cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cella in Bisontio
Saeculo XIX
Die 27 Decembri 1800 in caupona ad officium diribitorium vetus congressus habitus est, ubi defensores sclopetarii locales impetum in legiones Napoleonis tyranni instituerunt. Victoria a Francogallis parta pecuniae multae reparationis causa solvendae erant, itaque studium bellorum sequentium pro Tirolensibus et pro imperatore Austriaco gerendorum minimum fuit. Bavarienses annis inter 1810 et 1816 regentes oppido nomen novum Zell am See dederunt. Anno autem 1816 Provincia Salisburgensis, olim status liberi, Austriaca facta est. Administrationes plurimae Salafeldam translatae sunt, donec burgimagister Iosephus Salzmann mirum in modum anno 1854 reditum officiorum adipisceretur. Idem vir quoque declaravit viam ferratam directo Cellam attingere debere. Hamaxostica rei periegeticae valde profuerunt, cui propugnatores efficaces fuerunt inter multos alios Rudolphus Riemann, Iosephus Salzmann demarchus, Ioannes Stoeckl circuli praetor, Nicolaus Gassner architectus. Anno 1877 associatio philotheoriae dedicata semitas migratorias instituit, mappas geographicas edidit, libellos commendativos prelo mandavit. Sectio Alpina ad vias montanas creandas iam anno 1871 condita erat.
Anno 1885 Elisabetha Austro-Hungarica cum filia Maria Valeria Cellam visitavit sicut anno 1893 imperator Franciscus Iosephus I. Istis temporibus multa xenodochia constructa sunt: 1876 - Hotel Krone, 1879 - Hotel Kaiserin Elisabeth, 1878/1894 - Grand Hotel am See, 1898 - Pinzgauer Hof. Anno 1898 ferriviaria linea inter Cellam et cataractas ad Krimml in pagi oriente sitas est aperta. Anno 1900 familia cantatrix Trapp aestatem unam in Thumersbach degebat. Artifices multi Cellam frequentabant velut pictor Germanus Augustus Franciscus Henricus von Naumann, chalcographus Pragensis Antonius Balzer, pictores Germani Gulielmus Fredericus Schlotterbeck atque Ioannes Iacobus Strüdt. Mentionis digni quoque sunto Austriaci Franciscus Barbarini, Franciscus Iosephus Sandmann, Thomas Ender, Fredericus Gauermann, Hubertus Sattler et Edmundus Höd, Anglus Eduardus Theodorus Compton et vernaculus Carolus Flieher. Illi omnes et oppidum et plagas in proximitate penicillo depinxerunt et in totum orbem terrarum miserunt.
Saeculis XX et XXI
Primum bellum mundanum emolumento valde nocuit; iam in intio belli xenodochia nonnulla in valetudinaria militaria redacta sunt. Quando orbitam alteram viae ferratae addiderunt - quod ob bellicas causas necessarium fuit - semitae apud lacum affabre factae destructae sunt. Deversorium honorabilissime Hotel Kaiserin Elisabeth demoliverunt, cum demarchus Iosephus Wisgrill viridaria circumcirca salvaret. Anno 1919 democratia socialis confidentiam maximam in civibus attinxit. Antonius Werber infirmus mox politica sese abstinere coactus est. Anno 1922 Iosephus Ernst, fautor Nazismi burgimagister creatus est.
Anno 1928 Cellae privilegia urbana concessa sunt propterea quod res periegeticae tantopere florebant: interdum totius Austriae quinta funivia in monticulum Schmitten mense Decembri munere fungi coeperat. Cellam valde fovebat et praeses ministrorum Salisburgensis Franciscus Rehrl. Coalitio autem inter lateris politici dexteri asseclas anno 1931 rupta est. Mensibus inter Decembrem 1933 et Iunium 1934 provisorius burgimagister Leo Weißengruber res publicas administrabat; istis annis querelae politicae permultae sequebantur, anno 1933 vel exercitus treugam restaurare debuit. Anno 1936 pacem politicam adduxit Sebastianus Hörl neutrius factionis fautor, quem mense Martio 1938 post annexationem Austriae statim removerunt. Cum Americani liberationem ab iugo Germanico attullissent, democratizatio ubique propulsa est. Annis 1950 philotheoria rursus florebat, in qua tum periegesis aestivalis ante periegesim hiemalim recessit. Nartatio maxime colitur ubique in montibus Cellensibus et in regione vici finitimi Kaprun. Die 12 Iunii 1966 oppidum calamitatem tempestatis horribilis subiit. Burgimagistribus Ernesto Höfer et Aloysio Latini multa incepta feliciter in salutem publicam terminata sunt: Castellum Rosenbergense pro demarchia factum est, aedificia vetera restaurata sunt, zona peditum in urbis centro anno 1973 aperta est, certamina nartatoria maxima in montibus commissa sunt. Etiam moderna funivia ad collem Schmitten erecta est. Ex anno 1996 cuniculi longi commeatum viarium nimium ex oppido in montem reducunt. Demarchus Georgius Maltschnig anno 2007 aulam congressuum maximam, mense Decembri 2010 thermas Tauern SPA World inauguravit. Nostris diebus viatores et philotheori ex Arabia orti oppidum invadunt ob Cellae situm paradisiacum secundum imaginem Alcorani cum lacu inter montes niveos. Itaque officia periegetica praeconium multum in terris istis agunt.
Urbis vici
Urbs in vicis his consistit (cum incolarum numero):
Maumusson-Laguian
Maumusson-Lauguian (Gasconice Maumusson e Laguian) est commune 155 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Petrus Cosimi Medices
Petrus Cosimi Medices, dictus Il Gottoso quia fuit podager (natus Florentiae 1416; ibi obiit die 2 Decembris 1469), filius Cosimi Medicis et Comitissae de Bardi, pater Laurentius Medicis et Iuliani Medicis, fuit de facto princeps Florentiae ab anno 1464 usque ad annum 1469.
Boletus
thumb|right|Boleti sicci Boletus est genus fungi familiae Boletacearum.
Species typica generis Boleti est Boletus edulis (Johannes Baptista Bulliard, anno 1782). Aliae species inclusae sunt:
2379 Heiskanen
2379 , olim designationibus 1941 ST, 1935 QD1, 1953 VL, 1953 XT, 1964 RD, 1965 YD, 1966 BH, 1970 RM, 1971 YA, 1974 FR, 1975 NK, et 1976 US5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yrjö Väisälä, astronomo apud Universitatem Aboensis versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2379 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Crécy-Couvé
Crécy-Couvé est commune Francicum 266 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Henricus VIII (rex Angliae)
Henricus VIII (28 Iunii 1491–28 Ianuarii 1547) a 22 Aprilis (coronatus est 24 Iunii) 1509 usque ad mortem suam fuit rex Angliae. Anno 1541 etiam factus est Hiberniae rex, quam antea dux rexerat.
Vita
Secundus filius Henrici VII (Henrici Tudoris) regis et Elisabethae Eboracensis factus est mortuo fratre natu maiore Arthuro Tudore princeps Cambriae. Iudicium papae necessarium fuit, ut permitteretur Henrico VIII viduam fratris sui, Catharinam Aragonensem, in matrimonium ducere, tantum matrimonio Arthuri Catharinaeque non perpetrato (ad disciplinam Ecclesiae Catholicae matrimonium est perpetrandum conubio, ut fiat ratum) possibile. Catharina Henrico infantes peperit nominatos Henricum (1 Ianuarii–22 Februarii 1511), Henricum (November–November 1513), Mariamque (28 Februarii 1516–17 Novembris 1558). Post divortium factum cum Catharina minime a papa accognitum Henricus divisionem fecit inter Anglicam Ecclesiamque Catholicam. Quo facto difficultatibus gravissimis ab ecclesia illa adficiebatur. Henricus multos merces ecclesiae confiscavit, atque Ecclesiam Anglicam condidit, quod tandem decreto Principatus Lege (Anglice Act of Supremacy) confirmatum est.
Henrico absente et bellum gerente in Francia dux tertius Norfolcis, Thomas Hauardus (Anglice: Thomas Howard), vicit Iacobum IV regem Scotiae, qui temptaverat invasionem, apud Floddenos. Inimicitia Henrici longa cum rege Francisco I comminatio facta est causa foederis Franciae et Scotiae, quod utraque terra erat catholica. Henricus et Franciscus 1520 convenerunt iuxta Calisium in Aurei Campo Panni. Anno 1546 pacificatum est cum Francia.
Henricus VIII potentiam auxit classis Angliae, sed navis sua summa, nominata Mary Rose, mersa est pugna cum classi Galliae, postquam longe efficaciterque navigaverat, in portu oppidi Portus Ostii, Henrico spectante.
Henricus VIII merito valet vulgaris imperator temporis Aevi antiquitatis renascentis. Doctus, locutus est pluribus linguibus, epistulisque conlocutus est cum Erasmo de Roterodamo. Musicus quoque fuit, et musicam composuit. Superavit alios saltando, venando, luctando, exercendo armorum.
Unum aliorum muniorum magnorum temporis Henrici fuit Conductionis Lex (Act of Union), decretum anni 1536 cives Cambriae reddens etiam cives Angliae. Nihil pudoris Henrico erat sanguis Cambriae suus.
Etiam notus erat causa uxorum sex eius. In lingua Anglica est carmen "Divorced, beheaded, died; divorced, beheaded, survived" (Latine: "Divortium factum, carnificata, mortua; divortium factum, carnificata, supervivit") pertinens ad illas uxores sex. Facto cum Catharina Aragonense divortio atque divisione inter ecclesias Catholicam Angliamque, nupsit Annam Bolinam 25 Ianuarii 1533 in matrimonium duxit, sed Anna, cui epistulas amantes pulcherrimas scripserat, Henrico infortunate modo puellam peperit, Elisabetham (7 Septembris 1533-24 Martii 1603). Infans alter fuisset puer, sed mortuus est partus. Anna, quod nec Henrici animum bonum tenere nec ei parere heredem speratum potuerat, accusata est causa adulterii multis casibus persecuti et carnificata una cum eius "amantibus," inter quos etiam esse Annae fratrem dictum est.
Uxor sequens in vita Henrici Iana Seimora erat ei parens filium saepe aegrotum Eduardum (12 Octobris 1537–6 Iulii 1553) Breve tempus post genus infantis (24 Octobris 1537) mortua est verosimile febre lecti infantis. Henricus modo 6 Ianuarii 1540 invito iterum nupsit instantia cancellarii Thomasii Cromwellis. Cromwell postea, ut antecessores Morus atque Thomas Wolsa, causa proditionis patriae accusatus est.
Uxor a Cromwelle conciliata quarta Germanica religionis ecclesiae Protestanticae erat Anna de Clivis. Henricus eam ante nuptias modo spectaverat in pictura et a principio non dilexerat eam. Iam in Iunio 1540 divortium cum Anna fecit. Anna de Clivis Henricum supervixit annos decem. Matrimonium Henrici sequens factum cum adolescentiore Catharina Huarda (Katherine Howard) iam 28 Iunii 1540. Sed mulier adolescens minime amabat Henricum hoc tempore habentem aspectum non quidem iucundum. Accusata, aliter quam Anna Bolina, merito est causa adulterii et carnificata 13 Februarii 1542.
Ultimae uxori, Catharinae Parrae, mulieri maturiori iam bis viduae, Henricus 12 Iulii 1543 nupsit. Eum supervixit tempus unius anni, sed modo, quod Henricus tempus breve post nuptias mortuus est. Si Henricus supervixisset tempus longius, Catharina mox esset necata ob opinionem eius pertinentem ad religionem et animum multas facientem contradictiones.
Notum est Henricum in vita sua seriore fuisse ponderis nimis magni et possibiliter passum esse arthritem, syphillem et/aut diabetem. Cum iunior etiam erat traditur fuisse virum vividum. Origo ponderis eius nimis magni fuit calamitas apud tornamentum. Patiebatur vulnus in crure situm non impediens suas exercitationes, sed plus et plus complens pure et sic ex parte verosimile causa ens mortis Henrici.
Montbarrois
Montbarrois est commune Francicum 272 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Vizos
Vizos (Occitanice Visòs) est commune Francicum 41 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ramayanum
Ramayanum vel Ramayana (Sanscrite Rāmāyaṇam; scriptura devanagari रामायणं), in lingua Sanscrita composita, fons et repertorium mythologiae Hinduisticae, est carmen epicum vati Valmici adscriptum. Narrat originem dei Ramae expeditionemque eius ad insulam Taprobanam ut mulierem Sitam servet e daemone Ravana; insuper recelat traditiones cultus tam civilis quam religiosi. Hoc carmen, unum e longissimis litteraturae Sanscriticae, continet 24,000 "slocos", vel versus, in septem libris divisos, quorum primus Balakanda et septimus Uttarakanda serius additi sunt, sed de tempore redactionis auctores non consentiunt. Nomen Rāmāyaṇa dicit "iter Rami."
Enarratio
Ramayana enarrat originem et res gestas Ramae, Visnui septima incarnatio (avatara), regis et amatoris belli, una cum historia coniugis eius Sitae. Ramus, princeps haeres regni Kosalae, iniuste orbatus est iuris ad thronum et in exsilium Ayodhyae urbs capitis missus, ubi 14 annos remansit, cum muliere Sita et fratre Laksmane. Ibi Sita, a rege daemonum Ravana rapta, in insulam Lancam (vel Taprobanem) ducitur. Rama et Laksman cum Vanara et Hanuman foedus concludunt et pontem construunt ex India ad Lancam ducentem. Ravana occiso in urbe eius Ayodhya, Rama ut rex in urbem introducitur. Ut praescriptiones dharmae servasset Ramus Sitam reicit, de fidelitate dubitans. Ad puritatem probandam, Sita ignis periculum accipit et ex flammis salva exit.
Fortuna
Hoc carmen ad thesaurum hereditarium educationemque publicam pertinet et Indorum et omnium populorum qui Hinduismo haerent; credunt enim Ramayanum non tantum describere, sed etiam praescribere, ope exempli Ramae et Sitae, rationes vitae meliorandae et perfectendae. Versiones exstant in multis linguis Indiae et Chersonesi Aureae.
Lapeyrère
Lapeyrère est commune Francicum 73 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Maulichères
Maulichères (Gasconice Maulishèra) est commune 161 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Saint-Cyr-du-Ronceray
Saint-Cyr-du-Ronceray est commune Francicum 634 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Cartusia (mons)
Cartusia sive Magna Cartusia (-ae, f.; Francogallice: Chartreuse sive Grande-Chartreuse) est pars Praealpium Francogallicarum, quae in praefecturis Isara Sabaudiaque patet. Eius culmen, Saxum calvum nomine (Francogallice : Chamechaude), 2082 metrorum altitudinis est.
Kamikaze
Kamikaze (Iaponice 神風 'ventus divinus') in variis linguis hodiernus est incursus ad mortem voluntariam admittendam. Iaponi milites arte aeroplanis in naves aeroplanigeras irrumpendi inter secundum bellum mundanum usi sunt, ut Americanis nocerent atque animos eorum dilabantur. Verbum kamikaze quoque sicut origo, ventos vehementer tempestatesque significat qui in Medio Aevo classem invasorum Mongolorum, cuius dux fuit Kublai Khan, delendo Iaponiam servaverunt. Hodie, hoc verbum adhibetur cum fanaticus sibi mortem consciscit pro causae suae. Ipsi se dicunt martyres mori. Animae martyrorum ad Yasukuni celabantur.
Franciscus Loredan
Franciscus Loredan  fuit Dux Reipublicae Venetae a die 18 Martii 1752 usque ad mortem.
Angoulins
Angoulins  est commune Francicum 3'790 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Aquitania Nova.
Courville-sur-Eure
Courville-sur-Eure est commune Francicum 2'815 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Uzan (Pyrenaeus Atlanticus)
Uzan  est commune 148 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Emmentaler
Emmentaler est caseus bubulus e lacte crudo in Helvetiae pago Bernae in valle Emmae inventus, oculis magnis sparsus. Sub eodem nomine casei similes (sed recentiores) etiam alibi fiunt: in Germania et Francia, ubi appellationes protectas habent; in Polonia, Lituania, Finnia.
Quenza
Quenza (Lingua Corsa Quenza) est commune Francicum 213 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Lanta
Lanta est commune Francicum 1'775 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
2380 Heilongjiang
2380 , olim designationibus 1965 SN, 1939 SD, 1962 XT, 1967 GE, 1968 QX1, 1973 AD2, 1974 OA, 1975 VL9, 1975 XZ2, 1975 YL, et 1978 RB6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2380 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Contest
Saint-Contest est commune Francicum 2390 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
9293 Kamogata
9293 , olim designationibus 1982 XQ1, 1979 FC2, et 1985 GF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hiroki Kosai et Kiichirō Furukawa, astronomis apud Observatorium Astronomicum Tokii (Statio Kiso) versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9293 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Tête de Moine
Tête de Moine (id est latine: caput monachi) est caseus in Helvetia confectus. Caseus ab aevo medio exeunte in oeconomia monasterii Bellelagiae prope Fanum Sancti Himerii (Francogallice: St-Imier) productus est.
Angliers (Carantonus Maritimus)
Angliers  est commune Francicum 823 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Aquitania Nova.
Mons Argii
Mons Argii, vulgo Montargis est commune Francicum 14 649 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Mediae Franciae.
Yzeron
Yzeron est commune Francicum 1'022 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Mauléon-d'Armagnac
Mauléon-d'Armagnac (Gasconice Mauleon d'Armanhac) est commune 281 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Arngrimus Ionas
thumb|Arngrimus Ionas doctus. Legitur in hac caelatura anno 1592 a Georgio Dedekenio effecta: Dominus Arngrimus Ionas Islandus Widalinus anno aetatis XXIIII. Fides instar aquilae. Arngrimus Ionas (aut Ionae filius, Islandice Arngrímur Jónsson, agnomine lærði, id est doctus; anno 1568 natus Audunarstadis in valle Vididalensi, mortuus Melstadio Midfiordensium in Islandia boreali die 27 Iunii anno 1648) fuit rerum gestarum scriptor et theologus Islandicus. Aetate progrediente sibi ipsi cognomen secundum solum natale Widalinum [sic] indidit, quod etiam nonnulli posterorum eius sibi imponebant.
Vita
Fuit filius Ionae Ioannis filii ex uxore Ingibiorga Lofti filia. Testimonio suo Arngrimus octo annos natus Holis in domum familiamque consobrini Gudbrandi Thorlacii, tum Holensis episcopi, adscitus est, ubi posthac adulescens in Lyceo Holano ampla fruebatur eruditione.
Septem decem annos natus in Academia Hafniensi receptus est ibique quadriennium Musis militavit, quo exacto, in patriam reversus, anno 1589 Lyceo Holano rector praepositus est. Eodem anno sacris initiatus esse ac capellani cathedralis seu coadiutoris episcopi munus suscepisse videtur; ferunt eum rectoris officio usque ad annum 1595 aut 1598 functum esse. At tamen inde ab anno 1596 usque ad annum 1628 Arngrimum vicarium episcopalis fuisse et dioecesin Holensem tantisper administrasse constat, dum Gudbrandus Thorlacius, accepta apoplexia diutius aegrotatione laborans, anno 1627 fatis concessit. Sacerdos etiam in paroecia Melstadensi factus est, quo loco sedem ac domilicium constituit.
Anecdota (Procopius)
Anecdota sive Historia arcana (Graece ) est opus Procopii, saeculo VI medio scriptum inter annos fere 558 et 562. Ibi res gestas aulae Byzantinae tempore suo narrat, et praecipue vitas Iustiniani imperatoris, Theodorae imperatricis, Belisarii ducis exercituum uxorisque eius Antoninae.
Arngrimus Ionas
Vita
Non solum fuit episcopi coadiutor familiarissimus, sed etiam causarum actor fidelissimus in gravibus illius causis, quapropter anno 1592 per Hamburgum et Rostochium Hafniam profectus est, ut litem Gudbrandi ad iudicium regium deferret. Moratus est Hafniae usque in annum 1593. Amicitiis in itinere iunctis, imprimis cum Georgio Dedekenio, Davide Chytraeo, Philippo Nicolai aliisque, haec peregrinatio (atque altera in Daniam anno 1602) magni momenti fuit.
Libris Latine conscriptis extraneorum virorum doctorum animos ad Islandiam mediaevalem et eius historiam priscamque litteraturam flexit, ita ut parens aetatis renatarum litterarum Islandicarum haberi possit. Ab ipso Christiano IV Daniae rege in mandatis habuit, ut antiquos membraneos codices conquireret, eorum quosdam in Latinum sermonem verteret eosque Hafniam mitteret, laboris mercedem accipiens annuos canones nobilis praedii Hallbjarnareyri.
Erat epistularum commercium inter Arngrimum et nonnullos viros doctos, exempli gratia Olaum Wormium, Stephanum Stephanium et supra dictum Davidem Chytraeum.
Flos primus industriae litterarum eius erat liber ille Hafniae anno 1593 editus ac Brevis Commentarius de Islandia inscriptus, quo quasdam de Islandia opiniones corrigere et emendare conatus est. Arngrimus enim ad studium laboremque incitatus erat carmine Saxonico Van Ysslandt, id est De Islandia, dialecto Hamburgensi videlicet a quodam Gories Peerse composito, qui Islandorum vitam, mores, consuetudines permultis locis laceraverat. Carmen ipsum cum neglegendum ac iure nullo respectu dignum esset, tamen Dithmarus quidam Blefkenius his versibus inniti visus est famoso suo libello, cui index est Islandia sive populorum et mirabilium, quae in ea insula reperiuntur, accuratior descriptio; cui de Gronlandia sub finem quaedam adiecta (Lugduni Batavorum 1607). Libellus iste, celeriter a litteratorum publico perceptus, in linguam Batavicam (1608), Theodiscam (1613), ex parte in Francogallicam (1644) conversus et usque in sequens saeculum compluribus editionibus divulgatus est. Qua de causa Arngrimus in istum libellum defensionem scripsit polemicam, cui titulum fecit Anatomes Blefkenianae, et alteram, cum descriptiones Blefkenii etiam aliis scriptoribus velut Davidi Fabricio fundamento essent, Epistolam pro patria defensoriam inscriptam.
Videtur ex Arngrimi palmario, titulum habente Crymogaeae (Graece Frigidae seu Glacialis terrae), quod peritior erat in historiam exponendam quam in geographiam vel naturam describendam. Mentionem de vitae Islandorum condicionibus facit modo praeteriens, sed linguam, litteras, civitatem Islandiae ab inventione insulae usque ad saeculum XVII satis superque tractat. Contendit quoque linguam Islandicam sui temporis esse antiquam linguam terrarum septentrionalium, eandem scilicet linguam, quae in monumentis Runicis reperiri possit ac Gothicae linguae cognata sit; ceteroqui eam et Latinae et Graecae linguis aequat poscitque, ut pura sustineri debeat. Arngrimus Vetus Pactum, quod Islandice Gamli sáttmáli dicitur, amissionem quidem libertatis appellavit, nequedum de restitutione liberae rei publicae Islandiae cogitavit. Immo, reges Daniae et Norvegiae multis verbis laudavit propter eorum curam tutelamque subditorum Islandicorum.
Constat eum poematibus Latinis ac Islandicis expertum esse. Praeterea scripta quaedam forensia in patrio atque alia opuscula in Latino sermone composuit.
Territorium (pars administrativa)
Territorium est pars administrativa civitatis sui iuris; e.g.
Olim:
Uzein
Uzein  est commune 1187 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Index episcoporum Bathoniensium et Wellensium
Hic habes indicem episcoporum Bathoniensium et Wellensium, scilicet eae dioeceseos cuius sedes imprimis fuit urbs Wellae Somersetensis comitatus, postea Bathonia, mox Glastonia, rursusque Wellae.
3339 Treshnikov
3339 , olim designationibus 1978 LB et 1969 VO2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Courtalain
Courtalain est commune Francicum 625 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Masseube
Masseube (Gasconice Masseuva ) est commune 1594 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Uzos
Uzos  est commune 735 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Quasquara
Quasquara (Lingua Corsica Quàsquara) est commune Francicum 54 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Exhibitio interretialis
Exhibitio interretialis, etiam exhibitio virtualis, pinacotheca interretialis, et cyberexhibitio appellata, est exhibitio cuius locus est cyberspatium. Musea et alia organizationes suas exhibitiones interretiales multis pro causis faciunt.
Exhibitiones interreliales, exhibitionum physicarum dissimiles, tempore non innituntur, sed viginti quattuor horas per diem valere possunt. In mundo non lucrativo, multa musea, bibliothecae, archiva, universitates, atque aliae culturae societates et organizationes exhibitiones interretiales faciunt. Thesaurus datorum talium exhibitionum est. Exhibitiones interretiales etiam a negotiis et singulis magis atque magis usurpantur. Curatores exhibitionum interretialium ad patronos attrahendos modis sicut textus marquee, inscriptiones ostentationis, cursusque electronici uti possunt. Duces prolati sunt ad adiuvandas organizationes ut exhibitiones interretiales prosperas et efficaces faciant.
Nexus externi
Online exhibition
Landorthe
Landorthe est commune Francicum 966 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bella Tola
Bella Tola est mons in Helvetia accurate in pago Valesia. Mons altus est 3025 metra.
Vincentius Carafa
Vincentius Carafafuit a die 7 Ianuarii 1646 usque ad mortem septimus praepositus generalis Societatis Iesu.
Antonius Grimanus
Antonius Grimanus fuit Reipublicae Venetae Dux a die 6 Iulii 1521 usque ad mortem. Filius eius Dominicus Grimanus fuit illustris eruditus, artis amans et cardinalis Italianus.
Mignerette
Mignerette est commune Francicum 357 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Receptorium serotonini
Receptoria Serotonini sive receptoria 5-HT sunt systematis nervosi classis receptoriorum proteino G copulatorum (cum serotonino ligando endogeno) et canalium ionticarum ligando reclusarum.
Classificatio
Expers receptorium 5-HT3, quod canalis ionticus ligando reclusa, receptoria seroniti sunt receptoria cum Proteino G copulata quae excitantis effectus inhibentisve intra cellula alteri legati seriem perficit. Anno 2014 novum receptorium serotonini pieris rapae, vocatur pr5-HT8, descriptum est.
Familiae
Plerisque receptoriis serotonini effectus excitantes, sed nonnulla (5-HT1 et 5-HT5) inhibentes sunt.
Verdets
Verdets  est commune 270 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
De bellis (Procopius)
De bellis sive Historiae (Graece sive ) est opus Procopii, saeculo VI scriptum. Ibi res gestas Byzantinas narrat ab anno 531 usque ad 552.
Mas-d'Auvignon
Mas-d'Auvignon (Gasconice Lo Mas) est commune 147 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Vourles
Vourles est commune Francicum 3'129 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
796 Sarita
796 , olim designationibus 1914 VH, 1930 HR, et 1960 HE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Heidelbergensi (Königstuhl) versato repertus est.
Pyrotechnia
Pyrotechnia vel pyrotechnica est ars figurarum lumine et igne ex pulvere pyrio creandarum.
Iulianus Medices
thumb|right|Iulianus Medices
796 Sarita
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 796 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iulianus Medices
Iulianus Medices (natus Florentiae 1453 - necatus est die 26 Aprilis 1478) fuit vir publicus florentinus.
Andilly (Carantonus Maritimus)
Andilly  est commune Francicum 1'999 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Aquitania Nova.
Aldus Manutius
Aldus Pius Manutius (Italiane: Aldo Pio Manuzio; natus Teobaldus Manucci Sermonetae aut Bassiani in Latio anno circiter 1449; obiit Venetiae die 6 Februarii 1515) fuit illustris editor et typographus Venetianus.
Linguae Graecae in primis studuit Aldus Manutius adeo ut etiam Academiam condere voluerit ad studia Graeca promovenda. Ita maximorum auctorum antiquorum editiones principes impressit : Aristoteles (1495), Aristophanes (1498), Herodotus (1502), Thucydides (1502), Sophocles (1502), Euripides (1503), Aristophanes (1503), Demosthenes (1504), Plato (1513), oratores Attici (1513) etc. Tales editiones principes ab Aldo Manutio factae Aldinae nominantur. Inter eruditos qui operam illis cum Aldo dederunt, in primis Marcus Musurus, vir Graecus, memorandus est.
Magnas novitates in rem librariam quoque introduxit : primus enim anno 1499 abecedarium Italicum conflavit et in Vergilio suo anno 1501 adhibuit. Quae litterae, quamquam privilegium a civitate Veneta impetraverat, mox in tota Europa imitatae sunt, Lugduni in primis. Post Vergilium alios classicos Latinos, Horatium, Martialem, Lucanum, Valerium Maximum etc typis Italicis sine commentario in parvis codicibus in-8° edidit. Ita illos auctores classicos primus non tam ad usum scholarum quam ad delectationem litteratorum hominum libros in itinere secum circumferre cupientium destinabat.
Anno 1502 circa mensem octobrem insigne officinae suae, quod in prima ultimaque pagina codicum suorum imponeret, sibi elegit imaginem e nummo antiquo sumptam, scilicet quibusdam denariis imperatoris Titi : delphinum ancorae sese circumvolventem, breviter 'Ancoram Aldinam' dictam, quam 'hieroglyphice' -id est in lingua symbolica imaginum- idem significare putabat atque sententiam ab imperatore Augusto dilectam : Festina lente, (delphinus = velocitas, ancora = stabilitas).
Iulianus Medices
Vita
Filius Pieri Cosimi Medices et Lucretiae Tornabuoni post mortem pater cum fratre eius Laurentio  industriam familiae ac Florentiae rectionem de facto assumpsit.
Mors
Die 26 Aprilis 1478 in coniuratione a familia adversa Pazzi et papa Sixto IV facta in  ecclesia Sancta Maria Floris, haec dum Laurentius vulneratus, Iulianus necatus est.
Filius naturalis eius et cuiusdam Fioretta, scilicet filia Antonii Gorini, papa Clemens VII fit.
Iulianus est in aedicula Medici in basilica Sancti Laurentii Florentiae apud fratrem eius Laurentium sepultus. Eius sepulchrus a monumento Michelangeli " Madonna cum Puero" ornatus est.
right|150px|thumb|Iulianus Medices a [[Alexander Botticelli| Alexandro Botticelli pictus]]
Corbehaia
Corbehaia (Francogallice Courbehaye) est commune Francicum 136 incolarum (anno 2018) praefecturae Eburae et Liderici in regione Centro et Valle Ligeris.
Villié-Morgon
Villié-Morgon est commune Francicum 2'013 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Propriano
Propriano (Lingua Corsa Prupià) est commune Francicum 3'509 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Vialer
Vialer  est commune 192 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Tristis Dominica
Tristis Dominica (Hungarice Szomorú Vasárnap; Anglice Gloomy Sunday et Francogallice Sombre dimanche), est cantus a Rezső Seress 1933 compositus. Multi postulant nonnullos centies aevo depressionis oeconomiae magnae et fascismi per hunc cantum sibi mortem conscivisse, pauci argumentum dant; Seress autem 1968 ex insulam suum exsiluit.
Primum cantatur a Pál Kálmar anno 1935 deinde a Damia (in Francogallice) anno 1936 et a Paulo Whiteman (in Anglice) anno 1936 et ceteris cantoribus cantatur.
Nexus externi
Versus canti, www.phespirit.info
Seress Rezső
Nattheim
Nattheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 6'139 incolarum (anno 2012).
Novicastrum (Helvetia)
Novicastrum est urbs Helvetica lacui Everdurensi adiacens et caput pagi Novicastrensis et districtus eiusdem nominis. Nomen Francogallice Neuchâtel est, Arpitanice autem Nôchâthel.
Universitas
Universitas Novicastrensis anno 1834 constituta est.
Coulombs (Ebura et Lidericus)
Coulombs est commune Francicum 1'467 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Andreas Gritti
Andreas Gritti fuit Reipublicae Venetae Dux a die 20 Maii 1523 usque ad mortem.
Michael Cvet
Biographia
Michael Cvet (Tswett), alumnus Scholae Genevensis (ubi gradum baccalaurei scientiarum physicarum et naturalium obtinuit anno 1893), qui anno 1894 opus suum primum de anatomia plantarum in lucem edidit, anno 1896 ad Imperium Russicum venit, ubi ab anno 1897 Petropoli operi in laboratorio biologico favebat atque docebat, anno 1900 enim methodum chromatographiae primo introduxit. Anno 1901 dissertationem pro gradu magistri in Universitate Casanensi defensit et paulo post in cathedra anatomiae et physiologiae plantarum Universitatis Varsoviensis laborare incepit, annis sequentibus etiam in aliis institutis educationis Varsoviae operi favebat, anno 1910 autem in Universitate Varsoviensi dissertationem pro gradu doctoris defensit. Mense Martio anni 1917 professor ordinarius, praefectus cathedrae botanicae et director horti botanici Universitatis Iurievensis (nunc Tartuensis) electus, die 31 Augusti 1918 enim Voronegiam evacuatus est, in qua urbe in horto botanico universitatis favebat operi, sed fere annum post obiit.
Domus Conwayana
Domus Conwayana, Anglice Conway House sive the Moncure Daniel Conway House, est domus historica Falmuthi in Comitatu Staffordensi Virginiae sita. Aedificium est magnum domicilium, lateribus, tabulatis duobus, sinibus quinque, forma litterae L, architectura foederali anno 1807 constructa. Hypogeum plenum habet. Domus Moncure D. Conway (1832–1907), auctoris, clerici, abolitionistae fuit, ac pro valetudinario Unionis tempore Belli Civilis Americani adhibita est. Aedificium, in Tabulis Locorum Historicorum Civitatis anno 2004 perscriptum, in Districtu Historico Falmuthensi patet.
Viellenave-d'Arthez
Viellenave-d'Arthez  est commune 164 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Hyoscyamus niger
Hyoscyamus niger (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum venenosa sed etiam aromatica et medicinalis, in Europa endemica, ibidem culta. Ex hac planta pharmacum seu scopolaminum extrahitur.
Spreha
Magnae urbes ad Spreham sunt exempli gratia:
Anais (Carantonus Maritimus)
Anais  est commune Francicum 325 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Aquitania Nova.
Saint-Aubin-sur-Mer (Calva Dorsa)
Saint-Aubin-sur-Mer est commune Francicum 2048 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Ville-sur-Jarnioux
Ville-sur-Jarnioux est commune Francicum 807 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Theodorus Bredichin
Theodorus Alexandri filius Bredichin (Russice Фёдор Александрович Бредихин, tr. Fëdor Aleksandrovič Bredichin; natus die 8 aut 14 Decembris 1831 in urbe Nikolaev tunc gubernii Chersonensis Imperium Russicum et nunc Ucrainae, mortuus die 14 Maii 1904 Petropoli) fuit astronomus Russicus, alumnus facultatis physico-mathematicae, dein professor (ab anno 1863 extraordinarius, ab anno 1865 ordinarius, et ab anno 1882 emeritus) et decanus facultatis physico-mathematicae (annis ab 1873 ad 1876) Universitatis Moscuensis, socius ordinarius Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae (ab anno 1890), director observatorii Universitatis Moscuensis (annis ab 1873 ad 1890) et Observatorii Pulkovensis (annis ab 1890 ad 1895). Asteroides 786 Bredichina in eius honorem vocatur.
Fromage de Herve
Fromage de Herve est varietas casei bubuli in Belgia inventa. Nomen habet e pago eiusdem nominis (Francogallice Pays de Herve) in quo conficitur.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Hic caseus ab anno 1938 appellationem in Belgia verificatam habebat et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam portat.
Viellenave-de-Navarrenx
Viellenave-de-Navarrenx est commune 153 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Uropi
Vocabularium
Uropio praecipue sunt tres fontes vocabulorum :
Uropium multo compositis vocabulis utitur; ei est efficientissima derivationis ratio.
Croydonia
Croydonia, vulgo Croydon, est oppidum comitatus geographici et historici Surriae in Anglia meridiana, sed hodie pars Londinii Maioris et locus principalis burgi Croydon. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1237, mercatus autem ab anno 1276.
Ludovicus Pastor
Ludovicus Pastor (natus Aquisgrani die 31 Ianuarii 1854; obiit in Ponte Aeni die 29 Septembris 1928) fuit praeclarus historicus, praecipue de historiae paparum scripsit et diplomaticus. Maxima opera eius fuit Geschichte der Päpste seit dem Ausgang des Mittelalters (id est Latine Historia papae a fine Medii Aevii), quae constitit ex sedecim voluminibus inter annum 1886 et1933 divulgatis.
Vita
Pastor studuit apud gymnasium Francofurti ad Moenum, ubi discipulus Ioannis Janssen fuit et postea Lovanii (1875), Bonnae (1875/76) et Vindobonae (1877/78).
Ab anno 1881 Pastor docuit apud universitatem Pontis Aeni, ubi professor Historiae Recentis anno 1887 factus est. Propter famam eius cum primum in Italiam venit anno 1881, papa Leo XIII concessit ei introitum in tabularis Bibliothecae Vaticanae.
Ab anno 1901 dux Instituti Austriaci Historiae Romae et ab anno 1921 legatus Austriae apud Sanctam Sedem creatus est. Anno 1908 ordinem equestrem a imperatore Austriae Francisco Iosepho accepit et 1916 dominus (Baron) factus est.
Delcy Rodríguez
Delcy Rodríguez, nomine pleno Delcy Eloína Rodríguez Gómez (Caracis die 18 Maii 1969 nata) est iuris consulta et politica Venetiolae.
Delcy Rodríguez filia est Marxistae rerum novarum cupidi Georgii Antonii Rodríguez. Alumna est universitatis centralis Venetiolanae ubi postea docuit, insuper universitatis Parisiensis X et collegii Birkbeck Londiniensis. A praeside Nicolao Maduro die 26 Decembris 2014 cancellaria i.e. ministra a rebus externis creata est, successor Raphaeli Ramírez Carreño. A quo officio die 21 Iunii 2017 dimissionem petivit.
Lamasquère
Lamasquère (Occitanice La Masquèra) est commune Francicum 1'404 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Publius Martius Sergius Saturninus
Publius Martius Sergius Saturninus (quo anno natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus saeculo secundo exeunte fuit. Eius pater Publius Martius Verus, consul ordinarius anni 179 fuit. Ipse anno 180 in collegium Saliorum cooptatus anno 198 consulatum ordinarium gessit.
3340 Yinhai
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3340 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Georgius Vasarius
Georgius Vasarius (natus Arreti die 30 Iulii 1511; mortuus Florentiae die 27 Iunii 1574) fuit praeclarus pictor, sculptor, architectus ac historicus artis Italicus.
Vasari fuit discipulus Michelangeli et Andreae Sartii. Notus est ob scriptum suum biographicum titulo Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori immeditate atque volubiliter exaratum.
Vita
Erudiri solebatur Romae delineans res secundum exempla operum Michaelis Angeli Bonarotii et Raphael Sanctii. Facultates multas se docuit in tabulis et operibus tectoriis conficiendis quamquam a sobra technica academica numquam deviabat. In servitiis gentis Medicaeae Florentiae et paparum Romae exaravit tectoria opera sat multa in Palatio Vetere Florentino sive in Diaeta Regia Vaticana. Bona effecit in effigierum arte (e.g. picti sunt Laurentius Magnificus, magnus dux Cosimus I), meliora autem in architectura, e.g. anno 1560 apud Officiiorum palatium Florentinum sive Arretii abbatiam et res varias Pisis.
Portus Syracusanus
Portus Syracusanus (Francogallice Porto-Vecchio, Corsice Portivechju) est commune 10'957 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridianae in Francia. Portus Syracusanus est tertium commune quod ad incolas pertinet insulae Corsicae.
Allas-Champagne
Allas-Champagne  est commune Francicum 263 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Aquitania Nova.
Vielleségure
Vielleségure  est commune 404 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Epitome rerum ab Ioanne et Manuele Comnenis gestarum
Epitome rerum ab Ioanne et Manuele Comnenis gestarum (Graece ) est opus Ioannis Cinnami, saeculo XII medio scriptum. Ibi res gestas Byzantinas narrat ab anno 1118 usque ad 1176, imperatoribus Ioanne II et Manuele I. Opus admodum breve in septem libros dividitur, quorum primus regnum Ioannis II describit, qui anno 1143 mortuus est, auctore nondum nato.
Coudreceau
Coudreceau est commune Francicum 438 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Villa Franca (Belloiocensis)
Villa Franca, vulgo Villefranche-sur-Saône, est urbs et commune Francicum 36'241 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani, in pago Belloiocensi iacens et in regione orientali Rhodani et Alpium. Ibi vinum Belloiocense venundatur.
Logotypum
Logotypum (a Graeco λόγος 'sermo; ratio' + τύπος 'signum percussione factum'), est nota graphica, emblema vel symbolus ab inceptis et organizationibus commercialibus atque adeo singulis usitate adhibitum ad agnitionem publicam praesentem iuvandam et divulgandam. Logotypa sunt aut omnino graphica (symboli et icones) aut ex nominibus societatis composita (logotypum proprium).
Ludovicus Manin
Ludovicus Manin, natus familia oriunda e Foro Iulii, fuit postremus Dux Reipublicae Venetae a die 9 Maii 1789 usque ad diem 12 Maii 1797, cum Res Publica finem haberet quia Napoleo I Venetiam cepit et post pacis conventum terras Venetiae Imperio Austriaco tradidit.
Logotypum
Aetate typotheticae metallicae, logotypum facies typorum vel colophon unice compositum et ordinatum fuit. Gradu communicationis magnariae et in usu commune, logotypus societatis commercialis saepe idem atque eius nota commercialis aut stigma hodie est.
Henricus Held
Hinricus (vulgo:Heinrich) Held (natus 6 Iunii 1968 oppido Erpachii, mortuus 4 Augusti 1938 Ratisbonae) vir publicus Bavariae et sodalis Factionis Popularis Bavariae fuit.
Lalouret-Laffiteau
Lalouret-Laffiteau est commune Francicum 139 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Henricus Held
Iuventus et Munus
Iuventutem Argentorato agebat, tum ab anno 1892 Argentorato, Marburgi, Heidelbergae iurisprudentiae, rebus publicis atque historiae studebat. Probatione accepta diunarius Argentorate et Heidelbergae laboravit. Ab anno 1899 diurnarius praeses Ratisbonae fuit.
Cursus honorum
Anno 1907 legatus factionis Centri in senatus terrae Bavariae creatus est. Anno 1914 praeses legatorum et deinde factionis Zentrum in Bavaria electus est. Bello Orbis Terrarum I finito factio Zentrum Bavariae secedit atque Factionem Popularem Bavariae (BVP) condidit. Cuius praeses Held factus est. 24 Iunii 1924 praeses ministrorum Bavariae electus est. Anno sequenti magistratum praesidis Germaniae petivit, sed suffragium perdidit. Anno 1930 Held post suffragium perditum non nisi pro tempore praeses ministrorum mansit.
Consilia
4 Ianuarii 1925 Adolphum Hitler convenit, qui brevi tempore antea, rerum novarum condamnatus propter eversionem 9 Novembris 1923, ex carcere dimissus erat: Cum Hitler promisit se legibus obtemperaturum, Held factionem eius NSDAP 1923 vetitam, iterum admisit. Cum haec ita essent, Held tamen inimicus Nazistarum fuit atque 1930 vesitus militares sodalium NSDAP vetabat. Ceterum pro libertate Bavariae in Germania semper certabat. Cum Nazistae 30 Ianuarii 1933 Berolini rerum potiti essent, Held Rupprechtum, filium Ludovici III, ultimi regis Bavariae, rogat, an adminsitrator vel etiam rex Bavariae fieri vellet.
Finis cursus
9 Martii 1933 Hitler Franciscum de Epp administratorem Bavariae fecit, qui eodem die dimissus est. Held autem Rupprechtum regem proclamare cunctatus est. 15 Martii 1933 a magistratu recessit et reliquum tempus privatus Ratisbonae vixit.
Selene
Selene (Graece Σελήνη) in mythologia Graeca est dea lunae. In mythologia Romana Lunae respondet. Selene filia Titanum Hyperionis et Theiae est.
Rigina
Rigina (Theodisce  Rigi) est mons in Helvetia accurate inter pagos Lucernam et Suitiam situs. Mons altus est 1797 metrorum.
Geologia
Mons ingente mole materiae sedimentalis propter antiquam erosionem montium Alpium ortus est. Postea erosione fluminum et glaciariarum rupes formae insulae similis creata est qualis circumiectu tres lacus iacent: Lacus quatuor Regionum vel Lacus Lucernensis, Lacus Tugiensis, Lacus Lauerz.
De nomine
Nomen Rigina de forma geologica quae rigae similis est deductum esse dicitur.
Historia
Super montem anno 1816 casa ad usum peregrinorum et 1875 magnum deversorium nomine Schreiber apud culmen montis constructi sunt.
Ab anno 1871 ferrivia de vico Vitznau a litore lacus Lucernensis ad locum Rigi Staffel et ab anno 1875 secunda ferrivia de statione ferriviae Artae super Ferriviam Sancti Gothardi erecta ad Staffel et culmen Riginae ducunt.
Cultura
Scriptor americanus Marcus Twain de peregrinatione super montem Riginam scribit in libro suo A Tramp abroad.
Loury
Loury est commune Francicum 2'519 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Titianus Vecellii
Titianus Vecellii, aut simpliciter Titianus, (Italiane: Tiziano Vecellio; natus circa annum 1490 in Plebe Catubrii iuxta Bellunum; Venetiae obiit die 27 Augusti 1576) fuit illustrissimus pictor Italicus saeculi XVI.
Villechenève
Villechenève est commune Francicum 884 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Coudray-au-Perche
Coudray-au-Perche est commune Francicum 380 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Galeacius I Vicecomes
Galiacus seu Galeacius I Vicecomes (natus die 21 Ianuarii 1277; mortuus die 15 Septembris 1334), filius quem Matthaeus e Bonacosa Borri genuit, fuit dominus Mediolani ab anno 1322 usque ad annum 1322.
Eiger
Eiger (vocabulum Theodiscum) est mons 3970 metrorum in pago Berna (Helvetia) situs. Infames sunt rupes quae ad septentriones spectant cum perdifficiles transcensu et periculosissimae sint.