cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lucius Salvius Otho Titianus
Familia
Familia Othonis erat Etrusca, ex urbe Ferentino in Etruria. Pater eius Lucius Salvius Otho erat, qui anno 33 consul suffectus creatus est; mater Alba Terentia. Fratrem iuniorem habuit Marcum Salvium Othonem. Uxor eius Cocceia, soror Nervae imperatoris fuit. Filius eius Lucius Salvius Otho Cocceianus erat, consul suffectus anni 82.
Cursus honorum
Lucius Salvius Otho frater Arvalis fuit et anno 52 consul ordinarius creatus est. Anno 63/64 proconsul Asiae fuit. Hoc magistratu Gnaeus Iulius Agricola eius quaestor fuit. Cum frater Marcus imperator proclamatus esset, Lucium ad praesidium urbis relinquit. Lucius cum fratre 26 Ianuarii ad 28 Februarii consul II suffectus erat. Quamquam exercitum Othonianum duxerat, a Vitellio imperatore "pietate et ignavia excusatus" necatus non est.
Decimus Iunius Silanus Torquatus
Decimus Iunius Silanus Torquatus (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 64) senator Romanus fuit.
Familia
Pronepos Augusti fuit. Pater eius Marcus Iunius Silanus Torquatus, consul ordinarius anni 19, mater Aemilia Lepida fuit. Ei duo fratres et duo sorores fuerunt:
Cursus honorum
Silanus anno 53 toto anno consul ordinarius cum collega Haterio (vide infra) fasces duxit. His consulibus Nero Antoniam, filiam Claudii imperatoris in matrimonium duxit.
Paulus Callistus Sereno
Paulus Callistus Sereno (vulgo Paul Callistus Sereno), natus in oppido Naperville (Illinoesia) die 11 Octobris 1957, est palaeontologus Americanus.
Professor apud Universitatem Sicagoensem est.
Excavationes duxit in Argentina, Maroco, Mongolia et Nigro. Inter alia invenit Sarcosuchum imperatorem, Eoraptorem lunensem, Jobariam tiguidenem, Deltadromeum agilem, Carcharodontosaurum iguidensem, Afrovenatorem abakensem et Suchomimum tenerensem
David Lloyd George
David Lloyd George (Mancunii natus die 17 Ianuarii 1863; mortuus die 26 Martii 1945 in vico Llanystumdwy Arvoniensis comitatus) fuit politicus Britanniarum Regni factionis liberalis.
Cursus honorum
Ab anno 1890 usque ad mortem Lloyd George munere populi Caernarvon Boroughs in Camera communium Britanniae functus est. Anno 1905 Administer mercaturae, ab anno 1908 cancellarius aerarii publici (Cancellarius Scaccarii) fuit. Primo bello mundano 1915 minister telorum, 1916 minister belli erat. Paulo post, die 7 Decembris 1916, primus minister usque ad diem 22 Octobris 1922 Britanniam duxit.
Res Internae
Primus homo publicus pauperibus auxilia socialia tulit. Oratione 30 Iulii 1909 in vico pauperum Londinii nomine Limehouse beneficia annua, cautiones periculorum promisit. Haec beneficia vectigalibus divitum augendis solvere voluit. Cum Concilium Nobilium has leges recusavisset, anno 1911 privilegia huius collegii valde diminuta sunt.
Res externae
Quamquam initio bella gerenda recusavisset, ab anno 1911 propter controversias crescentes cum Germania ea futura esse concedit. Anno 1914, postquam Britannia bellum indicavit, in consilio ministrorum mansit et tum administrorum consilium omnibus factionibus compositum petivit. Hac de re cum Herberto Henrico Asquith primo ministro iurgavit atque eum coegit, ut magistratum reliquit. Hoc factum factionem liberalem divisit. Ipse primus minister bellum ducere perexit, Britanniam pro democratia Europae dimicare dixit. Bello finito Deliberatione de pace componenda Lutetiae facta inter Georgio Clemenceau praeside ministrorum Franciae, qui Germaniam victam dividere in animo habebat, et Woodrow Wilson, qui pacem placabilem petivit, consensum adipisci conatus est.
In Syria Franciam contra incolas adiuvit, qui libertatem postulaverant.
Recessus a magistratu
Anno 1922 Lloyd George propter controversias consiliorum in Turciam a magistaru recessit. Sed tamen ad annum 1945 legatus concilio ignoblium mansit. Tum Vinstonide Churchill suadente nobilitatus est.
Eocarcharia dinops
Eocarcharia (-ae, f.) dinops (-opis) (e Graeco, carcharodon dente terribili significat) est dinosaurus carnivorus, qui ante centum decem miliones annorum, Albano (Cretaceo medio), in Nigro habitabat.
Inventa est anno 2000 ab expeditione Universitatis Sicagensis, a Paulo Sereno palaeontologo ducta.
Clemens Attlee
Clemens Ricardus Attlee, comes Attlee, (natus Londinii die 3 Ianuarii 1883; mortuus die 8 Octobris 1967 Vestmonasterii), alumnus Collegii Haileybury et mox Collegii Universitatis apud Oxonienses, fuit vir publicus Angliae, dux Factionis Laboris et primus minister Britanniarum Regni a die 27 Iulii 1945 usque ad diem 26 Octobris 1951. Ab anno 1922 usque ad annum 1956 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
Iacobus Gronovius
Iacobus Gronovius (vulgo Gronow/Gronov), die 29 Octobris anno 1645 in Daventria natus et die 15 Octobris anno 1716 Lugduni Batavorum mortuus, fuit vir doctus Nederlandicus, philologus, editor et interpres. Ioannis Frederici Gronovii filius erat et botanistae pater. In Academia Lugduno-Batava docebat. Thesaurus Graecarum antiquitatum Gronovii notissimus est.
Plura legere si cupis
Recensio critica Laurentii Begeri iam anno 1702 publicata ː Colloquii quorundam de tribus primis "Thesauri antiquitatum graecarum" voluminibus ... relatio ... Dulodori.
Peleus (discretiva)
Peleus est:
Halldór Laxness
Halldór Laxness (natus Halldór Guðjónsson Reykiavicae die 23 Aprilis 1902; mortuus in Gljúfrasteinn die 8 Februarii 1998) fuit scriptor Islandicus. Anno 1955 Halldór Laxness Nobelianum Litteraturae Praemium accepit.
Gulielmus Golding
Gulielmus, vulgo William Golding (ad Newquay Cornubiae die 19 Septembris 1911 natus; mortuus in Perranarworthal eiusdem comitatus die 19 Iunii 1993) fuit scriptor Anglicus. Alumnus est Collegii Aenei Nasi apud Oxonienses. Clarissimum opus eius est mythistoria Lord of the Flies ("Dominus muscarum") ubi modo mythistorico de humanitate et malo scripsit. Praemium Man Booker anno 1980 nactus est. Anno 1983 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit operum suorum realitatem humanam mythologiamque quaerentium gratia.
Quintus Haterius Antoninus
Quintus Haterius Antoninus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo fuit.
Gens
Pater eius Decimus Haterius Agrippa erat, consul ordinarius anno 22, mater Domitia, neptis Marci Antonii. Consobrinus erat Valeriae Messalinae, consulis anni 58, Marci Valerii Messallae Corvini, Fausti Cornelii Sullae Felicis, consulis anni 52, Neronisque imperatoris.
Cursus honorum
Ipse anno 53 toto anno cum Decimo Iunio Silano Torquato collega summum magistratum gessit. His consulibus Nero Antoniam, filiam Claudii imperatoris in matrimonium duxit. Aurelio quoque Cottae et Haterio Antonino (anno 58) annuam pecuniam statuit princeps (Nero), quamvis per luxum avitas opes dissipassent.
Marcus Asinius Marcellus (consul 54)
Marcus Asinius Marcellus (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit.
Cursus honorum
Ipse anno 54 consulatum ordinarium gessit. Sunt, qui credant eum Asinium esse, qui anno 61 cum aliis testamentum Domitii Balbi senatoris testamentum subdidit. Cum ceteri damnarentur, "Marcellum memoria maiorum et preces Caesaris poenae magis quam infamiae exemere".
Robertus Peel
Robertus Peel (natus in Bury die 5 Februarii 1788; mortuus Vestmonasterii die 2 Iulii 1850) fuit vir publicus Angliae, dux factionis conservativae et bis primus minister Britanniarum Regni, a die 10 Decembris 1834 usque ad diem 8 Aprilis 1835 atque a die 30 Augusti 1841 usque ad diem 29 Iunii 1846.
Ioannes de Malleone
Ioannes de Malleone (Francice: Jean de Mauléon) fuit episcopus Lugduni Convenarum ab anno 1523 usque ad 1551. Ille ordinavit sculpturas ligneas interioris ecclesiae Lugduni Convenarum, ab artificibus Tolosanis confectas.
Albericus de Malleone, cano ficticius eiusdem ecclesiae inter annos 1680 et 1701 secundum mythistoriam "Canon Alberic's Scrap-Book," cognatus dicitur esse episcopi Ioannis de Malleone.
Rolandus Burrage Dixon
Rolandus Burrage Dixon (6 Novembris 1875—mense Decembri 1934) fuit anthropologus Americanus.
Natus est Vigorniae Massachusettae. Anno 1897, gradum B.A. in Universitate Harvardiana accepit, ubi confestim factus est adiutor in anthropologia. Gradu philosophiae doctoris ei concesso anno 1900, factus est praeceptor et post 1906 professor adiutor in eadem universitate. Fuit vice praeses Americanae Artium Scientiarumque Academiae annis 1910–1911 et praeses Americanae Doctrinae Popularis Societatis (Anglice: American Folklore Society) ab anno 1907 ad annum 1909. Post 1914 fuit professor in Universitate Harvardiana; fuit etiam socius annis 1917–1918 Inquisitionis (The Inquiry) et anno 1919 Commissionis Americanae ad Pacem Componendam quae Lutetiam iussu Woodrow Wilson profecta est. Dixon multos commentarios in academicis actis anthropologicis et ethnologicis divulgavit.
Dixon fuit primus Francisci Boas discipulus doctoralis, cuius auctoritas opinionesque de cultura sua prima scripta impulerunt; Boas autem sententiis de cultura plene articulatis modo anno 1911, Dixon scripta Boasianam auctoritatem minus quam scripta aliorum Boas discipulorum incluserunt. Iudicia de cultura Boasiana et Dixoniana saepe fuerunt contraria, praecipue in casu culturarum "Aetatis Lapideae hodiernarum." Dixon aditus ad culturas fuit penitus geographicus, et culturas plerumque habuit entitates staticas, mutatione culturale primum a migratione inducta. Dixon secundum suos aequales et etiam suas laudationes post obitum fuit persona gelida et imperiosa.
Philoctetes (discretiva)
Philoctetes est:
Caryophyllum (discretiva)
Caryophyllum vel garyophyllum (Graece καρυόφυλλον) potest esse:
Dianthus caryophyllus
Dianthus caryophyllus (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est species planatrum generis Dianthi. Nomen speciei ad odorem florum refertur, qui aromati caryophyllo (Syzygium aromaticum) similis est.
Pirithous
Pirithous (Graece ) in mythologia Graeca fuit rex Lapitharum, filius Ixionis et Diae, amicus Thesei et maritus Hippodamiae, Adrasti filiae. E qua Pirithous Polypoeten genuit qui naves Lapitharum Ilium duxit.
Dianthus caryophyllus
Formae cultae huius speciei habent flores plenos, caryophylla quoque appellatos, rubros, albos, aliorumque colorum.
Asclepias
Asclepias L. (1753) est genus plantarum herbacearum perennium dicotyledonum quod plus quam 140 species notas includit. Ea in familia Asclepiadacearum olim fuit, sed illa familia nunc describitur subfamilia Asclepiadoidearum familiae Apocynacearum.<!--
Milkweeds are an important nectar source for bees and other nectar seeking insects, and a larval food source for monarch butterflies and their relatives, as well as a variety of other herbivorous insects (including numerous beetles, moths, and true bugs) specialized to feed on the plants despite their chemical defenses. Milkweed is named for its milky juice, which contains alkaloids, latex, and several other complex compounds including cardenolides. Some species are known to be toxic.
Carolus Linnaeus named the genus after Asclepius, the Greek god of healing, because of the many folk-medicinal uses for the milkweed plants.
Pollination in this genus is accomplished in an unusual manner, as the pollen is grouped into complex structures called pollinia (or "pollen sacs"), rather than being individual grains or tetrads, as is typical for most plants. The feet or mouthparts of flower visiting insects such as bees, wasps and butterflies, slip into one of the five slits in each flower formed by adjacent anthers. The bases of the pollinia then mechanically attach to the insect, pulling a pair of pollen sacs free when the pollinator flies off. Pollination is effected by the reverse procedure in which one of the pollinia becomes trapped within the anther slit.
Species in the Asclepias genus grow their seeds in follicles. These follicles contain soft filaments known as either silk or floss. The filaments are attached to individual seeds. When the follicle ripens, the seeds are blown by the wind, each carried by several filaments.
Milkweeds use three primary defenses to limit damage caused by caterpillars: hairs on the leaves, cardenolid toxins, and latex fluids. Data from a DNA study indicates that more recently evolved milkweed species utilize less of these preventative strategies, but grow faster than older species; potentially regrowing faster than caterpillars can consume them. -->
Species
Nonnullae Asclepiadum species, cum nominibus Anglicis:
Nexus externi
Selyemkóró Zijdeplant
Protesilaus
Protesilaus, heros fabulatum Graecarum, Iphicli filius e Phylace urbe, primus in litus Troianum pedem posuisse primusque ibi occisus esse dicebatur. Oraculum enim Graecis praedixerat moriturum esse eum, qui primus terram Troianam incesserit; cum autem nemo e nave descendere auderet, Ulixes scutum suum in litus proiecit in quod ita desiluit, ut videretur in terram desiluisse; post eum Protesilaus primus e nave in terram descendit. Tum ab Hectore interfectus est. Laodamia eius coniunx, quam ipsa nocte nuptiarum reliquerat, maerore compulsa effigiem Protesilai sibi fecit et cum ea vivebat. Tum dei eam miserati Mercurium miserunt, qui Protesilaum ex Orco reduceret et ad Laodamiam adduceret. Laodamia gaudebat, sed Protesilao post tres horas retro in Orcum abducto dolorem pati non potuit et se interfecit. Ovidius in Heroides suas epistolam Laodamiae Protesilao includit. Nota est etiam Euripidis tragoedia de Protesilao hodie deperdita. Carmina Cypria aliam traditionem referebant ː Polydoram, filiam Meleagri, uxorem Protesilao adsignabant, quam sibi mortem conscivisse nuntiata mariti caede narrabant.
Post bellum socii Protesilai Scionem urbem Pallenae condiderunt. Cultus Protesilai in Elaeunte Thraciae notus est. In Heroico Philostrati Protesilai umbra de bello Troiano veritatem enarrat.
Antiopa
Antiopa sive Antiope (Graece Ἀντιόπη) est:
Quintus Marcius Barea Soranus (consul 52)
Quintus Marcius Barea Soranus (natus ignoto anno, mortuus anno 66) senator Romanus erat.
Familia
Pater eius Quintus Marcius Barea Soranus consul suffectus anni 34 erat, frater Quintus Marcius Barea Sura, pater Marciae Furnillae, uxoris secundae Titi imperatoris. Uxor eius Servilia fuit, filia Marci Servilii Noniani, consulis ordinarii anni 35. Filiam Serviliam (natam anno 46, mortuam 66) ex ea habuit.
Aratora
Aratora (Theodisce: Artern) est urbs in Thuringia sita ad flumen Onestrudem.
Quintus Marcius Barea Soranus (consul 52)
Accusatio et mors
Anno 66 cum filia accusatus est ab Osorio Sabino equite, pater, quod proconsulatum Asiae pro claritate sibi potius accommodatum quam ex utilitate communi egisset, alendo seditiones civitatium et propter amicitiam Gaii Rubellii Plauti, inimici Neronis imperatoris, filia, quod pecuniam magis dilargita esset. Tacitus de hac accusatione scripsit:"acciderat sane pietate Serviliae (id enim nomen puellae fuit), quae caritate erga parentem, simul imprudentia aetatis, non tamen aliud consultaverat quam de incolumitate domus, et an placabilis Nero, an cognitio senatus nihil atrox adferret. " Pater et filia (illa vicesimam annum agens) ad mortem damnati sunt, sed eis arbitrium mortis datur.
Aratora
Historia
In excavationibus inventa sunt vestigia castelli aquatici veteris. Media in urbe maximi momenti architectonici sunt ruina ecclesiastica Sancti Viti (nunc restaurata), fanum parochiale Deiparae saeculi XVII et habitationes secundum genus classicum constructae saeculi XVIII exeuntis. Maiores Goethii quoque Aratoram incoluerant.
De sale exercendo
Sal exercebatur iam saeculo VI: quaestus iste medio autem saeculo XV valde efflorebat. Ioannes Godofredus Borlach a rege Saxonico instigatus indagationes multas fecit et anno 1727 novam salinam erigi iussit. Et nostris diebus in sepulcreto viridissimo fons salis idyllicus cum herbis medicis circumcirca crescentibus admirari potest.
Poeta Novalis munere officialis in salariis fungens, qui ipse filius salinae praesidis fuit, anno 1799 laborabat apud parietes salem colligentes. Aratorae incohavit exarare mythistoriam notissimam Heinrich von Ofterdingen ubi signum romanticum Floris caerulei primo invenitur. Salinarum aquae etiam piscinas locales publicas nutriunt.
Inter festa Aratorae celebrata notitia fiat de Festo puteorum et de Festo Octobri.
Laodamia
Laodamia (Graece Λαοδάμεια) in fabulis Graecis fuit filia Acasti et uxor Protesilai.
Fabulae
Protesilaus die nuptiarum statim ad Troiam profectus est, ubi in primo proelio occisus est. Laodamia petebat a deis, ut sibi cum coniuge tres horas colloqui liceret. Mercurius Protesilaum ex Orco deduxit et ad Laodamiam adduxit, sed cum post tres horas iterum Protesilaus mortuus erat, Laodamia se interficit. Vel effigiem coniugis Laodamia fecit et in thalamo posuit et cum ea colloquebatur; cum Acastus effigiem in ignem proiecit, in eadem pyram se immisit et periit.
Memoria
Ovidius in Heroides suas epistolam Laodamiae Protesilao includit. Euripidis tragoedia de Protesilao deperdita nota est. Innocentius Annenskij Laodamiam tragoediam anno 1906 composuit. Asteroides 1011 Laodamia nomine eius nominatus est.
Chartophylax
Chartophylax (ex Graeco χάρτα 'charta' et φύλαξ 'custos') fuit magistratus Imperii Romani recentioris qui diplomata tabulasque publicas in domo Patriarchae Constantinopolitani curavit.
Chartophylax omnes episcopos antecessit, quamquam ipse diaconus fuerit; aliquando officium presbyteri functus est. Eo suffragati sunt duodecim notarii. Chartophylax Constantinopolitanus fuit idem qui chartularius Romanus. Duo magistratus hoc munus facultate gesserunt, unum pro imperatoris curia, unum pro patriarcha: hic appellatus est registrator; ille, scrinarius. Haec autem nomina usitate confusa sunt: Ioannes Leunclavius et aliis confounded chartophylax cum chartulario confuderunt.
Noviliacum ad Sequanam
Noviliacum ad Sequanam, vulgo Neuilly-sur-Seine, est urbs et commune Francicum 62 346 incolarum (anno 2013) praefecturae Altorum Sequanae in provincia Insulae Francicae iuxta Lutetiam.
Incolae noti
Nicolaus Sarkozy ab anno 1983 ad annum 2002 magister civium Noviliaci fuit.
Andreas Bonar Law
Andreas, vulgo Andrew Bonar Law (natus Kingston in urbe Novi Brunsvici die 16 Septembris 1858; mortuus Londinii die 30 Octobris 1923), Glasguae in Scotia ab anno aetatis duodecimo educatus, alumnus Scholae Glasguensis, fuit politicus Britanniae, ab anno 1900 usque ad mortem legatus apud Parlamentum, dux factionis conservativae, cancellarius scaccarii (id est aerarii minister: a 10 Decembris 1916 ad 10 Ianuarii 1919) et primus minister Regni Britanniarum a die 23 Octobris 1922 usque ad diem 22 Maii 1923, cum nuntiavit a munere propter gravem morbum (cancrum gulae) se removeret.
Bonar Law solus inter primos ministros Regni Britanniarum extra insulas Britanniae natus est.
Iosephus Brodskij
Iosephus Alexandri filius Brodskij (Russice Иосиф Александрович Бродский, tr. Iosif Aleksandrovič Brodskij; natus familia Iudaica Leninopoli die 24 Maii 1940; Urbe Novo Eboraco mortuus die 28 Ianuarii 1996) fuit scriptor atque poeta Russicus ac Americanus oriundus e Russia. Anno 1965 in carcero datus est at petitione et Sartre et Šostakovič, liberatus est. Anno 1987 Iosephus Brodskij Nobelianum Litteraturae Praemium accepit.
Fridericus Mercury
Fridericus Mercury, sive Mercurius, nomine nativo ફારોખ બલ્સારા‌ (in vico antiquissimo Stone Town urbis Zanzibarae die 5 Septembris 1946 natus; propter SCDI Londinii mortuus die 24 Novembris 1991), fuit cantor et socius Queen gregis musici. Clarissima suae vocis potentia erat: tres octavas sine auxilio voculae falsae pervenire poterat.
Vidiadhar Surajprasad Naipaul
Vidiadhar Surajprasad Naipaul, apud familiares Vidia sed in librorum titulis V. S. Naipaul (natus Chaguanas in oppido insulae Trinitatis die 17 Augusti 1932; mortuus Londinii die 11 Augusti 2018) fuit scriptor mythistoriarum qui anno 2001 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit.
Avis agricolis ex India migratis, patre diurnario, V. S. Naipaul ad portum Hispaniae educatus est, ubi frequentavit. Alumnus fuit collegii Universitatis apud Oxonienses, ubi Latine his verbis se rite inscripsit: "Ego Vidiadhar Surajprasad Naipaul e collegio reginae sanctae in Trinitatis insula filius natu major Seepersad Naipaul de Portu Hispaniensi in Trinitatis insula lubens subscribo sub tutamine magistri Bayley annos xviii natus."
Nestorius
Nestorius (Graece Νεστόριος natus post annum 381; obiit circiter anno 451 in Akhmim, in Aegypto superiore) fuit ab anno 428 usque ad annum 431 Patriarcha Constantinopolitanus.
Vita
Nestorius praeclarus est propter controversiam inter Alexandriae et Constantinopolis, cuius episcopus Nestorius erat, ecclesias. Nam patriarcha Constantinopolis, Virgini Mariae Matris Dei titulum non concedebat.
Factio Libertatis Portus Divitis
Factio Libertatis Portus Divitis (Hispanice: Partido Independentista Puertorriqueño, breviter PIP) est factio politica Portus Divitis, quae anno 1946 condita. Credit Portum Divitem debere secedere ex CFA. Una est ex tribus maximis factionibus politicis Portus Divitis, ac factio aetate secunda.
Leonardus Aretinus
Leonardus Aretinus ( Arretii humili loco natus Leonardo Bruni circa annum 1369; Florentiae mortuus die 9 Martii 1444 ), fuit humanista doctus et Rei Publicae Florentinae cancellarius.
De studiis Graecis
Graecae linguae peritus historiam primi belli Punici  Polybii Historiarum libris ante eum in Italia ignotis fretam circa 1419 scripsit, iam antea nonnullas vitas Plutarchi atque Aristotelis opera Latine verterat.
Franciscus Aemilius Sillanpää
Franciscus Aemilius Sillanpää (natus Cyroniae Tavastorum die 16 Septembris 1888; Helsingiae mortuus die 3 Iunii 1964) fuit scriptor Finnicus. Natus in familia agricolae et fatum humanum cum natura Finniae scripsit. Inter suos fuit Ioannes Sibelius. Anno 1939 Nobelianum Litteraturae Praemium accepit.
Historia Europae
Historia Europae societates culturasque populorum tractat qui Europam a temporibus praehistoricis ad praesens habitant. Continens Europaea aevo neolithico aevoque migrationum Indoeuropaearum incursiones hominum ex regionibus orientalibus commutationesque culturae materiarumque magni momenti accepit. Aevum antiquitas classica usitate appellatum coepit cum civitates urbanae Graeciae antiquae ortae essent. Deinde Imperium Romanum in omnes oras Mediterraneas dominabatur. Occasus Imperii Romani Occidentalis anno 476 secundum historiographiam traditionalem fuit initium aevi medii. Renascentia scientiae, saeculo quarto decimo iniens, priscas doctrinas scientificas theologicasque provocavit. Reformatio ecclesias Protestantes plerumque in Germania, Scandinavia, et Anglia simul constituit. Post annum 1800 fere, conversio industrialis res florentes in Magna Britannia Europaque Occidentali magnopere efficit. Maximae potestates Europaeae colonias in plurimo Americae, Africae, Oceaniaeque, et in nonnullis terris Asianis deduxerunt. Saeculo vicensimo, primum et secundum bella mundana millionibus hominum necem intulerunt. Bellum frigidum in res geopoliticas Europaeas ab anno 1947 ad annum 1989 dominabatur.
Albéric de Mauléon
thumb|200px|Turris urbiculae Lugduni Convenarum Albéric de Mauléon (Latine possumus dicere Albericus de Malleone) est persona ficticia in mythistoria brevi M. R. Jamesii "Canon Alberic's Scrap-Book" depicta.
Secundum fabulatorem, Albericus de Malleone fuit cognatus Ioannis de Malleone, qui episcopus fuerat Lugduni Convenarum saeculo XVI. Albericus ipse fuit cano eiusdem ecclesiae inter annos 1680 et 1701. Bibliothecam ecclesiae dissipavit ut sibi librum frustulorum picturae et calligraphiae mediaevalium feceret; unus eorum librorum quos diruit fuit opus Papiae, hodie deperditum, cuius titulus est Liber de verbis Domini. Sed Albericus ipse, et omnes qui postea hunc librum possederent, a spectro quodam frequentabantur.
Albericus de Malleone evocatur in modis musicis a Kaikhosru Shapurji Sorabji anno 1941 compositis titulo St. Bertrand de Comminges: "He was laughing in the tower" ("Lugdunum Convenarum: in turri ridebat"). In "Hexico," sive lexico interretiali de rebus magicis, Albericus de Malleone ut homo historicus describitur.
Petrus Seguinus
Petrus Seguinus (Gallice Pierre Séguin, natus 1599, mortuus 1672) fuit homo ecclesiasticus et numismatista Parisiensis, ab anno 1641 decanus ecclesiae Sancti Germani Autissiodorensis. Simul ab eleemosynis reginae Annae Austriensis, Ludovici XIII uxoris et Ludovici XIV matris, erat. 4367 numismata antiqua praecipue Romana collegerat e quibus rariora cum commentario anno 1665 publicavit. Universum hoc collectaneum emit rex Ludovicus XIV anno 1669 ita ut pars primi nuclei futurae Nummothecae Francicae fieret una cum nummis a Gastone duce Aurelianensi legatis et numismatibus aeneis Lomenii Briennae comitis circa idem tempus emptis. Octavo quoque die Petrus Seguinus eruditos domum invitare solebat ad cenas quasdam "numismaticas", quibus de nummis nuper inventis ac de eorum interpretatione disserebant. Appellatio "dictateur des antiquaires" (antiquariorum dictator) tum ei collata est.
Yasunari Kawabata
Inter amicos suos fuit Mishima Yukio. Et sub praeces sociusque PEN Internationalis fuit.
Eduardus Beneš
Eduardus Beneš (natus die 28 Maii 1884 in  Kožlany, olim urbe ad Imperium Austro-Hungaricum pertinenti – mortuus est die 3 Septembris 1948 in Sezimovo Ústí) fuit Cechoslovaciae conditor (una cum Thoma Masaryk), minister primus et negotiorum externorum et bis praeses ab anno 1935 usque ad annum 1938 et ab anno 1945 usque ad annum 1948.
Ex anno 1940 studuit compatriotis omnibus, quibus sermo patrius aut Theodiscus aut Hungaricus, patriam fortunasque adimere. Ea crimina anno 1945 commissa hodie a multitudine criticantur.
Michael Angelus Asturias
Michael Angelus Asturias (natus in Urbe Guatimalia die 19 Octobris 1899; Matriti mortuus die 9 Iunii 1974) fuit scriptor mythistoriae dramatisque et legatus e Guatimalia, modo suurealismo et realismo magico. Et anthropologiam et mythologiam studuit. Anno 1967 Michael Angelus Asturias Nobelianum Litteraturae Praemium accepit.
Lucius Antistius Vetus
Lucius Antistius Vetus (nescimus, quando natus est, mortuus est anno 65) senator Romanus fuit. Pater eius Gaius Antistius Vetus, consul ordinarius anni 23 fuit. Cum Nerone imperatore anno 55 consul ordinarius erat, tum brevi tempore legatus Augusti pro praetore Germaniae Superioris et anno 64/65 proconsul Asiae factus est. Filia eius Antistia Politta uxor Rubellii Plauti fuit, quem Nero ut coniuratorem timebat. Post mortem Rubellii anno 62 Antistia publice in luctu erat. Cum Antistius Antistiaque anno 65 e provincia Romam redierant, iussu Neronis a liberto Fortunato accusati sunt. Antistius iudicium non exspectavit, sed cum filia et eius matre Sextia mortem voluntariam petivit. Antistia et liberos cum Plauto habuit.
Haroldus Arlen
Haroldus Arlen (natus Chaim vel Hyman Arluck 15 Februarii 1905; mortuus 23 Aprilis 1986) fuit compositor musicae popularis Americanus, qui plus quam quingentos cantús composuit, quorum nonnulli per omnem orbem terrarum amantur. Cantús pro The Wizard of Oz pellicula (1939) insignissime composuit (libello Yip Harburg), in quo "Over the Rainbow" auditur, multasque res Magno Libro Cantuum Americano insigniter contribuit. "Over the Rainbow" optimus saeculi vicensimi cantus popularis a Recording Industry Association of America et Dotatione Nationali Artium electus est.
De vita et cursus
Arlen natus est Buffalo in oppido septentrionali et occidentali Novi Eboraci, filius cuiusdam hazzan (cantoris Iudaici). Frater gemellus proximo die mortuus est. Clavili ludere iuvenis didicit, et gregem musicum adolescens creavit. Bene res gestas clavilista cantorque Buffalo habuit antequam ad Urbem Novum Eboracum annis aetatis suae vicensimis ineuntibus migravit, ubi adiunctionem in spectaculis vaudeville praebebat, ac nomen ad Harold Arlen mutavit. Ab anno 1926 ad 1934 fere, Arlen aliquando cantor gregum musicorum apparebat in phonodiscis a The Buffalodians, Red Nichols, Joe Venuti, Leo Reisman, et Eduardus Duchin, suas compositiones saepe cantans.
Arlen "Get Happy," suum primum cantum populo gratum, anno 1929 composuit, verbis a Theodoro Koehler conditis. Annis 1930 ineuntibus et mediis, Arlen et Koehler exhibitiones pro Cotton Club, discotheca Harlemensi inter flores populari, et iterum pro theatro musico in Broadway Novi Eboraci et pelliculis musicis Ruscisilvensibus in Ora Occidentali conscripserunt. Societas Arlen et Koehler multos successús produxit, inter quos "Let's Fall in Love" et "Stormy Weather," normas nobiles. Arlen clavilista et vocalista prospere perfungi pergebat, notissime in phonodiscis cum orchestra saltationis socialis Leonis Reisman.
Arlen diu erat socius et olim etiam socius cubicularis Ray Bolger, histrionis qui partes terriculi in The Wizard of Oz egit.
Arlen se annis 1940 cum Ioanne Mercer poeta consociavit, novosque successús componere pergebat, inter quos "Blues in the Night," "Out of this World," "That Old Black Magic," "Ac-Cent-Tchu-Ate the Positive," "Any Place I Hang My Hat Is Home," "Come Rain or Come Shine," et "One for My Baby (and One More for the Road)."
Arlen duos composuit e definitivis cursús vitae Iudithae Garland cantibus: "Over the Rainbow" et "The Man That Got Away," hic pro pellicula A Star Is Born, editione anni 1954.
Mors
Anya Taranda uxor ex 1951 septem annos in institutione morbi mentis tractante tenebatur; cancro cerebri anno 1970 mortua est. Corpus Haroldi Arlen iuxta corpus uxoris sepultum est in Coemeterio Ferncliff Hartsdale in Novo Eboraci.
Castrum Novum Plebis Cassiae
Castrum Novum Plebis Cassiae (alia nomina: Castrum Novum de Cassia, deinde Reggellum ) (Italiane: Reggello) est oppidum et municipium Italiae, circiter 16 300 incolarum, in Regione Tuscia, in Urbe metropolitana Florentina et in Valle Arni Superiore situm. Incolae Reggellenses appellantur.
Fractiones
Cancelli, Canova, Caselli, Ciliegi, Donnini, Leccio, Matassino, Montanino, Pietrapiana, Pontifogno, Prulli, Saltino, San Clemente, San Donato in Fronzano, Sant'Ellero, Tosi, Vaggio.
Imljani
Imljani (Имљани) est oppidulum Bosniae et Herzegovinae, Europa. Scimus oppidum ante saeculum quintum p.C.n. conditum esse quia basilica Christiana hoc saeculo aedificata sit.
Minos
Minos (Graece Μίνως) in mythologia Graeca est filius Iovis Europaeque, quem raptum Iuppiter in taurum mutatum ad Cretam adduxit. Qui, cum speraret se regem factum iri, Neptunum oravit ut taurum sibi daret, quem deo sacrificaret. Taurus autem tam pulcher erat, ut Minos rex factus eum sacrificare nollet. Propterea Neptunus iratus Minoem punire constituit. Effecit igitur, ut Pasiphae, uxor regis, hunc taurum amaret. Quae non modo se Daedalo auxiliante cum tauro iunxit, sed etiam monstrum, quod et semivir erat et semitaurus, peperit. Sed Minos minotaurum sibi dedecoris habens Daedalum labyrinthum, in quo monstrum contineretur, aedificari iussit.
Minos et Theseus
Minos Athenienses victos coegit, ut quotannis septem adulescentes et septem virgines sibi mitterent, quos Minotauro sacrificaret. Olim autem Theseus se hostiam profitebatur. Quem, cum igitur in Cretam advenisset, Ariadne, Minois filia virgo pulcherrima, statim amabat. Quae promisit se, si se Athenas reductam in matrimonium ducere vellet, ei monstraturam esse, qua ratione minotaurum vincere posset. Deinde minotauro auxilio Ariadnes Daedalique interfecto Theseus cum ea navem solvit, quam tamen postea in Naxo reliquit.
Mors Minois
Minos, Daedalo maxime iratus, in labryntho illum inclusit, unde cum Icaro filio suo pennis, quas sollerter fabricaverat, volando effugit. Non autem constat, quomodo Minos mortuus sit. Sed tradunt eum, antequam Daedalum interficere possit, quem in aula Cocali regis invenerit, ipsum a filiabus regis in balneo aquae ferventis necatum esse. Deinde Minos post mortem iudex inferorum in Tartaro factus est, ubi suffragium ultimum fert. Quod a "Gorgia" Platonis et a "Divina Comoedia" Dantis citatur.
Medicago truncatula
Medicago truncatula est species Medicagonis, cuius originis est iuxta mare Mediterraneum. Haec species usitata est in biologia moleculari. Medicago truncatula est instar planta. Sui flores sunt flavi.
Kenzaburo Oe
Kenzaburo Oe (Iaponice 大江 健三郎, Ōe Kenzaburō natus Ōse in vico Iaponico die 31 Ianuarii 1935; mortuus die 3 Martii 2023) fuit scriptor Iaponicus. Anno 1994, Nobelianum Litteraturae Praemium accepit descriptionis concordiae inter mundum imaginationis et realitatem humanam.
De vita
Dum in Universitate Tokiensi studebat, magister suo fuit Kazuo Watanabe, Franscisci Rabelaesi peritus. Operae suae est sub impulsia Ioannis Pauli Sartre, existentialistae, et post 1994, ad studium de Benedicto de Spinoza conatur.
Kenzaburo Oe motum paficismi et contra bombam atomicam, energiam nuclearem, et mutationem articuli IX constitutionis Iaponiae participat.
Maria Martysevič
Maria Alexandri filia Martysevič (Albaruthenice: Марыя Аляксандраўна Мартысевіч; nata 28 Martii 1982) est scriptrix, poetria et translatrix Rutheniae Albae moderna.
Liber primus est "Dracones volant ad fetificationem" (in ling. Ruth. Alba: Цмокі лятуць на нераст/Cmoki latuć na nierast). Poeta Albus Ruthenius clarus Andreas Chadanovič dixit hunc librum unum lucentissimorum rerum in litteris iuvenibus Rutheniis Albis esse.
Libros scriptorum Bohemicorum in linguam Ruthenicam Albam transtulit.
Iohannes Biclarensis
Iohannes Biclarensis (mortuus c. 621) fuit Gothus clerus Catholicus, qui natus est in Scalabis Lusitaniae anno circiter 540. Iohannes adulescens ad Constantinopolim iviit anno 559, ubi Graecam linguam et doctrinas Byzantinorum didiscit. Cum in Hispaniam rediret, conatus est Liuvigildum in Ecclesiam Catholicam conversus esse. Ob hanc rem, Liuvigildis Iohanne in exilium misit apud Barcinonam anno 577.
Monasterium condidit in Biclaro anno 589 in Tarraconense, quod anno 592 sacratus est ab episcopo Gerundae. Iohannes adfuit in synodo Toleti (597), secundo Barcinonis (599), et synodo Egarae (614).
Chronica inter annos 567 et 590 scripsit.
The French Connection
The French Connection (scilicet Latine Conexus Gallicus) est clara pellicula, quae anno 1972 quinque Praemia Academiae inter alia ob meliorem pelliculam accepit. In hac pellicula, quae mythistoriam criminalem enarrat hi histriones agunt:
Typhon
Typhon (Graece Τυφῶν), sive Typhoeus (Τυφωεύς ), est portentum immani magnitudine in mythologia Graeca, gigas quem Terra ex Tartaro peperit. Typhon centum capita habet. Typhon est fortissimus monstrorum Gaeae. Titanibus superatis Terra ei dominationem mundi parare conata est, qua Jupiter iam potiturus erat. Typhon ingenti bello victus in Tartarum praecipitatus est.
De Typhonis prole Hyginus mythographus de monstrorum genealogia haec dixit :
Typhon flammas afflat. Fabulam narrabant quidam deos victum in gigantomachia Typhonem   sub insula Prochyta obruisse et omni illa regione Vulcaniis montibus inclita, qua fabula frequentium terrae motuum et ignium iactuum rationem reddere volebant, ob volnera gigantis  a fulmine accepta. Plerumque tamen atque apud poetas Latinos in primis Aetna obrutus est.
Macedones Aegyptum incolentes tempore Ptolemaeorum Typhonem Aegyptiorum deo Seth adsimularunt qui Hori inimicus erat et Osiridem occiderat membraque eius disiecerat.
Gulielmus Makepeace Thackeray
Gulielmus Makepeace Thackeray (natus Calcuttae in India die 18 Iulii 1811; mortuus Londinii die 24 Decembris 1863) fuit Aevi Victoriani scriptor mythistoriarum Anglicus.
Eleuther (nomen)
Eleuther est nomen Graecum (cf. sc. "liber"). Hoc nomen habuerunt:
Aretinus
Aretinus est cognomen geographicum e nomine urbis Arretii vel Aretii tractum. Hoc cognomen habuerunt:
Patricius White
Patricius White (Londinii die 28 Maii 1912; Sydneii mortuus die 30 Septembris 1990) fuit scriptor Australianus. Alma mater sua fuit Universitas Cantabrigiensis et opus qualitate homoris et epigrammatis scripsit, inspiratus a Iacobo Joyce et Virginia Woolf. Anno 1973 Patricius White Nobelianum Litteraturae Praemium accepit primus et adhuc hodie solus Australianus.
The Last Emperor
The Last Emperor est pellicula moderatoris cinematographici Italici Bernardi Bertolucci, quae anno 1988 novem Praemia Academiae inter alia ob meliorem pelliculam accepit. In hac pellicula, in qua enarratur vita Sinarum postremi imperatoris Pu Yi, hi histriones agunt:
Hestia
Hestia (Graece: Έστία) erat in mythologia Graeca dea virginea foci, architecturae, familiae, res publicae et domus. Prima erat filia Croni et Rheae, qua de causa erat dea aetatis deorum Olympicorum primae, cui fratres erant: Demeter, Hera, Hades, Posidon et Zeus.
In mythologia Romana Hestiae similis erat Vesta, quod etiam Cicero (De Natura Deorum, II, 67) scripsit:
SKEMA Business School
SKEMA Business School schola Europaea negotii cui situs apud Insulae, Suresnes, Sophia Antipolis, Suceu, Raleigh, Urbs Belli Horizontis et Civitas Capitis. condita anno 2009.
Andreas Antoine
Andreas Antoine (Augustoriti in praefectura Vigenna Superiori die 31 Ianuarii 1858 natus; mortuus in Pouliguen in Liger Inferiori, hodie Liger Atlantica die 19 Octobris 1943) fuit histrio, theatri dux, artifex scaenicus et moderator cinematographicus Francicus.
The Greatest Show on Earth
The Greatest Show on Earth (scilicet Latine Maximum Orbis Spectaculum) est clara pellicula, quae anno 1952 tria Praemia Academiae inter alia ob meliorem pelliculam accepit. In hac pellicula quae de circi vita enarrat, hi histriones agunt:
Eduardus Galfridus Smith Stanley
Eduardus Galfridus Smith Stanley, quartus decimus comes Derbiae (natus die 29 Martii 1799 in Knowsley Hall in Lancastriensi comitatu; ibidem obiit die 23 Octobris 1869) fuit vir publicus Anglia factionis conservatricis et ter primus minister Britanniarum Regni.
Myrtales
Myrtales sunt ordo plantarum florentium basalis positus grex in rosido dicotyledonum grege (non membrum eurosidarum I vel eurosidarum II). Familiae sequentes in recentioribus classificationibus inveniuntur:
Systema Cronquist eandem compositionem plerumque dat, sed Vochysiaceas ad ordinem Polygalalum movet, et Thymelaeaceas includit; Sonneratiaceas, Trapaceas, et Punicaceas ex Lythraceis removet, dum Psioxylaceas et Heteropyxidaceas inter Myrtaceas ponit, et Memecyclaceas inter Melastomataceas.
Braveheart
Braveheart est pellicula quae anno 1996 quinque Praemia Academiae inter alia ob optimam pelliculam accepit. Hac pellicula enarrat de heroe Scotico Gulielmo Wallace Braveheart id est Latine Cor Animosus appellato.
A Man for All Seasons
A Man for All Seasons ('Omnium horarum vir') est pellicula ab Alfredo Zinnemann moderatore anno 1966 creata, quae de vita Thomae Mori narrat.
Hi sunt histriones partesque quas agunt:
Quod opus anno 1967 sex praemia Academiae, inter ea illud optimae pelliculae accepit.
Robertus Gascoyne-Cecil
Robertus Arthurus Talbot Gascoyne-Cecil, tertius Marchio Salisbury (natus in Hatfield die 3 Februarii 1830 - obiit die 22 Augusti 1903) fuit vir publicus Anglia factionis conservatricis, legatus apud Parlamentum Regni Uniti (1853-1968) et ter primus minister Britanniarum Regni.
Gulielmus Ewart Gladstone
Gulielmus Ewart Gladstone sive Gladsto (Liverpolii natus die 29 Decembris 1809; obiit in oppido Hawarden propter cancrum die 19 Maii 1898) fuit vir publicus Angliae, legatus apud Parlamentum Regni Uniti ab anno 1832 usque ad annum 1895 (praeterea ab anno 1845 usque ad annum 1847), quater cancellarius scaccarii id est aerarii publici minister et quater primus minister Britanniarum Regni. Gladstone antea ad factionem conservatricem postea ad liberalem pertinuit. Magnus adversarius suus fuit Beniaminus Disraeli.
Gladstone Regalis Societatis Londinii sodalis fuit accurate in eam anno 1881 cooptatus est.
My Fair Lady (pellicula)
My Fair Lady  est pellicula anni 1964, quae anno 1965 octo Praemia Academiae ob optimam pelliculam accepit. Pellicula enarrat de sponsione, quam professor Higgins cum centurione Pickering păciscitur, praecipue Higgins asserit post sex menses parvam et humilem puellam Elizam in nobilem mulierem mutare possit. Hac in pellicula, quae a Georgio Cukor secundum spectaculum musicum ab Alano Jay Lerner et Friderico Loewe (vide My Fair Lady) et Georgii Bernardi Shaw opus theatrale Pygmalion ducta est, hi actores agunt:
Eugenius Montejo
Eugenio Montejo (die 19 Octobris 1938 natus; 5 Iunii 2008 mortuus) fuit Venetiolicus scriptor, poëta, diplomaticus.
Historia Paraguaiae
Historia Paraguaiae est exitus progressús et coniunctionum variarum culturarum Indorum Americanorum et immigrantium extrinsecorum qui rem publicam Paraguaianam hodiernam una creaverunt. Paraguaia diem libertatis diebus 14 et 15 Maii ex anno 1811 ad praesens celebrat.
Rebelles regionis Paraguaiae rectionem Hispanicam die 14 Maii 1811 deiecerunt. Primus rei publicae dictator fuit Iosephus Gaspar Rodríguez de Francia, Doctor Francia et El Supremo appellatus, qui civitatem novam ab 1814 usque ad mortem (anno 1840) omnino rexit. Habebat in animo societatem utopianam constituere in propositio Du contrat social; ou Principes du droit politique Ioannis Iacobus Russavii conditam.
Historiographia
Nicolaus del Techo (1611−1680) librum Historia provinciae Paraquariae societatis Jesu scripsit, cuius manuscriptum in Bibliotheca Matritensi servatur. Martinus Dobrizhoffer (1717−1791) etiam historiam Paraguaiae Latine scripsit.
Gulielmus Edmundus Barrett, auctor plerumque mythistoriarum Civitatum Foederatarum, anno 1952 affirmavit: "Paraguaia est civitas prophetiae. Una e minimis nationibus in continente Americana, prima erat civitas communistica Americana, prima natio Americana a dictatore recta absoluto (hodierno vocabuli sensú)."
Ivo Patenôtre
Ivo Franciscus Patenôtre (Trecis natus die 23 Ianuarii 1940), presbyter ordinatus die 29 Iunii 1965, est a die 31 Decembris 2004 archiepiscopus Archidioecesis Senonensis-Autissiodurensis (Francogallice Sens -Auxerre), id est urbis Agedinci et Autessioduri.
Kramer vs. Kramer
Kramer vs. Kramer est clara pellicula, quae anno 1980 quinque Praemia Academiae inter alia ob meliorem pelliculam accepit. In hac pellicula a moderatore cinematographico  Roberto Benton ducta et enarrans de divortio, hi histriones agunt:
Pugna Catalaunica
Proelium apud Locum Mauriacum gestum, vel Pugna Catalaunica vulgo appellatum, fuit pugna Iunio 451 commissa, qua Romani et Visigothi Hunnos et Burgundiones superaverunt. Hoc proelium fuit ultimum magnum proelium a Romanis occidentalibus pugnatum.
Nicolaus Nekrasov
Nicolaus Alexii filius Nekrasov  (Russice: Николай Алексеевич Некрасов,  Nikolaj Alekseevič Nekrasov; natus Nemiroviae in urbe tunc gubernii Podoliensis Imperii Russici et nunc regionis Vinniciensis Ucrainae, die 28 Novembris secundum calendarium Iulianum - 10 Decembris secundum Gregorianum - 1821; mortuus est Petropoli die 27 Decembris 1877 secundum calendarium Iulianum - 8 Ianuarii 1878 secundum Gregorianum 1878) fuit poëta et scriptor Russicus.
Opus Theodori Dostoevskij "Бедные люди" (homines pauperes) aestimavit et humanismum et iustitiam socialem amabant.
Pugna Catalaunica
Attila cum Hunnis Rhenum transgressus Gallias populavit. Tunc Valentinianus III Flavio Aetio iussit Hunnos superare. Aetius foedere cum Visigothis icto id effecit, ut Visigothi Theodorico I duce cum Romanis pugnarent. Altera ex parte Attila magnum numerum Burgundionum, Ostrogothorum, Gepidorum ad pugnam eduxit. Copiae Attilae superatae sunt, Theodoricus autem Visigothorum dux in pugna cecidit.
Testimonium
Gregorius Turonensis historiam sic tradit:
Locus proelii
Cum diu putaretur Durocatalaunum locus proelii fuisse, hodie tamen quo loco ambo exercitus in se inciderint ambigitur. Quod autem traditur Attilam Aureliano capto ad orientem se recepisse, hinc coniectum est inter hoc oppidum atque Trecas pugnam illam fuisse. Proelii locum ad septentrionem amnis quoddam definivit (verisimiliter Matrona flumen) colle quidem acclivi iuxta sito, adque meridiem silvae admodum densae.
Universitas Missouriensis
Universitas Missouriensis, (Anglice: University of Missouri saepe MU dicta), est universitas Columbiae in Missuria condita anno 1839. Sententia sua est "Salus Populi suprema lex esto"
Manuel II Palaeologus
Manuel II Palaeologus (Graece, natus die 27 Iunii 1350; mortuus die 21 Iulii 1425), filius decessoris sui Ioannis V, fuit auctor Graecus et imperator Constantinopolitanus ab anno 1391 usque ad mortem. Demetrius Cydones sub hoc principatu mesazon seu primus minister meruit annis 1391-1396.
Manuel Palaeologus in matrimonium duxit Helenam Dragasem principissam Serbiae et ex ea genuit:
Mons Gerhardi
<mapframe latitude="47.490413" longitude="19.045658" zoom="10" lang="en" width="250" height="250" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 19.046996534525537,         47.48681700228245        ]      }    }  ] } Mons Gerhardi, Hungarice Gellért-hegy, est collis Budae in oppido iuxta Budapestinum situs. Collis 235 metra altus est. Appellatur ex episcopo Csanadensi qui de colle anno 1046 inter  deiectus est. Saxum collis calx est.
Abutilon listeri
Abutilon listeri est tropicus familiae Malvacearum frutex, in Insula Christi Natalis territorii Australiani in Oceano Indico septentrio-orientali endemicus. Epitheton specificum Iosephum Jackson Lister, zoologum Britannicum plantarumque conlectorem, honorat, qui insulam in HMS Egeria, navi investigatoria, anno 1887 invisit.
Descriptio
Abutilon listeri in Insula Christi Natali frequenter crescit, ad 1–3 m altus. Folia sunt circulares ad late ovata, aut integra aut leniter crenata, circa 90–160 mm longa. Flores sunt flavi, in laxis paniculis terminalibus.
Taxinomia
Abutilon listeri cum A. aurito, planta sympatrica, arte conectitur; ambabus plantis sunt inflorescentia paniculata et minus quam quindecim mericarpia.
Eriochilus
Eriochilus est genus orchidacearum quod in Australia est endemicum. Species in meridio-occidentali Australia Occidentali, Australia Australi, Terra Reginae, Nova Cambria Australi, Australiae Capitali Territorio, Victoria, et Tasmania habitant. Eae sunt:
Tyrannotitan chubutensis
Tyrannotitan chubutensis (e Graeco: "'tyrannus titanicus Chubutensis" significat) est dinosaurus carnivorus usque ad 12,2 metra longus, qui aetate Aptia epochae Cretaceae inferioris in Patagonia Argentinae habitabat.
Etiamsi multum ab alteris carcharodontosauridis dentium ossumque causa differt, verisimile est, ut carcharodontosauro, eum in grege venavisse sauropoda amplissima, exempli gratia argentinosaurum.
Sauron
Sauron est figura media adversariaque Domini Anulorum, Iohannis Ronaldi Reuel Tolkien libri.
Sauron ab natu Maia Aulis erat, sed postea ab Melkore, Vala malo et primus Dominus Tenebrae, pellectum fuit et admiratione vera eum serviebat. In Exilio Melkor Externa Inanitate mittenti, Sauron effugit Terram Mediam, ubi in Mordore arcem firmam Baradem Durem exstruxit, et secundus Dominus Tenebrae fuit. Ibi solum animalibus fallacibus a sua voluntate imperatibus apparebat.
Postea enim Sauron docuit Alfos Anules Potestatis fabricare atque fabricavit ipse illum Unum Anulum in quem multum suae potestatis mandavit.
Fine saeculi secundi, exercitum ornabat, sed ab Ultima Societate Populorum liberium ducta Ereinione Gil-galade Rege Alforum Terrae Mediae et Elendile Rege Hominum Occidentium superatus est. Sauronem Filio Elendilis Isildur digito anularis desecatus itaque potestas sua fracta est.
Cum Unus Anulus in ignes Montis Fati deiectus esset, Sauron de vita simul decessit.