cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adygeia
Adygeia vel officiale Res Publica Adygeia seu Adygeiorum (Russice Республика Адыгея, tr. Respublika Adygeja; Adygeice Адыгэ Республик, tr. Adygė Respublik) est subiectum Foederationis Russicae, in eius Districtum Foederalem Meridionalem inclusum. Metropolis Adygeiae est Maikop (Russice Майкоп, Adygeice Мыекъуапэ).
In Adygeia plus 454 milia homines (anno 2019) habitant, qui ut plurimum ad gentes Russorum (63,6 %, secundum censum anni 2010) et Adygeiorum (Circassorum, 25,8 % secundum censum eundem) pertinent.
Linguae publicae sunt Russica et Adygeica.
Geographia
Adygeia, in parte occidentali Caucasi Septentrionalis Ciscaucasiaque sita et a territorio Crasnodariano circumsaepta, ad regiones historicas Cubaniam atque Circassiam pertinens, aream 7792 km² habet. Pars septentrionalis rei publicae planities est, meridionalis autem a montibus Caucasi Maioris (quorum altissimus est Fischt) occupatur. Flumina principalia Adygeiae sunt Hypanis, Laba et Belaia (Album). Silvae circa 40 % rei publicae obtinent. Clima Adygeiae moderate tepidum est.
Historia
Homines in terra Adygeiae ab antiquitate habitant. Artefacta multa culturarum antiquarum ibi inventa sunt. Maiores populi indigeni Adygeiorum Zichi, Maeotae, Sindi, Cercetae, postquam Kasogi, deinde autem Circassi nominabantur. Post cladem suam in Bello Caucasico (anno 1864 finito) multi Circassorum ad emigrationem in Imperium Ottomanicum coacti sunt, reliqui autem planities iuxta ripam sinistram Hypanis fluvii domicilium defixerunt. In hac terra die 27 Iulii anni 1922 regio autonoma Circassica (Adygeica) formata est, cuius instituta administrationis Crasnodariae in urbe (ad hanc regionem tamen non pertinenti) locabatur. A die 24 Augusti 1922 ad 13 Augusti 1928 regio autonoma Agygeica (Circassica), dein regio autonoma Agygeica nominabatur. A die 2 Augusti 1924 ad 28 Decembris 1934 ad territorium Septentrio-Caucasicum, dein usque ad diem 13 Septembris 1937 ad territorium Maeotide-Pontico (seu Asoviae et Maris Nigri) pertinebat, postquam pars territorii Crasnodariani facta. Die 10 Aprilis 1936 urbs Maikop, cum terris adiacentibus in regionem autonomam Adygeicam inclusa, caput eius facta est. Annis 1940 et 1962 area regionis autonomae denuo amplificata est, nonnullis partibus territorii Crasnodariani ad eam adiunctis.
Die 5 Octobris 1990 consilium legatorum populariorum regionale Adygeicum transformationem regionis autonomae in Rem Publicam Sovieticam Socialisticam Adygeicam RSFS Russicae declaravit. Mensibus sequentibus haec transformatio ab instituta administrandi Russiae confirmata est. Die 23 Martii 1992 Consilium Supremum Adygeiae RSS Adygeiam in Rem Publicam Adygeiam (Adygeiam) renominavit. Die 21 Aprilis 1992 Conventum legatorum popularium Foederationis Russicae emendationem ad Constitutionem RSFS Russicae accepit, transformationem regionis autonomae in rem publicam eiusque renominationem confirmantem. In Constitutione Russiae, fine anni 1993 accepta, Adygeia prima in indice rerum publicarum Foederationis Russicae numerata est.
4594 Dashkova
4594 , olim designationibus 1980 KR1, 1954 KA, 1978 YV1, 1980 LS, 1980 MF, 1986 CP, et 1987 RK1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Paulus Gubbin
Paulus vulgo Paul Gubbins (natus die 8 Novembris 1949 Southport in Lancastriensi comitatu, mortuus die 6 Augusti 2016 ) esperanista, diurnarius et paedagogus Britannicus erat. Academiae Esperanticae quoque adhaesit. Diu in universitate quadam Anglica studiosos idioma Zamenhofianum docebat.
Vita
Linguis (e.g. Theodicae) studuit Mancunii et Kingston Ontarionis. Ibi in Canada doctoratu de litteris Theodiscis anno 1978 laureatus est.
Linguam Esperanticam anno 1984 edidicit et biennio post symbolas periodico Monato dare incohatus est. Mox una cum Stephano Maul periodica moderabatur, ubi in rubricis de politica et vita moderna excellebat. Mense Ianuario 2011 autem redactor primus foliorum internationalium in Flandria editorum creatus est.
Anno 2001 etiam folia La Brita Esperantisto disponere auxiliabatur. Mense Maio 2013 praeses Consociationis Esperanticae Britanniae (EAB) electus est. Anno 2007 cooptatus est in Academiam Esperanticam. .
Privatim cattos, ferriviam, autoraedas Mini-Cooper magni aestimabat et clarineta saxophonoque canebat.
Opera
Anno 2002 una cum Edvino Grobe Americano cursum Esperanto - pasporto al la tuta mondo quindecim in lectionibus edidit sonis pelliculisque auctum. Magistri cursu usi eum dilaudabant atque rem ipsam artificium didascalicum magnum habebant.
Paulus saepius certaminibus litterarum ab Universali Societate Esperantica celebratis particeps palmam tulit. Anthologia dramatum Konto de l' vivo in serie Stafeto (nr. 22) in lucem prolata est. Anno 2005 edidit opus Heksakloro unu komo tri domus editoria Fonto. Strophas eius dramaticas continet florilegium La Verda Ranaro prezentas... (2006). Eodem anno editus est res theatrica Zam- Zam- Zamenhof. Alia invenitur in periodico "Fonto". Historiones Esperanticos instruebat apud Bouresse in Francia.
Praemium litterarum Liro bis ei datum est: anno 2002 pro historiuncula Finsezone et anno 2005 pro Amikaro. Etiam pro foliis culturalibus "Beletra Almanako" (nr. 2) res vulgandas dedit. Lingua Anglica autem anno 2012 mythistoriam Laddies and Generalmen et anno 2014 fabulam Milesiam Westminster Blues exaravit; nonnulla dramata quoque Anglice scripserat.
