cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Consilium climaticum Nationum Unitarum
Consilium climaticum Nationum Unitarum (Anglice: Intergovernmental Panel on Climate Change, Francogallice: Groupe d'experts intergouvernemental sur l'évolution du climat) est organizatio inter rectiones ad mutationem climatis et calefactionem globalem studendum et praeveniendum decreta Genevae anno 1988. Origines societatis sunt United Nations Environmental Programme et Organizatio meteorologica mundi. Etiam custodiam Pactionis formalis Nationum Unitarum de mutationis climatis conatur. Anno 2007 Praemium Nobelianum pacis cum Alberto Gore laudattur.
Proposita consilii climatici haec sunt:
Montastruc (Oltis et Garumna)
Montastruc  est commune 288 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Aurelia (discretiva)
Aurelia, Aureliae potest esse:
Paluweh
Paluweh, etiam ut Rokatenda notum, est mons ignifer insula Palu'e situs. Mons ignifer resurgit circa 3000 metra super solum maris, et ab superficie maris 875 metra, et est cacumen altissimum insulae.
Henricus Maas
Iuventus et munus
Maas anno 1987 testimonium maturitatis adeptus et et deinde per annum unum opifex operam dedit. Postquam conscriptus militavit, Maas Saravipontis iurisprudentiae studebat et anno 1993 primam porbationem accepit. Anno 1996 etiam secundam probationem adeptus est.
Familia
Maas uxorem duxit atque duos liberos habet.
Cursus honorum
Maas, qui ab anno 1989 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, annis 1994 - 1996 primo legatus ad senatum terrae Saraviae fuit, deinde secretarius statlis in administerio oecologie et anno 1998 administer oecologiae Saraviae. Anno 1999 factio SPD electionem perdidit et ad annum 2012 Maas iterum legatus ad senatum terrae fuit. Anno 2000 praeses factionis suae in Saravia electus est et anno 2012 administer oeconomiae patriae suae est. Die 14 Decembris 2013 nuntiatum est Maas Administer Foederalis Iustitiae in collegio ministrorum Angelae Merkel futurum esse. Die 17 Decembris officium suscepit.
Ioannes de Bülow
Vita
Anno 1848 iurisprudentiae studiosus Lipsiam iit, quippe qui Mauritio Hauptmann instruente studia musicae libentius continuaret. Berolini anno 1849 operam dabat etiam pro diario »Berliner Abendpost« quod notionibus reformatoriis Wagnerianis valde patebat. Tum ibi omnino musicae se dedicabat. Annis inter 1850 et 1851 Turici a Ricardo Wagner artem symphonicorum regendorum docebatur antequam anno 1851 Vimariae Franciscus Liszt perfectionem adderet. Cuius gener factus est ceterum.
Itineribus variis factis, quibus fama augebatur confirmabaturque, anno 1854 Berolini considebat tamquam magister in conservatorio Iulii Stern et (ex anno 1858) tamquam clavicen aulicus regius. Anno 1864 exeunte Wagner eum Monacum venire fecit clavicinem aulicum et (ex anno 1867) regentem Scholae musicae regiae reformandae necnon magistrum Capellae regiae. Interdum breve tempus Basileae musicam docuerat. Bülow directore, prima vice praesentatae sunt operae »Tristan und Isolde« (1865) et »Die Meistersinger von Nürnberg« (1868). Statim autem officium istud frugiferum ruptum est, cum anno 1869 uxor Cosima amore Ricardi Wagner capta divortium voluit. Tunc itum est Florentiam, ubi biennio in tranquillitate et solitudine studia perficiebantur. Quo facto Bülow velut clavicen lustrationes splendidas in multas terras incepit; anno 1876 ventum est vel in Americam. Anno 1877 Hannoverae institutus est velut regens Capellae aulicae et anno 1880 Mainingiae velut vexilliarius musicae ducalis. Postquam cum Mainingensibus musicis itinera multa faciens ubique laudatus est, anno 1885 Berolinum rediit et anno 1888 Hamburgum petivit. Et Berolini et Hamburgi instituta concentuum (moderante Arminio Wolff) efflorescere machinabatur.
Gravitudo
Bülow clavicen minus facultate impeccabili sed interpretatione unica spirituali melodias auditorio tradere ab acia et acu sciebat. Bülow concentus magiter habebat molimen quod et instruebat et notarum secreta solvebat. Artium multiplicitas concentus a Bülow datos in horas instructorias mutavisse fertur. Meritum maximum habuit in explicanda musica Ioannis Brahms. Discidio neglecto Wagneriana laudare pergebat uti et Franciscus Liszt et Hector Berlioz in mundo notiores facti sunt Bülow glorificante. Vias novas publicas aperuit etiam pro Antonino Dvořák, Petro Čajkovskij, Camillo Saint-Saëns et aliis. Neque classicos compositores spernebat, cuius opera quoque modum in mirum repraesentabat. Bülow musicographus autem pauca orchestralia programmatica necnon musicam clavichordio aptam et cantilenas exaravit.
Perenniter magni momenti autem fuit in operibus clavichordii classici edendis et quasi primus res commentariis scientificis auxit. In quibus mentionis valde digna est editio sonatarum Beethovenianarum Stuttgardiae in domu edictrice Cotta. Posteritatem aspicientes magni aestimentur eius commentationes variis in periodicis (e.g. apud »Neue Zeitschrift für Musik«) vulgatae et epistulae: fonti inexhausto sunt in iudiciis certis et claris. Litteras autem primo edidit vidua eius Maria (Schlanzer) Lipsiae annis inter 1895 et 1900.
Pullay
Pullay est commune Francicum 390 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Maceriata
Maceriata seu Maceriata ad Plavem (alia nomina: Macerata, Maserada) (Italiane: Maserada sul Piave; Venetice: Maxerada so ła Piave) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm.
Saint-Forget
Saint-Forget, Saint-Forget-les-Sablons quoque appellatum, est commune Francicum 459 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Lingua Scotica (Gadelica)
Lingua Scotica seu Scotica Gadelica (Gàidhlig; IPA: ) est lingua Indoeuropaea familiae Celticae, cum linguis Hibernica, Monensi, Britonica, Cambriana, Lingua Cornubica, aliisque descripta.
Schönenberg (Badenia-Virtembergia)
Schönenberg  est vicus et commune Badense-Virtembergense 352 incolarum (anno 2012).
