cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Determinismus technologicus
Determinismus technologicus est theoria reductionistica quae ponit technologiam societatis progressum eius structurae socialis morumque culturalium determinare. Determinismus technologicus intellegere conatur modos quibus technologia cogitationes actionesque humanos afficit. Mutationes technologicae sunt primus fons mutationum socialium. Hoc vocabulum factum fuisse putatur a Thorstein Veblen (1857–1929), sociologo et oeconomo Americano. Extremissimus autem determinista technologicus in Civitatibus Foederatis saeculo vicensimo ut videtur fuit Clarence Ayres, sectator Thorstein Veblen et Ioannis Dewey. Gulielmus Ogburn etiam extremo determinismo technologico innotuit.
Gomburza
Apud periodicum "La Verdad", hi sacerdotes,praecipue Burgos, vituperationes querelasque palam et acriter obiurgaverunt ecclesiam gubernaculumque.
Determinismus technologicus
Prima interpretatio determinismi technologici de progressu socio-oeconomico magna a Carolo Marx posita est, qui philosophus et oeconomicus Germanicus arguit mutationes technologicas, praecipue facultates productionis, esse primum apud coniunctiones sociales et structuram organizationalem hominum valere, et coniunctiones sociales resque culturae ad ultimum in technologico atque oeconomico societatis fundamentis condi. Propositio Marxiana per societatem hodiernam penitus permanat, ubi plurimi credunt technologias rapide mutantīs vitam humanam magnopere afficere et mutare. Multi auctores interpretationem historiae humanae a technologia determinatam cognitioni Marxianae tribuunt, sed non omnes Marxistae sunt deterministae technologici, ac nonnulli auctores num Marx ipse determinista esset dubitant. Praeterea, sunt variae determinismi technologici formae et rationes.
Gomburza
Neces patrium Gom-Bur-Za fecerunt crescentem sensum genticum et concitavit Res Novas Philippinarum.
Determinismus technologicus
De socialibus technologiae effectibus, Melvinus Kranzberg, historicus Americanus, inter suas sex technologiae leges definitive dixit: "Technologia nec bona, nec mala est; neque medium se gerit."
Henricus Troyat
Henricus Troyat (natus Lev Aslanovitch Tarassov Moscuae die 1 Novembris 1911; mortuus Lutetiae die 2 Martii 2007) fuit scriptor  Francicus.
Theodericus (rex Ostrogothorum)
Flavius Theodericus vel Theodoricus ( inter Graecos), qui dicitur Magnus (natus in Pannonia circiter anno 454 - obiit Ravennae die 30 Augusti 526), filius Theodomiri, fuit rex Ostrogothorum Italiae, qui gentem suam ex Pannonia in Italiam duxit. Fuit consul anno 484 et imperium Italiae e Odoacro etulit.
Vita
Anno 484 Zeno imperator Imperii Romani Orientalis eum consulatu ornavit; eodem anno una cum Ioanne Scytha Illum, et fratrem Flavium Appalium Illum Trocundem seditiosos atque Leontium, quem supra dicti imperatorem proclamaverant, apud Tarsum vicerat. Anno 488 magister militum a Zenone nominatus est et in Italiam missus est, ut Odoacrem regem vinceret. Anno 489 profectus ad usque 493 Ravennam obsedit et tandem expugnavit. Anno 497/498 ab Anastasio I imperatore administrator Italiae probatus est. Ab anno 511 ad mortem post Gesaleicum occisum, Theodericus imperium Hispaniae Visigothicae etulit et eam rexit.
Fontes
Regnum Theoderici narratum est in Excerpta Valesiana II.
Lucius Menenius Agrippae f. Lanatus
Lucius Menenius Agrippae f. Lanatus (natus mortuusve ignoto anno) senator Romanus saeculi quinti fuit.
Cursus honorum
Menenius anno 440 a.C.n. una cum Proculo Geganio Macerino consul Romanus erat. Eo anno urbs fama vexabatur, nam rustici agros non coluerant propter controversias plebis cum patriciis. Spurius Maelius, mercator praedives sed privatus homo, quia regnum sibi quaerere cupiebat, frumentum plebi de suo distribuebat. .
Gyps fulvus
Gyps fulvus est species avium cloacariarum familiae Accipitridarum, quae in Europa, Africa, et Asia endemicae sunt.
Theatrum Benedictinum
Theatrum Benedictinum est theatrum scholare Ordinis Sancti Benedicti a Contrareformatione usque ad Aevum illuminationis, quod maxima ex parte ab auctoribus eiusdem ordinis sustentatum est. Dramata Latine conscripta, musica saltatione magnoque apparatu instructa, exemplo Theatri Iesuitarum instrumentum Contrareformationis erat.
Ioannes Franciscus Revel
Ioannes Franciscus Revel, cuius Ricard verum erat nomen (natus Massiliae die 19 Ianuarii 1924; mortuus in Kremlin-Bicêtre, die 30 Aprilis 2006), fuit philosophus, diurnarius et scriptor  Francicus. Revel, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1997 cooptatus est.
Quintus Accaeus Rufus
Quintus Accaeus Rufus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 90 consul suffectus creatus est.
Christa Beran
Christa Beran (nata fere anno 1914) fuit mulier Austriaca quae secundo bello mundano mulieri et sociae suae Iudaeae a Nazistis vexatae auxilium dedit, huius operis gratia anno 1985 decorata est titulo iusto inter gentes.
Mrs. Doubtfire
Mrs. Doubtfire est pellicula comica a Christophoro Columbo secundum fabulam ab Anna Fines scriptam anno 1993 ducta, cum histrionibus Robertino Williams, Sally Field, Mara Wilson, Lisa Jakub, Matthaeo Lawrene, et Pierce Brosnan, quae enarrat de patre a liberis suis propter divortium divisus, qui mulierem simulat, ut eos videre possit. In pellicula agunt hi histriones:
Paris Comes de Lodron
Paris Comes de Lodron (Paride Lodron) (natus die 13 Februarii 1586 in castro Noarna; mortuus die 15 Decembris 1653 Salisburgi) e gente nobili de Lodron fuit archiepiscopus Salisburgensis tempore Belli tricennalis (1618–1648). Prospere successit, ut Salisburgo pacem conservaret, quare pater patriae nominatur.
Maria Grausenburger
Maria Grausenburger (nata in Grafenwörth die 20 Aprilis 1901; ibidem mortua die 28 Decembris 1973) fuit mulier rustica et vidua Austriaca quae inter secundum bellum mundanum familias Iudaicas a nazistis occultavit. Huius operis gratia anno 1978 decorata est titulo iusto inter gentes.
