cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Plato
Tertia expeditio
Anno 361 a.C. vicissim nolens volens in Sicilias peregrinatus est. Archytas enim eum deplorabat Dionysium II mitigatum auxilio venire, quod ille Dionem solum illa condicione reconciliatum iri statuit, ut philosophus ad se reverteretur. Ita Platoni persuasum est una cum discipulis suis Speusippo et Xenocrate navem a Dionysio ipso missam ascendere.
Colloquium inter philosophum et regem rursus nihil profecit cum Dionysius secundum epistulas Platonis iterum atque iterum affirmaret se iam omnia praecepta intellexisse negaretque oboedientem famulum fieri. Neque promissum suum Dionis readmissionis observavit, sed immo amplas fortunas eius publicari iussit. Quare effectum est, ut illius comitibus coniurationem solam esse salutem videbatur. Speusippus rem cum brevi Syracusis versaretur civitatem in regem instigans agitabat quod ille mox comperit. Plato cum necessarius eius talia studebat nunc palam omnibus conscius cuiusdam motus aut ipse coniuratus visus est hactenus ut milites eius, qui regni statum stipendii causa servare studeant, ei insidebant. Condicionibus ita periculosis Archytas prudenter ex Tarentis intercedens eum aestate 360 nave in Graeciam reportari curavit.
Res novae Syracusanae
Plato cum nihil effecisset Dio coniuratique eius statuerunt nunc vi agendum esse adhortantibus iuvantibusque etiam sodalibus Academiae, in cuius grege et ipse fuisse videtur. Quod Plato adhuc erat hospes Dionysii seditione abstinuit etsi verum suos eo incepto retinere non temptavit. Anno 357 Dioni parva cum manu militum expeditionem in hostem gerenti applicata Siciliana terra mox regem assistentibus numerosis illius inimicis depellere atque eicere contigit, quo facto ipse frenas urbis accepit. Num principi nuper creati novam constitutionem rei publicae secundum praecepta Platonis instituendam introducere in animo fuisse adhuc dubium est, etsi philosophus de consiliis famuli eius confisus esse constat. Conanti saltem constitutionem commutare multa adversa fuerunt plurimisque visum est ut novam dictaturam adipisceretur. Nonnullis querelis pugnisque post anno 354 depulsus et necatus est. Plato de morte eius certior factus epigrammam composuit eum celebrantem. Propinquis defuncti septimam epistulam scripsit in qua rationes suas patefecit.
Senectus et mors
Ultimos annos Plato discendo simulac indagando degebat. Summam iam senectutem nactus orationem De Bono quemlibet auditorem patentem habuit, cuius consilia autem plurimi eorum non intellexisse dicuntur. Mortuit anno 348 vel 347 a.C. inque fano academiae aut in terra propinqua sepultus est. Superest adhuc testamentum eius. Quod nullam uxorem duxit, hereditates eius nepoti Adimanto commendavit. Electus est alter nepos eius nomine Speusippus, qui academiae more scholarchis praefuerit.
Opera
Editio trium voluminum anno 1578 a Henrico Stephano 1578 Genevae edita est et usque ad 19. saeculum fide dignissima fuit. Enumeratione paginarum eius operarum Platonicarum hodie quoque utitur.
Quomodo tradita sint deque crimine veri ac falsi
Omnia opera aetate antiqua cognita etiam nos intacte accepimus praeter orationem De Bono, cuius tametsi Aristoteles eam descripsi curavit nulla fragmenta habemus. Accidunt etiam tractatus priore tempore saepe ei attributi atque in Corpus Platonicum accepti sunt quamquam iam veteres de auctoritate eius dubitaverint. Omnino sunt quadraginta et septem opera Platonis nobis nota, e.g. Apologia Socratis, collectio 13 litterarum et opus de quibusdam explicationibus nomine definitiones. Sunt etiam ad nos perventa nonnulla opera extra corpus Platonicum, praecipue dissolutiones, 32 epigrammata et fragmentum cuiusdam carminis (continet 7 hexametra); quorum maxima pars certe non a Platone conscripta est.
Ex tertio saeculo a.C.n., eruditi philologi Alexandrini opera Platonica tractabant. Aristophanes Byzantius cum diverbia in trilogias componere ratus esset plurimi eos tetralogias fieri maluerunt. Quamquam adhuc dubium est quo tempore institutus sit ordus iste diverborum constat similitudinem argumentis recensoribus antiquis praecipue iudicio fuisse hactenus, ut praecepta Platonis cuipio discipulo facilius intellectu redderentur.
Quod discrimen veri ac falsi attinet hodie de illis rebus consentiunt docti:
Epistularum sunt certe falsae omnes praeter tertiam, sextam, septimam et octavam. Cum de ceteris adhuc ambigeretur septima commune pro vero habetur.
Traditio textus praecipue codicibus mediaevalibus nititur quibus imprimis duo exemplaria antiquae aetatis antecedunt. Veterrimi codices nobis traditi de nono saeculo supersunt cum Patriarcha Constantinopolitanus Photius I, exstantissimus philologus eius temporis, omnia fragmenta superstitia in duos libros colligi curaret. Ex quibus quamquam hodie deperditi sunt omniae quas ad hodiernum tempus recepimus editiones processi sunt. Alteram editionem scriptorum Platonis Arethas, discipulus patriarchae, inchoavit. Anno 1423, humanista Ioannes Aurispa intactam lectionem totius Platonis operis ex Constantinopoli Italiam abduxit. Praeter codices medii aevii etiam multi papyri inventi sunt, qui etsi validissima fragmenta operis Platonici continerint magna ex parte gravius laesi sunt quam ut res liquere possint.
Chronologia
Quo anno confecta sint non certe definiri potest cum vix umquam ad eventa recenta alluderent at temporibus dum Socrates adhuc vivebat agerentur. Nonnuli autem putant Platonem iam vivo Socrate scribendo coepisse. Interdum etiam spatium annorum inter quos scriptos esse viderentur quadam probabilitate delineari potest.
Ex saeculo arguebatur de ordine diverbiorum Platonicorum cum etiam commutationes doctrinae per spatium vitae eius hoc ordine indicentur. Dubium non est quin quae res in pluribus dialogis appareant discrimini infallibili sint. Praeterea etiam res gestae quarum diverbia mentionem faciant inter indicia irrefutabilia numerantur. Quae cum definitioni ordinis saepe non sufficerent adhibitae sunt rationes philologicae et philosophicae ad rem confirmandam, quarum praecipuae sunt cogitationes de stilus atque ductus variationes ac de doctrinae progressione. Nonnulli censunt diverbiorum series continua esse hactenus, ut alterum diverbium alterum confirmet praeceptaque eius proferat. In ratione philologica iam ex anno 1867 statistica linguistica adhibetur quae numerando particula in diverbia inventa proprietates uniuscuiusque aetatis operum Platonis invenire instituit.
Quibus rationibus expertis plurimi opera tres in partes dividi consueverant. Nonnulli autem de illo ordine dubitant cum opera iterum atque iterum ab auctore recensa esse affirment. Praetera ordo uniuscuiusque diverbii intra genera seriei eius adhuc non liquet.
Hodie autem plurimi consentiunt de hoc ordine diverbiorum:
Diverbia Socratica
In primis suis diverbiis (Alcibiades secundus, Io, Hippias minor, Euthyphro, etc.), Plato facit Socratem quaerentem naturam rerum (exempli gratia, essentiam scientiae, Boni, etc.). At ea diverbia saepe aporetica sunt. Quaestio Socratis (vel Platonis) est : quae forma sit, per quam res sit quae est ? Ad quam responsio est formam rei definitionem esse eiusdem rei.
Socrates igitur inventor definitionis est. Via inveniendi definitionem sua est dialectica : ab omnibus quaeret num aliquid inmutabile et aeternum sit, at responsiones semper sunt contrariae.
La Baconnière
La Baconnière est commune 1538 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Plato
Ethica et philosophia politica
More aliorum adulescentium nobilium originum, vita Platonis destinabatur rei publicae. Huius ille et affectio et indignatio sentibat, cum civiltas corrupta esset. Magis offendebatur a damnatione Socratis, qua descripsit in Apologia Socratis.
Quoniam philosophi cogitant de iudicio iustitiae iniustitiaeque necessarium credebat politicos philosophos esse vel politicos philosophiam discere.
Calamitas Port Chicago
Calamitas Port Chicago fuit magna apparatus belli diruptio, die 17 Iulii 1944 in cella navali Port Chicago ad oppidum Port Chicago in civitate California Civitatum Foederatarum Americae accidens. Cum navis, se ad Bellum Pacificum acturus, apparatu oneratur, hic crepitavit, 320 nautas paganosque occidens et 390 alios laedens. Maior pars mortuorum vulneratorumque constabat ex nautis Afroamericanis non praefectis.
Plato
Editiones completae et versiones
Opera Platonis quoad paginas et capitula etiam his diebus secundum editionem a Henrico Stephano anno 1578 Genavae vulgatam citantur.
Calamitas Port Chicago
Post mensem, condiciones infestae manentes nautas moverunt, ut apparatus onerare recusarent, quod factum seditio Port Chicago appellatum est. Quinquaginta viri, "quinquaginta Port Chicago" appellati, seditionis causa custodiae longae damnati sunt. Quadraginta septem ex quinquaginta mense Ianuario 1946 liberati sunt; tres reliqui in carcere menses additos manuerunt.
Plato
Editiones completae et versiones
Versio Friederici Schleiermacher, quae inter annos 1804-1828 (ed. 3a. 1855) Berolini edita est, etiam his diebus in regionibus linguae Theodiscae diffusa est et – partim mutata – editur.
Nexus externi
🇬🇷
Calamitas Port Chicago
Per et post iudicium, de aequitate legitimitateque curiae martialis quaerebatur. Propter pressum publicum classis Civiatum Foederatarum denuo anno 1945 curiam convocavit, quae virum damnatorum culpam confirmavit. Causa mox celebra inter Americanos nigricolores et albicolores facta est et classim duxit ut mores suos mutaret et copias mense Februario 1946 desegregare inciperet. Anno 1994 Monumentum nationale cellae navalis Port Chicago mortuis in calamitate dedicatum est.
Pius V
Usque ad Cardinalatum
Antonius, in oppido Insubriae apud Alexandriam, quod Boscum vocant, natus, sed e Bononia oriundus ex nobili Ghislieriorum familia, cum quattuordecim esset annorum, Ordinem Praedicatorum ingressus est, cum nomine "Michaelis". Erat in eo admirabilis patientia, profunda humilitas, summa vitae austeritas, continuum orationis studium, et regularis observantiae, ac divini honoris ardentissimus zelus.
Ghislierius apud universitatem Papiae studuit. Philosophiae vero, ac Theologiae imcumbens, adeo in iis excelluit, ut illas docendi munus, magna cum laude, per multos annos exerceret.
Sacras contiones compluribus in locis, cum ingenti auditorum fructu habuit. Inquisitoris officium inviolabili animi fortitudine diu sustinuit: multasque civitates, non sine vitae discrimine, ab haeresi, praesertim Protestantium, tunc grassante immunes servavit.
S.R.E. Cardinalis
A Paulo IV, cui ob eximias virtutes carissimus erat, ad Nepesinum et Sutrinum Episcopatum promotus fuit, et post biennium inter Sanctae Romanae Ecclesiae Presbyteros Cardinales adscriptus fuit. Mortuo Paulo IV, a Pio IV successore eius (Papa cui Cardinalis Michaelis Ghislierii persona gratus erat minus quam Paulo IV), ad ecclesiam Montis Regalis in Pedemonte translatus, cum complures in eam abusus irrepsisse cognovisset, totam dioecesim lustravit, rebusque compositis Romam reversus, gravissimis expediendis negotiis applicatus, quod iustum erat, Apostolica libertate et constantia decernebat.
Pontificatus
Mortuo autem Pio IV, praeter omnium exspectationem, a Carolo Borromaeo propositus, Pontifex Maximus electus est, et nihil in vitae ratione, excepto exteriori habitu, immutavit. Ab eo Romani Pontifices candidam portant vestam. Fuit in eo religionis propagandae perpetuum studium, in ecclesiastica disciplina restituenda indefessus labor, in exstirpandis erroribus assidua vigiliantia, in sublevandis egentium necessitatibus indeficiens beneficentia, in Sedis Apostolicae iuribus vindicandis robur invictum.
Selimum, Turcarum tyrannum potentissimum, multis elatum victoriis, ingente comparata classe, ad Echinadas Insulas, apud Naupactae, non tam armis, quam fusis ad Deum precibus devicit. Quam victoriam se ipsa hora, qua obtenta fuit, Deo relevante, cognovit, suisque familiaribus indicavit. Nam cum illa ipsa die ea victoria relata sit, qua die sanctissimi Rosarii sodalitates per universum orbem consuetas supplicationes peragerent, statutasque preces de more funderent, iis precibus haud immerito refertur accepta.
Dum vero novam in ipsos Turcas expeditionem moliretur, in gravem morbum incidit, et acerbissimis doloribus patientissime toleratis, ad extrema deveniens, cum sacramenta de more suscepisset, animam placidissime exspiravit in odore sanctitatis, kalendis Maiis anno 1572, aetatis suae sexagesimo octavo, cum sedisset annos sex, menses tres, dies viginti quatuor. Corpus in Basilica Sanctae Mariae ad Praesepe, summa fidelium veneratione colitur, multis a Deo eius intercessione patratis miraculis. Quibus rite probatis, a Clemente XI, Pontifice Maximo, sanctorum numero adscriptus est.
Anno 1568, Thomas Aquinas a Papa Pio V Doctor Ecclesiae pronuntiatus est.
Cum bulla Papae Pii V die 27 Augusti 1569 Cosimus I Medices iam dux Florentiae magnus dux Tusciae factus est.
Aestimatio historica
In turbationibus decimi sexti saeculi naviculum Sanctae Ecclesiae gubernavit per aquas turbatissimas ad pacem et ordinem. In paucis annis, stabilivit formam ecclesiae a Concilio Tridentino datam, iuxta eius Fundatoris, D.N.J.C., dicta, sed renovatam ad epocham modernam. Edidit Catechismum Romanum anno 1566, libros liturgicos, scil. Breviarium Romanum anno 1568 et Missale Romanum anno 1570, reformavit. S. Thomas Aquinas ad numerum doctorum Ecclesiae anno 1567 ab eo adscriptus est. In rebus politicis erat nonnumquam infortunatus, e.g. in ratione cum Elizabetha Regina Anglorum.
Sanvignes-les-Mines
Sanvignes-les-Mines  est commune Francicum 4'353 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Ordo Illuminatorum
Ordo Illuminatorum (Theodisce Illuminatenorden), quaedam consociatio secreta anceps arcanaque, die 1 Maius 1776 Ingolstadii ab Adam Weishaupt philosopho et iuris ecclesiastici perito condita, lumen rationis aetate Illuminismi verae efficere in animo habebat. In serioribus temporibus, allegatum fiebat ut corpus mundi negotia efficit, quo theorias conspirationum in numero ad tempus crescebant.
Descriptio
Hominum plus quam duo milia se adscripserunt sodalitati isti, in quibus multi officiales et scriptores (velut Ioannes Volfgangus Goethius et Ioannes Gottfriedus Herder). Centrum habuit in Germania meridiana; Monaci plus quam ducenti initiati habitaverunt. Scopus fuit rationis humanae perfectio secundum rationalismi notiones. Id technica paedagogica fiat, qua initiatio et taciturnitas magis magisque augeantur.
Tironibus nomina nova data sunt, qui tribus in gradibus porro progredirentur (ut novitius, ut minerval, ut minerval illuminatus). Debebant regulariter tradere epistulas sigillatas, in quibus de libris perlectis referendum fuit. In librorum legendorum elencho fuerunt opera auctorum tam classicorum quamrecentiorum, quae variis de scientiis agebant (i.a. de alchemia). Insuper concives et familiares observandi erant. Societatis Iesu structuram Weishaupt imitatus est, quem ordinem inde a tempore gymnasiali abominandum habuit. Structura ista illuminati contra alios explorare atque speculari coacti sunt.
Asiacus ad Carum
Asiacus ad Carum  (Francogallice Azay-sur-Cher) est commune Francicum 2'915 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Ordo Illuminatorum
Reformatio imperfecta
Annis 1780 Adolphus de Knigge ordinem Illuminatorum reformavit et gradus multiplicati sunt ad instar Latomismi. Knigge praeconia quoque fecit pro re bona inter multis hominibus doctis. Antequam emolumentum novum nasceretur, ordo anno 1785 interdictus est a Carolo Theodoro Electore, principe Bavarico. Causa fuit quia Illuminati sese interposuerant in politicam internationalem. Attamen membra in lobiis variis laborem illegitimum continuabant. Vulgus et invidiosi ordini affinxerunt multas res horrendas et coniurationes, e.g. Rerum novarum Francicarum inceptum. Refundatio ordinis facta est anno 1896 in Germania; anno 1925 in unum coibat cum Unione Illumninatorum mundana, cui sedes Berolini.
Devecey
Devecey est commune Francicum 1'345 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Fontaine-Simon
Fontaine-Simon est commune Francicum 913 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Eurema blanda
Eurema blanda (Anglice three-spot grass yellow) est parvus familiae Pieridarum papilio, in India endemicus.
Larvae Caesalpinia mimosoide et Bauhinia purpurea vescuntur.
Azé (Meduana)
Azé est commune 3262 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Marignac (Garunna Superior)
Marignac est commune Francicum 501 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Lexicon Mediae et Infimae Latinitatis Polonorum
Lexicon Mediae et Infimae Latinitatis Polonorum est glossarium linguae Latinae mediaevalis et recentioris in Polonia adhibitae.
Caesarius Arelatensis
Caesarius, archiepiscopus Arelatensis et sanctus; natus est anno 470/471 prope Cabillonum nobili genere, mortuus die 27 Augusti 542 Arelati.
Heraclitus
Hēraclītus (Graece Ἡράκλειτος, Ephesi natus circa 576 a.C.n.; mortuus circa 480 a.C.n.) fuit philosophus praesocraticus Graecus, discipulus Anaximandri et Pythagorae, sententia "omnia fluunt" (Graece πάντα ῥεῖ) de natura universoque celeber. Plerumque propter suam atomistico universi theoriam hodie memoria tenetur.
Doctrina
Heraclitus ignem dixit esse principium rerum (ἀρχή). Etiam opinabatur omnia semper moveri: ipse sententia "omnia fluunt" innotuit, sicut etiam sententia "in idem flumen bis descendimus et non descendimus" (nam flumen sane idem est, aqua autem movens semper renovatur).
La Neuville-sur-Essonne
La Neuville-sur-Essonne est commune Francicum 366 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Geographia
La Neuville-sur-Essonne est commune quod flumen Exona et adfluens eius Ovus rigant.
3372 Bratijchuk
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3372 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dommartin (Dubis)
Dommartin est commune Francicum 632 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Plieux
Plieux (Gasconice Plius) est commune 161 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Santilly (Arar et Liger)
Santilly  est commune Francicum 138 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Maria Felicitatis Malibran
Maria Felicitatis Malibran fuit cantorix theatri lyrici supranus Francica, quae una cum Iudicta Pasta maxima saeculi XIX esse putatur. Malibran musicam tragicam cecinit.
Asiacus Ridelli
Asiacus Ridelli (Francogallice Azay-le-Rideau) est commune Francicum 3408 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media situm.
Apiron
Apiron (Graece: τὸ Ἄπειρον) est opus et sententia cosmologica Anaximandri, quae dicit  fuisse [[Infinitas|infinitam massam sine terminis, quae nec senescit, nec computrescit, at perpetim materiam expulit, unde omnia quae intellegamus derivantur.
Certamen scaccorum mundiale
Certamen scaccorum mundiale (Anglice World Chess Championship, titulus nonnunquam WCC imminutus) habetur ut summus scaccorum peritus constituatur. Omnes quisque eligi possunt hunc titulum petere. Summus scaccorum peritus hodie est Ding Liren.
Historia
Certamen mundi sollemnis fere coepisse habetur anno 1886, principibus lusoribus ex Europa et Civitatibus Foederatis, proprie Ioanne Zukertort et contendentibus. Ab anno 1948 ad annum 1993, certamen administrabatur a FIDE.
2402 Satpaev
2402 , olim designationibus 1979 OR13, 1931 AT, 1936 RC, 1966 TH, 1969 SC, 1971 BF1, 1971 DS1, et A903 UB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2402 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Averton
Averton est commune 615 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Ioannes Petrus Balkenende
Ioannes Petrus Balkenende (natus 7 Maii 1956 in vico Biezelinge) est vir publicus, sodalis CDA et primus minister Bataviae a die 22 Iulii 2002 usque ad annum 2010.
Vita
Ab anno 1974 Balkenende historiae studebat (anno 1980 probationem accepit), ab anno 1979 iuri Batavo (anno 1982 probationem accepit) apud Universitatem Liberam Amstelodamensem. Ibidem anno 1992 doctor iuris promotus est.
Annis 1998-2002 sedem habebat in Secunda Camera (pars parlamenti Bataviae), a die 1 Octobris 2001 erat dux factionis CDA.
Fuit primus minister Bataviae annis 2002-2010.
Mane (Garunna Superiore)
Mane  est commune Francicum 995 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gronum
Gronum  (Italiane: Grone) est oppidum Italiae et municipium, circiter 950 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Gronenses appellantur.
Saint-Jean-des-Vignes
Saint-Jean-des-Vignes est commune Francicum 400 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Eurema laeta
Eurema laeta (Anglice spotless grass yellow) est parvus familiae Pieridarum papilio, in India endemicus.
Provincia Tridentina
Provincia Tridentina, simplicius Tridentinum (Italiane Provincia autonoma di Trento) est provincia sui iuris Italiae, circiter 536.237 incolarum, in Regione sui iuris Tridentini et Tirolis Athesinae sita, cuius urbs capitalis est Tridentum.
Comprehensoria/Communitates Vallis Tridentinae
Communitates Vallis in Tridentino (olim Confoederationes regionalis in Provincia Libera Tridentina) 16 sunt.
Municipia in Libera Provincia Tridentina (Tridentino)
Municipia in Libera Provincia Tridentina, cum urbe, 166 sunt. Urbes, oppida et municipia liberae provinciae Latine vocari possunt.
Mugil
Mugil est unum genus inter septendecim genera quae circa octoginta species Actinopterygiorum familiae Mugilidarum una continent. Genus ipsum septendecim species continet.
Species
Nota bene: species cui est epitheton liza in hoc genere describitur, non in genere Liza (alio mugilidarum genere), ut forsitan exspectetur.
Septendecim species huius generis in "Fishbase" describuntur (Martio 2007), cui sunt nexus specierum in tabula sequenti.
Henricus Dunant
Henricus Dunant sive plene  Ioannes Henricus Dunant (natus Genavae die 8 Maii 1828; mortuus in vico Helvetico Heiden die 30 Octobris 1910) fuit mercator, humanista, homo beneficus, conditor Consociationis Internationalis Crucis Rubrae, et suasor primi Conventus Genavenses.
Dunant tempore belli alterius de libertate Italiae iter negotiale faciens Iunio 1859 post pugnam Sulpherinensem permultos milites gravibus vulneribus affectos in campo iacentes vidit. Quibus quomodo maxime permotus auxilium ferre ipse conatus esset, libro "Un souvenir de Solférino" ("Admonitio Sulpherini") descripsit, quem anno 1862 suis sumptibus in publicum edidit. In hoc libro, mox in complures linguas verso, suasit, ut iam in pace consociationes ad vulneratos curandos conderentur, porro ut per foedera inter populos icta sanciretur homines militibus vulneratis auxiliantes habendos esse inviolabiles utrique exercitui. Ita effectum est, ut aliquanto post Consociatio internationalis crucis rubrae conderetur.
Anno 1901 Dunant Praemium Nobelianum Pacis Componendae una cum Friderico Passy accepit.
Déservillers
Déservillers est commune Francicum 332 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Eduardus Bouverie Pusey
Eduardus Bouverie Pusey (natus in Pusey die 22 Augusti 1800, mortuus Oxoniae die 16 Septembris 1882) fuit theologus Anglicus et pater factionis, quae dicitur Anglocatholicae.
Eduardus Newman
Eduardus Newman (Anglice: Edward Newman) natus die 13 Maii 1801 ad Hampstead - mortuus est die 12 Iunii 1876, fuit studiosus botanistae, ornithologiae et entomologiae Anglicus.
827 Wolfiana
827 , olim designationibus 1916 ZW, 1928 DK, et 1940 RA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est. Origo nominis apud horonerm Maximiliani Wolf est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 827 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
5-hydroxytryptophanum
5-hydroxytryptophanum sive oxitriptanum (INN) est acidum aminicum naturale atque antecessor chemicus apud neurotransmissoris synthesin serotonini.
Natura chemica
Massa molaris est 220.23 g/mol.
Natura biochemica
Sub vim enzymi L-Aminoacidorum aromaticorum decarboxylasis (AADC) 5-hydroxytryptophanum decarboxylationem passo in 5-hydroxytryptaminum (serotoninum) mutatur. Pro hae reactione vitaminum B6 necesse est.
Usus
In variis civitatibus 5-hydroxytryptophanum remedium depressionis et insomnia et inappetentia offertur (supplementum alimentarium).
Heo Gyun
Heo Gyun, Coreane 허균 aut hanja 許筠 (natus Gangneung in urbe anno 1569; mortuus 1618) fuit vir politicus et scriptor Coreanus qui sub dynastia Joseon vivebat. Filius fuit eruditi Heo Yeop et frater natu minor poetricis Heo Chohui.
Salticoida
Salticoida sunt cladus sine gradu aranearum familiae Salticidarum, ad quem plurima genera (plus quam 90 centesimae omnium specierum descriptarum) pertinent, omnibus aliis speciebus basalibus Salticidarum putatis.
Inter subfamilias huius cladi sunt taxa sequentia.
Marcus Fabius M.f. Buteo
Marcus Fabius M.f. Buteo (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 224 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Cursus honorum
Ipse Marcus Fabius Buteo anno 245 a.C.n. inter Primum Bellum Punicum una cum Gaio Atilio A.f. Bulbo consulatum gessit. Fabius in Sicilia bellum contra Poenos gessit. Anno 241 censor fuit et anno 216 post cladem apud Cannas acceptam dictator sine magistro equitum nominatus est.
Notae greggianae
Notae Greggianae sunt systema tachygraphicum (vel notarum) ab Ioanne Roberto Gregg anno 1888 excogitatum. Quod, scripturae cursivae simile, figuris ellipticis et lineis quae eas bisecant omnino conditum est. Notae greggianae populo in Civitatibus Foederatis sunt gratissima stenographiae, et sua accommodatio Hispanica in America Latina populo est mediocriter accepta. Usus notarum, cum machinae dictationis et notarum excogitarentur, administratoresque suas epistulas per computatra personalia scribere incipirent, gradatim in mundo commercii et nuntiorum deminuebatur; notae autem greggianae iam in usu sunt.
3373 Koktebelia
3373 , olim designationibus 1978 QQ2, 1931 TF1, 1975 VF1, et 1975 WH1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3373 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Carolus Gounod
Vita atque opera
Lutetiae musicae studuit primo apud Antoninum Reicha, antequam apud Conservatorium Parisiense inter discipulos Iacobi Francisci Halévy sese insereret. Anno 1839 ei adiudicatum est Praemium magnum Romae quod dicitur, ut in Italia studiorum pergendorum facultas daretur. Ibi magni fecit indagationes de musicographis musicae sacrae priscis. Quibus rebus terminatis Lutetiae organista fuit et in sacerdotum erudiendorum seminarium intravit. Cum autem Sapho, eius melodrama primum, anno 1851 feliciter prospereque acceptum esset, cursum honorum clericalem liquit. Eventus maxime felix fuit productio melodramatis praetitulati Le médecin malgré lui anno 1858, cuius argumenta in comoedia eiusdem tituli scriptoris inclutissimi Molière inveniuntur. Sed etiam melodrama praetitulatum Faust (1859), secundum drama Goethii confectum, in maximi momenti artificiis numerandum esse constat. Sequebantur Mireille (1864) et Roméo et Juliette (1867).
Praeter melodramata exaravit copiam magnam oratoriorum, missarum, motetorum, hymnorum. Quorum notissimum opusculum vocatur Méditation sur le Premier Prélude de Piano de Bach, ubi Ave Maria quaedam aures indulgentia corrumpit. Gounod autobiographiam quoque scripsit, quae anno 1896 post mortem in lucem prolata est cuique est titulus Mémoires d’un artiste.
Saint-Jean-de-Touslas
Saint-Jean-de-Touslas est commune Francicum 832 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Athée (Meduana)
Athée est commune 507 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Gaius Atilius A.f. Bulbus
Gaius Atilius A.f. Bulbus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 234 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Cursus honorum
Atilius anno 245 a.C.n. inter Primum Bellum Punicum una cum Marco Fabio M.f. Buteone consul electus est. Consules in Sicilia bellum contra Poenos gesserunt. Anno 235 iterum consulatum gessit, nunc cum Tito Manlio T.f. Torquato. Hoc anno primo a tempore Numae Pompilii templum Iani dei clausum erat, quod undique pax fuit. Anno 234 Atilius censor fuit.
Gurgulacum
Gurgulacum  (Italiane: Gorlago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 200 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Gurgulacenses appellantur.
Pachomius Tabennisiensis
Pachomius Tabennisiensis (vel Tabennensis) sive Maior sive Magnus (Copte: Ⲁⲃⲃⲁ Ⲡⲁϧⲱⲙ, Graece: Παχώμιος; natus circiter 292/298 Latopoli / Esneh in Aegypto superiore; mortuus 346 in Pbow) fuit sanctus, monachus et fundator primorum monasteriorum. Dies festus eius est 14 Maii (in ecclesiis orthodoxis: 15 Maii).
Vita
Pachomius, colono gentili ortus, miles viginti annorum, cum caritatem Christianorum cognovisset, baptismum petivit et eremita in deserta se recepit. Paulatim ei persuasum erat vitam solitariam cum intentione Evangelii non convenire, quare eremita Palamone (sive Palaemone), magistro eius, approbante monachos loco Tabennisi (vel Tabennense) in monasterium collegit et iis regulam dedit, qua facilius secundum verba Christi viverent. Preces, labores, ieiunium, silentium - omnia erant diligenter ordinata, summum finem autem caritatem aestimavit. Ubi alia monasteria facta sunt, quae regulam eius acceperunt, congregationem constituit, quam crebris visitationibus, litteris numerosis et capitulis generalibus quoque anno bis habitis moderatus est. Cum Pachomius e vita cessit, novem monasteria monachorum et duo monialium secundum regulam eius vivebant.
Pachomius per regulam et fundationes suas monachesimum a vita eremitica ad vitam coenobiticam duxit, ut vere pater vitae monasticae dici potest.
Vitam Pachomii Theodorus Tabennesiota (circiter 314-368), Pachomii discipulus praedilectus, conscripsisse putatur.
Legenda eum super serpentes ambulasse et a crocodilis ab una Nili ripa in alteram transvectum esse narrat.
Ioannes Curtis
Ioannes Curtis (Anglice: John Curtis), natus est die 3 Septembris 1791 ad Nordovicum; mortuus die 6 Octobris, 1862 fuit studiosus zoologiae et entomologiae Anglicus.
Dies internationalis diversitatis biologicae
Dies internationalis diversitatis biologicae est dies internationalis celebrata die 22 Maii quique anno atque a Nationibus Unitae anno 1993 decreta ad promovendam protectionem diversitatis biologicae, protectionem naturae, securitatem cibaria contra destructionem naturae sicut desilvatio et mutatio climatica.
Sententia anno 2018 fuit, "celebrare viginti quinque annos de actione pro diversitate naturae" et anno 2019, "nostra diversitas biologica, nostra alimenta, nostre salus", anno 2020 "Nostra solutio est in natura", anno 2021 "Sumus pars solutionis" et anno 2022 "Futura durabilem pro omnibus creandum" et anno 2023 est "E consensu ad actionem, diversitatem biologicae constituendum".
Roquebrune (Aegirtius)
Roquebrune (Gasconice Ròcabruna) est commune 195 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Schwienau
Schwienau commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Uelzen est. Ad Schwienau commune vici Linden, Melzingen, Stadorf atque Wittenwater pertinent. Ab anno 2011 Schwienau ad Bevensen-Ebstorf commune generale pertinet.
Bullae
Bullae (alia nomina: Bullea) (Croatice: Buje, Italiane: Buie) sunt Urbes Croatiae ac municipia, in Regione Histriana et in Histria historica ac geographica terra, sitae. Incolunt urbem 5 430 (ab anno 2001). Urbani Bullenses appellantur.
Sermones
Magna pars incolarum ibi Croatice, quamquam multi etiam Italiane loquuntur accurate:
Pityriasis versicolor
Pityriasis versicolor  sive tinea versicolor   seu dermatomycosis furfuracea  est morbus cutis cuius causa est fungus (Malassezia furfur). Hic morbus non est contagiosus.
Bullae
Praeclari cives
Bulleae olim vixerunt aut nati sunt et vixerunt vel hodie vivunt multi praeclari homines atque multae praeclarae mulieres, inter quos:
Celerius quam asparagi cocuntur
"Celerius quam asparagi cocuntur" locutionem saepe ab imperatore Augusto adhibitam refert Suetonius in "Vita Augusti" (De vita Caesarum lib. 2). Anglice verbis "as quick as boiled asparagus" reddidit Robertus Graves et bis divulgavit, primum in mythistoria I, Claudius anno 1934 edita, deinde in versione 1956 operis Suetoniani, The Twelve Caesars; unde eadem verba in serie televisuali I, Claudius (1976) rursus audiuntur. E locutione Augusti scriptores culinarii hac locutione interdum utuntur ut demonstrent asparagos rapidissime coquendos.
Bullae
Vici et loci in Municipio
et altera.
Gustavus VI Adolphus (rex Sueciae)
Gustavus VI Adolphus die 11 Novembris anno 1882 Dux Scaniae natus est. Filius Gustavi V, regis Suecorum, Gothorum, Vandalorumque et uxoris eius Victoriae, Ducissae Magnae Badeniae-Durlachiae.
Rex Suecorum, Gothorum, Vandalorumque fuit a 29 Octobris anni 1950 usque ad mortem suam 15 Septembris anni 1973.
Mérenvielle
Mérenvielle (Gasconice Merenvièla) est commune Francicum 465 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Désandans
Désandans est commune Francicum 716 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Deluz
Deluz est commune Francicum 627 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Gerardus Reuten
Thaddeus Antonius Gerardus Maria Reuten vulgo Geert Reuten homo politicus Nederlandicus et rerum oeconomicarum peritus. Usque ab anno 2007 est delegatus factionis socialisticae cuius nomen est Socialistische Partij. Professor est ad Universitatem Amstelodamensem et illarum rerum est peritus quae ad Carolum Marx et Georgium Hegelium.
Astillé
Astillée est commune 759 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Gerardus Reuten
Thekla Reuten est una ex illius filiis.
Poems (Miltonus, 1645)
Poems sunt collectio poëmatum Anglicorum, Italianorum, Latinorum, Graecorumque Ioannis Miltoni mense Decembri 1645 vel Ianuario 1646 edita. Varia poëtae carmina iuvenilia ac conversiones continet. In parte Latina separatus inscribitur titulus: "Ioannis Miltoni Londoniensis poemata. Quorum pleraque intra annum aetatis vigesimum conscripsit".
2403 Šumava
2403 , olim designationibus 1979 SQ, 1934 PZ, 1951 WD1, 1963 TK1, et A918 RC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2403 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iosue (persona Biblica)
Iosue est persona Biblica in Thora apparens, et praesertim persona principalis libri Iosue. Secundum Biblia fuit filius Nun et successor Moysis, igitur dux Israëlis tribuum. Fuit speculator cum Chaleb in Chanaan. Natus est in Aegypto ante eventum Exodum appellatum. Cum Iosue in pugna ad urbem Hiercho sacerdotibus bucinis clangere et populo clamare iussisset, muri coruerunt et populus urbem vicit.
9333 Hiraimasa
9333 , olim designationibus 1990 TK3 et 1992 EQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9333 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Marcellus Reich-Ranicki
Marcellus Reich-Ranicki (natus familia Iudaica Marcel Reich die 2 Iunii 1920 in Włocławek, Polonia; mortuus die 18 Septembris 2013) fuit scriptor, criticus et maxime aestimatus scriptorum iudex Germanicus.
Et editor Frankfurter Allgemeine Zeitung et anno 2002, Praemium Goethium accepit.
Tachycardia
Tachycardia (ICD-10: I47) est actio cordis celeris, in homines supra 15 annos natos cum frequentia plus quam centies in minuta, quod est intervallum inter contractiones breve esse. In medicina secundum tachycardiae originem principalem tachycardia supraventricularis ab  tachycardia ventriculari separatur.
De consuetudine corporis exercitationibus actio cordis et pulsus celeriores videntur.
Aliae causae sine cordis morbo possunt esse anxietas, timor, dolor, hyperkaliaemia, hypokaliaemia, hypomagnesiaemia, hypocalcaemia, hyperthyreoidismus, caffeinum, cocainum, ethanolum (alcohol), quadam medicamenta ut beta agonistae, theophyllinum, antiarrhythmica, thyroxinum. Nonnumquam perturbationes cordis sive morbi tachycardiam perficere possunt velut organorum aliorum ut glandula thyreoideae.
Praeterea etiam morbi cardiovasculares cum tachycardia nexi sunt.
Definitio
In adultibus tachycardia consideratur, si frequentia cordis supra 100/min sit, quamquam in infantibus usque ad annum valores altiores definiti sunt. Tachycardiae machinationes principales sunt tachycardia automatica, actio stimulata, velut introitus recurrens.
Valores infantium sunt :
Afrodryas leda
Afrodryas leda (Anglice autumn-leaf vagrant, orange-and-lemon) est papilio familiae Pieridarum, per Africam endemicus.
Latitudo alarum est 50–55 mm in maribus et 48–56 mm in feminis. Adulti totum per annum in regionibus calidioribus, praecipue extrema aestate et autumno, volare solent.
Larvae Cappari tomentosa vescuntur.
Nebula utilis
Nebula utilis, vel polymorphica materies intellegens, est notio a Ioanne Storrs Hall excogitata ut describantur opinabilis robotulorum congeries quae quodlibet munus una sustinent. Nebula consistit in polymorphicis substantiis opinabilibus, quae conformationem fasciae octuplicis (Anglice: octet truss) plerumque exhibent et commutare possunt.
Notio examinum nanoboticorum a Stanislao Lem in Invicto mythistoria anno 1964 adumbrata est, et iterum explorata in recentioribus mythistoriis de sci-fi, sicut Prey (2002), a Michaele Crichton scripta. <!--
Hall thought of it as a nanotechnological replacement for car seatbelts. The robots would be microscopic, with extending arms reaching in several different directions, and could perform three-dimensional lattice reconfiguration. Grabbers at the ends of the arms would allow the robots (vel foglets) to mechanically link to one another and share both information and energy, enabling them to act as a continuous substance with mechanical and optical properties that could be varied over a wide range. Each foglet would have substantial computing power, and would be able to communicate with its neighbors.
Saint-Jean-la-Bussière
Saint-Jean-la-Bussière est commune Francicum 1'147 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Nebula utilis
In the original application as a replacement for seatbelts, the swarm of robots would be widely spread-out, and the arms loose, allowing air flow between them. In the event of a collision the arms would lock into their current position, as if the air around the passengers had abruptly frozen solid. The result would be to spread any impact over the entire surface of the passenger's body. This is a concept similar in function, though different in detail, to that of the "crash field" presented in Larry Niven's science fiction short story "The Soft Weapon" (1967), and is also similar in function to the inertial dampers of Star Trek and other science fiction series.
In "How To Make A Tardis," programmate nostalgico quod pars "Noctis Doctor Who" apud BBC2 anno 1999 exeunte emissum est, Iacobus Al-Khalili subiecit externam TARDIS superficiem chamaeleonicam nebulā utili consistere.
Tugium (urbs)
Tugium (Germanice Zug) est urbs 25 486 (anno 2007) incolarum et caput homonymae reipublicae et homonymi pagi.
Tugium tempore mediaevali fortasse a principibus qui nomen ex arce Kyburg ducebant conditum est. Coactum est, ut se confoederationi Helveticae adiungeret. Anno 1242, in consignationem Tugium commemoratum est cum parvum oppidum, qui laudandus est propter sito prope lacum. Hodie Tugium urbem pensum pro mercaturam in mundo est.
Castellum Sumter
Aedificatio
Nominata pro Thoma Sumter, fortissimo Rerum Novarum Americanarum duce, Castellum Sumter post Bellum Anni 1812 aedificatum est, ut sit unum nonnullorum munimentorum praeter meridionale CFA litus. Aedificatio anno 1827 coepit, sed moles non iam est parata anno 1861, cum certamen accidit. Castellum est latericium opus quinque lateribus, 170 ad 190 pedes longum, muris quinque pedes crassis, quod quinquaginta pedes super signum aestus recedentis stat.
Commune consilium Ionium
Commune consilium Ionium fuit consociatio civitatum Ioniarum saeculo septimo a.C.n. medio condita, quae duodecim civitates comprehendebat. Index antiquissimus apud Herodotum invenitur:
Post annum 650 a.C.n. Smyrna, quae initio fuit civitas Aeolica, se communi consilio Ionium adiunxit.
Herodotus nec non inscriptiones commune consilium Ionium simpliciter "Iones" vocant. Scriptores hellenistici notione κοινον ("res communis") vel σύνοδος ("synodus") utuntur, nomen Latinum ex Vitruvio sumptum est, qui notiones Hellenisticas vertere videtur:
Nicolaus Roerich
Roerich Petropoli in Academia Artium (cuius membrum factus est anno 1909) et in facultate iuridica Universitatis educatus est. Picturas de historia legendisque Rutheniae antiquae atque natura et mythologia Indiae Thibetique creavit. Ab annis 1930 in India habitabat. Annis ab 1924 ad 1928 et ab 1934 ad 1935 expeditiones in Asiam Mediam Orientalemque perfecit. Nonnullos libros scripsit. Pro protectione monumentorum culturae et communicationis interculturalis agitabat.
Asteroides 4426 Roerich in eius honorem vocatur.
Gaverina
Gaverina  (olim Gaverina et Planum ) (Italiane Gaverina Terme) est oppidum Italiae et municipium, circiter 950 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Gaverinenses appellantur.
Thermae
Gaverina statio thermalis est.
Menville
Menville est commune Francicum 631 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Tomislaus (rex Croatiae)
Tomislav (natus die ignoto - mortuus die 11 Martii 928) fuit ab anno 910 dux et ab 925 usque ad mortem primus Croatus rex.
Arelate
Arelate, vulgo Arles, est urbs Francica 52 439 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia Alpibus Litore Lazuli.
Historia
Arelate est urbs antiquissima, iam a Liguribus habitata cum Gaius Iulius Caesar coloniam Iulia Paterna Arelate Sextanorum deduxit.
Saeculo III Arelate sedis episcopalis et insequenti saeculo archiepiscopalis creata est.
Anno 879, Arelate caput Regni Burgundiae facta est.
La Romieu
La Romieu (Gasconice L'Arromíu) est commune Francicum 535 incolarum (anno 2008) praefecturae Aegirtii in provincia Meridiano et Pyrenaeo.
Iudicta Pasta
Iudicta Pasta fuit theatri lyrici supranus Italica, quae una cum Maria Malibran maxima saeculi XIX esse putatur. Musicam tragicam cecinit.
Lausanna
Lausanna, rarius Lausonium (Francogallice: Lausanne), est urbs Helvetica 122 284 (anno 2008) incolarum, caput Reipublicae et Pagi Valdensis, et statio in via Francigena, quae peregrinos Romam ducit.
Geographia
Urbs ad septentrionem Lacus Lemani sita est.
Aevum antiquum
Romani antiqui ad litus Lacus Lemani vicum Lousonnam condiderunt. Vide: Museum Romanum Lousonna-Vidy.