cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arcadius Avellanus
Opera
"'Monebat Dr. Avellanus unum ex eiusmodi critica (sic) constare, praeceptores nostros nunquam antea librum Latinum vidisse praeter textus sibi ad tractandum praepositos. Nam si omnis liber qui a stylo Ciceronis differret, reiciendus esset, praeter quattuor primores auctores Romanos tota litteratura Latina binum millium annorum flammis esset abolenda: proinde patres Ecclesiae, Scholastici, Biblia Latina, omnia Chronica Monastica, opera Erasmi, Lutheri, Calvini, Philippi Melanchthonis, Capnionis, Hugonis Grotii, Baconum, omnium philologorum, physicorum, astronomorum, uno verbo, omnia opera Latina, omnes bibliothecae esset comburenda. Nemo nisi insaniat, critico eiusmodi adstipulabitur.'"
Sens-Beaujeu
Sens-Beaujeu est commune Francicum 434 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Plautium
Plautium (Plotium  ) (Italiane: Piozzo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Plautienses appellantur.
Regnum Burgundiae
Regnum Burgundiae est nomen aliquarum antiquarum civitatum in praesenti Franciae Austro-Orientalis Helvetiaque occidentali.
Historia
Anno 879 Rex Boso a Vienne regnum novum Burgundiam inferiorem condidit 888 Rex Rudolfus vere regnum Burgundiam Superiorem. Urbs Genava caput regni fuit et monasterium Sancti Mauritii Acaunense eius altissima ecclesia.
Ab anno 1363 usque ad annum 1482 nova dynastia ducium Burgundiae regionem cum provinciis Burgundica Flandriaque rexit. Urbs Divio caput ducatus fuit.
Servius Sulpicius Q.f. Camerinus
Cursus honorum
Servius anno 393 a.C.n. una cum Lucio Lucretius Flavo Tricipitino consul suffectus creatus est, postquam ordinarii Lucius Valerius L.f. Potitus et Publius Cornelius Maluginensis se a magistratu abdicaverant. Hoc anno Romani Lucretio duce contra Aequos certaverunt. Anno 391 primo tribunus militum consulari potestate erat atque cum eo Gaius Aemilius Ti.f. Mamercinus, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Agrippa Furius Sex.f. Fusus et hoc anno contra Volsinios pugnatum est et Clusii cives auxilium Romanorum contra Gallos petiverunt. Quamquam non impetrati sunt, hoc initium incursionis Gallorum fuit. . Servius anno 387 etiam interrex erat.
Regnum Burgundiae
Historia
Die 23 Decembris 1482 Foedus Nemetaci inter Maximilianum I imperatorem Sacri Romani Imperii et Ludovicum XI regem Franciae signatum est de Regno Burgundiae dissolvendo.
Baincthun
Baincthun est commune Francicum 1'350 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Linac (Oltis)
Linac est commune Francicum 231 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Damasus II
Damasus II (natus Poppus die ignoto in Bavaria a nobili familia; mortuus Praenestis die 9 Augusti 1048) fuit papa Catholicus et episcopus Romanus a mense 17 Iulii eiusdem anni. Solum viginti quattuor dies regnavit.
Tillay-le-Péneux
Tillay-le-Péneux est commune Francicum 337 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Mahometus
Mahometus (Arabice محمد Muḥammad; de scriptura nominis Latina vide infra) fuit religionis Islamicae conditor, quem Musulmani credunt ultimum Dei (Arabice الله Allāh) nuntium prophetamque fuisse et ultimum legiferum in serie prophetarum Islamicorum, et quem plurimi Musulmani credunt ultimum prophetam ut docet Alcoranus (33:40–40), cui traditus sit Alcoranus, Gabriele Archangelo ei verbum Dei nuntiante. Musulmani ergo eum putant restitutorem primae fidei incorruptae et monotheisticae Adae, Noe, Abrahae, Moysis, Iesu, et aliorum prophetarum.
Bailleulval
Bailleulval est commune Francicum 274 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Mahometus
Natus est Meccae anno fere 571, et mortuus Medinae, in Arabia occidentali, die 8 Iunii 632. Ipse fuit Abdullachi et Aminae filius, cui fuerunt nonnulli liberi, inter quos Fatima Zahra filia.
De nomine
Nomen Arabicum variis modis in litteras Latinas redditum est, ut Mahometus, Muhammadus, Mahumetus, Machometus, Mahometes, Maometus et alia.
Apus
Apus potest esse:
Mahometus
De nomine
Nomen plenum eius fuit ابو القاسم محمد ابن عبد الله ابن عبد المطلب ابن هاشم (Abū al-Qāsim Muḥammad ibn ʿAbd Allāh ibn ʿAbd al-Muṭṭalib ibn Hāšim)‎, hoc est "pater Qasimi, Muhammadus, filius Abd-Allahi, filii Abd-al-Muttalibi, filii Hašimi."
Providentum
Providentum (alia nomina: Providentium) (Italiane: Provvidenti) est oppidum Italiae et municipium, circiter 150 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Providentenses appellantur.
Mahometus
Fontes
De nullo magnorum religionis auctorum Orientis tanti nuntii exstant quam de Mahometo, qui quidem aut a fidelibus conscripti sunt, ut Mahometum prophetam annuntiarent, aut ab inimicis (Christianis), qui eum "corruptorem" recusarent. Fontes principales sunt:
Alcoranus
In vita Mahometi indaganda scientia Islamica Alcoranum semper fontem primum duxit. Secundum memoriam Islamicam, Alcoranus a quibusdam Mahometi sectatoribus ipso ab initio (circiter ab anno 610) litteris mandatus est, primo in foliis solutis (ṣaḥīfa, pl. ṣuḥuf / ‏صحف, صحيفة ‎ / ṣaḥīfa, pl. ṣuḥuf), maxima ex parte in pergamena sive in animalium pelli (raqq /riqq / ‏رقّ ‎). Haec corpus maṣāḥif (ex sing. muṣḥaf ‏مصاحف, مصحف ‎ / maṣāḥif, muṣḥaf) nominatum est. Studiosi Islamici non consentiunt utrum ipse propheta Alcoranum composuerit an compositio sub primo calipha Abu Bakr as-Siddiq (632-634) facta sit. Fontes autem in hoc conveniunt Alcoranum ab Uthman ibn Affan (653-656) canonizatum esse, exemplis discrepantibus deletis.
Mahometus ipse in Alcorano quater nominatur:
Uterque versus attestatur Mahometo persuasum fuisse se prophetam esse, qui nuntium prophetarum priorum continuaret perficeretque.
