cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grammatica syntagmatica nuclearis
Grammatica syntagmatica nuclearis est theoria grammaticae generativae valde lexicalizatae neque derivationalis a Carolo Pollard et Ioanne Sag extenta.
Michael Psellus
Michael Psellus (Graece: ; natus anno 1017 aut 1018; mortuus post annum 1078) fuit eruditus et scriptor Graecus praecipue rerum gestarum temporis sui et a seipso, etiam minister imperatorum Romanorum orientalium. Officium consulis philosophorum Constantinopolitanorum implevit. Unus ex eius discipulus fuit Ioannes Italus philosophus.
Charny-le-Bachot
Charny-le-Bachot  est commune Francicum 212 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Castelvieilh
Castelvieilh (Occitanice Castèthvielh Latine Antiquum Castellum) est commune Francicum 231 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Carola Lehmann
Carola Lehmann, quae Lotte dicta est (nata die 27 Februarii 1888 in Perleberg in Brandenburgo; mortua Sanctae Barbarae Californiae die 26 Augusti 1976), fuit supranus operatica Germanica. Ab anno 1933 propter dictaturam Nazistam in Austriam et vicissim anno 1938 in Americam migravit. Celeber est arias operarum Richardo Strauss cantando, inter eas Ariadne auf Naxos anno 1916.
Corpus est in Mediis Sepulcris Vindobonae humatum.
Satelles extrasolaris
Satelles extrasolaris est satelles naturalis qui circa planetam extrasolarem vel alia corpus extrasolare movetur. Quamquam nullae satellites extrasolares iam observantur, ex empirico satellitum naturalium in Systemate Solari studio inferuntur veri similes esse elementorum communium systematum planetariorum. Plurimi exoplanetae inventi sunt gigantes gasosi, atque in nostro Systemate Solari gigantibus gasosis sunt multae magnaeque satellitum naturalium congeries (vide satellites Iovis et satellites Saturni). Eas autem artibus hodiernis invenire est difficillimum.
Love Is a Many-Splendored Thing
Love Is a Many-Splendored Thing (Latine Amor admirabilis res est) est pellicula a Henry King moderatore cinematographico Americano anno 1955 edita, secundum Amor admirabilis res est, mythistoriam a Han Suyin scriptam, quae amoris historia in Hongcongo enarrat. Homines docti Americani Pellicularum Instituti anno 2007 quinta et octogesima pellicula quod ad pulchritudinem pertinet amoris cinematographicae historiae putant.
Castelnau-Rivière-Basse
Castelnau-Rivière-Basse (Occitanice Castèthnau de Ribèra Baisha, Latine Castellum Novum) est commune Francicum 676 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Nomina permagnorum numerorum
Numerus est quaelibet idea qua utimur ad quantitatem et multiplicitatem signandam. Unitas vero numerus non est, sed est initium, parsque numeri: numerus enim plura complectitur, quae unitas sine dubio excludit. Numerus vero oritur, si plura eiusdem speciei individua, sive quantitates simul in unam summam congregantur. Unde plures unitates numerum constituunt, qui eo maior erit, quo plures unitates in summam collectae fuerint.
Notatio numerica est tanquam ars numeros exprimendi per characteribus, figuris, verbisque plane dispositis: hoc modo intellegendam est tanquam systema, quod ad scripturam atque enuntiationem numericam constituitur. Notatio talis esse debet, ut possibile efficiat quoslibet numeros scribere, etiamque eos legere ex vera eorum magnitudinis notione.
Numerus permagnus est quilibet numerus enormium multitudinum, et magnarum quantitatum significans, maxime ex illis sumptus, qui ordinem millenorum excedunt. Nomina permagnorum numerorum nobis adiumento sunt non solum in describenda entium rerumque multiplicitate, sed etiam in computatione ingentium quantitatum. Pleraeque res cotidianae, quas hodie habemus, perdissimiles sunt ac res antiquorum Romanorum. Hodie enim non solum novas res, sed etiam novas magnitudines habemus, maxime in orbe scientifico, et nonnumquam, cum eas sumimus describendas, nobis permagnis numeris opus est. Illos uero numerationis Indo-Arabicae opibus ad libitum exprimere possumus, sed etiamnunc verba idonea nobis deficiunt. Mathematici Francogallici hoc problema solvere conati sunt, et systemata scalaria invenerunt.
Myrias exempli gratia primus fuit ex numeris permagnis apud antiquos Graecos, quo magnitudo vel quantitas decem millium signabatur. Decem millia etiam inter numeros permagnos apud antiquos Romanos constabat. Multa post saecula creatus est millio, nomen cum significatione mille millium. Alius ex numeris permagnis singulariter nominatis est Milliartum, cuius prima significatio millio millionum fuit. Postea billio creatus est ad millionem millionum significandum. Quamvis verba millionis, billionis aliaque similia quodammodo nova sint in litteris Latinis, saepe barbara quibusdam auctoribus, nobis tamen expediunt numeros permagnos efferre, neque est quod ea refugiamus, cum apte exprimantur quod alias molesta millionum milliumque repetitione sit significandum. Millio mille millia, billio millionem millionum significat in scalis longis, quarum dispositio maiore cum subtilitate definitur.
Scalae numerationis nihil aliud denique sunt quam indices in quibus numeri permagni notis, nominibus, significationibus disponuntur. Systemata numerationis in usu sunt ex uniuscuiusque nationis lingua, legibus, et moribus regionalibus.
Infra in tabulis systemata duo describuntur, quorum unum scalae longae, alterum scalae breves appellatur. Ut perspicuam de utrumque systema notionem constituere possimus, summatim dicendum quod unum per dignitates milliarias, alterum per dignitates millionarias exprimitur. Analysi autem minutiosa facta, creditur systema brevium scalarum nulla cum accuratia constitutum fuisse, hodieque eius inaccuratia, etiam illis parum versatis in rebus mathematicis, protinus patescit.
