cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gaius Nautius Rutilus
Cursus honorum
Marcus Claudius Marcellus anno 287 a.C.n. una cum Marco Claudio Marcello fuit. Hoc anno Lex Hortensia promulgata est, qua leges conciliis plebis ferrentur.
Silly-le-Long
Silly-le-Long est commune Francicum 1'182 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Sorde-l'Abbaye
Sorde-l'Abbaye est commune 641 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Triesenberg
Triesenberg (Alemannice: Trisabäärg) est Lichtensteni commune 2'620 incolarum (anno 2014) Principati maximum quod ad superficiem pertinet. In hoc commune est statio nartationis Malbun.
Antras (Arigia)
Antras  est commune Francicum 62 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Lozzoya (flumen)
Aquae Lozzoyae optima sunt et ad urbem Matritum ductae sunt, bibendi gratia.
Appy
Appy  est commune Francicum 28 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Les Sorinières
Les Sorinières  (Britonice Kersoren) est commune 7253 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Ioannes Battle
Ioannes Battle  (natus in Bradford die 26 Aprilis 1951) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui inter alia minister fuit et a die 11 Iunii 1987 usque ad diem 6 Maii 2010 munere populi districti Ledesiae occidentalis in Parlamento Britannico functus est.
Gregorius Mulholland
Gregorius Thomas Mulholland (Mancunii natus die 31 Augusti 1970) est politicus Britannicus. Alumnus est collegium Sancti Ambrosii iuxta Altrincham et universitatis Eboracensis. Sodalis factionis Liberalis Democraticae, legatus est Parlamento Britannico a die 5 Maii 2005 usque ad 3 Maii 2017 pro circulo Ledesiae boreoccidentalis.
Sunflower Comitatus
Sunflower Comitatus (Anglice:  Sunflower County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 34369 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Indianola, die 15 Februarii 1844 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Mare Britannicum
Oceanus Britannicus sive mare Britannicum  sive et Manica  est pars Oceani Atlantici quod Angliam meridianam a Franciam septentrionalem separat, et Atlanticum cum Mari Germanico coniungit. Hoc fretum est circa 560 longum, et latitudine inter 240 km et 34 in Freto Gallico variatur. Minimum ex maribus humilibus circa dorsum continentis Europaei aream circa 75 000 km² comprehendit.
Francogallice la Manche nuncupatur (scilicet "manica") unde nomen Latinum "Manica";  Anglice saepius the Channel ("fretum") appellatur, plenius English Channel, unde semel Latine "Canalites Angliae" ; Bretonice Mor Breizh, scilicet "mare Britonum" vel "Britannicum".
Italus Ioannes Maria Salati natatione primus Oceanum Britannicum transivit, a Britannia ad Francogalliam, anno Domini 1817.
Meteoroides
Meteoroides (-is, neut.) est corpus parvum astronomicum saxosum. Meteoroidea aut singula aut in "pluvia meteororum" congessa spatium transeunt. Si terrae appropinquant minora, in atmosphaera combusta, a terrestribus meteora (-orum, neut.pl.) aut Latinitati classica "stellae labentes" nuncupantur. Maiora in terram cadunt atque a petrologis meteoritae appellantur.
8883 Miyazakihayao
8883 , olim designationibus 1994 BS4, 1978 NO5, et 1996 XB19 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8883 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Narimum
Historia
Narimum, anno 1596 ut arx conditum, anno 1601 statum urbis recepit. Locus arcis Narimensis bis (annis 1619 et 1632) mutatus est.
Ab anno 1638 Narimum locus exsilii factum est, quo nonnulli participes rebellionum Stephani Razin, Aemiliani Pugačëv, Decembristarum, etc., transportabantur. Inter alios rerum novarum cupidos, bolsevici Iosephus Stalin et Iacobus Sverdlov ibi anno 1912 in exsilio fuerunt.
Insigne urbis cum acipensero Rutheno pisce Narimo anno 1785 datum est. Anno 1925 Narimum statum urbis perdidit, et factum est vicus.
Arno Lustiger
Arno Lustiger (natus familia Iudaica in Bendzin die 7 Maii 1924; mortuus Francofurti die 15 Maii 2012) fuit rerum gestarum scriptor Germanicus oriundus e Polonia. Inter secundum bellum mundanum a nazistis vexatus ab anno 1943 usque ad annum 1945 in castris carceralibus mansit. Cardinalis Ioannes Maria Lustiger consobrinus eius erat.
Schallstadt
Schallstadt  est vicus et commune Badense-Virtembergense 6'054 incolarum (anno 2013).
Samus
Samus vel Samos (Graece Σάμος, Turcice Sisam) est insula et simul demus Graecus fere 34000 incolarum in Mari Aegaeo sita. Maxima urbs illius insulae et sedes administrativa hodie etiam Samos vocatur, antea nominibus "Bathy inferior" (Κάτω Βαθύ) vel "Portus Batheos" (Λιμήν Βαθέος) nota erat.
Administratio
Usque ad annum 2010 Samus una cum Icaria et Furni fuit pars nomi sive praefecturae Sami. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Aegaei Borealis et ad tres demos Samus, Icaria et Furni, qui ex coagmentatione pristinorum demorum exstiterunt, delata sunt. Ab anno 2011 Samus simul est demus (Δήμος Σάμου) et unitas regionalis (Περιφερειακή Ενότητα Σάμου) regionis Aegaei Borealis. Insulae sunt fere 34 000 incolarum. Sedes administrativa est urbs homonyma Samos, olim etiam Bathy inferius (Κάτω Βαθύ) sive Portus Batheos (Λιμήν Βαθέος) vocata.
Geographia
Insula Samus in Aegaeo orientali sita litori Asiae Minoris adiacet. Ab austro-oriente fretum longitutinis 6 km insulam a continente separat, quae loco, quo est minima freti latitudo, tantum 1.7 km ab Asia Minore distat. Fretum his diebus Fretum Mycales (Στενό τής Μυκάλης) vel Fretum Sami (Στενό Σάμου) vocatur (Turcice Dar Bogaz); appellatio antiqua fuit Septem stadia (Επτά στάδια). Insulae Icaria 19 km in occidentem, Chios 67 km in boreo-occidentem, Agathonesium 19 km in meridiem et Patmos 35 km in austro-occidentem versus sitae sunt.
Fere duas insulae partes colles sive montes altitudinis 150–900 metrorum tegunt. In montibus autem Cerces (Κέρκης) et Ampelos (Άμπελος) quaedam cacumina etiam super 900 metros surgunt; summus mons est Bigla (Βίγλα), qui in insula occidente arduus ex mari surgens altitudinem 1434 metrorum attingit. Fere una ex tribus insulae partibus (i.e. 160 km²) plana est.
A boreo-oriente Samus quaedam insulae non habitatae adiacent. Insula Samiopula, cui sunt quinque incolae, ante litus meridianum iacet.
Antiquitas
Ut effossionibus archaeologicis demonstratum est, Samos iam Neolithico incolis frequens erat. Propter portus naturales semper medius mercaturae locus fuit. Apud antiquos multis cognominibus ornata est: Anthemis ('florens'), Pitiussa ('insula pinuum'), Dryussa ('insula quercuum'), Cyparissia ('insula cupressorum'), Phillas ('frondosa'), Parthenia sive Parthenoarussa ('virginea'). Praeterea insula ob fictilia rubra nitidaque nota erat, quae "vasa Samia" Romani imitati esse videntur (vide etiam Terra sigillata). Ad summum potentiae fastigium insula Polycrate tyranno (532–522 a.C.n.) pervenit, qui classe sua imperii maritimi principatum obtinuit, postea autem a satrapa Persico Oroite pollicitationibus fallacibus in Asiam Minorem allectus captus et supplicio affectus est. Tria tum in insula Samo erant quae Herodotus maxima ex iis quae apud Graecos viderat iudicabat ː templum Herae (Heraïon), aqua a fonte per montem effossum usque ad urbem ducta, moles in portu. Quae omnia potentiam et divitias Samiorum ostendebant.
Anno 479 a.C.n. insula pugna Mycalensi dominatione Persica liberata se Foederi Delio coniunxit. Seditio incolarum anno 440 a.C.n. a Pericle oppressa et Samus iterum Athenarum socia facta est.
Bello Peloponnesiaco (431–404 a.C.n.) Samus in Athenarum partibus contra Spartam permanens portum classi Atheniensi promptum et opportunum praebuit, in primis post cladem in Sicilia acceptam cum Peloponnesii magna classe coacta civitates Graecas Asiae Minoris et insulas circumiectas ad "libertatem" provocabant ː anno 411 a.C.n. duces classis ibi coniuraverunt et regimen quadringentorum Atheniensibus imposuerunt. Cum vero Samiorum democratiam in oligarchiam mutare vellent, Samii fidem nautarum Atheniensium testati seditionem in exercitu moverunt quae quadringentos evertit. Novos strategos una cum Samiis sibi elegerunt atque spe societatis cum Persis exsulem Alcibiadem revocarunt atque statim strategum fecerunt. Democratia Atheniensium socia usque ad annum 404 a.C.n. permansitː tum dux Lacedaemoniorum Lysander bello victor incolas expulit et insulam exsulibus et oligarchis reddidit qui Spartae favebant.
Postquam Samus anno 387 a.C.n. denuo in dicionem Persarum venit, anno 365 a.C.n. Timotheus dux exercitus Atheniensis urbem per decem menses oppugnatam cepit, omnes incolas fugavit, et colonos (κληροῦχος) Atticos in insula sedes collocare iussit, qui, ut inscriptionibus elucet, rem publicam sive polin propriis magistratibus instructam condiderunt.
Demum Alexandro Magno mortuo insula a Perdicca Samiis reddita est anno 322 a.C.n..
Postea insula ad tempus sub postestate Ptolemaeorum fuit, una cum Antiocho Magno et Mithridate contra Romam pugnavit et anno 84 a.C.n. cum provincia Romana Asia coniuncta est.
Medium aevum
Samus pars Imperii Romani Orientalis fuit. Ab anno 1304 ad 1329, et ab 1346 ad 1475, colonia Genuensis facta est. 1475 demum, quod post Constantinopolim captam Genuenses impetui Imperii Ottomanici resistere non iam potuerunt, paene omnes incolae insulam reliquerunt, qorum maxima pars Chium, quae tum adhuc colonia Genuensis fuit, alii in Asiam Minorem emigraverunt. Eodem tempore in insula pestis exorta est, ubi paucissimi homines, qui se in montes recesserunt, relicti sunt.
Dominatio Ottomanica
Saeculo XVI medio res meliores factae sunt. Ut homines denuo in insula sedes collocarent, varia privilegia concessa sunt: Praetori navali Luzzalo (Kilic Ali) Bassae, qui insulam administravit, per omnem vitam vectigalia omnia constituta sunt; insula autonomia gaudebat; novis colonis, quorum multi filii fuerunt illorum, qui olim ex insula emigraverant (sic dicti Chiosamii), possessio fundi et libertas vectigalium per septem annos concessae sunt, praeterea posthac vectigalia minuta. His rationibus insula paulatim incolis copiisque rursus increvit.
Laurentius Booth
Laurentius, vulgo Lawrence Booth (natus circa annum 1420; mortuus anno 1480) fuit politicus et clericus Angliae. Alumnus universitatis Cantabrigiensis, anno 1450 magister factus est aulae Pembrochiae in eadem universitate, quod munus usque ad mortem retinuit. Episcopus Dunelmensis ab anno 1457, archiepiscopus Eboracensis ab 1476 usque ad mortem. Confessor fuit regi Eduardo IV.
Samus
Res novae
Anno 1770 in Graecia seditiones contra Imperium Ottomanicum ortae sunt, quae nomine Orlophica memorantur et ab Imperio Russico adiutae sunt. Post classem Ottomanicam prope Çeşme (Graece: Κρήνη) a navis Russicis funditus deletam insula ab anno 1771 ad 1774 ad Russiam pertinuit. Quamquam Samus postea sub dicionem Imperii Ottomanici revertit, tamen pace condiciones mercaturae opportunae constitutae sunt: Negotiatoribus Samiis merces suas, imprimis oleum et vinum, primo Smyrna et Constantinopoli, postea etiam in Russia, in Aegypto et in Europa vendere licuit. Portus creverunt, inter quos maximus Limen Batheos (Λιμήν Βαθέος), hodierna urbs Samos.
Bello rerum novarum Graeco (1821–1829) Graeci prope Samum Constantino Canare duce gravem victoriam navalem super Turcas vicerunt (1824). Tamen insula anno 1830 Imperio Ottomanico reddita, sed caput principatus facta est, quae larga autonomia gaudebat. Anno 1908 incolae rursus rebellaverunt, anno 1912 copiae Turcicae insulam reliquerunt, cum bellum contra regnum Italiae ortum est. Anno 1913 Samus demum pars regni Graeciae facta et posthac fortunas huius civitatis passa est.
Res oeconomicae
Rei rusticae administratio maximos reditus fert, imprimis vinum, uvae passae oleum et a saeculo vicesimo etiam tabacum. Post secundum bellum mundanum multi incolae insulam reliquerunt, ut in urbibus continentis aut in aliis terris victus quaererent. Periegesis tandem, quae annis 1980 coepit, discessum finivit et nonnullos commovit, ut in insulam redirent. Incendiis autem anni 2000, quae latas insulae regiones vastaverunt, rursus multi incolae fugati sunt et industria, mercatura et periegesis ad tempus detrimenti ceperunt.
Samus aëroportum habet. Anno 1999 paene 160 000 hominum insulam visitaverunt. Numerus periegeticorum inter 2001-2005 valde deminutus postea denuo auctus est ita, ut ab anno 2007 quotannis fere 130 000 hominum in insula commeatum peragerent. Res memoria digna apud visitatores grata est "poculum Pythagorae", quod dicitur.
Reliquiae antiquitatis
Maxima reliquiarum pars in et circa Pythagorium invenitur, quae urbicula supra moenia et moles Sami urbis antiquae a Polycrate erectae aedificata est. Ibi etiam fossa a quodam Eupalino Megarensis visitur, per quam aqua a magna fonte derivata ab hostibus secura in urbem deduci potuit.
Etiam gymnasium urbis hellenisticum una cum reliquiis stadii et thermarum Romanarum effossa sunt.
In planitie ante urbem antiquam sita est Heraeum, sanctuarium maximi momenti Herae deae dicatum. Dipteros aedes tempore Polycratis aedificata ad maxima templa Graeca pertinet. Fundamenta antiqua maxima ex parte conservata unam solam columnam adhuc stantem ferunt.
Iacobus Puccini
Iacobus Puccini, plene Iacobus Antonius Domenicus Michael Secundus Maria Puccini (natus Lucae die 22 Decembris 1858; obiit Bruxellis die 29 Novembris 1924), fuit compositor Italicus cuius operae, praecipue La Bohème, Tosca, et Madama Butterfly, sunt inter operas saepissime in scaenam positas. Habetur a multis viris doctis gravissimus theatri lyrici compositor Italicus post Iosephum Verdi. Nonnullae eius ariae, sicut "O mio babbino caro" in Gianni Schicchi, "Che gelida manina" in La Bohème, et "Nessun dorma" in Turandot, factae sunt partes culturae popularis.
Gaius Servilius C.f. Geminus
Gens
Avus eius Publius Servilius Q.f. Geminus consul annorum 252 atque 248 a.C.n. erat. Pater eius praetor eiusdem nominis XV annos in captivitate fuisse dicitur. Frater Marcus Servilius C.f. Pulex Geminus ei anno 202 consul successit.
Iacobus Puccini
Puccini ad compositores Italianos "scholae iuvenilis" (Giovane Scuola) pertinuit.
Gaius Servilius C.f. Geminus
Cursus honorum
Anno 210 a.C.n. Pontifex fuit. Anno 209 aedilis plebeius fuit et anno 208 aedilis curulis. Anno 203 consul una cum Gnaeo Servilio Cn.f. Caepione provinciam Illyricum accepit et patrem liberavit. Praeterea contra coniurationem egit. Anno 202 frater Marcus Servilius C.f. Pulex Geminus eum dictatorem nominavit. Anno 201 Xvir ad agros dividendos in Samnio et Apulia fuit. Anno 194 templum Iovis Veiovis dedicavit. Anno 183 a.C.n. pontifex maximus nominatus anno 180 mortuus est.
Ludovicus Renatus Tulasne
thumb|right|250px|Ludovicus Renatus Stephanus Tulasne Ludovicus Renatus Tulasne seu Edmundus Tulasne (Francogallice: Louis-René Tulasne; natus die 12 Septembris 1815 in Azay-le-Rideau - mortuus die 22 Decembris 1885 in Hyères) fuit botanicae et mycologiae peritus Francicus.
Vitae
Ludovicus Renatus Stephanus Tulasne, senior frater Carolus Tulasne (1816-1884). Docuit botanicam apud Museum Nationale Historiae Naturalis Lutetiae (1842 - 1872) et socius Academiae scientiarum Francicae ab anno 1854 fuit.
Itinera
In itineribus eius annorum 1816, 1822 et 1830, Tulasne et Augustus Franciscus Cesarius Prouvencal de Saint-Hilaire ad Americam Meridionalem vaserunt ut floram Braziliensem cognoscerent.
Repton
Repton est oppidum Derbiensis comitatus in Anglia. Saeculis VII, VIII, IX sub regno Merciae domus regia et monasteria virorum feminarumque hic fuerunt. Dioecesis Merciensis anno fere 656 condita Repton in oppido breve temporis spatium sedem habebat, sed anno 669 in Lichfeldiam remota est. Reges Merciae Aethelbald et Wihtlafius huiusque nepos Wistanus hic sepulti sunt.
Anno 873/874 exercitus Vicingorum, qui eo tempore Angliam obsedebat, ad oppidum Repton hibernavit. Castra Vicingorum sepulturaque hominum fere 264 iuxta ecclesiam Sancti Wystani in oppido hodierno effossa est.
Iuxta oppidum Repton schola Reptonensis, anno fere 1559 condita, etiam hodie floret.
Antonius Zeilinger
Antonius Zeilinger (natus Riedae die 20 Maii 1945) est physicus Austriacus, qui mechanicae quanticae studet. Professor emeritus physicae est Universitatis Viennensis et scientista senior Academiae Scientiarum Austriacae. Anno 2022, una cum Alano Aspect et Ioanne Clauser, Praemio Nobeliano physicae laureatus est. Zeilinger lauream ob experimenta accepit, quae de photonibus et statibus quantalibus intricatis, qui dicuntur, fecerat. Praeterea et teleportationem quanticam probavit, et theorema Bellianum experimentis exquisivit.
Opera
Zeilinger plus quam 550 scripta scientifica composuit, quorum 500 a peritis probata sunt, et sedecim saepissime citantur.
