cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Phoenix
Phoenix ('-cis, m e Graeca ϕοῖνιξ -ικος) in mythologia est avis nobilis in Arabia vel Graeca vel Aegypta, auri fulgore circa colla, cetera purpureus, caeruleam roseis caudam pennis distinguentibus. Senescens se ipse odoribus et igni cremat iterum resurrecturus e cineribus. Post mortem, phoenix quincentis annis vivit deinde renatur a metempsychosi.
Vadum (Esia)
Vez est commune Francicum 314 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Castrum Sthiliconis
Castrum Sthiliconis (alia nomina: Castionum, Castionum Andevennum, Castillio Anduennus) (Italiane: Castione Andevenno) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 550 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Castillionenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Mécringes
Mécringes est commune 139 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
8905 Bankakuko
8905 , olim designationibus 1995 WJ, 1978 UR, 1982 PR1, et 1992 AJ4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8905 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Viefvillers
Viefvillers est commune Francicum 177 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Brienzola (Grisonia)
Brienzola (Germanice  Brienz , Romancice  Brinzauls ) est vicus Helveticus 104 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet. Bregelo olim Romancice hodie Germanice loquitur.
Changy (Arar et Liger)
Changy  est commune Francicum 434 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Arsenius Menščikov
Arsenius Ioannis f. Menščikov (Russ. Арсений Иванович Менщиков, in libris suis modo Germanico, tunc Russiae vulgato, Menstschikow), die 26 Octobris calendario Iuliano (7 Novembris Gregoriano) anni 1807 natus et die 30 Martis (11 Aprilis) anni 1884 mortuus, fuit philologus et philosophus Russicus et poeta Latinus. Natus in gubernio Tueriensi, presbyteri filius, Tueriae et Mosquae et Berolini educatus, in Universitate Mosquensi docuit (annis 1848–1866}. De Cratylo Platonis dissertationem scripsit et Philebum Russice vertit. Carmina composuit Latina et Graeca, inter ea carmen, liberationem agricolarum anni 1861 laudans. Slavenophilis, ut dicitur, propinquus, in oratione Latina de eruditione aetatis Byzantinae scientiam Russicam ad studia Byzantina vocat. Alexander Herzen nuptias eius memorat.
Franciscus Bramley
Franciscus Bramley (Sibsey in vico Lincolniensi, 6 Maii 1857—Chalford Hill Gloucestershire, 9 Augusti 1915) fuit pictor Britannicus.
Bovetium
Bovetium (alia nomina: Bovecium, Bovezzum ) (Italiane: Bovezzo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 530 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Bovetienses appellantur.
Nicolaus Nemirschi
Nicolaus (Dacoromanice Nicolae) Nemirschi (natus die 9 Martii 1959 Constantiae) machinator et vir publicus Dacoromanicus est.
Familia
Nemirschi uxorem duxit atque filiam filiumque habet.
Sicaula
Sicaula sive Sivolis sive Seulus (Francogallice Sioule) est amnis Franciae qui ex Verninibus oritur, regionem Arverniam adluit, et post praefecturas montem Dumae Elaverque praeterlapsus esse ostium non longe Monétay-sur-Allier meridione invenit, quo Elaver incidens Ligerimque augens, usque ad Oceanum Atlanticum defluit.
Nicolaus Nemirschi
Munus
Annis 1979 - 1984 apud Universitatem Technicam Constructionum Bucarestensem studebat atque machinator factus est. Annis 2005 - 2007 magister iurisprudentiae Universitatis Ovidius Constantiensis factus est et ab anno 2008 doctoratum apud Universitatem Agriculturae et Veterinariae Bucarestensem persequebatur. Annis 1984 - 2000 pro societatibus commercialibus et perigeseis Constantiae operam dedit.
Sicaula
Amnes in Sicaulam inflentes
Flumina praecipua quae in Sicaulam influunt:
Nicolaus Nemirschi
Cursus honorum
Anno 2002 ad PSD factionem accessit et annis 2004 - 2008 praefectus vicarius urbis Constantiae fuit. Die 22 Decembris 2008 minister circumiectus in consilio ministrorum Aemilii Boc nominatus est. Die 1 Octobris 2009 cum aliis ministris factionis PSD consilium ministrorum exiit, quod Boc praeses ministrorum Danielem Nicam collegam dimiserat.
Sicaula
Loci ad Sicaulam
Communia praecipua quae Sicaula praeterlabitur:
Petrus D’Inzeo
Petrus D’Inzeo (Romae die 4 Martii 1923 natus; ibidem mortuus die 13 Februarii 2014), fuit athleta et eques Italianus.
FIFA 17
FIFA 17 est ludus computatralis et televisificus de pediludio anno 2016 ab Electronic Arts creatus: certamina simulantur.
Legatio
Legatio est globus hominum a civitate aut ab organizatione internationali intergubernativa (velut Consociatione Nationum) publice missorum qui adest in alia civitate aut organizatione intergubernativa ut repraesentetur missionis civitas aut organizatio in civitate destinationis. In usu, missio diplomatica crebro missionem permanentem, scilicet, alterius nationis diplomaticorum repraesentantium grapheum in alterius nationis capite, denotat apud ius internationale.
Nomina
Missio diplomatica permanens normaliter ambasciata sive ambassiata sive legatio et homo hoc munus suscipiens ambasciator sive ambassiator sive legatus nuncupatur. Aliqui ambassiatores extra ambasciatam vivere possunt. Omnes missiones ad Consociationem Nationum simpliciter missiones permanentes, dum missiones ad Unionem Europaeam repraesentationes permanentes nominantur et istius missionis dux typice repraesentans permanens et ambassiator est. Unionis Europaea missiones peregri repraesentationes nuncupantur. Aliquae nationes nomina specificiora suis missionibus ac operariis habet; exempli gratia, Civitatis Vaticanae missio a Nuntio pro ambassiatore ducitur.
Vertou
Vertou  (Britonice Gwerzhav) est commune 21422 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris. Distat 11 chm. a Portu Namnetum.
