cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Syllaba
De syllaba definienda
Alia definitio: Sunt qui dicant syllabam esse orationis cursus partem habentem summam sonoritatis, i.e. vocis magnitudinem ad emittendi contentionem relatam. Constat enim sonoritatem rationem mutuam habere cum artissimo aeris meatus loco: contentione sibi constante, in sonis vocis per artiorem meatum emissis minor sonoritas exauditur quam in sonis per ampliorem meatum resonantibus. Quae cum ita sint, in vocalibus gradus sonoritatis superior consonantibus inest, in resonantibus autem sonoritatis gradus superior constrictivis, fricativae denique sonoritate mutas consonantes superant. Summus gradus sonoritatis in vocalibus gravibus (sicut [a]) inest. Quod ad syllabas attinet, doctrina gradus sonoritatis, quamquam cum usitatis syllabarum speciebus bene congruere videtur – sicut in bisyllabis vocibus pecu [pe·ku], esca [es·ka], carptim [karp·tim], in quibus omnibus duo sonoritatis fastigia insunt vocalibus consistentia, consonantibus distincta – tamen cum syllabis tortuosioribus discrepare videtur, sicut in voce bisyllaba extra: licet [eks·tra:] aut [ek·stra:] syllabifices, contra sonoritatis gradus doctrinam repugnes, secundum quam extra tribus in fastigiis sonoritatis consistere debeat, id est: [e·ks·tra:] aut [ek·s·tra:] aut [ek·st·ra:], quae parum naturales videntur.
In lingua Latina necesse est syllabam constare ex vocali, quae aut nullis aut nonnullis circumdatur consonantibus. At syllaba ne vocalis necessitate quidem universaliter definiri potest, nam puta in lingua Anglica secunda syllaba vocum bisyllabarum, sicut button ['bʌ·tn̩] et title [tʰaɪ·tl̩], ex consonantibus tantum constant, quarum posterior quaeque syllabica est. Syllabam universaliter definiri non posse facillime apparet ex lingua Bellacoolensi, quae etiam verba e solis consonantibus composita habet, sicut [s·ps] 'caurus' et [qʷʰ·tʰ] 'curvus'.
De structura interna syllabae
Ad lapsus linguae aliasque mutationes phoneticas arte describendas propositum est syllabam hierarchicam habere structuram internam. Quoniam quidem syllaba universaliter describi non potest, quin a lingua Latina proficiscamur. Constat syllabam primum in initium (onset) et rimam (rhyme) dividi posse, rimam autem in nucleum et codam. Initium omnes continet consonantes consonantiumque series legibus phonotacticis sanctas, rima autem reliquias syllabae comprehendit. Ex successivis rimae partibus nucleus in prima vocali syllabae consistit, coda autem in reliquis rimae sonis. Non solum initium sed etiam coda optiva est. Coda, si igitur elementis impletur, ex insequentibus semivocalibus aut consonantibus syllabam terminantibus constat. Verbi gratia, prima syllaba vocis trisyllabae alia [a·li·a] in nucleo tantum consistit; verbi autem prandium [pran·di·um] prima syllaba initium [pr] et rimam [an] habet, quae quidem in nucleum [a] et codam [n] dividitur.
De generibus syllabae
Syllaba, si structuram respicias, in duo genera dividi potest. Ab una parte,
Ab altera parte,
Syllaba sedes accentus verbi est. Quo modo accentus cadat, e syllaba paenultima pendet. Si brevis est, ut puta [mi] in memini [me·mi·ni:], accentus in tertiam a postrema sive in antepaenultimam cadit syllabam: mémini. Ceteroqui in paenultimam cadit. Syllaba etiam quam maximi momenti est in arte metricae Greco-Latina.
Syllaba est etiam condicio aliquarum mutationum phonologicarum. Exempli gratia, /a/, nucleus syllabae mediae, in nonnullis verbis olim mutata est in
De syllabificatione
Hic praecipue de syllaba prosodiaca agitur, quippe quae maximi momenti sit phoneticae nec non grammaticae generali, et quidem phonologiae ac metricae linguarum classicarum. Syllaba in scriptione lineola conexiva indicatur. Verbum enim, si lineam excedere videatur, in partes dividitur lineolaque ( - ), ut sub uno sensu sint, conectitur. Etsi certe lineolam conexivam praestet in prosodiacarum syllabarum confinio scribi, hic usus in scriptione non observatur. Immo, in antiquorum textuum editionibus id agitur, ut lineola conexiva syllaba aperta efficiatur, dum modo initium proximae syllabae ex talibus constet consonantibus sibi cohaerentibus, quae in initio verbi permittantur. Itaque potestas ab editoribus grammaticos antiquos secutis po-te-stas syllabificatur, quippe cum phonematum series /st/ in initio verbi, ut in statu, licita sit. At syllabificatio po-te-stas cum rebus prosodiacis discrepat, cum quidem metri prosodiaci causa necesse est secundam vocis potestas [po·tes·ta:s] syllabam clausam et positione longam esse:
Constat quidem has syllabificationis leges a Graecis mutuatas esse. Itaque secundum grammaticos etiam a-mnis syllabificari debet: "debemus m et n sequenti syllabae dare in scribendo, quoniam invenitur sermo qui ab his consonantibus inchoetur, ut Mnestheus." Etiam haec doctrina cum usu prosodiaco [am·nis] discrepat:
Apud orthographos antiquos consonantes muta (b p d t g c) et liquida (l r) coniunctim eidem syllabae dabantur, verbi gratia in-te-gra, pa-tris, te-ne-brae. Quod ad prosodiam attinet, muta cum liquida modo positionem facit (ut [in·teg·ra]) modo non facit (ut [in·te·gra]):
Utrum huius generis varietas Graecae originis sit an socio-historicae elocutionis mutationi adscribi debeat, ambigitur. Sed non est infitiandum etymologicam verbi integra explanationem poscere, ut gr primum series heterosyllaba fuerit. Constat quidem et [in·te·gra] et [in·teg·ra] utique prosodiace valuisse.
