cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scaenarium
Scaenaria ex renascentia exstantia solum nomina partium, breves actionis descriptiones, et mentiones certorum lazzi (iocorum solitorum) continent, sine ampliori explicatione. Eruditi credunt hoc genus scaenariorum fuisse fundamenta perfunctionis omnino improvisatoriae, sed ut videtur simplices argumenti commemorationes continebant pro actoribus in distributione partium qui legere poterant. Greges commedia hodierni saepissime scriptis utuntur quibus sunt varii extemporizationis additae gradus.
In operis musicis vel ballationibus creandis, scaenarium saepe primum excogitatur ad modum accommodationis primi fontis indicandum et ad elementa personarum, actionum, argumentorum summatim describenda, res quae in libello plene excogitato sive scripto amplificari deinde possunt. Quae adumbratio esse potest praeconium quod productores, directores, vel compositores futuros trahit.
Auctores scaenarii ballationum, ludorum musicorum, operarumque musicarum usitate hodie inter choreographos, compositores, aliosque rei creatores nominantur.
Regifugium
Regifugium vel Fugalia erant festum Romanum, quod die 24 Februarii (die ultimo anni Romuli antiqui, qui mense Martio inceperat) celebrabatur. Rex sacrorum in comitio victimam immolaverat et statim fugae se dedit. Salii ritui aderant.
Ovidius et Ausonius hunc ritum fugae Tarquinii Superbi regis Romani ultimi memorandae causa fieri explicant, sed verisimilius lustrationis alicuius causa perficiebatur.
Die mensis pari (scilicet infelici) regifugium fiebat, sicut et Equirria; ceterae feriae publicae Romanae diebus mensis imparibus celebrabantur.
Orret
Orret est commune Francicum 24 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
6417 Liberati
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6417 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Chesneau
Ioannes, vulgo Jean Chesneau, qui Pictavii ut videtur anno circiter 1520 natus est et saeculo XVI exeunte mortem obiit, a secretis meruit annis 1546-1551 iuxta Gabrielem Aramontium legatum Francicum ad aulam Ottomanicam. Postea fuit magister hospitii principissae Renatae, ducissae Ferrariae, qui post mariti mortem in Franciam ad Montem Argii recedit.
Commentarium scripsit de itinere a Francia in Constantinopolitanam anno 1547 facto atque de profectione Aramontii in Persiam, Aegyptum et Syriam annis 1548-1549 suscepta. Commentarius manu scriptus in Bibliotheca Nationali Francica servatur (BNF ms. fr. 23045). Textus anno 1888 a Carolo Schefer editus est.
Quentovicum
Quentovicum emporium mediaevale, a saeculis VI usque in XI florens, prope Stapulas in Francia septentrionali situm est. Vestigia Quentovici sub agris oppidi La Calotterie in Francia septentrionali reperta sunt.
Ripum
Villa de Ripum vel Ripun, vulgo Ripon, est urbs Isuriae septentrionalis. Ibi nundinae ab anno 1194, mercatus autem iam ab anno 1129 tenebantur.
Limax
Limax ut vulgo intellegitur est terrestre phyli molluscorum gastropus, quod testa carens videtur. Variae limacum familiae in taxinomia biologica partes nonnullorum stemmatum evolutionariorum putantur, quae etiam cochleas comprehendunt. Ergo familiae limacum inter se non arte conectuntur, contra superficialem formae corporeae similitudinem. Vita sine testa saepe libere orta est, exemplum evolutionis convergentis, et ergo notio limacis ipsius est polyphyletica.
Taxinomia
Solum Onchidiacea et Soleolifera, duo e sex Pulmonatorum ordinibus, limaces comprehendunt. Sigmurethra, tertia familia, varios cochlearum, semicochlearum, limacumque clados continet. Taxinomia huius gregis per sequentias DNA faciendas nuper retractatur. Pulmonata paraphyletica videntur, basalia inter opisthobranchia, quae terminalis arboris ramus sunt. Ellobiidae etiam sunt polyphyleticae.
Descriptio
Inter externam limacis anatomiam numerantur res sequentes. Sicut alia gastropoda pulmonata terrestra, plurimis limacibus sunt duo paria tentaculorum ex capite emergentia. Par superior lucem sensit et in maculis ocularibus finitur, cum par inferior ad olfactionem aptum sit. Ambo paria intra corpus celari possunt. In summa limacis parte, post caput, est amiculum ephippiomorphum, subter quod sunt apertura genitalis et anus. In uno amiculi latere (paene semper dextro) est apertura respiratoria, quae aperta facile, difficile clausa videtur. Haec apertura pneumostoma proprie appellatur. Pars limacis post amiculum cauda appellatur. Nonnullis limacum speciebus, exempli gratia Tandoniae budapestensi, est iugum, quod super tergum secundum mediam caudam (aliquando omnem caudam, vel aliquando solum partem extremam) prominet. Hoc iugum carina appellatur. Ima limacis pars, quae plana videtur, pes tantum appellatur. Sicut paene omnia gastropoda, limax per rhythmicas contractionis muscularis undas in ima pedis parte movetur. Stratum muci simul emittit, quae damnum pedis prohibet. Circa marginem pedis in aliquot limacibus est quaedam structura fimbriae pedales appellata. Plurimi limaces vestigium testae retinent, quod plerumque intra corpus manet. Quod organum plerumque sales calcii condit, saepe cum glandulis digestivis. Talis testa interna in Limacidis et Parmacellidis adest. Philomycidae, Onchidiidae, et Veronicellidae adulti testis omnino carent.
Physiologia
Corpora limacum plerumque ex aqua constant, qua pro causa eorum textus, sine testa magnitudinis satis magnae, desiccari solent. Mucus protegens generandus est ut supervivant. Multae species maxime impigrae in vescendo sub pluviam sunt, quia humus madidus est. Temporibus siccioribus se in humidos abdunt locos, sub corticem arborum, truncos casos, saxa, et structuras ab hominibus factas, sicut ollas florum. ad humorem corporis melius conservandum. Sicut omnia gastropoda, cum crescant, torsionem subeunt, organis internis 180° intorquentibus per evolutionem. Interna limacum anatomia hanc rotationem distincte monstrat, sed corpora externa plus minus symmetrica videntur, praeter pneumostoma, quod in uno animalis latere invenitur, usitate in latere dextro.
Limaces duo muci genera exsudant, quorum aliud tenue et aquatile, aliud crassum et tenax est. Ambo genera sunt hygroscopica. Mucus tenuis e medio pede ad margines, mucus autem tenax e parte anteriori ad posteriorem extenditur. Limaces etiam mucum crassum generant, qui omne animalis corpus tegit.
Mucus a pede expressus fibras continet quae limacem in superficiebus rectis manendo adiuvant. Vestigium limi quod limax relinquit effectus secundarios habet: alii limaces, qui vestigium limi reperiant, vestigium limi generatum esse ab una ex eadem specie agnoscere possunt, quod vicissim ad coniugem inveniendum prodest. Praeterea, vestigium limi sequi est mos nonnullorum limacum carnivororum. Corporeus autem mucus praedatoribus nonnihil defendit, qui efficit ut limax difficile sublatu et tentu sit, exempli gratia in rostro avis, ac mucus ipse iniucundus sapere potest. Aliquot limaces mucum tenacissimum generare possunt, qui praedatores inutiles reddere atque adeo tenere potest. Aliquot species, sicut Limax maximus, fila limi exsudant ad parem per copulationem suspendendum.
Reproductio
Limaces sunt hermaphrodita, quibus sunt organa reproductionis ambo maria et femina. Cum alius limax alium inveniat, inter se circumplectuntur et per genitalia protrusa spermam permutant; aliquot dies post, circa triginta ponunt ova in foramine in humo, vel sub re sicut stipite caso.
Otto Wichterle
Otto Wichterle (natus die 27 Octobris 1913, mortuus die 18 Augusti 1998) fuit professor, chemicus et inventor Bohemicus qui chemiae organiae peritus et lensem inserticiam invensit e studio polymerorum. Annis 1989-1993 erat praeses Cechoslovaciae academiae scientiarum.
Limax
Oecologia
Limaces partes magni momenti in oecosystematibus agunt, materie plantarum et fungorum tabescentium edendo. Plurimi limaces carnivori mortua sui generis specimina aliquando vescuntur.
Mores vescendi
Multae limacum species pervariis materiebus organicis vescuntur, inter quae folia plantarum viventium, lichena, basidiomycota, adeo caro animalium mortuorum. Aliquot limaces sunt praedator qui alios limaces, cochleas, et lumbricina edunt.
Limaces maxime variis vegetabilibus herbisque vesci possunt, inter quas flores sicut petuniae, chrysanthema, asteraceae, lobelia, lilia, narcissus, gentianaceae, primulaceae, begoniae, alceae, irides, et fructus sicut fragariae. Etiam carotae, pisa, mala, et brassicaceae, quas zoologi eis pro solo cibo dent.
Praedatores
Limaces in diaeta permultorum invertebratorum et vertebratorum inveniuntur. Praedatio limacum res investigationum scientificarum saltem centum annos est. Quia nonnulli limaces pestes agriculturales habentur, zoologi praedatores studiose indagant, ut efficacia moderationis biologicae consilia constituantur.
Invertebrata
Coleoptera familiae Carabidarum, sicut Carabus violaceus et Pterostichus melanarius, limacibus vescuntur.
Vertebrata
Paene omnes vertebratorum greges magni momenti limaces venantur. Multa exempla inter reptilia, aves, mammalia, amphibia, et pisces inveniuntur; talia vertebrata limacibus aliquando vescuntur.
Inter pisces qui limaces exquirunt sunt Salmo trutta, qui nonnumquam Arione circumscriptuo, uno ex Arionidis, maxime petit. Similiter, Galaxias postvectis limacibus vescitur.
Amphibia sicut anura praedatores limacum magni momenti diutissime putantur. Inter quae insigniter sunt species generis Bufonis (insigniter Bufo marinus) et Ceratophrydis.
Inter reptilia quae limacibus vescuntur plerumque sunt angues et lacertae. Aliquot colubridae limacibus venari solent. Diaeta litoralium Thamnophis elegantis gregum limacibus solum comprehendit (plerumque inter quos Ariolimax), sed greges mediterranei varia animalia venantur. Thamnophis ordinoides, unus ex eius congeneribus, limaces aliquando edit. Storeria occipitomaculata et Storeria dekayi limacibus plerumque sed non solum vescuntur. Aliquot generis Dipsatis / Sibynomorphi species (e.g. Sibynomorphi neuwiedi) et Duberriae lutricis solum limaces edunt. Aliquot lacertae limaces comedunt. Inter quas sunt Anguis fragilis, Tiliqua rugosa, Cyclodomorphus casuarinae, et Zootoca vivipara.
Inter aves quae limaces praedantur numerantur Turdus merula, Sturnus vulgaris, Corvus frugilegus, Corvus monedula, strigiformes, vultures, et anates. Secundum investigationes limacum praedatorum, Turdus pilaris (Derocerate reticulato), Turdus iliacus (Limace et Arione), Turdidae (Limace et Arione atro), Lagopus lagopus scotica (Derocerate et Arione hortensi), galliformes, Jynx (Limace flavo), Columba livia, et charadriiformes eos praedantur.
Quintinus
Quintinus est praenomen masculinum originis Latinae, a nomine Quinto nuncupatum.
Köln-Weidenpesch
Köln-Weidenpesch est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Nippes et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 13566 (anno 2009) incolarum sunt.
Natalia
Natalia est praenomen femininum originis Latinae.
La Colombe (Lidericus et Carus)
La Colombe est commune Francicum 207 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Conan (Lidericus et Carus)
Conan est commune Francicum 206 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Condofurium
Condofurium (Italiane: Condofuri; Catoitalice: Kontofyria) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 080 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Condofurienses appellantur.situm.
Graecanica gens
Municipium pertinet ad Graeciam Calabram; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Fractiones
Amendolea, Bandiera, Barone, Carcara, Gallicianò, Grotte, Lapsè, Limmara, Lugarà, Mangani, Muccari, Palermo, Pietra, Plembaci, Rodì, Rossetta, San Carlo, Santa Lucia, Schiavo, Stazione.
Municipia finitima
Bova, Bova Marina, Roccaforte del Greco, Roghudi, San Lorenzo
Tampa
Tres turmae maioris ludorum foederis pro Tampa contendunt: Tampa Bay Buccaneers ('Praedones Sinus Tampae') Foederis Pediludi Nationali, Tampa Bay Lightning ('Fulmen Sinus Tampae') Foederis Alsulegiae Glacialis Nationali, et Tampa Bay Rays ('Radii Sinus Tampae') Basipilae Maiorum Foederum. Praedones duas palmas (Super Bowl XXXVII anno 2002 et LV anno 2020) vicerunt. Fulmen tertias palmas (annis 2004, 2020, 2021) vicerunt. Palmarum a Praedonibus et Fulmine annis 2020 et 2021 captarum causa, nomen "Champa Bay" (fere 'Sinus Campioampa', portmanteau vocabulorum campionatus et Tampa) urbi a diurnariis per ludibrium datum est.
Eloy Mestrelle
Eloy Mestrelle fuit monetarius Francicus, Lutetiae natus, qui in hac urbe sed post annum 1559 Londinii sub regina Elizabetha I operam dedit. Primus omnium in Anglia nummos ope machinarum confecit. Anno 1578 morte damnatus est.
Cercopithecidae
Cercopithecidae sunt familia mammalium ordinis Primatum, cui sunt 138 species in viginti quattuor genera digestae, ut hic sit maxima familiae primatum. Inter latissime notas cercopithecidas sunt genera Papio et Macaca, praeter Miopithecum, Cercopithecum, Colobum, Pygathrigem, Chlorocebum pygerythrum, Theropithecum gelada, papioninos, colobinas, mandrillum, Presbytidem, Erythrocebum patas, et Nasalem larvatum. Hominoideis per rationes phylogeneticas plus quam platyrrhinis artius coniunguntur. A communi platyrrhinorum progenitore abhinc annorum 55 milliones fere deflexerunt.
Minimae cercopithecidae sunt species generis Miopitheci, capite et corpore a 34 ad 37 centimetra longis, a 0.7 ad 1.3 chiliogrammata ponderis. Maxima est Mandrillus sphinx mas, circiter 70 centimetra longus, et usque ad 50 chiliogrammata ponderis. Cercopithecidis sunt variae faciei proprietates: aliis est rostrum, aliis nasus planus; multae colores exhibent; plurimis sunt caudae, sed non prehensiles.
Nonnullae Cercopithecidae, sicut colobi, arboreales, aliaeque terrestria sunt, insigniter papiones. Plurimae sunt saltem aliquantulum omnivorae, sed omnes materiem plantarum malunt, quae maior eorum diaetarum pars est. Plurimae sunt callidi occasionis indagatores, fructus plerumque consumentes, sed paene omnibus cibis, qui praesto sunt, sicut floribus, foliis, bulbis, rhizomatibus, insectis, cochleis, parvis mammalibus, etiam adeo quisquiliis donisque humanis vescuntur.
Classificatio
Duae subfamiliae agnoscuntur, Cercopithecinae, quae plerumque Africanae sunt, sed diversum macacarum Asiae Africaeque Septentrionalis genus comprehendunt, et Colobinae, quae plurima genera Asiana, sed etiam colobos Africanos comprehendunt. Classificatio Linnaeana, in superfamilia incipiens, sequitur.
Systemata socialia
In plurimis speciebus filiae cum matribus continuo manent, qua pro causa fundamentalis grex socialis inter cercopithecidas matrilinealis recte describitur. Mares adolescentes gregem relinquunt et se cum alio grege consociant. In multis speciebus, unus mas adultus intra quemque gregem solus habitat, omnes rivales abigens, sed mares potentissimi in aliis speciebus magis tolerantes sunt, coniunctiones hierarchicas inter mares auctoritate pollentis maresque subiectos constituentes. Magnitudines gregum late variant, etiam intra species, in copia cibi aliorumque opium naturalium positae.
Köln-Niehl
Köln-Niehl est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Nippes et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 19339 (anno 2011) incolarum sunt.
Châteauvieux (Lidericus et Carus)
Châteauvieux est commune Francicum 550 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Bellus Fons
Bellus Fons est nomen multorum locorum, inter quae sunt:
4356 Marathon
4356 , olim designationibus 9522 P-L, 1974 RB1, et 1987 FB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4356 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sandalus
Sandalus est genus coleopterorum familiae Rhipiceridarum. Larvae sunt ectoparasitoidea cicadoideorum nymphalium.
Descriptio
Mares a 17 ad 20 millimetra longi, feminae a 22 ad 25 mm longae sunt. Antennae in maribus flabellatae, in feminis serratae sunt.
Species
Inter Sandalum digeruntur saltem viginti species descriptae.
Urbs Sancti Ioannis de Portu Divite
Urbs Sancti Ioannis de Portu Divite seu Portoricensis, urbs capitalis et frequentissimum territorii Portus Divitis municipium, ad oram borealem insulae Portus Divitis stat, litoribus illius portús circumdata quem nomina urbis omnisque insulae commemorant. Anno 2010, homines 395 326 intra limites municipii Sancti Ioannis habitabant. Urbs a colonis Hispanis anno 1521 condita est. Caput fuit gubernii insularis tam sub Hispaniae quam post annum 1898 sub Civitatum Foederatarum ditione.
Aedificia historica in urbe exstant, quorum inter notabilissima sunt bina fortalitia ad bellum defendendum, castella Sancti Philippi Murri et Sancti Christophori, ac veterrima sedes publica in America continenter adhibita.
Historia
Urbs anno 1595 a Francisco Drako Anglo destructa, anno 1597 a Georgio Clifford capta sed statim propter morbum relicta, anno 1797 a Radulpho Abercromby vano obsessa est. Mensibus Maio et Iunio 1898 classis Civitatum Foederatarum duce Gulielmo Sampson portum navesque Hispanicas ibi morantes impugnavit.
Cultura
Universitas Portoricensis publica, omnis consortionis maxima, anno 1903 in urbe condita est.
Ecclesia cathedralis Sancti Ioannis Baptistae sedes fuit dioecesis Portoricensis, quae ab anno 1960 in archidioecesim elevata est.
Populus
Censu Civitatum Foederatarum anni 2010 homines 395 326 in municipio S. Ioannis habitabant, e quibus 181 632 (46 per centum) mares, 213 694 (54%) feminae; 319 875 (81%) annos 17 vel plures nati; 335 687 (85%) se in ipsa Portus Divitis insula, 52 499 (13%) in aliis Americae Latinae regionibus, 7 140 (2%) alicubi natos confitentes; 268 708 (68%) se albicolores, 73 538 (19%) nigricolores esse referentes. Foci omnino 165 316, familiae 100 923 erant, quarum 51 191 binis maritis, 41 148 muliere sola, etiam 48 041 filiis eiusdem familiae praesentibus.
Gubernium
Urbs S. Ioannis caput est insulae Portus Divitis e qua territorium obnoxium Civitatum Foederatarum constituitur. Inter veterrimas capitales ab Europaeis in America conditas locum secundum tenet (post Dominocopolim rei publicae Dominicanae).
Media urbs suburbiumque australe municipium Sancti Ioannis constituunt. Suburbia occidentalia inter municipiis Toa Baja, Bayamón, Cataño, Guayabo, orientalia inter Trujillo Alto et Carolina dividuntur.
Reformatio radicalis
Nomine collectivo Reformationis radicalis illae factiones reformatoriae, quae ecclesiae modum formamque a Luthero aut Zvinglio constitutam abnuerunt, imprimis reformatores sicut Thomas Müntzer, Andreas Carlostadius et Caspar Schwenckfeldius necnon Anabaptistae comprehenduntur. Idem valet notio "Sinistrum reformationis cornu", quae praecipue in terris linguae Theodiscae in usu est.
Chambord (Lidericus et Carus)
Chambord est commune Francicum 120 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Alix Olson
Alix L. Olson (nata in oppido Pennsylvaniae anno 1975 ) est poeta Americana quae solum generi verbo dicto operatur. In suis operibus poeticis, ancipites capitalismi, rassismi, sexismi, homophobiae, heterosexismi, misogyniae, patriarchiaeque res tractare solet. Se queer et feministam identificat, socialismo favens.
Olson Universitatem Holmiensem anno 1996 frequentavit, gradum autem A.B. in Universitate Wesleiana in Connecticuta anno 1997 accepit, ac Ph.D. in scientia politica in Universitate Massachusettensi ad Amherst anno 2018 exspectabat.
Olson in Nuyorican Poets Café Novi Eboraci in urbe anno 1997 perfungi coepit. Professor adiutor in Emory University–Oxford College studia mulierum, generis, sexualitatisque docet.
Gulielmus Meyer-Lübke
Gulielmus, vulgo Wilhelm Meyer-Lübke (natus Dübendorf in Districtu Usterano die 30 Ianuarii 1861; mortuus Bonnae die 4 Octobris 1936), fuit philologus Helveticus, cuius patruus iste Conradus Ferdinandus Meyer scriptor.
Vita
Medici filius linguisticae comparativae studebat annis ab 1879 ad 1881 Turici, Berolini autem annis 1882 et 1883. Turici anno 1883 doctoratu laureatus est. Inde ab anno 1887 ad Universitatem Litterarum Ienensem velut docens privatus de linguis comparandis operam dabat. Alma Mater Rudolphina Vindobonensis isto viro gaudere potuit ex anno 1890. Namque ibi tunc professor extraordinarius creatus est, antequam biennio Viennenses eum professorem ordinarium in linguis Romanicis indagandis proclamarent. Rectoris universitarii munere anno scholastico 1906/07 functus est. Annis ab 1915 ad 1928 tamen ad Universitatem Fridericiam Guilelmiam Rhenanam Bonnam iit, ubi in linguisticis professor erat.
Momentum scientificum
Quin Meyer-Lübke inter linguistas optimos habendus sit nemo dubitaverit. Res de artibus grammatica etymologicaque pepigit, quae multis aliis fundamento erant. Meritum grande erat quod utilissimas linguarum Indoeuropaearum explorandarum methodos in linguis Romanicis posuit atque adhibuit. In libris etiam nunc lectis glossarium quoddam est cui titulus Romanisches etymologisches Wörterbuch (1911–1920), manuale criticum de omnibus Romanicis dialectibus. Ibi verborum thesaurus gigans datur, attribuitur, explicatur.
Equirria
Bis Equirria instituebantur: 27 Februarii et 14 Martii. Die mensis pari (scilicet infelici) Equirria secunda fiebant, sicut et regifugium; ceterae feriae publicae Romanae diebus mensis imparibus celebrabantur.
Faber electricus
Faber electricus est faber sollers in collocando fila electricia aedificiorum, machinorum immotorum et apparatuum pertinentium. Qui conduci potest ut instruat partes apparatuum electricorum et sustineat et reparet existientes infrastructuras. Faber callere potest in collocando filum in navibus et aeroplanis et suggestibus telephonis et datis et rudentibus.
Cena Mutezumae
Cena Mutezumae, scilicet regis Aztecorum Mutezumae II, mense Novembri 1519 a conquisitatoribus Hispanis observatam esse scripsit Bernardus Díaz del Castillo in commentariis ante annum 1584 exscriptis.
Usum socolatae potionis hic fortasse primum Europaei viderunt: ("Interdum in cyathis ut ita dicam aureis delicatis potionem aliquam ex eodem cacao factam inferebant antequam ad mulieres suas iret, neque tunc plura quaerebamus, sed plus quam quinquaginta scyphos boni cacai repletos ita parari illoque a mulieribus summo obsequio proferri vidi. Nonnumquam ad cenam adstabant Indi ... qui cantitabant saltitabantque [nam Mutezuma oblectationes et cantilenas diligebat] quibus ille reliquias cacai scyphosque dari iubebat").
