cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Signatura (logica)
Definitio
Signatura et lingua definiendae sunt, ut exemplares definiantur. Signatura S est copia huiusmodi rerum: Cuique signaturae S est lingua L_S sic definita:
La Châtre (Andra)
La Châtre  est commune Francicum 4'482 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Beaurepaire (Esia)
Beaurepaire est commune Francicum 59 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Phreatia
Phreatia est genus circa 150 specierum orchidacearum, in India, Asia Meridio-Orientalis, Indonesia, Nova Guinea, Australia, et Insulis Pacificis endemica.
Iudicium musicum
Natura iudicii music
Winton Dean musicologus dixit "Musica est ut fieri fit difficillima artium iudicari." Lingua musica, artium plasticarum vel literariarum dissimilis, ad experientiam sensoriam humanam diserte non pertinet: "vocabulum amor omnino in vita et litteris vulgatum est: tonus C ad ientaculum vel itinera ferriviaria vel harmoniam maritorum haud pertinet." Musica, dramaticae artis similis, in omne actione recreatur, et iudicium ergo notationem (partituram musicam) et actionem ambo explicare potest. Disertius, cum musicae sit dimensio temporaria quae iterationem vel explicationem eius materierum requirit, "difficultates aequilibrii, oppositionis, exspectationis, et perfectionis . . . graviores in musica quam in aliis artibus sunt, verbis vel repraesentationibus visis sic sustentis." Absentia aestheticae musicae aperte evolutae vel secundo populo iudicium musicam rem omnino propriam facere solita est: "Non est ulla coercitio contraria extra personalitatem iudicis."
Boubers-sur-Canche
Boubers-sur-Canche est commune Francicum 600 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Raville-sur-Sânon
Raville-sur-Sânon est commune Francicum 103 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Universitas Internationalis Floridensis
Universitas Internationalis Floridensis (Anglice: Florida International University) est universitas in suburbiis Miamiae in Florida anno 1965 condita. Sententia est "Spes Scientia Facultas." Inter alumnos est Ludovicus Gulielmus Solís olim Costaricae praeses.
Adiaphora
Adiaphora (Graece:, id est, neutrius generis pluralis indifferentia) sunt secundum philosophiam stoicam et theologiam Christianam res, quae sine ethico sive extra moralitatem delectu adhibito, nec bonae nec malae habentur.
Bagdatum
Bagdatum, in scriptis vetustioribus Baldacum (Arabice بغداد Baġdād), est urbs capitalis Iraci. Numerus incolarum anno 2011 ad 7 216 040 censebatur: est igitur Iraci urbium maxima (proxima autem a maxima Basra est), et proxima a maxima urbium Arabice loquentium (maxima Cairus), et item proxima a maxima urbium in Asia occidentali iacentium (maximum enim Teheranum). Ad ripam dextram fluminis Tigridis anno 762 condita est iussu caliphae Abbasidae al-Manṣūr; fuit ab hoc tempore caliphatus Abbasidarum caput et litteratorum studiosorumque metropolis. Anno 1258 Bagdatum a Mongolis duce Hülegü obsessa et delapidata est. Inde per septem fere saecula urbs provincialis fuit sub dominatione Mongolorum et Turcarum. Imperio Ottomanico primo bello mundano devicto Iracum anno 1920 territorium separatum tutelae Britannicae mandatum fit. Caput huius territorii (mox regni, deinde rei publicae) Bagdatum constitutum est.
Nomen
Al-Mansur urbi a se conditae nomen Madīnat al-Salām ('urbs pacis') anno 762 attribuit. Nomen antiquius et commune Baġdād, quod urbs florens rursus sibi vindicavit, ab eruditis censetur originem e Lingua Persica Media trahere (bag 'deus' + dād 'dedit'). Alii autem abnuunt: populus enim huius regionis, ante urbem novam conditam, Aramaice neque Persice loquebatur.
Nomen commune variis modis a scriptoribus Latinis adhibetur. Saeculo ab undecimo ad quintum decimum nomen indeclinabile reperimus aut Baldac  aut Baldach  sive (per errorem?) anno 1531 Baldath ; semel Baldacum, nomen declinationis secundae. Ab anno 1625 nomen Bagdadum supervenit, sed etiam Bagdatum,  rarius Bagdetia.  Nova Babylon interdum scribitur. Verba adiectiva reperiuntur saeculo tertio decimo calipha Baldacensis, anno circiter 1300 homines Baldacenses, sed anno 1571 auctor Bagdedinus et ab anno 1625 homines Bagdadenses, mox Bagdatenses. Qui nomina taxinomica inveniunt aut Bagdatensis aut Bagdadensis scribunt.
Verbum baldachinum, tali modo in variis linguis Europaeis acceptum, ab illo nomine urbis Bagdati mediaevali Baldacum derivatur propter mercaturam textilium Persicorum et Orientalium per Bagdatum directam.
Situs
Bagdatum ad ripas fluminis Tigridis stat eo loco ubi trans planitiem alluvialem Mesopotamicam fluvius geminus Euphrates proxime accurrit, ad Occidentem versus haud 40 km distans. Amnis Dialas suburbia orientalia Bagdati lavat moxque Tigride confluit meridiem versus. Bagdatum 34 metris, neque pluribus, super maris aequor surrigitur et interdum a Tigridis aquis partim inundabatur usque ad annum 1956: tunc enim moles iuxta Sumam (Sāmarrāʾ) ad affluentiam fluminis constringendam planitiemque irrigendam constructa est. In omni parte eiusdem planitiei metropoles antiquae et ruinosae reperiuntur. Seleucia enim, caput ab initio regni Seleucidarum, anno 305 iuxta occidentalem Tigridis ripam condita, 35 km distat meridiem versus. Ctesiphon, imperatorum Parthorum metropolis, Seleuciam a ripa orientali spectat. Babylon, Euphratem ripis ambabus circumstans, 85 km distat sub sole meridiano. Ešnunna, civitas Sumeria, haud longe distat septentrionem versus. Suma loco Bagdati sexaginta annos ab 833 usque in 892 fuit caput caliphatus Abbasidarum.
Clima Bagdati subtropicum aridum confitetur, aestivum calidum atque siccum, hiemale admodum frigidum et humidum. Pluvia a mense Decembri usque ad Aprilem accidunt sed rara sunt, mensuram usque ad 150 mm, nec plura, cumulantia. Temperatura media usque ad 44° mensibus Iulio et Augusto ascendit, maxima 50° sive plures, sed media ad 4° mense Ianuario descendit, minima ad 0°.
