cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pakalitha Mosisili
Alumnus est universitatis Basutolandiae Bechuanalandiae Swazilandiae universitatumque Wisconsinensis et Simon Fraser, apud quas titulum magistri bis meruit; insuper discipulus longinquus fuit universitatis Africae Australis. Sodalis iam factionis congressus, legatus est ad parlamentum Lesothense ab anno 1993 statimque minister ab eruditione factus est, mox autem a die 20 Iulii 1995 minister a rebus internis. Primus minister fuit a die 29 Maii 1998 ad 8 Iunii 2012, tumultibus et dissentionibus interdum motis, atque rursus a die 17 Martii 2015.
Bazentin
Bazentin  est commune Francicum 76 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Tibiale
Tibiale   (-is, n) est velamentum tibiarum sive crurum. Non est eadem res tibiale nostrum quam tibiale apud Romanos, quia tibialia Romana non tegebant pedes. Praeterea Romani tibialibus non solebant uti, nisi milites in hieme vel aegri. Tibialia apud Romanos ex coactis faciebantur et funiculis destinabantur. Novo Aevo ex lana aut bombyce efficiebantur.
Historia Croatiae
Historia Croatiae in ducatu Croatiae ducatuque Croatiae Pannonicae incipere commode habetur, binis ducatibus Slavicis saeculo septimo coniunctis ut regnum Croatiae fierent, quod ab anno 925 usque ad annum 1918 duravit. Quod regnum in coniunctionem personalem cum regno Hungariae saeculo duodecimo intravit, civitas autem sui iuris manens, cui erat rector (Croatice ban) et parlamentum (sabor), sed suas domus regias e potestatibus propinquis, praecipue regnis Hungariae et Neapolis ac monarchia Habsburgensi eligebat.
Diocletianus, imperator Romanus, in Dalmatia regione natus, se ab imperio removens, magnum palatium prope Salonam aedificavit, ex quo Spalatum urbs hodierna exorta est.
Croatia a saeculo quinto decimo ad saeculum septimum decimum cum Imperio Ottomanico vehementer certabat. Croatia autem in dicione Iugoslaviae plurimo saeculi vicensimi redacta libertatem anno 1991 recuperavit.
Lavaurette
Lavaurette est commune Francicum 204 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Alexander Karpinskij
Alexander Petri filius Karpinskij (Russice Александр Петрович Карпинский, tr. Aleksandr Petrovič Karpinskij; 7 Ianuarii 1847 – 15 Iulii 1936) fuit geologus Russicus, socius ordinarius Academiae Scientiarum Petropolitanae (ab anno 1896), praeses Academiae Scientiarum Russicae (ab anno 1917) et Academiam Scientiarum URSS (ab anno 1925).
Magallana sikamea
Crassostrea vel Magallana sikamea est species conchyliorum familiae Ostreidarum Iaponiae et apud Sinas habitantium. In Iaponia ad usum cibarium celebratur; ibi et in civitate Vasingtonia colitur.
Saint-Benin
Saint-Benin est commune 361 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Saint-Hilaire-sur-Helpe
Saint-Hilaire-sur-Helpe est commune 774 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Cortex motorius primus
Cortex motorius primus (Area Brodmanniana 4) est corticis cerebri, in lobo frontali postico situs. Est regio primaria motus voluntarios instituendi, sustentandi, gubernandi - una cum regionibus ceteris corticis motorii: cortice praemotorio, area motoria supplementaria, cortice parietali posteriore plus alias areas subcorticales. Signum corticis primi motorii sunt cellulae pyramidales Betzianae, quae longissima axona deorsum trans medullam spinalem ad synapses spinales et circuituum interneuronum et motoneuronorum alpha, quae in musculos connectitur, mittunt.
Ordo topographica conspicua est: Secundum sulcum centralem inveniuntur superius neurona partium corporis inferiorum, at inferius superiorum. Utraque haemispheria partes corporis lateris alteri (contralateralis) attribuuntur. Numerus neuronorum (magnitudo areae) cuiusque regionis corticis ad densitatem receptoriorum motoriorum cutaneorum spectant, non ad magnitudinem membrorum absolutam: Per exemplum areae manuum areis pedium maiores sunt.
Damnum corticis motorii primi, ut apoplexia cerebri causa, imbecillitatem musculorum partialem, hemiparesem contralateralem, etiam absolutam, hemiplegiam contralateralem, efficere potest.
Regio ecclesiastica Basilicatae
Regio ecclesiastica Basilicatae (vel Regio ecclesiastica Lucaniae) est una ex sedecim regionibus ecclesiasticis in quas dividitur Ecclesia Catholica in Italia, cuius territorium regioni Basilicatae congruit.
Pontificia Academia Latinitatis
Pontificia Academia Latinitatis est academia Curiae Romanae quae, 10 Novembris 2012 a papa Benedicto XVI litteris apostolicis motu proprio datis, quae "Latina Lingua" inscribuntur, instituta, studium usum frequentiam Latinae linguae fovet. Primus academiae praeses Ivanus Dionigi die 10 Novembris 2012 nominatus est.
Pontificia Academia Latinitatis conditur, cuius sedes in Statu Civitatis Vaticanae locatur, quae linguam Latinam et cultum promoveat extollatque. Academia cum Pontificio Consilio de Cultura copulatur, cui est obnoxia.
Barly (Samara)
Barly  est commune Francicum 162 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Pontificia Academia Latinitatis
Aboliti Operis Fundati Latinitas patrimonium inceptaque,compositione editioneque commentariorum Latinitas addita, in Pontificiam Academiam Latinitatis transferuntur.
Proposita
Haec sunt Academiae proposita:
Activitates
Ut haec proposita consequatur, Academia studet:
Administratio
Pontificia Academia Latinitatis Praesidem, Secretarium, Consilium Academicum ac Sodales, qui Academici quoque nuncupantur, complectitur. Academiae Praeses a Summo Pontifice in quinquennium nominatur. Praesidis mandatum in alterum quinquennium renovari potest.
