cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pitirimus Sorokin
Biographia
Sorokin iuvenis rerum novarum cupidus fuit, factionis socialistarum-revolutionariorum Russicae ab anno 1906 socius. Anno 1914 studia in Universitate Petropolitana complevit. Post revolutionem Februariam Russicam, strenuus vitae politicae in Russia particeps factus est, ut secretarius Alexandri Kerenskij, atque editor actorum diurnorum operi factionis socialistarum-revolutionariorum favebat. Res novas Octobres in Russia damnavit. Anno 1919, professor Universitatis Petropolitanae factus est. Anno 1922, emigravit. Ab anno 1923 in Civitatibus Foederatis habitans, civis earum ab anno 1930 factus est. Annis ab 1930 ad 1964 Universitatis Harvardianae professor et creator facultatis sociologiae, postquam professor emeritus, fuit.
Ius (cibus)
Usus iuris saporosi, e quo coquus cibum parat et inferri iubet, iam in Apicio receptus, recentius praecipue in arte coquinaria Francica (sauce) evolutus est.
Ars iurum Graeca antiqua
Graeci antiqui usum iurum culinariorum (quem apud Lydos didicerant) magnam partem artis gastronomicae esse censebant; iure enim condimenta addebantur. Secundum Athenaeum igitur "Hegesander in Commentariis ab omnibus inquit amari condimentum, carnem aute piscem non item: si ergo desit condimentum, nullum carne aut pisce libenter vesci, quemadmodum nec cruda illa expetere nec si condimento careant."
Ars iurum Romana antiqua
E quingentis fere praeceptis libri Apicii De re coquinaria fere 400 de confectione iurum disserunt atque fere 200 nihil aliud nisi iura praescribunt.
Pomponius Victorianus
Cursus honorum
Victori(a)nus anno 280/281 legatus Augusti pro praetore Britanniae Superioris fuit et Lucium Severum usurpatorem suppressit. Itaque anno 282 a Probo imperatore consulatu honoratus est. Anno 282 praefectus urbi Romae factus est.
Ius (cibus)
Ars iurum Francica
Inter "salsas" in arte coquinaria mediaevali usitatas, quae in antiquissimam traditionem iurum Francicorum partim receptae sunt, sunt camelina, alba, viridis, Robert vel barbae Robert, Madame. Inter iura recentiora notabiliora enumerari debent Magonicum, Hollandense. De consuetudine iusculorum Francica ab Antonino Carême in usum patroni Iudaei conversa haec Aeneas Sweetland Dallas gastronomus Anglicus scripsit:
Vladimirus Dachno
Vladimirus Auxentii filius Dachno (Ucrainice Володимир Авксентійович Дахно, tr. Volodymyr Avksentijovyč Dachno; natus 7 Martii 1932 in urbe Zaporizhia Ucrainae, tunc in URSS, mortuus 28 Iulii 2006 Kioviae) erat pictor, moderator atque scriptor artis animandi Ucrainicus Sovieticus, anno 1988 Praemio Publico Ševčenkiano RSS Ucrainicae et anno 1996 titulo Artificis Popularis Ucrainae ornatus. Notae sunt eius pelliculae animatae breves comicae de Cosacis Zaporoviensibus.
Saint-Mury-Monteymond
Saint-Mury-Monteymond est commune Francicum 342 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Fatoumata Diawara
Fatoumata Diawara (nata anno 1982 Litore Eburneo) est cantrix et actrix Maliensis, quae hodie Lutetiae vivit.
Frellstedt
Historia
Frellstedt anno 827 primo in actis descriptum est. Postea possessio Guelphorum factum est. Annis 1807 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Ducatum Brunsvici, ab anno 1918 ad Rem Publicam Brunsvicum pertinuit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est.
Archidioecesis Rossanensis-Cariatensis
Archidioecesis Rossanensis-Cariatensis (Italiane: Arcidiocesi di Rossano-Cariati) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Bruttii sita, suffraganaea Archidioecesis Cosentina-Bisinianensis, cuius caput est Rossanum (Coriolanum-Rossanum), cum Chariato. Sedes episcopalis archidioecesis non metropolitana est.
Archidioecesis 56 paroeciae sunt.
Archiepiscopus
Anno 2020 Archidioecesis a Archiepiscopo S.E. Iosepho Satriano regitur.
6296 Cleveland
6296 , olim designationibus 1988 NC, 1982 BL12, et 1993 MU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6296 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lintot
Lintot est commune Francicum 453 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Diffusio
Diffusio est motus quarumque rerum—exempli gratia, atomorum, energiae, innovationum, iontum, molecularum, photonum, sonorum—a regione maioris concentrationis ad regionem minoris concentrationis. Quae ratio, sive naturalis sive artificiosa, per proclivitatem concentrationis cogitur. Notio diffusionis in permultis cogitandi modis adhibetur, inter quos anthropologia, archaeologia, biologia, chemia, linguistica, mathematica, oeconomica, optica, photographia, physica (diffusio molecularis), sociologia, statistica, et ratio aeraria. Fundamentalis autem diffusionis notio in omnibus invenitur: substantia vel collectio diffusionem patiens ex puncto vel loco extenditur, ubi maior concentratio illius substantiae vel collectionis est. Gradiens est mutatio in pretio quantitatis (exempli gratia, concentrationis, pressurae, temperaturae) cum mutatione in alio variabile, saepissime distantia. Itaque mutatio concentrationis per distantiam gradiens concentrationis, mutatio pressurae per distantiam gradiens pressurae, mutatioque temperaturae per distantiam gradiens temperaturae appellatur.
Teberda (flumen)
Teberda (Karaczaevo-Balcarice Теберди́, Russice Теберда) est flumen Karaczaevo-Circassiae rei publicae. E montibus reservati Teberdensis exoritur, circa 60 chm fluit, et in Hypanim flumen effunditur. Urbs eiusdem nominis ad flumen Teberdam situs est et Karačaievsk urbs in ostio eius.
Lindebeuf
Lindebeuf est commune Francicum 372 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Herradis Landsbergensis
Herradis Landsbergensis (inter 1125 et 1130 nata; die 25 Iulii 1195 in monte Sanctae Odiliae in Alsatia mortua) fuit abbatissa et scriptrix medii aevi.
