cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scepticismus
Thomas Reid et sensus communis
Itaque Reid doctrinam Humianam repudiat, quippe quae ad solipsismum ducat. Innocuae sunt opiniones in sensu communi positae, nam nisi refutari possunt, oportet iustas esse. Ita onus probandi ad scepticos transfert. Etiam suam profert epistemologiam positivam, quae explanet, quo modo eas sciamus res, quas nos scire putemus. Ex nativis mentis facultatibus intellectus et opiniones de condicionibus mentis procreantur, ex percipiendi facultate nostrae de rebus externis opiniones notionesque producuntur, nostrae denique de praeritis rebus opiniones ex memoria promuntur. De credibilitate harum facultatum cognitivarum sensu communi persuademur.
Reid igitur a nativis mentis facultatibus proficiscitur. At quomodo nostras de rebus externis opiniones confirmare possumus? Arbitratur quidem nulla confirmatione opus esse, quod per se iustae sint nec ab impressionibus ideisve ductae. Epistemologia Reidiana opinionem vulgarem confirnare videtur, nam omnes perceptioni memoriae ratiocinationi aliisque facultatibus cognitivis confidere solemus. At unde est haec confidentia sine dubitatione habita? Respondet Reid: Facultates nostras fundamentales non possumus fide dignas esse demonstrare, nisi isdem facultatibus confidere possumus. Cartesium in circulo versari putat:
Apparet igitur aliquam facultatem cognitivam confirmari non posse, si in hoc ad eandem factultatem decurrere debemus. Non quidem de tali agitur circulo vitioso, ut conclusio in sumptionibus inclusa sit, nam nisi facultates cognitivas ponamus certas et fixas esse, veritati conclusionis credere nequeamus. Itaque Humius certam esse praesumit rationem, qua usus facultates cognitivas in dubium vocat. Omnes quidem opiniones nostrae nativis efficiuntur facultatibus, quarum uni (silicet perceptioni) nisi fidem faciamus, non est, cur aliis—scilicet rationi (Humii), experientiae mentali vel conscientiae (Cartesius)—fides fiat. Reid autem concedit facultates nostras fallaces esse. Nihilo minus facere non possumus, quin iis confidamus.
Immanuel Kantius de scepticismo
Immanuel Kantius (1724–1804), philosophus Germanicus, Reidii more scepticismum Humianum iudicavit: si de nihilo nisi praesenti sensuum experientia statim conscii essemus, omnisque cognitio rerum in spatio versantium solum ex his experientiis internis oriretur, exsistentia rerum externarum numquam satis certa esset, fierique posset, ut experientiae quibus adficeremur, non ex rebus externis sed ex interno quodam sensu emergerent, et quidem "merae umbrae et phantasnata" essent. Huiusmodi idealismum Kantius refutare voluit, utpote quod ad scepticismum duceret. Refutationem idealismi in Critica rationis purae (1781) varie verbis concepit. Nam idealismus problematicus docet nostras de propriis rebus mentis opiniones nostras epistemologice praecedere opinionibus ad mundum externum pertinentibus: condiciones mentis certiores directiusque cognitas esse quam res extra mentem obiectae; cognitionemque harum ratiocinatione ex illis paratas esse. Ut hanc hypothesin refutaret, Kantius experientiam internam sola experientia externa dari arguit:
Kantius et idealismum et realismum brutum recusavit; realismum brutum dicimus qui externarum rerum cognitionem nostram docet ad structuram harum rerum adcommodari. Quae diiudicatio, interdum cum discrimine Copernicano conlata, philosophiam novae aetatis penitus pervasit. Ut enim supra dictum est, res externas ex rebus internis concludere incertum est; sin autem putemus cognitionem rerum ad earundem structuram adcommodari oportere, numquam, quomodo mundum externum cognoscere possimus, explanare queamus. Itaque cedendum est huic opinioni insigni: necesse est, ut res ad sensuum et intellegentiae nostrae structuram adcommodentur. In idealismo refutando igitur explanandum est, quomodo cognitio rerum externarum immediata obtineri possit. Res spatiotemporales Kantius in intellegentia hominis et facultate sensuum posuit. Tempus enim et spatium re vera formas intellegentiae sensusque esse arbitratus res spatiotemporales Erscheinungen vel phaenomena appellavit. Res autem per se (an sich) extra animi facultates exstantes Kantius noumena vocavit; et universum noumenorum sive mundum liberum absolutumque a sensuum experientia et intellegentia 'rem per se' dixit. De phaenomenis, quippe quae in mente posita sint, statim conscii sumus; de noumenis autem, quippe quae separata a mente sint, nihil scire possumus.
Phaenomena et noumena varie intellegi possunt. Kantius phaenomena docuit repraesentationes in mente natas esse, quae statim cognosci possint, cum autem noumena ad veritatem extra mentem exstantem pertineant, quae quodammodo, quales repraesentationes in mente nascantur, determinet. At recentius quidam in hanc opinionem adducti sunt, ut phaenomena et noumena partes essent unius et eiusdem mundi. Nam phaenomenon est res externa utpote quam percipere et cognoscere possimus, sed noumenon est res externa talis qualis per se ipsa est, a cognitione nostra separata. Kantius, quamquam idealismum scepticum reiecit, nihilo minus putabat idealismum quendam accipiendum esse. Qui idealismus transcendentalis possibilitatem cognitionis explanat ac realismum empiricum permittit. Qua in doctrina transcendentali res in spatio et tempore obiectae (hoc igitur sensu: externae) statim cognoscuntur. Cum enim spatium et tempus formae cognoscendi sint, mens et intellegendi facultas res in spatio et tempore visas partim construit. De mundo phaenomenali, quippe quae a nobis ipsis efficiatur, statim conscii esse possumus. Kantius scepticismum duobus pertractavit modis, quorum unus argumentum transcendentale est, altera autem ratio in reiectione realismi transcendentalis consistit. Quae rationes, quas Kantius ipse inter se conexas esse putavit, a nonnullis commentatoribus ut distinctae habentur.
Argumentis transcendentalibus pertractantur condiciones quibus experientia cognitio lingua et cetera fieri possunt. Huiusmodi argumenta ad scepticismum refutandum adplicata ab aliqua proficiscitur sumptione, quae etiam a sceptico accipi posse videatur. Deinde demonstratur veritas huiusmodi sumptionis posita esse in necessaria aliqua condicione quae cum aliqua thesi a sceptico exhibita discrepet. Quod igitur argumentum significere videtur scepticismum vi et sensu carere. Exemplo est scepticismus Cartesianus, qui docet mentis condiciones statim certoque cognosci posse, sed negat mundum externum cognosci posse. Dixit autem Kantius cognitionem internam fieri non posse nisi experientiam vel mundi cognitionem habeamus. Itaque scepticismus Cartesianus, cum hoc neget, se ipsum refutare videtur. Sed fieri potest, ut argumenta transcendentalia inefficacia sint contra scepticismum. Realismus enim transcendentalis docet non solum tempus spatiumque sed etiam res in tempore spatioque a sensu intellectuque nostro separata exstare; quas res per se exstantes nihilo minus statim cognosci posse. Hic autem intellegi non potest, quomodo hae res quae igitur extra nos sunt sensu transcendentali, statim cognoscere possimus. Nam si nihil nisi repraesentationes sint, exsistentia rerum externaum in dubio relinquatur, nam fieri potest, ut ex sensuum ludificatione exsistant. Cum igitur realismus transcendentalis ad scepticismum ducere videretur, Kantius ad idealismum transcendentalem confugit. Quo ultimo refugio scepticismum evitare conatus est.
Dubium non est, quin Kantius magnopere ad philosophiam contulerit. Itaque complures philosophi posteriores idealismo transcendentall faverunt, cui quidem saepe relativismum addiderunt, doctrinam a Kantio alienam. Cum enim Kantius intellegendi categorias proferret, sine quibus neque experientia nec cogitatio fieri possent, Kantiani posteriores scepticismum ita fere vitant, ut has categorias per linguas nationesque variare putent.
De paradoxis scepticis
Iam Cartesius argumentum "daemonii malevoli" protulit. Quod argumentum posterius mutata forma ita fere narrari solet:
Magnum dubium non est, quin haec cum eo quod ratione dici potest congruat. Me esse cerebrum in poculo nutritorio depositum ullone modo negare possum? Ullane ratione scire possum, an vere in has angustias inciderim? Non posse videor. Hic sum hasque lineas scribo, quamquam—negare nequeo!—fieri potest, ut cerebrum in poculo delitescens iaceam. Quodsi res vere ita se habeat, ne hoc quidem sciam. In scepticismum inruere videmur.
De scientiae intellectu agi videtur. Estne scientia ita intellegenda, ut omnem errorem excludat? Itaque si quid scio, fieri non potest, ut errem? Quae postulatio gravi condicione scientiam onerat, nam arduum est tantam parare scientiam, quae omni vacet errore. Constat lucem e stella remota emanantem permultis demum post annis oculis nostris apparere. Verum tamen accidere potest, ut, ubi primum stella illa in conspectum venerit, non iam exstet, quamvis eam exstare confidamus. Ergo fieri potest, ut erremus. Nisi intellectum scientiae relaxamus, facere non possumus, quin scepticismum accipiamus. Sin autem fallibilitatem scientiae nostrae acccipimus, argumentum scepticum hoc modo proferre possumus:
In hoc argumento conclusio ex sumptionibus (1-2) necessitate logica deduci potest. Si igitur sumptiones verae sunt, necesse est ex his illam conclusionem consequi. Si sumptiones acceperimus, etiam conclusionem accipiemus, atque in extremum scepticismum inruemus, nam simili modo contra quamlibet propositionem epistemologicam argumentari poterimus.
Prima sumptio clausuram continet, quae cognitionem consectariis clausam esse significat; id est: si quis ex re certa (p), quae vera est, alteram rem (q) consequi scit, etiam q veram esse scit. Nam ego, si patrem meum nunc hic in eodem conclavi esse scio, etiam scio eum non in latrina esse. Arduum est enim dicere me nescire id quod ex eo, quod scio, consequi scio. Si rationem clausurae accipimus, etiam prima sumptio argumenti sceptici accipienda esse videtur. At altera quoque sumptio admodum persuadet, nam me esse cerebrum in poculo vivens nullo testimonio negare posse videor. Profecto nescio, an cerebrum non sim in poculo vivens. Nulla igitur ratione hanc conclusionem evitare possum: me hoc momento temporis ad mensam sedere nescio.
Sensum communem etiam hoc modo defendere poterimus, ut argumentum scepticum supra propositum ex modo tollenti in modum ponentem convertamus:
Etiam hoc argumentum antiscepticum ratione clausurae nititur. Ab eo enim proficiscitur, quod me ad mensam sedere scio, concluditque me hoc scire: non sum cerebrum in poculo vivens. Ambo arbitraria esse videntur argumenta, nam re vera hic paradoxum sive copiam propositionum inter se discrepantium habemus:
Quamquam haec omnia argumenta tria nobis placent, tamen constat omnia non posse vera esse, nam inter se discrepant. Ut hoc resolvamus paradoxum, hae optiones tres praeberi videntur:
His constitutis rebus, quam viam consequi debeamus, parum constat, nam aliquid arbitrarii in omnibus pendere videtur. Non autem iuvat sensus communis, nam omnia tria argumenta, quamquam singillatim per se fidem faciunt, in paradoxum ducere videntur. Paradoxum qua ratione resolvi possit, difficile est dictu. Ut dixit Carolus Sanders Peirce, auctor pragmatismi Americani, fortasse ab illis proficiscendum est opinionibus, quas in praesentia habeamus. Si enim me ad mensam sedentem hasce lineas scribere credo, et quidem tanta firmitate id facio, ut nulla alia mihi veritas in mentem venire possit, non est cur hanc praesentem dubitem opinionem. Etiam Peirce sensum communem advocare videtur, quamquam sensum communem non putat infallibilem esse. Simiili ratione Otto Neurath, philosophus Austriacus, philosophos comparat cum nautis, quibus necesse est aperto mari suam navem reficere. Nam consentiunt Peirce et Neurath a praesenti systemate conceptuali opinionumque silva proficiscendum esse, quae paulatim prout opus sit corrigenda sint. Ut in similitudine sua dixit Neurath, si opinionum systema corrigere velimus, necesse ipsius utamur materia et instrumentis. Nec simul totum systema sed partem ceteris nixi partibus corrigere poterimus. Si totum in quaestionem vocemus, rerum multitudine subruamur.
Psilocybe cubensis
Psilocybe cubensis (binomen a Radulpho Singer anno 1948 statutum) est species plantarum florentium in America media sponte crescens quae pharmPsilocybe cubensisacum praebet in culturis indigenarum huius regionis inter entheogena ritualia adhibitum.
Witternesse
Witternesse est commune Francicum 576 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
2224 Tucson
2224 , olim designationibus 2528 P-L et 1975 VO4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est. In honorem urbis Tucson nominatus est.
Olegium Carulfum
Olegium Carulfum   (Italiane: Oleggio) est Urbs Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Urbani Olegienses appellantur.
2224 Tucson
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2224 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Neith
Nēïth, dea Aegyptia, psychopompa, bellicae, venaticae, textrinae artium patrona, et urbis Sais, Mater Suchi i Phre. Aegyptii eam arcu et sagittis armatam depingebant, sive iaculo hamato. Rogante Mendete bello inter Horum et Seth de Aegypti regno accipiendo intercessit; favit Horo. Maximum eius templum in urbe Sai colebatur ubi magnae feriae ab Herodoto descriptae in eius honorem qiotannis celebrabantur.
Habebatur eadem esse ac Minerva/Athena. Apud Aegyptios, nonnumquam et Nepthydi et Anucidi adsimilabatur.
Aregno
Aregno est commune Francicum 587 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi et insula Corsica.
Neith
Nexus externus
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Asco (Corsica Superior)
Asco (Lingua Corsa Ascu) est commune Francicum 116 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
3141 Buchar
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3141 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Maude Adams
Maude Adams (nata Matilda Ewing Adams Kiskadden in Urbe Lacus Salsi, Uta die 11 Novembris 1872; mortua est in Tannersville, Novum Eboracum die 17 Iulii 1953) fuit actrix theatralis Americana. "Maude" hypokoristika forma pro nomine "Matildae" est.
Nicolaus Kinski
Nicolaus Kinski (1926- 1991) fuit illustris histrio Germanicus. Etiam filia sua Anastasia Kinski clara actrix est.
Notae sunt etiam eius recitationes carminum Francisci Villon.
Chay (Dubis)
Chay est commune Francicum 194 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Tudor Vianu
Tudor Vianu (natus familia Iudaica die 8 Ianuarii 1898; mortuus die 21 Maii 1964) fuit poeta, philosophus ac litterarum et artium studiosus Dacoromanus more modernismo qui contra Fascismum fuit.
Uxor eius Helena Vianu etiam criticae litterarum perita erat et filius eorum Ioannes Vianu notus scriptor est.
Iosephus Zenti
S.E. Iosephus Zenti (natus die 7 Martii 1947 in San Martino Buon Albergo) est Italicus Episcopus Ecclesiae Catholicae. A die 8 Maii 2007 Episcopus Dioecesis Veronensis est.
Sententia eius est: Mihi vivere Christus (Fil. l,21).
Biographia
Die 26 Iunii 1971 presbyter a Iosepho Carraro ordinatus est. Anno 1975 apud Universitatem Studiorum Patavinam lauream litterarum classicarum obtinuit.
Die 3 Decembris 2003 a papa Ioanne Paulo II episcopus Dioeceseos Victoriensis Venetorum nominatus est, et Veronae die 11 Ianuarii 2004 episcopus cum manuum impositione episcopi Flavii R. Carrari consecratus est. Die 8 Maii 2007 a Pp. Benedicto XVI Episcopus Dioecesis Veronensis nominatus est, in cuius sedem episcopalem die 30 Iunii eiusdem anni ingressus est.
Tirent-Pontéjac
Tirent-Pontéjac (Gasconice Tirent e Pontejac) est commune 87 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Nicopia
Nicopia:
Satyra sotadica
thumb|right|Editio prima Satyrae Sotadicae anni circiter [[1660]] thumb|right|Editio Satyrae Sotadicae (titulo renovato) anni [[1757]] Satyra Sotadica minime a pia Aloysia Sygaea scripta esse constat nec a Ioanne Meursio versa, sed potius a Nicolao Chorerio confecta.
Salvator Licitra
Salvator Licitra (Italice Salvatore Licitra; Bernae in Helvetia die 10 Augusti 1968 natus; die 5 Septembris 2011 Catinae mortuus) fuit cantor lyricus Italianus vocis tenoris.
Orinum
Orinum (Italiane: Orino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 870 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Orinenses appellantur.
Saint-Martin-aux-Chartrains
Saint-Martin-aux-Chartrains est commune Francicum 399 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Cusso
Cusso (Francogallice cosson) est fluvius Franciae qui Vannes-sur-Cosson oritur, regionem Centrum adluit et post praefecturas Lidericum et Carum Ligerulamque praeterlapsus esse ostium Ligny-le-Ribault invenit quo a fluvio Bebrone ripa dextra excipitur postquam eorumdem aquae Ligerim augentes eo confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Tributarii Cussonis
Rivi Cussonis adfluentes praecipui :
Iosephus (sanctus)
Iosephus seu Ioseph maritus Mariae, matris Iesu, et educator Iesu fuit. In Ecclesia Catholica Romana hic sanctus celebratur die 19 Martii.
In Ecclesia Catholica Romana Iosephus est patronus (ecclesia) fabrorum tignariorum.
Historia Iosephi fabri lignarii vitam sancti describit.
Victoria (dea)
Victoria (nomine Graeco ) fuit dea a populo Romano summa veneratione culta, cuius in ara ante simulacrum deae in curia senatus constituta patres conscripti ante libare solebant, quam de re publica deliberaverunt, donec ara quidem, sed non simulacrum illud saeculo quarto ab imperatoribus Christianis remota est.
Qua de re controversia inter Symmachum, praefectum urbi, et Ambrosium, episcopum Mediolanensem, auctores gravissimos, orta ille anno 384 relatione tertia a Valentiniano altero eius nominis principe postulavit, ut ara in curia restitueretur. Admonuit eum priscae gloriae populi Romani, quam integram fuisse dixit, quoad Victoria coleretur, affirmavitque et paganos et Christianos idem numinis venerari. Neque enim una via perveniri posse ad verum. Cui opinioni Ambrosius vehementer repugnavit. Imperatorem dei et religionis ministrum esse oportere neque quemquam salvum esse, nisi qui veram fidem confiteretur. Imperatoribus praeterea iam pridem ab externis gentibus clades illatas ipsumque Valerianum esse captum. Ambrosius enim, cum privatus paganis quibusdam familiariter uti soleret, causam ipsam mordicus tenuit defendit obtinuit. Itaque—id quod cladis instar exemplo fuit paganos auctoritatem mox amissuros esse—ara Victoriae numquam restituta est.
Laméac
Laméac (Occitanice Hlamiac) est commune Francicum 133 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Chaux-lès-Passavant
Chaux-lès-Passavant est commune Francicum 146 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
13 Februarii
13 Februarii dies 44ª anni in Calendario Gregoriano est. 321 dies (322 in annis bisextilibus) manent.
Carnelevarium Rhenanum
Carnelevarium Rhenanum in Rhenania celebratur. Exordium carnelevarii est dies Sancti Martini vel hodiernis temporibus acuratius undecimo die undecimi mensis undecima hora et undecima minuta, finis est Dies Cinerum.
13 Februarii
Secundum Calendarium Romanum est "Idus Februariae", casu ablativo "Idibus Februariis".
Carnelevarium Rhenanum
Arces carnelevariae Rhenaniae sunt exempli gratia Aquisgranum, Bonna, Colonia Agrippina, Dusseldorpium, Moguntiacum.
E contrario carnelevarii Alamannici carnelevarium Rhenanum moribus vestibusque minus aetatem paganam spectat quam saeculum XVIII.
Longissima Latina verba
Longissima latina verba sunt :
Carnelevarium Rhenanum
Vertex carnelevarii est dies rabidus aut rosarius Germanice Rosenmontag. Sanniones vel "narrones" regnant. Acerrime rabies ardet die Lunae rabido aut rosario.
Bonnae die Iovis ante diem Cinerum id est Die Iovis Crasso in vico ultra Rhenum sito atque Beuel dictitato curia a mulieribus feris expugnatur.
Olegium Castrum
Olegium Castrum (alia nomina: Olegium Langobardorum, Olegium Longobardorum) (Italiane: Oleggio Castello) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Olegienses appellantur.
Grex
Grex significare potest:
Christophorus Miller
Chris Miller (natus Christopher Miller anno 1968) est histrio Americanus -.
Urbs Lacus Salsi
Civitas sive urbs Lacus Salsi aut Salsilacopolis est caput et frequentissimum municipium Utae, civitatis Americanae. Quae urbs, cui 190 884 incolae anno 2014 erant, est nucleus areae metropolitanae Urbis Lacus Salsi, cui 1 153 340 incolae anno 2014 enumeratae sunt.
Millennium 8 a.C.n.
Millennium 8 a.C.n. est spatium temporis ab anno 8000 a.C.n. usque ad annum 7001 a.C.n..
Saxonia
Saxonia est civitas foederata libera sita in parte orientali Rei publicae foederatae Germaniae. Propinquae sunt Tschechia et Polonia, quae nunc sunt consodales Unionis Europaeae.
Res Politicae
Saxonia recta est per factionem Christianam Democraticam gubernatam a Stanislaude Tillich, praeside ministrorum civitatis Saxonicae.
Historia
Regnum Saxoniae anno 1806 conditum est. Ab anno 1918 res publica fuit. Anno 1952 Communistae Germaniae orientalis civitates sustulerunt et Saxoniam in pagos tres diviserunt. Libertas harum regionum perfecta erat anno 1989, anno 1990 Saxonia restituta est. Multi incolae Saxoniae eo tempore se transtulerunt in alias partes Germaniae ad laborem ac pecuniam petendos, quos in patria sua Saxonia invenire non possunt. Hae novae patriae sunt Bavaria, Berolinum, Rhenum Septentrionale-Westphalia vel Badenia-Virtembergia.
Geographia
Oppida maxima sunt caput civitatis Dresda, Lipsia, Chemnicium (in Re publica Democratica Germanica nomen erat Karl-Marx-Stadt) et Cygnea. In Saxonia vivunt quadraginta centena milia hominum. Albis fluvius perfluit Saxoniam. Erzgebirgskreis est in provincia silvosissimus circulus silvositate 46,7 %. Mons altissimus Saxoniae est Fichtelberg prope Bohemiam.
Oeconomia
In Saxonia sunt multae sedes industriales. Cygnea et Chemnicium oppida imprimis oeconomica erant, sed hodie non iam sunt.
3142 Kilopi
3142 , olim designationibus 1937 AC, 1978 EL7, et 1982 BV1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Andrea Patry, astronomo apud Observatorium Nicaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3142 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Tissi
Tissi   (alia nomina  : Tissius) (Italiane: Tissi) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Sardinia et in Provincia Sacerensi/Turritana sita. Incolae Tissenses appellantur.
Municipium in Agro Sacerensi historica ac geographica terra situm.
Bogdan Petriceicu Hasdeu
Bogdan Petriceicu Hasdeu, est pseudomnymus quod anno 1857 Tadeu Hasdeu sibi imposuit (natus in Cristineştii Hotinului Bessarabia die 26 Februarii 1838; mortuus in Câmpina die 25 Augusti 1907) fuit clarus scriptor, rerum gestarum scriptor et philologus Dacoromenus.
615 Roswitha
615 , olim designationibus 1906 VR, A902 WF, A902 YA, et A908 BA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Kopff in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud honorem Hrotsvitae Gendeshemensis.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 615 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Touget
Touget (Gasconice Tojet) est commune 477 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Psilocybe aztecorum
Psilocybe aztecorum (binomen a Rogerio Heim anno 1957 statutum) est species plantarum florentium in America media sponte crescens quae pharmacum praebet in culturis indigenarum huius regionis inter entheogena ritualia adhibitum.
Ordo (taxinomia)
Ordo in systemate taxinomico Linnaeano est gradus biologicus inter classem et familiam posita.
Subdivisiones
Inter classem et ordinem, pariter atque inter ordinem et familiam, varii gradus medii in usu sunt, prout opus est subtiliore organismorum in subclasses distributione. Usitatissimi gradus sunt hi:
Ordines sunt, exempli gratia:
Caronia
Caronia  (olim fortasse: Caleacte, Caleactae, Caleacta) (Italiane: Caronia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Caronienses appellantur.
Neanthopolis
Neanthopolis (Amharice አዲስ አበባ, Addis Abäba) est caput Aethiopiae ac sedes Unionis Africanae. Locus Neanthopolis selectus est a Taytu Betul imperatricis, urbsque condita est anno 1886 a Menelik II, imperatore et marito. Neanthopolis est maxima urbs Aethiopianus, 3 384 569 hominum habens (secundum censum anni 2007), et proportio incrementi est 3.8 centesimae per annum.
'Tis Pity She's a Whore
'Tis Pity She's a Whore (scilicet "dolemus eam impudicam esse") est tragoedia anno circiter 1629 docta, anno 1633 divulgata, auctore Ioanne Ford. Res huius ludi est amor incestuosus Giovanni, urbis Parmae in Italia incolae nobilis, cum sorore sua Annabella. Historia est ut videtur ficticia. Auctor autem de amore in Normannia nuper famoso legerit in libro Francisci de Rosset Histoires tragiques, anno 1614 divulgato, anno 1619 rursus impresso. Ibi scriptor Francogallicus sub rubrica "Histoire VII: Des amours incestueuses d'un frère et d'une soeur" vitam et supplicium Iuliani et Margaritae de Ravalet narrat, qui ob stuprum incestuosum Lutetiae anno 1603 decollati sunt.
Neanthopolis
Universitates
Universitas Neanthopolitana anno 1950 constituta est.
Toujouse
Toujouse (Gasconice Tojosa) est commune 203 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Florentius Wigorniensis
Florentius Wigorniensis (mortuus Vigorniae die 7 Iulii 1118) fuit monachus Anglicus et scriptor, prioratum Wigorniensem habitans. Olim ei Chronicum ex Chronicis, historia mundi a Creatione usque ad annum 1080, ascribebatur. Nunc creditur auctor Ioannes Wigorniensis fuisse, sed Florentium fortasse materias ad chronicon scribendum collegisse (confer Hemingi Chartularium eiusdem prioratús).
Kayden Kross
Kayden Kross, Sacramenti nata die 15 Septembris 1985, est actrix pornographica et scriptrix.
Tourdun
Tourdun (Gasconice Tordun ) est commune 97 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Millennium 7 a.C.n.
Millennium 7 a.C.n. est spatium temporis ab anno 7000 a.C.n. usque ad annum 6001 a.C.n.
Jeff Bennett
Jeff Bennett (natus Jeffrey Glenn Bennett in Burbank Californiae die 2 Octobris 1962) est histrio Americanus -.
Chaux-lès-Clerval
Chaux-lès-Clerval est commune Francicum 191 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Lamarque-Rustaing
Lamarque-Rustaing (Occitanice La Marca d’Arrostanh) est commune Francicum 59 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Rimbertus
Rimbertus (natus 830 in Flandria, mortuus die 11 Iunii 888 Bremae) 865 – 888 archiepiscopus Bremensis et Hamburgensis fuit.
Vita
Rimbertus, genere nobili Flandrico ortus, apud Turholt in provincia Flandriae Occidentalis natus esse putatur. Ibidem in monasterio etiam educatus est. A verbis exemploque archiepiscopi Anscharii magnopere tactus administer in missione Scandinaviae et anno 865 successor eius ut archiepiscopus factus est.
Cum missionem Daniae Sueciaeque una cum Anschario coeptam pergere nequivisset, ius fori, ius telonei et ius cudendae monetae pro civitate Bremensium ab imperatore Arnulpho Carintiae impetravit, quo dioecesim in rebus oeconomicis valde roboraret. Vitam Anskarii, cui maxima rerum fides est, conscripsit, in qua etiam latius de proeliis inter Vicingos et Kursos anno 855 commissis narrat.
Agius poeta Rimberto carmina De computo dicavit. Rimbertus postea sanctus venerabatur et patronus plurium ecclesiarum erat, inter quas Sancti Remberti Bremae.
Theatrum castellanum Arnstadiense
Theatrum castellanum Arnstadiense (Theodisce: Schloßtheater Arnstadt) theatrum quodam aemoenum in viridario prisci Castelli Neideck Arnstadii est.
Historia
Rebus theatralibus antiquissima traditio est in urbe Arnstadii. Dramata iam anno 1612 agebant. Iussu grafionis Antonii Guntheri II de Schwarzburg-Arnstadt vel symphonicaci aulici conveniebant, proh dolor non multum tempus.
Momenti regionalis fuit etiam compositio dramatum musicalium duarum anni 1705 praetitulatorum "Carneval" et "Die Klugheit der Obrigkeit in Anordnung des Bierbrauens". Quod alterum sub titulo Arnstädter Bieroper magis notum est: verisimiliter ei musicam addidit Ioannes Sebastianus Bach ipse.
Theatrum verum haud ante annum 1842 advenit, cum in hippodromio pristino iussu ducis Guntheri Frederici Caroli II aedificium musis dicatum erigeretur. Huic nomen Fürstliches Hoftheater datum est.
Propter difficultates pecuniarias gregem proprium domesticum aboliverunt actores peregrinos invitaturi. Anno 1903 restruxerunt aedificium; menses tres quotannis spectacula fiebant. Tunc actores fabrique 64 operam dabant isto in theatro et genera spectaculorum et iucunda et tragica erant. Anno 1904, quando anniversarium MCC mentionis Arnstadii primae celebraverunt, de Arnstadii historia actum est. Talia eo tempore homines valde excitantia denique in oblivionem ceciderunt.
Theatrum re publica constituta
Post Primum bellum mundanum theatrum in manus publicas translatum est et novum nomen Schloßgartentheater sibi assumpsit. Iam anno 1922 cruminae publicae aegrotaverunt et theatri finis minabatur. Contra theatrum sistendum societas quaedam operam dedit praeconium faciens et cum hominibus politicis disputans de magno theatri proprii momento. Marsupiis parsuri histriones Gothienses instituerunt. Anno 1937 theatra Arnstadii et Rudolphopoli in unum confusa sunt, attamen iam anno proximo ista confusio periit.
In Secundi belli mundani mensibus ultimis, accurate die 1 Septembris 1944, cunctae scaenicae actiones terminatae sunt et aedificia in repositorium militare redacta sunt.
Bello finito theatrum restaurandum erat. Grex communis Arnstadii Rudolphopolisque interversabantur inter haec duo oppida. Cooperatione finita urbs theatrum iuvabat. Anno 1950 pecunia deficiente grex proprius abiit. Annis proximis histriones Erfordiae sive Rudolphopolis munus partium agendarum Arnstadii fungebantur.
Die 1 Augusti 1988 theatri ruinosi portae clausae sunt. Aditus auctus cafeo moderno praeditus est ubi horis meridianis etiam opipara esculenta sicut in cauponis offeruntur. Anno 1995 societas nomine Theaterverein Arnstadt e.V. fundata est quae theatro consuleret. Die 1 Septembris sollemnia theatri reinaugurandi celebrata sunt.
Programmata hodierna
Nonnulli histriones regulariter veniunt, nonnumquam etiam clarissimi sunt. Illi saepe semel modo Arnstadii sunt. Infantibus adulescentibusque programmata specialia exhibentur velut fabulae narratae tempore Natalicio aut variae res in diebus theatralibus autumnalibus.
Magni aestimantur etiam spectacula sub divo ante ruinas Castelli Neideck finitimi.
Spinacia oleracea
Spinacia oleracea, vulgo spinacia et spinachia (ab Arabico اسبانخ isbānaḫ vel اسفاناخ isfānāḫ, a Persico اسفناج isfanāǧ), est edulis herba viridis in familia Amaranthacearum, in Asia Media et Meridionali endemica. Per etymologiam vulgarem, sed etiam quia planta in Europam pervenit ex Hispania, holus Hispanicum olim nominata est, sed apud Sinas holus Persicum (菠菜 bocai).
2225 Serkowski
2225 , olim designationibus 6546 P-L, 1951 WM1, 1970 WL, 1975 VU, et 1979 SE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2225 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Florianus Pittiş
Florianus Pittiş (natus die 4 Octobris 1943; mortuus Bucarestae die 5 Augusti 2007) fuit histrio theatralis et cinematographicus, theatri dux et musicae popularis Dacoromanicae cantor.
Thensaurochrysonicochrysides
Thensaurochrysonicochrysides, vel Thesaurochrysonicochrysides, nomen fictum in Titi Maccii Plauti fabula nomine Captivi, est longissimum verbum quod in antiquis libris Latinis reperitur. 28 vel 27 litteras habet.
Iacobus Matthaeus Barrie
Iacobus Matthaeus vel saepissime J. M. Barrie, vulgo denuo Sir James Matthew Barrie (natus in Kirriemuir Angusiae die 9 Maii 1860; Londinii mortuus die 19 Iunii 1937), alumnus Universitatis Edinburgensis, fuit diurnarius auctorque fabularum et ludorum Scoticus. Ludus scaenicus Peter Pan ab illo compositus est.
Milvus migrans
Milvus migrans est species avium praedatoriarum familiae Accipitridarum, unus ex communissimis mundi raptoribus, longitudine fere 55–60 centimetrorum, distantiá apicum alarum fere 135–155 cm. Piscibus, insectis, parvis mammalibus vescitur.
Etiam in mythologia Iaponiae, dum "Milvus migrans aureus" manet ad arcum Jimmu. Inimicus suus Nagasunehiko non plus pugnare potest, et Jimmu in regione Yamato vicit.
Saint-Martin-de-Blagny
Saint-Martin-de-Blagny est commune Francicum 125 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Tournan (Aegirtius)
Tournan (Gasconice Tornan ) est commune 198 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Israël (discretiva)
Isrāēl, (indecl. vel gen. -is), nonnumquam littera h scriptum, Israhel ut hiatum inter ā et ē indicatur; Hebraice ישראל.
Primo fuit nomen hominis et rectissime Hebraice est "Jisrā ēl," quod dicit "Luctatur Deum" vel "Luctatur cum Deo."
Medioburgum
Medioburgum seu Middelburgum (Batave: Middelburg), in pago (olim insula) iacens, est urbs capitalis provinciae Nederlandensis Zelandiae.
9083 Ramboehm
9083 , olim designationibus 1994 WC4, 1957 SC, 1971 BQ2, 1986 TH17, et 1989 KO agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker et Davido H. Levy, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9083 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aulus Vitellius
thumb|upright|Vitellius (R.A.B.A.S.F., [[Matritum)]]
Aulus Vitellius Germanicus (24 Septembris 15 - 22 Decembris 69) erat imperator Romanus ab 2 Ianuarii 69 usque ad mortem, nempe anno quattuor imperatorum.
Familia
Filius erat L. Vitellii (qui consul et gubernator Syriae sub Tiberio meruit) et Sextiliae. Frater minor natu fuit L. Vitellius qui anno 48 consul suffectus creatus est. Vitellius ipse uxorem primam Petroniam, filiam seu sororem Publii Petronii Turpiliani duxit, e qua unum filium Vitellium Petronianum habuit, qui ante 69 mortuus est. Tum Galeriam Fundanam filiam senatoris in matrimonium duxit, e qua filium Vitellium Germanicum et filiam Vitelliam habuit.
Cursus honorum
Vitellius Germanicus consul anno 48 et proconsul Africae anno 60 fuit. 1 Decembris 68 Galba eum legatum Augusti pro praetore Germaniae Inferiori praefecit, et gratum inter milites magna cum effusione benignitateque se fecit.
Vitellius gastronomus
De profectione luxuriosa Vitellii per Galliam Cisalpinam Tacitus sic narrat: "Epularum foeda et inexplebilis libido: ex urbe atque Italia inritamenta gulae gestabantur, strepentibus ab utroque mari itineribus; exhausti conviviorum apparatibus principes civitatum; vastabantur ipsae civitates; degenerabat a labore ac virtute miles adsuetudine voluptatum et contemptu ducis." Addit de epulis a Vitellio iuxta Ticinum L. Verginio Rufo oblatis: "Apud Vitellium omnia indisposita, temulenta, pervigiliis ac bacchanalibus quam disciplinae et castris propiora;" Suetonius etiam auctor est Vitellium in Appennini iugis pervigilium egisse.
Suetonium cenam adventiciam Vitellio a fratre L. Vitellio anno 69 datam descripsit. Idem auctor adseverat: "[Vitellius] praecipue luxuriae saevitiaeque deditus epulas trifariam semper, interdum quadrifariam dispertiebat, in ientacula et prandia et cenas comissationesque, facile omnibus sufficiens vomitandi consuetudine. Indicebat autem aliud alii eadem die, nec cuiquam minus singuli apparatus quadringenis milibus nummum constiterunt ... Ut autem homo non profundae modo sed intempestivae quoque ac sordidae gulae, ne in sacrificio quidem umquam aut itinere ullo temperavit, quin inter altaria ... rapta e foco manderet circaque viarum popinas fumantia obsonia vel pridiana atque semesa."
Secundum Tacitum "nemo in illa aula probitate aut industria certavit: unum ad potentiam iter, prodigis epulis et sumptu ganeaque satiare inexplebilis Vitellii libidines. ipse abunde ratus si praesentibus frueretur, nec in longius consultans, noviens miliens sestertium paucissimis mensibus intervertisse creditur." Tanta ad cenas praeparandas et condiendas dispensit ut et saeculis posterioribus fercula nonnulla nomen "Vitellianum" ferebant, quorum tria in Apicio reperiuntur: Vitellius primus inventor fuit "patinae quam ob immensam magnitudinem clipeum Minervae πολιούχου dictitabat"; in hoc ferculum patella ingens argentea facta est, quam Hadrianus postea in culina imperiali repperit et dissolvi iussit. Sive in hoc ferculum sive in aliis, obsonia e Parthia, a Fretu Hispanico et "e regione ultra Oceanum iacente" ad urbem vecta sunt; quibus verbis Dio Cassius Indiam vel potius Britanniam indicat. Vitellius a Palatio fugiens, die vitae suae ultimo, "duobus solis comitibus, pistore et coco" paternam domum in Aventino petivit.
Fortuna
Vitellius a lectoribus Apicii (vide supra) et a posterioribus praecipue ut gastronomus vel ganeo notus est. Carmine Iohannis Oldham Saturae in Iesuitas, anno circiter 1680 docto, sic memoratur: (mensam deliciis onerate, quarum omnis patella vel ganeonum repletorum vel Vitellii ipsius cupiditatem sollicitet).
Mors
Vitellius abdicare voluit sed praetoriani non siverunt. Cum Vespasianus Romam inivisset, Vitellius necatus est.
Fontes de vita et principatu Vitellii
thumb|upright|Vitellius ([[sestertius)]]
Georgius Coşbuc
Georgius Coşbuc (natus in Hordou, hodie Coşbuc, in comitatu Bistriţa-Năsăud die 20 Septembris 1866; Bucarestae die 9 Maii 1918 mortuus) fuit scriptor, poeta, interpres, diurnarius, magister Dacoromanus. Aeneidem Vergilii et Odysseam Homeri Dacoromanice versibus decasyllabis vertit necnon alia multa.
Pisanum (Italia)
Pisanum  (alia nomina: Pesanum) (Italiane: Pisano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Pisanenses appellantur.
Ludus porticuum
Ludus porticuum vel cryptoporticus ludus est ludus electronicus qui in propria machina luditur saepe per adhibitionem nummi. Machina invenitur in popinis, tabernis publicis, fornicibus et alibi. Ludus porticuum et eius systema celebrati erant in decadibus ex 80 et 90.
Tournecoupe
Tournecoupe (Gasconice  Tornacopa) est commune 281 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Nicolaus Boileau
Nicolaeus Bolaeus sive vulgo  Nicolaus Boileau cognominatus Despréaux (natus die 1 Novembris 1636; mortuus die 13 Martii 1711) fuit advocatus, scriptor et censor litterarius Francicus. Scribebat praecipue poemata satirica. Ab operibus Horatii Iuvenalisque trahebat venam suam.
Maxime aestimabat opera coaevorum Ioannis de la Fontaine, Molièris et Ioannis Racine. Fortiter dimicavit pro reformatione poeseos francicae et diu legislator Parnassi fuit.
Vita
Boileau primo theologiae tunc theologiae studiosus fuit; mox autem, fortunis a patre traditis omnino poesi se dedere potuit. Insuper munus prioratus ad Sanctum Paternum Pomponii artibus vacare sinebat. Iam satura praetitulata »Les adieux à Paris« genere scribendi purissimo atque versuum elegantia lectores captabat, quem eventum bonum collectio septem saturarum anno 1666 editarum duplicavit. Impetus in eum ab hominibus offensis et ludibrio habitis gloriam porro auxit. Rex Ludovicus XIV in poematibus glorificatus et laudatus, anno 1666 eum stipendiandum esse statuit. Anno 1677 una cum Ioanne Racine historiographus institutus est, unde bis in expeditionibus militaribus regem comitatus est.
Cum in multos academianos invectus esset, anno 1684 demum rege mediatore in Academiam Francicam cooptatus est. Laborem in litteris ex anno 1677 interruptum anno 1693 iteravit: fructus autem primi in lyricis, saturis et epistulis sat mediocres fuerunt. Plura in iesuitas directa fuerunt et in Perraultium veterum criticum. Perraultium aggressus est denuo in opere »Réflexions sur Longin« (1693). Annos felicissimos autem Auteuil in hodierno Circumdario XVI Lutetiae ubi inter alios et Molière cognovit. Postea autem vitam aulicam vitabat, homo insanus et surdus, se in Monasterium Marianum conferens.
Gravitudo
Qualitatis superioris epistulae esse videntur quibus et saturae superatae sunt. Summae laudis dignum autem est opus »L'art poétique« (1674), cunctis scribendi generibus regulas definiens. Id per multum tempus quasi lex omnibus acceptum est. Horatii Artis poeticae bonitas tamen vix aequata est, quia apud Boileau forma tantummodo describitur inventione poetica neglecta. Eius opus »Lutrin« (1674) opus magnum de versibus pangendis est, argumento debiliore, sed liber facetiis cum sale pullulat. In querelis inter traditiones et nova denique pacificavit cum Perraultio.
Inter opera alia mentionis digna sint conversio »Traité du sublime« (1674), carmen mediocre »Sur la prise de Namur« (1693) et epistulae e.g. dominis Brossette et Racine datae.
Pella (Italia)
Pella  (alia nomina: Castrum Pellae) (Italiane: Pella) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Pellenses appellantur.
Nicolaus Boileau
Gravitudo
Argute et sincere Boileau in litteris Francicis mirabilia effecit. Ordinem atque claritatem linguae Francogallicae dedit, etsi opera ipsa non maximi momenti sunt; etiam poesis versibus malis non eget. Racine et Molière in vestigiis Nicolai erant quoad claritatem. Altero ab latere Boileau Cartesium venerabatur et iansenismus fovebat, qui etiam Iesuitas aggredi solitus est. Saeculo XIX nimia veneratio operum Nicolai Boileau saeculo XIX minuta est quamquam opera et hodie leguntur et patrimonii culturalis Francici sunt.
Wittes
Wittes est commune Francicum 865 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Millennium 4 a.C.n.
Millennium 4 a.C.n. est spatium temporis ab anno 4000 a.C.n. usque ad annum 3001 a.C.n..
Peter Pan
Peter Pan, Latine Petrus Pan, est ludus scaenicus et persona ab Iacobo Matthaeo Barrie creata. De Petro scriptum est in libro eiusdem nominis. Persona est puer qui numquam adolescere voluit. In terra "Neverland" appellata vivit. De Petro Pan anno 1953 pellicula animata a Walt Disney Societate facta est.
Tourrenquets
Tourrenquets (Gasconice Torrenquets ) est commune 124 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Stephanus Blancardus
Stephanus Blancardus (Batave: Steven Blanckaert seu Steven Blankaart, natus die 24 Octobris 1650 Medioburgi; mortuus die 23 Februarii 1704 Amstelodami) fuit medicus, philosophus, poeta et scriptor de rebus medicis Batavus.
Carolus X (rex Franciae)
Carolus rex Franciae, decimus huius nominis, vulgo Charles (natus die 9 Octobris 1757 in palatio Versaliarum; Goritiae in urbe, illo tempore ad imperium Austriacum pertinente, die 6 Novembris 1836 mortuus) fuit rex Franciae et (una cum Urgellensi episcopo) princeps Andorrae ab anno 1824 usque ad annum 1830, quo anno a civibus rerum novarum studentibus in sic dictis Rebus novis Iuliis depositus est. Durocortori coronatus, Goritiae sepultus est.
Nymphaea ampla
Nymphaea ampla (binomen ab Augustino Pyramo de Candolle anno 1821 statutum) est species plantarum florentium in America media sponte crescens quae pharmacum praebet in culturis indigenarum huius regionis inter entheogena ritualia adhibitum.
616 Elly
616 , olim designationibus 1906 VT et A908 DB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Kopff in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 616 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Uris
Uris  (alia nomina  : Ur, -is, Uri, Oppidum Uris)) (Italiane: Uri) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Sacerensi/Turritana situm. Incolae Urenses appellantur.
Municipium in Agro Sacerensi historica ac geographica terra situm.
Parazonium
Părăzōnĭum -i, n. est verbum graecanicum (Graece παραζώνιον, quod iuxta cinctum est = pugio), quod pugionis speciem indicat.
Gulielmus I (rex Angliae)
Gulielmus I (Latine huius temporis Willelmus; Anglosaxonice Willelm; posterioribus Anglice William the Conqueror, scilicet "Conquisitor", Francogallice Guillaume le Bâtard, scilicet 'Nothus'), fuit filius Roberti I ducis Normannorum Herlevaeque eius amasiae. Natus est Falesiae circa annum 1028, mortuus Rothomagi die 9 Septembris 1087. Anno 1066, a pugna Hastingensi incipiens, Angliam expugnavit; rege Haroldo mortuo, Gulielmus factus est rex Angliae. Ille quidem ultimus est, hodie usque, qui ex continente Europae terra Britanniam cepit.
Parazonium
Parazonium