Numeri permagni, et plusquampermagni notabiles
Mathematici mentionem faciunt de illis numeris permagnis suo ipsorum ingenio creatis. Huiusmodi numeri nominibus notabilibus appellantur, sive exercitio ludico, sive tractatione seria. Nonnulli ex numeris permagnis sunt vero plusquampermagni, et conceptu difficiles, neque animo fingere possumus, eos in partem vitae nostra quotidiana venire.
Quamvis potissime sit ut proprietates numericae aptis verbis ac nominibus plane significantibus pateant, licet tamen mathematicis quosdam permagnos numeros nominibus singularissimis exprimere. Cum autem eadem nomina nihil de iis significent, eos intellegere non possimus, nisi ex elementis quibus originaliter definiuntur. Si tantum subtilitatis praeferimus, scalis longis uti debemus, ut adaequatam de unoquoque eorum notionem habeamus.
Numeri permagni in natura reperti
Scin tu. ..
Hartmannus Schedel
Hartmannus Schedel (vulgo Hartmann Schedel, natus Norimbergae die 13 Februarii 1440, ibidem mortuus die 28 Novembris 1514) fuit medicus, humanista et rerum gestarum scriptor Germanicus. Clarissimum opus eius est Liber chronicarum (titulo pleniore Registrum Libri cronicarum cum figuris et imaginibus ab inicio mundi (Theodisce Nürnberger Chronik aut Schedelsche Weltchronik) anno 1493 editum.
Venegonum Superius
Venegonum Superius (Italiane: Venegono Superiore) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 185 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Venegonenses appellantur.
Nomina permagnorum numerorum
Numeri permagni in natura reperti
. . . Universum, secundum theoriam immanis diruptionis, abhinc XIV fere milliardis annorum creatum esse, celerissima expansione ex statu primaevo calidissimo ac densissimo?
. . . Terram abhinc IV milliardis, et DC millionibus annorum formatam esse?
. . . Australopithecum afarensem abhinc IV millionibus annorum super Terram surrexisse?
. . . Viam lacteam, vel orbem lacteum, galaxiam esse, cuius diametrum est circiter C millia annorum luce mensorum latum?
. . . Hominem sapientem surrexisse abhinc ducentis fere millibus annorum, et eius praesentia in hoc mundo aequare solis CXLII millionesimis partibus durationis Universi?
3061 Cook
3061 , olim designationibus 1982 UB1, 1933 UH, 1955 XM, 1971 UJ2, et 1973 AL1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est. Ex Iacobo Cook appellatur.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3061 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Juif
Juif  est commune Francicum 253 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Linatum
Linatum, sive Linate et Linas  (Italiane Linate), est Piscariae praesens vicus urbanus.
Charmoy (Alba)
Charmoy  est commune Francicum 67 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Planeta extragalacticus
Planeta extragalacticus, sive extragalacticus planeta extrasolaris vel exoplaneta extragalacticus, est planeta qui extra galaxiam Viam Lacteam movetur.
Jugy
Jugy  est commune Francicum 304 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Cecrops II
Cecrops II (Graece Κέκρωψ) fuit legendarius vel semilegendarius Pandionis I filius, qui statim Erechtheo fratre mortuo regnum Atheniensium recepit. Cecrops dicitur suas terras dividisse in duodecim districtus, quibus Strabo nomina attribuit Cecropia, Tetrapolis, Epacria, Decelea, Eleusis, Aphidna, Thoricus, Brauron, Cytherus, Sphettus, Cephisia. In quoque districtu erat oppidum vel vicus cui genus religionis introduxit, aras deis dicatas erexit, iustitiamque administrari iussit secundum leges salutarias quas instituerat. Post quadraginta annos, eiectus est a Metione et Pandoro, unde ad Aegiliam vel Aegialeam fugit, ubi mortuus fuerit. Athenis autem Pandion II filius ei in regnum successit (sed Pandion II fuisse filius Erechthei fratris etiam dicitur).
Grammatica categorialis combinatoria
Grammatica categorialis combinatoria est formalismus grammaticus logica combinatoria nitens.
Petrus Ioannes Bergius
Petrus Ioannes Bergius (natus in Erikstad iuxta Vittaryd in Småland die 6 Iulii 1730; Holmiae die 10 Iulii 1790 mortuus) fuit botanicus Suecianus. Siglum scientificum eius est  Bergius .
Hortum botanicum creavit et de oecosystemate studiut. Etiam fuit socius Societatis Regalis Londini.
The Castle of Health (Elyot)
The Castle of Health, sed orthographia originali The Castel of Helth (scil. "Castellum sanitatis") est liber de regimine anno 1534 a Thoma Elyot Anglice compositum.
September (pellicula)
September est pellicula anno 1987 a illustri moderatore cinematographico Americano Woody Allen creata et ducta. In pellicula agunt clari histriones :
Linguae Germanicae
Linguae Germanicae familiam vel ramum linguarum Indoeuropaearum formant. Primo tantum Germanorum in Europa septentrionali in usu erant, nunc per totum orbem terrarum diffusae sunt. Fere 15 linguas cum 500 decies centena milibus locutorum amplectuntur, qui iis lingua materna loquuntur, alia 200 decies centena milia unam aut plures ex his linguis noverunt.
Proprium linguarum Germanicarum contrarium aliis linguis Indoeuropaeis sunt consonantium mutationes in consonantium mutatione Germanica.
Linguae Germanicae maiores
Sunt novem linguae Germanicae, quarum cuique sunt plus quam decies centena milia locutorum.
Divisio linguarum Germanicarum hodiernarum
Ramus Germanicus linguarum Indoeuropaearum hodie 15 linguas (cum fere 500 decies centena milibus locutorum) amplecitur. Aliquae harum linguarum a quibusdam linguistis tantum dialecti habentur. Hae 15 linguae gradu propinquitatis hoc stemmate demonstrari possunt (numerus locutorum tantum ad eos spectat, qui linguis loquuntur maternis):
Haec divisio situi interretiali „Klassifikation der indogermanischen Sprachen“ innititur. Numerus locutorum ex Ethnologue anni 2005 et ex indicibus civitatum publicis sumptus est.
