cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Expeditio sacra
Expeditiones saeculo XII susceptae
Inter ductores expeditionis primae Raimundus Tolosanus, qui iuxta Adhemarum episcopum Cruce signatus erat, sine terra remansit. Ille mox comitatum, adiuvante Alexio imperatore, sibi constituere conatus est expeditionemque novam anno 1101 ad Orientem conduxit, malo successu. Raimundo iam mortuo, urbs Tripolis anno 1109 debellata est et ad caput comitatus Tripolitani Christiani positum. Sigurdus Magni filius, qui in his annis cum fratribus duobus Norvegiam imperavit, anno 1107 expeditionem sacram modo Vicingorum suscepit et ob hanc rem cognomen Jórsalafari ("Hierosolymorum peregrinator") meruit. Cruce signati Norvegici, castellis regnorum Mahometanorum in paeninsula Iberica quattuor insularumque Balearum tribus expugnatis, Balduino Bononiensi (qui ab anno 1101, fratre Godefrido mortuo, Hierosolymis regnaverat) ad obsidionem urbis Sidonis anno 1110 adiuverunt. Haec urbs post dies quadraginta octo capta in dominium Christianum erecta est, praefecto Eustachio Granerio. Anno 1114, suadente papa Paschale II, nova expeditio sacra in Baleares directa (ducibus imprimis Pisanis et Barcinonensibus) insulam Maioricam debellavit, quae autem mox ab Almoravidis conquisita est.
His expeditionibus inter minores enumerandis, ea quae "secunda" nuncupatur anno 1147 suscepta est. Urbs enim Edessa a praefecto Selgiukida ʿImād al-Dīn Zangī die 24 Decembris 1144 capta est comitatúsque Edessani maior pars anno insequenti debellata. De hac re certior factus papa Eugenius III per bullam "Quantum praedecessores" expeditionem novam proclamavit quae mox in tres partes divisa est. Germani enim et Nordici contra Venedos paganos Pomeraniae arma susceperunt regionemque vastaverunt. Gallaeci et Hispani contra Mahometanos paeninsulae Ibericae pugnantes Olisiponem et Almeriam expugnaverunt. Peregrinationem autem ad Terram Sanctam a Bernardo Claraevallensi assidue praedicatam ducere consentiverunt imperator Conradus III rexque Francicus Ludovicus VII, qui cum uxore Alienora Aquitaniae iter fecit. Ita duo exercitus peregrinatorum per Hungariam ad Constantinopolim separatim pervenerunt. Bellis inter montes Anatolicis vario et malo successu passis, Ludovicus Antiochiam, Conradus Acconem anno 1148 adfuerunt et cum rege Hierosolymitano Balduino III Damascum obsedere coeperunt, sed frustra. Conradus anno 1148, Ludovicus anno insequenti in Europam redierunt. Militibus permultis in hac expeditione aut captis aut interfectis, paucis rebus effectis, per annos quadraginta nulla expeditio "generalis" proposita est, sed equites interdum Cruce signati sive amicorum sive vassalorum cohortem ad Terram Sanctam conduxerunt, sicut anno 1177 fecit Philippus comes Flandrensis.
Heraclius, patriarcha Hierosolymitanus, anno 1184 legationi ad Occidentem praefuit ut reges Philippum Augustum Franciae et Henricum II Angliae ad iter Hierosolymitanum faciendum incitaret. Regnum enim Hierosolymitanum, rege Balduino IV gravissime aegrotante, bellis semper imminantibus, eo tempore magis magisque impotens parebat. Legatio fere nihil effecit, annoque 1187, novo rege Hierosolymitano Guidone de Leziniaco post proelium ad cornua Hattin commissum captivo, urbs ipsa Hierosolyma a Saladino expugnata est. Papa igitur Clemens III statim tertiam expeditionem sacram commovit. Cruce signatus est inter primos imperator Fridericus I, qui viam mediterraneam per Hungariam et Constantinopolim mense Maio 1189 coepit. Urbem Iconium expugnavit, sed mox in fluvio Calycadno submersus mortem obiit. Reges Philippus Francicus et Ricardus Anglicus, itinere marino a Massilia per Siciliam suscepto, ad Orientem medio anno 1191 advenerunt et fere eodem tempore Leopoldus Austriacus qui locum Friderici mortui supplebat. Ricardus interdum, refugio inter naufragia in Cypro petito, insulam totam (ab Isaacio Comneno rebellatore Byzantino possessam) conquisiverat primumque Templariis tradiderat, ultimo Guidoni de Leziniaco. Acconem (ab eodem Guidoni iam obsessum) milites Cruce signati ceperunt, sed, contentionibus inter duces ortis, Philippus aegrotans mense Augusto in Europam redivit. Ricardus, qui usque in annum insequentem manebat, foedera cum Saladino die 2 Septembris 1192 conclusit ut peregrinatores non armati ad Hierosolyma irent. Ricardus per Austriam ad Angliam rediens a Leopoldo captus est, mox novo imperatori Henrico VI commissus et usque in annum 1194 incarceratus.
Idem Henricus expeditionem anno 1197 incitavit. Ipse autem eo anno mortuus est antequam in navem adscendisset. Milites Germani, qui hoc non obstante ad orientem adierunt, urbibus Sidone et Beryto debellatis, adventum exercitús Aegyptii metuentes statim in Europam regressi sunt.
Expeditiones pontifice Innocentio III inceptae
Sub pontificatu Innocentii III, omnium paparum ad religionem suam defendendam incitatissimi, quinque expeditiones sacrae missae sunt, quarum prima in Livoniam anno 1200 duce episcopo Alberto (cuius antecessor Bertholdus nuper a paganis necatus erat). Ille urbem Rigam anno 1201 et Ordinem militarem Livoniensem anno 1202 condidit. Dioecesis Livoniensis seu Rigensis in principatum religiosum, nuncupatione Terra Mariana, die 2 Februarii 1207 erecta est.
Expeditionem ad Terram Sanctam Innocentius iam anno pontificatús primo praeparavit, bulla "Post miserabile" die 15 Augusti 1198 emissa, Fulcoque Nobiliacensis anno insequenti praedicavit, cuius hortationibus suasus est Theobaldus comes Campaniensis. Iuxta eum multi Cruce signati sunt, quorum dux (Theobaldo anno 1101 mortuo) Bonifacius Montisferratensis factus est. Naves ad expeditionem conducendam Venetiis constructae sunt. Cruce signati perpauci, a Venetiis et aliunde navigantes, ad Terram Sanctam tardius progressi sunt (inter quos comes Simon V de Monteforti fraterque Guido). Maxima eorum pars Zaram advecta est ut haec urbs in potestatem Venetianorum remitteretur itaque pecunia ob naves provisas debita Venetianis redderetur. Zara capta exercitus ad Constantinopolim progressus est ut imperatorem eiectum Isaacium filiumque Alexium restauraret. Ad hanc excursionem suadebant Alexius et Bonifacius (cui in amicitia coniunctus est) atque Henricus Dandulus Venetiarum dux. Restauratione ab incolis aegre accepta, imperatoribus ambobus mox interfectis, die 13 Aprilis 1204 Cruce signati urbem Constantini expugnaverunt et despoliaverunt. Ibi "imperatorem Latinum" Balduinum Flandrensem instituerunt. Bonifacius regnum sibi Thessalonicae vindicavit, aliique alibi principatús et ducatús, sed quarta pars imperii Venetianis commendata est.
Expeditio sacra in Albigenses contra haeresim Catharorum in meridianis Franciae partibus directa est. Necato Petro de Castro Novo legatu apostolico, papa statim per bullam "Rem crudelem" die 10 Martii 1208 expeditionem usque in Franciam meridionalem mandavit, ducibus legatu Arnoldo Amalrico abbate Cisterciensi et milite Simon V de Monteforti. Hoc bellum per viginti annos saevivit, ab obsidione Baeterrarum inceptum: ibi legatus verbis "Caedite eos: novit enim Dominus qui sunt eius" mortem incolarum omnium permittere refertur. Legatus sibi archiepiscopatum Narbonensem nactus est. Simon de Monteforti comitatum Tolosanum terrasque alias pro se et suis conquisivit sed ad muros urbis Tolosae in proelio a civibus rebellatoribus anno 1218 interfectus est. Raimundus VII, filius comitis qui adiutorii haereticis dati accusatus est, anno 1229 per promissionem Lutetiae factam comitatum redempsit.
Elista
Historia
Anno 1865 formatus est vicus nomine Elista, qui anno 1930, ut sedes administrativa regionis autonomae Calmuccicae Russicae SFSR, statum urbis recepit. Annis 1943–1957 nomen Stepnoj (Степной) tenebat.
Expeditio sacra
Expeditiones posteriores
Quintam expeditionem sacram idem Innocentius praeparaverat, qui iam annis 1213-1215 per bullas "Quia maior" et "Ad liberandam" et in contionibus apud Concilium Lateranense Quartum habitis spectatores ad novum bellum commovit, sub directione legatús cuiusdam pontificalis (quarta enim a saecularibus deviata erat). Expeditio a Roberto de Cursone in Francia, ab Oliverio Coloniensi in Germania praedicata postposita est, Innocentio mortuo, ad annum 1217. Papa Honorio III exercitus Hungaricus eo anno ad Palaestinam progressus, duce rege Andrea II, ibi vario successu pugnavit. Rex aegrotans mense Ianuario 1218 domum rediit. Exercitus alter praecipue Germanorum et Batavorum, ducibus religiosis Roberto de Cursone et post huius mortem Pelagio Galvani, Damiettam a mense Iunio 1218 obsedit, mense Novembri cepit, usque ad annum 1221 retinuit, sed in proeliis Aegyptiis eodem anno debellatus est.
Anno 1217, iussu Honorii III, expeditio sacra in Borussos paganos coepta est quae per saeculum tertium decimum fere totum saevivit, bellantibus imprimis equitibus Ordinis Teutonicorum. Expeditio quae sexta appellatur anno 1228 papa Gregorio IX coepta est, sed sine iussu pontificali, ab imperatore Friderico II qui Hierosolyma attigit, ibique diadema ei impositum est die 18 Martii 1229. Inter annos 1248 et 1250 Birger dux Sweorum, si fons Chronica Erici (Erikskrönikan) recte interpretatur, expeditionem sacram ad Finniam conquisitandam conduxit. Expeditiones quae appellantur septima anno 1248 et octava anno 1270 a Ludovico IX rege Francico susceptae sunt (qui ob eam rem sanctus agnoscitur), illam ad Aegyptum ubi Damiettam sina mora conquisivit, sed mox debellatus et captus, tardius redemptus, hanc ad Tunesiam ubi aegrotans mortuus est. Expeditionem a principe Anglico Eduardo (rege Eduardo I futuro) conductam auctores nonnulli cum octava coniungunt, alii nonam nuncupant: is enim iam die 24 Iunii 1268 Cruce signatus iuxta Tunesiam cum Ludovico pugnavit, in Siciliam regressus est, deinde ad Palaestinam porrexit. Inde ab assassino graviter vulneratus mense Septembri 1272 in Europam rediit. Papa Martinus IV expeditionem Aragonensem incitavit, quam rex Francicus Philippus III, Ludovici IX filius, contra regem Petrum III Aragonensem conduxit. Philippus devictus dum in Franciam regressus mortem obiit.
Inter expeditiones saeculi quarti decimi quae nuncupationem sacra usurpaverint oportet enumerare Smyrniotas annis 1343 et 1351 missae, Alexandrianam quam anno 1365 rex Cypri Petrus I duxit, Sabaudam a comite Amadeo VI ad Constantinopolim et Bulgariam anno 1366 conducta, Anglicam quam contra antipapam Clementem VII anno 1383 conduxit episcopus Norvicensis Henricus le Despenser, et expeditionem in Barbariam a Ludovicus II Borbonis conducta. Expeditio sacra anno 1396 contra Imperium Ottomanicum iussu papae Bonifacii IX emissa est, duce Sigismundus Luxemburgicus imperator, et iuxta Nicopolim debellata. Nova expeditio anno 1443 suadente papa Eugenio IV a rege Poloniae et Hungariae Ladislao III conducta est, qui iuxta Varnam die 10 Novembris 1444 in proelio devictus interfectus est.
Pax Londinii (1913)
Pace Londinii die 30 Maii 1913 Bellum Balcanicum Primum finitum est, quo Serbia, Graecia, Bulgaria Mons Nigerque contra Imperium Ottomanicum pugnaverunt et victoriam adepti sunt.
Bellum Balcanicum Primum
Die 8 Octobris 1912 socii bellum in Imperium Ottomanicum coeperunt et Turcos proeliis variis vicerunt. Die 7 Novembris exercitus Graecus Thessalonicam expugnavit et 21 Februarii 1913 Ioanninam. Copiae Bulgaricae diebus 4 - 8 Novembris frustra Constantinopolin expugnare temptabant et 20 Novembris indutias separatas cum Turcis constituerunt. Die 2 Februarii 1913 bellum renovaverunt et 25 Martii Adrianopolin expugnaverunt. Die 1 Maii indutiae iterum stipulatae sunt.
Effectus pacis
Pax diuturna a foedere Londinii servata non est. Nam paucis diebus post Serbia, Graecia Romaniaque atque postea Imperium Ottomanicum Bulgariam aggressi sunt Bello Balcanico Secundo.
Oliverius Py
Oliverius Py (Grassae die 24 Iulii 1965 natus) est scriptor praecipue fabularum scaenicarum ac director theatralis Francicus.
Mathematica
Mathematica (, Graece ἡ μαθηματική, scil. ἐπιστήμη sive τέχνη, a voce μανθάνω 'disco') sive mathematice sive mathesis dicitur doctrinalis scientia, quae abstractam considerat quantitatem variis aspectibus, qui sunt algebraica, geometrica, analytica. Mathematica, quae fundamenta in numeris, logica, et ratiocinatione habet, est lingua physicae et aliarum scientiarum quantitativarum. De mathematica Galilaeus Galilaei scripsit:
Mathematica omnibus partium scientificarum essentialis est: scientiarum et naturalis et artificialis, medicinae, oeconomiae, scientiarum socialium. Sectiones mathematicae novae, ut mathematicae applicatae statistica et theoria ludorum, methodos mathematicas adhibendi cognoscunt. Hodie mathematica, tam necessaria in claves RSA securas creandas, partem magnam etiam agit in technologiis diversis, sicut in mercatura, communicationibus, televisionibus, et incolumitate interretiali vigilanda.
Historia mathematicae brevis
In principio, mathematica creata est ut commercium facilius fiat: ad terram metiendam, ad pretia calculanda, et ad tales res quae sequuntur. Qua de causa in partes tres divisa est mathematica quae, e.g., ad mutationes, structuras spatiaque pertinent: analysis, algebra, geometria. Partes autem mathematicae per aetates variant ob nova reperta et scientiam processam.
Antiquitas
Aetate Romana, mathematica multas et diversas disciplinas cohibuit, sicut musicam et astronomiam, quas hodie ut mathematicales non habemus. Exempli gratia, Isidori Hispalensis saeculo septimo scripsit de mathematica:
Iam saeculo septimo autem decimo, ut a Cartesii Newtonique verbis censamus, soli mathematici dicuntur homines qui rationes novas quantitativas colunt.
Algebra et geometria a Renato Cartesio coniunctae
Mathematici, ut bonae mathematicae exemplar, geometriam classicam a Euclide formulatam diu habent. Euclides enim demonstravit quinque axiomata satis esse de quibus omnia argumenta geometrica per deductionem logicam derivari possunt. De arithmetica quoque Euclides theoremata demonstravit, exempli gratia quot sint numeri primi.
A mathematicis Arabicis Indicisque saecula primum ad septimum decimum, multae contributiones amplae, sicut systema numericum decimale, functiones sinusoidales, et algebra, ad Europam transmissae sunt. Ibi Europae saeculo XVII Renatus Cartesius, cum puncta in spatio a tribus numeris expressit, geometriam et algebram iunxit, geometriam analyticam comperiens, ut hodie omnes agnoscant aequationem
ut circuli aequatio ubi x et y sunt coordinatae planae et R est circuli radius, et similiter alias huius modi aequationes.
Calculus, analysis fundamentum
Isaacus Newtonus libro Philosophiae naturalis principia mathematica  anni 1687 magnopere mathematicam protulit, monstrando sola tria axiomata (et tantas virum leges) in aequationum mathematicalum forma satis esse ut omnia phenomena physica demonstrentur. Ambo Newtonus et Leibnitius item analysim magnopere protulerunt cum calculus deinde comminiscuntur. Subsequenter Gauss, Eulerus, Lagrange, Hamilton et alii calculum et analysim novis methodis, functionibus, theorematisque etiam protulerunt, functiones exponentiales logarithmicasque, calculum vectoralem, et methodos aequationes differentiales solvendi invenientes.
Algebra abstracta et numeri novi
ubi est numerus Euleri,  unitas imaginaria,  numerus pi, et 0 est numerus zerum. Postquam tanti numeri novi definiuntur, nova algebrae abstractae disciplina incepta est ut numeros suarum operationum, sicut + et \cdot, arithmeticarum contextu abstractiter meditatur et ut condiciones determinentur quibus aequationes algebraicas solvere possumus. Mathematicus Francogallicus Evaristus Galois denique anno 1832 problema magnum supervavit, cum illas condiciones determinavit necessarias sufficientesque ad aequationes polymoniales solvendas solo numeris realibus utendo. Sui labores nobis dederunt fundamentum theoriae Galois, quae pars maior algebrae abstractae est. Galois etiam primus fuit ut nomine grex (Francogallice: groupe) utatur ad collectionem permutationum designandam. Tragice Galois solos viginti annos vixit, in monomachia interfectus.
Unificatio quam David Hilbert appetivit
A Newtoni aetate usque ad hodie, mathematica et physica coniunctim ingrediuntur. Saepe physici e necessitate per argumenta dubia mathematicam novam comminiscuntur, quam mathematici sero bene confirmant. Exempli gratia calculus saeculo sexto decimo inventus est, sed argumentum epsilon-delta, quod integrationem differentiationemque valide sustinuit, solum a Bernardo Bolzano anno 1817 creatur. Etiam sunt exempla quibus ingressae mathematicae physicam proferunt: inventio numeri imagninarii saeculo undevicensimo effecit ut physici saeculo vicensimo potuerant mechanicam quanticam comminisci.
Repertum Hilbertis, quod maximi momenti fuit, sivit Paulum Dirac mechanicam quanticam recolere in formam quam physici ad contexum relativisticum generalizare potuerant. Post unificationem quoque mathematici valde mathematicae fundamenta meditati sunt, maxime Hilbert ipse, qui appetivit totam mathematicam in arithmeticam de thesi dialectica reducere. Curtius Gödel autem tunc comprobavit Hilbertis programma esse impossibilem, quod axiomatum collectiones universaliter sunt inconsumabiles.
Mathematica applicata
Saeculo vicensimo, multae disciplinae inceptae sunt novae eo consilio ut homines principiis mathematicis utantur ad problemata specialia solvenda pertinentia ad themata technologica, scientifica, oeconomicaque, sicut: mathematica physica, analysis numerica, analysis statistica, geometria differentialis, mathematica argentaria, theoria ludorum.
Inter eas disciplinas, explicatio statistica pertinet ad omnes disciplinas empiricas quae numeros e experimentis tractant errata passis. Eius fundamentum est in fortis scientia, quae dicitur probabilitas, incipiente in laboribus Petri de Fermat, Blaisii Pascalis et Christiani Hugenii saeculo septimo decimo. Analysis numerica specialiter post computatrorum aetatem surgit, quod propositum suum est omnia problemata solvere per usum matricum vectorumque in computatris.
Mathematica et philosophia
Ob modicam mathematicae naturam, philosophi diu de mathematica sententias habere solent. Plato putavit mathematicam referre formas ideales in altero mundo.
Thomas Aquinas tenuit mathematicam esse scientiam de his quae sine materia sensibile definiuntur sed, ut exsistant, materiam requirunt. Dedit exemplum de curvo et simo: simum includit in proprio definitione materiam sensibilem (i.e., nasum); curvum autem definiri potest sine sensibile materia particulare, sed in re non potest esse sine materia sensibile. Ita scripsit, distinguens philosophiam naturalem a mathematica et metaphysica. Quantitas, quae secundum Thomam dicitur accidens, potest sciri sine omnibus aliis entis formis, quia quantitates sunt communes inter omnes substantias materiales, antequam eae primum formantur, licet in modo potentiae propriae, non actu sint. Hoc amplius intelligibile est quia Thomas ipse docuit potentiam quantitatis praeintelligere in materia, ex dimensionibus non terminatis quae in materia insunt ante omnem formam. Ergo mathematica, quae talibus quantitatibus studet, quoque sine sensibile materia particulare potest sciri.
In Immanuelis Kantii philosophia, mathematica constituebat unicam scientiae categoriam, de qua certi possumus esse, quod, secundum Kant, sola mathematica est synthetica a priori, quae de experientia non pendet. Ayn Rand, quae Kantem vehementer opposuit, etiam de mathematica sententiam peculiarem habebat. In sua philosophia, omnis scientia, mathematica non excepta, ab experientia venit. Secundum Rand, omnes notiones veniunt ex actione qua magnitudines abstractiter a dimensionibus separamus. Haec actio a Rand dicitur magnitudines omittere.
Modernae disciplinae mathematicae principales
Algebra comprehendit theoriam numerorum, algebram linearem, et algebram abstractam quae tractat de structuribus algebraicis sicut gregibus.
Analysis comprehendit systemata dynamica, analysin numericam, calculus infinitesimalis et plures applicationes mathematicae ad res physicas, ad biologiam, ad chemiam, necnon ad alias res.
Mont-Saint-Jean (Axona)
Mont-Saint-Jean est commune Francicum 79 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Mathematica
Modernae disciplinae mathematicae principales
Geometria comprehendit geometrica algebraica et topologia.
Ars coniectandi cum
Fundamenta mathematicae sunt logica, logica modalis, logica mathematica, theoria copiarum, et generatim omnes theoriae quae axiomata praebent ad systemata mathematica describenda.
Mathematici clari
Inter mathematicos clarissimos numerantur homines sequentes.
Statinum
Statina, inhibitores quoque HMG-CoA reductasis notae, sunt grex lipoproteina minuentia, ideo hyperlipidaemiarum tractationis idonee, medicamentorum.
Machinatio statinorum
Statina enzymum hydroxy-methylo-glutarylo-coenzymi-A reductasis (HMG-CoA reductasis) inhibitores competitivi obsident. Eo modo statina cholesteroli synthesem inhibent, multitudo LDL in sanguine minuent. Non pronuper investigatores effectus adversarios ad metabolismum spectare quoque monebant, imprimis ad myopathiam statinis.
HMG-CoA reductasis
3-Hydroxy-3-methylo-glutarylo-coenzymi A reductasis est a NADH et NADPH dependens enzymum intra iter metabolicum acidi mevalonati, cuius duo producta sunt isopentenyli pyrophosphatum (IPP) et dimethyloallyli pyrophosphatum (DMAPP). Ambo formationis terpenoidorum (seu isoprenoidorum) necesse sunt, propterea terpenoida nidamentum plus quam 30,000 substantiarum chemicarum servant, non solum cholesteroli sed aliarum ut haemis, vitamini K, coenzymi Q10 et omnium hormontum steroidalium.
Myopathia statinis sociata
Interdum hebdomadibus vel mensibus paucis, quo statinum consumebatur, imbecillitas musculorum observatur. Imbecillitas haec, myopathia dicta, motus corporis impedire queat, etiam renum functionem, si rhabdomyolysis (dissolutio structurarum musculorum) saeviat. Symptomata gravissima vel discontinuationem medicamenti pernecesse faciendi iubeat.
Montreuil-sur-Loir
Montreuil-sur-Loir  est commune Francicum 502 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Beauvoir (Manica)
Beauvoir est commune 419 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Windhausen
Windhausen erat commune Saxoniae Inferioris in Circulo Osteroda ad Harthicos montes.
Historia
Anno 1234 Windhausen primo in actis descripta est. Postea pars Ducati Brunsvici-Guelpherbyti fuit. Annis 1807 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Deinde ad Regnum Hannoveranum et post annum 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1973 pars erat Bad Grund communis generalis. Die 1 Martii 2013 alia communia eius communis generalis cum Bad Grund in unum oppidum coniuncta sunt.
Communitas Lagarina
Communitas Lagarina (C10) (alia nomina: Communitas Vallis Lagarinae) (Italiane: Comunità della Vallagarina) est Vallis Communitas et pars Provinciae Liberae Tridenti (Tridentinum), in Regione Italiae Tridentini-Altae Athesiae/Tirolis Meridionalis sita, cuius caput Roboretum. Incolae Lagarini appellantur.
Municipia communitatis
Municipia communitatis 17 sunt.
8713 Azusa
8713 , olim designationibus 1995 BT2, 1988 BH3, 1990 SS28, et 1997 UD15 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8713 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Segustero
Segustero seu Sistarica   (Francogallice Sisteron) est commune Francicum 7'450 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.Segustero sedes episcopalis a Medio Aevo ad annum 1790 erat.
Lucas Recordon
Lucas Recordon (natus in Pully die 20 Septembris 1955), causidicus, est rerum politicarum peritus Helveticus factionis Viridis Helveticae, qui a die 3 Decembris 2007 cantonis Valdensis legatus apud Consilium Civitatum est. Antea accurate ab anno 2003 Recordon inter alia munere populi in Consilio Nationale fungebatur.
Landavia
Oppidi personificationem "Landaviam" vel Palatinatam Bacchabundam sculptavit Martinus Mayer.
Lex Mooriana
Lex Mooriana, in armaturae computatri historia, augmentum numeri transistrorum in circuitibus integratis describit. Lex dicit numerum quibusque binis annis fere duplicare. Haec lapsio a Gordono E. Moore, conditore collegii Intel, anno 1965 primum exposita est.
Multi qui rebus futuris student, inter eos Raimundus Kurzweil, putant novam Legem Moorianam generalizatam, ubi rapiditas progressus technologici humanique augescit usque ad punctum ubi una singularitas technologica efficatur et machinae cogitent et libere se meliorent.
Icod de los Vinos
Icod de los Vinos est urbs Hispaniae, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 24147 incolarum sunt.
Montreuil-aux-Lions
Montreuil-aux-Lions est commune Francicum 1'396 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Saint-Étienne-du-Grès
Saint-Étienne-du-Grès (Occitanice Sant Estève dóu Grès) est commune Francicum 2'302 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Victor Pelevin
Victor Helgi filius Pelevin (Russice Виктор Олегович Пелевин, tr. Viktor Olegovič Pelevin; natus Moscuae die 22 Novembris 1962) est scriptor Russicus mythistoriarum, quae praesertim ad genus phantasiae scientificae et motum postmodernisticum pertinent.
La Chapelle-Gauthier (Ebura)
La Chapelle-Gauthier est commune Francicum 399 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Antonius Lanfranchi
Antonius Lanfranchi  (natus in vico  Grondone, in municipio Ferrariarum et in provincia Placentina die 17 Maii 1946 et obiit in Mutina die 17 Februarii 2015), alumnus apud Lateranum et Salesianam, presbyter catholicus, fuit episcopus Caesenas, et archiepiscopus Mutinae eodemque tempore abbas Nonantulanus (Archidioecesis Mutinensis-Nonantulanus).
Sententia apostolica eius erat: Christi simus non nostri.
Dimyidae
Dimyidae sunt familia marinorum molluscorum bivalvium, ad Ostreidas Pectinidasque cognata.
Maximilianus Reimann
Maximilianus Reimann (natus in Laufenberg Argoviae die 7 Maii 1942), iuris consultus et vectigaliorum peritus, est rerum politicarum peritus Helveticus factionis SVP/UDC (Factionis Popularis Helveticae/Unionis Democraticae Medii) qui a die Decembris 1995 cantonis Argoviae legatus apud Consilium Civitatum est. Antea Reimann inter alia munere populi in Consilio Nationali fungebatur.
Anna Fotyga
Anna Elżbieta Fotyga, nomine nativo pleno Anna Elżbieta Kawecka (die 12 Ianuarii 1957 nata in urbe) est politica Poloniae et Europae.
Alumna est universitatis Gedanensis. Legata est parlamento Europaeo a die 13 Iunii 2004. Ministra a rebus externis Poloniae meruit a die 9 Maii 2006 usque ad 15 Novembris 2007, primis ministris Casimiro Marcinkiewicz et Iaroslao Kaczyński.
Ano Syros
Ano Syros (, quae appellatio Latine "Syros Superior" valet) est urbs et pristinus demus Syri insulae in catena Cycladum (Graecia) sita. Ex administratione anno 2010 reformata (vide: Libellus Callicratis) ab anno 2011 pars est demi Syros-Hermupoleos, cuius est unitas popularis (Graece: ). Unitas popularis insulam Gyarum non habitatam (a Syro in boreo-occidentem versus situm) et Barbarusa. Ano Syro 3376 incolae sunt (census anni 2001); area est 67 014 km².
Ano Syros vetus urbs ("Palaeopolis") maioris urbis hodiernae nomine Hermupolis est. A mari visa in colle sinistro sita gradatim in portum sive novam urbem descendit, quae anno 1834 condita est. Urbes quidem indissolubiliter conexae sunt.
Etsi multi "Syro-Francorum" Catholicorum et quidem locupletiores nova in urbe sedes collocaverunt, tamen Ano Syros usque ad hunc diem maxima ex parte a Catholicis habitatur. Summo in colle ecclesia cathedralis Sancti Georgii sita est, infra conventus Capuccinorum anno 1633 conditus et monasterium Iesuitarum.
In area Marci Bambacaris aenea imago faciem notissimi buzucistae ac interpretis rembetici exprimit. Prope est parvum museum artifici dedicatum et taberna nomine "O Lilis", ubi saepe cecinisse traditur.
Landavum Valdecense
Landavum Valdecense olim oppidum sui iuris in Hassia.
Silvester I
Silvester I (natus die ignoto Romae e nobili familia – obiit die 31 Decembris 335), episcopus Romanus atque Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 31 Ianuarii 314 fuit.
Vita
Pauca de vita ac pontificatu Silvestris nota sunt. In persecutione ab imperatore Diocletiano imperata fidem suam professus est, quapropter in religione catholica romana sanctus habetur sub titulo Confessoris. Munere episcopi Romani perfunctus est illis in annis, in quibus religio catholica, ut ita dicam, e catacumbis erepsit et ab imperatore Constantino privilegiata est. Quamquam Constantinus ecclesiam Romanam permagnis donationibus auxit; exempli gratia basilicam S. Petri in colle Vaticano aedificari iussit. Silvester papa neque in decretis imperatoris nominatus est neque in concilio Nicaeno anni 325 ipse interfuit.
Ars electrica
Ingeniaria electrica, sive ars electrica, est ars ingeniaria quae praecipue ad systemata, instrumenta, apparatusque electricos spectat. Haec disciplina saeculo undevicensimo coepit, post divulgationem telegraphorum et systemata electritatem subministrandi. Qui artem electricam exercet dicitur ingeniarius electricus.
Silvester I
Vita
Constantinum a Silvestri baptizatum esse non ante saeculum 5 traditur. Falsificator, qui illud Constitutum Constantini, ut putatur, inter annum 752 et 850 scripsit, hac fictione usus est.
Tacoronte
Tacoronte est urbs Hispaniae, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 23699 incolarum sunt.
1884 Skip
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1884 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bernardinus de Sahagun
Bernardinus de Sahagun (Hispanice: Bernardino de Sahagún) natus Oppido Sancti Facundi, Hispania, circa annum 1499, mortuus Mexicopoli anno 1590, erat religiosus Franciscanus, auctor operum bilinguium Navatlace et Hispanice scriptorum.
Beaumont-Hague
Beaumont-Haguee  est commune 1425 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Eutychianus
Eutychianus Papa, qui quo die natus sit ignotum est, obiit anno 283 die 7 Decembris). Anno 275 die 4 Ianuarii episcopus urbis Romae factus est.
Pauca de vita et pontificatu Eutychiani nota sunt. Ne de initio quidem et fine pontificatus quicquam compertum habemus. Eusebio Caesareano teste Eutychianus decem tantum menses, secundum librum pontificalem paene novem annos ecclesiae Romanae praefuit.
De sepulchro eius
Eutychianus in catacumba papae Callisti primi eius nominis Papae sepultus est. Ibi enim haec inscriptio inventa est:
Dissolutio Unionis Sovieticae
Historia
Michael Gorbačëv, Unionis Sovieticae dux ab anno 1986, reformationem rei publicae, perestroika (reconstructionem) appellatam, coepit, elementa democratiae oeconomiaeque liberalis introducens, sed imprudente turbas oeconomicas effecit et potestatem Factionis Communisticae regnantis deminuit; eodem tempore motús nationalistici maius momentum capiebant. In revolutionibus anni 1989 civitates Europae orientalis factiones suas communisticas reiecerunt; hoc status communistarum Sovieticorum insuper debilitavit.
Inter menses Augustum et Decembrem anni 1991, tredecim ex quindecim rebus publicis ab Unione secesserunt. Praesides Russiae, Ucrainae, Belarussiae die 8 Decembris 1991 pacta Bialoviesensia subscribentes, Unionem dissolutam declaraverunt. Die 21 Decembris undecim res publicae ad Protocollum Alma-Atae accederunt, Independentium Civitatum Foederationem formantes. Die 25 Decembris Gorbačëv munere praesidis abiit et potestatem praesidi Russico Ieltsin tradidit. Consilium rerum publicarum Consilii Supremi die 26 Decembris, creationis Independentium Civitatum Foederationis causa, Unionem Sovieticam dissolutam declaravit et libertatem rerum publicarum recognoscit.
Mirella Grosjean
Mirella Grosjean (vere: Mireille Grosjean, Esperantice: Mirejo Groĵan; nata die 15 Maii 1946 in La Chaux-de-Fonds in Novicastrensi pago) Helvetica institutrix rude donata et Esperantici fautrix summa est.
Vita
Apud Universitatem Novicastrensem geographiae, historiae, linguae Francogallicae et linguae Theodiscae studuit. Anno 2014 Posnaniae academiam Esperanticam frequentans diploma in interlinguisticis nacta est. Multos annos magistra linguarum in ludis fuit ubi educationem interculturalem maxime promovebat atque fovebat.
Et nostris diebus Grosjean membrum agilissimum variis in sodalitatibus est, e.g. in Unione educatorum Helvetica (ASEPAIX) quam ipsa cum aliis condiderat. Insuper praeses fuit Associationis Esperanticum docentium internationalis (ex anno 2013 usque 2021) et fundatrix Associationis AikidEo quae censet iungendas esse pacificam notionem Esperanticam et artem martialem Aikido. In multis itineribus in omnem orbem terrarum factis de valore pacifico idiomatis Zamenhofiani praeconia fecit et facit.
Praemia
Anno 2014 esperantista anni honoraria electa est. Actiones eius indefessae praesertim in Africa sic honorentur. Itaque etiam opera eius praeparatoria effertur, ut celebrari possint congressus didactici (e.g. in Urbe Montis Videi 2014, aut anno 2015 in La-Chaux-de-Fonds). Anno 2016 Praemium Deguchi pretiosissimum apud Universalem Societatem Esperanticam nacta est, ubi eius labor indefessus in usu Esperantici ad pacem conciliandam laudetur.
Grosjean saepe variis periodicis symbolas prelo mandandas tradit (e.g. ad commentarios mensuales Belgicos Monato, ad commentarios paedagogicos Esperanticos Internacia Pedagogia Revuo).
Beauficel
Beauficel  est commune 165 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Montreuil-Juigné
Montreuil-Juigné  est commune Francicum 7'135 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris. Commune creatum est anno 1973 cum vicis Montreuil-Belfroy et Juigné-Béné contributi sunt.
Torsten Albig
Torsten Albig (natus 25 Maii 1963 Bremae) vir publicus Germanicus et sodalis factionis SPD est.
Iuventus et munus
Albig anno 1982 scholam finivit et testimonium maturitatis accepit. Deinde Biliveldae primo historiae atque rebus socialibus studebat, sed ab anno 1984 iurisprudentiae studebat. Ab anno in administratione vectigalium Slesvici et Holsatiae atque legatione huius terrae Berolini operam dedit. Annis 1998 - 2001 curator cum diurnariis Administri Foederalis Aerarii Publici Ioannis Eichel erat. Annis 2001 et 2002 eodem munere apud domum argentariam fungebatur. Deinde Kieliae consiliarius urbis et administrator aerarii factus est. Annis 2006 - 2009 curator cum diurnariis Petri Steinbrück administri foederalis aerarii publici fuit.
Cursus honorum
Albig ab anno 1982 sodalis SPD est. A die 17 Iunii 2009 magister civium superior Kieliae est. Anno 2012 candidatus factionis suae praesidis ministrorum Slesvici et Holsatiae erat et electione die 6 Maii habita una cum factionibus Viridum et SSW foedus regnandi signare cupit. Die 29 Maii magister civium Kiliae se recessit et die 12 Iunii praeses ministrorum Slesvici et Holsatiae electus est. Suffragium 7 Maii 2017 perdidit neque certum erat, an praeses ministrorum maneat. Tum die 27 Iunii 2017 Daniel Günther (CDU) eius successor electus est. Foedus regnandi nunc est factionum CDU, FDP et Viridum.
Reius
Reius seu Regium  (Francogallice Riez) est commune Francicum 1'805 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis. Reius sedes episcopalis a Medio Aevo ad annum 1790 erat.
Schizophrenia
Schizophrenia (Graece σχιζοφρένεια < σχίζειν scindere + φρήν mens) est confusio mentis, cuius maiores proprietates sunt dissolutio processuum cogitandi et minima animi motuum facilitas. Symptomata solita sunt delusiones paranoicae vel inexplicabiles, cogitatio confusa, alucinationes auditoriae, conversatio socialis infracta, motús animi deminuti, atque inertia generalis. Impetus symptomatum plerumque aetate adolescentiae vel primorum annorum maioritatis fit. Praevalentia per vitam in orbe terrarum est circa 0.3–0.7 centesima incolarum. Diagnosis in moribus observatis relatisque patientis conditur. Hic morbus, olim simpliciter insania dictus, ab Eugenio Bleuler medico Helvetico anno 1911 nominatus est.
Genetica, circumiectus in pueritia, neurobiologia, et processus psychologiae et societatis videntur factores contribuentes; nonnulla praeterea medicamenta vel recreationis vel praescriptanis symptomata efficere vel exaggerare possunt. Investigationes hodiernae personas a neurobiologia actas vehementius dicunt, quamquam singula causa organica inventa non est. Multae symptomatum mixturae, quae fieri possunt, disceptationes incitaverunt, utrum unam diagnosim confusam an nonnullas syndromas separatas repraesentant. Contra etymologiam nominis ex radicibus Graecis deductam, schizophrenia nec "personalitatem diffissam" nec "confusionem personalitatum multiplicium" significat, quarum altera hodie dissociativa identitatis perturbatio appellatur, condicio, cum qua schizophrenia in perceptione publica saepe permiscetur. Nomen potius "diffisionem actionum mentis" significat ob symptomaticam morbi praesentationem.
Symptomata et signa
Schizophrenia morbus mentis ostendit perceptionum, cogitationum, animi habituum, morum perturbationes, quae symptomata positiva et negativa et cognitiva dicta designantur. Scala symptomatum positivorum et negativorum (PANSS) severitatem illorum et positivorum et negativorum symptomatum aegrotorum metiuntur.
Symptomata positiva
Symptomata, quae in schizophrenia praesentia observantur, at non in valetudine, dicuntur positiva. Haec symptomata de consuetudine pars psychosis dicuntur.
Halucinationes
Halucinatio est perceptio absentia correspondentis stimuli contempta. Schizophrenia aegrotis halucinationes inibi perceptiones normales videntur, saepe tum perceptio ea inopinata una cum delusione ab eis perspiciuntur. Non raro alias delusiones quoque sentiunt.
Causae (aetiologia)
Factores geneticae et circumiectorum naturalium et imbecillitatis vulnera mentis defendi addunt initium schizophrenia.
Remissio in schizophrenia
Anno 2005 grex operarius "remissio in schizophrenia" (RSWG ) criteria remissionis in schizophreniae cursu divulgavit. Criteria includunt duo elementa:
Societas et cultura
Liber Pulchra Mens, anno 1998 a Sylvia Nasar divulgatus, vitam Ioannis Forbes Nash mathematici et periti oeconomiae describit, qui, schizophrenia morbo suo contempto, anno 2015 Praemium Nobelianum oeconomicarum scientiarum accepit.
Scirtidae
Scirtidae sunt familia coleopterorum, cui sunt tres subfamiliae.
Saint-Estève-Janson
Saint-Estève-Janson est commune Francicum 359 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Paulisi
Paulisi (Italiane: Paolisi) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica regione sita.
Eucinetidae
Corpora adultorum usitate sunt elliptica, a 0.8 ad 4.0 mm longa, colore nigra vel fusca. Caput est parvum, infra flectum.
Eucinetidae in detritu vel cortice arborum fungo tecto habitant, ubi adulti larvaeque varios fungos vescuntur.
La Chapelle-du-Bois-des-Faulx
La Chapelle-du-Bois-des-Faulx est commune Francicum 530 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Caelestinus V
Caelestinus V, nomine nativo " Petrus de Murrone", filius undecimus patris Angelerii matrisque Mariae (natus anno 1209/1210 fortasse in villa de Sant'Angelo Limosano; mortuus die 19 Maii 1296) fuit papa per quinque menses anni 1294.
Vita
Familia sua sic descripta est: "pauperis, sed et honestis peasantibus cum fide abysso". Post mortem patris Petrus coepit operire in ogris, attamen filio delecto eius Petro indicato intellegentiam et amorem magnum ad civis ab tempore natus mater sui invenit futurum alterum. Cum decem et septem esset annorum ordinatus est monachus ordo Sancti Benedicti. Anno 1239, coepit in spelunca Murrone appellata habitare, et abhuc quinque anni venit cum duo sociis simile spelunca in monte Maiella in regione Aprutium Italia. Anno 1244, fundavit ordinem qui nominatus est post eum.
Pontificatus
Mense Iulio anni 1294, officii pii sui Petrus intermissus erat de improviso a tres dignitatibus et multitudine monachorum et laicorum, qui ascenderunt montem ut denutiantur eo designationem ad positionem papae sine adversatione inter collegium sanctum. Id consistit sex Romani, quattuor Itali, et duo Francogallici.
Anno 1296, captivus papae Bonifacii VIII, mortem obiit.
Vascus de Quiroga
Vascus de Quiroga (Hispanice: Vasco de Quiroga, natus circa annum 1470, mortuus die 14 Martii 1565) erat primus episcopus Archidioecesis Moreliensis (tum "dioecesis Mechoacana" dicta) et unus iudicum (Hispanice: oidores) secundae Audientiae sive tribunalis Novae Hispaniae in urbe Mexico, quae Novam Hispaniam a die 10 Ianuarii 1531 usque ad diem 16 Aprilis 1535 rexit.
Quod fama eius de tutela Indorum Americanorum adhuc viget, Vascus de Quiroga in quibusdam locis Mechoacanis ad hunc diem sanctus colitur.
Paschalina Sastri
Paschalina Sastri vulgo Lina Sastri (Neapoli nata die 17 Novembris 1953) est actrix et cantrix Italiana.
Beaucoudray
Beaucoudray  est commune 151 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Geraldina Savary
Geraldina Savary (Butuli nata die 14 Novembris 1968), diurnaria, est rerum politicarum perita Helvetica factionis Socialistica Helvetiae (SP/PS), quae a die 3 Decembris 2007 cantonis Valdensis legata apud Consilium Civitatum est. Antea Geraldina Savary inter alia munere populi in Consilio Nationale fungebatur.
Tscheboxari
Tscheboxari (Russice Чебоксары, tr. Čeboksary; Tschuwaschice Шупашкар, tr. Šupaškar) est urbs in Russia Europaea, prope Rham fluvium (cuius aequor hic receptaculo aquae Tscheboxarensi elevatum est). Caput rei publicae Tschuwaschicae Foederationis Russicae, valens sedes industriae, scientiae, et culturae est. Urbi sunt circa 470 milia incolarum (anno 2014), quorum plus quam 60 centesimae Tschuwaschi et plus quam 30 centesimae Russi sunt.
Historia
Tscheboxari primo in chronicis Russicis memorantur, cum de expeditione militari anni 1469 agitur. Anno 1555, postquam terrae Tshuwaschorum inclusae sunt in regno Russico, Tscheboxaris constructa est arx. Ad finem saeculi septindecimi Tscheboxari functiones suas militares perdiderunt et valens sedes mercaturae terrarum prope Rham flivium facti sunt. Cum autonomia Tschuwaschorum creata est, anno 1920, haec urbs statum metropolis eius accepit.
Batalaria subaquanea
Batalaria subaquanea (-ae. f) est navis subaquanea quae in bello adhibetur. Est ergo species navis bellicae. Sunt autem naves submarinae quae in scientia vel aliis actionibus pacificibus adhibentur.
Michael Deržavin
Michael Michaelis filius Deržavin (Russice Михаил Михайлович Державин, tr. Michail Michajlovič Deržavin; Moscuae natus die 15 Iunii 1936, Orbii mortuus die 10 Ianuarii 2018) fuit actor theatricus et cinematographicus Sovieticus et Russicus, qui ab anno 1967 in Theatro Satyrae Moscuensi favebat operi, anno 1989 titulo Artificis Popularis RSFSR ornatus.
Los Llanos de Aridane
Los Llanos de Aridane est urbs Hispaniae, in communitatis Autonomae Canariarum Insula Palmae et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 21145 incolarum sunt.
La Chapelle-Bayvel
La Chapelle-Bayvel est commune Francicum 346 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Unio Calmariensis
Unio Calmariensis fuit civitas nordica surrecta de copulatione trium monarchiarum nordicarum (Norvegiae, Sueciae, Daniae) in unam solam feminam, reginam Margaretam I Daniae, reginam Norvegiae et Daniae in 1387, et designatam reginam Sueciae in 1397. Die 6 Iunii 1523 Suecia a Gustavo I Vasa iunctionem reliquit, et ista finivit.
Montloué
Montloué est commune Francicum 156 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Mense maio
Mense maio est secunda encyclicarum epistularum a Papa Paulo VI scriptarum. Haec brevis encyclica, promulgata die 29 Aprilis 1965, de veneratione Virgini Mariae agit.
Post hanc encyclicam Paulus VI alia quattuor scripta Mariae dicavit:
8716 Ginestra
8716 , olim designationibus 1995 SB2, 1990 VF16, et 1994 KB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Vincentio Silvano Casulli, astronomo apud Observatorium Colleverde di Guidonia versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8716 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Beauchamps (Manica)
Beauchamps  est commune 395 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Isuria
Isuria in tridinga (Ridings ) tres (Septentrionale, Occidentale et Orientale) divisa est, quae deinde divisa sunt in multa wapentacia (Wapentakes ).
Urbes et Oppida
Maxima urbes et oppida Isuriae sunt:
Caracae
Caracae (Hispanice: Caracas seu sollemnius Santiago de León de Caracas) sunt caput Venetiolae. Incolae circiter 4 milliens mille sunt. Urbs anno 1567 a Didaco de Losada condita est.
Institutio publica
Anno 1721 Universitas Centralis Venetiolana Caracis condita est.
Georgius Langemak
Georgius Erici filius Langemak (Russice Георгий Эрихович Лангемак, tr. Georgij Ėrichovič Langemak, natus patre Germano matreque Helveta in urbe Starobel'sk Imperii Russici, quae nunc est Starobil'sk Ucrainae, die 8 [20] Iulii 1898, mortuus supplicio pyroboli affectus Moscuae die 11 Ianuarii 1938) fuit eruditus Sovieticus, qui ad creationem rochetarum primarum contribuit, unus e creatoribus principalibus tormentae rochetarum nomine Katjuša fuit. Accusationis falsae causa supplicio affectus, post mortem anno 1955 rehabilitatus et anno 1991 Titulo Herois Laboris Socialistici ornatus est.
Champigny-la-Futelaye
Champigny-la-Futelaye est commune Francicum 247 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Bellum Balcanicum Secundum
Causae Belli
Inter Bellum Balcanicum Primum anno 1912 Serbia, Graecia, Bulgaria Mons Nigerque contra Imperium Ottomanicum vicerant atque coegerant, ut terram eius Balcaniae eis cederet. Sic Foedere Londinii stipulatum est. Sed mox victores, praecipue Serbia et Bulgaria acerrime inter se iurgaverunt de praeda dividenda. Itaque Serbia et Graecia foedus contra Bulgariam inierunt. Bulgaria autem die 29 Iunii 1913 inimicos sine indictione belli aggressa est. Die 15 Iulii Romania, 20 Iulii Imperium Ottomanicum, quod terras paulo antea amissas recepturum sperabat, Bulgariae bellum indixit.