cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kinsalia
Kinsalia (Hibernice Cionn tSáile; Anglice Kinsale) est urbicula Hiberniae, circiter 5,281 incolarum (anno 2016), in provincia Momonia et in Comitatu Corcagiensi sita.
Psalmus 59
Psalmus 59 (enumeratione Graeca psalmus 58 dictus) libri Psalmorum verbis "Eripe me de inimicis" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Secundum "Ne destruxeris". David. Miktam. Quando Saul viros misit, qui domum observarent et eum occiderent" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista precatur ut Deus eum ab hostibus liberet.
Mistelbach
Mistelbach (conscriptum ante 1 Januarii 1975 Mistelbach an der Zaya, quod nomen et nunc interdum usurpatur) est urbs 11,592 incolarum (1 Januarii 2021) in boreali et orientali parte Austriae Inferioris, caput circuli item appellati.
Psalmus 59
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: "Psalmus hic vicesimosecundo affinis est. Nam initio conqueritur David de atrocibus hostium suorum iniuriis et immani violentia: tamen se non ita turbari affirmat quin se patienter sub Dei praesidio continens, integritatem colere pergat. Imo pietatis casua, et quod in afferenda Dei gloria strenuus fuerit, omnes sibi insensos esse testatur. Postquam vero iterum conquestus est, se non minus contumeliore quam crudeliter ab hostibus opprimi, quam meriti sunt poenam, illis imprecatur. In fine, quasi victor, exultans, solenne laudis sacrificium Deo promittit."
Mistelbach
Antiqua
Constat rivorum utilium bonique agri gratia primos humanos incolas in regione Mistelbach habitavisse in Neolithico - effossa enim sunt indicia humana ex millenniis 4 et 3 a. C. - et per Aetatem Aëneam increbruisse. Circa annum 1 iam habitabant Germanorum populi, quorum busta ex saeculo 1 apud patibulum Mistelbach sunt comperta.
Medium Aevum
Avari, postquam a Carolo Magno victi per Quadrantem Vini commeatus suos fecerunt, Mistelbach in praesidium muniverunt. Oppidum conditum est ex adventu gentis Babenberger, in Bavariis nobilis, nomine ducto a patria natali cuiusdam principis von Mistel qui cum Babenberger migraverat, et ex eiusdem genere principibus von Mistelbach, qui facti erant vassi gentis Babenberger. Horum notissimus fuit Henricus Canis. Anno 1372 Mistelbach privilegium mercatus quotannis habendi accepit; quattuor fora omnia exstant. Deletum est oppidum anno 1443 a Georgio Podiebradensi.
Novum Aevum
Privilegium mercatus habendi receptum est cum Mistelbach imperatori Ferdinando II obtemperasset. Anno 1645 in Bello Triginta Annorum Lennart Torstensson, dux Suecus, praedando oppidum plerumque delevit. Anno 1665 Mistelbach silvam propriam sibi servavit magna lite orsa cum oppido Wilfersdorf gentis Liechtenstein, quod populum Mistelbach decima atque operibus dominicis valde sollicitabat. Anno 1874 factum est urbs ab imperatore Francisco Iosepho I. Res Iudaeae, postquam is populus ex tota Austria Inferiore anno 1670 pulsus est, denique in anno 1848 sunt restitutae in Mistelbach, donec anno 1938, Austria nuper Germaniae nazisticae adiuncta, caede peremptae sunt.
6524 Baalke
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6524 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Jacques-des-Guérets
Saint-Jacques-des-Guérets est commune Francicum 94 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Christophorus Ammon
Christophorus Fridericus de Ammon (natus die 16 Ianuarii 1766 Baruthi, mortuus die 21 Maii 1850 Dresdae) theologus Germanicus fuit. Tamquam philosophus supernaturalia indagabat; filius eius fuit ophthalmologus Augustus de Ammon.
Vita
Anno 1789 Erlangae professor in philosophicis factus est, anno 1790 autem in theologicis. Vocatus est anno 1794 Gottingam quiennio post Erlangam reversurus.
Opera et notiones
In operer »Entwurf einer biblischen Theologie« (editio altera, Gottingae 1801–1802) rationalismum historico-criticum defendit. Etiam in libro qui est de dogmatibus »Summa theologiae christianae« (Erlangae 1803) et in opere de moralibus »Handbuch der christlichen Sittenlehre« (editio altera, Erlangae 1838) firmus in Kantiana philosophia permanet. Postquam Dresdam transmigravit contraria quasi credidit quoniam in commentationibus praetitulatis »Bittere Arznei für die Glaubensschwäche unsrer Zeit« (1817) ideas Nicolai Harms personat.
De hoc Fridericus Schleiermacher eum fortiter obiurgavit. Ex anno 1830 autem Ammon vetera recolebat atque referebat ut patet si legeris »Die Fortbildung des Christentums zur Weltreligion« (editio altera, Lipsiae 1836–40), »Die wahre und falsche Orthodoxie« (Lipsiae 1849) et »Geschichte des Lebens Jesu« (Lipsiae 1842-1847).
Cinisis
Cinisis (Italiane: Cinisi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Vinum Condriacense
Vinum Condriacense e pagis oppido Condriaco in Francia circumiacentibus provenit. Talia vina ab anno 1940 appellatione protecta Condrieu recognita sunt.
4433 Goldstone
4433 , olim designationibus 1981 QP, 1951 WH2, et 1984 KK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4433 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Logica philosophica
Logica philosophica provincias philosophiae in quibus agnitae logicae rationes a philosophis posteris traditae adhibitae sunt ad disputationes de quaestionibus philosophicis solvendas aut promovendas tractat. Inter quas, Sybil Wolfram studium argumenti, significationis, veritatisque vehementius dicit, cum Colin McGinn identitatem, exsistentiam, praedicationem, necessitatem, veritatemque habeat praecipus res in suo libro de hac re.
Logica philosophica exxentiones et alternas condiciones traditionalis logicae classicae logicam non classicam appellatas etiam persequitur, quae animos hominum ad se in maius convertunt in textibus sicut Philosophical Logic, Blackwell Companion to Philosophical Logic, et Handbook of Philosophical Logic, multis voluminibus a Dov M. Gabbay et Francisco Guenthner edito.
Normativum librorum de logica corpus Aristotelis, philosophi Graeciae antiquae, est Organon, quo artem logicae instrumentum scientiae esse demonstrat, quae collectio textuum ex sex scriptis constat.
Cliens (discretiva)
Verbo cliens sunt plures sensus:
Dioecesis Scardonensis
Dioecesis Scardonensis fuit dioecesis cuius sedes Scardona erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 1981 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Iuda Saint-Antoine regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Nativitatis B.M.V..
Dioecesis Albensis Maritima
Episcopus titularis
Anno 2015 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Augusto Paulo Lojudice regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Anastasiae.
Figura terminalis
Figura terminalis, vel terminus, in architectura classica est caput humanum protomeque lapidea quae columna quadrata deorsum decrescens continuat.
Nomen a Termino, Romano finium limitumque deo, derivat. Haec imago, si Hermen, protectorem finium in cultura Graeca antiqua repraesentat, planitie basis genitalibus maribus altitudine propria interruptis, herma appellari potest. Facinus quidem Alcibiadis et suorum, cuius causa Socrates ad ultimum supplicio capitis affectus est, hermarum nocte Athenis desecratio fuit.
In templo Artemidis Ephesio, Domina Ephesia, quam Graeci Artemidem agnoscebant, erat dea multimammata in termino descrescente inclusa, ex quo prominebant eius pedes.
In architectura et ornamentis pictis renascentiae Europaeae modisque classicis sequentibus, figurae terminales saepissime ponebantur. Quae minores deitates cum campis et vinetis et marginibus silvestribus adiunctas saepe repraesentant, praecipue Pan et faunas et Maenades, ac monilibus coronisque fructuum florumque adornari possunt.
Figurae terminales proprietates modi saeculi sexti decimi in supellecte ornamentisque sculptis maxime erant, qui exempla mannerismi Antverpiensis sunt. Caelaturae hunc modum per Germaniam et Angliam disseminabant.
Figurae terminales ut firmamenta mensarum vel ut candelabra adhibitae (Francogallice guéridon) proprietates modi Ludovici XIV in Francia, Terris Humilibus, et Anglia aetate baroca erant, deinde in supellecte Neopalladiana a Gulielmo Kent designata, et iterum in modo imperii Francici saeculo undevicensimo ineunte promulgato.
Sanctus Ioannes (Bruttium)
Municipia finitima
Grotteria, Martone.
Ardatum
Ardatum (Hibernice Ard Fhearta; Anglice Ardfert / Ardart) est vicus Hiberniae, circiter 750 incolarum (anno 2016), in provincia Momonia et in Comitatu Kerriensi situs.
Saint-Hilaire-la-Gravelle
Saint-Hilaire-la-Gravelle est commune Francicum 674 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Sublatio a terra
Sublatio a terra, vel a terra tractus (Anglice deadlift), est exercitatio in qua qui musculos corporis instigare vult vectem libramentis pergravibus oneratum a terra attollit et vectem tenens parumper constat. Exin vectis in terra rursus deponitur. Multae repetitiones actus plerumque sequuntur ad maximam musculorum stimulationem efficiendam. Quae exercitatio totum corpus bene stimulare potest, dum libramenta satis magna adhibeantur. Sublatio a terra praesertim agitur uti crurum tergique musculi augeantur.
Colias tyche
Colias tyche (Anglice Booth's sulphur, pale arctic clouded yellow) est papilio subfamiliae Coliadinarum familiae Pieridarum, ab Insula Baffin ad occidentem secundum Sinum Hudson et arctica Nunavut litora, continentalia Territoria Septentrio-Occidentalia, et meridianas regionis Arcticae insulas ad Yukon septentrionalem, Alascam, et Eurasiam endemicus.
Latitudo alarum est 28–43 mm. Adulti a Iunio ad Augustum secundum locum volare solent.
Larvae speciebus Fabacearum vescuntur.
Subspecies
Colias tyche boothii et Colias tyche thula a nonnullis auctoritatibus singula species habentur.
Franciscus Sophia Alessio
Franciscus Achilles Ferdinandus Sophia (Italice Francesco Achille Ferdinando Sofia) Alessio, 18 Septembris anno 1873 Radicinae natus et die 14 Aprilis 1943 Regii mortuus, fuit poeta Latinus originis Italicae, cuius carmina septem et decem in certamine Hoeufftiano laude ornata sunt. A sacerdote catholico educatus, in ludis litterarum variis linguas classicas docebat. Necnon Italica carmina componebat.
Balatimora
Balatimora (Hibernice Dún na Séad; Anglice Baltimore) est vicus Hiberniae, circiter 323 incolarum (anno 2016), in provincia Momonia et in Comitatu Corcagiensi situs.
Vocabularium Cornicum
Vocabularium Cornicum est versio glossarii Latini ab Aelfrico confecti qua loco verborum Anglosaxonicorum verba Cornubica, interdum etiam Cambrica sive et Britonica, inseruntur. Anno circiter 1100 factam esse censetur, quo aevo eruditi limitem inter linguam Cornubicam antiquam et mediam ponere solent.
Expositio ethnologica
Expositio ethnologica, etiam hortus zoologicus humanus appellata, fuit publica hominum exhibitio plerumque saeculis undevicensimo, vicensimo, et vicensimo uno habita, usitate personarum in statu naturali vel primitivo putato. Ostentationes saepe variationes culturales iactaverunt inter Europaeos mundi Occidentalis gentesque non Europaeas (vel alios Europaeos) quorum modus vivendi primitivus habebatur. Nonnullae Africanos indigenas in continuo inter Hominidas inferiores et homines albos collocaverunt. Spectatores recentiores expositiones ethnologicas ut exempla rassismi reprehenderunt.
Saint-Gourgon
Saint-Gourgon est commune Francicum 122 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Clusa (discretiva)
Clusa aut Clusae vel etiam Clausa potest essere:
Paradoxum spectatoris
Paradoxum spectatoris in scientiis socialibus (et physica et physica experimentali) est paradoxum quo res quae observatur a spectatore vel investigatore praesente inscie impellitur. Vocabulum in sociolinguistica excogitatum est a Gulielmo Labov, glottologo Americano, qui id sic explicavit: "propositum investigationis linguisticae in commune necesse est cognoscere quomodo homines sermocinantur cum artificiose non observantur; sed haec data obtinere possumus solum per observationem artificiosam."
