cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Voltarius
Voltarius, vir ingenio acuto, iura praecipua vel arbitria civium acriter defendit, in quibus sunt arbitrium cuique religionis optandae modo deismo et ius cuique ut iudicio aequo fruatur. Cum leges tunc in Gallia licentiam aperte dicendi coercuerint, consilium tamen audace omnibus Voltarius dabat mutandam esse civitatem totam et ordinem in ea hominum. Acri mente obiurgavit in schedis acerbis ecclesiam Christianorum et institutiones Galliae. Anno 1763 contra iudicium a quo Ioannes Calas mortis damnatus, opus Traité sur la tolérance de tolerantia religiosa scripsit.
Academiae Francicae sodalis, in Academiam anno 1746 cooptatus est. Sodalis etiam fuit Lobiae Les Neuf Soeurs.
Pagus Novicastrensis
Sermo publicus
In pago Novicastro Lingua Francica est sermo officialis.
Historia
Medio Aevo regio Novicastri erat territorium comitum Novocastri qui castellum et urbem apud lacum Eburodunensem condiderunt.
Novicastrum die 12 Septembris 1814 ad Helvetiam accessit. Usque ad annum 1857, quamquam pagus Helvetiae, Novicastrum etiam Principatus ad regem Prussiae pertinens fuit.
Institutiones
Facultas legum faciendi pertinet ad Magnum Consilium (Francice Grand Conseil) a 115 legatis populi constitutum et administrandi ad Civitatis Consilium ( Conseil d'État) a 5 legatis constitutum.
Districtus
Pagus Novicastrum in quattuor regiones et sex districtus divisus est:
Nadine Heredia
Nadine Heredia, plene Nadine Heredia Alarcón de Humala (Limae nata die 25 Maii 1976), alumna Universitatis Limensis et Pontificiae Universitatis Catholicae in urbe natali, est uxor praesidis Ollanta Humala. Inter conditores factionis nationalisticae Peruvianae reputatur. Dum maritus praeses patriae meret, ipsa praeses factionis electa est.
Lana Del Rey
Elisabetha Woolridge Grant (vulgo Elizabeth Woolridge Grant), nata die 21 Iunii 1985 Novi Eboraci, nomine artificiali Lana Del Rey vocata, est cantrix, carminum scriptrix et indutrix Americana.
Forolum
Forolum (deinde Foruli ac Foroli, deinde Forum Livii Samniticum) (Italiane: Forlì del Sannio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 740 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Aesernina sita. Incolae Forolenses seu Forolivienses appellantur.
Fractiones
Vandra, Macchia, Convento Vecchio, Acqua dei Ranci, Lotto, Ricinuso
Theodorus Balsamon
Theodorus Balsamon, Graece, iuris canonici eruditus, fuit scriptor Graecus, nomophylax iuxta scholas mediaevales Constantinopolitanas, et saeculo XII exeunte patriarcha Antiochenus Orthodoxus.
Daucum et baculum
Daucum et baculum est modus dicendi in nonnullis linguis usitatus, qui rationem et consilium significat, quo homines ad actionem quandam publice desideratam praemio et poena administrandis adducantur. Constat plerumque de praemio et poena sociali aut oeconomico agi. Quae figura dicendi carrucarium repraesentat, qui ante mulum daucum pendulum poneque baculum habeat. Mulus autem ad daucum adire vult, quod hoc velut praemium capessere cupit, effugiens baculum pone se minax, quod doloris poena affici nolit.
Dilemmata socialia vulgo creduntur dauco et baculo solvi posse, quod praemia cooperationem pariant, poenae autem defectionem inhibeant. Ex studiis ad consecutiones his consiliis adlatas pertinentibus apparet, "daucum" per se non valere, nisi ad modicum usum "baculi" adiungatur.
Caseus Roquefortensis
Caseus Roquefortensis est varietas casei ovilli mucore glauci in Francia inventae.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Caseus Roquefort ab anno 1925 appellationem in Francia verificatam portabat et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam habet.
Caseus de Sancto Nectario
Caseus de Sancto Nectario, Francogallice Saint-Nectaire, est varietas casei bubuli in Francia inventa.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Caseus Saint-Nectaire ab anno 1955 appellationem in Francia verificatam portabat et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam habebit.
Thesaurus
Thesaurus est collectio obiectorum pretiosorum. Thesaurus saepe res aureas, argenteas, metallarum nobiliarum, gemmarum et alia obiecta alterarum molium habet, sicut cosmema atque nummos. Thesaurus aut novus aut vetus esse potest, sed saepe ut vetustus videtur.
Lavalette (Aude)
Lavallette (Occitanice La Valeta ) est commune Francicum 1'294 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Historiae (Claudius)
Libri historiarum a principe Claudio (10 a.C.n.–54) Latine confecti, hodie deperditi sunt. Secundum Suetonium in voluminibus suis De vita Caesarum, opus Claudii de rebus gestis Romanis in series duas divisum est, scilicet: Rem anteriorem coepit "hortante T. Livio, Sulpicio vero Flavo adiuvante"; sed reliquit cum sentiret neque libere neque vere de eo tempore sibi licere scribere, "correptus saepe et a matre et ab avia". Semel ex his libris Suetonius citat, de Ludis Saecularibus ab Augusto restitutis:
Andreas Samuelsen
Andreas, vulgo Anders Samuelsen (in oppido Horsens natus die 1 Augusti 1967) est politicus Daniae.
Alumnus scholae Viburgensis et universitatis Arhusiensis, Andreas Samuelsen iuxta collegium ab anno 1994 operam dedit. Tamquam sodalis factionis sinistrae radicalis legatus est apud parlamentum Danicum ab anno 1998, sed apud parlamentum Europaeum ab 2004 usque in 2007. Quo anno, societatis liberalis conditor, pro hac nova factione iterum ad parlamentum Danicum electus est. Minister a rebus externis a die 28 Novembris 2016 meret, primo ministro Laurentio Løkke Rasmussen.