Lingua Luxemburgica, Plautdietsch, Theodisca Pennsylvaniana et Lingua Saxonica non ab omnibus linguistis linguae autonomae agnoscuntur, cum alii contra etiam Schwyzerdütsch (Theodiscam Helveticam) et linguam Scoticam linguas autonomas esse putant. A quibusdam duae variantes linguae Norvegicae (Bokmål et Nynorsk) linguae propriae putantur.
Linguae Germanicae Orientales
Linguae Germanicae Orientales omnes exstinctae sunt.
Linguae Germanicae Creoles
Ex aliquot decenniis novae linguae Germanicae exstant. Sunt linguae creoles qui dicuntur.
22 Maii
22 Maii dies 142ª anni est (143ª in annis bisextilibus) in calendario Gregoriano. 223 dies manent.
Secundum calendarium Romanum est ante diem undecimum Kalendas Iunias, quae a.d. XI Kal. Iun. abbreviantur.
Vedanum (Provincia Varisiensis)
Vedanum (alia nomina: Vedanum ad Olonam) (Italiane: Vedano Olona) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 370 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Vedanenses appellantur.
The Katzenjammer Kids
The Katzenjammer Kids est narratiuncularum nubeculatarum corpus a Rudolpho Dirks, gryllographo Germano-Americano creatum. Prima narratiuncula die 12 Decembris 1897 palam facta est in American Humorist, actorum diurnorum New York Journal appendice singulis dominicis edita. Quippe cum etiam nunc edatur, omnium nubeculatarum veterrima esse videtur.
Res historiolis nubeculatis narratae in quadam "Maris Australis" insula geruntur. Primas partes agunt duo pusiones sociofraudi, Hans et Fritz, qui technis effrenatis in familiares suos adultos inludunt, sicut matrem (Mama), vitricum (der Captain), ludi inspectorem (der Inspector). Interdum istis vappis fortuna secunda est, interdum autem vapulant.
Jouvençon
Jouvençon  est commune Francicum 420 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Saint-Just (Ebura)
Saint-Just est commune Francicum 1'306 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Grammatica lexico-functionalis
Grammatica lexico-functionalis est grammaticae generativae theoria. Operam syntaxi pleramque dat, modoque quo cum morphologia et semantica agat. Annibus 1970 ab Ioanna Bresnan et Ronaldo Kaplan excogitata est.
Circumdarium V Lutetiae
Circumdarium V Lutetiae in numero veterrimarum regionum Lutetiae habetur. Ad ripam sinistram fluminis Sequani iacens, collegia, scholas et universitates continet. Francogallice "Quartier latin" nominatur. Iam medio aevo regio habitata est.
Cranaus
Cranaus (Graece Κραναός) in mythologia Graeca fuit secundum Athenarum rex, sub Cecropem I. Pedian duxit, mulierem Spartanam Mynaeque cuiusdam filiam, cui tris filias peperit: Cranaen, Cranaechmen (nomine etiam Menaechme lecto), et Atthen. Ex Atthe mortua, fortasse puella tantum, appellatur Attica, sed in aliis traditionibus ea erat mater Erichthonii ex Hephaesto. Quidam Rarus etiam filius Cranai nominatur.
Bertel Thorvaldsen
thumb|right|Bertel Thorvaldsen cum Horatii Vernet herma . [[Horatius Vernet anno 1833 pinxit Metropolitan Museum of Art)]]
Bertel Thorvaldsen (natus die 19 Novembris 1770 Hafniae – ibidem mortuus est die 24 Martii 1844) fuit sculptor Danicus.
Felix Malleolus
Felix Malleolus (natus Hemmerlein vel Hemmerli, Hemmerlin) fuit homo eruditissimus, iurista, theologus, politicus. Filius gentis potentis natus est Turici anno 1388 vel 1389; obiit inter annos 1458 et 1461 Lucernae.
Anno 1418 Erfurti Baccalaureatum Iuris Canonici accepit, anno 1424 Bononiae doctor decretorum creatus est. Fuit canonicus Zofingae, praepositus Soloduri, et potissime canonicus regularis Turici. Possedit bibliothecam abundantem; scripsit plurima opuscula tractatusque, quorum clarissimus Liber de Nobilitate, dialogus inter nobilem et rusticum extollens statum nobilitatis. Interfuit conciliis Constantiensi et Basiliensi. Favit Domui Habsburgensi et lacessivit Suitenses. Scriptis suis inimicitias quasdam suscepit et anno 1454 in monasterio Lucernensi incarceratus est, ubi in scribendo perseveravit.
Opera quaedam
De Nobilitate et Rusticitate dialogus, alias Liber de Nobilitate
Variae oblectationis opuscula et tractatus
Registrum querel<a>e
Charmont-sous-Barbuise
Charmont-sur-Barbuise  est commune Francicum 1027 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Sexualitas humana
Sexualitas humana est modus quo homines sese sexualiter exprimunt. Qui sensús moresque biologicos, eroticos, physicos, animi motuum, sociales, vel spirituales comprehendit. Haec notio, sententia latissima, per tempora magnopere varians, exactá definitione necessarie caret.
Vareglatum
Vareglatum vel Vareglate  (alia nomina: Vareglas - atis, Varegiatum, Varegiate - atis, Varegias - atis) (Italiane: Vergiate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 010 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Vareglatenses appellantur.
Keith Kissack
Keith Kissack (natus 18 November 1913; mortuus 31 March 2010) fuit magister scholarum in urbe Monemuta et rerum gestarum eiusdem urbis scriptor.
533 Sara
533 , olim designationibus 1904 NZ, A901 VB, et A911 UB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Raimundo Smith Dugan in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 533 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Heros culturae
Heros culturae est heros mythologicus cuidam culturae, ethnoi, religionive proprius, qui mundum inventione aut reperto mutat. Usitato culturae heroi origo ignis, agriculturae, musicae, traditionis, iuris, religionisve fortasse attribuitur, et ipse plerumque est legendarius gregis persona maximi momenti, aliquando conditor suae domus regnantis.
Chapelle-Vallon
Chapelle-Vallon  est commune Francicum 225 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Chronographia (Psellus)
Chronographia (Graece ) est opus viri publici Byzantini Michaelis Pselli in lingua Graeca circa annum 1078 scriptum et in septem volumina divisum. Hic Psellus enarrat principatus imperatorum quattuordecim temporis sui, scilicet: Praecipue de rebus in aula Byzantina et a seipso gestis digerit.
2150 Nyctimene
2150 , olim designationibus 1977 TA et 1969 TM4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Guilelmo L. Sebok, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2150 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Another Woman
Another Woman (Latine scilicet Altera Mulier) est pellicula anno 1988 a illustri moderatore cinematographico Americano Woody Allen creata et ducta. In pellicula, quae enarrat mulieris vitam mutationem cum mariti sui adulterium scit, agunt clari histriones :
Fridericus Tripplin
Fridericus Christianus Ludovicus Tripplin, vulgo Friedrich Christian Ludwig Tripplin (natus 18 Ianuarii 1774 Vimariae, vulgo Weimar, in Saxonia, mortuus est 26 Augusti 1840 Thomasoviae Masoviensis in Polonia), philologus classicus, doctor philosophiae, professor publicus, socius Societatis Regiae Varsoviensis Amicorum Litterarum et Librorum Edendorum, miles Polonicus Napoleonis Bonaparte, imperatoris Galliae (Franciae).
Vita
Fridericus Tripplin ex familia Huguenotorum nobili ortus est. Ienae litteris antiquis studebat ibique doctoris gradum obtinuit. Postea autem Calissiae, Pinczoviae Thomasoviaeque Masoviensis vitam degebat. Mortuus est Thomasoviae anno 1840 et sepultus in coemeterio protestantium Thomasoviensi.
Opuscula
In studiis suis religionem antiquam, praecipue autem Larum Penatiumque cultum scrutabatur.
Gaius Fabius C.f. Pictor
Gaius Fabius C.f. Pictor (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus post annum 269 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Fridericus Tripplin
Inscriptio funeralis (epitaphium)
FRIEDERICO TRIPPLIN / Phil(osophiae) Doct(ori) Litt(erarum) Antiq(uarum) Prof(essori) Publ(ico) Societ(atis) Reg(iae) / Vars(oviensis) Amic(orum) Litt(erarum) et Libr(orum) edend(orum) / nato Vinariae anno MDCCLXXIV / mort(uo) Tomaszov(iae) anno MDCCCXL / Uxor et Liberi / Mente pia et grato animo / H(oc) M(onumentum) P(osuerunt)
Gaius Fabius C.f. Pictor
Familia
Pater eius post finem Belli Samniticum templum Colli Quirinali voverat et anno 304 a.C.n. imaginibus pictis ornari iussit, propterea quod nomen pictoris acceperat. Quem filii eius hereditate acceperunt. Frater Gaii Numerius Fabius C.f. Pictor anno 266 a.C.n. consulatum gessit.
Cursus honorum
Ipse Gaius anno 269 una cum Quinto Ogulnio L.f. Gallo consul fuit. Hoc anno contra greges Lollii Samnitis bellum gerit atque contra Messapios. Praeterea primo in Italia tum nummi argentei cussi sunt.
Custonachium
Custonachium (Italiane: Custonaci; Sicule: Custunaci) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 450 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Drepanitana situm. Incolae Custonachienses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: ET ERO CUSTOS.
Fractiones
Assieni, Cornino, Purgatorio, Santa Lucia, Sperone.
Saint-Julien-de-la-Liègue
Saint-Julien-de-la-Liègue est commune Francicum 439 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Epistula ad Galatas
Epistula ad Galatas est liber Bibliae accurate Novi Testamenti a Sancto Paulo scriptus.
Brigia
Brigia (Francogallice Braye) est amnis Franciae qui Ceton oritur, regiones Normanniam Inferiorem, Centrum et Pagos Ligeris adluit et post praefecturas Olinam, Eburam et Lidericum, Lidericum et Carum Sarthamque praeterlapsus esse ostium in Couture-sur-Loir invenit quo Ledum incidens eo confluit atque Ligeri  usque ad Oceanum Atlanticum.
Tributarii praecipui Brigiae
Flumina praecipua quae in Brigiam influunt, a monte ad vallem :
Loci ad Brigiam
Communia viginti quattuor quae Brigia praeterlabitur :
Crimes and Misdemeanors
Crimes and Misdemeanors (Latine scilicet  Crimina et delicta) est pellicula anno 1989 a illustri moderatore cinematographico Americano Woody Allen creata et ducta. In pellicula agunt clari histriones:
Joncy
Joncy  est commune Francicum 523 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
16 Septembris
16 Septembris dies 259ª anni est (260ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 106 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem sedecimum Kalendas Octobres, quod a.d. XVI Kal. Oct. abbreviatur.
Furnus (discretiva)
Toponyma
et cetera.
Limonata
Limonata est potio limonosa, saepe facta ex limonibus, aqua, et saccharo. Est eodem tempore et dulcis et acidus.
3062 Wren
3062 , olim designationibus 1982 XC, 1942 EF1, 1950 TQ2, 1953 GG1, 1955 RP1, 1959 LJ, et 1981 NP1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Christophori Wren.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3062 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Stirpium historiae pemptades sex
Stirpium historiae pemptades sex (Batavice Kruidboek vel orthographia originali Cruydeboeck) est liber herbarum, praesertim medicinalium et utilium, anno 1554 Batavice a Remberto Dodonaeo editus, per annos centum interdum reimpressus, et in varias linguas conversus.
Lucius Iulius L.f. Libo
Lucius Iulius L.f. Libo (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus circa annum 267 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Cursus honorum
Iulius Libo anno 267 a.C.n. una cum Marco Atilio Regulo consul fuit. Cum collega eo anno Brundisium expugnavit atque de Sallentinis triumphavit.
Saint-Léonard (Fretum Calisii)
Saint-Léonard est commune Francicum 3'545 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Insulae Mariannae
Insulae, partes conformationis geologicae quae systema Arcus Izu-Bonin-Mariannensis appellatur, abhinc annorum 5 milliones in septentrione usque ad 30 milliones in meridie (Guama) generatae sunt. Haec insularum catena orta est cum occidentalis Laminae Pacificae margo, ad occidentem movens, in Laminam Mariannensem se desuper summergeret, in regionem quae vulcanissimus Telluris terminus laminarum convergentium est. Haec subductionis regio, tantum ad orientem catenae insularum, notissimam Fossam Mariannensem constitit, altissimam Oceani Telluris partem atque humillimam crustae Telluris partem. Hac in regione, secundum acceptam doctrinam geologicam, aqua in amplis Laminae Pacificae vitiis ut serpentinites occlusa, a maioribus altitudinis temperaturis per suam subductionem calefacitur, et pressura ex vapore expandente hydrothermalem regionis energiam efficit, vulcanismum qui Insulas Mariannae conformavit maxime augens.
Henrietta
Henrietta est praenomen femininum.
La Chapelle-Saint-Luc
La Chapelle-Saint-Luc  est commune Francicum 13'228 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Mons Viridarium
Mons Viridarium (Italiane: Montegiardino) est Castellum Rei publicae Sancti Marini, circiter 1 000 incolarum (Anno 2014). Incolae Viridarienses appellantur.
Shadows and Fog
Shadows and Fog ('Umbrae et Nebula') est pellicula et comoedia anno 1992 a illustri moderatore cinematographico Americano Woody Allen creata et ducta. In pellicula agunt histriones:
Antonius de Mello
Antonius de Mello (natus die 4 Septembris 1931 in urbe Bombaya Indiae; Urbe Novo Eboraco die 2 Iunii 1987 mortuus) fuit Iesuita, sacerdos et psychotherapeuta qui late notus est propter libros animae. In gentium gloriosus sicut praeceptor spiritualis, scriptor et orator, conloquiorum convivator erat. Viator ad varios nationes, acceptum disciplina et posterior praeceptum, maxime Hispania et CFA.
Saint-Léger (Fretum Calisii)
Saint-Léger est commune Francicum 399 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Georgius Jackson Mivart
Georgius Jackson Mivart (natus Londinii die 30 Novembris 1827; ibidem mortuus die 1 Aprilis 1900) fuit zoologus et naturae philosophus catholicus Britannicus. Siglum scientificum eius est  Mivart . Quamquam Mivarts pugnax adversarius Caroli Darwin evolutionis theoriam fuit, propter multas novitates doctrinales opera sua in Indice Librorum Prohibitorum damnata sunt et eo sacra interdecta sunt. Mivarts Societatis Linnaeanae Londiniensis et Regalis Societatis sodalis fuit.
Lege etiam
Novo Eboraco, 1960
534 Nassovia
534 , olim designationibus 1904 OA, 1975 YG, et A916 UQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Raimundo Smith Dugan in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 534 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cecrops I
Cecrops (Graece Κέκροψ) in mythologia Graeca fuit Athenarum rex, qui, secundum Eusebium, quinquaginta annos regnavit. Strabo affirmat nomen in Graecia non ortum esse, vel nomen fortasse significat 'caudam-faciem' (cerc-ops): dicitur ei, e tellure ipsa enato, summa corporis parte sicut homo, ima parte sicut serpens vel piscis caudatus fuit forma. Cecrops conditor primusque ipsius Athenarum rex fuit, quamquam eum in eadem regione Actaeus Atticus, rex etiam e tellure ortus, antecesserat. Cecrops fuit heros culturae, qui Athenienses matrimonium, lectionem, scripturam, et sepulturam ceremonialem docuit.
Mythologia
Cecrops primus fuisse dicitur qui Iovem inter deos rettulit, deitatem maximam, cui sacrificia fieri iussit. Similiter affirmatur primus fuisse qui statuas arasque deorum aedificavit, sacrificia fecit, ac matrimonium inter Athenienses instituit, qui antehac, ut videtur, sese promiscue gesserant. Pausanias dicit Cecropem divinum ullius creaturae vivae sacrificium prohibuisse, et quidem ullum donum aliud, cives sinens solum placentas forma bovis cornuti coquere, planous ab Atheniensibus appellatos, bovem significantes. Cives etiam artem docuisse dicitur navigationis; eosque pro iustitia commercioque inter eos melius administrandis in quattuor tribus digesse, quibus nomina erant Cecropis, Autochthon, Actea, Paralia. Nonnulli similiter eum conditorem areopagi fuisse dicunt.
Athena, Cecrope regnante, patrona urbis Athenarum dea facta est, post certamen cum Poseidone. Ambo dei ad Acropolim pedibus ferociter certaverunt; paene enim pariter cucurrunt, sed Athena vicit, Cecrope diiudicante. Quae pro documento suae victoriae oleam sevit. Poseidon mox advenit, atque acropolim tridente icit, mare salsum creans. Athena autem iam vicerat, et eius fuit urbs.
Acropolis e rege Cecropia appellata est. Athenienses dicuntur sese Cecropides appellavisse, quinque regibus insequentibus regnantibus.
Didacus Guicciardi
Didacus Guicciardi (natus familia oriunda e Vallis Telina Lugani die 26 Februarii 1756 – Mediolani mortuus die 11 Aprilis 1837), iuris consultus, fuit legatus et politicorum peritus Italicus. Guicciardi ut Vallis Telinae missus Consilio Vindobonensi interfuit ibique Vallem ad Grisoniam restituere conantibus felici eventu obtrectavit.
Editae saepe
thumb|right|Carolus Borromeus – Opus [[Ioannes Ambrosius Figino|Ioannis Ambrosii Figino (1548 - 1608).]]