Vieux-Moulin (Esia)
Vieux-Moulin est commune Francicum 614 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Maurupt-le-Montois
Maurupt-le-Montois est commune 569 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Prata (Pyrenaei Orientales)
Prata (Francogallice Prades sed Catalane Prada) est commune Francicum 5'851 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Andreas Platonov
Andreas Platonov (Russice Андрей Платонов, tr. Andrej Platonov), vero nomine Andreas Platonis filius Klimentov (Russice Андрей Платонович Климентов, tr. Andrej Platonovič Klimentov; natus Voronegiae die 16 [28] Augusti 1899, mortuus propter phthisem Moscuae die 5 Ianuarii 1951), scriptor Russicus Sovieticus fuit. In bellis civili Russico et Magno Patrio ut diurnarius militaris participavit. Ab anno 1919 opera sua litteraria publicabat. Magna opera eius sunt mythistoria Čevengur ("", anno 1928 completa) et narratio satyrica Cavum fundamentorum ("", anno 1930 scripta). Asteroides 3620 Platonov in eius honorem vocatur.
Latium vetus
Latium vetus fuit regio in medio et occidente Italia ubi Roma condita est et tam crescebat ut futura sit caput Imperi Romani. Latium vetus fuit triangulum paucum terrae fecundae ubi sedet tribus Latinus. Locus eius fuit in oriente et meridiano orillae fluminis Tiberis aquilone extendente Anienem fluvium. Latium vetus ut nomen cluet, est latium principium et ita refertur a posterioribus romanis adhunc ut distinguatur Latio hodierno quod reqionem inter Montem Circeum et rivum Gariglianum videlicet Latium adiectum includebat. Latium vetus Latio novo distinguendum: partes Latii regionis.
Oppy
Oppy est commune Francicum 370 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Castellum (Helvetiae vicus)
Castellum (Germanice  Castiel ) est vicus Helveticus 123 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Castexegnia
Castexegnia (Italiane Castasegna) est vicus Helveticus 194 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet. Castexegnia Italiane loquitur.
Spelunca Lera
Spelunca Panis sive Lera, vulgo σπήλαιο Πανός ή Λερά, iuxta vico Stauro in paeninsula Acroterio demi Cydoniae et insulae Cretae, est locus habitationis humanae aevi neolithici atque sanctuarium Graeciae classicae deo Pane et Nymphis dedicatum.
Soucy (Axona)
Soucy est commune Francicum 90 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Iosephus Thomas Sánchez
Iosephus Sánchez (natus in Pandan die 17 Martii 1920; Manilae mortuus die 9 Martii 2012) fuit cardinalis Philippinus et inter alia Congregationis pro Clericis praefectus.
Enya
Enya, sive Enya Patricia Brennan, plenius Eithne Patricia Ní Bhraonáin (nata in Gweedore Hiberniae 17 Maii 1961), est cantrix Hibernica. Una auditoribus gratissimarum musicarum muliebrium est; annis 1991, 1992 nemo alia plus alborum edidit quam ipsa. Compluribus linguis cantat, ut Anglice, Hibernice, Cambrice, atque tria carmina in Amarantine albo Loxian, lingua artificiosa. Carmina autem Cursum perficio, Afer ventus, Pax deorum, Tempus vernum, Astra et Luna Latine cantantur.
Iustinus Bieber
Iustinus Bieber (vulgo Justin Bieber), natus Iustinus Drew Bieber (vulgo Justin Drew Bieber) in Stratford Ontarionis die 1 Martii 1994 ) est musicus popularis, histrio, et cantor-scriptor carminum Canadiensis. Atlantae Georgiae nunc habitat.
Vigneux-de-Bretagne
Vigneux-de-Bretagne  (Britonice Gwinieg-Breizh) est commune 5279 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Matougues
Matougues est commune 661 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Mus (discretiva)
Mus:
Ville
Ville est commune Francicum 776 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Change (Arar et Liger)
Change  est commune Francicum 234 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Robertus Marshall-Andrews
Robertus Graham Marshall-Andrews, etiam Bob Marshall-Andrews dictus, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis laboris, Londinii (Willesden) natus die 10 Aprilis 1944). Causidicus est, qui inter alia a die 1 Maii 1997 munere populi  Medway in Parlamento Britannico fungitur.
Eugenius Anselmus Sebastianus Leonillus Desmarest
Eugenius Anselmus Sebastianus Leonillus Desmarest (Francogallice Eugène Anselme Sébastien Léon Desmarest) natus die 1816 - mortuus die 1889 fuit studiosus zoologiae et entomologiae Francicus, filius Anselmi Caietani Desmarest (1734-1838).
Petina
Petina, vel Petinum , (alia nomina: Petena  ) (Croatice: Pićan; Italiane: Pedena; Theodisce: Piben) est oppidum Croatiae et municipium, in Regione Histriana ac in Histria historica ac geographica terra, situm. Incolunt municipium 1 997 (ab anno 2001). Incolae Petinenses seu Petenenses appellantur.
Sermones
Magna pars incolarum ibi Croatice, quamquam multi etiam Italiane loquuntur accurate:
Port-Vendres
Port-Vendres (Catalane Portvendres) est commune Francicum 4'227 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Petina
Ecclesia Catholica Romana
Petina fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Petinensis est.
Vici et loci in Municipio Petinensi
et altera.
Matignicourt-Goncourt
Matignicourt-Goncourt est commune 143 incolarum (anno 2013) Franciae praefecturae Matronae in regione Alsatia Campania Arduenna Lotharingia.
Castellum-Vergastenus
Castellum-Vergastenus (Romancice: Casti-Vargistagn, Germanice: Casti-Wergenstein) est parvus vicus Helveticus 60 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Vanessa Carlton
Vanessa Lee Carlton, nata die 16 Augusti 1980 in Milton, Pennsylvaniae, est cantrix musicae popularis et clavilista Americana.
Hermannus Hesse
Hermannus Hesse, vulgo Hermann Karl Hesse atque pseudonymo Emil Sinclair (familia religiosissima natus Calewae in Virtembergia die 2 Iulii 1877; leuchaemia mortuus Montagnola in vico Helvetico prope Luganum die 9 Augusti 1962) fuit scriptor Germanicus. Anno 1946 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit.
Opera eius maximi momenti Demian (1919), Siddhartha (1922), Steppenwolf ('Lupus desertorum', 1927), Narziß und Goldmund (1930), et Glasperlenspiel ('Ludus pilularum', 1931–1943) habentur. Argumentum operis eius est solitudo (atque genius), spiritualitatis et vitae propriae inventio. Hesse ex anno 1913 in Helvetia continenter vixit. Anno 1936 Praemium Gottfried Keller, annoque 1955 Praemium pacis librariorum Germanorum accepit.
Phoenices
Phoenices (sg. Phoenix, -cis; adj. Punicus) sive Poeni (ipsi se Kenaani vocantes) erant gens Antiqui Medii Orientis, qui ad orientalissima litora Maris Mediterranei urbes habebat, Tyrus, Sidon, et Byblus inter clarissimas. Verbum Phoenices significat purpureos, quia vestimenta purpurea mercabantur.
Floruerunt Phoenices in Aetate Ferrea, ab saeculo XIII a.C.n. et 539 a.C.n.. Ob migrationes et nexus commerciales, cultura Punica et orientalis per Mediterraneum occidentalem difussa est, in motu aetas orientalizans vocatum. Deinde dicitur Phoenices ad Occidentem migraverunt; Colonia Punica Carthago in Africa maximi momenti erat. Aliae coloniae magnae Utica et Gadir erant.
Phoenices nautae praeclari mercatoresque boni erant. Excellenti etiam arte naves aedificabant. Iter in Africam et Hispaniam fecerunt, sed nihil ostendit Phoenices in Britannia fuisse.
Et naves onerariae et naves bellicae magnae et clarae erant. Non modo erant triremes, quos et Graeci aedificabant, sed etiam quinquiremes. Vis celeritasque quinquiremium Carthaginensium magnae erant.
Phoenices etiam consonantibus scribere invenerunt et Graecis scribere docuerunt.
Fontes antiqui
XVI.2.21-24
Mendippi
Mendippi, Anglice the Mendips, sunt colles seu montes comitatús Somersetensis ad occidentalem partem Angliae iacentes. Fastigium collis Black Down, nomine Beacon Batch distinctum, 325 metris altum, est locus Mendipporum excelsissimus. Sub radice Mendipporum ad meridiem versus fontes surgunt e cavernis, inter quas spelunca Gough, iuxta oppida Axa, Cheddar, Shepton Mallet, urbemque parvam Wellarum.
Georgius Sepheres
Et ut legatus, ad solutionem Controversiae Cypriae conatus est.
Sinaloa
Sinaloa est civitas in meridianis Mexici partibus sita. Contermina est ad septentrionem Durangum, ad orientem Naiaritis, ad occidentem Sonora et ad austrum Oceano Pacifico. Municipia habet 18. Civitatis caput Culiacana est.
Ova
Ova seu Oeus est commune Francicum 256 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Ludovicus Septalius
Ludovicus Septalius (Italice Ludovico Settala, anno 1552 Mediolani natus et anno 1633 ibidem mortuus) fuit medicus Italicus qui de peste et de multis aliis rebus scripsit. Hippocratem et Aristotelem vertebat et commentariis suppeditabat.
Alexander Manzoni eum in clara mythistoria I Promessi Sposi breviter commemorat.
Plateda
Plateda   (Italiane: Piateda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 350 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Platedates appellantur.
Rainer Barzel
Rainer Candidus Barzel,natus 20 Iunii 1924, mortuus 26 Augusti 2006 fuit vir publicus Germanicus, qui principatum Christianae Democraticae Unionis Germaniae annis 1971 ad usque 1973 obtinebat. Hoc magistratu successit Curtio Georgio Kiesinger. Successor eius fuit Helimutus Kohl. Annis 1957 - 1987 legatus Dietae Foederalis fuit. Praeterea annis 1962-1963 et iterum 1982 - 1983 administer foederalis Germanicus erat, qui relationes cum Re publica Democratica Germanica, vulgo Germania orientali, rexit. Annis 1983 - 1984 praeses erat Dietae Foederalis Germaniae.
Plateda
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Iosephus Schumpeter
Iosephus Alois Schumpeter (8 Februarii 1883 – 8 Ianuarii 1950) fuit oeconomicus a prima origine Austriacus, deinde Americanus, magnae auctoritatis inter oeconomicae scientiae studiosos vicesimi saeculi habitus. Etsi primi neoclassicorum agminis cursu paulum decesserit, impraesentiarum autem melius audit. Cum enim capitalismum dixisset in destructione creatrice consistere, iterum in oeconomicis et politicis disceptationibus interesse videtur.
De vita
Schumpeter in Imperii Austro-Hungarici urbe Moravica Trisch natus est. Patre calamitate adflicto anno 1887 amisso, Iosephus (sive Jozsi) cum matre Iohanna postero anno in Graeciam, urbem Austriacam, immigravit. Quinque annis post, Iohanna Sigmundo van Kéler, viro nobili, locumtenenti marescalci campestris (Feldmarschalleutnant), nupsit, quo facto in Vindobonam immigravit nova familia. Vindobonae propter nobilitatem vitrici in Theresianum, academiam equestrem (Ritterakademie), receptus est, ubi, praeter sollerter equitandum, sex linguis uti didicit, cultuque nobilitati decoro eruditus est.
Oeconomicus Europaeus
Ineunte novo saeculo, Vindobona magna urbs fuit variis rapidisque mutationibus adfecta: Nationalismus, modernismus, liberalismus, motus operariorum nascebantur, cum novae res technicae et domi et in officinis adhibebantur. Cafea urbis intellegentia scatebant. Anno 1901 in Universitatem Vindobonensem adscriptus Schumpeter studia coepit iurisprudentiae. Imprimis oeconomiae politicae studebat. Illis temporibus tres sectae iuridicarum disputationum campum occupaverunt:
Ex hac farragine opinionum Schumpeter, qui suum nomen suamque famam vere voluit per orbem terrarum percrebrescere, suam fecit temperationem. Anno 1905, Böhm-Bawerkium audivit de marxismo, cuius adversarius erat, lectiones habentem. Quae acroasis magnum fecit momentum ad animum Schumpeteri formandum, namque inter auditores erant et adversarii (ut Ludovicus von Mises) et defensores (Bauer, Hilferding, Aemilius Lederer). Quo controversiosarum opinionum adflatu Schumpeter propriam elaborabat visionem peculiarem, diversarum scholarum oeconomicarum consiliis commixtam. Maximi momenti ei videbatur oeconomicorum discriminum et cyclicarum mutationum causas cognoscere, denique evolutionem capitalismi indagare.
Studiis apud Universitatem Vindobonensem anno 1906 finitis, Schumpeter Berolinum profectus studia apud Schmollerum et Sombartium perrexit. Exinde, anno 1907, Londinium se contulit, ubi annum et eo diutius commoratus non solum magna bibliotheca apud Museum Britannicum usus (et, ut ferunt, eadem sella ac Carolus Marx sedens) omnis generis scientias imbibit, sed etiam studia apud Collegium Universitatis Londiniensis (ubi Carolum Pearson, statisticum et mathematicum theoriae evolutionis studiosum, audivit) et Londiniensem Scholam Oeconomicam (ubi Eduardum Westermarck, sociologum Finnicum, audivit) navavit. Praeterea Universitatem Cantabrigiensem (ubi cum Alfredo Marshall conlocutus est) et Universitatem Oxoniensem gustavit.
Schumpeter Londini etiam Gladys Ricarde Seaver, feminam nobilem duodecim annos seniorem, in matrimonium duxit. Quo facto, coniuges Cairum, Aegyptiam urbem, profecti sunt, ubi Schumpeter munere causidici feliciter functus est.
Dum haec omnia agit, etiam libro vacavit scribendo. Qui liber 600 paginarum, Das Wesen und der Hauptinhalt der theoretischen Nationalökonomie ('Natura et summa theoretica oeconomiae politicae') inscriptus, anno 1908 typis descriptus admodum benigne receptus est ab oeconomicis Americanis, Germanicis et Anglicis. Walras autem librum parum adprobavit, quamquam Schumpeter ipse opus suum in manus magistri sui obtulerat. Hoc libro programmatico oeconomia neoclassica accurate describitur et terminatur. Libri proprietas et praesentia in eo constat, quod res ostendit neoclassicis notionibus usis inaccessas.
Anno 1909, professor oeconomiae politicae apud Universitatem Czernovicensem nominatus est; quo in munere alterum conscripsit librum, Die Theorie der wirtschaftlichen Entwicklung ('Theoria evolutionis oeconomicae') inscriptum, anno 1911 editum, quo suam exponit opinionem principalem de capitalismi evolutione novandis rebus sive "innovationibus" incitata: maximi momenti esse negotiatores novi generis mercaturae creatores. Eodem anno, professor oeconomiae politicae nominatus est apud Universitatem Graecensem.
Anno 1913, Schumpeter Novum Eboracum profectus est munus obiens professoris hospitantis apud Universitatem Columbiae, invitatu Iohannis B. Clark, cuius opiniones libris suis adhibuerat. In America late peragravit, universitates notabiles visitans. Tot instructus sermonibus, quos cum collegiis contulit, sibi persuasit suam theoriam quam aptissimam esse ad Americanae oeconomiae evolutionem describendam; etiam animadvertit CFA in oeconomia et scientia quam plurimum valere. Se ipsum quoque sentiebat bona fama uti.
Sed tunc vetus Europa in magnam incidit rerum perturbationem. Cum imperium Austro-Hungaricum Serbiae bellum indixisset, primum bellum mundanum initium cepit. Schumpeter immunis militia factus librum Epochen der Dogmen- und Methodengeschichte inscriptum anno 1914 edidit, quo historiam scientiae oeconomicae tractavit. Hic liber mandatu Maximiliani Weber factus ad seriem Grundriß der Sozialökonomik adiunctus est.
Deinde decem fere annis ad res publicas et cotidianas se dedit, nam cura pro posteritate imperii Austro-Hungarici eum sollicitavit, ut de publica oeconomia libellos scriberet. Quo factum est, ut anno 1919 minister oeconomiae minutae Austriae crearetur. Quo munere sex fere menses frustra functus est. Anno 1921, munere professoris abdicato, consors et praefectus argentariae privatae factus suam doctrinam propriam secutus pecuniam in negotiis ad novas rationes pronis collocabat. Primo quidem feliciter negotiatus est, sed ubi sortium mercatus Austriacus anno 1924 corruit, quas conlocaverat pecunias amisit.
Villa Porchi
Villa Porchi (Francogallice Villepot, Gallonice Vilpot, Britonice Kerbod) est commune 674 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Iosephus Schumpeter
Oeconomicus Europaeus
Ex his periculis ereptus est, cum munere professoris oeconomiae publicae apud Universitatem Bononiensem donatus est. Hoc salutis auxilium ei praebuit Arthur Spiethoff, professor Bononiensis mutationum cyclicarum studiosus, cui iam antea erat familiaritate coniunctus. Bononiam igitur immigravit una cum Anna, nova uxore, quae gravida erat. At iterum res adversae acciderunt, nam mense Iulio matrem, mense autem Augusto uxorem recensque natum amisit. Itaque Schumpeter viduus factus praeceps se ad investigandi et docendi fervorem immisit et, unde coeperat, perrexit. Denuo opus suum de evolutione oeconomica disserens, primum anno 1911 editum, brevius redditum anno 1926 divulgavit. Etiam permultos scripsit de oeconomia publica libellos, qui depressionem oeconomicam exeuntibus annis 1920 ortam tractabant. Praeterea novas cyclicarum mutationum theorias perdidicit notitiamque de capitalismi in variis civitatibus evolutione sibi paravit.
His temporibus epistularum commercium fecit cum Iohanne Meginhardo Keynes; quo conloquio epistulari incitatus est, ut symbolam "The Instability of Capitalism" inscriptam apud Economic Journal, acta a Keynesio temperata, anno 1928 ederet. Qua in symbola primum, ut videtur (McCraw 2007:528), technico termino innovationis usus est.
Villa Porchi
Geographia
Amniculus Bruxa oppidulo Villa Porchi oritur.
Iosephus Schumpeter
Oeconomicus Americanus
Annis 1927–1928 et 1930, Schumpeter apud Universitatem Harvardianam hospes professor visitavit. Quibus commorationibus factum est, ut utraque pars fidem utrique invicem tribueret. Itaque anno 1932 Schumpeter se munere apud Bononiensem Universitatem abdicavit, in CFA profecturus. Apud Harvardianam professor creatus mox in circulum venit oeconomicorum, inter quos erant tres Nobelistae futuri (Paulus Samuelson, Basilius Leontief, Iacobus Tobin) atque abnormes cogitatores sicut Paulus Sweezy, Nicholas Georgescu-Roegen, Iohannes Kenneth Galbraith. Anno 1934, liber ille de evolutione oeconomica disserens in Anglicum sermonem conversus, brevius redditus ac passim emendatus e prelo Harvardiano exiit.
Iuppiter
Iuppiter (Graece Zeus, gen. ) est deus maximus Romanorum, "rex deorum" Iuppiter est deus caeli fulminisque et Saturni filius, qui in Olympo monte domum habebat. Videbatur fons omnis auctoritatis Romae, secundum Pierre Grimal. Quercus erat sacra Iovis.
Massiges
Massiges est commune 49 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Iuppiter
Uxorem Iuppiter Iunonem (Graece: Hera) habebat, quam quidem saepissime adulterabat cum aliis mulieribus coeundo. Nimirum Iuno valde aemula erat. Filiam sibi carissimam Minervam (Graece: Athena) habebat.
Iosephus Schumpeter
Oeconomicus Americanus
Eodem tempore, in animo habebat novos de oeconomia monetaria ac fluctuationibus oeconomicis libros scribere, sed parum proficiebat. Cur? Fortasse quod Schumpeter annis 1930 voluit plus quam antea mathematica inniti. Iam anno 1930 una cum Irving Fisher, Ragnar Frisch, inventore vocabuli oeconometriae, et quattuordecim aliis oeconomicis et statisticis oeconometricam societatem (Econometric Society) instituerat, cui etiam exeuntibus annis 1930 praefuit. Saepe quidem dicitur Schumpeterum idcirco parum profecisse, quod in mathematica non esset satis bene versatus. Utcumque est, infitiandum non est illius temporis instrumenta mathematica parum adaequata fuisse describendis actionibus non deterministicis, ad quas intentus Schumpeter erat moliens causas cognoscere evolutionis oeconomicae. Etiam aemulatione quadam ne libros perficeret impediebatur. Keynes enim, quem sui aemulum animo effinxit Schumpeter, iam anno 1930 librum de pecunia tractantem (A Treatise on Money) ediderat, et anno 1936 alterum edidit librum de occupatione operaria, faenore ac pecunia disserentem (The General Theory of Employment, Interest and Money). Quibus libris fundamenta macro-oeconomica sunt posita, quae interdum Keynesianismi nomine nuncupantur. Timebat enim Schumpeter, ne de renovatoris solio ab aemulo removeretur.
Etiam solitudo matris et uxoris mortuarum pigritiam quandam ad opera navanda fecisse videtur, sed anno 1937, Schumpeter tertiam duxit uxorem: Elizabeth Boody, apud Harvardianam anno 1934 doctorata de commercio externo Angliae disseruerat partim Schumpetero duce et magistro usa. Elizabeth etiam studia ad industriam Iaponicam conferebat. Tandem anno 1939 ''Business Cycles. A Theoretical, Historical, and Statistical Analysis of the Capitalist Process'' ('Cycli negotiales. Processus capitalisticus theoretice, historice ac statistice explicatus') duobus voluminibus e prelo exiit. Qui liber plus quam mille paginas continens accuratius cyclicarum mutationum causas exponit varias provincias negotiales multarum civitatum pertractans. Eodem libro etiam ortum inspexit trium novarum institutionum (sive "innovationum"): fabricae, complexionis mercatoriae, nummarii systematis moderni. Hic liber parum placuit oeconomicis mathematicae peritis. Fuerunt etiam, qui libro vitio verterunt, quod rem publicam consulendi rationes aeque certas ac Keynes non suaderet.
Mus musculus
Mus musculus est species late cognitus familiae Muridarum ordinisque Rodentium. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1758 statutum est. Et ut instar animans utetur.
Iosephus Schumpeter
Oeconomicus Americanus
Schumpeter annis 1930 quam maxime in solitudine intellectuali et spirituali vixit. Capitalismo depressione oeconomica infamato complures collegae animos ad Marxismum converterunt; alii autem omnem interventum voluerunt rei publicae interdicere. Plurimi tamen placitis Keynesianis et "Novo pacto" Franklini Roosevelt praesidis faverunt. Schumpeter autem nulli doctrinae subscribere voluit.
Iuppiter
De etymologia
Iuppiter initio deductum est a constructione vocativa PIE *dyeu pH2ter, unde Gr. et Lat. *Diū pater > Iū-piter. , qui "deus pater" significans; ex forma q.e. Iūpiter evasit Iŭppiter non aliter quam e lītera lĭttera. Templum Iovis erat in Albano monte et in Capitolino Colle. Sacerdos nomen est flamen dialis.
Iosephus Schumpeter
Oeconomicus Americanus
Anno 1942, Schumpeter, quamquam temporibus servire nequibat, nihilo minus librum Capitalism, Socialism, and Democracy ('De capitalismo, socialismo et democratia') inscriptum edidit, quo opere sine dubio maxime innotuit. Locus huius libri citatissimus est capitulum, quo de "destructione creatrice" tractatur. Ipsa doctrina iam libris antea editis exstitit, sed vehementi titulo praedita novum et constans momentum adsecuta est. Hoc libro Schumpeter de natura et capitalismi et socialismi disserit. Neoclassicos deridet oeconomicos, quod aequilibrium stativum et aemulationem perfectam docentes naturam capitalismi penitus intellegere non possint: capitalismum in "destructione creatrice" constare; destructionem esse tamquam machinam, sine qua motus desinat; ad ultimum, capitalismi esse rem male gerere, verum nequaquam de causis oeconomicis sed moralibus. Schumpeter etiam requirit, num socialismus ad effectum perduci possit. Ipse quidem adfirmat perduci posse, sed sub tales condiciones, quibus expletis rogabis, num de socialismo agatur.
Iuppiter
Epitheta Iovis
Multis nominibus Iuppiter appellatur: Etiam nomina regionibus gentibusque
Iosephus Schumpeter
Oeconomicus Americanus
Hic liber statim benigne receptus est, et anno 1950, quo tertium impressus est, bestseller factus verum habuit momentum vendibilitatis. Quam in editionem tertiam addita est scriptura The March into Socialism ('In socialismum processio'), quam Schumpeter priore quam diem supremum obiit nocte paene absolvit. Has ultimas lineas sollicitus de oeconomia publica exaravit, quam belli temporibus posteaque adeo auctam esse putavit, ut motrum oeconomicum paene exstingueret: capitalismum publicum, si in dispositione ab uno auctore facta consistat, iam socialismum quemdam esse.
Capitalism, Socialism, and Democracy fuit ultimus librorum ab Iosepho Schumpeter scriptorum et editorum. Quamquam annis 1940 nequaquam fuit deses Schumpeter, habebat enim in animo opus patrare, quo General Theory illud a Keynesio editum exsuperare posset. Praeterea cum animo reputabat, quomodo novis instrumentis mathematicis evolutionem oeconomicam explicare posset. At maximum operae ponebat in scribendo libro, quo oeconomicae doctrinae historiam articulatim exponeret. Ne hic liber quidem auctore vivente confectus est, sed opera Elizabethae Schumpeter, uxoris strenuae, liber History of Economic Analysis ('De historia explicationis oeconomicae') inscriptus, opus 1260 paginarum, anno 1954 e prelo exiit.
Schumpeter die 8 Ianuarii 1950 domi inter manu scriptorum acervum, libros ac multa milia commentariolorum vita defunctus est.
Schumpeter quid adtulerit oeconomicae doctrinae
Iosephus Schumpeter, quamquam ab doctrina ad neoclassicae oeconomicae normam redacta omnino abhorrebat, inter nobilissimos oeconomicos a multis numeratur. Animo libero et abnormi fuit, verumtamen non novavit adeo oeconomicam, ut propriam scholam discipulosque sibi conciliaverit. Utique operae pretium est cognoscere, quibus praeceptis oeconomicam auxerit doctrinam.
Varietas methodologica
Nullam sectam secutus cum doctrinis inter se discrepantibus suam contexuit opinionem peculiarem. Sunt qui idcirco dicant eum eclecticum fuisse. Hoc iudicium videtur levius esse, nam constat eandem rem variis rationibus sive methodis prospici posse, dummodo finis investigandi respiciatur. Methodorum varietatem dixit maximi momenti esse: opus esse fundamentis theoreticis, explicatione statistica nec non historia evolutionem oeconomicam exponenti. Numquam adprobavit cogitata de oeconomia libera ab aliis provinciis scientificis, immo sociologiam et psychologiam dixit necessitati oeconomicae bene servire.
Inter neoclassicam et evolutionalem oeconomiam
Nonnulli oeconomici, inter quos praesertim Marshall, initio saeculi vicesimi de provincia oeconomicae neoclassicae disputaverunt ita amplificanda, ut in doctrina depingi possent etiam mutationes structurales. Schumpeter huic extensioni diffidebat neque vero placita neoclassica omnino deici, ut suaserat Thorstein Veblen, malebat. Rem ancipitem ita diiudicavit, ut, Ioannem B. Clark secutus, oeconomicam duas in partes divideret, quarum altera oeconomiam aequilibrio fere stabilitam, altera autem evolutionem oeconomiae explanare studeat. Huius, oeconomicae evolutionalis scilicet, interest, quomodo ab uno aequilibrio ad alterum transeat oeconomia, cognoscere. Minoris momenti esse cognoscere, quomodo eae quae sint structurae in statu capitalismi administrentur; maioris, immo maximi, momenti esse cognoscere, quomodo in capitalismo creentur et destruantur structurae. Denique, Schumpeter sibi proposuit evolutionalem generare et alere oeconomicam, quae praeter descriptionem theoreticam et explicationem statisticam se ad historiam et sociologiam applicaret.
De fomite capitalismi
Anno 1848, Carolus Marx adiuvante Friderico Engels Praeconium communisticum (Manifest der Kommunistischen Partei) edidit, quo rerum mutandarum vim et furorem capitalismi descripsit: burgenses vitam sustentare non posse nisi continuo instrumenta productionis mutando ac conditiones productivas evertendo. Hac descriptione anno 1905 perlecta animus oeconomicae studiosi viginti quinque annos nati valde adfectus est. Itaque Carolum Marx secutus dixit in capitalismo indigenum inesse motrum quoddam, quod "innovationibus" technicis et eversionibus oeconomicis nutritur: capitalismum stativum contradictionem in adiecto esse.
Etiam Marxio assentitur de fundamentali instrumentalismo capitalismi; instrumentalismus enim est, cum ratio in finem mutatur: Sortem eo conlocari consilio, ut maiorem sortem pariat, neque ut valores ad usum paratos gignat. Quem nisum ad infinitum pergere.
Hactenus Schumpeter Marxium secutus est. Ambo quidem mutationum contentionem profitentur indigenam capitalismo esse, sed Schumpeter dissimilem mechanismum posuit. Substituit enim pro valore additicio (Mehrwert) a Marxio pronuntiato lucrum negotiale (entrepreneurial profit), quod primores negotiantes innovationibus cum aliis aemulantes sibi parant: Eam ipsam lucri contentionem esse fomitem capitalismi, et sane fomitem quam fortissimum, quod lucrum negotiale innovatione paratum, quippe quod temporarium sit, propter aemulationem sensim pereat; ex quo perpetuam oriri ad innovationes impulsionem. Patet huiuscemodi oeconomiam numquam aequilibrio stabilitum iri. Causas mutationum oeconomicarum in duo fere genera divisit. Mutationes oeconomicas dixit non solum in externis causis (sicut bellis, rebus novis, scientiarum progressu, populorum auctu, sortium accessionibus), sed etiam in indigenis causis constare, quae ad perpetuam aemulationem lucri contentione nutritam pertineant. Oeconomicae evolutionalis esse has imprimis causas cognoscere.
De negotiante, capitalista, credito
Marx nullam inter capitalistam et negotiantem distinctionem fecit, cum oeconomici neoclassici hac distinctione usi dicerent negotiantem eum esse, qui tria instrumenta productiva (solum, operariorum numerum, capitale) in unum consociaret, ut res vendibiles efficeret. Quae cum ita sint, capitalistae est sortem conlocare, operarii operam suam negotianti vendere, soli possessoris solum ad usum praebere. Schumpeter hanc distinctionem quidem accepit sed negotiantem novo sensu determinavit: modo eum, qui innovationum potens sit, esse negotiantem.
Schumpeter multarum civitatum systemata pecuniaria investigavit earumque potentiam in creditum negotiatoribus eundi exploravit. Systema pecuniarium innovationibus mutandi artificium est profecto fons vicissitudinum destructionumque capitalismi propriarum, ut anno 2008 patefactum est discrimine hypothecarum "subprimarum", quod chrematographizatione innovandi vi plena effectum est.
De infinito auctu
Schumpeter legi proventus decrescentis a neoclassicae doctrinae asseclis pronuntiatae contradixit. Mutationum potentiae paene infinitae capitalismo innatae confisus dixit scientias occidentales intellectum legum naturae usque meliorem petentes adeo inventis suis prodesse oeconomiae infinitum auctum petenti, ut proventus paene numquam in minus vertatur. Etiam putavit hominum necessitates reapse infinitas esse; praeterea maximos negotiatores posse novas apud homines necessitates procreare commendaticiis provehendae mercaturae methodis. Ne depressione quidem annorum 1930 factum est, quin confideret fore, ut auctus oeconomicus innovationibus rerumque mutationibus brevi novum caperet initium. Idcirco Keynesium vituperavit quaesitum oblato anteponentem ac de decrescentibus collocandarum pecuniarum facultatibus disserentem.
De natura innovationum
Iam libro anno 1911 edito Schumpeter innovationes in quinque genera divisit:
Quamquam praesertim inventa ex technicis innovationibus orta animum incitaverunt, omnia innovationum genera Schumpeteri interfuerunt, dummodo praesens aequilibrium manifeste permutare valerent. Innovationes enim a Schumpetero adprobatae semper aliquid novi, abrupti, dramatici praebebant. Maximi ponderis esse non aemulationem ipsam sed eam, quae tantam bonitatis et caritatis opportunitatem pariat, ut earum, quae sibi tamquam stativa castra posuerint, societatum mercatoriarum substructiones concutiant et fundamenta destruant.
De undis oeconomicis
Evolutio vulgo ita intellegitur procedere, ut innovatio victrix ex varietatum compluribus de causis generatorum multitudine sensim seligatur. In oeconomica scientia Alfred Marshall hunc mutandi modum hac expressit sententiola a Linnaeo Latine conversa, quam libro suo praefixit: Natura non facit saltus. Schumpeter simplicius evolutionem perspexit. Putavit enim innovationem victricem impetu quodam violento perfici. Ipsam evolutionem quidem continuam esse sed undulatorio modo procedere atque ex aequilibriorum punctuatorum serie constare. Qua in serie res novae cum subsequenti ad novas temporum condiciones accommodatione alternant. Quas oeconomicarum coniunctionum alternationes praesertim scriptis annis 1930 exaratis perlustrans inter hos distinxit cyclorum gradus:
Haec undarum genera dixit una et coniunctim valere, alteram alterius effectus invicem vel augere vel debilitare. Etiam externas causas dixit huic evolutionis processui commisceri.
Quae de undis oeconomicis sensit Schumpeter, quamquam notissima sunt, difficiliora et admodum tortuosa sunt visa, qua de causa magnam sibi gratiam non conciliavit apud innovationum studiosos. Plerisque enim visum est innovationes cum cyclorum macro-oeconomicorum vicissitudinibus simpliciter copulari non posse. Itaque potius arcus vitales singulorum productorum, technologiarum negotialiumque provinciarum cognoscere student. Solum undae Kondratiev usque in usu habentur, quibus vicissitudines capitalismi discribantur.
Bellum inter nova et vetera
Schumpeter capitalismi evolutionem putavit non in auctu tranquillo sed potius in destructione creatrice constare: Evolutionem oeconomicam esse tamquam bellum inter adversarios defessos, quorum alteri novas res moliantur, alteri autem suum locum tenere se ad aemulationem accommodando conentur. Mercatum manu invisibili regi negavit. Vetere rerum statu destructo novum ordinem aegre et lente emergi. Schumpeter etiam dixit mutationum patrandarum vim capitalismi propriam ex eo emanare, quod singulis negotiantibus opus non sit respicere, quantos civitati sumptus ex innovationibus fieri possint. Si, puta, nova coniunctione ferriviaria fiat, ut pleraque oppida iuxta cursum astariorum sita suum quaestus faciendi modum tralaticium invite amittant, sumptus huius mutationis aut civitati aut oppidis depressis sint impendenda.
De aperto evolutionis processu
Schumpeter negavit via certa et stabilita procedere evolutionem, quem processum dixit externis perturbari casibus velut innovationum impetibus et asynchronicis mutuorum momentorum viribus. Ideo vero descriptivas formas actoribus carentes respuit mediisque renuntiavit valoribus nec macro-oeconomicam doctrinam a Keynesio praeceptam dilexit. Secundum enim hanc doctrinam, eventus oeconomici videntur pecunias collocandi, nummos parcendi, bona consumendi graduum interactiones consequi. Potius quam huius generis "aggregata" sive statisticorum datorum collectiones terminis technicis conclusas, Schumpeter maluit res describere, quae ad singulos negotiantes singulave negotia pertineant.
Schumpeter non credidit homines vicissitudinibus oeconomicis mercatusque mutationibus ut ratiocinatores respondere. Potius inter duo genera responsionum distinxit:
Haec responsionum distinctio Schumpeteriana hodie magnopere ad organizationum studia applicatur.
Negotiantes innovationum proceres
Schumpeter plurimos innovatores dixit male rem gerere, quod alibi actores mercatu optime prosperati suo serviant commodo, alibi consumptores novis productis diffidant. Alias quoque dixit moras difficultatesque, quae hodie ad dependentiam semitalem (path dependence) referantur. Praeterea innovator, etsi recte iudicet nova melioraque suo tempore pro veteribus substitutum iri, tamquam in bivio semitarum eligendarum perperam de posteritate praesagire possit. Unde igitur vis et animus negotianti innovatori? Schumpeter iuvenis libro, quem anno 1911 de evolutione oeconomica scripsit, negotiantem proposuit ingenio et virtute praestantem, qui sua constantia et pertinacitate innovationes in utraque fortuna impetret. Haec opinio innovatorem heroem efferens plerisque displicebat. Itaque Schumpeter postea aliquantum suam mitigavit sententiam: maioris esse momenti habitum civitatis, qui inceptis innovatoriis faveat.
De futuro capitalismi
Schumpeter, quamquam capitalismum socialismo praetulit, haudquaquam amabilem dixit capitalisticum ordinem esse. Capitalismi machinam brevi temporis spatio quam efficacissime lucrum facere posse, verumtamen adeo esse instrumentalem et compages sociales destruentem, ut omnes a se postremo abalienaturus sit. Qua de causa socialismum credidit cum tempore in capitalismi locum substitutum iri, non quod hic hebes infecundusve sit sed quod brevi temporis spatio vitae condiciones nimis multorum hominum perturbare soleat.
Dictum Kenyesii acrimonia quadam bene innotuit: "Longum temporis spatium est malum praesentiae consilium. Longiore enim temporis spatio omnes mortui sumus." Itaque undas oeconomicas publice administrandas esse. Schumpeter autem putavit rapida destructivis eventibus brevi temporis spatio factis responsione fieri posse, ut evolutio oeconomica longiore temporis spatio perturbetur. Annis 1940, cum permultorum consensu concluderetur publico interventu opus esse, Schumpeterum, vindicem innovationum, fefellit etiam hanc innovationem interdum ex usu esse.
De fato posteriore
Schumpeter, quamquam multos numeravit auditores, scholam non instituit neque asseclas habuit. Magnam sui famam nihilo minus reliquit, quae mirabiliter per decennia mansit. Annis bellum sequentibus placita Schumpeteriana ad innovationes pertinentia inter oeconomicos negotiales et organizationum studiosos crebruerunt, quamquam nomen auctoris raro commemorari solet. Inter politicos oeconomicos etiamnunc rara avis est, quamquam magis magisque sunt, qui oeconomicos eventus concedant in mathematicorum formulas non posse reduci quique bellum quoddam videant inter vires destructivas et vires conservativas (sicut similificationem organizationum) geri. Sunt etiam, qui studeant, quomodo dependentiae semitales generentur et structurae ita generatae destruantur. Quos studiosos Schumpeter sensu quodam suos heredes numerare potest.
Mentor (persona)
Mentor (Graece ) est Odysseae persona. Ante res Odysseae actas Mentor fuerat amicus Ulixis, quo suadente fit Telemachi tutor. Poëta de hoc Mentore nihil narrat nisi quod consilium suum in senatu Ithacensium profert.
Mox dea Athena, Ulixis et Telemachi patrona, forma Mentoris adsumpta, Telemacho se monstrans iter ad Graeciam suadet et in eo itinere se adsociat. Telemachus igitur una cum socio (quem amicum mortalem esse censet, sed re vera protectricem divinam) Nestorem Pyli et Menelaum Spartae visitat. Persona Mentoris plenius in opere quodam scriptoris Francogallico Fénelon anno 1699 edito, titulo Les aventures de Télémaque, evolvitur.
Ob eam historiam verbum mentor in varias linguas hodiernas sensum communem "tutorem" seu "consiliarium" seu "personalem magistrum" habet.
Villembray
Villembray est commune Francicum 248 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Plantae
Plantae, etiam Viridiplantae appellatae (iam "Vegetabilia" et "Gignentia" appellatae), pura Latinitate res quae gignuntur e terra, in biologia hodierna sunt multicellulares organismi vivi qui ad regnum Plantarum pertinent, in greges Angiospermarum, Pinophytorum, Bryophytorum, et Pteridophytorum digesti, ac secundum varias definitiones in greges Chlorophytorum et Charophytorum, plantis marinis (sicut Rhodophyta et Phaeophyceae) atque Fungis Bacteriisque exceptis.
Viridiplantis sunt parietes cellularum cum cellulosa, et plerumque plurimum suae energiae ex luce per photosynthesin capiunt, chlorophyllo in chloroplastis contentis utendo, quod eis colorem viridem dat. Nonnullae plantae sunt parasiticae, quae minimas chlorophylli summas vel photosynthesin efficere possunt. Aliae corporeae plantarum proprietates sunt reproductio sexualis, auctus modularis et incertus, et alternatio generationum, quamquam reproductio asexualis est communis, et nonnullae plantae solum semel florent, cum aliae solum unam inflorescentiam ferant.
Numerus plantarum haud accurate scitur, sed ad usque annum 2010, a 300 000 ad 315 000 specierum plantarum aestimatae sunt, quarum plurimae, fere 260 000 ad 290 000, sunt Spermatophyta. Viridiplantae praebent plurimum mundi oxygeni liberi et sunt fons plurimi oecologiarum Telluris, praecipue in terra. Plantae descriptae ut gramineae, fructus, et holera sunt principalis hominum victus, et millennia mansuefactae sunt. Plantae vitam humanam ut flores et ornamenta exornant. Ad usque praesens et in magna varietate, eae fuerunt fons plurimorum nostrorum medicinarum et medicamentorum. Earum studium scientificum botanica appellatur.
Per aetates res quae plantae habentur se aliquanto evolverunt. Primitus Carolus Linnaeus anno 1735 sola duo regna viva definivit: Animalia et Vegetabilia. Ernestus Haeckel tunc plantas ab protistis distinxit, sed usque annum 1938, biologi putabant plantas fungos, lichenes, algas, et alia comprehendere. Post autem annum 1969, descriptio Roberti Whittaker plerumque recipitur, ubi fungi algique excluduntur.
Neum
Nuncq-Hautecôte est commune Francicum 393 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Plantae
Secundum consuetudinem hodiernam, comprehensi in regno plantarum sunt soli organismi qui simul sunt multicellulares: eukaryotici, et autotropici, per chloroplasta lucem capientes. Excluduntur organismi unicellulares qui ad regna Protistorum, Bacteriorum, vel Archeorum pertinent, et organismi heterotrophici, qui ad regna Animalium vel Fungorum pertinent.