Iuba I (rex Numidiae)
Iuba I, filius Hiempsalis II cui anno 60 a.C.n. successit, mortuus 46 a.C.n., erat rex Numidiae orientalis,  qui bello civili Romano Pompeianae factionis socius fuit adversus Caesarianos. Ac primo anno 49 a.C.n. victor fuit et legatum Caesaris Curionem occidit et exercitum eius delevit. Tum Pompeiani eum regem appellaverunt, Caesariani contra eius inimicos Mauros Bogud et Bocchum II reges appellaverunt. Anno 46 a.C.n., cum Scipione ad Thapsum ab ipso Caesare victus Iuba ne domum rediret a Publio Sittio et Boccho, qui regnum suum invaserant, impeditus est. Itaque omni spe destitutus, sibi ipse mortem conscivit : cum Marco Petreio legato Scipionis bene cenati ambo velut gladiatores inter sese pugnaverunt atque mutuo gladiorum ictu ceciderunt.
Trematon
Trematon est vicus comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis et unum antiquorum maneriorum septemdecim ducatus Cornubiae. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1086.
Hammersmith Is Out
Hammersmith Is Out (fere Latine  ) est pellicula anno 1972 edita et a Petro Ustinov creata et ducta. Hac in pellicula agunt inter alios:
Volfgangus Haas
Volfgangus Haas (Dulci valle die 7 Augusti 1948 natus) est archiepiscopus catholicus urbis suae natalis Vadutiensis. Antea ab anno 1990 usque ad annum 1997 Curiae Raetorum episcopus (Dioecesis Curiensis) fuerat sed theologiae suae vetustae et controversiarum causa secundum principium promoveatur ut amoveatur archiepiscopus factus est.
Georgius (princeps Graeciae)
thumb|right|Princeps Georgius Georgius (Graece Γεώργιος; natus Corcyrae die 24 Iunii 1869; mortuus Sancto Clodoaldo Franciae die 25 Novembris 1957) fuit princeps Graeciae et gubernator Rei Publicae Creticae.
Fuit filius secundus regis Georgii I uxorisque eius Olgae. Anno 1898 electus est a Magnis Potestatibus ut gubernator fieret insulae Cretae, quae usque ad hunc annum fuerat praefectura Imperii Ottomanici. Hoc munus tenuit a die 18 Novembris 1898, sed die 12 Septembris 1906, res novas ab Eleutherio Benizelo aliisque motis, Georgius dimissionem praetulit et ab insula discessit; in loco suo acceptus est ut gubernator vir publicus Graecus Alexander Zaimes.
Die 21 Novembris 1907 Lutetiae in matrimonium duxit principissam Mariam Bonaparte, psychologam discipulamque Sigismundi Freud, et ex ea genuit: thumb|left|Principissa Maria Bonaparte
Marcus Valerius Maximus Potitus
Marcus Valerius Maximus Potitus (natus saeculo 4, mortuus post annum 286 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Cursus honorum
Marcus Valerius Maximus Potitus anno 286 a.C.n. una cum Gaio Aelio Paeto consul fuit. Hoc anno de Lege Hortensia, qua leges conciliis plebis ferrentur, acriter certatum est.
Augustus (imperator)
Ὀκταούιος Augustus (nomine nativo "Gaius Octavius," adoptione "Gaius Iulius Caesar Octavianus," moriturus "Imperator Caesar Divi filius Augustus," post mortem "Divus Augustus"), Graece Γάϊος Ὀκταούιος, denuo Καῖσαρ Σεβαστός θεός (i.e. "Gaius Octavius", "Caesar Augustus deus"), natus die IX Kal. Octobribus, M. Tullio Cicerone C. Antonio Hybrida consulibus, sive 23 Septembris 63 a.C.n., mortuus die XIV Kal. Septembribus, M. Iunio Silano Torquato L. Norbano Balbo consulibus, sive 19 Augusti 14 p.C.n., fuit dictatoris Gaii Iulii Caesaris heres et bellorum triumviratus secundi victor, qui ab anno 723 a.V.c 30 a.C.n. usque ad mortem Imperio Romano praefuit. Seriem imperatorum vel Caesarum qui Romanis modo monarchico imperaverunt condidit.
Solzennum
Solzennum (Francogallice Soudan, Gallonice Soudan, Britonice Saoudan) est commune 2058 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Augustus (imperator)
De origine et nominibus
A parentibus "C. Octavius" nominatus est; cui nomini addere licet, secundum Suetonium, cognomen vel agnomen "Thurinus" e regione ubi parentes habitabant:
A Gaio Iulio Caesare, matris avunculo, per testamentum adoptatus, nomen "C. Iulius C. f. Caesar" a 44 (quo anno ille necatus est) gessit, sed a 42 "C. Iulius Divi f. Caesar" (C. Caesare iam inter deos recepto); ab anno fere 31 vel antea "Imperator Caesar Divi f.". His appellationibus a quibusdam additur "Octavianus", quo agnomine commemoratur gens eius originalis. Die 16 Ianuarii 27, Senatus agnomen honorificum Augustus ei concessit; abeo appellatus est "Imperator Caesar Divi f. Augustus," idque nomen usque ad mortem gessit. Post obitum inter deos receptus, Divus Augustus appellatur. Mensis Sextilis quoque est nominata ex Augusto. Qui nominibus simplicibus uti velint Octavium usque ad 44 a.C.n. nuncupant, Octavianum inde ad 27 a.C.n., at postea Augustum (Graece, , sive ).
Iuvenis et triumvir
Patre anno 59 a.C.n. mortuo, mater L. Philippo nupsit. Ei erat una soror, nomine Octavia Minor. Octavius duodecimum annum agens aviam Iuliam defunctam pro contione laudavit; qua mortua vitricus L. Philippus cum matre iuvenem educandam curavit. Hic togam virilem curulis legati die 18 Octobris 48 sumpsit eodemque tempore ad Collegium Pontificum electus est, loco L. Ahenobarbi nuper mortui usurpato. Etsi rei militaris expers militaribus donis anno 46 triumpho Caesaris Africano adiudicatus est; pro Caesare ludis scaenicis tam Latinis quam Graecis ostentatis praesedit; M. Agrippae a pueritia amicus, clementiam pro fratre L. Agrippa, Catonis sectatore iamque Caesaris captivo, postulavit. Paulo postea aegrotabat, sed mox Caesarem in Hispanias adversus Cn. Pompeium per infestas hostibus vias, naufragium etiam passus, cum paucis comitibus subsecutus est.
Caesar expeditionem in Dacos et inde in Parthos intendens, Octavio ad has res praeparandas Apolloniam praemisso, Idibus Martiis 44 a.C.n. necatus est. Octavius, qui litteras de morte avunculi statim a matre recepit, an ad exercitum eo tempore in Macedonia collocatum, praefecto M. Acilio, properare oporteret dubitavit; statuit autem in Italiam redire. Lupias igitur indeque Brundisium profectus certior factus est seipsum heredem Caesaris principalem esse. Vitrico eum per epistulas hereditatem nomenque Caesaris abicere suadente, matre dubitante, Octavius accipere patremque adoptivum vindicare decrevit. Neapolim et inde Romam sine mora progressus, laude fideque legionum et clientium Caesaris graduatim congestis, die 6 Maii 44 in urbem advenit. Ibi a M. Antonio solo consule, dictatoris mortui equitum magistro primum sicut cliens, mox sicut aemulus receptus est. Anno 44 exeunte Antonius ad Galliam Cisalpinam recessit, quam provinciam suam (contra D. Brutum Caesaris sicarius) frustra reclamabat. "Octavianus" (sic enim abhinc oportet nuncupare) iussu senatús ibi die 21 Aprilis 43 cum consule Aulo Hirtio in proelio iuxta Mutinam Antonium aggressus est, bono successu. Decimo Bruto autem ob victorias a Senatú laudato et elevato, Octavianus Romam cum exercitu aggressus est consulatumque (Hirtio et Pansa in proeliis mortuis) pro se et cognatum Q. Pedium die 17 Augusti 43 reclamavit. Mense Octobri, Bononiam profectus, se cum Marco Antonio Marcoque Lepido triumviratu iunxit; qui mox sicarios a Roma expulserunt multosque alios, ad numerum duorum milium tam senatorum quam equitum, in proscriptionibus damnaverunt. Proscripti sunt Cicero (et fugiens statim necatus), L. Caesar Antonii avunculus (sed postea exculpatus), L. Lepidus Paullus M. Lepidi frater, qui apud Marcum Iunium Brutum effugit.
A die 1 Ianuarii 42 a.C.n., C. Caesare decreto Senatús inter deos numeratus, Octaviano se "Divi filius" nuncupare licuit. Mense Octobri eiusdem anni ille cum Antonio et M. Agrippa bis in proelio iuxta Philippos M. Brutum et C. Cassium debellaverunt, qui ambo mortem sibi consciverunt. Octavianus ipse, in proelio haud bene meritus, contra inimicos devictos se crudelem monstravit. Quo facto imperium inter triumviros depertitum est, Gallia, Hispania et Italia Octaviano attributis, Lepido Africa et Sicilia, Antonio Aegyptus. Octavianus Romam rediit, ubi eum reginam Cleopatram, amatam quondam Iulii Caesaris, uxorem duxisse Octavianus nuntiavit Romae, et autem Antonium non esse virum verum Romanum, cum reginae Aegyptiae provincias Romanas dedisset; bellum contra eum non itaque civile fore. Antonius autem Caesarioni, filio Cleopatrae Caesarisque, favit, annoque 31 a.C.n. ad Actium pugna navali contra Octavianum decertavit. Octavianus et Agrippa eum vicerunt et Antonius Cleopatraque mortem sibi consciverunt. Aegyptus autem provincia Octaviani, paene regnum clientele, sub praefectis fiebat, qui equestrem ordinem ab eo obtinuerant hanc ementissimam terram ad administrandam; senatores ne itinera eo facerent vetiti sunt.
Imperator
Post Actiacam Pugnam, Octavianus exercitum suum dimisit. Consulatus quinquennium gessit, sed anno 27 a.C.n. potestates Senatui reddidit honores et gratias exspectans, cum bella civilia longa finivisset. Tunc et clipeus virtutis ei datus est. Senatus etiam ei imperium proconsulare Hispaniae, Galliae, Syriae, et Aegypti dedit—duodecim de viginti-duo provinciis in toto. Legatos Augustus misit pro praetore ad suas provincias administrandas. "Per consensum omnium universorum potitus rerum omnium" ipse scripsit. Alteri legati proconsulibus, quibus provinciae sine copias a senatu mandatae erant, responsa respectaverunt, quae ad legatos Augusti ab eo data erant.
Etiam appellationem Augusti enim senatus dedit ac titulum Principis Senatus, quod ei dabat primam in Senatu Romano vocem. Augustus autem publice Princeps appellari maluit. Anno 23 a.C.n., consulatum repudiavit et tribunatum iniit nomine tribunicia potestas (quia patricius adoptione fuerat). Pontificem autem maximum esse necesse ei vidit. Patronus omnium incolarum Italiae et regnarum clientelium autem fiebat, auctoritate, non potestate maiorem esse quam ceteros nobiles voluit. Et quia divitissimus omnium esset, et nomen Caesaris tulerit, id adipisci potuit.
Augustus magna cum sagacitate prudentiaque primum locum rei publicae gessit. Cum custodes habuerit, tamen erant secretos. Natura infirme exercitus non ipse duxit—bis id conatus—sed Germanicum et Tiberium in Germanos misit.
Under Milk Wood
Under Milk Wood (fere Latine  ) est pellicula anno 1972 edita et a Andrea Sinclair secundum opus radiophonicum a Dylan Thomas anno 1953 editum (vide Under Milk Wood) creata et ducta. Hac in pellicula agunt inter alios:
Augustus (imperator)
Imperator
Augustus in oriente imperium in Armenia instituit, et pacem cum Parthis composuit. Roma sub eius imperio placidissima et felicissima habebatur.
Apud Suetonium, "urbem neque pro maiestate imperii ornatam et inundationibus incendiisque obnoxiam excoluit adeo, ut iure sit gloriatus marmoream se relinquere quam latericiam accepisset." Novam curiam, novas aedes, et Theatrum Pompeii aedificavit. Etiam Augusto patrono artium, poetas, pictores, sculptores archictectosque adiuvit. Patronus Gaius Maecenas, rerum scriptor Livius, et poetae Ovidius, Propertius, Tibullus, et praecipue Horatius Vergiliusque sub imperio floruerunt.
Familia et successio
Octavianus Claudiam, P. Clodii Pulchri et Fulviae filiam, in matrimonium duxit, sed intactam matri remisit. Postea Scriboniam uxorem duxit, e qua genuit Iuliam. Iulia Maior sola est filia Augusti. Sed Scriboniam quoque reiecit ut Liviam, filiam Marci Livii Drusi Claudiani Aufidiaeque, duceret.
Tempore mortis Augusti, ad liberam rem publicam reverti cum non potuissent, successorem invenire necesse erat. Ab Augusto primus antepositus erat Marcellus, vir filiae Iuliae, sed Marcellus obiit, fortasse veneno necatus, anno 23 a.C.n.. Post mortem Marcelli, Iulia Marco Agrippae nupsit. Liberi erant Gaius Caesar, Lucius Caesar, Iulia minor, Agrippina maior, et Postumus Agrippa (qui natus est post mortem Agrippae). Augustus Gaium Luciumque adoptavit favitque Neroni Claudio Druso et Tiberio, filiis uxoris suae Liviae. Drusus anno 9 a.C.n. et Gaius Luciusque annis 2 et 4 mortui sunt. Tiberius et Postumus ab Augusto adoptati sunt; Augusto autem mortuo, Tiberius Postumo necato principi successit.
Augustus mortuus inter divos a Senatu relatus est. Appellatio eius omnium imperatorum sequentium appellatio facta est.
Indoles
Augustus erat "cibi minimi . . . atque vulgaris fere," secundum Suetonium. "Secundarium panem et pisciculos minutos et caseum bibulum manu pressum et ficos virides biferas maxime appetebat. Vescebatur . . . quocumque tempore et loco quo stomachus desiderasset," additque auctor verba nonnulla ex epistulis Augusti: "Nos in essedo panem et palmulas gustavimus;" "dum lectica ex regia domum redeo, panis unciam cum paucis acinis uvae duracinae comedi;" "in balineo demum post horam primam noctis duas buccas manducavi prius quam ungui inciperem." Interdum ante initum vel post dimissum convivium solus cenitabat. Vini parcissimus erat: "Quotiens largissime se invitaret, senos sextantes non excessit, aut si excessisset, reiciebat"; maxime delectatus est vino Raetico, sed pro potione extra cenas sumebat perfusum aqua frigida panem aut cucumeris frustum vel lactuculae thyrsum aut malum. Talia Suetonius; secundum Plinium uvas passas Raeticas "ex Veronensium agro" praetulit; vinum autem minime Raeticum, potius Setinum.
Si una cum nepotibus Gaio et Lucio cenavit eos in imo lecto assidere mandavit. Cum libertis minime cenavit. Locutiones sermonesque Augusti nonnullos Suetonius refert, inter quos hanc similitudinem: "Celerius quam asparagi cocuntur."
Schechingen
Schechingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense  2'296 incolarum (anno 2013).
Pluvia meteororum
Pluvia meteororum est catena meteoroidium quae aut Telluri aut alio planetae certis anni stationibus appropinquant. Pluviae meteororum a Tellure visae e constellationibus, in quibus ortas esse videntur, nomina habent, e.g.:
Keith Vaz
Keith Vaz (natus in familia oriunda ex India in Aden Iemeniae die 26 Novembris 1956) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris, qui minister et a die 11 Iunii 1987 munere populi Leichester East in Parlamento Britannico fungitur.
Alzen
Alzen  est commune Francicum 221 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Georgius Basiliu
Georgius Basiliu (Graece Γιώργος Βασιλείου, natus die 20 Maii 1931) est politicus Rei Publicae Cypri, cuius praeses ab anno 1988 usque ad annum 1993 fuit. Alumnus est scholae Genevensis.
Androulla Vassiliou ab anno 2008 Unionis Europaeae salutis et a mense Februario 2010 educationis et culturae curator est Georgii Vassiliou uxor.
Receptorium histamini H2
Receptorium histamini H2 est receptorium histamini et familiae receptoriorum proteino G copulatorum (classis Gs) cum histamino ligando endogeno. Excitata adenylati cyclasi subunitas Gs pro sua parte viam cAMP dependentem excitat.
Hoc receptorium in stomacho chymi secretionem auget.
Receptorium histamini H2 receptorium proteino G copulatum
Receptorium histamini H2 proteino G copulatum (classis Gs) est, familia A18 (familia A - Rhodopsin-like, subfamilia A18 - receptoria histamini et aliorum).
Medicamenta
Antagonistae receptoriorum H2 sunt per exemplum:
Soulvache
Geographia
Amniculus Bruxa oppidulum Soulvache rigat.
Tallahatchie Comitatus
Tallahatchie Comitatus (Anglice:  Tallahatchie County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 14903 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius capita sunt urbes Charleston et Sumner, die 31 Decembris 1833 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Bovinum
Bovinum  (alia nomina: Bovianum, Vibinum   ) (Italiane: Bovino; Daune: Vibimem) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 385 incolarum, in Regione Apulia et in Provincia Fodiana situm. Incolae Bovinenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Bovinum, cum Fovea (Fodia), est sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Fodiana-Bovinensis est.
Mycologia
Mycologia est pars biologiae quae studium formarum vitalium regni Fungorum facit, cuius exempli gratiae fungi et lichenes continit.
Persona mycologiae "mycologicus" appellatur.
Etymologia
Verbum "mycologia" oritur Graecae antiquae μύκης, mukes, significatione "fungus", et suffixum -λογία, -logia, "studii".
Anna Lins dos Guimarães Peixoto
Anna Lines Vimaranium Piscoto (Lusitanice Ana Lins dos Guimarães Peixoto, nota cognomine Cora Coralina, nata Goiás in Brasilia die 20 Augusti 1889, mortua Goiás 10 Aprilis 1985) fuit scriptrix poetriaque et paedagoga Brasiliensis, quae usque ad septuagesimum quintum annum sese suo negotio panis et pistoris dulciarii dedit.
De quotidianis rebus scripsit.
Perseidae
Perseidae sunt pluvia meteororum quotannis medio Augusto visa quae e constellatione Perseo orta esse videtur. Cauda est cometae 109P/Swift-Tuttle.
Scheer
Scheer  est urbs et commune Badense-Virtembergense 2'559 incolarum (anno 2013).
Gaius Aelius Paetus
Gaius Aelius Paetus (natus saeculo 4, mortuus post annum 286 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Veryan
Veryan est vicus comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1234.
Gaius Aelius Paetus
Cursus honorum
Marcus Valerius Maximus Potitus anno 286 a.C.n. consul una cum Marco Valerio Maximo Potito fuit. Hoc anno de Lege Hortensia, qua leges conciliis plebis ferrentur, acriter certatum est.
Night Watch (pellicula 1973)
Night Watch (fere Latine Custos nocturnus) est pellicula anno 1973 edita et a Briano G. Hutton secundum opus scaenicum eiusdem tituli a Lucilla Fletcher anno 1953 editum (vide Night Watch) creata et ducta. Hac in pellicula agunt inter alios:
8 Septembris
8 Septembris dies 251ª anni est (252ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 114 dies manent.
Eus
Eus (Catalane Eus) est commune Francicum 403 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Maria Gomes Valentim
Maria Gomes Valentim (nata in vico Carangola die 9 Iulii 1896; ibidem mortua die 21 Iunii 2011) fuit mulier Brasiliensis quae a die 4 Novembris 2010, Francica Eugenia Blanchard obita, veterrimus homo vivens fuit, cuius aetas pro certo scitur.
Sommereux
Sommereux est commune Francicum 418 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Ash Wednesday
Ash Wednesday (fere Latine Dies Cinerum) est pellicula anno 1973 edita et a Larry Peerce creata et ducta. Hac in pellicula agunt inter alios:
Euthyphron
In disputatione Socratis cum Euthyphrone, quaestio pietatis (τὸ ὅσιον) tractatur. Ea disputatio vere anni 399 accidit; Socrates enim iam damnatus est.
Euthyphron narrat se suum patrem accusaturum esse de homicidio ex male tractatione cum laboratoribus suis, et contra opinionem hominum vel morem, actionem suam iustam esse, exemplo Iovis Cronum condamnantis, ac pietatem amorem erga deos esse affirmat. Ex hac re controversia disputanda oritur: utrum aliquid recte factum esse iudicandum sit, quia congruat cum voluntate dei omnes leges ac mores ponentis, an quia honestum ac rectum ipsum per se rectum sit ob eamque rem divinae voluntati congruat et appetendum sit. Haec controversia - nostris diebus a philosophis et theologis "dilemma Eutyphronis" appellata - in dialogo non solvitur, sed in aporia finitur.
Ηοc in dialogo coepit Plato verbο ἰδέα uti, at non eodem modo atque in dialogis posteris.
Monchy-Cayeux
Monchy-Cayeux est commune Francicum 282 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Aura (discretiva)
Aura esse potest:
Quintus Fabius Maximus Allobrogicus
Gens
Pater eius Quintus Fabius Maximus Aemilianus fuit, consul anni 145 a.C.n.. Filium habuit eiusdem nominis. Et nepos Quintus Fabius Maximus anno 45 a.C.n. consul suffectus fuit.
Cursus honorum
Anno 134 a.C.n. quaestor copias ad Publium Cornelium Scipionem Aemilianum Africanum avunculum in Hispaniam duxit. Anno 129 a.C.n. elogium Scipionis a Gaio Laelio compositum recitavit. Anno 124 praetor et deinde propraetor in Hispania fuit. Gaio Sempronio Graccho urgente senatus Fabium repetundarum vituperavit. Anno 121 una cum Lucio Opimio consul electus in Galliam Narbonensem copias duxit et Allobroges prope Isarae et Rhodani confluentem devicit quamquam ducenta milia eorum fuisse dicebant. In ipso loco tropaeum erexit et duo templa Marti et Herculi dedicavit. Anno 120 a.C.n. de eis Romae triumphavit atque Arcum Triumphalem (Fornicem Fabianum) accepit. Cognomen non nisi mortuo tributum. Incertum utrum Allobrogicus an Quintus Fabius Maximus Eburnus (consul anni 116 a.C.n.) anno 113 a.C.n. legatus in Cretam missus atque 108 censor factus sit.
Normannus Baker
Normannus Baker (Aberdoniae natus die 26 Iulii 1957) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Liberalis Democraticae qui inter alia a die 1 Maii 1997 legatus apud Parlamentum Britannicum est accurate munere populi  Lewes in Parlamento Regni Uniti fungitur.
Index Asteroidum 33001-34000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 33001 ad 34000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Gaius Papirius Carbo
Cursus honorum
Primo popularis consiliis Tiberii et Gaii Sempronii Gracchi favebat et anno 131 a.C.n. tribunus plebis legem tabellariam tulit, qua electiones non verbatim, sed tabellis haberentur. Sed lex ab eo proposita, qua tribuni plebis anno secundo iterum eligi potuissent, recusata est. Annis 130 - 119 a.C.n. Xvir agris dividendis fuit. Sed cum anno 121 a.C.n. factiones optimatium et popularium ad vim procederent, Papirius nunc ad optimates transiit. Anno 120 a.C.n. una cum Publio Manilio consul electus est, feliciter Lucium Opimium defendebat, qui Gaium Gracchum et tria milia civium sine iudicio necaverat. Anno 119 a Lucio Licinio Crasso populari ignota causa, sed quod temporibus servaret, accusatus est. Damnatione imminente mortem sua manu petivit.
Goias
Goias (Luse: Goiás) est urbs Brasiliae 24.072 incolarum in civitate Goias, quae ab anno 2001 patrimonium UNESCO est.
In hac civitas scriptrix Cora Coralina nata est.
Tate Comitatus
Tate Comitatus (Anglice:  Tate County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 25370 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Senatobia, die 15 Aprilis 1873 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Monchy-Breton
Monchy-Breton est commune Francicum 415 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Identikit
Identikit (fere Latine ) est pellicula anno 1974 edita et a Iosepho Patroni Griffi secundum mythistoriam a Muriel Spark anno 1970 editam (vide The Driver’s Seat) creata et ducta. Hac in pellicula agunt inter alios:
Agatha Barbara
Biographia
Nata anno 1923 Żabbarae, Vallettae studuit; docuit in scholis Melitae et anno 1947 prima mulier electa in Melitae Parlamento fuit.
Cursus honorum
Ab anno 1955 usque ad annum 1958 et ab anno 1971 usque ad annum 1974 Ministra Educationis fuerat, et eisdem annis legem educationis puerorum sancivit. Ab anno 1982 usque ad annum 1987 Melitae prima praeses feminea erat.
Obiit Żabbarae 4 Februarii 2002.
Eius vultus delineatus est in assignationibus pecunariis Melitensibus, et anno 2003 praeses Eduardus Fenech Adami statuam eius Żabbarae inauguravit.
Montana (discretiva)
Montana potest:
Corcyra
Corcyra (Graece Κέρκυρα) est insula Graeciae. Caput insulae est urbs eiusdem nominis. Corinthiorum colonia erat quae tamen inimicitias asperas erga metropolim plerumque fovebat.
Tippah Comitatus
Tippah Comitatus (Anglice:  Tippah County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 20,826 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Ripley, die 9 Februarii 1836 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Corcyra
Historica
Quinto saeculo classe maxime pollebant et Corinthios navali proelio 435 et 433 a.C.n. vicerunt. Lis enim de colonia Epidamno orta erat quam simul olim deduxerant. Tum periculi ob magnitudinem Atheniensium societatem inierunt ita ut exorto Bello Peloponnesiaco classem suam Atheniensi adiunxerunt. Mox tamen optimates a Corinthiis incitati bellum civile moverunt et popularium ducem eundemque Atheniensium proxenum Pithian interfecerunt (427 a.C.n.). Et Lacedaemonii et Athenienses classem auxilio fautoribus suis misere. Athenienses tum superiores fuereː optimatium igitur Corcyraeorum magna caedes fuit et tum magnae partis et anno 425 a.C.n. reliquorum qui e montibus rura vastabant. Anno 375 a.C.n. Corcyraei secundam confoederationem maritimam Atheniensium inierunt. Quocirca anno proximo diu a classe Lacedaemoniorum obsessi sunt qui tamen obsidionem solvere re infecta coacti sunt.
Sucerum
Sucerum (Francogallice Sucé-sur-Erdre, Gallonice Suczaé, Britonice Sulieg) est commune 6172 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris iuxta Portum Namnetum.
Naufragium
Naufragium est navis excidium plenum aut partim in mari, subductionem et summersum complectens. Consociatio Nationum aestimat tricies centena milia reliquiarum navium in fundo maris esse.
Allières
Allières  est commune Francicum 61 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Demetrius Christophias
Demetrius Christophias, litteris Graecis Δημήτρης Χριστόφιας (Dicomo inferiori natus die 29 Augusti 1946; mortuus die 21 Iunii 2019 Leucosiae) fuit politicus Rei Publicae Cypri, cuius Praeses a die 28 Februarii  2008 usque ad diem 27 Februarii 2013 fuit. Alumnus fuit Instituti Scientiarum Socialium Factionis Communisticae Moscuensis.
Oeconomica
Oeconomica est scientia quae omnes res oeconomicas investigat, sicut pecuniam, merces, rerum fabricationes, industrias, commercium, operationes benevolas, negotiationes, apparitiones, et argentarias. Scientia antea oeconomia politica appellabatur, sed in lingua hodierna oeconomica ferme discrepat ab oeconomia, quae summa omnium rerum oeconomicarum et bona administratio rerum familiarum dicitur. Res oeconomicae quae ad civitatem quandam spectant appellantur oeconomia illius civitatis.
Qui oeconomiam investigant et curant, oeconomici vel oeconomistae vocantur. Oeconomici autem non solum rebus per se oeconomicis student, sed etiam mathematicae, statisticae, civilitati, et psychologiae. Omnes huius generis res docent qua ratione homines quod agunt egerint.
Etymologia
Oeconomia permultas habet definitiones, et inter scientias sociales classificatur.
Verbum oeconomia, etymologice a verbis Graecis οἶκος, 'domus, familia', et νόμος 'lex, ratio', deducitur. Itaque 'ratio rerum familiae temperandarum' vel administratio domus significabat. Hoc sensu, Xenophon verbum in Oeconomico opusculo suo adhibet.
Franciscus Quesnay, proto-oeconomista, auctor operis Tabula Oeconomica, (h. e. Tableau Économique), Adamus Smith, philosophus, auctor Inquisitionis de Natura et Causis Divitiarum Civitatum, David Ricardo, financista, et Ioannes Stuart Mill, philosophus quoque, hodie noncupati nobis oeconomistae classici, acres critici fuerunt systematis commercialis mercantilisti, cuius finis erat invalescere potestatem civitatis.
Oeconomistae classici qui adepti erant liberi commercii et plenae libertatis oeconomicae multum ad constructionem disciplinae oeconomicae contulerunt. Secunda autem parte saeculi undevicensimi, sub influentia huius auctorum classicorum, nonnulli arguebant res politicas et oeconomicas logicas distinctas sequi deberent, monuendo gubernantes, ne in mercatus se interponerent et libertatem oeconomicam promoverent.
Quamquam natae in sinu philosophiae et politicae, scientiae oeconomicae hodiernae sunt activitates intellectuales bene delimitatae et a disputationibus philosophicis et a Sciencia Politica distinctae.
Paulus Samuelson, Americanus, professor in Massachusettensi Instituto Technologiae, oeconomiam sic intellegebat:
Historia
Nemo scire potest, quando aut a quo pecunia prima inventa sit. Civitates autem Sumerianae iam ante annum 2000 a.C.n mercatus habebant et pecunia in commercio utebantur; illud Shekel erat quoddam hordei pondus. Nummi putantur primi orti esse in Lydia, scilicet Ephesi in urbe Ionica, saeculo XII a.C.n., et simul in Sinis, et India (ubi karshapana appellata sunt).
Adamus Smith, philosophus Caledoniensis, primus oeconomicus hodiernus putatur. In An Inquiry Into the Nature and Causes of the Wealth of Nations, libro anno 1776 edito, Smith scripsit de "manu invisibili," quae, sine civitatis imperio, negotia omnium ad bonum commune duxerit. Smith monstravit malum provenire e systemate mercantilistico, quod libertas et divitiae eunt una. In loco systematis mercantilistici, Smith prosposuit optimum Systema Libertatis Naturalis quod hodie capitalisticum vel mercatus liber appellatur.
Quamquam Smith et alii de quaesito et oblato quam antea dicebant, clarum tractatum de lege oblati et quaesiti primum scripsit David Ricardo anno 1817 suo in opere nomine Principia Oeconomiae Politicae et Vectigalis (Anglice: Principles of Political Economy and Taxation) cui erat capitulum nomine De Effectu Quaesiti et Oblati in Pretia (Anglice: On the Influence of Demand and Supply on Price). Secundum hanc legem, mercium pretia oriuntur aemulatione mercatoria ex aequilibrio inter quaesitum (quantum homines pro merce luere malunt) et oblatum (quantum mercium huius generis habetur).
Ioannes Say, negotiator Francogallicus et oeconomicus qui Smith multum honorabat, anno 1803 in libro Tractatus de oeconomia politica (Francogallice: Traité d'économie politique) proposuit legem oeconomicam, nomine Lex Sayi. Lex dixit, ob legem oblati quaesitique, quaesitum oeconomicum re vera est summa rerum productarum. Haec lex causam divitiae agnoscit sedere in productionem.
Carolus Marx, philosophus Germanicus et communismi conditor, Londinii exsul De Capitali magnum opus anno 1867 scripsit, ubi proposuit valorem rei re vera constare in laboris quantitate quae necesse est, ut res fabricetur. Operariorum partem in oeconomia igitur maxime sustulit. Cum, secundum eum, capitalisti minimam utilitatem societati haberent, Marx praedixit rerum eversionem fore, postquam operarii ipsi oeconomiam recturi sunt. Theoria Marxistica magni momenti non iam est, cum saeculo vicensimo omnia fere regimina communistica, quae oeconomias ab sede centrali excogitatas habebant, in regimina capitalistica conversa sint.