cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NES Zapper
NES Zapper, etiam dicta Beam Gun et Famicom Light Gun, natione Iaponica, est manuballistula luminaris electronica ut adiuncta pro NES (Nintendo Entertainment System) et Famicom. Missus est pro Famicomite die 18 Februarii 1984 in Iaponia et pro NES in America Septentrionali mense Octobri 1985. Versio Famicomitiana a NES Zapper, factus pro ludo televisifico Wild Gunman, est similis manuballistula versatilis, sed versio Americana Septentrionalis est futurae scientiae ficticiae arma laserica cum materia coloris congruens cum NES. Versiones maturae a NES Zapper colorem obscure canum habebat, sed serior ad aurantium natione CFA mutatus est ut nunc requisitus omnibus arma crepundiana est per legem Americanum U.S. Federal Regulations. Quamquam exemplare in aliquibus involucris a NES continens est, NES Zapper accessibilis est separate emere. NES Zapper permittit ludores in televisione petere iacularique varia obiecta, sicut anates, clay pigeons, scopi, pecuarii, scelesti, et alia obiecta.
20 Octobris
20 Octobris est dies 293ª anni (294ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 72 dies manent.
Cavasum (Venetia)
Cavasum (alia nomina: Capatium) (Italiane: Cavaso del Tomba; Venetice: Cavaxo del Tonba) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae Cavasienses appellantur.
2309 Mr. Spock
2309 , olim designationibus 1971 QX1, 1935 SN1, 1948 EJ1, 1956 TL, 1974 CU, et 1977 SF3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iacobo B. Gibson, astronomo apud Complexum Astronomicum El Leoncito versato, repertus est.
Asteroides ex persona Mr. Spock in Star Trek non directe appellatus est, sed indirecte, ex mascula repertoris fele, quae ex persona nominata erat. Mr. Spock felinus, similis hominis eodem nomine appellatus, secundum Gibson, erat "stabilis, logica, sapiens, et habens aures praeacutas." Felis Gibson in observationibus astronomicis per CFA, Africam, et Americam Australis comitata erat. Nominatio tumultum facta est, et Unio Astronomica Internationalis postea diiudicavit quod nomina animalium dilectorum erat optanda. Alii asteroides abhinc ex personis in Star Trek appellantur, et ex musicis et aliis hominibus in cultura vulgari.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2309 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Rogerius Safranski
Rogerius (Germanice: Rüdiger) Safranski est philosophus ac scriptor Germanicus.
Ludes
Ludes est commune 631 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Rogerius Safranski
Vita
Safranski ab anno 1965 philosophiae, germanisticae, historiae et historiae artis in Francofurti ad Moenum ibi discipulus illustris philosophi Theodori Adorno fuit.
Montalba-le-Château
Montalba-le-Château (Catalane Montalbà del Castell) est commune Francicum 148 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Serval (Axona)
Serval est commune Francicum 47 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Collocatio pecuniae
Collocatio pecuniae est sensu strictu capitalium conversio in productionis bonis vel proprietatis. Nihilominus, hoc vocabulum quoque omnes collocationes pecuniae (plerumque per valorum emptionem) designare solet ad obtinendum beneficium aut usuram. Revera unicus verus collocator pecuniae sive negotiator est qui aerario sic obtento utitur ad emenda capitalis bona.
Thieuloy-Saint-Antoine
Thieuloy-Saint-Antoine est commune Francicum 347 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
8887 Scheeres
8887 , olim designatione 1994 LK1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8887 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Antonius Galland
Antonius Galland (natus die 4 Aprilis 1646; mortuus die 17 Februarii 1715) fuit orientalista Francicus et interpres textuum Arabicorum. Propter versionem libri noctium Arabicarum praeclarus est: ille enim primus omnium has fabulas in linguam Europaeam convertere laboravit. Constantinopoli cum marchione de Nointel, legatus Francicus, annis 1672-1673 degit (ephemeridem his annis scriptam recentius edidit Carolus Schefer) iterque in Cyclades et in orientem cum eodem annis 1673-1675 fecit. Anno 1678 rursus Siciliam, Cretam et Smyrnam petivit. De quo itinere commentarium, usque eo ineditum, anno 2000 divulgavit Fridericus Bauden.
408 Fama
408 , olim designationibus 1895 CD, 1917 Sdv, 1940 TG, A906 RC, et A908 AB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud deam personificationis Famam in mythologia Romana.
Victoria: An Empire Under the Sun
Victoria: An Empire Under the Sun (sc. imperium sub sole) est ludus computatralis ab societate Paradox Entertaiment creatus. Eventa huius ludi se locant aetate fere Victoriana, cum Regina Victoria Britanniam regebat.
Balneum Medium Vindobonense
Balneum Medium Vindobonense (accurate Zentralbad, hodie vulgo Kaiserbruendl, i. e. fons imperatorum) est balneum Finnicum (sauna) viris addictum Vindobonae in interiore urbe. Iam 1369 deprehenditur hoc loco aedes balneorum fuisse. Ab anno 1887 usque ad annum 1889 Adolfus Endl et Antonius Honus hic magnificam domum in stilo historicismi certis Maurorum elementis ornatam aedificaverunt. Ibi quoque magnum balneum parabantur, quod etiam ab imperatoris fratre frequentabatur. Hodie balneum solis viris visitare licet.
408 Fama
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 408 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Victoria: An Empire Under the Sun
Hic ludus est generis real-time strategy, quod nomen significat eventa progredi non seriatim, cum alter lusor alterum sequitur. Immo vero eventa progrediuntur quandocumque lusor aliquis aliquid eventum efficere velit.
Dissimilis ludis quibusdam vetustioribus, haec Victoria de orbe terrarum superando minime curat. Immo vero ludus curat de imperio moderando, in qua contentione includuntur novi mores in populo surgentes, industriae conversio, res oeconomicae. Hic ludus quidem notus est ob oeconomiam multiplicem optime simulandam.
Ekin Deligöz
Ekin Deligöz (nata die 21 Aprilis 1971 in Tocat oppido in Turcia) rerum politicarum perita Germanica factionis Foederis 90/Viridum est.
Iuventus et munus
Deligöz anno 1979 cum parentibus in Germaniam venit atque anno 1992 testimonium maturitatis adepta est. Deinde Consteniae et Vindobonae administrationi studebat atque 1998 diploma accepit.
Familia
Deligöz marito nupsit et duos liberos habet.
Camilla Muffat
Camilla Muffat vulgo Camille Muffat (Nicaeae die 28 Octobris 1989 nata; mortua helicopteri sinistro casu inter televisionis serie prope Villam Castelli in provincia La Rioja Argentiniae die 9 Martii 2015 mortua) fuit natatrix Francica.
Prunum armeniacum
Prunum armeniacum, ut scribit Plinius, sive armenium, ut in versibus Columellae legitur, est fructus arboris Pruni armeniacae, stirpis familiae Rosacearum.
Sabina Dittmar
Sabina (Theod. Sabine) Dittmar, nata die 15 Septembris 1964 in oppido Suevoforti) rerum politicarum perita Germanica factionis SPD est.
Iuventus et munus
Postquam scholam finivit, primo tirocinium nutricis fecit, deinde anno 1985 testimonium maturitatis adepta est et tum Herbipoli primo physicae atque ab anno 1987 medicinae studebat. Anno 1993 probationem medici accepit. Ab anno 1995 una cum marito medica operam dedit, usque ad res popilticas se vertebat.
Familia
Dittmar marito nupsit.
Cursus honorum
Dittmar anno 1981 ad Factionem Socialem Democraticam accessit et annis 2008 - 2013 legata ad senatum terrae Bavariae fuit et anno 2013 primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est atque etiam post electionem anni 2017mandatum tenet.
Gustavus Radbruch
Gustavus (23 Novembris 1949 Heidelbergae) iuris peritus atque vir publicus Germaniae et sodalis SPD fuit.
Iuventus et munus
Pater eius mercator fuit. Radbruch ipse Lubecae gymnasium frequentavit atque ibi Ericum Mühsam condiscipulum cognovit. Primus omnium maturitatem adeptus est. Deinde patre sudaente ab anno 1898 Monachii, Lipsiae, Berolini iurisprudentiae studebat, quamquam artibus tum magis favebat. Anno 1900 primam probationem accepit et 1902 doctor promotus, anno 1903 Heidelbergae habilitatus est. Ab anno 1904 ad 1910 professor iurisprudentiae in unversitate Hamburgi docuit. Anno 1914 professor Regiomontium iit. primo bello mundano coepto in statione ferroviaria saepe sauciatos adiuvit. Anno 1915 voluntarius miles factus est et ad finem belli 1918 mansit. Ab anno 1919 ad 1926 Kielia, ab anno 1926 ad 1933 Heidelbergae professor erat. Cum nazistae rerum Germaniae potiti sunt, Radbruch professor dimissus est et scripta iuris historiae clara composuit. Anno 1935/1936 in Universitate Oxoniensi studebat. Post secundum bellum mundanum iterum Heidebergae professor factus est.
Demel
Pistrina Curialis Demel (vulgo: Hofzuckerbäckerei Demel, sive ut aiunt vernacule Der Demel), est famosa pistrina in urbe Vindobona, quae condita est anno 1786 in Foro Michaelis (Michaelerplatz).
In hac pistrina, ut etiam in Deversorio Sacher coquitur famosa torta Sacher.
Pistrina Demel habet suum proprium cafeum in quo omnes, etiam non eleganter vestiti et qui hac de causa repulsam acceperunt a Deversorio Sacher, possunt tortam Sacher comedere sorbillando poculum cafeae.
Index episcoporum Leribensium
Hic habes indicem episcoporum Leribensium.
Niardum
Niardum (alia nomina: Gnardum ) (Italiane: Niardo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Niardenses appellantur.
Collis (Venetia)
Collis (alia nomina: Collicis, Collis Humberti) (Italiane: Colle Umberto; Venetice: Cołe Unberto) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm.
Niardum
Geographia
Municipium in Valle Camunnorum situm.
Gratianus (magister)
Gratianus fuit magister iuris canonici, qui anno 1140 vel circa Bononiae docuit. Primus inter magistros ius canonicum docentes, opus magnum compilavit, quod ipse Concordiam discordantium canonum, posteriores vero Decretum vocabant. Opus ad disciplinam ecclesiae, formam litigandi, ius matrimonii, sacramenta et alias res ecclesiasticas spectat. Extat in duobus recensionibus, quarum prima 1860 canones complectens post Concilium Lateranum II anno 1139 celebratum completa est. Secunda recensio, amplificata, 3945 canones continens, iam anno 1150 in tribunale Italico adhibita est. Non certum est, utrum unus magister has duas recensiones scripserit, anne duo vel plures. Secunda recensio in Corpus iuris canonici per magistris universitatum et bibliopolis et tandem anno 1582 ab Gregorio papa XIII recepta valebat in tribunalibus Ecclesiae Catholicae Romanae usque ad Codicem iuris canonici anno 1917 promulgatum.
De vita ipsius Gratiani nihil fere pro certo constat. Certum quidem est, quod anno 1143 Venetiis tribunali legati papalis adsederat. Falsum quidem est, quod praenomen illi Iohannis vel Francisci esset, ut frequenter astruitur. Minime erat frater germanus Petri Lombardi, theologiae magistri doctissimi Parisiensi, postea huius civitatis episcopi. Quidam viri docti iam saeculo duodecimo Gratianum monachum, quidam alii episcopum fuisse nescioqua causa affirmant. Dantes Alagherius eum subridentem in Paradiso vidisse narrat. Pro certo, novimus doctissimum in iure canonico Gratianum magistrum studiosorum Bononiae discentium floruisse.
Decretum Gratiani primae recensionis in duas partes dispertita est. Quarum prima, nondum subdivisa, de legibus, ordinatione et hierarchia ecclesiastica tractat. Pars secunda in triginta sex causas disposita est, quarum singuli in quaestiones subdivisa sunt. Tertia questio causae trigentesimae tertiae Tractatum de poenitentia in septem distinctiones ordinatum continet. Tertia pars, videlicet Tractatus de consecratione in quinque distinctiones divisa recensione secunda addita est. Prima porro pars in centum distinctiones digesta, una deinde omnino paleis composita adiecta.
Inter interpretes Decreti fuerunt:
Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum
Symbolum Nicaenum-Constantinopolitanum sive Nicaeno-Constantinopolitanum est professio fidei Christianae maximi momenti, quae etiam in liturgia plurium ecclesiarum in usu est, saepe (sed non accurate) "fides Nicaena" dicta.
Dombra
Dombra, sive dombura et dombula (-ae, f.) est rusticum chordophonum chordarum percussarum Cazachiae, Mongoliae, Turciae, Afganiae, Uzbeciae, Tadzikistaniae, Turcomanniae, et Uiguristaniae proprium. Est quaedam popularis testudo collum longa. Non confundendum cum Russica domra.
Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum
Symbolum Nicaenum-Constantinopolitanum est illa professio fidei, quae in ecclesiis post Symbolum Nicaenum maxime comprobatur (cf. Oecumenismus). Ex anno 451 ab ecclesia obligatorium aestimatur.
Dombra
Praesertim Basciri dombra canunt, sive tagendis chordis tota manu, sive tangenda unoquoque nervo singulatim cum plectro aliquando.
Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum
In ecclesiis Veteribus Catholicis et Orientalibus sine Filioque in usu est.
Lucianus Bonaparte
Lucianus Bonaparte (natus 21 Martii 1775 Adiacii in insula Corsica, mortuus 29 Iunii 1840 Viterbii) filius tertius Caroli Buonaparte et Laetitiae Ramolino erat. Fratri eius Napoleo, Iosephus Bonaparte, Ludovicus Bonaparte atque Hieronymus Bonaparte fuerunt.
Thieux (Esia)
Thieux est commune Francicum 411 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Lucianus Bonaparte
Familia
Anno 1794 Lucianus Christinam Boyer, filiam divitis mercatoris vinorum, in matrimonium duxit, e qua quattuor liberos habuit, quorum duae filiae longius vixerunt. Christina anno 1800 mortua est. Anno 1803 Napoleone fratre invito Alexandrinam de Bleschamp duxit et cum ea decem liberos habuit, quorum clarissimus Carolus Lucianus Bonaparte erat, studiosus zoologiae et ornithologiae.
Ulixes
Ulixes (Graece, Odysseus) fuit heros mythologicus Graecus, rex Ithacae, cuius gesta in bello Troiano a poeta Iliadis cantantur. Errationes Ulixis bilustres patriam petentis, in Odyssea descriptae (cuius poematis fuit ipse protagonista), saepe a pictoribus antiquis commemoratae sunt. Ulixes inter personas tragoediarum ludorumque satyricorum Graecorum nonnumquam reperitur.
Traditur Ulixes Laerte natus et Anticleia fuisse, quamquam nonnulli eum sanguine Sysiphio creatum ducunt, et Penelopam castam, quae ei filium Telemachum pareret, in matrimonium duxisse et Ithacam rexisse. Iam aetate antiqua ille acuto versutoque animo notus est, qua de causa permulti homines dixerunt Minervam deam illi favere; sed a Romanis, quippe cum se a Phrygiis ortos esse crederent, Ulixes ex iis facinoribus, quae bellum inter Troianum fecit, dirus atque pellacis appellatus est.
Omnia sequentia et praedicta omnia e variis fontibus, quorum in imo illa per saecula quiescebant, hausta sunt et pars maior illorum ab Homero non scripta erat.
Ulixes adulescens ab Iphito arcum, quo ab Ilio reversus impudentes procos domo in sua trucidabat, nactus est. Perinde Menelao Helenam petivit. Cum Menelaus ab Helena electus esset, Ulixes procos alios incitavit, ut ius iurandum iurarent, quo proci se marito adiuvando, cum is in periculo sit, obstringerent. Ulixes ipse Penelopam regis Lacedaemonii filiam in matrimonium duxit. Helena rapta Menelaus procos pristinos ad ius conservandum evocavit, ut ei bellum in Phryges gerant, sed Ulixes, quo oraculum dixerat eum e bello post annos viginti reversurum esse, ius iurandum violavit et finxit se mente captum esse. Palamedes cum Telemachum infantem in via patris posuerit, fraudem perfidiamque Ulixis sales serentis et equo iumentoque arantis ostendit. Domo Mentori amico commendata deinde cum Danais aliis in Ilium profectus est. Cum Achille in insula Scyria invento et ad Ilium vento Ulixes Danais aliis pugnantis se iunxit et bellum inter Troianum contra milites Iliacos, sed ante proelia cum Anchise et aliis compluribus in Ilium ad tractandum de Helena reddenda introiit. Cum disceptationes perderentur, Danai urbem obsidione presserunt. Proelia inter sequenta Ulixes multis dolis eloquentiaque magna decertavit. Anno in decimo, quem Homerus in Iliade descripsit, nuntios misit, ut iram Achillis placident. Cum Ulixes et Diomedes castra Iliaca explorarent, Dolonem ceperunt et Rhesum occiderunt. Corpore defenso arma, quae Achilli a Vulcano procusa erant, ille cum Aiace servavit. Postquam ab Heleno capto de modo urbis capiendae certior factus erat, Ilion exploravit, signum Minervae ex urbe furatus est, Palameden necavit, consilium dedit, ut Danai equum ligneum aedificarent.
Alta Ilio capta, Ulixes Ithacam profectus est et mare altum per bilustrem pererravit. Primo cum Ciconibus pugnavit tum Lotophagi visit postremo cyclopem Polyphemum lumen privavit. Qua de causa deus Neptunus, Polyphemi pater, errationem illius propagavit. Comites stulti, quem utrem Aeolus ventis adversis plenum illis dederat, cum Ithacam viderent, aperuerunt, quare naves rursus iactarentur. Postea Laestrygones, qui hominum corporibus vivunt, paene omnes naves Ulixis destruxerunt. Una nave ad Circes insulam applicavit, ubi Tartarum descendit, ut e Tiresia res futuras quaeret. Re confecta cantus Sirenum audivit, cum comites, quia ceram in auribus haberent, intacti navem praeter insulam celerrime remigarent. Ulixes navem ultimam inter Scyllam Charybdemque transgubernavit et deinde navem ad insulam Thrinaciam, ubi boves Solis pasti sint, applicavit. Boves Solis a comitibus praecepti tiresici obliviscentibus feriti sunt, qua de causa navis tempestate furiosa perivit et Ulixes solus, qui monnuerat, ut boves non ferirentur, superavit. Ulixem superantem Calypso nympha annos per septem insula Ogygia reprehendit. Insula relicta, a tempestate Neptunia litora Phaeacum impulsus est, unde rex Alcinous et filia Nausicaa illum in Ithacam miserunt. Patria adepta, Ulixes impudentes procos domo in sua trucidavit et cum Penelopa ad mortem inientem feliciter vixit.
Ioannes Capellanus
Ioannes Capellanus sive vulgo Jean Capelle, natus anno 1909 et mortuus anno 1983, erat ingeniarius, vir scientificus, politicus et conditor anno 1956 Motus pro latinitate viva.
Studuit ab anno 1931 in urbe Parisiorum in famosa schola cui nomen Schola Normalis Superior (Lutetia).
Erat ingeniarius in rebus autocineticis et fuit anno 1930 unus e conceptoribus et excogitatoribus - praecipue quod attinet ad copulatrum -autocineti perillustris cui nomen "Citroën Autobiga" simpliciter "Autobiga" nuncupati, vulgo "Deux-chevaux, Citroën 2CV".
Postea fuit professor in Universitate Nanceiae et in Schola Nationali Electricitatis et Mechanicae.
Migravit in Africam et factus est anno 1950 rector Universitatis Dacariae.
Servais
Servais est commune Francicum 293 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Ioannes Capellanus
Postea condidit Lugduni anno 1957 primum Institutum Nationale Scientiarum Practicarum Lugdunense.
Post haec denuo anno 1966 factus est Nanceiae in universitate professor mechanicae.
Breda
Breda est urbs Nederlandiae in provincia Brabantia Septentrionali sita. Censu anno 2017 habito, 183,634 incolas habet. Mentio urbis iam anno 1125 facta est. In Medio Aevo fuit caput Baroniae Bredanae.
Ioannes Capellanus
Fautor latinitatis vivae
Vir litteratissimus bonarumque litterarum defensor Ioannes Capellanus noster scriptionem divulgavit anno 1952 cui titulis Le latin ou Babel (Lingua latina aut Turris Babylonica).
Louvois
Louvois est commune 337 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Holismus
Holismus (a Graeco ὅλος 'totus') est ratio cogitandi, totum — quod etiam universitas (rerum) appellare decet — plus aliquid esse quam partium summam, vel, ut exactius dicamus, proprietates alicuius rerum universitatis plus aliquid esse quam partium proprietatum summam. Qui holismo favent, totum sui generis esse dicunt, nec ex solis quibus constat partibus intellegi posse. Itaque aiunt intellectum animalis aliquid plus quam solam descriptionem membrorum eorumque officiorum requirere.
Holismus variis modis amplectitur. Divisio fundamentalis in holismum ontologicum et holismum methodologicum diducitur, quarum prima ea quae sunt pertractat, et secunda ea considerat quibus aliqua res explananda intellegibilis redditur.
De varietatibus holismi
Holismus est positio quae docet totum, vel systema, unam saltem possidere proprietatem, quae ex partibus quibus constat deduci non potest. Cum phaenomena holistica paene undique inveniri possint, thesium appellationes variant: holismus epistemologicus, holismus significationis, holismus socialis, etc.
Loivre
Loivre est commune 1129 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Abdiacum
Abdiacum, Fauces, Faucenae, Faucense vel Fiessense oppidum, Abdiacum, S. Magni coenobium vel Abuziacum (Theodisce: Füssen) est oppidum Bavariae quae iacet ad Viam Claudiam Augustam.
Scientia telluris
Scientia telluris est scientia quae praecipue tellurem tractat. Tellus quidem est singularis planeta, non solum quia homo ibi vivens maximum eius noscit, sed etiam quia hic planeta est solus universi locus qui vitam habere scitur. Sunt qui Tellurem sic investigent ut rem integram, et sunt qui aspectus particulares eius metiantur ex quibus systema explicari possint. Qui in studiis tellustribus versantur, praecipue physicae, mathematicae, geologiae, chronologiae, chemiae, biologiae, oecologiae, topographiae instrumentis utuntur ad hodiernum integrum telluris rationem intellegendam; sciendum enim est, quo modo tellus ad hunc statum advenerit.
Elisabetha Antébi
Munus
Gesta describit et diurnaria decemque editorum librum scriptor est. Inter alios : Ave Lucifer, Asyla apud Sarmatas vel Hebraeorum Pasha apud Philistinos. « Europeae Mysteriae Latine Graeceque » (i.e. in gallica lingua « Festival Européen Latin Grec ») condidit et per septem annos egit apud Becherellasios, Namnetes, Luxargentarios Parisiosque : http://festival-latin-grec.eu. Posthac Dusselvici in Germania vivit ubi latinam linguam in Gallico Lyceo docuit, in Diurnacula.com scribit et “ Circulum Rhenanum Viridem ” animat. http://www.antebiel.com
Adolphus Kolping
Beatus Adolphus Kolping (natus Kerpen hodie in Rhenania Septentrionalii-Vestfalia die 8 Decembris 1813; Coloniae Agrippinae mortuus die 4 Decembris 1865) clarus presbyter Catholicus Germanus fuit pro operariis iuvenibusque pugnans. Studebat theologiae Monaci, Bonnae atque Coloniae. Neque obliviscamur meritorum eius in libris popularibus componendis. Beatificatio die 27 Octobris 1991 a pontifice maximo Ioanne Paulo II facta est; dies eius memorialis et dies 4 Decembris. Unioni Kolping hodie in toto orbe terrarum membrorum milia quadringenta sunt.
Preston Leslie
Preston Leslie (natus in Comitatu Clinton Kentukiae die 8 Martii 1819; mortuus Helenae in Montana die 7 Februarii 1907) fuit causidicus et rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui ab anno 1871 usque ad annum 1875 Kentukiae et postea territorii Montanae gubernator fuit.
Adolphus Kolping
Vita
Usque aetatem annorum XXIII sutoris socius fuit, antequam Coloniae Agrippinae theologiae studere inciperet. Ex anno 1841 autem et Monaci Bonnae que studiosus fuit. Anno 1845 Coloniae Agrippinae sacerdos secundum ordinem Melchisedech ordinatus est. Cum Elberfeldae paucos annos sacellani atque magistri munere functus esset, rebus novis terminatis Coloniae Agrippinae vicarius cathedralis nominatus est. Ibi sodalites opificium sociorum condidit, quibus maxime fautum est in Bavaria et Austria. Tamen extra Europam quoque mox insitae sunt e.g. in America.
Daniel Gerardus Elliot
Daniel Gerardus Elliot, vulgo Daniel Giraud Elliot (natus die 7 Martii 1835; mortuus die 22 Decembris 1915) fuit eruditus zoologiae, historiae naturalis et ornithologiae Americanus. Et creator Unionis Americanae Ornithologiae et Musei Historiae Naturalis Americani.
Martinus Dörmann
Martinus (Theod. Martin) Dörmann (natus die 30 Iunii 1962 in Herten/Vestfalia) rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD est.
Iuventus et munus
Postquam anno 1981 testimonium maturitatis accepit et officium civile absolvit, Bonnae et Coloniae iurisprudentiae studebat et anno 1995 primam atque 1997 secundam probation em accepit. Annis 1992 - 1998 adlatus legatorum Dietae Foederalis Renatae Schmidt, Ancae Fuchs atque Gualteri Rempe fuit. Tum ad annum 2003 causidicus operam dedit.
Anti-Slavery International
Anti-Slavery International est organizatio inter gentes a motu abolitionismi Regni Britanniarum decreta anno 1839.
Hodie contra modernas formas servitutis pugnat, sicut labor impuberum, labor coacticius, mercatus hominum, prostitutio coacticia et matrimonium coacticium. Etiam ralationem cooperationis cum Consociatione Nationum et Unione Europaea tenet.
Martinus Dörmann
Cursus honorum
Dörmann, qui ab anno 1979 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, Anno 2002 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est atque ad hunc diem manet.
Thiverny
Thiverny est commune Francicum 1'040 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
8889 Mockturtle
8889 , olim designatione 1994 OC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshisada Shimizu et Takeshi Urata, astronomis apud Observatorium Nachi-Katsuura versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8889 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Langelsheim
Langelsheim est oppidum Saxoniae Inferioris in Circulo Goslariensi. Ad Langelsheim etiam vici Astfeld, Bredelem, Lautenthal atque Wolfshagen in Harthicis montibus pertinent.
Historia
Langelsheim primo in saeculo 10 nomine  Langenizze vel Langenesse in actis descripta est. Saeculo 19 ad Ducatum Brunsvici, ab anno 1918 ad Rem Publicam Brunsvicum pertinuit. Anno 1951 Langelsheim oppidum declaratum est. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Anno 1977 vici supra dicti accesserunt.
Mons Classicus
Mons Classicus  (Italiane: Monclassico; Soletanice: Moclàsech) est vicus Italiae municipii Imarii Fulgaridae. Incolae Monsclassicenses appellantur.
Historia
Mons Classicus fuit municipium Italiae, circiter 910 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali, in Libera Provincia Tridentina (Tridentino) et in Communitate Soletana situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipio Imarii, ut constituiret municipium novum Imarii Fulgaridae.
Primus minister Finniae
thumb|[[Petteri Orpo, primus minister Finniae ab 20 Iunii 2023]] Primus minister Finniae est summus minister et dux gubernationis Finniae. Et politicam internam et politicam externam ad Unionem Europaeam pertinentem regit. Sex e duodecim praesidibus Finniae etiam magistratum primi ministri gessit; Gustavus Kallio, praeses quartus annis 1937-1940, revera quater primus minister fuit.
Res publica Septinsularis
Res publica Septinsularis (Graece Επτάνησος Πολιτεία) fuit civitas autonoma sub Imperio Ottomanico et sub tutela Russiae, anno 1800 constituta: septem insulae fuerunt Corcyra, Paxos, Leucas, Cephallenia, Ithaca, Zacynthus, Cythera. Usque ad annum 1800 haec insulae sub dominatione Franciae in tribus praefecturis (départements) constitutae erant, scilicet Corcyra, Ithaca, Mare Aegaeum. Comes Ioannes Capodistrias, Corcyrae natus, fuit secretarius Rei Publicae. Anno 1807 res publica imperio Francico rursus annexa est.
Anno 1815 eaedem insulae in Imperium Britannicum recepta ut Civitas Unita Insularum Ioniarum constitutae sunt; hodie autem omnia territoria ad Rem Publicam Graecam pertinent.
Mediana (Italia)
Mediana   (Italiane: Mezzana; Soletanice: Mezanå) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Medianenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Soletanam.
Instrumenta arcu pulsa
Instrumenta arcu pulsa sunt instrumenta chordata, quorum sonus nervis vibrantibus efficitur. Nervorum autem vibratio arcùs ad nervos fricatu fit. Quae instrumenta violiniformia praesertim ad violinam violam violoncellum contrabassum referuntur, quae omnia in orchestris symphoniacis adhibentur. In instrumentis arcu pulsis historicis aut ethnicis numerantur viola da gamba, viola amoris, rebeca, viella (vel fidula), nyckelharpa, jouhikko, etc.
Arcus instrumentorum violiniformium ex arcu venatorio aptus esse videtur. Formae et magnitudines arcuum variae sunt: omnes enim habent arcum intentis nervis incurvatum, qui ex ligno aut fibra carbonaria vitreave confici solet. Nervi autem de saeta equina fiunt.
Lucius Caecilius Metellus Diadematus
Lucius Caecilius Metellus Diadematus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 99 a.C.n.) vir publicus Romanus factionis optimatium fuit.
Gens
Pater eius Quintus Caecilius Metellus Macedonicus erat, consul anni 143 a.C.n.. Habuit tres fratres:
et duas sorores Caecilias Metellas.
Cursus honorum
Metellus inimicus Gaii Gracchi fuit. Anno 120 aut antea praetor erat et anno 117 a.C.n. una cum Quinto Mucio Scaevola consulatum gessit. Metellus consul agrum Italicum melioravit atque Viam Caeciliam exstruxit. Vel hic vel Lucius Caecilius Metellus Dalmaticus (consul anno 119 a.C.n.) anno 115 a.C.n. censor fuit atque XXXII patres - eos et Gaius Licinius Geta consularis fuit - e senatu expulit et ludos theatrales impudicos prohibebat. Anno 100 a.C.n. contra Lucium Appuleium Saturninum tribunum plebis certavit et anno 99 a.C.n. pro Quinto Caecilio Metello Numidico (consule 109 a.C.n.) operam dedit, ut ex exilio revocaretur.
Citroën Autobiga
Citroën Autobiga sive simpliciter autobiga (vulgo Deux chevaux, Citroën 2CV) nomen est famosi autocineti popularis quod in Francogallia societas Citroën diu fabricabat.
Societas Industrialis Citroën hoc genus autocinetorum a die 7 octobris 1948 usque diem 27 iulii 1990 produxit.
Inter ingeniarios qui Autobigam excogitaverunt numeratur Ioannes Capellanus (vulgo : Jean Capelle) latinitatis vivae fautor et verus motor qui anno 1956 Congresum Avenionensem pro latinitate viva instituit.
Millas
Millas (Catalane Millars) est commune Francicum 4'012 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Loisy-sur-Marne
Loisy-sur-Marne est commune 944 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Iosephus Verdi
Iosephus Verdi, vulgo Giuseppe Verdi (10 Octobris 1813—27 Ianuarii 1901), fuit compositor Romanticus, praecipue operarum.
Hieronymus Boschius (poëta)
Dedit editionem amplissimam translationis Anthologiae Graecae ab Hugone Grotio in latinum versae.
Iosephus Verdi
Origo
Iosephus Verdi Ronculis in vico municipii Buxeti, haud longe a Parma distante, die 10 Octobris 1813 natus est, parentibus satis humilibus Carolo Iosepho Verdi et uxore Ludovica. Vicus eo tempore ad Imperium Napoleonicum pertinebat et praefectura Taro; infanti igitur praenomina inscripta sunt Latine (Iosephus Fortuninus Franciscus) in ecclesia Catholica, sed et Francogallice (Joseph-Fortunin-François) apud praefectum. Anno 1814, patria Imperio Austro-Hungarico subiecta est; mox autem secundum Consilium Vindobonense antiquus Ducatus Parmae et Placentiae restitutus est, ducissa Maria Ludovica Napoleonis uxore altera.
Circa trescentos annos ipsius patres in loco Sanctae Agathae dicto vixerant, sed propter paupertatem terrarum rure excesserant et Ronculis iam habitabant. Carolus Verdi, qui Ronculis cauponam gerebat, Ludovicam Uttini uxorem anno 1805 duxerat, cuius propinqui caupones erant opulenti, aut Bononiae aut Placentiae incolae. Etsi Verdi hoc ignoravit, in Uttiniana stirpe musici olim fuerant, videlicet tres cantores et musicus quidam Franciscus Antonius Uttini qui viginti operas serias scripserat.
Hieronymus Boschius (poëta)
Plures farragines poeseon latinarum in lucem prodiit.
Inter eos fuit quos rex Ludovicus Bonaparte elegit ad Institutum scientiarum Batavicum condendum.
Iosephus Verdi
Vita
Iosepho Verdi organista in vici natalis templo Baistocchi primitias musicas docuit, cui absenti puer organistae loco succedebat. Postea Antonio Barezzi, musicae perito, duce, apud gymnasium Buxeti studuit, praeceptore Petro Seletti, scholae optimo magistro; qui in puero ingenium inusitatum videns adsidue ad studia musica impulit. Laurentius da Terzorio, Latini magister, Carolo Verdi patri suasit ut Iosephum in musicae scholam a Ferdinando Provesio ductam immitteret. Anno 1825 Iosephus iniit, iam anno 1827 studia perfecit. Postea cum Provesio aliis disciplinis operam dedit. Anno 1832 Verdi Mediolanum iit quia musicorum Conservatorium adire voluit; sed frustra, nam haud admissus est; ibi autem musicam praecipue Germanicam melius cognoscebat, ubi convivia Clarae Maffei cum aliis satis praeclaris frequentabat.
Primam inter operas suas, Oberto, Conte di San Bonifacio, Mediolani anno 1839 in theatro Ad Scalam docuit, cuius director Bartholomaeus Merelli duas insuper operas statim postulavit. Sed infesta fuerunt haec tempora Verdi: anno 1840 obiit Margarita Barezzi, quam anno 1836 in matrimonium duxerat. Duo etiam filii quos eo pepererat mox mortui sunt. Opera eius altera Un giorno di regno pessimum successum habuit. Tum demum anno 1842 opera Nabucodonosor maximo clamore et plauso comprobatus est; quo successu Verdi adhuc dubitans se in laboribus musicis pergere statuit, iamque paullo antea ob textum carminis choralis servorum Hebraeorum "Va, pensiero" a Themistocle Solera scriptum, quem textum semel lectum statim ad musicam accommodare voluit.
Operam I Lombardi alla prima crociata Mediolani anno 1843 docuit, quam post quattuor annos Jérusalem nominatam ad genus grandis operae Lutetiae docendam omnino retractavit; haec enim prima omnium Verdi operarum in ea urbe promota est. Eodem tempore et alias composuit, inter quas Ernani anno 1844, e ludo scaenico Victoris Hugo ad operam conversam, Attila anno 1846, et Macbeth anno 1847 e tragoedia Shakesperiana conversam. Operam Rigoletto anno 1851 composuit, scriptore Francisco Maria Piave. Ibi vita regis Francorum Francisci I e ludo Victoris Hugo Le roi s'amuse ad scaenam operaticam accommodatur; quod opus (iussu censurae Austriacae in multis locis mutilum) iam tempore compositoris et apud posteros inter celeberrimas habetur.
Ab anno circiter 1848 Verdi more uxorio cum Iosephina Strepponi vixit, quae partes Abigail in Nabucodonosor anno 1842 egerat. Hanc in Collonges-sous-Salève prope Genavam die 29 Augusti 1859 in matrimonium duxit. Novae uxoris consilio villam et terras apud vicum natalem empsit.
Anno 1874, senator Regni Italiae creatus est. Opera ad 26 creavit quae magis magisque non solum Italiae sed toti mundo valde placuerunt; unde ditissimus factus est. Anno 1893 Falstaff composuit, postremum opus (praeter aliquas musicae sacrae compositiones post uxorem anno 1897 mortuam paratas). Mediolani domum pro veteribus musicis condidit, quae usque adhuc a quinquaginta veteranis habitatur. Mediolani anno 1901 ob ictum mortuus est.
Opus
Opera Verdiana maximi momenti habentur La traviata, Nabucco, Rigoletto, Il trovatore, La forza del destino, Aïda, Messa da Requiem, Otello, Falstaff.
Ode an die Freude
Ode an die Freude (Latine 'Ode ad gaudium') est poema a Friderico Schiller anno 1785 pactum unitatem et fraternitatem celebrans aevi illuminationis speciminibus nixum. Ludovicus van Beethoven in Symphonia IX huic poemati anno 1824 melodiam praeclaram composuit. Hoc opus musicum novis verbis instructum saeculo XX exeunte factus est Hymnus Europae.
Ode an die Freude
Sermoise
Sermoise est commune Francicum 329 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Gonerilia
Gonerilia est monotypicum papilionis familiae Lycaenidarum genus. Sola generis species est Gonerilia seraphim.
Genus e nomine Goneril, filiae maximae natu regis Lear in King Lear, ludo scaenico Shakesperiano appellatur.
Civitas Unita Insularum Ioniarum
Civitas Unita Insularum Ioniarum (Graece Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων; Anglice United States of the Ionian Islands) fuit civitas autonoma sub Imperio Britannico, anno 1815 constituta e septem insulis magnis (haec insulae sunt Corcyra, Paxos, Leucas, Cephallenia, Ithaca, Zacynthus, Cythera) et alia territoria nonnulla quae antea sub dominatione Venetianorum, Turcorum, Francogallorum et Russorum fuerant. Anno 1864 omnia territoria huius civitatis Graecia attributae sunt.
Landsberg
Landsberg est nomen plurium oppidorum quae sunt vel erant in regione Germanophono. Eorum nomen Germanicum pluribus modis Latine redditur:
409 Aspasia
409 , olim designationibus 1895 CE, 1948 RT1, 1949 CB, et A904 AB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est. Ex Aspasia Graeciae antiquae appellatur.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 409 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nomenclatura Cahn-Ingold-Prelog
Nomenclatura Cahn-Ingold-Prelog sive regulae prioritatis, breve norma CIP sive conventio CIP, in chemia organica est grex regularum ad ordines spatii molecularum organicarum stereoisomeris describendos. Ad eum finem descriptores R ('rectus') et S ('sinister') cuique stereocentro assignati sunt.
Historia
Anno 1966, chemici Robertus Sidney Cahn, Christopherus Kelk Ingold, et Vladimirus Prelog has regulas excogitaverunt.
Significatio
Nomenclaturae CIP descriptores R ('rectus') et S ('sinister') in systemate IUPAC moleculas cum stereocentris nomen certus possideri praestat.
Descriptores
Aliae descriptores sunt: rac-, DL - oder (±)-.
Labacum
Labacum , aevo antiquo Aemona    (Slovenice Ljubljana []; Italice: Lubiana; Theodisce: Laibach) est urbs maxima et caput rei publicae Sloveniae, caput municipii urbani homonymi, in historica provincia Carniola interiori sita. Labacum est urbs principalis Regionis statisticae Sloveniae Mediae et Carniolae historicae et geographicae terrae. Incolunt urbem et municipium omne circiter 267 020. Incolae Labaci Labacenses vel Aemonenses appellantur.
Nomina urbis
Nomina urbis sunt Labacum, deinde Luvigana, aevo antiquo Aemona vel Colonia Iulia Aemona, etiam Emona.
Ecclesia Catholica Romana
Labacum est sedes episcopalis metropolitana cuius nomen est "Archidioecesis Labacensis".
Breda (discretiva)
Breda potest esse:
Hialtius Thordi filius
Eius filii dicti sunt convivium funeralis adeo frequens habuisse ut 1200 hospites ibi convenerent. Illi et Landnama, cum visi essent in Fiordum Gadorum ientes, tam regie ornati sunt, ut spectatores se aesires aspexisse crederent.
Hialtii nepos Thorbiorn Hamus fuit, qui Grettim Fortem Asmundi filium necavit.
Hemisphaerium australe
Hemisphaerium australe (Graeco ἡμι 'dimidium' + σφαῖρα 'sphaera') est pars Telluris quae ad australem aequatoris versus, atque dimidium sphaerae caelestis quod ad australem aequatoris caelestis versus iacet.
Hemisphaerium australe omnes vel partes quattuor continentium (Antarcticae, Australiae, plurimarum Americae Australis partium, australis Africae dimidii), quattuor oceanorum (Atlantici Australis, Indici, Pacifici Australis, Australis), et plurimum Oceaniae continet. Nonnullae insulae quoque ante litus continentis Asiae in Hemisphaerio Australi iacent. Propter inflexionem rotationis Telluris quae ad Solem et eclipticam lineam pertinet, aestas Decembri ad Martium atque hiems Iunio ad Septembrem durat. Dies 22 aut 23 Septembris aequinox vernalis, 21 aut 22 Martii aequinox autumnalis est.
Seringes-et-Nesles
Seringes-et-Nesles est commune Francicum 292 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Delavaria
Delavaria est civitas Civitatum Foederatarum Americae, prima quae Constitutionem (anno 1787) ascivit. Hodie est secunda a minima civitas inter Civitates Foederatas.
Loisy-en-Brie
Loisy-en-Brie est commune 192 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Requiescat in pace
Haec sententia Latine dicta, saepe brevi coacta RIP, maxime enuntiatur in exsequiis aut in sepulcris scribitur ad omen faustum animis vita defunctorum optandum.
Ecclesia Catholica credentes vitam esse post mortem hortatur ad hanc precem (a qua sententia educta est) precandam: "Requiem aeternam dona eis Domine et lux perpetua luceat eis, requiescant in pace. Amen."
Formae
Sigla "RIP" aequalis Anglice (Rest In Peace) et Italiane (Riposa In Pace) est. Hispanice autem convertitur "DEP" (Descanse En Paz), Francice "REP" (Repose En Paix).
Genovefa Immè
Genovefa Immè (nata in quodam suburbio Lutetiae die 31 Maii 1929; mortua Pali, die 11 Iunii 2012) tali modo enim in litteris Latinis vocatur secundum nomen mariti ultimi et amatissimi, fuit magistra et poetria Francica quae Latine scribebat.
Eius vita
Coepit in urbe Pali (Francogallice Pau), primum docere ut ludimagistra sermones Francogallicum, Latinum, et Graecum, in lyceo urbis Pali. Etiam docuit ut profestrix in universitate studiorum Palensi.
Anno 1954, tempore prioris matrimonii vocabatur Genovefa Métais, quo nomine complura scripta Latina edidit.
Sidarium (locus archaeologicus)
Sidarium, vulgo Σιδάρι, in insula Corcyra situs iuxta vicum hodiernum eiusdem nominis oramque maritimam a peregrinis visitatum, est locus habitationis humanae aevis Mesolithico et Neolithico usitatus. Ab archaeologo Graeco Augusto Sordina annis 1964-1965 effoditus est.
Genovefa Immè
Eius vita
Anno 1978, vidua facta, ducta est in matrimonium ab Antonino Immè, etiam viduo Siculo, poeta et scriptore Latino, quocum Commentarios Latinos periodicos M. A. S. condidit.
Antonino marito carissimo mortuo, ea magna tristitia adfecta in eius memoriam Latina perrexit carmina componere commentariosque periodicos quibus titulus M. A. S. edere.
Illa Genovefa Immè tum mansit ultima unicaque vates quae Latine scribit in Francia, in qua regione Latina lingua videtur radicitus exstincta esse.
Eius scripta
Apud Rainardum Brune typographum, poetam Latinum Germanum edidit anno 1976 librum cui titulus Saeculorum transvectio, atque anno 1995 translationem libri Aloissi Hémon Maria Capodelania, nec non nonnulla carmina in libro cui titulus est Carmina Latina Recentiora.
Apud domum editoriam, Tarmeye anno 1991 carmina Periegesis Amatoria edidit, et anno 1993, Per auras iacta.
Carmen in eius honorem
In eius honorem, poeta Alaenus Divutius hoc carmen pepigit:
AD GENOVEFAM IMMÈ, AMICISSIMAM, UNICAM GALLIAE VATEM LATINAM. Te celebro, sed digna cani meliore poeta, felix quae vixti quondam cum vate marito, o quae Gallarum superes nunc unica vates! Non solum Musae sed Amor tua carmina Fidus concelebrant nobis atque immortalia reddent: non Musae lacrimas spernunt, non mitia corda, non memorem spernunt Venerem, non pectora casta.
Chambonchard
Chambonchard  est commune Francicum 87 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Sambo
Sambo (-onis, m.) (Russice самбо ; Anglice usitate sombo) est hodierna ars martialis arsque athletica certandi. Verbum revera est acronymum SAMBO, pro locutione Russica САМооборона Без Оружия 'defensio personalis sine armis' deductum. Evolutio sambonis decennio 193 ineunte coepit, cum Exercitus Ruber Russiae meliorem facere militum potestates manibus pugnandi vellet. Quamquam origines in Slavicis Orientalibusque Mediis luctationis popularis modis habet, praecipue in Armenia (kokh), Georgia (chidaoba), Romania (trîntǎ), Tatarstania (köräş), Uzbecia (kurash), Mongolia (khapsagay), et Atropatene (gulesh), suum magnum consilium fuit ziudo ex Iaponia. Vulgo ziudo Russica aliquando appellatur.
Praecipui sambonis conditores fuerunt Victor Spiridonov et Basilius Oschepkov.
Sergy (Axona)
Sergy est commune Francicum 164 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Paspardum
Paspardum  (Italiane: Paspardo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 660 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Paspardenses appellantur.
Abbatia Sancti Martini Laudunensis
Abbatia Sancti Martini Laudunensis anno 1124 ab episcopo Laudunensi Bartholomaeo de Iur et Norberto Xantensi condita est. Ecclesia abbatialis saeculo XII exeunte confecta est. Ibi canonicus fuit Albertus de morra qui postea breviter papa fuit, nomine Gregorius VIII.
Lisse-en-Champagne
Lisse-en-Champagne est commune 124 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Fulda
Fulda (-ae, f.), etiam Vulda, Fulta, (Theodisce Fulda), est urbs Germanica Hassiae ad flumen Fuldaham.
Res gestae
Fulda est oppidum in regione orientali Hassiae situm. In hoc oppido circiter sexaginta milia incolarum vivunt. Ibi quoque sedes episcopatus eiusdem cognominis est: Dioecesis Fuldensis.
Sanctus Bonifatius iussit Sturmium condere monasterium Fuldense. Anno septengentesimo quadragesimo quarto (744) hoc factum est. Postea Bonifatius ibi sepultus est. Multi homines Fuldam veniunt, ut sepulcrum Bonifatii spectent.
Annis 1603 usque ad 1606 ducentae seu trecentae feminae et puellae de crimine artis magicae accusatae inter maleficas damnatae vivae combustae sunt.
Conventus episcoporum Germanorum annuatim Fuldae habetur, tempore autumnali. Hoc oppidum est caput regionis et item dioecesis.
Institutiones
Fuldae est universitas inferior ubi studere licet informaticae et oekotrophologiae et operi socialibus et aliis disciplinis. Fulda etiam multas scholas praebet, e.g. gymnasia, scholas operarias, scholas privatas.