cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vita Periclis (Plutarchus)
De morali descriptione
Omnes vitae Plutarchi ad moralem investigationem et iudicium magis spectant quam ad historicam aut politicam. In quo multum a Thucydide differebat qui moralia a politicis secernebat. Ita Plutarchus Periclis contumaciam praecipuam causam belli Peloponnesiaci fuisse aestimabat cum rex Spartae Archidamos moderatior ei videretur, Thucydides contra bellum inevitabile esse putabat ob metum Lacedaemoniorum adversus crescentem Atheniensium potentiam. Nec laudationes Thucydidis praeteribat sed postremo iudicio magistri sui Platonis consentiebat Periclem pecunia publica et largitionibus populum corrupisse et insatiabilem fecisse. Nec iniurias civitatibus Graecis ab imperialismo Atheniensi factas dissimulabat.
Ex altera parte incorruptus et bono publico devotus erat. Laudabat incruentam et mitem dominationem, auctoritate vitae et dicendi facultate partam, quam maxime admirabatur monumenta quibus urbem suam velut aeterna gloria vestierat.
Martes zibellina
Martes zibellina (vel simplicius zibellina, interdum sabella et sabellum) est species mustelidarum, quae in tota fere Siberia, etiam in Corea et Esonia insula invenitur. Longitudo corporis est usque ad 56 centimetrorum, cauda autem est longitudine ad 20 cm. Taigam, praecipue Pínus sibíricae nemora incolit.
Vita Periclis (Plutarchus)
Summarium
Res ipsa ita disposita estː
Albertus Silvani
Albertus Silvani (natus in Verrucola Corbellariorum, vico in municipio Villae Francae, die 6 Septembris 1946) est Episcopus Italicus, ab 8 Maii 2007, Episcopus Volaterranus.
7204 Ondřejov
7204 , olim designationibus 1995 GH et 1980 WM3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Petro Pravec, astronomo apud Observatorium Ondřejov versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7204 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saviniacum (Sabaudia Superior)
Saviniacum (Francogallice: Savigny) est commune 699 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Bresciana-Butaronia
Bresciana-Butaronia (alia nomina: Argine ad Padum-Mediana Butaronia ) (Italiane: Bressana Bottarone) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Valprivas
Valprivas est commune Francicum 488 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Torsiac
Torsiac est commune Francicum 72 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Carolus Patinus
Carolus Patinus (natus Parisiis 23 Februarii 1633, mortuus Patavii 10 Octobris 1693) fuit medicus et numismatista Francicus. Quia libros prohibitos in Franciam invexerat, iratoque rege, in exsilium proficisci coactus est. Per Europam diu peregrinabatur, donec Patavii consideret, ubi medicinam ab anno 1676 docebat. Libros sive de rebus medicis sive de numismatibus antiquis Latine plerumque publicabat.
De vita et familia
Filius Guidonis Patini erat, Medicinae Facultatis Parisiensis decani, hominis litterati cuius epistulae eleganter conscriptae hodieque aliquantuli aestimantur, tum vero praecipue notus erat quia circuitum sanguinis in corpore nuper a Gulielmo Harveo descriptum omnino respuebat atque Galeni placita summo studio tuebatur. Magister artium admodum adulescentulus factus Carolus Patinus iuri utrique in Universitate Pictaviensi studuit atque avunculo cuidam in officium apud Parlamentum successit. Dein tamen vestigia patris secutus Carolus et ipse doctor medicus a Facultate Parisiensi renuntiatus est. Mox ipse ibidem lectiones de pathologia dabat quae multos auditores arcessebant. Simul antiquorum numismatum amore ita capiebatur ut medicinam quidem uxorem, numismaticam vero amicam suam dicere soleret. Cum maximis suae aetatis collectoribus Parisiensibus, Petro Seguino et Henrico Ludovico Lomenio Briennae comite, e quorum cimeliarchis nummos adhuc ineditos in lucem prodere ei licuit, artam familiaritatem contraxerat. Mox Patinus totum cimeliarchium Lomenii sex milibus librarum Parisiensium emit atque ipse unum e locupletissimis conllectaneis Lutetiae possedit. Iam duos libros Parisiis de numismatica publicarat, alterum Latine (1663), alterum ad tirones destinatum Francice (1665, altera editio 1667), cum subito Franciam reliquit et in Germaniam fugit (1667, mense decembri). Mense Februario 1668 ad perpetuum remigium in regia classe absens damnabatur. Praecipua causa fuisse videtur invidia librariorum Parisiensium ministrique Colberti et amicitia bibliopolae et typograhi Danielis Elsevieri in Hollandia.
Tum per Europam peregrinatus Angliam, Hollandiam, Germaniam, Helvetiam, Italiam percurrit ː ubique curationes a medicis adhibitas observabat et nummophylacia ceterasque antiquitates a curiosis collectas inspiciebat adeo ut sex milia nummorum adhuc ineditorum delineasse et secum ferre adfirmaret. Annis 1670-1671 Argentorati cum amico Iacobo Sponio commoratus est ubi magnum librum figuris incisis locupletatum de nummis aeneis imperatorum Romanorum prelo mandavit. Deinde Basileae mansit in qua urbe Suetonium numismatibus illustratum edidit. Quarum peregrinationum relationem nobis reliquit
Tandem Patavii, in Venetorum republica consedit ubi ad medicinam docendam ab anno 1676 designatus, mox chirurgiae professor primarius fuit et unus ex Academia dei Ricovrati (cuius Academiae ante eum et Galilaeus particeps fuerat). Lutetiae Magdalenam Hommets uxorem duxerat quae duas filias ei peperit Carolam Catharinam et Carolam Gabrielidem. Omnes tres feminae Carolo incitante qui, tempore quo multi adhuc aliter sentiebant, puellas eisdem artibus atque pueros educandas existimabat, litteris eruditionique pronae erant. Gabrielis Carola Patina numismaticae quoque studuit et Academiae dei Ricovrati (cui tum pater praeerat) una cum sorore et matre consociata est. Nec tamen tantis meritis impetrare potuit Carolus ut nomen suum in doctorum Parisiensium catalogum restitueretur unde post damnationem eum eraserant, quamvis venia 1681 a rege accepta qui poenam ei remisit. Patavii igitur anno 1693 exsul obiit. In ecclesia cathedrali sepultus est ubi eius elogium honorificum hodieque legere licet. A gratis Venetiis eques Divi Marci factus erat.