The Latin Library
The Latin Library (nomen Anglicum Latine Bibliothecam Latinam significans) est situs interretialis Americanus opera Latina non modo classicorum sed etiam mediaevalium auctorum continens, quem Academiam Ad Fontes auget curatque. Unicuique auctori paginae pars destinata est, qua opera eius quaeri legique possunt. Textus erroribus quidem non carent, quamvis ex editionibus criticis sint hausti. Situs parte "credits" (scil. "auctoritates") nomina editorum recensorumque textuum quaeri possunt.
Calvaria Samogitiensium
Calvaria Samogitiensium vel Calvaria Samogitiae (Lituane: Žemaičių Kalvarija, Samogitien: Žemaitiu Kalverėjė) est viculus regionis Samogitiae in districtu Telsensi Lituaniae, quem anno 2001 habitabant 798 incolae.
Daphnis et Chloe
Daphnis et Chloe (Graece ) est mythistoria antiqua auctoris Graeci nomine Longos (sive Longus), qui, ut putatur, saeculo secundo exeunte aut tertio ineunte forsitan in Lesbo insula vixit.
Longus fabulam de Daphnide ac Chloe narrat, qui infantes a pastoribus inventi una rure pubescunt, separantur, sed denuo conveniunt, et demum amore coniuncti una cum parentibus usque feliciter vivunt.
Argumenta librorum
Argumenta ex editione P. Petit-Radel (1809) sumpta sunt.
Liber 2
Vindemia illa peracta rura repetunt amantes. Supervenit eis Philetas bubulcus. Quae habeat verba de cupidine. Unde vis nova amoris auscultantibus. Accedunt Methymnaei iuvenes se oblectandi causa ad Mitylenaeos agros. Cymbam vice amissi rudentis vimine ad litus configunt. Infelix eventus. De cymba in mare abrepta Irati iuvenes Daphnin male mulctant. Accurrunt rusticani. Iudex statuitur Philetas. Accusatio; responsio. Se in fugam dant sontes qui domum regressi falso conqueruntur de iniuria sibi illata. Bellum pro vindicta statuitur. Bryaxis navarchus Mitylenaeorum oras appellit. Agunt feruntque secum obvia hostes ipsamque Chloen. Daphnis se morti devovet. Illius somnium. Pan somnianti duci apparet. Iussum Divi. Solvuntur ei debita. Fabula de fistula; iusiurandum amantium reciprocum.
Liber 3
Mitylenaei, nota hostili irruptione, Hippasum ducem cum copiis terrestribus contra Methymnaeos mittunt. Res componuntur. Hieme aegre disiunguntur a se Daphnis et Chloe. Hic amantis videndae causa ante Dryantis casam ancupio vacat. Introducitur celebraturus Dyonysia. Vere exorto pastorali munera rursus adeunt. Daphnis dolet de sua ignorantia in peragendos lusus amoris. Lynca fit iuvenis magistra. Fabella de Echu ob nautas praetervehentes. Chloe ambitur a multis et divitibus procis, Dryante partim accedente ad illorum vota. Daphnidis ut pote egeni querelae. Nymphis faventibus marsupium argenti plenum invenit. Illud offert Dryanti et inde sibi sponsam esse Chloen laetatur; attamen cum Lamon sit servus, ille refert dominum esse exspectandum, ut ab eo sit ratum connubium. Daphnidis eximium donum.
Liber 4
Adventus heri. Amoeni horti descriptio. Studia Lamonis, Daphnidis еt Chloes, ut cuncta niteant. Irruptio nocturna vastatoris Lampidis aegre ferentis Chloes repulsam. Querelae Lamonis. Advenit Eudromus servus. Succedit minorAstylus heri filius, cui comes Gnatho parasitus. Promittit se impetraturum esse veniam a patre ob horti damnum. Gnatho vim inferre Daphnidi quicquam molitur. Dionysus villam adit cum uxore Clearista. Ambo gaudent ad Daphnin tibia ludentem peritiamque ipsius collaudant. Rogatio Gnathonis ad Astylum de Daphnide. Audit Eudromus verba petentis et illa refert pastori. Lamon арerit hero quomodo Daphnin invenerit et illum aluerit. Dionysus re perpensa infert eum esse suum filium. Chloes relictae lamenta. Rapitur a Lampide moxque reducitur a Gnathone, qui ob rem in gratiam redit. Dryas casum virginis exponit. Adducitur illa in urbem. In convivio apud Dionysum Megacles mythilenaeus agnoscit eam pro sua filia. Nuptiae rure celebrantur.
Situs rerum
Situs rerum est Lesbos, quae insula valde amoena describitur. Fabula in agro prope Mytilenarum portum agitur.
''Εst in Lesbo urbs, nomine Μytilene, magna et pulchra. Influens mare multis eam euripis distinguit ac dissecat: et pontes tota urbe plurimi sunt ex candido ac polito lapide facti, ut non urbs, sed insula amoenissima esse videatur. Αb hac quidem urbe Μytilene, stadia circiter ducenta, viri cuiusdam opulenti ager situs erat, possessio pulcherrima: montes ferarum, prata tritici feracia, palmitibus colliculi, pascua gregibus abundabant: mare autem litoris proiecti alludebat mollem arenam''.
Actores principales, praeter unam Mytilenas excursionem et quamvis iterum ac saepius per breve tempus abducti sint, vicum numquam diutius relinquunt.
Exempla
Fabula Daphnidis et Chloes ea, quae antiquae mythistoriae propria sunt, in se continet, ad quae amor perfecte mutuus pertinet: Daphnis et Chloe se invicem amant aequo et pari iure similiter ac amatores apud Heliodorum (circiter saec. 4) aut Achillea Tatium (saec. 2), cuius mythistoria magnam in Longum vim habuisse videtur.
Fabula autem in rationem poesis bucolicae cadit: Non itinera diuturna, sed profectio sexualitatis amorisque explicatur, ut fabula quasi in iter interius convertatur. Multa etiam a Theocrito poesis bucolicae auctore sumpta sunt.
Alius poeta, quem Longus monstrat, est Philetas Cous: Nomen eius sapienti dat bubulco, qui Daphniden Chloenque de amore erudit. Philetae poetae quidem minima exstant.
Sicut omnes scriptores antiqui mythistorarum Longus saepe rerum gestarum scriptores, inprimis Thucydiden, et Comoediam Novam citat, sed etiam Homerum, Sappho et - notabile dictu - Anyten poetriam.
Praeter res amatorias Longus exemplar amatorium et propriam poeticam designat, quae ambo verbis Platonis e Phaedro sumptis comparat, qui dialogus inter alia de amore deque poeatrum inspiratione agitur.
Genus dicendi
Longi genus dicendi suavitatem ac simplicitatem, sicut ab Hermogene Tarsio explicantur, ostendit cum simplicitate Daphnidis Chloesque congruentes. Quidam loci numerose dicti et extremorum verborum similissonitu ornati sunt. Rima, quae in poësi antiqua in usu non est, interdum ad prosam orationem ornandam adhibita est. Partes poeticae cum ridendis variantur.
Saint-Louet-sur-Vire
Saint-Louet-sur-Vire  est commune 187 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Forum Romanum (discretiva)
Formu Romanum:
Saint-Lô-d'Ourville
Saint-Lô-d'Ourville est commune 544 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Schöntal
Schöntal  est vicus et commune Badense-Virtembergense 5'623 incolarum (anno 2012).
3019 Kulin
3019 , olim designationibus 1940 AC, 1969 AX, 1970 HG, 1972 TV6, 1973 YE4, 1974 CX, 1976 OJ, 1977 TO5, 1980 JA1, 1982 XT3, 1984 EF, et 2001 TU170 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a György Kulin, astronomo apud Observatorium Konkoly versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3019 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Authari (rex Langobardorum)
Flavius Authari (natus die ignoto; mortuus anno 590) fuit rex Langobardorum ab anno 584 usque ad mortem.
Houston Stewart Chamberlain
Houston Stewart Chamberlain (nobili loco natus in Angliae urbe Portu Ostio die 9 Septembris 1855; mortuus Baruthi die 9 Ianuarii 1927) fuit scriptor oriundus ex Anglia qui in Germania libris scribendis operam dedit et inter primum bellum mundanum civitatem Anglicam repudiavit. Chamberain de inlustrium hominum vitiis scripsit, sed praecipue operibus suis contra Iudaeos scriptis, sicut Grundlagen des neunzehnten Jahrhunderts, notus est, nam opiniones eius multa apud Adolphum Hitler valuerunt. Anno 1908, Evam Wagner, compositoris Ricardi Wagner filiam, in matrimonium duxit.
Selena Gomez
Selena Maria Gomez (vulgo: Selena Marie Gomez; nata in Grand Prairie in urbe Texiae, 22 Iulii 1992) est cantrix, actrix, et formatrix vestium mos. Nota est pro persona sua ut Alexandra Russo (vulgo: Alex Russo), protagonista in serie televisifica Wizards of Waverly Place.
Forum Romanum (situs interretialis)
Forum Romanum est situs interretialis res varias comprehendens:
2094 Magnitka
2094 , olim designationibus 1971 TC2, 1941 WK, 1951 WP, 1956 EB, 1964 TD, 1968 WE, et 1977 FG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astrophysico Crimaeae, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2094 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Schönwald im Schwarzwald
Schönwald im Schwarzwald  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'291 incolarum (anno 2012).
Tarbatum
Tarbatum sive Dorpatum (vulgo Tartu) est urbs Estonica circiter 100 000 incolarum, quae Tartuensem habet praeclaram universitatem studiorum, quae anno 1632 a Gustavo Adolpho rege Sueciae condita est. Urbs est comitatùs homonymi caput, incolae Tarbatenses sive Tartuenses dicuntur.
Vindonius Anatolius
Vindonius Anatolius Berytius (sive Vindanius, Vindanionius) est scriptor Graecus saec. 4 p. C. n. Conscripsit Synagoge consuetudinum rei rusticae (Graece: ). Fortasse idem est atque praetor provinciae Illyrici ab Ammiano Marcellino laudatus, qui magister officiorum in expeditione contra Persas meruit et die 26 Iunii 363 iuxta imperatorem Iulianum in proelio interfectus est.
Fridericus Dohou
Fridericus Dohou (natus in Cotonou, Beninum) est Benini vir publicus, conditor Universitatis Scientiarum et Technologiarum Beninensis et praeses Retis scientiarum et technologiarum universitatum Africae Subsaharianae.
Vindonius Anatolius
De cursu honorum
Anatolius deorum paganorum sectator et familiaris amicus Caesaris Iuliani erat qui statim a militibus Augustus Lutetiae proclamatus est Anatolium magistrum officiorum suum fecit. Antea Constantio imperante magister libellorum et sacrarum cognitionum per Occidentem erat. Principem in Orientem secutus eodem die et proelio quo Iulianus obiit. Eius corpus secutis diebus a militibus iam proficiscentibus recognitum raptim sepultum est
Opera
Operis Vindonii Anatolii nunc deperditi nonnulla indicia habemus:
Fontes ex quibus hausit Vindonius Anatolius sunt Sextus Iulius Africanus, pseudo-Democritus, pseudo-Apuleius, Quintilii, Tarentinus, Florentinus, Pamphilus et fortasse alii. In fragmentis Anatolii de bubus citantur Hippocrates, Apsyrtus, Didymus, Tarentinus, Democritus, Quintilii, Africanus, Sotion, Varro, Paxamus, Florentinus.
Comesatium
Comesatium (alia nomina : Comesagium, Comesaium, Commesaium) (Italiane: Commessaggio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm. Incolae Comesatienses appellantur.
Aegyptus inferior
Aegyptus inferior (Arabice مصر السفلى Miṣr as-Suflā; Accadice Muṣur, Miṣir) est septentrionalissima Aegypti regio, quae Deltam Nili, terram fertilem inter Aegyptum superiorem et Mare Mediterraneum patentem, insigniter comprehendit, ab El Aiyat, ad meridiem Cairi hodiernae et Dahshur.
Aegyptus inferior antiquitate appellabatur 'terra papyri' (Ta-Mehu). Dividebatur in viginti pagos nomos appellatos, quorum primus iuxta el-Lisht patebat. Caput fuit Memphis.
Hodiernae Aegypti inferioris urbes maximi momenti sunt Alexandria, Tamiathis, Cairus, Giza, Portus Said, Suesia.
St Just in Penwith
St Just, nomine pleniori St Just in Penwith, est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacens. Ibi iuxta ecclesiam iacet ager nomine Plain-an-Gwarry, in formam amphitheatri sive plen an gwari conversus, ubi ludi miraculorum Cornubice agebantur.