Herradis monacha ab abbatissa Richlint erudita est, quae a Friderico I imperatore ex monasterio Bergen prope Neuburg sito in montem Sanctae Odiliae missa erat. Cui in munere abbatissae secuta Herradis inter annos 1167 ad 1195 monasterium Hohenburg in monte Sanctae Odiliae administravit. Maximam laudem sibi in opere, quod Hortus Deliciarum dicitur, componendo ac illustrando peperit. Hortus Deliciarum fere anno 1180 confectus scientiam Christianam et saecularem medii aevi ad monachas erudiendas lingua Latina complectitur. Prima est a femina composita encyclopaedia.
Eudaminae
Eudaminae sunt subfamilia papilionum familiae Hesperiidarum, plerumque in regionibus neotropicis endemicae, nonnullis in temperatis Americae Septentrionalis regionibus habitantibus, et Lobocla, genere perplexo, quae generis Zestusae simile videtur, in Asia Orientali invento. Genus Eudamus, nomen primi typi familiae, hodie est synonymum iunius generis Urbani.
Eudaminae in subfamiliam Pyrginas ut tribus Eudamini olim digestae sunt, potissimum quia tribuum pyrginarum Celaenorrhinorum et Pyrginorum visae sunt, inter quas tribus certa Eudaminarum genera aliquando ponebantur; sed re vera haec genera ad Dyscophellum artissime cognata nunc videntur, et duae stirpes Hesperiidarum aliquantulum progressarum sunt distinctissimae.
Genera
Sequentia 55 genera in Eudaminas ut subfamilia distincta digeruntur. Ordine phylogeneticae sequentiae, ea sunt:
Aliquibus generibus sunt coniunctiones incertae.
Nexus externi
Brower, Andrew V. Z., et Andrew Warren. 2009. Eudaminae, apud situm tolweb.org (Arbor Vitae).
Triticum (alimentum)
Triticum est frumentum cereale, ex quo panis saepius hodie fit, et una ex pluribus speciebus generis Tritici, praecipue Triticum aestivum, primum ex Levante in regione Asiae Occidentalis ortum est, sed nunc per omnem orbem terrarum colitur.
Farina molita est usitata tritici forma. Grana triticea ex quibus furfur amovetur baccae triticea vel bulgur appellantur.
Simila vel similago est flos farinae triticeae.
Turma Pediludica Nationalis Slovenica
Turma Pediludica Nationalis Slovenica est pediludii nationalis Sloveniae turma virilis. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Matthias Kek. Haec turma anno 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium anno interest.
Forum in Lubelino
Forum in Lubelino (alia nomina: Mercatus Novus ) (Slovenice: Tržič; Theodisce: Neumarktl) est urbs Sloveniae, caput Municipii Fori in Lubelino, in regione statistica Carniola Superiore et in  provincia historica  Carniola Superiore sita.
Turma Pediludica Nationalis Slovacica
Turma Pediludica Nationalis Slovacica est pediludii nationalis Slovaciae turma virilis. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Vladimirus Weiss. Haec turma anno 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium anno interest.
Saint-Michel-les-Portes
Saint-Michel-les-Portes est commune Francicum 254 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Limpiville
Limpiville est commune Francicum 348 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Ecclesia Dei Omnipotentis
Ecclesia Dei Omnipotentis (Mandarinice 全能神教會 sive 全能神教会 Quánnéng Shén Jiàohuì), vulgo Dōngfāng Shǎndiàn (Mandarinice 東方閃電 sive 东方闪电 'fulmen orientale') vocata, est cultus ex Christianitate Sinensi ortus. Ritus gregis nomen est. Sina pro Iesu, grex Protestantium, aestimat numerum adsectatorum Fulminis Orientalis plus decies centena hominum esse. Praefecti securitatis provincialis in Sinis ecclesiam "cancrum socialem et pestem inter homines" appellaverunt.
Historia et fides
Grex anno 1989 in Provincia Heilongjiang a quodam Zhao Weishan conditus est. Sodales credunt eorum deum in specie mulieris ex caelo ad terram redisse, "in familia mediocri in septentrionali Sinarum regione orta," ut homines tertio ultimoque aevo duceret. Apud gregem, prima et secunda ductus activi tempora fuerunt in persona Iehovah Veteris Testamenti et Iesu Novi Testamenti.
Grex docet quandam mulierem quae se Fulmen Deng (鄧閃電 sive 邓闪电) appellat, ex Zhengzhou in Henan, esse Christum alterum. Fulmen ex Oriente (東方發出的閃電 sive 东方发出的闪电), liber eius latissime prolatus, se Verbum Dei proclamat, et primum Christi adventum homines redemptos fuisse, secundum animos hominum victos et Satanam superatum esse adserit; praeterea, qui eius verba reiciant severe punirebuntur vel moriebuntur.
Archidioecesis Catacensis-Squillacensis
Archidioecesis Catacensis-Squillacensis (Italiane: Arcidiocesi di Catanzaro-Squillace) est sedes episcopalis metropolitana Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Bruttii sita, cuius caput est Catacium, cum Scylaceo.
Archidioecesis 136 paroeciae sunt.
Gulielmus S. Knowles
Alma mater eius Universitas Harvardiana.
Aloades
Aloadae (Graece Ἀλωάδαι) sunt heroes et gigantes mythologiae Graecae. Fratres fuerunt gemini, Otus (Ὦτος) et Ephialtes (Ἐφιάλτης), filii Neptuni et Iphimedeae Aloei uxoris. Eratosthenes autem eos a Terra natos et ab Iphimedea solum nutritos esse putabat.
Archidioecesis Catacensis-Squillacensis
Historia
Dioecesis Squillacensis V Saeculo erecta est, Dioecesis Catacensis anno 1121; in plena unione 30 Septembris 1986.
Azavadia
Azavadia (Tuaregice ⴰⵣⴰⵓⴷ ; Arabice أزواد ; Francice Azawad sive Azaouad) est territorium in septemtrionali Malio situm necnon antiqua haud agnita civitas unilateraliter declarata a Motu Nationali pro Liberatione Azavadiae (Tuaregice ⵜⴰⵏⴾⵔⴰ ⵏ ⵜⵓⵎⴰⵙⵜ ⴹ ⴰⵙⵍⴰⵍⵓ ⵏ ⴰⵣⴰⵓⴷ ; Arabice الحركة الوطنية لتحريرأزواد ; Francice Mouvement National pour la Libération de l'Azawad sive MNLA) anno 2012, postquam Rebellio Tuaregica exercitum Maliensem ex Azavadiensi terris retraxit. Azavadia, secundum Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae vindicationes, regiones Malienses Tombutum (Francice Tombouctou ; Arabice تمبكتو), Kidal (Francice Kidal ; Arabice كيدال ; Tuaregice ⴾⴸⵍ), Gaonem (Francice Gao ; Arabice غاو) quoque et regionis Moptiensis partem comprehendit, circiter 60 centesimae totius Maliensis areae complexae. Azavadia Burcinae Fassoni meridie, Mauritaniae Occidente ac boreoccidente, Algeriae septemtrione ac septemtrio-oriente, et Nigro oriente ac meridio-oriente et haud vindicato Malio meridio-occidente finitima est. Saharae et Sahelicae zonae portionem varicat. Gao est praecipua urbs et in usu velut temporarium caput, dum Tombutum est secunda maxima urbs et destinata ad caput.
Die 6 Aprilis 2012, in affirmatione in suo situ interretiali posita, Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae "irrevocabiliter" Azavadiae independentiam e Malio declaravit. Gaone eodem die Bilal Ag Acherif, motus secretarius generalis, Declarationem Azavadiensem Independentiae obsignavit, quae etiam Motum Nationalem pro Liberatione Azavadiae temporarios administratores declaravit donec "nationalis auctoritas" formetur. Proclamatio vixdum agnita est ab adventicia entitate, et adhuc Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae assertio habendi dominii de facto in regione Azavadiensi in controversiam vocatur. Communitas Oeconomica Civitatum Africae Occidentalis (Anglice Economic Community of West African States sive ECOWAS ; Francice Communauté économique des États de l'Afrique de l'Ouest sive CEDEAO ; Lusice Comunidade Económica dos Estados da África Ocidental sive CEDEAO), quae Azavadiam agnoscere recusavit et independentiae declarationem "irritam" vocavit, se copias in controversam regionem mittere posse dixit, Maliensi postulationi favens.
Die 26 Maii, Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae et suus antiquus belligerator Auxiliatores Viae (Arabice أنصار الدين‎) pactum nuntiavere in quo emergat ad formandum civitatem Islamisticam. Nihilominus, aliquae recentiores relationes ut Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae de pacto decedere decrevisset, se ab Auxiliatoribus Viae (Arabice أنصار الدين‎) distans, indicaverunt. Auxiliatores Viae deinde se Azavadiensis independentiae ideam reiecisse declaravit. Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae et Auxiliatores Viae inter se confligere perrexere, quod denique adduxit ad Proelium Gaonis die 27 Iunii, in quo Islamistici globi Motus pro Unitate et Gihad in Africa Occidentali (Arabice جماعة التوحيد والجهاد في غرب أفريقيا‎ ; Francice Mouvement pour le Tawhîd et du Jihad en Afrique de l'Ouest) et Auxiliatores Viae urbis dominium suscepit, Motum Nationalem pro Liberatione Azavadiae repellentes. Insequenti die, Auxiliatores Viae in omnibus septentrionalis Malii urbibus dominari nuntiavit.
Etymologia
Azavadia est Tuaregicum vocabulum litteraliter "transhumantiae territorium" sive "transhumantiae terram" significans. Tuaregica appellatio circiter ad Francicam notionem pâturage, scilicet "pratum" correspondet. Cuius incolae Azavadienses nuncupantur. Neolibyco, Tuaregico traditionali et historico alphabeto, "Azavadia" scribitur ⴰⵣⴰⵓⴷ.
Cunae Tuaregorum
Essuci (Francice Essouk), in Monte Iforarum (Francice Adrar des Ifoghas), praecipuus rupestrium caelaturarum situs invenitur quae a 6 000 a.C.n. originem trahunt. Facta caravanaria commercii transsaharensis urbs, inter saecula nona et duodecima prosperavit, tempore qua migrationes Mazicanicae praecipuum incolarum globum constituere. Quos secuti sint globi Lemtarum et Huararum (Palaeomazicanorum), quos vicissim secuti sunt alii tales pastores Chamitae, Tadamacati, et venti serius ex Valata (Francice Oualata ; Arabice ولاته) aut e Maroco. In hoc catino Essucensi crystallizata et evoluta est Tuaregica cultura antequam per intestinum Malium vicinasque Nigri et Algeriae terras expansa sit. Hac in zona, inveniuntur numerosae caelaturae antiquae alphabeto Libyco.
Dominatio Ganae, Malii et Songhaorum
Ex 6000 a.C.n., Dyticafricae societates progressive agriculturam adoptant cum penniseti glauci domitu in zona Septemtrione fluminis Senegae (Francice Sénégal) sita, postea cum oryzae cultura evoluta in Delta Intestino Nigri e Millennio 3 a.C.n. Haec oeconomica structuratio circum agriculturales sedentariasque societates, apparitioni Civitatum centralizatarum favens, est ceterum adversa Tuaregis pastoralismi nomadici ambitu viventibus. Hoc in contextu, e saeculo octavo Imperii Ganae expansio incipit, cum Caia Magan Cissé rex Uagaduguensis unitatem Sonincum (Francice Soninkés) effecit. Tuaregi tunc sub dominatione vivent donec Gao captus sit a Saadianis anno 1591. Sine agricultura, commercium ponderis activitas Arabomazicanis Audagosti (Francice Aoudaghost ; Arabice أوداغست), in praesenti in Mauritania, tunc Ganae vassallis fit. Qui suam urbem ponderis nexus intra transsaharense commercium faciunt. Urbs tunc Meridionalis Saharae Arabomazicanorum metropolis facta est qui rebellare contra imperatoris Ganae auctoritatem decrevere. Hic ultimus a rebellium duce interfectus est. Eius successor tunc Audagosti (Francice Aoudaghost ; Arabice أوداغست) potestatem suscepit, totam Arabomazicanicam autonomiam suppressit et urbem sub imperialis functionarii auctoritate posuit. Uagadugu circum urbem Cumbos (Francice Koumbi Saleh ; Arabice كومبي صالح) Meridionali Oriente praesentis Mauritaniae fundatum est, dum Gana regionem rexit usque ad Almoravidum invasionem. Substituta est aliquando postea ab Imperio Malii, a Mandinga Sundiata Keïta condito, quod Ganae dominium sustulit. Imperium Malii progressive suam hegemoniam ob Imperium Songhaicum, circum Gaonem conditum, perdidit. Anno 1494, Ascia Mahometus, ex Futa Toorone originarius, Imperium Songhaicum intra munus potentiae dominantis Dyticafricae societati propulit. Quod manebit usque ad proelium Tondiborum anno 1591. Usque ad hanc victoriam, Tuaregi et alii Arabomazicani continenter sub Dyticafricorum Nigritarum tutela vivent. Quorum imperialia instituta commercium transsaharense moderabantur et exclusivum dominium de Saharensibus auri ac salis opibus firmabant. Salifodinae Tagazae (Francice Teghazza), Azavadiae Septemtrione, imperialium possessionum exempla sunt. Hi attamen Tuaregis egebant ut azalai ducerentur. Caravanarius ac commercialis cursus inter Tombutum et Taudenos (Francice Taoudeni) unus inter antiquissimos in Sahara est, et adhuc hodie activus manet. Caravanae aliquibus centis aut milibus dromedariorum constitutae e Tobuto iuxta fluminis Nigri ripas abeunt in Septemtrionali directione cum bonis consumptibilibus ac servis versus Taudenos et Tagazam, amplius 900 chiliometra distantes, in desertis Tanezrufto (Francice Tanezrouft ; Arabice تنزروفت‎).
Occupatio Gaonis et Tombuti
Saadiana auctoritas rapide arrosa est ineunte saeculo septimo decimo et Azavadia inventa est penes varios locales globos, Marocenses non servavere, exceptis aliquibus urbibus iuxta Nigri ripas sitis, quae episodice penes Tuaregos transibant.
Bambarae denique in meridiana parte, terram iuxta Nigrum se imposuere, dum Tuaregi denique antiquo bassatui toti subiecere, Septemtrionaliorum desertorum dominium servantes. Regio Bucculae Nigri (Francice Boucle du Niger) penes Fulas transivit ineunte saeculo undevicensimo, post Tuculores, dum manebat desertica pars sub interrupto Tuaregorum dominio usque ad Francicam occupatione.
Colonizatio Francica
Francica colonialis penetratio per flumina Senegalum et Nigrum ex Oceano Atlantico versus Orientem facta est. Tombutum anno 1894 et Gao anno 1899 captus est. Territorium Azavadia tunc in Sudaniam Francicam (Francice Soudan Français) integratum est, quae vicissim ad Africam Occidentalem Francicam (Francice Afrique-Occidentale Française) pertineret. Die 30 Octobris 1957, Azavadiae Tuaregi et Mauri postulavere ne Dyticafricae independentiae processum participarent per petitionem a 300 localibus ducibus obsignatam et Tombutensi cadio Machometo Mahmudo ULd Sheikh missam. Francia tunc in media institutionali crisi est cuius finis erit generalis Caroli de Gaulle regressus die 13 Maii 1958. Haec postulatio adducta est ad suam cognitionem per epistolam generali Carolo de Gaulle inscriptam die 30 Maii 1958. Responsales Tuaregi et Mauri suam discrepantiam cum Subsaharianis societatibus sublineavere et in Saharam Francicam (Francice Sahara Français) integrari poposcere, quae tunc erat Meridionalis Algeriae Francicae (Francice Algérie Française) pars. Algeria Francica erat tunc departimentorum congeries et non colonia velut Oriens Africa Occidentalis Francica. Haec petitio a praeside neglecta est.
Rebelliones Tuaregicae
Ex Malii independentia, Azavadia est locus numerosorum conflictuum inter Maliensem exercitum et ei qui generatim "rebelles Tuaregici" nuncupantur. Qui ultimi Azavadiae autodeterminationem expostulant. Anno 1963, tres annos post Malii independentiam, primam rebellionem Tuaregicam erupit. Quae dure cohibita est a Maliensi exercitu qui adhuc bomboplana misit quae reprimerent seditionem. Natio est tunc penes Modibonem Keïta. Motus ariditates decennii 198 etiam enervatus est. Anno 1990, biennium post Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae creationem, evenit insurrectio. Quod adduxit ad obsignationem Consensionem Laperrinepolitanam anno 1991 et Pacti Nationalis anno 1992.
Anno 2006, nova insurrectio evenit, quod induxit in Consensiones Algeriae, obsignatas die 4 Iulii 2006. Civitatis Maliensis incapacitas imponendae suae auctoritatis super magnis spatiis cum pauca spissitudine incolarum Azavadiae favit crimini organizato et tromocraticis activitatibus tali Alcaedae Babariae Islamicae (Arabice تنظيم القاعدة في بلاد المغرب الإسلامي). Azavadia paulatim area omnigenum comerciorum, praesertim narcocommercii, facta est. Sic, Nonis Novembribus vetus aëroplanum onerarium Boeing, ex Venetiola egressum, terram inter Gaonem et Kidal cepisse poterat, repletum cocaini. Hac regione quoque basi discessionis utitur Alcaeda Babariae Islamicae. Azavadiensis exasperationis et Maliensis impotentiae hoc contextu accidit insurrectio anni 2012.
Geographia
Loci clima est deserticum aut semideserticum. Reuters de terra scripsit: "Multae terrae ad deserta Saharam pertinent modo inhospitissimo: cum saxis, harenosis thiniis et afis propter calles commutantes signatis." Aliquae Azavadiae definitiones etiam septentrionalis Nigri et meridianas Algeriae partes et ad meridiem atque septentriones adiacentes regiones comprehendunt, quamquam in sua libertatis declaratione, Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae non territoriales postulationes de his regionibus promovet.
Traditionaliter Azavadia ad ammopedia Septemtrione Tombuti relata est. Geologicis terminis, est fluvialium, palustrium et vento depositorum latorum musivum, dum processus aeolici praecipui confirmati sunt.
Circiter anno 6500 a.C.n., Azavadia 900 chiliometrorum quadratorum lata palustria et limnopedion erat. Praesentis Tombuti area probabiliter permanenter inundabatur. In profundioribus Azavadiae partibus, erant magni lacus, partim pluvia, partim expositis aquis subterraneis impleti. Periodici lacus et rivuli fluminis Nigri alluvione alebantur. Annua Nigri inundatio per Azavadiam trans palaeocanalium rete diffundebatur, quod super area 180 per 130 km lata patebat. Praecipuissimus inter hos palaeocanales est Vallis Ruber, qui est 1 200 metra amplus et cuius Meridionalis finis, in Nigri flexu, et inter 70 in 100 km versus Septemtrionem circumerrat. Haec longae ìnterthiniales depressiones, Pleistocaenicis thiniis longitudinalibus circumclusae, praesentes prospectus pingunt.
Civilitas
Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae in sua independentiae declaratione prima politica civitatis Azavadiae instituta nuntiavit, inter quae:
Velut Malii pars, Azavadia centralem gubernationem non habet et, quamquam Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae responsalitatem administrandae nationis postulat "donec nationalis auctoritas constituta sit" in sua declaratione independentiae, agnita est rivalium armatorum circulorum praesentia in Azavadia, inter quos Islamistici pugnatores penes Auxiliatores Viae (Arabice أنصار الدين‎), Motum pro Unitate et Gihad in Africa Occidentali (Arabice جماعة التوحيد والجهاد في غرب أفريقيا‎ ; Francice Mouvement pour le Tawhîd et du Jihad en Afrique de l'Ouest) et Alcaedam Babariae Islamicae (Arabice تنظيم القاعدة في بلاد المغرب الإسلامي). Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae iam formalem gubernationem statuere debet, etsi adumbrandam esse constitutionem pollicitus est quae statuat Azavadiam velut democratiam. Praecipuum gubernativum aedificium Palatium Azavadiae a Motu Nationali pro Liberatione Azavadiae nuncupatur. Est valde custoditum aedificium in Gaonis centro quod erat in usu velut in Regione Gaonensi gubernatoris grapheum ante rebellionem.
Militaris Auxiliatorum Viae (Arabice أنصار الدين‎) ala Motus Nationalis pro Liberatione Azavadiae declaratio independentiae reiecit aliquas horas postquam edicta sit. Auxiliatores Viae se Shariam sive Islamicas leges totum per Malium statuturos esse voverunt. In colloquio, Azavadienses Islamicos globos radicales improbare expressere et omnibus adventiciis pugnatoribus ut se exarmarent et natione discederent poposcerunt.
Secundum peritum de Africa ex organizatione Chatham House, Malium "decretorie bipartita" non consideratur. Gentes maximos incolarum globos in Septemtrionali Malio constituentes, tales Songhai et Fulae, se Malienses considerent et non attrahantur a separata civitate penes Tuaregos. Independentiae declarandae die, circiter 2000 Septemtrionales Malienses conglobationem Bamakone ordinaverunt, quae bipartitionem reiicere et suam voluntatem expellendorum rebellium declaravit. Sequenti die, nova conglobatio contra separatismum a 2000 manifestatoribus coniuncta est.
Secundum Ramtane Lamamra, Unionis Africanae commissarius pro pace et securitate, Unio Africana vim militarem mittere disseruit quae Malium denuo uniret et, quamquam negotiationes cum tromocratis exclusae sunt, negotiationes cum aliis armatis factionibus etiamnunc aperiuntur.
Demographia
Septemtrionale Malium spissitudinem incolarum 1,5 hominum pro chiliometro quadrato habet. E rebellionis Tuaregicae exordio Ianuario 2012 probabiliter 250 000 antiquorum incolarum a territorio fugerunt.
Ethnē
Aream traditionaliter sedentarii Songhai, nomades Tuaregi, Mauri et Fulae (Fulanice Fulɓe ; Francice Peul). Ethnica regionum compositio anno 1950 (eodem tempore, Regio Kidal Regionis Gaonensis pars erat) in diagrammatibus a dextra ostenditur.
Linguae
Inter Azavadiae linguas sunt Tuaregica, Arabica Hassania, Fula et Songhaica. Francica scholae et administrationis lingua est
Aloades
Fabulae Homericae
In Iliade Homerus narrat, ut Aloades Martem in dolium aeneum concluserint, et ibi mansisset, nisi Eriboea Aloadarum noverca Mercurio indicaret, ubi esset; Mercurius Martem liberavit. In Odysseia Aloadae novem annos nati novem cubitibus latitudinis et novem orgyiis staturae fuisse dicuntur; solus Orion eis formosior fuit. Deos expugnare consilium ceperunt et Ossam montem super Olympum, Pelionem autem super Ossam ponere minabantur, ut caelum ascenderent; et pubescentes hoc fecissent, nisi Apollo eos iam non adultos occideret.
Azavadia
Religio
Plerique Musulmani, Sunniticae aut Sufisticae orientationum, sunt. Popularissimus intra motum Tuaregicum et in toto Septemtrionali Malio est Malicisticus (Arabice مالكي) Sunnismi ramus, in quo ultimorum Musulmanorum eruditorum traditionales opiniones et analogica argumenta crebro in usu sunt, vice strictae fiduciae in Hadit (directe ortum e Mahometi vita eloquiisque) velut legalis iudicationis fundamentum.
Aloades
Fabulae ceterae
Alii dicunt Aloadas gloriabantur se deas nupturos esse, Otus Dianam, Ephialtes Iunonem (vel Minervam), et Diana eos perdidit; in cervam auream se mutavit et in Naxo inter fratres perfugit, qui simul in eam sagittas miserunt et alter alterum occiderunt. Apud inferos poena Aloadarum est, ut ad columnam aversi alter ab altero anguibus vincti sunt; super columnam scops sedet et eos terret.
Azavadia
Religio
Auxiliatores Viae (Arabice أنصار الدين‎) Salafisticum (Arabice سلفي‎) Sunnismi ramum colunt, qui Islamicorum ascetarum exsistentiam et eorum doctrinas reiicit, excepto Mahometo. Ei circum Malicistarum "ascetarum" sepulcra precari vehementer obiiciunt, antiquum delubrum Tombuti urentes.
Aloades
Fabulae ceterae
Aloeon (Ἀλώιον) urbem Thessaliae condiderunt. Secundum Pausaniam, Aloadae et Ascram urbem condiderunt et Camenis Heliconem montem sacraverunt; Camenae, quas Aloades colebant, tres fuerunt, nominibus Με­λέτη, Μνή­μη, Ἀοιδή (Melete, Mneme, Aoede, i.e. Cura, Memoria et Carmen). Sepulti sunt in Anthedone.
Azavadia
Religio
Saltem 90% 300 Christianorum qui Tombutum olim incolebant versus Meridiem fugerunt cum rebelles urbem die 2 Aprilis 2012 cepissent.
Aloades
Fabulae ceterae
Diodorus narrat, cum piratae Thraces mulieres Thessalicas et Iphimedeam Aloadum matrem rapuissent et Naxum abduxissent, Aloades ibi navigavisse et latrones vicisse; Naxii eis ut heroes colere coepisse. Tunc et Pancrato Aloadum soror a Scellide et Agassameno rapta erat, qui ambo eam adamaverunt et alter alterum occiderunt.
Azavadia
Campus tertiarius
Azavadia duas urbes in patrimonii mundani UNESCO catalogum, Tombutum et Gaonem inscriptas possidet. Quod graviter periclitatur propter systematicas destructiones Tombuti e 30 Iunii 2012 ab motus Auxiliatorum Viae (Arabice أنصار الدين‎) Islamistis effectas contra Musulmanorum sanctorum sepulcra et urbis meschitas.
Turma Pedilusoria Nationalis Hispanica
Turma Nationalis Hispanica (Hispanice Selección de fútbol de España) est nationalis pediludii turma virilis Hispanicus. Praesens pedilusorum exercitor est Iulianus Lopetegui. Quae turma anno 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium vicit. Praeterea die 1 Iulii 2012, postquam iam anno 2008 Certamen Europaeum Pediludii 2008 vicerat, etiam Certamen Europaeum Pediludii 2012 vicit.
4270 Juanvictoria
4270 , olim designationibus 1975 TJ6 et 1984 BW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Felix Aguilar, astronomo apud Complexum Astronomicum El Leoncito versato, repertus est.
Azavadia
Campus tertiarius
Mons Iforarum (Francice Adrar des Ifoghas) popularis regio propter pezoporiam est sed multo passa est Alcaedae Babariae Islamicae (Arabice تنظيم القاعدة في بلاد المغرب الإسلامي) praesentiam. Etiam est popularis quia prope Essucum (Francice Essouk) rupestres caelaturae 5000 annorum veteres et ob Mediaevales ruinas Essuci.
4270 Juanvictoria
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4270 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Azavadia
Campus tertiarius
Musicae Tuaregicae festa talia Festum Essuci (Francice Festival d'Essouk) et Festum in Desertis (Francice Festival au Désert) quoque sunt ponderis attractivitates prout culturalem periegesin.
Azavadia sic praecipuam periegeticam potentialitatem culturali radiationi multum faventem possidet sed est victima non solum ob tromocraticorum globorum praesentiam sed etiam ob instabilitatis imaginem.
Rete autoviarium
Azavadiense rete autoviarium praesertim semitis componitur.
Rete fluviale
Flumen Niger est maximum flumen in Africa Occidentali et tertium in Africa propter suam longitudinem post Nilum et Congum. Probabilissima explicatio de nomine "Niger" orta est e Tuaregica expressione gher n gheren 'flumen fluminum', imminuta ngher. Secundum quasdam conceptiones, flumen Niger Meridionalem Azavadiae limitem designat. Transit prope urbes Gaonem et Tombutum et praecipuo munere civitatis oeconomiae fungitur.
Cultura
Culturalia Azavadiae fundamenta arcte conexa sunt Saharae et deserticis territorii extensionibus. Dromedarius, "desertorum navis", particularem locum ibi habet. Tuaregae mulieres rare faciem tegunt, sed traditionale virorum tagelmustum (Francice chèche) solum oculos ostendit. Tuaregi fere exclusive monogami sunt. Tuaregi traditionaliter utuntur longi vestimenti genere crebro tacacato (Francice takakat) nuncupato, quod, si xylini textilis, basine (Francice basin) nuncupatur, quoque et utuntur tagelmusto (Francice taguelmoust sive chèche) aut adhuc turbano. Tagelmustum magnus pannus est qui super caput volvitur ad protegendum id e climaticis rigoribus.
Patrimonium zootechnicum
Deserticae condiciones adduxit ad zootechnici patrimonii apparitionem particulariter adaptatam ad Tuaregorum vitam. Quae ultima valde fundatur in nomadico pastoralismo, ctenotrophica igitur animalia vitale elementum in Tuaregica societate sunt. Phyle bovina Azavaghensis est bovis Indici varietas specifice evoluta per saecula a Tuaregis. Est mixta phyle carnem et lac producens. Quae est particulariter adaptata ad aridum medium et valde calori resistens.
Phyles Azavaghensis dromedarius animal adaptatum ad cursum est. Est coloris clari cum gracili ambulatura. Hic dromedarius mythicum azalaorum et transsaharensium caravanarum animal est. Phyles Rgueïbiensis, quo Mauri utuntur, maior quam dromedarius Azavaghensis, est minus rapidus sed producens magis lactis.
Vertagus Azavaghensis, etiam vertagus Tuaregicus nuncupatus, in usu est ad venandum, quia sua rapiditas ei ut se faciliter ad dorcadum persecutionem et ad capiendas aves volantes eiiciat permittit. Etiam in usu est ad custodiam. Levis, multo subtilis, grandis et gracilis, velocitates circa 70 km/h attingere potest. Exportatus est nuperrime in civitates Occidentales propter suas executiones in cynodromis. Agnoscitur a Federatione Cynologica Internationali e 1981.
Musica
Musica ponderis locum intra Tuaregicam culturam habet. Blues Tuaregici sunt primordie musica Isumarum (Francice ishumars), Tuaregorum aetas quae ariditatem et exilium passa esset. Est musica nostalgiā (Tuaregice assuf) perfusa. Huius generis musici praecursores Abdallah ag Oumbadougou in Nigro ac Ibrahim ag Alhabib et Alhassane ag Touhami ac Entayaden in Malio sunt. Hoc genus musicum crebro populi Tuaregici vindicationes per decennii 200 rebelliones Tuaregicas fert, quamobrem denique vetatum est a Maliensi et Nigerensi gubernationibus. Hodie, foedera pacis obsignata sunt et velut legendae vivae concentus in sua natione, in toto orbe terrarum membra gregis Tinariwen et Abdallah dant.
Multa festa quotannis in Azavadia celebrantur, e quibus sunt notissima Festum Essuci (Francice Festival d'Essouk) etiam "Noctes Saharenses Essuci" (Francice Les Nuits Sahariennes d'Essouk) nuncupatum primo Ianuarii semestrio et Festum in Desertis (Francice Festival au Désert) quod mense Ianuario urbe Essakane (Francice Essakane) fit.
Patrimonium architectonicum
Sepulcrum Asciarum (Francice Tombeau des Askia) pyramidalis structura aedificata ab imperatore Songhaico Ascia Mahometo anno 1495 est. Quod situm est Gaone et inscriptum est anno 2004 in catalogum patrimonii mundani.
Antiqua urbs Tombutum intra catalogum patrimonii mundani ab UNESCO digeritur, nihilominus per primos Iulii dies anni 2012, mausoleorum septem huius urbis impiae ab Auxiliatorum Viae (Arabice أنصار الدين‎) pugnatoribus putata destructa sunt ab his ultimis.
Paludes Vassiuganicae
Paludes Vassiuganicae sunt paludum systema maximum in Sibiria Occidentali inter Obium et Irtim situm. Area systematis circa 53 000 chm2 est. Turfae plus quam milliardum tonnarum habent, aquae dulcis plus quam quadraginta milia chm3. Reservatum Vassiuganicum anno 2017 creatum est.
Reaktor (grex)
Reaktor est grex musicus conditus in Germania anno 1997. Reaktor praebet Musicam electronicam.
Paludes Vassiuganicae
Pars paludum maxima in regione Tomensi sita est, partes minores in regionibus Novosibirscensi, Omiensi, Tumenensi et in districtu autonomo Chanty-Mansiensi.
Flumina permulta in paludibus Vassiuganicis oruintur, e.g. Bacčar (Tschaia superior), Vassiugan, Iugan, Omus, Tara, Uius, Tschulymus, Schagarca, Schischus.
Nexus externi
.
Wachus
Wachus (Russice Вах, in lingua Chantyensi orientali Ваӽ, Selcupice Ваӄ) est flumen in districtu autonomo Chanty-Mansiensi Russiae. Circiter 964 chiliometra patet et in Obium flumen (cuius accola dexter est) effunditur. Wachi ostium 10 chm ab urbe Nižnevartovsk distat. Per paludes et inter lacus planitiei Sibiricae Occidentalis aquas fert. Per Ieloguium Ieniseae accolam et per Wachum saeculo XVIII interdum iter aquaticum ex Obio in Ieniseam viatores faciebant.
Fundamentalismus Christianus
Fundamentalismus Christianus, etiam Christianitas fundamentalistica et plerumque in Civitatibus Foederatis simpliciter fundamentalismus appellatus, est motus religiosus saeculis undevicensimo exeunte vicensimoque ineunte intra Britannicam et Americanam sectas Protestantes ortus, generatim inter evangelicalistas qui se adversus modernismum theologicam et culturalem acriter gerebant. Fundamentalistae arguerunt modernistos saeculi undevicensimi theologos male interpretatos fuisse vel certas reiecisse doctrinas, praecipue inerrantiam biblicam, quae evangelicales fundamentalia putabant fidei Christianae. Nonnulli eruditi quosdam Catholicos habent fundamentalistas qui theologiam hodiernam pro prioribus doctrinis reiciunt. Eruditi autem inter se disputant quantum vocabula evangelicalem et fundamentalistam sint synonyma.
Limésy
Limésy est commune Francicum 1'467 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Fundamentalismus Christianus
Fundamentalismus, motus socialis in variis confessionibus fidei variisque theologis patefactus, potius quam singula secta vel theologia systematica, decennio 192 ortus est, postquam Fundamentalia prolata erant, commentarii voluminibus decem editi, defensionem et disputationem adferentes, a theologis conservativis Protestantibus ad defendendas res quas orthodoxiam Protestantem considerabant. Motus temperatior decennio 193 intra ecclesias protestantes Americanas factus est, praecipue inter Baptistas et Presbyterianas. Multae harum ecclesiarum modum pugnandi asciverunt qui theologiam Princetonianam cum Dispensationalismo miscuit. Post 1930, multae ecclesiae fundamentalisticae in America Septentrionali et deinde per orbem terrarum repraesentabantur a Liberis Americae Ecclesiis Fundamentalibus (Liberis Americae Ecclesiis Fundamentalibus Internationalibus anno 1996 nominatis), quae inerrantiae biblicae, virginales Iesu natales, piaculo substitutionario, resurrectioni Christi ad verbum, secundo Christi adventui, et aliis doctrinis adhaerent.
Novarcum
Novarcum, vulgo Newark, est urbs maxima Novae Caesareae in Civitatibus Foederatis: ibi enim anno 2010 homines 277 140 habitabant. Puritani e novum refugium petentes urbem anno 1666 condiderunt ad ostia fluminis Passaici qui in sinum Novarcensem defluit. Ab urbe Novo Eboraco 13 chiliometris distat.
Stephania Turkewich
Stephania Turkewich (nata Leopoli die 25 Aprilis 1898; mortua Cantabrigiae die 8 Aprilis 1977) fuit compostrix, clavicen, et musicologiae perita Ucrainica. Alma mater Universitas Leopolitana est, ubi gradum academicum doctoralem acquisit. Prima mulier musicographae putatur. Post secundum bellum mundanum in Angliam exsulatum abiit.
Saint-Michel-en-Beaumont
Saint-Michel-en-Beaumont est commune Francicum 35 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Stephania Turkewich
Musica sua tamen interdicta fuit sub regimine Unionis Societicae.
Symphonica opera
1. Symphonia no. 1 – 1937
2. Symphonia no. 2(a) - 1952
2. Symphonia no. 2(b) (2nd version) ;
3. Symphoniette - 1956
4. Tria Symphonica Sketches - 1975
5. Symphonic Poema «La Vitа»
6. Spatium Symphoniae - 1972
7. Missa pro Duplex Orchestra
8. Fantasy pro Duplex String Orchestra
Talarium
9. Cum Manibus carentibus – Bristol, 1957
10. Monile
11. Ver - (Liberi Ballet) 1934-5
12. (a) 'Nympham Sylvam' – 1964-7 – Belfast
12. (b) 'Nympham Sylvam' – 1964-7 – Belfast
13. Cucumis - 1976
Pueri Operas
15. Tsar Okh seu Cordis Oksana - 1960
16. Luvenis Diaboli
17. A Vegetabili Plot (1969)
Choral Works
18. Liturgia 1919
19. Psalmus ad Sheptytsky
20. Ante proelium
21. Triptych
22. Lullaby (Ah, no cat) 1946
Cubiculum - Instrumental works
23. 1935 – Sonata pro violino et piano
24. (a) 1960 – 1970 – String sot
Schischus
Schischus (Russice Шиш, tr. Šiš) est flumen in regione Omiensi Russiae. Paludibus Vassiuganicis mediis oritur, circa 964 chm patet et in Irtim flumen (cuius accola dexter est) prope Ostium Schischi vicum effunditur.
