cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Murocinctus
Toponymia
Verbum murocinctus obvium erat origo toponymorum pagorum muro circundatorum. Ad exemplum afferre possumus Murocinctum ad Urbiam et Murocinctum ad Sequanam in regione Insula Franciae.
Alia nomina
Nomen variae orthographiae sumpsit, sed idem etymon supra millenarium servavit:  Murocinctus (anno 879), Morcains (anno 1193) et Morcen (anno 1229).
Communitas Anaunia
Communitas Anaunia (C6) (alia nomina: Communitas Vallis Anauniae) (Italiane: Comunità della Val di Non) est Vallis Communitas et pars Provinciae Liberae Tridenti (Tridentinum), in Regione Italiae Tridentini-Altae Athesiae/Tirolis Meridionalis sita, cuius caput Clesium. Incolae Anaunienses appellantur.
Cortex
Cortex, ut dicit Forcellini, est "exterius operimentum, ac veluti corium, aut crusta arborum, aliarumque rerum. [...] Speciatim sumitur pro subere per antonomasiam, quia suber cortice maxime constat."
Cortex (discretiva)
Cortex est exterius operimentum arborum aliarumque rerum. Etiam potest esse:
8710 Hawley
8710 , olim designatione 1994 JK9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo P. de Saint-Aignan, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8710 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bétheniville
Bethéniville est commune 1125 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Saint-Pierre-de-Mézoargues
Saint-Pierre-de-Mézoargues (Occitanice Sant Pèire) est commune Francicum 232 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Grata recordatio
Grata recordatio, die 26 Septembris 1959 edita, est tertia encyclica papae Ioannis XXIII et preci rosarii est dicata. Papa fideles monebat ut rosarium pro pace, pro adveniente Concilio Vaticano Secundo, pro missionibus recitarent.
Morgny-en-Thiérache
Morgny-en-Thiérache est commune Francicum 112 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Maria Bobu
Maria Bobu (nata anno 1925, mortua anno 2007) rerum politicarum perita Dacoromanica Factionis communisticae Dacoromanicae (PCR) fuit.
Cursus honorum
A die 3 Octobris 1987 ad usque 22 Decembris 1989 ultima ministra iustitiae dictatoris Communistae Nicolai Ceauşescu in consilio ministrorum Constantini Dăscălescu fuit.
Paulus Tret'jakov
Paulus Michaelis filius Tret'jakov (Russice Павел Михайлович Третьяков, tr. Pavel Michajlovič Tret'jakov; Moscuae natus die 15 [27] Decembris 1832; ibidem mortuus die 4 [16] Decembris 1898) fuit mercator et philanthropus Russicus, collector fabrilium artis pingendi Russicae, conditor pinacothecae notissimae Moscuensis in eius honorem nominatae.
Beuvrigny
Beuvrigny  est commune 158 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Sergius
Sergius fuit nomen gentilicium apud Romanos antiquos, quod gesserunt. Nunc est praenomen virile, praesertim in Russia usitatum (Russice Сергей, Sergej).
La Orotava
Villa de la Orotava est urbs Hispaniae, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 41706 incolarum sunt.
297 Caecilia
297 , olim designationibus 1935 PB, 1947 SB, 1955 BK1, et A924 RA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 297 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Chéronvilliers
Chéronvilliers est commune Francicum 550 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Colandus
Colandus vel Colinus est nomen masculinum.
Index urbium Turciae
Hic est index urbium Turciae quae plus quam 10 000 incolarum habent, secundum data Systematis regestorum incolarum in domiciliis fundati (Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi) anni 2012.
Beuzeville-au-Plain
Beuzeville-au-Plain  est commune 50 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Tilman Riemenschneider
Tilman Riemenschneider (natus circa annum 1460 Hagiopoli in Eichsfeldia, mortuus die 7 Iulii 1531 Norimbergae) fuit Germanus fictor et sculptor lignarius necnon homo politicus. Nominabant eum Magistrum Till. Inter artifices in transitu inter epochas Gothicam et Renatam iste homo revera maximi momenti est.
Vita
Iuventutem transegit Osterodae ad Harthicos montes. Artem sculptoriam verisimiliter Argentorati et Ulmae edidicit. Anno 1483 certe Herbipoli socius opificis lignarii cuiusdam fuit et 1485 ibidem civis factus est. Pluries eum senatorem in consilium urbanum mittebant, anno 1520 vel burgimagister creatus est. Propterea quod pronus in agricolas seditiosos Belli rustici Germanici fuit, captus et tortus et ab officiis dimissus est.
Opera
Exaravit lapideum sepulchrum Eberhardi de Grumbach (+1487) in fano ad Rimpar (Provinciae Franconiae Inferioris), statuas Adam et Evae (1493) in porta meridiana Ecclesiae Deiparae Herbipolitanae, ibidem statuas Iesu et Ioannis Baptistae ad antas (1500–06), ibidem sepulchrum Conradi de Schaumberg (+1499), sepulchra episcoporum principum de Scherenberg (+1495) et Laurentii de Bibra (+1519) in ecclesia cathedrali Herbipolitana, deplorationem Christi tam in fano ad Herbipolim-Heidingsfeld (1508) quam in caelamine alto in fano ad Maidbrunn (1525).
Inter altaria sculpta mentio fiat de ara Sanctae Magdalenae ad Münnerstädt (1490), de ara Deiparae ad Creglingen (post annum 1495), de ara Sanguinis sancti in Ecclesia Sancti Iacobi in Rothenburg ob der Tauber et de ara Crucis sanctae ad Detwang (circa annum 1500); aliae arae famosissimae sunt Hailprunnae, ad Grabfeld-Bibra (Circuli Schmalkalden-Meiningen) et in multis museis (e.g. Norimbergae, Monaci).
Imago Mariae in rosarum corolla in delubro peregrinatorio ad Volkach quoque maximi momenti est.
Gravitudo
Inspirabant labores Riemenschneider opera Martini Schongauer necnon Georgius Syrlin. Dramatica abhorruit praeferens severitatem clementem cum gratia tenera et decorationem. Berolini anno 1888 Streit opera 93 prelo mandata edidit.
Saganum
Saganum vel civitas Saganensis (Polonice: Żagań ; Germanice: Sagan) est vicus in vaivodatu Lubucensi. Vicus anno 1286 factus est urbs.
Anderitum Gabalorum
Anderitum Gabalorum, in itinerariis ad Gabalos indicatum, hodie vulgo Javols, est commune 328 incolarum (anno 2014) praefecturae Losarae in regione Occitania Franciae australis. Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Gabalorum.
Chennebrun
Chennebrun est commune Francicum 140 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Besneville
Besneville  est commune 659 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Aedicula
Aedicula (< aedes; Diminutivum) significat: Distinguitur:
Aevo Renascentiae, Baroci et usque ad hoc tempus forma aediculae multis modis adhibebatur.
Agatha
Agatha est praenomen muliebre, a Graeca Αγάθη 'bona' deducta. Nomen populare factum est propter Agatham Catanensem, martyrem Christianam saeculi tertii p.C.n.
Granadilla de Abona
Granadilla de Abona est urbs Hispaniae, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 41555 incolarum sunt.
Saint-Paul-lès-Durance
Saint-Paul-lès-Durance aut Saint-Paul-lez-Durance est commune Francicum 987 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Piptadenia weberbaueri
Piptadenia weberbaueri est planta florens familiae Fabacearum, solum in Peruvia endemica. Planta ex Augusto Weberbauer (1871–1948) botanista Germano appellatur.
Chavigny-Bailleul
Chavigny-Bailleul est commune Francicum 553 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Lingua Slavonica antiqua
Lingua Slavica seu Slavonica antiqua est antiquissima lingua litteraria Slavorum, quae saeculis IX–XI in usu erat. Saltem saeculo nono lingua hac Slavi communiter utebantur, propter quod omnes mutuo intelligere sese poterant. Ut prima lingua litteraria Slavorum, multas linguas Slavicas affecit. Lingua haec litteraria facta est, cum Cyrillus et Methodius plurimos libros ad religionem Christianam pertinentes Slavice reddiderint, primo nempe Biblia, posteaque libros liturgicos ritus Byzantini et Romani atque tractata aliquot spiritualia. Basis huius linguae fuit linguae Slavicae versio, quae circa urbem Thessalonicam in Macedonia in usu erat. Pro hac lingua creatum est primo, ab ipso Cyrillo, abecedarium Glagoliticum, deinde, a Clemente Achridensi, Cyrillicum. Manuscripta, in quibus lingua haec pura invenitur, scilicet sine characteribus loquelae Slavicae aliae regionis vel mutationibus posterioribus, sic dictum canonem Palaeoslavicum efformant; inter quae exempli gratia nominari possunt:
Continuatio linguae Slavicae Antiquae sicut linguae litterariae est lingua Slavica Ecclesiastica.
Cerophytidae
Cerophytidae (Anglice rare click beetles) sunt familia coleopterorum superfamiliae Elateroideorum. Familia viginti duo species in quattuor generibus comprehendit, praecipue in Novo Mundo endemicae:
Longueil-Annel
Longueil-Annel est commune Francicum 2'472 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Agnes
Agnes (gen. Agnetis, rarius Agnes ) est praenomen muliebre, forma Latina nominis Graeci quod est Ἁγνή, 'casta, sancta'. Postea cum vocabulo agno et nomine Hebraico Anna coniunctum est. Hoc nomen gessit Sancta Agnes, virgo Romana et Christiana quae circa annum 305 gravissimum supplicium passa esse traditur.
Mons Sorelli
Mons Sorelli est commune Francicum 476 incolarum (anno 2011) praefecturae Meduanae et Ligeris in regione pagorum Ligeris.
Bethon
Bethon est commune 275 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Los Realejos
Los Realejos est urbs Hispaniae, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 38015 incolarum sunt.
Digressiones ab historiae fide in pellicula Gladiatore
In pellicula Gladiator (2000) facienda, moderator Ridley Scott culturam Romanam voluit repraesentare magis accurate quam in quibusdam anterioribus pelliculis et ad hunc finem conduxit plures peritos historiae consilii causa. Tamen, quaedam deviationes ab historia factae sunt ad concitationem augendam, et ut narrationi continuitas sit, et propter practica vel securitatem. Secundum Scott, populus ita percipit antiquam Romam, ob priores pelliculas Hollywood, ut quaedam facta historica "nimis incredibilia" ("too unbelievable") essent quam ut includerentur.
Non evenisset Maximum removere
Si imperator venisset ad exercitum belligerum victoriosum, atque edixisset ducem exercitus ab actu removere (ad supplicium vero ducem dare eo magis non potuisset), post horam seu alteram imperatori caput abscissum fuisset. Etiam imperatoribus popularibus (et Marco Aurelio quoque) auctoritatem adimere conatus capiebantur. Septimius Severus, dux exercitus clarus, concupiverat imperator esse, quamquam ius ad hoc nihil habebat, facile victor propositi sui factus est. Ergo iam ad quintam decimam minutam pelliculae, Maximus ad gaudium omnium imperator factus fuisset, Commodus vero, dilaceratus a legionariis, in pulvere stratus fuisset. Studium militum erga ducem exercitus plus erat, quam in imperatorem rei publicae.
Multiplicatio
Formula est:
Digressiones ab historiae fide in pellicula Gladiatore
Stapes
Si stapes tempore Marci Aurelii Augusti inventus fuisset, fortuna historiaque hominum valde mutanda esset. Stapes quingentis annis inventus est post res gestas quae in Gladiatore narrantur.
Democratia
Personae Gladiatoris spectaculi sedule disputant de necessitate democratiae, de traditione Romani senatus et de ceteris.
Auctoritas senatus exemplum oligarchiae, non democratiae esse. Primis 400 annis existentiae Romae ut civitatis magnae (tempore rei publicae) certationem continuam populi cum oligarchis id est cum senatu fuisse. Idcirco appellationem senatus Romani—"vos a populo electi estis" (quod in Gladiatore enuntiatur)—solummodo ideologiam hodiernam esse.
Alii autem contendunt narratores hodiernos scaenario antiquo uti posse ut quasi modo alienato de quaestionibus hodiernis agerent. Sub quadam specie enim de multis quaestionibus hodiernis iam pristinis aetatibus mutatis mutandis plus minusve actum fuisse.
Adventus Commodi in castra
In pellicula, Marcus Aurelius, sentiens se moriturum, ad se filium arcessit in aciem. Imperatores autem sucessorem heredemque nominabant non accedente fine, sed multo antea. Ergo fere imperator venturus de facto consors imperii erat, imperatori sub exitu annis vitae. Utpote negotium gravissimum imperatoris bellare erat, Commodus magnis rebus gestis coram exercitui imperare debuisset (quod certe in vita cum Commodo erat).
Nolentia Maximi imperatorem fieri
Marco Aurelio cupiente, Maximus certe imperator factus fuisset. Mos erat imperatorum, patricios dignos in filios adoptare, et eis habenas Romae tradendi. Vir Romanus officium rei publicae optimum locum tribuit, atque plurimi matrimonii faciebat. Romani cursus honorum militaris et politicus, synonimus fuit. Affirmatio “ego miles sum, non vir publicus” ridenda est, neque patritii est. Ipsa facultas rei publicae servire, romanis generosis proprium domicilium vitae erat. Quaeritur: Maximus non fuit Romanus?
Maximus in servitutem redactus est
Difficile factu est. Maximus vir Romanus fuit. Una causarum longaevitatis Romaniae hoc est, quod leges suas in omnia sua territoria afferebat, idcirco etiam gentibus subiectis expedivit (saltem mercatoribus et artificibus). Nullis causis homo quidam corripi non poterat (praesertim patricius), et in ludum gladiatorii duci. Hodie certe quoque in servitute potest esse (in Caucaso, exempli gratia), sed haec est exceptio.
Maximus patriam suam de facto abdicat
In pellicula, Maximus post rebus factis suum stigma (tatu) delevit, i. e. umbraliter propriam civitatem Romanam detestatus est. (Si hodie aliquis iniuste ab praeside vexatus sit, patriam atque populum suum non fugiat neque eos accuset). Etiam privatus numero miles ideae Romanae fidelis erat. Incolae provinciis Romanis plerumque militabant, ut civitatem adipiscantur. Iidem ut Maximus, nihil melius idea imperii Romanorum atque officio patriae existimabant. Fidem eius nihil poterat labefactari. Pro fidem istam Romani glorificantes nomen legionarii moriebantur.
Vis facta in familiam Maximi
Difficile ad credendum et caret intellectu. Commodus citius iudicium emisset aut oppressiset. Nam coniuga et filius patricii minime inferioris, talibus plerumque non exiguum praesidium in senatu ac populo habebatur. Imperatores, qui aperte ius obterebant, solito pessime vitam finiebant. Sulla, quamquam imperator de iure non erat, profecto inimicos suos libere ac audaciter interficiebat, sed solum modo si quis copias familiares iudicati recepturus. Tali modo Sulla sibi adiutum faciebat. Caligula, postquam in senatum equo invectus est, modo duo annos provixit. Imperatores “cupientes” diutius vivere palam facieabant de contumelia maiestatis populi romani et imperatoris, ut arbitrium suum tali modo confirment.
Commodus in arena circi
Commodus re vera in arenam circi gradiebatur. Sed ea res contemptum excitabat non solum apud senatum, sed etiam apud plebem! Fingite, si notum sit, ut aliquis virorum popularium in pellicula pornographica egit. Populus Romanus “res gestas” Commodi quemadmodum habebat. Sed in pellicula hoc affertur ut res normalis, usitata, solita. Ceterum nempe ista facta Commodum ad finem perducebant – is suffocatus est manibus nudis a luctatore Romano in proprio dormitorio.
Imperium exercitus
Marcus Aurelius adorator pacis erat, non belli, sed iudice fortuna paene totam vitam bella gerebat atque dux peritus fuit. Si ad exercitum fuisset, is utique imperium sibi personale exercitum attribuit. Amor populi ad imperatorem illis temporibus saepe imperiam salvabat, merere vero eum, cum inertia pugnantes observare, non poterat. Numerus peditatus legionis sine auxiliares: 5000 milites. Maximus, exercitu presidente, tali modo etiam pro legato non est, in pellicula vero Maximus dux generalis (praefectus nonnullarum legionum). Proelium, quod in pellicula, numero militum; non plus est, quam congressus limitrophus est. Presentia imperatoris in tantula pugna re vera non fuisset. Si 5000 militum—omne quod imperia Romana in certamine supremo opponere potuisset—tum ne ad Christi natum quidem volvisset. Tanta magnitudine, non magis progressum contulisset, quam terra Atlantea. Illa clade Romanorum in saltu Teutoburgiensi, 20 000 militum ad victoriam non satis fuit. Re apse Marcus Aurelius exercitum supplebat gladiatoribus, servis et latronibus; vires non suppetebat. Copiae plus quam decem legiones habebant.
Instructio militum
(a) Nunquam sagittarii post pedites compositi erant. Etiam apud illos claros ducibus (Xenophon) dissertationiones invenimus de instructione sagittarios post aciem. Sagittarii ad equitatem poterant addi, sed illo modo, quod in pellicula Gladiator—nunquam.
Tantum solus casus similis instructionis notus est. Quidam Phrasibulus in Athenis, pauco exercitu, in declive montis praerupti, prospere eadem ratione pugnae usus est contra inimicum, qui agmine profundo succedebat. Deiectus montis atque instructio hospitum in 50 ordines haec rei iuvit.
(b) Nunquam peditatus quattuor ordines habebat (in pellicula vero est momentum, ubi profunditas agminis ex duobus (!) hominibus consistit). Positio eiusmodi hoc adtulisset, ut Germani aciem perrupissent atque terga Romanorum oppugnavissent. Minimum octo milites construuntur, sed hoc phalanx Graeca, quae haud facile rumpi poterat (facilius alam circumiri poterat). Legio Romana ex 15 ordinibus consistebat, et legiones iunctim stabant! In pugna ad Cannas, legio Romana 70 ordines numerabat (certe Romani hoc errorem facerunt, haec una causarum cladis fuit!)
Praestantia Romanorum in acie constitit ex ratione bellandi manipulorum. Romani segregibus catervis (manipulis) se instruebant. Ergo parva intervalla in agmine habebantur. Haec agmini motorium ferebat, facultas erat impetus alarum propulsare—calamitas phalangum Graecorum. Manipuli cito poterant frontem revertere ad minationem alae versus, quod acies continua facere non poterat. Pugna finalis Caesaris et Pompeii ad Pharsalum hoc optime demonstrat. Successus equitatui Pompei in ala non victoriam tulit, quod semper fuerat, sed cladem. Hoc accidit propter celeram adversionem 6 cochortum Caesaris, advertentes frons in 90 gradus.
In Gladiatore, vero Romani positi quodam inintellegibile acie: hoc mixtio instructionis usitatae phalangis graecae atque inordinatae instructionis barbarorum ratione “quis ut costitit.”
Proventus pugnae
(a) In pellicula sagittarii permulti sunt (quod re vera non erat, sed de hoc inferius). Velites (id est sagittarii, funditores, iaculatores, peltastae) decies minus erant, quam peditatus (in pellicula aequabiliter est).
(b) Equitatus omnino in silva agi non poterat. Optime ad peditatum planities quadrabat, etiam colles enim efficacitatem deminuebant! In “Gladiatore” spectamus, ut in silva equitatus Romanorum impetum gravissimum inferat. In hoc certo causa originis mirae stapidum, alioqui histriones se gravius vulnerarent.
Cohortes praetorianae
In recessu Marci Aurelii in uno signo militari bene cerni potest "PRETORIAN", sed praetoriani Romae manebant, ordinemque in urbe servabant. Bello aberant, et quidem numerus eorum dimidio maior erat quam copiae Maximi.
Castra
Romani duas excellentiones habebant, ratio pugnae manipulorum atque fabricatio castrorum. In Gladiatore, videmus illa clara castra Romanorum: ordo longinqus tabernaculorum, empta in supervenalicio et in campo aperto exposita. Re vera castra Romanorum similia castello munito forma quadrata fuerunt, qua ubivis struebantur, etiam in deserto.
Conatus eversionis
5000 hominum ad eversionem Romae, ut Maximus meditatus, parum est. Numerus praetorianorum, urbem tuentes (qui milites electi erant), 10 000 militum erat. In hoc casu, Commodus iustum ius habuisset Maximum ad supplicium tradere, sed pristinum gladiatorem milites haud secuti fuissent, quia sors ista militibus in aspernabili loco habebatur.
Beslon
Beslon  est commune 524 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Ingeniaria aërospatialis
Ingeniaria aërospatialis est ars ingeniaria quae specialiter ad aëronavium et ruchetarum adumbrationem, fabricationem, et machinationem spectat. Qui artem aërospatialem cultivat ingeniarius aërospatialis dici potest.
Piptadeniopsis
Piptadeniopsis est genus plantarum florentium subfamiliae Mimosoidearum familiae Fabacearum.
Fridtjof Nansen
Fridtjof Nansen (10 Octobris 1861—13 Maii 1930) fuit Norvegius explorator, scientista, scriptor, legatus, humanitarianus pro refugio, et ob pacem inter civitates per Confoederationem Nationum compositam laureatus Nobelianus. Iuvenis victor nartator et glacialis, manum duxit quae primum regionum mediterraneorum Groenlandiae transitum anno 1888 fecit, laudemque internationalem accepit postquam tabulatam latitudinem septentrionalem 86°14′ per expeditionem ad Polum Septentrionalem annorum 1893–1896 attigerat. Quamquam se Norvegiam reditus ab exploratione removit, sui modi itinerum polarum faciendorum suaque inventa armorum et vestitus aetatem exploratorum Arcticorum et Antarcticorum moverunt. Alma mater sus fuit Universitas Osloensis deinde professor eiusdem universitatis factus fuit.
Saccus inflatilis
Saccus inflatilis sive pulvinus collisionis est res securitatis in multis vehiculis, sicut autocurris et autoplaustris. Est enim saccus ante sedem priorem celatus, qui post collisum cito impleatur aere aut gase ad vectores protegendos, ne ad tabulam indicatricem aut anticum vitrum casu se laedant.
Piptadenia
Piptadenia (Benth. ) est genus tropicorum fruticum arborumque florentium familiae Fabacearum.
Species praecipuae
Nonnullae species olim hoc in genere positae (sicut species quibus vilca et yopo (parica), fungi psychotomimetici, parantur) nunc ad genus Anadenantheram pertinere putantur.
Chauvincourt-Provemont
Chauvincourt-Provemont est commune Francicum 343 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Index Islamicus
Index Islamicus (ISSN 13600982, ISSN 03087395) est bibliographicum datorum repositorium religioni Islamicae et mundo Musulmano dicatum, primum anno 1956 ab Iacobo Duglassio Pearson compilatum et plus quam quattuor centena milia documenta habens. A C. H. Bleaney, S. Sinclair, et Schola Studiorum Orientalium et Africanorum Londinii nunc compilatur, a domo editoriali Brill quater in anno prolatus, codice annali colligendus.
Alexander Imich
Alexander Imich (natus Czanstochovae die 4 Februarii 1903; mortuus Urbis Novi Eboraci die 8 Iunii 2014), chemicus et parapsychologus, fuit vir Polonicus, qui a die 24 Aprilis 2014, Italiano Arturo Licata obito, est veterrimus vir vivus cuius aetas pro certo scita fuit.
1882 Rauma
1882 , olim designationibus 1941 UJ, 1955 KC, 1972 RP1, et 1972 RX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Liisi Oterma, astronoma in Universitate Aboensi versata, repertus est. Asteroides nomen accepit ex Rauma, urbe in Finnia occidentali sita.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1882 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sylvilagus
Sylvilagus (nomen a Gray anno 1867 factum) est genus sedecim specierum lagomorphorum quae in America endemica sunt.
Plurimi Sylvilagi ferorum Oryctolagorum cuniculorum, cuniculorum Europaeorum, simillimes sunt. Plurimis sunt cauda stipulosa venterque albus, qui fugentes videntur; hac autem proprietate nonnulli Sylvilagi carent. Exempli gratia, infima Sylvilagi bachmani cauda est cana.
Genus trans Americam Septentrionalem, Mediam Americam, et Americam Meridionalem septentrionalem et mediam habitat, sed plurimae species in propriis regionibus continentur.
Mont-Saint-Père
Mont-Saint-Père est commune Francicum 692 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Saint-Mitre-les-Remparts
Saint-Mitre-les-Remparts (Occitanice  Sant Mitre dei Barris  aut Sant Mitre di Barri) est commune Francicum 5'721 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Cephalalgiarum morborum classificatio internationalis
Cephalalgiarum morborum classificatio internationalis (Anglice: International Classification of Headache Disorders) cum abbreviatura internationali ICHD est classificatio cum hierarchia propria omnium capitis doloribus morborum secundum Societatem Cephalalgiarum Internationalis (IHS). Illa classificatio officialis cephalalgiarum ordine mundi sanitario accepta et anno 1992 fuit pars editionis decimae classificationis sua internationali morborum (ICD-10). Quaeque classium dolorum explicita criteria diagnostica continent, significans hos criteria includere quantitates, sed non termini vagi ut diverse vel generaliter.
Cephalalgiarum morborum classificatio internationalis (ICHD) primo in anno 1988 (nunc ICHD-1 notus) divulgata. Versio secunda, ICHD-2, anno 2004 divulgata. Nunc valida autem versio, ICHD-3 beta, anno 2013 divulgata.
Locus Collium
Locus Collium (Anglice: Natick) est oppidum civitate Massachusettensium, 20 milia ad occidentem Bostoniae situm, incolarum 32 170.
Château-sur-Epte
Château-sur-Epte est commune Francicum 588 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Bartholomaeus Casaus
Bartholomaeus Casaus seu de Casas (Hispanice Bartolomé de las Casas, natus Hispali anno 1484, mortuus Matriti anno 1566), fuit frater Dominicanus, historicus, theologus, episcopus Chiaparum, magnusque indigenarum defensor.
Scorpius (constellatio)
Scorpius, seu Scorpio (vide partem de nominibus), est orbis signiferi constellatio quae in hemisphaerio australi inter Libram et Sagittarium iacet. Facile est enim in caelo aculeatum videre scorpionem. Quod media fere via lactea situm est sidus, nebulas aliasque caeli profundi res continet. Lucidissima sideris Scorpii stella est Antares. Scorpius nomen suum dedit etiam signo zodiaco Scorpio.
Cauda Scorpii non potest vidi in Britannia.
De nominibus
Nomen a vocabulo Graeco quod est σκορπίος deducitur. In lingua Latina antiqua et mediaevali, forma usitatior erat scorpio, -ōnis; formae Graecae respondentes, scorpius, -i vel scorpios, -i, in poësi reperiebantur. Nunc autem nomen constellationis Scorpius ab Unione internationali astronomica praefertur. Ab auctoribus antiquis etiam Nepa vocatus est, quod verbum Africanum est.
Puerto de la Cruz
Puerto de la Cruz est urbs Hispaniae, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 32817 incolarum sunt.
Ars chemica
Ars chemica est ars ingeniaria quae praecipue ad chemicarum usum, confecturam, et productionem spectat, specialiter in contextu technologico aut industriali massivoque.
Chemia investigat quo modo vincula chemica creantur, quomodo rerum chemicarum adiuncta praedicantur, et ubi, quales, et quo modo reactiones chemicae accidunt. Ars autem chemica praecipue investigat quo modo primae materiae in producta et novas materias utiles convertendae sunt.
Qui artem chemicam exercet appellatur ingeniarius chemicus. Ingeniarii chemici, ut suam artem agant, in principiis physicis, chemicis, mathematicisque maxime confidunt.
Bérigny
Bérigny  est commune 372 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Montrevault
Montrevault  (vel Mons rebellis ) est commune Francicum 1'294 incolarum (anno 2013) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris. Ad Pagum Medalgicum, regionem historicam, pertinet.
Monoecus (urbs)
Monoecus, plenius tempore Romano Portus Herculis Monoeci, urbs parva ad fastigium rupis posita, est caput Principatus Monoeci.
Nomen
Graeci qui hunc portum visitaverunt appellaverunt, addito fortasse nomine dei ipsius : inde enim mutuatum erit nomen Latinum "Portus Herculis Monoeci". Deus Hercules ibi "Monoecus" appellabatur vel quia "pulsis aliis ibi ... solus habitavit, vel quod in eius templo alius deorum non colitur". Fontes Latini alii aliter nuncupant: "Arx Monoeci" "Saxa Monoeci". Fontibus mediaevalibus orthographiae multae reperiuntur, inter quas "Monoecus", "Portus Herculis", "Monagus". Italice appellatur Monaco, Francogallice olim Mourgues sed hodie Monaco, Monoecense Múnegu, Occitanice Mónegue, Provinciale Monègue. Urbs etiam le Rocher (Latine virtualiter vertum Rupes) appellatur a suis civibus.
Bétheny
Bétheny est commune 6439 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Meliadinum Sancti Fidentii
Meliadinum Sancti Fidentii (olim: Meliadinum Sancti Thomae) (Italiane: Megliadino San Fidenzio; Venetice: Megliadino San Fidensio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Patavina situm. Incolae Fidentini appellantur.
Titu
Titu est oppidum Valachiae in Romaniae 9.658 incolarum (anno 2011). Ad circulum Dâmboviţa pertinet. Vici Fusea, Hagioaica, Mereni, Plopu atque Sălcuța partes oppidi sunt.
Historia
Titu anno 1635 primo in actis nominatum est, vicus Plopu nunc ad Titu pertinens iam anno 1536. Die 22 Decembris 1989 hic helicopterum Nicolai Ceauşescu, qui a populo rebellante Bucarestae fugit, terram attigit. Ab anno 1968 Titu oppidum est.
Incolae
Anno 2011 hic 9.658 homines habitabant, inter eos 8.973 Dacoromanorum, atque 332 Zingarorum.
Aeterna Dei sapientia
thumb|150px|right|Papa [[Leo I|Leo I Magnus]]
Aeterna Dei sapientia est encyclica papae Ioannis XXIII die 11 Novembris 1961 promulgata papae Leonis Magni et operi eius pro unitate Ecclesiae millesimo quingentesimo anno iubilaei mortis tempore dicata.
Mammalia
Nonnulla mammalia glandulea sudiferas habent, sed pleraque non habent. Cerebrum systemata endothermica et circulationem sanguinis gubernat, etiam cor quattuor cameris.
Mammalia magnitudine pertinent a Craseonyctere thonglongyai, 29–33 mm longo, usque ad Balaenopteram musculum, 33 metra longum.
Cladogramma
Hoc cladogramma Tarver et aliis (2016) nititur.
8712 Suzuko
8712 , olim designationibus 1994 TH2, 1978 WC5, et 1991 BS1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8712 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Communitas Soletana
Communitas Soletana (C7) (alia nomina: Communitas Vallis Sulis) (Italiane: Comunità della Valle di Sole; Dolomianice: Val de Sól) est Vallis Communitas et pars Provinciae Liberae Tridenti (Tridentinum), in Regione Italiae Tridentini-Altae Athesiae/Tirolis Meridionalis sita, cuius caput Maletum. Incolae Soletani appellantur.
Ethnographia
Gentes Soletanae linguam ladinam loquuntur.
Municipia communitatis
Municipia communitatis 13 sunt.
Géza Vermes
Géza Vermes, stylo Hungarico Vermes Géza ([]), natus est in Makó Hungariae die 22 Iunii 1924; mortuus est die 8 Maii 2013. E familia Iudaica ortus ad religionem Catholicam cum parentibus annum agens septimum adhaesivit. In Hungaria eruditus est usque ad annum 1942 clericusque Catholicus factus est. Inde, patre et matre in Holocausto necatis, Belgicam, deinde Angliam petivit. Gradum doctoris meruit Universitatis Catholicae Lovaniensis ubi ille primus dissertationem de manuscriptis Maris Mortui, eo tempore nuper repertis et aegre accessibilibus, conscripsit. Apud Novocastellenses docuit et mox Oxonienses, ubi socius fuit collegii Wolfson. Notus est propter opera de origine Christianitatis, de vita Iesu Christi, et de manuscriptis Maris Mortui, quorum versionem Anglicam anno 1961 primum divulgavit. Ad religionem proavorum Iudaicam anno circiter 1957 revenit.
Piptadeniastrum
Piptadeniastrum est genus plantarum florentium subfamiliae Mimosoidearum familiae Fabacearum.
Stellae Pyxidis
Hic habes indicem stellarum constellationis Pyxidis.
Elateroidea
Elateroidea sunt magna coleopterorum superfamilia, quae notas familias Elateridas, Lampyridas, Cantharidas, et eorum propinquas comprehendit.
Certi fasciculi familiarum intra hanc superfamiliam sunt artius inter se conecti; exempli gratia, Elateridae sunt Anischiidarum, Cerophytidarum, Eucnemidarum, et Throscidarum simillimae, et nonnulla ex his coleopteris etiam sonitum facere possunt. Simile, Lampyridae artissime conectae sunt Drilidis, Omalisidis, Phengodidis (inter quas Telegeusidae), et Rhagophthalmidis; singula harum familia etiam sunt bioluminescentia, saltem ut larvae.
Gittelde
Gittelde erat commune Saxoniae Inferioris in Circulo Osteroda ad Harthicos montes. Ad Gittelde etiam vicus Teichhütte pertinuit.
Historia
Anno 953 Gittelde primo in actis Ottonis I imperatoris descripta est. Postea pars Ducati Brunsvici-Guelpherbyti fuit. Annis 1807 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Deinde ad Ducatum, tum ab anno 1918 ad Rem Publicam Brunssvicum pertinuit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris erat et ab anno 1973 pars Bad Grund communis generalis. Die 1 Martii 2013 alia communia eius communis generalis cum Bad Grund in unum oppidum coniuncta sunt.
Lingua Slavica Ecclesiastica
Lingua Slavica Ecclesiastica a lingua Slavonica Antiqua distinguitur, inter alia, semivocalibus Ъ, Ь scriptis, ut in antiqua, sed non amplius pronuntiatis.
Nunc lingua Slavica Ecclesiastica praesertim ab ecclesiis orthodoxis Slavicis adhibetur, raro tantum a catholicis ritus orientalis.
Nexus externi
Berčić, I. 1862. Bukvar staroslovenskoga jezika glagolskimi pismeni za čitanje crkvenih knjig (Budissae: Schmaler & Pech) apud Google Books
[https://books.google.pl/books?id=Is26oRqTHbEC&printsec=frontcover&hl=pl#v=onepage&q&f=false Breviarium Romanum, Slavonico idiomate. Pars hiemalis] [ⰝⰀⰔⰑⰔⰎⰑⰂⰬ ⰓⰋⰏⰔⰍⰋⰌ ⰔⰎⰀⰂⰅⰐⰔⰍⰋⰏⰬ ⰡⰈⰋⰍⰑⰏⰬ] (Romae 1791) apud Google Books
Vajs, J. 1909. Abecedarium Palaeoslovenicum in usum glagolitarum. (archive.org)
Jacek Czaputowicz
Jacek Krzysztof Czaputowicz (Varsaviae natus die 30 Maii 1956) est eruditus et politicus Poloniae.
Alumnus est universitatis Varsoviensis et Scholae principis scientiarum oeconomicarum et commercii in eadem urbe. Ibidem rector Scholae nationalis administrationis publicae ab anno 2008 usque in 2012 meruit. Die 9 Ianuarii 2018 ad officium ministri a rebus externis convocatus est, primo ministro Matthaeo Morawiecki.
298 Baptistina
298  est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 298 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Communitas Benacensis ac Leudrina
Communitas Benacensis ac Leudrina (C9) (alia nomina: Communitas Benaci Superioris ac Leudri) (Italiane: Comunità Alto Garda e Ledro) est vallis Communitas et pars Provinciae Liberae Tridenti (Tridentini), in regione Italiae Tridentini-Altae Athesiae/Tirolis Meridionalis sita, cuius caput est Ripa. Incolae Benacenses ac Leudrini appellantur.
Municipia communitatis
Municipia communitatis septem sunt.
Longueil-Sainte-Marie
Longueil-Sainte-Marie est commune Francicum 1'855 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia. Ibi locus archaeologicus temporum Romanorum effossus est.
27 Octobris
Secundum Calendarium Romanum est ante diem sextum Kalendas Novembres, quod a.d. VI Kal. Nov. abbreviatur.
Pityrocarpa
Pityrocarpa est genus plantarum florentium subfamiliae Mimosoidearum familiae Fabacearum.
Benoîtville
Benoîtville (aut Benoistville) est commune 571 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Charleval (Ebura)
Charleval est commune Francicum 1'849 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Anonymus quidam lector Melissae
Anonymus quidam lector Melissae, est scriptor latinus cuius nomen non liquet. Est auctor qui de quaestione procreationis humanae scribit et qui praefert, ne aliquid detrimenti accipiat, de hac quaestione morali sine nomine scribere.
Paenitentiam agere
Paenitentiam agere est encyclica papae Ioannis XXIII die 1 Iulii 1962 adventante Concilio promulgata et paenitentiae dicata.
Berzieux
Berzieux est commune 73 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Belval (Manica)
Belval  est commune 305 incolarum (anno 2008 ) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
La Chapelle-Réanville
La Chapelle-Réanville est commune Francicum 1'137 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Paulus Niederberger
Paulus Niederberger (natus in  Büren Subsilvaniae inferioris die 5 Decembris 1948) est rerum politicarum peritus Helveticus factionis CVP, qui a die 3 Decembris 2007 cantonis Subsilvaniae inferioris legatus apud Consilium Civitatum est.
Scirtoidea
Nexus externi
Scirtoidea apud situm tolweb.org (Arbor Vitae)
Litterae gothicae
Litterae Gothicae in aevo antiquitatis renascentis nomen litterarum mediaevalium erat ut discernerentur a litteris antiquis quae in favorem aestheticam revenerant. Germani pergebant usque ad saeculum vicesimum litteris ut dicuntur fractis et litteris gothicis uti (iuxta litteras antiquas). Non omne genus litterarum mediaevalium gothicum nuncupabatur sed genus speciale erat cum aliis sicut litterae rotundae Italiae et litterae fractae. Postea etiam litterae Schwabachenses creabantur. Saeculo undevicesimo et vicesimo nova genera litterarum mediaevalium praesertim gotharum ut dicuntur invenebantur et usurpabantur. Hodie eius generis litterae nonnumquam usurpantur in titulis diurnariorum deversoriorumque societatumque ut ita antiquitas et prisca peritia demonstretur.
Daniel Dăianu
Daniel Dăianu (natus die 30 Augusti 1952 Bucarestae) oeconomus, argentarius et vir publicus Dacoromanicus est.
Cursus honorum
A die 5 Decembris 1997 ad usque 23 Septembris 1998 minister fiscalis Romaniae in consiliis ministrorum Victoris Ciorbea et Radu Vasile erat. A magistratu se recessit, quod emptionem Helicopterorum pro exercitu Romaniae propositum proptercondiciones iniquas allatas recusabat. Annis 2007 - 2009 legatus ad Parlamentum Europaeum fuit.
Familia
Dăianu uxorem duxit atque filium habet.
Historia rerum in partibus transmarinis gestarum
Historia rerum in partibus transmarinis gestarum, a Willelmo Tyrensi Latine scripta, narrat res gestas in regno Hierosolymitano, principatu Antiochiae, Orienteque toto inter annos 1097 et 1184.
Exstat continuatio Latina, ab ignoto quodam anno fere 1192 confecta, in uno tantum libro manuscripto servatum. Versio Francogallica Historiae saeculo XIII confecta est et cum continuatione munita: res enim annorum 1184-1232 e chronicis Ernoul et Bernardo thesaurario attributis sumpti sunt et variis modis refectae. Haec versio Historiae cum continuationibus suis titulo L'estoire de Eracles ab eruditis nuncupatur.
Maignelay-Montigny
Maignelay-Montigny est commune Francicum 2'704 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Barometrum
Barometrum est instrumentrum, quod pressionem atmosphaericam metitur, per altitudinem columnae aquae vel hydrargunti, vel per capacitantiam, vel per alium adiunctum. Aëris pressio est inter quantitates maximi momenti, qua status caeli cuiusdam regionis efficitur. Meteorologi aëris pressione utuntur ad inveniendos superficiei fudos, systemata altae pressionis, et fines adversus.
Saint-Marc-Jaumegarde
Saint-Marc-Jaumegarde est commune Francicum 1'125 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Musa acuminata
Musa acuminata est species plantarum fructiferarum generis Musae. Haec species sponte crescit a Birmania et Thailandia per Malaesiam et Indonesiam usque in Novam Guineam et Melanesiam. Varietates plurimae musarum cultarum sunt hybridae huius speciei cum Musa balbisiana.
Paulus Matschie
Paulus Matschie (Theodisce: Paul Matschie) natus est 1861 - mortuus est 1926 fuit studiosus zoologiae Germanicus.
Ecclesiam Suam
Ecclesiam Suam est prima epistula encyclica a Paulo Papa VI die 6 Augusti 1964 promulgata, in qua de praecipuis muneribus Ecclesiae Catholicae agitur.
Montreuil-sur-Maine
Montreuil-sur-Maine  est commune Francicum 677 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Meliadinum Sancti Vitalis
Meliadinum Sancti Vitalis (Italiane: Megliadino San Vitale; Venetice: Megliadino San Vitale) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Patavina situm. Incolae Vitalenses appellantur.
Landavium ad Isaram
Landavium ad Isaram est oppidum Bavariae.
Berru
Berru est commune 503 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
La Chapelle-Hareng
La Chapelle-Hareng est commune Francicum 84 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Bellefontaine (Manica)
Bellefontaine  est commune Francicum 156 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in provincia boreali Normannia Inferiori.
1883 Rimito
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1883 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Index Asteroidum 23001-24000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 23001 ad 24000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Expeditio sacra
Expeditiones sacrae temporibus modernis Cruciatae vocatae fuerunt bella iussu Paparum mediaevalium ad inimicos religionis suae exstirpandos incepta et praesertim ad locos Christianitatis sacros, saeculo septimo a Machometanis captos, vindicandos. Expeditiones in Terram Sanctam missae omnes sub appellatione "peregrinationis" acceptae sunt: passagium generale appellabatur quaeque expeditio ab ipso Papa iussa; passagium particulare quaeque a rege quodam statuta.
Milites "Cruce signati" qui expeditionem susceperint aliique qui pecuniam ad hanc rem dedicaverint a presbyteris plene peccatorum absoluti sunt. Reges insuper et domini qui expeditiones conduxerint terras pro se seu sociis adquirere conati sunt. Bellis prospere confectis, mercatores qui naves et instrumenta bellica praebuerant nova emporia et negotia nacti sunt. Locis sanctis saeculo duodecimo ineunte redemptis, Christiani militum ordines Hospitalariorum et Templariorum mox conditi sunt ad regna Christiana Orientalia defendenda.
Prima expeditio
Origo primae expeditionis sacrae in petitione imperatoris Constantinopolitani Alexii I Comneni reperitur, qui legatos ad papam Urbanum II anno 1095 misit. Hic eodem anno in Concilio Claromontano expeditionem iussit ut imperium orientale conroboretur locique Christianae peregrinationis recaptarentur, indulgentiam insuper ita proferens: "Quicumque pro sola devotione, non pro honoris vel pecuniae adeptione ad liberandam ecclesiam Dei Hierusalem profectus fuerit, iter illud pro omni paenitentia ei reputetur." Contione Papae conclusa auditores "Deus lo volt" clamaverunt, Adhemarusque episcopus Aniciensis, qui primus omnium Cruce signatus est, legatus apostolicus ad expeditionem per Franciam Germaniamque praedicandam missus est. Qui tales sermones aucupaverunt nonnulli coeperunt Iudaeos in eis regionibus habitantes, tanquam infideles et ipso facto inimicos, persequi et despoliare rebellantesque interficere.
Eodem fere tempore, rapidissime congregata e praedicatione Petri Eremitae presbyteri Ambianensis, expeditio q.d. pauperum sive popularis in partes Orientales iter coepit, praepositis Petro ipso et Gualtero Sansavoir, qui separatim peregrinatores per terras Imperii Byzantini duxerunt cum turba et tumultu. Qui Constantinopolim mense Iulio 1096 exeunte adventi Alexius statim trans Bosporum advehi suasit. Ibi in proeliis variis male paratis fere omnes ab exercitu Selgiukidarum ante mensem Novembrem aut necati sunt aut in servitutem coacti.
Interdum Adhemarus episcopus a die 15 Augusti 1096 Cruce signatos nobiliores e Francia per Constantinopolim regnumque Selgiukidarum et usque ad Antiochiam conduxit. Ibi die 1 Augusti 1098 mortem obiit, sed urbs Antiochia, a mense Octobri 1097 obsessa, iam mense Iunio 1098 capta erat; Edessam, usque adhuc ab Armenis Christianis imperatam, iam mense Martio Balduinus Bononiensis adquisiverat. Itinere mox ad meridiem tendente urbes et castella Libani expugnata sunt, inter quae Marra ubi Cruce signati, fame coacti, "adultos gentilium cacabo immersisse, pueros infixisse verubus et vorasse adustos", eoque modo carnem humanam comedisse dicuntur. Die 7 Iunii anni insequentis ad murum Hierosolymorum pervenerunt. Hac urbe statim obsessa et post viginta octo dies capta, maximam partem incolarum tam Mahometanorum quam Iudaeorum necaverunt (Christianis antea a praefecto urbis expulsis). Hac expeditione igitur constitutus est annis 1098 vel 1099 comitatus Edessanus, comite Balduino, et principatus Antiochenus, Boamundo Tarantino principe, annoque insequenti regnum Hierosolymitanum, protectore Godefrido Balduini fratre, qui titulum regalem abiuravit.