Prey (Ebura)
Prey est commune Francicum 923 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Montorium Superius
Montorium Superius (Italiane: Montoro Superiore) est oppidum Italiae et fractio municipii Montorii. Incolae Montorienses appellantur.
Schiller (pellicula)
Schiller est pellicula Germanica anno 2005 edita, quae iuventam ortumque artificii Friderici Schiller poetae Germani tractat.
Montorium Superius
Historia
Montorium Superius fuit municipium Italiae, in Regione Campania ac in Provincia Abellinati situm. Die 23 Decembris 2013 coniunxit se cum Montorio Inferiori ut constituiret municipium novum Montorii.
Lapidum subsultus
Lapidum subsultus (Graece ) est ludus perantiquus hodie quoque gratus, qui in sollertibus lapidum teretium vel testarum in aquam iaculationibus consistit. Quo crebrius lapillus, priusquam submergeretur, subsiluerit de summa aqua, eo prosperior erit iactus. Quem ludum Iulius Pollux hoc modo narrat:
Minucius Felix eundem ludum his verbis describit:
Quo modo eveniant subsultus prosperi
Constat res subsilientes saepe eam habere virtutem, ut tensionibus amotis eam in qua essent formam recuperent. Sed lapilli elastici non sunt, nec aquae superficies, quippe quae undis turbetur, formam in qua erat recuperat. Sunt qui sibi proposuerint inquirere, quibus condicionibus iaculator testae maximam subsultuum multitudinem consequi possit. Hoc quidem demonstratum esse videtur: angulus, in quo testa vel lapillus summae aquae incidat, circter 20° sit necesse esse. Margo enim anticus lapidis, si ad libram iaciatur, margine postico 20° altior sit necesse est. Quo incidendi angulo quam plurimi testarum subsultus efficiuntur, cum superficies aquae et lapis ita quam minimum inter se contactum habeant. Quo enim brevior contactus, eo minor energiae usus. Sed lapis, ut plures subsultus facere possit, circum axem perpendicularem vertiginet necesse est, nam sine vi gyroscopica rotatione effecta ilico submergetur. Si velocitas librata sustentata erit, subsultus ad infinitum continuabuntur.
Quamquam veram lapidum in aqua subsilientium naturam nondum cognovimus, hoc dicere possumus: corpusculum, si alio quodam corpusculo vi aliqua affectum erit, simul sua aeque magna sed contraria vi hoc corpusculum afficiet. Cum igitur lapis aquam vi deorsum prementi afficit, aqua vi aeque magna sed contraria lapidem afficit. Vis lapidem tollens non solum in densitate aquae sed etiam in area superficiei aquosae nec non in quadrato velocitatis progredientis nititur. Praeterea forma et magnitudo lapidis, tranquillitas summae aquae nec non quam maxima proficiscendi velocitas lapidis magni momenti sunt. At tensio superficialis, propter quam insecta, sicut gerridae, in summa aqua ambulare possunt, nequaquam lapidum subsultibus prodest.
Culmen mundanum
Culmen mundanum iaculandi iam aliquotiens mutatum est:
Saint-Laurent-de-Terregatte
Saint-Laurent-de-Terregatte  est commune 562 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Santander
Santander aut Andreapolis aut Portus Sancti Emetherii aut fortasse Portus Victoriae (Hispanice: Santander) est urbs 181 589 incolarum (anno 2010) in Hispania, regionis Cantabriae maxima.
Institutio publica
Anno 1972 in hoc urbe Universitas Cantabriae condita est.
Jeune et Jolie
Jeune et Jolie  (scilicet Latine Iuvenis et pulchra) est pellicula a moderatore cinematographico Francico Francisco Ozon ducta et anno 2013 edita. In hac pellicula, quae enarrat iuvenis mulieris res gestas, agunt:
Sainte-Mesme
Sainte-Mesme est commune Francicum 906 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Provincia Spediensis
Provincia Spediensis (seu Provincia Spediae) (Italiane: Provincia della Spezia) est Provincia Italiae, circiter 222.377 incolarum, in Regione Liguria sita, cuius caput est Spediae urbs et cuius signum est SP.
Sententia
Sententia provincialis est: Civium Romanorum Colonia .
Municipia in Provincia Spediensi
Municipia in Provincia Spediensi, 32 sunt. Oppida, communia et urbes provinciae Latine vocari possunt  :
Ericus Kleiber
Ericus Kleiber (Vindobonae die 5 Augusti 1890 natus; Turici Helvetiae die 27 Ianuarii 1956), fuit clarus concentus magister Austriacus. Musicam modernam pro fuit et operam atonalitatis Wozzeck ab Albano Berg primum interpretavit.
Saint-Laurent-de-Cuves
Saint-Laurent-de-Cuves  est commune 492 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Schopfheim
Schopfheim  est urbs et commune Badense-Virtembergense 18'829 incolarum (anno 2012).
Iugurtha
Iugurtha (natus anno 160 a.C.n., mortuus Romae 104 a.C.n.) rex Numidiae atque hostis Romanorum fuit.
Familia
Iugurtha nepos Massinissae ac filius Micipsae regis erat. Fratres minores e patre Adherbal et Hiempsal fuerunt.
Vita ante regnum
Iugurtha iussu patris tirocinium militis fecit atque anno 134 a.C.n. dux sagittariorum factus est. Inter obsidionem Numantiae 133 a.C.n. auxiliis Numidianis praefuit atque se fortiter praebuit. Linguam Latinam didicit atque cum nobilibus ut e.g. Publio Cornelio Scipione Aemiliano Africano amicitias condidit. Propter laudem militarem apud plebem Numidiae valde acceptus erat. Ante mortem Micipsa, Cornelio Scipione suadente, Iugurtham, qui non ab uxore prima natus erat, iure aequo adoptavit et eum una cum Adherbale atque Hiempsale regnaturum constituit.
Regnum
Paulo postquam Micipsa mortuus est iurgium inter fratres de dominatione extitit. Iugurtha Hiempsalem vicit atque necari iussit. Adherbal autem e regno pulsus asenatu Romano auxilium petivit. Romani regnum diviserunt atque Adherbal partem orientalem sterilem accepit. Anno 112 a.C.n. Iugurtha fratrem iterum aggressus est et eum una cum mercatoribus Romanis Cirtae necavit. Quamquam Iugurtha legatos ad Romanos mittebat, Romani ei bellum indixerunt. Anno 111 a.C.n. consul Lucius Calpurnius Bestia, quamquam Iugurtham non vicerat, finivit pecunia magna accepta. Iugurtha a Gaius Memmio tribuno plebis Romam vocatus est, ubi Massivam filium regis Gulussae regnum appetens necari iussit. Iugurtha Romam relinquere coactus est. Anno 110 a.C.n. Spurius Postumius Albinus consulm et Aulus Postumius Albinus frater bellum renovaverunt, sed apud Suthul oppidum victi abibant. Deinde Quintus Caecilius Metellus Numidicus bellum suscepit, qui arma atque exercitationes militum auxit. Metellus Iugurtham vicit neque tamen eius regnum totum expugnare potuit. Anno 107 a.C.n. Gaius Marius bellum suscepit. Denique Iugurtham auxilio quaestoris sui Lucii Cornelii Sullae captivum fecit et Romam triumpho habito demonstravit. Tum anno 104 a.C.n. necatus est.
Teutoburgiensis saltus
Teutoburgiensis saltus (Theodisce Teutoburger Wald) est regio in Germania inter Amisiam et Visurgim sita, qua Tacitus narrat cladem Varianam fuisse. Nostra aetate locus saltus est ignotus. Saeculo XIX in Germania nomen saltus Osning in Teutoburger Wald mutatum est quia rerum gestarum periti putaverunt hic saltus Teutoburgiensis, de quo Tacitus scripsit, fuisse. Fortasse autem illa pugna extra saltum fuit.
Corinthius sinus
Corinthius sinus, sive Corinthiacus sinus (Neograece: Κορινθιακός κόλπος), est sinus perlongus Ionii maris inter Graeciam mediam a septentrionibus et Peloponnesum a meridie. Nomen trahit a Corintho urbe.
Teges pavimenti
Teges pavimenti (-etis, f), vel simpliciter teges, vel tapete (-is, f), vel etiam stragulum, est vestitio soli quae ut ornamentum in solo adhibetur, aut ponere aut affigere.
Cervonda
Cervonda (Italiane: Ceronda; Pedemontice: Sunder sive Srunda) est flumen Italiae, in Regione Pedemontio situm, in Sturiam Lancei influens.
Xanthosoma
Xanthosoma est genus plantarum florentium Araceaeum familiae.
Saint-Joseph (Manica)
Saint-Joseph  est commune 810 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Annales (discretiva)
Annales referri possunt ad
Flacha
Flacha (Germanice:  Flaach) est vicus Helveticus 1232 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Turicum pertinet.
Itet
Itet, etiam Atet appellata, fuit nobilis mulier Aegyptia, uxor Principis Nefermaat, et nurus pharaonis Sneferu. Ea et Nefermaat fuerunt parentes trium filiarum et multorum filiorum, ex quibus inclitissimus fuit Hemiunu. Sepulta est cum viro in mastaba 16 Meidi.
Familia
Quindecim ex liberis Itet et Nefermaat in eorum sepulcro Medii nominantur: filii Hemiunu, Isu, Teta, Khentimereshm, et filiae Djefatsen et Isesu adulti, cum filiis Itisen, Inkaef, Serfka, Wehemka, Shepseska, Kakhent, Ankhersheretef, Ankherfenedjef, Buneb, Shepsesneb, et Nebkhenet et filia Pageti pueris depictis. Filius Hemiunu habetur idem esse vezirus Hemiunu, qui Magnas Pyramides designavisse putatur.
Riparolium (Langonbardia)
Riparolium (alia nomina : Riparolium Mantuanum, Riparolium Mantuanorum) (Italiane: Rivarolo Mantovano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm. Incolae Riparolienses appellantur.
Liutprandus Cremonensis
Liutprandus Cremonensis (natus circa 920; mortuus 972) fuit episcopus Cremonensis, legatus Sancti Romani Imperii, rerum gestarum scriptor.
Vita
Pater Liutprandi (nomine incognito) ab Hugone Arelatensi huius temporis rege Italiae missus est Constantinopolim anno 927 ut legationem ad imperatorem Romanum I conduceret; in Italiam autem reversus subito aegrotans monasterium petivit ibique mortuus est. Filius eius Liutprandus ab anno 931 puer regius Hugoni servivit Papiae in aula regia, ibidemque postea clericus fuit in ecclesia cathedrali. Hugone mortuo anno 947 Liutprandus in ministerio Berengarii II, marchionis Eporediae, a secretis merens, denique cancellarius, anno 949 etiam legatus in aulam Byzantinam imperatoris Constantini Porphyrogeniti fuit. De quibus rebus opus suum historicum titulo Antapodosis scripsit.
In occidente reversus, amicitia Berengarii amissa, in ministerium Ottonis intravit, futuri imperatoris sancti, qui rex Italiae factus est anno 950, Berengarii homagium accepit anno 952, Liutprandum anno 962 episcopum Cremonensem instituit et proximo anno ad Ioannem XII papam misit. Eum episcopi eodem anno deposuerunt, inter quos Liutprandus ipse, qui narrationem conscripsit conclavis.
Anno 968 Constantinopolim profectus est ut apud imperatorem Nicephorum Phocam ageret de urbibus Benevento Capuaque antehac Constantinopoli tributis, necnon de matrimonio Ottonis, filii imperatoris sancti, principissaeque Byzantinae Theophanus, sed frustra et ingrate. De qua legatione opusculum titulo Relatio de legatione Constantinopolitana seu Legatio composuit. Anno 971 hoc matrimonium contractum est; an eodem anno Liutprandus Constantinopolim rursus petiverit ut principissam in occidentem duxeret, nescimus. Novo episcopo Cremonensi anno 973 electo, Liutprandum anno 972 mortuum satis liquet.
Chronicon Monembasiae
Chronicon Monembasiae, titulo Graeco "De Monembasia condita", est liber annalium Graece scriptum de historia Peloponnesi sive Moreae mediaevalis, regionis Imperii Byzantini a Slavis obsessae, et praecipue de urbe Monembasia.
Templum
Templum primum fuit vel spatium aliquod certum et apertum, praecipue auguriis designatum ideoque sacrum, ut tradit vocem "extemplo" explicans Servius: ''"Extemplo" ilico "statim" est. Et est augurum sermo. Templum enim dicitur locus manu designatus in aere, post quem factum ilico captantur auguria.''
Ab hoc, nomen etiam adhibetur aedibus quae deis consecratae erant.
Ita, etiam temporibus posterioribus, notio templi sicut spatium quod certo carmine ab augure lituo finitum et notatum consecratumque esset, unde in omnes caeli partes liber erat aspectus mansit.
Montagnac-sur-Auvignon
Montagnac-sur-Auvignon est commune 580 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Saint-Jores
Saint-Jores  est commune 364 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Narvisia
Narvisia (alia nomina: Narvisium, Nervisia ) (Italiane: Nervesa della Battaglia; Venetice: Nervexa deła Bataja) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae Narvisiani sive Nervisiani appellantur.
Carolus Antonius Pilati
Carolus Antonius Pilati (natus in vico Tassulo apud Tridentum die 28 Decembris 1733; ibidem obiit die 28 Octobris 1802) fuit scriptor Italicus Aevo illuminationis, qui multos annos exsul in Helvetia et Nederlandia vixit. Clarum opus eius est Di una riforma d'Italia, (De Italiae emendatione) quocum Ecclesia Catholica et contrareformationem percensuit.
Plain-an-Gwarry (St Just)
Plain-an-Gwarry (nomen Cornubicum, scil. "locus ludorum") est ager medio oppido St Just in Penwith Cornubiae patens, ubi aevo medio amphitheatrum constructum est ad ludos miraculorum Cornubicos agendos.
Friedrich Schiller—Der Triumph eines Genies
Friedrich Schiller—Der Triumph eines Genies est pellicula Germanica anno 1940 edita, quae secundum Leidenschaft, mythistoriam Norberti Jacques, ortum artificii Friderici Schiller, poetae Germanici, tractat.
Blellum
Blellum  (Italiane: Blello) est oppidum Italiae et municipium, circiter 80 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Blellenses appellantur.
Ecclesia Cathedralis Nostrae Dominae Parisiensis
Ecclesia Nostrae Dominae Parisiensis (Francice Cathédrale Notre-Dame de Paris) est cathedralis archidioecesis Parisiensis Ecclesiae Catholicae Romanae in parte orientali Insulae Civitatis Arrotundimento IV Lutetiae in Francia sita. Inter praecipua architecturae Gothicae opera numeratur et una cum Turri Eiffel et Museo Lupariensi insigne Lutetiae est. Curis episcopi Mauricii de Soliaco coepta est. Primus lapis anno 1163 positus est si fides in fontibus tardiores ponere licet: Gallia Christiana enim ex auctore saeculo quarto decimo de Mauricio ita refert: "circa id tempus [mense Aprili 1163] prima novae cathedralis fundamenta iecit, cuius primarium lapidem posuit Alexander III ut habet Ioannes canonicus Victorinus." De ecclesia incepta Robertus Antissiodorensis monachus in Chronologia sua anno 1175 his verbis refert: "Hic, inter praeclara opera sua, ecclesiam cui praeerat a fundamentis exstruxit." Similiter Robertus de Torigneio in Chronicis suis sic sub anno 1177 ait:
Altare ecclesiae "feria quarta Pentecostes" (19 Maii 1182) ab Henrico de Marsiaco, legato pontificali, consecratum est. Ita continuatio Chronicorum Sigeberti Gemblacensis sub anno 1182 de episcopo Mauricio refert:
Heraclius patriarcha Hierosolymitanus, Lutetiae ad expeditionem sacram suadendam profectus, die 17 Ianuarii 1185 missam in choro ecclesiae celebravit orationemque ad populum pronuntiavit. Mauricio de Soliaco anno 1196 mortuo ecclesia iam fere confecta est, sed sine tecto. Ille igitur in testamento suo denarios centum "ad tectum novae fabricae ecclesiae faciendum plumbeum" donavit.
Die 15 Aprilis 2019, cathedralis magno incendio deflagravit, altissima turris cecidit, tectumque collapsum est.
Nomen Francogallicum huius monumenti tamquam titulus libri Notre-Dame de Paris, Victore Hugo auctore, adoptatum est.
Sepulturae
Galfridus dux Britanniae, suadente amico Philippo Augusto rege Lutetiam profectus ibique malo casu die 19 Augusti 1186 mortuus, primus omnium ad altare novae ecclesiae sepultus est. Mox eodem loco corpus Isabellae reginae, Philippi Augusti primae uxoris, die 15 Martii 1190 mortuae, depositum est ; sepulcrum iussu Eugenii Viollet-le-Duc anno 1858 inspecta est, qui ibi repperit argenteum reginae sigillum.
Crepsa (insula)
Crepsa   (alia nomina: Crexa, Crexi; deinde: Chersum) (Croatice: Cres; Italiane: Cherso) est insulae in Mari Hadriatico, quae ad Croatiam pertinent, praesertim Liburniam historicam regionem et Litoralem–Montanam Croatiae regionem.
Geographia
Crepsa ad Insulas Liburnicas occidentales seu Absyrtides (etiam Apsirtes) pertinet. Urbs princeps insulae est Chersum.
Lacus Auranae est maximus insulae.
Urbes, vici, loci
Loci habitati in insula sunt:
In municipio Chersi
Filozići, Grmov, Ivanje, Loznati, Mali Podol, Merag, Miholašćica, Orlec, Pernat, Porozina, Predošćica, Stanić, Stivan, Sveti Petar,, Važminec, Vidovići, Vodice, Vrana, Zbičina, Zbišina.
Hemiunu
Hemiunu (fl. 2570 a.C.n.) fuit architectus Magnae Pyramidis Gizensis in Aegypto sitae.
Vita
Hemiunu fuit filius Principis Nefermaat et Itet uxoris, nepos Sneferu, et cognatus Cheopis, pharaonis Regni Veteris. Hemiunui erant tres sorores et multi fratres.
Ille in sepulcro describitur princeps hereditarius, comes, sealer regis Aegypti Inferioris (jrj-pat HAtj-a xtmw-bjtj); in statua praeterea in eius serdab inventa (et nunc Hildesiae visa), ei sunt tituli "filius corporis regis, iudex principalis et vezirus, maximus ex Domu Thoth" (sA nswt n XT=f tAjtj sAb TAtj wr djw pr-DHwtj). Vezirus successit Kanefer, patruum et patrem Nefermaat.
Sepulcrum
Hemiunu sepulcrum, prope pyramidem Cheopis iacens, caelaturas suae effigiei continet. Nonnulli lapides suae mastabae diebus notantur, quae ad imperium Cheopis spectant. Sua statua in Museo Pelizaeo Hildesiae in Germania videri potest.
Hetelinga
Hetelinga (Germanice:  Hettlingen) est vicus Helveticus 2924 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Turicum pertinet.
Saint-Jean-le-Thomas
Saint-Jean-le-Thomas  est commune 429 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Calatinus ager
Calatinus ager (seu Calatinum) (Italiane: Calatino) est historica ac geographica terra Italiae ac comprehensorium; in Urbe metropolitana Catinensi ac in Sicilia regione situm. Terra inter Consortia Libera Municipalia Hennae, Nissae, Ragusiae ac Syracusarum comprehensa est. Nomen suum a Calata Hierone urbe oritur.
Balneolum (Provincia Mantuana)
Balneolum seu Balneum  (alia nomina : Balneolum Sancti Viti) (Italiane: Bagnolo San Vito) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm. Incolae Balneolenses appellantur.
Calatinus ager
Municipia Calatina
Municipia in Comprehensorio Calatino, cum urbe, 15 sunt.
Imatrae torrens
Imatrae torrens (Finnice: Imatrankoski) est aqua cadens Vuoksi fluminis, propter urbem Imatram. Per historiam fuit praeclarum spectaculum, locum quidem ubi "peregrinatio Finnica coepit" vocatus est, atque tellus nationalis. Visitatur a milibus hominum per annum, quorum visitatores clari fuerunt imperatrix Catharina II imperatorque Nicolaus II. Hic torrens erant tam prosperus quidem ut Valtionhotelli, deversorium magnum, aedificatum sit ad ripam. Anno 1922 autem, gubernatio constituit ut officinam hydroelectricam aedificaret ut potestatem urbi et austris Finniae praeberet. Aedificabatur inter annos 1922-1929, fiens officina hydroelectrica maxima in Finnia (ut nihilominus est). Sed aestate, hic torrens peregrinatoribus solvitur. Moles decussis est 500 m³/s, longitudo 8 km et altitudo 18 m.
2095 Parsifal
2095 , olim designationibus 6036 P-L, 1973 SF4, 1973 SS2, 1980 FD12, 1984 FD2, 1984 FK1, et 1984 GV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2095 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Arnoult-en-Yvelines
Saint-Arnoult-en-Yvelines est commune Francicum 6'128 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
19 Septembris
19 Septembris dies 262ª anni est (263ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 103 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem tredecimum Kalendas Octobres, quod a.d. XIII Kal. Oct. abbreviatur.
Franciscus I Gateluzus
Franciscus I Gateluzus (Italiane Francesco I Gattilusio, mortuus die 6 Augusti anno 1384), dominus Lesbi, fuit primus e familia nobili Genuensi Gateluzorum, qui insulam Lesbum in Aegaeo mari sitam rexit.
490 Veritas
490 , olim designationibus 1902 JP, 1947 OG, et A914 WA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 490 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Invictus (discretiva)
Invictus, a verbo vincendo, potest esse:
Traditio
Traditio sive traditus est consuetudo vel memoria translaticia et historica, quae a maioribus per aetates posteris tradita est. Inter exempla communia sunt festa et vestimenta inutilia sed significationem socialem habentia, sicut capillamenta iurisconsultorum.
Kirchgellersen
Kirchgellersen commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luneburgensis est. Est pars communis generalis Gellersen.
Turicum (discretiva)
Turicum:
Zurich
Die Horen
Die Horen fuit periodicum a Friderico Schiller anno 1795 conditum et usque ad annum 1797 editum, quod commentarios de philosophia et historia protulit, cum fabulis aliisque rebus fictis, omnibus principia classicismi Vimariensi tractantibus.
Lamia (mythologia)
Lamia figura mythologica Graeca, mater Scyllae, amica Dios et cuius pueros necata a ira Herae est. Dolore causa, Lamia monstrum qui insomnia et impuberes manget facta est.
Chaldebrunna
Chaldebrunna (Germanice  Kaltbrunn) est vicus Helveticus 4'426 incolarum (anno 2011) qui ad pagum Sanctogallum pertinet.
Geographia
Chaldebrunna ad occidentem urbis et monasterii Scandensis sita est.
Legatio (Liutprandus)
Relatio de legatione Constantinopolitana vel brevius Legatio est opus Liutprandi episcopi Cremonensis circa annum 970 scriptum de peregrinatione sua Constantinopolim et de colloquiis cum imperatore Nicephoro Phoca. Hoc opus primum anno 1600 ab Henrico Canisio divulgatum est.
Liber I Samuelis
thumb|[[David (Rex)|David et Goliath (Sam 17, 1-58). Opus Andreae Del Castagno, circiter 1450]] Liber I Samuelis (Hebraice: Sefer Sh'muel ספר שמואל) est liber Thanach Iudaici et Veteris Testamenti, primus ex libris Samuelis. Initio (ut etiamnunc in Thanach) duo libri Samuelis unus liber fuerunt, qui nomen a Samuele propheta trahit, quem traditio Iudaica auctorem esse vult. In versione Graeca (Septuaginta) in duos libros divisus est, qui "libri regnorum" (Graece: Α΄ Βασιλειῶν / Β' Βασιλειῶν) vocantur. In Vulgata, versio Bibliorum Latina ab Hieronymo facta, appellatio est "Liber Samuhelis id est regum primus et secundus". In Nova Vulgata nomenclatura Iudaica et Protestantica adhibetur, id est I et II Samuelis. Textus Graecus Hebraico brevior est; utrum ab antiquiore editione repetat an postea minutus sit disputatur. Stephanus Langton librum I Samuelis in 31 capitula divisit.
Stephanus Winwood
Stephanus Winwood vulgo Steve Winwood (natus in Handsworth Birminghamiae die 12 Maii 1948) est musicus Britannicus qui ad greges Traffic et Blind Faith pertinuit.
Liber I Samuelis
Argumenta
Liber I Samuelis historiam populi Israël ex illo tempore, quo Anna liberis orba filium a Deo precatur, usque ad mortes Saul regis filiorumque eius refert. Praeter narrationes etiam psalmus, quo Anna Deum laudibus celebrat (I Sam 2,1), invenitur. Argumentum maximi momenti est institutio dominatus regii, cuius commoda ac incommoda narrationibus demonstrantur.
Gualterius Cronkite
Gualterius Cronkite (natus Fani Sancti Iosephi in oppido Misuriensi die 4 Novembris 1916; mortuus Novi Eboraci die 17 Iulii 2009) fuit praeco televisorius qui nuntios in programmate vespertino dictitavit apud emittorem CBS annis ab 1962 ad 1981. Cronkite, qui iuvenis inter praecipium iudicium Norimbergensis et Bellum Indosinense II diurnarius operam dederat, habebatur esse "ille maxime confisus in America."
Anno 1981, Praesidis nomisma libertatis ex Iacobo Earl Carter accepit.
Monsempron-Libos
Monsempron-Libos est commune 2132 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Bracha
Bracha  (Italiane: Bracca) est oppidum Italiae et municipium, circiter 800 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Brachenses appellantur.
Agora
Agora (Graece: ) fuit locus medius urbis Graecae (polis). Ad litteram "locus cogendi" sive "congregatio" valet. Forum antiquum Athenarum exemplar notissimum est.
Apud Romanos agorae Graecae forum respondet, quod verbum saepe etiam ad agoram Graecam denotandam adhibetur.
Leo Schlumpf
Leo Schlumpf (natus die 3 Februarii 1925 in Fagonio apud Curiam Raetorum in pago Grisonia; Curiae Raetorum die 7 Iulii 2012 mortuus) fuit causidicus, vir publicus, ab anno 1980 usque ad annum 1987 fuit Consiliarius Foederalis Helvetiae pro factione SVP/UDC (Factione Populari Helveticae). Anno 1984 fuit etiam praeses Confoederationis.
Familia
Filia eius Evelina Widmer Schlumpf est ab anno 1998 minister (prima mulier historiae) in administratione pagi Grisoniae at die 12 Decembris 2007 etiam Consiliaria Foederalis Helvetiae electa est.
Cohors Parata Consociationis Signo Crucis Rubrae Designatae Bonnensis-Endenicensis
thumb|right|Vexillum crucis rubrae Cohors Parata Consociationis Signo Crucis Rubrae Designatae Bonnensis-Endenicensis vulgo DRK-Bereitschaft Bonn-Endenich membrum consociationis signo crucis rubrae designatae est et Endenici in parte Bonnae collocata est. Solum voluntarii voluntariaeque ibi operam dant. Cuncti homines ad maximum LX sunt. Cohors operam dat in leuca museorum ut dicitur vel vulgo "Museumsmeile". Alii dies festi, quibus cohors parata est, sunt dies "Culturae Rheni" vulgo "Rheinkultur" et dies "Rheni inflammati" vulgo "Rhein in Flammen".
Aegyptus superior
Aegyptus superior (Arabice صعيد مصر Ṣaʿīd Miṣr, imminutum Arabice الصعيد aṣ-Ṣeʿīd; Accadice Uriṣṣu) est lacinia terrae quae in ambobus Nili lateribus patet et inter Nubiam et secundum flumen ad septentriones ad Aegyptum inferiorem extenditur.
Aegyptus superior antiquitate appellabatur 'terra harundinum' vel 'terra cyperacearum'. In viginti duos pagos dividebatur, nomos appellatos. Primus nomus patebat ubi Aswan hodiernum est, et vicensimum secundum prope Atfih hodiernum erat, paululum ad meridiem Cairi.
Laurentius Werner
Laurentius Helge Werner (Suecice: Lars Helge Werner) (natus die 25 Iulii 1935 Holmiae; mortuus die 11 Ianuarii 2013 commune Tyresa) fuit politicus natione Suecia ubi factionis princeps in eius temporis Factionis Sinistrae Communistae (Suecice: Vänsterpartiet kommunisterna), hodierno nomine Factio Sinistra (Suecice: Vänsterpartiet) inter annos 1975 - 1993, et legatus popularis inter annos 1965 - 1994.
Hofelda
Hofelda (Germanice:  Hochfelden) est vicus Helveticus 1806 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Turicum pertinet.
The Sims (series)
The Sims est series ludorum computatralium vitae simulandae, apud Maxis facta et apud Electronic Arts publicata. Ludi mundum proponunt in quo nullus est definitus scopus. Lusori sunt gerendae necessitates eius personarum, "Sims" vocatarum, et faciendum ut vitam quam cupit agant. Propter lusorum magnum numerum vastamque diversitatem, The Sims maximi momenti series ludorum computatralium habetur, atque maximus inter eos mercatorius successus, cum plus quam 100 milliones ludorum in orbis terrarum venditi sint. Primum seriei opus praeclarum ludum Myst venditionum numero superavit. Quartum opus, The Sims 4 die 4 Septembri 2014 in Europa editum est.
Alphonsus Egli
Alphonsus Egli (Lucernae natus die 8 Octobris 1924; ibidem mortuus die 5 Augusti 2016) fuit causidicus et politicus. Alumnus fuit universitatum Turicensis, Gregorianae et Bernensis. Ab anno 1983 usque in 1986 fuit Consiliarius Foederalis Helvetiae Factionis Popularis Christianae Democraticae et minister rerum internarum. Post tres annos se a munere removit, quia non bona valetudine utebatur, sed ultimo anno 1986 fuit etiam praeses Confoederationis.
The Sims (series)
Generalia
Nullus scopus in The Sims definitus est. Lusori licet Simsorum vitam libere ducere. A secundo seriei ludo, Simsi crescunt et senescunt. Infantuli pueri, dein adulescentes, dein adulti, denique senes fiunt. Simsi liberos parere possunt, qui partim ingenio, corpore necnon pecunia hereditatem recipient. Per quos ludere pergi et parentibus mortuis potest.
Mundus qui mutari potest
Ludi universus aliqua parte definitus est. Qua in parte aliquot terrena, nihilo vel domo iam praedita, elegi licet ut familiae ibi instituantur. Cum lusoris familia eiusdem urbis partis familiae interagere possunt. Plures praedefinitae familiae in urbis parte iam institutae sunt, sed lusor Simsos suos creare addereque potest. Ab opere The Sims 3, Simsi in tuta urbe libere ambulare possunt.
Familia uno vel pluribus Simsis composita est. In primis ludis quaeque familia uno nomine definita est. Cuique Simso lusor praenomen, genus, cutis colorem, signum astrologicum (quod personae ingenium flectet), aetatem, biographiamque si cupit, atque speciem in ludi extensionibus quibus supernaturales vel commenticias personas creare licet (fadas, vampyros, lycanthropos, genios...). Lusor Simsi corpus vestesque mutare, et habitum modulari potest variis ingeniis eligendis (fortitudo, timiditas, temeritas, insanitas, intellegentia). In secundo seriei ludo cuique personae praecipua appetitio elegenda est, sive magni momenti scopus quem Simsus attingere velit.