La Chapelle-d'Aunainville
La Chapelle-d'Aunainville est commune Francicum 302 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Siw Malmkvist
Siw Malmkvist (Coroniae nata die 31 Decembris 1936) est cantrix Suecica.
Histoire naturelle des Indes
Histoire naturelle des Indes (ita a possessore cuidam saeculo XVIII titulata), Anglice interdum Drake manuscript, est liber manu scriptus et pictus de populis indigenis rebusque naturalibus Indiarum occidentalium. Liber ante annum 1600 factus hodie Novi Eboraci apud bibliothecam Pierpont Morgan servatur. Auctor, cuius nomen nescitur, itinerum Francisci Draki particeps fuisse censetur.
Index plantarum
Hic habes indicem plantarum in Histoire naturelle des Indes descriptarum.
Ludovicus III (rex Francorum)
Ludovicus III (rex Francorum)
Caseus de Sancta Maura
Caseus de Sancta Maura Turonensi, Francogallice Sainte-Maure de Touraine est varietas casei caprini in Francia inventa.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Caseus Sainte-Maure de Touraine ab anno 1990 appellationem in Francia verificatam portabat et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam habebit.
Montmajor
Montmajor (Hispanice:  Montmajor) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 475 incolarum sunt.
Toplicium
Toplicium est civitas Bohemica. Notae sunt thermae Toplicenses vel Teplicenses.
Ludovicus II (rex Franciae)
Ludovicus II (rex Francorum) nomen duorum regum est:
Vide: Hludovicus (rex Francorum orientalium) Vide: Ludovicus II (rex Francorum occidentalium)
2374 Vladvysotskij
2374 , olim designationibus 1974 QE1, 1936 RB, 1958 UJ, 1969 TH4, 1974 QY1, et 1977 DC10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Vladimiri Vysotskij nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2374 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Trois-Villes
Trois-Villes  est commune incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Champseru
Champseru est commune Francicum 286 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Cisiordania
Cisiordania (Ripa Occidentalis Iordani), Arabice الضفة الغربية transliteratione ad-daffa al-gharbiyya, Hebraice: הגדה המערבית haGada haMa'arawit, est regio in Palaestina quae ad territoria Palaestinensia pertinet. Magnitudo areae est 5.800 chiliometra quadrata. Olim fuit pars imperii Osmanici, deinde populorum liga regionem Britanniae mandavit. Nunc regio ex alia parte occupata est ab Israel, ex altera parte est pars territoriorum Palaestinensium.
Les Trois Accords
Les Trois Accords est grex musicus genere rock e Drummondville in Quebeco proveniens. Anno 1997 grex creatus est ab Olivier Benoit et Simon Proulx. Nunc quattuor socii sunt: Pierre-Luc Boisvert (cithara gravis), Charles Dubreuil (tympana), Alexandre Parr (cithara voxque) et Simon Proulx (cithara voxque).
Discographia
!Datum !Titulus
Lauraguel
Lauraguel (Occitanice Lauraguèl) est commune Francicum 587 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Tiberius Aemilius Mamercinus
Tiberius Aemilius Mamercinus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus patricius quarti saeculi a.C.n. fuit.
Lacinia Gazetica
Lacinia Gazetica (Arabice قطاع غزّة, transliteratione Qitāʿ Ghazza) est tractus litoralis ad Mare Mediterraneum situs qui ad territoria Palaestinensia in Palaestina pertinet et qui pro forma saltem regitur ab Auctoritate Nationali Palaestina. Re vera in Lacinia Gazetica societas c. n. Hamas regit.
Tiberius Aemilius Mamercinus
Cursus honorum
Anno 352 a.C.n. Aemilius cum aliis quinquevir mensarum erat, qui inopiam plebeiorum sublevarent et anno 341 praetor. Anno 339 consul electus est una cum Quinto Publilio Q.f. Philone. Consules contra Latinos certaverunt, Publilius eos in campis Fenectantis vicit, Aemilius exercitum in Pedum duxit et oppidum obsessit. Cum autem audicit, collegae triumphus esse decretus, oppugnationem finivit et Romam revertebat. Senatus autem Publilium dictatorem nominavit.
Lacinia Gazetica
Caput regionis est Gaza urbs.
Die 15 Novembris 2012, Hamas falaricas contra Israel misit; deinde Israel bellum talionis intulit, quod multae victimae civitatis factae sunt. Institutum internationale, sicut Amnestia Internationalis et Human Rights Watch abrogationem victiae civilis postulant apud humanitarium belli ius, tamen actionem a Hamas condemnavit.
Et ab die 7 Iulii 2014, Israel plus bombas missas aeroplani terris Gazeticis dedit, quod 138 homines occidit, 36 impuberes inter eos, et 1255 domi destructi sunt. Societas internationalis et Institutum internationale fautorum pacis, sicut Human Rights Watch hoc condemnavit, quod humanitarium belli ius.
Moly
Mōly (-yos, n.), sive litteris Graecis μῶλυ, est nomen divinum herbae salutariae in Odyssea Homerica notae, "radice quidem nigrae, lacti autem similis florem". Ibi enim Odysseus refert sibi deum Hermen moly dedisse ut a pharmacis Circae protectus sit.
Gaius Plinius Secundus in Naturali historia haec de moly refert: "Clarissima herbarum est Homero teste quam vocari a dis putat moly, et inventionem eius Mercurio adsignat contraque summa veneficia demonstrationem. nasci eam hodie circa Pheneum et in Cyllene Arcadiae tradunt specie illa Homerica, radice rotunda nigraque, magnitudine cepae, folio scillae, effodi autem non difficulter. Graeci auctores florem eius luteum pinxere, cum Homerus candidum scripserit. inveni e peritis herbarum medicis qui et in Italia nasci eam diceret adferrique e Campania autumni aliquot diebus, effossam inter difficultates saxeas, radicis XXX pedes longae ac ne sic quidem solidae, sed abruptae."
Uhart-Cize
Uhart-Cize  (Vasconice Uharte-Garazi) est commune 636 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Turcundium
Turcundium (Francogallice: Tourcoing, Flandrice occidentalis: Terkoeje) est urbs circiter 93 000 incolarum praefecturae Septentrionis in Francia.
Amandus Polanus
Amandus Polanus à Polansdorf, die 16 Decembris 1561 Oppaviae natus et 17 Iulii 1610 Basiliae mortuus, theologus fidei reformatae sectator et vir doctus fuit.
Hadeninae
Hadeninae sunt subfamilia Lepidopterorum familiae Noctuidarum. Fines huius gregis, Condicinarum, et Noctuinarum nondum certe sciuntur. Nonnullae circumscriptiones subfamilias Eriopinas et Psaphidinas hic comprehendunt ut tribus Eriopini et Psaphidini, sed illae tribus ab omnibus investigatoribus non agnoscuntur. Alia tractatio proposita est gregem intra maiores Noctuidas ponere.
Systematica
Genera Hadeninarum usitate in variis tribubus ponuntur, quarum aliae magnae, aliae monotypicae sunt. Nihilominus, maior generum proportio tribubus certis nondum attribuitur, quia eorum coniunctiones investigationis additae egent; in nonnullis, Hadeninis attributio dubiissima est (vide notas infra dictas).
Fanum Sancti Philadelphi
Fanum Sancti Philadelphi (alia nomina: Fanum Sancti Philatelli, Fanum Sancti Philadelli ) (Italiane: San Fratello; Gallice-Italice: San Frareau; Sicule: Santu Frateddu) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 600 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Messanensi situm.
Oppida Lombardorum
Sanctus Philadellus oppidum Lombardorum tempore Rogerii comitis Sicliae et Calabriae post sposalitium cum Adelasia fundatum est iuxta aream antiquae Apolloniae, ubi ecclesia sanctorum fratrum Alphii, Cyrini et Philadelphi martyrum Leontinorum erecta est. Insula Gallica-Italica in Sicilia regione est; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Treputiae
Treputiae (alia nomina: Tripudium; deinde Treputium) (Italiane: Trepuzzi) sunt oppida Italiae et municipium, circiter 14 760 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Treputienses appellantur.
Toma Bogiarum
thumb|Tomae Bogiarum (vel casei eis similes) in nundinis venundatae: ad dextram partem imaginis, altius iacentes, polythenio inclusi Toma Bogiarum, Francogallice Tome des Bauges est varietas casei bubuli in Sabaudia producta. Hic caseus admodum durus formam rotulae habet, diametro vel 19 cm, largitudine vel 4 cm, pondere vel 1,2 kg.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Caseus Tome des Bauges ab anno 2002 appellationem in Francia verificatam portabat et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam monstrabit.
Blanca Maria Vicecomes
Blanca Maria Vicecomes (Italice Bianca Maria Visconti nata in vico Settimo Pavese apud Papiam die 31 Martii 1425 - obiit in Melegnano die 23 Octobris aut 28 Octobris 1468), fuit filia spuria Agnetis de Maino et Philippi Mariae Vicecomitis ultimi ducis familiae Vicecomitum.
Blanca Maria uxor Francisci I Sfortiae ductor ac dux Mediolanensis ab anno 1450 usque ad mortem eius anno 1466.
Uhart-Mixe
Uhart-Mixe  (Vasconice Uharte-Hiri) est commune 216 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Godandardus
Godandardus, sive Flamice goedendag et Francogallice godandart vel goudendart erat instrumentum bellicum quo peculiariter utebantur tempore mediaevali bellatores Flandriae.
Hoc telum in usu erat in militiis liberarum urbium Flandriae.
Ita cum suis godandardis potuerunt Flandri anno 1302 totum equitatum Francicum delere in "Proelio Aureorum Calcarium" quod nunc semper quotannis in Flandria celebratur.
3330 Gantrisch
3330 , olim designationibus 1985 RU1, 1933 FY, 1978 EF3, 1978 GK1, 1980 TU11, 1980 XW1, 1982 BZ, et A918 UA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Thoma Schildknect, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3330 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cauro
Cauro (Corsice:Cavru) est commune Francicum 1'299 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica iuxta montem Peloso.
Cabécou
Cabécou est varietas casei caprini recentis in Guienna regionibusque finitimis confecta, quotannis inter menses Aprilem et Augustum proveniens, et saepe super folium castaneae ad maturandum venundati. In craticulis faeneis ad maturandum ponuntur, recentius parvis, olim paulo maioribus. Qui sibi convivisque suis conficiunt caseolos parvulis tyroglyphis rosos inferre licet, sapore meliores: cabécou, tout poudré de pollens jaunâtres que la famille nommait les artisons: "Des bêtes petites, petites," expliqua Céleste, "qui rendent le fromage meilleur". Cabécou in provinciis Cadurcensi, Rutenica, Arvernia superiore, Lemovicensi, Petrocoriensi provenit.
Caseoli cremosissimi iuxta Rocamadour confecti celebrantur (le fameux cabécou de Rocamadour, crémeux à souhait). Inter meliores cibos circa Villam Francam in Rutenis productos enumerantur:
Nomen e composito (e.g. *capriculus?) verbi Latini "capra" derivatur, sicut chabichou, chibichou, cabrecou (sub Cantalino monte confectus).
Appellatio originis protecta
Caseoli huius modi in pago oppidi Rocamadour confecti nomine Rocamadour sine pluribus rubricantur. Tales caseoli in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Hic caseus ab anno 1996 appellationem in Francia verificatam meruit et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam portabit.
Maxiliacum (discretiva)
Maxiliacum potest:
Samuel Quiccheberg
Samuel Quiccheberg sive Quichelbergus (Antverpiae natus anno 1529 et Monachii obiit anno 1567) fuit eruditus et artium peritus Belgicus. Cuius maximum opus est Inscriptiones vel Tituli Theatri Amplissimi (Monachii 1565), in quo museum tractat ab Alberto V duce Bavariae conditum.
9 Novembris
9 Novembris dies 313ª anni est (314ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 52 dies manent.
Champrond-en-Perchet
Champrond-en-Perchet est commune Francicum 400 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
787 Moskva
787 , olim designationibus 1914 UQ, 1934 FD, 1970 CT, et A910 JC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio Neujmin in sede addititia Observatorii Pulkovensis (in vico Simeiz Crimaeae sita) versato repertus est. In honorem urbis Moscuae nominatus est.
Eduardus VII (rex Britanniarum)
Albertus Eduardus de Gota (9 Novembris 1841 - 6 Maii 1910) Eduardus VII Britanniae et Hiberniae rex erat.
Pueritia
Natus est 1841 filius natu maximus Victoriae Britanniae et Hiberniae reginae et eius mariti Alberti de Gota. Successor throni iam infans parentes suos magnis afficiebat curis, quia erat substantiae turbatae, eruditionis nullum modum diligebat, sed loco eius rei effrenationem. Maxime resistebat res magistris privatis docendas recusabatque dicere atque legere. Sine disciplina, cupidus voluptatum, morosus iram punitionesque multas patris, Alberti de Gota, saepe accipiebat.
Eduardi natura
Animi concitatio magna vitae totae mulieres imprimis erant, ludi fortunae quoque, equirriae, modus Gallicus vivendi mundique theatri, insignium venaturae societatum atque lupanarum. Eduardus vir vivens regalis modi erat. Archetypus erat amatoris blandi sine ulla cogitatione infidelis. Modo cum viginti annos natus esset, amator erat actricum multarum ordini regali suo minime aptarum, quas nonnumquam invitavit in palatium Windsorensem. Actrix Lilia Langtry annis 187. decennii amatrix erat sua perpetua. Amor Eduardi ultimus erat Alicia Keppel (ava avae Camillae Parker Bowles), quacum quotannis multos per dies vitam egit prope Biarritz oppidum in Gallia situm.
Priusquam factus est rex, Albertus Eduardus imprimis erat famosus amationes ob suas: Cambriae princeps bis coram iudicibus fuit. Semel (1870) in divortio uxoris societatis superioris nominatus est divortii causa. Postea (1891) testis fuit, cum iudicium vetito de fortunae ludo fieret. Sciens eius et naturam et recusationem completam mater Victoria Eduardum volens quam diutissime prohibebat a regis officiis. Palatium Sandringham prope oppidum sita, Eduardi sedes, centrum factus est vitae summae societatis, cui interesse Americanis plurimum pecuniae possidentibus primo permittebatur.
Eduardo rege
Victoria regina cum mortua esset 22 Ianuarii 1901, 59 iam annos natus homo secundus veterrimus fuit, quae adhuc factus est Britannicus/Anglicus/Scoticus rex (praecessus tantum a Gulielmo IV Britanniae et Hiberniae rege). Praeterea heres throni erat diutissime.
Eduardum decretum erat coronaturum esse 26 Iunii 1902; at duos dies ante decretam coronationem ita coepit pati appendicis vermiformis inflammatione, ut coronatio differenda esset. Aegrotatione victa Eduardus 9 Augusti 1902 coronatus est. Eduardus VII Britanniae et Hiberniae rex ab anno 1901 usque ad 1910.
Rege facto collationem fecit decreti nomine Entente cordiale. Nominabatur avunculus Europae et ratio inter Eduardum nepotemque, Germaniae imperatorem Gulielmum II, distractionis plena. Contra amicus magnus erat Franciae, quam primo noverat itinere cum parentibus anno 1855 facto.
Eduardus die 6 Maii 1910 mortuus est bronchitidis fumando suo creati causa.
Curtius Bürger
Curtius (Germanice Kurt) Bürger (natus die 27 Augusti 1894 Carolsruhae, mortuus die 28 Iulii 1951 Suerini) rerum politicarum peritus Germanicus factionis SED erat.
Vir politicus
Anno 1916 ad factionem SPD accessit, anno 1919 cum aliis factionem Communisticam in Bavaria condidit. Anno 1919 ut seditiosus damnatus est et ad annum 1923 in carcere inclusus est. Et sequentibus annis saepe incarceratus est. Cum Nazistae anno 1933 rerum potiti sunt, Bürger in Unionem Sovieticam emigravit. Annis ab 1936 ad 1938 Bello civili Hispanici interfuit. Postquam Moscoviam revertus est, hic magister linguarum et inter secundum bellum mundanum ab anno 1941 captivorum Germanicorum operam dedit. Anno 1945 in Germaniam rediit. Ibi cum aliis SPD et KPD factiones ad novam factionem SED coniungere nitebatur et anno 1949 legatus ad Cameram Popularem Germaniae orientalis electus est. Fuit praeterea inter rectores huius factionis et a die 19 Iulii 1951 praeses ministrorum Megapolis-Pomeraniae Citerioris successor Gulielmi Höcker nominatus est, sed iam die 28 Iulii eiusdem anni mortuus est.
Urcuit
Urcuit  (Vasconice Urketa) est commune 2063 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Saginava
Saginava (vulgo Saginaw) est urbs Michiganiae in Civitatibus Foederatis sita. Urbis incolae 51 508 censu anni 2010 erant.
Lebu
Lebu est urbs in Chiliae, in Regione Biobío, urbs provinciae Raucum. Hodie aream 57 km² patet et numerus incolarum anno 2002 erat 25 096.
Ripa (Tridentinum)
Ripa (Italiane: Riva del Garda) est Urbs Italiae et municipium, circiter 16 870 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Libera Provincia Tridentina situm. Urbani Ripani appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Benacensem ac Leudrinam, cuius caput est.
Sententia
Sententia urbis est: Currit Benacum libere Ripa lacum.
Poggiolo
Poggiolo (Lingua Corsica U Pighjolu) est commune Francicum 99 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Ripa (Tridentinum)
Geographia
Ripa ad septemtrionales oras Benaci lacus iacet.
Fractiones
Campi, Pregasina, Sant'Alessandro, Varone.
Municipia finitima
Arco, Concei, Limone sul Garda (BS), Ledro, Malcesine (VR), Nago-Torbole, Tenno.
Dioecesis Bathoniensis et Wellensis
Dioecesis Bathoniensis et Wellensis anno 909 e Scireburnensi separata est et in limitibus scirae Somersetensis constituta; sedes a principio fuit urbs Wellae, nomenque dioecesis Wellensis sive Somersetensis. Episcoporum huius dioeceseos primus fuit Athelmus, qui anno 914 dignitas archiepiscopalis Cantuariensis suscepit. Anno 1090 episcopus Ioannes de Villula sedem in urbem Bathoniam vel Aquas Sulis mutavit. Anno 1245 iussu papae Innocentii IV dioecesis nomen Bathoniensem et Wellensem adsumpsit, sede episcopali rursus ad Wellas remota.
Urdès
Urdès  est commune 266 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Marcus Pupienus Africanus
Marcus Pupienus Africanus (natus circa annum 200, mortuus ignoto anno) fuit senator Romanus et filius Pupieni imperatoris. Frater maior eius Titus Clodius Pupienus Pulcher Maximus (natus circa annum 195), consul suffectus anni 224 el 226, fuit. Ipse anno 236 consul ordinarius cum Maximino Thrace erat, qui postea inimicus patris bello civili anni 238 erat.
Bû
Bû est commune Francicum 1'844 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Carlomannus II (rex Franciae)
Carlomannus II (natus die 6 Decembris vel 12 Decembris 866, mortuus anno 884) fuit rex Franciae ab anno 879 usque ad mortem. Erat filius Ludovici Balbi. Coronatus est in Abbatia Sancti Petri Ferrariarum. Sepultus est in Abbatia Sancti Dionysii. Regnavit una cum fratre suo Ludovico III dum ille vixit.
Laurabuc
Laurabuc (Occitanice Laurapuc) est commune Francicum 406 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Hadenini
Hadenini sunt tribus Lepidopterorum subfamiliae Hadeninarum. Quia multa genera tribui nondum tribuuntur, index generum est tentans. Nonnullae species vexatores notabiles sunt.
Subtribus Clemathadina Subtribus Discestrina Subtribus Hadenina Subtribus Mamestrina Subtribus Poliina
Belvinum
Municipium in Barbaria Belvinensi historica ac geographica terra situm.
Ego, Carolus
Ego, Carolus (vulgo Io, Carlo, natus Carlo Fath in Germania 7 Februarii 1971) est cantor origine Germanica, sed Italiane canens, quoniam in Italiam anno 1974 transtulit.
Eius studia sunt artes martiales, musica, autobirota.
David Schwarz
David Schwarz fuit inventor aeronavium rigidarum, stirpe Iudaeus, civis Imperii Austro-Hungarici.
Mortuus est antequam prima eiusmodi navis volavit. Vidua ius ad inventionem Comiti Ferdinando de Zeppelin vendidit. Ille eius consiliis adiutus Zeppelinum construxit.
Provinciae Italiae abrogatae
Provinciae italicae abrogatae ab anno 1861 ad annum 1947 fuerunt:
Provinciae Italiae abrogatae anno 2014
Provinciae italicae abrogatae die 31 Decembris anno 2014 fuerunt:
Forum mundi universi
Forum mundi universi est mercatus inter omnes nationes et populos mundi. Si mercatores in toto mundo sunt liberi ad facienda sua negotia, si divisio laboris totum mundum comprehendit, si transvectio mercium fieri potest per magna spatia, fora et mercatus locales coalescunt et fiunt unum forum mundi universi seu universale. Mercatores res confectas in omnia loca transvehunt et in longinquis regionibus ad vendendum offerant.
Antofagasta
Antofagasta est urbs Chiliae 296 905 habitantium anno 2002 et caput Regionis Antofagasta.
Africa Septentrionalis
Africa Septentrionalis est septentrionalissima continentis Africanae regio, a Sahara ad Africam Subsaharanam coniuncta. In civilitate orbis terrarum, definitio regionis a Consociatione Nationum promulgata septem comprehendit civitates vel territoria, quae sunt Algerium, Aegyptus, Libya, Marocum, Sudania, Tunesia, Sahara Occidentalis. Algerium, Marocum, Tunesia, Libya, et saepe Mauritania una Maghreb (vel Maghrib) constituunt, atque Aegyptus et Sudania Valles Nili una appellantur. Aegyptus est civitas transcontinentalis ob Paeninsulam Sinaiticam, quae in Asiam patere usitate habetur. Africa Septentrionalis etiam comprehendit Ceutam et Melillam, possessiones Hispanicas, exclavia perparva vel insulas ante litora Maroci iacentis. Canariae Insulae et Insulae Materiae Portugallicae, in Oceano Atlantico Septentrionali ad boreorientem continentis Africani sitae, aliquando in regione comprehenduntur.
Distinctio Africae Septentrionalis multarumque terrarum Africae Subsaharanae magni momenti in historia et oecologia est, quia Sahara est naturale septum geographicum, quod culturas septentrionalis a magnis continentis partibus separavit. Cum civilizationes maritimae Phoeniciorum, Graecorum, Romanorum, aliorumque populorum communicationem et migrationem trans Mare Mediterraneum adiuvarent, culturae Africae Septentrionalis artius ad Asia meridioccidentem et Europam quam ad African Subsaharanam coniungebantur. Cultura Islamica in regione magni momenti est, et Africa Septentrionalis, cum Somalia, Gibuto, et Oriente Medio, etiam est pars Mundi Arabici.
Nonnulli eruditi dicunt Africam Septentrionalem, non Africam Orientalem vel Africam Austrinam, fuisse domum hodiernorum Hominum sapientium qui primum ex continente emigraverunt.
Geographia
Atlantes, qui per multum Maroci, Algerium septentrionalem, et Tunesiam patent, sunt pars quadruplicis congeriei montium quae etiam per multum Europae Meridianae extenditur. Ad meridiem orientemque versus recedunt, in planitiebus fientes antequam in Saharam distenduntur, quae plus quam 75 centesimas regionis tegunt. Sedimenta Saharana antiquam saxi crystallini planitiem superincumbunt, quae plerumque a rationibus naturalibus abhinc annorum plus quam quattuor billiones formata est.
Valles protectae inter Atlantes, vallem oremque Nili, et litus Mediterraneum sunt praecipui terrae boni agrorum cultus fontes. Coluntur variissimae messes pretiosae, inter quas cereales, oryza, et xylinon, atque ligna sicut cedrus et cortex. Usitatae messes Mediterraneae, inter quas olivae, fici, palmulae, et citri, etiam in his solis vigent. Quod Valles Nili est uberrima, plurimi Aegypti et Sudaniae incolae iuxta flumen habitant. Alibi, in marginibus desertorum, inrigatio fructus messium auget.
Mellaria (discretiva)
Mellaria potest:
9273 Schloerb
9273 , olim designationibus 1979 QW3, 1982 FG1, et 1986 LQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9273 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Urdos
Urdos  est commune 66 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Brunelles
Brunelles est commune Francicum 563 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Lastours
Lastours (Occitanice Las Tors) est commune Francicum 165 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Ioannes Baptista Le Rond d'Alembert
Ioannes Baptista Le Rond d'Alembert (natus Lutetiae die 16 Novembris 1717; mortuus ibidem die 29 Octobris 1783) fuit philosophus, scriptor, physicus, mathematicus ac astronomus saeculi XVIII. Cum Dionysio Dideroto fuit auctor primae encyclopaediae. Erat socius Academiae Francicae et Academiae scientiarum Lutetiae.
Vita
Filius ingeniarii militaris Destouches ab aetate annorum XII Collegium Mazarin frequentabat. Antea theologiae, posteae iurisprudentiae studuit et iuris consultus creatus est. Sed mox occupabatur magis in mathmeticis et physicis. Anno 1741 cooptatus est ad Academiam Parisiensem cuius secretarius multos annos ex anno 1772 fuit. In opere »Traité de dynamique« (Lutetiae 1743) vulgo annuntiavit principium suum quod computationem corporis rigidi impulsis fortibus datis explicaret. Monstretur fortitudines motus veros efficientes atque inverse in obiectum efficientes in aequilibrio esse debere. Hoc principium, quod termino technico pro Alembert vocatum est, solutionem permittit, ut rigidi obiecti motio (i.e. systematis cuiusdam ab innumerabilibus punctis voluminosis immobiliter inter se unitis) in motionem unius solius puncti voluminosi reduci possit.
Tractationes multae in campo mathematicae purae applicataeve collectae sunt apud »Opuscules mathématiques« (Lutetiae 1761–1780). Inde a scientiis exactis Alembert etiam ad alias scientias pergebat, quam rem etiam rixae variae exigebant. Cum opere »Mélanges de littérature, d'histoire et de philosophie« (Lutetiae 1752; 1770) edidit etiam perlucidum opus »Éléments de philosophie« (Lutetiae 1759). Una cum Dideroto edebat lexicon maximum »Encyclopédie« (Lutetiae 1751–80, in voluminibus XXXIII), ubi exaravit introductionem, scientiarum elenchum est conspectum systematicum scientiarum secundum Franciscum Bacon. Insuper commentationes mathematicas pepigit.
Extra ista omnia scripsit »L'art de traduire«, »Réflexions für le style« et scripta alia doctissima, in quibus genus scribendi vere elegans invenitur. Quoad philosophiam praetulit scepticam; opiniabatur nihil esse extra nos, quod congruatur rebus intellectis. Nos habere visionem concretam neque de materia neque de spiritu. Sed unionem partium in organismis egere intelligentia clara. Libere cogitans a theologis offensus et inimice petitus est; tamen vocationem et regis Borussici Friderici Magni et imperatricis Russicae Catharinae II recusavit. Homo sincerus et generosus consuetudines minus felices cum domina L'Espinasse habuit. Biographiam eius primam scripsit J. Bertrand (Lutetiae 1889).
Rerum novarum cupidi
Rerum novarum cupidi vel novis rebus studentes sunt homines qui rebus publicis evertendis operam dant. Cicero itaque in senatu Catilinam iterum iterumque rerum novarum cupidum appellavit, quippe qui in rem publicam coniurationem fecisset. Ammianus Marcellinus etiam rerum novarum cupidinis voce utitur, siquis novus dux a militibus poscitur. Iulius Caesar, quem maxime imitari debemus, novis rebus studentis voce utitur.
Rerum novarum cupidi illustriores
Revolutionär
Choerilus Samius
Choerilus Samius, litteris Graecis Χοιρίλος Σάμιος, qui saeculo V a.C.n. exeunte floruit, fuit poëta epicus Graecus, in insula Samo natus. Opera eius in fragmentis tantum servantur.
Plusiini
Plusiini sunt maxima tribus papilionum subfamiliae Plusiinarum. Saltem unum genus nondum descriptum exsistere putatur.
Genera
Tribui sunt viginti octo fere genera in tribus vel quattuor subtribus digesta.
Broué
Broué est commune Francicum 905 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Radio Radio
Radio Radio (IPA: ) est grex Canadensis musicae rapianae tres socios habens: Alexandre Arthur Bilodeau, Gabriel Louis Bernard Malenfant et Jacques Alphonse Doucet. Nomen gregis radiophoniam honorat, quae secundum gregem "stimulat et liberat imaginationem, opposita televisioni quae eam dominatur."
Dionysius Diderotus
Dionysius Diderotus, vulgo Denis Diderot (natus Andematunni die 5 Octobris 1713; obiit Lutetiae die 31 Iulii 1784) fuit philosophus et mythistoriarum scriptor Francogallus. Cum d'Alembert fuit auctor primae encyclopaediae modernae. Diderotus in urbe natali apud Iesuitas studuit et postea apud universitatem Parisiensem. Studium theologiae anno 1732 interrupit. Fuit deista et materialista de cogitatione.
Vita
Filius cultrorum fabricatoris Lutetiae philosophiae, mathematicae, physicae studebat, cum tatae subsidium statim sisteret: quia Diderotus et theologiae et iurisprudentiae alumnus unam solam professionem assequi noluit. Itaque scriptis pecuniam facere debuit, in quibus iam notiones Petri Bayle, sensualistarum Anglorum et libere cogitantium elucebant. Fidem Catholicam in Francogallia criticavit iam in opere »Pensées philosophiques« (Hagae 1746) et porro in opere »Promenade d'un sceptique« (scriptum anno 1747, quod mox retrahi debuit). Scriptum autem primum, quod senatores impetum contra Christianam religionem insolentissimum habebant, a carnifice sollemniter flammis traditum est. Scriptum alterum olim retractum diu post mortem Dideroti Lutetiae anno 1830 in quarto tomo operis »Mémoires, correspondance et ouvrages inédits« in lucem prolatum est. Dubium, quod theismo deismus obicit, ducitur mox ad criticam deismi ipsius in operibus cito deinceps sequentibus »Introduction aux grands principes«, »Lettre sur les aveugles« (Londinii 1749) et »Lettre sur les sourds et muets« (1751). Res Londinii publicatae effecerunt, ut Diderotus tamquam atheista unum annum in carcere Vilceniae manere deberet.
In ex anno 1751 vulgato lexico Encyclopédie commentationes Dideroti res technicas, artificia, philosophiam, physicam et chemiam comprehenderunt. Eius polyhistoricum ingenium permittebat, ut ipse idiota peritis absentibus lacunas farciret. Theoriae eius de theatro, quod classicis regulis eripiendum esse censuit atque in statum magis naturalem reducere voluit, in praxim vertit in dramatibus suis »Le fils naturel« (1757) et »Le père de famille« (1758). Reapse ambae res lacrimosae atque virtutem docentes nemini placuerunt anticipantes drama burgense, quod dicitur. Quod genus in Germania maioris aestimabatur (cf. e.g. Iffland, Kotzebue) quam in Francogallia. Varietas ingeniorum Dideroticorum testimonium iucundum perhibent »Les Salons«, historiunculae de Academiae Parisiensis expositionibus annis inter 1765 et 1767 celebratis, ubi nugis doctis veritas naturalis tamquam postulatio principalis praesentatur. Itaque haec criticae ratio quoque Diderotum patrem habuit. Multitudo narratiuncularum mythistoriarumque post mortem edita est, salvo opere taedioso »Bijoux indiscrets« (1748).
Harum rerum maxime levis esse videtur »Jacques le fataliste«; melior autem et naturalismo plena est fabula Milesia »La Religieuse«. Famam maximam autem habuit »Le neveu de Rameau«, quam Ioannes Volfgangus Goethius in Germania notam fecit, speculum quoddam laetum et ridens dicens verum de discriminibus socialibus.
Salis amabilis necnon confabulationis artificiosae autem gemmae sunt imagines istae ingeniosae, quas praetitulavit »Petits papiers«. Anno 1743 patre invito puellam pauperem in matrimonium duxerat, quae mox stultitia et pietate simulata nervos Dideroti vexabat. Post nativitam infantium plurium sollicitudo de familia alenda insuper premebat. Tum in laqueos dominae placendi studiosae de Puisieux cecidit, quae annos decem hirudinis fraudulentae partes egit. Sequebantur consuetudines cum Sophia Volland, muliere suavi et magni ingenii in omnibus, qui amor usque ad mortem durabat. Lucrum encyclopaedici laboris sat tenue fuit et paene bibliothecam vendidit, ut dotem filiae dare quiret. Eo momento imperatrix Russica Catharina II admiratrix nobilis curas eius levavit: nam bibliothecam magno pretio emit ea condicione, ut Diderotus ipse eam usque ad mortem porro moderaretur. Salarium vilici in plures annos ante solvit et eum Petropolim invitavit. Hiemem unam cum eo in vicinia spiritali vixit usque reditum propter clima insolitum et salutem fragilem. Invitationem Frederici Magni Borussici autem, ut trans Berolinum in patriam reverteretur, neglexit Bataviam praeferens. Istarum plagarum regionem et incolas descripsit in opere »Voyage de Hollande«.
Gravitudo
Secundum Goethium Diderotus scriptor antiquorum admiratores perturbare et res novas inflammare maluit quam novum aedificium a basi construere. Quocumque inspirans profunditatem interdum neglexit. Ille ipse desperans aliquando confessus est, se posse solummodo "paginas multas exarare". Sed eius genus scribendi Goethius utique adamavit et venustissimum appellavit. Etiam eius tractationes metaphysicae subtiles, velut »l’entretien entre d’Alembert et Diderot« sive »Le Rêve de D'Alembert« (1769), claritate atque studio magno artificia authentica rhetorica reddiderunt. Ut philosophus metamorphoseis multas in se cognovit, a theismo ad deismum, a deismo ad materialismum migrans.
In opusculo »Interprétation de la nature« (1754) pro monadis Leibnitii atoma posuit, in quibus pro imaginationibus veri sensus essent. Ii se emanciparentur in organismo animalico cogitationes provocaturi. Atheismus eius solummodo dei personalis notionem spernit mundo per se ipsum movente. Attamen Diderotus in harmoniis, legibus naturalibus, veritate, pulchritudine, clementia deitatis praesentiam utique approbat.
Prima editio operum (fere) omnium facta est annis inter 1875 et 1877 a dominis Assézat et Tourneux. Proh dolor autem editor Naigeon, in cuius manus Diderotus olim res edendas commendaverat, arrogans, protervus et sine ulla licentia multas emendationes fecit. Eius filia de Vandeul ano 1830 vulgari fecit »Mémoires pour servir à l'histoire de la vie et des ouvrages de Diderot«.
Pila-Canale
Pila-Canale (Lingua Corsa  Pila è Canali) est commune Francicum 283 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Bernhardus Quandt
Bernhardus (Theodisce Bernhard) Quandt (natus die 14 Aprilis 1903 Rostochii, mortuus die 2 Augusti 1999 Suerini) rerum politicarumperitus Germanicus factionum SPD, KPD atque SED erat.
Vita
Quandt tirocinium fabri fecit et anno 1920 sodalis factionis SPD factus est. Munere fabri ad annum 1923 fungebatut, tum ad Factionem Communisticam transiit. Fuit etiam legatus factionis in senatus terrae Megalopolis-Suerini. Inter regimen Nazistarum Quandt in castris carceralibus tenebatur.
Cursus honorum
Anno 1945 in patriam revertebatur et a Sovieticis auctoritatibus praeses circuli Gustrovii nominatus est. Anno 1946 sodalis novae factionis SED factus est et 1948 minister agriculturae terrae Megapolis-Pomeraniae Citerioris. Post mortem inopinantem praesidis ministrorum eius terrae Curtius Bürger die 28 Iulii 1951 ei successit. Anno, cum 1952 terrae Rei publicae democraticae Germanicae dissolutae essent, Quandt praeses factionis SED in pago Suerini nominatus est. Praeterea ad annum 1990 legatus ad Cameram Popularem RDG et sodalis collegii centralis SED fuit.
Lasserre-de-Prouille
Lasserre-de-Prouille (Occitanice La Sèrra de Prolha) est commune Francicum 240 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Relativitas generalis
Relativitas generalis, seu theoria relativitatis generalis, est theoria physica de vi gravitatis ab Alberto Einstein anno 1915 edita. Quae theoria theoriam relativitatis specialis Einsteinianam et theoriam gravitatis Newtonianam coniungit, adamussim considerando corporis motum e perspectiva ubi corporis acceleratio gravitatis causa est effectus flexionis spatio-temporalis.
Einstein, novam theoriam petens, in Principium Aequivalentiae et in geometria differentialis de superficiebus curvis maxime confisus est. Aequatio Einsteniana, quae curvaturam spatio-temporalem ad tensorem T_{\mu\nu} energiae-motusque attribuit, patefacit clarissimum constantem cosmologicum \Lambda, qui sicut vacui energia interpretari potest.
Quamquam theoriae cum multis observationibus terrestialibus congruit, physici periti multum sollicitati sunt ob problemata de valore \Lambda, deque possibili incongruentia cum observationibus subtilibus expansionis mundi universi, deque incongruentia cum theoria quantica.
Quid Newtonus de sua lege sentiret
ubi
Newtonus autem ipse hanc legem credidit imperfectam, quod, secundum eam, vires gravitationales sine ulla mora per spatium translatae sunt.
De quanto precessio Mercurii a theoria discrepet
Saecula duo haec theoria Newtoniana classica summa ratio fuit, usque ad annum 1859 cum astronomi patefecerunt discrepantiam inter precessionem perihelii Mercurii observatam et precessionem aequationibus Newtonianis computatam. Discrepabant, ut tabula infera monstrat, solo circiter 43 arcus secundis rotationis in quoque saeculo.
Nemo poterat suspicari discrepantiam tam parvulam esse indicium novae theoriae eam Newtonianam surrogaturae!
De incongruentia cum principio relativitatis
Nova relativitatis specialis theoria, ab Alberto Einstein anno 1905 prolata, multa experimenta explicavit, sed contraria erat theoriae gravitatis Newtonianae. Secundum relativitatis specialis principia: Quam ob rem Einstein novam theoriam gravitatis mox petiturus erat. Nova theoria relativitatis generalis ambo problemata solvit: omnes vires gravitationales celeritate lucis movent et magnitudo gravitatis tantum corporis celeritate mutat, ut principium relativitatis conservetur. Nova theoria quoque adamussim precessionis perihelii Mercurii discrepantiam explanavit.
Principium aequivalentiae
Einstein, novam theoriam petens, maxime confisus est in Principium Aequivalentiae, quae ad systemata coordinatorum spectat, in forma:
quam postea Einstein dicit fuisse felicissimam cogitationem suae vitae.
Secundum principium relativitatis, non possumus per experimenta localia nostrum motum constantem detegere. Item, secundum principium aequivalentiae, non possumus distinguere inter motum constantem et motum libere cadendi. Ideo, quod libere cadendi status quodam transformationum coordinatorum effectu correspondet, necesse est quod omnes leges physicas sint covariantes sub coordinatorum transformationibus, id est ut legum forma sit immutabilis sub coordinatorum tranformationibus.
De tensore metrico gravitate absente
Hac in theoria per tensorem g_{\mu\nu} metricum habemus intervallum differentiale quadratum inter duo puncta x^\mu et. Habemus quoque contextu spatio-temporali gravitate absente et
Cum tensor g_{\mu\nu} partes seu componentes habet quae a positione temporeque dependent, id est si, hoc significat spatium quattuor dimensionum, id est trium directionum ac temporis, deformatum est, sicut in figura supera videri potest.
De tensore metrico prope corpus massivum irrotans
Aequationes Einstenianas circum massivum corpus (massa M) irrotans sequentem solutionem habent, quae a Schwarzschild anno 1916 patefacta est,
unde est elementus anguli solidi infinitesimalis  et coordinatis polaribus.
Secundum hanc solutionem corpus quodlibet cuius radius est minor quam radius Schwarzschildianus in foramen nigrum transformatur. Intra regionem radii Schwarzschildiani, tam curvum est continuum spatiotemporale, ut ne lux quidem ex interiore parte exire possit (haec est ratio nominis atri) et omnia quae in foramen nigrum cadant semper in eo loco perseverabunt.
De motu geodaetico
Secundum principium aequivalentiae, omnes leges physicae fundamentales oportet sic scribere, ut eae sub tranformationes coordinatorum immutabiles sint. Nobis non oportet leges fundamentales derivativo ordinario scribere, exempli gratia, quia, ob directiones cardinales mutantes, hic derivativus sub coordinatorum transformationes mutat. Ne leges mutentur, idoneus ad leges scribendas est derivativus covarians vectoris V^m cuiusdam in superficie quadam, qui definitur ac ubi quantitates Christofelae describunt quo modo directiones cardinales mutant.