cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Planet of the Apes
Planet of the Apes  (scilicet Latine  Planeta Simiarum) est clarissima pellicula utopica anno 1968 facta a Franclino Iacobo Schaffner, secundum fabulam a Petro Boulle anno 1963 scriptam (vide La planète des singes). In hac pellicula, in qua astronautae iter longum in spatium facientes mysterio redeunt longe in futuro quando clurinae Tellurem regnant et homines sunt eorum servi, hi praeclares histriones agunt:
Otsego Comitatus (Novum Eboracum)
Otsego Comitatus  (Anglice:  Otsego County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 61676 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Cooperstown, anno 1791 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (1.9 %) loquitur.
Georgius Zographus
Georgius Chrestacis f. Zographus vel litteris Graecis Γεώργιος Χρηστάκη Ζωγράφος (1863-1920 ) fuit vir publicus Graecus qui regionis Epiri Septentrionalis anno 1913 gubernator fuit annoque 1914 rei publicae Epiri Septentrionalis praefuit. Georgius Zographus fuit filius philanthropi Chrestacis Zographi; universitates Lutetiae necnon Monaci frequentavit; anno 1905 ad parlamentum Graecum a populo circuli Carditsae delegatus est.
Bibliotheca Universitatis Mancuniensis
Bibliotheca Universitatis Mancuniensis (Anglice nunc University of Manchester Library, olim John Rylands University Library) anno 1851 condita est et a principio fuit bibliotheca Collegii Owens; quod in Universitatem Victoriam foederalem anno 1880 coniunctum est, annoque 1904 nomine Universitate Victoria Mancuniensi rursus separatum. Bibliotheca universitatis anno 1972 cum libera Iohanni Rylands bibliotheca coniuncta est; in anno 2004 cum bibliotheca Instituti Scientiae et Technologiae Universitatis Mancuniensis (vulgo UMIST) coniuncta est.
Iacobus Quarterius
Iacobus Quarterius seu vulgo Jacques Cartier (Maclovii in Britannia Minore natus anno 1491; ibidem die 1 Septembris 1557 mortuus), explorator et navigator, flumen Canadense quod hodie Sancti Laurentii dicitur, mandatu regis Franciae tribus navigationibus exploravit annis 1534, 1535 et 1541 inceptis. Nomen Canadae primus adsignavit.
Iuventus
Iacobum Quarterium aliquo die inter 7 Iunii et 23 Decembris anno 1491 natum esse constat. De ortu et familia pauca sciuntur. Parentes eius erant Jamet Cartier et Geffeline seu Geseline Jansart. Sororem suam Ioannam (Jehanne) in testamento diei 19 Maii 1541 nominavit baptismatisque suorum ex hac sorore nepotum trium sponsor adstitit (nam inter dies 21 Augusti 1510 et 17 Novembris 1555 baptismatorum Maclovii in urbe non minus quam 35 sponsor fuit, 23 insuper testis citatur). Libri manualis Les Loables Coustumes du pays & duche de Bretaigne ... avec les coustumes de la mer (1514) possessor ab anno 1518, crebro testis et iuratus in curia Macloviensi aderat. Uxorem anno 1520 Mariam Catharinam duxit, quae filia erat equitis Iacobi des Granches, eiusdem urbis constabuli (vel comes stabuli), et Franciscae Du Mast. Ex quo matrimonio aut nulli nati sunt aut qui ante matrem obierint; heres enim Catharinae anno fere 1575 mortuae nullus repertus est.
Prima navigatio
Iacobus Quarterius iam eo anno quo uxorem duxit titulum meruerat "magistri piloti iuxta portum S. Maclovii". E fonte antiquiore nihil de rebus ante expeditionem eius factis legitur nisi quod Quarterius se ipse anno 1533 tamquam exploratorem terrarum occidentalium Philippo domino de Brion, regis Franciae Francisci I admirali proposuit, qui continuo regis consensum obtinuit. E recentioribus autem accipitur episcopum Macloviensem Ioannem Le Veneur Quarterium iam anno 1532 pilotum ad regem introduxisse, qui etiam antea navigationes ad oras Brasiliae et Terrae Novae perfecisset; unde videri potest quomodo maria Terrae Novae circumiacentia iam satis cognoverit quaque ratione comparationes inter indigenas Brasilienses Canadensesque in relationibus navigationum eorum saepe scriptae sint. Quarterius ergo a Francisco rege commissus est ut "insulas et regiones inveniret ubi dicebatur magna copia auri aliarumque rerum pretiosarum reperiri posse". Duabus navibus homines 61 die 20 Aprilis 1534 a portu Macloviensi exierunt, die 10 Maii ad oras Terrae Novae advenerunt. Die 21 Maii ad insulam Avium ubi aves permultas ceperunt, die insequenti in quae inter terram Novam terramque Laboratoriam extenditur, mox ad portum, die 27 Maii in  venerunt, cuius in penetralibus in stationem marinorum Britonum nomine Brest die 10 Iunii aquandi lignandique causa intraverunt. Usque eo locos Francicis et Britonibus iam cognitos visitantes, piscatoribus Rupellensibus portum Brest frustra petentibus nuper incursis, inde ad meridiem et occidentem progressi regiones novellas explorare coeperunt, videlicet hodie Sancti Laurentii appellatum, oram Quebeci boreo-orientalem (ubi "neque ullam humi micam" viderunt et propter sterilitatem nomen "terrae a Deo ad Cain datae" imposuerunt),, ad hoc litus portum quendam "mundi optimum" quem appellaverunt "portum Iacobi Quarterii", insulas in eodem sinu sitas inter quas  ad honorem admiralis nominaverunt. Ad litora illius sinus meridiana terras observaverunt fertiles insulae Principis Eduardi et Novi Brunsvici, ubi arbores virentes fructusque varios admirati sunt. Deinde ad boream et occidentem versus satis profundum exploraverunt, pervium ("passagium" - scilicet ad Asiam) nequiquam petentes.
Inde exeuntes in die 14 Iulii intraverunt. Iam antea indigenas ter vel quater observaverant, imprimis nationis fortasse Beothuk ad litus Quebecense venatores phocarum peregrinos qui in lintribus betulinis navigabant. Illis die fere 13 Iunii incurrerunt. Mense Iunio exeunte indigenas viderunt ad oras insulae Principis Eduardi, hominem singulum die 1 Iulii, rursus iuxta sinum Calorum die 7 Iulii homines nationis fortasse Micmac, signis et saltationibus amicitiam petentes. Denuo autem ad sinum Gaspé indigenis viris, mulieribus, pueris fere 200 incurrerunt lintribus fere 40, lingua alia loquentibus, Iroquesis Laurentianis, maizum comedentibus, qui ibi ad piscatum annualem scombrorum conveniebant. Cum eis, donis rite datis, Quarterius foedera concludit feriis saltationibusque celebrata.
Eodem loco die 24 Iulii 1534 in promontorio crucem ligneam 30 pedes (9 metra) altam errigendam curavit, inscriptione "Vivat rex Francorum" ut terram pro rege Francico flagitaret, indigenis dubitantibus. Quorum "capitanus" seu princeps Donnacona pelle ursi nigri indutus, eam structuram in terra sua positam vituperare incipiens, ad cenam in nave volens nolens convitatus, ad concordiam redditus est, crucem ad navigationem facilius reddere factam esse ei suasum. Etiam duos suos filios Domagaya et Taignoagny cum navibus ad Franciam misit.
Mauritius Evans
Mauritius Evans, vulgo plenius Maurice Herbert Evans (natus Dorcestriae die 3 Iunii 1901; mortuus in oppido Rottingdean Sussexiae die 12 Martii 1989) fuit theatralis et pellicularum actor Anglicus, qui ab anno 1941 cives Americanus erat.
Iacobus Quarterius
Prima navigatio
Francici inde ad boream navigantes oras insulae Anticosti exploraverunt sed per freta circumiacentia, quae ostia fluvii Sancti Laurentii constituunt, pergere recusaverunt propter procellas autumnales quas exspectabant. Ita die 15 Augusti relictis per  Oceanum attingentes ad Maclovium die 5 Septembris 1534 redierunt. Exploratio regi nuntiata est, qui continuo mense Octobri navigationem novam fieri iussit libris argenti 3 000 promissis.
Altera navigatio
Secundam navigationem, die 19 Maii 1535 inceptam, tribus navibus homines fere 110 inceperunt, inter quos navis Grande Hermine capitanus ipse Quarterius, magister Thomas Fromont; navis Petite Hermine magister Gulielmus Le Marié, capitanus Macé Jalobert; navis Émérillon capitanus Gulielmus Le Breton Bastille, magister Iacobus Maingart. Iacobus Noël nepos Iacobi Quarterii, Iroquesique duo, filii Donnacona, iam Francogallice loquentes, hanc navigationem participaverunt. Die 7 Iulii ad insulam Avium iuxta oram Terrae Novae (ubi sicut anno superiore aves multas ceperunt) atque die 15 Iulii ad portum in  advenerunt, cuius litus boreale ad occidentem versus secuti sunt usque ad diem 13 Augusti 1535. Inde, dirigentibus Iroquesis Domagaya et Taignoagny, in fluvium hodie Sancti Laurentii dictum intraverunt, ripis graduatim restrictioribus. Quod iter fluviale Iroquesi "initium magni fluvii Hochelagae et viam Canadae" appellare docuerunt, aquis dulcibus, fonte longissime distante et a nemine indigenarum, quorum sciebant, visitato; nullo alio "passagio", nisi lintribus, cognito. Ad dextram partem die 1 Septembris ostia viderunt fluminis profundi et rapidi, "viae ad regnum Saguenay" nuncupati. De divitiis illius regni indigenas multa promisisse Quarterius refert.
Quarterius die 6 Septembris ad venit, quam ita nominavit propter fecunditas speciei nuciferae Coryli americanae. Die insequenti ad hodie Aurelianensem appellatam pergit. Ibi ad oppidum piscatorum descendit cum Domagaya et Taignoagny, qui ab incolis magno gaudio recipiuntur, patri subiectis. Cras enim Donnacona ipse eo advenit, lintribus duodecim coeuntibus, "dominus Canadae" in textu Brevis recitationis nuncupatus. Inde ad ostia hodie "Sancti Caroli" appellati navigavit, haud longe ab oppido principis Donnaconae capitali Stadacona distantia, quod oppidum ad extremitatem eiusdem insulae occidentalem iacebat, arboribus virentibus et fructiferis circumdatum. Nautae insulam omnem propter uvas silvaticas ibi florentes "insulam Bacchi" appellaverunt.
Ad portum Sancti Crucis, ubi hodie urbs Quebecum eminet, Quarterius stationem navium elaborare coepit, indigenis deprecantibus. Quibus iam ad inimicitiam suasis ille nihilominus per viam fluvialem pergens ad oppidum Ochelay sive Achelaci alii principis advenit cum quo foedera concludit, inde ad, inde die 2 Octobris ad oppidum munitum Hochelagam pervenit, ubi collis eminebat quam nomine "Montis Regii" appellavit. Inde etiam usque ad cataractas (Francogallice huius aevi saults) pergit, sed non ultra. Unde regressus ad ostia die 7 Octobris atque mox ad Stadaconam revenit. Contra quam castra Francici ad portum Sanctae Crucis posuerunt, ubi indigenis iam inimicis factis hiemem longam et saevissimam passi sunt, fluminibus congelatis, nive 4 pedes (1,20 metra) alta, scrofula fere omnes graviter affecti quorum non minus quam 25 obierunt: cui morbo infusum corticis "arboris vitae" (Thuja occidentalis) tamquam medicamentum, a Domagaya propositum, multi bono successu sumpserunt. Quarterius interdum de rebus geographicis et ethnicis quaerebat. Vere calente, principe Donnacona captivo, aliis Iroquesiis fere duodecim comitantibus, ad orientem versus navigare coepit duabus tantum navibus, Petite Hermine ob paucitatem nautarum relicta. E sinu S. Laurentii per ad oceanum Atlanticum rediens usque ad Maclovium die 16 Iulii 1536 venit. Regi patrono de regionibus novis patefactis, de flumine magno a se reperto, de via usque ad Asiam apertura relationem submisit principemque Donnacona tamquam testem introduxit. Qui sicut alii indigenae omnes, filia una excepta, in Francia mortuus erit.
Tertia navigatio
Rex autem Franciscus, bello contra Carolum V imperatorem saeviente, non ante diem 17 Octobris 1540 commissionem ad tertiam navigationem faciendam rescripsit, Quarterio "capitano generali" nominato, expeditione "ad Canadam et Ochelagam et usque ad Saguenay" missa, colonis "omnium qualitatum, artium, industriarum" adsequentibus inter quos 50 e carcere liberandis. Qua commissione mox revocata, rex die 15 Ianuarii 1541 "locum tenentem generalem" colonizationis creavit cui Iacobus Quarterius navigator oboedire iussus est. Roberval nondum parato, Quarterius huius expeditionis sicut anteriorum duarum dux, navibus quinque die 23 Maii a portu Macloviensi conductis, die 23 Augusti ad Stadaconam iterum venit, ubi castris Sanctae Crucis relictis arcem nomine  aedificari iussit, arboribus vitae eo loco virentibus e quibus medicamenta contra scrofulam nautae conficere possent. Die 2 Septembris 1541 iussu Quarterii naves duas, commendatoribus Macé Jalobert et Stephano Noël, ad Franciam misit. Eorum qui manserunt per hiemem fere 35 aut aegrotantes aut ab indigenis vulnerati mortui sunt; alii omnes mense Iunio 1542 Franciam petiverunt. Ad portum Sancti Ioannis Terrae Novae domino de Roberval incurrerunt, qui Quarterium secum ad Saguenay redire iussit: ille nihilominus clam nocte abiens Oceano transvecto ad Franciam revenit, se aurum et adamantem Canadenses ferre praetendens (re vera pyritem ferri et quarzum).
De fama
Quarterius ergo primus Europaeorum fretum flumenque hodie Sancti Laurentii appellata invenit. Coniunctiones inter regem Franciae nationemque Iroquesiorum Laurentianorum magna parte pacificas instituit. Locos a Francicis mox visitandos et habitandos primus exploravit et nominavit.
De fontibus
De prima navigatione exstat narratio manu scripta apud bibliothecam nationalem Francicam (fonds Moreau 841 fol. 52 ff.), incipit "Apres que missire Charles de Mouy", cui titulus "Voiage de Jacques Cartier" a manu recentiori additus est.undefined Quam narrationem aliqui ab ipso Quarterio scriptam esse censerunt: regem tam a scriptis ipsius quam a relationibus aliorum de exploratione certiorem factum; nepotem Iacobi Quarterii in epistola de scriptis avunculi amissis ploravisse. Hunc autem librum, Quarterio persona tertia relato, scriptura insuper a fol. 64 mutata, sive editum seu rescriptum esse constat ab aliis duobus expeditionis participibus, aut dictitante Quarterio, aut huius auctoritate. Exstat etiam editio Rothomagensis anno 1598 divulgata, titulo Discours du voyage fait par le capitaine Jaques Cartier,undefined versionesque Italica a Ioanne Baptista Ramusioundefined et Anglica a Ricardo Hakluytundefined editae, quae editiones non e manuscripto nobis servato sed ex aliis deperditis factas esse censentur.
Narratio secundae navigationis e tribus libris manuscriptis nobis cognoscitur, quorum unus, titulo praefixo Seconde navigation faicte par le commandement et vouloir du très chrestien roy Françoys ... faicte par Jacques Cartier ... en l'an mil cinq cens trante six, illud exemplar esse censetur quod regi ipso oblatum est.undefined His additur editio titulo Brief recit & succincte narration anno 1545 divulgataundefined et narratio a Marco Lescarbot in opere suo Histoire de la Nouvelle France anno 1609 incorporata: hic autem ex exemplari regio textum suum dempsisse confitetur.undefined Auctorem participem tam primae quam secundae expeditionis fuisse scimus, promontorio quodam iam eo ex superiore navigatione cognito. Sunt etiam versiones Italica a Ramusioundefined et Anglica ab Hakluytundefined editae.
De tertia navigatione pauciora scimus. Exstant narratio imperfectaundefined et epistola haud inutilis a Iacobo Noël nepote Iacobi Quarterii scripta.undefined Textus ambo Anglice tantum ab Hakluyt editi servantur. An tabulam geographicam Quarterius sua manu fecerit, fide huius epistolae accipere possumus, sed nobis deperdita est.
Bucinum
Bucinum (alia nomina: Bucino -onis, Castrum Bucinae Bucinae vel Bucine Vicecomitatūs Vallis Ambrae ) (Italiane: Bucine) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 200 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Arretina situm. Incolae Bucinenses appellantur.
Loci
Case Mearino, Castiglione Alberti, Duddova, Gavignano, il Fornello, il Prato di Badia Agnano, il Vasarri, la Querce, la Villa, Lupinari, Migliarina, Molin di Dino, Molino di Bucine, Perelli, San Martino, Sogna, Solata, Tontenano, Vepri.
Bellum Iugurthinum
Bellum Iugurthinum (ab anno 112 a.C.n. usque ad annum 105 a.C.n.) bellum inter Iugurtham, affectantem regnum Numidiae, et Rem Publicam Romanam fuit. Sallustius librum de hoc bello cum nomine eodem scripsit.
Liber
Sallustius proconsul cum imperio proviniciae Africae novae post victoriam apud Thapsum anno 46 a.C.n. fuit, itaque terras de quibus scripsit bene sciebat. Observata et ad se relata in librum suum recepit.
Causa belli
Etiam scribendum est.
Progressus belli
Bellum Iugurthinum coepit postquam Optimates, Ti. et G. Gracchis occisis, senatum ceperunt. Iugurtha, cum duos fratres suos necavisset regnumque Numidiae cepisset, timebat ne Romani bellum sibi inferrent et, eo tempore, senatores tam corrupti erant ut Iugurtha pecunia danda sententias senatorum vertere posset. Quamquam senatores corrupti erant, plebs Romanus non erat, cui placuit bellum contra Iugurtham gerere. Metellus, consul et dux exercitus, ad Africam venit et primo contra copias Iugurthinas feliciter pugnavit, sed Iugurtha fugit et auxilia a regibus Gaetulorum et Maurorum petivit. Gaius Marius, legatus Metelli, majorem gloriam appetens, Romam rediit, ubi plebs eum consulem creavit et bello praefecit. Denique copiae Marii Numidias superaverunt et Iugurtha vinctus Sullae traditur, et deinde ad Marium deductus est. Etsi opera Sullae Iugurtha captus est, Marius se solum bellum finivisse profabatur. Quae res initium Sullae odii erga Marium fuit.
Syndroma Holmiensis
Syndroma Holmiensis est condicio quae efficit ut obsides in captivitate sese cum suis captoribus socient. Quae societates psychologicae fiunt ex vinculo inter captores et obsides intime excuso, sed plerumque irrationales putantur propter periculum quod victimae patiuntur. Secundum Systema Repositoriorum Datorum Munimentorum Obsidium et FBI Law Enforcement Bulletin, octo fere centesimae victimarum indicia syndromae Holmiensis exhibent.
Vocabulum primum adhibebatur a mediis diurnariis anno 1973, cum quattuor obsides capti sunt per latrocinium argentariae Holmiae in Suecia. Obsides liberati suos captores defendebant, et contra eos in iudicio testificari non volebant. Syndroma Holmiensis paradoxum videtur quia sensús misericordes qui obsides erga captores sentiunt contraria sunt timoris et fastidii quae spectatores erga captores sentire possunt.
Quattuor elementa necessariae syndromae Holmiensis proprietates esse putantur.
Syndroma Holmiensis morbus certatus appellatur propter dubium num condicio esse vera. Vocabulum etiam affectús nonnullarum abusús victimarum praeter socialem plagii contextús describere coepit: actiones habitúsque eis similes ab hominibus syndromá Holmiensi laborantibus exhibiti etiam inveniuntur in victimis abusús sexualis, mercatús hominum, terrorismi, et oppressionis politicae et religiosae.
Latrocinium
Ioannes Ericus Olsson, sons ad poenam damnatus sed custodiae immunis per bonos mores, quattuor conductos (trís mulieres, unum virum) Kreditbanken, unius ex maximis argentariis Holmiae, per latrocinium infelix anno 1973 cepit et obsides fecit. Ad se adiuvandum, de liberatione ex carcere Clark Olofsson amici feliciter egit, ac sex dies (23–28 Augusti) in uno ex thesauris argentariis obsides una tenebant. Obsides, cum liberati essent, contra captores in iudicio testificari non volebant, ac potius pecuniam pro defensione captorum expedire coeperunt.
Nils Bejerot, criminologus et psychiater Suecicus, ut auxilium vigilibus Holmiensibus esset, vocabulum excogitavit, primum Norrmalmstorgssyndromet appellatum, 'syndromam Norrmalmstorg' significantem.
Iacobus Nicolaus Billaud-Varenne
Iacobus Nicolaus Billaud-Varenne (Rupellae natus die 23 Aprilis 1756; obiit die 3 Iunii 1819 in Portu Principis, Haitia), qui dicitur " Tiger", fuit vir publicus Francicus inter Rerum Francicarum eversionem et primarum partium actor temporis quod dicitur Terroris Regimen.
Vita
Mense Septembri 1793 Billaud-Varenne socium consilii salutis publicae factus est.
Die 27 Iulii 1794 (9 Thermidori anno II) Billaud-Varenne coniurationi contra Maximilianum a Robespierre interfuit.
Pergina
Pergina  (Italiane Pergine Valdarno) est oppidum et fractio municipii Laterini Perginae. Fuit municipium, circiter 3 270 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Arretina situm. Incolae Perginenses appellantur.
Alia nomina
Alia nomina municipii sunt: Perginae, Pergonia.
Historia
Die 1 Ianuarii 2018 Municipium Laterini coniunxit se cum Municipio Perginae ut constituiret municipium novum Laterini Perginae.
Dioecesis Arretina-Cortonensis-Biturgensis
Dioecesis Arretina-Cortonensis-Biturgensis seu Dioecesis Arretina-Cortonensis-Burgi Sancti Sepulchri (Italiane Diocesi di Arezzo-Cortona-Sansepolcro) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Tusciae sita, suffraganaea Archidioecesis Florentinae, cuius caput Urbs Arretina est, cum Cortona et Burgo Sancti Sepulchri vel Biturgia.
Episcopus
Dioecesis ab S.E. Archiepiscopo (titulo ad personam) Ricardo Fontana regitur.
Historia
Dioecesis Arretina III saeculo erecta est. Dioecesis Cortonensis anno 1325 erecta est. Dioecesis Biturgensis 18 Septembris 1520 erecta est.
Die 30 Septembris 1986, Dioecesis Cortonensis ac Dioecesis Biturgensis in Dioecesis Arretina-Cortonensis-Biturgensis iunctae sunt.
Putnam Comitatus (Novum Eboracum)
Putnam Comitatus  (Anglice:  Putnam County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 95745 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Carmel, anno 1812 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (6.2 %) loquitur.
Cumbria
Cumbria, vulgo Cumberland, est geographicus Angliae septemtrionalis comitatus; sub nomine Anglico Cumbria, limitibus multo elatioribus, est etiam comitatus sollemnis. In hac regione aetate Romana Carvetii habitabant.
Gulielmus L. Shirer
Gulielmus L. Shirer (natus Sicagi 23 Februarii 1904; obiit Bostoniae die 28 Decembris 1993) fuit scriptor et diurnarius Americanus, qui inter primos Belli Orbis Terrarum II annos e Berolino de Germania Nazista scripsit. Inter praecipuum iudicium Norimbergense ut diurnarius sibi operam dedit. Anno 1961 operis The Rise and Fall of the Third Reich (scilicet Latine Ortus et lapsus Tertii Imperii) gratia praemium National Book Award accepit.
Motown
Motown est societas discographica Americana, nota ob sonos unicos musicae Afroamericanae. Hoc sonus erat versio musicae soul ('musica ab imo pectore'), quis est confusio musicarum Afroamericanarum gospel et rhythm and blues in suum modum mollem. Societas condita Detroiti anno 1958 a Berry Gordy, productore legendario, et nominatum post Motortown ('oppidum motrorum'), agnominem quem Detroitum recepit quod erat locus Americanus fabricationis autocinetorum. Carmen populare primum suum erat "Lonely Teardrops" a Jackie Wilson hoc anno factum. Societas divenit celebrimma mediis annis sexaginta cum habuit cantores et greges ut Supremes, Marvin Gaye, Four Tops, et Tempations et motus iurium civilium musicam nigram fecit populariter. Motown continuavit habere cantores populares decenniis posterioribus, ut Jackson Quinque annis septuaginta et Boyz II Men annis novaginta. Anno 1972, officinas societatis ad Angelopolitem movit, et anno 1988 Gordy societatem vendit ad MCA. Officinae Motown nunc sunt Novi Eboraci et est societas nunc est subsidiarium societatis NBC/Universal.
Isuria Septentrionalis
Isuria septemtrionalis  est Angliae septemtrionalis comitatus circiter 1’061’000 incolarum et maximus Angliae quod ad superficiem (8654 km2) pertinet.
Necdet Kent
Necdet Kent (natus die 1 Ianuarii 1911; mortuus die 20 Septembris 2002) fuit legatus Turcicus.
Necdet Kent Massiliae inter secundum bellum mundanum Iudaeis a nazistis vexatis auxilium dedit. Huius operis gratia decoratus est titulo iusto inter gentes.
Isuria Meridionalis
Isuria meridionalis  est Angliae septemtrionalis comitatus anno 1974 creatus circiter 1,292,900 incolarum.
Harundo
Harundo seu calamus seu canna est nomen commune plurium herbarum aquaticarum generum, inter quae sunt Arundo, Phragmites, Cyperus et alia. Harundines stirpes longas, tenues, geniculatas habent, ex quibus homines instrumenta varia fabricant.
