cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nicolaus Filipescu
Institutio
Postquam scholam elementarem in Romania absolvit Filipescu Genavae leceum frequentavit atque Lutetiae iurisprudentiae studebat.
Livinhac-le-Haut
Livinhac-le-Haut est commune Francicum 1'071 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Gregorius Zanc
Gregorius (Dacoromanice Grigore) Zanc (natus die 26 Ianuarii 1940 in Șigău in circulo Someș) philosophus, scriptor, diurnarius atque rerum politicarum Dacoromanicus est.
Cursus honorum
Zanc, ab anno 1990 sodalis factionis Socialis Democraticae, annis 1990 - 1996 praefectus Claudiopolis circuli erat et deinde a die 23 Augusti ad usque 11 Decembris 1996 minister culturae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Annis 2000 - 2004 senator Romaniae fuit.
1067 Lunaria
1067 , olim designationibus 1926 RG, 1974 PJ, et 1974 QC3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1067 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Loubière
La Loubière est commune Francicum 1'345 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Dioecesis Britanniae
Britannia ab initio saeculi 4 Dioecesis Imperii Romani erat.
Bambusa ventricosa
Bambusa ventricosa est species Bambusearum familiae Poacearum, in provincia Quantunia in Sinis endemica. Late in regionibus subtropicis per orbem terrarum pro culmis bulbosis et ornamentalibus excolitur. Adhibetur praeterea in bonsai.
Dioecesis Britanniae
Historia
Postquam Diocletianus Imperium Romanum in 120 ferme provincias divisit, Britannia dioecesis constituta est mansitque usque ad annum 407, cum exercitus Romanus insulam reliquit. pars fuit Praefecturae Galliarum.
Provinciae Dioecesis Britanniae
Britannia in quattuor provincias nunc divisa est:
Administratio
Caput Dioecesis Londinium erat et vicarii regionem administrabant. Inter eos et hi fuerunt:
Cran-Gevrier
Cran-Gevrier est commune 16398 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Bambusa vulgaris
Bambusa vulgaris est species Bambusearum familiae Poacearum, quae in fasciculis apertis crescit, una ex maximis et facillime agnotis specierum bambusarum.
7028 Tachikawa
7028 , olim designationibus 1993 XC1, 1992 PV6, et 2045 T-1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masanori Hirasawa et Shohei Suzuki, astronomis apud Observatorium Astronomicum Montis Nyukasa versatis, repertus est.
Tresiniana
Historia
Die 1 Ianuarii 2019 municipium Forminianae coniunxit se cum municipio Transegallii ut constituiret municipium novum Tresinianae.
7028 Tachikawa
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7028 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4863 Yasutani
4863 , olim designationibus 1987 VH1, 1951 EU2, 1958 TC, 1972 RC3, 1973 YW1, 1975 ET4, 1982 SA12, 1987 SX15, 1987 UN6, 1987 WC5, et 1989 AG3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Vicarius Dioecesis
Vicarius vel vices agens praefectorum praetorio magistratus Romanus a tempore imperatoris Diocletiani fuit.
Ante Diocletianum
Vicarius in imperio Romano magistratus equestri ex ordine natus erat, qui alium officiis faciendis adiuvabat vel in eius loco fungebatur. Nominabantur vice praesidis vel agens vices praesides aut vice proconsulis. Etiam legati militum vicarios habuerunt. Nonnumquam legati vicarios ipsi nominabant. Saeculo 3 primo vice praefectorum praetorio fuerunt, qui ius in loco praefecti praetorio dicebant. Fuerunt etiam vicarii praefecti urbi Romae.
Officium
Ab initio saeculi 44 vicarius Dioecesem imperii Romani rexit, quae a Diocletiano e compluribus provinciis Romanis constituta erat. Praepositi eorum praefecti praetorio fuerunt, paene omnes provincias suas rexerunt, proconsules autem Asiae et Africae suae iuris erant. Praeterea iudices iudiciis omnibus ordinarii erant. Adiuti sunt ab officio a principe ducto et 200 - 300 officialibus, inter eos et cornicularius, II numerarii, commentariensis, adiutor, ab actis, cura epistolarum, aliquot subadiuvae, exceptores, singulares et alii erant.
Vicarii
Vicarii primo viri perfectissimi, postea viri clarissimi, ab anno 385 deinde viri spectabiles nominabantur.
Vallis Medoaci Maioris
Vallis Medoaci Maioris (alia nomina: Vallis Medoaci, Vallis Meduaci , Vallis Brentesiae , Vallis Brenti , Vallis Brintae, Vallis Brentae) (Italiane: Valbrenta) est municipium Italiae, circiter 5 186 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm.
Iohannes Huttichius
Iohannes Huttichius (Germanice Huttich), natus circa 1490 - mortuus Argentorati die 4 Martii 1544, fuit humanista et numismatista Germanus. Anno 1534 primus tam posteriores quam anteriores partes nonnullorum nummorum reipublicae Romanae xilographice publicavit.
Vallis Medoaci Maioris
Historia
Die 30 Ianuarii 2019 municipium Campi Longi se coniunxit cum municipiis Cismontis, Sancti Nazarii et Vallis Stagnae ut constituiret municipium novum Vallis Medoaci Maioris.
Iohannes Huttichius
Vita
Humanioribus artibus Francofurti, Lipsiae, praecipue Moguntiaci studuit. Se ipsum Iohannis Reuchlin discipulum profitebatur atque amicus Beati Rhenani fuit. Simul in sinum Ecclesiae sese recepit (canonicus fit) et corrector in officina typographica Moguntiaca Ioannis Schoeffer operam dabat. Anno 1521 civitatem Argentoratensem impetravit, in qua urbe postea habitavit. Ibi canonicus Sancti Thomae et cathedralis ecclesiae erat, fortasse etiam munere Chori Regis fungebatur. Corrector quoque fuit apud typographum Iohannem Grüninger.
Vallis Medoaci Maioris
Fractiones
Collicello, Corlo, Costa, Fastro Bassanese, Merlo, Oliero, Primolano, Rivalta, San Gaetano, San Marino.
Municipia finitima
Arsiè (BL), Asiago, Bassano del Grappa, Borso del Grappa (TV), Enego, Foza, Grigno (TN), Lusiana Conco, Pieve del Grappa (TV), Pove del Grappa, Seren del Grappa (BL), Solagna
Cothurnus
Cothurnus (κόθορνος) fuit calceamenti genus Graecorum et Romanorum antiquorum, virorum aeque ac mulierum, ex corio fabricatum, quo venatores et tragoediarum actores utebantur. Cothurnus tragicus subere altius sublevato fiebat, ut histriones proceriores viderentur.
Apud Graecos autem caliga tragica non κόθορνος, sed ἐμβάτης vel ὀκρίβας appellabatur.
Boeing
Boeing est societas mercatoria in Civitatibus Foederatis condita, quae aeroplana, helicoptera, rochetas, satellitesque artificiosos fabricat et vendit.
Gulielmus Boeing societatem Seattli in Vasingtonia die 15 Iulii anno 1916 condidit.
4865 Sor
4865 , olim designationibus 1988 UJ, 1977 TZ5, et 1990 BB1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4865 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cornarium
Cornarium (Francogallice: Cornier) est commune 936 incolarum (anno 1999) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
De medicamentis (Marcellus)
De medicamentis liber a Marcello Burdigalensi anno circiter 400 Latine scriptus est. Compositiones medicamentorum multorum praebet; nominibus herbarum nonnullarum Latinis nomina Gallica adiungit. Inter fontes nobis noti quibus Marcellus usus est, iuxta ea quae auctor ipse "uterque Plinii" appellat, scilicet Plinii maioris Naturalis historia (saec. I) et Medicina Plinii ita appellata (saec. IV ineunte), insuper enumerantur Scribonii Largi Compositiones (saec. I) et Herbarius Apuleio attributus (saec. IV). Nomina plantarum Gallica incantationesque magicas Gallicas interdum in textu suo Latino inseruit. Marcelli opus anno 1536 editore Iano Cornario primum editum est.
Bibliographia
Catanae, 2006) pp. 495-521
Alnitak
Alnitak (ζ Ori, Zeta Orionis) (Arabice: النطاق, an-niṭāq) est systema stellare trium stellarum circa 700 anni luce mensi distantia. Situs est in constellatione Orione. Alnitak pars Cingul Orionis cum Alnilam (Epsilon Orionis) et Mintaka (Delta Orionis) constituit.
Lestrade-et-Thouels
Lestrade-et-Thouels est commune Francicum 462 incolarum (anno 2009) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Fortuitae affectuum otiosorum adumbrationes
Fortuitae affectuum otiosorum adumbrationes (titulo Sinico 閑情偶寄 Xianqing ouji) est congeries commentatiuncularum a Li Yu anno 1671 editarum, urbis Hanchei incola, qui ibi anno 1680 mortuus erit.
Inter placita gastronomica huius operis laus cancrorum Eriocheirum sinensium saepe, fructuum Myricae rubrae rarius citatur.
Leo Bloy
Vita
Telonarii filius Lutetiam petit, ut pictor fieret. Pueritia inter neglegentiam religionis et atheismum ferventissimum vacillans (pater eius atheista, mater catholica fuit) Bloy post conversionem suam scripturas ut auxilium missionarium intellexit. Persona gravissima fabulae Milesiae autobiographicae quae titulatur Le Désespéré (1886) imitabatur dilectam eius Annam-Mariam Roulé, meretricem. Penuria gravissimarum personarum fabulae Milesiae cui est titulus La femme pauvre (1897) imago est ipsius familiae Bloyensis: paupertas enim fit res fundamentalis quae ad christianismum integrum ducat. Diaria septem testimonium solidissimam perhibent de fide (Quarante ans de captivité à Cochons-sur-Marne, 1905; L’invendable, 1909; Le vieux de la montagne, 1911; Le pèlerin de l’absolu, 1914; Au seuil de l’Apocalypse, 1916; La porte des humbles, 1920). Fabula Le Salut par les Juifs (1892) apologia Iudaeorum etiam politici momenti erat, contra antisemitismum praeponderans temporibus istis.
Leonis Bloy amici erant Georgius Rouault, Paulus Bourget et Georgius-Carolus Huysmans. Editio omnium operum in lucem prolata est annis 1947-1949, voluminibus XXII.
Gravitas
Libri eius palmam litterariam non tulerunt sed ponderis haud subaestimandi erant in Renovatione quae dicitur catholica. In statibus linguae Theodiscae Bloy gloriam quandam adeptus est post Secundum bellum mundanum demum, cum aliis similibus auctoribus ut Georgius Bernanos vel Paulus Claudel. Florilegium cum textibus Theodisce conversis apparuit anno 1953 sub titulo Der beständige Zeuge Gottes.
Fons
Fischer, Cornelia: Bloy, Léon, apud: Microsoft Encarta  2007 Enzyklopädie,  Microsoft Corporation, 2006 (DVD).
1068 Nofretete
1068 , olim designationibus 1926 RK et 1929 CV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Eugeneo Iosepho Delporte in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est. In honorem Nofretete, Thediscum nomen Nefertiti nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1068 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ripa Alta Arpina
Ripa Alta Arpina seu Rivoltella (alia nomina: Rivaltella) (Italiane: Ripalta Arpina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 140 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Rivoltellenses vel Arpinenses appellantur.
Fractiones
Bocca Serio, Cascina Cà Nova.
Africa (dioecesis Imperii Romani)
Africa ab initio saeculi 4 Dioecesis Imperii Romani erat.
Ripa Alta Arpina
Municipia finitima
Bertonico (LO), Castelleone, Gombito, Madignano, Montodine, Ripalta Cremasca, Ripalta Guerina.
Africa (dioecesis Imperii Romani)
Historia
Postquam Diocletianus imperator Imperium Romanum in circa 120 provincias divisit, Africa dioeceses constituta est et mansit ad annum 429, cum Vandali Africam expugnaverunt. Erat pars Praefecturae Italiae.
Individualismus
Individualismus est status moralis, philosophia politica, ideologia, vel conspectus socialis quae morale hominum singularium pretium exprimit. Individualistae suis propositis et desideriis exercendis favent, et ergo libertatem et fiduciam in se magni aestimant, suadentes studia individui studiia civitatis vel gregis socialis maioris momenti habere, cum illa effectui externo in unius studia a societate vel institutionibus sicut respublica ipsa impositam adversantur. Individualismus totalitarianismo, fascismo vel collectivismo saepe opponitur. Individualismus individuum exprimit, et ergo "in propositione individuum humanum maximi momenti in luctatione liberationis esse" incipit. Liberalismus, existentialismus, et anarchismus sunt exempla motuum qui hominem singulum habent pro praecipua explicationis re. Individualismus ergo implicat "ius humanum libertatis et effectus sui."
7030 Colombini
7030 , olim designationibus 1993 YU et 1978 RO16 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Vagnozzi, astronomo apud Observatorium Astronomicum Sancti Luciae Stroncone versato, repertus est.
Individualismus
Vocabulum individualismus adhibetur pro appellatione quae significat "Qualitatem individui exstantis; individualitatem," ad possessam "individui proprietatum; proprium" pertinens. Individualismus ergo cum artificiosis et bohemianis studiis et vitae propositis consociatur ubi individuum se creare et novas res experiri solet, contra traditionem vel sententias et mores populo gratos, et similiter in philosophicis humanistarum argumentis et ethica.
A Greek-English lexicon
A Greek-English lexicon (Latine: "Lexicon Graecarum Anglicam interpretendi") est lexicon, Anglice scriptum et sumptibus Universitatis Oxoniensis editum, verborum fere Greacorum anticorum definiens, que in textis ab anno 1843 a Henrico Liddell et Roberto Scott. Maxima lexicon de lingua Graeca antiqua est et de koine et Scriptura Linearis B tractat.
Lescure-Jaoul
Lescure-Jaoul est commune Francicum 258 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Africa (dioecesis Imperii Romani)
Administratio
Caput Dioecesis Carthago urbs erat. Rexerunt hanc regionem vicarii ab imperatoribus nominati. Quos inter et hi fuerunt:
Provinciae Dioecesis Africae
Provinciae Dioecesis hae fuerunt:
Cordo (Sabaudia Superior)
Cordo seu Cordon  (Francogallice: Cordon) est commune 1013 incolarum (anno 2006) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Anticyra
Geographia
Pauci agri circa urbiculam patent. Montes maxima ex parte herbis saxisque tecti sunt, silvae tantum in locis inferioribus inveniuntur. Litus in meridiem spectat.
Ioha (Apulia)
Ioha  seu Ioia  et Gioia  (alia nomina: Iovia ) (Italiane: Gioia del Colle) est oppidum Italiae  et municipium, circiter 27 750 incolarum, in Regione Apulia et in Urbe metropolitana Barensi situm. Incolae Ioienses seu Gioienses appellantur.
Anticyra
Tempus Graeciae antiquae
Anticyra antiqua, cuius adhuc nonnullae reliquiae videntur, admodum illustris urbs fuit. Homericae Cyparisso in catalogo navium inventae aequatur, unde classis Phocea Aulidem petivit, deinde Troiam. Tempore Romano Anticyrae adhuc sepulcrum Schedii et Epistrophi, qui classi praeerant, exstabat. Nomen Cyparissi a conditore eponymo Cyparisso repetit.
Secundum aliam traditionem urbs nomen a quodam Anticyreo traxit, qui Herculem veratro (Graece: ἑλλέβορος) ab insania curavisset. Ob veratrum urbs antiquitate insignis erat. , quod in urbis vicinia crevit et medicamen contra insaniam habitum est. Quodam sesamoide nomine "Anticyricon" addito res salutaris confecta est, quae multos homines spe salutis attraxit. Ex quo variae sententiae sive proverbia sicut "Αντικυρας σε δει" aut "naviget Anticyram" orta sunt, praeterea frequentes significationes apud scriptores Graecos Latinosque inveniuntur. Veratrum etiam contra arthritim ac epilepsiam opiferum esse putabatur.
Tempus Hellenisticum
Anticyra a Philippo II, Macedonum rege, Tertio Bello Sacro anno 346 a.C.n. deleta est Urbem tamen mox opes recuperavisse ex eo liquet, quod novum Dianae templum exstructum et statua Praxitelis, sculptoris insignis, iam anno 330 a.C.n. empta est. Postea Romanis cum Macedonibus pugnantibus Anticyra pluries oppugnata et deleta est. Anno 198 a.C.n. a Tito Quinctio Flaminio capta est, qui ibi hiberna habuit. Saeculo secundo a.C.n. Anticyra nummos autonomos ex aere factos cudit, qui in parte aversa caput Neptuni monstrabant, parte reversa Dianam facem arcumque ferentem.
Tempus Romanum
Pausanias, qui urbem saeculo secundo visitavit, res singulas dinumerat: templum Neptuni in urbe cum statua dei aenea, duo gymnasia, quorum in uno erat statua Xenodami, qui anno 67 Olympia in pancratio vicerat, forum multorum staturarum aenearum, puteus tectus, sepulcrum Schedii Epistrophique, et duo templa Dianae extra muros, unum Dianae "Dictynnae" dedicatum, alterum, ubi erat Praxitelis statua, Dianae "Eileithyiae".
Medium Aevum
Tempore Byzantino urbs erat sedes episcopalis; ampla basilica quinque navium, cuius pavimentum opere musivo ornatum erat, annis 1980 effossa est. Terrae motu anni 620 magna urbis pars deleta esse videtur. Saeculo decimo quarto portus munitus Regni Aragoniae nomine Port de Arago fuit et verisimiliter ad dominium Salonae (hodie: Amphissa) pertinuit.
Res gestae recentiores
Cum Graecia libertatem nacta est (1832), Anticyra erat locus piscatorum nomine Aspra Spitia (Neograece: Άσπρα Σπίτια, "domus candidae") appellatus. Anno 1929 urbi nomen antiquum datum est (Nomine "Aspra Spitia" abhinc vicum vicinum denotante). Secundo bello mundano ac Bello civili Graeco peractis urbs tota refecta est annis 1950 exeuntibus. Numerus incolarum crevit, ex quo ibi et aluminii officina et periegesis operandi occasiones praebent.
Reliquiae antiquae
Anticyra antiqua anno 1806 a Gulielmus Martino Leake reperta est, qui primas inscriptiones nomen urbis demonstranes invenit. Inter reliquias maximi momenti est templum Minervae archaicum, in quo parva sed pulchra statua deae aenea inventa est, maxima pars munitionum saeculi quarti a.C.n. una cum duabus turribus rectangularibus, et balnea maturi Christianismi cum hypocausto, olim pars domus.
Batrachomyomachia
Batrachomyomachia (Graece, scilicet Ranarum et murium pugna) est carmen epicum Graecum antiquum parodicum. Saepe ipsi Homero antiqui eam adscripserunt, ut in Vita Homeri Herodoto adscripta, vel Pigreti Halicarnasseo. Nunc saepe aetate Alexandrina vel etiam Romana composita esse putatur.
Argumentum
Psicharpax (i.e.  qui frusta rapit) mus nobilis a Physignatho (qui buccas inflat) ranarum rege in hospitium invitatur. Quem, ut ad domum ipsius aquaticam pervenire possit, Physignathus se tergo per undas vecturum esse promittit. Hydrus subito apparens utrique terrorem inicit et rana, ut consuevit, aquis se immergit, mus autem natare nesciens fluctibus obruitur non sine diris, quas ranae imprecatur. Has ubi aliquis e muribus in ripa forte ambulans audivit, muribus civibus suis rem defert et ad bellum eos instigat. Iuppiter Minervae proposuit, ut mures, qui in templo eius habitant, defenderet, sed dea negavit. In proelio mures fortiores sunt et ranae periturae erant, nisi Iuppiter monstra incognita terribilia (sed lector cancros agnoscere potest) contra mures misit.
Editiones et versiones
Editio Batrachomyomachiae Brixiana anni 1474 primus liber Graecus impressus fuisse videtur. Inter lineas Graecas in hoc libro versio Latina oratione soluta impressa est, in altera pagina versio hexametrica Caroli Aretini. Anno 1475 versio Aretini Venetiae iterum impressa est. Etiam versionem oratione soluta Aldi Manutii indicare possumus et hexametricas Simonis Lemnii et Francisci Alegrii. Elisii Calentii imitatio nota est.
Mecilius Hilarianus
M(a)ecilius Hilarianus (nescimus annos, quibus natus et mortuus sit) senator Romanus saeculi quarti ineuntis erat.
Cursus honorum
Mecilius corrector provinciae Lucaniae et Bruttiorum anno 316 erat, deinde anno 324 proconsul Africae et anno 332 consul nominatus est. 13 Ianuarii 338 - 14 Iulii 339 praefectus urbi Romae erat et anno 354 praefectus praetorio Italiae.
Anina
Anina (Hungarice Stájerlakanina, Germanice Steierdorf) est Romaniae oppidum circiter 7500 incolarum in regione Banatu sita et ad circulum Caraş-Severin pertinens.
Historia
Steierdorf (Latine vicus Styriorum) a fabris e Styria venientibus conditum est. Tum haec regio ad Austriam pertinuit. Anno 1792 in Steierdorf carbo, ex anno 1854 ferrum producitur. Anno 1860 in vicinitate vicus Anina conditus est, quod nomen ab Anin verbo derivatum est, quo lingua Dacoromanica Alnus sigificatur. Hic incolae Dacoromani incolunt. Ab anno 1918 pars Romaniae est. Anno 1945 multi homines Germani in Unionem Sovieticam deportati sunt. Anno 1952 Steierdorf pars Aninae factum est et oppidum declaratum est.
Ripa Alta (discretiva)
Ripa Alta seu Ripalta potest esse:
7032 Hitchcock
7032 , olim designationibus 1994 VC2, 1987 WN1, et 1990 SA16 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshisada Shimizu et Takeshi Urata, astronomis apud Observatorium Nachi-Katsuura versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7032 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Copponiacus
Copponiacus (Francogallice: Copponex) est commune 774 incolarum (anno 2007) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Condominium ad Arvum
Condominium ad Arvum (alia nomina: Condominia ad Arvum) (Francogallice: Contamine-sur-Arve) est commune 1343 incolarum (anno 1999) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Al-Mu'azzam 'Isa
Al-Mu'azzam 'Isa (natus 1175/1176; mortuus anno 1227), filius natu maximus Saphadini, fuit rector Damasci ab anno 1218, patris successor. Cui succedit filius al-Nasir Da'ud.
Ethica deontologica
Ethica deontologica vel deontologia (a Graeco τὸ δέον 'obligatio, officium' ) est ethica et normativa diiudicandi ratio, qua moralitas actus ex eo aestimatur, quomodo officii praescriptis obsequitur. Quae doctrina non numquam appellatur ethica in officio vel obligatione vel praeceptis posita, quia praeceptis ad officium nostrum ligamur. Cum actus maioris momenti sit quam ea quae ex actu consequuntur, ethica deontologica cum consequentialismo, ethica virtutis et ethica pragmatica contendi solet.
Deontologia est forma Latina termini Anglici deontology, quem invenit Ieremias Bentham mediis annis 1820, quo 'cognitionem recti et decori' significaret. Qui sensus latior in lingua Francica retinetur, praecipue in locutione code de déontologie, qui codicem ethicum, terminum ethicae professionalis, significat. Deontologiae autem terminum nova et quidem hodierna definitione speciali instruxit C. D. Broad, qui theorias ethicas in duas divisit partes, quae sunt theoriae teleologicae et theoriae deontologicae, quas cum absolutismo morali contulit.
Inter deontologos hodiernos numerantur Thomas Nagel, Thomas Scanlon, Rogerius Scruton, Francesca Kamm. Theoria ethicae Immanuelis Kantii deontologica habetur.
Theoriae deontologicae
In consequentialismo actus, utrum morales sint an non, ex eis quas pepererunt rerum condicionibus aestimantur. In deontologia autem moralitas actuum non ex consecutionibus, quamvis optimi sint, aestimatur. Etiamsi ex actu aliquo praecepta deontologica violanti consequeretur, ut alii homines ab huiusmodi actibus impedirentur, nihilo minus actus pravus esset, nam deontologi est tales tantum actus, qui cum normis generalibus congruant, perficere. Rectum Bono praefertur.
Obligationes deontologicae permissionibus supplentur. Certi enim actus, etsi consecutiones quamvis bonas non adferunt, recti esse possunt, quippe cum normas permissionis repraesentent. Quos actus constat non obligatorios esse, immo perfici permittuntur, quamvis minus bonas consecutiones adferant. Eiusmodi actus consistunt in actibus, quos perficere non solum debemus sed etiam non debemus.
Discordia (discretiva)
Discordia potest esse:
Vita Sancti Augustini (Benotius)
Vita Sancti Augustini, illius qui "Augustinus Hipponensis" seu "Magnus" appellatur, a Benoti Gozzoli depicta est in Ecclesia S. Augustini ad Fanum Sancti Geminiani Tusciae in septemdecim tabulis. Series picturarum anno fere 1464 confecta est.
Lavernhe
Lavernhe est commune Francicum 245 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Condominium-Mons Iugi
Condominium-Mons Iugi seu Condominia-Mons Iugi (Francice: Les Contamines-Montjoie) est commune 1211 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Municipia finitima
et cetera.
Oecologia profunda
Oecologia profunda est hodierna philosophia oecologica de circumiectis naturalibus, cuius maximae proprietates sunt inhaerentem entitatum vivorum dignitatem suadere, eorum instrumentalem hominibus utilitatem neglegens, contra anthropocentrismum, et totam hodiernarum societatum humanarum confectionem secundam tales notiones suadere. Oecologia profunda affirmat mundum naturalem ex subtili multiplicum coniunctionum aequilibrio constare, in quibus exsistentia organismorum in exsistentia aliorum intra oecosystemata nititur. Intercessio humana vel exitium rerum naturae ergo non solum hominibus, sed omnibus organismis qui ordinem naturae constitunt minatur.
Lédergues
Lédergues est commune Francicum 720 incolarum (anno 2009) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Vita Sancti Francisci (Benotius)
Vita Sancti Francisci, illius qui Franciscus Assisiensis communiter appellatur, a Benoti Gozzoli depicta est in Ecclesia Sancti Francisci in oppido Cocoronis Umbriae in duodecim tabulis. Series picturarum anno 1452 confecta est.
4866 Badillo
4866 , olim designationibus 1988 VB3, 1972 TX3, 1978 XF, et 1987 QT9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takuo Kojima, astronomo apud Statione YGCO Chiyoda versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4866 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Al-Nasir Da'ud
Al-Nasir Da'ud (mortuus anno 1258), filius al-Mu'azzam 'Isa, fuit rector Damasci ab anno 1227, patris successor. Cui succedit patruus al-Ašraf Mūsā.
Boscus Longus Cutilianum
Boscus Longus Cutilianum (Italiane Abetone Cutigliano) est municipium Italiae, circiter 2080 incolarum, in regione Tuscia, in provincia Pistoriensi et in Apennino Tusco-Aemiliano situm. Incolae Abietienses et Cutilianenses appellantur.
Historia
Die 1 Ianuarii 2017 Municipium Boscus Longus coniunxit se cum Municipio Cutiliani, ut constituirent municipium novum Bosci Longi Cutiliani.
Ripa Alta Cremensium
Fractiones
Bolzone, San Michele, Zappello.
Boscus Longus Cutilianum
Fractiones
Casotti-Ponte Sestaione, Doganaccia, Melo, Pian dei Sisi, Pianosinatico, Rivoreta, Pian degli Ontani, Pian di Novello, Bicchiere, Cecchetto, Faidello, Fontana Vaccaia, Le Regine, Secchia, Val di Luce
Ripa Alta Cremensium
Municipia finitima
Capergnanica, Credera Rubbiano, Crema, Madignano, Moscazzano, Ripalta Arpina, Ripalta Guerina.
Boscus Longus Cutilianum
Loci
Alpe Tre Potenze, Bichiere Di Sopra, Boscolungo, Serretto.
Ad aquas Herculi sacras
Thermae Herculanae sive ad aquas Herculi sacras (Dacoromanice Băile Herculane, Hungarice Herkulesfürdő, Theodisce Herkulesbad) est Romaniae oppidum circiter 5.000 incolarum in regione Banatu situm et ad circuli Caraş-Severin circulum pertinet. Ad oppidum etiam Pecinișca vicus pertinet.
Historia
Oppidum ad aquas Herculi sacras a Romanis saeculo 2 conditum esse constat, nam hic inscriptio anni 153 repertum est. Et tum viatores fontibus salubribus, sacro Herculis dei, utebantur. Romanis fugatis tamen homines in hanc regionem veniebant, ut morbi eius curarentur. Anno 1736 Aqua Herculis pars Austriae facta est et balneae iterum apertae sunt. Hic imperatores ut Franciscus I Stephanus, Iosephus II, Franciscus Iosephus I atque uxor Elisabetha imperatrix salutem petebant. Ab anno 1919 Aqua Herculis ad Romaniam pertinet. Postquam regimen Communistarum anno 1989 sublatum est, multa aedificia saeculi 19 - olim magnifica - nunc quasi diruta sunt, quod de possessionibus litigatur.
Incolae
Anno 2011 hic 5.008 homines habitabant, inter eos 4.342 Dacoromani, 23 Hungari atque 111 Zingari.
Sanctus Marcellus Pitellium
Sanctus Marcellus Pitellium (Italiane: San Marcello Piteglio) est municipium Italiae, circiter 7 951 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pistoriensi ac in Apennino Pistoriensi situm. Incolae Marcellenses vel Marcellopolitani et Pitellienses appellantur.
Historia
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Fani Sancti Marcelli coniunxit se cum municipiis Pitellii ut constitueret municipium novum Fanum Sancti Marcelli Pitellium.
Caverna Pāhiyangala
Caverna Pāhiyangala seu litteris Singhalensibus පාහියන්ගල (scriptis academicis saepius පාහියන් ලෙන Fa Hien Cave) est spelunca Srilancae et Asiae omnis maxima. Intus reperta sunt vestigia habitationis humanae aevi palaeolithici. Episodia habitationis quattuor recognita sunt, videlicet a circiter 48 000 ad 34 000 a.p., ab 13 000 ad 12 000 a.p., ad 8700 ad 8000 a.p., ab 6000 usque in 4000 a.p. Ossa puellae feminaeque iuvenis infantiumque duarum inventa sunt quae circa 30 600 annis a.p. vivebant. Incolae animalia specierum multarum ad cibum interficiebant, simiis cercopithecoidibus praelatis inter quas sympatrias species hodiernas Macaca sinica, Trachypithecus vetulus, Semnopithecus priam.
Al-Asraf Musa
al-Ašraf Mūsā, plenius الأشرف أبو الفتح مظفر الدين al-Ašraf Abū al-Fatḥ Muẓaffar al-Dīn (natus anno 1176/1177; mortuus die 27 Augusti 1237), filius natu alter Saphadini, fuit rector Damasci ab anno 1229, nepotis al-Nasir Da'ud successor. Cui succedit frater al-Salih 'Imad al-Din Isma'il.
Andreas de Segurola
Andreas Perelló de Segurola (natus die 27 Martii 1874 Matriti; mortuus die 26 Ianuarii 1953) fuit cantor Hispanicus.
Chrzanovia
Chrzanovia (Polonice: Chrzanów) est urbs et sedes munita in palatinatu Poloniae Minoris (vulgo Małopolskie) Poloniae meridionalis.
4867 Polites
4867 , olim designationibus 1989 SZ et 1988 RN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4867 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1069 Planckia
1069 , olim designationibus 1927 BC, 1952 QY, et 1975 VG8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1069 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Al-Salih 'Imad al-Din Isma'il
Al-Ṣālih ʿImād al-Dīn Ismāʿīl (natus anno 1199/1200; mortuus 1250/1251), filius Saphadini, fuit rector Damasci breviter anno 1237, fratri al-Asraf Musa successor. Cui succedit frater al-Kamil Muḥammad. Al-Ṣālih rursus annis 1239-1245 Damascum rexit.
Complutum (Francia)
Complutum (Francogallice: Combloux) est commune 2155 incolarum (anno 2006) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Laval-Roquecezière
Laval-Roquecezière est commune Francicum 309 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Hexosum
Hexosum est monosaccharidum sex atomorum carbonii, formula chemica generalis est. Inter hexosa dividuntur aldohexosa cum aldehydo prima positione, atque ketohexosa cum ketono positione secunda.
Quidque enzymum, quod hexosa in alium moleculum transferat, hexokinasis nominatur.
Aldohexosa
Fasciculus: DAllose Fischer.svg| D -allosum Fasciculus: DAltrose Fischer.svg| D -altrosum Fasciculus: DGlucose Fischer.svg| D -glucosum Fasciculus: Mannose.svg| D -mannosum Fasciculus: DGalactose Fischer.svg| D -galactosum </Gallery>
Ketohexosa
Fasciculus: D-Fructose.svg| D -fructosum </Gallery>
Scala naturae
Scala naturae est hierarchica omnis materiae vitaeque structura religiosa a Deo decreta putata. Quae incipit a Deo et vicissim degreditur ad angelos, daemones (angelos lapsos), stellas, lunam, reges, principes, nobiles, plebem, animalia fera, animalia mansueta, arbores, alias plantas, gemmas, metalla pretiosa, et alia mineralia. Haec scala, notio a Platone, Aristotele, Plotino, et Proclo deducta et medio aevo longius evoluta, plenum progressum in primo Neoplatonismo hodierno attigit.
Prima organismorum in numero habitorum notio ex Aristotele et eius classificatione biologica venit, ubi animalia plantas dignitate antecesserunt propter facultates movendi et sentiendi, et ordinata sunt animalia secundum modum reproductionis et on possessionem sanguinis (Aristoteles omnia invertebrata in numero rerum exsanguinum habuit). Carolus Singer, rerum gestarum scriptor scientiae Britannicus, indicavit: "Nihil conatibus [Aristotelis exhibere] coniunctiones rerum vivarum ut scala naturae notabilius est." Aristotelis Historia Animalium organismos in linearem scalam vitae digessit, secundum multiplicitatem structurae et muneris, ut organismi altiores maiorem vim vitalem et facultatem movendi exhiberent. Aristotelis conceptum organismorum altiorum et profundiorum a philosophis naturae aevo scholastico susceptum est ad fundamenta scalae naturae constituenda. Scala sinivit ordinatione entitatum, sic fundamenta classificationis constituens, ubi quodque genus mineralis, plantae, et animalis in locos digeri potebat. Medio aevo, scala naturae videbatur ordo a Deo datus: Deo in apice, sordes in fundo, omni rei gradu in suo loco. Sicut saxum numquam flores, vermesque numquam leones fiunt, homines numquam in angelos mutantur. In Renascentia autem Septentrionali, physici ad biologiam animadvertere coeperunt. Triplex scalae infra homines divisio facta est fundamenta Systematis Naturae Linnaei (1737), qui corporea mundi elementa in tria regna usitata dividit: mineralia, plantae, animalia.
Condominium Gebennensium
Condominium Gebennensium (alia nomina: Condominium Genevensium, Condominia Genevensium) (Francogallice: Contamine-Sarzin) est commune 544 incolarum (anno 2010) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Etymander
Rustamus, ut Navaï in Muro Alexandri (Saddi Iskandariy) dicit, in ripis Etymandri nutritus est.
Patriarchatus Antiochenus
3) Tres Ecclesiae Catholicae Orientales, quae inter saeculum septimum et duodevicesimum ex ecclesiis supradictis ortae sunt, etiam ipsae caput earum „Patriarcham Antiochenum“ appellant. Hae sunt: a) Ecclesia Maronitarum (Sedes: Jounieh apud Berytum) b) Ecclesia Graeco-Catholica Melcitarum (Sedes: Damascus) c) Ecclesia Syro-Catholica (Sedes: Berytus).
4) A tempore expeditionum sacrarum usque ad annum 1953 exstabat etiam Patriarcha Latinus Antiochenus, qui civitatibus equitum cruce signatorum eversis Romae residebat muneribus carens. Anno 1953 ultimus Patriarcha Latinus mortuus est. Anno 1964 patriarchatus a papa Paulo VI, ut res cum Patriarcha Constantinopolitano Athenagora convenerat, una cum patriarchatibus Latinis Constantinopolis et Alexandriae suppressus est.
7035 Gomi
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7035 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Li Yu (scriptor)
Lǐ Yú, litteris Sinicis 李漁 (Rugao in oppido anno 1610/1611 natus; mortuus anno 1680 Hanchei) fuit mythistoriarum ludorumque scaenicorum scriptor atque ludorum director Sinicus. Editor fuit operum tam suorum quam aliorum: quo munere fungens opus capitale de pictura Sinensi, titulo Jieziyuan huazhuan, divulgare incepit.
De vita
Filius apothecarii, medici nepos, et  in urbibus provinciae antiquae Jiangnan (unde proavi orti erant) educatus est. Munus apud regimen imperatorium ab anno 1635 petivit. Petitione anno 1642 renuntiata postea scriptis suis laboribusque scaenicis vitam victumque quaerebat non sine adiumento amicorum patronorumque, inter quos, ,. Lanxi annis 1640, Hanchei in urbe ab anno fere 1650 habitabat ubi agnomen poëticum sibi accommodavit Liweng (笠翁 scilicet "senex petaso bambuseo") pauperibus Lacus occidentalis piscatoribus alludens. Ibi his annis comoedias suas docebat brevesque mythistorias edebat.
Nanchinum autem ante annum 1662 mutavit, ubi hortum suum parvum "seminis sinapei" nuncupabat. In templo Cheng'en vici Sanshan illius urbis tabernam editorialem cum genero tenebat. His annis ludos plures sed etiam "moralia" ut dicamus edidit, videlicet breves de variis rebus commentationes. Inter 1666 et 1673 itinera plura per Sinas faciebat cum concubinis Qiao et Wang (quae etiam actrices merebant), nonnullis patronis visitatis poëtisque et pictoribus amicis, inter quos. Rursus denuo Hanchei habitavit.
De scriptis
Ludos semper comicos de rebus profundioribus componere solebat, Lianxiang ban c. 1645 de concubina a marito maritaque amata, Fengzheng wu de stupro, Yizhong yuan de pictoribus pictricibusque aemulis (cui operi praefatio a pictrici anno fere 1655 scripta erit), Yu saotou de uxoribus duabus imperatoris Wuzong, Naihe tian de contraria coniugum indole, Huang qiu feng ubi mulieres de viro contendunt, Shen luanjiao de scortis viros bene male aestimantibus, Qiao tuanyuan de recognitione filii diu perditi (praefatione anno 1668 scripta). Mythistoriis brevibus, quas inter annos fere 1656 et 1661 pluribus editionibus collegit, poëta auctoris amicus commentaria sua subiecit.
Annis 1660 scripta aliorum per varias collectiones digesta divulgavit, Epistolarum prima collectio coaevarum praesertim de litteris disserentium (1660), Novum regimini adiutorium et Novum regimini adiutorium alterum necnon Conservatio vitae de curiis provincialibus (1663), Sermonum parallelorum prima collectio (1671), Carminum celebrium selectio (1678). Eisdem annis miscellanea moralia a se oratione soluta conscripta edidit. Rerum gestarum disputationes (1664) ex anecdotis historicis centum triginta tribus congessit quibus interpretationes suas annotationesque amicorum fere quadraginta adiunxit. Fortuitae affectuum otiosorum adumbrationes commentatiunculae sunt de utilitate ludorum scaenicorum, de vita bene gerenda, de voluptates bene fruendo, de floribus arboribusque, de re gastronomica (1671). Alia scripta brevia duobus voluminibus, titulis Verba libera et Verba libera altera inter annos 1673 et 1679 divulgari curavit.
An mythistoriam eroticam Rou putuan re vera scripserit, anno 1657 sine nomine auctoris divulgatam, diu incertum manebat. Aevo nostro variis rationibus dubia resoluta sunt: stylum enim parallelum in narrationibus quibus nomen suum Li Yu apposuit atque in librum anonymum Rou putuan Patricius Hanan satis monstravit, consentiente tali ratione Petro Kaser (abnuentibus autem Chun-Shu Chang et Shelley Hsueh-Lun Chang).
De indole
Si verus Li Yu se in scriptis suis unquam revelaverit, neque in paginis huius mythistoriae, neque in ludis historiolisve variis, sed in commentatiunculis congeriei Xianqing ouji quaeri debeat: "De vera indole Li Yu", ait Robertus Hegel, "etiamnunc ambigo. Fuit fortasse ille super coaevos scriptores omnes sui ipsius conscius. Modicissime eum nisi fallor amaverim."
4868 Knushevia
4868 , olim designationibus 1989 UN2 et 1988 DE5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est. In honorem Universitatis Kioviensis nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4868 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1070 Tunica
1070 , olim designationibus 1926 RB et A903 SA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1070 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Briquemesnil-Floxicourt
Briquemesnil-Floxicourt  est commune Francicum 159 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Terrae Rheni
Terrae Rheni seu Terrae Rhenanae (Italiane: Terre del Reno) est municipium Italiae, circiter 10 030 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Ferrariensi situm.
Historia
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Mirabelli coniunxit se cum municipiis Fani Sancti Augustini ut constituiret municipium novum Terrae Rheni.
Fractiones
Dosso, Roversetto, San Carlo.
Macchi
Macchi:
Moros
Moros intrepidus (a Lindsay Zanno et aliis anno 2019 descripta) est species nova, generi novo Mŏros dinosauriorum Tyrannosauroidum attributa. Aevo Cretaceo superiore habitavit in loco qui America septentrionalis hodie appellatur. Vestigia fossilia in Uta reperta sunt prope vicum Emery in formatione Cretaceo quae sub Monte cedrorum comitatus Emery latet.
Russia (discretiva)
Praeterea, verbo 'Russia' nominantur:
Bicornis
Bicornis, vel Arabice Du al-Qarnain est Alcorani persona, de quo sura XVIII (Al-Kahf) narrat. Rex iustissimus et potentissimus et Deo fidelis, orbem terrarum ab occasi Solis ad ortum tenebat, iustos servans et peccatores multans; murum ferreum inter montes aedificat ut populos boreales Gog et Magog excluderet, quem murum ante diem Iudicii ultimi Gog et Magog destruerent. Iskandar (Alexander) Du al-Qarnain ab interpretibus interdum nominatur.
E fabulis de Alexandro Magno, qui in nummis ut Ammonis filius cum cornubus duobus figuratur, fabulam Bicornis multa sumpsisse nemo dubitat; etiam murus in vita Alexandri Graeca memoratur.
Saepe poetae orientales de Alexandro ut de Bicorne scripserunt, quorum Nizami (Iskandar-nama) et Nava'i (Saddi Iskandariy) nominari possunt.
Pililudus glacialis
Pililudus glacialis est genus athleticum, quo undeni lusores binarum turmarum in campo congelato patinantur et pilam in rete adversarium impellere conantur. Alsulegiae glaciali similis est, sed his praesertim rebus differt: non disculo sed pilā luditur; campus est maior; contra ac alsulegia, sub divo luditur; rete est maior; malleus curvior; cum ludus alsulegiae in tres partes divisus omnino 60 minuta durat, ludus pililudi in duas partes divisus durat minuta 90.
Pililudus glacialis praesertim popularis est in terris pristinae Unionis Sovieticae (in numero quarum excellet Russia), et in Suecia, Finnia, Norvegia.
Gramond
Gramond est commune Francicum 385 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Renminbi
Renminbi (Mandarinice simpliciter 人民币, traditionaliter 人民幣, pinyin rénmínbì 'moneta hominum'), breviter RMB, est legitima Sinarum moneta atque una ex reservatis orbis terrarum monetis maximi momenti. Yuan (simpliciter et traditionaliiter 元, pinyin yuán) est fundamentalis renminbi unitas, sed etiam monetam Sinican generaliter attingit, praecipue in rebus internationalibus, ubi locutio yuan Sinicum saepe renminbi significat. Renminbi est nomen monetae, et yuan est eius primaria unitas. Unum yuan in decem jiao (traditionaliter 角, pinyin jiǎo) dividitur, et jiao vicissim in decem fen (traditionaliter 分, pinyin fēn) dividitur. Renminbi ab Argentaria Populari Sinarum, monetali Sinarum auctoritate, dispensatur.
Alexander Sirvent
Alexander Sirvent, vulgo Alex Sirvent sed nomine pleno Alejandro Mariano Sirvent Bartón (Mexicopoli natus die 18 Octobris 1979), est histrio et cantor Mexicanus.
Alexander Sirvent in pellicula Santiago Apostol Teodorum agit.
Doru Ioannes Tărăcilă
Doru Ioannes (Dacoromanice Ioan) Tărăcilă (natus die 15 Ianuarii 1951 in vico Biled Timiş in circulo) rerum politicarum Dacoromanicus factionis Factio socialis democratica (Romania) Socialis Democraticae est.
Cursus honorum
Georgius Ioannes Dănescu annis 1990 - 2008 senator Romaniae fuit. A die 6 Martis 1994 ad usque 11 Decembris 1996 minister rerum internarum in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit.
Georgius Ioannes Dănescu
Georgius Ioannes (Dacoromanice George Ioan) Dănescu (natus die 30 Octobris 1938, mortuus die 8 Iunii 2002 ) dux militum atque vir publicus Dacoromanicus erat.
Zoopharmacognosis
Zoopharmacognosis seu zoopharmacognosia est consuetudo animalium, morbis vel invaliditatibus affectorum, quae plantas aliasve res salutares comedunt. Talibus curis iam ab Aristotele et Theophrasto relatis, inter eruditos recentiores D. H. Janzen medicamentorum botanicorum apud varia animalia usum observavit. Verbum Anglicum zoopharmacognosy Eligius Rodriguez et Ricardus Wrangham anno 1993 primi excogitaverunt.
Sirasium
Sirasium vel Schirasium (Persice: شیراز, Šîrâz) est Irania, Persidis provinciae caput, sub Zagrio monte sita. Incolas 1 460 665 anno 2011 habuit.
Sassanidarum tempore arx et templum Sirasii fuerunt; saeculo VII urbs crescere incepit. A saeculo X una urbium Persiae celeberrimarum et famosissimarum.
Cons Sanctae Columbae
Cons Sanctae Columbae (Francogallice: Cons-Sainte-Colombe) fuit commune 261 incolarum (anno 1999) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus usque ad diem 1 Ianuarii 2016; hodie est vicus communis Vallis de Chaise.
Historia
Die 1 Ianuarii 2016 commune Cons Sanctae Columbae coniunxit se cum commune Marilandia ut constituiret commune novum Vallis de Chaise.
Brocourt
Brocourt  est commune Francicum 97 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.