6418 Hanamigahara
6418 , olim designationibus 1993 XJ et 1986 TE12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6418 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cellettes (Lidericus et Carus)
Cellettes est commune Francicum 2'431 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Ethnarches
Titulus ethnarches in primis Hyrcano II, summo sacerdoti a matre Alexandra, Iudaeorum regina, ad successionem designato sed statim illa mortua a fratre Aristobulo regno expulso et per Pompeium imperatorem postea restituto et Herodi Archelao quem pater rex Herodes Magnus ultimo testamento heredem regni fecerat, a Romanis collatus est. Etenim Herodes Archelaus, quia dum rerum potiri studet magnam caedem popularium suorum Pascham in Templo celebrantium fecerat et proprio populo invisus erat , regno indignus Augusto visus est, quamvis ultimam voluntatem amici Herodis irritam facere noluisset. Nec tamen spem regni ei omnino ademit si quidem probatus esset. At anno 6 p.C.n. eum abdicavit et provinciam Iudaeam praefectis Romanis ex equestri ordine administrandam tradidit.
In hierarchia dignitatum a Romanis collatarum ethnarches supra tetrarcham positus erat. Simul atque Augustus Herodem Archelaum ethnarcham fecit duos e fratribus eius tetrarchas creavit, Philippum et Herodem Antipam.
4357 Korinthos
4357 , olim designationibus 2069 T-2, 1968 UG2, 1978 QP3, 1979 WP3, et 1983 RF5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Ionathan (nomen)
Ionathan, sive Ionathas, -ae, est praenomen masculinum.
4357 Korinthos
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4357 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Chrysostomia
Historia
Aurum his locis a multis quaesitum erat, sed ferrum inventum est, annoque 1754 fabrica ferri producendi constructa, nomine Ioannis Chrysostomi nuncupata. Ab anno 1811. urbs gubernii Ufensis erat. Anno 1815, fabrica armaria constructa est, anno 1859 fabrica chalybis producendi addita, ubi primi cannones chalybini factae erant. Statio ferrivialis anno 1890 constructa, quae pars ferriviae Transsibiricae erat.
The Melvins
thumb|300px|The Melvins anno [[2006.]] The Melvins est grex musicalis Americanus ex urbe Seattlo. Nata annis 1980 illa influentiam insignem in musicam rock alternativus et especie grungius habuit. The Melvins autem diu in underground ("cultura subterranea/subhumalis") stagnabat. The Melvins tales greges inspirabat - Nirvana, Mudhoney, Soundgarden etc. Putant quoque The Melvins musicam metallicam facere sicut sludge metal et stoner metal.
Philosophia historiae
Philosophia historiae est philosophicum historiae eiusque disciplinae academicae studium. Quod vocabulum ab Voltario (1694–1778), philosopho Francico, excogitatum est.
Coniecturalis historiae philosophia et critica historiae philosophia (nunc analytica appellata) in philosophia hodierna distingui solent, quarum illa significationem propositumque rationis historicae, haec fundamenta implicationesque historiae et praeterea rationem historicam tractat. Quae nomina ex distinctione philosophiae criticae et philosophiae coniecturalis a C. D. Broad (1887–1971), philosopho Anglico, derivantur.
Aristoteles (384–322 a.C.n.) in Poetica arguit poesin historia superiorem esse, quia poesis de rebus quae verae esse debent, potius quam rebus quae verae tantum sunt.
Sievert (unitas)
Sievert unitas radioactivitatis, signo Sv, est mensura dosis aequivalentis H. Unitas haec ita quantitas radiis ionizantibus expositionis describit. Nimirum in radioprotectione unitas Sv maximum momentum habet. Vulgo unitas Sv gradum periculi radiis describit.
Definitio unitatis Sv est
J est Joulium, mensura energiae E kg est chiliogramma, mensura massae m.
Iuliola Gréco
Iulia Gréco (Montepessulani nata die 7 Februarii 1927; mortua die 23 Septembris 2020) fuit cantrix et actrix Francica. Ab anno 1966 usque ad annum 1977 uxor fuit histrionis Michaelis Piccoli.
Homerus (nomen)
Homerus est nomen atque praenomen masculinum originis Graecae.
Concriers
Concriers est commune Francicum 161 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Carolus Golser
Carolus Golser (Ceronibus Italiae die 16 Maii 1943; Brixinone in Libera Provincia Bauzanensi Italiae 25 Decembris 2016) fuit episcopus Catholicus Romanus Dioecesis Bauzanensis-Brixinensis emeritus.
Physalis longifolia
Physalis longifolia est species plantarum florentium et fructiferarum familiae Solanacearum. In Civitatibus Foederatis mediis occidentalibusque et regionibus adiacentis Canadae Mexicique sponte gignitur: ibi fructus colliguntur, coquuntur, in medicina adhibentur.
Non Angli sed angeli
"Non Angli sed angeli" sunt verba ex responsione papae Gregorii I refecta, qui, si hac traditione fides reponenda sit, pueros Anglos Romae vidit statimque Angliam ad religionem Christianam convertendam statuit. Fabula in duobus fontibus antiquissimis (saec. VIII ineunte, Gregorio iam centum annos mortuo) enarratur, multis rebus discrepantibus, principalibus autem immutatis. In Libro de vita Gregorii papae a monacho anonymo Witebiensi anno circiter 715 scripto sic refertur:
Beda autem, qui (haud longe a Vitebia distans, sed lecturae eius libri expers) Historiam suam anno fere 731 confecit, multo plenius et fabulosius ibi refert:
Post Bedam rerum gestarum scriptores multi eandem fabulam alii aliter retractaverunt.
Köln-Longerich
Köln-Longerich est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Nippes et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 13342 (anno 2011) incolarum sunt.
