cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adbusters
Adbusters comites in orbe terrarum habet: Casseurs de Pub in Francia, Résistance à l'Aggression Publicitaire in Francia et Belgica , Adbusters Norge in Norvegia , Adbusters Sverige in Suecia et Culture Jammers in Iaponia.
Verbum Adbusters a lingua Anglica ortum est: factum est ab ad, imminutione Anglica pro verbo advertising ('praeconium'), et busters sensu significante "vastatores, domitores." Latine igitur Adbusters sit 'Vastatores Praeconium'.
Wallerant Vaillant
Wallerant Vaillant (vulgo: Wallerant Vaillant seu Wallerand Vaillant seu Wallerandt Vaillant; Insulae 30 Maii anno 1623 natus; Amstelodami 2 Septembris 1677 mortuus) fuit saeculi aurei chalcographus, pictor et adumbrationis peritissimus artifex Nederlandicus in Francia natus
Biographia
Qui Ioannis frater et Iacomi germanus (mater Maria Warlop) erat. Loci natali adumbrationis rudimenta didicit atque Antverpiae anno 1637 ab Erasmo Quellino seniore doctus est. Postea picturae effigierum se dedit, magis lucrativae et eius facultatibus accomodatioris. Anno 1647 Medioburgum migravit, ibique ad Sancti Lucae Sodalitatem receptus est. Anno 1652 Amstelodami et de 1656 usque ad 1659 Francofurti ad Moenum laboravit. Ibique virorum clarorum effigies complures pinxit et famam adquisivit. Ad perficiendum effigies Leopoldi I et suorum aulicorum Vindobonam petiit quoque. Anno 1659 cum marchione von Grammont Lutetiam iit , ibique divitias magnas congessit , et mense Iunii anno 1663 cum Gulielmo Schellinks domum rediit. De 1664 usque ad 1667 Amstelodami laboravit. Fuit pictor aulicus principis Gulielmi Friso, Frisiae gubernatori (statholder).
Wallerant opera personarum effigies, venationum figurationes , generis argumenta  , praecipue agricolarum vitae effigies, naturae mortuae cum piscibus, fraudes oculi, res religiosas et mythologicas complectuntur. Inter fraudes oculi, quas ab eo perfectas est, nota est Tabula cum taeniis rubris ad tenendum epistulas. Haec fuit prima pictura eiusmodi. Postea alii pictores opera talia perfecerunt, ut Evert Collier, Cornelius Norbertus Gysbrechts et Samuel de Hoogstraten. Praeterea, Roterodami, natura mortua cum piscibus feleque conservatur. Vaillant notus est quoque ob picturas effigiantes iuvenes quos artem delineandi discunt. Artifex primus fuit qui, ut fabricam, rationem atram usus est. Hanc artem didicit anno 1658 cum Francofurti ad Moenum aut fortasse Londinii in comitatu principis Roberti erat. Sic complures artifices eum imitabatur. Ultra ducentas chalcographias perfecit, ex quibus per saeculum XVIIIº imagines multae repraesentatae sunt, et secundum ipsius delinationes et secundum aliorum artificorum (coevorum ac Renascentiae litterarum) opera. Ut delineator, praecipue effigierum personarum adumbrationes descripsit ad suas picturas perficiendum.
Andreas, Iacobus, Bernardus et Ioannes Vaillant artem ab ipso didicerunt. Ipsum illum Nicolaus-Bernardus Lépicié, Gulielmus-Dominicus-Iacobus Doncre et Anna Vallayer-Coster in pingendi ratione sectati sunt.
Dioecesis Stagnensis
Dioecesis Stagnensis fuit dioecesis cuius sedes Stagnum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 2001 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Georgio Ioanne Castaño Rubio C.M.F. regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis a Turcis deleta est.
Saint-Seine-sur-Vingeanne
Saint-Sein-sur-Vingeanne est commune Francicum 386 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Mormonismus
Mormonismus est praevalens in motu Sanctorum Dierum Ultimorum Christianitatis Restorationisticae traditio religiosa, quam Iosephus Smith in Novo Eboraco occidentali annis 1820 condidit. Decenniis 1830 et 1840, Mormonismus se a Protestantismo traditionali distinxit. Mormonismus hodie fidem novam et non Protestantem a Smith doctam annis 1840 tenet. Ipso autem anno 1844 mortuo, plurimi Mormones Brigham Young in eius iter ad occidentem ad regionem quae Territorium Utense facta est assecuti sunt, se Ecclesiam Iesu Christi Sanctorum Dierum Ultimorum appellantes. Inter variationes quae huic ecclesiae non intersunt fundamentalismus Mormonicus est, qui ad usus et doctrinas sicut coniugium plurale sustinendas conatur (quod Ecclesia Sanctorum Dierum Ultimorum reliquit), et aliae parvae suorum iuris sectae liberae.
Vocabulum Mormon primum a Libro Mormonis derivatum est, textu sacro a Smith edito in lucem, quem dixit se convertisse a laminis aureis, divinitate adiuvante. Liber se describit annales Indorum Americanorum primorum et eorum commercii cum Deo Mormonico habiti. Primi assectatores Iosephi Smith, nominis illius libri causa, latius Mormones, eorumque fides Mormonismus appellabatur. Hoc vocabulum primum obtrectans habebatur, sed Mormones id sic non iam habent, quamquam alia vocabula, sicut Sanctus Dierum Ultimorum, plerumque praeponunt.
Mormonismus copiam fidum cum reliquo Sanctorum Dierum Ultimorum motu communicat, inter quas usus Bibliorum Sacrorum et aliae sacrae scripturae, sicut Libri Mormonis et Doctrina Conventaque. Etiam Pretiotissimam Margaritam accipit partem eius canonis scripturalis, et continenter docet matrimonium aeternum, progressionem aeternam, et polygamia (matrimonium plurale). Mormonismus Culturalis, modus vivendi ab institutionibus Mormonicis iutus, Mormones culturales comprehendit, qui se cum cultura, sed non semper cum theologia, putant.
Par basium
Par basium (Anglice bp) in genetica est unitas fundamentalis acidorum nucleicorum duorum, nexorum ope duarum pontium hydrogenii. Pares basium greges fundamentalis helicis duplicis ADN constituunt. Intra ADN connectuntur nucleobases adeninum A cum thymino T (ope pontium duarum) et guaninum G cum cytosino C (ope potium trium). Pares A-T et G-C nominantur etiam pares Watson et Crick (etiam pares Watson et Crick et Franklin), secundum inventores structurae ADN.
Pierrefitte-sur-Sauldre
Pierrefitte-sur-Sauldre est commune Francicum 841 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Aedepsus
Aedipsus (Graece: Αιδηψός) est pristinus demus Euboeae (Δήμος Αιδηψού) in Graecia 6482 incolarum (status: 2010). Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Histiaeae-Aedepsi demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).
Sandrocottus
Sandrocottus (Magadho-Pracritice 𑀘𑀦𑁆𑀤𑀕𑀼𑀢𑁆𑀢 𑀫𑁄𑀭𑀻𑀬 Candagutta Morīya), Sanscritice Candragupta Maurya (scriptura Devanagari चन्द्रगुप्तमौर्य, natus c. 345/340 a.C.n.), fuit imperator in India septentrionalis. Secundum Plutarchi "Vitam Alexandri" Sandrocottus iuvenis iuxta Indum flumen Alexandrum Macedonem incurrit eumque ad Indiam Gangeticam debellandam incitavit. Paullo postea Sandrocottus ipse anno 322 a.C.n. regnum conquisivit; conditor fuit igitur et Imperii Mauryani et familiae imperialis Mauryanae. Fuit pater Bindusarae, avus Asokae. Si traditionibus posterioribus fidem reponamus, minister Sandrocotti fuit Cāṇakya qui agnomen Kauṭilya gesserit et Arthaśāstram et Nītiśāstram scripserit.
Aedepsus
80 ex 752 fontibus calidis Graeciae Aedipso siti sunt, quare est locus periegeseos celeber.
Thermae antiquae Heracli dicatae circiter 3 chiliometris a hodierno loco "Lutra Aedepsi" (Λουτρά Αιδηψού) in septentriones versus sitae erant, quarum reliquiae adhuc videntur. Fontes sulphurei (38-76°) tot laborantes attrahebant, ut iam tertio saeculo a.C.n. aegris vectigal impositum est. Sulla, cum in podagrae morbum incidit, thermas Aidepsi adiit, multi alii secuti sunt (inter alios antiquitate imperatores Hadrianus et Constantinus I, novo aevo Eleutherius Benizelus, Winston Churchill, Aristoteles Onases et Maria Callas).
Constitutio Ucrainae
Constitutio Ucrainae (Ucrainice:Конституція України) est lex constitutionis Ucrainae die 28 Iunii anno 1996 decreta est. Dies 28 Iunii, ubi Constitutio Ucrainae creata, feria publica Ucrainae est.
Post dissolutionem Unionis Sovieticae, preses Leonidas Kučma constitutionem democraticam decreavit. Ucraina ultima civitas inter priores res publicae Sovieticae qui propriam constitutionem tenet.
Structura Constitutionis
Constitutio Ucrainae 161 articulos et 15 sectionibus divisiones possedet.
Ecclesia (Athenae antiquae)
Antiquitus Athenis ecclesia (Graece ἐκκλησία) erat civium populus in unum convocatus ut de rebus publicis deliberaret. Nam quinto et quarto saeculo a.C.n. Athenis summa potestas penes populum erat.
De iure
In ecclesia manu levanda (χειροτονία) de pace belloque decernebant, legatos ad externas civitates mittebant, leges sanciebant, decreta (ψηφίσματα) edicebant, strategos ceterosque duces militares designabant , causas politicas ipsi iudicare poterant , secretis suffragiis homines quos periculum democratiae facere existimabant ostracizabant. Magistratus munere submovere si peccassent poterant et legatos e civitatibus externis venientes audiebant et civitatem Atheniensem peregrinis ob insignia merita dare eis licebat. De illis rebus tantum suffragium ferebant quas praeparaverat (προβούλευμα) quingentorum consilium (bule) et   quinquaginta ex illis consiliariis ex eadem tribu, quos prytanes (πρυτάνεις) appellabant,  alii aliis succedentes decima parte anni ecclesiae praesidebant. Sic quidem quinto saeculo. Postea illa dispositio non satis democratica visa est et Demosthenis tempore ecclesiae cuiusque initio novem praesides (προέδροι) sorte ducebantur (unus per tribum, praetermissa tribu prytanum) et ex illis novem hominibus unus sorte ducebatur qui ceteros moderaretur (ἐπιστἀτης τῶν προέδρων).
De coetibus
Sexto saeculo a.C.n., Solonis aetate, ecclesia semel aut bis in anno in agoram (hoc est in Forum) coibat. Quinto saeculo et prima parte quarti saeculi in collem Pnyx coibantː tum tres aut quattuor ecclesiae ordinariae (κυρίαι ἐκκλησίαι) per mensem fiebant, quibus extraodinarias (σύγκλητος ἐκκλησία) addere licebat si qua necessitas oreretur. Secunda parte quarti saeculi a.C.n. in novum theatrum Dionysi coire solebant. Quinto die ante ecclesiam πρόγραμμα, hoc est res in hoc concilio ad populum referendae, in publico proscribi debebat. Quinto saeculo sagittarii Thracii qui servi publici erant disciplinam in coetu imponebant. Tempore Demosthenis cives tribus unius sorte ductae hoc officium implebant
De ecclesiastis
Omnes cives masculi generis matre patreque Atheniensi nati et adulti, nisi deminutione capitis (ἀτιμία) adfecti essent (quae poena in iure Attico erat), ecclesiae adesse poterant vel potius debebant. Si apud praeconem sese praenuntiassent etiam tribunal ascendere poterant et coronam myrteam capiti imponere et contionem libere adloqui. Nam relatione a prytanibus facta praeco hanc formulam praenuntiare solebatː "Quis ex iis qui annos amplius quinquaginta nati sunt, quis rursus ex aliis Atheniensibus suo quisque loco sententiam vult dicere?" Re vera pauci ex civibus, quos oratores appellabant, hoc facere audebant. Ob ecclesiarum frequentiam et quorundam demorum longinquitatem cives absentes plurimi erant. Ad absentiam minuendam quarto saeculo ineunte trium obolorum stipendium (μισθὸς ἐκκλησιαστικός) instituerunt eis qui ad ecclesiam venissent. Ita pauperes minus timebant ne diem laboris perderent sed poeta comicus Aristophanes hoc institutum velut flagitium irridebat. Revera sex milia civium tantummodo ad decreta maximi momenti necessaria erant, plerumque ecclesiastae multo pauciores erant quamquam numerus civium nonnumquam ad quadraginta milia crevisse existimatur. Ita Aristophanes in Acharnensibus nobis collem desertum depingit.
De etymologia
Populi concilia in aliis civitatibus Graecis antiquis plerumque eodem nomine appellantur, etiam si nonnumquam propria nomina habebant. Illa concilia ex Homericis agoris orta esse videntur. Nomen ecclesia e verbo Graeco καλεῖν, "vocare" ductum est cum praefixo ἐκ velut ac si dicas "evocatio, evocati". Compara Latine "classem".
Arcy-sur-Cure
Arcy-sur-Cure est commune Francicum 510 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia Burgundia.
Histiaea
Histiaea (Neograece Ιστιαία) est urbs et pristinus demus Euboeae (Δήμος Ιστιαίας) in Graecia 7329 incolarum (status: 2010). Ab administratione reformata anno 2011 (vide Libellus Callicratis) pars est Histiaeae-Aedepsi demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα). In parte Euboeae septentrionali sita a mare quinque chiliometris abest. a saeculo decimo quinto usque ad saeculum undevicesimum Xerochorium (Neograece Ξηροχώρι) appellata est.
Vicloa
Vicloa  (Hibernice Cill Mhantáin; Anglice Wicklow) est urbs Hiberniae, circiter 10,584 incolarum (anno 2016), in provincia Lagenia sita et urbs princeps Comitatus Vicloensis. Urbani Vicloenses (Wicloenses ) appellantur.
Histiaea
Nomen
Urbs hodierna nomen ab antiqua trahit, quae tamen Plinio maiore teste iam primo saeculo deserta erat. Apud Homerum, qui urbem "uvis divitem" vocat Ἱσττίαια appellata est, dialecto Ionica Ἱστιαίη, dialecto Attica Ἑστίαια. Unde pars Euboeae septentrionalis Ἱστιαιῶτις sive Ionice Ἱστιαιῆτις vocata erat. Postea ab urbe vicina, ubi Athenae anno 446 a.C.n. coloniam condiderunt, Oreos sive Orei (hodie: Ωρεοί) appellata est Loca hodierna Orei (in litore) et Histiaea (in interioribus) circiter quinque chiliometris distant.
Saint-Symphorien-sur-Saône
Saint-Symphorien-sur-Saône est commune Francicum 342 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Misuzu Kaneko
Misuzu Kaneko (Iaponice 金子みすゞ) (nata Nagato in praefectura Yamaguchiensi die 11 Aprilis 1903; mortua die 10 Martii 1930) fuit poetria et scriptix Iaponica qui 512 poemata et poemata pro impuberes et de amore pro natura, vita hominum et animalium, etiam balaenarum et piscium, et minoritate scribat. Poeta Yao Saijou operae suae operis Christinae Rossetti simile aestimavit.
Anno 1930, sibi mortem consciverunt sui contra privationem de iure custodia suae filiae et violentiam psychologiam a suo marito, qui alteras mulieres coitus fuit et Misuzu scribere interdit, post prosessum divertii.
Philippus Fleury
Philippus Fleury (natus 1952, in Francia) est professor linguae Latinae emeritus apud Universitatem Cadomiensem et indagator apud Sedem Indagationis Antiquitatis et Mythorum. Praeterea, se viatorem profitetur, qui totum orbem terrarum lustrat, ut vestigiis Imperii Romani Occidentalis et Orientalis studeat. De rebus technicis bellicisque apud Romanos scripsit, inter quas de Vitruvii machinatione, de qua thesis pro gradu doctorali, habita anno 1982, tractat. Praesertim Formae urbis Romae turmae indagationis, cum Sophia Madeleine collega sua praeest.
Arces-Dilo
Arces-Dilo est commune Francicum 594 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia Burgundia.
Pezou
Pezou est commune Francicum 1'108 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Saint-Seine-l'Abbaye
Saint-Seine-l'Abbaye est commune Francicum 363 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Spatium peregrinationis commune
Spatium peregrinationis commune (Anglice Common Travel Area, Hibernice Comhlimistéar Taistil) est regio insularum Britannicarum Normannicarum que sine inspectionibus hominum ad fines inter civitates territoriaque quae comprehendit.
Civitates territoriaque spatii sunt:
Rectiones Britanniarum Regni Hiberniaeque etiam pactae sunt ut cives ambarum civitatum porro in altera ius libere non solum commeandi sed etiam manendi ac laborandi habent, quamquam Britanniarum Regnum ab Unione Europaea decessit.
Colinus McPhee
Colinus McPhee (natus Colin McPhee, 15 Martii 1900–7 Ianuarii 1964) fuit compositor et musicologus Canadianus, primus compositor Occidentalis qui ethnomusicologicum Insulae Bali studium fecit, et ingenio eius operis academici innotuit. Musicam composuit a musica Baliensi et Iavensi motam decennia antequam tales compositiones in musica mundana conditae late agnosci coeperunt.
Vita
McPhee Monte Regali natus est. In Instituto Peabodiensi anno 1918 matriculavit, ubi compositionem cum Gustavo Strube et clavile cum Haroldo Randolph, deinde cum Edgardo Varèse, compositore avant-garde, studuit. Anno 1931 Ioannam Belo duxit, discipulam Margaritae Mead. Circulo compositorum experimentalium ultramodernistorum appellatorum intererat, et inter eos—cum Henrico Cowell gregis duce, Ioanne Becker, et Ludovico Harrison discipulo Cowelliano—qui a genere musico tenebantur quod ad ultimum musica mundana appellaturum esset.
Traditur McPhee musicam Balinensem primum offendisse cum discum phonographicum Novi Eboraci audiret. Ille et uxor ad insulam ob opus anthropologicum Beloanum una migraverunt, ubi McPhee a musica loci tam tenebatur quam investigabat, aedificabat, lateque de gamelan scribebat. McPhee, qui gay erat, divortium cum Belo anno 1939 fecit. Annis 1940 ineuntibus, in magna insula saxorum brunneorum Brooklynii in burgo Novi Eboraci habitabat, cuius cum W. H. Auden, Beniamino Britten, at aliis particeps erat.
Anno 1942, Variations on a Theme of Frank Bridge Beniamini Britten in partitura ordinavit, opus pro orchestra chordarum et duobus piano, pro Jinx, ballatione Ludovici Christensen adhibiturum. McPhee praeterea musicam Balinensem Britten docuit, quae vicissim The Prince of the Pagodas, Curlew River, Mors Venetiana, at alias res musicas movit. Decennio exeunte, McPhee depressione ab alcohole amplificata laborabat, sed annis 1950 musicam iterum componere coepit. Professor ethnomusicologiae in Universitate Californiensis Angelopoli anno 1958 factus est, et iudex iazzensis multum observatus erat. Angelopoli obiit.
Diebus 26 et 27 Iunii 2009, A House in Bali, opera de vita McPheeana Evan Ziporyn, compositoris Americani, in Puri Saraswati Ubud in urbe Baliensi primum acta est.
Opera publicata
A House in Bali, annales eius vitae ibi in insula, iam putantur pretiosa culturae Balinensis descriptio. Music in Bali, liber post mortem editus, primam musicae Balinensis explicationem amplam Anglice prolatam praebuit. Operum musicorum eius notissimum fortasse est Tabuh-Tabuhan: Toccata for Orchestra, in Mexico anno 1936 compositum et primum actum. Inscriptio Balinensis Latine 'congeries instrumentorum percussivorum' significat. Res elementa musica Baliensia et traditionalia Occidentalia miscet. Pro orchestra Occidentali designatur, sed secundum descriptionem McPheeanam, gregis nucleus est "gamelan nucleare, quod in binis clavilibus, celesta, xylphono, marimba, et glockenspiel consistit," sonum magnopere perscussivum constituens. Orchestrae etiam sunt duo gong Baliensia et cymbala. Operi sunt tria movimenta: "Ostinatos," "Nocturne" (a tibiis motum), et "Finale" syncopatum. Nonnullae ex melodiis ex fontibus vulgaribus deducuntur.
Daily Worker
Daily Worker ('Operarius Cottidianus') fuit diarium quod Factio Communistica Civitatum Foederatarum, olim cum Communistico Internationali coniuncta, Novi Eboraci in urbe ex 1924 edidit. Cum obtinentes factionis opiniones plerumque ostenderet, latius spectrum sententiarum alae laevae ostendere aliquantulum conabatur. Summa prosperitate 35 000 subscriptorum habuit. Inter eius contributores notabiles fuerunt Robertus Minor et Fridericus Ellis (delineatores), Lester Rodney (editor athleticarum), David Karr, Ricardus Wright, Ioannes L. Spivak, Petrus Fryer, Woody Guthrie, Ludovicus Budenz, et Whittaker Chambers.
Amandus de Schweiger-Lerchenfeld
Amandus de Schweiger-Lerchenfeld (natus die 17 Maii 1846 Vindobonae, mortuus ibidem die 24 Augusti 1910) militibus praepositus et descriptor itinerum morumque peregrinorum Austriacus fuit.
Leopoldus Schmid
Leopoldus Schmid (natus die 9 Iunii 1808 Turici, mortuus die 20 Decembris 1869 Giessae) theologus catholicus liberalis Germanicus fuit.
Vita
Postquam varias parochias duxit anno 1839 professor theologiae catholicae et (ex anno 1843) philosophiae Giessae factus est. Anno 1849 episcopus Moguntinus electus numquam infulatus est papa obstante. Inde theologiae cathedram reliquit, ut philosophiae solummodo vacaret. Anno 1867 fidei catholicae omnino valedixit; tamen biennio post modum in catholicum sepultus est.
Inter opera eius mentionis digna sint haec: »Über die jüngste Mainzer Bischofswahl« (Giessae 1850); »Der Geist des Katholizismus, oder Grundlegung der christlichen Irenik« (Giessae 1848–50); »Grundzüge der Einleitung in die Philosophie« (Giessae 1860); »Das Gesetz der Persönlichkeit« (Giessae 1862); »Ultramontan oder katholisch« (Giessae 1867); »Mitteilungen aus der neuesten Geschichte der Diözese Mainz« (Giessae 1868; contra Gulielmum Emanuel Ketteler episcopum).
Amandus de Schweiger-Lerchenfeld
Opera
Praeter nonnulla opuscula mystagogica (»Italienische Alpenseen«, Vindobonae 1888; »Griechenland«, Herbipoli 1890; »Dalmatien«, editio sexta Vindobonae 1905) mentionis digna sint haec: »Unter dem Halbmond, ein Bild des ottomanischen Reiches und seiner Völker« (Ienae 1876); »Armenien« (Ienae 1878); »Bosnien, das Land und seine Bewohner« (editio altera Vindobonae 1879); »Zwischen Pontus und Adria« (Vindobonae 1879); »Serail und Hohe Pforte« (anonyme, Vindobonae 1879); »Arabische Landschaften« (Vindobonae 1879); »Der Orient« (Vindobonae 1881); »Griechenland in Wort und Bild« (Lipsiae 1882); »Die Adria« (Vindobonae 1882); »Abbazia. Idylle von der Adria« (Vindobonae 1883); »Von Ozean zu Ozean- (Vindobonae 1884);. Afrika, der dunkle Erdteil« (Vindobonae 1885); »Zwischen Donau und Kaukasus« (Vindobonae 1886); »Das Mittelmeer« (Friburgi Brisgoviae 1888); »Unterwegs. Schilderungen und Naturansichten« (Vindobonae 1891–95, decem in partibus); »Alpenglühen, Naturansichten und Wanderungen« (Stutgardiae 1892); »Die Donau« (Vindobonae 1895).
Neque defuerunt historica culturalia imaginibus pulchris aucta: »Das Frauenleben der Erde« (Vindobonae 1880); »Das eiserne Jahrhundert« (Vindobonae 1883); »Im Kreislauf der Zeit, Beiträge zur Ästhetik der Jahreszeiten« (Vindobonae 1885); »Das neue Buch der Natur« (Vindobonae 1891–92, duobus in tomis); »Vom rollenden Flügelrad. Darstellung der Technik des heutigen Eisenbahnwesens« (Vindobonae 1894); »Das Buch der Experimente« (Vindobonae 1896); »Im Reiche der Kyklopen. Darstellung der Stahl- und Eisentechnik« (Vindobonae 1898–1900); »Frauenreiz« (Vindobonae 1900); »Das neue Buch von der Wellpost« (Vindobonae 1901); »Die Frauen des Orients« (Vindobonae 1903); »Kulturgeschichte. Werden und Vergehen im Völkerleben« (Vindobonae 1906, 2 volumoj) kaj »Atlas der Himmelskunde« (Vindobonae 1897).
Carolus Adolphus Schmid
Vita
Studiis Tubingae finitis anno 1838 Instituti paedagogici rector Eslingae creatus est atque anno 1852 gymnasio Ulmae praefuit. Anno 1859 superiors eum Stutgardiam miserunt ubi anno 1877 praelati titulo coronatus otium cum dignitate inivit.
Meritum magnum in corpore paedagogico edendo erat cui titulus »Enzyklopädie des gesamten Erziehungs- und Unterrichtswesens« (cum Palmer et Wildermuth, Gotae 1858–75, tomis in undecim): cuius compendium »Pädagogisches Handbuch« (editio altera 1883-84) quoque aperire iussit. Orationum praelectionum commentariorum collectio nuncupatur »Aus Schule und Zeit« (Gotae 1875). Educatus historiae »Geschichte der Erziehung« autem Schmid vivo volumen primum tantummodo in lucem prolatum est (i.e. »Die vorchristliche Erziehung«; quod domini S. et G. Baur tractabant; Stutgardiae 1884). Historiam istam pretiosam autem terminavit i.a. eius filius Georgius Schmid, consiliarius atque professor Petropolitanus annis inter 1889 et 1902.
Terra Gemina
Terra Gemina est experimentum mentale a Hilario Putnam philosopho Americano factum, quo externalismum semanticum defenderet. Imaginatur enim, alicubi in via lactea esse planetam, ubi omnia simillima Terrae nostrae sint — non solum natura, sed etiam moribus. Praeterea ibi pro quoque terricola alter ego (vel sosia vel Doppelgänger) versatur, qui eadem, qua terricola, lingua loquitur. Utrobique igitur linguas idem vocabularium habere constat — uno excepto vocabulo, nam terricola, cum "aquam" dixit, H2O significat; incola autem Terrae Geminae, cum "aquam" dixit, liquorem XYZ significat. Secundum Putnam, H2O et XYZ liquores compositione chemica inter se differunt.
H2O et XYZ easdem qualitates habent, nam ambo madidi sunt liquores perlucidi, qui sitim sedant et dissolutra generalia sunt. Itaque apud terricolas et apud incolas Terrae Geminae experientia aquae eadem esse videtur. Itaque statum mentis alterius hominis ad significationem aquae describendam non sufficere conclusit, et ita externalismum significationis se servasse arbitratus est.
Critica
Ambo liquores (H2O et XYZ) sola compositione chemica differunt, quod tamen discrimen subtile nihil ad experientiam istam conferre potest. Putnam primitus aquam dixit ad duos distinctos liquores refrri, quamquam hominum constarent status psychologici. Mox tamen adnotatus est fieri non posse, ut status mentis hominum iidem sint. Narratio de Terra Gemina complures reclamationes excitavit, et sunt, qui inmodicis experimentis uti vetent: cum enim experimentum mentale statum rerum describit, qui penitus a vero (aut ab eo quod verum nobis videtur) differt, fieri potest, ut intuitiones nostrae et conclusiones philosophicae in iis positae infideles sint.
Støvring
Støvring est Daniae oppidum 6817 incolarum (anno 2010) quod ad municipium eiusdem nominis pertinet.
Gubernium
Gubernium vel praefectura (Russice губерния, tr. gubernija), erat divisio administrativa Imperii Russici, quae et post Res novas Octobres usque ad annum 1929 servabatur.
Støvring
Incolae illustres
In Støvring olim vixerunt aut nati sunt multi illustres feminae atque viri:
Coagium
Coagia (alia nomina: Coagium , Congia , Koega ) est Daniae urbs 34937 incolarum (anno 2010).
Gubernium
Saeculis sequentibus tamen multa gubernia nova in Imperio Russico formata sunt. Anno 1917 gubernia 78 in imperio erant. Guberniorum variis temporibus exsistentium nominari possunt:
Coagium
Incolae illustres
In Køge olim vixerunt aut nati sunt multi illustres feminae atque viri:
Gubernium
In circulos gubernia (annis ab 1719 ad 1775 etiam provinciae guberniorum) dividebantur.
Vitus Bering
Vitus Jonassen Bering sive Beringius (natus 12 Augusti 1681 prope Horsens in Dania; in insula Beringii mortuus die 19 Decembris 1741) fuit nauta exploratorque Danicus, qui in Russia operam dedit.
Ordinem capitanei, dein capitanei-praefectoris classis Imperii Russici habens, Expeditionum Camtschaticarum Primae (annis 1725–1730) et Secundae (annis 1733–1741) praefectus fuit.
"Beringius centurio, ut commercia cum Iaponia, China, & India Orientali faciliora redderentur, iussus est per mare Boreale viam tentare; cumque ad 67 gradum latitudinis navigando pervenisset, regressus, viam inventam nuntiabat."
Fretum Beringianum, Mare Beringianum, Insula Beringii, Insulae Praefectoriae nonnullaque alia obiecta in eius honorem vocantur.
Appoigny
Appoigny est commune Francicum 3'141 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia Burgundia.
4423 Golden
4423 , olim designationibus 1949 GH et 1982 QR3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Universitate Indianae, astronomo apud Observatorium Goethe Link versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4423 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Udalricus Wilcken
Udalricus Aemilius Elias Fridericus Guilelmus Wilcken (natus die 18 mensis Decembris 1862 in oppido Stettino, mortuus 10 Decembris 1944 Aquis Aurelianis patre Henrico mercatore, matre Paulina e gente Kruegeriana) historicus et papyrologus Germanicus fuit.
Studens
In disciplinae rudimenta a magistris gymnasii urbici Stettinensis introductus est et ita rector eius Franciscus Kern expergiscentem Udalrici Wilcken litterarum amorem et docendo et exemplo adeo excitavit et inflammavit, ut earum studio totum se tradere animo proponeret.
Maturitate igitur examine comprobata autumno anni 1880 Lipsiam migravit, ut studio linguarum orientalium et historiae antiquae incumberet. Ubi postquam per tria semestria praecipue (benigno duce Georgio Ebers) Aegyptologiae, praeterea dialectis Semiticis operam dedit, vere anno 1882 Academiam Tubingensem adiit, ut historicum Alfredum de Gutschmid audiret. Mox inde ab autumno anni 1882 civibus academiae Berolinensis adscriptus est. Hic praecipue Mommseni ingenio adductus historiae Romanae studium ceteris praetulit. Pulcherrimam autem consociationem studiorum et rerum orientalium et Romanarum papyri Graecae cursive scriptae musei regii Berolinensis ei praebuerunt, quas summa liberalitate Ricardi Lepsii et Ludovici Stern iam per biennium tractare potuit.
Saint-Seine-en-Bâche
Saint-Seine-en-Bâche est commune Francicum 283 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Ouzouer-le-Marché
Ouzouer-le-Marché est commune Francicum 1'983 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Franciscus Chaizius
Franciscus Chaizius (vulgo François d'Aix Lachaise; natus die 25 Augusti 1624 in Castelo Aix apud Saint-Martin-la-Sauveté, mortuus die 20 Ianuarii 1709 Lutetiae) theologus Francicus fuit.
Fanum Sancti Gothardi (Marbach)
Ecclesia Sancti Gothardi (Theodisce: Kirche St. Gotthardt) anno 1211 exstructa in tribu Erfordiensi Marbach invenitur. Ad circulum ecclesiasticum Marbach-Salomonsborn attinet in Ecclesia Evangelica Germaniae Centralis.
Rhamnus (discretiva)
Rhamnūs (Graece Ῥαμνοῦς) autem est:
Franciscus Chaizius
Vita
Homo serenus, blandiens, doctus, non subdolus autem, regem valde movebat et varia ecclesiatica nactus est. Munus eius firmatum est domna de Maintenon, amica regia, instigante. In clericorum declaratione de libertatibus ecclesiae Francicae secundum Gallicanismi viam ab aliis segregatam transmontanas quaestiones respexit. Id factum est et in Edicto Namnetensi revocando et in rixis de mystica Quietismi doctrina.
Fanum Sancti Gothardi (Marbach)
Historia
Delubrum in monticulo ex latere occidentali situm est, quod post erectionem saeculo XIII ineunte factam pluribus mutationibus gavisum est. Romanici presbyterii manserunt muri in septentrionem et meridiem se vertentes, fenestra parva cum arcu rotundo in meridie et apsidis fundamentum in oriente.
Franciscus Chaizius
Vita
Ludovicus rex ei villam in oriente Parisiorum donavit, cui nomen Montlouis. Cuius horti anno 1884 mutati sunt in sepulcretum quod nuncupatur Coemeterium Père Lachaise.
Chelonioidea
Chelonioidea, vulgo testudines maritimi appellata, sunt superfamilia reptilium subordinis Cryptodirorum ordinis Testudinum. Septem Chelonioideorum species exstantes sunt Chelonia mydas, Caretta caretta, Lepidochelys kempii, Lepidochelys olivacea, Eretmochelys imbricata, Natator depressus, Dermochelys coriacea. Typus generis est Chelonia mydas.
Fanum Sancti Gothardi (Marbach)
Historia
Anno 1802 turris chori tabulato craticio exaltata est cuius cacumen casula campanarum coronatum est. Istius temporis habemus altare ambonis pulchrum ubi columnae adhuc gustum barocum redolent.
Chelonioidea
Distributio geographica et habitatio
Chelonoidea in omnibus oceanis praeter regiones polares inveniuntur. Natator depressus solum secundum septentrione Australiae litus, Lepidochelys kempii solum in Sinu Mexici et secundum Oram Orientalem Civitatum Foederatarum invenitur.
Fanum Sancti Gothardi (Marbach)
Historia
Anno 1842 navis modesta renovata est, quam fenestrae rectangulares simplices illuminarent. Tum addita sunt matroneum circumiens et laquearia media lignea. Armarium autem pro organo genere historico anno 1843 confectum est.
Annis inter 1982 et 1984 interiora restaurata sunt; anno 2015 tegmentum novum advenit et sodalitas amicorum aedibus sacris succurrentium fundata est. Ex anno 2016 concentus aestivi Sommerkonzerte in Erfurter Dorfkirchen dantur Societate Cameralis Musicae Erfordiensis disponente.
Chelonioidea
Cladogramma
Cladogramma sequens phylogeneticas testudinum maritimorum viventium et exstinctorum inter Chelonioidea coniunctiones monstrat, secundum Evers et al. 2019.
Orei
Oreoi (Neograece Ωρεοί) est pristinus demus Euboeae (Δήμος Ωρεών) in Graecia 3258 incolarum (status: 2010). Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Histiaeae-Aedepsi demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).
Historia
Histiaea anno 446 ab Athenis seditionis causa diruta Oreis colonia Atheniensis condita est. Bello Peloponnesiaco finito, Sparta Oreos occupavit, colonos fugavit, Histiaeos e Macedonia reduxit, qui Histiaeam renovaverunt. Paulatim ex duabus una urbs facta tamen nomen Oreus sive Orei (quia erant duae acropoleis) praevaluit. De urbis fortuna tempore Romano ac Medio Aevo nihil notum est nisi urbem post Imperium Romaniae Latinum Venetiis subiectam fuisse. Anno 1470 ab Ottomanis capta est. Reliquiae munitionum et Venetiarum et Turcarum adhuc in una acropoli exstant.
Varia
Anno 1965 taurus ex marmore factus (longitudo: 3.28 m, altitudo relicta: 1.30 m), qui pars monumenti sepulcralis quarti saeculi a.C.n. fuerat, e portus aquis tractus est. Animal stans, capite demisso, quasi aggressurus effictus est. Partes pedum inferiores nec non cornua desunt.
Brigitta Gauvin
Quamquam ante omnia linguam Ciceronis docet, illa est quoque latinitatis medii aevi perita ob studiorum suorum argumenta quae pertinent ad scriptos medii aevi de piscibus. Plurimos annos discipulos suos structuram Aeneidos Virgilii docet.
Annoux
Annoux est commune Francicum 95 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia Burgundia.
Ouzouer-le-Doyen
Ouzouer-le-Doyen est commune Francicum 231 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Dioecesis Ragusina
Dioecesi 61 paroeciae sunt.
Episcopus
Anno 2011 dioecesis a episcopo S.E. Mate Uzinić regitur.
Historia
Dioecesis iam saeculo IV erecta est. Putatur primum episcopum Fabricianum esse.
Adolphus Ficker
Adolphus vulgo Adolf Ficker (natus die 13 Iunii 1816 Olomucii, mortuus die 12 Martii 1880 Vindobonae) statisticus et magister Austriacus fuit.
Vita
Ficker annis inter 1840 et 1853 magister fuit in gymnasio Labacensi, in Schola Superiore Olomucii et in gymnasio Czernihoviae. Anno 1853 atuem secretarius ministerialis creatus est in Centro Statistico Dispensatorio in Austriae capite. Cui ex anno 1864 praefuit. Anno 1870 Ficker in Ministerio Educationis horariis gymnasiorum tam classicorum quam realium praestare coepit. Anno 1873 autem praeses Commissionis Statisticae Centralis declaratus est.
David Suazo
Anscharius David Suazo Velásquez (natus in San Pedro Sula die 5 Novembris 1979) est pedilusor Honduriae qui inter alia cum turmis Cagliari Calcio et Inter lusit. Nunc ad gregem CFC Genoa pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Hondurianae lusor est.
Syukuro Manabe
Syukuro Manabe (Iaponice:眞鍋叔郎, natus die 21 Septembris 1931) est meteorologus et climatologus Americanus origine Iaponiae. Studii mutationis climaticae peritus et calefactionem globalem a simulatione computatrali praedicere posssus est. Anno 2021 Praemium Nobelianum physicae cum Klao Hasselmann et Georgio Parisi accipit, ratione studii climatis tellus quod calefactionem globalem authentice praedicet.
Alma mater eius Universitas Tokiensis ubi gradum doctoris acquisit deinde Universitas Princetoniensis fuit. Et socius Academiae Nationalis Scientiarum Civitatum Foederatarum et Academiae Europaeae est.
6514 Torahiko
6514 , olim designationibus 1987 WY et 1991 VB4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6514 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Romain (Clivus Aureus)
Saint-Roman est commune Francicum 240 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Xaverius de Maistre
Xaverius de Maistre (natus Camberiaci die 8 Novembris 1763, mortuus Petropoli die 12 Iunii 1852) fuit scriptor Sabaudiensis qui Francogallice scribebat, atque pictor et dux exercitûs sub Alexandro I, Russiae imperatore. Notus est propter Iter circa cubiculum meum (Voyage autour de ma chambre, 1794), parodiam phantasticam narrationum itinerum.
Saint-Sauveur (Clivus Aureus)
Saint-Sauveur est commune Francicum 217 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Exsistentia
Ontologia plerumque est philosophicum naturae entitatis, exsistentiae, vel realitatis studium, cum primis categoriis entis et earum cognationibus. Pars philosophia, metaphysica a maioribus appellata, quaestiones tractat quae investigant quales entitates exsistunt sive exsistere dici possunt (exempli gratia, "Exsistit UDFj-39546284 structura stellaris?"'), et quomodo tales entitates disponi, intra hierarchiam coniungi, et per similitudines et differentias dividi possunt.
Materialismus docet solas res quae exsistunt materiam et energiam esse, omnes res ex materia componi, omnes actiones energiae egent, omnesque phaenomena (inter quae conscientia) ex interactionibus materialibus oriuntur.
Oucques
Oucques est commune Francicum 1'509 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Klaus Hasselmann
Klaus Hasselmann (natus die 25 Octobris 1931) est oceanographus et climatologus Germaniae qui socius Institutum Maximiliani Plank de Meteorologia et mutationem climaticam studuit. Anno 2021, Praemium Nobelianum physicae cum Syukuro Manabe et Georgio Parisi accipit, ractione studii de climanis tellus quod calefactionem globalem authentice praedicat.
Alma mater eius Universitas Hamburgensis deinde Universitas Regia Georgia Augusta est.
Sepulcretum Ilmenaviae
Sepulcretum Ilmenaviae (Theodisce: Friedhof von Ilmenau) invenitur Ilmenaviae in Germania inter septentrionem et occidentem se vertens non iam media in urbe, inter Viam Erfordiensem et vallem torrentis Rottenbach. Municipale est, non ecclesiasticum. Ilmvenia amplificata ne oblivisceris vicos multos hodie ad urbem spectantes, qui etiam coemeteria sua colunt. Haud procul est catholicum fanum Sancti Iosephi.
Historia
Fanum Sanctae Crucis anno 1852 erectum est, aedificium scissile quoddam, quod homines nostris diebus in caeremoniis exsequiarum aut in concentibus faciendis utuntur. Antecedentes aedes autem iam ex anno 1630 ibi stabant. Oratorium istud incendio anno 1752 saeviente novem ferme annos partes ecclesiae parochialis agebat.
Aula vetus caerimonialis fano Sanctae Crucis contigua anno 1836 constructa est genere classico Ioanne Christiano Hertzer moderante: in principio non solum cadavera ibi deposita sunt respective missae funebres celebratae sunt sed ipse vespillo ibidem habitavit. Post amplificationes (e.g. anno 1922 a septentrione ustrina addita est) non iam suo officio patuit unde anno 1995 muri eius evanuerunt. Aula festiva autem, cuius demolitio iam in animo fuerat, anno 1999 salvari potuit. Ex anno 2012 columbarium ibi institutum est.
In coemeterio insuper arbor commemorativa et monumentum memoriam operariorum ex Unione Sovietica et Polonia oriundorum qui secundo bello pancosmico inhumanis sub condicionibus laborare coacti sunt. Militibus plura monumenta dedicata sunt.
Quadrivium ad puteum
Trans sepulcretum semitae viatorum duae ducuntur, Goethiana et a Bachio ad Goethium, praeter Puteum Goetheanum quod testimonium grave motionis Bauhaus est.
Henricus Thomas (pedilusor)
Henricus Thomas  (natus in San Pedro Sula die 23 Februarii 1985) est pedilusor Honduriae qui inter alia cum turma CD Olimpia lusit. Nunc ad gregem Wigan Athletic pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Hondurianae lusor est.
Petrus, Paulus, et Maria
Discographia
<!--
Dioecesis Cursolensis
thumb|250px|Insigne Episcipo Vincentii Dioecesis Cursolensis fuit dioecesis cuius sedes Cursola erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 2012 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Vincentio Dollmann regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Marci.
Ouchamps
Ouchamps est commune Francicum incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Villa del Parque
Villa del Parque (scilicet Latine Horti Villa) est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni, quae anno 1908 condita est, circiter 60000 (anno 2001) incolarum sunt. Villa del Parque pars regionis administrativae C11 est.
Transmissio datorum
Transmissio datorum est translatio datorum (bitstream digitalis vel signi analogi per digitos effecta ) per canalem communicationis puncto ad punctum vel puncto ad multipunctum. Inter exempla talium canalium sunt fila cuprina, fibrae opticae, canales communicationis sine filo, media coacervationis, et raedae longae computatrales. Data repraesentantur signa electromagnetica, sicut signa tensionis electricae, undarum radioelectricarum, undarum brevium, vel radiationis infrarubrae.
Transmissio analogica est ratio transmissionis quae data vocum, imaginum, signorum, vel pellicularum convehit per signum continuum quod amplitudine, phasi, vel nonnullá proprietate aliá cum aliá variabili congruente variat. Nuntii aut in serie pulsuum per codicem linearem aut per finitam formarum undarum continenter variantium copiam per rationem modulationis digitalis repraesentantur. Haec modulatio et demodulatio congruens (etiam deprehensio appellata) per apparatum modem efficitur. Secundum usitatissimam signi digitalis definitionem, ambo signorum genera bitstream repraesentantes transmissio digitalis habentur, cum definitio alterna solum signum pulsuum per codicem linearem rem digitalem, et signum undarum continenter variantium rem conversionis digitali ad analogicam habeat.
Data transmissa esse possunt nuntii digitales ex fonte datorum orti, exempli gratia, ex computatro vel claviatura computatrali. Etiam esse possunt signum analogicum, sicut colloquium per telephonum vel signum imaginum, in bitstream digitizatum, exempli gratia, per modulationem codicis pulsati aut provectiorem codicem fontium (per conversionem ab analogica ad digitalem et rationes compressionis datorum). Haec fontium nodatio et enodatio per apparatum codec efficitur.
Tobias Asser
Tobias Asser (natus die 28 Aprilis 1838; mortuus die 29 Iulii 1913) fuit iuris consultus et iurisprudentiae peritus Batavicus.
Creator colloquii Hagensis de iure internationali privata fuit et pro Instituto Iuris Internationali laboravit. Anno 1911, Praemium Nobelianum pacis de conlatione pro Perennis Arbitrationis Curia accepit cum Alfredo Hermanno Fried.
Alumnus Universitatis Amstelodamensis deinde Academiae Lugduno-Batava fuit.
Saint-Prix-lès-Arnay
Saint-Prix-lès-Arnay est commune Francicum 247 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Abercornia
Abercornia (Gadelice: Obar Chùirnidh, Anglo-Saxonice: Aebbercurnig, Anglice: Abercorn) est oppidum comitatus Lithgoanae in Scotia. Fuit olim sedes episcopalis dioecesis Northumbriae sub regno Pictorum, episcopo.
Villa Soldati
Villa Soldati est Bonaëropolis regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni, cui circiter 41000 (anno 2001) incolarum sunt, nomen impositum est in honorem cuiusdam Iosephi Soldati eius conditoris. Villa Soldati una cum Villa Lugano et Villa Riachuelo pars regionis administrativae C8 est.
Orcicasa
Orcicasa, vulgo Orchaise, est commune antiquum Francicum 933 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Villa Riachuelo
Villa Riachuelo est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 15000 (anno 2001) incolarum sunt. Villa Riachuelo una cum Villa Lugano et Villa Soldati pars regionis administrativae C8 est.
Boursies
Boursies est commune 302 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Aiko
Aiko, principissa Toshi (Iaponice 敬宮愛子内親王 Toshi-no-miya Aiko Naishinnō nata die 1 Decembris 2001) est principissa imperialis Iaponiae, quae sola filia Imperatoris Naruhito patris et Imperaticis Masako matris est.
In nomine, ex libro Mencii antiqui philosophi Sinici orto, litterae kanji 愛 'amorem', 子 'impuberem', et 敬宮 'respectus alterorum' propire significant.
Henricus Fredericus Ferdinandus Schmid
Henricus Fredericus Ferdinandus vulgo Heinrich Friedrich Ferdinand Schmid (natus die 31 Iulii 1811 Nordlingae, mortuus die 17 Novembris 1885 Erlangae) theologus protestanticus Germanicus fuit.
Aiko
Anno 2018 apud Collegium Etonense cursum studii brevi fecit. Et 2020 Aprilis, Aiko, principissa Toshi Universitatem Gakushuin iit ubi litteras Iaponiae student.
Henricus Fredericus Ferdinandus Schmid
Erlangae ex anno 1846 docens privatus fuit, inde ab anno 1848 professor extraordinardius et post sex anno professor ordinarius. Inter eius scripta permulta mentionis digna sint haec: »Die Dogmatik der evangelisch-lutherischen Kirche dargestellt« (Erlangae 1843; 7. Aufl., Gütersl. 1893); »Geschichte der synkretistischen Streitigkeiten« (Erlangae 1846), »Lehrbuch der Kirchengeschichte« (Nordlingae 1851); »Die Theologie Semlers« (Nordlingae 1858); »Geschichte des Pietismus« (Nordlingae 1863); »Lehrbuch der Dogmengeschichte« (Nordlingae 1860); »Der Kampf der lutherischen Kirche um Luthers Lehre vom Abendmahl im Reformationszeitalter« (Lipsiae 1868); »Geschichte der katholischen Kirche Deutschlands von der Mitte des 18. Jahrhunderts« (Monaci 1872–74); »Handbuch der Kirchengeschichte« (Erlangae 1800–81).
Carapha
Carapha postest esse:
Diamagnetismus
Diamagnetismus proprietas corporum a campo magnetico repelli est. Corpus, quod diamagnetismum habet, diamagneticum vocatur. Michael Faraday primum invenit diamagnetismum.
Candidonum
Candidonum (Italiane: Candidoni) est oppidum Italiae et municipium, circiter 389 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Candidonenses appellantur.
Pinega (urbs)
Pinega (Russice Пинега) est colonia urbana regionis Archangelopolitanae Foederationis Russicae, in ripa dextra fluvii eiusdem nominis sita. Pinegae sunt 3786 incolae (anno 2012).
Candidonum
Municipia finitima
Laureana di Borrello, Limbadi (VV), Mileto (VV), Nicotera (VV), Rosarno, San Calogero (VV), Serrata.
Pinega (urbs)
Historia
A saeculo XII colonia Novogardiensium in ripa Pinegae fluminis nota est. Ab anno 1780 ad annum 1926 urbs et caput circuli gubernii Archangelopolitani Pinega erat. Exsilii locus Pinega erat: Clemens Vorošilov et Alexander Serafimovič hic exules habitabant.
Saint-Pierre-en-Vaux
Saint-Pierre-en-Vaux est commune Francicum 133 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
6515 Giannigalli
6515 , olim designationibus 1988 MG et 1978 QN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6515 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bourghelles
Bourghelles est commune 1516 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Villa Santa Rita
Villa Santa Rita est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 34000 (anno 2001) incolarum sunt. Villa Santa Rita pars regionis administrativae C11 est.