cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leopoldus Andrian
Officia legati
Ecce alia opera: commentarii Ständeordnung des Alls, rationales Weltbild eines katholischen Dichters (1930) et Österreich im Prisma der Idee (1937).
Fons
Köster, Thomas: "Andrian, Leopoldus", apud: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)
Camena (Germania)
Camena (Theodisce Kamen) est urbs Germanica in circulo Unnensi regionis Ruranae sita, cui sunt circa 43 000 incolarum.
Historia
Archaeologi prope Westick in urbano Camenae agro quendam vicum invenerunt qui ab aevo neolithico ad tempora Carolingiana habitatus erat. Haud procul a Camena, in locis hodie Oberaden et Beckinghausen dictis, Romani castra militaria ab anno 11 ad annum 8 ante aer. vulg. habebant.
Prima mentio Camenae in litteris facta est in urbario monasterii Werdinensis circiter annum 1050. Iura urbana saeculo tredecimo accepit. Extractionis carbonis causa celeriter saeculo undevicesimo crescebat.
Mornicum (Provincia Papiensis)
Mornicum (alia nomina: Mornicum Losana) (Italiane: Mornico Losana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Bashar Matthaeus Warda
Bashar Matthaeus Warda (natus in Bagdato die 15 Iunii 1969) est presbyter redentorista et a die 24 Maii 2010 archieparchus Arbilae Chaldaeorum (Archieparchia Arbilensis Chaldaeorum). ;
Biographia
Natus 1969, consecratus presbyter anno 1993 et anno 1997 introivit in Conngregatione Redentoristarum.
Doctor Univesitate Lovaniensis anno 1999.
Consecratus est archieparchia die 3 Iulii 2010 a patriarcha chaldaico Emmanuel III Delly. ; ;
Petrus Østbye
Petrus Østbye (Norvegice Peter Østbye), die 20 Februarii anno 1855 in Nittedal natus et die 2 Februarii anno 1943 in mortuus, fuit eruditus et interpres Norvegicus.
Vita et opera
In Universitate Osloensi educatus, ludi litterarum rector in Fridericopoli annis ab 1894 ad 1910 et in Drammen annis a 1910 ad 1926 fuit. Linguam Norvegicam, quae librorum lingua dicitur, colebat. Homeri Iliadem et Odysseam in hanc linguam hexametris vertit et annis 1920 et 1922 edidit (versionem in linguam Norvegicam, quae Norvegica nova  dicitur, Arne Garborg fecit). Multas tragoedias Graecas Norvegice vertit.
Provincia Catanensis
Provincia Catanensis, deinde Provincia regionalis Catanensis, Italiane Provincia regionale di Catania fuit Provincia Italiae, in Regione Sicilia sita, cuius caput fuit urbs Catanae et cuius signum fuit CT. Die 30 Novembris 2015 provincia abrogata est; in locum eius successit Urbs metropolitana Catanensis.
Municipia Provinciae Catinensis
Municipia Provinciae Catinensis usque ad annum 2015 fuerunt.
Pont-Salomon
Pont-Salomon est commune Francicum 1'927 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Manuscriptum illuminatum
Manuscriptum illuminatum est manuscriptum, in quo textus ornamentis ut puta litteris initialibus, marginaliis, picturis (raro Latine, saepissime autem his diebus miniaturae nominatis) auctus est. Ut ex citationibus apud Du Cange collectis videri potest, "illuminare" medio aevo non solum pingere, sed saepius auro vel argento ornare significavit; his diebus hic terminus ad quaelibet manuscripta ornata sive picturis aucta transfertur.
Historia
Ars librorum pingendorum una cum codice ex saeculo secundo orta est voluminibus pictis praecedentibus. Postquam Imperium Romanum Occidentale exstinctum est, ea ars quamvis rationibus mutatis a scriptoribus Byzantinis usque ad saeculum decimum quintum continuata est. Ars byzantina etiam magnam vim ad partes Asiae occidentalis, Paeninsulam Balcanicam, Russiam et quodam modo etiam ad artem Coptiacam habuit.
In Occidente sive Europa Latina procedentibus saeculis magna facta est generum pingendi sive illuminandi commutatio: Medio aevo ineunte manuscripta rationibus artis Merovingicae ac Hiberno-Saxonicae ornata sunt. Renovatione Carolingiana pictura byzantina maximi momenti erat. Progreditur ars librorum pingendorum in Regno Francorum orientalium. Ars Romanica prima scholas pingendi regionales propriis communibus in unum genus Europaeum coniunxit. Postquam Ars Gothica in Francia et Anglia circa annos 1160/1170 nata est, scriptores sive pictores Francici per saecula sequentia iter gubernaverunt.
Typographia inventa usus ornamentorum (ut puta litterarum initialium, rubricarum, picturarum) cito decrevit.
Etiam aliae culturae libros variis modis ornaverunt, inter quas et Islamica, quae ex saeculo undecimo libros ornamentis et calligraphia instruxit. In America praecolumbiana propria librorum pingendorum traditio fuit, cuius reliquiae sunt pauca Aztecorum ac Mayarum manuscripta.
Confectio manuscriptorum illuminatorum
Medio aevo libri plerumque in monasteriis confecti sunt. Postquam scriptor textum scripserat, pictor penna ac penicillo ornamenta adiunxit. Initio scriptor erat et pictor, paulatim autem collegium pictorum sive miniatorum crevit. Cum color, qui primo ruber erat, rubrica appellatus sit, ex saeculo undecimo scriptores etiam rubricatores et pictores illuminatores dicti sunt. Scribebatur et pingebatur in pergamena vel carta bombycina. Atramentum ex fuligine lucernae et cummi mixtum, colores varii albo ovi, cummi vel glutino temperati sunt. Ornamenta initio formas plantarum animaliumque imitantes picturaeque interdum textum respexerunt; artifices autem saepe ingenium secuti res fictas descripserunt.
Sanvensa
Sanvensa est commune Francicum 634 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Lingua Gangara
Lingua Gangara (Gangarice: Sooninkanxanne) est linguae Mandeicae qua loqui solebat populus Gangarae, regni in Africa Occidentali siti. Lingua 1 096 795 habere aestimatur, praesertim in Malia et quoque (secundum numerici ponderis ordinem communitatibus) in Senegalia, Litore Eburneo, Gambia, Mauritania, Guinea Bissavia, Guinea et Gana. Linguae nationalis statu fruitur in Malia, Senegalia et Mauritania.
Lingua relative homogenea est, solum cum parcis phnologicis, lexicis et grammaticis variationibus.
Linguistice, eius proxima cognata lingua Bozo est, in Delta Intestino Nigri.
Fortasse sint Imragenica (Imragenice: ⵉⵎⵔⴰⴳⴻⵏ) et Nemadica, quod autem non certum est.
Iacetania
Iacetania est commarca in septemtrionali Provinciae Oscae parte sita. Pyrenaei Septemtrione eam de Gallia (de praefectura Pyrenaeorum superiorum) separant. Oriente commarcae Quinque Villae, Fovea Oscae e Superioris Gallici finitimae sunt. Occidente communitate Forali Navarrae finitima est.
Area provinciae 1.857,9 chm² et numerus incolarum 18.664 est. Caput eius Iacca est.
Historia
Iacetania a Carolo Magno occupata erat; cum Carolus Magnus in territoria Maurorum intravisset, Marchia Hispanica creata est. E Marchia Hispanica Comitatus Aragonum surrexit, unde Regnum Aragoniae ortum est.
Linguae
Incolae Aragonice et Hispanice loquuntur.
Rubeccum (Provincia Papiensis)
Rubeccum (Italiane: Robecco Pavese) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Heterolocha
Heterolocha est genus papilionum familiae Geometridarum.
Vorotinia
Vorotinia (Russice Воротынск, tr. Vorotynsk) fuit urbs Russica antiqua et ab anno 19191 vicus, in regione Calugensi situs. Ad flumen Vyssa, Occae tributarium situm est. Incolas 168 (anno 2010) habuit.
thumb|left|Ecclesia [[Nicolaus Myrensis|sancti Nicolai Vorotinensis]]
Historia
Ab anno 1155 nota est, cum dux Chernihoviae eam possidet. Anno 1372 a Vitoldo oppugnata est. Caput ducatus Vorotinensis ab anno 1455 ad 1573 erat. Ducum Vorotynskij familia a ducibus Vorotiniae originem cepit. Saeculis XVIII et XIX urbs gubernii Smolenscensis et provinciae Calugensis erat. Statione ferriviaria non in urbe, sed tris chiliometra ad septentrionem aedificata paene relictus est; nunc ad stationem nova colonia eiusdem nominis crescit.
Sauclières
Sauclières est commune Francicum 189 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Nexus externi
]
4952 Kibeshigemaro
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4952 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Salvetat-Peyralès
La Salvetat-Peyralès (Occitanice La Salvetat de Peiralés), est commune Francicum 1'068 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Adnatio
Adnatio in floribus angiospermarum est fusura duorum vel plurium verticillorum, exempli gratia iunctio staminum et petalorum." Aliter "diversa cohaesio vel adhaesio organica" dicitur. Quae opponit connationem, fusuram inter unum verticillum.
Odontopera
Odontopera est genus papilionum familiae Geometridarum. Aethiopodes aliquando hic ponitur.
Eduardus Pachecus
De eo scripsit Ludovicus Camonius epicus:
Karkwa
Karkwa est grex musicus Quebecensis anno 1998 formatus Monte Regii in Canada propter certamen Cégeps en spectacle. Nomen gregis orthographia phonetica est vocabuli Francogallici carquois, quod cucurum significat. Socii gregis sunt Loduvicus-Ioannes Cormier, Martinus Pelletier (prius socius gregis Kalembourg), Michaël Gagnon, Stephanus Bergeron, Franciscus Lafontaine, Iulianus Sagot. Denarios actus tunc ostendit in Francia, gratia collaborationis illius Office franco-québécois pour la jeunesse. Michaël Gagnon, citharoedus cantorque, gregem liquit anno 2001 et Martinus Pelletier, qui a Martino Lamontagne musico citharae gravis commutatus est. Karkwa forma eius terminali participavit anno 2001 in Francouvertes.
Grex quattuor discos prodidit: Le Pensionnat des établis mense Novembri 2003 et Les Tremblements s'immobilisent mense Novembri 2005, apud Audiogram divulgatos, et cum participatione Brigittae Fontaine cantricis. Postea Le Volume du vent exstitit mense Aprili 2008; huic disco Patricius Watson cantor participavit. Denique Les Chemins de verre, discus quartus, notatus Lutetiae, die 30 Martii 2010 apparuit.
Karkwa cantum invitatus est apud Festival d'été de Québec, Coup de cœur francophone Urbis Quebeci et Montis Regii, atque apud FrancoFolies de Montréal et Francofolies de Spa. Inter caerimoniam societatis ADISQ anni 2008, Karkwa quattuor praemia adquisivit: grex anni, compositor anni, pellicula musica anni (ob carminis Échapper au sort) et discus "alternatus" anni (ob discum Le Volume du vent). Anno 2009 praemia duo grex adquisivit: actus anni ob Le Volume du vent et pellicula musica anni ob La Façade.
Propter Les Chemins de verre, quartum discum, Karkwa ita Polaris musicae praemium anno 2010 accipit, ut primus grex Francogallice cantans victor esset huius praemii.
Eumeta
Eumeta est genus papilionum familiae Psychidarum, cui sunt duodeviginti species descriptae, in Africa, Asia, et Oceania endemicae.
