cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henricus Geißler
Cursus honorum
Geißler sodalis CDU est. Annis 1961 - 1965 praeses Unionis Iuvenilis Badeniae-Virtembergiae erat. Anno 1965 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. 11 Octobris 1967 Dietam Foederalem reliquit, ut administer rerum socialium Rhenaniae-Palatinati Petro Altmeier duce fieret. Magistratum administri et gerebat, cum Bernhardus Vogel et Helimutus Kohl praesides ministrorum eius terrae fuerunt: Ab 18 Maii 1971 tum administer Socialium rerum salutis atque exercitationum corporis erat. Annis 1971 - 1979 et legatus senatus terrae Rhenaniae-Palatinati fuit. 23 Iunii 1977 consilium ministrorum Rhenaniae-Palatinati reliquit, ut secretarius generalis CDU factionis Helimuto Kohl duce fieret. Anno 1980 iterum legatus Dietae Foederalis electus est. 4 Octobris 1982, cum Kohl cancellarius foederalis factus esset, Geißler Administerium Foederale Salutis Publicae suscepit. 26 Septembris 1985 ab administerio se recessit, quod Kohl cancellarius feminam - Ritam Süssmuth - administram elegit. Anno 1989 Geißler non iam candidatus secretarii generalis CDU erat, quod Kohl acriter cum eo iurgabat. Geissler ad annum 2002 legatus parlamenti Theodisci mansit.
Conciliator iurgiorum de "Stutgardia saeculi unius et vicesimi"
Ab anno 2010 Geißler colloquia regit, quibus iurgium de Statione nova Ferroviaria Stutgardiae componeretur.
Centriolum
Centriolum est structura cupae similis, quae plurimis cellulis eukaryoticis animalium inest, sed abest in plantis vascularibus et plurimis fungis.
Forum Popilii
Forum Popilii potest:
Margiana
Margiana seu Alexandria Margiana (Graece:, Lingua Persica Antiqua: Marguš, Lingua Persica Moderna: مرو Merv / Marv, Turcomannice: Mary) est urbs ad ostium Margi fluminis in hodierna Turcomannia sita. Urbs, quam Alexander Magnus condidisse fertur, etiam Alexandria Margiana et Antiochia Margiana appellabatur. In Margiana regione historica urbs sita est,
Fridericus Vitoux
Fridericus Vitoux  (natus in Vitry-aux-Loges die 19 Augusti 1944) est etiam sed non solus mythistoriarum scriptor  Francicus. Fridericus Vitoux, Academiae Francicae sodalis, in Academiam anno 2001 cooptatus est.
Najash rionegrina
Najash rionegrina est pristinus serpens (secundum phylogenesin) quod Cretaceo superiore (ante circiter nonaginta miliones annorum, Turonensi) in Patagonia (Argentina) vixit. Longitudo unum metrum dimidiumque non superabat. Pelvis ambulatione erat apta.
Inventionis nuntius publicatus est in ephemeride Natura (Anglice Nature) die 20 Aprilis 2006 a Sebastiano Apesteguía palaeontologo Argentino Hussamoque Zaher Brasiliano.
Symmachus (nomen)
Symmachus  est nomen masculinum.
Ioannes de Ormesson
Ioannes Bruno Vladimirus Franciscus Le Fèvre de Ormesson (natus Jean d'Ormesson Lutetiae die 16 Iunii 1925; mortuus Noviliaci ad Sequanam die 5 Decembris 2017) fuit mythistoriarum autobiographicarum scriptor Francicus. Qui in Academiam Francicam anno 1973 cooptatus est. Ab anno 1974 usque ad annum 1979 fuit diarii Le Figaro editor principalis.
Petrus Veronensis
Petrus Veronensis, saepe Petrus Martyr dictus (natus Veronae anno fere 1206; necatus die 6 Aprilis 1252) fuit Dominicanus et inquisitor. Fuit alumnus Universitatis Bononiensis ubi anno 1220, a Dominico ipso suasus, in Ordinem Praedicatorum receptus est. Inquisitor Lombardiae a papa Innocentio IV anno 1251 creatus est; anno insequenti ob Catharorum inimicitiam necatus est a Carino Balsamensi, qui ipse postea se Ordini Praedicatorum adiunxit.
Ioannes Wycliffe
Ioannes Wycliffe nomen etiam scriptum Wyclif, Wycliff, Wiclef, Wycliffe, Wicliffe, aut Wickliffe (circa annum 1325; supplicio affectus haeresis causa die 31 Decembris 1384) fuit theologus Anglicus et emendator Ecclesiae. Bibliam ex Vulgate ad linguam Anglicam interpretavit.
De vita
Doctor angelicus, qui dicebatur, anno 1361 Oxoniae rector Collegii Balliol erat; ubi ei venia docendi. Anno 1361 autem prima vice Fillingham in Lincolniensi comitatu presbyterii munere fungebatur, anno 1368 Ludgershall in Buckinghamiensi comitatu et 1374 Lutterworth in Leicestria. Eodem anno a rege cum legatione Brugam missus est ut cum nuntio apostolico de gravaminibus variis disceptaret. Ea exorta erant ob installationibus ecclesiasticis Anglicis pecunia emptis. Ipse nova gravamina ecclesiastica scripsit, quae anno 1376 proclamata sunt. Frustra erat lis anno 1377 a pontifice maximo orata ob auctoritatem, qua Ioannes et in universitariis et in populo erat.
Ita corroboratus Wycliffe audacter et manifeste in clericos politicos et antichristum papalem agebat, contra reliquias sacras, coelibatum sacerdotalem, sanctorum invocationem, imaginum venerationem, transubstantiationis rationem, confessionem privatam. Praedicator migrans incessanter vulgo reformationis et socialismi notiones annuntiabat. Ordines Mendicantes episcopi anno 1381 fecerunt, ut universitas doctrinas eius solemniter reprobaret. Anno 1382 synodus Londinii rite habita anathema declaravit. Ioannes autem nihilominus servitium animarum curandarum pergebat Bibliae interpretationem in sermonem Anglicum perfecturus. Neque post mortem adversarii tacebat. Concilium Constantiense eum die 4 Maii 1415 haereticum declaravit, articulos eius damnavit, ossorum cremationem iussit (quod vere tredecim annis post factum est).
Multi asseclae eius persecutionem perpessi sunt; Ioannes Hus et Hieronymus Pragensis spiritum Ioannis Wycliff in terris Bohemiae et Germaniae iam sparserant itaque sine dubio hunc in modum Reformatio accelerata est.