Didacus Guicciardi
Fons
Dario Benetti, Massimo Guidetti,Storia di Valtellina e Valchiavenna, Jaca Book, Mediolani, anno 1998, pag. 143
Editae saepe
Editae saepe est encyclica epistula  papae Pii X. Haec encyclica, die 26 Maii 1910 promulgata, sancto Carolo Borromeo  et operi eius dicata est.
Eobrasiliinae
Eobrasilinae est subfamilia mammalium marsupialium exstincta.
Hypochrysops halyaetus
Hypochrysops halyaetus est species papilionum familiae Lycaenidarum. In Australia habitat
Saint-Jean-de-la-Léqueraye
Saint-Jean-de-la-Léqueraye est commune Francicum 55 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Vicluvium
Vicluvium vel Vicus Iulii (alia nomina: Vigloenum, Viglurium ) (Italiane: Viggiù) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 310 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Vicluvienses, Viglurienses appellantur.
23 Maii
23 Maii dies 143ª anni est (144ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 222 dies manent.
Dzongkhag
Dzongkhag (in lingua Dzongkha རྫོ་ཁག།) unum est e viginti districtis civitatis Bhutan. Magna dzongkhag vicissim in dungkhag sive subdistrictis subdividuntur. Vicorum circuli circumscriptiones constituunt, gevog nuncupatas et ab eis qui a populo eliguntur administratas. Infra reperis indicem dzongkhag:
Jambles
Jambles  est commune Francicum 471 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
23 Maii
Secundum Calendarium Romanum est ante diem decimum Kalendas Iunias, quae a.d. X Kal. Iun. abbreviantur.
Publius Sempronius P.f. Sophus (consul 268 a.C.n.)
Publius Sempronius P.f. Sophus (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus post annum 252 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Familia
Pater eius Publius Sempronius P.f. Sophus anno 304 a.C.n. consulatum gessit.
Exosceletus
Exosceletum vel exosceletus est animalium nonnullorum corporis tegumen externum rigidum durumque. Animalium exempla exosceletum habentium sunt:
Exosceleta initio aerae Palaeozoicae (seu periodi Cambriae) primo apparuerunt. Cum animalia sine sceletis rarissime tantum tamquam fossilia conservantur, a hoc momento (quod apud palaeontologos explosio Cambrica nuncupatur) fossilia frequentiora facta sunt, propter quod tempus post apparitionem sceletorum aeon Phanerozoicum (Graece φανερά ζωή, vita manifesta) appellatum est.
Testudinum carapax quoque exosceletus vocari potest, etsi Testudines etiam habent, quia Vertebrata sunt.
2151 Hadwiger
2151 , olim designationibus 1977 VX, 1932 UC, 1940 SB, 1963 FF, 1969 UU2, 1973 SQ6, et 1975 EA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2151 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sven Berggren
Sven Berggren (natus die 12 Augusti 1837 – mortuus die 28 Iunii 1917) fuit botanicus explorator et Lundae 1883-1902 et Upsaliae universitatum professor Suecianus. Siglum scientificum eius est ''' Berggr. '''.
Hypochrysops byzos
Hypochrysops byzos (Anglice: yellow-spot jewel) est species lepidopterorum familiae Lycaenidarum. In Australia orientali habitat. Latitudo maris feminaeque alarum est circa 3 cm.
Venegonum (discretiva)
Venegonum potest:
Appius Claudius Ap.f. Russus
Appius Claudius Ap.f. Russus vel Drusus (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus post annum 268 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Familia
Appius Claudius Caecus clarus forsitan eius pater fuit.
Cursus honorum
Claudius anno 268 a.C.n. una cum Publio Sempronio Sopho consulatum gessit. Hoc anno bellum contra Picenos gerebant, qui anno superiore seditionem coeperant. Ambo consul de eis triumphavit. Tum etiam Coloniae Romanae Arimini et Beneventi conditae sunt. Suetonius de illo rettulit: Claudius [Russus] statua sibi diademata ad Appi Forum posita Italiam per clientelas occupare temptavit.
Champ-sur-Barse
Champ-sur-Barse  est commune Francicum 32 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Champigny-sur-Aube
Champigny-sur-Aube  est commune Francicum 88 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Fanum Sancti Aegidii (discretiva)
Fanum Sancti Aegidii potest:
Missionarius
Missionarius (a missione) est sodalis cuiusdam religionis qui sectatores alterius religionis commutare in propriam conatur. Usus missionariorum saepe conectitur Christianitati, sed vero et discipuli Buddhismi theoriam missionariam invenerunt.
Imperialismus linguisticus
Definitiones
Notiones imperialismo linguistico contrariae ecce nonnullae: diversitas culturae, multilinguismus, usus linguae auxiliaris internationalis. Res maximi valoris ab latere Esperantico de iusta et aequata internationali communicatione scripsit Helveticus psychologus et pristinus Nationum Unitarum interpres multilinguis Claudius Piron.
Vedanum (discretiva)
Vedanum potest:
Gravissimo officii munere
Gravissimo officii munere  est encyclica epistula  papae Pii X. In hac encyclica, die 10 Augusti 1906 promulgata, papa iterum post encyclicam Vehementer nos, contra legem scripsit, quae  anno 1905 disiunctionem  inter Ecclesiam et Civitatem  Francicam decrevit et praecipue contra novas societates cultus. .
Aliae encyclicae
Aliae encyclicae disiunctioni inter Ecclesiam et Civitatem Francicam dicatae:
Boeoticum Foedus
Boeoticum Foedus fuit foedus quindecim civitatum (πόλις) in Boeotia, quod Thebanis ducentibus a sexto usque ad quartum saeculum a.C.n. in Graecia antiqua floruit. Civitates oligarchiis rectas (qui agros possidebant civitate soli fruebantur) velut in unam confoederatam civitatem consociabat. Primi Boeotii in Graecia haec instituta foederata experti sunt quae postea multiplicata sunt in Aetolia, Arcadia, Achaia... Summum culmen fortunae in Pugna Leuctrica anno 371 a.C.n. attigerunt, cum exercitus Boeoticus, Epaminonda Thebano duce, phalangem Lacedaemoniam, quam hactenus in acie vinci posse non creditum erat, funditus evertit.
