cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mors voluntaria religione suasa
Mors voluntaria religione suasa est suicidium collectivum ex persuasione religiosa factum. Inter sectas quae hac re innotuerunt numerari solent Heaven's Gate, Order of the Solar Temple, Peoples Temple, etc. Die 18 Novembris, 1978, 918 Americani ob Peoples Temple, moriti includenti 909 sectores ex eodem Peoples Temple ducti a Jim Jones in vico Jonestown, Guyana. Apud mortes fuerunt 303 liberi. Etiam obiter, finis sectae Heaven's Gate per orbem terrarum innotuit anno 1997, cum Marshall Applewhite asseclas undequadraginta, ut animae eorum navem sideralem pone cometam Hale-Bopp latentem conscendere possent, in mortem voluntariam impelleret.
Septem dormientes
Septem dormientes sunt grex septem iuvenum Ephesi natorum temporibus imperatorum Romanorum; qui ne in persecutione Christianorum idola venerari cogerentur, in specu se abdiderunt et post saecula vivi reperti sunt. In Ecclesia Catholica sancti habentur.
De legenda
Anno 251 anno Decius persecutionem indictam scrutaturus Ephesum itineratus est. Ibi tot Christiani, qui timore permoti se occultaverant, investigati et supplicio affecti sunt, ut sub pondere cadaverum coacervatorum moenia iam irruere inciperent. Septem autem nobilibus e turba famulorum Decii, ut erant aetate iuvenili, imperator facultatem se ad deos veteres convertendi dedit. Nomina eorum, ut in Legenda Aurea Iacobi de Voragine traditur, erant Maximianus, Malchus, Marcianus, Dionysius, Iohannes, Serapion, Constantinus. Illi autem consilium ceperunt, ut in specu quodam delitescerent in fide sua fideliter manentes. Illinc ergo unum e grege in urbem miserunt, ut cibaria necessaria emeret. Qui ex urbe rursus fugere coactus infecta re ad sodales revertit. Postquam cum omnium comploratione cibum suum tenuem comederunt, deum orantes, ut sese contra iram persecutorum tutaretur, animasque suas deo commendantes demum indormiverunt. Decius de fuga certior factus eos vivos putans ostium speluncae lapidibus iussit occludi.
De his iuvenibus traditur multis narrationibus variis et perantiquis, quarum apud Christianos notissima in Legenda Aurea reperitur. Sed etiam in religione Islamica hi septem creduntur testes graves resurrectionis mortuorum. Hae fabulae et christianae et islamicae multis rebus inter se differunt, velut de numero nominibusque iuvenum et de spatio in spelunca peracto. Ipsa autem fabula de somno magico miraque expergefactione aliquanto vetustior esse putatur, fortasse iam temporibus praechristianis simili modo narrata erant.
De veneratione
Dies feriae septem sanctorum apud Christianos ritus Latini solito 27 Iunii, apud Christianos Byzantinos 23 Octobris est. Invocantur a laborantibus febri et insomnia, etiam a nautis.
Ex antiquitate et medio aevo multae picturae horum iuvenum exstant. Musulmanis sunt etiam nonnulla delubra illorum septem veneratione et peregrinatione digna - verisimiliter quia de certo speluncae loco nihil habent traditum - inter quae illud temporibus Mahometi in urbe Petra aedificatum excellit. Contra in mundo christiano ecclesiae eis dedicatae rarissime inveniuntur: una Ephesi apud specum, in Europa omnino duae. Altera est ecclesiola septem sanctorum (Francogallice Sept-Saints) apud Le Vieux-Marché in Armorica sita, altera ecclesia septem dormientium (Theodisce Siebenschläferkirche) in vico Rotthof, pertinente ad commune Ruhstorf an der Rott dioeceseos Passaviensis in Bavaria inferiore. Hic ab aetate barocca cultus septem dormientium patronos primitivos dictae ecclesiae, sanctos Petrum et Paulum, paene neglectos reddiderunt.
De ecclesia in Rotthof
Haec ecclesia duabus de causis memoratu digna est. Primo, cum historiae huius regionis coniuncta sint duo fragmenta superiora lapidum sepulcralium temporum provinciae Romanae Noricae, infixa in exterius latus ecclesiae meridionale. Ostentant septem imagines mortuorum (quattuor unum, alterum tres), nominibus carentes, qui antiquitus illi septem sancti habiti sunt. Secundo, quia in ara capitali hi sancti iuvenes non picturis, sed arte plastica ficti collocati sunt. Sculptores Ioannes Baptista Modler et filii anno 1758 specum apertum marmore gypsoplastico (Theodisce Stuckmarmor) factum invenerunt scenae theatrali similem, in qua signa illorum septem ficticia in saxis quiescentium et modo expergiscentium statuerunt. Ex eadem materia ficti quasi eo ipso puncto temporis oculis offeruntur, cum in spelunca inventi sunt: candidi et illustrati luce per vitra helvola et rubentia incidente. Quod artificium periti talium rerum inter optimas deformationes huius turmae numerant.
Coriolanum
Coriolanum seu Corolianum  (Italiane: Corigliano Calabro) fuit urbs Italiae et municipium, circiter 40 430 incolarum, in regione Bruttio et in provincia Consentina situm. Hodie est fractio municipii iuncti Coriolani-Rossani. Urbani Coriolanenses et Corolianenses appellantur.
Sententia
Sententiae urbis sunt: COR BONUM et AUXONIA CIVITAS CORIOLANENSIUM.
Alia nomina
Alia nomina urbis sunt: Corellianum, Coriolanum Calabriae.
Historia
Die 1 Ianuarii 2018 municipium Coriolanum coniunxit se cum municipio Rossano ut constituiret municipium novum Coriolanum-Rossanum.
Arberesca gens
Cantinella Civitas Arberesca in Bruttio regione est; hodie cultura, lingua, mores et aliae ethnologicae res permanent.
Fractiones
Apollinara, Baraccone, Costa, Fabrizio Grande, Fabrizio Piccolo, Piana Caruso, Salici, San Nico, Scalo, Schiavonea, Simonetti, Thurio, Torricella, Villaggio Frassa.
Municipia finitima
Acri, Cassano all'Ionio, Longobucco, Rossano, San Cosmo Albanese, San Demetrio Corone, San Giorgio Albanese, Spezzano Albanese.
Stenosis valvae aortae
Stenosis valvae aortae (ICD-10: I35.0), non raro in usu clinico simpliciter, atqui haud accurate stenosis aortalis dicta est valvulopathia, quo, per damnum valvae aortae, angustia valvae aortae canalis inter ventriculum sinistrum et aortam orta est. Hanc ob rem antefluxus inhibitus in aortam observari queat. Stenos valvulae aortae usque ad 10% hominum octogeneriorum afficit. Si dignotus, morbus non raro cursum fatalem habet. Tractatio pharmacologica effectiva incognita est. Hodie tractatio per operationem cardiochirurgicam fit.
Epidemiologia
Stenosis valvae aortae inter valvulopathiis frequentius inveniuntur. Imprimis in aetate provecta praevalentia circiter 3% est, usque ad 10% apud homines octogenarios.
Pathophysiologia
Stenosis valvae aortae fluxum sanguinis helicalem intra aortam ascendentem mutat.
Classificatio
Dividuunter stenoses valvae aortae in gradus tres. Mensura in parte fluxus sanguinis maximalis trans valvam (valor normalis < 3 m/s) est.
Tractatio
Adhuc tractatio stenosis ope medicamenti remedium ineffectivum inventa est. Ita therapia cardiochirurgica necesse est. Impositus valva artifiacialis hodie per catheterem fit.
Sainte-Croix-en-Jarez
Sainte-Croix-en-Jarez est commune Francicum 427 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Ramatgan
Ramat-Gan est urbs in regione Telaviviana in Israël, praecise ad orientem urbem Tel Aviv sita. Urbem primus anno 1926 instituit Telaviviana communitas urbanistica, sed anno 1950 est evecta in statum urbem distinctam.
Urbis ambitus plures parcos et spatia verdi habet.
Ramat-Gan, cum esset urbs Telavivianae propinqua, multis attractionibus turisticis abundat. Inter has attractiones comprehenduntur Safariparkus, Museum Ramat-Gan, et Luna-Parkus.
Hodiernis temporibus, Ramat-Gan crescit et sese meliorat ut urbs praestans in regione Telaviviana existeret.
Universitas Bar-Ilan in Ramat Gan sita.
Neuffontaines
Neuffontaines est commune Francicum 128 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Bellum Aetolicum
Bellum Aetolicum inter annos 191 et 189 a.C.n. saeviebat. Romani sociique Achaei necnon Macedones contra Foedus Aetolicum pugnabant.
Aetoli societas Populo Romano contra Philippum profectus, postea Antioco societatem contra Macedonas Romanosque fecerunt.
Antioco debellato ad Thermopylam, Heracleam, urbs Aetolorum praeclara, M. Acilio consule, anno DLXII (-191 christianorum) qui M. Porcium Catonem L. Valerium Flaccum que legatos consulares ad Aetolos aspicendum mittit atque oppidum oppugnaverunt.
Per quattuor et viginti dies, ut nullum tempus vacuum esset, et cum nocturnum duiturnumque tempus laborum et cum iam fatigatos Aetolos, ut consul sciret, oppugnationem nocte media imperavisset.
Paucos dies post Heracleam captam fuisse,oratores Graecos pacis petendae ad consulem Aetoli misserunt.
Galliacum
Galliacum, Francogallice Gaillac, est urbs et commune Francicum 15 345 incolarum (anno 2018) praefecturae Tarnis in regione Occitania sita. E pago circumiacente vinum Gallacium provenit.
Sinus Californiae
Sinus Californiae est mare marginale Oceani Pacifici quod Paeninsulam Californiae Inferioris a Mexico continentali separat. A civitatibus California Inferiore, Meridiana California Inferiore, Sonora, et Sinaloa finitur, litore circiter 4000 chiliometra longo. Inter flumina quae in sinum defluunt sunt Coloratum, Fuerte, Mayo, Sinaloa, Sonora, Yaqui. Superficies sinus est circiter 160 000 chiliometrorum quadratorum. Altitudo a paene zerum ad vadum trans aestuarium prope Yumam ad plus quam 3000 metra variat, propter geologiam multiplicem, ad tectonicam laminarum pertinentem.
Sinus putatur unum ex diversissimis telluris maribus, habitatio plus quam 5000 specierum microinvertebratorum. Nonnullae eius regiones sunt patrimonium totius mundi UNESCO. Sinus Californiae aliquot nominibus propriis appellatur, inter quae sunt Mare Cortesii, ex Ferdinando Cortesio conquistatore Hispanico, et Mare Minianum. Sinus per Americam Latinam Hispanice appellatur Mar de Cortés, Mar Bermejo, et Golfo de California.
Fauna
Inter magna animalia quae in sinu habitant sunt Phocoena sinus, Megaptera novaeangliae, Eschrichtius robustus, Orcinus orca, duae species Mantarum, Dosidicus gigas, Dermochelys coriacea, Balaenoptera physalus, Physeter macrocephalus, et insigniter Balaenoptera musculus, maximum mundi animal.
4667 Robbiesh
4667 , olim designatione 1986 VC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4667 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Tal'nikovyj
Tal'nikovyj (Russice Тальниковый, i.e. Salictaria) est aqua altissime Russiae cadens. In Putorana planitie elata (territorium Crasnoiarense) sita est. Rivus eiusdem nominis (Tal'nikovaja, Salictarius) de cacumine plano montis Trapezii ruit; per quindecim gradus aqua in 500 vel 600 m cadit (nam variae expeditiones de varia altitudine referunt). Temporalis est deiectus, nam solum tempore eluvionis vernae videri potest. Eluvio verna his locis mense Iunio fit, cum lacus iam glacie fracta opertae sunt et ad navigandum inaccesibiles, et aliae viae his locis absunt, nisi helicopterorum volatus. Anno 1975 a Michaele Basilii filio Afanas'ev aqua cadens Tal'nikovyj primo inventa est.
La Nocle-Maulaix
La Nocle-Maulaix est commune Francicum 294 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Neuville-Saint-Rémy
NNeuville-Saint-Rémy est commune 3711 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Iter a Deva Londinium
Iter a Deva Londinium usque in Itinerario Antonini describitur (469,2-471,5) in quo pars est itineris Britannici "a Vallo ad portum Ritupis". Milia passuum 207 enumerantur a Deva Victrice Londinium usque. Huius itineris ea via quae a Viroconio Londinii tendit nomine mediaevali Watling Street designatur.
Neuville-en-Ferrain
Neuville-en-Ferrain est commune 9731 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Georgius Hermann
Georgius Hermann (natus Georg Hermann Borchardt Berolini die 7 Octobris 1871; mortuus Osvecimiae die 19 Novembris 1943) fuit scriptor et criticus Germanicus.
Vita
Filius mercatoris Berolini scholas Askanisches Gymnasium et Friedrichswerdersches Gymasium frequentavit. Absolutorio scholastico recepto anno 1890 in moribus mercatoris institutus est, antequam tirocinium in focalibus vendendis fieret. Postquam Monaci stipendia meruit (de quibus pneumonia tempus detraxit), municipium Berolinense eum in statisticis laborare sivit. Annis inter 1896 et 1899 in universitate Berolinensi praelectiones in litteris et historia artis auscultans ipse criticus et scriptor factus est (Der Simplicissimus und seine Zeichner, 1900; Die deutsche Karikatur im 19. Jahrhundert, 1901; Wilhelm Busch, 1902; Max Liebermann, 1904).
Quamvis iam in schola opuscula pangere coepisset (adumbrationes legi possunt in periodico Jugend et Simplicissimus) et praeter mythistoriam Spielkinder (1896) tres tomos orationis prosa solutae edidisset, fama serius cum mora venit. Fabula romanensis Jettchen Gebert (1906; anno 1908 autem opus continuato volumine Henriette Jacoby unitum est ad titulum Jettchen Geberts Geschichte) statim gloriam apportavit. Tamquam auctor Berolini et interdum Neckargemünd vitam degebat. Iudaeus iam ante Primum bellum mundanum ludibria et minas criciti antisemitici Adolphi Bartels passus anno 1933 patriam reliquit et Bataviam petivit. Mense autem Iunio 1943 Westerbork Drenthiae a Germanis arreptus mense Novembri in castra carceralia Auschwitz pulsus est, ubi interfectus est.
Ludovicus Borchardt frater fuit aegyptologus et archaeologus.
Gravitudo
Inter litterarum historicos maximi momenti est historia praetitulata Jettchen Geberts Geschichte ubi compassione magna sors puellae cuiusdam Iudaeae narratur. Quae inter mores familiae et amorem virorum duorum oscillatur et paulatim conteritur. Fabula dat imaginem, cui fidi potest, et de Iudaeis Berolinensisbus et de habitu civium tempore Biedermeier ante res novas anno 1848 venturas. Similiter pluribus mythistoriis sunt argumenta de vita burgensi Iudaica cum tenore autobiographico. Interdum opera quasi in cyclis dantur, e.g. vita burgensium doctorum Iudaicorum ex anno 1900 usque monarchiae finem (1918) et ad tempus inflationis monetalis (Eine Zeit stirbt, 1934). Praeterea classes sociales inferiores (Kubinke, 1910) et intimas (Rosenemil de contubernalibus; Amstelodami 1935) descripsit et res historiae Borussicae (Grenadier Wordelmann, 1930).
Eius fabulae Milesiae delectationi sunto, cum sale et sapientia; quarum qualitatem raro in litteris Theodiscis inveneris (si agitur de litteris oblectationis). Quoniam scripta lectores et captant et illuminant. Personae vel in politica cotidiana partes suas agunt et classem suam socialem active repraesentant. Compositio autem classica putetur, sermo in litteris adhibitus normam tenet nisi dialectu Berolinensi interrumpitur. Quod ad philosophiam spectat Hermann modum in perfusorium quaestiones maximi momenti (socialis) tangit et fati caeci dominationem mittit. Id mirum est, quoniam Hermann finem monarchiae desideravit (cf. November achtzehn, 1930) et se advocatum hominum bello, paupertate, extorsione percussorum fecit. Ante omnia autem patefecit antisemitismum cultum atque humanitatem in Germania deleturum esse (Der doppelte Spiegel, 1926).
Hortus sanitatis
Liber Latine Hortus sanitatis, Theodisce Gart der Gesundheit appellatus, Moguntiae anno 1485 primum divulgatus est, textu Theodisce scriptum. Iohannes de Cuba auctorem esse praetenditur, de quo nihil scitur. Annis insequentibus sub binis titulis textus multoties impressus est. Versio Latina anno fere 1491, versio Francogallica (titulo Jardin de santé) inter annos 1499 et 1502 prodit.
6796 Sundsvall
6796 , olim designationibus 1993 FH24, 1976 QM2, et 1990 SF14 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii UESAC Observatorii La Silla repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6796 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Garrevaques
Garrevaques (Occitanice  ) est commune Francicum 383 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Anseres Capitolini
Anseres Capitolini, qui in Capitolino monte degebant, partes maioris momenti in historia Romanorum et mythologia agunt.
Argumentum
Historia anserum Capitolinorum ad primos annos quarti saeculi a.C.n. refertur, ad prima rei publicae tempora. Regibus Etruscis expulsis libera res publica Romana instituta erat, sed urbs Roma adhuc vulnerabilis fuit. Legenda bene nota narrant Romam anno 753 a.C.n. a fratribus geminis Romulo et Remo conditam esse, qui a lupa nutriebantur. Locus erat periculis expositus, cum exercitus confoederatorum populorum Latinorum et aliorum insidias parabant.
Dicuntur septem anseres Iunoni, tutelari deae, sacros vitas Romanorum servavisse. Namque nocte incepti Gallorum insidiosi, hostium irruptionem clandestinam audiverunt et clamore ingressuros hostes annuntiaverunt.
Qui clamor excitavit consularem Marcum Manlium, qui statim ad arma convocavit et defensionem moderabatur. Per audaciam defensorum Romanorum, impetus repulsus est, et Roma ab oppugnatione servata est.
Bestiae autem in heroes conversae symbolum vigilantiae ac promptitudinis factae sunt. Magnam venerationem adeptae sunt et saeculorum decursu in operibus artis et in depictionibus historicis saepe repraesentabantur. Legenda eorum per saecula protracta pars Romani patrimonii culturalis fiebant; festum agitur die 3 Augusti. Hodie in colle adhuc anseres invenire possis, quasi posteritatem illorum. Ita nexus cum historia Romana vivus colitur.
Fortasse historiuncula docet quod parvae creaturae quoque historiam mundanam mutare possunt. Quarum spiritus nos hortatur ut ipsi pericula prohibere et communitatem defendere velimus.
Versio compendiaria scholastica
Ecce Caroli Francisci Lhomond, magistri linguae Latinae saeculi XVIII, narratio: "In summum saxum evaserunt tanto silentio ut non solum custodes fallerent, sed ne canes quidem, sollicitum animal, excitarent. Anseres non fefellere, quibus in summa inopia Romani abstinuerant, quia aves erant Iunoni sacrae; quae res Romanis saluti fuit. Namque clangore anserum alarumque crepitu excitus, Manlius, vir bello egregius, ceteros ad arma vocans, Gallos ascendentes deiecit. Unde mos iste incessit ut solemni pompa canis in furca suffixus feratur; anser vero velut triumphans in lectica gestetur."
Isabella Austriaca
Secunda Ioannae regina Hispaniarum et Philippi IV domini Nederlandiae filia erat. Ab anno 1506, Philippo mortuo, Isabella et sorores Alienora et Maria et frater Carolus in Nederlandia habitaverunt, ubi Margarita soror Philippi gubernabat.
Anno 1514, Isabella et Christianus II (rex Daniae) nupti sunt. Regina genuit duas filias, Dorothea Daniae et Christina Daniae. Ab anno 1523, Christiano deposito, Isabella et eius familia in Nederlandia habitaverunt. Regina semper Catholica fuit, sed Reformatione haud infensa erat, propter quod Carolus et Ferdinandus irati fuerunt.
Fréjeville
Fréjeville est commune Francicum 646 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Banca Monte dei Paschi di Siena S.p.A.
Banca Monte dei Paschi di Siena S.p.A. vel argentaria Montis pascuorum Civitatis Senarum condita anno 1472 dicitur omnium quae adhuc extant argentariarum veterrima totius orbis terrarum esse. Argentaria locata est in civitate Senarum seu in Sena Iulia.
Crusium
Crusium (alia nomina: Crusia) (Italiane: Crosia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Oberto, Conte di San Bonifacio
Oberto, Conte di San Bonifacio est primum opus lyricum a Iosepho Verdi scriptum secundum Antonii Piazza et Temistoclis Solera libellum. Primus actum est Mediolani die 17 Novembris 1839.
Regio Orientalis (Macedonia Septentrionalis)
Municipia
Municipia regionis sunt:
Universitas Meiji
Universitas Meiji (Iaponice, 明治大学 ) est universitas privata Iaponiae constituta die 17 Ianuarii 1881.
Ecclesia Seraphim Saroviensis in Raevo
Ecclesia sancti Seraphim Saroviensis in Raëvo (Russice церковь Серафима Саровского в Раеве) est ecclesia orthodoxa in circulo septentrionali Moscuae sita, haud longe a statione ferriviae subterraneae Medvedkovo. Templum fictile-domedatum tribus milibus parochianorum destinatur. Altitudo aedificii 43 m est. Tota ecclesiae area est 1100 m2. . Est bibliotheca, schola diei Dominicae pueris adultisque aperta, circulis choralibus, ars studiorum et theatrum studii ordinantur.
Constructio
Constructio anno 2005 coepit. Ecclesiae in optimis traditionibus architecturae ecclesiasticae Russiae saeculi XVI erecta est. Altare superius consecratum est in honorem sancti Seraphim Saroviae, inferius altare in honorem Sancti Nicolai, Archiepiscopi Myrensis Lyciae, et miraculorum opificis.
Sancti Nicolai die, 19 mensis Decembris, anno 2014, crux solemniter consecrata est atque in firmamento templi erecta. Parva consecratio facta est die 30 mensis Iulii anno 2016. Magnae consecrationis ritum die 15 mensis Februarii, anno 2017, Cyrillus patriarcha Moscuensis perfecit.
Anatolius Karpov
Anatolius Eugenii filius Karpov (Russice Анатолий Евгеньевич Карпов, tr. Anatolij Evgen'evic Karpov; natus 23 Maii 1951 in urbe Zlatoust regionis Celiabinscensis Russiae, tunc in URSS) est lusor scaccorum Sovieticus et Russicus, annis 1975–1986 in omni terrarum orbi optimus omnium scaccorum lusorum temporis ordine duodecimus fuit. Nonnullis signis laudis Unionis Sovieticae, Foederationis Russicae certarumque aliarum terrarum ornatus est.
Aqua cadens Cureiensis Maior
Aqua cadens Cureiensis Maior (Russice Большой Курейский водопад) est aqua cadens Russiae decussu aquae amplissima. In Putorana planitie elata (territorium Crasnoiarense) sita est. Cureika flumen Ieniseae accola nonnullis ramis in 15 m cadit. Aquae a 300 m3 per secundum tempore anni sicco et ad 1000 m3 per secundum tempore eluvionis vernae cadunt.
Archippus Perttunen
Archippus Ioannis filius Perttunen (Carelice Arhippa Perttunen, Russice Архип Иванович Перттунен), circa annum 1769 in vico Ladvozero districtus Kemiensis gubernii Archangelopolitani natus et anno 1841 ibidem mortuus, fuit rhapsodus Carelicus praeclarus, qui maiorem partem Kalevalae cantuum Eliae Lönnrot cantavit.
Vita et opera
Agricola Carelicus, a familiaribus plus quam mille runas epicas et lyricas didicit et cantavit. Anno 1834 Lönnrot eum visitavit et cantus multos, sed non omnes, perscripsit. In Kalevala a Lönnrot refecta in cantibus Perttunen multae res mutatae sunt. Annis 1836 et 1839 et Matthias Alexander Castrén Archippum visitaverunt ut runas colligerent. Filius Archippi Michael (1817—1899), nepotes et eorum liberi etiam carmina Carelica epica cantabant.
Herbarius (Moguntiae, 1484)
Herbarius est titulus libri Latine anno 1484 a divulgati, impressore Moguntino. Enumeratio alphabetica herbarum medicinalium ab "absintheo" incipiens, usque ad "udneam" pergens, 150 plantas comprehendit. Praefatio (incipit "Rogatu plurimorum"), in prioribus editionibus anonyma, in editione 1499 Arnoldo de Villa Nova adscribitur.
Un giorno di regno
Un giorno di regno est secunda opera musica a Iosepho Verdi scripta secundum Felicis Romani libellum. Primum acta est Mediolani die 5 Septembris 1840.
Ionuţ Marianus Stroe
Ionuţ Marianus (Dacoromanice Marian) Stroe (natus die 23 Novembris 1979 Craiovae) rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis PNL est.
Institutio et munus
Annis 1993 - 1998 Stroe apud Universitatem Craiovensem studebat et machinator factus est. Postea et rebus aerarii et oeconomiae studebat. Expers Corporum programmatorum operam dedit. Deinde in administratione et ministerio iuventutis laborabat.
Cursus honorum
Anno 2012 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et ad hunc diem mansit. Die 4 Novembris 2019 minister iuventutis et artis gymnicae in consilio ministrorum Ludovici Orban nominatus est. Hunc magistratum ad diem 23 Decembris 2020 tenuit, cum Carolus Eduardus Novak ei successit.
Index asteroidum 213001-214000
Ecce index asteroidum, qui numeros ab 213001 ad 214000 continet. Omnes indices asteroidum in indice asteroidum enumerantur.
(213051) 1998 UZ17
Flavius Florentius
Flavius Florentius (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator ac vir publicus Romanus saeculi quarti erat.
Cursus honorum
Florentius annis 357 - 361 praefectus praetorio Galliarum erat. In proelio apud Argentoratum anno 357 Florentius pugnam ineundam esse censuit, quam Iualianus Caesar deinde vicit. Eodem anno autem Florentius suasit, ut vectigalia provinciarum suae praefecturae tollerentur, quod minus pecuniae in fiscum venisset quam superioribus annis. Sed Constantio II Augusto sententia Iuliani placuit, qui dixerat, provincias esse gravi bello et incursionibus Germanorum exhaustas. Anno 360 Florentius rescripta Constantii tradidit, qui copias ad bellum contra Persas gerendum a Iuliano Caesare poposcit. Tum Viennam se recepit. Iuliano Augusto proclamato Florentius - interim consul anni 361 una cum Flavio Tauro nominatus est - Florentius e Gallia fugit. Constantius eum et praefectum praetorio Illyrci fecit. Constantio autem 3 Novembris 361 mortuo Florentius fugit neque repertus est. Tamen Chaledontis a Iuliano in absentia accusatus et mortis damnatus est.
Regio Scupiensis (Macedonia Septentrionalis)
Regio Scupiensis (alia nomina: Regio Scopiensis ) (Macedonice: Скопски Pегион, Skopski Region; Albanice: Rajoni i Shkupit) est una regionis octo Macedoniae Septentrionalis. Numerus incolarum regionis est 578,144 (anno 2018).
Theorema Thomas
Theorema Thomas est sententia sociologica proposita in libro The child in America inscripto, a W.I.Thomas et D.S.Thomas conscripto. Quae sententia hoc fere significat:
Regio Scupiensis (Macedonia Septentrionalis)
Municipia
Municipia regionis sunt:
Spondylitis
Spondylitis est vertebrarum inflammatio, causis et pyogenicis et non pyogenicis.
Theodora (philosopha)
Pagana devota, pars erat circuli Neoplatonici Alexandriensis, ubi Damascium rogavit Vitam Isidori (opus etiam Historia Philosophica appellatum) scribere, et Damascius ei illud opus dedicavit.
Spondylitis
Spondylitis pyogenica ad spondylitides contagionis causa refert, saepe post infectionem alibi vel post operationem chirurgicam, ut per:
Hartmannus Schopperus
Hartmannus Schopperus (Theodisce Hartmann Schopper), anno 1542 Novofori natus et post annum 1595 mortuus, fuit poeta Germaniae Latinus et interpres.
Theorema Thomas
Theorema Thomas, quamquam non de theoremate sensu technico hic agitur, ad fundamenta scientiarum socialium pertinet, quippe cum ab hominum opinationibus multi, ne dicamus plurimi, processus sociales proficiscantur. Exemplo huius theorematis est prophetia sui effectrix.
Hartmannus Schopperus
Vita et opera
15 annos natus versus elegiacos componere incipit. Ab anno 1563 libros Schopperi typographus edebat. Anno 1566 in bellum Turcicum Maximiliano II duce profectus est, sed mox revenit.
Fréjairolles
Fréjairolles est commune Francicum 1'314 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Hartmannus Schopperus
Vita et opera
Duobus libris famosus est: Reinecke Fuchs Latine iambis vertit et cum imaginibus Iodoci Amman et Virgilii Solis edidit et ad imagines Iodoci Amman (quibus das Ständebuch Ioannis Sachs Amman adumbravit) versus Latinos elegiacos confecit, ut Panopliam librum ederet. Librum Proverbiorum Latine vertit et propriorum carminum librum et Tractatum de artibus mechanicis edidit.
Eichsfeldia
Eichsfeldia (Theodisce Eichsfeld; sermone loci: Aiksfelt) est regio mediae Germaniae in Thuringia, Saxonia Inferiori, et Hassia sita.
Index stellarum splendidissimarum
Hic habes indicem stellarum quae nobis splendidissimae videntur.
Eichsfeldia
Geographia
Sita est regio inter Harthicos montes et Weraham. Linea Benrathensis (significat isoglossam inter dialectos Germanicas Saxonicas et Theodiscam mediam) erat finis inter Eichsfeldiam inferiorem et superiorem.
Historia
Anno 897, Eichsfeldia primo in actis notis descripta est ("quastam res de beneficia ipsis Chunradi in pago Eichsfelden in comitatu Ottonis sitas ad Fuldensis monasterii"). Ab anno 1802, Eichsfeldiae pars electoratus Moguntini, inde Borussici, erat. Hic semper catholicismus vigebat et temporibus catholicimo infestis Borussorum respective communistarum.
Reservatum Bargusinense
thumb|[[Pittacium cursuale|Pittacia cursualia URSS, ad anniversarium quinquagesimum Reservati Bargusinensis edita]] Reservatum Bargusinense (Russice Баргузинский заповедник, tr. Barguzinskij zapovednik), sive nunc plenior Reservatum publicum naturae biosphaerae Bargusinense (Russice Баргузинский государственный природный биосферный заповедник, tr. Barguzinskij gosudarstvennyj prirodnyj biosfernyj zapovednik) nominatur, est reservatum in Buriatia, in declivibus occidentalibus iugi Bargusinensis ad litus septentrio-orientale Baicalis lacus situm, aream 374 322 ha (3743 km2) habens.
6797 Östersund
6797 , olim designationibus 1993 FG25, 1985 SZ5, 1985 UH6, 1985 VY5, et 1995 UE9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii UESAC Observatorii La Silla repertus est.
Reservatum Bargusinense
In districtu Bargusinensi (unde et nomen) regionis Transbaicalensis die 29 Decembris 1916 protectionis martum zibellinarum localium gratia conditum, factum est primum reservatum naturae in Russia (et solum eiusmodi in terra illa, ante res novas anni 1917 creatum). Anno 1986 factum est unum e reservatis biosphaerae UNESCO, et ab anno 1996 territorium reservati ad obiectum hereditatis mundialis naturalis UNESCO "Lacus Baical" pertinet.
6797 Östersund
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6797 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Mircea Maiorescu
Mircea Maiorescu (natus ignoto anno, mortuus mense Maio 2010) medicus et rerum politicarum peritus Dacoromanicus erat.
Munus
Maiorescu medicus liberorum fuit et annis 1984 - 1994 primus praeses clinicae liberorum Valetudinarii "Maria Sklodowska Curie" Bucarestae erat.
Cursus honorum
A die 16 Octobris 1991 ad usque 19 Novembris 1992 minister valetudinis in consilio ministrorum Theodori Stolojan fuit. Mense Maio 2010 mortuus est.
La Neuville (Septentrio)
La Neuville est commune 686 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Institutum Fratrum Scholarum Christianarum
Institutum Fratrum Scholarum Christianarum vel Fratres Scholarum Christianarum est congregatio religiosorum, quae prima in Ecclesia Catholica Romana sacerdotes exclusit.
Fratres in Francia olim Ignorantins vocati sunt, in terris linguae Anglicae De la Salle Brothers, in Italia Carissimi et in Polonia Braci szolni appellantur.
Historia
Anno 1679 Iohannes Baptista de La Salle Remis scholam condidit, qua quidam magistri, quos La Salle in domum suam receperat, gratis pauperes docuerunt. Ex eo die 25 Maii anno 1684 congregatio Fratrum Scholarum Christianarum orta est. La Salle usque ad annum 1698 ordinis regulam conscripsit. Sedes congregationis usque ad annum 1688 fuit Parisiis, ab anno 1705 Rhotomagi.
Fratres primi in scholis classes introduxerunt, pro lingua institutionis loco linguae Latinae Francicam adoptaverunt, poenas corporales fieri vetuerunt. Ab Iansenistis infestati demum die 28 Septembris anno 1724 a Ludovico XV approbationem regalem, die 26 Ianuarii anno 1725 a Benedicto XIII papalem acceperunt.
Die 18 Augusti anno 1792 Rebus Novis Francicis 121 scholae, quibus erant circiter 30 000 discipuli, suppressae sunt. Multi fratres incarcerati, quidam supplicio affecti sunt. Die 3 Decembris anno 1803 congregatio a Napoleone denuo concessa est.
Saeculo undevicesimo congregatio toto orbe terrarum diffusa est.
Ordo hodiernus
Superior generalis est ab anno 2000 Álvaro Rodríguez Echeverría. Ordini, qui est maxima ecclesiae congregatio fratrum, sunt circiter 70 000 fratres in 80 terris. Sedes ordinis est in Via Aurelia 476 Romae.
Genus conchatum
Genus conchatum est motus ratiove artis multiplex quae linguis vernaculis multis rococo vocatur.
Etymologia ducitur a lingua Francogallica, nempe a verbis roc, rocaille, quae saxosa significant. Revera in Francia istud genus natum est, quod evolutionem a genere Baroco duxit. Propriae sunt formae ornamentalissimae et volutarum dilectio. Videtur in architectura, in supellectilibus, in artificiis minutis, in pictura.
Externi nexus
De discrimine inter genus Barocum et genus conchatum explicatio in pagina Helvetica
Neuf-Mesnil
Neuf-Mesnil est commune 1290 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Neuf-Berquin
Neuf-Berquin (Nederlandice Nieuw-Berkijn ) est commune 1234 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Neuville-en-Avesnois
Neuville-en-Avesnois est commune 288 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Sainte-Agathe-la-Bouteresse
Sainte-Agathe-la-Bouteresse est commune Francicum 1'084 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Iodocus Amman
Iodocus (vulgo Jost) Amman, die 13 Iunii anno 1539 Turici natus et die 17 Martii 1591 Norimbergae mortuus, fuit scalptor et chalcographus Helveticus et Theodiscus; quem artificibus operum parvorum (Theodisce Kleinmeister) adscribunt. Virgilii Solis discipulus erat.
Sextus Nonius Sufenas
Sextus Nonius Sufenas e gente Nonia fuit Syllae dictatoris sororis filius et anno 81 a.C.n. praetor factus primus ludos Victoriae Sullanae celebravit qui ludi circenses fuerunt. Quem eventum filius denario anno 59 a.C.n. percusso commemoravit.
Iodocus Amman
Multos libros adumbravit:
etc.
Ernani
Ernani est opera a Iosepho Verdi composita apud libellum Francisci Mariae Piave. Primus actum est Venetiae die 9 Martii 1844.
Bellum Achaicum
Bellum Achaicum fuit certamen inter Rem Publicam Romanam Foedusque Achaicum.
Gnaeo Cornelio Lentulo Lucio Mummio anno 146 a.C.n. (anno DCVII ab urbe condita) consulibus, Senatus Romanus legatos Corinthum miserunt, quos pepulerunt Corinthii, unde civitates qui sub dicione Philippi erant ab Achaico concilio separatae sunt.
Achaei, qui Critolaum ducem habebant, proelio contra Quintum Caecilium Metellum ad Thermopylas conflixerunt; victus Critolaus sibi veneno conscivit. Postea, Diaeo duce ad isthmum a Lucio Mummio consule victo, omnis Achaia in dicionem Romanam accepta est.
Corinthus, urbs egregia, antiquissima, divitissima, ex senatus consulto diruta est, Thebae quoque et Chalcis, quae auxilio fuerant, dirutae quoque, atque omnis Graecia in dicione Senatus Populique Romani fuit.
Ipse L. Mummius abstinens Corinthum diruendi, consulto Senatus id facit atque de Achaeis triumphavit, atque cognomen Achaicum accepit.
Le Fraysse
Le Fraysse (Occitanice Lo Fraisse) est commune Francicum 395 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Iohannes Baptista de La Salle
De vita
Anno 1678 Universitate Sorbonne studuit deinde sacerdos munus functus. Anno 1684, cum 12 magistris schola aperuit ad iuventas pauperes in lingua Francogallica. Tunc schola in Francia solo docebant in lingua latina et solo nobiles servabant. In 1685 prima schola in gentium fundavit magistribus educationis. Sanctus Iohannes Baptise De La Salle obiit Rothomago die 7 Aprilis, 1719. Canonizatus est anno 1900.
Frausseilles
Frausseilles (Occitanice Fraucelhas) est commune Francicum 92 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Sainte-Agathe-en-Donzy
Sainte-Agathe-en-Donzy est commune Francicum 113 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Chariatum
Chariatum (alia nomina: Cariati ) (Italiane: Cariati) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Cariatenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Chariatum, cum Rosciano, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et sedes Archiepiscopalis est. Nomen sedis Archidioecesis Rossanensis-Cariatensis est, et eius archiepiscopus Iosephus Satriano est.
Hastiludium
Hastiludium est ludus militaris Medii Aevi in quo equites hastis pugnabantur, quorum varia erant genera. Primum torneamentum erat magna pugna ludicra inter duas manus equitum, quae frequenter saeculis duodecimo et tertio decimo fiebatur. Inde a saeculo tertio decimo vel quarto decimo, torneamentum cessit iustae, quae erat hastiludium singulare, sive monomachia, inter duos equites.
Magnae Scupi
Magnae Scupi seu Urbs Scupiensis est specialis unitas administrativa Macedoniae Septentrionalis; Scupi urbes, civitatis capita et decem cetera municipia finitima comprehenduntur in hac unitate administrativa. Magnae Scupi pertinent ad Regionem Scupiensem.
Municipia Magnarum Scupiarum
Municipia Magnarum Scupiarum 10 sunt :
Heaven's Gate (secta)
Heaven's Gate fuit religio ufologica Americana a Marshall Applewhite haeresiarcha ducta. Haec secta credebat pacem paratum iri ab alienigenis sideralibus, qui etiam adsectatores in novum domicilium extraterrestre deducturi essent. Finis sectae per orbem terrarum innotuit anno 1997, cum Applewhite asseclas undequadraginta, ut animae eorum navem sideralem pone cometam Hale-Bopp latentem conscendere possent, in mortem voluntariam impelleret. Priusquam mortem sibi consciscerent, omnes "fratres" et "sorores", sicut se invicem vocabant, corporis purgandi causa sucum citreum biberunt, et asseclae mares castrati sunt.
Heaven's Gate per interrete maxime innotuit, nam suam tunc habebat paginam domesticam. Doctrinam Christianam cum variis persuasionibus "New Age" miscebat. Adsecutores sectae, quippe qui se monachos et monachas esse putarent solitatemque exercerent, amplam, ubi sedem habebant, habitationem conducticiam Californianam "monasterium" appellabant.
4669 Høder
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4669 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Candaules
Candaules alias Myrsilus (floruit circa 700 a.C.n.) Myrso patri successit et fuit novissimus rex Lydiae e stirpe Heraclidum (ut Graeci eos appellabant ). A Gyge interfectus est qui primus rex e stirpe Mermnadum fuit.
Quid de Candaule narraverit Herodotus
Libro primo Historiarum Herodotus fabulam narrat quomodo Candaules Lydiorum thronum una cum vita amiserit. Custos familiaris ei erat, Gyges nomine, cuius consiliis amicitiaque confidebat. Cui Candaules formositate uxoris ultra modum inflatus nudam eam  ostendere utcumque voluit. Itaque pone ianuam cubiculi eum occultavit unde feminam vestes deponentem commode videret. Cum vero visis quae videnda ei erant ex cubiculo sese clam reciperet uxor Candaulis Gygen adspexit nec tamen exclamavit aut alio modo consciam esse facti patefecit. At mane fidelibus satellitibus stipata Gygen convocavit atque ad hoc discrimen deduxit ː aut moriendum ei statim erat aut dominum interficeret atque se uxorem duceret. Gyges obstupefactus in fine se superstitem maluit. Ita insidiis uxoris oppressus Candaules nocte proxima periit et Gyges regnum occupavit. Dissensio tamen de ea re inter Lydios fuit quia Gyges e stirpe regia Heraclidum non erat. Itaque legatos ad Pythiam Delphos miserunt rogatum rectene et ex deorum voluntate regnaturus esset Gyges. Pythia respondit secundum Gygem ; addidit tamen ultionem Heraclidum post quinque hominum saecula fore, ita regem Croesum designans. Paene eadem iam canebat poeta Samius Archilochus. Revera tamen etiamsi Gyges moechus reginae esse potuit ex seditione interemptum Candaulem probabilius modernis historicis videtur eo magis quod ipse Herodotus fautores quosdam Gygis Herclidum partibus opponebat. Ita gens Mermnadum regno Lydiae Heraclidas spoliasse dicitur. Quinque Mermnadae regnaverunt quorum ultimus fuit Croesus. Ipse Gyges postquam dona sumptuosa ex auro et argento Delphis consecravit per triginta et octo annos regnum obtinuit nec quicquam effecit quod quidem Herodoto memoria dignum videretur.
I due Foscari
I due Foscari ('duo Foscari') est opus lyricum a Iosepho Verdi scriptum secundum Francisci Mariae Piave libellum. Primus actum est Romae die 3 Novembris 1844.
Boothia Felix
Boothia Felix, vulgo Boothia, est paeninsula Canadae (territorium Nunavut). Maxime septentrionalis est terra Canadae et omnis Americae continentis. Isthmo Bootiae, a sinibus et lacubus paene perrupto, cum continente coniuncta est. In oriente sinu Boothiae a Terra Baffin separata est, in septentione freto Bellot (2 chm latitudinis) ab insula Somerset. Promunturium Murchisoni in fretum Bellot incidens est punctum Americae continentalis maxime septentrionalis. Sola colonia Boothiae est Taloyoak, ab Escimaeis habitata; in isthmo Boothiae sita est.
Anno 1829 ab Ioanne Ross inventa est et nomine Felicis Booth patroni eius nominata. Anno 1831 Iacobus Clark Ross nepos eius polum magneticum septentrionalem Boothiae invenit (sed nunc alibi polus est, nam movetur).
Giranum
Giranum (Italiane: Gerano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 217 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Giranenses appellantur.
Giovanna d'Arco (opus lyricum)
Giovanna d'Arco ('Ioanna Arcensis') est opus lyricum a Iosepho Verdi scriptum secundum Temistoclis Solera libellum. Primum actum est Mediolani die 15 Februarii 1845.
Feriae Tabernaculorum
Historia et nomina
In libro Exodi „sollemnitas messis“ (Chag ha’Assif, Ex 23,16-19 et Ex 34,22) appellatur, in libro Levitico primo „feriae tabernaculorum“ (Chag ha’Sukkot, Lev 23,34):
Naves (Septentrio)
Naves est commune 618 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Feriae Tabernaculorum
Historia et nomina
In Novo Testamento scenopegia (a Graeco σκηνοπηγία) appellatur (Ioann. 7, 2). Evangelium secundum Ioannem narrat Iesum sititentes ad se vocavisse (Ioann. 7,37-38): Haec verba saepe ita interpretantur, ut ad ritum aquae hauriendae, qui in omnibus sollemnitatis diebus in usu erat, referendi sint.
In tractatu Misnae nomine Sukka caeremoniae exponuntur, quae tempore secundi templi in usu erant, imprimis ritus aquae hauriendae et processio cum fructibus et ramis arborum palmarumque necnon cum "quattuor generibus" satorum (Hebraice אַרְבָּעָה מִינִים Arba'a minim). Caeremoniis psalmi aderant.
Feriae Tabernaculorum hodiernae
Feriae Tabernaculorum septem dierum his diebus - imprimis extra Israël - apud Iudaeos Orthodoxos maximi momenti sunt. Contra familiis cum liberis dies festus Simchat Tora („gaudium praecepti [Domini]“), qui Ferias Tabernaculorum sequitur, carissimus est. Dies inter primum et ultimum feriarum diem Hebraice "Chol HaMoed" (חול המועד - ad litteram: "dies profestus feriarum") appellantur. Hi dies propria diei profesti (חול „chol“) et diei festi (מועד „moed“) permiscent.
Quotannis, ut exodi Israëlitarum ex Aegypto commemoraretur, cum Israëlitae in tabernaculis viverent, in Feriis Tabernaculorum "Sukka", id est trichila, sub divo (in horto, podio, tecto) erigitur, tabernaculum ramis, stramento vel fronde tectum. In quo tempore permittente cibus sumitur. Quidam Iudaei Orthodoxi etiam in tabernaculo pernoctant.
Liturgia benedictione "Shehechejanu" (Hebraice שהחינו „qui nobis vitam dedit“) incipit. Tum "Arba'a minim" ("quattuor genera" [satorum]) in omnes directiones vertuntur, postea in processione ("Hakkafot") una cum rotulis pentateuchi ("Tora") circumferuntur, quod est memoria processionis circa altare in templo Hierosolymitano, qua gratia pro messi acta et pluvia petita est. "Arba'a minim" sunt fasciculus satorum ex ramo palmari ("Lulav"), tribus ramis murteis ("Hadassim") et duobus ramis sileris ("Arawot") - omnes manu dextra gesti -, necnon "Etrog", genus citri medicae, quae manu sinistra geritur.
Su Tseng-chang
Su Tseng-chang (Pingtung in urbe natus die 28 Iulii 1947) est politicus rei publicae Sinarum.
Alumnus est universitatis nationalis Taiwanensis. Magistratus meruit comitatus nativi Pingtung ab anno 1989 usque ad 1993, comitatus suburbiorum Taipeiae ab 1997 usque in 2004. Praeses factionis democraticae progressivae bis meruit, a die 15 Februarii 2005 ad 3 Decembris 2005, iterum a die 30 Maii 2012 ad 28 Maii 2014. Bis etiam primus minister rei publicae factus est, primum die 25 Ianuarii 2006, a quo die usque ad 21 Maii 2007 functus est, secundo ab 11 Ianuarii 2019.
Saint-Denis-sur-Coise
Saint-Denis-sur-Coise est commune Francicum 638 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Fraissines
Fraissines est commune Francicum 95 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Haesitatio linguae
Haesitatio vel haesitantia linguae,  est oratio inordinata cum sermone labefactata est involuntarium per repetitiones sonos vel voces. Cicero "Qui timor! quae dubitatio! quanta haesitatio tractusque verborum!" in dialogo scripsit (De oratore 2.50.202); Quintilianus autem "oblivio" cuiuslibet verbi "aut deformem haesitationem aut etiam silentium" inducere posse ait (Institutiones Oratoriae 11.2.48).
Mouvaux
Mouvaux est commune 13157 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Claudius Mamertinus
Claudius Mamertinus (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator ac vir publicus Romanus saeculi quarti erat.
Cursus honorum
Claudius Mamertinus anno 361 ab imperatore Iuliano comes sacrarum largitionum nomiantus est, eodem anno praefectus praetorio Italiae et Illyrici factus est. Anno 362 consulatum gessit, una cum Flavio Nevitta. Illyricum anno 364 interim reliquit, nam Sextus Claudius Petronius Probus praefectus tum erat, anno 365 et hanc praefecturam iterum administravit.