Historia
Vicis nonnullis in hoc pago iam sparsis, calipha e familia Abbasidarum et secta Sunnitica al-Manṣūr ad ripam dextram Tigridis anno 762 urbem novam suam condidit ad caliphatús caput, forma circulari, magnitudine restricta, muris tribus concentribus cincta. Forma huius urbis ex antiquioribus derivata est Persicis sub imperiis Arsacidarum et Sassanidarum constructis, harum Fīrūzābād, illorum Hatra, et secundum praeceptis astrologorum tam Zoroastriani Naubaḫt Ahwāzī quam Iudaici Māšāʾ Allāh ibn Aṯarī. domu ipsius caliphae in medio posita est cum meschita, thesaurario et praesidio: ibi enim aulam suam collocandam censuit guberniumque imperii sui. Quattuor portas aedificare statuit, intusque ab omni porta viam rectam porticibus munitam ad medium tendentem.
Extra urbem a Porta Basrae meridiem et orientem versus per viam fluvialem peregrinatores Basra ad urbem ibant. A Porta Cufae meridiem et occidentem versus via per urbem Cufam ad Arabiam tendit. A Porta Damasci septentrionem et occidentem versus ad Syriam proficisci licuit. A Porta Chorasani meridiem et orientem versus via per pontem Tigridis ad partes Iraniae tendit. Extra muros statim mercatores aliique incolae, praesertim origine Mesopotamico et Arabico, domos suas posuerunt et praecipue ad portas Basrae et Cufae iuxta vias frequentatissimas in ea regione (olim suburbana, hodie urbana) quae al-Karh appellatur. Eodem tempore extra muros boreales regionem suburbanam al-Ḥarbīya milites exercitús Caliphae veterani, praecipue Persae, incolere coeperunt. Hoc omne ad ripam Tigridis dextram vel occidentalem visum est. Mox autem ad ripam sinistram vel orientalem domum principis al-Mahdī (filii al-Manṣūr olimque Chorasani gubernatoris) anno 768 aedificata est. Iuxta hoc palatium suburbia nova creverunt tria, scilicet al-Ruṣafa, al-Šammāsiya et al-Muḫarrim, quae partim Chorasanenses al-Mahdī sectatores incoluerunt.
Ita Bagdatum urbs iuxta ambas fluminis ripas crescebat, "urbem rotundam" (sic enim structura al-Manṣūr nuncupata est) gradatim superfluens. Caliphae posteriores, al-Mansur et al-Mahdī successores, saepe ad ripam orientalem palatia magnifica et hortos construere iusserunt, interdum autem alibi degerunt. Hārūn al-Rašīd anno 796 caput gubernii sui Callinicum (al-Raqqa) constituit, quo anno 809 mortuo al-Amīn Bagdati redit sed, bello civili saeviente inter filios Hārūn al-Rašīd, "urbs rotunda" partim delapidata est. Sed in his annis et sub calipha al-Maʾmūn, litterarum amatore et Domús Sapientiae fautore, Bagdatum urbs mercatorum et eruditorum floruit. Al-Muʿtaṣim bi-ʾllāh ab anno 836 Sumam sedem suam praetulit, ubi usque ad annum 892 successores eius manserunt. Tandem a novo calipha al-Muʿtaḍid bi-'llāh Bagdatum rursus selectum est, sed saeculis X, XI et XII a ducibus militaribus extraneis possidebatur, familiae Buyidarum ab anno 945, familiae Selgiukidarum a 1055 ad 1152: isti etiam palatia sua ad ripam orientalem addiderunt. Potestas calipharum Bagdatensium Sunniticorum a Nureddino successoreque Saladino breviter restituta est saeculo XII exeunte et XIII ineunte, calipha al-Nāṣir li-Dīn Allāh, cuius nepos al-Mustanṣir madrasam sive scholam superiorem al-Mustanṣirīya anno circiter 1227/1233 condidit, cuius aedificia etiam hodie servantur. Mox autem urbs omnino deiecta est: Hülegü enim imperator Mongolorum anno 1258 Bagdatum obsessit et cepit, caliphamque al-Mustaʿṣim et incolarum centena milia interfeci iussit. Moles insuper et opera irrigationis destruere curavit. Ita Bagdatum, olim divitiis ruralibus cinctum, iam terris aridis agrisque vastatis circumdatum est.
Bagdatum ab hoc anno nondum urbs capitalis fuit caliphatús neque imperii, sed provincialis, sub imperiis Mongolorum Ilhanorum, mox Ǧalāyiridarum (horum Saih Uwais, Bagdati amator, mercatús culturaeque fautor, madrasam al-Mirǧānīya et mansionem Ḫān Mirǧān annis 1356-1359 condidit). Rursus anno 1401 conquisitum est, multis incolis necatis, ab imperatore Timur seu Tamerlane, cui succedit domus regnatrices Turcmenorum.
Breviter postea Persae Safavidae imperaverunt (primo rege Ismāʿil I), longissimo autem tempore Ottomanidae (conquisitore Suleimano I anno 1534), qui usque ad primum bellum mundanum Bagdatum possederunt. Saeculo XIX mercatura fluviatilis divitias suas Bagdato reddere incipiebat. Britanni et Francici amoenitates culturae Europaeanae introducebant. Consulatus Britannicus in urbe iam ab anno 1798 sedebat.
Iussu Deliberationis de pace componenda Lutetiae facta, in Foedere Separae sancto, Mesopotamia (nuper provincia Iracum Ottomanica) tutelae Regni Britannici mandata est. Huic territorio Bagdatum urbs, iam anno 1917 ab exercitu Britannico sine proelio capta, caput fuerit, sed ab anno 1932 caput regni Iraci independentis, rege Fayṣal I. Reges et ab anno 1958 praesides Iraci domum vel palatium principale et caput gubernii Bagdati in urbe tenuerunt. Milites igitur Civitatum Foederatarum sociorumque, qui ad inimicum praesidem Ṣaddām Ḥusain eiciendum pugnabant, urbem Bagdatum super omnes alias nancisci cupiverunt et diebus 3-12 Aprilis 2003 in proelio nacti sunt. Qui milites mense Augusto 2010 a Bagdato omnique Iraco decesserunt, sed post annum 2003 et usque hodie regiones huius urbis inter armatos variae oboedientiae controvertuntur, aliquos exercitús Iracici militantes, alios vigiliae foederalis, nonnulli vigilum urbanorum, quosdam etiam qui in gregibus circa privatos se clientes confitentur. Sunt qui se appellant filii Iraci, pyrobolis AK-47 armati, contra alios omnes vigilantes. .