Saint-Jean-de-Côle
Saint-Jean-de-Côle est commune Francicum 356 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Mahometus
Alcoranus
Ut versus demonstrant, Mahometus credidit se nuntium salvificum annuntiare, qui ipsum sectatoresque ab "infidelibus" (kuffār) distingueret.
Exegesis Alcorani (tafsīr)
Interpretationes multorum Alcorani versuum (tafsīr) indicia praebent, quae ad vitam Mahometi pertinent. Interpretes res gestas revelationis (‏أسباب النزول‎ / asbābu ’n-nuzūl) in quibusdam versibus inventas collegerunt ac disputaverunt, ex quo particularis exegeseos Alcorani ramus ortus est, qui nullos nisi illos versus tractat, quorum revelatio ad certas vitae Mahometi res gestas refert.
Sira
"Vita Mahometi" (Sira) ab Muhammad ibn Ishaq conscripta, quae ab Ibn Hischam redacta ac suppleta exstat, est fons traditionis profanae. Auctor multos nuntios antiquiorum fontium, qui a saeculo septimo repetunt, suscepit. Historiographi posteriores, sicut al-Tabari in sua Historia Mundi, citeriores nuntios primordiales in "Vita Mahometi" non comprehensos acceperunt. Etiam quidam nuntii ab 'Urwa ibn az-Zubayr ibn al-'Awwam († circa annum 712) litteris mandati, quas ad Omayadarum Caliphum ʿAbd al-Malik ibn Marwān dedit, res singulas de religionis Islamicae primo tempore magni momenti amplectuntur. Qui nuntii in "Historia Mundi" supradicti al-Tabari, ut Hischam, 'Urwae filius, eos tradiderat, comprehensi sunt. Auctoritas eorum a studiosis hodiernis non dubitatur.
Bella (maghazi)
Praeter biographiam aliud genus litterarium vitam resque gestas Mahometi tractat, scilicet sic dictae litterae "maghazi", in quibus bella prophetae, postquam Medinam confugerat, usque ad mortem per annos singulos describuntur. Opus huius generis maximi momenti ab al-Waqidi conscriptum est, qui usque ad annum 823 Bagdati operatus est. Opus tribus voluminbus anno 1966 typis Arabicis exscriptum est.
"Libri classium" (kutub al-ṭabaqāt)
Quartum genus historiographicum sunt sic dicti "Libri classium" (kutub al-ṭabaqāt); non res singulis annis gestas enarrant, sed argumenta secundum annos, quibus quaeque persona descripta ad religionem Islamicam convertit (sahaba), distributa sunt. Initium huius operis origini, vitae rebusque gestis Mahometi dedicatum est. Notissimum huius generis opus a discipulo supradicti al-Waqidi, Muhammed ibn Sa'd, conscriptum est, qui ex Basra oriundus anno 845 Bagdati mortuus est.
Tempus quo Mahometus Meccae prophetizavit
Temporis primarum revelationum fons maximi momenti est Sira (Vita Mahometi) ab Ibn Ishaq scripta, quae in pluribus variantibus exstat. Mahometus quotannis unum mensem in monte Hira prope Meccam versari solebat, ut ibi paenitentiam ageret. Sub annum 610 ei archangelus Gabriel apparuisse dicitur, ut Mahometus ipse affirmavit. Secundum Ibn Ishaq prima revelatio in somnio facta est, qua Mahometus ad recitationem versuum hortatus sit.
Primi quinque versus surae 96 principium revelationum sive Mahometi prophetiae esse dicuntur. Alii surae 74 versus 1-7 ut primos ponunt. Illo tempore Mahometus circiter 40 annos natus erat. Etiam sura 10.17 hoc modo intellegitur: Versio Latina verbum Arabicum ʿumuran, quod ad ad litteram "tota aetate" valet, "quadraginta annorum" exprimit ita interpretationem usitatam Islamicam sequens.
Initio, fere usque ad annum 614, ut supradictus 'Urwa caliphae ʿAbd al-Malik ibn Marwān nuntiavit, primores Corasini Mahometi doctrinas, quas et publice et secreto ("sirran") pervulgavit, passi sunt. Cum autem idololatriam et polytheismum maiorum agressus est, multi ei restiterunt. Res eo venit, ut Mahometus ipse sectatoresque eius iniuriam passi sint. Cum maxima musulmanorum pars ad societatis ordinem sic dictorum mustaḍʿafūn pertinerent, qui victus suos mercando quaerebant, etiam a negotiis impediti sunt, ne amplius Meccae vivere possent. Mahometus, cui Meccae domus Arqam ibn Abi Arqam praesidio fuit (cira annum 614), quosdam sectatores in Aethiopiam, ubi erat Meccanorum locus mercatorius, emigrare iussit (circa annum 615).
Ab historiographis primi musulmani dividuntur in eos, qui ante Mahometi in domum Arqua ingressum ad Islam converterunt, alios, qui tempore, quo ibi moratus est, et illos, qui in Aethiopiam emigraverunt.
Tempus Meccae inter 616–622 vix demonstrari potest, quod aliae relationes alia narrant. Ex suris Meccae scriptis colligi potest, Mahometum se populi monitorem (naḏīr, Arabice ‏نذير‎) censuisse (38,70) et quaedam officia religionis introducere studuisse:
Ascensus in caelum et iter nocturnum Hierosolyma
Historiographia Islamica tempore, quo Mahometus Meccae versatus est, duas res factas esse vult, quibus vita moresque eius posteris clare demonstrarentur: Sive ascensus sive iter nocturnum saepissime in fontibus tranctantur, varie tamen et contrarie. Traditio Islamica ambas res in unum colligere studet Mahometum iter nocturnum Hiersolyma fecisse, ubi in caelum ascendisset.
Ex tempore quo calipha Abimelech (ʿAbd al-Malik ibn Marwān) Tholum Saxi in Monte Templi urbis Hierosolymorum aedificavisset (691), sanctuarium sive oratorium remotissimum (al-bait al-muqaddas aut al-bait al-maqdis) in sura 17,1 memoratum cum Hierosolymis sive cum Meschita Distantissima (al-masǧid al-aqṣā) paucis annis post erecta aequavisse videtur. In Tholi Saxi titulis temporis Omayadarum, qui ex solis versibus Alcorani exstant, sura 17:1 deest. Ceterum etiam in mescita Al-Aqsa hic versus non nisi in inscriptione saeculi undecimi invenitur.
