cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Histoire de l'empereur Henri de Constantinople
Histoire de l'empereur Henri de Constantinople est opus Francogallice anno fere 1209 ab Henrico de Valencenis Constantinopoli in urbe scriptum de rebus ab imperatore Henrico, Balduini successore, annis 1208/1209 gestis. Hoc opus continuationem praebet historiae conquisitionis Constantinopolitanae a Galfrido de Villa Harduini scriptae.
Gabriel Moore
Gabriel Moore (natus in Stokes County Carolinae Septentrionalis die 1 Ianuarii 1785; mortuus  in Caddo Texiae die 9 Iunii 1845), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1829 usque ad annum 1831 Alabamae gubernator fuit. Praeterea Moore sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi sive postea in Civitatum Foederatarum senatu Alabamae legatus fuit.
Ruy Ramos
Ramos Ruy (ラモス 瑠偉) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1990 - 1995) lusor est. inter alia cum turmis Verdy Kawasaki et Kyoto Purple Sanga lusit.
Placonia
Placonia est genus papilionum familiae Noctuidarum.
Awut Deng Acuil
Awut Deng Acuil est politica Sudaniae Australis. Alumna est universitatis Catholicae Africae Orientalis ubi scientiae politicae studuit. Pacis in Sudania Australi fautrix, consiliaria a mulieribus iuribusque humanis iuxta praesidem anno 2005 facta est. Ministra a labore ab anno 2009, ministra a mulieribus iuvenibusque ab 2016, ministra rerum externarum a die 19 Augusti 2019 meruit.
Andreas Ure
Andreas Ure (Glasgoviae natus die 18 Maii 1778; Londinii mortuus die 2 Ianuarii 1857) fuit medicus et chemicus Britannicus. Ure Regalis Societatis Londinii sodalis fuit, cui anno 1821 cooptatus est; fuit etiam socius Regalis Societatis Astronomicae ab anno 1811 et conditor Societatis Pharmaceuticae.
Ercheia styx
Ercheia styx est papilio familiae Noctuidarum, in Nova Guinea endemicus.
Gulielmus Wyatt Bibb
Gulielmus Wyatt  Bibb (natus in Amelia County Virginiae die 2 Octobris 1781;  equi sinistro caso mortuus  in Elmore County Alabamae die 10 Iulii 1820), medicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia ab anno 1819 usque ad annum 1820 Alabamae gubernator fuit. Successor eius fuit frater Thomas Bibb.
Antea Alabamae territorii gubernator et in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum Georgiae populi sive postea in Civitatum Foederatarum senatu Georgiae Civitatis legatus fuerat.
Turbinellidae
Turbinellidae sunt familia gastropodorum marinorum ordinis Neogastropodorum.
Distributio geographica
Species huius familiae totum per orbem terrarum inveniuntur, plerumque in humilibus aquis tropicis, sed aliquae in aquis profundis.
Genera
Genera familiae Turbinellidarum sunt :
Cyclus acidi citrici
Cyclus acidi citrici vel cylcus acidorum triclyclicorum vel cyclus Krebs est iter metabolicum intracellulare et iter paenultimum in mitochondriis, ante phosphorylationem oxydativam enim, energiam cellularem (ATP) generantem.
Shinkichi Kikuchi
Kikuchi Shinkichi (菊池 新吉) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1994 - 1995) lusor est. inter alia cum turmis Tokyo Verdy et Kawasaki Frontale lusit.
Cyclus acidi citrici
Cyclus ex pyruvato et, non exigue, aqua generat duo substantias, electrona e- in proximum iter portantes: NADH+H+ et FAD(2H).
Hic cyclus anno 1937 ab Iohanne Adolpho Krebs primo descriptus est; nimirum Krebs anno 1953 praemium Nobelianum physiologiae et medicinae addictum est. Hac de causa cyclus non raro "cyclus Krebs" appellatur. Praeterea nomen "cycli acidorum tricyclicorum" de tribus acidis tricyclicis intra cyclum Krebs (citrato, aconitato, isocitrato) partibus cursus cycli sumitur; denique nomen "cycli acidi citrici" de molecula acidi citrici, non electrice onerati, derivatur, quamquam citratum forma electrice onerata partem cycli ipsius capit.
Cursus
Aequatio generalis cycli Krebs: Nota cycli Krebs ope, nec oxygenium consumatur, nec ATP generetur, sed generentur GTP et CO2. Oxygenium quidem, ut ATP, demum in itinere proximo, phosphorylatione oxydativa, momenta maxima habebit.
Yoshihiro Natsuka
Natsuka Yoshihiro (名塚 善寛) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1994 - 1995) lusor est. inter alia cum turmis Bellmare Hiratsuka et Consadole Sapporo lusit.
Mongiana
Mongiana (Italiane: Mongiana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Vibonensi situm.
Ioanna Robinson
Ioanna Robinson (nata Ioanna Maurice in Surria die 31 Octobris 1903; Cantabrigiae die 10 Augusti 1983 mortua) fuit oeconomiae perita Britannica. Robinson oeconomo Austin Robinson nupsit.
5954 Epikouros
5954 , olim designationibus 1987 QS1 et 1990 BF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5954 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gallaecia (Communitas autonoma)
Gallaecia (Hispanice Galicia ; Gallaice Galiza aut Galicia) est communitas autonoma Hispaniae post 1978, cum "nationalitatis historicae" statuto secundum Constitutionem Hispanicam et Statutum Autonomiae, intra Regnum Hispaniae. Boreoccidentali in Paeninsulae Hibericae extremo sita, oriente Principatui Asturiarum Castellaeque et Legioni; occidente Oceano Atlantico; septemtrione Mari Cantabrico et meridie Reipublicae Lusitanae finitima est.
Ei lingua propria Gallaica est, similis et communis originis cum Lusitana, et officialitatem cum Hispanica, quae officialis tota in Hispania est, partitur.
Gallaecia 2 796 089 incolarum (2009) possidet cum incolaria distributione maximam partem in lacinia inter Ferreolum et Vicum Spacorum agglomerante. Compostella caput est cum peculiari statuto intra provinciam Brigantii. In Gallaecia, urbani nuclei cum urbis gradu septem sunt, qui secundum incolaria criteria sequentes sunt: Vicus Spacorum, Brigantium Flavium, Aurium, Lucus Augusti, Compostella, Pons Vetus, Ferreolus.
Vexillum
Quamquam per saecula antiquum Gallaicum vexillum caerulei fundi cum aureis crucibus et magna pyxide in medio modo insignis fuit, praesens Gallaicum vexillum saeculo undecivensimo exeunte ab historicis Rexurdimenti Gallaecistis creatum est ut nationale vexillum, saltem e 1891 fluitans. Album fundum habet et caelureum e supremo laevo usque ad infimum dexterum angulum tractum ostendit.
Insigne Gallaeciae
Calix, heraldica figura Gallaeciam repraesentans, primum in Regum Gallaicorum (Francice; roys de Galyce) insigne Armorialis Segarensis Anglici anni 1282 documentatum est. Dissimiles variationes per tempus expertum est. Praesens insigne Gallaeciae in articulo tertio Legis Symbolorum Gallaeciae describitur:
"Gallaeciae insigne, in azuro campo, aureum calicem cum argentea hostia vicissim cum septem crucibus ex eodem metallo, tribus singulis in singulis lateribus et una in capitis centro fert. Cimerium, corona regia clausa, quod est aureus circulus cum gemmis insertis, octo floronibus foliorum acanthaceorum compositus, e quibus visibilia quinque margaritata, et e quibus singulis singula margaritata diademata tendentia in azurum mundum cum semimeridiano aequatoreque aureis iuxta cum aurea cruce. Corona rubeo sive rubro intecta. "
Galfridus de Villa Harduini
Galfridus de Villa Harduini (natus anno circiter 1160; mortuus inter 1212 et 1218) fuit Cruce signatus quartae expeditionis sacrae et auctor operis titulo La conquête de Constantinople Francogallice scripti de rebus gestis a Cruce signatis et ab imperatoribus Balduino I et Henrico usque ad annum 1208. Fuit patruus illius Galfridi qui princeps Achaeae anno 1209 creatus est.
Gallaecia (Communitas autonoma)
Praehistoria
Cultura Megalithica prima magna identificata cultura, potentiā constructionis architectonicāque distincta, fuit. Megalithica cultura ingentia lapidaria monumenta funerarii characteris, dolmina, reliquit. Maximum fulgorem Millennio Tertio a.C.n.) habuit.
Inter annos 1900 et 1500 a.C.n. inventa est metallurgia, praesertim aenea cupreaque, metallica ferramenta armaque apparent. Etiam huius temporis nominatae petroglyphae, rupestres caelaturae subdiales, sunt. Communitates ad agriculturam iam peritae erant et fructus in fictilibus deponebant et cum Atlanticis nationibus commercializabant.
Castrorum cultura
Per Millenium Primum cultura Megalithica in Hiberici Boreoccidentis autochthoniciorem culturam, culturam castrorum (Hispanice cultura castreña, Gallaice cultua castrexa) gradatim evolvit. Ad huius culturae formationem commercium cum aliis Oceani Atlantici et Maris Mediterranei populis. Huius culturae peculiarissimum est vici castra nuncupati, quae loca murata sunt, ubi domitantur circulares formae, modo strategico sitae in locis facilibus defensu.
Romana rectio
Anno 137 a.C. Romani primum castrorum territorium visitabant, per expeditionem inter annos 61 sive 60 a.C. Iulius Caesar cum suo potente exercitu in illas terras venit et denique anno 26 a.C. Caesar Augustus totum Gallaeciae dominium consecutus est, quae in conventus iuridicos tres divisa est; Lucum Augusti, Asturicam Augustam et Bracaram Augustam, quae caput pristinum Gallaeciae erat et quae urbs hodiernis diebus in Portugallia sita est.
Medium Aevum
Per saeculi V invasiones, Gallaecia in Sueborum manus anno 411 incidit, qui ibi regnum formavere. Anno 584 Visigothicus rex Liuvigildus Suebicum Gallaeciae regnum invasit, id vincens incorporansque in Visigothicum dominium. Per Mauricam Hispaniae invasionem, Mauri praesidium stativum ibi collocavere, sed ab Alphonso Asturiarum anno 739 expulsi sunt.
Per saecula nona et decima, comites Gallaeciae suam oboedientiam suo nominali rege fluctuavere. Eodem tempore Normanni et Viccingi Gallaica litora impugnavere. Turres Catoirae in Ponte Vetere velut fortalitiae aedificatae sunt ut Viccingos Compostellam impugnare vitaretur. Anno 1063, Ferdinandus I Castellae suum regnum inter suos filios divisit. Gallaecia in Garciae I Gallaeciae manus incidit. Anno 1072 ad annexionem coacta est et regni Castellae et Legionis pars mansit, quamquam cum praecipuo autonomiae gradu.
Moderna tempora
Ultimum Gallaicae libertatis excursus fuit dynasticus conflictus inter Isabellam Castellae et Ioannam Bertrandeiam. Regina Isabella per suum regnum in Castella Ioannam propter bastardam Bertrandi de la Cueva et antiquae reginae accusavit, sine historiographica comprobatione, et quamobrem Bertrandeia (Hispanice Beltraneja, Gallaice Beltranexa) nuncupata est. Cum produxissent politicae pugnae, Ioanna et nobiles ei faventes victi sunt et via patefacta Castellano dominio est. Gallaecia suam politicam initiativam et oeconomicam autonomiam amisit. Designatus est gubernator sive capitaneus generalis et corregidores praecipuis urbibus et constituta est Regia Audientia (Hispanice Real Audiencia), sic consolidata coniuncta monarchica potentia. Borbonibus regentibus, Intendentia aerarii publici et militaria, dum corregidores biocolytica et iustitiae munera sumpserunt. E 1500 iam erat Iuncta (Hispanice Junta, Gallaice Xunta), quoddam parlamentum sed sine reale potentia.
Contemporanea tempora
Anno 1833 Gallaecia suam repraesentativitatem velut administrativa unitas amisit et Iuncta Regni Gallaeciae (Hispanice Junta del Reino de Galicia, et Gallaice Xunta do Reino de Galicia) evanuit. Territorium in provincias quattuor sub media gubernationis administratione divisum est. Illo saeculo, primus politicus motus ad defendendam Gallaeciam ab hac autonomicarum potestatum amissione surrexit. Per saeculum quoque motus defendenae Gallaicae culturae organizatus est et culturalis distinctionis conscientia parallela politicae metae. Motus etiam linguae Gallaicae velut cultae expressionis vehiculum proponebat.
Post perioda (brevia aliquae) Provincialismi, Foederalismi et Regionalismi exeuntis saeculi undevicensimo, anno 1907 tempus Solidaritatis Gallaicae (Hispanice Solidaridad Gallega) ortum est, usque ad primum bellum mundanum, cum proposito consequendae unificatae comitialis frontis quae caciquismum eliminaret et Gallaicam repraesentationem adipisceretur quae attamen frustrum esset. Prima periodus usque ad Primo de Rivera a Sodalitatibus Linguae (Gallaice Irmandades da Fala) descripta est, quae fundamentalem curam defendendae linguae Gallaicae habent. Cum expanderentur, ad politicam Gallaicismi ideam confluxere. Vincentius Risco et Raimundus Otero Pedrayo in culturali aspectu operati sunt et quoque politicum aspectum cum figuris velut Porteira et Ludovico Peña Novo habuere. Postea societas Xeración Nós (Latine; "Progenies Nos") circum homonymum commentarium surrexit.
Per Secundam Rempublicam Hispanicam duae inclinationes erant: alia erga Organizationem Republicanam Gallaicam Autonomam (Hispanice Organización Republicana Gallega Autónoma) et alia erga Factionem Gallaicistam (Gallaice Partido Galeguista) relata. Factio Gallaicista ex unione diversarum inclinationum repraesentatarum a figuris velut Vincentio Risco, Raimundo Otero Pedrayo et Raimundo Cabanillas inter alios surrexit. Anno 1936 Factio Gallaicista, ad assequendam approbationem Statuti Gallaeciae, foedere cum Fronte Populare (Hispanice Frente Popular) se coniunxit. Statutum Cortibus ostensum est paulum antequam Bellum Civile Hispanicum erumperet
Post Transitionem ad democratiam, Gallaecia velut nationalitas agnita est et velut communitas autonoma constituta est, probato Statuto Autonomiae Gallaeciae anno 1981.
Generalia data
Gallaecia superficiem 29 574 km² (fere velut Belgicae) tegit et 1 300 km litorum possidet. In Romana epocha Gallaecia ponderis aureas, argenteas stannique opes habebat.
Gallaecia geographica zona finitima est Septemtrione Occidenteque Oceano Atlantico, Oriente extremo iugi montium iuxta litus Cantabricum (Ancaribus, Gallaice Os Ancares, Hispanice Los Ancares) et Austroccidente flumini Minio, cuius finis cursus limes cum Lusitania est. Viridis regio est cum climate oceanico, ventis versa qui Boreoccidentalem Europam memorant. Antiquae baseos dislocatio est, ex iugi Pyrenaeo-Cantrbrici formatione in Caenozoico, qui ei praesentem physicum aspectum dedit. Oriente, Asturiis Legionique finitimi, alti montes in Pinna Trevinca (Hispanice Peña Trevinca, Gallaice Pena Trevinca), 2124 metrorum, culminant. Septemtrione Occidenteque, oropedia inter 200 et 600 metrorum alta extenduntur et distinguuntur a Meridie cum valle Minii (Gallaice et Hispanice Miño) in arca condita et cum faucibus angustis Silis (Hispanice Sil, Gallaice Sil). Graniticae schisticaeque baseos sublatio adduxit quoque in exemptilium litoralium prospectuum formationem: rias, Rias Inferiores (Gallaice Rías Baixas, Hispanice Rías Bajas) Austroccidente et Rias Superiores (Gallaice et Hispanice Rías Altas) Septemtrionale, et quae quaedam fluminis ostia in mare sunt, quae litora dentant cum commoventibus rupinis velut promunturio Arubio (Hispanice et Gallaice: Cabo Ortegal).
Regio in provincias quattuor, in commarcas 53, in concilia, in parochias 3 847 et in pagos 31 855 (Gallaice lugares, Hispanice aldeas, dimidium Hispaniae 63 613 pagorum habentis) divisa est. Sed Gallaicis parochia absoluta referentia est. Commune est, si Gallaico unde sit quaeritur, eum parochiae nomen respondere.
Urbes Gallaeciae
Gallaeciae peculiaritas, aliarum Hispanicarum regionum dispar, unius metropoleos in territorio dominatae absentia est. Quidem, urbana compages multis modicis urbibus per regionem aspersis constituitur. Ibi infra tabula cum praecipuiis urbibus est:
Clima
Tamen superficies limitata, Gallaecia tres climaticas zonas relative scissas habet. In Riis Superioribus, temperaturae gratae (media 14 °C) sunt, sine magnis variationibus inter annitemporales maximam et minimam; ei sunt 150 pluviosi dies (media annua 1 000 millimetrorum Brigantii Flavii), sed amplius 10 000 horarum solis pro anno. A Septemtrionali vento protectae, Riae Inferiores clima adhuc suaviores habent, sed Austroccidentales venti ibi ponderis praecipitationes totum per annum provocant (cum media 1 500 millimetrorum), minoris ponderis nihilominus perscriptis Compostellae (1 973 millimetrorum). Intestini climatis peculiaritas magna temperaturae discrepantia (4,9 °C Manzanedae per menses frigidissimos sed 31,8 °C mediae Cigurriae, Hispanice Rúa et Gallaice A Rúa, per menses calidissimos); praecipitationes valde debillimae (359 Manzanedae) et hiemales gelus ponderis Luci Augusti Auriique.
Communitatis potestates
Statutum Autonomiae Gallaeciae communitatis potestates per Parlamentum, Iunctam et Praesidatum exerceri asserit:
Murray Rothbard
Murray Newton Rothbard (natus Neoeboraci die 2 Martii 1926 - ibidem mortuus die 7 Ianuarii 1995) fuit oeconomicus Americanus sic dictae scholae oeconomicae Austriacae,    oeconomicus historicus,  theoricus politicus, et activista. Rothbard fundator et praecipuus theoreticus anarcho-capitalismi et figura centralis in motu libertarianismi Americani saeculo 20. Scripsit plus quam viginti libros de theoria politica, historia, oeconomicis et aliis.
Gallaecia (Communitas autonoma)
Divisiones administrativae
Quamquam historice in provincias septem (Brigantium, Compostella, Flavia Lambris, Britonia, Lucus Augustus, Aurium et Tude) divisa erat, in praesente Gallaecia conformata est in provincias quattuor quae sunt:
Provinciae vicissim in commarcas (Hispanice et Gallaice comarcas) divisae sunt quae municipia congregant. In praesente 53 commarcae Gallaicae sunt e quibus 18 ad Brigantii, 13 ad Luci Augusti, 12 ad Aurii et 10 ad Pontis Veteris provinciam pertinent. Quoque effecta sunt 315 consiliorum, basicae administrationis proximae civibus: e quibus 94 ad Brigantium, 67 ad Lucum Augustum, 92 ad Aurium et 62 ad Pontem Veterem. Denique, territorium in parochias etiam divisum est, 3 778 in summa.
Oeconomia
Gallaeciae oeconomia ad opes naturales valde alligatur; revera, historice, csampi primarii activitates in Gallaicam oeconomiam domitatae sunt et consumptioni occupationique ponderis fuere. Nihilominus, ut evolutarum oeconomiarum inclinatio est, eius pondus paulatim deminutum est. Anno 1930, agriculturae piscatusque valor additus grossus 31,3% e toto repraesentabt; anno 2005 in 4,75% e toto deminutus est. Productivitas, attamen, parva est, quamobrem hic campus adhuc 9,39% incolarum oeconomice activorum occupat.
Campus secundarius 28,8% Gallaici PDG affert. Ibi excellunt energiae generatae et aedificatoriae industriae contributiones. Quoque declarandae sunt constructio navalis Vici Spacorum et Ferreoli, autocinetica textilisque industriae et industria referens ad granitou manipulationem.
De eo quod ad campus tertiarius attinet, Gallaecia in magno periegeticae renovationis processu est.
Demographia
Cum aestimato numero incolarum (2010) 2 738 591 incolarum, Gallaecia quinta communitas autonoma secundum numerum incolarum est. Cuius spissitudo incolarum, 92,6 incolarum pro km², paulo maior quam Hispanica media et similis Europaeae est.
Gallaeciae numerus incolarum praecipue in litoralibus zonis conglobatur, inter quas Riarum Inferiorum et Portus Magni Artabrorum areae, territoria urbium Brigantii Flavii et Ferreoli, maximam spissitudinem incolarum habent. Concilium Vici Spacorum, cum 295 703 incolarum, maximum in Gallaecia constituit, quem sequuntur Brigantium Flavium cum 245 164 incolarum et Aurium cum 107 057 incolarum. Una cum has tres urbes, Gallaeciae aliae quattuor sedes urbes consideratae sunt: Lucus Augustus, Compostella (Gallaicum administrativum caput), Pons Vetus et Ferreolus. Quoque communitas quinque concilia cum amplius 30 000 incolarum, decem concilia cum inter 20 000 et 30 000 et triginta quinque cum inter 10 000 et 20 000 habet, inter quae excellit Dactonium.
Secundum censum 2006, gradus fertilitatis Gallaicarum 1,03 filiorum pro femina ob 1,38 civitatis erat et minor numero 2,1 filiorum pro femina necessariorum ut producatur incolarum aetatis suffectio. Inter Gallaicas, Lucenses et Aurienses minimum filiorum numerum habent, cum 0,88 et 0,93 respective, ergo primae quae minimum filiorum numerum in Hispania habent. Anno 2006 perscripti sunt in Gallaecia summa 21 392 natum, quod fere 300 plurimos quam anno 2005 secundum IGE supponitur. Revera in praesens Gallaecia absoluti natum numeri recuperationem anno 1999 inceptum et ultimis annis manentem vivit (anno 2008 23 281 natum fuere).
Quamquam natus ameliorati sunt, tamen vegetativum reliquum, scilicet, differentia inter natorum et obitorum hominum numerum adhuc negativum in Gallaecia est. Anno 2006 fuit summa 29 389 obituum, ergo numerus incolarum totus minoratus est ciricter 8 000 hominum.
De eo quod ad spem vitae attinet, Gallaici anno 2007 vitae mediam 81,1 annorum habebant (77.4 annorum viris et 84.7 annorum feminis). E 1981 Gallaicorum spes vitae in quinquennio aucta est, gratia melioris qualitatis vitae. Incolarum assenescentia quoque manifesta fit in incremento senium valde provectae aetatis quod gradatim communitas in quoque censu perscribit. Gallaeciae anno 1991 300 homines amplius centum annos nati erant. Post quinque quinquennia, numerus 72% auctus est, superantibus saeculum 518 Gallaicis.
Advenarum proportio in Gallaecia 2,67% incolarum omnium est. Praecipuae nationalitates Lusa (17,93% omnium advenarum), Columbiana (10,93%) et Brasiliensis (8,74%) sunt.
Demographica evolutio
Demographica Gallaeciae historia continuae ponderis amissionis respectu reliquae civitatis fuit propter emigrationem versus Hibero-Americam, Centro-Europam et alia Civitatis territoria. Ita, anno 1857 spissitudo incolarum in Gallaecia maxima ex omnibus Hispanicis regionibus erat, repraesentante Gallaica portione 11,49% Hispanorum. Nihilominus, anno 2007 Gallaecia solum 6,13% omnium Hispanorum repraesentabat.
Flora
Gallaecia magnam silvarum percentationem (66%) habet cum amplius 600 millionibus arborum superficiem tegentium cuius valor 28 000 millionum euronum est et ubi augescunt ponderis forestales species in naturali statu, quamquam ultimis in decenniis silvatici characteres propter eucalypti importationem mutant, deminuto silvarum incaeduarum numero, praesertim in provinciae Lucensis media septemtrione.
In capiendo fructu e terra introductae sunt diversae culturae, sed respectu quantitati terrae dicatae cum pastionibus certant ob pressionem capiendi oeconomici fructus ex ctēnei.
Fauna
Sunt in Gallaecia vertebratorum species 262, e quibus 12 aquae dulcis pisces, 15 amphibia, 24 reptilia, 152 aves, et 59 mammalia sunt.
Animalia topice Gallaeciae peculiarissima visa cicura sunt et ad ctenotrophicas expilationes respondent. Nihilominus, Gallaici montes silvaeque parvorum mammalium varietatem (lepores, cuniculos), et alios non tam parva (velut apros aut capreolos) hospitio accipiunt e quibus in venatoriis temporibus fructus capitur.
Intra aves citandi sunt varii loci transitus aut hiemandi, Zonae protectionis specialis aviaris etc., velut Ria Libuncae.
Memorandi sunt mannus Gallaicus et gallina Mosensis quae in periculo exstinctionis est, quamquam numerus exemplarium valde in septem annis accrevit.