Aedificia
Domús caliphae al-Mansur cupola viridis, late visa, anno 941 effudit. Omnis "urbis rotundae" nulla res hodie videtur: ruinae, si sint, partim sub statione ferriviaria iacent. Saeculi XIII aedificium madrasae al-Mustanṣirīya visitatur, sed Porta Talismani, eisdem annis constructa, anno 1917 deleta est. Mansio peregrinatorum et scholasticorum Ḫān Mirǧān, anno 1356 aedificata, ab hodiernis visitatur. Arx et palatium sive sarai Ottomanidarum, ripam orientalem Tigridis adiacentes, magna parte servantur.
Inter nova aedificia memoranda est Turris Bagdatensis (Burǧ Baġdād), partim ad telecommunicationes destinata sed etiam peregrinatoribus tabernam in fastigio offerrens, annis 1992/1994 erecta et nomine "Turris Saddami" (Burǧ Ṣaddām) dignata.
Cultura
Domum Sapientiae aut ab al-Manṣūr ipso aut ab Hārūn al-Rašīd condita est sed pro certo ab al-Maʾmūn promota, ad sapientiam Persarum et mox Graecorum Arabice convertendam dicata. Al-Mustanṣir madrasam sive scholam superiorem al-Mustanṣirīya anno circiter 1227/1233 condidit. Madrasa al-Mirǧānīya (cui accedebat mansio Ḫān Mirǧān) anno 1356 condita est. Universitas Bagdatensis anno 1957 condita est.
Populus et administratio
Bagdatum urbem anno 2010 homines 5 402 000 incolere censebantur. Anno 1957 incolae 490 496 enumerati sunt, anno 1987 3 841 268. Lingua loquitur maxima pars Arabica, multi etiam Carduchica, pauciores Aramaica, origine permulti Iracico, religione Islamica sectarum aut Siiticae aut Sunniticae. Sunt qui religionem Christianam confitentur, usque in annum 2003 ad numerum 500 000 congregati, sed dimidia pars in alias civitates post hoc anno effugerunt. Populus religionis Iudaicae, numerum 77 000 anno 1947 attingens, fere omnis ante annum 1951 ad Israelem effugit.
Novem regiones urbanae enumerantur, scilicet al-Aʿzamiya (‏ألأعظمية‎), Baġdād al-Ǧadīda (بغداد الجديدة‎), al-Kāzimiya (‏الكاظمية‎), al-Karāda (‏الكرادة‎), al-Karḫ (‏الكرخ‎), Manṣūr (‏منصور‎), al-Rašīd (‏الرشيد‎), al-Ruṣāfa (‏الرصافة‎), Madīna al-Ṣadr (‏مدينة الصدر‎). In vicos octoginta et novem dividuntur.
Victor Juščenko
Victor Andreae filius Juščenko (Ucrainice: Віктор Андрійович Ющенко, Viktor Andrijovyč Juščenko), natus die 23 Februarii 1954, erat praeses Ucrainae annis 2005 - 2010.
Juščenko minister primus Ucrainae erat ab anno 1999 ad 2001 atque membrum Consilii (Ucrainice Рада - Rada nominatur) Supremi ab 2002. Juščenko proponentem fuit reformarum oeconomicarum et relationium meliorium cum Europa occidentale. Opponens politicae praesidis Leonidas Kučma erat.
In qualitate ducis coalitiae oppositionalis Nostrae Ucrainae in electionibus praesidentionalibus Octobris Novembrisque a.D. 2004 participavit. Postquam ex effecto declarato electionium initialium candidatus gubernamenti Victor Janukovyč superavit Juščenko, caput Ucrainae Kiovia devenit scaena magnae intercessionis (Revolutio Aurantina nominatur). Die 26 Decembris iteratio tertia electionium fuit, quam Juščenko vicit. Die 23 Ianuarii anno 2005 inauguratus, officium praesidis Ucrainae ad 25 Februarii anni 2010 occupabat.
Leo II (imperator)
Flavius Leo, appellatus Leo II (467–474), fuit Imperator Romanus Orientalis anno 474.
Imperator
Leone I mortuo, Leo II sub procuratione regni Zenonis factus est successor Leonis I. Leo II die 17 Novembris anni 474 morbo ignoto mortuus est.
Iacobus Perrier
Iacobus Perrier (natus Lutetiae die 4 Decembris 1936), presbyter Francicus est ab anno 1998 episcopus urbis Lapurdi (Dioecesis Tarbiensis et Lourdensis). Antea Autrici (dioecesis Carnutensis) episcopus fuerat.
Mythimna l-album
Latitudo alarum est 30–35 mm; longitudo alarum anteriorum inter 15 et 16 mm variatur. Adulti praecipue Iulio et iterum Septembri et Octobri volare solent. Species ut larva hiemat, cum variis graminibus vescitur.
Vicus Athesis
Vicus Athesis  (alia nomina : Vicus Aderis, Vigaxi) (Italiane: Vigasio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Vicoathesienses appellantur.
Rueyres (Oltis)
Rueyres (Occitanice Ruèiras) est commune Francicum 212 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Raucourt
Raucourt est commune Francicum 202 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Hoopstad
Hoopstad est oppidum Africae Australis. Censu anni 2011 16 033 incolas habebat. Oppidum anno 1876 ut Hauptstad conditum est et e nomine cuiusdam Haupt agrimensoris appellatum.
Ich bin ein Berliner
Ich bin ein Berliner (Latine, 'Berolinensis sum') est sententia Theodisca quam Iohannes F. Kennedy, Praeses Civitatum Foederatarum Americae, in oratione Berolini die 26 Iunii 1963 habita, pronuntiavit. Sua locutio fuit:
His verbis, Kennedy pollicitus est populum Civitatum Foederatarum Berolinensibus auxilio futurum si ab illa parte mundi, quae tum libertate usa non est, premerentur. Illo tempore enim Berolinum occidentale omne circumdatum a Muro Berolinensi erat terra Rei publicae Democraticae Germanicae, quae civitas Unionis Sovieticae socia erat.
Psalmus 6
Psalmus 6 libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit "Domine, ne in furore tuo arguas me". Superscriptio eius in Nova Vulgata redditur "Magistro chori. Fidibus. Super octavam. PSALMUS. David." Unus ex psalmis paenitentialibus habetur.
Iohannes Calvinus sic argumentum psalmi descripsit: "David manu Dei afflictus, quia se agnoscit iram Dei sua culpa provocasse, ut levationem impetret, peccatis suis veniam dare postulat: simulque deplorat, si e medio tollatur, Dei laudandi facultatem sibi ablatum iri. Deinde recepta fiducia, Dei gratiam celebrat, sermonemque ad hostes convertit, qui eius malis insultaverant."
