cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Siberia
Historia
Anno 1555, tempore regiminis tzaris Russici Ioannis IV, Chanatus Sibericus, secundum rogationem monarchae sui nomine Ediger, subregulus Russiae factus fuit. Anno 1563 tamen thronus chanatus illius captus est a Kučum (Küçem), qui initio relationes cum Regno Russico ut eius subregulus continuaverat, sed anno 1572 has negavit et bellum contra Russiam incepit. Anno 1581 turma Cosacorum Russicorum, circa octigentos viros habens, ab Ermak Timothei filio ducta, in militiam contra Chanatum Sibericum venit et die 26 Octobris anno 1582 Siberiae metropolim, Isker (seu Kašlyk vel Sibier) nominatam et prope hodiernum Tobolium locatam, ceperunt. Annis sequentis etiam nonnullae aliae copiae Russicae ad bellum contra chanatum illem se applicaverunt. Chanatu Siberico expugnato, traductio Siberiae ad usum Russiae agilis ultimo saeculo sedecimo incepit. Iam decenniis ultimis saeculi sedecimi atque decenniis primis saeculi septindecimi in hac terra conditae sunt arces Russicae Tumenum (anno 1586 condita, prima urbs Russorum in Siberia facta est), Tobolium (anno 1587), Beresova et Surgutum (anno 1593), Tara (anno 1594), Mangasea (anno 1601), Tomium (anno 1604), Cusnezia (anno 1618), Crasnoiarium (anno 1628).
Saeculis sedecimo et duodevicesimo exploratores et coloni per Siberiam ad Oceanum Pacificum venerunt, initio Siberiam mediam silvanam, dein (arcibus constructis et gentibus localibus nomadicis subiectis) Siberiam meridianam stepposam incolentes.
Cosplay
Cosplay (Iaponice コスプレ kosupure ; portmanteau a vocabulis Anglicis costume + play) est ars perfunctionis in qua participes cosplayers (lusores vestimentorum) appellati habitus et adiuncta modae gerunt ad certas personas vel notiones repraesentandas quae ex nomine unico usitate appellantur. Lusores inter se saepe agunt ad subculturam creandam in ludo personarum conditam. Latior nominis cosplay usus ulli ludo personarum adhibetur in locis praeter scaenam, contextum culturalem neglegens.
Siberia
Historia
In Imperio Russico Siberia fuit imprimis provincia agraria et locus exsilii ergastulique (e.g. saeculo undevicesimo circa decies centena milia hominum exsilium in Siberiam subiecti sunt). Post abolutionem servitutis in Russia (anno 1861), numerus agricolarum Russicorum, in Siberiam migrantium, incrementum cepit. Ferrivia Transsiberica, fine saeculi undevicesimi – initio saeculi vicesimi constructa, ad incrementum Siberiae maxime contribuit. Illo tempore plus quam tres decies centena milia hominum e Russia Europaea in Siberiam migraverunt.
Cosplay
Inter fontes gratissimos sunt manga et anime, libri nubeculati, ludi televisifici, et pelliculae actionis vivae. Quaeque persona vel entitas quae scaenice digeri potest res fieri potest. Formae anthropomorphicae rebus inanimatis dantur, generibusque inversis nonnumquam videntur, mulieribus partes mares egentibus et vice versa. In subcopia culturae cosplay, ex suavitate sexuali derivata, lusores personae praesertim elegunt quorum suavitate vel habitu notantur.
Siberia
Historia
Tempore Belli Civilis Russici, mense Iunio anni 1918, declarata fuit Res Publica Siberica sui iuris (cuius metropolis Omium urbs fuit), quae ad mensem Novembrem anni illius exsistabat.
Pontius Proculus Pontianus
Pontius Proculus Pontianus (quo anno natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus tertio saeculo fuit. Pater eius Pontius Furius Pontianus erat, legatus Moesiae Superioris et Pannoniae Superioris, ut aliqui putant. Ipse anno 238 consul ordinarius fuit.
Mormant-sur-Vernisson
Mormant-sur-Vermisson est commune Francicum 125 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Siberia
Historia
Tempore Sovietico decessio productionis agrariae in Siberia accidit, sed vis Siberiae ut fontis metallorum, carbonis, petrolei, gasii naturalis, energiae hydroelectricae, etc., crevit. Officinae multae ibi constructae sunt.
Cosplay
Nonnulla retia socialis et situs interretiales in rebus cosplay condita sunt, sed fora interretialia sinunt ut lusores fabulas, photographemata, nuntios, et data generalia inter se communicent. Auctus rapidus numeri hominum qui pro avocamento ex 1990 ludunt rem fecit partem culturae popularis magni momenti, praecipue in Asia, ubi cosplay modam viariam Iaponiensem movet. Persona sexus adversi acta est crossplay. Utilitas crossplay et transvestitismi partim venit ex abundantis in mangis personarum marum, cui proprietates delicatiores saepe sunt. Tales personae, bishōnen (ad verbum 'puer pulcher') appellatae, sunt exempla Asiana archetypi pueri-alfi in cultura Occidentali a Petro Pan, Ariel, et aliis figuris expressi.
Ota (Corsica Meridionalis)
Ota est commune Francicum 580 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Siberia
Historia
Anno 2000 formatus est Districtus (Circulus) Foederalis Sibericus (Russice Сибирский федеральный округ, tr. Sibirskij federal'nyj okrug) Foederationis Russicae, sedem suam administrativam Novosibirsci habens.
Oceanus Australis
Pericula naturalia
Montes glaciales per oceanum omnibus anni temporibus fieri possunt, quorum nonnulli ad nonnullos centies metrorum sub superficie pertinere possunt; minores montes glaciales, fragmenta montium glacialium, et glacies marina (plerumque 0.5 ad 1 metrum crassa) navibus in periculum adducere possunt. Altissimo plutei continentalis fundo sunt deposita glacialia quae late per spatia brevia variantur.
Die Deutschen Inschriften
Die Deutschen Inschriften des Mittelalters und der Frühen Neuzeit (DI) (lat.: Germanicae Inscriptiones Medii Aevi et pristini Novi Aevi) comissum interacademiium, anno Domini 1934 conditum, ad publicandum epigraphicum sunt. Comissum ab Karolo Panzero (Heidelberga), qui investigator Linguae Theodiscae erat, fundatum est. Istum historiographi Karl Brandi (Gottinga) Hans Hirschque (Vindobona) adiuvabant. Inscriptiones, qui in volumines inest, ab pristino Medio Aevo usque ad annum Domini 1650 tendint ac ex Germania Re Publica Foederali, Austria Re Publica Foederali Provincia Libera Bauzanensisque prognati sunt. Interim 81 volumines advenerunt. Unum volumen inscriptiones civitatis ve regionis civilis continet. Comissum ab Academiis in Berolina, Dusseldorpia, Gottinga, Heidelberga, Lipsia, Moguntina et Monaca Vindobonaque sitis scientiarum gerrintur. Volumines inscriptionum in Reichert-Verlag, quod fabrica codicum est, apparet.
Deutsche Inschriften Online (DIO)
Comissum "Deutsche Inschriften Online" (lat.: Germanicae Inscriptiones in Interrete Conectere), ab Academiis in Moguntina Gottingaque sitis designantur et administrantur. Finis conati instrumento computatorio reposito erat et in Interrete Conectere volumines DI 66/45/56/58/61 exhibere. Principium technicum in horreo informationum, quod ab officio inscriptionum in Moguntina Grypssilvaque tractatum est, stat. Comissum trans limites transcendit atque se, quam amplificatio conati "Inschriften Mittelrhein-Hunsrück (IMH)" (lat.: Inscriptiones Mediae Rhenae-Hunsrueckae), quod anno Domini 2008 cum Instituto pro Historico Scientia Regionis (dt.: "Institut für Geschichtliche Landeskunde an der Universität Mainz") construxitur, comprehendit. Hodie situs interretialis IMH-conati cum situ interretialis DIO-comissi confluxit. Multa volumines in Interrete Conectere offerret.
Oceanus Australis
Pericula naturalia
Nautae latitudines inter 40 et gradus 70 australes "Quadragesimos Mugientrs," "Quinquagesimos Furiosos," et "Sexagesimos Ululantes" appellant, ob tempestates fortes undasque magnas quae oriuntur quia ventus totum circum orbem terrarum flans non intermittitur, a nullo continente retardatus. Glacies navalis, praecipue a Maio ad Octobrem, regionem periculosiorem efficit, cuius longinquitas significat fontes quaerendi et liberandi esse raros.
Die Deutschen Inschriften
Deutsche Inschriften Online (DIO)
DIO quaestionem notarum, nuntium epigraphicum, glossarum et tabulas Nexuum externorum dat. Antehac usor duodecim volumines inscriptionum cum plus 4710 nummeris indicis et plus 4000 simulacris inspicere potest.
Oceanus Australis
Quaestiones hodiernae
Auctus solaris radiationis ultraviolaceae qui Antarcticum foramen ozon consequitur primam productivitatem maritimam (phytoplancton) 15 centesmas minuit, et DNA nonnullorum piscium laedere coepisse a nonnullis putatur. Piscatus illegitimus, non nuntiatus, non ordinatus, praecipue comprehensio aestimata quinquies ad sexies plus Dissostichi eleginoidis quam piscatus ordinatus, veri simile est perpetuitatem virium adficere; nec non piscatus Dissostichi eleginoidis lineis longis efficit ut multae aves marinae moriantur.
Die Deutschen Inschriften
Deutsche Inschriften Online (DIO)
Volumines DI-19 Gottinga (Civitas), DI-28 Hamala, DI-36 Hannovera, DI-42 Einbeck, DI-45 Goslaria, DI-56 Brunsvicum, DI-58 Hildesia, DI-60 Rhein-Hunsrück-Kreis I, DI-61 Helmstadium, DI-66 Gottinga (Regio civilis), DI-46 Minden, Inscriptiones civitatis Moguntinae. Pars 1: Inscriptiones ecclesiae cathedralis et Musei ecclesiae cathedralis dioecesisque ab 800 ad 1350.
Oceanus Australis
Pactiones internationales
Omnes pactiones internationales quae ad oceanos orbis terrarum spectant Oceano Australi adhibentur. Praeterea, hic oceanus est nonnullis pactionibus regioni propriis subiectus. Multae civitates explorationem usumque opium mineralium ad australem frontis polaris fluctuantis iacentes interdicunt, qui medium Flumen Circumpolare Antarcticum signat, frigidissimas superficiei aquas polares ad australem versus ab aquis calidioribus ad septentriones separans.
Portus et commercium
Inter maiores Oceani Australis portus efficaces sunt Statio Investigationis Rotherana, Statio Palmerana, Villa Las Estrellas, Esperanza Base, Statio Mawsoniana, Statio McMurdoensis, et aliquae stationes ante litus in Antarctica sitae.
Nuntius Galantino
Nuntius Galantino (Ceriniolae die 16 Augusti 1948) est episcopus Italianus urbis Cassani Calabri dioecesis Cassanensis. Die 28 Decembris 2013 papa Franciscus eum Conferentia Episcopalis Italiana secretarium fecit.
Kirby (persona ficticia)
Kirby (Iaponice: カービィ, Kābī) persona ficticia est, e suo proprio universo Kirby visa in quo prima persona est, ambo a Masahiro Sakurai creata. Primum apparet in ludo consolae Kirby's Dream Land ("Kirby Terra Somniorum") ab anno 1992, et in plus quam 20 apparuit. Ab anno 1999 Makiko Ohmoto eum voce agit.
Kirby ut pila rotunda est et rosea colore cutis. Volare potest et res inspirare et deinde vi magna hae exspuere. Rerum glottarum qualitates eorum etiam copiare potest novis viribus magicis accipiendis ut "facultates copiae" notis. Civis in Dream Land ("Terra Somniorum") in planeta stellari (corpore caelesti quod ambo planeta et stella est) Pop Star ("Stella Soni Bullientis") est. In ludis consolae universi ficticii Kirby antagonistas saepe certat, sicut Rex Dedede ("King Dedede"), Meta Knight ("Meta Equis") et Dark Matter ("Materia Obscura").
Thomas Comitatus (Kansia)
Thomas Comitatus (Anglice:  Thomas County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Colby, die 8 Octobris 1885 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate  %) haud Anglice domu loquitur.
Manius Acilius Aviola
Manius Acilius Aviola (natus mortuusve ignoto anno) senator Romanus e familia Aciliorum fuit tertio saeculo. Anno 239 cum Gordiano III consulatum gessit.
2377 Shcheglov
2377 , olim designationibus 1978 QT1, 1961 CM, 1973 QJ, et 1984 YZ4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2377 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hattenhofen (Badenia-Virtembergia)
Hattenhofen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2901 incolarum (anno 2012).
Georgius V (rex Britanniarum)
Vita
Georgius V 1865 filius secundus serioris Eduardi VII Britanniae et Hiberniae regis et Alexandrae de Dania uxoris die 3 Iunii 1865 natus est. Die 12 Decembris 1911 etiam in urbe Dellii imperator Indiae coronatus est.
Georgio rege bellum mundanum primum erat. Propter inimicitias inter Germaniam et Britanniam illo bello locum habentis Georgius domum Britanniae Hiberniaeque regum tunc habentem nomen Saxe-Coburg and Gotha nomine novo affecit Windsor. Georgius V 20 Ianuarii 1936 mortuus est prope Sandringham oppidum. Georgius V pittaciorum cursualium entheatus collector erat. Coepit domus Britanniae Hiberniaeque regum collectionem pittaciorum cursualium regalem componere. Hodie una est collectionum maximarum pretiosissimarumque orbis terrarum. Georgius pittacia cursualia perrara totius terrarum orbis emebat. Sed in auctione pittacii cursualis orbis terrarum rarissimi habita Arthurus Hind plus pecuniae dare voluit quam Georgius. Auctio illa locum habuit dissolvente collectione baronis Ferrary. Rex entheatus collector etiam collationem faciebat circumferendi eius pittaciorum cursualium colligendi in Britannia. Anno 1919 primum diem recordationis victimarum primi belli mundani decrevit.
Aripiprazolum
Aripiprazolum est psychotropicum ad schizophreniam tractandem medicamentum cum effectibus antipsychoticis.
Georgius V (rex Britanniarum)
Vita
Aliter ac pater orbi terrarum apertus Georgius V putabatur sine imaginatione et nimis criticus. Sicut pater saepissime fumabat et ita aegrotationibus gravioribus patiebatur. Sectione chirurgica facta tamen fumare perrexit, ut sanitas sua peior iterumque peior fieret. Dicitur medicum Georgii mortem acceleravisse ei dantem copiam nimis magnam et cocaini et morphini. Obiit die 20 Ianuarii 1936.
Aripiprazolum
Natura chemica
Aripiprazolum est phenylpiperazinum ut Etoperidonum, Nefazodonum. Structura chemica est 7-{4-[4-(2,3-dichloro-phenylo)-piperazino-1-yl]-butoxy}-3,4-dihydro-1H-quinoleino-2-onum.
Georgius V (rex Britanniarum)
Matrimonium et liberi
6 Iulii 1893 Georgius in matrimonium duxit Mariam domi Teck et ex ea sex infantes genuit, quorum nomina sunt:
Aripiprazolum
Natura chemica
Massa molaris est 448.39 g/mol.
Latour (Garunna Superior)
Latour est commune Francicum 77 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Aripiprazolum
Natura pharmacologica
Codex ATC est N05AX12.
Pharmacodynamica
Aripiprazolum potissimum D2-, D3- ac serotonini 5HT1A-, 5HT2A-receptoria obsidet. Aripiprazolum est dopamini agonista partialis id eo machinatio efficacitatis sua antipsychoticis atypicis dispar est.
Pharmacocinetica
Tempus semivitae biologicum. 75 h est, at metaboliti sui 94 horae. Excretio est per urinas (27%) et biles (>60%). Aripiprazolum substratum Cytochromatis P450 CYP2D6 est.
Effectus non grati
Cum uso Aripiprazoli animum advertere ad effectus secundarios et interactiones necesse est.
Effectus secundarii
Saepissmime exempli (!) sunt:
Kigurumi
Fursuits
In civitatibus ubi Anglica est maior lingua, kigurumi personae habitu vestitae, habitus animalium, habitus mascot, vel fursuits appellantur, in contextu positi. Fursuits sunt habitus modo mascot qui animalia et personas nubecularias repraesentant secundum modos institutos intra furry fandom. Talia vestimenta corpus actoris plane tegunt, et necessario suffarcinantur ut formam aptam reddant.
Osani
Osani est commune Francicum 109 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Monbardon
Monbardon (Gasconice Montbardon) est commune 90 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Mouthiers-sur-Boëme
Mouthiers-sur-Boëme  est commune Francicum 2’507 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Montliard
Montliard est commune Francicum 224 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Humbertus Bossi
Humbertus Bossi (natus in Cassano Magnago in provincia Baretiensi die 19 Septembris 1941) est vir publicus Italicus, penitus peregrino nomini infestissimus et dux factionis Foederis Septemtrionalis (Italiane Lega Nord). Ab anno 2001 Bossi Silvii Berlusconi socius fidelis est. Die 5 Aprilis 2012 propter malum exemplum Bossi, qui etiam multos annos minister fuit, factionis praesidatu se abdicavit.
Samaveda
Samaveda (accuratius Sāmavedaḥ; scriptura devanagari सामवेद:) est ecloga carminum in lingua Sanscrita antiquissima compositorum, una e quattuor Vedis. Nomen sāmavedaḥ dicit "cognitio liturgiae".
Morpho hercules
Morpho hercules (Anglice Hercules morpho) est papilio neotropicus, in Brasilia et Paraguaia endemicus.
Papilio ex Hercule appellatur.
Trego Comitatus
Trego Comitatus (Anglice:  Trego County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 3319 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs WaKeeney, die 21 Iunii 1879 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Viey
Viey (Occitanice Biei) est commune Francicum 25 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mouton (Carantonus)
Mouton est commune Francicum 229 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Rigveda
Rigveda (scriptura devanagari ऋग्वेदः ) est ecloga antiquissima carminum lingua Sanscrita compositorum. Vocabulum ṛgvedaḥ dicit 'cognitio laudis'. Plus quam mille carmina insunt quae de deis, herois, soma tractant. Deus maxime laudatus est Indra; Varuna quoque est magni moment. Dei Hinduismi ut Sivus vel Krishna rarissime aut numquam in Rigveda nominantur.
Molière
Molière (natus  Ioannes Baptista Poquelin Lutetiae die 15 Ianuarii 1622; mortuus die 17 Februarii 1673) fuit histrio ac scriptor fabularum comoediae theatralium lingua Francica.
Vita
Filius tapetorum opificis regalis iam in adulescentia theatri consuetudinem habuit. Aureliani iuribus studuit et anno 1643 cum Iosepho Béjart "Theatrum illustre", quod dicitur, condidit. Theatro clauso gregi histrionum migrantium usque adhaesit qui annos XIII in Francogallia omni concursabant atque peregrinabantur. Lutetiam reversis rex Ludovicus XIV actoribus auxilium proposuit et ad tempus usum Theatri Petit-Bourbon permisit. Anno 1661 vel in palatio regali ludere potuerunt. Anno 1659 comoedia Les Précieuses ridicules in scaenis producta est, quae entheatis spectatoribus feliciter accepta est. Usque eius mortem quotannis nova comoedia Lutetiae dare fas fuit.
Comoediae magnae
Molière plerumque in iucundis dramatibus versabatur, quarum omnes callebat (e.g. etiam comoediam in prosis, comoediam nobilem/haute comédie). In principio autem comoedia morum praevalebat.
Comoedia L’École des femmes (1662) traditionem mimorum interrupit. Agitur de opere primo tragico-comico litterarum Francogallicarum, ubi socialis feminarum status et earum educatio inde effluens critice monstrantur. Insuper materialismus tunc valde vigens depingitur, quod reactiones valde diversas provocabat. Opera maxima tamen in typorum comoediae genere creavit. In comoedia de quodam assimilatore Le Tartuffe (versio prima anno 1664, tertia autem anno 1669 fuit) imaginem psychologicam omnibus humanitatis et hypocrisis temporibus validam exaravit. Propter allusionem in aulicos ecclesiasticosque annos quinque fabula dari non potuit. Comoedia Le Misanthrope (1666), animum exemplarem alterum demonstrat: agitur de viro inculpabili alios criticans, dum amiculae vitium neglegit.
Summatim circa 30 fabulae conservabantur, inter quas mentionis valde dignae sint et L’Avare (1668) et Dokesinoson (seu Aeger imaginarius, Le Malade imaginaire (1673). Accidit ut choragi mediis in comoediis musicos saltatoresve inducebant, quod saepe in spectacula ante nobiles curtium data faciebant. Exemplo sit comoedia Le Bourgeois Gentilhomme (1670), ballatio comica cum musica Ioannis Baptistae Lullii.
Molière mortuus est paulo post primam septimanam, qua comoediam Le malade imaginaire dabant; ipse in ea primas partes egerat,
Aloisius Gottifredi
Aloisius Gottifredi fuit breviter a die 21 Ianuarii 1652 usque ad mortem paulo post nonus praepositus generalis Societatis Iesu.
Molière
Recensiones et adaptiones
Una cum Petro Corneille et Ioanne Racine artem dramaticam Francogallicam funditus evertebat et mutabat. Ioannem Baptistam Molière inter theatri viros temporum modernorum omnes inclutissimos numerari posse constat. Et nostris diebus comoediae dantur et nonnulli characteres proverbiales facti sunt. Comoedia Francica quae dicitur, Theatrum nationale Francicum, quo anno 1680 Theatrum illustre variae aliae scaenae confundebantur usque hodie se operibus Molière dicat. Magni momenti fuit Molière pro emolumento multorum auctorum: eum exemplo sibi sumebant e.g. Henricus de Kleist, Carolus Goldoni, Ioannes Magnus Enzensberger.
Mirepoix (Aegirtius)
Mirepoix (Gasconice Mirapeish) est commune 197 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Gulielmus Dufay
Gulielmus Dufay, etiam Du Fay et Du Fayt (natus anno 1397 prope Bruxellas; mortuus Cameraci, hodie Cambrai, die 27 Novembris 1474), fuit presbyter et compositor Francicus-Flandricus et praeclarissimus scholae Burgundiae compositor.
De vita
Dufay, musicographus inter contrapunctus artifices maxime egregius, in schola cathedrali urbis natalis educatus est. Cui Aegidius Binchois coalumnus senior. Anno 1428 cantor creatus est in capella papali Romae. Anno 1437 autem ad curiam Philippi Boni ducis Burgundiae venit et annis inter 1442 et 1449 verisimiliter musicographus in orchestris papae Felicis V fuit. Ex anno 1430 canonici Camaracensis munere fungebatur.
Revera Dufay contrapunctum perficiebat velut duo alii, Ioannes Dunstaple et Binchois. Multas melodias ex anno 1901 impresserunt in serie V »Denkmäler der Tonkunst in Österreich« (1901) et Londinii anno 1898 a domino Stainer (»Dufay and his contemporaries«).
Lamentatio sanctae matris ecclesiae Constantinopolitanae est motetus Gulielmi Dufay in quo de excidio urbis Constantinopolis atque ecclesiae cathedralis Sanctae Sophiae anno 1453 queritur.
Hausach
Hausach  est urbs et commune Badense-Virtembergense 5'779 incolarum (anno 2012).
792 Metcalfia
792 , olim designatione 1907 ZC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 792 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
3335 Quanzhou
3335 , olim designationibus 1966 AA et 1977 UK2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3335 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Deep Purple
Deep Purple est grex musicus Britannicus anno 1968 conditus, cuius genus musicum est sive hard rock sive grave metallum. Omnes quattuordecim musici in grege canunt, solum Iohannes Paice tympanista gregis per totum tempus cecinit, usque ad annum 2014 annos 46. In grege plurimum inclaruerunt Richardus Blackmore citharista, Iohannes Lord clavichordista, Iohannes Gillan cantor, Rogerius Glover, qui cithara gravi canit, Stephanus Morse citharista. Pace, Gillan, Glover, Morse ac Donaldus Airey clavichordista anno 2014 in grege cecinerunt.
Foedus septemtrionale
Foedus Septemtrionale (Italice Lega Nord) est factio politica Italica anno 1989 creata. Dux huius factionis fuit conditor eius, Humbertus Bossi, ab anno 1989 usque ad 2012. Haec factio cum Silvii Berlusconi factione Populi Libertatis comitiis die 13 Aprilis 2008 habitis victoriam reportavit.
Architrenius
Continentur
Architrenius fabula est iuvenis qui, desperatus impietatem improbitatemque nostri mundi, quaerit matrem suam Naturam. Ita per multos locos peregrinat, inter quos Universitas Parisiensis; ubi observat dolores discipulorum, vanitatem studiorum, superbiam magistrorum. In novem libris carminis continentur:
Ioannes de Hauvilla scriptor est maxime digressivus. In libro eius permultae narrationes inveniuntur, scilicet:
Architrenius est etiam catalogus scientiarum reconditarum saeculi 12 p. C. n. In hoc libro invenimus:
Architrenius aetatibus modernis
Eduardus Gibbon citat Architrenium in opere suo anni 1776 Decline and Fall of the Roman Empire capitulo 22. Gibbon de palatio quodam urbis Lutetiae disserit, ubi Iulianus imperator fit acclamationibus legionum Galliae:
Idem carmen C. S. Lewis citat in libro suo anni 1936 The Allegory of Love pagina 109:
Tympanum
Tympanum (Graece τύμπανον) est instrumentum musicum membranophonum. Summum tympanum in una saltem pellicia aut facticia membrana cylindro obtenta consistit, quae aut manibus aut virgulis pulsari potest. Imo autem tympano pars resona aliquanto graviore tono esse solet.
Ex antiquissimis et longe lateque diffusis orbis terrarum instrumentis tympani lineamenta principalia per complura milia annorum eandem formam conservaverunt.
De tympanis traditionis agro-pastoralis Italiae
In agropastoralibus Italiae medio-meridianae moribus, parvum tympanum invenitur corona lignea constitutum, super quam pellis tenditur. Circum coronam ligneam tintinnabula adesse possunt ad adiuvandum ac augendum sonitum. Ei nomen est: tamburello. Solito tamburello instrumenta comitatur in saltationem : utriculum (Italiane zampogna), parvum mobile organum folle (Italiane organetto ) sed etiam solam vocem in cantu.
Flavius Sigisvultus
Flavius Sigisvultus (natus saeculo 4 aut 5 Germanica e natione, mortuus post annum 448) dux militum et rerum politicarum peritus Imperii Romani Orientalis fuit.
Silo (rex Asturorum)
Silo (†783; Hispanice: Silo aut Silón) fuit rex Asturiarum ab anno 774 usque ad mortem. Successit Silo Aurelio, et ex Canicis ad Praviam solium regium trasntulit. Ibi aedificavit ecclesiam in qua locavit inscriptionem labyrinthicam.
Silone regnante, pugnatum est proelium apud Rozaballes.
Maceriae iuxta Cleriacum
Maceriae iuxta Cleriacum (Francogallice Mézières-lez-Cléry) est commune Francicum 793 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Onomatopoeia
Onomatopoeia (Graece: ὀνοματοποιία; ab ὄνομα 'nomen' + ποιέω 'facio') est, ut etymologia huiusce nominis indicat, quaelibet fictio nominis vel nominatio, qua linguae nova vocabula sibi asciscunt. Imprimis tamen significat nominationem sonos naturales humana voce imitando factam vel, ut dicit Donatus, "Onomatopoeia est nomen de sono factum."
De vocibus animalium
In omnibus fere linguis, usitatum est voces animalium circumgementium, circummugientium, circumvolantium, &c. observare humanaque voce imitari. Hae tamen imitationes haud iconicae sunt, id est, voce humana haudquaquam accurate aut perfecte depinguntur. Etiam vocabula sonos naturales imitantia sunt symbola conventionalia, quibus certus modus arbitrii inest. Exempli causa, cum apud Graecos antiquos sues γρῦ γρῦ vel κοῖ κοῖ faciunt, apud Anglos oink oink, apud Suecos nöff nöff, apud Finnos röh röh faciunt, licet vox ipsa naturalis omnibus sit eadem; item, cornices Latine cras cras, cum autem Finnice kraak kraak faciunt.
Atharvaveda
Atharvaveda (scriptura devanagari अथर्ववेद:) est ecloga carminum in lingua Sanscrita antiquissima compositorum, una e quattuor Vedis. Nomen atharvavedaḥ dicit "cognitio magorum".
Onomatopoeia
De vocibus animalium
Saepe numero animalia, praesertim aves, nomina sua ex illis quas emittunt vocibus habuerunt. Ita cornix, corvus, cuculus, grus, turdus, turtur certe per onomatopoeiam Latine appellati sunt. Etsi animalia non volucria rarius nomina sua ex sonitu emisso habeant, tamen nonnumquam quomodo sonent per onomatopoeiam redditur:
De aliis sonis
Homines variis sonis circumdati semper sunt. Cunctorum sonituum alii vitae, societati prosperitatique hominis sunt maximi momenti et notabiles, alii non. Qui notabiles sunt soni, nominabuntur, neglegendi autem ignorabuntur. Hoc modo res actionesque sonum emittentes intellectu comprehenduntur.
Constat linguam Latinam admodum egenam esse vocabulorum per onomatopoeiam fictorum. Perpaucae tantum interiectiones sonos imitantes nobis traditae sunt: frit (etymologice, sonus friandi); hahahae, hehae; prox (sonus repentinus eiectandi vel eructandi); trit (quem sonum imitetur, nescimus); tux tax (sonus flagri aut baculi tergum ferientis). Sunt quidem verba nonnulla, quae exactissime sonum actionis depingunt:
Sunt etiam aliquot verba sonitus naturales imitantia (crepat vel crepit, fremit, stridet, strepit), quae temporis decursu tam capacia sunt facta, ut diversissima genera sonituum exhibere possent. Sine dubio e.g. verbum crepandi primo a sono [krr...] imitando in systema lexicale linguae Latinae ascitum est. Fontes crepandi apud Plautum plerumque sunt fores earumque partes (cardines, claustra). Vix est alienum a vero proponere hunc usum vetustissimum indicium etymologiae praebere.
Lasserre (Garunna Superior)
Lasserre (Gasconice La Sèrra) est commune Francicum 989 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Onomatopoeia
De vocabulis ex interiectionibus factis
Soni naturales eorundemque imitationes voce humana factae uno aut periodico tenore fiunt. Imitationes autem discretis litteris vel potius phonematis symbolizantur: coco-coco, tux-tax, βρεκεκεκὲξ-κοὰξ-κοάξ, κικκαβαῦ-κικκαβαῦ, τιοτιο-τιοτιο-τιοτιο-τιοτιο, τορο-τορο-τορο-τορο-τίξ, τορο-τορο-τορο-τορο-λιλι-λίξ. Saepe numero autem huiusmodi symbolizationes in systema grammaticale ita asciscuntur, ut nominum verborumque muneribus fungantur. Talem ascensum in systema morphologicum appellabimus nominationem.
Hausen am Bussen
Hausen am Bussen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 258 incolarum (anno 2012).
Moulidars
Moulidars est commune Francicum 734 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Onomatopoeia
De nominatione simplici
Interdum symbolizatio onomatopoeiae talis qualis est systemate inflexionali excipitur. Exempli gratia, ex sonis mur-mur et tur-tur nomina substantiva murmur et turtur tertiae declinationis facta sunt; item ex sono kuk-kuk lingua Theodisca nomen Kuckuck excepit. Simplici ascensu etiam verbum murmurandi exstitit inflexionibus stirpi murmur suffixis.
De nominatione accommodativa
Cuculus, cum Graece κόκκυ sonet, tamen ipse appellatur κόκκυξ, morphologice /kokkuk+s/. Itaque κόκκυξ factum est ex stirpe κοκκυκ, cui inflexiones suffiguntur. Stirps ipsa κοκκυκ sonum naturalem kok-kuk exhibet. Interiectio autem κόκκυ exstitit phonemate /k/ finali detruncato, nam in loco finali nulli consonantes nisi ν, ρ, ς permittuntur. Ita in phonotaxin linguae Graecae accommodata est etiam interiectio. Item sonus grundiendi γρῦ factus est ex grug, quae stirps verbo γρύζω (< *γρυγ+j+ω) subest.
Verba bulliendi diversarum linguarum ex sonis naturalibus per onomatopoeiam conceptis facta sunt. Exempli gratia bullio a (bul-)bul, Fin. pulputa 'bullire' a pul-pul, Angl. blob 'gutta' a (blob-)blob (per nominationem simplicem), Gr. βλύζω 'bullio' a (blud-)blud per βλυδ+j+ω.
Etiam ex geminatis interiectionibus verba facta sunt. Haec exempla e lingua Graeca prompta sunt:
Fontes antiqui
XIV.2.28
Bibliographia
Horowski, Jan. 1966. "O niekotórych wyrazah dźwiękonaśladowczych w komediach Arystofanesa." Eos 56:227–237. (Summarium Latinum: De vocibus, quae dicuntur onomatopoeia, in Aristophanis fabulis occurrentibus, p. 237.)
Tichy, Eva. 1983. Onomatopoetische Verbalbildungen des Griechischen. Sitzungsberichte der Akademie der Wissenschaften in Wien, 409. Vindobonae: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.
Mirannes
Mirannes (Gasconice Miranas) est commune 69 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Symbolum Apostolorum
Symbolum Apostolorum vel Credo Apostolorum a primo verbo, antiquum est symbolum fidei Christianae.
Secundum traditionem, ab apostolis in Pentecoste scriptum fuit; fons verus autem incognitus. Videtur scriptum esse ut gnostici refellantur. Concilium Parisiense anno 1210 "de libris theologicis scriptis in Romano" (scil. Francogallice) "et Credo in Deum" confiscandis praecepit: Is qui libros vel philosophicos vel vernaculares retinetur "pro haeretico habebitur".
Orto
Orto (Lingua Corsa  L'Ortu) est commune Francicum 57 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
9277 Togashi
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9277 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Matthaeus Riccius
Matthaeus Riccius, vel  Matthaeus Ricci (natus Maceratae, in regione Italiae Marchiis, die 6 Octobris 1552; obiit Pechini die 11 Maii 1610), fuit praeclarus presbyter Iesuiticus, qui evangelii praeconium primus in Sinas invexit, ubi Li Madou appellatus est, et Sinenses Confucii aliorumque auctorum libros in linguam Latinam vertit.
Multis quoque cum clarissimis sua aetate Sinicis amiticia erat Matthaeo, quorum unus Paulus Siu eo iubente ad Catholicam fidem conversus librorum complurium Graece vel Latine scriptorum Sinice interpres fiebat adiutorque causae ecclesiae Catholicae apud Seres vicinosque populos.
Colonia Romana
Colonia est urbs vel civitas Imperii Romani, cuius incolae ius Romanum habuerunt, saepe fundatio Caesariana veteranorum exercitus Romani.
Regalis Societas Entomologica Londiniensis
right|thumb|250px|[[Coleoptera diversa apud Transactions of the Entomological Society, (volumen 5, anno 1848)]] Regalis Societas Entomologica Londiniensis (Anglice: Royal Entomological Society of London), est societas physica, Londini anno 1833 constituta.
Turcia
Turcia (Turcice Türkiye), rite Res publica Turcica (Turcice Türkiye Cumhuriyeti), est res publica Eurasiana in Asia Occidentali, praecipue in paeninsula Anatoliana et in Thracia Orientali in Europa Austrorientali sita. Finitur ab octo civitatibus: Bulgaria ad boreoccidentem; Graecia ad occidentem; Georgia ad boreorientem; Armenia, Atropatene (in exclavo Nakhchivan), et Irania ad orientem; atque Iraquia et Syria ad austrorientem. Mare Mediterraneum et Cyprus ad meridiem, mare Aegaeum ad occidentem, Pontus Euxinus ad septentriones patent. Propontis, Bosporus, et Hellespontus (quae una sunt Freta Turcica) finem inter Thraciam Orientalem et Anatoliam signant atque Europam et Asiam separant. Caput est Ancyra.
Historia
Res publica Turcia Imperio Ottomanico in partibus territorii eius mediis successit.
Turcia, quae civitas sui iuris est, tertio die ante Kalendas Novembres anno 1923 a Mustapha Cemale Ataturco condita est. Cum Imperium Ottomanicum paene perisset et in Primo Bello Orbis Terrarum succumbisset, a victoribus occupata est. A quibus dum imperator (Turcice sultan) Mehmet VI, Vahdettin appellatus, adhibitus est, ne imperium se restitueret, Mustafa Kemala Pascha multis cum universis amicis civitatem servare temptavit, qua re rebellionem in Graecos Anatoliam in occidente occupantes a victoribus adiutos inferret. Bello gesto, imperium restituere noluit, sed Turcas in rempublicam convertere. Itaque ecclesiam a republica separari, abecedarium Latinum pro Arabico adhiberi iussit, multa effecit, ut respublica Turcica occidenti appropinquaret.
Ataturco mortuo, Ismet Inönü reipublicae praefuit. Anno 1960 et 1980 summi exercitus viri novas res studuerunt feceruntque, quam ob rem respublica restituenda ab integro esset. Die 23 Iulii 1973, cum Bülent Ecevit reipublicae praestitit, copiae Turcicae Cyprum septentriones oppresserunt, ut palam dixerunt, ut Turcis succurrerint in Cypro, ubi adhuc sunt. Ibi respublica Turca Cypri septentrionalis condita est, quae a reliquibus terris orbis terrarum non agnoscitur, sed a Turcia tantum.
Loci maiestatis Hispanicae
Loci maiestatis (Hispanice plazas de soberanía) sunt hodierna territoria in dicionis Hispanicae in continentali Africa Septentrionali Marocum adiacentia sita. Nomen repetit haec territoria partes Hispaniae fuisse a civitate hodierna Hispanica condita (1492–1556), ut ea distinguantur a territoriis per saecula undevicensimum et vicensimum capta. Omnino sunt legitimae Hispaniae partes, atque ergo partes Unionis Europaeae et Areae Schengenianae.
Turcia
Incolae
Terras Turciae Turcae, Carduchi, Arabi, Georgi, Cercesi incolunt. Compositus harum civitatum id effecit ut saepe confligatur, praecipue inter Turcas et Kurdes.
Loci maiestatis Hispanicae
Sunt tres maiores loci maiestatis:
Turcia
Incolae
Magna Turcarum pars est Mohamedana. Plurimi autem Georgi Graecique sunt Christiani.
Regiones
Anno 1941 Ancyrae conventus geographicus primus septem regiones (Turcice: Bölge) Turciae cum viginti uno omnino sectionibus (Turcice: Bölüm), aspectu geographico constituit. Hae regiones sunt:
Divisio Reipublicae Turcicae administrativa
Dividitur Respublica Turcica in provincias octoginta unus.
Nexus externi
🇬🇷
Franciscus Ehrle
Franciscus Ehrle (natus Isnae die 17 Octobris 1845; Romae die 31 Martii 1934 mortuus) fuit Iesuita et cardinalis Germanicus. A die 17 Aprilis 1929 usque ad mortem fuit Bibliothecae Apostolicae Vaticanae bibliothecarius et archivarius.
Ben Tre
Phan Thiet (Vietnamice: Thành phố Bến Tre) est urbs circiter 116000 incolarum (anno 2011) et caput höfuðborg Ben Tre, Socialisticae Rei Publicae Vietnamiae. Hochiminhopolis 85 chm ad septentrionem et Hanoi 1800 chm ad septentrionem a Ben Tre absunt.
Nexus externi
Бенче Бенче Bençe
Wabaunsee Comitatus
Wabaunsee Comitatus (Anglice:  Wabaunsee County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 6885 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  Alma, anno 1859 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Olmiccia
Olmiccia (Lingua Corsa Ulmiccia) est commune Francicum 109 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Hausen am Tann
Hausen am Tann  est vicus et commune Badense-Virtembergense 466 incolarum (anno 2012).
Andreas Palladius
Andrea Petri della Gondola, cognomine Palladio usitate appellatus (Italiane Palladio Patavii natum die 30 Novembris 1508; mortuus Maser in vico apud Tarvisium die 19 Augusti 1580), fuit architectus Italicus.
Modus architecturae suus influentia ad Ignatium Jones davit.
Vignec
Vignec (Occitanice Viec) est commune Francicum 223 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Viger (Pyrenaeus Superior)
Viger (Occitanice Biger) est commune Francicum 139 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Junonia evarete
Junonia evarete (Anglice mangrove buckeye, West Indian buckeye) est neotropicus familiae Nymphalidarum papilio, a Florida et Mari Caribico, Mexico, Mediaque America ad Americam tropicam et subtropicam endemicus. Locus typicus est Surinamia, et multae subspecies descriptae sunt. Synonomia est involuta, et veteres libri prudenter adhibendi sunt.
Phocides
Phocides est genus papilionum familiae Hesperiidarum.
Hippolytus Pindemonte
Hippolytus vulgo Ippolito Pindemonte (Veronae die 13 Novembris 1753 natus; ibidem die 18 Novembris 1828 mortuus) fuit poeta Italicus more melancholiae et praecursor motus romantici putatur.
Vita
Dramaturgus anno 1782 senator parlamenti Venetiarum factus est et anno 1789 demarchus Vicetiae. Iam ano 1790 sermonibus actionibusque liberis octo menses in exsilium missus est. Anno autem 1796 in Franciam confugit; postea membrum rectionis Reipublicae Cisalpinae et anno 1802 nomotheticae potestatis. Qua abolita Veronam rediit.
Pindemonte regulas Aristotelicas refrenavit; dramatibus eius mediocribus ob imaginationem nimiam et nationalismum flagrantem a plebe plausum est. Opera dramatica edita sunt Mediolani annis inter 1804 et 1805 sub titulo: »Componimenti teatrali«, aliae autem res »Poesie e lettere« anno 1883 Bononiae.
Opera
Odysseae versionem anno 1819 finivit.
Mosnac (Carantonus)
Mosnac est commune Francicum 464 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Wallace Comitatus
Wallace Comitatus (Anglice:  Wallace County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 1749 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Sharon Springs, anno 1888 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum (accurate 5.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Lactivismus
Lactivismus, Anglice lactivism (conglutinatio: lactatio + activismus) est advocatio uberibus alendi. Fautores, lactivistae appellati, salubribus talis generis alendi commodis contra formulas alendas favere conantur, et ut homines et leges matres alentis non distinguant laborant.
Mouzon (Carantonus)
Mouzon (Occitanice Mausom) est commune Francicum 131 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Lactivismus
Unum ex publicis lactivismi generibus est "nutrientia" (ludus ex vocabulo insidentia ), qua mulieres ad liberos alendos propalam conveniunt, plerumque casibus contra dicere quibus homines matrem uberibus alentem flagitaverunt ut mammas tegat vel locum relinquat quia uberibus alebat. Matres uberibus alentes aliquando per nutrientias vestimenta internationali uberibus alendi signo ornata gerunt, ad eorum humanitatem monstrandam.
Aliud lactivismi genus est matres qui uberibus alere malunt sustinere. Lactivistae data praebent, et subsidia de prospere uberibus alendo communicant.
Larroque (Garunna Superior)
Larroque est commune Francicum 306 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Montigny (Ligerula)
Montigny est commune Francicum 250 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Franciscus Piccolomini
Franciscus Piccolomini (1582–1651), e nobili stirpe Senensi ortus, fuit a die 21 Decembris 1649 usque ad mortem octavus Societatis Iesu praepositus generalis.
Inguarus Lukšić
Inguarus Lukšić, vulgo Igor vel litteris Cyrillicis Игор Лукшић (Antibari natus die 14 Iunii 1976) est politicus Montis Nigri. Olim minister vectigalium et primus minister, minister rerum externarum a die 4 Decembris 2012 ad 27 Aprilis 2016 meruit.
Clodius Pompeianus
Clodius Pompeianus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus ex Syria saeculo tertio fuit. Sunt, qui eum posterum Tiberii Claudii Pompeiani, consulis 173 esse putant. Ipse anno 241 cum Gordiano III imperatore consulatum ordinarium gessit. Anno 244 consularis aedium sacrarum fuit.
Inguarus Lukšić
Vita
Inguarus Lukšić alumnus est universitatis Montenegrinae Podgorica in urbe atque deinde Academiae Diplomaticae Vindobonensis. Legatus est ad parlamentum Montenegrinum anno 2001. Minister vicarius fuit pro rebus externis foederationis Serbiae et Montis Nigri a mense Martio 2003 ad diem 16 Februarii 2004; quo die minister vectigalium Montenegrinus factus est idque officium usque ad diem 29 Decembris 2010 retinuit, primis ministris Željko Šturanović et Milo Đukanović. Cui statim succedens ipse primus minister meruit usque ad diem 4 Decembris 2012. Deinde eodem Milo Đukanović ad ministerium principale reverso, Inguarus Lukšić minister rerum externarum factus est. Quod munus mense Aprili 2016 deponere petivit, candidatus ad officium secretarii generalis Nationum Unitarum.
Fridericus Schorr
Frdericus Schorr (natus familia Iudaica Varadini, Imperium Austro-Hungaricum (hodie: Oradea, Romania die 2 Septembris 1888; mortuus est in Farmington in Connecticuta CFA die 14 Augusti 1953) fuit celeber theatri lyrici cantor accurate bassus Hungaricus.
Vedi
Vedi (scriptura devanagari वेद, veda 'scientia; cognitio vera') sunt eclogae quattuor carminum lingua Sanscrita antiquissima scriptorum. Hi sunt tituli carminum: Tria prima horum carminum graviora putantur. Liber unusquisque quattuor habet genera scriptorum: hymnos, ritus, meditationes, mysticam philosophiam. Vedi non sunt a singulo auctore scripti, sed per saecula multa collecti sunt a multis vatibus. Offerunt igitur Vedi prospectum historiae et culturae Indicarum aetatis antiquissimae.
Discrimina
Vedos, litterarum Hindicarum pars antiquissima, et argumentis et lingua valde a litteris posterioribus Sanscriticis differre constat. Vedis gradus tres sunt: Mantra (effata sancta), Brâhmana (theologica) et Sûtra (ad litteras filum, taenia) qui communes sunt omnibus quattuor Vedis (Rik, Sâman, Jadschus, Atharvan) modum in aequalem. Mantra sive Samhitâ (»collectio«), pars maxime vetusta, in hymnis et aphorismis consistit ad caeremonias antiquas sanctas attinentibus. In Brâhmana iunguntur immolationis cantus precesque cum caeremoniis ipsis, quarum sensus explicetur. Ea occasione res narratiunculis atque legendis ornantur. Philosophica autem pullulant (cogitationes de Brahma, de ente generali) in nonnullis partibus in Brâhmana, quibus titulus specialis Upanishadum.
Larra (Garunna Superior)
Larra est commune Francicum 1'519 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Vedi
Discrimina
Denique Sûtra mysteria sacra et res ibidem pertinentes systematice describunt, saepissime modo breviore atque hermetico. Differentia in eis fit inter Kalpa-Sûtra sive Çrauta-Sûtra de victimis magnis, et Smârta-Sûtra de vita domestica burgensique. Quae ultima dividuntur in Grihja-Sûtra (regulae domesticae) de caeremoniis in nativitate, nuptiis, obsequiis observandis et Dharma-Sûtra de iurisprudentia. Quae complent adhuc alia scripta explicatoria de bono pronuntiatu, de versus mensura, de grammatica etymologiaque et de astronomia. Hic mentionis digna est glossarum collectio Nighantava cum commentario vetusto (niruktam) Jâska; maioris momenti est quoque opus Prâtiçâkhja docens de sacrarum scripturarum recitatione correcta.
Samhitâ in Rigveda cantus traditionales apud Indum et in Pengabo olim creatos, quorum hymni antiquissimi antiquitem saeculi II a.Chr.n. olent, tradunt. Rigveda enim separantur in circulos decem (mandala) quibus plus quam mille hymnorum (sûkta) in plus quam decies milibus versuum (rik); circuli singuli variis a cantatoriis familiis exarati erant, cum circulus I/VIII/IX/X cantilenas cantorum (rishi) habeant gentium variarum. Circulus omnis ordinem secundum deos servat: i.e. in honorem Agni, postea Indra etc. Liber autem IX res profert in honorem Soma tantummodo. Apud Rigveda historica sociologicaque tractantur et auctores linguam archaicam utuntur. Momentum autem pro mythologia comparata Indoeuropaea satis mediocre esse dicitur.