cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pylos
Pylos (Graece: ) fuit urbs Mycenaea in Messenia Graeciae. Situs fere 3 chm. a vico Chora occidentem et meridiem versus distat ad locum hodiernum Enclianum Superius (Επάνω Εγκλιανό). Archaeologi ibi ruinas effosserunt (et praecipue palatii q.d. Nestoris) tabulasque scripturae Linearis B reppererunt. Anno 2015 sepulcrum subterraneum reppererunt ubi anno circiter 1 500 a.C.n. cadaver "bellatoris gryphis" (cuius nomen nescitur) resque divitissimae depositae sunt.
E nomine urbis antiquae nuncupatur oppidum hodiernum, fere 17 chm. distans et ad oram maritimam iacens.
Regnum
Pylos fuit caput regni in duas provincias divisi:
One (carmen U2 gregis)
One est carmen et singularis U2 gregis musici Hibernici Septembri anni 1992 editum (revera carmen iam inerat Achtung Baby albo anno 1991 edito, sed singularis non est editus antequam Septembri anni proximi).
Est unum ex notissimis carminibus huius gregis, qui carmen cecinit usque ad annum 2014 in unoquoque spectaculo suo inde a carmine edito. Cum carmen primum provulgatum esset, omne lucrum quod fecit ad indagationem SCDI morbi destinatum est.
La Salvetat-Saint-Gilles
La Salvetat-Saint-Gilles est commune Francicum 7'074 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ruma
Ruma (Anglice Rhum ; Scotice Rùm) est Scotiae insula ex Ebudibus Interioribus una in archipelagus Parvae insulae notus. Non longe ab hac sunt Canna ex litore boreoccidentali et Egga austrorientali, modicae insulae, ergo easdem intersita, ac a litore orientali plusculum longe Skiam insulam spectat. Pagus quo administrative ea circumscribitur, i.e. auctoritates unitariae, est Saltus Scotiae.
Cyllene (oppidum)
Cyllene (Neograece Κυλλήνη) est oppidum sub monte Cyllene iacens in commune Castro Cyllene et praefectura Elide Graeciae.
1426
1426 = MCDXXVI
Gourdièges
Gourdièges est commune 66 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Gens Ardinghellorum
Gens Ardinghellorum est nobilis famosaque gens quae originem habet Florentiae in Italia.
Huius gentis sunt :
Principissa Zelda
Principissa Zelda (Iaponice: ゼルダ姫, Zeruda-hime; Anglice: Princess Zelda), sola Zelda etiam appellata (Iaponice: ゼルダ, Zeruda), est persona ficticia ex serie ludorum electronicorum The Legend of Zelda et a Shigeru Miyamoto creata. Zelda est principissa regni Hyrule vocata. In ludo electronico The Legend of Zelda 1986 primum apparet.
Castella pulchriora in Italia
Isti sunt Castella pulchriora in Italia:
FAQ
FAQ, plenius frequenter allatae quaestiones (ex verbis Anglicis frequently asked questions), sunt quaestiones et responsa inscripta, saepe in paginis deputatis allata.
Fanum Sancti Martini ad Rivum
Fanum Sancti Martini ad Rivum (olim Martinus de Roberti, Fanum Sancti Martini Atestini) (Italiane: San Martino in Rio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 085 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Regiensi situm. Incolae Martinenses appellantur.
Codex Vyssegradensis
Codex Vyssegradensis est evangeliarium manuscriptum illuminatum lingua Latina scriptum, hodie Pragae in Bibliotheca nationali Bohemica servatum. Scriptor huius libri incognitus est, fortassis fuit monachus Benedictinus Bavariensis. Manuscriptum 108 folios continet. Codex perfectus est circa annum 1085, occasione coronationis ducis Vratislai II in regem Bohemiae.
Fanum Sancti Cypriani (Provincia Salernitana)
Fanum Sancti Cypriani (alia nomina: Fanum Sancti Cypriani Picentini) (Italiane: San Cipriano Picentino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Reges Legionis
Regnum Legionensis ortum est cum Regnum Asturorum divisum esset anno 910.
Domus Austriae
Carolo II defuncto, Philippo V rege coronato, regnum Hispaniae creavit e regno Castellae, regno Legionis et regnis Aragoniis (Regnum Aragoniae, regnum Valentiae et Comitatus Catalaunici)
Thesprotia (nomus Graeciae)
Thesprotia fuit usque ad annum 2010 una e quattuor praefecturis (sive nomis) regionis (περιφέρεια) Epiri, cuius caput erat urbs Hegumenitsa. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Epirum et ad demos, quorum numerus coagmentatione valde minutus est, delata sunt. Territorium praefecturae nomine "Regionali Thesprotiae Unitate" permanet, quae quidem vi politica caret.
1427
1427 = MCDXXVII
9438 Satie
9438 , olim designationibus 1997 EE16, 1991 PR8, et 1998 QQ55 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Spacewatch Observatorii Nationalis Kitt Peak repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9438 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Glénat (Mons Celtorum)
Glénat est commune 216 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
1428
1428 = MCDXXVIII
Pierre-Bénite
Pierre-Bénite est urbs et commune Francicum 10'071 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani et metropolis Lugdunensis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Banvou
Banvou est commune Francicum 632 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Quincieux
Quincieux est commune Francicum 3'203 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani et metropolis Lugdunensis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Castrum Francum Planities ad Rescum
Castrum Francum Planities ad Rescum (Italiane: Castelfranco Piandiscò) est municipium Italiae, circiter 9520 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Arretina situm. Incolae Castrofrancenses ac Planitienses appellantur.
Municipio in Valle Arni Superiori situm.
Historia
Die 1 Ianuarii 2014 Castrum Francum Superius coniunxit se cum Planitibus ad Rescum, ut constituiret municipium novum Castri Franci Planitium ad Rescum.
Fractiones
Casabiondo, Caspri, Certignano, Faella, Lama, Matassino, Pulicciano, Vaggio.
Naucalpan de Juárez
Naucalpan de Juárez (Ex Navatlaco: 'Quattro case') est municipium Mexici civitatis in Mexicum conditum anno 1826, quae in limite septentrionali cum Mexicopolis iacet et ad meridionali Tlalnepantla de Baz. 533,080 incolae circiter habitant anno 2005. Praefectus urbis est Ignacio Cruz García, qui ad factionem PAN pertinet.
Letocetum
Letocetum fuit oppidum Romanum ibi aedificatum ubi Iter a Deva Londinium et Iter a Corinio Danum concurrunt, quo loco hodie reperitur vicus Wall appellatus in comitatu Staffordiensi.
Girgols
Girgols est commune 76 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Spatium vectoriale
Spatium vectoriale est collectio rerum vectorum appellatarum, quae inter se addi et per numeros scalares dictos multiplicari possunt. Scalares saepius sunt numeri reales, sed etiam sunt spatii vectorialia ubi multiplicatio scalaris numeris complexis, numeris rationalibus, aut quemlibet corpore fit.
938 Chlosinde
938 , olim designationibus 1920 HQ et 1948 RJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 938 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bailleul (Olina)
Bailleul est commune Francicum 617 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Laconis
Laconis   (alia nomina   : Lacon, Laccon) (Italiane: Laconi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Arborensi situm. Incolae Laconenses appellantur.
Municipium in Sarcidano historica ac geographica terra situm.
Ysigneium
Ysigneium est commune Francicum 2782 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
3480 Abante
3480 , olim designatione 1981 GB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3480 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1430
1430 = MCDXXX
Communitas Taizé
Communitas Tasiaci (Gallice: Taizé) est communitas et ordo religiosus oecumenicus ab Helvetico Rogerio Schutz (1915-2005) anno 1940 in Tasiaco, vico Francico praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia, conditus. Post Rogerii Schutz mortem die 16 Augusti 2005 communitas a frater Aloysio Löser ducitur.
Antonius Germanus Labarraque
Antonius Germanus Labarraque (natus in Olarone die 28 Martii 1777; mortuus in Galluis iuxta Montfort-l'Amaury die 9 Decembris 1850) fuit chemicus et medicamentarius Francicus.
Leucatum
Leucatum seu Laucatum  (alia nomina: Leucate - atis, Laucate - atis, Locatum seu Locate - atis, Locatium Trivultii) (Italiane: Locate di Triulzi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 960 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Incolae Leucatenses vel Locatenses appellantur.
Weenzen
Historia
Weenzen primo anno 1120 nomine "Winisson" in acris descriptum est. Ab anno 1972 ad Duingen commune generale pertinet. Annis 1977 ad usque 1981 ad Circulum Holtisminnensem pertinuit.
Carolus Maderno
Carolus Maderno (natus in hodierno vico Capolago ad Mendrium pertinenti in praesenti Helvetiae pago Ticino circiter anno 1556; Romae mortuus die 30 Ianuarii 1629) fuit architectus Helveticus aetate baroca, qui potissimum Romae in Italia versaus est. Frater eius Stephanus sculptor illustris fuir.
Taula
Taula (verbum Catalaunum) est monumentum megalithicum in Maiorica abundans, constitutum saxo recte in solo fixo quod planum alterum horizontale sustinet, cum quo maiusculae litterae T formam effingunt. Nomen e Catalanico vocabulo taula mensam significante venit, quod vicissim e Latina voce tabula venit.
Palazzagum
Palazzagum  (Italiane: Palazzago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 200 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Palazzaghenses appellantur.
Giou-de-Mamou
Giou-de-Mamou est commune 746 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Transfusiologia
Medicina transfusionis (vel Transfusiologia) est provincia medicinae de transfusione sanguine et elementis sanguinibus. Complectitur res donationis sanguinis, immunohematologiae et aliarum probationes laboratorium, consuetudines transfusionium, apheresis therapeutica, congestus cellula praecursoria, therapias cellularis et coagulationes. Curatio laboratorium et comprehensio regularum civitatis sunt etiam pars momenti provinciae. Medicina transfusionis est provincia medicinae laboratorium clinica. Medici ex latiis experientiis sunt optabiles ad certificationem. Sedes donationis sanguinis est ubi cruor colligitur processuque subitur. Utrumque procurantur ab an pathologista communiter an artifice in medicina transfusione. Anno 1638, medicus anglicus Gulielmus Harvey repperit sanguinem corpore moxque transfusio sanguinis conata est. Richard Lower alius medicus anglicus feliciter usus est anno 1665 sanguine transfusione inter canes ad conservandum vivendum. Karl Landsteiner recognitur pater transfusionis. Karl Landsteiner creditur primo digestu genere humanum sanguinem in quatuor genera (A, B, C; o) rationis ABO sanguinis catervae.
Leucate (discretiva)
Leucate potest:
David Francis
David Francis (die 5 Octobris 1965 natus) est eruditus et politicus Montis Leonini.
Alumnus est collegii Fourah Bay universitatumque Hantoniensis et Lundensis necnon instituti Studiorum Socialium ad Hagam Comitum. Professor studiorum pacis meruit apud universitatem Bradfordiensem. Die 7 Maii 2018 minister princeps Montis Leonini factus est iussu praesidis Iulii Maada Bio.
Vetulonium
Vetulonium  vel Vetulonia  (Italiane: Vetulonia) est vicus Italiae et fractio in Municipio Castilionis Piscariae, circiter 200 incolarum, in Regione Tuscia  et in Provincia Grossetana situm. Incolae Vetulonienses appellantur.
Historia
In aetate antiqua Vetulonium Dodecapolis Etruscae urbs fuit, Vetluna nomata.
Pratalonga (discretiva)
Pratalonga potest:
2478 Tokai
2478 , olim designationibus 1981 JC, 1931 HH, 1932 SE, 1934 ED, 1939 VH, 1951 JP, 1955 OE, 1955 QV, 1957 BD, 1972 RS, 1978 NU2, 1979 XR, et 1981 JT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Toshimasa Furuta, astronomo apud Tokai versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2478 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1327
1327 = MCCCXXVII
Stephanus Maderno
Stephanus Maderno (natus Praeneste aut Capolago, in hodierno vico ad Mendrium pertinenti in praesenti Helvetiae pago Ticino anno 1570; Romae mortuus die 17 Septembris 1636) fuit sculptor Italianus ex Helvetia aetate baroca oriundus, qui in Italia praecipue Romae versatus est. Frater eius Carolus fuit illustris architectus.
Insulae Marsalienses
Historia
Pauca de primordiis Marsaliensium insularum compertum habemus. Fortasse secundo millennio a.C.n. in dicionem Micronesianorum subactae sunt. Anno 1526, Alonsus de Salazar, explorator Hispanicus, primus Europaeus insulas vidit, quae quidem Europaeis paene invisitatae manserunt usque ad annum 1788, cum Ioannes Marshall, praefectus navium Britannicus, advenit; unde insularum nomen.
Stephanus Maderno
Hodie Stephanus Maderno forsitan praesertim memoratur ut auctor statuae corporis sanctae Caeciliae, quam perfecit postquam anno 1599, occasione renovationis basilicae Sanctae Caeciliae trans Tiberim, capsa cum corpore Caeciliae aperta est.
Insulae Marsalienses
Historia
Germanica negotia mercatores in insulis anno 1885 conlocaverunt, et insulae pars protectoratus Novae Guineae Germanicae aliquot annis post factae sunt. Iaponia insulas bello mundano primo cepit et eas mandatum Societatis Civitatum administraverunt.
Anno 1979, gubernatio insularum publice constituta est, et civitas libera facta est. Anno 1986, foedus consociationis liberae cum Civitatibus Foederatis valere coepit, Reipublicae Insularum Marsaliensium earum imperium concedens. Foedus auxilium et defensionem Civitatum Foederatarum insulis suppeditat pro continuo militare Americae usu, ut Kwajalein in atollum missilia probentur. Independentia sub internationali lege anno 1990 publice completa est, Consociatione Nationum sollemniter Fideicomissariatus statum finiente.
Die 21 Martii anni 2007, gubernatio Insularum Marsaliensium statum emergentiae ob diuturnam aritudinem declaraverunt.
Gubernatio
Insulae Marsalienses sub mixto parlamentario-praesidentiali systemate gubernatur. Comitia quarto quoque anno per suffragium universale (omnibus civibus maioribus 18 annos natis) fiunt cum singulis quattuor et viginti dioecesibus comitialibus (vide infra) unum aut magis legatos (senatores) curiae inferiori parlamenti bicameralis, Nitijela, legentibus. (Madzurum, atolli caput, quinque senatores eligit.) Praeses, dux civitatis et gubernationis, a tribus et triginta senatoribus Nitijelae eligitur.
Potestas legifera Nitijelae est. Superior parlamenti curia, Consilium Iroidzi, suasorium corpus duodecim duces tribus comprehendit.
Ramus exsecutivus in praeside et consistorio praesidentiali (decem ministris designatis a praeside cum probatione Nitijelae) consistit.
Viginti quattuor dioeceses comitiales, in quas civitas dividitur, habitatis insulis et atollis respondunt: in praesenti, tres factiones politicae sunt omnibus insulis: AKA, UPP, et UDP. Gubernans factio factionibus AKA et UPP coniungitur.
Geographia
Respublica in undetriginta atollis et quinque insulis segregatis consistit. Praecipua atolla et insulae duos orbes constituunt: Ratak, orbem occidentalem, et Ralik, orbem orientalem. Duae partes incolarum civitatis Madzuri in capite, et in Ebeye, habitant. Exteriores insulae fere frequentantur ob opportunitatum operae et oeconomicam defectionem. Vita exteriorum atollorum adhuc generatim secundum mores a maioribus traditos degitur, et nutritio ruralium incolarum, alimenta seu culta seu capta sumentium, nutritione plerorumque urbanorum incolarum, qui oryza alba magnopere confidunt, melior est. Maior pars massae terrestris insularis est aequor maris.
Caelum est calidum umidumque, cum udo tempore a Maio ad Novembrem. Insulae typhonibus interdum afficiuntur. Aliqui Pacifici typhones in regione Insularum Marsaliensium incipiunt et potentiores crescunt dum versus occidentem progrediuntur versus Insulas Mariannae et Philippinas.
Insulae Marsalienses insulam Wake, a Civitatibus Foederatis administratam, nomine Enen-kio adhuc poscunt.
Oeconomia
Anno 1999, societas privata thunni lumborum ergasterium cum amplius 400 operariorum, praesertim feminarum, construxit, sed ergasterium anno 2005 clausum est, post infelicem conatum eius convertendi ut thunni frustum produceret, quod dimidii velut plurimorum operariorum eget. Operationis sumptus reditus excesserunt, et ergasterii domini coniungi cum gubernatione conati sunt ut clausura impediretur, sed gubernationis officiales personaliter studiosi portionis possessionis in ergasterio iuvare antiquavit. Ergasterio clauso, gubernatio id cepit, quae sponsor crediti duorum milionum dollariorum negotio fuerat. Gubernatio unicam viabilem industriam quae olim insulis Marsaliensibus esset effective clausit.
Anno 2005, societas aeronautica Aloha Airlines suas diaconias volatus in Insulas Marsalienses sustulit velut pars suae abscessionis a variis in regione mercatibus. Quamquam aliae societates aeronauticae Madzuro adhuc serviunt, Aloha Airlines decretum incommoditas in nationalibus spebus ut periegesis reditus augeret fuit.
Sub terminis emendati foederis consociationis liberae, Civitates Foederatae miliones dollariorum quotannis insulis usque ad finem anni 2023 suppeditat, quo fideicommissariatus pecunia compensationis Civitatum Foederatarum et contributiones Reipublicae Insularum Marsaliensium perpetuas quotannis mercedes incipient. Per anterius decennium, incrementum productus domestici grossi solum 1 centesima peraequavit ob dimissionem operariorum, aritudinem, casum inaedificatione, deminutionem in periegese et peregrina pecuniaria collocatione propter Asiaticas nummarias angustias, et minores reditus e renovatione licentiarum navium piscatoriarum.
Anni 2007, editio "De Faciendis Negotiis", sectione evolutionis campi privati Argentariae Mundanae parata, Insulas Marsalienses mundanum "Optimum Performatorem" esse ob earum facilitatem et parva pretia conducendorum dimittendorum operariorum declaravit, sed studium Insulis Marsaliensibus summe parvos indices protectioni pecuniae collocatorum et applicationi contractuum dedit.
Anno 2007, Insulae Marsalienses se Consociationi Internationali Laboris iunxit, quod leges laborales internationalibus punctis referentiae obsequentur significat quod negotii condiciones insulis impellet.
Exercitus Civitatum Foederatarum suum Locum Probationis Defensionis Missilium Ballisticorum Ronaldum Reagan Kwajalein servat. Praecipua locali oeconomiae est, quia possessores terrae Marsalienses fructum e statione accipiunt et multi Marsalienses ibi laborant. Atollum Madzuricum etiam peregrino auxilio usum est. Principalis aeroportus ab Iaponensibus per secundum bellum mundanum aedificatus est, et una bituminata via capitis partim a Formosanis et partim a Civitatibus Foederatis constructa est.
Oleum cocois
Die 15 Septembris 2007, Witonus Barry, ergasterii elaborationis coprae Tobolar Madzuri in capite electrificinarum auctoritates, societates privatas, et ergolabos cum oleo cocois expertos esse velut optionem olei Diseliani vehiculis, electrificinis, et navibus dixit. Cocoes in tropicis Pacifici insulis abundant. Copra, e sex ad decem cocoibus unum litrum olei fit.
Demographia
Marsalienses Micronesiae originis sunt. Eorum patres migraverunt ex Asia abhinc annorum variis milibus. Quamquam lingua Anglica publica lingua late sed haud profluenter locuta est, gubernatio lingua Marsaliensi utitur. Iaponice quandoque aliquae areae loquuntur.
Propemodum omnes Marsalienses religionis Christianae sunt, plerique Protestantes.
Insulae Marsalienses maximum leprae indicem in mundo habent.
Cultura
Quamquam nunc in deterioratione, Marsalienses quondam ingeniosi nautae fuerunt, stellis et chorographiis lignorum et concharum usi. Etiam experti sunt in fabricandis cymbulis et quotannis certamina cum unica cymbula navigationis oceanicae, proa adhuc servant.
Nihil
Nihil, vel nihilum sive nil, est absentia ullius rei. In usu quotidiano, nihil res valet aestimatione, congruentia, momento, significatione, usu carentes. Nihil est status non exsistentiae ullius rei, vel proprietas nihil habiti.
Rillieux-la-Pape
Rillieux-la-Pape est urbs et commune Francicum 30'140 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani et metropolis Lugdunensis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Thessalonica (nomus Graeciae)
thumb|200px|Situs pristini nomi Thessalonicae
Populonia
Populonia (alia nomina: Populonium  ) (Italiane: Populonia;Etrusce Popluna vel Fufluna) est vicus Italiae et fractio in Municipio Plumbinensi, circiter 500 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Labronica et in litore Tyrrenico sita. Incolae Populonienses  appellantur.
Historia
In aetate antiqua Populonia Dodecapolis Etruscae urbs fuit, Fufluna vel Pupluna nominata.
Ecclesia Catholica Romana
Populonia fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Populoniensis est.
Janville (Calva Dorsa)
Janville est commune Francicum 367 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Canapville (Olina)
Canapville est commune Francicum 195 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
2479 Sodankylä
2479 , olim designationibus 1942 CB, 1931 DD, 1931 EQ, et 1968 DK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yrjö Väisälä, astronomo apud Universitatem Aboensem versato, repertus est. Asteroides nomen accepit ex Sodankylä, communi in media Lapponia sito.
Martha Graham
Martha Graham (nata in Comitatu Allegheny Pennsilvania die 11 Maii 1894; mortua Novi Eboraci in urbe die 1 Aprilis 1991) fuit saltatrix Americana. Ruta St. Denis eius magistra fuit.
1326
1326 = MCCCXXVI
Isabella Nanty
Isabella Nanty (nata in Bar-le-Duc die 21 Ianuarii 1962) est actrix, pellicularum factrix et moderatrix cinematographica Francica.
Fridefont
Fridefont est commune 114 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Systema musculosceletale
Systema musculosceletale est systema biologicum organorum et stabilitatis et habitus et motium.
Subsystemata
Subsystemata sunt sceletus, musculi, articuli, ligamenta, bursae.
Obeliscus
Obeliscus est structura longa tenuisque, plerumque lapidea et quattuor lateribus praedita, quae in altitudinem tenuior fit et formam pyramidis in cacumine praebet. Apud hominem tempore antiquo maxime longitudine aedificabantur, sicut Aegypti antiquae, interea hodierno utiles non iam sunt putatur. Antiquitus genus quoddam baetuli videri potest quoniam praesentiam dei Solis manifestabat.
Technologia opinabilis
Technologia opinabilis est technologia quae non iam facta est, sed cuius evolutio in futuro fortasse fieri poterit, a technologia emergente distincta, quae aliquid successus evolutionarii habuit. Documento usitate non iam est technologiam hypotheticam fieri non posse. Multae technologiae opinabiles res fictionis scientificae fuerunt.
Itachi Uchiha
Itachi Uchiha (-is, m.; Japonice: うちは イタチ) erat prius ninja in Conohagacure et nunc comes Cisamis Hoshigacis. Socius est gentis Uchihae.
Vita
Itachi est Sasucis frater maior, quo Sasuce et pater eius sublati sunt, nam Itachi optimus academiae fiebat. Cum decem annos natus sit, Sharingan uti potest et cum haberet tredecim annos, dux ANBU fit.
Aetate mortis suae parvi partes malae ducat et sciverimus Itachem inter trucidationem unum, adhuc ignotum, auditorem habuisse, in persona Uchihae Madarae. Etsi gubernatio Conohagacuris iubebat Itachem gentem solidam deleturum esse, illud non faciat, neque fratrem enim minorem suum trucidare potuerit. Itachi hoc Danzone minitus est, si quando aliquem Sasucem vel digito attacturum esse, in medio res fictas ante faciem Uchihae et Conohagacuris proposuerit.
Origo nominis sui
Verbum uchiha ortum est de verbo uchiwa, quod 'flabellum' significat (signum gentis Uchihae quoque flabellum). Nomen Itachi autem 'mustelam' significat.
1325
1325 = MCCCXXV
Oeconomia fascismi
Oeconomia fascismi ad consilia oeconomica a rectionibus fascisticis adhibita refert.
Inter rerum gestarum scriptores aliosque scholasticos ambigitur, utrum fascismo speciale consiliorum oeconomicorum genus re vera sit. David Lewis Baker systema oeconomicum in fascismo exsistere arguit, quod ab illis aliarum ideologiarum discrepet, et quod esse scire possimus propterea quod nationum fascisticarum oeconomiae qualitates communicent. Payne, Paxton, Sternhell et al. tamen hoc arguerunt, nationes fascisticas non nulla similia enim communicare, constitutionem (seu organizationem) oeconomicam autem propriam, quae fascistica dici possit, non esse. Feldman et Mason fascismum decertant absentia ideologiae oeconomicae cohaerentis aut cogitationis oeconomicae intentae distingui; ducum fascisticorum consilia cogitatu oeconomico logico explicari nequire.
De oeconomiarum fascisticarum proprietatibus
Dirigismus oeconomicus oeconomiis fascisticis magni momenti erat, quo status, bonorum productionem distributionemque gubernans, multum oeconomiam rexit. Poterat fieri ut industriae nationalizatae essent, sed saepissime non ita fiebat, cum oeconomiae fascisticae in proprietate privata et diligentia privata instituerentur, dummodo statui servirent.
Fascismus sociali interactionum humanarum conspectu Darwinistico administrabatur, ita ut superiores citati sint societasque imbecillibus depurgata sit. Quod ad oeconomiam spectat, haec faciebant, ut conductorum (businessmen) prosperorum commoda curae erint, dum collegia opifica et aliae classis operariae (working class) organizationes deletae sint. Gaetano Salvemini rerum gestarum scriptor anno 1936 fascismo arguit civos, quippe qui tributa statui dant, inceptis privatis reddi serviles, namque "Status inceptis privatis, cum deficiunt, pecuniam, qua opus est, dat... Lucrum privatum et individuale est; dispendium autem publicum et sociale." Rectiones fascisticae lucro privato studium confirmaverunt et multa negotiationibus magnis commoda obtulerunt, sed rursus postulaverunt, ut omnis eorum activitas oeconomica statús commoditati serviret.
Una magna oeconomiarum fascisticarum opinio erat divitiam naturá secuturam esse, cum primum natio culturali spiritualique resuscitatione passa sit. Saepe factum est ut diversi factionis fascisticae socii consiliis oeconomicis absolute adversis se favere dixerint. Fascistae, potestate adsumpta, programmate oeconomico usitate adhibuerunt quocumque, quod finibus politicis aptissimum putaverunt. Regimina fascistica diuturna, puta illud Beniti Mussolini in Italia, politicam oeconomicam suam de tempore in tempus aspere commutaverunt. Stanley Payne arguit fascistas fortasse proprietatis privatae institutum defendisse, quod "libertati autonomiaeque personae individualis necessarium" esset, sed nihilo minus, metam celebram fascistarum deletionem fuisse autonomiae aut exsistentiae capitalismi pervulgati.
Fascistae et socialismo inter nationes facto et capitalismo liberali adversabantur, sententias suas dicens "Tertiam Viam" esse: alternatam viam oeconomicam realisticam, quae neque capitalismus laissez-faire neque communismus fuisset. Corporatismo et classium collaborationi favebant. Inaequalitatem classesque sociales societati salutares credebant, contra sententias socialisticas; et contra sententias capitalistarum liberalium, fascistae statui credebant in interactiones inter classes factas interveniendum esse.
Fascistae plerumque commercium externum deterrebant aut omnino desistebant, eo consilio, quod nimis commercii inter nationes facti oeconomiam nationalem de capitali internationali dependentem redderet, et ergo oeconomicis aliarum nationum sanctionibus vulnerabilem. Autonomia oeconomica, id est autarcia, magni momenti meta plerarumque rectionum fascisticarum erat.
Fascismus admodum militaristicus erat, ita ut fascistae saepe expensa militaria multum augerent.
Jort
Jort est commune Francicum 326 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Rice Comitatus (Minnesota)
Rice Comitatus (Anglice:  Rice County) est Minnesotae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 56665  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Faribault, die 5 Martii 1853 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 9.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Sahara
Sahara,  seu Zaara (Arabice الصحراء الكبرى‎, aṣ-ṣaḥrā´ al-kubra), est maxima orbis terrarum calida regio deserta, et altera ab Antarctica. Plus quam 9 000 000 km2 pandens fere tam grandis est quam Civitates Foederatae Americae. In Africa a litore Atlantico usque ad Mare Rubrum pertinens quasi trapezum 4500–5500 chiliometra ab occidente in orientem et 1500-2000 chiliometra a septentrionibus in meridiem patet. Sahara est inter deserta tropicorum.
Sahara maxima ex parte lapidea vel saxosa est (hammada, quae dicitur), aut ex glarea sive rudere constat (serir); deserta arenosa (erg) tantum sub 20 centesimas Saharae explent.
Origo nominis
Nomen Saharae a verbo Arabico pro vastitate, ‏صحراء‎ (ṣaḥrā), deducitur. Simili modo, Tuareg Saharae meridianae vastitatem arenosam Ténéré appellant, quod 'terra exterior' sive etiam 'deserta' valet. Arabice itaque Sahara subtilius ‏الصحراء الكبرى‎ (aṣ-ṣaḥrā' al-kubrā), 'vastitas maxima' vocatur. Interdum etiam nomen ‏بحر بلا ماء‎ (baḥr bilā mā), 'mare sine aqua' invenitur (confer Sahel, litus significantem).
Romani regionem a Carthagine ad meridiem versus terram desertam appellabant. Medio Aevo, Sahara simpliciter magnum desertum dicebatur. Appellatio Saharae (extra regiones linguae Arabicae) tandem saeculo undevicesimo in usum venit.
Situs
Sahara in Africa septentrionali sita est. A litore Atlantico usque ad Mare Rubrum pertinens quasi trapezum 4500–5500 km ab occidente in orientem et 1500–2000 km a septentrionibus in meridiem format. In Aegypto flumine Nilo oasin longissimam formans interrumpitur.
In septentrionibus sunt Marocum, Algerium, Tunesia, tres civitates, quae etiam nomine Arabico Maghreb (‏المغرب‎ al-maghrib, occidens valens) comprehenduntur, et Libya, in meridie est zona Sahel dicta. Ad hanc zonam ex toto vel maxima ex parte hae civitates pertinent: Aegyptus, Libya, Malium, Niger, Tzadia, Sudania, Mauretania, Sahara Occidentalis, Marocum, Algerium et Tunesia.
In Sahara occidentali est civitas homonyma, cuius appellatio publica est Res Publica Democratica Arabica Saharensis, quae civitas tamen de facto a Maroco occupata adhuc a paucis, imprimis Africanis, civitatibus recognita est.
Geologia
Geologiae periti e situ ac strue saxorum coniectant his in desertis per plura decies centena milia annorum aetates aridas umidasque saepius variavisse. Datatione fossilium in Sinu Chadensi repertorum probatum est Saharam iam ante septies centena milia annorum interdum quidem desertam fuisse. Etiam sub his soli struibus, quae sunt inquisitae, strues arenaceae maioris aetatis inventae sunt, quae non nisi fortibus ventis caeloque arido effici potuerunt.
Monolithus
Monolithus (Graece μονόλιθος < μόνος 'unus' + λίθος 'saxum, lapis') est proprietas geologica quae ex uno magno saxo vel lapide constat, sicut nonnulli montes, vel ex una magna parte saxosa ut, vel intra, monumentum vel aedificium posita. Erosio conformationes geologicas plerumque detegit, quae saepe ex durissimo et solido saxo metamorphico vel igneo constant.
Vocabulum in architectura cum vocabulo megalitho magnopere congruit, quod autem ad praehistoriam usitate adhibetur, et in contextibus architecturae ex saxo caesa quae in lapide solido aptae manet, ut in templo monolithico, vel pro saxis praeter modum magnis adhiberi potest, sicut obelisci, statuae, columnae monolithicae, vel magnae architrabes, quae magnum spatium post caesum fortasse motae sunt. Ad magna erratica glacialia a viribus naturalibus mota adhiberi potest.
Sahara
Geologia
Praeterea Sahara est inter desertorum tropicorum in zona pressionis altae subtropica sita, ubi venti descendentes nubes dissolvunt, quo lumen calorque libere invadant reflectantur.
Monolithus
Monolithi geologici
Inter magnos monolithos bene notos sunt res sequentes.
Sahara
Geologia
Saharae sunt aliqui montes, ut puta montes Ahaggar et montes Tibesti. Summus mons est Emi Koussi 3415 m in montibus Tibesti. Sunt etiam aliqui crateres impactione meteoritarum exfossi, quorum maximus est crater Kebira diametri 31 km.
Monolithus
Monolithi monumentales
Structura quae in tota parte ex matrice cingente vel promuntorio saxoso caesa est.
Sahara
Thesauri subterranei
In Sahara etiam thesauri subterranei sunt. In Saharae partibus Algerii Libyaeque magnae copiae petrolei et gasis repertae sunt. Alii thesauri subterranei sunt: Sal, carbonium, cuprum, aurum, manganum, ferrum, uranium, plumbum, wolframium, titanium, stannum, phosphorus.
Clima
Clima est aridissimum calidumque. Per totum annum ventus anniversarius sive statarius (vulgo Passat dictus), qui paulum pluviae fert, flare solet. Unicum flumen, quod semper aquam habet, Nilus est. Inter alia mutationes temperaturae extremae (usque ad 60 °C interdiu, noctu 30 °C minus) ad aritudinem conferunt. Hieme noctu usque ad −10 °C metiuntur. Praecipitatio media in Sahara circiter 45.5 mm est. Nonnullis annis omnino non pluit. Vis Saharae in clima globale tantum partim intellecta est. Imprimis arena Saharensis praeter eruptiones vulcanorum fons magni momenti esse videtur aerisolitorum, quae tempestatem caelumque efficiunt.
Incolae
Pauci incolae imprimis Arabes et Mauri sunt. Praeterea ibi parvae gentes sunt, ut puta Tubu (sive Tibbu) et Tuareg. Usque ad undevicesimum saeculum res ad vitam degendam necessaria cum pecuaria tum maxime commercio transsaharensi parta sunt. Saharae gens numero maxima sunt Tuareg. Saharae incolarum 60 per centum sunt agricolae fixae sedis in oasibus, 40 per centum nomades et seminomades. Urbes imprimis in margine Saharae septentrionali Algerii sitae sunt. Novi vici vel urbes in regionibus, ubi petroleum et gas in lucem proferuntur, exstiterunt. Maximae Saharae occidentalis partes necnon desertorum Libyae hominibus omnino carent.
Historia
Cum Zona tropica post annum 8500 a.C.n. locum suum 800 km in septentrionem versus mutavit, Sahara, quae antea regio deserta fuerat ut est hodie, fecunda Savanna facta est, quod tempus Saharae viride vocatur. Caelo mutato homines e regionibus meridionalibus, qui sibi victum venatu parabant vel iis, quae colligebant, in novam Savannam immigraverunt. Res novae Neolithicae, quae dicuntur, regionem Saharae fere eodem tempore quo societates Aegypti ac Mesopotamiae invaserunt. Inter annos 6000-5000 a.C.n. incolae regionis agricolari coeperunt. Urbes autem Aegyptiacis vel Mesopotamicis comparabiles, quoad notum est, non exstiterunt.
Sequentibus milibus annorum magnae Saharae partes denuo aridae hominibusque inhabitabiles factae sunt, ut homines paulatim in fecundam Nili vallem emigrabant. Inter annos 2000-1000 a.C.n. "Tempus equorum" coepit, ita appellum, quod eo tempore in imaginibus in speluncis pictis equi praevalent. Velut in Aegypto, Anatolia et in regione Maris Aegaei saeculo sexto decimo a.C.n. currus bellicus, qui erat arma fortissima Aetatis Aeneae, intro ductus est. Pharao Ramses III bello Libyco 92 curros bellicos ac 184 equos cepisse inscripsit.
Ut Sahara aridissima facta est, agricultura pecuariaque effici non potuerunt. Cum Assyrii Aegyptum occupaverunt, camelus in Africam intro ductus est equo, qui antea iumentum maximi momenti fuerat, succendens. Cum tardissime tempore Ptolemaidarum in maximo usu erat.
Media in Sahara saeculo quinto a.C.n. regnum Garamanticum ortum est, quod sollerti oasis cultura innitebat, divitias autem e commercio inter Africam et terras Mediterraneas sibi parabat, negotiando primo cum Graecis Cyrenis habitantibus, tum cum Romanis Leptis Magnae. Imperio Romano lapso mercatus maxime impeditus, aquis subterraneis deficientibus cultura oasis admodum temperata est. Arabes mahometani, cum regionem occupaverunt, regno finem fecerunt.
Pervestigatio
A saeculo undevicesimo exeunte Sahara denique scientificis negotiatoribusque curae erat. Imprimis Britanniarum Regnum spe negotiorum ac thesaurorum subterraneorum adductum aditus securi ad mercatus Africae interioris quaerebat. Iter maximi momenti ad Saharam pervestigandam missionarius Iacobus Richardson duxit, qui autem iam anno 1851 in Sudania mortuus est. Comes eius, geographus archeologusque Germanus Henricus Barth (1821–1865), iter ad finem duxit observationesque eius litteris mandavit, quod opus quinque voluminum gravissima est fons ethnographiae Saharae illius temporis. In Tuareg Saharae septentrionalis pervestigandis Henricus Duveyrier (1840-1892) Henricum Barth secutus est.
Pratalonga (Langobardia)
Pratalonga  (Italiane: Pradalunga) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 600 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Pratalonghenses appellantur.
Castanetum (discretiva)
Castanetum, Castenetum seu Castagnetum potest:
1324
1324 = MCCCXXIV
Antonius Randall
Antonius Randall (communiter Tony Randall; natus Arthur Leonard Rosenberg Tulsae, Oclahoma die 26 Februarii 1920; mortuus die 17 Maii 2004) fuit histrio Americanus.
Ernestus Cassirer
Ernestus Cassirer (natus familia Iudaica Vratislaviae die 28 Iulii 1874; mortuus est Urbe Novo Eboraco die 13 Aprilis 1945) fuit philosophus Germanicus. Alma mater sua fuit Universitas Marpurgensis. Docuit Universitatem Hamburgensiam usque ad annum 1933 et postea apud Universitatem Gothoburgensem et post refugium ad Sueciam deinde Civitates Foederatas Nazismi causa, professor Universitatis Gothoburgensis deinde Universitatis Yalensis et factutus est.
Studum epistemologiae neo-Kantismi sub influentiam Arminius Cohen, etiam liberos philosophiae scientiae et historiae scientiae de theoria relativitatis et mechanica quantica deinde notione "homo symbolicum" ac de mytho origino civitatis scripsit.
Satyricon
Satyricôn sc. libri sunt fabulae a Petronio Arbitro scriptae, quae etiam hodie partim servatae sunt. De titulo, quo modo intellegi debeat, ambigitur. Sunt qui Satyricon putent re vera 'Satyricorum' esse et eius rei causa malint Satyricôn scribere. Sunt etiam qui Satyricon nominativum singularem exhibere arbitrentur et quidem Satyricum scribere malint.
Valeria Benguigui
Valeria Benguigui (Lutetiae die 6 Novembris 1965 nata; ibidem cancro mammario mortua die 2 Septembris 2013) fuit actrix, cinematographica Francica.
Satyricon
Argumentum partium nobis servatarum
Narrator et prima persona mythistoriae est Encolpius, qui cum amasio Gitone sociisque Ascylto et Eumolpo per Italiam vagat. Encolpius iram Priapi excitavit (modo nobis ignoto); placere semper temptat. De Gitone cum Ascylto et Eumolpo interdum pugnat.
Textus nobis servatus, in capitulos 141 divisus, haec praebet: Carmina nonnulla in textu Satyricon comprehenduntur, metro, stylo, longitudine dissimilia, quorum maxima sunt epyllia duo ab Eumolpo declamata, Troiae halosis (c. 89) et Bellum civile (cc. 119-124).
De auctore
Satyricon auctor ferme omnino ignotus est: nomen tantum [C.] Petronius Arbiter scitur. Qui nonnullis idem Petronius est qui in Taciti Annalibus narratur Pisonum coniuratione Neronis Caesaris iussu interfectum esse.
De editionibus
Sunt autem illa fragmenta primum quod quidem constet edita cum multis lacunis, sed tamen interdum rectius quam posthaec, curante Francisco Puteolano, Mediolani anno 1482, Venetiis anno per Bernardinum de Vitalibus Venetum anno 1499, Lutetiae porro anno 1520 curante Reginaldo Chalderio (ad cuius editionis paginas, suas castigationes anno 1562 direxit Hadrianus Iunius); Lipsiae etiam per Iacobum Thanner Herbipolensem anno 1500 curis Hermanni Buschii Pasiphili Monasteriensis. Eadem fragmenta cum castigationibus porro Iohannis Sambuci Antverpiae 1565 ex officina Plantiniana, Lugduni 1575 apud Iohannem Tornaesium edita sunt; qui duobus editis et totidem scriptis Cuiacii et Dalecampii libris adiutus, et opera usus Dionysii Lebei Batillii, Petronium recensuit eique variarum lectionum libellum adiunxit, videturque primus auctiora illa fragmenta dedisse e suis libris Lutetiae 1575 apud Patissonios. Editiones duas curavit Petrus Pithoeus, primam anno 1577, alterum Lutetiae anno 1587 apud Patissonios.
Aribertus Reimann
Aribertus, vulgo Aribert Reimann, natus 4 die Martii 1936 Berolini, est compositor et clavilista et musicae peritus Germanicus.
Satyricon
De editionibus
Sequuntur Iani Dousae in Petronium libri tres Lugduni Batavorum 1583 editi primum, postea (Petronio adiuncti) anno 1585 ibidem, Lutetiae eodem anno apud Linocerium, ibidem 1587 apud Patissonios; quae editio superioribus omnibus emendatior est, additis etiam notis Richardi Biturigis. Melchioris Goldasti editio "Helenopoli" sive Francofurti 1610 curata, et Lugduni 1618 apud Frellonium, Francofurti 1621 in officina Wecheliana, et Genavae curante Thoma Iuges 1629 repetita, variorum castigationes complectitur. Cum notis eruditis et glossario Iohannis Burdelotii prodiit Lutetiae 1618, 1645, 1677; et edente atque interpolante Michaele Hadrianide (cuius etiam praefatio praemittitur) Amstelodami 1663.
Aribertus Reimann
Pater eius Wolfgangus Reimann musicae ecclesiasticae artifex, mater Irmgarda Rühle cantatrix fuit. Aribertus testimonio maturitatis accepto musicae se dedit. Munere correpetitoris ad Städtische Oper Berlin functus est. Eo tempore etiam studiis rei musicae primo Berolini, ab anno 1958 Vindobonae incubuit. Quibus finitis clavilista in publicum prodiit. Tum Berolini ad Hochschule der Künste magisterium de carminibus contemporaneis (theodisce Zeitgenössisches Lied) suscepit.
Juaye-Mondaye
Juaye-Mondaye est commune Francicum 682 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Aribertus Reimann
Cum carmina ad clavile cantanda admodum puer decem annorum composuisset, tum etiam annis sequentibus ab illis inceptis non aberrans voci humanae maxime deditus eiusmodi operibus multis et praeclaris innotuit. Porro cooperatione cum poeta Gunthero Grass notus factus est. Nam et carmen eius März inscriptum anno 1965 modulis affecit et ad libellos eius Stoffreste et Die Vogelscheuchen annis 1959 resp. 1970 ballationes composuit.
Satyricon
De editionibus
Anno 1629 Petronius cum ingenti (sed, fide Fabricii, nullius pretii) Iohannis Petri Lotichii commentario lucem vidit Francofurti. Eodem anno prodierunt notae virorum doctorum in Petronium, Iohannis Alexandri Brassicani aliorumque nonnullorum; eodemque anno prodiit editio Francofurti cum commentario eximio supplementisque falsis Iosephi Antonii Gonsali de Salas. Textum deinde cum notis selectis et praeludiis edidit Simon Abbes Gabbema Traiecti anno 1654.
Aribertus Reimann
Permultas compositiones variorum generum instrumentis aut vocibus comitante orchestra vel clavili exsequendas in publicum edidit. Aliae maximo apparatu perficiendae sunt, velut operae grandes, aliae minimo e. g. soli cantatori aut cantatrici comitante clavili. Plerisque autem earum ad textus factis celebrium poetarum - Celan dico, Euripidis, Goethii, Grillparzer, Hölderlin, Joyce, Kafka, Lorca, Schiller, Shakesperi, Strindberg - communes sunt gravitas quaedam dignitasque, sed etiam difficultas haud mediocris cantandi et ludendi.
Satyricon
De editionibus
Novum fragmentum Tragurii in Dalmatia repertum, integram cenae Trimalchionis narrationem complectens, primus vulgavit Patavii anno 1664 Paulus Frambottus. Id "fragmentum Traguriense" suo loco insertum textu Petroniano et cum selectis variorum commentariis divulgatum est a Michaele Hadrianide Amstelodami anno 1669, anno 1687 repetitum. Accuratissimam et praestantissimam editionem autem dedit Petrus Burmannus Ultraiecti anno 1709, in qua contextus scriptoris emendate constitutus (et in capita distinctus) singulis paginis substrata habet virorum doctorum commentaria cum notis antea ineditis Nicolai Heinsii, Gulielmi Goesii et Burmanni ipsius. Editio repetita est, cura Caspari Burmanni editoris filii, Lugduni Batavorum anno 1743.
De imitatoribus et continuatoribus
Pelliculam Satyricis dicatam primus Ioannes Ludovicus Polidoro anno 1968 fecit (vide Vicipaediam Italicam), mox autem Fredericus Fellini anno 1969 titulo Satyricon.
Rogerius Schutz
Rogerius Schutz magis notus simpliciter ut Frater Rogerius Francice Frère Roger (natus in vico Helvetico Provence in Pago Valdensi die 12 Maii 1915; a muliere insana, quadam Luminita Solcan necatus est die 16 Augusti 2005 in Tasiaco), qui theologiae Lausonii et Argentorati studuit, fuit prior Communitatis Tasiaci, ordinis religiosi oecumenici ab eo anno 1940 in Tasiaco, vico Francico praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia, conditi.
Inter alia praemia anno 1974 Frater Rogerius Praemium pacis a librorum mercatoribus Germanicis tributum consecutus est.
Freix-Anglards
Freix-Anglards est commune 182 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Mantinea
Mantinea (Graece Μαντίνεια) seu Antigonea fuit civitas  Graeciae antiquae in Arcadia, iam Homero nota. A Mantineo Lycaonis regis filio condita urbs dicitur, non tamen diu servavit primum locum. Nam paulo post Antinoe serpentem ex oraculo secuta incolas alio transtulit. Ut qui Lacedaemoniorum vicini erant Mantinenses multis bellis interfuere tum adversus eos tum socii eorum. Tres pugnae apud Mantineam commissae ab historicis memorantur ː prima anno 418 a.C.n. in bello Peloponnesiaco, altera anno 362 a.C.n. qua periit dux Thebanus Epaminondas, tertia anno 207 a.C.n. qua strategus Achaeorum Philopoemen tyrannum Spartanorum vicit et occidit.
1328
1328 = MCCCXXVIII