Philosophia scientiae
Philosophia scientiae est pars philosophiae quae fundamenta, methodos, nec non causas et consecutiones scientiae tractat. Praecipua quaestio huius studii hoc est, quid sit scientia, fides theoriarum scientificarum, et finis ultimus scientiae. Haec disciplina cum metaphysica, ontologia, epistemologia convenit, exempli gratia, cum cognationem scientiae et veritatis explorat.
Thomas Hobbius
Thomas Hobbius Malmesburiensis, vel Thomas Hobbes (iuxta Malmesburiam 5 Aprilis 1588 natus; mortuus in Hardwick Hall Angliae, 4 Decembris 1679), fuit philosophus Anglicus et propugnator materialismi, qui omnia in motu materiaque consistere credebat. Dualismum Cartesianum denegans, animam hominis dixit mortalem esse. Doctrinis neoaristotelicis Galilaeum et Gassendum praetulit, sed sine dubio id quod de philosophia politica disseruit maximam sui famam posteritati reliquit. Inter libros quos scripsit Leviathan (1651) de monarchia absoluta maxime innotuit.
Vita
Thomas Hobbius in paroecia Westportensi comitatus Wiltoniensis haud procul a Malmesburia natus est die 5 Aprilis 1588. Pater, etiam Thomas appellatus, pastor vicarius paroeciae Westportensis, vir rudis et illiteratus fuit. Accidit enim quondam, ut pater cum collega ante aedes ecclesiae quondam alapis et pugnis rixatus in fugam se daret neque umquam reverteretur. De matre ignoramus, sed tutelam puero praebuit Franciscus patruus, qui negotiis prosperitatem sibi consecutus erat.
Gradum Baccalaurei Artium anno 1608 assecutus, amanuensis et tutor apud familiam Cavendish collocatus est in Hardwick Hall, perque totam vitam, paucis exceptis annis intermissis, cum serie illa comitum Devoniae alius alio succedentium familiaritate coniunctus est. Quae familiaritas effecit, ut maximam ei bibliothecam privatam sibi parare, peregrinationes facere, homines auctoritate graves cognoscere liceret.
Peregrinationum tutor
Anno 1610 primam peregrinationem suscepit una cum Gulielmo Cavendish (1590–1628), filio patroni (et qui patre mortuo anno 1626 comes secundus Devoniae creatus est). De hoc itinere paene nihil certi scimus, sed constat peregrinatores Venetiam pervenisse, nam tum temporis nemo iuvenum peregrinatorum Anglicorum vix facere potuit, quin Serenissimam rem publicam Venetam proficiscerentur. Venetiae Cavendish et Hobbius Fulgentium Micantium, amanuensem Pauli Sarpii, adierunt. Micantius et opera Francisci Baconis Italiane edenda procurabat. Haec salutatio maximi momenti fuit, nam Cavendish alacre commercium litterarum cum Micantio iniit. Itaque Hobbius, qui litteras Italiane scriptas Anglice rescribebat, didicit, quid de re publica regenda cogitaret Paulus Sarpius (1552–1623), frater Ordinis Servorum Mariae, consiliator Rei publicae Venetae, homo doctissimus, qui destinatus imperio papae adversabatur. Hoc itinere Hobbius persuasus esse videtur, ut consilium philosophandi abiceret seque studiis auctorum Graecorum et Latinorum daret. Sequitur silentium duodeviginti fere annorum, donec anno 1628 Thucydidis Bellum Peloponnesiacum a se Anglice redditum publici iuris fecit. Quo facto non solum id egit, ut litteris classicis faveret, sed etiam, ut democratiam monarchia inferiorem esse probaret. Nam Thucydides putabat notitiam temporum praeteritorum utilem esse, si quis velit exempla prudenter agendi concipere. Itaque Hobbius dixit Thucydidem hominibus inter tumultus civiles laborantibus memorare antiquos democratiam parvi existimasse.
Exeunte anno 1630 in patriam rediit, at non ad Gervasium Clifton, sed ad familiam Cavendish, ut tutor fieret Gulielmi Cavendish (1617–1684), filii illius Gulielmi, cuius tutor antea fuerat. Ab anno fere 1628, aliquot res ita confluxerunt, ut Hobbius ad scientiam et philosophiam converteretur. Fertur in quadam bibliotheca Euclidis Elementa fortuito inspexisse et statim geometriam adamavisse propter concinnitatem demonstrationum. Praeterea post reditum suum cognovit Gulielmum Cavendish (1592–1676), comitem Novi Castelli super Tinam, fratrem patruelem illius Gulielmi Cavendish cui primo tutor fuerat. Comes ille Novocastrensis artium liberalium studiosissimus musicos, poetas, philosophos, histriones, scriptores in circulum suum invitabat. In illum circulum etiam Hobbius venit. In hac societate licuit Hobbio Galilaei Dialogum anno 1532 editum legere et ceterum de permultis rebus ad artes et scientias pertinentibus disceptare. Itaque, cum deinde anno 1634 cum iuniore illo Gulielmo Cavendish peregrinationem suam tertiam suscepit, litteras commendaticias a patrono Novocastrensi datas secum portavit, quibus faciliorem haberet aditum ad philosophos et physicos continentis illustrissimos. Anno 1636 Galilaeum visitavit, qui tunc in villam suam Il Gioiello ('gemma') appellatam se receperat haud procul a Florentia, in clivo occidentali Arcis Veteris (Italice Arcetri) sitam. Eodem anno et cum Marino Mersenno (1588–1648), fratre Ordinis Minimorum, mathematico philosophoque Francico, familiaritate coninctus est, qui illis temporibus Euclidis Elementa et alia opera ediderat (1626), et Galilaei Dialogum Francogallice reddiderat (1634).
Mersennus videtur novae philosophiae molitor fuisse, qui tenaciter scepticis prioris aetatis renuntiavit. Nam Michael de Montaigne (1533–1592) aliique sceptici Renascentiae, heredes Pyrrhoneorum, infitias ierant hominibus certum sciendi facultatem esse. Itaque circulus Mersenni officinam quandam praebebat eis, quibus et scepticismus humanistarum et dogmata Aristotelicorum displicebant. Unus illorum erat Petrus Gassendus (1592–1655), alter Renatus Cartesius (1596-1650), qui tum in Batavia habitabat. Hobbius in Angliam rediit anno 1637.
Exsul Lutetiae
Post reditum Hobbius se philosophum cretum sentiebat. Itaque grande iniit consilium depingendi, quo modo res physicae, humanae et civiles interiunctae sint, et duo scripta, unum Latine alterum anglice, composuit. Opus nostra lingua scriptum, quod Elementa philosophica inscripsit, in tres sectiones divisit, quarum prima de spatio, materia, motu aliisque fundamentis metaphysicis et physicis disseruit. Sectio secunda deinde vitam humanam eiusque condiciones physicae, praesertim opticae, tractavit. Sectio tertia denique, quid haec omnia ad vitam civilem valerent, consideravit.
Opus autem anglice scriptum videtur ad causam regis Caroli I (1600–1649) contra parlamentum agendam raptim compositum esse. Cum tamen necesse esset regem Carolum parlamento postea longo appellato cedere, Hobbius veritus, ne ob hoc scriptum famosus in crimen vocaretur, anno 1640 exeunte subito Lutetiam perfugit. Iam paulo antea epitomam Elementorum philosophicorum praemiserat Mersenno, qui rogavit, ut annotationibus ad Cartesii Meditationes critice arguendas contribueret. Cartesius litteris huius novi adversarii invitus respondebat, donec mense Aprili 1641 tacuit.
Domicilio Lutetiae sibi constituto, Hobbius particeps circuli Mersenni factus est, qui convenire solebat in uno cubiculorum Conventus Passii (Couvent de Passy) Fratrum Ordinis Minimorum (ubi hodie Museum Vini situm est). His ominibus Elementa philosophica iam adumbrata elaborare aggressus est. Certe credebat opus magum sibi fore. Itaque tertia sectio operis De cive disserens e prelo exiit mense Aprili 1642. Nonnullae tamen difficultates eum ab aliis sectionibus (sc. De corpore, De homine) perficiendis detinebant. Pro primo intellexit physicam nec non metaphysicam apud circulum Mersenni expetitam opinione difficiliorem esse. Fortasse rogatu Mersenni operam navavit anno 1643, ut argumenta a Thoma White, philosopho Catholico et alio exsule Anglico, adversus Cartesium ac Galilaeum dicta repudiaret. Cum tempore sane Hobbius didicit benigniore animo de Cartesio iudicare. Tractatum opticum insuper anno 1644 protulit in Cogitatis physico-mathematicis a Mersenno collectis et editis. Pro secundo, exsilium novam paupertatem attulit, nam pecuniae quaestus a familia Cavendish praebitus interruptus erat. Qua de causa necesse erat eum tutorem fieri principis Cambriae (regis Caroli II futuri), quo munere admodum gravi annis 1646 et 1647 functus est. Pro tertio, anno 1647 morbo implicitus infectis operis sex menses amisit, tamque graviter aegrotavit, ut extrema unctio ei a Mersenno suaderetur. Revixit quidem, quamquam vix consanuit, nam aliqua debilitate vel torpedine impeditus residua vitae suae vixit.
His fere temporibus iam de opere magno sibi proposito fortasse desperabat, nam cum De cive denuo seorsum edendum anno 1646 permisit, novam praefationem scripsit novaque inscriptione (Elementa philosophica de cive) librum ab aliis sectionibus Elementorum separavit.
Dermophis parviceps
Dermophis parviceps est species amphibiorum familiae Dermophiidarum, quae in Costa Rica et Panama et fortasse Columbia endemica est, secundum fontes. Eius habitationes naturales sunt humidae terrarum humilium silvae silvaeque montanae subtropicae et tropicae ad altitudines a 40 ad 1200 metra super aequor maris. Species est subterranea, usque ad 60 centimetra sub superficie soli, sed etiam sub stipitibus et in detritu foliorum inventa. Verisimile est vivipara.
Thomas Hobbius
Exsul Lutetiae
Anno 1648 Mersennus mortuus est. Cuius circulo remisso Hobbius locum habebat apud regis familiam ac fautores, qui Lutetiam se contulerant, sed male conveniebat cum clericos, qui circum principem exsulantem versabantur. Anno 1649 ineunte supplicium de rege Carolo I sumptum est. Regicidio factum est, ut monarchici plus quam antea pro regno vociferantes etiam scripta a Hobbio composita sine auctoritate huius divulgaverunt. Elements of Law, quod iam anno 1640 scripserat, anno 1650 sine venia typis impressum est. Eodem anno, et De cive illicite anglice redditum e prelo exiit.
Chevannes-Changy
Chevannes-Changy est commune Francicum 147 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Thomas Hobbius
Malmesburiense animal
Anno 1650, quo igitur et Elements et De cive anglice prolata sunt, Hobbius auctor et vindex monarchiae regalis apud regni fautores valebat, quamquam tum ipse mutatarum rerum necessitate coactus aliam quandam rationem expediendae salutis sibi excogitabat. Litteris ad Gassendum die 22 Aprilis 1649 missis, Hobbius nuntiavit sibi (videlicet vestigiis familiam Cavendishii secuturo) propositum esse in Angliam reverti, et anno 1651 exeunte Fretum Gallicum transiit, numquam iam rediturus.
Mense Aprili 1651 librum in lucem Londinii protulit, ex quo verissimum opus magnum cum tempore prodiit. Leviathan or the Matter, Forme and Power of a Commonwealth, Ecclesiastical and Civil (Leviathan seu de materia, forma et potestate civitatis ecclesiasticae et civilis, 1668) naturam vel nascendi condiciones societatis civilis scrutatur, sc. quem ad modum et quibus condicionibus e statu naturali, ubi bellum omnium contra omnes salutem omnium hominum solitariorum cotidie in periculum vocat, status civilis factus sit. In statu naturali, ius naturale impotens est, et nemo hominum secundum indolem vivere quit. Qui nodus exsolvitur contractum socialem faciendo, quo pacto omnes dicioni superani se subiciunt et, quamdiu hic tutelam omnibus praebebit, subiecti manebunt.
