cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carapha (Urbs metropolitana Regina)
Carapha (alia nomina: Carapha ad Blancum) (Italiane: Caraffa del Bianco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 524 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Caraphenses appellantur.
Municipia finitima
Bianco, Casignana, Ferruzzano, Sant'Agata del Bianco.
Saint-Philibert (Clivus Aureus)
Saint-Philbert est commune Francicum 443 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Dioecesis Sebenicensis
Episcopus
Anno 2011 dioecesis a episcopo S.E. Antonio Ivas regitur.
Historia
Dioecesis die 1 Maii 1298 erecta est.
6516 Gruss
6516 , olim designationibus 1988 TC2, 1981 UV17, et 1981 WA6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6516 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dies mundialis malariae
Dies mundialis malariae est dies internationalis die 25 Aprilis quisque anno celebratur ad praeventionem et therapiam malariae promovendum decreta ab Ordine mundi sanitarii anno 2007.
Sententia anno 2023 est "Tempus malariam abrogandi: innovare, collocare et implemendere", 2022 "Innovatio sine periculo ad onus morbi malariae allevandum et vitas salvandas" et sentintia ab anno 2019 ad 2021 "Nulla malaria e me iniciet" fuit.
Dies in serie programmatis Ordinis mundi sanitarii est, sicut Dies mundialis salutis, Dies mundi sine tabaco, Dies mundialis hepatidis, et Dies Mundi SCDI.
4424 Arkhipova
4424 , olim designationibus 1967 DB, 1935 EE, 1949 FG, et 1972 BP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4424 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bronislaus Komorowski
Bronislaus Maria Komorowski (Polonice: Bronisław Komorowski; natus in Oborniki Śląskie die 4 Iunii 1952), alumnus Universitatis Varsoviensis, est Polonicus rerum politicarum peritus, qui petitionibus anno 2010 praefecturam Rei Publicae Polonicae petivit. A die 10 Aprilis 2010 post praesidis Lechi Kaczyński mortem in sinistro casu aeroplani praeses ad interim est.
Sabrina Ferilli
Sabrina Ferilli (nata die 28 Iunii 1964 Romae) est actrix Italica.
Carolus Seeger
Vitae et cursus
Seeger Mexicopoli natus est, parentibus Elsie Simmons (nata Adams) et Carolo Ludocivo Seeger, unus ex cuius maioribus fuit alter Carolus Ludovicus Seeger, medicus, qui ad Americam ex Regno Virtembergia Germaniae per Res Novas Americanas immigraverat, et in matrimonium mulierem familiae Parsons Novae Angliae decennio inter 1770 et 1780 duxerat.
Carolus, gradu A.B. in Universitate Harvardiana anno 1908 accepto, Coloniae in Germania operam musicae magistris dedit, ubi Operam Coloniensem conduxit. Constantiam de Clyver (nata Edson), anno 1911 duxit, in Tunisia educatam et in Conservatorio Musicae Lutetiae exercitam, violinistam quae concentus dare solebat. Cuius familia, Yankee et Protestans, quam Petrus filius "praeter modum Christianam, more Puritano, Calvinistico Neoanglicano" appellavit, propagines a maioribus plus quam ducentos annos petivit. Auditu Caroli autem imminuto invento, ex Europa anno 1913 discesserunt. Carolus, ad dignitatem professoris musicae in Universitate Californiensi Berkeleiensi suscipiendam, ubi ab 1912 ad 1916 docebat, sed se abdicare debuit anno 1918 propter pacificismum per Bellum Orbis Terrarum I propalam expressum.
Carolus et Constantia retro ad orientem immigraverunt, praedio Caroli parentium in Patterson, ad boreorientem Urbis Novi Eboraci sito, eorum castris domesticis. Constantia violinam Carolusque artem compositionis ab 1921 ad 1933 docebat in Instituto Artis Musicae Novi Eboraci (deinde Schola Juilliardiana), cuius praeses, Franciscus Damrosch, amicus familiae, quasi adoptivus Constantiae avunculus fuit. Carolus in Nova Schola pro Investigatione Sociali a 1931 ad 1935 docebat. Anxietates curriculi et pecuniae ad iurgia et reconciliationes duxerunt, sed cum Carolus inveniret Constantiam rationem in argentaria aperuisse, separati sunt, et Carolus eorum filios tres custodit.
Ad ultimum anno 1927, Carolus et Constantia divortium inter se fecerunt, et anno 1932 Carolus Ruth Crawford Seeger, suam discipulam compositionis et adiutricem, duxit, quam nunc multi unam ex compositoribus modernisticis saeculi vicensimi maximi momenti habitam. Ruta musicae vulgaris penitus studosa, collocationes musicas libro American Songbag (1927) suppeditavit, auctoritate gravissimam Caroli Sandburg anthologiam, et deinde octo compositiones poematum Sandburgianorum creavit.
Ex anno 1936, Carolus Vasingtoniae habitabat, ubi varios honores administrativos administrationis foederalis per bellum in programmate constitutionis fundorum et Proposito Musico Foederali Procurationis Progressus Operum (1938–1940), et in Ordine Civitatum Americanarum tenuit. Post bellum, ethnomusicologiam in Universitate Californiensi et Universitate Yalensi docuit. Ab 1957 ad 1961 in Universitate Californiensi Angelopolitana merebat, ubi ab 1961 ad 1971 professor investigationis in Institutuo Ethnomusicologia fuit. Anno academico 1949–1950 professor visitans theoriae musicae in Schola Musicae Yalensi in Universitate Yalensi merebat.
Carolus Seeger mortuus est Bridgewater in urbe Connecticutae die 7 Februarii 1979, anno aetatis suae nonagensimo tertio.
Familia
Carolus et Constantia tres filios habuerunt: Carolum III (1912–2002), astronomum, Ioannem (1914–2010), educatorem, et Petrum (1919–2014), cantorem vulgarem.
Antonius Seeger (n. 1945) nepos est anthropologus et professor ethnomusicologiae in Universitate Californiensi Angelopoliti.
Alanus Seeger, Caroli frater et poeta ("I Have a Rendezvous with Death"), die 4 Iulii 1916 cum in Legione Externa Francica mereret in actione interfectus est, unus ex primis militibus Americanis in magno bello interfectis.
Fortuna
Una ex Caroli Seeger notiones notabiles est contrapunctus dissonans. "Seeger partes unicas mediasque egit in coniunctione musicologiae cum aliis culturae disciplinis et dominiis. [Hoc corpus eius operum] eum vere monstrat musicum 'omnium temporum hominem,' nam quod se plerumque manifestat est versatilitas hominis."
Praemium Caroli Seeger est praemium ad distinctissimum commentarium scholasticum in annuo Societatis Ethnomusicologiae conventu lectum honorandum concessum.
Descensus Christi ad Inferos
Descensus Christi ad Inferos in Christianismo est spatium temporis inter Iesu Christi crucifixionem et resurrectionem, quo animas ab origine mundi ibi captivas ad salutem perduxit.
Saint-Nicolas-lès-Cîteaux
Saint-Nicolas-lès-Cîteaux est commune Francicum 444 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Villa Crespo
Villa Crespo est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una quidem ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 89859 (anno 2001) incolarum sunt. In Villa Crespo, cui nomen ad honorem praefecti urbis Antonii F. Crespo impositum est, olim multi Iudaei erant.
Descensus Christi ad Inferos
In arte Christiana, hoc factum etiam appellatur Anastasis (Graece Ἀνάστασις 'resurrectio'), et inventum culturae Byzantinae a rerum gestarum scriptoribus habetur, quod in Occidente saeculo octavo ineunte apparuit.
Burgus in Broco
Burgus in Broco (Francice Bourbourg, Flandrice Burburg, Nederlandice Broekburg) est commune 6658 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Dioecesis Traguriensis
Dioecesis Traguriensis fuit dioecesis cuius sedes Tragurium erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 1996 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Petro Farine regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Laurentii.
Tincomarus
Tincomarus, qui saeculo I a.C.n. exeunte floruit, rex fuit in Britannia. Nummos nomine suo (saepissime TINC tantum) signari iusserit. Regionem circa Noviomagum dirigisse censetur ubi Romani postea civitatem Regnorum constituerint. Ante annum 14 rex Britannus Tin[...], qui fortasse idem atque Tincomarus fuerit, Romam ad Augustum supplex fugit.
Onzain
Onzain est commune Francicum 3'478 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Oisly
Oisly est commune Francicum 351 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Boulogne-sur-Helpe
Boulogne-sur-Helpe est commune 322 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
4425 Bilk
4425 , olim designationibus 1967 UQ, 1983 EQ1, et 1985 VE3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Luboš Kohoutek, astronomo apud Observatorium Hamburgensis versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4425 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Campum Magdalenae
Campum Magdalenae (alia nomina: Campus Magdalenae) (Italiane: Campo Calabro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 520 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Campenses appellantur.
Fractiones
Campo Piale, Matiniti, Mortille, Musalà, Santa Lucia
Municipia finitima
Fiumara, Reggio di Calabria, Villa San Giovanni
Noyers-sur-Cher
Noyers-sur-Cher est commune Francicum 2'786 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Glaciarium Paradisi
Glaciarium Paradisi est glaciarium alpinum in pago Grisonia Helvetiae.
Ascensus montis Adulae a vico Hinterrhein in valle Rheni sub transitu Montis Avium sito ad casam montanam Zapport et super glaciarium Paradisi difficilis est.
Trinio Kingstoniana
Trinio Kingstoniana est grex Americanus musicae vulgaris et musicae popularis peritus, qui in redintegrationem vulgarem incipiendam annis 196 exeuntibus et 197 exeuntibus adiuvit. Grex actus discothecarius in Regione Sinuosa Franciscopolis ortus est, in Davide Guard, Roberto Shane, et Nicolao Reynolds consistens. Populis in multis civitatibus internationalibus grata fuit, plerumque ob inauditos alborum 33⅓ rpm venditorum numeros et semitam musicae popularis in Civitatibus Foederatis adiuvit mutare.
Vinum Sancerrense
Vinum Sancerrense, Francogallice vin de Sancerre, e pagis urbi Sancerrio circumiacentibus media valle Ligeris amnis provenit. Iam saeculo XIII relatum est in carmine Francogallico La Bataille des vins. Vinum hic ortum ab anno 1936 appellatione protecta Sancerre recognita est.
Trinio Kingstoniana
Trinio Kingstoniana fuit unus ex gregibus maximi momenti per aevum populare et vulgare quod anno 1958 coepit cum eius album primum publicaretur cum carmine "Tom Dooley," quod plus quam tres milliones exemplarium ut singulus venditus est. Ex autem 1964, trinio pauciores discos vendidit paucioresque concentus habuerunt, partim ob numerum et gratiam imitatorum, partimque ob adventum aliorum maiorum gregum vulgarium commercialium sicut Petrus, Paulus, et Maria, quorum musica plus ad res civiles tetendit. Praeterea, Incursio Britannica, The Beatles ducibus (qui ab EMI/Capitol redemptionem signaverunt prorsus cum trinionis redemptio exiebat), venditiones acusticorum musicae vulgaris alborum magnopere infregit, et Capitol alteram locationem intente non obtulit.
Villa Luro
Villa Luro est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 33058 (anno 2001) incolarum sunt. Villa Luro, cui nomen in medici Petri Luro honorem impositum est, pars regionis administrativae C10 est.
