cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chlorum
Chlorum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est.
Latilly
Latilly est commune Francicum 212 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Chlorum
Chlori composita chemica
Chlorum multipliciter in natura inveniri potest. Anion chlorum chlorida format. Alia chlori aniona quoque compositorum chemicorum magni momenti partes sunt ut chlorata, chlorita. Chlorum cum oxygenio alia vincula format, chlorina oxida, ut chlorini monoxixum (ClO•), chlorini dioxidum, chlorini peroxidum. compositum organochloriniComposita organochlorini sunt composita chemica quo atomi hydrogeni chloro substituta inveniuntur. Non paucis dioxinorum atomi chlori insunt, ut 2,3,7,8-tetrachlorodibenzodioxino, quod Bello Indosinensi II ineunte pars agenti aurantii herbicidi fuit.
Exempla chlori compositorum chemicorum:
Bouée
Bouée (Britonice Bozeg) est commune 821 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Nonantula
Nonantula (Italiane: Nonantola) est oppidum Italiae et municipium, circiter 15 560 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Mutinensi situm. Incolae Nonantulani appellantur.
In pari turpitudine melior est causa possidentis
In pari turpitudine melior est causa possidentis est brocardus Latinus cuius vis est ubi et dantis et accipientis turpitudo versatur, non posse repeti dicimus. Nam cum nemo comprobari potest rei dominus esse, haec res ad possessorem pertinere debet.
Nonantula
Ecclesia Catholica Romana
Abbatia Nonantulana, cum Mutina, sedes episcopalis metropolitana est; nomen sedis archiepiscopalis Archidioecesis Mutinensis-Nonantulana est. Praesens archiepiscopus est Antonius Lanfranchi.
In pari turpitudine melior est causa possidentis
Fontes
Ratio decisionis legibus libro digestae III, de calumniatoribus. (D.3.6.5.1); XXII, de condictione ob turpem vel iniustam causam § 8 (D.12.5.8); XII, de condictione causa data causa non secuta, § 5 (D.12.7.5); Codex Iustiniani VI de libertis et eorum liberis, § 2 (C.6.7.2.).
Nonantula
Fractiones
Bagazzano, Campazzo, Casette, La Grande (Nonantola), Redù, Rubbiara, Via Larga.
Launoy (Axona)
Launoy est commune Francicum 102 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Moncel-lès-Lunéville
Moncel-lès-Lunéville est commune Francicum 524 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Stamedium
Stamedium seu Abbatia de Stamedio, Abbatia de Tamedio (alia nomina: Abbatia Stamedii , Abbatia Tamedii )  est abbatia Cisterciensium Franciae, in Franciae orientalis regione Arvernia Rhodano Alpibus, in Praefectura Sabaudiae et in municipio Plancarinae sita.
Historia
Abbatia anno 1132 in Sabaudia condita.
Pharus Alexandrinus
Pharus Alexandrinus (Graece ) fuit turris ad regendos navium cursus illuminata, iuxta Alexandriam urbem Aegyptiam sita in insula Pharo (e qua appellata est). Saeculo III a.C.n. constructa, Ptolemaeo I et II regibus, Sostratoque Cnidio architecto, et temporibus recentioribus inter septem mundi miracula ordinata est.
Castrum Bogenis
Castrum Begonis (Francogallice Bouguenais, Gallonice Bógonaè, Britonice Kervegon) est commune Francicum 18'194 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligeris Atlantici in regione occidentali Pagis Ligeris.
1747 Wright
1747 , olim designatione 1947 NH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Alvar Wirtanen in Observatorio Lick versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1747 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Chromium
Chromium elementum chemicum metallicum transitionis est numero atomico 24 quod invenitur in grege 6° systematis periodici. Eius symbolum est Cr. Est metallum quo homines utuntur in metallurgia.
Camissanum
Camissanum (alia nomina: Burgus Camixani, Camixanum, Camisanum ) (Italiane: Camisano Vicentino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 560 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Camissanenses appellantur.
Fractiones
Rampazzo, Santa Maria.
Municipia finitima
Campodoro (PD), Gazzo (PD), Grisignano di Zocco, Grumolo delle Abbadesse, Piazzola sul Brenta (PD).
Saint-Martin-le-Pin
Saint-Martin-le-Pin  est commune Francicum 293 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Gubernatio Novae Castellae
Gubernatio Novae Castellae est nomen entitatis administrativae creata anno 1529 per Capitulationem Toletensem in loco Americano Meridionali. Territoria locata de meridiano apud oppidum Santiagonis praeteriebante vel ad 200 leugas versus Austrum, vel ad oppidum Chinchae:
Capitulatio non accurata erat quia duos terminos non concordantes signavit ad Austrum: ducentae leugae ad 9º57' latitudinis meridinalis adveniebant, et Chincha quod ad 13º29' latitudinis meridionalis. Quod significat quod diferentia 60 leugarum inter se. Versus Occidentem terminus neque exactus erat quoniam Hispania atque Lusitania non concordabant de loco meridiani Oteriensis, qui ex Hispania 46º37' longitudinis occidentalis esse debebat.
Maio anni 1534 imperator Carolus V SIR nonnullas auctoritates misit gubernationis cancello statuto anno 1529 mutando, et divisit terras versus fluminis Santiagonis Austrum in quattuor novis gubernationibus. Omnes territoria ex ora pacifica utrum ad oram atlanticam an ad Lineam Oteriensem amploctebantur. Nova Castelle in parte magis septentrionale remansit, quae secundum auctoritatem diei 4 Maii 70 leugas versus Austrum (circiter 14º latitudinis meridionalis) summavit.
Carolus V SIR regnante, per Regiam Auctoritatem in Barcelona signatam, Viceregnum Peruvianum creatum est anno 1542 Gubernationem Novae Castellae surrogando.
Soleria
Soleria  (alia nomina: Civitas Soleriae) (Italiane: Soliera) est oppidum Italiae et municipium, circiter 15 410 incolarum, in Rregione Aemilia-Romania et in Provincia Mutinensi situm. Incolae Solerienses appellantur.
Fractiones
Appalto, Limidi, Secchia, Sozzigalli.
Forum Gallorum
Forum Gallorum seu Castrum Francum (Italiane: Castelfranco Emilia) est Urbs Italiae et municipium, circiter 32 720 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Mutinensi situm. Urbani Forogallenses vel Castrumfranchenses appellantur.
