cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Richardus Cromwell
Richardus Cromwell (4 Octobris 1626 - 12 Iunii 1712) filius erat Olivarii Cromwellis et Angliae et Scotiae et Hiberniae Dominus Protector a die 3 Septembris 1658 usque ad 25 Maii 1659.
Quod fratres sui natu maiores iam mortui erant, post patris mortem factus est Dominus Protector. Cum iam antea in Camera Communium sederet, tamen et voluntas et peritia ei defuerunt ad manendum Dominum Protectorem. Cum postulatum esset a Parlamento, officium sine dubitatione deposuit et sua voluntate actus in exilium iit. Itaque paulo post Carolus II factus est et Angliae et Scotiae et Hiberniae rex.
Aliter quam factum est patre suo non accusatus est causa interfectionis Caroli I regis.
1680 rediit Angliam et ibi usque ad mortem reductus in solitudinem vixit.
Leodium
Leodium sive Leodicum vel Legia (Francogallice Liège, Vallonice Lidje, Batave Luik, Theodisce Lüttich) est urbs circiter 196 000 incolarum in Vallonia, in Gallica (h.e., meridiana) Belgiae parte, ad Mosam fluvium sita, valens sedes oeconomiae, vecturae, culturae. Urbi Universitas Leodiensis sita est. Leodium metropolis est provinciae eiusdem nominis. In urbe reperitur notissimum Athenaeum de Waha multis artificiis ditatum.
Historia
Loco hodiernae Leodii homines iam ab antiquitate colebant. Circa annum 705, ibi caesus est Lambertus, episcopus Traiecti Moesae, dein canonizatus. Anno 722 Hubertus sedem episcoporum e Traiecto Moesae Leodium transtulit. Annis 972–1795 Leodium caput principatus erat, ubi ad revolutionem anni 1789 principes-episcopi monarchae fuere. Annis 1795–1815 Franciae, postea regni Nederlandiae pars fuerat, et anno 1830 inclusum est ad Belgicam, regnum sui iuris factam.
Tzadia
Tzadia  (Arabice تشاد, Francogallice Tchad) est civitas sui iuris in Media Africa, cuius terra antiqua nomine Latino classico Garamantia plerumque cognita est. Caput est N'Diamena.
Historia
Terrae Tzadiae a fine saeculo undecimo usque ad annum 1960 protectoratum et postea colonia Francica erant, quae ad Africam Aequatorensem Francicam pertinebant.
Sermones publici
In Tzadia, Lingua Francogallica est lingua publica, sed pauci Francice vero loquuntur: multi Arabice aut sermonibus loci loquuntur.
Religio
Magna incolarum Tzadiae pars circiter 55 centesimae se Islamica esse profitetur.
Banyoles
Banyoles (Hispanice: Bañolas) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 19159 incolarum sunt.
Publius Cornelius Dolabella (consul 283 a.C.n.)
Publius Cornelius Dolabella (natus saeculo 4 a.C.n., mortuus post annum 279 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Georgius Maniaces
Georgius Maniaces (Graece: Γεώργιος Μανιάκης, 998-1043) fuit dux militaris Byzantinus.
Publius Cornelius Dolabella (consul 283 a.C.n.)
Cursus honorum
Anno 283 a.C.n. Dolabaella una cum Gnaeo Domitio Cn.f. Calvino Maximo consul fuit. Exercitum Romanum in pugnam apud Lacum Vadimonium contra Boios et Etruscos duxit atque victor abiit et de eis triumphavit. Anno 279 particeps legationis ad regem Epiri Pyrrhum erat.
Georgius Maniaces
Maniaces in primis expeditione militari anno 1031 facta innotuit. Ibi Imperium Byzantium Halapiae victus(?) est sed tandem Edessam ex Seleucis cepit. Notissimus hoc gesto est Siciliam infecte revicisse ex Arabis anno 1038.
Aevum glaciale
Aevum glaciale vel aetas glacialis est diurturnum temporis spatium cum temperatura superficiei atmosphaeraeque telluris imminuuntur, ut nix, glacies polaris, et glaciaria alpina super terram continentalem crescant. Clima telluris inter aeva glacialia et aeva thermocepica variatur, cum glaciaria omnino absint. Tellus hodie in glaciatione quaternaria est.
Tales recentior dicitur Pleistocaenum, et in eo fere viginti periodi distinguere potest. Maxima in amplitudine dicitur periodi glaciales, et minima periodi interglaciales; et idem in priore aevis quoque putatur. Periodus ultimus, in mente populorum illud aevum glaciale appellatur; res magni momenti in historia nostrae speciei putatur.
Moiremont
Moiremont est commune 208 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Pernes-lès-Boulogne
Pernes-lès-Boulogne est commune Francicum 481 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Blaru
Blaru est commune Francicum 930 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Ioannes Evans
Ioannes Evans (vulgo John Evans, natus est die 17 Novembris, 1823 in Britwell Court, Buckinghamia – mortuus est die 31 Maii, 1908 Berkhamstediae in Comitatu Hertfordiensi) fuit archaeologus et geologus Anglicus. Evans Regalis Societatis Londiniensis sodalis fuit, accurate in hac anno 1864 cooptatus est.
Etiam filius eius Arthurus Evans clarus archeologus fuit.
Schlierbach (Badenia-Virtembergia)
Schlierbach  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'883 incolarum (anno 2013).
Universitas Georgiopolitana
Universitas Georgiopolitana (Anglice Georgetown University), primum Collegium Georgiopolitanum ad Ripas Potomaci Marylandiae rite appellata, est universitas privata Americana, anno 1789 condita Georgiopoli in vico urbano, quae ex anno 1871 Vasingtoniae comprehenditur. Una e clarissimis universitatibus esse existimatur, praeeminens studii et ludi. A Ioanne Carolo religioso Iesuita fundata, universitas veterrima Catholica in Civitatibus Foederatis est.
Dictum universitatis est “Utraque Unum.” Cantus Graecus et Latinus est “Hoya Saxa!” (Hoya = οἵα "qualia"). Inter clarissimos alumnos sunt Gulielmus Clinton, Philippus Rex Hispaniae, et Abdulla Rex Iordaniae.
Scholae
Sunt novem scholae intra universitatem.
Châtenoy-le-Royal
Châtenoy-le-Royal est commune Francicum 5'970 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Universitas Georgiopolitana
Scholae
Scholae duae solum baccalaureandis sunt:
Scholae quattuor solum graduatis sunt:
Scholae tres et baccalaureandis, et graduatis discipulis sunt:
Societates
Universitas Societatem Philodemicam, societatem litterarum disputandique, habet, quae anno 1830 condita, exedram disputandi in Aula Healiensi, media universitatis aula, est. Antoninus Scalia sodalis societatis erat cum discipulus universitarius esset.
Norba (Latium)
Norba (Italiane: Norma) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 100 incolarum, in Latio regione, in Provincia Latinensi situm. Incolae Norbani appellantur.
Mœurs-Verdey
Mœurs-Verdey est commune 300 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Pernes
Pernes est commune Francicum 1'638 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Quitum
Quitum vel Quitoa est urbs 1 978 376 incolarum (anno 2019), secunda ad incolas pertinens et caput Aequatoriae, climate alpino. Condita est die 6 Decembris 1534 a Sebastiano de Belalcázar Conquisitatore Hispanico. Die 10 Augusti 1809, se civitatem sui iuris ex Hispania proclamavit.
Begur
Begur (Hispanice: Bagur) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 4219 incolarum sunt.
Marnae
Marnae (Italiane Marne; dialecto Bergomensi Màren) sunt vicus urbanus Filaci in provincia Bergomate Italiae situs. Incolae Marnenses appellantur.
Arctiinae
Arctiinae sunt subfamilia papilionum. Toto orbe terrarum fere 11 000 specierum existant. In Europa 102 species sunt,, quarum 61 etiam in Europa media notae sunt.
Alcinous
Alcinous (Graece ) in Odyssea, carmine epico Graeco, fuit rex Phaeacum insulam Scheriam incolentium quo tempore Ulixes ibi advenit. Alcinous uxorem Areten habuit, filiam Nausicaam quae Ulixem repperit et protexit.
Salzaha
Salzaha est fluvius qui in Austria et Germania fluit. Ad flumen iacet magna urbs Salisburgum. Fluvius nomen habet quod sal per eum vehebatur usque ad saeculum XIX.
Nasser Bourita
Nasser Bourita (natus die 27 Maii 1969 apud Taounate) est politicus Maroci.
Alumnus est universitatis Rabatensis ubi iuri publico coniunctionum internationalium studuit. Apud ministerium rerum externarum Marocense operam dedit tam Rabati quam in legationibus variis, Vindobonae ab anno 1995, Bruxellis iuxta unionem Europaeam ab anno 2005. Minister delegatus a rebus externis iam a die 6 Februarii 2016 merens, die 5 Aprilis 2017, primo ministro Saʿd al-Dīn al-ʿUṯmānī, minister principalis a rebus externis nominatus est. Die VII mensis Octobris anno MMXXI, Nasser Bourita in caput rei Externorum Moroccan designatus est.
Les Fleurs du mal
Les Fleurs du mal ('Flores mali') est opus poëticum a Carolo Baudelaire anno 1857 divulgatum, Theophilo Gautier dedicatum, magni aestimationis in motibus pulchritudinis Symbolismi et Modernismi habitum. His in carminibus mores in malum decidentes et eroticismus tractantur. Liber propter morum improbitatem, quem vocant, a multis condemnatus est.
Franciscae meae laudes
(Solum carmen Latinum in libro est.)
Penin
Penin est commune Francicum 417 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Oceanus mundi
Oceanus mundi, Russice Мировой океан, est continuum aquarum oceanicarum Terrae systema, quod plurimum hydrosphaerae constituit, paene 71 centesimas superficiei Terrae contegens, volumine 1.332 billionum chiliometrorum cubicorum. Unitas et continuitas Oceani Mundi, cum libera commutatione inter suas partes, oceanographiae multum valet. Dividitur in nonnullas principales regiones oceanicas, a continentibus et variis proprietatibus oceanographicis finitas: hae divisiones sunt Oceanus Atlanticus, Oceanus Arcticus (raro mare Oceani Atlantici habitus), Oceanus Indicus, Oceanus Pacificus, et Oceanus Australis (saepe tantum australes Atlantici, Indici, et Pacifici oceanorum partes habitus). Aquae oceanicae vicissim a multis minoribus maribus, sinibus, at aliis conformationibus terrestribus intercluduntur. Oceanus Mundi in variis formis multa aeva persistit, sed notio singuli aquae corporis ex antiquitate classica (nomine Oceanus) descendit. Hodierna Oceani Mundi notio a Iulio Šokal'skij Russico oceanographo saeculum vicensimo ineunte facta est ad describendum quod videtur solus oceanus continuus, qui plurimum Terrae contegit et circumplectitur. Oceanus Mundi, quamquam continuus, animo concipi potest in Oceano Australi positum esse. Oceani Atlantici, Indici, Pacificique igitur videri possunt ut sinus vel lobi qui ad septentriones ab Oceano Australi patent. Porro ad septentriones, Atlanticus in Arcticum patescit, qui invicem ad Pacificum a Freto Beringensi adligatur:
Propinqua Oceani Mundi forma ad plurimas res ut constans tractari potest, quamquam re vera inconstans est: fluitatio continentalis eius conformationem continenter mutat.
Draco (signum)
Draco est etiam certum genus signorum militarium in exercitibus Romanorum usitatum.
Forma ususque descripti sunt in Ammiani Marcellini rebus gestis hisce verbis: Eum (sc imperatorem) post antegressos multiplices alios purpureis subtegminibus texti circumdedere dracones hastarum aureis gemmatisque summitatibus inligati, hiatu vasto perflabiles et ideo velut ira perciti sibilantes caudarumque volumina relinquentes in ventum, ut hoc visu insolito hostibus terrorem ingentem inicerent. Milites, qui hoc signum gesserunt, draconarii dicti sunt.
Mauricius Ravel
Mauritius Ravel (nomine puerile: Joseph Maurice Ravel; natus Ziburu in vico, 7 Martii 1875; mortuus Lutetiae, 28 Decembris 1937) fuit compositor Francicus. Inter sua opera celeberrima sunt Boléro et Daphnis et Chloé.
La Lande-Saint-Léger
La Lande-Saint-Léger est commune Francicum 313 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Nausicaa
Nausicaa (Graece ) in Odyssea, carmine epico Graeco, fuit filia Aretes et Alcinoi regis Phaeacum, insulae Scheriae incolarum, quo tempore Ulixes ibi advenit. Nausicaa Ulixem repperit et protexit.
Horti pensiles Babylonis
Horti Pensiles Babylonis (Graece: οἱ [τῆς Σεμιράμιδος] Κῆποι Κρεμαστοὶ Βαβυλώνιοι ), in Septem miraculis mundi, constructi erant a Nabuchodonosor II Babylonis, prope hodie Al-Hillah, Iraciae.
Châtenoy-en-Bresse
Châtenoy-en-Bresse  est commune Francicum 993 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Hadrianus VI
Hadrianus VI (natus Adriaan Florenszoon Boeyens Dedel seu Hadrianus Floris filius Boeyens Dedel), natus 2 die mensis Martii 1459, mortuus 14 die mensis Septembris 1523, pontifex maximus ecclesiae catholicae fuit. Hadrianus Batavus erat.
Vita
Hadrianus Floris f. Boeyens Dedel in urbe Batavae Traiecto ad Rhenum die 2 Martii 1459 natus est. Pater Hadriani Boeyentis Dedelis fuit ebenista Flor Boeyentis f. Dedel. Mater eius Geretrudis fuit. Avus Hadriani fuit Boeyens de Edele, proavus Hadriani fuit Ioannes Edel. Primum cognomen "Boeyens" a patronimico "Boeyentis filio" pendet. Secundum cognomen "Dedel" ab originaria forma "de Edele" tractum est.
Anno 1476 Hadrianus studia philosophiae apud universitatem Lovanii coepit. Post duos annos magister factus theologiae ac iuri canonico studuit. Anno 1491 doctor theologiae factus est. Devotio moderna Hadriano fuit.
Hadrianus rector et cancellarius universitatis Lovanii fuit.
Hadrianus praeceptor et postea consiliarius imperatoris Caroli V fuit.
Mense Novembri 1516 Hadrianus inquisitor magnus Aragonae et Navarrae, postea episcopus urbis Hispanicae Tortosae ac die 25 Iunii 1517 cardinalis a papa Leone X creatus est.
Pontificatus
Die 9 Ianuarii 1522 Filius Floris papa creatus est. Boeyentis Dedelis electio Romanis non placuit ac "Papa Barbarus" is vocatus fuit.
Hadrianus VI per saecula ultimus papa fuit qui non ex Italia venit. Nostra tandem aetate cardinales alienigenos papas eligere coeptum est, ut Ioannem Paulum II, qui a Polonia venit, et Benedictum XVI, qui natione theodisca erat, et Franciscum.
Sepultus est in ecclesia sanctae Mariae Animae (italice dell'Anima) ad collegium Teutonicum, ubi sepulcrum eius factum iussu episcopi Guilielmi de Enckevoirto qui unicus cardinalis in unico concistoro Hadriani fuit, quem papa moriens unum atque unicum cardinalem creaverat, adhuc exstat.
Saint-Féliu-d'Avall
Saint-Féliu-d'Avall (Catalane Sant Feliu d'Aval) est commune Francicum 2'539 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Argelaguer
Argelaguer (Hispanice: Argelaguer) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 424 incolarum sunt.
Cultura Cycladum
Cultura Cycladum vocantur societates praehistoricae Aetatis Aeneae in insulis Cycladum in Aegaeo mari. Ad reperta archaeologica pertinent figurae Idola Cycladica nominatae, imagines in tectoriis pictae res domesticae. Cultura Cycladum Culturae Minoae in insula vicina Creta propinqua est, sed quibusdam proprietatibus differt.
Flavius Neoterius
Flavius Neoterius (natus ignoto anno, mortuus post annum 402) miles et vir publicus Romanus fuit.
Cursus honorum
Neoterius anno 366 tribunus et notarius Valentiniani I imperatoris in Africa fuit. Familiaris fuit Theodosii, qui eum, postquam imperator orientis factus est, annis 380/381 praefectum praetorio per Orientem fecit. Anno 385 in Italia et 390 in Gallia sub Valentiniano II imperatore eundem honorem administravit. Eodem anno consul nominatus est. Fuit collega Valentiniani II. Anno 402 adhuc vivebat.
Landepéreuse
Landepéreuse est commune Francicum 357 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Magnaldi Cortis
Magnaldi cortis seu Manum curtis seu Minocurtis seu Minor curtis seu Minorum curtis (Francogallice Minaucourt-le-Mesnil-lès-Hurlus) est commune 50 incolarum (anno 2016) Franciae praefecturae Matronae in regione Oriente Magno.
Stosavia
Salugus  (Germanice  Safien , Romancice Stussavgia) est parvus vicus Helveticus 318 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Regoredus
Regoredus  (Italiane  Roveredo) est vicus Helveticus 2393 incolarum (anno 2009) qui ad pagum Grisoniam pertinet. Regoredus, qui ad meridiem versus limini cum pago Ticino adiacet, est districtus Moesae caput.
Ambrosia (discretiva)
Ambrosia est:
Châtenay (Arar et Liger)
Châtenay  est commune Francicum 159 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Saint-Féliu-d'Amont
Saint-Féliu-d'Amont (Catalane Sant Feliu d'Amunt) est commune Francicum 905 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Breitengüßbach
Breitengüßbach  est vicus et commune Bavaricum 4'578 incolarum (anno 2012).
Factio democratica (Romania)
Factio democratica (Dacoromanice Partidul Democrat vel PD) annis 1993 - 2007 factio socialis democratica necnon Christiana socialis Dacoromanica fuit.
Historia
Ut Factio Socialis Democratica (PSD) Factio Democratica (PD) e Factione Communistica constituta est, cum anno 1991 propter controversiae politicae inter duces Frontis Salvationis Nationalis (FSN) Petrum Roman praeses ministrorum atque Ioannem Illiescu praesidem Rei Publicae ortae sunt. FSN autem post dictaturam Communisticam depositam ab eius duces condita erat. Hic anno 1993 Factionem Socialem Democraticam, ille PD condidit atque eius primus praeses electus est. Postea PD etiam ad Internationale Socialisticum admissa est. Anno 2007 cum Factione Liberali Democratica (PLD) ad Factionem Democraticam Liberalem (PD-L) consociata est, cuius primus praeses Aemilius Boc, adhuc praeses PD electus est.
Ambrosia
Ambrosia (Graece ) in mythologia Graeca fuit cibus (vel secundum nonnullos potus) deorum immortalium. Nectar in eadem mythologia fuit potio divina (sed apud alios cibus).
Ambrosia caelestibus erat causa et pignus immortalitatis. Quam rem et in Apulei Metamorphoseon libris reperimus, cum Iuppiter Psychi poculum ambrosiae porrigit hisce verbis: Sume, Psyche, et immortalis esto.
Boinville-le-Gaillard
Boinville-le-Gaillard est commune Francicum 614 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Anglès
Anglès (Hispanice: Anglés) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 5637 incolarum sunt.
Benedictus XVI
Eius apostolica sententia "Cooperatores veritatis" a versu VIII Epistulae III Ioannis deprompta est: "Nos ergo debemus sublevare huiusmodi, ut cooperatores simus veritatis."
Die 11 Februarii 2013 papa Benedictus XVI ex inopinato nuntiavit Haec sunt verba quibus Benedictus XVI se ministerio renuntiare declaravit: «Non solum propter tres canonizationes ad hoc Consistorium vos convocavi, sed etiam ut vobis decisionem magni momenti pro Ecclesiae vita communicem. Conscientia mea iterum atque iterum coram Deo explorata ad cognitionem certam perveni vires meas ingravescente aetate non iam aptas esse ad munus Petrinum aeque administrandum. Bene conscius sum hoc munus secundum suam essentiam spiritualem non solum agendo et loquendo exsequi debere, sed non minus patiendo et orando. Attamen in mundo nostri temporis rapidis mutationibus subiecto et quaestionibus magni ponderis pro vita fidei perturbato ad navem Sancti Petri gubernandam et ad annuntiandum Evangelium etiam vigor quidam corporis et animae necessarius est, qui ultimis mensibus in me modo tali minuitur, ut incapacitatem meam ad ministerium mihi commissum bene administrandum agnoscere debeam. Quapropter bene conscius ponderis huius actus plena libertate declaro me ministerio Episcopi Romae, Successoris Sancti Petri, mihi per manus Cardinalium die 19 aprilis MMV commissum renuntiare ita ut a die 28 februarii MMXIII, hora 20, sedes Romae, sedes Sancti Petri vacet et Conclave ad eligendum novum Summum Pontificem ab his quibus competit convocandum esse. Fratres carissimi, ex toto corde gratias ago vobis pro omni amore et labore, quo mecum pondus ministerii mei portastis et veniam peto pro omnibus defectibus meis. Nunc autem Sanctam Dei Ecclesiam curae Summi eius Pastoris, Domini nostri Iesu Christi confidimus sanctamque eius Matrem Mariam imploramus, ut patribus Cardinalibus in eligendo novo Summo Pontifice materna sua bonitate assistat. Quod ad me attinet etiam in futuro vita orationi dedicata Sanctae Ecclesiae Dei toto ex corde servire velim», Textus officialis declarationis. se a munere discessurum esse die 28 Februarii 2013.
Ante eum solum septem papae (Pontianus, Clemens I, Silverius, Benedictus IX, Gregorius VI, Gregorius XII atque Caelestinus V) ante mortem sedem sanctam reliquerunt.
Vita
Natus Altötting in districtu Bavarico die Sabbati Sancti, Iosephus Ratzinger eodem die in Vigilia Paschali baptizatus est more fidei Catholicae Romanae. Bene meruit in ludis patriae, sermonem Latinum discens inter ceteras disciplinas. Ipse, secundum legis praeceptum, anno 1941 ad Iuventutem Hitleranam accessit, sicut et ceteri aequales. Secundum leges populi sui, in militibus Germanicis inscriptus vergente belli fine stationem suam reliquit domumque revertit. Studiis theologicis incubuit et die 29 Iunii 1951 una cum Georgio Ratzinger fratre, sacerdos a Michaele Cardinale de Faulhaber ordinatus est. Ab 1958 Ratzinger fuit theologiae dogmaticae et historiae dogmatis professor Frisingae, Bonnae, Monasterii, Tubingae (1966-1969) et Ratisbonae. Tubingae theologi Ioannis Küng qui ipsum papam acri subtilique ingenio et iudicio percensebat, socius et collega fuit.
Ex anno 1962, Iosephus Ratzinger Concilio Vaticano Secundo interfuit; erat consiliarius Iosephi Cardinalis Frings, qui eum theologiae peritum magni aestimavit.
Archiepiscopus Archidioecesis Monacensis et Frisingensis institutus et cardinalis anno 1977 a Paulo VI creatus est. Anno 1981, a Ioanne Paulo II praefectus Congregationis pro doctrina Fidei in Vaticano factus est.
Pontificatus
Anno 2005, a S.R.E. cardinalibus in summum pontificem electo, nomen "Benedicti XVI" sibi imposuit, recordans papam Benedictum XV, qui tempore Belli Orbis Terrarum I strenue pro pace se impendit, et Sanctum Benedictum, qui culturam Europaeam saeculis V et VI maxime fovit.
Benedictus XVI insigne paparum substantialiter mutavit. Eius insigne non iam a tiara coronabatur, sed a mitra. Elogium eius fuit "Tu es Petrus et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam."
Mense Augusto anno 2005 Coloniae Agrippinae, Dies Mundiales Iuventutis a papa Benedicto XVI, magno concursu cardinalium et episcoporum facto, coram circa una millione fidelium sollemniter celebrati sunt.
Die 24 Martii 2006, Benedictus XVI quindecim cardinales creavit, inter quos duodecim nondum octoginta annos nati erant, ut papam eligere possent. Mense Maio 2006, iter in Poloniam fecit, et mense Iulio Valentiam in urbem Hispanicam. Aestate 2006, Tarcisius Cardinalis Bertone successor Cardinalis Angeli Sodano in munus Secretarii Status a papa Benedicto XVI factus est.
Mense Septembri 2006, Benedictus XVI in patriam suam, Bavariam iter fecit. Apud universitatem Ratisbonae, sermonem de fide et ratione in religione Christiana ac Islamica habuit, qui non recte intellectus est et in orbe terrarum controversias et etiam tumultus concitavit. Die 28 Novembris, ipse iter in Turciam, primam civitatem cultu Islamico motam a se visitatam, coepit. Urbes Ancyram et Ephesum et Constantinopolim visitavit, ubi patriarchae oecumenico Bartholomeo I occurrit. Mense Decembri, papae opinio contra euthanasiam controversias in Italia concitavit.
Die 7 Iulii 2007 Benedictus XVI litteras apostolicas Motu Proprio datas Summorum Pontificum promulgavit, quae decernunt ritum Tridentinum sanctae missae a sancto papa Pio V constitutum et a Ioanne XXIII anno 1962 postremum recognitum in omnibus dioecesibus orbis terrarum rursus permitti. Paulo post Congregatio pro Doctrina Fidei argumentum epistulae encyclicae papae Ioannis Pauli II Ut unum sint abunde confirmavit. In eo dicitur Ecclesiam Catholicam solam et veram ecclesiam esse (cf. Textus Latine).
Die 24 Novembris 2007 Benedictus XVI viginti tres novos cardinales, inter quos duodeviginti electores, creavit.
Inter vigiliam Paschae Benedictus XVI Magdi Allam scriptorem diarii Italicum oriundum ex Aegypto, qui semper pugnax contra religionem Islamicam est et de suspicatis periculis eius scribit, baptizavit. Baptismo Magdi Allam testis adstitit Mauritius Lupi, publicus factionis dextrae Forza Italia vir.
Die 24 Ianuarii 2009 papa Benedictus XVI sacrorum interdictum contra episcopos Fraternitatis Sacerdotalis Sancti Pii X, anno 1970 ab archiepiscopo Francico Marcello Lefebvre conditae, abolevit. Hoc decretum per orbem terrarum controversias iterum concitavit, quia unus fraternitatis episcopus, Ricardus Williamson, dictus est inter colloquium percontativum cum televisione Suecica habitum holocaustum umquam factum esse negavisse. Post has res gestas Benedictus in multis difficultatibus cum fidelibus sed etiam cum episcopis quibusdam versatus est, de qua re epistula mense Martio 2009 edita questus est.
Eodem tempore multi (et etiam episcopus quidam ) intellegere non potuerunt cur Benedictus XVI et Conferentia Episcoporum Italiae dixissent contra patris eius voluntatem Eluanam Englaro, mulierem quae septendecim annos sine sensu propter autocineti sinistrum casum manserat, artificiose nutriendam esse.
Quod denuo ad Italiam attinet, multi diurnarii putabant rem incomprehensam papam nihil dixisse de Silvii Berlusconi modo vivendi, quem ipsi scribebant dissolutum esse. Benedictus invicem Berlusconi in aeroportu et postea scribae a secretis eius Ioanni Letta obviam se dedit.
Post haec, diari episcoporum Avvenire praefectus, diurnarius catholicus Dinus Boffo, qui etiam Silvium Berlusconi propter vitam eius percensuerat, ut Ecclesiam defenderet, se a munere removere debuit quia diaria quae ad Berlusconi pertinent scripserunt Boffo homophylophilum fuisse.
Die 17 Ianuarii 2010, secundus papa post Ioannem Paulum II, synagogam Romanam invisit. Homilia Contionatoris Domus Pontificalis Raineri Cantalamessa tamen die 2 Aprilis 2010 inter missam Diei Passionis Domini coram papa ipso per orbem terrarum novas controversias concitavit, quia diariorum et proculvisionum libellos accusatorios contra Ecclesiam Catholicam propter presbyterorum turpitudines contra pueros cum holocausto comparavit. Potius tamen dicatur quod Cantalamessa locum epistulae proferebat sui amici Iudaei, qui hanc comparationem fecerat, et de turpitudinibus ipsis nihil dicere voluit.
Sunt praeterea qui subiciant Ratzinger ipsum, cum Monacensis archiepiscopus fuisset, presbyterum quendam texisse qui actus sexuales cum puero gesserat, quamquam ut papa a nonnullis habetur magis quam decessores sui contra haec crimina fecisse.
Die 24 Maii 2012 Papae Benedicti XVI servus, Paulus Gabriele, comprehensus est quia secreto papae epistulas abstulerat et diurnario vendiderat.
Ars Gothica
Ars Gothica est modus artisticus, praecipuus Europae, qui inter saecula XII et XV floruit. Originem habuit saeculo duodecimo in Francia, sed quoque modi regionalis creverunt. Adiectivum Gothicus contemptim adhibitum est in Renascentia ut denotaret quod Romanum vel Graecum non est, sed "barbaricum." Medio Aevo haec ars, propter suam originem, opus francigenum vocabantur. Ars Gothica variis generibus se diffudit in multis locis:
Benedictus XVI
Pontificatus
Die 11 Februarii 2013, in consistorio, Papa Benedictus XVI libere abdicationem suam annuntiavit. Qua de causa hora vicesima diei 28 Februarii expleta, sicut ipse Benedictus XVI decreverat, Apostolica Sedes vacare coepit, ita ut omnia quae ad novum Conclave convocandum praescripta erant mox fierent. Eadem die Sanctae Romanae Ecclesiae Camerarii fuit privatis Romani Pontificis aedibus sigilla apponere. Decani autem Cardinalium Collegii fuit, ubi primum a Cardinale Camerario vel a Praefecto Domus Pontificiae de Pontificis documento abdicationis fuerit edoctus, omnibus Cardinalibus hanc nuntiare, eosque convocare ad Conclave ut novus Romanus Pontifex eligeretur.
Papa emeritus
Die 22 Februarii 2014 Romae consistorio adfuit.
Die 27 Aprilis 2014 Franciscus suorum decessorum Ioannis XXIII et Ioannis Pauli II canonizationem celebravit, papa emerito Benedicto XVI praesente.
Die 19 Octobris 2014 Benedictus beatificationi papae Pauli VI adfuit.
Die 14 Februarii 2015 Romae consistorio adfuit.
Mense Decembri 2015 Romae adfuit, cum iubilaeum extraordinarium anni 2016 coepit.
Pakol
Pakol (litteris Perso-Arabicis پکول) est genus pillei lanei qui in Pakistania et Afghanistania geritur. Aliqui historici putant eum aevo Hellenistico ex causia Macedonica orta esse, sed alii hanc originem negant.
Benedictus XVI
Papa emeritus
Die 28 Decembris 2022 Franciscus papa aditu generali suo admonuit, ut papa emeritus in precationes insereretur, cum ille graviter aegrotaret. Secundum Vaticanos nuntios, valetudo Benedicti XVI cursu diei fiebat manifesto deterior, atque functiones corporeae necessariae deminui. Die 31 Decembris 2022, hora 9:34 annos nonaginta quinque natus in monasterio Matre Ecclesiae Civitatis Vaticanae mortuus est.
Epistulae encyclicae
Die 13 Martii 2007 Benedictus XVI adhortationem apostolicam postsynodalem Sacramentum Caritatis promulgavit, quae usum linguae Latinae promovet et caelibatum presbyterorum confirmat.
Die 13 Aprilis 2007 prima pars et anno 2011 secunda pars libri, quem papa de Iesu Christo scripsit et scripturus est, edita est.
Die 30 Novembris 2007 secundae litterae encyclicae Benedicti XVI de spe, quibus initium Spe Salvi, die 7 Iulii 2009 tertiae Caritas in Veritate, promulgatae sunt, quae editae sunt die 7 Iulii 2009, datae autem 29 Iunii.
Die 2 Octobris 2012 nuntiatum est novas litteras encyclicas de fide mense Ianuario 2013 editum iri, sed haec epistula Lumen Fidei a successore Benedicti papa Francisco et sub nomine eius, die 5 Maii 2013 edita est.
Consistoria
Die 26 Martii 2006 papa Benedictus XVI duodecim cardinales electores (et alios tres non electores) creavit. Cardinales electores erant:
Die 24 Novembris 2007 papa Benedictus XVI duodeviginti novos cardinales electores (et alios quinque non electores) creavit. Cardinales electores erant:
Die 20 Novembris 2010 Benedictus XVI viginti novos cardinales electores (et alios quattuor non electores) creavit, qui erant:
Die 18 Februarii 2012 duodeviginti novos cardinales electores (et alios quattuor non electores) creavit, qui erant:
Nexus externi
🇬🇷
Sedina buettneri
Sedina buettneri est papilio familiae Noctuidarum, in Oecozona Palaeoarctica endemicua, sed praeter Europam aliquando in Asia, litore Ponti Euxini, radicibus Caucasi, Mari Caspio, Irania, et Russia, et ad orientem ad Uralium regionem, Lacum Baical, et regionem Altai Montium, et in Iaponia Insulisque Curilensibus inventum.
Gaius Aurelius C.f. Cotta
Gaius Aurelius C.f. Cotta (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 200 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Sedina buettneri
Latitudo alarum est 20–35 mm. Singulus fetus ab Augusto ad Octobrem pervolat.
8927 Ryojiro
8927 , olim designationibus 1996 YT et 1995 TF8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Sedina buettneri
Larvae Carice acutiforme et speciebus generis Glyceriae vescuntur.
8927 Ryojiro
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8927 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gaius Aurelius C.f. Cotta
Cursus honorum
Circa annum 220 a.C.n. praetor fuit et anno 202 praetor urbanus. Anno 200 una cum Publio Sulpicio Ser.f. Galba Maximo consul electus imperium in Gallia Cisalpina accepit et exercitum contra Gallos seditiosos et Hamilcarem duxit. Sed hostes Aurelio invito iam a Lucio Furio Purpureone victi erant.
Siaosi Sovaleni
Siaosi ʻOfakivahafolau Sovaleni (natus die 28 Februarii 1970) est politicus Tonganus. Alumnus est universitatum Aucopolitanae et Oxoniensis, ubi arti informaticae studuit. Ab anno 1996 apud ministerium vectigalium Tonganum operam dedit. Minister a circumiectu a die 30 Decembris 2014, minister a rebus externis a die 6 Martii 2017 fuit, primo ministro Achille Pōhiva. Ipse primus minister die 27 Decembris 2021 factus est.
Gnaeus Domitius Cn.f. Calvinus Maximus
Gnaeus Domitius Cn.f. Calvinus Maximus (natus saeculo 4 a.C.n., mortuus post annum 279 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Familia
Pater eius Gnaeus Domitius Cn.f. Calvinus, consul anni 332 a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Anno 299 a.C.n. aedilis curulis fuit et anno 283 una cum Publio Cornelio Dolabella consulatum gessit. Cum collega contra Boios et Etruscos duxit atque victor abiit. Anno 280 dictator ad comitia habenda fuit et deinde primus e plebe censor electus est.
Campanulaceae
Campanulaceae sunt familia herbacearum plantarum florentium, fruticum, et raro parvarum arborum, saepe suco lacteo non toxicario praeditarum, quae circa 2000 specierum in septuaginta generibus continet. Inter quas sunt Campanula, Lobelia, Platycodon, et aliae familiares hortorum plantae.
Huic familiae est distributio paene cosmopolitana, sed praecipue in Hemisphaera Septentrionali. In Hemisphaera autem Meridiana, Africa Australis est mirifice copiosa a numeris huius familiae. Haec familia in Antarctica, Groenlandia septentrionali, et Sahara abest.
Plurimae classificationes hodiernae segregatam Lobeliacearum familiam inter Campanulaceas ut subfamilia Lobelioidearum disponunt.
Subfamiliae et genera
Campanuloideae
Lobelioideae
Cyphioideae
429 Lotis
429 , olim designationibus 1897 DL et A905 SA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 429 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Proelium ad Castellionem
Proelium ad Castellionem fuit proelium quod die 17 Iulii 1453 ad Castellionem inter copias Francicam et Anglicam pugnatum, Belli Centum Annorum finem attulit. Angli victi, ex Aquitania expulsi, nihil in Francia tenerunt nisi Calesium.
2012 Guo Shou-Jing
2012 , olim designationibus 1964 TE2, 1971 SF1, et 1974 MS agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Panagia Hecatontapyliane
Panagia Hecatontapyliane ("Santa Maria centum portarum") vel Panagia Catapoliane ("Sancta Maria in urbe inferiore") est antiquissima ecclesia byzantina in urbe Paroecia insulae Pari in Graecia. Ad ecclesiam duo alia aedicula et baptisterium cum fonte cruceiformo pertinent.
Origo nominis dubia est, cum ecclesiae centum portae non sunt.
Ecclesia ab anno 326 repetit; ab Helena, Constantini I matre, condita esse traditur. Iustiniano I imperatore ecclesia hodierna aedificasse fertur. Saeculo duodevicesimo graviter terrae motu laesa paulatum restituta est. Hecatontapyliane est notum sanctuarium Marianum, in mari Aegaeo secunda tantum post Panagiam Evangelistriam in vicina insula Teno.
Unio Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum
Unio Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum (Russice Союз Советских Социалистических Республик, tr. Sojuz Sovetskich Socialističeskich Respublik), breviter Unio Sovietica (Russice Советский Союз, tr. Sovetskij Sojuz) vel URSS seu URPSS (Russice СССР, tr. SSSR), fuit imperium in Europa orientali et Asia boreali mediaque situm, maxima mundi civitas ab anno 1922 usque ad annum 1991, quo dissoluta est.
URSS ab anno 1954 usque ad annum 1991 in quindecim rebus publicis constitit, quarum maxima erat Russia, illo tempore Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica (RSFSR) nominata. Sovieticae Unionis caput erat Moscua.
URSS rectionis genus erat socialismus cuius meta professa erat istam unionem in civitatem communisticam mutare. Factio regnatrix erat Factio Communistica Unionis Sovieticae.
Pastor
Pastor est custos animalium domesticorum, qui gregem puta ovium vel vaccarum vel caprarum vel anserum vel suum vel asinorum vel equorum custodit nonnumquam ope aliorum animalium sicut canum vel equorum. In Africa et Asia pastores etiam camelos servant et in Asia meridiana elephantes domesticos, in America meridionali lamas. Pastor ovium opilio nominatur, bovum bubulcus, armentorum armentarius, suum subulcus.
Unio Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum
Expansio
Ob Bellum Sovieto-Finnicum (annis 1939–1940, etiam "Bellum Hiemale" dicitur) pars Finniae est ad Unionem Sovieticam adiuncta et inclusa in illo tempore formatam Carelo-Finnicam Sovieticam Socialisticam Rem Publicam (quae anno 1954 facta est res publica autonoma in Russia).
Pastor
Aliae significationes
Metaphorice in ecclesiis sacerdos etiam pastor appellatur et Biblia Deum ipsum pastorem hominum appellat, exempli gratia in praeclaro psalmo 23: "Dominus pascit me, et nihil mihi deerit: / in pascuis virentibus me collocavit".
Unio Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum
Secundum bellum mundanum
Postquam Germania die 1 Septembris anni 1939 Poloniam invasit, secundum bellum mundanum incipiens, copiae Unionis Sovieticae die 17 Septembris anni illius etiam in terram illam incursaverunt. Unio Sovietica publice dixit sola ea invadere ne Germani totam Poloniam cepissent. Per pactum abstrusum, Germania et URSS Poloniam inter se diviserunt, et terrae hodiernarum Rutheniae Albae Ucrainaeque occidentalium factae sunt pars Unionis Sovieticae.
Die autem 22 Iunii 1941, copiae Germanicae Unionem Sovieticam invaserunt. Bellum Magnum Patrium incepit, quod detrimentum enorme affecit. URPSS cum auxilio Civitatum Foederatarum et Regni Britannici tandem Germaniam anno 1945 vicit. Post victoriam illam Unio Sovietica cum Civitatibus Foederatis Americae et alligatis terris in unum contra Iaponiam bellabat et recuperavit territoria, anno 1905 ab Imperio Russico perdita.
Bellum frigidum
Anno 1945, URSS fuit unus ex principalibus Consociationis Nationum conditoribus. Secundo bello mundano finito, accidit oppositio inter civitates "socialisticas," (quarum primaria erat Unio Sovietica) et "capitalisticas" (quarum principalis erat Civitates Foederatae Americae), "Bellum frigidum" vocatur. URSS adiuvabat regimina, quae declaraverunt intentionem constructionis socialismi in terris suis (in Corea Boreali, Cuba, Vietnamia, Afgania, etc.).
Illo tempore, progressus scientiae technicaeque in Sovietica Unione valens erat, e.g.:
Dissolutio
Anno 1985 Michael Gorbačëv dux URSS (ut Comissionis Centralis Factionis Communisticae Unionis Sovieticae secretarius generalis, praeterea annis 1988–1989 Praesidii Concilii Supremi, annis 1989–1990 Concilii Supremi, ab anno 1990 autem totius URSS praeses) factus est et reformationes certas in terra sua incepit. Anno 1991, postquam res publicae Unionem Sovieticam constituentes se civitates suarum iurum declaraverunt, URSS dissoluta est. Mense Decembri eodem anno praesidibus Russiae, Ucrainae, et Concilii Supremi Rutheniae Albae dissolutionem Sovieticae Unionis approbantibus, conventionem de creatione Independentium Civitatum Foederationis subscripserunt.
Rerum Publicarum Socialisticarum Sovieticarum Unionis nunc successor est Russia in Nationibus Unitis.
Institutio publica
Constitutio Unionis Sovieticae, anno 1977 accepta, declaravit populum potestatem omniam habere et potestatem rei publicae per Sovietos (Сonsilia) legatorum popularium (fundamentum politicum URSS formantium et instituta alia rei publicae recensentium) perficere. Antequam socialismus in Unione Sovietica Constitutione anni 1936 declaratus est, dictatura proletariati et agricolarus in URSS declarabatur, Constitutio anni 1936 autem "laborantes urbis et vici" (a Sovietis legatorum laborantium repraesentes) potestatem omniam in URSS habere.
In systemate politica Sovietica divisio potestarum negata est, et potestas legifera supra exsecutivam et iudicialem posita est. Decreta legislatoris, i.e. Sovieti (Consilii) Supremi URSS, fons iuris sola declarabantur. Creatio legum cotidiana de facto a Praesidio Sovieti Supremi URSS perfiebatur.
Incolarum numerus (milia)
Constitutio Unionis Sovieticae anni 1977 formationem "novae communicatis historicae - populi Sovietici" declaravit. Census anni 1989 284 decies centena milia incolarum in URSS numeravit, "nationalitates" (gentes) plus quam decies centena milia homines in URSS habentes fuere:
Aevum praehistoricum
Aevum praehistoricum (a Latino prae + Graeco ιστορία 'res gestae'), etiam historia ante litteras scriptas appellata, est spatium temporis inter usum primorum instrumentorum lapideorum ab homininis (abhinc annorum 3.3 milliones fere) et systemata scribendi primum excogitata, vel ut dicitur ante historiam relatam artisque scribendi inventam, cum historia propria coepisse habeatur. Usus symbolorum, notarum, et imaginum paene ab ineunte inter homines erat, sed prima systemata scribendi nota abhinc annorum 5300 fere apparuerunt, quae autem aliquot milia annorum late nondum asciscebantur. Usus systemum scribendi in nonnullis culturis solum saeculo undevicensimo adhiberi coeperunt, et in paucis, ne usque ad praesens quidem fit. Finis ergo praehistoriae pervariis temporibus in variis locis fiebat, qua pro causa hoc vocabulum minus in societatibus humanis describendis ubi praehistoria nuper finivit adhibetur.
Sumer in Mesopotamia, cultus humanus Vallis Indi, et Aegyptus antiqua erant primae civilizationes quae suas scripturas evolverunt et quae res gestas in tabulas referebant; quod iam Aetate Aenea ineunte fiebat.
Notio praehistoriae per Aevum Illuminationis oriri coepit in operibus antiquarianorum qui vocabulum primitivas adhibere solebant ad societates quae ante relata scripta fuerant. Primus autem prehistory, vocabuli Anglici, usus in Foreign Quarterly Review anno 1836 factus est.
Aetates
Aetas Lapidea est tempus cum homines, metallis nondum notis, instrumenta ex lapidibus lapillisque facerent. Huic aetati partes tres tribuuntur:
Intervallum ante Christum natum praecipue est:
Ecclesia Grundtvig
Ecclesia Grundtvigiana, in vico Bispebierg Hafniae Daniae sita, est aspectu inusitato, rarissimum templi expressionistae templum et una ex clarissimis civitatis ecclesiis.
De constructione
Ecclesiae est nomen Nicolai Frederici Severini Grundtvig, philosophi Danensis. Ut construeretur, certamen fuit quod vicit Petrus Klint. Prima petra deposita est Primo bello Orbis terrarum consumpto, die 8 Septembris 1921, et constructum est aedificium ad annum 1926, quamquam ultima opera intus et aedificia continentia vix anno 1940 confecta sunt a Caro Klint (vulgo Kaare), filio illius.
Petrus Klint per ecclesiam Grundtvig architecturae elementa commisit. Architectus visitavit ad consilium suum more maiorum danensium plurimas ecclesias, ex quibus imitatus est formas traditas constructionis, materias, ornamentaque. Klint iunxit formas modernas geometricasque expressionismi latericii cum lineis classicis tendentibus ad caelum styli Gothici. Per coemeterium vici Bispebierg, ad portam maximam ecclesiae, ampla via praetexta arboribus ducit, quae cum aedibus symetricis adiacentibus fere conformant axem perspectivae barrocum. In constructione maxime praevalet frons occidentalis, qui confertur organo musicae vel operi occidentali (Westwerk), quod abscondit campanarium altum 49 metra. Ad struendam navem mediam Klint creavit duplicem apicem pyramidalem gradatum superstantem tympano, talem qualia saepe videntur in ecclesiis danensibus, sed novo modo interpretatus est.
Naves mensuris amplis sunt; Hallenkirche est omnino longa 76 metra, larga 35 metra, media navis autem alta 22 metra. Interna, Gothico aspectu, 1800 homines continere possunt. Aedes constituitur sex miliis milium laterum flavorum, quae sunt materia more Danensi.
Dum aedificatur ecclesia, vicus incolarum circumcingens erectus debebat circumdare et illustrare templi praesentiam. Presbyterium ibi situm est.
Ecclesia hodie
Ecclesia potest visitari a peregrinis annum, etiam extra horas cultus. In aede etiam organum constructum a Marcussen & Søn (vulgo Marcussen filiique) canit.
Influentiae
Reykiavicae, in capite Islandiae, invenitur ecclesia Hallgrímskirkja, aedes erecta paucos annos post ecclesiam Grundtvig, in qua compositio stylorum Gothicorum modernorumque facta est.
Pontificia Universitas Gregoriana
Pontificia Universitas Gregoriana est "sacrarum disciplinarum et cum sacris connexarum Studium generale in Urbe" (i.e. Romae) et "ad hoc indole sua ordinata est ut ... hos fines assequatur:
Historia
Origo Pontificiae Universitatis Gregorianae quasi in illo ludo litterario exstitit, quem Sanctus Ignatius de Loyola (1491–1556), fundator Societatis Iesu, die 23 Februarii anno 1551 modesta appellatione Scuola di Grammatica, di Umanità e di Dottrina Cristiana gratis in domo ad Capitolii pedes Romae opibus adiutus a Gandiae clarissimo viro Francisco de Borgia conlatis, aperuit. Bibliotheca adhibita schola Collegium Romanum nominabatur. Iam eodem anno mense septembri ob ingentem iuvenum multitudinem schola in domum aptiorem (apud ecclesiam hodie nuncupatam S. Stefano del Cacco) translata est.
Anno 1553, ludus litterarius in academia seu in studio generali elevatus est, philosophiae atque theologiae scholis institutis, et iam 1556 Papa Paulus IV ius ad titulos academicos conferendos una cum elevatione ad formam universitatis dedit. Ipsa universitas sedem mutavit anno 1557 ob incrementum studentium, et in palazzo dei Salviati (hodie apud Collegium Romanum) aedes invenit. Iussu Gregorii XIII anno 1581, sedes nova duce architecto Bartolomai Ammannati exstructa est, quae die 28 Septembris anno 1584 inaugurata est. Quam ob rem Gregorius XIII fundator protectorque universitatis appellatur. Ad usum studentium, quorum numerus duo milia superavit, nova ecclesia Sancto Ignatio dedicata consiliis de Orazio Grassi aedificata est (1626–1650).
Facultates
Facultates sunt:
Alumni praeclari
Summi Pontifices Universitatis Gregorianae discipuli fuerunt:
Et etiam:
Inter studentes venerantur viginti sancti et triginta novem beati. Tres eorum exempli gratia nominantur: