cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cyprus
Educatio
Plerique Cyprii supremam educationem in Graecis, Britannicis, Turcicis, aliis Europaeis et Boreoamericanis universitatibus accipiunt. Notatu dignum est Cyprum in praesenti maximam percentationem civium cum aetate laborandi supremum educationis gradum in Unione Europaea facientium habere cum 30 centesimis quae Finniae 29,5 centesimas superant. Praeterea 47% incolarum inter viginti-quinque et triginta-quattuor annos natorum educationem tertiariam habent quae maxima percentatio in Unione Europaea sunt. Cypriorum studentium corpus mobillimus est cum 78,7% in universitate extra Cyprum studentium.
Ars
Historia artis in Cypro a 10 000 annorum originem trahere dici potest, secundum repertam operum sculptorum seriem ex Aevo Chalcolithico in pagis Choerocoetiae (Graece Χοιροκοιτία) et Lempae, et insula etiam multa primae qualitatis religiosarum iconum exempla ex Medio Aevo hospitio accipit.
Hodiernis temporibus, Cypriae artis historia cum pictore Basilio Bryonida (1883-1958) incipit, qui in Academia Artium Elegantium (Italice Accademia di Belle Arti) in Venetiis studuit. Probabiliter duo fundatores modernae Cypriae artis patres Adamantius Diamantes (1900-1994, qui in Londiniensi Collegium Regium Artis (Anglice Royal College of Art, RCA) studuit, et Christophorus Sabba (1924 et 1968), qui etiam Londinii in Schola Artis Sancti Martini (Anglice St Martins School of Art), fuerunt. Multimodis hic duo artifices archetypum consequenti Cypriae arti statuere et sui ambo artificiosi styli et suae educationis schemata adhuc hodie afficiunt. Praesertim plerique Cyprii artifices adhuc in Anglia se exercent, quamquam scholae artis in Graecia multum populares sunt et localia artis instituta velut Cypriacum Collegium Artis (Graece Κυπριακό Κολέγιο Τέχνης), Universitas Nicosiae (Graece Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Turcice Lefkoşa Üniversitesi) et Institutum Fridericanum Technologiae (Anglice Frederick Institute of Technology) magis popularia faciuntur.
Cypriae artis proprietatum una proclivitas ad picturam figurativam est quamquam ars conceptualis artis "institutorum" numero et praeprimis Sede Demotica Artium Nicosiae (Graece Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας) valde promovetur. Municipalia iconopolia in omnibus praecipuis urbibus sunt et alacris artis commercialis scaena est. Cyprus hospitio internationalia artificiosa festivalia Manifesta anno 2006 accipere propositus est sed ultima in minuta deleta sunt propter controversiam inter Batavos instructores festivalium et Cyprium Ministerium Educationis et Culturae de loco aliquorum eventuum festivalium in Turcica capitis Nicosiae zona.
Inter alios praeclaros Cyprios artifices Theodulus Gregoriou, Hellena Black, Georgius Scoteinos, Familia Calopedis, Nicos Nicolaides, Stassus Parascos, Aristides Anastassiades, Telemachus Canthos, Constantia Sophocleous et Christianus Achilleos sunt.
Musica
Traditionalis Cypri musica vulgaris varia communia elementa cum Graeca, Turcica et Arabica musica habet, Graeco-Turcicis saltationibus comprehensis, utpote susta (Graece σούστα), syrto (Graece συρτός), Zeybecicum (Graece εϊμπέκικο), tatsia (Graece τατσιά) et Carsilama (Graece Καρσιλαμάς, Turcice karşılama) non minus quam in Oriente Medio inspiratis Tsiphtetelis (Graece Τσιφτετέλι, Turcice Çiftetelli) et arapie. Est etiam musicae poëseos forma nuncupata chattista quae in traditionalibus feriis et celebrationibus crebro elicitur. Instrumenta communiter Cypriae musicae vulgari adiuncta buzucium, testudo Arabica, violina, testudo, harmonica diductilis, pithciaulin sive Cypria tibia, et membranophonia utpote darbuca (Graece τουμπερλέκι, Turcice darbuka) sunt. Inter compositores traditionali Cypriae musicae sociatos Evagoras Carageorges, Marius Tocas, Solon Michaelides et Sabbas Salides sunt.
Musica popularis in Cypro plerumque Graeca laïca (Graece λαϊκό) scaena afficitur cum variis artifices inter quos Anna Bisse, Eudydice Theocleus et Sarbel pervulgatam popularem auram in Cypro, Graecia et Orientis Medii partibus merentur. Hiphop, rhythmus et caeruleae et reggae popularissima genera in insula sunt et Cypria hiphopicae et urbanicae musicarum scaena in Sancta Napa (Graece Αγία Νάπα, Turcice Aya Napa) orta fulta sunt. Cypria musica rockica et entechnica (Graece έντεχνο) rockica saepe artificibus utpote Michaeli Chatzegiannae, Alcinoo Ioannidae sociantur. Metallum etiam parvum adseclarum numerum in Cypro a gregibus utpote Winter's Verge et Quadraphonic repraesentatum habet.
Litterae
Inter litterariam Antiquitatis productionem Cypria, carmen epicum probabiliter exeunte saeculo septimo a.C.n. compositum et Stasino attributum, est. Cypria primorum Graecae et Europaeae poëseos speciminum unum est. Cyprius Zeno Citieus Stoicae philosophiae conditor fuit.
Poësis epica, praeprimis carmina acritica (Graece ακριτικά τραγούδια), per Medium Aevum floruit. Duo chronica, aliud a Leontio Machaera et aliud a Georgio Bustronio scriptum, ad tempus sub Francica dominatione (saeculo quinto decimo). Poèmes d'amour, Mediaevaliter Graece scriptum, a saeculo sexto decimo originem trahit. Quorum aliquae verae carminum a Petrarca, Bembo, Ludovico Ariosto et Sannazario scriptorum versiones sunt.
Hassan Hilmi Efendi, Turco-Cyprius poëta, praemio ab Ottomanico soldano Machometo II affectus et "soldanus carminum" appellatus est.