Fuga ex Mecca
Variis ex causis Mahometus colloquia cum incolis urbis Yathrib seruit ad cognoscendum, si ibi sedem collocare posset: Religione poytheistica offendenda—etsi al-Kaaba, sanctuarium Arabiae gravissimum, agnovit—sibi multos inimicos fecerat; foedus cum incolis urbis Ta'if ad irritum ceciderat; multi sectatores fugati erant; tandem patronus Abu Talib et Chadidia uxor mortui sunt (sub annum 619). Quidam nobiles urbis Yathrib, cui postea nomen Medina (plenius: madīnat an-nabiy 'urbs prophetae') data est, Mahometo et sectatoribus eius praesidium obtulerunt, quod inter annos 621–622 foedere ictum est.
Anno 622 vexatione augente Mahometus et sui Mecca exiverunt et Medinam fugerunt. Medinam cum advenissent, multi Mahometum secuti sunt. Ista fuga, Hegira appellata, est initium Islamici calendarii. Adventus in Qubā' prope Yathrib sita postea in duodecimum Rabi’ primi anni lunaris calendarii Islamici (dies 24 Septembris anno 622) constitutus est. Anni subsequentes ex anno 622 numerantur et anni Hegirae vocantur. Ergo annus 631, exempli gratia, est Annus Hegirae decimus (saepe scriptus "10 AH") in Islamico calendario.
Prius tempus, quo Mahometus Medinae prophetizavit
Societas Yathrib urbis, quae nunc Arabice al-Madina (Medina) vocatur, tempore Hegirae aliter ac Meccae constituta erat. Incolae ad civitates gentesque inter se contrarias Aus et Chasradsch pertinebant. Praeterea erant variae Iudaeorum gentes, inter quas Banu n-Nadir, Banu Quraiza et Qaynuqa' plurimum potuerunt, deinde nonnulli urbis incolae, qui iam ante Hegiram Musulmani facti quique "adiutores" (al-Ansar) appellati sunt, postremo ii Mahometi sectatores, qui cum eo Mecca fugerant et "emigrantes" (Muhadschirun) nominati sunt. Aliae sedes Iudaicae erant a Medina in septentriones versae apud Khaibar.
Initio Mahometus omnes incolas in unam societatem coniungere studebat. A sic dicto Pacto Medinensi, quod ad litteram in prophetae biographia ab Ibn Ishaq conscripta servatum est quodque a studiosis, quamvis datatio disputetur, verum agnoscitur, non solum omnibus Musulmanis et Iudaeis eadem iura praebentur, sed etiam religiones agnoscuntur. Iudaei una cum fidelibus (id est, Musulmanis) ummah constituunt: "Iudaeis est ipsorum religio (dīn), Musulmanis ipsorum."
"Ansar" et "Muhadschirun" iisdem iuribus gaudent. Se ipsum autem Mahometus hoc in pacto legatum Dei et prophetam vocat.
Diserte et plane pacto exclusi sunt polytheistae ("al-muschrikūn"). Quomodo pactiones cum Iudaeis, quarum historiographia Islamica mentionem facit, circa singula conscriptae fuissent, nescitur, quod conditiones varie traduntur. Tales pactiones autem inter Mahometum et Iudaeis exstitisse a studiosis ponitur.
Initio Mahometus ad distinctam segregationem ab aliis "possessoribus scripturae" („ahl al-kitāb“) annixus esse non videtur; iam Sura 109 ("Infideles") Meccae relevata religiones "aliorum" agnoscit:
Inimici Mahometi illius temporis erant polytheistae, quos iam Meccae oppugnaverat.
Directio orationis mutata
Primi de Mahometi vita fontes unanime referunt eum, dum Meccae vivit, in orando inter Cabae angulos meridianum orientalemque stetisse, ubi erat lapis niger. Ita se simul ad sanctuarium Meccanum et - ut Iudaei et Christiani - ad Hierosolyma (bait al-maqdis) inclinavit. 17 mensibus post migrationem, mense Radzabo, directio orationis (Qibla, Aarabice ‏قبلة‎) ab Hierosolymis ad Meccam mutata est. Directio orationis secundum revelationem Surae 2, 143-146 mutata est.
Bella ("ghazawât") a Mahometo ac sociis gesta
Post hegiram - fugam Mecca in urbem Yathrib (sive Medinam) - Mahometus paulatim etiam militaris suorum dux factus est. Initio tum paucos asseclas a bello cohibuisse videtur, quod hic Alcorani versus primum post hegiram tempus commemorans attestatur:
Denique ille versus revelatus est, quem exegesis Alcorani primam pugnandi potestatem esse putat:
Bellum Meccanum plurimae incursiones in commeatus Meccanos anteierunt. Prima pugna inter Musulamanos et gentem Corasinam anno 624 apud Badr commissa est. Musulmani, qui agmen mercatorium ex Syria revertens opprimere studebant, a copiis Meccanis Abu Sufyan duce necopinati ex insidiis agressi sunt. Quamvis numero minores nec ad pugnam parati Musulmani victores prodierunt. De quo in Alcorano legitur:
Les Mazures
Les Mazures  est commune Francicum 947 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Mahometus
Bella ("ghazawât") a Mahometo ac sociis gesta
De pugna apud Uhud commissa, qua Musulmani anno 625 a Meccanis victi sunt, longi versus ad fideles docendos confirmandosque relevati sunt; in sura 3,173 e.g. legitur:
Gens Iudaica Banū ʾl-Naḍīr,postquam diu sed frustra actum est -sedibus eorum obsessis, palmis a copiis Musulmanis succisis - mense Augusto anno 625 Medinae viciniam circiter 600 camelos secum ferens reliquerunt et primo in oasi Ḫaibar sedes collocaverunt, deinde, postquam Mahometus eos anno 628 etiam illinc exegit, in Syriam fugerunt. Tum Mahometus Ṣafiyyam, filiam ducis, quae praedam ceperat quaeque musulmana facta est, in matrimonium duxit. Omnis sura 59 (al-Ḥašr, Latine "congregatio"), ut in exegesi Alcorani putatur, de gente Banu Nadir expellenda narrat:
Anno 627 copiae Meccanae cum sociis Medinam oppugnaverunt (quae oppugnatio in historiographia Islamica ġazwat al-ḫandaq, "bellum fossae", appellatur), sed frustra. Meccanis regressis gentem Iudaicam Banu Quraiza trucidari iussit, quod se in urbe defendenda - secundum traditionem Islamicam - non adiuvisset. Gens Banu Quraiza ab urbe Medina in austro-orientem versus agros coluerat.
Dum urbs oppugnatur, gens Banu Quraiza formaliter recte egerat, Musulmanis ad fossam effodendam palas commodaverant , contra autem aggressores cibo instruxerant et cum eis clam egerant. Praeterea Mahometum ac asseclas a tergo adoriri moliti erant.
Wippera
Wippera (Germanice Wupper) est flumen Germaniae borealis.
Mahometus
Bella ("ghazawât") a Mahometo ac sociis gesta
Variae Alcorani surae "belli fossae" et gentis Banu Quraiza exstinctionis mentionem faciunt res gestas secundum Dei voluntatem factas praedicantes.
Ioannes Churchillus (dux Marlburiensis)
Ioannes Churchillus,  primus dux Marlburiensis (natus Devoniae 26 Maii 1650; Berceriae mortuus 16 Iunii 1722), fuit supremus exercituum Anglicorum dux inter bellum de successione Hispanica, legatus Anglicus in Nederlandiam anno 1701 creatus, et vir publicus.
Mahometus
Bella ("ghazawât") a Mahometo ac sociis gesta
Vide etiam suras 2,109; 5, 41; 5,52 et 8, 58, quas exegetae ad fortunam gentium Banū ʾl-Naḍīr et Banu Quraiza referunt.
Bibliotheca Publica Bambergensis
Bibliotheca Publica Bambergensis (Theodisce Staatsbibliothek Bamberg) est bibliotheca Rei Publicae Liberae Bavariae potissimum humaniorum literarum studiis inserviens. Condita est Bambergae in Franconia Superiore anno 1803. Sedes bibliothecae est Palatium Novum apud cathedralis ecclesiae aream.
Ioannes Churchillus (dux Marlburiensis)
Dux Marlburienis quinque regibus servivit. "Corporalia Ioannes" cognominatus est.
Bibliotheca Publica Bambergensis
Librorum copiae
Inter libros huius bibliothecae praestantissimos 165 codices manu scripti excellunt, quos Henricus II imperator ecclesiae Bambergensi a se anno 1007 fundatae dono obtulit. Isti libri digitali modo redditi et in interreti divulgati sunt. Antiquissima sunt fragmenta codicis Liviani saeculo quinto exarati et integer saeculi sexti codex opera quaedam Sancti Hieronymi et Sancti Augustini continens. Tres codices ab Ordine Educationis Scientiae Culturaeque Consociationis Nationum in indicem cui titulus est Memoria mundi relati sunt.
Ioannes Churchillus (dux Marlburiensis)
Vita
Ioannes Churchillus natus est die 26 Maii 1650. Pater regem inter bellum civile Anglicum vehementer defendit, et familia Churchilliensis vitam pessimam traxit in interregno Anglico. Post excidium rei publicae Anglicae, familia habebat patrocinium regis Caroli II. Ioannes Churchillus studuit Universitate Oxoniensis. Fuit doctissimus in mathematica, philosophiam, Latina et Graeca Antiqua item. Αnnο 1678 Saram Jenyns (Jennings) in matrimonium duxit.
Mahometus
Bella ("ghazawât") a Mahometo ac sociis gesta
Mahometus ex praeda inter alia Raiyḥānam accepit, quam concubinam habuit. Sunt, qui eam postea religionem Islamicam secutam esse velint.
Ioannes Churchillus (dux Marlburiensis)
Vita
Post restaurationem Stuartorum Ioannes Churchillus participavit in bello secundo Angliae contra Nederlandiam. Αnno 1689 hic dominus audiebat Gulielmo, procuratori rei publicae Bataviae, capere imperium regni Anglici. Sed novus rex Angliae Ioannem in odio habuit. Hic vir pugnavit in bello de successione Hispanica. Victoria maxima ducis in hoc bello fuit victoria in pugna Blindchaemis anno 1704. Vicit pugnas Audenarde, Malplaquet.
Bibliotheca Publica Bambergensis
Librorum copiae
Numerus codicum manu exaratorum 6400 exemplarium, numerus librorum impressorum 566,000 voluminum excedit, inter quae circiter mille codices medii aevi nec non et circiter 3600 incunabulorum typographiae prae ceteris memoranda sunt. 1650 fere scripta periodica continuo acquiruntur.
Ioannes Churchillus (dux Marlburiensis)
Vita
Ioannes Churchillus mortuus 16 Iunii 1722 est.
Mahometus
Bella ("ghazawât") a Mahometo ac sociis gesta
Una cum gente Banu Quraiza etiam socii eorum, Arabes Banu Kilab ibn 'Amir, interfecti sunt. Unam ex feminis eorum, al-Naschāt (sive: al-Schāt) bint Rifā'a, Mahometus in matrimonium duxit, mox autem repudiavit. Cum feminae filiique Banu Quraiza in servitutem redacti sunt, de feminis filiisque Banu Kilab ibn 'Amir nihil certi notum est.
Bibliotheca Publica Bambergensis
Librorum copiae
Anno 1987, Bibliothecae Publicae Bambergensi omnium librorum in Franconia Superiore typis excussorum exemplar unum accipiendi ius concessum est.
Ioannes Churchillus (dux Marlburiensis)
Persona
Macaleus Thomas Babingtonus, historicus Anglicus clarus, descripsit Churchillo monstro. Is putavit Churchillum fuisse inimucum Angliae.
Mahometus
Al-Hudaibiya et Meccae expugnatio
Mense Martio anno 628 (anno sexto post hegiram) Mahometus una cum sectatoribus iter Meccam fecit, ut ibi parvam peregrinationem ('umra) conficeret. Cum autem a Meccanis impeditus sit, prope sanctuarium Meccanum apud al-Hudaibiya foedus initum est quinque conventa principalia comprehendens:
Gentes fortissimos circa Meccam viventes nomine al-Ta'if mense Ianuario anno 630 - quamvis magno labore (de quo sura 9,25–26) - subactae sunt.
Pristinus Mahometi adversarius nomine Abu Sufyân, qui ante Meccam expugnatam ad religionem Islamicam converterat, deam principalem al-Lât in Ta'if delevit.
Peregrinatio suprema et mors Mahometi
Anno 632 Mahometus peregrinationem supremam Meccam fecit, mense Martio ineunte cum asseclis Meccam advenit. In ritibus conficiendis singula caeremoniarum constituit etiam quosdam mores antiquos (qui ante religionem Islamicam exstiterunt) inserens.