Dioecesis Rebellensis
Dioecesis Rebellensis fuit dioecesis cuius sedes Rebellum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Épiais-lès-Louvres
Épiais-lès-Louvres est commune Francicum 108 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Salvagnac-Cajarc
Salvagnac-Cajarc est commune Francicum 371 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Leo Bonnat
Leo Bonnat (Baionae die 20 Iunii 1833 natus; mortuus in Monchy-Saint-Éloi die 8 Septembris 1922), filius librarii, Matriti educatus, fuit pictor, ichnographus, professor et ab anno 1905 director scholae bellarum artium Lutetia in urbe.
Pons Sancti Angeli
Pons Sancti Angeli sive Pons Aelius, per Medium Aevum etiam Pons Sancti Petri appellatus, quod peregrini hoc ponte ad Basilicam Sancti Petri ire solebant (nomen publicum Italicum: Ponte Sant'Angelo), coniungit plateam ante Castellum Sancti Angeli (Italice: Piazza di Ponte S. Angelo) cum Lungotevere Vaticano Romae. Aedificatus est anno 134 Hadriano imperatore, ut sinistram Tiberis ripam sive Campum Martium cum mausoleo eius coniungeret.
Nomen recens a Castello Sancti Angeli repetit, quo ducit. Tempore Baroci in ponte statuae angelorum a Ioanne Laurentio Bernini et officina eius confectae collocatae sunt, qui instrumenta passionis Christi ferunt.
Statuae in ponte collocatae cum inscriptionibus
Duo angeli ab ipso Bernini sculpti (Angelus coronam spineam ferens, angelus cum inscriptione crucis INRI) imitationibus repleti in basilicam Sancti Andreae Apostoli de Hortis (Italice: Basilica di Sant'Andrea delle Fratte) translati sunt, ubi hodie visuntur.
Phthonosema
Phthonosema (a Graeco φθόνος 'invidia' + σῆμα 'signum') est genus papilionum familiae Geometridarum.
Rochus Kaboré
Rochus Marcus Christianus seu vulgo Roch Marc Christian Kaboré (Uagadugu in urbe die 25 Aprilis 1957 natus) est politicus civitatis Burkina Faso.
Rochus Marcus Kaboré, e populo Mossi ortus, filius est Caroli Bila Kaboré qui praeceptor atque deinde politicus meruit. Rochus, in urbe natali educatus, est alumnus universitatis Divionensis in Francia ubi gestioni commerciali studuit. In patriam reditus anno 1984 rector factus est Argentariae internationalis Burkinensis. Ab anno 1989, praeside Blasio Compaoré, brevia temporis spatia minister fuit a commeatu et a vectigalibus. Anno 1994 primus minister promotus est, quod officium duos annos tenuit. In comitiis diei 29 Novembris 2015 praeses electus est, aemulo Zephyrino Diabré devicto. Officium praesidis die 29 Decembris eiusdem anni suscepit. Mense Novembri 2021, Rochus Marc Christian Kaboré demonstrationes opponere debet contra suspiciones crescentes in patria et in potestate sunt.
76 (numerus)
76, numeris Romanis LXXVI litterisque septuaginta sex scriptus, est numerus naturalis post 75 et ante 77. Numerus ordinalis congruens septuage(n)simus sextus, numerus distributivus septuageni seni, adverbium numerale septuagies sexies est. Eius divisores sunt 1, 2, 4, 19, 38, 76.
Salmiech
Salmiech est commune Francicum 731 incolarum (anno 2010) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
76 (numerus)
In mathematica
76 est:
In scientia
76 est:
In aliis campis
Septuaginta sex etiam est:
7136 Yokohasuo
7136 , olim designationibus 1993 VK2 et 1995 CO10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hitoshi Shiozawa et Takeshi Urata, astronomis apud urbem Fujieda versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7136 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1133 Lugduna
1133 , olim designationibus 1929 RC1 et A908 BD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico van Gent in Statione Australi Lugduni Batavorum versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1133 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dioecesis Scalensis
Dioecesis Scalensis fuit dioecesis cuius sedes Scala erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Scalensis fuit Ecclesia S. Laurentii.
Blosius Palladius
Blosius Palladius, vulgo Biagio Pallai (ad Collem Veterem saeculo XV exeunte natus; Romae mortuus die 8 Decembris 1550) fuit clericus et poëta humanista. Secretarius fuit annis 1518 et 1519 nuntii apostolici, deinde secretarius domesticus paparum Clementis VII, Pauli III, breve temporis spatium Iulii III. Episcopus Fulginatensis anno 1540 iussu Pauli III electus, nunquam consecratus est.
Carmen titulo Suburbanum Augustini Chisii anno 1512 composuit de "fundo suburbano" seu viridario Augustini Chigii. Catenam carminum Latinorum Coryciana anno 1524 edidit.
Rhapolis
Rhapolis (Russice Вольск) est urbs regionis Saratoviensis Russiae, in ripa dextra Volgae fluminis (cuius aequor hic receptaculo aquae Volgogradensi elevatum est) sita. Incolas 61 243 habuit anno 2020.
Historia
A fine saeculi XVII nota est. Sloboda piscatorum hic sita erat. Ex anno 1710, urbs nomine Volgsk (de nomine Rha fluminis) Russice appellatur. Magna urbs mercatorum saeculo XIX Rhapolis facta est.
Connatio
Connatio in floribus angiospermarum est fusura organorum eiusdem generis, exempli gratia iunctio petalorum ad sese ut corollam tubularem forment. Quae opponit adnationem, fusuram organorum dissimilium. Unde talia organa proprie describuntur connata aut adnata. Cum organa similia plerumque bene separata iuxta sese ponantur, sed revera non coniuncta sint, describuntur conniventia, ut in antheris nonnullorum generum videntur, sicut in Solano.
Salles-la-Source
Salles-la-Source (Occitanice Salas Comtals) est commune Francicum 2'028 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Paulhac (Liger Superior)
Paulhac est commune Francicum 658 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Synegia
Synegia est genus papilionum familiae Geometridarum. Typus generis est Synegia botydaria Guenée, 1857.
Nicia Palearum
Nicia Palearum vel Nicea Palea (alia nomina: Nicia Monferratensis, Nicea Palearum et Nicea Monferratensis; etiam Nicaea) (Italiane: Nizza Monferrato) est Urbs Italiae et municipium, circiter 10 400 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Astensi situm. Urbani Nicenses appellantur.
Geographia
Municipium in Monte Ferrato Inferiori Astensi, parte Montis Ferrati (historica ac geographica terra), iacet. Nicia est urbs princeps Agri Nicensis.
Fractiones
Case Giolito, Istituto San Giuseppe, Ponteverde, Regione Annunziata, Regione Baglio, Regione Bricco, Regione Campolungo, San Michele, San Nicolao, Villa Cerreto, Volta.
Municipia finitima
Calamandrana, Castel Boglione, Castelnuovo Belbo, Castelnuovo Calcea, Fontanile, Incisa Scapaccino, Mombaruzzo, San Marzano Oliveto, Vaglio Serra, Vinchio.
Épinay-Champlâtreux
Épinay-Champlâtreux est commune Francicum 69 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
4951 Iwamoto
4951 , olim designationibus 1990 BM, 1931 UQ, 1985 QN6, 1985 RH5, et 1989 WS3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshikane Mizuno et Toshimasa Furuta, astronomis apud urbem Kani versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4951 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dioecesis Minorensis
Dioecesis Minorensis fuit dioecesis cuius sedes Minora erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 2004 dioecesis a Archiepiscopo titulare S.E. Mario Giordana regitur.
Linguae Turcicae
Linguae Turcicae sunt coetus linguarum sub linguis Altaicis comprehensus:
Polignac (Liger Superior)
Polignac est commune Francicum 2'817 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Volatus 804 societatis EgyptAir
Volatus 804 societatis EgyptAir (MS 804) fuit volatus cottidianus societatis aeronauticae Aegyptiae EgyptAir (Arabice مصر للطيران, Miṣr liṭ-Ṭayarān) a Lutetia Franciae ad Cairum Aegypti, qui supra mare Mediterraneum die 19 mensis Maii 2016, hora 02:30 CET (Hora Europeae Centralis) praecipitavit et evanuit. In aëroplano fuerunt 66 homines.
Aëroplanum
Aëroplanum A320-232 numeri referentis SU-GCC et numeri seriei fabricatricis societatis Airbus S.A.S. (MSN) 2008 tredecim annos fabricatum fuit. Volatus princeps eius die 25 mensis Iulii 2003. A die 3 mensis Novembris 2003 societas aeronautica Aegyptica EgyptAir aëroplanum praecipitatum possidebat.
Antequam aëroplanum quattuor volatus hoc die 19 Maii 2016 absolvit. Aëroplanum volavit ab Asmara Erythraeae ad Cairum, deinde ad Tunetem Tunesiae, tum iterum ad Cairum, postremo ad Lutetia.
Vectores et aëronautici
In aëroplano fuerunt quinquaginta sex vectores, septem aëronautici, tres comites securitatis. Inter vectores tres liberi fuerunt, quorum duo infantes. Gubernatori Mahometi Said Shoukair 6275 horis peritiae fuit.
Vectores clari fuerunt Ahmedi Helal (moderator primoris Procter & Gamble Samarobrivae), Ricardus Osman (professor geologiae), et Aegyptica Mervatae Zakaria (histrio).
Salles-Curan
Salles-Curan (Occitanice Las Salas de Curanh) est commune Francicum 1'064 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Volatus 804 societatis EgyptAir
Processus volatus
Hora 23:09 Aëroplanum ab aëroportu omnium gentium "Carolus de Gaulle" Lutetiae (CDG) avolat adversum aëroportum omnium gentium Cairo (CAI).
Vlad Voiculescu
Munus
Voiculescu apud Universitatem Oeconomicam Vindobonensem oeconomiae studebat et deinde i.a. pro argentaria Austriaca operam dedit. Praeterea societatem internationalem „Reţeaua citostaticelor” condidit, quae medicamina contra cancrum gratuito aegrotis in Romania viventibus suppetit.
Volatus 804 societatis EgyptAir
Processus volatus
Hora 02:30 volatus 804 in altitudine 37,000 pedium (11,000 km) supra mare volavit. Secundum radarem militorum Graecorum aëroplanum primum curvamen ad sinistram 90 gradus, deinde ad dexteram 360 gradus volavit, tum sidit celerrime, postremo 280 km ante oram Aegypticam supra mare Levantinum evanuit.
Higurashi no Naku Koro ni
Higurashi no Naku Koro ni (Latīnē: Cicādae Quandō Queruntur) est fābula vīsuālis Iaponica horrōris et mystēriī, quae ab auctōre quī Ryukishi07 appellātur scrīpta est. In fābulā sunt multae persōnae quae in oppidulō Iaponicā “Hinamizawa” habitant, et quae ēventa mystēria patiuntur.
Volatus 804 societatis EgyptAir
Quaesitio et vires auxiliariae
Ministerium Rerum Aëronauticarum civilium Aegypti vires auxiliarias quaesitionis aëroplani missae esse confirmavit. Brevi tempore complures civitates, ut Aegyptus et Graecia et Francia et Civitates Foederatae Americae, aëroplani et naves auxilii in mare Levantinum miserunt.
Die 20 mensis Maii 2016 Ordo Europaeus spatio cosmico investigando (ESA) in imagine satellitis artificialis Sentinel-1A diei 19 mensis Maii vestigium 2 km longum deprehendit. Postridie signa ab utro duorum aëriscribarum orta sint. Itaque navis exploratoria Francogallica Enseigne de vaisseau Jacoubet et navis submarina Aegyptica ad instrumenta servanda in locum mali casus profectae sunt. Navis munerium specialium sub vexillo Panamense navigans John Leithbridge quoque ad aëriscribas servandem in marem Levantinum advenerunt. Ad portum Alexandriae prius ad in navem peritos Aegyptiacosque Francogallicos imponendum appulerant.
Investigatio
A hora 02:26 ad horam 02:29 aëroplani communicatoria allocutionis renuntiationisque systema (ACARS) septem nuntia emisit, quae nebulam vel fumum in parte frontale monstravisse possint.
Genuina mali casus causa etiamnunc ignota manet. Sed die 15 mensis Iunii 2016 curatio investigationis Aegyptiaca navem John Leithbridge partes aëroplani repperisse nuntiavit. John Leithbridge secum robotum submarinum magnae altitudinis ducit. Robotum hoc diebus 16 et 17 Iunii 2016 primum aëriscribam vocum, deinde aëriscribam datorum servavit. Arbitrario memoriae utrorum aëriscribarum laesae sint.
Cum aëriscriba vocum restituta aëriscribae annotationes gubernatores aëroplani incendium extinguere temptavisse indicaverunt.
Die 15 mensis decembris 2016 investigatores aegyptii se materias displosivas depositas in mortuos repperisse nuntiaverunt. Cum hac re complures experti Francogallici anno 2017 dissentiant, quod in mortuos Francogallicos materiae displosivae defuerunt.
Ruinum
Ruinum (Italiane: Ruino) est vicus Italiae et fractio municipalis municipii Collium Viridium.
Historia
Ruinum fuit municipium Italiae, circiter 700 incolarum, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in terra Agro Ultrapadano Papiensi situm. Die 1 Ianuarii 2019 municipium se cum municipio Canevino et municipio Valle Viridi coniunxit ut Colles Virides, municipium novum, constitueret.
Le Monteil (Liger Superior)
Le Monteil est commune Francicum 611 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Willelmus Worcestre
Willelmus Worcestre seu Botoner (Bristolii anno 1415 natus; mortuus anno 1482/1483) ab anno fere 1436 a secretis meruit Ioanni Fastolf, anno 1459 mortuo, atque usque in annum fere 1477 de eiusdem patrimonio operam dedit. Anglice de bellis Anglorum in Francia, quibus Fastolf particeps fuerat, Latine autem varia de rebus astrologicis, de vita Fastolfi, de genealogia familiarum Angliae orientalis scripsit. Suadente Fastolfo operis Ciceronis De senectute versionem Anglicam confecit quam Gulielmus Caxton anno 1481 ediderit.
Willelmus Worcestre celeber est praeter omnia propter commentarios quos Latine de geographia et architectura congessit dum itinera per Angliam meridianam faciebat. Primus eruditorum Anglorum fuisse censetur qui de rebus topographicis inquisiverit. Ergo cum Ioanne Rosso coaevo comparatur, cum Ioanne Leland qui Itinerary medio saeculo XVI, cum Ioanne Stow qui Survey of London eo saeculo exeunte composuerit; licet Giraldo Cambrensi assimilare, antecessore non Anglo, auctore descriptionum Cambriae et Hiberniae. Itinerarium autem Willelmi Worcestre, negligenter congessum lectoribusque minime paratum, multos annos ignotum manebat, manuscripto solo aegre legendo in bibliotheca Parkeriana collegii Corporis Christi iacente. Anno 1778 primum prodit.
Historicis geographisque fere ignotus, Willelmus Worcestre praeter alios tam coaevos quam recentiores topographiam Angliae popularem primus adumbrabat: de architectura apud tectorium, de longitudine itinerum apud nautam, de fluminibus piscibusque apud riparium seu lintrarium rogabat; de statu monasterii e cantilenis monachorum, de archaeologia urbium e fabulis habitantium discebat.
De vita
Filius fuit coriarii Bristoliensis Willelmi Worcestre uxorisque eius Elisabethae Botoner, mercatorum prolis, e Coventria oriundae. Frequentavisse censetur sub porta nova (Newgate) Bristoliensi scholam Roberti Londe, cuius eruditionem obitumque in Descriptione Bristolii commemoravit, eisdem verbis profectione sua ad universitatem Oxoniensem relata: Defectio solis fere totalis die S. Botulphi, i.e. 17 Iunii anno 1433 (non 1432) re vera observari potuit. Quo errore noto, nihilominus satis constat Willelmum Worcestre Oxoniae usque in annum 1438 studia astronomica persecutum esse quae tam se quam Ioannem Fastolf interfuerunt. His annis librum astronomicum conficiebat in quo res astrologicas de Fastolfo die 25 Octobris 1438 calculavit. Fastolfo igitur patrono, fortasse iam mense Octobri 1436, certe ante mensem Octobrem 1438 geometres operam dabat oppidi Castle Combe quod inter alia multa maneria ad Fastolfum ipsum pertinebat.
Ab hoc tempore usque in annum 1459 iuxta Fastolfum secretarius et procurator laboraverit. Ad Castle Combe, ad Southwark in domo Fastolfi Londiniensi habitabat, denuo ab 1454 apud eundem in castello Caistor Norfolciensis comitatus habitabat. Non ante annum 1445 uxorem duxit Margaritam, neptem Thomae Howes qui rector ecclesiae Castle Combe, cliens et familiaris Fastolfi erat. Ex ea liberos genuit inter quos filium Willelmum.
thumb|Itinerarium: carmen satiricum de inopia [[monasterium Sancti Benedicti de Hulmo|monasterii S. Benedicti de Hulmo (MS CCCC 210 p. 79):
"Porticum regale,
Salles-Courbatiès
Salles-Courbatiès est commune Francicum 396 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Willelmus Worcestre
De vita
Signum capitale,
Sordidum mappale,
Olus sine sale,
Cervisium novale,
Saint-Victor-et-Melvieu
Saint-Victor-et-Melvieu est commune Francicum 374 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
4954 Eric
4954 , olim designatione 1990 SQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Amoris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Briano Roman, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Willelmus Worcestre
De vita
Stabulum sordidale,
4954 Eric
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4954 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Willelmus Worcestre
De vita
Fenum gladiale,
Hospitalitas parcimoniale,
Ignis in caminis frigidale,
Vadia servientium valde vane.
Ideo hospites ibunt sine Vale,
Et valde cito monachis immemoriale."]] Quotannis itinera faciebat "ad partes diversas et longinquas" inter maneria et praedia ad Fastolfum pertinentia et ad quaesitiones persequendas de haereditatibus possessionibusque. Inter peregrinationes his annis factas, comitatus Cantuariensem, Essexiensem, Northamptoniensem, Warwicensem, Glocestriensem, Somersetensem, Devoniensem percurrebat. Anno 1449, documenta de praediis Fastolfi continuo petens, Nordovici eodem tempore opus suum de familiis Norfolciensibus auxit; nonnumquam, in Wessexiam missus, Bristolii apud familiam suam morabat. Sed die 27 Iunii 1456, Caistor iuxta patronum senem aegrotantem et quaerulum fere semper degens, collegam Ioannem Paston convocans here I thrive not, but lose my time scripsit, scilicet "hic male provenio tempusque perdo".
Wilemania
Wilemania est genus papilionum familiae Geometridarum. Typus generis est Gonodontis nitobei Nitobe, 1907.
Willelmus Worcestre
De vita
Ioannes Fastolf ibi die 6 Novembris 1459 mortuus est. Testamentum eius pluribus recensionibus servatur, ubi inter decem exsecutores ultimum nominavit Willelmum Worcestre, nullo praedio, nullis pecuniis eo legatis. Hic et Willelmus Paston, amicus qui et ille exsecutor factus erat, statim Londinium petiverunt ut Willelmum Wainfleet, dominum cancellarium episcopumque Wintoniensem, de morte et testamento Fastolfi certiorem facerent. Paston iam die 12 Novembris in epistula privata de inopia futura animadvertit et eisdem litteris de fidelitate Worcestri: I understand by hym he will never have oder master butt his old master, scilicet "mihi adseveravit se nullum patronum, nisi veterem patronum suum, accepturum". Ipse insuper mense Ianuario 1460 de afflictionibus uxoris domi manentis lamentat seque nullas pecunias ab ea requisiturum statuit nisi modicum viatorium, res meliores exspectantem: I am rygt gretly hevyed for my pore wyfe, for the sorow she takyth ... Y shall nothing take from hyr more then a lytell spendyng money, tille better may bee. Iter mense Iulio eiusdem anni per comitatus Warwicensem et Glocestriensem suscipiens, ut de patrimonio Fastolfi quaereret, usque ad Bristolium familiamque suam porrexit.
Ita usque in annum 1470 exsecutores laborabant, inimicitiis inter se crebriter suscitatis, quo anno Thomas Bourchier archiepiscopus Cantuariensis Willelmum Wainfleet solum exsecutorem constituit. Hic denuo die 7 Decembris 1472 pactionem confecit cum Worcestro cui assignavit praedia nonnulla Nordovicensia et Southwarcensia quippe quae a Fastolfo promissa sed non legata essent. Anno insequenti Worcestre versionem suam Ciceronianam De senectute, quam iamdudum iussu Fastolfi inceperat, Willelmo Wainfleet dicaverit. Omnia sibi debita se iam recepisse die 4 Februarii 1474 confessus est.
thumb|upright=1.25|Itinerarium: de itinere marino a Bristolio [[mons Sancti Michaelis (Cornubia)|montem S. Michaelis usque (Collegium Corporis Christi Cantabrigiense, Bibliotheca Parkeriana MS. 210 p. 96 summa). Textum summa imagine vides: "Informacio cuiusdam feryman marinarii custodientis Anglice le fery id est eundo et redeundo cum parva cimba ex transverso aquas de Avyn et Frome venientibus de Bristollia apud Rownam, In primis : From Bristow to Rownam 1 myle in longitudine ubi there as Ghyston Clyff begynnyth, that is 60 vethym hygh ... Anno 1477 monasterium S. Benedicti de Hulmo, a Fastolfo auctum, visitavit et inquisivit, carmine monachorum satirico de inopia in Itinerario notato. Quo facto a laboribus patrimonii Fastolfiani se liberavisse censetur. Ultimis igitur vitae suae annis itinera non pro aliis sed motu proprio suscepit. Anno 1478 peregrinationem ad montem S. Michaelis in Cornubia fecit, a Nordovico die 16 Augusti incipiens, per Londinium, Hantoniam, Sarisberiam, Divisas, Chippenham, Castle Combe, Marshfield ad urbem nativam equitans, ubi die 1 Septembris advenit. Ibi nautam, manicam Bristoliensem Hibernicumque mare bene cognoscentem, de itinere marino usque ad Antivestaeum promunturium (England eende) insulasque Sillinas montemque sacrum interrogavit. Deinde apud monasterium de Tintern tres dies morabat, unde per Bristolium rediens via terrestri a die 9 Septembris per Wellas, Glastoniam, Tantoniam ad montem S. Michaelis pervenit. Anno 1479 a Nordovico meridiei versus ad Londinium, occidenti versus ad coenobium Walsinghamense itinera fecit. Anno 1480 per Oxoniam et Ciricestriam Bristolium, Wellas, Glastoniam iterum petivit. Anno 1482 inter scriptis denotato, satis constat Willelmum Worcestre aut hoc anno aut 1483 obiisse, quia librum ab eo scriptum The boke of noblesse non ille ipse sed filius eius dedicaverit regi Ricardo III, qui anno 1483 ad regnum succedit annoque 1485 mortuus est.
Scripta aut inedita aut deperdita
Liber astronomicus, quem Willelmus Worcestre iam discipulus apud Oxonienses scribebat, anno fere 1438 confectus est. Manuscriptus non iam editus in bibliotheca Bodleiana servatur. Libellum praeceptorum medicinalium anno ignoto conscripsit qui apud bibliothecam Britannicam iacet, sicut liber rationum suarum de manerio Castle Combe, liberque notarum et citationum quas inter annos fere 1461 et 1470 congerebat: hi libri inediti manent, sed G. P. Scrope anno 1852 et Franciscus Gasquet anno 1897 res nonnullas e libro notarum extraxerunt.
Worcestre certe Acta domini Iohannis Fastolf patroni sui scripsit. Ioannes Baleus in indice scriptorum Britannicorum hunc librum exstitisse apud monasterium Nordovicense dixit. Hodie deperditum est. Dum de praediis patrimonioque Fastolfi operam dabat inquisitiones persecutus est e quibus librum De Agri Norfolcensis familiis antiquis confecerit. Huius operis deperditi apographa imperfecta ab Henrico Spelman facta apud bibliothecam publicam Nordovicensem servantur. Pauca de talibus rebus, et praesertim de ultimis Ioannis Fastolfi annis, legi possunt inter litteras Willelmi Worcestre quae in archivo epistolario familiae Paston servantur. An Worcestre Anglorum antiquitates in tribus libris conscripserit, sicut Ioannes Baleus adseveravit, haud constat; Baleus enim id opus minime inspexerat sed e scriptis ipsius Worcestre coniecerat. Annales rerum Anglicarum quos editores Thomas Hearne et Iosephus Stevenson Willelmo Worcestre attribuerunt re vera ab alio auctore confecti sunt. Sed chronicon breve, titulo Liber de actibus armorum conquestus regni Franciae, magna parte ab aliis iussu Ioannis Fastolf anno 1459 scriptum, variis locis a Worcestre emendatum et auctum est. Quod opus etiam hodie ineditum apud Collegium Armorum Londiniense servatur.
The Boke of Noblesse
The Boke of Noblesse in uno manuscripto collectus regii Bibliothecae Britannicae servatur. Nomen auctoris nusquam in hoc manuscripto reperitur: editor igitur J. G. Nichols, qui primum The Boke of Noblesse anno 1870 divulgare curavit, ad familiam Ioannis Fastolf recte attribuens, sine nomine edidit. Eodem aevo congeries documentorum plurilinguium edita est de bellis ab Anglis in Francia ab anno fere 1415 ad 1440 gessis (quibus annis Ioannes Fastolf in expeditionibus Anglicis militavit), quae documenta sub titulo William of Worcester's Collections Iosephus Stevenson post Thomam Hearne anno 1864 edidit: huic enim congeriei praefatio, a Willelmo Worcestre filio subsignata, opus patris sui introducit.
Post centum annos historicus K. B. McFarlane seriem documentorum ut liber The Boke of Noblesse suppleretur collectum, librumque principalem ab eodem auctore scriptum esse monstravit. Constat librum principalem The Boke of Noblesse in duabus recensionibus manu scriptis prodisse. Recensio prisca circa annum 1453 scripta erat (pro certo post 1451, ante 1461), quo anno Angli sub rege Henrico VI bellis centum annorum devicti a Francia abscederunt, ut hunc regem ad novum bellum suscipiendum incitaret. Documenta eodem libro subiungenda fortitudinem et tenacitatem Anglorum, infidelitatem Francorum demonstrant. An hic liber re vera regi Henrico submissa erit, non liquet. Altera recensio, variis partibus rescripta et aucta, marginalibus manu ipsius Worcestre additis, vere vel aestate anni 1475 regi Eduardo IV oblata est quo tempore Angli in Franciam rursus incurrebant. Eduardus autem, sociis exspectatis recusantibus, foedere Pinchiniaci icto in Angliam eodem anno reditus est. Sed praefatio, quae Worcestre filius ad congeriem documentorum addidit, anno fere 1482 rege Eduardo vivente scriptum, anno fere 1483 leviter emendata regi Ricardo III submissa est.
In textu The boke of noblesse citantur Christinae Pisanae Livre des Faits d'Armes et de Chevalerie et Le Quadrilogue invectif. Titulus argumentumque operis e Bonaccursii de Montemagno Controversia de nobilitate derivantur. Insuper citationes satis longae e Ciceronis De senectute sumuntur, quod opusculum Gulielmus Caxton Anglice anno 1481 ediderit. Versio Anglica De senectute, tam in editione Caxton impressae quam in textu The boke of noblesse excerptae, non e prisco textu Latino sed e versione Francogallica Laurentii de Premierfait translata est. E quibus rebus eruditi recentes versionem a Caxton impressam eandem esse censent, quae ab ipso Willelmo Worcestre iussu Ioannis Fastolf facta erat.
Itinerarium
Opus, cuius divisionibus nomina Itinerarium et Descriptio urbis Bristolii attribuuntur, e commentariis componitur quae Willelmus Worcestre in chartas coniicere solebat dum itinera sua per Angliam ab anno circiter 1475 usque in 1482 faciebat. Commentaria sine arte congessa, neque coaevis neque posterioribus cognita, in uno codice manuscripto servata sunt in bibliotheca Parkeriana collegii Corporis Christi iacente. Iacobus Nasmith, qui bibliothecam Parkerianam saeculo XVIII catalogizabat, primus res in hoc manuscripto comprehensas minutim enumeravit; idem anno insequenti primus editionem omnis operis divulgavit. Bristolium saepe petens, Worcestre de urbe sua nativa descriptiones longas exscripserat, quas antiquarius Iacobus Dallaway e textu extraxit separatimque edidit. Saeculo XX editiones bilingues Latino-Anglicas tam descriptionis Bristoliensis quam aliarum operis partium divulgatae sunt.
Worcestre commentaria de topographia, architectura, genealogia, rebus naturalibus, antiquitatibus et religione partim ex observationibus suis, partim e confabulationibus, partim e libris quos monstraverunt amici conlocutoresque composuit. Inter quos libros citat Giraldi Cambrensis Itinerarium Cambriae, chronicon episcoporum Bathoniensium et Wellensium, chronicon rerum gestarum Henrici V, breviaria, calendaria ecclesiastica plura, martyrologia varia. Apud monachos plures Glastonienses chronica abbatiae et acta regis Arthuri postulavit. Eos qui adiuverunt, aut libros monstrantes aut quaestionibus respondentes, nominat: Ricardum Vowell Wellensem; Ioannem Murlage Glastoniensem; Thomam Peperelle notarium Tavistockensem qui de Devonia et Cornubia; Robertum Bracy Foweyensis de insulis Cornubiae; nautam Slaterbarow de insulis Scoticis; Bartholomaeum Rossynell Hibernum de insula Mona; scapharium ("marinarius custodiens le fery": vide imaginem) de itinere marino; fabrum ("unus iuvenis officii fabri": vide imaginem) de mensura rupium Ghyston Cliff prope Bristolium.
Bibliographia
thumb|upright=1.25|Itinerarium: de rupibus et navigatione fluminis [[Abona Bristoliensis|Abonae (MS CCCC 210 p. 201 media). Textum media imagine vides:
"Dominica 2[4] die Septembris [1480] fui apud Ghyston Clyff et mensuravi rupem profundum usque heremitagium ad profunditatem 20 brachiorum. Et unus iuvenis officii fabri dixit mensura[m] residuum rupis dicte die michi ad aquam Anglice ebbyng water, et dixit mensurare a capella dicti heremitagii 44 brachia: sic in toto continet 64 brachia profunditatis."]]
Savatarellum
Savatarellum (alia nomina: Zavararellum ) (Italiane: Zavattarello) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Mercœur (Liger Superior)
Mercœur (Occitanice Mercuèr) est commune Francicum 138 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
1134 Kepler
1134 , olim designationibus 1929 SA et 1951 SA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud honorem Ioannes Kepleri.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1134 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Haggardia
Haggardia est genus papilionum familiae Geometridarum.
1135 Colchis
1135 , olim designationibus 1929 TA, 1936 FJ1, 1940 EP, 1954 LL, 1958 FO, A911 MJ, et A916 UH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio Neujmin in Observatorio Pulkovo versato repertus est. In honorem regionis Colchis nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1135 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sebesium
Sebesium (Russice Себеж, Sebeż) est urbs in regione Pscoviensi Russiae. Inter duos lacus, Sebesianum et Orono, situm est. Incolas 5130 anno 2020 habet.
Historia
A Sebesium ut suburbium rei publicae Pscoviensis a Vitoldo anno 1414 incensum memoratum est. Anno 1535 Ioannes Buturlin in ripa lacus Sebesiani arcem ligneam Ioannopolim ad Sebesium nominatam aedificavit; Lithuani et Poloni saepe Sebesium occupaverunt; anno 1772 Polonia divisa Sebesium in gubernium Pscoviense inclusum est.
thumb|left|Sebesium in ripa lacus Sebesiani
Index communium praefecturae Curretiae
Hic est index communium Curretiae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 286 numero.
Factio laboris (Austria)
Factio laboris (Theodisce Partei der Arbeit Österreichs; PdA) est factio politica Austriaca cum ideologia marxistica-leninistica die 12 Octobris 2013 constituta. Praeses Tibor Zenker est. Diarium factionis Zeitung der Arbeit (Latine Acta diurna laboris) appellatur.
Index mammalium Atropatenae
Hic est index mammalium Atropatenae. Hodie Atropatenam habitant mammalium species 102.
4956 Noymer
4956 , olim designationibus 1990 VG1, 1982 SG, et 1991 AH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Index mammalium Atropatenae
Haec signa statum conservationis cuiusque speciei apud IUCN:
Rhodesia (papilio)
Rhodesia est genus papilionum familiae Geometridarum.
4956 Noymer
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4956 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Viretum (Italia)
Viretum (Italiane Verretto) est oppidum Italicum et municipium, circiter 380 incolarum, in Regione Langobardia, in Agro Ultrapadano Papiensi Provinciae Papiensi situm. Incolae Viretenses appellantur.
Fractiones
Borgo, Carantano, Dorna, Filiberta, Lottona.
Municipia finitima
Casatisma, Casteggio, Castelletto di Branduzzo, Lungavilla, Montebello della Battaglia.
Pinols
Pinols est commune Francicum 223 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
7139 Tsubokawa
7139 , olim designationibus 1994 CV2, 1986 RN6, et 1991 PE17 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsuneo Niijima et Takeshi Urata, astronomis apud oppido Ojima versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7139 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fridericus de Madrazo y Kuntz
Fridericus de Madrazo y Kuntz (Romae die 9 Februarii 1815 natus; Matriti die 10 Iunii 1894 mortuus) pictoris Iosephi de Madrazo y Agudo filius, vestigiis ingressus patris, fuit ipse illustris pictor et litographus Hispanicus.
4955 Gold
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4955 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Victoria (papilio)
Victoria est genus papilionum familiae Geometridarum. Typus generis est Victoria albipicta Warren, 1897.
Saint-Symphorien-de-Thénières
Saint-Symphorien-de-Thénières est commune Francicum 246 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Rex Stout
Rex Stout (natus Rex Todhunter Stout in Noblesville die 1 Decembris 1886; mortuus in Danbury die 27 Octobris 1975) fuit scriptor fabularum criminalium Americanus. Clara persona a eo creata est Nero Wolfe.
Pseudorhabdosynochus venus
Pseudorhabdosynochus venus est species vermium planarum familiae Diplectanidarum classis Monogeneorum, quae in branchiis piscis Epinepheli howlandi parasitus est. Solum in aquis ante Novam Caledoniam invenitur, primum anno 2006 descripta.