cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brasilia
Scientia et technologia
Technologica investigatio in Brasilia valde publicis in universitatibus et investigationis institutis geritur. Nihilominus, plus quam 73% pecuniae basicae investigationi a gubernationalibus fontibus adhuc surgitur. Brasiliensium notissimorum technologicorum sedum aliquae Institutum Osvaldi Cruz, Institutum Butantanense, Commandum Generale Technologiae Aerosideralis, Societas Brasiliensis Investigationis Agripecuariae et Institutum Nationale Investigationis Sideralis (Lusice: Instituto Oswaldo Cruz, Instituto Butantan, Comando-Geral de Tecnologia Aerospacial, Empresa Brasileira de Pesquisa Agropecuária et Instituto Nacional de Pesquisas Espaciais) sunt. Brasilia optimum provectum siderale programma in America Latina habet cum significativis capacitatibus vehiculorum iaciendorum, emissionum collocandarum et satellitum fabricandarum. Die 14 Octobris anni 1997, Agentura Sideralis Brasiliensis (Lusitane: Agência Espacial Brasileira) foedus cum NASA obsiganavit ad partes Internationali Siderali Stationi suppeditandas. Uranium in Ergasterio Liquoris Propulsorii Nuclearis Resendensi ditatur ut oleum nationalibus energeticis exigentiis suppeditetur. Coeptae adumbrationes ad conficiendam nationalem primam navem submarinam nuclearem sunt. Brasilia trium Latinoamericanarum nationum cum Synchrotronico Laboratorio, investigationis sedes de physica, chemia, scientia materiarum, scientiis vitae una.
Transvectio
Circa 2 498 aeroportuum in Brasilia sunt, inclusis appulsus campis. Natio secundum maximum aeroportuum numerum in mundo habet, post solum Civitates Foederatas. Aeroportus Internationalis Paulistanus-Guarulliensis, in urbe Paulistana vicinitate situs, maximus occupatissimusque aeroportus nationis est, plerosque populares commercialesque transitus nationis tractans et urbem Paulistanam cum propemodum praecipuissimis urbibus mundi conectens. Brasilia 34 aeroportus internationales et 2464 aeroportus regionales habet.
Viae principales oneris et insessorum transitus latores in Brasilia sunt. Praeses Vasingtonius Ludovicus (1926–1930) "gubernare vias aperire esse" dicere solebat. Brasilienses gubernationes vias ferriviis et aquaticis viis semper priorizavit. Praeses Iuscelinus Kubitschek (1956–1960), qui Brasiliopolin concepit et construxit, alius viarum incitator erat. Iuscelinus Kubitschek magnarum societatum autocinetorum fabricatoriarum inaugurationi responsalis fuit (Volkswagen, Ford Motor Company, et General Motors in Brasiliam advenerunt Iuscelino Kubitschek gubernante), et una rerum quibus ad eas attrahendas usi sunt, profecto, viarum constructioni favere fuit. Hodie, praeter eas, natio Audi, BMW, Chrysler, Citroën, Fiat, Hyundai, Mercedes-Benz, Mitsubishi motors, Nissan, Peugeot, Renault et Toyota quoque habet. Brasilia septimam maximam industriam auticineticam habet. 37 principales portus in Brasilia sunt quorum maximus in Hagiopole (Lusice: Santos) est.
Demographia
Brasilienses incolae a multis phyleticis ethnicisque circulis oriuntur. Ultimus Instituti Brasiliensis Geographiae et Statisticae (Lusice: Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística) census revelavit haec data; 47% incolarum, circiter 93 miliones, Caucasii; 42.6%, circiter 79 miliones, Mulati et Mixticius (Lusice: Pardo ravum significans); 6.9%, circiter 13 miliones, Nigritae; 0.5%, circiter milionem, Asiani; et 0.3%, circiter 519 000, Amerindi autoidentificantur. Plerique Brasilienses suas origines usque ad Anerindicos autochtones, Lusitanos colonos aut Africos servos, solos aut in combinatione cum alio aut aliis ethnicis aut phyleticis circulis vestigare possunt. Ab adventu Lusitanorum saeculo XVI ineunte, haec mixtura phyletica inter tres circulos Brasiliensis populi evolutionis pars fuit. In circiter tria Lusicae colonizationis saecula, Brasilia amplius 700 000 Lusos colonos et quattuor miliones Africorum sevorum accepit.
Saeculo undevicensimo ineunte, Brasilia ad immigrationem fenestram patefecit; 60 nationalitatum homines in Brasiliam immigraverunt. Circa quinque miliones Europaeorum et Asiaticorum immigrantium inter 1870 et 1953 advenerunt, praesertim ex Italia, Lusitania, Hispania et Germania. Saeculo vicensimo ineunte, Iaponienses et Mediorientales quoque advenerunt. Immigrantes et suos prognatos magnam percussionem in ethnica Brsiliensis populi compositione habuerunt et multae diasporae in natione adsunt.
Circa 81,3% Brasiliensium aream urbanam incolunt. Urbana territoria Urbs Paulistana, Urbs Fluminensis, et Urbs Pulchri Horizontis respective cum 19.7, 11.4, et 5.4 miliones incolarum sunt. Anno 2007, quattuordecim urbes amplius milionem habitantium et sex urbes mundanae (Urbs Paulistana, Urbs Fluminensis, Soteropolis, Brasiliapolis, Urbs Fortalexiensis et Urbs Pulchri Horizontis) circa duos miliones habebant. Fere omnia capita maximae sui correspondentis civitatis urbes, exceptis Urbe Capisabarum, Spiritus Sancti capite, et Florianopole, Sanctae Catharinae capite. Etiam alia haud capitalia territoria urbana in civitatibus Sancti Pauli (Campinae, Hagiopolis, et Valles Paraibae), Fodinarum Generalium (Valles Chalybis), Fluvii Magni Meridionalis (Valles Sinorum) et Sanctae Catharinae (Valles Itaiaiensis) sunt.
Educatio sanitasque
Constitutio Foederalis et anni 1996 Lex Generalis Educationis in Brasilia quomodo Gubernatio Foederalis, Civitates, Pagus Federalis et Communia sua respectiva educativa systemata gerere et instruere debant statuit. Singula haec publica educativa systemata responsalia de propriis singulis sustentionibus sunt, quae aerarium quoque et pecuniariarum opium mechanemata et fontes gerunt. Nova Constitutio 25% civitativorum communialiumque vectigalium et 18% foedralium vectigalium educationi reservat.
Scholae privatae programmata publicum scholare systema complere in promptu sunt. Anno 2003, alphabetizationis index 88% incolarum et iuvenum alphabetizatorum index (15-19 annos) 93,2% erat. Analphanetismus in Boreoriente maior est, circiter 27%, cum maiore ruralium pauperum proportione. Quamquam eodem anno, Brasiliensis educatio demissos efficientiae gradus quindecim annos natis studentibus habuit, praesertim in publico scholari rete. Educatio Superior cum praegraduatis aut sequentialibus cursibus incepit, qui dissimiles speciales electiones ut academicas aut vocationales vias offerunt. Secundum electionem, studentes suum educativum ambitum cum postgraduatis cursibus stricto aut lato sensu emendare possunt.
Publicum sanitarium systema ab omnibus gubernationis gradibus geritur et suppeditatur, dum sanitas privata complementarium munus efficit. Varia in Brasiliensi sanitario systemate problemata sunt. Anno 2006, mortalitas infantilis, mortalitas puerilis, mortalitas materna, mortalitas propter haud transmissibiles morbos et mortalitas externis causis effecta: transvectionem, violentiam et suicidium, fuere.
Lingua
Lingua Lusitana Brasilica suam propriam evolutionem, Amerindicis et Africis linguis affecta habuit. Propterea, lingua aliquantum dissimilis eius qua Lusitania et aliae Lusophonicae civitates loquuntur est. Ex anno 2008, Lusitania suam propriam linguam ad accommodandas linguisticas Lusitanae Brasilicae evolutiones emendare considerat ex quo duae linguae discesserunt.
Minoritariis linguis per vastum civitatis territorium loquuntur. Quarum aliquibus indigenae populi loquuntur: centum octoginta Amerindicis linguis in remotis locis loquuntur. Aliquibus immigrantes et sui prognati loquuntur. Ponderis communitates sunt Theodisce (praesertim Hunnice, Theodiscae Superioris parte) et Italiane (praesertim Talianice, Veneticae originis) loquentes in meridiana civitate, ambae linguae valde lingua Lusitana affectae sunt.
Cultura
Magna elementorum varietas societatem cum considerabili ethnica multiplicitate creat. Brasiliensis cultura historice Europaeis, Africis, et Amerindicis culturis traditionibusque affecta est. Principale primum pondus a Lusitana cultura propter fortes coloniales laqueos cum Imperio Lusitano derivatur. Inter alias hereditates, Lusi linguam Lusitanam, Ecclesiam Catholicam Romanam, et colonialia architecturialia genera introduxerunt. Alii Brasiliensis culturae aspectus Italorum, Theodiscorum, et aliorum Europaeorum immigrantium contributiones sunt qui in magno numero advenerunt et quorum pondera appropinquate Meridie et Austroriente Brasiliae sensa sunt. Amerindici populi Brasiliae linguam et coquinam affecerunt; et Afri, in Brasiliam servi allati, linguam, coquinam, musicam, saltationem, et religionem affecerunt.
Litterae in Brasilia a saeculo sexto decimo, a scriptis primorum Lusorum exploratorum in Brasilia originem trahit, ut Petrus Vaz de Caminha, navigatoris Petri Álvares Cabral classis scriptor. Coquina multo secundum regionem variat quod nationalem autochthonum et immigrantium mixtionem reddit. Quod nationale culinarium genus regionalium dissimilitudinum servatione signatum creavit. Brasiliensis culturalis traditio ad musicalium generum tendit sambam, bossam novam, forrovum, fervum, pagode (Lusitane: samba, bossa nova, forró, fervo et pagode) et multa alia comprehendentium. Brasilia etiam ad musicam classicam contulit, quae in multorum compositorum opera videri potest. In artibus oculorum, ponderis hodiernae artifices Anita Malfatti et Tarsila do Amaral ambae principales antesignanae in arte Brasiliensi fuerunt. Cinematographia iamdiu adest, cuius origo ad medii ortum exeuntis saeculi undevicensimi trahitur, et novum inter civitates acclamationis gradum recentibus annis consecuta est.
Carnelevarii festivalia (Lusitane: Carnaval), cum spectacularibus viariis processionibus et vibrante musica, una potentissimarum Brasiliae imaginum facta sunt, quorum annualia sollemnia quadraginta dies ante Pascham capiunt et initium Quadragesimae signant. Carnelevarium per totam Brasiliam cum dissimilibus regionalibus moribus celebratur, sed spectacularrimae celebrationes extra Urbem Fluminensem in Soteropole, in Urbe Recifensi et Olindae aguntur, quamquam eventuum naturá variat. Alia regionalia festivalia Boibumba et Festa Iunina (Lusitane: Boi Bumbá et Festa Junina) sunt.
Religio
Religio in Brasilia diversissima est: constitutio religionis libertati providet, et gubernatio generaliter hoc ius in praxe veretur. Ecclesia Catholica Romana dominans est, unde Brasilia est maxima mundi civitas Catholica. Formale vinculum inter civitatem et Catholicismum Romanum exeunte saeculo undevicensimo sectum est; nihilominus, Ecclesia Catholica Romana pondus de civitatis rebus adhuc exercet. Protestantes numerice augent. Usque ad annum 1970, plerique Brasilienses Protestantes traditionalium ecclesiarum sodales erant, praesertim Lutherani, Presbyteriani, et Baptistae. Ex isto anno, Pentecostalium et Neopentecostalium sodalium numeri significative auxerunt. Traditionalia Africa credibilia, a servis adlata, cum Catholicismo ad creandas Afrobrasilienses religiones temperantur ut Macumbam, Candomble, et Umbandam. Amerindi amplam autochthonicarum religionum secundum circulum mutantium varietatem colunt. Religio Islamica in Brasilia initio ab Africis servis culta est. In praesenti, Musulmani incolae in Brasilia a plerisque Arabibus advenis constituuntur. Circiter quinquaginta quinque meschitae et religiosae domus Islamicae. Recentissima mos ad religionem Islamicam conversionum incrementum inter haud Arabes incolas fuit.
Ludi athletici
Pediludium (Lusice futebol) popularissimus ludus athleticus in Brasilia est. Turma Pediludica Nationalis Brasiliensis sive Selectio Brasiliensis (Lusice Seleção) victrix in Certamine Mundano Pedilusorio fuit, culmen mundanum quinquies annis 1958, 1962, 1970, 1994, et 2002. Canistripila, follis volaticus, certamina autocinetica et artes Martiales quoque frequens auditorium attrahunt. Quamquam assidue non coluntur ut antehac nominati ludi athletici, tenniludium, manufollium, natatio, et gymnastice augentem enthusiastarum numerum ultimis decenniis invenerunt. Aliquae ludi athleticae variationes in Brasilia ortae sunt. Pediludium harenae, pediludium aulare, et pediludium volaticum (Lusitane futebol de areia, futebol de salão et futevôlei respective) in natione ut pediludicas variationes emerserunt. In artibus Martialibus Brasilienses capoeiram, omnivaleum et ziuziutum Brasiliense (Lusitane capoeira, vale tudo et jiu-jitsu brasileiro proprie) evolverunt. In certaminibus autocineticis, Brasilienses autocinetistae mundanum Formulae Unius campionatum octiens abstulerunt; Emerson Fittipaldi annis 1972 et 1974; Nelson Piquet annis 1981, 1983 et 1987; et Ayrton Senna annis 1988, 1990, 1991.
Brasilia ponderis ludi athleticorum eventuum ordinationem suscepit: civitas Certamen Mundanum Pedilusorium 1950 ordinavit, hospitio accepit, et electa est Certamen Mundanum Pedilusorium 2014 hospitio accipiat. Circuitus in Urbe Paulistana situs, Autodromon Iosephi Caroli Pace (Lusitane Autódromo José Carlos Pace), annuale Magnum Praemium Brasiliense hospito accipit. Urbs Paulistana Quartos Ludos Panamericanos anno 1963 ordinavit et Urbs Fluminensis Decimos Quintos Ludos Panamericanos hospitio anno 2007 accepit. Brasilia etiam quater hospitio Olympicos Ludos Aestivos cum Olympica Urbis Fluminensis petitione Ludis anni 2016 accipere conatur.
Puybrun
Puybrun est commune Francicum 907 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Fanum Sancti Zenonis Montaneae
Fanum Sancti Zenonis Montaneae (alia nomina: Fanum Sancti Zenonis de Montanea) (Italiane: San Zeno di Montagna) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Zenonenses vel Zenonopolitani appellantur.
Blacourt
Blacourt est commune Francicum 638 incolarum (anno 2014) praefecturae Esiae in regione Altis Franciae.
Franciscus Xaverius Winterhalter
Franciscus Xaverius Winterhalter (ad Menzenschwand prope urbiculam S. Blasii in Nigra silva natus die 20 Aprilis 1805; mortuus Francofurti ad Moenum die 8 Iulii 1873) fuit pictor et lithographus Germanicus.
Sulpitius
Sulpitius sive Sulpicius est nomen masculinum.
Prudhomat
Prudhomat (Occitanice Prudomat) est commune Francicum 724 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Auhausen
Auhausen  est vicus et commune Bavaricum  1'033 incolarum (anno 2012).
La Breille-les-Pins
La Breille-les-Pins  est commune Francicum 590 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Breil (Cenomannica et Liger)
Breil  est commune Francicum 280 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Masi
Masi (Italiane: Masi; Venetice: Maxi) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Venetia ac in Provincia Patavina sita.
Provincia Cordubensis (Hispania)
Provincia Cordubensis (Hispanice  Provincia de Córdoba ) est una ex octo Vandalitiae provinciis.
Marchiae
Corduba ipsa marchia libera est. Praeterea hae marchiae ad Provinciam Cordubensem pertinent:
Theridiidae
Theridiidae sunt magna familia aranearum. Genera Theridiidarum sunt vulgatissima arthropoda in domibus humanis per orbem terrarum reperta. Haec familia plus quam 2200 species in plus quam centum generibus quae telas spatii trium dimensionum aedificant comprehendit. ; Theridiidae sunt araneae entelegyne (laminam genitalem in femina habentes) atque araneomorphicae et ecribellatae (serico viscoso, non laneo, utentes) quae telas nodosas saepe faciunt, setasque serratas in tarso cruris quarti habent.
Genera
Circa triginta quinque genera exstincta in familiam digesta sunt. ;
Caumont-sur-Durance
Caumont-sur-Durance  est commune 4584 incolarum (anno 2008) praefecturae Vallis Clausae in Franciae australis regione Provincia et Alpibus.
Linguae Austricae
Inter linguas Austricas Gulielmus Schmidt voluit includere Austronesianae cum Austroasiaticis. Hanc hypothesim a paucis eruditis receptam Paulus Benedict resurrexit anno 1942 sed familiam hypotheticam Austro-Tai, a seipso inventam, inseruit. Igitur quattuor familias late receptas in Austricam inclusit: De hac re eruditus Sören Egerød recentius disseruit, taxonomistaque Meritt Ruhlen in scheda eius cognationis linguarum orbis terrarum familiam Austricam recipit. Renuentibus autem fere omnibus aliis, Benedict ipse anno 1975 coniunctionem "Austricam" (id est, inter linguas Austroasiaticas et Austro-Tai) abiecerat, annoque 1990 temptavit coniunctionem inter linguas Austro-Tai et Iaponicam.
Anemone
Anemone est plantarum florentium familiae Ranunculacearum genus, cui sunt circa centum viginti species, in zonis temperatis endemicae. Tam arte ad Pulsatillas et Hepaticas conectuntur, ut a nonnullis botanicis ambo genera in genere Anemone ponantur.
Etymologia
Secundum Oxford English Dictionary, verbum Graecum antiquum anemōnē 'filia venti' significat, ex verbo 'ventus' et suffixo patronymico feminino -ōnē  ; sed alii putant hanc explicationem verbi esse etymologiam popularem (Anglice: folk etymology), et verbum revera ex linguis Semiticis deduci.
Oldenlandia balfourii
Oldenlandia balfourii est planta florens familiae Rubiacearum, in Iemenia endemica. Sua habitatio naturalis est subtropicae vel tropicae silvae siccae.
Castellet
Castellet  est commune 106 incolarum (anno 2008) praefecturae Vallis Clausae in Franciae australis regione Provincia et Alpibus.
Georgius Trapezuntius
Georgius Trapezuntius (natus die 3 aut 4 Aprilis 1395; Romae anno 1472 aut 1473 mortuus) fuit eruditus et philosophus Graecus.
Iacobus Graves Scrugham
Iacobus Graves Scrugham (natus in Lexington  Kentukiae die 19 Ianuarii 1880; Didacopoli Californiae mortuus die 23 Iunii 1945), machinator, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae , qui inter alia ab anno 1923 usque ad annum 1927 Nivatae gubernator fuit. Postea accurate ab anno 1933 usque ad annum 1945 Scrugham sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi sive postea in Civitatum Foederatarum senatu Nivatae legatus fuit.
Lithographia
Lithographia (Graece λίθος 'lapis' + γράφειν 'scribere') est ars et techne picturarum imaginumque impressione multiplicandarum, quae ab Aloisio Senefelder Bavarico anno 1796 excogitata est. Mulhusiensis vir Godefridus Engelmann lithographicas imagines coloribus pictas anno 1837 primus edidit (chromolithographia).
Promilhanes
Promilhanes est commune Francicum 217 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Marcus Antonius Bragadin
Marcus Antonius Bragadin (Italiane Marcantonio Bragadin aut Marco Antonio Bragadin, Venetiae natus die 21 Aprilis 1523; post crudelem supplicium necatus est die 17 Augusti 1571 in Famagusta Cypri) fuit Reipublicae Venetae exercituum ductor et generalis. Cyprum a Ottomanicis frustra defendit. Post oppidi Famagustae obisionem et Venetiarum deditionem a ottomanicis crudelem supplicium affectus et necatus est.
Eduardus Petrus Carville
Eduardus Petrus Carville (natus in Mound Valley  Nivatae die 14 Maii 1885; mortuus in Reno Nivatae die 27 Iunii 1956), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1939 usque ad annum 1945 Nivatae gubernator fuit. Postea accurate ab anno 1945 usque ad annum 1947 Carville in Civitatum Foederatarum senatu Nivatae legatus fuit.
1780 Kippes
1780 , olim designationibus A906 RA, 1935 CC, 1938 UC1, 1943 TL, 1943 VD, 1947 NB, 1951 ED2, 1953 SA, 1957 LD, 1962 JU, 1969 RB2, 1975 VL6, et A911 QE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Kopff in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1780 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Phyciodes cocyta
Phyciodes cocyta est papilio familiae Nymphalidarum, qui in Oecozona Nearctica endemicus est.
Latitudo alarum est a 32 ad 38 mm. Adulti ab Iunio ad Iulium volare solent, secundum locum.
Larvae speciebus Asteracearum vescuntur.
Nachos
Nachos sunt crustula ex zeae frictae frustulis confecta. Simplicissima huius cibi forma consistit in frustulis caseo liquefacto contectis.
Nachos primi circum annum 1943 ab Ignatio "Nacho" Anaya facti sunt ex zeae frictae frustulis caseo liquefacto et piperibus Xalapennis contectis. Dies originis cibi q.e. nachos 19 Octobris in Mexici septentrionalis oppido Piedras Negras concelebratur.
Richardus Kirman maior
Richardus Kirman  (natus in Virginia City Nivatae die 14 Ianuarii 1877; mortuus die 19 Ianuarii 1959), argentarius, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia Reno praefectus urbis et ab anno 1935 usque ad annum 1939 Nivatae gubernator fuit.
Aura an der Saale
Aura an der Saale  est vicus et commune Bavaricum 874 incolarum (anno 2012).
Sulpitius Severus (episcopus Bituricensis)
Sulpitius dictus Severus (mortuus 591) devenit episcopus Bituricensis anno 584. Secundum Gregorium Turonensem, Sulpitius gente nobili ortus unus e primis senatoribus Galliae fuit; magnam ingenium artium oratoriae poeticaeque habuit. Fuit amicus Sancti Clari.
Sanctus Sulpitius celebratur a Ecclesia Catholica die 29 Ianuarii.
Sulpitius Severus episcopus Bituricensis non confudi debet cum:
Transenna fenestrae
Transenna fenestrae (-ae, f) vel transenna fenestrae accommodabilis est instrumentum quod ad fenestras lucis et populi tegendas adhibetur.
Philippus Levine
Philippus Levine (Detroiti die 10 Ianuarii 1928 natus; cancro pancreatico mortuus Fresno in oppido Californiae die 14 Februarii 2015) fuit poëta Americanus. Alumnus Universitatis Wayne, professor creatus est in Universitate Civica Californiensi iuxta Fresno. Praemium Librorum Nationale annis 1980 et 1991 accepit, atque anno 1995 Praemium Pulitzeranum poesi dicatum consecutus est. Socius Academiae Poetarum Americanorum ab anno 2000 ad annum 2006 fuit. Ac Poeta Laureatus Civitatum Foederatarum annis ab 2011 ad 2012 fuit.
Mons Aegrotorum
Thermae
Mons Aegrotorum est celeberrimus Locus thermalis.
Blaincourt-lès-Précy
Blaincourt-lès-Précy est commune Francicum 1'195 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Aufseß
Aufseß  est vicus et commune Bavaricum  1'321 incolarum (anno 2012).
Caseneuve
Caseneuve  est commune 413 incolarum (anno 2008) praefecturae Vallis Clausae in Franciae australis regione Provincia et Alpibus.
202 Chryseis
202 , olim designationibus 1935 BL et A901 TA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Christiano Henrico Friderico Peters in Observatorio Litchfield versato repertus est. In mythologia Graeca Chryseis, e qua asteroides appellatus est, fuit femina Troiana ab Agamemnone capta.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 202 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sulpitius Pius (episcopus Bituricensis)
Sulpitius dictus Pius (obiit 17 Ianuarii 646) fuit Episcopus Bituricensis; devenit Episcopus circa annum 624. Societas Presbyterorum a S. Sulpitio nominatus est ab eo.
Sanctus Sulpitius non confundi debet cum:
Dervalum
Dervalum (Francogallice Derval, Gallonice Dervau, Britonice Derwalą) est commune 3246 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Pasuca Sotoensis
Pasuca Sotoensis, breviter Pasuca (Hispanice Pachuca de Soto), est urbs Mexici et caput civitatis Hidalgi.
Franciscus Grant Sawyer
Franciscus Grant Sawyer (natus in Twin Falls Idahum Idahi die 14 Decembris 1918; mortuus in Las Vegas die 19 Februarii 1996), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1959 usque ad annum 1967 Nivatae gubernator fuit.
Oldenlandia bicornuta
Oldenlandia bicornuta est planta florens familiae Rubiacearum, in Iemenia endemica. Eius habitatio naturalis est regiones saxosae.
Brain-sur-Longuenée
Brain-sur-Longuenée  est commune Francicum 993 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Prendeignes
Prendeignes (Occitanice Prandinhas) est commune Francicum 220 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mythologia Iaponiae
Mythologia Iaponiae in Kojiki et Nihon Shoki ex octavo saeculo in memoria habentur quo insula collectio Iaponensis creata est a deis Izanagi (vir) et Izanami (mulier) post et sub directone Kotoamatsukami. Et post mortem Izanami, per purificationem Izanagi tres deitates nobeles, Amaterasu, (dea solis) Tukuyomi (deus lunae) et Susano'o (deus maris) creavit. Di commoverunt superficiem aquae cum hasta creanti insulas ex guttis. Qui descendit e cælo et sacellum aedificaverunt nupseruntque.
Campanianum
Campanianum (Italiane: Castel Campagnano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Blancfossé
Blancfossé est commune Francicum 129 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Aufhausen
Aufhausen  est vicus et commune Bavaricum 1'742 incolarum (anno 2012).
Blargies
Blargies est commune Francicum 522 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Defectio solis
Defectio solis (-nis, f) vel eclipsis solis (-is. f) vel defectus solis (-us, m) est eventus naturalis qui tum evenit cum inter spectatores in tellure stantes et Solem luna suo itinere movetur.
Descriptio de Ammiano Marcellino systemate Ptolomaeico utente
Ammianus Marcellinus, litterarum peritus, descripsit et explanavit in libris de rebus gestis a Romanis in libro XX, parte III, Solis defectum (textum sumptum ex bibliotheca Latina). Ita scripsit: "1. Eodem tempore per eos tractus [per orientales tractus] caelum subtextum caligine cernebatur obscura, et a primo aurorae exortu ad usque meridiem intermicabant iugiter stellae hisque terroribus accedebat, quod, cum lux caelestis operiretur, e mundi conspectu penitus lance abrepta defecisse diutius solem pavidae mentes hominum aestimabant: primo adtenuatum in lunae corniculantis effigiem, deinde in speciem auctum semenstrem posteaque in integrum restitutum.
2. quod alias non evenit ita perspicue, nisi cum post inaequales cursus iter menstruum lunae ad idem revocatur initium certis temporum intervallis, id est cum in domicilio eiusdem signi [in constellatione zodiaci vel orbis signiferis] tota reperitur luna sub sole, liniamentis obiecta rectissimis, atque in his paulisper consistit minutis, quae geometrica ratio partium partes appellat.
3. ac licet utriusque sideris conversiones et motus, ut scrutatores causarum intellegibilium adverterant, in unum eundemque finem lunari cursu impleto perenni distinctione conveniunt, tamen sol non semper his diebus obducitur, sed cum luna e regione, velut libramento quodam igneo, orbi et aspectui nostro opponitur media.
4. ad summam tum sol occultatur splendore suppresso, cum ipse et lunaris globus astrorum omnium infimus parili comitatu obtinentes circulos proprios salvaque ratione altitudinis interiectae iunctim locati, ut scienter et decore Ptolemaeus exponit, ad dimensiones venerint, quos anabibazontas et katabibazontas ekleiptikous syndesmous coagmenta videlicet defectiva Graeco dictitant sermone. et si contigua isdem iuncturis praestrinxerint spatia, dilutior erit defectus.
5. si vero articulis ipsis inhaeserint, qui coactius ascensus vinciunt et descensus, offunditur densioribus tenebris caelum, ut crassato aere ne proxima quidem et adposita cernere queamus.
6. Sol autem geminus ita videri existimatur, si evecta solito celsius nubes, aeternorumque ignium propinquitate conlucens, orbis alterius claritudinem tamquam e speculo puriore formaverit."
Simulacrum
Si luna in loco 2 vel 3 stat, sol deficit. Luna in loco 1 vel 4 stante ipsa obscuratur. In aliis partibus luna super vel infra planitiem orbitalem terrae vel planitiem eclipticam est, qua re luna non linea rectissima inter solem et terram esse potest.
Distantiae et magnitudines non ad mensuram sunt, etiam inclinatio itineris lunae ad terrae orbitam maior est quam in natura. (In melioribus computatris orbitae lunae ut circuli inclinati videri possunt, sed non in computatris peioribus.)
Versus Sapphicus minor
Versus Sapphicus minor sive hendecasyllabus Sapphicus est versus undecim syllabarum, cuius compositio multis modis describi potest. Sunt qui dicant hendecasyllabum Sapphicum constare ex ditrochaeo (— ∪ — ∪) et choriambo (— ∪ ∪ — ) et monometro iambico catalectico (∪ — X) vel potius metro bacchiaco. In manualibus modernis hic versus in duo membra sive cola dividi solet:
Hendecasyllabus Sapphicus praecipue adhibitus est in stropha Sapphica componenda. Ex usu ictus in productas syllabas cadit.
De hendecasyllabi Sapphici apud Graecos usu
Constat hendecasyllabum Sapphicum, ut ex nomine apparet, inventum esse a Sappho, quae in multis carminibus eo utitur, et quidem admodum libere, nam caesuram modo post quintam modo post sextam syllabam modo alibi aut nusquam cadere sinit. Ex his versibus, tertius tantum solitam caesuram post quintam syllabam habet positam, cum in primo versu finis verbi post quartam syllabam sit, quod apud Sappho haud raro fit.
Quomodo Romani antiqui hendecasyllabum sibi accommodaverint
Catullus in duobus tantum carminibus (quae sunt 11 et 51) hendecasyllabo Sapphico utitur ad minorem exstruendam stropham Sapphicam. Carmen 51 est reapse Sapphus carminis 31 translatio vel imitatio, quae quidem hoc ab exemplari suo differt, quod multo minorem exhibet metricae structurae varietatem. Hae sunt duae primae strophae carminis de quo hic agimus:
Apud Catullum caesura plerumque post quintam syllabam invenitur. Ex duodecim hendecasyllabis carminis 51 caesura in novem versibus post quintam syllabam fit, tres autem post sextam, cum apud Sappho loci caesurae admodum multum varient aut omnino desint. Quod ad quartam syllabam attinet, apud Catullum plerumque natura positioneve longa est, cum apud Sappho, si omnes respiciamus versus hendecasyllabos, longarum et brevium distributio aequior sit.
Hendecasyllabus Sapphicus ab Horatio reapse adeo videtur esse mutatus, ut vix dubium sit, quin omnino naturam versus ipse mente refiguraverit. Itaque non iam expedit dici versum in colo hagesichoreo iambo acephalo praefixo consistere. Potius videtur Horatius versum Sapphicum exstruisse choliambo usus fundamento:
Quod cum ita sit, hendecasyllabus Horatianus videtur constare ex choliambo, qui praefixus est epitrito secundo ac suffixus trochaeo monometro catalectico. Huius rei testimonium est, quod Horatius duplicato choriambo novum Sapphici versus genus effecit, qui versus Sapphicus maior dicitur.
Versus Sapphicus maior
Horatius hendecasyllabo Sapphico altero choliambo aucto versum Sapphicum maiorem confecit:
Hic versus quindecim syllabarum caesuram habet post quintam syllabam atque octavam. Horatius in uno tantum carmine hoc versu utitur, q.e. Carm. 1.8, in quo versus Aristophanius ( — ∪ ∪ — ∪ — X ) cum versu Sapphico maiore altenat:
Post Horatium
Constat posteros Horatium secutos esse in adhibendo versu Sapphico, inter quos auctores sunt hi: Seneca in tragoediis, Statius, Ausonius, Prudentius, Paulinus Nolanus, Eugippius, Sidonius, Ennodius, Boethius.
Oldenlandia ocellata
Oldenlandia ocellata est planta florens familiae Rubiacearum, in Iemenia endemica. Eius habitatio naturalis est regiones saxosae.
Brain-sur-l'Authion
Brain-sur-l'Authion  est commune Francicum 3'378 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Melitaeini
Genera
Tribui sunt circa 20–25 genera, inter quinque subtribus digesta. Hi subtribus, in opinabili sequentia phylogenetica perscripti, cum paucis speciebus notabilibus, infra perscribuntur: Subtribus Euphydryina Subtribus Melitaeina Subtribus Chlosynina Subtribus Gnathotrichina Subtribus Phyciodina
Sulpicius Severus
Sulpicius Severus (Aquitaniae nobili familia circa annum 360 natus; mortuus circiter 420-425) fuit discipulus biographusque Sancti Martini Turonensis. Anno 403 perfecit "Chronicorum Libri Duo" sive "Historia Sacra." Scripsit etiam "Vita Sancti Martini."
Index Asteroidum 14001-15000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 14001 ad 15000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Sulpicius Severus
Saepe cum Sancto Sulpitio (Severo) confunditur.
Enugu
Enugu est urbs Nigeriae, anno 1909 sub imperio Britannico iuxta fodinas carbonis condita qui inde per ferriviam transvectus a portu Harcurtensi exportabatur. Enugu in urbe anno 2016 homines 722 664 habitabant. Fuit olim caput regionis Orientalis civitatisque rebellatricis Biafrae. Hodie est urbe capitalis civitatis Enuguensis.
Auerbach in der Oberpfalz
Auerbach in der Oberpfalz  est urbs et commune Bavaricum 8'861 incolarum (anno 2012).
Dušanbe
Dušanbe seu litteris Cyrillicis Душанбе est maxima urbs et caput Tadzikistaniae. Numerus incolarum urbis 720 300 anno 2010 esse censebatur. Nomen significat diem Lunae, quod eo fit, ut in vico olim in loco urbis sito mercatum saepe die Lunae haberetur. Annis 1929-1961 autem Stalinabad nominata erat secundum Iosephum Stalin. Dusanbe sita est in confluente duorum amnium, Varzob et Kofarnihon.
Donaldus Neil O’Callaghan
Donaldus Neil O'Callaghan qui appellabatur  Mike O'Callaghan (natus in La Crosse Visconsiniae die 10 Septembris 1929; propter infarctum cordis repente mortuus in Las Vegas die 5 Martii 2004), magister, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1971 usque ad annum 1979 Nivatae gubernator fuit.
8525 Nielsabel
8525 , olim designationibus 1992 RZ5 et 1994 AC2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8525 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Universitas Publica Artium Humaniorum et Paedagogiae Altaica
Anno 1939 condita, ad annum 2000 erat institutum paedagogicum. Ab anno 2001 fuit universitas, et ab anno 2001 in honorem Basilii Šukšin nominatur. Anno 2010 Universitas Paedagogica Publica Biscensis Šukšiniana (Russice Бийский педагогический государственный университет имени В. М. Шукшина, Bijskij pedagogičeskij gosudarstvennyj universitet imeni V. M. Šukšina) renominata est Academia Publica Educationis Altaica Šukšiniana (Russice Алтайская государственная академия образования имени В. М. Шукшина, tr. Altajskaja gosudarstvennaja akademija obrazovanija imeni V. M. Šukšina). Anno 2015, denuo universitas studiorum facta, nomen suum hodiernum accepit.
Universitas Publica Artium Humaniorum et Paedagogiae Altaica habet instituta tria:
Ammianus Marcellinus
Ammianus Marcellinus (c. 330 Antiochiae – c. 400) fuit rerum gestarum scriptor Romanus et quidem in numero ultimorum antiquae religionis cultorum. Opus suum, quo libris XXXI res Imperii Romani gestae narrantur a principatu Nervae anno 96 ad interitum Valentis Imperatoris in proelio apud Hadrianopolim anno 378, Latine scripsit, quamquam in lingua Graeca natus erat. Librorum XXXI quos scripsit tantum ultimi duodeviginti servantur, in quibus res gestae inter annos 353 et 378 exponuntur, dum libri I-XIII deperditi sunt.
De manuscriptis
E sedecim manuscriptis exstantibus quae Res gestas Ammiani Marcellini tradunt quattuordecim ad quintum decimum saeculum referuntur, duo tantum ad nonum saeculum, utrumque in monasterio Fuldensi aut Hersfeldensi in Germania descripti. Alterum a Poggio in Italiam translatus in Bibliotheca Vaticana hodie servatur et fundamentum editionum modernarum est (littera V notari solet ). Alterum, littera M hodie notatum, postquam Sigismundus Gelenius eo ad editionem Basilensem anni 1533 uti potuit, non iam apparuit donec anno 1875 Marburgi sex folia tunc libros rationales tegentia invenirentur. Quae sex folia cum parvis fragmentis anno 1990 publicatis reliquiae sunt antiquissimi manuscripti sexto decimo saeculo adhuc exstantisː nam V apographum manuscripti M vulgo habetur.
The Weavers
The Weavers ('Textores') fuit quadricinium vocale Americanum musicae vulgaris peritum et in vico Greenwich Village, regione Urbis Novi Eboraci, conditum. Grex vetera cecinit carmina vulgaria omnis orbis terrarum, cum blues, musica evangelii, carminibus puerorum, carmina collegiorum opificum, et ballatis Americanis, millionesque eius discorum phonographicorum venditi sunt, grege summum favorem populi habente. Stilus musicus, validi nervorum gregis, mercatoriam redintegrationem vulgarem movit quae eos ab anno 1950 ad 1970 secuta est, The Kingston Trio, Petrus, Paulus, et Maria, The Rooftop Singers, Robertus Dylan, et similes greges amplectens.
Grex Novembri 1948 a Ronaldo Gilbert, Lee Hays, Friderico Hellerman, et Petro Singer constitutus est. Annis 1940 et 1941, Hays et Seeger alterum gregem antehac una condiderant, Almanac Singers, qui pacem et isolationismum per bellum suaderat, cum Consilio Pacis Americano laborans. Carmina contradicentia ingressionem in bellum Civitatum Foederatarum presserant. Iunio autem 1941, eodem mense cum Germania Unionem Sovieticam invaderet, Consilium Pacis Americanum nomen commutaverat ad Consilium Populi Americani, ingressionemque in bellum Civitatibus Foederatis suadere coeperat. Almanac Singers, mutationem sustinentes, multa produxerant carmina quae ut Civitates Foederatae pro Sociis pugnarent suadebant. Grex se dimiserat postquam Civitates Foederatae bellum suscipere coeperat. Novus grex se ex Die Weber ('Textores') appellavit, potente ludo scaenico Gerhardi Hauptmann, rebellionem textorum Silesianorum anno 1844 tractante, versusque "Id haudquaquam tolerabo, quidquid fiat" continente.
Caromb
Carumbum (vulgo Caromb) est commune 3204 incolarum (anno 2008) praefecturae Vallis Clausae in Franciae australis regione Provincia et Alpibus.
Aubstadt
Aubstadt  est vicus et commune Bavaricum  735 incolarum (anno 2012).
Hymnus
Hymnus (Graece ὕμνος) est cantus quo Deus vel quidam deus laudatur. Hymni plerumque instrumentis aptis adhibitis ut lyra vel organo in pleniorem sonum augentur. Inventores huius generis versus faciendi Graeci fuerunt, quorum hymnos antiquissimos Homero poetae attributos esse? Extant etiam hymni Latini, quorum clarissimos Catullus et Horatius conscripserunt. Nostra aetate, hymni decantari solent in religione Christiana, ad quam fidem celebrandam Hilarius Pictaviensis et Ambrosius Mediolanensis primi hymnorum genus deduxerunt.
Hymni Homerici
Hymni Homerici
Hymni Callimachi
Callimachus
Hymni Christiani
Genera:
Exempla:
Antiphona
(...)
Blicourt
Blicourt est commune Francicum 356 incolarum (anno 2019) praefecturae Esiae in regione Altis Franciae (ante 2016 Picardia).
Portus Harcurtensis
Portus Harcurtensis sive Anglice Port Harcourt est urbs Nigeriae, anno 1912 sub imperio Britannico condita. Hinc carbo e fodinis Enugu extractus, per ferriviam transvectus, olim exportabatur. Ad portum Harcurtensem anno 2006 homines 1 005 904 habitabant. Est urbs capitalis civitatis Fluminum.
Sturisoma panamense
Sturisoma panamense est species loricariidarum armatorum, in Columbia, Aequatoria, et Panama endemicarum. Hic piscis ad 26 centimetra longa crescit.
Helium
Helium, He abbreviatione, est elementum chemicum. Maxima cryogenica elementis omnibus est, et propter energia puncti zerois gas nobile puncto triplice caret, solidificatio sua super pressionem atmosphaericam quaeret. Et liquidum Helii isotopi sub zero absoluto pro superfluditate usum est.
Carpentoracte
Carpentoracte (-is, n.) sive Carpentoractum, (Francogallice Carpentras, Occitanice Carpentràs), est commune 30335 incolarum (anno 2012) praefecturae Vallis Clausae in Franciae australis regione Provincia et Alpibus. Ibi die 28 Iunii 2019 temperatura aëris 44.3°, inter maximas Franciae omnis, relata est.
Hentiacum
Hentiacum (Francogallice Jans, Gallonice Jantz, Britonice Hentieg) est commune 1018 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Prayssac
Prayssac est commune Francicum 2'511 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Lahti
Colpopolis, vulgo Lahti (Suetice Lahtis), est urbs et nona a maxima urbe Finnica, fere 103 000 incolarum, in Finnia Meridiana ad litus Lacus Vesijärvi sita. Finnicum urbis nomen 'sinum marinum' significat.
Dioscorea rotundata
Dioscorea rotundata (binomen ab Ioanne Ludovico Maria Poiret anno 1813 statutum) est species plantarum florentium scandentium familiae Dioscoreacearum, in Africa culta. Hominibus utilis est propter tubera comestibilia. Quidam inter subspecies aut varietates speciei D. cayenensis ordinant.
Universitas Publica Moscuensis
Universitas Publica Moscuensis Lomonosoviana (pro Moscuensis  videntur et Moscoviensis , Mosquensis ; Russice: Московский государственный университет имени М. В. Ломоносова, tr. Moskovskij gosudarstvennyj universitet imeni M. V. Lomonosova) est maxima et antiquissima universitas studiorum Russica.
Haec universitas studiorum 15 instituta investigatoria, 43 facultates, et plusquam 300 cathedras habet.
Universitas die 25 Ianuarii 1755 Moscuae condita est. Ad annum 1917, Universitas Caesarea Moscuensis (Mosquensis ) appellabatur, dein appellationem universitatis publicae accepit. Ab anno 1940 e nomine conditoris, docti Michaelis Lomonosovi, vocatur.
Universitas Publica Paedagogica Altaica
Condita est die 1 Septembris anno 1933, institutum paedagogicum (Russice: педагогический институт) erat. Anno 1993 institutum illud factum est Universitas Publica Paedagogica Barnaulensis (Russice: Барнаульский государственный педагогический университет), quae anno 2008 nomen Academiae Publicae Paedagogicae Altaicae (Russice: Алтайская государственная педагогическая академия) recepit, et anno 2014 denuo universitas facta est.
Universitas Publica Moscuensis
Ioannes Schaden, Symeon Ivashkovskij, Arsenius Menstschikow, Boris Ordynskij, Theodorus Korsch, Sergius Sobolewski, Alexander Voronkov, Helgus Nikitinski litteras Latinas et Graecas in Universitate Moscuensi docuerunt.
Universitas Publica Paedagogica Altaica
Nunc universitas illa instituta quinque (linguisticum, psychologiae et paedagogicae, educationis physico-mathematicae, culturae physicae et artis athleticae, educationis additionalis) atque facultates tres habet.
Myndus
Myndus vel Myndos (Graece Μύνδος) fuit antiqua colonia Dorica ab Troezenis condita in Caria, regione antiqua Asiae Minoris, (Turcia), prope Halicarnassum sita. Hodierni temporis vicus Turcicus nomine Gümüslük situm oppidi antiqui occupat.
Etiamsi oppidum temporibus antiquis numquam magni momenti fuit a scriptoribus antiquis Myndus moenia alta et portum facile navigatu habuisse dicitur Et Plinius maior et Stephanus Byzantinus (s. v.) cuiusdam veteris oppidi Cariorum nomine Palaemyndus mentionem faciunt, quod prope Myndum iacuisse indicant.
Alexander Magnus cum oppugnationem Halicarnassi urbis iniret censuit Myndum occupandum esse antequam id facere coepere posset; conatus autem oppidum vi capere a Myndiis paucis eorum iacturis acceptis repulsus est.
Kouvola
thumb|300px|Via pedestris in Kouvola Sustinere seu Kouvola est urbs Finnica fere 87 000 incolarum in Finnia Meridionali. Anno 2009 quinque municipia, Kuusankoski, Valkeala, Anjalankoski, Wredea, Jaala, coniuncta sunt Kouvolae, quo fit ut Kouvola decima maxima urbs Finnica facta sit. Municipia vicina sunt Aquilopolis, Fredericia, Heinola, Iitti, Lapiniarvi, Luumaki, Miehikkala, Mantyhariu, Pyttis, Savitaipale, Urbs Degerbyensis.
Richardus Hudson Bryan
Richardus Hudson Bryan (Vasingtoniae natus die 16 Iulii 1937), causidicus, est rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1971 usque ad annum 1979 Nivatae gubernator fuit. Postea accurate ab anno 1989 usque ad annum 2000 Bryan in Civitatum Foederatarum senatu Nivatae legatus fuit.
Oldenlandia pulvinata
Oldenlandia pulvinata est planta florens familiae Rubiacearum, in Iemenia endemica. Eius habitatio naturalis est regiones saxosae.
Plumbago
Plumbago, vel plumbum atrum, vel graphites, est una ex formis allotropicis carbonii cum adamante et fullereno mixti. Imprimis in Sina, India, Brasilia effoditur. Non solum in sedimentis naturalibus reperitur, sed etiam arte effici potest.
Proprietates
Plumbago metallici fulgoris est, refractaria, quae facile exfolietur.
8526 Takeuchiyukou
8526 , olim designationibus 1992 SM12, 1987 GT, et 1988 QN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8526 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Arteria cerebri posterior
Arteria cerebri posterior sive arteria cerebralis posterior (in animalibus arteria cerebri caudalis appellata) est una trium praecipuarum arteriarum utriusque lateris cerebri, quae profluit e divisione arteriae basilaris et constituit partem circuli arteriosi cerebri. Arteria cerebri posterior cum arteria cerebri media arteriam communicantem posteriorem rigat.
Anatomia
Separantur segmenta quattuor, P1-P4. Dividuntur rami arteriae cerebri posterioris in ramos centrales, choroidales, corticales.
Embryologia
Incremento praepartali ineunte, foeti enim, incrementum arteriarum posteriorum haud mature observari potest. Antecessores profecto diu plurae arteriae embryonales minores mesencephalo et diencephalo irrigantes prope terminos ambarum arteriarum communicantium posteriorum (ACoP) profluunt. Plerumque fusione earum utraque arteria cerebri posterior formatur, minore in parte arteria cerebri posterior fetalis manet. Centesimae triginta apoplexia cerebri affectorum talem typum fetalem ostendunt.
Fama Augusta
Fama Augusta (alia nomina : Amagusta, Ammochostus, Amniochostus, Hamacostus) (Graece Αμμόχωστος, Turcice Gazimağusa) est Cypri urbs circiter 35'000 incolarum. Urbs ad Rem Publicam Cypri Septemtrionalis pertinet. Incolae Famagustani, Famagustenses, Famaugustani appellantur.
Aub
Aub  est urbs et commune Bavaricum 1'538 incolarum (anno 2012).
Brain-sur-Allonnes
Brain-sur-Allonnes  est commune Francicum 2'023 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.