Casimus (flumen)
Casimus (Russice Казым, Kazym) est flumen in districtu autonomo Chanty-Mansiensi Russiae. In Uvalibus Sibiricis e lacu Toren Nor oritur, circiter 964 chiliometra patet et in Obium flumen (cuius accola dexter est) effunditur. Per paludes et inter lacus planitiei Sibiricae Occidentalis aquas fert. Beloiarskij urbs ad ripam Casimi laevam situs est.
Piscibus abundat; Perca fluviatilis, Leuciscus idus, Esox lucius, Acipenser ruthenus, Stenodus leucichthys nelma, Coregonus muksun in Casimo gignuntur. Per 250 chm ab ostio navibus accessibilis est.
Calisto batesi
Latitudo alarum est 13–15 mm.
Larvae variis graminibus vescuntur.
Taxinomia
Calisto batesi olim subspecies speciei Calistonis hysii habita est.
Cliens (computatralis)
In rete computatrali, cliens est programma qui moderatro postulata (requests) mittit. Programma ab homine actum aut robotum computatrale (bot) esse potest. Tam recte vocatur cliens computatrum e quo postulata mittuntur quam programma quod iussa (instructions) continet de postulatis formulandis et de persona quae postulata agit.
Computatrum cliens saepius est vulgare computatrum personale, diversis programmatibus praeditum secundum differentia postulata quae mittabuntur, sicut e.g. navigatro, programmate Telae Totius Terrae cliente.
Stigantus
Die natalis ignotus est, sed ante 1020 munera magistri sacelli et consultoris regalis sustinebat. Episcopus Elmhamiae (Nordovici) anno 1043, deinde Episcopus Wintoniensis (Ventae Belgarum), et anno 1052 Archiepiscopus Cantuariensis creatus est. Consiliarius fuit nonnullis hominibus domuum regalium Anglosaxonicae et Normannicae Anglicae, sex reges continuos servans. A nonnullis autem papis excommunicatus propter pluralismum ad binas sedes (Vintoniam et Cantuariam) eodem temporis attingentem, officio ad ultimum die 11 Aprilis 1070 motus est, suis possessionibus divitiisque a Gulielmo Conquaestore publicatis. In carcerem Wintoniae coniectus est, ubi obiit libertate non recuperata. Reliquiae in Monasterio Vetere apud Westmonasterium sepultae sunt.
Stigantus Regi Cnutoni Magno cappellanus in re fundata regali Ashingdoniae anno 1020, et tum consiliarius fuit. Munus consiliarii Haroldo I et Hardecnuto sustinebat, filiis Cnutonis regnantibus. Cum etiam Eduardus Confessor, privignus Cnutonis, Hardecnuto succederet, Stigantus ut videtur antistes et principalis administrator Anglicus factus est. Scriptores monastici eiusdem temporis Stigantum pecuniae et terrarum ex ecclesia expressarum accusabant, atque adeo ante 1066 sola praedia praediis Stiganti pretiosoria fuerunt praedia regalia et praedia regis Haroldi II.
Clusium (discretiva)
Clusium potest:
6525 Ocastron
6525 , olim designatione 1992 SQ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab J. B. Child et >G. Fisch, astronomis apud Observatorium Clinton B. Ford versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6525 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Rudolphus van Oppenraay
Rudolphus Martinus Vincentius van Oppenraay (Bemmelae in Geldria die 17 Octobris 1856 natus; Hagae die 2 Ianuarii 1936 mortuus) fuit Iesuita, paedagogus, et philologus Nederlandicus, poeta Latinus.
In Societate Iesu anno 1873 cooptatus, sacerdos anno 1886 creatus est. In Academia Lugduno-Batava gradu doctorali ornatus est; in schola Katwijk urbis Hollandiae Australis docebat annis a 1893 ad 1899 et a 1907 ad 1914; rector collegii Amstelodamensi annis a 1899 ad 1907; philologiae Graecae studebat. Anno 1915 Romam praeposito generali Iesuitarum venit, et Vladimiro Ledóchowski electo assistens eius factus est; hoc munere Romae usque ad annum 1934 fungebatur.
Saint-Gervais-la-Forêt
Saint-Gervais-la-Forêt est commune Francicum 3'303 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Uvaly Sibirici
Uvaly (vel melius Uvales) Sibirici (Russice Сибирские Увалы) sunt systema collium, elevationum et montium humiliorum per planitiem Sibiricam Occidentaliem extentum ab Obio ad Ieniseam. In districtibus autonomis Iamalo-Nenetico et Chanty-Mansiensi siti sunt. Longitudo systematis circa 900 chm est, altitudo maxima ad 280 m (in Syrkaltotporelsek prope fluvii Saranis fontes).
Uvales Sibirici sunt divortium aquarum inter systemata hydrographica Obii medii et fluminum, quae in Uvalibus oriuntur et septentrionem versus fluunt (i. e. Casimi, Nadymi, Puris et Tasi). Taiga laricum et pinuum et picearum Uvales operit.
4434 Nikulin
4434 , olim designationibus 1981 RD5, 1977 RL1, et 1985 UG4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Georgii Nikulin nominatus est.
Collegium Coquereti
Collegium Coquereti seu Coqueretum, vulgo Collège de Coqueret, medio sedecimo saeculo conditum est a Nicolao Coquereto, presbytero Ambianensi. Situm erat Lutetiae, in pago montis Sanctae Genovefae, in inferiori aula primi hotel de Bourgogne, inter vias nuncupatas de Lanneau, Scotiae et Chartière.
Godefridus Tory hic fuit regens studiorum anno 1530, Ioannes Auratus caput factus est circa annum 1547. Cursus quos collegium proponebat de astronomia et de medicina erant praeclari. Ioachim Bellaius, Petrus Ronsardus, Ioannes Antonius Baifius, Ioannes Auratus, Remigius Bellaqueus, Alvarus Thomas, et Dominicus de Soto (1494–1560) hic fuerunt discipuli.
Calisto archebates
Calisto archebates est papilio subfamiliae Satyrinarum familiae Nymphalidarum, in Hispaniola, praesertim in Montibus Bahoruco (Hispanice Sierra de Bahoruco) in palaeoinsula meridiana endemicus.
Larvae Isachne rigifolia vescuntur.
Karakum
Karakum est desertum magnum harenosum in Turcomannia et Uzbecia. Pars demissionis Turanicae est. Area deserti plus quam 350 milia chm2 est. Fines deserti sunt Uzboi et Sarykamysch ad septentrionem, Oxi vallis ad orientem, Parthau montes ad meridiem. Canalis Karakumensis per desertum aedificatus est. Arius et Margus flumina in deserto Karakum exsiccantur. Oxus desertum Karakumense a Kyzylkumensi separat.
Kyzylkum
Kyzylkum est desertum magnum harenosum et lapidosum in Turcomannia, Uzbecia et Kazachstania. Pars demissionis Turanicae est. Area deserti plus quam 300 milia chm2 est. Fines deserti sunt lacus Oxianus ad septentrionem et occidentem, Iaxartis vallis ad septentrionem et orientem, Tian Schan et Pamir montes ad orientem, Oxus ad meridiem. Oxus desertum Kyzylkumensem a Karakumensi separat.
Dinosaurorum index
Dinosaurorum species plura quam ducentae sunt, quare hic indicem praebemus, ut (ferme) omnes videri possint.
Fanum Sancti Stephani (Bruttium)
Fanum Sancti Stephani (alia nomina: Fanum Sancti Stephani in Aspro Monte) (Italiane: Santo Stefano in Aspromonte) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 230 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Rubertienses appellantur.situm.
Fractiones
Gambarie, Mannoli
Municipia finitima
Laganadi, Reggio di Calabria, Roccaforte del Greco, San Roberto, Sant'Alessio in Aspromonte, Scilla
Cornidovirineae
Cornidovirineae est subordo virorum biologicorum cum ARN materia genetica (virus ARN) et, in taxonomia 2018b internationali, una ex septem subordinibus regni riboviriorum.
Currente in taxinomia (2018b) Cornidovirinearum attribuitur familia singularis Coronaviridarum.
Coronaviridae
Coronaviridae est familia singularis intra subordinem Cornidovirinearum'. Invenitur intra familiam hanc etiam novum Coronavirum.
Saint-Georges-sur-Cher
Saint-Georges-sur-Cher est commune Francicum 2'557 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Zotheca
Zotheca ( Francogallice alcôve ) conclave parvum quoddam fuit, quod lectis tantummodo patebat.
Interdum ita conclavis pars dormitoria nuncupatur, quae porta aut velo separatur. Spatium tale quo aëra immittere non possibile esse videtur, sanitati vix salubre est. Unde hodie in habitationibus non iam in usu est. Ea technica autem nostris diebus e.g. in curru periegetico adhibetur, ubi locus non abundat.
Zoonosis
Zoonosis est morbus contagiosus virorum, bacteriorum, parasitismi causa, qui inter animales (praecipue vertebrata et homines transmittuntur.
Exemplum pluribus notum est Ebola febris haemorrhagica et coronavirus. Putatur, etiam contagionem hominum per virum biologicum SARS-CoV-2 zoonosem esse.
Contagio animalium ab hominibus dicitur zoonosis reversa vel anthroponosis.
Etymologia
Verbum zoonosis de verbis Graecis ζῷον, animal, et νόσος, morbus, emanavit.
Saint-Firmin-des-Prés
Saint-Firmin-des-Prés est commune Francicum 869 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Colias marcopolo
Colias marcopolo est papilio subfamiliae Coliadinarum familiae Pieridarum.
Carolus Albertus Parreira
Carolus Albertus Parreira (Urbe Fluminensi natus die 27 Februarii 1943) est vir Brasilianus qui est Turmae Pedilusoria Nationalis Africae Australis pedilusorum palaestricus magister.
Colatura de alleculis
Colatura de alleculis, vulgo Colatura di alici, est liquamen in oppido Citaria Campaniae e fermentatione piscium speciei Engraulidis encrasicoli factum.
Haec confectio (garo vel liquamine antiquorum haud dissimilis) primum anno 1807 reperta est a Nicolao Onorati, qui se "Columella" nuncupavit, annoque 1818 descripta est: ("Piscibus menses sex salsatis, venter cupellae ope terebrae aperitur et liquamen [vulgo zuco et colatura dictum] in ampullis servatur. Per totum annum ad oryzam, pastam resque his similes condiendas adhibetur. Interdum in ipsos pisces, tam cupellis iacentes quam consumi incipientes, inspergitur"). Colatura di alici di Cetara a mense Octobri 2020 est appellatio in Europa protecta.
6526 Matogawa
6526 , olim designationibus 1992 TY, 1962 PB, 1982 TB3, et 1991 FR4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6526 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Maria Ressa
Maria Ressa (nata die 2 Octobris 1963) est femina diurnariorum artis Philippina qui creatorix organizationis Rappler et nuncta CNN in Asia austro-orientali, et socius ad Relatores sine finibus.
Die 15 Iulii anno 2020, in custodia datur sub oppressionem Rodrdici Duterte est ratione opinionis politicae. Die 8 Octobris anno 2021, Praemium Nobelianum pacis cum Demetrio Muratov accipit ratione activitate ad libertatem exprimendi et imprimendi defendum.
Alma mater eius Universitas Princetoniensis deinde Universitas Philippinarum est.
Saint-Étienne-des-Guérets
Saint-Étienne-des-Guérets est commune Francicum 91 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Calisto arcas
Calisto arcas est papilio subfamiliae Satyrinarum familiae Nymphalidarum, in Hispaniola, praesertim in regione Vallis Novae (Hispanice Valle Nuevo) Montium Mediorum (Cordillera Central), endemicus
Larvae plantis tribus Bambuseae ut videntur vescuntur.
Enguium
Enguium (alia nomina: Engyum, Engium) (Italiane: Gangi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Uvaly Boreales
Uvaly (vel melius Uvales) Boreales (Russice Северные Увалы) sunt systema collium, elevationum et montium humiliorum per planitiem Europaeam Orientaliem extentum. In regionibus Vologdensi, Costromensi et Kirovensi et in re publica Komiensi siti sunt. Longitudo systematis circa 600 chm est, altitudo maxima ad 293 m (Mons Isaacii, Isakova gora prope vicum Isaacii regionis Vologdensis).
