cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Acius (legatus)
Acius (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit huius regis seu legatus seu sectator. Anno enim 311 a.C.n. in litteris ab Antigono urbi Scepsidi missis (OGIS 5) Aeschylum quendam (an Rhodius sit, nescitur) legatum cum Demarcho Taronis filio ad Cassandrum missum esse fertur, et post pacem eodem anno sanctam cum Aristodemo et Hegesia in Aegyptum ad Ptolemaeum missum. Acius epistulam Antigoni ad Scepsin tulit et gratias huius urbis meruit.
Elsa Triolet
Elsa Triolet (nata Elsa Kagan Russice Эльза Юрьевна Каган Moscuae die 12 Septembris - secundum calendarium Iulianum aut die 24 Septembris secundum Gregorianum - 1896; mortua in Saint-Arnoult-en-Yvelines die 16 Iunii 1970) fuit scriptrix Francica oriunda e Russia. Multos annos cum Ludovico Aragon vixit, qui eam in multis carminibus celebravit.
Anno 1944 operis Le premier accroc coûte 200 francs gratia Praemium Goncourt accepit.
Marcus Antonius Trevisan
Marcus Antonius Trevisan  fuit breviter Reipublicae Venetae Dux a die 4 Iunii  1553   usque ad mortem insequenti anno.
Opus agriculturae
Opus agriculturae, Latine a Palladius Rutilius Taurus Aemilianus scriptum est, fortasse saeculo IV (sed de aetate Palladii fere nihil scimus). Hoc opus in libros tredecim digeritur, quorum primus de agri cultura in genere disserit, alii de opere singulorum mensium.
Alcaeus Heraei filius
Alcaeus Heraei filius (Graece ), Aeni nativus qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit fuit annis fere 304/302 a.C.n. regis Demetrii Poliorcetae miles; ob officia pro hoc rege effecta ab Atheniensibus et Epidauriis laudatus.
Bullanum
Bullanum (alia nomina: Bolanum, Bollanum , Vetius Bolanus ) (Italiane: Bolano) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 7 780 incolarum, in Regione Liguria, in Provincia Spediensi et in Valle Variae situm. Incolae Vetiobolanenses vel Bullanenses appellantur.
Universitas Californiensis Berkeleiensis
Universitas Californiensis Berkeleiensis, contra urbem Franciscopolin longe trans sinum Sancti Francisci sita, est universitas publica civitatis Californiensis ceteris universitatibus publicis eius civitatis praestans. Nam anno 1868 ex Academia Californiensis et Academia Artium Rusticae, Metallicae, Mechanicae Quercupoli constituta, populi Californiensis iussu et doctrinam antiqua consuetudine et artes utiles docere conata est.
Bullanum
Praeclari cives
Vixerunt Vetii Bolani aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari homines, inter quos:
Universitas Californiensis Berkeleiensis
Historia
Secundo bello mundano coepto et plutonio invento, exercitus Civitatum Foederatarum iussu ac J. Roberto Oppenheimer professore duce bombam atomicam creare intendit. Itaque et tunc et hodie tria laboratoria sub gubernatione administrat, primum Laboratorium Laurentium Berlekeiae, deinde Laboratorium Laurentium Livermore, denique Laboratorium Nationale Los Alamos. Aliis quoque modis necessitudinem maximam cum exercitu habuit illo tempore, ut omnes studiosos mares ad disciplinam militarem usque ad annum 1962 compelleret. Anno 1949 Iosepho McCarthy imperium tenente, principum universitatis mandato omnibus ius iurandum contra communismum praescripsit. Huic aliquot professores cum conscientiae suae causa abnueret, statim expulsi sunt, nec ante decimum annum mercibus amissis redditis revenire iussit.
Instructiones
Annus scholasticus in duo semestria (id est partitio sex menses) divisus est, sicut Universitatis Californiensis (Merced), sed ab ceteris universitatibus eiusdem civitatis differens. Bacalariis genera 102 sunt, magisteriis 88, licentiis docendi 97. Bacalario studiosis sex sunt collegia, quorum uni inscribendi sunt:
Investigationes
Investigatores universitatis multa praemia meruere, primum ut praemium Nobelianum bis et septuagiens assignatum, deinde praemium Wolf noviens, tum praemium Fields septiens, praemium Turing quindeciens, praemium MacArthur quinquiens et quadragiens, praemia Academiae viciens, denique praemium Pulitzer undeciens. Elementa sedecim invenerunt, ex quibus sex nominata sunt aut universitatis aut eius investigatorum nomine: californium, seaborgium, berkelium, einsteinium, fermium, lawrencium. Ceterum et bomba atomica et bomba hydrogenii a professoribus universitatis, haec ab Eduardo Teller, illa ab J. Roberto Oppenheimer inventae sunt.
Robertus Bolle
Robertus (Italice Roberto Bolle natus die 26 Martii 1975 in Casale Pedemontii) est saltator Italicus.
Armandus Lanoux
Armandus Lanoux  (Lutetiae natus die 24 Octobris 1913; ibidem mortuus in Champs-sur-Marne die 23 Martii 1983) fuit scriptor  Francicus. Anno 1963 operis  Quand la mer se retire gratia Praemium Goncourt accepit.
Nexus externus
Pagina Armando Lanoux dicata
Anna Langfus
Anna Langfus  (Lublini nata familia Iudaica Hanka Regina Szternfinkiel die 2 Ianuarii 1920; Lutetiae mortua die 12 Maii 1966) fuit scriptrix  Polonica cuius operae de Soa et castris carceralibus tractat.
Opera
Anno 1962 operis  Les bagages de sable  gratia Praemium Goncourt accepit.
AT
AT abbreviatio significat:
Antisthenes (dux classis)
Antisthenes (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit anno 306 a.C.n. pro Demetrio Poliorceta dux navium in proelio iuxta Salaminem Cypriam; naves a Menelao Ptolemaeus I ductae in portu Salaminis retinere conatus est.
Regio Insubrica
Nomen ex appellatione Insubrium derivatur, gentis Gallorum qui in Gallia Transpadana ad orientalem Ticini fluminis ripam incolebant, urbe capitali Mediolano. Gentile nomen Latinum "Insuber", recentius verbum adiectivum "Insubricus -a -um" leguntur.
Laurentius Priuli
Laurentius Priuli  fuit Reipublicae Venetae Dux a die 14 Iunii 1556   usque ad mortem. Ad familiam eius tres duces Venetiae pertinuerunt: Laurentius, frater et successor eius Hieronymus Priuli, et Antonius Venier (1618-1623).
Parma
« Hostis turbetur quia Parmam Virgo tuetur » (Dictum in insignis urbis Parmensis scriptum)
Parma  (alia nomina : Chrisopolis, Civitas Aurea, Colonia Iulia Augusta, Iulia Augusta) (Italiane: Parma) est Urbs Italiae et municipium circiter 190 280 incolarum, in Regione Aemilia-Romania (Aemilia) sita et caput Provinciae Parmensis. Urbani Parmenses appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: Hostis turbetur quia Parmam Virgo tuetur
Geographia
Municipium in Aemilia situm.
Apollonides Charopis filius
Apollonides Charopis filius (Graece ), fortasse Cyzicenus qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, fuit inter annos 323 et 301 a.C.n. regis Antigoni Monophthalmi filiique Demetrii Poliorcetae sectator, sed postea Seleuci Nicatoris; pro hoc rege anno 286 a.C.n. Demetrio missus est ut ad se submittendum suaderet. Res gestae Apollonidis ab anno 322 a.C.n., et praesertim eae res quas pro Atheniensibus effecerit, in inscriptione referuntur Atheniensi ( II(2) 492); res aliae in titulo Ephesio ( 352).
Parma
Oeconomia
Ab anno 2002 Parma sedes auctoritatis Unionis Europaeae pro securitate alimentaria est.
Historia
Parma urbs antiqua est, iam circiter 1500 a.C.n. habitata fuit. Anno 183 a.C.n. Parma colonia Romana deducta est.
Ab anno 1545 Parma ad Ducatum Parmae et Placentiae pertinuit, cuius caput fuit.
Anno 1796, Napoleo Bonaparte Parmam Rei Publicae Cispadanae (postea Rei Publicae Cisalpina et ab anno 1802 Rei Publicae Italiae appellatae) coniunxit.
Post cladem Napolonis anno 1815 Ducatus Parmae et Placentiae restitutus est, sed anno 1860 Parma Regno Sardiniae (ab anno 1861 Regno Italiae) coniuncta est.
Praeclari cives
Parmae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Urbis administratio
Praesens urbis magister a mense Maio 2012 est Fridericus Pizzarotti.
Ecclesia Catholica Romana
Parma Sedes Episcopalis, nomen sedis episcopalis Dioecesis Parmensis est.
Ludi athletici
Parma FC est turma pediludii urbis.
Fractiones
Alberi, Baccanelli, Baganzola, Baganzolino, Beneceto, Botteghino, Carignano, Carpaneto, Cartiera, Casagnola, Casalbaroncolo, Casarola di Ravadese, Case Capelli, Case Cocconi, Case Crostolo, Case Nuove, Case Rosse, Case Vecchie, Casino dalla Rosa, Castelletto, Castelnovo, Ca' Terzi, Cervara, Chiozzola, Coloreto,Coltaro, Corcagnano, Eia, Fognano, Fontana, Fontanini, Gaione, Ghiaiata Nuova, Il Moro, La Catena, La Palazzina, Malandriano, Marano, Mariano, Marore, Martorano, Molino di Malandriano, Osteria San Martino, Panocchia, Paradigna, Pedrignano, Pilastrello, Pizzolese, Ponte, Porporano, Pozzetto Piccolo, Quercioli, Ravadese, Ronco Pascolo, Rosa, San Donato, San Pancrazio, San Prospero Parmense, San Ruffino, Scarzara, Ugozzolo, Valera, Viarolo, Viazza, Vicofertile, Vicomero, Vicopò, Vigatto, Vigheffio, Vigolante.
Fasces
Fasces (nomen plurale, sg. fascis) sunt insignia imperii e virgis et securi fascibus colligatis facta. Lictores erant qui fasces prae magistratibus portabant. Benitus Mussolini, dictator Italicus qui saeculo vicensimo floruit, fascibus ut insigni suae factionis politicae utebatur.
Roma antiqua
Fasces insignia imperii erant, id est iuris coercendi atque supplicii sumendi usque ad necem quibusdam magistratibus dati : nam virgis lictores homines poenas dantes nudatos caedebant et securi cervices eorum frangebant, quod supplicium 'more maiorum' sumptum dicebatur. Ita quidem in castris et in provinciis fieri solebat, Romae vero lex Valeria quaedam, quam auctores antiqui ad consulem anni 509 a.C.n. Publium Valerium Publicolam referebant, omnibus civibus provocationem a magistratibus ad populum dabat. Quamobrem mos antiquus lictores iubebat intra pomoerium securim e fascibus tollere.
Nam Romae magnum discrimen fuit inter magistratus cum imperio, qui ius auspiciorum habebant atque ducendis exercitibus idonei erant (dictatura, consulatus, praetura), et magistratus sine imperio (censura, tribunatus, quaestura etc.). Praeterea non omnia imperia aequa erant: mos erat imperium minus coram maiore fasces submittere, exempli gratia praetor vel pro praetore coram consule vel pro consule. Dictatori XXIV lictores praeibant, consuli duodecim, praetori sex. Simili modo consul primi anni reipublicae liberae, Valerius Publicola, morem instituisse narrabatur, quotienscumque in contionem prodibat et populum adloquebatur, ut fasces coram populo submitteret, ita significans maiestatem populi maiorem esse consulum. Itaque ultimo saeculo reipublicae liberae in turbulentioribus contionibus tribuniciis mos quidam erat fasces consulum vel aliorum magistratuum cum imperio ab irato populo (verius ut dicam a satellitibus ob id ipsum a tribunis vel eorum patronis conductis) vi confringi : quod et aliis et consuli anni 58 a.C.n. Aulo Gabinio evenit cum inceptis tribuni Publii Clodii obviam ire voluit.
Oppressae libertatis tempore imperatores Romani fasces laureatos praeferebant, quod idem tempore libertatis triumphantibus ducibus iam concedebatur, qui et ipsi militum clamoribus 'imperatores' appellabantur.
Vestalibus quoque et flamini Diali ius fascium honoris causa concessum.
Tempora hodierna
Decimo octavo saeculo exeunte tempore Magnarum rerum novarum Francia, quia rempublicam Romanam admirabatur atque imitari volebat, fesces (nonnumquam pileo Phrygio rubro coronatos) tamquam insigne reipublicae liberae atque legibus ordinatae sibi assumpsit : nonne Bonaparte titulum primi consulis quoque per certum tempus usurpavit ?
Civitates Foederatae Americae quoque fasces tamquam symbolum libertatis et unitatis sibi assumpserunt : nam fasces e mutis virgis compositi sunt, ut respublica Americana e multis civitatibus. Sententia E pluribus unum eis saepe adscribebatur. Itaque in nummis, sigillis, aedificiis publicis inveniuntur (Lincoln Memorial, House of Representatives etc.),
Apud fascistas Italianos contra fasces pro imperio ducis stabant contra nimias libertates democratiarum. Iam anno 1919 Benitus Mussolini,variis sensibus nominis Italiani fascio fretus, quod manum hominum etiam significare poterat, fasces in vexillo Fascium pugnatoriorum suorum (fasci di combattimento) pinxerat. Deinde nomen novi regiminis quod instituerat et factionis unicae quod fundamentum illius regiminis erat ex eodem verbo duxit. Postremo anno 1944 in vexillo Reipublicae Salodiensis in Italia septentrionali figura fascium in unguibus aquilae apparet. Mussolini nonnumquam (e.g. in Aethiopia) lictoribus comitatus prodibat : adeo hereditatem imperii Romani Italiae novae sibique vindicabat.
Hodieque fasces in sigillo Reipublicae Franciae vel senatus Civitatum Foederatarum conspiciuntur.
Apollonius Dionysii filius
Apollonius Dionysii filius (Graece ), Antigoniae incola qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, fuit inter annos 304 et 302 a.C.n. regis Antigoni Monophthalmi filii, seu miles seu sectator. Hoc anno ab urbe Eretria in inscriptione ( XII.9 210) laudatur, una cum fratribus Glaucippo et Hippodamante; Eretrios enim, qui pro Demetrio in navibus suis pugnaverint, aliquo modo adiuverant.
Aetius
Aëtius (Graece:, a voce , i.e. aquila) est nomen Graecum et Latinum, quo complures viri noti appellati sunt:
Aetius est etiam genus aranearum in familia Corinnidarum.
Cardinalis Secretarius Status
Cardinalis Secretarius Status praeest Secretariae Status Sanctae Sedis, id est primum et antiquissimum dicasterium curiae romanae. Praesens Secretarius Status est Petrus Parolin.
A pontificatu papae Innocentii X (1644-1655) Secretarius Status semper cardinalis fuit.
Casula (Tuscia)
Casula  (alia nomina: Casula Lunisaniae) (Italiane: Casola in Lunigiana) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 050 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm. Incolae Casulani appellantur.
Robertus Sterling Clark
Robertus Sterling Clark (natus Urbe Novo Eboraco die 25 Iunii 1877– mortuus est in Williamstown Massachusetta die 29 Decembris 1956), Americanus magister officinarum, fuit clarus artium patronus.
Sermidum et Fenonica
Sermidum et Fenonica (Italiane Sermide e Felonica) est municipium Italiae, in Regione Langobardia, in Provincia Mantuana et in Ultrapado Mantuano historica ac geographica terra, situm. Incolae Sermidenses et Fenonicenses appellantur
Historia
Die 1 Martii 2017, municipium Fenonicae se coniunxit cum municipiis Sermidi ut constituiret Sermidi et Fenonicae, municipium novum.
Fractiones
Caposotto, Malcantone, Moglia, Porcara, Quatrelle, S. Croce.
FAO
FAO potest significare:
Azagra
Azagra est commune Hispanicum regionis Navarrae.
Piscator
Piscatores sunt homines qui pisces vel conchylia piscantur. Hoc fieri potest uno homine arundine piscatoria vel multis hominibus retibus navibusque.
Azagra
Nomen
Nomen oppiduli ab Arabo sermone ductum est, ex verbo Al Sajra quod rupes significat.
Sermidum et Fenonica
Municipia finitima
Bondeno (FE), Calto (RO), Borgocarbonara, Castelmassa (RO), Castelnovo Bariano (RO), Ficarolo (RO), Magnacavallo, Mirandola (MO), Poggio Rusco, Salara (RO.
Azagra
Oeconomia
Oeconomia urbis agricultura nititur et uva, poma et viridia colitur.
Samuel Crompton
Samuel Crompton (natus 10 Firwood Fold Boltoniae Lancastriae mense Decemberi 1753; mortuus ibidem apud 17 via King 26 Iunii 1827) fuit inventor Anglicus et auctor nendi industrialis. Opus Iacobi Hargreaves et Ricardi Arkwright amplificans, mulum nendi excogitavit, quae machina per orbem terrarum artem nendi novavit.
Iuvenis quaestum faciens violina in theatro oppidano ludere solebat. In templo paroechiali Boltoniensi die 16 Februarii 1780 quandam Mariam Pimlott (vel Pimbley) duxit. Eis erant octo liberi, inter quos Georgius Crompton (natus 8 Ianuarii 1781), qui demum negotium familiare administraverit.
Ronaldus Mallett
Ronaldus Laurentius Mallett (natus in Roaring Spring, Pennsilvania, CFA die 3 Martii 1945) est physicus theoricus Americanus et professor in Universitate Connecticutae. Studium de theoria relativitatis, cylindro luminis et velocitate luminis in vacuum fecit et celeber studii iteris transtemporalis causa.
Fridericus Jackson Turner
Fridericus Jackson Turner (natus Portage Visconsiniae die 14 Novembris 1861; mortuus Sancti Marini Californiae die 14 Martii 1932) fuit rerum gestarum scriptor Americanus, apud Universitatem Visconsiniae usque ad 1910, tum apud Universitatem Harvardianams. Historiographus thesi limitum innotuit. Multos docuit doctores philosophiae qui cursibus academicis magni momenti utebantur. Rationes interdisciplinarias et quantitativas suasit, saepe animum ad medium occidentem Civitatum Foederatarum attendens. Commentario "The Significance of the Frontier in American History" ('Momentum limitum in historia Americana') innotuit, cuius coniecturae thesim limitum (Anglice 'frontier thesis') formaverunt. Arguit mutantis limites occidentales democratiam Americanam moresque Americanos ab aevo colonico usque ad annum 1890 formavisse. Etiam theoriis sectionalismi geographici innotuit.
De vita
Turner gradum Ph.D. in historia apud Universitatem Hopkinsiensem anno 1890 accepit, per The Character and Influence of the Indian Trade in Wisconsin, dissertationem de commercio pellis in Visconsinia, sub aegide Herberti Baxter Adams. Per amplum cursum academicum, scripta late non publicavit, sed theoriis interpretationis presse figuratis (in periodicis academicis divulgatis) innotuit, quae centum discipulos moverunt. Duae quidam coniecturae auctoritate graves erant: thesis limitum et hypothesis sectionalis.
Anno 1911 electus est socius Academiae Artium et Scientiarum Americanae.
Professor historiae apud universitates Visconsiniensem (1890–1910) et Harvarianam fuit. Obiit anno 1932 Sancti Marini Californiae, ubi socius indagatorius in Bibliotheca Huntingtoniana fuerat.
Ripa Cheriensium
Ripa Cheriensium (alia nomina: Ripa Cherii, Ripa ad Cherium ) (Italiane: Riva presso Chieri) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 240 incolarum, in Regione Pedemontio et in Urbe metropolitana Taurinensi situm. Incolae Ripenses appellantur.
Sententia
Sententia oppidi est: Felix Ripae oppidum.
Archelaus (Antigoni miles)
Archelaus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit anno 322 a.C.n. Perdiccae sectatoris, Tyro praepositus; ibi, Perdicca mortuo, socrum huius Attalum morte damnatum evadere adiuvit. Anno 310 a.C.n. Archelaus (sed an idem fuerit nescitur) pro Demetrio Antigoni filio obsidionem Babylonis cum sex milibus hominum prosecutus est.
Archestratus Niconis filius
Archestratus Niconis filius Macedo (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, fuit anno fere 302 a.C.n. regis Demetrii Poliorcetae, Antigoni filii, sectator. Eo anno in inscriptione Ephesio ( 9) laudatur qui, strategus vel dux classium iuxta Clazomenas positum, naves frumentum ad Ephesum vehentes protegerat. Archestratus quidam, fortasse idem, in inscriptione Delphis refertur ( XI.2 161b v. 76).
Maximus Kalaw
Maximus Kalaw (Maximo M. Kalaw; natus apud Lipa provinciae Batangas die 6 Maii 1891; mortuus die 23 Martii 1955) fuit rerum politicarum peritus insularum Philippinarum et scriptor linguarum Tagalae et Anglicae. Fuit frater minor natu diurnarii et historici Theodori Kalaw.
Alumnus universitatis Philippinarum et universitatis Georgiopolitanae, Maximus Kalaw primus omnium Philippinensium apud universitatem Americanam docuit; fuit enim professor universitatis Michiganensis ibique gradum doctoratus "honoris causa" nactus est anno 1924. Fuit et professor rerum politicarum apud Universitatem Philippinarum.
A secretis meruit iuxta Manuelem Quezon ab anno 1911. Vasingtoniae adfuit anno 1919 ubi secretarius fuit missionis de independentia Philippinarum.
Tammany Hall
Tammany Hall fuit saeculo XIX clara sedes Factionis Democraticae Urbe Novo Eboraco, quae imago ipsa politicorum peritorum depravatio morum fuit.
Praemium Nobelianum
Praemium Nobelianum (Norvegice: Nobelprisen, pl.) inde ab anno 1901 ab Alfredo Nobel inventore dynamitis et manufactore Suecio institutum ex hereditate eius viri quotannis 10 Decembris, qua die Nobel anno 1896 mortuus est, hominibus quarundam artium peritissimis tribuitur. Quod praemium omnium consensu sua cuiusque artis palma extat.
Praemia, in physica, chemia, physiologia vel medicina, litteris, et pace componenda, primum concessa sunt anno 1901. Praemium Nobelianum Memoriale in Scientiis Oeconomicis, a Sveriges Riksbank anno 1968 institutum, anno 1969 primum concessum est. Quaeque Praemium Nobelianum agnoscitur ut gloriosissimum in eius campo arbitrium.
Laureati
Maria Curie et Linus Pauling sunt soli homines qui praemium bis accepit: Pauling anno 1954 (chemia) et anno 1962 (pax); Maria Curie, annis 1903 (physica) et 1911 (chemia).
Daniel Franciscus Spiritus Auber
Daniel Franciscus Spiritus Auber fuit compositor Francicus.
Vita
Pater, qui in aula regis Ludovici XVI laboraverat et post Res novas Francicas tabernam de artificiis negotiandis habebat, filium Danielem Franciscum mercatorem fieri voluit. Sed filius mox notas diligentissime componere coeperat. Anno 1804 pater, postquam filius plures annos Londinii degit, coeptis musicis benigne annuit.
Cum primo res instrumentales exaravisset (e.g. tres concentus violoncellorum pro Iacobo Michaeli Hurel de Lamare), anno 1811 melodramaticis studuit. Anno 1812 discipulus Ludovici Cherubini fuit. Inde ab anno 1813 opuscula melodramatica plura generis comicae in Theatro Feydeau producebantur, inter quae »La bergère châtelaine« (1820) excellit. Tamen applausus generalis haud ante productionem scaenicam operis »Le maçon« (1825) fuit. Interim Auber formam Ioachimi Rossini copiavit (»La neige«, 1823) reveniturus paulo post ad modum Francogallicum nationalem. Factus est Auber musicographus maximus in melodramaticis comicis: praeter »Maçon« id videri potest in operibus »La fiancée« (1829), »Fra Diavolo« (1830), »Gustave III ou Le bal masqué« (1833), »Le domino noir« (1837), »Les diamants de la couronne« (1841).
Iam anno 1828 acceptus est in numero severorum melodramatistarum notissimorum quoque, cum confecisset »La muette de Portici«: hoc opus una cum opere »Tell« (1829, a Rossini) et »Robert der Teufel« (1831, ab Iacobo Meyerbeer) revolutionem generis melodramaticis annuntiavit et implevit. Proh dolor id opus singulare fuit. Cum productum est in scaenis Bruxellensibus anno 1830 signum rerum novarum faciendarum interpretadum esse nonnulli crediderunt. Anno 1830 denuo voluit, ut partes primas ageret persona non cantans (in opere » Le Dieu et la Bayadère«), quod autem minime placuit. Inter 48 melodramata multitudo non feliciter acceptus est. Attamen usque ad senectutem musicographiam pergebat: »Le rêve d'amour« confectum est anno 1869. Ultima opera erant instrumentis chordatis dedicata.
Honores et gravitudo
Anno 1825 eques Legionis Honoris coronatus est, anno 1829 membrum Academiae Bellarum Artium factus est, anno 1842 in vestigiis Ludovici Cherubini apud Conservatorium Parisiense ingressus est, anno 1847 Legionis Honoris praefectus nominatus est, anno 1857 Symphoniacorum imperialium regens honorarius dictus est.
Maxima pars melodramatum secundum textus Eugenii Scribe facta est, quae optime congruebant in facetiis suis cum spiritu compositorio Auberiano. Inde severitas quasi nusquam inveniri potest; opera Auberiana econtra levem vitam Francogallicam anuntiare et vulgare volebant, ut fertur. In testamento suo voluit melodrama optimum quotannis eligi compositoremque pecunia honorandum esse.
Sextus Carminius Vetus
Sextus Carminius Vetus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo fuit. Pater eius, Sextus Carminius Vetus anno 83 consul suffectus creatus est. Ipse anno 116 consulatum ordinarium gessit. Filius eius Sextus Carminius Vetus consul ordinarius anni 150 erat.
Castrum Novum (Provincia Spediensis)
Praeclari cives
Vixerunt Castri Novi Macrae aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari homines, inter quos:
Fractiones
Colombiera, Molicciara, Palvotrisia, Vallecchia
Tarzan
Tarzan est vir fortissimus ab Edgaro Oriza Burroughs in mythistoria anno 1912 fictus. Narratiuncula primum inductus est illa, quae Tarzan of the Apes (h.e. Tarzan Simiarum vel Tarzan Clurinus) inscripta in ephemeride Omnium narrationum depromptuarium nominata in lucem edita est. Quae cum populo tantopere placuisset, mox anno 1914. Primus ex 24 libellis de Tarzane conscriptis editus est. Hi autem libelli et multis pelliculis de Tarzane factis et seriei narrationum pictarum popularissimae exemplo fuerunt.
Quisnam Tarzan sit
Est autem Tarzan ille filius viri nobilis ex Britannia natus, qui parentibus cum navi demersis infans naufragus inque silvarum Africanarum tenebris abditus a simiarum familia eruditus est. Adulescentulus autem a civibus quibusdam patris inventus in patriam gentis revehitur, ubi mox mores et instituta hominum prae naturali simiarum simplicitate contemnenda esse intellegit.
De linguis, quibus Tarzan locutus est
Tarzan cum hominum more loqui disceret, initio tot tantisque soloecismis abusus est, ut eorum exemplar exstiterit omnium, qui linguam alienam non satis docti sermone rudissimo aures indigenarum laedere solent. Cuius rei exemplum illustrissimum est illud ego Tarzo, tu Iohanna, quibus verbis puellam Tarzan adamatam allocutus est. Quae cum ita sint, nos quidem optimo iure Latinitatem corruptissimam quasi Tarzanicam censeamus et, qui ea abutuntur, eos tarzanire dicamus.
Sermo autem patrius Tarzanis simiarum erat lingua. Secundum vitae eius scriptores multis postea studuit aliis; ut qui non ineptus esset ad linguas dialectosque discendos. Nam linguas simiarum et cercopithecorum, Francogallicam, Anglicam, Arabicam, aliquot saltem dialectis, Germanicam, Latinam, Batavam, Lusitanam, Swahilicam (et Bantuenses alias) et linguam Mayarum didicit nec non etiam aliquot linguas gentium in illis libellis fictarum.
Lambrus
Lambrus  (alia nomina: Labarus, Lamprus) (Italice Lambro) est  flumen Italiae, in Regione Langobardia situm, quod in Furcella monte (vulgo Forcella), apud Larium lacum nascitur, mediam Modiciam interfluit, Mediolanum alluit et in Padum fluvium influit.
Lambrus est flumen imissarium ac flumen emissarium Lacus Eupili
Fluvii tributarii
Ruscà, Foce [Pusallo], Sancio, Ravella, Vallelunga, Bova, Cavo Diotti, Emissario di Alserio, Roggia Gallarana, Roggia Ghiringhella, Bevera di Molteno, Cavolto, Bevera di Nibionno, Bevera di Renate, Brovada, Cantalupo, Pegorino, Molgorana, Roggia Spazzola, Roggia Lirone, Colatore Addetta, Cavo Redefossi, Scaricatore Sillaro, Colatore Lissone, Colatore Lambro Meridionale, Cavo Sillaro, Scaricatore Venere.
Comanum (Tuscia)
Comanum  (alia nomina: Cumanum) (Italiane: Comano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 770 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm. Incolae Comanenses appellantur.
Fractiones
Camporaghena, Cattognano, Crespiano, Groppo S. Pietro, Lagastrello, Montale, Prota, Torsana.
Alexander Fleming
Alexander Fleming (natus in Darvel, East Ayrshire die 6 Augusti 1881; Londinii obiit die 11 Martii 1955) fuit medicus Scoticus, qui invenit antibioticum penicillinum. Hoc antibioticum e fungo Penicillium notatum secrevit. Anno 1945 Praemio Nobeliano medicinae una cum Ernestus Boris Chain et Howard Gualtero Florey laureatus est. Fleming Pontificiae Academiae Scientiarum sodalis fuit.
Leucum (Italia)
Leucum   (alia nomina: Leuchum, Leicum , Leoquum  , Leocum ; olim: Leucerae , Licinoforum ) (Italiane: Lecco) est Urbs Italiae et municipium, circiter 48 140 incolarum, in Regione Langobardia situm et caput homonymae provinciae. Urbani Leucenses appellantur.
Incolae praeclari
Leuci nati sunt
Thomas Owen (1749-1812)
Thomas Owen (natus in insula Mona anno 1749; ibidem mortuus mense Martio anni 1812), filius patris eiusdem nominis, fuit alumnus Collegii Ihesus (et anno 1770 baccalaureatus est) et postea Collegii Reginae (e quo gradum magistri artium Universitatis Oxoniensis anno 1773 nactus est). Diaconus ordinatus est Oxoniae anno 1771, sacerdos die 19 Decembris 1773. Ab anno 1779 usque ad mortem fuit rector ecclesiae Sanctae Mariae apud Upton Scudamore comitatus Wiltoniensis ubi habitavit.
Leucum (Italia)
Vici urbani (Regiones)
Centro, Castello, Pescarenico, San Giovanni, Rancio, Laorca, Caleotto, Aquatae seu Coade, Olate, Bonacina, Germanedo, Belledo, Maggianico, Chiuso, Colle Santo Stefano.
Thomas Owen (1749-1812)
Thomas Owen fuit interpres in lingua Anglica textuum Classicorum de re rustica. Versiones operum Latinorum Varronis, Catonis et Palladii divulgavit et anno 1805 versio operis Graeci cuius titulus est Geoponica. Secundum Donaldson, "The character of these translations has been that of honest performances".
Leucum (Italia)
Fractiones
Piani d'Erna, Piani dei Resinelli.
Antonius Baptista Fragoso
Antonius Baptista Fragoso (Lusitanice: Antônio Batista Fragoso) (natus die 10 Decembris 1920 in Teixeira, Regione Paraibae, Brasilia, et mortuus in João Pessoa die 12 Augusti 2006) prior episcopus Dioeceseos Crateùs fuit.
Antea, a 30 Maii 1957 usque ad 28 Aprilis 1964 episcopus auxiliaris Sancti Aloysii Maraniensis fuit
Theologus clarae famae et etiam scriptor fuit.
Apostolica sententia eius
OPORTET ILLAM ADDUCERE
Asclepiades Byzantius
Asclepiades Byzantius (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit inter annos fere 306 et 303 a.C.n. huius regis filiique Demetrii Poliorcetae sectator. Eo tempore in inscriptione Atheniensi lacunosa honores Asclepiadi offeruntur ut qui libertatem urbium Graecarum adiuvaverit.
Michael Host
Michael Host  (natus in Flandria anno 1942; mortuus in Lutetia die 6 Iunius anno 2021) est scriptor  Francicus. Anno 1986 operis  Valet de nuit  gratia Praemium Goncourt accepit.
Lucius Fundanius Lamia Aelianus
Lucius Fundanius Lamia Aelianus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo fuit. Pater aut avus eius Lucius Aelius Plautius Lamia Aelianus, consul suffectus anno 80, erat. Anno 116 consulatum ordinarium gessit. Uxor eius Rupilia Annia erat; quae filia Lucii Scribonii Libonis Rupilionis et Saloninae Matidiae, nepotis Traiani imperatoris. Fundanius anno 116 consulatum ordinarium gessit. Filius Fundanii et Rupiliae Annae Lucius Plautius Aelius Lamia Silvanus (natus 112 vel 113) consul suffectus anni 145 erat. Is filiam Antonini Pii in matrimonium duxit.
Ubbo Emmius
Ubbo Emmius (natus in Greetsiel Frisoniae orientalis die 5 Decembris 1547; mortuus Groningae die 9 Decembris 1625) fuit rerum gestarum scriptor et geographus Nederlandicus.
Faure Gnassingbé
Faure Gnassingbé (natus in Afagnan die 6 Iunii 1966), filius Gnassingbé Eyadéma, qui anno 1967 praeses creaturus erat, alumnus Universitatis Parisiensis IX et Universitatis Georgii Washingtonii (Vasintoniae in Civitatibus Foederatis), est politicus Togi. Praeses est a die 5 Februarii 2005, quo, patre mortuo, auctoritati eius successit.
Mense Octobri 2021, Faure Gnassingbé distinctionem "HeForShe" a Consociationis Nationum Feminis Veneris die accepit propter suum consilium feminarum promovendarum, aequitatem generandam, et aequalitatem, quod imperium portae République Togolaise denuntiavit. HeForShe est motus solidaritatis globalis a Consociationis Nationum Feminis ad maiorem aequalitatem et sexum aequitatem ductus,
Gnassingbé Eyadéma
Gnassingbé Eyadéma, nomine nativo Étienne Eyadéma Gnassingbé (natus Pyae die 26 Decembris 1935; mortuus die 5 Februarii 2005), decurio, fuit Togi praeses a die 14 Aprilis 1967 usque ad mortem. Successor eius fuit filius Faure Gnassingbé.
Terrae Rovereae
Terrae Rovereae (Italiane: Terre Roveresche) est municipium Italiae, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Historia
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Barchii coniunxit se cum municipiis Urciani, Pladeae et Castri Sancti Georgii ut constituiret municipium novum Terrarum Roverearum.
Vallis Intelvina Superior
Historia
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Lantii coniunxit se cum municipiis Pellii Intelvi et Ramponii Vernae ut constituiret municipium novum Vallis Intelvinae Superioris.
Raphael Palma
Raphael Palma (Rafael V. Palma; natus apud Tundo Manilae die 24 Octobris 1874; mortuus Manilae die 24 Maii 1939), filius Hermogenis Palma et Hilariae Velasquez, fuit diurnarius, rerum gestarum scriptor et vir rerum politicarum peritus Philippinarum sub tutela Civitatum Foederatarum Americae. Fuit frater maior natu poëtae Iosephi Palma. In matrimonium duxit Carolinam Ocampo, editoris Martini Ocampo filiam.
Alumnus Athenaei Manilensis, iurisprudentiae studuit apud Universitatem Sancti Thomae; postea apud diurna La Independencia (pseudonymo "Dapit Hapon") et Ang Kalayaan commentationes scripsit. Editore anteriori Antonio Luna die 5 Iunii 1899 necato, Palma factus est editor eiusdem La Independencia. Annis insequentibus fuit scriptor anno 1900 diurni Cebuani El nuevo dia (conditoribus Sergio Osmeña et Iacobo C. de Veyra), mox etiam scriptor apud El renacimiento (editore Martino Ocampo). Anno 1907 pro provincia Cavite in Comitiam electus, ab anno 1909 in Commissionem Philippinarum appellatus est et continuatim a 1916 usque ad 1922 senator fuit. Ab anno 1917 minister rerum internarum fuit in concilium ministrorum; anno 1919 ad libertatem Philippinarum suadendam Vasingtoniae missus est. A mense Iulio 1925 fuit praeses, quartus ille, Universitatis Philippinarum, quam dignitatem usque in annum 1933 retinuit.
Faustina Kowalska
Helena Covalsca die 25 Augusti 1905 in Polonia nata est. Vocationem ad vitam sanctimonialem iam aetatis octavo anno percepit. In Congregationem Dominae-Nostrae Misericordiae sororum aetatis vicesimo primo anno cooptata est, die 1 Augusti 1925, Soror Maria Faustina cognomine. Aetatis tricesimo tertio anno obiit, die 5 Octobris 1938.
Promissiones, quas a Iesu acceptas adseruit, in Parvo Diario ab ipsa posteris relicto legi possunt. Ad omnes imprimis dominicum Misericordiae diem celebraturos pertinent. Faustina deinde declaravit Iesum, revelationibus evenientibus, iterum iterumque ab ea petivisse ut imago quaedam mirabilis coleretur, per orationis propriae recitationem : "Tibi polliceor", inquit, "animam hanc imaginem colentem non perituram." Denique : "Per hanc imaginem", inquit, "animae a me gratias accipient plurimas... quaeque igitur anima ad eam accedendi potestatem habeat."
Ioannes Paulus II, Faustinam millenarii postremam canonizando, et Misericordiae festum in Ecclesia Catholica instituendo, dilucide illuminavit qualis sanctae illius vita fuisset. Soror Maria Faustina die 18 Aprilis 1993 beatificata, deinde die 30 Aprilis 2000 Romae canonizata est. Posthac sanctae Faustinae nomine colitur.
Vita eius
Soror Faustina adseveravit se vidisse Iesum Mariamque, cumque illis iterum iterumque locutam esse. Deinde futura sancta Faustina in Libello diario suo scripsit Iesum aperuisse quae sibi agenda essent : hoc est devotionem erga Dei Misericordiam vulgare. Iesus die 22 Februarii 1931 illi apparuit, candida indutus veste, ut "Rex divinae Misericordiae", dextra manu ad benedicendum sublata, altera in pectore vestem tangente. Duo lucidi radii ex corde eius emicabant, alter ruber, alter candidus. Faustina, ex praeceptis quae a Christo accepta dicebat, illius visi effigies depinxit. Aliquot effigies, Patre Michael Sopoćko adiuvante, Cracoviae Vilnaeque distribuit ante quas homines orare coeperunt. Quamvis parvae scientiae esset, diarium tamen intimum conscripsit, quod denique, Misericordia divina in anima mea : Diarium sanctae Faustinae inscriptum editum, est. Frustra conata est invenire "Congregationem quae Dei Misericordiam erga universam terram praedicaret et illam orando impetraret", sed numquam asceterium relinquendi licentiam impetravit.
Faustina, anno 1936 in gravem morbum delapsa, videlicet phthisim (vel tuberculosem), in valetudinarium civitatis Pradnik translata est. Ibi per multas horas orabat, divinae Misericordiae rosarii orationem recitans, comprecansque Deo pro peccatorum conversione. Per duos postremos vitae eius annos Diarium composuit. Scribendi facultate Iunio 1938 eguit, patuitque Faustinam de vita paulo post exituram esse. Obiit die 5 Octobris. Cum abbatissa eius cellam tergeret, loculum aperuit in quo divinae Misericordiae picturas invenit.
Canonizatio et Dominici diei Misericordiae institutio
Anno 1958, Sancta Sedes decretum operas divinae Misericordiae Instituti condemnans prodidit. Postea illa condemnatio falsis interpretationibus adsignata est, ruditate Sororis Faustinae non adspecta. Illa enim orthographia interpunctioneque male utebatur; inde multae sententiae obscurae in Diario tamquam haereticae acceptae sunt. Pater Sopocko tamen severe obiurgatus est, et omnia a se acta deleta sunt.
Archiepiscopus tamen Cracoviensis concessit picturam archetypam ita in sanctimonialium sacello permanere, ut ante istam, quemadmodum solebant, orare possent.
Denique, Karol Wojtyla, tunc archiepiscopus Cracoviensis, futurus Ioannes Paulus II Pontifex Maximus, effecit ut novae investigationes de Faustinae diario vitaque fierent. Inde Divinae Misericordiae devotioni inservire denuo licuit. Faustina die 18 Aprilis 1993 beatificata, deinde die 30 Aprilis 2000 canonizata est.
Divinae Misericordiae dies prima die Dominica post Paschas celebratur.
Index Sanctorum
Nexus externi
In lingua Gallica : Congregatio Sororum Iesu Misericordis
Aspisas
Aspisas Persa (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, anno 315 a.C.n. ab Antigono Monophthalmo satrapa Susianae creatus est, in qua regione ipse natus erat. Igitur reperiuntur nummi Alexandri Magni postumi in quibus inscriptio incusus est.
Sanitas restituta
Sanitas restituta sive sanitas recuperata vel valetudo a morbo confirmata est eventus salum recuperandi.
Uso verborum "reconvalescentia" vel "reconvalescere" barbarico stigma scriptum est. Etiam convalescentiam nomen vitandi commendatur.
Aulus Didius Gallus Fabricius Veiento
Aulus Didius Gallus Fabricius Veiento (nescimus quando natus sit; mortuus est post annum 98) fuit senator Romanus primo saeculo. Ab Aulo Didio Gallo, consule suffecto anni 36, adoptatus est. Uxorem Atticam duxit. Fuit praetor, deinde anno 62 relegatus est; cuius rei causam Tacitus rettulit: "Haud dispari crimine Fabricius Veiento conflictatus est, quod multa et probrosa in patres et sacerdotes composuisset iis libris, quibus nomen codicillorum dederat. adiciebat Tullius Geminus accusator venditata ab eo munera principis et adipiscendorum honorum ius. quae causa Neroni fuit suscipiendi iudicii, convictumque Veientonem Italia depulit et libros exuri iussit, conquisitos lectitatosque, donec cum periculo parabantur: mox licentia habendi oblivionem attulit." Vespasiano imperatore in senatum iterum adlectus est, ter (annis 74, 80, 83 consul creatus est. Praeterea sacerdos et consiliarius Domitiani imperatoris fuit, quae res etiam apud Iuvenalem invenimus. Anno 89 cum uxore imperatorem in expeditione contra Lucio Antonio Saturnino, qui purpuram sumpserat. Etiam Nerva imperatore auctoritas Fabricii magna fuit.
Rogerius Vailland
Rogerius Vailland  (natus in Acy-en-Multien die 16 Octobris 1907; cancro pulmonum mortuus in Meillonnas  die 12 Maii 1965) fuit mythistoriarum scriptor et diurnarius  Francicus. Anno 1957 operis  La loi gratia Praemium Goncourt accepit.
Warm Springs (Georgia)
Warm Springs est vicus circiter 5000 incolarum in Georgia. Ut nomen indicat, ibi sunt thermae clarae. Ad Warm Springs saepe advenit Praeses Franklinus D. Roosevelt, qui anno 1927 valetudinarium (Georgia Warm Springs Foundation) pro hominibus poliomielytis laborantibus aedificare fecit.
Sylvanus Olympio
Sylvanus Olympio (natus die 6 Septembris 1902; inter seditionem necatus die 13 Ianuarii 1963) fuit politicus Togi. Alumnus fuit Schola Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis. Primus minister Togi meruit a die 16 Maii 1958 ad 16 Aprilis 1961 et praeses a die 27 Aprilis 1960 usque ad mortem.
Athenaeus (Antigoni miles)
Athenaeus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, fuit annos 312 a.C.n. miles Antigoni Monophthalmi. Eo anno cum militibus 4 600 in Nabataeos missus est. Qui a principio bono successu militans urbem Petram cepit, sed in Syriam reveniens a Nabataeus aggressus exercitum fere totum perdidit.
Dispositor cinematographicus
Dispositor cinematographicus est qui confectionem pellicularum cinematographicarum moderatur. Moderator scriptionem in visum convertit, actores et manipulum cinematographum moderatur.
Apocynum androsaemifolium
Apocynum androsaemifolium est species planta florentium in familia Apocynacearum.
Planta est herba perennis ad 2 metra alta, ramificans, et sicut aliae generis species, incisa siccum lacteum "india rubber" aridum similem efferens. Folia sunt atroviridia supra, pallida pubescentiaque infra, ovata, integra, ad 3 uncias longa. Flores sunt albi, rubro suffusi, quinque squamis in fauce corollae praediti, quae liquidum pellucidum secernunt, muscis iucundum. Hae squamae sunt sensilissimae, et tactae introrsum flectunt, insecta includentes.
Tenax fibrosusque omnium Apocynorum specierum cortex interior Indis Californiensibus fuit materies ad vestes, restes, retia piscatoria, chartasque pretiosas faciendas.
Emmanuel Bodjollé
Emmanuel Bodjollé (natus 1928) fuit breviter anno 1963 post seditionem contra praesidem Sylvanum Olympio Togi praeses ad interim. Olympio ipse inter hos tumultus necatus est.
Narcissus
Narcissus (Graece νάρκισσος; nomen generis a Linnaeo anno 1753 statutum) est genus plantarum florentium in familia Amaryllidacearum ordinatum, ex Africa Septentrionali, Asia, et Europa oriundum.
Blitor
Blitor (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, ut videtur ab Antigono Monophthalmo anno fere 317 a.C.n. satrapa Mesopotamiae creatus est; eodem tempore Seleucus ab eodem Babyloniae praefectus est. Blitor ab Antigono ipso e munere deiectus est anno 315 a.C.n. ut qui Seleucum rebellantem adiuvaverit.
Volans (constellatio)
Volans (-antis), olim pellucidius Piscis volans  est constellatio vix Hyperboreis cernenda in caelo australi sita. Quae prima ab Iohanne Bayer descripta est.
Abass Bonfoh
Abass Bonfoh (natus in urbe Kabou die 23 Novembris 1948; mortuus die fere 30 Iunii 2021) est rerum politicarum peritus qui fuit breviter Togi praeses ad interim a die 25 Februarii usque ad 4 Maii 2005 post mortem Gnassingbé Eyadéma et ante electionem filii eius Faure Gnassingbé.
Aristodemus Milesius
Aristodemus, Parthenii filius, origine Milesius (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit huius regis amicus et sectator, annoque 311 a.C.n. legatus. In litteris ab Antigono urbi Scepsidi missis (OGIS 5) Aeschylum quendam legatum cum Aristodemo et Hegesia in Aegyptum ad Ptolemaeum missus est ut hic in foedere a diadochis eo anno sancto intraret.
Boeotus (interfectus 312 a.C.n.)
Boeotus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, fuit Antigoni Monophthalmi amicus qui in omnibus consiliis huius regis intererat. Anno 312 a.C.n. in proelio ad Gazam commisso interfectus est.
Virgineae insulae Britannicae
Virgineae insulae Britannicae  (Anglice: British Virgin Islands) sunt insulae in Mari Caribico et terrae Regni Britanniarum. Insulae sunt partes Archipelagi Virginearum Insularum. Nomen vera insularum est "Virgineae insulae", sed ab anno 1917 publice vocatae sunt "Virgineae insulae Britannicae" ut ex Virgineis insulis Americanis separentur.
v fiunt de principibus insulis Tortola, Gorda Virginis, Anegada, Ioste Van Dyke, et quinquaginta ceteris minoribus insulis. Quindecim insularum habitantur. Maxima insula, Tortola, est circa 20 km longitudine et 5 km latitudine. Circa 22 000 hominum Britannicorum insulas incolunt, quorum 18 000 Tortolam incolunt. Oppidum Viae, in Tortola situm, est caput Britannicarum Virginis Insularum et urbs maxima.
Nexus externi
CIA Chartae Mundi BVI Rectio
Avant-garde
Avant-garde (vel Ars protoporiaca ) est terminus ex lingua Francogallica oriundus, quo tamquam prima acies significatur artificum, designatorum, musicorum, pictorum, scriptorum, sculptorum aliorumque hominum, qui consueta solitaque respuentes identidem in nova procurrunt pericula experimentaque facienda.
Apocynum
Apocynum est genus plantarum florentium circa septem species habens in familia Apocynacearum, quod in plurimo temperatae Hemisphaerae Septentrionalis habitat, Europa occidentali excepto.
Species Apocyni pro cibo adhibentur a larvis nonnullarum specierum Lepidopterorum, praecipue Amphipyra tragopoginis.
Utilitates
Plantae generis Apocyni cymarinum continent, venenum cardiogenicum, quod in hominibus arrhythmiam cordis efficit, cum in medicina hodierna sit apparatus pharmaceuticalis, qui ad tumores curandos praescribitur.
Tenax fibrosusque omnium Apocyni specierum cortex interior Indis Californiensibus fuit materies ad vestes, restes, retia piscatoria, chartasque pretiosas faciendas. In Sinis, infusio Apocyni veneti (Sinice: 羅布麻) est thea herbalis.
Burichus (Demetrii sectator)
Burichus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit sectator Demetrii Poliorcetae, Antigoni filii, et secundum Democharem unus inter adulatores Demetrii qui Athenis obsequia heroica recepit. In proelio iuxta Salaminem Cypriam commisso pugnavit; ibi una cum Neone ad nautas e naufragiis recuperandas emissus est.
Arrhidaeus Alexandri filius
Arrhidaeus Alexandri filius (Graece ), Macedo qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, fuit usque ad annum fere 302 a.C.n. Antigoni Monophthalmi filiique Demetrii Poliorcetae sectator olimque Alexandri miles; eo enim anno ab urbe Eretria civis receptus est ut qui libertatem urbium Graecarum vindicaverit. Idem civitatem apud Ephesios anno circiter 316 a.C.n. nactus est.
Idem fortasse anno 323 a.C.n., Alexandro nuper mortuo, cadaver huius regis a Babylone iussu Perdiccae aliorumque Diadochorum conducere iussus est. Is satrapa Phrygiae Hellespontinae anno 321 a.C.n. creatus est, a quo munere eum deiicere voluit anni 319 a.C.n. Antigonus.
Potentiana
Potentiana (alia nomina: Podenzola ) (Italiane: Podenzana) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 180 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm. Incolae Potentianenses appellantur.
Proelium Waterlooense
Proelium in Campis Waterloensibus Commissum, vel atrocissimum in campis Waterlooae proelium, vel similiter victoria in campis Waterloensibus, fuit proelium in quo Arthurus Wellesley, dux Wellingtonis, auxilio Borussicorum, Hannovericorum, et aliarum Germaniae civitatum exercitus cui dux Blücher praefuit, anno 1815 Napoleonem postremum vicit.
Societas Hakluyt
Societas Hakluyt (Hakluyt Society), anno 1846 Londinii condita, officium reclamat editionum divulgandarum librorum de peregrinationibus et explorationibus aut Anglice scriptorum aut in eam linguam conversorum. Nominatim commemorat Ricardum Hakluyt qui primus collectiones commentationum ab exploratoribus et mercatoribus scriptarum congessit et inter annos 1582 et 1600 edidit. Series librorum titulum habet Publications of the Hakluyt Society.