cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malvales
Multae Malvacearum species sensu lato ob lignum adnoscuntur, quarum materia Ochromae pro levitate, et materia Tiliae pro sculptura nota est. Fructus Theobromae cacao ut pars socolatae adhibentur. Genus Cola alta caffeini summa innotuit, et olim ad faciendas varias potiones colatas late adhibebatur. Aliae Malvalium plantae notissimae sensu APG II sunt daphne, hibisci, alceae, abelmoschi (vide Abelmoschus esculentus), adansoniae, gossypium, et ceiba.
Morphologia Malvalium est diversa, paucis proprietatibus communibus praedita. Inter quas plerumque inventas sunt folia palmata, sepala connata, et certa structura et chemica seminum compositio. Cortex saepe est fibrosus, stratis phloematis mollis structus.
Classificatio
Fines et circumscriptiones familiarum nuclearium Malvalium (Malvaceae, Bombacaceae, Tiliaceae, Sterculiaceae), diu fuerunt difficile. Arta inter has familias coniunctio, praecipue inter Malvaceas et Bombacaceas, generatim agnoscitur, quamquam plurima classificationis systemata eas ut familias separatas usque ad praesens tractaverunt. Quia autem multae phylogeniae moleculares nunc probant Sterculiaceas, Bombacaceas, et Tiliaceas usitate definitas esse vel paraphyleticas vel polyphyleticas, magis magisque consentaneum est expandere Malvacias ut ordo has familias tres amplectantur. Haec amplificata Malvacearum circumscriptio in recentissima systematis Thornensis editione, in systemate Angiospermarum Phylogeniae Gregis, et in recentissima tractatione late patente systematis Kubitzkiensis familiarum et generum plantarum vascularium agnita est.
Familia in systemate APG II regnans est Malvaceae amplificatae (Malvaceae sensu lato), quibus sunt plus quam 4000 specierum; tum Thymelaeaceae, quibus sunt 750 species. Haec aucta Malvacearum circumscriptio familias Bobmacacearum, Sterculiacearum, et Tiliacearum comprehendere habetur. Sub vetustiore systemate Cronquistiano, ordo has quattuor familias comprehendit, Malvales nucleares appellatas, atque Elaeocarpaceas, etiam in Dilleniidis positus. Nonnullae familiae nunc a Cronquist comprehensae in Violalibus positae sunt.
Valda (Tridentinum-Athesia Superior/Tirolis Meridionalis)
Valda   seu Wolda  (Italiane: Valda) est vicus Italiae et fractio municipii Vallis Superioris. Incolae Valdenses appellantur
Historia
Valda fuit municipium Italiae, circiter 210 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali, in Libera Provincia Tridentina (Tridentino) et in Communitate Cimbriana situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipiis Faverii, Grauni, Grumesiique, ut constituiret municipium novum Vallis Superioris.
Bernières-le-Patry
Bernières-le-Patry est commune 568 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Edwardus L. G. Bowell
Edwardus L. G. Bowell (natus anno 1943 Londonii) est astronomus Anglicus. Investigator principalis fuit Observatorii Lowell. Complures asteroides repperit, i.a. 2357 Phereclos, 2759 Idomeneus, 2797 Teucer, 2920 Automedon, 3564 Talthybius, 3900 Knežević, 4057 Demophon.
Historiae (Polybius)
Historiae (Graece Ἱστορίαι) sunt historicae annales quadraginta libris digestae et a Polybio, Megalopolitano viro illustri qui post tertium bellum Macedonicum obses Romae diu mansit, medio secundo saeculo a.C.n. Graece compositae. Quae historia res a Romanis et Graecis inter 220 et 146 a.C.n. gestas complectitur, ita tamen ut duo primi libri velut prooemium totius operis essent atque eventa praecedentia ab ineunte primo bello Punico summatim explicarent ad meliorem intelligentiam rerum sequentium. Cuius operis libri I-V tantum integri traditi sunt. Reliquorum librorum nihil nisi fragmenta supersunt, longiora quidem in libro sexto de republica Romana et in libro duodecimo de officiis historicorum vel libro octavo decimo qui secundum bellum Macedonicum inter Titum Quinctium Flamininum et Philippum V refert, sed brevissima in multis aliis, vel etiam nulla (libri XVII et XIX), quae plerumque in excerptorum collectaneis iussu imperatoris Byzantini Constantini VII Porphyrogeniti decimo saeculo confectis servata sunt.
Quid sibi proposuerit Polybius
Historiis scribendis otium Romanum terere constituit Polybius dum intelligentiam mutationum sui temporis, quibus ipse interfuit, et ipse adfectat et cum lectoribus communicat. Nam investigare et ostendere vult quibus de causis et quo modo quinquaginta tantum annis (220-168 a.C.n.) Romani orbem terrarum tunc notum in dicionem suam redigere potuerint, scilicet regiones circa Mare Nostrum sitas et regna hellenistica. In primis ei cordi erat cur orbis Graecus corruerit et libertatem suam amiserit animo agitare. Causas non tantum in eventu proeliorum vel ceteris rebus gestis requirit sed etiam in institutis, moribus, disciplina militari (praeclarus est liber sextus quo institutis Romanis operam dedit).
Postea rerum ante oculos gestarum explicandarum studio perductus propositum excessit atque narrationem suam ultra bellum Macedonicum usque ad annum 146 a.C.n. continuavit, quo anno et Carthago et Corinthus a Romanis deletae sunt. Historias singularum gentium aspernatus, historiam universam comprobat quia et quae in Asia et quae in Aegypto et in Libya et in Graecia et in Hispania fiebant viam ad imperium Romanum sternebant atque postremo omnia in unum coiere : itaque necesse est ad intelligentiam rerum omnibus gentibus simul operam dare. Polybius in singulis libris res in Italia, res in Graecia, res in Syria et imperio Seleucidarum, res in Aegypto, res in Hispania gestas nobis per vices refert.
De Polybiana arte conscribendae historiae
Multi et longi excursus in Historiis leguntur: liber sextus institutis Romanis, liber tricesimus quartus geographiae et peregrinationibus auctoris deditus est... Libro vero duodecimo vitia quae apud Timaeum Tauromenitanum reprehendit enumerat, qui historiam Siciliae saeculo priore conscripserat, hodie paene omnino deperditam. Quamquam Timaeo, qui tunc optima fama apud litteratos homines fruebatur, fortasse iniquus fuit tamen operae pretium doctrinam historicam Polybii per illam controversiam patefactam cognoscere et referre.
De posteritate
In summa, paucis omissis erroribus, Polybius tamen optimus historicus sui temporis hodie habetur. Fons fuit Tito Livio in historia primae partis secundi saeculi a.C.n. Cicero eum auctorem bonum imprimis esse, peritissimum rerum civilium, quo nemo fuit in exquirendis temporibus diligentior , existimabat. Plutarchus Brutum summarium Polybianarum historiarum tempore pugnae Pharsalicae componentem nobis ostendit et Ammianus Marcellinus imperatorem Iulianum itidem Polybium legisse testatur. De geographicis rebus eius testimonium referebat Plinius Maior ; ut auctorem magni ponderis in historicis rebus eum invocabat Orosius.
E Graecis Diodorus, Strabo, Appianus , Plutarchus multa ex eo sumpserunt. In Graeciae descriptione Pausanias monumenta in Polybii honorem a gratis civibus posteritati mandata describebat et eius virtutem in rebus publicis tractandis laudabat. Et ab Athenaeo memorabatur. Quid de Polybio senserint Byzantini auctores difficile dictu est quia de illo tacent praeter monachum Xiphilinum qui eum Dione Cassio potiorem iudicabat. Post collectanea excerptorum decimo saeculo facta reliqua perierunt praeter quinque primos libros. Fortasse styli asperi et iniucundi eos taesum est.
Florente Renascentia Historiae Polybianae doctorum hominum studia accenderunt : primus Florentiae Leonardus Bruni Aretinus historiam primi belli Punici circa 1418/9 conscripsit quae nihil aliud erat nisi interpretatio Latina satis libera duorum primorum librorum Historiarum. Papa Nicolaus V medio quinto decimo saeculo versionem Latinam a Nicolao Perotto poposcit, quae interpretatio quinque primorum librorum usque in sedecimum saeculum floruit et Polybium litteratis hominibus notum fecit, quamvis severe postea de ea iudicaret Isaacus Casaubon. Ineunte sexto decimo saeculo Excerpta antiqua Florentiae iam circumferebantur quae causa fuit cur Maclavellus dissertationibus de rebus civilibus militaribusque Romanorum sexto libro Historiarum traditis uti potuerit. Quae pars Polybiani operis eruditorum posteriorum animos maxime advertit. Inter quos fuerunt Franciscus Patricius et Iustus Lipsius qui commentarium ad sextum librum conscripsit, quae simul dissertatio de militari disciplina Romanorum erat, in qua testimonio Polybii fretus tabulas incisas castrorum et aciei Romanae inseruit. Item philosophi Nicolaus Machiavellus et Ioannes Bodinus in sua doctrina politica elaboranda multam operam scriptis Polybianis dederunt. Septimo decimo saeculo optima fama inter historicos antiquos fruebatur Polybius de quo sic scribebat Gerardus Vossiusː civilem prudentiam si spectes et scientiam militarem nulli fuerit inferior. Octavo decimo saeculo ineunte in Anglia sexti libri pars quae de constitutione mixta Romanorum tractabat ab eis excutiebatur qui talem reipublicae constitutionem et aequilibrium potestatum sibi adfectabant.
Historiae Polybianae nonnullis eventis praecipuus atque paene unicus fons sunt, ut in secessione mercennariorum a Carthaginiensibus post primum bellum Punicum facta et ab Hamilcare crudeliter oppressa : in qua relatione Gustavus Flaubert argumentum mythistoriae Salammbô invenit.
Carel Visser
Carel Visser (natus die 3 Maii 1928 in Papendrecht Nederlandiae; mortuus die 1 Martii 2015 in Le Fousseret Franciae ) fuit artifex et sculptor Nederlandicus.
The Rainmaker
The Rainmaker  (scilicet Latine  Pluviae factor) est clara pellicula a Francisco Ford Coppola moderatore cinematographico Americano anno 1997 ducta et edita. Inter histriones sunt
Nexus externi
Der Regenmacher L'Idéaliste
Sanctus Sebastianus Regum
Urbs nomen accepit ob Reges Catholicos Hispaniae, qui anno 1488 incolis dederunt terras si in viculo ecclesiam Sancto Sebastiano dedicabant.
Dommartin-Lettrée
Dommartin-Lettrée est commune 156 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Via Flaminia
Via Flaminia est una viarum consularium ab antiquis Romanis institutarum. Haec via anno 220 a.C.n. a Gaio Flaminio censore strata a Roma Ariminum ducit. Anno 27 a.C.n. ab Augusto refecta est. Ad hanc viam iuxta nonum lapidem stetit villa rustica Liviae Drusillae appellatione Ad Gallinas nota.
Planorium
Planorium   (alia nomina: Planurium) (Italiane: Pianoro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 17 460 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Urbe metropolitana Bononiensi situm. Incolae Planorienses appellantur.
Fractiones
Carteria (La Cartarî), Guzzano (Guzän), Livergnano (Alvargnän), Montecalvo (Månt Chêlv) , Monte delle Formiche (Al Månt) , Montelungo (Måntláńng) , Musiano (Musiän) , Pian di Macina (Piän d Másna) , Rastignano (Rastignän) , Riosto (Riåsst), San Salvatore di Casola (Botteghino di Zocca - Al Butghéńn), Sesto (Säst), Zena (Źäna), Zula (La Zûla).
Childe Harold's Pilgrimage
Childe Harold's Pilgrimage (Peregrinatio Childe Haroldi) est longum poëma narrativum in quattuor partibus a Georgio Gordon Byron scriptum, inter annos 1812 et 1818 editum. Itinera describit viri adulescentis, vitá luxuriosá fessi, qui res ad animum distrahendum in terris remotis quaerit. Sensu lato poëma melancholiam frustrationemque exprimit generationis temporis bellorum Napoleonicorum. Vocabulum childe in titulo mediaevalem vocabuli child signifactionem indicat, haec est "puer nobili genere natus." Persona Childe Haroldus primum exemplum habetur herois Byronici.
In primo secundoque cantibus Childe Haroldus in Portugallia, Hispania, insulas Ionias, atque Albaniam peregrinat. In tertio cantu heros in Belgicam, terras Rhenanas, Alpes, Iuramque it. Quarto autem in cantu narrator Haroldum relinquit ut suas opiniones de Italia ac litteris Italianis proferat.
Blixunum
Blixunum (Italiane  Bissone) est Helvetiae pagi Ticini oppidum 811 incolarum (anno 2007), Lacui Ceresio adiacens.
Praeclari cives
Blixuni olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Sanctiacobi (Brasilia)
Sanctiacobi seu Urbs Sancti Iacobi (Lusitane: Santiago) est urbs Fluminis Magni Meridionalis, Brasiliae, 49.558 incolarum, anno 1534 a patribus Iesuitis condita.
Bernières-d'Ailly
Bernières-d'Ailly est commune 252 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Sanctiacobi (Brasilia)
Ei cognomen terra poetarum datum est.
Classificatio fossilium vestigialium
Classificatio fossilium vestigialium est quodlibet nonnullorum systematum fossilium vestigialium pro variis propositis digerendorum. Vestigia animalium plantarumque taxinomice (a morphologia), ethologice (a moribus), toponomice (a toponomia) classificari possunt, praecipue secundum eorum coniunctionem cum planitiebus sedimentariis quae ea circumiciunt. Praeter res egregias, phylogenetica fossilium vestigialium classificatio est incommoda quod plantae et animalia nescimus quae plurima fossilia vestigialia effecissent.
Classificatio taxinomica
Taxinomica fossilium vestigialium classificatio par est taxinomicae organismorum classificationis sub International Code of Zoological Nomenclature. In nomenclatura fossilium vestigialium, binomen Latinum adhibetur, sicut taxinomia animalium et plantarum, genere et nomine specifico utens. In commentariis de fossilibus vestigialibus, genus ichnogenus, et species ichnospecies, appellantur, ex praefixo ichno- ex Graeco ιχνος, 'vestigium' significans. Nomen litteris inclinantibus usitate scribitur, cum citatione auctoris et anni divulgationis. Verba ichnogenus et ichnospecies usitate igen. et isp. contrahuntur.
Plurimi investigatores fossilia vestigialia solum ad gradum ichnogeneris circumscribunt secundum fossilia vestigialia quae uniuscuiusque morphologia similia sunt, sed subtiles habent diversitates. Aliqui autem auctores hierarchias involutas ad ichnosuperclassem aedificant, de singulis agentes ut ichnosuperordines et ichnoinfraclasses agnoscant (e.g., apud ), sed tales conatus sunt controversi.
Fossilia vestigialia in casibus classificationis phylogeneticae optimae spei satis singula ostendunt ut fabricatores concludantur, sicut perforationes bryozoorum, magna fossilia vestigialia sicut Cruziana (per trilobitas effecta), et vestigia vertebratorum; plurima autem fossilia vestigialia satis multiplicibus singulis carent ad sustinendam talem classificationem.
Systema Seilacherianum
Adolphus Seilacher fuit primus qui ethologicum proposuit fundamentum classificationis fossilium vestigialium late acceptae. Sailacher observavit plurima fossilia vestigialia ab animalibus generari per quamlibet ex quinque praecipuis actionibus, quae itaque nominavit:
Aliae classes ethologicae
Post introductionem categoriarum ethologicarum, aliquae classes ethologicae excogitatae et receptae sunt:
Alii greges ethologici propositi sunt, sed communitas ichnologica plurimos neglecti sunt. Nonnulla ex eis propositis offensis sunt:
Fixichnia est fortasse grex cui est mox accepturus est. Fortasse etiam tria vestigia plantarum (cecidoichnia, corrosichnia, sphenoichnia) agnoscentur.
Classificatio toponomica
Aliae classificationes propositae sunt,  sed nullae procul ab hac classificatione vagantur.
Phurim
Phurim (Hebraice פורים, Anglice Purim) seu Dies Sortium est nomen Feriis Iudaicis quae quotennis die 14 Adar (seu 14 Adar alterius quando exstat, et 15 Adar in urbibus circumvallatis). Phurim commemorat fabula libri Esther. Observatur potionibus fortibus potendis: Iudaei, cum potendi famam non habeant, illo die ebrios fieri iubentur.
Henricus Faber
Henricus Faber (etiam: Fabri natus circa annum 1490 in Lichtenfels in Franconia Superiori – mortuus die 26 Februarii 1552 in Oelsnitz Terra advocatorum) fuit paedagogus et musicae studiosus Germanicus.
Turris Alteburgensis
Turris Alteburgensis (Theodisce: Alteburg-Turm) metra 28 alta in monte Alteburg sita est, qui antiqui oppidi Arnstadii regionem circumdat.
Historia
Turris confecta est in honorem imperatoris Gulielmi I secundum ichnographiam Hugonis Hartung. Lapis primus positus est die 22 Martis 1897, quo imperatoris anniversarium C celebrandum fuit.
Praeter imperatorem etiam cancellarium Othonem de Bismarck et praetores Moltke et Albrecht von Roon honoraverunt. Ambo victoriam in Bello Germano-Francico et fundationem Imperii Germanici provexerant.
Ad radicem turris erant olim duo tormenta bellica, spolia anni 1870; post annum 1945 ea remota sunt.
Functio hodierna
Hodie turris initium migrationum multarum in pulchra planitie Alteburgensi est. Caupona contigua migratores ad recreationem invitat.
Pujo-le-Plan
Pujo-le-Plan est commune 574 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Vladimirus Demichov
Vladimirus Petri filius Demichov (Russice Владимир Петрович Демихов, tr. Vladimir Petrovič Demichov; natus die 18 Iulii 1916 in praediolo rustico Kulikovskij nunc regionis Volgogradensis Russiae, mortuus die 22 Novembris 1998 Moscuae) erat medicus Russicus Sovieticus, qui ad rationem translationis membrorum (quam nomen 'transplantologiae' dedit) multo contribuit. Nota sunt experimenta translationis cordis, pulmonum atque capitis, quae in canibus perfecit. Praemio Publico URSS ornatus est anno 1988.
Callisto
Nexus externi
Hic articulus textum incorporat e Lexico Universali, 1698.
Lucretius
Titus Lucretius Carus (c. 99–55 a.C.n.) fuit poëta Romanus, qui in poëmate De Rerum Natura, longo carmine didactico, hexametricis versibus doctrinam physicam Epicuri exposuit.
Vita
Illustrissimus ex Epicureis philosophis, Lucretius natus est anno 94 a.C.n. et mortuus anno aetatis 44, ut scribit Hieronymus in Chronicis Eusebii suis. Idem est auctor Lucretium se propria manu interfecisse: "Titus Lucretius poeta nascitur: qui postea amatorio poculo in furorem versus, cum aliquot libros per intervalla insaniae conscripsisset, quos postea Cicero emendavit, propria se manu interfecit anno aetatis XLIV."
Sed hodierni rerum gestarum scriptores putant generaliter Hieronymum erravisse; haec res igitur dubia est.
De rerum natura
Solum opus Lucretii quod exstat vulgo De rerum natura appellatur. Lucretius poema Gaio Memmio dedicat. In sex libris disciplinam Epicuream explicit.
I. Venerem laudat et genetricem omnium appellat. Epicuro etiam laudato duo principia disciplinae Epicureanae explicit: nil ex nihilo gigni posse et nil ad nihilum dissolvere. Ergo omnis natura duabus in rebus constitit quae corpora innumera et inane sunt.
II. Explicit quomodo disciplina Epicurea sola homines feliciores faciat, dein motum et naturam caecorum corporum, vel seminum, e quibus omnia constent. Fortuita sunt omnia propter clinamen seminum. Sunt alii orbes terrarum praeter nostrum.
III. Epicuro iterum laudato, naturam animi exponit, in primis animum esse mortalem. Perit nobiscum. Homines ne mortem metuant hortatur. Iste metus fons malorum est. At mors ad nos nil est.
IIII. Confitetur quomodo mel versuum medicamen amarum philosophiae celet. Multa multumque de sensibus et corpore exponit, dein pericula amoris. Amor voluptatem promittit sed dolorem dat.
V. Epicurum laudat et cum caelestibus confert. Epicurus Herculi et aliis deis longe praestat. Dein initium mundi et hominum et sermonis et religionis explicit. Quorum omnia forte facta sunt, sine auxilio deorum. Mundus creatus olim item peribit.
VI. Epicuro iam iterum laudato, pietatem veram discit. Dei, tranquilli et longe remoti a nobis, imitandi sunt. Natura rerum et clinamen seminum tonitrus, fulmina, nubes, imbres, terraemotus, morbos, et cetera creant, non dei. Denique illam pestilentiam Athenis explicit.
Fortuna post mortem
Anno 1417 Poggius Bracciolini ultimum manuscriptum invenit et poëma De rerum natura in lumen reddidit.
Soverium
Municipium pertinet ad Communitatem Cimbrianam.
Dommartin-Dampierre
Dommartin-Dampierre est commune 72 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Alanis Morissette
Alanis Nadine Morissette (nata Ottavae die 1 Iunii 1974) est cantrix et musicographa et aliquando actrix Canadiensis quae Angelopolim habitat.
Bernesq
Bernesq est commune 202 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Préchacq-les-Bains
Préchacq-les-Bains est commune 583 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Tributum ab innuptis exactum
Tributum ab innuptis exactum est vectigal, quod caelibes aut/et innuptae solvere coguntur aut cogebantur in nonnullis civitatibus. Quod tributum saepe impositum est eo consilio, ut homines quam citissime nuptiis factis progeniem ederent. Hodie plerumque abrogatum est.
Borussia
Tributum impositum erat ab Iohanne Casimiro Kolbe, primo ministro Borussiae, qui ineunte saeculo XVIII voluit hoc novum tributum (duo grossos [Groschen] pro mense) creare.
Theodorus Edgardus McCarrick
Theodorus Edgardus McCarrick (natus in Urbe Novo Eboraco die 7 Iulii 1930) est cardinalis et archiepiscopus emeritus urbis Vasingtoniae. Mense Aprili 2005, ipse in conclavi ad suffragium adfuit qui Iosephum Ratzinger papam creavit.
Tributum ab innuptis exactum
Finnia
In Finnia et caelibes et innuptae tributum paulo maius (3-6 %) ex censu solvere coacti sunt ab anno 1935 ad annum 1975.
Theodorus Edgardus McCarrick
Die 27 Iulii 2018 nuntiatum est McCarrick (tertius historiae cardinalis post Ludovicum Billot anno 1927 et die 15 Maii 2013 Keith Michael Patricius O'Brien) omnia iura quae ad cardinalem pertineant, ob accusationes comportamenti inconvenientis cum pueris recusare.
Gabriel Berca
Gabriel Berca (natus die 12 Iunii 1968 in Novacj in Gorj circulo) machinator et vir publicus Dacoromanicus est.
Munus
Gabriel annis 1989 - 1994 apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem mechanicae studebat atque machinator metallorum factus est. Quo in munere et annis 1995 - 2005 apud societatem commercialem operam dedit.
Cursus honorem
Berca, qui sodalis PDL est, annis 2005 - 2008 praefectus Bacău circuli erat atque deinde senator electus est. A mense Martio ad Decembrem Berca secretarius generalis consilii ministrorum Călin Popescu-Tăriceanu fuit. A die 9 Februarii ad usque 27 Aprilis 2012 minister rerum internarum Romaniae in consilio ministrorum Michaelis Răzvan Ungureanu fuit. Anno 2014 Berca ad Factionem Motus Populi transiit.
Magnicourt-sur-Canche
Magnicourt-sur-Canche est commune Francicum 107 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Prisciacum
Prisciacum (Francogallice Précy-sur-Oise) est commune Francicum 3 197 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Milcolumbus Bruce
Milcolumbus Bruce, vulgo plenius Malcolm Gray Bruce (natus in urbe Birkenhead Cestriensis comitatus die 17 Novembris 1944), alumnus Collegii Reginalis Taoduni et Universitatis Vallis Glottianae, est rerum politicarum peritus Scoticus factionis Liberalis Democraticae qui a die 9 Iunii 1983 est legatus apud Parlamentum Regni Britanniarum pro circulo Gordon.
Observatorium Astrophysicum Crimaeae
thumb|Observatorium Astrophysicum Crimaeae Observatorium Astrophysicum Crimaeae (Russice: Крымская астрофизическая обсерватория, Ucrainice:Кримська астрофізична обсерваторія) est observatorium prope Baccasaram in paeninsula Crimaea (cuius adiunctio ad Russiam, anno 2014 perfecta, non recognita est ab Ucraina, Crimaeam sibi postulanti) situm. Die 30 Iunii 1945 conditum, a die 1 Ianuarii 2016 pars Academiae Scientiarum Russicae est.
Ab anno 1966 ad annum 1992, 1285 asteroides planetulaeque ab astronomis in Observatorio Astrophysico Crimaeae versatis reperta sunt. Asteroides 1725 CrAO in honorem observatorii vocatur.
Psira
Psira, litteris Graecis Ψείρα, est insula et locus archaeologicus prope oram maritimam septentrionalem insulae Cretae iacens. Ibi locus habitationis neolithicae atque ruinae portús Minoi repertae sunt.
Maria von Suttner
Maria von Suttner (Vindobonae die 21 Februarii 1873 nata; mortua anno 1948) fuit scriptrix Austriaca et pro pace pugnatricis Berthae von Suttner mariti et patrui sui Arthuri Gundaccar von Suttner amasia.
Dizy (Matrona)
Dizy est commune 1647 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Siwa
Siwa est:
Clipeus aureus
Clipeus aureus (vel clipeum aureum) ut fieri solet est summus clipeus pro rebus gestis non militaribus concessus. Notio clipeorum concedendorum ex usu militari orta est, primum pro gradu militari, et deinde, tempore mediaevali, pro admissione in ordines militares.
Post saeculum duodevicensimum, clipei aurei in artibus concessi sunt (exempli gratia, ab Regia Academia Danica), usitate praemia concessa ut discipulus vel vir doctus arbitrium ad aerarium pertinentem habeat. Alii clipei aurei solam gloriam offerunt. Multae consociationes, Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum et variis societatibus academicis in eo numero habitis, clipeos aureos nunc concedunt, aut quotannis aut extra ordinem.
Dampierre-sur-Moivre
Dampierre-sur-Moivre est commune 119 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Clipeus aureus
Plurimi clipei aurei laminis aureis inducti sunt. Exceptiones notabiles, omnino auro factae, sunt Clipeus Lorenz, Clipeus aureus Congressionalis (ab Congressu Civitatum Foederatarum Americae concessus), et Praemium Nobelianum.
Docufictio
Docufictio (cum docudramate non confundenda) est cinematographica pelliculae documentariae et fictionis coniunctio, genus pellicularum quod realitatem ut vere est (cinema directum vel cinéma vérité) capere conatur et simul elementa irrealia vel condiciones fictionales in narrationem introducit ut repraesentatione realitatis per certam expressionem artificiosam confirmet. Docufictio disertius est documentarium elementis fictis contaminatum, per tempus reale captum, cum eventus fiant, et in quo aliquis—persona argumenti pelliculae—personam suam in vita reali agit.
Metabolitus
Metabolitus sive metabolites  (Graece μεταβολίτης 'commutatus') in biochemia est intermedia metabolismi reactionis biochemicae producta, vulgariter parva molecula.
Pons Tretiae
Pons Tretiae aut Pons Tresiae (Italiane  Ponte Tresa) est Helvetiae pagi Ticini oppidum 802 incolarum (anno 2007) homonymo flumini Tretia et Lacui Ceresio adiacens.
Prévillers
Prévillers est commune Francicum 198 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Ammonium
Ammonium (Arabice واحة سيوة Wāḥat Sīwah, lingua Siwi Isiwan) est urbs et oasis Aegypti occidentalis.
Bény-sur-Mer
Bény-sur-Mer est commune 348 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Docufictio
Origines
Vocabulum modus pellicularum ab auctoribus Roberto J. Flaherty, uno ex patribus documentariorum, et Ioanne Rouch saeculo vicensimo recentiore factarum. In anthropologia oculorum, innovans Ioannis Rouch persona sinit ut is pater subgeneris ethnofictionis appelletur. Hoc vocabulum significat 'pellicula documentaria ethnographica indigenarum qui partes fictionales agunt'. Facere ut ei partes de se ipsis agant realitatem depingere adiuvabit, quod per imagines ante oculos propositas confirmabitur. Documentarium non ethnographicum elementa ficta habens eadem ratione utitur, et ob easdem causas docufictio appellari potest.
Clipeus aureus
Olympia
Clipei Olympiis antiquis non concessi sunt. Victores Olympiis recentioribus anno 1896 clipeum argenteum, qui ordine secundo steterunt clipeum aereum, qui ordine tertio steterunt nullum praemium, acceperunt. Anno 1900, plurimi victores pocula vel parva tropaea abstulerunt.
Postquam clipei aurei, argentei, aerei Olympiis anni 1904 dari coepti sunt, hunc sibi morem multi eventus athletici non Olympici asciverunt. Ius vel officium clipeorum cusorum ad urbem ubi ludi fient pertinet. Ostenderunt clipei ab Olympiis aestivis 1928 ad Olympia aestiva 1968 easdem picturas generales: pars antica, forma ab Iosepho Cassioli artifice Florentino descripta, urbem ubi ludi fiebant monstrat; pars postica, imaginem victoris Olympici.
Tributum pro hereditate
Tributum pro hereditate est vectigal quod, quibusdam in Civitatibus, illis imponitur bonis et iuribus, quae sive per hereditatem sive per donationem transmittuntur.
Magnicourt-en-Comte
Magnicourt-en-Comte est commune Francicum 625 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Clipeus aureus
Olympia
Vox aureus hic colorem indicat, cum clipei aurei Olympici minus quam sex grammata auri puri contineant.
Saint-Éloy-les-Tuileries
Saint-Éloy-les-Tuileries (Occitanice Sent Aliég) est commune Francicum 119 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Tributum pro hereditate
Notae tributi pro hereditate
Non paucis in Civitatibus tributum pro hereditate:
Hugo de Goes
Hugo de Goes (Gandavi, circa annum 1435/1440—Oudergem apud Bruxellis, 1482) fuit pictor Flandricus.
Poyanne
Poyanne est commune 563 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Instrumentalis
Casus instrumentalis est casus declinationis. Indicat nomen instrumenti actionis. Linguae Slavicae casum instrumentalis habent.
Lingua Latina
Lingua Latina iam non habet casum instrumentalem. Sed quia mater sua, Lingua Protoindoeuropaea eum habebat, reliquia eum habet in casu ablativo:
Lingua Sanscrita talem casum habet.
Faedum (Helvetia)
Faedum (Italiane  Faido) est Helvetiae pagi Ticini oppidum 2'993 incolarum (anno 2013). Faedus districtus Lebentinae caput est.
Ioanna Stapleton
Ioanna Stapleton (nata Jeanne Murray Urbe Novo Eboraco die 19 Ianuarii 1923; ibidem die 31 Maii 2013 mortua) est actrix Americana.
Otto Manninen
thumb|300px|Otto Manninen cum sponsa Anni Swan. Otto Manninen (natus 13 Augusti 1872 Kangasniemi in Finnia, mortuus 6 Aprilis 1950 Helsingiae) fuit scriptor, poeta, interpretator Finnicus. Opus notabile fecit, cum in Finnicam Homeri Iliadem (1919) et Odysseam (1924) versu hexametro convertit. Praeterea quaedam opera Molière, Henrici Ibsen, Ioannis Volfgangi Goethii atque Oedipum tyrannum Sophoclis et Medeam Euripidis Finnice interpretatus est.
Oxazepamum
Oxazepamum est substantia psycholeptica et anxiolytica ex benzodiazepinis derivata.
Natura chemica
Structura chemica (RS)-7-chlor-3-hydroxy-5-phenyl-2,3-dihydro-1H-1,4-benzodiazepin-2-on et massa molaris 286.71 g/mol est.
Natura pharmacologica
Codex ATC est N05BA04.
1965 van de Kamp
1965 , olim designationibus 2521 P-L, 1927 QG, et 1956 TN agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld in Observatorio Lugduni Batavorum versatis repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1965 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Oxazepamum
Pharmacodynamica
Oxazepamo ut omnis benzodiazepinis affinitas magna receptorii GABAA est.
Pharmacocinetica
Modus applicationis est per os. Oxazepam simul diazepami metabolitorum unus est. Tempus semivitae biologicum 5–10 horae est. Excretio est per urinas. Ut lorazepamum neque oxazepamum systemate cytochromatum imminuitur.
Reactiones adversae
Saepe: somnolentia, asthenia. Usus oxazepami cum periculo dementiarum coniunctus.
La Madelaine-sous-Montreuil
La Madelaine-sous-Montreuil est commune Francicum 174 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Dampetra Castrum
Dampetra Castrum est commune 102 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Sainte-Fortunade
Sainte-Fortunade est commune Francicum 1'762 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Iohannes Czapek
Iohannes Czapek (Bohemice Jan Čapek; obiit post annum 1429) fuit sacerdos Hussiticus, socius Nicolai Pilgramensis.
Vita
Scripsit nonnulla cantica religiosa Bohemica.
Calce
Calce (Catalane Calce) est commune Francicum 217 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Via Aurelia
Via Aurelia fuit una viarum consularum ab antiquis Romanis stratarum. Saeculo III a.C.n. medio a consule Aurelio Cotta constructa est et a Roma usque ad Pisas ducta. Iter ab Arelate per Pisas Romam usque in Itinerario Antonini describitur sub titulo "Via Aurelia: A Roma per Tusciam et Alpes Maritimas Arelatum usque" (289,3-299,4).
Tretia
Tretia aut Tresia (Italiane: Tresa) est Helvetiae et Italiae breve flumen quod lacus Ceresius cum Verbano coniungit.
Pouydesseaux
Pouydesseaux (Occitanice Poi de Sauç) est commune 859 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Dies Mandelae
Dies Mandelana est dies internationalis in honorem Nelson Mandela, qui provectus iustitiam socialem tolerantiamque nec non diversitatem impugnet paupertatem et discriminationes iniustas. Celebratur die 18 Iulii quotannis per decretum 4 Novembris anni 2009 conventus generalis Nationum Consociationis.
Proposuit praeterea conventus sexaginta et septem quos degebat Mandela annos in defendendis iuribus civilibus totidem hoc die quadrare minutis temporis silentio commemoriaque et beneficentia peractis.
Antonius David Wright
Antonius David Wright (natus in Great Yarmouth die 12 Augusti 1954) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui inter alia a die 1 Maii 1997 munere populi Great Yarmouth in Parlamento Britannico fungitur.
Via Cassia
thumb|right|400px|Via Cassia [[ruber|rubra, via Aurelia caerulea et via Clodia violacea picta]]
Via Cassia est una viarum consularum a antiquis Romanis formata, quae e Roma in Florentiam et in Lucam ducit. Ab Aevo Medio hac via Via Francigena dicta est
Iter viae Cassiae
Stationes huic viae erant:
Aliae stationes quae incertae sunt:
Seguntianum
Municipium pertinet ad Communitatem Cimbrianam.
Puiseux-en-Bray
Puiseux-en-Bray est commune Francicum 418 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Vicium Portium
Vicium Portium (Italiane: Vezzi Portio) est municipium Italiae, in Regione Liguria ac in Provincia Savonensi situm.
Municipia finitima
Calice Ligure, Finale Ligure, Mallare, Quiliano, Vezzi Portio
Dampetra ad Templum
Dampetra ad Templum est commune 262 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Fanum Sancti Bonifatii (discretiva)
Fanum Sancti Bonifatii potest:
et cetera.
Lumbres
Lumbres est commune Francicum 3'741 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Pouillon (Landae)
Pouillon (Occitanice Polhon) est commune 2782 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Scutella Farnensis
Scutella Farnensis (Italiane Tazza Farnese), fortasse saeculo II a.C.n. in Aegypto ad aulam Lagidarum, fortasse Romae principe Augusto scalpta, hodie Neapoli in Museo Archaeologico Nationali ostentatur. Scutellam olim imperator Fridericus II possedit, postea Laurentius Medices, mox Margarita de Parma et Octavius Farnese.
Ricardus Eberhart
Ricardus Ghormley Eberhart (5 Aprilis 1904—9 Iunii 2005) fuit poeta Americanus qui plus quam duodecim libros poeticos edidit, et omnino viginti fere libros. Praemium Pulitzeranum Poesis pro Selected Poems, 1930–1965 et Nationale Librorum Arbitrium Poesis anno 1977 pro Collected Poems, 1930–1976 abstulit. Fuit avus Beniamini Cherington, administratoris generalis Tibialium Rubrorum Bostoniensium.
Nexus externi
anum
Lingua Rusinica
Lingua Rusinica seu Russinica (ipsorum lingua русиньскый язык / lingua Rusinica) vel Carpato-Ruthenica (exonymum), est lingua gentis Rusinorum seu Russinorum (ipsorum lingua Русины / Rusini) vel Carpato-Ruthenorum (exonymum archaicum). Una est linguarum Slavicorum orientalium.
Multas habet formas, quas in duas dialectus principales coniungere potes; hae sunt dialectus orientalis (in regionibus carpaticis) et dialectus meridionalis (in regionibus pannonicis).
Dialectus orientalis est lingua Rusinorum in regionibus Rutheniae Carpaticae, in Ucraina, Polonia, Slovacia, Hungaria et in terris finitimis vulgata. Circa 33 milia hominum in Slovacia hac lingua utuntur, c. 7 milia in Ucraina, c. 10 milia in Polonia, c. mille in Hungaria. In nonnullis districtis statum linguae nationalis habet, sed non iam stabilita est. In arte grammatica Ioannis Garajda regulae eius hodie inveniuntur (etiam ad Vicipaediam Rusinicam scribendam).
Dialectus australis (quondam Jugoslavo-Ruthenicus/Rusinicus) est lingua Rusinorum in regionibus Pannoniae australis, in Serbia et Croatia. Circa 15 milia hominum in Serbia et circa duo milia in Croatia ea utuntur. In Voivodina (provincia Serbiae) statum publicum habet.
Omnes dialectus linguae Rusinicae scriptura Cyrillica utuntur.
Scientifica linguae Rusinicae (atque litterarum et historiae) studia, rusinistica (ipsorum lingua русинистика) et studia rusinica appellantur.
Michael Lutskay artem grammaticam Russinicam et Palaeoslovenicam comparativam primam Latine composuit.
Lingua Protoindoeuropaea
Lingua Protoindoeuropaea est lingua methodo comparativa restituta, qua systematicae linguarum Indoeuropaearum similitudines harumque differentiae legibus phoneticis explicabiles exponuntur. Sensu igitur rationali, lingua PIE est nihil nisi fragmentum grammaticum et structura pura. Sensu autem protohistorico, PIE est etiam quasi proavia linguarum Indoeuropaearum. Testimonio huius linguae nec inscriptionibus nec libris manu scriptis servato, per comparationem linguarum recentiorum conicitur sive "reconstruitur." Sermonem ipsum deperditum, huic linguae artificio constructae adsimilem, usitabant fortasse qui planitiem hodiernam Ucrainae et Russiae meridianae millenniis vel IV vel V a.C.n. incolebant; sed de hac re eruditi disputant.
Phonologia
Lingua Protoindoeuropeaea dicitur haec habuisse phonemata. Vide etiam linguas Indoeuropaeas ut videas quo modo mutata sint in eis.
Morphologia
Nonnullae res morphologicae PIE inventae sunt.
Nomina
Nomina declinabantur octo casibus (qui erant nominativus, accusativus, genetivus, dativus, instrumentalis, ablativus, locativus, vocativus). Genera fortasse tria erant: masculinum, femininum, neutrum. Sunt quidem qui censeant duo tantum genera primitus fuisse: animatum et non animatum; postea autem ex animato genere duo nata esse genera: masculinum et femininum.
Modi declinandi sunt duo maioris momenti: thematicus et athematicus. Thematicae declinationi radices nominales augebantur /o/ phonemate (cuius loco /e/ in vocativo adhibebatur). Formae autem athematicae declinationis vetustiores sunt, secundum modum apophoniae dignoscuntur radices acrodynamicae, proterodynamicae, hysterodynamicae et holodynamicae.
Casuum exitus:
Pronomina
Pronomina difficilius reconstruuntur quia omnia in linguis Indoeuropaeis differunt.
Lingua Protoindoeuropaea habebat pronomina personalia primae secundaeque personae, sed, ut lingua Latina, non habebat tertiae. Pronomina personalia habebant suas formas et exitus unicos; vide, exempli gratia, etiam latine ego et me.
Sainte-Féréole
Sainte-Féréole est commune Francicum 1'816 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Pronomen personale
Pronomina personalia sunt pronomina quae describunt personas grammaticales. Haec pronomina personalia serviunt etiam pro pronominibus reflexivis, cum sententiae subiectum est eadem persona atque in praedicato.
Tertiae personae pronomen est defectivum, quod forma nominativa caret. Sed tertiam personam reddit pronomen demonstrativum is,ea,id, quod adhibetur, ut forma nominativa pronominis non-reflexivi tertiae personae detur. Praecipue autem genetivo huius pronominis (sc. eius, eorum/earum/eorum) possessor indicatur, cum pronomine possessivo (reflexivo) (sc. suus/sua/suum) utendum non est.
David Frankfurter
David Frankfurter (natus die 9 Iulii 1909 in Daruvar urbe tunc ad Imperium Austro-Hungaricum pertinente (hodie ad Croatiam) - mortuus est die 19 Iulii 1982 in Tel Aviv, Israel) est Iudaeus qui clarus factus est quia medicinae studiosus apud Bernae universitatem Nazistam Gulielmum Gustloff die 4 Februarii 1936 Tavai necavit.
25 Martii
'25 Martii dies 84ª anni est (85ª annis bisextis) in Calendario Gregoriano. 281 dies manent.
Argelata
Argelata seu Argelatum  (alia nomina: Castrum Argelati) (Italiane: Argelato) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 800 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Urbe metropolitana Bononiensi situm. Incolae Argelatenses appellantur.
25 Martii
Secundum Calendarium Romanum est ante diem octavum Kalendas Aprilis, quod a.d. VIII Kal. Apr. abbreviatur.
Kay Ivey
Kay Ivey (Camden in oppido die 15 Octobris 1944 nata) est politica Alabamae, factionis republicanae sodalis.
Filia agricolae, Kay Ivey in oppido nativo educata atque apud universitatem Auburn erudita est. In California aliquot annos praeceptrix, deinde in Alabamam redita ab anno 1979 apud gubernium civitatis operam dedit. Thesauraria civica anno 2002, iterum 2006, anno 2010, iterum 2014 electa est. Die 10 Aprilis 2017 ad officium gubernatoris promota est, Roberto Bentley id officium eodem die renuntiante.
Vinko Puljić
Vinko Puljić (natus die 8 Septembris 1945 in Prijećani, Bosnia et Herzegovina) est cardinalis et archiepiscopus Saraievo. Puljić conclavibus mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt.
Anna Milton
Anna Milton (nata Anna Francisca Turner in Cuckfield die 3 Novembris 1953), aegrorum ministra, est rerum politicarum perita Britannica factionis Conservativae, quae a die 11 Iunii 2005 legata apud Parlamentum Britannicum est accurate munere populi Guildford fungitur.
Puiseux-le-Hauberger
Puiseux-le-Hauberger est commune Francicum 836 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
369 Aeria
369 , olim designationibus 1893 AE, 1949 MY, et A894 WA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alphonso Ludovico Nicolao Borrelly in Observatorio Massiliae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 369 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nova Victoria
Nova Victoria, saepe et male Victoriacum (Hispanice: Vitoria ; Vasconice: Gasteiz), urbs Hispanica, caput provinciae Alavae et, ab anno 1980, Communitatis Autonomae Vasconiae. In colle qui valli fluminis Zadorrae imminet sita est. Ibi invenitur aeroportus internationalis nomine Foronda.
Summae Aedificationes
Adumbratio urbanistica Novae Victoriae modo armonico ordinatur circa suum nucleum antiquum. Civitas vetula a coniuncto viarum parallelarum constituitur, inter Plateam Hispaniae et Cathedralem Sanctae Mariae, quae lineam leve elipsoidalem antiquorum moenium sequuntur. Ex centro proficiscuntur axes diversorum amplificationum: viae Beati Thomae Zumarragae, Portalis Arriagae, Portalis Villae Regalis, et Alluvies Sancti Iacobi. Ronda circunvalationis contribuit in dandam unitatem suae delinationi urbanisticae, a magno numero parcorum amoenitata (Florita (La Florida), Pratum (El Prado), Sanctus Martinus, Sanctus Iohannes Arriagae, Molinuevo, Aranbizkarra, et Judizmendi); ea est caput Hispanicum cui magis parcos per habitantem sunt. Maioris momenti aedificia stili Gothici religiosi conservat, quae sunt cathedralis vetula atque ecclesiae Sancti Petri ac Sancti Michaeli, et Gothici civilis, sicut Domus Funiculi (Casa del Cordón) et Porta Grandis (El Portalón). Saeculo duovicensimo elegantem Neoclassicamque Plateam Novam correspondit.
Oeconomia
Nova Victoria ut medium industriale increbesbuit, tametsi in actualitate campus diaconiarum maiorem pondus in urbis oeconomia reccipiendum est. Iam saeculo tertio decimo, urbs florescere importantem activitatem artesanalem visit simul coverteratur mercatum agrarium regionis. Extremo duodevicensimo saeculo expandere coepit ad planities. Industrializata initio saeculi vicensimi, incrementum notabile experimentavit inter 1900, 30 700 habitantes computante, et 1940, data in qua sua populatio ad 49 752 incolas ascendebat. Anno 1947, secundus fluctus initiatus est industralitationis qui numerosam populationem traxit et, sic, anno 1960 populatio erat urbis 73 701 civium. Industria praesens in campis autocinetico, chalybis, chemico, machinariae, et bonorum equipi centratur.
Historia
Etsi de antiquo oppido dicitur id a rege Visigothorum Liuvigildi conditum esse (581), nomine Victoriacum, origo urbis a Sanctio VI Sapienti ducenda est, qui anno 1181 creavit villam Novam Victoriam super antiquum vicum qui nomen Gasteiz tulerat.
Cuperly
Cuperly est commune 219 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Caixas (Pyrenaeus Orientalis)
Caixas (Catalane Queixàs) est commune Francicum 133 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Lugy
Lugy est commune Francicum 145 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Poudenx
Poudenx est commune 202 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Turma Pedilusoria Nationalis Salvatoriana
Turma Nationalis Salvatoriana  est pediludii nationalis Salvatoriae turma virilis. Praesens pedilusorum palaestricus magister est nunc (anno 2014) Ioannes de Dios Castillo.
Francohusium
Francohusium (vulgo Bad Frankenhausen/Kyffhäuser) est oppidum Germanicum 8734 incolarum (censu anno 2014 habito), in Circulo Kyffhäuser Thuringiae situm, balneis salsis notum. Hic anno 1525 fuit proelium Francohusiense, pars Belli rustici Germanici.
Historia
E vici nomine habitationes Francorum probabiles esse videntur, cum vestigia hominum antiquissima temporis glacialis recentissimi iam sint. Imperatore Ottone III mentio prima anno 998 indicatur. Iam saeculo XVI sale exercendo necnon commercio in vastas distantias agendo pecuniae multae conflantur. Anno 1219 graviones de Schwarzburg possessores fiunt regnaturi locum usque finem Primi belli pancosmici.
Res aspectabiliores
Signum oppidi sine dubio Ecclesia superior, quae dicitur, est cum turri maxime obliqua. Curia temporis Gothici exeuntis anno 1448 constructa, diversa opera craticia ad nundinarum plateam, Turris Hausmann mille annorum cum proximo Fano inferiore in rebus visendis numerantur. Castellum temporis Renascentiae anno 1523 erectum museum historiae regionalis sartum conservat.