Eduardus Gibbon
Eduardus Gibbon (natus in Putney in Surregia die 8 Maii 1737 – Londinii obiit die 16 Ianuarii 1794) fuit illustris rerum gestarum scriptor Anglicus et senator in Parliamento.
Opus notissimum eius est The History of the Decline and Fall of the Roman Empire, id est Latine "Historia ruinae et lapsus Imperii Romani".
Vita
Studiis Oxoniae perfectis anno 1753 in gremium Ecclesiae Catholicae se contulit: quoniam antea scripta Iesuitica varia legerat, e.g. opus Iacobi Benigni Bossuet praetitulatum »Histoire des variations des Églises protestantes«. Pater anxius autem eum statim Lausannam misit ubi ei praedicator Daniel Pavilliard maxime severus conveniendus erat. Insuper Gibbon ibi classicis Latinis et Francogallicis vacabat atque opera historia recentioria valde captabatur; tunc etiam rationalismum adamavit. Susannam Curchord autem amare pater vetuit.
Post reconversionem protestanticam anno 1758 patriam iterum petivit ubi et stipendia meruit. Opus eius Francogallice pactum »Essai sur l'étude de la littérature« (Londinii 1761) cursus honorum diplomaticum ei aperire potuit, quod peregrinis magis placuisse videtur quam compatriotis. Iter Romanum et Neapolitanum anno 1763 trans Lutetiam Lausannamque faciendum in Eduardo desiderium excitavit, ut historiam Imperii Romani caduci scriberet. Annis inter 1774 et 1783 saepius senator fuit et sub cancelario North tres annos commissarius rerum commercialium horticulturaliumque fuit. Anno autem 1783 Lausannam se contulit ad opus magnum perficiendum (1787), »History of the decline and fall of the Roman Empire« (Londinii 1782–88, sex in tomis). Eius optima editio cum praefatione, annotationibus, annexis fortasse a domino Bury Londinii annis inter 1896 et 1900 vulgata est. Rebus novis Francicis eruptis Helvetiam reliquit.
Gravitas
Exploratio profunda, praesentatio splendida, visio amplissima, iudicium sincerum in philosophia fultum opus citatum inter res historiographicas totius orbis terrarum optimas extulerunt. Attamen irrisores in eo varia vestigia non christiana inveniebant. Autobiographiam eius edidit dominus Sheffield in opere »Miscellaneous works« (Londinii 1796) et rursus cum epistulari commercio cum domino Murray anno 1869.
Renatus Rémond
Renatus Rémond (natus in Lons-le-Saunier die 30 Septembris 1918; mortuus Lutetiae die 14 Aprilis 2007) fuit rerum gestarum scriptor ac scientiae politicae peritus Francicus. Rémond, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1998 cooptatus est.
Georgius Vedel
Georgius Vedel (natus in Augusta Auscorum die 5 Iulii 1910; mortuus die 21 Februarii 2002) fuit iuris consultus  Francicus. Vedel, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1998 cooptatus est.
Proelium Varsoviense
Proelium Varsoviense pugnatum est die 12 - 15 Augusti anno 1920 dum Exercitus Ruber impetus faceret ab Chiovia et copiae polonicae deiceret ad Vistulam, ubi defensio Varsoviam parata est. In oriente Poloniae novum regimen, obtemperatum regno in Moscua, constitutum est. Unio Rerum Publicarum Socialisticarum Sovieticarum expugnare Europam Occidentalem intendebat itaque sustinere Poloniae graviter fuit ut destinatum consequitur. Motus copiarum polonicarum apud flumen (polonice: Wieprz) situm commutavit et Exercitus Ruber se recepit. Bellum pax in Riga anno 1921 finivit. Pugna nota est etiam ut "Miraculum apud Vistulam".
Bertoldus Beitz
Bertoldus Beitz (natus in Zemmin die 26 Septembris 1913; mortuus 30 Iulii 2013) fuit officinarum magister Germanicus, qui inter secundum bellum mundanum multis Iudaeis a nazistis oppressis auxilium dedit. Itaque anno 1973 decoratus est titulo iusto inter gentes.
Villa Carlotta
Villa Carlotta est villa Lario Lacui adiacens, in municipio Tremetiolae apud Novum Comum, primum anno 1690 a Georgio II Clerico argentario Mediolanensi aedificata. In villa museum est, quod Canova, Thorvaldsen, Migliara et Hayez opera continet.
Vallum
thumb|Vallum circum vicum Celticum (hodie duplicatum studii causa) statutum thumb|Vallum [[hortus|hortum cingens.]] Vallum est muri genus circum castra, oppidum et caetera instructum munimenti causa ex serie sudium, trabum lignorumque in terra conditis. Romani antiqui valla instruebant in aggere fossa circumdato. Medio Aevo prima castella baillio et mota munita duobus vallis concentricis usa sunt.
Amiskwia sagittiformis
Amiskwia sagittiformis fuit species animalium gelatinosorum stadii Wuliui periodi Cambriae mediae. Fossilia huius speciei e schisto Burgessensi in Columbia Britannica reperta sunt.
Ioannes Matthöfer
Iuventus et munus
Post scholam finitam Matthöfer tirocinium mercatoris fecit atque deinde annis 1943 - 1945 miles conscriptus erat. Anno 1946 probationem interpretis linguae Anglicae adeptus est. Anno 1948 studium oeconomiae et rerum socialium Francofurti ad Moenum et Madisoniae coepit. Anno 1953 siploma oeconomiae accepit. Ad annum 1958 pro collegio opificum metallurgicorum Germaniae (Theod.: IG Metall) laboravit. Deinde legatus OECD Novi Eburaci et Lutetiae fuit. Annis 1960 - 1972 praeses eruditionis IG Metall fuit. Post cursum honorum (vide infra) annis 1987 - 1997 divitias et societates collegiorum opificum administrabat.
Cursus honorum
Ab anno 1950 Matthöfer sodalis SPD erat, ab anno 1961 legatus Dietae Foederalis Germaniae erat. Anno 1972 secretarius statalis in Administerio Foederalis Collaborationis Oeconomicae factus est. 16 Maii 1974 Helimutus Schmidt (SPD) novus cancellarius foederalis eum Administrum Foederalem Scientiae fecit. 16 Februarii 1978 Administer Foederalis Aerarii Publici nominatus est. 28 Aprilis 1982 hunc magistratum valetudinis causa reliquit et Administer Foederalis Cursus Publici fiebat. Hoc officio ad 1 Octobris 1982 fungebatur, cum Helimutus Kohl (CDU) cancellarius foederalis electus esset. Ad usque annum 1987 legatus Dietae Foederalis manebat.
Petrus de Ram
Petrus de Ram, natus Lovanii die secundo mensis septembris anno 1804 et morte raptus in eadem urbe die 14 mensis maii anno 1865, est canonicus et historicus natione Belga.
