 2019), alumnus Regalis Academiae Artis Scaenicae, est histrio theatralis ac cinematographicus Anglicus.
Marcus Porcius Cato Uticensis
Biographia
Insignis fuit et ad imitandum proponenda Catonis erga fratrem benevolentia. Cum enim interrogaretur quem omnium maxime diligeret, respondit, fratrem. Iterum interrogatus quem secundum maxime diligeret, iterum fratrem respondit. Quaerenti tertio idem responsum dedit, donec ille a percunctando desisteret. Crevit cum aetate ille Catonis in fratrem amor: ab ejus latere non discedebat; ei in omnibus rebus morem gerebat. Annos natus viginti nunquam sine fratre cenaverat, nunquam in forum prodierat, nunquam iter susceperat. Diversum tamen erat utriusque ingenium: in utroque probi mores erant, sed Catonis indoles severior.
Cato quaestor in insulam Cyprum missus est ad colligendam Ptolemaei regis pecuniam, a quo populus Romanus haeres institutus fuerat. Integerrima fide eam rem administravit. Summa longe major, quam quisquam sperare potuisset, redacta est. Fere septem milia talentorum navibus imposuit Cato: atque ut naufragii pericula vitaret, singulis vasis, quibus inclusa erat pecunia, corticem suberis longo funiculo alligavit, ut si forte mersum navigium esset, locum amissae pecuniae cortex supernatans indicaret. Catoni advenienti senatus et tota ferme civitas obviam effusa est, nec erat res triumpho absimilis. Actae sunt Catoni a senatu gratiae, praeturaque illi et jus spectandi ludos praetextato extra ordinem data. Quem honorem Cato noluit accipere, iniquum esse affirmans sibi decerni quod nulli alii tribueretur.
Iacobus Ewell Brown Stuart
Iacobus Ewell Brown Stuart, agnomine ex nominis litteris Jeb (natus die 6 Februarii 1833, mortuus 12 Maii 1864), fuit miles, professionalis Exercitus Civitatum Foederatarum praefectus ex Virginia, et generalis Exercitus Civitatum Confoederatarum per Bellum Civile Americanum.
Marcus Porcius Cato Uticensis
Biographia
Cum Caesar consul legem reipublicae perniciosam tulisset, Cato solus, ceteris exterritis, huic legi obstitit. Iratus Caesar Catonem extrahi curia, et in vincula rapi jussit: at ille nihil de libertate linguae remisit, sed in ipsa ad carcerem via de lege disputabat, civesque commonebat ut talia molientibus adversarentur Catonem sequebantur maesti patres, quorum unus objurgatus a Caesare quod nondum misso senatu discederet: "Malo, inquit, esse cum Catone in carcere, quam tecum in curia." Exspectabat Caesar dum ad humiles preces Cato sese demitteret: quod ubi frustra a se sperari intellexit, pudore victus, unum e tribunis misit qui Catonem dimitteret.
Lucius Nonius Calpurnius Torquatus Asprenas
Lucius Nonius Calpurnius Torquatus Asprenas (nescimus, quando natus aut mortuus sit) senator Romanus fuit primo et secundo saeculo. Filius Lucii Nonii Calpurnii Asprenatis consulis suffecti fuit. Ipse Augur erat et anno 94 consul I ordinarius. Annis 107-108 Asiam proconsul administravit, anno 128 consul II ordinarius creatus est. Filiam Torquatam Lucio Pomponio Basso consuli suffecti anni 118 uxorem dedit.
Marcus Porcius Cato Uticensis
Biographia
Cato Pompeii partes bello civili secutus est, eoque victo exercitus reliquias in Africam cum ingenti itinerum difficultate perduxit. Cum vero ei summum a militibus deferretur imperium, Scipioni, quod vir esset consularis, parere maluit. Scipione etiam devicto, Uticam Africae urbem petivit, ubi filium hortatus est ut clementiam Caesaris experirvetur; ipse vero cenatus deambulavit, et cubitum iturus, artius diutiusque in complexu filii haesit, deinde ingressus cubiculum, post Phaedonem legendum, ferro sibi ipse mortem conscivit. Caesar, audita Catonis morte, dixit illum gloriae suae invidisse, quod sibi laudem servati Catonis eripuisset. Catonis liberos, eisque patrimonium incolume servavit.
Cato Uticensis in litteris
Vitis parallelis Plutarchus de Catone Uticense scripsit. Etiam Dantes Alagherius Catonem Uticensem in "Purgatorio" suae "Divinae Comoediae" scripsit.
Columna vertebralis
Columna vertebralis sive spinalis dorsalis seu spina dorsi est in animalibus vertebratis, ergo etiam in homine, complexus 32–34 ossium, quae vertebrae dicuntur, et discorum intervertebralium, qui inter vertebras sunt. Columna vertebralis corpus sustinet medullamque spinalem teget.
Columna vertebralis hominis in quinque partes divisa est: partem cervicalem, thoracalem, lumbalem, os sacrum fusione vertebrarum ssacralium quinque, os coccygis.
Anatomia macroscopica
Columna vertebralis trunci corporis sceletus et axialis et curvatus constituit. Distinguuntur functionum causa inter partes cervicalem, thoracalem, lumbalem, sacralem, denique coccygealem. Elementa principalia sunt vertebrae singulares et disci intervertebrales interpositi, at munerum suorum alia pernecesse sunt, ut ligamenta et musculi.
Anatomia topographica
Intra et iuxta columnam vertebralem plures structurae aliorum systematum corporis et columnae coniunctae vel non ei pendentes inveniuntur.
Physiologia
Munera columnae vertebralis multiplicia sunt, in genere:
Ioannes Hoffmann (Bavaria)
Ioannes Hoffmann (natus in vico Ilbesheim bei Landau in der Pfalz seu "Ilbesheim prope Landaviam" 3 Iulii 1867, mortuus Berolini 15 Decembris 1930) fuit vir publicus Bavariae et sodalis SPD.
Familia, Iuventus et Munus
Pater eius agricola fuit, filius autem 1877–1882 gymnasium Luthrae Imperatoris (lingua Theodisca: Kaiserslautern) frequentabat, sed propter malos eventus dimissus est. Annis sequentibus ad 1890 institutum ad praeparandos magistros elementariae scholae atque seminarium attendit et ab anno 1890 magister laboravit. Anno 1893 uxorem Ludovicam Carolinam Ackermann in matrimonium duxit. Eodem anno filius Ioannes natus est, postea secundus filius Fridericus, qui 1923 morbo mortuus est.
Cursus honorum
Eodem tempore sodalis SPD factus est, sed clam, ne cursus eius periclitaretur. Anno 1899 legatus SPD in consilio Luthrae Imperatoris fuit, anno 1908 in senatum terrae Bavariae missus est atque anno 1912 etiam in Dietam Imperii electus est. Anno 1914 bello favebat, sed postea ad bellum finiendum factionem pepulit. 2 Novembris 1918 minister sine officio in consilium ministrorum ultimi regni Bavariae iniit, sed iam 8 Novembris 1918 sodalis factionis eius Curtius Eisner rem publicam Bavariam proclamavit atque Hoffmann eius administer culturae factus est. Post Eisner occisum atque Martinum Segitz a consiliis opificum et militum electum, sed non a senatu terrae confirmatum Hoffmann 17 Martii 1919 praeses ministrorum Bavariae electus est. Cum Monachii homines seditiosi extremae laevae regnarent, consilium administrorum Bambergam fugit et non prius quam 9 Maii in Monachium reverti potuit. Cum Berolini Martio anni 1920 Wolfgangus Kapp novis rebus studeret, et Monachii milites praesidi ministrorum minabantur et Hoffmann ad honorem deponendum pepulerunt. Successor eius Gustavus Ritter de Kahr factus est.
Post officium
Post officium Hoffmann iterum magister laboravit. Cum anno 1923 Franci, qui tum Rhenaniam et Palatinatum occupabant, Palatinato libero faverent atque in Bavaria dictatura extremae dextrae inciperet, Hoffmann 26 Octobris frustra rem publicam liberam Palatinati proclamavit. Postea proditionis a magistratibus Bavariae accusatus est, sed ad finem vitae legatus dietae imperii mansit.
Brooks Comitatus (Georgia)
Brooks Comitatus (Anglice:  Brooks County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 16450 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Quitman, die 11 Decembris 1858 creatus est.In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (3.4%) loquitur.
Stephania
Stephania est praenomen femininum, Stephani forma muliebris.
Perilaus
Perilaus seu Perileos est nomen masculinum origine Graecum. Hoc nomen gesserunt:
Abracadabra
Abracadabra est formula magica quam primus omnium scriptorum nobis cognitorum Quintus Serenus descripsit in carmine cuius titulus est De medicina praecepta. Sic praecipit:
Sic enim formula scribenda est:
A - B - R - A - C - A - D - A - B - R - A
A - B - R - A - C - A - D - A - B - R
A - B - R - A - C - A - D - A - B
A - B - R - A - C - A - D - A
A - B - R - A - C - A - D
A - B - R - A - C - A
A - B - R - A
A - B - R
A - B
A
Beliza
Beliza est parva Mesoamericae civitas, a septentrione Mexico, ab oriente Sinui Honduriae, a meridie et occidente Guatemalae finitima. Caput civitatis est Belmopanum. Usque ad annum 1973 haec terra Honduria Britannica nominabatur. Sententia civitatis est "Sub Umbra Floreo." Lingua Anglica est lingua officialis Belizanorum, dum plurimas alias linguas etiam loquuntur, ut creolam Belizensem, Hispanicam, Garifuna, Kekchi, Mopan Mayensem, Yucatec Mayensem, Saxonicam Mennonitam, et Cantonensem.
Historia
Terra usque ad Europaeorum adventum a Mayis colebatur. Medio saeculo duodevicensimo herbarii Anglici ad litus pervenerunt. Hispani usque ad regionem adhuc non advenerant. Anno 1968 Civitates Foederatae Americae arbiter fuerunt, ut Regnum Unitum et Guatemala libertatem Belizae agnoscerent, quod assecutae sunt anno 1981. Guatemala rem publicam anno 1992 agnovit.
Subdivisiones Belizae
Beliza in sex districtus dividitur.
Geographia
Belizae septemtrio praesertim in litoralibus planitiebus planis palustribusque, dense alicubi silvosis, constitit. In meridiem montes continui inferiores Montium Majorum, quorum superius culmen in Beliza est acumen Victoria, 1160 metra elevatum. Beliza inter flumina Fundum (Anglice Fundo) et Sarstunum (Anglice Sarstoon) collocatur, dum flumen Beliza media in civitate fluit. Per Caribicum litus scopuli curalii sunt. Belizae saepti curalii longissimi occidentali in hemisphaerio sunt et post Magnam Curalii Obicem secundi longissimi in mundo.
Clima loci est tropicum et generatim calidissimum humidissimumque. Pluviosa tempestas a Maio usque ad Novembrem durat, in qua naturalia pericula velut typhones et inundationes communia sunt.
Oeconomia
Parva, imprimis privata Belizana oeconomia praecipue ab agricultura, ab industria cum eadem conexa, et a mercotechnia fulcitur, cum periegese (praesertim in ad autonomam catadysem relatis areis) et aedificatione oeconomico in pondere ultimis annis crescentibus. Saccharum est productum agrarium maximi ponderis, et paene dimidii exportationum, dum banana in civitate maxima operis conductoria est. Citricorum productio per viam Hummingbirdanam ponderis industria constituitur. Petrolei 320 metra cubica quotidie hauriuntur (anno 2016).
Gubernationis expansivus, monetarius fiscalisque actus, Septembri anni 1998 coepti, productum domesticum grossum (PDG) 6.4 centesimas anno 1999 et 10.5 centesimas anno 2000 augere fecere. Augmentum ob globalem oeconomicam decelerationem et typhones agriculturae, piscatui, periegesi nocentes anno 2001 3 centesimas recessit. Praecipui fontes gubernationem praeoccupantes rapidum commercialis defectionis et debiti externi augmentum adhuc sunt. Principalis propositum propinquuum paupertatem deminuere est internationalibus donantibus adiuvantibus.
Hodie plures Belizani extra civitatem (praesertim in Civitatibus Foederatis) quam in Beliza ipsa vivunt, et producti domestici grossi valde significativa pars de pecunia ab istis emigrantibus missa venit.
Demographia
Belizana demographia maxime polyphylica origine componitur. Circa hominum dimidium Belizanorum mixtae, Majae Europaeaeque (mixticiae) originis est, 25 centesimae hominum Afrae ascendentiae et Afroeuropaea (creolae), circa 10 centesimae Maji et circa 6 centesimae Afroamerindii (Garifuni). Ceteri Europaeae, Indae, Sinensis, Boreoamericanae, Medii Orientis originis circulos comprehendunt.
Cultura
Belizenses Anglice Hispaniceque loquuntur. Civitas Britannica colonia iam fuit, quamobrem cum Anglice loquuntur, accentu Anglico utuntur. Beliza sic infra Mexicum est, ut ex hac civitate momentum habeat.
Televisio praecipue importata, generatim de Americae totius nationibus, programmata exhibet. Obscurae pellis homines sunt et etiam divites eremitae sunt.
Urbs Aurantia Via ob malorum Sinensium productionem excellit.
Serpentium crocodylorumque praesentia aliquis in locis palis fictas domus aedificandas esse, cum ligneis fundamentis, ad protegendum faciunt. Subterraneae cavernae ad protegendum contra tropicales typhones serviunt.
Ephemeris "Vanidades" Brasilianarum ephemeridum velut "Cláudia" persimilis est, femineo publico de fucatione, notis, domestica ornatione vel novis vestium modis narrans.
Provincia Abellinas
Provincia Abellinas (seu provincia Abellinensis ac provincia Abellini) (Italiane: Provincia di Avellino) est provincia Italiae, circiter 430 214 incolarum in regione Campania sita, cuius caput est Abellinum et cuius signum est AV.
Geographia politica
Provincia Abellinas in Hirpinia regione historica ac geographica Italiae sita est.
Municipia in provincia Abellinati
Municipia in provincia Abellinati, cum capite, 118 sunt. Urbes, oppida et municipia provinciae Latine vocari possunt.
Sylvester Ilunga
Sylvester, vulgo Sylvestre Ilunga Ilukamba (in provincia Katanga natus anno 1947) est oeconomus et politicus rei publicae democraticae Congensis.
E populo Luba ortus, professor rerum oeconomicarum apud universitatem Kinshasanam ab anno 1979 fuit.
Minister deputatus oeconomiae ab anno 1981, formationis ab 1983, consiliorum ab 1984 iterumque ab 1987, consiliarius iuxta praesidem ab anno 1986, breve temporis spatium minister a formatione anno 1990, minister a vectigalibus anno insequenti meruit, praeside Mobutu Sese Seko. Deinde societatem fodinarum in Africa Australi decem annos gessit. In patriam reditus consiliarius oeconomicus praesidi Iosepho Kabila factus est. Consensu novi praesidis Felicis Tshisekedi et aciei communis Congensis 20 Maii 2019 primus minister nominatus est.
Perilaus Antipatri filius
Perilaus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, fuit Antipatri filius et Cassandri frater, cui sectator fuit.
