cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paradigma programmandi
Paradigma programmandi est primus programaturae computatralis modus, qui est pro ratione structurae et elementorum programmatum computatralium aedificandorum. Facultates et modi variarum linguarum programmandi secundum sua sustenta programmandi paradigmata definiuntur; nonnullae autem linguae programmandi designantur ut solum unum paradigma sequantur, cum aliae pluria paradigmata sequuntur.
Inter paradigmata programmandi quae saepe distinguuntur sunt programmata imperativa, declarativa, functionalia, ad res directa, operandi, logica, et symbolica. Programmatura in variis paradigmatibus modis variis videri exstruique potest; exempli gratia, programma in programmatura ad res directa est congeries rerum quae modis aperte definitis inter se agunt, sed computatrum in programmatura declarativa solum quod quaestio sit, non rationem solvendi, docetur.
Maria Sergii filia Vorontsova
Maria Sergii filia Vorontsova, litteris Cyrillicis Мария Сергеевна Воронцова (anno 1979 nata) est botanica, origine Russa, quae in Britannia apud hortum Kewensem operam dat.
Alumna est universitatis Cantabrigiensis, ubi scientiis naturalibus studuit, et universitatis Apertae Britannicae ubi gradum doctoris anno 2008 ascendit. De taxinomia Solanacearum cum Alexandra Knapp collaboravit. De plantis Africae et Madagascariae atque praecipue de familia Poacearum (vel graminum) quaerit: basem datorum GrassBase apud hortum Kewensem edendam curat. Editor est periodici Phytotaxa.
Taxa Solanum agnewiorum et S. umtuma  definivit, insuper S. ruvu. Quae species, semel ante decem annos collecta, recentius nullibi reperienda, exstinctam esse censetur propter deletionem silvarum.
Subligaculum
Subligaculum, sive Subligar, Graece ut videtur, est vestimentum parvum ad inguina vel lumbos gestum. Temporibus Romanis gerebant gladiatores, athletae mimique, interdum viri, saepius feminae. Subligacula feminina Romana, e corio facta, e ruinis Londinii antiqui effodita sunt.
Eyendorf
Eyendorf commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Harburgensis est. Eyendorf etiam pars communis generalis Salzhausen est.
Historia
Eyendorf vicus ignoto anno conditus olim pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Eyendorf ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1972 pars Salzhausen communis generalis est.
Archidioecesis Scodrensis-Pulatensis
Archidioecesis Scodrensis-Pulatensis (Albanice: Kryedioqeza e Shkodrës–Pult) est sedes episcopalis metropolitana Albaniae Ecclesiae Catholicae Romanae, cuius caput est Scodra (Scutarum), cum Pulata.
Archidioecesis 43 paroeciae sunt.
Archiepiscopus metropolita
Ab anno 2005 Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita S.E. Angelo Massafra O.F.M. regitur.
Archaeogenetica
Archaeogenetica est studium DNA antiqui variis geneticae molecularis rationibus fontibusque DNA effectum. Quod genus explicationis geneticae ad specimina plantarum, hominum, aliorumque animalium adhiberi potest. DNA antiquum ex variis specimenibus fossilizatis extrahi potest, inter quae ossa, testae ovorum, textusque in specimenibus humanis aliisque animalibus arte conservati. DNA antiquum ex seminibus textuque plantarum, textu et aliquando faecibus animalium extrahi potest. Archaeogenetica biologica antiquarum migrationum gregum multitudinum, eventuum domitus, atque evolutionis plantarum animaliumque indicia nobis dat. Comparatio DNA antiqui et DNA hodiernorum multitudinum geneticorum sinit ut investigatores pleniores explicationes faciant cum DNA antiquum imperfectum sit.
Archidioecesis Scodrensis-Pulatensis
Historia
Dioecesis Scodrensis IV Saeculo erecta est, Dioecesis Pulatensis IX Saeculo; Archidioecesis Scodrensis-Pulatensis die 25 Ianuarii 2005.
Archaeogenetica
Nomen archaeogenetica ex Graeco arkhaios 'antiquus' + Anglico genetics 'studium haereditatis' derivatur. Quod vocabulum a Colino Renfrew archaeologi excogitatum est.
Vexillum Bielogrodae
Vexillum Bielogrodae est vexillum Bielogrodae urbis Russiae, quod die 22 mensis Iulii anno 1999 probatum est ex consilio Deputatorum Urbis Bielogrodae N. 321 et in Registrum Heraldicum Foederationis Russicae cum numero 978 in 2002 cum adnotatione publica inclusum est.
Descriptio
Vexillum leonem aureum, stantem in pedibus posterioribus, in fundo azureo super clavum album depingit; aquila argentea super leonem volat.
Historia
Signa urbis plus quam 300 annos ante nata sunt, regnante Petro I. Tsar loricam militibus Bielgorodae in honorem victoriae Suecicae in proelio Poltavensi obtulit (1709). Anno 1712, lorica in vexillo cohortis Bielogrodae depicta est, et anno 1727 novae provinciae formatae symbolum facta est.
4353 Onizaki
4353 , olim designationibus 1989 WK1, 1931 TF3, 1934 LP, 1941 KE, 1956 SE, 1966 JA, 1978 VZ15, 1981 NO1, 1984 KE1, et 1987 AY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshikane Mizuno et Toshimasa Furuta, astronomis apud urbem Kani versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4353 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iulius Carolus Raschdorff
Vita
Anno 1878 vocatus est ut professor in Scholam superiorem technicam Berolinensem. Mentio fiat, quod attinet ad artificia recentiora, de officiis cursualibus variis de quo gaudebant urbes Brunsvicum, Monasterium, Erfordia, Heidelberga. Berolini universitatem technicam novam confecit, Ecclesiam Angelorum in horto Monbijou (1885) necnon mausoleum Friderici Potestampii (1890) quoque terminavit.
Ichnographiam excogitavit de Ecclesia cathedrali Berolinensi, quae exarata est una cum filio Otone Raschdorff annis inter 1894 et 1904. Postea honoratus est titulo Consiliarii de secretis.
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon vol 16. Lipsiae 1908, p. 606, quod relegi potest hic in interreti.
Painblanc
Painblanc est commune Francicum 160 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Panges
Panges est commune Francicum 76 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Nemoralia
Nemoralia erant festum Romanum, Dianae dedicatum, quod diebus a 13 ad 15 Augusti in templo Dianae Aricino in ripa Nemorensis lacus sito celebrabatur.
Processio cum facibus candelisque a Roma Ariciam proficiscebatur; lacum Nemorensem fideles circumveniebant et trans lacum facibus incensis navigaverunt. Canes venatici, processionis socii hoc die erant vittisque ornantur et aliis modis colebantur; venatio autem tempore feriarum prohibita est.
Westley Moore
Westley Watende Omari Moore, vulgo saepius Wes Moore (Takoma Park in urbe die 15 Octobris 1978 natus) est politicus Civitatum Foederatarum.
Annum quintum agens patrem amisit: deinde a matre apud avum maternum presbyterum, qui ex Iamaica migraverat, Bronx in burgo Neo-Eboracensi educatus est. Alumnus est academiae militaris Valley Forge, universitatis Hopkinsiensis, etiam collegii de Wolfson Oxoniensium: ibi tanquam scholaris Rhodianus receptus est.
Gubernator Terrae Mariae die 8 Novembris 2022 electus, die 18 Ianuarii 2023 rite inductus est.
Hydarnes
Hydarnes (Persiceː Vidarna), filius Bagabigna, fuit unus e septem nobilibus Persis qui anno 522 a.C.n. die 29 septembris magum Gaumata everterunt qui sub nomine supposito fratris Cambysis Bardya regnum usurpaverat. Ita effecit ut Darius regnaret.
De rebus gestis
Primo regni anno multae seditiones ortae sunt (undeviginti proelia uno anno commississe sese  iactabat Darius). Hydarnes a Dario exercitui praepositus est quem adversus regem Medorum Phraortem misit, qui e stirpe Cyaxaris sese iactabat esse Dariique imperium aspernabatur. Hydarnes victoriam die 12 Ianuarii 521 a.C.n. ad vicum Maruš rettulit, ut in inscriptione Behistunia narratur.
Ex tabellis Persipolitanis anno 499 a.C.n. satrapen Mediae et Armeniae adhuc fuisse apparet. Nec plura de eo accepimus.
De posteris eius
Duo filii nobis noti suntː Hydarnes Minor qui anno 490 a.C.n. Xerxe regnante Immortalibus praeerat, hoc est cohorti praetorianae Persicae et Sisamnes qui satrapes Ariae fuit. Satrapes Tissaphernes qui Decem milia in insidias adlexit erat filius nepotis Hydarnis.
Autophagocytosis
Autophagocytosis (Graecis verbis αὐτόφαγος, digestio sui, et κύτος, cavum, cellula) describit naturalis digestio cellulae ad materias non necessarias vel dysfunctionales delendas, ope lysosomatum. Notio Anglica autophagy anno 1963 inventa est ab Christiano de Duve, qui anno 1974 pro operibus de lysosomatibus Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit. Ope autophagocytosis intracellularis digestio ordinata et regeneratio partium cellulae fieri potest. Autophagocytosis systema dynamicum consideranda est, non solum cursus degrationis simplicis, sed etiam generationis novarum partium et energiae ad cellulas renovandas, velut homoeostasis.
Genera quattuor descripta sunt: macroautophagocytosis (materiae maioris ut organellorum dysfunctionalium, cursus principalis), microautophagocytosis (materiae minoris cytoplasmaticae), autophagocytosis comite reddita (iter specificum ope complexus HSPA8 (comites hsc70)), crinophagocytosis (fusio directa cum lysosomate, celeris). Macroautophagocytose ineunte primum ab reticulo endoplasmatico structura sphaerica, omegasoma, formatur; deinde materia destruenda circumcluditur ab phagophora, processus omegasomatis cum coniunctione mitochondriorum ; cum formatione membranae duplicis circum materiam vocitatur autophagosoma. Denique fusio inter autophagosoma et lysosoma fit, cum formatione autolysosomatis.
Vitia autophagocytosis cum morbis hominis coniuncta sunt, ut neurodegenerativis et cancerosis. Nimirum scientia ad inductionem therapeuticam autophagocytosis spectat.
Ne confundas autophagocytosis cum:
Scientia civilis
Scientia civilis sive scientia politica vel aliquando politicologia est rationale rerum publicarum studium, scientia socialis quae systemata rectionis potestatisque tractat, atque explicationem agendorum civilium, cogitationis civilis, morum civilium, et constitutionum legumque consociatarum porrigit.
Scientia civilis in tris subdisciplinas maiores dividi potest, quae politica comparativa, coniunctiones internationales, et philosophia civilis sunt. Aliae subdisciplinae inter scientiam civilem plerumque numeratae administratio publica, civilitas domestica (saepe cum politica comparativa tractata), oeconomia civilis, et methodologia civilis sunt. Praeterea, scientia civilis ad oeconomicam, iurisprudentiam, sociologiam, historiam, philosophiam, geographiam humanam, artes diurnarias, anthropologiam civilem, psychologiam, et rationem socialem spectat.
Scientia civilis methologice est diversa, et multis rationibus ex psychologia, investigatione sociali, et neuroscientia cognitiva ortis utitur. Inter eius inclinationes sunt positivismus, interpretivismus, theoria electionis rationalis, behavioralismus, structuralismus, poststructuralismus, realismus philosophicus, institutionalismus historicus, pluralismus. Quia una e scientiis socialibus aestimatur, rationibus artibusque utitur quae varia investigationum genera attingit, inter quae fontes primarii (sicut documenta historica et monumenta publica), fontes secundarii (sicut commentarii in periodicis eruditionis, investigatio inspectionibus exemplariis effecta, explicatio statistica, studia casuum, investigatio experimentalis, et aedificatio exemplarum)
Dărmănești
Dărmănești (Hungarice Dormánfalva) est Romaniae oppidum in circulo Bacău situm. Ad oppidum etiam vici Dărmăneasca, Lapoș, Păgubeni, Plopu atque Sălătruc pertinent.
Historia
Urbs anno 1590 primo in actis descriptum est et tum pars Principatus Moldaviae erat. Nobilis gens Știrbei magni momenti historiae oppidi erat et hic palatium habebat. Ad hanc gentem Georgius Barbu Știrbei (1832 - 1932) minister rerum exterarum Romaniae pertinuit. Anno 1989 Dărmănești oppidum sublatum est.
Incolae
Anno 2011 hic 12.247 homines vixerunt, inter eos 10.528 Dacoromani, 941 Zingari atque 10 Hungari vixerunt. .
Monasteracium (urbs Minoa)
Monasteracium seu Neograece Μοναστηράκι est locus archaeologicus Cretae, e nomine vici hodierni nuncupatus, ubi videntur ruinae domorum principalium culturae Minoae. Quae ruinae annis 1930 a primum repertae, a Germanis rapidius sub secundo bello mundano, recentius et curiosius a Graecis effossae.
Braugold
Braxatorium Braugold (Theodisce Braugold Vertriebs-GmbH & Co. KG) cerevisiae fabrica pristina est Erfordiae in Germania, in via Schillerstraße. Olim inter Thuringiae maxima braxatoria numerari potuit. Diebus autem nostris coquitur cerevisia alibi, cum tantummodo administratio in Thuringiae capite remansit.
Historia usque annum 1990
Origo fabricationum harum generis in duobis braxatoriis saeculo XIX conditis invenitur. Dominus Volkmar Döppleb duo parva braxatoria in via Große Arche Erfordiae sita annis 1822 et 1827 nactus fabricam unitam familiae Baumann tradidit. Baumanni anno 1848 insuper cerevisiae fabricam Schedel, quae nuncupabatur, emit.
Ramus alter insitus est a domno Christiano Büchner, qui emerat braxatorium Zur Lauenburg. Eo praeside cerevisiae coquendae in suburbium meridionale Löber Vorstadt itum est. Ibi, haud procul a Viridario urbano, quod dicitur, usque annum 2010 cerevisia braxata est.
Anno 1920, Baumanni braxatorium institoris Büchner acquisiverunt et unionem quaestuariam paraverunt. Simul braxatorium Lipsiense nomine Riebeck Brauerei AG unificatum est cum rebus Erfordiensibus. Institor istius instituti Lipsiensis fuit clarissimus Carolus Adolfus Riebeck. Itaque fabrica auctissima anno 1921 cerevisiae hecatolitrorum centies milia coquebat.
Post Secundum bellum mundanum tempore communistico omnia in sic dictam communem popularemve possessionem venit. Anno 1956 cerevisae fabricae nomen hodiernum datum est quoque, i.e. Braugold quod convertatur Latine "Aurum braxatorium". Anno 1967 fabricatio generis usque nunc praedilecti incohabatur, quod est "Braugold Pilsner Spezial". Anno 1969 braxatoria novem in Districtu Erfordiensi sita in unum institutm coierunt, cui nomen VEB Getränkekombinat Erfurt dederunt. Sedes administrativa Erfordiae instituta est.
Post res novas postcommunisticas
Post annum 1990 fabrica privata Licher braxatorium Erfordiense accepit. Anno 1996 heredes possessoris prisci Riebeck immiscebantur in rem istam, quibus interim tam braxatorium Ysenaci quam fabrica Steinbergensis Wernesgrüner Brauerei empta sunt. Anno 2006 institutum de poscis faciendis Waldhoff braxatorium Erfordiense obtinuit.
Autumno anni 2010 cerevisiam in situ coquere finitum est: inde tantummodo commixtio condimentorum generum septem Braugoldiensium adhuc Erfordia fit. Causa principalis urbem relinquendi machinae obsoletae fuerunt. Cerevisia Erfordiensis nunc Brunsvici fit.
In braxatorii Erfordiensis terra ab anno 2013 habitacula aedificari iussum est; aedes paucae braxatorii manebunt, cum salvari debeant res secundum leges de antiquis aedificiis protegendis.
6414 Mizunuma
6414 , olim designationibus 1993 UX, 1976 GW8, et 1977 RB14 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6414 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gabriel Aramontius
Gabriel Aramontius seu Francogallice Gabriel de Luetz, baron d'Aramon (Nemausi natus saeculo XVI ineunte; mortuus anno 1553/1554) fuit legatus regis Francorum Franciscus I.
Anno 1541 Aramontius in Italia variis modis secretioribus adiuvit Gulielmo Pelissier, regis legatus apud rem publicam Venetam. Quo subito anno 1542 a Venetis expulso, Aramontius cliens factus est, legatus eiusdem regis ad aulam Ottomanicam et iuxta eum a Venetiis ad Constantinopolim profectus est.
Aramontium rex Franciscus (suadente Francisco de Tournon cardinali et ministro) bis Constantinopolim ad Sultanum Suleimanum magnificum misit. Ibi partim cum Gerardo Veltwijck, imperatoris Caroli V legato, partim contra eum agebat.
Anno 1546 exeunte in Turciam profecti sunt cum Aramontio Petrus Bellonius apothecarius et botanista, Ioannes Chesneau a secretis. Apud Aramontium inter annos 1547 et 1551 degerunt aut ab eo adiuti sunt Iacobus Gassot, Petrus Gyllius philologus, Gulielmus Postellus linguarum eruditus, Andreas Thevetus geographus, Nicolaus de Nicolay.
Foedus Summorum Athletarum UEFA
Foedus Summorum Athletarum UEFA est certamen sodalitatum pediludii quotannis habitum, ab Unione Societatum Pediludii Europaearum ordinatum atque ab Europaeis primi gradus sodalitatibus actum. Victores certaminum per circumagentem gregum stationem decernuntur, ut in conformatione amotionis duorum congressuum et in ultimo unius congressus certamine certare possint. Foedus est unum e certaminibus pediludii maioris momenti in orbe terrarum et certamen pediludii sodalitatum maximi momenti in Europa ipsa, quo summi civitatum athletae (et in aliquot civitatibus competitores iuxta victores) suarum societatum civilium ludunt. Foedus anno 1955 constitutum est, et novum nomen anno 1992 accepit.
Nexus externi
Situs interretialis foederis proprius.
Pisum
Pisum est genus plantarum florentium familiae Fabacearum, in Asia meridioccidentali et Africa septentriorientali endemicum. Continet unam ad quinque species, secundum interpretationem taxinomicam. International Legume Database tres species agnoscit, quarum una duas subspecies habet:
Notissima est Pisum sativum, cuius siliquae seminaque pro victu hominum ac pecorum sunt.
Speciebus Pisi vescuntur larvae nonnullarum papilionum specierum, inter quas Agrotis segetum, Anarta trifolii, Bucculatrix pyrivorella, Hepialus humuli, Hypercompe indecisa, Korscheltellus lupulina, Mamestra brassicae, et Xestia c-nigrum.
Flos Pisi sativi habet quinque sepala, quinque petala, decem stamina (novem in tubo staminali fusis, cum uno stamine libro stante), et unum carpellum subsessile.
Palinurus elephas
Palinurus elephas, synonymo Palinurus vulgaris (Latinitate classica locusta) est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora Atlantica septentrionalia orientalia a Norvegia meridiana usque ad Marocum Azoresque, insuper in aquis Mediterraneis a columnis Herculis usque ad litora Tunesiae et mare Aegaeum habitat. Femineae ova mensibus fere Septembri et Octobri producunt. Haec species a piscatoribus propter carnem deliciosam assidue quaeritur.
Demetrius I Poliorcetes
De vita
Demetrius in bellis Diadochorum pugnavit.
Ioannes McShane
Venetiae in urbe Californiensi habitat.
Demetrius I Poliorcetes
De vita
Anno 312 a Ptolemaeo Lagi filio devictus est proelio iuxta Gazam commisso.
Anno 307 Athenas cepit, Demetrio Phalereo expulso, sed libertatem reddit civibus, qui, a Stratocle suasi, Demetrio honores fere divinos obtulerunt.
Anno 305 et 304 a.C.n. Rhodum frustra obsedit.
Demetrius rex Macedoniae ab anno 294 usque ad 288 fuit.
Anno 286 a Seleuco captus, tribus annis post in captivitate mortuus est.
Uxorem duxit Philam Antipatri filiam. Filios genuit Antigonum et Demetrium "pulchrum", cui nupsit Berenice, Magae Cyrenae regis filia (postea Berenice II, Aegypti regina). Filiam Stratonicam genuit quae primum regi Seleuco nupsit, mox filio eius Antiocho.
Demetrius amasias habuit Maniam,, Demo, Leaenam et Lamiam, a qua Athenis ad cenam opulentissimam receptus est. Inter adulatores eius fuerunt Oxythemis Larissaeus, Burichus et Adimantus Lampsacenus; inter sectatores Themison Samius.
Apud posteros fama
Res gestae Demetrii Poliorcetae in mythistoriis hodiernis leguntur: in Alfredi Duggan Elephants and Castles et in narratione de rebus futuris ab L. Sprague de Camp scripta sub titulo The Bronze God of Rhodes.
Interlacus (discretiva)
Interlacus potest esse:
Cibus promptus
Cibus promptus est ille qui cito paratus, cito venditus, cito satisfacit comedentes. Hi aut operarii quibus tempus fugit, aut pauperes instrumentoque domestico carentes, aut avidiores oblectamentorum non edulium petitores, nonnumquam per egentiam cibos minus salutares accipiunt; exstant autem cibi qui, etiamsi promptissime inferentur, nutritionem optimam praebent. Sed saepe globalizationem negativam obesitatem parit.
Perspicillum nasiceps
Perspicillum nasiceps, sive pince-nez, est genus perspicilli, cuius bina vitra lamellis ponticuli comprimuntur in dorsum nasi, nec virgulis vel temunculis sustinentur. Qua de causa Francogallice pince-nez (fere 'compressor nasi') appellatur. Quod perspicilli genus "nasum capere" videtur, unde nasiceps.
Perspicilla nasicipia apud Europaeis in usu esse coeperunt ex saeculo XV, sed in morem verterunt medio saeculo XIX. Item viri et mulieres nasicipibus utebantur. Sed incommodum erat iis longinque uti, maxime si lamellae ponticuli parum aptae erant. Moris erat vacans perspicillum nasiceps lineà ex collo suspendere. Deinde ex annis 1930 obsolevit usus perspicillorum nasicipium, nam "senum vitra" esse putabantur, iuncta diciplinae optimatium et existimationibus praeteriti temporis. Hodie a paucissimis quaeruntur. Sine dubio ex huius generis perspicillis utentibus notissimus esse videtur Scrugulus Anas, nec minus notus Hercules Poirot.
Troodon
Troodon est genus dinosaurorum familiae Troodontidarum, cui est species Troodon formosus. Erat dinosaurus parvus avis similis, aevi Cretacei superioris. Anno 1854 iam inventus est in Alberta ab Statunitensi palaeontologo Iosepho Leidy. Saepe existimatur eum ingeniosissimum dinosaurorum fuisse.
Nomen
Olim Stenonychosaurus inequalis sive Pectinodon bakkeri seu Polyodontosaurus grandis nominabatur.
Loca
Fossilia Troodontium in parte mundi Cretacei superioris, qua Asiamerica nominatur, inventa sunt: in Canada (Alberta), Foederatis Civitatibus Americae Septentrionalis (Montana, Alasca, Vyomina, Dacota Septentrionale), Usbekistania et Foederatione Russica (provincia Amur, Čukotka, Provincia Autonoma Iudaica).
Lacus cycnorum
Lacus cycnorum, sive Lacus cycneus (Russice Лебеди́ное о́зеро), op. 20, est ballatio a Petro Čajkovskij annis 1875 et 1876 composita, quae, contra primam defectionem, nunc est una ex ballationibus spectatoribus gratissima.
Scaenarium, olim binis actibus dispositum, ex fabulis miraculosis Russicis Germanicisque (sicut "Anas alba") ab Alexandro Afanas'ev in Narodnye russkie skazki collectis factum est. Fabulam Odettae narrat, principissae in cycnum per imprecationem venefici mali conversae. Choreographus primae productionis fuit Iulius Reisinger (Václav Reisinger). Prima perfunctio divulgata est a Ballatione Bolshoi in Theatro Bolshoi Moscuae die 4 Martii (modo vetere) 1877.
Quamquam ballatio in multis spectaculis variis oblata est, plurimae societates ballationum musicam et saltationem earum scaenaria in renovatione anni 1895 condunt. Quae renovatio primum a Mario Petipa et Leone Ivanov pro Ballatione Imperiali in scaena Theatri Mariinsky Petropoli die 15 Ianuarii 1895 oblata est, partiturá Čajkovskianá a Ricardo Drigo, principali conductore et compositore Theatri Imperialis Petropolitani, retractatá.
Iaroslaus Heyrovský
Iaroslaus Heyrovský (Bohemice Jaroslav Heyrovský, natus die 20 Decemberi 1890, mortuus die 27 Martii 1967) chemicus Bohemicus et Cechoslovaciae primus laureatus Praemii Nobeliani fuit. Praemium Nobelianum Chemiae anno 1959 ratione inventus polorographiae modo chemiae analyticae acceptit.
Alma mater sua fuit Universitas Carolina Pragensis et electrochemiae peritus fuit.
Palinurus mauritanicus
Palinurus mauritanicus est species decapodum familiae Palinuridarum. Ad litora Atlantica Mediterraneaque Hiberniae, Portugalliae, Hispaniae, Franciae, Italiae, Tunesiae, Algerii, Maroci, Mauritaniae habitat. A piscatoribus harum trium civitatum praesertim quaeritur et ad comedendum venditatur.
Persaeus Citieus
Persaeus Citieus seu Citiensis (Graece ; natus saeculo IV exeunte; mortuus, Corintho expugnato, anno 243 a.C.n.), filius Demetrii cuiusdam, fuit philosophus et scriptor Graecus, discipulus Zenonis Citiensis et aulicus Antigoni Gonatae.
Persaeus fuit Zenonis familiaris et fortasse servus, fortasse ad eum ab Antigono Gonata missus ut a secretis mereat. Zeno ab Antigono ad aulam convocatus, ire nolens, discipulos Persaeum et Philonidem loco suo misit. Persaeus de vita aulica memorabilia varia scripsit; sed anno 244 a.C.n., Corintho ab Antigono capto, huius urbis protector constitutus est. Insequenti anno Aratus Sicyonius Corinthum expugnavit; Persaeus aut in ipsa obsidione aut ex urbe profugus mortuus est.
Sectatores vel discipulos habuit Aristonem Chium et Hermagoram Amphipolitam. Ex operibus Persaei fragmenta pauca supersunt, quae cum testimoniis auctorum antiquorum Ioannes ab Arnim in Stoicorum veterum fragmentis collegit:
Programmatura ad res directa
Programmatura ad res directa est paradigma programmandi in notione rerum fundatum, quae sunt structurae datorum data continentes formamque camporum habentes, saepe propria appellata, et codex, formam modorum habens, saepe rationes appellatus. Distincta rerum proprietas est quod rationes rei campos datorum rei cum quo adiunguntur intrare et saepe mutare possunt (rebus est notio "huius" vel "sui").
In programmatura ad res directa, programmata computatralia designantur ex rebus quae inter se interagunt. Est in programmatura ad res recta diversitas magni momenti, sed plurimae linguae programmandi populi gratae in classibus fundantur, quod vicissim significat res esse instantias classium, quae usitate etiam eorum typum datorum determinant.
Multae ex latissime adhibitis linguis programmandi sunt linguae programmandi multiplicum paradigmatum quae programmaturam ad res directam plus minus sustinent, plerumque cum programmatura imperativa et programmatura rationali. Inter linguas ad res directas magni momenti sunt Python, C++, Objective-C, Smalltalk, Delphi, Java, JavaScript, Swift, C#, Perl, Ruby, et PHP.
Köln-Ehrenfeld
Köln-Ehrenfeld est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo eiusdem nominis et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 35488 (anno 2009) incolarum sunt.
Hilaria
Hilaria erant festum Romanum, Matri deorum dedicatum, quod die 25 Martii celebrabatur. De Graeco ἱλαρός, laetus, nomen derivatum est. Valerius Maximus dicit et ludos Matris deorum aediles instruebant.
Pars ordinis rituum Matris et Attis longi, qui 15 Martii incipiebat et 28 Martii finiebat, Hilaria fuerunt. Ex Fastis Philocali dictis (354) accepimus nomina dierum :
Wielen
Wielen est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Wielen est praeterea pars communis generalis Uelsen. Ad Wielen etiam vici Balderhaar, Striepe atque Vennebrügge pertinent. Wielen commune est, quod maxime in Saxonia Inferiore ad occidentem spectat et ad fines Nederlandiae situm est. Circa 300 incolae etiam cives Nederlandiae sunt.
Historia
Wielen vicus post Bellum triginta annorum non plus quam quattuor mansiones habuit et ut regio tota usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Wielen ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Wielen cum aliis communibus se ad commune generale Uelsen coniunxit. Magister civium Wielen annis 1991 - 2011 Gerhard Plöns fuit, tum ei Gerhardus Plöns successit.
Adenoma hypophyseale
Adenoma hypophyseale est tumor glandulae pituitariae (hypophysis). Inter neoplasmata cerebralia inveniuntur centesimae ab decem ad viginti quinque adenomata hypophysealia.
Hodie secundum functiones biologicas dividuuntur adenomata hypophysealia in categorias tres:
Hypophysis
Hypophysis, sive glandula pituitaria, est glandula endocrinea, nexa cum hypothalamo cerebri, iuxta ventriculum tertium et chiasma opticum.
Lobus anterior (adenohypophysis) hormonta generat (ACTH, TSH, FSH, LH, GH, PRL), ac pars intermedia MSH. Pars nervosa glandulae pituitariae (neurohypophysis), pars systematis endocrineim per fibras nervales cum hypothalamo coniuncta est.
Hormonta hypophysealia effectus organorum sexualium, glandulae thyreoideae, metabolismi perficiunt.
Adenomata in genere
Adenomata in genere sunt tumores benigni cellularum epithelialium tunicarum mucosae ve glandularum, quae in omne organorum observari possunt, saepe tractus gastrointestinalis (polyposis).
Symptomata et signa adenomatis hypophysealis
Quaeque adenomata hormonta, imprimis GH et PRL (prolactinoma) - rarius TSH (TSH-oma), secernunt, alia nulla; ergo symptomata hormontis secretis pendent. Non raro perturbationes videndi vel capitis dolor (per exemplum hemicrania vel cephalgiae autonomicae trigeminales ) narrantur. Etiam symptomata mentis nonnumquam observantur (depressio, timor, et alia).
Therapia
Saepe tractatio per operationem fit. Aditus chirurgicus sit transsphenoidalis cum endoscopio et instrumentis medicis.
6416 Nyukasayama
6416 , olim designationibus 1993 VY3, 1982 UC10, 1987 SM18, et 1992 PN6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masanori Hirasawa et Shohei Suzuki, astronomis apud Observatorium Astronomicum Montis Nyukasa versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6416 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4354 Euclides
4354 , olim designationibus 2142 P-L, 1971 BL2, 1979 YO6, et 1983 RF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4354 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Panulirus homarus
Panulirus homarus est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora occidentalia et septentrionalia oceani Indici (a Terra Natali et Madagascaria usque in Malaesia), ad litora maris Sinensis australis atque prope insulas Indonesias litusque Terrae Reginae habitat. In omnibus his regionibus propter carnem deliciosam a piscatoribus captatur.
Horti Longwood
Horti Longwood (Anglice: Longwood Gardens) appellatur botanica area quaedam sita ad Kennett Square (Comitatus Chester in Pennsilvania). Res consistunt super quadringentis hectareis ut visitatores vagantes species varias plantarum inspicere possint. Horti Longwood omnibus anni mensibus patent et exhibitiones tam deforis quam deintus ostentantus. Horti diversi consistunt ex silvis, pratulis, fontibus. Sunt loci ad libere ludendum, cendanum, dona acquirenda.
Horti Longwood ab multis laudantur fontibus optimis. Fontes renovata sunt annis 2014-2017. Alia praedispositio aedificanda nova, “Longwood Reimagined,” anno 2024 finietur. Homines ab omni mundo commeant ut exhibitiones pulchras lucum tempus festum brumale videant.
Area haec ab Petro Samuele du Pont fundata est anno 1921. Commentum animatum est ab architecturam Italicae et Gallicae. Cum aliquis in hortum intrat, domum du Pontorum visere et explorare potest.
Georgius Calvert
George Calvert, primus baro Baltimore (natus anno 1580, mortuus die 15 Aprilis 1632) fuit politicus Anglicus qui colonias in Americam deduxit. Iacobo I rege, senator parlamenti, deinde secretarius civitatis, prospera fortuna in rebus civilibus usus, postea infausto proposito coniugii Caroli principis Angliae et Mariae Annae principissae Hispaniae suffragatus, auctoritatem perdidit. Anno 1625 omnia officia politica, munere regis consiliarii excepto, concessit et palam se ecclesiae Romanae sectatorem esse declaravit. Post hanc abdicationem baro Baltimore inter magnatos Hiberniae creatus est. Manierum, seu praedium, Baltimore in Hibernico comitatu Longofordiensi iacebat.
Calvert studio colonizationis Americae tentus est, primum commercii de causis, deinde ad refugium pro Catholicis Anglicis persecutione affectis creandum.
Paigniacum
Paigniacum est commune Francicum 419 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia. Incolae Pagniacenses appellantur.
Index communium praefecturae Manicae
Hic est index communium Manicae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 601 numero.
Köln-Neuehrenfeld
Köln-Neuehrenfeld est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Ehrenfeld et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 23387 (anno 2009) incolarum sunt.
Köln-Ossendorf
Köln-Ossendorf est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Ehrenfeld et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 9966 (anno 2009) incolarum sunt.
Volmunster
Volmunster  (Germanice Wollmünster) est commune 874 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Petrus Gyllius
Petrus Gyllius vel Gillius, vulgo Pierre Gilles (Albiae natus die 30 Iunii vel 1 Iulii 1489; Romae mortuus die 5 Ianuarii 1555), cliens Georgii de Armaniaco cardinalis et legati, fuit eruditus rerum classicarum, recensor textuum tam Graecorum quam Latinorum, particeps legationis Francicae per Imperium Ottomanicum anno 1548 a Gabriele Aramontio conductae, et auctor operum Latinorum de archaeologia Constantinopolitana. Labores eius lexicographici in dictionario Graecolatino sub nomine Gulielmi Budaei anno 1575 edito comprehensi sunt. Opera eruditissima topographiae Constantinopolis et Bospori conscripsit, quorum alterum (De Bosporo Thracio libri III, 1561) textum libri antiqui de eadem re a Dionysio Byzantio confecto comprehendit.
Ouges
Ouges est commune Francicum 1171 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Baro (gradus nobilitatis)
Baro (Franconice baro sive Anglice baron) est infima nobilitatis appellatio.
Carolus Röver
Carolus (Theod. Carl) Röver (natus 12 Februarii 1889 oppido Lemwerder apud Bremam, mortuus 15 Maii 1942 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis NSDAP fuit.
Iuventus et munus
Pater eius venditor et mercator fuit. Ipse post scholam finitam tirocinium mercatoris apus societatem Coffei fecit. Annis 1911 - 1913 pro hac societate in Cameronia laboravit, quae tum colonia Germanica fuit. Haec cum faceret, Malaria morbo affectus est, qua totam vitam vexabatur. Bello Orbis Terrarum I miles ab anno 1914 interfuit, ab anno 1916 in praetorio magno laboravit.
Familia
Bis uxorem duxit, annis 1915 et 1921: E prima, quae anno 1921 mortua est, filiam habuit, e secunda filios, qui autem paulo post quam nati sunt, vita cesserunt.
Cursus honorum
Röver ab anno 1923 sodalis NSDAP fuit, quae factio paulo post interdicta est. Sed anno 1925 celeriter praeses iterum conditae factionis primo Oldenburgi, deinde pagi "Visurgis et Amisiae" factus est. Ab anno 1930 legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ad mortem mansit. 16 Iunii 1932, postquam Nazistae suffragium senatus terrae Oldenburgi vicerunt, Röver praeses ministrorum eius terrae electus est. 5 Maii vel 6 Maii 1933 Röver vicarius Imperii (Theod. Reichsstatthalter) Oldenburgi et Urbis Hanseaticae Bremae nominatus est. Eius successor praeses ministrorum Oldenburgi Georgius Joel factus est.
Morbus et mors
Malaria semper laborans Röver anno 1937 et casu autocineti affectus est. Propter malariam lente se recreavit. Praeterea medici et paralysam cerebri animadverterunt. 13 Maii 1942 in Caritatis nosocomium Berolini latus est, ubi duos dies post mortuus est. Causae mortis adhuc non constant.
Martinus de Boemia
Martinus de Boemia (germane: Martin Behaim/Böheim; natus die 6 Octobris 1459 Norimbergae, mortuus die 29 Iulii 1506 Olisipone) pannarius et cosmographus Germanicus fuit. Illustris est quippe qui primum globum confecerit.
Vita
Genere egregio natus anno 1481 in Lusitaniam iit ubi in Gregem mathematicorum (Junta dos mathematicos) receptus est ut quam fecundissime in gubernatoria arte emendanda operam daret. Iste vir baculum Sancti Iacobi et Regiomontani Ephemerides inter nautas Lusitanicos nota fecit. Anno 1484 autem nauarchum Iacobum Cão in oram Africae occidentalem comitatus est, cum ostia Congi inveniretur. Anno 1486 ad Azores (ad insulam Faial) venit et anno 1491 Norimbergam ad tempus revertit. Ibi reliquit globum mundi maximum qui et nostris diebus admirationi nostrae prostat. Denique Insulae Macaronesicae eum ex anno 1493 sartum et tecum conservabant.
Periculum morale
Periculum morale sensu speciali oeconomico statum indicat quo quiddam spe lucri negotium periculosum incipit et confidit si male evenerit alium damnum laturum esse.
Exempli gratia argentarii negotia periculosa incipiant sperantes in casu adverso sibi collegas argentarii centralis adiuvaturos esse.
Sententia periculi moralis est "utilitas privata, periculum publicum" quod est contrarium senteniae societatis ferriviariae cuius nomen erat "Stockton and Darlington Railway Company" quae sententiam habebat Latinam "periculum privatum utilitas publica".
4355 Memphis
4355 , olim designationibus 3524 P-L et 1983 EE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4355 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Archidioecesis Camerinensis-Sancti Severini in Piceno
Archidioecesis Camerinensis-Sancti Severini in Piceno (Italiane: Arcidiocesi di Camerino-San Severino Marche) est sedes archiepiscopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Marchiae Anconitanae sita, suffraganaea Archidioecesis Firmanae, cuius caput est Camerino, cum Fano Sancti in Piceno. Sedes archiepiscopalis archidioecesis non metropolitana est, sed illius cathedralis titulo metropolitanae habet.
Archidioecesis 95 paroecias habet.
Archiepiscopus
Anno 2007 archidioecesis a archiepiscopo S.E. Francisco Ioanne Brugnaro regitur.
Historia
Dioecesis Camerinensis saeculo III erecta est; Dioecesis Sancti Severini in Piceno die 26 Novembris 1586; in plena unione 30 Septembris 1986.
Volmerange-les-Mines
Volmerange-le-Mines  (Germanice Wollmeringen) est commune 2017 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Köln-Vogelsang
Köln-Vogelsang est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Ehrenfeld et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 9966 (anno 2009) incolarum sunt.
Thomas Simon
Thomas Simon (Londinii die 26 Aprilis 1618 baptizatus; die 26 Iulii 1665 sepultus) e familia Hugenotorum ortus, fuit monetarius. Scalptor principalis apud Monetam Anglicam ab anno 1645 usque in 1660 meruit.
Slănic-Moldova
Slănic-Moldova (Hungarice Szlanikfürdő) est Romaniae oppidum in circulo Bacău situm. Ad oppidum etiam vici Cerdac atque Cireșoaia pertinent.
Historia
Anno 1801 in hoc agro fontes salutares detecti sunt. Insequentibus annis hic aquae balneaque conditae sunt. Inter primum bellum mundanum vicus graviter afflictus est.
Kamyschin
Kamyschin (Russice Камышин) est urbs in regione Volgogradensi Russiae. In ripa dextra Volgae fluminis (vel receptaculi aquae Volgogradensis), in ostio Kamyschinkiae fluminis situs est. Incolas 111 775 anno 2017 habuit. Volgae latitudo in Kamyschin quattuor vel quinque chiliometra est; in ripa laeva Nicolaopolis urbs stat.
Historia
Ordae Aureae colonia loco Kamyschin hodierni fuit. Anno 1667, Stephanus Razin per Kamyschinkam in Volgam exiit et rebellionem coepit. Anno 1668 in ostio Kamyschinkae arx aedificata est; anno 1670 a copiis Razin incensa est, sed restituta. Petrus Magnus hic canalem inter Volgam et Tanaim fodere statuit, sed opus imperfectum mansit. Sloboda erat pyrobolistarum, quae Demetriopolim nomen in honorem Demetrii Thessalonicensis habebat. Anno 1708 a Condratio Bulavin, annoque 1778 ab Aemiliano Pugačëv, Demetriopolis captus est. Anno 1780 a Catharina II in numero urbium Demetriopolis perscripta est et nomen hodiernum cepit. Commercio in Volga florente, urbs crescebat.
Collegium Novum (Oxonia)
Robertinus Lane Fox Paulusque Fait ibi docent anno 2019.
Wilsum
Wilsum est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Wilsum est praeterea pars communis generalis Uelsen.
Historia
Wilsum anno 851 nomine Wilshem primo in actis descriptum est et ut regio tota usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Wilsum ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Wilsum cum aliis communibus se ad commune generale Uelsen coniunxit. Magister civium Wilsum annis 1986 - 2006 Ludovicus Tyman fuit, tum ei Henricus Mardink successit.
Godehardus Hildesheimensis
Godehardus Hildesheimensis sive Hildeshemensis sive Hildesiensis (natus anno 960 in Reichersdorf, viculo prope Altaham inferiorem in Bavaria Inferiore et in dioecesi Passaviensi sito; mortuus die 5. Maii 1038 Hildesiae in Saxonia Inferiore) erat episcopus Hildesheimensis et inter sanctos, qui medio aevo vixerunt, maximi momenti numeratur. Vestigia venerationis (ecclesiae et loca, quae nomine eius denominata sunt) ab Italia et Croatia usque ad Scandinaviam inveniuntur. Etiam Transitus Sancti Godehardi in Helvetia sita, princeps inter transitus alpinos, nomine illius sancti vocatur.
Neuma
Neuma, antea iubilus figura notarum est quibus ornamenta melismatica Cantus Gregoriani designantur.
Usus
Ita utilissime describitur ascensus et descensus melodiae necnon congruentia toni cum syllaba. Medio sic dicto Aevo rituum liturgicorum musicam tradere coeperunt. Forma vetus ab saeculo octavo lineolas, hamos ancos curbatosque, puncta habet quae primo visu stenographiae similant. In cursu temporis figurae vestigiis equis simulata sunt et magis crassa facta sunt, praesertim quando tonorum altitudo linea F fixata est.
Termini technici
Alii velut gnomo, epiphonus, cephalicus, oriscus, ancus, tramea, sinuosa, strophicus, bivirgis, trivirgis, distropha, semivocalis aut synonyma aut combinatio sunt.
Helenus
In Iliade Helenus est vates Troianorum, Priami et Hecubae filius, Hectoris Cassandraeque frater. Non tantum Hectori consilia e scientia divina ducta dabat sed ipse fortiter adversus Danaos pugnabat antequam a Menelao vulneratus e proelio recessit. Ilio capto Neoptolemum in Epirum sequebatur ubi civitatem apud Molossos condidit et uxorem Deidamiam, Neoptolemi matrem, duxit. Secundum posteriores fabulas quas sequebatur Aeneis Pyrrho, Achillis filio, mortuo Andromachen, Hectoris viduam, uxorem ducebat et in Epiro regnabat. Filium genuit Cestrinum nomine.
Secundum Apollodori bibliothecam Paride mortuo de matrimonio Helenae cum fratre Deiphobo certavit. Victus in montem Idam secessit ubi ab Ulixe captus est. Captivus Achaeis pignora divina e quibus salus Troiae pendebat detexit, ita ruinam patriae indicens.
Köln-Riehl
Köln-Riehl est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Nippes et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 11173 (anno 2009) incolarum sunt.
Orville (Clivus Aureus)
Orville est commune Francicum 191 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Bova
Bova (alia nomina: Delia, Deri) (Italiane: Bova: Catoitalice: Chòra tu Vùa) est oppidum Italiae et municipium, circiter 442 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Bovenses appellantur.
Contres (Lidericus et Carus)
Contres est commune Francicum 3'463 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Bova
Graecanica gens
Bova civitas Linguae Graecae in Bruttio regione est et urbs princeps Agri Bovensis; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Ecclesia Catholica Romana
Bova, cum Rhegio, sedes episcopalis metropolitana est; nomen sedis episcopalis Archidioecesis Rheginensis-Bovensis est.
Thesaurus Cuerdale
Thesaurus Cuerdale (Anglice Cuerdale Hoard) est thesaurus nummorum et. . ..
Eugenius Herzog
Eugenius, vulgo Eugen Herzog (natus Vindobonae die 14 Aprilis 1875; mortuus Czernovici die 17 Decembris 1928), fuit philologus Austriacus et linguarum Romanicarum peritus.
Cursus honorum
Eugenius Herzog olim docens privatus in Alma Matre Rudolphina Vindobonensi erat, quem Gulielmus Meyer-Lübke multis utilibus rebus erudiebat. Ut succederet Matthiae Friedwagner plagas meridianas petivit ubi anno 1911 professor ordinarius ad Universitatem Czernovicensem declaratus est. Neque terram istam amoenam reliquit, postquam Bucovina anno 1919 pars Dacoromaniae Maioris facta est.
Ei frater fuit Reginaldus Oliverus Herzog chemicus.
Volmerange-lès-Boulay
Volmerange-lès-Boulay est commune 547 incolarum (anno 2006) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.