cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingua Assamica
Lingua Assamica ad Linguas Indicas e divisione Indoiranica familiae Indoeuropaeae pertinet. In India adhibetur in civitate Assam.
Harry Potter and the Deathly Hallows
Harry Potter and the Deathly Hallows (Anglice), sive Harrius Potter et Mortalia Insignia vel Harrius Potter et Reliquiae Mortis, est ultimus Ioannae Rowling liber seriei fabularum in quibus Harrius Potter est prima persona. Liber in civitatibus Linguae Anglicae die 21 Iulii 2007 editus est.
Anglicum libri nomen est reditu difficile singulis dramatibus ignotis, quia hallows non est productivum Anglicum verbum; usus familiarissimus est sanctos significare, ut in All Hallows' Eve (vel Halloween 'Pervigilium Omnium Sanctorum'). Interpretibus Rowling dedit nomen facilius conversu Harry Potter and the Relics of Death  (Harrius Potter et Mortis Reliquiae).
Res (brevis)
Multis periculis superatis, Harrius mortem despiciens et inimicissimum suum et mortem ipsam vincit.
Responsiones criticae
Eminens criticus litterarius Haroldus Bloom de Harrio Pottero scripsit “Passus sum valde legendo. Scriptura horrenda fuit; liber fuit terribilis….Societas literaturaque nostra exscinduntur.”
Michael Pogodin
Michael Pogodin, filius servi (anno 1806 liberati), educatus est in Universitate Moscuensi, ubi anno 1821 studium complevit, et anno 1825 dissertationem De origine Rutheniae (Russice «О происхождении Руси») pro gradu magistri historiae defendit. Annis 1826–1844 erat professor historiae Universitatis Moscuensis. Anno 1841 factus est socius Academiae Scientiarum Petropolitanae.
De historia Slavica, ut plurimum Ruthenica antiqua, scripsit. Etiam est auctor nonnullarum narrationum de vita populi. Praeterea, quasdam ephemerides in lucem edidit. Societatis amoris sapientiae, a Demetrio Venevitinov et Vladimiro Odoevskij fundatae, particeps fuit. Postea rerum Slavicarum amicis propinquus erat.
Quartilla
Quartilla est persona Satyricon Petronii, Priapi sacerdos, quae ad pervigilium Priapi incitat Encolpium, Ascyltum, Gitonem.
Iacobus Parizeau
Iacobus Parizeau (natus Monte Regali die 9 Augusti 1930; ibidem mortuus die 1 Iunii 2015), oeconomiae peritus, fuit politicus Canadensis et a die 26 Septembris 1994 usque ad diem 29 Ianuarii 1996 provinciae Quebeci primus minister.
Reincarnatio
Reincarnatio' est notio ad religionem vel philosophiam relata, quae affirmat animam vel spiritum post mortem biologicam novam vitam in novo corpore incipere posse. Quae fides praecipue ex doctrina Hinduistica constat. Quae etiam est fides variarum religionum antiquarum et recentium, sicut Spiritismus, Theosophia, et Eckankar. Etiam in multis orbis terrarum gentibus, in Siberia, Africa Occidentali, America Septentrionali, Australia et aliis locis invenitur.
Plurimae sectae intra religiones Abrahamicas Iudaismum, Christianitatem, et Islam singulos homines reincarnari non credunt, sed certi greges intra has religiones reincarnationem revera probant; inter quos greges sunt antiqui et recentes Kabalismi, Catharismi, Druzismi, et Rosicrucianismi assectatores. Coniunctiones historicae inter has religiones vel sectas et fides de reincarnatione quae proprietates erant Neoplatonismi, Orphismi, Hermetismi, Manichaeismi, et Gnosticismi aevi Romani, cum religionibus Indicis, res recentis investigationis scholasticae fuit.
Multi Europaei et Americani Septentrionales decenniis recentibus reincarnationis studiosi facti sunt. Pelliculae, libri, et carmina recentia populo grata commemorationem reincarnationis saepe faciunt.
Daniel Johnson minor
Daniel Johnson  (natus Monte Regali die 24 Decembris 1944), iuris consultus et primorum ministrorum Danielis Johnson maioris filius ac Petri Marci Johnson frater, vestigiis ingressus patris fratrisque, est ipse politicus Canadensis qui fuit etiam breviter anno 1994 a die 11 Ianuarii usque ad diem 26 Septembris provinciae Quebeci primus minister.
Gregorius LeMond
Gregorius Iacobus, vulgo Gregory James, "Greg" LeMond (natus Lakewood in oppido Californiae die 26 Iunii 1961) est professionalis birotarius Americanus emeritus, qui, cursu viario certans, victoriam in Road Race World Championship bis (1983, 1989) et Circuitu Franciae ter (1986, 1989, 1990) reportavit, atque a multis spectatoribus maximus omnis temporis birotarius Americanus habetur. Negotiator commercialis etiam est, et doping vehementius contra dicit. Kathy uxorem habet liberosque tres, et variis causis benignis et organizationibus aperte favet.
LeMond anno 1986 factus est primus birotarius professionalis ex civitate extra Europam ortus qui in Circuitu Franciae vicit, et manet solus birotarius Americanus qui in hoc circuitu praevaluit, septem victoriis a Lance Armstrong reportatis ob abusum medicamentorum vetatorum exceptis. LeMond, cum in silva anno 1987 cum amicis occultus venaret, fortuite permultis globulis transfixus est, tam vulneratus ut in binis Circuitibus Franciae proximis certare nequiebat. Ad certamen nihilominus rediens, in Circuitu Franciam anno 1989 praeter opinionem vicit, per ultimam certaminis stationem Laurentium Fignon admirabiliter praeteriens. Titulum proximo anno feliciter defendit, suam victoriam tertiam et ultimam reportans, quod significat LeMond esse unum ex septem rectoribus qui tres aut plus Circuitus Franciae consecuti sunt. In otium venit mense Decembri 1994. In United States Bicycling Hall of Fame anno 1996 cooptatus est.
LeMond, avidus naturae studiosus et piscator, cum iam anno 1991 competitor in birotatione professionali esset, maximum Micropterum dolomieu notum cepit, piscem aquae dulcis familiae Centrarchidarum.
Circuitus Californiae
Circuitus Californiae (Anglice Tour of California), rite Amgen Tour of California appellatus, est professionale birotationis certamen stationum in UCI World Tour et USA Cycling Professional Tour quotannis habitum, certamen dierum octo et solus summae virtutis World Tour eventus in Civitatibus Foederatis. Anno 2006 constitutum est. A 650 ad 700 milia passuum (a 1045 ad 1126 chiliometra) per Californiam, civitatem Americanam, transit.
Sponsor certaminis est Amgen, societas Californiensis biotechnologiae dicata.