Inter modernos litterarios auctores e Cypro poëta et scriptor Costas Montis, poëta Cyriacus Charalambides, poëta Michael Pasiardes, scriptor Nicos Nicolaides, Stylianus Attesles, Altheides, Lucae Acritas et Demetrius Th. Gotses excellunt. Demetrius Lipertes, Basilius Michaelides et Paulus Liasides laographici poëta sunt qui praesertim dialecto Graeco-Cypria scribunt. Laurentius Durrell in Cypro Septentrionali e 1952 usque ad 26 Augusti 1956 vixit et librum Bitter Lemons de suo tempore ibi scripsit, cum quo secundum praemium Duffi Cooper anno 1957 abstulit. Maxima tragoediae Othellonis a Gulielmo Shakesperio pars in insula Cypria fit. Cyprus etiam in religiosis litteris utpote Actibus Apostolorum apparet, secundum quos Apostoli Barnabas et Paulus in insula praedicaverunt.
Gastronomia
Cruda holera fructusque communia elementa in Cypria coquina sunt. Inter crebra holera pepo, capsicum viride, abelmoschus, phaseoli virides, articacti, carotae, lycopersica, cucumes, lactuca vitisque folia et legumina utpote fabae, pisa, phaseoli, cicera et lentes sunt. Inter creberrimos fructus nucesque pira, mala, uvae, mandarina, nectarina, mespili, mora, cerasi, fraga, fici, melopepones, melones, perseae, limones, pistacia, amygdali, castaneae, iuglandes et avellanae sunt.
Cyprus quoque bene notus ob tragemata est inter quae lucumium. Haec insula Indicationem Geographicam Protectam lucumio in Hierocepeos (Graece Γεροσκήπου) vico producto habet.
Artes athleticae
Inter artes athleticas gubernantes Cyprias societates Cypria Foederatio Pediludica (Graece Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου sive ΚΟΠ, Turcice Kıbrıs Cumhuriyeti Futbol Federasyonu) et Cypria Foederatio Canistriludica (Graece ΚΟΚ sive Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας, Turcice Kıbrıs Basketbol Federasyonu), Cypria Foederatio Follis Volatilis (Graece Kυπριακή Oμοσπονδία Πετοσφαίρισης), Cypria Societas Autocinetica, Cypria Foederatio Pennaludica (Graece Κυπριακή Ομοσπονδία Μπάντμιντον), Cypria Societas Criccetica et Cypria Foederatio Harpasti XV (Graece Κυπριακή Ομοσπονδία Ράγκμπι) sunt.
Pediludium longe spectatoribus gratissima ars athletica est. Multae adsecutiones Europaeo gradu variis turmis fuere, inter quas maximi ponderis in Ligae Campionum UEFA introitus globuli phasi fuit utpote prius consecutae sunt turmae Anorthosis Arsinoës (Graece Ανόρθωση Αμμοχώστου, Turcice Anorthosis Famagusta FC) anno 2008 et APOEL (Graece Α.Π.Ο.Ε.Λ., Turcice APOEL F.C.) anno 2009. Liga Cypria in praesenti satis competitiva putatur cum praeclaris turmis utpote Unione Athletica Citio (Graece Αθλητική Έvωση Κίτιον, Turcice AEK Larnaca), Nova Salamine Arsinoës (Graece Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου), Consociatio Athletica Homonoea (Graece Αθλητικός Σύλλογος Ομόνοια, Turcice AC Omonia), Apolline Lemĕsou (Graece Απόλλων Λεμεσού), et Unio Athletica Lemĕsou (Graece Αθλητική Ένωση Λεμεσού sive Α.Ε.Λ.). Inter stadia aut athleticos campos in Cypro Stadium Consociationis Gymnasticae Pancypriae (Graece Στάδιο Γυμναστικός Σύλλογος Τα Παγκύπρια), quod maximum inter Cypria, Stadium Antonii Papadopoulos, Stadium Arsinoës (Graece Στάδιο Αμμόχωστος), Novum Stadium Consociationis Gynasticae Zenonis (Graece Γυμναστικός Σύλλογος Ζήνων), Centrum Athleticum Tsireum (Graece Τσίρειον Αθλητικό Κέντρο) et Stadium Macarium (Graece Μακάριο στάδιο) sunt. Cyprus turmam nationalem pediludicam etiam habet quae ultimo decennio promittens manipulus in Europaeis classificationibus conversa est.
Praeter praecipuum pediludio affectum, Cyprus aliquas assecutiones in aliis artibus athleticis exhibuit. Marcus Pagdates optimorum tenilusorum unus in toto orbe terrarum est. Qui finalista in Aperto Australiae 2006 fuit et ad Wimbledonense certamen paenultimum eodem anno pervenit. Quoque Cyriacus Ioannou, Cyprius altisaltator, 2,35 metra in undecimo Campionatibus Mundanis Athleticis Osacae in Iaponia anno 2007 celebrato consecutus est ubi clipeum aëreum vicit.
Media communicationis
Inter periodica Phileleutheros, Polites, Semerine, Kıbrıs, Cyprus Mail, Cyprus Observer, Cyprus Today, Cyprus Weekly, Halkın Sesi, Havadis, Charauge et He Kathemerine (in speciali Cypria editione) sunt. Inter televisificos tramites ANT1 Cyprou, Canalis Alpha, CNC Plus TV, Corporatio Radiodiffusionis Cypria, Mega Channel Cyprus, Bayrak et Tlehorasis Sigma sunt.
Architectura
Sunt quinque ecclesiae et unum monasterium in Troodo (Graece Τρόοδος, Turcice Trodos) quae ab UNESCO Mundi Hereditate inclusa sunt et aliquot alia monasteria, e quibus Monasterium Cycci (Graece Ιερά Μονή Κύκκου) divitissimum et notissimum est. Inter ecclesias sunt:
Nexus externi
🇬🇷
Archilochium
De rebus historicis
Archilochium aetate archaica a primordio, exeunte saeculo VI a.C.n. aedificatum est, et circiter anno 350 a.C.n. restitutum. Quo heroo vel museo non solum Archilochus poeta Parius sed etiam Apollo Musae aliaque numina sacrificiis colebantur. Sunt qui dicerent etiam homines litterarum et studiorum causa hunc locum frequentasse, ut acroasibus, lectionibus poeticisque certaminibus interessent. Etiam fieri potest, ut librarium operum Archilochi et quorundam aliorum ibi conservaretur, et res heroi a quadam cultorum societate administrarentur.
