cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alexius Stachanov
Biographia
Stachanov natus est die 21 Decembris 1905 (3 Ianuarii 1906 Calendarii Gregoriani) in vico Lugovaja gubernii Orelensis in familia rustica. Ab anno 1927 erat operarius putei nomine Central'naja-Irmino, in urbe Kadievka (tunc regionis Stalinensis) Ucrainicae RSS). Noctu 30 – 31 Augusti 1935 fossor Stachanov in 5 horis et 45 minutis extraxit 102 tonnas carbonis (quater decies magis quam norma). Talis amplificatio productivitatis laboris facta est possibilis praeparationis praevalentis et melioris organisationis laboris gratia. Adeptio illa maxime laudabatur et facta est exemplum pro operariis Unionis Sovieticae, quorum multi etiam cumulos operosos affectaverunt et accesserunt. Alexius Stachanov honoratus est, anno 1936 factus est membrum Factionis Communisticae Unionis Sovieticae et electus est legatus Sovieti Supremi URSS. Annis 1936–1941, Stachanov Moscuae in Academia industriali studebat. Annis 1941–1942, erat praefectus putei in urbe Karaganda Kazachstanicae RSS. Annis 1943–1957, Moscuae in ministerio industriae carbonariae laborabat. Anno 1957, Stachanov in Donbass rediit, ibi officia vice administratoris (ad annum 1959) et assistantis ingeniarii primarii (ab anno 1959) in industria carbonaria administrabat. Anno 1970 factus est Heros Laboris Socialistici. Ab anno 1974 erat quiescens. Alexius Stachanov obiit die 5 Novembris 1977 in urbe Thorez regionis Donetskensis. Die 15 Februarii 1978 urbs Kadievka in eius honorem renominata est Stachanov.
Modernismus (musica)
"In modernismo musico inhaeret persuasio musicam non rem immotam, a veritatibus aeternis et principiis classicis definitam, sed potius rem quae historicam et progressivam per se esse. Cum fides progressui musico vel principio innovationis nec nova nec modernismo unica est, tales aestimationes magni momenti praecipue sunt intra habitus aestheticos modernisticos."
Musica per tempora descripta
Alii scriptores putant modernismum musicum aetatem historicam quae a circa 1890 ad 1930 extenditur, et vocabulum postmodernismum aetati post illum annum adhibent. Iam alii asseverant modernismum nulli aetati historicae annecti, sed potius est "habitus compositoris; constructus vivus, qui cum temporibus progredi potest."
Temple-Laguyon
Temple-Laguyon  est commune Francicum 44 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Damanum et Diva
Damanum et Diva (Lingua Hindi दमन और दीव ; Gujarati દમન ઔર દીવ; Lusitanice Damão e Diu), antiquae coloniae Portugallenses et inter annos 1961 et 1987 pars Unionis territorium Indicum "Goa, Damanum et Diva", constituunt nunc per se Unionis territorium. Urbes quae hoc territorium constituunt sunt Damanum et Diva.
Gentium
Gentium, typus elementorum, quo gratis uti licet, a Victore Gaultney creatus et condicionibus quibusdam publicatus est. Condicionibus permittentibus typus ille ultra propagatur et mutatur (typus elementorum fontis aperti ). Habet circum MD elementa, quae et Latinorum elementorum species multas per totum orbem adhibitas et litteras Graecas Latinis aptas reddunt. Nomen, quod est genitivus pluralis verbi gens, significat typum aptum utilemque esse gentibus huius mundi permultis.
Nexus externi
Descriptio diligens anglica
Texola elada
Texola elada est papilio familiae Nymphalidarum, qui a Mexico meridiano ad septentriones usque ad Texiam mediam et Arizonam mediam in Civitatibus Foederatis endemicus est.
Latitudo alarum est a 22 ad 32 mm. Adulti ab Aprili ad Octobrem volare solent. Sunt nonnulli fetus per annum.
Larvae Siphonoglossa pilosella in Texia vescuntur; variis autem speciebus flavis familiae Asteracearum in Mexico observatae sunt. Adulti nectar florum vescuntur.
Mercuès
Mercuès est commune Francicum 1'036 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Boisleux-Saint-Marc
Boisleux-Saint-Marc est commune Francicum 213 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Otto Geßler
Otto Carolus (Otto Karl) Geßler (natus 6 Februarii 1875 Ludoviciburgi, mortuus 24 Martii 1955 in oppido Lindenberg (Bavaria) vir publicus Germanicus et sodalis factionis Theodiscae democraticae (DDP) fuit.
Familia
Geßler anno 1903 uxorem duxit.
Cursus honorum
Deinde ab anno 1905 urbis Aciliae Augustae iudex erat et 12 Decembris 1910 magister civium iurisprudens Ratisbonae, 9 Decembris 1913 magister civium superior Norimbergae electus est. Primo bello mundano propter imbecillitatem cruris non interfuit. Postquam monarchia in Bavaria et Germania collapsa est, Geßler cum aliis factionem DDP condidit. 25 Octobris 1919 Administer Imperii Reconstructionis in consilio ministrorum Bauer nominatus est. Postquam mense Martio 1920 Wolfgangus Kapp frustra rerum potiri conatus est, Geßler 27 Martii Administer Imperii Defensionis Publicae factus est et diu mansit. Annis 1920 - 1924 etiam legatus Dietae Imperii Germanici erat. Breve tempus (23 Octobris 1925 - 20 Ianuarii 1926 etiam Administer Imperii Rerum Internarum pro tempore fuit, postquam Martinus Schiele propter foedera Locarni signata se cum aliis administris DNVP e consilio ministrorum recessit. Ioannes de Seeckt, summus legatus exercitus Germaniae eum ut quiritem non adiuvit et Geßler anno 1926 eum dimitti impetratus est: Nam exercitum, qui non rebus politicis se interponeret, peteret. Ipse autem mense Ianuario 1928 se a magistratu recessere coactus est. Annis 1928 - 1933 Geßler praeses foederis Theodiscae popularis curae sepulchrorum belli (Theod. Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge) erat.
Tempore dictaturae
Ab anno 1933 Geßler se ex vita publica recessit. Tamen post Coniurationem 20 Iulii 1944 detectam a Nazistis in Castra carceralia inclusus est, quod consilia coniuratorum novisset. Non prius quam secundo bello mundano finito liberatus est.
