cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
David (rex)
David in Alcorano
David in Alcorano nomine Dāvūd (Arabice داود, etiam داوود) invenitur. In sura 2,249-251 victoria Davidis de Goliath (Arabice Ǧālūt, جالوت) memoratur. In sura 21,78 David rex iudexque praecipuus, in sura 38,21–25 peccator paenitens introducitur. In sura 5,82 David et Iesus Iudaeos, qui iussa Dei neglegunt, devovunt. In sura 34,10–12 (etiam 21, 80) David est faber armorum, cui ferrum miro modo mollitur, ut loricas hamatas conficere possit. Praeterea cantor proponitur, qui non solum homines, sed etiam bestias naturamque commovere possit.
David in scientia biblica
Narrationes biblicae regnum Davidis et imprimis Salomonis tempus optimum describunt, quo hi reges per fines latos imperium tenuissent. Tamen in litteris aliorum populorum mentionem non habent; praeterea reperta archaeologica paene omnino desunt. Inde fides historica disputatur. Ut videtur, David et Salomon magis reguli inter reges Aegyptiorum ac Assyriorum erant. Itaque scientia biblica his diebus conicit librum Samuelis tempore regis Iosiae (640–609 a.C.n.) pluribus narrationibus antiquioribus coniunctis conscriptum esse, qui toto regno septentrionali, a quo Assyrii recesserant, potiri studebat. Secundum hanc interpretationem, narrationes de Davide Salomoneque plus minusve ficticiae causam regni septentrionalis occupandi praebuissent. Sunt autem praeter eam multae et variae interpretationes.
Reperta archaeologica
Inscriptio anno 1993 in Tel Dan reperta attestat circa annum 840 a.C.n. reges Iudae re vera ex "domo David" fuisse. Etiam Stela Mesae (saec. 9) inscriptione Moabitica ornata forsitan, ut quidam scientifici putant, nomen David continet.
Universitas Onubensis
Universitas Onubensis (Hispanice: Universidad de Huelva) est universitas publica Hispaniae.
Laurentius Fignon
Laurentius Fignon (natus Lutetiae die 12 Augusti 1960; cancro pancreatico die 31 Augusti 2010 mortuus) fuit professionalis birotarius Francicus, qui anno 1983 Circuitus Franciae vicit.
Paracletus
Paracletus (Graece παράκλητος 'advocatus') potest esse:
Fortalexia
Fortalexia, vulgo Fortaleza, est urbs Brasiliana 2 416 920 incolas habens et caput provinciae Cearensis.
Fongrave
Fongrave  est commune 604 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
2027 Shen Guo
2027 , olim designationibus 1964 VR1, 1953 VQ1, et 1969 TQ6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Shen Kuo, politicus et scientiarum eruditus.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2027 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pressy
Pressy est commune Francicum 287 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Teleportatio quantica
Teleportatio quantica (Anglice quantum teleportation, sive minor entanglement-assisted teleportation) est modus nec non theoria recreandae statum accuratum pro particulo vel systemate particulorum, saepe in loco altero quam loco primigenio. Perficitur cum adiumento a particulis quantice nexis atque canalis cum nuntio classico e systemate primigenio.
Teleportatio quantica inest systema fonti deletur quando nuntium de eo incolligitur, et si placet copiam accuratam conaedificari potest a particulis quibus iam in loco in altero loco erant. Significat materiam sive energiam e locum ad alterum non movet. Solum quod movetur est nuntium.
Teleportatio quantica perfeca est nuntium movere de singularibus photonibus et atomis. Etiamsi theoria etiam pro systematibus multiplicioribus pertinet difficillime teleportationem quanticanem in his perficere est.
Polperro
Polperro est storicum oppidum piscatori comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Laudate Dominum
Verbis Laudate Dominum incipiunt hi psalmi:
Religio
Religio sive res divinae (-rum, f.pl.) est ordinata systematum opinionum, systematum culturae, cosmotheoriarumque congeries, quae humanitatem cum rebus sacris et aliquando moralitate coniungit. Multis religionibus sunt mythologia, symbola, usus antiqui, et historiae sacrae quae significationem vitae dant vel originem mundi, originem vitae vel universi explicant. Ex notionibus cosmi et naturae humanae, religiones moralitatem, ethicas, leges religiosas, et modos vivendi antepositos deducere solent. Secundum nonnullas aestimationes, exstant in mundo hodierno circa 4200 religionum.
Etymologia
In lingua Latina classica, vocabulum religio pro legibus, terminationibus, rebusque interdictis stat.
Alvar Aalto
Hugo Alvar Henricus Aalto fuit architectus praeclarus Finnicus.
De vita
Parentes Alvar Aaltonis fuerunt Finnici mensores nominibus Iohannes Enricus Aalto et Selly Matilda Aalto (Sueda).
Cum Alvar quintum annum agebat, Aalto familia ex Kuortane in Granivicum sese traduxit. Finitis scholae studiis Aalto nomen universitati anno 1916 dedit. Postea statuit, ut architecturae studeret apud Universitatem Technologicam Helsingiensem. In suis studiis Aalto Bellum civile Finnicum suscepit. Anno 1921 factus est architectus.
Ante autem claritatem (et opera multa Helsingiae facta) Granivicum rediit, ut munere architecti anno 1923 fungeretur. Illic collegam femininam invenit, quae postea esset prima uxor (1924-1949).
Familia anno 1927 in Aboam sese traduxit ad properandam operam Finniae Meridionalis rusticorum domus ("Länsi-Suomen Maalaistentalo"). Aboae novus filius familiae natus est.
De operibus
Aalto multa clara opera per annos fecit. Opera Helsingiae facta sunt Domus Finlandia (1962–1971), Kulttuuritalo (Domus Culturae; 1952–1958) et Kansaneläikelaitos (Officina pensionum; 1950–1957), Rovaniemi est Bibliotheca Lapponicae Provinciae, Säynätsaloni (pars Granivici) est Säynätsalonis curia, Wegeliae sunt bibliotheca atque multa aedificia administrativa et Esponi est Universitas Polytechnica. Extra Finniam, Aalto aedificavit bibliothecam Viburgi, hospitium discipulis apud Institutum Technologicum Massachusettense (MIT) Bostoniae, domum Turici et, in Germania, theatrum Assindiae. Alia opera non perfecta sunt, exempli gratia museum artis apud Shiraz in Irania.
Britannia Minor
Britannia Minor (Francogallice Bretagne; Britonice Breizh; Gallonice Bertaèyn), aliquando Armorica vel Aremorica appellata, est maritima regio Franciae, inter pagos Celticos numerata. Incolae Brittones nuncupantur. Veteres linguae eius regionis sunt Francica, Britonica, Gallonica. Cum saeculo quinto maxima multitudo Britannorum in litoris Armoricani partem ex insula Britannia immigravisset, regio historiam suam habere coepit. Fuit regnum quod civitatem sui iuris habebat; deinceps fuit ducatus qui regis Francorum feudum factum est. Qui ducatus anno 1532 ad regis Franciae domanium (dominium) adiunctus est. Ex saeculo vicesimo medio Britannia Minor in formam quinque praefecturarum redacta a Francogallia administratur.
Situs maritimus
Regio, inter maria in cornu Franciae sita, occidentissima ac latissima e Franciae paeninsulis est. Trans Cantabricum Mare e meridiei litore ad Hispaniam spectat, et Britanniam Maiorem e septentrione trans Manicam sive Britannicum Mare. In orientem a Mari Britannico usque ad Cantabricum Mare terrestres fines habet cum praefecturis Manicae, Cenomannicae et Ligeris, Meduanae, et Vendeae. In longitudinem ab occidente ad orientem patebant ducenti et octoginta quinque chilometrorum et centum et quadraginta octo a sinu Montis Sancti Michaelis usque ad Ligeri aestuarium ducunt per isthmum suum latiorem. E mediterranea Britannia ad attingendam mare haud multum magis quam octoginta quinque chilometrorum peragrantur.
De nomine
Res non idem accidit apud Brittones. Enimvero, postquam Britanni, ex insula Britannia orti, occidentiorem Aremoricae paeninsulam appetivissent et Venetorum, Osismorum, Curiosolitum regiones occupavissent ibique resedissent, deinde ex appellatione istius gentis fuit praelata Britannia. Attamen inter nomina Latina, quae usurpantur ad appellandam maiorem paeninsulam Francogallicam, praeter Armoricam sive Aremoricam, Britannia (vel Brittania) designatur, cum autem aliquot epithetis, sicut cismarina, nova, armorica, citeriora, et praecipue minor.
Interim, quatenus nomina Neustria et deinde Normannia pro altera parte Aremoricae usurpati sunt, Aremorica appellatio adstricta fuerit ad maiorem paeninsulam, eius modo hoc de territoriis erga ambo nomina plus minusve congruenti sunt ut alterutro utatur. Ad eum modo iam diu fieri ut in conclusionis summa de "Historia Britanniae Minoris" scriptus sit "Gallia provincia, quae olim Armorica nunc autem Britannia Minor, incolis Bretagne dicitur." Verumtamen, mera synonyma non videntur, revera ultra hanc synonymiam de transitione ad subiectas notiones novas agitur, quoniam per Britanniam plerumque refertur ad comitatum aut regnum aut ducatum Britanniae. Sic alter regione tantum alter etiam civitate congruet.
Etymologia
Britannia vel Britannia, nomen quod sonat 'Britannorum terra', in libris De Bello Gallico, De vita et moribus Iulii Agricolae, De excidio Britonum invenitur. Saeculo primo a.C.n., hoc verbum a Romanis usurpabatur pro provincia Romana quae pandebatur a meridie usque ad valla et Aelium et Antonini. Hanc ob causam insula tota Albion potius nuncupatur, cum de insula Romani temporis agitur. Orthographia solum una cum littera t iam reperitur hoc tempore. Verbum Latinum ipsum ex verbo Graeco deductum est a Pythea, viatore Massiliensi, ad insulas boreales coniunctim appellandas, quae hic circa annum 320 a.C.n. visit, probabiliter inter quas Islandia: verbis Πρεττανικῆ (Prettanike) vel Βρεττανίαι (Brettaniai) usus est. Saeculo primo, Diodorus Siculus formam Πρεττανία (Prettania) induxit, Strabonisque Βρεττανία (Brettania) invenitur. Apud Marcianum Heracleensem, in Periplo maris exteri legitur αἱ Πρεττανικαὶ νῆσοι 'insulas prettanicas'.
Incolae harum insularum (Prittanike) noti erant nominibus Πρεττανοί 'Pritteni' et 'Prettani'; hoc verbum e nomine Celtico probabiliter ortum est, forsitan quo Galli utebantur ad insulae incolas appellandos.
Nomen tertium, Letauia, simul atque alia usque ad saeculum duodecimum adhibitum est. Ex origine Celtica fortasse oritur, quae 'latum et planum', 'pandere', 'extendere' valet; vide e.g. vocabulum Cambricum Llydaw, 'Britanniam continentalem'.
Pagus Celticus
Foedus Celticum Britanniam inter sex pagos Celticos enumerat. Novem autem enumerantur per Festivitates intercelticas, quibus enim participant Asturiae, Gallaecia, Cantabria, quae quoque lingua, gentis origine, historia sunt Celtica.
Linguae
Historicae linguae regionales sunt Francogallica, Britonica, Gallonica. Cum autem lingua Francogallica magis magisque ab incolis dicatur, simul numerus loquentium linguarum Britonicae Gallonicaeque per saeculum vicesimum valde minutus est.
Ab saeculo quinto, Brittonum dominatio linguaeque Britonicae divulgatio coepit successitque, cum ad nonum per maioram paeninsulam Aremoricanam contigit expansionem orientalem maximam sed non istius totius. Sic dominatio Brittonum amplexata est plures incolas quam eorum linguae expansio locutoribus, deinde in Britannia ab saeculo nono dialectis et Britonicis et Romanicis loquebantur. Verumtamen per saeculum quintum decimum, Cancellaria Pontificale Britannia gallicana atque Britannia britonizans evidenter constabantur. Ita, postrema descripta ab 1980 e successione alterarum, una linea e Occidente Plouha atque meridie Pimpolium, in Litoribus ad Mare, per Castrum Audreni, Castrum Corle, Locus Monachorum, usque ad paeninsulam Ruyensis, in Mariculo, duo tractus dispertit. Finibus illis historice distinctae erant regiones et alterutrae alienae. Sed lingua Francogallica, quae communis est omnibus Britanniae incolis, iam impedimenta non existant ad comprehensionem inter Britonizantes et linguae Gallonicae locutores.
Lingua Francogallica iam diu dicitur non solum in oppidis Britanniae sed etiam civium flore usurpatur. Brittonum ultroneitas ad sermonem istum adsumendum manifesta fuit in Britannia Inferiore, Superiore partim adiuta fuit etiam cognationis gratia cum Gallonica, et a saeculo nono per vices saeculorum ab incolis induita est regionis semper magis occidentis. Huic mutationi linguae Francicae cooptatio ducati institutionibus successit; enimvero iam saecula paene octo sunt, cum Ducatus esset, quod lingua Francica Latinam praeterire coepit de actoris et administrativo usu, dum linguae Britonicae perrarus usus apparuebat. Insuper, dux postremus britonizans fuit Alanus IV (1060–1119) qui se ducatu abdixit anno 1112. Posthaec nemo ex ultimus ducibus linguam Britonicam utebantur e contrario in lingua Francica nitebantur. Ita, Carolus Blesensis (1341–1364) interpretis opera utebatur cum Britanniae inferioris subiectos adloquendum esse. Eo modo, sine detrimento erga linguam Britonicam, sensim fuit lingua Latina quae pro Francica in tabulariis publicis derelicta est, oppido ante ducatis coniunctionem cum dominio regali.
Britannia Britonizans non solum iamdudum Francicae consuetudinem linguae habebat, sed etiam Britonicae hoc tractu a 1960 talitercunque minor usus fieri quod marginis linguistica convenientiam notionis in ancipitem adducit. Et vero, Francice sermone assuefacti, vernacula lingua paulatim omissa, Francice loqui sicut lingua vernacula factum esse. Sic fines illi in tenues aura abierunt, sed talem confinium profecto a Brittonibus percepti manerent, Attamen in praesente illud confinium minus transitio inter tractus Romanicum et Britonizantem est quam regionem ubi toponymia, memoriae culturaeque diversae sunt.
De britonizantibus ab ultimis saeculi vicesimi decennis
Anno 2007, plus minus 206 000 britonizantes in Britanniae regione recensi sunt; longe post linguam Francogallicam, Britonica regionalis lingua secunda manet, dum dialectus Gallonicus septies minus locutores habet. Ab octavo saeculi vicesimi decennio, paene omnes locutores linguae Britonicae Francogallice quoque loqui poterant. Etsi, post linguas Cambricam Hibernicamque, illa est tertia lingua Celtica maxime fata, numerus britonizantium, quibus lingua Britonica patria est, tamen minuit. Hanc ob rem ab Unesco lingua "in periculo severiter versari" aestimatur. Reapse anno 1999 lingua Britonica fatur intellegiturque a circa 13 000 hominum,, quod est aestimatio humilior, aut 350 000 hominum, quae est altior, sed praecipue apud provectiores, cum enim 64% locutorum annos magis quam sexaginta nati sint.
Per ultimum saeculi undevicesimi decennium, lingua Britonica manifestior facta est, praecipue ob viarium signa, televisivas emissiones, Officii linguae Britonicae (Francogallice: Office de la langue Bretonne) actiones ad eam promovendam aptas. Sunt etiam ludi, Dihun Breizh, Div Yezh noti, quo disciplinae bilingue educentur, necnon Diwan Britonice tantum.
Regio atque Provincia
Britannia Minor Franciae est simul regio simul Provincia.
Provincia est quae in circumscriptione sua quattuor praefecturae colligit. Haec tota intra regionem historicam includitur quo terrae cutem quattuor quinto occupat, reliquum Praefectura Ligere Atlantico impletur. Enivero haec divisio hodierna cum illa intestina Provinciae Britanniae in Franciae Regno similitudinem praebet. Quippe sicut nova Provincia Britannia Minor cum pristina Locumtenentia Generali Britanniae ita Ligeri Atlantici Praefectura cum Locumtenentia Generali Namnetis Comitatis congruetur, sed dissimilitudo hodie est quod Namnetis regio inter praefecturae Pagorum Ligeris numeratur.
De Provincia sive Regione administrativa
Britannia Minor est etiam una e viginti septem provinciis Franciae hodiernis, aut communiter regio appellata, quae pro actionibus administrativis et centrali deconcentrata et decentralizata sunt divisiones territoriales gradi altioris, quae prafecturas glomerant. Haec quattuor habet praefecturas: Finis Terrae, Illa et Vicinonia, Litora ad Mare, Mariculumque.
Territorium administrationis decentralizatae
Ut regio, Britannia Minor Consilium regionale electum habet quod praesidem creat, qui potestatem actionis quamdam pollet. Attamen deliberationes eorum inspectioni praefecti regionis posteriori submittuntur. Leges sanciendi ius non competit in eam, sed ea pollet quod ad praescriptionem pertinet. Annuorum civitatis assignatione sed etiam pecuniarium coactione sua reditus recolligit. Eo modo agit praecipue pro institutione (lyciorum gestionem), institutione superiore quaesituque, praeceptione artium tirocinioque, evolutione oeconomica, ordinatione territorii substructurarumque. Insuper regionis cives ad referendum facultatem convocandi habet.
Territorium administrationis deconcentratae
Britannia Minor est etiam circumscriptio civitatis administrativa centralis deconcentrata quam gubernationis centralis sive Rei Publicae repraesentans, praefectus regionis, moderatur. Praefecturae regionis istae caput sita est Condati Redonum. E contrario praesidis regionis, qui auctoritatem tutoriam nec possidet erga praefecturas neque communia, praefectus regionis erga praefectos departimenti sive praefecturae eam habet. .
Curriculum regionis post 1790
Rei publicae constituendae modi ad Regnum relativi ante anno 1790 complexiones tam implicatas atque confusionem quamdam praebebant ut verbi provincia usus propter facilitatem consuetudinarius factus sit. Usque ad annum 1789 Regnum tantum divisionibus variis divisum erat quantum speciei regiminum ac auctoritatum valebant: diocesibus ratione ecclesiastica, bailliagiis et senescalciis et parlamentis ratione iudiciaria, gubernationibus ratione militari et politia, generalitatibus ratione adminitrativa et vectigali. Provincis istis supressis et praefecturis territorio francico diviso, superstites erat singularitas qua Francia factum regionalis cum nationale colligatum est, id quod alebat ab initio saeculi vicessimi vindicationes pro creatione organa administrativa atque politica ad decentrationem sive decentralizationem potestatis auctivum atque agnitionem identitates regionales apta.
Trames deconcentrationem versus
Decreto die 30 Iunii 1941 regiminis Vippiacense praefecturas regionis quasdam instituit. Tunc Britannia Minor divisa est inter praefecturas regionis duas. Quattuor praefecturae, illae Finis Terrae, Illae et Vicinoniae, Litorum Septentrionis, nunc Litorum ad Mare nota, Mariculique, in regione Condatis Redonum coniunctae sunt, cum eadem urbe ut caput praefecturae regionis. Praefectura, tunc Ligeris Inferioris, nunc Ligeris Atlantici inclusa est in regione Andecavis eadem urbe ut caput praefecturae regionis. Non multo post istud decretum partitio administrativa altera in provinciis (Francogallice ad litteram "provinces" usus est) a Consilio Nationali regiminis Vippiacense statuta est mense Augusto 1941, qua provincia Britannia Minor quinque praefecturas continebat, sed parum effectiva earum exsistentia fuit. Etsi anno 1945 divisiones istae praefectique regionis aboliti erunt, paene iisdem regiminis Vippiacense circumscriptionibus resumptiis pro curatoribus regionis rei publicae quos ducis de Gaulle edictum die 10 Ianuarii 1944 instituerat, idem suppressi sunt a lege die 26 Martii 1946
Die 30 Iunii 1955, Petri Pflimlin decretum molitionem decernet programmatis pro actione regionalis ad provehendam expansionem oeconomicam socialiamque regionalem aptam. Ministerii edictum, programmatis pro actione regionalis circumscriptiones viginti quattuor fore decrevit.
Anno 1960, decretum 60-516 die 2 Iunii 1960 subdivisiones administrativas omnes admovit ad circumscriptiones pro actione regionalis, atque decretum 64-251 die 14 Martii 1964 istis regionis praefecti praefecit, regione praepositus coordinationi actionum civitatis. Decreto 64-252 die 14 Martii 1964 condita est commissio pro evolutione oeconomica regionale (CODER), conventum ad sententiam praefecto dicendam aptum.
Trames decentralizationem versus
Lex Consilium regionale instituens die 5 Iulii 1972 promulgata est. Quamvis circumscriptionem pro actione regionale potestates perpaulum induta erat, iam tunc tranformata est ad institutionem publicam regionalis. Nihilo tamen ista posthac regionem appellata erit; verbum consecratum erit a lege pro decentralizatione anno 1982 quae collectivitatem territorialem eam pure fecerit. Lege ista die 2 Martii 1982 pro decentralizatione instituta est electio consiliarii regionales suffragio recto, intra praefecturae, mandato sexennis ad renovationem apto, attributa est etiam ad regionem potestates stricte fixas.
Psalmus 149
Psalmus 149 libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit superscriptione "Alleluia" et verbis Cantate Domino canticum novum; / laus eius in ecclesia sanctorum.".
Britannia Minor
Trames decentralizationem versus
Mense Decembri 2015 Ioannes Ivo Le Drian, sodalis Factionis Socialisticae, candidatus ad praesidium in comitiis primariis huius provinciae, primus accessit, comitiisque alteris vicit.
Psalmus 149
Iohannes Calvinus, theologiae Christianae Reformationis adhaerens, sic argumentum psalmi descripsit: "Si Psalmum hunc cum superioribus, et cum proximo qui ultimus erit, conferre libeat, hoc solum est discrimen, quod antehac peculiarem gratiam qua Deus Ecclesiam suam fovet ac tuetur, generali providenntiae qua mundum sustinet, permiscuit Propheta quisquis fuerit Psalmi author: nunc tantum de beneficiis disserit quibus Ecclesiam suam prosequitur. Proximo autem solum in genere fiet potentiae Dei mentio."
Vallis Masini
Vallis Masini (Italiane: Val Masino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Valmasinenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Alexander McCowen
Alexander McCowen, plenius Alexander Duncan sed saepius Alec McCowen (natus in oppido Tunbridge Wells Cantii die 26 Maii 1925; mortuus die 6 Februarii 2017), alumnus Regalis Academiae Artis Scaenicae, fuit histrio Britannicus.
Rogerius Ricci
Rogerius Ricci (natus familia oriunda e Italia in Sancto Brunone die 24 Iulii 1918; mortuus in Palm Springs die 5 Augusti 2012) fuit fidicularum psaltes Americanus.
Integratio
Integratio est nomen, quod variis in professionibus varie adhibetur.
Soror
Soror est ea quae parentem communem vel parentes communes cum aliis liberis illius vel illiorum habet.
8944 Ortigara
8944 , olim designationibus 1997 BF9, 1993 NJ2, et 1995 WR3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ulysse Munari et Maura Tombelli, astronomis apud Observatorium Astrophysicum Asiago (Stationem Cima Ekar) versatis, repertus est.
Cantate Domino
Verbis Cantate Domino incipiunt hi psalmi:
Sauto
Sauto (Catalane Sautó i Feixes) est commune Francicum 95 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Scriptorium (discretiva)
Scriptorium potest esse:
8944 Ortigara
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8944 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Biarritz
Biarritz  est commune 26828 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Nova Aquitania. Ad litum Atlanticum situm ac pars et Pagi Vasconici et regionis culturalis Occitaniae est; ita praeter sermonem publicum Francogallicum linguae Vasconica et Occitana in usu sunt.
Iacobus II (rex Angliae)
Natus est 14 Octobris 1633 filius tertius Caroli I et uxoris Henriettae Franciae. Anno 1672 ad Catholicismum conversus est.
15 Februarii 1660 matrimonio primo Annae Hydi nupsit, quacum genuit infantes
Constantinus Coandă
Constantinus Coandă (natus 4 Martii 1857 in urbe Craiova, mortuus 30 Septembris 1932 Bucarestae) dux militum et vir publicus Dacoromanus erat.
Iacobus II (rex Angliae)
Matrimonio secundo 1 Decembris 1673 Mariae Beatrici de Modena nupsit, quacum habuit infantes
Praeterea pater notorum infantum
Iussu Iacobi, qui illo tempore Comes Eboraci et frater Angliae regis fuit, Ricardus Nicolls cum 450 militibus Anglicis intravit Americam apud Novum Amsterodamum. Vicum " Novum Eboracum " (Anglice "New York") nominavit nomine Iacobi utente. Iacobus etiam fuit "Lord High Admiral", dux summus classis. Proelio in mari acto apud Lowestoftum, 1665 classis magna Angliae sub eius ipsius iussu fuit et vicit classem Bataviae.
Iacobus, cum 1685 successor fieret fratris Caroli II, fidei atque potentiae postulationis causa a nobilibus Angliae maxime abnutatus est. 1688 tandem revolutione gloriosa expulsus. Rex novus factus est maritus filiae suae, Gulielmus de Orania (Gulielmus III). Iacobus primo fugit Hiberniam, ubi mense Iulio 1690 in Proelium ad Boandum a Gulielmo victus est. Deinde Franciam fugit ubi exsul in Sancto Germano in Laya apud Lutetiam vixit usque ad mortem die 5 Septembris 1701.
Serdinya
Serdinya (Catalane Serdinyà) est commune Francicum 207 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Prédefin
Prédefin est commune Francicum 190 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Bidache
Bidache  est commune 1234 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
St Austell
St Austell est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Gaius Fabius M.f. Dorso Licinus
Gaius Fabius M.f. Dorso Licinus (natus saeculo 4, mortuus post annum 273 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Familia
Marcus Fabius Dorsuo, consul anni 345 a.C.n. eius avus esse videtur. Marcus Fabius C.f. Licinus, qui anno 246 consul fuit, filius Gaii Fabii erat.
Cursus honorum
Ipse Gaius Fabius Dorso Licinus anno 273 a.C.n. una cum Gaio Claudio M.f. Canina (II) consulatum gessit.
Lorna Fitzsimons
Lorna Fitzsimons (nata in Littleborough die 6 Augusti 1967 est rerum politicarum perita Britannica factionis Laboris quae a die 1 Maii 1997 usque ad diem 5 Maii 2005 legata apud Parlamentum Britannicum et accurate munere populi Rochdale functa est.
Drocourt (Evelinae)
Drocourt est commune Francicum 546 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Franciscus Lawton
Franciscus Lawton, nomine nativo Frank Lawton Mokeley (Londinii die 30 Septembris 1904 natus; ibidem mortuus die 10 Iunii 1969) fuit histrio Britannicus.
Fieux
Fieux  est commune 354 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Ronaldus Allen
Ronaldus Allen (natus Radingae die 16 Decembris 1930; Londinii die 18 Iunii 1991 mortuus), alumnus Regalis Academiae Artis Scaenicae, fuit histrio Britannicus.
Ferdinandus III
Ferdinando (regantoj)
Quintus Lucilius Balbus
Quintus Lucilius Balbus (floruit circa 40 a.C.n.) fuit philosophus Stoicus ex Gadibus Hispaniae et discipulus Panaetii. Ciceroni optimorum videbatur philosophorum Graecorum comparabilis, a quo in dialogo De Natura Deorum introducitur expositor notionum Stoicorum, cuius argumenta multi momenti esse repraesentantur. Praeterea notiones exposuit Stoicas in Hortensio, dialogo Ciceronis deperdito.
Agost
Agost (Hispanice et Valentiane) est commune Hispanicum in Communitatis Valentianae Provincia Lucentina situm, cui anno 2011 4831 incolarum sunt. Sermo publicus est lingua Valentiana.
Meteorologia
Meteorologia (Graece ) est interdisciplinarium atmosphaerae studium scientificum atque ars climatis vel futuri status caeli praenoscendi.
Feugarolles
Feugarolles  est commune 965 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Crema
Crema (olim fortasse : Forum Diuguntorum, Forum Dinguntorum, Forum Iutuntorum) (Italiane: Crema) est Urbs Italiae et municipium, circiter 34 210 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Urbani Cremenses vel Cremates appellantur.
Geographia
Municipium patet 34 km² et altitudo urbis est 79 m.
Ecclesia Catholica Romana
Crema est sedes episcopalis nomine Dioecesi Cremensi et praesens episopus est Anscharius Cantoni.
Ab 1 km ex centro civitatis abest Sanctuarium Sancta Maria Crucis.
Fractiones
Santa Maria dei Mosi, Santo Stefano in Vairano, Vergonzana.
Municipia finitima
Bagnolo Cremasco, Campagnola Cremasca, Capergnanica, Chieve, Cremosano, Izano, Madignano, Offanengo, Pianengo, Ricengo, Ripalta Cremasca, Trescore Cremasco.
Universitas Singapurana
Universitas Singapurana, Anglice University of Singapore (sed ab anno 1980 National University of Singapore) universitas publica in urbe Singapura anno 1962 creata est. Sinice 新加坡国立大学, Malaice Universiti Kebangsaan Singapura, Tamulice சிங்கப்பூர் தேசியப் பல்கலைக்கழகம் appellatur. Originem habet in collegio medico Singapurano anno 1905 et collegio Raffles anno 1928 constitutis, ambo in Universitatem Malaicam anno 1949 coniunctis, e qua anno 1962 separatim universitas Malaica in urbe Cuala Lumpuria, universitas Singapurana in urbe Singapura erectae sunt.
Pommier
Pommier est commune Francicum 245 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Acetaria
Acetaria (ōrum, n.pl.) sunt cibus, qui originaliter et praecipue - sed non necessarie - ex rudi lactuca vel oleribus factus est. Macaronice salatta vel salatina nuncupatur.
Acetaria aut gustus aut mensa prima aut obsonium apponuntur. Sunt varia acetaria, alia tantum ex oleribus compositis, alia farcimine, ovibus, frugibus et ceteris alimentis commixta aut perfectis.
Primus liber, qui de solis acetariis conscriptus est, fuit Ioannis Evelyn Acetaria: A Discourse on Sallets (Londinii 1699). Scripsit acetaria ex oleribus facta in Italia et Nederlandia orta esse.
Kennethus Griffith
Kennethus Griffith, nomine nativo Kenneth Reginald Griffiths (natus in urbe Tenby Penbrochiensis comitatus die 12 Octobris 1921; Londinii die 25 Iunii 2006 mortuus) fuit histrio et  moderator cinematographicus Britannicus.
Jung Ju-young
Jung Ju-young (Coreane: 정주영, natus die 25 Novembris 1915 in provincia Kangwŏn-do, mortuus die 21 Martii 2001 Seuli) fuit homo negotiorum e Republica Coreana, mercator et societatis Hyundae Group conditor.
Prosnes
Prosnes est commune 532 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Camborne
Camborne est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Semecarpus anacardium
Semecarpus anacardium (binomen a Linnaeo filio anno 1782 statutum), Latinitate communi anacardium, est arbor fructifera in Asia australi sponte gignens. Fructus ipse niger comedi non potest. Edulia autem sunt semen, e fructu extractum et coctum, pericarpumque russum, a fructu separatum et sole siccatum. Fructus variis modis utiles sunt in medicina.
Ferrensac
Ferrensac  est commune 221 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Andreas Rosindell
Andreas Ricardus Rosindell (natus in Romford die 17 Martii 1966) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae qui inter alia a die 7 Iunii 2001 legatus apud Parlamentum Britannicum est accurate munere populi Romford fungitur.
Nationalis Aëronauticae Spatioque Administratio
NASA anno 1958 condita est qualis Nationalis Admonitorii Concilii pro Aëronautica heres (NACA). Inter maximas res gestas eius est iter usque ad Lunam quod astronavis Apollo 11 die 20 Iulii 1969 complevit, cum Nialus Armstrong primus astronauta historiae ponens pedem suum in solum Lunarem fieret (quamvis nonnulli affirment tale iter falsum esse, et a NASA et aliis consociatiis apud quandam officinam televisificam factum).
Inter missiones NASA fuerunt:
NASA etiam missiones roboticas usque ad alios planetas misit, e.g. . Umquam, NASA quoque homines ad Martem mittere vult.
Vallis Furvae
Vallis Furvae (aliud nomen: Vallis Furva ) (Italiane: Valfurva) est municipium Italiae, circiter 2 650 incolarum in regione Langobardia et in provincia Sundriensi situm. Incolae Furvenses appellantur. Hoc commune pars Vallis Telinae est.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Municipia finitima
Aquae Bormiae, Martellum (BZ), Peium (TN), Dalegnum (BS), Sundalum, Stilvis (BZ), Vallis Inferior.
Bidart
Bidart  est commune 5718 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Sansa (Pyrenaeus Orientalis)
Sansa (Catalane Censà) est parvum commune Francicum 29 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Suffragium universale
Suffragium universale in concedendo iure suffragii toti civitatis incolarum adultorum numero consistit, ab eorum casta, sexu, opinionibus, et condicione sociali separatorum.
Suffragii universalis consecutio evenit ex evolutione democratiae. Post Res Novas Francicas, potestas politica penes Cameram Repraesentantium esse coepit, ergo opus systema electorium moderari erat. Sic apparuit suffragium censitarium, quo solum viri cum educationis, reditus, ac classis socialis condicionum serie suffragium tulerunt; postea versum est in suffragium masculinum, secundo saeculi undevicensimo dimidio, quo suffragium ferre poterant omnes viri scribere legereque sapientes. Denique comprehenditur suufragium femineum, e saeculo vicensimo, analphabetum, saeculo vicensimo et omnium hominum generum, secundo saeculi vicensimi dimidio.
Suffragii universalis tempora per civitates
Hic inferius chronologicus civitatum catalogus et annus quo primum suffragium universale constituere consecutum est ostenditur:
Ebellanum
Ebellanum (alia nomina: Ebellinum, Vila) (Francogallice: Bielle) est commune 462 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Piubega
Piubega (alia nomina : Piubegae) (Italiane: Piubega) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm. Incolae Piubegenses appellantur.
Aurora consurgens
Aurora consurgens est tractatus de alchemia in lingua Latina mediaevali scriptus. Olim a Thoma Aquinate scriptus esse false census fuit. Veterrimum manuscriptum (Turici Zentralbibliothek MS. Rhenoviensis 172), mancum, fere anno 1420 confectum est. Completum exemplar fere anno 1450 confectum est (Praga, Universitni Knihovna, MS. VI. Fd. 26).
Opus
Textus magnam partem est commentarium saeculi X Arabici tractatus, Tabulae Chemicae, scriptae a Zadith Filio Hamuel sive Arabico alchemista Ibn Umail. Mala Latina conversio circum saeculum XII facta est. Textus murales imagines ekphrase describit subterranei pyramidis cubiculi, in quo smaragdinea aut marmorea tabula, hieroglyphicis signis insculptis, super mythici alchemiae conditoris Hermae Trismegisti genus iacet. Imagines postea additae sunt. Secundum Tabulam chemicam, pictogrammata transcripta sunt, quod certum facit Hermae doctrinae integritatem. Aurora consurgens repraesentat igitur scientiae Antiquitatis renovationis mythum, qui Renascentiae tempore magni momenti erat. Quam scientiam a deis ortam per pictogrammata tradere hominum verbis depravare vitet.
Praeclarae conversiones
Textus anno 1966 conversus et commentatus est a psychologa Maria-Ludovica von Franz, collega psychanalystae Caroli Jung.
Recensus manuscriptorum
Manuscripti exemplaria decem noti sunt quorum omnes in Europaeis bibliothecis conservantur:
Ioannes Nepomucenus Hummel
Ioannes Nepomucenus Hummel (natus Johann Nepomuk Hummel; Bratislavae, 14 Novembris 1778—Vimariae, 17 Octobris 1837) fuit compositor et clavilista Austriacus.
Ioanna Downs
Ioanna Downs (nata in oppido Bromley Cantii die 22 Ianuarii 1935) est actrix televisualis et theatralis Britannica.
Tokugawa Bakufu
Tokugawa Bakufu (徳 川 幕府) sive Edo Bakufu (江 戸 幕府) erat imperium Iaponiae conditum ab Ieiaso abhinc 1600 usque 1868, cuius duces shogun vocantur (hoc est proconsules) et membra simul domi Tokugawae. Etiam fuit regimen militare Tokugawae praesidebat ex moene vel castro in Iendo. Tempus hoc igitur vocatur aetas Iendensis vel Edo Jidai vel aetas Tokugawa vel Tokugawa Jidai vel prae hodierna (Kinsei). Notum est Christianismum interdixisse, Iaponiam seiunxisse('Sakoku'), et ordines maxime equitatem(Samurai) affinxisse.
Orium (discretiva)
Orium potest:
Bilhères
Bilhères  est commune 147 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Iustina Greening
Iustina, vulgo Justine Greening (Rotherham in oppido Isuriae occidentalis nata die 30 Aprilis 1969) est politica Britanniae.
Religio Romana
Religio Romana mutabatur. Temporibus antiquioribus Romani et Lares et penates aliosque deos sive deas et numina necnon maiores suos colebant. Deinde multa mutuaverunt ab Etruscis et Graecis, praecipue quae ad cultum mythologiam attinebant. Subditorum quoque populorum deos et deas moniti vel responsis oraculorum vel libris Sibyllinis Romam traduxerunt. Ergo et familia deorum brevi aucta est et dei ipsi Romanorum simillimi Graecis facti sunt.
Specimen religionis Romanorum erat timor quidam, quae nobis nonnumquam superstitiosus esse videatur, ne religionem neglegerent neve deos laederent. Quod mirandum non est, quia fundamentum religionis Romanorum non aliqui libri sacri erant, sed - quem putabant - traditus mos maiorum. Ita omnis calamitatis, omnis cladis causam repertam esse putabant, si illud quod aliquo sacrilegio laesum erat numen reppererant. Veterrima carmina ne illis quidem sacerdotibus, quibus diebus festis cantanda erant, ad intellegendum aperta erant.
Religio Iovialis
Religio Iovialis est nomen cultús quem tam privatim quam publice Romani reddebant caelitibus et quae ab originibus colebatur a populo Romano Quiritum.
Haec Religio Iovialis vere Romana originem suam trahit a temporibus indoeuropaeis, et multas similitudines habet cum religione Vedica et Induica nunc semper in India culta.
Eduardus Taylor
Eduardus Taylor, vulgo Teddy Taylor sed pleniter Edward MacMillan Taylor (Glasgoviae natus in Scotia die 18 Aprilis 1937 - Essexiae in Anglia die 20 Septembris 2017 mortuus), fuit diurnarius, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae, qui ab anno 1964 usque ad annum 2005 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
Religio Romana
Religio Iovialis
Religio Iovialis ex auctoritate publica abolita est sub regno Imperatoris christiani Theodosii eiusque templa deleta sunt.
Multi religionem Iovialem nunc temporis Paganismum sive Religionem Paganam erronee vocant.
Evolutio religionis Iovialis
Religio Iovialis, cursu temporum, ita ut religio Induica, mutationes habuit quasi parallelas.
Dividi potest inter:
Vestimenta flaminum
Videsis:
Hayle
Hayle est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Spissitudo (discretiva)
Spissitudo:
Chersonesus (urbs)
Chersonesus (Graece Χερσόνησος), sive plenius Chersonesus Taurica, seu (saeculis mediaevalibus) Corsunum vocabatur, erat urbs in litore occidentali-meridiano paeninsulae Crimaeanae (quae olim etiam 'Chersonesus Taurica' nominabatur). Ut colonia Graecorum e Heraclea Pontica annis 529–528 a.C.n. condita, valens sedes politicae, mercaturae et culturae fuit. A saeculo quinto ad saeculum tredecimum pars Imperii Romani Orientalis erat. Anno 988, secundum chronicas, Vladimirus I Magnus, dux Russicus Kioviensis, Chersonesum (Corsunum) cepit, postquam ibi baptizatus est et sororem imperatoris Byzantini in matrimonium duxit. Haec urbs ad saeculum 15 exsistebat. Nunc ruinae Chersonesi, anno 2013 locus hereditatis mundialis declaratae, sitae sunt Sebastopoli in urbe.
Alexandra Iulia Gidley
Alexandra Iulia Gidley (nata Alexandra Iulia Rawson in Rosset Cambriae die 26 Martii 1957), medicamentaria est rerum politicarum perita Britannica factionis Liberalis Democraticae quae a die 4 Maii 2000 legata apud Parlamentum Britannicum est accurate munere populi Romsey fungitur.
Pringy (Matrona)
Pringy est commune 442 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Liberi
Liberi in consuetudine Romana proles dicuntur, quae e coniugio legitimo viri feminaeque liberae ortae sunt. Post medium aevum, quia distinctio inter liberos et libertos antiquo more (vide infra) iam non facta est, liberi usitate dicuntur omnes parentium filii filiaeque.
Liberi sunt filiae aut filii qui, nec spurii nec vulgo concepti sunt, sed legitimi et certi nati. Esse possunt adulti, iuvenes, pueri aut infantes, qui heres certi legitimique possunt esse.
Leges antiquae inter liberi et liberti dicernebant, quia ob praeiudicium liberti non poterant rei publicae tanto servire. Secundum Romanos antiquos quapropter liberi erant officium omnium civium Romanorum. Et secundum sanctum Augustinum, liberi sunt unicum matrimonii propositum!
Uiraúna
Uiraúna est urbs Brasiliae circiter 14.454 incolarum in provincia Parahyba. Altitudo media est circa 320 metra.
Municipium die 2 Decembris 1953 conditum est et cognomen terra musycorum et presbyterum habebat.
2028 Janequeo
2028 , olim designatione 1968 OB1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Torres, astronomo apud Stationem Cerro El Roble (Universitas Chiliae) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2028 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Uiraúna
Etymologia
Vocabulum Uirauna a lingua tupi deducitur. In lingua tupi: gûyrá (postea, in lingua geral, uirá) 'avis' + una 'ater'.
2029 Binomi
2029 , olim designationibus 1969 RB, 1971 BX2, et 1976 QV1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2029 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Amellum
Amellum seu Mellum   (Italiane: Mello) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Amellates vel Mellates appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Ferdinandus III (rex Castellae et Legionis)
Ferdinandus III dicitur Sanctus (Hispanice: Fernando III el Santo; natus aut 30 Iulii aut 5 Augusti 1199, mortuus 30 Maii 1252) fuit rex Castellae ab anno 1217 et rex Legionis ab anno 1230 usque ad mortem.
Georgius Ratzinger
Georgius Ratzinger (natus die 15 Ianuarii 1924 in vico Pleiskirchen apud Altötting; mortuus die 1 Iulii 2020) fuit presbyter Ecclesiae Catholicae et Benedicti Papae XVI frater.
Biographia
Natus anno 1924, tum puer organum sonabat. Anno 1935 frequentabat seminarium Traunsteinense, ubi instrumenta sonanda excolebat. Anno 1941 Pueros Canentes Ratisbonenses audiebat (bene noti Regensburger Domspatzen) cum Salisburgi actum fecit in occasione celebrationis anni anniversarii 150 mortis Wolfgangi Amadei Mozart compositoris.
In militia adfuit (Iuventus Hitleriana, labor imperii, exercitus). Brachium dextrum vulneratu, ab Americanis captus est. Bello confecto, Traunsteinum redivit.Tum, cum fratre minore Iosepho, maius Archidioecesis Monacensis et Frisingensis seminarium iniebat, complens autem studia musicalia. Anno 1951, simul cum fratre suo, presbyter ordinatus est. Musicam ecclesiasticam Monaci studiebat et summa cum laude finiebat.
Mense Februario 1964, Theobaldo Schrems in rectorem cappellae cathedralis Ratisbonensis substituit, et simul in ducem Puerum Cantorum Ratisbonensium, et multa fiebant audiographica. Quamquam chorus concerta Germania ac toto orbe terrarum cantat, munus principale est cantus liturgicus in Sancto Petro dedicata ecclesia cathedrali Ratisbonense.
Anno 1967, ille promovebatur ad gradum honorarium Cappellani Suae Sanctitatis, et anno 1976 Praelati honorarius Suae Sanctitatis. Iosepho fratre episcopo Monachiensi-Frisingiensi consecrato, Georgius pueros cantores direxit. Anno 1981, tribuebatur insigne. Anno 2004, nominatus Protonotarius Apostolicus, recedebat munus rectoris cappellae cathedralis. In 2005 arrhythmia cordis afflictus Roma fratrem visitabant. Iam paene caecus, vixit canonicus Ratisbonae.
Ferdinandus III (rex Castellae et Legionis)
Rex Ferdinandus permultas urbes in Andalusia cepit e Mauris, inter alias Hispalim (die 23 Novembris 1248) et Cordubam. Etiam decretavit Forum Iudicium.
Ferdinandus rex sanctificatur anno 1671 a Clemente X.
Bibliographia
Berengaria 1217-1252 Alphonsus X Alphonsus IX 1230-1252
Iagra
Iagra est sacchari non refinati genus translaticium et indicum. Cum nomen et in cannae et palmae saccharum adhibeatur, sensu stricto significare debet cannae tantum. Palmae nihilominus saepe adhibentur, praesertim phoenix, sagifera, et coccos. Omnis generis iagra fit ex siropa decocta et usque ad 200° elixata, congelata, in lateribus formata et sic venum data.
Notae
ശര്‍ക്കര Palmsocker
Pac-Man (persona ficticia)
Pac-Man est persona ficticia et primus protagonista in serie eiusdem nominis. A Tōru Iwatani formatore ludorum electronicorum creabatur formabaturque et primum apparebat in ludo porticuum 1980 Pac-Man. Ex eo tempore, in plus quam 30 officialibus ludis electronicis apparuit, plurimis clonis inofficialibus et bootlegs, varietate rerum seriei, et serie televisiva eiusdem nominis ut suum. Per tempus Pac-Man fit persona praeclara orbe terrarum et societas Namco creatura repraesentans.
Universitas Delavariensis
Universitas Delavariensis (Anglice University of Delaware) est universitas publica et privata Civitatum Foederatarum, anno 1743 constituta, Novarci in urbe Delavariae florens.
Nicolaus Desmarest
Nicolaus Desmarest (Francogallice: Nicolas Desmarest natus die 16 Septembris 1725; Lutetiae die 20 Septembris 1815 mortuus) fuit geologiae peritus Francicus, socius Academiae Scientiarum Francicae electum anno 1771 et inspecteur général des manufactures anno 1788. Filius suus Anselmus Caietanus Desmarest zoologiae peritus fuit.
Coemgenus Barron
Coemgenus Barron (natus in Tadcaster die 26 Octobris 1946) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui inter alia a die 9 Iunii 1983 munere populi  Rother Valley in Parlamento Britannico fungitur.
Birgitta Nielsen
Birgitta Nielsen (nata Gitte Nielsen Ecclesiae Rubrae iuxta Hafniam die 15 Iulii 1963) est mulier, quae fuit clara ostentatrix et actrix Danica. Anno 1987 nuda in periodico virorum Playboy se praebuit.