Secundum inscriptionem quae Mnesiepis dicitur (saec. IV a.C.n.) heroum aedificandum curavit Mnesiepes indigena, qui pro sociis loci hoc consilium oraculo Delphico approbavit.
De aedificio et repertis archaeologicis
Archilochium extra ipsum Paron urbem erat, ad orientem, ut videtur. Fanum subdivale Ionici ordinis. Sunt qui putent Archilochium, ipsum quoque gymnasium quoddam aut museum, ad gymnasium urbis pertinuisse.
Aliquot structurae heroi repertae sunt in variis partibus Paroeciae hodiernae, sicut capitulum Ionicum, fragmenta zophori cum toreumatis, nec non orthostatae, sed ubi steterit ignotum est. Ad Elitas versus inveniri hodie saepe existimatur. Res ad heroum pertinentes inventae sunt a Paroecia ad orientem versus in ruinis "Trium Ecclesiarum" (Τριών Εκκλησιών), basilicae tribus navibus instructae, nec non in ripa orientali Elitas fluminis.
Toreumatis zophoricis, quae inter reperta archaeologica sunt, epulum funebre Archilochi et leo bovem adgrediens repraesentantur. In ruinis duae inscriptiones notabiles repertae sunt: marmor Parium, sive chronicon Parium, et scriptum amplum quo vita et versus poetici Archilochi continentur. Fieri potest, ut chronicon Parium Archilochio confectum esset et, ut exponeretur, parieti adfixum. Hoc nimirum est, cur in chronico tot nomina poetarum inveniantur.
Res in Archilochio repertae Paroeciae in museo archaeologico Pario conservantur, praeter unam chronici Parii partem, quae Oxoniae in museo Ashmoleano retinetur.
Cassolium
Cassolium (alia nomina: Cassolium Novum ) (Italiane: Cassolnovo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Portus Veneris insula
Portus Veneris insula deinde Insula Palmaria (Italiane: Isola di Palmaria) est insula Italiae, in Mari Ligustico sita. Insula maxima ex Spediensibus insulis quae ad Liguriam regionem pertinent, praesertim Provinciam Spediensem. Insula, Veneris Portus municipii pars est.
Araules
Araules est commune Francicum 610 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Catharina Blanchett
Catharina Blanchett, vulgo pleniter Catherine Élise sed saepissime Cate  Blanchett, nata die 14 Maii 1969 Melburniae), alumna apud Institutum Nationale Artis Scaenicae, est actrix Australiana.
Coemgenus Annett
Coemgenus Annett (Anglice Kevin Annett, natus Edmundopoli anno 1956) est auctor Canadiensis.
Vita et studia
Coemgenus Annett anthropologiam et res politicas studuit apud Universitatem Columbiae Britannicae atque theologiam apud Scholam Vancuveriensem. Creatus est sacerdos Ecclesiae Canadiensis anno 1990 et munus sacerdotale exercuit Manitoba (1990 et 1991), Toronto (1991 et 1992) et Columbia Britannica (1992-1995). Ab anno 1997 tamen non longius sacerdos est quia Ecclesia Canadiensis eum expulit propter inquisitiones ab eo inceptas de saevitiis ipsius Ecclesiae in indigenas Canadienses.
Opera
Libros duos de indigenis gentibus Canadae Annett conscripsit, Love and Death in the Valley (Latine fere Amor et mors in valle), anno 2001 primum editus, et Hidden from History: The Canadian Holocaust (Clam historiam: holocaustum Canadiense) anno 2002 editus. Quibus in libris Annett valde vituperavit scholas Ecclesiae Canadiensis ut domos discipulorum habitas (Anglice Residential schools) quae pueros puellasque indigenas a familiis avulsos aspere cogebant ut mores suos relinquerent atque religionem christianam moresque Europaeos sumerent. In quo faciendo saepe sacerdotes vi utebantur, stupris et vexationibus corpus animumque discipulorum tam afficientes ut pueri nonnulli moriebantur. Hae scholae a medio Saeculo undevigesimo usque ad annum 1996 in usu fuerunt. Anno 2006 Annett etiam pelliculam didascalicam de sceleribus harum scholarum produxit appellatam Unrepentant: Kevin Annett and Canada's Genocide, vel Latine Impaenitens: Coemgenus Annett et genocidium Canadiensis.
Muranum
Muranum (alia nomina: Submuranum, Summuranum ) (Italiane Morano Calabro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4610 incolarum, in Provincia Consentina Regionis Bruttii situm. Incolae Muranenses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est Vivat Sub Umbra.
Fractiones
Campotenese, Cutura
Municipia finitima
Castrovillari, Chiaromonte (PZ), Mormanno, Rotonda (PZ), San Basile, Saracena, Viggianello (PZ).
1083 Salvia
1083 , olim designationibus 1928 BC, 1948 VO, A910 AA, et A916 WF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1083 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Laticauda
Loci
Species Laticaudarum per insulas Asiae Meridianae et Meridiorientali inveniuntur, sese ab India in occidente usque ad Iaponiam in septentrione et ad usque Vitios in oriente et meridie extendentes. Plerumque in aquis litoralibus in et prope scopulos curalinos habitant.
Species et taxinomia
Octo species nunc agnoscuntur validae.
Amorrei
Amorrei vel Amoritae (vocati Martu a Sumeriis, Amurru ab Accadiis, et Amar ab Aegyptis) erant gens Semitica in Mesopotamia Antiqua, praecipue inter Syriam et Euphratem. Etiamsi primo erant nomades, in Aetate aënea prisca urbes primo condiderunt, et post cladem imperii Neosumerii, urbes in Chaldea et Sumer ceperunt et regna creaverunt.
Amorrei linguam propriam habebant, sed fortasse fuit versio aut dialectus linguae Accadicae. Etiam, Amorrei deos Accadiorum et Sumeriorum colebant, sed singulum deum proprium habebant quo tum gentibus Mesopotamiae cultum habuit: Amurru, etiam vocatur Marduk.
4882 Divari
4882 , olim designationibus 1977 QU2 et 1985 RO6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4882 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Jitō (imperatrix)
Imperatrix Dzitō (Iaponice 持統天皇), nomen formale 高天原広野姫天皇 Takamanohara-Hinohimeno-Sumeramikoto, fuit quadragesima prima Imperatrix Iaponiensis, natus anno 645 et mortuus anno 703. Uxor Imperator quadraginta Temmu fuit. Status suus imperatoris fuit ab anno 690 et ad annum 697 fuit.