Praecipue notus est quia factus est anno 1834 primus Rector Magnificus, ut aiunt, Universitatis Catholicae Mechliniensis quae condita est anno 1834 in urbe Mechliniae et postea Universitatis Catholicae Lovaniensis.
Inter socios numeratur Academiae Regiae Scientiarum, Litterarum Artiumque Belgicae, professor fuit quoque Academiae Scientiarum Bavariae.
Post studia in seminario catholico Mechliniensi, sacerdotio auctus est et receptus in ordinem clerorum anno 1827.
Primum magister fuit, postea archivarius Archidioeceseos Mechlino-Bruxellensis.
Rex Guillelmus Primus Belgicae coadunatae, tunc temporis conabatur potentiam clerorum minuere atque eos regulas mundi moderni docere.
Fuit hostis indefessibilis Protestantismi, contra quem dimicabat libris vitas sanctorum narrantibus.
Tempore seditionis Belgicae, Petrus de Ram conatus est adunare catholicos et liberales ut una dimicarent contra regem Guillelmum I, protestanticum quendam.
Tamen, Belgica libera facta, noluit se rebus politicis dare, maluitque se totum bonis studiis et Universitati Catholicae novae Lovaniensi dare, cuius Rector Magnificus usque ad ultimum flatum fuit.
The Devil Wears Prada
The Devil Wears Prada ('Diabolus Pradam induit') est pellicula comica a David Frankel anno 2006 edita secundum Lauren Weisberger fabulam eiusdem tituli, quae Weisberger scripsit postquam Annae Wintour, editionis Americana libelli Vogue ducissae, scriba a secretis fuerat. Pellicula enarrat difficultates iuvenis, Andy Sachs (Anna Hathaway), in sumptuosorum vestum mundo, cum scriba a secretis libelli "Runaway" ducissae Mirandae Priestly (Maria Ludovica Streep) facta est. In hac pellicula hi histriones partes agunt:
Margarita Stonborough-Wittgenstein
Margarita Stonborough-Wittgenstein (nata in vico Neuwaldegg die 19 Septembris 1882; mortua Vindobonae 27 Septembris 1958) fuit clari philosophi Ludovicus Wittgenstein et clavilistae Pauli Wittgenstein soror.
Palmae Canariae
Palmae Canariae (Hispanice: Las Palmas de Gran Canaria) est urbs in insula Canaria sita, caput provinciae quae nomen urbis habet, unum e duobus capitibus communitatis autonomae Insularum Canariarum (altera Sancta Crux Nivariae est). Incolas habet vel 377,000. Die 24 Iunii 1478 condita est, nomine Ciudad Real de las Palmas (scilicet "Urbs Regalis Palmarum") a Ioanne Rejón.
The Mission
The Mission est pellicula historica a Rolando Joffé anno 1986 docta secundum Friderici Hochwälder fabulam scaenicam Das heilige Experiment, histrionibus Ieremia Irons et Roberto De Niro, musica ab Ennio Morricone accommodata. Pellicula res gestas Iesuitarum in America Meridionali saeculo XVIII enarrat quando auxilium Indis Americanis dederunt.
San Augustine Comitatus
San Augustine Comitatus  (Anglice:  San Augustine County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 8496 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Augustine, anno 1837 creatus est. In hoc comitatu octava pars incolarum (accurate 12.5 %) oriunda e America Latina est et sexta haud Anglice domu (17.5 %) loquitur.
Tom Green Comitatus
Tom Green Comitatus   (Anglice:  Tom Green  County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 104010 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  San Angelo, anno 1874 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 30.7 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (26.5 %) loquitur.
Petrus Moinot
Petrus Moinot (natus in Fressines die 29 Martii 1920 ; mortuus in Lutetiae die 6 Martii 2007) fuit mythistoriarum scriptor  Francicus. Anno 1979, Moinot Praemium Femina accepit. Moinot, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1982 cooptatus est.
Georgius Danton
Georgius Iacobus Danton (natus Artiacae die 26 Octobris 1759; supplicio affectus Lutetiae inter tempus quod dicitur Terroris Regimen die 5 Aprilis 1794) fuit causidicus et vir publicus Francicus inter Rerum Francicarum eversionem.
Georgius Büchner in dramate Dantons Tod anno 1835 de morte eius scripsit.
Coniacium
Coniacium (scilicet "aevum") est pars tertia aevi Cretacei superioris, quae 89,3 ± 1 milionibus annorum abhinc incepit, cum perfecit epocha Turonensis, et 85,8 ± 0,7 milionibus annorum abhinc perfecit, cum epocha Santonica incepit.
Nomen capit ab urbe Condate.
Santonium
Santonium (scilicet "aevum") est pars antepaenultima aevi Cretacei superioris, quae 85,8 ± 0,7 milionibus annorum abhinc incepit, cum epocha Condatensis, et 83,5 ± 0,7 milionibus annorum abhinc perfecit, cum epocha Campanica incepit.
Nomen capit a regione (Santonia) ubi vivebant Santones (vide Mediolanum Santonum).
Live Oak Comitatus
Live Oak Comitatus  (Anglice:  Live Oak County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula George West , anno 1856 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 38 %) oriunda e America Latina est et tertia haud Anglice domu (20.4 %) loquitur.
Provincia Cuneensis
Provincia Cuneensis (seu Provincia Cunei) (Italiane Provincia di Cuneo; Pedemontanice Provincia ëd Coni; Occitanice Província de Coni) est provincia Italiae, circiter 592 365 incolarum, in Regione Pedemontio sita, cuius caput est Cuneum et cuius nota est CN. Provincia Cuneensis inter maximas in Italia.
Provincia Cuneensis "Magna Provincia" (Pedemontanice Provincia Granda) dicitur.
Insula Nivaria
Historia
A Betencurtio Canaria insula capta, Ferdinandus Catholicus anno 1493 Alphonsum Fernandez de Lugo misit ut Nivariam caperet cum 2000 peditum et equitibus 200. Guanchi contra conquisitatores Hispanos pugnaverunt, sed victi sunt proelio altero anno 1496 facto.
Hispani in Nivariam vites et saccharum intulerunt.
Permulti insulani inter saecula XVII et XX Americas migraverunt, urbesque sicut Montem Visivum, Sanctum Antonium, et alias in Venetiola et Florida condiderunt.
Geographia
Insula Nivaria triangula est, 33 km ante litus Africanum. Mons insulae est mons Nivarius (Teide), cuius cacumen 3718 metrorum supra mare surgit. Hic mons ignifer maximus Hispaniae mons est, et insula ex permultis eruptionibus orta est. Scimus eruptiones quinque, inter annos 1492 (quam Christophorus Columbus vidit) et 1909.
Gulielmina Fernandez
Gulielmina Fernandez etiam Gulielmina Wiggins Fernandez (nata Philadelphiae anno 1949) est theatri lyrici supranus Americana. Anno 1981 Fernandez etiam in pellicula Diva a Ioanne Iacobo Beineix creata ut Cynthia Hawkins egit.
Universitas Salisburgensis
Universitas Salisburgensis sive Alma Mater Paridiana (olim etiam: Alma Mater Benedictina Salisburgensis) est antiquissima et maxima Universitas publica Salisburgi. Anno 1622 a Paride Comite de Lodron condita est, annis 1810-1962 suppressa, anno 1962 redintegrata est.
Insula Nivaria
Nomina alia
Insula Nivaria multa nomina per saecula accepit. Primo Achinet seu Chinet appellata est ab indigenis, qui etiam eam Tene ife 'Mons albus' appellabant. Plinius insulam Nivariam appellavit; denique conquisitatores Hispani Isla del Infierno 'Insula Inferni' et Tenerife, hodiernum insulae nomen.
Campanium
Campanium (scilicet "aevum") est pars paenultima aevi Cretacei superioris, quae 83,5 ± 0,7 milionibus annorum abhinc incepit, cum epocha Santonica perfecit, et 70,6 ± 0,6 milionibus annorum abhinc perfecit, cum epocha Mosatraiectina incepit.
Nomen capit a regione Campania.
Fanum Sancti Ioannis in Altura
Fanum Sancti Ioannis in Altura vel Castrum Sancti Iohannis (alia nomina: Fanum Sancti Iohannis Vallis Arni; olim fortasse: ad Fines ) (Italiane: San Giovanni Valdarno) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 17 120 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Arretina situm. Incolae Ioannenses seu Ioannopolitani appellantur.
Universitas Salisburgensis
Universitas Paridiana, quam ex anno 2019 regit Henricus Lehnert, in quattuor facultates tralaticias divisa est: Theologia Catholica, Iurisprudentia, scientiae culturales sive sociales et scientiae naturales. Plus quam 15 000 studiosi et 1 600 administri et socii in studio, disciplina et administratione universitatem maximam institutionem eruditioni deditam in urbe civitateque Salisburgensi efficiunt. Pars feminarum inter studentes est 62 %, pars peregrinorum 26 % (inter quos plus quam dimidia pars sunt Germani). . Sumptus universitatis annuus est 112,8 Mio €
Fanum Sancti Ioannis in Altura
Fractiones
Badiola I, Badiola II, Vacchereccia, Vacchereccia Fattoria
Universitas Salisburgensis
Historia
Tum monasteria Salisburgensia, Helvetica, Germanica (meridiana) et Austriaca ordinis Sancti Benedicti exaedificationem sumptumque Universitatis susceperunt.
Turonium
Turonium (scilicet "aevum") est pars secunda aevi Cretacei superioris, quae 93,5 ± 0,8 milionibus annorum abhinc incepit, cum epocha Cenomanensis perfecit, et 89,3 ± 1 milionibus annorum abhinc perfecit, cum epocha Condatensis incepit.
Nomen capit ab urbe Turonum.
Carolus Caietanus de Gaisruck
Carolus Caietanus de Gaisruck (natus Clagenfurti die 7 Augusti 1769; Mediolani mortuus die 19 Novembris 1846) fuit cardinalis Austriacus et ab anno 1818 usque ad mortem Mediolani archiepiscopus (Archidioecesis Mediolanensis).
Otto Comes Lambsdorff
Otto Fridericus Gulielmus de Wenge Comes Lambsdorff (vulgo: Otto Friedrich Wilhelm von der Wenge Graf Lambsdorff) (natus 20 Decembris 1926 Aquisgrani, mortuus Bonnae 5 Decembris 2009) vir publicus Germaniae et sodalis FDP erat.
Cursus honorum
Lambsdorff ab anno 1951 sodalis FDP est, annis 1968 - 1978 procurator aerarii suae factionis fuit et annis 1972 - 1998 etiam legatus Dietae Foederalis fuit. 7 Octobris 1977 Helimutus Schmidt (SPD) Lambsdorff Administrem Foederalem Oeconomiae nominavit. Hunc honorem primo ad annum 1982 duxit, cum FDP suo duce foedus regendi cum SPD finivit: Helimutus Schmidt eum 17 Septembris dimisit. Sed FDP paucis diebus post cum CDU/CSU et Helimuto Kohl novum foedus fecit et Lambsdorff iterum administerium oeconomiae duxit. 27 Iunii 1984 propter crimina oblata a magistratu recedere coactus est: Lambsdorff clam pecuniam societatum pro factione accepisse dictus est. Postea de ea re multae magnae damnatus est. Tamen FDP eum 1988 praesidem suum elegit, quem officium ad annum 1993 duxit.
Familia
Lambsdorff uxorem duxit atque tres filios habuit. Nepos eius Alexander Comes Lambsdorff ab anno 2004 legatus ad Parlamentum Europaeum erat et ab anno 2017 ad Dietam Foederalem Germaniae.
Iosephus Cabanis
Iosephus Cabanis (natus Tolosae die 2 Maii 1922; mortuus die 6 Octobris 2000), iudex, fuit mythistoriarum scriptor  Francicus. Cabanis, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1990 cooptatus est.
Iacobus Laurent
Iacobus Laurent (natus Lutetiae die 5 Ianuarii 1919; ibidem mortuus die 29 Decembris 2000) fuit diurnarius et mythistoriarum scriptor  Francicus qui etiam sub cognomine  Cécil Saint-Laurent scripsit. Laurent in Academiam Francicam anno 1986 cooptatus est.
Lamar Comitatus (Texia)
Lamar Comitatus  (Anglice:  Lamar County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 48.499 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Paris, anno 1840 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.3 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (4.7 %) loquitur.
Cenomanium
Cenomanium (scilicet "aevum") est pars aevi Cretacei superioris prima, quae 99,6 ± 0,9 milionibus annorum abhinc incepit, cum Cretaceum inferius perfecit, et 93,5 ± 0,8 milionibus annorum abhinc perfecit, cum epocha Turonensis incepit.
Nomen capit ab urbe Cenomano.
Ieremias Irons
Ieremias Irons, vulgo plenius Jeremy John Irons (natus in oppido Cowes insulae Vectae die 19 Septembris 1948), alumnus Scholae Scaenicae Bristoliensis, est histrio Britannicus.
Hồ Chí Minh
Hồ Chí Minh (API: ; scriptura chữ nôm 胡志明; natus 19 Maii 1890, mortuus 2 Septembris 1969) fuit primus minister et praeses Vietnamiae.
Vita
Familia eius e vico Kim Liên orta est. Natus ipse est die 19 Maii 1890, filius alter natu Nguyễn Sinh Sắc et Hoàng Thị Loan, in vico Hoàng Trù provinciae Nghệ An in imperio Annamitico sub protectoratu Francico posito. Nomen primordiale Nguyễn Sinh Cung accepit, quod annum agens undecimum (patre nuper gradum doctoratus phó bảng merente) in nomen adolescentiae Nguyễn Tất Thành mutavit. Anno 1907, familia eo tempore in urbe Huế degente, Academiam Nationalem intravit, sed proximo anno iussu vigilium expulsus est ut qui interpretari praetenderet planctus agricolarum contra procuratores tam Annamiticos quam Francicos. Inde ad coloniam Francicam Cochinchinam se refugit et munus rhizotomi accepit in urbe Sài Gòn (quae urbs temporibus nostris nomen eius adsumpsit, scil. "Hochiminhopolis").
Ad portum Sài Gòn, die 5 Iunii 1911, culinarius in nave Amiral Latouche-Tréville acceptus est eoque ipso die a Cochinchina abiit. Massiliae mense Septembri in terram exscendens per litteras praesidi Franciae postulavit ut in Schola Coloniali Lutetiae admitteretur. Qua petitione reiecta rursus in variis navibus vel culinarius vel famulus servavit; Civitatibus Foederatis interdum frequentavit; Angliam annos circiter quattuor incoluit ibique (sicut ipse postea praetendit) apud Carlton Hotel Londinii domino Augusto Escoffier opus dulciarium didicit.
Mense Iunio anni 1919 Lutetiae reperitur. Ibi cum Phan Văn Trường et Phan Chu Trinh "Revendicationes Populi Vietnamiensis" conscripsit et deliberatoribus de pace componenda eo anno Lutetiae coeuntibus misit sub nomine Nguyễn Ái Quốc (scilicet "Nguyễn amator patriae"). Eo anno aliis postulatoribus incedit, inter quos Seán T. O'Kelly Hiberniae repugnatori; sed saepe iussu Alberto Sarraut a vigilibus Francicis (duce Ioanne Przyluski) persecutus est. Postea in diario L'Humanité commentationes de iniquitatibus colonialibus scripsit et cum factione Socialistica se iunxit; quae Turonis mense Decembri anni 1920 nomen factionis Communisticae accepit et ad Communisticum Internationale affiliata est.
Per annos 1941-1945 in Vietnamia septentrionali pro liberatione patriae contra Francos et Iaponenses, qui eo tempore coloniam Francicam obsedebant, militavit (anno autem 1943, in Sinas regressus, ibi incarceratus est). Mense Augusto 1945, Iaponensibus cedentibus, insurrectionem incepit; libertatem Vietnamiae die 2 Septembris 1945 proclamavit, sed nova res publica ab aliis guberniis minime recognita mox a militibus Sinensibus, Britannicis tandemque Francicis oppressa est. Civitate igitur Vietnamiae autonoma in Unione Francica die 6 Martii 1946 inscripta, Hồ contra Francos pugnare continuavit; mense Martio 1950, Stalin et Mao adnuentibus, adsociationem Sinarum nactus est. Anno 1954, Francis apud Điện Biên Phủ obsessis et debellatis, Hồ in deliberatione Genavensi independentiam Vietnamiae suasit. Ab eo tempore praeses fuit rei publicae democraticae Vietnamiae, quae partes septentrionales tantum totius nationis possidebat; civitas Vietnamensis, Americanis adsociata, regionem meridionalem retinuit. Inde saeviebat Bellum Vietnamense civile, duce exercituum septentrionalium Hồ, sociis Sinis necnon Russis. In his annis, pater patriae recognitus, opera de vita sua pseudonymo Trần Dân Tiên divulgavit.
Bello etiam saeviente Hồ Chí Minh mortuus est die 2 Septembris 1969. Exercitus septentrionalis Saigon mense Aprili 1975 cepit itaque Vietnamiam in civitatem singulam coniunxit et corpus suum in Mausoleum Hồ Chí Minh sepultum est.
Jim Wells Comitatus
Jim Wells Comitatus  (Anglice:  Jim Wells County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 39326 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Alice, anno 1911 creatus est. In hoc comitatu maxima pars incolarum (accurate 75.7 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (62.6 %) loquitur.
Carolus Gröger
Carolus Gröger (Vindobonae natus die 7 Februarii 1918; Amstelodami supplicio affectus die 1 Iulii 1943) fuit medicinae studiosus Austriacus qui in Nederlandia, quo post Austriae ad Germaniam adiunctionem anno 1938 fugerat, inter secundum bellum mundanum contra Adolfi Hitler tyrannidem pugnavit.
Gröger, cuius familia ipsa Iudaica erat, Amstelodami nominum indice civili destructo relegationem Iudaeorum in castra carceralia impedire potuit. Huius operis gratia post mortem anno 1986 decoratus est titulo iusto inter gentes.
Anno 1943 a nazistis comprehensus capite damnatus est.
San Saba Comitatus
San Saba Comitatus  (Anglice:  San Saba County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 6186 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula San Saba, anno 1856 creatus est. In hoc comitatu quinta pars incolarum (accurate 21.5 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (19.6 %) loquitur.
Ioannes Paulus Marat
Ioannes Paulus Marat, qui dicitur L'Ami du peuple, id est Latine Socius Populi, (natus die 24 Maii 1743 in Boudry apud Novicastrum in praesenti Helvetia; Lutetiae die 13 Iulii 1793 a Carola Corday D'Armont necatus est) fuit illustris vir publicus Francicus inter Rerum Francicarum eversionem.
Amiskwia sinica
Amiskwia sinica fuit species animalium gelatinosorum periodi Cambriae mediae, generi Amiskwia attributa quod e schisto Burgessensi in Columbia Britannica anno 1911 descriptum erat. Species A. sinica e sedimento Chengjiangensi schistorum Maotianshanensium formationis Qiongzhusiensis in Iunnania Sinarum nuntiata est.
Michael Nesterov
Michael Basilii filius Nesterov (Russice: Михаил Васильевич Нестеров, tr. Michail Vasil'evič Nesterov; natus 19 Maii 1862 Ufae, mortuus 18 Octobris 1942 Moscuae) fuit pictor Russicus et Sovieticus.
Biographia
Michael Nesterov Ufa in urbe in familia mercatoris natus est. Educatus est annis 1877 – 1881 atque 1884 – 1886 in Schola Picturae, Sculpturae et Architecturae Moscuensi (eius magistri ibi fuere Basilius Perov et Alexius Savrasov) et annis 1881 – 1884 in Academia Artium Petropolitana. Ab anno 1896 Societatis exhibitionum artis mobilium (Russice: Товарищество передвижных художественных выставок, cuius participantes Передвижники, Peredvižniki vocantur) et ab anno 1900 Mundi artis socius fuit. thumb|M. Nesterov. Sancta Ruthenia Nesterov, ut plurimum Moscuae et annis 1890 – 1910 Kioviae habitans, picturas historicas et effigies creabat. Multae eius picturae, e.g., Visio puero Bartholomeo («Видение отроку Варфоломею», annis 1889 – 1890), Sancta Ruthenia («Святая Русь», annis 1901 – 1906), etc., res Christianas tractant. Michael Nesterov de musivis ecclesiae cathedralis Salvatoris Petropolitanam "ad sanguinem" dictam creandis participavit.
Tempore Sovietico in Russia Nesterov praesertim sicut anthropographus laborabat et effigies artificium (Verae Muchinae, etc.) et virorum scientiae (quorum fuit, e.g., Ioannes Pavlov) creavit. Etiam topias pinxit.
Lanzarotus Marocelus
Lanzarotus Marocelus (Italiane Lancelotto vel Lanzerotto Malocello; Francogallice Lancelot Maloisel) fuit nauta Genuensis qui circa annum 1291 castellum in hac insula e catena Canariarum posuit quae nunc ab eo nomen Lanzarotus habet, ibique fere viginti annos remansit.
De eo primus scripsit cartographus Angelinus Dulcert, qui insulae nomen Insula de Lanzarotus Marocelus attribuit; ruinas castelli repperit anno 1402 Iohannes Betencurtius qui eo anno insulam obsedit.
Maastrichtium
Nomen capit ab urbe Traiecto ad Mosam, ubi multa saxa huius aevi inventa sunt.
Andreas Pittler
Andreas Paulus Pittler (natus die 21 Novembris 1964 Vindobonae) est scriptor Austriacus. Post scholam historiae studuit et laboravit pro diurnario Vindobonense. Scripsit poemata, carmina et opera historica. Scripsit etiam libri de Henricus Drake (privatus quaestor) et Davidus Bronstein (investigator). Pro opera sua signum argenteum honoris Austriae datus est.
Harrius Binswanger
Harrius Binswanger (Ricmondiae in Virginia anno 1944 natus) est philosophus Americanus et scriptor, qui gradus B.S. ab Instituto Technologiae Massachusettensi et Ph.D. in philosophia ab Universitate Columbiae recepit.
Studens apud MIT, gregem Radicales pro Capitalismo ibi fundavit et thesim doctoralem de philosophia biologica, titulo Fudamenta biologica notionum teleologicarum scripsit.
Postea Binswanger philosophiam docuit in Novi Eboraci scholis et in Universitate Texana in Austinopoli. Ab anno 1997 cursualis electronicae gregem nomine Harry Binswanger List administrat.
Binswanger leges de immigatione absolute apertas proponit, quod secundum eum CFA insufficientes gentes habuit, monstrans philosopham Ayn Rand esse exemplum possibilis beneficii ob immigrationem.
Maximilianus de Robespierre
Maximilianus Franciscus Maria Isidorus de Robespierre (latine Rubopetraeus ), qui dicitur l'Incorruptible, id est Latine Integerrimus, (natus Nemetaci die 6 Maii 1758; Lutetiae supplicio affectus est die 28 Iulii 1794) fuit vir publicus Francicus inter Rerum Francicarum eversionem et primarum partium actor temporis quod dicitur Terroris Regimen.
Vita
Maximilianus filius causidici erat. Robespierre iuvenis matre orbatus est, nam anno 1763 mater gravis morbi periit. Anno 1777 etiam pater eius Maximilianus Maria Isidorus a Robespierre Monaci repens obiit.
Maximilianus iuri Lutetiae apud Lyceum Ludovicum Magnum (Lycée Louis-le-Grand) studuit et postea causidicus in urbe natale Atrebate fuit.
Anno 1789 legatus tertii ordinis in concilium ordinum electus est.
Postquam die 27 Iulii 1793 Maximilianus a Robespierre socius et de facto dominus consilii salutis publicae factus est, in optimates odium struxit et celeriter plurimi necati sunt.
Propter coniurationem, cui etiam consilii salutis publicae aliquii socii, e.g Iacobi Nicolai Billaud-Varenne interfuerunt, die 27 Iulii 1794 Robespierre detentus est et insequenti die supplicio affectus est.
Rolandus Joffé
Rolandus Joffé (natus Londinii in Anglia die 17 Novembris 1945) est dispositor cinematographicus et pellicularum factor Franco-Britannicus.
Alumnus est lycei Francici Londiniensis universitatisque Mancuniensis.
Gaius Caristanius Fronto
Gaius Caristanius Fronto (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit.
Georgius Antheil
Georgius Antheil, plenius Georgius Ioannes Carolus Antheil, fuit compositor et clavista Americanus. Hodie rare Georgeo Antheil memoria renovatur, quamquam Lutetiae circa annum 1920 praeclarus fuisset.
Gaius Caristanius Fronto
Cursus honorum
Caristanius homo novus in senatum adlectus inter tribunicios adlectus est. Anno 74/75 vel 75/76 legatus proconsulis provinciae Bithyniae et Ponti fuit et annis 76 ad usque 79 legatus Legioni IX Hispanae praefuit. Annis 81/82 vel 83/84 legatus Augusti pro praetore Lyciam et Pamphyliam administravit. Anno 90 consul suffectus creatus est.
Asclepius (pseudo-Apuleius)
Asclepius titulus est dialogi de religione aut philosophia Hermetica, Apuleio adscripti in manuscriptis sed (ut credunt multi eruditi) falso.
Ferdinandus Ries
Ferdinandus Ries , primus filius psaltis fidiculae Francisci Antonii Ries et ab anno 1803 usque ad annum 1805 discipulus Ludovici van Beethoven, fuit compositor et clavista Germanicus.
Henricus Carolus Litolff
Henricus Carolus Litolff fuit clavista, compositor et editor musicae Anglicus.
Thomas Mann
Thomas Mann (Lubecae die 6 Iunii 1875 natus; Turici die 12 Augusti 1955 mortuus) fuit scriptor Germanicus. Mythistoriae Buddenbrooks causa, a quodam libro Schopenhauerano anno 1900 prolato motae, Mann praemio Nobeliano litterarum anno 1929 laureatus est. Eius autem liber clarissimus est Der Zauberberg ('Mons magicus'), opus generis Bildungsroman. Henricus frater et Erica Nicolausque filii scriptores fuerunt.
De vita
Familia mercatorum divitum Lubecensi natus post mortem patris anno 1894 Monacum venit ubi in associatione assecurationum quadam operam dans praelectiones in universitate technica auscultabat. Cum fratre Henrico Mann biennium in Italia degebat et annis inter 1898 et 1899 Adalberto Langen succurrit ad periodicum satiricum "Simplicissimus" conficiendum. Simul contactus multos novos habuit cum artificibus. Tunc multa legit ab Arthuro Schopenhauer et Frederico Nietzsche scripta et ipse textus edidit (e.g. Der kleine Herr Friedemann, 1898). Anno 1901 valde plausum est mythistoriae ''Buddenbrooks. Verfall einer Familie''. Opus partim autobiographicum decadentiam dynastiae mercatoriae narrat civitatibus mutantibus. Similia anno 1903 argumenta pro novellis Tristan (inter quas etiam historiuncula notissima Tonio Kröger) dedit.
Catharina Pringsheim Iudaica anno 1905 ductitata Thomae Mann ianuas in circulos urbis supremos aperuit necnon facultatem dedit, ut maritus omnino litteris vacaret. Praeter fabulam Romanensem Königliche Hoheit (1909), quae in facetis mores classium varios depingit, narratiunculas multas concinnavit (e.g. anno 1912 Der Tod in Venedig) et novellarum florilegium Das Wunderkind anno 1914). Ad instar fratris Henrici inter personas publice illustres numeratus est et a domo editoria Fischer Berolinensi vulgatus est. Rixae cum Henrico natae sunt, cum Thomas Primi belli pancosmici coortum coram publico probaret. Anno 1918 in opusculo Bekenntnisse eines Unpolitischen rationem de his a posteriore quasi reddebat. Tamen Res Publica Vimariana Thomae Mann grata fuit et in democraticis confirmandis feliciter agebat. Anno 1924 mythistoria philosophica socialis praetitulta Der Zauberberg auctorem ad personam vitae publicae Germanicae illustrissimam promovit qui anno 1929 Praemio Nobeliano honoratus est.
Mann se in vestigiis Goethii velut morum custodem vidit, quippe qui multis in symbolis orationibusque vitam spiritalem socialemque Germanicam corroborare tentaret (Lübeck als geistige Lebensform, 1926; Deutsche Ansprache. Ein Appell an die Vernunft, 1930; Goethe als Repräsentant des bürgerlichen Zeitalters. Rede zum 100. Todestag, 1932). Factio operaria socialistarum nationalium Germanica id ab anno 1933 minoris aestimavit, ut Mann itinerans reditum Germanicum in posterum diem differret. Anno 1936 civitatem Germanicam amisit. In Helvetia usque annum 1938 una cum Curtio Falke folia "Maß und Wert, ein Organ des konservativen Zweigs der deutschen Exilliteratur" edidit et eodam anno Universitas Princetoniensis eum ad disciplinas Americanas vocavit. Inde annis inter 1942 et 1952 Pacific Palisades in California vixit. In America multos homines maximi momenti convenit i.a. praesidem Franklinum Roosevelt et profugos Germanicos adiuvabat. Orationibus permultis ardentibus radiophonice Germanos admonens imaginem positivam Germaniae pristinae futuraeque tradere ei in animo fuit (e.g. etiam in Achtung, Europa! Aufsätze zur Zeit, 1938). Etiam in mythistoria Joseph und seine Brüder individuum in historicis circumstantiis depingebat. Tetralogia ea quae annis inter 1933 et 1943 in lucem est prolata mythus biblicus psychologice interpretatione perenni ornetur. Opus ''Doktor Faustus. Das Leben des deutschen Tonsetzers Adrian Leverkühn, erzählt von einem Freunde'' (1947) partes ab unoquoque (Thoma Mann ipso non salvo!) in regiminibus actas critice explorat et humana perennia exquirit.
Claudius Durand
Claudius Durand (natus in urbe Livry-Gargan die 9 Novembris 1938 - Lutetia 7 Maii 2015) fuit editor et scriptor  Francicus. Anno 1979 solius operis sui  La Nuit zoologique  gratia Praemium Médicis accepit.
Carolus Reinecke
Carolus Reinecke fuit compositor, dux orchestrae et clavilista Germanicus qui Dusseldorpio Ioannes Brahms scit et suam opus "Die deutsche Requiem" Lipsiae die 18 Februarii 1869 primum mundi lucit.
Theodoricus Strabo
Theodoricus Strabo fuit vir militaris Byzantinus, origine Ostrogothus.
Cursus honorum
Anno 471 impetum in Constantinopolin fecit, ut Flavii Ardaburii Aspari mortem puniret, qui fuit familiaris. Fuit annis 473/474, 475/476 et 478/479, magister militum praesentalis.
Walker Comitatus (Texia)
Walker Comitatus  (Anglice:  Walker County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 61758 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Huntsville, anno 1846 creatus est. In hoc comitatu septima pars incolarum (accurate 14.1 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (14.3  %) loquitur.
Wichita Comitatus (Texia)
Wichita Comitatus  (Anglice:  Wichita County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 131664 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Wichita Falls, anno 1858 creatus est. In hoc comitatu octava pars incolarum (accurate 12.2 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (12.3 %) loquitur.
Sedimentum Chengjiangense
Sedimentum fossile Chengjiangense sive Anglice Chengjiang fossil site est sedimentum apothecarium, pars schistorum Maotianshanensium et membrum formationis Qiongzhusiensis in Iunnania Sinarum.
E sedimentis singulis Chengjiangensibus, videlicet Shankoucun, Mafangcun, Meishucun, Sanjiezi, Ercaicun, Xiaolantian, Maotianshan, Haociyun, fossilia multa et varia periodi Cambriae inferioris (seriei 2 et stadii 3 nondum nominatorum), mirabiliter conservata, effossa sunt, inter quae:
Sedimentum Guanshanense paulo recentius, in eadem regione repertum, stadio Cambrio 4 attribuitur.
Fridericus Adler
Fridericus Adler fuit vir publicus Austriacus factionis Socialis Democratica Austriae, cuius dux etiam fuit. Inter comites eius fuit Otto Bauer.
Die 21 Octobris 1916 Adler Austriae Primum Ministrum Carolum Stürgkh necavit.
Washington Comitatus (Texia)
Washington Comitatus  (Anglice:  Washington County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Brenham, anno 1836 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum (accurate 8.7 %) oriunda e America Latina est et septima haud Anglice domu (13 %) loquitur.
Archosargus probatocephalus
Archosargus probatocephalus est marinus Sparidarum piscis. Ad triginta uncias (760 mm) crescit, sed saepissime a quinque ad octo uncias. Formá compressus, is habet quinque vel sex pullas in latere lineas supra cinereum, et acutissimas spinas dorsaliter sitas. Victus in ostreidis aliisque bivalviis consistit, et in cirripediis, ucis, et aliis crustaceis. Os est durissimum, nonnullis brevium dentium ordinibus, quibus praeda contundit.
Provincia Astensis
Provincia Astensis (Italice: Provincia di Asti; Pedemontice: Provincia d'Ast) est provincia Italiae, circiter 219.988 incolarum, in Regione Pedemontio sita, cuius caput est Hasta Pompeia et cuius signum est AT.
Manfredus Lahnstein
Manfredus (vulgo: Manfred) Lahnstein (natus 20 Decembris 1937 oppido Erkrath) vir publicus Germaniae et sodalis SPD est.
Iuventus et munus
Pater Manfredi medicus rusticus fuit, qui praeter Manfredum tres liberos alios habuit. Manfredo VIII annos nato pater mortuus est. Anno 1957 Lahnstein Dusseldorpii maturitatem adeptus est, tum Coloniae oeconomiae et rebus socialibus studebat et anno 1961 diploma accepit.
Provincia Astensis
Municiapia Langae Astensis
Municiapia Langae Astensis 9 sunt.
Manfredus Lahnstein
Familia
Lahnstein bis uxorem duxit, ex prima filium, ex secunda filiam habet.
Cursus honorum
Ab anno 1959 Lahnstein sodalis SPD est. Primo annis 1961 - 1964 eruditionis legatus collegii opificum fuit, deinde magister civium vicarius Erkrath fuit. Anno 1965 legatus Foederationis collegiorum Opificum Theodiscae Bruxellas iit. Annis sequentibus minister publicus Unionis Europaeae fuit, ab anno 1971 secreatarius Guliemi Haferkamp commissarii commissionis Europaeae. Anno 1973 a Gulielmi Brandt cancellario Theodisco minister publicus Officii Cancellarii factus est. Ab anno 1974 Lahnstein in Administerio Foederali Aerarii Publici laboravit. 1 Decembris 1980 ab Helimuto Schmidt praeses Officii Cancellarii nominatus est. 28 Aprilis 1982 ipse Administer Foederalis Aerarii Publici factus est. 17 Septembris, postquam administri factionis FDP consilium ministrorum reliquerunt, Lahnstein praeterea Administerium Foederale Oeconomiae administrabat. Cum CDU et FDP factiones 4 Octobris novum consilium ministrorum fecissent, Lahnstein ex officiis dimissus est. Ab electione Dietae Foederalis Germaniae Martio 1983 ad usque 31 Augusti eiusdem anni, cum sua sponte parlamentum reliquit, Lahnstein eius legatus fuit.
Index Asteroidum 157001-158000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 157001 ad 158000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Leonardus Peikoff
Leonardus Peikoff (die 15 Octobris 1933 natus) est philosophus obiectivisticus, intellectualis legitimusque Ayn Rand heres, et unus ex conditoribus Instituti Ayn Rand.
Vita
Peikoff Vinnipegae in urbe Manitobae in Canada natus est, filius Samuelis Peikoff, chirurgi, et Bessie, dutricis gregis musici. Apud Universitatem Manitobae ab anno 1950 usque ad 1953 studuit, deinde apud Universitatem Novi Eboraci, ubi gradus B.A., M.A., et Ph.D. annis 1954, 1957, et 1964 proprie accepit.
Peikoff Ayn Rand in California primum cognovit, cum solus septendecim annos natus est. Postea, cum Rand Urbem Novum Eboracum migravit, Peikoff statuit philosophiam discere apud Universitatem Novi Eboraci. Cum ibi disceret, multum disputabat de philosophia cum Ayn Rand.
Postea Rand sentiebat nullum suam philosphiam melius intellegere quam Peikoff. Qua de causa, ea anno 1982 perita Leonardum Peikoff fecit suum heredem legitimum intellectualemque.
Renatus Girard
De vita
Renatus Girard die 25 Decembris — unde nomen additicium Noël 'Natalis' recepit — anno 1923 Avenione natus est. Anno 1943 studia iniit rerum medio aevo gestarum Lutetiae apud Scholam chartarum. Finitis scholae studiis in examine palaeographi archivarii adprobatus est anno 1947. Eodem anno stipendium annuum accepit, quo Bloomingtoniam, urbem Indianensem, transiit studia apud Indianensem universitatem exerciturus. Anno 1950 doctoratum meruit. Quamquam praecipue historiae studebat, etiam litteras Francicas docebat. Commentariis auctoritate gravibus editis de Alberto Camus, Gustavo Flaubert, Marcello Proust, Stendhal aliisque clari nominis scriptoribus criticus litterarum innotuit. Indiana anno 1953 relicta variis muneribus apud Universitatem Dukianam et Collegium Bryn Mawr functus anno 1961 professor factus est Universitatis Hopkinsiensis. In multis mythistoriis quibus operam dederat hoc invenit argumentum perductorium: amorem ira mixtum aemulationeque conceptum omnino vituperatum esse. Qua cognitione adductus Girard anno 1961 librum Mensonge romantique et vérité romanesque edidit, quo desiderium mimeticum, notionem suam primigeniam, pertractat.
Melanotaenia caerulea
Melanotaenia caerulea est piscis familiae Melanotaeniidarum, in Papua Nova Guinea endemicus. Praecipue in inferiori medioque Kikori siccationis systemate habitat.
Renatus Girard
De vita
Anno 1968 ad Universitatem Buffalonensem adiunctus est. Eisdem temporibus notionem desiderii mimetici ad sacrificium, notionem anthropologicam, rettulit. Itaque librum anno 1972 edidit La Violence et le sacré inscriptum, quo de sacrificando disseruit capro emissario, in quem communitas violentia turbata odium suum inducit. Sex annis post edidit librum inscriptum Des choses cachées depuis la fondation du monde, quo diserte cogitata sua consummavit. Anno 1990 praemium Médicis accepit ob libellum, quo de Shakesperio disputat.
Anno 2005 Girard socius Academiae Francicae factus est.
Die 4 Novembris 2015 Renatus Girard Stanfordiae in urbe Californiae mortem obiit.
Cogitata Girardii
Renatus Girard civitates putat cum eo tantum conservari, ut violentiae quae in caterva crescit feliciter officere possint. Causam conflictionum esse dicit aemulandi desiderium hominum consuetudine inter se coniunctorum. Cui aemulationi contagiosae omnes catervarii intersunt: amplificatio violentiae cito fiet, nec mali discordiae quisquam iam memor erit. Girard operibus suis haec cogitata principalia protulit, quae sunt