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi quarti, ex versione vulgata Clementina: 1 In finem, in carminibus. Psalmus David. Pro octava. 2 Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me. 3 Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum; sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea. 4 Et anima mea turbata est valde; sed tu, Domine, usquequo? 5 Convertere, Domine, et eripe animam meam; salvum me fac propter misericordiam tuam. 6 Quoniam non est in morte qui memor sit tui; in inferno autem quis confitebitur tibi? 7 Laboravi in gemitu meo; lavabo per singulas noctes lectum meum: lacrimis meis stratum meum rigabo. 8 Turbatus est a furore oculus meus; inveteravi inter omnes inimicos meos. 9 Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem, quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei. 10 Exaudivit Dominus deprecationem meam; Dominus orationem meam suscepit. 11 Erubescant, et conturbentur vehementer, omnes inimici mei; convertantur, et erubescant valde velociter.
Henricus Erhardt
Henricus Erhardt (natus Rigae die 20 Februarii 1909, mortuus 5 Iunii 1979 Hamburgi-Wellingsbüttel) fuit poeta comicus et actor Germanicus.
Adulescentia
Henricus Erhardt filius Gustavuli Erhardt, principis germano-balticae gregis symphoniacae, fuit. Henricus in domo parentum Rigae educatus est. Ab anno 1919 ad annum 1924 Hannoveriae et ruri in vico Wennigser Mark habitavit. Avo suo commotus Hinricus discere coepit ludere clavichordio. Annis ab 1926 ad 1928 Lipsiae compositionem ac claviochordii artem edidicit. Annis ab 1928 ad 1938 Erhardt Rigae in tabaerna instrumentorum musicorumlaboravit necnon in theatris carmina comica canebat. Ab anno 1938 Berolini actor ac cantor operam dedit. Annis ab 1939 ad 1941 miles Bello Orbis Terrarum II interfuit.
Artifex clarus
Bello finito Hamburgum cum familia venit atque apud stationem radiophonicam NWDR operam dedit. Ab anno 1957 actor in pelliculis comicis praeclarus fiebat.
8502 Bauhaus
8502 , olim designationibus 1990 TR12 et 1985 YP1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen et Lutz D. Schmadel, astronomis apud Observatorium Karl Schwarzschild versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8502 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Beauvoir (Esia)
Beauvoir est commune Francicum 278 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Arthurus Burks
Arthurus Gualterius Burks (natus Arthur Walter Burks Duluth Minnesotae 13 Octobris 1915, mortuus 14 Maii 2008) fuit mathematicus Americanus qui annis 1940 principalis ingeniarius fuit in proposito quod ad designationem ENIAC contulit, primi generalis computatri digitalis electronici. Diu professor in Universitate Michiganensi Ann Arbor in oppido Michiganiae docebat, ubi multos annos cum Alicia uxore suadebat rem ENIAC ex opere Ioannis Vincentii Atanasoff deductum fuisse.
Burks gradum A.B. in mathematica et physica in Universitate DePauw Greencastle in vico Indianae anno 1936 et M.A. et Ph.D. in philosophia in Universitate Michiganensi Ann Arbor in oppido annis 1937 et 1941 proprie meruit.
Bonningues-lès-Calais
Bonningues-lès-Calais est commune Francicum 637 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Ecclesia Anglicana
Ecclesia Anglicana est ecclesia Christiana in Anglia constituta, antiquissima ecclesia Communionis Anglicanae, et omnium illius communionis ecclesiarum mater. Archiepiscopus Cantuariensis est maximus clericus Ecclesiae, quamvis monarcha sit ultimus rector.
Ecclesia origines suas reperit in ecclesia christiana quae tertio sæculo erat in provincia romana Britanniae, et in legatione Augustini Cantuariensis a Papa Gregorio Magno missa. Ecclesia rite constituta est anno 1534, cum Henricus VIII Angliae Rex ecclesiam ab Ecclesia Catholica Romana dividit. Fideles huius ecclesiae se et Catholicos et reformatos putant: Catholicos quod se antiquam Sanctam Catholicam et Apostolicam Ecclesiam continuare vident; reformatos quod auctoritatem papae negantes multa de reformatione protestante Anglica comprobant.
Ecclesia Anglicana est maxima ecclesia Christiana in Anglia.
Ricardus Henricus Dana (pater)
Vita
Ricardus Henricus Dana Cantabrigiae Massachusettae die 15 Novembris 1787 natus est, filius Francisci Dana iudicis Foederalistici. Studia in Collegio Harvardiano fecit, et iurisconsultus factus est. Rutam Carlottam Smith in matrimonio duxit, quae ei quattuor liberos peperit, inter quos Ricardus Henricus Dana minor.
Dana criticus litterarius inter 1817 et 1827 fuit primus Americanus qui maiorem Romanticismi criticismum scripsit, quamquam suae opiniones inusitatae tum erant. Cum poemata Vasingtonii Allston aestimavit, suae fidei mentionem fecit poesim esse altissimam artis formam, quamquam simplex esse, didacticismum vitans, debet. Nonnulla suorum iudiciorum fuerunt controversa. Dixit Universitatem Harvardianam genium suffocare, mentesque poetarum plus perspicientiae quam mens reipublicae generalis habere. Dana praeterea motum transcendentalismum culpavit, dicens: "Emerson et alii Spiritualistae, vel Supernaturalistae, vel quidquid appellantur, vel quidquid se appellari volunt . . . vecordiam in pectore [habent]." Dana fuit socius Circuli Anthologiarum, qui cum aliis circuli sociis periodicum North American Review anno 1817 pro vehiculo suorum scriptorum condidit, sed cum se moribus ordinariis opponeret, potestatem editorialem amisit. Ante 1850, Americani suas opiniones late sequebantur. Eodem tempore scripsit: "Multum quod olim novitas arrogans habebatur . . . vix melius quam vulgaris [factum est]."
Dana fictionem generis Gothici scripsit, praecipue in mythistoria Paul Felton (1822), fabula insaniae et homicidii. Mythistoria appellata est praecurrens realismi psychici opus iuxta opera Gulielmi Gilmore Simms. Nihilominus, Dana victum difficillime quaesivit per scripta, quae triginta annos non amplius dollariorum quadringentorum meruerunt.
Vici
Primum vici erat Portland Pattern Repository, cui agnomen erat WikiWikiWeb, wiki enim lingua Havaiana significat velox.
Regiminis vici non est menda impedire, sed emendationes expedire.
Et Wikipedia et Cathopedia et Conservapedia, inter alias, encyclopaediae generis vici sunt, quarum prima exemplum, quod ad technologiam et partim quod ad propositum atque ad methodum attinet, reliquis praebuit.
