cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
560 Delila
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 560 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Isidorus Characenus
Isidorus Characenus fuit geographus Graecus, qui fortasse saeculo 1 a.C.n. floruit atque de quo fere nihil praeter hoc certissime novimus, ei nomen Isidorum fuisse eumque geographicum opus Parthicas stationes scripsisse.
Studia geographiae
In Plinii "Naturalis Historiae" libro secundo Isidorus scribitur orbem terrarum (ab India usque ad Gades) 9818 milia passuum longum putavisse.
In eodem Plinii opere Isidorus fertur etiam aliquarum in Mediterraneo Orientali mari insularum circuitum computavisse. E quibus insulis, Cypri circuitum 375 milia passuum, Rhodi 103 milia passuum , Sami 100 milia passuum , Chii 134 milia passuum , Lesbi 168 milia passuum longum esse.
Fanum Sancti Vincentii (Croatia)
Fanum Sancti Vincentii (alia nomina Abbatia Sancti Vincentii) (Croatice: Svetvinčenat; Italiane: Sanvincenti) est oppidum Croatiae et municipium, in Regione Histriana ac in Histria historica ac geographica terra, situm.
Sermones
Magna pars incolarum ibi Croatice, quamquam multi etiam Italiane loquuntur accurate:
Historia
Ab anno 1920 ad annum 1947 Fanum Sancti Vincentii fuit oppidum et municipium Italiae, in Regione Venetia Iulia et in Provincia Polensi.
Vici et loci in municipio
et altera.
Iohannes Helm
Ioannes Helm (natus die 10 Martii 1927) est studiosus psychologiae clininae ac professor emeritus universitatis Humboldt Berolini. Helm scriptricem Helga Schubert in matrimonium duxit.
Stafford Cripps
Ricardus Stafford Cripps (Londinii natus die 24 Aprilis 1889; mortuus in Helvetia die 21 Aprilis 1952) alumnus Collegii Wintoniensis et Collegii Universitatis Londiniensis, causidicus, fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui ab anno 1931 usque ad annum 1950 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit accurate in Parlamento munere populi Bristolii orientalis functus est. A die 13 Novembris 1947 usque ad diem 19 Octobris 1950 fuit cancellarius scaccarii, id est aerarii minister.
Pentila
Pentila est genus papilionum familiae Lycaenidarum.
Species
Ordine alphabetico perscriptae.
Marcellus Cerdan
Marcellus Cerdan (natus in Algerii urbe Sidi bel Abbès die 22 Iulii 1916; sinistro casu aeroplani iuxta insulas Azores mortuus die 28 Octobris  1949) fuit pugil Francicus. Illustris cantrix Editha Piaf amasia eius erat.
2174 Asmodeus
2174 , olim designationibus 1975 TA et 1979 SK12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus et Ioanne Petro Huchra, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Lucius Aemilius L.f. Mamercinus (consul 366 a.C.n.)
Lucius Aemilius L.f. Mamercinus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit.
2174 Asmodeus
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2174 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lucius Aemilius L.f. Mamercinus (consul 366 a.C.n.)
Familia
Pater eius Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus erat, qui annis 391 ad usque 377 a.C.n. septies tribunus militum consulari potestate erat; et filius Lucius Aemilius Mamercinus Privernas bis (annis 341 a.C.n. et 329) consulatum administravit.
Guacamole
Guacamole est embamma Mexicanum e fructibus Perseae americanae contritis (traditionaliter facto cum saxo volcanico in poculo speciali) quibus conditis et mixtis cum sale, capsico serrano, limone, cepis, lycopersicis, et allio.
Lucius Aemilius L.f. Mamercinus (consul 366 a.C.n.)
Cursus honorum
Aemilius anno 368 a.C.n. magister equitum Marci Furii Camilli dictatoris erat, qui Gaium Licinium Stolonem arceret, qui consulatum pro ordine plebeio postularet. Furius mox a dictatura se abdicavit.
Anno 366 primum consul electus est una cum Lucio Sextio Sex.f. Sextino Laterano collega, qui primus e plebe hunc magistratum adeptus est. Hoc anno et primo praetores creati sunt.
Arnaria
Arnaria (Italiane: Arnara) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 400 incolarum, in regione Latio, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae Arnarienses appellantur.
Fractiones
Colle Orso, Costa Grande, Sterparo.
Carl Reiner
Carlton "Carl" Reiner (natus The Bronx in oppido Novum Eboracum die 20 Martii 1922; mortuus die 29 Iunii 2020) fuit comoedus atque histrio Americanus.
Hautaget
Hautaget (Occitanice Hauthaget) est commune Francicum 51 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Halitheriinae
Halitheriinae est subfamilia mammalium sirenium exstincta.
Monica (discretiva)
Monica potest:
Ukaz
Ukaz (Russice: указ n.) erat inter aetatem Imperii Russici decretum a imperatore seu a Patriarcha ecclesia orthodoxae russicae edictum. Illud ipsum vicem legis obtinuit. Post Revolutionem Octobris ucases nundam edicta fuerunt sed decreta (декрет). Tamen nonnumquam ucases speciales a Stalino composita existent.
Secundum constitutionem Foederationis Russicae 1993 promulgatam Ucas est decretum a praeside composita cum vicesibus legis. Quamquam hoc non valet sed legi pristina contradicet et non a Duma ratificatum est.
Liber Fan Shengzhi
Liber Fan Shengzhi (Sinice 氾勝之書 seu translitteratione pinyin Fan Shengzhi shu) est opus de re rustica Sinice saeculo fere I a.C.n. scriptum, hodie fragmentis servatum. E nomine auctoris Fan Shengzhi appellatur qui commissarius rerum rusticarum regionis Guanzhong merebat. Fragmenta huius operis, in Qimin yaoshu et apud varios scriptores posteriores citata, ab editoribus recentibus sic congeruntur:
3088 Jinxiuzhonghua
3088 , olim designationibus 1981 UX9, 1978 EN7, 1981 TK3, et 1981 UZ11 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3088 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Caritatis
Caritatis est encyclica epistula papae Leonis XIII episcopis Polonicis scripta et die 19 Martii 1894 promulgata. In hac encyclica papa de Ecclesia Catholica Polonica scripsit.