Stephania Turkewich
Cubiculum - Instrumental works
24. (b) 1960 – 1970 – String sot
Piano Works
28. 1932 - Variationes in Ucraina Theme
29. Fantasia: Suite pro Piano in Ucraina Themes 1940
30. Impromptu 1962
31. Grotesque 1964
32. Mons Suite 1966 – 1968
33. Cyclus Pieces pro Pueri 1936 - 1946
34. Prosarium Ucrainae et Shchedrivka
35. Bonum nuntium
36. Christmas with Harlequin 1971
Lingua Rhaetica antiqua
Lingua Rhaetica (sive Raetica) antiqua fuit lingua gentis Raetorum forsitan inter Verbanum et Lacum Bodamicum habitantium, qui saeculo primo a.C.n. Imperio Romano adiuncti sunt.
Alaenus
Alaenus (Graece Ἄλαινος) mythologiae Graecae heros est.
Lingua Rhaetica antiqua
Attestatio
Lingua Rhaetica antiqua tantum inscriptionibus tradita est. Locis, ubi Raeti habitavisse putantur, quaedam centum inscriptiones inventae sunt, quarum Abecedarium a Theodoro Mommsen Abecedarium boreo-etruscum appellatum est arbitrans Raetos, quorum sedes in Grisonia Tirolique fuisse suspicatus est, lingua Etruscae similem locutos esse. Litterae similes sunt iis abecedariis Etruscorum Venetorumque, quae ab abecedario Graeco occidentali deducta sunt. Inscriptiones inprimis in saxis et donis votivis prope sacra (e.g. Schneidjoch/Rofangebirge inter Blaubergen et Achensee), in locis holocausti et in stelis sepulcralibus repertae sunt. Quod brevissimae sunt inscriptionibus Etruscis similes pauca de lingua (sive linguis) revelant. Maxime formatio nominum propriorum (scilicet patronymicorum) intelligi potest.
Alaenus
Historia
Alaenus erat semi-frater Diomedae (filii Tydaei et Deïphylae), fuit amator Euippes, filiae Dauni. Alaenus memoratur in versu 619 poematis Lycophronis cui nomen Alexandra: "Κρίσει δ' Αλαίνου τοῦ κασιγνήτου σφαλείς," quod Guilelmus Canterus Latine vertit: "At Alaeni iudicio fratris deceptus."
Lingua Rhaetica antiqua
Inscriptiones sive Abecedaria
Sunt quattuor genera horum Abecedariorum in regione Raetorum:
Alaenus
Historia
Scholia in Lycophronem docent, ut Alaenus iudex electus sit et Euippae gratificatus iudicaverit praedam, sed non terram Dauniae, Diomedem accipere; Diomedes autem terram devovit, ut nunquam fructum ferret nisi a viro Aetolo (ut ipse) inseminata.
Lingua Rhaetica antiqua
Inscriptiones sive Abecedaria
Inscriptiones Abecedarii Magréensis etiam prope Patavium inventae sunt, quod cum nota Plinii Maioris congruit etiam Veronam et Beruam prope Vicetiam urbes Rhaeticas fuisse: Feltrini et Tridentini et Beruenses Raetica oppida, Raetorum et Euganeorum Verona, Iulienses Carnorum.
Alaenus
Notulae
Alain (prénom)
Lingua Rhaetica antiqua
Lingua Rhaetica Romanica
Lingua Rhaetica Romanica, qua multi incolae Grisoniae loquuntur, non Lingua Rhaetica antiqua, sed Lingua Latina orta est.
Salutatio
Salutatio est communis habitus civilis per quem homines respectum atque bonum animi affectum inter se monstrant cum congrediuntur aut loquuntur. Omnis fere praeteritus et hodiernus cultus civilis salutationis verba gestusque habet, quibus homines se consociant. Exstant enim modi nonnulli salutandi, verbis, motibus corporis aut ambobus eodem tempore acti, secundum aetatem hominum, locum, statum socialem et casum adhibiti. Saepissime omnes inter se salutantur cum congrediuntur, sed etiam ubi per telephona loquuntur aut epistulas mittunt.
Ut verbum dicit, origine salutatio in salutem aut aliquid boni alicui ominando constabat. Exempla sint salutationes Latinae scilicet ave, salve, et vale. Homines inter se ominantur salutem habere, bonum diem agere, aut simpliciter significant se personam aliquam sibi obviam euntem vidisse. Praeter privatas etiam publicae et honorificae exstant salutationes, quas ad exemplum exercitus militum pompa proeuntium in ducem aut viri rei publicae in populum suum faciunt.
Turma Pediludica Nationalis Paraquariana
Turma Nationalis Paraquariana est pediludii nationalis Paraquariae turma virilis. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Gerardus Martino. Haec turma anno 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium anno interest.
Urbanus (papilio)
Urbanus est genus papilionum familiae Hesperiidarum, quod ad subfamiliam Eudaminas pertinet, quamquam in Pyrginas ut tribus diu digerebatur.
Nonnulla genera minora cum Urbano mixta sunt. Unum ex eis, nunc synonymum iunius, est Eudamus, typus familiae Eudaminarum, sed in circumscriptione infra data, Urbanus monophyleticus non videtur, et ergo nonnulla genera olim libera probabiliter sunt legitima.
Species
Sunt circa triginta-quinque species.
Urbanus Urbanus
Municipium Fori in Lubelino
Municipium Fori in Lubelino (alia nomina: Municipium  Mercati Novi ) (Slovenice: Občina Tržič; Theodisce: Neumarktl) est municipium Sloveniae cui caput est Forum in Lubelino. Municipium in regione statistica Carniola Superiore et in provincia historica  Carniola Superiore situm. Incolunt municipium 14.961 (anno 2020).
Iuliobona
Iuliobona Caletum (Francogallice Lillebonne) est commune Francicum 8'926 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia). Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Caletum.
Municipium Fori in Lubelino
Vici et loci in Municipio Praetorii Latobicorum
et cetera.
6299 Reizoutoyoko
6299 , olim designationibus 1988 XQ1, 1957 JY, 1978 TK5, 1978 VT12, 1992 PY5, et 1993 VR4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masaru Arai et Hiroshi Mori, astronomis apud Observatorium Yorii versatis, repertus est.
Turma Pedilusoria Nationalis Mexicana
Turma Pedilusoria Nationalis Mexicana est pedilusoria nationalis Mexici turma. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Juan Carlos Osorio. Haec turma sive anno 2010 sive anno 2014 Certamen Mundanum Pedilusorium interest.
6299 Reizoutoyoko
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6299 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.