cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Urbs Vetita
Urbs Vetita (Sinice: Zijin Cheng; 紫禁城; pinyin: Zǐjinchéng; verbatim 'Violacea Urbs Vetita') olim fuerunt Sinicae aedes imperiales Domus Regnatricis Mingensis usque ad finem castelli Domus Regnatricis Shingensis. In media urbe Pekini sita est, et nunc continet Museum Aulanianum. Per fere 500 annos domus regia imperatorium Sinensum erat qui illic una cum ministris habitabant. Quippe quae regia etiam locus celeberrimus fuit quod ad rem publicam et alia munera maioris momenti pertinet.
Acanthus (Graecia)
Historia
A rerum gestarum scriptore antiquo Nicolao Damasceno exordium oppidi traditur cum scriberet illud anno 655 a.C. a coloniis insulae Andros conditum esse. Tamen indagatores hodierni de illa narratione dubitant. Primo testamento verificato sunt nummi ex anno 520 a.C. editi nomine Tetadrachmae, qui non solum in paeninsula Chalcidica, sed etiam in Sicilia, Aegyptus atque in Persia in uso essent. Praeter culto agrorum oppidum imprimis argento prope invento florebat.
Marmentinum
Marmentinum  (Italiane: Marmentino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 690 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Marmentinenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Triumplina situm.
Acanthus (Graecia)
Historia
Exarsis Bellis Graeco-Persicis oppidum 492 a.C. Mardonio et iterum 480 a.C. Xerxi propugnaculum in Aegaeo mare erat.
Persis a coitione civitatum Graecarum anno 480/79 a.C. devictis Acanthus pars Foederis Attici duce Athenis facta est. Oppida huius foederis participia obligata sunt aut navibus aut stipendiis in defendenda patria Atheniensibus subvenire. Usque ad annum 450/49 a.C. oppidum naves contribuit, postquam hoc munere abolevit pro eo tria talenta solvens.
Erupto Bello Peloponnesiaco inter civitates Athenarum atque Lacedaemon urbs compluribus ab Athenis deficientibus foederi fidem servare rata est. Solum cum oppido ipso anno 424 a.C. copiae imperatoris Lacedaemonii Brasidae imminerent Acanthus ad alteram factionem conversa est. 421 a.C. Athenae atque Lacedaemon bello abstinere pacta sunt. Etsi composito Pace Niciana oppido liberatem concedi statutum sit ei nihilominus Athenis vectigalia solvenda erant. Veram liberatem oppidum verisimiliter solum anno 405 a.C. Atheniensibus Proelio apud Hagiospotamos devictis nactum est.
Sequentibus annis oppidi libertas in pacto a rege Macedonico Amynta III et foedere Chalcidico interdiu orto inter annos 393 et 389 a.C. icto confirmata est. Haec status autem anno 382 a.C. in dubio venit cum Foedus Chalcidicum, cuius caput erat Olynthus, Acanthum una cum oppido Apollonia partem foederis fieri cogere conatum est. Duobus oppidis autem contigit Lacedaemon ad intercedendum compellere. Expeditis copiis Lacedaemoniis foedus Chalcidicum denique pacem petere coactum est.
Subiugatum est oppidum solum cum Philippus II eum medio 4. saeculo in potestatem suam redigeret. Plura 199 a.C. tradita sunt, quo anno oppidum a copiis Romanis vastatum est. Tamen oppidum usque ad tempora Imperii Romani provixit.
Verneuil-sous-Coucy
Verneuil-sous-Coucy est commune Francicum 128 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Albracum
Planities Albraci olim fuit territorium et civitas Gabalorum, quibus caput erat Anderitum. Albracum est statio in Via Podiensi, una e quattuor viis quae peregrinos ad Compostellam ducunt.
Historia litteraria
In Albraco, secundum Evangelium Serpentis, fabellam Petri Bordage, vixit et doctrinam suam praedicavit Christus Albraci sive Vaï Ka'i.
Autonoë (Nereis)
Autonoë in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hesiodo in Theogonia, et in Apollodori bibliotheca.
455 Bruchsalia
455 , olim designationibus 1900 FG, 1937 AA1, 1959 ED1, et A901 VD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf et Friderico Carolo Arnoldo Schwassmann in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versatis repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 455 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Notre-Dame-de-Livoye
Notre-Dame-de-Livoye  est commune 121 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
La Neuville-du-Bosc
La Neuville-du-Bosc est commune Francicum 562 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Caussou
Caussou  est commune Francicum 65 incolarum (anno 2009) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Gontaud-de-Nogaret
Gontaud-de-Nogaret  est commune 1614 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Maçanet de Cabrenys
Maçanet de Cabrenys (Hispanice: Massanet de Cabrenys) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 735 incolarum sunt.
Clivium (Provincia Sundriensis)
Clivium  (Italiane: Civo) est municipium Italiae, circiter 1 100 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Clivienses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
2042 Sitarski
2042 , olim designationibus 4633 P-L et 1971 BQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2042 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Peltastae
In Graecia antiqua peltastae (Graece, peltastai) fuerunt genus militum expeditorum ad insidias plerumque instruendas vel ad hoplitas adiuvandos.
Vinça
Vinça (Catalane Vinça) est commune Francicum 1'947 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Peltastae
De historia et apparatu
Instructi erant peltastae iaculis nonnullis nec numquam brevibus gladiis; galeis ornabantur coriaceis, neque saepe metallicis cassidibus. Corpora protegebant sua parvis scutis et levibus, quibus nomen pelta (Graece: ) erat; peltae traduntur ligneae fuisse vel vimineae ac pellibus indutae ovillis.
Strategi fere Graeci hoplitis uti armatissimis malebant quam expeditis militibus – ut sagittariis (toxotai) et funditoribus – mercede praesertim conductis. Ob levem belli apparatum nequibant peltastae vim sustinere hostium, quos ab latere adoriebantur vel post tergum.
Anno 390 a.C.n., bello Corinthio, Iphicrates Atheniensis imperator pugnam Lacedaemoniae conseruit phalangi tantum in aciem producendo peltastas: una quasi omnino mora in nihilum redacta est. Perperam etiam hoplitae Iphicratenses antiquitus vocati peltastae sunt, ut ipsi Diodorus Siculus et Cornelius Nepos erraverunt: nam peltam vere ferebant, sed non expediti mercede conducti erant.
Philippus II Macedonicus et Alexander filius maxime bello peltastas adhibuerunt ad latera aciei una cum equitibus et comitatibus (Graece: hetairoi) defendenda, nec minus ad pervenientes iaculis interficiendos hostes.
Timotheus Steele
Timotheus Steele (natus Burlingtoniae Montis Viridis anno 1948) est poeta et editor Americanus. Quia Steele metro et homoeoteleutone plerumque utitur, inter novos formalistas a multis putatur. Collectionum poematum quattuor binorumque librorum prosodiam tractantium auctor est: Missing Measures et All the Fun's in How You Say a Thing. Professor ab 1987 ad 2012 fuit in Universitate Civica Californiensi apud Angelopolim.
Ronaldus Silliman
Ronaldus (vulgo "Ron") Silliman (natus Pasco in oppido Vasingtoniae 5 Augusti 1946) est poeta Americanus, qui plus quam triginta libros poesis et iudicii litterarii scripsit, quorum nonnulli in duodecim linguas conversi sunt. Saepe cum poetis lingua consociatur. Inter 1979 et 2004 The Alphabet (Abecedarium) unum conscribebat poema. Nunc Universe (Universum), poema novum, componere coepit, cuius prima pars "Revelator" appellari videtur. Silliman agitator politicus, vestibularius, ethnographus, editor diarii, director progressus, editorque exsecutivus periodici Socialist Review fuit.
Scania
Scania (Suecice Skåne) est provincia Sueciae meridionalis sita. Scaniae terram planam et agrestis maxime consistit et montes vix sunt. Maxima urbs provinciae est Malmogia. Inter Malmogiam et Hafniam Daniae Pons Oresundianus est, nexum autocinetis, traminibus, etc.
Dialecti
Plures dialecti Suecicae Scaniae loquuntur, sed nativae sunt dialecti Scanicae. Fere similes lingua Danica sunt quia Dania olim Scianiam in eius territorio habebat. Dialecti speciales sunt, ubi certae a multo populo quo aliae dialecti Suecicae loquuntur ut taetrae et festivae esse putatur.
Reccaredus I (rex Visigothorum)
Flavius Reccaredus aut Recaredus (Gothice: Raikaraids) fuit rex Visigothorum et Suevorum Hispaniae 586–601 et filius Liuvigildi. Isidorus Hispalensis de Reccaredo dixit:
Rexit Hispaniam recte, et in pace. In matrimonium primo Baddonem duxit, postea Chlodosvindam Sigiberti Austrasiae filiam. 21 Decembris 601 in Toleto Reccaredus obiit, et Liuva II filius regem est coronatus.
De conversione
Eodem anno 587, Reccaredus secreto Catholicam fidem adeptus est. Tunc cum episcopis regni ter synodos congregavit. Primus solum cum episcopis et nobilibus Arianis, quibus non convicit de conversione. Altera synodus infructuosa cum Arianis et Catholicis. Tertia synodus fuit solum cum Catholicis. Itaque, templa Ariana proscripta a rege et Catholicis dedita sunt. Tunc, die 8 Maii 589, Concilium Toletanum III convocavit, ubi omnes Visigothi in Catholica ecclesia conversi sunt. Isidorus dixit:
Post conversionem, omnes libri Arianorum incensi sunt. Ariani tamen quater contra Reccaredum insederunt, Sunnane et Witterico ducibus. Reges Francorum Reccaredo dona extulerunt ob conversionem suam.
Gothis conversis, Reccaredus ecclesiam Sanctae Mariae aedificavit apud Toletum, et hanc inscriptionem dedicavit:
De bellis pugnatis
Liuvigildo defuncto, Reccaredus in Septimania remeavit, ut bellum adversus Francos concludiret. Guntramn, Burgundiae rex, superatus est a Recaredo anno 586 apud Rhodanum flumen. Postero anno Recaredus regressus est in Toleto, ubi iussit carnificem Hermenegildi exsecutus esse.
Comes Burgundiae Guntramndus Boso annis 589 et 590 in Septimaniam intravit. Claudius, dux Lusitaniae, contra Francos pugnavit circiter Carcassonem. In proelio apud Atacem, copiae Visigothorum 5000 Francos ceciderunt, et 2000 captivos fecerunt. Tunc Gontranus Burgundiae pacem petivit Recaredo.
Byzantini anno 599 bellum adversus Visigothos gesserunt. Nescimus hodierne cur Byzantini in Baetica intraverunt, sed sine dubio Redaredus superatus est. Byzantini ceperunt varias urbes inter fretum Gaditanum et Carthago Nova.
Quadrellae
Quadrellae (Italiane: Quadrelle) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Campania et in Provincia Abellinati sita.
Lehrensteinsfeld
Lehrensteinsfeld  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'216 incolarum (anno 2012).
Epaminondas Delegiorges
Epaminondas Delegiorges (Graece: Επαμεινώνδας Δεληγιώργης, natus die 10 Ianuarii 1829 Tripolis (Arcadia); mortuus die 27 Maii 1879 Athenarum) diurnarius iurisconsultus ac vir publicus Graecus fuit.
Munus
Delegiorges in Universitate Athenarum iurisprudentiae studebat et iuris consultus factus est.
Cursus honorum
Anno 1854 ad vitam publicam accessit ac maiori Graeciae favebat, sed cum Imperio Ottomanico pace uti voluit. Die 10 Octobris 1862 Epaminondas Delegiorges finem regni Othonis I regis proclamavit. Georgio I rege cursum perrexit ac saepe Primus minister Graeciae nominatus est:
Notre-Dame-de-Cenilly
Notre-Dame-de-Cenilly  est commune 690 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Tabernulae (Langobardia)
Tabernulae (alia nomina: Tavernolae, Tavernolae supra Mellam) (Italiane: Tavernole sul Mella) sunt oppidum Italiae et municipium, circiter 1 400 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Tabernulenses appellantur.
Meridies (pars caeli)
Meridies (-ei, f) sive auster (austri, m) est punctum cardinale et diei articulus, Romanis antiquis hora sexta, hodie hora duodecima.
Eucrante (Nereis)
Eucrante in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hesiodo in Theogonia, et in Apollodori bibliotheca.
Pulchritudo
Pulchritudo sive pulchrum est notio abstracta ad multas humanae vitae rationes iuncta et praecipue in disciplina philosophica aestheticae explicata, quamquam aliis disciplinis sicut historiae, sociologiae, psychologiae haudquaquam aliena est.
Pulchritudo vulgo definitur proprietate rei, quae per experientiam sensuum dat voluptatem vel delectationem. Hoc sensu, pulchritudo oritur exempli gratia e forma, aspectu, momento, sono, sapore, odore.
De diversitate rerum pulchrarum
Quod pulchrum est videtur inter homines et tempora differre. "De gustibus et coloribus non est disputandum" est opinio communissima, quamquam philosophi conantur definire quid pulchrum sit.
In libro Hippias maior inscripto, Socrates quid pulchrum sit quaerit. Hippias respondit pulchram virginem esse quod pulchrum est. Negans hanc notionem, Socrates argumentum pulchrarum fidium vel iumentorum proponit. Diversitas rerum pulchrarum videtur inhibere inventionem "pulchritudinis in se." Itaque nulla definitione pulchritudinis data dialogus Platonis dubius finitur.
Pulchrum in "regno formarum"
Saeculo tertio, Plotinus philosophus, nexu inter opus artis et regnum formarum restituto, conceptum visionis internae a Platone propositum ample exponit, quod artificem sinit perfectam pulchritudinis formam attingere, quae non est in "re extensa" (mundo rerum), sed solum in "re cogitanti" (mundo formarum), et quae prius aut tardius mundo materiae apparebit. Potest applicari picturis numquam pictis, architecturis, formis potestatis, signis, strategiis, mathematicis commenticiove homini "pulcherrimo in historia mundi" nondum nato.
Gustus e culturis oriundi
Sed non est sola difficultas: non solum unusquisque res varias pulchras habere potest, sed etiam eaedem res non habentur pulchrae ab omnibus hominibus.
Res habetur pulchra solum si fruitur consensu, plerumque e cultura. In Storia della bellezza ('historia pulchritudinis') Humbertus Eco eas res, quas cultura Occidentalis arbitrata est pulchras, temporibus variis confert. Refert machinam numquam habitam esse puchram a Graecis antiquis, sed hoc tempore saepe esse. Si resumamus exemplum dialogi Platonis, videamus indignationem Hippiae, cum Socrates ex eo, sintne pulchrae ollae, quaereret.
Signorum quoque contemplatio potest mutare spectatoris visum mundi. Secundum notum exemplum Anscharii Wilde, plerique vident pulchritudinem locorum nebulosorum solum quod adspicere a quibusdam pictoribus didicerint.
Summum pulchrum variat in historia
Varietas sensuum tamen non est quod obstet praecipue definitioni unitae pulchri. Licet dicere pulchrum definiri in modo subiectivo: pulchrum est "pro aliquo" quod excitat in eo sensum pulchritudinis. Sed non est tam facilis: certe, licet dicere quod pulchrum est placere aesthetice, sed sunt multi modi delectandi.
Eadem persona potest arbitrari pulchras pulchram mulierem et ollam elaboratam multa arte, sed non patitur eadem ante mulierem vel ollam.
Certe quidam putant existere formam superiorem ceteris, summum pulchrum ut ita dicamus, sed homines variorum temporum varias opiniones de illo summo pulchro. Conceptus "classicus" pulchritudinis, qui illuminat pulchrum absolutum, divinum, opponitur "conceptui moderno" apud quos pulchritudo altissima in "unico" vel in "miro" constat. In saeculo septimo decimo, conceptus classicus pulcharum rerum non iam praevalet, mundus autem proprius artificis viget( confer pictores Vermeer et Rembrandt).
Summatim, licet dicere artificem graecum vel pictorem Rinascimenti(?)petere pulchritudinem universam, testem ordinis aeterni Universi vel harmoniae proportionum ( cf hominem Vitruvi Leonardi Da Vinci) artificem autem modernum contra petere emotionem aestheticam unicitate irreductibili. "Pulchra est, et plus quam pulchra; mira est" scribit Carolus Baudelaire in  Cupidine pingendi ('Le désir de peindre').
Pulchrum triplicem difficultatem tollit: non accipitur eodem modo secundum rem pulchram nec secundum spectatoris sensum vel notionem eius summi pulchri.
Quomodo iudicemus res pulchras
Non est regula quae certe dicat habeaturne pulchra res. Vel potius quaeramus sensum pulchritudinis in animo hominum ? David Humius fuit primus in saeculo duodevicensimo qui sic expertus sit. Scripsit: "Pulchritudo non est qualitas inhaerens in rebus ipsis, existit autem solum in animo qui admiratur eam et omnis anima variam pulchritudinem percipit."Praeterea, reducit sensum pulchritudinis voluptati." Voluptas dolorque non solum sunt comites necessarii pulchritudinis deformitatisque sed etiam sunt earum natura ipsa."
Attamen, haec via ad maximum dubium de pulchris rebus non ducit necessarie. David Humius ipse educationem et naturae humanae unitatem evocat ad explicandum consensum plerorumque de pulchris rebus. Davidus Hume longius non procedit in quaestione sua. Periti recentes ostenderunt quaedam quae suscitabant pulchritundinis sensum.
Positio Kantiana
Dicere de persona, de re vel etiam de notione eam esse pulchram, est eis agnoscere proprietatem quamdam iudicatam positivam: pulchritudinem. Quae non est ordine logico aut scientifico: non licet enim affirmare rem pulchram esse solis legibus scientiae naturae vel numerorum. Non est ordine morum: homo pulcher potest esse improbus. Non est ordine commoditatis: pulchra res potest esse inutilis. Est "aesthetica" in sensu Kantiano, quoniam definiuntur principiis subiectivis: est soli homini iudicare quod pulchrum sit. Itaque cogitatio de pulchritudine difficultates proprias habet.
Immanuel Kantius in Censura facultatis iudicandi (anno 1790 edita) putat non esse nec regulam nec rationem pulchritudinis. Sed Kant etiam animadvertit pulchritudinem non esse necessariam homini ut sit contentus et vice versa; praeterea esse in omni iudicio gustus postulationem ad universum ; id simpliciter non posse demonstrari: "Pulchrum est quod placet universis sine conceptu." Pulchritudo secundum Kant est " abstinens gaudium." Nihil prodest homini existentia operis in iudicio gustus. Pulchrum opus suscitandum est in nobis purum gaudium, in quo non subsit ulla cupido consumendi operis.
Notiones universae et mathematicae
Psychologi adfirmant homines quodam ingenio corporis haberi pulchriores modo prope universo. Vultus enim symetrici e.g iudicantur formosiores quam ceteri. Iuditha Langlois demonstravit vultus prope mediocres iudicatos esse solere delectabiliores quam facies signatae. Quod explicatur theoria evolutionis: cum mutationes geneticae saepissime deleant, homines petunt quaerere concubia cum aliis qui non ferant has mutationes, qui ergo sint prope mediocres. Alii autem putant "licere percipere pulchritudinem humanam ut animan repercussam" (I.-E. Mansart).
In Studio pulchritudinis anni 1753, Gulielmus Hogarth pictor Anglicus lineam curvam "serpentinam" descripsit ut "lineam pulchritudinis" universam. Licet notare hanc flexuram proximam esse ei corporum mulierum quae viri amoenissima reuntur. Pulchritudo humana ita fascinat ut sint tot popularia certamina pulchritudinis.
Sensus sublimitatis
Species cladum in natura quae maxime deleant fortiter movere potest sensum aestheticum; quae emotio tamen multum differt ab ea orta in contemplenda pulchritudine classica. Edmundus Burke in Quaestione philosophica de origine nostrarum notionum Sublimium et pulchrarum rerum in anno 1757 et Immanuel Kantius in Censura facultatis iudicandi (1790) discrimen faciunt inter sublime et pulchrum. Pulchrum est in eorum opinione harmoniosum et amoenum; sublime autem est immane nec proportionatum.
Tria verba ad definiendam notionem
In fabula Psychè, tribus nominibus ut describatur pulchritudo utitur Apuleius.
The April Fools
est Americanaa pellicula a Stuart Rosenberg moderatore anno 1969 edita.
Hac in pellicula hi actores agunt:
Marsupialia
Marsupialia (nomen ab Illiger anno 1811 inventum, sed Metatheria secundum Huxley anno 1880) sunt infraclassis mammalium cuius feminae marsupia habent, in quo matres progenies alunt. Marsupialia et Placentalia simul se surrexerunt: placentalia in locis plurimis marsupialia superaverunt, sed in Australia et Tasmania omnino perierunt.
Gavaudun
Gavaudun  est commune 289 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Marsupialia
Progenies marsupialiarum sunt minutae inopesque post partum, cum quaerunt matris marsupium, ubi multos dies lac bibunt. Adulescentes marsupium intrant extrantque, et lac herbasque comedunt.
Gavaudun
Aedificia
Apud vicum saeculo 12 magnum castellum constructum est.
Iohannes Raginualdus Raguel Tolkien
Ioannes Raginualdus Raguel Tolkien, vel Iohannes Ronaldus Rahuel Tolkien (Anglice John Ronald Reuel Tolkien, Bloemfontein in oppido Africae Australis die 3 Ianuarii 1892 natus; mortuus Bournemouth in Anglia 2 Septembris 1973), fuit scriptor et philologus Anglicus, qui fabulis Romanicis maxime innotuit, cuius opus de Anulorum Ero maximum latissimeque notum existimatur.
Vita Ioannis Raginualdi Raguel Tolkien
Ioannes Raginualdus Raguelis Tolkien in Africa Australi die 3 Ianuarii 1892 natus est, Arthuri Raguelis Tolkien (1857–1896) argentarii Anglici et Amabilis (Suffield natae (1870–1904) filius.
Apud Scholam Grammaticam Regis Eduardi Birminghamensis et Universitatem Oxoniensem studuit; lector (scilicet praeceptor iunior) fuit Linguae Anglicae apud Universitatem Ledesiensem ab 1920 usque ad 1925, dein professor linguae Anglicae antiquae apud Universitatem Oxoniensem ab 1925 usque ad 1945, et Linguae et Litterarum Anglicarum ab 1945 usque ad 1959 meruit. Lexicographus insignis, et linguarum Anglicae Nordicaeque antiquarum peritus fuit. Ardens Catholicus Romanus, dixit fidem suam scripturas suas movisse.
Tolkien aliquot linguas artificiosas finxit, et fabulas mythologiamque ut linguae suae florerent in mundo proprio scripsit. Dixit: "Tuarum constructio linguarum mythologiae paret."
Linguae a Ioanne Raginualdo Raguele Tolkien excogitatae
Tolkien, in linguis fabulosis excogitandis diligens, aliquot linguas finxit, quarum notissimae sunt Quenya et Sindarin. Quenyam, linguam alforum, conatus est formosissimam linguam creare, quae morphologiam instar linguae Finnicae haberet. Illis lingua Sindarin, altera lingua alfica loquentibus vocalia saepe mutanda sunt, ut difficillima lingua aestimetur.
Opera
Vide etiam: Opus:Tolkien
Cuius scripta post mortem edita:
Palau-sator
Palau-sator (Hispanice: Palau-sator) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 294 incolarum sunt.
Suecia
Suecia (alia nomina Latina Svecia, Svetia et Svedia; Suecice: Sverige) est civitas Scandinavica in Europa septentrionali sita, cuius terra lingua Latina classica nomine Suevia appellabatur. Finitimae Sueciae sunt Finnia et Norvegia. Incolarum circiter decem millionum habet; superficies terrestris circiter 450 milia chiliometrorum quadratorum continet. Caput Sueciae Holmia est, quae etiam urbs maxima amborum incolarum et magnitudinis est. De Sueciae cultura regali, rex praesens est Carolus XVI Gustavus.
Geographia
Suecia est omnis divisa in partes tres: Nordlándia, Sueónia, atque Góthia. Suecia hodierna politice divisa est in viginti unas provincias (Suecice: län; Theodisce: Regierungsbezirk; Anglice: administrative provinces), sub curam potestatemque satrapis vel praefecti (Suecice: landshövding). Suecia olim divisa erat in viginti quattuor regiones (Suecice: landskap; Theodisce: Land), intra limitem Sueciae hodiernum. Limites provinciarum et limites regionum non iidem sunt. Sermo quotidianus saepius Landskap 'regione' quam Län 'provincia' utitur.
Ecclesiae
Ecclesiae Suecorum divisae in episcopatus tredecim sunt.
La Neuve-Lyre
La Neuve-Lyre est commune Francicum 593 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Suecia
Nexus externi
🇬🇷
Afragola
Afragola (Italiane Afragola; localiter Afraöla) est Urbs Italiae et municipium, circiter 64 800 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Urbani Afragolenses, Aflagellenses appellantur.
Alia nomina
Alia nomina sunt: Ad Fragorem, Affragora, Aflagella, Afraole, Afraolla, Afragorum, Aufragole, Fragola, Frahola et Villa Fragorum
Aentius Mainardi
Aentius Mainardi (natus Tocingi, parvuli vici Italiae in Provincia Cremonensi, die 22 Decembris 1898; mortuus Cremonae die 16 Novembris 1983) fuit poëta ac pictor Italicus. Opera eius ad scholam Futuristicam omnino pertinent.
Et pater Daniel Mainardi fuit.
Zur Kritik der politischen Ökonomie
Zur Kiritik der politischen Ökonomie (Latine: "Ad critica politicae oeconimiae") est liber a Caroli Marx qui publicatus anno 1859 est. De modos productionis, relationes productionis, superstructuram socialem, qualitatem mercis, theoriam valoris et pecuniam tractat. Quod origo theoriae in Das Kapital putatur.
Forma operae
De modis et relationibus productionis et superstructura sociali scriptur. Valor usualis et valor permutationis cum qualitate mercis tractatur. De pecunia et curculatione sua in mercatu cum studio oeconomiae politicae atque modis et relationibus productionis tractatur, inter alis citatione ex Misère de la philosophie, opera Platonis , opera Aristotelis , Satias Horatii ac opera Beniamini Franklinii de charta argentaria de qualitate velocitateque circulationis pecuniae.
Newport (Vecta)
Newport est oppidum insulae Vectae in Anglia meridionali situm, comitatu traditionali Hantonia tributum. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1184, mercatus autem ab anno 1280.
2043 Ortutay
2043 , olim designationibus 1936 TH, 1935 PE, 1947 TD, 1947 VA, 1951 LQ, 1952 QG, 1958 UN, 1958 XR, 1963 SN, 1969 UY, 1971 DB, 1972 HS1, 1974 SW1, 1975 XT5, et A908 QB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a György Kulin, astronomo apud Observatorium Konkoly versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2043 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alexandria ad Indum
Alexandria ad Indum (nomen recentius: Uch Pakistaniae) urbs fuit a Alexandro Magno ad confluentem fluminis Indi atque Acesinis anno 326 a.C.n. condita. Diodorus nobis tradit 10.000 milites veteranos praecipue origine Thraces ibi consedisse. Satrapes finium ad occidentem Indi nomine Philippus exstructioni urbis praefectus est.
Mons Clarus (Nova Caesarea)
Mons Clarus (vulgo Montclair) est municipium in Nova Caesarea. Mons Clarus anno 1868 fundatus est e departitione municipii Bloomfield.
Geographia
Mons Clarus adiacet novem oppida alia. Fines habet septentrionales cum Oppida Rupis. Fines habet septentrionales orientalesque cum Agro Florum. Fines habet orientales cum Valle Iugo. Fines habet inter meridiem et solis ortum cum Oranio Orientali. Fines habet meridianum cum Oranio. Fines habet inter solis occasum et meridiem cum Oranio Occidentali. Fines habet occidentalis cum Verona et Nemore Cedruum. Fines habet septentrionales occidentalesque cum parvis deiectibus aquae. Mons Clarus in clivo orientali Vaciungi Montis Primi locatur. Undeviginte km est ab Urbs Novum Eboracum. Tres flumina per Montem Clarum eunt, flumen tonii et flumen iantaca et flumen nisuana.
Census
Anno 2000, habitabant 38,977 cives. Aestimatione anni 2007, in Monte Claro 37,052 cives habitant. Plurimum cives in Monte Claro umquam habitaverunt in anno 1970, ubi Mons Clarus habuit 44,043 cives.
Censu anni 2000, 59.77% civium albuerunt, 32.06% civium erunt Africani-Americani, 5.12% erunt Hispanici, 3.15% erunt Asiani, 3.03% erunt de duo aut plus generibus, 1.77% de aliis generibus, .19% erunt Americani Indigini, et .04% erunt Insulani Oceani Pacifici.
Nicorps
Nicorps  est commune 423 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Gaujac (Oltis et Garumna)
Gaujac  est commune 302 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Hipponoë (Nereis)
Hipponoë in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hesiodo in Theogonia, et in Apollodori bibliotheca.
Servus (discretiva)
Servus  est:
Vingrau
Vingrau (Catalane Vingrau) est commune Francicum 644 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Angleriae Arx Borromaea
Angleriae Arx Borromaea  (Italice Rocca Borromea di Angera) est clara arx, Lacui Verbano adiacens, aedificata Angleriae a illustri familia Vicecomitibus et postea anno 1449 acquisita a familia Borromaeo, cui inter alios  achiepiscopos Mediolanenses et cardinales Sanctus Carolus  et  Fridericus pertinerunt. Arx adhuc hodie familiae Borromaeo est.
Octavius
Octavius primum nomen gentilicium  Romanum, postea  praenomen fuit. Gens Octavia est gens Romana, e plebeia stirpe, cui Caesar Octavianus pertinebat. De qua Suetonius: "[1]Gentem Octaviam Velitris praecipuam olim fuisse multa declarant. Nam et vicus celeberrima parte oppidi iam pridem Octavius vocabatur et ostendebatur ara Octavio consecrata, qui bello dux finitimo, cum forte Marti rem divinam faceret, nuntiata repente hostis incursione semicruda exta rapta foco prosecuit atque ita proelium ingressus victor redit. Decretum etiam publicum exstabat, quo cavebatur, ut in posterum quoque simili modo exta Marti redderentur reliquiaeque ad Octavios referrentur. [2] Ea gens a Tarquinio Prisco rege inter minores gentis adlecta in senatum, mox a Servio Tullio in patricias traducta, procedente tempore ad plebem se contulit, ac rursus magno intervallo per Divum Iulium in patriciatum redit ."
Homines
Antiquitate:
Praeterea Octavius est dialogus Minucii Felicis, vide ibi.
Matesinus
Matesinus (Lusice Matosinhos) est Lusitana urbs ad Districtum Portum Cale (Lusice Distrito do Porto), ad Regionem Septemtrionem (Lusice Região do Norte) et ad Subregionem Magnum Portum Cale (Lusice Sub-região do Grande Porto) pertinens. Territorii Urbis Portus Calis Magni (Lusice Grande Área Metropolitana do Porto).
Est parvi municipii sedes cum 62.42 km² areae et cum 175 478 incolarum anno 2011, subdivisus in paroecias quattuor. Municipium a Septemtrione municipio Villa de Comite (Lusice Vila do Conde), a Boreoriente municipio Maia (Lusice Maia), a Meridie Portu Cali (Lusice Porto) et ab Occidente Oceani Atlantici litore terminatur.
Urbis litore situs est Portus Leixonum (Lusice Porto de Leixões), secundus maximus artificiosus portus in Portugallia et secundus maritimus portus Territorii Urbis Portus Calis Magni (Lusice Grande Área Metropolitana do Porto). Pars ex aëroportu internationali Portus Cali municipales limites comprehendit.
Historia
Per totam suam historiam, Matesinus Monasterio Baltearum (Lusice Mosteiro de Bouças) conexus erat, quod antiquissimum erat, ante annum 944 aedificatum. Anno 900 iam exsistebat parvum hamellum Matesinus nuncupatus, quod anno 1258 Matusiny, locus paroeciae Villae Sindini (Lusice Sendim), nuncuparetur. Rex Dominus Emmanuel I ei forum pridie Kalendas Octubres anni 1514 concessit et ad concilium Baltearum (Lusice concelho de Bouças) anno 1833 pertinere coepit, cum sede Villae Baltearum (Lusice Vila de Bouças), quae usque ad annum 1836 Domina Horae (Lusice Senhora da Hora) designabatur. Usque ad liberalismum Iurisdictio Baltearum (Lusice Julgado de Bouças) constituebat.
Anno 1853, creatum est villa Matesinus (Lusice Matosinhos), homonymā paroecia et paroecia Villā Fossi de Leza (Lusice Leça de Palmeira) constituta, quae concilii sedes pro Balteis (Lusice Bouças) facta est. Anno 1867 denique creatum est concilium Matesinus, sed denuo evanuit post dies viginti et rursus Balteae fuere sedes concilii. Quia Matesinus locus maximi ponderis die 6 Maii anni 1909 iam putabatur, creatum est concilium Matesinus in praesenti exsistens. Elevatum est ad urbis categoriam die 28 Iunii anni 1984, Narcisso Miranda Praeside Camerae.
Eunice (Nereis)
Eunice in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hesiodo in Theogonia, et in Apollodori bibliotheca.
Matesinus
Paroeciae
Municipium Matesinus urbes tres: Matesinum (Lusice Matosinhos), Sanctum Mamethum (Lusice São Mamede de Infesta) et Dominam Horae (Lusice Senhora da Hora), et oppida quattuor comprehendit.
Cum paroeciae se anno 2013 coniunxissent, concilium Matesinus subdivisum est in paroecias quattuor, quae sunt inferiori in tabula:
Geminationes
Haec urbes urbis Matesinus sorores sunt:
Consensiones Cooperationis
Matesinus consensionem cooperationis cum:
Ethnographia
Matesinus recens terra Lusitanis terminis est et ergo ab urbe Portu Cali affectus est. Incorporat piscatorias Septemtrionalis litoris traditiones, specifice eas piscatoriae communitatis Villae Euracini (Lusice Póvoa de Varzim) et Villae de Comite, quae validissimae inter urbes sunt, sed etiam rurales terrarum Maiatarum traditiones. Praecipuum Matesini festum Dominus Matesini (Lusice Senhor de Matosinhos) est, cuius origo est antiqua legenda secundum quam Iesu Crucifixi imago, Nicodemi opus, hic iuxta mare apparuit, ubi Sacellum-Memoriale est. Imago Domini inclito Sanctuario Domini Matesini (Lusice; Santuário do Senhor de Matosinhos), Nicolai Nasoni opere primo, colitur.
Alia legenda antiquissima hic miraculum pectinum seu conchyliorum, Iacobo Maiori attributum, constituit.
Oeconomia
Matesinus usque ad recens tempus municipium valde industrializatum fuit, quod paulatim factum est municipium campo tertiario deditum. Nihilominus, adhuc societates petrolearias, industrialis floris hereditatem, servat. Inter praecipuas industrias petrochemia, industria alimentaria ac infusoria, industria textilis et materiae electricae industria sunt.
Est etiam hac urbe, accuratius paroeciae Villae Fossi de Leza (Lusice Leça de Palmeira) ubi sita est Exponor, maximum forum nundinarum negotialium in natione. Possidet unum inter praecipuos Magni Portus Calis portus: Portum Leixonum (Lusice Porto de Leixões), maximum artificiosum portum in Portugallia, exeunte saeculo undevicensimo constructum.
Artes athleticae
Matesinus est sedes Lusitanicarum primae ligae turmarum pedilusoriarum Leixões Sport Club et Leça Futebol Clube. Inter minores turmas pedilusorias excellunt Sporting Clube de Senhora da Hora, Futebol Clube Infesta, Padroense Futebol Clube, Futebol Clube de Perafita, Juventude de Matosinhos, et Seara Futebol Clube.
Edgitha
Edgitha:
Alexandria Eschate
Alexandria Eschate (Graece, scilicet "Alexandria ultima") mense Augusto 329 a.C.n. condita est ab Alexandro Magno ut officio propugnaculi Graeci in Media Asia fungeretur. Sita est in parte austro-occidentali vallis Ferganicae ad merdionalem ripam fluminis Iaxartes (nomen hodiernum Syr Darya) in loco recentis oppidi Khujand in re publica Tadzikistana. (Khujand etiam scriptum est Хуҷанд, خجند, Khüjand, Khodzhent, Khudchand, Chodjend. Alia nomina sunt: Ispisar, Leninabad, Leninobod, Ленинобод, لنین‌آباد.)
Exemplum Hellenisticum in Media Asia
Alexandria cum Eschate 300 fere km absit ab Alexandria ad Oxum Bactriae in Sogdiana sita saepe ab indigenis aggressa est. Ex anno 250 a.C. urbs probabiliter sub dicione regni Bactrici fuit, imprimis cum Euthydemus I fines regni sui usque ad Sogdianam propagavit.
Stellae Corvi
Hic habes indicem stellarum constellationis Corvi.
ROM hacking
ROM hacking (Anglice) est mutare illam memoriam computatralem ROM vocatam, quae est sicut facultas memoriae perpetua in computatro sedens. Lusoribus ludorum computatralium placet egisse illud ROM hacking, quod beneficia insperata sibi conferunt aliisque lusoribus per interrete vinctis.
Osor
Osor (Hispanice: Osor) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 456 incolarum sunt.
Galapian
Galapian  est commune 306 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
8962 Noctua
8962 , olim designatione 2771 P-L agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8962 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Postalexium
Postalexium (alia nomina: Postalesium ) (Italiane: Postalesio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 700 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Postalexiani appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Leinfelden-Echterdingen
Leinfelden-Echterdingen  est urbs et commune Badense-Virtembergense 37'224 incolarum (anno 2012).
Daniel Mitov
Daniel Pauli f. Mitov seu Bulgarice Даниел Павлов Митов (Serdicae natus die 4 Decembris 1977), alumnus universitatis Serdicensis, est a die 6 Augusti 2014 minister rerum externarum Bulgariae sub primis ministris Georgio Bliznaški et Bojko Borisov.
456 Abnoba
456 , olim designationibus 1900 FH et 1952 YF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf et Friderico Carolo Arnoldo Schwassmann in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versatis repertus est.
Ioannina Braschi
Ioannina Braschi (nata Giannina Braschi Sancti Ioannis in urbe Portus Divitis die 5 Februarii 1953) est scriptrix Portodivitensis. Operibus innotuit Yo-Yo Boing!, prima mythistoria Hispanglica (1998), Empire of Dreams, trilogia poesis postmodernisticae (1994), et United States of Banana, fictione philosophica (2011), quae experientias immigrantium Latinoamericanorum in Civitatibus Foederatis enarrat.
La Neuve-Grange
La Neuve-Grange est commune Francicum 336 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Dorothea Bär
Dorothea Bär (nata die 19 Aprilis 1978 Bambergae) rerum politicarum perita Theodisca et sodalis factionis CSU est.
Iuventus et munus
Anno 1999 Bär testimonium maturitatis accepit ac Monachii ac Berolini rebus publicis studebat. Anno 2005 diploma accepit. Tum diurnaria in stationibus diversis radiophonicis operam dedit.
Familia
Bär viro nupsit et duas filias et unum filium habet.
Cursus honorum
Bär anno 1992 ad Unionem Iuvenilem accessit atque anno 1994 ad CSU factionem. Annis 2001 - 2003 praeses Consociationum Studiosorum Christianorum Democraticorum (RCDS) Bavariae fuit et annis 2003 - 2007 praeses vicaria Unionis Iuvenilis Bavariae, anno 2008 Unionis Iuvenilis totius Germaniae. Ab anno 2009 secretaria generalis vicaria factionis CSU est. Anno 2002 primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est, anno 2005 pauca suffragia ei defecerunt, ut iterum eligeretur. Sed iam die 23 Novembris 2005 pro Gunthero Beckstein, qui mandatum deposuit, legata suffecta est. Anno 2009 iterum electa est. Nunc est perita fractionis familiarum, seniorum, feminarum atque iuventutis. Et anno 2013 legata ad parlamentum electa est
Edgitha (uxor Eduardi Confessoris)
Edgitha (Anglice: Edith of Wessex) (nata anno fere 1003/1005; mortua die 18 Decembris 1075 apud Wintoniam) regina Angliae uxorque Eduardi Confessoris fuit.
Halimede (Nereis)
Halimede in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hesiodo in Theogonia, et in Apollodori bibliotheca.
Sérilhac
Sérilhac est commune Francicum 291 incolarum (anno 2007 ) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Néville-sur-Mer
Néville-sur-Mer  est commune 182 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Sorninus
Tributarii Sornini
Sornini fluvii adfluentes duodecim sunt, a monte ad vallem :
Breoni
Breoni vel Bronna (olim fortasse Comiliomagus, Camillomagus, Comillomagus et Cameliomagus) (Italiane: Broni) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 550 incolarum, in Regione Langobardia, in provincia Papiensi ac in Ultrapado Papiensi historica ac geographica regione, situm.
Geographia
Municipium patet 28.87 km² et altitudo urbis est 88 m.
Fractiones
Casa Bernini, Cascina Monache, Casottelli, Cassino Po, Colombaia dei Ratti, Colombarone, Colombirola, Fontanile di Vescovera, Pirocco, Vescovera
Neuilly (Ebura)
Neuilly est commune Francicum 160 incolarum (anno 2014) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia.
Vira (Pyrenaeus Orientalis)
Vira (Catalane Virà, Occitanice Viran) est parvum commune Francicum 29 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Fumellum
Fumellum (Francogallice Fumel) est commune 5403 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Spero
Spero (alia nomina: Speronium) (Italiane: Sperone) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Index Asteroidum 38001-39000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 38001 ad 39000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Annales Romae antiquae
Hic habes annales Romae antiquae, i.e., index rerum gravium historiae Romae antiquae ab Urbe condita ad finem Imperii Romani occidentalis.
Eione (Nereis)
Eione in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hesiodo in Theogonia, et in Apollodori bibliotheca.
Transitio Rheni anni 406 p.C.n.
Transitio Rheni anni 406 est incursio variarum gentium Germanicarum trans Rhenum hieme anni 406/07 in Imperium Romanum Occidentale facta.
Defensione Rheni fluminis aliquamdiu a copiis Romanis propter seditiones intermissa nonnulae gentes Germanicae brevi tempore provincias Romanas usque Hispaniam populaverunt ibique consederunt quod occidentali imperio magno detrimento fuit cum exempli gratia Vandali eo tempore in imperium immigratia ex sedibus in Hispania occupatis paulo post Africam provinciam penetraverunt eamque occupaverunt. Etiam Suebi in Hispania quae ad septentrionem spectat regnum usque ad saeculum VI valentem condiderunt aeque ac Burgundiones, qui clade a Flavio Aetio accepta (436) tamen quinto saeculo in Gallia dominium suum instituerunt.
Sérandon
Sérandon (Occitanice Serandon ) est commune Francicum 347 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi situm.
Alexandrea ad Caucasum
Alexandrea ad Caucasum (aevo medio Kapisa, hodie Bagram) fuit colonia ab Alexandro Magno in tractu Paropamisadarum condita, ut aditum in Paropamisum custodiret. Tempore antiquo, nomen Caucasus etiam adhibebatur ut montem Paropamisum describeretur aeque ac Caucasum montem in medio-orientem. Nomen dicitur, ex eo quod antiqui Graeci vocatur et Caucasus (Καύκασος) una et torquem montibus tendens inter Ponticum,  et Caspium et Aral maria, ex Ponticum marias, ut Pamir montibus(Strabo XI: 8,1)(ad XIX saeculum, et Kopet-Dag vocatur  "Caucaso Turkomanum", et Hindukush vocatur "Caucaso Afghanicum").
Alexander Magnus
Alexander urbem 7000 militibus Macedoniis et 3000 militibus mercennariis implevit. Etiam castra prope hodiernam Bagram in Afghania exstrui iussit sub monte Paropamiso restituens castella eodem ratione atque more iam a rege Persico Cyro II exstructa.
Videtur ut patronus urbis deus Graecus Zeus (Iovis) fuit, quod ex nummis a rege Bactrio Eucratides emmissis cognoscimus.
Urbs Indo-Graeca
Alexandria Caucasica una fuit sedes regium Bactriorum (180 a.C.n.–10 p.C.n.). Regnante Menandro I, urbs virentem sectam Buddhistorum Graecis praecipuis sacerdotibus habuisse traditur. In litteris Buddhisticis, Graecus (Pali Yona, i.e. 'Ionicus') monachus Buddhisticus Mahadhammarakkhita ex quadam urbe “Alasandra” advenisse commemoratur (quae enim Alexandria Caucasica putatur) cum 30 000 monachorum, ut exstructionem aedificii nomine Maha Thupa ("magna stupa") in urbe Anuradhapura in Taprobane insula celebraret.
Apud scriptores Romanos
Quintus Curtius Rufus Alexandream ad Caucasum sic describit:
"Condendae in radicibus montis urbi sedes electa est. VII milibus Caucasiorum et Macedonum praeterea militibus, quorum opera uti desisset, permissum in novam urbem considere. Hanc quoque Alexandream incolae appellaverunt."
Gaius Plinius Secundus haec de geographia refert:
"Verum ut terrena demonstratio intellegatur, Alexandri Magni vestigiis insistimus. Diognetus et Baeton, itinerum eius mensores, scripsere a Portis Caspiis Hecatompylon Parthorum quot diximus milia esse, inde Alexandriam Arion, quam urbem is rex condidit,, Prophthasiam Drangarum, Arachosiorum oppidum , Ortospanum , inde ad Alexandri oppidum —in quibusdam exemplaribus diversi numeri reperiuntur—; hanc urbem sub ipso Caucaso esse positam; ab ea ad flumen Copheta et oppidum Indorum Peucolatim."
Figueres
Figueres (Hispanice: Figueras) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 44765 incolarum sunt.
Cymo (Nereis)
Cymo in mythologia Graeca fuit una e Nereidibus, filiis Nerei dei marini, e Doride genitis; enumeratur enim inter sorores et ab Hesiodo in Theogonia, et in Apollodori bibliotheca.
Neuville-en-Beaumont
Neuville-en-Beaumont  est commune 38 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Leingarten
Leingarten  est vicus et commune Badense-Virtembergense 10'897 incolarum (anno 2012).
Index Consiliariorum Foederalium
Haec sunt curiositates ac index consiliariorum foederalium Helvetiae ab anno 1848: