cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Castellio (Provincia Lucensis)
Oeconomia
Capitalis civitas Vicariae a Perpore supra usque anno MCCCVIII, insula in mutinense ducato usque MDCCCIL
NOTI CIVES: Rolandus qui obiit castrum suum defendens in MCLXI
Fractiones
Vici (fractiones) municipii sunt :
Index ducum Normannorum
Hic est index ducum Normannorum ab anno 911 usque ad 1259. Ab hoc anno titulum ducis Normanniae gerunt et reges Franciae (pro terra continentali Normanniae) et reges Angliae vel Britanniarum (pro insulis Normannorum).
Cahokia
Cahokia est urbanus antiqui populi situs (annos 650–1400) prope Collinsville Illinoesiae. In planitie inundationis Fundi Americani, Cahokia trans Mississippium Flumen ab Sancto Ludovico iacet.
Nomen plenum Anglicum Cahokia Mounds plenissimumque Cahokia Mounds State Historic Site, scilicet "locus civicus historicus tumulorum Cahokianorum" e nuncupatione tribus cuiusdam in hac regione habitantis derivatum est ab Europaeis saeculo XVII exeunte advenis.
Situs, qui 890 hectaria seu circiter 9 chiliometra quadrata comprehendit, olim consistit in fere centum viginti tumulis terrenis ab hominibus factis, sed solum octoginta tumuli exstant. Cahokia est maximus culturae Mississippianae situs archaeologicus, quae societates multiplices in America orientali saecula ante adventum Europaeorum evoluit.
E spectatione vasorum inter annos 1050 et 1250 factorum constat incolas Cahokiae stimulantia Ilicis vomitoriae infusa sorbuisse, quamquam haec species non circum Cahokiam sed in regionibus australioribus floret.
Haile Gebrselassie
Haile Gebrselassie (natus Asselae die 18 Aprilis 1973) est athleta Aethiopicus. Mense 2021, in fronte pugna in Aethiopia contra rebelles Tigray.
Viaeductus
Viaeductus, vel pons tantum, est aquaeductus similis pons, super quo viae autocinetorum vel ferriviae ducuntur.
Franciscus Xavierus Loizeau
Franciscus Xavierus Loizeau (natus die 7 Iulii 1939 in  Maillé in praefectura Vendea) est ab anno 1998 episcopus Diniae id est Dioecesis Diniensis (-Reiensis-Sistariensis).
Pontificia Ecclesiastica Academia
Pontificia Ecclesiastica Academia est academia Sanctae Sedis cuius munus est iuvenibus presbyteribus ecclesiasticam ac internationalem diplomatiam docendi.
Pontificia Ecclesiastica Academia ut Academia Nobilium Ecclesiasticorum ab abbate Petro Garagni Romae anno 1701, papa Clemente XI regnante, condita est.
Fridericianum
Fridericianum olim oppidiculum Berolini suburbanum fuit, quod anno 1688o aedificatum est. Iam anno 1710o Berolino adiunctum est. Usque ad annum 1920um pars sui iuris urbis erat. Nomen accepit a Friderico eius nominis I rege Prussiae.
Nunc est pars Mediae et Montis Crucis.
Suleiman Frangieh (iunior)
Suleiman Antonius Frangieh (Iunior) (سليمان طوني فرنجيه Sulaymān Ṭūnīy Franǧīyyah) est dux factionis Maradae Libanicae Christianae.
Natus est die 18 Novembris anni 1965 in oppido Zghorta, monte Libano in septentrionali sito, patre Antonio Frangieh notissima caede illa anno 1978 in vico Ehden facta a militia Copiarum Libanicarum (Forces Libanaises) occiso. Frangieh munere ministri diversorum ministeriorum functus est ab anno 1990 usque ad 2005.
Militia Maradae in bello civile Syriae foederata contra Palaestinenses et Sunnitas supra Tripolim postque caedem apud Ehden factam quoque contra Copias Libanicas pugnabat. Etiam his diebus cum Hizbullah et Amal et Factione Nationale Libera Michaelis Aoun numeratur in partibus regimini adversis Syriaeque faventibus. Qui Maradam sectantur maxima ex parte Christiani sunt ex regione Zghortae orti.
Saccharum officinarum
Saccharum officinarum (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est planta e Nova Guinea oriunda, quae ad graminacearum familiam pertinet. Homines saccharo ex hac planta extracto ad cibum et in medicina utuntur.
Porsenna
Lars Porsenna aut Porsena etruscus rex Clusii fuit, qui vixit saeculo VIo a.C.n.. Clusium sub eo regno opulentum fuit. Is Tarquinium regem Romanorum in exilium eiectum anno 509 a.C.n. Clusium recepit bellumque contra Romanos gessit, ut Tarquinii dominationem reduceret.
Tunc Etrusci Clusio cum Tarquinio rege Romam profecti hostes vicerunt, sed fabula narrat de victoria Romanorum ad pontem Sublicium. Ibi Gaius Mucius Scaevola et Horatius Cocles pro Romanis fortissime pugnaverunt. Porsenna mortuo magnum mausoleum aedificatum est, in quo magnas divitias condiderunt, ut complures auctores latini tradunt, inter quos Plinius Maior, qui in suis Naturalibus historiis scripsit (Porsenna) sepultus est sub urbe Clusio.
Veterum Sapientia
Veterum Sapientia est Constitutio Apostolica papae Ioannis XXIII die 22 Februarii 1962 promulgata. In hac constitutione Romanus pontifex de lingua Latina scripsit et antiqui sermonis usum in Ecclesiae Catholicae vita defendit.
Campi Elysii (via)
Via Camporum Elysiorum (Francogallice Avenue des Champs-Élysées) est Parisiensis praeclara via, quae inter Forum Stellae (ubi Arcus triumphalis stat) et Forum Concordiae patet, atque ex Elysio appellatur. Ad hanc viam horti Camporum Elysiorum patent.
Finis Terrae (praefectura Franciae)
Finis terrae seu Finisterrae, vulgo Finistère sed Britonice Penn-ar-Bed, est praefectura in regione Britannia Minore. Caput praefecturae est urbs Coriosopitum.
Coccus (genus)
Coccus est genus superfamiliae Coccoideorum ordinis Hemipterorum. Insecta huius generis foliis arborum et fruticum semper viridium vescuntur.
Amphora
Amphora (Graece ἀμφορεύς) est genus vasis, plerumque fictilis. Habebat utrimque ansas. Amphorae in inferiore parte erant acutae, ut in abaco aut in harena poni possent. Inserviebant praecipue ad liquores (e.g., oleum, vinum, garum) condendos. Sed omnino erant vasa ad merces omnium generum, imprimis etiam frumenti, transvehendas. Qua re fit, ut permultae navibus submersis impositae in mari Mediterraneo inventae sint et adhuc inveniantur. Sed non solum simpliciter figulatae usui cottidiano inserviebant, sed etiam a pictoribus sollertissime exornatae sive in supellectili domorum sumptuosarum conservabantur sive pretiosa dona erant sepulcralia.
Blasius Merrem
Blasius Merrem (natus Bremae die 4 Februarii 1761; mortuus Marburgi die 23 Februarii 1824) fuit zoologiae Germanicus.
Amphora
Mensura capacitatis quoque apud antiquos Romanos fuit quae volumine ad pedem cubicum exigebatur et octo congios vel 48 sextarios capiebat (circiter 26.25 litra). Alterum nomen eidem mensurae quadrantal erat.
Blasius Merrem
Ei intererat zoologia, presertim ornithologia, et fuit primus qui aves in Ratitas et Carinatas divisit.
Nintendo
Nintendo Co., Ltd. (Iaponice: 任天堂株式会社, Nintendō Kabushiki gaisha) est collegium Iaponicum die 23 Septembris 1889 a Fusajiro Yamauchi condita, quae hodie ludos televisivos atque diversa genera electronicarum lusoriarum et crepundia creat. Nintendo (任天堂, "relinquere fortuna ad caelum") iisdem mercibus in America negotiatur. Societatis sedes in Civitatibus Americae Foederatis, quae Nintendo Americae appellatur, in Redmond, Vasintoniae, sita est.
Societas chartularum (1889-1956)
Nintendo a Fusajiro Yamauchi sero anno 1889 fundatus est ut societas mercatoria quae chartulas lusorias creat, nomine principali Nintendo Koppai. Societatis sedes in urbe Kyoto Iaponiae acta est ubi ludus chartularum lusoriarum manu factus Hanafuda appellatus creabat et in commercium inducebat. Is mox populare fit, et Fusajiro adiutores conducebat chartulas massa producere ut postulationem satisfacere, et mox Nintendo creat cantharum harum chartularum Nintendo Cup appellatum.
Lucius Atilius Luscus
Cursus honorum
Atilius anno 444 a.C.n. collegio primo tribunorum militum consulari potestate interfuit. Sed iam tres post menses tribuni a magistru se abdicaverunt atque Lucius Papirius Mugillanus et Lucius Sempronius A.f. Atratinus (consules electi sunt.
Ecclesia Adventistarum Septimi Diei
Ecclesia Adventistarum Septimi Diei est ecclesia Christiana protestantica ex Civitatibus Foederatis Americae perveniens, cui sunt nonnullae doctrinae quae ab aliis Christianis heterodoxae videntur.
Historia
Ecclesia Adventistarum Septimi Diei annis quadraginta centesimi octogintesimi saeculi ex actu Villelmi Miller, qui pars eventi Secunda Experrectione Magna noti erat, exsurrexit. Miller textum Daniel 8, 14-16 Adventum Secundum Christi in vicio secundo die Octobris anni 1844 ponere interpretavit. Interpretatione sua confuata sectatores sui devertuntur. Adventistae, pars parva sectatorum Villelmi Miller, textum in Daniel prius intrationem Christi in sanctum sanctorum caeleste ("sanctuarium") in die Villelmo Miller calculato quam Adventum Secundum suum praedicere dixerunt. Studium magnum incipit a quo doctrinae Ecclesiae Adventistarum Septimi Diei formantur. Inter adventistas erant Iacobus White et uxor sua Helena G. White. Helenae G. White erant visiones multae per quas ab Adventistis propheta dicitur. Libri sui etiam hodie inte Adventistas Septimi Diei gratissimi sunt.
Doctrinae
Per doctrinas unicas suas Ecclesia Adventistarum Septimi Diei saepe cultus et secta dicitur.
Doctrinae orthodoxae protestanticae suae:
Doctrinae protestanticae quae disputantur, sed inter Adventistas docentur:
Aulus Sempronius A.f. Atratinus
Aulus Sempronius A.f. Atratinus (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus patricio origine saeculi quinti a.C.n. erat.
Familia
Pater eius Aulus Sempronius Atratinus annis 497 et 491 a.C.n. consulatum rei publicae Romanae gessit. Praeterea Aulus iunior fratrem Lucium habuit, qui consulatum adeptus est (vide infra). Filius eius Aulus Sempronius Atratinus erat, qui annis 425, 420 atque 416 tribunus militum consulari potestate electus est.
Cursus honorum
Sempronius anno 444 a.C.n. collegio primo tribunorum militum consulari potestate interfuit. Sed iam tres post menses tribuni a magistru se abdicaverunt atque Lucius Papirius Mugillanus et Lucius Sempronius A.f. Atratinus (frater Auli) consules electi sunt.
Michael Suleiman
Michael Suleiman (Arabice ‏ميشال سليمان‎;‎ natus in Amchit die 21 Novembris 1948), miles et alumnus Academia Militaris Exercitus Libanensis necnon universitatis Libanensis, est a die 25 Maii 2008 Libani praeses.
Philippus Callimachus Experiens
Philippus Callimachus Experiens (natus Sancti Geminiani Filippo Buonaccorsi anno 1437; Cracoviae die 1 Novembris 1497 mortuus) fuit humanista et vir publicus renascentiae Italicus. Pomponii Laeti discipulus et amicus, et sancti Casimiri magister.
Frost/Nixon
Frost/Nixon est pellicula de colloquio percontativo inter Praesidem Civitatum Foederatarum Americae Ricardum Nixon et David Frost, anno 2008 a moderatore cinematographico Ron Howard creata et ducta. In hac pellicula agunt praeclari histriones:
Capreolus
Capreolus est genus mammalium familiae Cervidarum, cui sunt duae species: Capreolus capreolus, qui Europam et Asiam austro-occidentalem habitat, et Capreolus pygargus, qui Europam orientalem et Asiam septentrionalem habitat.
Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum
Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum vel simpliciter Historia Gothorum est opus sancti Isidori. Narrat res gestas Visigothorum (HG 1-70) usque ad regnum Suinthilae (621), quarum nobis est praecipua fons, postea narrat historiam Vandalorum (HG 71-84), denique res gestas Suevorum (HG 85-92).
Isidori Latinitatem pulchram esse fertur, Ciceronis sermoni similem.
Elisabetha Ford
Elisabetha Ford quae dicitur Betty (nata Elizabeth Ann Bloomer Warren Ford Sicagi in Illinoesia die 8 Aprilis 1918; mortua die 8 Iulii 2011) fuit uxor Giraldi Ford trigesimi octavi praesidis Civitatum Foederatarum Americae ergo Elisabetha Ford fuit a die 8 Augusti 1974 usque ad diem 20 Ianuarii 1977 prima reipublicae domina.