De vocabulis
Forcellini sic homonymiam horum vocabulorum explicat: "Arundo differt a calamo et a canna. Calamus enim non modo de arundine usurpatur, ut sit ipsius truncus internodiis distinctus, sed etiam de segete et arboribus. [...] Canna est et ipsa arundinis genus, sed minor graciliorque. [...] Ea est autem arundineti senectus, cum vel exaruit situ, vel ita densatum est, ut gracilis et cannae similis arundo prodeat."
Gulielmus Gates
Gulielmus Henricus Gates III (natus William Henry Gates III Seattli die 28 Octobris 1955) est conductor in provincia computatrorum Americanus. Cum Paulo Allen societatem Microsoft anno 1975 condidit.
Secundum periodicum Forbes (anno 2014) Gates, cui erant $77.2 billiones dollarorum, erat divitissimus in orbe terrrarum homo. Et philanthropus est qui beneficentiam laborantibus in epidemia dat.
Bibliotheca Rylandiana
Bibliotheca Rylandiana (Anglice John Rylands Library vel John Rylands Research Institute and Library) condita est Mancunii in vico Deansgate anno 1899 ab Enriqueta Augustina Rylands vidua ut Ioannem Rylands maritum commemoraret. Usque ad annum 1972 fuit bibliotheca publica civibus Mancuniensibus destinata; eo autem anno cum Bibliotheca Universitatis Mancuniensis contributa est. Collectiones locupletissimas comprehendit librorum manuscriptorum et antiquorum.
Bibliothecarii
Postea vide Bibliotheca Universitatis Mancuniensis
Dunelmensis comitatus
Dunelmensis comitatus (vulgo County Durham) est comitatus Angliae septemtrionalis. Terrae huius comitatus divites in metallorum praecipue ferri et carbonis operibus sunt. Urbs capitalis est Dunelmum.
Actus sexuales
Actus sexuales hominibus ex antiquissimis temporibus carae et multis variationibus exercentur.
Publius Ovidius Naso
Iam Graeci et Romani, quorum locutor Ovidius nobis apparet, amabant erotice agere; Ovidius eam inclinationem vel passionem expressit scribendo opera "Artem amandi" et "Artem amatoriam." Veteribus erat amor imprimis coitus corporum; tolerabant multas activitates eroticas, i.e. varias constellationes personarum et coitum utriusque sexus cum altero et eodem.
Figurae
Activitatum eroticarum pars sunt figurae coitus; primum "figura missionaria," qua sub viro mulier iacet, tum "figura equestris," qua mulier supra equitat et vir infra fruitur. Deinde novimus figuram a tergo, qua vir a posteriore situ mulierem debattuit; quarto figura ligularum, qua amantes ad idem latus versi se delectant, tunc "positio 69," qua vir muliebria et femina membrum virile lambunt.
Alii modi
Alii modi erotice agendi sunt fellatio, cum mulier penem viri lambit, et cunnilinctio, cum vir idem libidini mulieris apud eius muliebria facit. Deinde exsistit coitus inter amantes et venus parabilis, quae coitum pensum indicat; feminae parabilis coitus scorta aut meretrices appellantur, quarum aedificia lustra vel lupanaria.
Scriptura Iaponica
Scriptura Iaponica consistit in logogrammatibus ex Sinis importatis (kanji dictis, Iaponice 漢字, 'litterae Sinicae'), et scriptis syllabariis, illo complexiori (hiragana dicto, Iaponice 平仮名 'abecedarium planum'), illoque simpliciori (katakana dicto, Iaponice 片仮名 'abecedarium unilaterale'). Etiam in usu est abecedarium Latinum (Rōmaji dictum, Iaponice ローマ字 'litterae Romanae').
Modus scribendi
Ut multi populi orientes, Iaponici sententiam in tabulae dextro scribere et legere incipiunt. Sententia tunc verticaliter perducitur. Igitur nimirum libri et documenta Iaponica "prave" ligantur. Problema saepius in mangis offendit. Publicatores quondam imagines in speculo vertuntur, quod sane quibusdam lectoribus infensum videtur. Usitate verba non separantur a spatiis et dividuntur in fine tabulae, integritate verbi non obstante. Modus scribendi autem occidentalis et in textibus Iaponicis inveni potest, saepissime in scriptore abecedarium Romanum utendo.
Vide etiam paragraphum Furigana subtus.
Tabula quinquaginta sonorum
Tabula syllabarum basicarum in inscriptionibus saepissime inventarum (dicta gojūon, Iaponice 五十音 quinquaginta soni').
Litterae Hiragana usum habent in extensione verborum (話 'eloquium', 話す 'loqui' vel 'loquor', 話した 'locutum esse' vel 'loquebar') aut in scribendo verborum pro quibus non est littera kanji. Litterae hiragana etiam sunt primum scriptum quod discipuli Iaponici discunt et quibus libelli pro liberis scribuntur. Litterae hiragana ut formae simplices litterarum kanji crebrarum creatae sunt. Litteris katakana imprimis verba et nomina extranea scribuntur (nomen Gaius Iulius Caesar scribitur ガイウス・ユリウス・カエサル) et verba Iaponica dialecti (e.g. サイコ saiko 'egregius' in lingua iuventum). Litterae katakana ut litterae pro libris feminarum creatae sunt.
(*) Ad eum sonum exprimendum claude labia et exspira aerem.
(**) Eae litterae non adsunt in usu cotidiano moderno. Evanescunt post annum 1945.
(***) Ea littera etiam dici potest "wa" cum indicator sententiae subiecti.
Litterae induratae et immollitae
Quaedam litterae duabus lineolis (゛, dictis ten ten, dakuten, vel nigori) indurari aut circulo (゜, dicto handakuten vel maru) immolliri possunt ad sonos alteros creandos.
Litterae katakana extensae
Litteris Katakana soni in lingua Iaponica non exsistentes, sed in verbis linguae alienae inventi creare possunt.
Index litterarum kanji selectarum
Hic sunt quaedam exempla.
Furigana
Furigana (Iaponice 振り仮名 'litterae aspectus') sunt litterae hiragana paulae quae praeter litteras kanji positae earum expressionem explicant. Hoc factum est litteris kanji insolitis ut lector sciat quomodo eas exprimat.
Sic lector potest cognoscere verbum Iaponicum pro Anglia ut eikoku exprimendum esse.
Litterae hentaigana
Hentaigana (Iaponice 変体仮名 'litterae perversitatis', verbi 変態 hentai 'perversus' simile sonat) sunt veteres litterarum formae, quas parvi Iaponici legere possunt.
Chitinianum
Chitinianum (alia nomina: Chitignanum, Clotinianum ) (Italiane: Chitignano) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 950 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Clusentino, historica ac geographica terra, situm. Incolae Chitinianini appellantur.