Secundum traditionem Islamicam Mahometus in monte Araphat suram quintam edidit, ut fidelibus quasi heredidatem relinqueret. Inter alia legitur:
Saepe etiam haec ultima verba, quae in Corano non inveniuntur, referuntur:
Mahometo mortuo Abu Bakr, qui mox Mahometum successit, inter alia hunc Alcorani versum recitasse dicitur:
Antonius Martini
Antonius Martini (Prati natus die 20 Aprilis 1720; Florentiae mortuus die 31 Decembris 1809) fuit presbyter Italicus et ab anno 1781 usque ad annum 1809 archiepiscopus Florentiae.
Petrus Franciscus Morali
Petrus Franciscus Morali (natus in  San Miniato al Tedesco die 16 Septembris 1758; mortuus die 29 Septembris 1826) fuit presbyter Italicus et ab anno 1815 usque ad annum 1826 archiepiscopus Florentiae.
Senneçay
Senneçay est commune Francicum 454 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Lutheranismus
Lutheranismus est ramus religionis Christianae, quae doctrinam Lutheri (1483-1546), reformatoris ecclesiae Germaniae, sequitur.
Historia
Martinus Lutherus, monachus ordinis Sancti Augustini et theologus Islebiae Germaniae natus, sicut multi alii ecclesiam emendare voluit, sed reformationem in Sacro Romano Imperio incitavit. Postquam 95 theses (Disputationem pro declaratione virtutis indulgentiarum) publicavit, litterae eius longe lateque diffusae sunt et novam doctrinam disseminaverunt.
Cum anno 1520 a papa Leone X excommunicatus et anno sequenti in dieta Wormatiensi damnatus est, separatio eius ab ecclesia Romana manifesta facta est. Duae erant quaestiones primariae: Quae sit auctoritas fons in ecclesia (principium formale reformationis, quod dicitur), et quo modo peccator fiat iustus (principium materiale).
Pons Canalium
Pons Canalium (Italiane: Pontechianale) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Pontecanalenses appellantur.
Lutheranismus
Doctrina
Aliter ac Ecclesiae Reformatae Lutherani formas liturgicas et theologiam sacramentalem partim retinent, imprimis eucharistiam sive "ultimam cenam". Lutheranorum theologia a Reformata differt in Christologia, Soteriologia, doctrina de gratia divina et praedestinatione.
His diebus Lutheranismus, cui fere 80 milliones fidelium adhaerent, unus maximorum Protestantismi ramorum est, "The Lutheran World Federation", maxima orbis terrarum societas ecclesiarum Lutheranarum, plus quam 72 milliones hominum comprehendit.
Manuscripta Maris Mortui
Manuscripta Maris Mortui, sic nuncupata, inter annos 1947–1956 in undecim speluncis saxosis prope reliquias antiquae Qumran in Cisiordania reperta sunt. Circiter 15 000 fragmenta fere 850 voluminum antiqui Iudaismi a minimum 500 librariis variis inter annum 250 a.C.n. usque ad annum 40 p.C.n. scripta exstant, quorum fere 200 textus ad Tanach pertinent. Quae sunt antiquissima manuscripta Bibliorum. Manuscripta saepius Hebraice, rarius Graece aut Aramaice scribuntur.
Etiam in aliis speluncis litori Maris Mortui propinquis volumina antiqua reperta sunt, ut puta anno 1952 in Wadi Murabba'at (20 km a Qumran in meridiem versus), ab anno 1963 in Masada, in Nachal Chever, in Wadi Sdeir et Nachal Ze’elim (1960), nec non anno 2004 in Nachal Arugot.
Lacus Erieus
Lacus Erieus area superficiali est quartus a maximo lacu ex quinque Lacubus Magnis in America Septentrionali et undecimus a maximo in omne orbe terrarum. Lacus volumine aquae est maxime meridianus, maxime humilis, minimusque Magnorum Lacuum. Finitur ad septentriones ab Ontarione provincia Canadiensi, ad meridiem ab Ohio, Pennsilvania, et Novo Eboraco in civitatibus Civitatum Foederatarum, et ad occidentem a civitate Michigania.
Lacus appellatur ex tribu Eria Indianorum Americanorum qui secundum eius litus meridianum olim habitabant. Effluvum e lacu vim hydroelectricam Canadae Civitatibusque Foederatis praebet, cum ingentes apud Aquas Cadentis Niagarenses turbinas verset.
Chad Fraser, scriptor Canadiensis, in libro Lake Erie Stories, regionem verbis exsequitur "refugium apricissimum, paene tropicum." Margarita Atwood, scriptor mythistoriarum et poeta, lacum sic describit: "Magnus, planus, pulcher, rabiebus inexspectatis obnoxius, locis languidis praeditus—sicut oculi Roberti Mitchum."
Pactio Magnorum Lacuum
Anno 2005 civitates Magnorum Lacuum Ohium, Michigania, Novum Eboracum, Pennsilvania, Illinoesia, Indiana, Visconsinia, et Minnesota, et Ontario provincia Canadiensis Pactionem Sustinendarum Opum Aquariarum Magnorum Lacuum et Pelvis Fluminis Sancti Laurentii (Great Lakes–St. Lawrence River Basin Sustainable Water Resources Compact) sanxerunt, quam Praeses Georgius W. Bush legem Septembri 2008 fecit. Pactio, ratio internationalium iurum aquariorum gerendorum a Consilio Magnorum Lacuum (Great Lakes Commission), deductionem aquae ex Magnis Lacubus ad civitates remotas obstare intendit, et normas usurpandi conservandique praescribit. Ambae maiores factiones politicae pactionem fulciunt, a Senatore Georgio Voinovich (R-OH) et Gubernatore Jennifer Granholm (D-MI) promotae, sed ob siccitates frequentis et paucitatem aquae, populo in civitatibus meridio-occidentalibus Civitatum Foederatarum non grata est.
Urbes notabiles
Maximae urbes secundum litus lacus sitae sunt
Bailleul-Sir-Berthoult
Bailleul-Sir-Berthoult est commune Francicum 1'261 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus
Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus (nescimus, quando natus, quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Lucretius anno 393 a.C.n. consul suffectus una cum Servio Sulpicio Q.f. Camerino creatus est. Hoc anno contra Aequos certavit et ager Veiorum expugnatorum divisit. Anno 391 primo tribunus militum consulari potestate erat atque cum eo Gaius Aemilius Ti.f. Mamercinus, Servius Sulpicius Q.f. Camerinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Agrippa Furius Sex.f. Fusus et hoc anno contra Volsinios et Clusii cives auxilium Romanorum contra Gallos petiverunt. Quamquam non impetrati sunt, hoc initium incursionis Gallorum fuit. .
