cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Riudecanyes
Riudecanyes (Hispanice: Riudecañas) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 1154 incolarum sunt.
Viridomarus
Viridomarus (alias Britomartus ) erat dux vel rex Gaesatorum, gentis Celticae transalpinae. Anno 222 a.C.n. Insubribus in Galliam Cisalpinam adversus Romanos succurrit, sed in pugna prope Clastidium ipsa manu consulis Marci Claudii Marcelli occisus est qui spolia eius, opima dicta, in templo Iovis Feretrii Romae consecravit. Quod factum gloriosum a poetis et historicis Romanis postea saepe memoratur.
Petrus Martinus Remigius Aucher-Éloy
Petrus Martinus Remigius Aucher-Éloy (natus Blesis die 2 Octobris 1792 - mortuus prope Aspadana, Iraniae urbem, die 6 Octobris 1838) fuit naturae studiosus et botanista Francicus.
Benikazi
Benikazi, qui est Cassii filii (Hispanice: Banu Qasi, Arabice: بنو قاسي) fuit gens Visigothica mollitorum, successores Cassii comitis, qui vallem Hiberi incolaverunt, inter urbes Turiassonis, Tutelae et Naierae. Regno Visigothorum deleto, in fidem Islamicam conversi sunt et foedus cum Mauris fecerunt, ut limitem septentrionalem defenderint.
Gens amicitiam habebat cum regibus Pampilonensium, et ob hanc causam, saepe contra emires Cordubae se rebellaverunt ad annum 850. Nihilominus, califae Cordubae gentem Cassiam suffecti a gente Maura, limitem septentrionalem defendendi causa, saeculo X.
Philippus IV (rex Francorum)
Philippus IV, rex Francorum, qui dicitur Philippus pulcher (natus anno 1268 in Fonte Bleaudi - ibidem obiit die 29 Novembris 1314) fuit rex Franciae ab anno 1285 usque ad mortem anno 1314. Fuit etiam rex baiulus Navarrae, de iure uxoris Ioannae Navarrae, usque ad huius obitum anno 1305. Philippi III uxorisque eius Isabellae Aragoniae erat filius.
Die 16 Augusti 1284 Lutetiae ecclesia cathedrali in matrimonium duxit Ioannam Navarrae, ex qua quattuor filios et tres filias genuit. Haec anno 1274 iam regina Navarrae et comitissa palatina Campaniae Brianique erat, et postridie connubio copulato, ipso facto consuetudinis praescriptione baiulus consortis eius factus est coniux, etsi regis Navarrae comitisque Campaniae et Briani titulos diplomatibus non usus est ita se gessit quoniam constat quod saepenumero consors eius chirographus alter ex adverso apponebat mariti infra decretos et non raro hic administrationis actus edidit sine illo.
Durocortori coronatus est et in Abbatia Sancti Dionysii sepultus est.
Vita
10 Aprilis 1302 primum ordines generales regni convocavit, quod Bonifacius VIII papa eum Romam in concilium bulla Ausculta fili quasi in ius vocavisset propter vectigalia a sacerdotibus exacta. Papa Bonifacius VIII Philippo IV sacra interdixit. Mense Martio 1304 papa Benedictus XI sacrorum interdictum contra Philippum IV revocavit.
Longis
Longis  (alia nomina  : Longium) (Italiane: Longi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Longenses appellantur.
Belloc-Saint-Clamens
Belloc-Saint-Clamens (Gasconice Bèthlòc e Sent Clamenç  ) est commune 143 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Zincum
Zincum est elementum metallicum cum numero atomico 30 et symbolo Zn quod est metallum transitionis. Miscebatur cum cupro ut creetur orichalcum in temporibus Romanorum et tractabatur in India ab anno 1200. Metallum purum Europae ante finem saeculi 16mi non agnoscebatur. Tractatio zinci non coepta est ante finem saeculi 17mi. Zincum est utile illinamentum ad impediendum chalybis corrosioni. Accumulatra interdum zinco usurpantur, et orichalcum ex zinco cuproque fit. Zincum extrahitur de sphalerita.
Zincum est minerale vitale, necessarium ad omnes vitae formas sustinendas. Enzyma illa habentia atomum zinci in medio reactivo sunt communia in biochemia. Exemplum est dehydrogenasium alcoholis. Consumptio magnae copiae zinci potest efficere ataxiam, fatigationem, et defectus cupri.
Naturalia
Zincum est lucidum diamagneticum metallum. Color zinci inter album canumque alternat.
Multae temperationes zincum continent, praesertim orichalcum, temperatio zinci cuprique. Alia metalla quae temperationes cum zinco creant sunt aluminium, stibium, bismuthum, aurum, ferrum, plumbum, hydrargyrum, argentum, stannum, magnesium, cobaltum, niccolum, tellurium natriumque. Dum neque zincum neque zirconium sunt ferromagneticum temperatio ZrZn2 ferromagnetismum sub 35 gradus Kelvinis ostendit.
Incidentia
Zincum consistit in septuaginta quinque partibus per millionem crustae Terrae.
Compositiones
Scitur compositiones binariae cum plurimis metalloidibus et omnibus nonmetallis praeter gasia nobilia exsistere. Oxidum ZnO est pulvis albus qui est in solutione aquoso neutrali paene insolubilis, sed est amphotericus, id est, in acidico basicoque potenti solutione dissolvit. Chalcogeniae reliquae (ZnS, ZnSe et ZnTe) in electronica et optica utiles sunt. Scitur pnictogeniae (Zn3N2, Zn3P2, Zn3As2 et Zn3Sb2), peroxidum ZnO2, hydridum ZnH2 et carbidum ZnC2 exsistere. Intra omnia halida quattuor, ZnF2 adiunctam ionicissimam habet, et reliqua (ZnCl2, ZnBr2 et ZnI2) humilissimum punctum liquefactionis habent, et adiunctam covalentiorem habent.
Olmeta-di-Capocorso
Olmeta-di-Capocorso (Lingua Corsa Olmeta di Capicorsu ) est commune Francicum 142 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Yvrac-et-Malleyrand
Yvrac-et-Malleyrand est commune Francicum 519 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Ossey-les-Trois-Maisons
Ossey-les-Trois-Maisons  est commune Francicum 598 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
La Riera de Gaià
La Riera de Gayà (Hispanice:  La Riera ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 1677 incolarum sunt.
Feminazi
Feminazi est vocabulum Anglicum a Rush Limbaugh, radiophoniae ductore Americano, circa annum 1990 creatum ut mulieres quasdam radicales feministas obtrectaret.
Riba-roja d'Ebre
Riba-roja d'Ebre (Hispanice: Ribarroja de Ebro) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 1321 incolarum sunt.
Chiliogramma
Chiliogramma     sive kilogramma (-atis, n. vel -ae, f.) est mensura massae in systemate metrico (rite in systemate internationali unitatum), una ex septem principalibus physicae mensuris. Eius abbreviatio est chg (seu kg, secundum normas internationales). Late per mundum in scientia, arte ingeniaria, et commercio adhibetur, vulgo in sermone quotidiano chilio et kilo appellata.
Unum chiliogramma (1 chg) primum anno 1795 fuit massa unius litri aquae apud temperaturam quattuor graduum Celsii. Haec definitio verbis simplex sed usu difficilis erat. Secundum autem recentissimas huius unitatis definitiones, haec cognatio est vera usque ad triginta partes per millionem. Anno 1799, "chiliogramma archivorum" (ut dicitur), ex platino funditum, norma massae factum est. Anno 1889, cylindrus temperationis platini et iridii, prototypus internationalis chiliogrammatis, norma unitatis massae in omne systemate metrico factum est, et sic mansit usque ad annum 2019. Chiliogramma erat ultima ex unitatum systematis internationalis quae per rem corporeum definiebatur.
Historia hodierna
Ab anno 1889 1 chg erat, per definitionem, massa quae continetur in exemplari prisco apud Officinam Internationale in Pondera et Mensuras Lutetiae sito. Exemplar metallis platino (90%) atque iridio (10%) factum est. In forma cylindri 39 mm alti, cum radio 19.5 mm fusum est.
Definitio chiliogrammatis rite die 20 Maii 2019 mutabitur. Quod non iam est subiecta de exemplaro prisco, sed de constante Planckiano ({h}), de celeritate luminis ({c}) et de definitione secundi, i.e. cyclis radiationis electronum quae inter status fundamentalis atomi Cs 133 moventur ({\Delta\nu}):
2280 Kunikov
2280 , olim designationibus 1971 SL2 et 1970 GY1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Philippus III (rex Francorum)
Philippus III, qui dicitur Philippus Animosus, Francice Philippe le Hardi, natus die 1 Maii 1245 in Pinciaco (francogallice Poissy), obiit die 5 Octobris 1285 Perpeniani (francogallice Perpignan) fuit rex Franciae ab anno 1270 usque ad mortem anno 1285. Sancti Ludovici uxorisque eius Margaritae Provinciae erat filius.
2280 Kunikov
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2280 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Philippus III (rex Francorum)
In matrimonium duxit
Durocortori coronatus est et in Abbatia Sancti Dionysii sepultus est. Patruo Alphonso anno 1271 mortuo Philippus, nuper rex factus, successor fuit in comitatibus meridianis Tolosae, Pictavii aliisque usque eo autonomis.
Brignemont
Brignemont est commune Francicum 391 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Oletta
Oletta (Lingua Corsa Oletta) est commune Francicum 1'518 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Grex musicus
Grex musicus est grex duorum aut plurium musicorum qui instrumentalem vocalemve musicam conficiunt. Multis in generibus musicis normae variae de gregium magnitudinibus compositionibusque confirmatae sunt. Genera aliquae gregum musicorum sunt orchestra, gamelan, quartitas nervorum, et manus lapidis.
Vouthon
Vouthon (Occitanice Volton ) est commune Francicum 384 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Orvilliers-Saint-Julien
Orvilliers-Saint-Julien  est commune Francicum 311 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Ludovicus VIII (rex Francorum)
Ludovicus VIII qui dicitur  Leo (natus die 5 Septembris 1187 Lutetiae - obiit die 8 Novembris 1226 in Montpensier (Arvernia), fuit rex Franciae ab anno 1223 usque ad mortem anno 1226 et breviter rex Angliae. Philippi Augusti uxorisque eius Isabellae Henogoviae erat filius.
In matrimonium duxit Blancam Castellae e qua filiam et decem filios genuit, inter quos successorem Ludovicum.
Durocortori coronatus est et in Abbatia Sancti Dionysii sepultus est.
Pruzilly
Pruzilly  est commune Francicum 246 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Bretx
Bretx est commune Francicum 597 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
670 Ottegebe
670 , olim designationibus 1908 DR et A907 JD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Kopff in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 670 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Universitas Cantabrigiensis
Universitas Cantabrigiensis (Anglice University of Cambridge), rite Cancellarius, Magistri, et Scholastici Universitatis Cantabrigiensis, est collegialis universitas publica investigationi dicata, Cantabrigiae in Britanniarum Regno sita. Quae universitas, anno 1209 condita, chartamque regalem ab Henrico III rege Anglico anno 1231 concessam tenens, est secunda a veterrima universitas in mundo angloquente et quarta a veterrima in orbe terrarum exstante. Universitas e societate eruditorum qui Universitatem Oxoniensem reliquerunt post altercationem cum urbanis. Hae binae institutiones, universitates antiquae vulgo appellatae, multas proprietates inter se communicant, unde saepe Oxbrigia (Anglice 'Oxbridge') coniunctim dicuntur. Historiae gratiaeque causa, Universitas Cantabrigiensis est una ex observatissimis orbis terrarum universitatibus.
Bibliotheca universitatis ante annum 1415 constita est.
== Index collegiorum ==
Cardinalis
Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae est elector et praecipuus Romani Pontificis consultor. Cardinales, primum sacerdotes dioecesis Romae, hodie praesertim sunt episcopi maximarum mundi sedum sive ministri Romanae Curiae. Cardinales nominantur "Cardinales Episcopi" sive "Presbyteri" sive "Diaconi," etiam si quasi omnes sunt in gradu Sacrorum Ordinum Episcopi. Habent ecclesias "titulares" vocatas, in dioecesi Romae, quae exprimant munus eorum tamquam partem cleri Romae. Nominantur a papa, et creantur in consistorio ab eo vocato.
Cum bulla postquam verus die 3 Septembris 1586, Papa Sixtus V constituit maximum cardinalium numerum, id est septuaginta. Hic numerus primus anno 1958 a Papa Ioanne XXIII superatus est. Hodie maximus cardinalium numerus, qui papam eligere possunt, est centum viginti, sed saepe Papa Ioannes Paulus II hunc limitem excessit.
Cum littera apostolica Ingravescentem Aetatem die 21 Novembris anno 1970, Papa Paulus VI statuit:
Epyllion
Epyllion (Graece ἐπύλλιον) est breve carmen epicum, carmen quidem doctum, forma expolitum, curiose limae labore perfectum. Saepe hexametris componitur. Quamvis nomen saeculo secundo p.C.n. ortum sit, tamen carmina huius generis iam saeculo tertio a.C.n. Alexandria primus Callimachus Cyreneus composuerat. Theocritus et Moschus Syracusani poëtae etiam epyllia scripserunt.
Carolopolis (Carolina Meridiana)
Carolopolis est maxima urbs in Carolina Meridiana, anno 1670 condita, Carolo Secundo Angliae regnante (unde venit nomen Carolopolis). Urbs, portus vetus et historicus, fuit primum Carolinae Meridianae caput.
Prizy
Prizy  est parvum commune Francicum 66 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Thessalonica
Thessalonica (Graece Θεσσαλονίκη vel brevius Σαλονίκη, Iudaeo-Hispanice Salonika, Turcice Selânik, in linguis Slavicis meridianis Солун / Solun) est urbs Graeca 325 182 incolarum (anno 2011). Haec urbs antiqua, numero incolarum secunda Graeciae, usque ad annum 2010 fuit caput pristini nomi vel praefecturae Thessalonicae, ab anno 2011 est caput regionis (Περιφέρεια) Macedoniae Mediae. Urbi metropolitanae Thessalonicensi plus quam 814 000 incolarum (anno 2020) sunt.
Urbs, quae Sinui Thermaico adiacet, locus maximi momenti est educationis superioris, commercii, culturae ac industriae. Via Egnatia perantiqua portum Thessalonicensem cum Dyrrhachio in occidente et Constantinopoli in oriente coniungit. Patronus urbis est Sanctus Demetrius, cui basilica paleochristiana dedicata est (Aedes Sancti Demetrii). Signum Thessalonicae Turris Alba (Λευκός Πύργος) a Sinan architecto Ottomanico aedificata habetur.
Ecclesiae paleochristianae et byzantinae urbis, quae iam in Novo Testamento memorata est (duo epistulae Sancti Pauli ad Thessalonicenses missae sunt), anno 1988 ab UNESCO mundi hereditas declaratae sunt.
Tempus Macedonicum
Circa 315 a.C.n. a duce Macedonico Cassandro, qui postea sibi titulum regium assumpsit, condita, urbs nomen uxoris eius Thessalonicae accepit, filiae Philippi II et per eum (alia mater enim eam peperit) sororis Alexandri Magni. Novam urbem ut conderet Cassander incolas viginti sex circumiacentium vicorum in unum coegit. 168 a.C.n. Perseo rege apud Pydnam victo Aemilius Paullus Macedoniam in quattuor partes divisit, quarum unam Thessalonicensibus tribuit.
Tempus Romanum
Thessalonica ad Viam Egnatiam sita caput Macedoniae provinciae facta est. Anno 58 a.C.n. Marcus Tullius Cicero sententiam exsilii praeveniens ad tempus Thessalonicam se recepit. Anno 49 a.C.n. fere 200 senatores, qui ex Roma Caesare imminente fugerant, ibidem senatum convocaverunt. Anno 49 aut 50 Sanctus Paulus in urbe Europae secundam post illam Philippis communitatem Christianam condidit. Post annum 260 Gothi ab urbe repulsi sunt. .
Fere anno 300 Galerio imperatore Thessalonica sedes imperialis facta magnificis aedificis exornata est, ut puta domo regia, hippodromo, Arcu Galerii, Rotunda (quae forsitan erat mausoleum aut templum omnium deorum) et foro cum odeo. Anno 322 Constantinus I imperator in angulo urbis inter occasum brumalem et meridiem spectans portum artificialem fieri iussit. Eius iussu anno 325 Licinius imperator Thessalonicae, ubi aulam regiam habuit, necatus est. Ex tunc Constantinus totius orbis imperator fuit. Anno 390 Theodosius I Thessalonicae seditionem crudeliter oppressit.
Tempore Imperii Romani Orientalis urbs pluries ab Avaris, Slavis et Bulgaris obsessa, numquam tamen expugnata est. Saeculo nono Cyrillus et Methodius Abecedarium Glagoliticum creaverunt, quo usi Slavis religionem Christianam praedicaverunt. Diu Thessalonica secunda post Constantinopolim urbs Imperii Romani Orientalis erat.
Anno 904 urbs a Saracenis (ut tum Arabes appellabantur) et anno 1185 a Normannis expugnata et devastata est. Ex anno 1204 tempore quartae expeditionis sacrae Thessalonica caput fuit regni Francorum Bonifacio Montisferrati regnante. Rebus crebro mutatis urbs anno 1246 denuo pars Imperii Romani Orientalis facta est.
Luquido
Luquido (Italiane Ogliastro, Lingua Corsa  Ogliastru) est commune Francicum 105 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Thessalonica
Tempus Romanum
Iterum Thessalonica florere coepit, de quo multae ecclesiae et monasteria tum aedificata necnon moles usque ad hunc diem partim reliqua, qua portus defenderetur, testimonio sunt. Auctoritas Genuensium et Venetianorum, quibus etiam vicus proprius concessus est, crescebat, scientiae floruerunt: Thomas Magister (1270–1325), Demetrius Triclinius (1280–1340), Gregorius Palamas (1296–1359) et Demetrius Cydones (1324–1397) ibi vixerunt.
Brax (Garunna Superior)
Brax est commune Francicum 2'703 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Catena (discretiva)
Catena est vinculum ex connexis anulis compositus. Ponitur saepe de vinculis in quibus captivi aut sontes custodiuntur. Etiam potest esse:
Thessalonica
Tempus Ottomanicum
Postquam Thessalonica anno 1423 per breve spatium temporis sub dicione Venetiarum venit, die 29 Martii anno 1430 a Murado II sultano expugnata et nomine Selânik (سلانيك) Imperio Ottomanico adiuncta est. Anno 1515 prima officina typographica constituta est. Mox urbs in medium commercii totius paeninsulae Balcanicae locum crevit. Anno 1821 vel 1822 copiae Ottomanicae Graecos de libertate certantes, quibus in meridianis regionibus Graeciae primam democratiam hellenicam condere succedit, vicerunt.
Mustapha Kemal Atatürk, qui republicam Turcarum condidit, anno 1881 Thessalonicae natus est (domus, in qua natus est, his diebus est museum et pars consulatus Turcici). Architecti Italiani (Vitaliano Poselli et Pierro Arrigoni) multa aedificia designantes aspectum urbis modernae magna ex parte formaverunt.
Anno 1908 seditio Neoturcarum, qui dicuntur, Thessalonicae coepit, anno 1909 Abd-ul-Hamid II sultanus a re publica remotus ibi in Villa Allatini inclusus est.
Bella Balcanica et primum bellum mundanum
Die 8 Novembris anno 1912, viginti dies postquam Mons Niger, Serbia, Bulgaria et Graecia imperio Ottomanico bellum indixerunt (primum bellum Balcanicum), copiae Graecae Bulgaresque Thessalonicam obsederunt. Dux copiarum Ottomanicarum nomine Hasan Tahsin Paşa, ut eversionem urbis vitaret, pugnam omisit et Thessalonicam Graecis (non Bulgaribus) tradidit, in quo 25 000 militum Ottomanicorum in captivitatem ducti sunt.
Die 18 Martii anno 1913 Georgius I rex Graecorum Thessalonicae pistolio petitus mortuus est. Die 8 Iulii Serbia, Mons Niger, Turcia, Romania et Graecia Bulgariae, quae Serbiam aggressa est, bellum indixerunt (secundum bellum Balcanicum), quo Bulgares e Thessalonica depulsi et largas Macedoniae partes Graeciae adiunctae sunt (Pax Bucarestae (1913)). Primo bello mundano mense Octobris anno 1915 copiae foederatae Eleutherio Benizelo primo ministro annuente, rege abnuente, Thessalonicam accesserunt, ut copias imperiorum centralium (Imperium Austro-Hungaricum, Turcia, Germania, Bulgaria), quae in Serbia collocatae erant, aggrederentur. Benizelus iterum primus minister electus, sed a rege missus, die 18 Octobris anno 1916 Thessalonicae regimen illi a rege constituo oppositum declaravit. Ab anno 1916 usque ad annum 1918 Thessalonicae principia copiarum foederatarum erant. Die 18 Augusti anno 1917 incendium fere totam urbis partem meridianam delevit.
Bello Graeco-Turcico (1919-1922) contra Turciam gesto Graecia victa est. Pacto Lausannensi die 24 Iulii anno 1923 in Palatio Ouchy Lausonii facto novi fines definiti et permulti homines sedibus depulsi sunt: Maxima Graecorum pars, qui in Asia Minore vixerant, in Graeciam et imprimis Thessalonicam sive regiones circa urbem iacentes, Turci usque ad hoc tempus in Graecia vitam agentes (inter quos et Thessalonicenses) in Turciam translati sunt.
Secundum bellum mundanum et sors Iudaeorum
Olim urbs ob maximum Iudaeorum numerum "Hierosolyma Balcaniae“ appellata est. Communitas Iudaica ab antiquitate repetens valde crevit, cum multae Sepharditae edicto Granatensi, quod dicitur, ab Hispania fugati saeculo XVI Thessalonicam sedem sibi deligerunt. Ante secundum bellum mundanum urbi erant fere quadraginta synagogae et 56 000 hominum religionis Iudaicae. Tum lingua Iudaeo-Hispanica praeter Graecam multis in vicis praevalebat. Tamen iam annis 1930 usque 18 000 Iudaeorum a nationalistis Graecis vexatorum in Palaestinam fugerunt.
A mense Aprilis anno 1941 usque ad diem 30 Octobris anno 1944 Thessalonica a copiis Germanicis occupata est. Primo Nazistae innumerabiles pecunias expresserunt, tum sepulcretum Iudaicum, quod fere 300 000 usque ad 500 000 sepulcrorum inter maxima erat orbis terrarum, detraxerunt deleveruntque. Materia sepulcrorum et fundus sepulcreti vendita sunt. Pars hodiernae Universitatis Thessalonicensis hoc in spatio est. Inter menses Martium et Augustum anno 1943 urbis maxima Iudaeorum pars Osvecimiam in castra carceralia ibi sita (nomine Theodisco KZ Auschwitz nota) deporti et necati sunt, paucis (fere 2000) superstitibus.
Erant, qui Iudaeis adiuvarent: Guelfus Zamboni, tum legatus Italicus, 322 Iudaeorum, qui Italiae statu civitatis aut vinculo propinquitatis coniuncti erant, servavit. , Georgius Eckert, regens speculae militaris Germanus, clam et nonnullos Iudaeos salvavit et commercia cum coniuratis Graecis conexuit. Ita autumno 1944 pactum de receptu copiarum Germanarum inter exercitum Germanicum et copias ELAS (acronymum pro: Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), quae Germanis obsistebant, conciliare potuit.
Tempus recens
Bello civili Graeco anno 1949 confecto urbs commercio industriaque incitatis recreata est. Interdum „Concaput“ (Graece συμπρωτεύουσα) appellatur, cum civibus Athenis aeqalis esse videatur. Mercatus internationalis Thessalonicensis annis, qui bellum secuti sunt, maximi momenti erat. In mercatu anni 1957 Frappé (Graece: καφές φραπέ), genus coffei Graecis maxime iudundum, introductum est. Annis 1960 nova statio ferriviaria principalis et Palais des Sports (palatium artis athleticae), quod dicitur, aedificata sunt.
Die 20 Iunii anno 1978 Thessalonica terrae motu magnitudine 6.6 secundum scalam Richterianam concussa est; epicentrum terrae motus 30 chiliometra ab urbe in septentriones versus distabat; 50 homines interfecti, multa aedificia afflicta sunt.
Religio
Maxima incolarum Thessalonicae pars non aliter ac omnis Graeciae ecclesiae Orthodoxae adhaeret. Musulmani anno 1923 in Turciam depulsi sunt (vide: Graeco-Turcica civium permutatio (1923)). Communitas Iudaica Thessalonicae, quae ab antiquitate repetit, persecutione Nazistarum tempore secundi belli mundani paene exstinca est.
Praeterea Thessalonica est sedes episcopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.
Collegium publicum ad scientas artesque docendas Argentorati
Collegium publicum ad scientas artesque docendas Argentorati (Francogallice : <i lang="fr" xml:lang="fr">Institut national des sciences appliquées de Strasbourg</i>) est universitas publica in Argentorato.
Voulgézac
Voulgézac est commune Francicum 264 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Collegium publicum ad scientas artesque docendas Argentorati
Historia
Collegium anno 1875 in Imperio Germanico conditum (<i lang="de" xml:lang="de">Technische Winterschule für Wiesenbautechniker</i> deinde <i lang="de" xml:lang="de">Kaiserliche Technische Hochschule</i>). Anno 1918 gallicum factum est (<i lang="fr" xml:lang="fr">École nationale technique de Strasbourg</i>, 2003 : <i lang="fr" xml:lang="fr">Institut national des sciences appliquées de Strasbourg</i> ).
Studia
Discipuli habent facultas documenta in lingua Germanica eruditumesse (dicitur Germanico-CPSAD, vulgo (Theodisce) <i lang="de" xml:lang="de">Deutsch-INSA</i>).
Multus artes erudintur :
Lucius Valerius Messalla
Lucius Valerius Messalla (Apollinaris) (quo anno natus mortuusque sit, nescimus) fuit senator Romanus et consul ordinarius anno 214 Caracalla imperatore regnante.
Coporium
Coporium (Russice Копорье, tr. Kopor'e) est vicus in regione Leninopolitana Foederationis Russicae, 1723 incolas (anno 2007) habens, haud procul a sinu Finnico situs. In hoc vico, qui olim urbs erat, situm est castrum, anno 1237 conditum, nunc partim destructum et musaeum factum.
Ave Maris stella
Ave Maris Stella est hymnus Latinus et prex Mariae Virgini dicata, quam multi musicographi musica ornaverunt. In liturgia horarum Ecclesiae Catholicae in festis marianis canitur, in primis in Pridiebus. Origo huius orationis incerta est, sed multi hunc hymnum putant a Venantio Fortunato aut a Paulo Diacono scriptum esse.
Versiones musicales
Musicographorum qui hunc hymnum musica ornaverunt, clari sunt Iohannes Leo Haslerus et Claudius Monteverdi.
Carmen
Verba huius precis sunt:
Ave, maris [stella], Dei Mater alma, Atque semper Virgo Felix coeli porta.
Sumens illud Ave Gabriélis ore, Funda nos in pace, Mutans Hevae nomen.
Solve vincla reis, Profer lumen caecis, Mala nostra pelle, Bona cuncta posce,
Aegidius de Tilborgh
Aegidius de Tilborgh (Bruxellis natus circa annum 1625; ibidem mortuus circa annum 1678) fuit pictor Flandricus David Teniers minoris discipulus.
Bragayrac
Bragayrac est commune Francicum 296 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Perth Amboy
Perth Amboy est parva urbs historica in orientali reipublicae Novae Caesareae in Civitatibus Foederatis Americae ora. Urbs inmigrantes recentissimos attrahere solet. Secundum censum anni 2000, plurimi (69.83%) suorum hominum erant Hispanici.
Geographia
Urbs iacet in °N, °W (40.519455°, –74.275326°). Superficies est 15.5 km² totale, 12.4 km² terrae et 3.1 km² aquae. Territorium suum constat in paeninsula inter flumen Raritanum et fretum Insulae Statenis. Fines habet septentrionales cum oppido Woodbridge. Flumen Raritanus Perth-Amboyem ab urbe Meridionali Amboye separat. Pons Victoria, super flumen Raritanum, duas urbes Amboyes committet. Fretum Arthurianum oriente urbem ab Insula Statene, territorio Novi Eboraci, separat. Pons Outerbridge, super fretum, urbem et Insulam Statenem committit. Linea ferrivia "North Coast" per multas urbes secundum oram it, insulam Manhatam in urbe Novo Eboraco inclusam, et multi burgenses Perthamboyenses, qui in Manhatam laborant, per ferriviam commeant.
Historia
Ante colonias Europaeas, regio Perthamboyensis "Ompoge" appellabatur a Lenni Lenape, indigenis Americanis, qui erant ramus gentis Algonquinae. Nomen postmodo "Emboyle" commutatur, tum "Amboyle." Coloni anno 1683, cum colonia publice accorparata est, terram saepe appellabant "Ambo" aut "Punctum Amboy," et demum simplice "Amboy." Anno 1686, cum coloniaa caput Caesereae Orientis facta est, coloni "Perth" ad nomen adduxerunt in honore Proprietarii Coloniae Realis, Comitis Perthiae. Post triginta duos annos, Perth Amboy cartam urbem accorporantem publicam a rege Britanniarum Georgio I concipit.
Perth Amboy etiam Curiam Urbanam habet antiquissimam inter eas quae in usu perpetuo in America esset. Anno 1685, prima curia statuta est. Ob incendia, varias curias novas eodem situ in annis 1713, 1745, et 1767 statuere necesse erat. Curia Urbana praesens anno 1767 statuta est, cum spatio pro Aula Iuridica, Assemblea Provincialis, Consilio Gubernatoris, et Administratione Urbana. Fuit in eis aulis ubi Nova Caeseara, ante caeteras civitates, Rogationem Iurum Foederalem (Anglice: "Bill of Rights") imprimis ratificavit. Quamquam curia annis 1826 et 1872 renovata est, nonnullae structurae significantes eius anni 1767 hodie manent.
La Riba
La Riba (Hispanice:  La Riba ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 681 incolarum sunt.
Ave Maris stella
Carmen
Monstra te esse Matrem, Sumat per te preces, Qui pro nobis natus, Tulit esse tuus.
Virgo singuláris, Inter omnes mitis, Nos culpis solútos, Mites fac et castos.
Vitam praesta puram Iter para tutum, Ut vidéntes Jesum, Semper collaetémur.
Sit laus Deo Patri, Summo Christo decus, Spiritui Sancto, Tribus honor unus.
Amen.
Depressio oeconomica magna
Depressio oeconomica magna fuit rerum oeconomicarum discrimen, quod totum mundum anno 1929 ineunte comprehendit. Pretia primum apud bursas Novi Eboraci collapsa sunt die Iovis, qui quidem saepe "ater" dies Veneris dicitur. Sed iam ante in Austria nonnullae domus argentariae corruerant vel aere dirutae erant. Quod illae argentariae pecuniam debebant argentariis in Americanis, ibi discrimen magnum erupsit.
Adhuc in dubio est, quare discrimen illud erupserit et quare denique superata sit. Decem annis post anno 1939 secundum bellum mundanum incepit, et numerus opere carentium in Europa et America decrevit.
Reus (urbs)
Reus (Hispanice:  Reus ) est commune Hispanicum in Catalauniae  Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 106709 incolarum sunt.
Vouharte
Vouharte est commune Francicum 328 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Russi
Russi sive Rutheni (Russice: русские, tr. russkie) est gens Slavica orientalis, gentium Slavicarum numerosissima. Russi in Russia maior pars sunt (circiter 80 % incolarum). Originem et nomen suum ex Ruthenia vel Russia (Rus ipso vulgo), regno Slavico antiquo, ducunt. A certis aliis gentibus Europaeis olim Moscovitae seu Mosci saepe vocabantur. Lingua Russorum est lingua Russica. Russi religiosi plerumque Christiani orthodoxi sunt.
In mundo nunc sunt circiter 133 decies centena milia Russorum, quorum maior pars (111 017 milia) habitat in Russia. Etiam sunt Russi in Ucraina (8 334 milia), Kazachstania (3 727 milia), CFA (3 163 milia), Ruthenia Alba (785 milia), Uzbecia (620 milia), Lettonia (556 milia), Canada (500 milia) et aliis terris.
Ortillon
Ortillon  est commune Francicum 36 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Insula Bergomas
Insula Bergomas (alia nomina: Insula Bergomensis) (Italiane: Isola bergamasca) est terra historica et communitas territorialis Italiae, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati sita.
Ormes (Alba)
Ormes  est commune Francicum 197 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Limina (discretiva)
Limina potest:
Prissé
Prissé  est commune Francicum 1'748 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
3203 Huth
3203 , olim designationibus 1938 SL et 1977 TQ3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cuno Hoffmeister, astronomo apud Observatorium Sonneburgensem versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3203 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Violina
Violina vel violinum,  aut fidicula vel fidicula violina, est chordophonum plerumque ligneum, quod quattuor (vel multo rarius quinque) nervis vel chordis intervallis paribus, scil. diapente perfectis, intendi solet. Olim nervi ex intestinis ovium vel equorum faciebantur. Hodie autem violinistae nervis metallicis saepius utuntur, nisi forte opera antiquiora producentes etiam violinas illi mori antiquiori adaptent.
Violina canunt (vel violinam tangunt) tractantes super nervos arcum ex materia lignea et saetis equinis factum, quae actio facit nervos oscillare. Ad hanc oscillationem nervorum efficiendam saetas resina Colophonia illini oportet, ut eo modo exasperatae melius adhaereant nervis. Sunt et quarundam compositionum partes, quas ad producendas praescriptum est, ut sonus digitis e violina carpendus sit. Id a compositoribus praescribitur addita adnotatione Italiane pizzicato, abbreviata pizz., cum usus arcus vocabulis arco vel ord(inario) iubeatur. Adnotatione col legno (id est 'ligno') utuntur, ut violinistae contra morem solitum ligneam arcus partem adhibeant.
Gaius Iulius Camilius Asper
Gaius Iulius Camilius Asper (nescimus, quo anno natus mortuusque sit) senator Romanus ex urbe Attalia fuit filiusque Gaii Iulii Aspri erat, quocum anno 212 consulatum ordinarium administravit. Iam antea quaestor patris erat, cum hic proconsul Africae esset. Tum curator viarum Viam Appiam administravit. Anno 212 una cum patre relegatus, sed postea revocatus.
Limina (Sicilia)
Limina  (alia nomina  : Limen, -is) (Italiane: Limina) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Liminenses appellantur.
Oppas
Bello civile gesto, auxilium Mauris petivit ut Rodericum superarent. In proelio apud Transductos Promontorios, Oppas duxit cornum Visigothorum qui in media pugna deseruit. Cum emirato, Oppas archiepiscopatum Toletanum accepit.
Consualia
Consualia erant feriae Romanae in honorem dei Consi bis in anno celebratae, et 21 Augusti (a.d. XII Kal. Sept.) et 15 Decembris (a.d. XVIII Kal. Ian.). Romulum ipsum hos ludos primum instituisse plerique auctores memoriae tradiderunt, praeter unum Dionysium Halicarnassensem, qui originem illarum feriarum retro usque ad regem Arcadem Evandrum refert. Certe secundum historicos Latinos Consualibus ludis virgines Sabinae raptae sunt, quae primae feminae Romanorum fuere.
3204 Lindgren
3204 , olim designationibus 1978 RH, 1980 CQ, et 1980 DM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Astrid Lindgren nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3204 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vœuil-et-Giget
Vœuil-et-Giget est commune Francicum 1'601 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Gaius Iulius Asper
Gaius Iulius Asper (nescimus, quo anno natus mortuusque sit) senator Romanus doctissimus atque orator summae eloquentiae fuit. Commodo imperatore regnante consul suffectus creatus anno 200/201 vel 204/205 proconsul Africae fuit. Anno 212 consul ordinarius cum filio Gaio Iulio Camilio Aspro, eodem tempore (iam ante 1 Ianuarii 212 praefectus urbi Romae fuit. Sed eo ipso anno a Caracalla imperatore depositus atque cum filio in exilium missus est. Postea revocatus atque anno 217 a Caracalla imperatore proconsul Asiae factus a Macrino a provincia prohibitus est, quod esset iam senex et propter valetudinem. Pro quo Quintus Anicius Faustus proconsul creatus est.
Nicolaus Fuss maior
Nicolaus Fuss (natus 29 seu 30 Ianuarii 1755 Basiliae, mortuus 4 Ianuarii 1826 Petropoli) fuit mathematicus Helveticus, qui plerumque in Imperio Russico favebat operi.
Duodeviginti annos natus Petropolim iit ut serviebat Leonardo Eulero in auxilio mathematico, necesse erat propter caecitudinem eius. Apud Academiam Scientiarum Petropolitanam per vitam manebat. In mathematica producit ad multos campos sicut geometriam, aequationes differentiales, geometriam differentialis etiam opticam. Factus est ille Euleri discipulum maximum, et solvit problemata quae doctor eius non solverat.
Fuss perpetuus secretarius Academiae factus in 1800 usque mors est, secutus filius suus, Paulus Henricus Fuss (1797-1855), quoque mathematicus. Paulus opera Euleri inedita agere partivit, et hic labor completus est alii filii de Fuss, Nicolaus minor, quid in 1862 Opera Postuma Euleri, commentationes totae remansae habens, publicavit.
Dictum est, quod momentum ultimum conscium Euleri actum in colloquio cum Fuss et Lexell de Urano.
Châtillon-sur-Loire
Châtillon-sur-Loire est commune Francicum 3'132 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
2281 Biela
2281 , olim designationibus 1971 UQ1 et 1974 SU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Luboš Kohoutek, astronomo apud Observatorium Hamburgensis versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2281 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Titus Aurelius Fulvus
Titus Aurelius Fulvus fuit:
9138 Murdoch
9138 , olim designationibus 2280 T-2 et 1991 CE3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9138 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Christianitas Orientalis
Christianitas Orientalis in quattuor principalibus ecclesiarum familiis consistit: Ecclesia Orthodoxa Orientali, Ecclesiis Orthodoxis Orientalibus, Ecclesia Assyrica Orientis, et Ecclesiis Catholicis Orientalibus. Hoc grex familiarum ecclesiarum contra familiam Christianitatem Occidentalem adhibetur. Ecclesiae orientales una sunt traditiones ecclesiaeque Christianae quae in Balcania, Europa Orientali, Asia Minore, Medio Oriente, Africa, India, et partibus Orientis Extremi nonnullos saecula crescebant. Hoc nomen unam communionem vel communem traditionem religiosam non describit. Nonnullae ecclesiae orientales plus historiae et theologiae cum Christianitate Occidentali quam inter se communiter habent. Variae ecclesiae orientales sese usitate orientales non appellant, Ecclesia Assyrica Orientis et eius prolibus exceptis.
Propria
Licet Ecclesiae Orientales ritibus iureque multis modis distinguantur, tamen quaedam propria omnibus communia sunt:
Turmae principales
Ecclesiae Orientales hodiernae in tres turmas dividuntur:
Ritus
Ferme quinquaginta Ecclesiae Orientales et Ecclesia Latina (i.e. ecclesiae ante reformationem ortae) in sex Ritus principales dividuntur:
Ecclesiae numerorum (3-6) saepe Ecclesiae orthodoxae orientales appellantur; grex rituum (3,4,5) initio Monophysitismo signatae erant, ritus (6) Nestorianismo. Hae notiones capitibus sequentibus explanabuntur.
Arianismus
Arianismus est doctrina theologica, quae nomen habet ab Ario (256–336), presbytero Alexandrino, qui, ut doctrinam Platonicam et fidem trinitariam ab ecclesia pronuntiatam inter se conciliaret, enixus est. Arius Unum (Ἕν) Platonicum et Patrem biblicum dixit idem esse, qua definitione factum est, ut solus Pater in transcendentia aeternus esset; nam Patre a serie disiuncto locus demiurgi attributus est Filio et Spiritui Sancto. Ergo Pater et Filius non sunt consubstantiales. Filius Logos, licet primus factus sit, tamen creatus (κτίσμα); nec potest Iesus Nazaretanus, Filius Logos incarnatus, ulla communione substantiae cum Patre esse.
Fidei Arianae, a conciliis Nicaeae (anno 325) et Constantinopoli (anno 381) habitis repudiata, tamen (imprimis) gentes Germanici (Visigothi, Ostrogothi, Vandali et Burgundiones) diu adhaerebant. Octavo fere saeculo motus Ariana evanuit.
Nestorianismus
Nestorianismus est doctrina christologica ex Nestorio, patriarcha Constantinopolitano, vocata, quae anno 553 concilio Constantinopolitano secundo haeresis damnata est.
Nestorius munere episcopi missus est, multi sectatorum eius denique in regnum Sassanidarum emigraverunt, ut tum ecclesia in Persia saepe „ecclesia Nestoriana“ nominatur. Cui tamen, quamvis ecclesiae Romanae imperiali inimicae, nihil cum Nestorio nec cum fide Nestoriana, sicut a concilio est definita, erat commune, et melius Ecclesia Syrorum Orientis (sive Assyrorum vel Chaldaeorum) vocetur.
Via Sericaria, quae per Edessam currebat, fides Christiana missionariis et mercatoribus in oriente diffusa est: Communitates Christianae apud gentes Turcicas in Media Asia et in Uiguristania ortae, singulae gentes ex toto Christianae factae sunt. Anno 779 in Sinis occidentalibus monumentum erectum est, quod de introductione magnae religionis fulgentis e terra Ta-Ch’in (i.e. terra Iudaeorum) oriundae narrat. Vestigia huius ecclesiae etiam in Japonia (saeculo nono attestata) et in Sumatra inventa sunt. Ecclesia Syrorum Malabarensium („Christiani Sancti Thomae") in India meridionali progenies huius ecclesiae est. Ecclesia, quae saeculo tredicesimo summum culmen fortunae attigerat, saeculo decimo quarto a Musulmano Tamerlane paene exstincta est. Matthaeus Riccius Iesuita saeculo decimo sexto in Sinis reliquias religionis Christinae repperit.
Monophysitismus
Monophysitismus est doctrina christologica, quae Christum perfecte divinum esse et tantum unicam, sc. divinam, naturam habere affirmat. Contra Concilium Chalcedonense (451) duas naturas in Christo esse docet, divinam humanamque, et eas simul incofusas et inseparatas.
Ecclesiae, quae doctrinam Concilii Chalcedonensis refutant, se "Monophysitas" appellari nolunt, quia vox non ante saeculum septimum orta plerumque ab hostibus sensu maligno adhibita sit, ipsae "Miaphysitas" sive "Miaphysitismum" anteferentes.
Ecclesiae, quae in occidente "monophysiticae" dicuntur et inter se in communione ecclesiastica sunt:
Ecclesiae Orientales, Orthodoxae, Catholicae Orientales sive Unitae
vide:
Litterae Sanctae Sedis (i.e. Ecclesiae Catholicae) de Ecclesiis Orientalibus
Sancta Sedes multas litteras ad ecclesias orientales pertinentes edidit, quarum hic selectio enumeratur:
I. Encyclicae
II. Litterae Apostolicae
III. Decreta
Origny-le-Sec
Origny-le-Sec  est commune Francicum 641 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Achila I (rex Visigothorum)
Achila vel Akhila (-nis, m.; ?–†555) fuit rex Visigothorum Hispaniae inter annos 549 et 555, cum in Emerita Augusta occisus est a maioribus.
Electus est regem postquam Theudigiselus mortuus est dum in Hispale cenabat.
De rebellione Cordubense
Historia Gothorum Isidori nobis dicit:
Ob hanc rem, Corduba contra regnum Visigothorum rebellavit anno 550. Hispano-Romani Cordubae nolebant sub regnum Gothorum esse ita bellum geserunt annos 50 ad invasionem Liuvigildi.
De bello civile
Corduba rebellata, Athanagildus maior Hispalense auxilio Hispano-Romanorum contra Achilanem rebellavit et se regem esse proclamavit: Achila tunc cum copiis contra Athanagildum profectus est anno 551. In proeliis Achila victor fuit et Athanagildus ad Malacam effugit, ubi Iustiniani auxilium petivit anno 554, dum Achila in Cantabria contra Vascones pugnabat.
Invasio Byzantinorum
Byzantini eodem tempore in Italia Ostrogothos pugnabant ita auxilium minimum miserunt Athanagildo. Bis Byzantini apud Hispaniam navigaverunt, primo in Malacam tandem Carthaginem Spartariam. Cum Visigothis viderunt invasionem Byzantinorum, contra enemicum comunem pugnaverunt. Itaque Agilam occiderunt in Emerita Augusta et Athanagildum regem elligerunt.
Byzantini praesidios et urbes litorum ceperunt et provinciam creaverunt sub imperio praefecti Spaniae. Provincia fuit tandem capta a Suinthila anno 621.
Renau
Renau (Hispanice:  Renau) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 138 incolarum sunt.
Bouzin
Bouzin est commune Francicum 85 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Butler Comitatus (Kansia)
Butler Comitatus (Anglice:  Butler County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 59482 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs El Dorado, die 30 Augusti 1855 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Carolus Demuth
Carolus Henricus Buckius Demuth (Lancastriae Pennsylvaniae 8 Novembris 1883; ibidem 23 Octobris 1935) fuit artifex Americanus qui hydrochromata primum pingere solebat sed maturo vitae cursu picturae oleariae favere coepit, modum precisionismum appellatum excogitans.
Alumnus fuit academiae Collegii Frankliniani et Marshalliani, sed etiam in Universitate Drexeliana et Academia Bellarum Artium Pennsilvaniensi Philadelphiae studuit. Frequentavit praeterea academias Colarossi et Julian Lutetiae, ubi partes in scaena avant-garde egit.
Boutx
Boutx est commune Francicum 250 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Abraham de Beijeren
Abraham de Beijeren (Hagae natus circa annum 1620 aut 1622; mortuus in Overschie anno 1690) fuit pictor Nederlandicus.