Sarah Polk
Sarah Childress Polk (nata die 4 Septembris 1803 in Murfreesboro, Tennesia – mortua est die 14 Augusti 1891 Nasburgi) Iacobi Knox Polk uxor, undecimi praesidis Civitatum Foederatarum Americae, fuit ergo a die 4 Martii 1845 usque ad diem 4 Martii 1849 prima reipublicae domina.
Bernardus Landry
Bernardus Landry, vulgo plene Jean-Bernard Landry (natus in oppido Saint-Jacques-de-Montcalm die 9 Martii 1937; mortuus die 6 Novembris 2018), fuit causidicus, oeconomus et politicus Canadensis. Alumnus fuit universitatis Montis Regii ubi studia medica incepit, iuridica absolvit. A die 8 Martii 2001 usque ad diem 29 Aprilis 2003 primus minister provinciae Quebeci meruit.
Encolpius
Encolpius est persona et narrator Satyricon Petronii.
Proles eorundem parentum
Proles eorundem parentum sunt familia consanguinea descendens gradu primo; si mares sunt, fratres, si feminae sorores appellantur.
Uterini et agnati etiam semifratres vel semisorores appellantur.
Qui proles novercae hominis sed non patris eiusdem hominis, vel vitrici hominis sed non matris eiusdem hominis sint, illi homini sunt sorores comprivignae vel fratres comprivigni.
Gemini fratres vel sorores sunt qui ab eadem graviditate nati sunt.
Lingua Orissensis
Lingua Orissensis (vulgo ଓଡ଼ିଆ vel ଓଡିଆ ) ad Linguas Indicas e divisione Indoiranica familiae Indoeuropaeae pertinet. In India adhibetur in civitate Orissa.
Agamemnon (persona Satyricon)
Agamemnon est persona Satyricon Petronii qui primus in partem huius mythistoriae nobis servatam videtur qui de arte rhetorica disputat (cap. 1-5); in Cena Trimalchionis (hospite Trimalchione) conviva est (26-78).
Lucianus Bouchard
Lucianus Bouchard (natus in  Saint-Cœur-de-Marie  hodie ad urbem Almam pertinente die 22 Decembris 1938), causidicus, est politicus Canadensis qui fuit a die 29 Ianuarii 1996 usque ad diem 8 Martii 2001 provinciae Quebeci primus minister.
Orestes (Euripides)
Orestes (Graece ) est tragoedia Graeca antiqua quae vitam Orestis postquam matrem cecidit enarrat. Ludum Euripides circa annum 408 a.C.n. docuit. Haec fabula velut continuationem Electrae addit quoniam res in ea gestae paucis diebus post Clytaemestrae necem geruntur. Ut et alibi in theatro Euripideo fit parum tragicus exitus videtur, immo etiam comicus videri potestː nam actio duobus matrimoniis finitur. Qua de causa fuerunt olim qui in hac fabula drama satyricum agnoscere vellent potius quam veram tragoediamː quae opinio hodie obsoluit.
Personae
Res Argi geruntur. Spectatores Atridarum regiae aditum adspiciunt.
De successu
Quamquam multis criticis parum verisimilis et parum consequenter elaborata visa est - exempli gratia eodem die ineunte fabula Orestes homo aeger et tabescens ostenditur, media fabula orator disertus et postrema parte belua quaedam ferox ("leo" secundum Menelai verba ) - nihilominus haec fabula Atheniensibus ceterisque Graecis, fortasse ob hanc ipsam inventionis novitatem, multum diuque placuit ut e magno numero papyrorum et manuscriptorum atque testimoniis posteriorum auctorum apparet. Usque ad aetatem Romanam adhuc in theatro agebatur, aetate Byzantina in scholis legebatur. A modernis neglecta est donec ab annis 1960 chaotica violentia huius fabulae temporibus turbatis sese accomodare visa est. Etenim iam Aristophanes Byzantius omnium personarum mores pravos esse iudicabat.
Notae
<References/>
Trulleum
Trulleum est facultas ad lavandum. In domis trullea sunt in culinis et balneis. Trulleo sunt patera aut pelvis, una vel duae valvae et cloaca. Aqua exeat ex valva; patera tenet aquam. Cloaca exhaurat aqua. Quidem trulleum habet facultatem saponi.
Lingua Singhalensis
Lingua Singhalensis (Siṁhala) ad Linguas Indicas e divisione Indoiranica familiae Indoeuropaeae pertinet. In Taprobane adhibetur.
Maria Antonia Austriaca (regina Franciae)
Maria Antonia Iosepha Ioanna Habsburgum - Lotharingia aut simpliciter Maria Antonia (Francogallice Marie Antoinette) nata Vindobonae die 2 Novembris 1755 - inter revolutionem post processum necata est Lutetiae die 16 Octobris 1793) fuit regina Franciae et Navarrae (1774 – 1789) postea regina Francogallorum (1789 – 1792). Frater eius imperator Leopoldus II anno 1791 praesto erat ad ordinem antiquum in Francia restituendum.
Vita
Maria Antonia erat filia imperatorum Francisci I et Mariae Theresiae. Die 16 Maii 1770 Maria Antonia Ludovico XVI regi Franciae nupsit; qui ex ea quattuor liberi genuit:
Reginae politicarum rerum imperitae vita levis, cui Versaliarum caeremoniae odio erant, semper calumnias multas provocavit. Inter eas notissima est historiuncula de monili quodam pretiosissimo, quae famas malas crescere fecit. Reapse regina factioni aulicorum reformationibus adversorum atque trossulorum fovebat dimissionem Annae Roberti Iacobi Turgot et Christiani Gulielmi de Lamoignon de Malesherbes machinans. Parlamento anno 1789 convocato regina haud iniuria imperii democratici et constitutionalis inimica summa declarata est. Regem incertum contra republicanos excitabat comite de Mirabeau auxiliante, ut monarchia salvaretur. Momento decisivo consensus semper ob Mariae Antoniae diffidentiam in constitutiones amicos ad irritum ducti sunt. Cum die 10 Augusti Palatium Laterariarum expugnatum esset, regina tranquilla et insolentiis multis intacta rebelliones observabat et obdurata perferebat. Una cum uxore fugit in diaetas Conventus nationalis unde captivi in Templum abducti sunt. Mense Decembri a rege separata est, quem ultima vice pridie decollationis (die 20 Ianuarii 1793) vidit. Die 3 Iulii ei abreptus est etiam filius Ludovicus XVII antequam Kalendis Augustis ipsa in carcerem Conciergerie veniret. Ante tribunal ducta est die 14 Octobris ubi crimen laesae maiestatis et belli interni impulsus accusata est. Insuper eam esse mulierem levissimam atque minime moralem iudices improbi et nullo argumento sincero fulti statuerunt.
Attamen Austriaca superba numquam dignitatem regiam deposuit neque vecors facta est et die 16 Octobris ad horam mediam ad patibulum duct est vulgo mobili gaudente. Cadaver apud Ecclesiam Sanctae Magdalenae in fossam iactum est, ubi iam uxoris corpus, antequam anno 1815 sollemniter in Fanum Sancti Dionysii Parisiense transferretur.
Antonius Rivas Palacios
Antonius, vulgo Antonio Rivas Palacios (Iturbe in urbe die 8 Novembris 1963 natus) est legatus et politicus Paraquariae.
Alumnus est universitatis nationalis Assumptionis et universitatis liberae Bruxellensis. Minister vicarius rerum externarum annis 2007-2008 et 2012-2013, legatus ad Aequatoriam ab 2010 usque in 2012, legatus iuxta regimen Hispanicum ab anno 2014 meruit. Die 31 Iulii 2019 minister a rebus externis factus est, praeside Mario Abdo Benítez.
Provincia Pisaurensis et Urbinas
Provincia Pisaurensis et Urbinas (alia nomina: Provincia Pisaurensis et Urbinatensis, Provincia Pisauri et Urbini) (Italiane: Provincia di Pesaro e Urbino) est provincia Italiae, circiter 357 137 (anno 2020) incolarum, in regione Marchia Anconitana sita. Signum provinciae est PU. Capita provinciae Pisaurensis et Urbinatis sunt urbes Pisauri ac Urbini.
Iuliana Moore
Iuliana Moore (nata Iulia Anna Smith die 3 Decembris 1960 in Fayetteville Carolinae Septentrionalis, CFA) est actrix Americana. Die 22 Februarii 2015 Moore Praemium Academiae actricis optimis data pelliculis Still Alice gratia accepit.
Provincia Pisaurensis et Urbinas
Municipia in provincia Pisaurensi et Urbinati
Municipia in provincia Pisaurensi et Urbinati, cum capitibus, 52 sunt. Urbes, oppida et municipia provinciae Latine vocari possunt.
Municipia provinciae Pisaurensis et Urbinatis in Romandiola
Municipia rovinciae Pisaurensis et Urbinatis in Romandiola 11 sunt.
Municipia quondam in provincia Pisaurensi et Urbinati, hodie in Provincia Ariminensi et in Aemilia et Romania regione
Sunt 7 municipia Vallis Ariminensis Summae (it. Alta Valmarecchia) anno 2009 ex Marchia Anconitana regione et Pisaurensi et Urbinati provincia deiecta.
CapaRezza
Caparezza (scilicet "Crispiceps"), nomine vero Michael (vulgo Michele) Salvemini, natus die 9 Octobris 1973 Melphictae (in provincia Barensi, Apulia), rap cantor Italicus est.
Conventus mundanus de iuribus humanis
Conventus mundanus de iuribus humanis fuit coetus internationalis Vindobonae factus a die 14 ad diem 25 Iunii 1993 ad protegendum et promovendum internationalem iurum humanorum legem et humanitarium belli ius. In hoc conventu Declaratio et propositum Vindobonae decreta est. Communis Conventus Consociationis Nationum hanc declarationem admisit per resolutionem 48/121 qua Curator supremus Consociationis Nationum pro Iuribus Humanis declaratus die 20 Decembris 1993 est.
Huius conventus omnium maximi umquam de iuribus humanis habiti participes fuerunt 171 civitates, 800 res publicas vacantes organizationes, et plus 7000 homines, inter alia erat Tenzin Gyatso. Notio prodita est qua ius humana variet cum cultura.. . Prima die conventi Warren Christopher, politicus Americanus contra hanc notionem reclamavit dicente "Non permitterre possumus ne relativismus culturalis fiat refugium ultimum repressionis."
Etiam divisionem inter iura civilia et politica et iura oeconomica, socialia et culturalia negavit quod sententiam Declarationem et propositum Vindobonae ut "omnia iura humana sunt universa, individua, interdependentia et relativa inter ea" parit.
Alhazenus
Alhazenus (Arabice breviter ابن الهيثم - Ibn al-Haiṯam, plene أبو علي الحسن بن الهيثم - Abū ʿAlī al-Ḥasan bin al-Haiṯam; natus Basrae circa annum 965, mortuus Cairi post annum 1040) erat mathematicus, opticus et astronomus Arabicus.
Praeclarus est libro Latine  sive De Aspectibus sive Perspectiva dicto (Arabice كتاب المناظر‎ - Kitāb al-Manāẓir). In quo pracociter methodum scientificam usus est ac cameram obscuram descripsit.
Petrus Marcus Johnson
Petrus Marcus Johnson (natus Monte Regali die 5 Iulii 1946), causidicus, medicus et primorum ministrorum Danielis Johnson maioris filius ac Danielis Johnson minoris frater, vestigiis ingressus patris, est politicus Canadensis qui breviter fuit etiam provinciae Quebeci primus minister accurate anno 1985 a die 3 Octobris usque ad diem 12 Decembris.
Artemisia (genus)
Artemisia est genus plantarum florentium familiae Asteracearum (anno 1753 a Linnaeo descriptum), inter ducentas et quadringentas species comprehendens, quarum pleraeque sunt herbae robustae et frutices oleis volatilibus praestantes.
Species
Inter species notae dignas sunt:
Quintus Septimius Florens Tertullianus
Quintus Septimius Florens Tertullianus aut breviter  Tertullianus  (Carthagini natus circiter anno 150 - obiit circiter anno 230) fuit scriptor Latinus, apologeta Christianus et theologus.
Opera selecta
thumb|Opera omnia, 1598
Citationes
Non dicebat, quantum possumus decernere ex eo quod ab illo traditum est, sicut saepe putatur, "Credo quia absurdum", sed:
Robertus Bourassa
Robertus Bourassa (natus Monte Regali die 14 Iulii 1933; ibidem mortuus propter cutis cancrum die 2 Octobris 1996), causidicus et oeconomiae peritus, fuit politicus Canadensis qui bis fuit provinciae Quebeci primus minister accurate a die 12 Maii 1970 usque ad diem 25 Novembris 1976 rursusque a die 12 Decembris 1985 usque ad diem 11 Ianuarii 1994.
Renatus Lévesque
Renatus Lévesque (natus in New Carlisle die 24 Augusti 1922; Monte Regali mortuus infarctu cordis die 1 Novembris 1987), diurnarius, fuit politicus Canadensis qui fuit provinciae Quebeci primus minister accurate a die 25 Novembris 1976 usque ad diem 3 Octobris 1985.
Archidioecesis Bulauaiensis
Archidioecesis Bulauaiensis sedes metropolitana Provinciae Ecclesiasticae Bulauaiense in Zimbabua est.
Sedes
Sedes Archiepiscopi Ecclesia Cathedralis Conceptionis Immaculatae in Bulauauiense est.
Ascyltos
Ascyltos est persona Satyricon Petronii. In lupanare ab Encolpio quaeritur et cum eo de Gitone puero rixat (6-11); in pervigilio Priapi, a Quartilla directo (16-26), participat, moxque in Cena Trimalchionis (hospite Trimalchione) (26-78); tunc breviter irrumpit et rursus de Gitone disputat (91-99).
In pellicula anni 1969 titulo Fellini Satyricon persona Ascylti ab Hiram Keller agitur.
Eumolpus (persona Satyricon)
Eumolpus est persona Satyricon Petronii. In partibus mythistoriae nobis servatus Eumolpus primum in pinacotheca videtur (83-90); de puero Pergameno historiam narrat (85-87); carmen de Troiae halosi declamat (89); cum Encolpio de Gitone rixat (91-99); iter in navigio Lichae et Tryphaenae cum Encolpio et Gitone facit (100-115); de matrona Ephesia fabulam Milesiam narrat (110-112); cum Encolpio hereditates Crotonae captare vult (113-141); carmen de Bello civili cantat (119-124).
Giton (persona Satyricon)
Giton est persona Satyricon Petronii, puer formosus et Encolpii (sed interdum Ascylti necnon Eumolpi) amasius. Encolpii et Ascylti de Gitone rixant (6-11); Giton mox in episodio pervigilii Priapi videtur (16-26); postea Encolpio sequitur ad cenam Trimalchionis (26-78) "qui libentissime servi officium agit"; ab Ascylto abreptus est (79-82) rursusque repertus, et de eo Encolpius et Eumolpus rixant (91-99); iter cum Encolpio in navigio Lichae et Tryphaenae facit usque ad navem a tempestate eversam (100-115).
In pellicula anno 1969 facta titulo Fellini Satyricon persona Gitonis a Maximo Born agitur.
Uwe Lühr
Uwe Bernardus Lühr (natus 17 Martii 1949 Salini Saxonicis) vir publicus Germaniaee factionis primo LDPD erat, nunc FDP est.
Iuventus et munus
Lühr anno 1967 maturitatem adeptus est et deinde Salinis Saxonicis oeconomiae studebat. Deinde ab anno 1971 eodem in urbe in societate laboravit, quae machinas Electricitatis magnas fabricavit.
Cursus honorum
Lühr ab anno 1984 sodalis factionis liberalis Rei publicae Democraticae Germanicae LDPD erat. Anno 1990 magister civium urbis Salinorum Saxonicorum erat. Anno eodem, nunc sodalis factionis liberalis totius Germaniae FDP, primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est et ad usque 1998 mansit. Annis 1991 - 1993 Ottone Comite Lambsdorff praeside FDP suadente secretarius generalis FDP fuit.
Post cursum honorum
Ab anno 1998 pro societate Nundinarum Lipsiensium laboravit, ab anno 2003 pro instituto liberali "Fridericus Naumann" instructiones politicas Saxoniae-Anhaltini regit.
Ioanna Irwin Harrison
Ioanna Irwin Harrison (nata anno 1804 in Mercersburg, Pennsilvania – mortua est anno 1845) Gulielmi Henrici Harrison nurus, noni praesidis Civitatum Foederatarum Americae, egit breviter a die 4 Martii 1841 usque ad diem 4 Aprilis, cum Gulielmus Henricus Harrison propter pneumoniam obiit, ut prima reipublicae domina, quia uxor eius Anna Harrison etiam gravi morbo laborans erat.
Curtius Cobain
Curtius Donaldus Cobain (natus Kurt Donald Cobain, Seattli 20 Februarii 1967; mortuus 5 Aprilis 1994) fuit cantor, citharista, compositor, et versuum poeta Nirvanae musicae manus, quae, Seattli fundata, ultimos musicos firmavit mense Aprili 1990.
Cobain se sclopeto occidit, et corpus tribus diebus peractis domi inventum est. Praeclaritatis quia et amoris quem sescenti fautores eum dilexerunt, mors est res magni momenti in cultura Americana visa.
Arthurus Smith Woodward
Arthurus Smith Woodward (vulgo Arthur Smith Woodward natus urbe Macclesfield die 23 Maii 1864; mortuus die 2 Septembris 1944) fuit palaeontologus Anglicus.
Anatolius Lunačarskij
Anatolius Basilii filius Lunačarskij (Russice Анатолий Васильевич Луначарский, tr. Anatolij Vasil'evič Lunačarskij; natus Poltavae die 23 Novembris 1875 et mortuus Mentoni die 26 Decembris 1933) fuit rerum politicarum peritus et scriptor Russicus Sovieticus.
Lunačarskij ad creationem culturae socialisticae multo contribuit, fuit primus valens theoreticus et criticus artis Sovieticae.
Asteroides 2446 Lunacharsky in honorem illi nominatus est.
Harro Schulze-Boysen
Harro Schulze-Boysen (Kieliae natus die 2 Septembris 1909; Berolini supplicio affectus est die 22 Decembris 1942) fuit militaris Germanicus, qui contra Nazistas pugnavit. Una cum muliere Libertate Schulze-Boysen gregem Orchestram Rubram (Germanice Rote Kapelle) qui Unioni Sovieticae auxilium dabat pertinuit.
Phonema
Phonema (a verbi 'voco' stirpe longa  + ) est minimum linguae naturalis elementum verborum sensus distinguens. Omnes linguae suum quaeque habent phonematum numerum, nam etsi, puta, duae linguae eadem phona habeant, fieri potest, ut statu phonematico inter se differant. Graecae et Anglicae muta bilabialis surda [p] et muta bilabialis surda aspirata [ph] ambabus est, verum tamen horum phonorum differentiam phoneticam Graeca sola ad sensus distinguendos habet, sicut [pōs] (πῶς) 'quomodo?' / [phōs] (φῶς) 'lux'. Anglicus autem sermo differentiam [p] et [ph] phonorum ad sensus distinguendos non habet; itaque sunt allophona unius et eiusdem /p/ phonematis: [p] phonum Anglicum appellatur norma phonematis /p/, [ph] autem nusquam nisi initio verbi eventum habet.
Ad phonemata invenienda ratio annis 1940 fere exstitit, quae modo taxinomica modo distributionalis appellatur. Haec phonematis notio classica hic demonstrabitur. Phonema in lineis obliquis (sicut /p/), phonum autem in uncis hamatis (sicut [p]), includi solet.
Phonema et enuntiandi eventus
Nulla loquendi actione phonema eundem habet eventum. Semper vero paululum aliter ab eodem quoque homine enuntiatur. Non enim sumus machinae, et quo quandoque sumus status mentis et corporis continuo variat. Etiam loquendi locus et tempus variant. Quae cum ita sint, enuntiandi eventuum numerus infinitus esse videtur.
Phonema et phonum
Vox ex ore profluens, sive verbum aut verborum nexum continet sive sensu caret, est eventus, qui in tempore et spatio efficitur. Vox in tempore enuntiata per spectrogramma capi potest. Si verba cuiusdam linguae voce undis sonoris lata continentur, spectrogrammate visibilia sunt phona, in quibus verbi pars significans constat. Phona enim spectrogrammate repraesentata tamquam specimina quaedam sunt.
In phonematis describendis de phonis aliter iudicandum est, nam abstractis rebus (sicut locutoris/locutricis sexu et valetudine), quae ad sensum vocis enuntiatae non pertineant, ad certam phonorum bene definitorum copiam perventum est, cuius elementa suo quodque signo graphico distincta sunt. Notissima copia phonorum in litteras redactorum sine dubio IPA sive API est, quod omnia phona omnium linguarum mundi enumerat. Singulae quaeque linguae subcopiam universalis phonorum copiae habent. Omnia enim phona omnibus linguis non sunt.
Phonema et allophonum
Ad phonemata describenda interest quomodo singulae linguae phonorum differentias ad sensus distinguendos habeant. Sermo Latinus brevium et longarum vocalium differentiam habet ad sensuum differentiam notandam, sicut [lupa] (nom.sg.) / [lupa:] (abl.sg.), [populus] / [po:pulus], [est] / [e:st], [fru:ctus] / [fru:ctu:s], [dico:] / [di:co:]. Plinio autem teste cognovimus liquidam consonantem triplici sono enuntiari, id est
Quia haec liquidarum differentia ad sensus distinguendos non habetur, iudicandum est [l] et allophona esse et ad idem phonema /l/ pertinere.
Ioannes Lesage
Ioannes Lesage (natus Monte Regali die 10 Iunii 1912; Urbe Quebecensi mortuus die 12 Decembris 1980), causidicus et oeconomiae peritus, fuit politicus Canadensis qui fuit provinciae Quebeci primus minister accurate a die 5 Iulii 1960 usque ad diem 16 Iunii 1966.
Servius Cornelius Scipio Salvidienus Orfitus (consul 178)
Servius Cornelius Scipio Salvidienus Orfitus (nescimus, quando natus sit mortuusve) senator Romanus patricius erat secundo saeculo. Pater eius Servius Cornelius Scipio Lucius Salvidienus Orfitus anno 149 consulatum ordinarium gessit, ipse eum magistratum anno 178 administravit.
Antonius Barrette
Antonius Barrette (natus in Joliette die 26 Maii 1899; mortuus Monte Regali die 15 Decembris 1968), fuit politicus Canadensis qui breviter etiam provinciae Quebeci primus minister accurate anno 1960 a die 8 Ianuarii usque ad diem 5 Iulii fuit.
Universitas Technica Serdicensis
Universitas Technica Serdicensis est maxima universitas studiorum technicorum Bulgariae, nomine "Висш машинно-електротехнически институт" (Institutum superius machinarum et technicae electricae) anno 1945 condita. Anno 1995 nomen hodiernum suscepit. Nonnullas facultates habet, inter quas tres in quibus discipuli Francogallice vel Theodisce vel Anglice docentur. Ex anno 2005, Kamen Veselinov universitatem rexit.
Gwyneth Paltrow
Gwyneth Catharina Paltrow (Anglice Gwyneth Kate Paltrow; nata die 27 Septembris 1972 Angelopoli in California, CFA) est actrix et cantrix Civitatum Foederatarum. Usque hodie cum coniuge suo Christophoro Martin, principe cantore gregis musici Coldplay, duo filios genuit.
Propter suas partes in pelliculis, Paltrow Praemio Academiae et Praemio Actorum Guildae laureata est. Nota praecipue est pellicularum gratia: se7en (sep7em), Shakespeare in Love (Shakespearius amore captus) et recenter Iron Man (Homo Ferreus).
Scleromochlus taylori
Scleromochlus Taylori est reptile archosaurium quod in Triassico superiori vixit. Reliquia sua in situ Lossiemouth (Elgin regione) inventa sunt.
Cura sanitatis Tiberii
Cura sanitatis Tiberii est liber brevis ut qui diceret apocryphus quo res Tiberii imperatoris et Pontii Pilati narrantur: Tiberio imperatore aegrotante, Volusianum emissum est ut Iesum reperiret cuius virtute omnes morbi curari feruntur. Pilatum gubernatorem, de hac re quaesitum, se Iesum morte damnavisse confiteri. Nuntiavisse Veronicam sudarium miraculosum possidere, imagine Iesu salvatoris impressum. Quo sudario Tiberium salute restitutum Pilatum in exsilium misisse. Neronem Tiberii successorem tertium, de vita et crucifixione Iesu certiore facto ab apostolo Petro, Pilatum supplicio damnavisse.
Aemilia
Aemilia (Italiane: Emilia) est historica terra Italiae et pars regionis administrativae Aemiliae-Romaniae, quae hodierna regio divisa est in partes duas: Aemiliam et Romaniam vel Romandiolam.
Historia
Regio historica Aemilia ex provinciis Mutinae, Regium Lepidi, Parmae, Placentiae, Ferrariae et ex parte ad occasum versa provinciae Bononiae constat. Aemilia nomen suum ab Via Aemilia et ergo ex Marco Aemilio Lepido consule romano invenit.
Paulus Sauvé
Paulus Sauvé (natus Fani Sancti Benedicti  die 24 Martii 1907; mortuus repente  Fani Sancti Eustachii infarctu cordis die 2 Ianuarii 1960), causidicus, fuit politicus Canadensis qui breviter etiam provinciae Quebeci primus minister accurate a die 7 Septembris 1959 usque ad diem  mortem fuit.
Cura sanitatis Tiberii
Liber Latine inter saecula V et VII compositus est. Historia sudarii Veronicae hic primum referri, mox in Vindicta Salvatoris recitari censetur.
Iphigenia Aulidensis
Iphigenia Aulidensis (Graece ) est tragoedia quam Euripides ante annum 406 a.C.n. scribere coepit quamque anno 405 a.C.n. Euripides filius docuit. Iam mortuo poeta, trilogia quam haec tragoedia cum Bacchis et Alcmeone efficiebat palmam rettulit. Fortasse igitur non omnia quae hodie legimus ab ipso Euripide scripta suntː certe critici hodierni imprimis in prologo et parodo et exodo mutationes suspicati sunt, nec inter se consentiunt. Non tantum filius, sed etiam actores et choragi, versus addere aut mutare potuerunt.
Ion (Euripides)
thumb|[[Hermes nuntius in agora Thasiorum pictus (e museo Lupariensi)]] Ion (Graece ) est tragoedia quam Euripides circa annum 414 a.C.n. docuit. Inter tragoedias ad patriam glorificandam scriptas numeratur quia Athenienses Ionum metropolis esse videri volebant. An Sophocles idem argumentum in deperdita tragoedia Creusa inscripta tractaverit incertum est. Ut Helena et Iphigenia in Tauris, quae circa idem tempus scriptae sunt, Ion inter fabulas Euripideas numeratur quas critici ob multas et subitas Fortunae commutationes atque faustum exitum 'dramata mythistorica' appellare solent.
Iphigenia Aulidensis
Argumentum
Ex omni Graecia, bellatores Aulidem convenerant, unde Troiam navigare et Priami arcem expugnare volebant. At venti cessant et iamdiu in litore retinenturː tum Calchas vates consultus respondet nisi filiam regis Agamemnonis deae Artemidi immolassent secundos ventos a deis classi non impetraturos. Iphigeniae immolatae fabula Homero ignota erat. Quin etiam nescitur utrum quam filiam Agamemnonis Iphianassam ille appellat revera eadem sit atque Iphigenia. Haec fabula primum in Cypriis carminibus orta, deinde indignanter ab Aeschylo memorata, ab ipso Euripide per heroidem Iphigeniae in Tauris narrata est. Mutavit in hac ultima tragoedia fabulam quam ipse narraveratː non enim Ulixes virginem ex Argo Aulidem ducit sed ipsa Clytaemnestra cum ea venit. Ita poeta cruciatus matris, filiae patrisque describere potest. Mors voluntaria Iphigeniae quoque nova erat, in traditionibus anterioribus ad sacrificium vi trahebatur. Tempore quo civitates Graecae iamdiu diuturno bello se invicem lacerabant atque auro Persarum vincebant Lacedaemonii, Euripidis herois communitatem Graecorum extollebat et barbaris opponebat.
Personae
Actio Aulide in ora maritima Boeotiae agitur. Spectatores tabernaculum Agamemnonis vident.
De posteritate
Diu placuit illa tragoedia ut indicat numerus papyrorum repertorum e quibus unum fragmentum Lugduni Batavorum hodie servatum musicam quoque notat. Poetae comici ad versus nonnullos alluserunt et Plutarchus octies in operibus suis locos quosdam rettulit. Quin etiam poeta Latinus Ennius tragoediam Iphigenia inscriptam et hodie deperditam ad Euripidis imitationem conscripsit. Scalptores quoque et pictores saepe ex illa fabula argumenta sumpserunt. Hodieque qui linguae Graecae antiquae student hanc tragoediam in scholis saepe legunt.
Hodiernis temporibus praeclara est Iphigénie Iohannis Racine (1674), qui nonnullis locis fabulam Euripidis e Graeco Francogallice vertebat. Iam ante eum in Francia Ioannes de Rotrou Iphigénie in theatro docuerat (1640). Multae fabulae cantatae idem argumentum explicaruntː notissima est Iphigénie en Aulide Christophori Willibaldi Glück (1774). Ante Glück memoratu dignus est Dominicus Scarlatti (1714), post eum Ludovicus Cherubini (1788) et multi alii. Inter pictores memorandi sunt Giambattista Tiepolo et Iacobo Ludovico David.
Ion (Euripides)
De argumento
Multa in hac fabula (nec mirum in tali poeta) novavit Euripides etiamsi fortasse ante eum et Sophocles nonnulla reformavit. Nam ante quinti saeculi secundam partem Ion merum nomen in Hesiodicis genealogiis erat quae gentium Hellenicarum divisionem spectabant. Tres filios Helleni heroi fuisse volebant, Dorum et Aeolum et Xuthum qui et ipse Ionem et Achaeum genuit. Ita Aeolorum, Ionum, Dorium, Achaeorum eponymos mythicos crearant qui tamen veri heroes non erant. Quinto saeculo poetae Athenienses genealogiam istam mutaverunt ne origine ex alienigena ducendà autochthoniam suam fabulis adseveratam, hoc est gentis sinceritatem, polluerentː ita apud Euripidem Ion non Xuthi verus filius esse invenitur sed dei Apollinis et reginae Atheniensis Creusae. Nam matrimonium inter ducem adversus Euboeos Atheniensibus auxilio venientem et filiam regis Erechthei excogitavit. Item genealogiam Hesiodicam iterum perturbat cum Athena dea Dorum et Achaeum futuros filios Xuthi et Creusae praenuntiat. Non omnes novitates a posteris receptae suntː exempli gratia Euripides e Xutho et Creusa regem et reginam Atheniensium facit et Ion eis successurus est. Numquam tamen eorum nomina in veris regni fastis leguntur nec Ion apud historicos qui eum memorant quicquam aliud quam stratarchus ('praetor') dicitur. Quocirca poeta longum prologum in Hermae ore posuit quo spectatores certiores fiant quid agaturː nova enim fabula erat et persona Ion famam suam Euripidi debet qui eum iuvenili gratia instruxit quam multos post annos Augustus Gulielmus Schlegel Germanice frustra imitari voluit (1802).
Personae
Res Delphis geruntur, pro templi penetralibus.
Lichas Tarentinus
In pellicula anni 1969 titulo Fellini Satyricon persona Lichae ab Alano Cuny agitur.
Decimus Velius Rufus Iulianus
Decimus Velius Rufus Iulianus (nescimus, quando natus sit; mortuus est circa annum 182) senator Romanus erat secundo saeculo. Patria eius oriens imperii erat. Anno 178 consulatum ordinarium gessit. Commodus imperator eum ut coniuratorem supplicio affici iussit.
Mors Pilati
Textus Latinus mediaevalis e manuscripto saeculi XIV a Constantino de Tischendorf editus est. Ludo scaenico Cornubico seriei Ordinalium, titulo Resurrexio Domini, historia mortis Pilati ex eodem libro (Anglice verso) accommodatur.
Paradosis Pilati
Paradosis Pilati est liber ut qui diceret apocryphus de morte Pontii Pilati. Subiungi solet alio textu, titulo usitato Anaphora Pilati (i.e. relatio Pontii Pilati ad imperatorem Claudium), qui pars est Evangelii Nicodemi vel Actorum Pilati.
Gundemarus (rex Visigothorum)
Flavius Gundemarus aut Gondemarus (Gothice: Gunthimer) fuit rex Visigothorum (610-612), successor Witterici.
Dorcestria apud Mercios
Dorcestria apud Mercios, vel simpliciter Dorcestria, aut Dorcastria, (Anglice: Dorchester-on-Thames) est vicus in pago Oxoniense, prope Wallingfordiam, ad ripam laevam Thamesis fluminis. Sunt circa 1000 incolae vico.
Primi incolae Dorcestriae territorii fuerunt apud colles propinquas, aetate Aënea, quas nunc Whittenham Clumps nuncupantur. Aetate Ferrea Britanni aggerem aedificaverunt, vicum circundantem. Dorcestria fuit olim oppidum Romanum nomine ignoto, sed situm in via inter Callevam et Castra Aelia (hodie Alchester), quod nunc foditur ab archaeologis Oxoniensibus. Anno 634 Honorius I papa misit Birinum legatum ad regem Kynegilem Saxonum quorundam, eos in fidem Catholicam convertendi causa, et ipse Birinus apostolus Saxonum abbatiam et episcopatum creavit Dorcestriae. Saeculo VII exeunte, Dorcestriam Mercii sustulerunt.
Marcus Peducaeus Plautius Quintillus
Marcus Peducaeus Plautius Quintillus (natus ante annum 145; mortuus est post annum 197) senator Romanus secundo saeculo exeunte fuit. Pater eius Plautius Quintillus anno 159 consul ordinarius fuit, sed a Peducaeo quodam adoptatus est. Fadillam, filiam Marci Aurelii in matrimonium duxit. Anno 177 cum Commodo Caesare consul ordinarius creatus est. Anno 193, post mortem Commodi et Pertinacis] imperatorum contra Didium Iulianum Augustum dixit, qui legationem ad Septimium Severum de deditione mittere in voluit. Nonnullis annis post, circa annum 205 a Septimio Severo coactus est, ut sibi mortem conscisceret, quod a delatoribus coniurationis accusatus erat.
Fortunata
Fortunata est persona Satyricon Petronii, quae tardius in Cena Trimalchionis (mariti sui) accubat iuxta Scintillam Habinnae mulierem.
Evangeliarium Rabbulae
Evangeliarium Rabbulae (Evangeliarium Syriacum vulgo Rabbulae) est liber in lingua Syriaca manu scriptus, imaginibus exornatus, qui nunc Florentiae iacet in bibliotheca Medicea Laurentiana.
Evangeliarium anno 586 librarius nomine Rabbula vel Rabula scripsit in Ioannis monasterio Zagbae in Syria.
Deutsches Wörterbuch
Deutsches Wörterbuch est lexicon linguae Theodiscae altae quod anno 1838 a fratribus Grimm inchoatum anno 1961 tandem perfectum est. Hoc in lexico etiam multa verba Latina, attracta ad significationes vocum theodiscarum explicandas, inveniuntur. Anno 1970 volumem XXXIII suppletorium publicatum est.
Ascensio Domini
Ascensio Domini (Graece Ἁνάληψις τοῦ Κυρίου) dies est, quo memoratur secundum religionem Christianam ascensio Iesu Dei Filii rursus ad Patrem in coelo. Festum Christianum est quadragesima die post dominicam paschalem more vetere et die dominica paschali et ipsa die ascensionis numeratis. Semper ergo haec dies est dies Iovis.
Helena (Euripides)
thumb|Helena a [[Menelaus|Menelao capta (e museo Lupariensi)]] Helena (Graece ) est tragoedia quam Euripides circa annum 412 a.C.n. docuit. Ad eandem trilogiam pertinebat atque Andromeda et iam anno 411 a.C.n. Aristophanes utramque tragoediam in Thesmophoriazusis parodice irridebat. Hac in tragoedia Helena minime Troiam petivit, sed in Aegypto belli tempus egit. Ut Andromeda et Ion et Iphigenia in Tauris, quae circa idem tempus scriptae sunt, Helena inter fabulas Euripideas numeratur quas critici ob multas et subitas Fortunae commutationes atque faustum exitum 'dramata mythistorica' appellare solent.
Ascensio Domini
Anno 2008o dies ascensionis et Kalendae Maiae seu Dies Laboris in idem diem incidunt. Eiusmodi proximus dies fuit anno 1913o et erit anno 2160o.
Helena (Euripides)
De argumento
Iam Homerus in Odyssea Helenam cum marito Menelao post Troiam captam iter in Aegyptum fecisse canebat; at Herodotus testimonium sacerdotum Aegyptiorum invocabat adseverantium Paridem cum Helena ad regni litus invitos adpulisse et regem Proteum res a viro Troiano hospitum iure calcato furatas quas secum vehebat, quibus et pulcherrima mulierum inerat, in Aegypto retinuisse. Ita Helenam Troiana moenia numquam vidisse credebant. Inventio vero Helenae 'phasmatis' quod Paridem Troiam secutum esset poetae Stesichoro  e Platonis testimonio vulgo tribuitur. Quam fabulam secutus Euripides ex Helena feminam sanctam atque ad instar Penelopae marito, quem septimum iam decimum annum exspectabat, fidelem effecit quamquam in multis aliis tragoediis eam probris et contemptu oneravit. Hanc stupendam mutationem iam anno priore in Electrae fine praenuntiarat.
Ascensio Domini
Feria
Ascensionis Domini dies lege feria est in Germania, Helvetia, Austria, Suecia, Belgia, Dania, Finnia, Francia, Groenlandia, Haitia, Indonesia, Islandia, Columbia, Lichtensteno, Luxemburgo, Madagascaria, Namibia, Nederlandia et Norvegia.
Helena (Euripides)
De argumento
Structura actionis Helenae tam similis est Iphigeniae in Tauris quam ante biennium docuit Euripides ut Fridericus Schroeder utriusque tragoediae argumentum ita summatim descripseritː Quarum fabularum argumenta simillima esse homines doctos non fugit. In utraque enim femina a barbaro rege exteris viris infesto procul a patria invita retineturː quae cum iam de salute desperet, propinquum amicissimum obiisse suspicata, hic subito comparet; atque postquam paulisper quomodo perniciem effugerent deliberaverunt, rege callide decepto, fuga salutem petunt a sociis in spelunca orae abditis adiuti. Denique cum fuga nuntiata rex eos iam persecuturus sit comparet deus qui a rege postulat ut deorum voluntatem secutus hostes persequi desistat." Illa fabula parum tragica plerumque visa est, dramatica potius mythistoriae instar atque etiam nonnumquam comica. Politice pacis causam agebat Euripides absurditatem belli pro vana mulieris imagine gesti demonstrans.
Ascensio Domini
Explicatio theologica
Dominus quidem Iesus, postquam locutus est eis, assumptus est in caelum et sedit a dextris Dei (Mc 16,19). Corpus Christi, ab instanti Suae Resurrectionis, glorificatum est, ut id novae et supernaturales demonstrant proprietates, quibus exinde gaudet permanenter. Sed per quadraginta dies, in quibus cum discipulis Suis familiariter manducabit et bibet illosque circa Regnum instruet. Eius gloria adhuc sub lineamentis humanitatis ordinariae manet velata. Ultima Iesu apparitio ab irreversibili Eius humanitatis absolvitur ingressu in gloriam divinam a nube significatam et a caelo, ubi iam inde ad dexteram Dei sedet Ipse, modo prorsus exceptionali et unico, Paulo tamquam abortivo (1 Cor 15,8) manifestabitur in quadam ultima apparitione quae illum constituit Apostolum.
Helena (Euripides)
Personae
Actio in insula Pharo ante Protei mortui regis palatium agitur. Flumen Nilus et Protei tumulus conspicui sunt.
Andreas De Carlo
Andreas De Carlo (natus die 11 Decembris 1952 Mediolani) est scriptor, musicus, pictor et photographus Italicus qui magnum exitum habet. Etiam cum Friderico Fellini et Michaelo Angelo Antonioni colaboravit.
Wernerus Hoyer
Wernerus (Theod. Werner) Hoyer (natus 17 Novembris 1951 Wuppertal) vir publicus Theodiscus factionis FDP est.
Iuventus et munus
Hoyer anno 1970 maturitatem Hannoverae adeptus est et deinde Coloniae oeconomiae studebat. Anno 1974 diploma accepit et ad annum 1984 adiutor scientificus universitatis laboravit. Anno 1977 doctor oeconomiae promotus est. Deinde pro societate "Carolus Duisberg" laboravit.
Familia
Hoyer uxorem duxit et duos liberos habet.
Cursus honorum
Wernerus Hoyer ab anno 1972 sodalis FDP est. Annis 1984 - 1992 praeses pagi Coloniae factionis fuit. Ab anno 1984 et inter rectores factionis Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae, ab anno 1994 etiam totius factionis est. Anno 1993/1994 etiam secretarius generalis FDP erat. Ab hoc magistratu se abdicare coactus est, quod in consiliis electoralibus factionis legi potest: "Sumus factio plus merentium", quam sententiam autem Hoyer non scripserat. Iam ab anno 1987 Hoyer legatus legatus Dietae Foederalis Germaniae erat. Annis 1994 - 1998 Hoyer administer statalis in Administerio Foederali Rerum Exterarum erat. Annis 2002 - 2009 etiam praeses vicarius fractionis FDP Dietae Foederalis erat. Ab anno 2009 iterum administer statalis in Administerio Rerum Externarum est. Die 1 Ianuarii 2012 legatus parlamenti Theodisci se recessit, ut praeses Argentariae Europaeae Investitionis fieret.
Oenothea (persona Satyricon)
Oenothea est persona Satyricon Petronii, quae in episodio ultimo hodie cognito huius mythistoriae ritus religiosos et sexuales perficit (cap. 133-138).
In pellicula anni 1969, titulo Fellini Satyricon, Oenothea a Donyale Luna agitur. David Ignatius callide descripsit Oenotheae personam cinematographicam, "who in a trade-off with a wizard long ago ended up with fire between her legs. And it's real fire too, because Fellini shows us a scene in which a long line of foolish-looking peasants wait with unlit torches at Oenothea's bed. When their time comes, each devoutly places his torch between her legs to her sex, and, Poof".
Tryphaena
Tryphaena est persona Satyricon Petronii, quae iam in partibus deperditis mythistoriae Encolpio convenerat; cum Licha marito iter marinum facit usque ad navem a tempestate eversam (100-115).
In pellicula anni 1969 titulo Fellini Satyricon persona Tryphaenae a Germana Lefebvre agitur.
Libertas Schulze-Boysen
Libertas Schulze-Boysen (Lutetiae nata  Libertas Victoria Haas-Heye die 20 Novembris 1913; Berolini supplicio affectus est die 22 Decembris 1942) fuit mulier Germanica, quae contra Nazistas pugnavit. Una cum  Harro Schulze-Boysen cui anno 1936 nupserat, gregem Orchestram Rubram (Germanice Rote Kapelle) qui Unioni Sovieticae auxilium dabat pertinuit.
Habinnas
Habinnas est persona Satyricon Petronii, amicus Trimalchionis et (sicut ille) sevir qui ultimus venit cum muliere Scintilla in cena Trimalchionis et novendial a Scissa datum describit. Adventus Habinnae cum irruptione Alcibiadis in Symposio a Platone descripto ab Averil Cameron adsimilatur.
In pellicula anni 1969 titulo Fellini Satyricon persona Habinnae a Iosepho Sanvitale agitur.
Franciscus Amrehn
Franciscus (vulgo: Franciscus) Amrehn (natus 23 Novembris 1912 Berolini, mortuus 4 Octobris 1981 eodem loco) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.
Munus
Anrehm anno 1932 maturitatem adeptus est et tirocinium argentarii fecit. Bello Orbis Terrarum II miles factus est postea saucius est. Post bellum finitum iurisprudentiae Berolini studebat et eodem tempore procurator societatis fuit. Anno 1952 probationem accepit et tum iurisconsultus laboravit. Ab anno 1964 etiam notarius fuit.
Cursus honorum
Anrehm ab anno 1945 sodalis CDU erat. Anno 1950 in domum legatorum Berolini electus est et ibi ad annum 1969 mansit. Anno 1954 Otto Suhr magister civium regens post victoriam factionis SPD in electione partam foedus cum CDU fecit. In consilio senatorum Anrehm magister civium factus est. 30 Augusti 1957 Otto Suhr mortuus est atque Anrehm pro tempore magister civium regens factus est, dum 1 Novembris Gulielmus Brandt (SPD) eius successor creatus est. Et Brandt duce Anrehn magister civium mansit, quod Berolino propter minationes Nicetatis Chruščëv ducis Sovietici pericula magna imminebantur, anno 1961 et praeses suae factionis Berolini electus est. Anno 1963 SPD electionem vicit atque CDU factio adversa fuit. Proximam electionem anno 1967 CDU iterum perdidit atque Anrehn vitam publicam Berolini reliquit: Anno 1969 legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est et ad mortem anno 1981 mansit.
Medicina dentium
Medicina dentium, medicina dentalis, sive odontologia, quae est stomatologiae pars, est ramus medicinae dentariae qui spectat ad investigationem, diagnosin, prohibitionem, et curationem (vel sine chirurgia vel per chirurgiam et usus cognatos) morborum, confusionum, aliorumque statuum cavi oris, regionis maxillofacialis, et structurarum propinquarum cognatarumque et eorum effectuum in corpore humano. Odontologia late habetur ad oris sanitatem necessaria. Qui hanc artem exercent medici dentium vel odontiatri appellantur.
Specialitates:
- Orthodontologia et Orthopaedia Dentofaciale
- Endodontologia
- Prosthdontologia
- Medicina oralis
- Medicina Dentaria Paediatrica
- Medicina Dentaria Geriatrica
- Medicina Dentaria Hospitalare
- Medicina Dentaria Scholare
- Medicina Dentaria Forense
Carolus Alfredus von Zittel
Carolus Alfredus von Zittel (Theodisce: Karl Alfred von Zittel natus die 25 Septembris 1839 in urbe Bahlingen; Monaci mortuus die 5 Ianuarii 1904) fuit palaeontologiae peritus Germanicus.
Medicina dentium
- Medicina Dentaria de Salute Occupationale
- Pathologia Orale et Maxillofaciale
- Imagiologia et Radiologia Oralis et Maxillofacialis
- Chirurgia Oralis et Maxillofacialis
- Anaesthesiologia Oralis et Maxillofacialis
- Dentisteria Functionale et aesthetica
- Implantologia orale
- Salus publica oralis