Anno 388 tribunus militum II fuit, ceteri tribuni Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Iulius Iullus, Lucius Aquillius Corvus, Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Servius Sulpicius Rufus electi sunt. Eo anno tribuni exercitum in Aequos duxerunt atque oppida Etruscorum Cortuosam et Contenebram vi ceperunt. Domi tribuni plebis leges agrarias postulaverunt.
Silva Balnearia
Silva Balnearia vel Balnearia  (Italiane: Bagnara di Romagna) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 350 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Ravennati situm. Incolae Balnearenses appellantur.
Fractio
San Filippo.
Nevedratum
Nevedratum vel Nevedrate  (alia nomina: Nevedras - atis; etiam: Novedratum) (Italiane: Novedrate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 930 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Nevedratenses appellantur.
Limogne-en-Quercy
Limogne-en-Quercy est commune Francicum 792 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Irena Kazik-Zawadzka
Irena Kazik-Zawadzka (nata die 4 Septembris 1920 Psczinae; obiit die 4 Novembris 1975 Friburgi in Helvetia), philologa classica Polona, linguis antiquis, praecipue Graecis, erudita. Anno 1955 doctrix philosophiae promota et anno 1962 habilitata est.
Marcus Manlius T.f. Capitolinus
Marcus Manlius T.f. Capitolinus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 384 a.C.n.) vir consularis Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit. Quae persona, magna ex parte mythica,  cum Spurio Maelio et Spurio Cassio est unus e tribus adfectatoribus regni morte damnatis  quos historiographia Romana duobus primis saeculis liberae Reipublicae posuit.
Cursus honorum
Anno 392 a.C.n. Manlius consul ordinarius creatus est, una cum Lucio Valerio L.f. Potito. Parvum bellum cum Aequis fuit qui statim fugati sunt : Valerio triumphus, Manlio ovatio decreta est. Item consules ludos magnos fecerunt, quos Marcus Furius Camillus dictator Veienti bello voverat.
Anno 390 vel 387 Capitolium a Gallis media nocte impetum facientibus servavit. Anno 385 a.C.n. Manlius, qui debitoribus pauperibus pecunia sua subvenire solebat atque leges de aere alieno remittendo ferebat, accusatus est, quod liberalitate huiusmodi revera regnum peteret. Tunc morte damnatus et anno sequenti ex rupe Tarpeia pulsus est.
Dobromirus Chrysus
Dobromirus, qui inter annos 1197 et 1202 floruit, fuit dux Bulgarorum et Blachorum. Anno 1197 imperator Alexius III Angelus ad foedera concludenda filiam Manuelis Camytzae Dobromiro in matrimonium dedit, qui nomine Graeco Chrysus se nuncupavit. Mox Manuel contra Ibancum ducem militans captus est. Imperatore Alexio nihil pro eo offerente Manuel apud generum Dobromirum subsidia petivit. Inde ambo contra imperium bellare inceperunt. Anno 1202 Dobromirus a duce Caloioanni devictus est, post quem annum nihil maius de eo scitur.
O Sanctissima
"O Sanctissima" est Christiana Mariae prex, quae saeculo XVIII ab ignoto scripta est. Saeculo XIX Antoninus Dvořák missam cantatam de hac oratione composuit.
Ad hunc modulum in terris linguae theodiscae et protestantes et catholici celeberrimum carmen natalicium O du fröhliche cantare solent. Verba primae seriei versuum composuit Ioannes Daniel Falk "pater orphanorum" Wimariae (1768—1826), qui auctor carminis est; secundam seriem et tertiam Henricus Holzschuher (1798—1847) addidit.
Ioachim Florensis
Ioachim Florensis seu Ioachimus de Flore (anno circiter 1135 natus; mortuus die 30 Martii 1202) fuit theologus, rerum gestarum interpres, propheta, et abbas Sancti Ioannis monasterii, qui ordinem Floriacensem (alias ordinem Florensem) condidit.
Vita
De eius vita scripsit sermone Latino Carmelus Ciccia in commentariis Vaticanis quibus est titulus Latinitas (Sept. 2000):
"Dantes Alagherius in suo Paradiso (c. XII) Ioachimum de Flore invenit, “Calabrum abbatem spiritu prophetico praeditum”: a maximo Italorum poeta abbas Ioachimus in beatorum numerum numeratur… Abbas Ioachimus, ortus Caelici circiter MCXXX, in Consentina dioecesi, prius Cisterciensis monachus fuit; deinde, post in Terram Sanctam peregrinationem, ordinem Florensem instituit, qui e monasterio Sancti Ioannis per totam Italiam diffusus est. Magno ingenio praeditus, anachoreta fuit simulque mysticus, praedicator, propheta, philosophus, theologus, librorum auctor. Summorum Pontificum Imperatorumque iussu, nonnulla opera ad Christifideles aedificandos conscripsit. Praenuntiare ille potuit aetatem Spiritus Sancti, post aetates Patris et Filii venturam, nec non Ecclesiae humanique generis renovationem, gratia paupertatis et simplicitatis. Renovatio ab eo praenuntiata magnam expectationem excitavit et complures homines ad poenitentiam adque rectum iter suscipiendum adduxit. Doctissimus vir etiam de theologicis questionibus egit, a multis veneratus, a nonnullis spretus. Cum autem semper catholice in Ecclesia vivere et mori cuperet, ipse Sedi Apostolicae munus concredidit ut opera sua diiudicaret et, si quid erroris esset, tolleret vel emendaret; et Ecclesiae praeceptis semper obtemperavit. Eius mortis dies anniversarius, festus habitus, per saecula ritu proprio celebratus est. Quia vero plurima miracula et admirabilia ei tribuuntur, saepe in libris beatus vel sanctus Ioachimus appellatur. Anno MCCXV S. Concilium Lateranense IV, cum libellum contra Petrum Lombardum de unitate seu essentia Trinitatis Ioachimo attributum damnaret, ipsum Ioachimum tuitum est, quia Ecclesiae semper confisus erat. Tamen abbas fama deminutus est; sed Summus Pontifex Honorius III anno MCCXX quadam bulla Ioachimum “hominem catholicum” declaravit et hanc sententiam longe lateque praedicari iussit."
Doctrina
Secundum Ioachim res gestae divisae sunt in tres status: statum Dei patris, statum filii, statum futurum Sancti Spiritus. Tres status testamentis correspondent scilicet primo, secundo, tertio futuro. Nonnumquam hic tertius status "illo tertio imperio" (Germanice Drittes Reich) vocato comparatur. Quo verbo aliquantum temporis Nationales Socialistae Germanici utebantur ut suum imperium describerent.