Gaius Licinius Calvus
Gaius Licinius Calvus (quando natus sit, quando mortuus, nescimus) vir publicus Romanus  e plebe ortus saeculi quarti a.C.n. erat.
Courdimanche-sur-Essonne
Courdimanche-sur-Essonne est commune Francicum 267 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Gaius Licinius Calvus
Familia
Avus eius Publius Licinius P.f. Calvus Esquilinus erat, tribunus militum consulari potestate annorum 400 a.C.n. et 396 a.C.n..
Cursus honorum
Anno 368 a.C.n. Gaius Licinius primus magister equitum e plebe factus est atque a Publio Manlio A.f. Capitolino dictatore inter pugnas ordinum de consulatu plebeio.
Abatur
Abatur, aliquando Abathur, Yawar, et Antiquus Dierum appellata, in religione Mandaeana est tertia ex quattuor emissionibus ex deitate suprema et ignota. Nomen 'patrem Uthre' significat, Mandaeam entitatum caelestium appellationem. Cuius epitheton usitatum est Antiquus (Atiga), et "penitus occultus et cautus" appellatur. Yoshamin praeterea describitur, ultimus alterius vitae filius, figura maximi momenti in religione Mandaea, ex qua nominantur. Abatur ipsi sunt binae personae variae: Abatur Rama (superior vel caelestis), et Abatur Librae (inferior), qui animas mortuorum pensitat ut eorum sortem decerneret.
Abatur in Diwan Abatur
Abatur est unus ex praecipuis personis in libro Diwan Abatur, recentiore Mandaeorum textu. In manuscriptis exstantibus, verba post lacunam incipiunt. Abatur habitare dicitur in limitibus mundi praesentis et vitae post mortem, in finibus ad ultimas mundorum lucis margines, quod in regionibus inferioribus patet. Subter, primum fuerat nihil nisi inane ingens, aqua atra in ima parte plenum, in qua eius imago repercutiebatur.
Lammana
Lammana, Cornubice Enys Lann-managh sed Anglice Looe Island est insula comitatús Cornubiae, ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis, neque ab oppido East Looe neque ab ostiis fluminis Looe longe distans. Insula hodie ad opus fundatum Cornwall Wildlife Trust pertinet.
Hydrodamalinae
Hydrodamilinae est subfamilia mammalium sirenium exstincta.
Arcae
Arcae seu Archis (Italiane: Archi) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina sita.
Cella (templum)
Cella a Vitruvio principale conclave interiore templi antiqui appellatur. Cella, ubi statua deitatis collocata est, diis reservata erat. Cultus sive sacrificia non in cella, sed in ara extra templum collocata facta sunt. Ab hac consuetudine abhorrens imprimis in Sicilia (ut puta Selinunte) in templis antiquioribus post cellam conclave particulare erat statuae deitatis destinatum; quod adytum appellatum a nullo nisi sacerdotibus intrari licebat.
Henricus Druey
Daniel Henricus Druey, etiam Henricus Druey (natus die 12 Aprilis 1799 in Faoug in Pago Valdensi - Bernae obit die 29 Martii 1855) fuit orator, philosophus, vir publicus Helveticus, ab anno 1848 usque ad mortem fuit minister in Consilio Foederali. Alma mater sua Academia Lausannensis deinde Universitas Ruperto-Carola Heidelbergensis ubi philosophiam Hegeliana studiut. In primo consilio, quod e septem hominibus solius praesentis Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) constabat, electus est die 16 Novembris 1848. Fuit primus Praeses vicarius et anno 1851 Confoederationis Praeses.
Fanum Sancti Viti Capitis
Fanum Sancti Viti Capitis (olim: Aegitarsum ) (Italiane: San Vito Lo Capo; Sicule: San Vitu / Santu Vitu) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 400 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Drepanitana situm. Incolae Aegitarsani seu Vitopolitani appellantur.
Maior domus
Servus maior domus fuit administrator vel vicarius regis in singulis partibus regni Franciae septimo et octavo saeculis.
Anno 614, rex Chlotarius II edicto Lutetiae nobilibus postulantibus confirmavit, ut in singulis regni partibus ut Austrasia, Burgundia, Neustria maiores domus ex nobilitate eligerentur. Quod reges e domo Merovingorum saepe nondum adulti sellam regiam ascenderunt, maiores domus vicarii et tandem regentes Franciae facti sunt. Praesertim maiores domus e familia Pippini mox potentissimi erant et titulum ut hereditatem acceperunt. Anno 751 denique Pippinus III ultimum regem Merovingorum, Childericum III deposuit, atque ipse ut Pippinus I rex Francorum factus est.
Munychia
Munychia seu Munichia  (alia nomina: Monica ) (Italiane: Moniga del Garda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 480 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Munychienses appellantur.
Bellum Poenicum (carmen)
Bellum Poenicum, sive Carmen Belli Poenici, est carmen epicum a Gnaeo Naevio, fortasse non longum post annum 240 a.C.n. coeptum variisque temporibus auctum, atque annos Belli Punici Secundi (219–202 a.C.n.) perfectum. Carmen, unum ex veterrimis litterarum Latinarum operibus notis, historiam Belli Punici Primi (264–241 a.C.n.) enarrat, certaminis cui poeta miles interfuit. Usitate habetur primum generis epici Latini publici exemplum.
Opus, versibus saturniis constitutum, in forma carminis continui compositum est, textu in partes non digesto, sed in septem libros secundum consuetudinem culturae Alexandrinae a Gaio Octavio Lampadione philologo Latino saeculo secundo a.C.n. divisum. Hodie carminis exstant circa quinquaginta fragmenta, quorum multa ex minus quam uno, et nullum ex plus quam tribus versibus constant, partes sexaginta-sex versuum omnino valentes.