Ad Praesidem spectat:
In quinquennium a Summo Pontifice nominatur Secretarius, qui in alterum quinquennium confirmari potest. Praeses, si forte absit vel impediatur, Secretarium delegat, ut ipsius vice fungatur. Consilium Academicum constituunt Praeses, Secretarius et quinque Consiliarii. Consiliarii autem a coetu Academicorum in quinquennium eliguntur, qui confirmari possunt. Consilium Academicum, cui Academiae Praeses praeficitur, de maioris ponderis quaestionibus, ad Academiam attinentibus, decernit. Ipsum Rerum agendarum ordinem comprobat, quae a Coetu Sodalium tractanda erunt, qui saltem semel in anno est convocandus. Consilium a Praeside convocatur semel in anno atque quotiescumque porro id saltem tres Consiliarii requirunt. Praeses, suffragante Consilio, Archivarium, qui Bibliothecarii partes quoque agit, atque Thesaurarium nominare potest. Academiam constituunt Sodales Ordinarii, qui numerum quinquaginta non excedunt et Academici vocantur, quique studiosi sunt cultoresque linguae ac litterarum Latinarum. Ii a Secretario Status nominantur. Cum autem Sodales Ordinarii octogesimum aetatis annum complent, Emeriti fiunt. Academici Ordinarii Academiae Coetui, a Praeside convocato, intersunt. Academici Emeriti Coetui interesse possunt, at sine suffragio. Praeter Academicos Ordinarios, Academiae Praeses, Consilio audito, alios Sodales nominare potest, qui “correspondentes” nuncupantur.
Gualterus Köhler
Gualterus (Theod. Walter) Köhler (natus 30 Septembris 1897 oppido Weinheim (Badenia), mortuus 9 Ianuarii 1989 eodem loco) vir publicus Germaniae et sodalis primo DNVP, deinde NSDAP fuit.
Iuventus et munus
Filius mercatoris fuit, qui merces coloniarum vendebat. Ad annum 1912 scholam frequentabat et deinde tirocinium aerarii fecit. Ab anno 1914 miles voluntarius Bello Orbis Terrarum I interfuit. Anno 1916 a Britannis captus est et anno 1918 in patriam rediit. Deinde in taberna parentum laboravit, quam ab anno 1925 ipse rexit. Anno 1933, cum praeses ministrorum Badeniae factus est, tabernam locavit.
Familia
Anno 1923 uxorem duxit, e qua quinque liberos habuit.
Vita publica
Anno 1918 Köhler sodalis Factionis Theodiscae Nationalis Popularis factus est, sed anno 1923 ad NSDAP accessit, quod DNVP ei parum radicitus agens videbatur. Paulo post NSDAP propter conversionem rerum ab Adolpho Hitler Monachii frustra temptatam a magistratibus dissoluta est. Sed anno 1925 factione iterum condita Köhler statim sodalis factus est. Celeriter Köhler dux factionis primo oppidi, deinde pagi Weinheim erat et orationes saepe habens numerum sodalium valde auxit. Ab anno 1926 decurio Weinheim fuit. Ab anno 1929 etiam legatus senatus terrae Badeniae et ab 1931 vicarius ducis factionis in Badeniae Roberti Wagner erat. His annis acerrime contra democratiam et Rem Publicam Vimarianam certavit. 9 Martii 1933 vi inlata consilium ministrorum Iosephi Schmitt (Centrum) coegit, ut magistratus relinqueret. Primo administer aerarii publici factus est et a die 6 Maii 1933 praeses ministrorum Badeniae, quamquam auctoritas Roberti Wagner, qui vicarius Imperii Badeniae (Theod. Reichsstatthalter) erat, maior semper fuit. 9 Novembris 1933 etiam legatus Dietae Imperii Germanici "electus" est. Praeses ministrorum ad finem Bello Orbis Terrarum II mansit: Initio mensis Aprilis 1945 Robertus Wagner eum, qui contra iussa Carolsruham ab alligatis occupaturam non relinquere voluit, ut "incolas Badeniae contra milites alligatos tueretur", 6 Aprilis e NSDAP expulsit atque iudicia paravit.
Post Finem Belli
4 Aprilis Wagner a copiis Francicis captus et tres annos in carcere retentus est. Deinde a iudicio Theodisco (Spruchkammer) ad multum et interdictionem professionis damatus est. Deinde venditor cautionum laboravit et postea testis historicis de temporibus Nazistarum narravit. Praeterea commentarios vitae suae ineditos composuit.
Maumusson (Tarnis et Garumna)
Maumusson est commune Francicum 61 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Iosephus König
Labores Zamenhofiani
Monumentum militum, qui in Secundo bello mundano ceciderant, et campana pacis signa clarissima de ideis pacificis Zamenhofianis sunt. Cum Hertzberga inter Esperantistas orbis terrarum notissima officialiter Urbs Esperanticorum nuncupetur, vicus Stockum inter intimos fautores tantummodo neque officialiter Vicus Esperanticorum titulatur.
Via memorialis
Post mortem Iosephi König via memorialis de Esperanticis creata est. En stationes octo:
Schola
In ludis elementaribus König annis inter 1942 et 1948 instruebat.
Campana pacis
Haec campana a Iosepho König donata est, cui est inscriptio haec: "Sankta Familio, protektu nin. Gloro al Dio sur la tero paco. Ho Dio, donu pacon kaj reunuiĝon. F.W. Schilling fandis min 1959 por Stockum."
Monumentum admonens
Etiam in monumento cenotaphico militum, qui in proeliis ceciderant, inscriptio Esperantica invenitur: "Ne vane nin aŭdu admoni, ho mondo. Avertu nun estu por vi nia mort(o)."
Saint-Georges-sur-l'Aa
Saint-Georges-sur-l'Aa (Nederlandice Sint-Joris (aan de Aa) ) est commune 290 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Iosephus König
Via Zamenhofiana
Semita apud Coemeterium anticum vocatur "Zamenhofweg" in honorem inventoris linguae Esperanticae inclutissimi.
Habitatio König
In via Esperantostraße 4 vixit Iosephus König usque ad mortem; domum tenet hodie familia Spork.
Sepulchrum König
Cippi Iosephi et Milly König in Coemeterio antico sunt. Epitaphia haud mirum lingua Esperantica scripta sunt quoque, ecce: "Vi havis bonan koron kaj zorgis tre por ni, laboris ĉiun horon. Dio danku ĝin al vi." Et alterum: "Morti devi estas nia grava sorto. Do revidi iam restas nia kredo."
Bibliographia
Nelken, Otto: "Das unbekannte Esperanto-Dorf Stockum". In: Esperanto aktuell, 5/2015, p. 29
Nexus externi
Domestica pagina Esperantistarum Stockumensium multis imaginibus aucta
Metamorphosis (biologia)
Metamorphosis (biologia) est processus vertente indolis quibusdam Insectorum et amphibiorum et crustaceorum, cnidariorum et echinodermatorum et tunicatorum. Hic quodam animal radicitus adulescit vel pleno pubescit vertente in nova corpore et structura per crescendum cellularum et differentionem una cum mutatione moris et habitationis et vultus. Usu ad scientiam conformatus est praecipuus et non adhibetur in summa augmentum cellularis et crescentum repentinus. Rationes in mammalia sunt ambiguae et solum cotidianae sed historice coniecturae transformationis et monadologiae sicut in Metamorphosis plantarum Goetheis adduxerunt scientiam evolutionis. Exemplar tritus vermiculus crustam fingit et ingressit et pennatus emergit post non nullo tempore.
Baboleni Cortis
Baboleni Cortis (Francogallice: Bavelincourt) est commune Francicum 106 incolarum (anno 2017) praefecturae Samarae in regione Altis Franciae.
Hugo J. Anderson
Hugo J. Anderson (natus in Wiscasset  Cenomannicaedie 10 Maii 1801;  mortuus in Portland Oregoniae die 31 Maii 1881), iuris consultus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1844 usque ab anno 1847 Cenomannicae gubernator fuit. Praeterea Anderson in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum munere populi sextii Cenomannicae districti functus est.
Echeneidae
Echeneidae sunt familia piscium Actinopterygiorum ordinis Perciformium, qui ad magnitudinem inter 7 et 75 cm crescunt, et quorum pennae dorsales habent formam organi ovati quod aperiens claudensque cuti maiorem animalium marinorum, et interdum navium, adhaerere potest.
Apud antiquos
Apud scriptores antiquos reperiuntur vocabula echeneis (ἐχενηΐς), echeneis (ἐχεναΐς), odinolytes (ὠδινολύτης), ac remora. Credebatur hic piscis naves tempestatesque retinere posse.
Marcus Annaeus Lucanus, Bellum civile 6.675: non puppem retinens Euro tendente rudentis in mediis echenais aquis oculique draconum quaeque sonant feta tepefacta sub alite saxa
Halieutica (opus false Ovidio ascriptum) 99: Et pavidi magno fugientes agmine thynni, Parva echenais at est, mirum, mora puppibus ingens Tuque comes ratium tractique per aequora sulci
Gaius Plinius Secundus, Naturalis historia 9.79.2 Est parvus admodum piscis adsuetus petris, echeneis appellatus. hoc carinis adhaerente naves tardius ire creduntur, inde nomine inposito. quam ob causam amatoriis quoque veneficiis infamis est et iudiciorum ac litium mora, quae crimina una laude pensat fluxus gravidarum utero sistens partusque continens ad puerperium. in cibos tamen non admittitur. pedes eum habere arbitrantur, Aristoteles * * * it apposita pinnarum similitudine. Mucianus muricem esse latiorem purpura, neque aspero neque rotundo ore neque in angulos prodeunte rostro, sed sicut concha utroque latere sese colligente. quibus inhaerentibus plenam venti stetisse navem Periandri portantem, ut castrarentur, nobiles pueros; conchas, quae id praestiterint, apud Cnidiorum Venerem coli. Trebius Niger pedalem esse et crassitudine quinque digitorum, naves morari; praeterea hanc esse vim eius adservati in sale, ut aurum, quod deciderit in altissimos puteos, admotus extrahat.
Ibidem, 32.2.3: Ventum est ad summa naturae exemplorumque per rerum ordinem, et ipsum sua sponte occurrit inmensum potentiae occultae documentum, ut prorsus neque aliud ultra quaeri debeat nec par ac simile possit inveniri, ipsa se vincente natura, et quidem numerosis modis. quid enim violentius mari ventisve et turbinibus ac procellis? quo maiore hominum ingenio in ulla sui parte adiuta est quam velis remisque addatur his et reciproci aestus inenarrabilis vis versumque totum mare in flumen.
tamen omnia haec pariterque eodem inpellentia unus ac parvus admodum pisciculus, echenais appellatus, in se tenet. ruant venti licet, saeviant procellae: imperat furori viresque tantas compescit et cogit stare navigia, quod non vincula ulla, non ancorae pondere inrevocabili iactae. infrenat impetus et domat mundi rabiem nullo suo labore, non renitendo aut alio modo quam adhaerendo. hoc tantulo satis est, contra tot impetus ut vetet ire navigia. sed armatae classes inponunt sibi turrium propugnacula, ut in mari quoque pugnetur velut e muris. heu vanitas humana, cum rostra illa aere ferroque ad ictus armata semipedalis inhibere possit ac tenere devincta pisciculus!
fertur Actiaco Marte tenuisse praetoriam navem Antoni properantis circumire et exhortari suos, donec transiret in aliam, ideoque Caesariana classis impetu maiore protinus venit. tenuit et nostra memoria Gai principis ab Astura Antium renavigantis—ut res est, etiam auspicalis pisciculus, siquidem novissime tum in urbem reversus ille imperator suis telis confossus est—, nec longa fuit illius morae admiratio, statim causa intellecta, cum e tota classe quinqueremis sola non proficeret, exilientibus protinus qui quaererent circa navem. invenere adhaerentem gubernaculo ostenderuntque Gaio indignanti hoc fuisse, quod se revocaret quadringentorumque remigum obsequio contra se intercederet. constabat peculiariter miratum, quomodo adhaerens tenuisset nec idem polleret in navigium receptus.
qui tunc posteaque videre eum, limaci magnae similem esse dicunt. nos plurium opiniones posuimus in natura aquatilium, cum de eo diceremus, nec dubitamus idem valere omnia ea genera, cum celebri et consecrato etiam exemplo apud Cnidiam Venerem conchas quoque esse eiusdem potentiae credi necesse sit. e nostris quidam Latine moram appellavere eum, mirumque, e Graecis alii lubricos partus atque procidentes continere ad maturitatem adalligatum, ut diximus, prodiderunt, alii sale adservatum adalligatumque gravidis partus solvere, ob id alio nomine odinolyten appellari. quocumque modo ista se habent, quis ab hoc tenendi navigia exemplo de ulla potentia naturae vique et effectu in remediis sponte nascentium rerum dubitet?
Maurus Servius Honoratus, In Vergilii Aeneidos libros 8.699.4: et quidam latenter illud tetigisse Vergilium volunt, quod Plinius Secundus in historia naturali dicit, quod Antonii navem piscis echeneis retinuerit, qui piscis latine remora dicitur.
Troades (Seneca)
Troades est tragoedia saeculo primo a Seneca Minore exemplo Euripidis scripta, in qua duas fabulas Euripideas contaminavit, Hecubam et Troades. Argumentum e mythologia Graeca sumptum est : et Astyanactem ex altissima turri praecipitatum et Polyxenam Manibus Achillis immolatam refert.
De personis
Personae huius tragoediae sunt : Agamemnon, Andromache, Astyanax, Calchas, Hecuba, Helena, Polyxena, Pyrrhus, Talthybius praeco, Ulixes, praeterea chorus captivarum Troadum et senex quidam.
Polyxena persona muta est, Astyanax semiversum tantum dicit. Primas partes agunt Hecuba et Andromache.
Argumentum
Scaena partem campi inter mare et urbem Troiam sitam praebet, ubi milites Graeci et captivi Troiani profectionem classis in Graeciam rediturae exspectant. Troades de fato suo queruntur, Hecuba et choro velut amoebaeis cantibus sibi invicem respondentibus. Tum Talthybius praeco refert umbram Achillis ex Inferis emissam Graecis apparuisse ac praedam sibi debitam postulavisse, Polyxenam ultimam filiam Hecubae, quae in tumulo suo ut victima mactaretur. Sequitur altercatio inter Pyrrhum, filium Achillis, qui desideriis patris mortui satisfieri vult et Agamemnonem regem reluctantem atque hoc sacrificium barbarum existimantem. At Calchas vates litem decidit dum adfirmat ventos secundos classi deos non daturos nisi Polyxena immolata et Astyanacte, parvo filio Andromachae, necato. Tum chorus Troadum canticum exorditur adfirmans nihil post mortem iam esse et animam simul cum corpore perire : ita requiem tandem miseriis datum iri! Andromache autem Hectoris umbra in somnio monita parvum filium in tumulum mariti sui occultavit. Mox callidus Ulixes Astyanactem ad supplicium quaerit et matrem inexorabilis percontatur, quam ex pavore intelligit mortem filii mentiri. Minatur itaque sese tumulum Hectoris solo aequaturum. Tum misera mater, ne simul et natus opprimeretur et tumulus mariti destrueretur, omnia confitetur et filium tradit. Frustra flebiliter precatur ut aetati tenerae parceretur. Mox Helena et ipsa a Graecis missa Polyxenae persuadere conatur ut festis ornamentis vestita se sequeretur, tamquam Pyrrhus eam uxorem ducere vellet. Sed acerbis maledictis Andromachae increpita verum confiteri cogitur: Polyxena nuntio mortis imminentis gavisa esse dicitur. Tragoedia exeunte nuntius quidam supplicium virginis et pueri narrat, qui ambo ad mortem fortiter ultro ierunt necnon nuntiat quos dominos captivae sortitae sint: Hecuba serva Ulixis nolentis erit, Andromache Pyrrhi.
Pluribus locis de vita post mortem agitur nec tamen quicquam certi de ea re colligitur. Umbrae Hectoris et Achillis actioni interveniunt. Umbra Hectoris in somnio videtur sed forma Achillis vigilibus Achaeis, ut videtur, apparet. Iam ineunte fabula chorus mortuos luget, mox tamen Priamum felicem esse in campis Elysiis dicit, quia Hectorem videt nec ruinae Troianae superfuit. Paulo post contra idem chorus doctrinam Epicuri de morte animae explicat, quae nihil aliud est quam paulum spiritus in auras vanescentis, sive quia securum finem aerumnarum Troades sibi cupiant, sive sic probantes expostulationes Achillis vanas esse.
Sententiae notabiles
Nonnullae sententiae in hac fabula memoratu dignae videntur :
Conclusio
In hac fabula ex caede puerorum innocentium horrorem et miserationem movet Seneca. Tragica est quia voluntate deorum evenit: nam et Agamemnon primum recusarat et Ulixes Andromachae dixerat non se sed Calchantem vatem mortem Astyanactis expostulasse. Romanis tempore Neronis viventibus fortasse in mentem subibat fatum Britannici et Octaviae.
Saint-Aybert
Saint-Aybert est commune 361 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Territorium Transbaicalicum
Territorium Transbaicalicum vel Transbaicalense (Russice Забайкальский край, tr. Zabaikal'skij kraj) est subiectum Foederationis Russicae, die 1 Martii anni 2008 formatum, cum regio Tschitensis et districtus autonomus Buriaticus Aginensis coniunctae essent. In districtum foederalem Extremorientalem inclusum est.
In parte meridionali Siberiae orientalis situm et cum regionibus Amurensis (in oriente) et Ircutensi (in septentrio-occidente) et rebus publicis Buriatia (in occidente) et Iacutia (in septentrione) conterminum est. In meridie cum Mongolia et Re publica populari Sinarum conterminum est. Aream 431 892 km² et plus 1065 milia incolarum (anno 2019) habet. Metropolis est Tschita. Ceterae urbes territorii Nertschia, Schilca, Urbs Praesentationis (Sretensk) sunt.
Saint-Aubin (Septentrio)
Saint-Aubin est commune 375 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Balâtre
Balâtre est commune Francicum 84 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Barleux
Barleux  est commune Francicum 274 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Mas-Grenier
Mas-Grenier est commune Francicum 1'259 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Iter a Durocortoro Viviscum
Iter a Durocortoro Viviscum usque per vias Romanas in Itinerario Antonini describitur. Milia passuum enumerantur a Durocortoro Viviscum usque.
Ecclesiae cathedrales Angliae
Hic habes indicem ecclesiarum cathedralium Angliae.
Ecclesiae cathedrales Angliae mediaevales
Hae ecclesiae fuerunt sedes (aut monasticae aut saeculares) episcoporum ante annum 1538 ecclesiae Catholicae Romanae et post hoc annum ecclesiae Anglicanae.
Maubec (Tarnis et Garumna)
Maubec est commune Francicum 147 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ecclesiae cathedrales Angliae
Ecclesiae cathedrales Anglicanae post 1538 constitutae
Hae ecclesiae, aut iam frequentatae aut recentius aedificatae, sedes episcoporum ecclesiae Anglicanae post annum 1538 primum erectae sunt.
Ecclesiae cathedrales Catholicae post 1850 constitutae
Hae ecclesiae, post annum 1850 constructae, aut statim aut tardius sedes episcoporum ecclesiae Catholicae Romanae creatae sunt.
Saint-Aubert
Saint-Aubert est commune 1424 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
6913 Yukawa
6913 , olim designationibus 1991 UT3 et 1993 FR16 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est. Origo nominis est apud honorem Hideki Yukawa, physicus Iaponicus.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6913 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vallis Frigida
Vallis Frigida (alia nomina: Vallisfrigida, Castrum Vallisfrigidae) (Italiane: Vallinfreda) est oppidum Italiae et municipium, circiter  323 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Vallefrigidani appellantur.
Insula Basilii
thumb|Neva Maior inter insulam Basilii (a laeva parte) et Admiraltejskij (a dextra) Insula Basilii (Russice Васильевский остров, Vasil'evskij ostrov) est insula Petropoli maxima, in delta Nevae, inter deverticula Nevam Maiorem et Nevam Minorem. Smolenka deverticulum parvum insulam Decembristarum ab insula Basilii separat. Universitas Publica Petropolitana, Academia Scientiarum Petropolitana, Institutum Metalleutices aliaque plura in insula Basilii sita sunt.
4757 Liselotte
4757 , olim designationibus 1973 ST et 1988 RF10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4757 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Franciscus I Picus
Ioannes Franciscus I Picus, vulgo Gianfrancesco I Pico, 1415 -1467, fuit homo nobilis et dux (condottiero) Italianus, Mirandulae dominus et Concordiae comes, cui pater fuit Ioannes I Picus, et mater Caterina Bevilacqua. Sex liberos habuit legitimos, quorum clarissimus est Ioannes Picus Mirandula, theologus et philosophus.
Circiter anno 1440 in matrimonium duxit Iuliam Boiardam comitissam, filiam Feltrini Boiardi comitis Scandiani. Patre mortuo anno 1451 inscriptus est comes Concordiae.
Anno 1460 castellum Mirandulae muris latericiis fundamentisque in aquas insitis munivit. Eodem anno Pius II papa instituit erigere monasterium Clarissarum (perfectum anno 1479).
Michael Gnesin
Michael Fabiani filius Gnesin (Russice Михаил Фабианович Гнесин, tr. Michail Fabianovič Gnesin; Rostoviae ad Tanaim in familia Iudaeica natus die 21 Ianuarii [2 Februarii] 1883, Moscuae mortuus die 5 Maii 1957) fuit musicae compositor ac paedagogus Russicus et Sovieticus, alumnus Conservatorii Petropolitani (ubi discipulus Nicolai Rimskij-Korsakov et Anatolii Ljadov erat), titulo Viri artium emeriti RSFSR (anno 1927) atque Praemio Staliniano gradus secundi (anno 1946) ornatus.
Baizieux
Baizieux  est commune Francicum 222 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Dies internationalis impuberum
Dies internationlis impuberum est dies 20 Novembris quoque anno celebrata, quam Consociatio Nationum ad iura humana impuberium promovenda consecravit. Hae dies apud diem adoptionis Conventionis de Iuribus Impuberum decreata est. Dies consecratus est eo consilio, ut homines impuberes contemplentur. Nationes Unitae, UNICEF et organizationes re publica vacantes motum hoc die fecerunt.
Sententia anno 2021 "Meliora futura pro cuique impubis" fuit et anno 2022 "Inclusio pro omnibus impubibus" est.
Marcus Titius
Marcus Titius, natus mortuusque primo saeculo a.C.n., fuit vir Romanus senatorii ordinis qui bellis civilibus primo Marcum Antonium secutus est, sed ante Actiacam pugnam ad Octavianum transfugit. Consulatum suffectum per aliquot menses anni 31 a.C.n. gessit.
De cursu honorum
Patre a triumviris proscripto, Marcus praedonum manum in Gallia Narbonensi collegit atque vitam piraticam egit ; cum vero Etruriae litus diriperet a navarcho Sexti Pompei, Menodoro liberto, captus est ac, nisi patri Lucio Titio, qui tum in exercitu suo militabat, Sextus Pompeius filii vitam, tamquam meritorum pretium, condonasset supplicium de eo statim sumptum esset. Post Misenensem pacem filius Marcum Antonium in Orientem secutus est ubi expeditioni Parthicae anni 36 a.C.n. quaestor interfuit. Re in Media male gesta, Marcus Antonius Alexandriam reversus Marcum Titium adversus Sextum Pompeium misit qui tum ab Octaviano ad Naulocha navali proelio victus fugiebat atque Asiam provinciam novarum rerum spe turbabat et legatos ad Parthorum regem mittebat. In homine quem in suam potestatem redactum servaverat Pompeius beneficii sui gratiam quidem expectabat, sed Titius condiciones respuebat, deditionem flagitabat. Cum recusasset Sextus Pompeius a suis desertus et ab inimicis circumventus captus est. Paulo post Titius eum iugulari iussit. Plebs Romana huius tam nefarii ingrati animi exempli memoriam retinens eum ludis quos ipse edebat e theatro tumultu convicioque expulit, eo magis quod theatrum Romae a patre Sexti Pompei, Pompeio Magno, aedificatum erat. Ceterum auctores antiqui dissentiunt utrum Marci Antonii iussu interfectus sit Pompeius necne. Dio Cassius enim scribebat duas epistulas misisse triumvirum, prima ut necaretur iubens, secunda mutato consilio ut ei parceretur; quas litteras praepostere ad Titium pervenisse ita ut sive inverso ordine deceptus sive quia voluntatem Antonii sic interpretari ipse malebat, de captivo supplicium sumpserit. Appianus diversam traditionem insuper referebat quae non Marcum Antonium sed Munatium Plancum, qui tum Syriae praeerat atque res Marci Antonii procurabat, in culpa fuisse contendebat. Illi auctores Marcum Antonium quodam modo excusare conabantur : nam post Perusinum bellum, Iulia mater Antoniorum fratrum ad Sextum Pompeium in Siciliam confugerat, qui eam benigne acceptam ad filium in Orientem traduxerat : quam ob rem Marcum Antonium et ipsum ingrati facti accusari decebat.
Certe annis 35/34 a.C.n. Marcus Titius proconsul Asiae fuit. Illo tempore pontifex et consul designatus iam fuisse videtur. Reginae Cleopatrae gratus erat, ut quae Titiopolim urbem in Cilicia in eius honorem sic nominatam condiderit. Nihilominus anno 32 a.C.n. cum avunculo Munatio Planco Romam venit ubi ambo ad Octavianum transfugerunt atque de testamento Marci Antonii a Vestalibus custodito indicium fecerunt, quod velut pignus novae fidei existimari potest (testes enim Antonii in hac re fuerant atque signa tabulis et ipsi imposuerant). Consulatum suffectum anno 31 a.C.n. (a mense Maio ad mensem Octobrem) gessit : ita consul erat tempore Actiacae pugnae, in quo bello equitibus Octaviani praeerat.
Nihil de eo per viginti annos accepimus : annis 13-10 a.C.n. demum legatus Augusti in Syria post Marcum Agrippam fuisse videtur quo tempore obsides a Parthis accepit.
Bailleul (Samara)
Bailleul  est commune Francicum 271 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Regio ecclesiastica Sardiniae
Regio ecclesiastica Sardiniae est una ex sedecim regionibus ecclesiasticis in quas dividitur Ecclesia Catholica in Italia, cuius territorium regioni Sardiniae congruit.
Fanum Sancti Ferreoli (discretiva)
Fanum Sancti Ferreoli potest esse:
et cetera.
Mucianus
Mucianus est cognomen Romanum, a nomine Mucio deductum.
Saint-André-lez-Lille
Saint-André-lez-Lille est commune 10770 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
4758 Hermitage
4758 , olim designationibus 1978 SN4, 1949 OR, 1972 RF3, 1977 LE1, et 1984 UU3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4758 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Franciscus Kasper
Franciscus vulgo Frank Kasper (natus anno 1960 Altenburgi) philologus et pristinus miles Germanus est qui nunc Norimbergae in Bavaria vivit.
Postquam anno 1972 praelectionem Eberhardi Scholz de lingua Ido ante adulescentes habitam audivit, circulum fautorum istius linguae internationalis auxiliaris petivit. Operam hanc rompere debuit stipendia militaria merens, quoniam in Germania orientali communistica amicitias extra castra fovere vix possibile fuit. Anno 1989 communismo victo Kasper Adelhaidim Neusser visitavit rerum Ido fautricem summam atque poetam et statim laborem in rebus linguisticis fervide assumpsit. Insuper linguae Esperanticae studebat lingua Ido numquam neglecta.
Inde ab anno 2001 conventus varios ad amicos rerum Ido congregandos moderabatur, e.g. Norimbergae anno 2001, Cracoviae anno 2002, Grossbothen apud Lipsiam anno 2003, Kioviae anno 2004. Anno autem 2001 praeses creatus est Societatis Ido Germanicae (Germana Ido-Societo/GIS). Viribus summis domnum Ioannem Stuibergen anno 2004 in praesidium Unionis linguae internationalis (Uniono por la Linguo Internaciona Ido) promoveri fecit. Et nostris diebus Franciscus Kasper in rebus tam ad linguam Ido quam ad linguam Esperanticam pertinentibus indefesse atque laboriosissime agit.
Marsac (Tarnis et Garumna)
Marsac est commune Francicum 171 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
CD4
CD4 est glycoproteinum superficie cellularum immunitatis, ut cellularum T auxiliarum, monocytorum, macrophagocytorum, cellularum dendriticarum. CD4 coreceptorium receptorii cellulae T agit. In hominibus, eius genum in chromosomate 4 invenitur.
Cellulae T auxiliares CD4+, saepe tantum cellulae CD4, sunt leucocyti pars systematis immunitatis. Notio auxiliaris ad munus signa alienis cellulis dandi respondet, ut illae responsum immunitatis initient.
Sanctus Benedictus Angli
Sanctus Benedictus Angli (Francogallice: Saint-Benoist-sur-Mer) est commune Franciae in praefectura Vendea situm.
Fanum Sancti Eustachii (discretiva)
Fanum Sancti Eustachii potest esse:
Franklinus
Franklinus vel Franklinius est cognomen atque praenomen masculinum.
Territorium Maritimum
Territorium Maritimum vel Primorskense (Russice Приморский край, tr. Primorskij kraj) est subiectum Foederationis Russicae, die 20 Octobris anni 1938 formatum, cum territorium Extremorientale in hoc territorium et territorium Fortunianum divisum esset. In districtum foederalem Extremorientalem inclusum est.
In litore maris Iaponici patet et cum territorio Fortuniano (in septentrione) et Sinis (in occidente) et Corea (in meridio-occidente) conterminum est. Aream 164 673 chm² et plus 1903 milia incolarum (anno 2019) habet. Urbs capitalis est Vladivostokium, aliae urbes Nicolaopolis Ussuriensis et Inventum.
Chanka est lacus territorii maximus, e quo Sungatschi flumen oritur et in Ussuri effunditur. Sinus Vladimiri, sinus Helgae, sinus Petri Magni (cuius partes sunt sinus Amurensis , Ussuriensis , Inventum) litora territorii curvant; promunturia Gamovii, Schmidtii, Versatile, Quattuor Rupium in mare Iaponicum eminent.
Fanum Sancti Eusebii (discretiva)
Fanum Sancti Eusebii potest esse:
Toponyma
et cetera.
Montorium (discretiva)
Montorium postest esse:
Municipia
et cetera.
Iter a Durocortoro Argentoratum
Iter a Durocortoro Argentoratum usque per vias Romanas in Itinerario Antonini describitur sub titulis "De Pannoniis in Gallias per mediterranea loca ... Treveros usque" et "A Durocortoro Divodorum usque" (239,2-240,3; 363,4-364,6). Iter alterum ibidem describitur quod a Durocortoro per Tullum usque ad Divodurum tendit (364,7-365,6). Milia passuum 146 seu 159 enumerantur a Durocortoro usque ad Argentoratum.
Sains-du-Nord
Sains-du-Nord est commune 3067 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Gregorius Ponomarenko
Gregorius Theodori filius Ponomarenko (Russice Григорий Фёдорович Пономаренко, tr. Grigorij Fёdorovič Ponomarenko; Ucrainice Григорій Федорович Пономаренко, tr. Hryhorij Fedorovyč Ponomarenko; natus in vico Morivs'k tunc gubernii et nunc regionis Czernihoviensis Ucrainae die 2 Februarii 1921, periit in temeritate autocineti in territorio Crasnodariano die 7 Ianuarii 1996) fuit compositor ac musicus (harmonica diductili canens) Sovieticus et Russicus, auctor musicae nonnullorum carminum notorum Sovieticorum (e.g. "Нарьян-Мар, мой Нарьян-Мар"), titulo Artificis Popularis URSS (anno 1990) certisque aliis signis laudis ornatus. Aula philharmonica Crasnodariae (in qua urbe ab anno 1973 colebat) atque scholae artium pueriles tres in territorio Crasnodariano in eius honorem vocantur.
Tell (archaeologia)
Tell sive tel in archaeologia est collis, qui saepius iterata exstructione ortus est, ut puta arx Halapiae in Syria et arx Arbelae in Iraca. Tel(l) est vocabulum Arabicum (تل, DMG tall), collis valens.
Synonyma
Tell Hebraice תל (tel) vocatur, Turcice höyük sive hüyük, Persice tepe sive tappa, Graece μαγούλα (magula) (in Macedonia Graeca etiam τούμπα (tumba) vocata), Dacoromanice magura et Bulgarice mogila. In Aegypto et in Sudania septentrionali kom dicitur. Similes colles habitati etiam in Dania inventi sunt, qui byhøj appellantur.
Multi tell in regionibus orti sunt, in quibus aedificia lateribus crudis aut luto facta et interim deleta saepius eodem loco iterum exstructa sunt, ubique praetera praecipitatio exigua erat. Tota in Asia occidentali inveniuntur, etiam in Europa, in Graecia, Bulgaria, Dacoromania (ut pute in Pietrele: Tell Măgura Gorgana), et in regionibus Hungariae (ut puta in Jászberény) et Serbiae, quamvis illos in Asia occidentali altitudine non adaequent. Inter maximos orbis terrarum tell est arx Arbelae in Kurdistania.
Bacouel-sur-Selle
Bacouel-sur-Selle  est commune Francicum 488 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Regio ecclesiastica Siciliae
Regio ecclesiastica Siciliae est una ex sedecim regionibus ecclesiasticis in quas dividitur Ecclesia Catholica in Italia, cuius territorium regioni Siciliae congruit.
Vivarium (Latium)
Vivarium (alia nomina: Castrum Vivarii ac Vivarum) (Italiane: Vivaro Romano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 191 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Vivarenses appellantur.
Saviniacum (discretiva)
Saviniacum potest esse:
Elstra nigra
Elstra Nigra vel Elstera niger est fluvius in Saxonia, Saxonia-Anhaltino, Brandenburgo, qui Albim influit. Alsterae Nigri fons in Lusatiae superioris Montibus est.
Sainghin-en-Weppes
Sainghin-en-Weppes est commune 5499 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Ayencourt
Ayencourt  est commune Francicum 175 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
The Fall of Hyperion: a Dream
The Fall of Hyperion: a Dream est poëma epicum Ioannis Keats, poëtae Romantici Anglici, anno 1818 compositum. Quod magnum opus auctoris in tres partes divisum carmini Ioannis Miltoni simile est. Imperfectum manet. Critici erga opus grati fuerunt.
Ghimbav
Ghimbav vel Theodisce: Weidenbach; Hungarice Vidombák) oppidum in Romania est, in Brassovensi comitatu in Transsilvania. Urbs ipsa 4.698 incolas habet (secundum censum 2011).
The Fall of Hyperion: a Dream
Argumentum carminis
In carmine eventus qui post bellum Titanum numinumque acciderunt tractantur. Titanum casus per Tartarum accidit ob numina caelum regnantia. Tamen Hyperion (unus Titanum) non Tartaro damnatus est cum suis. Titanes sperant sese ex umbris liberatum iri. Ceteri Titanes, ut vis illis restituatur, sperant fore, ut Hyperion numina vincat.
Ghimbav
Historia
Anno 1420 Ghimbav in actis imperatoris Sigismundi Luxemburgici primo decriptum est, qui tum incolis vectigalia decem annorum dono dedit. Per nonnulla saecula hic Saxones Transsilvaniae incolunt. Saepe oppidum bellis vel incendiis deletum est: 1422 et 1658 incursionibus Turcorum, 1469 et 1586 incendiis, anno 1599 militibus Michaeli palatini Valachiae. Anno 1602 dux militum Habsburgicus Georgius Basta Ghmbav delevit, 1611 dux Transsilvaniae Gabriel Báthory. Ad annum 1918 Ghimbav ad Regnum Hungaricum pertinuit, dehinc pars Romaniae est. Ab anno 2002 Ghimbav oppidum est, ab anno 2008 hic aeroportus urbis Coronae aedificatur.
Incolae
Anno 2011 hic 4.698 homines habitabant, inter eos 4.298 Dacoromani, 155 Hungari atque 41 Zingari.
Sainghin-en-Mélantois
Sainghin-en-Mélantois est commune 2364 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Avesnes-Chaussoy
Avesnes-Chaussoy  est commune Francicum 67 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Parsi
Tempore Persiae a Musulmanis nuper devictae, pervulgata regionis religio erat Zoroastrismus, cultus Iraniae proprius, qui religioni publicae regni Sassanidarum proderat. Aliquot personae magni momenti, sicut Babak Khorramdin, contra exercitus caliphatus Rasidun posteriorumque caliphatuum Musulmanicorum paene ducentos annos rebellabant, cum alii eorum identitates religiosas conservare volebant, ex Irania ad Indiam eodem tempore effugientes.
Aristippus Cyrenaeus
Aristippus Cyrenaeus (Graece:  Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναῖος, nominatur etiam Aristippus Hedonistes; natus circa annum 435 a.C.n. Cyrenis, mortuus circa annum 355) Graecus philosophus fuit, Hedonismi propagator et Scholae Cyrenaeae quae dicitur conditor.
Vita et doctrina
Filius mercatoris divitis Socratem Athenis degentem petivit, cui discipulus factus est. Verisimiliter iam antea doctrinis Protagoricis studuit. Philosophiam diversis in locis docere coepit, saepe in civitate patria. Inter Socraticos primus fuit qui mercedem doctrinae postulavit. Etiam Socratis directo philosophicas quaestiones agendi morem imitabatur. Summum Aristippo in corporis animique voluptate iacet: voluptas quam Socrates utique in philosophiam introduxerat, cuius quidem unam tantum partem spectare solebat Aristippus. Omnia ad voluptatem acquirendam licere, virtutem bonam esse solummodo voluptatem receptum, sapientiam nonnumquam voluptates frenaturam. Sensuum perceptio tantum de recta via seligat.
Parsi
Secundum censum Indiae anni 2011, erant in India 57 264 Parsi.
Lobus occipitalis
Lobus occipitalis est unus ex quattuor lobis corticis cerebri. In eo in parte posteriore iacente fibris nervosis e corpore geniculato laterali receptis informatio ex oculis elaboratur.
Aristippus Cyrenaeus
Vita et doctrina
Adepti nonnulli asebiae condemnati sunt, i.a. Theodorus. Scripta Aristippi conservata non sunt. Epistulas quinque sub eius nomine traditas falsificatas esse constat. Christophorus Martinus Wieland Aristippum extulit in mythistoria sua, cui titulus »Aristipp und einige seiner Zeitgenossen«.
Lobus occipitalis
Detrimentum lobi occipialis, ut in epilepsia, non solum functiones visus, sed etiam alias deminuere potest.
Aristippus Cyrenaeus
Categorizans nepos
Nepos eius Aristippi nomine, a philosophica matre Arete eruditus (quod ei cognomen metrodidacti, i.e. "a matre instructi", dedit), disciplinas avi de hedonismo categorizabat atque vulgabat.
Nexus externi
🇬🇷
Immunitas (medicina)
De immunitate adquisita
Immunitas adquisita in T et B lymphocytis posita est, quibus certi cuique contra microbia receptores sunt. Receptores B et T lymphocytorum in superficie cellulae sunt, et cellulis solum unum cuique genus receptoris est. Virtus immunitatis adquisitae haec est, quod, dum adolescunt T et B, in singulis cellulis genum, quod receptorem describit, obicitur mutationi geneticae. Qua facta multa miliarda receptorum variorum esse possunt. Quae cum ita sint, multa in corpore continuo nascuntur miliarda cellularum B et T, quibus suus cuique receptor proprius est. Itaque cellulae suum quaeque microbium aliudve antigenum agnoscunt.
Cellula B aut T, cum contigit microbium, contra quod receptorem proprium habet, cito se dividit. Sequitur reactio immunifica, in qua B cellulae anticorpora solubilia sive immunoglobulina producunt, et cellulae microbiis infectae a T cellulis interfectricibus delentur. Quo facto supersunt cellulae memoriales, quarum ope eadem microbia, si forte in corpus invaserint, immunitate adquisita arceri poterit, nam propter cellulas memoriales eiusdem microbii contagione bis vexari non solemus.
Vallis Tobalinae
Vallis Tobalinae (Hispanice Valle de Tobalina) est regio in Provincia Burgorum Castellae sita, ubi Petrosa Tobalinae, Pratum Tobalinae, aliique vici inveniuntur. Vallis est una ex vetustis Castellae regionibus, ubi lingua Castellana nata esse dicitur.
4760 Jia-xiang
4760 , olim designationibus 1981 GN1, 1981 GP1, et 1982 SE5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Universitate Harvardiana, astronomo apud Observatorium Harvardianum versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4760 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
6914 Becquerel
6914 , olim designationibus 1992 GZ, 1951 NH, 1955 KM, 1964 TU, 1975 BB1, 1981 UE2, 1982 YC5, et 1989 VD5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est. Origo nominis est apud Antonii Henrici Becquerel.
Sailly-lez-Lannoy
Sailly-lez-Lannoy est commune 1779 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
6914 Becquerel
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6914 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ludovicus Iosephus Lasagna
Ludovicus Iosephus Lasagna (natus Montis Magni die 4 Martii 1850 - mortuus Juis de Fora 6 Novembris 1895) fuit presbyter salesianus et episcopus titularis Oëensis (Dioecesis Oëensis) usque ad mortem suum.
Ipse auctor operis Salesianae Uruguaia et Brasilia ; fuit.
Predeal
Predeal oppidum in Romania est, in Brassovensi comitatu in Transsilvania. Predeal 4.755 incolas habet (secundum censum 2011). Ad commune etiam vici Pârâul Rece, Timișu de Jos atque Timișu de Sus pertinent. Predeal altitudine 1.059 metrorum altissum oppidum totius Romaniae est. Multi viatores in hunc locum nartationis causa veniunt.