Numismatica
Ultimis annis et praesertim postquam Patavii consedit brevissimas dissertationes paucarum paginarum - nonnumquam in epistulae forma - de uno aut duobus nummis raris publicabat ː Alli eruditi nonnumquam epistulas a Carolo Patino sibi missas una cum suis scriptis publicarunt, ut Iohannes Henricus Eggelingius de abstrusis quibusdam Neronis numismatibus ː
Ad alias antiquitates spectantia
Eodem anno hae tres dissertationes sub uno titulo in lucem prodierunt ː ''[https://archive.org/details/bub_gb_sQSSzfm4yiEC Commentarii Caroli Patini, in antiqua monumenta : Aureliae Triphaenae, Smyrnensis. Lucii Murdii Herois. Pamphili & Alexandri. Ulpiae Marcellinae, Antistitis Veneris coelestis. Marci Arturii, Medici Caesaris Augusti]''
De se et vita sua
Peregrinationum et observationum relatio Fracogallice publicata multis editionibus paulatim augebatur ː
Fuerunt etiam versio Italiana Venetiis edita et editio posthuma (Amstelodami, 1695 ). Nec praetereundum Lyceum Patavinum, in quo libro Carolus Patinus vitas omnium quidem professorum Patavinorum collegarum suorum breviter referebat (ita unus e primis erat qui prosopographiae universitariae operam daret), suam vero aliquanto longiusː
Opera a Patino edita
Ian anno 1662 Itinerario amici Lomenii Briennae comitis operam dederat qui peregrinationes suas narrabat ; cum Basileae moraretur non tantum Suetonium numismatibus illustratum de quo supra diximus sed etiam Stultitiae laudem Desiderii Erasmi figuris a Ioanne Holbenio delineatis ornatum quas Patinus typographice adhuc ineditas in marginibus libri Basilensium in bibliotheca servati invenerat ac quia admirationem moverant aeri incidi statim fecit ut publicarentur. Circa idem tempus nonnihil et epistularum Petri Martyris editioni contulit, quam Daniel Elzevier Guillelmo Lamonio, Patini amico, dedicavit.
Fontes manuscripti
Epistulae ad antiquarium et amicum Lugdunensem Iacobum Sponium a Carolo Patino missae in bibliothecis Lugduni et Lutetiae servantur ː
Nonnullae epistulae ad alios homines missae in varias bibliothecas Italianas disseminatae inveniuntur sicut Patavii aut Bononiae.
Cathedralis Florentiae
Ecclesia Cathedralis Florentiae vel Cathedralis Metropolitana Sanctae Mariae Floris, in Italia etiam Domus Florentiae est aedificium notum Florentiae, Italiae; pariter ecclesia principalis et urbis symbolum, insuper unum ex clarissimis Italiae ipsae. Ecclesia, cum temporibus saeculi 15 erecta est, fuit magnitudine prima toto in orbe terrarum, hodie tertia in Europa, post Basilicam Sancti Petri et Ecclesiam cathedralem Mediolanensem. Metitur ecclesia 135 m longitudinis et 90 m latitudinis. Ecclesia cathedralis ab fundamento pristinae Ecclesiae Sanctae Reparatae surgit; simul urbis puncto, quo etiam aedes temporis Romani sitae erant.
Scansio tomographica computata
Scansio tomographica computata, olim tomographia axialis computata appellata, est medica imaginandi ratio scientifica in radiologia ad interiores corporis imagines subtiles sine dissecando capiendas adhibita ut diagnoses fieri possint. Homines qui tales scansiones efficiunt radiographi vel technologistae radiologici appellantur.
Cathedralis Florentiae
Domus constructio, ordinata per signoriam (gubernationem) Florentiae, anno 1296 coepit, terminataque est anno 1436. Opera prima ab architecto Arnulphus de Cambio (1245–1302/1310) iussa sunt, architecti proximi Giottus Bondonis (1267–1337), Franciscus Talenti (1305–1369) erant. Denique Philippus Brunelleschi (1377–1446) cupulam famosam excogitavit.
Scansio tomographica computata
Instrumentum quod imagines sectionum continuarum (tomographiam) per radios X gignit scansorium et scanner radiis X operans appellatur. Adhuc quattuor talium apparatuum generationes excogitatae sunt.
Cathedralis Florentiae
Planities ecclesiae basilicam ex tribus navibus cum rotundo, super quo sedet cupula maxima ex muris ullo tempore facta, format. Praeterea intra ecclesiam invenitur opera tectoria planitiebus maxima ullo tempore picta: tria milia sescenti metra quadrata, ab pictoribus Georgio Vasario (1511–1574) et Friderico Zuccaro (1539–1609) paucis annis, a 1572 ad 1579 enim, perfecta. Cupulae superposita est laterna ex marmore cum terrassa 91 metris alta et conspectu panorama ad urbem. Anno 1887 iterum ex marmore de Aemilio Fabris (1807–1883) facta est ecclesiae frons architecturae neogoticae.
Scansio tomographica computata
Historia
Anno 1895 G. Röntgen primus ad id tempus ignotam radiationem "X" descripsit. In plano lucente post manum uxoris eius tenuto radiis X structuras biologicas transluminari demonstravit. Anno 1967 prima constructio tomographiae simplicis excogitata a Godfrey N. Hounsfield ex studuo Allan M. Cormack est: Motu fontis radiorum X contra planum lucentem imaginem sectionis generare potuit.
Cathedralis Florentiae
In Ecclesia Catholica Cathedralis Florentiae Archidioecesis Florentinae basilica minor denominata est. Queat continere usque ad trecentos homines.
Scansio tomographica computata
Technologia
Basis tomographiae radiis X operantis ex partibus fonte radiorum, radiis X ipsis, detectore, tomographia, computatro constituta est.
Generator radiorum X
Cuique apparatui tomographiae radiis X operanti generator (tuba) radiorum Roentgenianorum inest. Roentgeniani radii in tuba Roentgeniana generantur: Intra tubam vacuam duo electrodae locatae sunt: Kathodus candens (K) et anodus (A). Cum applicatione campi electrici tensionis altae (e. g. 50 kV) electrones celerrime a kathodo candente ad anodum currunt, quo contra anodum obliquam illidentibus, effectuum mutuorum inter electrones et materiam anodi (per exemplum: Volframium) causa, calor et Roentgeniani radii oriuntur. Illic, in loco anodi, Roentgeniani radii duobus formis, summa radiis characteristicis enim et radiis frenariis, liberantur.
Roentgeniani radii
Radii X sunt radiationes electromagneticae undarum longitudinibus inter 0.01 et 10 nm, frequentiis inter 30 petahertz et 30 exahertz, atque energiis inter 100 eV et 100 keV variantibus. Ea materiam penetrant, sed simul linealiter, ut luci similiter, et diffundentes se propagant et. Effectus radiorum X sunt ionizans, fluorescens, photochemici, et biologici. Deminutio eorum et absorptionis et distributionis ope fit. Intra materiam radii X, ut omnes radii photonibus, diminuuntur ex effectibus inprimis tribus: effectu photoelectrico, diffusione Comptoniensi (seu effectu Comptoniensi), et creatione parium.
Phytalus
Phytalus (Graece Φύταλος) in mythologia Graeca fuit heros et rex Atticae qui Demetrem Persephonen petentem hospitio invitavit, unde Demeter, gratiam referens, Phytalo ficum dedit. Colebatur Phytalus Eleusine. Eius sepulcrum in demo Laciadis iuxta flumen Cephissum monstrabatur.
Tradebant gentiles gentis Phytalidarum, qui se a Phytalo ortos fuisse dicebant, Theseum purgavisse caedum ab eo in itinere a Troezene ad Athenas factarum, Theseique cultum heroici aevis recentioribus regere creatos fuisse, pro hospitio compensatos.
Scansio tomographica computata
Tomographia
Apparatus tomographiarum instrumentum tomographum et imago tomogramma vocari possunt. In cantario circulari (Anglice: gantry) generator detectorque circum corpus investigandum rotant.
Reconstructio computatralis tomographica
Reconstructio tomographica est calculatio quasi inversa analysi infinitorum ex factoribus causandis, in usu medico partium corporis. Ut supra dictum Roentgenianii radii linealiter propagant, quo fit, ut omnes radii una (fere) paralleliter materiam biologicam transeant et pariter ad planum detectoris perveniant. Unde usus geometriae radiorum parallelorum applicari potest (vid. imaginem dextre): Hanc ob rem radii X quasi lineae et rectae et paralleliter planitiem detectoris angulo 90° impetrant. Ubi tum vero distributio deminutionis radiorum pertractantur, tam proiectio obiecti nata est. Unitate ex tuba Roentgeniana et detectore in orbem intra cantarium rotante, plures proiectiones fiunt. Postremo ex summa proiectionum sectio imaginaria calculatur.
1176 Lucidor
1176 , olim designationibus 1930 VE, 1927 BF, et 1971 BD2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Eugeneo Iosepho Delporte in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1176 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fovea Alta (Portus Gruarii)
Fovea Alta (alia nomina: Fossalta Portus Gruarii, Fossa Alta Portus Gruarii ) (Italiane: Fossalta di Portogruaro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 080 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm. Incolae Fossaltenses appellantur.
Fractiones
Fratta, Gorgo, Sacilato, Stiago, Vado, Viatte-Torresella, Villanova Santa Margherita, Villanova Sant'Antonio.
Municipia finitima
Morsano al Tagliamento (PN), Portogruaro, San Michele al Tagliamento, Teglio Veneto.
Index communium praefecturae Guianae
Hic est index communium Guianae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 22 numero.
Iosephus Merrick
Iosephus Carey Merrick (vulgo Joseph Carey Merrick; natus die 5 Augusti 1862, mortuus die 11 Aprilis 1890), aliquando perperam Ioannes (John) nominatus, fuit homo Anglicus graviter corpore deformatus, qui insolitus et mirus "homo elephas" spectatoribus expositus est. Merrick, Leicestriae natus, primis annis vitae inusitate crescere coepit, pellis crassa et glaebosa facta est, labia dilata sunt, massaque ossea in fronte excrevit. Unum bracchium, amboque pedes amplificati sunt. Puer cadens coxam vulneravit, propter quod in perpetuum claudus factus est. Annos undecim natus matrem amisit, et pater mox in novum matrimonium iit. Merrick quartum et decimum annum agens scholam reliquit et aegre laboram inveniebat. A patre novercaque reiectus, domum quoque reliquit. Fine anni 1879, annos septemdecim natus, in domum laboris (workhouse) Leicestriensem intravit.