Lingua
Lingua Gallaica Romanica lingua ex Latina orta est qua antiqua Romana Gallaecia loquebatur. Gallaica etiam propria Gallaeciae lingua et maximam culturalem populi Gallaici expressionem constituit. E philogenetica opinione habet eandem originem quam lingua Lusitana (cum qua 85% intellegibilitatis tenent) et similis aliquarum Romanicarum Hibericarum talium velut Asturianae aut Hispanicae est.
Lingua Gallaica litterariam memoriam praecocem iuxta cum aliis Romanicis velut Occitana evolvit. Haec praematura memoria gloriam confirmat. Postea, litterarii et sociolinguistici occasus periodos propter politicum Gallaeciae statum per historiam transivit.
In praesenti lingua Gallaica exemplar a Regia Academia Gallaica (Gallaice Real Academia Galega) elaboratum et in litteraria memoria fundatum possidet. Contemporanea Gallaica, ut lingua officialis, varietatem cultam possidet qua et Gallaica media communicationis et primaria, secundaria, et universitaria educatio utuntur.
Amplius tres milliones hominum Gallaice toto in orbe terrarum loquuntur. Secundum loquentium numerum, Gallaica locum 146 in mundano catalogo occupat in quo includuntur amplius 6 700 linguarum.
Lingua Hispanica per Inferius Medium Aevum introduci coepit praesertim cum Castellani accessum ad Gallaicae Ecclesiae civilitatisque munera haberent et denique ordinum dirigentium lingua et de facto unica lingua officialis facta est et per saeculum XX etiam facta est lingua portionis incolarum in Gallaicis urbibus. Post multa saecula politicae impositionis lingua Hispanicae, Gallaica ultimis in decenniis etiam linguae officialis statum consecuta est et ambae in educativis centris discuntur. Est magnus socialis motus plenam linguae Gallaicae normalizationem inveniens.
Notandum est et Gallaicam et Lusitanam linguas ex antiqua Gallaica, etiam Gallaico-Lusitana nominata, ortas esse. Ambae linguae progressive inter se abire coeperunt, politice separatis Lusitania et Gallaecia.
Aëroportus
In Gallaecia sunt aëroportus tres in Atlantico axe siti qui praecipuissimis Gallaicis urbibus serviunt. Aëroportus Compostellae, cuius commeatus anno 2008 1 917 466 viatorum habuit, Gallaeciae praecipuissimus et unicus cum intercontinentalibus volatibus est. Cum variis Hispanicis Europaeisque urbibus conectit et intra praecipua tempora anni volatus in Caracas et Bonaëropolin habet. Aëroportus Vici, cum 1 278 762 viatorum eodem anno, quoque directos volatus et in varias Hispanicas urbes et in Londinium ac Lutetiam habet. Denique, aëroportus Brigantii Flavii, cum 1 174 970 viatorum anno 2008, directos volatus in varias Hispanicas urbes et in Olisiponem ac Londinium. Notandi sunt tres aëroportus directos volatus in Matritum, Barcinonem, Bilbaum, aliquam insularum Canariarum, Palmam et Londinium habere.
Otto Grotewohl
Otto Grotewohl (natus 11 Martii 1894 Brunsvici, mortuus 21 Septembris 1964 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis primo SPD, interdum socialistarum magis radicalium (USPD), postremo communistarum unitorum (SED) fuit.
Gallaecia (Communitas autonoma)
Portus
In Gallaecia praeterea alii 122 portus a publica societate "Portibus Gallaeciae" (Gallaice Portos de Galicia) geruntur.
Viae
Gallaicarum viarum reticulatio variis autoviis praecipuas urbes conectentibus et nationali ac secundaria reticulatione reliqua concilia attingente formatur.
Notandae sunt autoviae accessus in Gallaeciam: A-6 Brigantium Flavium ac Lucum Augusti cum Matrito per Equos Feros (Gallaice et Hispanice Cebreiro) intrando conectens et A-52 Vicum Spacorum, Aurium, Benaventum per Gudinnam (Gallaice A Gudiña, Hispanice La Gudiña) intrando conectens. Construuntur aliae duae autoviae; A-8, cum amplius 75% operativis, per Cantabricum intrat et litus cum A-6 in Baamonde iungit. A-76, adhuc solum proposita, trans Vallem Gigurrorum intrabit percursationem simmilem praesentis N-120 inter Pontem Ferratum et Aurium secuta.
In intestina Gallaecia AP-9 inter Ferreolum ac Vicum Spacorum et AP-53 (et AG-53) inter Compostellam ac Aurium invenimus. In praesenti construuntur autoviae A-54 inter Compostellam ac Lucum et A-56 inter Lucum ac Aurium. Praeterea sunt aliae autoviae ab Iuncta Gallaeciae (Gallaice Xunta de Galicia) gestae, praecipua commarcalia capita conectentes, velut AG-53 antea allata, AG-55 Brigantium Flavium ac Quercum iungens et AG-64 inter Ferreolum ac Villam Albam.
Otto Grotewohl
Cursus honorum
Anno 1918 sodalis USPD factus est et consiliis opificum et militum post casum monarchiae interfuit. Annis 1920 - 1925 legatus senatus terrae Rei Publicae Brunsvici erat et anno 1921/1922 administer institutionis et rerum internarum huius terrae. Postquam iterum sodalis SPD factus est, anno 1923/1924 administer Brunsvici iustitiae fuit. Annis 1914 - 1926 Hannoverae in Academia Leibniz studebat. Mense Octobri 1925 legatus Dietae Imperii suffectus est et ad annum 1933 mansit. Annis 1928 - 1933 praeses Instituti Brunsvici Cautionum fuit.
Gallaecia (Communitas autonoma)
Ferrivia
Die 15 Septembris 1873 inaugurata est prima Gallaica ferrivia inter Carril (Villam Graciam) ac Comes (Compostellam). Anno 1875 inaugurata est secunda linea Brigantium Flavium ac Lucum Augusti iungens. Et non accidet usque ad 1883 ubi Gallaecia reliquae Hispaniae per Barchonium iungatur.
Dies Magistrorum Universalis
Dies Magistrorum Universalis est dies 5 Octobris annua celebrata, quam UNESCO anno 1994 declaravit ad conscientiam doctorum promovendam. Quae dies celebrata est ut educatio commemoretur. Collegium Opificum, Education International, Ordo Internationalis a Laboribus hanc diem declaraverunt ad conditionem laborandi doctoribus ampliandum et melius ius educationis discipulis consequendum.