Chouzy-sur-Cisse
Chouzy-sur-Cisse est commune Francicum 1911 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Interfacies utentium
Interfacies utentium in campo designationis industrialis interactionis hominum et computatrorum est spatium ubi homines machinaeque inter se agunt. Propositum harum interactionum est operationem et moderationem ab hominibus sinere, cum machina data remittat quae rationem adiuvat per quam opifices decreta faciunt. Exempla latae interfacierum utentium notionis interactivas amplectuntur proprietates systematum internorum computatrorum, instrumentorum manualium, moderatorum machinamentorum gravium, et moderatorum operationis unitatum. Proprietates designationis quae in interfaciebus utentium creandis adhiberi possunt ergonomicam, psychologiam, aliasque disciplinas implicant vel comprehendunt. Aliud nomen interfaciei utentis est interfacies hominis et machinae.
Physalis peruviana
Physalis peruviana (binomen a Carolo Linnaeo anno 1763 statutum), apud Peruanos aguaymanto, est species plantarum florentium et fructiferarum familiae Solanacearum. In regionibus Andinis sponte gignitur; in Peruvia Brasiliaque colitur et ad cibum adhibetur. Saeculo XVIII exeunte in Europam, saeculo XIX ineunte in Africam Australem, Australiam, Novam Zelandiam introducta est. Sub climate tropico perennis, sub temperato annua viget.
Fructus immaturi virides non sunt edules propter quae in illis continetur. Fructus maturi, colore flammei, crudi comeduntur, in suco contunduntur, in confectura condiuntur (adiecto pectino). Ferculis salsisque in arte coquinaria Peruana immittuntur.
Köln-Nippes
Köln-Nippes est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo eiusdem nominis et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 33948 (anno 2009) incolarum sunt.
Alkekengi officinarum
Alkekengi officinarum, saepe post Carolum Linnaeum Physalis alkekengi nuncupata, est species plantarum florentium et fructiferarum familiae Solanacearum in Asia occidentali sponte gignens. Alkekengi officinarum fructus comestibiles et in medicina utiles producit; qui fructus in "lampade" vel calyce rubricolore reconduntur.
Nomen
Nomen generis Alkekengi nomenque speciei Alkekengi officinarum Philippus Miller anno 1754 in editione quarta abbreviata operis The Gardeners Dictionary primus construxit, post Iosephum Pitton Tournefort qui iam Francogallice tale nomen praefiguravit, sed neque Tournefort neque Miller strictam binominum consuetudinem acceperat. Linnaeus iam anno 1753 nomen generis Physalis adoptaverat, hanc speciem binomine P. alkekengi comprehendens. Recenter autem Margarita Whitson collegaeque anno 2005 divisionem inter Physalis Novi Mundi et Alkekengi Veteris Mundi suaserunt. Ergo nomen generis Alkekengi restitutum a botanicis hodiernis Millero attribuitur, sed nomen speciale officinarum Conrado Moench qui in catalogo horti botanici Marburgensis speciem rite Latine descripsit.
Nomen Graecum temporis Imperii Romani ἁλικάκκαβον relatum est. Apud Avicennam (qui anno 1025 Canonem suam ita dictam composuit) e versionibus Latinis saeculo XV impressis nomen "alkekengi" reperitur; unde in alios fontes tam Latinos quam Francogallicos (alcakange, alkékenge etc.) saeculis XV et XVI transmittitur.
Hermione (mythologia)
Hermione (Graece Ἑρμιόνη) in mythologia Graeca est Menelai et Helenae filia. Tempore belli Troiani apud Clytaemnestram materteram in Peloponneso eruditur. Cum post longum errorem parentes Troia redeunt, Neoptolemo Achillis filio nubit, cui hoc matrimonium Menelaus pollicitus est, ut in Odyssea legimus. Secundum tamen posteriores poetas, iam antea Oresti, Agamemnonis filio, sponsa erat.
Apud Euripidem
Hermione in duabus Euripideis servatis tragoediis apparet, Sophoclea Hermione quidem fuit sed praeter titulum nihil de ea scimus.
Gomphrena haageana
Gomphrena haageana est herbacea familiae Amaranthacearum planta perennis in Texia et Mexico endemica, quae se in climatibus temperatis ut annua gerit. Cultivarietas communissima 'Strawberry Fields' ('Prata Fragorum') appellatur. Planta flores rubros fragorum similes habet. Ad 45 centimetra alta crescit.
Hermione (mythologia)
Apud Euripidem
-in Oreste (circa 408 a.C.n.) adhuc virgo ab Oreste et Pylade obses capitur et Orestes gladio iugulo admoto Menelao necem filiae minatur nisi sibi adversus Argivos succurrerit. Tum intervenit ipse Apollo qui inter alia Hermionae cum Oreste matrimonium praenuntiat, vana Neoptolemi consilia fore dicens quia ex fatorum decretis Delphis moriturus est.
Cardetum (Bruttium)
Cardetum (Italiane: Cardeto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 770 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Cardetenses appellantur.
Hermione (mythologia)
Apud Euripidem
- in Andromache (circa 425 a.C.n.) uxor Neoptolemi liberos marito parere non potuit. Qua de causa zelotypia commota Andromachen captivam quae filium domino invita dedit veneficii accusavit et una cum infante interficere decrevit. Hoc consilium ut perageret absente marito patrem Menelaum Sparta arcessivit. Postquam vero Peleus, Neoptolemi avus, neci obstat tremebunda et poenas timens cum amanti Oreste fugit qui et ipse per insidias rivalem opprimendum curavit. Superba et immanis Hermione in hac fabula invidiosas partes agit, fortasse quia tum Athenienses Spartanos oderant.
Apud modernos Hermionae partes in Andromacha Iohannis Racine illustres in theatro Francogallico ac velut proba maximarum actricum fuerunt. Primae hanc personam egeruntː vivo Racine Des Oeillets et Champmeslé, deinde Adrienne Lecouvreur, magna Dumesnil, domicella Clairon etc.
Köln-Bilderstöckchen
Köln-Bilderstöckchen est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Nippes et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 15028 (anno 2009) incolarum sunt.