Erebia pluto
Erebia pluto est papilio familiae Nymphalidarum, insectum altitudinum altarum, in Alpibus et Apennino in altitudinibus inter 1900 et 3000 m in Austria, Germania, Francia, Helvetia, Italia, Slovenia endemicus.
Latitudo alarum est 32–40 mm. Adulti ab Iunio ad Augustum volare solent. Est singulus fetus per annum.
Larvae praecipue Festuca, Poa annua, et Poa minore vescuntur.
Anura
Anura (Graece an- 'sine' + oura 'cauda') sunt varius et plerumque carnivorus Amphibiorum corporis brevis sine cauda ordo taxinomicus, inter quem insigniter ranae et bufones, animalia familiarissima. Priscum "protoanurum" fossile Triassico novo in Madagascaria apparuit, sed horologium moleculare subicit origines ordinis fortasse retro ad Permianum, abhinc annorum 265 millionum, extendisse. Anuris est latissima distributio geographica, a tropicis ad regiones subarcticas, sed maxima diversitas specierum in silvis pluvialibus tropicis fit. Quia sunt circa 4800 specierum descriptarum, Anura inter diversissimos vertebratorum greges numerantur. Saliendi moris causa, ea Salientia olim appellata sunt.
Ioannes Aubreius
Ioannes Aubreius, vulgo John Aubrey (natus in Easton Percy iuxta Malmesburiam comitatus Wiltoniensis die 12 Martii 1626; mense Iunio 1697 mortuus) fuit scriptor et antiquitatis studiosus Anglicus, qui praecipue vitarum congeriei (Brief Lives) gratiá celebratur. Breviter apud Collegium Trinitatis Oxoniensis discipulus fuit. Socius inter primos Regalis Societatis Londinii anno 1663 electus est. Operum maxima pars post mortem divulgata est. Inter scripta usque adhuc inedita citantur Interpretation of Villare Anglicanum, Architectonica sacra, Erin Is God, Adversaria sacra et Country Revel (ludus scaenicus imperfectus).
Glanum
Glanum in Imperio Romano fuit urbs in Gallia Narbonensi.
Georgius Pell
Georgius Pell (natus Ballarat in urbe Australiana die 8 Iunii 1941; mortuus Romae die 10 Ianuarii 2023) fuit cardinalis et archiepiscopus Sydneiensis in Ecclesia Catholica.
De vita
Patre pugilista e stirpe Anglica, matre origine Hibernica, Georgius Pell in nativa urbe Ballarat civitatis Victoriae educatus est apud Collegium Sancti Patricii, deinde apud Collegium Corporis Christi Werribee in oppido. Alumnus est Urbanianae (Romae in urbe) universitatumque Oxoniensis et Monash. Iam ab anno 1966 sacerdos in urbe Ballarat merere coepit. Anno 1987 episcopus auxiliaris Melburnensis episcopusque titularis Scalensis promotus est. Die 16 Augusti 1996 archiepiscopus Melburnensis, die 10 Maii 2001 archiepiscopus Sydneiensis instauratus est. Hanc dignitatem etiam retinebat, sed a die 21 Octobris 2003 titulo cardinalis ornatus est. Conclavibus Vaticanis mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 aderat, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt. Sodalis erat consilii cardinalium quod a Francisco papa die 13 Aprilis 2013 convocatum est. Iussu eiusdem e die 24 Februarii 2014 praefectus novi secretariatus ad res oeconomicas merebat.
Châtillon-sur-Indre
Châtillon-sur-Indre est commune Francicum 2'828 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
197 Arete
197 , olim designationibus 1934 RE1 et 1950 DY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Classiarii Austriae versato repertus est. In litteris Graecis Arete, e qua asteroides appellatus est, fuit Alcinoi uxor, Nausicaae mater.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 197 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Premislia
Premislia (Polonice: Przemyśl ['pʃεmiɕl], Ucrainice: Перемишль, Peremyšlj) est urbs et sedes munita in palatinatu subcarpathico (vulgo Podkarpackie) Poloniae orientalis. Quae urbs Ucrainae finitima etiam limes est Unionis Europeae.
Premisliani Polonice dicunt: "Przemyśl równy Rzymowi, bo też na siedmiu wzgórzach położon" ('Premislia aequalis Romae, quia in septem montibus locata est').
Historia
Premislia antiqua urbs Poloniae condita circa saecula septimum et octavum. Eo tempore in ea terra incolebat populus Slavicus, qui nunc lingua Polonica "Lędzianie", et in Medii Aevi diplomate Latino Lendizi, Lendzanenoi, Lendzaninoi appellabantur.
Historia antiqua (ante annum 981) valde incerta est. Haec tamen conici possunt:
Saeculo IXo Magnae Moraviae annexa est, et postea ad Monarchiam Bohemicam transiit. Verisimillime nomen "Premislia" ex prima Bohemica dynastia venit. Deinde, VIIIo decennio Xi saeculi, Premislia a Misicone I, duce Poloniae capta est.
Anno 1018 Premislia a Boleslao I, qui eo tempore dux Poloniae erat (7 annos post rex coronandus fuit), in dicionem Poloniae reducta est. Quod ita factum est: Vladimiro erant duo filii. Patre mortuo ex his alter ducatum recepit, alter hereditate destitutus fratrem oppugnavit. Heres legitimus nunc a socero suo Boleslao auxilium petiit et assecutus est. Auxilio dato Boleslaus tamen cum copiis domum revertens Premisliam oppugnavit et recepit, 37 annos postquam a Vladimiro capta erat.
Ab Xo ad XIVum saec. multa bella de Premislia gesta sunt. Premislia alternis sub dicione Rutheniae, Poloniae et Hungariae erat. In 1343 a Casimiro III, rege Poloniae, capta est, sed anno 1370 Casimiro mortuo regnum eius a filio eius sororis - Ludovico I, qui iam erat rex Hungariae - hereditate acceptum est. Sic Ludovicus factus est rex duorum regnorum (Hungariae et Poloniae) et circa 1378-1379 mutavit fines inter ambo. Anno 1382 Ludovico mortuo filia eius maior - Maria - Regnum Hungaricum, et minor - Heduvigis - Regnum Polonicum hereditate accepit.
Ab 1387 usque ad 1772, Premislia erat pars Poloniae, ab 1772 usque ad 1918 Austriae, scilicet provinciae Galiciae. Tempore primi belli universali Premislia erat inter maximas urbes munitas Europae. Post bellum Imperium Austro-Hungaricum divisum et provincia Galicia Poloniae reddita est. Re publica Ucraina cupiente orientalem partem eius (ubi esset Premislia) sibi adiungere, antiqua bella de urbe Premislia inter Polonos et Ruthenos renovata sunt.