Bomy
Bomy est commune Francicum 596 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Belle-Église
Belle-Église est commune Francicum 611 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Götz Otto
Götz Otto (natus in Dietzenbach, Hassia die 15 Octobris 1967) est histrio Germanicus.
Queen of the Desert (2015)
Queen of the Desert  (scilicet Latine "Deserti regina") est pellicula anno 2015 edita et a moderatore cinematographico Germanico Guarnerio Herzog ducta. In hac pellicula, quae scriptricis, archaeologae, exploratricis Gertrudis Bell vitam enarrat, hi histriones agunt:
8503 Masakatsu
8503 , olim designationibus 1990 WX3, 1980 TR13, 1993 SV14, et 1995 DY13 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8503 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Leo I
Leo I:
Francisca Spence
Francisca V. Spence (nata Bilas; Philadelphiae 2 Martii 1922; mortua 18 Iulii 2012 ) fuit una e sex principalibus programmatoribus ENIAC, primi generalis computatri digitalis electronici, quorum aliae fuerunt Kathleen McNulty Mauchly Antonelli, Ioanna Bartik, Francisca Snyder Holberton, Marilyn Wescott Meltzer, et Ruth Lichterman Teitelbaum.
Universitatem Temple primum frequentavit, sed baccalaureatum in mathematica (minore in physica) in Collegio Chestnut Hill anno 1942 accepit, collegio ubi in Kathleen Antonelli discipulam inciderat, quae etiam programmator ENIAC facta est. Anno 1947, Homero W. Spence nupsit, ingeniario electronico in Exercitu Civitatum Foederatarum ex Aberdeen Proving Grounds, qui caput partis investigationis computatrorum propositi ENIAC demum factus est.
Teillots
Teillots  est commune Francicum 110 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Valia (rex Visigothorum)
Valia vel Walia (Gothice: Walja) fuit quartus Visigothorum rex, qui ab anno 415 ad annum 418 rexit. Ataulfus, eius frater, cum Sigerico a Valiae fidelibus occisi sunt.
Visigothis ab Honorio superatis apud Illyriam, Valia cum Romanis foedus pactus est. Hoc foedus Visigothis Aquitaniam incolendam dedit et eos socios Romanorum fecit. In Aquitania, Tolosa fuit regni caput. Valia eodem anno 418 in Hispaniam intravit, ubi Vandalos et Alanos superavit.
Rege defuncto, Theodoricus, nothus Alarici I filius, coronatus est rex.
Kathleen McNulty
Kathleen "Kay" McNulty Mauchly Antonelli (nata Kathleen Rita McNulty Feymore in vico Creeslough oppidulo in regione Gaeltacht Comitatus Dungalensis Hiberniae 12 Februarii 1921; mortua Wyndmoor Pennsylvaniae, 20 Aprilis 2006) fuit una e sex principalibus programmatoribus ENIAC, primi generalis computatri digitalis electronici, quorum aliae fuerunt Ioanna Bartik, Francisca Snyder Holberton, Marilyn Wescott Meltzer, Francisca Spence, et Ruth Lichterman Teitelbaum.
Newtonia paucijuga
Newtonia paucijuga est species arborum florentium familiae Fabacearum, in Kenia et Tanzania endemica. Planta est satis communis in aliquibus locis (e.g. in Shimba Collibus) a Kenia meridio-orientali ad Tanzaniam australem, sed solum in parvis silvis humidis et litoralibus.
La Chapelle-Saint-Laurian
La Chapelle-Saint-Laurian  est commune Francicum 134 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Victor Suchorukov
Victor Ioannis filius Suchorukov (Russice Виктор Иванович Сухоруков; natus in urbe Orechovo-Zuevo regionis Moscuensis die 10 Novembris 1951) est actor Sovieticus ac Russicus, anno 2008 titulo Artificis Popularis Russiae ornatus.
Le Roc
Le Roc est commune Francicum 233 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Rolandus Bloom
Rolandus Bloom, vulgo plaenius Orlando Jonathan Blanchard Bloom (Cantuariae natus 13 Ianuarii 1977) est actor Anglicus.
Rauraci
Rauraci vel Raurici erant parva gens Gallica antiqua, quorum fines circa flexum Rheni fluminis patebant, ubi nunc sunt Alsatia meridionalis et pagi Helvetici Basilienses et Argoviensis. Contermini erant a meridie cum Sequanis et Helvetiis, a septentrione cum Tribocis non longe ab Argentovaria, ab occidente cum Lingonibus, a Rheno cum Germanis, Suebis primo, deinde Alamannis. Caput eorum in Romana provincia fuit Augusta Raurica, cuius praeclara vestigia in situ admirari omnibus antiquitatis amatoribus licet.
Historia
Circa 60 a.C.n., ut qui a Germanis et Ariovisto rege vexabantur, Rauraci una cum vicinis Helvetiis Ocenaum versus migrare constituerunt ad Santonum fines. Anno 58 a.C.n. postquam iter illuc facientes Ararim transierant, a proconsule Galliarum Gaio Iulio Caesare prohibiti sunt ne ultra progredi possent et proelio ad Bibracte commisso victi in priores fines reverti iussi sunt (timebat enim Caesar ne Germani bonitate terrarum adlecti in vacuam Helvetiam considerent) : tum secundum primum librum de Bello Gallico Rauraci viginti tres milia hominum fuerunt quorum circiter tertia pars domum rediit. Interea enim Caesar Ariovistum Germanosque vicerat et trans Rhenum reppulerat.
Silva Alferia
Silva Alferia (alia nomina : Alferia) (Italiane: Cerro Veronese) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Cerrenses appellantur.
Ethnográphia
Gentes Silvae Alferiae Linguam Cimbricam loquuntur.
Aşgabat
Aşgabat (sic Turcomannice) vel Aschabadum (Persice:عشق‌آباد, Russice: Ашхабáд) est urbs fere 1 032 000 incolarum et caput Turcomanniae, inter deserta Karakum et iugum montium Parthau situm. Maxima pars incolarum sunt Sunnitae.
Tamniès
Tamniès  est commune Francicum 368 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Leo I (imperator)
Leo I (Graece, natus circa annum 401, mortuus die 18 Ianuarii 474 Constantinopolis) fuit Imperator Romanus Orientalis ab anno 457 ad annum 474.
Vita
Leo I in Thracia natus est. Marciano imperatore anno 457 mortuo Leo I Ardaburio Asparo magistro militum suadente imperator proclamatus est. Leo imperator non ut Ardaburius putaverat, facile regebatur, sed paulatim auctoritatem augebat. Quamquam filius Ardaburii Flavius Iulius Patricius anno 470 Caesar nominatus est, tamen hic cum patre anno 471 depositus est: Leo I Isaures cohortem praetorianam fecerat, et Zenoni filiam suam, Ariadnam, in matrimonium dedit, ut auctoritatem Asparis minuat. Aspar auxilio Zenonis capite damnatus est.
Boisjean
Boisjean est commune Francicum 467 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Aemilius Lenz
Aemilius Christiani filius Lenz (Russice Эмилий Христианович Ленц) seu Henricus Fridericus Aemilius Lenz (Theodisce Heinrich Friedrich Emil Lenz, 12 Februarii 1804 – 10 Februarii 1865) fuit physicus Russicus originis Theodiscae, unus e conditoribus artis electricae et legem Lenziana de electromagnetismo inventus est.
Bernhardus Vogel
thumb|right|Bernhardus Vogel anno 1988 Bernhardus Vogel (vulgo: Bernhard Vogel, natus 19 Decembris 1932) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae est.
Cursus honorum
Annis 1965 - 1967 Vogel legatus Dietae Foederalis Germaniae fuit. Annis 1967 - 1976 minister scholarum in Rhenania-Palatinato erat, deinde 2 Decembris eius anni successor Helimuti Kohl praeses ministrorum eius terrae foederalis electus est. Quem honorem ad 2 Decembris 1988 tenuit, cum Carolus-Ludovicus Wagner ei successit. 5 Februarii 1992 ad 5 Iunii 2003 successor Iosephi Duchač praeses ministrorum Thuringiae fuit. Tum Theodericus Althaus ei successit. Frater eius Ioannes Iochen Vogel sodalis SPD et olim praeses huius factionis fuit.
Regina Saba a Salomone recepta (Poynter)
"Regina Saba a Salomone recepta", Anglice "The Queen of Sheba's Visit to King Solomon", est tabula anno 1890 ab Eduardo Iohanne Poynter picta, quae episodium Biblicum figurat (in libris Regum primo Chronicorumque altero narratum) itineris Reginae Saba ad regem Salomonem admirandum.
Poynter investigationibus archaeologicis usus est Iacobi Fergusson qui, architectura Assyrorum et Persarum descripta, palatium regis Salomonis reconstruere temptaverat. Ita, secundum recensionem huius picturae in diario The Times, "modern archaeology has at least given scope for a great deal of plausible guessing as to what 'Solomon in all his glory' was really like". Sed Rudyard Kipling (pictoris nepos) aliter iudicavit de vestimentis a Poynter pictis: "It's Old Brer Solomon coming down the steps of his throne to welcome Sis Sheby as she comes along with apes and peacocks and all that truck. I never saw such a blaze of colour or jumble of notions ... Sol in stamped blue and red Peshawurlac cloth, Sheba in Delhi brocade ... 'I thought it was oriental' said Poynter 'and no one knows any better here.' It's mighty curious to see behind an R.A.'s piccy and note the bits of things it is made up of."
La Chapelle-Orthemale
La Chapelle-Orthemale  (Francogallice La Chapelle-Orthemale ) est commune Francicum 126 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Gulielmus Koch
Gulielmus (Theodisce: Wilhelm) Koch (natus in vico Dönges (Thuringia) 3 Martii 1877, mortuus in Wuppertal 7 Martii 1950) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Factionis Theodiscae Nationalis Popularis.
Iuventus et munus
Post scholam finitam, Koch in oppido Salzungen (Thuringia) tirocinium tignarii fecit, et anno 1897 socius opificis factus est. Tum militavit, deinde variis in locis tignarius laboravit et eodem tempore curricula studiorum de rebus socialibus et oeconomicis frequentabat. Ab anno 1905 in collegio opificum Christianorum laboravit, et annis 1913–1921 praeses foederis opificum civicum erat. Annis 1914–1917, Bello Orbis Terrarum I interfuit, ultimo tempore decurio. Post finem belli et monarchiae pro foedere opificum Christianorum laboravit.
Post cursum honorum
Anno 1933, Koch praefectus Theatri Thaliae Wuppertal factus est.
Les Cerqueux-sous-Passavant
Les Cerqueux-sous-Passavant  est commune Francicum 504 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Usura
Usura sive faenus in rebus pecuniariis est pecunia quam debitor creditori praeter sortem solvere debet pro rata temporis portione et pro magnitudine pecuniae mutuae sumptae. Actus pecuniae sub faenore dandae appellatur faeneratio.
Boisleux-au-Mont
Boisleux-au-Mont est commune Francicum 497 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Usura
Vetus Testamentum usuram prohibet, ut ex his locis patet:
Aristoteles etiam usuram condemnat, "ipse pecuniam parit" dicens et "contra naturam" eam habens;
Ius canonicum enim usuram prohibebit doctrina Pentateuchi causa.
Guidus Ubaldus e Marchionibus Montis
right|thumb|200px|Guidus Ubaldus right|thumb|230px|Titulus operis Mechanicorum Liber, 1577.
Franca Villa (Apulia)
Franca Villa (seu Francavilla ; alia nomina: Villa Franca, Franca Villa Fontana) (Italiane: Francavilla Fontana) est Urbs Italiae et municipium, circiter 36 570 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Brundisina et in Sallento historica ac geographica terra, situm. Urbani Francavillenses appellantur.
Guidus Ubaldus e Marchionibus Montis
Guidus Ubaldus e Marchionibus Montis (natus Pisauri die 11 Ianuarii 1545; mortuus in Montebaroccio 6 Ianuarii 1607) fuit mathematicus, philosophus et astronomus Italicus; Federici Commandini discipulus.
Franca Villa (Apulia)
Historia
Franca Villa condita est a Filippo Angioino in 1310, ubi ante erat Rudiae Peucetia, antiqua civitas messapica.
Belloy (Esia)
Belloy est commune Francicum 88 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Sourzac
Sourzac  est commune Francicum 1'106 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Argentaria
Argentaria societas est vel collegium ubi pecunia ab aliis mutua sumitur et aliis mutua datur. Illi qui pecuniam argentariae mutuam dant ab ea usuram accipiunt, ii vero qui ab argentaria pecuniam mutuam sumunt, eae usuram dant. Lucrum argentariae ex eo fit, quod illorum usura minor est quam horum.
In quacumque civitate argentaria argentariarum est argentaria centralis.
Elagabalus
Varius Avitus Bassianus (203/204–222) fuit dei Emesani Elagabali pontifex et Imperator Romanus ab anno 218 usque ad 222, nomine Marcus Aurelius Antoninus et Elagabalus (et apud scriptores posteriores Heliogabalus).
De origine et iuventute
Natus anno 203 vel 204, fortasse in Italia, Iuliae Soaemiatis et Sexti Varii Marcelli filius, nepos igitur Iuliae Maesae, quae soror erat Iuliae Domnae Septimii Severi uxoris. Puer tempore ignoto Emesam profectus est et, proavi successor, pontifex hereditarius dei Elagabali factus est. Huc avia Iulia Maesa divitissima (nepote Caracalla nuper mortuo) anno 217 fugit. Mater aviaque praetenderunt Caracallam patrem Elagabali esse; istae, Macrinum evertentes, Elagabalum imperatorem constituerunt. Nomen ei idem erat atque nomen dei patroni Emesae, et anno 220 hunc deum instituere ut deum imperii nomine Sole Invicto conatus est.
De principatu
Elagabalo interfecto avia Iulia Maesa alterum nepotem Alexandrum Severum imperio praeposuit.
De fama Elagabali
Elagabalo ante centum et quinquaginta annos mortuo, Eutropius in Breviario iussu imperatoris Valentis confecto compendiose indolem descripsit hisce verbis: "Is cum Romam ingenti et militum et senatus exspectatione venisset, probris se omnibus contaminavit. Impudicissime et obscenissime vixit." Eodem fere tempore Aurelius Victor in libro de Caesaribus verbis etiam curiosioribus usus est: "Hoc impurius ne improbae quidem aut petulantes mulieres fuerunt; quippe orbe toto obscenissimos perquirebat visendis tractandisve artibus libidinum ferendarum." Post paucos annos scriptor alius in Epitome de Caesaribus de petulantia Elagabali iam plura dixit: "Cupiditatem stupri -- quam assequi naturae defectu nondum poterat! -- in se convertens muliebri nomine Bassianam se pro Bassiano iusserat appellari ... abscisisque genitalibus Matri se Magnae sacravit"; addiditque populum Romanum post mortem "indomitae rabidaeque libidinis catulam" appellavisse.
Auctor Historiae Augustae mythistoricae saeculo IV exeunte in "Vita Heliogabali" luxuriam huius principis plene exscripsit: ut privatum dixisse se Apicium imitari, ut imperator Neronem, Othonem et Vitellium; transegisse et dierum actus noctibus et nocturnos diebus, aestimantem hoc signum esse luxuriae; nunquam minus centum sestertiis cenavisse (hoc est ad pretium 100 000 sestertia), aliquando autem tribus milibus sestertium (3 000 000); amicis cotidie largiri nec quemquam facile sine dono relinquisse; Pisces e vivariis suis bubus traxisse, transientem autem per macellum flevisse mendicitatem publicam; naves onustas mersisse in portum signumque hoc magnanimitatis dixisse. Haec res plurimasque quae sequuntur an verae sint nescimus; vidimus autem aliquas res a scriptoribus coaevalibus iam testatas.
Luxuria convivialis
Exhibebat aliquando convivia in quibus viginti et duo fercula producebantur, et inter singula fercula convivae se lavabant et mulieribus utebantur. Celebravit etiam tale convivium ut apud amicos singulos singuli missus appararentur, in Capitolio, in Palatio, in monte Caelio, trans Tiberim, et ut quisque habitavisset, tamen per ordinem singula fercula ederentur; sic unum convivium vix toto die finitum est, cum et lavarent per singula fercula et mulieribus uterentur.
Gladiatores ante convivium pugnantes sibi et pyctas frequenter exhibuit; stravit sibi triclinium in summo lusorio et, dum pranderet, venationes sibi exhibuit. Quadrigas circensium in tricliniis semper exhibuit pransitans et cenitans, convivas senes agitare cogens. Vasorum ad convivia destinatorum nonnulla schematibus libidinosissimis inquinata sunt.
Pro apophoretis dedit eunuchos, quadrigas, equos stratos, mulos, basternas, raedas, aureos millenos, centena pondo argenti. Sortes convivales scriptas habuit in coclearibus tales ut "decem camelos", "decem muscas", "decem libras auri", "decem plumbi", "decem struthiones", "decem ova pullina". Quod quidem et ludis suis exhibuit, ut "ursos decem", "decem glires", "decem lactucas", "decem libras auri", "canes mortuos", "libram bubulae carnis", "centum aureos", "mille argenteos", "centum folles aeris". Primus hunc morem sortis instituit, et ad sortem scaenicos vocavit; quae populus libenter accepit. Fertur promisisse convivis phoenicem, vel pro eo libras auri mille. Donavit saepius ad convivis argentum omne quod habuit in convivio et omnem apparatum poculorum. Fertur de croco sigma stravisse, cum summos viros rogaverat ad prandium, dicens se fenum pro eorum dignitate exhibere.
Luxuria rerum culinarium
Aestiva convivia coloribus exhibuit, ut hodie prasinum, cras vitreum, alia die venetum. Habuit etiam eam consuetudinem ut una die nonnisi de phasianis totum ederet, alia die de pullis, alia de pisce, ali de porcis, alia de struthionibus, alia de holeribus, alia de pomis, ali de dulciis, alia de opere lactario. Pisces semper quasi in marina aqua cum colore suo coctos conditura veneta comedit. Ad imitationem Apicii comedit saepius calcanea camelorum, cristas vivis gallinaceis demptas, linguas pavonum et lusciniarum (quod qui ederet a pestilentia tutus diceretur). Struthiones exhibuit in cenas aliquotiens, dicens praeceptum esse Iudaeis ut ederent. Sescentorum struthionum capita una cena multis mensis exhibuit ad edenda cerebella.
Primus fecit isicia de piscibus, de ostreis, de locustis et cammaris et scillis. Dulciarios et lactarios tales habuit ut quaecumque coqui vel structores vel pomarii de diversis edulibus exhibuissent, illi modo de dulciis modo de lactariis exhiberent. Vinum et mastichatum et puleiatum primus invenit; rosatum (iam ab aliis acceptum) pinearum attritione odoratius reddidit. Sed etiam hydrogarum primus ducum Romanorum publice exhibuit, cum antea militaris mensa esset. Barbas mullorum exhibuit plenis fabatariis et discis pro nasturtiis, apiasteris, phaselaribus, foeno graeco. Proponebat themata ut iura nova dapibus condiendis convivae invenirent; et cuius placuisset commentum ei dabat maximum praemium, ita ut sericam vestem donaret; si cuius autem displicuisset, iubebat ut semper id comedisset quamdiu tamen melius invenisset.
Exhibuit sumina apruna cum suis vulvis per dies decem tricena cotidie, pisum cum aureis, lentem cum cerauniis, fabam cum succinis, oryzam cum albis. Albas in vicem piperis piscibus et tuberibus conspersit. Miscuit gemmas pomis et floribus. Sybariticum missum semper exhibuit ex oleo et garo quem quo anno Sybaritae reppererunt et perierunt. Exhibuit et servis suis patinas ingentes refertas extis mullorum, cerebellis phoenicopterum, ovis perdicum, cerebellis turdorum, capitibus psittacorum et phasianorum et pavonum. Muraenarum et luporum marinorum lactibus in locis mediterraneis rusticos pavit. Canes iecineribus anserum pascuit. Misit uvas Apamenas in praesepia equis suis. Psittacis et phasianis leones pavit.
Systema aerarium foederale
Systema Aerarium Foederale (Anglice: Federal Reserve System, brevius Fed) est summa seu centralis argentaria CFA anno 1913 constituta, quae res aerarias seu monetarias Civitatum Foederatarum Americae ordinat. Systematis officina principalis Vasingtoniae iacet. Praeses systematis aerarii foederalis est Hieronymus Powell.
Elagabalus
Luxuria sensuum
Difficile in accubitis cubuit nisi his quae pilum leporinum haberent aut plumas subalares perdicum, saepe culcitas mutans. Mulieres nunquam iteravit (praeter uxorem). Libidinum genera quaedam invenit, ut spintrias Tiberii, Caligulae, Neronis vinceret. In mimicis adulteriis ea quae solent simulato fieri iussit effici ad verum.
Luxuria ostentationis
Scobe auri et argenti porticum stravit, dolens quod non posset et succini. Primus omnium privatorum toros aureis toralibus texit; habuit lectos et tricliniares et cubiculares solido argento factos. Montem nivium in viridiario domus aestate fecit, advectis nivibus. Primus authepsas argenteas habuit, caccabos etiam et vasa centenaria.
Calceamentum nunquam iteravit, anulos etiam negavit iteravisse; pretiosas vestes saepe conscidit. Linteamen lotum nunquam attigit, mendicos dicens qui lineis lotis uterentur. Primus Romanorum holoserica veste usus fertur, cum iam subsericae in usu essent. Usus est tunica omni aurea, purpurea, de gemmis Persica, cum gravari se diceret onere voluptatis; habuit et in calceamentis gemmas, et quidem scalptas (quod risum omnibus movit, quasi possent scalpturae nobilium artificum videri in gemmis quae pedibus adhaerebant). Voluit uti et diademate gemmato (magis ad feminarum vultum aptum), et domi usus est.
Stravit et saxis Lacedaemoniis ac porphyreticis plateas in Palatio. Habuit gemmata vehicula et aurata, contemptis argentatis et eboratis et aeratis. Canes quattuor ingentes iunxit ad currum et sic est vectatus intra domum regiam, idque privatus in agris suis fecit; processit in publicum et quattuor cervis iunctis; iunxit sibi et leones, Matrem Magnam se appellans; iunxit et tigres, Liberum se vocans, eodemque habitu agens quo dii pinguntur. Iunxit quaternas vel binas vel ternas mulieres nudas ad pabillum et sic nudus ille vectatus est. Fertur in euripis vino plenis navales circenses exhibuisse, pallia de oenanthio fudisse, elephantorum quattuor quadrigas in Vaticano agitavisse (dirutis sepulchris quae obsistebant); iunxisse etiam camelos quaternos ad currus in circo privato. Iter fecisse dicitur semper sescentis vehiculis; causa vehiculorum erat lenonum, lenarum, meretricum, exoletorum, subactorum bene vasatorum multitudo. Pinxit se ut cuppedinarium, seplasiarium, popinarium, tabernarium, lenonem.
Ioci
Habuit consuetudinem ut octo calvos rogaret ad cenam, item octo luscos, octo podagrosos, octo surdos, octo nigros, octo longos; etiam octo pingues, qui capi non possent uno sigmate. Vilioribus amicis folles pro accubitis sternebat eosque reflabat, illis prandentibus, ita ut sub mensis invenirentur. Parasitis in secunda mensa saepe cenam ceream, ligneam, vitream, eburneam, fictilem, marmoream, lapideam, manteliis aut tabulis pictam exhibuit. Parasitos ad rotam aquariam ligabat et cum vertigine sub aquas mittebat rursusque in summum revolvebat eosque Ixionios amicos vocavit.
Amicos suos inclusit nocte cum aniculis Aethiopibus, aut cum pueris, et usque ad lucem detinuit, dicens mulieres pulcherrimas esse. Habuit leones et leopardos exarmatos, quos edoctos per mansuetarios subito ad secundam et tertiam mensam iubebat accumbere, ignorantibus cunctis quod exarmati essent, ad pavorem ridiculum excitandum. Fertur serpentes per Marsicae gentis sacerdotes collegisse fertur eosque subito ante lucem, ut populus solet ad ludos celebres convenire, effudisse, multosque adflictos morsu et fuga. Ebrios amicos plerumque claudebat et subito nocte leones et leopardos et ursos exarmatos immittebat, ita ut expergefacti in cubiculo eodem leones, ursos, leopardos cum luce vel, quod est gravius, nocte invenirent, ex quo plerique exanimati sunt.
Meretricibus mulieribusque sympathia
In balneis semper cum mulieribus fuit, ita ut eas ipse psilothro curaret, ipse quoque barbam et virilia psilothro accurans eadem hora; rasit et virilia subactoribus suis, adhibens novaculum manu sua quo postea barbam fecit. Fertur voluisse vaginam in corpore suo secare.
Omnes meretrices de circo, de theatro, de stadio de balneis et omnibus locis collegit in aedes publicas et apud eas contionem habuit quasi militarem, dicens eas commilitones, disputavitque de generibus schematum et voluptatum; ad meretrices muliebri ornatu processit, papilla eiecta. Postea adhibuit in tali contione lenones, exoletos undique collectos, luxuriosissimos puerulos et iuvenes; ad exoletos habitu puerorum qui prostituuntur processit. Post contionem pronuntiavit his quasi militibus ternos aureos donativum.
Gulielmus Gilmore Simms
Gulielmus Gilmore Simms (17 Aprilis 1806—11 Iunii 1870) fuit poeta, scriptor mythistoriarum, et rerum gestarum scriptor Meridianus Americanus, cuius scripta saeculo undevicensimo populo gratissima erant. Edgarus Allan Poe eum appellavit optimum scriptorem mythistoriarum quem America produxerat. Decenniis autem recentioribus, mythistoriae Simmsianae non iam in gratia sunt, quamquam eruditi litterarii eum auctoritatem in litteris Meridianis ante bellum iam habent. Memoria etiam tenetur quia servitutem in Civitatibus Foederatis fortiter sustinuit, atque adeo Uncle Tom's Cabin conviciatus est, de libro iudicium exprimens et mythistoriam Woodcraft scribens.
Jafar Panahi
Jafar Panahi (Persianice ‏جعفر پناهی, natus in Mianeh die 11 Iulii 1960) est moderator cinematographicus Iranianus. Panahi patriae suae administrationis adversarius est et iudiciorum suorum contra regimen carceris damnatus est. Pellicula eius Taxi praemium primum anno 2015 Internationale Filmfestspiele Berlin consecuta est. Hoc praemium tamen a nepote eius acceptum est, quia Panahi ex Irania exire non potest.
Thoanum
Thoanum (seu Toanum) (Italiane: Toano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 500 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Regiensi situm. Incolae Thoanenses appellantur.
Fractiones
Bargio, Bonzeti, Ca'Baccano, Ca'Bagnoli, Ca'Casalotto, Ca'Cavalletti, Ca'del Re, Ca'di Guglio, Ca'Marangone, Ca'Marastoni, Carbalano, Case Bonci, Cassinadro, Castagnola, Castelvecchio, Cavola, Cerredolo, Cinghietta, Comenzano, Corbella, Corneto, Frale, Il Margine, La Ca', La Collina, La Crocetta, La Guarrana, La Valle, Le Lezze, Lignano, L'Oca, Lupazzo, Manno, Massa, Medada, Montebiotto, Montechiodo, Montecroce, Monzone, Poggiolo, Polcione, Ponte Dolo, Quara, Riale, Riva di Cavola, Roncaciso, Roncolo, Rondanello, Sabbione di Cerrè Marabino, Salvarana, Stiano, Svolta, Trarì, Vecchieda-Le Buche, Veneseto, Vogno.
Pylorus
thumb|200 px|Sectio et aspectus interior [[stomachus|stomachi hominis - Pylorus est ad sinistram partem versus.]]
Pylorus (a verbo Graeco πυλωρός 'ostiarius') est regio stomachi, quae hoc membrum  duodeno colligat. Pylorus cum antro pylorico partem pyloricam stomachi format. Pylorus ipse est anulus e texto musculari constitutus, qui transitum cibi e stomacho in duodenum moderatur.
198 Ampella
198 , olim designatione 1957 YA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alphonso Ludovico Nicolao Borrelly in Observatorio Massiliae versato repertus est. Origo nominis non liquet.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 198 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Silva Prunei
Silva Prunei (alia nomina: Silva de Pruneo) (Italiane: Selva di Progno) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Pruneenses appellantur.
Ethnográphia
Gentes Silvae Prunei Linguam Cimbricam loquuntur.
Taxi (2015)
Taxi  (scilicet Latine " Autocinetum publicum") est pellicula anno 2015 edita et a moderatore cinematographico Iraniano Jafar Panahi secrete, quia Panahi patriae suae administrationis adversarius est et iudiciorum suorum contra regimen damnatus est, ducta. Pellicula praemium primum anno 2015 Internationale Filmfestspiele Berlin consecuta est. Praemium a nepote eius acceptum est, quia Panahi ex Irania exire non potest. In hac pellicula, quae diei ductoris autocineti publici in Teherano enarrat, hi histriones agunt:
Iacobus Chirac
Iacobus Chirac, vulgo plene Jacques René Chirac (natus Lutetiae die 29 Novembris 1932; ibidem mortuus die 26 Septembris 2019 ) fuit praeses Franciae et coprinceps Andorrae a die 18 Maii 1995 usque ad diem 16 Maii 2007.
Alumnus est lyceorum Carnot et Ludovici Magni, mox Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis et Scholae Nationalis Administrationis eiusdem urbis. A die 20 Martii 1977 usque ad diem 18 Maii 1995 Chirac magister civium Lutetiae fuit.
Chirac Franciae praeses die 18 Maii 1995 electus est, atque iterum anno 2002.
1995-2002
Primi ministri erant:
2002-2007
Primi ministri erant:
Boisdinghem
Boisdinghem est commune Francicum 226 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
1776 Kuiper
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1776 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
8515 Corvan
8515 , olim designationibus 1991 RJ, 1974 QQ1, 1974 RF, et 1987 SD14 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8515 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dag Hammarskjöld
Dag Hammarskjöld (natus die 29 Iulii 1905; mortuus die 18 Septembris 1961), alumnus universitatum Upsaliensis et Holmiensis, fuit legatus diplomaticus Suecicus. Munere tertii Secretarii Generalis Consociationis Nationum perfunctus est a die 10 Aprilis 1953 ad annum die 18 Septembris 1961, cum mortuus esset in calamitate vehiculi aeris in Zambia quae iussu regiminis rebellatoris Catangensis provocata esset. Eodem anno, nuper mortuus, Praemio Nobeliano Pacis Componendae ornatus est, ob eius conatus de pacis condicionibus agere, praecipue in bello Israelo-Palaestinensi.
Cernusson
Cernusson  est commune Francicum 310 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Napoleo Alpes transcendit (Delaroche)
"Napoleo Alpes transcendit" est imago ter a Paulo Delaroche picta. Napoleonem equitem figurat qui inter nives iter per Alpes Poeninas (scil. transitum "portae magnae S. Bernardi") anno 1800 perficit. Prima versio anno 1848 confecta in Museo Lupariensi iacet; exstat et impressum eiusdem imaginis, anno 1852 a domu editoriali Goupil divulgatum. Altera versio anno 1850 picta hodie Liverpolii in Pinacotheca Walker ostentatur. Tertia versio magnitudinis minoris in collectionibus regalibus Britannicis reperitur.
Ceaulmont
Ceaulmont  est commune Francicum 719 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Rignac (Oltis)
Rignac est commune Francicum 267 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Fontaniva
Fontaniva (alia nomina: Fontana Viva ) (Italiane: Fontaniva; Venetice: Fontaniva) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Patavina situm.
Berlancourt (Esia)
Berlancourt  est commune Francicum 336 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Ousainou Darboe
Ousainou Darboe (die 8 Augusti 1948 Dobo in oppido natus) est politicus Gambiae.
Vita
E populo Mandinga ortus, Ousainou Darboe filius est Numukunda Darboe olim apud parlamentum Gambiense legati. Alumnus est universitatum Lacupolitanae in Nigeria et Ottaviensis in Canada. Causidicus operam dedit, usque ad annum 1980 pro regimine Gambiensi, deinde privatim iura humana suadens atque pro societatibus publicis causas varias sustinens. Factionem unitam democraticam anno 1996 condidit et conducebat, quater se in comitiis ad officium praesidis proponens contra Yahya Jammeh, malo semper successu. Anno 2016 ante comitia habita incarceratus est. Adama Barrow ergo subito candidatus, victor reportatus, aemulum Ousainou Darboe liberavit et ad munus ministri rerum externarum convocavit. Die 29 Iunii 2018, praesidem vicarium promovit. Mense Novembri 2021, eius petitio ad comitia praesidentialia 2021-22 convalescit a Commissione Electorali Libera. Die 14 Decembris 2021, Ousainou Darboe Supremam Curiam rogavit ut renuntiatam re-electionem exitu Praesidis Adama Barrow in 2021 electionem praesidentialem everteret.
24 Novembris
24 Novembris est dies 328ª anni (329ª in annis bissextilibus) in Calendario Gregoriano. 37 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem VIII [octavum] Kalendas Decembres, quod a.d. VIII Kal. Dec. abbreviatur.
Neoromanticismus (musica)
Neoromanticismus in musica est reditus, variis temporibus saeculis undevicensimo et vicensimo, ad exhibitionem animi motuum cum romanticismo saeculi undevicensimi consociatam. Post circa 1975, vocabulum cum postmodernismo neoconservativo, praecipue in Germania, Austria, et Civitatibus Foederatis, et cum compositoribus Volfgango Rihm et Georgio Rochberg comparatur. Inter compositores nunc actuosos in Civitatibus Foederatis habitantes et neoromanticos late descriptos sunt David Del Tredici et Helena Taaffe Zwilich.
Definitiones
Notio neoromanticismi ex theoria litteraria saeculo undevicensimo ineunte orta est ad distinguenda posteriora romanticismi genera a prioribus generibus. In musica, primum a Ricardo Wagner anno 1851 adhibita est in "Oper und Drama," commentario polemica, ut nomen obtrectans romanticismi Francici Hectoris Berlioz et Iacomi Meyerbeer ex 1830, quem degenerem veri romanticisicmi formam putavit. Per ironiam, vocabulum a notionum scriptoribus adhibitum est ad significandam musicam ex 1850 compositam, praecipue opera Wagneriana. Praefixum neo agnoscit quod musica alterius dimidii saeculi undevicensimi modo romantico aetate non romantica mansit, a positivismo recta, cum litterae et pictura sese ad realismum et impressionismum mutavissent (Dahlhaus 1979, 98–99). Saeculo vicensimo, compositores sicut Ioannes Adams et Ricardus Danielpour neoromantici describuntur (Boone 1983; Hill, Carlin, et Hubbs 2005:64). Secundum Danielem Albright, "Saeculo vicensimo exeunte, vocabulum Neoromanticismus musicam indicare coepit quae saturationem affectus animi magnopere moventem musicae (exempli gratia) Schumannianae imitabatur, sed annis 1920 humile et modestum emotionalismi genus significabat, in quo immodici expressionistarum gestus in certum affectus stabilis residuum solidum redigebantur." Ergo, apud Albright, neoromanticismus inter 1920 et 1930 reditus ad romanticismum non fuit, sed contra, temperatio postromanticismi percalefacti.
Nexus externi
Uusromantism Neo-Romantiek
Triangulum arithmeticum Pascalianum
Triangulum arithmeticum Pascalianum est id:
Reyrevignes
Reyrevignes est commune Francicum 293 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Triangulum arithmeticum Pascalianum
0    0     1     0     0                                  0     1     1     0                                     1     2     1                                  1     3     3     1                               1     4     6     4     1                            1     5    10    10     5     1                         1     6    15    20    15     6     1                      1     7    21    35    35    21     7     1                   1     8    28    56    70    56    28     8     1                1     9    36    84    126   126   84    36     9     1             1    10    45    120   210   252   210   120   45    10     1          1    11    55    165   330   462   462   330   165   55    11     1       1    12    66    220   495   792   924   792   495   220   66    12     1    1    13    78    286   715  1287  1716  1716  1287   715   286   78    13     1 1    14    91    364  1001  2002  3003  3432  3003  2002  1001   364   91    14     1
et quod sequitur. Quisque numerus est summa amborum numerorum qui supra a laeva ac a dextra manu iacent.
Triangulum et numeri Fibonacciani
Si trianguli numeros ad laevam partem ordines, summae illorum numerorum, qui in singulis diagonalibus se invicem sequentibus positi sunt, sequentiam numerorum Fibonaccianorum formant.
et cetera. Exemplorum gratia, summa numerorum violaceorum est 1 + 4 + 3 = 8, qui numerus est inter 5 (numerorum caeruleorum summa, 1 + 3 + 1) et 13 (1 + 5 + 6 + 1, numeri rubri) in serie Fibonacciana. Triangulum hoc modo dispositum triangulum arithmeticum nominatur.
Historia
Ut Blasius Pascalis non esset primus qui triangulum in libello cuius titulus est Traité du triangle arithmétique tractavit, tamen Abraham de Moivre eius nomen triangulo dedit. Antea in Europa Petrus Apianus triangulum proposuerat.
Connacia
Connacia (alia nomina:  Cannacia, Coinnacia, Conactia, Connacia, Connachta, Connacta, Connactia, Connatia, Connoctia) (Anglice: Connacht Hibernice: Connachta / Cúige Chonnacht) est Hiberniae provincia, circiter 542 039 incolarum, inter septemptriones et occidentem spectans.
Berneuil-en-Bray
Berneuil-en-Bray est commune Francicum 789 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Schaumburgum-Lippia
Schaumburgum-Lippia (Theodisce: Schaumburg-Lippe) fuit usque ad annum 1946 antiqua Germaniae civitas in praesenti Saxonia Inferiori, caput Bocensis (Bückeburg). Hic principatus pertinuit:
Anno 1918 Schaumburgum-Lippia libera civitas factum est.
Soulaures
Soulaures  est commune Francicum 74 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Carbay
Carbay  est commune Francicum 264 incolarum (anno 2018) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Synapsis chemica
Synapsis (-is, f.) chemica est coniunctio praecipua a qua neura inter se et aliis cellulis ut cellulis musculis vel glandulis signa dant. A synapsibus chemicis neura circuitus in systemate nervoso centrali formant. Sunt necessaria ad computandum biologicum quod sensu et cogitationi subsunt. Systema nervosum alia systemata corporis connectere et gubernare sinent.
Pleraeque synapsium chemicarum haud parum energiae consumunt. Pariter mutationes intra synapses electrolytorum graviter sunt. Imprimis multitudo iontum calcii actionibus canalium tensione pendentes calcii (abbreviatura internationali VGCC) inconstantissime videtur.
Nota
Синапс Sinapsi Synapse Synapse Synapse Sinapsis Sünaps Sinapsi fa:سیناپس (زیست‌شناسی) Synapsi Synapse סינפסה रासायनिक अन्‍तर्ग्रथन Sinapsa Szinapszis Sinapsis Taugamót Sinapsi シナプス Синапса Synapse Sinapsi Synapsa Sinapse (neurônio) Sinapsă Синапсе Synaps ไซแนปส์ Sinaps 突触
Ned Rorem
Ned Rorem (natus 23 Octobris 1923 ; mortuus die 18 Novembris 2022) fuit compositor et ephemeridographus Americanus, qui carminibus constitutis innotuit. Praemium Pulitzeranum anno 1976 accepit.
Vita
Ned Rorem, Ricmondiae Indianae natus, eruditus est Sicagi in Scholis Laboratoriis Universitatis Sicaginiensis, Conservatorio Musicae Americano, et tum Universitate Boreoccidentali. Deinde, ad Institutum Curtisianum Philadelphiae et ad ultimum Scholam Juilliardianam Novi Eboraci migravit.
Anno 1966 protulit The Paris Diary of Ned Rorem, librum qui, cum diariis posteribus, aliquid famae ei attulit, quia verus de suae aliorumque sexualitate fuit, suos amores cum Leonardo Bernstein, Natali Coward, Samuele Barber, et Vergilio Thomson referens, nonnullosque familiares alios exans (Aldrich et Wotherspoon 2001). Rorem late scripsit de musica quoque, in commentariis postea in anthologiis Setting the Tone, Music from the Inside Out, et Music and People conlectis. Sua oratio soluta multum laudatur, non solum ob dicta acerba de Petro Boulez et aliis musicis praestantibus. Rorem per omnem vitae cursum in idiomate tonali penitus chromatico composuit, obrussas et sumptiones avant-garde insectari non cunctans. Inter suos discipulos notabiles est Daron Hagen.
Busentiacum
Busentiacum, sive Busenciacum (Francogallice: Buzançais), est commune Francicum prope Castro Radulphi praefecturae Andrae regione Centri et Valle Ligeris.
Sanctus Iulianus (Molisium)
Sanctus Iulianus (Italiane: San Giuliano di Puglia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 100 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Iulianopolitani appellantur.
Galeria (Venetia)
Galeria (alia nomina:  Galliera, Galliera Venetica) (Italiane: Galliera Veneta; Venetice: Galiera Veneta) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Patavina situm. Incolae Galeriani appellantur.
Secundum bellum Iracense
Secundum bellum Iracense sive tertium bellum sinus Persici 18 Martii anno 2003 coepit. Civitates Foederatae Americae, Britanniarum Regnum, et nonnullae aliae civitates alligatae in Iraquiam ab anno 2003 pugnabant.
Annis 2002 et 2003, Georgius W. Bush legiones—et vexillationes ex Britanniarum Regno, Hispania, Italia et ceteris alligatis—e Cuvaito explicavit possessionis Saddami Hussein 'armorum magni exitii' causa.
Ex America, vi et armis legato Tommio Franco continuerunt:
Legio CI Aeria (Anglice: 101st Airborne Division) Legio LXXXII Aeria (Anglice: 82nd Airborne Division) Legio I Classica (Anglice: 1st Marine Division) Legio I Armata (Anglice: 1st Armored Division) Legio I Peditata (Anglice: 1st Infantry Division) Legio III Peditata (Anglice: 3rd Infantry Division)
In adiunctione, vires et armatae vexillationes ex legionibus IV et XXXIV inclusi erant. Initio invasionis, beneficiarii ex CFA et Britannia finis transiverunt et locos Iraquiae oppaverunt. Interim, legiones castrum perfrinxerant et ad Euphratem inceclaverunt. Cohortes legionis III Nasiriam vicerunt, Euphratem transiverunt, et "cursum tonitrus" (Anglice: Thunder Run) ad Bagdatum fecerunt. Legio I Armata Britannica (Anglice: 1st UK Armoured Division) Basram vicit.