In interregno Anglico Hobbius vitam admodum tranquillam vixit. Novas amicitias contraxit e.g. cum Ioanne Seldeno (1584–1654), iurisconsulto et rationis civilis studioso, cuius cogitata maxime cum Hobbesio congruebant. Itaque Hobbius animo redintegrato ad Elementa philosophica perficienda aggressus est. Iam in eo erat, ut primam sectionem de corpore disserentem finiret, cum novae (vel renovatae) controversiae obiectus est. Anno 1645 Hobbius a comite Novi Castelli, Gulielmo Cavendish, in domum huius Lutetiae invitatus erat, ut cum Ioanne Bramhallo (1595–1663), episcopo Anglicano, de libero arbitrio disceptaret. Postea ambo argumenta sua capitulatim descripta ad comitem rogatu invicem miserunt sine proposito publici iuris faciendi. Tunc, novem annis post, Of Liberty and Necessity, quo Hobbius olim argumenta Bramhalli repudiaverat suaque defenderat, a Ioanne Davies de Cetgueli (1625-1693) sine auctoritate editum et praefatione clericos male mulcanti instructum in lucem prodiit. Bramhallus credens Hobbium fuisse machinatorem editionis librum A Defence of True Liberty from Antecedent and Intrinsical Necessity proximo anno (1655) protulit, quem Hobbius libro The Questions concerning Liberty, Necessity, and Change inscripto anno 1656 aequavit. De natura libertatis humanae acriter disceptabant: Aliquando homines cum libero arbitrio agere ab ambobus certe concessum est, sed constat permagni interesse, qualem intellegamus naturam hominis, naturam mundi, naturam unius dei esse. Utrum libero an servo arbitrio agamus, in aeternum ambiguum esse videtur. Hobbius arbitrium condicionaliter liberum defendit. Bramhallus adhuc uno libro respondit anno 1658, Hobbius tacuit.
Nihilo minus anno 1655 liber De corpore impressus est. Eodem anno Ioannes Wallis (1616–1703), geometriae professor et presbyter Oxoniensis, Elenchum geometriae Hobbianae publicavit, quo accurate vitia mathematica operis ostendit. Anno 1656, De corpore Anglice redditus prodiit gravissimiis vitiis purgatus; eodem anno et Six Lessons to the Professors of Mathematics, quo se defendere conatus est. Has "lectiones" Wallis faciliter refutavit, nam eruditio mathematica Hobbio erat manca atque angusta. Adhuc Hobbius indignatione motus libello Marks of the Absurd Geometry, Rural Language, Scottish Church Politics, and Barbarisms of John Wallis, Professor of Geometry and Doctor of Divinity inscripto respondit. Hunc quoque impetum Wallis faciliter arcuit libello Hobbiani puncti dispunctio inscripto (1657). Hoc factum est, ut Hobbius aliquamdiu de his rebus taceret.
Anno 1658, De homine e prelo exiit, itaque trilogia Elementorum philosophicorum consummata est. Verum opus magnum "aere perennius" posteritati tamen est Leviathan, gratum aliis, aliis ingratum. Hoc opere et meruit, ut interdum "Malmesburiense animal" appellaretur.
In haeresi haerens
Mors Cromwelli anno 1658 eventum interregni ominabatur, et duobus annis post forma monarchiae regalis restaurata est. Hobbius, qui in bono genere vitae vixerat, iam ab infestissimis adversariis in periculum vocatus est, nam regni fautores ex exsilio in pristinum statum reversi defectorem illum puniri volebant. Rex Carolus II autem benigno erat animo erga Hobbium, pristinum tutorem suum, et reapse obiectu regis Hobbius accusationes de haeresi vitabat. Dominico mane die 2 Septembris 1666, incendium e pistrina quadam Londinensi ortum per quinque dies urbem vexavit. Octoginta septem ecclesiae et duodecim milia ducenta fere aedificia devastata sunt. Proximo mense Eduardus Hyde (1609–1674), comes Clarendonii, qui diu in novo regimine id egerat, ut Leviathan eiusque auctor de atheismo aut haeresi damnaretur, animadvertit tempus sibi datum esse. Itaque in Domo Inferiore rogationem tulit, qua Hobbius de haeresi damnandus esset. At evenit, ut Clarendon ipse de legum abusu accusatus in exsilium expediretur. Tum temporis quidem rogatio de haeresi in cassum cecidit, sed eo eventu factum est, ut Hobbius animum attenderet ad explorandum, num in Anglia de haeresi legibus omnino fieret iudicium. Nihil repperit in legibus scriptis quod potestatem daret hominem de haeresi damnandi. De haeresi plerisque scriptis disseruit, ut et se et alios defenderet. Unum tractatum Leviathani Amstelodami anno 1668 Latine edito annexit, alia seorsum publicavit, quatenus potuit. Accusatio haeresis per reliquum vitae tamquam in tergo eius haerebat, et quidquid post 1668 scripsit utique ex quaestionibus ad haeresin pertinentibus ortum est. Inter alia Behemoth, or the Long Parliament, quod vix nomine crederes magnopere de haeresi disserere, tribus demum annis post mortem Hobbii impressum est.
Monswiller
Momswiller est commune 1800 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Thomas Hobbius
In haeresi haerens
In ultimo quem scripsit libro, cui nomen subfacetum Decameron Physiologicum: or, ten Dialogues of Natural Philosophy (1678) tribuit, philosophiam suam naturalem exposuit et usque elaboravit. Animo erga Cartesium benigniore de materia et motu disputavit nec praemissa Aristotelica omnino sprevit. Acumen philosophandi nequaquam viro nonaginta annorum defuit, sed anno 1679 morbo quodam vesicae implicatus paralysi affectus, diem ultimum in domo Hardwickana obiit. Ita actum est de viro, qui sero venit nec umquam discessit.
Aquamarina
Aquamarina est gemma, berylli genus, cui ferrum colorem aquae marinae (callaino proximum) dat. Silicatum est anulare. Fragilis est et facile politur.
Wangen (Stutgardia)
Wangen est Stutgardiae praesens circulus externus urbanus, una viginti trium urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1905 cum Stutgardia contributa est, 8712 incolarum (anno 2007) sunt.
Andreas Arshavin
Andreas Sergii filius Arshavin Russice  Андрей Сергеевич Аршавин  (natus in die 29 Maii 1981) est athleta Russicus et clarus pedilusor. Andreas Arshavin exempli gratia cum turmis ФК «Зенит» Санкт-Петербург II et ФК «Зенит» Санкт-Петербург  lusit. Nunc ad gregem FC Arsenal pertinet sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Russicae lusor est.
Cheveno
Cheveno sive Chevano est commune Francicum 615 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Dioecesis Lavellana
Dioecesis Lavellana fuit dioecesis cuius sedes Lavellum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Morschwiller
Morschwiller est commune 459 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
QSO J2240+0321
QSO J2240+0321, Anglice Einstein Cross appellatum, est quasar lente gravitationali praeditum quod recta post Lentem Huchranam, ZW 2237+030, sedet. Quattuor imagines eiusdem quasaris distantis (cum quasare in centro sito, nimis obscuro visu) circa galaxiam ob potentem lentem gravitationalem apparent.
6713 Coggie
6713 , olim designationibus 1990 KM, 1972 JM1, et 1994 NL agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6713 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Inscriptio Adulitana
Inscriptio Adulitana seu Titulus Adulitanus (etiam siglo OGIS 54 recognita), hodie deperdita, fuit inscriptio Graece anno 238 vel 237 a.C.n. exarata iussu regis Ptolemaei Euergetae et iuxta Adulin Erythraeae erecta. Inscriptionem Cosmas Indicopleustes vidit textumque in libro suo rescripsit cuius titulus est Topographia Christiana:
Catalogi provinciarum imperii Ptolemaeorum oportet comparationem facere cum eo qui in Laudatione Ptolemaei Theocriti comprehenditur.
Dermophis donaldtrumpi
Dermophis donaldtrumpi est proposita caecilianorum species nova, amphibium familiae Dermophiidarum, ex Donaldo Trump nomen habitura. Quae autem species, primum in Panama reperta, non iam ratione comprobatur, neque vero binomen rite publicatum est.
Descriptio
Dermophis donaldtrumpi est 10 centimetra fere longa, caeca, nitida, limosa, lubrica, magno vermi similis, animal defodiens, vitam paene omnino subterraneam agens. Eius oculi lumen obscuritatemque tantum detegere possunt, ut binis tentaculis prope os utatur ad praedam reperiendam; praeterea ei est addita cutis lamina quam fetura resecare et edere potest.
Secundum Rainforest Trust, amphibia sicut Dermophis donaldtrumpi effectibus calefactionis globalis magnopere obnoxia sunt, atque ergo in periculum exstinctionis venerunt.
De nomine
Ius huius speciei aliarumque specierum plantarum animaliumque nominandarum, auctione a Rainforest Trust venditum, pretio $25,000 ab EnviroBuild mense Decembri empta est, a societate materierum constructionis quae sustineri possunt. Pecunia in venditione iurum huius et undecim ceterarum specierum novarum nominandarum expedita conservationem habitationum harum specierum adiuvabit.
Aidan Bell, possessor societatis EnviroBuild, speciem e Donaldo Trump appellavit ad rationes Trumpianas de mutatione climatis patefaciendas atque ad periculum exstinctionis specierum in mentem imprimendum. Ait, "Id est nomen perfectum. Caecilianus e Latino caecus deducitur, Anglice 'blind' indicans, sententiam commodam quam Praeses Trump mutationi climatis constanter significavit perfecte adaequans." Bell asseruit huius speciei facultatem luminis obscuritatisque tantum videndae consimilem esse usitatis capacitatis Trumpianae, quae mundum solum nigrum et album videre potest.
Silvisteppa
Silvisteppa est oecoregio zonae temperatae hemisphaerii septentrionalis, inter silvam borealem et steppam iacens, cuius flora et fauna mixtae sunt. In Eurasia silvisteppae continuae a Carpatibus ad montes Altaicos patent (sed et in aliis regionibus inveniuntur), in America Septentrionali in Planitiebus Magnis ad septentrionem a 38° latitudinis septentrionalis iacent.
Pharangiis silvisteppae humus saepe secatur.
Maximilianus Ziegelbauer
Maximilianus Ziegelbauer (natus die 6 Septembris 1923 Memmingae, mortuus die 21 Novembris 2016 ibidem) episcopus auxiliaris Germanicus fuit in Dioecesi Augustana Vindelicorum.
Vita
Ziegelbauer, postquam Dilingae theologiae studuit die 21 Maii 1950 sacerdos ordinatus est. Tunc capellanus factus est in parochia Augustana Santi Mauritii, unde ei ab anno 1952 quadriennium tamquam secretarius Iosepho Freundorfer episcopo vacare licuit.
Sed ex anno 1956 diu atque diligenter animarum cura fungebatur Memmingae ad Fanum Mariae in caelos assumptae antequam die 1 Octobris 1965 vicarius cathedralis Augustanus nominatus est. Triennio post capitulanus cathedralis proclamatus est. Anno 1973 corporatio catholica studentica Monacensis K.B.St.V. Rhaetia München eum in gremio suo recepit.
Die 11 Septembris 1988 Ziegelbauer sex novas campanas aëneas pro ecclesia Memmingensi ad Sanctum Iosephum benedixit. Aetate valde provectus die 21 Novembris 2016 in valetudinario Memmingensi naturae concessit.
Liturgiae recentioris adversarius
Ibi dixit idioma Latinum in sacris faciendis et in soteriologia intelligenda magis aptum esse quam linguas verniculares secundum istum ordinem liturgicum novum, qui hominis partes in sacris mysteriis celebrandis nimis efferret et divina committeret. Ecce notiones eius: ''Non solum Concilium Vaticanum Secundum ut ritus Latini Latine agantur postulat; sed etiam Omnium Gentium Musicorum Ecclesiasticorum Sodalitas abolitionem Latini sermonis ut insanam deplorat. [...] Sunt sane aptae (linguae), sed nescio quomodo Latina verba in Deo colendo longe accommodatiora tam augustis arcanis videntur. Nam salvationis nostrae mysterium hoc aevo terrestri nisi per signorum imaginum verborum tamquam velamenta et involucra fieri non potest. [...] Plurimi eorum, qui auctoritate Concilii Vaticani Secundi sententias suas munire volunt, sine dubio hominem nimii faciunt. Quare verendum est ne, cum hominem atque humana tamquam sancta venerantur, Dei ipsius maiestatem imminuant.''
Rude donatus cum permissu archiepiscopi Ioachimi Meisner Coloniae Agrippinae in fano Sancti Cuniberti liturgiam secundum ordinem missam vetustiorem (anno 1962 instauratum) celebrare quivit. Quod motu proprio Ecclesia Dei ex anno 1988 in necessitatibus permisit.
Dioecesis Melphiensis-Rapollensis-Venusina
Dioecesis Melphiensis-Rapollensis-Venusina (Italiane: Diocesi di Melfi-Rapolla-Venosa) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Lucaniae sita, suffraganaea Archidioecesis Potentinae-Muranae-Marsicensis, cuius caput est Melphis, cum Rapolla et Venusia.
Dioecesi 34 paroeciae sunt.
Episcopus
Anno 2004 dioecesis a episcopo S.E. Ioanne Franco Todisco P.O.C.R. regitur.
Historia
Dioecesis Venusina saeculo V erecta est; Dioecesis Melphiensis et Rapollensis saeculo XI; in plena unione 30 Septembris 1986.
Sergius Semak
Sergius Bogdan filius Semak Russice   (natus in Sychanskoye die 27 Februarii 1976) est athleta Russicus et clarus pedilusor. Sergius Semak exempli gratia cum turmis  Paris Saint-Germain  et Футбольный клуб Москва lusit. Nunc ad gregem Футбольный клуб Рубин Казань pertinet sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Russicae lusor est.
Andreas Naugerius
Andreas Naugerius (Italiane Andrea Navagero; natus Venetiae anno 1483, mortuus Blesis anno 1529) fuit humanista, poëta, ac diplomata Venetius. Marco Antonio Sabellico in officio historiographi rei publicae Venetae succedit. Deinde fuit legatus Venetorum in Hispania et Francia. Carmina Latina in modum Catulli et Vergilii, carmina Italiana in modum Petrarcae scripsit.
Mothern
Mothern est commune 2043 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Nicolaus Leonardus Sadi Carnot
Nicolaus Leonardus Sadi Carnot (Francice Nicolas Léonard Sadi Carnot, natus 1 Iunii 1796; mortuus 24 Augusti 1832) fuit ingeniarius mechanicus in Exercitu Francico, scientista militaris, et physicus Francicus, saepe pater thermodynamicae appellatus. Sicut Copernicus, solum unum librum protulit, Réflexions sur la puissance motrice du feu et sur les machines propres à développer cette puissance (Lutetia, 1824), ubi primam maximae machinarum caloris efficientiae theoriam felicem divulgavit, anno aetatis suae viginti septimo. In qua commentatione, fundamenta thermodynamicae, disciplinae omnino novae, iecit. Liber autem minime legebatur auctore vivo, sed eo Rudolphus Clausius et Domino Kelvin deinde usi sunt ad alteram legem thermodynamicam constituendam et notionem entropiae definiendam. Pater ei nomen Sadi dedit, quia vita et opera Saadi, clari poetae Iraniani, eum maxime tenebant.
Chitry-les-Mines
Chitry-les-Mines est commune Francicum 234 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Geotrypetes
Species
Generi sunt tres species descriptae.
Fabricius Hadjadj
Fabricius Hadjadj (Nemetoduri familia Iudaica oriunda e Tunesia anno 1971 natus) est scriptor Francicus. Uxor eius est actrix Siffreine Michel quacum sex flios genuit.
Chiddes (Niver)
Chiddes est commune Francicum 329 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Odoratus
Odoratus, vel laxe olfactio, est sensus per quem odores percipiuntur. Odoratui sunt multa munera, inter quae pericula invenienda, et pheromona, ac partes in gustatu agunt.
Odoratio fit cum odor cum receptore proprio intra cavo nasali colligetur, signum per systema olfactorium transmittens. Glomeruli signa ex his receptoribus aggregant et ad bulbum olfactorium transmittunt, ubi initus sensorius cum memoria et animi motu, partibus cerebri quae odores agnoscunt, interagere incipiunt.
Morbi
Certa nomina ad morbos cum odoratu consociatos describendos adhibentur, inter quae sequentia. Praeterea, vira epithelium olfactorium inficere possunt, ut odoratus amittatur. Circiter 50 centesimae hominum COVID-19 laborantes perceptionem odoratus amittunt, inter quos condiciones praecipue anosmia et parosmia. Alia vira, inter quae orthomyxoviridae, ordoratum etiam disturbare possunt.
Gymnopis
Gymnopis est genus amphibiorum vermiformium familiae Dermophiidarum, quae in America Media endemicum est.
Species
Generi sunt binae species descriptae.
Philippus Couillard
Philippus Couillard (natus Philippe Couillard de Lespinay Monte Regali die 26 Iunii 1957), medicus, est politicus Canadensis qui a mense Aprili 2014 provinciae Quebeci primus minister est.
Casbekius
Casbekius, vulgo Kazbek (Russice Казбек, Georgice მყინვარწვერი, Ossetice Сæнайы хох vel Урсхох), mons est Caucasi, in confinio Russiae et Georgiae situs.
Grafio
Grafio (vel graphio) est titulus dignitatis mediaevalis nobilitatis Germanicae, qui ut comes verti solet.
Rubricacaecilia
Rubricacaecilia est genus exstinctum cuiusdam caeciliani (amphibii cruribus carentis) e Formatione Ksar Metlili aetatis Berriasiae in Maroco effossi. Rubricacaecilia monbaroni est sola generis species descripta.
Chougny
Chougny est commune Francicum 85 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Morsbronn-les-Bains
Morsbronn-les-Bains est commune 576 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Vigdisa Finnbogii filia
Vigdisa Finnbogii filia (Islandice Vigdís Finnbogadóttir ['vɪɣtiˑs̺ 'fɪnpɔɣaˌtouhtɪr], nata Reykiavicae die 15 Aprilis 1930) est femina rerum civilium perita, quae ab anno 1980 usque ad annum 1996 munere praesidis Islandiae functa est. Erat prima femina mundi democratice dux civitatis creata.
Vigdisa usque adhuc est legata extraordinaria apud UNESCO diversitati linguisticae promovendae et educationi plurilinguali fovendae necnon socia Circuli Matritensis, qui pristinos praesides et primos ministros democratice electos excipit.
Saint-Benoît-de-Carmaux
Saint-Benoît-de-Carmaux est commune Francicum 2'164 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Silvitundra
Silvitundra est oecoregio zonae temperatae hemisphaerii septentrionalis, inter silvam borealem et tundram iacens, a 30 usque ad 300 chm latitudinis, cuius flora et fauna mixtae sunt. In Eurasia silvitundrae continuae a paeninsula Kolaensi ad Indigircam flumen patent (sed et in aliis regionibus inveniuntur), in America Septentrionali per totam Canadam producuntur. Reservatum Taimyricum silvitundrae naturam conservat.
Hypha
Hypha est fungorum organum filiforme. Hypharum crassitudo a 1,5 ad 10 µm est. Hypharum summa mycelium nominatur. Interdum et Actinomycetalium fila tenuia hyphae nominantur.
Functio
Hyphae aquam et substantias nutritivas absorbent. Nonnullorum fungorum hyphae in haustoria transformantur vel etiam, si de fungis carnivoris agitur, in laqueos captantes.
Structura
Hyphae e cellulis aut ex cellula una cum multis nucleis compositae sunt. Hyphae multarum cellularum septatae nominantur, unius cellulae eseptatae. Tantum apicaliter hyphae crescunt et in ramos multos ire possunt. Saepe in greges longitudinaliter consociantur, ut rhizomorphas component, Hypharum plexus duriores sclerotia nominantur.
Fungorum carposomata non e parenchymate constant, sed e hyphis perplexis composita sunt, quae plectenchyma (vel textum falsum, vel pseudoparenchyma) formant.
Trần Đại Quang
Trần Đại Quang (natus die 12 Octobris 1956; Hanoi in urbe 21 Septembris 2018 mortuus) fuit a die 2 Aprilis 2016 praeses Vietnamiae, antecessore Trương Tấn Sang.
Natus est in vico Kim Son provinciae Ninh Binh in imperio Annamitico sub protectoratu Francico posito die 12 Octobris 1956. Alumnus est Scholae Administrationis Publicae Vietnamensis.
Persea
Persea est genus 150 specierum arborum sempervirentium familiae Lauracearum. Notissima generis species est Persea americana, late in regionibus subtropicis proper eius fructus magnos et edules culta.
Classificatio
Genus Persea in tria subgenera digeritur. Machilus, subgenus Asianum, in Machilo, genere separato, multis auctoribus tractatur.
Fagopyrum esculentum
Fagopyrum esculentum est species plantarum florentium familiae Polygonaecearum, quae species propter semina edulia frumenti similia et segem tegentem colitur. Fagopyrum tataricum, cognata species similis, pro cibo in Asia colitur. Contra buckwheat, eius nomen Anglicum, Fagopyrum esculentum non est cognatum tritici (wheat), quia gramen non est. Potius, arte cum Rumice acetosa, Polygono, et Rheo taxinomice conectitur. Fagopyrum esculentum aliquando pseudocereal appellatur quia coquinarius eius seminum usus idem ac usus cerealium est, propter eius carbohydrata multiplicia.
Beau Biden
Beau Biden (natus Joseph Robinette „Beau“ Biden III in Wilmington Delavariae die 3 Februarii 1969; mortuus cerebri cancro  in Bethesda Terrae Mariae die 30 Maii 2015), quadragesimi septimi Civitatum Foederatatum Praesidis Vicarii Iosephi Biden filius, fuit ipse politicus et iuris consultus Americanus.
Chibinenses montes
Chibinenses montes (Russice Хибины, in lingua Lapponica Kildinensi Умптек ) sunt iugum montium in paeninsula Kolaensi. In regione Murmanica Russiae siti sunt. Mons altissimus Judyčvumčorr 1200,6 m altitudinis est. Partem mediam montium Chibinensium planities elatae Kukisvumčorr et Časnačorr occupant.
Tundra et silvitundra declivia montium Chibinensium occupant. Apatity et Kirovsk urbes sub montibus stant. Imandra lacus sub montibus Chibinensibus iacet.
6714 Montréal
6714 , olim designationibus 1990 OE2, 1980 BR4, 1985 GU, et 1988 AN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico E. Holt, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6714 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4595 Prinz
4595 , olim designatione 1981 EZ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4595 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Spyro the Dragon
Spyro the Dragon, etiam solus Spyro (Iaponice スパイロ, Supairo; Latinitate dare sit "Draco Spaero" et "Spaero"), est persona ficticia et prima persona in serie lusoria Spyro. Serius in serie lusoria Skylanders pars fit. Spyro a Insomniac Games creatus est et in ludo PlayStation Spyro the Dragon, anno 1998 editum, primum apparet. Spyro est draco parvus violaceus iuvenis et in personalitate energeticus.
Weilimdorf
Weilimdorf (usque ad annum 1955 Weil im Dorf) est Stutgardiae praesens circulus externus urbanus, una viginti trium urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1933 cum Stutgardia contributa est, 30214 incolarum (anno 2007) sunt.
Saint-Beauzile
Saint-Beauzile (Occitanice Sant Bausèli) est commune Francicum 120 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Stria terminalis
Par stria terminalis est nomen fibrarum efferentium maximorum utriusque amygdalae. Nucleus eius maior est nucleus striae terminalis (seu amygdala extensa dicta). Munera striae terminalis ad animi contentionem, sexualitatem, etiam transsexualitatem respicere videntur.