Alia nomina
Aliud nomen urbis est: Burgus Francus.
Cursus mediae distantiae
Cursus mediae distantiae sunt cursus 800 et 1500 metrorum atque mille passuum Anglosaxorum (1609 metrorum), quibus in ludis gymnicis campestribus certantur. Etiam cursus 3000 metrorum nonnumquam in cursibus mediis numeratur.
Forum Gallorum
Fractiones
Casale California (La Califournia), Cavazzona (La Cavazauna), Gaggio (Gàz), Madonna della Provvidenza (La Prouvidenzia), Manzolinum (italiane: Manzolino), Panzano (Panzàn), Piumazzo (Pïmaz), Rastellino (Rastlèin), Recovato (Arcuè), Riolo (Ariòl).
Cursus mediae distantiae
In ludis Olympiis hodiernis viri cursibus 800 et 1500 metrorum inde a primis Olympiis anni 1896 certant. Feminae autem 800 metrorum cursu in Olympiis 1928 et ab Olympiis 1960 usque ad tempora hodierna, atque cursu 1500 metrorum inde ab Olympiis 1972 certant.
Systema numericum decimale
Systema numericum decimale est systema numericum in radicem (vel basin) decem fundatum. Decem est radix a recentibus cultibus humanis usitatissima. Notatio huius systematis notatio decimalis nominatur. Illud nomen saepe significat notationem positionalem in radice decem fundatam ut systema numericum Hindicum-Arabicum, sed notationes nonpositionales quoque significare potest ut notationes Romanam aut Sericam, quae in eadem radice decem fundatae sunt.
Notatio decimalis
Notatio decimalis est aliqua scriptio numerorum systematis numerici decimalis, exempli gratia numeri Romani, numeri Brahmi, numeri Sinae, et numeri Hindici-Arabici, qui a locutoribus multarum linguarum Europaearum usitatissimi sunt. Systema numerorum Romanorum symbolis pro potentiis decimalibus (1, 10, 100, 1000) et symbolis secundariis pro dimidio harum potentiarum (5, 50, 500) utitur. Systema numerorum Brahmi symbolis pro numeris 1–9, pro deciens his numeris (10–90), et  pro centum et mille utitur. Systema numerorum Sinarum symbolis pro numeris 1–9, et quattuordecim aliis symbolis pro potentiis altioribus decimalibus utitur, quae in usu recenti pertinent ad 1044.
Cum autem homines, qui numeris Hindicis-Arabicis utuntur, de notatione decimali loquuntur, saepe non solum numeris integris numerandum in mente habent, sed etiam fractiones systemate positionali scribendas includunt. Systemata positionalia decimalia 0|zerum continent, et symbolis, quae digiti nominantur, pro numeris a zero usque ad novem (0,1,2,3,4,5,6,7,8,9) utuntur, ut quemcumque numerum repraesentarent sive magnum sive parvum. Notatio saepe separatorem decimalem continet, qui inceptum partis fractionalis numeri significat, et symbola ut signum plus ("+" - pro numeris positivis) et signum minus ("−" pro numeris negativis) ante singulos numeros ponenda continet.
Coccoletum
Coccoletum (alia nomina: Codoledum ; olim fortasse: Hasta, Ad Navalia, Ab Figlinas) (Italiane: Cogoleto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 140 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Coccoletenses appellantur.
Vetus oppidum piscatoris nautaequae, hodie locus peregrinationarum est, praecipue balneorum hospitorum per aestivas ferias. Antehac sedes officinarum chemiae et siderurgiae fuit, ingentiumque fornacium qui calcem coquebant. Christophorus Columbus, ex memoria incolarum et ex sententiae nonnullium rerum scriptorium, Codoledi natus est.
Historia
Oppidum appellatur Codoledus in documentis antiquis. In Tabula Peutingeriana, fines Codoledi appellantur Hasta, inter Ad Navalia et Ab Figlinas.
Territorium
Oppidum Codoledi in ora ligure occidentali situm est, et circiter viginti milia a Genua abest. Vici Lercae, Ex Arborascae, Prati Zanini introrsum situati sunt. Fluvi Codoledi Lero, Rumarus, et Arestra sunt. Mons Rama ad fines municipii stat.
Status caeli
Clima mitis est: aestates calidae nimis non sunt, hiemeque aer temperatus est.
Apfeltrach
Apfeltrach  est vicus et commune Bavaricum  900 incolarum (anno 2012).
Billy-Montigny
Billy-Montigny est commune Francicum 8'104 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Arzen
Arzen (seu Villa de Arzene) (Italiane: Arzene) est vicus Italiae et fractio municipii Valvasonis Arzenis, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Portusnaonensi situm. Fuit municipium usque ad diem 1 Ianuarii 2015. Incolae Arzenenses appellantur.
Historia
Die 1 Ianuarii 2015 Arzen coniunxit se cum Valvasonis, ut constituiret municipium novum Valvasonis Arzenis.
Isoptera
Isoptera sunt ordo insectorum neopterorum, subclassis Pterygotorum, vulgo termites appellata.
Bernhardus Baumann
Bernhardus (Germanice Bernd) Baumann (natus die 31 Ianuarii 1958 in Wanne-Eickel) rerum politicarum peritus Germanicus factionis AfD est.
Eruditio et munus
Postquam testimonium maturitatis accepit, Baumann Bauci oeconomiae studebat et anno 1991 doctor promotus est. Deinde diversis societatibus editoriis operam dedit.
Cursus honorum
Baumann anno 2013 ad factionem AfD accessit et anno 2014 legatus regionis Altonae Hamburgi electus est. Anno 2015 legatus ad parlamentum Hamburgi et die 24 Septembris 2017 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. A die 27 Septembris etiam secretarius suae fractionis in Dieta foederali est. Die 24 Octobris 2017 in Dieta Foederali alias factiones vituperabant, quod consilium cepissent, non senissimum legatum, sed peritissimum primam sessionem recturum. Id qua de causa fecissent, ne legatus factionis AfD sessionem Dietae Foederalis recturus sit. Id nemo ausus esset nisi Hermannus Göring nazista, qui impedivisset, ne Clara Zetkin communista anno 1933 primam orationem in Dieta Imperii haberet. Cuius autem facti non recte meminit, ut videtur.
Inaudita altera parte
Inaudita altera parte
Praeterea vide
audiatur et altera pars
Pugna ad Essling
Pugna ad Essling seu Proelium apud Aspern et Essling diebus 21 et 22 Maii 1809 inter exercitum Francorum a Napoleone I ductum et Austriacos pugnatum est, quibus Carolus Ludovicus Ioannes Iosephus Laurentius de Austria praefuit.
Historia
Bello quintae Coalitionis (e Austria et Regno Unito coepto Napoleo iam feliciter in Bavaria contra Austriacos certaverat et 13 Maii Vindobonam occupaverat. Apud Aspern et Essling ad flumen Danubium, non longe a capite Austriae, nunc Austriae dux Carolus imperatorem Francorum a Bohemia et Hungaria arcere voluit. Acerrimis pugnis in viis oppidi Aspern Carolus Francos vicit; fuit primus, qui impetum Napoleonis sustinuit. Franci e 60 000 militibus 30 000 amiserunt (inter eos et Ioannes Lannes marescalcus Franciae fuit), Austriaci e 75 000 peditibus et equitibus 24 000. Huius victoria Austriacos spe complevit, Borussiam ad coalitionem accessuram esse, quae spes vana fuit. Sed paulo post Napoleo victoriam Proelio apud Wagram adeptus hostes ad Pacem Palatii Belli Fontis coegit, quae bellum quintum coalitionis finivit.
Audiatur et altera pars
"Audiatur et altera pars," sive "audi alteram partem," est brocardus Latinus cuius vis est ante quam iudex deiudicare potuit, omnes implicatas partes audire debet. Solum cum periculum in mora est, iudex extra ordinem interim inaudita altera parte praeiudicium ad tempus decernere potest.
Haec sententia his verbis expressa non legitur ante annum 1580, sine et non ante annum 1522.
Hac notione Iudicium inter Civitates utitur de casu "Australia contra Francia" quod experimentum bombae atomicae tractat.
Moivrons
Moivrons est commune Francicum 461 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Laval-en-Laonnois
Laval-en-Laonnois est commune Francicum 255 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Roccha de Vivario
Roccha de Vivario (Rocca) (seu Roccha Vivalae, Rocca Vivaria , Roccha Iuvara ) (Italiane: Roccavivara) est oppidum Italiae et municipium, circiter 900 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Rocchenses appellantur.
Petrimons
Petrimons vel Aquae Petrimontanae (Theod. Bad Pyrmont) oppidum Saxoniae Inferioris in Circulo Hamelensi et Petrimontensi est.
Historia
Petrimons iam saeculo 12 ex arce archiepiscopi Coloniae condita ab anno 1815 caput principatus Waldeci-Pyrmonti erat. Qui ab anno 1868 a Borussia administratus est. Anno 1914 urbs fontibus salubribus ornata nomen "Aquae Petrimontanae" accepit. Anno 1922 suffragio constitutum est, quod oppidum ad Borussiam adiungendum esset: A die 1 Aprilis 1923 Petrimons ad Circulum Hamelensem et Petrimontensem pertinet.
Lavaqueresse
Lavaqueresse est commune Francicum 215 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Campilia (Venetia)
Campilia (alia nomina: Campilia Beruensis, Campilia Berica) (Italiane: Campiglia dei Berici) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 800 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Campilienses appellantur.
Jefferson Comitatus (Ohium)
Jefferson Comitatus (Anglice:  Jefferson County) est Ohii comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 73894 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Steubenville, die 29 Iulii 1797 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Insectarium Reunionis
Insectarium Reunionis, etiam Insectarium Portus appellatum, est insectarium Portu situm, in oppido ad boreoccidentem partem insulae Reunionis departamenti transmarini Franciae in Oceano Indico iacente. Museum, anno 1992 a ministeriis publicis et entomologis idiotis una collaborantibus conditum, insecta et alia arthropoda tractat. Cui insigniter est hortus papilionum.
Burgum ad Ligerim
Burgum ad Ligerim (Francogallice Bourgneuf-en-Retz, Gallonice  , Britonice Bourc'hnevez-Raez) est commune 3232 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Arctornis l-nigrum
Arctornis l-nigrum (Anglice black V moth) est papilio familiae Lymantriidarum, in Oecozona Palaearctica et Asia endemicus.
Latitudo alarum est 35–45 mm. Adulti a Maio ad Iulium volare solent.
Larvae speciebus generum Betulae et Fagi vescuntur.
La Scala (theatrum Mediolanense)
La Scala (Italiane plenius Teatro alla Scala), theatrum operaticum Mediolano modo neoclassicismo ad aream nomine Platea ad Scalas situm, inter orbis terrarum theatra maximi momenti numeratur. Et plateae et theatri nomen ductum est ab ecclesia sanctae Mariae Scalae, nominata nomine conditoris Reginae de Scala. Anno 1776 permissu Mariae Theresiae imperatricis destructa est, ut vetere theatro ducali, incendiis diruto novum hoc loco aedificaretur. Primus ludus hic die 3 Augusti 1778 actus est opera Europa riconosciuta (Latine Europa recognita) ab Antonio Salieri composita secundum libellum Mattiae Verazi,. Theatrum circiter 2300 spectatorum locum praebet. Die 11 Maii anno 1946 post Secundum bellum mundanum, Arthurus Toscanini primum ludum duxit. Ab anno 2002 ad annum 2004 reformatum est et aedificium praesens reconstitutum est.
Apfeldorf
Apfeldorf  est vicus et commune Bavaricum  1'059 incolarum (anno 2012).
Linguae Nigro-Congenses
Linguae Nigro-Congenses sunt familia latissima linguarum Africanae sub-Saharanae. Eius familiae sunt fere novem divisiones, scilicet linguae Kordofaniae, linguae Kadugli, linguae Mande (has autem nonnulli secludunt), linguae Atlanticae, linguae Gur, linguae Kwa, linguae Benue-Congo, et grex linguarum Bantuensium sensu lato.
Røst
Røst est Norvegiae insula archipelagi Lofoten et commune 591 incolarum (anno 2012) in provincia Nordland. Ibi anno 1431 mercator Venetianus Petrus Querini naufragium fecit et de hac terra postea enarravit.
Encephalomyelitis disseminata
Encephalomyelitis disseminata (breviter ED) sive vulgo sclerosis multiplex (ICD-10: G35) est morbus cum inflammatorius tum neurodegenerativus. Inflammationes progressivae in cerebro et medulla spinali myelinum cellulas neurales cingens destringunt. Initio non raro multiplex sclerosis ut perturbationes visus sive pareses fugaces apparet. Damna systematis nervosi partim reparabilia sunt, partim non.
Linguae Nigro-Congenses
Ultimae illae divisioni pertinent linguae permultae et Nigeriae et Africae australocentralis, et praecipue Bantuenses sensu stricto, inter quas numerantur Svahilica vel Suahelica, Ndebele, Xhosa, Zulu, Swati, Phuthi, Sotho septentrionalis, Sotho australis, Tswana, Venda, Tsonga.
Encephalomyelitis disseminata
Signa et symptomata
Inflammationis causa cum axonorum myelinorum damnis velut reparationes sequentes tum signa et symptomata in diversis corporis regionibus oriuntur. Initio non raro multiplex sclerosis perturbationes visus sive pareses fugaces apparet. Imprimis sunt symptomata autonomica, visus, motuum, sensuum, quamquam tardiore in cursu symptomata mentis quoque oriantur.
Spasticitas
Motus spasmodici saepe narrantur ab aegrotis encephalomyelitidem disseminatam tactis. Observantur rigor muscularis, tonus muscularis auctus, motus diminuti, imbecillitas musculorum, dolores constantes, vesicae urinariae gubernatione reducta, velut insomnia. Tractatio per medicamenta et physiotherapiam fit.
Diagnosis
Diagnosis disseminatae encephalomyelitis criteriorum diagnosticorum ope ponatur. In criteriis McDonaldiensibus symptomata et signa collecta sunt. Signa imprimis ad mutationes diagnosticae imaginariae ope visibiles spectant.
Cursus
Quattuor typi cursuum valituri sunt : CIS, RRMS, PPMS, SPMS.
Nuper investigatio Bohemica per tomographiam resonantia magnetica factam elementarum morbi prodidit, ut quarta pars syndroma "CIS" affectorum iam specimina morbo pleno similia exponant.
Therapia
Tractationis morbi multipliciter est: Non solum therapia pharmacologica sed etiam cura per infirmeriam, physiotherapia, ergotherapiam, logopaediam, psychologiam, psychotherapiam, opera socialia, curam pastoralem.
Tractatio pharmacologica
Passionis tractatio pharmacologica molimenti non parvi requirit. Noti sunt diversi interferona, anticorpora monoclonalia, immunomodulatores. Spasticitatis baclofenum, tizanidinum, gabapentinum, postea diazepamum, dantrolenum commendantur. Gravioribus in casibus etiam cannabidiolum/tetrahydrocannabinolum et botulinumtoxinum adhibentur.
172 Baucis
172 , olim designatione A921 EE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alphonso Ludovico Nicolao Borrelly in Observatorio Massiliae versato repertus est. In mythologia Graeca Baucis, e qua asteroides appellatus est, Philemonis uxor, cenam rusticam deis Iove et Mercurio obtulit.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 172 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Insula Paschalis
Insula Paschalis, sive Rapanui et Rapa Nui (a vocabulis Polynesiae Orientalis Rapa 'quaedam insula in Polynesia Francica' + nui 'magna'; Hispanice Isla de Pascua ), est insula in Oceano Pacifico meridiorientali sita et territorium Chiliense. Iacobus Roggeveen, praefectus classis Batavus, insulam die 21 Aprilis 1722 invenit, die qui illo anno fuit dies Paschae resurrectionis Iesu Christi. Hangaroa oppidum, seu Hanga Roa (vulgo hanga 'sinus' + roa 'perlonginquus'), est insulae caput.
Flora
Virentes praevalentes in insula non sunt virentes de principio, sed exitus inductionis specierum ab insula alienarum. Archaeobotani vero invenerunt reliquos silvae ligni genus Jubaeae, quae insulam usque saeculum nonum operunt. Inter saecula nonum et septimum decimum, decem milliones lignorum succisa sunt, aut quomodo, post Roggeweini ingressionem, a rodentibus ex nave occisa.*
Etiam planta Scirpus californicus sicut multae plantae alienae in lacu Rano Kao servatur; ab incolis ad construendas domos naviformes adhibetur.
Hodierna insulae terra operatur a gramine, et in australi insulae occidente germinat Psidium guaiava. Etiam recenti Eucalypti plantati sunt. In Anakena invenitur silva palmarum, quae in principio fortasse in insula non habitabat. Per herbas medicas, sive ad vescendum sunt Solanum tuberosum, Colocasia esculenta, Dioscorea, et Saccharum officinarum.
Numerus incolarum
Eruditi credunt insularum numerum inter saecula sextum decimum et septimum decimum fuisse 10 000 hominum, qui numerus reductus est ad 2000 ad 3000 incolis penuria alimenti et catastropha oecologica necatis.
Billy-Berclau
Billy-Berclau est commune Francicum 4'342 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Cortina Ampecanorum
Ampicium (Italiane: Cortina d'Ampezzo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5600 incolarum, in regione Venetia ac in provincia Bellunensi situm. Incolae Ampiciani appellantur.
Sententia oppidi est Modo vivo ac tuta quiesco.
De etymologia
Oppidi nomen Ladinum est Anpezo, cuius originem etymologicam nescimus. Opiniones multae sunt, sed omnes phantasticae.
Una opinio est hic olim oraculum fuisse et nomen ex Apolline et Pythia ortum esse. Exonymum Germanicum Hayden 'paganos' denotat, sed haec opinio non iam magni aestimatur. Secundum Paulum Videsott, sunt plures opiniones, sed nulla persuadet.
Ceterum etiam pristinum vel exonymum nomen Germanicum est Petsch-Hayden. Oppidum usque ad primum bellum mundanum ad Tyrolum pertinebat (sed iam Ampicium appellabatur).
Hac in civitate anno 1956 Olympia Hiemalia celebrata sunt.
Municipia finitima
Auronzo di Cadore, Badia (BZ), Braies (BZ), Colle Santa Lucia, Dobbiaco (BZ), Livinallongo del Col di Lana, Marebbe (BZ), San Vito di Cadore.
Knox Comitatus (Ohium)
Knox Comitatus (Anglice:  Knox County) est Ohii comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 54500 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Mount Vernon, die 1 Martii 1808 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum (accurate 4.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Historia
Historia (, a verbo Graeco ἱστορία 'indagatio, scientia per explorationem parta') est exploratio rerum praeteritarum, praecipue autem de afflictionibus actionibus praeteritis ad homines. Historiae nomine generali aetas praeterita et collectio, distributio, expositio scientiae eius complecta est. Continet etiam historiam universalem, geologicam, et organicam historiam, frequentissime autem significatione historiae humanae utitur. Ei qui de rebus historicis scribunt Latine scriptores rerum gestarum vocantur, sive recentius historici. Res quae tempore ante historiam propriam acciderunt praehistoricae appellantur.
Verbum historiae etiam quandam 'disciplinam scientificam' significat, qua res praeteritae investigantur et ipsa curatur acta conservare. Illae res non solum enumerantur, sed etiam intellegere quaeruntur.
Narrationes et fabulae singulae in societate dissipatae rite non inter textus res gestas continentes numerantur  cum his postulatio disciplinae historicae ut omnia argumenta "sine ira et studio" sunt examinanda, expleri non possit. Eventa ante historiam scriptam acta commune praehistoriae attributa sunt.
Herodotus, scriptor Graecus quinti saeculi a.C.n., rite pater historiae existimatur, unaque cum Thucydide disciplinam historiae incohavit. In operibus cum hodiernis quoque temporibus legantur scrutandis conspicue ambo scriptores arte atque stilo inter se differant: Herodotus scribundis moribus exterarum gentium maiorem; at Thucydides imprimis rebus militaribus operam dedit.
Indagatores hodierni variis rebus operam dant, e.g. studio quarundam regionum vel ipsius historiae mutationumque eius per aeva praeterita. Hodie historia praecipue in scholis discitur, inter maiores disciplinas academicas numerata.
Exemplis quaestionum historicarum:
Variis uterentur rerum gestarum scriptores fontibus:
Etymologia
Verbum a radice Indoeuropaea *weid- "scire" vel "videre" (cf. etiam verbum Graecum eidénai, scire) derivatum esse apparet.
Nomen Graecum ἱστορία (hístōr) 'inquisitio' vel 'scientia per inquisitionem adepta' vel 'iudicare' significavit, qua ratione etiam Aristoteles verbo in opere Historia animalium (Περὶ Τὰ Ζῷα Ἱστορίαι) usus est. Antiquior notio ἵστωρ solum in Hymnis Homericis, operibus Heracliti, in iure iurando ephebi Atheniensis et in inscriptionibus Boeoticis inventa est.
Anno 1390, verbum primo in sermone Anglica adhiberi testatum 'relationem rerum praeteritarum, res gestas' significavit; aetate Linguae Anglicae Mediae nomen usitate 'relationem', sed saeculo quinto decimo significatio verbi ad sensum hodiernum historiae, narrationis rerum gestarum, definita est. Etiam Franciscus Bacon notionem, quam "scientia rerum spatio atque tempore continentium" descripsit, saeculo sexti decuni adhibuit cum Historiam naturalem composuit.
Descriptio
Scriptores rerum gestarum obstricti sunt et aetate et notissimis cogitationibus et sententiis de historia recte interpretanda. Nonnumquam quadam exempla ex historia sumpta civibus suis commandare in eorum animo est. Scriptores discurso per descriptiones rerum gestarum accumulato nitantur, quem discursum disciplina hodierna studetur editione documentorum scientificorum augere.
Index rerum gestarum ex omnibus actionibus conservatis vel recordatis constat. Est igitur disciplinae historicae fontes utiliores fideque digniores ab indigniores discernere. Quare archivi historici est coartatio fontium generalium per falsificationem nonnullorum testimoniorum adepta.
Historia et examinatio eius cum alias Humanitatibus, alias scientiis socialibus attribuatur saepe quasi nexus ambarum existimatur, quod utriusque rationibus scrutandi nititur. Saeculo vicesimo Ferdinandus Braudel novas rationes historiae examinandae introduxit cum oeconomiam, anthropologiam, et geographiam in studium historiae acciperet.
Saepe scriptores rerum gestarum spoliae adhibent, e.g. monumenta, inscriptiones, pittacia. Fontes historici tres in partes plerumque dividi possunt: scripta, dicta, et quorum spoliae iam exstant. Discrimini autem fuit inventio scripturae, quod solum per eam tempora praehistorica a historicis discernuntur.
Archaeologia est disciplina in spoliis reliquiisque effodendis et discernendis saepe adhibita. Plerumque autem aliae disciplinae consultatae sunt supplendi causa. Tamen archaeologiae sunt variae rationes et disciplinae quae non ad historiam pertinent. Immo praecepta historiae scriptae nonnumquam inventis archaeologicis contradicunt.
Historia variis rationibus atque modis ordinari licet: in sectiones chronologicas, culturae et regionum distribui potest.
Historiographia
Historiographia varias res significat: primum rationes atque modos per quas historia conservatur: est historia incrementi rationum historicarum (e.g. quod scriptores consuetudinem singularum vitarum praeclarorum hominum scribendarum cum elaborationibus de universis aetatibus historiae commutaverunt). Deinde ad certum volumen historiam tractans pertinet: exempli gratia ad librum Opera de historia mediaevali decennio 1960 confecta. Tum ad rationes cur historia sit tractanda refert: dicta philosophia historiae.
Disciplinae historiae
Intra disciplinam historiae continentur omnes indagatorum rerum gestarum rationes ad invenienda historiae relicta describendaque. Herodotus (484–ca. 425 a.C.n.) saepe pater historiae nuncupatur. Tamen Thucydides (ca. 460–ca. 400 a.C.n.) primus scientiam historiae scribendae incoavisse arbitratur quod historiam sponte hominum creatam iri intellexerit. Itaque aliter ac Herodotus qui numina deorum historiam hominum revolvere existimavit res gestas causas actorum mortalium esse descripsit. Praeterea Thucydides res gestas sine ira et studio scribi oportere affirmavit. Multi etiam scriptores rerum gestarum Graeci tunc historiam humanam quasi circulum eventorum imaginaverunt.
Moineville
Moineville est commune Francicum 1'106 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Lana Parrilla
Lana Maria Parrilla (vulgo idem), nata die 15 Iulii 1977 Novo Eboraco, est in opere actrix.
Lingua Gullah
Gullah est lingua in Civitatibus Foederatis australibus prope Mare Atlanticum inventa quae elementa ex lingua Anglica et linguis Africanis nonnullis trahit. Hodie ca. 250,000 homines hac lingua utuntur, quorum plurimi in civitatibus Carolina Meridionali, Georgia, Florida habitant.
Anzing
Anzing  est vicus et commune Bavaricum 3'802 incolarum (anno 2012).
Lingua Gullah
Verba huius linguae saepe usitata sunt: cootuh ("testudo"), oonuh ("tu"), nyam ("edere"), buckruh ("vir candidus"), pojo ("ardea"), swonguh ("superbus"), benne ("sesame" (Latine?)), et biddy ("iuvenis avis").
Fabula Gullah
''Buh Lion bin a hunt, an eh spy Buh Goat duh leddown topper er big rock duh wuk eh mout an der chaw. Eh creep up fuh ketch um. Wen eh git close ter um eh notus um good. Buh Goat keep on chaw. Buh Lion try fuh fine out wuh Buh Goat duh eat. Eh yent see nuttne nigh um ceptin de nekked rock wuh eh duh leddown on. Buh Lion stonish. Eh wait topper Buh Goat. Buh Goat keep on chaw, an chaw, an chaw. Buh Lion cant mek de ting out, an eh come close, an eh say: "Hay! Buh Goat, wuh you duh eat?" Buh Goat skade wen Buh Lion rise up befo um, but eh keep er bole harte, an eh mek ansur: "Me duh chaw dis rock, an ef you dont leff, wen me done long um me guine eat you." Dis big wud sabe Buh Goat. Bole man git outer diffikelty way coward man lose eh life.''
Reddita Latine: Buh Leo venabatur cum Buh Caprum in magno saxo iacentem spectavit qui buccam movebat et mandebat. Buh Leo propius serpsit ut eum caperet. Cum prope eum adveniat, attente aspiciebat. Buh Caper semper mandebat. Buh Leo conatus est cognoscere quid Buh Caper ederet. Nihil vidit prope eum nisi saxum nudum in quo Buh Caper iacebat. Buh Leo attonitus est. Buh Caprum exspectabat. Buh Caper semper mandebat et mandebat et mandebat. Buh Leo nihil cognoscere poterat, et cum propius venerit dixit: "Ecce, Buh Caper, quid edis?" Buh Caper territus est cum Buh Leo prae se surrexerit, sed cor audax sustinens respondebat: "Hoc saxum mando, et si me non linquas, saxo consumpto te quoque edam." Hoc verbum magnum Buh Caprum servavit. Vir audax ex periculis fugit ubi vir timidus perit.
Novum Testamentum in lingua Gullah moderna
Novum testamentum nuper redditum est. Ecce Secdundum Matthaeum 2:1.
''Now Jedus been bon een Betlem town, een Judea, jurin de same time wen Herod been king. Atta Jedus been bon, some wise man dem dat study bout de staa dem come ta Jerusalem fom weh dey been een de east. And dey aks say, "Weh de chile da, wa bon fa be de Jew people king? We beena see de staa wa tell bout um een de east, an we come fa woshup um op. Wen King Herod yeh dat, e been opsot fa true. And ebrybody een Jerusalem been opsot too. E call togeda all de leada dem ob de Jew priest dem and de Jew Law teacha dem. E aks um say, "Weh de Messiah gwine be bon at?" Dey tell King Herod say, "E gwine be bon een Betlem town een Judea."''
Latine: Cum autem natus esset Iesus in Bethlehem Iudaeae in diebus herodis regis, ecce Magi ab oriente venerunt Hierosolymam dicentes: "Ubi est, qui natus est, rex Iudaeorum? Vidimus enim stellam eius in oriente et venimus adorare eum." Audiens autem Herodes res turbatus est et omnis Hierosolyma cum illo; et congregans omnes principes sacerdotum et scribas populi, sciscitabatur ab eis ubi Christus nasceretur. At illi dixerunt ei: "In Bethlehem Iudaeae."
Nunc dimittis
"Nunc dimittis" est prex Simeonis prophetae, canticulum in Evangelio secundum Lucam, saepe ultimum carmen ad operam religiosam adhibitum.
Liturgia et musica
Nunc Dimittis est usitatum canticulum evangelicum Completorii, sicut Benedictus et Magnificat sunt usitata Precum Matutinarum et Vesperarum canticula. Ergo in liturgia horarum nocturna multarum denominationum occidentalium recitatur, inter quae Preces Nocturnae in Libro Precum Publicarum Anglicano anni 1662, Completorio in Libro Precum Anglicano anni 1928, et officio precum nocturnarum in Common Worship Anglicano, atque in officiis Completorii in ecclesiis Catholica et Lutherana. In moribus orientalibus, canticulum in Vesperis Ecclesiarum Orthodoxarum invenitur. Una ex eius latissime notis carminibus in musica conversis in Anglia et America Septentrionali est cantus planus Thomae Tallis.
Buxiacus (Liger Atlanticus)
Buxiacus (Francogallice Boussay, Gallonice Bóczaè, Britonice Beuzid-Klison) est commune Francicum 2'684 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligeris Atlantici in regione occidentali Pagis Ligeris.
Amt Neuhaus
Amt Neuhaus commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luneburgensis est. E vicis Dellien, Haar, Kaarßen, Neuhaus, Stapel, Sumte et Tripkau constat.
Guatimala
Guatimala,  Guatimalia, seu Guatemala, plenius res publica Guatimalensis, est civitas sui iuris Mediae Americae 110 000 chiliometra quadrata in latitudinem. Circiter 14 000 000 incolarum habet. Caput Urbs Guatimalensis est. A septentrione occidenteque Mexico, ab occidente meridieque Oceano Pacifico, a septentrione orienteque Beliza, ab oriente Caribico mari, a meridie orienteque Honduria et Salvatoria includitur.
Amt Neuhaus
Historia
Vici, qui nunc ad Amt Neuhaus pertinent, primo partes Ducatus Lauenburgici erant. Anno 1692 una cum toto ducatu ad Electoratum Brunsvicum-Luneburgum transierunt. Annis 1810/11 pars Regni Westphaliae erat, deinde ad usque annum 1814 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Cum ceterae partes Ducatus anno 1815 ad Daniam pervenisset, Neuhaus - nunc "Amt Neuhaus" vocatum - pars Regni Hannoverani et post annum 1866 provinciae Hannoverae Borussiae factum est. Ab anno 1885 ad 1932 pars Circuli Bleckede erat, qui tum ad Circulum Luneburgensem adiunctus est. Anno 1945 Amt Neuhaus, quod trans flumen Albem situm est et commeatus sine ponte diffcilior visus est, a Zona Britannica ad Sovieticam translata est. Fuit itaque pars Megalopolis-Pomeraniae Citerioris (1945 - 1952) et Rei publicae Democraticae Germanicae (ab anno 1949). Anno 1990, cum Germania iterum unita esset, ad Megalopolis-Pomerania Citerior pertinuit, sed incolae suffragio habito pro Saxonia Inferiore votum dederunt. Die 30 Iunii 1993 communia supra dicta ad Saxoniam Inferiorem et Circulum Luneburgum reverterunt. Die 1 Octobris eiusdem anni in unum communem se coniunxerunt. De ponte trans Albim faciendo iam multis annis disputatur. Anno 2013 maiorem partem incolarum Circuli Luneburgiensis suffragia pro ponte faciendo tulerunt.
Guatimala
Res publica Guatimalensis est democratia repraesentativa. Guatimalensis biologice significativorum et unicorum oecosystematum copia ad Mesoamericanam designationem velut punctum calidum biodiversitatis affert.
Etymologia
Origo nominis Guatimaliae est obscura. Nonnulli nomen 'terram arborum' Mayano-Toltece significare adserunt. Alii Navatlacam locutionem Quauhtitlan 'inter arbores' alium fontem qui fieri potest putant. Istud nomen Tlascalenses milites qui Petrum de Alvarado comitabantur per Hispanicam occupationem huic terrae dedere, fortasse in Quicense, suam linguam, vocabulum 'multas arbores' significans vertentes.
Amt Neuhaus
Nexus externi
Pagina communis Amt Neuhaus
Guatimala
Praecolumbiana aetas
Prima humanorum colonorum indicia in terris Guatimaliensibus a saltem anno 12 000 a.C.n. originem trahit. Indicia sunt quae hanc originem retro in 18 000 a.C.n. ponere potest, velut obsianas sagittae cuspides in varias civitatis partes inventas. Archaeologica monstratio ut primi Guatimalenses venatores et collectores essent est, sed pollinis specimina e Petene et Pacifico litore maizi culturam evolutam circiter 3500 a.C.n. esse indicant. Archaici loci in Departimento Quicensi, in Terra Superiori et in Sicapate, in Escuintla iuxta medio Pacifico litore, documentati sunt (6500 a.C.n.).
Archaeologi Mesoamericanam Praecolumbianam in periodus tres historiam dividunt: Praeclassicum, e 2000 a.C.n. in 250 p.C.n., Classicum e 250 in 900 et Calisticum e 900 in 1500. Usque ad recens tempus, Praeclassicum pro formativa periodo cum parvis pagis agricolarum qui casulas et pauca continua aedificia habitabant habitum est, sed haec notio recentibus monumentalis ex ista periodo architecturae inventionibus provocata est, velut ara in Alba, in Sancto Marco, ex 1000 a.C.n.; caerimoniales loci in Mirafloribus et Citropole ex 801 a.C.n.; primae monumentales mascae; et Sinus Miradorensis urbes Nacbis, Xulnalis, Tintalis, Vacnae, et Miradoris.
Mirador facile praecolumbiana urbs cum maximo incolarum numero fuit. Ambae pyramides Tigris et Simiarum volumen amplius 250 000 metrorum cubicorum conplectuntur. Mirador prima politice instructa civitas in America, Regnum Canicum in antiquiis textibus nuncupata, videtur. Viginti sex urbes fuerunt, leuchodis (viae) conexae, quae varia chiliometra longae, usque ad 40 metra latae et duo aut quattuor metra super terram, albario constratae erant, quod clare de aere in extensissima incaedua tropica silva Mesoamericana distinguibilia sunt.
Classica Mesoamericanae civilizationis periodos ad Civilizationis Maianae splendorem respondet et innumerabilibus locis per Guatimaliam repraesentatur, quamquam praesertim in Peten densantur. Ad hanc periodon gravia urbana aedificia, liberarum poleon evolutio, et contactus cum aliis Mesoamericanis culturis pertinent.
Haec usque ad circiter 900 duravit, Classica civilizatione Maiensi collapsa. Maiae suarum urbium multas media in terra inferiori reliquere aut siccitate impulsa fame interfecti sunt. Scientistae de Collapsus Maiensium Classicorum causa disceptant, sed porrectissima theoria siccitatis, a physicis lacustrium fundorum, antiqui pollinis aliaeque tractabilis evidentiae studiosis inventa, est. Prolongatarum siccitatum series in eo quod secus temporaria regio desertica sit Maias decimavisse putatur, qui praecipue e pluviis regularibus pendebant. Post-Classica periodos a regionalibus regnis repraesentatur, inter quae Itzaicum Covoicumque in lacustribus Petenensibus areis et Mamicum, Quicense, Cactsicelicum, Zutuhilicum, Pokomchicum, Cectzicum, et Tsortienseque. Haec urbes multos Maianae culturae aspectus servant, sed numquam Classicarum urbium magnitudinis et potentiae pares essent.
Isaacus Casaubonus
Isaacus Casaubonus, vulgo Isaac Casaubon (Genavae die 18 Februarii 1559 natus; Londinii die 1 Iulii 1614 mortuus) fuit eruditus rerum classicarum necnon theologicarum et bibliothecarius.
Filius Hugenotorum, protestans et ipse, Cristae Arnaudi in oppido educatus est ubi pater presbyter merebat. In schola Genevensi eruditus est, praeceptore Francisco Porto Cretano, cui in cathedram Graecitatis anno 1581 succedit. Ibi anno 1593 hospes fuit Henrici Wottonii, qui, pecuniis egens, eruditionem quaerens, Europam perambulabat. Casaubonus anno 1596 professor linguarum bonarumque litterarum apud Universitatem Montispessulani factus est. Lutetiae iuxta Iacobum Augustum Thuanum in Librario Regis custos meruit ab anno 1604, quod munus usque ad mortem retinuit. Regem ipsum Lugduni anno 1598 incurrerat. His annis iam editiones textuum classicorum parabat: Geographicorum Strabonis iam anno 1587 divulgatam, Strategematum Polyaeni editionem principem 1589, librorum de vita Caesarum Suetonii 1595, Deipnosophistarum Athenaei 1598, Historiae Augustae 1603, Historiarum Polybii anno 1609 (cui Aeneae Tactici editionem principem adiunxit).
Hostia
Hostia, hostiae, f.
Minorville
Minorville est commune Francicum 228 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Hostia
Hostia est victima aliqua quae mactatur deo in sacrificium. Ergo:
Guatimala
Colonialis aetas
Aetate colonica, Guatimalia Hispanicae Audientia (Hispanice Audiencia) et Archegia Generalis, Archegia Generalis Guatimaliae (Capitanía General de Guatemala), et Novae Hispaniae (hodierni Mexici) pars fuit. Ex hodiernis Mexicanis Tabasci et Chiaparum civitatibus (inclusa tunc separata Soconosci administratione) in Oram Opulentam patebat. Haec regio mineralibus (auro et argento) non abundabat dissimiliter Mexici et Peruviae, et ergo ponderis non putata est. Eius praecipui fructus saccharum, cacao, caeruleum suffruticosae pigmentum, rubrum pigmentum e dactylopiis insectis, et pretiosa ligna quae in Hispania ecclesiarum regiarumque operibus artificiosis usurpabantur erant.
Primum caput Tecpanum Guatimalia (Hispanice Tecpán Guatemala) nuncupata est, die 25 Iulii cum nomine Villae Sancti Iacobi Guatimaliae (Villa de Santiago de Guatemala) condita et sita prope Alicastropolin (Hispanice Iximché), Cactsicelicam urbem capitalem. Die 22 Novembris anni 1527 Urbem Veterem mutatum est, ubi cactsiceles impetum in urbem fecere. Die 11 Septembris anni 1541 urbs inundata est, lacuna in Vulcani Aquae cratere concidente propter copiosas pluvias et terrae motus, et sex chiliometra Antiquam, (Antigua), in valle Pantsoyensi (Valle de Panchoy) et hodie Patrimonium Mundanum Societatis Educativae, Scientificae, et Culturalis Consocietatis Nationum, mutata est. Haec urbs compluribus terrae motibus inter annos 1773 et 1774 destructa est et Rex Hispaniae caput in Vallem Eremiterii (Valle de la Ermita) mutare concessit, ex ecclesia Catholica Romana Virginis Carminis nuncupatum et in suo praesenti loco, die 2 Ianuarii anni 1776 conditum.
Libertas et saeculum XIX
Die 15 Septembris anni 1821, Archegia Generalis Guatimaliae (a Chiapis, Guatimalia, Salvatoria, Nicaragua, Ora Opulenta et Honduria formata) libertatem ab Hispania et suam incorporationem in Imperium Mexicanum, duobus annis postea solutum, officialiter proclamavit. Regio formaliter Hispaniae per colonialem periodon subiecta erat, sed modo practico separatim administrabatur. Omnes, exceptis Chiapis, e Mexico mox separavere, Augustino I abdicare coacto.
Guatimalenses provinciae Coniunctas Mediae Americae Provincias, etiam Foederationem Civitatum Mediae Americae (Hispanice Federación de Estados Centroamericanos) nuncupatas formavere. Haec foederatio bello civili inter annos 1838 et 1840 soluta est. Guatimalensis Raphael Carrera instrumentalis in ducendo tumulto contra foederalem gubernationem et in rumpenda Unione fuit. Per hoc periodon, Terrae Superioris (Los Altos) regio suam libertatem e Guatimalia declaravit, sed denuo a Carrera annexa est qui in Guatimalensi civilitate usque ad annum 1865, a conservativis, a latifundiorum dominis et ab ecclesia sustentus, dominatus est.
Guatimalenses "Res Novae Liberales" anno 1871 acciderunt, duce Iusto Rufino Barrio, qui ad renovandam civitatem, ad admeliorandum commercium et ad introducendas novas agriculturas et manufacturas laboravit. Per hanc aeram coffeum ponderis cultura in Guatimalia factum est. Iustus Rufinus Barrios rursum Mediam Americam unificare appetebat et civitatem in bellum attulit in infelici conatu attingendi eius, suam vitam in campo proelii anno 1885 contra Salvatoriae vires amittens.
Inter 1898 et 1920, Guatimalia a dictatore Manuele Estrada Cabrera recta est, cuius accessus in praesidatum a societate United Fruit Company adiutus est. Per longum praesidatum, United Fruit Company ponderis vis in Guatimalia facta est.
Ex 1944 in praesens
Hoc tempus etiam Belli Frigidi principium inter Civitates Foederatas et Unionem Sovieticam fuit, quod maxime Guatimalensem historiam affecit. Inter decennia 196 et 200 Civitates Foederatas gubernatio Guatimalensem exercitum cum exercitatione, armis et pecunia aluit.
Anno 1954, Ioannis Iosephi Arévalo libere electus Guatimalensis successor, Iacobus Arbenz Guzmán, subitanea conversione prostratus est quae a Civitatum Foederatarum Centrali Intellegentiae Agentura moderata est. Colonellus Carolus Castillo Armas velut praeses anno 1954 conlocatus est et usque ad suam occisionem a personalis custodiae sodali anno 1957 gubernavit. Solida evidentia Civitatum Foederatarum United Fruit Company societatis munus velut instrumentale in hac conversione monstrat, quia agrorum reformationes a Iacobo Arbenz huius societatis fructus in Guatimalia comminabantur et aliquot vincula cum Domo Alba et Centrali Intellegentiae Agentura habebat.
Constantinus Cabaphes
Constantinus Petri f. Cabaphes (Graece: Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης; Anglice: Constantine P. Cavafy; natus Alexandriae in Aegypto 29 Aprilis 1863; vitae defunctus Alexandriae 29 Aprilis 1933) fuit diurnarius et poeta magni momenti Graecus.
Vita
Cabaphes natus est Alexandriae in Aegypto, patri mercatori diviti. Patre autem anno 1870 mortuo, opus erat ut familia in Liverpolium Britanniae migraret. Cum ei anno 1882 Alexandriam remigrarent, anno 1885 odio in peregrinos saeviente et ad tumultum incitante, coacti sunt et iterum se Constantinopolin effere. Denique Cabaphae contigit ut Alexandriam regrederetur, ubi totam vitam reliquiam peregit.
Diurnarii munere in principio fungebatur, dein triginta annos magistratus Aegyptii. Annis a 1891 ad 1904, carmina amicissimorum gratia luci dabat, modicas laudes vitae suae accipiens. Anno 1933, mortui Cabaphae fama aucta est, et nunc poeta summus huius aetatis Graecitatis esse late habetur.