Translatio imperii
Translatio imperii vocatur ratio historiographiae qua imperium ex alio imperio ad alium transfertur secundum doctrinam medio aevo creditam. Exempli gratia, imperium imperii Romani translatum est ad imperium Imperii Romani Sacri. Unumquodque imperium aliud habet quod id sequitur.
Quattuor regna aliud aliud sequentia describuntur a propheta Daniel; vide Vulgatam, Daniel 7-8, 13seqq. Quae res fundamentum est doctrinae quae est de translatione imperii.
Lingua Santali
Lingua Santali ad divisionem Munda familiae Austroasiaticae pertinet. In India adhibetur; est una inter 22 linguas Indiae schedulo enumeratas.
Translatio imperii
Quomodo vox translatio imperii medio aevo applicata sit
Imperio Romano occidentali anno 476 everso per saecula in partibus occidentalibus imperii nemo auctoritatem tituli imperatoris Romanorum sumpsit etiamsi quidem imperatoribus partis orientalis imperii hic titulus ab ceteris princibius nominatim quidem tributus sit. Die quidem 25 Decembris 800, Leo Papa III cum Carolum regem Francorum imperatorem Romanorum eo invito coronare ausus esset imperium a manibus Romanorum in dicionem Francorum translatum esse affirmavit. Itaque imperatore coronato occidentale imperium restitutum esse consentire scriptores huius saeculi magis magisque consueverunt. Exinde autem imperio verum Francorum tres in partes diviso reges Franciae orientalis sibi vestigia imperatoris adrogaverunt. Tamen tredecimo saeculo tantum appellatio huius regni ut Sacrum Romanum imperium in uso venit. Multa posthac saecula imperatores Francorum translatione veteris imperii papali cum auctoritate sacrata esset in legibus conscribundis iuraque antiqui imperii exercendis hoc titulo nixi sunt.
Lingua Santali
De historia linguae
Huius linguae locutores a principio planitiem Chota Nagpur incolabant. Qui linguis Munda aliis utuntur praecipue montani sunt; Santali autem linguae locutores permulti terras inferiores planitiesque incolunt Indiae orientalis. Suadentibus Britannis in regionem Santhal Parganas adveniebant ut pigmentum indicum cultivarent (quae regio a locutoribus ipsis nomen nacta est: Santhal Parganas sc. provinciae populi Santal). Sunt etiam qui ad Assam et in colles circumiacentes migraverunt theamque ibi colebant. De historia populi linguaeque ante saeculum XIX fere nihil scitur, sed eo tempore principibus Orissenses obtemperabant, ab imperatoribus Mogol ignoti. Sed mox saeculo XIX medio, populo iam fere omni Britannis tributario, missionarii Christiani eo venerunt (primusque Lars Olsen Skrefsrud anno 1864), qui ecclesias scholasque instituerunt et in lingua maternali docebant; leges traditionales populi Santal conscripserunt; Biblia in lingua Santali verterunt; verba ad lexicum parandum denotabant quod postea Paulus Olavus Bodding edidit.
Translatio imperii
Quomodo vox translatio imperii medio aevo applicata sit
Praecipue scriptores atque eruditi infra enumerati in operibus suis translationem imperii promulgaverunt:
Lingua Santali
De historia linguae
Ante adventum Christianorum nemo ad linguam Santali scribendam operam dedit; scriptura traditionalis huius linguae nulla reperitur. Missionarii abecedarium Latinum adhibebant; alii qui scribere voluerunt scripturis Orissensi aut Bengalica utebantur, sed saeculo XX ineunte Raghunath Murmu e gente Santali ortus, omni linguae culturali scripturam propriam decere censens, abecedarium Santali omnino novum invenit cui nomen Ol Cemet′ dedit; illeque ipse carmen epicum Santali, scriptura sua utens, confecit.
Locutores lingua Santali hodie pagos Bhagalpur et Munger civitatis Bihar habitant; civitatis Jharkhand pagos Manbhum, Hazaribagh (quibus nomen Santhal Parganas recte attribuitur); civitatis Orissa pagum Balasore; civitatis Bengaliae Occidentalis pagos Birbhum et Bankura. Pauciores in civitatibus Assam, Mizoram et Tripura reperiuntur necnon in Bangladesia, Bhutan et Nepalia. Dialecti recognoscuntur Karmali seu Khole, Kamari-Santali, Lohari-Santali, Manjhi, Paharia et in finibus Bangladesiae dialectus Mahali seu Mahle.
Liberius (discretiva)
Liberius  potest esse:
Archidioecesis Lucensis
Archidioecesis Lucensis (Italiane: Arcidiocesi di Lucca) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae et Apostolicae Sedi immediate subiecta, in Regio ecclesiastica Tusciae sita, cuius caput Urbs Lucensis.
Archiepiscopus
Archidioecesis ab archiepiscopo S.E. Paulo Giulietti regitur.
Historia
Archidioecesis Lucensis I saeculo erecta est.
Montis Regii Canadienses
Montis Regii Canadienses (Francogallice: Canadiens de Montréal) sunt perita hockeii legio athletica Montis Regii, qui intra NHL ludunt. Anno 1909 Canadienses conditi sunt. Antiquissima hockeii legio sunt et XXIV Stanleianas Calices pretii tulerunt.
Lusores
Die 20 Ianuarii 2011
¹ Sunt in praesens vulnerati.
Helena Carrère d'Encausse
Helena Carrère d'Encausse (nata Lutetiae die 6 Iulii 1929; mortua die 5 Augusti 2023) fuit rerum gestarum scriptrix Francica, quae praecipue de historia Russica scribit. In Academiam Francicam anno 1990 cooptata est, et ex anno 1999 academiae secretaria perpetua est. Eius filius est Emmanuel Carrère scriptor.
Henricus Thomas
Henricus Thomas  (natus in Anglemont in praefectura  Vosego die 7 Decembris 1912; Lutetiae mortuus die 3 Novembris 1993) fuit scriptor  Francicus. Anno 1960 operis  John Perkins suivi d'un scrupule  gratia Praemium Médicis et insequenti anno operis Le Promontoire gratia Praemium Femina accepit.
Regnum millenarium
Regnum millenarium est, secundum librum Apocalypsis, regnum Christi et martyrum, quod mille annos durabit.
Descriptio rei
Ut narratur in libro Apocalypsis, Angelus quidam, qui habet clavem abyssi et catenam magnam, ligabit apprehensum draconem, qui est Diabolus et Satanas. Quo ligato, qui sedent super thronos et martyres, qui interfecti sunt propter testimonium Iesu, vivent et regnabunt cum Christo mille annis. Quibus consummatis, solvetur Satanas de carcere suo (cf. Apocalypsis 20, 1-7).
Figurarum interpretatio
Quippe quoniam omnia in libro Apocalypsis sub figuris dicuntur, Regnum mille annorum, quod instituetur post resurrectionem martyrum, ut videtur, non est regnum aeternum Christi et Dei, sed Ecclesia, quae per tempus libera, superatis persecutionibus propter Evangelium, magna pace florescet.
Mille anni ergo sunt tempus Ecclesiae. Quibus consummatis, solvetur Satanas et fient ultimi fidelium labores, ante quam instituatur aeternum regnum Christi (cf. Lc 18,8; Mt 24,12). Tandem Ecclesia, quae 'in mundo pressuram habet' (cf. Io 16, 33), fiet regnum Christi aeternum, quod virtute divina stabilietur.
Martyres Iaponici CCV
Martyres Iaponici CCV
Martyrium in 1617 - 1632, Beatificatio a Pio IX 1867.
1622
<!---* Apolonia Cofradía del Rosario Japonés 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado Cofradía del Rosario Japonesa(Higo) 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 87 María Murayama Cofradía del Rosario Japonesa 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 88 Inés Takeya Cofradía del Rosario Koreana 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 89 Domingo Nakano Cofradía del Rosario Japonés 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 90 Bartolomé Kawano Shichiuemon Cofradía del Rosario Japonés (Arima) 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 91 Damión Tanda Yaichi Cofradía del Rosario Japonés (Omura) 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 92 Miguel Tanda (5años) Japonés 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 93 Tomás Shichiro Cofradía del Rosario Japonés(Karatsu) 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 94 Rufo Ishimoto Cofradía del Rosario Japonés 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 95 María Yoshida Cofradía del Rosario Japonesa 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 96 Clemente Ono Cofradía del Rosario Japonés 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 97 Antonio Ono (2años) Japonés 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 98 Domingo Ogata Cofradía del Rosario Japonés 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 99 Catalina de Higo Cofradía del Rosario Japonesa(Higo) 1622.9.10 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 100 María de Tanoura Cofradía del Rosario Japonesa 1622.9.11 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 101 Gaspar Koteda Catequista Dominico Japonés 1622.9.11 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 102 Francisco Takeya (12años) Japonés 1622.9.11 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 103 Pedro Kawano (7años) Japonés 1622.9.11 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 104 Tomás de Zumárraga Sacerdote Dominico Español 1622.9.12 Hokobaru(Omura) Quemado Vivo 105 Mancio de Santo Tomás Sibata Postulante Dominico Japonés (Higo) 1622.9.12 Hokobaru (Omura) Quemado Vivo 106 Domingo de Hyuga Dominico Sirviente Japonés (Miyazaki) 1622.9.12. Hokobaru (Omura) Quemado Vivo 107 Apolinar Franco Sacerdote Franciscano Español 1622.9.121 Hokobaru (Omura) Quemado Vivo 108 Francisco de Buenaventura Hermano Franciscano Japonés (Musashi) 1622.9.12 Hokobaru (Omura) Quemado Vivo 109 Pablo de Santa Clara Hermano Franciscano Japonés 1622.9.12 Hokobaru Quemado Vivo 110 Camilo Constanzo Sacerdote Jesuita Italiano 1622.9.15 Hirata Quemado Vivo 111 Luis Yakichi Cofradía del Rosario Japonés (Nagasaki) 1622.10.2 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 112 Lucía Dozai Cofradía del Rosario Japonesa 1622.10.2 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 113 Andrés Yakichi (8años) Japonés 1622.10.2 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 114 Francisco Yakichi (4años) Japonés 1622.10.2 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 115 Pedro Pablo Navarro Sacerdote Jesuita Italiano 1622.11.1 Imamura (Shimabara) Quemado Vivo 116 Dionisio Fujishima Aiku Estudiante Jesuita Japonés 1622.11.1 Imamura (Shimabara) Quemado Vivo 117 Pedro Onizuka Sadayu Estudiante Jesuita Japonés 1622.11.1 Imamura (Shimabara) Quemado Vivo 118 Clemente Kinuemon Sirviente Japonés 1622.11.1 Imamura (Shimabara) Quemado Vivo --->
1627
<!---147 Ludovicus Bertrón Exarch Sacerdote Dominico Español 1627.7.29 Hokobaru(Omura) Quemado Vivo 148 Mancio de La Cruz Hermano Dominico Japonés 1627.7.29 Hokobaru(Omura) Quemado Vivo 149 Pedro de Santa María Hermano Dominico Japonés 1627.7.29 Hokobaru(Omura) Quemado Vivo 150 Francisco Kuhyoue Terciario Dominico Japonés(Chikugo) 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 151 Kayo Jiuemon Terciario Dominico Koreano 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 152 Magdalena Kiyota Terciario Dominico Japonesa 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 153 Francisca Terciaria Dominica 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 154 Francisco de Santa María Sacerdote Franciscano Español 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 155 Bartolomé Laurel Hermano Franciscano Mejicano 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 156 Antonio de San Francisco Hermano Franciscano Japonés 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 157 Gaspar Vaz Terciario Franciscano Japonés 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 158 Tomás Ou Kanuemon Terciario Franciscano Catequista Japonés 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 159 Francisco Kuhyoue Terciario Franciscano Catequista Japonés 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 160 Lucas Kiuemon Terciario Franciscano Catequista Japonés 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 161 Miguel Kizaemon Terciario Franciscano Catequista Japonés 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 162 Luis Matsuo Soemon Terciario Franciscano Catequista Japonés 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 163 Martón gómez Terciario Franciscano Catequista Japonés(Hakata) 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 164 María Terciaria Franciscano Japonesa 1627.8.17 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 165 Tomás Tsuji Sacerdote Jesuita Japonés(Sonogi) 1627.9.7 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 166 Luis Maki Hospedero Japonés 1627.9.7 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 167 Juan Maki Hospedero Japonés 1627.9.7 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo --->
1628
<!---168 Domingo Casteletto Sacerdote Dominico Español 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 169 Tomás de San Jacinto Hermano Dominico Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 170 Antonio de Santo Domingo Hermano Dominico Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 171 Antonio de San Buenaventura Sacerdote Franciscano Español 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 172 Domingo de Nagasaki Hermano Franciscano Japonés(Nagasaki) 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 173 Juan Tomaki Terciario Dominico Japonés(Omura) 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 174 Domingo Tomachi (16años) Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 175 Miguel Tomachi (13años) Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 176 Tomás Tomachi (10años) Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 177 Pablo Tomachi (7años) Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 178 Juan Imamura Terciario Dominico Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 179 Pablo Aibara Sandayu Terciario Dominico Japonés(Nagasaki) 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 180 Romón Aibara Terciario Dominico Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 181 León Aibara Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 182 Jacobo Hayashida Terciario Dominico Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 183 Mateo Alvarez Anjin Terciario Dominico Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 184 Miguel Yamada Kyuhachi Terciario Dominico Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 185 Lorenzo Yamada (3años) Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 186 Luis Nihachi Nioie Dominico Terciario Franciscano Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 187 Francisco Nihachi(5años) Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 188 Domingo Nihachi (2años) Japonés 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 189 Lucía Ruisa Hospedera Dominica Japonesa 1628.9.8 Nishizaka (Nagasaki) Quemado Vivo 190 Miguel Himonoya Terciario Dominico Japonés(Nagasaki) 1628.9.16 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 191 Pablo Himonoya Terciario Dominico Japonés(Nagasaki) 1628.9.16 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 192 Domingo Shohyoei Terciario Dominico Japonés 1628.9.16 Nishizaka (Nagasaki) Decapitado 193 Miguel Nakajima Hermano Jesuita Japonés 1628.12.23 Unzen Agua Hirviendo --->
Gaines Comitatus
Gaines Comitatus  (Anglice:  Gaines County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 14467 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Seminole, anno 1876 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 35.8 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (47.7 %) loquitur.
Claudius Ollier
Claudius Ollier  (Lutetiae natus die 17 Decembris 1922; mortuus est die 18 Octobris 2014) fuit scriptor  Francicus. Anno 1958 operis  La Mise en scène  gratia primum Praemium Médicis accepit.
Nexus externus
Biographia et bibliographia
Gerardus Jarlot
Gerardus Jarlot (natus 1923; mortuus 1966) fuit nmythistoriarum scriptor et diurnarius  Francicus qui etiam textus pellicularum composuit. Anno 1963 operis  Un chat qui aboie  gratia Praemium Médicis accepit.
Electric six
Electric six est musicae grex Americanus anno 1996 nomine The Wildbunch constituta. Ab anno 2002 sodales gregis nomine Electric six utuntur.
Grayson Comitatus (Texia)
Grayson Comitatus  (Anglice:  Grayson County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae  110595 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Sherman, anno 1846 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 6.8 %) oriunda ex America Latina est et haud Anglice domu (7.1 %) loquitur.
Gaius Calvisius Sabinus
Gaius Calvisius Sabinus (natus mortuusque ignotis annis) senator Romanus temporibus Augusti imperatoris fuit. Pater eius Gaius Calvisius Sabinus anno 39 a.C.n. consul suffectus fuit. Ipse anno 4 a.C.n. consul ordinarius creatus est. Filius Gaius Calvisius Sabinus anno 26 consulatum ordinarium gessit.
Hilarius (nomen)
Hilarius est praenomen virile, a Latino hilaris vel Graeco ἱλαρός deductum. Forma muliebris est Hilaria. Inter quos qui haec nomina gesserunt sunt Hilarius Pictaviensis, theologus saeculi quarti; Hilarius papa saeculi quinti; ac Hilaria Clinton, femina rebus civilibus perita nostri temporis.
Pratum Vetus
Historia
Pratum Vetus fuit municipium Italiae, circiter 3 150 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Clusentino, historica ac geographica terra, situm. Die 1 Ianuarii 2014 coniunxit se cum Staia, ut constituiret municipium novum Prati Veteris Staiae.
Michael Maria Giambelli
Biographia
Consacratus est Episcopus Guamae die 21 Aprilis 1980. Causa decreti Papae Ioannis Pauli II, hoc dioecesis nomen mutavit in Bragantia Parae, et deinde Michael Giambelli primus episcopus novae dioceseos fuit.
Andreas Campra
Andreas Campra (natus die 4 Decembris 1660 in Aquis Sextis - obiit die 29 Iunii 1744 in Versalis) fuit presbyter, dux orchestrae et compositor Francicus.
Robertus Micheletti
Robertus Micheletti Bain (natus familia oriunda e Italia accurate e Langobardia in El Progreso, Yoro, Honduria die 13 Augusti 1948) est a die 28 Iunii 2009, cum decessor Manuel Zelaya seditione depositus est, Honduriae praeses ad interim usque ad novi praesidis electionem, quamquam aliae civitates eum numquam ut praesidem agnoverunt.
Die 29 Novembris 2009 Porphyrius Lobo Sosa Honduriae praeses designatus a civitatibus electus est. Munus autem praesidis secundum constitutionis mandatum die 27 Ianuarii 2010 rite suscepit.
Michael Maria Giambelli
Biographia
De munere episcopale decessit die 10 Aprilis 1996. Hodie, Michael Giambelli Episcopus emeritus, sicut cappellanus Valetudinarii Sancti Antnoi Mariae Zaccariae eum ministerium sacerdotalis exercet. Obiit in eodem Valetudinario die 26 Decembris 2010.
Lucius Passienus Rufus
Lucius Passienus Rufus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus temporibus Augusti fuit. Pater eius Passienus orator clarus anno 9 a.C.n. mortuus est. Ipse homo novus in senatum adlectus anno 4 a.C.n. consul ordinarius creatus est, tum proconsul Africae Gaetulos vicit et ornamentis triumphalibus ornatus est. Filius eius Gaius Sallustius Crispus Passienus, consul II ordinarius anni 44 erat.
Hale Comitatus (Texia)
Hale Comitatus  (Anglice:  Hale County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 36602 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Plainview, anno 1876 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 47.9 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (39.3 %) loquitur.
Alfredus Tennyson
Alfredus Tennyson, primus Baro Tennyson (natus die 6 Augusti 1809 in vico Somersby Comitatus Lincolniensis – mortuus die 6 Octobris 1892 in aedibus Aldworth apud Radingam) fuit scriptor Anglicus aetate reginae Victoriae. Poesis sua saepe more agnosticismo vel pantheismo fuit et blank verse usus est. Anno 1850 poëtam laureatum electus est.
Quattuor regna
Quattuor regna aliud aliud sequentia describuntur a propheta Daniel, confer Vulgatam, Daniel 7-8, 13seqq.
Postea philosophi politici conati sunt conicere quae illa quattuor regna sint. Alius exempli gratia putavit illa esse regna Assyriorum, Persarum, Graecorum et Romanorum, alius fortasse Babylonicorum, Persarum, Macedonicorum et Romanorum.
Postea translatio imperii vocabatur si novum regnum antecedens sequebatur velut imperium Romanum Sacrum imperium Romanum.
Grimes Comitatus
Grimes Comitatus  (Anglice:  Grimes County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 23552 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Anderson, anno 1846 creatus est. In hoc comitatu octava pars incolarum (accurate 16.1%) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (14.1 %) loquitur.
Airey Neave
Airey Middleton Sheffield Neave (natus die 23 Ianuarii 1916; necatus a tromocratis Hibernicis factionis IRA die 30 Martii 1979) fuit miles, causidicus et politicus Britannicus Factionis Conservativae. Inter secundum bellum mundanum a nazistis comprehensus est, sed e castris carceralibus fugit. A die 30 Iunii 1953 usque ad mortem munere populi Abingdon in Parlamento Britannico functus est.
Claudius Mauriac
Claudius Mauriac  (Lutetiae natus die 25 Aprilis 1914; ibidem mortuus die 22 Martii 1996) fuit diurnarius et scriptor  Francicus. Francisci Mauriac filius erat. Anno 1959 operis  Le Dîner en ville  gratia Praemium Médicis accepit.
Bertoldus
Bertoldus sive Bertholdus est praenomen masculinum, e Germanico berth, clarus, et walda (Theodisce walten), imperare.
Lucius Cornelius Lentulus
Lucius Cornelius Lentulus (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus temporibus Augusti fuit. Pater eius Lucius Cornelius Lentulus, avus Lucius Lentulus Niger. Lentulus ut avus flamen Martialis erat et anno 15 a.C.n. IIIvir monetalis. Anno 3 a.C.n. consul ordinarius creatus est. An esset proconsul Africae, certum non est.
Paschalis Lainé
Paschalis Lainé (natus in Anet die 10 Maii 1942) est scriptor Francicus. Anno 1971 operis L'irrévolution gratia Praemium Médicis et anno 1974 operis La dentellière gratia Praemium Goncourt accepit.
Fratres Strugatskij
Fratres Strugatskij, Arcadius (Bathy die 28 Augusti 1925 natus; Moscuae die 12 Octobris 1991 mortuus) et Boris (Petropoli die 15 Aprilis 1933 natus; ibidem die 19 Octobris 2012 mortuus), Nathanis filii, fuerunt scriptores rerum futurarum Russici. Quorum opera in linguam Esperanticam convertit Michael Bronshtein.
Paropamisus
Paropamīsus sive Caucasus Indicus (Graece Παροπάμισος, Καύκασος Ἰνδικός; Pašto et Persice هندوکش, Hindū Kuš) est iugum montium octingenta chiliometra longum, quae in parte septentrionali Afganiam et Pakistaniam patet et bracchium occidentale Himalaiae componit. Vallem septentrionalem Oxi a valle meridiana Indi dividit.
Hansford Comitatus
Hansford Comitatus  (Anglice:  Hansford County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae  5369 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Spearman, anno 1856 creatus est. In hoc comitatu tertia pars incolarum (accurate 31.5 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (29.5 %) loquitur.
Hardin Comitatus (Texia)
Hardin Comitatus  (Anglice:  Hardin County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae  48073 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Kountze, anno 1858 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.5 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (3.4 %) loquitur.
Zizimus
Zizimus (Ottomanice جم, Turcice: Cem; aliis linguis etiam Gem, Djem, Цём, Jem scriptus), natus die 22 Decembris 1459, mortuus die 25 Februarii 1495, filius Mahometi II et frater minor Baiazethis II fuit.
Regnum Imperii Ottomanici appetivit et per viginti dies sultanus parvam partem imperii rexit. Postquam pugna fratri suo Baiazethi succubuit, primo Cairum, deinde Rhodum insulam perfugit. Maximam vitae partem exsul in Europa (in variis castellis Ordinis Hospitalis in Francia, tum Romae et Capuae) egit, a civitatibus Europaeis quasi pignus contra Turcorum potentiam adhibitus.
Zizimus carmina scripsit; singulae Divan sive collectiones poeticae Persice et Osmanice scriptae exstant. Mesnevi (i.e. carmen alternis versibus scriptum) notissimum est Cemşid ü Hurşîd.
Marcus Fabius Q.f. Vibulanus
Marcus Fabius Q.f. Vibulanus (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.
Familia
Pater eius Quintus Fabius M.f. Vibulanus consul annis 467 a.C.n., 465 et 459 a.C.n. erat. Fratri Quintus Fabius Q.f. Vibulanus anno 423 et Gnaeus vel Num. Fabius Vibulanus anno 421 consulatum gesserunt. Filius Numerius Fabius Ambustus tribunus militum consulari potestate annis 406 et 390 erat.
Cursus honorum
Ipse Marcus anno 442 una cum Postumio Aebutio Helva Cornicine summum magistratum administravit. Anno 437 a.C.n. legatus dictatoris Mamerci Aemilii Mamercini erat et contra Fidenas certavit. Anno 433 tribunus militum consulari potestate erat. Fortasse anno 431 a.C.n. bello contra Volscos interfuit.
Carola
Carola est praenomen femininum. Forma virilis nominis Carolus est.
Hemphill Comitatus
Hemphill Comitatus  (Anglice:  Hemphill County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 3351 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Canadian, anno 1876 creatus est. In hoc comitatu septima pars incolarum (accurate 15.6 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (13.3  %) loquitur.
Philippus Sollers
Philippus Sollers (nomine nativo Philippe Joyaux ad Talence iuxta Burdigalam natus die 28 Novembris 1936; mortuus 5/6 Maii 2023) fuit scriptor Francicus. Anno 1961 mythistoriae  Le Parc gratia Praemium Médicis accepit. Biographias tres recentius confecit de Vivant Denon, de Casanova, de Mozart.
Eius coniunx Iulia Kristeva est.
Renatus Victor Pilhes
Renatus Victor Pilhes (Lutetiae natus die 1 Iulii 1934; ibidem mortuus die 6 Februarii 2021) fuit scriptor  Francicus. Anno 1965, operis La Rhubarbe gratia, Praemium Médicis, annoque 1974, mythistoriae L'Imprécateur gratia, Praemium Femina accepit.
Blasius
Blasius est praenomen virile, fortasse a blaeso deductum, hoc est, qui linguam impeditam habet. Sanctus Blasius fuit episcopus Sebastensis saeculi IV.
Haskell Comitatus (Texia)
Haskell Comitatus  (Anglice:  Haskell County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 6093 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Haskell, anno 1858 creatus est. In hoc comitatu quinta pars incolarum (accurate 20.5 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (17.3 %) loquitur.
Primum bellum Punicum
Primum bellum Punicum gestum est ab anno 264 a.C.n. usque ad annum 241 a.C.n. inter Carthaginenses et Romanos. Qui viginti tres annos de principatu in maris mediterranei oris luctati sunt. Initio certaminum Karthago, in Africa haud procul ab hodierna urbe Tunete sita, in occidentali maris parte plurimum valebat, postremo autem victrix Romana res publica exorta Carthagini severam pacem imposuit. Nihilominus pauca decennia post Carthaginenses viribus recuperatis iterum ac tertium cum Romanis bella gerebant.
Mauritius Clavel
Mauritius Clavel  (natus in Frontignan die 10 Novembris 1920; mortuus in Asquins  die 23 Aprilis 1979) fuit scriptor, diurnarius et philosophus  Francicus. Anno 1972 operis  Le Tiers des étoiles  gratia Praemium Médicis accepit.
Primum bellum Punicum
Belli exordium
Mamertini, qui ante quam bellum exarsit mercenarii Agathoclis tyranni fuerant, urbem Messanam anno 289 a. C. n. ceperunt. Illi cum oppidi principes necavissent civitatemque novam condidissent, ab Hierone Syracusorum tyranno acriter impugnati sunt. Quare in extremum positi Mamertini Karthaginienses oraverunt, ut sibi auxilio venirent (anno 265). Karthaginienses quidem cum Hieronem Messanam capere nolebant, quominus totius insulae status perturbaretur, eis copiis suis subvenerunt. Itaque Hiero, quamquam Mamertinos pugna apud Longanum flumen superaverat, Messanam expugnare haud valuit. Tamen Mamertini fidem Karthaginiensibus, quos nimis imperiosos censebant, legatos Romam (anno 264) miserunt rogatum, ut foedus inter se et Romanam rem publicam icerent. Senatoribus autem diu atque vario adsensu inter se disputantibus duae sunt ortae sententiae, quarum altera idoneum huius civitatis situm ad Siciliae fretum tenendum, altera quidem monuit, ne recens inter Romanos et Karthaginienses compositum foedus rumperetur. Magno detrimento rei publica fore, si contra foedus moverent quod Karthaginienses id provocationem ad bellum gerendum intellegerent. Denique autem Romani paucas copias Messanam misit, qui oppidi praesidium tenerent.
Mauritius Clavel
Alma mater sua fuit Schola normalis superior et thesis de Kantio scripsit. Et Humanae vitae defensit.
Aloysius Nono
Aloysius Nono vel vulgo  Luigi Nono (natus die 29 Ianuarii 1924 Venetiis; mortuus ibidem die 8 Maii 1990) fuit compositor Italicus musicae novae, serialismi et musicae electronicae. Alumnus fuit conservatorii Venetiarum universitatisque Patavinae.
Primum bellum Punicum
A Messana capta usque ad pugnam apud Mylas (264–260 a.C.n.)
Deinde anno 262 Acragas, civitas Graeca maxime adfinis ei, quattuor legionibus diu obsessa est eo consilio, ut Karthaginiensibus cessaret favere. Denique oppidum acri pugna captum atque soli aequatum est. Romanis totius insulae potiri studentibus nunc etiam Karthaginienses ipsi populantes oras Italiae bellum intulerunt. Quare senatores intellexerunt classis esse opus, quae hostium naves litoribus arceret. Classe celeriter aedificata tamen initio adversa fortuna apud Aeolias insulas pugnatum est, cum Poenorum naves Romanis velocitate praestarent. Romani autem cum cladis causam comperissent naves suas corvis instruxerunt, ut naves petulantes Poenorum transfigentes immobiles redderent hostemque deproeliantes viritim caederent. Navibus aptatis paulo post duce Gaio Duilio Hannibalem Gisconem apud Mylas pellantes maris dominium Karthaginiensibus eripuerunt.
A Mylis ad regressum Romanorum ex Africa (260–255 a.C.n.)
Lucius Cornelius Scipio consul anno 259 a.C.n. in Corsicam vectus totius insulae potitus est. Poeni, tametsi deinde etiam Sardiniam Romanis cedere coacti sunt, in Sicilia magnum impetum ad Romanos insula pellendos fecerunt. Quare accidit, ut Romani terra quidem ex Hesperia parte insulae expulsi essent, mari autem Poenos iterum navali pugna superarent. Videbatur igitur senatui bellum victricibus navibus in Africam propagandum esse. Classis Romana, cum Poenos iterum iuxta Ecnomum promonturium vicerat, exercitum illic transportavit. Milites haud procul ab oppido c.n. Aspis e nave egressi illud paulo post vi expugnaverunt. Karthaginienses proximo exercitu perturbati imperatorem Regulum deprecati sunt, ut sibi parceret, ille autem naves tradi, Siciliam, Corsicam atque Sardiniam rei publicae cedi edixit. Tamen hae condiciones cum nimis acerbae visae sint a Poenis detractatae sunt.
Eodem fere tempore Lacedaemonius quidam nomine Xanthippus qui a Poenis merce conductus erat ad Romanos retinendos, Karthagine milites instruxit, ut aciei speciem mutarent. Quare his novis strategematis anno 255 a.C.n. exercitum Romanum pugna haud procul ab urbe hodierna Tunete obtriverunt Regulumque obsidem ceperunt.
Aloysius Nono
Musica sua etiam musicologum sicut Theodori Adorno movit.
Primum bellum Punicum
Pugna navalis iuxta promonturium Mercurii
Ne reliquae copiae omnino a Poenis in servitutem reducerentur senatus classem trecentarum et septuaginta navium in Siciliam reportari decrevit. Ad illas reditu prohibendas ducentarum navium classis Poenorum obvia missa a Romanis ingenti pugna deleta est. Superatis autem hostibus magna procella iuxta litora Siciliae oborta omnes naves praeter septuaginta itemque ad centum milia militum perierunt, quae clades inter maxima omnium gestarum rerum naufragia adhuc numeratur.
Monasterium Sabbae Storozensis
Monasterium Sabbae Storozensis monasterium Ecclesiae Orthodoxae Russicae est. Prope Zvenigorodiam urbem situm est.
Primum bellum Punicum
Pugna navalis apud Aegates insulas (255–241 a.C.n.)
Romani cum e hostium patria egredi coacti essent, quamquam naves amissas brevi spatio refecerunt, omni spe Karthaginis cito superandae privati bellum rursus in Sicilia gerendum esse rati sunt. Itaque utrumque consulem, Gnaeum Cornelium Scipionem Asinam et Aulum Atilium Caiatinum, complures civitates iuxta insulae oram ad septentrionem vergentem vi expugnare constitutum est. Inter has maximi momenti fuit portus Panhormus, qua capta incolae, ut servitutem vitarentur, ad quadringenta talenta argenti solvere coacti sunt.
Poeni postquam gentes interiora Numidiae habitantes arduis agminibus domavissent anno 251 a.C.n. iterum belli momentum sibi capiendum esse putantes triginta ferme milia militum itemque centum et quinquaginta elephantes in Siciliam traiecerunt. Eorum autem dux cum Panhormum magna incursione expugnare nequisset a senatu Punico capite damnatus est.
Poenis incommodis suis valde debilitatis Romani denique ex anno 250 a.C.n. eorum arcem Lilybaeum terra marique oppugnaverunt. Oppidi autem munimenta praesertim cum a Gallis Graecisque merce conductis circumirentur his incursionibus adeo feliciter obsteterunt, ut Romani duas etiam classes amitterent, quarum altera apud Drepanum ab hostibus victa, altera turbine quodam eversa est.
Denique anno 247 Hamilcari Barcino summum imperii adepto Romanos inopinato impetu a limine oppidi repellere contigit. Postquam copiae Romanae iterum in orientalem insulae partem compressi sunt rei publicae videbatur postremam classem privato sumptu senatorum exstruere, ut navibus belli discrimen peteretur. Classe confecta Gaius Lutatius Catulus consul demum Poenos pugna navali apud Aegates insulas facta subduere valuit. Victoria adepta Karthaginienses rem publicam pacem fieri oraverunt, quoniam de commeatu copiarum in Sicilia relictarum desperarent.
Quomodo pax utrimque composita sit
His rebus gestis Hamilcar Barca Catulo consuli legatos misit pacem oratum. Pacto Lutatiano composito denique bello sistere consenserunt hac condicione, ut Poeni Siciliam insulam omnino vacuarent Romanisque 2200 talentum per spatium viginti annorum solverent. Postquam haec in contione disputata sunt stipendium ad 3200 talentum auctum, spatium quidem ad decem annos reductum est. Praeterea etiam omnes insulae inter Siciliam et Africam sitae eis cedendae erant. Ideo Karthaginiensibus non solum magna clades parata est, sed etiam opes ad socios retinendos sublatae sunt, quare magnum bellum intestinum in Africa inter illos et Numidas exarsit (241–238). Etiamsi Poenorum res publica hoc bello maxime debilitata est, eius vires insequentibus annis imperio retinendo pares fuisse videntur.
Maximus
Maximus fuit cognomen Romanum; temporibus recentioribus est praenomen masculinum.
Demetrius
Demetrius (Graece Δημήτριος, hoc est 'Demetri deae (Cereri) dicatus') est nomen virile Graecum. Demetrii in antiquitate celebres fuerunt:
Iacobus Almira
Iacobus Almira vere Iacobus Schaetzle est scriptor Francicus. Anno 1975 operis Le Voyage à Naucratis gratia Praemium Médicis accepit.
Antonius Duvert
Antonius Duvert  (natus die 2 Iulii 1945; mortuus in Thoré-la-Rochette mense Iulio 2008) fuit scriptor  Francicus. Anno 1973 operis   gratia Praemium Médicis accepit.
Howard Comitatus (Texia)
Howard Comitatus  (Anglice:  Howard County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae    incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula  (Texia), anno 18 creatus est. In hoc comitatu   pars incolarum (accurate   %) oriunda ex America Latina est et haud Anglice domu (  %) loquitur.
Agnolo Gaddi
Agnolo Gaddi (natus circa annum 1350 – mortuus est Florentiae die 16 Octobris 1396), pictorum Taddaeus Gaddi et Gaddo Gaddi filius et nepos, fuit ipse pictor Italicus.
Carica papaya
Carica papaya est planta florens et fructifera familiae Caricacearum, in America Media endemica. Fructus Latinitate communi papaia appellatur. Caricae papayae substantia papainum defensionis insunt.
Marsicum Vetus
Marsicum Vetus seu Abellinum Marsicum (Italiane: Marsicovetere) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 200 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Potentina situm. Incolae Marsicani et Grumentini appellantur.
Alia nomina
Alia nomina sunt: Abellinum et Grumentum.
Marcus Valerius Messalla Messallinus
Marcus Valerius Messalla Messallinus (quando natus sit, nescimus; mortuus est post annum 20) senator Romanus erat temporibus Augusti et Tiberii imperatorum. Filius fuit Marci Valerii Messalla Corvini, consulis anni 31 a.C.n.. Frater minor Marcus Aurelius Cotta Maximus Messallinus et filius Marcus Valerius Messalla Messallinus anno 20 consules ordinarii fuerunt. Messalinus Ludis Saecularibus anni 17 a.C.n. intererat. Anno 3 a.C.n. consul ordinarius factus postea legatus Augusti pro praetore Illyricum administravit et feliciter contra Pannonios certavit et idcirco ornamentis triumpalibus ornatus est. Cum Tiberius triumphum ageret, Messalinus etiam adfuit. Saepe ad senatum rettulit et in iudicio in Gnaeum Calpurnium Pisonem anno 20 dixit. Eo suadente ''senatus consultum de Cn. Pisone patre'' constitutum est. Ovidius Naso ad eum Tristia IV 4 et epistulas e Ponto I 7 et II 2 scripsit. Tacitus eum annalibus oratorem bonum et adulatorem vocavit.
Laurentius Ulrich (episcopus)
Laurentius Ulrich (natus Divione die 7 Septembris 1951) est ab anno 2022 archiepiscopus Parisiensis et primas Franciae. Antea ab anno 2000 archiepiscopus Camberiensis, Maurianensis et Tarantasiensis erat, postea ab anno 2006 usque ad annum 2022 archiepiscopus Insulensis erat.
Marcus Plautius Silvanus
Marcus Plautius Silvanus (quo anno natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus temporibus Augusti fuit. Anno 2 a.C.n. cum principe consulatum ordinarium gessit. Anno 4/5 proconsul Asiam rexit, tum anno 6/7 legatus Augusti pro praetore Galatiae et Pamphyliae factus est. Qua ex provincia milites in Pannoniam duxit, ubi seditiones pacavit. Anno 8/9 ob Breucos et Dalmatios victos ornamenta triumphalia accepit. Sepulchrum eius familiaeque apud Tibur est. Filius eius Marcus Plautius Silvanus praetor anno 24 uxorem suam Aproniam, filiam Lucii Apronii consulis suffecti anno 8, et se ipsum necavit.
Ericus Orsenna
Ericus Orsenna (natus Lutetiae die 22 Martii 1947) est scriptor Francicus, cuius Ericus Arnoult verum est nomen. Orsenna, Academiae Francicae sodalis, in Academiam anno 1998 cooptatus est.
Ecclesia Sancti Benedicti (Sieber)
Ecclesia Sancti Benedicti (Theodisce: Benedictuskirche) est templum protestanticum modestum in vico Sieber Hertzbergae ad Harthicos montes in Germania.
Historia
Ista gemma structoria medio in vico erecta erat in genere septentrionali anno 1887 ut opus craticium. Turri altitudo metrorum XXV est, cui horologium anno 1887 incolae libenter addiderunt. Anno 1968 reparatum est ab homine quodam politico ipso.
Stephanus (primus martyr)
Stephanus (natus circiter annum 1; mortuus circiter annum 38) in Novo Testamento est diaconus primae communitatis Christianae Hierosolymitanae. Protomartyr (primus martyr Christianus) habetur.
Ecclesia Sancti Benedicti (Sieber)
Historia
Cum Associatio Esperanticum docentium internationalis mense Iulio 2013 in situ congressionem etesiam haberet, liturgia protestantica idiomate Zamenhofiano in ecclesia hac est celebrata.
Stephanus (primus martyr)
Vita
Stephanus (Graece 'corona'), vir plenus fide et Spiritu Sancto, ne viduae in ministerio quotidiano neglegerentur, una cum aliis viris sex, ab Apostolis electus est, qui diaconi loco ecclesiae bona administraret. Scripturas interpretatus, evangelium tam viriliter et diligentissime docebat ut a Iudaeis ingenti odio haberetur; propter quod blasphemiae et legis violationis reus factus est. Antequam interficeretur, gloriam Dei et Iesum a dextris Patris conspicere meruit. Capitis Iudaeorum invidia damnatus, cum extra Hierosolymam lapidibus caederetur, non tantum carnificibus, quibus consentiebat Saulus, ignovit, sed etiam pro ipsis deprecatorem se praebuit ad Deum. Demum ne semetipsum nominis vi abdicaret, martyrii coronam primus arripiens, extremum spiritum sancte Deo reddidit.
Ecclesia Sancti Benedicti (Sieber)
Organum tubulatum
Organum anno 2008 restauratum multas musicae amicos inde allicere potuit. Tunc affabre historico involucro instrumentum musicum modernum cum fistulis multis additum est. Quod concentuum omnium generi utique sufficit.
Stephanus (primus martyr)
Vita
Eius dies festus 26 Decembris agitur. Stephanus inter septem diaconos Hierosolymitanos fuit. Protomartyr appellatur quippe qui primus Christo confitendo mortem suscipere non horruerit. In principio eius festum die 2 Augusti postea autem die 6 Ianuarii, quo die reliquiae inventae sunt, celebratum est. Denique autem die 26 Decembris electus est ut dies natalis Christi gloria commemoratione socii porro ornaretur. Namque Christo incarnato Stephano insequenter portae paradisi apertae sunt.
Ecclesia Sancti Benedicti (Sieber)
Fontes
Informatio in paginis interretialibus officialibus
Stephanus (primus martyr)
Patronatus
Anno 2003 episcopi Germanici a catholicis rogaverunt ut die Sancti Stephani pro christianis persecutionem patientibus orationes facerent. Protestantes in Virtembergia isto die pro martyribus hodiernis orant et preces fundunt. Stephanus, cui in effigiebus lapides attribuuntur, patronus habetur urbium Romae, Bataviae, Beckum; equorum, stabulariorum, arigarum, sculptorum, murariorum, lignarum, sutorum, textorum; variis in morbis medendis intercedat et pro bona morte invocatur. Insuper Archiepicopatus Vindobonensis, ubi cathedralis Sancti Petri notissima invenitur, eum deprecatorem colit.
Hill Comitatus (Texia)
Hill Comitatus  (Anglice:  Hill County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 32321 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Hillsboro, anno 1853 creatus est. In hoc comitatu septima pars incolarum (accurate 13.5 %) oriunda e America Latina est et haud Anglice domu (12.9 %) loquitur.
Forum Popilii (Aemilia-Romania)
Forum Popilii (alia nomina: Forinpopulum, Forlimpopulum , Forlinpopilium , Fornipopulum , Forpopulum , Forum Pompilii , Forum Popiliense , Forum Poplii , Forum Populi , Forumlinpopilium , Forumpopilium , Pompilia , Popili  ) (Italiane: Forlimpopoli) est oppidum Italiae et municipium, circiter 13 210 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Foroliviensi-Caesenati situm. Incolae Foropopilienses, Popilienses , Popillienses aut Pupilienses appellantur.
Clari cives
Fori Popilii olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Ecclesia Catholica Romana
Forum Popilii fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Foropopuliensis est. Hodie municipium ad Dioecesem Foroliviensem-Brittinoriensem pertinet.
Fractiones
Sant'Andrea in Rossano, San Pietro ai Prati, San Leonardo in Schiova e Selbagnone.
Bibliotheca Augustana
Bibliotheca Augustana est bibliotheca digitalis in qua litterae multarum linguarum colliguntur et interrete proponuntur. Rector bibliothecae est Ulricus Harsch. Textus usque ab anno 1997 praebentur ope moderatri universitatis quae vulgo Fachhochschule Augsburg vocatur.
"Litteraturae et artis collectio" comprehendit textus linguarum Latinae, Graecae, Germanicae, Anglicae, Gallicae, Italianae, Hispanicae, Polonicae, Russicae et Iudaeogermanicae. "Museum virtuale" habet imagines artificiorum ante nostram memoriam factorum.