cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Denzel Washington
Denzel Hayes Washington, Minor (natus in urbe Monte Vernonio Novi Eboraci die 28 Decembris 1954), est histrio Americanus, qui secundus civis Americanus ex Africa ortus post Sydney Poitier anno 2002 praemium Academiae ut actor optimus in pellicula Training Day accepit.
Zebrasoma veliferum
Zebrasoma veliferum est marinus familiae Acanthuridarum piscis, in oceanis Indico Pacificoque endemicus. Ferus ad 40 cm longum attingit. Habitatio naturalis est scopuli curalii altitudine ad 60 m. Herbivorus, fibrosis algis usitate vescitur. In commercio aquariorum domesticorum, populo gratissimus est.
Regnum Teutonicum
Regnum Teutonicum seu Regnum Teutonicorum (Theodisce Deutsches Reich) fuit regnum quod ex orientali Imperii Carolingiani dimidio creatum est. Sicut Anglia Anglosaxonica et Francia mediaevalis, primum fuit "mixtura, coetus nonnullarum gentium et regnorum olim separatorum et liberorum." Regnum Francorum orientalium (Ostfrankenreich), per Foedus Viroduni anno 843 creatum, a domu Carolingiana usque ad 911 regnabatur, postquam rex suffragiis creabatur. Primi suffragatores erant rectores ducatuum tribalium, qui unum ex eorum numero eligere solebant. Post autem 962, cum diadema Ottoni I impositum esset, regnum maior Imperii Romani Sacri pars erat, quod praeterea Italiam (post 951), Bohemiam (post 1004), et Burgundiam (post 1032) comprehendit.
Fridericus Paulus
Fridericus Gulielmus Ernestus Paulus (natus die 23 Septembris 1890 Bretenawiae; obiit die 1 Februarii 1957 Dresdae) fuit clarus vir militaris Germanicus inter secundum bellum mundanum).
Cursus honorum
Postquam anno 1909 maturitatis testimonium Cassalae adeptus est, Marburgi studium iuris prudentiae coepit, sed mox universitatem reliquit et vir militaris factus est. Et primo bello mundano dux militum interfuit atque post bellum miles mansit.
Stalingradum
Autumno anni 1942 exercitus Germanicus a Friderico Paulus ductus Stalingradi circumventus est. Die 31 Ianuarii 1943 Paulus marescalcus nuper ab Adolpho Hitler nominatus et 17 legati militum a copiis Sovieticis captus est, cum pars exercitus Germanici a Russicis circumclusi se hostibus tradidit.
Carolus Henricus Wiesemann
Carolus Henricus Wiesemann (natum Herfordiae die 1 Augusti 1960) est Spirae episcopus (dioecesis Spirensis). Sententia apostolica eius est: major omni laude.
Fridericus Paulus
Foedus contra Hitler
Paulus in captivitate Russica cum aliis legatis militum captis proclamationibus contra Hitler et ad bellum continuandum nitebatur. Post bellum finitum in RPDG vixit.
Itinerarium regis Ricardi
Itinerarium regis Ricardi (titulo completo Itinerarium peregrinorum et gesta regis Ricardi) est historia anonyma tertiae expeditionis sacrae ab anno 1189 usque ad 1192 et praecipue rerum a peregrinis Anglicis gestarum duce Ricardo I rege.
Hunc librum eruditi olim Galfrido de Vino Salvo attribuerunt, qui ipse expeditionis particeps fuit. Re vera ab alio quodam conscriptus est, fortasse a Ricardo canonico Sanctae Trinitatis Londiniensis, minime peregrino, qui e duobus commentariis compilavit hodie deperditis, scilicet:
Sacramenta Argentoratensia
Sacramenta Argentoratensia 14 Februarii 842 dicta sunt. Sacramentis Argentorate foedus factum est inter Carolum Calvum, regem Francorum hesperorum, atque eius milites, et Ludovicum, regem Francorum orientalium, atque eius milites. Sacramentorum verba lingua Francogallica antiqua et lingua Germanica alta antiqua prolata sunt, quia milites regum se invicem non intellexerunt.
Sacramenta sunt primum documentum linguae Francogallicae antiquae. Maximi momenti sunt historiae linguarum peritis. Libro III cap. 5 historiarum Nithardi linguis ambabus recitantur.
Nescimus utrum ab origine sacramentorum versio Latina iam exstiterit.
Verba sacramentorum
Ludovicus II rex Germanorum vel "rex in orientali Francia" Francogallice loquitur: Pro Deo amur et pro christian poblo et nostro commun salvament, d'ist di en avant, in quant Deus savir et podir me dunat, si salvarai eo cist meon fradre Karlo, et in aiudha et in cadhuna cosa, si cum om per dreit son fradra salvar dift, in o quid il mi altresi fazet, et ab Ludher nul plaid numquam prindrai qui meon vol cist meon fradre Karle in damno sit.
Versio Latina Vulgaris
Pro dei amore et pro populo Christiano et nostra salute communi, de isto die in abante, in quanto Deus mihi sapere et potere donaverit, servare habeo eccistum meum fratrem Carolum, et in adiuto et in cata una causa, sicut homo suum fratrem servare debet, per id quod ille mihi tantum faciat. Et cum Lothario numquam volens prendere habeo nullum placitum quod eccisti meo fratri damno fuerit.
Typhon Nargis
Typhon marinus Nargis nomine, Mare Indico natus die 27 Aprilis 2008, in Birmaniam incidit iuxta urbes Bassein, Iangon, Pegu hominesque circa 22 000 interfecit.
Cataniae
Cataniae (Catalanice Catànies) sunt dulcia sicca de Villafranca Penedensis (provinciae Barcinonis) in Catalonia, facta de amygdalis tostis cum liquefacto saccharo, et tecta pasta amygdalorum, abellanarum nucium et lactis; et denique tecta rursum pulvere de cacao et saccharo subtili.
Iullus Antonius
Iullus Antonius (natus 45 a.C.n., mortuus 2 a.C.n.) filius iunior Marci Antonii et Fulviae fuit. Pater Marcus Antonius ei nomen Iulli dedit, quod id gens Iulia, ex quo Gaius Iulius Caesar dictator et amicus eius ortus erat, veteribus temporibus saepe utebatur. Matre mortua anno 40 a.C.n., cum pater in oriente apud Cleopatram fuit, Iullus Romae ab Octavia minore, sorore Augusti et uxore Marci Antonii educatus est. Frater maior autem Marcus Antonius Antyllus post cladem Antonii apud Actium ab Octaviano caesus est.
Ille est cui Horatius secundum carmen libri quarti dedicavit.
Marburgum
Marburgum sive Marpurgum sive Amasia Cattorum', (Theodisce: Marburg) est urbs Germanica ad Lauganam sita in terra foederali Hassia.
Nati
Ingrid Arndt-Brauer (*1961), rerumpoliticarum perita factionis SPD.
Franciscus Petrus Tebartz-van Elst
Franciscus Petrus Tebartz-van Elst (natus in Kevelaer-Twisteden die 20 Novembris 1959) est episcopus emeritus Limburgensis (dioecesis Limburgensis). Mense Octobri 2013, postquam diaria scripserunt Franciscum Petrum Tebartz-van Elst magnum sumptuosumque palatium aedificavisse, graves controversiae in Germania concitatae sunt et multi ab eo petiverunt ut se munere abdicaret. Die 23 Octobris 2013 papa Franciscus decrevit illi episcopo propter malum vitae sumptuosae exemplum aliquot menses extra dioecesim suam vivendum esse. Eodem die Wolfgangus Rösch eiusdem dioecesis vicarius generalis factus est. Iam die 20 Octobris 2013 Tebartz-van Elst se a munere occulte removit, papa Franciscus hoc consultum die 26 Martii 2014 accepit.
Ioannes Lucas Zambrotta
Ioannes Lucas Zambrotta (Italiane Gianluca Zambrotta; Novi Comi die 19 Februarii anno 1977 natus) est pedilusor Italicus. Mediocampista vel defensor in AC Milan ludit.
Iosephus Broz Tito
Iosephus Broz (Cyrillice Јосип Броз, dictus [jǒsip brôːz], ), vulgo Tito (Тито) appellatus (natus Kumrovec in oppido tunc Austro-Hungarico, nunc in Croatia in regione Crapinensi-Sagoriensi, die 7 Maii 1892; mortuus Aemonae, tunc ad Iugoslaviam pertinenti, nunc capite Sloveniae, die 4 Maii 1980), fuit vir militaris, praesertim tromocrates, inter secundum bellum mundanum, vir publicus, et a die 14 Ianuarii 1953 ad 4 Maii 1980 praeses Iugoslaviae.
Cursus honorum
Miles exercitus Austro-Hungarici primo bello mundano a Russis captus in carcerem missus est. Rebus novis Russicis magnopere motus, communista factus est. Anno 1918 vel stipendia merere pro Bolsevicis incohabatur. Anno 1920 in Croatiam reversus, ad factionem communisticam erigendam operam dabat. Qua autem factione anno 1921 interdicta, ipse pluries sub vincula missus est. In carcere linguam Esperanticam edidicit quam totam vitam colebat.
Anno 1934 liberatus, Moscuam petivit nomine clandestino Tito, ubi varibus muneribus apud Communisticam Internationalem (Comintern) fungebatur.
Anno 1937 a sodalibus Comintern secretarius generalis sodalium in Iugoslavia degentium nominatus in patriam remissus est labori clandestino faciendo. Semper politicam officalem Comintern fulciebatur hegemoniam Serborum vehementer criticans. Tunc censuit Iugoslaviam unitam esse delendam. Post impetum Germanorum contra Unionem Sovieticam mense Augusto 1941 partum Tito milites in Germanos et Italos insidiantes congregavit. Praesertim in Bosnia insuper greges Serbicos armatos, quibus nomen Četnici, reprimere potuit. Qui monarchiae restaurationem fovebant. Mense Novembri 1942 Consilium contra fascismum populare liberatorium (AVNOJ) condidit cui praefuit; anno 1943 turbae istae in moderamen non officiale, Iosepho Broz praeside, mutatae sunt. Inde rem publicam communisticam erigere pergebat, cui interdum et conservatores nonnulli auxilium dabat. Mense Novembri 1945 terra conversa est in Rem publicam foederativam Iugoslavicam Tito duce.
Tito Iugoslaviae praeses
Primo Tito fidelem discipulum dictatoris Stalin sese confessus est. Cum in internis rebus cursum Iugoslaviae proprium facere coepisset gratiam Moscuae statim perdidit. Anno 1948 ruptura officialis facta est inter Albam Graecam et Moscuam; factio Iugoslavica e gremio Comintern quoque pulsa est. Via ad communismum propria ita est; una cum Eduardo Kardelj et Milovan Đilas politicam humaniorem in ideis Caroli Marx positam efficere in animo habuit. Ita operariis licebat ut ipsi administrationem in domibus confectricibus facerent. Ut nationalismus variis in regionibus Iugoslavicis minueretur res politicae generatim magis magisque a capite Belogrado in singularum regionum capita translatae sunt. Constitutiones annis 1953, 1963 et 1974 reformatae hoc bene monstrant. Amicos politicos in terris non communisticis quaerens ducem terrarum neutralium sese fecit.
Politicam Sovieticam saepe criticavit, e.g. anno 1956 quando Hungaria invasa est, anno 1968 quando Bohemoslovacia sub iugum Sovieticum reducta est, anno 1979 quando Russi Afganiam armis ingressi sunt.
Hercules furens
Hercules furens est tragoedia saeculo primo a Seneca Minore exemplo Euripidis scripta. Qua tragoedia Seneca Stoicismum docet.
Argumentum et summarium.
Idem est argumentum atque in Euripideo Herakle. Thebis sumus. Hercules, Cerberum in lucem protrahere iussus, ad inferos descendit. Absente heroe exsul quidam, Lycos nomine, regnum Thebanorum occupavit, Creonte rege cum liberis interfecto. Incipit tragoedia cum soliloquio semper iratae Iunonis rabide gaudentis quod Herculis perdendi viam novam invenerit : vult enim adversus Iovis filium ipsius virtute  uti   et inferna numina sibi auxilio invocat. Tum chorus vitam quietam et innoxiam laudat, nimium gloriae cupidinem insectans (quod cum Epicuri praeceptis congruit). Sequuntur questus senis Amphitruonis, Herculis altoris et quasi patris, necnon uxoris captivae Megarae : in reditu herois omnem spem ponunt. Tunc venit Lycus : adfinitate cum stirpe Creontis novum regnum firmare cupit. Itaque Megaram rogat ut sibi nubere vellet. Quae respondet malle mori. Despectus Lycus rogum accendi iubet quo et Megara et templum (quo refugerat cum liberis) cremarentur.
Inter quae victor Hercules redux cum amico Theseo, cuius reditum ad superos a Plutone impetravit, de nova re certior factus statim ad pugnam properat et Lycum satellitesque necat. Dum abest, Amphitruone rogante, regnum Inferorum a Theseo praeclare describitur. At, cum in scaenam redit Hercules, infernis numinibus lacessitus insanit nec propinquos iam agnoscit. Credit enim inimicos in templo latere et liberos uxoremque supplicantes sub oculis Amphitruonis saeviter occidit. Quod post facinus in altum somnum mergitur et chorus Thebanorum pulcherrimum canticum orditur somnum laudans : E somno expergefactus, cum intelligit quid actum sit, vult mori : Tandem precibus patris succumbit atque Theseum Athenas sequitur :
De Personis
Septem omnino personae sunt : Iuno, Hercules, Amphitruo, Megara, Lycos, Theseus et chorus Thebanorum. Eaedem sunt apud Euripidem nisi quod Iuno in locum Iridis ponitur.
In scriptis Stoicorum Hercules exemplum tironibus ad sapientiam nitentibus saepe proponitur : cum malis enim et mala fortuna fortiter pugnat. Sic plerique critici in hac fabula personam interpretati sunt ; se ipsum vincit, iram adversus se et curam famae vincit. Sic Iuno : Nihilominus nonnulli interpretationem contrariam proponere ausi sunt : Herculem hic non minus violentum et gloriosum esse quam Lycum et ceteros tyrannos et ideo meritas poenas diis ob superbiam solvere. Fortasse enim non tam simplex est haec tragoedia quam quibusdam visa est. Certe in hoc mundo fatum veterum mythorum Graecorum regnare videtur, non providentia Stoicorum nec quicquam a fabulis mythologicis aberrat Seneca. In primis terrorem et miserationem movere conatur, quam ob rem non dubitat necem Megarae velut sub oculos spectatorum ponere, quod non fecerat Euripides.
Sententiae notabiles
Ut in ceteris operibus Senecanis sententiae non desunt. Nonnullae ad praecepta Stoicorum pertinent :
Aliae ad tragicum mundum :
Conclusio
In hac tragoedia praecipue de insania agitur : num quis deterior fiat si quid furens deliquerit ? Fortasse istam quaestionem Seneca secum hoc modo cogitat : quid de sapiente, si insaniat ? Partes argumenti sunt etiam mors voluntaria (quod thema apud Stoicos vulgatum et tritum erat) necnon ut in paene omnibus tragoediis inconstatia rerum humanarum : momento temporis enim e summo fastigio gloriae Hercules ad taedium sui et suae vitae praecipitatur.
Coca de Sant Joan
Coca de Sant Joan est placenta (catalanice coca de radice batava) festiva et popularissima inter populos catalanos. In Catalonia apud familiares et amicos editur haec ad celebrandam Sancti Ioannis Noctem (24 Iunii), unam de noctibus festivissimis et brevissimis anni, similem nocti pridie Kalendas Ianuarias. Haec est traditio de origine pagana, quae adventum solstitii aestivi commemorabat.
Facta est de farina, succhero, ovis, sale, lardo, aqua aut lacte, citri pelle trita, levatura et fructibus confectis cum succhero: citris sinensibus, cerasis et ceteris.
Michael Spence
Andreas Michael Spence (natus Montclair in urbe Neocaesareana die 7 Novembris 1943) est oeconomiae peritus  Americanus, qui anno 2001, una cum Georgio A. Akerlof et Iosepho E. Stiglitz, Praemium Nobelianum Oeconomiae accepit, studii mercatus more informationis causa.
Ioannes Claudius Boulanger
Ioannes Claudius Ezechiel Ioannes Baptista Boulanger (Francogallice  Jean-Claude Ézechiel Jean-Baptiste Boulanger , natus in Journy die 1 Martii 1945) est a die 25 Aprilis 2002 episcopus Dioecesis Sagiensis (Francogallice diocèse Sées).
Editha Piaf
Musica Piafiana saepe erat autobiographica, suam vitam penitus exprimens, cui ballatae amoris, desiderii, damni, doloris fuerunt modus proprius. Inter eius cantica populo gratissima sunt "La Vie en rose" ('Vita rosea', 1946), "Non, je ne regrette rien" ('Non, paenitet me nihil', 1960), "Hymne à l'amour" ('Hymnus Amoris' 1949), "Milord" ('Mi domine', 1959), "La Foule" ('Turba', 1957), "l'Accordéoniste" ('Accordionista', 1955), "Padam... Padam..." (1951).
Piaf anno 1963 mortua et corpore in coemeterio Patris Lachaise sepulto, nonnullae biographiae et pelliculae eius vitam investigant, inter quas La Vie en rose (2007), quae Praemium Academiae accepit. Piaf una ex celeberrimis saeculi vicensimi actoribus facta est.
Pelliculae
Anno 2007, pellicula  La Môme de vita Edithae Piaf ab Oliviero Dahan ducta promulgata est.
Abrahamus
Abrahamus (-i, m.) sive Abramus (-i) seu Abraham (m., indeclinabile) est praenomen masculinum Hebraicum.
Gaius Sallustius Crispus
Gaius Sallustius Crispus, breviter Sallustius (natus Amiterni die 1 Octobris 86 a.C.n.; mortuus Romae 13 Maii 35 a.C.n.), fuit vir publicus et historiographus Romanus, qui duas monographias scripsit: De Catilinae coniuratione atque Bellum Iugurthinum. Etiam opus nomine Historias scribere coepit, quod imperfectum remansit.
Vita
Natus est gente nobili Italica ordinis equestris in Sabinio. Iuvenis discendi seque excolendi, sed imprimis ad rem publicam accedendi causa Romam petivit. Cum sicut plerique ad rem publicam latus esset, ubi ei multa adversa fuisse fatebatur, quae in prooemio libri sui De Catilinae Coniuratione tali modo descripsit: Tamen dictum eius dubium putatur, quia nihilominus magno studio cursum honorum percucurrit. Anno 55 vel 54 a.C. Quaestor factus est, posthac consuetudine tradita in senatum venit. Anno 52 a.C. tribunus plebis electus fervore cliens Caesaris inimicum eius Ciceronem in senatu impugnavit.
Anno 50 a censore Appio Claudio Pulchro verisimiliter amicitiae Caesaris, qui eo tempore senatum adversum habebat, causa senatu expulsus est.
Bello civili contra Pompeium, quem in opere suo tyrannum crudelem descripsit, anno 49 incepto Caesaris amicitiam sequitur et a parte eius pugnavit. Anno 46 quaestoris munere (aut probabilius praetoris designati) fungens iterum ad senatum admissus est. Republicanis proelio apud Thapsum victis primus praetor novae provinciae Africa Nova (quae Tunesiam hodiernam et partem orientalem Algeriae continuit) creatus est. Officio suo impudentissime hactenus abusum esse dicitur, ut actionem de repetundis solum praesidium Caesaris avertere posset.
Romam reversus fortunis suis villam in monte pincio emit, qui locus nostro tempore Horti Sallustiani nuncupatur, eamque tali opulentia exornavit, ut saeculis post etiam imperatores ibi sedem haberent. Caesare anno 44 interfecto suam reliquam aetatem a re publica procul habendam decrevit seque in otium ad villam suam removit. In senectute se dedit litteris et imprimis studio historiae Romanae.
Belka et Strelka
Belka et Strelka (Russice Белка и Стрелка, scilicet Latine Albula et Sagittula) fuerunt canes ac astronautae Sovieticae, quae primae omnium astronautarum non solum in spatium extra fines gravitatis terrestris situm processerant, sed et in Tellurem vivi sanique reverterunt.
Post Laikam canem, quae anno 1957 spatium extraterrestre in Satellite secundo (vel Sputnik 2) navigavisset, (scilicet Latine Vulpecula et Larus) canes duae die 28 Iunii anni 1960 perierunt; nam astronavis earum secundo volatus trigesimo octavo explosa est. Hac de causa astronavis Belkae est Strelkae sellam, quae modo catapultae eici posset, habuit. Die 19 Augusti eiusdem anni Satelles quintus (vel Sputnik 5) cum Belka et Strelka e Baikonur cosmodromio ascendit et post 25 horas, cum decies et octies Tellurem circumvolavisset, apparatus cum canibus descendit.
Belka alba fuit, Strelka alba cum atris maculis. Strelka, cum aliquot menses post expeditionem praeteriissent, catulos quinque generaverat, quorum unus, Pušok (scilicet Latine Lanugo) nomine, Ioanni Kennedy donatus est.
Ioannes Silvanus Bailly
Ioannes Silvanus Bailly (natus Lutetiae die 15 Septembris 1736; ibidem supplicio affectus est die 12 Novembris 1793) fuit astronomus, mathematicus et rerum politicarum peritus Francicus. Bally fuit primus Lutetiae urbis praefectus et legatus ad Conventum Nationalem Franciae.
Anno 1793 supplicem subiectus est a Regimine Terroris.
Antonius Peschka
Antonius Peschka (Theodisce: Anton Peschka natus Vindobonae die 21 Februarii 1885; ibidem mortuus est die 9 Septembris 1940) fuit pictor Austriacus.
Crux (constellatio)
Crux sive Crux australis quamvis sit parva, lucida tamen est notissimaque constellatio in caelo australi. Namque quattuor lucidissimae stellae crucem illustrem in caelo sitam fingunt. Constellatio media in Via Lactea videtur. Sub constellatione spectari potest nubes obscura, Saccus carboneus appellata.
De historia
Saeculo XVI, nautae Europaeae maria australia perlustrantes hanc constellationem nominabant, qua utebantur ut viam invenirent, cum axis directa polum caelestem australem despectet.
Stellae
N. b. : Numeri excerpti sunt e mensionibus satellitis Hipparcos nominatae Hipparchos catalogue: query form apud archive.ast.cam.ac.uk.
Stella lucidissima, Acrux (α Crucis) candida stella multiplex 370 spatia lucis annuae remota est (v. i.). Duae stellae Acrucis lucidissimae stellae classium spectralium B1 vel B2 sunt, tertia e classe B4 est. Eae iam in parvo telescopio disiungi possunt.
Si a Cruce ad meridiem et occidentem spectas, invenies claram nebulam obscuram Saccum Carboneum appellatam. Quae nubes e gaso ac pulvere constans 2.000 sla remota est.
Vexilla Crucem Australem monstrantia
Res publicae Australia, Samoa, Nova Zelandia, Papua Nova Guinea, et Brasilia necnon regiones Australiae Victoria, Australiae Capitis Regio, et Regio Septentrionalis, crucem in vexillis suis monstrant. Etiam Insula Natalicia, pars Australiae in Oceano Indico, crucem in vexillo proprio non publico praebet.
Cytosceletus
Cytosceletus est "sceletus" cellulae in cytoplasmate, factus ex proteinis. Cytosceletus in paene omnibus cellulis inest; olim solum in cellulis eukaryoticis inesse putatum erat, sed cytosceletus prokaryoticus iam repertus est. Cytosceletus structuras ut flagellos, cilios, et lamellipodia format et est magni momenti tam in transportatione intracellulari (e.g. vesicularum et organellorum) quam in divisione cellulae.
Inter gravissimas
Inter gravissimas est bulla, quacum die 24 Februarii 1582 Papa Gregorius XIII novum calendarium quod ad honorem eius dicitur Gregorianum promulgavit.
Iacobus Ussher
Iacobus Usserius (natus die 4 Ianuarii 1581 Eblanae, mortuus 21 Martii 1656 oppido Reigate) fuit notarii filius, Midensis episcopus (ab anno 1621) postea archiepiscopus Armachanus (ab anno 1626) ideo Totius Hiberniae Primas erat. Antea Collegii Sanctae Trinitatis theologiae professor ordinarius Sanctique Patricii ecclesiae cathedralis cancellarius fuerat.
Ingenium industriamque suam studiis academicis praesertim historicis applicuit. Secundum biographum cistulae librorum in peregrinationibus eum ubique sequebantur. Notus praecipue propter mundi creationis calculum, qui ei famam universalem attulit, sed qui ab indagatoribus posterioribus invalidus reperiebatur, historiae etiam ecclesiarum Britannicarum se devovit. Calvinismi principiis maxime imbutus cum Presbyterianis dialogum sustinuit, Catholicis autem valde adversabatur. Belli Civilis tempore concessionibus quas his Carolus I rex facere parabatur se opponebat. In Angliam transvectus Oxonia, ubi antea studiorum causa habitabat, apud regem se confugit, militum autem stridore vexatus sedem Bristolium, postea Cardiffam, deinde ad Castrum Sancti Donati in comitatu Glamorganiensi campestri mutavit. Hic litterarum sedem sed etiam morbum invenit. Post regis cladem mortemque quam maxime lugebat, ab Olivario Cromwell receptus est et ut summa tranquillitate viveret ei permissum est. Anno 1656 prope oppidum Reigate mortuus Westmonasterio cum fastu sepultus est.
Usserius Ignatii Antiocheni epistolas genuinas discernere potuit, Pseudodionysii autem Areopagitae operum chronologia deceptus est. Cum eruditis externis (v.g. Henrico Valesio) correspondebat.
Perl
Perl est lingua programmandi libra decreta aoud C a Larry Wall primum die 18 Decembris 1987. Verbum ipse contractio quaedam Anglica est pro practical extract and report language (sive iocose Pathologically Eclectic Rubbish Lister).
Salve, munde
Hic textus monstrat programma mimimum, quod "Salve, munde!" in scrinium mittit. print "Salve, munde!\n";
Imperium Romanum Occidentale
Imperium Romanum Occidentale fuit occidentalis Imperii Romani pars, quam Theodosius I imperator anno 395 a parte orientali divisit; hanc enim Arcadio filio attribuit, illam Honorio.
Anno 429, Vandali ex Hispania ad Africam migraverunt, Visigothos fugentes, ubi regnum sibi fundaverunt. Africa expugnata Romanisque in Italia perdita, inopia frumenti incepit. Antea Africa frumentum pro vectigali dare debebat; nunc autem Vandali pretium pro frumento poscebant. Miseria oeconomica Italiae coepit, et excidium imperii Romani occidentalis accelerabatur. Anno 468, Leo primo Augusto Flavio Basilisco militum duce Romani et orientales et occidentales frustra magnum impetum contra Vandalos fecerunt ut annonam Africanam recuperarent. Impetu frustrato aerarium publicum imperii orientalis fuit vacuum.
Anno 476, Odovacar, Romulo Augustulo a dignitate suprema amoto, imperium occidentale exstinctum est. Capita imperii fuerant Mediolanum et Ravenna.
Huic imperio succederunt regna Visigothorum in Iberia et Gallia, Herulorum in Italia, Francorum in Gallia, Burgundionum in valle Rhodani, Vandalorum in Africa et Suevorum in Gallaecia.
Edmundus Strother Phelps
Edmundus Strother Phelps (natus in Evanston, Illinoesia die 26 Iulii 1933) est illustris macrooeconomiae peritus Americanus. Alma mater sua erat Universitas Yalensis et professor Universitatis Columbiae.
Anno 2006 Edmundus S. Phelps Praemium Nobelianum Oeconomiae accepit, studii de ratione inopiae quaestus cum macrooeconomia causa.
Gebhardus Fürst
Gebhardus Fürst (natus in Bietigheim-Bissingen die 2 Decembris 1948) est episcopus (dioecesis Rottenburgensis-Stutgardiensis).
Lucius Cornelius Pusio Annius Messala
Lucius Cornelius Pusio Annius Messala (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Pater eius Lucius Cornelius Pusio primis annis Vespasiani imperatoris consulatum suffectum gessit. Ipse anno 90 consul suffectus creatus est et circa annum 103/104 proconsul Africa factus est. Praeterea VIIvir epulonum erat.
Passer
Passer est genus avium.
Species
Sunt circa viginti septem species passeris:
Relatio iuridica (1233)
"Relatio iuridica", sed titulo pleno "Relatio iuridica in qua novem testes oculati et iurati ex ordine Praedicatorum narrant pia gesta et miracula S. Dominici quae in vita, obitu vel post mortem eius observaverant", scripta est Bononiae anno 1233 in processu canonizationis Dominici, qui eadem urbe anno 1221 mortuus est. Testimonia comprehendit quae sequuntur:
Speculum
Speculum est superficies tam lucida, ut radii lucis redundent ut imaginem rerum ante speculum reddant.
Specularius est artifex qui specula facit.
Gerardus Ludovicus Müller
Gerardus Ludovicus Müller (natus Fontaneti apud Moguntiacum die 31 Decembris 1947) est clericus Germanicus qui fuit Ratisbonae episcopus (dioecesis Ratisbonensis). Quem Papa Benedictus XVI mense Iulio anni 2012 praefectum Congregationis pro Doctrina Fidei et Pontificiae Commissionis 'Ecclesia Dei' novum praesidem nominavit, "ad quem dialogus cum Fraternitate Sacerdotali Pii X instituendus spectaret. Papa Franciscus Müller die 22 Februarii 2014 cardinalem creavit.
Exeunte mense Iunio 2017, fama pervulgatum est papam Franciscum munus eius non esse prolongaturum. De causis discordia ad mores fidelium pertinens manifesta nuntiatur, e. g. quomodo Christianos et Christianas, qui post divortium matrimonium aliud petiverunt, tractare oporteat. Gravior autem esse videtur dissensio, utrum fidelibus errantibus pastorali quadam cura et indulgentia an severitate dogmatibus nisa occurrendum sit. Ita factum est, ut die 2 Iunii 2017 officium cardinalis Müller finitum esset, successore Aloisio Ladaria.
Ioannes Didacus
Ioannes Didacus Cuauhtlatoatzin (Hispanice Juan Diego Cuauhtlatoatzin; 1474–1548) piis parentibus, qui ab Aztecis originem duxerant, prope locum hodiernae urbis Mexicopolis ortus est. Anno 1531 a Beata Dei Genetrice legationem sibi suscepit ad episcopum Ioannem de Zumárraga, ut in colle Tepeiaco sacellum curaret exstruendum in Virginis honorem. Cum episcopus penitus recusaret, ipsa Virgo indicium, quod rei fidem faceret, pollicita est. Tunc Ioannes Didacus in ipso colle rosas alieno tempore delibatas pallio circumdedit episcopo tradendas. Evoluto pallio coram eo species Mariae mirabiliter confecta est. Miraculo persuasus, episcopus eodem loco ubi constituerat Virgo sacellum aedificari iussit. Ita pietas erga Mariam propagata est, ut non solum apud indigenas, sed etiam per totam Americam Latinam, sub Guadalupiae hispanicae civitatis Virginis titulo, coleretur.
Ioannes Didacus beatificatus est anno 1990 a Papa Ioanne Paulo II et ab eodem pontifice canonizatus anno 2002.
Ferrivia Metropolitana Paulopolitana
Ferrivia Metropolitana Paulopolitana sive Ferrivia Subterranea Paulopolitana (Lusitanice Metropolitano de São Paulo et Metrô de São Paulo, appellata Metrô) est Urbis Paulistanae ferrivia metropolitana subterranea et superterranea. Prima via constructa est anno 1972, et operatio commercialis anno 1974 coepit. Hodie, Ferrivia Subterranea Paulipolitana in quinque lineis consistit.
Gulielmus Orpen
Gulielmus Newenham Montague Orpen (natus die 27 Novembris 1878 in Stillorgan, Hibernia – mortuus est Londinii die 29 Septembris 1931) fuit pictor Britannicus oriundus e Hibernia.
Mahometus Rezā Pahlawī
Mahometus Rezā Šāh Pahlawī (Persice محمد رضا شاه پهلوی Mohammad Rezā Šāh Pahlawī), filius Rezā Pahlawī, fuit a die 17 Septembris 1941 usque ad diem 16 Februarii 1979, cum in exsilium iit, ultimus imperator Persiae (Iraniae). Natus die 26 Octobris 1919 Teherani, propter cancrum mortuus est die 27 Iulii 1980 in Cairo in Aegypto).
Matthias (nomen)
Matthias est nomen et aevo recentiori praenomen.
Litterae Lusitanicae
Litterae Lusitanicae sunt litterae Lusitanice conscriptae, plerumque a civibus Portugalliae, sed etiam ab hominibus in Portugallia, Brasilia, Angola, Mozambico, aliisque civitatibus Lusophonis habitantibus. Primum litterarum Portugallicarum exemplum est traditio poesis Gallaeciano-Lusitanica medii aevi, primum in Gallaecia et Portugallia septentrionali exculta. Litterae Portugalliae distinguuntur multiplicitate et varietate poesis lyricae, quae hanc traditionem ex lingua orta pingunt, post initium possessionis Romanae; multiplicitate scripturae historicae, quae rectores, victorias, auctum civitatis describunt; aetate aurea renascentiae, cuius pars est dramatum moralium et allegoricorum Gilberti Vicente, Bernardini Ribeiro, et Sá de Miranda; ac praecipue Lusiadis Ludovici Camonii, versibus qui universe inter lectores magnum opus et nationale poema epicum existimantur.
Saeculum septimum decimum, quamquam aesthetica baroca novissime in Portulallia agnoscebatur, plerumque hodie habetur saeculum defectionis virium litterarum, contra quidem opera Antonii Vieira, Emanuelis Bernardes, Francisci Rodrigues Lobo, et aliorum. Cui defectioni scriptores saeculi duodevicensimi obsistere conabantur, exemplaria aetatis aureae redintegrantes et praecipue academias arcadiasque litterarum constituentes; quod fuit tempus neoclassicismi. Saeculo autem undevicensimo, auctores exemplaria neoclassica reliquere coeperunt, cum Almeida Garrett romanticismum introduceret, Alexandro Herculano et Camilo Castelo Branco sequentibus.
Genuit puerpera regem
thumb|300 px|Ortus [[Iesus Christus| Christi. Opus Duccii di Buoinnsegna]]
Genuit puerpera regem est hymnus Christianum
Stephanus Ackermann
Stephanus Ackermann (natus in Mayen die 20 Martii 1963) est Augustae Treverorum episcopus (dioecesis Trevirensis).
Susia
Susia (-orum, n.) (Graece:, Persice: توس Tūs aut طوس Ṭūs) est perantiqua Iraniae urbs, caput quondam Parthiae, nunc in provincia Chorasania Rezana prope ad Mexatum.
Amnestia internationalis
Amnestia Internationalis est consociatio humanitaria et internationalis iuribus humanis iuxta Universalem Iurum Humanorum Declarationem, internationalem iurum humanorum legem, humanitarium belli ius defendendis dicata, Londinii, in principe Britanniarum urbe, a Petro Benenson anno 1961 condita.
Amnestia Internationalis est libera a quacumque ideologia vel politica vel religiosa, et a partium studio civitatum atque regiminum.
Amnestia Internationalis usque ad hodiernum diem in plurimis civitatibus contendit contra poenam capitalem, cruciatus, tractationem inhumanam in custodia vel castra operaria, lites iniustas, rassismum, segregationem phyleticam, persecutiones ob opinionis delictum necnon contra libertatis coercitiones propter opiniones politicas et religiosas, originem ethnicam, detrectorem militiae, directionem sexualem factas. Etiam ius asyli, iura puerorum ac mulierum necnon iura homosexualium, bisexualium transgenerorumque et inviolentiae actiones defensorum iurum humanorum defendit.
Amnesty International Praemium Nobelianum Pacis Componendae anno 1977 accepit. Et Praemium Erasmianum anno 1976 deinde Praemium Consociationis Nationum Iurum Humanorum anno 1978 accepit.
Fridhelmus Hofmann
Fridhelmus Hofmann (natus Coloniae Agrippinae die 20 Martii 1942) est a die 25 Iulii 2004 Herbipoli episcopus (dioecesis Herbipolitana). Sententia apostolica eius est: Crux spes unica.
Christophorus Clavius
Christophorus Clavius (natus scilicet Christoph Clau circa annum 1537 aut 1538 Bambergae - obiit die 12 Februarii 1612 Romae) fuit Iesuita atque mathematicus Theodiscus. Clavius et Aloisius Lilius fuerunt "patres" calendarii Gregoriani, quod a Papa Gregorio XIII eponymo cum bulla Inter Gravissimas die 24 Februarii 1582 promulgatum est. Lunae crater nomen eius fert.
Acanthurus dussumieri
Acanthurus dussumieri est piscis familiae Acanthuridarum, in tropicis Indico Pacificoque oceanis endemicus. Ad 61 cm attingit in sua habitatione naturali, scopulis curalii in Havaiis, Guama, Samoa, et aliis insulis, media longitudine circa 41&thinsp;cm (Squire & Smith 1979:43). Corpus est griseo-olivaceum, aliquando pallescens; pinnae sunt caeruleae dilutae et albae. Algis plerumque vescitur.
In commercio aquariorum domesticorum interdum invenitur.
Maximus Gallo
Maximus Gallo (natus Nicaeae die 7 Ianuarii 1932; mortuus die 18 Iulii 2017) fuit diurnarius, scriptor mythistoriarum et rerum gestarum et rerum politicarum peritus Francicus. Gallo Academiae Francicae sodalis fuit accurate in Academiam anno 2007 cooptatus est.
Amarcord
Amarcord est pellicula anno 1973 a moderatore cinematographico Italico Friderico Fellini edita, qua vitam pueri cuiusdam in urbe Burgo commenticia actam narrat. Quippe cum Burgo admodum similis esse videatur Arimino, urbi natali moderatoris, pelliculam partim biographicam esse constat. Quod etiam nomen Amarcord indicare videtur, nam dialecto Romandiola a m'arcòrd [ad litteram 'ego me recordo', id est] 'recordor' significat.
Lucius Antistius Rusticus
Lucius Antistius Rusticus (nescimus, quando natus sit; mortuus est anno 93 vel 94) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Martialis amicus erat, ut ex Epigrammatis apparet. Uxorem Mummiam Nigrinam duxit. Nerone imperatore regnante in senatum, sub Vespasiano inter praetorios adlectus est. Annis 79 ad usque 81 legatus Legioni VIII Augustae praefuit. Tum fuit proconsul Baeticae provinciae annis 83/84 et anno 90 consul suffectus. Ab anno 90 ad usque mortem anno 93/94 legatus Augusti pro praetore Cappadociam et Galatiam administravit.
Gaius Asinius Gallus
Gaius Asinius Gallus (natus anno 41 a.C.n., mortuus anno 33) fuit senator Romanus.
De familiaribus necessitudinibus
Pater eius Gaius Asinius Pollio, consul anni 40 a.C.n. et scriptor rerum gestarum erat. Filii ei nonnulli erant:
De cursu honorum
Ipse fuit IIIvir monetalis anno 23/22, XVvir sacris faciundis ludis saecularibus anni 17 interfuit. Anno 8 a.C.n. consul ordinarius factus est. Anno 6/5 proconsul provinciam Asiam administravit. Cum Tiberius divortium facere cum Vipsania Agrippina ab Augusto coactus esset, Iuliam uxorem ducere ut posset, Asinius ei nupsit et filium Tiberi Drusum educavit. Idcirco Tiberius Asinio iamdudum iratus erat cum rerum potitus est. Mortuo Augusto Asinius Gallus Lucium Aelium Seianum in primis colere solebat quia tum praefectus praetorio erat et in animo Tiberii plurimum pollebat. Cuius amicitia ab ira imperatoria tutum fore frustra speravit : mox enim Tiberii insidiis succubuit, apud senatores accusatus et custodiae traditus. Anno 33 tandem mortuus est. Fuit orator magnus, qui persaepe in senatu sententias memoria dignas tulit.
Wilburgus
Wilburgus est praenomen masculinum originis Anglicae.
Caelius Sedulius
Caelius Sedulius (vel Coelius) (dies natalis et dies mortis ignoti), fuit poeta Christianus prima parte saeculi quinti. Eius praeclarum opus est Carmen paschale, circiter annis inter 425 et 450 scriptum. Secundum Isidorum Hispalensem et decretum Gelasii Sedulius presbyter erat.
Dominicus Fernandez
Dominicus Fernandez (vulgo Dominique; natus Noviliaci ad Sequanam die 25 Augusti 1929) est scriptor et litterarum studiosus Francicus, qui in Academiam Francicam anno 2007 cooptatus est. Ipse homophylophilus, de homophylophilia in mythistoriis suis aliquando scribit.
Iulius (nomen)
Qui hoc praenomen habuerunt
Iulius est nomen pontificale quod tres papae sibi imposuerunt:
Ioannes Iosephus Hughes
John Joseph Hughes (natus die 24 Iunii 1797; mortuus die 3 Ianuarii 1864) fuit quartus episcopus et primus Novi Eboraci archiepiscopus
Ioannes Bichelonne
Ioannes Bichelonne (natus Burdigalae anno 1904 – mortuus est in SS valetudinario in Hohenlychen Germania die 22 Decembris 1944), alumnus Scholae Polytechnicae et machinator, fuit rerum politicarum peritus et minister Regiminis Vippiacensis.
Robertus Wiene
Robertus Wiene (natus Vratislaviae die 27 Aprilis 1873 – mortuus Lutetiae cancro die 17 Iulii 1938) fuit illustris moderator cinematographicus Germanicus. Inter claras pelliculas ab eo ductas est: Das Cabinet des Dr. Caligari (Cubiculum Doctoris Caligari)
Absalom
Absalom, sive Absalon (Hebraice אֲבִישָׁלוֹם, Graece Ἀβεσσαλώμ, Ἀβεσαλώμ), in Bibliis Hebraicis fuit filius Davidis, natus in oppido Hebron ex Maacha, filia Tholmai, regis Gessur. Pulcritudine omnibus excelluit, caesarie praeditus speciosissima, quam quotannis tondebat, pondere vel pretio ducentorum siclorum Fratrem Amnon, stupri ulciscendi causa in sororem Thamar et fortasse etiam cavendi, ne frater regnum sibi arrogaret, interfecit. Conatus est modis omnibus sibi favorem populi captare, ut regno potiretur, quod et obtinuit perduellis, Absalom regem in Hebron cuncto populo salutante. Absalom post quattuor annos, fortasse ab unctione David in regem per Samuelem, seditionem fecit. Suadente perfido Achitophel, cum universis maioribus natu Israel, paravit statim insequi ac perimere fugientem David, quem amicus Chusai, simulans se eius hostem et moram Absalomo suggerens, ex praesenti periculo liberat. Inito tamen proelio cum profugi patris copiis, impius Absalom a duce Ioab devictus est ac ramis quercus vel terebinthi adhaerens capite ab eo ejusque armigeris confossus sepultusque in saltu Ephraim sub saxorum acervo.
David graviter a morte filii motus est: "Contremuit itaque rex et ascendit cenaculum portae et flevit. Et sic loquebatur vadens: 'Fili mi Absalom, fili mi, fili mi Absalom! Quis mihi tribuat, ut ego moriar pro te? Absalom fili mi, fili mi!'"
Absalom, filiis amissis vel nondum habitis, sibi lapidem in valle regis, "manum Absalom" appellatum, erexerat. Iosephus scripsit hunc duobus stadiis ab Hierosolymis stare, sed monumentum quod hodie "sepuclrum Absalom" dicitur fortasse primo saeculo aerae vulgaris constructum est.
Raimundus
Raimundus est praenomen masculinum.
Raphael (nomen)
Raphael vel Raphaël (Hebraice רְפָאֵל, Rəfāʾēl; Graece Ραφαήλ) est praenomen masculinum.
Vacuolum
Vacuolum sive vacuola est organellum membrana inclusum, quod in omnibus cellulis fungorum plantarumque et in plurimis cellulis protistarum, animalium et bacteriorum inest.
Iulius Caesar Arantius
Iulius Caesar Arantius sive Iulius Caesar Aranzi vel simpliciter Arantius (circiter 1529/1530, Bononiae natus - 7 Aprilis 1589 mortuus) fuit anatomus Italicus. In anatomia descriptione ductus venosi A RANTII fetalis in iecore celeber fuit. Praeterea, inter alias, structuras cerebri, ut ventriculos cerebri et hippocampum, investigabit nominavitque.
Ioannes McCloskey
Ioannes McCloskey (natus Urbe Novo Eboraco die 10 Martii 1810; ibidem mortuus die 10 Octobris 1885) fuit secundus Novi Eboraci archiepiscopus et primus Civitatum Foederatarum Americae cardinalis historiae.
Lucius Sempronius A.f. Atratinus
Familia
Pater eius Aulus annis 497 a.C.n. et 491 a.C.n. consul Romanus, frater Aulus anno 444 a.C.n. tribunus militum consulari potestate, filius eius Aulus anno 380 a.C.n. magister equitum erat.
Cursus honorum
Ipse anno 444 a.C.n. cum Lucio Papirio Mugillano Tito Quinctio L.f. Capitolino Barbato interrege consul electus est, postquam inter primos menses anni Tribunus militum consulari potestate Romam regnaverunt. Anno 443 a.C.n. cum collega anni superioris primus censor creatus est.
Notae
Lucius Sempronius Atratinus
Osvaldus Spengler
Osvaldus Spengler (natus Oswald Arnold Gottfried Spengler Blankenburgi die 29 Maii 1880; mortuus Monaci die 8 Maii 1936) fuit historicus, philosophus, scriptor civicus, philosophus, a nonnullis dictus conservativus dictus.
Gualterius Laqueur
Gualterius Laqueur (vulgo Walter Laqueur; natus familia Iudaica Vratislaviae die 26 Maii 1921; mortuus die 30 Septembris 2018) fuit rerum gestarum scriptor Americanus oriundus e Germania. Fuit professor apud universitates Brandeis et Georgiopolitanam.
Paracanthurus hepatus
Paracanthurus hepatus est marinus familiae Acanthuridarum piscis, solus generis Paracanthuri piscis. Corpus est cobaltinum una macula magna signatum, cauda flava. Corpus inferius in Oceano Indico occidentali medio est flavum (Debelius 1993). Ad 31 cm in sua habitatione naturali attinet.
Distributio est lata, sed nusquam est piscis vulgaris. Invenitur per oceanos Indicum et Pacificum, praecipue in habitatione usitata supra saxa scopulosque curalii Africae Orientalis, Iaponiae, Magni Curalii Obicis, Novae Caledoniae, et Samoae.
Iuvenis planctone praecipue vescitur; adultus, omnivorus, plankton etiam vescitur, sed algas quoque comedit. Ova gignuntur multo post meridiem et vesperi, cum piscis color pallescit.
In cultura humana
In commercio piscatorio, P. hepatus est nullius momenti; piscatores autem eum pro esca adhibent. Odorem fortem habet caro, quem ergo pro consumptione humana non magnopere aestimatur. Pisci ab homine consumpto, morbus ciguaterae potest crescere.
Iuvenis in aquario domestico conservatus quadraginta gallones aquae salsae requirit; adultus, septuaginta quinque. Adulti multas Porphyrae aliarumque algarum species adrodunt; res quoque glaciatas, sicut mysidae et euphausiacea, comedere possunt. Curaliis et actiniariis non vescuntur.
Acanthurus blochii
Acanthurus blochii est marinus familiae Acanthuridarum piscis. Ferus ad 45 cm longus attingit. Habitatio naturalis usitata est saxa scopulique curalii circum insulis.
Aegidius (nomen)
Aegidius est nomen atque praenomen masculinum, Latina vel Graeca origine.
Egon Schiele
Egon Schiele (natus Tulnae die 12 Iunii 1890; mortuus die 31 Octobris 1918) fuit pictor Austriacus motus Expressionismi.
Ille discipulus Gustavi Klimtis, pictoris Austriaci, fuit. Quindecim annis praeteritus, pater suus ad syphilem caecidit atque Egon missus est ad patruum ut sub cura sua esset. Videns eum ingenium habere, patruus ei paedagogum tam dextrum conduxit ut anno proximo Schiele ad Scholam Artium atque Artificiorum adhiberet. Tamen, Schiele deinde ad Academiam artium elegantium missus est. Quod magister primus tam modum mediocrem affirmavit, Schiele tam frustratio factus est ut relinqueret. Anno septimo saeculi vicesimi, Schiele Gustavum Klimtem pictorem etiam die suo quaesivit ut ille eum duceret. Emendus opera Schielis atque introductus eum patronis, Klimt mentor suus et amicus aetatis factus est.
Anno undecimo saeculi vicesimi, Schiele puellam minorem de septendecim annis nomine Walburga Neuzil convenit, qui posterus musa sua atque amasia factus est. Anno promixo, quod inspirationem petebat, moverunt Neulengbache ubi apprehensus est quod sucendi puellam qui infra aetatem consensus fuit accusatus est. Sex annis praeteritus cum Klimtem convenerat, exhibitio prima incomitata Monaco, Germania exhibuit. Cum Schiele Edithem Harmem qui femina status maioris fuit convenit, conubio iunjo consilium cepit, sed etaim cum Walburga manere. Disputatus id cum illa, voluit ut illa cum eo maneret. Quid delegit? Sed eheu, amicitia dissolutione gravi quod inspiravit operam tenere in memoria, Mors et Virgo.
Quamquam Schiele haud multum post in primo bello mundando conscriptus est, officium actuarii ob cor debile atque manum mirabilem datus est. Cum Vindobonam anno septimo decimo saeculi vicesimi rediret, cursui artificioso studere potuit. Quod artis suae exhibuit in exhibitione undequinquagesima Vindobonae Secessii anno proximo. Mense Octobri 1918, Edith, quae sex menses cum filio fuit, mortuus est ob morbum Hispanicum. Schiele quoque, post tres dies ob morbum Hispanicum mortuus est.
Examen anatinum
Si qua res ut anas appareat, ut anas natet, ut anas tetrinniat, nonne vere anas sit?
At enim res ita se habet, ut singularis quaedam a ex forma, genere natandi, sonitu agnoscenda sit. Hae proprietates, quas in singulari animadvertimus re, si ex lege generali concludi possunt, inopinatam rem a fortasse anatem esse agnovimus. Haec ratiocinatio est exemplum generis a Carolo S. Peirce excogitati, quod ratiocinatio abductiva appellatur. Abductio enim, quamquam incerta est, conclusionem valet eo firmare, quod propositionem sive legem generalem atque id quod praesto est testimonium explanare videtur. Ratiocinatione abductiva usi res vita cotidiana inopinatas nobis ipsis explanare solemus.
Percam sisymbriumque requirens
莼鲈之思, translitteratione pinyin chún lú zhī sī, ut qui Latine diceret percam sisymbriumque requirens, est locutio Sinica qua exprimitur desiderium regionis dilectae nativae. Ad provinciam historicam Jiangnan alludit, ripas inferiores fluminis Caerulei adiacentem, cui provinciae hodiernae Zhejiang et Jiangsu magna parte correspondent. Deliciosi huius regionis cibi aquatici, inter quos piscis Trachidermus fasciatus et folia Braseniae schreberi, in aliis Sericae partibus non videntur.
Michael Augustinus Corrigan
Michael Augustinus Corrigan (natus familia oriunda e Hibernia Novarci Novae Caesareae die 13 Augusti 1939; mortuus Novi Eboraci in urbe die 5 Maii 1902) fuit tertius Novi Eboraci archiepiscopus Catholicus, qui munus ab 1885 ad 1902 sustinuit.
Certamen mundanum pedilusorium (2018)
Caerimonia et initium
Caerimonia et initium certaminis mundani pedilusorium anni 2018 die Iovis 14 Iunii 2018 intra stadium Lužniki Moscuae fuit. Pedulisor Ronaldus cum puero in stadium intravit. Cantores Britannicus Robertus Williams et Russica Aida Garifullina cecinerunt.
Consummatio
4:2  15 Iulii 2018 Stadium Luzhniki, Moscua
Arbitro: Nestor Pitana (Argentinia) Adiutores: Ferdinandus Maidana (Argentinia), Ioannes Paulus Belatti (Argentinia) Chartulae flavae: Kanté, Hernandez, Vrsaljko
Puncti: Marius Mandžukić 18' (puncta contra), Ioannes Perišić 28', Antonius Griezmann 38' (iactu poenali), Paulus Pogba 59', Caecilianus Mbappë 65', Marius Mandžukić 69'
Francia: 1. Hugo Lloris (capitanem), 2. Beniaminus Pavard, 4. Raphael Varane, 5. Samuel Umtiti, 21. Lucas Hernandez, 6. Paulus Pogba, 13. N'Golo Kanté (15. Stephanus Nzonzi 55'), 10. Caecilianus Mbappë, 7. Antonius Griezmann, 14. Blasius Matuidi (12. Corentinus Tolisso 73'), 9. Oliverius Giroud (18. Nabil Fékir 81') Procurator: Desiderius Deschamps
Croatia: 23. Daniel Subašić, 2. Šime Vrsaljko, 6. Dejan Lovren, 21. Domagoj Vida, 3. Ioannes Strinić (20. Marcus Pjaca 81'), 7. Ioannes Rakitić, 11. Marcellus Brozović, 18. Ante Rebić (9. Andreas Kramarić 71'), 10. Lucas Modrić (capitanem), 4. Ioannes Perišić, 17. Marius Mandžukić Procurator: Zlatko Dalić
Clara
Clara est praenomen femininum ab adiectivo Latino clarus ortum.