cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blossius Aemilius Dracontius
Opera saecularia
Dracontius etiam opera profana composuit, quorum collectio Romulea nuncupatur. Ex his operibus, tria epyllia nominentur: Hylas, De raptu Helenae, et Medea. Additi sint mille hexametri qui Orestis Tragoediam componunt; qui titulus fallax est, nam opus illud fabula tragica omnino non est. Creditur hunc titulum post mortem Dracontii huic operi impositum esse.
Beaumesnil (Calva Dorsa)
Beaumesnil est commune Francicum incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Andreas Vingt-Trois
Andreas Armandus Vingt-Trois (Lutetiae die 7 Novembris 1942 natus) fuit archiepiscopus Lutetiae (Archidioecesis Parisiensis), post Ioannem Mariam Lustiger et ante Michaelem Aupetit. Vingt-Trois die 24 Novembris 2007 a papa Benedicto XVI cardinalis creatus est. A die 5 Novembris 2007 usque ad 2013 Vingt-Trois fuit etiam praeses Conferentiae Episcoporum Franciae (CEF). Vingt-Trois conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit.
Doctor Mellifluus
thumb|[[Bernardus Claraevallensis– Opus Alfredi Wesley Wishart, anno 1900]]
Doctor Mellifluus  est Encyclica Epistula a papa Pio XII scripta ad honorem sancti Bernardi Claraevallensis octocentesimo anno iubilaei mortis tempore et die 24 Maii 1953 promulgata.
Astereae
Astereae sunt tribus plantarum florentium familiae Asteracearum, quae annuas, biennes, perennes, suffrutices, frutices, et arbores comprehendit. Plantae intra tribum in paene omne orbe terrarum adsunt, in 170 genera et plus quam 2800 specierum digestae. Praecipue in regiones temperatis habitant.
361 Bononia
361 , olim designationibus 1893 P, 1953 VD2, et 1975 LJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 361 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Espero
La Espero (Latine: Spes) est poema quoddam scriptum a Ludovico Lazaro Zamenhof, quod postea hymnus linguae Esperanticae fautorum factum est. Musicam composuit Francogallus Felicianus Menu de Ménil anno 1909. Melodia utuntur etiam linguae Ido asseclae in hymno suo. Textus prima vice praesentatus est in libro definitivo pro Russis Plena Lernolibro de la Tutmonda Lingvo Esperanto por Rusoj, anno 1890 (sine titulo adhuc).
Usus et critica
In primo Congressu universali anno 1905 Gesoriaci celebrato vexillum utique officiale declaratum est, cum hymni quaestio in crastina poneretur. Textus laetus est de motione Esperantica et eius partibus gravibus in mundo agendis. Pluries pacis momentum sublineatur. Melos saepe in conventibus inaugurandis terminandisve adhibetur. Hoc etiam Margarita Boulton bonum putat dicens "La Espero restas oficiala himno por esperantaj kongresoj kaj similaj kunvenoj". Tamen sunt qui terminum hymni non aestiment quippe qui nationalia religiosaque oleat. Usus triplex epitheti "sankta" quoque contradictioni est soli sanctitati divinae secundum traditionem Iudaicam, cui et Ludovicus Lazarus Zamenhof assecla. Idem valet propter verba "eterna ben'" (benedictio aeterna) in ultima poematis linea. Zamenhof ipse dicitur praetulisse poema suum La vojo pro honoribus hymnicis. Omnis emissio radiophonica Thuringia internationalis incipit et explicit hymno citato. Poematis argumentum pro nonnullis inepta olet; quod cum ita sit - constat poesim meliorem exstare.
Historia musicographica
Ecce compositores qui melodias confecerunt:
Lingua Nenetica
Lingua Nenetica est una linguarum Samoedicarum borealium, quae ad ramum Samoiedicum linguarum Uralicarum pertinent. In districtu Nenetico regionis Archangelopolitanae et in districtu Iamalo-Nenetico regionis Tumenensis statum publicum habet. Circa 22 milia hominum lingua Nenetica loquuntur. Scriptura utitur Cyrillica cum signis diacriticis non multis. Primi libri Nenetici in fine saeculi undevicesimi editi sunt, annis tricesimis saeculi vicesimi abecedarium Neneticum Cyrillicum denuo elaboratum est, sed forma hodierna abecedarii solum annis quinquagesimis saeculi vicesimi stabilita est.
Duos habet dialectus, Neneticam septentrionalem vel tundrensem et Neneticam meridionalem, seu silvestrem. Fine saeculi vicesimi Nenetica silvestris pro alia lingua haberi coepit, et nunc in ludis litterarum ediscitur; sunt et libri aliqui, e.g. Georgii Vèlla poemata.
Ovidius Silaghi
Munus
Silaghi annis 1981 - 1987 apud Universitatem Transsilvaniae Coronae mechanicae studebat. Deinde ad annum 2004 in nonnullis societatibus commercialibus operam dedit. Annis 1996 - 2007 praeses Camerae Commercii Satmarini fuit.
Cursus honorum
Silaghi, qui sodalis factionis PN-L est, anno 2004 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et ad diem 5 Septembris 2013 mansit, cum propter crimina corruptionis allata se recessit. Cum Romania sodalis Unionis Europaeae facta esset, Silaghi a die 1 Ianuarii ad usque 2 Aprilis 2007 legatus ad Parlamentum Europaeum fuit. A die 5 Aprilis 2007 ad usque 22 Decembris 2008 in consilio ministrorum Călin Popescu-Tăriceanu minister societatum commercialium parvorum et mediorum erat. A die 7 Maii ad usque 21 Decembris Silaghi minister vecturae in consilio ministrorum Victoris Ponta fuit. Deinde ad mensem Maium 2014 iterum legatus ad Parlamentum Europaeum fuit, ut delatores publici eum persequi non potuerunt. Die 28 Maii 2014 - nunc sodalis factionis PSD - iterum legatus ad Cameram legatorum electus est.
Paillart
Paillart est commune Francicum 596 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Folligny
Folligny  est commune 961 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Iacobus Roggeveen
Iacobus Roggeveen fuit explorator Batavicus qui praefectus navis praepositus Terram Australem indagavit, sed forte potius Insulam Paschalem et Insulas Samoanas conspicatus est.
Vita
Baptizatus est Middelburgi in oppido die 1 Februarii 1659. Arent Roggeveen, pater, fuit mathematicus qui, rebus astronomicis geographicisque peritus, et theoria navigationis, se studiis Terrae Australis occupavit, et adeptus est diplomatem ut illuc excurrat.<!-- but it was to be his son who, at the age of 62, eventually equipped three ships and made the expedition.
Before he set out he had already lived a busy life. He became notary of Middelburg (the capital of the province of Zeeland, where he was born) on 30 March, 1683. On 12 August, 1690 he graduated as a doctor of the law at University of Harderwijk. He married Marija Margaerita Vincentius, but she died in October 1694. In 1706 he joined the Dutch East Indies Company, and between 1707 and 1714 as a Raadsheer van Justitie ("Council Lord of Justice") at Batavia, Dutch East Indies (now Jakarta). He married there with Anna Adriana Clement, but she also died soon. In 1714, he returned to Middelburg by himself.
He became involved in religious controversies, supporting the liberal preacher Pontiaan van Hattem by publishing his leaflet De val van 's werelds afgod (The fall of the world's idol). The first part appeared in 1718, in Middelburg, and was subsequently confiscated by the city council and burned. Roggeveen fled form Middelburg to nearby Flushing. Thereafter he established himself in the small town of Arnemuiden, and published parts 2 and 3 of the series, again raising a controversy.
On 1 August 1721 he left on his expedition, in the service of the Dutch West India Company, to seek Terra Australis. It consisted of three ships, the Arend, the Thienhoven, and Afrikaansche Galey.
Roggeveen first sailed down to the Falkland Islands (which he renamed Belgia Australis), passed through the Strait of Le Maire and continued south to beyond 60 degrees south to enter the Pacific Ocean. He made landfall near Valdivia Chile. He visited the Juan Fernández Islands, where he spent 24 February to 17 March. He later encountered Easter Island (Rapa Nui) on Easter Sunday, 5 April, 1722 (whereupon he reported seeing 2,000-3,000 inhabitants). He then sailed to Batavia by way of the Tuamotu Archipelago, the Society Islands, and Samoa. There he was arrested because he had violated the monopoly of the Dutch East India Company, but the Company was later forced to release him, to compensate him for the trouble, and to pay his crew. In 1723, Roggeveen returned to the Netherlands.-->
Roggeveen reditus partem quartam narrationis De val van 's werelds afgod vulgavit.
Middelburgi mortem obiit die 31 Ianuarii 1729.
Paulus Romeo
Paulus Romeo (Ace Aquilia die 20 Martii 1938 natus) est archiepiscopus emeritus Panormi (Archidioecesis Panormitanus). Die 20 Novembris 2010 a papa Benedicto XVI Paulus Romeo cardinalis creatus est. Romeo conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit.
Dark Skies
Dark Skies est pellicula Americana utopica a Scott Stewart ducta et anno 2013 edita. In hac pellicula, quae alienum enarrat animantem quae pueros necat, agunt:
Bergtheim
Bergtheim  est vicus et commune Bavaricum 3'477 incolarum (anno 2012).
Le Pin (Liger Atlanticus)
Le Pin  (Britonice Ar Bineg) est commune 701 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Stellae Equulei
Hic habes indicem stellarum constellationis Equulei.
Beaurepaire-en-Bresse
Beaurepaire-en-Bresse  est commune Francicum 628 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Rogny
Rogny est commune Francicum 105 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Parnes (Esia)
Parnes est commune Francicum 348 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Lamium
Lamium est genus plantarum florentium Lamiacearum familiae.
Ioannes Asselborn
Ioannes, vulgo Jean Asselborn (Steinfort in oppido natus die 27 Aprilis 1949), alumnus Athenaei Luxemburgensis et universitatis Nanceiensis II, est politicus Luxemburgensis qui a die 31 Iulii 2004 minister rerum externarum meret, primis ministris Ioanne Claudio Juncker et Xaverio Bettel. Annis 1982-2004 fuit praefectus municipii Steinfort.
Summi Pontificatus
Summi Pontificatus  est prima Encyclica Epistula papae Pii XII die 20 Octobris 1939 promulgata. In hac encyclica papa Pius XII de unitate humanae societatis et contra eos scripsit qui putant Civitatem ut Deum esse apud ius naturale et ius inter civitates et gentes et sodidaritatem ac respectum diversitates culturae postulat. Quod enim Humani generis unitas aestimavit.
Flottemanville-Hague
Flottemanville-Hague  est commune 884 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Chrestus Tsuntas
Chrestus Tsuntas (, 1857–1934) fuit archaeologus Graecus.
Sertum laetitiae
Sertum laetitiae est secunda Encyclica Epistula papae Pii XII die 1 Novembris 1939 promulgata. Haec encyclica ecclesiae Americanae centesimus quinquagesimus anno iubilaei creationis tempore dicata est
Bergrheinfeld
Bergrheinfeld  est vicus et commune Bavaricum 5'157 incolarum (anno 2012).
Silvius Valenti Gonzaga
Silvius Valenti Gonzaga (Mantuae die 1 Martii 1690 natus - Viterbii die 28 Augusti 1756 obiit) fuit cardinalis Italicus et, papa Benedicto XIV regnante, Secretarius Status ab anno 1740 usque ad mortem.
Passel
Passel est commune Francicum 292 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Rogécourt
Rogécourt est commune Francicum 93 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Napoleo I (imperator Francogallorum)
Napoleo seu Neapolio Bonaparte etiam Napoleo Bonapars (natus Napoleone di Buonaparte Adiacii in Corsica die 15 Augusti 1769, mortuus in domicilio Longwood appellato, Sanctae Helenae in insula Oceani Atlantici die 5 Maii 1821) fuit dux exercitus inter Res Novas Franciae, a 1799 anno usque ad 1804 annum, tyrannus rei publicae (Francogallice Premier Consul), ab 1804 anno Imperator Francogallorum (Francogallice Empereur des Français ), ab 1806 rex Italiae protectorque Foederis Rheni, vir secundis adversisque iuxta famosus.
Corsicus natu: pueritia et adulescentia
Napoleo Bonaparte fuit secundus natu octo liberorum. Quinque liberi plus nati sunt, qui infantes omnes mortui sunt. Parentes ambo fuerunt minoris nobilitatis Italicae; pater fuit Carolus Buonaparte, iurisconsultus, et mater Laetitia Ramolino. Baptizatus est Catholicus die 21 Iulii 1777 in Cathedrali Adiacii.
Difficile est dictu qua in natione Napoleo natus sit: Respublica Genuensis Corsica potita est anno 1347, eamque regebat usque ad annum 1729, quo anno res novae coeptae sunt. Bellum Corsici gerebant cum Genuensibus, postquam anno 1755, Paschali Paoli ducente, facta est Respublica Corsica. Annos novem Genua insulam iterum potiri conabatur, defessa deinde clam Franciae vendit 1764. Hoc palam clamato belloque parvo inter annos 1768–1769 gesso, Corsica in Franciam gradatim adsimilata est. Nationalismus autem inhibitus fervescitabat, et lingua Italica fuit sua lingua materna. Napoleo ergo nominatus est nomine Italico Napoleone di Buonaparte, Corsico Nabolione. Serius se appellare coepit Napoleo modo Francico Napoléon Bonaparte.
Educatio
Mense Ianuario anni 1779 Napoleo studia coepit Augustoduno in Francia, ut linguam Francicam disceret. Maio eiusdem anni acceptus est in academiam militarem Brienne-le-Château. Late fertur sonu Corsico gravi locutum esse neque Francicam linguam recte scribere didicit, quamobrem eum valde condiscipuli eludebant. Breonnae Napoleo cognoscit Ioannem-Remigium Moët, praeclarum vinarium vini spumantis, quocum facti sunt amici. Eorum amicitia secundum Ioanni-Remigio provenit, nam eius vinum Napoleo exercitui victorio saepe emit cursumque continenter divertit, si in itinere prope fuerant.
Napoleonis cursus honorum
Anno 1785, Napoleo tribunus erat. Die 19 Decembris anni 1793 Telonem Martium, urbem in Francia australi sitam, expugnavit, quae antea a militibus Britannis atque Hispanis defendebatur. Quam ob rem generalis legionarius promotus est. Anno 1795, ad imperatorem designatus est, postquam motum Lutetiae profligavit.
Clades Napoleonis in Russia
Mense Iunio anno 1812, copiae Napoleonis Imperium Russicum sine declaratione belli invaserunt et initio prospere bellabant. Exercitus Russicus, a ducibus generalibus Michaele Barclay de Tolly et Petro Bagration ductus, se Francicis dedit. Pugnae prope oppido Kliastitsi (quae ab 30 Iulii ad 1 Augusti durabat) gratia, finitus est incessus copiarum hostiarum ad Petropolem. A 16 ad 18 Augusti accidit pugna Smolenscensis. A 20 Augusti impositus est novus copiarum Russicarum dux: Michael Kutuzov. Die 7 Septembris (26 Augusti Calendarii Iuliani) accidit pugna notabilis prope vicum Vorotunum (qui vulgo Borodino dicitur), nunc in regione Moscuensi Russiae locatum. Initio Septembris, Russi concesserunt de Moscua, quae urbs paulo post occupata est a copiis Napoleonis. Sed mense Octobri anno 1812 Napoleo cum exercitu, cuius conditio facta est mala, de Moscua concessit. Dein copiae Francicae cedebant et mense Decembri anno 1812 e Russia eiectae sunt. Tamen ei pax oblata est, si tantum Germaniam reliqueret. Id Napoleo acerrime negavit.
Centum dies
Francia recuperata, res attamen arduae erant, nam totius Europae reges, qui antea de novis finibus inter se dissenserunt, tunc omnes Napoleonem imperio spoliare volebant, quare septimam inter se coalitionem conflaverunt.
Napoleoni ergo pugnandum fuit, quamquam id non voluit, et rursus attulit necessarium delectum, qui invisus omnibus erat. Quo facto, concripsit exercitum ducentorum octaginta milia hominum, Britanniae, Russiae, Austriae et Borussiae septigenti milia milites suppeditaverunt. Napoleoni statim proelium committere melius esse visum est, nam si diutius expectavisset, hostes multo melius exercitus paravissent. Napoleo iter fecit ducens exercitum centum viginti milia hominum in Belgium, ubi dux Wellingtoniae et Blücher, habentes pro se quisque in imperio similem exercitum, Britannicorum, Borussicorum et Belgarum compositum, erant. Napoleo, in Waterloo, planitie apud Bruxellas posita, profligatus die 18 Iunii 1815, fugere debuit.
Exsilium secundum et mors Napoleonis
Napoleo die 22 Iunii secundo abdicavit. Cum Britanni eum comprehendissent, die 18 Octobris eius anni in Sanctam Helenam, insulam a Francia distantissimam et parvulam, rursus exsulatus est. Illic mortuus est die 5 Maii 1821.
Nomen
Nomen Napoleonis (Italice Napoleone) deductum esse a nomine martyris Graeci appellati Neopolus (aut Neopolas aut Neopolis) dicitur, sed in maxima fontium ad eum Latine spectantium parte, Napoleo legitur.
Monumentum
In Columnae Vindocinensis (Lutetiae) base scriptus est: MONVMENTVM BELLI GERMANICI ANNO MDCCCV TRIMESTRI SPATIO DVCTV SVO PROFLIGATI EX AERE CAPTO GLORIAE EXERCITVS MAXIMI DICAVIT
8819 Chrisbondi
8819 , olim designationibus 1985 RR4 et 1990 UD4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8819 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Boscastle
Boscastle est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1306, mercatus autem ab anno 1302. In parochia Forrabury et Minster Boscastle est.
Stenemachos
Stenemachos (Graece, usque ad annum 1934 Stanimaca (Станимака), hodie Bulgarice Асеновград [] vocata) est urbs Bulgariae meridianae. A Philippoli 19 chiliometra in meridiem versus sita est.
Urbs propter multitudinem ecclesiarum monasteriorumque nota etiam Hierosolyma parva vocatur. A Bulgaris, Turcis, Graecis et Zingaris inhabitatur.
Beaumont-sur-Grosne
Beaumont-sur-Grosne  est commune Francicum 333 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Geometria proprietatum
Geometria proprietatum est doctrina phonologica a Georgio N. Clements anno 1985 posita. Propriae linguae proprietates per geometriam hierarchiam constanter conformatam, potius quam per matricem, repraesentat.
Perityleae
Perityleae (anno 2002 segregatae) sunt tribus plantarum florentium subfamiliae Asteroidearum.
Flottemanville
Flottemanville  est commune 195 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Perityleae
Genera
Hic tribus tribui Eupatorieis arte cognatus est. Ut tribus separatus post moleculares sequentium chloroplasticorum DNA investigationes classificatus est. Ei sunt genera sequentia:
Trélans
Trélans  est commune Francicum 103 incolarum (anno 2009) praefecturae Losarae in provincia australi Occitania et Ruscinone.
Berglern
Berglern  est vicus et commune Bavaricum 2'626 incolarum (anno 2012).
Gaius Papirius Crassus
Gaius Papirius Crassus (quando natus quandove mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi 4 a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Anno 384 a.C.n. Papirius tribunus militum consulari potestate factus est. Collegae eo anno erant: Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Servius Sulpicius Rufus, Marcus Furius Camillus. Tum Marcus Manlius T.f. Capitolinus, qui Capitolium a Gallis servaverat, supplicio affectus est.
Lingua Nganasanica
Lingua Nganasanica (vel ipsorum lingua N'a) est una linguarum Samoedicarum borealium, quae ad ramum Samoiedicum linguarum Uralicarum pertinent. In districtu Taimyrensi territorii Crasnoiarensis Russiae statum linguae populi indigenae habet et in ludis litterarum ediscitur. Circa 125 hominum lingua Nganasanica loquuntur. Scriptura utitur Cyrillica cum signis diacriticis non multis. Fine saeculi vicesimi abecedarium Nganasanicum Cyrillicum primo elaboratum est et forma eius non iam stabilita est.
1957 Angara
1957 , olim designationibus 1970 GF, 1962 WG1, et 1969 AA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh in Observatorio Astrophysico Crimaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1957 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Schola Superior Communitatis Forest Hill
Schola Superior Communitatis Forest Hill (Anglice Forest Hill Community High School), simpliciter Forest Hill et tantum The Hill appellata, est coeducationalis schola superior publica in Litore Palmensi Occidentali Floridae constituta, cuius numerus discipulorum est plus quam 1800. Schola est pars Districtus Scholaris Comitatus Litoris Palmensis. Signum scholae, praecipue a manibus athleticis adhibitis, est falco; unde Falco (Anglice The Falcon), prius diarii discipulorum nomen, et Manicae (The Gauntlet), nomen libri anniversarii a discipulis prolati.
Historia
Schola nomine Forest Hill High School anno 1959 coepit, Francisco O. Hobson principale. Schola iuxta Circulum Rusticum Litoris Palmensis Occidentalis et I-95 in angulo inter occasum solis et meridiem urbis Litoris Palmensis Occidentalis in conferto agrorum 20.3 (82 000 metrorum quadratorum) tractu stat. Maiora autem aedificia in locum primarum structurarum anno 2004 substituta sunt. Schola primum anno 1961 accreditata est. Decennio 199, Conlegium Scholarum Comitatus Litoris Palmensis vocabulum Community ('Communitas') nominibus omnium scholarum superiorum publicarum addidit. Forest Hill est schola publica pro discipulis ex communitate loci, et pro eis qui a locis procul a schola veniunt ad suscipienda programmata magnesia a schola oblata.
Res academicae
Domestici scholae fines regionem in cultura diversa amplectuntur, cui permultae centesimae Anglice loquentium non indigenarum sunt. Schola, ut ampliorem occasionem discipulis praeberet, multa coepit programmata magnesia, inter quae informationis technologia, Baccalaureatus Internationalis, scientia circumiectorum, ars ingeniaria, periegesis et hospitalitas, et JROTC. Anno 2008, schola programma magnesia in periegesi et hospitalitate DECA appellatum, circulum mercatorium, condidit; annoque 2009, circulus Tabernam Falconum constituit, scholae primam ientaculi tabernam alternativa, a suis sodalibus praefectisque rectam.
Schola praeterea Angliam Loquentibus Aliarum Linguarum (Anglice, English for Speakers of Other Languages) et Educationem Discipulorum Egregiorum (Exceptional Student Education) praebet. Cursus fundamentales sunt Anglica, mathematica, studia socialia, scientia, linguae alienae, artes oculorum, artes culinariae, exercitatio corporis, et artes lignariae.
Gradus scholastici
Infra inveniuntur gradus per examen "Florida's Comprehensive Assessment Test" scholae tributi.
C'eravamo tanto amati
C'eravamo tanto amati est pellicula comica ab Hectore Scola, moderatore cinematographico Italico, anno 1974 edita. In qua agunt histriones:
Singly
Singly  est commune Francicum 125 incolarum (anno 2010) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
De optimo genere interpretandi
De optimo genere interpretandi (epistula LVII) est epistula a Hieronymo, doctore Christiano, ad Pammachium, senatorem Romanum, anno 395 scripta, in quo suum interpretandi modum contra obtrectatorem non nominatum defendit. Res agitur de Hieronymi versione epistulae Epiphanii ad Ioannem Hierosolymitanum scriptae. Hieronymus scribit, "Ego enim non solum fateor, sed libera voce profiteor, me in interpretatione Graecorum, absque Scripturis sanctis, ubi et verborum ordo mysterium est, non verbum e verbo, sed sensum exprimere de sensu," et auctoritatem Ciceronis (De optimo genere oratorum) aliorumque scriptorum antiquorum citat.
Tregiaria
Tregiaria  (alia nomina: Tregiaria in Valle Herae, olim: Tregiaria Palariae ; etiam Treggiaria ) (Italiane: Treggiaia) est parvus vicus Italiae et fractio in municipio Pontis Herae, circiter 751 incolarum (1 034 cum Fabris Tregiariae), in Regione Tuscia, in Provincia Pisana et in Valle Hera situm. Incolae Tregiarienses appellantur.
Franciscus Xaverius de Zelada
Franciscus Xaverius de Zelada (Romae die 27 Augusti 1717 - 19 Decembris 1801) fuit cardinalis bibliothecarius et archivarius Sanctae Romanae Ecclesiae et, papa Pio VI regnante, Secretarius Status ab anno 1789 usque ad annum 1796.
Tregiaria
Tregiaria super collem aedificata est. Fabri Tregiariae est pars vici Tregiariae, ad pedes collis.
Historia
Quondam Tregiaria municipium fuit, postea aggregatum ad Palariam, postremo ad Pontem Herae.
Rai 2
Rai 2 sive Rai Due est unus trium canalium italicae publicae televisionis societatis RAI. Alii canales sunt Rai Unus et Rai Tres. Rai Duo primus trasmittit die 4 Novembris 1961.
Ameugny
Ameugny  est commune Francicum 142 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Rocquigny (Axona)
Rocquigny est commune Francicum 391 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Péroy-les-Gombries
Péroy-les-Gombries est commune Francicum 966 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Vesenius mons
Mons Vesenius (vel Vesinerius sive Vixinerius ; Italiane: monte Musinè) est Italiae mons Alpium Graiarum, qui 1150 metra altus est.
Fleury (Manica)
Fleury  est commune 879 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Polymnieae
Polymnieae (Anglice pale-flowered leafcup, white bear's-foot, whiteflower leafcup ) sunt tribus plantarum florentium subfamiliae Asteroidearum, in America Septentrionali endemica.
Saeculo exeunte octavo
Saeculo exeunte octavo est encyclica Epistula a papa Pio XII scripta. Haec encyclica, die 2 Iunii 1940 promulgata, Lusitaniae octocentesimo anno iubilaei huius civitatis tempore dicata est.
Bergheim (Oberbayern)
Bergheim  est vicus et commune Bavaricum 1'864 incolarum (anno 2012).
Marcus Trebonius
Marcus Trebonius (quando natus quandove mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi 4 a.C.n. fuit.
Familia
Trebonii maiores plebeii erant, frater eius vel filius Publius Trebonius anno 379 a.C.n. tribunus militum erat.
Cursus honorum
Anno 383 a.C.n. tribunus militum consulari potestate fuit et cum eo Lucius Valerius L.f. Poplicola, Aulus Manlius T.f. Capitolinus, Servius Sulpicius Rufus, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus. Tum coloniae Velitrae et Cerceii atque etiam Lanuvium defectionem fecerunt.
Alaudae
Alaudae, nomen est famosorum commentariorum latinorum quos edidit ex Italia annis 1889-1895, Carolus Henricus Ulrichs, iurisconsultus et latinista natione Hannoveranus.
Continuit hos commentarios Vox Urbis: de litteris et bonis artibus commentarius quos bis in mense edebat architectus et ingeniarius Aristides Leonori inter annos 1898-1913.
Cornelius Čukovskij
Cornelius Ioannis filius Čukovskij (Russice Корней Иванович Чуковский, tr. Kornej Ivanovič Čukovskij), Petropoli natus Nicolaus Basilii filius Kornejčukov (Russice Николай Васильевич Корнейчуков, tr. Nikolaj Vasil'evič Kornejčukov) die 19 Martii 1882, Moscuae mortuus die 28 Octobris 1969, fuit poeta, criticus, diurnarius, traductor Russicus et Sovieticus.
Tempore Imperii Russici ut diurnarius et dein etiam ut criticus litterarius favebat operi. In Unione Sovietica enim auctor clarissimus litterarum puerilium factus est, qui poemata multa atque narrationes prosaicas nonnullas pro impubibus creavit aut ex Anglico Russice vertit. Praeterea, libros de educatione impubium et arte textus vertendi scripsit. Etiam est auctor nonnullorum librorum memoriarum.
Emaus
Amanzé  est commune Francicum 175 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Historia Sinica
Historia Sinica aevo Neolithico coepit, cum multae gentes prope flumina Luteum et Longum habitaverunt. Inscriptiones historiae Sinicae ex anno 1200 a.C.n. inveniuntur, cum regnavit domus Shang. Scripturae Historiani Magni (ca. 100 a.C.n.), Annales Bambusiae, et alterae scripturae antiquae domum Xia (c. 2100–-1700 a.C.n.) commemorant, quae ante domum Shang regnaverat, sed quae non durabilem modum scribendi habebat.
Post domum Shang erat domus Zhou (1045–-256 a.C.n.), quae saeculo 8 a.C.n. pressionibus internalibus externalibusque fracta est in civitates minores, primum aevo Veris et Autumni et maxime aevo Civitatum Bellantium. Abhinc multas civitates saepe pugnabant, saepe tamen dynastiae partes Sericae vel etiam totam Sericam in potestate sua tenebant.
Anno 221 a.C.n. Qin Shi Huang multos civitates certantes univit in domum Qin et se imperatoremem nominavit. Primus imperator Qinshihuang (秦始皇) anno 221 a.C.n. nomen suum civitati Sinensi dedit et murum longum construxit. Imperatores gubernationem instituerunt. Imperatores et actiones et litteras virorum doctorum gubernabant.
Seditio, quam instigavit hetaeria appelleta Pugiles, insurrexit versus alienos et christianos circa annum 1900. Suppressa est a copiis subitaribus internationalibus.
Res publica Sinarum 1912 condita
Domus ultima Sericae erat Qing (1644-1912), quam successit Res publica Sinarum anno 1912, et in continente Res publica popularis Sinarum anno 1949. Imperium anno 1911 collapsum est, quod imperatores contra civitates Europaeas, quae Sinam expugnare in animo habuerunt, resistere non potuerunt. Primus praeses rei publicae Sun Yat-Sen anno 1912 creatus est, qui eo tempore factionem Kuomintang condidit.
Tempus seditionum (1912-1927)
Primis annis rei publicae multi duces militum inter se pugnaverunt, quorum unus, Yuan Shikai etiam imperium restituere ipso imperatore petivit. Sun Yat-Sen in Iaponiam in exilium fugere coactus est. Sed anno 1916 Yuan Shikai mortuus est. Ab anno 1917 Res Publica Sinarum primo bello mundano contra Germaniam interfuit, ut coloniam a Germania in Sina expugnata liberaret. Sed post bello finito et Deliberatione de pace componenda Lutetiae facta haec colonia Iaponiae data est. Itaque multi incolae Sinarum, praecipue 4 Maii 1919 contra peregrinos demonstrabant. Anno 1921 Sun Yat-Sen iterum praesidem se Nanchini proclamavit, sed ab maioribus partibus Sinarum, ubi duces militum regnaverunt, non recognatus est. Eodem tempore Factio Communista Sinensins duce Mao Zedong condita est. Mao fuit rerum novarum fautor et dux civilis Sinensis. Ab anno 1943 usque ad mortem procurator Factionis Communistae Sinensis fuit, quae eo ducente post victoriam in bello civili Sinensi anno 1949 in parte continentali Sinarum ad gubernacula Reipublicae Sinarum anno 1949conditae pervenit. Anno 1925 Sun Yat-Sen mortuus est.
Decem anni Nanchini (1927-1937)
Anno 1927 Chiang Kai-Shek dux militaris rerum potitus est et contra communistas se vertit, quos e Sciamhaevo pepulit. Anno 1928 Chiang praeses rei publicae factus est. Anno 1931 Iaponia vi Manchuriam expugnavit et a Sina separavit. Mao Zedong autem a Kuomintang pulsus in Hunan et Iangxi regionibus Rem Publicam Sovieticam condidit. Sed Chiang Kai Shek eum adeo persequebatur, ut Communistae annis 1934-1935 "itinere magno" fugere coacti sunt et paene exstincti fuissent.
Bellum contra Iaponiam (1937-1945)
Die 7 iuli 1937 Iaponici Sinam invaserunt post "casum pontis Marci Poli", quod fuit initium belli mundani in Asia. Iaponici magnas partes Sinarum expugnaverunt et Kuomintang et Communistas ad foedus coegerunt. Itaque dehinc una contra hostes pugnaverunt, sed in alterum fidem non habuerunt. Anno 1945 Iaponia a Civitatibus Foederatis coactus deditionem hostibus suis obtulit.
Res Publica Sinarum in insula Taivania (ab anno 1949)
Chiang Kai-Shek se praesidem totius Sinae esse praedicare non desistebat neque terram continentem expugnare potuit. Itaque nunc duae res publicae sinarum fuerunt. Chiang Kai-Shek dictator regnavit et paucos annos post mortem eius (anno 1975) Chiang Ching-kuo, filius eius, anno 1978 praeses factus est. Is paulatim democratiam induxit. Anno 2000 denique primus praeses, qui non factioni Kuomintang interfuit, creatus est.
Veleda
Veleda fuit fatidica populi Bructerorum quo tempore Gaius Iulius Civilis res novas movebat contra Romanos anno 69 p.C.n. Capta tandem a Romanis est anno 77, duce Rutilio Gallico, si poetae Statio credimus. Nomen eius a nonnullis censetur verbo vala (scil. fatidica religionis Nordicae mediaevalis) cognatum esse.
E nomine huius mulieris appellati sunt et liber "Velleda" (a Benedicta Naubert conscripta) et asteroides "126 Velleda". Tabulam Carolus Voillemot artifex Francicus anno 1869 pinxit, mulierem fere nudam effingentem, qua titulus "Velleda" praeposuit (Salon de 1869, no. 2390).
Saint-Sauveur-de-Ginestoux
Saint-Sauveur-de-Ginestoux est commune 66 incolarum (anno 2008) praefecturae Losarae in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Fierville-les-Mines
Fierville-les-Mines  est commune 307 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Petrafons
Petrafons est commune Francicum 1860 incolarum (anno 2014) praefecturae Esiae in regione Alta Franciae).
Rocourt-Saint-Martin
Rocourt-Saint-Martin est commune Francicum 304 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Burgellus ad Sanctum Spiritum
Burgellus ad Sanctum Spiritum (alia nomina: Burgetum ad Sanctum Spiritum ) (Italiane: Borghetto Santo Spirito) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Savonensi situm.
Sententia
Sententia municipalis est: UNIVERSITAS BURGETI 1294
Aemulatio mercatoria
Aemulatione mercatoria exempli gratia efficitur ut in mercatura cuiusdam mercis unum solum pretium regnet.
Bergen (Mittelfranken)
Bergen  est vicus et commune Bavaricum 1'135 incolarum (anno 2012).
362 Havnia
362 , olim designatione 1893 R agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 362 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lycia et Pamphylia
Lycia et Pamphylia est provincia Romana anno 74 instituta, postquam provinciae Lyciae anno 43 constitutae Pamphylia, quae hucusque pars provinciae Galatiae fuerat, adiuncta est. Caput provinciae Patara fuit. Hadriano vel Antonino Pio imperatore etiam Pisidia addita est. Primis annis Lycia et Pamphylia provincia Caesaris fuit, sed Marcus Aurelius eam provinciam populi Romani fecit. Inter annos 311 et 325 divisa est et ad Dioecesam Asianae tributa est.
Pamphylia
thumb|350px|Pamphylia provincia Duo deinde promunturia sunt Sarpedon, finis aliquando regni Sarpedonis, et quod Ciliciam a Pamphylia distinguit Anemurium, interque ea Celenderis et Nagidos Samiorum coloniae; sed Celenderis Sarpedoni propior. In Pamphylia est Melas navigabilis fluvius, oppidum Sida et alter fluvius Eurymedon. Magna apud eum Cimonis Atheniensium ducis adversus Phoenices et Persas navalis pugna atque victoria fuit. Mare quo pugnatum est ex edito admodum colle prospectat Aspendos, quam Argivi condiderant, possedere finitimi. Deinde alii duo validissimi Cestros et Cataractes: Cestros navigari facilis, hic quia se praecipitat ita dictus. Inter eos Perga est oppidum, et Dianae quam ab oppido Pergaeam vocant templum. Trans eosdem mons Sardemisos et Phaselis a Mopso condita finis Pamphyliae.
Fluctus
Fluctus est motus fluctuans in mari, flumine, vel alio corpore aquatico. Sensu concreto potest esse:
Eumaeus
Eumaeus (Graece ) in mythologia Graeca est fidus Ulixis subulcus.
Сtesii filii Ormenis filius e Syria insula (sic, ut videtur, Homerus Syrum nominat). Puer a piratis Phoenicibus, quos ancilla Ctesii Phoenix adiuvisset, raptus est; Phoenices eum Laerto vendiderunt. Una cum Ctimene, sorore Ulixis minore, ab Anticlea educatus est, Ctimene autem nupta Anticlea eum subulcum fecit.
Minerva in libro XIII ad Eumaeum Ulixem miserat, qui eum incognitum (libro XIV) et Telemachum (libro XV) hospitaliter accepit. In urbem Ulixem libro XVIII abducit, cui tandem adgnito (libro XXI) ad procos interficiendos opem tulit (libro XXII).
Ulixes Eumaeo et Philoetio libertatem promisit, quod Telemachus effecit; Athenis Coliadum gens prolem Eumaei se esse iactabat , quod et inscriptiones testantur.
Notae
Eumaeus
Cyrene (discretiva)
Cyrene est:
Yucca
Yucca est genus plantarum florentium familiae Agavacearum. Facile ex foliorum flosculis ensiformorum durorumque agnoscitur, et florum corymbis alborum albicantiumve. Endemica est in tropicis Americae Septentrionalis, Mediae Americae, Indiarum occidentalium zonis, sed nunc in regionibus variis in hortis colitur.
Gasium naturale
Gasium naturale est mixtura gasii hydrocarbonii quae secundum naturam in methano cum hydrocarboniis aliis, dioxido carbonii, nitrogenio, et sulfido hydrogenii plerumque consistit. Id est gravis energiae fons, qui ad multas res latissime admovetur, inter quas aedificia calefacta, electricitas generata, calor electricitasque industriae adhibita, fomes vehiculis comparatus, et chemicum principale in manufactura bonorum sicut plastica et alia chemica organica quae magni momenti in commercio sunt.
Invenitur gasium naturale in altis subterraneisque conformationibus saxosis, vel cum aliis hydrocarbonii receptaculis naturalibus coniunctum, in depositis carbonis et clathratis methani. Petroleum est alia res quae prope et cum gasio naturali saepe repertur. Plurimum gasii naturalis per duas rationes naturales fit: biogenicam et thermogenicam. Gasium biogenicum ab organismis methanogenicis in paludibus, landfills, et sedimentis humilibus efficitur; altius autem in terra, in maioribus temperaturis et pressuris, gasium thermogenicum ex materia organica humata generatur.
Ioannes Schmidt
Ioannes Fridericus Henricus Schmidt (29 Iulii 1843—4 Iulii 1901) fuit linguista Germanicus qui doctrinam undarum (Theodisce Wellentheorie) originum et evolutionis linguae posuit.
Aluze
Aluzé est commune Francicum 235 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Ioannes Schmidt
Biographia
Schmidt, in urbe Prenzlau Provinciae Brandenburgi natus, in universitatibus Bonnensi et Ienensi eruditus est, ubi philologiae (linguisticae historicae) cum Augusto Schleicher, Indoeuropaeanista maximi momenti, studuit et linguarum Indoeuropaearum, praecipue linguarum Slavicarum, peritus est. Doctoratus anno 1865 ei concesso, ex 1866 fuit magister in quodam gymnasio Berolini sito.
Schmidt ab Universitate Bonnensi anno 1868 ut professor linguarum Theodiscae et Slavicarum doceret invitatus est. Bonnae protulit opus Die Verwandtschaftsverhältnisse der indogermanischen Sprachen ('Cognationes Linguarum Indo-Germanicarum', 1872), quod doctrinam undarum primum praebuit. Secundum hanc doctrinam, novae ullius linguae proprietates se a media parte per circulos continenter attenuantis panduntur, similes undarum cum lapis in aquam iacatur creatarum; qui progressus ad convergentiam inter linguas dissimiles ducere debet. Haec doctrina posita est contra doctrinam arboreum, legum sonorum, a Neogrammarianis anno 1870 positam.
Schmidt ab 1873 ad 1876 fuit professor philologiae in Universitate Graecensi in Austria. Anno autem 1876, Berolinum rediit, ubi professor in Alma Universitate Humboldtiana Berolinensi docebat. Berolini mortuus est anno aetatis suae quinquagensimo septimo.
Edidit cum Ernesto Kuhn periodicum Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung ab anno 1875 ad 1901.
La Feuillie (Manica)
La Feuillie  est commune 293 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Rai 3
Rai 3 sive Rai Tres est tertius, etiam quod ad spectatores pertinet, trium canalium italicae publicae televisionis societatis RAI. Alii canales sunt Rai Unus et Rai Duo. Rai Tres trasmittit ab anno 1979.
Nuntius
Nuntii Graeci
Jornalismo
Lingua Sumerica
Lingua Sumerica antiquissima est omnium linguarum quae nobis adhuc notae sunt. Dicebatur in Mesopotamia circiter 3000–1900 a.C.n.
De scriptura
Primum totum verbum significans littera mox syllabam reddebat sicuti ra, ar, tar eqs. Tamen Sumeri pergebant et ideogrammatis uti nonnullis et determinativis quae non legenda erant, sed nomina definiebant. Ante nomen exempli gratia dei Caeli (AN) scriptum erat deus (DIĜIR). Praeterea uni litterae non semper una syllaba respondebat nec vice versa uni syllabae una littera. Exempli gratia una littera /bi/ aut /pi/ significabat, pro /sa/ autem scribere poteras sa, sá, sà, sa4 eqs. Accentus nihil de pronuntiatione dicunt. Num quid pronuntiatione interfuerit inter has varias litteras, dicere nequimus, nam pronuntiatio tantum ex usu litterarum cuneiformium in lingua Accadica (Babylonica) conicimus. Ex quo usu lingua Sumerica habebat vocales a, e, i, u et consonantes b, p, m; d, t, n;  g, k, ĝ; z (=ts), s, š; l, r, ḫ. Nonnumquam autem et aliae coniciuntur et plures.
Grammatica
Lingua Sumerica est lingua ergativa, i. e., subiectum iuxta verbum intransitivum eundem casum atque obiectum directum iuxta verbum transitivum habet. Is casus absolutivus appellatur. Subiectum autem iuxta verbum transitivum (ergator) in casu ergativo est. Praeterea linguae Sumericae sunt hi casus: genetivus (-ak), aequativus (-gin), dativus (-ra), directivus (-e), terminativus (-še), comitativus (-da), locativus (-a), ablativus (-ta).
Linguae Sumericae duo sunt genera: genus commune et genus neutrum. Directivum, locativum, ablativum tantum neutra formant, dativum et pluralem tantum communia. Pluralis ante casum morphemate (-ene-) indicatur. Exemplum sit verbum regis: rex – lugal
regibus – lugalenera. Persaepe exitus casuum cum radicibus verborum contrahuntur. Radices nominum ac verborum non differunt. DUG e. g. significat et oratio et loqui. Nomina cum pronominibus, adiectivis, numeralibus, attributis genetivis, phrasibus relativis aliisque appositionibus phrasin nominalem formant. Series partium singularium quasi sancta est: caput (e. g. nomen ipsum), adiectiva, numeralia, attributa genetiva, phrases relativae, pronomina possessiva enclitica, pluralis signum, appositiones, exitus casus.
Noemi Watts
Noemi Helena Watts (nata Shorehamiae in vico Sussexiae Occidentalis Angliae die 28 Septembris 1968) est actrix et pellicularum factrix Australio-Anglica.
Lingua Sumerica
Grammatica
Partes morphematum verborum sunt hae:
Signy-l'Abbaye
Signy-l'Abbaye est commune Francicum 1'358 incolarum (anno 2010) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Lingua Sumerica
Grammatica
Multa autem de rebus grammaticis linguae Sumericae nondum liquent. Impedimentum est potissimum quod lingua Sumerica nullius linguae notae cognata est.
Secutor
Corpus suum magno scuto, qui semicylindratus quasi erat sed cum rotundatis marginibus, cassida, manica, minima ocreaque ab ictibus defenditur.
Scutato, adversarius suus erat semper retiarius, parmatus.
Cassidae suae crista aequora tenuisque erat neve rete in eo uncinaretur.
Gubernium Orelense
Gubernium Orelense (Russice Орловская губерния, tr. Orlovskaja gubernija) fuit pars administrativa Russiae prisca, in medio Russiae Europaeae sita, Orelam metropolim habens, anno 1796 cum hoc nomine in Imperio Russico creata, anno 1928 in Re publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.
Saint-Sauveur-de-Peyre
Saint-Sauveur-de-Peyre est commune 211 incolarum (anno 2008) praefecturae Losarae in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Stutgardia
Stutgardia seu Stuccardia id est "equaria" vel "hortus equarum" (Germanice: Stuttgart, Italicum exonymum est Stoccarda) est urbs in Germania atque caput rei publicae foederalis Germaniae Badeniae-Virtembergiae vel etiam Suebiae est. Oppidum ad fluvium Neccarum situm, alii dicunt ad flumen vulgo Nesenbach.
Stutgardia habet plus quam sescenta milia incolarum.
Nomen Germanicum Stuttgart Germanice Stutengarten significat vel latine hortum equarum vel melius equariam. Dux Liudolfus Suebiae equariam saeculo X condidit.
Stutgardia suburbium Condistatis nomine habet, ubi olim Romani alam I Subulorum in castello conlocaverant.
Stutgardia est caput Dioecesis Rottenburgensis-Stutgardiensis Ecclesiae Catholicae et caput Ecclesiae Virtimbergicae Reformationis Lutheris.
Persona urbis est Stuttgardia.
Cornelius (papa)
Cornelius (natus die ignoto; obiit Centumcellae mense Iunio 253) fuit episcopus Romae et Papa Sanctae Romanae Ecclesiae a die 6 Martii aut 13 Martii 251. Nihilum de Cornelio ante pontificatum certe scitur. Propter persecutiones, Cornelius exsul Centumcellae (hodie Italiane: Civitavecchia) obiit. Secundum Indicem Liberianum, "ibi cum gloria dormicionem accepit."
Stutgardia
Geographia
Urbs ad Neccarum fluvium sita in valle quasi in "cortina" naturali. Ex ima cortina usque ad supina vallis extenditur. Quamobrem in oppido multae scalae gradusque sunt. Anno 1894 usque ad 1896 primus cuniculus "Suebicus" appellatus et anno 1930 alter "Wagenburg" nuncupatus effossi sunt.
Commeatus
Maxima statio ferriviaria est "Stuttgart Hauptbahnhof" quam stationem olim architecti cum formam stationis proposuerunt umbilicum Sueviae vocabant.
Palaria
Palaria  (alia nomina: Palagia ) (Italiane: Palaia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 620 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pisana et in Valle Herae, historica ac geographica terra, situm. Incolae Palarienses appellantur.
Historia
Palaria conditus est vicus mediaevalis.
Nisa
Nisa potest esse:
Bossiney
Bossiney est vicus in parochia de Tintagel et comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis et olim burgus parliamentarius. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1256.
Pimprez
Pimprez est commune Francicum 805 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Sévigny-Waleppe
Sévigny-Waleppe  est commune Francicum 250 incolarum (anno 2010) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Elsa Borst
Elsa Borst-Eilers (Amstelodami nata die 22 Martii 1932; mortua in Bilthoven die 10 Februarii 2014) fuit medica et politica Nederlandica.
Hertha (praenomen)
Hertha seu Herta est praenomen femininum Germanicum ex errore orthographico, ut censetur, ortum; nomen enim dei Germanici Nerthi, a Tacito tradita, olim littera H loco N lectum est.
Bergen (Chiemgau)
Bergen  est vicus et commune Bavaricum 4'775 incolarum (anno 2012).
Divino afflante Spiritu
Divino afflante Spiritu  est encyclica epistula a papa Pio XII scripta. In hac encyclica, die 30 Septembris 1943 promulgata, id est fere quinquaginta annis post encyclicam papae Leonis XIII Providentissimus Deus datam, Romanus pontifex de emendata interpretatione Bibliorum et de opportuno studio versionum originalium ( Hebraica ac Graeca) librorum sacrorum scripsit.