Pontificia Academia Scientiarum Socialium
Pontificia Academia Scientiarum Socialium est academia quae die 1 Ianuarii 1994 a Papa Ioanne Paulo II condita est. Munus academiae est studium et progressio Scientiarum Socialium, praecipue oeconomia, sociologia, ius, et scientia politica.
Praeses academiae est a die 19 Ianuarii 1994 Maria Anna Glendon. Sedes academiae etiamque Pontificiae Academiae Scientiarum est casina Pii IV in hortis Vaticanis.
Luisianum
thumb|240px|Pristina [[fossa Luisianensis et Angelorum Puteus et ecclesia Sancti Michaelis]] thumb|100px|[[Insigne pristinum]] Luisianum est vicus Berolini in urbe media situs et una ex omnium veterrimis partibus Berolini.
Situs
Lusianum vicum a septentrionali latere vetus vicus „Nova Colonia ad aquam" appellatus et Spreha claudunt, a vespera parte Fridericianum iacet et a meridie et oriente pristina id oppidum fossa Luisianensi et propugnaculorum fossa suburbanorum disiungitur.
Res gestae
Regio olim Myrica appellata est. Anno 1261 magistratus oppidi Coloniae territorium emit. Tum agricolae advenerunt et ibi habitabant.
Cum Berolinum saeculo XVI crevit etiam nonnulla suburbana oppidula facta sunt exempli gratia Colonia Berolinensis et Copenicum. Futurus vicus Luisianus primum suburbanus fuit, tum in bello triennio devastatus, deinde ibi murus fortificationis factus est. Exinde ab anno 1701 cives Luisianenses civitatem Berolinensem acceperunt. Annis inter 1734 et 1736 murus vectigalis aedificatus est qui amplam regionem definivit in qua etiam Luisiana regio sita erat. Civibus petentibus 1802 rex Fridericus Gulielmus eius nominis tertius regioni nomen uxoris Luisae de Megalopoli et Strelicia dedit. Tum Petrus Iosephus Lenné consilium Friderici Gulielmi eius nominis IV regis Prussiae secutus vicum de novo aedificavit vel potius aedificari curavit. Anno 1841 etiam Lusiani exterior pars Berolino adiuncta est. Ex aedificiis quae ad nostram memoriam manserunt veterrimum est ecclesia Evangelica Lutherana quam anno 1857o consiliarius rerum architectonicarum urbanus Hermannus Blankenstein aedificari curavit. Etiam nunc ecclesiae evangelicae Lutheranae commune quod est sui iuris hoc aedificio utitur.
Ex aetate revolutionis industriarum ibi et habitacula et officinae alium alio mixtae sunt. Ea mixtura tum vici praecipua erat. Usque ad exordium saeculi XX vicus magnitudine incolarum crevit. Paulo post vicus spissitudine incolarum maximus fuit cum ibi 60 000 incolae per chiliometrum quadratum habitabant. Cum anno 1920 Magnum Berolinum conditum est, maior pars Lusiani Monti Crucis, minor et septentrionalis Mediae adiuncta est. Ex eo tempore nomen Lusiani non iam in tabulis geographicis apparet. Post secundum bellum mundanum atque post divisionem Germaniae usque ab anno 1961 usque ad annum 1989 murus Berolinensis Luisianum dividebat in partem ad Berolinum occidentalem et partem ad orientalem pertinentem.
Nunc magistratus consilium est lacunas, quae bombis in bello factae erant, aedibus novis complere. Id fiat, ut Luisianum in bello maxime destructum de novo imaginem unius vici cohaerentis praebeat.
Meleager
In mythologia Graeca Meleager fuit filius Oenei regis Calydonii et Althaeae, filiae Thestii (sive, secundum alios, Martis et Althaeae). Ita frater erat Deianirae, Herculis uxoris. Praeterea ex Atalanta Parthenopeum genuisse dicitur, quamquam nomen uxoris Cleopatra traditum est. Inter heroes notus est, quod Calydonium aprum interfecit. Aliter ab Homero, aliter a posterioribus auctoribus haec fabula narratur.
Fabula post Homerum.
Auctores posteriores narrant tres Parcas Meleagro vix nato supervenisse, ut fatum infantis canerent. Una ex eis dixit tamdiu Meleagrum victurum esse quamdiu hunc ramum, et extemplo ramum quendam in focum coniecit. Tum mater Althaea pavida e lecto consurrexit et titionem ex igne sublatum extinxit et accurate in secreto loco occultavit. Adulescens Meleager iam erat cum Aper Calydonius est ab irata Artemide immissus, ut regem Oeneum puniret, qui annua sacra in honorem deae facere omiserat. Cum belua agrum Calydonium vastaret atque pecora necaret, nec agricolae tuti esse possent nisi intra moenia oppidi, magna fames populo imminebat. Tum Meleager, ut Oenei regis filius et fortissimus vir, auxilium a finitimis civitatibus petivit et magnam venationem indixit. Ex omni Graecia celeberrimi heroes convenere : Theseus et Pirithous, Dioscuri Castor et Pollux, Iason, Peleus et Telamon, filii Aeaci, Atalanta et ipse Meleager et multi alii huic venatui interfuere. Plures heroes, ob iniquitatem Dianae, sub ictibus apri perierunt antequam Meleagro contingeret beluam iaculo necare. Sed, amore formosae venatricis Atalantae captus, postquam aprum occidit, spolia beluae puellae tribuit, quam prima sagitta vulneraverat. Tum avunculi Melagri, Plexippus et Toxeus, indigne ferentes feminam sibi praeferri, praemia virginis vi eripere temptaverunt. At Meleager iratus eos occidit. Morte fratrum renuntiata, mater Meleagri Althaea, dolore amens facta, fatalem titionem e latebra produxit atque igne cremavit. Simul ac ramus in cineres dissolutus est, eodem momento vita corpus Meleagri reliquit. Post eius mortem Althaea sese ipsa necavit et sorores tam diu fratrem fleverunt, ut a Diana in aves meleagrides dictas conversae sint.
Fabula Homerica.
In Iliade Phoenix, fabulam apri Calydonii Achilli narrando, heroem reducere ad pugnam cupit, quam Agamemnoni iratus deseruerat. Nec de Parcis mentio ulla apud eum reperitur ; similiter tamen aper ingenti magnitudine in agros Calydonios a Diana missus est ac Meleager auxilum cum aliarum civitatum, tum maxime finitimorum Curetum petivit. Multi viri fortes ob iniquitatem Dianae, sub ictibus apri iam perierant cum tandem Meleagro contigit beluam iaculo necare. Nondum tamen placata Artemis discordiam inter venatores immisit, qui ita decertarunt de spoliis apri ut Meleager duos avunculos, filios Thestii, occiderit. Tum irati Curetes fines regis Oenei invaserunt et urbem Calydonem oppugnaverunt, quam Meleager primo feliciter defendit. Cum vero mater Althaea, aegre ferens fratres a filio ita necatos, Plutonem et Proserpinam diris imprecationibus fatigaret atque Furias adversus Meleagrum invocaret, ille taedio victus e proelio recessit et domi apud uxorem Cleopatram quievit. Tum Curetes victores iam urbem incendebant, cum omnes propinqui et ipsa mater supplices venerunt nec tamen quicquam a Meleagro obtinuerunt. Postremo cum iam domus herois verberibus resonaret, uxor Cleopatra, miserabilem fortunam captivarum ostendens, ei persuasit ut patriam excidio eriperet. Tum Meleager arma rapuit et in proelium redux hostes reppulit et Calydonem servavit nec tamen praemia accepit quae accepisset, si non uxori sed civibus implorantibus cessiset. Quae admonitio ad Achillem pertinebat.
De Meleagro in litteris.
Post Homerum et Euripides et Sophocles tragoediam Meleager inscriptam ediderunt, quae hodie ambae deperditae sunt. Itaque longissima narratio huius fabulae apud poetam Latinum Ovidium reperitur.
Unus ex Argonautis etiam fuerat et apud poetam Valerium Flaccum oratione habita comitibus persuadet, ut Hercule in litore Mysiae relicto, sine eo iter ad Colchos pergerent.
Apud pictores sculptoresque
Fabulam Meleagri saepe repraesentavere pictores sculptoresque antiqui : ita Pompeiana domus quaedam "Meleagri domus" dicta est, ob picturam parietalem Meleagrum et Atalantam prope aprum occisum ostendentem. In sarcophagis praecipue Meleager sculpi solebat, tamquam imago mythica praematurae mortis quae iuvenes optime de se promittentes rapit.
Melchior Cesarottus
Melchior Cesarottus (Italiane: Melchiorre Cesarotti, 1730-1808) fuit scriptor italicus, natus Patavii.
Vita
Melchior Cesarottus apud seminarium Patavinum primum discipulus fuit, deinde docuit rhetoricam. Nominatus est anno 1768 professor graecae et hebraicae linguarum apud universitatem eiusdem civitatis, et, anno 1806, Napoleo I ei stipendium tribuit. Ut imperatori francorum gratias ageret, illi dedicavit carmen cui titulus "La Pronea" (anno 1807).
Opera
Composuit:
Eius opera collecta sunt in 42 vol., in 8-o, Pisis, 1805-1813. Quorum ecloga edita sunt in 4 volumina, in-8o, Mediolani, 1820.
Serica
Serica dici possunt:
Tails (persona ficticia)
Milesius Provericus (Iaponice: マイルス・パウアー, Mairusu Pauā) plerumque scitus nomine Tailsius (Iaponice: テイルス Teirusu) est persona fictica in serie Sonicus ludorum electronicorum librorum nubeculatorumque divulgatus ab Sega. Est persona communis in serie et scitur sicut socius Sonicus.
Nomen Milesius Provericus est iocus de locutione "milia passuum per horam." Huc est commemoratio celeritati Sonicus. Vixit octis annis et remanet vivere. Vulpes flavus est qui habet duas caudas. Socius Sonicis est et mechanicus bonus est. Potest uti suas duas caudas volare. Miles anno 1992 in ludo Sonicus Hedgehogius introductus est.
In imagine sua prima in ludo Sonicus Erincei 2 habuit capillum auranticum. Color capilli sui mutati est flavo pro Sonicus Adventurius Sonicus Heroesquius. In annis 1993 1995que insignitus est in suis propriis ludis Et musicorum factorem Tailsius, Tailsius Adventurius, Tailsius' Skypatrolius. Milesius est tertia persona fictica popularissima seriei post Sonicus Shadovque congruente demoscopiae publicae.
All the President's Men
All the President's Men (scilicet Latine Omnes Viri Praesidis) est pellicula de Praesidis Civitatum Foederatarum Americae Ricardi Nixon abdicatione propter turpitudinem anno 1974 cum Nixon praeter ius et occulte scriptores diarii investigare fecerat. Haec pellicula anno 1976 a moderatore cinematographico Alano J. Pakula creata et ducta est secundum mythistoriam eiusdem tituli, All the President's Men, a Carolo Bernstein et Roberto Woodward anno 1976 scriptam. In hac pellicula, quae maximum exitum habuit et quam homines docti Americani Pellicularum Instituti inter Centum celeberrimas pelliculas enumerant, agunt praeclari histriones:
Tails (persona ficticia)
Conceptio et Creatio
Yasushi Yamaguchi qui fuit artifex architectusque zonae pro Sonic Team formavit Milem certamini decernere amicum Sonicus. Persona fictica meditata est habere admirationem profundam Sonicus. Quoque Milesius destinatus est esse nyctereutes procyonoides viverrinus aut "tanuki". Designatores decreverunt mutare eum in vulpem cavere comparationes possibles de alia populari persona fictica. Sua perscriptio merit sed Iugum Sonicus mutavit nomen in "Tailsius".
Yamaguchius constitit compromissioni. Miles factum est suum nomen legalem et Tailsius factum est suum agnomen.
Milesius reformatus est ab Yuii Uekawa Casui Sonicus
Amadeus IX (dux Sabaudiae)
Amadeus IX Sabaudiae cognominr felix (natus Thononi die 1 Februarii 1435; mortuus Vercellis die 30 Martii 1472) fuit ab anno 1465 usque ad mortem dux Sabaudiae, princeps Pedemontii, comes Augustae Praetoriae, Maurianae et Nicaeae.
Aemilius Lahoud
Aemilius Geamil Lahoud (Arabice ‏اميل لحود‎‎; natus in Baabdat die 12 Ianuarii 1936), fuit classiarius et politicus Libani.
Alumnus est scholae Brummana prope Berytum collegiorumque navalium apud Dertmutam in Anglia et insulam Rhodensem in Civitatibus Foederatis. In classe Libanensi militavit. A die 24 Novembris 1998 usque ad eundem diem 2007 praeses Libani meruit.
Elias Hraoui
Elias Hraoui (Arabice ‏الياس الهراوي‎‎; natus in valle Bekaa die 4 Septembris 1926; mortuus Beryti propter cancrum die 7 Iulii 2006 ) fuit ab anno 1989 usque ad annum 1998 Libani praeses.
Henricus Rudolphus Schinz
Henricus Rudolphus Schinz (Theodisce: Heinrich Rudolf Schinz Turici die 30 Martii 1777 natus; ibidem mortuus die 8 Martii 1861) fuit zoologiae, herpetologiae, ornithologiae et mammalogiae peritus Helveticus.
Renatus Moawad
Renatus Moawad (Arabice ‏رينيه معوض‎‎; natus anno 1925; necatus est in insidia die 22 Novembris 1989) fuit anno 1989 breviter accurate septemdecim dies a 5 Novembris usque ad 22 Novembrem Libani praeses.
Circulus terrae Hailprunna (Badenia et Virtembergia)
Circulus terrae Hailprunna est circulus terrae Badeniae-Virtembergiae. Sedes circuli huius est Hailprunna. Praefectus est Detlef Piepenburg.
Caput circuli terrae: Hailprunna
Hailprunna hodierna est urbs magna ad nicrum. Primo anno 741 memorata erat. Ab anno 1371 Hailprunna (vel Salutis Fons) fuit urbs imperialis.
Carolus Ioannes Amadeus Sabaudiae
Carolus Ioannes Amadeus Sabaudiae aut Carolus II Sabaudiae (Taurini die 23 Iunii 1488 natus; mortuus propter lapsum e lecto Monte Calerio die 16 Aprilis 1496), Caroli I et Bianca di Monferrato filius, fuit ab anno 1490 usque ad mortem Dux Sabaudiae, Princeps Pedemonti et Comites Augustae Praetoriae, Maurianae et Nicaeae. Carolus II fuit etiam rex titularis Cypri et Hierosolymae.
Patricia Nixon
Patricia Ryan Nixon quae dicitur Pat (nata Thelma Catherine Ryan die 16 Martii 1912 in Ely, Nivata, mortua propter cancrum pulmonum die 22 Iunii 1993 in Park Ridge, Nova Caesarea) Richardi Nixon uxor, trigesimi septimi praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit ergo a die 20 Ianuarii 1969 usque ad diem 9 Augusti 1974 prima reipublicae domina.
Leo Vygotskij
Signa
Signa sunt soni, picturae, gestus per quae puer et exprimit et communicat cogitationes suas. Similia sunt instrumentorum, quia se interponunt inter hominem et realitatem, id est, homo et discit et docet per signa.
Facultas exprimendi
Inter omnia signa, sermo non parvum obtinet locum. Sermo est facultas exprimendi et communicandi cogitationem per signa vocalia. Quando homo discit linguam suam: ingreditur societatem, instituit consuetudinem cum aliis hominibus, se ipsum exstruit. Aliis verbis, sermo est homini porta mundi.
Servaeus Innocens
Servaeus Innocens (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 82 consul suffectus creatus est.
Planaxidae
Planaxidae sunt taxinomica familia parvorum et minutorum gastropodorum pantropicorum et maritimorum superfamiliae Cerithoideorum, qui in litoribus saxosis in zona litorali regionum tropicarum et subtropicarum habitant. Congregari in locis humidis aestus recessu solent.
Subfamiliae
Duae subfamiliae in taxinomia Bouchet & Rocroi (2005) agnoscuntur:
Genera
Planaxidae hae genera recentia (contra fossilia) comprehendunt:
Planaxinae
Fossarinae
Fridericus Bohl
Fridericus (vulgo: Friedrich) Bohl (natus 5 Martii 1945 oppido Rosdorf apud Goettingam) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.
Iuventus et Munus
Postquam anno 1964 maturitatem accepit, Bohl Marburgi iurisprudentiae studebat atque 1969 primam, 1972 secundam probationem adeptus est. Eodem anno iurisconsultus, anno 1976 notarius admissus est. Post cursum honoris nunc cum aliis societatem regit, quae hominibus in pecunia augenda consulet.
Cursus honorum
Ab anno 1963 Bohl sodalis Unionis Iuvenilis et CDU est. Annis 1970 - 1980 legatus senatus terrae Hassiae fuit. 1980 legatus Dietae Foederalis Germaniae creatus est. 26 Novembris 1991 Helimutus Kohl eum Administrum Foederalem Officiorum Praecipuorum et praesidem Officii Cancellarii nominavit. Hunc honorem ad finem consilii ministrorum Kohl post electionem Dietae Foederalis anni 1998 gessit. Anno 2002 etiam Dietam Foederalem reliquit.
Rosalynn Carter
Eleanora Rosalynn Smith Carter (nata Plains in vico Georgiae die 18 Augusti 1927), uxor Iacobi Carter, trigesimi noni praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit a die 20 Ianuarii 1977 usque ad diem 20 Ianuarii 1981 prima reipublicae domina. Etiam iura humana defendit pro mulieribus et impuberinis.
Psalmus 52
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: Quum occiso Achimelech, et religuis Sacerdotibus passim terror iniectus esset toti populo, nequis Davidem iuvare auderet, ac Doeg ob prosperum impiae delationis successum, triumphos suos ageret, sanctus vir nihilominus animum fide erigens, Psalmum hunc composuit: ubi improbi delatoris crudeli perfidiae insultat, seque ad bene sperandum hortatur, quia Deus in caelo iustus iudex sedeat, tum ad opem servis suis ferendam qui spes suas omnes in eum coniiciunt, tum ad ulcisendam eorum superbiam, qui eo contempto, quidvis sibi pro libidine indulgent.
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 52 (51) ex versione vulgata Clementina: 1 In finem. Intellectus David, 2 cum venit Doëg Idumaeus, et nuntiavit Sauli: Venit David in domum Achimelech. 3 Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquitate? 4 Tota die iniustitiam cogitavit lingua tua; sicut novacula acuta fecisti dolum. 5 Dilexisti malitiam super benignitatem; iniquitatem magis quam loqui aequitatem. 6 Dilexisti omnia verba praecipitationis; lingua dolosa. 7 Propterea Deus destruet te in finem; evellet te, et emigrabit te de tabernaculo tuo, et radicem tuam de terra viventium. 8 Videbunt iusti, et timebunt; et super eum ridebunt, et dicent: 9 Ecce homo qui non posuit Deum adiutorem suum; sed speravit in multitudine divitiarum suarum, et praevaluit in vanitate sua. 10 Ego autem, sicut oliva fructifera in domo Dei; speravi in misericordia Dei, in aeternum et in saeculum saeculi. 11 Confitebor tibi in saeculum, quia fecisti; et exspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum.
Bachir Gemayel
Bachir Gemayel (natus Beryti die 10 Novembris 1947; necatus est Aschrafijae die 14 Septembris 1982 ) fuit rerum politicarum peritus qui anno 1982 Libani praeses creatus est sed numquam ius iurandum dare potuit, quia paulo post electionem una cum aliis viginti quinque hominibus in scelere necatus est.
Byrrha
Byrrha (alia nomina: Byrrhus, Pirra ) (Italiane: Rienza, Germanice Rienz) est flumen Italiae, in Tirole Meridionali in Pustriosa Valli. Sebatum ad Byrrham iacet.
Titus Cloelius Siculus
Titus Cloelius Siculus (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus patricio origine saeculi quinti a.C.n. erat.
Cursus honorum
Cloelius anno 444 a.C.n. collegio primo tribunorum militum consulari potestate interfuit. Sed iam tres post menses tribuni a magistru se abdicaverunt atque Lucius Papirius Mugillanus et Lucius Sempronius A.f. Atratinus consules electi sunt. Anno 442 a.C.n. Cloelius coloniam Ardeam deduxit.
Elias Sarkis
Elias Sarkis (Arabice ‏إلياس سركيس‎‎; natus die 20 Iulii 1924; mortuus est die 27 Iunii 1985), iuris consultus, fuit politicorum peritus et ab anno 1976 usque ad annum 1982 Libani praeses.
Marcus Larcius Magnus Pompeius Silo
Marcus Larcius Magnus Pompeius Silo (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 82 mensibus Septembris et Octobris consul suffectus creatus est.
Delicia
Delicia, seu Delilitschia, seu Delitium (Theodisce Delitzsch) est urbs Germaniae in Saxonia, circiter 20 chiliometra ad septentrionem Lipsiae sita, quae censu 2018 habito 24,868 incolas habuit. Nomen eius deducitur a Palaeosorabico děľc vel delč, "collis".
Philibertus I (dux Sabaudiae)
Uxor eius fuit Bianca Maria Sfortia, quae post mortem Philiberti I imperatorem Maximilianum I nupsit.
Kenethus Spearman Clarke
Kennethus Spearman Clarke, "Kenny" aut "Klook" cognomine, (natus Pittsburgi 9 Ianuarii, 1914 - obiit Parisiis 26 Ianuarii, 1985 fuit tympanista iazensis et conditor moris tympanizandi "bebop" nomine.
Gaius Arinius Modestus
Gaius Arinius Modestus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 73 ad usque 75 proconsul provinciae Cretae et Cyrenes fuit. Anno 82 consul suffectus creatus est.
Remedia amoris
Remedia amoris est carmen didacticum a poeta Publio Ovidio Nasone distichis elegiacis compositum. Paulo post Artem amatoriam editum est, fortasse anno 1 vel anno 2. Hic liber est velut secunda pars vel continuatio Artis amatoriae: nam dum poeta obtrectatoribus suis respondere conatur, qui prius opus reprehendebant tamquam liberum nimis et ad malos mores incitans, remedia profitetur adversus Amorem sese divulgaturum esse.
Quid sibi proposuerit Ovidius in hoc carmine.
Ut enim in Arte placere et amare docuerat iuvenes, ita in Remediis collum subtrahere iugo ac amare desinere vult docere, ne auxilio suo careat amans furiosus, qui, nulla alia spe relicta, se ipse (vel ipsa) suspendere vel alio modo necare infelix parat. Similitudinem inducit hastae Achillis, quae eadem et vulneravit Telephum et sanavit :
Suleimanus Frangieh
Salomon Cabalanus Beigus Francus, vulgo Suleiman Kabalan Beik Frangieh, (Arabice سليمان فرنجية natus die 15 Iunii 1910; mortuus die 23 Iulii 1992) fuit politicorum peritus et ab anno 1970 usque ad annum 1976 Libani praeses.
Remedia amoris
Quid sibi proposuerit Ovidius in hoc carmine.
Itaque primis versibus veniam impetrat a deo Amore, dum eum monet ne puer cruentus aut saevus fieri velit. Ipse semper poeta dulcis amoris mansurus est. Postea vero Apollinem saepius invocat, inventorem artis medicae necnon carminum deum et vatum.
Nonnulla remedia.
Inter multa alia ab Ovidio proposita haec sunt  consilia:
Multa exempla e mythologia ducta sunt, nonnulla tamen et ex propria experientia poetae.
Fontes manuscripti.
E duobus praecipuis manuscriptis textus ab hodiernis philologis elaboratur :
Quedlinburgum
Quedlinburgum (Theodisce: Quedlinburg) est Saxoniae Anhaltinae urbs circiter 23 000 incolarum, in Germania media ad ripas Bodae sita. Ab anno 936, cum corpus regis Henrici I in civitatem in basilica Sancti Petri ante altare sepultum est, ad annum 1802, urbs erat sedes abbatissae Quedlinburgensis. Anno 994 ab imperatore Ottone III forum et civitas condita est. Ab anno 1994, curia regia et aedificia in oppido Quedlinburgi vetere sita a Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum vocato patrimonium culturae mundi declarata sunt.
Situs urbis
Forum, media in urbe, 123 metra super maris aequor est, sed locus editissimus urbis est mons antiquae arcis (vulgo: Altenburg), qui circiter 183 metra super maris aequor est. Urbs aream 78,15 chiliometrorum quadratorum circumcludet, et coordinata geographica sunt 51° 47′ 30″ ad septentrionalem et 11° 08′ 50″. Urbs in occidentali parte montium Harz nominatorum iacet.
Geographia physica et geologia
Urbs ad Bodam fluvium sita in valle quasi in "cortina" naturali. Flumina Boda, Selca, et Holtemma fontem in Harudorum montibus meridiem versus sitis habent. Mons ruptus, altitudine 1141,1 metra super maris aequor, est maximus praenominatae saltus mons. Flora in altitudine versa variantur. In inferioribus partibus silvae, fagi, in superiore parte pini sunt. Finis arborum est in altitudine circiter 900 metrorum vel 1100 metrorum.
Communia vicina
Haec urbes communisque sunt pars circuli agrestis Quedlinburgum urbem. Indicantur dextrosum in septentrione incipens (nomina Germanica): vicus Harsleben, urbs Wegeleben, vici Ditfurt et Wedderstedt, communis Badeborn communisque Asmusstedt prope urbem Ballenstedt, vicus Rieder, urbs Gernrode, vici Bad Suderode, Neinstedt, et Weddersleben, communis Warnstedt prope urbem Thale, et vicus Westerhausen.
Ordo urbis
Finis Quedlinburgum in regiones decem constituuntur:
Clima
Civitas in zonam temperatam sita est, et tempestas saepe sicca est. Temperatura menstrua media circa 8,8 ° Celsius est et multitudo pluviae per annum 438 millimetri est. Temperatio maxima mensurata in menes Iulius Augustusque 17,8 ° Celius et 17,2 ° Celsius sunt, temperatio minima mensurata in menses Ianuarius Februariusque 0,1 ° Celsius et 0,4 ° Celsius sunt. Imber maximus in menes Iunius et Augustus cum 57 millimetro et 54 millimetro plueret. Quod civitas in partem a sole aversa Hercyniae silvae sita, pluvia regioni minime in totum Germaniae (mensurata 800 millimetri) est.