Otto Grotewohl
Post secundum bellum mundanum
Anno 1945 Grotewohl cum aliis Berolini factionem SPD iterum condidit, sed ab aliis ducibus factionis, ut Curtius Schumacher e.g. coniunctioni cum KPD acerrime favebat. Itaque 21 Aprilis 1946 in zona ab Unione Sovietica occupata factiones unitae sunt nomine Factionis Socialisticae Unitae Germaniae (SED). Una cum Gulielmo Pieck praeses novae factionis electus est et ad annum 1954 mansit. Ab anno 1949 Grotewohl etiam legatus Camerae Popularis, parlamenti Rei publicae Democraticae Germanicae (RDG), fuit.
Gallaecia (Communitas autonoma)
Ferrivia
Ferriviaria reticulatio in Gallaecia 1 100 km circumvolitat. Sunt variae lineae Hibericae longitudinis (1 668 mm societatibus Adif ac Renfe Operadora respondentes et omnes Gallaicas urbes conectentes. Est alia linea minoris longitudinis (1 000 mm) societati Feve respondens cum tramite inter Ferreolum, Libuncam ac Ovetum. Inter omnes has lineas unica electrificata per Pontem Ferratum versus Dactonium, Aurium et Vicum Spacorum intrans est.
In praesenti construuntur variae lineae magnae velocitatis. E quibus una linea magnae velocitatis inter Ulmetum, Aurium et Matritum est, anno 2012 prospecta, velut axis Atlanticus magnae velocitatis, iam in diaconia inter Brigantium Flavium et Compostellam, omnes Atlanticas communitatis urbes cum Lusitania iuncturus. Sunt aliae propositae lineae tandem territorium iungendis reliquis urbibus vertebraturae; axis interior Gallaeciae inter Vicum ac Dactonium et linea magnae velocitatis Subcantabrica inter Brigantium Flavium ac Legionem.
Cultura
Gallaecia locupletem historiam habet in qua dissimiles populi, iuxta cum autochthonibus incolis, sua vestigia in cultura reliquere.
Litterae
Velut evenit cum plerisque linguis Romanicis, primae litterariae significationes Gallaice (aliquando in praesenti Gallaico-Lusitanice dicitur) a Medio Aevo originem trahunt. Post hoc Mediaevale tempus (in quo fit praesertim grandis poëtica productio), accidit amplius trium litterariae siccitatis saeculorum periodos, quae Saecula Obscura (Gallaice séculos escuros) nuncupantur ac ubi evenit fere tota linguae Gallaicae relictio sicut lingua litteraria. Cum Rexurdimento (Gallaice Rexurdimento), praecipue in secundo saeculi undecivensimi dimidio, litterae Gallaicae denuo colitur, surgentibus fundamentalibus nominibus velut Rosalia de Castro.
Otto Grotewohl
Praeses consilii ministrorum RDG
7 Octobris 1949 Grotewohl praeses consilii ministrorum electus est. Anno 1960 acri morbo affectus est et e vita publica se recessit. Tamen ad mortem praeses ministrorum mansit. Ad perfidiam libertatum socialdemocraticarum, quam Grotewohl nolens volens sinebat, alludebatur atque alluditur.
Gallaecia (Communitas autonoma)
Musica
Gallaecia natio cum ampla musica translaticia est. Eius musicae opes in et musicorum rhythmorum et instrumentorum varietate manent.
Dies Magistrorum Universalis
Nexus externi
Tractatus diei
Robertus Renfroe Riley
Robertus Renfroe Riley magis notus simpliciter ut Bob Riley  (natus in Ashland die 3 Octobris 1944), autocinetorum mercator, est rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 2003 usque ad annum 2011 Alabamae gubernator fuit. Praeterea Riley in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi tertii Alabamae districti legatus fuit.
La conquête de Constantinople
La conquête de Constantinople est opus Francogallice anno fere 1208 a Galfrido de Villa Harduini scriptum de rebus gestis a Cruce signatis quartae expeditionis sacrae et ab imperatoribus Balduino I et Henrico usque ad annum 1208. Huic operi continuationem praebet liber titulo Histoire de l'empereur Henri de Constantinople ab Henrico de Valencenis scriptus.
Gallaecia (Communitas autonoma)
Musica
De musicis rhythmis excellunt molinariae (Gallaice muiñeiras, Hispanice muñeiras), laographicae saltationes in pistrinis ortae ubi triticum maizumque molita sunt, et alǎlae (Gallaice et Hispanice alalás).
Festa popularia
Sequentia celeberrimorum festorum aliquae in Gallaecia sunt:
Gastronomia
Gallaica gastronomia ob suam varietatem poductorumque qualitatem, multibus in casis Gallaicis 30 productis cum Denominatione Originis Protecta demonstratam, excellit. Crebro Gallaica producta magnae nundinarum atque patronalium gastronomicarumque festorum quantitatis protagonistae sunt, quae inevitabilis relatio periegetae Gallaeciae visitanti sunt. Gallaica coquina et intestinis et litoralis zonis semper simplicissima fuit propter exsistentium opium paucitatem. Porcus alimoniae fundamentum intestinis terris formabat. Litoribus zonis quoque hoc carnis genus sumebatur, sed alimoniae fundamentum piscis constituebat.
Inter translaticia Gallaeciae coquinae fercula aliquae ius Gallaicum (Gallaice caldo galego, Hispanice caldo gallego), octopus modo Gallaico (Gallaice polbo á feira, Hispanice pulpo a la gallega), coctum Gallaicum (Gallaice cocido galego, Hispanice cocido gallego), caldariata piscium (Gallaice et Hispanice caldeirada), assum (Gallaice churrasco, Hispanice asado), ferculum conchylii (Gallaice et Hispanice mariscada), calla (Gallaice et Hispanice callos) et impanata (Gallaice et Hispanice empanada) sunt. Inter translaticia tragemata inveniuntur placenta Compostellana (Gallaice, torta de Santiago, Hispanice tarta de Santiago) Britoniensisve (Gallaice torta de Mondoñedo, Hispanice tarta de Mondoñedo), Carnelevarii typicae aures (Gallaice et Hispanice orellas) aut phylla (Gallaice et Hispanice filloas). Aliquae typica Gallaeciae gastronomiae producta gryllus, patata, castanea, capsicum, mel, lacca, farturae, caseus, panis aut dissimilia conchyliorum genera sunt.
Inter potiones cremata, aquae ardentes derivataque (potus spirituosi) et dissimilia vini genera excellunt, e quibus ultimis nominandae sunt denominationes originis quinque in Gallaecia exsistentes; Riparium, Riae Inferiores, Mons Regis, Valles Gigurrorum et Ripa Sacra (Gallaice Ribeiro, Rías Baixas, Monterrei, Valdeorras, et Ribeira Sacra, respective).
Artes athleticae
De eo quod ad multitudinis artium athleticarum attinet, sunt ponderis pedilusoriae turmae, praesertim Brigantii Flavii turma Deportivo de La Coruña, in Prima Divisione ludens cum una liga, duobus scyphis ac superscyphis obtentis et Vicensis turma Celta de Vigo, in praesnti in Secunda Divisione ludens sed quadragies et sexies in Prima lusit. Aliae clarae turmae Pontis Veteris Pontevedra Club de Fútbol, Ferreoli Racing Club de Ferrol, Lucensis Club Deportivo Lugo, Auriensis Club Deportivo Ourense et Compostellana Sociedad Deportiva Compostela sunt. In canistriludio excellunt turmae velut Lucensis Club Baloncesto Breogán, Compostellana Obradoiro Clube de Amigos do Baloncesto, Ferreoli OAR Ferrol et Auriensis Club Ourense Baloncesto. Excellunt etiam manufollicae turmae Sociedad Deportiva Teucro, Vicensis Sociedad Deportiva Octavio ac Caricarum Morrazensium BM Cangas do Morrazo; Brigantii Flavii alsulegiae glacialis turma Hockey Club Liceo da Coruña (laureatissima Gallaica turma) et pediludii aularis turmae, Compostellana Autos Lobelle de Santiago Fútbol Sala ac Lucensis Prone Lugo AD.
Sunt etiam variae Gallaicae selectiones,inter quas excellunt selectio Gallaica pedilusoria et selectio Gallaica canistriludica.
Gallaecia varia Certaminis Mundani Pedilusorii anno 1982 lusoria in stadiis Riazorensi Balaidorumque accepit. Ambo stadia Hispano-Lusitani candidatus partes formavere ut Certamen Mundanum annis 2018 aut 2022 organizaretur.
Gallaecia ob suam artium athleticarum aquaticorum memoriam quoque cognita est, et maris et fluminum, inter quae remigium, navigatio lusoria, piraguismus, et velitabulatio.
Televisio
Televisión de Galicia (TVG) publicus autonomicus televisificus trames est, e 24 Iulii 1985 emittens et societatis Compañía de Radio-Televisión de Galicia (CRTVG) partis format. Televisión de Galicia toto in Gallaico territorio emittit et praeterea duos internationales tramites, Galicia Televisión Europa ac Galicia Televisión América in Unione Europaea ac America respective gratia satellitis Hispasat emittentes habet. Secundus trames, tvG2, e 2 Februarii 2009 emittit. Televisión Española (TVE) Centrum Territoriale in Gallaecia propriam programmationem anno 1974 emittere coepit, primum televisio regularem programmationem Gallaice habebat.
Sunt duae canales privati in Gallaico ambitu, VTelevisión et Popular Televisión Galicia.
Prima televisionis loci experientia in Gallaecia ex anno 1984 in Narone incepit, in medio decennio 200 generalizavere et anno 2006 36 loci stationes in Gallaecia erant. Televisione Digitali Terrestri adventa, supramunicipales demarcationes televisionibus localibus statutae sunt, largita gubernatione Gallaica concessiones televisioni locali anno 2006.
Radiophonia
Radio Galega (RG) publica Gallaeciae radiophonia est, societatis CRTVG partem formans sicut Televisión de Galicia. Radio Galega in probationum phasi die 24 Februarii 1985 emittere coepit et suam regularem programmationem die 29 Martii eodem anno incepit. Duas stationes habet quae usitate emittunt, altera Radio Galega, generalisticam programmationem emittens, et altera Radio Galega Música, musicam emittens. Est quoque localium stationum cum EMUGA consociatarum numerus.
Diaria
Gallaicum diarium maximae diffusionis La Voz de Galicia est, quae editiones locales et unam gradu civitatis habet. Alia ponderis diaria El Correo Gallego, Faro de Vigo, Galicia Hoxe, hoc ultimum totum Gallaice primum, et Auriense La Región sunt. Minoris diffusionis diaria memoranda sunt Atlántico Diario, terrae urbis Vicensis, gratuitum De luns a venres, primum Gallaice, DxT Campeón diarium athleticum, Brigantii Flavii diaria El Ideal Gallego, Heraldo de Vivero, Xornal de Galicia et Diario de Ferrol.
Iacobus Glaisher
Iacobus Glaisher (natus in Rotherhithe Essexiae die 7 Aprilis 1809; iuxta Croydon Surriae mortuus die 7 Februarii 1903) fuit meteorologiae peritus. Glaisher Regalis Societatis Londinii sodalis fuit, cui anno 1849 cooptatus est.
Maieratum
Maieratum (Italiane: Maierato) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Vibonensi situm.
Universitas Leucorea
Universitas Wittenbergensis seu Leucorea est universitas publica Germaniae Wittenbergae die 18 Octobris anno 1502 condita est a Martino Polichio auspiciis Friderici III ducis Saxoniae. Erasmus Schmidius, Iustus Ionas, Georgius Fabricius, Simon Minervius, Simon Lemnius, Stanislaus Sarnitius in Universitate Leucorea educati sunt.
Anno 1817 consociata est cum Alma Mater Halensi, qua unione constituta est nova universitas Fridericiana Halensis cum Vitenbergensi consociata.
De nomine
Wittenberg secundum etymologiam popularem dicit "mons albus" vel Graece "Leucorea".
Fridericus III (dux Saxoniae)
Fridericus III dux Saxoniae elector cognomento Sapiens * 17 Ianuarii 1463 † 5 Maii 1525, conditor Universitatis Leucoreae.
Gossolengum
Gossolengum (alia nomina : Gauseringum) (Italiane: Gossolengo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Placentina situm.
Carolus Gothardus Langhans
Carolus Gothardus vulgo Carl Gotthard Langhans (natus die 23 Septembris 1733 Kamienna Góra in Silesia, mortuus die 1 Octobris 1808 Dąbie apud Vratislaviam) architectus Germanicus inclutus fuit.
Vita
Postquam linguis et mathematicae studuit se architecturae dedicare voluit. Inde itinera plura, ut eam artem melius cognoscerent, fecit. Anno 1775 Vratislaviensi in camera consiliarius superior militaris structoriusque nominatus est. Anno 1785 autem simillimis muneribus adimplendis Berolinum arcessitus est.
Ecce opera eius maximi momenti quae sint: Palatium Hatzfeldense (Vratislaviae; postea fuit aedificium gubernatorium); in urbe natali (Kamienna Góra) Hospitium pauperum magnum; oratoria plura in Silesiae vicis; Porta Brandenburgensis (Berolini, annis inter 1789 et 1793: sibimetipsi agebatur de prima tentamine architecturae secundum antiquitatem classicam renovandae).
Zale
Zale est genus papilionum familiae Noctuidarum.
Communitas Europaea Alsatiae
Communitas Europaea Alsatiae (Francogallice Collectivité européenne d'Alsace, CeA; Theodisce Europäische Gebietskörperschaft Elsass) est communitas Francica quae die 1 Ianuarii 2021 e confusione consiliorum (Conseils départementaux) Rheni Superioris et Rheni Inferioris composita est. Nam duo praefecti Reipublicae Francicae ut antea permanent, quamquam duo consilia ab incolis electa in unum merguntur. Caput novae communitatis Argentorati situm est. Haec creatio desideratis Alsatiorum respondet aegre ferentium quod post regionem Magnum Orientem anno 2016 creatam nomen Alsaticum omnino oblitteratum esset, cui regioni Communitas Europaea Alsatiae semper inclusa est. Fridericus Bierry primus praeses electus est.
De provincia
CeA non tantum ita praefectura maior fit sed etiam provinciam (Francogalliceː compétences) ampliorem accipit. In primis omnia quae ad bilinguismum et linguam Elisaticam in scholis docendam et turismum et consilia cum vicinis Germanis et Helvetiis supra limites peragenda spectant (nam multi Alsatici quotidie limitem transeunt ad vitam quaerendam, habitant in Francia et foris operantur) nunc ad Communitatem Europaeam Alsatiae pertinent. Quae provincia rationem reddit cur nova communitas verbum "Europaea" nomini suo inseruerit. Quodam modo sic ad Rhenanam originem redditur Elisatia.
De primis comitiis
Mense iunio 2021 comitiis praefecturalibus in Francia habitis consilium novum in Communitate Europaea Alsatiae electum est. Nec quidquam mutatumː qui iam electi erant plerumque rursus electi sunt. Ita factio Friderici Bierry (Les Républicains) cum variis sociis 73 consiliarios rettulit, 7 consiliarios tantumodo sese opposituros profitentur. Paucissimi tamen electores illis comitiis interfueruntː nam triceni per centenos suffragium urnis intulerunt aut ad machinas comitiales accesserunt, septuageni vero domi manserunt aut aliud egerunt.
Fridericus Bierry, eodem anno referendum de exitu e Magno Oriente nuntiavit et anno 2022 consultis civibus Alsaticis 92 per centena e 142 200 suffragiis pro exitu steterunt.
Hiromitsu Isogai
Isogai Hiromitsu (礒貝 洋光) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1995) lusor est. inter alia cum turmis Gamba Osaka et Urawa Reds lusit.
Rombiolum
Rombiolum (Italiane: Rombiolo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Vibonensi situm.
Toshihiro Yamaguchi
Yamaguchi Toshihiro (山口 敏弘) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1994 - 1995) lusor est. inter alia cum turmis Gamba Osaka, Kyoto Purple Sanga et Sanfrecce Hiroshima lusit.
Corinaltum
Sententia
Sententia municipalis est: Cineribus orta combusta revixi.
Fractiones
Madonna del Piano, Nevola, San Bartolo, San Domenico, Sant'Apollonia, Santa Maria, Sant'Isidoro, San Vincenzo, Ville.
Cyclus magnus paschalis
Cyclus magnus paschalis est periodus 532 annorum Iulianorum in usu ad finem dies Paschae definiendi.
A Dionysio Exiguo computatus est annis de anno 532 ad annum 626 et a Beda Venerabili ad periodum 532 annorum extensus. Post 532 annos iterum incipit et ita omnes dies Paschae futuras definit.
Gropparellum
Gropparellum (Italiane: Gropparello) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Placentina situm.
Kentaro Hayashi
Hayashi Kentaro (林 健太郎) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1995) lusor est. inter alia cum turmis Tokyo Verdy, Vissel Kobe et Ventforet Kofu lusit.
Robinah Nabbanja
Robinah Nabbanja (Kamusenene in vico die 17 Decembris 1969 nata) est politica Ugandae.
In pago Kakumiro regni Bunyoro nata, in oppidis Nkooko et Bukuumo eiusdem regni educata est. Alumna est universitatis Martyrum Ugandensium Nkozi in urbe, ubi administrationi et evolutioni studuit. Praeceptrix ab anno 1993, consiliaria pagi Nkooko ab 1998, commissa (vel praefecta) pagorum Pallisa, Busia, Budaka ab 2001 meruit. Ab anno 2011 legata est parlamento Ugandensi pro circulis femineis Kubaale et Kakumiro. Ministra vicaria (minister of state) a valetudine die 14 Decembris 2019 facta est, ministra principali Ioanna Aceng. Denuo die 21 Iunii 2021 prima ministra creata est, praeside Yoweri Museveni.
Stephanaculum
Stephanaculum (Italiane Stefanaconi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Vibonensi situm.
De imperatoribus Trapezuntis
De imperatoribus Trapezuntis (titulo Graeco, scilicet "De regibus Trapezuntis Magnis Comnenis, quomodo et quando et quotannis unusquisque rexit") est breve opus historicum a Michaele Panareto saeculo XIV exeunte scriptum. Ibi res ab imperatoribus Trapezuntinis gestas ab anno 1204 usque ad 1395 enarrat. Adnotatio brevissima, fortasse ab alio scriptore addita, de anno 1426 disserit.
Xamse Cabdi Barre
Xamse Cabdi Barre vel litteris Arabicis حمزة عبد بري (Kismayo in urbe anno fere 1957 natus) est politicus Somaliae.
E tribu gentis Darod populi Somali ortus, alumnus est universitatis Scientiae Technologiaeque Sanaaënsis et universitatis Islamicae Internationalis Malaesianae. Apud universitatem Mogadiscensem docuit.
Die 15 Iunii 2022 a praeside Xasan Sheekh Maxamuud primus minister nominatus, in hoc officium die 25 Iunii eiusdem anni parlamento confirmatus est.