Cardetum (Bruttium)
Fractiones
Ambele, Calvario, Cartalimi, Capitano, Capona, Cardeto Nord, Cardeto Sud, Castania, Jieti, Chiumputo, Colachecco, Dromo, Garcea, Giurricando, Jiriti, Lamberta, Loddini, Mallamaci, Mannarella, Pantano, Piraino, Sant'Elia, Scala, Scranò
Municipia finitima
Bagaladi, Reggio di Calabria, Roccaforte del Greco
Choue
Choue est commune Francicum 532 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Köln-Pesch
Köln-Pesch est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Chorweiler et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1975 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 7621 (anno 2010) incolarum sunt.
6419 Susono
6419 , olim designationibus 1993 XX, 1952 KU, 1981 RO2, 1982 YJ, et 1987 VO1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Makio Akiyama et Toshimasa Furuta, astronomis apud Observatorium Susono versatis, repertus est.
Laura
Laura est praenomen femininum originis Latinae.
Nexus interni
Laura (Graece λαύρα) monasterii orthodoxi genus est, quarum notae:
Physalis viscosa
Physalis viscosa (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum florentium et fructiferarum familiae Solanacearum quae in America Media sponte gignitur et in America Septentrionali introducta est.
RHENUS (societas mercatoria)
RHENUS (sive RHENUS Logistics, firma RHENUS SE & Co. KG) est societas mercatoria rerum logisticarum Germanica.
Officium
RHENUS, societas navigationis et organizatio commeatus onerarii intermodalis, auxilium et varios modos vecturae mercium, transportationis et transitus viae, ferrivia, navigationi, aeroplanis sicut etiam curam granariorum et portuum efficit.
Historia
Anno 1912 societates mercatoriae Badische Actiengesellschaft für Rheinschiffahrt und Seetransport et Rheinschiffahrts Actiengesellschaft societatem communem RHENUS Transport GmbH secundum nomen fluminis Rheni condiderunt. Situs societatis novae fuit Francofurti ad Moenum.
RHENUS ab anno 1934 societati VEBA, sed ab anno 1969 societati mercatoria Hugo Stinnes (sede RHENI nunc in urbe Manhemio) ab anno 1998 vero societati Rethmann pertinuit.
Anno1966 societatem filiam CCS Combined Container Service condidit.
Anno 2000 RHENUS emit societatem navigationis Neptunum in urbe Basilea sitam, officium navigationis RHENI et Neptuni in novam societatem filiam RHENUS Alpina statuens.
Sedes
Sedes administrationis RHENI hodie in urbe Holzwickede apud aëroportum Tremoniae est.
Officinae et infrastructura selectae
RHENUS officinis in variis civitatibus utitur, e.g.:
Seleucus
Seleucus est nomen masculinum originis Graecae.
Turma Pedilusoria Nationalis Ucrainica
Turma Nationalis Ucrainica est pedilusoria nationalis Ucrainae turma virilis, die 29 Aprilis 1992 primus contra Turmam Nationalem Hungaricam lusit. Haec turma anno 2006 semel in Certamine Mundano Pedilusorio lusit ad quartam partem consummationis successit. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Andreas Ševčenko.
Chitenay
Chitenay est commune Francicum 1'037 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Chissay-en-Touraine
Chissay-en-Touraine est commune Francicum 1'157 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Archidioecesis Urbinatensis-Urbaniensis-Sancti Angeli in Vado
Archidioecesis Urbinatensis-Urbaniensis-Sancti Angeli in Vado (Italiane: Arcidiocesi di Urbino-Urbania-Sant'Angelo in Vado) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Marchiae Anconitanae sita, suffraganaea Archidioecesis Pisaurensis, cuius caput est Urbino, cum Urbania et Tiferno Metaurensi (Fano Sancti Angeli in Vado). Sedes episcopalis archidioecesis non metropolitana est.
Archidioecesis 54 paroecias habet.
Archiepiscopus
Anno 2007 archidioecesis a archiepiscopo S.E. Ioanne Tani regitur.
Historia
Dioecesis Urbinatensis saeculo VI erecta est, Dioecesis Urbaniensis-Sancti Angeli in Vado die 18 Februarii 1636; in plena unione 30 Septembris 1986.
Michael Maar
Michael Maar (Stuttgarti die 17 Iulii 1960) est scriptor, criticus et Theodisci sermonis peritus  Germanicus.
Catharina Sjöberg
Catharina Sjöberg (vulgo Cajsa Sjöberg), nata die 10 Martii 1961, est doctrix linguae Latinae, lector universitatis et scriptrix Suecica, in Universitate Lundensi Lundae in urbe operans.
SARS-CoV-2
SARS-CoV-2 aut 2019-nCoV, anni 2019 coronavirus novum sive coronarium virus novum sive coronarium virus syndromatis respiratorii acuti gravis 2 est virus biologicum, unum ex duobus sarbecoviris generis Betacoronavirorum, materia genetica ARN munitum atque monocatenarium sensu positivo ((+)ssRNA), ex fere 29 900 nucleotidis (29.9 kB) compositum.
Variantes typi SARS-CoV-2 geneticae descriptae sunt.
Virus anno 2019 Wuhan in urbe Sinica, climate subtropico humido, primo agnotum est ; ibi multi homines pneumonia laborantes observati sunt. Putatur novum coronavirus 2019-nCoV, ut SARS-CoV originis zoonoticae esse. Qua de causa morbus respiratorius designatur zoonosis nomine COVID-19 (morbus coronaviri anno 2019 agnotum, interdum vulgo pneumonia Wuhaniensis).
Morbus hic, ex Sinis egressus, tribus mensibus (mensibus Decembri anni 2019 et Ianuario Februarioque anni 2020) se in multas orbis terrarum civitates propagabat.
Aspectus
Viro capsida est, ut omnibus coronaviris, sub microscopio electronico formae coronae, de qua virus nomen suum emanavit.
Diameter circiter 50–200 nm (cf. Influenza A virus: 80-120 nm) metitur.
Intra virus invenitur genoma ex ARN compositum, quod cinctum est globuliformi capsida; illae sunt duo genera proteinorum, E et M. Superficie eius permultae spinae locatae sunt. Licet, ut non solum virus SARS-CoV, sed etiam SARS-CoV-2 spinis his enzymum angiotensinum convertens 2 attingeret.
Taxinomia
In virologia, ut influenza A virus, phylo negarnaviricotorum attributum est. Quamquam adhuc novum hoc coronavirus in taxinomia ICTV officiali (2018b) non inclusum est, tamen putatur se sarbecoviris attribuendum esse sub Betacoronaviris in ordine Nidoviralium. SARS-CoV-2 est virus biologicum cum ARN substantia genetica.
Virus monocatenarium et sensu positivo
Coronovirus Wuhaniense est virus ARN monocatenarium sensu positivo, quod significat:
Genoma
Genoma viri SARS-CoV-2 illo viri SARS-CoV valde simile videtur: circiter 79% codicis genetici sunt eiusdem ordinis. Similitudo genomati unius vespertilionis betacoronavirorum etiam 96.3% aestimata est. Pro eo quidam originem pandemiae 2020 ex vespertilionibus esse putant. Videntur mutationes geneticae betacoronaviri vespertilionis (at non SARS-CoV) ad glycoproteinum spinas externas formantes velut ad proteinum capsidae spectare.
Structura principalis virorum SARS et SARS-CoV-2
Genomati virorum SARS partes insunt diversae regiones ORF (Anglice: open reading frames, margines lectoriae apertae); velut proteina structurae, vocitantur S, E, M, N; in SARS-CoV-2: Genum haemagglutinini esterasis, ut in alphacoronaviris (αCoV), in SARS-CoV-2 abest.
ORF1a/ORF1b
Partibus ORF1a et ORF1b genomatis informatio proteinorum 16 non structuralium (pns 1-16) insunt ut:
Varietates geneticae
SARS CoV 2 varietates frequenter evolvunt. Adhuc variantes geneticae proteini S se evolvebant.
Varietates proteini S
Adhuc plus quam 4000 mutationes geneticae notae sunt. Per exemplum:
Effectus in organisma in gradu moleculari habitus
Receptorium virorum et SARS-CoV et SARS-CoV-2 videtur enzymum angiotensinum convertens 2, quod in variis organis locatum est, imprimis in cellulis alveolaribus pulmonum velut enterocytis intestini tenuis , paulo minus in aliis partibus organismi, ut in tractu gastrointestinali, renibus, cute.
Vitae tempus extra organismum
Uniformis informatio temporis vitae novi coronaviri potuit elaborari, valores scilicet adhuc divulgati ab horis paucis ad dies multos variant, sane de variis generis superficierum pendentes:
Morbi cum viro coniuncti
In natura viri SARS-CoV in vespertilionibus versantur; cetera vero coronavirorum etiam in avibus. Virus SARS-CoV-2 est unum ex septem coronaviris (OC43, HKU1, NL63, 229E, MERS-CoV, SARS-CoV), quod homines afficere potest. Anno 2020 permultae contagiones causa fuerunt pandemiae, cuius morbi nomen COVID-19 iussum est.
Habitationes naturales
Nondum in homines morbo propagato, hoc virus in vespertilionibus versabatur.
Iam anno 2015 in vespertilionibus diversa quinque genomata virorum SARS investigabantur. Hodie coniunctio inter vira SARS vespertilionum et homines putatur: post mutationes minores et glycoproteini S spinarum et capsidae viri in homines diffuderunt.
Nieuil-l'Espoir
Nieuil-l'Espoir est commune Francicum 2'718 incolarum (anno 2017) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
SARS-CoV-2
Vespertiliones et transmissio virorum
Vespertiliones chiropteris attribuuntur. Post rodentia chiropteris sunt genera plus quam mille, secunda omnium mammalium. Animalia haec in transmissione plus quam sexaginta virorum vincta sunt. Suspicatur inter chiroptera quibusdam speciebus facultatem esse certa vira disseminandi vel transmittendi - ut quaedam ex coronaviridis, rhabdoviridis, paramyxoviridis, ebolaviris.
Periodus incubationis
Tempus inter contagionem et symptomata prima plerumque dies quinque (2-14), rarius ad viginti quattuor dies complectitur.
Historia et
Iam mense Decembris anni 2019 in China quidam homines pneumonias contraxerunt. Suspicatae origines sunt nundinae conchyliorum urbe Wuhan. Tempore brevi contagiones viro toto in orbe terrarum porrexerunt, proinde die 11 Martii 2020 Ordo mundi sanitarius COVID-19 pandemiam declaravit.
Eduardus R. Murrow
Edward R. Murrow (natus Egbert Roscoe Murrow in Comitatu Guilford Carolinae Septentronalis 25 Aprilis 1908; mortuus Pawling in vico Novi Eboraci 27 Aprilis 1965) fuit scriptor actorum emissorius Americanus. Primum excelluit ob seriem emissionum radiophonicarum pro parte nuntiorum Systematis Emissionis Columbiani per Bellum Orbis Terrarum II, cui milliones hominum in Civitatibus Foederatis auscultabant.
Murrow, praecursor emissionum nuntiorum televisificorum, series relatuum produxit qui ad censuram Senatoris Iosephi McCarthy adiuverunt. Ericus Sevareid, Eduardus Bliss, Gulielmus Downs, Daniel Rather, et Alexander Kendrick, alii scriptores actorum, Murrow, ob probitatem et integritatem in nuntiis emittendis, unum ex artificibus diurnariorum maximi momenti putabant.
4358 Lynn
4358 , olim designationibus A909 TF, 1943 VB, 1981 TO1, 1985 SD6, et 1988 GK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Philippo Herberto Cowell, astronomo apud Observatorium Regium in Grenovicum versato, repertus est.
Gomphrena
Gomphrena, vulgo amaranthacea globularis, est genus plantarum florentium familiae Amaranthacearum. Inter species sunt
Nexus externi
บานไม่รู้โรย Malila
Miranum
Miranum (alia nomina: Midranum ) (Italiane: Mirano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 27 055 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm. Urbani Miranenses appellantur.