cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Acadia
Primum Acadiae caput, anno 1605 constitutum, fuit Portus Regalis, oppidum quod copiae Britannicae ex Virginia oppugnaverunt et incenderunt anno 1613, sed refectum est iuxta, ubi diuturnissimum Acadiae Francicae caput mansit donec Britannici Acadiam anno 1710 superarent. Plus quam septuaginta quattuor annos fuerunt sex bella colonica, in quibus Anglici et deinde Britannici Acadiam capere conati sunt, quod per Bellum Regis Gulielmi anno 1689 coepit. Per haec bella, nonnulli Acadiani, cum nonnullis copiis Francicis ex Quebeco, Indi Confoederationis Wabanakiensis, et adeo sacerdotes Francici in colonias Novae Angliae secundum fines in Cenomannica constanter incurrebant. Quamquam Acadia rite victa est anno 1710 per Bellum Reginae Annae, hodiernum Novum Brunsvicum et multum Cenomannicae territorium contentum manebant. Hodiernae insulae Principis Eduardi et Capitis Britanniae Franciae a Britannia concessa sunt, Insula Sancti Ioannis et Insula Regalis iterum nominata. Wabanakiensibus sacerdotibusque Francicis devictis, terra hodiernae Cenomannicae ob Bellum Patris Rale Britannicis cecidit. Per Bellum Regis Georgii, Francia et Nova Francia Novam Scotiam continentalem reciperare strenue conati sunt. Post Bellum Patris Le Loutre hodiernum Novum Brunsvicum copiis Britannicis ceciderat. Ad ultimum, per Bellum Francorum et Indorum, insulae Sancti Ioannis et Regalis copiis Britannicis anno 1758 ceciderunt.
Nomen Acadia hodie adhibetur ad spectandas regiones Americae Septentrionalis quae per historiam cum terris, progeniebus, et aut vel cultura prioris regionis Francicae consociantur. Imprimis ad regiones provincinarum maritimarum quibus sunt stirpes, lingua, et cultura Francicae spectat, praecipue in Novo Brunsvico, Nova Scotia, Insulis Magdalenae, et Insula Principis Eduardi, etiam adeo in Cenomannica. Nomen etiam ad diaspora Acadianum in Ludoviciana meridiana spectare uti potest, in regione Acadiana quoque appellata. Nomen Acadia ad culturam Francicam in omnibus harum regionum communiter spectat. Incolae Acadiae, et aliquando homines qui olim ibi habitaverunt eorumque progenies, Acadiani appellantur, Anglice post deductionem in Ludovicianam Cajuns.
Paulilatinum
Paulilatinum   (alia nomina   : Paulis Lactea) (Italiane: Paulilatino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Arborensi situm. Incolae Paulilatinenses appellantur.
Municipium, pars in Monte Ferro, pars in Guilciere historicae ac geographicae terrae situm.
Lufthansa
Lufthansa (Theodisce: Lufthansa, Latine fortasse "Hansa aerea") est societas aeronautica Germaniae.
Organizatio
Sedem habet Coloniae Agrippinae in Germania. Aeroportus principalis societatis est Aeroportus Francofurtum ad Moenum. Lufthansa 94 510 conductores habet. 435 aeroplana habet. Societatis praeses est Volfgangus Mayrhuber.
Anno 1994 societas filia Lufthansa Cargo AG ad commeatum onerarium condita est.
Historia
Lufthansa societas anno 1926 primo condita, anno 1945 dissoluta atque 1953 iterum condita est. Die 1 Aprilis 2006 Lufthansa societatem aeronauticam Helveticam Swiss filiam suam recepit.
Bernardus Maris
Bernardus Maris (Tolosae natus die 23 Septembris 1946; Lutetiae die 7 Ianuarii 2015 necatus est), qui gradús baccalaureati, doctoris, professoris apud universitatem Tolosanam I et Institutum Scientiarum Politicarum Tolosanum meruit, fuit diurnarius  Francicus et professor rerum oeconomicarum apud Universitatem Parisiensem VIII. Die 7 Ianuarii 2015 incursione tromocratica contra diarium satyricum Parisiensem Charlie hebdo necatus est: fuit enim inter patronos huius diarii.
Cetacea
Cetacea (a Graeco 'cetus', 'quilibet magnus piscis', vel etiam 'monstrum marinum') sunt infraordo qui varia mammalia marina late appellata mysticetos, delphinidas, et phocoenidas comprehendit.
Cetologia est ramus bilogiae marinae qui studium cetaceorum efficit.
Raimundus de Falgario
Raimundus de Falgario (mortuus die 19 Octobris 1270) fuit episcopus Tolosanus a die 12 Martii 1232, successor Fulconis. De rebus ab eo contra Catharos gestis referunt Guillelmus de Podio Laurentii in Cronica (Guillelmus enim iuxta Raimundum notarius meruit) et Guillelmus de Pelhisson. Fuit prior domús Dominicani iuxta Montempessulanum et mox prior provincialis Ordinis Dominicanorum. Donis a Raimundo de Falgario factis auctus est conventus Iacobinorum Tolosanus.
Serdica
Serdica, nomine Romano pleniori Ulpia Serdica (recentius interdum Sophia atque ita Bulgarice София) est urbs et Bulgariae ac provinciae eiusdem nominis caput. Ulpia Serdica est nomen Romanum.
Historia
Urbs saeculo 7 a.C.n. condita est a civitate Serdum, a quo nomen cepit. Saeculo 7 a Bulgaricis expugnata et deleta nomen antiquum oblitum est. Saeculo 14 nomen hodiernum ab ecclesia Sanctae Sophiae accepit. Anno 1386 ab Imperio Ottomanico expugnata est. Inter Bellum Russicum Ottomanicum die 4 Ianuarii 1878 ab exercitu Russico liberata a die 22 Martii 1879 caput Bulgariae est.
Aer
Serdicae aestates altitudinis gratia temperatae sunt; hieme interdum nix cadit, frigus omnia tegit, sed clara fama est Serdicae saepe densam nebulam omnia tegere.
Institutio
Anno 1888 Universitas Serdicensis constituta est.
Topazium
Topazium est gemma caerulea aut violacea aut rubra aut flammea. Magna topaziorum pars in Brasilia, Iaponia, et Mexico invenitur. Nomen topazium (τοπάζιον ) ab insula Topazo (Graece Τόπαζος ) in Mari Rubro originem ducit.
Villa Cappellarum
Villa Cappellarum (alia nomina: Cappellae ad Tavum) (Italiane: Cappelle sul Tavo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aternensi situm.
Mimas (satelles)
Satellitum maiorum Saturni planetae Mimas intimus est et duodevigesima luna quod attinet ad magnitudinem a maximo in systemate solare. Qui iam die 17 Septembris anno p. Chr. n. 1789 ab astronomo Wilhelm (Gulielmo) Herschel inventus est.
Mimas in mythologia antiqua filius Gaiae et unus e gigantibus erat.
Meldis
Meldis, temporibus antiquis Iantinum Meldorum, Francogallice Meaux, est urbs Francicum 53 526 incolarum (censu anno 2014 facto) in praefectura Sequana et Matrona regionis Insulae Franciae sita. Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Meldorum. E pago circumiacente oritur caseus Briensis de Meldis (Brie de Meaux) quae inter famosissimis enumeratur.
Acharnenses
Acharnenses (Graece Ἀχαρνῆς) est comoedia Aristophanis primum 425 a.C.n. in certaminibus Lenaeis acta. Tertia est quam scripsit, prima quam servavimus. Hoc anno Aristophanes palmam rettulit, secundas Cratinos, tertias Eupolis. In hac fabula ut in multis aliis pacis causam auctor agit - septimum iam annum bello Peloponnesiaco Athenienses tum vexabantur - et demagogos popularis factionis vituperat. Acharnenses erant incolae magni demi rustici Atheniensium civitatis quorum agri quotannis vere a Lacedaemoniis vastabantur ː ultionis cupidi ad bellum inexpiabile cives suos incitabant. Poeta tragicus Euripides quoque in hac fabula comparet cuius tragice dicendi genus comice imitatur Aristophanes.
Summarium
Dicaeopolis ("Iustacivitas") primus ad concilium populi, ecclesiam a Graecis dictam, mane advenit. Cives suos res publicas negligentes et magistratus tardius advenientes vituperat. De pace enim componenda agere cupit quia iamdiu e rure profugus intra moenia urbis miseram vitam agit. At Amphitheus ("Semideus") qui cum Lacedaemoniis indutias faciendas proponere vult iussu praeconis expellitur. Deinde legati e Persis reduces et aurum pollicentes "oculum regis" Pseudartaban in consilium introducunt. Qui Persice loqui simulatː at unus ex eunuchis Dicaeopoli bene notus cinaedus Atheniensis manifestus est. Mox legatus e Thracia redux auxilia a socio Sitalce missa laudat, qui tamen latrones potius quam milites esse videntur. De civitate sua et democratia desperans Dicaeopolis tum per Amphitheum sub liquoris in laguncula inclusi forma indutias triginta annorum sibi uni omissa cetera civitate a Lacedaemoniis impetrat.
In vicum suum igitur ei tranquille redire licet ubi Dionysia rustica celebrare incipit. Tum vero senes Acharnenses (e quibus chorus constat) eum ut patriae proditorem dilacerare volunt. Dicaeopolis saccum carbonis rapit atque eum cultro transfixurum minatur nisi causam capitis agere sibi liceat (quae parodica imitatio scaenae cuiusdam Telephi Euripidei cognoscitur ubi Telephus Orestem obsidem rapit). Ut miserationem moveat Dicaeopolis primum ad Euripidem contendit atque pannos ceterumque supellectile miserandum Telephi mendici poetam rogat. Quo apparatu oratione ostendit quam ex futili causa bellum ortum esset ob Aspasiam aliaque scorta et quanto emolumento paucis iuvenibus esset dum ipsis Acharnensibus iam senioribus detrimento et molestiae est. Militi glorioso Lamacho tum eum increpanti fortiter respondet et in fine a choro absolvitur. Sequitur parabasisː coryphaeus poetae merita extollit et levitatis Athenienses incusat.
Dicaeopolis nundinas privatas in agro suo facit ad quas Atheniensium hostes accedere possunt quoniam ille locus iure indutiarum exceptus est. Primus venit vir Megarensis esuriens qui duas filiolas suas in porcellarum speciem permutatas vendere cupit. Ipse salem et allium quaerit, quae merces ante bellum ab ipsis Megarensibus in primis vendebantur. Ita Aristophanes Atheniensibus ostendit non eos tantum bello laborare. Vis comica huius scaenae e Megarica dialecto imitata nascitur. Deinde incedit vir Boeotius et ipse Dorice loquens et omni genere ciborum abundans. Aliquid quod in Boeotia desit emere cupit. Postremo sycophantam (hoc est delatorem) ligatum et in cista involutum secum in Boeotiam refert. Delatores enim Athenis maximum malum esse existimabat poeta.
Ne stillicidium quidem pacis suae cum quoquam communicare patitur nisi cum quadam femina quae nocte matrimonio proxima maritum domi manere cupitː etenim solae feminae culpa belli carent. Tum Lamachus qui Choarum (Latine Congiorum) ferias celebrare in animo habebat ad limitis custodiam mittitur. Sorti ingemit et arma induit dum epulum eximium  sibi parat Dicaeopolis illis mercibus quas a Boeotio emit. Mox ipse ad Choas celebrandas proficiscitur. Lamachus non multo post redit vulneratus et doloris impatiens, simul Dicaearchus victor (celerrime omnium congium vini siccavit) ex epulo redux et duabus puellis fultus velut triumphans domum suam petit et vicinum Lamachum crudeliter deridet.
Air Berlin
Air Berlin (Germanice: Air Berlin) est societas aeronautica Germaniae anno 1978 condita. Sedem habet Berolini Germaniae.
Iulius Chariton
Iulius Boris filius Chariton (Russice Юлий Борисович Харитон, tr. Julij Borisovič Chariton; 27 Februarii 1904 – 18 Decembris 1996) erat physicus theoreticus ac physico-chemicus Sovieticus et Russicus, ab anno 1946 correspondens et ab anno 1953 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius, ter (annis 1949, 1951, 1954) titulo Herois Laboris Socialistici ornatus. Energiam nuclearem explorabat. Fuit unus e praefectis proiecti bombae atomicae Sovieticae.
Air Berlin
Air Berlin ca. 8.000 hominum conductorum habet. Praeses est Ioachim Hunold. 125 aëroplana habet.
Frodo Baggins
Frodo Baggins est persona e legendario Tolkien orta, protagonista principalis fabulae The Lord of the Rings, et hobbitus in terra Shire habitans. Heres anuli magici ex Bilbone Baggins avunculo, laborem ad anulum destruendum accipit. A Gandalpho mago comitatis, a Peregrino, Meriadoco, et Samwise aliis hobbitis, a Legolas dryade, a Gimli nano, atque ab Aragorne et Boromire hominibus adiutus, iter in Mordorem facit. Partes in pellicula ab Elia Wood aguntur.
Arnacum
Arnacum est commune 148 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Diebling
Diebling  est commune 1629 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
2449 Kenos
2449 , olim designatione 1978 GC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gulielmo Liller, astronomo apud Cerro Tololo Inter-American Observatory versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2449 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sovuina (regio statistica slovena)
Nomen
Nomen autem regionis ŏrītur a nomine Sovuinae fluminis, tributarium Savi.
Municipia regionis statisticae Sovuinae
Municipia regionis statisticae Sovuinae, cum urbe, 31 sunt.
Yoda
Yoda est creatura ficticia in universo Bellum Stellarium. Apud Iedi equites sapientissimus veterrimus grande magister qui superest exterminio Ordinem Iedi post Mandatum LXVI usque bellum domesticum galaxicum et conditum Imperii Galacticus. Defecto visione, vidit ordinem Iedi destruentem a Domino Sith Darth Sidius et Rem Publicam Galacticam surrogantem Imperio. Posterior educat Lucas Skywalker donec geratur bellum domesticum galacticum et mox moritur et fiat "unum cum Numine."
Dictum
"Potentia Iedi fluit ex Numen." (Anglice "The Jedi's strength comes from the Force.")
9386 Hitomi
9386 , olim designationibus 1993 XD1, 1981 QK4, et 1987 TW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masanori Hirasawa et Shohei Suzuki, astronomis apud Observatorium Astronomicum Montis Nyukasa versatis, repertus est.
Adelarium
Adelarium (Italiane: Ovaro; Foroiuliensice: Davâr) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Incolae Adelarienses appellantur.
Eduardus Brooke
Eduardus Brooke (Vasingtoniae natus die 26 Octobris 1919; mortuus in Coral Gables Floridae die 3 Ianuarii 2015), alumnus universitatis Howardianae, causidicus, fuit politicus Americanus et primus nigricolorum comitiis publicis ad Senatum Civitatum Foederatarum delegatus.
Bellum Regis Philippi
Bellum fuit maxima calamitas quae in Nova Anglia Puritana saeculo septimo decimo facta est. Duodecim regionis oppida per vix plus quam unum annum destructa sunt, multa alia laesa, oeconomia colonica paene perdita, multique cives interfecti, inter quos decima pars omnium hominum militiá aptorum. Plus quam dimidium oppidorum Novae Angliae a bellatoribus Indis oppugnatum est.
Paene omnes coloniae Anglicae in America sine gravi gubernationis auxilio conditae erant. Bellum Regis Philippi fuit initium evolutionis maioris identitatis Americanae, quia difficultates colonorum, sine subsidio solido Anglico, eis coniunctam dederunt identitatem, ab aliis civibus in dicione parlamenti monarchaeque Anglici separatam et distinctam.
898 Hildegard
898 , olim designationibus 1918 EA et 1936 PA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 898 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Busiana
Busiana  (Italiane: Busana) est vicus Italiae et fractio municipii Ventassi. Incolae Busianenses appellantur.
Historia
Busiana fuit municipium Italiae, circiter 1 070 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Regiensi situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipiis Culagnae, Ligonchii, Ramacetique, ut constituiret municipium novum Ventassi.
Turris Avium
Turris Avium (alia nomina: Turris Passum) (Italiane: Torre de' Passeri) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aternensi situm.
Nonae Caprotinae
Nonae Caprotinae vel Capratinae erant feriae Romanae antiquae Nonis Iuliis (die 7 Iulii) in honorem ancillarum et Iunonis Caprotinae a mulieribus sub caprifico celebratae. Nam lacte et virgis caprifici, id est fici sponte sua sine ope humana crescentis, in illis sacris utebantur.
De ritibus et fabulis aetiologicis
Causa harum feriarum ad hanc fabulam referebatur : urbe Roma a Gallis circa 390 a.C.n. capta et incensa, finitimae civitates, postquam Galli abierunt, infirmis adhuc rebus Romanis, excidium Urbi minabantur nisi uxores et filias sibi dedissent. Senatoribus in maximis angustiis de ea re consulentibus, ancilla seu Tutela seu Philotis nomine hoc strategema excogitavit : ancillae vestitum et ornatum dominarum indutae in earum vice traditae sunt. Tunc viros in castris hostium specie festivitatis ad ebrietatem provocavere. Cum temulenti fuere Tutela in ramos cuiusdam caprifici ascendit atque inde signum Romanis dedit, qui properanter advenientes facilem victoriam adepti sunt. E qua victoria magni honores, in primis libertas et vestitus quem semel induerant, illis ancillis a senatu decreti sunt. Nonae Caprotinae memoriam huius facti celebrare dicebantur. Eruditi moderni nonnulli illas ferias velut Saturnalia muliebria fuisse suspicantur, quo die ancillae et servae magna licentia fruebantur. nam mane tumultuose Urbe egrediebantur viros praetereuntes iocis lacessentes atque dona mendicantes. Pugnas quoque inter sese simulabant tamquam viri et convivabantur et vestiebantur tamquam dominae : videlicet contrarias personas induebant atque in vita ordinaria. Nomen earum feriarum capram quoque, animal cum Iunone arte coniunctum, in mentem inducit. Certe lac caprifici insigne ubertatis fuit et Iuno Caprotina dea fertilitatis erat.
Camerata Florentina
Camerata Florentina fuit grex humanistarum, musicorum, poetarum, hominumque ingenii qui Florentiae Renascentia exeunte conveniebant, Comite Ioanne de' Bardi patrono, ad disceptandos ducendosque motus in artibus, praecipue in musica et theatro. Domi Bardiensi coiebant inter se, ubi eorum concilia omnes clarissimorum virorum urbis hospites habere existimabantur. Culmen momenti Cameratae erat inter 1577 et 1582.
Nonae Caprotinae
De ritibus et fabulis aetiologicis
Alii auctores antiqui, quorum opinionem Plutarchus nobis tradidit, et Poplifugia quae die 5 Iulii celebrabantur et Nonas Caprotinas ad Romuli mortem referebant, qui ad paludem 'Caprae' dictam tempestate horrenda et tenebris deficiente sole repente subortis ab oculis populi sublatus erat. Etenim Poplifugia et Nonae Caprotinae arte coniuncta fuisse credebant.
De quadam interpretatione moderna
Ambarum fabularum aetiologicarum Paulus Drossart, a Georgio Dumézil comprobatus, interpretationem astrologicam proposuit. Quod si eos auctores sequimur Philotis/Tutela est imago lunae vel potius semilunae (nam Nonae in mense lunari sunt dies medius inter novam et plenam lunam), quod e Plutarchi narratione apparet cum eam taeda incensa ex arbore signum dantem ostendit, obtento prius a tergo velo ne lux ad castra hostium perveniret : ita quasi dimidia lucebat. Hoc agere igitur voluisse Nonarum Capratinarum ritum suspicantur, ut prima luna post solstitium aestivum luce sua soli auxilio veniret in pugna adversus tenebras, eo tempore quo dies breviores, noctes contra longiores fieri coeperunt. Quae interpretatio nec a fecunditate muliebri abhorret, quae semper cum luna et deis lunaribus coniungebatur, nec a Iunone cuius munera etiam ad lunam pertinebant (Iuno Covella).
Camerata Florentina
Sodales
Inter litterarios Cameratae Bardianae homines fuerunt Octavius Rinuccini, Ioannes Baptista Guarini, Gabriel Chiabrera, et Ioannes Baptista Strozzi minor. Circulus socialis Iacobi Corsi cum Camerata Bardiana non confundendus est: quamquam ambo concilia multos eorundem personarum magni momenti comprehenderunt, Corsi et Bardi feroces fuerunt aemulatores.
Credebant omnes sodales Cameratae musicam corruptam factam fuisse, et ergo artem musicam, ad genera et modos Graecorum antiquorum revertendo, meliorem fieri, societatemque simul corrigi posse. Quamquam ei multas suarum notionum de musica non genuerunt, informationes ex cogitatoribus externis sicut Girolamo Mei sibi sumptas penitus confirmaverunt.
Pax (Aristophanes)
Pax (Graece Εἰρήνη) est comoedia Aristophanis anno 421 a.C.n. tempore Belli Peloponnesiaci docta, ante paucos dies quam pax Niciae rata est. Dionysiis secundum praemium obtinuitː nam Eupolis vicit, Leucon tertius fuit. Comoedia politica est qua Aristophanes ut in prioribus causam pacis agit.
Argumentum
Vinitor Trygaeus cum Atticis agricolis Pacem in antro a Polemo/Bello clausam e captivitate liberat. Poeta beatam ante bellum in agris vitam lyricis modis celebrat.
Personae
Scaena simul Trygaei villam, antrum saxis clausum et Iovis caeleste palatium ostendit.
Synopsis
Vinitor Graecus Trygaeus in tergo cuiusdam geotrupidae sedens ad montem Olympum volat quaerendi Iovis causa quid consilii ceperit de Graecis vexatis perpetuis bellis. A Mercurio certior fit deos propter tumultum in excelsiores regiones caelorum se recepisse et Eirenen a deo belli in abysso retineri. Interdum Bellum nonnullas civitates Graecas iuvante adlato suo nominis Multitudo in mortario conterit, quare tota Graecia bellum exardet. Adiuvante choro nunc Trygaeus Eirenen ex abysso liberat una cum Opora, dea messis, et Theoria, dea caerimoniarum. Quibuscum denique Trygaeus domum reversus a quodam fabro falcium et figulo laudatur quorum negotia pace restituta bene verruncent. At fabricator cristarum, confector hastarum et fabricator tubarum ei irati crimini dant bellicosa sua negotia perdidisse. Denique Trygaeus Oporam in matrimonium ducit ab omnibus auctor beneficii totius Graeciae acclamatus.
Totila (rex Ostrogothorum)
Totila, Ostrogothorum rex (rexit 541–552), post bellum quod Gothicum dicitur contra Belisarium, ducem copiarum Iustiniani imperatoris pugnans, obiit Taginis (Italiane Gualdo Tadino).
Vita
Die 17 Decembris 546 - Ostrogothi rege Totila duce Romam anno 539 a Belisario imperatore Imperii Romani Orientalis expugnatam iterum ceperunt.
Xasan Sheekh Maxamuud
Xasan Sheekh Maxamuud sive Arabice حسن شيخ محمود Ḥasan Šaiḫ Maḥmūd (natus die 29 Novembris 1955 in oppido Jalalaqsi) est eruditus et politicus Somaliae et a die 10 Septembris 2012 praeses patriae.
E tribu gentis Hawiye ortus, Xasan Sheekh Maxamuud est alumnus universitatis nationalis Somaliensis atque tardius Bhopalensis ubi gradum magistri ascendit. Apud collegium Lafoole annis fere 1981-1986 docuit. Die 15 mensis Maii anno 2022, Hassan Cheikh Mohamoud praeses Somaliae in marathone suffragio praesidentiali electus est.
Thucydides
Thucydides (Graece Θουκυδίδης), Olori filius, natus circa 460 a.C.n. - mortuus post 400 a.C.n., e demo Halimonte, tribu Leontide, fuit rerum gestarum pronuntiator sincerus et grandis necnon magistratus Atheniensis saeculi quinti a.C.n., auctor octo librorum De bello Peloponnesiaco. Methodum criticam in historia primus adhibuit atque disciplinam suam scientiam quandam fieri voluit quae futuros homines doceret.
Gnaeus Cornelius Cn.f. Scipio Hispallus
'''Gnaeus Cornelius Cn. f. Scipio Hispallus''' (natus saeculo 3 a.C.n.; mortuus Cumis anno 176 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.
Thucydides
Quae de vita eius acceperimus
Nam vita quae sub nomine Marcellini cuiusdam nobis traditur et veteribus editionibus praeponi solebat fide parum digna videtur.
Gnaeus Cornelius Cn.f. Scipio Hispallus
Gens
Gnaeus Cornelius Scipio Calvus pater anno 222 consulatum, Publius Cornelius Cn.f. Scipio Nasica frater maior anno 191 gessit. Gnaeus Cornelius Cn. f. Scipio Hispanus filius anno 139 praetor Chaldaeos et Iudaeos ex urbe expulit.
Cursus honorum
Hispallus anno 199 a.C.n. pontifex nominatus est et anno 179 praetor electus. Anno 176 consul una cum Quinto Petillio Spurino fuit, sed eodem anno in oppido Cumis morbo mortuus est. In eius locum Gaius Valerius M.f. Laevinus consul suffectus est.
Thucydides
De origine et gente
Nomen patris idem est atque regis Thracis Olori cuius filia uxor Miltiadis fuit. Quocirca Thucydides cum Miltiade et Cimone cognatus fuisse vulgo existimatur eo magis quo eius bona in Thracia erant. Quoniam non eiusdem demi sunt per feminas ab eis originem duxisse putatur. Ad nobilissimam familiam igitur pertinebat. Optimis magistris qui tum Athenis sophistae dicebantur sine dubio traditus est.
De indagine historica Thucydidia
Thucydide, cum de bello Peloponnesiaco scribere incipere vellet, non solum accepit voces rumoresque quos testes eventorum ei praebebant, sed ipse etiam testimonia manu habita ingeniose quaesivit. Relatorum omnium autem tantum evidentissimis credebat, sententias comparabat, ceterum dein ab aliquo ad aliquem locum transibat ad credibilia invenienda. Olim ad exemplum praebendum apud Delios pervenit, sepulcris inventis, ex sepulcralibus ornamentis modoque funerandi comperit sepultos Cares esse. Hac indagine utens igitur Thucydides redinvenire ac restituere potuit plus quam vocis quaestiones antiquae potuerant, id est Herodoti modus indagandi.
1522
1522 = MDXXII
Quintus Petillius Spurinus
Quintus Petillius Spurinus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus anno 176 a.C.n. in Liguria) fuit vir publicus ac militaris Romanus.
Barbaropolis
Barbaropolis (Anglice Santa Barbara) est urbs in litore Californiae sita 100 mille passuum septentrio-occidens ab Angelopoli, quamque centum milia hominum incolunt.
Condita est anno 1786 a missionaribus Franciscanis Hispanis. Urbs habet multa aedificia, historica et nova, modo Hispanico colonico ædificata, cum tectis rubris et muris stucconis. Inter attractiones periegeticas sunt litus arenosum, Navale Sterni, missionem Sanctae Barbarae, Viam Statorum, museum artis, hortus botanicus, hortus zoologicus, et aedificium iudicum comitatale.
Kemijärvi
thumb|left|Situs Kemijärvi communis thumb|Ecclesia Kemijärvi in medio commune. Kemiiarvi (Finnice et Suecice Kemijärvi; Linguā Samicā Septentrionali Giemajávri) est commune Finnicum fere 8 000 hominum (anno 2014) in Lapponia provincia situm. Communia vicina sunt Pelkosenniemi, Salla, Posio, Rovaniemi quorum longe maximum numero incolarum est Rovaniemi fere 61 200 hominum (anno 2014).
Nomen Kemijärvi duobus ex partibus consistit, quarum prima Kemi nihil Finnicā hodiernā significat, sed in pluribus nominibus Lapponicis invenitur. Järvi autem lacum significat. Nomina Finnica saepe hoc modo ex nominibus pluribus formantur.
Samson Occom
Reverendus Samson Occom (1723—14 Iulii 1792), nomine etiam falso scripto Occum et Alcom, fuit homo nationis Moheganorum, prope Novum Londinium Connecticutae habitantis, qui clericus Presbyterianus factus est, primus indigena Americarum qui sua scripta Anglice protulit, nonnullasque deductiones condere adiuvit, inter quas locus qui ad postremum Brothertown Indians appellatus. Una cum Ioanne Eliot, missionario colonico, Occom unus fuit ex missionariis qui communia indigenarum cum cultura Europaea Christiana miscuerunt.
Vita et educatio
Occom, filius Iosue Tomacham et Sarah uxoris, fertur rectus Uncas, principis Moheganorum notabilis, prognatus fuisse. Anno 1743, anno aetatis suae vicensimo, doctrinas praedicatorum evangelicorum Christianorum per Magnam Excitationem audivit, redintegrationem religiosam quae Novam Angliam illo tempore agitabat. Theologiae eodem anno studere coepit in schola Latina Eleazar Wheelock ministri Congregationalis, quocum quattuor annos commoratus est donec ut suum cursum incipere proficiscetur. Occom, praeter scientiam Anglicae meliorem factam, Hebraica legere et loqui didicit. Iuvenis solum unum librum possedit: Biblia Sacra. Ab 1747 ad 1749, ipse cum Reverendo Solomone Williams Novi Londinii Connecticutae studebat.
Trasqueria
Trasqueria  (Italiane: Trasquera) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm. Incolae Trasquerienses appellantur.
Diesen
Diesen  est commune 1113 incolarum (anno 2006) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Arion
Indigena Lesbi fuit et ab Cycleo gignitur Arion. Arion Graecus inclutus multis variis contributionibus arti poeticae et canticae fuit. Nomen patris Arionis monstrat coniunctionem quam Arion de choro dithyrambi habet. Non solum invenit dithyrambum Arion sed etiam multa poemata finxit. Arion etiam ad progressum Graecarum tragoediarum contulit. Philologi credunt Graecas tragoedias ab Arione inventas esse. Tamen nullum scriptorum exstat. Pluro scripta Arionis superfuisset plura de Arione sciremus. Una fabula de vita Arionis superstat. Haec est praeclaras de miraculosa liberatione Arionis delphine. Aliqua de Arione possunt colligere ex hac fabula, sed sunt multa de eo quae non scimus.
Arion fuit vulgatus suae potestatis causa lyrae canendae. Citharoedus in Graecia fuit peritus actor lyrae, aut citharae. Arion fuit citharoedus qui in peritis certaminibus praestitit. Arion tantum ingenium cithara habuit ut dithyrambum fingeret. Dithyrambum est antiquus Graecus hymnus. Dithyrambum creditur creatum esse initio ab alio prius multo quam Arion scripsit suum dithyrambum, sed Arion Corinthi docuit dithyrambum et praeclarum factum est. Arion dedit dithyrambo scribendi stilum. Graeci cantaverunt et saltaverunt hymno ut honorarent Dionysium. Solitum est praestare dithyrambum in ritibus pro Dionysio.
Fabula de Arione et delphinis
Arion est inclutissimus mytho sui plagii. Fabula est sic. Arion ad Siciliam navigavit ut certamen cantus frequentaret. Arion in certamine tam bene praestitit ut multas divitias adipisceretur. Deinde Arion domum navigavit ex Sicilia. Nautae in nave cum Arione facti sunt maxime invidi Arionis et eius divitiarum. Contra Arionem coniuraverunt et decreverunt ut necarent eum. Si nautae necent Arionem adipiscantur totas divitias. Arion suos nautas petivit ut concederent sibi canere unum ultimum cantum lyra. Nautae Arioni hoc ultimum optatum concesserunt. Arion stetit in ponte navis et lyra cantavit. Deinde Arion ex nave in mare saluit. Nautae crediderunt Arionem praecipitem desilire ad mortem. Tamen cantus quem Arion lyra fecit traxit delphines prope eum. Delphines eum ex morte miraculose servaverunt. Arion ad terram Graeciam delphine vectus est. Nautae nesciverunt Arionem servatum esse et crediderunt Arionem mori. Arion pervenit Corinthum ante adventum navis. Ab Periandro tyranno Corinthi et amico suo Arionis Arion acceptus est. Arion narravit totam fabulam de reditui Periandro. Denique nautae Corinthum pervenerunt. Varietates huius fabulae refert quod mox accidat varie. Apud quosdam scriptores quod mox accidit est sic: Periandrus imperavit ut nautae narrarent quid Arioni accidisset. Nautae dixerunt Periandro Arionem manere in Sicilia et se eum relinquere. Deinde Arion nautae se ostendit et nautae stupuerunt. Nautae confessi sunt et Periandrus eos sceleris causa punivit. Reliquis locis narratur sic: Periandrus imperavit ut monumentum delphini aedificaretur. Deinde nautas quid acciderit Arioni inquisivit. Nautae dixerunt Periandrum Arionem trans mare mori et se ei idoneum funus dare. Periandrus imperavit ut nautae custodirentur et ut Arion abderet in monumento. Deinde nautae iverunt ad monumentum et Arion ex monumento delphinis salivit. Tum Periandrus capitis nautas damnavit. Neglectis singulis harum priorum scaenarum, quisque fabula finit creandis duobus novis sideribus. Lyra Arionis et delphinus fient sidera Lyra et Delphinus.
De significatione fabulae
Scriptores mytho liberationis Arionis delphine saepe utuntur ut exprimant varios aspectus mythi et referant quod velint docere lectore. Mythu saepe scribitur fabulae liberis. Etiam propositum possit docere de praecipuis thematibus vitae. Tale scriptum videtur in litteris ex Frontone Marco Aurelio. Fronto narrat fabulam de Arione, sed animus non plurimum attendit ad delphinum quo servata vita Arionis. Potius Fronto multum dicit de Arione et singulis morum. “Arion Lesbius...cithara et dithyrambo primus, Corintho, ubi frequens incolebat, secundum quaestum profectus, magnis divitiis per oram Siciliae atque Italiae paratis Corinthum Tarento regredi parabat...pro puppi aperto maxime atque edito loco constitit...Ibi Arion studio impenso cantare orditur scilicet mari et caelo artis suae supremum comemoramentum” (Fronto 54-56). Fronto potuit uti materiis fabulae ut doceret Marcum Aurelium mores.
Schola Grammatica Ecclesiae Anglicanae apud Geelong
Cantus scholae
Carmen Coriense
Salve schola te pia laude efferamus,
pueri et pullae usque te amamus,
O Corio praenitens ludo et labore,
floreas virtutibus, floreas honore.
Amne campo litteris praemium merendo,
corde mente corpore pariter valendo,
sic Corio praenitens laude non carebit,
floreat ut floruit, ut floret florebit.
Saint-Geniès-Bellevue
Saint-Geniès-Bellevue est commune Francicum 2'162 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
3444 Stepanian
3444 , olim designationibus 1980 RJ2, 1972 TD4, et 1984 QP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3444 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Xerostomia
Xerostomia est siccitas oris cum alio salivae compositione sive liquore reducto et saepe aut symptoma aut signum prodeat. Contextus cum uso medicamentorum, in senectute, Radiotherapia exstat.
1524
1524 = MDXXIV
Archiarinium
Archiarinium (Francogallice Arches) est commune 183 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Dieuze
Dieuze  est commune 3782 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Fanum Sancti Luxorii (discretiva)
Fanum Sancti Luxorii (alia nomina: Fanum Sancti Luxurii, Fanum Sancti Lussorii) potest:
Claudius Elwood Shannon
[[Fasciculus:Flow graph for three linear equations.png|thumb|left|300px|Schema fluxionis signarum trio aequatione simul tempore. Colores marginium nodis afixatis differunt explicito efferendum. Figura volutu 120°, simpliciter index augetur.
]] Claudius Elwood Shannon, vulgo Claude Shannon (natus Michigania die 30 Aprilis 1916; in Massachusetta mortuus die 24 Februarii 2001) fuit mathematicus, logicus, cryptographus, machinator electricitalis et peritus scientiae computatralis Americanus.
Celeber est ob opus monumenti "A Mathematical Theory of Communication"(Theoria Mathematica Communicationis). Etiam saepe habetur pater modernae theoriae informationis quoniam adhibitionis algebrae booleanae et computationis electronicam digitalem excogitavit cum thesem scripsit ad magistrum gradum anno 1837, 21 annos natus, in Instituto Technologiae Massachusettense. Acceptus est eum invenire Schemam Signum Fluxionem(Anglice Signal Flow Graph) anno 1942 quae fluxionem ostendit signarum in sequentia. Anno 1943 convenit cum Alano Turing. Ab inter annos 1956 et 1978 fuit professor apud Institutum Technologiae Massachusettense in sectione Research Laboratory of Electronics (RLE). Shannon murem creavit Theseus( nominatum ex figura Theseus eiusdem nominis in mythologia graece) roboto quod eum temptavit labyrintho solvere in primis experimentis in artificiali intellegentia. Anno 1966 praemium "Medal of Honor" ex IEEE consecutus est. Anno 1985 praemium Kyoto consecutus est. Morbo Alzheimeriano afflictu, in Massachusetta mortuus die 24 Februarii 2001 est.
Nicolaus Noyes
Nicolaus Noyes (Newbury Massachusettae 22 Decembris 1647—Salem Massachusettae 13 Decembris 1717) fuit clericus colonicus, praecipue in vico Salem Massachusettae per tempus Salemensium sagarum iudiciorum. In congregatione loci minister alter meruit, eo tempore magister appellatus, pro Reverendo Ioanne Higginson agens. Noyes ad iudicia sagarum adfuit.
Vita
Noyes studia in Collegio Harvardiano anno 1667 perduxit, et postquam tredecim annos in vico Haddam Connecticutae praedicaverat, ad Salem anno 1683 migravit, ubi pastor fuit usque ad mortem. Capellanus militum in Connecticuta per Bellum Regis Philippi annis 1675–1676 meruit.
Die 19 Iulii 1692, antequam colonia supplicium de Sara Good sumpserit, Noyes eam precatus est ut peccata sua confiteretur, cuius notissima verba ultima fuerunt: "Mentiris! Nihilo magis saga sum quam magus es, et si vitam mihi adripis, Deus sanguinem tibi dabit ut bibas." Post quidem viginti quinque annos, Noyes haemorrhagiá mortuus est, suo sanguine suffocatus.
Adfuit etiam Noyes clericus die 22 Septembris 1692 ad ultima suspendia Mariae Parker aliorumque artis magicae damnatorum. Fertur Noyes ad suspensa sagarum corpora advertisse, dicens: "O speciem visu luctuosam, octo faces inferorum ibi pendentes." Postea has opiniones renuntiavit, et suum lapsum quod ad insectationes sagarum spectavit aperte confessus est.
Scripta
Noyes pro homiliis et versibus incultis notus est. Inter sua opera sunt:
Functio momenta generans
Functio momenta generans variabilis fortuiti \,X sive distributionis eius exsistit, si pro omnibus n\in\N valores medii exspectati  exsistunt. Tum \,M_X sic definitur:
\,M_X ad momenta calculanda adhibetur, quod expansione functionis exponentialis in seriem demonstratur:
Haec expansio dicit quomodo momentum \,m_k omnis ordinis k\in\N calculari potest:
Si parametro \,\mu familiae distributionum correspondet, momenta centralia eis momentis non-centralibus correspondent, quae ad parametrum \,\mu=0 pertinent.
Semper momenta centralia,, etiam ex relationibus ad momenta non-centralia, , calculari possunt.
2450 Ioannisiani
2450 , olim designationibus 1978 RP et 1979 YT1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2450 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Campicinum
Campicinum (alia nomina: Campigene, -is) (Italiane: Campegine) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 130 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Regiensi situm. Incolae Campicinenses appellantur.
Serra Monachiorum
Serra Monachiorum (alia nomina: Serra Monachisca) (Italiane: Serramonacesca) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aternensi situm.
1525
1525 = MDXXV
Saint-Gaudens
Saint-Gaudens est commune Francicum 11'664 incolarum (anno 2020) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Lucilla Morlacchi
Lucilla Morlacchi (Mediolani die 29 Aprilis 1936; ibidem die 14 Novembris 2014) fuit actrix praecipue theatralis Italiana.
Trarigum-Viciona
Trarigum-Viciona (Italiane: Trarego Viggiona) sunt oppida Italiae et est municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm.
Diffembach-lès-Hellimer
Diffembach-lès-Hellimer  (Germanice Diefenbach bei Hellmer) est commune 360 incolarum (anno 2007) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Larchamp (Meduana)
Larchamp est commune 1048 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Brent Spiner
Brent Jay Spiner (natus in Houstonia Texiae die 2 Februarii 1949) est histrio, notissimus personae androidis Lieutenant commander Data gratia in serie televisiva Star Trek: The Next Generation et in quattuor aliis pelliculis. Spiner est etiam actor theatralis et musicus.
Gurulis Nova
Gurulis Nova  (alia nomina   : Culuris) (Italiane: Cuglieri) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Aristianensi/Arborensi situm. Incolae Gurulenses appellantur.
Municipium in Monte Ferro historica ac geographica terra situm.
Lancastriensis comitatus
Comitatus Lancastriensis seu Lancastrensis (vulgo Lancashire) est comitatus Angliae septemtrionalis. urbes principales Prestonium, Blackburn, Blackpool et Lancastria sunt.
Beryllus
Beryllus (Graece βήρυλλος) vel berillus est minerale et gemma, qui a beryllio, aluminio, silicio et oxygenio componitur. Smaragdus et aquamarina sunt genera berylli. Hic lapis in Russia, Columbia, Austria, Germania, Brasilia, et America Septentrionali invenitur.
Distroff
Distroff  est commune 1481 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Salles
Salles (alia nomina: Salli) (Italiane Salle) sunt oppidum et municipium Italicum, in Provincia Aternensi Regionis Aprutii sita.
1526
1526 = MDXXVI
Carolostadium (Croatia)
Carolostadium   (alia nomina: Bibium, Carlostadium , Carolopolis , Romula ) (Croatice: Karlovac) est Urbs Croatiae medianae, caput  Regionis Carlostadiensis. Incolunt urbem 59 395 (ab anno 2001). Urbani Carolostadienses appellantur.
Terra Ignium
Terra Ignium (adiectivum fuegianus, Hispanice Tierra del fuego) est archipelagus ante maxime australem continentis Americae Australis apicem, plerumque trans Fretum Magellanicum iacens et Drakeanum comprehendens. Quae corona insularum consistit in Grande Insula Terrae Ignium (maxima insula, saepe etiam Terra Ignium ipsa vocata), cuius area superficialis 48 100 chiliometra quadrata est, atque in grege multarum variarum magnitudinum insularum, inter quas insigniter Hornanum Caput promontorium et Insulae Diego Ramírez numerantur. Omnis regionis terra inter Tsiliam et Argentinam dividitur, quarum Argentina orientale principalis insulae dimidium, ac Tsilia dimidium occidentale et insulas ad australem Canalis Beagle versus et insulas maxime australes temperat. Maxime australis archipelagi pars paene ad septentriones latitudinis 56°S patet.
Prima colonia humana in Terra Ignium nota abhinc annorum 10 000 fere constituta est. Navigatores Europaei has insulas primum per expeditionem Ferdinandi Magellani anno 1520 exploraverunt. Terra Ignium et nomina similia ex ignibus festis ab indigenis factis appellabantur.
Historia
Anno 1520, Ferdinandus Magellanus primus eas insulas detexit cum orbem terrarum circumnavigare conaretur. Ei nomen Terra Ignium dedit cum ignes incolarum videre crederet. Putabat eos naves eius igne perdere velle. Hodie putatur hos ignes res naturales fuisse.
Sanctus Laurentius Australis
Sanctus Laurentius Australis (Lusitane: São Lourenço do Sul) est urbs in Brasilia Meridiana, provinciae Fluvii Magni Meridionalis. Incolae: 44 561 (existimatis IBGE 2016). Urbs est in ripa Laci Anatini (Lusitane Lagoa dos Patos, "Lacus Anatum").
Terra Ignium
Historia
Iacobus Le Maire (ca. 1585–1616), nauta Nederlandicus, primum promontorium Hornarum circumnavigavit, sic Terram Ignium continentem non esse demonstrans.
Anno 1881, Terra Ignium ab Argentina Tsiliaque in duas partes divisa est. Pars occidentalis maximae insulae et omnes insulae australes et occidentales Tsiliae provinciae Regioni Magellani (Hispanice Región de Magallanes y de la Antártica Chilena) est. Regio orientalis maximae insulae Argentinae est (pars provinciae Tierra del Fuego).
Flora
Solum 30 centesimae insularum silvas sustinent, quae in classem silvarum subpolarium Magellanicarum discribuntur. Septentrio et orientalis regionis pars ex steppis et semidesertis frigidis constat.
Sex arborum species in Terra Ignium inveniuntur, quae sunt Drimys winteri, Maytenus magellanica, Pilgerodendron uviferum (maxime australis orbis terrarum conifer), et tres species generis Nothofagi: Nothofagus antarctica, Nothofagus pumilio, et sempervirens Nothofagus betuloides. Aliquot plantae fructiferae in spatiis apertis inter has silvas crescunt, sicut Fragaria chiloensis var. chiloensis forma chiloensis) et Berberis buxifolia, cuius fructus ab Indis Americanis et colonis Europaeis diu colliguntur. Quae sunt solae orbis terrarum silvae in climate cui sunt aestates tales frigidi. Arbores paene ad maxime australem Americae Australis apicem extenduntur, ubi venti sunt tam fortes ut arbores in spatiis ad ventos expositis formas tortas exhibeant, ut homines eas arbores vexillares appellant. Vegetatio arborea usque ad australem regionis apicem extenditur, ad Insulam Hornos, quamquam Insulae Wollastonenses a tundra subantarctica plerumque teguntur, praeter in spatiis a vento protectis, ubi arbores melius supervivere possunt.
Fauna
Inter animalia notissima in archipelago numerantur aves Enicognathus ferrugineus (Psittacidae), Laridae, Alcedinidae, Cathartidae, Aptenodytes patagonicus (Spheniscidae), Strigiformes, et Sephanoides sephaniodes (Trochilidae), ac mammalia Lama guanicoe (Camelidae) et vulpes (Canidae).
Interrivia
Interrivia vel Interrivos (Francice Anterrieux) est commune 128 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Institutum Internationale Nansen pro exsulibus
Institutum Internationale Nansen pro exsulibus (Francogallice: Office international Nansen pour les refugiés) est organisatio ad exsiles salvandum a Confoederatione Nationum constitua anno 1930. Nomen Institutum apud Fridtjof Nansen nominatur.
Albertus de Saxonia
Albertus de Saxonia aut Albertus Parvus (natus in Rickmerstorf circa annum 1316; mortuus Halberstadii die 8 Iulii 1390), fuit Halberstadii episcopus, mathematicus, et logicus Germanicus.
Terra Ignium
Fauna
Maria circa archipelagum pervarias cetaceorum species sustinent. Eubalaenae australes (Balaenidae) in Terra Ignium magis atque magis annis 2000s videntur. Similiter quinque Balaenopteridae: Megaptera novaeangliae, Balaenoptera musculus, Balaenoptera physalus, Balaenoptera borealis, et Balaenoptera bonaerensis.  Peregrinatores in canale Beagle rara cetacea endemica saepissime visunt, inter quae certae delphinidae et Caperea marginata (Cetotheriidae), species quae haud bene investigata est.
Institutum Internationale Nansen pro exsulibus
Institutum anno 1930 Praemium Nobelianum pacis accepit.
Terra Ignium
Fauna
Inter pinnipedia quae regiones Terrae Ignium habitant sunt Otaria flavescens (Otariidae), Arctophoca australis (Otariidae),  Hydrurga leptonyx (Phocidae, carnivorum quod alia pinnipedia venatur), et Mirounga leonine (Phocidae).
Radegundis Thuringiensis
Sancta Radegundis (Theodisce: Hl. Radegundis von Thüringen, Francogallice: Sainte Radegonde de Poitiers; nata circa annum 520 in Thuringia, mortua die 13 Augusti 587 Pictavii) sancta quaedam Germanica fuit et Franciae regina.
Vita
Hermanfrid avunculus crudelis patrem Berthar necaverat, Thuringorum principem. Cum Francorum reges Chlotarius I et Theodoricus I contra Hermanfrid perfidum annis inter 527 et 530 bellum gessissent et in pugna ad flumen Unstrut anno 531 victoriam peperissent (postea Thuringia in Regnum Francorum insita est), Radegundim Berthar filiam in Franciam abduxerunt. Puella educata atque baptizata est in Castello Athies in regione septentrionali Vermandois.