Medium aevum
Castra Quitilinga anno 922 a rege Henrico I condita esse traduntur. In regnum Henrici I Hungari expeditiones bellicas fecerunt in diversa Europae regna. Rex in Quedlinburgum et aliam civitatem castelli edificare edicerit. Anno 933 ab Henrico I ac Riadem apud Merseburgum et anno 955 a Otto I filius supradicti apud Augustam Vindelicorum (sive Augsburgum) Hungaros maxima cum clade vicerunt. Anno 936 obiit Henricus I in monasterium Memleben. Translatum est autem corpus eius a filiis suis in civitatem quae dicitur Quidilingaburg et sepultum in basilica sancti Petri ante altare. Venerabilis autem regina Mathildis, constructo in Quidilingeburg monasterio congregationeque sanctimonialium ibi conlecta, fideli erga Deum servitio promeruit, quod virtus filii in omnibus floreat. Anno 961, cortem scilicet Quitilinga cum ecclesia in honore sancti Iacobi apostoli consecrata. Anno 966, Mathilde filia Ottonis I, abbatissa prima monasterii Quedliniburgensis facta est. Anno 968, Mathildis regina obiit II Idus Martii in Quidilingaburg civitate; ibique in basilica sancti Servatici episcopi et confessoris honorifice tradita sepulture iuxta sepulcrum domini sui Heinrici requiescit. Anno 973 imperator Otto I pascha in Quitelingeburg celebravit, ubi patris fuerat ac matris sepulcrum. Anno 986 monasterium sanctae Mariae ex fundamento construxit. Ergo Quedlinburgum clara urbs Sacri Romani Imperii fit.
Ab imperatore Ottone III hic anno 994 civitas condita est. Ex anno 1426 ad annum 1477 illud urbs ad foedus hanseaticum accessit. Anno 1514, expulsionis Iudaeorum, quorum numerus exactum viginti quattuor fuit, ex urbe, et destructione eorum vici in loco, qui Iüdengasse appellatur.
Res usque a reformatione gestae
Anno 1542, senatus civitasque et monasterium in monte ad religionem evangelicam transierunt.
Per primum bellum mundanum captiva corpora in urbis parte ad occidentem solem spectanti fuerunt.
Die 19 Aprilis anno 1945 per militem Americanum Quedlinburgi bellum Europaeum finitum est. Post secundum bellum mundanum ab anno 1949 ad annum 1989 Quedlinburgum in Re publica Democratica Germanica, quae sub dicione Unionis Sovieticae erat, sita erat. Etiam Seditio 17 Iunii 1953 Quedlinburgi vel in Thalem cum auxilio occupatorum Russicorum debellata est.
Ab anno 1994 Quedlinburgum Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum patrimonium culturae mundi consideratum est.
Demographia et incrementum urbis
Quedlinburgi incolae anno 2008 circiter 21 500 esse aestimantur. Urbs spissitudines incolarum amplius 292 incolarum pro chiliometro quadrato habent.
Religio
Congregatione sanctimonialium Quedlinburgensis anno 936 a regis Otto I et Sanctis Mathildis conditum est. Urbs ex 1541 religionem reformationis habuit.
Ecclesia Catholica Quedlinburgi in Dioecesis Magdeburgensis et Communitates Protestantes in Germanice Evangelische Kirche der Kirchenprovinz Sachsen situm sunt.
Hodie fere 80 centesimae partes populi nullius communitatis religiosae sunt, 10–15 centesimae partes sunt evangelicae ecclesiae id est Lutheranae, reformatae et unitae ecclesiae et 5 centesimae partes populi ecclesiae Romanae Catholicae sunt. Tempore praesenti, nonnulli homines communitatis Iudaicae sunt.
Camillus Chamoun
Camillus Nimr Chamoun (Arabice ‏كميل نمر شمعون‎‎; natus Dair el-Qamar die 3 Aprilis 1900; mortuus Beryti die 7 Augusti 1987) fuit ab anno 1958 usque ad annum 1964 Libani praeses.
Quedlinburgum
Insigne
Insigne Quedlinburgi urbis monstrat aquilam nigram cum insigni minore et cane.
Res publica et magister civium
Ab anno 2001 Eberhardus Brecht (SPD) magister civium creatur est. Ab anno 2004, legati factionium ad consilium civitatis sunt: octo legati, 23.5 centesimae partes CDU, sex legati, 17.7 centesimae partes SPD, septem legati, 18.8 centesimae partes Factio Sinistra, quinque legati, 13.0 centesimae partes FDP, duo legati, 5.8 centesimae partes Foedus 90/Virides, sex legati, 19.1 centesimae partes apertum et unus legatus, 2.8 centesimae partes NPD.
Oppida coniuncta
Quedlinburgum societatem cum his urbibus colit:
Ecclesiae architecturae romanicae
Ecclesiae architecturae romanicae Quedlinburgi civitatis tres sunt.
Aminus Gemayel
Aminus Gemayel (vulgo Amine Gemayel Arabice scriptum أمين الجميل), natus Bikfayae iuxta Berytum die 22 Ianuarii 1942, causidicus et politicorum periti Petri Gemayel filius, est ipse illustris politicorum peritus Libanicus qui fuit ab anno 1982, cum decessor et frater eius Bachir Gemayel necatus est, usque ad annum 1989 Libani praeses. Postea usque ad annum 2000 exsul in Francia vixit.Die 26 Novembris 2006 etiam filius eius Petrus Gemayel minor in insidia necatus est.
Quedlinburgum
Ecclesiae architecturae Gothicae
Ecclesiae architecturae gothicae Quedlinburgi civitatis quatuor sunt.
Bellum in Vulpegera
Ferdinando Magno defuncto, regnum divisum est inter filios. Isti regna fratrum cupiditi, bellum inter se gesserunt. Ita anno 1072 copiae Castellae Roderico Didaci duce, Regnum Legionense intraverunt, et prope viculum Vulpegeram in comitatu Karrioni superaverunt Legionenses.
Alfredus Naccache
Alfredus Georgius Naccache (etiam Naqqache) (natus anno 1887; mortuus anno 1978) fuit inter mandatum Francicum Libani praeses.
Bellum in Vulpegera
Alphonso victo, Sanctius cepit Regnum Legionis et in exsilio misit fratrem.
Carolus Helou
Carolus Helou (natus Beryti die 25 Septembris 1913; mortuus die 7 Ianuarii 2001), diurnarius et iuris consultus, fuit politicorum peritus et ab anno 1964 usque ad annum 1970 Libani praeses.
Béchara el-Khoury
Bechara El Khoury (Arabice ‏بشارة الخوري‎‎; natus anno 1890; mortuus die 1 Ianuarii 1964) fuit a die 21 Septembris 1943 usque ad die 18 Septembris 1952 primus Libani liberi praeses.
Quedlinburgum
Ecclesiae architecturae neo-gothicae
Ecclesiae architecturae neo-gothicae Quedlinburgi civitatis duo sunt.
Musea
Musea Quedlinburgi urbis tres sunt. Museum civitatis, quae Fachwerkmuseum (contignatio cratibus vel lateribus conferta) appellatur, vulgo Staenderbau, iuxta forum civitatis situm est. Museum civitatis in monte, quae dicitur Schlossmuseum, iuxta ecclesiam sancti Servatii situm est. Et museum civitatis, vulgo Klopstockhaus appellatur, in plano iuxta pinacothecam urbis (vulgo: Feininger-Galerie) situm est.