Mont-Saint-Sulpice
Mont-Saint-Sulpice est commune Francicum 773 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Ciez
Ciez est commune Francicum 376 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Cisselliacum
Cisselliacum est commune Francicum 61 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Montréal (Icauna)
Monréal est commune Francicum 195 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Saint-Christophe (Tarnis)
Saint-Christophe (Occitanice Sant Cristòfol) est commune Francicum 135 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Clamiciacum
Clamiciacum, vulgo Clamecy, est commune Francicum 4238 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Francisca Wanson
Francisca Wanson (vulgo Françoise Wanson, nata anno 1939; mortua anno 1980) fuit poetria pictrixque Belgica quae sermone Francogallico scribebat.
Biographia
Munere fungebat magistrae litterarum francogallicarum in Lyceo quodam Bruxellensi, et sese totam dedit poesi atque arti pingendi.
Conscripsit una cum Jeanine Gautier fabellam theatricam cuius thema e libro "Aliciae in terra mirabili" Ludovici Carroll exhaustum est et quae die 15 mensis martii 1967 in Palatio Pulchrarum Artium, cum scaenographia Andreae Ernotte, acta est.
Ut pictrix tectus imaginibus conglutinatos creavit quos mense februario anni 1973 in urbe Gandavi apud "Richard Foncke Gallery" palam exposuit.
Eodem anno 1973, Bruxellis apud domum editoriam Jacobi Antoine edidit librum poematum Robe de Leda Lidoine, cuius titulus subobscurus opus potentiae poeticae maximae introducit et cuius lingua hermatica dolorem vitae, quam voluntarie reliquit anno 1980, conclamat.
Inter maiores vates Belgii nunc numeratur.
Dinoterb
Dinoterb est compositum chemicum in herbicidis adhibitum. Nomen IUPAC est 2-(2-Methyl-2-propanyl)-4,6-dinitrophenol. Massa molaris est 240.22 g. Densitas est 1.35 g/cm3. Punctus liquescentiae est 125.5–126.5 °C.
Schistometopum
Schistometopum genus amphibiorum vermiformium familiae Dermophiidarum. S. thomense solum in binis insulis in Sinu Beninensi invenitur, sed fama est in "Zairo Superiori" (ut dicitur) visum esse; quod fortasse tertiam speciem attingit, quae non iam refertur riteque describitur.
Species
Generi sunt duae species descriptae.
Dinoseb
Dinoseb est herbicida in familia dinitrophenolium. Nomen IUPAC est 2-sec-butyl-4,6-dinitrophenol et formula molecularis est C10H12N2O5. Usque ad annum 1986 legitime in Civitatibus Foederatis adhiberi poterat.
Jackson Pollock
Paulus Jackson Pollock, usitate Jackson Pollock appellatus (Comitatu Cody Vyominae 28 Ianuarii 1912; Comitatu Springs Novi Eboraci 11 Augusti 1956), fuit pictor Americanus et maior persona in motu expressionismo abstracto.
Mojito
Mojito (nomen Hispanicum) est potio mixta generis cocktail quae Havanae in Cuba saeculo XX ineunte primum inventum esse videtur. E rhomio (aut spiritu iuniperato), saccharo, suco lumiarum, aqua Seltzerana vel carbonata conficitur, foliis menthae glacieque immixtis.
4597 Consolmagno
4597 , olim designationibus 1983 UA1, 1952 HQ2, 1952 HR1, 1975 XG7, 1981 EO48, 1987 TE, et 1990 KP1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4597 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Castrum Sancti Angeli (Urbs metropolitana Romae Capitis)
Castrum Sancti Angeli (deinde Castrum Madama) (Italiane: Castel Madama) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 600 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Castri Sancti Angeli Polenses appellantur.
Quarré-les-Tombes
Quarré-les-Tombes est commune Francicum 720 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Prunoy
Prunoy est commune Francicum 303 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
La Collancelle
La Collancelle est commune Francicum 172 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Sainte-Croix (Tarnis)
Sainte-Croix (Occitanice Senta Crotz) est commune Francicum 373 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ioannes Lehmann
Ioannes Lehmann (natus in Essen die 10 Novembris 1969) est athleta Germanicus qui fuit clarus pedilusor accurate ianitor. Lehamnn exempli gratia cum turmis Arsenal FC et Borussia Dortmund et VfB Stuttgart lusit, sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Germanicae lusor fuit.
Textus (discretiva)
Textus, textum, seu textura, quod nomen a "texere" verbo deductum est, significat:
Franciscus Piccolo
Franciscus Piccolo (Casertae natus die 12 Martii 1964) est scriptor Italicus. Anno 2014 operis Il desiderio di essere come tutti gratia Praemium Strega accepit.
Archidioecesis Acheruntina
Archidioecesis Acheruntina (Italiane: Arcidiocesi di Acerenza) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Lucaniae sita, suffraganaea Archidioecesis Potentinae-Muranae-Marsicensis, cuius caput est Acheruntia. Sedes episcopalis archidioecesis non metropolitana est.
Archidioecesis 21 paroeciae sunt.
Archiepiscopus
Anno 2013 dioecesis sedes vacans est.
Historia
Dioecesis IV saeculus erecta est.
Decima
Decima (Hebraice מַעְשַׂר; Graece δεκάτη) est tributum, quo decima pars redituum Ecclesiae contribuitur.
Melchisedech pontifex ab Abraham decimam partem praedae accepit (Gen. 14:17–20). In Deuteronomio decima ut lex statuta est (12:17, 18; 14:22, 23).
In Europa a Carolo Magno anno 779 decima tributum necessarium facta est, quod in Francia usque ad res novas Francicas servabatur.
Aerope
In mythologia Graeca Aerope (Graece Ἀερόπη) fuit uxor Atrei et mater Agamemnonis, Menelai Anaxibiaeque. Filia erat Cretum regis Catrei qui eam postquam cum moecho invenit  apud Euboeae regem Nauplium interficiendam  misit. Nauplius autem puellae pepercit quae Atreo nupsit. In Cressis hodie deperditis Euripides hanc fabulam in scaenam protulerat.