cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robertus Buser
Robertus Buser (natus Araviae die 6 Octobris 1857 - mortuus est Genavae die 29 Martii 1931 ) fuit botanista Helveticus.
Kandiyohi Comitatus
Kandiyohi Comitatus (Anglice:  Kandiyohi County) est Minnesotae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 41203 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Willmar, die 20 Martii 1858 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum (accurate 9.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Schladen
Schladen est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Ad Hornburg ab anno 1928 etiam vici Beuchte, Isingerode atque Wehre pertinuerunt.
Historia
Schladen anno 1154 nomine Schladheim primo in actis descriptum est. Postea locus possessio Dioecesis factum est. Anno 1802 per Recessum principalem deputationis imperii ad Borussiam transiit, annis 1807 - 1813 Schladen pars Regni Westphaliae erat. Anno 1815 ad Regnum Hannoveranum translatum est, anno 1866 iterum pars Borussia factum est. Ab anno 1941 ad Rei Publicae Brunsvici translatum et anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 sedes administrationis Schladen communis generalis erat. Die 1 Novembris 2013 communia eius in novum commune Schladen-Werla coniuncti sunt.
3418 Izvekov
3418 , olim designationibus 1973 QZ1, 1934 RB1, 1962 TC, 1979 WM7, 1984 PB, et 1984 RJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3418 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hibernus Americanus
Hiberni Americani sunt incolae CFAe Heneris hibernicis.
Multi Hiberni Protestantes in revolutione industriali saeculorum 18 et 19 Americam demigraverunt. Miliones Hibernorum Catholici Romani secuti sunt inter et post Magnam Famem (1845–1849).
Colonus est civitates septentrionales sicut Mittleren Westens, Nova Anglia, Novum Eboracum, Nova Caesarea, et Pennsylvania. Multi residerunt {?} in urbibus et tenuerunt maiorem partem quorum operaverunt.
La Chapelle-au-Riboul
La Chapelle-au-Riboul est commune 513 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Sarnonicum
Sarnonicum   (Italiane: Sarnonico; Anaunice: Sarnoneć) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Sarnonicenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Anauniam (Anaunia Summa).
Cabariot
Cabariot  est commune Francicum 1'330 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Saint-Maur (Aegirtius)
Saint-Maur (Gasconice Sent Maur) est commune 124 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Peregrinus Artusi
Peregrinus, vulgo Pellegrino Artusi (Fori Popilii die 4 Augusti 1820; Florentiae die 30 Martii 1911 mortuus) fuit litterarum et artis coquinariae peritus Italus.
Mechoacana
Mechoacana sive Mechoacania (Hispanice Michoacán) civitas est Mexicana in occidente terrae locata. Contermina est ad occidentem Oceano Pacifico, ad septentrionem Colimae, Xalisco, Guanahuato et Queretaro, ad orientem Civitati Mexici, ad austrum Bellatori. Municipia habet centum tredecim.
Ecclesia Catholica
In Mechoacana est Archidioecesis Moreliensis, cuius sedes est Morelia.
Messimy
Messimy est commune Francicum 3'356 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Montigny-le-Gannelon
Montigny-le-Gannelon est commune Francicum 487 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
872 Holda
872 , olim designationibus 1917 BZ, 1948 EE, 1949 OD1, A900 SA, A913 NA, et A916 AB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 872 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Burmannus
Ioannes Burmannus (Amstelodami natus die 26 Aprilis 1706 aut 1707; mortuus die 20 Ianuarii 1779) fuit botanicus Nederlandicus. Etiam filius eius Nicolaus Laurentius Burmannus fuit clarus botanicus.
Chantrigné
Chantrigné est commune 608 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Parets del Vallès
Parets del Vallès (Hispanice:  Parets) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 18113    incolarum sunt.
Ecclesia Cathedralis Veronensis
Ecclesia Cathedralis Sanctae Mariae Matricularis Veronae in urbe, in ruinis duarum ecclesiarum a terrae motu anni 1117 constructa, anno 1139 incepta est. Anaglypta portae principalis sunt opera sculptoris Nicolai qui inscriptione commemoratur: Ecclesia die 13 Septembris 1187 a papa Urbano III consecrata est.
La Chapelle-Anthenaise
La Chapelle-Anthenaise est commune 910 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Tabula frigeratoria
Tabula frigeratoria est adiumenta computatris gestabilibus quae temperaturam computatri deminuit protegendi computatrum supercalefacere atque usor caloris eius, tum facultatem non habent satis se refrigerare. Tabula frigeratoria sub computatrum gestabile ponitur et agitur aut internum fontem vis (per conexum USB) aut externum fontem vis, sive uterque eorum. Actuosa tabula frigeratoria movet aerem sive liquorem deducandi calorem e computatro gestabili celeriter.
Burtoncourt
Burtoncourt  (Germanice Brittendorf) est commune 173 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Saint-Martin-de-Goyne
Saint-Martin-de-Goyne (Gasconice Sent Martin de Güeina) est commune 126 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Lupinum
Libri Heidi a Ioanna Spyri scripti gratia, qua in fabula puella Heidi in Lupino vivit, vicus toto orbe praeclarus est
Saint-Martin-Gimois
Saint-Martin-Gimois (Gasconice Sent Martin Gimoés) est commune 80 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Tasgetium
Tasgetium (Germanice: Eschenz) est vicus circiter 1600 incolarum in Helvetiae pago Turgoviae.
Tasgetium a Romanis saeculo 1 a.C.n. condita est.
3419 Guth
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3419 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pallejà
Pallejà (Hispanice: Pallejá) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 11272 incolarum sunt.
Meys
Meys est commune Francicum 800 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Montigny-sur-Avre
Montigny-sur-Avre est commune Francicum 258 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Janulae lacus
Geologia
Lacus in media Italia patet, origine volcanica, ab incavatione craterarum formatus.