Merrick anno 1884, post quattuor annos in domo laboris contritos, Samuelem Torr praebitorem spectaculorum appellavit seque exponi proposui. Torr assensus homines ad Merrick, nunc "hominem elephantem," curandum praeparavit. Postquam itinera in Angliae mediis terris orientalibus fecit, Londinium iit ut in theatro vili (penny gaff) viae Whitechapel a praebitore Thoma Norman conducto exponeretur. Spectaculum in theatro, trans viam a Valetudinario Londiniensi, visum est a chirurgo Frederico Treves, qui Merrick invitavit ut ille examinaretur et photographaretur. Mox theatrum Norman a vigilibus clausum est, et curatores Merrick eum itinere in Europam miserunt.
In Belgica Merrick a curatore itineris spoliatus, Bruxellis relictus est. Tandem Londinum regressus, loqui nequiens, a vigile inventus est, qui cartam Treves in eo repperit. Treves venit et Merrick ad Valetudinarium Londiniense reduxit. Quamquam condicio eius insanabilis erat, Merrick reliquum vitae in valetudinario manere situs est. Treves eum cotitie visitabat, et duo viri familiarem amicitiam fecerunt. Merrick etiam salutationes hominum nobilium ac divitum accepit, in quo numero erat Alexandra principissa Cambriae.
Merrick die 11 Aprilis 1890, duodetricesimum annum agens, mortuus est. Publica mortis causa fuit asphyxia, sed Treves qui corpus dissecuit, dixit eum e collo luxato mortuum fuisse, credidit Merrick, cui propter caput grave sedens dormire necesse erat, iacentem dormire conatum fuisse, "ut similis aliis sit".
Causa deformitatum Merrick obscura manet. Per maiorem partem saeculi XX credebatur Merrick neurofibromatose typi I afflictum fuisse. Anno 1986 Michael Cohen et J. A. R. Tibbles putaverunt eum syndroma Protei habuisse. Anno 2001, Paul Spiring opinatum est eum coniunctione amborum morborum afflictum fuisse. Probationes acidi desoxyribonucleici capilli ossiumque nihil certi concluserunt.
7205 Sadanori
7205 , olim designationibus 1995 YE1, 1971 DT1, 1977 UX2, 1988 EQ2, 1990 VU13, et 1993 LA2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Iosephus Merrick
Anno 1979 fabula dramatica Bernardi Pomerance de Merrick, The Elephant Man, in scaena fuit. Pellicula Davidis Lynch The Elephant Man anno sequenti edita est. Annis 2014 et 2015 Bradley Cooper partes Merrick egit in nova productione The Elephant Man, Scott Ellis moderatore.
5004 Bruch
5004 , olim designationibus 1988 RR3, 1978 RF5, et 1990 FW2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen, astronomo apud Observatorium Karl Schwarzschild versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5004 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
7205 Sadanori
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7205 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Le Sappey
Le Sappey est commune 375 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Burgus Pirrioli
Burgus Pirrioli (Italiane: Borgo Priolo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Fractiones
Arpesina, Biancanigi, Boffinisio, Ca de' Bergognoni, Ca de' Gallotti, Ca de' Guerci, Ca Percivalle, Cappelletta, Casa Perotti, Fornace, Gallà, Ghiaia dei Risi, Òlesi, Pianetta, Rivazza, Schizzola, Stefanago, Torrazzetta, Torre Bianchina.
Tiranges
Tiranges est commune Francicum 455 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Thoras
Thoras (Occitanice Toras) est commune Francicum 208 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Cheritra
Cheritra est genus papilionum familiae Lycaenidarum, cuius species in oecozona Indomalaesiana endemicae sunt.
1175 Margo
1175 , olim designationibus 1930 UD, 1953 VK, 1957 KU, et A907 VA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1175 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Eduardus Symoens
Eduardus (vulgo Edward) Symoens (natus Austinopoli die 17 Septembris 1915; mortuus Kapellen in Provincia Antverpiensi die 21 Decembris 1995) fuit paedagogus Belga et Esperantici fautor indefessus. Quem Universalis Societas Esperantica (UEA) anno 1993 collegam honorarium cooptavit.
Vita
Natus in America a pueritia vitam degit in Belgio. Zamenhofianum idioma edidicit anno 1930 et paulo post inter studiosos praeconia facere coepit. Anno 1946 cursum radiophonicum linguae discendae habuit. Gymnasiorum rector fuit tam in Re publica democratica Congensi annis inter 1947 et 1972 quam in Ruanda annis inter 1972 et 1975, ubi semper de rebus Esperanticis quoque docebat notiones Esperanticas clarificans atque illuminans. Denuo anni 1980 motioni Esperanticae in Ruanda (re)nascenti auxiliabatur, de quibus diebus in Monato periodico Flandrico saepenumero verba pepigit.
In Europam reversus colloquia de rebus Esperanticis habuit anno 1976, unde motioni Flandricae nova fortitudo inspirata est. Revera annis inter 1979 et 1984 Associationi Flandricae Esperanticae (Flandra Esperanto-Ligo, FEL) praefuit; post annum 1984 vicarius praeses creatus est quo munere usque annum 1990 fungebatur. Tunc eum praesidem honorarium proclamarunt sodales Belgae. Quando Congressus universalis Esperanticus anno 1982 Antverpiae celebrabatur, in commissione conventui parando operam navabat. Gregem regionalem Kalmthout in oppido insuper curabat. Cum annis inter 1979 et 1992 commissarius apud UEA esset, de rationibus electoriis et de servitiis informatoriis operam dabat; intense cogitabatur quemadmodum in Europa communicatio internationalis lingua Esperantica adhibita emendari posset.
Paedagogia Esperantica internationalis
Symoens terrarum multarum ministros educatorios adiit praeconia factum de partibus politicis, socialibus, culturalibus, paedagogicis, propaedeuticis a lingua Esperantica efficaciter agendis. Variis in linguis folia informatoria dilucide parata sunt, et opera scientifica omnia - quoad studia Esperantica - in elencho collecta sunt sub titulis Bibliografio de disertacioj pri Esperanto kaj interlingvistiko (1989; cum supplemento anni 1995), Studoj pri la Internacia Lingvo (1987), et Orgena vortaro (1989). Symoens etiam anthologiam praelectoriam praetitulatam La intereso kaj utilo de komuna interlingvo anno 1988 prelo mandavit.
Samoentium
Samoentium (alia nomina: Septimontium ) (Francogallice: Samoëns) est commune 2323 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Sala Nova
Sala Nova (Francogallice: Sallenôves) est commune 573 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Alexander Teti Editor
Alexander Teti Editor (vulgo Sandro Teti Editore) est domus editoria, quae ab Alexandro Dominico Teti nomen ducit quaeque ab ipso Romae anno 2004 condita est. Edit quattuor librorum ordines, titulis Immagine, Historos, I Russi in Italia et Zigzag. Quorum primus, Immagine appellatus, opera lectoribus proponit de arte pingendi, de arte photographica deque arte statuaria conscripta. Secundus, vero, cui Historos index, valida praebet, Luciano Canfora moderante, interpretationis instrumenta, quibus eventus ad historiam pertinentes ab harum rerum cultoribus facilius et attingi et intellegi possint. Tertius, porro, I Russi in Italia vocatus, narrat de variis humanitatis vinculis quae inter gentem utramque intercedunt. Quartus, demum, Zigzag inscriptus, hodiernorum continet sive scriptorum opera, sive poetarum carmina.
Inter auctores, quorum libri, his annis, ab ipsa domo editoria sunt typis impressi, Žhores Alfërov et Carolus Rubbia adnumerantur, praemio Nobeliano insigniti, nec non Conradus Augias, Iohannes Biondillo, Lucianus Canfora, Ascanius Celestini, Ivan Della Mea, Francus Ferrarotti, Marius Geymonat, Henricus Mentana, Paulus Nori, Moni Ovadia, Igiaba Scego, rerum antiquarum studiosi, una cum Valentino Parlato diurnario insigni.
Alexander Teti etiam praeest Operi Fundato Alferov Italia (Fondazione Alferov Italia).
Verrucola Corbellariorum
Verrucola Corbellariorum  (alia nomina: Verrucolecta) (Italiane: Virgoletta) est vicus Italiae et fractio in municipio Villae Francae, circiter 330 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi et in Agro Lunensi situm. Incolae Verrucolenses vel Verrucolectenses appellantur.
Bibliographia
AA.VV., Virgoletta Storia di un Borgo, Edizione Associazione Manfredo Giuliani, Villafranca Lunigiana 1998
Semarang
Semarang est urbs circiter 2 067 254 incolarum et caput provinciae Iavae Mediae (Jawa Tengah).
Ecclesia Catholica Romana
Semarang est sedes archiepiscopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, Archidioecesis Semarangensis, ad tempus sine archiepiscopo.
7206 Shiki
7206 , olim designationibus 1996 QT, 1954 RB1, 1981 XL2, 1984 KM, 1991 RY25, 1992 YX4, et 1995 KQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Akimasa Nakamura, astronomo apud Observatorium Astronomicum Kuma Kogen versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7206 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1177 Gonnessia
1177 , olim designationibus 1930 WA et A923 RO agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludovico Boyer in Observatorio Algerii versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1177 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Tence
Tence (Occitanice Tença) est commune Francicum 3'158 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Vallangoujard
Vallangoujard est commune Francicum 633 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Monumentum humanitatis
Monumentum humanitatis (Turcice: İnsanlık Abidesi, Armenice: Մարդկության հուշարձան) monumentum reconciliatonis fuit, quod Sarıkamış in Provincia Chorzenes in Turcia stabat.
Epithelium transitionale
Epithelium transitionale est genus inter epithelia ex pluribus stratis compositum, ita epithelium stratificatum nominatur. Invenitur in pars ureteris prima (calyce, immediate post renem) velut in vesica urinaria. In vesica urinaria epithelium transitionale etiam urothelium dicitur. Urothelio facultas inter se movendi est, ita superficiem internam multitudinis urinae intra vesicam accomodari potest.
Monumentum humanitatis
Historia
Anno 2006 Mahometus Aksoy sculptor Turca artificium in memoriam et Armenorum occidionis et interfectorum Turcarum dicaverat tamquam symbolum contritionis atque amicitiae conciliandae. Metrorum triginta fuit et duas partes congruentes habuit, ut in eo unus vir divisus cerni posset. Mense Aprili 2011 autem destructio incohabatur iussu praesidentis Reipublicae Turcicae Recep Tayyip Erdoğan, qui simulacrum gigans et adhuc infinitum rem taetram atque monstruosam nominavit. Itaque mense Iunio 2011 vestigia nulla iam restabant, quod facinus secundum Aksoy simile devastationi statuarum Buddhae in provincia Afghanica Bamiyan anno 2001 commissae. Naif Alibeyoğlu, burgimagister urbis Chorzenes quae inceptum proposuerat, diu de tali monumento somniabat.
Sodalitas Turcica Anadolu Kültür pelliculam documentariam praetitulatam Monstruosa fecit de historia monumenti ubi scrutinabatur etiam de indigenarum sententiis et de implicationibus politicis. Etiam duae causae actae sunt inter artificem et praesidentem, inter quas altera pro crimine laesae maiestatis. Pecuniam pactionis artifex accipere noluit.
5005 Kegler
5005 , olim designationibus 1988 UB, 1978 VM2, et 1986 AF2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5005 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Epithelium transitionale
Anatomia microscopica
Epithelium transitionale vesicae urinariae (urothelium) compositum est ex stratis tribus ad sex. Architectura inter strata videtur eadem, tamen differentiatio cellularis ab base ad superficiem auget. Virtus specialis urothelii est facultas sua inter se moviendi ut superficies vesicae internae urinariae commutari potest.
Physiologia
Videtur, ut ureteris epithelio transitionali facultas substantiarum ingerendi ab urina est.
Neoplasma
Neoplasmata urothelii imprimis in vesica urinaria exoriuntur (→cancer vesicae), tantum centesimae quinque in ureteribus vel renibus (systemate pelvicalyceali). Rara sunt neoplasmata in natis ante quadraginta annos.
Fossadum
Fossadum   (Italiane: Fossò) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 020 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm. Incolae Fossadenses appellantur.
Fractiones
Sandon
Cheritra freja
Cheritra freja est parvus papilio familiae Lycaenidarum, in India, Birmania, Malaesia, et Taprobane endemicus.
Fossadum
Municipia finitima
Campolongo Maggiore, Camponogara, Dolo, Sant'Angelo di Piove di Sacco (PD), Stra, Vigonovo
Sallanchia
Sallanchia (Francogallice: Sallanches) est commune 15636 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Dapidodigma
Dapidodigma est genus papilionum familiae Lycaenidarum.
Tailhac
Tailhac est commune Francicum 72 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Solignac-sur-Loire
Solignac-sur-Loire est commune Francicum 1'230 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Alla Pugačëva
Alla Pugačëva Borissi filia (Russice Алла Борисовна Пугачёва, tr. Alla Borisovna Pugačëva; nata 15 Aprilis 1949 Moscuae) est cantrix atque compositrix et actrix cinematographica Sovietica ac Russica, titulo Artificis Popularis URSS (anno 1991), Praemio Publico Foederationis Russicae (anno 1995) nonnullisque aliis signis laudis ornata.
Salesium
Salesium (Francogallice: Sales) est commune 1542 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Ecclesia Cathedralis Compostellae
Ecclesia Cathedralis Compostellae est ecclesia catholica in urbe Compostellae, Hispaniae, sita. Invenitur intra ecclesia sepulcru, apostoli Iacobi Maioris.
Erecta erat Ecclesia ab anno 1075 ad annum 1211, in toto ex granito facta. Iam anno 1122 Ecclesiae Catholicae Romanae Papa Callistus II (1050—1124) quemque annum cuius 25 Iulii diem solis (dominicam) futuram esse Iobeleum vocatum iri nuntiavit, quod Papa Alexander Tertius (1159—1181) confirmavit.
Anno 1896 Ecclesia Bien de Interés Cultural (Lat.: "bona pro re culturae", patrimoniorum historicorum Hispanicorum nominata) declarata est. Ab anno 1985 ecclesia pars Patrimonii Totius Mundi est.
Tobias Beutel
Tobias Beutel (natus circa annum 1627; Dresdae die 28 Iulii 1690) fuit astronomus et mathematicus Germanicus.
Toy Story 2
Toy Story 2 (Fabula Ludibriorum Altera) est prima pellicula animata Pixar Technyphiis, quae cum Walt Disney Societate producta est.
Marmelata
Marmelata est cibus e fructibus conditis confectus qui saepe ad ientandum adhibetur.
Toy Story 3
Tioy Story 3 (Fabula Ludibriorum Tertia) est prima pellicula animata Pixar Technyphiis, quae cum Walt Disney Societate producta est.
Fanum Sancti Silvestri (Sabaudia Superior)
Fanum Sancti Silvestri (Francogallice: Saint-Sylvestre) est commune 597 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Ioannes Lorrain
Vita
Filius navicularii divitis Lutetiae erduditus est. Voluntarius in Algeriam iit stipendii merendi caussa antequam in Franciae capite artibus se dederet. Tertio poesi lyrica imbutus est et mythistoria de moribus scribenda. In fabulis Milesiis personas extrardinarias et paulo insanas describere maxime placuit. Eum valde movit Edmundus de Goncourt quod ad argumenta et genus scribendi barocum attinet.
Mythistoria prima »Les Lepillier« (1885) extra Fiscmanium neminem excitavit; familiares rem legerunt ob secreta regionalia prodita. Opere »Très Russe« (1886) autem etiam Lutetiae homines ingenio novo studere coeperunt et mox commentationes in ephemeridum appendicibus oblectatoriis positae sunt; Lorrain, qui ipse trossulus fuit opium fumans et inversionem sexualem ante neminem celans, salem et historiunculas paulo obscenas cum genere scribendi magnifico coniungere callebat, ut apud »Echo de Paris« (1891–95) et »Journal« (1895–1905) patebat. Nonnumquam pseudonymum Raitif de la Bretonne usus est. Genus obsessionis clarum videtur apud »Monsieur de Phocas« (1901) et »Le Vice errant« (1902). Novellae fabulae tres valoris litterarii maximi autem includuntur in tomo »M. de Bougrelon« (1903); apud »La Maison Philibert« (1904) mores habitusque audacter et sincere descripsit ad instar Guidonis de Maupassant. Sed drama in versibus »Yanthis« anno 1894 pactum eventum minus felicem habuit, cum dramata excitatoria brevia et textus comicam saltationem exornantes in theatris odeisque minoribus Parisiensibus magni aestimabantur.
Solignac-sous-Roche
Solignac-sous-Roche est commune Francicum 221 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Valmondois
Valmondois est commune Francicum 1'195 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Fanum Sancti Sixti (Sabaudia Superior)
Fanum Sancti Sixti (Francogallice: Saint-Sixt) est commune 874 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Lessinia
Lessinia saeculis 13 et 14 pars terrarum litigiosarum inter comitatus Flandriae et Hannoniae erat.
Anno 1977 vici Bois-de-Lessines, Bina Acrinia (vulgo Deux-Acren), Ghoy, Hogium (vulgo Ogy), Ollignies, Papignies ac Wannebecq Lessiniae adiuncti sunt.
Vaudherland
Vaudherland est commune Francicum 79 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Siaugues-Sainte-Marie
Siaugues-Sainte-Marie est commune Francicum 792 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Liber rituum paschalium
Liber rituum paschalium sive Hebraice Haggadah (הגדה, forma pluralis Haggadot הגדות, nomen verbale ex radice נגד; Latine „narrare“, „referre“) in cultu Iudaeorum est narratio de exitu ex Aegypto et praeceptio ad cenam nomine Seder die proximo ante Pascha celebrandam, quo redemptio Israëlitarum ex servitute Aegyptiaca memoratur.
Ex libro rituum paschalium interdum picturis ornato in cena familiari, quae tempore vespertino fit, legitur et cantatur. Liber partim Aramaice partim Hebraice compositus (his diebus plerumque versione vernacula cum commentariis addita) res in libro Exodo sive (Hebraice) שְׁמוֹת‬ (Shəmōṯ, 'nomina') narratas exponit: exsilium in Aegypto et exitum in libertatem, praeterea exornationes rabbinorum translaticias ac interpretationes. Plura cantica traditione praescripta cenam festivam, quae est pars Seder vesperi, comitantur, inter haec canticum quattuor quaestionum Ma Nischtana (מַה נִּשְׁתַּנָּה, Latine „quid decernit ...“) et canticum Chad gadja (גַּדְיָא חַד, Latine: "agnellus").
Verbum Haggadah permutandum non est cum "Aggadah", quae sunt litterae homileticae ex libris Talmud.
Ad mansucripta illuminata notissima libri rituum paschalium pertinet Haggadah capitum avium, quae circa annum 1300 in Germania creata est. Aliud manuscriptum maximi momenti est Haggadah Seraiensis in Hispania conscripta.
5006 Teller
5006 , olim designationibus 1989 GL5, 1932 EY, 1982 BN8, et 1986 TS2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5006 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Observatorium Pulkovense
Meridianus Pulcovensis ab anno 1844 in imperio Russico ut meridianus primarius usurpabatur.
Bedaius
Bedaius vel Bedaio deus Celticus fuisse videtur, temporibus Romanorum Bedaii (Bedaium, hodie Seebruck) in regione lacus Bedaii in provincia Norica veneratus. Quia aedes Bedaii illic erat, docti in opinione sunt deum personificationem lacus Bedaii fuisse.
Psalmus 70
Psalmus 70 (enumeratione Graeca psalmus 69 dictus) libri Psalmorum verbis "Deus, in adiutorium" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. David. Ad commemorandum" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista Deum precatur ut ab hostibus liberatur Totus psalmus fere idem est qui ultimi versûs psalmi 40 (39).
Bedaius
De hoc numine nihil memoriae litteris servatae in nostram notitiam perductum est. Item nihil effigiati, nec statuam nec picturam, habemus. Tantum in duodecim fere lapidibus ei dedicatis, collocatis in locis circumiacentibus, nomen eius legitur. In quibus augustus et sanctus appellatus est, cum Arubiano, quem Iovis loco venerabantur, et cum Alounis (vel nymphis vel deabus matribus sive matronis) comparatus. Novissimus horum lapidum est anni 241. Sed tunc fere temporis cultus Bedaii, ut videtur, iam omitti coeptus est.
Psalmus 70
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: Quia Psalmus hic pars est dumtaxat quadragesimi, hoc forte sibi vult inscriptio Ad reminiscendum, quia David quinque istos versus aliunde sumptos in specialem aliquem usum accommodaverit.
Bedaius
Horum lapidum inscriptiones, damnis suppletis, considerari possunt in CIL, e. g.: Species lapidum una cum textu in EDH inspicere licet.
Psalmus 70
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 70 (69) ex versione vulgata Clementina: 1 In finem. Psalmus David in rememorationem, quod salvum fecerit eum Dominus. 2 Deus, in adiutorium meum intende; Domine, ad adiuvandum me festina. 3 Confundantur, et revereantur, qui quaerunt animam meam. 4 Avertantur retrorsum, et erubescant, qui volunt mihi mala; avertantur statim erubescentes qui dicunt mihi: Euge, euge! 5 Exsultent et laetentur in te omnes qui quaerunt te; et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum. 6 Ego vero egenus et pauper sum; Deus, adiuva me. Adiutor meus et liberator meus es tu; Domine, ne moreris.
5007 Keay
5007 , olim designationibus 1990 UH2, 1981 TT2, et 1989 KH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5007 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Séneujols
Séneujols est commune Francicum 309 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Barnabas Oriani
Barnabas Oriani (natus in Carignano die 17 Iulii 1752; Mediolani accurate in regio urbana Brera die 12 Novembris 1832) fuit astronomus Italianus qui etiam mathematicae, chronologiae et cartographiae peritus fuit.
