cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lucius Decidius Saxa
De cursu honorum
Anno 49 a.C.n. in exercitu Gai Caesaris adversus Pompeianos militabat. 44 a.C.n. ab eodem Caesare tribunus plebis factus, dictatore mortuo unus e septemviris fuit qui e lege agraria ab Antoniis mense Iunio lata agros veteranis in Campania dividebant. Cui officio saepe alludit Cicero in Philippicis dum eum rapinae accusat. 42 a.C.n. Saxa cum Gaio Norbano octo legiones per Macedoniam in Thraciam ducebat, quae velut primum agmen triumvirorum exercitus dici possunt. Nam Octavianus et Marcus Antonius in Italia adhuc morabantur, a Sexto Pompeio, Staio Murco, Gnaeo Domitio, qui navibus pollebant, impediti. Ne tyrannicidae Brutus Cassiusque ex Asia venientes ultra procedere possent, Saxa et Norbanus angustias in Via Egnatia ultra Philippos  occupaverunt. Ita hostes ad longum incommodumque circuitum coegerunt : deinde antequam a tergo circumvenirentur Amphipolim sese receperunt ubi, urbe firmiter munita, reliquum exercitum expectabant. Victoria parta Decidius Marcum Antonium in provincias orientales imperii Romani secutus est.
Anno 41 a.C.n. cum in Aegyptum hiemandi causa proficisceretur, Marcus Antonius Decidium cum duabus legionibus Syriae praefecit. Nec satis caute providit : nam milites illarum legionum annis proximis in exercitu Pompei ac postea Gai Cassii militaverant. Itaque cum Quintus Labienus Parthorum copias ducens provinciam invasit, multi ad eum transfugerunt. A suis desertus Decidius Saxa victus et fugiens in Cilicia a persequentibus captus et occisus est.
Ganymedes
Ganymedes (Graece Γανυμήδης), sive Catamitus, in mythologia Graeca est heros divinus, cuius patria fuit Troia. Filius apud plurimos auctores est Troi Dardaniensis, ex quo Troia ipsa appellari putabatur, et Callirrhoae naiadis. Fratres sunt Ilus et Assaracus. Quaedam fabula dicit eum a Iove forma aquilae abduci ut baiulus poculorum in Olympo Monte mereat. Homerus eum pulcherrimum mortalium describit: "[Ganymedes] erat venustissimus gentis mortalium, et ergo dei sibi arripuerunt, ut Iovi vinum effunderet, suae pulchritudinis causa, ut inter immortales esset."
Ganymedes raptus
Mythus est exemplar paederastiae, moris socialis Graeci, coniunctione erotica civiliter accepta inter virum et iuvenem, catamitum appellatum.
De imaginibus
Una ex antiquissimis Ganymedis imaginibus est cratera figurarum rubrarum a Pictore Berolinensi factus, nunc in Museo Lupariensi conservatus. Zeus Ganymedem uno latere insequitur, cum iuvenis alio latere aufugit, trochum volvens et gallum cucurientem attollens. Pictor vasorum Athenis saeculo quinto fabulam mythicam saepe pingebant, quae ad symposium virorum tam apta erat, ad convivium iustum. Tractabatur mythus Ganymedis modis qui facile agnoscuntur, usitatis rituum procationis homoeroticae moribus depictus, ut in cratera a Pictore Achillei factus, ubi Ganymedes etiam cum gallo effugit. Ganymedes usitate pulcher iuvenis musculosus pingitur.
Palustria
Palustria (alia nomina: Palestrum) (Italiane: Palestro) est Urbs Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Ganymedes
Fontes antiqui
Ganymedes a variis auctoribus Graecis et Romanis ponitur:
Domuncula subrotata
Domuncula subrotata, vel habitaculum remulcatum, vel simpliciter domus mobilis, est structura praefabricata, in officina confecta super formam perpetuo adiunctam antequam ad situm transportetur, quae pro domicilio vel accommodatione temporaria adhiberi potest in uno loco, saepe perpetuo, sed moveri potest, causisque quidem legitimis interdum movetur.
Domus mobiles historicas tractorum periegeticorum origines partiunt, sed hodie inter se magnitudine et supellectibus magnopere differunt, tractis periegeticis imprimis pro domibus ad tempus vel feriis adhibitis. Domunculis autem subrotatis, post opus decorum, ad fundamenta caelanda effectum, sunt compages validae, axes, rotae, et nodi trahendi.
Index Asteroidum 225001-226000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 225001 ad 226000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Cuniculi Gibraltarenses
Cuniculi Gibraltarenses, paene ducentos annos praecipue ab Exercitu Britannico constructi, fecerunt ut Saxum Gibraltarense sit "verum leporarium cuniculorum quae arma ignifera, receptacula aeroplanorum, copias ammunitionis, castra stativa, et valetudinaria condiderunt." Gibraltaria, intra aream solum 2.6 milium quadratorum, cuniculos circa 34 milia longos habet, paene bis tantum longitudinis omnium viarum in territori. Primi cuniculi, saeculo duodevicensimo excavati, pro transitibus communicationis inter locos tormentorum erat, et arma intra adyta in septrionalem saxi faciem caesis condiderunt. Alii cuniculo saeculo undevicensimo constructi sunt ad accessum faciliorem ad remotos territorii regiones sinendum ac copias artificiososque aquaeductuum lacus accommodandos.
Pons Brooklynensis
Pons Brooklynensis est pons pendulus et ancorali fultus Novi Eboraci, qui in Flumen Orientale burgos Manhatam et Brooklynium iungit. Pons, die 24 Maii 1883 apertus, est primus Fluminis Orientalis transitus stabilis, qui tempore aperturae erat longissimus mundi pons pendulus, praecipua longitudine 1833.7 metra et strato 127 pedes supra aquam altam mediam. Sua prima nomina erant New York and Brooklyn Bridge ('Pons Novi Eboraci et Brooklynii') et East River Bridge ('Pons Fluminis Orientalis'), sed pons suum nomen hodiernum anno 1915 rite accepit.
Diaphenchelys pelonates
Diaphenchelys pelonates est anguilla familiae Muraenidarum et sola species sui generis. In aquis tropicis in Indonesia in Oceano Pacifico occidentali endemica est. A Ioanne E. McCosker et Ioanne E. Randall anno 1007 descripta est.
Salus publica
Salus publica, vel salus populi et sanitas publica, est "scientia et ars morbi prohibendi, vitae producendae, et salutis promovendae per nisus ordinatos et electiones scientes societatum, organizationum, publicarum et privatarum, civitatum, et singulorum." Quae minas medicas tractat secundum generales valetudinis hominum enodationes. Homines appositi esse possunt tam pauci quam manipulus, aut tam multi quam omnes nonnullarum continentium incolae, exempli gratia, in evagata pestilentia. Spatia valetudinis "statum plenae salutis corporis, mentis, et societatis, ac non solum absentiam morbi vel debilitatis" amplecti possunt, secundum Ordinem Mundi Sanitarium Consociationis Nationum. Salus publica rationes interdisciplinarias epidemiologiae, biostatisticae, et ministeriorum salutis contribuit. Salus circumiectorum, salus communitatum, salus morum, oeconomica salutis, ratio publica, medicina indemnitatis, salus mentis, et salus et valetudo occupationum sunt cognatae disciplinae magni momenti.
Hodierna valetudinis publicae rationes nituntur multidisciplinariis opificum salutis publicae hominumque professionalium gregibus, inter quos greges sunt epidemiologi, biostatistici, adiutores medici, nutrices salutis publicae, obstetrices, microbiologistae medici. Magistratus salutis circumiectorum vel inspectores salutis publicae, bioethicae periti, et adeo veterinarii auxiliari possunt.
Accessus ad curam valetudinis et rationes salutis publicae in civitatibus provectilibus sunt quaestiones difficiles quia infrastructurae salutis publicae iam formantur.
Raimundus Karoblis
Raimundus, vulgo Raimundas Karoblis (in pago Pasvalys natus die 14 Aprilis 1968) est legatus et politicus Lituaniae.
Raimundus Karoblis, Panevėžys in urbe educatus, alumnus est universitatis Vilniensis et universitatis Dalhousiana Halifaxiae in urbe Novae Scotiae. Legatus patriae Genavae apud Nationes Unitas usque in annum 2010, deinde Bruxellis apud unionem Europaeam. A mense Augusto 2015 minister vicarius a munitione, primo ministro Algirdas Butkevičius, sed a die 13 Decembris 2016 minister principalis a munitione meruit, primo ministro Saulio Skvernelis.
1100 Arnica
1100 , olim designationibus 1928 SD, 1950 BU, 1976 MK, 1979 HE, A904 XA, et A918 RD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Boris Mokrousov
Boris Andreae filius Mokrousov (Russice Борис Андреевич Мокроусов, tr. Boris Andreevič Mokrousov; in oppido Kanavino, nunc Novogardiae Inferioris parte, natus die 14 [27] Februarii 1909, Moscuae mortuus die 27 Martii 1968) fuit compositor Sovieticus, alumnus Conservatorii Moscuensis, auctor musicae nonnullorum carminum Sovieticorum notorum (e.g. "Вологда", "Заветный камень", "Когда весна придёт, не знаю", "Одинокая гармонь", "Марш защитников Москвы", "Сормовская лирическая"), Praemio Staliniano anno 1948 ornatus.
1100 Arnica
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1100 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Veveyse (districtus)
Veveyse (Francice District de la Veveyse, Germanice Vivisbach) est unus septem Friburgi pagi districtuum ibi Francice loquitur. Oppidum Châtel-Saint-Denis est caput huius districtus, cui 17'365 incolae et novem communia anno 2013 sunt.
Bournoncle-Saint-Pierre
Bournoncle-Saint-Pierre est commune Francicum 1'007 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Naussac (Avario)
Naussac est commune Francicum 320 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Gambarana
Gambarana (Italiane: Gambarana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Lingua Polabica
Lingua Polabica lingua ex linguis Indoeuropeis fuit et sub familia Slavica subsummata. Cum lingua Cassubica, lingua Sorabica, lingua Polonica, lingua Bohemica et lingua Slovaca Slavicum occidentale format.
Flavius Optatus
Flavius Optatus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 337) senator Romanus ac vir publicus fuit.
Munus
Flavius Optatus grammaticus et magister Valerii Liciniani Licinii Caesaris, filii Licinii imperatoris fuit. Hoc a Constantino imperatore victo Optatus ad novum dominum transiit et consul anni 334 factus est. Ob pulchritudinem uxoris magnam auctoritatem in aula Constantini habuisse dicitur. Primus omnium ab imperatore titulo patricii honoratus est. Anno 337 post mortem Constantini a militibus cum aliis necatus est.
1101 Clematis
1101 , olim designationibus 1928 SJ, 1928 WB, 1963 TG1, et 1969 TG1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1101 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Isicium Hamburgense
27 April 1883, The Sun (New York, NY), pg. 3, col. 3: NOT EATEN ON THE PREMISES. Hamburg Steaks and Pork Chops which Cost but Little and Are in Great Demand. "Give me six Hamburgers, four chops, half a pound of sliced ham and five cents' worth of pickles," said a bareheaded girl, as she entered a small store that stands near a towering cigar factory on Second Avenue. (...) "Those flat, brown meat cakes on that dish there are Hamburg steaks; the people call them 'Hamburgers.' They are made from raw meat chopped up with onions and spices, and are very good."
August 1885, The Caterer and Household Magazine, pg. 435, col. 1: "Innominatus" writes desiring the best mode of cooking a Hamburger Steak.
This dish, when well prepared, is, as our correspondent evidently knows, a dish not to be despised. Yet, as he says, the various cook-books, from Francatelli down, are generally silent regarding the mode of its preparation. We have tried a Hamburger cooked in the following method and know of no manner in which it can be improved.
A HAMBURGER STEAK. In the first place the steak itself must be good. Any economy practiced in this respect toward the Hamburger will be just as fatal to its excellence as to that of any other mode of cooking a steak. A good sirloin or a good rump, entirely free from any stringiness, should be used, and the proportion of fat, to lean, to please most tastes would probably be one fourth, or perhaps a little less, of the former and three-fourths of the latter. The meat should be minced very finely, and seasoned thus: For each half-pound of the meat add two teaspoonfuls of finely-minced onion, a half of a clove of garlic also chopped very fine, and pepper and salt, a half a teaspoonful of each of the two latter would probably suit most palates. After the seasoning is thoroughly mixed through it, the meat is to be formed into rather thin cakes and fried, on both sides, in butter, the pan, of course, being thoroughly heated before the meat is put in; when done, dish up and serve with the gravy poured over it, garnishing with Lyonnaise potatoes. Many persons may object to the addition of garlic and onion, and the steak can, of course, be prepared without them; yet in that case it is hardly entitled to the name of Hamburger. 23 April 1887, Newark (Ohio) Daily Advocate, pg. 3, col. 7: BEEFSTEAK JOHN. ONE OF THE ODDEST PLACES TO BE FOUND IN NEW YORK.
An Eating House Where Good Fare is Given to Hungry Folks at Remarkably Cheap Rates. But it Requires Curious Expe- dients to Manage the Business.
NEW YORK, April 20. -- "Walk right in, old man, we've got something for you!" It was a tottering chap of seventy or so who was thus hailed, and the speaker stood in the open doorway of a Bowery restaurant. A considerable share of the traffic in this famous street, good and bad, is done by portal solicitation, from the clothing store to the dime museum; but this time the place was a cheap eating house, and I wondered at it. The old man entered, and I followed him in.
"What you want," said the waiter who had half-seriously and half jocosely enticed the customer in, "is a Hamburger steak."
"Can I eat it?" was the nervous query.
"Can a kitten lap milk?" was the vociferous response.
We were in a locally noted establishment -- one worth description. In war times, a keen and thrifty Switzer, whose first name was John, opened a little place on the Bowery for the sale of pork and beans; and by giving more beans for less money than anybody else he acquired reputation, money and the nickname of "Pork-and-beans-John." Two or three years after the war, the demand for beans having subsided, John changed his location and his bill of fare; and public opinion, or whatever it may be called, change his nickname. He moved a few blocks up the Bowery and devoted his entire attention to broiling beefsteaks at low rated for hungry folks. John thought a steady diet of beefsteak was good enough for anybody, and he didn't pretend to cook anything else, except the few vegetables that went with the meat. Therefore, forgeting (sic) and putting altogether aside the bean period and its accompaniments, the Bowery fastened upon the steak broiler the name of Beefsteak John, and by that name has the Swiss been known ever since. (...) There is one inviolate beefsteak rule here. Every steak is cooked with onions. Appeal and protest make no difference. The steak must and shall be fried with onions, and a little wad of that odoriferous vegetable, hot and greasy, has to be served on the plate with the piece of meat. "Steak AND onions" is the chief article sold here, and it can't be varied to "steak, with an option of onions." Nevertheless, a modification very remarkable has been made by Beefsteak John in his business, and that was what the old man's attention was called to by the puller-in. A steak that can be sold at a profit for ten cents has some peculiarities of its own that distinguish it from a Delmonico tenderloin, and as John's patrons get along in years they are no longer able to chew up the leathery food. As an entire steak, of even the limited size known in this restaurant, cannot well be swallowed whole, the customers had to drop off, one after another, as they grew toothless. To supply a long-felt want Beefsteak John lately introduced the Hamburger steak. That is a formation of chopped beef, pressed into the shape of a steak, and fried brown. The dental damage done in days gone by or feared today may be estimated from John's statement that he sells and his guests devour 300 pounds of Hamburg steak daily, and his old original beefsteak trade has fallen off sadly. He feeds about 1,800 persons each day, and he looks prosperous.
25 April 1893, Syracuse (NY) Evening Herald, pg. 6, col. 2: A Hamburg steak is very nice with this sauce. As every good housekeeper should know, a Hamburg steak is not a steak at all, but a mince of beef moulded in flat balls, which are either fried or broiled, but must in any case be kept rare. It is an acceptable way in which to dispose of the tough end of a porter house steak, which should never be allowed to come on the table with the rest of the steak, but should be either minced for Hamburg balls or used in a stew. To season a pound and a half of Hamburg steak add a teaspoonful of onion juice, a liberal teaspoonful of salt and a saltspoonful of pepper. The meat must be minced as fine as sausage meat, and there should be neither fat nor sinews with it. A chopped onion minced very fine or a good sized shallot may take the place of the onion juice. The minced beef may now be moulded into little cakes and broiled, or, if you prefer, dipped into the yolk of egg and bread crumbs, and fried brown. This will keep it rare in the centre, as it should be. Indeed, a Hamburg steak is sometimes served at gentleman's suppers without cooking. It must then be made of the tenderest meat and garnished with anchovies, capers and parsley ,and highly seasoned. This practice of eating raw beef however, is not now recommended by physicians as it formerly was, when mothers often gave little children well seasoned scraped beef as a tonic.
Historia Boliviae
Historia Boliviae post Imperium Tiuanacuense casum coepisse dicitur, cum homines Aymara regionis Lacus Titicaca ab Imperio Incarum devincerentur. Ante victoriam Hispanicam, Qullasuyu factum erat una ex Andeanis imperii Incarum provinciis, dum humiles regionum septentrionalium orientaliumque terrae a liberis tribubus vagis incolebantur. Conquisitatores Hispani, ex Cusco et Assumptione advenientes, Francisco Pizardo duce, regioni saeculo sexto decimo imperare coeperunt. Inter plurimum regni Hispanici, terrae Boliviae Peruvia Superior appellabantur, a Regali Audientia Charcas administratae. Libertas rei publicae Bolivianae, primum anno 1809 petita, post sedecim belli annos constituta est, civitate sui iuris e Simone Bolivar liberatore die 6 Augusti 1825 appellata. Ex quo tempore Bolivia tempora instabilitatis politicae oeconomicaeque toleravit, atque varias provincias eius finitimis perdidit, inter quas Acrensis, partes Grandis Chaci, et eius litus Pacificum, unde civitas ora maritima hodie caret.
Isicium Hamburgense
1 August 1900, Eau Claire (WI) Evening Free Press, pg. 2, col. 3: Just an Ordinary Steak. "When in Hamburg, we supposed we must do as the Hamburgers did, so at our first meal there we asked for Hamburg steak," said the woman. "Besides, we wanted to see how that viand would taste upon its native heath, anyway. But to all our requests, couched in our best scholastic German, the waiter shook his head. Like many another prophet, the Hamburg steak was apparently without honor in its own country. At all events, our waiter hadn't heard of it. "Oh, well," we said, "just bring us an ordinary beef steak. But, lo and behold, when the meat was served there it was all chopped up and made into small cakes -- what Americans call, in fact, "Hamburg steak." To Hamburgers a Hamburg steak was an "ordinary steak." -- New York Sun.
"Aunt Babette's" Cook Book By Aunt Babette Cincinnati, OH: Block Publishing and Printing Company 1889 Pg. 56: HAMBURGER STEAK Is made of round steak chopped extremely fine and seasoned with salt and pepper. You may grate in part of an onion or fry with onions. For invalids, scrape the steak instead of chopping. Very fine indeed. -->
Prée-d'Anjou
Prée-d'Anjou est commune 1345 incolarum (anno 2018) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris. Conditum est die 1 Ianuarii 2018 per coniunctionem communium Amponiaci et Lainiaci.
7087 Lewotsky
7087 , olim designatione 1991 TG4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kenetho J. Lawrence, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7087 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sambal
Sambal (vocabulum Indonesium origine Iavanicum) est genus embammatum et conditurarum in arte coquinaria Indonesia, Malaesiana, Srilankensi adhibitum. Hodie e capsicis aliisque impensis conficitur, sed olim fortasse (capsicis non iam introductis) a Pipere retrofracto in insula Iava endemico.
Index communium praefecturae Axonae
Hic est index communium Axonae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 816 numero.
4903 Ichikawa
4903 , olim designationibus 1989 UD, 1953 FU, 1972 TM1, 1977 OG, 1980 BU4, et 1983 TG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshikane Mizuno et Toshimasa Furuta, astronomis apud urbem Kani versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4903 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Linguae Sorabicae
Linguae Sorabicae duae linguae (Lingua Sorabica Superior atque Lingua Sorabica Inferior) ex linguis Indoeuropaeis subsummatae sub familia Slavica sunt. Cum lingua Polabica, lingua Cassubica, lingua Polonica, lingua Bohemica et lingua Slovaca Slavicum occidentale formant.
Linguae Sorabicae in Lusatia (regione Germaniae) audiuntur.
Nauviale
Nauviale (Occitanice Nòuviala) est commune Francicum 552 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Dionysius Keefe
Dionysius, vulgo Dennis Keefe (natus die 17 Iunii 1951 Bloomington in urbe Illinoesiae) entheus idiomatis Zamenhofiani fautor et paedagogus Americanus est.
Actiones in rebus Esperanticis
Keefe Festivalia linguistica (Lingva Festivalo) instituit. Insuper cursus "BEK" (compendiaria versio significat aut Baza EKzercaro aut Baza Esperanto-Kursaro de quo certant periti) creavit necnon Methodum Valentianam (Valencia Metodo de lingva instruado) quando Valentiae in Hispania vixerat.
Anno 2011 autem esperantista anni honorarius sollemniter declaratus est a periodici Unda Esperantici moderatoribus. Causa fuit eius labor indefessus in Esperanticis provehendis in Sinis; praeterea inceptum de Insulis Esperanticis (Esperanto-Insulo) in Hainaniam introduxit.
Vitae Caesarum (Plutarchus)
Vitae Caesarum fuerunt opus biographicum a Plutarcho Chaeroneensi saeculo 1 exeunte scriptum. Hoc opus olim vitas Augusti, Tiberii, Caligulae, Claudii, Neronis, Galbae, Othonis, Vitellii comprehendit; e quibus "Vita Galbae" et "Vita Othonis" tantum supersunt.
Satriana
Satriana (alia nomina: Sartirana Lomellinorum) (Italiane: Sartirana Lomellina) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Machina mimeographica
Machina mimeographica (saepe mimeo imminutum) vel duplicator stincillosa est vile prelum typographicum quod atramentum per stincillam in chartam cogit. Ratio mimeographica cum ratione duplicatoris spirituali non confundenda est.
Machinae mimeographicae, cum duplicatoribus spiritualibus et hectographiis, fuerunt technologia communis ad parvos numeros duplicandos, ut in operibus officinarum, materiis docendi, et nuntiis ecclesiasticis. Prima fanzines per hanc technologiam propagari solebant, quia ratio divulgata et vilis erat. Annis autem 1960 exeuntibus, xerographia et impressio compensata machinas mimeographicas, duplicatores spirituales, et hectographia gradatim summovere coeperunt.
Usus stincillarum est ars antiquus, sed per chemiam, chartas, et prela, rationes rapide saeculo undevicensimo exeunte progrediebantur.
Tractum periegeticum
Tractum periegeticum, vel fortasse currus periegeticus, est vehiculum viarium, quod ad locum somnum praebentem trahitur ac tentorio commodius et tutius est, quamquam tentoria periegetica fiunt et venumdantur. Tractum periegeticum facultatem hominibus dat, ut domum in itinere vel ferias agentes habeant, deversoria vel deversoria vehicularia non petentes, et sinit ut ii degant in locis ubi deversoria absint. In nonnullis autem civitatibus tracta in locis designatis statui debent, ubi mercedes solvendae sunt.
Tracta periegetica et commeatus variant ab exemplaribus fundamentalibus, quae vix plus quam tentorium super rotas esse possunt, ad exemplaria conclavia continentes, supellectibus, apparatibus, et armis domesticis praedita. Praecipue in America Septentrionali, Europa, Australia, et Nova Zelandia adhibentur, et aliter sunt rarae. In Europa tracta periegetica et commeatus origines habuerunt inter Zingaros et greges actorum, qui in autocurris ab equis tractis plerumque degebant.
Le Bouchet-Saint-Nicolas
Le Bouchet-Saint-Nicolas est commune Francicum 258 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Naucelle
Naucelle (Occitanice Naucèla) est commune Francicum 2'017 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Udalricus Mendes
Manuel Udalricus Mendes (Lusitane Manuel Odorico Mendes), die 24 Ianuarii anno 1799 Urbe Sancti Ludovici in Maragnano natus et die 17 Augusti anno 1864 Londinii mortuus, fuit politicus et interpres Brasilianus.
Vita et opera
In Universitate Conimbrigensi educatus est. In Brasiliam revertit et independentia accepta multos annos ut diurnarius et orator politicis agebat. Anno 1847 Francogalliam migravit et studiis litterarum se dedit, Tunc Aeneidem Vergilii et Homeri poemata ambo versibus decasyllabis vertit, quae versio Lusitana plena prima fuit.
Colonizatio Americae Britannica
Colonizatio Americae Britannica (colonizatione ab Anglicis et Scotis non excepta) Iacobopoli Virginiae anno 1607 coepit, et summam potestatem attigit cum coloniae per omnes Americas constitutae fuissent. Britanni erant inter tres greges maximi momenti qui Americam colonizaverunt, et eorum imperium Americanum colonias Americanas Hispanicas potestate militaribus et oeconomicis aemulari coeperunt.
Carolus Braun
Carolus vulgo Karl Braun (natus die 20 Martii 1822 Hadamar in Provincia Giessa, mortuus die 14 Iulii 1893 Friburgi Brisgoviae) politicis atque scriptor Germanicus fuit.
Vita
Studiis Marburgi de philologia classica historiaque confectis Gottingae se iuribus dedicavit. Aquis Mattiacis iuris consultus creatus se tamquam scriptorem politicum producebat. Ei in animo erat luctari contra territoriorum Germanicorum multitudinem, pro unione nationali patranda necnon pro liberalismo in oeconomicis cedendo. Annis inter 1848 et 1866 in camera altera parlamenti Nassoviae senator erat et annis inter 1858 et 1863 vel eius praeses. Post invasionem Borussicam anno 1867 consiliarius iustitiae et advocatus in Tribunali superiore Berolinensi creatus est. Electus est in Parlamentum septentrionale et in Curiam Borussicam et anno 1871 in ipsam Diaetam Imperii Germanici. Ibi dux liberalium nationalium erat.
Anno 1880 autem transiit ad factionem secessionibus pronam, anno 1884 ad factionem Germanicam virorum liberaliter cogitantium. In diaeta sedebat usque annum 1887.
Braun anno 1858 cum aliis sic dictum Congressum oeconomicum nationalem fundavit cui ab anno 1859 praefuit. Anno 1873 moderator declaratus est periodici Berolinensis "Spenersche Zeitung", quae anno post periit. Anno 1879 Lipsiam commigravit tamquam advocatus in Tribulani regio unde anno 1887 rediit Berolinum; anno 1891 autem Friburgum eum vidit.
Opera
Inter scripta eius multa mentionis dignae sint: »Für Gewerbefreiheit und Freizügigkeit durch ganz Deutschland« (Francofurti 1858); »Parlamentsbriefe« (Berolini 1869); »Bilder aus der deutschen Kleinstaaterei« (editio tertia, Hannoverae 1881; opus eius magnum); »Während des Krieges. Erzählungen, Skizzen« (Hannoverae 1871); »Aus der Mappe eines deutschen Reichsbürgers. Kulturbilder und Studien« (Hannoverae 1874); »Eine türkische Reise« (Hannoverae  1876–77); »Zeitgenossen, Erzählungen, Charakteristiken und Kritiken« (Brunsvici 1877); »Randglossen zu den politischen Wandlungen der letzten Jahre« (Bidgostiae 1879, anonymo auctore); »Von Friedrich dem Großen bis zum Fürsten Bismarck. Fünf Bücher Parallelen zur Geschichte der preußisch-deutschen Wirtschaftspolitik« (Bidgostiae 1882). Ex anno 1888 edenda curavit folia »Vierteljahrsschrift für Volkswirtschaft«.
Vipstanus Messalla (orator)
Vipstanus Messalla, natus annis circiter 43/48, tribunus militum meruit anno 69 iuxta legionem VII Claudiam quo tempore Vespasianus imperium Romanum usurpare incepit. Mensibus Septembri et Octobri eiusdem anni Messalla ipse legionem direxit. Cui successor L. Plotius Grypus mense Novembri officium tribuni suscepit. Postea Messalla commentarios de expeditione Vespasiani scripsit quos Tacitus interdum in Historiis suis citat. Etiam in Dialogo eiusdem auctoris persona Messallae reperitur; ibi artem oratoris antiquiorem defendit. De anno mortis Messallae nihil scimus.
Vipstanus Messalla "claris maioribus, egregius ipse" fuit "et qui solus ad id bellum artis bonas attulisset" secundum Tacitum. Sed an fuerit filius L. Vipstani Poplicolae consulis anno 48, an potius Messallae Vipstani Galli non satis constat; an etiam pater illius L. Vipstani Messallae qui consul fuit anno 115.
Dioecesis Trevicensis
Dioecesis Trevicensis fuit dioecesis cuius sedes Trevicum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Lucius Gellius Publicola (cos. 36 a.C.n.)
Lucius Gellius Publicola erat vir Romanus senatorii ordinis qui bellis civilibus primum, fortasse ob familiares necessitudines magis quam ex firmo consilio, Brutum Cassiumque secutus est, post Philippensem pugnam ad Marcum Antonium transiit, cuius fidelis fautor usque ad mortem mansit. Consulatum anno 36 a.C.n. cum Marco Cocceio Nerva gessit.
De genere et vita privata
Lucius Gellius filius adoptivus consulis eiusdem nominis anni 72 a.C.n., frater uterinus (ambos Palla vel Polla quaedam peperit) Marci Messallae Corvini vulgo existimatur. Ipse Semproniam sororem Lucii Sempronii Atratini, Marci Antonii familiaris, uxorem duxit.
Multa nefanda facta de eo circumferebantur. Ab ipso patre stuprum cum noverca commisisse atque sibi insidias parasse accusatus, senatoribus consilio adhibitis absolutus est. Poeta Catullus quoque eum incesti insimulat atque ob amatoriam rivalitatem contumeliosis conviciis in Carminibus suis onerat : nam Gellius adulescens Clodiam, sororem Publii Clodii Puchri, adamasse videtur. Contra Horatius in Sermonibus Messallae fratrem honorifice memorat.
De cursu honorum
Certe iam anno 41 a.C.n. quaestor pro praetore Marci Antonii in Asia erat et denarios aureosque cudendos curavit, ex una parte capite Marci Antonii, ex altera capite Octaviani notatos.
Vardo
Vardo est traditionalis carrus ab equis tractus quo Zingari Britannici (Romanichal) pro domo uti solent. Hoc vehiculum, saepe camino praeditum, plerumque habetur ornatissimum, contortissimum, clarissime pictum, adeo inauratum. Videtur praeterea designatione artificiosa et opere ligneo exemplum culturae altae. Vardo maximam gratiam circa septuagensimos annos habebat, ab 1850 fere ad 1920. Quod autem hodie quaestui non iam adhibetur, sed in nundinis equestribus Romanichal per annum exhibetur, quarum meercatus equestris ad Appleby notissimus est.
Lucius Gellius Publicola (cos. 36 a.C.n.)
De cursu honorum
Anno 36 a.C.n. consulatum a triumviris designatus cum Marco Cocceio Nerva gessit. Actiaca pugna dextrae parti classis Marci Antonii praeerat. Nec quicquam de eo postea accepimus, e quo colligi solet sive in ipsa pugna sive paulo post Gellium obiisse.
Historia Cubae
Historia Cubae ad Cubam, insulam in Mari Caribico, proprie attinet. Quae insula ab hominibus variarum culturarum Mesoamericarum habitabatur, cum conquisitatores Hispani anno 1492 advenire inciperent. Omnem insulam mox vicerunt, rectioque Hispanica gubernatores ad coloniam ex Havana regendam creavit. Quae urbs anno 1762 breviter a militibus Britannis occupabatur antequam pro Florida reddita est. Nonnullae seditiones saeculo undevicensimo dicionem Hispanicam non deiecerunt; evenit autem e bello Hispano-Americano ut Hispani ex insula anno 1898 recesserunt, atque exercitus Civitatum Foederatarum tres et dimidium annos civitati imperabat. Libertas nationalis anno 1902 rite concessa est.
Res publica Cubana annis sub libertate assecta maiorem provectionem oeconomicam consecuta est, sed corruptio seriesque ducum tyrannicorum vigebant, usque ad eversionem Fulgentii Batista dictatoris a Motu 26 Iulii, quem Fidelis Radulphusque Castro Ruz annis ab 1953 ad 1959 per res novas Cubanas ducebant. Cuba tum civitas socialistica per factionem communisticam Cubanam gubernabatur, fratribus Castro iam ducibus. Cuba post res novas, negotiis internationalibus a Civitatibus Foederatis secreta, gradatim ad commercium et periegesim penetravit. Correctiones domesticae oeconomiam insularem nuper renovant.
The Catcher in the Rye
The Catcher in the Rye ('Exceptor inter secale') est mythistoria auctore J. D. Salinger, die 16 Iulii anno 1951 edita. Liber controversus, primum adultis editus, lectoribus adulescentibus gratissimus factus est propter eius materiam angoris adulescentium, solitudinis, et alienationis socialis. In paene omnes linguas maiores conversus est. Circa 250 000 exemplarium quotannis venduntur, totis venditionibus plus 65 milliones exemplarium. Holden Caulfield, protagonista mythistoriae, icon rebellionis adulescentium facta est. Mythistoria etiam multiplices tractat res identitatis, iuncturae, amissionis, coniunctionis.
Dioecesis Arianensis Hirpina-Laquedoniensis
Dioecesis Arianensis Hirpina-Laquedoniensis (Italiane: Diocesi di Ariano Irpino-Lacedonia) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Campaniae sita, suffraganaea Archidioecesis Beneventanae, cuius caput est Arianum Hirpinum, cum Laquedonia.
4904 Makio
4904 , olim designationibus 1989 WZ, 1974 TB, 1974 WC, et 1980 KF2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshikane Mizuno et Toshimasa Furuta, astronomis apud urbem Kani versatis, repertus est.
Dioecesis Arianensis Hirpina-Laquedoniensis
Dioecesi 43 paroeciae sunt.
The Catcher in the Rye
Mythistoria inter centum optimas mythistorias Anglicas post 1923 scriptas in Time comprehensa est, et a Modern Library et eius lectoribus una ex centum optimis mythistoriis Anglicis saeculi vicensimi aestimata est. Anno 2003, loco quinto decimo in The Big Read inspectione BBC perscripta est.
4904 Makio
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4904 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dioecesis Arianensis Hirpina-Laquedoniensis
Episcopus
Anno 2015 dioecesis a Episcopo S.E. Sergio Melillo regitur.
Historia
Dioecesis Arianensis Hirpina saeculo XI erecta est; Dioecesis Laquedoniensis saeculo XI; in plena unione die 30 Septembris 1986.
Limur
Limur seu Lemor   (alia nomina Lemma) (Italiane: Lemme)  est rivus Italiae, in  Pedemontio regione et in Provincia Alexandrina Statiellorum situm atque tributarius Urbae.
Toponyma
Toponyma latina rivi sunt: Limur -is, Lemor -is, Lemma - ae.
Nathaniel Parker
Nathaniel Parker, natus die 18 Maii 1962 Londinii, est actor, notissimus agenti Detective Inspector Thomas "Tommy" Lynley in serie televisiva The Inspector Lynley Mysteries.
Inceptum Manhattense
Inceptum Manhattense (Anglice Manhattan Project) fuit inceptum investigationis, a Civitatibus Foederatis subsidio Britanniarum Regni et Canadae ductum, quod prima arma nuclearia in secundo bello mundano fabricavit. Ab anno 1942 ad annum 1946, inceptum exercebatur a Leslie Lucos, Maiore Generali corporis ingeniariorum exercitus Civitatum Foederatarum; physicus J. Robertus Oppenheimer laboratorium Los Alamos in Los Alamos gubernabat, quod ipsas bombas elaboravit.
Quia pars incepti ab exercitu recta Manhattan District appellabatur, et nomine Manhattan paullatim totum inceptum dictum est, in principio Development of Substitute Materials (Fabricatio materiarum substitutarum) appellatum. Eo tempore hoc inceptum consilium Britannicum simile, Tube Alloys, complexum est. Inceptum Manhattense modeste anno 1939 ortum est, sed crescens denique plus quam 130 000 operariorum comrephensit et duobus milibus millionibus dollaribus constitit (fere 26 milibus millionibus dollaribus anni 2016). Plus quam 90 centesimae partes sumptûs destinatae sunt ad officinas construendas et materias fissiles fabricandas, et minus quam 10 centesimae impensae sunt in ispa arma creanda. Investigationes et fabricationes in plus quam triginta locis per CFA, Regnum Britanniarum, ac Canadam factae sunt.
France Albertus René
France Albertus René, praenominibus vulgaribus France-Albert (Victoriae in insula Mahé natus die 16 Novembris 1935; in eadem insula die 27 Februarii 2019 mortuus) fuit politicus insularum Seisellensium.
In Anglia educatus, alumnus fuit Collegii Regii Londiniensis et sodalis factionis laboris. In patriam reditus factionem populi unitam anno 1964 condidit. Primus minister a die 29 Iunii 1976 meret, praeside Iacobo Mancham, sed die 5 Iunii 1977, novas res movens, se praeses proclamavit. Quo officio viginti septem annos functus est dieque 14 Iulii 2004 renuntiavit, successore Iacobo Michel. Illis annis incursiones duas oppugnavit quarum primam anno 1979 legati Civitatum Foederatarum, alteram anno 1981 mercennarii Africae Australis promoverant. Amicitiis unionis Sovieticae et Tanzaniae excultis, evolutionem insularum Seisellensium prospere favebat. Factiones politicas contrarias a principio interdixit sed ab anno fere 1993 permisit.
Villa Biscotia
Villa Biscotia (alia nomina: Villa Piperatorum) (Italiane: Villa Biscossi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Galliabula
Galliabula (alia nomina: Haliavola) (Italiane: Galliavola) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Thysania
Thysania est genus papilionum familiae Noctuidarum.
The Inspector Lynley Mysteries
The Inspector Lynley Mysteries est series televisifica de Detective Inspector Thomas "Tommy" Lynley, 8th Earl ab Asherton a Scotland Yard, actus a Nathaniel Parker, et Detective Sergeant Barbara Havers, acta a Sharon Small. Primum televisione monstratus est die 12 Martii 2001, et primum confectus die 1 Iunii 2008, et continit viginti tres partes cinematographicas ubi omni parte cinematographica nonaginta minuta longa est.
Sól
Sól vel Sunna est dea solaris in mythologia Nordica. Filia Mundifare et frater suus est Måne, deus lunae. At finalier Sköll, deitas lupus Sól tenet.
Schola artis
Schola artis est institutio educationis quae artes oculorum, praecipue illustrationem, picturam, photographiam, sculpturam, et designationem graphicam, exprimit. Scholae artis saepe in his provinciis curricula elementaria, secundaria, postsecundaria (vel subgraduata), vel graduata (vel postgraduata) habent. Quae distinguuntur a maioribus institutionibus quae etiam maiores vel gradus in artibus oculorum offerre possunt, solum autem unam partem maioris gregis curriculorum (sicut artes liberales et scientiae). Schola Bellarum Artium in Francia, ex tempore cum constitueretur, fortasse est primum talis institutionis ordinatae exemplar, contra antiquam magistri et tironis traditionem.
Harrius Potter
Harrius Potter est series librorum phantasticorum septem ab Ioanna Rowling scriptrice Britannica compositorum, e quibus duo Latine redditi sunt. Libri incepta periculaque tractant magi adulescentis Harrii Potteri, necnon Ronaldi Vislii et Hermionis Grangerae, amicorum eius, qui artibus magicis apud Scholam Hogvartensem student. In his mythistoriis, Harrius variis modis opprimere conatur magum pessimum, Ducem Voldemortem, qui subigere necareve homines magia carentes vult, et mundum magicum, et omnes, inter quos praesertim Harrium ipsum, qui ei adversentur.
Disticha Catonis
Disticha Catonis, ita sicut opus Catonis maioris nuncupata sed re vera ab auctore quodam incognito saeculi fere IV congessa, sunt versus Latine compositi qui sapientiam popularem referunt.
Harrius Potter
Ex quo prima mythistoria, Harrius Potter et Philosophi Lapis, die 30 Iunii 1997 prolata est, libri maximas gratias a populo censoribusque acceperunt. Quaedam reprehensiones quoque ei datae sunt, inter quas de tono semper obscuriori. Usque ad mensem Iunium 2011, circa 450 librorum milliones venditae erant, et in 67 sermones series conversa est, inter quos Latinum, et omnes quattuor ex ultimis libris citius quam ullus liber unquam antea divulgatus venditi sunt.
Libris multa sunt genera attribuenda, inter quae phantasia et Bildungsroman (cum autem rebus mysteriis, thriller, adventure, romanticis), necnon culturae relationes. Ioannae sententia, principale librorum thema est mors, quamquam praecipue opus esse puerile habetur. Adsunt etiam argumenta alia multa, ut puta amoris atque opinionis praeiudicatae.
Editores libris fuerunt multi, quorum primum Bloomsbury in Britanniarum Regno et Scholastic Press in Civitatibus Foederatis, posteriusque alii per orbem terrarum. Anno 2011, libri per Pottermore, situm interretialem, forma ebook prolati sunt. Libri etiam in seriem pellicularum ex octo partibus constantem, septimo libro in duas partes scisso, societate Warner Bros. conversi sunt, quae est series pellicularum quae maximam pecuniam accepit omnibus temporibus, et cui numerosi actores Britannici partes gesserunt notissimi. Ex serie multum mercimonium ita ortum est, ut stigma Harrii Potteri magis quam $15 milliardis aestimetur.
Argumentum
Libri de Harrio Pottero tractant, orbo in mundo magia carenti (q.e. "Mugglensi") habitanti, qui undecimum annum agens se discit magum esse. Sua facultas magica, tamquam magorum omnium, innata est, quam ob rem advocatur ut artibus magicis apud Scholam Hogvartensem Artium Magicarum et Fascinationis studeat. Harrio hac in schola studente, plerique librorum casus accidunt. Quo Harrius per adulescentiam evolvit, eo reagere comperit coram suis impedimentis, quae ad res varias pertinent, puta magiam, animi commotiones, amicos inimicosque, examina scholaria, seque praeparandum, ut futuram cum Voldemorte concertationem bene possit agere.
Annus vitae Harrii omni libro ita unus narratur, ut narratio principalis inter annos 1991 et 1998 posita sit. Libri etiam veteris memoriae recordationibus sunt pleni, quae saepe instrumento magico "Pensieve" nomine describuntur.
Mundus a Rowling excogitatus non omnino a realitate disiunctus est. Quamquam mundi phantastici Narnia est universum parallelum, Middle-earth librorum The Lord of the Rings est mythicae res praeteritae, mundus autem magicus Harrii Potteri intra mundum exsistit verum. Quam ob rem multae sunt res in his libris vitae cotidianae similes vel eaedem, ut puta librorum loca multa, quae Londinii sita sunt et vera. Libri etiam multas Mugglensibus caecas arcanas vias et tabernas et Aedicia, necnon castellum Hogvartense, continent.
Primi anni
Harrius primum mundum magicum per semigigantem Rubeum Hagridum, saltuarium Hogvartense, noscit. Hagrid de historia ei loquitur, et Harrius discit parentes eius occisos esse a potestatis esurienti mago, Duce Voldemorte, qui et Harrium voluit caedere. Incantamentum autem, quo Voldemort usus est ad Harrium necandum, ita resultavit ut Voldemort evanuerit, licet causa hoc fabulae puncto nesciamus. Harrius cicatricem fulguri similem in frontem accepit, sed alioquin incolumis fuit. Mundo magico a Voldemorte servato, Harrius notissimus fit, statimque "Puer Qui Vixit" appellatus est. Iussu tamen Albi Dumbledoris, magi celsissimi, cum iam parentes non haberet, Harrio materterae Mugglensis (magia carentis) eius et avunculi domi vivere erat, Dominus et Domina Dursley nomine, qui iniucundi ei fuerunt et se magum esse non dixerunt, quod eum voluerunt "naturaliter" versari.
Hagrido adiuvante, Harrius se parat ad primum annum incipiendum, mundumque magicum ita invenit, ut multos locos lector ex gravissimis librorum reperiat. Ad Scholam Hogvartensem hamaxosticho it, quo meante duos eius amicos fidelissimos, Ronaldum Vislium, qui ex magna familia magorum provenit, Hermionemque Grangeram, ex familia Mugglensi, cognoscit. Harrius ad Scholam adventus, doctores Hogvartenses cognoscit, ex quibus Severum Snapem, cui Harrius maxime displicere videtur. Narratio primi libri concluditur secunda Harrii concertatione una cum Voldemorte, qui immortalitatis causa Philosophi Lapidem adipisci conatus est.
Libro Harrius Potter et Camera Secretorum, quo Harrii secundus annus apud Scholam Hogvartensem narratur, argumentum extenditur. Ronaldi minor natu soror, Ginnia Vislia, primum annum suum incipit, invenitque Voldemortis vetus diarium, quamquam id Voldemorti esse nescit. Mentis Ginniae Voldemort diario ita potitur, ut ea Cameram Secretorum aperiat et monstrum, quod ibi vivebat, liberet ad discipulos Hogvartenses Mugglensis originis adoriendos. Harrius praeiudicia contra Muggles magosque, qui a parentibus Mugglensibus geniti sint, animadvertit in mundo magico adesse, necnon Voldemortis violentiam saepe ad hos directam esse. Harrius se discit etiam serpentibus loqui posse, quod est res rara et saepe artibus nigris connexa. Vita Ginniae servata, monstro Camerae occiso, diario rupto, his omnibus ab Harrio factis, hic liber finitur.
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban ("Harrius Potter et Captivus Azkabani") Harrium sequitur dum tertium annum apud Scholam Hogvartensem agit. Solus est ex omnibus libris, quo Voldemort absit. Sirius Niger, sicarius et Voldemortis fautor (eum enim, ut Harrii parentes occideret, adiuvisse dicitur), ex Azkabano, carcare magorum, effugit ut Harrium necaret. Cum Harrius propter "Dementors" – creaturas nigras, quae hominis animam devorare possunt – laboret, Remum Lupin auxilii causa petit, doctorem Defensionis Contra Artes Obscuras. Remus Harrio difficilem magiam docet, qua se defendere posset. Harrium postmodo discit Remum Siriumque patris eius amicos fuisse, quartumque amicum, Peter Pettigrew, eum esse, qui Voldemortem iuvisset. Hoc in libro, thema alium magni momenti affirmatur: omne anno novus est doctor Defensionis Contra Artes Obscuras, nullo longius quam unum annum varias ob causas manente.