Ab 1919 usque ad hunc diem Premislia pars est Poloniae.
Anno 1939 (tempore secundi belli universalis) Germani et Sovieti diviserunt Poloniam. Fluvius San erat limes - una pars Premisliae erat sub occupatione Sovietica et altera sub Germanica. Anno 1941 amicitia Sovietico-Germanica habebat finem. Eo tempore nova pars belli habebat principium. Germani faciebant bellum contra Unionem Sovieticam. Ab 1941 usque ad 1944 Premislia erat omnis occupata a Germania. Anno 1944 Germanis se recipientibus Sovieti reversi sunt.
Ab 1944 Premislia est iterum in Polonia, sed ab 1944 ad 1989 Polonia erat pars eius foederis quod ab Unione Sovietica dominabatur.
Ab 1976 usque ad 31 Decembris 1998 Premislia erat sedes palatinati Premisliensis.
Deversorium Chelsea
Deversorium Chelsea (Anglice Hotel Chelsea), etiam Chelsea Deversorium et simpliciter Chelsea appellatum, est deversorium historicum et locus distinctus Urbis Novi Eboraci inter annos 1883 et 1885 aedificatum et praecipue notum pro eius incolis notabilibus. Deversorium, 250 unitates habens ad 222 West Via 23 Manhatae inter xystos septimum et octavum, in Chelsea, vicinia Manhatae, domus permultorum scriptorum, musicorum, artificum, et histrionum fuit, inter quos Robertus Dylan, Vergilius Thomson, Birgitta Berlin, Carolus Bukowski, Ioanna Joplin, Thomas Waits, Leonardus Cohen, Patti Smith, Iggy Pop, Viva, Gaby Hoffmann, Jobriath, et Laurentius Rivers. Quamquam Chelsea nondum accipit novas conductiones diutinas, aedificium iam est domus multorum qui ibi habitabant ante mutationem rationis. Ex die 1 Augusti 2011, deversorium ob renovationes praecluditur. Arthurus C. Clarke 2001: A Space Odyssey in Chelsea commorans scripsit, et poetae Allen Ginsberg et Gregorius Corso locum elegerunt commutationis philosophicae et artificiosae. Chelsea praeterea fuit deversorium ubi Dylan Thomas commorabatur cum pneumonia 9 Novembris 1953 obiret, et ubi corpus Nancy Spungen, amiculae Sid Vicious, sodalis Sex Pistols, inventum est, fataliter punctum die 12 Octobris 1978. Arthurus Miller "The Chelsea Affect," rem brevem vitam in Chelsea sub 1960 commemorantem, scripsit. Aedificium locus orientationis ex 1966 designatur, et in Tabulis Nationalibus Locorum Historicorum ex 1977 perscribitur.
Artifices litterarum
Deversorium fuit domus multorum scriptorum et hominum intellegentium, inter quos fuerunt Mark Twain, O. Henry, Herbertus Huncke, Dylan Thomas, Arthurus C. Clarke, Gulielmus S. Burroughs, Gregorius Corso, Arnoldus Weinstein, Leonardus Cohen, Sharmagne Leland-St. John, Arthurus Miller, Quentin Crisp, Gore Vidal, Tennessee Williams, Allen Ginsberg, Iacobus Kerouac (qui On the Road ibi scripsit), Robertus Hunter, Iacobus Gantos, Brendan Behan, Simona de Beauvoir, Ioannes Paulus Sartre, Thomas Wolfe, Carolus Bukowski, Raymond Kennedy, Matthaeus Richardson, Iacobus T. Farrell, Valerie Solanas, Maria Cantwell, Renata Ricard, Carolus R. Jackson, auctor mythistoriae The Lost Weekend, sibi in suo conclave die 21 Septembris 1968 mortem conscivit.
Histriones et moderatores pellicularum
Deversorium fuit domus histrionum et directorum pellicularum, inter quos fuerunt Stanley Kubrick, Ionas Mekas (deversorium habitavit ab anno 1967 ad 1974), Shirley Clarke, Hal Miller, Mitch Hedberg, David Hill, Miloš Forman, Lillie Langtry, Ethan Hawke, Dionysius Hopper, Vincentius Gallo, Patricia Chica, Maria Beatty, Eduardus Izzard, Uma Thurman, Elliott Gould, Elaine Stritch, Michael Imperioli, Matthaeus E. Novak, Ioanna Fonda, Russell Brand, Baybi Day, Gaby Hoffmann (et mater), Viva (stella pellicularum Warholianarum), et Eduarda Sedgwick.
Musici
Multum deversorii historiae a musicis qui habitabant vel visitabant factum est. Inter praeclarissimis musicis sunt Grateful Dead, Thomas Waits, Patricia Smith, Iggy Pop, Robertus "Werner" Strete, Mod Fun, Vergilius Thomson, Chick Corea, Alexander Frey, Jeff Beck, Dee Dee Ramone, Ioannes Thunders, Mink DeVille, Philippus Lynott, Paulus Jones, Henricus Chopin, Ioannes Cale, Editha Piaf, Joni Mitchell, Robertus Dylan, Alicia Cooper, Alexander Escovedo, Janis Joplin, Pink Floyd, Iacobus Hendrix, Petrus Walker, Canned Heat, Sid Vicious, J. D. Stooks, Vivian Stanshall, Keith Grant, Ricardus Hell, Jobriath Boone, Little Annie, Lotti Golden, Rufus Wainwright, Lance Loud, Abdullah Ibrahim/Sathima Bea Benjamin/Ioannes Grae, Vasant Rai, Iacobus Labouchere, et Leonardus Cohen. Madonna in Chelsea nonnullos annos sub 1980 habitavit, anno 1992 rediens ut photographemata faceret pro eius libro Sex, in conclave 822. Falco, Ryan Adams, The Libertines, The Fuse, Michael McDermott, Melissa Auf der Maur, Timothaeus Freedman, et Antonius Kiedis in deversorio commorati sunt. Pretty Reckless, grex Taylor Momsen photographati sunt in conclave 822. La Roux, grex popularis Britannicus, alteram pelliculae musicae editionem pro eorum carmine "In for the Kill" in deversorio fecerunt. Pellicula phonodisci "Saw Something" Davidis Gahan in deversorio facta est.
Artifices oculorum
Deversorium opera collegit et ostendit multorum artificum oculorum qui ibi manserunt. Robertus Blackburn, Doris Chase, Laurentius Rivers, Brett Whiteley, Christo, Arman, Franciscus Clemente, Iulianus Schnabel, Ching Ho Cheng, David Remfry, Philippus Taaffe, Radulphus Gibson, Frida Kahlo, Didacus Rivera, Robertus Crumb, Helena Cantor, Iasper Johns, Eduarda Sedgwick, Nicolaus Oldenburg, Vali Myers, Donaldus Baechler, Herbertus Gentry, Gulielmus de Kooning, Robertus Mapplethorpe, Lynne Drexler, Moyses Soyer (qui ibi obiit anno 1974), Nora Sumberg, et Henricus Cartier-Bresson in deversorio degerunt. Harrius Everett Smith fabricator pellicularum et ethnomusicologus, habitabat etiam obiit in conclave 328. Pictor Alphaeus Philemon Cole ibi habitavit triginta quinque annos usque ad mortem, anno 1988, anno aetatis suae 112. Lex Lumiere, photographa Neoeboracensis, suas picturas et photographemata ostendit in re Arte Modae in deversorio die 29 Aprilis 2011 pro commodio Societatis Fundata Auxilii Tsunami Iaponiae habita.
Designatores modae
Carolus James, primus couturier Americanus, qui modam ab anno 1940 ad 1960 maxime movit, anno 1964 in deversorium migravit, pneumonia ibi moriens anno 1978.
Stellae Warholianae
Deversorium saepe cum superstellis Warholianis consociatum est, quas Andreas Warhol et Paulus Morrissey in Chelsea Girls direxerunt (1966), pellicula de operariis in The Factory et eorum vitis in deversorio. Inter incolas in scaena Warholiana fuerunt Edie Sedgwick, Viva, Ultra Violet, Maria Woronov, Holly Woodlawn, Andrea Feldman, Nico, histrio Paulus America, poeta Renatus Ricard, et Birgitta Berlin.
Alii
Nonnulli superstites naufragii navis Titanic in Chelsea commorabantur quia spatium inter deversorium et Pier 54, navale White Star Line, quo Titanic navigabat, erat breve. Deversorium etiam fuit domus multorum nautarum a militia post Magnum Bellum redientium. Ruta Harkness, periclitator et naturalista quae primam Ailuropodam melanoleucam vivam a Sinis ad Civitates Foederatas decennio post 1930 tulit, in deversorio post reditum commorata est. Susanna Bartsch, promotor rerum Neoeboracensium, in Chelsea iam habitat.
Fortuna musica
Deversorium in carminibus popularibus et rock commemoratur, inter quibus:
Franciscus Ricci
Franciscus Ricci aut  Franciscus Rizi (natus Matriti anno 1614 – mortuus est in oppido El Escorial anno 1685), pictoris Italicus Antonii Ricci filius et Vincentii Carducho discipulus, fuit pictor barocus Hispanicus.
Rudelle
Rudelle (Occitanice Rudèla) est commune Francicum 178 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Newtonia erlangeri
Newtonia erlangeri est arbor florens familiae Fabacearum, in Kenia, Somalia, et Tanzania endemica. Planta in silvis ripariis et aquosis (Anglice: groundwater) habitat, ad terras fruticum (bushlands) interdum inundatas attingens.
Parux
Parux est commune Francicum 80 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
1775 Zimmerwald
1775 , olim designationibus 1969 JA, 1952 HB2, 1952 HD, et 1953 TE2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild in Observatorio Zimmerwald versato repertus est.
Franciscus Xaverius Nitti
Franciscus Xaverius Nitti (natus in Melphi die 19 Iulii 1868; Romae die 20 Februarii 1953 obiit) fuit oeconomista, vir publicus ac praeses Consilii Ministrorum Regni Italiae.
Béhéricourt
Béhéricourt est commune Francicum 215 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Bonningues-lès-Ardres
Bonningues-lès-Ardres est commune Francicum 651 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Turres Benaci
Turres Benaci (Italiane: Torri del Benàco) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi sita. Incolae Turresani appellantur.
Tammy Grimes
Tammy Lee Grimes (in Lynn Massachusettae die 30 Ianuarii 1934 nata; die 30 Octobris 2016 mortua) fuit actrix et cantrix Americana.
Sudacum
Sudacum (Russice et Ucrainice Судак, tr. Sudak; Tatarice Taurice Судакъ, Sudaq; saeculis mediaevalibus a Graecis Σουγδαία, ab Italis autem Soldaia vocabatur) urbs est ad Pontum Euxinum, in parte meridie-orientali paeninsulae Crimaeae, de facto ad rem publicam Crimaeam Foederationis Russicae pertinens (secundum divisionem administrativam Ucrainae tamen officiale ut pars eius rei publicae autonomae Crimaeae aestimatur). Fortasse anno 212 conditum, plus quam 15 milia incolarum nunc habet. Sedes productionis vini atque locus curationis est. Monumentum historicum architecturae clarissimum Sudaci est 'arx Genuensis,' inter annis 1371 et 1469 ut fortalitium Soldaiae, coloniae Genuae, constructa (nunc autem partim ruinata).
Star Wars Episode IV: A New Hope
Star Wars Episode IV: A New Hope (Anglice; Latine "Bella Stellaria - Episodium IV: Nova Spes"), sive Star Wars ("Bella Stellaria") primigenie vocatum, est pellicula scientiae ficticiae ab die 25 Maii anno 1977 et prima in serie pellicularum Bella Stellaria. Haec pellicula, prima exhibita, maximam spectatorum gratiam iniit. Quam plurimas pecunias meruit usque ad pelliculam E.T. the Extra-Terrestrial anno 1982 prolatam. Etiam statum pelliculae sumptuosissimae meruit, quem statum deinde post unum annum pellicula Titanica superavit. Praeterea homines docti Americani Pellicularum Instituti inter Centum celeberrimas pelliculas enumerant.
Publius Mucius Scaevola
Cursus honorum
Anno 141 a.C.n. tribunus plebis Lucium Hostilium Tuberonem praetorium corruptionis causa in ius vocavit, anno 136 praetor electus est. Anno 133 a.C.n. Mucius consul Tiberii Sempronii Gracchi acta adiuvit, cum Lucius Calpurnius Piso Frugi collega ea recusaret. Anno 130 a.C.n. pontifex maximus factus est. Anno 115 a.C.n. aut antea mortuus est. Praeterea cum aliis quasi conditor iurisprudentiae Romanae erat.
Bonnières (Fretum Calisii)
Bonnières est commune Francicum 636 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Morning Glory (2010)
Morning Glory ('Gloria matutina', florem familiae Convulvacearum significans) est pellicula anno 2010 edita et a Rogerio Michell, moderatore cinematographico Africae Australis, ducta. In hac pellicula, quae iuvenis in televisione operam dantis res gestas enarrat, hi histriones agunt:
São Paulo Futebol Clube
São Paulo Futebol Clube , vel modo  São Paulo  (Latine: Sanctus Paulus Pediludium Consociatio) est societas pediludii et ludorum athleticorum Brasiliensis Paulistanus. Condita est die 25 Ianuarius 1930 et in liga foederata prima Brasiliensis ludit.
Lynn (Massachusetta)
Lynn est urbs Massachusettae Civitatum Foederatarum Americae. Censu anni 2010 90 329 incolae habebat.
Duces Lotharingiae
thumb|Vexillum ducum Lotharingiae ab anno [[1538]] Hic est index ducum Lotharingiae:
Formosus
Formosus  (816 – 896) fuit episcopus Romae Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 6 Octobris 891.
Vita
Formosus Romae anno 816 natus est. Ante quam papa factus est, Formosus fuit cardinalis episcopus diocesis Portuensis-Sanctae Rufinae ab anno 864, papa Nicolao I. Iam anno 872 Formosus candidatus pontificatus fuit. Papa Ioannes VIII eodem anno eum deposuit, sed papa Marinus I anno 883 Formosum in episcopatum restituit. Obiit die 4 Aprilis 896.
Pontificatus
Die 22 Februarii 896 Formosus Arnulphum Carintiae imperatorem Sacri Romani Imperii coronavit, sed post mortem Formosi successor eius papa Ioannes IX iudicavit hanc coronationem nullam esse. Post eius mortem – papa Stephano VII regnante, qui Lamperto imperatore suadente creatus erat - in Synodo, quae horrenda appellata est, cadaver papae Formosi in ius vocatum est et postea in Tiberim iactum est, sed a sectatoribus eius servatum est.
Acropolis (discretiva)
Acropolis potest esse:
Parroy
Parroy est commune Francicum 162 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Grant Wood
Grant Wood (natus Anamosae in Iowa die 13 Februarii 1891 – mortuus est in die 12 Februarii 1942 in Urbe Iova in Iova) fuit pictor Americanus, scholae quae dicitur Realismus Americanus.
Terrasson-Lavilledieu
Terrasson-Lavilledieu  est commune Francicum 6'261 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Imprimatur
Adhuc hodie aliqua opera theologica a Congregatione pro Doctrina Fidei examinantur
Sanctus Elias (Molisium)
Sanctus Helias ad Planisium seu Sanctus Elias (Italiane: Sant'Elia a Pianisi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Heliapolitani appellantur.
Elias (propheta)
Elias (in Nova Vulgata, sed "Elia" in Vulgata, etiam "Helia" in antiquis scriptoribus, Hebraice אליהו Elijahu vel Elijah, qui significat "Deus meus est JHVH") primus magnus propheta Veteris Testamenti fuit qui tempore regum Achab et Ochoziae primo dimidio saeculi noni a.C.n. in regno Israel prodiit.
Initio sui ministerii Elias nuntiat pluviam non fore per annos (1 Reg 17, 1). Primo sedat in torrente Charith, ubi corvi mirabile deferebant ei panem et carnes (1 Reg 17, 5-7). Postquam vadit in Sarepta Sidoniorum et manet apud mulierem viduam (1 Reg 17, 9 -16). Filius mulieris moritur et Elias eum revivit (1 Reg 17, 17 - 24).
Post tres annos sine pluvia Elias congregat omnem populum et 450 prophetas Baal in monte Carmeli ut cognoscat utrum Baal an Yahweh verus deus est. Elias facit cadere ignem e caelo super holocaustum et interfecit prophetas Baal (1 Reg 18, 19 - 40). Postquam pluvia grandis facta est.
Ob minas Iezabel, Elias in deserta fugit et postquam ad montem Horeb pergit et ibi cum Deo colloquitur (1 Reg 19, 1 - 18). Iussu Dei Elias unget Hazael regem super Syriam, et unget Iehu regem super Israel, et Eliseum unget prophetam.
Postquam mortuus est Achab, regnavit Ochozias, filius eius. Ochozias aegrotavit et misit nuntios ad deum Beelzebub consultandum. Quam ob rem Elias nuntiavit mortem Ochoziae. Rex misit ad eum milites sed Elias fecit e caelo descendere super eos. Ad terciam vicem Elias descendit et locutus est regi, qui mortuus est iuxta sermonem Dei (2 Reg 1).
Per multa saecula plures scriptores catholici putaverunt Eliam conditorem vitae monachalis et etiam culti Virginis Mariae fuisse.
Secundum quandam traditionem iudaicam (Mal 4, 5-6) et christianam (Mc 9, 11; Mt 17, 10) reditus Eliae initium finis mundi significabit.
Malogia
Malogia est vicus Helveticus in Valli Eniatina pagi Grisoniae.
Historia
Transitus Malogiae viam inter vallem Eniatinam et vallem Praegalliam ducit.
Ad septentrionem vici est fons Aeni fluvii.
Malogiae locatum est opus fundatum eruditionis promovendae et otii favendi quod nominatur Salecina.
Parey-Saint-Césaire
Parey-Saint-Césaire est commune Francicum 224 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
23 Novembris
23 Novembris dies 327ª anni est (328ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 38 dies manent.
Collegium Saxosylvanum
Collegium Saxosylvanum (vulgo Stonyhurst College) est schola secundaria privata Catholica Societatis Iesu, anno 1794 condita, in fundo Saxosylvano prope vicum Hurst Green in Lancastriense comitatu sita. Sententia eius est Francogallice vetere Quant je puis, scilicet "quantum possum".
Evangelium Cuthberti in possessione Societatis Iesu erat inter annos 1769 et 2012, quo tempore plerumque in Collegio Saxosylvano habebatur; hodie in Bibliotheca Britannica conservatur.
Chasseneuil
Chasseneuil  est commune Francicum 666 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Dioecesis Magdeburgensis
Dioecesis Magdeburgensis Germanice Bistum Magdeburg est dioecesis in Saxonia et Anhaltino. Etiam partes terrarum foederalium Brandenburgi et Saxoniae ad dioecesim pertinent. Dioecesis iacet in diaspora.
Historia
Archidioecesis Magdeburgensis die 20 Aprilis 967 a Ioannes XIII papa condita est.
Alexius Stachanov
Alexius Gregorii filius Stachanov (Russice Алексей Григорьевич Стаханов, tr. Aleksej Grigor'evič Stachanov; 21 Decembris 1905 – 5 Novembris 1977), operarius industriae carbonariae Sovieticus, fuit initiator motus operariorum pro amplificatione productivitatis laboris (in eius honorem motum Stachanovensem nominati) in Unione Sovietica.