Aedificia
Centrum historicum urbis magna ex parte conservatum est. Hic sunt murorum mediae aestatis. Numerus domorum vulgo Fachwerkhaus (contignatio cratibus vel lateribus conferta) appellatur est 1200. Dicitur urbem circiter milibus aedificiis, quae monumentis servantur.
Spectacula
Multa festa et annuales pompae religiosis celebrationibus fundantur.
Res oeconomicae
Oeconomia Quedlinburgi industriali forma distinguitur. Praesenti sectionis domesticae sunt: sectio primaria vel agricultura: 2,0 centesimae partes, sectio secundaria vel industria: 19,29 centesimae partes, sectio tertiaria vel servitii: 78,71 centesimae partes. Principales oeconomicae opes Quedlinburgi sunt opera metallica, agriculturae, et turismus.
Viae lapidae picesque
Platea "B 79" et platea "B 6" in civitatem Quedlinburgum concurrerent etiam novissima platea "B 6n" in septentrio supraditam civitatem concurrerent. Ab anno 2006 adiunctio septentrionalis (vulgo Quedlinburg-Nord) plateae picis "B 6n" super vico Marsleben nominatus, situs. Platea picis maxima autovia "A 14" circiter 40 kiliometris ad orientalem, autovia "A 395" circiter 44 kiliometris ad occidentalem, autovia "A 2" circiter 50 kiliometris ad septentrionalem et autovia "A 7" fere 75 kiliometris ad occidentalem Richtung partem civitatem.
Ferrivia et commeatus publicus
Prope novam civitatem statio ferriviaria est. Hamaxostichi Societatae Ferriviariae Germanica in stationem ferriviariam et hamaxostichi Ferriviae supramontanea tenent. Prope stationem ferriviariam statio Laophorum situs.
Aeroportus
Aeroportus Hannoveriensis 120 kiliometris ad septentrionalem orientalemque et aeroportus Lipsiensis Salinaensis Saxonicaensis 90 kiliometris ad meridiem occidentalemque partem Quedlinburgum.
Media
Cotidiana gaseta dominans regionis Gaseta Germaniae mediae (vulgo Mitteldeutsche Zeitung) est. Domus minor editionis supradicta gaseta in urbe ad forum sita.
Scholae
Dicitur urbem quattuoribus scholae primae et duae scholae secundae et gymnasium unum et scholae musicae habere. In bibliothecam publicam circiter 67 500 libri sunt. Ab anno 1330 primae scholae latinae consideratus est. Item dicitur scholae ab anno 1623 "Gymnasium illustre" nominatus est item ab anno 1776 Fuerstliches Gymnasium.
Nati
Famosus filius Quedlinburgi exempli Jordanus de Quedlinburg, theologus monachusque saeculi tertio decimo est.
Aloysius Kothgasser
Aloysius Kothgasser (natus die 29 Maii 1937 in Lichtenegg, Styria) est Salisburgi archiepiscopus (Archidioecesis Salisburgensis) et Primas Germaniae.
Jean Sibelius
Jean Sibelius (1865–1957) fuit musicae classicae compositor Finnicus, cuius musica modo romantico composita ad identitatem Finnicam informandam multum contulit. Artem suam symphoniis excoluit (sicut Beethoven), quarum septem (vel octo, si adnumeretur Kullervo) composuit. Dubium non est, quin opera gravissima Sibelii in symphoniis illis consistant.
Praeter symphonias opera populo gratissima composuit, inter quae numeranda sunt Finlandia, Valse triste, Concentus violinae, Series Karelia et Cygnus Tuonelae (unum ex quattuor momentis seriei Lemminkäinen). Alia opera notabilia sunt haec:
De vita
Tavasteburgi in oppido Magni Ducatus Finlandiae, die 8 Decembris 1865 Christiano Gustavo Sibelio (1821-1868) et Mariae Charlottae Sibelio (1841-1898), natae Borg, uxori natus est filius, qui in baptismo praenomina accepit Johan Christian Julius (Iohannem Christianum Iulium). Domi et inter familiares amicosque hypocoristice Janne appellabatur in dicto et scripto. Adultus, cum baptismalibus opus erat nominibus uti, modo Johan Christian Julius modo Johan Julius Christian scribebat, donec annis 1890 hunc novum ordinem suum fecit. Annis 1890 etiam nomen Francogallicum Jean suum fecit, quo compositorem musicum se profiteretur. Quod nomen ex veteribus elegit chartulis negotialibus patrui sui nautae Johan (qui, dum vivit, etiam Janne appellabatur) triginta annis ante vita defuncti. Constat igitur Sibelio tres nominum species suppetisse, quarum unaquaeque sua propria ratione consistebat. Jean Sibelius nomen professionale est, quo compositor per orbem terrarum cognoscitur.
De pueritia et iuventute
Iohannes Sibelius nondum tres annos compleverat, cum pater, medicus oppidi Tavasteburgi, typho confectus est. Mater autem, viginti annos marito suo iunior, aere alieno mariti mortui se demersam invenit. Iohannes sororem aetate maiorem, Lindam Mariam (1863-1932), et fratrem minorem, Chistianum (1869-1922), habebat. Lingua vernacula familiae Suecica erat.
Iam a puerulo Iohannes, antequam ipse quoquam instrumento musico uti scivit, modos musicos quos audivit cum coloribus tapetis pavimenti comparavit. Quae indoles synaesthetica, quae etiam ad odores pertinebat, in eo per totam vitam mansit. Septem annos natus erat, cum Iulia matertera praeceptrice clavili psallendi artem degustavit, medio tamen successu, nam, ut ipse postea dixit, suis phantasiis nimis occupatus aliena agebat, et praeterea Iulia, quippe quae pro uno quoque errore acum textoriam inflixit digitis nepotis sui, vix magistra apta erat, quae Iohannem parvulum doceret.
Autumno anni 1872, ut videtur, scholam praeparatoriam Suecice ministratam frequentare coepit, sed iam postero anno in scholam Finnicam transiit, ut melius Finnice proficeret. Quod enim necesse erat, ut rem gerere posset in lyceo Finnico a Lucina Hagman condito, quae sedes Fennomaniae facta erat. Itaque anno 1876 in lyceo adscriptus est. Ita Iohannes Sibelius bilinguis factus est. Non quidem excelluit in schola, quae musicam nauci faciebat, sed plurimum violina canendo operam dedit. Sub divo solebat violina improvisare "avibus infinitas symphonias canens". Etiam cum fratribus in musica se exercebat. Una tricinium fecerunt, in quo Linda clavili, Iohannes violina, Christianus violoncello canebant.