Fractiones
Rosina, Taena, La Croce, Monte Cucco, La Casella.
Ioachim Jovellar Jover
Ioachim Jovellar Jover aut Joaquín Jovellar Soler (natus Palmae Maioricae die 28 Decembris 1819; Matriti mortuus die 17 Aprilis 1892) fuit generalis, politicorum peritus, Philippinarum gubernator et Hispaniae primus minister.
Theodericus Haack
Theodericus (Theod.: Dieter) Haack (natus 9 Iunii 1934 Carolsruhae) est vir publicus Germaniae et sodalis SPD.
Iuventus est munus
Post maturitatem acceptam Haack anno 1953 Erlangae et Bonnae studium iurisprudentiae coepit. Anno 1957 primam probationem adeptus anno 1961 doctor promotus est. Anno 1962 secundam probationem accepit. Tum minister publicus Bavariae, deinde ab anno 1963 in Administerio Foederali Relationum inter Germaniae Civitates laboravit. Hic postremo officium scriptorium Heriberti Wehner rexit.
Factio communistica Germanica
Factio Communistica Germanica (Germanice Kommunistische Partei Deutschlands, litteris compendiariis KPD) fuit antiqua factio politica Germanica.
Theodericus Haack
Familia
Haack maritus est et quattuor liberos habet.
Factio communistica Germanica
Constitutio 1918
Factio 31 Decembris 1918 post dissolutionem Greci Spartani condita est ab Rosa Luxemburg et Carolo Liebknecht, qui antea sodales SPD factionis fuerunt et eam reliquerunt, quod contra primum bellum mundanum certaverant atque rerum novarum cupidi fuerunt. Socia eius fuit etiam scriptrix Hermynia Zur Mühlen.
Theodericus Haack
Cursus honorum
Ab anno 1961 sodalis SPD erat, anno 1969 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Annis 1975 - 1985 praeses vicarius SPD Bavariae electus est. 16 Februarii 1978 Administer Foederalis Aedificiorum nominatus est. 1 Octobris 1982, cum Helimutus Kohl (CDU) cancellarius foederalis nominatus esset, consilium ministrorum relinquere coactus est. Anno 1990 Dietam Foederalem reliquit atque senator Bavariae factus est, quod honorem ad annum 1999 tenuit, cum senatus dissolutus est.
Factio communistica Germanica
Factio vetita
Anno 1933 Nazistae factionem vetuerunt, sed multi sodales clam dictaturae restiterunt, multi etiam in carcerem coniecti, aut, ut Ernestus Thälmann praeses, etiam necati sunt.
Post secundum bellum mundanum
Finito secundo bello mundano KPD iterum conditum est: In parte orientali Germaniae anno 1946 cum SPD nomine SED consociata est, in parte occidentali anno 1956 vetita est, quod rebus novis studeret.
Michael Angiolillo
Michael Angiolillo (Foveae natus die 5 Iunii 1871; supplicio affectus est Vergarae in Hispania die 20 Augusti 1897) fuit anarchicus Italicus.
Angiolillo praeclarus est, quia die 8 Augusti 1897 politicoru peritum et Hispaniae primum minister Antonium Cánovas del Castillo interfecit.
Antonius Cánovas del Castillo
Antonius Cánovas del Castillo (Malacae natus die 8 Februarii 1828; ab anarchico Italico Michaele Angiolillo in Mondragón necatus die 8 Augusti 1897) fuit rerum politicarum peritus et sexies Hispaniae primus minister. Cánovas del Castillo, qui etiam poeta et rerum gestarum scriptor fuit, Regiae Academiae Hispanicae sodalis fuit accurate in eam anno 1867 cooptatus est.
Thermodynamica
Thermodynamica (ex verbis Graecis θέρμη 'calor' + δύναμις 'vis') est scientia conversionis energiae inter calorem et laborem mechanicum, et ergo variabilia macroscopica sicut temperaturam, calorem, entropiam, volumen, et pressionem tractat ex perspectiva macro-phaenomenologica. Haec scientia postquam physici conati erant meliorare cannonum fabricationem saeculo septimo decimo evoluta est et augere motrorum efficientiam saeculo duodevicensimo.
Thermodynamica classica appellatur pars thermodynamicae quae systemata in aequilibrio tractat. Haec scientia saeculo vicensimo reducta est in quattuor axiomata, quae leges appellantur.
Hodie haec axiomata intelleguntur provenire a physica statistica, quae axiomata explanat per leges statisticas et leges quanticas coniunctim elementa systematis scalae microscopicae tractantes.
Lex zerum
Lex zerum de aequilibrio: Oportet duo systemata aequilibrium inter se manifestare, quotiescumque utrumque aequilibrium cum tertio systemate simul habeat. Quia aequilibrium manifestatur certe cum temperaturae T se aequant, hanc legem formulare possumus:
Haec lex zerum appellatur quia reperta est postquam prima et altera lex iam numeratae sunt, sed, notione status aequilibrii primae alteraeque legi fundamenta dante, logica oportet eam ante primam et alteram ponere.
Lex prima
Lex prima de energia conservata: Internae systematis energiae auctum dE aequat energiam additam ob calorem dQ, laborem in systema -dW et mutationem particularum numeri \mu dN
Lex altera
Lex altera de entropia: Entropia systematis sepositi semper super tempus crescit et numquam deminuit. vel Energia numquam sua sponte a systemate temperaturae humili ad systema temperaturae altae movitur.
Lex tertia
Lex tertia de zero temperaturae: Entropia attinet zerum cum temperatura zerum factum esset. vel Zerum temperaturae nullum systema attingere potest
Ioannes Karski
Ioannes Karski (natus Lodziae  Jan Kozielewski die 24 Aprilis 1914; Vasingtoniae mortuus die 13 Iulii 2000) fuit iuris consultus et miles Polonicus, qui inter secundum bellum mundanum contra Germanos tyrannidemque pugnavit. Praeterea Americanis et Britannis nuntiavit in Polonia a nazistis capta Iudaeos vexatos et necatos esse, sed frustra, quod haec nuntia solum immoderati rumores putabantur. Cuius operis gratia decoratus est titulo iusto inter gentes.
Cocainum
Cocainum, sive cocaina, est chemica psychotropica quae homines non iam sui iuris esse facere potest, et aegros fieri. E plantis Erythroxylum coca et Erythroxylum novogranatense extrahitur.
Georgius Trakl cocainum ut medium mortis voluntariae usus est.
Effectus pharmacologici
Cocainum per inhibitionem reabsorptionis noradrenalini effectus sympathomimeticos stimulat, nimirum periculosos effectus cardiacos, ut arrythmias seu infarctus cordis notari possunt. Etiam reabsorptio neurotransmissorum dopamini et serotonini inhibita est. Praeterea receptoria adrenergica alpha stimulantur, ita tachycardiae et arrhythmiae observantur. Praeterea cocainum vasoconstrictor est vasorum cerebri.
Aimericus Picaudus
Aimericus Picaudus (Francogallice: Aimeric Picaud), secundum litteras quas papa Innocentius II mississe putatur, transtulit Codicem Calixtinum Compostellam.
Hae litterae sunt pars Libri Sancti Iacobi, quo documento de Aimerico Picaudo narratur. Ipse ut videtur composuerit "Librum peregrinationis ad Compostellam", librum quintum Libri Sancti Iacobi sed quartum Codicis Calixtini. Ita Aimericus Picaudus medio saeculo XII vixit, Innocentio II papa.
Marcellus de Azcárraga Palmero
Marcellus de Azcárraga Palmero (natus Manilae die 4 Septembris 1832; Matriti mortuus die 30 Maii 1915) fuit miles, politicorum peritus, classis minister et etiam ter Hispaniae primus minister ad interim.
Hiroki Tsurumoto
Hiroki Tsurumoto (natus Fucutimontii prope Kyotum die 3 Iulii 1976) est compositor Iaponiensis, qui musicae "classicae" modernae favet, praecipue atonali compositionis modo.
Tsurumoto fuit discipulus compositorum Amnon Wolman, Taniae Leon, et Ioannis Corigliano. Inter annos 2002 et 2006 in Universitate Brooklynensi Novi Eboraci studebat.
Mense Septembri anni 2006 gradum magistri compositionem musicae accepit in Facultate Musicae Universitatis Torontonensis, ubi eius magistri fuerunt compositores Ka Nin Chan et Iacobus Rolfe.
Tsurumoto curriculum musicam coepit cum is organista factus est. Iuvenis, in certamine musico Victor Technics organo Technitone cecinit. Cuidam certamini regionali musici interfuit in quo unum primum praemium, duo secunda praemia, et unum tertium praemium abstulit.
Castrum de Caprise
Castrum de Caprise (alia nomina: Castrum de Caprese ) (Italiane: Caprese Michelangelo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 550 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Arretina situm. Incolae Caprisani appellantur.
Fractiones
Casalino di Caprese, Dicciano, Fragaiolo, Gregnano, Lama, Manzi, Monna, Papiano, Ponte Singerna, San Casciano, San Cristoforo, Selva Perugina, Sovaggio, Trecciano, Valboncione.
Maia Morgenstern
Maia Morgenstern (nata Bucarestae die 1 Maii 1962) est actrix Romena.
Raimundus Fernández Villaverde
Raimundus Fernández Villaverde marchio de Pozo Rubio (Matriti natus die 20 Ianuarii 1848; ibidem mortuus die 15 Iulii 1905) fuit politicorum peritus et Hispaniae primus minister.
Iohannes Kleiman
Iohannes Kleiman (natus in Koog aan de Zaan die 17 Augusti 1896; Amstelodami mortuus die 28 Ianuarii 1959) fuit homo, qui in Nederlandia inter secundum bellum mundanum familiae Iudaicae Annae Franck a nazistis oppressae auxilium dedit. Huius operis gratia post mortem anno 1971 decoratus est titulo iusto inter gentes.
Praxedes Mateo Sagasta
Praxedes Mateo Sagasta (natus in Torrecilla en Cameros die 21 Iulii 1825; Matriti mortuus die 5 Ianuarii 1903) fuit machinator, politicorum peritus et septies Hispaniae primus minister.
Iosephus Posada Herrera
Iosephus Posada Herrera (natus in Llanes die 31 Martii 1814; ibidem mortuus die 7 Septembris 1885) fuit iuris consultus, politicorum peritus et Hispaniae primus minister.
Gulielmus Kaelin Jr.
Gulielmus Kaelin Jr. (natus 23 Novembris 1957) est medicus et oncologiae peritus Americanus. Professor medicinae apud Universitatem Harvradianam est. Anno 2019, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae communier cum Petro J. Ratcliffe et Gregg L. Semenza.
Alma mater sua est Universitas Dukiana.
Colonius
Colonius est nomen turris televisoriae Coloniae Agrippinae cuius aedificatio anno 1981 completa est. 266 metra alta est. Altitudine est maxima turris terrae foederalis Rhenaniae Septentrionalis et Vestfaliae et septima omnis Germaniae. Inde ab mense Aprili anni 2004 emissiones televisoriae digitales ut dicuntur in regionem Coloniensem et Bonnensem emitti possunt.
Béla Király
Adalbertus Király (natus Kaposvár in oppido Hungariae die 14 Aprilis 1912; Aquinci mortuus die 4 Iulii 2009) fuit rei militaris generalis et rerum gestarum scriptor Hungaricus qui inter inter secundum bellum mundanum Iudaeis a nazistis oppressis e Ucraina fugientibus auxilium dedit. Huius operis gratia decoratus est titulo iusto inter gentes. Anno 1956 fuit inter rerum novarum Hungaricarum duces.
Colonius
Nomen turris masculinum est fortasse quia verbum Germanicum "Turm", quod turrem dicit, masculinum est.
Pollonius
Pollonius est turris telegraphica altitudinis 115 metrorum. Nomen accepit a suburbio Coloniensi vulgo "Poll" dicato. Anno 1990 aedificata est ut eius ope emissiones radiophonicae emittantur. Instar Colonii nomen masculinum accepit fortasse quia verbum Germanicum "Turm", quod turrim dicit, masculinum est.
Radu Mihaileanu
Radu Mihăileanu (natus Bucarestae die 23 Aprilis 1958) est moderator cinematographicus Dacoromanus, qui Lutetiae vivit.
Arsenius Martínez-Campos Antón
Arsenius Martínez-Campos Antón (Segoviae natus die 14 Decembris 1831; mortuus Zarauz die 23 Septembris 1900) fuit generalis, politicorum peritus, et Hispaniae primus minister a die 7 Martii 1879 usque ad diem 9 Decembris 1879.
Fuit etiam vir qui rem publicam derogavit et regem Alphonsum XII creavit.
Rockland Comitatus
Rockland Comitatus  (Anglice:  Rockland County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 286753 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs New City, anno 1798 creatus est. In hoc comitatu tertia pars incolarum haud Anglice domu (29.9 %) loquitur.
Helichrysum
Helichrysum (nomen a Philippo Miller anno 1754 constitutum) est genus plantarum florentium. Nomen datum est e planta aromatica antiquis nota cuius identificatio incerta manet. "Heliochrysus" enim (e Graeco, ἑλίχρυσος) fuit planta aromatica, Italiae autochthon, nota etiam in medicina, ut dicit Plinius:
Franciscus Silvela le Vielleuze
Franciscus Silvela le Vielleuze (Matriti natus die 15 Decembris 1843; ibidem mortuus die 29 Maii 1905) fuit causidicus, rerum gestarum et de iure scriptor, rerum politicarum peritus et Hispaniae primus minister.
Numerus transcendens
Numerus transcendens vel transcendentalis est numerus realis vel complexus qui algebraicus non est.
Helichrysum
Quae planta apud antiquos nota aut cum Helichrysum stoechas aut cum Tanacetum annuum identificari potest.
Numerus transcendens
Sit numerus transcendens. Tunc nullus est et nulli sunt, ut  sit.
Helichrysum
Nexus externi
Immortelle commune
Numerus transcendens
Confirmatum est certos numeros transcendentes esse possunt per argumenta anno millesimo octigentesimo quadragesimo quarto ab Iosepho Liouville facta, qui genus numerorum transcendentum (Liouville numeri) construxit; inter his Liouville constans est:
Exempla:
Functio transcendentalis est functio quae non est algebraica; functio algebraica est polynomium vel ratio polynomiorum vel alia functio ex potestatibus rationalibus facta. Functiones exponentialis, logarithmetica, trigonometricae, hyperbolicae et gamma sunt exempla. Si f(x) est functio algebraica, et x est numerus algebraicus, tunc valor y = f(x) est numerus algebraicus; si x est numerus transcendentalis, f(x) potest etiam transcendentalis esse. Attamen si f(x) est functio transcendentalis, y = f(x) potest numerus transcendentalis vel numerus algebraicus esse: sin(π) = 1 (x est numerus transcendentalis, y est numerus algebraicus), et sin(1) ≈ .8414709848 (x est numerus algebraicus, y est numerus transcendentalis). Omnes numeri transcendentes sunt irrationales.
Bella Balcanica
Bella Balcanica annis 1912 et 1913 saeviebant. In bello primo, Foedus Balcanicum (Bulgaria, Graecia, Serbia, Mons Niger) contra Imperium Ottomanicum pugnavit et e paeninsula Balcanica (Constantinopole et Thracia orientali exceptis) eiecit: ita in deliberationibus Londinii factis confirmatum est. In bello secundo Bulgaria contra socios de spoliis militans debellata et diminuta est, sicut in deliberationibus Bucarestae factis mense Augusto 1913 placuit.
Saratoga Comitatus
Saratoga Comitatus  (Anglice:  Saratoga County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 200635 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Ballston Spa, anno 1791 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum haud Anglice domu (5.3 %) loquitur.
Antonius Maura Montaner
Antonius Maura Montaner (natus in Palma de Maiorca die 2 Maii 1853; Torrelodones iuxta Matritum mortuus die 13 Decembris 1925) fuit causidicus, scriptor, rerum politicarum peritus et Hispaniae primus minister. Maura Montaner, qui etiam poeta et rerum gestarum scriptor fuit, Regiae Academiae Hispanicae sodalis fuit accurate in eam anno 1903 cooptatus est. Actrix Carmen Maura bis nepos eius est.
Jack Gold
Jack Gold (natus Londinii die 28 Iunii 1930; mortuus die 9 Augusti 2015), alumnus Collegii Universitatis Londiniensis, fuit moderator cinematographicus Britannicus.
Rutger Hauer
Rutger Oelsen Hauer (natus Breukelen in oppido Nederlandiae die 23 Ianuarii 1944; mortuus Beetsterzwaag in oppido 19 Iulii 2019) fuit actor et scriptor Nederlandicus.
Mons Mignarius
Mons Mignarius (alia nomina: Mons Miniarius, Mons Miliarius ) (Italiane: Montemignaio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 620 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Clusentino, historica ac geographica terra, situm. Incolae Monteminiarienses appellantur.
Chemamull
Chemamull (Araucane chemamüll "homo ligneus") sunt statuae funebres ex ligno factae populi Araucani (Mapuche in eorum lingua).
Etymologia
Nomen statuarum a verbis Araucanis che ('homo') et mamüll ('lignum') ductum est.
Descriptio
Chemamull magnae sculpturae sunt, altae magis quam duae metra, et formam aut masculinam aut femineam habent. Araucani ligno lauri chilensis et lophozoniae obliquae usati sunt pro aedificatione sculpturarum. Chemamull Araucanos in caerimonis funebribus pro recordatione patrum adiuvant. In caerimonis Chemamull in rehue, magnis suggestibus ex ligno factis, ponuntur. Multae statuae hodie in situ aut in museis Chiliae sunt.
Mons Mignarius
Fractiones
Assillo, Brustichino, Cameronci, Campiano, Casodi, Castello, Cerreto, Consuma, Cozzo, Forcanasso, Fornello, Fossatello, La Fonte, Liconia, Masso, Masso Rovinato, Molino, Pieve, Poggiolino, Prato, Santo, Secchieta, Serraia, Treggiaia, Valendaia, Vignola
Rutger Hauer
All Those Moments: Stories of Heroes, Villains, Replicants, and Blade Runners, autobiographia cum Patricio Quinlan scripta et mense Aprili 2007 prolata, multas partes a se in pelliculis actas narrat. Lucra ex quo libro Consociationi Stellarum Rutgeri Hauer ('Rutger Hauer Starfish Association') assignantur.
Poecilia reticulata
Poecilia reticulata est species piscium familiae Poeciliidarum. Usque ad 4 centimetra longa crescit, sed plerumque circa 3 centimetra. Mas multos colores monstrat, quos femina non habet. Nonnunquam alvi feminarum globosiores (etiam obesiores) sunt quam alvi marium.
Publius Petronius
Publius Petronius (natus ante annum 24 a.C.n., mortuus anno 46) senator Romanus erat. Anno 39 legatus Syriae a Caligula designatus Lucio Vitellio successit.
Familia
Avus eius Publius Petronius erat, pater IIIvir monetalis Publius Petronius Turpilianus. Uxorem Plautiam duxit, filiam Auli Plautii, consulis suffecti anni 1 a.C.n..
Comitatus Schenectadensis
Comitatus Schenectadensis (Anglice:  Schenectady County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 146555 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Schenectadia, anno 1809 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum haud Anglice domu (9.9 %) loquitur.
Landulfus Sagax
Landulfus Sagax (saeculi X p.C.n/saeculi XI p.C.n) fuit rerum gestarum scriptor Italicus (Langobardus), Latine scribens. De Landulfi vita nihil scimus.