Kalle Lasn
Lasn est conditor quoque periodici Adbusters, necnon societatis Adbusters Media Foundation, scilicet cui periodicum est, et scriptor librorum Culture Jam et Design Anarchy. Adbusters incepit postquam sensit aliquid valde mali consumerismo esse.
Villa Devoto
Villa Devoto est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 71000 (anno 2001) incolarum sunt. Villa Devoto, cui nomen ad Antonii Devoto honorem impositum est, multarum plantarum gratia urbis hortus appellatur.
Kalle Lasn
Libri et pelliculae
In primo libro suo, Culture Jam appellato, Lasn decertat consumerismum malum societati esse. "Memorum bellum" (Anglice meme war) arcessit, ut rationes societatis occidentis capitalismo consumeristico deerrent.
Secundo in libro, Design Anarchy, Lasn rogat ut graphic designers et pictores, inter alios, corporatis politicisque potestatibus non iam operentur.
Lasn documentaria viginti annos creavit, e quibus multa de Iaponia tractabant, quae est uxoris, Masako Tominaga, patria, ubique Lasn habitavit. Non nullae pelliculae eius sunt:
Activismus et iudicia
Lasn, per periodicum suum Adbusters, inter primos erat, qui manifestationem Occupy Wall Street (OWS) conciverint, sed ita cautus est, ne dominium manifestationum sibi vindicet. Lasn suasit ut tributum Robin Hood adhibeatur, ad manifestationis destinata attingenda.
In Commentary, periodico neoconservativo, Alana Goodman criminata est Lasn antisemiticum esse, propter non nulla eius scripta. Anno 2004, Lasn commentarium "Why Won't Anyone Say They Are Jewish?" nomine scripsit, quo ostendit eos, qui ex aetatis Georgii W. Bush neoconservativis Iudaei essent. Alex Kane ex situ interretiali Mondoweiss Lasn defendit, quod Commentary res non accurate exposuerit, demonstrans conamen organizationibus neoconservativis quod ita collusorie factum sit, ut OWS, quod antisemitismo incitetur, dedecoretur, quam rem The New York Times non affirmavit veram esse.
Saint-Mesmin (Clivus Aureus)
Saint-Mesmin est commune Francicum 132 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione orientali Burgundia et Libero Comitatu (ante 2016 regione Burgundia).
Borre (Septentrio)
Borre est commune 576 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Circulatio atmosphaerica
Circulatio atmosphaerica est motus circum totum planetam Terram variarum massarum aëriarum, cum circulatione oceanica energiam solarem distribuens. Propter formam enim Terrae similem sphaerae radiatio solaris huic incidens variat, maxima facta in regionibus recte ad Solem spectantibus, quae inveniuntur secundum tempora anni longius aut propius aequatori, minima in regionibus maxime de Sole inclinatis, quae sunt propinquae polis. Radiatione remissa proportione acceptae respondente varius fit calor regionum harum et illarum, quod cellulas convectivas apud aequatorem gignit. Longius autem ab aequatore rotatione Terrae vim Coriolis faciente cursus aëris mutatur secundum locos pressionum. E quibus cunctis circulatio atmosphaerica constat.
Natura secundum latitudinem
Cum minora circulationis atmosphaericae perpetuo mutentur, ut singulae depressiones in latitudinibus mediis typhonesve marini, natura universa manet.
Circulatio ventorum in tres zonas inter aequatorem et utrumque polum discernitur:
Inter illas tres zonas altitudine maiore 6 et minore 15 km venti pyraulocineticorum, ex quibus cyclogenesis incipere solet, Terram circumeunt.
Ludovicus Ferdinandus Schmid
Vita
Postquam eruditionem commercialem finivit Brasiliam iit ubi ingenio atque studio sibi divitias paravit. Anno 1852 autem consul generalis Austriacus Urbe Fluminensi nominatus est. Postea consuetudines contraxit cum Maximiliano archiduce. Ex anno 1872 Lutetiae vitam degebat ante reditum Brasiliensem.
Opera eius et locis elegiacis affabre positis et forma elegantissima excellunt. Inter quae mentionis digna sint haec: »Poetische Fragmente« (Lipsiae 1860); »Kaiser Maximilian«, Gedicht (Iaurini 1868), et »Requiem« (carmen philosophicum; altera editio Lipsiae 1870). Operum omnium collectio Berolini anno 1873 edita (»Gesammelte Dichtungen«) insuper et opusculum »Dämonenwalzer« habent.
Buccinium
Buccinium est commune 4126 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Villa Mitre
Villa Mitre est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 34000 (anno 2001) incolarum sunt. Ei nomen ad Argentinae praesidis Bartholomaei Mitre honorem impositum est. Villa Mitre pars regionis administrativae C11 est.
6517 Buzzi
6517 , olim designatione 1990 BW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6517 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nourray
Nourray est commune Francicum 118 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Cantalupum (Urbs metropolitana Romae Capitis)
Cantalupum  vel Cantalupum Bardella  ; deinde Mandela, (alia nomina  : Cantalupum Procellae; etiam: Cantalupus, Cantalupus Bardella; olim fortasse: Pagus Mandela) (Italiane: Mandela) est oppidum Italiae et municipium, circiter 950 incolarum, in Regione Latio et in Urbe metropolitana Romae Capitis situm. Incolae Mandelenses appellantur.
Saint-Martin-du-Mont (Clivus Aureus)
Saint-Martin-du-Mont est commune Francicum 445 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Regni
Regni fuerunt civitas Britanniae Romanae fortasse e territorio olim ab Atrebatibus recto creata in regione quae hodie Sussexiam occidentalem Hantoniensemque orientalem constituit.
Auctoritate regis huius civitatis haec inscriptio Noviomagi in urbe capitali erecta est: Ille ergo se nominat "Tiberius Claudius ..gidubnus", cives Romanus aut Claudii aut Neronis gratiá, fortasse "[Re]gnus", fere certe "Brit[annus]". Cognomen Britannicum a pluribus "Cogidumnus", a paucis "Togidumnus" legitur.
Villa Ortúzar
Villa Ortúzar est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 23000 (anno 2001) incolarum sunt. Villae Ortúzar nomen in honorem cuiusdam Santiago de Ortúzar, qui terrarum dominus in hac regione fuit, impositum est.
Bondues
Bondues est commune 9939 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto iuxta Insulam.
Fridericus Spanhemius
Fridericus Spanhemius maior (Ambergi in Bavaria die 1 Ianuarii 1600; Lugduni Batavorum die 14 Maii 1649) fuit professor theologiae Calvinisticae in Universitate Lugduno-Batava.
Arminius de Schmid
Arminius vulgo Hermann de Schmid (natus die 30 Martii 1815 Weizenkirchen in Austria Superiore, mortuus die 19 Octobris 1880 Monaci) iuris consultus et scriptor Austriacus-Bavaricus fuit.
Lingua Araucanica
Lingua Mapudungún, olim lingua Araucanica , est lingua qua homines Mapuche plerumque in certis regionibus Tsiliae et Argentinae utuntur. Lingua est segregata, linguis propinquis carens. Circa 127 milia hominum lingua Araucanica utuntur et circa 263 milia intelligere possunt. Ab anno 1988 lingua Araucanica abecedario Latino utitur, litteris Ṯṯ,, Ḻḻ et Ṉṉ adiectis.
Arminius de Schmid
Vita
Studiis iurisprudentiae in Alma Matre Monacensi perfectis se in servitia publica Bavarica inseruit. Anno 1848 assessor tribunalis Monaci vocatus est et consiliarius in dramaturgicis Theatri aulici. Biennio post autem rude donatus est Schmid, quippe qui ideam domini Ronge de ecclesia Germanica condenda foveret. Tunc scriptor factus est donec anno 1870 rex Ludovicus II ipse rectionem odei Gärtnertortheater in eius manus commendaturus esset. Quo munere paucos annos fungebatur.
Fridericus Spanhemius
Anno 1614, in Universitate Heidelbergensi matriculavit, ubi philologiae philosophiaeque studuit, atque anno 1619 Genavam ad theologiam accipiendam migravit. Anno 1621 tutor in domu Ioannis de Bonne, Baronis de Vitrolle, gubernatoris Eburoduni, ac tres annos post, Genavam, Lutetiam, et Angliam visebat. Genavam anno 1626 reversus, professor philosophiam docere coepit. Anno 1631, in ordinem theologicum motus est, atque omnem academiam ab anno 1633 ad 1637 regebat. Anno 1642 Lugdunum migravit, ubi professor theologiae merebat et insigniter praedestinationem, doctrinam Calvinisticam, contra Amyraldismum maxime defendebat.
Arminius de Schmid
Gravitudo in litteris pangendis
Primo tragoedia »Camoens« anno 1843 Monacenses capatavit; sequebantur res vitam popularem narrantes quae saepe in periodico Die Gartenlaube vulgo allatae sunt. Itaque fama eius cito crevit. Multitudo mythistoriarum et historiuncularum rusticarum terram patriam depingunt. Inter quas mentionis dignae sint hae: »Das Schwalberl« (Monaci 1861), »Alte und neue Geschichten aus Bayern« (Monaci 1861), »Der Kanzler von Tirol« (Monaci 1862), »Almenrausch und Edelweiß«, Erzählung (Berolini 1864), »Bayrische Geschichten aus Dorf und Stadt« (Monaci 1864), »Im Morgenrot« (Monaci 1864), »Friedel und Oswald« (Berolini 1866), »Mütze und Krone« (Lipsiae 1869), fortasse opusculum maximi momenti Arminii de Schmid), »Die Türken in München« (Lipsiae 1872), »Concordia« (Lipsiae 1874), »Der Bauernrebell« (Stutgardiae 1876).
Fridericus Spanhemius
Pater fuit Ezechielis Spanhemii, legati et eruditi Genavensis
Nouan-le-Fuzelier
Nouan-le-Fuzelier est commune Francicum 2'362 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Arminius de Schmid
Gravitudo in litteris pangendis
Insuper carmen prosaicum »Winland, oder die Fahrt ums Glück« (Stutgardiae 1877) in lucem prolatum est. Collectio operum omnium in quinquaginta tomis Lipsiae annis inter 1873 et 1884 edita est.
Fridericus Spanhemius
Opera
Edidit sine nomine libros Le Soldat suedois (1633), historiam belli triginta annorum usque ad 1631, et Le Mercure suisse (1634); praeterea ''Commentaire historique de la vie et de la mort de. . . Christofle Vicomte de Dohna'' (1639).
Eius principalia opera theologica sunt:
Contra Anabaptistas scripsit libros Variae disputationes anti-Anabaptisticae (1643) et Diatribe historica de origine, progressu, sectis et nominibus anabaptistarum (1645; Anglice Englands Warning by Germanies Woe, Londinii, 1646).
Carerium
Carerium (alia nomina: Charerum) (Italiane: Careri) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 370 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Carerienses appellantur.
Fractiones
Natile Vecchio, Natile Nuovo.
Municipia finitima
Benestare, Platì, San Luca, Santa Cristina d'Aspromonte.
Lex refractionis
Lex refractionis, sive lex sinuum, sive lex Snelliana, est lex scientifica ac formula de ratione angulorum incidentiae et refractionis lucis vel aliarum undarum inter duo media isotropica transeuntium, ut aqua, vitrum, aër.
Hac lege optici utuntur in vestigatione radiorum ut de angulis incidentiae aut refractionis ratiocinentur atque in optica experimentali ut indicem refractionis rei inveniant. Eidem legi paretur in materiis transnaturalibus, quae lucem indice refractionis negativo retro flectere queunt.
Lex refractionis ait eandem esse rationem sinuum angulorum incidentiae et refractionis, rationem velocitatum undarum in illis mediis, et inversum rationis indicum refractionis:
ubi littera \theta designatur angulus mensus a normali limitis, littera v velocitas lucis in utroque medio (cuius unitates sunt metra per secundum), et littera n index refractionis (unitatibus carens) utriusque medii.
Lex refractionis consequitur a Petri Fermatii praecepto minimi temporis, quod consequitur ab undanti propagatione lucis.
Vocabulum "lex sinuum" inditum est quod de ratione sinuum angulorum agitur, "Snelliana" autem ex Batavo astronomo et mathematico Willebrordo Snellio, qui fuit unus ex pluribus eius legis inventoribus.
4426 Roerich
4426 , olim designationibus 1969 TB6, 1936 LD, 1972 GF, 1974 VB1, 1978 RW4, 1978 TK3, 1979 YM7, 1981 GV, 1986 LP1, et 1987 SP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Černych, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem pictoris et exploratoris Nicolai Roerich familiaeque eius nomen suum obtinuit.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4426 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Villa Pueyrredón
Villa Pueyrredón est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 40000 (anno 2001) incolarum sunt. Villae Pueyrredón nomen in Ioannis Martini de Pueyrredón honorem impositum est.
Bollezeele
Bollezeele (Nederlandice Bollezele ) est commune 1388 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Historia Canadae
Historia Canadae aevum ex adventu Palaeo-Indiani abhinc annorum nonnulla milia ad praesens tractat. Ante colonias Europaeas constitutas, Indi Americani, qui distincta commercii opera reticulata, fides spirituales, modosque organizationis socialis constituerunt, terras quae Canadam hodiernam complectuntur millenniis habitabant. Nonnullae ex his culturis vel civilizationibus defecerant omninoque evanescuerant multo ante primos adventus Europaeos, et praecipue per investigationes archaeologicas inventae sunt.
Ex saeculo quinto decimo, expeditiones Francicae Britannicaeque varios locos intra Americam Septentrionalem ubi Canada hodierna patet explorabant, colonizabant, belloque petiebant. Milites aliisque Francici Novam Franciam coloniam anno 1534 vindicabant, ac deductiones perpetuas ad ultimum anno 1608 constituerunt. Francia paene omnes suas possessiones Britannio Regno anno 1763 concessit, post clades Francicam per Bellum Franco-Indianum et Bellum Septem Annorum. Quebecum, nunc provincia Britannica, in Canadam Superiorem et Inferiorem anno 1791 divisa, annoque 1841 iterum coniuncta est. Anno 1867, Provincia Canada cum Novo Brunsvico et Nova Scotia, duabus coloniis iam Britannicis, per Confoederatione Canadiana coniuncta est, ut nova entitas sui rectionis, Canada appellatura, constitueretur. Quae civitas nova se extendebat per alias Americae Septentrionalis Britannicae partes nuper tentas, Terra Nova et Terra Laboratoria anno 1949 se contribuentibus.
Rectio potestatem in se recipiens in Canada ab 1848 exsisterat, sed Britanniarum Regnum eius rationes rerum externarum et defensionis iam statuebat usque ad primum bellum mundanum confectum. Statuto Vestmonasterinsi anno 1931, Britannia agnovit Canadam cum se rebus civilibus aequam factam esse. Post constitutionem patriatam anno 1982, ultima vestigia fiduciae legitimae in parlamento Britannico amota sunt. Canada hodierna in decem provinciis tribusque territoriis consistit, et democratia parliamentaria et monarchia constitutionalis est, Elizabeth regina II capite civitatis regnante.
Elementa morum indigenarum, Francicorum, Britannicorum, et immigrantium recentiorum nonnulla saecula inter se miscentur ad culturam Canadiensem creandam, quae a Civitatibus Foederatis, finitimo geographico, linguistico, oeconomico, magnopere mota est. Ex aevo secundi belli mundani confecti, Canadiani multilateralismo peregre et progressui socio-oeconomico intra civitatem favent.
Saint-Marc-sur-Seine
Saint-Marc-sur-Seine est commune Francicum 123 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Societas Oreobatiae Nederlandica Regalis
Historia
Primae Societati Alpium Nederlandicae anno 1902 ad oreobatiam perficiendam conditae anno 1952 attributum regalis donatum est..
Saint-Léger-Triey
Saint-Léger-Triey est commune Francicum 207 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Bois-Grenier
Bois-Grenier est commune 1442 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Societas Oreobatiae Nederlandica Regalis
Historia
Fusione societatis cum grege Hollandica Societatis Alpium Austriacae anno 1949 condita (ab anno 1971 Societas Oreobatiae Nederlandicae) anno 1998 nova Societas Oreobatiae Nederlandica creata est quae etiam ab anno 2002 instigante praeside Traiecti ad Rhenum Anna Brouwer-Korf Regalis vocatur.
Situs
Sedes societatis Wyrdae est.
Noodunum
Noodunum, vulgo Neung-sur-Beuvron, est commune Francicum 1'238 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Rocca al Mare
Rocca al Mare est Castri Danorum praesens subregio urbana una circuli Haabersti. Haec regio deserta est quia museum ibi situm est.
Bebop
Bebop est genus musicae jazz cuius proprietates sunt tempus rapidum ac dexteritas instrumentorum musicorum et perfunctionis extemporalis suspensa mixturà structurae harmonicae, usùs graduum sonorum nec non significationum melodiae per occasionem factarum. Bebop primis et mediis annis 1940 effecta est. Quo factum est, ut hic modus canendi ad ultimum jazz moderna esse putaretur, quia utrumque genus certam maturitatem annis 1960 attigit.
Bebop orta est, cum iuventus jazzicorum modum popularem musicae swing superare vellet novis introductis musicae modis ad saltandum minus aptis, qui nihil nisi attentas aures poscerent. Quia non iam ad modos bebop saltabatur, temporibus rapidioribus uti licuit. Musici bebop praeterea harmonias provectiores, syncopas multiplices, alternationes et extensiones substitutionesque chordarum, phrases asymmetricas, melodias plectiles, rhythmosque inauditos explorabant. Grex bebop in saxophono, trompeta, cithara, clavili, contrabasso tympanorumque apparatu consistere solebat.
Musici
Hi sunt, qui musica bebop maxime innotuerunt:
Casignanum
Casignanum (Italiane: Casignana) est oppidum Italiae et municipium, circiter 792 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Casignanenses appellantur.
Alia nomina
Alia nomina municipii sunt: Casignana.
Municipia finitima
Bianco, Bovalino, Caraffa del Bianco, San Luca, Sant'Agata del Bianco.
Naveil
Naveil est commune Francicum 2'172 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Vinum Malacitanum
Vinum Malacitanum seu Malaccense, maiori parte dulce et fortificatum, e regione urbi Malacae circumiacente provenit. Tale vinum ab anno 1932 appellatione protecta Málaga recognitum est.
Boëseghem
Boëseghem (Nederlandice  Boezegem ) est commune 745 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Beniaminus List
Beniaminus List, vulgo Benjamin List (natus 11 Ianuarii 1968), est chemicus Germanicus, qui, chemiae organicae peritus, socius Instituti Carbonis Investigandi Maximiliani Planck est. Anno 2021, Praemium Nobelianum chemiae cum David MacMillan accepit ratione catalysis organicae asymmetricae.
Eius almae matres sunt Universitas Libera Berolinensis et Universitas Goethii Francofurtensis.
Ars coquinaria Francica
Ars coquinaria Francica, Lutetiae aliisque in urbibus e gastronomia mediaevali evolvens, inter saecula XVII et XX per Europam necnon Americam borealem divulgata est.
Rem definiverunt saeculo XIX ineunte Grimod de la Reynière, Maria Antonius Carême, Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin; medio fere saeculo confirmaverunt et per mundum divulgaverunt Alexander Dumas, Urbanus Dubois, Alexis Soyer, Iulius Gouffé aliique. Elaboraverunt saeculo XX ineunte et (si id dici potest) perfecerunt Augustus Escoffier, Prosper Montagné; eodem aevo gastronomiam regionalem celebrare coeperunt Curnonsky, Montagné, Marcellus Rouff, Augustinus de Croze; artem coquinariam modestiorem Eduardus de Pomiane praeter alios favebat.
Artem coquinariam Francicam scholae plures docent, inter quas Vitta Azurea (Le Cordon Bleu), Institutum Pauli Bocuse.
Caratinga
Caratinga est urbs 85.472 incolarum (anno 2009) in Republica Brasiliana et in provincia Fodinarum Generalium. Caratinga die 24 Iunii 1892 condita est. Caput est Dioeceseos Caratingensis.
Rhamnus (genus)
Species
Species apud The Plant List acceptae sunt:
Aequatio differentialis
Aequatio differentialis in mathematica est aequatio quae functiones unius aut multarum variabilium cum suis derivativis ordinat. Quae functiones in adhibitionibus quantitates corporeas plerumque repraesentant, derivativa eorum proportiones mutationis repraesentant, atque aequatio differentialis coniunctionem inter ea definit. Tales coniunctiones re vera saepe inveniuntur; ergo aequationes differentiales partes magni momenti in multis disciplinis agunt, inter quas sunt ars ingeniaria, physica, oeconomica, biologia.
Aequationibus differentialibus scribuntur multae leges in scientiis naturalibus. Theoria aequationum differentialium pars magni momenti est analysis. Saepe sunt solutiones functiones, quae illis functionibus satisfaciunt. Cum aliae solvi non possint, saepissime sunt approximandae, et rationes talium approximationum faciendarum sunt pars analysis numericae.
Saint-Julien (Clivus Aureus)
Saint-Léger-Triey est commune Francicum 1431 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Aequatio differentialis
Historia
Saeculo septimo decimo, cum calculus infinitesimalis primum excogitaretur, coepit disciplina aequationis differentialis. Proposuit Isaacus Newtonus in opere Methodus fluxionum et Serierum Infinitarum tria aequationum differentialium genera:
Solutae sunt hae aequationes in eo opere.
Exempla
Ecce exempli aequationum differentialium ordinariarumin quibus sunt u functiones incognitae, x variabiles indenpendentes, c,ω et ceteri constantes.
Ecce exempli aequationum differentialium partialium，in quibus sunt u functiones incognitae，x vel t vel y variabiles indenpendentes.
Aequatio differentialis ordinaria
Aequatio differentialis dicitur ordinaria, si modo functio incognita unius quantitatis variabilis et derivativa sua continet. Haec functio, quae ex x dependet, saepe y appellatur. Ita plerumque nominatur x variabilis independens.
Aequatio differentialis partialis
In aequatione differentiale, partiale continentur non solo functiones incognitae multarum variabilium, sed etiam derivativa partialia sua.
Aequatio differentialis non linearis
Aequatio differentialis non linearis consistit ex productis functionium incognitarum et derivativis suis. Vix possunt solutiones accuratae illarum aequationum inveniri, nisi illae aequationes quaedam symmetrias habent. Cum solutae non sint, adhibentur nonnumquam aequationes differentiales lineares propriae, ut solutiones approximent.
Gradus aequationis differentialis
Gradus, sive ordo aequationis significat maximum gradus derivativorum in ea aequatione. Si modo derivativum gradus primi adest (hoc est, f'(x) vel ), est aequatio gradus primi. Si derivativum gradus secundi adest (, etc.), appellatur ea aequatio gradus secundi, et similiter sunt ceteri.
Usus
Simul primum adhibentur aequationes differentiales in scientiis naturalibus, maxime in physica, biologia, et chemia.
Iosephus IJsewijn
Iosephus seu vulgo Jozef IJsewijn (natus apud Zwijndrecht die 30 Decembris 1932; mortuus Lovanii die 27 Novembris 1998), philologus et scriptor Latinus, fuit professor in Universitate Catholica Lovaniensi. Ille cum scientia litterarum latinarum temporum modernorum languebat, denuo eas ex umbra ad lucem deduxit. Fuit renovator et auctor philologiae humanisticae redivivae.
Anno 1980, maxime honoratus est Pretio Francqui accipiendo pro meritis in Scientiis Humanis.
6518 Vernon
6518 , olim designationibus 1990 FR et 1986 LJ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6518 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4427 Burnashev
4427 , olim designationibus 1971 QP1, 1973 AM, 1982 VT1, et 1984 CG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Dunemunda
Dunemunda (Lettonice Daugavgrīva) est Rigae praesens subregio urbana una circuli Kurzemes rajons. Haec regio circiter 9952 incolarum sunt (anno 2008).
Mur-de-Sologne
Mur-de-Sologne est commune Francicum 1'496 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Latona (commune Clivi Aurei)
Latona (Francogallice Saint-Jean-de-Losne) est commune Francicum 1196 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Bartholomaeus De Wever
Bartholomaeus Albertus Lilia de Wever sive "Bartholomaeus Textor" (natus urbe Mortensella die 21 Decembris 1970) est historicus et vir publicus Belgicus et praeses Novae Consociationis Flamingae (N-VA). Notus est propter dicta latina sua, sicut "Nil Volentibus Arduum" et "Fabula acta est" et cetera. De Wever maxime amat Latinam linguam et historiam Romanam. Magnum exemplum Gaium Iulium Caesarem habet.
Ezechiel Spanhemius
De cursu honorum
Anno 1642, philologiae theologiaeque ut studeret in Academiam Lugduno-Batavam missus est, ubi inter alios magistros Claudium Salmasium et Danielem Heinsium audivit. Patre mortuo (16̟49) a consiliariis Genavensibus revocatus magisterium paternum suscepit ac iam anno 1651 rhetoricam insuper professus est. Anno 1652 inter consiliarios civitatis cooptatus est.
Apud Electorem Palatinum
27 annos natus Heidelbergam venit a principe electorali Carolo Ludovico invitatus, praeceptor filii ut fieret. Collectanea antiquitatum sui novi patroni miratus studia theologica dimittere coepit et numismaticae antiquae litterisque Graecis operam dedit. Simul iuri Germano studuit Caroli Ludovici iura ut vindicaret.
Anno 1661 ab Electore Romam missus est, qui consilia aulae papalis de se cognoscere volebat - quod initium diplomatici cursus E. Spanhemii fuit in quo postea perseveravit. Romae usque ad annum 1665 mansit et per Italiam peregrinari ad libitum ei licebat. Regina Christina cuius familiaritatem colebat (iam eius panegyricum composuerat antequam Romam veniret) ad suum ditissimum cimeliarchium et bibliothecam aditum  dedit atque gratiam ei conciliavit eruditorum virorum circa se versantium. Tum epistolare commercium cum Octavio Falconerio et Nicolao Heinsio incepit. Simul prima adumbratio eius maximi operis de usu et praestantia numismatum antiquorum in lucem typographicam anno 1664 prodiit. Anno 1665 in Germaniam rediit et sequentibus annis res domini sui in congressibus diplomaticis et apud varios dynastas tuebatur (bis Lutetiae et bis Londininii moratus est). Uxorem Annam Elisabeth Kolb anno 1677 duxit. Socius Societatis Regalis Londini anno 1679 electus est.
Apud Electorem Brandenburgicum, eundemque mox regem Borussiae
At anno 1680 ad Principem Electorem Brandenbugicum Fridericum Gulielmum mercede allectus transiit cui iam saepe occurrerat et mutuis beneficiis sibi conciliaverat. Tum Brandenburgicus legatus apud regem Francorum fuit (1680-1689) atque iterum postea inter 1698 et 1701 ː nam lingua Gallica sermo patrius Ezechiel Spanhemii erat. Ex illo experimento commentarios ad dominum suum Fridericum III anno 1690 conscripsit qui hodieque libenter legi possunt et in lucem typographicam anno 1781 et  1785 primum prodierunt ː Relation de la cour de France en 1690. Edicto Namnetensi a Ludovico XIV abrogato (1685) Ezechiel Spanhemius plurimam operam dabat ut Reformatos homines in Francia tueretur atque salvos in Brandenburgum mitteret. At cum Ludovicus XIV ex improviso Palatinatum invasit Brandenburgum et Francia amicitia inter duas civitates dirupta est atque ita officium Lutetianum Spanhemii ineunte anno 1689 cessavit. Invitus abiit Ezechiel quia Lutetiae circulos numismaticos frequentare solebat ubi multi eruditi coibant quos magni faciebat ː Ludovicus Maria dux Aumontius, Pater Chaizius, Andreas Morellius etc.
Berolinum cum redisset Elector eum coloniis Francorum tum creatis praefecit necnon suae bibliothecae. Atque cum Ezechiel Spanhemius anno 1701 propriam bibliothecam in primis luculentissimam vendere voluit a rege Borussiae empta  et biliothecae Regiae Berolinensi adiuncta est. Eodem tempore amicum Laurentium Begerum, nummorum et gemmarum antiquarum studiosum, Electori commendat ut custos antiquitatum et bibliothecarius electoralis fieret. Item Universitati Halensi creandae multum contulit (1694).
De numismaticis studiis
Anno 1664 volumen in quarto modicae amplitudinis Dissertatio de praestantia et usu numismatum antiquorum inscriptum et reginae Christinae dedicatum publicavit. Hoc ipso titulo sectatorem esse se confitebatur primi numismatici, qui quidem tractatum de ea re re composuerit, Aeneae Vici Parmensis cuius Discorsi anno 1555 in duos libros dispositi erant, primum librum della nobiltà delle medaglie, alterum della utilità delle medaglie. Nec Spanhemius per totam vitam toto animo ad idem opus qua ornandum qua emendandum incumbere desiit et anno 1671 Amstelodaemi alteram editionem multo auctiorem (ex una dissertatione novem factae erant), novum veluti opus, prodire curavit quam duci Etruriae Cosmo III dedicavit. In immensum crevit opus et tertia editio (partim posthuma), in qua cum plura numismata et quidem accuratius scalpta tum singulae dissertationes ne in immensam molem crescerent in duas pluresve distractae sunt, duobus maximis voluminibus in folio constabat. Primum anno 1706 Londinii in lucem prodiit, alterum anno 1717, iam mortuo auctore, cura Isaaci Verburgii Amstelodami. Ita ingentem summam de re nummaria posteritati reliquit Ezechiel Spanhemius.
Numismatibus ad auctores antiquos illustrandos quoque utebatur ; ita cum anno 1683 versionem cuiusdam operis imperatoris Iuliani Les Césars inscriptam iterum edidit plurimas icones nummorum notis inseruit quibus sive textum explicabat sive eius testimonium confirmabat. In Callimachi hymnos observationibus (1697) quoque numismata delineata addidit, aliquanto parcius tamen quam apud Iulianum.
Epistolas insuper quas de uno nummo aut paucis nummis ad eruditos quosdam miserat aliorum operibus nonnumquam subiunctae sunt ː ita epistula de nummo Smyrnaeorum ad Petrum Seguinum destinata et ante 1672 composita quoniam Seguinus illo anno obiit a Ioanne Vaillant editioni posthumae (1684) Selectorum Numismatum adnexa est. Item quinque epistulae ad numismatistam Andream Morellium missae quas nonnullis exemplaribus Lipsianae editionis Speciminis universae Rei nummariae (1695) subiunctas inveneris. Item duae aliae epistulae Observationibus in numismata quaedam Laurentii Begeri (1691) adnexae sunt.
Caricta (discretiva)
Caricta seu Carricta significare potest:
Collegium Pembrochianum (Oxonia)
Collegium Pembrochianum (Anglice: Pembroke College), collegium Universitatis Oxoniensis, anno 1624 iussu regis Iacobi I conditum est. Studentes fere 600 ibi habitant.
Samuel Johnson in hoc collegio studuit.
Gratiarum actio ante Mensam Dicenda
''Pro hoc cibo, quem ad alimonium corporis nostri sanctificatum es largitus, nos tibi, Pater omnipotens, reverenter gratias agimus; simul obsecrantes ut cibum angelorum, panem verum coelestem, Dei Verbum aeternum Jesum Christum Dominum nostrum nobis impertiare, ut eo mens nostra pascatur, et per carnem et sanguinem eius alamur, foveamur, corroboremur. Amen.''
Ioannes Neruda
Ionnes Neruda (Bohemice Jan Neruda; natus die 9 Iulii 1834, mortuus die 22 Augusti 1891) fuit scriptor, poeta more realismo, critucus et diurnarius Bohemicus.
Vita
In partibus iuridica deinde philosophica et philologica cuiusdam universitatis Carolinae Pgagensis studebat, sed studium non finivit. Pro Národní listy, Tagesbote aus Böhmen, et Čas laborabat. Editor periodici Lumír fuit.
David MacMillan
David MacMillan (natus die 16 Martii 1968 ) est chemicus Americanus origine Scotica et James S. McDonnell Distinguished University Professor of Chemistry in Universitate Princetoniensi, ubi praeses facultatis chemiae ab anno 2010 ad annum 2015 meruit. Chemiae organicae peritus est.
Praemium Nobelianum chemiae cum Beniamino List investigationum catalysis organicae asymmetricae causa anno 2021 accepit.
Eius almae matres sunt Universitas Glasguensis (BSc) et Universitas Californiensis apud Irvine (MSc, PhD).
Cryptaurea
Cryptaurea (alia nomina: Crypteria) (Italiane: Grotteria) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 220 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Cryptaurenses appellantur.
Fractiones
Agliona, Aspalmo, Bombaconi, Cambruso, Catalisano, Dragoni, Farri, Grotteria mare, Maida, Marcinà, Marmora, Ricciardo, Ruvari, Santo Stefano, Zinnì.
Vinum Urbevetanum
Vinum Urbevetanum e regione Urbi Veteri circumiacente in Italia provenit. Iam saeculo XVI celebratum est. Tale vinum candidum seccum ab anno 1971 appellatione protecta Orvieto recognitum est. Vinum Urbevetanum dulce candidum vel flavum, olim optime aestimatum, nostro aevo rarius producitur. Vinum rubrum nomine distincto rosso Orvietano appellatir.
Mulsans
Mulsans est commune Francicum 488 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Hieracium (planta)
Hieracium genus plantarum angiospermarum est, e familia Compositarum et tribu Cichoriearum.
Descriptio
Hieracia herbae perennes sunt, caudice ramoso sed stolonibus nullis; indumento duplici (pilis tum glanduliferis tum stellato-floccosis); corolla flava, rarius aurantiaca rubrave; receptaculo nudo, styli ramis longis, pappo praesente, achaeniis 10-costatis.
Nomen huius generis a vocabulo Graeco ἱέραξ (accipiter) originem ducit propter opinionem Dioscoridis accipitres his plantis ad curandos morbos oculorum uti. Pilosella, olim ut subgenus Hieracii habita, nunc tamquam genus tractatur; a Hieracio stolonibus praesentibus differt.
Boeschepe
Boeschepe est commune Francicum 2'188 incolarum (anno 2012) praefecturae Septentrionis in regione boreali Septentrione et Freto.