cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Davannia
Davannia (Italiane: Davagna) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 930 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Davannienses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Besamnis iacet.
Fractiones
Calvari, Moranego, Rosso.
Institutum Scientiarum Politicarum Argentoratense
Institutum Scientiarum Politicarum Argentoratense vel Francogallice Institut d'études politiques de Strasbourg est institutum scholae doctrinae superioris publica francogallica, Argentorati posita. Saepe IEP de Strasbourg vel Sciences-po Strasbourg vocatur.
Universitati Strasbourg III Robert Schuman obnoxia est. Una ex novem scholis studiorum publicorum Franciae est. Itaque pro grande école (summa schola) videtur. Anno 1945 condita est. Ius publicum, oeconomiam, politicam, scientiam publicam, sociologiam, historiam modernam linguasque vivas illic docentur. Cursus quinque annis manet.
Georgius Vicin
Georgius Michaelis filius Vicin (Russice Георгий Михайлович Вицин, tr. Georgij Michajlovič Vicin; natus die 18 Aprilis 1917 in Terijoki prope Petropolim, mortuus die 22 Octobris 2001 Moscuae) fuit actor cinematographicus comicus Sovieticus et Russicus, titulo Artificis Popularis URSS (anno 1990) certisque aliis signis laudis ornatus.
8326 Paulkling
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8326 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nicolaus Dorizo
Nicolaus Constantini filius Dorizo (Russice Николай Константинович Доризо, tr. Nikolaj Konstantinovič Dorizo; Crasnodariae natus die 22 Octobris 1923, in Peredelkino prope Moscuam mortuus die 31 Ianuarii 2011) fuit poeta Sovieticus et Russicus, auctor textuum nonnullorum carminum notorum Sovieticorum.
Familia Breugelia
Familia Breugelia sive vulgo Bruegel, Brueghel, Breugel, est famosa familia pictorum qui floruerunt in Belgica et in Italia a saeculo XVI usque ad saeculum XVIImum. Per sex generationes multos pictores, incisores, delineatores ingeniosos genuit.
Picturae Breugelianae semper maxime aestimantur.
Lexicon
Lexicon (-i, n), seu dictionarium seu vocabularium, appellatur glossarium, liber vocabulorum, ac explanationum aut translationum aliarum linguarum.
Gernelle
Gernelle  est commune Francicum 343 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Lexicon
Alia dictionaria
Alia dictionaria explanationes eadem lingua, alia illas altera lingua continent. Etiam dictionaria exsistunt, quae verba picturis explicant.
Victionarium
Vocabularium liberum iuxta Vicipaediam Latinam exstat, nomine Victionarium.
Marigné-Laillé
Marigné-Laillé  est commune 1536 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Cors Coronae
Cors Coronae; deinde: Montefalco, (alia nomina: Cohors Coronae, Castrum Cocoroni, Castrum Cocoronis , Mons Falconis, Mons Falcus) (Italiane: Montefalco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 800 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Perusina situm. Incolae Corcoronenses  seu Montefalconenses appellantur.
Mens
Sunt multae theoriae mentis et eius effectionis. Prima de mente hodie nota opera sunt a Zarathustra, Buddha, Platone, Aristotele, Sankara, et aliis antiquis philosophis Graecis, Indis, Buddhisticis et Islamicis scripta. Theoriae mentis de theologia deductae proferunt coniunctionem inter mentem et animam, res caelestes, divinitatem, vel "essentias" a deis homini datas. Theoriae hodiernae, de scientifica cerebri intellegentia deductae, ponunt mentem esse opus cerebri, cui sunt aspectus conscii et non conscii.
Saint-Caprais (Carus)
Saint-Caprais est commune Francicum 706 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Pareta
Pareta (Italiane: Parete) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Ecclesia Cathedralis Wormatiensis
Ecclesia Cathedralis Wormatiensis est urbis Germanicae Wormatiae ecclesia Cathedralis ab anno 1130 usque ad 1181 aedificata. Haec ecclesia, Sancto Petro dicata est una trium ecclesiarum cathedralium imperialium una cum Moguntiaca et Spirensi.
Maresché
Maresché  est commune 900 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Raspberry Pi
Raspberry Pi (Lat. crustum mororum Idaeorum) est computatrum PCB cum microprocessorio singulari architectura ARM quod in Britanniarum Regno excogitatum et die 29 mensis Februarii 2012 primo venditum est. Simul fuit responsio Universitatis Cantabrigiensis studentium informaticae numeris abscedentibus et cognitionibus programmandi minuentibus. Hoc computatrum ipsam definitionem altam offert. Systema internum Linucis distributio est. Coniunctio receptaculorum datorum per USB facile pervehitur, quamquam claviatura, mus, theca non inclusa sunt.
Apparatus computatralis
Apparatus computatralis ex procestro principi, RAM et unitate indentium reddentiumque (I/O) constat.
Ars inveniendi
Ars inveniendi est principalis mathesis universalis notio, quae compertam per usum mathematicae veritatem significat. Leibnitius (1646–1716) definitionem intellexit rationis esse scientificae inventionis novae veritatis interioris provinciae praecipuae. Christianus Wolffius (1679–1754) dixit artem inveniendi esse rem "petitae adhuc ignotae veritatis," et eam cum logica linguae coniunctam esse vidit.
Udo Lattek
Udo Lattek (natus in Bosemb Borussiae orientalis die 16 Ianuarii 1935; Coloniae Agrippinae morbo Parkinson laborante die 1 Februarii 2015 mortuus) fuit pedilusor et postea turmarum pedilusoriarum procurator Germanicus.
Larodde
Larodde est commune 292 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Romillé
Romillé (Britonice Rovelieg) est commune 3319 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Saint-Bouize
Saint-Bouize est commune Francicum 339 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Salome Comaise
Salōmē Cŏmaïsē Lēvīī filia (Graece Σαλώμη Κομαΐση Ληουείου, Armaice שלם ברת לבי) erat Iudaea locuples e regione meridionali ab Asphaltite Lacu, quae fugit in Sepeluncas Refugii in regione Torrentis Heber, exeunte bello Barchochebae. Sicut Babatha, documenta quae Salome in Spelunca Epistularum reliquit sunt fontes primariae de cultu civili, iure, et vita ea aetate.
Roz-Landrieux
Roz-Landrieux (Britonice  Roz-Lanrieg ) est commune 1173 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Salome Comaise
Vita
Salome Comaise Maozis circum Zoaram habitabat. Parentes eius, Levius Manaëmi filius et Salome Grapte (sive Gropte), ante annum 113 mariti, filium et filiam genuerunt, at ante annum 127 et pater et filius mortui sunt. Fortasse erat controversia iner Comaisen et Grapten de hereditate Levii (inter quam erant agelli vicini, paene proximi, ei quae Babathe erant), sedinter mensem Novembrem 129 et Ianuarium 131, maritο primο, verisimiliter Samuo Simonis filio nupta, disputationem cum matre transegit et agellos Levii relinquit. Quid Samuo factum sit ignoramus, sed anno 131 Salome viro alteri nupsit, nomine Iesus Manaemi filius.
Exeunte Bello Barchochebae, Salome in Speluncas Refugii se abscondit, et ibi, verisimiter, mortem obiit.
Helena Thomas
Helena Thomas (nata in Winchester Kentukiae die 4 Augusti 1920; mortua die 20 Iulii 2013) fuit diurnaria Americana quae multos annos operam apud Domum Albam dedit.
Roz-sur-Couesnon
Roz-sur-Couesnon (Britonice Roz-an-Arvor) est commune 1001 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Fumaeum
Fumaeum  (Francogallice Fumay, Vallonice Fumwè) est commune Francicum 3'790 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Mareil-en-Champagne
Mareil-en-Champagne  est commune 326 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Saint-Lucien
Saint-Lucien est commune Francicum 241 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Pastoranum
Pastoranum (Italiane: Pastorano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Silvariola
Silvariola  (alia nomina: Selvarola, Silvarole , Soave , Soate ) (Italiane: Salvirola) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 170 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Silvariolenses appellantur.
Municipia finitima
Fiesco, Izano, Romanengo, Ticengo, Trigolo
Caesenaticum
Caesenaticum seu Portus Caesenaticus (olim: Ad Novas) (Italiane: Cesenatico) est oppidum Italiae et municipium, circiter 25 800 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Foroliviensi-Caesenati situm. Incolae Caesenaticenses appellantur.
Nomina
Nomina urbis in aetate antiqua fuerunt: Tabernae Cossutianae, Ad Novas Tabernas Cossutianas atque Ad Novas.
In aetate media nomina fuerunt: Portus Caesenae, Portus Caesenatensis vel Portus Caesenaticus ac Caesenaticum.
Fractiones, vici et loci in municipio
Bagnarola, Borella, Cannucceto, Capannaguzzo, Sala, Valverde, Villalta, Villamarina, Zadina.
104 Klymene
104 , olim designationibus 1951 OE, 1968 OS, et A893 FA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iacobo Craig Watson in Observatorio Detroiti versato repertus est. Clymene nomen est multarum personarum mythologiae Graecae; quis earum nomen suum huic asteroidi dedit, non liquet.
Fascia (Italia)
Fascia (Italiane Fascia) est municipium Italiae, circiter 100 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Fascienses appellantur.
Municipia finitima
Carrega Ligure (AL), Fontanigorda, Gorreto, Montebruno, Propata, Rondanina, Rovegno.
Gulielmus Henricus Dall
Gulielmus Henricus Dall (Anglice: William Healey Dall) natus est die 21 Augusti 1845 in Bostoniae - mortuus est die 27 Martii 1927 in Washington DC) fuit studiosus historoa naturalis palaeontologia, zoologiae, malacologiae et conchologiae Americanus. Ad Bellum Civile Americanum perspectas Dall Alaska et ad Meseum Nationale Historiae Naturalis studuit.
Wilbrandus Oldenburgensis
Wilbrandus Oldenburgensis (natus ante annum 1180; mortuus Svollae die 26 Iulii 1233), canonicus Hildesiensis annis 1211/1212, iussu Ottonis IV imperatoris iter fecit in Terram Sanctam et Armeniam ad quintam expeditionem sacram. Fuit postea episcopus Paderbornensis et deinde Ultraiectensis.
Fromelennes
Fromelennes  est commune Francicum 1'065 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
D
D ([] subs. indecl.) est quarta littera abecedarii sive alphabeti Latini.
Abdias
Abdias (Ăbdīăs, Ăbdīae) est praenomen masculinum.
Ferdinandus Alquié
Ferdinandus Alquié (natus Carcassonae die 18 Decembris 1906 et obiit Monspessulani die 28 Februarii 1985) fuit philosophus Francicus qui professor Universitatis Monasteriensis et Prisiensis fuit. Studium de sexualitate, psychoanalysi, surrealismo sicut Breton, cogito Cartesii, philosophia Spinozae, Kantii et Malebranche scripsit.
Mansigné
Mansigné  est commune 1567 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Paula et Clara
Paula et Clara, vulgo Paola & Chiara, sunt grex vocalis Italicus musicae popularis, qui ex duabus sororibus cognomine Iezzi, Paula scilicet et Clara, constat. Clara Iezzi, flavo capillo, nata est Mediolani die 27 Februarii anno 1973; Paula Iezzi, fusca coma, nata est ibidem die 30 Martii anno 1974. Ad celebritatem anno 1997 pervenerunt victoria reportata feriis musicis Villae Matutiae in categoria adulescentium; ibi canticum cecinerunt, quod inscribitur Amici come prima ('Amici sicut ante').
Michael Houellebecq
Michael vel vulgo Michel Houellebecq [], nomine nativo Michel Thomas (die 26 Februarii 1958 in oppido S. Petri insulae Reunionis natus) clarissimus scriptor est mythistoriarum Francogallicus de quo multae et acerrimae controversiae habentur. Alumnus autem fuit Lycei Chaptal, mox instituti nationalis agronomiae et scholae superioris cinematographicae Lutetiae in urbe. Anno 2010 operis  La carte et le territoire gratia Praemium Goncourt accepit. Recentius in Hibernia et in insula Planaria habitabat.
Saint-Baudel
Saint-Baudel est commune Francicum 285 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Thrombocytus
Thrombocytus (ex verbis Graecis massa cruoris +  cavum) est hominis ac animalium vertebratorum cellula  sanguinis nucleo carens, quae haemostasin efficit, et ideo fluxum sanguinis e vulnere accepto sistit. Praeterea eis functio coagulationis sanguineae est.
Numerus in sanguine thrombocytorum nimius thrombocytosis vocatur, parvior thrombocytopenia (interdum thrombopenia dictum).
Procreatio (Megakaryopoiesis)
Thrombocyti ab megakaryocytis oriuntur, et megakaryocyti formae maturae in iecore, renibus, liene, et medulla ossium ex cellulis progrenitoribus (haemocytoblastis, denique megakaryoblastis) derivantur liberanturque in sanguinem. Litterae scientificae etiam progenitores thrombocytorum, pro-thrombocyti afferunt. Procreatio sub gubernatione cytokinorum fit.
Megakaryocytus
Progenitores, megakaryoblasti enim, maturescunt in megakaryoctos. Conspicui sunt processus plurimarum partionum materiae genetica intra nucleum sine partione cellulae ipsius: cellulae polyploidae, cum nucleis multiplicis, oriuntur. Simul cytoplasmata cellularum crescunt. Quo fit, ut megakaryocyti sub microscopio voluminum maiorum eorum facilius visibiles sunt.
Thrombocyti cellulae sine nucleis
In mammaliis thrombocytis nuclei cellulae non sunt; ideo gubernatio genomate et ADN abest. Tamen megakaryocytus thrombocyto et organella (ut mitochondria) et ARN tradidit.
Thrombocytosis et thrombocytopenia
Generaliter numerus thrombocytorum constanter apparet. Internis vel externis causis quidem numerus mutatur. Si numerus auctus videatur thrombocytosis, si diminutus thrombocytopenia dicuntur.
Thrombocytosis
Thrombocytosis generationem thrombocytorum nimium megakaryocytis indicat. Aliae causae possunt esse:
Novoforum
Novoforum est urbs Bavarica.
Wiltoniensis comitatus
Wiltoniensis comitatus seu Wiltonia (vulgo Wiltshire et brevius Wilts) est comitatus geographicus et traditionalis Angliae quae ad meridionalem et occidentalem partem spectat. Sedes gubernii huius comitatus est oppidum Trowbridge; pagos finitimos habet ad occidentalem partem Somersetiam et Glocestriam, Oxonium septentrione versum, oriente Berceriam, sed meridiem spectantes Hantoniam et Dorcestriam.
Novoforum
Res gestae
Annis 1135 et 1160 civitatis primum mentio est facta in documentis. Usque ab anno 1329 civitatem domus Wittelsbacensis regnat.
Wiltoniensis comitatus
Comitatus iam anno 802 exstitit, pars regni Wessexiae; Weohstan enim ealdorman mid Wilsætum (scil. "dux cum Wilaviensibus") eo anno, exercitu Hwicciorum irrumpente et iuxta Kempsford debellato, in ipso proelio interfectus est. Saeculo IX exeunte nomina huius comitatus "Wiltunscira" et "Wiltunensis pagus" reperiuntur apud Asserium regis Alfredi biographum; quo tempore quattuor burgi in hac regione recogniti sunt, Wiltonia, Chisbury, Malmesburia, Cricklade. Comitatus appellationem habet e flumine Wilavia, Anglice Wylye (Wilsætan enim Anglosaxonice sonat "qui vallem Wilaviae incolunt") et mox e Wiltonia oppido olim praeclaro qui ad ripas huius fluminis stat (Wiltūnscīre sonat "Wiltoniae comitatus"). Etiam hodie inter comitatus sollemnes Angliae enumeratur. Comitatus administrativus Wiltoniensis territorium paullo restrictum reclamat; pagus enim burgi Swindon e boreorientali parte comitatus separatus est una cum suburbiis (inter quae Highworth).
Wiltonia iam fere oblita, comitatus Wiltoniensis urbem praeclarissimam Sarisberiam continet; cui adiunguntur oppida potiora Bradford on Avon, Calne, Chippenham, Divisae, Malmesburia, Melksham, Merlebrigia, Trowbridge, Warminster, Westbury, modestiora autem Aldbourne, Amesbury, Castle Combe, Chicklade, Chitterne, Corsham Regis, Downton, Great Bedwyn, Lacock, Lavington Episcopi et Market Lavington, Ludgershall, Lyneham, Mere, Mildenhall, Minety, Pewsey, Ramsbury (olim sedes episcopalis), Sherston Magna, Tidworth, Tilshead, Tisbury, Upavon et Wootton Bassett.
Situs antiquitatis hic reperiuntur Stonehenge et Avebury. Locus huius comitatús excelsissimus est Milk Hill.
Marçon
Marçon est commune 1028 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Ars coquinaria mediaevalis
Ars coquinaria mediaevalis comprehendit cibos ac consuetudines coquendi et edendi Europae mediaevalis, id est inter saecula quintum et sextum decimum. Quod tempus aevo Imperii Romani successit, et antecessit Novo Aevo, cum cibi et ars coquinaria multum mutati sunt, fundamenta iacientes artis coquinariae Europaeae hodiernae.
Frumenta erant cibi principales, quod oryza solum ad finem aevi advenit, et solanum tuberosum solum anno 1536 e Mundo Novo invectum est et multum postea populare fit. Hordeum, avena, ac secale apud pauperes, et triticum apud classes dominantes, in formis panis, pultis, ac collyrae edebantur. Faba et holera erant supplementa magna huic victui. (Fabaceae generis Phaseoli in Mundo Novo ortae sunt et tantum post permutationem Columbianam saeculi XVI sunt invectae.)
Caro cara erat, ergo maioris aestimabatur, et praecipue ferina, quae usualis erat solum in epulis nobilium. Carnes communissimae animalium erant porcina, vervecina, pullina aliarumque avium; caro bubula, quae maiores tractus terrae poscebat, minus usualis erat. Pisces gadus et harengus erant magna elementa victus populorum septentrionis; hi pisces siccati, fumosi, vel salsi etiam in mediam continentem penetraverunt. Multi alii pisces aquarum dulcis et salsae edebantur.
Vectura lenta et conditura siccatione, salsura, fumatione, vel muria commercium super longum intervallum sumptuosum fecit. Idcirco cibus nobilium plus quam cibus pauperum ad effectum extraneum erat pronus, ex condimentis exoticis et aliis invectionibus pretiosis pendens. Cum quisque gradus societatis superiorem imitando exprimeret, epulae novae ex commercio vel bellis inter nationes a saeculo XII ad classes medios urbanos permanare coepit. Eodem tempore sumptuariae leges consumptionem conspicuam a divitibus novis circumscripserunt. Praeterea, quia congruentiam naturalem inter laborem et cibum esse credebatur, idcirco normae sociales cibum classis operariae minus politum esse dictabant.
Iosephus Damer
Iosephus, vulgo Joseph Damer (natus die 12 Martii 1718; mortuus 1798) fuit dives Anglicus, qui terras comitatus Dorcestriae possidens ibi villam rusticam nomine "Milton Abbey" (Abbatiam Milton) reconstrui iussit oppidumque Milton delere; oppidum novum Milton Abbas condidit. Architecti ad "abbatiam" aedificandam Gulielmus Chambers et Iacobus Wyatt operam dederunt; paradisum Lancelot Brown elaboravit. Iosephus Damer titulum baronis Milton anno 1753 adsumpsit, ducatum Dorcestriae anno 1782. Filios genuit tres, quorum Ioannes, anno 1743 natus, uxorem Annam Seymour Conway duxit sed mortem sibi intulit anno 1776; Georgius autem, anno 1746 natus, patri in ducatu successor, sine prole mortuus est.
Septimius Severus
Lucius Septimius Severus, imperatorum Romanorum ille primus gentis Septimiae, die 11 Aprilis 145 Lepce Magna natus est. E familia equitum Romanorum ortus (cuius originem ulteriorem nescimus) fuit filius P. Septimii Getae et Fulviae Piae, frater autem minor natu P. Septimii Getae qui consul fuit anno 203.
L. Septimius Severus anno 172 quaestor in Sardinia fuit, anno 173-174 legatus provinciae Africae, 174 tribunus plebis, 178 praetor, 182-183 legatus legionis IV Scythicae in Syria, circa annum 186 consul, 186-189 legatus Augusti pro praetore Galliae Lugdunensis. Anno 187 Septimius Severus Iuliam Domnam in matrimonium duxit, anno sequente Caracalla natus est, anno 189 Geta frater eius. Anno 190 consul suffectus erat. Anno 191 Commodus legionum imperium Severo in Pannonia superiore dedit. Post Pertinacis caedem in 193, hae legiones eum Carnunto imperatorem esse proclamaverunt. Postea ad Italiam progressus est insidiendi causa Romam sine praesidio. Dum Pescennius Niger proclamatus est a legionibus Syriacis, in Britannia Clodius Albinus imperator se proclamavit; cui Severus pro tempore titulum "Caesaris" obtulit. Anno 194 Pescennium apud Issum debellavit, anno 197 Albinum apud Lugdunum; ita imperii unitatem restituit.
Cum dux esset, in bello adversus Parthos vicit. Propter has victorias, pars Mesopotamiae septentrionalis denuo in imperium Romanorum inivit. Milites sui Ctesiphontis urbem diripuerunt et cives, qui vivi superfuerunt, velut servi venditi sunt.
Rerum gestarum scriptor Cassius Dio, qui ipse ominibus valde credidit et de eis rebus scripserat, Severum asseverat multa de vita sua et de re publica a somniis et stellarum coniunctionibus diiudicare.
In postremis annis, Septimius Severus contra barbaros, quod oppugnationibus eorum imperii unitas periclitabatur, pugnavit. Maximum periculum in Britannia erat. Ideo Hadriani vallum renovatus est. Septimius Severus 4 Februarii 211 mortuus est Eboraci. Post mortem suam, Divus factus est a Senatu. Hereditatem eius filiis Getae Caracallaeque dedit. Paulo post Geta necatus est a fratre suo.
Le Fréty
Le Fréty  est commune Francicum 68 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
1680 Per Brahe
1680 , olim designationibus 1942 CH, 1934 PP, 1937 AA, 1937 AY, 1938 JA, 1943 PC, 1949 XL, 1952 OG, 1953 VD1, 1960 FF, et A902 JA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Liisi Oterma in Universitate Aboae versato repertus est.
Sains (Illa et Vicinonia)
Sains (Britonice  Sent ) est commune 482 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
1680 Per Brahe
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1680 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Regnum Bavariae
Regnum Bavariae vel regnum Bavaricum fuit civitas perantiqua, quae ultima forma anno 1806 condita est. Post primum bellum mundanum finem habuit anno 1918, cum Bavaria una de regionibus Rei Publicae Germaniae facta est, sed iam ad annum 1871 Regnum Bavariae pars fuerat Imperii Germanici. Ad regnum pertinuerunt et terrae antiqui Ducatus Bavariae et Franconia et circulus Suebicus Sacri Imperii Romani (i. e. theodisce Schwäbischer Reichskreis).
Hoc regnum pertinuit.
Donaldus Anas
Donaldus Fauntleroy Anas (Anglice Donald Fauntleroy Duck) est persona in Americanorum librorum nubeculatorum serie a Societate Walt Disney facta, quorum nonnulli etiam in lingua Latina editi sunt. Donaldus est anas candida et anthropomorphica, rostro, cruribus, pedibus flavis praedita. Tunicam nauticam, pileum, et focalinum rubrum usitate gerit, sed nullas bracas, nisi natat. Semper mala sors et res adversae contra illum sunt.
Familia
Donaldus, a Gualterio Disney excogitatus, est nepos Scruguli Anatis.
Vita publica
Die 9 Iunii 1934, Donaldus in pellicula Gallina parva prudens primum videri potuit. Prima historia in latina traducta "Donaldus Anas atque Nox Saraceni" est, edita ab European Language Institute.
Saint-Ambroix (Carus)
Saint-Ambroix est commune Francicum 408 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Vergies
Vergies est commune Francicum 190 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Mamers
Mamers est commune 5 363 incolarum (censu anno 2008 facto) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris, 15 chiliometra ad occidentem ab Alenconio situm. Hic sunt place Carnot, forum frumentarium saeculi XIX, ecclesia Sancti Nicolai saeculi XII, atque ecclesia Nostrae Dominae saeculi XVI.
Begabtenprüfung
Begabtenprüfung ('examinatio ingenii', ad verbum "examinatio ingeniosi') est probatio aditialis universitaria in Germania quae pro alternata probationis Abitur condicione est, vel discipulum pro "Abitur in certa disciplina" (Fachgebundene Hochschulreife) aptum reddit. Iustum nomen Theodiscum est Prüfung für den Hochschulzugang von besonders befähigten Berufstätigen ('Probatio pro Matriculatione in Universitate ab Operariis Praecipue Peritis').
Saeculum 8 a.C.n.
Saeculum 8 a.C.n. saeculum est quod annos 800 a.C.n.–701 a.C.n. comprehendit.
Dionysius Moncada
Dionysius Moncada, vulgo plene Denis Ronaldo Moncada Colindres (natus in Murra Novae Segobiae die 28 Novembris 1948) est miles et politicus Nicaraguae.
Saeculum 8 a.C.n.
Anni
saeculum 9 a.C.n. - saeculum 8 a.C.n. - saeculum 7 a.C.n.
Dionysius Moncada
Alumnus est Universitatis Nationalis Autonomae Nicaraguanae Legione in urbe ubi iuri publico studuit. Ab anno 1979 in exercitu revolutionario Nicaraguano militavit. Annis 1981 et 1982 academiam militarem Havanensem frequentavit. Deinde apud curiam iustitiae supremam Nicaraguanam operam dedit in rebus militaribus. Ab anno 2007 iuxta ministerium rerum externarum legatus plenipotentiarius fuit apud ordinem civitatum Americanarum. Ab anno 2013 eodem tempore officio ministri vicarii a rebus externis functus est, ministro principali Samuele Santos. Cui iussu praesidis Danielis Ortega die 16 Ianuarii 2017 ipse succedit.
Sergius Korolëv
Sergius Pauli filius Korolëv (Russice: Сергей Павлович Королёв, Ucrainice: Корольов Сергій Павлович tr. Sergej Pavlovič Korolëv, []; 12 Ianuarii 1907 – 14 Ianuarii 1966) fuit constructor rochetarum Sovieticus, qui aedificatione primi satellis artificialis Telluris Sputnik 1 et astronavis Vostok 1 (in qua Gagarin primum volatum in spatium cosmicum fecit) praefuit. At anno 1938 a regimine Stalinano in gulagiam missus est, e qua anno 1945 liberatus est. Ab anno 1958 erat socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS. Bis (annis 1956 et 1961) titulo Herois Laboris Socialistici dignatus est.
8327 Weihenmayer
8327 , olim designationibus 1981 JE3 et 1972 GB2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker et Eugenio Merle Shoemaker, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8327 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Itinerarium Terrae Sanctae (Wilbrandus)
Itinerarium Terrae Sanctae est commentarius Wilbrandi Oldenburgensis canonici Hildesiensis de itinere quod annis 1211/1212 iussu Ottonis IV imperatoris in Terram Sanctam et Armeniam fecit ad quintam expeditionem sacram praeparandam.
Vergheretum
Vergheretum  (alia nomina: Virgaretum, Virgareta, Castellum Virgaretae ) (Italiane: Verghereto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Foroliviensi-Caesenati situm. Incolae Virgaretini appellantur.
Ovis aries
Ovis aries est species mammalium quadrupedum subfamiliae Caprinarum familiae Bovidarum, usitate ut animal domesticum conservatum. Ovis, sicut omnia ruminantia, est in ordine Artiodactylorum, ungulatorum aequis digitis. Nomen ovis, etsi ad multas species pertinet, in usu quotidiano ad Ovem arietem paene semper spectat. Quoniam plusquam quinquies centum milia millionum ovium domesticarum vivunt, eorum est numerosissimae sui generis species.
Mares atque feminae cornua habent, sed cornua feminarum minuta, marum longa atque spiralia sunt. Feminae omnino pullum unum habent, quamquam parire possunt usque ad tres, postquam esse in gestatione in qua plus minusve 146 dies manet.
Oves in orbe
Exstant in orbe terrarum plusquam 800 species ovium, locis tam diversis quam montibus desertisque.
Exsilium
Exsilium, sive exilium, est "privatio soli patrii sive ultro subeatur ad poenam vitandam, vel mutandae sedis gratia; sive lege et damnatione inferatur." Marcianus iuris consultus scripsit exsilium triplicem esse: "aut certorum locorum interdictio, aut lata fuga, ut omnium locorum interdicatur praeter certum locum, aut insulae vinculum, id est relegatio in insulam." Exul est, cui exsilium tolerandum est.
De exsilio voluntario subito, id est de potestate data poenae, etiam capitalis, fugà vitandae, Cicero in oratione Pro Caecina haec dixit: "Exsilium enim non supplicium est, sed perfugium portus que supplici. Nam quia volunt poenam aliquam subterfugere aut calamitatem, eo solum vertunt, hoc est sedem ac locum mutant. Itaque nulla in lege nostra reperietur, ut apud ceteras civitates, maleficium ullum exsilio esse multatum; sed cum homines vincula, neces ignominias que vitant, quae sunt legibus constitutae, confugiunt quasi ad aram in exsilium. Qui si in civitate legis vim subire vellent, non prius civitatem quam vitam amitterent; quia nolunt, non adimitur eis civitas, sed ab eis relinquitur atque deponitur. Nam, cum ex nostro iure duarum civitatum nemo esse	possit, tum amittitur haec civitas denique, cum is qui profugit receptus est in exsilium, hoc est in aliam civitatem."
Temporibus veteribus exulibus tellus ultima Tibur erat, ut apud Ovidium poetam legimus. Imperatorum autem temporibus poena exsilii aucta est interdictione aquae ignisque cum ademptione rerum familiarium et iuris civitatis. Exsilium lenius relegatio, gravius deportatio fuit. Iniussu in patriam reversi supplicio affecti sunt.
Influentia
Influentia vel febris catarrhalis epidemica est morbus (vel accuratius pestilentia sive viralis infectio epidemica), quae provocatur a diversis viris familiae orthomyxoviridarum, quae attingunt aves et mammalia. Quidam, propter aliqua symptomata similia, influentiam gravedine confundunt. Sed gravedo per aliud virus datur.
Curus influentiae morbis cordis pulmonumque chronicis, velut in graviditate aggravescere queant.
Hodie quaedam substantiae medicamenta antiviralia in influentia tractanda notae sunt.
Symptomata vel influentiae signa
Qui influentia laborant, de more sentiunt:
Praeter haec symptomata, pueri aliquando alvi profluvio et abdominalibus doloribus laborant.
Asthma bronchiali vel aliis morbis pulmonum, cordis chronicis, metabolicis aegroti, velut in graviditate cursus influenzae graviores pati queant.
Influentiae virus
Vira influentiam efficientia sunt vira biologica e familia Orthomyxoviridarum. Materia genetica eorum est ARN (acidum ribonucleicum). Eis genera haec:
Contagio
Influentia maxime per aerem communicatur, cum quis tussit aut sternuit. Tussis enim et sternutamenta spargunt particulas, quae virus continent. Influentia etiam communicatur e contagione excrementorum vel mucorum infectarum avium, vel per contactum cum superficie tabida.
Influentiae vira lumine solis, disinfectantibus detergentibusque possunt restingui. Virus potest quoque sapone restingui. Quam ob rem manus saepe ablutae contagionis periculum imminuunt.
Vaccinum
Pagi quidam offerunt vaccina antiinfluentialia. Aves cicures saepe vaccinis muniuntur ne fortuito influentiae incursu exterminentur.
Triceps vaccinum minime praebet contagionis periculum. Verumtamen vaccinum, quod pro aliquo anno fabricatur, pro anno sequenti potest nihil proficere, quia influentiae virus celeriter mutat veteres stirpes suas in novas.
Epidemiae
Influentia, per universum terrarum orbem, quibusdam epidemiarum tempestatibus dissipatur. Quae epidemiae quotannis casuum gravium afferunt inter tres et quinque milliones; occidunt vero hominum inter ducenta quinquaginta et quingenta milia. Hic numerus potest ad milliones crescere, quando datur pandemia.
Per saeculum XX, propter novam influentiae viri stirpem tres pandemiae hominum plus quam decem milliones occiderunt. In plerisque casibus, novae viri stirpes apparent, cum virus, quod iam est, ex altera animali specie ad homines communicatur, vel cum stirps, quae hominibus inest, colligit nova gena ex viro, quod solas aves aut suina inficit.
Quaedam viri stirps aviaria, H5N1 quae dicitur, ante annum 2000 sollicitudinem de nova quadam influentiae pandemia excitavit; haec autem se in aliquam formam mutavit, quae difficile ad homines transit.
Mense Aprili anni 2009, pandemia coorta est novae cuiusdam stirpis, quae miscebat gena stirpium humanae, aviariae et suinae. Haec stirps dicebatur H1N1 vel influentia suina.
Therapia influentiae antiviralis
Drogae antivirales, quae in influentia tractanda utiles apparent, sunt Baloxavirum marboxilum et Oseltamivirum et Zanamivirum.
Baloxavirum marboxilum
Baloxavirum in acidum convertitur, quod enzymi ribonucleasis inhibitor agit.
Oseltamivirum
Oseltamivirum est enzymi neuraminidasis inhibitor. Effectus adversarii rarius possunt esse nausea et vomitus. Oseltamivirum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est.
Zanamivirum
Zanamivirum est enzymi neuraminidasis inhibitor et pulvis per os consumitur. Medicamentum cursum in melius amplificare potest.
Geisingen
Geisingen  est urbs et commune Badense-Virtembergense incolarum (anno 2012).
Gaius Aemilius Ti.f. Mamercinus
Gaius Aemilius Ti.f. Mamercinus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Aemilius anno 394 a.C.n. primum tribunus militum consulari potestate erat. Collegae eius Marcus Furius Camillus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Lucius Valerius L.f. Poplicola, Spurius Postumius Albinus Regillensis, Publius Cornelius Scipio fuerunt. Eo anno Romani bellum Faliscorum continuabant. Anno 391 iterum electus est atque cum eo Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Servius Sulpicius Q.f. Camerinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Agrippa Furius Sex.f. Fusus et hoc anno contra Volsinios et Clusii cives auxilium Romanorum contra Gallos petiverunt. Quamquam non impetrati sunt, hoc initium incursionis Gallorum fuit. . Cum Aemilio Postumius collega eodem anno contra Aequos certavit, primo communiter pugnaverunt, deinde milites inter tribunos divisi sunt. Clade et morte Postumii Romam nuntiata cives exterriti sunt. Sed postea Postumius victor Romam revertit.
Mesozoicum
Commissio Internationalis Stratigraphica terminum Cretaceum Palaeogenicum definit ab anomalia iridii qua vestigia illisionis meteoritae iuxta Chicxulub in stratis geologicis per omnem terrarum orbem inscribuntur. Hic terminus inceptum indicat aerae Caenozoicae, systemati Palaeogenico, seriei Palaeocaenae, stadio Danio, perfectionemque aerae Mesozoicae, systemati Cretaceo, seriei Cretaceo superiori, stadio Maastrichtio.
Nomen "Mesozoicum", per exemplum Palaeozoici iam nominati, Anglice sub forma Mesozoic anno 1840 ab Ioanne Phillips propositum est. E verbis Graecis μεσός "medius", καινός "novus", ζῷον "animal" componuntur.
Saint-Aignan-des-Noyers
Saint-Aignan-des-Noyers est commune Francicum 100 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Commarcae Communitatis Valentinae
Commarcae (Hispanice Comarcas; Valentine comarques) Communitatis Valentianae est intermedius administrativae subdivisionis gradus inter commune et provinciam. Quibus Generalitas Valentiana velut fundamento providendarum localium diaconiarum utitur, sed commarcae nullum repraesentativum exsecutivumque corpus proprium habent. Ex anno 2007, triginta quattuor commarcae, inclusa urbe Valentiana, sunt cum incolario mediano 87 788 et areae mediano 665,11 km².
Praesens ordinatio anno 1987 a Generalitate approbata est, quando tres homologae territorialis finitionis categoriae statuta sunt. Articulus 65 anni 2006 Statuti Autinomiae primam legisferam conditionem commarcis providet, quamquam ex Aprili anni 2007, legislatio facultatem dans a Cohortibus Valentianis non sustenta est.
Now, Voyager
Now, Voyager (fere Latine Nunc, Viator) est pellicula ab Irving Rapper creata et docta, anno 1942 edita. Casey Robinson scenarium scripsit et Olivia Higgins Prouty novellae originalis auctrix est. Titulus citatur e poëmate Gualteri Whitman "The Untold Want," "The untold want by life and land ne'er granted, / Now voyager sail thou forth to seek and find."
Hac in pellicula agunt inter alios:
Sanctus Armellus (Illa et Vicinonia)
Sanctus Armellus (Francogallice Saint-Armel, Gallonice Saent-Armaèu, Britonice Sant-Armael-ar-Gilli) est commune 1724 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore iuxta Condate Redonum.
Malicorne-sur-Sarthe
Malicorne-sur-Sarthe est commune 1962 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Grumentum (Basilicata)
Grumentum (alia nomina: Grumentum Novum, Pumentum, Saponaria,  Saponaria Grumentina ) (Italiane: Grumento Nova) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 740 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Potentina situm. Incolae Grumentini appellantur.
Geislingen (Zollernalb)
Geislingen  est urbs et commune Badense-Virtembergense 5'932 incolarum (anno 2014).
Grumentum (Basilicata)
Sententia
Sententia municipalis est: Illa ego quae alatis nitebar turris olim.
Alphonsus La Marmora
thumb|250px|Alphonsus La Marmora
Grumentum (Basilicata)
Ecclesia Catholica Romana
Grumentum fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Grumentina est. Hodie municipium ad Archidioecesem Potentinam-Muranam-Marsicensem pertinet.
Alphonsus La Marmora
Alphonsus La Marmora (Taurini natus die 17 Novembris 1804 - Florentiae obiit die 5 Ianuarii 1878) fuit vir militaris, vir publicus et bis praeses Consilii Ministrorum Regni Italiae.
Grumentum (Basilicata)
Fractiones
Bacino Pertusillo.
De bello Gallico
Commentarii de bello Gallico, sive De bello Gallico, est opus Gaii Iulii Caesaris octo libros continens, in quibus suam incursionem in Galliam, Helvetiam, Germaniam, Britanniam factam describit. Septem libros scripsit singulos, dum bellum contra hostes Gallicos gerit, octavus autem ab Aulo Hirtio familiarissimo Caesari conscriptus est.
Caesar de sese persona tertia, rarissime prima, uti solet.
Argumentum librorum
Liber primus: 58 a.C.n. (a.u.c. 696), L. Calpurnio Pisone, A. Gabino coss.
Liber alter: 57 (697), P. Cornelio Lentulo Spinthero, Q. Caecilio Metello Nepote coss.
Liber tertius: 56 (698), Cn. Cornelio Lentulo Marcellino, L. Marcio Philippo coss.
Liber quartus: 55 (699), Cn. Pompeio Magno, M. Licinio Crasso coss.
Liber quintus: 54 (700), L. Domitio Ahenobarbo, Ap. Claudio Pulchro coss.
Liber sextus: 53 (701), Cn. Domitio Calvino, M. Valerio Messala coss.
Liber septimus: 52 (702), Cn. Pompeio Magno, Q. Metello Scipione coss.
Liber Hirti octavus dictus: 51--50 (703--704), Ser. Sulpicio Rufo, M. Claudio Marcello coss.;  deinde L. Aemilius Paullus, C. Claudius Marcellus consules creati sunt.
Personae in commentariis
Praeter Caesarem ipsum alii, et Romani et barbari, nobis noti sunt e paginis Caesaris, inter quos gravissimus Vercingetorix, dux omnium Gallorum. Inter Romanos habemus T. Atium Labienum, Q. Titurium Sabinum, L. Aurunculeium Cottam, Q. Tullium Ciceronem, fratrem minorem oratoris, P. Sextium Baculum centurionem. Inter Gallos et Germanos laudandi sunt Orgetorix Helveticus, Ambiorix Eburonis, Eporedorix Aeduus, Critognatus Aeduus.
Propata
Propata (Italiane: Propata) est oppidum Italiae et municipium, circiter 140 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Propatenses appellantur.
Fractiones
Albora, Bavastrelli, Caffarena, Caprile.
Municipia finitima
Carrega Ligure (AL), Fascia, Rondanina, Torriglia, Valbrevenna.
Maisoncelles (Sartha)
Maisoncelles  est commune 198 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Perceptio
Perceptio est, qua veritatem externam cognoscimus. Quo modo veritatem percipere possimus, magna quaestio epistemologica est. Itaque perceptio, cum eventum mentis sit, non solum ad philosophiam mentis, sed etiam ad psychologiam cognitivam ac studium cerebri pertinet.
Perceptioni duae partes esse videntur: experientia sensibilis (vel per sensus recepta) et opinatio sive fides. Sunt qui perceptionem solum hanc aut illam esse putent, sed ambas aminadvertere certe praestat. Perceptio saepe ad cognitionem et quidem ad scientiam refertur. Itaque nisi in arbore fructus inveniri posse sciamus (vel confidamus), fructus non percipiamus. Interdum fieri potest, ut aliquam in arbore oculis percipiamus visionem, nec vere quid sit statim cognoscere possimus. Quae perceptio non cognitiva postea clarescere poterit: malum est, nec tuber rami. Experientia sensibilis maxima pars perceptionis est, nam si paulisper conixerimus, in memoria tenere poterimus opinationem rei quam oculis percepimus, sed tunc nullam visionem habemus.
Quid perceptione contineatur
Theoriae supra enumeratae multum inter se differunt. In experientia sensibili non fugere nos videtur earum quas percipimus rerum natura. Nam adsectatores theoriae reprasentationalis calorem colorem duritiam formam &c in his rebus inhaerescere credunt. Fautores autem theoriae qualitativae putant has quas percipimus res in ipsa experientia apparere. De qualitatibus mentis sive qualibus hic agi videtur.
Quid qualitativi perceptione contineatur
Fautores theoriae qualitativae, quamquam experientia sensibili quidquam repraesentari negant, tamen de conscientia alicuius obiecti agi credunt. Quam conscientiam dicunt positam esse in vera relatione percipientis (sive subiecti) et percepti (sive obiecti). Cogitari potest experientiam sensibilem ad rem materialem referri, cuius proprietates in experientia cognoscere possumus. Huiusmodi realismus simplex a philosophis recentioribus reici solet, nam ex erroribus perceptionis et halucinationibus apparet nos, cum aliquid percipimus, de proprietatibus corpusculorum materialium nequaquam recta conscios esse. Error perceptionis fit, si id quod percipimus alias habere videtur proprietates quam vere habet: baculum ex aqua surgens declinare videtur; nummulus, si eum oblique spectes, oblongus apparet; res alba, si eam in luce rubra intuearis, rubrum colorem habere videtur. Nihil de his proprietatibus in re quam percipimus inhaerescit. Cum igitur error perceptionis factus erit, non praeteribit nos conscientia proprietatum quae materiali corpusculo propriae non sunt. Erroris etiam maioris exemplo sunt halucinationes, nam fieri non potest, ut proprietates, de quibus conscii sumus halucinantes, rei materiali, quoniam non exstat, propriae sunt: constat experientiam hominis halucinantis ab experientia vulgari naturà internà (sive phaenomenologice) nequaquam differre. Ne in vera quidem perceptione proprietates rei materialis directo cognoscemus.
De phaenomenalismo
Alterum est quod phaenomenalismus cum veritatibus scientificis ad perceptionem pertinentibus non congruere videtur. Constat enim perceptionem visualem fieri, cum lux ex obiecto repercussa oculorum contingit retinam, ex qua impulsus electricus in cerebrum meat. Constat igitur perceptionem ex processu causali effici. Ideo Russell postea phaenomenalismum repudiavit.
De theoria adverbiali (vel modali)
At sensu datum, quamquam aliquo modo obiectum mentale singulare est, tamen natura certa et definita carere videtur. Haec difficultas metaphysica optime patefacta est a Roderico Chisholm, qui gallina maculata utitur exemplo. Cum enim gallinam maculatam spectamus, nonne de sensu dato maculato conscii sumus? Sed quot maculas habet? Quod maculas gallinae non enumeravimus nec de ulla finita macularum copia conscii sumus, macularum multitudinem indefinitam esse concedendum est, nam constat sensu dato nullas esse proprietates, quae non in conscientia nostra sint. Nam quo modo possint esse entia, quorum cuique indefinita sit macularum copia?
Itaque Chisholm (1966) theoria sensu datorum repudiata rationem modalem adoptavit (quam ipse adverbialem appellabat), et quidem ideo quod erret, si quis ex eo quod obiectum materiale rubrum videtur concludat de rubro sensu dato agi. Hoc enim modo copia concretorum entium singularium multiplicetur sine necessitate. Quin simpliciter obiectum rubrum apparere dicamus sine reificatione apparentiae? In hoc enim enuntiato "obiectum rubro modo apparet" dictio rubro modo apparendi verbum determinat ac quaestioni "Quo modo obiectum apparet?" respondit. In halucinationibus tamen nullum adest obiectum. Itaque potius dicendum sit "Rubro modo experior", nam hic de experiendi modo agi videtur. Ut celeriter aut lente ambulare, item rubro modo (vel "rubre") sentire aut experiri possumus. Corpusculum materiale eiusque experientiam percipimus. Proprietates quas sentimus modi experiendi sunt.
Num nostra experientia mundi theoria adverbiali explanari potest. Nam experientiae nostrae structura spatialis esse videtur. Cum enim res varios colores habentes intuemur, fieri non potest, quin colores in variis locis campi visualis bi- vel tridimensionalis positos videamus. Sed ea omnia redigere ad experiendi modum, quo nulla conscientia obiectorum contineatur, perdifficile est. Apparet tamen experientiam ad aliquid obiectum pertinere. Theoria adverbialis nihil conferre videtur ad hoc problema: quo modo ex videndi et sentiendi experientia cognitionem mundi externi colligere possimus.
Quid experientia repraesentetur
Repraesentationalis (sive intentionalis) theoria perceptionis multis virtutibus et theoriam sensu datorum et theoriam adverbialem superare videtur. Docet enim contra adverbialismum percipiendi experientiam ad aliquod obiectum pertinere, nec tamen obiectum mentale esse quod inter mundum materialem et nos ipsos intercedat (ut theoria sensu datorum docet) obiectum usitatum materiale. Quidnam igitur experientia representatur? Res in mundo aliquo modo se habere. Proprietates sensibiles eae sunt, quas rebus materialibus esse experiamur. Hoc est quod experientia continetur.
Quamquam theoria repraesentationalis species realismi directi est, nihilo minus et errores perceptionis et halucinationes quam simiplicissime explanare valet. Constat enim fieri posse, ut res aliter atque experiamur se habeant. Actus enim mentales ad obiectum pertinent, quod non est necesse extra actum exstitisse. Fieri enim potest, ut obiecto nihil nisi exsistentia intentionalis sit. Quare facile erat exeunte saeculo XIX de incolis Martis ("Marticolis") eorumque moribus loqui.
Opinationes exemplo sunt statùs intentionalis, nam non nemo intellegit fieri posse, ut falsae sint. Etiam ad res quae non sunt (sicut Marticolas) pertinere possunt. In halucinationibus deest obiectum quod percipitur.