Die 8 Decembris anno 689, aleas tabularis probibavit ante coronizatione, et die 3 Martii 692 ipsa ad Ise peregrinavit contra consilium ministri Ōmiwa-no-Asomitakechimaro (Iaponice 大三輪阿臣高市麻呂), dicens ut peregrinationem agriculturam prohibere posse. Tamen tributa populi excepta sunt. Post mortem primum igni cremata est, et sepulcrum cum Imperatore Tennmu stat. Etiam Hujiwara-kyō (藤原京) caput nova ex Asukakiyahara-no-miya (飛鳥浄御原宮) et templum Buddhisticum Yakushi-ji (薬師寺) quod Imperator Tenmu decrevit finivit.
Durnus
Durnus (alia nomina: Durnae ) (Italiane: Dorno) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
O sancta nox
"O sancta nox" est cantus de Christi natu verbis "Minuit, chrétiens" ('Media nox, Christiani'), poematis Francogallici Placidi Cappeau (1808–1877), ab Adolpho Adam anno 1847 compositus. Qui hymnus nativitatem Iesu redemptionem hominis depingit.
Petrus Iekimov
Vita et opera
Novogardiae in seminario orthodoxo et postea in Universitate Moscuensi educatus, Sacrosantae Synodi interpres factus est. Ioannes Šuvalov et Gregorius Potemkin patrones eius fuerunt; Iliadem ope eorum primum Russice oratione soluta vertit. Catharina II Voltario de hoc libro annis 1770 et 1777 scribebat et Hippolytus Bogdanovič anno 1776 in ephemeride Academiae Scientiarum magni aestimavit. Eodem modo et Odysseam vertit, sed sine nomine eius liber editus est et saepe versio Moysi Humilevskio false attribuebatur. Iliadem versibus vertere incipit, sed hoc opus perditum est.
O sancta nox
Historia
In Roquemaure fine anni 1843, organum ecclesiae nuper renovatum erat. Ut res celebraretur, presbyter poetum Placidum Cappeau, qui ibi natus erat, persuasit ut poematem Nativitatis scriberet. Brevi tempore eodem anno, Adolphus Adam symphoniam composuit. Hymnus primum in Roquemaure anno 1847 a cantatrice Emilia Laurey cantus est.
Colinus Morgan
Colinus Morgan (vulgo Colin Morgan), natus die 1 Ianuarii 1986 in Armagh, est histrio, notissimus personae et primo protagonistae Merlino in martela eiusdem nominis.
O sancta nox
Historia
Presbyter Unitarianus Iohannus Sullivan Dwight, editor Ephemeris Musicae Dwighti, translationem Anglicam anno 1855 scripsit. Haec popularis in Foederatis Civitatibus Americae facta est, praecipue boreale, ubi versus tertius abolitionistis placuit, exempli gratia Dwight ipse.
Repraesentationes
Hic cantus a multis cantatoribus notis representatus est. Paucis translationibus notis haud exceptatis:
7056 Kierkegaard
7056 , olim designationibus 1989 SE2 et 1991 AV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus quod nominatus est apud philosophum Serenum Kierkegaard. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7056 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alleyras
Alleyras est commune Francicum 166 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Paradisus fiscalis
Paradisus fiscalis (quod nomen male versum est ab Anglico sermone fiscal haven, latine portus fiscalis) est regio vel urbs in qua collegium peregrinum tributa sua conferre potest ut patriae suae fiscus ignoret quae dedit. Si societas peregrina non vera est, id est aliqui finxerunt eam vere esse, hoc scelus oeconomicus vel lavatio pecuniae dicitur.
Organizatio co-operationis oeconomicae et evolutionis, Transparentia Internationalis et Fundus monetarius internationalis realitatem paradisi fiscalis in custodia dare conantur.
Agron (rex Illyriae)
Agron (Graece Ἄγρων; mortuus 231 a.C.n.) fuit rex Illyriorum. Polybius historicus Graecus de rege scripsit ut fortior rex Illyriae quam alios reges antecedentes.
De vita
Agron fuit filius Pleurati II, regis Ardiaeorum, qui in hodierna Albania septentrionale vivebant. Rege Agrone Ardiaei Dyrrachium, Corcyram, et insulam Phariam ceperunt et regnum maxime floruit. Exercitus et classis Illyriae magna et praeclara inter Balcanos erant. Adriaticum mare a navibus Illyricis, lembi, occupabatur. Agron ducem insulae Phariae Demetrium, postea Pharium appellatum, fecit. Anno 234 a.C.n. successio regalis Epiri finem habuit et res publica socialis facta est et Arcanania meridionalis libertatem recuperavit. Aetoli statim Arcananiam invaserunt atque regionem Sini Ambracii et urbem Ambraciam, olim caput regni illius Pyrrhi, occupaverunt. Urbs Medion obsidione clausa est sed anno 231 a.C.n. Agron et classis lemborum Ardiaeorum Aetolos qui urbem obsidebant superaverunt. Clades Aetolorum et res gestae Agronis clarae in Graecia erant. Post victoriam contra Aetolos Agron celebravit et multo bibit sed a pleuritide affectus est et mortuus est eodem anno. Filius Agronis Pinnes rex de iure factus est sed, de facto, vera regina uxor mortui regis, Teuta, erat.
Agron duas uxores habuit: prima Triteuta, secunda Teuta fuit.
Hibiscus
Hibiscus (Graece ἱβίσκος ) est genus plantarum florentium familiae Malvacearum. Id est satis magnum, nonnullas continens centies specierum quae in regionibus calidis-temperatis, subtropicis, et tropicis omnem per orbem terrarum endemicae sunt. Generi sunt plantae herbaceae, et annuae et perennes, frutices lignei, et parvae arbores.
Descriptio
Folia sunt alterna, ovata ad lanceolata, saepe margine dentata vel lobata. Flores sunt magni, conspicui, tubati, petalis quinque vel plus, colori albi rosei, rubri, aurantii, purpurei, vel flavi, et 4–18 cm lati. Color florum quarumdam specierum, sicut Hibiscus mutabilis et Hibiscus tiliaceus, tempore commutatur. Fructus est capsula sicca, quintilobata, nonnulla semina in quoque lobo continens, quae, capsula matura dehiscente, liberantur.
Usus
Hibisco in cultura humana sunt multi usus.
Horticultura
Multae species pro magnificis excoluntur floribus, vel pro fruticibus horti adhibentur, et ad attrahandos papiliones, apocrita, et Trochilidas.
Papyrus
Hibiscus cannabinus, species vulgo kenaf appellata, in manufactura chartae late adhibetur.
Potio
Potio floribus hibisco imbuta, colore gustatuque nota, et calida et frigida apponitur. Multis nominibus in multis civitatibus per orbem terrarum nota est, inter quae bissap in Africa Occidentali, karkadé in Aegypto et Sudania, flor de Jamaica 'flos Iamaicanus' in Mexico, gudhal (गुड़हल) in India, gongura in Brasilia. In nonnullis linguis ea roselle ex quotidiano floris nomine appellatur. In Iamaica et multis aliis Maris Caribici insulis, potio ex Hibiscus sabdariffa effecta et Anglice sorrell appellata tempore Christi natalis populo gratissima est, frigida apposita, cum aliis herbis, radicibus, condimentis, et saccharo, et saepe cum rum Iamaicano vel vino commixta.
Potio frigida in Cambodia sic paratur: petala primum in aqua calida immerguntur donec colores ex petalis extrahantur, tum ius limiae, saccharum vel mel, et deinde aqua frigida vel cubi glaciei adduntur.
Cibus
Hibiscus siccus est edulis, et saepe in Mexico pro suavitate prodest; saccharizatus, et pro exornatione cibi adhiberi potest. Hibiscus sabdariffa pro holere potest. Certae hibisci species ut naturalis food coloring (praecipue anthocyanini) fons adhiberi incipiunt, et ut substitutio erythrosini.
Larvae nonnullarum papilionum, variis Hibisci speciebus, inter quas Hadula trifolii et Agrotis segetum (ambo familiae Noctuidarum), Chionodes hibiscella (familiae Gelichiidarum), et Hypercompe hambletoni (familiae Arctiidarum), vescuntur.
Symbolismus et cultura
Variae hibisci species civitates repraesantur: Hibiscus syriacus est flos civitatis Coreae Meridianae, et Hibiscus rosa-sinensis est flos civitatis Malaesiae. Hibiscus ruber est flos Kali deae Indicae, qui saepe in eius imaginibus in artibus expressus in Bengalia Indiae apparet, flore et dea saepe forma mergentibus. Hibiscus in veneratione Hinduistica pro dono deae Kali et Domino Ganesha dato adhibetur.
Hibiscus rosa-sinensis in herbologia Sinica putatur habere usus medicinales.
In Philippinis, gumamela (quotidianum hibisci nomen) a pueris adhibetur pro oblectamento bullarum effectarum. Flores et folia obtunduntur donec ius extrahatur. Concavi papaya caules tum in hoc liquore tinguntur, ex quibus pueri bullas efflant.
Ruber hibisci flos a mulieribus Tahitianis usitate geritur; solus flos auri impositus animum ad coniunctionem paratum significare habetur.
Cortex hibisci valides fibras bast continet, quae cortice in mari diu madefacto obtineri possunt. In Polynesia, hae fibrae (fau, pūrau) pro manufactura limborum gramineorum sunt.
Sanatio
Potio populo est gratus diureticus naturalis; eae insunt vitaminum C et mineralia.
Investigatio USDA anni 2008 monstrat consumptionem potionis hibisci in grege adultorum praehypertensivorum et leniter hypertensivorum pressum sanguinis demittere.
Hibiscus rosa-sinensis in herbologia Sinica magno usui medicinali est. In Ayurveda quoque, antiqua medicinae ratione Indica, hibisci, praecipue albi et rubri (Hibiscus rosa-sinensis), proprietates medicinales habere putantur. Ex radicibus effiuntur variae potus qui populus tussem, alopeciam, canitiem, aliasque aegrotationes sanare putat.
Species
In zonis temperatis, fortasse hibiscus ornamentalis latissime exculta est Hibiscus syriacus, vulgo "Rosa Altheae" et "Rosa Sharonis" appellata. In zonis tropicis et subtropicis, Hibiscus rosa-sinensis, cui sunt multae hybridae magnificae, est hibiscus populo gratissimus.
Nonnulli centies specierum agnoscuntur, inter quas:
Murols
Murols est commune Francicum 102 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Bradley James
Bradley James (natus Exoniae die 11 Octobris 1983) est histrio qui persona Arthuro Pendragon in Merlin serie televisifica innotuit.
Abecedarium Africanum
Abecedarium Africanum, vel Internationale Abecedarium Africanum, vel Abecedarium Internationalis Instituti Africani, anno 1928 excogitatum est a grege Africanistarum in Internationali Linguarum et Culturarum Africanarum Instituto (deinde Internationale Institutum Africanum appellato) Londinii sito, Theodorico Westermann missionario Germano duce. Propositum habebant ut omnes linguae Africanae in usibus scientificis et utilibus sine diacriticis scribi possint. Abecedarium in Alphabeto Phonetico Internationali conditur, cum paucis variationibus, sicut litterae j et y, quae eosdem sonos ut in lingua Anglica habent.
Festum Cathedrae Petri
Festum Cathedrae Petri est dies 22 Februarii in Calendario Romano. Festum Romae a saeculo quarto notum Petrum apostolum sedem episcopalem Romanam („cathedram“) suscepisse memorat et auctoritatem eius eorumque, qui ei in sede Romana successerunt, praedicat.
Abecedarium Africanum
Hoc abecedarium progressui orthographiarum in multis linguis Africanis profuit, "basis transcriptionis" sexaginta fere, sed non omnium linguarum. Disputationes de harmonizatione rationum transcriptionis tandem ad assumptionem abecedarii referentialis Africani duxerunt. Abecedarium Africanum cum Alphabeto Phonetico Internationali pro fundamentis Orthographiae Mundi fuit.
Festum Cathedrae Petri
Historia
Diebus Parentalibus (13-23 Februarii) Romae memoria Manium fiebat. In tumulis (sed etiam ad vias) panis, sal vinumque sacrificata sunt coronis additis (Ov. Fast. 2, 533-540):
Die 22 Februarii Parentalia Caristia vel Caram Cognitionem celebrando finem habebant, quae erant epulum totius familiae in Manium honorem. Christiani initio festa mortuorum tradita susceperunt. Dies 22 Februarii autem, Cara Cognitio, Festum Cathedrae Petri factum factus est.
Iam in Chronographo anni 345 festum ut "natale Petri de cathedra” attestatum est . Verisimile est hoc die iam saeculo tertio festum funebre pro apostolis Petro et Paulo celebratum esse, epulum, in quo in honorem sanctorum cathedra apposita erat, ex qua nomen festi deductum est . Epulum in Agapem sive Eucharistiam mutatum et cathedra interpretatione in sedem magisterii papae Romani versa est.
Ideo in Festo Cathedrae Petri non reliquiae (sedes), sed vocatio Petri in magisterium ecclesiae celebratur.
Secundum Festum Cathedrae Petri a saeculo sexto vel septimo in Gallia die 18 Ianuarii celebrabatur. Postea ab Ecclesia Romana receptum est et inter cathedram Romanam (die 18 Ianuarii) et cathedram Antiochenam (die 22 Februarii) distinguebatur. Ioannes XXIII duo festa denuo coniunxit et in diem 22 Februarii posuit.
Fons biblicus
Secundum fidem Catholicam Christus ecclesiam super Petrum (cuius nomen Graecum „saxum“ valet) fundavit:
''Iesus dixit ei: “ Beatus es, Simon Bariona, quia caro et sanguis non revelavit tibi sed Pater meus, qui in caelis est. Et ego dico tibi: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam; et portae inferi non praevalebunt adversum eam. Tibi dabo claves regni caelorum; et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum in caelis, et quodcumque solveris super terram, erit solutum in caelis ”'' (Mt. 16,17-19)
Declaratio Philadelphiae
Declaratio Philadelphiae est declaratio ab ordine internationalis a laboribus (ILO) decreta die 10 Maii 1944 per conferentiam XXVI ordinis internationali Philadelphiae ad dignitatem humanam promovendam et ius laborandi postulandum factum.
Epitome Declarationis
Declaratio e quinque articulis constat, inter eas primus articulus est qui iura opificibus principalia expromere conatur:
Declaratio occasionem plenam laboris, ius securitati sociali, et ius idoneae vivendi rationis postulat.
Stamnaria
Stamnaria (alia nomina : Estremberes, Villa de Estramberes) (Francogallice: Étrembières) est commune 1827 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Muret-le-Château
Muret-le-Château est commune Francicum 316 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Oxford R.F.C.
Oxford R.F.C., explete Oxford Rugby Football Club ('Societas Harpastica Oxoniae'), est societas harpastica modi 15 lusoribus Oxoniae in urbe condita. Prima fuit societas harpastica Oxoniensis, anno 1909 nomine Oxfordshire Nomads ('Nomades Comitatus Oxoniensis') condita, sed autem proprio ludendi campo carebat. Tunica turmae plurimas habet lineas viride, atro, argenteo fasciatas.
Etiamsi inter annos 1970 et 1990 Oxoniensis fuit optima inter turmas comitatus, anno 2012 turma ob carentiam lusorum abolita est. Tum anno 2014, a permultis lusoribus novis renovata est.
Campi ac domus societatis Hengsteseiae in vico prope Oxoniam patent.
Hengsteseia
Hengsteseia aut Hengesteseia (Anglice: North Hinksey vel Hinksey Septentrionalis) est vicus vel suburbium rusticum ad occidentem urbis Oxoniae. Insunt 4000 incolarum. Locata est in colle ad ripas rivi Hinksey, qui in Tamesin defluit.
Hengsteseia primo aedificata est tempore Saxonum saeculo VII, et mox donatus est ad Abbatiam Abingdonensem. Saeculo XII, ecclesia Sancti Laurentii aedificata est. Hoc in aevo, aquae perductae sunt in Oxoniam ab Hengsteseia per ductu subterraneo.
Hodie, habet Hengsteseia domum publicam, scholam primariam, atque Oxford R.F.C.
Neuengamme
Hamburg-Neuengamme  est Hamburgi praesens regio urbana in circolo Bergedorf. Huic regioni circiter 3462 incolarum (anno 2009) sunt.
Estarcium
Estarcium (alia nomina: Berra) (Francogallice: Étercy) est commune 691 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Alleyrac
Alleyrac est commune Francicum 117 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Epaniacum Anniciensium
Historia
Die 1 Ianuarii 2016 commune Epaniacum coniunxit se cum commune Metarum-Tessiaci ut constituiret commune novum Epaniaci-Metarum-Tessiaci.
Friscarolium
Friscarolium (alia nomina: Frascarolum) (Italiane: Frascarolo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Allègre
Allègre est commune Francicum 968 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Strepsiptera
Strepsiptera sunt ordo insectorum superordinis Endopterygotorum, cui sunt novem familiae exstantes, quae vicissim sescentas fere species descriptas comprehendunt. Endoparasiti in aliis insectis sunt, sicut anthophilis, apocritis, cicadellidis, zygentomatibus, blattodeis. Feminae plurimarum specierum numquam ex hoste emergunt, postquam in eius corpus intraverint, ubi ad ultimum moriuntur. Larvae autem primae stationis emergunt, quia eis hostem vivum non occupatum petere necesse est, ac maribus, brevissime adultis viventibus, emergendum est ut feminam docilem intra hostis corpus inveniant.
Cladogramma
Coniecturalis Strepsipterorum locus phylogeneticus infra videtur.
Aiguilhe
Aiguilhe est commune Francicum 1'569 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Heloysia
Heloysia (alia nomina : Ehelusia, Cura de Eloysy) (Francogallice: Éloise) est commune praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus situm.
Iunecopia
Iunecopia (Suecice: Jönköping) est urbs Iunecopiae Comitatu Sueciae sita. Urbi anno 2010 erant 89 300 incolae, ex summa municipali 129 478.
Botley
Botley est suburbium Oxoniae quod ad vicum Hengsteseiae pertinet. Situs est Botley ad viam principalem quae ex Oxonia ad occidentem ambulat, et hanc ob causam Botley est maius quam Hengsteseia.
Creatum est Botley tempore Saxonum, fortasse saeculo IX, sed vere aedificatus est vicus annos 1930. Hodie Botley est vicus quietus vivendum, cum paucis viis commercialibus. Per viam ad Oxoniam ab nucleo antiquo in Botley, domus et casae permultae aedificatur saeculo XX ineunte, pars quae nunc vocatur New Botley.
Vemmaria
Vemmaria vel Wemmaria (Suecice Vimmerby) est urbs Suecica 7 934 incolarum (anno 2010) in Smolandia pronvincia sita.
Ni Zan
Ní Zàn, litteris Sinicis 倪瓚 (natus anno 1301 Zhituo in oppido prope Wuxi; ibidem anno 1374 mortuus) fuit pictor et calligraphus, inter quattuor artium imperii Yuan magistros enumeratus.
Calligraphiá magistratum coaevum secutus est, qui Wuxing ad ripam lacus Tai habitabat, sed artificem antiquum  super alios admiravit. Stylo picturae inter sectatores eius numeratur. Libellus praeceptorum culinariorum domesticorumque Aedis silvarum nebulosarum regimentarium anno incerto composuit, vitam providissimam iuventutis suae forte commemorans forte refingens.
Brasidas
thumb|350px|Chalcidice antiqua ubi Brasidas feliciter bellavit antequam occideretur. Brasidas (Graece Βρασίδας, mortuus ad Amphipolim 422 a.C.n.) fuit optimus Lacedaemoniorum  dux in Belli Peloponnesiaci prima parte, quae bellum decem annorum aut bellum Archidamium dici solet. Nam et Megarae ab Atheniensibus oppugnatae saluti fuit et exercitum per Thessaliam et Macedoniam in Chalcidicen duxit ubi multas civitates Atheniensibus subiectas ad defectionem impulit aut expugnavit. Qua de causa Athenienses, metuentes ne universum imperium suum corrueret si socii ad Lacedaemonios transfugerent, ad pacem faciendam proniores fuerunt. Brasida mortuo post paucos menses pax Niciae facta est.
De militia
Pater ei Tellis fuit, alias ignotus.
De posthumis honoribus
Amphipoltani qui per eum libertatem servaverunt eum funere publico et cultu heroico honorarunt. Introitu urbis sepultum quotannis victimis et certamine colebant. Hagnonis conditoris Atheniensis statuas deiecerunt et Brasidam verum conditorem coloniae esse per urbem celebraverunt.
Thucydides, cui Amphipolis a Brasida capta causa exsilii fuisse videtur et praecipuus fons de eius rebus gestis exstat, eum multum admirabatur. Ita laudes eius heroicae virtutis nobis tradidit.
Etalla
Etalla (Francogallice: Etaux) est commune 1640 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Murasson
Murasson est commune Francicum 194 incolarum (anno 2010) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Vestrovicum
Vestrovicum est urbs Suecica 21 140 incolarum in Smolandia provincia ad litus Baltici maris sita.
Broye (districtus)
Broye (Francice District de la Broye) est unus septem Friburgi pagi Districtuum ibi incolae Francice loquuntur. Oppidum Estavayer-le-Lac est caput huius districtus, cui 29'246 incolae et triginta communia anno 2013 sunt.
Osneium
Osneium vel Oseneya (Anglice: Osney vel Osney Island) est suburbium ad occidentem Oxoniae, inter Oxoniam et Hengsteseiam, situm ad ripas Tamesis. Transectum est Osneium ab via ad Botley.
Saeculo XII creatae sunt abbatiae in insula: ad meridionem Abbatia Osneiensis (Augustinianorum) et ad septentrionem abbatia de Rewley (Cistercianorum). Saeculo XIX statio ferriviaria aedificatur prope Osneium et post hanc permultas domus mox creatae fuerunt.
Essartum Romanorum
Essartum Romanorum (Francogallice: Essert-Romand) est commune 420 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Valerius Dorneanu
Valerius (Dacoromanice Valer) Dorneanu (natus die 21 Novembris 1944) iurisprudens et vir publicus Dacoromanicus est.
Iuventus et munus
Postquam scholam finivit, Dorneanu ad annum 1967 apud Universitatem Bucarestensem iurisprudentiae studebat et postea doctor promotus atque anno 2008 professor iurisprudentiae in eodem universitate nominatus est. Annis 1967 - 1974 Dorneanu causae criminalis actor Bucarestae fuit. Tum ad annum 1980 consiliarius apud Unionem collegiorum opificum Romaniae erat. Annis 1980 - 1985 iterum causae criminalis actor operam dedit et deinde ad annum 1989 sodalis consilii legislativi Romaniae erat. Annis 1990 - 1992 consiliarius praesidis rei publicae erat. Annis 2010 - 2013 adlatus advocati populi Romaniae (id est quasi Diamesolabeta) erat. Anno 2012 etiam pro tempore ipse advocatus populi fuit. Nunc est iudex apud iudicium constitutionale Romaniae.
Cursus honorum
A die 19 Novembris 1992 ad usque 20 Octobris 1995 Dorneanu, qui sodalis factionis PSD est, minister relationum cum parlamento Romaniae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu erat et deinde ad annum 2000 praeses consilii legislativi Romaniae. Anno 2000 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et ad annum 2008 mansit. Annis 2000 - 2004 etiam praeses, tum praeses vicarius camerae erat. Annis 2008 - 2010 secretarius generalis vicarius Camerae legatorum erat.
Familia
Dorneanu uxorem duxit atque duos liberos habet.
Festum Clearwater
Festum, imprimis celebratio Fluminis Hudsoniani, cantores, compositores carminum, actores, et musicos praebet, qui hilaria ad proposita offerunt—diversam mixturam musicae hodiernae, traditionalis, et radicum Americanarum, saltationis, oblectationis familiis dicatae, et fabulationis. Praeter has res, exhibitionem artificum manuum iudicataram, expositionem vivendi viridis, navalia fungentia, situs educationis de circumiectis, et Circulum Cantus, societatem spectatorum praebentem, schedulam biduorum conficiunt.
Festum conditum est anno 1966 a Toshi et Petro Seeger, marito et cantore vulgari, qui assidue in eo agebat. Inter musicos qui in festo egerunt numerantur Janis Ian, Arlo Guthrie, Thomas Paxton, Michaela Shocked, Tish Hinojosa, Dizzy Gillespie, Paulus Winter, Odetta, Buffy Sainte-Marie, Dar Williams, The Skatalites, Ani DiFranco, Taj Mahal, Toshi Reagon, Christina Lavin, Stephanus Earle, Ioannes Colvin, Ioanna Osborne, Railroad Earth, Donna the Buffalo, Buckwheat Zydeco, Ionatha Brooke, Drive-By Truckers, Indigo Girls, Iosue Ritter, Susanna Vega, Jorma Kaukonen, Gulielmus Bragg, David Bromberg, Petrus Yarrow, The Low Anthem, Fratres Felice, Fratres Punch, Toubab Krewe, The Foremen, et Iustinus Townes Earle.
Anno 2009, festum nonnullas occasiones felices celebravit, inter quas fuerunt festus dies anniversarius quadragensimus Clearwater sloop deductae, natalis nonagensima Petri Seeger, et anniversarius quadringentesimus Henrici Hudson navigationis adversus flumen in Halve Maen ('Luna dimidiata') navi.
Vladimirus Bogoraz
Vladimirus Germani filius Bogoraz (Russice Владимир Германович Богораз, tr. Vladimir Germanovič Bogoraz, Anglice ut Waldemar Bogoras notus, etiam pseudonymo Тан, tr. Tan utebatur; natus familia Iudaica in urbe Ovruč gubernii Volhyniensis Imperii Russici die 15 Aprilis 1865, mortuus in regione Rostoviensi die 10 Maii 1936) fuit rerum novarum cupidus, scriptor, anthropologus ethnographus et linguista Russicus et Sovieticus.
Vita et opera
Vladimirus Bogoraz anno 1880 studia in gymnasio complevit, postquam studens Universitatis Petropolitanae (initio facultatis physico-mathematicae, ab anno 1881 autem facultatis iuridicae) factus. Illo tempore etiam particeps motus revolutionarii factus est, idcirco nonnumquam arrestabatur, et anno 1889 affectus est exsilio ad terras boreales Orientis Expremi Russiae prope Colymam fluvium. Ibi culturae gentium indigenorum localium (praesertim Tschuktschorum) studere incepit. Annis 1894–1896 (iam tempore exsilii) et dein annis 1900–1901 (exsilio finito) in expeditionibus vitam gentium illorum explorantibus participavit. Post expeditionem secundam in CFA laboravit, sed anno 1904 rursus in Imperium Russicum, ubi in vita politica participavit, contra regimen Imperii pugnans. Ab anno 1918 Bogoraz in museo anthropologiae et ethnographiae Academiae Scientiarum Russicae, dein URSS favebat operi. Ab anno 1921 in nonnullis institutis educationis Petropoli (dein Leninopoli) professor erat. Annis ultimis vitae suae fuit director musei historiae religionis (anno 1932 conditi).
Bogoraz circa 130 opera de ethnographia, eruditione vulgari et linguis (praesertim illis gentium indigenorum Tschucotiae, Camtschatcae et Iacutiae) scripsit. Praeterea, certa opera fictionis atque poemata creavit atque nonnullas narrationes ex Anglico Russice vertit.
Moyrazès
Moyrazès est commune Francicum 1'097 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
1085 Amaryllis
1085 , olim designationibus 1927 QH, 1964 CL, A908 HB, A915 QA, et A921 RC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1085 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1084 Tamariwa
1084 , olim designationibus 1926 CC, 1927 JB, et 1928 TA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Sergio Beljavskij in sede addititia Observatorii Pulkovensis, in vico Simeiz Crimaeae sita, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1084 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Morphogramma
Morphogramma est repraesentatio morphematis per graphema, solum in significatione condita. Inter systemata scribendi quae morphogrammatibus utuntur sunt kanji et hanja, ubi scriptores litteras Sinicas mutuantur ad morphemata vernaculara propter eorum significationes repraesentanda. Una littera repraesentare potest varia morphemata quae olim eandem significationem habebant. Exemplum in lingua Iaponica est graphema 東 'oriens', quod legi potest higashi vel azuma praeter eius repraesentationem logographicam morphematis tō. Praeterea, lectio logographica Iaponice on (a Sinica derivata) et lectio morphographica kun (Iaponica vernacula) appellatur.
Cultura epiolmeca
Cultura epiolmeca est cultura materialis propria regionis sinus Mexicani, in civitate Verae Cruvis, quae floruit inter annos 300 a.C.n. et 250 p.C.n., quod est dicendum aetate praeclassica posterior post cladem civitatum Olmecarum. Gentes epiolmecae calendarium et scripta creaverunt. Loci archaeologici Tres Zapotes et Cerro de las Mesas maximi sunt in cultura epiolmeca.
Aetate epiolmeca commercium inter regiones Mesoamericae cedit, et urbes Olmecarum item depopulata fuerunt. Ars epiolmeca videtur inferior quam ars olmeca.
Glâne (districtus)
Glâne (Francogallice: District de la Glâne) est unus septem Friburgi pagi districtuum ibi incolae Francice loquuntur. Oppidum Romont est caput huius districtus, cui 22'445 incolae et undeviginti communia anno 2013 sunt.
Pseudo-Dionysius Areopagita
Pseudo-Dionysius Areopagita (Graece Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης) est scriptor Christianus sexti saeculi ineuntis, cuius nomen nescitur. Nomine Dionysii Areopagitae utitur, qui primo saeculo discipulus Pauli apostoli et postea Athenarum episcopus fuit. In Ecclesiis Orthodoxis etiam his diebus sunt, qui Pseudo-Dionysium cum Dionysio primi saeculi exaequent. In Ecclesia Latina diu etiam idem ac Dionysius Parisiensis esse putabatur.
Auctor operum
Auctor ignotus quaedam opera reliquit, quae a Dionysio Areopagita in Act. 17,34 memorato scripta esse affirmavit. Variis nominibus a historicis propositis tamen adhuc nescitur, quis re vera sit auctor eorum. Et scribendi genus et verba allata litteras in regione Antiochena scriptas esse indicant, forsitan a quodam monaco Syriaco. Pseudo-Dionysius Areopagita Neoplatonismum tum vigentem modo Christiano interpretatur. Scriptor multa inprimis Proclo philosopho debuit, praeterea etiam Clementi Alexandrino, tribus „Cappadociis“ Basilio Magno, Gregorio Nysseno et Gregorio Nazianzeno necnon Origeni.