Nuceria Ima
Nuceria Ima seu Nuceria Paganorum (alia nomina: Nuceria Alfaterna, Nuceria Alphaterna , Nucerina Civitas , Luceriae Christianorum ; deinde: Nuceria Inferior ) (Italiane: Nocera Inferiore) est Urbs Italiae et municipium, circiter 46 270 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Urbani Nucerini seu Nucerini Paganorum (ertiam: Nucerinenses ) appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Nuceria Ima, cum Sarno, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Nucerina Paganorum-Sarnensis est.
Dodecanesus (nomus Graeciae)
thumb|200px|Situs pristini nomi Dodecanesi thumb|400px|Forma pristinorum demorum nomi Dodecanesi
Dodecanesus fuit usque ad annum 2010 una e duabus praefecturis (sive nomis) regionis (περιφέρεια) Aegaei Australis, cuius caput erat urbs Rhodus. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Aegaei Australi et ad demos, quorum numerus coagmentatione valde minutus est, delata sunt. Territorium praefecturae in quattuor "Regionales Unitates" divisum est, quae quidem vi politica carent.
Bitto
Bitto est nomen varietatis casei praecipue bubuli Alpinae, in Valle Telina Italiae inventae, in nonnullis pagis provinciarum Sundrii et Bergomi a mense Iunio usque mense Septembri confectae et usque decem annos conservandae. Casei Bitto formam disci vel cylindri habent, diametro inter 30 et 50 cm, largitudine vel 9 cm, pondere inter 8 et 25 kg.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Koochiching Comitatus
Koochiching Comitatus (Anglice:  Koochiching County) est Minnesotae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 14355 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs International Falls, die 19 Decembris 1906 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Asiagum (caseus)
Asiagum est nomen varietatis casei montani olim ovilli, temporibus nostris bubuli, in Italia inventae et hodie in provinciis Vicetina et Tridentina (partibusque Patavinae et Tarvisanae) confectae. Caseus admodum durus sub nomine Asiago d'allevo venundatus est et usque in duos annos conservatur; hodie autem caseum recentem, sub nomine Asiago pressato venditum et viginti dies nec plures conservandum, permulti accipiunt. Casei Asiago formam disci vel rotae habent, diametro circiter 35 cm, largitudine vel 12 cm, pondere inter 10 et 15 kg.
Cappel (Mosella)
Cappel  est commune 690 incolarum (anno 2006) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Asiagum (caseus)
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Urbs Assumptionis
Ecclesia Catholica Romana
Assumptio est sedes episcopalis metropolitana Archidioecesis Sanctissimae Assumptionis ecclesiae Catholicae Romanae quae a S.E. Archiepiscopo Eustachio Pastori Cuquejo Verga regitur.
Universitates
Ibi sunt Universitas Nationalis Assumptionis et Universitas Autonoma Assumptionis.
Certamen Mundanum Pedilusorium (1994)
Certamen Mundanum Pedilusorium  anni 1994 fuit turmarum pedilusoriarum virilium athleticum certamen in Civitatibus Foederatis Americae a die 17 Iunii usque ad diem 17 Iulii. Certaminis victor fuit Brasilia. Ultimus lusus pro titulo "Optimi Mundi 1994" in stadio Rose Bowl Angelopoli fuit.
Participes certaminis civitates
Certamini hae viginti quattuor turmae interfuerunt:
Consummatio
0:0  (Brasilia vici 3:2 in maximae poenalis series) 17 Iulii 1994 Rose Bowl, Angelopolis
Arbitro: Alexander Puhl (Hungaria) Adiutores: Venantius Zarate (Paraquaria), Mahometus Fanaei (Irania) Chartulae flavae: Mazinho, Apolloni, Albertini, Cafu
Brasilii puncti in poenalis: Romarius, Branco, Dunga; Marcius Santos desiderari Italicii puncti in poenalis: Albertini, Evani; Baresi, Massaro et Robertus Baggio desiderari
Brasilia: 1. Taffarel, 2. Jorginho (14. Cafu 21'), 13. Aldair, 15. Marcius Santos, 6. Branco, 5. Maurus Silva, 8. Dunga (capitanem), 17. Mazinho, 9. Zinho (21. Viola 106'), 7. Bebeto, 11. Romarius Procurator: Carolus Albertus Parreira
Italia: 1. Ioannes Lucas Pagliuca, 8. Robertus Mussi (2. Ludovicus Apolloni 35'), 6. Francus Baresi (capitanem), 5. Paulus Maldini, 3. Antonius Benarrivo, 14. Nicolaus Berti, 13. Dinus Baggio (17. Albericus Evani 95'), 11. Demetrius Albertini, 16. Robertus Donadoni, 10. Robertus Baggio, 19. Daniel Massaro Procurator: Henricus Sacchi
Robertus Frost
Robertus Lee Frost (26 Martii 1874—29 Ianuarii 1963) fuit poeta Americanus. Cuius opera primum in Anglia postea in America prolata sunt. Ob veritatem imitantes vitae rusticae depictiones et eius facultatem humilis sermonis Americani scribendi magnopere laudatur. In operibus suis saepe ad condiciones vitae rusticae in Nova Anglia saeculo vicensimo ineunte recurrit, quibus utitur ad investiganda multa et varia themata socialia et philosophica. Ipse, unus ex populo gratissimis et a criticis litterariis honoratis poetis saeculi vicensimi, saepe celebratus est vivus, quattuor praemia Pulitzerana poesis accipiens, unus ex raris Civitatum Foederatarum "personis litterariis publicis, paene institutio artisticus." Ob opera poetica Clipeum Aureum Congressionalem anno 1960 accepit.
Iuvenis
Robertus Frost Franciscopoli Californiae natus est, patre Gulielmo Prescott Frost minore, matre Isabella Moodie. Mater fuit progenies Scotica, pater progenies Nicolai Frost ex Tivertonia Angliae, qui ad Novam Hantoniam in Wolfrana anno 1634 navigaverat.
Pater fuit praeceptor et deinde editor diarii San Francisco Evening Bulletin. Quo autem die 5 Maii 1885 mortuo, familia trans continentem ad oppidum Massachusettae migravit, sub aegide Gulielmi Frost Senioris, Roberti avi, qui inspector in pistrino fuit. Robertus diploma Scholae Superioris Lawrence anno 1892 accepit. Mater se cum ecclesia Swedenborgiana consociavit, et fecit ut Robertus in ea baptizaretur, sed adultus hanc ecclesiam reliquit.
Keit Pentus-Rosimannus
Keit Pentus-Rosimannus (Tallinnae nata die 3 Martii 1976) est politica Estoniae et praeses vicaria factionis reformationis. Alumna est scholae musicae Tallinnensis, scholae superioris baccalaureandorum universitatumque Tallinnensis paedagogicae et Tartuensis. A die 6 Aprilis 2011 ad 17 Novembris 2014 fuit ministra circumiectús. Ab hoc die ministra rerum externarum meruit, primo ministro Davide Rõivas, sed die 1 Iulii 2015 dimissionem suam protulit. Successor fuit Marina Kaljurand. A prima ministra Kaja Kallas ministra vectigalium de 26 Ianuarii 2021 facta est.
Robertus Frost
Iuvenis
Frost, quamquam ob consociationem cum vita rustica notus, in urbe adolevit, et suum poema primum in magazina scholae superioris protulit. Collegium Dartmuthense tantum binos menses frequentavit. Frost domum rediit ut doceat et varia opera quaerat, inter quae matrem ut pueros doceret adiuvans, diaria prodens, et in fabrica filamentorum arciluminum carbonis mutator laborans. Haec opera ei displicuerunt, quia credebat suum munus verum esse poesis.
Adultus
Frost anno 1894 "My Butterfly. An Elegy," suum primum poema, quindecim dollariis vendidit, in editione octava Novembris magazinae New York Independent prolatum. Sibi sic placens, matrimonium Eleanorae Miriamae White proposuit, sed ea haesitabat, ut se cursum baccalareatum in Universitate Sancti Laurentii ante matrimonium finiret. Frost tum iter ad Magnam Paludem Maestam in Virginia fecit, et reditus iterum Eleanoram rogavit. Quae, nunc graduata, volens, coniuges in oppido Lawrence Massachusettae die 19 Decembris 1895 matrimonio coniuncti sunt.
Frost Collegium Harvardianum ab 1897 ad 1899 frequentavit, sed studiis ob aegritudinem desistitit. Moribundus poetae avus fundum pro Roberto et Eleanorá in vico Deris Novae Hantoniae emit, ubi Robertus fundum novem annos tractabat, cum multo mane multa componeret ex poematibus quae famosa fierent. Fundo tandem deficiente, Frost ad academiam revertus est, ac Anglicam in Academia Pinkertoniana in Nova Hantonia ab 1906 ad 1911, tum in Schola Normali Novae Hantoniae (nunc Universitas Civica Plimmutensis) in vico Plimmuta Novae Hantioniae) docuit.
Magno Bello conflato, Frost ad Americam anno 1915 rediit, et fundum Franconiae Novae Hantoniae emit, ubi cursum scribendi, docendi, acroases habendi coepit. Hoc domicilium familiare fuit domus aestiva usque ad 1938. Hodie nomine The Frost Place conservatur, museum et locus conventuum poesi dicatorum. Per annos 1916–1920, 1923–1924, et 1927–1938, Frost Anglicam in Collegio Amherst in Massachusetta docuit, discipulos insigniter adhortans ut ei sescentos fere sonos et intonationes lingua Anglicae dictae in eorum scriptis accommodarent. Talem accessum ad linguam appellabat sonum sensualem appellavit.
Frost anno 1924, primum ex quattuor praemia Pulitzerana abstulit ob librum New Hampshire: A Poem with Notes and Grace Notes. Alia praemia Pulitzerana comprobaverunt Collected Poems (1931), A Further Range (1937), et A Witness Tree (1943).
Frost anno 1940 tractum agrorum quinque Miamiae Meridianae Floridae situs emit, quod Pencil Pines ('Pini stilorum') appellavit, ubi reliquium suae vitae hiemabat. Inter suas proprietates etiam fuerunt domus in Via Brewster Cantabrigiae Massachusettae, quae hodie ad National Historic Register pertinet. Interdum Caionem Os visitavit, ubi de variis rebus cum Wallace Stevens iracunde disputavit.
Frost, quamquam numquam gradum A.B. meruerat, plus quadraginta gradus academicos honoris causa accepit, inter quos gradus ex universitatibus Princetonia, Oxonia, et Cantabrigiae, ac Frost fuit solus homo qui duos gradus honorarios ex Collegio Dartmuthensi accepit. Poetá iam vivo, Schola Media Roberti Frost Fairfax in oppido Virginiae, Schola Robert L. Frost School Lawrence in oppido Massachusettae, et maxima Collegii Amherst bibliotheca ex eo appellatae sunt.
Frost anno 1960 Clipeum Aureum Congressionalem Civitatum Foederatarum accepit.
Frost anno aetatis suae 86 poema notissimum "The Gift Outright" pro Preside Ioanne F. Kennedy die 20 Ianuarii 1961 inaugurato legit. Bostoniae obiit binos annos post, die 29 Ianuarii 1963. Corpus in Coemeterio Vetere Bennington in oppido Bennington Montis Viridis sepultus est. Epitaphium ultimum versum poematis "The Lesson for Today" (1942) citat: "I had a lover's quarrel with the world."
Singula
Vita poetae plena fuit sollicitudinis, doloris, damni. Anno 1885, anno poetae aetatis undecimo, pater phthisi obiit, tantum octo dollaria familiae relinquens. Mater cancro anno 1900 mortua est. Frost anno 1920 Jeanie sororem in valetudinarium committere debuit, ubi mortua est novem annos post. Morbus mentis ut videtur in familia abundabat: ipse et mater depressione passi sunt, et Irma filia in valetudinarium commissa est anno 1940. Elinor uxor tempora depressionis quoque passa est.
Elinor et Robertus Frost sex liberos habuerunt: Elliot filium (1896–1904, cholera mortuum); Lesley Frost Ballantine filia (1899–1983); Carolum filium (1902–1940, qui sibi mortem conscivit); Irma filiam (1903–1967); Marjorie filiam (1905–1934, febre puerpere mox post partum mortuam); et Elinor Bettina filiam (tres dies post partum anno 1907 mortuam). Soli Lesley et Irma patrem superfuerunt. Uxor poetae, quae morbum apparatus circulatorii omnem per vitam passa erat, cancroque mammae anno 1937 adfecta, defectione cordis anno 1938 obiit.
Modus et responsum criticum
Randall Jarrell, poeta et criticus, poemata Frostiana saepe laudavit, qui scripsit: "Robert Frost, cum Stevens et Eliot, mihi videtur maximus ex Americanis huius saeculi poetis. Suae virtutes sunt extraordinariae. Nemo poeta vivus tam bene de factis hominum communium scripsit; eius mirabiles monologi dramatici vel scaenae dramaticae ex intellegentia hominum quam paucis poetis fuerunt, et versibus componuntur qui, aliquando absolutam victoriam monstrantes, rhythmis verae orationis utuntur." Etiam laudavit "gravitatem et probitatem Frostianas," dicens Frost praesertim esse sollertem latitudinis experientiae humanae in poematibus repraesentatae.
Scripta Jarrelliana comprehendunt commentarios "Robert Frost's 'Home Burial'" (1962), qui consistit in attenta illius poematis lectione dilata, et "To The Laodiceans" (1952), in quo Jarrell poetam defendit contra criticos litterarios qui Frost accusaverat quod nimis "translaticius" et poesis modernisticae insuetus fuisset. Jarrell scripsit: "usitatae poesis Frostianae investigatae rationes sunt immanes simplificationes, distortiones, falsificationes: bene scire eius poesim debet satis, per se, ullas dispellere, et necessitatem patefacere alius viae inveniendae de operibus eius disceptare." Et lectiones attentae Jarrellianae poematis "Neither Out Too Far Nor In Too Deep" aliorumque poematum lectores iudicesque duxerunt ad percipiendum plus rerum multiplicium in poesi Fristiana. Brad Leithauser in praefatione libri Jarrelliani ait, "'alius' Frost quem Jarrel post comem et domesticum Novae Anglicae rusticum discrevit—Frost 'obscurum', qui desperatus, territus, fortis erat—Frost factus est quem nos omnes agnoscere didicimus, et poemata vix nota quae Jarrell pro basi canonis Frostianae elegit nunc in plurimis anthologiis inveni possunt." Jarrell Frostiana perscribit poemata quae putat superbissima, inter quae "The Witch of Coös," "Home Burial," "A Servant to Servants," "Directive," "Neither Out Too Far Nor In Too Deep," "Provide, Provide," "Acquainted with the Night," "After Apple Picking," "Mending Wall," "The Most of It," "An Old Man's Winter Night," "To Earthward," "Stopping by the Woods on a Snowy Evening," "Spring Pools," "The Lovely Shall Be Choosers," "Design," et "Desert Places." Carolus McGrath iudex litterarius anno 2003 observavit iudicia litteraria poesis Frostianae in annos mutata est (ut sua imago publica mutata est). In commentario "The Vicissitudes of Literary Reputation," McGrath scripsit: "Robert Frost . . . tempore mortis anno 1963 plerumque habebatur plebeius Novae Angliae. . . . Anno 1977, tertium biographiae Laurentii Thompson volumen proposuit Frost fuisse opus multo turpius quam aliquis animo finxerat; paucos annos post, ob aestimationes novas iudicum sicut Gulielmus H. Pritchard et Haroldus Bloom, et poetarum iuvenum sicut Iosephus Brodsky, resiluit, hoc tempore modernista frigidus et implacabilis."
Editores Ricardus Ellmann et Robertus O'Clair in The Norton Anthology of Modern Poetry comparaverunt unicum poetae modum cum operibus poetae Eduini Arlington Robinson quia ambo poetae locis in Nova Anglia in eorum poematibus uti solebant; ei autem dicunt poesim Frostianam fuisse "minus [prudens] litterariam," fortasse ob pondus Thomas Hardy, Gulielmi Butler Yeats, et aliorum scriptorum Anglicorum et Hibernicorum. Praeterea dicunt poemata Frostiana "exhibere felicem contentionem totius sermonis quotidiani" et semper familiaria manere conantur cum formis usitatis uterentur, contra inclinationem poesis Americanae ad versum liberum, quem Frost insigniter dixit esse "sicut tenisia sine rete lusa." Societas Fundata Poesis eandem sententiam in explicatione stili Frostiani defendit, eius opera ponens "ad quadrivium poesis Americanae saeculi undevicensimi [de usu formarum a maioribus traditarum] et modernismi [in usu proprietatum linguae et materiae usitatae et quotidianae]." Ei etiam observant Frost credidisse metrum in forma finitum fuisse plus utile quam noxium, quia animum ad materiam suorum poematum attendere potuit pro sollicitudine novarum formarum versuum creatarum.
Themata
E contrario, Harrietta Monroe, conditor et editor magazinae Poetry, rustica Novae Angliae persona in operibus Frostianis vehementius dixit cum scriberet: "fortasse nemo poeta alius in nostra historia optimum ingenii Yankee tam plane in libro posuit." Observavit praeterea frequentem locorum rusticorum vitaeque agrariae usum, et ei placebat quod Frost in his poematibus "effectu humano ad rationes naturae exhibito maxime delectatur." Ea etiam dicit, cum poemata narrativa Frostiana in personis condita saepe satirica sint, Frost ipsum "humorem misericordem" semper habere, qui ad suas res spectat.
Quintus Fulvius Q.f. Flaccus
Quintus Fulvius Q.f. Flaccus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus anno 172 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.
Cursus honorum
Anno 184 aedilis curulis erat atque annis 182 - 180 praetor in provincia Hispania Citeriore erat et Celtiberos vicit. Anno 180 triumphum celebravit, pontifex nominatus est et anno 179 cum fratre Lucio Manlio L.f. Acidino Fulviano consulatum egit: Contra Ligures feliciter pugnavit atque iterum triumphum egit. Anno 174 una cum Aulo Postumio A.f. Albino Lusco fuit. Anno 173 templum Fortunae Equestris in Hispania votum dedicavit. Tegulae marmoreae e templo Iunonis Laciniae Crotonis ad aedificandum sumptae referri senatus iussit. Propter mortem filii mente alienatus anno 172 sua manu necatus esse dicitur.
Inhibitor receptorii angiotensini II
Inhibitores receptorii angiotensini II vel antagonistae receptori AT1 vel brevius sartani sunt grex medicamentorum cum effectibus praecipue antihypertensivis, qui ad systematem renini-angiotensini-aldosteroni efficacem contra hypertensionem arterialis sunt. Cunctorum inhibitorum receptorii angiotensini II Codex ATC est C09CA.
Effectibus similes sunt inhibitores enzymi angiotensinum convertentes, qui non angiotensini II receptoria obsident sed enzymum angiotensinum II formantem. Verbis aliis: Inhibitores enzymi angiotensinum convertentis prae angiotensinum II, verum hi inhibitores receptorii angiotensini II post angiotensinum II agunt.
Historia
Anno 1898, Robertus Tigerstedt physiologus Finnicus primus enzymum renini inter renes et systematem cardiovasculare connectere descripsit.
Substantia singulares
Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque has substantias includit:
Nonnulli inhibtores receptorii angiotensini, qui adhuc nondum in Systemate classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique invenitur sunt:
Basilius Batatzes
Basilius Batatzes, Graece (natus medio saeculo XII; mortuus 1194) fuit miles et officialis Byzantinus e familia Batatzarum. In matrimonium duxit filiam (cuius nomen nescitur) Isaacii Angeli Ducae, sororem igitur Constantini Angeli Ducae et germanam imperatoris Isaacii II. Filium genuit (si cognatio recte interpretatur) Ioannem Ducam Batatzam, natum anno circiter 1192, mortuum die 3 Novembris 1254, qui imperator fuerit Nicaeae in urbe regnans.
2433 Sootiyo
2433 , olim designationibus 1981 GJ, 1939 KA, 1960 KA, 1969 QF, 1974 VZ1, 1978 SG6, et 1978 UL agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2433 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Philotes (papilio)
Philotes est genus papilionum subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. Philotes est genus monotypicum, solum speciem Philoten sonorensem continens, quae in America Septentrionali in California, Colorato, et Mexico septentrionali endemica est. Eius habitatio in rivulis siccis rupibusque saxosis in desertis consistit.
Latitudo alarum est a 22 ad 25 mm. Adulti mensibus a Februario ad Martium volare solent et unum fetum in anno habent.
Larvae plantis specierum Dudleyae (sicut D. cymosa, D. lanceolata, et D. saxosa) vescuntur. Chrysalidae sub saxis hibernant.
Helmstadium
Helmstadium sive Helmanstidi sive Athenae ad Ehnum est urbs Saxoniae Inferioris et caput Circuli Helmstadiensis. E partibus quattuor constat, quarum una est Barmke.
Historia
Circa annum 800 cella missionis Christianae in agro Helmstadiensi condita est. Urbs ipsa anno 952 nomine Helmonstede in actis Ottonis I imperatoris descripta est. Anno 1199/1200 oppidum a copiis Philippi ducis Sueviae deletum est. Anno 1247 urbs declarata est. Annis 1426 - 1518 Helmstadium sodalis Hansae fuit. Anno 1530 Reformatio protestantica inducta est, Helmstadium pars Ducati Brunsvici factum est. Die 15 Octobris 1576 Academia Iulia - i.e. Universitas Helmstadienis inaugurata est. Ad usque annum 1809 mansit. Nam annis 1807 - 1813 Helmstadium ad Regnum Westphaliae pertinuit, cuius rex Hieronymus Bonaparte eam claudi iussit. Anno 1833 Helmstadium caput circuli eiusdem nominis factum est. Ab anno 1833 pars Rei Publicae Brunsvici erat et ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Postquam Germania Bello Orbis Terrarum II divisa est, Helmstadium ad finem Germaniae Orientalis situm hac re valde affectum est. Non prius quam anno 1989 finis aperta est.
Millery (Rhodanus)
Millery est commune Francicum 3'686 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Carling (Mosella)
Carling  (Germanice Karlingen ) est commune 3724 incolarum (anno 2007) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Drama (nomus Graeciae)
Drama fuit usque ad annum 2010 una e quinque praefecturis (sive nomis) regionis (περιφέρεια) Macedoniae Orientalis et Thraeciae, cuius caput erat urbs  Drama. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Macedoniam Orientalem et ad demos, quorum numerus coagmentatione valde minutus est, delata sunt. Territorium praefecturae nomine "Regionali Dramae Unitate" permanet, quae novem legatos in consilium regionale mittit, praeterea autem vi politica caret.
Thomas Thabane
Thomas Motsoahae Thabane (Maseru in urbe natus die 28 Maii 1939) est politicus Lesothi.
Alumnus est universitatis Africae Australis. Secretarius principalis a valetudine fuit usque in annum 1986, primo ministro Leabua Jonathan. Quo a militibus deposito, minister a rebus externis ab 1990 usque in annum insequentem fuit, principe Iustino Lekhanya. Democratia restituta, primo ministro Pakalitha Mosisili, Thomas Thabane sodalis congressus democratici Lesothensis minister a rebus externis a mense Iunio 1998, minister a rebus internis ab Iunio 2002, minister a communicatione et scientia ab 2004 meruit, sed die 9 Octobris 2006 a regimine abscedit factionemque novam, scilicet conventum omnium Basotho condidit. Huius factionis dux, comitiis victor, primus minister patriae a die 8 Iunii 2012 usque ad 30 Martii 2015 (tribus diebus exceptis) iterumque a die 16 Iunii 2017 fuit. Mense Aprili 2015 ad Africam Australem fugerat ibique usque in Februarium 2017 manserat.
873 Mechthild
873 , olim designatione 1917 CA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 873 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dallasium
Dallasium, vulgo Dallas est urbs civitatis Texiae in Civitatibus Foederatis et pars complexus metropolitani Dallasii et Arcis Vorthensis. Incolis 1 197 816 anno 2010 relatis, Dallasium inter urbes Civitatum Foederatum omnium locus nonus tenet quo ad numerum hominum pertinet et intra Texiam locum tertium: Hustonia enim et urbs Sancti Antonii maiores sunt. Industria Petrolei et transportationis, technologia computatrorum, negotia mercatoria, ibi florent. Dallasii constituitur sedes societatis telecommunicationum AT&T.
Historia
Texia in Civitatibus Foederatis anno 1845 incorporata, Dallasium iuxta nexum viarum frequentatarum quae ad meridiem et occidentem tendebant, atque ab anno 1873 prope intersectionem ferriviarum Houston and Texas Central Railroad et Texas and Pacific Railway positum citius crescebat. Iam anno 1871 ad dignitatem urbis elevatum est. Fuit iam saeculo XIX exeunte emporium tam Texiae quam civitatum circumiacentium praecipuum, xylina, medicamenta, potiones fortes, libros, ornamenta venditans. In hac urbe anno 1907 societas tabernaria Neiman Marcus condita est. Anno 1930 iuxta Kilgore, a Dallasio fere 100 chm. distantem, petroleum repertum est, e qua inventione nova industria Dallasii mox crevit.
Die 22 Novembris 1963 Dallasii Ioannes F. Kennedy praeses Civitatum Foederatarum ictu pyrobolico necatus est. Anno 1989, asteroides 8084 Dallas in hororem hae urbis nominatus est.
Saint-Martin-d'Armagnac
Saint-Martin-d'Armagnac (Gasconice Sent Martin d'Armanhac) est commune 216 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Marcus Iunius M.f. Brutus
Marcus Iunius M.f. Brutus (natus saeculo 3 a.C.n.; mortuus post annum 164 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.
Cursus honorum
Iunius anno 195 tribunus plebis frustra una cum consule Marco Porcio M.f. Catone contra collegas nitebatur, qui legem Oppiam sumptuariam tollebantur. Anno 193 aedilis plebeius fuit et anno 191 praetor urbanus et peregrinus templum Magnae Matris in Palatino dedicavit. Tum Plauti comoedia "Pseudolus" primo actum est. Anno 189 Xvir ad orientem ordinandam erat. Anno 178 a.C.n. una cum Aulo Manlio Cn.f. Vulsone consul creatus est et primo contra Ligures pugnavit, deinde collegam in Histria certantem adiuvit, atque ambo proconsules anno sequente expeditionem contra Histrios perrexerunt. Anno 169 Iunius frustra candidatus censoris erat et anno 164 a.C.n. legatus ad regem Ariathem V Cappadociae missus est, ut bellum eius cum Galatis componeret.
Farindula
Farindula (Italiane Farindola) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aternensi situm.
Polyommatus admetus
Polyommatus admetus est papilio subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. Ab Eugenio Ioanne Christophoro Esper anno 1785 descriptus est. In Europa meridiana et orientali et Turcia endemicus est. Latitudo alarum est a 30 ad 40 mm. Adulti a mense Iunio ad Augustum volare solent. Larvae speciebus Onobrychis (sicut O. viciifolia) et Lathyri vescuntur.
Neresheim
Neresheim  est urbs et commune Badense-Virtembergense 7'857 incolarum (anno 2012).
Abbatia Neresheimi
Super Neresheim locata est Abbatia Sancti Uodalrici et Sanctae Afrae saeculo 11 fundata.
Saint-Martin (Aegirtius)
Saint-Martin (Gasconice Sent Martin ) est commune 441 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Guaxaca (civitas)
Guaxaca Mexicana civitas, ad meridiem Mexicanae Reipublicae sita est. Urbs capitalis est Guaxaca. Habet terminos suos ad septentrionem Puebla et Veracrux, ad orientem Chiapas, ad austrum Oceano Pacifico et ad occidentem Guerrero. Municipia quinquegenti septuaginta habet.
Neubulach
Neubulach  est urbs et commune Badense-Virtembergense 5'420 incolarum (anno 2012).
De consulatu suo (Cicero)
De Consulatu Suo est carmen epicum M. Tulli Ciceronis, anno fere 60 a.C.n. compositum,, versibus hexametris, quod de Catilinae coniuratione tractat. Fragmentum 78 versus laudat Cicero in libro primo De Divinatione; aliqui versus a Cicerone ipso vel ab aliis etiam servantur.
Versus clarissimus est
quem Quintilianus et Martialis et Iuvenalis malum censent. Carmen autem melius est hoc versu. In longo fragmento, Musa Urania Ciceroni ominia dat de anno ineunte. Cicero nobis dicit fragmentum e secundo carminis libro provenit.
Changé (Meduana)
Changé est commune 5412 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Sant Cebrià de Vallalta
Sant Cebrià de Vallalta (Hispanice:  San Cipriano de Vallalta) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 3426 incolarum sunt.
Ruffredum
Ruffredum  (alia nomina  : Rufredum, Rifretum, deinde: Ruffredum-Mendola) (Italiane: Ruffrè-Mendola; Anaunice: Rufré) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Ruffredani appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Anauniam (Anaunia Summa).
Montireau
Montireau est commune Francicum 143 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Sully-la-Chapelle
Sully-la-Chappelle est commune Francicum 416 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Cattenom
Cattenom  (Germanice Kettenhofen) est commune 2594 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Champfrémont
Champfrémont est commune 308 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Caseus Braidensis
Caseus Braidensis, Italiane Bra, est varietas casei praecipue bubula Alpina, in provincia Cuneo et in commune Villafranca Piemonte provinciae Taurini confecta, olim in oppido Braida provinciae Cunei venundata. Caseus Bra tenero per 45 dies maturatur, Bra duro per sex menses (vel plures). Casei Bra formam disci vel rotae habent, diametro inter 30 et 35 cm, largitudine vel 7 cm, pondere circiter 7 kg.
Champgenéteux
Champgenéteux est commune 586 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Mainvilliers (Ebura et Lidericus)
Mainvillers est commune Francicum 10'194 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Saint-Loube
Saint-Loube (Gasconice Sent Loba e Amadas) est commune 90 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Chailly-lès-Ennery
Chailly-lès-Ennery  est commune 272 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Lake Comitatus (Minnesota)
Lake Comitatus (Anglice:  Lake County) est Minnesotae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 11058 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Two Harbors, die 1 Martii 1856 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Ioannes Holpenius
Ioannes Holpenius filius sive Iohannes Holbenius sive Ioannes Holbenius vulgo Hans Holbein (natus Augustae Vindelicorum anno fere 1497; Londinii mortuus mense Octobri aut Novembri 1543) fuit pictor, praecipue effigierum, Germanicus qui Basileae in Helvetia incoluit et apud aulam Anglicam operam dedit. Filius fuit Ioannis Holbein senioris artificis.
Vita
Holbein Augustae Vindelicorum a patre et ab Ioanne Burgkmaier in artibus alitus iam anno 1514 Basileam venit ubi et hodie in museo imago Deiparae invenitur. Anno 1515 mensam depinxit cum episodis mythologicis (Turici in Bibliotheca urbana) et penna diversa confecit ad illustrandam »Morae encomium« Erasmi Roterodami unde specimen unum est in museo Basileae. Anni 1516 conservabantur xylographica pro libris et scutum ludimagistri parvum, insuper imago pectoralis demarchi Iacobi Meyer zum Hafen eiusque uxoris. Paulo elegantior iam effigies quam de Ioanne Herbst pictore (Oporini patre) fecit.
Annis consecuis Holbein Lucernae versabatur ubi domum burgimagistri Iacobi de Hertenstein, quae postea demolita est, extra et intra expinxit. Verisimiliter etiam in Langobardia breviter vitam degebat; praeter genus Italicum quod indirecte Augustae Vindelicum eum conciverat, modos Italicos etiam ab Andrea Mantegna didicit. Procul dubio etiam visio xylographicorum chalcographicorumve in Germaniam exportatorum sufficiebat ad Italos imitandos (e.g. scholam Italicam, Vincium).
Anno 1519 Basileam, ubi die 25 Septembris 1519 in fabrorum societatem cooptatus, die 3 Iulii 1520 civitatem nactus est. Operum, quae hinc Basiliae conficere solebatur, notissima est passio Christi anni 1521, octo in tabulis vivacitate egregia ante aedificia plagasve. Captant quoque colores effectibus claris obscurisque et repraesentatio Salvatoris mortui realistica. Affabre confectae sunt ianuae organi tubulati ecclesiae cathedralis cum sanctis quattuor et pueris angelicis cantantibus. Friburgi Nuithonum elucent duae altaris alae (nativitas Christi, magorum adoratio cum maecenatum - i.e. familiae Oberriedt - faciis). Splendida quoque Deipara demarchi Meyer (Darmstadii in castello ducis magni). Aequaliter egregia fortasse Virgo Solodurensis (1522) cum puerulo Iesu et sanctis Urso et Martino urbis patronis. Ibi libertas formalis inest, quae tunc in terris linguis Theodiscis potius aberant. Neque opera tectoria sprevit frontes aedium burgensium depingens, e.g. in casa »Zum Tanz« cum elementis imaginationis et rusticorum saltatione. In diaetis consilii magni virtutem et iustitiam allegorice fecit ubi se producunt Charondas, Zaleucus, Curius et Samnites, Sapor et Valerianus.
Anno 1519 imaginem optimam iuristae atque humanistae Amerbachi confecit, anno 1523 ternas Erasmi Roterodami cum quo consuetudines contraxerat. Effigiei similis est margarita quaedam, sic dicta Laïs Corinthiaca (1526), cui addita est Venus cum Amor: opus utrumque incorporat dominam familiae Offenburgensis. Praeterea Holpenius delineator indefessus erat et exempla pro vitrorum pictoribus, aurificibus et factoribus armorum necnon pro xylographis attulit. Inter xylographos autem mentionis dignissimus est Ioannes Lützelburger.
Iter Anglicum
Tamen pro Holpenio Reformatio et Belli rustici tribulatio sufflamini professionali fuit; ab Erasmo Roterodamo laudatus mense Augusto 1526 in Angliam iit. Methodus pingendi Flandrica quam in itinere didicerat Holpenium exinde movit. Londinii Thomas Morus amicum salutavit atque curavit; in insula anno 1527 pinxit e.g. Wahram archiepiscopum Cantuariensem, Henricum Guildeford stabularium regium, anno 1528 Nicolaum Kratzer astronomum regium, Thomam Godsalve cum filio Ioanne, Thomam Morum cum familia. Exemplar secundum dono in Helvetiam reportavit ad Erasmum, cum anno 1528 continentem Europaeam repetivit. Tunc familiares proprios depinxit et diaetas Consilii magni perfecit figuris biblicis addendis (Rehabeam, Saulo). Denuo in Angliam iit et vane scriptum istud demarchi die 2 Septembris 1532 datum de emeritorio augendo si Holpenius maximus demum patriam reviseret.
Holpenius autem mora in altera circulos omnino alios ac in prima conveniebat. Primo laboravit pro mercatoribus in area Ligae Hanseaticae Londonii (Steelyard) habitantibus, et temporis annorum inter 1532 et 1536 multa talia visa fecit. Pro eisdem viris ingressum Annae Bolenae coronatae; inde pro conclavibus collegiorum opificum triumphum Divitiarum atque Paupertatis exaravit, quod opus autem peribat et tantummodo in folio quodam in Museo Lupariensi memoriam sui servare potuit. Istius epochae effigies splendidissima autem est illa nobilium duorum (anno 1544, The Ambassadors, in Pinacotheca Nationali). Constat Holpenium anno 1536 pro rege Anglia laboravisse et titulum Peintre du Roi obtinuisse. Henricus VIII anno 1537 pictus est cum matrona tertia Ioanna Seimora parentibus regiis in recessu stantibus, quod opus cubiculum in Palatio Whithall Londiniensi venustaret; originali versione perdita scientiam habemus e specimine miniore in Palatio Hamptoniensi. Imago Ioannae Seimorae autem servata est et visibilis nostris diebus Vindobonae. Vere 1538 Bruxellas missus est ut ducissam viduam Christinam Mediolani - cuius procus Henricus rex - charaxaret. Revera opus magnum novum patratum est quod mulierem totam paulo pudicam in pedibus stantem ostendit. Anno 1539 vocatus est in Rhenaniam Inferiorem ut imaginem nuptialem Annae de Clivis lucubraret. Porro pingebantur e.g. Ricardus Southwell (1536), de Morette Francogallus, dux Norfolk, Bryan Tucke, Ioannes Chamber, universitas collegialis tonsorum chirurgorumque privilegia regia acceptura.
In Anglia sine dubio effigies praeponderabant, quod genus teneritate personarum, claritate colora, penicillo perfecto auxit. Praeterea miniaturas quoque pepegit et titulum Bibliae Mylis Coverdale (1535), folia tria (partim satirica) pro catechismo Thomae Cranmer, regem Henricum in curia etc. Rege instigante multa etiam pro quaestibus variis confecit (saepe pro aurificibus) ubi ingenium purum et imaginatio artificis feliciter commiscentur. Fornacis et horologii excogitatio necnon culillae cuiusdam pro Ioanna Seimora exemplo optimo rerum utilium quotidianarum esto. Autumno 1543 tabum eum consumpsit. Realismus septentrionalis ab Holpenio reapse perfectus est, cui neque pulchritudo idealis neque color uberrimus defuerunt.
Academia Holsatorum Chiloniensis
Post bellum triginta annorum sententia "pax optima rerum" adoptata est. Etiam imperatoris commissarius Adolfus Kielmann duci hoc consilium dedit Kieliae universitatem condendi.
Omnium universitatum Imperii Romani Sacri longissime in septentrione sita erat.
Aulus Manlius Cn.f. Vulso (consul 178 a.C.n.)
Aulus Manlius Cn.f. Vulso (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 177 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.
Gens
Gnaeus Manlius Vulso, consul anni 189 a.C.n., eius frater fuit.
Cursus honorum
Anno 189 a.C.n. praetor suffectus contra Lugures certavit. Anno 178 una cum Marco Iunio M.f. Bruto consul creatus Galliam provinciam accepit, sed contra Histrios exercitum duxit. Ibi cladem accepit atque a collega Iunio servari debet. Anno 177 ambo proconsules iterum contra Histrios pugnabant, dum Gaius Claudius Ap.f. Pulcher consul hanc expeditionem suscepit.
Cascabellus (caseus)
Cascabellus est unus nonnullorum caseorum in Italia et paeninsula Balcanica inventi.
Institutum Internationale Historiae Socialis
Institutum Internationale Historiae Socialis (Nederlandice Internationaal Institut voor Sociale Geschiedenis) est institutum ad libros et manuscripta de philosophia politica et scientia sociali studenda et protegenda, a Nicolao Posthumo Amstelodami anno 1935 decretum. Ex anno 1979 pars Academiae Regiae Disciplinarum Nederlandicae est.
Institutum litteras de socialismo et democratia sociali possedet, inter quas opera omnia Caroli Marx et Friderici Engels, Rosae Luxemburg, et Leo Trotski sunt. Etiam litteras Amnestiae Internationalis et Greenpeace tenet.
Hebrus (nomus Graeciae)
Hebrus fuit usque ad annum 2010 una e quinque praefecturis (sive nomis) regionis (περιφέρεια) Macedoniae Orientalis et Thraeciae, cuius caput erat urbs Alexandropolis. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Macedoniam Orientalem et ad demos, quorum numerus coagmentatione valde minutus est, delata sunt. Territorium praefecturae nomine "Regionali Hebri Unitate" permanet, quae 12 legatos in consilium regionale mittit, praeterea autem vi politica caret.
Champéon
Champéon est commune 589 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Rama
Rama (scriptura Devanagari राम), vel Ramachandra, divinus Hinduismi heros habetur, unus ex magnis avataris Vishnu (dei fautoris universi). Septimus est avatara incarnationis dei Vishnu et rex urbis Ayodhyae. Celeberrimus natus filius reginae Kausalya et regis Dasharatha, in urbe Ayodha, ubi infans colitur nomine Rama Lala. Prout Hinduismus, homo perfectus virtutis est, coniunx Sita. Res gestae in Ramayana narrantur.
Fanum Sancti Lucerii
Fanum Sancti Lucerii (Francogallice Saint-Lizier-du-Planté, Gasconice Sent Lisièr deu Plantèr) est commune 121 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Polyommatus alcestis
Polyommatus alcestis est papilio subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. Ab Ioanne Zerny anno 1932 descriptus est. In Turcia, Irania, et Levante endemicus est.