Opus placidam et diligentem praeteriti temporis imaginem minime pinxit, sed vulgus ad amorem reipublicae credendum per argumenta poetica adducere conatus est, tempore quidem maximi periculi Belli Punici Secundi, cum Urbi ipsi minatus esset exercitus Karthaginis, qui, Hannibale duce, exercitum Romanum nuper profligaverat. Naevius ut videtur carmen composuit animo habens Romanos laudare, victoriamque Belli Punici Primi celebrare, ut eos commoneret se magnum olim superavisse periculum similem.
Carmen nihilominus se intra narrationem rerum gestarum certaminis primi cum Karthagine non finit, sed, ex contrario, ampla textus pars "archaeologiae litteratae" (ad verbum 'sermoni de antiquitate') vel mythis originis Romae conditae dedicatur: refert enim Naevius casum Troiae, itinera Aenaeae, Anchisis patris, aliorumque Troianorum, adventum in Latium, Romam conditam—eventus apud cogitationem poetae narrationibus aliorum auctorum Latinorum variores. Miscere mythum et historiam in uno opere epico fuit una ex praecipuis epicorum Graecorum posthomericorum proprietatibus, quae locum qui petitur habebant mythicum ingenium antiquum et illustre narrationi historicae attribuendi. Talibus rationibus, Bellum Poenicum altius quam Vergilius in Aeneidos libro quarto Karthaginem enarrat conditam atque fabulam amoris Aeneae et Didonis, caritatis quae opinabiliter erat origo aemulationis Karthaginis et Romae.
Hauban
Hauban (Occitanice Hauban) est commune Francicum 97 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bellum Poenicum (carmen)
Carmen Belli Poeni ortum est per duas inclinationes poesis epicae posthomericae, historiam celebrationis et historiam geographiae, eo consilio ut recreetur ktìseis, vel potius res urbis conditae. Secundum "archaeologiam litterariam" praeterea, Naevius Homerico motus est exemplare, in Iliade ab ipsa persona Aeneae, et in Odyssea a navigationis Ulixis. Ex epico Homerico Naevius topon traxit actionis divinitatis inter res humanas.
Magni momenti est interventus divinus in fragmento decimo expositus: apud Macrobium, hoc fuit pars conloquii inter Iovem et Venerem (hodie amissi), in quo Iuppiter Veneri pollicitur varia incommoda ab Aenea eius filio sustenta praenuntiare gloriosum fatum, Aeneae urbis Romae totiusque nationis conditori, repositum. Sic, omnis historia Romana in ingenio quasi deorum providentiae repraesentatur: magnificentia Romae suaeque dicionis erant subtilis voluntatis divinae expressio, in ea legitime mota.
Naevius poema componens a litteris Hellenisticis eius temporis motus est, tam valde quam archaicas res technicas in versus introduxit, inter quas ekphrasis, studium Alexandrinorum, in quo per singulum opus propositiones belli et itineris ut in poematibus Homericis consociavit, imprimis syntomìam (brevitatem) monstrans: secundum computationes eruditorum, omne opera in quattuor milibus ad quinque milia versuum consistitit.
Naevius, praeterea, pariter a praelitterariis Italiae proprietatibus motus, sonos evocavit elogiorum, laudationum funebrium, carminumque convivalium, quae mores publicos Belli Poenici constituebant. Metrum fuit saturnium, verum inventum Romanum, quod Naevius sibi per compositionem poematis ascivit: poema hoc metro numerose cadit grave, et usum favit exemplarium soni sicut homoeoteleuton et adliteratio, figurarum quas sacra aetatis praelitterariae carmina habebant omnino. Modus (vel stilus) poematis est sobrius, concisus, lapidarius, sine ornamentis rhetoricis; structura plerumque paratactica et asyndeton saepe observatum narrationem praecipue densam maturant. Pro parte archaica etiam est sermo formularis et sacer, qui praesentiam adiectivorum et epithetorum ex Homero deductorum monstrat, perspicue etiam elementum descriptivum ex quodam patho redundantiae vehementis. Dicendi genus fuit involute archaica, et sollemnior illius quo Naevius in aliis operibus usus est. Inter grammaticis, Naevii archaismos sunt casus genitivus femininus in -as et casus ablativus femininus in -ad. Exemplum primi archaismi est Terras pro Terrae in locutione "Runcus atque Porporeus filii Terras" ; exemplum alterius, Troiad pro Troia in locutione "Amborum uxores / noctu Troiad exibant capitibus opertis."
Coepit Naevius genus carminis epici omnino civitatis Romanae: solum Livius Andronicus ei antecesserat, qui genus epicum in linguam Latinam tantum ex lingua Graeca intulit, Odysseam Homeri convertens. Naevius invicem fuit fons constitutionis poeticae quae valde omnia carmina epica movit. Bellum Poenicum late lectum est, quamquam ab Annalibus Quinti Ennii mox obscuratum, scripturis quae nihilominus a Naevio motae sunt. Cicero priorem agnovit locum Belli Poenici, quod vicissim habebat Annalibus Ennianis inferiorem, quod spectat ad Odysseam Livii Andronici, cuiuslibet status Milonis similem. Aetate autem Augustina, opera Naevii ample legebantur ; nimis autem archaismi habentibus ut iudicio classico placerent, ea deinde praeteriri coeperunt, donec ob ingenium plane philologicum, archaizantem eruditi Frontonis inclinationem saeculo secundo a.C.n. attraherent. Saecula continua, infine, litteratum Belli Poenici magis atque magis neglecti fatum opere compilationis circulorum circumscriptorum eruditorum et grammaticorum innixum est.
Conspectus in libros septem
Apud Warmington (1982: 46–73), hae sunt res librorum carminis septem secundum divisionem Lampadionis.
561 Ingwelde
561 , olim designationibus 1905 QG, 1931 XR, 1942 VM, 1944 DB, 1953 VP, 1967 GP, 1970 SX, 1970 WQ, et 1972 BH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 561 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Setques
Setques est commune Francicum 640 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Hedwiga Fenech
Hedwiga. vulgo Edwige Fenech (nata in Algerii urbe Hippone Regio die 24 Decembris 1948) est actrix Italiana.
Cosciusco (Mississippia)
Cosciusco (Anglice Kosciusko) est urbs Mississippiae Civitatibus Foederatis Americae sita 7 402 incolarum (2010) et sedes comitatuarius Attala Comitatus. Urbs post Thaddaeum Cosciusconem ducem militarem Polonicum nominata est.
Domus Iulio-Claudia
Domus Iulio-Claudia sive progenies Caesarum primos quinque imperatores Imperii Romani comprehendebat: Augustum, Tiberium, Caligulam, Claudium, Neronem. Etiam familiam cui partes erant continebat. Imperio ab exordio usque ad annum 68 praeerant, donec Nero, ultimus eorum, vitae finem facere se destinaret.
Courcouronnes
Courcouronnes est commune Francicum 13'696 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Fridericus Frey-Herosé
Fridericus Frey-Herosé (natus die 12 Octobris 1801 in Lindau – Bernae obit die 22 Septembris 1873) fuit vir militaris et publicus Helveticus, ab anno 1848 usque ad annum 1866 fuit minister in Consilio Foederali. In primo consilio, quod e septem hominibus solius praesentis Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) constabat, electus est die 16 Novembris 1848. Anno 1854 et 1860 fuit etiam Confoederationis Praeses.
Graves de communi re
Graves de communi re est encyclica epistula papae Leonis XIII  die 18 Ianuarii 1901 promulgata. Haec encyclica rebus socialibus dicata est.
Ricardianum
Ricardianum (Germanice Rixdorf) nomen oppidi ad fines agri Berolinensis siti fuit usque ad annum 1912um. Cui nostra aetate nomen est Novae Coloniae (vulgo Neukölln), quod idem inde ab anno 1920o nomen regionis est urbis Berolini. Nomen mutatum est ex Ricardiano in Novam Coloniam, quia saeculo vicesimo ineunte cantus popularis fuit nomine In Rixdorf ist Musike (velut "Ricardiani musica est"), qui cantus magistratus ita offendit, ut nomen oppidi ipsum mutarent.
Ex oppido Cölln appellato (quo nomine oppidum in colle situm significatur) anno 1307o una cum Berolino antiquo civitas nostra aetate Berolini nomine illustris condita est. Neukölln a prisco illo Cölln oppido nomen accepit.
Magna area publica Ricardiani est Forum Arminianum.
Pinacotheca
Neukölln
Hèches
Hèches (Occitanice Hèishas) est commune Francicum 619 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Faustus Manichaeus
Faustus Manichaeus, etiam Faustus Milevus appellatus, fuit episcopus Manichaeus qui saeculo quarto floruit. Nunc memoria tenetur solum pro congressu cum Augustino, Carthagine anno 383 fere habito. Augustinus, cum ipse Manichaeus esset, docentes Manichaeos interrogare solebat Romae, sed identidem dixerunt Faustum responsa habiturum esse.
Albertus II (rex Romanorum)
Albertus II Habsburgi, natus Vindobonae die 16 Augusti 1397 - obiit in vico Neszmély apud urbem Hungarica Strigonium (hodie Hungarice Esztergom) die 27 Octobris 1439. Albertus II fuit a die 18 Martii 1438 usque ad mortem imperator Sacri Romani Imperii et rex Boemiae et a die 1 Ianuarii 1438 Hungariae atque Croatiae. Iam ab anno 1404 Albertus dux Austriae erat.
Faustus Manichaeus
Simul ac Faustus praesto fuit et Augustinus interrogata ei ponere potuit, Fausti facultates rhetoricae et disciplina Augustinum magnopere commoverunt, qui autem percepit Faustum responsa interrogatis Augustini non habere, et sentivit Faustum fuisse tam sapientem ut ignoraret interrogata quae vere valideque respondere not poterat. Augustinus ergo decrevit fabulas Manichaeas argumentis non firmatas esse, Manichaeosque, ne Faustum quidem, eorum interpretem celeberrimum, ad interrogatum respondere non posse. Responsa Augustino eo tempore adsectatori, non satisfacta erant. Deinde Augustinus, postquam se ad Christianitatem Catholicam converterat, disputationes Contra Faustum scripsit.
Faustus, ex familia paupere et pagana Milevi Numidiae (Algeriae hodiernae) ortus, honestissimus docens, praedicator, disputator late habebatur.
Albertus II (rex Romanorum)
Elisabetham Luxemburgicam in matrimonium duxit. Duas filias, Annam Elisabethamque, et filium Ladislaum habuit.
Sententia eius erat: Amicus optimae vitae possessio.
Péreille
Péreille  est commune Francicum 193 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Birinus
Birinus (natus circa annum 600; mortuus die 3 Decembris 649) fuit primus Dorcestrensis episcopus et Saxonum Occidentalium apostolus. Ecclesia Catholica, qui diem festum eius die 3 Decembris celebrat. Ecclesia Anglica eum sanctum esse putat.
Iohannes Ludovicus Runeberg
Iohannes Ludovicus Runeberg (nomen in tabula baptismali Johan Ludvig Runeberg datum, natus Iacobstadii in Finnia 5 Februarii 1804, mortuus Borgoae 6 Maii 1877) fuit poeta romanticista, scriptor, diurnarius Finno-Suecicus, qui iam aetate sua nationalis Finniae poeta habebatur. Omnia sua opera Suecice composuit, quorum notissimum est Fänrik Ståls sägner (Finnice Vänrikki Stoolin tarinat 'narratiunculae signiferi Stål'), bipertitum opus poematicum annis 1848 et 1860 editum bellum Finnicum enarrans. Alma mater sua Academia Regia Aboensis fuit. Quod opus poema Civitas nostra (Suecice Vårt land, Finnice Maamme) continet, quod hodie textus hymni nationalis Finniae est. Runeberg etiam in Suecia notus fuit.
Shirley Williams
Shirley Williams, baronissa Williams de Crosby (Londinii nata die 27 Iulii 1930; mortua die 12 Aprilis 2021), alumna Collegii de Somerville apud Oxonienses, diurnaria, fuit rerum politicarum perita Britannica nunc factionis Liberalis Democraticae, quae ab anno 1964 usque ad annum 1979 tunc factionis Laboris et iterum pro factione Sociale Democratica Factione ab anno 1981 usque ad annum 1983 legata apud Parlamentum Britannicum fuit accurate in Parlamento munere populi Hitchin , Hertford and Stevenage  et Crosby  functa est.
Marcus Valerius M.f. Messalla
Marcus Valerius M.f. Messalla (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 167 a.C.n.) vir publicus Romanus erat.
9012 Benner
9012 , olim designationibus 1984 UW et 1974 SM2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Marcus Valerius M.f. Messalla
Gens
Filius eius Marcus Valerius Messalla anno 161 a.C.n. consulatum adeptus est.
9012 Benner
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9012 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Marcus Valerius M.f. Messalla
Cursus honorum
Valerius anno 193 praetor peregrinus fuit. Postquam semel frustra consulatum appetivit, anno 188 una cum Gaio Livio M.f. Salinatore electus est neque autem Pisae cum Liguribus in provincia multum effecit. Anno 181 legatus Lucii Aemilii Paulli in Liguriam rediit. Anno 174 legatus in Macedoniam missus est. Ab anno 172 XVvir sacris faciundis erat et post annum 167 mortuus est.
Quae ad nos
Quae ad nos est  encyclica epistula  papae Leonis XIII   episcopis Moraviae et Boemiae scripta et die 22 Novembris 1902 promulgata. In hac encyclica papa de Ecclesia Catholica in illis terris scripsit.
Delphi (urbs Graeciae)
Delphi (Graece: ) fuerunt urbs Graeciae antiquae, imprimis oraculo Apollinis nota. Delphorum reliquiae ab UNESCO in indice patrimonii totius mundi positae sunt.
Ab urbe antiqua in occidentem versus eiusdem nominis urbicula hodierna 2435 incolarum (status 2010) sita est.
Demus Delphorum ab oraculo notissimo nomen trahit. Amphissa sedes eius administrativa est.
Lucius Sextius Sex.f. Sextinus Lateranus
Lucius Sextius Sex.f. Sextinus Lateranus (quando natus sit, quando mortuus, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. erat.
Cursus honorum
Licinius inter annos 376 et 367 a.C.n. octies tribunus plebis fuit. Cum Gaio Licinio Stolone collega Leges Licinias Sextias rogavit, qua plebeii consules creari potuerunt. Ipse anno 366 a.C.n. primus consul e plebe electus est, collega eius Lucius Aemilius L.f. Mamercinus erat. Hoc anno et primo praetores creati sunt.
Delphi (urbs Graeciae)
Situs atque natura loci
Delphi a septentrione sinus Corinthii in Graecia media loco declivi Parnassi montis in altitudine circiter 700 metrorum siti sunt. Rupes semicirculares cum fastigio, in quo erat oraculum Apollinis, nomine Phaedriades (Φαιδριάδες, 'nitentes') notae super vallem fluminis Pleisti (hodie: Xeropotamos) spectant. Etiam a Strabone, Plutarcho et Pausania in situ describendo memoratae sunt. Inter rupes Castalius fons prorumpit. Etiam hoc tempore rupes meridie nitorem excaecantem repercutiunt.
Loci descriptionem praecipue copiosam reliquit Iustinus, qui in epitome historiarum Philippicarum T. Pompeii Trogi haec scripsit:
A litore maris Delphi fere 15 chiliometris absunt. Communia propinqua sunt Galaxidi, Arachova et monasterium Hosios Lucas (Όσιος Λουκάς), quod anno 1990 ab UNESCO patrimonium totius mundi declaratum est.
3089 Oujianquan
3089 , olim designationibus 1981 XK2, 1934 NF, 1944 MD, 1964 LA, 1974 ML, et 1976 YU2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3089 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Delphi (urbs Graeciae)
Antiquitas et medium aevum
Nomen q.e. Delphi a verbo Graeco δελφύς ('vulva') repetit antiquam venerationem deae terrae (q.e. Γαῖα) indicans. A saeculo VIII a.C.n. Apollo colebatur, et oraculum eius magis magisque crescebat.
A nomine serpentis alatae Python (Πύθων) appellatur, quam Apollo hoc loco interfecisse dicitur. Ideo etiam Delphi Pytho (Πυθώ) appellabantur.
Initio Delphi urbi Cirrhae ad ostium Pleisti fluminis sitae subiecti erant. primo bello sacro (600–590 a.C.n.) Cirrha Thessalis, Sicyoniis ac Atheniensibus foederatis succubuit, quo pacto Delphi pars amphictyoniae Delphicae facti sunt, quae usque ad saeculum quartum, cum Macedoni Graeciam occupaverunt, exstabat. Cum sanctuarium etiam tempore Romano frequentaretur, urbs certe exstabat, sed de fortunis post oraculum Theodosio imperatore anno 394 vetitum fontes silent.
Medio Aevo super Delphorum reliquiis vicus nomine Castri (Καστρί) situs erat.
Urbs hodierna
Anno 1892 archeologi Francici muros dirutos effodere coeperunt; incolae Castrorum vici Delphis hodiernis, qui circiter unum chiliometrum ab urbe vetere iacent, collocati sunt.
Urbs imprimis periegesi vivit, quare ibi sunt plus quam 30 xenodochia ac plurimae cauponae.
Archaeologicum Museum Delphorum (Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών) subter aream archaeologicam situm est, ab urbicula in orientem versus. Museum numerosis atiquorum Delphorum reliquiis maximi momenti gaudet, inter quas sunt antiquissima carminis notatio, auriga illustrissimus, supellex aurea sub via sacra reperta et fragmenta caelati operis, quae de thesauro Siphniorum oriunda sunt. Prope exitum est inscriptio, quae proconsulis Romani nomine Gallio mentionem facit.
Paulo amplius in orientem versus est gymnasium et tholos.
Demus Delphorum, cuius sedes fuit urbicula homonyma, anno 1997 communibis Delphorum et Chrisso coiungendis creatus erat. In admininstratione anno 2010 reformanda occidentalis Phocidis nomi pars unus demus factus est teritorium Delphorum comprehendens. Hic novus demus, cui Amphissa urbs est sedes administrativa, paene accurate territorio provinciae nomine Parnassida respondet, quae usque ad annum 1997 exstabat, nomen autem ab oraculo praeclaro Delphorum trahit.
Oraculi historia
Oraculum Delphicum saeculo octavo constitutum est. Apollini dedicatum oraculum Graecum maximi momenti fuit, ut etiam medius mundi locus putaretur, quod umbilicus orbis terrarum (Graece: ὀμφαλός) indicabatur.
Tantum virgini, quae Pythia vocabatur, adytum intrare licebat, ubi in tripode sedens dei responsa dabat, quae sacerdotes interpretabantur. Munus Pythiae ab antiquo Gaeae (Telluris) deae cultu repetendum videtur. Pythia forsitan hauriendis gasis, quae e rima terrestri excedebant, in furorem rapiebatur.
Inter sacerdotes saeculi secundi erat Plutarchus, auctor Graecus, qui varia de oraculo scripsit (De E Delphico, De Pythiae oraculis, De defectu oraculorum).
Etiam tempore Romano sanctuarium frequentabatur, donec Theodosio imperatore anno 394 vetitum est.
MythBusters
MythBusters (fere Mythos frangentes) est programma televisificum ab anno 2003 usque ad annum 2016 emissa, partim scientificum partim delectans a Discovery Channel emissum. In programmate Iacobus Hyneman (vulgo Jamie) et Adam Savage, viri effectuum specialium periti, ratione scientifica usi conantur sive confirmare sive refutare famas, mythos urbanos, phrases et alia. Exemplum mythi urbani a MythBusters fracti est regula quinque secundorum. Etiam tres adiutores, Tory Bellecci, Catharina (vulgo:Kari) Byron, Grant Imahara, mythos frangendos participant. Plurima experimenta Franciscopoli in California peraguntur.
Delphi (urbs Graeciae)
Pythia
Pythia (-iorum, Graece: τὰ Πύθια, sc. ἱερά) sive ludi Pythii in Graecia gravitate nullis nisi Olympiis cedebant. Ludi initio nono quoque anno, ab anno 586 a.C.n. quinto quoque anno in honorem Apollinis Pythii facti sunt.
Cum primo solum fuit certamen ad citharam canendi, postea alia certamina musica ac gymnica nec non curricula addita sunt. Certamina musica in theatro, gymnica in stadio Delphorum, curricula in planitie Crisaea peracta sunt.
Pythia eodem, ut putatur, tempore quo Olympia (sub annum 394) exstincta sunt.
Via Sacra
Secundum Viam Sacram ad Apollinis templum ducentem thesauri civitatum Graecarum exstructi sunt, ut ibi donaria eorum asservarentur. Thesaurus Athenarum (post effossiones restitutus) inter annos 510 et 490 a.C.n. in formam templi in antis Dorici ordinis aedificatus est.
Theatrum
Supra sanctuarium theatrum quarti aut tertii saeculi a.C.n. situm est, quod fere 5000 spectatoribus locum praebuit. Ibi certamina Pythiorum musica gerebantur. Certamina gymnica in stadio superius in montis declivitate sito locum habebant.
Sanctuaria minora
In parte areae archaeologicae inferiore est sanctuarium Athena ("Αθηνά Προναία") cum tholo quarti saeculi. Tres ex olim 20 columnis Doricis restitutae sunt.
Paulo seorsum Castalius Fons situs est, cuius in aquis Pythia lavabatur cuiusque haustu poetis spiritum poeticum dari traditum est.
Anno 1905 ab E. Bourguet inscriptio Graeca Delphis reperta edita est, in qua nomen "Gallio" legitur. Verisimiliter est Lucius Iunius Gallio Annaeanus, frater philosophi Romani Senecae, qui annis 51/52 - 52/53 proconsul Achaeae cum sede Corinthi fuit. Inscriptione tempus, quo apostolus Paulus Corinthi fuit, circumscribi potest. (Act. 18,12-17).
Hugo de Rotelande
Hugo de Rothelande, Anglonormannice Hue de Rothelande, fuit poëta Anglo- sive Cambro-Normannicus qui saeculo XII exeunte floruit, patrono Gilberto Baderon filio, domino Monemutensi, et in vico Credenhill comitatus Herefordiensis habitavit (A Credehulle a ma meisun: Ipomedon v. 10569). Origo eius ambiguitur. Quidam enim cognomen eius toponymicum in "Rutland" Angliae orientalis accommodant, alii in "Rhuddlan" Cambriae septentrionalis, sed nonnulli oppidum natale in Normannia reperire praetendunt. Duas fabulas romanicas composuit, quarum prima, titulo Ipomedon, post annum 1174 confecta est; altera, titulo Protheselaus, continuationem eiusdem historiae praebet et Gilberto Baderon filio dedicatur. Illa saepius in lingua Anglica media conversa est. Poëta nomina protagonistarum partim in familia patroni repperit, partim in carmine epico Aspremont paulo antea composito.
Ricardus Augustinus Butler
Ricardus Augustinus Butler, vulgo Richard Austen et saepe R. A. vel Rab Butler (natus Attock in urbe Indiae die 9 Decembris 1902; mortuus in Great Yeldham Essexiae die 8 Martii 1982), alumnus Collegii Marlburiensis atque deinde Collegii Pembrochiae apud Cantabrigienses, fuit politicus Britannicus factionis Conservativae.
Ab anno 1929 usque ad annum 1965 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit ubi munere populi Saffron Walden functus est. Butler minister eruditionis a die 20 Iulii 1941 ad 25 Maii 1945, breviter minister laboris ab eo die ad 26 Iulii 1945, cancellarius scaccarii (id est aerarii minister) a die 28 Octobris 1951 usque ad diem 20 Decembris 1955, rerum internarum minister a die 14 Ianuarii 1957 ad 13 Iulii 1962, rerum externarum minister a die 20 Octobris 1963 ad 16 Octobris 1964 meruit. Haroldo Macmillan a munere primi ministri recedente Butler se ad successionem proposuit sed frustra.
Titulum denuo Lord Butler of Saffron Walden gessit. Magister Collegii Trinitatis et fere eodem spatio temporis cancellarius Universitatis Essexiae meruit.
Lonchura oryzivora
Lonchura oryzivora est parva avis passeriformis familiae Estrildidarum, in Iavā et magnā Indonesiae parte endemica. Nota etiam nomine Padda oryzivora, nonnulli taxinomiae periti hanc affirmant esse sui generis aviculam; tamen plerumque una ex Lonchuris habetur.
Proprietates
A reliquis Lonchuris imprimis mensurā corporis nec non partium convenientiā differt. Nam avis inter Lonchuras —immo Estrildidas— maxima est, cum longa sit 15–17 cm cuique pondus 25–30 g; praeterea robustum rostrum maius videmus pro capite.
L. oryzivora est avis dorso ac pectore et pinnis alarum cinereis, ventre pedibusque roseis, caudā et capite nigris cum albis sub oculis maculis, rubris rostro et anulis oculos circumscribentibus. Mares et feminae minime differunt pro sexu: feminis fere sunt colores languidiores et parviora rostra. Iuvenibus sunt cinerea rostra et plumae canae.
Habitatio et periculum
L. oryzivorae planities inhabitat insularum Indonesiae praesertimque Iavae, unde nomen volgare Fringilla iavanica. Tamen vulnerabiles habentur in locis naturalibus propter humanam praesentiam magis magisque molestam atque saevam venationem, cum fuerint aves valde noxiae culturis agrorum.
Greges nonnnulli invecti sunt in Portum Divitem, Iamaicam atque Havaianas aliquot insulas.
Habitus
In magnos greges congregare solebant; hoc tempore numerus eorum in loco originali exiguus est.
In arbore herbis et ramusculis nidum faciunt intusque 3–8 ova deponunt, quae 16–18 dies incubantur. Pulli parentibus depelluntur 45–50 dies nati.
Hagedet
Hagedet (Occitanice Hagedèth) est parvum commune Francicum 48 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
2175 Andrea Doria
2175 , olim designationibus 1977 TY, 1964 VY1, 1967 RS, et 1967 TE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2175 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Selinus
Selinus (-untis f.) (Graece: Σελινοΰς, Italiane: Selinunte) est locus archaeologicus Italiae, in Sicilia regione ac in Provincia Regionali Drepanitana. Etenim civitas antiqua olim ibi fuit, a Megarensibus Siciliae Pammelo duce condita.
562 Salome
562 , olim designatione 1905 QH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Selinus
Historica
Anno 416 a.C.n. bellum cum vicinis Segestanis gerebant quos adiuvantibus Syracusanis opprimebant. Segestani ab Atheniensibus auxilium petiverunt; qui hanc causam protulerunt cur magnam expeditionem anno 415 a.C.n. in Siciliam adversus Syracusanos miserint. Anno 413 a.C.n. Syracusani exercitum hostium deleverunt. Paulo post tamen Selinus anno 409 a.C.n. a Carthaginiensibus capta et direpta est.
562 Salome
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 562 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Linguae Indoeuropaeae
Linguae Indoeuropaeae (quarum circa 443 linguas et dialectos notas) sunt magna familia linguarum, quae a triciens miliens centena milia hominum comprehenduntur. Linguae huius familiae a principio in Europa Orientali Asiaque Media adhibebantur, sed hodie per omnem orbem terrarum. In hac familia Anglicam linguam, Hispanicam, Russicam, linguam Hindi, Lusitanam, Francogallicam et Theodiscam invenimus inter eos sermones quibus centiens centena milia hominum, vel plures, utuntur.
Origo communis harum linguarum a Gulielmo Jones primo proposita est, qui similitudines inter linguas antiquissimas huius aetatis, nempe Latinam, Graecam, Sanscritam, et Persicam, observavit. His linguis perspicue comparatis, Franciscus Bopp Jonesio adsensus est. Saeculo XIX haec familia saepe linguae Indogermanicae vocabatur; conexione tamen plerarumque linguarum Europaearum cognita, nomen familiae in linguas Indoeuropaeas mutatum est.
Quod hae linguae certas et systematicas inter se similitudines praebent, philologi facile eas putaverunt originem communem habere; comparatis verbis, structuris, vocabulis, origo definiri potest, quae lingua Protoindoeuropaea vocatur. Nondum consentiunt philologi et historici, ubi patria originalis sita sit, cuius incolae lingua Protoindoeuropaea locuti sint: saepius aut in Armenia aut Asia Minore aut in regionibus circum Pontum Euxinum fuisse putatur.
Nicolaus Machiavelli
Nicolaus Machiavelli sive  Nicolaus Maclavellus (vulgo Niccolò Machiavelli; natus die 3 Maii 1469, mortuus die 21 Iunii 1527) fuit philosophus  Florentinus et vir regendae civitatis peritus.
Linguae Indoeuropaeae
Subdivisiones (vel: rami) familiae sunt:
Nonnulli glottologi Protoindoeuropaeam linguam dicunt originem e lingua Nostratica trahere et ideo cognatione quadam cum aliis linguarum familiis conciliatam esse, nempe cum linguis Caucasicis, Altaicis, Uralicis, Dravidicis et Afrasiaticis. De hac theoria discrepat theoria linguae Eurasiaticae a Iosepho H. Greenberg proposita.
Nicolaus Machiavelli
De vita
Vita Nicolai Machiavelli in tria tempora dividi solet: iuventutem; opera pro re publica Florentina facta; denique annos posteriores, quibus gravissima scripta philosophica composuit. Curriculum Machiavelli diplomaticum et philosophicum plerumque duobus gravissimis eventibus publicis circumscriptum est: Gallica in Italiam invasione anno 1494 a Carolo VIII facta; et Roma anno 1527 ab exercitu Caroli V imperatoris vastata.
Linguae Indoeuropaeae
Pleraeque linguae Europaeae ad familiam Indoeuropaeam pertinent; sunt tamen aliae. Familiae Uralicae attribuuntur lingua Hungarica, Estonica, Finnica et Samica. Etiam linguae Caucasicae minime Indoeuropaeae sunt. Lingua Vasconica cum nulla alia lingua cognata est. Lingua Melittica Semitica est e familia Afrasiatica; lingua Turca est Turcica e familia Altaica.
Nicolaus Machiavelli
De pueritia et iuventute
Machiavelli die 3 Maii anno 1469 natus est ex Bartolomea di Stefano Nelli et Bernardo di Niccolò Machiavelli, iuris doctore. Cum duabus sororibus et uno fratre crevit Florentiae in regione Sancti Spiritus. Pater eius magnam partem exigui reditus in libros effudit, nam praesertim Ciceronem amasse videtur. Itaque a pueritia Nicolaus multis expositus erat auctoribus classicis, qui apud eum vehementissime valebant. Nam ut ipse dixit, res quae puerum a tenero formant semper postea mores eius moderabuntur.
Non multum de primis annis cognovimus, cum paene nullo uti possimus testimonio certo nisi diario patris (Libro di Ricordi), quod anno 1487 haberi desitum est. Septem annos natus Nicolaus linguae Latinae studere coepit et paucis annis post opera vernacula in Latinum vertebat. Duodecim annos natus studere coepit apud sacerdotem Paulum da Ronciglione, magistrum clarissimum, qui multos et nobiles homines erudivit. Postea in Florentina Universitate studia sua continuavit. Ab anno 1487 decem proximis annis nulla est memoria actionum Machiavelli.
Per proxima tempora multa eventa gravia acciderunt, nam Pazzi gens contra Medices anno 1478 coniuravit, et quattuor annis post Savonarola Florentiae praedicare coepit. Annis 1490: Laurentio Magnifico mortuo anno 1492 Rodericus Borgia papa creatus est Alexandro VI nomine. Savonarola autem, cum aliquot annos alibi praedicavisset, Florentiam reversus ad prioratum Sancti Marci claustri adsignatus est. Anno 1494, cum post invasionem Caroli VIII Medices expulsi essent, Savonarola in auctoritatem crevit, sed ab Alexandro VI papa excommunicatus anno 1498 suspensus combustusque est in Piazza della Signoria.
Magistratus
Nec multo post Savonarolam interfectum Machiavelli munere secretarii in Secunda Cancellaria rei publicae Florentinae ab anno 1498 ad 1512 functus est, cum Medices sine potestate essent. Undetriginta annorum erat, nec priorem habebat civilium rerum experientiam. Mense uno postquam ad cancellariam designatus erat, etiam delectus est Secretarius ad Decem, qui bellis committendis consulerent.
Mense Novembri 1498 primum suscepit mandatum diplomaticum, quod breve iter Plumbinum poposcit. Anno 1499 Martio mense missus est Pontem Herae conciliator, qui de mercede sedaret controversiam, qua Iacobus d'Appiano mercennariorum militum dux se implicuerat. Inde ab anno 1500 Machiavelli complures legatorum officia suscepit, quae interdum longiorem a domo absentiam poscebant. Mense Augusto 1501 Machiavelli Mariettam di Ludovico Corsini in matrimonium duxit.
Anno 1502 constitutio Florentiae ita mutata est, ut Petrus Soderini per totam vitam praefectus urbi (gonfaloniere) esse posset. Cuius adsensu Machiavelli militiam Florentinam creavit, ne urbi ad milites mercennarios confugere opus esset. Praeterea anno 1507 delectus est cancellarius ad Novem nuper constitutos, quibus militiae consulendum erat.
Machiavelli homo litteratus
Anno 1494 nobilis gens Medicaea cum fautoribus potestatem amiserunt. Hoc tempore turbido Machiavelli sub patronatu Petri Soderini gonfalonarii Florentinorum vivebat, donec Medices anno 1512 pontificiis adiuvantibus copiis, militiam armatam rei publicae vicerunt imperiumque dissolverunt. Qua in vicissitudine vehementissima Machiavelli victimae sortem passus est, nam initio punitus est exsilio interno sed, cum coniurationis haberet suspicionem (iniustam quidem), anno 1513 per complures septimanas in custodiam coniectus et excruciatus est.
In secessu suo pernecessario Machiavelli litteris operam dedit, nam versus fabulasque componebat, gestasque res describebat. Praeterea arte militari lectores instruxit. Maximum tamen nomen habuit in deliberabundis operibus, quae eo consilio scripsit, ut priorem in re publica Florentina statum quem solus inter collegas amiserat recuperaret. Festinanter composuisse videtur librum de principe (Il principe), quod magnum opus mense Decembri 1513 completum tandem anno 1610 in Latinum conversum est. Qui liber Laurentio Medici duci Urbini dedicatus est.
Anno 1513 insuper altero libro suas de regenda civitate opiniones proferre ingressus est. Tunc quidem in scribendo lentius festinavit, nam ad annum 1519 in hoc opere permansisse videtur. Qui liber Discorsi sopra la prima Deca di Tito Livio inscriptus partim ex disceptationibus sive "discursibus" in hortis Oricellariis sub patrocinio Bernardi Oricellarii habitis crevisse videtur. Qui "discursus" speciem prae se ferunt commentariorum in primam decadem Livii Romanarum historiarum, quamquam, quodnam sit optimum rei publicae genus, re vera ponderat.