cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villa Carsina
Villa Carsina (Italiane Villa Carcina) est municipium Italicum circiter 11 050 incolarum in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Villacarsinenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Triumplina situm.
Antiochia ad Maeandrum
Antiochia ad Maeandrum vel (Graece: ), antea Pythopolis nuncupata, fuit antiqua urbs Cariae in Anatolia. Inter Maeandrum et Orsinum prope confluentem eorum sita est. Etsi peregrinatoribus pontem per Maeandrum porrexerit scriptores de rebus gestis illius loci silent. Reliqua urbis in colle Turcice Jeni-Sher vel Yenişer nuncupato prope Kuyucak vicum (qui non longe abest a Başaran) collocata sunt. Civitas iam exstitisse videtur temporibus Antiochi I, qui eam amplificari atque ad honorem suum transnominari iussit. Notissimus incola urbis fuit sophista Diotrephes.
Etsi Christopherus Ratte et al. anno 1994 ibi versabantur mappamque loci confecerunt spoliae urbis nondum effossae sunt.
Charibertus I
Charibertus I (natus circa annum 522, mortuus 567) fuit filius tertius Chlotarii I regis Francorum.
Post mortem patris, qui anno 558 regnum Francorum iterum uno rege coniunxit, filii eius regnum inter se diviserunt: Charibertus I, Gontranus I, Sigibertus I et Chilpericus I. Charibertus Lutetiam et Neustriam accepit. Quamquam quattuor uxores in matrimonium duxit, filium non habuit, cum anno 567 mortuus est. Fratres eius regnum Chariberti inter se diviserunt.
Commiphora
Commiphora (nomen botanicum a Nicolao Iosepho von Jacquin anno 1797 statutum) est genus arborum in Arabia meridiana et Somalia sponte crescentium. Ibi Commiphora myrrha aliaeque species propter resinam aromaticam coluntur. Incensum "myrrha" appellatum ex hac resina consistit. Insuper species Commiphora gileadensis "balsamum" producit.
Fanum Sancti Martini (discretiva)
et cetera.
Pogius
Pogius (Germanice  Buchs) est urbs Helvetica 10'694 incolarum (anno 2007) quae ad pagum Sanctogallum pertinet.
Leyritz-Moncassin
Leyritz-Moncassin  est commune 208 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
David Drew
David Drew  (natus in Gloucestershire die 13 Aprilis 1952) est Britannicus rerum politicarum peritus factionis Laboris, qui a die 1 Maii 1997 munere populi Stroud in Parlamento Britannico fungitur.
Villa (discretiva)
Villa potest:
Toponyma
et cetera.
Barbara Follett
Daphne Barbara Follett (nata Daphne Barbara Hubbard Regiopoli Iamaicae die 25 Decembris 1942), scriptoris Kennethi Follett uxor, est rerum politicarum perita Britannica factionis Laboris, quae a die 1 Maii 1997 usque ad diem 6 Maii 2010 legata apud Parlamentum Britannicum fuit, munere populi Stevenage fungens.
Evita (pellicula)
Evita est pellicula de Evae Peron vita anno 1996 a moderatore cinematographico Alano Parker et musica Andrea Lloyd Webber ducta. In hac pellicula, quae secundum spectaculum musicale eiusdem tituli (vide Evita creata est, agunt praeclari histriones:
Villers-lès-Guise
Villers-lès-Guise est commune Francicum 161 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Gulielmus Agatz
Gulielmus (Theod. Wilhelm vel Willi) Agatz (natus die 10 Iunii 1904 vico Heisingen (Assindia), mortuus 28 Augusti 1957 Berolini) dux collegiorum opificum ac vir publicus Theodiscus factionis KPD, deinde SED fuit.
Iuventus et munus
Agatz post scholam finitam metallicus operam dedit.
Ernestus Käsemann
Ernestus Käsemann, discipulus praeclari theologi Rodulphi Bultmann, fuit illustris theologus Lutheranus ac professor. Inter regimen Adolphi Hitler Käsemann fuit adversarius partium Hitlerianarum.
Gulielmus Agatz
Vita politica
Anno 1920 ad "Iuventutem Socialisticam Operificum" accessit, deinde ad Iuventutem Communisticam. Praeterea in collegio opificum operam dedit, sed exclusus est a sodalibus factionis SPD. Anno 1930 iuvenissimus legatus ad Dietam Imperii Germanici electus est et ad mensem Martium 1933 mansit, cum Nazistae rerum Germaniae potiti essent. Die 13 Ianuarii 1934 incarceratus et anno 1935 a Tribunali Populari ad carcerem trium annorum damnatus est. E carcere dimissus in Castra carceralia iactus est. Deinde ad annum 1943 murarius laboravit et anno 1943 miles conscriptus est. Anno 1945 a militibus Sovieticis captus est. Anno 1946 Assindiam revertebat et annis 1946 - 1948 praeses vicarius collegii opificum metallicorum Zonae Britannicae fuit, sed propter consilia communistica ab alligatis dimissus est. Annis 1946 - 1949 etiam legatus ad senatum terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae fuit, deinde legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Anno 1953 in Rem publicam Democraticam Germanicam transiit, ubi ad mortem vixit.
Augustus Rodin
Augustus Rodin (natus Lutetiae die 12 Novembris 1840; mortuus in vico Meudon die 17 Novembris 1917) fuit sculptor Francicus.
Ad imitationem Michaelis Angeli, opera realismo et nonnumquam eroticismo imbuta exegit. Discipulam suam Camillam Claudel adamavit, sed cum puellae coniugium negavisset, illa sanitatem mentis amisit.
Reuil
Reuil est commune 305 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Schola Regia Grammatica Lancastrensis
Schola Regia Grammatica Lancastrensis, vulgo Lancaster Royal Grammar School est ludus in urbe Lancastria comitatús homonymi a Ioanne Gardyner saeculo tertiodecimo conditus. Ludus pueri docet dum undecim ad octodecim sunt. Proverbium ludi, Latine expressum, est 'Praesis ut Prosis'. Ludus etiam beni proventus in ludus habet. Magistri pueros multas res docent inter quas linguas Latinam Graecamque quas tempore nostro pauciores insequuntur.
Magistri Primi
Hic catalogus magistorum primorum a LRGS et palmae est:
Villers-le-Sec (Axona)
Villers-le-Sec est commune Francicum 285 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
462 Eriphyla
462 , olim designationibus 1900 FQ, 1927 CP, 1946 DB, 1948 OG, 1951 EA3, 1957 KB, 1958 RR, 1959 WB, A896 YA, et A907 BB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Jumeauville
Jumeauville est commune Francicum 590 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Fuʾād Maʿṣūm
Mahometus Fuʾād Maʿṣūm Hawrāmī محمد فؤاد معصوم هورامي, nomine Carduchico Fuad Mesûm فوئاد مەعسووم (natus in provincia Arbela anno 1938) est politicus Iracensis, natione Carduchus, et a die 24 Iulii 2014 praeses Iraci.
Koya in oppido provinciae Arbelae natus, Fuʾād Maʿṣūm apud universitatem Bagdatensem eruditus est et postea ad al-Azhar Cairi in urbe. Professor meruit universitatis Basrensis. Annis 1992-1993 primus minister fuit Carduchiae Iracensis autonomae, primus omnium qui hoc officium tenuerint.
Fanum Sancti Genesii (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis)
Fanum Sancti Genesii  (alia nomina: Mons Sancti Genesii et Fanum Sancti Zenesii ) (Italiane: San Genesio Atesino; Theodisce: Jenesien) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 3 000 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Genesiopolitani appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Saltensem-Sclerianenem.
Sermones
Magna pars hominum ibi lingua Theodisca, quamquam multi etiam Italice loquuntur accurate:
Lévignac-de-Guyenne
Lévignac-de-Guyenne  est commune 666 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Petrus Mavrogheni
Petrus (Dacoromanice: Petre) Mavrogheni (natus anno 1819 Iassii, mortuus die 20 Aprilis 1887 Vindobonae) oeconomicus, legatus atque vir publicus Dacoromanicus fuit.
Iuventus et munus
Mavrogheni post scholam finitam in Francia iurisprudentiae studebat, anno 1840 in patriam rediit et cursum administrativum coepit. Anno 1848/49 praefectus vigilum Iasii fuit. Anno 1855 legem tulit, qua servitus Zingarorum tolleretur.
Antiochus Cantemir
Antiochus Demetrii filius Cantemir, Russice Антиох Дмитриевич Кантемир, Francogallice Antioche Cantemir (natus 10 Septembris 1708; Lutetiae mortuus 31 Martii 1744), alumnus Academiae Petropolitanae, fuit poeta et legatus Russicus, filius principis Demetrii Cantemir aetate Illuminationis. Carmina varia versu syllabico composuit, quorum notissimae sunt saturae novem. Et "pater litterarum Russicarum" habetur.
In linguam Russicam convertit commentationes Bernardi de Fontenelle de pluralitate mundorum, epistolas Horatii, Anacreontea. Minister Imperii Russici meruit Londinii annis 1731-1736, inde usque ad mortem Lutetiae in urbe.
Escosse
Escosse  est commune Francicum 414 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Sculptor
Sculptor est artifex qui plerumque sculpturas facit.
Mons Patricii
Mons Patricii (Hibernice: Cruach Phádraig et Anglice: The Reek, e verbo Hibernico “strues”) est locus peregrinationis in Hibernia Occidentali in Comitatu Maigonensi. Mons Patricii Sinum Clewonis, qui in mare fluit, et oppidum Murrisk supereminet. Summus mons stat 762 m. supra maris aequor.
Longueville (Oltis et Garumna)
Longueville  est commune 315 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Mons Patricii
Fabula Sancti Patricii et montis
Secundum fabulam Sanctus Patricius montem hunc ascendit et quadraginta dies ieiunavit anno 441. Die ultimo, aiunt, Patricius campanam suam e monte deiecit et in mare omnes serpentes ex insula tota emisit. Usque hodiernum diem sunt nulli serpentes in Hibernia. Sinus ergo Clewonis, quo campana cecidit, formam U habet.
Oratorium Sancti Patricii
Patricius etiam in summo monte sacellum, Oratorium Sancti Patricii (Hibernice: Teampall Phadraig), aedificavit. Cum archaeologi hunc situm excavarent anno 1994, oratorium lapidosum invenerunt quod inter annos 430 et 890 aedificatum est. Hodie est sacellum in summo monte quod aedificatum est anno 1905. Callis sinuosus ad summum montem ducit. Primo ascēnsus est facilis sed prope summum montem est periculosissima propter lapides mobiles.
Dominica (Dies Solis) Struis
Per saecula peregrini struem illam ascendunt (saepe nudipedes!) ut Sanctum Patricium honorificent vel ut poenitentiam agant vel ut se exercēant. Quotannis 60,000 peregrini montem ascendunt, 25,000 in Dominica Struis quae est tertia Dominica in mense Iulio. Die illo peregrini ex omnibus partibus orbis congregantur. Dies Struis olim celebrabatur in festo Sancti Patricii (17 Martii) sed celebratio mota est propter inclementem tempestatem et inebriationem.
Fidei donum
Fidei donum est encyclica Epistula a papa Pio XII scripta. In hac encyclica, die 21 Aprilis 1957 promulgata, papa petebat episcopis presbyteres in Africam, Asiam et Americam meridionalem mittere.
Dioecesis Grossetana
Episcopus
Dioecesis ab S.E. Episcopo Rodolpho Cetoloni OFM regitur.
Historia
Dioecesis IV Saeculo erecta est, cum nomine Dioecesis Rusellensis; XII Saeculo sedes ad Grossetum traslata est.
Bucinesvilaris
Bucinesvilaris (Germanice  Bütschwil) est vicus Helveticus 3368 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Sanctogallum pertinet.
Remicourt (Matrona)
Remicourt est commune 65 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Aspin-Aure
Aspin-Aure (Occitanice Aspin) est commune Francicum 55 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Antiochia ad Taurum
Antiochia ad Taurum (Graece ) antiqua fuit urbs tempore Hellenistica condita in Tauro monte in Cilicia (postea provincia Commagene) in Anatolia. Plurimi indagatores urbem prope Gaziantep fuisse indicant; sunt autem, qui urbem civitatem hodiernam Turcicam ipsam putent (quae enim antea Aïntab vocabatur), alii denique urbem Beroeae in Syria adaequant.
Antiochiae nummi cudebantur. Urbs iam primis saeculis aetatis nostrae Christianizata et sedes episcopi facta est.
Dies mundialis libertatis imprimendi
Dies mundialis libertatis imprimiendi est dies internationalis, iurum humanorum declaratione universali (art. 19) institutus, qui quotannis die 3 Maii ad libertatem imprimendi promovendam commemorandosque martyres diurnariorum artis celebratur. Origo diei est Conventus libertatis imprimendi Windhoek in capite Namibiae a die 29 Aprilis ad 3 Maii anno 1991 habitus. Eodem die ab anno 1997 praemium Unesco libertatis imprimendi datur.
Pontarion
Pontarion  (Occitanice Pont a Riom ) est commune Francicum 360 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Vocatio Sancti Matthaei
Vocatio Sancti Matthaei est clara tabula quam Michael Angelus Merisi Caravaggius in aedicula Contarelli in ecclesia sancto Ludovico Franciae regi dicata "San Luigi dei Francesi" Romae pinxit et circa annum 1599 perfecit.
Vox Latina
Vox Latina est periodicum temporis praesentis ex integro Latine scriptum, quod ad omnes spectat, "qui linguam Latinam diligunt, docent, didicerunt, discunt."
Renatus Rapinus
Renatus Rapinus (Fr. René Rapin), natus die 3 Novembris anno 1621 Turonibus et mortuus die 27 Octobris anno 1687 Lutetiae, fuit Iesuita, theologus Francogallicus et poeta Latinus. In Societatem Iesu anno 1639 intravit et rhetoricam docuit. Contra Iansenistas et Franciscum Vavassorem opera theologica scripsit. Post Eclogas sacras suas editas Theocritus secundus interdum nominabatur. Carminum Rapini maxime laudatorum sunt Hortorum libri ΙV, Francogallice et Anglice bis redditi.
Jouy-Mauvoisin
Jouy-Mauvoisin est commune Francicum 557 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Silva de Overton
Silva de Overton (Anglice, Overton Park) in Memphe sita est. Urbs Memphis silvam in anno 1901 ab Ella et Overton Lea emit. Olim, res publica Silvam de Overton rapere conata est ut viam per mediam urbem aedificaret. Cives Memphitici, tamen, rem publicam pugnaverunt et silvam servaverunt, quae populo in anno 1987 reddita est.
Lédat
Lédat  aut Le Lédat est commune 1117 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Reims-la-Brûlée
Reims-la-Brûlée est commune 217 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Archimedis Palimpsestus
In eodem codice inventa sunt etiam quinque folia ex duabus orationibus adhuc ignotis Attici oratoris Hyperidis necnon fragmenta commentarii cuiusdam ad Categorias Aristotelis.
Nexus externi
Palimpsest
Esclagne
Esclagne  est commune Francicum 114 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Artigues (Pyrenaeus Superior)
Artigues (Occitanice Artigas) est parvum commune Francicum 25 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Carrie Lam
Carrie Lam seu Lam Cheng Yuet-ngor, litteris Sinicis 林鄭月娥 (Hongcongi nata die 13 Maii 1957) est politica Sinarum.
Orta e familia urbis Zhoushan nativa, Cheng Yuet-ngor alumna est universitatum Hongkongensis et Cantabrigiensis. Maritum Lam Siu-por mathematicum Cantabrigiae primum cognovit.
Apud tabularium vectigalium aliasque regiminis Hongcongensis partes operam dedit, territorio his annis sub imperio Britannico recto. Directrix Londinii constitutae annis 2004–2006 meruit. Die 1 Iulii 2007 secretaria ab evolutione iuxta exsecutivum principem Donaldum Tsang facta est, die 1 Iulii 2012 secretaria ab administratione iuxta Leung Chun-ying. Quod officium die 12 Ianuarii 2017 recusavit candidatamque se proposuit ad dignitatem principis exsecutivi. Comitiis die 26 Martii 2017 habitis victrix reportata est.
Fanum Sancti Stephani (Campania)
Fanum Sancti Stephani (alia nomina: Fanum Sancti Stephani Solis) (Italiane: Santo Stefano del Sole) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Gaius Valerius Catullus
Gaius Valerius Catullus (c. 84 a.C.n.–c. 54 a.C.n.) fuit poeta Romanus saeculi primi a.C.n.
De vita et carminibus Catulli
De vita Catulli paucissima certe noscuntur. Secundum Suetonium natus est Veronae, qua in urbe maiores eius inter optimates numerabantur, at Romae maximam partem vitae degebat. Anno 57 a.C.n., amicum suum Gaium Memmium comitatus est in Bithyniam, quam provinciam Memmius pro praetore iam acceperat. Catullus unum annum gubernatori Bithynico meruit. Deinde anno 56 a.C.n. e Bithynia profectus villam familiae suae Sirmione sitam visitavit. Sirmionem ut feminam allocutus blandis vocibus ad amatorias illicitas artes.
A Callimacho profectus carmina conscripsit, quas ipse nugas esse dixit. In voluminis autem forma describenda explicasse etiam videtur, quas artis poeticae leges observandas esse censeret. Lepidum enim novumque esse libellum affirmavit (c.1), quorum verborum illud ad eam spectat, qua virtute Callimachus bona carmina excellere voluerat, hoc autem aequales Catullum eiusque sodales significare solebant, quippe quos poetas novos appellarent. Hos omnes carmina facere voluisse apparet, quorum similia numquam fuerant. At Catullus in Cornelio Nepote cive suo doctrinam industriamque admiratus, cum his bonis artibus ipse numquam gloriaretur, tamen et poetam doctum ubique se praebuit et ne dubitari quidem potest, quin carminibus suis perficiendis operam dederit maximam.
Ars poetarum Graecorum, quibus nomen neoteroi inditum est (quorum in primis Callimachus enumerandus est) quique novum modum Homero et epicis dissimilem propagaverunt, plurimum in arte Catulli poetica valuit. Carmina eius non diutius gesta heroum antiquorum et deorum, sed res privatas describunt. Quamvis haec carmina leviora videantur eorumque argumenta vulgaria sint, tamen opera eius haud sine eruditione composita sunt, immo poetae docti exemplum praebent.
Anthologica centum sedecim carminum nobis tradita sunt, quae in tres partes dividi possunt, quarum prima sexaginta carmina brevia polymetra dicuntur (velut metro hendecasyllabico, priapeo, choliambico aliisque utuntur), secunda octo carmina longiora (galliambica, hexametrica, elegiaca), tertia quadraginta epigrammata continet.
Carmina longiora, quorum unum epicum dici potest vel epyllion, cetera hymni, polymetris et epigrammatis non solum longitudine sed etiam rebus dissimilia sunt. Polymetra epigrammataque in quattor genera dividuntur:
Omnia carmina vitam Epicuream Catulli eiusque amicorum, qui ex re publica recesserant quamvis non obliti vivebant, reddunt. His, quanto poesis amorque interfuerunt, tanto virtus, quem Cicero declaravit esse expulsionem malorum societatis, nihili erat.
Catullus autem non mores maiorum, sed modum vitae activae rei publicae belloque dedicatum reiecit. Quas notiones opinionis suae in res humanas introducere temptavit. Pro familiaritate cum Lesbia verbum fidei adhibuit, sensu fidelitatis sine exceptione in amore.
Uraquaria
Uraquaria sive Uruguaia (Hispanice Uruguay seu plenius República Oriental del Uruguay) est civitas sui iuris et res publica in Americae Australis Austrorientali parte sita. Patria 3,3 milliones hominum est, quorum 1,8 milliones caput, Urbem Montis Videi, et suburbia incolunt. Secundum aestimationem, inter 88 centesimas et 94 centesimas incolarum praesertim Europaeos aut mixtos atavos possidet. A die 1 Martii 2015, praeses reipublicae est Tabaré Vázquez.
Gaius Valerius Catullus
De vita et carminibus Catulli
Catullus Sappho admiratus multa de vita poetriae illius fabulosae in notitiam nostram pertulit. Poema Catulli LI imitatio et aemulatio poematis XXXI Sapphus, poemata Catulli LXI et LXII poematibus Sapphus incitata aut conversa sunt. LXI et LXII Epithalamia sunt, id est poemata laudativa eroticave, quo genere Sappho quondam usa erat, quod autem interim obsoleverat. Adeo Catullus rationem poeticam Romanam innovavit.
Uraquaria
Unici fines terrestres Uraquariae cum Brasiliensi civitate Fluvio Magno Meridiano, septemtrione, est. In occidente flumen Uraquaria (Hispanice Uruguay) invenitur et austroccidente aestuarium Fluvii Argentei situm est. Civitas Argentinae finitima est solum in aliquibus utriuslibet fluminum supra citatorum vadis, dum austroriente Oceanus Atlanticus est. Uraquaria secunda a minima civitate in America Australi est, solum Surinamiam superans.
Gaius Valerius Catullus
De vita et carminibus Catulli
Diem certum mortis Catulli ignoramus; fontes quidam vero antiqui affirmant eum nimia defatigatione confectum suo anno tricensimo mortuum esse.
Uraquaria
Colonia Sacramenti (Hispanice Colonia del Sacramento ; Lusice Colônia do Sacramento), antiquissima Europaea colonia in Uraquaria, a Lusis Ianuario anni 1680 condita est. Anno 1777, cum Foedere Sancti Ildefonsi, colonia Hispanica possessio facta est. Mons Videus ab Hispanis saeculo duodevicensimo velut fortalitia conditus est. Uraquaria suam libertatem inter annos 1810 et 1828 post bellum inter Hispaniam, Argentinam et Brasiliam adepta est. Civitas democratia constitutionalis est ubi praeses et ducis civitatis et ducis gubernationis munus perficit.
Gaius Valerius Catullus
De vita et carminibus Catulli
Paucae reliquiae vitae Catullianae ex poematibus eius colligi possunt. Carmina Catulli autem ab aliis poetis magni aestimabantur, cum viris bonis, ut dicitur, velut Ciceroni ob nimium defectum morum despectui erant; ideoque Catulli opera in scholis non iam legebantur. Sermo autem tam Ovidianus quam Horatianus et Vergilianus penitus imbutus est illo sermone Catulliano. Post multum tempus oblivionis medio aevo demum exemplar operum Catulli repertum est, sed textus obsceniores prohibuerunt, ne carmina recte intellegerentur neve in alias linguas adamussim converterentur. Quod hodie pedetemptim fieri videtur.
Uraquaria
Oeconomia praesertim in agricultura (10% PPP et plerasque merces quae exportantur componente et in civitatis campo fundatur. Secundum Transparentiam Internationalem, Uraquaria velut minime corrupta civitas in America Latina (iuxta cum Chilia) classificatur, cum politicis laboralibusque condicionibus inter liberrimas continentis.
Gaius Valerius Catullus
Bibliographia
thumb|Carmina, 1554
Uraquaria
Uraquaria una nationum oeconomice evolutissimarum in America Latina est, cum PPP per capita alto et quinquagesimum locum inter civitates cum maximo Indice Evolutionis Humanae in mundo occupat. Prima Latino-Americana civitas quae unionem civilem inter homines gay totius reipublicae gradu anno 2007 legitimam fecit.
Historia
Primi Europaei in regionem saeculo sexto decimo ineunte venerunt. Et in Hispania et in Lusitania futuram Uraquariam colonizare quaesiverunt. Lusitania velut stationem Coloniam Sacramenti (Hispanice Colonia del Sacramento ; Lusice Colônia do Sacramento), in ripa contra Bonaëropolin in Fluvio Argenteo, habebat, dum Hispania Montem Videi, saeculo duodevicensimo conditum, occupabat, qui futurae civitatis caput fieret.
Ineunte saeculo undevicensimo motus libertatis per totam Americam Meridionalem surrexerunt, inclusa Uraquaria, tunc "Lacinia Orientalis Uraquariae" (Hispanice Banda Oriental del Uruguay) appellata, de cuius terra nascentes civitates Brasiliae, Lusitaniae heredis, et Reipublicae Argentinae, cum capite in Bonaëropoli et Hispanici Viceregni Fluvii Argentei heredis, decertaverunt.
Brasilia regionem ex anno 1816 per militarem interventum ab orientali et Bonaërensi oligarchia sustentam contraque libertatem magnae socialis notae ab Iosepho Artigas ductam recuperaverat, et "Laciniam Orientalem" (Hispanice Banda Oriental) anno 1821 nomine provinciae Cisplatinae et velut Meridionallimum territorium Regno Brasiliensi annexuit. Anno 1822, cum libertate Brasiliae, regio nascentis imperii pars facta est, cum capitulum (Hispanice cabildo) Montis Videi Constitutionem Imperialem anni 1824 sine iure eius faciendi iuravisset. Die 23 Augusti anni 1825, nihilominus, circuli succensentes agrariae civilitati magnis Montis Videi et Brasiliae possessoribus faventi motum ad liberandam Uraquariam et ad incorporandam provinciis Argentinis constituerunt.
Provincia Meridionalis libera facta est, obsignato Foedere Montis Videi anno 1828. Libertatis negotiationibus Georgius Canning, tunc Britannicus minister rerum externarum, liberam Fluvii Argentei navigationem consolidare conatus intervenit.
Ut symbola novae civitati liberae crearentur, separatistica sensatio Generali Artigas, pugnas contra Laciniae Orientalis adiunctionem tam Brasiliae quam Provinciis Foederatis Fluvii Argentei inter 1810 et 1820 sustinenti adligata est. Si libertas Albis (Hispanice blancos) fautoribus, qui intestinis rebus pecuariis alligabantur, satisfecit, separatio Montis Videi Coloratis (Hispanice colorados) non displicuit, qui primum constitutionalem praesidem ex inter suos habuerunt et se aegre a Brasiliensi palatio rectos putabant.
"Helvetia Americae"
Saeculo undevicensimo exeunte, civitas suam compositionem perfecerat et, Iosepho Batlle praeside, democratiam consolidavit altosque commodi publici gradus, cum Europaeis collatos, attigit. Quamobrem, Uraquaria internationaliter "Helvetia Americae" cognosci coepit. Uraquaria prima civitas lege ius divortii anno 1907 statuens et primarum mundi civitatum una ius suffragii mulieribus statuentium fuit.
Usque ad decennium 197, Uraquaria Helvetia Austroamericana appellabatur. Post decennium 198, opium mineralium energeticarumque inopia, technologica defectio et casus magna deminutio pretiorum de lana carnique in internationali mercatu oeconomicae destabilizationi in Uraquaria contribuerunt. Anno 1973, militaris subitanea rerum conversio cum dura coercitione e gubernatione accidit, quae ut oppositionis motus et partisani, velut Tupamari orirentur fovit.
Uraquaria praesidum electorum et nominatorum seriem experta est et in conflictus cum vicinis nationibus intravit et fluctuationes et politicas oeconomicasque modernizationes et magnos immigrantium, praesertim ex Europa profectorum, fluxus passa est. Militares administrationis dominium anno 1973 ceperunt et gubernatio civilis solum anno 1985 redivit, post unum annum amplarum et violentarum protestationum contra militari regimina in America Australi, Uraquario non excluso. Dictatura militaris usque ad annum 1984 duravit et, adhuc restituta democratia, oeconomica problemata perrexerunt. Oeconomicum declive et politica instabilitas magnam iuvenum emigrationem provocavere.
Decennio 200, privatizationibus, sumptuum publicorum deminutione, opera destitutorum numeri incremento notatum est. Hanc crisin meliorare et oeconomicas activitates in Uraquaria diversificare, gubernatio legislationem pecuniariorum institutorum implantationi faventem creavit, quod denique varias huius camporum societates attraxit, quae Uraquariam in rempublicam excellentem in argentario campo vertere.
Se secuti sunt duarum traditionalium factionum, Albae et Coloratae, praesides usque ad comitia anni 2004, ubi candidatus Tabaré Vázquez, a Centro-Sinistra Frontis Amplae coalitione sustentus, vicit. Tabaré Vázquez mandatum Idibus Martiis anni 2005 incepit.
Geographia
Uraquaria secunda a minima civitas in America Meridionali est, et suus prospectus praesertim planitiebus et humilibus collibus cum fertili litorali planitie constituitur. Pleraeque terrae pasculis, optimis alendo bovinas et oves occupantur. Altissimus reipublicae locus est Cirrus Cathedralis (Hispanice Cerro Catedral), 514 m altus. Meridie Fluvius Argenteus situs est ubi Portus Montis Videi. Fluvius Argenteus aestuarium flumine Uraquaria (Hispanice: Río Uruguay), Occidentales nationis fines constituente, et flumine Parăna (Hispanice: Río Paraná), extra Uraquariam et Argentinam Mesopotamiam formante, formatum est. Civitas solum praecipuum flumen dividens, Flumen Nigrum (Hispanice: Río Negro), habet ubi sunt hydroelectrificinae. Etiam Lacunae Mirini (Hispanice: Laguna Merín ; Lusice: Lagoa Mirim), eam a Brasilia separantis, partem et aliquas paludes in Atlantico litore habet.
Clima
Uraquarium clima temperatum, sed aliquantum calidum, est, quod negativae temperaturae, valde crebrae hiemalibus noctibus, non multum graduum infra descendunt, dum aestates amoenae in extrema civitatis meridie (in regionibus Montis Videi et Orientalis Orae (Hispanice Punta del Este), et calidiores in septemtrionem fiunt. Aequum solum quodam modo vulnerabile est rapidis frontium meteorologicarum mutationibus et pampario (Hispanice pampero), frigidus ventus et forte violentus in septemtrionalem ex Argentinarum pamparum (Hispanice pampas) planitiebus flans.
Annua media temperatura e 16 °C in Monte Video ad 19,5 °C Salti (Hispanice Salto) et in Artigaspoli (Hispanice: Artigas) variat et annua media praecipitatio e 1000 mm nationis Meridie ad 1400 mm Septemtrione variat. Monte Video in urbe, calidissimus mensis Ianuarius cum media temperatura 22 °C est, dum frigidissimus Iulius cum media temperatura 10 °C est. Extremae temperaturae in civitate perscriptae 44 °C in Paysăndu (die 20 Ianuarii anni 1943) et –11 °C in Melopolis (die 14 Iunii anni 1967) sunt. Pruinae hieme creberrimae sunt, sed nives raro videntur.
Arsenius Jacenjuk
Arsenius Petri f. Jacenjuk vel Ucrainice Арсеній Петрович Яценюк (Czernovici natus die 22 Maii 1974), negotiator et politicus, fuit annis ab 2014 ad 2016 primus minister Ucrainae.
Uraquaria
Vegetatio
In principio regio, in vegetationis vocabulis, in fluminis Uraquariae fontibus Campos et in austrorientem Silvam Uraquariae Superioris (Silvam Atlanticam) ostendebat. In praesenti regio graviter desilvata invenitur et solum restrictae areae originalem vegetationem servant. Praecipuae mutationes ex agraria expansione ortae sunt, praesertim ex oryzae arvis in Planitierum regione irrigatis et ex soiae triticique in Oropedio. In minifundii regionibua, iuxta valles sitis, suinocultura et avicultura intense evolutae sunt.
Arsenius Jacenjuk
Breviter Argentariam Nationalem Ucrainicam rexit. Fuit minister rerum oeconomicarum Crimaeae (eo tempore provinciae autonomae Ucrainicae) annis 2001-2003, minister rerum oeconomicarum Ucrainae omnis a die 27 Septembris 2005 ad 4 Augusti 2006, primo ministro Georgio Jechanurov, et minister rerum externarum ab 21 Martii 2007 ad 4 Decembris 2007, primo ministro Victore Janukovyč. Legatus est ad parlamentum a die 23 Novembris 2007 ad 28 Februarii 2014, quo die, nuper primus minister electus, a munere parlamentario se removit.
Officium primi ministri die 24 Iulii 2014 recusavit, sed parlamentum hanc recusationem nondum accepit. Die 10 Aprilis 2016 denuo officium illud recusavit, et die 14 Aprilis parlamentum hanc recusationem confirmavit.
Uraquaria
Demographia
Incolarum Uraquariorum conformatio structuraque relatae ad ceteras Americae Latinae nationes distinguuntur. Uraquaria saltem triginta annos ante ceteras Latinamericanas civitates in eo antevenit quod ad transitionem demographicam attinet, ubi praecipue processus inter decennia 196 et 197 coepit. Aestimatum est anno 1900 indicem fecunditatis sex filios pro femina esse, anno 1950 hanc mediam in tres cecidisse et anno 2008 hanc mediam adhuc minorem (2,1 filios pro femina) futuram esse secundum Institutum Nationale Statisticae. Etiam excellit quod civitas cum maximo longaevorum incolarum numero in regione est, ubi hominum amplius sexaginta annos natorum circulus 17,7% anno 2008 erat. Fecunditatis mutationes propter spei vitae incrementum etiam propiciuntur quae 76 annos (72,4 viris et 79,7 feminis) attingit. Index urbanitatis magna est et 96,1% incolarum attingit.
Alia praecipua res efficiens ad intellegendum incolarum Uraquariorum dynamismum migratio est. Europaea immigratio in Uraquaria exeunte saeculo XIX usque ad medium decennium 197 radicata est. Ex internationalis immigrationis exspectatione, secundo saeculi vicensimi dimidio, Uraquaria velut civitas emigratoria, propter seu politicas seu oeconomicas causas consolidari coepit, quod numeri incolarum augmentum in natione per ultima decennia affecit. Emigratio imprimis in Europam, Argentinam et Civitates Foederatas est. In Europa, praecipua Uraquariorum destinatio Hispania est, sed in Italiam,Franciam, Germaniam etiam emigrant.
Secundum Librum factorum mundanorum Centralis Intellegentiae Agenturae (Anglice: CIA World Factbook), Uraquarii incolae magnopere Europaeae originis, 88% incolarum repraesentantis, est quos Mixticii (8%) et Afro-Uraquarii (4%) sequuntur. Praeterea, Indigenae paene inexsistens esse firmatur. Successivae migratoriae undae quae in nationem iverunt praesentem incolarum circulum, praeprimis ab Hispanis compositum, conformaverunt, quos Itali sequuntur et cum ponderis numero Francogallorum, Theodiscorum, Lusorum, Britannicorum, Helvetiorum, Russorum, Polonorum inter alios. Asianae originis incolarum numerus minutissimus est.
Nihilominus, recentes investigationes ut Indigenarum, praesertim Tzarruarum (Hispanice: charrúas) atavorum, contributio ad Uraquarium ADN ad totas 10% incolarum responderet indicant.
Urbes Uraquariae cum maximis incolarum numeris sunt:
Lingua
Lingua publica est Hispanica, cum variantibus et influxibus velut omnes linguae: surgentibus vocabulis aut expressionibus quae Uraquarios dissimilium civitatis locorum agnoscunt. Uraquariana Hispanica est varietas Hispanicae Argyropotamicae, Hispanicae dialecti, qua Sinus Argenteus zona, in Argentina et Uraquaria et vicinis regionibus, loquitur. In Bonaëropolis, Montis Videi et Rosarii urbibus, tribus maximae spissitudinis incolarum locis in regione, centrata, suum culturalem influxum in regiones geographice distantes, praesertim per media communicationis, in quibus ambabus civitatibus varietas exemplaris est, extendit.
Dialectos Argyropotamica
Hispanica Argyropotamica (Hispanice español rioplatense), Hispanicae dialecti est, qua Sinus Argenteus zona, in Argentina et Uraquaria et vicinis regionibus, loquitur. In Bonaeropoli, Montis Videi et Rosarii urbibus, tribus maximae spissitudinis incolarum locis in regione, centrata, suum culturalem influxum in regiones geographice distantes, praesertim per media communicationis, in quibus ambabus civitatibus varietas exemplaris est, extendit. Plerumque, exceptis zonis arcta communicationis vincula cum aliis civitatibus ostendentibus, velut in finibus cum Chilia, Paraquaria, aut Brasilia, ubi aliarum Hispanicarum aut Lusicarum dialectorum influxus noti sunt, aut exceptis zonis cum incolis relative stabilibus ante migratorias saeculorum undevicensimi vicensimique undas et cum longae Mixticiae traditionis, Hispanica Argyropotamica extensissima Hispanicae forma in regione est.
Limitrophis regio cum Brasilia in departimento Rochae et in departimenti Maldonadensis partibus, Hispanicae Argyropotamicae varietate loquitur quae voseismo pro tuteismo caret. Haec peculiaritas suppositive Castellanae primorum colonorum origini debita, quamquam, cum Meridionalis Brasiliae Lusicae varietas archaica varietas tuteismo utens et voseismo, modernae Lusicae regula, carente esset, etiam limitrophis influxus sumi potest.
Lusicae dialectoi in Uraquaria
Est in septemtrionali Uraquariae regione Lusicarum varietatum series quae Lusicae dialecti Uraquariae nuncupantur. Quarum notissima varietas Dialectos Portuniola Riverensis appellatur cum nulla relatione cum Portuniolo, mera Hispanicae et Lusicae mixtione. Loquuntur Portuniola Riverensi in finibus inter Uraquariam et Brasiliam, et speciatim in zona urbium sororum Riverae in Uraquaria et Sanctae Annae Liberationis in Brasilia, velut etiam in Urbe Tzuyensi (Hispanice Chuy) et iuxta fines. Solum Uraquarii et Brasiliani cives tali lingua utuntur.
Religio
Constitutio Reipublicae libertatem credendi praestat et in republica diversae religiones coluntur, sed Religio Catholica, historice toto in territorio praesens, inter Uraquarios adhuc praevalet. Secundum Ministerium Periegeseos et Disportus (Hispanice: Ministerio de Turismo y Deporte), 56,2% Catholici, 38,3% irreligiosi, 2% Protestantes et 1,7% Iudaei sunt.
Civilitas
Uraquaria Constitutio anni 1967 fortem praesidiatum, iudiciariae legisferaeque inspectioni subiectum, institutionalizavit. Praeses, simul dux Civitatis et dux Gubernationis, suffragio populari quinquenni mandato eligitur, dum praeses vicarius in eadem suffragii tabella eligitur. Gubernatio a tredecim ministris, a praeside designatis et exsecutiva departimenta dirigentibus, componitur.
Maximum tribunal Supremum Tribunal est. Subter quod tribunalia appellatoria et tribunalia inferiora et tribunalia pacis sunt. Quoque tribunalia comitialia et administrativa ("contentiosorum"), tribunal computorum et systema iudiciale militare.
Divisio administrativa
Respublica divisa est in undevicensima departimenta (Hispanice: departamentos) quae sunt:
Nivea (signum mercatorium)
Nivea est clarum signum mercatorium anno 1911 creatum, quod ad societatem Germanicam Beiersdorf anno 1882 a medicamentario Paulo Carolo Beiersdorf conditam pertinet. Nomen Niveae prae se fert rem nivis instar candescentem in pyxide inesse. Sub hoc signo a Beiersdorf lomenta creantur et venduntur.
Uraquaria
Oeconomia
Uraquaria oeconomia e commercio valde pendet, praesertim ex agrariis exportationibus, quod nationem vulnerabilem mercimonialium pretiorum fluctuationibus facit. Post incrementi mediam 5% quotannis in perohodo inter 1996 et 1998, inter annos 1999 et 2001 oeconomia minus Argentina et Brasiliae quaesitum passa est, quae coniunctae ad Uraquariarum exportationum fere dimidium respondent. Neglecta commercialium ictuum gravitate, pecuniarii indicatores Uraquarii stabiliores suarum vicinarum eis mansere, solidae reputationis reflexus inter pecuniae collocatores et suvereni gradus pecuniariae collocationis, qui unus inter Austroamericanos duos est. Recentibus annis, Uraquaria suae energiae parte usa est ad evolvendum commercialem technologiarum usum et prima programmaturae exportatoria in America Latina facta est.
3 Maii
3 Maii dies 123ª anni est (124ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 242 dies manent.
Uraquaria
Oeconomia
Oeconomicae degenerationis condicio opinionem publicam adversam oeconomicis liberi mercatus programmatis quae ab anterioribus administrationibus decennio ducentesimo adoptata sunt fecit, quamobrem civitariam petrolei societatem anno 2003 et civitariam aquae societatem anno 2004 privatizandarum proposita spreta sunt. Nuperrime electa Frontis Amplae gubernatio, dum Uraquarii debiti externi solutiones pergere pollicita est, quoque emergentiae consilium facere promisit ad oppugnanda generalizata paupertatis et inopiae operarum problemata. Maio anni 2008, index inopiae operarum subter 7,2% delapsus est. Mense Octobri anno 2009, index inopiae operarum fuit 6.4%.
3 Maii
Secundum Calendarium Romanum est ante diem quintum Nonas Maias quae a.d. V Non. Mai. abbreviantur.
Uraquaria
Agricultura
Agricultura ponderis munus in Uraquaria historia et in civitatis identitate usque ad medium saeculum vicensumum praestat, cum civitas tota aliquando conferebat unico magno fundo, circum Montem Videum sito, ubi divitiae genitae in media administratione sumebantur.
Hodie, agricultura cum circiter 11% PDG reipublicae contribuit et adhuc principalis natio adventicias monetas gignens, quod Uraquariam in catalogo aliarum res agrarias exportantium velut Brasiliae, Canadae et Novae Zelandiae collocat. Uraquaria res agrarias exportantium Circuli Caerniensis socia est. Uraquaria agricultura relative parum laboris, technologiae, et capitalis incorporat, aliis similibus nationibus collata, quod relative parum reditus pro hectario provocat, sed etiam portas aperit ut Uraquaria suas res agrarias velut "naturales" aut "organicas" commercializet.
Periegetici fundi pecuarii (Hispanice: estancias), Gausam (Hispanice: Gaucha) Uraquariae culturam ostendentes, historicae villae et opes naturales nuper evoluti sunt.
Infrastructura
Secundum data a Consociatione Nationum publicata, Uraquarius index Gini anni 2003 0,449 erat, ubi bathmologia 1000 ista in scala maximam inaequalitatis statum inter classes sociales significat et bathmologia 0,000 aequam divitiarum distributionem repraesentat.
Numeri obtenti ab usa methodologia pendent, citata relatio tribus dissimilibus methodis utitur. Secundum ab Officina Regionali de paupertatis mensura anno 1996 propositum, maximos valores intra tres producens, resultatio primae quartae anni 2006 parti fuit:
Relatio indicatores meliorare dum civitas ex ultima crise anno 2002 resilit ostendit; anno 2004 indicator paupertatis valorem maximum omnium temporum attigit.
Medium femineum salarium anno 2002 in Uraquaria 71,8% virilis salarii eadem in activitate aequivalebat. Medium Africorum descendentium salarium 65% Europaeorum descendentium aequivalebat.
Quamquam locorum parum postulatorum locaria tam cara non sunt, plerumque necessarium est ut quidam aliam proprietatem quae praestationi prossit aut depositum quod multi solvere non adipiscuntur habeat. Prima condicio locarium praecipue difficile minime tutis classibus incolarum facit. Secundum Institutum Nationale Statisticae, 23,3% incolarum in locis nec qui eis sunt nec qui conducuntur vivunt. Quorum aliqui domus apte constructae sunt, dum aliqui praecariae constructiones illegaliter in terris publicis aut magnas urbes circumdantes aedificatae sunt. Sic, novae integrae communitates ultimis decenniis creatae sunt. Haec tuguriopoles asentamientos in Uraquaria appellantur. Phaenomenon ad favelas in Brasilia, Villas Miseria in Argentina, Barrios in Venetiola, Arrabales in Hispaniam, Poblaciones Callampa in Chilia aut Jacales in Mexico simile est.
Mense Novembro anni 2007 Uraquaria prima Latinamericana civitas et secunda civitas inter Americanas (post Canadam) quae unionem civilem inter eiusdem sexus homines civitati gradu agnovit facta est.
Uraquaria est unica respublica non Lusophonica ubi linguae Lusicae doctrina est obligatoria. Lingua Lusica e sexto scholaritatis anno docetur.
Educatio
Educatio in Uraquaria per novem annos obligatoria est, in educatione primaria incipiens et gratuita est e brephotropheo in educationem superiorem. Matricularum index in ludo litterario haud in promptu anno 2001 erat. Dum matricularum index quemdam compromissi gradum cum educatione indicat, iste valor haud semper puerorum participationem in schola reddit.
Cultura
Velut Argentina, Uraquaria culturam notorie Europaeam, cum proprietatibus similibus in lingua et moribus, habet. Dispar multarum Austramericanarum civitatum, Indigenarum pondus summe longiquum est. Gausae (Hispanice: gauchas) memorias magnum pondus in ambarum civitatum laographia habent. Index analphabetismi fere nullus est et acta diurna actorum libera et activa sunt. Innumerata culturae instituta, publica privataque, praesertim in Monte Video sunt.
Artes
Eminens Afro-Uraquariae artis legatus pictor et sculptor Carolus Páez Vilaró est. Qui Timbuktus et Myconou ponderibus usus est ad creandum opus notissimum, Casapueblo. Cuius domus, deversorium et technyphion prope Orientalem Oram (Hispanice Punta del Este), Casapueblo, "habitabilis sculptura" milia salutatorum toto e mundo attrahens est. Saeculo undevicensimo pictor Ioannes Manuel Blanes, cuius opera historicas res depingunt, Uraquarius primus artifex qui generalizatam agnitionem obtinuit fuit. Postimpressionista pictor Petrus Figari internationalem gloriam adeptus est propter studia de individuis in Monte Video et ruris. Artis elementa cum naturae coniungens, topiorum architecti Leandri Silva Delgado labor etiam internationaliter excelluit.
Uraquaria cinematograhicam industriam parvam, sed crescentem, habet et pelliculae velut Whisky Ioannis Pauli Rebella et Pauli Stoll (anno 2004), Los días Marcelli Bertalmío (anno 2000) et Paisito Annae Díez (anno 2008) internationales honores consecutae sunt.
Artes athleticae
Uraquaria multum morem in artibus athleticis velut pediludio, canistriludio, harpasto, ludis gymnicis, birotatione, alsulegia habet, et eius athletae "caelestes" appellantur.
Turma Pediludica Nationalis Uruquariana Certaminis Mundani Pedilusorii campio annis 1930 et 1950 atque Olympionices annis 1924 et 1928 fuit, praeter maximum victoriarum in Certamine Americano Pedilusorio numerum, iuxta cum Argentina et cum quattuordecim titulis.
Praecipuae turmae in natione Club Nacional de Football et Club Atlético Peñarol sunt, quae ambae coniunctae octo titulos Certaminis Liberatorum Americae possident, quod Uraquariam tertiam maximam huius aemulationis victricem facit, cum tribus aut quinque titulis respective. Praetera, ambae societates, in Monte Video sitae, in Certamine Mundano Societatum FIFA ter ambae vicerunt.
Turma Harpastica Nationalis Uruquariana inter viginti optimas in mundo et secunda ab optima in America Latina, solum ab Argentina superata, est.
Pionnat
Pionnat  (Occitanice Piònac) est commune Francicum 764 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
2053 Nuki
2053 , olim designationibus 1976 UO, 1928 RW, et 1961 TW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ricardo Martino West, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2053 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Andreas Emo
Andreas Emo sive plenius Italice Andrea Emo Capodilista (natus nobilis familia Bataleae in Regione Venetia die 14 Octobris 1901 et obiit Romae die 11 Decembris 1983) fuit philosophus Italianus. De nihilismo studuit sub influentia Martini Heidegger, Arthuri Schopenhauer et "hominis superioris" a Friderico Nietzsche.
Madrigal History Tour
Madrigal History Tour (scil. Latine: Iter Historiae Madrigalis) fuit spectaculum televisificum Anglicum, anno 1984 ab King's Singers actum et a BBC creatum. Hoc spectaculum componebatur ex episodiis sex, quae narrabant de historia madrigalium, qui fuerunt carmina praeclara et notissima saeculis XVI et XVII in Italia orta sed culta per Europam totam.
Episodia fuerunt:
Religio Aegyptia
Religio Aegyptia fuit religio cuius usus praesertim in Aegypto vigebat.
Michael II
Michael II (Graece: Μιχαήλ Β, natus 770, mortuus 2 Octobris 829), saepe etiam vocatus Balbus, Amorianus seu Psellus, fuit Imperator Romanus Orientalis ab anno 820 usque ad mortem.
Religio Aegyptia
Multos deos colebat, inter eos Phra, Solem deum, Thoth deum artis scribendi. Alii fuerunt Horus, deum Regum, Isis deam Naturae, Amun 'deum occultum', Osiris, Regem Inferum e Iudicem mortuum, et cetera. Populus cum sacerdotibus hos deos in templis magnis adorabat, ubi sacerdotes eorum imagines curabant, et de adorantibus munia et sacrificia petebant.
Madrigal History Tour
Cantorum King's Singers intererant in Madrigal History Tour Ieremias Jackman, Alexander Hume, Gulielmus Ives, Antonius Holt, Simon Carrington et Colin Mason.
Religio Aegyptia
Di
Fuit per spatium temporis haeresis fortasse monotheistica, quae praeter omnes deos Solis discum, Athon colebat.
8968 Europaeus
8968 , olim designationibus 1212 T-2, 1978 SX1, et 1989 UU6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.