Ecclesia Cathedralis Immaculatae Conceptionis (Lentiae)
Ecclesia Cathedralis Immaculatae Conceptionis (Germanice: Maria-Empfängnis-Dom, ab incolis Lentiae etiam Neuer Dom, Ecclesia Basilica Nova, appellata) est maxima Austriae ecclesia. Cum cruce turris altissima Austriae, sine cruce turris Ecclesia Sancti Stephani Vindobonae est altissima Austriae. locorum hominum ecclesia habet; ergo ecclesia est maxima Austriae.
Spurius Oppius Cornicen
Spurius Oppius Cornicen (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 449 a.C.n.) vir publicus Romanus origine plebeio saeculi quinti a.C.n. erat.
Cursus honorum
Oppius anno 450 a.C.n. inter secundum collegium decemvirorum legibus scribundis electus est. Cum collegis legem XII tabularum emendavit et decem adhuc scriptis duas tabulas adiecit. Praeterea cum Appio Claudio Sabino collega urbem defendebat, cum alii decemviri contra Aequos apud Algidum montem pugnaverunt et victi sunt. Anno 449 cum ceteris decemviris magistratu se abdicavit. Quod Appium Sabinum, qui Verginiam insecutus est non impediverat, accusatus est et vitae suae ipse finem fecit.
Cenomani
Cenomani fuerunt populus Galliae et Italiae stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes.
Cenomani Galliae Cisalpinae urbem capitalem Brixiam habuerunt.
A tempore belli Gallici a Caesare annis fere 58-51 a.C.n. gesti, Cenomani Galliae Transalpinae sicut populi vicini sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Cenomanorum in provincia Gallia Lugdunensi constituerunt, urbe capitali Suinduno. Saeculo fere IV p.C.n. dioecesis Cenomanensis ecclesiae Christianae constituta est, eisdem fere limitibus qua civitate Gallica, Suinduno sede episcopali.
Perilaus Megareus
Perilaus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. medio floruit, fuit rerum politicarum peritus in urbe Megaris et Philippi Macedonis fautor.
Manius Rabuleius
Manius Rabuleius (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus origine plebeio saeculi quinti a.C.n. erat.
Ioseph Pulitzer
Ioseph Pulitzer (natus Politzer József in Makó, Hungaria familia Iudaica 10 Aprilis 1847; mortuus in kyll Island, Georgia die 29 Octobris 1911) fuit editor et politicorum peritus Americanus oriundus e Hungaria, qui praecipue Praemii Pulitzer gratia notus est.
Manius Rabuleius
Cursus honorum
Duilius anno 450 a.C.n. inter secundum collegium decemvirorum legibus scribundis electus est. Cum collegis legem XII tabularum emendavit et decem adhuc scriptis duas tabulas adiecit. Praeterea cum collegis Quinto Fabio Vibulano et Quinto Poetelio Libone Visolocontra Sabinos pugnavit. Anno 449 cum ceteris decemviris magistratu se abdicavit.
Christina Ebersole
Christina Ebersole (Sicagi nata die 21 Februarii 1953) est actrix et cantrix Americana.
Bellovaci
Bellovaci fuerunt populus Galliae antiquae stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes. A tempore belli Gallici a Caesare annis fere 58-51 a.C.n. gesti, Bellovaci sicut populi vicini sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Bellovacorum in provincia Gallia Belgica constituerunt, urbe capitali Caesaromago. Saeculo fere IV p.C.n. dioecesis Bellovacensis ecclesiae Christianae constituta est, eisdem fere limitibus qua civitate Gallica, Caesaromago sede episcopali.
Philibertus II Sabaudiae
Philibertus II Sabaudiae qui dicitur Pulcher (natus in Pont-d'Ain die 10 Aprilis 1480 - ibidem obiit die 10 Septembris 1504) fuit ab anno 1497 usque ad mortem Dux Sabaudiae, Princeps Pedemonti et Comites Augustae Praetoriae, Maurianae et Nicaeae. Philibertus II fuit etiam rex titularis Cypri et Hierosolymae.
Vita
Uxor Philiberti fuit Margarita ab Austria (principissa vidua Asturiarum) sed matrimonium fuit sine proli. Anno 1504 Philibertus II solum triginta quattuor annos natus sine heredibus obiit.
Auditorium Rymani
Auditorium Rymani concentûs oecus notus est Nasburgi in Tennesia. Aedificium exstructum est ab Thomas Rymanum anno 1892 ut ab Christianis concentibus oecis religiosis utantur. Multas varietas religiosarum rerum occurrunt, sicut oratores et chori evangelium. Igitur, annis tritis, musica profana et spectaculorum alii modi ibi ostendi incipiebant. Auditorium Rymani ab illo tempore non solum musicae religiosae locum sed etiam profanae musicae locum factum erat. Theatrum Americanis hominibus habitandis a meridie permittebat audire videreque perfunctiones alioquin non poterant videre. Itaque Auditorium Rymani culturam tulit ad meridionales Americae.
Anno 1943, Grande Anticuum Melodramatis, programma radiophonicum, ad Auditorium Rymani transductum est, multis locis mutatis, domum invenit. Cum solum programma radiophoni de rustica musica esset eo tempore, audientes miliones allecti sunt et auditorium conplevit quoque saturni vespere. Musici actores sicut Minnie Pearl, Ioannes Cash, Roy Acuff in programmate musico se ostentaverunt. Propter hoc programma radiophonicum Rymanum pervenit ad novam aetatem gratiae, et etiam primum postulatum famae est, locum rusticae musicae in historia meruit.
Auditorium Rymani qualitati praestanti sono laudatur. Etiam aedificii architectura laudata est, quae tralaticius est et Nasburgi pulchritudinem aspectu addit. Sedilia ecclesiae auditorium apparat et aedificium duae tabulati contenet cum maeniano. Auditorium adhospitat musicae popularissimos actores. Etiamnum Grande Anticuum Melodramatis interdum tempus ad Rymanum regreditur. Hodie Rymanus ab Gaydomino Spectaculorum Negotiatione tenetur, quae spectaculorum plurima aedificia Nasburgi tenet. Historia Auditorium Rymani est plena; ergo Nasburge unum eius maximorum lapidium danda. Dicitur non esse domo sedem malam. Traditur Rymanum omnia offerre: historia, pulchritudinem, et defensores.
De medicina praecepta (Serenus)
De medicina praecepta est carmen cuidam Q. Sereno seu Serenio saeculo IV Latine compositum, ad 1 115 versus hexametros productum. Insunt nonnulla medicamentorum praecepta e Plinii Naturalis historia, anonymi Medicina Plinii, et Dioscoridis Materia medica rescripta, una cum formulis magicis inter quas Abracadabra. Praeceptum ultimum huius operis est Mithridatii, regis Mithridates VI antidoti, enumeratio.
Hoc opus, stylo perlucido et polito scriptum et Sereno Sammonico Septimii Severi aulico saepe tributum, medio aevo multi lexerunt. Editio princeps, curante Ioannes Sulpicius Verulanus, ante annum 1484 prodit. Postea ediderunt Iohannes Christianus Gottlieb Ackermann Lipsiae anno 1786 et Eduardus Behrens in seriei Poetarum Latinorum minorum vol. iii.
Arianum (Campania)
Arianum  (Italiane: Ariano Irpino) Urbs Italiae et municipium, circiter 23 200 incolarum, in Regione Campania, in Provincia Abellinensi et in Hirpinia historica ac geographica regione situm. Urbani Arianenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Arianum, cum Laquedonia, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Arianensis Hirpinus-Laquedoniensis est.
Fractiones
Accoli, Ariano Irpino-Martiri, Ariano Scalo, Bassiello, Carpiniello, Case Ex Bellangelo, Case Oliva, Case Petrozza, Case Sicuranza, Case Stillo, Castaglione II, Cervo, Costa San Paolo, Croce Anselice, Ficucelle, Fontana Angelica, Foresta, Frolice, Gaudiciello, Grignano II,Guardia, Manna, Macchiarello, Masciano, Masseria Bongo, Masseria Capoiazzo, Masseria Chiuppo di Bruno, Masseria Cusano, Masseria la Falceta, Masseria le Monache, Masseria Montagna, Masseria Montefalco, Masseria San Giovanni, Masseria Scarpellino, Masseria Starza, Orneta, Palazzisi, Patierno, Persa, Pianotaverna, Ponnola, Ponte Losbergo, Quartiere II, San Vito, Santa Barbara I, Santa Barbara II, Santa Maria a Tuoro, Santa Regina, Serra, Serralonga, Stratola, Tesoro, Torre degli Amanti, Tranzano, Tressanti, Trimonti, Valdugliano II, Valdugliano IV, Valleluogo.
Mithridatium
Mithridatium fuit antidotum pro Mithridate VI rege Pontico a Crateua, ut dicitur, praescriptum.
Desiderius (nomen)
Desiderius est praenomen masculinum. Hoc nomen significat: "ille qui desiderat" aut "ille qui desideratus est".
Ioannes Henricus Amadeus de Justi
Ioannes Henricus Amadeus de Justi  (natus in Brücken anno 1717; mortuus est in Küstrin die 21 Iulii 1771) fuit oeconomiae peritus Borussicus.
Baiocasses
Baiocasses fuerunt populus Galliae antiquae stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes. A tempore belli Gallici a Caesare annis fere 58-51 a.C.n. gesti, Baiocasses sicut populi vicini sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Baiocassium in provincia Gallia Lugdunensi constituerunt, urbe capitali Augustoduro. Saeculo fere IV p.C.n. dioecesis Baiocensis ecclesiae Christianae constituta est, eisdem fere limitibus qua civitate Gallica, Augustoduro sede episcopali.
Serenus Sammonicus minor
Serenus Sammonicus, si Historiae Augustae credimus, fuit filius illius Sereni Sammonici qui aulam Septimii Severi imperatoris frequentaverat et necatus erat, iussu Caracallae, anno fere 212 paullo post Getam mortuum. Hunc filium Alexandri Severi et Gordiani I familiarem fuisse legimus; hunc morientem "omnes libros ... patris sui, qui censebantur ad sexaginta et duo milia, Gordiano minori" relinquisse. Haec autem historicus nostrae fere aetatis Ronaldus Syme mythistoriam esse suadet.
Atrebates
Atrebates fuerunt populus Galliae et Britanniae stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes.
A tempore belli Gallici a Caesare annis fere 58-51 a.C.n. gesti, Atrebates Galliae sicut populi vicini sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Atrebatum in provincia Gallia Belgica constituerunt, urbe capitali Nemetaco. Saeculo fere IV p.C.n. dioecesis Atrebatensis ecclesiae Christianae constituta est, eisdem fere limitibus qua civitate Gallica, Nemetaco sede episcopali.
Medio saeculo I p.C.n. Atrebates Britanniae sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Atrebatum in provincia Britannia constituerunt, urbe capitali Calleva Atrebatum.
Lucius Neratius Marcellus
Lucius Neratius Marcellus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus initio secundi saeculi erat. Pater eius Lucius Neratius Priscus iuris consultus erat, frater Lucius Neratius Proculus consul suffectus. Marcus Hirrius Fronto Neratius Pansa eum adoptavit. Domitiam Vetillam, filiam Lucii Domitii Apollinaris consulis suffecti anni 97 in matrimonium duxit. Ipse cum patre adoptivo anno 73/74 inter praetorios adlectus est, anno 95 consul I suffectus creatus est. Annis 101 ad usque 103 legatus Augusti pro praetore Britanniam administravit, anno 129 consul II ordinarius. Praeterea XVvir sacris faciundis et anno 111/112 proconsul fortasse Africae sit.