cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Supersaxa
Supersaxa (Germanice Obersaxen, Romancice Sursaissa) est parvus vicus Helveticus 818 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Louye
Louye est commune Francicum 238 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Toulis-et-Attencourt
Toulis-et-Attencourt est commune Francicum 132 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Évaux-les-Bains
Évaux-les-Bains (Occitanice Evaus) est commune Francicum 1'415 incolarum (anno 2012) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis). Ut nomen indicat, ibi sunt thermae.
Mauritius
Mauritius sive Mauricius est nomen masculinum, amplificatio verbi Latini 'Maurus', qui venit de verbo Graeco (maurós, “niger”).
In linguis ceteris
In ceteris linguis, Mauritius pluras formas habet:
Pictasum
Pictasum (Germanice  Pitasch , Romancice Pitasch) est parvus vicus Helveticus 115 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Rogerius
Rogerius est nomen masculinum.
Gubernium Siberiense
Gubernium Siberiense sive Sibiriense vel Sibiricum (Russice Сибирская губерния, tr. Sibirskaja gubernija) fuit prisca administrativa Russiae pars, terras Siberiae (Sibiriae) et Uralium occupans, Tobolium metropolim habens.
Historia
Gubernium Siberiense (Sibiricum) anno 1708 decreto Petri I inter prima gubernia Russica creatum est. Anno 1719 provinciae Viatcensis, Solicamiensis et Toboliensis, anno 1724 etiam provinciae Ieniseensis et Ircutensis (e partibus provinciae Toboliensis) ut subdivisiones huius gubernii formatae sunt. Anno 1727 autem provinciae Viatcensis et Solicamiensis in gubernium Casanense translatae sunt. Anno 1737 provincia Isetensis in gubernio Siberiensi creata est, anno 1744 enim in gubernium Orenburgense inclusa. Anno 1764 gubernium Ircutense e Siberiensi separatum est. Secundum decretum Catharinae II, anno 1779 factum, regio Colyvanensis ex parte gubernii Siberiensis in meridie-oriente Siberiae Occidentalis formata est. Terrae occidentales gubernii autem secundum decretum anni 1781 in praefecturam Permiensem (dein gubernium Permiense factam) inclusae sunt. Pars manens gubernii Siberiensis enim decreto anni 1782 in praefecturam Toboliensem (gubernium Toboliense ab anno 1796) transformata est.
Dun-le-Palestel
Dun-le-Palestel  usque ad annum 1952 Dun-le-Palleteau (Occitanice Dun) est commune Francicum 1'199 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Rariorum plantarum historia
Rariorum plantarum historia est opus botanicum multis imaginibus illustratum, a Carolo Clusio scripta Antverpiaeque apud officinam Plantinianam anno 1601 divulgata. Studia iam edita in operibus 1576 Rariorum aliquot stirpium per Hispanias observatarum historia et 1583 Rariorum stirpium per Pannoniam, Austriam et vicinas quasdam provincias observatorum historia cum aliis rebus comprehendit. In appendice praebentur epistulae botanicae Honorii Belli medico Vicentino, qui Cydoniae in insula Creta laborabat, et Thobiae Roelsii Medioburgensi, necnon opusculum Ioannis Pona Veronensis de plantis montis Baldi; insuper opusculum Clusii ipsius de fungis.
In hoc opere descriptio reperitur holeris Peruviani "papas" a Clusio nuncupati, quod hodie Solanum tuberosum appellatur. Hic etiam fructus aromaticus "anisi Philippinarum" (Illicium verum) primum inter Europaeos describitur.
Morangis (Matrona)
Morangis est commune 297 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Rodoaldus
Rodoaldus est praenomen masculinum, hodie usitatum in Norvegia (Norvegice Roald, Norvegice antique Hróðvaldr).
"Rodoaldus" etiam nomen Langobardum erat.
The New Union Club
"The New Union Club" est pictura satyrica anno 1819 a Georgio Cruikshank Londinii divulgata, in quo irridetur conventus commenticius adsociationis Africanae. In imagine videtur Billy Waters; praesidet Gulielmus Wilberforce. Titulus plenus est "The New Union Club, being a representation of what took place at a celebrated dinner given by a celebrated society".
Auffargis
Auffargis est commune Francicum 1'979 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Allogny
Allogny est commune Francicum 1'032 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Alexander Skrjabin
Alexander Nicolai filius Skrjabin (Russice Александр Николаевич Скрябин, tr. Aleksandr Nikolaevič Skrjabin; 6 Ianuarii 1872 – 27 Aprilis 1915) erat compositor et clavicen Russicus.
Nedonis Cella
Nedonis Cella est commune Francicum 241 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Arbérats-Sillègue
Arbérats-Sillègue  est commune 322 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Lingua Flandrica
Lingua Flandrica (Vlaams) est lingua qua homines Flandriae plerumque utuntur. Eruditi putant hunc sermonem linguae Batavae dialectum esse.
Le Donzeil
Le Donzeil  (Occitanice le Douzé) est commune Francicum 185 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Mont-sur-Courville
Mont-sur-Courville est commune 129 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Arbonne
Arbonne  est commune 1855 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Manuel Monteiro de Castro
Emmanuel Monteiro de Castro (natus in Sancta Eufemia Lusitaniae die 29 Martii 1938) est episcopus et a die 21 Septembris 2013 poenitentiarius maior emeritus. Die 18 Februarii 2012 papa Benedictus XVI eum cardinalem fecit. Monteiro de Castro conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit.
Stornarella
Stornarella (alia nomina: Asturnarella, Residentia Asturnariensis) (Italiane: Stornarella) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 200 incolarum, in Regione Apulia ac in Provincia Fodiana situm. Incolae Residentiani seu Asturnarellenses appellantur.
Sālote Pilolevu Tupou III
Ei successor fuit Tāufa'ahau Tupou IV filius.
Louviers
Louviers est commune Francicum 17'697 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Particula elementaris
Particula elementaris, vel puriore Latinitate particula elementaria, vel particula fundamentalis, in physicā particularum est particula subatomica substructurā carens, scilicet, ex aliis particulis non constat. Particulae quae in praesenti elementarae esse habentur sunt fundamentales fermiones (quarca, leptones, antiquarca et antileptones), qui plerumque "particulae materiae ac antimateriae"; non minus quam fundamentales bosones (bosones vires adferentes (Anglice gauge bosons) et boson Higgsianus ), quae plerumque "particulae vis" interactiones inter fermiones mediantes sunt. Particula duas aut plures particulas elementarias continens particula composita nuncupatur.
Materia ordinaria ex atomis constat, quondam coniectis particulis elementariis (revera vocabulum ἄτομος "individuus" Graece significat), quamquam atomi exsistentia controversa usque ad annum 1905 manebatur, quoniam aliqui praecipui physici moleculas mathematicas simulationes et materiam ultimatim ex energiā constantem habebant. Subatomicae atomi partes primitus ineuntibus annis 1930 (electron et proton iuxta cum photone, radiationis electromagneticae particulā) identificae sunt. Illo tempore, recens mechanicae quanticae adventus particularum conceptionem radicitus mutabat, cum unica particula ficte modo undae campum transire posset, paradoxum idoneam explanationem adhuc eludens.
Viā theoriae quanticae, protones et neutronnes quarca (quarca sursum et quarca), nunc particulas elementares putata, continere inventi sunt. Et intra moleculam, electronis gradūs libertatis tres (onus, volubilitas, orbitalis) viā functionis undae in quasiparticulas tres (holones, spinones, orbitones) separari potest. Nihilominus, electron liber (scilicet, nullum nucleum atomicum circumvolitans et ergo orbitali motū carens) indivisibilis apparet et particula elementaris putatus manet.
Circa annum 1980, particulae elementaris status sicuti elementaris quidem (scilicet, sicuti "ultima substantiae pars") plerumque abiectus est practiciori prospectui, qui incorporatur in physicae particularum Theoriā Canonicā, quae est theoria scientifica maximo cum experimentali successū. Multae ulteriores elaborationes et theoria ultra ultra Theoriam Canonicam, inclusā populari supersymmetriā, numerum particularum elementarium duplicaverunt cum hypothesi ut singulae notae particulae cum singulis umbraticis sodalibus multo massiviore consocientur, quamquam tales supersodales omnes irreperti manent. Interea, boson elementaris gravitatem medians, graviton, hypotheticus manet. Etiam, ut hypotheses indicant, continuum spatio-temporale probabiliter quantificatur, ergo credibilissime sunt "atomi" spatio-temporales ipsi.
Olim physici habebant particulas elementares esse omnes istas particulas subatomicas:
In hodiernā Theoriā Canonicā autem physici credunt protones et neutrones ex quarcis componi et ad minimum sedecim (vel duodeviginti) particulas elementares fieri: et fortasse etiam
Adumbratio
Omnes particulae elementares aut bosones aut fermiones. Haec genera suā statisticā quanticā distinguuntur: fermiones statisticae Fermiano-Diracianae et bosones statisticae Bosiano-Einsteinianae parent. Quorum volubilitas viā theorematis statisticae volubilitatis discriminatur: cum numero semiintegro fermionibus et numero integro bosonibus.
Atuatuca Tungrorum
Atuatuca Tungrorum, sive Atuaticum, Francogallice Tongres, Batave Tongeren, est urbs 29 806 incolarum in provincia Belgica Limburgo. Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Tungrorum.
Osséja
Osséja (Catalane Oceja) est commune Francicum 1'400 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Panis
Panis est panificium quod ex frumento molito in furno ex farina, aqua, et usitate sale fit. Multitudinem specierum exsistit et in variis amplitudinibus facetur.
Antiquitas
Plinius Maior ait panis ipsius varia genera persequi supervacuum esse, tantus enim est numerus, sed aliquot exempla generum quae in fontibus classicis commemorata sunt demus:
Rationes inter imperia Sinicum et Romanum
Rationes inter imperia Sinicum et Romanum, viis plerumque non rectis habitae, comprehenderunt commutationem et coniunctionem nuntiorum, sapientiae, commerciique inter imperium Romanum et imperium Sinicum domus Han atque inter Imperium Romanum Orientale et varias domos Sinicas. Haec imperia gradatim invicem appropinquabant, Romanis in Orientem Medium, Sinisque Han in Mediam Asiam invadentibus. Paulum autem alii alios cognoverant et raro nuntios communicare conati sunt. Imperia internuntia velut Regnum Parthorum et Imperium Cossanum ad rectionem commercii serici retinendam communicationem inter illa imperia inhibuerunt. Anno 97 Ban Chao dux Sinicus Gan Ying legatum Romam mittere conatus est, cui vero Parthi dissuaserunt ne Sinum Persicum transiret. Scriptores rerum gestarum Sinici nonnullos legatos Romanos in Sinas venisse tradunt: primum ab Antonino Pio vel Marco Aurelio anno 166 missum, alios annis 226 et 284 advenisse, deinde post longum intervallum primum legatum ex imperio Romano orientali anno 643 venisse.
In Via Serica viisque marinis, sericum Sinicum atque vitrum Romanum pannique subtiles Romani commutabantur. Nummi Romani inde a saeculo primo facti in Sinis inventi sunt, atque nummus Maximiani et medalia Antonini Pii et Marci Aurelii in Vietnamia, eadem regione ubi scriptores Sinici Romanos egressos esse tradunt. Vitrum et argentum Romana etiam in sitibus archaeologicis Sinicis temporis Han inventa sunt. Nummi et globuli Romani etiam in Iaponia inventi sunt.
In fontibus Latinis et Graecis non facile intelligitur num mentio Sinarum sit cum nomen Seres (Graece Σῆρες) legitur, quod illud nomen adeo ambiguum est, ut complures gentes Asiaticas significare possit quae terras ab India, per Mediam Asiam, ad Sinas usque incolebant. In fontibus Sinicis imperium Romanum primo 大秦 (Dàqín, 'magna (domus) Qin'), deinde 拂菻 (Fúlǐn, originis fortasse Persicae) appellabatur. Scriptores Sinici referunt plures legatos Fulin, hoc est imperii Romani Orientalis, in Sinas tempore Domus Tang venisse et obsidionem Constantinopolis a Muawiyah I inter annos 674 et 678 factam describunt.
Geographi imperii Romani velut Ptolemaeus oceanum Indicum orientalem adumbraverunt usque ad Auream Chersonesum, sinum Thailandiensem, Mare Sinense Australe patentem. Cattigara Ptolemaei fortasse fuit Óc Eo Vietnamiae, ubi reliquiae Romanae Antonini temporis inventae sunt. Geographi Sinici aliquantum Asiam occidentalem et provincias orientales imperii Romani cognoverant. Scriptor rerum gestarum saeculi VII, Theophylactus Simocatta, descripsit coniunctionem Sinarum septentrionalium et meridianarum, quae antehac nationes separatae inter se pugnaverant. Etenim hoc tempore factum est, ut imperator Wen domus Sui domo Chen superata Sinas coniunxerit.
Montmort-Lucy
Montmort-Lucy est commune 589 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Gulielmus Wilberforce
Gulielmus, vulgo William, Wilberforce (Hulli natus die 24 Augusti 1759; Londinii mortuus die 29 Iulii 1833), alumnus Collegii Iohannis apud Cantabrigienses, fuit rerum politicarum peritus et philanthropus Anglicus qui contra servitutem laboravit; actum contra Mercatum Servorum anno 1807 in Parlamento Britannico promovit. Legatus est ad Parlamentum ab anno 1780 usque ad 1825.
Dontreix
Dontreix  est commune Francicum 397 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Nédon
Nédon est commune Francicum 161 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Aulnay-sur-Mauldre
Aulnay-sur-Mauldre est commune Francicum 1'155 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Georgius Tupou II (rex Tongae)
thumb|Georgius Tupou II cum uxore altera, anno 1909 Georgius Tupou II (natus 18 Iunii 1874, mortuus 5 Aprilis 1918) fuit rex Tongae ab 18 Februarii 1893 ad usque mortem, nepos et successor Georgii Tupou I, primi regis Tongae.
Poeeessa
thumb|right|Situs Ceae in Graecia. Poeēessa (Graece: Ποιήεσσα) fuit oppidum insulae Ceae inter meridiem et solis occasum situm. Quo nomine insula Rhodus quoque olim appellabatur.
Ziziphus lotus
Ziziphus lotus (binomen post Linnaeum a Ioanne Baptista Lamarckio anno fere 1789 statutum) est arbor spinosa fructifera, cuius fructus ab hominibus comeduntur. Ab Africa Septentrionali ad Asiam occidentalem sponte gignitur. Lingua Latina communi haec arbor lotus interdum appellatur, sed illud nomen pluribus speciebus adhibetur.
Asasp-Arros
Asasp-Arros  est commune 520 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Torcy-en-Valois
Torcy-en-Valois est commune Francicum 83 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Corlianum
Corlianum (olim Villa Corliani seu Cornelianus) (Italiane: Coriano) est oppidum Italiae et municipium, 10.457 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Ariminensi situm. Incolae Corlianenses appellantur.
Fractiones, vici et loci in municipio
Cerasolo, Ospedaletto, Passano, Mulazzano, Sant'Andrea in Besanigo, Cavallino, MonteTauro.
Vehiculum operariorum armatum
Vehiculum operariorum armatum (VOA) vehiculum loricatum proelii ad transportandum peditatum campum proelii designatum est.
Vehicula operariorum armata solum cum sclopetis polybolicis armari solent, quamquam variationes manuballistam sine vi repulsus, missilia ducta contra autocurrum aut mortaria portant. Non designari solent ad participandum ignis directi proelium, sed ad portandas copias campum proelii salvas e pyriis grandinibus et insidiis. Rotas habent aut ericiata sunt.
Inter exempla sunt Statunitense M113 (ericiatum), Britannicum FV 432 (ericiatum), Francicum VAB (cum rotis), Batavo-Germanicum GTK Boxer (cum rotis) et Sovieticum BTR (cum rotis). Vehiculum proelii peditatum est ulterior vehiculi operariorum armati evolutio. Praeter munus portandi peditatus proelium tuto, multo armatius est et designatur ad directum proelium.
Molo
Molo (Francogallice Moulon) est amniculus Franciae qui in Menetou-Salon oritur, regionem Centrum adluit et post praefecturam Carum praeterlapsus esse ostium in Avaricum Biturigum invenit quo Avaram incidens ea confluit atque Carum ac deinde Ligerim augens usque ad Oceanum Atlanticum.
Tributarii praecipui Molonis
Flumina quae in Molonem influunt, a monte ad vallem :
Loci ad Molonem
Communia quae Molo praeterlabitur, a monte ad vallem:
Louversey
Louversey est commune Francicum 573 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Praefectura Burgravia
Praefectura Burgravia (alia nomina: Communitas Comprehensorialis Burgravia) (Italiane: Burgraviato; Theodisce: Burggrafenamt) est Communitas Comprehensorialis Athesiae Superioris/Tirolis Meridionalis et pars Provinciae Liberae Bauzanensis (Athesia Superior/Tirolis Meridionalis), in Regione Italiae Tridentini-Athesiae Superiori/Tirolis Meridionalis sita, cuius caput Meranum. Incolae Burgraviani ac Burgravienses appellantur.
Municipia communitatis
Municipia communitatis 26 sunt.
Dea Myrti
Dea Myrti, Neograece Θεά της Μύρτου, est vasum quod repperit archaeologus Britannus Petrus Warren et Anglice The goddess of Myrtos nuncupavit. Iuxta altaria iecit vici Minoi Phurnu Coryphae prope oppidum hodiernum Myrtum demi Hierapytnae in insula Creta. Vasum annis circiter 2 500/2 300 a.C.n. ut videtur confectum hodie apud Museum Archaeologicum Sancti Nicolai insulae Cretae siglo ΑΕ 7719 servatur.
Lauda-Königshofen
Lauda-Königshofen  est urbs et commune Badense-Virtembergense 14'433 incolarum (anno 2012).
Saint-Laurent-de-la-Salanque
Saint-Laurent-de-la-Salanque (Catalane Sant Llorenç de la Salanca) est commune Francicum 9'433 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Arbus (Pyrenaeus Atlanticus)
Arbus  est commune 1082 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
8924 Iruma
8924 , olim designationibus 1996 XA32 et 9060 P-L agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Naoto Sato, astronomo apud Observatorium Chichibu versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8924 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Georgius Tupou I
thumb|Georgius Tupou I, rex primus Tongae Georgius Tupou I (natus 4 Decembris 1797, mortuus 18 Februarii 1893) fuit primus Tongae rex. Pater fuit dux aliquarum Tongae insularum, cuius successor anno 1820 Georgius factus est. Anno 1831 fidem Christianam accepit. Die 4 Decembris 1845 regnum Tongae totius condidit. Anno 1875 constitutionem exemplo Britannico promulgavit et coronatus est. Successit ei Georgius Tupou II Rex.
Regio Tumenensis
Regio Tumenensis, in Siberia Occidentali sita et Urales ab occidente adiacens, cum regione Archangelopolitana (eius districtu autonomo Nenetico) in septentrio-occidente, re publica Komi in occidente, regionibus Sverdlovskensi et Kurganensi in meridie-occidente, Kazachstania (eius regione Septentrio-Kazachstanica) in meridie, regionibus Omensi et Tomensi in meridie-oriente atque territorio Crasnoiarensi in oriente et septentrio-oriente contermina, in septentrione ab Oceano Glaciali Septentrionali alluetur. Aream 1 464 173 km2 et circa 3 692 milia incolarum (anno 2017) habet.
Mare Bohaiense
Mare Bohaiense (Mandarinice 渤海 ; Pinyin Bó Hǎi ; Wade–Giles Po-hai), etiam Sinus Bohai et Bohai vel Bo Hai appellatum, est intimus Maris Flavi sinus in litore Sinarum Boreo-Orientalium et Septentrionalium. Sua area est circa 78 000 km2. Propter propinquitatem Pecini, capitis Rei Publicae Popularis Sinarum (RPPS), mare est una ex occupatissimis orbis terrarum viis marinis.
Regio Tumenensis
Caput regionis est Tumenum. Altera urbs magna et antiqua est Tobolium; atque Ischimus urbs vetus est.
Obius et Irtis maxima flumina regionis sunt; alia flumina sunt Ischimus, Isetus, Tauda, Tobol, Tura.
Domeyrot
Domeyrot  est commune Francicum 223 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Mare Bohaiense
Historia
Mare Bohaiense usque ad saeculum vicensimum ineuns Sinus Ziliensis (Mandarinice 直隸海灣 Zhílì Hǎiwān ; Anglice Gulf of Chihli) et Sinus Bezili vel Bezili (Mandarinice 北直隸海灣 Běizhílì Hǎiwān) saepe appellatum est. Zili et Beizili fuerunt provinciae historicae in regione circa Pecinum.
Geographia
Mare Bohaiense a paeninsulis Leaotung Shandongque finitur. Temporibus recentioribus factum est una ex occupatissimis viis marinis. Sunt intra Mare Bohaiense tres sinus maiores: Sinus Laizou ad meridiem, Sinus Leaotungensis ad septentriones, et Sinus Bohaiensis ad occidentem. Ante orientalissimum Maris Bohaiensis finem, inter australissimum Paeninsulae Leaotung finem et septentrionalissimum Paeninsulae Sandong finem, iacet Fretum Bohaiense (Mandarinice 渤海海峡). Flumina quae sinum intrant sunt flumina Flavum, Hai, Leao, Luan. Sunt in regione sinus nonnullae copiae petrolei, inter quas Locus Shengli. Graves greges insulares vel insulae in sinu sunt Insulae Changshan (长山列岛), Insula Changxing, et Insula Xizhong (西中岛). Divisiones RPPS gradus provinciarum quibus sunt ora secundum Mare Bohaiense sunt, a meridie modo horologii ientes: Provincia Shandong, Provincia Hebei, Municipium Tianjin, et Provincia Liaoning.
Cuniculus
Administratio RPPS mense Februario 2011 nuntiavit se cuniculum viarium ferriviariumque trans Fretum Bohaiense ad coniungendas paeninsulas Liaodong Shandongque construere, cuniculum futurum esse 106 km longum confectum.
Hydrocarbonia
Sinui Bohaiensi sunt maiores petrolei gasiique copiae, quae multum productionis ante litus suppeditant. Maior regionis locus est Shengli, qui, post decennium 197 adhibitus, circa 500 000 barrels per diem iam generat, sed decrescit.
Lorleau
Lorleau est commune Francicum 135 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Maurus Piacenza
Maurus Piacenza (Genuae die 15 Septembris 1944 natus) est archiepiscopus Ecclesiae Catholicae. Ab anno 2003 usque ad diem 3 Septembris 2007 Piacenza fuit praeses Pontificiae Commissionis de Bonis Culturalibus Ecclesiae et ab anno 2004 Pontificiae Commissionis de Sacra Archaeologia.
A die 21 Septembris 2013 Congregationis pro Clericis praefectus episcopus Beniaminus Stella est et Piacenza poenitentiarius maior factus est.
Agnosticismus
Agnosticismus (ab adiectivo Graeco 'ignobilis; ignotus') est doctrina cuius adsectatores plurimum metaphysicae theologiaeque credunt adeo esse absconditum, ut vere cognosci non possit. Hanc notio a Thomas Henrico Huxley inventus est. Agnosticismus ex scepticismo ortus saepe putatur medium inter theismum et atheismum esse.
Urbana (Illinoesia)
Urbana est urbs et caput Champaign Comitatus Illinoesiae, ad urbem Champaign adiacens. Numerus incolarum in Censu 2010 fuit 41 250. Quod ad numerum civium spectat, Urbana est decima urbs in Illinoesia extra Regionem Metropolitanam Sicagi. Urbs condita est anno 1833.
Hic invenitur primus et maximus campus Universitatis Illinoesiensis Urbanae et Champaign.
Montmirail (Matrona)
Montmirail est commune 3778 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
426 Hippo
426 , olim designatione 1897 DH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 426 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dilemma sociale
Dilemma sociale fit, cum in controversiam venit, utrum hominem suo an communi bono consulere oporteat. Per se enim suo quemque bono consulere praestat. Quodsi omnes gregales vel participes gregis defectione facta non cooperati suo quisque bono consulant, totus grex peius, quam si omnes cooperati sint, rem gerat. Si enim omnes suo bono relicto ceterorum invicem rem respiciant, toti gregi res gestae melius, quam si non cooperati sint, cedant.
Maxima dilemmata socialia mundana vel "globalia" sunt — sicut pollutio, superincolatio, nimius generis humani auctus, exhaustio opum naturae (desilvatio, nimius piscatus commercialis, effectus thermocepicus) — sed dilemmata socialia re vera ubicunque exsistere possunt.
Qui primi dilemmata socialia tractaverint
Haec opinio Hobbesii quam notissima est: cum condicio naturalis "bellum omnium contra omnes" sit, homines contractu sociali facto cedunt summae potestati (sovereign) vel maiestati, quae quacunque constitui potest: nihil interest, utrum in dictatura an in democratia consistat, dummodo in dubium non vocetur auctoritas.
Quomodo homines ad cooperandum adducantur
Tragoedia communium exemplum potissimum est dilemmatum socialium. Quae dilemmata omnino nullo alio pacto solvi creduntur nisi omnium cooperatione, ne quis defectione facta suum tantum bonum respiciat immemor nec credens ceteros suam quemque sortem facturos esse. At facile non est omnes homines ad cooperandum adducere. Usitatissima est ratio praemiorum et poenarum, quibus actiones hominum ad finem desideratum dirigantur. Etiam decurri solet ad causas tamquam interiores appellandas, quae sunt conscientia et altruismus.
Ratio "dauci et baculi"
Dilemmata socialia, simulac reperta sunt, solvi conantur — ut in variis linguis dicitur — "dauco et baculo". Ratio enim et consilium est praemio quodam sociali vel oeconomico ("dauco") homines ad cooperationem cohortari, et sociali oeconomicave quadam poena ("baculo") a defectione dehortari. Quae ratio satis simplex videtur. Sed quis quaeve daucum et baculum administret, et quomodo? Quod quaerentibus vulgo respondetur: res publica, coercitione.
Auctus generis humani, difficultas in augenda alimentorum copia, exhaustio opum mineralium, ingravescens naturae pollutio, immodicusque profusio energiae sunt causae et fontes penuriae oecologicae terrarum orbem complectentis. Quae omnia exempla "tragoediae communium" sunt. Sui plerumque boni cura hominem quemque ad omnium bonum omittendum inlicit. Sunt, qui putent democratiam liberalem eam esse, quae homines, commune contemnentes bonum, suam quemque cupidinem persequi patiatur, nec satis efficacem esse, quae dilemmata socialia ex istis immodicis auctibus crescentia inhibere possit: ne pereat totus mundus, opus esse coercitionis mensura quae sufficiat. Imminente penuria oecologica interitus nullo pacto evitari potest nisi cooperatione globali ad commune bonum pertinenti. Non solum vi aut lege fit coercitio, sed etiam educatione morali, quae "coercitio psychologica" dici potest.
Dilemmata socialia, quoquo modo dauco aut baculo aut ambobus solvi conentur, consecutiones non numquam sumptuosas et quidem saepe inopinatas evocant. Consilium unius filii in Sinis adhibitum, quamquam praecipue in praemiis socialibus positum est, tantam peperit sexuum iniquitatem, ut numerus caelibum notabiliter numerum mulierum nubilium superaret. Abortus enim fetuum muliebrium magnopere numero creverunt in urbibus, ubi apparatus ultrasonici in promptu sunt. Praeterea praesertim ruri numerus crevit mulierum, quae nusquam in repertorium civile relatae sunt. Praestat enim filios parere in civitatibus, in quibus filiorum adultorum est victum parentum senescentium sustentare. Etiam in Indiae civitatibus mulieres maritis suis superstites, si laborandi facultatem amiserint, a filiis suis sustentabuntur. Quae cum ita sint, utile est uni mulieri plures filios parere quam suadent ii, qui de nimio auctu generis humani solliciti sunt.
De conscientia morali
Non solum "dauco et baculo" ad cooperandum adducimur, sed etiam causis tamquam interioribus, quarum naturam haud bene intellegimus. Num hominem morbi impetu humi prostratum deseras? Conscientiam enim habemus tamquam vocem interiorem, quae ne quid delinquamus praemoneat. Unde conscientia nata sit, utrum insita ingenio an educatione morali parta, ambigitur.
Laudenbach (Badenia-Virtembergia)
Laudenbach  est vicus et commune Badense-Virtembergense 6'037 incolarum (anno 2012).
Arcangues
Arcangues  est commune 3076 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Muncq-Nieurlet
Muncq-Nieurlet est commune Francicum 649 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Georgius Tupou V
Georgius Tupou V, Tongane Siaosi Tupou V, plenissime Siaosi Tāufaʻāhau Manumataongo Tukuʻaho Tupou V (natus 4 Maii 1948; mortuus 18 Martii 2012), alumnus scholae Leysianae et Academiae Militaris iuxta Sandhurst in Anglia, fuit a die 10 Septembris 2006 ad mortem Rex Tongae, primus regis Tāufa'ahau Tupou IV filius.
Tupou V iureiurando adfirmatus est rex die 11 Septembris 2006.
Lesina (Italia)
Lesina (alia nomina: Lesena, Alexina, Alisina) (Italiane: Lesina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 400 incolarum, in Regione Apulia ac in Provincia Fodiana situm. Incolae Lesinenses seu Lessinenses appellantur.
Georgius Tupou V
Mortuus est Hongcongi die 18 Martii 2012. Cum autem non habuit uxorem et filios successor est rex Tupou VI, frater minor natu.
Lesina (Italia)
Ecclesia Catholica Romana
Lesina fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Lesinensis est. Hodie municipium ad Dioecesem Sancti Severi pertinet.
Petroleum
Petroleum est saxi oleum, hydrocarboneum liquidum densum bituminis, quod inter principales fomes fossiles id est olea incendiaria numeratur et fodiendo obtinetur. Petroleum ad propellandum vehiculum adhiberi aut destillari potest ad extrahendum paraffinum et naphtha et benzenium et ceroleum et alia.
Etymologia
Vocabulum petroleum, id est "oleum petrae", sc. discernendi causa ab oleo arboreo, primum in libris Anglicis saeculi decimi forma petraoleum reperitur, quod vocabulum Latinum antiquitatis aequae indicare videtur.
Oleum petrae Graeci antiqui sub nomine naphtha (graece ) vel naphthas vel Medeae oleum  noverant.
Destillatio fractionalis
Per destillationem petroleum in multas fractiones dividitur, quarum frequenter sunt:
Moscua
Moscua (Russice Москва́, tr. Moskvá) est caput, urbs frequentissima, et subiectum foederale frequentissimum Russiae, etiam metropolis regionis Moscuensis (cuius pars tamen non est) et Districtus Foederalis Centralis (Medii) Foederationis Russicae. Maximi momenti est Russiae continentisque sedes civilitatis, oeconomiae, culturae, scientiae, religionis, aerarii, educationis, transportationis. Moscua septentrionalissima (sed non frigidissima) est tellustrium megapolium, frequentissima urbium in Europa sitarum, et, cum circa 13 decies centena milia incolarum, sexta a maxima urbs propria in orbe terrarum.
Per saecula, urbs facta est caput seriei civitatum, a Magno Ducatu Moscoviae medii aevi et insequente Regno Russico ad Russicam Sovieticam Socialisticam Foederativam Rem Publicam, Unionem Sovieticam et hodiernam Foederationem Russicam. Moscuae exstat Cremlinus, arx antiqua quae hodie est ritum Praesidis Russici et rami exsecutivi administrationis Russiae domicilium atque unus ex nonnullis urbis UNESCO Mundi Hereditatis locis. Ambae camerae parlamenti Russici, Duma Civitatis et Concilium Foederationis, Moscuae sedent.
Remuscis
Remuscis (Germanice: Remüs ; Romancice: Ramosch) est parvus vicus Helveticus 497 incolarum (anno 2009) qui ad pagum Grisoniam pertinet et in districtu Inn situs est. Cives Remuscences lingua Rhaetica varietatis Vallader loquuntur.
Moscua
Moscuae sunt nonnulla epitheta, quorum plurima ad eius magnitudinem et statum intra civitatem spectant: Tertia Roma (Третий Рим), Singulum Saxum Album (Белокаменная), Primum Solium (Первопрестольная).
Geographia
Urbs in Europa Orientali, in Districtu Foederali Medio Foederationis Russicae considit, ad flumen Moscum (etiam Moscua dictum), quod urbi nomen dedit. Iausa et Setun' flumina Moscuae minora sunt, Neglina multaque alia in alveis artificialibus subterraneis fluunt.
Historia
Anno 1147, dux Susdaliae Georgius Longimanus, socium suum, ducem Novogardiae Severiae Sventoslaum, Moscuam invitaverat et ibi concilium cum eo habuit. Testimonium chronicale de eventu illo est commemoratio prima huius urbis in annalibus. Idcirco annus 1147 declaratus est proprium fundationis Moscuae tempus, duce Georgio conditore.
Anno 1238, Mongolo-Tartari Moscuam deleverunt, sed ea renata est.
Urbs anno 1260 facta est caput Moscoviae (ducatus Moscuensis), quae saeculo quarto decimo ascendit et saeculis quarto decimo ad sextum decimum multos ceteros ducatus Ruthenorum adiunxit et sic regnum Russicum conformavit. Sedes ducum Moscoviae atque tzarum Russiae erat Cremlinus Moscuensis.
Gubernium Moscuense, cuius metropolis Moscua fuit, inter primis guberniis Russicis creatum est anno 1708.
Anno 1712, Petrus I, monarcha Russicus, caput regni Petropolim transtulit. Moscua tamen valens urbs Russiae mansit, 'Primum Solium' appellata, locus coronae impositionis imperatorum Russicorum erat.
Ab anno 1918, urbs caput Russiae Sovieticae et ab anno 1922 etiam caput Unionis Sovieticae erat. Praeterea, cum gubernium Moscuense anno 1929 abolitum est, Moscua facta est metropolis regionis Moscuensis, eodem anno creatae.
Anno 1991, post discidium URSS, Moscua facta est caput Russiae sui iuris.
Numerus incolarum
Civium numerus, secundum censum anni 2010, est 11 503 501, secundum autem aestimationem anni 2012, 11 629 116. est. Moscua numero incolarum est maxima Russiae totiusque Europae urbs et sexta a maxima mundi urbe.
Incolae urbis ut plurimum sunt gentis Russorum (84.83%). Moscuae etiam habitant homines multarum aliarum gentium: Ucraini (2,44 %), Tatari (1.60% ), Armeni (1.20%), etc.
Demonymum civis Moscuensis est Moscovita (Russice москвич, tr. moskvič).
Secundum indicem Forbes (2011), Moscuae fuerunt 79 miliardarii, plus quam Novo Eboraco, ut cui plurimi sint miliardarii.
Oeconomia
Moscua fuit magnum industriae sedes (e.g. constructionis machinarum et metallurgiae) et nunc est sedes mercaturae, ubi sita est publica mediae Russiae mensa.
Transportatio
Urbi est amplum transportationis rete, inter quod quattuor aeroportus internationales, novem stationes ferriviarum, et unus ex altissimis orbis terrarum tubis subterraneis, Metro Moscuensis, per numerum itinerum alter solum a tubo in Tocio, et habitum unum ex urbis monumentis ob opulentam et diversissimam stationum 185 architecturam.
Scientia et cultura
Moscua est valens scientiae culturaeque sedes. Multas universitates studiorum (Universitas Publica Moscuensis, Universitas Paedagogica Publica Moscuensis, Universitas Publica Technica Moscuensis, Institutum Publicum Relationum Internationalium Moscuense, etc.), theatra et musea, quorum Pinacotheca Tretiakoviana memorari potest, habet. Moscuae sita est Bibliotheca Civica Russiae, maxima in Russia, necnon Lužniki stadium. Hac in urbe sunt multa monumenta historiae et culturae.
Religio
Incolae religiosae Moscuae praesertim sunt Christiani Orthodoxi, cum aliarum religionum fideles (e.g. Musulmani, Iudaei, Buddhistae) hac in urbe haud pauci sunt.
Moscuae residit archiepiscopus Russicae (Ruthenicae) Ecclesiae Orthodoxae—Patriarcha Moscuensis et totius Russiae (Rutheniae), sedem suam in Monasterio Sancti Danielis habens. De ecclesiis orthodoxis Moscuae 'Quadraginta Quadragies' (Сорок Сороков) dicebatur. In lingua Russica vetere verbum сорок 'quadraginta' etiam significavit administrativum ecclesiae districtum, qui in circa quadraginta templis constitit.
Loci notabiles
Moscuae sunt multa monumenta historiae et architecturae, e.g., Cremlinus Moscuensis (arx antiqua urbis, inter alia nonnulla clara templa et palatia atque Tzarem-campanam et Tzarem-gunnam habens) cum foro Pulchro (ubi sunt Ecclesia Cathedralis Basilii Beati, Pantopolium principale et Mausoleum Leninense). Foro Pulchro Kitaigorod adiacet. Monumenta alia notiora sunt Tsaritsyno, Kolomenskoje, Ecclesia omnium sanctorum in Kulischki, Monasterium Novodevicense etc.
Hugo Trevor-Roper
Hugo Redwald Trevor-Roper, Baro Dacre de Glanton (natus in Glanton die 15 Ianuarii 1914 - mortuus est die 26 Ianuarii 2003 Oxoniae) fuit rerum gestarum scriptor Britannicus.
Magnum errorem anno 1983 fecit cum scripsit Adolphi Hitler inventos commentarios diurnos veros fuisse.
2009 Voloshina
2009 , olim designationibus 1968 UL, 1926 FF, 1929 TO, 1957 WF2, 1959 EC, 1970 EL1, 1973 SP6, et 1973 SU3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Microprocessorium
Microprocessorium  est structura circuitus integratus vel machina computatralis quae operationes electronicas perfungi potest.
2009 Voloshina
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2009 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Longchamps (Ebura)
Longchamps est commune Francicum 625 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Vulpes
Vulpes, sive volpes, sive galliger nomen commune plurium Canidarum rostro cuneato caudaque villosa, quibus in fabulis singularis astutia ascribitur.
Genera
Vulpes Romanis antiquis notior erat Vulpes vulpes. Europaei post aetatem explorationis alia genera noverunt, quibus vocibus vulgaribus vulpem significantibus appellaverunt. Latine igitur vulpes sensu lato sunt fortasse animalia sequentia:
Vulpes in fabula
Vulpes in fabula fideque Iaponicis legatus deitatum Fushimi Inari-taisha est.
Phaedrus: Vulpes et ciconia
Nulli nocendum: si quis vero laeserit, multandum simili iure fabella admonet. Ad cenam vulpes dicitur ciconiam prior invitasse, et liquidam in patulo marmore posuisse sorbitionem, quam nullo modo gustare esuriens potuerit ciconia. Quae, vulpem cum revocasset, intrito cibo plenam lagonam posuit; huic rostrum inserens satiatur ipsa et torquet convivam fame. Quae cum lagonae collum frustra lamberet, peregrinam sic locutam volucrem accepimus: ‚Sua quisque exempla debet aequo animo pati‘.
In ter fabulas vulpes Vulpes et uva Aesopea celeber est. Fabulae vulpinae et Medio aevo florebant: Liber vulpis Armenicus et carmina Latina Ecbasis captivi, Ysengrimus, Reinecke Fuchs Theodiscus (Reinike vulpecula, a Hartmanno Schoppero Latine interpretatus).
Crocq
Crocq  (Occitanice  Cròc) est commune Francicum 417 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Polincove
Polincove est commune Francicum 763 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Montigny-sur-Vesle
Montigny-sur-Vesle est commune 467 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Reninus
Reninus (Romancice Riein) est parvus vicus Helveticus 70 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Archibaldus Iosephus Cronin
Archibaldus Iosephus vel saepissime A. J. Cronin (Anglice Archibald Joseph Cronin, natus die 19 Iulii 1896 in oppido Cardross Dumbartonensis; mortuus die 6 Ianuarii 1981 in urbe Montreux Helvetiae) fuit medicus ac scriptor origine Scoticus qui postea in Civitatibus Foederatis et in Helvetia habitabat.
Lauf (Badenia-Virtembergia)
Lauf  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'894 incolarum (anno 2012).
Aressa
Aressa vel Eressa est commune 642 incolarum (anno 2013) praefecturae Pyrenaei Atlantici in Franciae australi regione Aquitania.
Autouillet
Autouillet est commune Francicum 476 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Livet-sur-Authou
Livet-sur-Authou est commune Francicum 148 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Agnellus Rossi
Agnellus Rossi (natus die 4 Maii 1913 Campinis in Brasilia; Indaiatybae die 21 Maii 1995 obiit) ab anno 1986 usque ad annum 1995 cardinalis decanus fuerat.
Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum
Hic habes indicem civitatum Europaearum cum nominibus ministrorum a rebus externis hodiernorum recentiumque.
Saint-Laurent-de-Cerdans
Saint-Laurent-de-Cerdans (Catalane Sant Llorenç de Cerdans) est commune Francicum 1'204 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gulielmus Laud
Gulielmus Laud (humili loco natus Radingae die 7 Octobris 1573 – supplicio affectus est Londiniidie 10 Ianuarii 1645 ) fuit Cantuariae archiepiscopus et aetate Belli Civilis Anglici Regis Caroli I consiliarius. Laud contra Puritanos pugnavit, qui eum putabant occulte Catholicus fuisse. Inter Bellum Civile Anglicum Laud a Parlamento capite damnatus est.
Cressat
Cressat  est commune Francicum 565 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Michael O'Brien
Michael O'Brien (Vigorniae natus die 19 Iunii 1954), causidicus, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui inter alia a die 9 Aprilis 1992 munere populi  North Warwickshire  in Parlamento Britannico fungitur.
Arette
Arette  est commune 1092 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Bailly (Evelinae)
Bailly est commune Francicum 3'894 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Monthelon (Matrona)
Monthelon est commune 370 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Plouvain
Plouvain est commune Francicum 465 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Ioannes Seidel
Ioannes (vulgo: Hanns) Seidel (natus 12 Octobris 1901, mortuus 5 Augusti 1961) vir publicus Bavariae et sodalis Christianae Socialis Unionis in Bavaria (CSU) fuit.
Munus
Seidel annis 1921 - 1925 linguae Germanicae et iurisprudentiae Ienae, Friburgi Brisgoviae, Herbipolisque studebat. Tum referendarius fuit atque ab anno 1929 iuris consultus laboravit. Bello Orbis terrarum II militibus praepositus interfuit.
Cursus honorum
Anno 1932 Factionem Bavaricam Popularem (BVP) adiit atque idcirco anno 1933 a Nazistis in carcerem iactus est. In Lituaniam in exilium fugit, brevi autem tempore reverti potuit atque etiam mumere iurisconsulti fungi concessum est. Anno 1945 Seidel, interim sodalis CSU, Americani, qui Bavariam occupaverant, eum pago Aschaffenburgo praeposuerunt, quem magistratum - postea etiam suffragio populari confirmatum ad usque 1947 tenuit. Tum ab anno 1946 legatus senatus terrae Bavariae atque annis 1947 ad usque 1954 administer Bavariae rei publicae oeconomiae fuit. Anno 1955 praeses CSU contra candidatum Franciscum Iosephum Strauss electus est. 16 Octobris 1957 denique successor Gulielmi Hoegner (SPD) etiam praeses ministrorum Bavariae factus est. Sed ab anno 1960 morbo laboravit atque 22 Ianuarii eius anni a magistratibus suis recedit. Successor eius Ioannes Ehard (CSU) electus est. Paulo post mortuus est.
Lisors
Lisors est commune Francicum 350 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Nephrologia
Nephrologia (e verbis Graecis νεφρός, "ren", + λόγος, "disciplina") disciplina artium medendi de muniis morbisque renum est.
Montgenost
Montgenost est commune 153 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Procestrum princeps
Procestrum princeps est pars computatri, quae operationes agit et regit. Sedet in tabula materna.
Partes principis procestri sunt:
Procestri principis partium multi facti sunt, sed praesenti circuli electronici integrati sunt. Sunt multa genera:
Chevagny-les-Chevrières
Chevagny-les-Chevrières  est commune Francicum 611 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Brugae
Brugae (Francogallice: Bruges, Flandrice: Brugge) est urbs Belgiae et regionis Flandriae, circiter 117.000 incolarum. Est caput provinciae Flandriae Occidentalis.
Nota est propter centrum historicum, quod anno 2000 in indice UNESCO Mundi Hereditatis positum est.
Medio aevo erat portus ad sinum maritimum qui praeter Slusam et Dammum usque ad Brugas patebat. Itaque urbs florebat et fuit una urbium Hanseaticarum. Vetus sinus maritimus nunc autem arena obrutus est. Saeculo 20 novus portus constructus est ad Mare Germanicum, in vico Zeebrugge.
Religio
In Brugis reliquiae servatae sunt, quae putantur sanguis Iesu Christi esse.
Pyrgus Myrti
Pyrgus Myrti (Neograece Πύργος Μύρτου) est fastigium et locus archaeologicus prope oppidum Myrtum demi Hierapytnae in insula Creta. Ibi annis 1970-1973 et 1975 effossa sunt vestigia habitationis culturae Minoae.
Ossetia Meridionalis
Ossetia Meridionalis vel plenius Respublica Ossetia Meridionalis (Ossetice Республикæ Хуссар Ирыстон, Russice Республика Южная Осетия, Georgianice სამხრეთ ოსეთი) est libera respublica de facto intra Georgiam. Sub Russico et Ossetiae Septentrionalis pondere, contra Georgianum dominium pugnat ex URSS collapsa.
Eius separatio a Georgia ab ulla civitate non agnita est, Russia, Nicaragua, Venetiola, et Nauru exceptis, quamquam Ossetia Meridionalis suam libertatem declaravit. Georgia Ossetiae Meridionalis libertatem agnoscere negat, cuius gubernatio eam Samatzablonem (Georgianice სამაჩაბლო) sive regionem Schinuvaliensem e capite reipublicae nuncupat. Ossetia Meridionalis regionis Georgianae Cartliae Interioris (Georgianice შიდა ქართლი) pars est.
Augusto 2008 Bellum Ossetiae Meridionalis coepit post magnas confrontationes inter Georgianas vires et Ossetiae Meridionalis separatistas.
Mediaevalis periodus et Aerae Hodiernae initium
Osseti sive Alani moderni originaliter ab Alanis antiquis, Sarmatica tribu, descendunt. Ad Christianismum per Medium Aevum iniens ob Georgianum et Byzantinum pondus conversi sunt. Dominatis Mongolibus, e natali terra, fluminis Tanais meridie in Russia hodierna, expulsi sunt et transivere Montes Caucasi usque ad Georgiam ubi tres territoriales entitates dissimiles creaverunt qui sunt Digoria, occidente et ab vicino populo Cabardinorum qui in regione Islamismum introduxerunt affecta; Tuallagia, meridie, quae quod in praesenti Ossetia Meridionalis et historici Georgiani principatus Samatzablonis pars est formabat et ad quam Osseti confugerunt e Mongolicis invasoribus; et Ironia, Septemtrione, quae praesens Ossetia Septentrionalis, sub Russico dominio ex anno 1767, facta est. Hodie plerique Osseti Christiani (circiter 61%) significativa cum Musulmanorum minoritate sunt.
Planques
Planques est commune Francicum 108 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.