Uvales Boreales sunt divortium aquarum inter systemata hydrographica Rha fluminis et Duinae Borealis. Iugus fluvius in Uvalibus Borealibus oritur. Nicolaopolis ad Iugum urbs est Uvalium Borealium maxima. Taiga pinuum et picearum partim paludinosa Uvales operit.
Genoma
Numerus basium conexarum genomatis humani est 3 289 000 000, muris musculi 2 700 000 000, bacterii E. coli 4 600 000.
Ficaratium
Ficaratium (Italiane: Ficarazzi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Dioecesis Malaitae
Dioecesis Malaitae est una ex novem dioecesibus Ecclesiae Anglicanae Melanesiae atque una ex quattuor priscis huius ecclesiae dioecesibus. Quae dioecesis, mense Ianuario anno 1975 posita, hodie in quadraginta sex paroecias inter sex regiones digeritur. Sexaginta sex homines pro sacerdotibus in paroeciis et institutionibus ecclesiae hodie sunt.
Liquamen e capsicis
Liquamen e capsicis est genus iurum quo coqui ut saporem pungentem ferculis suis addant utuntur. Eadem liquamina crebriter tamquam embammata in mensis proponuntur. E capsicis aliisque holeribus et aromatibus conficiuntur.
Talium liquaminum celeberrimum Tabasco appellatur.
The American Crisis
The American Crisis ('Discrimen Americanum') est series sedecim libellorum Thomae Paine, philosophi et auctoris aetatis illuminationis saeculi duodevicensimi, primum ab anno 1776 ad annum 1783 per Res Novas Americanas divulgatorum saepeque The Crisis ('Discrimen') appellatorum. Tredecim libelli numerati annis 1776 et 1777 divulgati sunt, et tres alii inter 1777 et 1783. Primus libellus in Pennsylvania Journal divulgatus est. Paine hos libellos subscripsit pseudonymo Common Sense ('Communis Sensus').
Hi libelli eodem tempore initii Rerum Novarum Americanarum erant, cum coloni Americani confirmatione egebant. Paine, sicut multi alii politici et eruditi, colonos noscens Bellum Libertatis Americanum sustinere non gratuito, orationem scripsit quam homines vulgares intellegere possent, philosophiam liberalem facillime asseverantem. Etiam Deum Christianum citare ausus est, eum affirmans bellum contra Britanniarum Regnum bellum sustenturum esse. Eius scripta animos colonorum confirmaverunt, ad populi Anglici iudicium iustitiae provocaverunt, res de quibus bellum agebatur deliquaverunt, suasoresque pacis componendae vituperaverunt. Primum volumen verbis iam notissimis incipit: "Haec sunt tempora quae animas hominum experiuntur."
Uzboi
Uzboi est alveus magnus fluminis exsiccati vel bracchium caecum immensum, in Turcomannia situm, quod initium e lacu Sarykamyschensi capiebat et in mare Caspium prope urbem hodiernam Dauabam influebat. Et Sarykamysch, et Caspium tunc temporis maiorem, quam nunc, aream occupabant, quare initium et ostium Uzboi non ad litus hodiernum sita sunt. Circa 550 chm longitudinis est. Oxus tum in Sarykamysch effundebatur, ergo Uzboi Oxi pars haberi poterat. Karakum desertum ad ripam Uzboi laevam patet.
Alveus latus et profundus certissime distinguitur. Lacus multi et dulces et salsi nunc in eo siti sunt.
4435 Holt
4435 , olim designationibus 1983 AG2 et 1978 PZ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4435 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Munchatium
Munchatium (Hungarice Munkács, Russinice Мукачово, Ucrainice:Мукачево) est urbs Transcarpathiae (nunc in regione Transcarpathica Ucrainae sita). Sub Carpatibus ad Latoritsam flumen situm est. Incolarum 85 569 anno 2022 habet.
Historia
In Gestis Hungarorum anno 896 haec regio primo commemoratur. A Cumanis anno 1086 devastatum et a rege Ladislao Sancto liberatum est. Comitatus Bereghiensis pars a saeculo XIV exeunte, Transsilvanica saeculo XVII urbs est, Cechoslovacica ab anno 1920 et Ucrainica post Bellum orbis terrarum alterum.
Chelonia mydas
Chelonia mydas (synonymis testudo viridis, testudo marina vulgaris) est species magnorum chelonioideorum familiae Cheloniidarum, sola generis Cheloniae species. Eius distributio geographica per oceanos tropicos subtropicosque per orbem terrarum extenditur, duabus multitudinibus distinctis in oceanis Atlantico et Pacifico, sed etiam in Oceano Indico habitantibus. Nomen vulgatum adipem plerumque viridem sub eius carapace inventum attingit, non colorem ipsius carapacis, qui ab olivaceo ad nigrum videtur.
Corpus Cheloniae mydas est dorsoventraliter complanatum et a magna carapace lachrymiformi tectum; ei est par brachiorum remiformium. Colorem pallidum plerumque fert, sed partes carapacis multitudinum in Oceano Pacifo orientali paene nigrae sunt. Aliarum suae familiae specierum (exempli gratia, Eretmochelytis imbricatae) dissimilis, plerumque herbivora sunt. Adulti lacunas humiles usitate habitant, ubi variis graminis maritimi speciebus vescuntur. Apices foliorum emordent, ut gramen vigeat.
Chelonia mydas in periculum addicta ab IUCN perscribitur, atque in plurimis civitatibus rite protegitur, ut animalia colligenda, laedenda, interficienda contra leges sit. Praeterea, multae civitates regiones nidificationis decretis legitimis protegunt. Testudines autem propter homines agentes in periculo sunt. In nonnullis civitatibus, homines testudines et ova cibo venantur. Pollutio testudines indirecte laedit, pollutione lucis non exclusa. Moriuntur multi testudines in retibus piscatorum capti. Evolutio urbana detrimentum habitationis litoribus amovendis saepe efficit.
Divyavadana
Divyāvadāna (devanagari दिव्यावदान, scilicet "historiae divinae") est congeries fabularum Buddhisticarum praecipue e traditionibus Mūlasarvāstivāda demptarum, in primis fere saeculis huius religionis compositarum.
Collectio Divyāvadāna, anno omnino incerto facta, a saeculo 18 nobis cognoscitur. Inter alias fabulas mythistoricas hic reperimus Aśokāvadānam de vita imperatoris Aśoki narrationem etiam in versionibus Sinicis servatam. Eruditos occidentales de Divyāvadāna certiores fecit primus Eugenius Burnouf, qui epitomen Francogallice divulgavit in Introduction à l'histoire du bouddhisme indien (1844). Editionem confecerunt anno 1886 Eduardus Byles Cowell et R. A. Neil.
Kojong (imperator Coreae)
Kojong (Coreane: 고종, Hanja: 高宗) vel Kwangmuje (Coreane: 광무제, Hanja: 光武帝; natus die Seuli 25 Iulii 1852, mortuus 21 Ianuarii 1919 eodem loco) fuit Imperii coreani imperator ab anno 1863 ad usque diem 22 Iulii 1907, cum Iaponici eum deposuerunt, quod publice contra foedus protectoratus cum Iaponia reclamaverat. Titulus suus "lumen"(光) et "potentiam"(武) significat.
Ius Magonicum
Ius Magonicum, Francogallice sauce Mayonnaise, est conditura a coquis ad tempus parata ut cum acetariis et piscibus aliisque ferculis frigidis inferatur. Ab annis 1880 crebrius crebriusque embamma ad iurem Magonicum imitandum, in ergasteriis confectum, in tabernis venditatur, in ganeis infertur.
Nomen ad portum Magonicum insulae Minoricae respicere videtur, sed de vera origine alii aliter censuerunt. Grimod de la Reynière orthographiam bayonnaise ("Baionense") proponit: Sed in eodem libro de pullina modo Baionensi loquitur, quae nihil commune habet cum hoc iure. Carême anno 1815 sauce magnonnaise, anno 1822 magnonaise et à la magnonaise scripsit.
Pim Verbeek
Petrus Timotheus Theodoricus Verbeek (Roterodami natus die 12 Martii 1956; mortuus de 28 Novembris 2019) fuit athleta Nederlandicus, qui est Turmae Pediludicae Nationalis Australianae pedilusorum palaestricus magister.
Ioannes Godofredus Schnabel
Ioannes Godofredus vulgo Johann Gottfried Schnabel (pseudonymo Gisander; natus die 7 Novembris 1692, mortuus tempore inter Aprilem 1744 et Aprilem 1748 ) fuit auctor Germanicus illuminismi illustrissimus, tonsor et chirurgus castrensis.
Vita
Ex anno 1694 orbus cum familiaribus vitam degit antequam Salinis Saxonicis Franckii scholam frequentaret. Annis inter 1706 et 1709 tonsoriam artem edidicit et usque annum 1717 chirurgi castrensis munere fungebatur variis in copiis; inter alia Bello de successione Hispanica particeps fuit. Post expeditiones sub Eugenio principe Sabaudiensi eius biographiam sub pseudonymo anno 1737 concinnavit.
Trachiniae
Trachiniae sunt tragoedia quam Sophocles poeta Graecus anno incerto (fortasse circa 440 a.C.n.) docuit. Argumentum e duabus fabulis Deianirae a centauro raptae et Herculis Nessi tunica combusti et in monte Oeta morientis duxit. Duo fata tragica igitur uno opere describebat, Deianirae et Herculis adeo ut coniuges ne semel quidem in scaena conveniant, sed idem histrio antiquitus utrasque partes egisse putatur. in hac fabula, Sophocles muliebrem cum virilem in Venere et matrimonio opponit; simul ut solet deficientem scientiam humanam ostendit quae deorum consilia prave interpretatur. Deianiram dulciorem et innocentiorem fecisse quam alii auctores videtur, qui eam zelotypia ductam depingebant. Idem argumentum postea Latine tractavit Seneca in Hercule Oetaeo. Ita appellata est tragoedia quia chorus e puellis urbe Trachine oriundis constat.
Personae
Res Trachine ad sinum Maliacum pro domo in qua Deianira Herculis reditum exspectat aguntur.
Malakas
Malakas (Graece μαλάκας) est vocabulum Graecum vulgare usitatissimum, quo variis in modis ad moleste quoddam aut horribile aut etiam dulce significandum adhiberi potest.
Quomodo verbum ortum sit
Malakas est verbum recentioris Graeci sermonis a nomine veteris linguae malakos (μαλακός) deductum significans mollis. Hodierno etiamsi tempore etiam feminile vocabulum malako (μαλάκω) est ortum, pristino autem Graeco sermoni melius verbum malakismeni (μαλακισμένη) convenire videtur.
Quomodo verbo utitur
Cottidiano in sermone nomen malakas saepe imbecilli homini attribui solet. Praeterea, familiariter inter coaetaneos adhibetur quasi modo cognomen ioculare sicut nigga vocabulum Anglicum inter familiares Africanae originis. Certe inter frequentissima vulgaria nomina peregrinatoribus, qui iter in Graeciam fecerint, occurantia numerandum est, attamen vocativo in casu μαλάκα.
Terra reservata Indiana
Terra reservata Indiana est regio terrestris a tribu Indiano in dicione Ministerii Rerum Indianarum legitime administrata, potius quam a rectionibus civitatum Civitatum Foederatarum in quibus sitae sunt. Quaeque ex 326 terris reservatis in Civitatibus Foederatis cum sua natione propria coniunguntur. Non omnes ex 567 agnitis civitatis tribubus terram reservatam habent: nonnullae tribus plus quam unam habent, nonnullae terras reservatas partiunt inter se, nonnullae nullam habent. Praeterea, assignationum praeteritarum causa, cum nonnullae terrae Americanis non indigenis venderentur, nonnullae terrae reservatae reapse fragmenta sunt, ubi quique tractus tribalis, individualis, et privatus est merum enclave separatum. Haec congeries immobilium privatorum et publicorum difficultates administrativas, civiles, legitimas magni momenti efficit.
Tota area geographica omnium terrarum reservatarum est 56 200 000 agrorum, propemodum magnitudinis Idahi. Plurimae terrae reservatae civitatibus Civitatum Foederatarum minores sunt, sed duodecim civitate Insula Rhodensi maiores sunt. Maxima, Terra Reservata Nationis Navajo, magnitudine Virginia Occidentali similis est. Terrae reservatae per civitatem inique distributae sunt; plurimae ad occidentem Fluminis Mississippiensis patent, terrasque occupantes quae primum per foedera vel 'concessae' ex dominio publico reservatas sunt.
Sainte-Anne (Lidericus et Carus)
Sainte-Anne est commune Francicum 401 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Sunjong (imperator Coreae)
Sunjong (Coreane: 순종, Hanja: 純宗) vel Yunghuije (Coreane: 융희제, Hanja: 隆熙帝; natus die 25 Martii 1874 Seuli; mortuus eodem loco 24 Aprilis 1926) fuit Imperii Coreani secundus et ultimus imperator a die 20 Iulii 1907, cum pater Kojong a Iaponicis ad abdicandum coactus esset, ad usque 29 Iulii 1910, quo die Corea colonia Iaponiae facta est. Sunjong ad finem vitae anno 1926 a Iaponicis custodiebatur.
Demetrius Muratov
Demetrius Andreae filius Muratov (Russice Дмитрий Андреевич Муратов, natus 30 Octobris 1961) est vir diurnariorum artis Russicus, qui iura humana populi in Tsetsenia et Caucaso Septentrionali defendere conatus est. Et editor principalis periodici Novaya Gazeta est, quod contra regnum oppressivum Vladimiri Putin opinione.
Die 22 Martii 2022, pretium Praemii Nobeliani pacis ad beneficientiam pro exsulibus Ucraianorum dari declaravit. Et 8 Aprilis anno 2022, Impetus tromocratiae ab acetono subiectus est.
Yi Sunsin
Yi Sunsin (Coreane: 이순신, natus die 8 Martii 1545; interfectus in proelio die 19 Novembris 1598), fuit classis praefectus Regni Tiosoniensis (Corea), bellum defensivum gessit in depopulatores Iaponiae.
Ioiosa (Bruttium)
Ioiosa (alia nomina: Gioiosa, Geoliosa, Ioliosa, Gaudiosa; olim: Mistra) (Italiane: Gioiosa Ionica) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 020 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Ioiosani appellantur.
6528 Boden
6528 , olim designationibus 1993 FL24, 1977 RY3, 1989 AX5, et 1994 PR agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii UESAC Observatorii La Silla repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6528 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioiosa (Bruttium)
Municipia finitima
Grotteria, Marina di Gioiosa Ionica, Martone, Roccella Ionica.
Saint-Avit (Lidericus et Carus)
Saint-Avit est commune Francicum 111 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Ioannes Eduardus Erdmann
Ioanne Eduardus vulgo Johann Eduard Erdmann (natus die 13 Iunii 1805 Valmiera in Lettonia, mortuus die 12 Iunii 1892 Salinis Saxonicis) philosophus Germanicus fuit.
Vita
Tarbati et Berolini theologiae studens doctrinis Hegelii favebat. Anno 1829 sacerdos protestanticus in urbe natali factus iam triennio post Berolinum petivit. Berolini opus »Versuch einer wissenschaftlichen Darstellung der Geschichte der neuern Philosophie« (Lipsiae 1834–51) finivit et anno 1834 in facultate philosophica habilitationem peragere contigit. Tunc vocatus est professor extraordinarius Salinas Saxonicas; post quattuor annos (1839) autem ordinarius professor declaratus est. Diu et fecunde ibi studiosos philosophica docuit.
Staurogramma
Staurogramma, etiam Crux Monogrammatica et simpliciter Tau-Rho appellatum, est ligatura quae in litteris tau (Τ) et rho (Ρ) superpositis consistit. Staurogramma primum adhibebatur ad stauros (Graece σταυρός), vocabulum Graecum crucem Christianam significans, in novis manuscriptis Novi Testamenti sicut P66, P45, et P75 immuendum, paene sicut nomen sacrum, et Iesum cruci fixum manifeste repraesentare poterat.
Ioannes Eduardus Erdmann
Opera
Ecce lucubrationes eius primas »Leib und Seele« (Salinis Saxonicis 1837) et »Natur und Schöpfung« (Lipsiae 1840) quas insequebantur »Grundriß der Psychologie« (Lipsiae 1840), »Grundriß der Logik und Metaphysik« (Salinis Saxonicis 1841), »Vermischte Aufsätze« (Salinis Saxonicis 1846) et »Psychologische Briefe« (Lipsiae 1851), ubi feliciter psychologica modum in popularem explicabat.
Otho Linnaeus Erdmann
Otho Linnaeus vulgo Otto Linné Erdmann (natus die 11 Aprilis 1804 Dresdae, mortuus die 9 Octobris 1869 Lipsiae) chemicus Germanicus fuit.
Ioannes Eduardus Erdmann
Opera
Praelectiones eius ingeniosae in lucem prolatae sunt paud »Ernste Spiele« (Berolini 1855).
Otho Linnaeus Erdmann
Vita
Erdmann de niccolo scripsit (Lipsiae 1827), de coloribus syntheticis caeruleis (inter alios), de gasio et (una cum Ricardo Felice Marchand de massa atomorum.
Nevelia
Nevelia (Russice Невель) est urbs in regione Pscoviensi Russiae sita. Incolas 14 481 anno 2020 habuit.
Historia
Anno 1504 primo memorata, Nevelia multoties a Lituanis occupabatur; ab anno 1772 Russiae pars est. Iudaeorum oppidulum haud postremus intra lineam sedium stabilium erat. Michael Bachtin annis a 1918 ad 1920 Neveliae docebat.
Platea Civitatum Foederatarum
Platea Civitatum Foederatarum (Francice Place des États-Unis) est spatium publicum in arrotundimento sexto decimo Lutetiae Franciae, circa 500 metra ad meridiem Plateae Stellatae et Arcus Triumphalis.
Res consistit in platea, circa 140 metra longa et triginta metra lata, ab viis arbustis et bene curatis circumscripta, amoenum et opacum sacculi hortum formans. Hortus Quadratum Thomae Ieffersonii rite appellatur, sed aedificia ad id spectantia (lateribus tribus) inscriptiones cursuales in Platea Civitatum Foederatarum habent. Orientalis autem quadrati finis a Xysto Ienae et confluentes viae Platea Classis Praefecti de Grasse appellata conficitur. Hae viae, quarum omnes ad orientalem Plateae Civitatum Foederatarum finem ducunt, sunt Via Freycinet, Via Lubecae, Via Bassani, et Via Georgii Bizet.
Aliae viae Plateam Civitatum Foederatarum intrantes sunt Via Classis Praefecti d'Estaing, quae a meridie intrat; Via Galilaeae, quae ad occidentem Quadrati Thomae Ieffersonii transit; et Via Dumont d'Urville, quae angulum boreoccidentalem intrat.
Monumentum voluntariis Americanis dicatum
Coordinata: 48.86774°N, 2.29501°W
Arcadius Averčenko
Arcadius Timothei filius Averčenko (Russice Аркадий Тимофеевич Аверченко, tr. Arkadij Timofeevič Averčenko; natus 15 [27] Martii 1881 Sebastopoli, mortuus 12 Martii 1925 Pragae) fuit scriptor Russicus.
Familia mercatoris natus, ab anno 1908 collaborator, dein autem editor periodici festivi liberalis Satyricon («Сатирикон»), et ab anno 1913 editor Satyricon novorum («Новый сатирикон») fuit. In narrationibus suis festivis fatuitatem vitae cotidianae civium mediae classis in risum vertebat (ut, e.g., in collectaneis nomine «Весёлые устрицы», i.e. Ostreae hilares, anno 1910 publicatis). Post annum 1917 emigravit. Liber ab Arcadio Averčenko Cultri duodecim in dorsum revolutionis («Дюжина ножей в спину революции»), anno 1921 Lutetiae in lucem editus, a Vladimiro Lenin aestimatus est ut libellus ingeniosus, e positionibus "sectatoris Cohortis Albae fere ad caliginem mentis irritati" scriptus.
Post bellum civile Russicum, ad Europam Mediam emigravit.
Godrianum
Godrianum (seu Godranum) (Italiane: Godrano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Petrus Šafirov
Petrus Pauli filius Šafirov (Russice Пётр Павлович Шафиров, tr. Pëtr Pavlovič Šafirov; natus familia Iudaica anno 1669, mortuus die 1 Martii stylo vetere, novo autem 12 Martii 1739 Petropoli) fuit rerum politicarum et diplomaticarum peritus Russicus, anno 1710 titulo baronis dignatus.
Biographia
Ab anno 1691, ut pater eius, in ministerio (prikaz) legatorum Russico officium munus interpretis tenebat. Annis ab 1697 ad 1698 in Legatione magna in Europam Occidentalem participavit, quo tempore familiaris tzaris Petri I factus est. Ab anno 1703 fuit secretarius cancellarii Theodori Golovin. Anno 1709 officia vicarii cancellarii et praefecti cursus publici obtinuit. Pactum de pace cum Imperio Ottomanico anno 1711 fecit, etiam in subscriptione pactorum de consociatione cum Polonia et Dania (anno 1715) atque Borussia et Francia (anno 1717) participavit. Ab anno 1717 fuit vicarius praesidis Collegii (ministerii) rerum extranenarum, in praepatatione pacti pacis cum Suecia anno 1721. Anno 1723, certationis inter communitates Aulae Caesareae causa peculatus damnatus est ad mortem, adinstar tamen exsilio in Novogardia Inferiori affectus. Anno 1725, a Catharina I ex exsilio redditus, praeses Collegii commercii factus est. Ab anno 1727 ad annum 1730, tempore regiminis imperatoris Petri II, in dimissione erat. Annis ab 1730 ad 1732 Teherani in urbe legatus, anno 1732 pactum cum Irania fecit. Anno 1733 praeses Collegii commercii denuo factus est.
Psalmus 60
Psalmus 60 (enumeratione Graeca psalmus 59 dictus) libri Psalmorum verbis "Deus, repulisti nos" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Secundum "Lilium praecepti". Miktam. David. Ad docendum. Quando contra Aram Naharaim et Aram Soba egressus est, et quando Ioab reversus devicit Edom in valle Salis: duodecim milia (hominum)" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista victa victoriam precatur
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: "David iam locatus in solio, et insignibus aliquot victoriis potitus, quae ad stabiliendum regnum eius valere poterant, Dei gratiam praedicat et extolli: neque id testandae modo gratitudinis causa, sed ut residuum populum, qui iugum subire adhuc recusabat, sibi conciliet, atque ita colligat lacerum populi corpus. Postquam autem dixit fulgere aperta benedictionis Dei signa, quae testentur ipsum divinitus electum esse Regem, praecipue ad oraculum revocat fideles, ut intelligant se coalescere Dei auspiciis, si unctionem a Samuele factam consensu suo approbent. Simul etiam preces admiscet, ut perficiat Deus quod coepit."
4437 Yaroshenko
4437 , olim designationibus 1983 GA2, 1972 LC, 1975 EY5, 1980 RO8, et 1984 SW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4437 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ferdinandus Maria Brignoli
Ferdinandus (Italice Fernando) Maria Brignoli, anno 1901 natus et anno 1970 mortuus, fuit philologus et politicus Italiae, poeta Italicus et Latinus.
Universitatis Romae alumnus, de Vergilio et Ennio tractabat. Ennii Annales Italice vertit. Annis tricesimis saeculi vicesimi in collegio opificum munere fungebatur; anno 1939 etiam in parlamentum Italiae electus est; tunc et Lictorium poema Benito Mussolini favens composuit. Annis quinquagesimis et sexagesimis carminibus Latinis innotuit; tunc poemata eius quater et decies in Certamine Hoeufftiano laude ornata sunt. Etiam versus Italicos edebat.
Lex Pinaultiana
Lex Pinaultiana est regula phonologiae Protoindoeuropaeae posita a Georgio Ioanne Pinault, linguista Francico anno 1955 nato. Secundum hanc regulam laryngales Protoindoeuropaeae ante *y evanuerunt. Compara, sodes: