cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cancer mammae
Hoc carcinoma plerumque fortuito oriuntur, sed cognovimus etiam compluria, quae carcinoma exoriri adiuvant — alia hominibus hereditate relinquuntur, alia homines sua sponte aquiri possunt.
Tumorem malignum mammae oppugnans therapia tendit ad percurandum hominis, sed praeterea petit, ut homo mammam affectam vel mammas affectas, si tumores crescant in ambabus, retinere possit et ut vita sua nihilominus quam optime fruatur.
Classificatio
Compluria systemata classificationis cancri mammae ad prognosem tractationemque aestimandum excogitata sunt. Criteria classificationis communis sunt histopathologica, gradus, magnitudo, status receptoriorum, investigatio ADN. Collegium Americanum Radiologiae classificationem, "systema", propriam (BI-RADS) ad imagines mammographicas aestimandas excogitavit.
Taoro
Taoro fuit regna Guancha (Hispanice: Menceyato de Taoro) ad insulae Nivariae insulas Canarias. Regnum est potentissimus insula.
Cancer mammae
Histopathologia
Adhuc cancrorum mammae pleraeque classificationes aspectui microscopico (histopathologico) sequuntur. Saepe cancri mammae ex ductuum lobulorumque cellulis epithelialis emanent.
Taoro
Regibus: Bencomo, Bentor.
Cancer mammae
Status receptoriorum
Receptoria tria momentum habet:
Systema Collegii Americani Radiologiae (BI-RADS)
Distinguuntur, examinationibus vel radiologico (mammographia) vel ultrasonographico, gradus septem, ab BI-RADS 0 ad BI-RADS 6.
Crebritas in mulieribus
Mammarum cancer est morbus invasivus maxima frequentia per omnes terras. Secundum ordinem mundi sanitarium (anno 2003) numerus mulierum nove incisarum pro anno arbitratur ad 1 050 000; quarum 580 000 vivunt in civitatibus industrializatis. Inspicimus autem frequentiam cancri mammarum in mulieribus, quae incolunt civitatibus Africanis vel Asiaticis, inveniemus hunc morbum rarius. Anno 1998 perierunt 412 000 feminarum (id est 1,6 % omnium mulierum mortuarum eo tempore) cancro mammarum in orbe terrarum. Et ergo haec est species frequentissima in numero mulierum, quae aliqua specie cancri pereunt.
In Germania quarta pars omnium cancrorum in mulieribus a carcinomatibus mammarum constituta est.
Therapia
Therapia ad multas res spectare oportet: Tractatio non solum cancri soli sed hominis totius, una cum systematum corporis aliorum. Quo fit, non solum medicos et medicas gynaecologiae una cum aliis disciplinarum medicarum, ut oncologiae, radiologiae, psychologiae, et ceterae, consultandas debeant, sed alii rami curativi commendantur et considerentur.
Baguer-Morvan
Baguer-Morvan (Britonice Bagar-Morvan ) est commune Francicum 1564 incolarum (anno 2010) praefecturae Illae et Vicinoniae in regione occidentali Britannia Minore.
Toramena
Toramena (Francogallice Thorame-Basse, Occitanice Torama Bassa) est commune Francicum 2140l incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Baguer-Pican
Baguer-Pican (Britonice Bagar-Bihan ) est commune 1277 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Communitas studii
Communitas studii vel studiorum est communitas hominum qui studium vel cupiditatem communiter partiunt, ac commercium notionum et cogitationum de illa cupiditate habent, sed extra hac provincia cognoscere (aut adeo amare) inter se non semper possunt. Societas in communitate studii necessaria vel festiva esse potest, et communitatem creare potest "viscosam," ubi homines saepe rediunt et diu manent. Saepe per quamdam regionem geographicam facile definiri non possunt. Ad summam, "communitas studii est conventus hominum circa res communis studii convocatorum. Eius sodales communitati intersunt ut data dent et accipiant, ut responsa quaestionum vel difficultatum eliciant, ut eorum intellectum cuiusdam rei meliorem faciant, ut cupiditates communes partiant, vel ut ludant." Contra communitatem spatialem, "definitur communitas studii non spatio, sed quodam vinculo (e.g. sensu iuncturae) vel more communi (e.g. (agricultura, grege ecclesiastico)."
Pozières
Pozières est commune Francicum 247 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Systema lymphaceum
Systema lymphaceum sive lymphoideum sive lymphare seu lymphaticum sunt membra coniuncta animalium vertebratum, quae defensionem corporis contra morbos perficiunt, id est, quae bacteria, viros ac cellulas malignas delent. Systema lymphaticum a Thoma Bartholino et Olao Rudbeckio inventum est.
Membra systematis lymphatici
Membra systematis lymphacei hominis sunt:
Adeje (regnum)
Adeje fuit regna Guancha (Hispanice: Menceyato de Adeje) ad insulae Nivariae insulas Canarias.
Antechinus leo
Antechinus leo (binomen a Van Dijk anno 1980), (Anglice: Cinnamon Antechinus; Cape York Antechinus), est species animalium Marsupialium Australiana (Cape York Peninsulae).
Adeje (regnum)
Regibus: Betzenuriya, Pelicar, Tinerfe, Sunta.
Coronatio Virginis (Angelicus, Museum Lupariense)
Coronatio Virginis est res quater ab Ioanne Faesulano, cognomine "Angelico", picta. Altario ab illo annis 1432-1434 picto, hodie in Museo Lupariensi Lutetiae ostentato, haec est res principalis; in predella depinguntur episodia e vita Dominici Oxomensis. Pictura olim in ecclesia Sancti Dominici iuxta Faesulas ad altare stabat.
1562 Gondolatsch
1562 , olim designationibus 1943 EE, 1926 AH, 1930 HN, 1931 TQ3, 1934 RL, 1936 AA, 1937 NR, et 1941 SQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1562 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Poulainville
Poulainville est commune Francicum 1280 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Potte
Potte est commune Francicum 112 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Saint-Priest (Ardesca)
Saint-Priest est commune Francicum 1'275 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Ab urbe condita libri
Ab urbe condita libri sunt opus monumentale historiae Romanae Latine scriptum, quod inceptum est ferme anno 27 vel 25 a.C.n. a Tito Livio. Continet res gestas Latinae gentis ex tempore Aeneae, quem proavum populi Romani fuisse fama est, usque ad tempora recentiora regnante Augusto dum vivebat Livius. Ultimus annus a Livio commemoratus est 745 AUC vel 9 a.C.n. quo enim anno defunctus est Drusus. Circa quarta pars operis adversos casus temporum supervixit.
Corpus
Ab urbe condita libri quondam 142 libros continuit, quos autem hodie rectius capitula nuncuparemus. Eorum 35, i.e. libri 1–10 cum praefatione et libri 21–45, usque adhuc admodum intacti supersunt. Quod quidam codex V. saeculo compositus severe laesus est libri 41 et 43-45 lacunis affecti quasi locupleti sunt neque contenta eorum alibi in Livii scriptis praebentur.
Palimpsestus fragmentatus 91. libri anno 1772 in Bibliotheca Apostolica Vaticana inventus est, qui 2000 ferme verba continuit. Praeterea nonnulli papyri aliquot breviores ca. annum 1900 in Aegypto inventi sunt.
Argumentum
Incipit res cum Aeneas Italicam terram applicet Romulusque et Remus condant Romam, finis eius est designatio Lucii Iunii Bruti et Lucii Tarquinii Collatini ad consulatum anno 502 a.C.n. ut Livius ipse computavit. (509 a.C. secundum Annales Varronianae). Quamquam magna copia variarum rationum annum primordium Romae destinandi est illi anni spatium probabilem ferme definiunt. Libri 2-10 de prisca re publica et de Samniticis bellis agunt, libri 21–45 eventa secundi Punici belli enarrant cumque bello contra Persem regem Macedonium gesto terminant.
Libri 46–70 tempora usque ad Bellum Marsicum anno 91 a.C.n. exarsum tradunt. Cum liber 89 res gestas Sullae imperatoris describit liber 103 de primo consulatu Gaii Iulii Caesaris agitur. Liber denique 142 mortuo Druso anno 9 a.C.n. finem habet. Cum primi decem libri spatium 600 annorum complectantur Livius ubi ad primum saeculum a.C.n. pervenit unicuique ferme anno unum librum dedicavit.
Stilus
Livius in opere conficiendo utroque stilo chronologiae atque narrationis usus est quare saepe ad interpellandam narrationem coactus est consules certi anni nominandi causa, quare opus eius etiam ut supplementum fastorum exstistimari potest, calendarii publici urbis Romae.
Communitas (anthropologia)
Communitas in scientiis socialibus, praecipue in anthropologia culturali, est communitas sine compositione sociali (ubi omnes homines sunt aequi), vel etiam spiritus communitatis ipse. Victor Turner, qui anthropologicum termini technici usum definivit, lusui rerum studebat quas structuram et antistructuram socialem appellare solebat; liminalitas et communitas sunt elementa antistructuralia.
Communitas est status sine structura ubi omnes homines intra quoddam commune aequi sunt, ut experientias inter se communicent, plerumque per ritus transitorios. Communitas sic est proprietas hominum qui liminalitatem una experiuntur. Hic terminus adhibetur ad modalitatem coniunctionis interpersonalis a provincia vitae communis distinguendam. Sunt plura discrimina structurae et communitatis. Usitatissima est variatio saecularis et sacri. Omni loco sociali est aliquid sacrum, quod per commutationes dignitatis in ritibus transitoriis tenetur. Pars huius sacralitatis per humilitatem transitoriam in his vicibus acceptam constituitur, quod sinit ut homines altiorem locum adipiscantur.
Manius Acilius Glabrio (consul 154 a.C.n.)
Gens
Pater eius Manius Acilius C.f. Glabrio anno 191 a.C.n. consulatum gessit.
Cursus honorum
Anno 181 a.C.n. templum a patre voto Romae dedicavit. In templo statuam patris, primam ex auro fictam Romae, erexit. Anno 166 aedilis curulis erat, anno 165 Ludi Megalenses dedit. Anno 154 a.C.n. consul in locum Lucii Postumii Albini suffectus est.
Icode
Icode fuit regna Guancha (Hispanice: Menceyato de Icode) ad insulae Nivariae insulas Canarias.
Urbes occupavit hodie: La Guancha, Icod de los Vinos, El Tanque, Garachico.
Regibus: Chincanairo, Pelinor.
Aulhat-Saint-Privat
Aulhat-Saint-Privat est commune Francicum 329 incolarum (anno 2007) praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Alexius (tzar Russiae)
Alexius Michaelis filius (Russice Алексей Михайлович, tr. Aleksej Michajlovič), cognomine Clementissimus (Russice Тишайший, tr. Tišajšij), natus Moscuae die 19 Martii (29 Martii secundum Calendarium Gregorianum) 1629, mortuus ibidem die 29 Ianuarii (8 Februarii Calendarii Gregoriani) 1676, erat tzar Russicus ab anno 1645, monarcha secundus e domo Romanovia.
Pro tempore suo bene educatus, tzar Alexius ipse documenta legebat, multa decreta magni valoris scripsit aut correxit, etiam fuit primus tzarum Russicorum, suo manu decreta regia subscribens. Praeterea, in militiis multis (ad Smolenscum, Vilnam, Rigam etc.) participavit atque ad res diplomaticas animadversionem magnam dedit. Propter bellum Russo-Polonico annorum 1654–1667, terrae Ucrainae (cum Kiovia) inclusae sunt in regnum Russicum, nonnullae urbes (e.g. Smolenscum) terraeque recuperitae sunt.
Tempore regiminis Alexii perfectae sunt reformae nonnullae (inter alia, mutationes certae in Ecclesia Orthodoxa Russica, quae ad schisma in illa duxerunt).
Alexius Michaelis filius industriam et mercaturam in Russia sustinebat. Statuli de teloneo (anno 1653) et commercio (anno 1667), in Russia accepti, ad evolutionem mercaturae internae externaeque Russicae contribuerunt. Expilatio agricolarum tamen crevit. Idcirco tempore regiminis tzaris Alexii rebelliones multae acciderunt, quarum maxima erat illa, cuius dux Stephanus Razin fuit.
Tzar Alexius bis uxores duxit et liberos sedecim genuit. E prima uxore, Maria Miloslavskaja, habuit filios Theodorum et Ioannem (tzares futuros) atque filiam Sophiam (administratricem Russicam futuram). Filius Alexii ex uxore eius secunda, Natalia Naryškina, fuit Petrus I, primus imperator Russicus.
Chittaranjan Das
Chittaranjan Das (natus die 5 Novembris 1870; mortuus die 16 Iunii 1925), fuit causidicus et politicus Bengalicus, qui pro patriae suae libertate pugnavit.
1563 Noël
1563 , olim designationibus 1943 EG et 1930 EF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Silvano Arend in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1563 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pitinum Pisaurense
Pitinum Pisaurense (Italiane: Macerata Feltria) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Baionum
Baionum (Francogallice Bain-de-Bretagne, Gallonice Boen de Bertaèyn, Britonice Baen-Veur) est commune 7162 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Daute
Daute fuit regna Guancha (Hispanice: Menceyato de Daute) ad insulae Nivariae insulas Canarias.
Urbes occupavit hodie: Buenavista del Norte, Los Silos, Garachico, Santiago del Teide.
Regibus: Cocanaymo, Romen.
Les Thuiles
Les Thuiles  est commune Francicum 368 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Gregorius XII
Gregorius XII  (natus Angelus Correr circiter anno 1335 Venetiae;  Recineti die  18 Octobris  1417 mortuus) fuit papa catholicus et episcopus Romanus a die  30 Novembris 1406 usque ad diem  4 Iulii 1415, cum a Concilio Constantiensi depositus est.
Titus Annius Luscus
Titus Annius Luscus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 133 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.
Gens
Filius eius Titus Annius Rufus anno 128 a.C.n. consul Romanus fuit.
Administer Foederalis rerum Propositi Marshalliani
Administer Foederalis rerum Propositi Marshalliani annis 1949 - 1957 hanc pecuniam administrabat, quam CFA Germaniae ex Proposito Marshalliano dabant. Administer toto tempore Franciscus Blücher erat. Anno 1953 nomen Administri Foederalis Collaborationis Oeconomicae accepit, sed officia non mutata sunt. Anno 1957 administerium dissolutum est et officia ad Administerium Foederale Possessionum Foederalium translata sunt. Anno 1961 denique novum Administerium Foederalis Collaborationis Oeconomicae conditum est, quod ad hunc diem auxilia Germaniae civitatibus pauperibus offerrenda administrat atque alia officia habet.
Titus Annius Luscus
Cursus honorum
Anno 156 a.C.n. aut antea Luscus praetor erat. Anno 153 una cum Quinto Fulvio Nobiliore consulatum administrabat. Primi consules die 1 Ianuarii magistratum susceperunt. Anno 133 a.C.n. consularis contra Tiberium Sempronium Gracchum pugnabat.
Portus Icius
Portus Icius (Francogallice Port-le-Grand) est commune Francicum 293 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Michael Bennet
Michael Bennet (Dellii Novi natus die 28 Novembris 1964) est rerum politicarum peritus Americanus et una cum Marco Udall alteruter duorum praesentium Colorati senatorum.
Ceregnanum
Ceregnanum (alia nomina: Cerenianum) (Italiane: Ceregnano; Venetice: Zernian) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm.
Turriers
Turriers  est commune Francicum 379 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Bailleium (Illa et Vicinonia)
Bailleium (Francogallice Baillè, Gallonice Balhae, Britonice Balieg) est commune 320 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Ernestus Fox Nichols
Ernestus Fox Nichols (natus in Leavenworth County, Cansia die 1 Iunii 1869; mortuus die 29 Aprilis 1924) fuit physicus Americanus, alumnus universitatum Civicae Kansiensis, Cornellianae, Cantabrigiensis et Berolinensis et professor apud universitatem Colgatensem 1892–1898, Collegium Dartmuthense 1898 - 1903 (ab anno 1909 usque ad annum 1961 fuit huius collegii praeses) et apud universitates Columbiam 1903–1909 et ab anno 1916 Yalensem.
Saint-Pierreville
Saint-Pierreville est commune Francicum 543 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Bailleium (Illa et Vicinonia)
Geographia
Amniculus Mineta territorium Bailleii rigat.
Tinerfe
Tinerfe aliis Magnus Tinerfe fuit rex Guancha ad insulae Nivariae insulas Canarias.
Hans Henning Ørberg
Hans H. Ørberg (Latine: Ioannes Montaurius), natus in Dania anno 1920, mortuus 2010, iuvenis lauream in litteris Anglicis, Francogallicis Latinisque apud Universitatem studiorum Hauniensem anno 1946 consecutus magnam vitae suae partem (ab anno 1946 usque ad 1952 et deinde iterum ab anno 1961 usque ad 1989) hisce linguis litterisque in patria docendis dicavit.
Cursus honorum
Dum ab anno 1953 usque ad 1961 in Instituto linguis secundum methodum naturalem docendis (vulgo “Naturmetodens Sproginstitut”) munere fungitur, novam quandam, quamvis iam antiquitus usitatam, linguae Latinae docendae ingressus viam anno 1955 novam seriem librorum scholasticorum in publicum dedit cui hunc titulum indidit: Lingua Latina secundum naturae rationem explicata. Quod opus anno 1990 etiam emendatum, retractatum atque Lingua Latina per se illustrata appellatum denuo in lucem edidit atque rude donatus non modo domum editoriam c.n. Domus Latina, quam ipse huic methodae librisque vulgandis condiderat, ipse administrabat, sed etiam methodum ipsam efficaciorem reddebat, acroases tum in Europa, tum in America habebat atque Latinitatis semina etiam per gentes quae paulo ante libertatem recuperaverant spargebat.
Lingua Latina per se illustrata
Hoc opus palmare a Ioanne Ørberg conscriptum atque insequentibus decenniis ab eo ipso auctum retractatumque non secundum tralaticiam linguae Latinae docendae methodum, sed naturae rationem est compositum. Discipuli igitur a facillimis sententiis incipiunt velut "Roma in Italia est”. Omnia dehinc vocabula nullo modo a sensibus sunt abstracta, quippe quae semper non sola, sed iuncta in textu appareant illustrenturque imaginibus vocibusve iam notis. Item res grammatica ita proponitur ut non tantummodo praecepta quaedam, sed linguam ipsam discamus ex qua grammatici quondam eadem exprompserunt exempla auctoritate freti auctorum; nam hi vel imprimis sunt sequendi, ex lingua ipsa etiam praecepta haurienda. Itaque hoc non postulatur a discipulis ut in patrium sermonem convertant, sed ut Latine legant, intellegant, loquantur, cogitent. Neque hanc ipsam ob causam lexica desiderantur, nam memoria, lingua, animi ingenium continenter exercentur. Ipse suasit omnibus rationem docendi "directam" et "inductivam" qua lingua Latina tuto, cito, iucunde disceretur, id est per exempla, non per praecepta.
Haec igitur librorum scholasticorum series in duas dividitur partes quarum volumina principalia inscribuntur Familia Romana et Roma Aeterna. Qui libri non solum in scholis tractantur, sed etiam magna stipantur caterva editionum operum Ciceronis, Sallustii, Vergilii, Ovidii, etc. quae ad usum discipulorum sive Ioannes Ørberg ipse sive eius amici fautoresque ubique gentium aptaverunt vel nunc ipsum praeparant. Nam libri eius in plurimis totius orbis terrae scholis adhibentur; cuius rei testimonio sit enchiridion discipulorum quod primum forsitan Danice vel Anglice exaratum etiam in Germanicum, Francogallicum, Hispanicum, Italicum, Bohemicum sermonem est conversum.
Thoard
Thoard  est commune Francicum 737 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Augnat
Augnat est commune Francicum 151 incolarum (anno 2006) praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Oliver Wendell Holmes (pater)
Oliver Wendell Holmes (natus die 29 Augusti 1809 Cantabrigiae civitatis Massachusettae; die 7 Octobris 1894 Bostoniae mortuus), Anglice Sr. agnominatus ut a filio homonymo distinguetur, medicus et scriptor, in grege "poëtarum focalium" numeratur. Res medicas professus est apud Collegium Dartmuthense moxque apud scholam medicam Universitatis Harvardianis, cui scholae decanus meruit ab anno 1847 usque ad 1853.
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae, acronymis vernacularibus adhibitis SIDA e quibus etiam vocabulum sida (-ae f.), seu morbus HIV est syndroma in qua ob lymphocytorum T depletionem manifestationes summae sunt; inter quas normaliter non pathogenicorum microorganismorum infectiones vel tumorum surrectiones, seu in generali populatione communium, seu immunocompromissarum personarum propriorum, seu eius qui talem syndroma ostendit proprium. Syndromae causa est virus immunodeficientiae humanae.
Syndroma, hodierno rerum statu, est fere insanabilis, quia nunquam totaliter virus ex hospite eradicari possit; nihilominus, hodiernae sanationes, valde melius usis in emersionis puncto decennio 190 principio toleratae, viraemiam imminuere in minimas aut non graves libras consequuntur, lymphocyticam reinculturam et normalioris vitae prosecutionem permittentes.
Clinico-pathologicum syndroma incrementum secundum personam variabillimum est, quia infectionis progressus geneticis seu viri seu hospitis factoribus (Campbell et alii 2004, 2005; Senkaali et alii 2005), seu ex hygienicis condicionibus et coinfectionibus (Morgan et alii 2002b; Lawn et alii 2004), dependet, unus in Italia Romae hominis cuiusdam immunis documentatus casus est.
In civitatibus ubi sumptuosae antiretrovirales curae et ob opportunisticas infectiones et neoplasticae curae sunt magis disponibiles, aut Securitate Sociali solventur, ob SCDI mortalitas valde imminuta est (Palella et alii 1998), sed conlateralium resistentiae farmacis incrementi effectuum (Montessori et alii 2004), et minimae patientium adquiescentiae problematibus libratur.
Epidemiologia
Universe, numerus inter 36.7 et 45.3 miliones personarum amplexus cum VIDH vivit (fons UNAIDS 2005). Anno 2005, numerus inter 4.3 et 6.6 miliones hominum amplexus infectus est et numerus inter 2.6 et 3.6 miliones personarum amplexus ob SCDI mortuus est, incrementum de anno 2004 et maximus numerus de anno 1981.
Tegueste (regnum)
Tegueste fuit regna Guancha (Hispanice: Menceyato de Tegueste) ad insulae Nivariae insulas Canarias.
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae
Epidemiologia
Recentissima aestimationis relatio Administrationis Aestimationis Operationis Argentariae Mundanae oblati Argentaria Mundana auxilii efficaciam civitatibus secundum strategiae definitionem, per analyticum laborem, et per cum explicito epidemicae SCDI impactionis imminuendae proposito versuras. Haec prima generalis Argentariae Mundanae civitatibus auxilii aestimatio ab epidemiae VIDH/SCDI initio usque ad annum 2004. De gubernationale per gubernationes complemento, nuntiatio indicationes quomodo nationalia pugnae contra SCDI programmata efficacia reddidisse possint.
Ballaum
Ballaum   (alia nomina  : Oppidum Ballai) (Italiane: Ballao) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Caralitana situm. Incolae Ballaenses appellantur.
Tegueste (regnum)
Urbes occupavit hodie: Tegueste, Fanum Sancti Christophori de Laguna.
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae
Epidemiologia
Data Ordine mundi sanitario anno 2004 diffusa pandemiae VIDH augmentum velut personarum defunctarum augmentum ob SCDI revelant.
Ballaum
Municipium in Gerree, historica ac geographicia terra, situm.
Tegueste (regnum)
Regibus: Tegueste I, Tegueste II, Teguaco.
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae
Epidemiologia
In Africae Subsaharianae civitatibus, circa 25–28 miliones hominum VIDH infectorum sunt, magis quam 60 centesimae totius populationis et magis quam tres quarti feminarum. In America Latina et in regione Caraibica, anno praeterito, circa 2000 infectiones fuerunt quae seropositivorum numerum ad 2 miliones circa tulere. Cum suis 100 000 mortuis talis area ea quae post Africam Subsaharianam percussissima est.
5 Decembris
5 Decembris est dies 339ª anni (340ª in annis bissextilibus) in Calendario Gregoriano. 26 dies manent.
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae
Epidemiologia
In civitatibus Europae Orientalis et Mediae Asiae, epidemia cum 1.3 miliones seropositivarum personarum ante 160 000 anni 1995 patet.
5 Decembris
Secundum Calendarium Romanum, hodie est Nonae Decembres.
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae
Pathogenesis
Id quod viralis infectio provocat chronii inflammatorii status apparitio quae velut systematis immunitarii functionalis qualitativusque defectus solvitur est. Quamquam immune responsum praesertim forte dominandae viralis replicationis utile potest, talis status perseveratio progressivam cellularum exhaustionem depletionemque ferre potest. Medium in infectionis pathogenese eventum lineae lymphocyticae pondus est. Certe praeter numericam imminutionem etiam varia phaenomena functionali lymphocytorum T imminutioni imputabilia animadvertuntur:
In praesente, omnia haec phaenomena univocam basem, sed multifactorialem habere firmantur:
Syncytiorum formandorum capacitas solum stirpibus T-tropicis VIDH circumscribi videretur.
Cursu infectionis VIDH duae distincta virologica luculamenta, sed communicantia creari solent: Si activum luculamentum ponderis munus fungitur ut systema immunitarium noceat, latentiae id praecipuum viralis in organismo ineradicationis responsale.
Deposita VIDH in cellularia et anatomica subdividuntur.
Dendriticae folliculares cellulae ponderis munus habere videntur, saltem in primis infectionis phasibus, ob ostendendi antigeni munus, in portando viro contactum cum lymphoidibus organis aut lymphocytis CD4+. Praeterea ingentem virionum quantitatem retinere supersuperficiem posse probatur. Tamen cursu antiretroviralis therapiae talis numerus sic drastice imminuitur ut quidam auctor eas, in cursu efficacis antiretroviralis therapiae, depositi munus amittere aut, maxime, secundarium fieri firment. Notandum est, tamen, talem conclusionem haud unanime condividi.
VIDH in centrale infectorum hominum systemate nervoso inveniri scitur. Viricam penetrationem in tempore praecosissimo post in organismum ingressionem accidere posse aliquae data hypothetizant. In medio systemate nervoso viralis infectio macrophagocytis et microgliae cellulis circumscribitur dum alia cellularia genera involvi non videntur (exceptis astrocytis, quorum infectio, ut supra firmatur, productiva non est). Absoluta centralis systematis nervosi peculiaritas velut depositi VIDH elementum se praebet de facto ut virus in eo praesens genotypice phaenotypiceque cum plasmatico differat et tendentialiter R5-using sit.
De eis quae ad apparatum genitalem masculinum attinent in liquido seminale virus inveniri posse scitur, tametsi quae cellula id transmittat clarum non sit. Secundum hoc visionis punctum ponderis est notare ut, in aliquibus experimentis, VIDH-2, sed haud VIDH-1, cellularum Leydigianarum infectionem consecutum sit. Aliud studium testiculares macrophagocytos CCR5, CXCR4, CD4 et CD45 exprimere probavit, ut haec praecipua viri distributoria in hoc plano sint. Etiam casu apparatus genitalis virus inventum mutationes dissimiles cum plasmatico ostendit.
Progressio clinica
In circiter infectarum personarum dimidio post circa 3-6 hebdomades a contactu similnucleosica syndroma verificatur, cuius expressio "Infectio VIDH Primaria" (aut IVP, Anglice PHI) est, prima infectionis VIDH phasis, sponte regressa et pharyngitide, febre, lemphadenopathia, asthenia, cephalea, somnolentia, et eruptione cutanea characterizata. Symptomatum gravitas satis variabilis est. Talibus manifestationibus intensa viraemia et magnus proteini p24 auctus comitantur. Aliquibus casibus opportunisticae infectiones probabiliter post rapidam lymphocytorum CD4 imminutionem aut disfunctionem verificatae sunt. Velut supra firmatur, talis syndroma et synopsis sponte regreditur et CD4 etiam augent quae restitui ad normam (aut fere) et constantia per magis aut minus lungam periodum manere tendunt. In 10% casuum, tamen, immunologica synopsis melior non fit et fulminantiter praecipitat.
Inter infectionis 1–3 menses seroconversio cum anticorporum comitatu contra viralia antigena. Hoc phaenomenon in similnucleosicae symptomatologiae regressione involvi existimatur, quia subitam viralis oneris imminutionem determinat quod ita parvum fit ne emineat etsi virus ad lymphomonocytorum planum maneat. Systema immunitarium, nihilominus, omnino virus ex organismo eliminare non consequitur.
Continenter infectae personae synopsis constans per satis variabilem periodum manere tendit cuius proportionale dimidium circiter decem annos circumit. Haec synopsis latentiae definitur dum persona alia symptomata aut morbi signa non ostendit sed systema immunitarium lente declinare tendit. Progressus velocitas cum ARN VIDH praesentis quotizatione correfert.
Quo maior ARN quotizatio est, eo rapidior ad symptomaticum statum transitus. Aliquando hac phase persistens lymphoadenopathia generari potest.
Continua lymphocytorum CD4 depletio et disfunctio morborum apparitionem afferunt quorum aliqui opportunisticis infectionibus debentur dum alii chroniae infectionis VIDH statu deberi videntur. Inter frequentissimos sunt:
Hoc in stadio etiam neurologica variorum generum vulnera comparere possunt, seu peripherica seu centralia (haec ultima complexu syndroma participant cuius nomen Dementia Complex SCDI est).
His symptomatibus etiam alia velut febris, diarrhoea, attenuatio comitari possunt quorum nomen est VIDH relatus complexus, VRC (Anglice: ARC). Inventa cursu VRC a multis auctoribus declarati SCDI status non considerantur quamquam obvie systematis immunitarii prolapsi expressio sunt.
VRC status continenter in stadium SCDI declarati culminat characterizatum dissimilibus opportunisticis infectionibus (quae esse solent pneumonia Pneumocystibus carinii, cryptosporidosis, toxoplamosis, histoplasmosis, candidosis, cytomegalovirus, tuberculosis, atypica mycobacteriosis, etc.), variis neoplasiis (quae solent esse sarcoma Kaposianum, lymphomata cellulis B, carcinomata), et neurologicae synopsis progressione.
Plerisque occasionibus exitus advenit post opportunisticas infectiones inter quas frequentissime per pneumoniam.
Sanatio
In praesente, VIDH infectio cum nominata therapia antiretrovirali maxime activa (TAMA, Anglice: HAART) tractatur, in qua opportunis retroviralium pharmacorum coniunctionibus utuntur. Quorum usus, a suo ingressu anno 1995, VIDH infectorum hominum morbilitatem mortalitatemque imminuire permissum est. Talis therapia, insuper, etiam in melius immunitariorum parametrorum mutatio cum nitido lymphocytorum CD4+ auctu permittit qui manere usque ad 4-5 annos videtur cui plasmatici liquoralisque viralis oneris imminutio comitatur.
Nucleotidica inhibitoria, velut Tenofovir, velut competitiva transcriptasi inversi inhibitoria, sicut nucleosidica inhibitoria se gerunt, sed horum ultimorum dissimiliter, circulum phosphati ad purinum et pyrimidinum ligatum praebent. Quod primae phosphorilantis stationis eliminationem permittit metabolizationis stationes simplificans ad duas imminuens. Etiam talis pharmacorum categoria, sicut nucleosidica inhibitoria, maiorem actionem supra macrophagocytos quam supra infectos lymphocytos praebent. De Tenofovir indicem therapeuticum supra monocytos/macrophagocytos circiter 15 000 dum supra lymphocytos circa 20 circumire probatum est.
Saxum Feretranum
Saxum Feretranum (Italiane: Sassofeltrio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae
Sanatio
Proteasi inhibitoria ultimam replicativi VIDH cycli partem obstant quia viralia proteina a maturatione impediunt. Quod novorum virionum productioni liberationique obicem determinat. Talis actionis mechanismus ita facit ut proteasi inhibitoria in omnibus illis statibus utilia sint in quibus initiales cycli phases iam praeteritae, quamobrem inutilem transcriptasi inversi inhibitoriorum usum facientes. Similis status in macrophagocytis est, quae, ut supra vidimus, deposito VIDH utuntur cuius cytopathico effectu paulo sensilia sunt. In talibus cellulis virale genoma iam integratur in hospite cui una composita viralis replicationis obtandae gradu ad hunc planum in praesente proteasi inhibitoria sunt. Efficax horum compositorum concentratio super monocytos/macrophagocytos maior est quam supra lymphocyta CD4+ activa et crebro pro maximis plasmaticis concretationibus in vivo assequibilibus sunt. Quod non solum adversorum effectuum summam fovere sed etiam provocare factum potest ut in aliquibus organismi regionibus viralis replicationis inhibitio in monocytis/macrophagocytis obtenta sic manca sit.
Fusionis inhibitoria pharmacorum categoria recentes exita quorum, hoc puncto, unum exponens Enfuvirtide est, viricae fussionis processum cum hospitis cellulae membrana impedientia. Hic processus in phases tres articulatur: contactus, ligamen ad correceptoria et membranarum fusio. Enfuvirtide peptidum proteini gp41 thema simulans. Cum proteinum gp120 ad sua receptoria ligatur, gp41 conformationalium mutationum seriem patitur quae in structurae cum tribus foliunculis β formationem culminant ponte inter virion et infectandam cellulam usae. Enfuvirtide aminoterminalem gp41 regionem impedit trium foliunculorum formationem obstans.
Symptomatologia
Prima SCDI symptomata in hominibus quibusdam cum normale systemate immunitario explicatorum similia sunt. Pleraeque sunt infectiones bacteriis, viris, fungis, parasitis et aliis organismis allatae (Holmes et al., 2003). SCDI affecti homines quidam opportunisticae infectiones communes sunt, et variorum tumorum modorum explicandorum periculum auget sicut sarcomatis Kaposiani, cerebralis tumoris et lymphomatis. Communia symptoma febris, praecipue nocturna insudatio, glandularis tumiditas, tremor, debilitas et attenuatio (Guss, 1992a; 1994b). Dimidiata uperviventia cum therapia retrovirale 4 aut 5 annorum a confirmatae diagnosticatae SCDI puncto est (Schneider et al., 2005). Sine therapeutico fulcro mors in anno uno intervenit (Morgan et al., 2002b). Plerique patientes ob opportunisticas infectiones moritur progressivae systematis immunitarii hebetationis causa (Lawn et al., 2004).
SCDI definitio et VIDH infectionis
Usque ad annum 1982, epidemiologicae infectionis monitoriationi procusae sunt variae definitiones: inter quas definitio Banguiana et Ordinis mundi sanitarii anno 1994 adscripto. Nihilominus, clinica patientium ordinatione non utuntur, quia nec aptae nec speciales sunt. Definitione qua Ordo mundi sanitarius utitur et ea qua CMD (Centra Morborum Dominatorum, Anglice CDC) utuntur solum explicatae civitates uti possunt.
OMS infectionum et morborum VIDH ordinatio
Anno 1990, ordo mundi sanitarius (OMS) diversos casuum modos scalam VIDH-1 affectis patientibus definiens. Quae Septembri mense anni 2005 renovata est. Pleraeque harum opportunisticarum infectionum in de cetero sanis hominibus facile sanari possunt.
VIDH infectionum ordinationis systema secundum CMD
In Civitatibus Foederatis, SCDI definitio Officiorum Morborum Dominatorum et Praeventorum (Anglice: Centers for Disease Control and Prevention) regitur. Anno 1993, CMD definitionem sanas personas sed seropositivas, cum lymphocytorumT CD4+ numero quam 200 pro sanguinis µl inferiore, includentia amplificavere. Novorum SCDI casuum plerique in Foederatis Civitatibus diagnosticantur cum parvo lymphocytorum T numero et VIDH infectione (MMWR, 1992).
Pneumonia Pneumocystis iiroveci
Pneumocystis iiroveci (orte cognitae Pneumocysitis carinii), pneumonia relative in immunocompetentibus personis rara sed in personis cum SCDI valde communior fit. Inter quas, ante efficaces tractationes explicatas et idoneas diagnosticas methodologias, de una creberrimarum mortalium causarum in opulentis civitatibus agebatur. Adhuc, praecipuorum SCDI signorum unum in haud probationi VIDH summissis hominibus manet et casus in quibus lymphocytorum CD4 numerus quam 200 pro µl inferior est prodire solet (Feldman, 2005).
Tuberculosis
Tuberculosis, inter praecipuas cum VIDH infectione consocias pathologias, unica quae aliae personae immunocompetenti via respiratoria transmitti potest. De pathologia tractatur quae etiam in primis VIDH infectionis stadiis apparere potest sed interim efficaces praeventivae therapiae habentur. Futuro maximarum problematicarum una, attamen, crescens pharmacologicae resistentiae taxatio est. Etsi dominata in Occidentalibus civitatibus ob pharmacologicas sanationes et sanitatis publicae cautiones consideratur, incidentia sua ut augeat paratur et in subevolutis nationibus semper in magnis praevalentiae taxationibus manet, crescentis VIDH diffusionis in populatione gratia.
In primo infectionis VIDH stadio (cuius lymphocytorum CD4+ computus >300 cellularum pro µl), tuberculosis praecipue pulmonaris pathologia apparet dum, processis casibus, extrapulmonare modo apparet praesertim in medulla ossium, tractu gastrointestinale, ossibus, iecore, nodis lymphaticis regionalibus et in medio systematis nervosi (Decker et Lazarus, 2000).
Oesophagitis
Oesophagitis inferioris oesophagi (ducti ad stomachum ferens) extremi superindumenti inflammatio. In infectis VIDH personis inflammationis causae sunt fungi (candidiasis, vira (herpes simplex-1 aut cytomegalovirus. Rarius mycobacteria eius causae sunt (Zaidi & Cervia, 2002).
Chronia diarrhoea
In VIDH inflammationibus, multa communia bacteria diarrhoeam efficere possunt (Salmonella, Scighella, Listeria, Campylobacter, et Escherichia coli) in parasitariis infectionibus, et praeterea insolitae opportunisticae infectiones velut cryptosporidiosis, microsporidiosis, Mycobacterium avium complex (MAC) et cytomegalovirus (CMV). Diarrhoea accidere tractatione cum antibioticis potest (communis ob Clostridium difficile), collateralis alicuius pharmaci quo ad infectionem VIDH tractandam utuntur effectus esse aut simpliciter infectionem praesertim per primum stadium comitari. Ultimis infectionis VIDH stadiis diarrhoea in modo quo tractus intestinalis nutrientes substantias absorbeat mutationis cosequentia esse putatur et una principalium infirmitatis ob infectionem VIDH causarum esse potest (Guerrant et al., 1990).
Toxoplasmosis
Toxoplasmosis pathologia organismo unicellulari, qui Toxoplasma gondii appellatur, affertur. Quod generatim systema nervosum centrale inficit encephalitidem provocans. Etiam oculos et pulmones inficere et eis morbos efficere potest.(Luft and Chua 2000).
Leukoencephalopathia multifocalis progressiva
Leukoencephalopathia multifocalis progressiva demyelinizatoria pathologia est qua myelinum neuronum axiona protegens involvensque gradualiter diruitur, in potentialis actionis transmissione lentitudine efficienda. Talis morbus viro in 70% populationis latente et quod cum systema immunitarium maxime debile fit reactivatur, velut in personis cum SCDI, (viro JC) fit.
Generatim, huius morbi progressio rapida et mortem fert paucis mensibus post diagnosem (Sadler and Nelson 1997).
SCDI dementia complex
SCDI dementia complex (aut dementia VIDH) VIDH infectione inducta encephalopathia et systemate immunitario activato (praesertim macrophagocytis et microglia ad cerebrale planum roborata est. Tales cellulares lineae productive VIDH inficiuntur et neurotoxica composita segregant, seu endogenae originis seu viralis. Quod neurologicae naturae alterationum seriei causa est: cognitivam et moralem abnormalitatem et motorias disfunctiones facit. Omnia haec post varios infectionis VIDH annos apparet et cum parvo lymphocytorum CD4+ computo et magno virale plasmatico onere consociatur.
Contagio
Ab epidemiae principiis, tres contagionis VIDH viae inventae sunt:
VIDH in infectorum hominum saliva, lacrimis, et urina inventum est, sed ob parvam viri concentrationem in his biologicis liquoribus, contagionis periculum sine ponderis putatur.
Prohibitio
Varii VIDH contagionis modi valde cognitissimi recognitissimique sunt. Pariter contagionis praeventionis modi cognitissimi sunt. Nihilominus, recentia epidemiologica et moralia studia in Europa et Septemtrionale America consistentem magnam iuvenum minorem partem magni periculi activitatem facere sequi et quamquam SCDI notitiam habeant, SCDI contagionis periculum subaestimare suggerunt (Dias et al., 2005). VIDH contagio per stupefactivorum intravenosum usum drastice imminuit et contagio per saguinis transfusionem in hac populatione practice obsoleta est.
Scientifici aspectus
Receptivus sexualis coitus sine interventione artificiale quam insertivus sine interventione artificiale valde periculosior est, cum VIDH transmittendum periculo ex infecto comite in non infecto per analem coitum insertivum valde maius quam per analem coitum receptivum aut oralem sexum periculum. Secundum Ministerium Salutis Gallicum, contagionis probabilitas e 0.03% in 0.07% vaginalis coitus receptivi casu, e 0.02% in 0.05% vaginalis coitus insertivi casu, e 0.01% in 0.185% analis coitus insertivi casu, et e 0.5% in 3% analis coitus receptivi casu mutat.
Epidemiologica studia de Africa Subsahariana, Europa, et America Septentrionali provenientia VIDH infectionis periculum circa quater maius esse cum genitalibus ulceribus velut syphilide et/aut ulcere molle provocatis, et ponderis periculum, quamquam minus, cum MST sicut gonorrhoea, chlamydia et tricomoniaside, localiter lymphocytorum et macrophagocytorum cumulationem efficientibus, esse putant (Laga et. al.,1991).
Isaac Johnson
Isaac Johnson (natus in St. Francisville  Ludovicianae die 1 Novembris 1803; Novae Aureliae mortuus die 1 Martii 1853), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1846 usque ad annum 1850 Ludovicianae gubernator fuit.
Morbus deficientiae immunitatis acquisitae
Prohibitionis consilia
In coitu sexuale solum praeservativa praeveniant VIDH infectionis, attamen plerumque non eliminant omnem periculum defectionibus materiale, sive inrectis indutis. Eo utendum est per totam coitalem penetrationem seropositivi aut incognitae seropositivitatis comitis casu, quia infectio venire per occasionales coitus potest. Multis credunt effectivus praeservativi usus et protecta sanguinis transfusiones in Septemtrionali America et Centro-Occidentali Europa in minimae SCDI incidentalis taxationis base in his regionibus retinentur. Sed has praeventionis methodos adoptare in aliquibus locis controversiae et difficultatis causa fuit. Aliqui hanc difficultatem potentis Vaticani auctoritatis consequentiam, qui firme praeservativi usu obsistit, putant.
Cum constante rectoque praeservativi usu VIDH infectionis periculum minimum est. De coniugiis in quibus coniugum unus seropositivus est studia crebrum praeservativum usum sano coniugi infectionalis incidentiae taxationem minorem quam 1% annuum esse monstravere.
Gubernationalia programmata
Gubernatio et sanitariae ordinationes Civitatum Foederatarum "programma ABC" promulgaverunt ut SCDI infectionis periculum per coitum imminuatur:
Hoc programma in Uganda optime successit, ubi SCDI praevalentia e 15% in 5% imminuitur. Programma tamen ABC longe est ab omnibus quae Uganda fecit, quia "Uganda semel utiles conceptiones ut sociale morbi stigma imminuatur experta est, licenter de sexualibus moribus loquendo, sine sepositis scholarum studentibus SCDI percussis, coelibibus aut coniugiis ut sibi probationes faciant et consultoribus utantur suadendo, meliore femineo statu faciendo, religiosis ordinationibus, enlisting et tribalibus sanatoribus coinvolvendis, et multis aliis" (Edward Green, medicus anthropologus Universitatis Harvardianae). Praeterea, ne conclusiva probatio aliquae ut solum in abstinentia fulta programmata in aliqua mundi civitate in imminuta VIDH infectione bene successerint dicere necesse est. Quamobrem, praeservativi usus iuxta abstinentiam ferventer monetur. Aliqua confusio a CNN conceptionis superpositione derivata est. Id est:
ABC conceptio vituperata est, quia fidelis infidelis coniugis coniux SCDI infectionis periculum habet. Coniunctionem CNN conceptionis cum ABC conceptione optimum praeventionis pulpitum constituturam esse multi cogitant.
Scientifica fundamenta
Syringas condividere vel eis reuti maximum infectionis non solum VIDH, sed etiam hepatitis B et hepatitis C, periculum repraesentat. In Civitatibus Foederatis Americae, tertia omnium novarum VIDH infectionum pars ad hunc permutationis modum reduci possunt, et paene 50 centesimae toxicodependentium hepatitem C habent.
Dorothea Ficquelmont
Aetas puellaris
Filia optionis Alexandri I imperatoris, Ferdinandi von Tiesenhausen (1782–1805) et Elisabethae Michaelis filiae, natae Kutuzova (1783–1839). Aetatem puellarem cum sorore maiore Catherina Revaliae apud aviam suam von Tiesenhausen contrivi. Anno 1811 Elisabetha Michaelis filia duci maiori Nicolao Theodori filio Chitrovo nupsit. Anno 1815 Chitrovo legatum Russicum apud ducem Tusciae creatus est et cum familia Florentiam migravit.
Pont-Remy
Pont-Remy est commune Francicum 1429 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Kimito
thumb|275px|Ecclesia municipii Kimitonis. Kimito (Finnice Kemiönsaari; Suecice Kimitoön) est municipium Finnicum fere 7 100 incolarum in Finnia Propria situm. Municipium constat ex insula Kemiö, in Sinu Finnico sita, excepta paeninsula Angelniemi inde ab anno 2009 ad Salam pertinenti. Maximae parti incolarum est sermo patrius lingua Suecica, aliis autem lingua Finnica. Urbes et municipia vicina sunt Hango, Pargas, Raseburgum, Sala Uscelensis, Sagu.
Quintus Fulvius Nobilior
Quintus Fulvius Nobilior (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 136 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.