De metaplasmis syllabarum
Hic de contiguarum syllabarum metaplasmis agetur, qui aut deminutione aut auctu numeri syllabarum consistunt. Numeri deminutiones praesertim e subita et fortuita oratione ortae sunt et quidem idoneae ad pangendos carminum versus. Auctus autem potius ex verbis distincte et minutatim pronuntiatis esse videntur.
Fligny
Fligny  est commune Francicum 190 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Syllaba
De metaplasmis syllabarum
Numerus syllabarum per complexionem deminui dicitur, cum in unam longam contrahuntur contiguae syllabae, quarum neutra alteram absorbet, sicut
Alia genera complexionis sunt similium vocalium contractiones, sicut dēesse > dēsse, peculiī > peculī: Sunt etiam complexiones, quae interdum dicuntur per synizesin fieri:
Numerus syllabarum in poësi Graeco-Latina interdum per divisionem augetur, cum diphthongi monosyllabae, sicut [u̯a] (silu̯ae) et [u̯e] (dissolu̯enda) in duas syllabas separantur:
Cum hic de crescentium diphtongorum divisione agatur, aliter se habent diphthongi decrescentes ae [ai̯] et oe [oi̯]. Cum haec nequaquam dividi soleat, illa in duas separatur syllabas quae longae sunt; id est: [ai̯] → [a:·i:].
Quae cum ita sint, constat hic non de syllabificatione pura ([ai̯] → [a·i]) sed potius de archaismo recedenti agi: namque apud Lucretium saepe aquaï et aliae in -āī terminantes formae leguntur, quae apud posteros admodum rarae sunt; at tamen dubium non est, quin hic de confinibus dictionis varietatibus agatur.
De phonologia syllabica
Syllaba utrum necessaria sit in phonologia prosodiaque describendis an supervacanea dimitti possit, ambigitur. Nihilo minus, syllaba certe utilis est, qua variae res generaliter definiri possint; nempe exempli gratia positio accentus Latini simpliciter ad syllabicam verbi structuram referri potest. Locus enim accentus syllabatim computatur retrorsum a fine verbi nec potest adscendere nisi usque ad tertiam syllabam: accentus in syllaba paenultima est; sin autem brevis est paenultima, antepaenultimae tribuitur: perfécit [per·'fe:·kit] (syllaba natura longa) et perféctus [per·'fek·tus] (syllaba positione longa) sed pérficit ['per·fi·kit].
Syllaba quo modo in phonologia generativa tractetur
Primum syllaba in phonologia generativa nullum habuit locum theoreticum nisi quod limites syllabici in describendis regulis phonologicis pro certis consonantium successionibus interdum substituebantur. Ineuntibus annis 1970 a quibusdam generativistis, sicut a naturalis phonologiae generativae suasoribus, syllaba recepta est unitas necessaria, qua efficeretur, ut descriptio phonologica magis indoli humanae appropinquaretur.
Fautores autem phonologiae metricae id agunt, ut phonemata ordinentur seriebus, quarum aliae alias prominentia prosodiaca superent. Itaque phonemata in syllabas, syllabas in pedes metricos, pedes in verba phonologica, verba denique in ampliores unitates redigunt. Haec ordinatio forma arborea aut craticulata adumbrari solet. Itaque verbo q.e. hospitalitas haec forma craticulata est:
Actinium
Actīnium elementum chemicum in systemate periodico cuius symbolus Ac et numerus atomicus 89 est.
Syllaba
Syllaba quo modo in phonologia generativa tractetur
x        planum verbale x     x	  planum pedale x  x  x  x  x   planum syllabicum hos pi tā li tās
Hospitālitās verbum pentasyllabum est ex duobus plenis pedibus consistens, quorum tā·li prominentia pedem hos·pi superat, quod illi accentus verbi tribuitur.
Actinium
Historia
Actinium in 1899 inventum est ab Andrea-Ludovico Debierne, chemicus Francogallicus qui ab metallo qui Anglice pitchblende vocatur separavit. Fredericus Otto Giesel in 1902 separatim actinium invenit. Ratio actinii similis lanthano est.
Sanctus Georgius (Apulia)
Sanctus Georgius (Italiane San Giorgio Ionico) est oppidum Italiae et municipium, circiter 16 975 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Tarentina et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Georgenses vel Georgiopolitani appellantur.
Alia nomina
Alia nomina municipii: Casalis Sancti Georgii Odruntini, Fanum Sancti Georgii ad Ionium, Fanum Sancti Georgii in Agro Hydruntino.
Partes Suburbanae
San Giovanni, Misarea, Luzza, Sierro, Chiazzodda, Cornula, Scaramunzo, Arco.
1665 Gaby
1665 , olim designationibus 1930 DQ, 1941 BC, 1949 HS, 1951 WQ, et 1957 KF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1665 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Victor Gigliotti
Victor Gigliotti (Salerni anno 1921 natus, mortuus die 24 Septembris 2015 Civitellae Aufidenensi) fuit architectus et machinator Italicus.
Petrus Ustinov
Petrus Ustinov, vulgo plenius Sir Peter Alexander Ustinov (Londinii in regione urbana Swiss Cottage die 16 Aprilis 1921 natus; mortuus die 28 Martii 2004 Genolliaci in Helvetiae pago Valdensi), alumnus Collegii Westmonasteriensis, fuit theatralis ac pellicularum histrio Britannicus.
Ernestus Trendelenburg
Ernestus Paulus Archibaldus (Theod. Ernst Paul Archibald) Trendelenburg natus 13 Februarii 1882 Rochochii, mortuus 29 Aprilis 1945 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis DDP fuit.
Iuventus et munus
Pater eius chirurgus, fratres physiologus et pharmacologus fuerunt. Postquam maturitatem adeptus est, Trendelenburg Bonnae et Lipsiae iurisprudentiae studebat et doctor promotus est. Ab anno 1908 adiutor litterarum in Magistratu Imperii Iustitiae, deinde minister publicus in Magistratu Rerum Internarum, denique 1917 in Magistratu Oeconomiae laboravit. Praeterea annis 1912 - 1919 secretarius generalis Societatis Imperatoris Gulielmi ad Adiuvandas Scientias fuit.
Cursus honorum
Trendelenburg ab anno 1919 sodalis DDP, factionis liberalis nuper conditae, fuit. Annis 1919 - 1922 commissarius imperii invectionum exportationumque erat. Deinde iterum minister publicus in Administerio Imperii Oeconomiae erat et anno 1923 secretarius statalis nominatus est. 26 Iunii 1930 - 9 Octobris 1931 et 28 Aprilis - 30 Maii 1932 ipse administer oeconomiae pro tempore in consilio administrorum Brüning fuit. His temporibus et Dawes Proposito et Young Proposito adhibendis interfuit. Annis 1932/1933 secretarius et legatus Germaniae apud Societatem Civitatum erat.
Temporibus Dictaturae Nazistae et mors
Postquam Nazistae rerum potiti sunt, Trendelenburg variis societatibus industriae laboravit. Cum Russi anno 1945 Berolinum expugnavissent atque filia eius ab eis rapta esset, Trendelenburg una cum uxore et filia mortem petivit.
Iacobus Pleasants
Iacobus Pleasants (natus in Powhatan County, Virginiae die 24 Octobris 1769; mortuus in Goochland County, Virginiae die 9 Novembris 1836), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui inter alia ab anno 1822 usque ad annum 1825 Virginiae gubernator fuit. Praeterea Pleasants in senatu Civitatum Foederatarum Virginiae legatus fuit.
Spiritismus
Spiritismus est dogma spiritualisticum ab Hippolyto Leone Denizard Rivail, educatore Francico, pseudonymo Allan Kardec scribente, saeculo undevicensimo digestum. Hic motus quasi religiosus, tandem Dogma Spiritualismi Kardecisticum appellatus, investigationem "naturae, originis, et fati animam vel spirituum, atque eorum coniunctionis cum mundo corporeo" proposuit.
Dogma
Rivail in Libro Spirituum (1857) non modo arte conclusit spiritismum, sed etiam pervulgavit. Illis, qui spiritismum profitentur, homo maximam morum honestatem consequitur, si, mortuos consulendo, eorum praeceptis rite oboediat; et si, ad eluendas sordes et ad reddendum se meliorem usque, continuas vitas inter se diversas in alio post mortem corpore in se recipiat.
Fléville
Fléville  est commune Francicum 95 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Florentinus Ameghino
Florentinus Ameghino (Italiane: Florentino Ameghino) natus die 19 Septembris 1853 in Italia - mortuus est die 6 Augusti 1911 Buenos Aires (Argentina) fuit studiosus historiae naturalis, palaeontologiae, zoologiae, geologiae, climatologiae et anthropologiae Argentinius.
Andreas Bresinsky
Andreas Bresinsky (Castri Danorum die 19 Ianuarii 1935 natus) est botanicus  Germanicus.
Burt Lancaster
Burt Lancaster (natus Burton Stephen Lancaster Urbe Novo Eboraco die 2 Novembris 1913; Angelopoli die 20 Octobris 1994 mortuus) fuit illustris histrio Americanus.
Raimundus Barre
Raimundus Barre (Sancti Dionysii, insulae Reunionis, natus die 12 Aprilis 1924 - Lutetiae die 25 Augusti 2007 obiit) oeconomiam docuit et vir publicus Francicus fuit. Rei Publicae praeside Valerio Giscard d'Estaing, ipse fuit Primus Minister Quintae Rei Publicae a die 29 Augusti 1976 usque ad diem 13 Maii 1981. Lugdunensis magister civium fuit ab anno 1995 usque ad annum 2001.
Galeatius Alessi
Galeatius Alessi  (Perusiae anno 1512 natus; ibidem die 30 Decembris 1572 mortuus) fuit architectus Italicus Renascentiae Italicae.
86 Semele
86 , olim designatione 1978 BB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Friderico Tietjen in Observatorio Berolini versato repertus est. In mythologia Graeca Semele, e qua asteroides appellatus est, Cadmi filia, Iovi Dionysum peperit.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 86 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pleiospermium
Pleiospermium est genus plantarum florentium familiae Rutacearum. Inter minimum tres species notabiliter est Pleiospermium longisepalum.
Ville-sur-Ancre
Ville-sur-Ancre est commune Francicum 282 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Pope Comitatus (Illinoesia)
Pope Comitatus (Anglice:  Pope County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 4470 incolarum (anno 2010), minimus huius civitatis quod ad incolas pertinet. Comitatus, cuius caput est urbicula Golconda, anno 1816 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 1.7 %) haud Anglice domu loquitur.
Caravantius
Caravantius frater Gentii fuit, regis Illyriorum. Anno 168 a.C.n., cum Caravantio et Gentio Lucius Anicius Gallus missus est, qui Caravantium Gentiumque profligavit. Anno insequenti Caravantius et Gentius in triumpho Anicii Galli monstrati sunt.
Pulaski Comitatus (Illinoesia)
Pulaski Comitatus (Anglice:  Pulaski County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 6161 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Mound City, anno 1843 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.7 %) haud Anglice domu loquitur.
Amanda Byram
Amanda Byram, nata die 16 Iunii 1973 Eblanae, est animatrix programmatis et quondam indutrix quae hodie Angelopolim habitat.
Princé
Princé (Britonice Priskieg) est commune Francicum 374 incolarum (anno 2013) praefecturae Illae et Vicinoniae in regione occidentali Britannia Minore. Ecclesia paroecialis Sancto Martino dicata est.
Bulliacum
Bulliacum (alia nomina: Boiascum, Bulliascum et Boggiascum) (Italiane: Bogliasco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 515 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Bulliacenses appellantur.
Fractiones
Poggio Favaro-San Bernardo, Sessarego.
Municipia finitima
Genova, Pieve Ligure, Sori.
Toefsala
Toefsala (Finnice Taivassalo; Suecice Tövsala) est commune Finnicum 1 660 incolarum (anno 2020) in regione Finnia Propria situm. Primum documentum de municipio est testamentum cuiusdam principis ab anno 1326. Fertur autem iam anno 1155 viccingos in locis municipii hodierni versari, eodemque anno Upsaliae episcopum Henricum incolas Toefsalenses convertere Christianos. Urbes et municipia vicina sunt Gustavia Alandorum, Masku, Neostadium, Vallis Gratiae, Waemo, Wirmo.
Mille passus
Mille passus scilicet mille passus est mensura longitudinis. Etiamsi olim fuit mensura Romana, nunc est etiam nomen mensurae Anglosaxonae atque mensurae maritimae.
Amanda Blake
Amanda Blake (Beverly Louise Neill die 20 Februarii 1929 in Buffalo nata et 16 Augusti 1989 mortua) fuit actrix. Inter eius personae notabiles Domina Kitty Russell e versio seriei televisificae Gunsmoke ("Fumus Manuballistulae"; 1955-1975) est. Amanda Blade et eius maritus Franklinus Gilbert unum primorum programmatum efficacium catti pardi captivitate educare etiam agebant.
Villers-Tournelle
Villers-Tournelle est commune Francicum 163 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Gulielmus Branch Giles
Gulielmus Branch Giles (natus in  Amelia County die 12 Augusti 1762; ibidem mortuus die 4 Decembris 1830), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1827 usque ad annum 1830 Virginiae gubernator fuit. Praeterea Giles sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi sive postea in senatu Virginiae legatus fuit.
Limnocitrus littoralis
Limnocitrus littoralis est planta florens familiae Rutacearum, in Regentia Jepara in insula Iava Indonesiae endemica. Species est periclitata, cui detrimentum habitationis minatur.
8303 Miyaji
8303 , olim designationibus 1995 CO1, 1980 TM4, 1985 DM4, et 1990 VC3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Myrna Loy
Myrna Loy (nata Catharina Myrna Adele Williams Radersburgi Montanae die 2 Augusti 1905; mortua Novi Eboraci die 14 Decembris 1993 ) fuit pellicularum actrix Americana.
Urbanus IV
Urbanus IV  (humili loco natus, Iacobus Pantaléon, Trecis anno circiter 1195; Perusiae mortuus die 2 Octobris 1264) fuit papa a die 29 Augusti 1261.
Pater Iacobi Pantaléon sutor erat. Ipse theologiae ac iuri studuit Lutetiae. Anno 1251 episcopus  Verodunensis a papa Innocentio IV factus et in Germaniam legatus est. Anno 1255 a papa Alexandro IV Patriarcha Hierosolymae creatus est.
Pontificatus
Papa Urbanus IV archiepiscopus Mediolani die 22 Iulii 1262 Otto Vicecomes creavit, qui postea Dominus (Italiane Signore) huius urbis fit.
Die 8 Septembris 1264 papa Urbanus IV cum bulla "Transiturus de hoc mundo" festum Corporis Domini, quae primum anno 1246 Leodici celebrata est, festum ecclesiae universalis instituit.
Porticus Octaviae
Historia
Porticus haec  in Campo Martio, inter Montem Capitolinum et Circum Flaminium,  primum a Quinto Caecilio Metello Macedonico anno 146 a.C.n. inchoata et anno 131 a.C.n. (ut videtur) dedicata est. Itaque Porticus Metelli dicebatur, antequam sumptibus Octaviae, sororis Caesaris Augusti, circa 25 a.C.n. refecta est. A quo tempore porticus Octaviae dicta est : nam   iuxta theatrum Marcelli sita erat atque ita opera matris cum monumento filii coniungebantur. Anno 80 primum exarsit atque a Domitiano Augusto restituta iterum  combusta postremo a Septimio Severo anno 203 refecta est.
Haec porticus formam rectangularem habuit (119 m x 132 m) et erat circumdata duplici serie columnarum. Septem ex eis iussu papae Pii II deportatae sunt, ut podio benedictionum veteris basilicae sancti Petri aedificando servirent. Porticus duas aedes sacras cinxit, templum Iunonis Reginae anno 179 a.C.n. a censore Marco Aemilio Lepido dedicatum et templum marmoreum Iovis Statoris, primum templum Romanum in totum e marmore ab eodem Metello aedificatum. In latere Curia Octaviae, sedes bibliothecae, fuit. Aditui principali a flumine Tiberi appropinquabatur.
Ultimo decennio saeculi vicesimi excavationibus diligentibus fundamenta, quae extant inter theatrum Marcelli et ecclesiam S. Angeli in Pescheria, cuius aditus pars eiusdem porticus est, iterum in lucem venerunt.
Petrus Mauroy
Petrus Mauroy (francogallice Pierre Mauroy ; natus in Cartignies die 5 Iulii 1928; mortuus in Clamart die 7 Iunii 2013) fuit vir publicus Francicus ac, Rei Publicae praeside Francisco Mitterrand, ter Primus Minister Quintae Rei Publicae fuit.
Porticus Octaviae
De Musaeo
Multa illustria signa Graeca primo saeculo intra porticum exhibebantur, inter quae maxime memoranda erant :
Petrus Mauroy
Cursus honorum
Mauroy annis 1973 - 1981 et annis 1984 - 1992 legatus ad Conventum Nationalem et annis 1992 - 2011 senator Franciae fuit. Insulae magister civium fuit ab anno 1973 usque ad annum 2001.
Fleigneux
Fleigneux  est commune Francicum 220 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Mons Sancti Pauli (Provincia Macerantensis)
Mons Sancti Pauli (alia nomina: Mons Caballus) (Italiane: Monte Cavallo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Maceratensi situm.
La Goutelle
La Goutelle est commune 560 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Severinia
Severinia est genus plantarum florentium familiae Rutacearum, olim in tribu Clauseneis circumscriptum, sed ad Citreas nuper translatum. Prima generis proprietas est spinae in ramis. Species plerumque sunt tropicae et subtropicae
28 Decembris
28 Decembris est dies 362ª anni (363ª in annis bissextilibus) in calendario Gregoriano. Tres dies manent.
Vocalizatio Tiberiana
Vocalizatio Tiberiana (Hebraice ניקוד טַבְרָנִי ,niqqud Tiberiana); est systema signorum diacriticorum a Masoretis occidentalibus, qui in urbe Tiberia habitaverunt, consonantibus textus Bibliorum Hebraicorum (sive Tanach) additorum; hoc systema etiam ad alias litteras vocalizandas adhibitum est, ut mox aliis vocalizandi methodis (ut puta Vocalizationi Babylonicae) praevaluit.
Saint-Bomer
Saint-Bomer est commune Francicum 211 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Étreux
Étreux est commune Francicum 1'479 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Estalia
Estalia est paeninsula meridionalis Veteris Mundi in Warhammer, quae in mundo nostro sit paeninsula Iberica. Estalia sita est plus ultra Bretonniam et Tileam, maxime remota ex periculis Chaos, inter montes Abrasko, montes Irrana et Magnum Oceanum Occidentalem.
Estalia non est regnum, sed territorium in quo multae civitates sunt, inter quas maximas sunt Magritta et Bilbali, quae inter se continenter pugnant. Estalia fuit olim ab Arabia capta, sed expeditio Sacra Bretonnianorum Arabes ex terris Estalianis expulsaverunt. Estalliani depicti sunt simul Hispani Saeculi Aurei, periti cum ensibus et contis. Estalianae copiae inclusae sunt in exercitu Mercenariorum.
Villers-sur-Authie
Villers-sur-Authie est commune Francicum 411 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Monasterium B.M.V. ad Scotos Viennae
Monasterium B.M.V. ad Scotos Vindobonae est monasterium Benedictinum Congregationis Austriacae Vindobonae in urbe interiore (Freyung 6) situm. Anno 1155 conditum est, cum dux Henricus II cognomine Jasomirgott monachos hiberno-scotos Vindobonam vocavit, ut ibi secundum regulam Benedicti viverent. Ab anno 1625 ad Congregationem Austriacam pertinet. Anno 1418 Albertus II Scotos dimisit et loco eorum monachos linguae Theodiscae collocavit.
Matthaeus Alberti
Matthaeus Alberti (Venetiae anno 1646 aut 1647 natus; ibidem die 23 Decembris 1735 mortuus) fuit architectus Italicus tempore baroco, qui praecipue in Germania operam dedit.
Putnam Comitatus (Illinoesia)
Putnam Comitatus (Anglice:  Putnam County) est Illinoesiae comitatus (minimus huius civitatis quod ad superficiem pertinet) in Civitatibus Foederatis Americae 6006 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbicula Hennepin, anno 1825 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Mons Sancti Martini (Marchia Anconitana)
Mons Sancti Martini (Italiane: Monte San Martino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Maceratensi situm.
Castelnau-Montratier
Castelnau-Montratier est commune Francicum 1'858 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Auctoritas Mosaica
Auctoritas Mosaica assertionem exprimit quinque libros Biblicos Pentateuchi ab ipso Moyse conscriptos esse. In Pentateucho autem nomen auctoris non datur, sin non quinque loci inducuntur, qui Moysen aliqua scribentem proferunt.
Scientia biblica recentior (a Ricardo Simon incipiens) varie de hac auctoritate disputabat, multa discrepantia proferens.
Satyajit Ray
Satyajit Ray, vel সত্যজিত রায় vel সত্যজিৎ রায় (natus die 2 Maii 1921 Calcuttae; ibidem mortuus 23 Aprilis 1992), alumnus universitatum Colcatensis et Visvabharati, fuit pellicularum moderator Bengaliae.
Vicus Latinus (Lutetia)
Vicus Latinus (Francice Quartier latin) in quinto et in sexto arrotundimento Lutetiae in sinistra Sequanae ripa sita est. Medio in vico aedificium sive antiqua universitas Sorbonae est. Vico nomen datum est, quod magistri studentesque antiquae universitatis Parisiensis, qui ibi habitabant, Latine loqui solebant.
Vicus Latinus, qui non est vicus (quartier) sensu strictiore administrationis Parisiensis maxima ex parte ad quintum arrotundimentum pertinens, in deiectu montis Sanctae Genovefae situs est, finibus incertis, ubi aedificia antiquae universitatis Parisiensis et alia instituta scholastica congregata sunt. Multi scriptores hoc in vico habitaverunt aut de vico scripserunt, inter alios Honoratus de Balzac, Gabriel García Márquez et Nicolaus Mann.
Mense Maio 1968 vicu acribus inter custodes publicos et studentes tumultibus completus est. Hodie periegeticis et deversoriis, sed etiam adhuc institutis academicis maximi momenti locum praebet.
La Godivelle
La Godivelle est commune 22 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Saint-Christophe (Ebura et Lidericus)
Saint-Christophe  est commune Francicum 147 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Alba Villa (Langobardia)
Alba Villa (Italiane: Albavilla) est municipium Italiae, circiter 6 250 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Albavillenses appellantur.
Imuthes
Imūthēs (Aegyptie: ỉỉ-m-ḥtp "Ingressus cum Serenitate" seu "qui gratus venit" ; versio solita in linguis vernaculis plerisque, Imhotep), polymathes Aegyptius antiquus, est primus architectus primusque medicus cui nomen usque ad hunc diem exstat. Vezirus fuit Tosorthri regis (tertiae domus), cui primam omnium pyramidem aedificavit, saeculo 27 a.C.n.
Imuthes pharaoni quoque erat socius et administer omnium consiliorum, et sacerdos magnus Solis Heliopolitanus. Filius esse habebatur dei Phthae, et vir ingeniosus titulis donabatur, et undique reverebatur, et primus inter mortales nisi reges ipsos ut divus colebatur. Iam Aevo Intermedio Primo nomen philosophi et poetae obtinebat: in Carmine Fidicinis (saeculi fere 20 a.C.n.), ita commemoratur:
Et usque ad hunc diem, multis petentibus, situs sepulcri ignoratur.
Randolph Comitatus (Illinoesia)
Randolph Comitatus (Anglice:  Randolph County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 33'476 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Chester, anno 1795 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Imuthes
Ab antiquitate, principium medicinae Aegyptiae habitus est, et hodie saepe ei attribuitur Papyrus Edwin Smith de remediis, morbis, et anatomia, saeculi 17 fere exscripta; haec autem attributio originem habet in leviore praeclari Aegyptologi Breasted coniectura.
Divinitas
Annorum fere duo milia mortuus, elevatus est in deorum numerum. Secundum inscriptionem in Sacello Ergamenis Pselchi sito, Imuthes fuit "filius Phthae quem peperit Certynchis amatus Mendis," sed alibi et traditur esse filius Phthae et Sachmidis. Utcumque nomen patris humani nusquam invenitur. Praeter matrem Certynchis, mentio nonnumquam fit sororculae Rhempnophridis.
Nonnumquam depingitur cum aliis deis, inter quos sunt, exempli gratia, Neuth et Ceb, vel Hathor, vel Iustitia. Graeci—apud quos ille deus satis dilectus—eum cum Aesculapio adaequebant. Associatus est etiam cum Amenophe Paaphis filio, alio architechto divo; in Thebaide quasi "fratres" simul colebantur.
In Litteris Aegyptiis
Mentio Imuthis fit inter fabellas Aegyptias.
Fabula Demotica Tosorthri et Imuthis
In Papyro Carlsbergensi 85 et aliis fragmentis narratur fabula usque adhuc non divulgata de expeditione fictiva Tosorthri in Assyriam ad reciperanda "Membra Divina 42." Copiae utriusque regis adducuntur, Aegyptiorum duce Imuthe, Assyriorum venifica quadam nomine Sšm-Nfr-Tm (quod mirabile dictu nomen Aegyptium est–cum aperte dicatur esse Assyria–fortasse "Semeutemis" vel similiter Latinizandum).
Coram copiis mirantibus, monomachia magica fit inter Imuthem et Semeutemin. Haec primum imaginem Ceb fingit et animat, ille vicissim Neuth. Dein ea serpentem centum cubitos divinos longum facit, quem is item superat. Denique Semeutemis maximum incendium facit, quem Imuthes extinguit. Nunc Imuthes negat se manum suum contra venificam (quam amabiliter sororem agnominat) adhuc comisisse.
Post lacunam, discimus Aegyptios Assyros vicisse. Membris divinis (post quasdam vicissitudines) reportatis, Tosorthros ad templum magnum Memphiticum ut dis supplicationem agat. At amoenissima voce statim dilatus puellae obit, Imuthis sororculae Rhempnophridi. Invitam virginem triumpho suo mox celebrando cantare iubet. Imuthes, eam adiuturus, formam capit sacerdotis iuvenis, quo melius palatium ignoratus intret. Virgo intus lacrimas profundit. Sed infeliciter accidit quod fine huius fabulae caremus.
In Papyro Westcar
Narratiuncula fortasse fuit etiam in Fabula Papyri Westcar (quae papyrus circa saeculis 18–16 aliquando inscripta est, sed fabula ipsa originam habere creditur 20 fere saeculo) Fabula enim incepisse videtur cum tribus filiis Cheopis patri suo historias narrantibus de regibus praeteritis et sacerdotibus suis lectoriis (qui quasi magi fuerunt). Prima historia abest nisi ultima verba quibus discimus fabulam de Tosorthro fuisse. Ergo paene certum est sacerdotem lectorium non nominatum Imuthen nostrum fuisse.
Stele de Fame Setensis
Partes agit Imuthes etiam in inscriptione in insula Seti reperta, quae acta Tosorthro regnante vera referre asseverat, sed certe regnantibus Ptolemaeis incripta est. Hac in narratione Tosorthros, septem annorum fame et inopia—Nilo terram non inundante—vexatus, consilium capit a sacerdote lectorio supremo Imuthis, iam, ut videtur, deus facti. Sacerdos, fortasse ab Imuthe inspiratus, descriptionem naturalem Summae Aegypti dat, qua rex deum Chnubin innundationem regere discit. Tosorthros igitur sacrificium Chnubidi facit, et postea ipsum in somnio videt, quo deo iuvente Tosorthros feliciter finem fami facit.
In litteris hodiernis
In pelliculis The Mummy ('Mumia') annorum 1932 et 1999 (et nonnullis eorum sequelis), nomen cadaveris medicati monstrosi animati est Imuthes (illa pellicula Im-Ho-Tep, hac Imhotep sine hyphenibus). Paucum huic personae cum Imuthe historico (ne aevum quidem, nam in hac pellicula, Imuthes sub Pharaone Setho I vixit), sed certe quandam inspirationem (vel nomen saltem) ab eo deduxit.
Causa harum pellicularum, nomen Imhotep satis bene notum est, et saepe nomina fictiva aegyptia in -tep exeuntia hodie finguntur, sed sunt etiam qui nomen ferunt Imuthis, e.g. Imuthes Durham, lusor harpasti.
Olea europaea
Olea europaea, vulgo olea vel oliva dicta, est species generis Oleae, plantarum florentium familiae Oleacearum. Planta est arbor perutilis, endemica in regionibus quae Mare Mediterraneum circumiacent, qui fructus edules praebet.
Oleis pro multis usibus variis per totam orbem terrarum ab hominibus diutissime cultis, prope centiens centena milia olearum arborum iam crescunt, quarum pars maior pro oleo liquido.
Historia
Homines oleam arborem tot postea annos colere initiaverunt ut inter veterrimas arbores cultas in orbe terrarum sit, sata ante inventionem scribendi. Initio indigena soli Asiae Minori, unde olea ad reliquas regionum, quae Mediterraneum Mare cirumceunt, circa sex milia annos postea extendit. Circa quinque milia annos postea in Creta serebatur, atque in Aegypti sepulcris, circa quattuor milia annos postea extructis, inventa est.
Aliquando Graeci et Romani oleas in suas culturas religionesque proprias asciverunt, et in multis scriptionibus, quae hodie exstant, et arbori oleae et oleo attigerunt. Apud Graecos, oleum, quod in lanternis sacris templorum per Ludos Olympicos crematum est, symbolus puritatis fuit, et rami oleagini, ex quibus folia in coronam pro victore ludorum texta sunt, pacem felicitatemque repraesentaverunt. Consociatio Graecae oleae cum pace orta est ab antiqua Graeca fabula de fundandis Athenis, qua Athena cum Poseidone pro patrocinio urbis certavit. Apud hanc fabulam, cives Athenienses petiverunt ut uterque deus urbi donum daret. Poseidon igitur scaturigines aquae salsae suo tridente fecit. Postquam Athena oleam arborem dedit, quae esse melius donum ab civibus aestimata est; ergo patrocinium urbis Athenae tributum est.
Etiam oleis ab Romanis eodem modo aestimatis, suum imperatorem corona oleagina decoraverunt, et loci de olea arbore in mythologia Romana etiam inveniuntur, qualis locus de fundanda Roma in hac fabula ex Aeneide, scripta Vergilii, qua Aeneas regi oliva in manu demonstrat se Troianosque ad hanc patriam pace navigavisse atque cuiquam malum ferre nolle:
Nutritio
Hodie olea praecipue colitur ut producamus oleum, quod multa varia commoda sana habet. Oleum ex magnis quantitatibus adipum bonorum et sodii et modicis quantitatibus vitamini E et ferri et cupri constat.
Quantitates magnae adipum bonorum protoplasmatum muros corporis confirmant, quod protoplasmata stabiliora facit. Protoplasmata stabiliora auxilio vitamini E impeditionem multorum malorum, velut cancri et impetuum cardiacorum et apoplexiarum cerebri et malorum intestinorum, efficere possunt. Etiam continentiam malorum, velut asthmatis et arthritis et fulgores calidi, adiuvare possunt. Praeterea ferrum et cuprum necessaria pro bona valetudine sanguinis et iecoris sunt.
Quantitas magna sodii in oleis pressionem magnam sanguinis et multa alia mala efficere potest. Ergo oleae, perinde omnes cibi, moderate consumantur.
Fabricatio olei
Fabricatio olei ex gradibus multis constat. Primum stirpes et folia oleae arboris amoventur, et oleae aqua lavantur ut saxa et harena amoveantur; nam saxa et harena machinamentum laedunt. Deinde oleae in gluten moluntur. Hoc gluten comiscetur et calefit ut olei summa, quae produci potest, augeatur. Deinde oleum et aqua ex glutine amoventur. Tandem in gradu postremo fabricationis oleum ex aqua separatur et ita reconditur ut frigidum et in tenebris maneat.
Flaignes-Havys
Flaignes-Havys  est commune Francicum 119 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Hancheng
Hánchéng vel litteris Sinicis 韩城 est urbs provinciae Xensiae Sinarum. Haud longe distat oppidum Longmen ubi natus est rerum gestarum scriptor Sima Qian.
Louplande
Louplande  est commune 1526 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Alba Villa (discretiva)
Alba Villa potest:
Volutatio ovorum
Volutatio ovorum, sive volutatio ovorum paschae, est ludus a maioribus traditus quod ovis pascha luditur. Gentes diversae translationes diversas ludi, quod plerumque ovis coctis ornatisque luditur, habent.
Civitatibus Foederata Americae
Civitatibus Foederata Americae, Volutatio Ovorum Paschae est res annua, et in pratulo Domus Albi quaque pascha liberis parentibus eiusque habetur.
Volutatio Ovorum ipsa est certamen, quo liberi ovum per herbam cochlearibus manubrii longi impellunt. Res comitantes praesentias homonum Domus Albi habitus leporis paschalis gerentum, orationes et lectiones libri ad administris Consilii Praesidis, ostentationesque ovorum ornatorum comprehendunt.
Traditionem relatam secundum, Dolley Madison, uxor Iacobi Madison Praesidis, anno 1814 rem incepit et centi e liberos ova ornata sua tulerunt ut ludi particeps essent. Locus archetypus in pratulo Capitolii Civitatum Foederatarum, sed anno 1977 pratulum novum satum est et hortulani rem sustulerunt. Tum Congressus pratulo uti pro area lusoria prohibuit. Cum aliqui liberi, in his sui, petiverunt, Rutherford Birchard Hayes Praeses uxorque sua Lucia Hayes rem ad pratulum Domus Albi adduxerunt. Consuetudo magisterio Franklini Delano Roosevelt Praesidis relicta est, et a Mamie Eisenhower magisterio mariti eius resuscitata. Mamie Eisenhower liberos nigros primum ad rem invitavit. Anno 2009, Baracus Obama Praeses para cinaeda liberosque eius ad Volutationem Ovorum Paschae invitavit. Familiae parentum cinaedum antehac Volutationi Ovorum aderant.
Die 13 Aprilis 2009, Obamae Volutationem Ovorum Paschae primam suam habuerunt. Argumentum "Ludamus (Anglice: Let's go play)" ut juvenes vitas sanas actuosas agere cohortaretur electum est.
Res in pellicula annis 2007 National Treasure: Book of Secrets monstrata est.
1666 van Gent
1666 , olim designationibus 1930 OG, 1927 SQ, 1937 YC, 1940 SD, 1942 EK, 1943 QC, 1951 AY, 1953 VC, 1953 XR, 1959 NG, 1966 VF, et A914 SC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico van Gent in Statione Australi Lugduni Batavorum versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1666 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fricdislaria
Magister civium est Hartmut Spogat.
Clara Bloom
Clara Bloom (nata Patricia Claire Blume die 15 Februarii 1931 Londinii in vico suburbano Finchley), alumna Scholae Artium Musicae et Scaenicae Guildhall et Scholae Centralis Artium Rhetoricae et Scaenicae, est pellicularum actrix Britannica. In pellicula The King's Speech (2010) partes reginae Mariae egit.
Villers-sous-Ailly
Villers-sous-Ailly est commune Francicum 185 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Étreillers
Étreillers est commune Francicum 1'204 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
87 Sylvia
87 , olim designatione A909 GA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Normanno Roberto Pogson in Observatorio Madraspolitani versato repertus est. Astronomi interdum censebant appellationem "Sylvia" ad honorem primae mulieris Camilli Flammarion, Sylviae Petiaux, datam esse; repertor autem ipse nomen Rheae Silviae, Romuli et Remi matris, se adoptavisse confessus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 87 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Glaine-Montaigut
Glaine-Montaigut est commune 536 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Gaius Caecilius Strabo
Gaius Caecilius Strabo (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 117) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Anno 105 consul suffectus creatus est atque designatus Corelliam Hispullam, filiam Quinti Corellii Rufi accusavit, quam Plinius Minor defendebat. Frater Arvalis annis 101 - 105 aut diutius erat. Anno 117 mortuus est.
Mons Causarius
Mons Causarius (Italiane: Montecosaro) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Maceratensi situm. Incolae Montecausarienses appellantur.
Ioannes Xaverius Hyacinthus Montrouzier
Reverendus Pater Ioannes Xaverius Hyacinthus Montrouzier (1820-1897) fuit presbyter Maristus, explorator, botanista, zoologus, et entomologus Francicus, qui in floram faunamque Melanesiae, praecipue Novae Caledoniae, inquisivit. Unde aliquot Hemipterorum species et genera (inter quae Amicropem e familia Rhyparochromidarum) descripsit. Socius fuit Societatis Linnaeanae Lugdunensis.
Palaeontologia
Palaeontologia   (ex verbis Graecis παλαιός 'antiquus' + ὄν 'ens' + λόγος 'studium'), sive fossilium investigatio, est pars (zoologiae), studium animantium exstinctorum per fossilia cognitorum.
Disciplinae palaeontologicae sunt
Richland Comitatus (Illinoesia)
Richland Comitatus (Anglice:  Richland County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 16233 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Olney, die 24 Februarii 1841 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Étréaupont
Étréaupont est commune Francicum 916 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Cassagnes (Oltis)
Cassagnes est commune Francicum 202 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gimeaux
Gimeaux est commune 396 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Castelfranc
Castelfranc est commune Francicum 392 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ultima Cena (Franciscus de Giudicis)
"Ultima Cena" (Italiane Cenacolo della Calza) est pictura muralis a Francisco de Giudicis confecta, quae etiam hodie in refectorio conventus iuxta Calceam Florentiae monstratur.
La Ferté-sur-Chiers
La Ferté-sur-Chiers  est commune Francicum 187 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Laudiacum
Laudiacum, vulgo Louè, est commune 2129 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
8304 Ryomichico
8304 , olim designationibus 1995 DJ1 et 1991 EE5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Mons Fani
Mons Fani (alia nomina: Montefano) (Italiane: Montefano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Maceratensi situm. Incolae Montefanenses appellantur.
Cogornum
Cogornum (Italiane: Cogorno) est municipium Italiae, circiter 5 630 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Cogornenses appellantur.
Fractiones
Breccanecca, Costa, Monticelli, Panési, San Salvatore (sedes municipalis).
Municipia finitima
Carasco, Chiavari, Lavagna, Ne.
Maximus Choupo-Moting
Maximus Choupo-Moting ( Hamburgi natus die 23 Martii 1989) est pedilusor Germanicus et Cameronensis inter alia ad turmam Hamburger SV II pertinuit. Nunc cum grege 1. FSV Mainz 05 ludit sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Cameronensis lusor est.
Florinus Nicolaus Jianu
Florinus Nicolaus (Dacoromanice Florin nicolae) Jianu (natus die 30 Decembris 1976 in Slatina in Olt circulo) rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.
Institutio et munus
Jianu apud Universitatem Bucarestensem ad annum 1999 mathematicae studebat et deinde ad annum 2001 apud Scholam Nationalem Studiorum Politicorum et Administrativorum sortibus humanibus. Tum in administratione praesidis Romaniae operam dedit.
Cursus honorum
Mensibus Martii ad usque Decembrem 2014 minister delegatus societatum minorum in consilio ministrorum Victoris Pontae fuit. Die 4 Ianuarii 2017 ei isdem magistratus in consilio ministrorum Sorin Grindeanu translatus est, nunc minister sui iuris in ministerio nuper creato. Iam die 2 Februarii 2017 se ab hoc magistratu recessit, quod consilium collegarum eius amnestiam criminum corruptionis decreverat. Hoc decreto Livius Dragnea, praeses factionis PSD, crimine absolutus est.
Familia
Jianu uxorem duxit atque filiam habet.
Rock Island Comitatus
Rock Island Comitatus (Anglice:  Rock Island County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 147'546 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Rock Island , anno 1831 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum (accurate 10.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Samuel Eto’o
Samuel Eto’o (natus in Nkon die 10 Martii 1981) est pedilusor Cameronensis qui cum turmis Real Madrid, FC Barcelona, et Inter lusit. Nunc ad Anschi Machatschkala gregem Russicam pertinet, sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Cameronensis lusor est. Mense Septembri 2021, Samuel Eto'o petitionem suam nuntiavit praesidentiae Foederationis Cameronis Football (Fecafoot).
Étouvelles
Étouvelles est commune Francicum 221 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Iustinianus I
Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus vel Iustinianus I Magnus (Graece: ) fuit Imperator Romanus Orientalis. Circa annum 482 Tauresii, quod hodie Taor nominatur, apud Scupos natus et 14 Novembris 565 Byzantii mortuus est.
De vita et regno Iustiniani
Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus erat filius agricolae. Lingua Latina fuit ei sermo patrius. Mater eius fuit Vigilantia, avunculus imperator Iustinus I. Avunculus providit, ut Iustinianus bene educatus esset. Anno 519 Iustinianus socius imperii factus est, anno 521 magister equitum et peditum praesentalis fuit, in eo anno etiam primum consul (annorum 528, 533, 534 consulatus secuti sunt) fuit. Die 1 Augusti anno 527 imperii socius a Iustino I factus est. Iustino mortuo Iustinianus imperator solus fuit.