Fanum Sancti Sigismondi (Sabaudia Superior)
Fanum Sancti Sigismondi (alia nomina: Fanum Sancti Sigismundi) (Francogallice: Saint-Sigismond) est commune 660 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Sembadel
Sembadel est commune Francicum 239 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
1178 Irmela
1178 , olim designationibus 1931 EC, 1940 GC, 1962 JD, et 1988 CK6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1178 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Angelica Kauffmann
Angelica Kauffmann RA (nomen plenius: Maria Anna Angelica Catharina Kauffmann) (nata die 30 Octobris 1741 Curiae Raetorum; mortua die 5 Novembris 1807 Romae) fuit pictrix Helveto-Austriaca, quae genus Classicisticum secuta est. Romae in Basilica Sancti Andreae Apostoli de Hortis una cum marito sepulta est.
Thomas Percy
Thomas Percy (natus die 13 Aprilis 1728 Bridgnorth in Salopiensi comitatu, mortuus die 30 Septembris 1811 Dromore in Comitatu Down Hiberniae Septentrionalis tamquam episcopus) fuit poeta, theologus et antiquarius Britannicus.
Vita
Illustris factus est postquam edidit Reliques of Ancient English Poetry anno 1765 tribus in tomis, collectionem cantuum necnon carminum epicolyricorum veterum Anglicorum et Scoticorum. Ita generatim studium poeseos popularis in multis excitari potuit, tam in insulis Britannicis quam in continenti: in Germania e.g. moti sunt Ioannes Gottfriedus Herder, Ioannes Volfgangus Goethius et Godefridus Augustus Bürger); in Anglia ipse Gualterus Scott iuvenis inspirationem egregiam ab Percy accepit. Id opus fundamento fuit pro collectione Francisci Iacobi Child The English and Scottish Popular Ballads (1882–1898).
Notissimum est eius poema The Hermit of Warkworth et epicolyricum O Nanny, Wilt Thou Gang with Me?. Sodalitas quaedam pro eo nominata (Percy-Society) anno 1840 condita est et annis duodecim tomos cantuales XCIV vulgavit. Anno 1759 in matrimonium duxit Annam Gutterridge; inter episcopi amicos fuerunt e.g. Iacobus Boswell, Samuel Johnson, Iosephus Warton et Thomas Warton.
Cum esset parochus ad Easton Maudit in amici domo invenit manuscripta circa annum 1650 in quibus testimonia viva voce data litteris mandata erant; quae manuscripta fomiti pro ligno in fornace essent. In paginis conservatis erant Romanensia de rege Arthuro, carmina et cantilenae stratariae necnon popularia de rebus gestis necnon de Roberto Hood. Samuel Johnson et poeta Gulielmus Shenstone editionem hortabantur.
Vinum Opimianum
Vinum Opimianum anno 121 a.C.n. consule L. Opimio diffusum est. Eo aevo nomina "generum" sive terrarum Italicarum unde vina venerunt non iam nota sunt; vina enim huius anni sub sola appellatione consulis recognita sunt. Talia enim Plinius de vino Opimiano refert: CLX]] singulas uncias vini constitisse, nobili exemplo docuimus referentes vitam Pomponii Secundi vatis cenamque quam principi illi dedit. tantum pecuniarum detinent apothecae! ...
Palatinatus Kioviensis
Historia
Anno 1471, in Magno Ducatu Lituaniae, Palatinatus Kioviensis in terris prisci Ducatus Kioviensis creatus est. Anno 1569, post Unionem Lublinensem, hoc palatinatus in Regnum Poloniae inclusus est, ubi ad Provinciam Poloniae Minoris pertinuit. Postquam anno 1667, secundum Pacificationem Andrusoviensem, Kiovia cum magna parte palatinatus sui in imperium tzaris Russiae ("Moscoviae") venit, Zitomiria caput Palatinatus Kioviensis Polonici facta est. Anno 1793, secundum conventionem inter Russiam et Borussiam de divisione secunda Poloniae, territorium manens huius palatinatus ad Imperium Russicum adiunctum est, inter praefecturas Kioviensem et Zaslaviensem imperii illius divisum.
Fanum Sancti Petri Fulciniensium
Fanum Sancti Petri Fulciniensium (Francogallice: Saint-Pierre-en-Faucigny) est commune 5863 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Anni vindemiales
Hic habes indicem annorum vindemialium ob bonitate proventús celebriorum.
Pinacotheca Nova (Monacum)
Pinacotheca Nova (Theodisce: Neue Pinakothek) Monaci est museum artis Europaeae saeculo undevicesimo factae, quod plus quam 6000 opera comprehendit.
Dapidodigma demeter
Dapidodigma demeter est papilio familiae Lycaenidarum, in Litore Eburneo, Gana, Benino, Nigeria, Cameronia, Republica Congensi, Sudania, Angolia, Republica Democratica Congensi, Zambia, et Uganda endemicus. Habitatio in silvis consistit.
Larvae speciebus Albiziae et Homalii vescuntur. Larvae et pupae a formicis curantur.
Vauréal
Vauréal est urbs et commune Francicum 15'868 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Lucius Opimius
Lucius Opimius fuit rerum politicarum peritus rei publicae Romanae; una cum Q. Fabio Maximo consul meruit anno 121 a.C.n. Nomen consulatus eius datur vinis eo anno in Italia diffusis; postea enim per multos annos "Vinum Opimianum" celeberrimum fuit.
Gens
Pater eius Quintus Opimius anno 154 a.C.n. consul creatus est.