cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bibliotheca historica (Diodorus)
Quid sibi proposuerit Diodorus
Dispositionem operis in praefatione praenuntiat ipse ː libri I-VI traditiones mythicas Barbarorum et Graecorum narrant, libri VII-XVII res gestas inter Bellum Troianum et mortem Alexandri Magni, libri XVIII-XL res gestas ab Alexandro Magno mortuo usque ad Bellum Gallicum. De prima divisione rationem reddit dum negat illis remotis temporibus ante bellum Troianum actis chronologiam inveniri posse. Tamen in mythis cognoscendis magnam utilitatem percipi sibi persuasum habet. Per gentes igitur materiam mythologicam et geographicam disponit, primum Barbaros Aegyptios et Assyrios, Medos et Persas , Indos et Scythas et Arabes ... ac postremo Graecos et Celtas. Post bellum Troianum contra temporum rationem sequitur et annalium more res gestas narrare per ordinem chronologicum instituit. Quod secundam divisionem post Alexandrum Magnum posuerit ad eius opinionem referendum est nullam historiam universalem adhuc ultra Macedones progressam esse. Simul gesta Romanorum paulatim maioris momenti fiunt quam res gestae Graecorum. Ita ultimi libri amplissimam materiam coartant et brevius tempus comprehendunt ; ideo maiorem laborem Diodoro imponebant. Eo magis nobis desiderandi sunt.
Nec dubium quin Diodorus paene omnia ex prioribus historiis hauserit. Ut merus compilator a quibusdam nono decimo saeculo severe iudicatus est. Nihilominus Diodorus fontes comparavit et elegit et nonnumquam opinionem suam protulit. Itaque mitiora et aequiora iudicia apud recentiores criticos legeris. Etiamsi auctorem nihil novi adferentem contempseris, cum omnia opera historica Graeca post Xenophontem praeter quinque libros Polybii perierint, necesse est fateare thesaurum inaestimabilem nobis reliquisse Diodorum.
De fontibus
Diodorus satis saepe auctores e quibus aliquid hausit nominavit, quod quidem laude dignum est quoniam plerique auctores antiqui fontes indicare neglegunt. At philologi moderni noni decimi et vicesimi saeculi illos locos Diodoreos temere excerpere coeperunt ut novis fragmentis reliquias illorum auctorum augerent. Revera ut ostenderunt illi indagatores qui rem accuratius inspexerunt nec lingua nec genus dicendi auctorum alienorum apud Diodorum agnoscenda sunt quia textus aliunde sumptos ita rescripsit ut narratio et lingua per totum opus uniformis fieret. Illa "fragmentatio" nimia igitur et periculosa plerisque doctis hodie videtur.
Nec tamen celandi sunt fontes e quibus praecipui vulgo existimantur ː Hecataeus Abderites ad Aegyptiaca, Ctesias ad Persica et Assyriaca, Agatharchides ad incrementum Nili et sinum Arabicum, Megasthenes ad Indica, Timaeus ad Siciliam quae Diodoro maxime cordi erat , Herodotus, Thucydides, Xenophon, Ephorus quem ut exemplum historiae universalis laudabat et sequebatur, Theopompus, Clitarchus ad res gestas Alexandri Magni, Hieronymus Cardiensis ad res gestas Diadochorum, Polybius ad historiam Romanam, Posidonius Apamensis ad tempora recentiora et ethnographiam. In summa non male eligebat Diodorus.
Fontes Romani contra ignoti sunt ː in libris servatis annalista aliquo incerto utebatur. Ipse ineunte opere scribebat se Latine perdidicisse atque multum tempus Romae in bibliothecis impendisse. Quae ibi legerit in incerto manet.
Nec vitia tacenda sunt quae e continua excerptatione alienorum operum oriuntur ː exempli gratia libro primo de Ephoro historico male iudicat, scilicet quia iudicium Agatharchidis cum cetera dissertatione de Nilo crescente suo operi inseruit. Revera tamen eum admirabatur et velut ducem sequebatur ut ex libro quinto apparet. Item eodem libro capite 61 labyrinthum prope lacum Meridem pharaonis cuiusdam Mendetis monumentum (secundum Hecataeum ?) facit et paulo post capite 66 monumentum secundum Herodotum describit atque duodecim nomarchis tribuit qui pharaonibus expulsis imperium inter se diviserant. Nec istius duplicationis sibi conscius videtur. Inconstantia eiusdem generis apud Diodorum non raro inventa eius famae apud criticos modernos multum nocuit.
De chronologia
Iam in praefatione chronologiam sibi maximae curae fore pollicetur Diodorus, quod quidem laudabile fuisse propositum non negaveris. Ante bellum Troianum fieri non poterat quia tempora incerta erant ita ut Diodorus nonnumquam longissime a veritate cum alias aberraverit tum etiam cum Thebas Aegyptiorum regni caput ante Memphim fuisse credidit. A bello Troiano chronologiam Apollodori Atheniensis sequebatur nec de effectu iudicare possumus quoniam illi libri perierunt. Cum ad historiam classicae Graeciae et Macedonum (libri XI-XX) pervenisset ad triplicem temporum rationem res gestas annuas referebat, ad olympiadas, ad archontes eponymos Athenienses, ad Fastos Romanos hoc est ad annuorum consulum nomina, quamquam illi anni eodem die non incipiebant. Nec de studio Diodoreo in hac re queri licet, sed in optimo proposito efficiendo in multos errores incidit sive quia fontes diversis calendariis utebantur sive quia ipse in convertendis diebus aut in sutela partium rem confudit. Quod in primis apparet libro octavo decimo de rebus gestis diadochorum, qui liber septem tantum annos post Alexandri exitum (323-317 a.C.n.) comprehendit.
De lectoribus et posteritate
Nec Renascentia laudibus magis pepercit. Praeter multos interpretes haec sunt verba Henrici Stephani, qui optime de studiis Graecis meritus ab omnibus iudicatur, in prooemio editionis principis textus Graeci quam anno 1559 curavit ː "quantum solis lumen inter stellas tantum inter omnes quotquot ad nostra tempora pervenerunt historicos, si utilitatis potius quam voluptatis aurium habenda sit ratio, noster Diodorus eminere dici potest."
Longe aliter senserunt philologi noni decimi et vicesimi saeculi qui non ad utilitatem operis sed ad auctoris merita spectabant quae eis nisi nulla at certe tenuissima videbantur. Sutorem enim imperitum alienarum exuviarum existimabant fuisse qui nomen suum furtis imposuisset. Itaque eius erroribus et contradictionibus veniam dari oportere negabant. Ne a contumeliosis quidem verbis abstinebant cum de Diodoro opinabantur. Paucis abhinc decenniis exstitere tamen qui Diodori causam adversus detrectatores susciperent dum maiestatem eius incepti respiciunt et Diodorum non omnino a suo opere absentem fuisse ostendunt sed saepe opinionem propriam interposuisse et sacerdotes Aegyptios de theologia ipsum interrogasse. Sic transit gloria mundi...
De primis versionibus
Instigante papa Nicolao V Poggius Bracciolinus versionem Latinam quinque primorum librorum Bibliothecae historicae anno 1449 absolvit quae per manuscripta primum diffusa anno 1472 prelo typographico Bononiae mandata est. Iterum atque iterum usque ad sedecimum saeculum impressa est. Per hanc interpretationem igitur Diodorus innotuit, quae hodieque philologorum animos in se advertit ː non enim compertum habent utrum Poggius manuscripto hodie perdito usus sit necne. Itaque editores Diodori Siculi eius textum scrutari solent. Anno 1515 Angelus Cospus libros XVI-XVII Latine vertit. Anno 1548 Basileae apud Henricum Petri editio Latina in lucem prodiit quae duobus supradictis interpretibus libros XI-XIII "incerto interprete" addebat ac simul auctores Latinos Daretem Phrygium et Dictyn Cretensem inter librum quintum et reliqua inserebat. Interpretationem quandam Italianam e versione Poggii factam anno 1526 prelo mandarunt necnon Germanam anno 1554.
Francogallice vertit libros XVIII-XX ex interpretatione Latina Iohannis Lascaris Claudius de Seyssel, Ludovico XII adhuc regnante. Simili modo Antonius Macault tres primos libros vertit non e Graeco sed e Poggii versione. Et anno 1554 Iacobus Amyot; qui in primis ob interpretationem e Graeco Plutarchi operum notus est, libros XI-XVII Gallice vertit. Omnes illae interpretationes antequam textus Graecus prelo mandaretur impressae sunt. Pauci enim etiamtum Diodorum Graece legere poterant.
Postremo anno 1604 Laurentius Rhodomannus interpretationem Latinam omnium librorum servatorum texto Graeco ab Henrico Stephano elaborato iuxtaposuit
Capaneus
Capaneus (Graece Καπανεύς) in mythologia Graeca, Hipponoi filius, est unus e septem ducibus qui Thebas oppugnarunt, Adrasto instigante. Evadnae sive Iphiadis maritus Sthenelum genuit, Diomedis in Iliade comitem. Impietate erga deos insignis habebatur ut qui cum Thebanos muros ascenderet exclamarit ne Iovem quidem fulmine suo ab urbe capienda se prohibere posse. Tum pater deum hominumque eum fulminavit atque e Thebanis moenibus combustum devolvit. In Euripideis Supplicibus, postquam corpora occisorum heroum Thesei iussu in Atticam reportata sunt, Capanei uxor Evadne maerore confecta sese in pyram mariti deicit.
Fortasse fatum e nomine duxit quoniam apud Euripidem legitur ː ''Καπανέως. . . δέμας καπνοῦται'', hoc est 'corpus Capanei in fumum (καπνός) mutatur'. Dantes Capaneum in septimo Inferorum circulo collocavit.
Politium
Politium  (alia nomina: Polisium ) (Italiane: Polizzi Generosa) est Urbs Italiae et municipium, circiter 3 480 incolarum, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Panormitana situm. Urbani Polisienses sive Politienses appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: Politium Generosa Civitas.
Municipia finitima
Caltavuturo, Castellana Sicula, Isnello, Petralia Sottana, Scillato, Sclafani Bagni, Vallelunga Pratameno (CL), Villalba (CL).
Eucherius
Eucherius (Graece Εὐχέριος, ab εὐχερὴς, "facilis") est nomen virile. Memorantur hoc nomine:
Glageon
Glageon est commune Francicum 1812 incolarum (anno 2009) praefecturae Septentrionis in regione boreali Septentrione et Freto.
Circuitus Franciae 2015
Circuitus Franciae 2015 fuit centesimus secundus Circuitus Franciae eventus. Traiecti ad Rhenum Nederlandiae die 4 Iulii 2015 coepit. Qui fuit duodevicensumum certamen UCI World Tour anni 2015. Distantia fuit 3358.3 chiliometra. Hoc fuit sextum initium certaminis in Nederlandia, post 1954 (Amstelodamum), 1973 (Scheveningen), 1978 (Lugduni Batavorum), 1996 (Silva Ducis), et 2010 (Roterodamum). Hoc fuit maximum ullius civitatis cui fines recti cum Francia non sunt. Christophorus Froome Manus Sky certamen vicit.
Godewaersvelde
Godewaersvelde (Nederlandice Godewaarsvelde, Flandrice Godsvelde ) est commune 2020 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Circuitus Franciae 2015
Iter et stationes
Prima statio die 28 Novembris 2013 nuntiata est, secunda et tertia die 24 Maii 2014 confirmatae sunt. Reliquum circuitus die 22 Octobris 2014 nuntiatum est per publicam itineris introductionem in Palatio Congressus Lutetiae Lutetiae habito.
Timaeus Sophista
Timaeus Sophista (Graece Τίμαιος ὁ Σοφιστής) fuit philosophus Graeciae antiquae, qui inter saecula primum et quartum vixit. Nihil de eius vita comperitur. Ille autem auctor esse dicitur cuiusdam Lexiconi vocabulorum Platonicorum, quod iam exstat. Quod lexicon prioribus commentariis de Platone nunc deperditis utebatur. Temporibus posteribus additamenta magni momenti accepit, ut multa vocabula comprehenderentur quae Plato et sua philosophia revera non tractabant. Propositum collectaneorum erat vocabula locutionesque apud Platonem inventas explicare. David Ruhnkenius primum manuscripti lexicique studium diligens saeculo undevicensimo exeunte fecit (1754; editio altera, 1789), commentarium verbis analyticis ornans. Nova alterius editionis Ruhnenianae editio a Georgio Aenotheo Koch anno 1828 prolata est.
Gastronomia Lugdunensis
Placita de Lugduno gastronomica
Iosephus Berchoux poëta carminis La Gastronomie anno 1801 scripsit: Eodem aevo Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin laudes Lugduni metropolis gastronomicae oratione soluta pronuntiavit:
Recentius Curnonsky anno 1925 scripsit: "Lugdunum sine haesitatione dicimus scribimus proclamamus caput esse mundi gastronomicum" ratione tam "cultus mensae apud omnes populi ordines" quam "urbis ubi fercula omnis terrarum orbis, fercula provincialia Franciae omnia, omnia planetae nostri vina gustari possunt". Paulo postea Leo Daudet Lugdunum "caput Franciae gastronomicum" et ipse nominaverit e tribus rationibus, quarum prima fuit Bressia proxime iacens, ubi volatilia saginata producebantur, adipe aureo involuta, omnis mundi optima; secunda, nundinae suae ubi proveniebant astaci alibi non iam reperta necnon (debita statione anni) morchellae elatae; tertia, fluvium (quae medio Lugduno inter Ararem et Rhodanum defluebat) vini Belloiocensis.
Aemilia Clarke
Aemilia Clarke (vulgo Lucy Emilia Clarke; nata die 23 Octobris 1986) est actrix, notissima personae Daenerys Targaryen in serie televisifica Game of Thrones ("Ludus Thronorum").
Kienheim
Kienheim est commune 632 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
6647 Josse
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6647 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cœur de pirate
Cœur de pirate ('Cor piratae') (Monte Regio Quebeci Canadae die 22 Septembris 1989 nata) est pseudonymum Beatricis Martin (vulgo Béatrice Martin), cantricis Quebecensis. Mater, clavicina professionalis, Beatrici clavile ostendit cum annum tertium agebat.
Die 16 Septembris 2008, primum album musicum divulgavit, Cœur de pirate quoque appellatum, in Canada et die 20 Aprilis 2009 in Francia.
Ricardus Wright (auctor)
Ricardus Wright (natus Richard Nathaniel Wright Roxie in plantatione Mississippiae, 4 Septembris 1908; mortuus Lutetiae, 28 Novembris 1960) fuit auctor mythistoriarum, fabularum brevium, poematum, operumque non fictionis aliquando controversorum Americanus. Multum eius scripturae materias phylisticas attingit, praecipue de statu Afroamericanorum saeculis undevicensimo exeunte et vicensimo. Iudices litterarii putant eius opera medio saeculo vicensimo coniunctiones phylarum in Civitatibus Foederatis mutare iuvasse.
Tourville-la-Chapelle
Tourville-la-Chapelle est commune Francicum 576 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
4531 Asaro
4531 , olim designationibus 1985 FC et 1975 HD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4531 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ghissignies
Ghissignies est commune Francicum 475 incolarum (anno 2009) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Caspla
Caspla (Russice et Albaruthenice Каспля) est flumen in regione Smolenscensi Russiae et regione Vitebscensi Rutheniae Albae. E lacu eiusdem nominis oritur, per demissionem Suraszensem circiter 136 chm fluit. Post Demidoviam urbem confinium Russiae et Rutheniae Albae transit et in Suraszo colonia urbana in Duinam Occidentalem effunditur.
Aevo Medio Caspla pars itineris a Varegis ad Graeciam fuit, nam in Gnëzdovo vico a Smolensco 14 chm distante tractus Casplanus a Danapri superiore in Casplam ducebat.
Veli Kavlak
Veli Kavlak (Vindobonae natus familia oriunda e Turcia die 3 Novembris 1988) est athleta Austriacus et clarus pedilusor. Veli Kavlak cum turma SK Rapid Wien ludit, sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Austriacae lusor est.
Buttstädt
Buttstädt oppidum quoddam pulcrum est in Circulo Sömmerda in Thuringia in Germania situm. Insuper vicos varios finitimos nomine suo repraesentat. Pridie Kalendas Ianuarias 2020 habitaverunt in ipso oppido homines 439. Jens Krumsdorf homo politicus liberalis factionis sectator burgimagister est; area in altitudine 201 metrorum iacet. Ibi olim laboravit praedicator atque rerum naturalium doctus Ioannes Samuel Schröter.
Mons Maior (Sicilia)
Mons Maior seu Mons Maior Belsitus (Italiane: Montemaggiore Belsito) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 640 incolarum, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Panormitana situm. Incolae Montemaiorenses appellantur.
Buttstädt
Historia
Mentio oppidi quod in margine pelvis Thuringiensis invenitur iam saeculo IX in sic dicto Breviario Lulli: nimirum quoniam via commercialis cui nomen Via Regia cum ramo inter Lipsiam et Erfordiam haud longe distabat. Saeculis multis ita nexus nec culturales nec negotiosi umquam deerant. Saeculo XIII regio in manus lantgraviorum Thuringiensium commendata erat antequam Wettinenses Saxonici saeculo insecuto novos tribus conderent. Ambo urbem Buttstädt genuerunt, cuius incolae anno 1392 privilegia urbana eadem ac Weißensee receperunt. Ex anno 1408 in situ tribunalicia potestas et inferior et superior agi potuit. Anno 1485 Ernestidae casae Wettinensis potestatem nacti sunt et annis inter 1603 et 1920 homines a territorio Saxonico-Vimariensi administrabatur. Postea oppidum Thuringiae datum est.
Alfredus Allen
Alfredus Ioannes Allen (vulgo: Alfie Evan Allen; natus 12 Septembris 1986 Londinio) est actor, notissimus pro persona eius ut Theon Greyjoy in serie televisifica Game of Thrones.
Buttstädt
Historia
Negotiatores pecorum Buttstädt iam saeculo XV quaestum suum exercuerant quae undique (vel ex Polonia) importabantur. Quos multi alii lucri cupidi secuti sunt. Saeculo XVII nundinae equorum vendendorum venerunt quo facto gravitudo oppidi valde aucta est. Quae traditio ne hodie quidem interruptionem passus est. Sanctus Michael patronus in silano anni 1597 positus de his felicibus foris testimonium perhibet.
Res aspectabiliores
Moenium pars et nostris diebus spectatur. Aedificiorum bellorum multitudo statum prosperum burgensem saeculo XVI florentem narrat: inde habemus amplam Ecclesiam Sancti Michaelis, buleuterium et scholam Latinam. Fanum municipale anno 1728 secundum genus Barocum mutatum est picturas artificis Florentini Minetti sartas atque tectas servans. Curiae anno 1684 reconstructae fastigium affabre ornatum est. Praeter aedes mediaevales plures sepulcretum Italicum maximi momenti in meridie oppidi visitandum patet quales res trans Alpes vix reppereris nisi fortasse Iuvavi, Salinis Saxonicis et Islebiae. Cippos saeculorum multorum ibi positos et venuste confectos admiraberis. Quod coemeterium in expositione horticulturali Germanica anno 2021 Erfordiae celebrata locus exterior visitandus declaratum est.
Excursiones
Buttstädt multa bella finitimis in circumiectis habet: e.g. Eckartsberga in vico in Saxonia et Anhaltio sito Burgum Eckartsburg videbis. Ibi de proelio maximo anno 1806 contra Napoleonem tyrannum Francicum Ienae et Auerstedt commisso instructio in imaginibus et latrunculis plumbo albo factis fit. In eiusdem burgi turri museum historiae regionalis inest cum birota antiquissima. In proximo molendinum vento pulsum stat.
Aidan Gillen
Aidan Gillen (natus Aidan Murphy die 24 Aprilis 1968 Eblanae) est actor in theatro cinematographiaque.
Disna
Disna vel Dsiesna (Lituanice Dysna, Albaruthenice Дзісна́) est flumen in districtu Utena Lituaniae et in regione Vitebscensi Rutheniae Albae. E lacu Dysnae oritur, per confinium Lituaniae et Ritheniae Albae non diu fluit. Longitudinem 178 chm habet. In Duinam Occidentalem in Disna urbe effunditur. Dense vicis vallis Disnae operta est.
Artifex
Artĭfex est homo qui artem vel artis opera faciat. Ut vis artis, multo per historiam mutata est vis artificis, a cultura et aetate dependens.
Ioannes Trumbull (poeta)
Ioannes Trumbull (24 Aprilis 1750—11 Maii 1831) fuit poeta Americanus. Natus est in loco nunc Watertown Connecticutae appellato, ubi pater praedicator Congregationalis fuit. Gradum A.B. in Universitate Yalensi anno 1767 adeptus est. Iuvenis The Progress of Dulness (1772–1773), suam saturam primam in versibus, scripsit, petitionem in rationes educationis sui temporis in tribus poematibus designatum. Suum poema maximum, quod eum cum Philippo Freneau et Francisco Hopkinson in numerum saturicorum politicorum Americanorum tempore Belli Libertatis Americani refert, M'Fingal fuit, cuius primus canto, "The Town-Meeting," anno 1776 (1775 attributum) apparuit. Post bellum, Trumbull foederalista rigidus fuit. Socius Academiae Artium et Scientiarum Americanae anno 1791 electus est.
Touffreville-sur-Eu
Touffreville-sur-Eu est commune Francicum 193 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Tractus navium
Tractus vel Graece δίολκος (diholcos) est locus, ubi inter duo flumina navigabilia (vel duo lacus, vel sinus) naves per terram ductim vi hominum vel pecudum vel machinis tractoriis trahuntur. Etiam cataractas fluminis saepe tractu navigia circumagebant. Interdum et via quadam per hunc tractum aedificata est. Tractus notissimus in Graecia antiqua per Isthmum Corinthium agebat a sinu Corinthio in sinum Saronicum. Multi tractus in Ruthenia noti erant, et multae urbes Russicae de his tractibus nomina acceperunt, ut Vysznievolocum, Volokia etc.
Prisma
Prisma est pellucidum elementum opticum cui sunt superficies tam politae ut lucem repercutiant. Saltem una superficies angulata esse debet; elementa quibus sunt duae superficies parallelae non sunt prismata. Traditionalis prismatis optici forma geometrica est triangulare, basi triangulari lateribusque rectangularibus, et vocabulum prisma plerumque hoc genus vulgo attingit. Nonnulla prismatum opticorum genera re vera formam prismatum geometricorum habent. Prismata fabricantur ex ulla materie quae longitudinibus undarum pellucidae sunt. Materies usitatae sunt vitrum, plastica, et murrina.
Prisma dispersivum adhiberi potest ad lucem albam in eius colores spectrales (colores arcus caelestis) frangendam. Praeterea, prismata adhibentur ad lucem repercutiendam, aut lucem in elementa diffindendam quibus sunt variae polarizationes.
Ghyvelde
Ghyvelde (Nederlandice Gijvelde ) est commune 3197 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Maximilianus Manitius
Maximilianus (vulgo Max) Manitius (natus Dresdae 23 Martii 1858; mortuus Kötzschenbroda in vico Germaniae 21 Septembris 1933) fuit philologus et Latinista Germanicus, aevi medii peritus. Universitatem Lipsiensem frequentavit. Inter eius opera sunt Analekten zur Geschichte des Horaz im Mittelalter (bis 1300) (Gottingae: Dieterich, 1893), Mären und Satiren aus dem Lateinischen (Stutgartiae: Greiner & Pfeiffer, 1905), et Die Gedichte des Archipoeta (Monaci: Callwey, 1913).
Tuertza
Tuertza (Russice Тверца) est flumen in regione Tueriensi Russiae. In Vysznievoloco urbe incipit, circiter 530 chm patet et in Volgam in Tueria urbe effunditur. Torsocia urbs ad Tuertzam stat. Per silvam in maxima parte longitudinis aquas fert. Pars est Systematis aquarii Vysznievolociani. Tempore antiquo e Tuertza in Tsnam flumen tractus navium ducebat, quo itinere naves inter Volgam et Novogardiam Ladogamque mareque Balticum navigare poterant.
Iacobus Jantscher
Iacobus Jantscher (Graeciae natus in die 8 Ianuarii 1989) est athleta Austriacus et clarus pedilusor. Iacobus Jantscher cum turma SK Sturm Graz lusit. Nunc ad gregem  FC Red Bull Salzburg pertinet sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Austriacae lusor est.
4532 Copland
4532 , olim designationibus 1985 GM1, 1959 GO, 1987 SZ25, et 1987 UC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4532 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Payre
Payre, ita e vico eiusdem nominis appellatus, est locus archaeologicus Rumpone in commune Francico situs, prope limitem Pulleti, eo loco patens ubi fluvius Payre e rupibus in vallem Rhodani defluit. Quem locum homines Neanderthalenses abhinc annos circiter 250 000 frequentabant.
Touffreville-la-Corbeline
Touffreville-la-Corbeline est commune Francicum 795 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Achtuba
Achtuba (Russice Ахтуба) est flumen vel sensu stricto cornu Rha fluminis in regionibus Volgogradensi et Astrachanensi Russiae. Prope Volgogradum, in ripa Volgae dextra situm, a laeva de Volga separatur, ubi et urbs magna Volžskij (antea Achtuba Superior, Urbs Achtubae Superioris ) ad Achtubam stat. Initium Achtubae mole hydroergasterii Volgani constructa translatum est. Circa 537 chm per steppam fluit et in Volgam fluvium iam in delta, in cornu Buzan nomine, revertitur. Znamensk et Achtubinsk urbes ad Achtubam stant et Saraj Ordae Aureae caput in ripa eius situm erat.
Georgius Aenotheus Koch
Georgius Aenotheus Koch (natus Drebach in Saxonia 15 Novembris 1802; mortuus Lipsiae 9 Iulii 1879) fuit philologus classicus et lexicographus Germanicus.
Theologiae et philologiae classicae in Universitate Lipsiensis studuit, discipulus Gotofredi Hermann et Christiani Danielis Beck. Anno 1825 doctoratum accepit, annoque 1831 pueros in Schola Thomana Lipsiae docere coepit, cuius rector anno 1862 creatus est.
Praeter multas operum classicorum editiones, operam lexicographiae scriptorum singulorum dedit: Horatii, Vergilii, Marci Velleii Paterculi, et Cornelii Nepotis. Etiam Gradus ad Parnassum (thesaurum Latinum), dictionarium manuale (in plus quam tribus editionibus), et dictionarium geographicum Theodisco-Latinum prospere protulit.
Kilstett
Killstett (Germanice ) est commune 2369 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Occa (Angarae confluvius)
Occa (Russice Ока), vel Occa Saianensis est flumen in Buriatia et in regione Ircutensi Russiae. E lacu Occensi prope iugum Munku-Sardyk montium Saianorum incipit et per angustias Orcho Bom, cataractas faciens, in planitiem exit. 630 chm patet et in Angaram (in receptaculum aquae Bratticum) influit.
Capitalis (scriptura)
Familia scripturarum capitalium Romanarum maiusculis scripturae Antiquae exemplo erat.
Vysznievolocum
Vysznievolocum (Russice Вышний Волочек, scilicet Tractus Superior) est urbs regionis Tueriensis Russiae, anno 1437 condita.
Historia
In urbe Tuertza flumen incipit; Tsna flumen per urbem transit et in Mstino lacum effunditur, e quo Msta flumen incipit. Inter Tuertzam et Tsnam ab antiquitate tractus navium existebat, de quo urbs nomen cepit. Petro Magno regnante canalis inter Tsnam et Tuertzam aedificatus est et Systema aquarium Vysznievolocianum constructum. Nunc per receptaculum aquae Vysznievolocianum Tuertza et Tsna coniunctae sunt.
Kindwiller
Kindwiller (Germanice ) est commune 543 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Genech
Genech est commune 2602 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Fretin
Fretin est commune 3275 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Fromelles
Fromelles est commune 876 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Ieremias
Ieremias (Hebraice יִרְמְיָהוּ, Graece Ἰερεμίας; natus circa annum 645 a.C.n., mortuus post annum 582 a.C.n.) fuit unus ex quattuor prophetis maioribus in Bibliis Hebraicis descriptis. Scriptores rabbinici tradunt Ieremiam auctorem fuisse libri Ieremiae, librorum Regum, ac Lamentationum, Baruch ben Neriah discipulo adiuvante.
Carolus Dance
Gualterius Carolus Dance (vulgo: Walter Charles Dance; natus 10 Octobris 1946 in oppido Redditch comitatus Vigorniensis), alumnus Collegii Artium Plimmutensis, est actor, scriptor atque moderator cinematographicus, et socius Ordinis Imperii Britannici.
Fuligineus
Fuligineus et fuliginosus nomen coloria atri vel furvo, interdum et fusco similis. De fuligine derivatum est.
Persona non grata
Persona non grata in diplomatia est legatus alicuius civitatis peregre habitans, qui ab hospite est denuntiatus, ut immunitas usitata quin in carcerem veniret dissolveretur. Secundum articulum IX Pactionis Vindobonensis de legationibus anno 1961 ictae, licet semper omnibus civitatibus sine ulla ratione legatum quemlibet alterius civitatis personam non gratam habere, qui ut mos est saepe domum revocabitur.
Beresina Occidentalis
Beresina Occidentalis (Albaruthenice Захо́дняя Бярэ́зіна), saepe Beresina, est flumen Rutheniae Albae. Longitudinis 226 chm est. Prope Bortniki urbem in regione Minscensi oritur et in Grodnensi in Nemenum prope Dzialiatsičy vicum effunditur. Inter colles humiliores fluxu superiore et medio fluit et per planitiem palidinosam fluxu inferiore. Silvae (ut plurimum pinibus compositae) in ripis Beresinae servantur.
Anapa
Historia urbis
Loco hodiernae Anapae in antiquitate initio erat urbs gentis Sindorum, et dein colonia Graecorum nomine Gorgippia (Graece Γοργιππία, pars regni Bosporani fuit, a saeculo quarto a.C.n. ad saeculum tertium exsistebat). Saeculo quattuordecimo ibi erat colonia Genuae nomine Mapa, quam Imperium Ottomanicum anno 1475 occupavit. Annis 1781–1782 castellum Ottomanicum in oppido illo constructa est. Anno 1829, post bellum inter Imperia Russicum et Ottomanicum, Anapa adiuncta est ad Russiam. Ab anno 1846 urbs, et ab anno 1866 locus recreationis est.
Factor neurotrophicus
Factores neurotrophici sunt familia biomolecularum—paene omnibus inter peptida et parva proteina ductis—quae incrementum, salutem, et differentationem neuronorum crescentium et maturantium sustinent. Ita factores neurotrophici momentum non solum procreationis systematis nervosi habent, sed etiam eius maturitatis et plasticitatis.
Plerique factores uni ex tribus familiis attribuuntur:
Neurotrophina
Neurotrophina sunt proteina incrementi neuronorum, procreationis, et functionum. Inter quae numerantur factor auctus nervorum, factor neurotrophicus cerebro derivatus, neurotrophinum 3 ("neurotrophinum tres"), neurotrophinum 4 ("neurotrophinum quattuor"), dehydroepiandrosteronum, dehydroepiandrosteronum sulfuricum. Inter eorum receptoria numerantur receptoria factoris auctus nervi affinitatis exiguae et receptoria Trk.
Fressies
Fressies est commune 536 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Universitas Civica Ohiensis
Universitas Civica Ohiensis est publica investigationis universitas Columbopoli Ohii sita, anno 1870 condita. Quae universitas terrae concessae et nona universitas in Ohio sub Actu Morrilliani anni 1862 constituta, primum Collegium Agriculturale et Mechanicum Ohiense appellata est. Collegium discipulos primum disciplinas agriculturales et mechanicas vehementius dixit, sed ampla universitas mox facta est, Gubernatore Rutherford B. Hayes duce, annoque 1878 Coetus Generalis Ohiensis legem sanxit quae nomen proprium Anglice ad The Ohio State University mutavit. Ex quo tempore fit tertia a maxima universitas in Civitatibus Foederatis sita, numerum discipulorum attingens. Sententia universitatis est Disciplina in civitatem.
Ilimus
Ilimus (Russice Илим) est flumen in regione Ircutensi Russiae. In planitie elata Leno-Angarensi incipit. Fere 589 km fluit et in receptaculum aquae Ust-Ilimense, quod Angara aquis suis implet, influit. Receptaculo nondum constructo cataractae in 8 km ab ostio Ilimum obstruxerunt. Ilimsk urbs vetus aquis receptaculi inundatus est.
Grandchamp (Icauna)
Grandchamp est commune Francicum 368 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Ilimus
A saeculo XVII tractus navium ab Ilimo ad Lenae confluvios (Cutam vel Mucam) ducebat.
Carolus Leonardus Reinhold
Carolus Leonardus, vulgo Karl Leonhard, Reinhold (natus Vindobonae die 26 Octobris 1757; mortuus Kieliae die 18 Aprilis 1823) fuit philosophus et professor Austriacus, cuius filius Ernestus Reinhold etiam philosophus et professor factus est.
Vita
Reinhold post noviciatum apud iesuitas annis inter 1772 et 1773 in Conventu Sanctae Annae et (ordine iesuitarum abolito) in Collegio Barnabitarum actum magister ethicae, metaphysicae, mathematicae, rhetoricae artium erat. Anno 1780, sacerdos ordinatus est. Aliquando Lipsiam iit, et postea Vimariam. In Germania, se ad fidem protestanticam convertit. Operam dabat in edendo periodico "Deutscher Merkur" et factus est gener Christophori Martini Wieland. Annis inter 1787 et 1794 professor philosophiae in Universitate Ienensi erat. Postea Kieliae eodem munere functus est.
Ad criticam Kantianam explicandam praelectiones utilissimas Ienenses et epistulas claras Briefe über die Kantsche Philosophie (apud Deutscher Merkur, 1786) edidit. In opere praetitulato Versuch einer neuen Theorie des menschlichen Vorstellungsvermögens (Pragae et Ienae 1789) terminos Kantianos curatius indagavit et deductiones practicas proposuit. Fundamentalem sententiam hanc putavit: Im Bewußtsein wird die Vorstellung vom Vorstellenden und vom Vorgestellten unterschieden und auf beides bezogen. Quam doctrinam ipse philosophiam elementarem nominavit antequam res apud Fichtium inventas sibi assumeret. Tunc, ut videtur apud Briefwechsel über das Wesen der Philosophie und das Unwesen der Spekulation (Monaci 1804), Christophorus Godofredus Bardili et denique Ioannes Fridericus Herbart eum magis moverunt. Istae mutationes statuum philosophicorum homines plures perturbavit et discipulos depulit.
Tamen in Reinhold laudandae sunt et rhetorica egregia et animi integritas.
Carolus Shapiro
Carolus Shapiro (natus Karl Jay Shapiro Baltimorae die 10 Novembris 1913; mortuus Novi Eboraci die 14 Maii 2000) fuit poeta et scriptor Americanus. Qui quintus Poet Laureate Consultant in Poetry to the Library of Congress anno 1946 creatus est.
Carolus Shapiro, Baltimorae Terrae Mariae natus, diploma scholae superioris Collegii urbis Baltimorae adeptus est. Universitatem Virginiae ante Bellum Orbis Terrarum II frequentavit, quam in "University" ('universitas'), poemate aculeato, tractavit, dicens "Nigricolorem odisse et Iudaeum evitare sunt curriculum."
In Theatro Pacifico Belli Orbis Terrarum militavit. Congeries V-Letter and Other Poems, cum Shapiro in Nova Guinea locaretur scripta, Praemium Pulitzeranum Poesis anno 1945 accepit.
Claudius Cahun
Claudius Cahun natus Lucy Renee Mathilde Schwob (natus 25 Octobris 1894 et mortus die 8 Decembris 1954) est photographa, sculptor et scriptor Francia more surrealismo.
Passus Pirainus
Passus Pirainus seu Medianeum (Italiane: Belmonte Mezzagno) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Kintzheim
Kintzheim est commune 1493 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Claudius Cahun
Sexualitate genus non binarium et lesbiana fuit et opus Havelock Ellis interpretavit.
Ricardus Breslau
Ricardus, vulgo Richard Breslau (natus apud Chorzów Silesiae die 26 Maii 1835; mortuus Sathsae die 4 Martii 1897) fuit burgimagister Erfordiae annis ab 1872 ad 1889. Tunc Erfordia in metropolim industriosam mutabatur. Inde iure "pater Erfordiae modernae" appellare potest.
Vita
Ut multi officiales superiores Borussiae domnus Breslau quoque e regni loco remoto in regni cor venerat. Anno 1862 assistens creatus est apud districtus rectionem Erfordiae. Die 14 Iulii 1871 vel demarchus electus est; anno 1872 Erfordia civitas libera extra districtum ullum facta est.
Labor eius Erfordiam commutatum ingentissimus fuit. Status hygienici aquaeductu centrali augebantur; transportationis purgamentorum velocis et cloacarum novarum institutio quoque mentionem habeant. Anno 1876 novum coemeterium inauguratum est (ubi nunc est Viridarium meridianum), anno 1882 venit nosocomium municipale ad stratum Nordhäuser Straße. Vigiles publicos modo novo instauravit, insuper et scholas et fiscos curavit. Stratis semitisque pavimenta nova data sunt et ferrivia strataria equis tracta anno 1883 servitia incohabat. Annos undecim postea electrice promoveri coeperunt currus. Electrificatio generalis anno 1887 initium habuit. Istis annis urbs crescebat ultra moenia; proh dolor tunc munitiones omnes mediaevales ablatae sunt. In novis zonis fabricae habitaculaque permulta inserebantur.
Attamen maximum meritum habuit ille homo politicus gigans in fossis excavandis. Quae contra aquas super ripas effusas auxilium dant et nostris diebus. Strata anularis a Breslau coepta hodie Juri-Gagarin-Ring nuncupatur.
Monumentum
Die 19 Octobris 1912, monumentum a Carolo Melville artifice confectum in eius honorem in viridario ad stratam Bismarckstraße erectum est. Inde ex anno 2016 opera datur ut status priscus istius monumenti restituatur amputationibus taetris annis 1950 factis.
Nexus externi
🇬🇷
Ula (flumen)
Ula (Albaruthenice Ула) est flumen in regione Vitebscensi Rutheniae Albae. E lacu Lepeliensi in Lepelio urbe oritur. Circiter 123 chm patet et in Duinam Occidentalem in Ula urbe effunditur.
In pugna ad Ulam exercitus Moscoviticus anno 1564 a Lituanis victus est. Systema aquarium Beresinense saeculo XIX ineunte constructum et nunc relictum per Ulam et Beresinam systemata Duinae Occidentalis et Danapris coniungebat.
Ronia
Ronia sive Ronja vel Ronya est praenomen femininum.
Origo et significatio
Origo praenominis pro certo deduci non potest. In Russia vero praenomen Ronyae (Роня) est in usu ut abbreviatio Veronicae (significantis: victoriam ferens). Cum in Suecia anno 1981 Astrid Lindgren edidisset librum suum de filia latronis Ronja (Suetice: Ronja Rövardotter), praenomen Ronjae saepe datum est. Secundum scripticem ea ipsa in atlante geographico autoraedarum nomen "Ronja" ut partem nominis lacus Juronjaure invenit.
Faeneratio
Faeneratio est actus pecuniae dandae sub faenore vel usura, hoc est pecunia ultra sortem, sive summam principalem, quae solvitur ei, qui pecuniam utendam dedit. In variis societatibus omnis faeneratio illegalis vel immoralis habita est. Nunc est magna pars oeconomiae per orbem terrarum, sed usura immodica aliquando prohibitur.
Tôtes
Tôtes est commune Francicum 1'483 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Givry (Icauna)
Givry est commune Francicum 181 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Symphonia quinta Ludovici van Beethoven
Symphonia quinta in C minore Ludovici van Beethoven, Op. 67, inter 1804 et 1808 composita, est una ex compositionibus in musica classica notissimis, una ex symphoniis saepissime auditis, ac pars fundamentorum musicae occidentalis late habita. Quod opus, primum Vindobonae apud Theater an der Wien die 22 Decembris anno 1808 peractum, suam famam accepit, postquam E. T. A. Hoffmann hanc symphoniam unum ex maximis illius temporis operibus descripsit. Ut symphoniae annorum inter aetates classicam et romanticam omnino habebant, haec symphonia in quattuor motibus posita est.
Incipit hoc opus distincto motif quattuor notarum, brevis-brevis-brevis-longa.
Haec symphonia, praecipue suae primae notae quattuor, per omnem orbem terrarum innotuit, quia saepe in cultura populari auditur, etiam in rebus disco (sicut "A Fifth of Beethoven") et rock (sicut in "Roll Over Beethoven" a Chuck Berry composito), atque in sonis pellicularum cinematicarum et spectaculorum televisificorum.
Symphonia quinta, sicut compositoris symphoniae Eroica (heroica) et Pastorale (rustica), nomen apertum praeter numeros accepit, quamquam non a Beethoven ipso datum. Nomine Schicksals-Sinfonie ('symphonia fatalis') populo grata fiebat, et suum clarum mensurarum quinque thema Schicksals-Motiv (motif fati) appellabatur, quod nomen etiam in variis linguis ponitur.
Exercitus Virginiae
Exercitus Virginiae fuit maior Exercitus Unionis pars, quae breviter et infeliciter anno 1862 in Bello Civili Americano operabatur. Non confundendus est cum Exercitu Virginiae Septentrionalis, corpore Confoederato et eius adversario principali, Roberto E. Lee duce. Imperator fuit Ioannes Pope generalis maior, qui exercitum a 26 Iunii ad 12 Septembris duxit.
Petrus Sălcudeanu
Petrus (Dacoromanice Petre) Sălcudeanu (natus die 8 Septembris 1930 in Gligorești in Claudiopolis circulo, mortuus die 6 Novembris 2005) scriptor, scaenarius atque rerum politicarum peritus Dacoromanicus erat.
Munus
Postquam Corona in urbe scholam frequentavit, Moscoviae litteris et Bucarestae philosophiae studebat. Deinde ab anno 1965 multa scripta cinematographica composuit. Praeterea et mythistorias scripsit, quorum notissima est "Bibliotheca Alexandrina" (1980) est.
Fressain
Fressain est commune 880 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Fraxinum ad Scaldim
Fraxinum sive Frasnia sive Frasna ad Scaldim (vulgo Fresnes-sur-Escaut) est commune 7584 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Altis Franciae.
Le Torp-Mesnil
Le Torp-Mesnil est commune Francicum 372 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Gisy-les-Nobles
Gisy-les-Nobles est commune Francicum 605 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Kirrwiller
Kirrwiller (Germanice ) est commune 514 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Cosmas Minin
Cosmas Minae filius Minin (Russice in translitteratione Kuz'ma Minič Minin; die 21 Maii anno 1616 mortuus) fuit mercator e Novogardia Inferiore, qui Demetrio Požarskij vires laicas armatas anno 1611 colligere proposuit. Fine mensis Octobris anno 1612 Moscuam a copiis Polonicis et Minin et Požarskij liberaverunt.
Kleingœft
Kleingœft (Germanice ) est commune 117 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Repercussus postglacialis
Repercussus (-ūs m.) postglacialis seu accommodatio (-ionis f.) isostatica seu glacioisostasis (-eōs seu -is f.) refert ad elevationem massarum terrestrium propter deglaciationem et accuratius ob liquefactionem pagocalymmatis. Haec massae terrestres, antea (propter compressionem sub glaciei onere) depressae, denuo elevantur postglacialem per perihodon ob isostaseōs phaenomenon.
Secundum Aevi geologici scalam, sunt motūs valde rapidi, qui significativas seismicas impactiones (disiecturarum reactivationem, terrae motūs) habere possunt.
In haemisphario boreali
Haec mundi pars affectissima est, quia in hemisphaerio australi continentales zonae deglaciatione attactae non sunt, exceptā Americae Australis linguā. Circum Circulum Polarem Arcticum, hoc phaenomenon directe Europae Septemtrionalis regiones (imprimis Scotiam, Fennoscandiam et Daniae Septemtrionem), Siberiam, Canadam non minus quam Canadienses et Statunitenses Lacūs Magnos afficit. Quoque afficit fundos marinos et praesertim eum Maris Germanici.
Parisinus Graecus 135
Parisinus Graecus 135 seu vulgo BNF grec 135 est liber manu scriptus Graecus, anno 1362 a scriba Manuele Tzycandyla confectus, librum Iob Biblicum complectens cum commentariis imaginibusque.
Touffreville-la-Cable
Touffreville-la-Cable est commune Francicum 395 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Iacobus Hirschman
Iacobus (Anglice Jack) Hirschman (natus Novi Eboraci, 13 Decembris 1933) est poeta et agitator socialis Americanus qui plus quam quinquaginta volumina poematum et commentariorum edidit.
Vita
Hirschman gradum Artium Baccalaureatum in Collegio Urbis Novi Eboraci anno 1955, et A.M. et Ph.D. in Universitate Indianensi annis 1957 et 1961 proprie obtinuit. Cum discipulus in Collegio Urbano esset, diabolus typographi Associated Press laboravit. Anno aetatis suae undevicensimo, quendam fabulam Ernesto Hemingway misit, qui respondit: "Te iuvare nequeo, puer. Melius scribis quam ego cum undeviginti annorum essem, sed eius calamitas est quod ut ego scribis. Peccatum non est, sed rem bene non geres." Associated Press exemplar epistulae retinuit, et Hemingway sua manu anno 1961 mortuo, "Letter to a Young Writer" late distributa in diariis per omnem orbem terrarum typis impressa est.
Hirschman Ruth Epstein anno 1954 duxit, in quam inciderat cum discipuli in Collegio Urbis Novi Eboraci fuissent. Ruth alumna facta est director programmatum National Public Radio et ad ultimum curator generalis KCRW, stationis radiophonicae Monicopoli sitae. Maritis erant bini liberi. Iacobus Annis 1950 et 1960 in Collegio Dartmuthensi et Universitate Californiensi apud Angelopolim docuit. Cum professor hac in universitate esset, unus ex eius discipulis fuit Iacobus Morrison, qui postea conditor et vox principalis fuit The Doors, gregis musici Americani. Bellum autem Vietnamiense suum cursum academicum finivit: ab Universitate Californiensi amotus est postquam eius discipulis suasit ut dilectum contemnerent. Eius matrimonio praeterea dilapso, Franciscopolim anno 1973 migravit. Ad ultimum, Ruth iterum nupsit et facta est Ruth Hirschman Seymour, se iam cum KCRW consocians.
Iacobi primum poematum volumen, anno 1960 editum, praefationem a Carolo Shapiro scriptam habuit: "Quod lenimen est poetam invenire qui vulgaria vel mollia non timet, qui per poemata cachinnare aut eiulare sine solacio potest—qui linguam amore prosequi aut calcare summa vi potest." Hirschman nonnulla decennia agitator peripateticus in viis Franciscopolitanis vagari solet, in cauponis cafeariis quoque degens, praecipue Caffe Trieste, ubi cliens constans est, et acroases frequentans, poeta quidem viarius. Hirschman etiam est pictor, collagista, et interpres, qui plus quam viginti quattuor libros ex linguis Albanica, Francica, Graeca, Hispanica, Italiana, Russica, et Theodisca conversus est.
Editor adiutor pro Left Curve, periodico litterario alae laevae est, et epistularum scriptor The People's Tribune est. Inter eius volumina poetica sunt A Correspondence of Americans (Indiana University Press, 1960), Black Alephs (Trigram Press, 1969), Lyripol (City Lights, 1976), The Bottom Line (Curbstone, 1988), et Endless Threshold (Curbstone, 1992). Secundum recognitionem anno 2006, Hirschman Stalinista videtur. Iuvenilia quidem Iosephi Stalin poemata in Anglicum convertit, quae in libro Joey: The Poems of Joseph Stalin edidit (Deliriodendron Press, 2001).