Galatia
Galatia (Graece Γαλατία), fuit regio Asiae Minoris, ex partibus Phrygiae et Cappadociae composita, his regionibus ad occidentem et meridiem contermina, et ad septentrionem Ponto, Paphlagoniae, Bithyniaeque adiacens, ita dicta a Gallis qui relictâ patriâ saeculo III a.C.n. ibi sedes fixerunt.
Boeoticum Foedus
Historia
Foedus primum in undecim circulos, dein ab anno 379 in septem divisum est, quorum quisque unum e boeotarchis designabat quibus imperium collegiale dabatur, sed Gorgida, Epaminonda, ac Pelopida ducibus, Thebae ab anno 378 a.C.n. tanto alias foederis civitates dominari coepit, ut eas civitates, quae defecerant, circa annum 375 a.C.n. non solum sub dicionem redigerent, sed urbes earum (Plataeas ac Thespias) delerent. Certe apud rerum gestarum scriptores illius aetatis in scriptis Thebani pro Boeotiis poni solebant. Thebanis anno 375 a.C.n., consilio pacis redintegrandae Spartae habito, foederati ne singuli iurarent, quo autonomia eorum agnita esset, recusantibus, Lacedaemonii bellum indixerunt, quo bello  Leuctrica victoria Thebanis per aliquot annos summum in Graecia imperium (Graece: ἡγεμονία) dedit.
Georgius Henricus von Wright
Georgius Henricus von Wright (1916-2003), vulgo Georg Henrik von Wright, phonetice ['jɔrj hɛnrik fɔn 'vrikt], fuit philosophus Finno-Suecicus, qui professoris munere functus est in universitatibus Helsingiensi et Cantabrigiensi. Cantabrigiae fuit collega ac successor Ludovici Wittgenstein. Praesertim operam dedit logicae, analysi philosophicae, philosophiae linguae, philosophiae mentis ac studii Caroli Sanders Peirce. Operibus suis non solum logicam philosophicam et philosophiam analyticam tractavit sed etiam humaniora tetigit themata de culturalibus et politicis rebus saepenumero pessimistice de evolutione disserens.
Georgius Henricus von Wright natus est Helsingforsiae die 14 Iunii 1916 familia nobili Finno-Suecica von Wright, quae originem e Scotia trahit. Tredecim annos natus erat, cum sibi persuasit se philosophum fore. Narraverat enim ludi magister die quodam classi suae, quibus rationibus origo systematis solaris explanari temptatum sit, simulque etiam mentionem fecit Immanuelis Kantii. Domum reversus Georgius Henricus patrem, ut libros de philosophis scriptos sibi daret legendos, petivit. Pater, Tor von Wright, negotiator eruditus, duos libros ei dedit: Einleitung in die Philosophie, opus ampla magnitudine a Wilhelmo Jerusalem confectum, ac Lärobok i psykologi på empirisk grund, librum ab Hans Larsson, philosopho Suecico factum. Qui libri tantum puero inspiraverunt studium, ut paene memoriter omnia referre posset.
Studia universitaria
Finitis scholae studiis in Universitatem Helsingiensem inscriptus anno 1934 studia philosophica iniit. Praeter philosophiam etiam mathematicae studuit ac se ipsum historia generali scientiaque politica erudivit. Eino Kaila, professor philosophiae theoreticae et adsectator novi positivismi logici in Circulo Vindobonensi orti, Georgio Henrico discipulo suo ingenioso suasit, ut aut psychologiae aut logicae se dederet. G.H. logicam elegit.
Iam a primo anno von Wright omnes audivit lectionum series seminariisque theoreticis ab Eino Kaila habitis strenue interfuit. Cum studia universitatis iniret, praeter Suecicam et Finnicam linguas etiam Theodisce, Latine et Graece callebat, sed Anglicam nondum degustaverat. Itaque Eino Kaila, arbitratus etiam linguam Anglicam haud inutilem fore, ei dedit legendum A Treatise of Probability, librum a Iohanne M.Keynes factum, quippe cum Georgius Henricus ipse de his rebus scribere vellet.
Anno 1937 gradum Philosophiae Magistri adsecutus protinus constituit dissertationem doctoralem de logica inductiva et probabilitate conficere, de eodem quidem themate quod iam thesi magisteriali tractaverat. In dissertatione conscribenda von Wright theoreticas visiones hauriebat a Rogerio Bacone, Davide Hume, Gulielmo Jevons, Iohanne Venn, Iohanne S. Mill, Gulielmo Whewell aliisque auctoribus claris. Nec recentiores omisit auctores inductionis peritos, sicut Ioannem Nicod, Ian Ramsey, Iohannem M. Keynes, C. D. Broad, qui omnes Universitatem Cantabrigiensem suis operibus inlustrabant.
Annis 1930 exeuntibus G.H. von Wright Vindobonam profectus est studia sua communicaturus cum iis, qui tunc Circulo Vindobonensi interessent, sed cum Austriae adiunctione a nazistis Germanicis anno 1938 facta Circulus propemodum dispersus esset, paene infectis rebus constituit Cantabrigiam et Oxoniam sibi adeundas, sedes magnas philosophiae analyticae Anglicae. Itaque primum Cantabrigiam visitavit anno 1939 (de quo infra).
Etiam in bello hiemali dissertationi conscribendae operam dare potuit ita ut exeunte mense Maio 1941 gradum Philosophiae Doctoris adsecutus sit libro quem The Logical Problem of Induction inscripsit. Eodem anno sponsam suam Elisabetham von Troil in matrimonium duxit.
Ineuntibus annis 1940 G.H. von Wright in ceterorum philosophorum notitiam prolatus est tribus commentationibus a C.D.Broad scriptis, quibus logicam inductivam Georgii Henrici von Wright collegas edocuit. Von Wright nondum triginta annos compleverat, cum ad Suecophonum philosophiae professoratum promotus est die 15 Martii 1946. Anno 1948 in Cantabrigiam invitatus est, ut cathedram a Ludovico Wittgenstein relictam administraret.
Anni Cantabrigienses
Georgius Henricus von Wright Cantabrigiam primum pervenit anno 1939, mense Martio. Primum Richardum Braithwaite adiit in Collegio Regali et deinde C.D.Broad, decanum Facultatis Scientiarum Moralium, qui benigne et comiter accepit eum permisitque acroasis auscultare, seminariis interesse nec non bibliotheca uti. Brevi tempore in intimam pervenit familiaritatem Caroli D.Broad, qui eum apud Collegium Trinitatis, notissimam communitatem scientificam Cantabrigiensem, introduxit. Itaque G.H. von Wright particeps factus erat seminarii a Georgio E. Moore habiti, post quod acroasin Ludovici Wittgenstein auscultatum iit. Postea von Wright memoriae tradidit se magna laetitia elatum fuisse, quod sibi opportunitas tanti philosophi celeberrimi cognoscendi data esset. Initio quidem Wittgenstein advenam fastidiose accepit, sed duobus interpositis diebus de improviso accidit, ut eum in domum suam invitaret. Itaque inter theam hospiti iuveni dixit ea re se moleste tulisse, quod novum auditorem serie lectionum iam paene finita accipere debuisset. Benignis deinde verbis Georgio Henrico dixit, ut novam acroaseon seriem auditum veniret, quam post festum paschale incepturus esset. Itaque von Wright primum cursum lectionum a Wittgensteinio habitarum semestri paschali 1939 audivit. Cui cursui interfuit etiam Alanus Turing, quocum Wittgenstein sermones inclutos habebat. Praeter Turing his interfuerunt acroasibus etiam Rhus Rhees et Norman Malcolm, qui postea amicitia cum Georgio Henrico iunctus est.
Post hunc cursum, aestate 1939, Wittgenstein etiam subsidium pecuniarium pollicitus conatus est Georgio Henrico von Wright, ut Cantabrigiae diutius remaneret, persuadere. Nihilo minus von Wright hoc proposito comiter denegato domum rediit mense Iulio 1939, nec prae bellis Cantabrigiam multis annis revisitare potuit. Anno 1946 invitatus est, ut Cantabrigiae et Oxoniae et Londini de quaestione inductionis acroasis faceret. Eodem in itinere etiam Wittgensteinium convenit, qui tum in Collegio Trinitatis versabatur. Etiam acroasis audivit quas Wittgenstein de philosophia psychologiae habebat. In recordationibus suis dicit se tum etiam plus quam septem annis ante admiratum esse genium Wittgensteinianum. Temporis decursu amicitia iuncti sunt. Wittgenstein, quamquam Georgium Henricum von Wright ab empirismo logico liberavit, tamen passus est eum instrumentis logicis studere atque uti ad philosophiam suam excolendam. Von Wright, quamquam sua philosophandi ratio Wittgensteinii et Kailae adpulsu magnopere informata erat, tamen semper suam conservavit indolem et libertatem. Methodo philosophica animique temperatione multum a Ludovico Wittgenstein differebat, ipseque in recordationibus suis putat hanc differentiam Wittgensteinio potius placuisse quam molestiae fuisse. Fertur enim Wittgenstein dixisse ex suis discipulis Wrightium solum esse, quem educatione et exemplo suo corrumpere non potuisset.
Ab anno 1948 munere professoris post Ludovicum Wittgenstein fungebatur. His annis in familiaritatem venit Georgii Moore et Bertrandi Russell. Ab anni 1948 autumno von Wright et Moore constituerunt, ut alternis Iovis diebus convenirent. Quos conventus et conversationes postea dixit von Wright tam diu sibi quam maximi momenti fuisse, quam diu Cantabrigiae professoris munere functus est. His annis in aliorum quoque philosophorum familiaritatem venit, inter quos erant Alanus Anderson, L.E.J.Brouwer, Georgius Kreisel, H.H.Price, Gilbertus Ryle.
Anno 1951 magnae mutationes factae sunt. Decessit enim de vita Wittgenstein scripta sua inedita hereditati relinquens Georgio Henrico von Wright, Elisabethae Anscombe et Rhus Rhees. Quae scripta disponenda, interpretanda, edenda haud parvi momenti fuerunt ad philosophiam Wrightianam. Eodem anno liber A Treatise on Induction and Probability inscriptus, C.D.Broad dedicatus, e prelo prodiit. Hoc libro, quo unificationem inductionis eliminativae (a Francisco Bacone et Iohanne Stuart Mill traditae) et inductionis confirmativae (a Iohanne Keynes, C.D.Broad, Rudolpho Carnap propositae) expetivit, postea putavit eam vitae suae philosophicae partem esse terminatam, quae ab Eino Kaila profecta esset. Etiam anno 1951 von Wright consilio quam difficillimo capto cathedra Cantabrigiensi se abdicavit. Quamquam contracto animo hoc consilium iniit, numquam se postea dixit eius decreti paenituisse.
Logica deontica et theoria actionis
Ineuntibus annis 1950 G.H. von Wright deonticam invenit vel potius conformavit logicam, quae logicas inter modalitates deonticas (q.s. obligatorium, permissum, vetitum) relationes investigat. In recordationibus suis dicit sibi quondam inter casuale et fortuitum colloquium de improviso in mentem venisse hoc: 'obligatorium, permissum, vetitum' inter se referri eodem modo, quo notiones modales 'necessarium', 'possibile', 'impossibile' inter se atque operatores logici 'omnia', 'aliqua', 'nulla' inter se referantur. Multis antecessoribus inlustribus contra dicentibus von Wright vidit etiam notiones modales legibus normativis parere. Re accuratius perspecta intellexit etiam notionem tautologiae et transformationes formae normalis in expressiones normativas transferri posse. Sic novam excogitavit modalem quantificationis theoriam, quam monitu C.D.Broad logicam deonticam nominavit.