In peritissimis Ioachimismi viris doctis est papa Benedictus XVI emeritus Iosephus Ratzinger, qui iam in opere habilitationis suae, conscripto 1956 et anno 1959 edito receptionem operum Ioachimi tractavit.
Olympia hiemalia 1972
Olympia hiemalia 1972 fuerunt ludi XI Olympiorum hiemalium Sappori in Iaponia habiti.
Panagia Evangelistria Tenia
Panagia Evangelistria Tenia (Graece: Παναγία Ευαγγελίστρια της Τήνου, "Sanctissima evangelista"; vel Μεγαλόχαρη της Τήνου, "Magna Gratia Teni") maximum est Graeciae sanctuarium Marianum, in urbe Teno in insula homonyma situm.
8408 Strom
8408 , olim designationibus 1995 SX12, 1972 GA2, et 1996 XS36 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Spacewatch Observatorii Nationalis Kitt Peak repertus est.
Panagia Evangelistria Tenia
Aedes circum iconem miraculosam aedificata est, quae secundum traditionem reperta erat, postquam virgo Maria monachae nomine Pelagia apparens locum indicavit, ubi icon sepulta erat. Icon fons multorum miraculorum vulgo creditur. Argento, auro gemmisque paene tota operta vulgo "Μεγαλόχαρη " ("Magna Gratia") vel simpliciter "Χάρη τής" ("Sua Gratia").
8408 Strom
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8408 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Panagia Evangelistria Tenia
Icon primo post rem publicam Graeciam conditam die reperta est, qua re Panagia Evangelistria Tenia patrona Graecia declarata est. Icon tum a Luca evangelista facta esse credebatur et pecunia tota Graecia collecta ecclesia aedificata est, quae iconem tegeret. Ecclesia anno 1830 inaugurata ex tunc maximum peregrinationis Christianae in Graecia locus est, comparabilis Lapurdo in Francia aut Fátimae in Portugallia.
Saint-Jean-d'Ataux
Saint-Jean-d'Ataux est commune Francicum 117 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Toury
Toury est commune Francicum 2 670 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Georgius de Hertling
Georgius Freiherr (ab anno 1914: Marchio) von Hertling ( Darmstadii natus die 31 Augusti 1843 - obiit die 4 Ianuarii 1919 in Ruhpolding, Bavaria superioris) fuit philosophus, vir publicus, ac cancellarius Imperii Germanici a die 1 Novembris 1917 usque ad diem 30 Septembris 1918.
Iuventus et Munus
Hertling post scholam Darmstadii finitam Monasterii, Monachii, Berolinique philosophiae studebat. 1864 doctor philosophiae promotus est. 1867 Bonnae habilitatus propter catholicam fidem non prius quam 1880 professor nominatus est.
Cursus honorum
Hertling sodalis factionis catholicae Centrum fuit atque annis 1875 - 1890 et 1896 - 1912 legatus Dietae Imperii Germanici fuit. 9 Februarii 1912 Luitpoldus, vicarius regis Bavariae eum praesidem ministrorum nominavit: Zentrum maiorem partem legatorum in senatus terrae Bavariae miserat. Hoc actum vicarii primum gradum ad moarchiam Bavaricam a parlamento rectam fuit. Bello Orbis Terrarum I sectator cancellarii Theobaldi de Bethmann Hollweg fuit. Cum hic Iulio 1917 recedere coactus esset, Hertling cancellarius fieri rogatus hoc negavit. Sed postquam Georgius Michaelis Octobri mense eiusdem anni etiam recessit, Hertling - iam aetate fessus - magistratum cancellarii imperii et praesidis ministrorum Borussiae subiit. Frustra pacem sine adiunctionibus atque suffragium aequum Borussiae petivit. 3 Octobris 1918 Maximilianus de Baden eius successor destinatus est.
Mazerny
Mazerny  est commune Francicum 117 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Eruca (genus)
Eruca est genus plantarum Angiospermarum familiae Brassicacearum, in regione circa mare Mediterraneum endemicum. Sunt herbae annuaae, quae ad magnitudinem inter 20 et 100 cm crescunt. Eruca sativa est herba esculenta quae saepe in acetariis ponitur.
Numerus specierum disputatur, aliis eruditis unam speciem, aliis usque ad quinque species agnoscentibus. In Med-Checklist agnoscuntur species sequentes: Alii scriptores has omnes in specie E. vesicaria includunt.
30 Decembris
30 Decembris est dies 364ª anni (365ª in annis bissextilibus) in Calendario Gregoriano. 1 dies manet.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem tertium Kalendas Ianuarias (a.d. III Kal. Ian.).
Marcus Fettes
Marcus Fettes (natus die 21 Iunii 1961 Weaverville in Carolina Septentrionali) esperantista et professor universitarius in Canada de educatus arte est. Anno 2013 Reykiavicae praeses Universalis Societatis Esperanticae electus erat. Munus id deposuit sex annis post.
Vita
Cum puer decem annorum fuit cum parentibus originis Britannicae in Novam Zelandiam iit. In Universitate Cantabrigiensi diplomate laureatus est. Anno 1986 de biologia moleculari ad universitatem Columbiae Britannicae magisterium habuit. Sed repente studiorum genera omnino mutavit scribens thesim de arte educatoria anno 2000 Toronti. Anno 1990 in matrimonium duxerat mulierem Canadiensem Beverly Olds et inde ab anno 1992 commigravit Ottaviam. Nostris diebus docens est in Universitate Simon Fraser. Anno 2003 de educatione infantium indigenarum studia amplissima incohatus est.
In Esperanticis
Avunculus Christophorus Fettes, qui in Associatione Esperantica Hiberniae operam diu navaverat, Marcum ad Esperantica duxit anno 1975. Cum Marcus in Anglia et in Canada studendi caussa degeret, motioni Esperanticae se aggregavit. Anno 1984 parando Congressui universali LXIX Vancuverii operam turba praeparatoria dabat. Annis a 1986 ad 1992 periodicum Esperanto, commentarios Universalis Societatis Esperanticae officiales, moderatus est. Anno 1991 tractationem edidit cum titulo ''Al unu lingvo por Eŭropo? La estonco de la Eŭropa Babelo'' ubi agitur de quaestionibus linguisticae hegemoniae in Europa ardentibus.
Anno 1992 moderator rubricae "La monda vilaĝo" periodici Belgici Monato factus est; ibi mansit usque annum 1995. Eodem anno collaborationem iniit cum opere fundato Americano Esperantic Studies Foundation, cuius director proclamatus est anno 2000. Anno 2013 esperantista anni honorarius electus est.
Mense Iulio anni 1996 Pragae Marcus Fettes una cum aliis notissimum Manifestum Pragense fieri curavit quod de partibus futuris linguae Esperanticae agendis fundamenta statuit.
Forminiana
Forminiana (alia nomina: Curtis Forminiana) (Italiane: Formignana) est oppidum Italiae, et fractio municipii Tresinianae. Incolae Forminianenses appellantur.
Historia
Forminiana fuit municipium Italiae, circiter 2 800 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Ferrariensi situm. Die 1 Ianuarii 2019 municipium Forminianae coniunxit se cum municipio Transegallii ut constituiret municipium novum Tresinianae.
Ibancus
Ibancus, qui saeculo XII exeunte floruit, fuit dux Blachorum. Anno 1196 Isaacium Comnenum cepit et in carcere Trinovi misit, qui mox ibi mortuus est. Ibancus etiam ducem suum Ioannem Asenum interfecit. Post paucos menses filiam Isaacii, nomine Theodoram, in matrimonium duxit. Statim nomen Byzantinum Alexium adsumpsit et pro imperatore Alexio Angelo militare coepit, sed anno 1198 Manuelem Camytzam cepit, qui ab alio duce Dobromiro Chryso redemptus est. Ibancus anno 1200 a Theodoro Lascari et Alexio Palaeologo captus est; post quem annum nihil de eo scitur.
Savigny-en-Septaine
Savigny-en-Septaine est commune Francicum 672 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Tarsia (Turcia)
Tarsia sive Tarsus, Graece, Turcice Adapazarı, est urbs Turciae ad ripas fluminis Sangarii iacens et caput provinciae Sangarii.
1722 Goffin
1722 , olim designationibus 1938 EG, 1942 DJ, 1950 HK, 1952 SW, 1952 UQ, 1960 WB, 1964 UF, et 1964 VD1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Eugeneo Iosepho Delporte in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1722 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Avocamentum
Avocamentum est impigritas ad oblectamentum qualiter tempore otioso et nititur in studioso hominis. Avocamenta res complectit quaedam thematis sicut adumbrare, chartas basipilae colligere. Participare assidue in quoddam avocamentum praecipuum, quisquam artificia et scientia nimia adipisci potest in illa area. Occupans in avocamento auxit in saecula 19 opificibus otiosis temporibus auctis.
Pratum Levis
Pratum Levis (Italiane: Pradleves) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Pratolevenses appellantur.
Clint Eastwood
Clint Eastwood (Franciscopoli natus die 31 Maii 1930) est histrio, pellicularum factor, et moderator cinematographicus Americanus.
Bailleulmont
Bailleulmont est commune Francicum 252 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Zyzyxia
Zyzyxia est genus familiae Asteracearum ad Ecliptinas pertinens. Species sola Zyzyxia lundellii est. Frutices Folia coriacea venis pinnatis. Capitulescentiae terminales Phyllaria 15-20+, seriebus 2-3, phyllariis exterioribus herbaceis phyllariis interioribus membranaceis oblongis vel subrotundatis. vel convexa. Paleae lineares proximaliter conduplicatae et planae et dilatatae. Corollae nec dilatatae nec incrassatae prope cuneata vel oblonga, triquetra vel complanata, non alata oblique inserta, breviter rostrata, carpopodiis conspicuis, elaiosomatibus Pappus constans ex 2 (-3) aristis et 6-10 squamellis minutis.
Saint-Hilaire-d'Estissac
Saint-Hilaire-d'Estissac est commune Francicum 111 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Zyzyxia
Nomen
Nomen arbitrarius creatus est.
Maubert-Fontaine
Maubert-Fontaine  est commune Francicum 1'091 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Saint-Geyrac
Saint-Geyrac  est commune Francicum 246 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Dubis (flumen)
Dubis (Francice Doubs) est flumen Helvetiae occidentalis et Franciae orientalis, 453 chiliometra longum, quod in Ararem a laeva influit. Fons prope Mouthe in Iura occidentali patet.
Ecce homo (Bosch)
Discipulus aliquis Hieronymi Bosch eandem rem, post magistrum pictam, medio triptycho comprehendit. Hoc triptychon apud Museum Bellarum Artium Bostoniae reperitur.
Stolpe
Stolpe (Polonice: Słupsk; Theodisce: Stolp) est urbs et caput regionis Pomeraniae Mediae in Polonia boreali-occidentali. Circa 94  000 (anno 2014) homines eam incolunt.
Olympia hiemalia 1976
Olympia hiemalia 1976 fuerunt ludi XII Olympiorum hiemalium in Austriae urbe Ponte Aeni habiti.
Alexius Palaeologus
Alexius Palaeologus, qui anno 1203 mortuus est, filius ut videtur Georgii Palaeologi magni hetaeriarchae et nepos Georgii Palaeologi qui pro Alexio I imperatore militaverat, anno 1198 uxorem duxit Irenam, imperatoris Alexii III filiam natu maximam. Propter hoc matrimonium haeres imperatoris factus est. Anno 1200 cum Theodoro Lascari Alexius Palaeologus Ibancum ducem Blachorum et Bulgarorum cepit. Anno 203 Alexius mortuus est.
Chantal Lauby
Chantal Lauby (Vapinci die 23 Martii 1948 nata) est actrix et comoeda Francica.
Lhospitalet
Lhospitalet est commune Francicum 448 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Coslinum
Coslinum (Polonice: Koszalin) est urbs maxima regionis Pomeraniae in Polonia boreali-occidentali. Circa 109,000 (anno 2014) homines eam incolunt. Ab anno 1972 Coslinum est sedes dioeceseos Coslinensis-Colubreganae. Die 1 Iulii 1991 anni, papa Iohannes Paulus II eam visitavit.
Historia
Vicus mentionem primam habet in anno 1294 nomine Koszalice (o Cossalitz)in actu donationis quocum dux Pomeraniae,Borgislaw II, locum dat monasterio Belbuckis apud Treptowem. In anno 1248, terra datur episcopatui Camminis( hodie archidiocesis Stettino-Kamienis) et paucis annis tardius episcopus vel comes Herrmann von Gleichen, adiuvantibus germanis Marquardte et Hartmanne, condidit in eodem situ civitatem Cussalinem die 23 maii 1266. Civitas recta est iure urbano Lubeccae et ab anno fere 1300 multi coloni germani adierunt, colentes agros proximos.
Petrarium (discretiva)
Petrarium potest: