cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petrus II (imperator Brasiliae)
Vita
Petrus Alcantarensis Iohannes Carolus Leopoldus Soter Bibianus Franciscus Xaverius de Paula Leocadius Michael Gabriel Raphael Gonzaga, Lusitane Pedro de Alcântara João Carlos Leopoldo Salvador Bibiano Francisco Xavier de Paula Leocádio Miguel Gabriel Rafael Gonzaga (1840-1889), natus 2 Decembris 1825 in Flumine Ianuarii, mortuus Lutetiae Parisiorum die 5 Decembris 1891, filius erat natu Petri I, Brasiliae Imperatoris, et uxorisque eius Mariae Leopoldinae Iosephae Carolinae, Imperatricis Brasiliae.
Die 30 Maii 1846, Neapoli, matrimonio Teresiam Christinam Mariam Iosepham Gaspariam Balthazariam Melchioriam Ianuariam Rosaliam Luciam Franciscam Assisiensem Elisabeth Franciscam Patavaniam Donatam Bonosam Andream Avelinam Ritam Liutigardam Gertrudem Venantiam Thadaeam Spiridionam Rocham Matildem Borboniam et Borboniam, Principem Duarum Siciliarum, Principem Borboniam-Andegavorum, quae genuit infantes:
Pluvia
Pluvia est aqua liquida sub forma stillularum quae se ex atmosphaerico vapore aquatico concrescunt et tum praecipitant—hoc est, quae tam graves fiunt quam sub gravitate cadere possunt. Pluvia est maior circuli aquatici pars, et rationem plurimi aquae dulcis in planeta deponendi reddere debet. Praebet condiciones commodas multorum generum oecosystematis, atque aquam pro plantis virium hydroelectricarum et inrigatione messium.
Maior productionis pluviae causa est motus humoris secundum zonas trium dimensionum quibus sunt dissimilitudines temperaturae et humoris frontes caeli appellatae. Si satis humor et motus sursum adest, praecipitatio ex nubibus convectivis (cum forte motu sursum) sicut cumulonimbus cadit, quae se ordinare possunt in angustas lineas pluviales. In regionibus montanis, praecipitatio gravis fieri potest ubi fluxio acclivitatis intra latera ventum versus terrani in elevationibus altis magnopere augetur, cum efficitur aer humidus concresci et excidere ut pluvia secundum latera montium. In latere autem a venti iniuria tuto, climata desertorum fieri possunt quia aer siccus fluxionis secundum declivitatem facit ut massa aeris calida et sicca fiat. Motus alvei hippali (intertropicae convergentiae zonae), tempora pluvialia ad climata savannosa fert.
Effectus urbanarum caloris insularum pluviam amplificat, quantitate et vi, in regione urbana a venti iniuria tuta. Calefactio globalis praeterea mutationes in exemplari praecipitationis omnem per orbem terrarum efficit, inter quae sunt condiciones aquatiles trans American Septentrionalem orientalem et condiciones sicciores in tropicis. (Antarctica est continens siccissimus.) Media per orbem terrarum terrestris praecipitatio annua est 715 millimetra, sed locis certis ea est altior, 990 millimetra. Systemata classificationis climatis, sicut Classificatio climatis Köppeniana mediam pluviam annuam adhibent ut inter varia climatis regimena distinguere adiuvant. Meteorologi pluviam per rain gauges metiuntur, ultroque quantitates pluviae per radar caeli aestimari possunt.
Pluvia etiam in aliis planetis observata vel putata est, ubi ex methano, neon, acido sulphurico, vel etiam ferro, contra aquam constari potest.
Aer aqua madefacta
Aer vaporem aquaticum continet, et summa aquae in data aeris siccae massa contenta, in ratione mixturae appellata, est grammatis aquae per chiliogramma (g/kg) aeris siccae. Summa humoris in aere contenti usitate humiditas relativa appellatur, quae est centesimae pro centum omnis vaporis aquatici quem aer quadam temperatura aeriali continere potest. Summa vaporis quem aer continere potest antequam omnino madefactus (100 humiditas relativa) nubes fit (grex aspectabilium aquae glacieique particularum perparvarum super superficie Telluris suspensarum) ex eius temperatura pendet. Aer calidior plus vaporis aquatici continere potest quam aer frigidior antequam madefit. Ergo una aeris madefactae via est eum refrigerare. Punctum roris est temperatura ad quam aer ut madefiat refrigerandus est.
Sunt quattuor viae principales ad punctum roris aeris refrigerandi: adiabatica, conductiva, radiationalis, et evaporativa. Refrigeratio adiabatica fit cum aer elevetur et expandatur. Aer elevari potest ob convectionem, maiores motus atmosphaericos, vel ob septum corporis sicut mons (elevatio orographica). Refrigeratio conductiva fit cum aer in superficiem frigidiorem incidat, plerumque ab alia superficie ad aliam flata; exempli gratia, a superficie aquae liquidae ad superficiem terrae frigidioris. Refrigeratio radiationalis fit ob emissionem radiationem infrarubram, vel per aerem vel per superficiem infra. Refrigeratio evaporativa fit cum humor per evaporationem aeri addatur.
Oculus
Oculus, vel bulbus oculi, est organum visus multorum generum specierum biologicarum, saepissime specierum intellegentium, animalium, atque insectorum. Iacet in orbita, quae est spatium osseum iuxta nasum, quod canali optico cum cavo cranii communicat. Oculi retina, systematis visualis pars prima, in nervum opticum transit.
In mythologia
In mythologia Aegyptia, Oculus Rae est res quae responsum femininum eius fungitur et vis vehemens quae eius hostes nocet, et Oculus Hori, signum tutelae, potestatis regiae et sanitatis bonae. Et in mythologia Graeca gigas Argus cuius caput centrum oculis cingebatur erat.
In litteris
Sauron, persona mala in Legendario Tolkieniano, turrim habet quo eius oculus, Oculus Sauronis, homines videre potest cum Unum Anulum gerat.
Axona (praefectura Franciae)
Axona, Francogallice Aisne, est praefectura regionis Picardiae Franciae. Caput praefecturae est urbs Laudunum.
Fulgentius
Opera edita sunt in Migne, Patrologia latina, Vol. 65.
Maria Leopoldina Iosepha Carolina (archiducissa Austriae)
Maria Leopoldina Iosepha Carolina Habsburgensis (Lusitanice: Carolina Josefa Leopoldina de Habsburgo-Lorena) sive Imperatrix Leopoldina (Vindobonae, 22 Ianuarii 1797–Flumine Ianuario in Brasilia, 11 Decembris 1826) fuit Imperatrix Brasiliae et Austriae archiducissa (archiductrix).
Ginkgo
Ginkgo) est genus monotypum cuius ultima species adhuc virens est Ginkgo biloba. Origo Sina meridiana est, sed a paucis saeculis libenter quasi toto in orbe terrarum ornanda serta est. Nomen arboris in principio e Sinice yín xìng 銀杏 trans Iaponice ginkyō venit et deinde errore typographico in ginkgo mutatum est. Epitheton biloba quidem ad formam foliorum spectat: ea media in parte plus vel minus profunde insecta sunt.
Maria Leopoldina Iosepha Carolina (archiducissa Austriae)
Imperatrix Leopoldina fuit filia Imperatoris Francisci II Imperii Romani Sancti et eius secundae uxoris, Imperatricis Mariae Teresiae Austriae. Soror erat imperatricis Gallorum Mariae Luisae, secundae uxoris Neapoleonis Bonaparte.
A patre suo Leopoldina nuptum data est Petro Alcantarensi, principi Lusitaniae et Brasiliae. Nuptiae die 13 Maii 1817 Vindobonae celebratae sunt, quibus in loco Petrii, qui eo tempore in Brasilia fuit, Archidux Carolus statuit, patruus Leopoldinae. In Brasiliam Maria Leopoldina 5 Novembris 1817 venit. Adventus eius et nuptiae cum Petro magnifice celebratae sunt. Suo marito septem liberos genuit:
Obitus
Maria Leopoldina obiit annum tricesimum agens, in Palatio Sancti Christophori in Villa Boni Visi (lusitane: Quinta da Boa Vista), prope Flumen Ianuarium. Corpus eius sepultum est in Conventu Adiumenti, in regione hodie vocata Cinematopolitana (lusitane: Cinelândia). Anno 1911, reliquiae translatae ad mausoleum, in crypta Conventus Sancti Antonii, intra tres urnas: prima ex pinu lusitano, secunda plumbea, et tertia ex cedro est. In secunda urna est inscriptio: "DOM HC DC Maria Leopoldina Austriae Archiductrix Brasiliae Imperatrix Francisci Primi Imperatoris Austriae Mariaeque Teresiae Filia Petri I Imperatoris Ac Perpetui Brasiliae Defensoris Uxor Omnium Virtutum Exemplum Post Se Reliquens Maximo Populorum Planctu In Aeternum Lacrymandum Factum Obiit Flumine Ianuario III IC. Decembris A.D. M.D.C.C. C.X.X.V.I. Aetatis XXIX".
Die 1 Decembris 1954, reliquiae translatae sunt ad sarcophagum in Sacello Imperiali in Monumento Ypirangae in civitate Sancti Pauli.
Robertus Anderson
Robertus Anderson (Robert Geoffrey William Anderson), alumnus Collegii Divi Ioannis apud Oxonienses et socius Aulae Clarae apud Cantabrigienses, fuit director Musei Britannici ab anno 1992 usque ad 2002.
Gert Steegmans
Gert Steegmans (natus Hasseleti in Belgia 30 Septembris 1980) est birotarius Belgicus, properationis peritus.
Socius manus Davitamon-Lotto anno 2006, is pro Roberto McEwen in duabus Circuitus Franciae stationibus provectus est. Proximo anno socius Manus Quick Step Innergetic, Steegmans viro primario (Anglice: leadout man) pro birotario Thoma Boonen functus est. Die 9 Iulii 2007, Steegmans secundam Circuitus Franciae stationem vicit, cursum ab urbe Dunquerca ad urbem Gandavum. Die 27 Iulii 2008, Boonen absente, vicensimam primam ultimamque Circuitus Franciae stationem, cursum ab oppido Stampis ad Campos Elysios Lutetiae, ipse vicit. Anno 2009 pro Manu Tinkoff vectus est; anno 2010, pro Manu RadioShack.
Mao Zedong
Mao Zedong, etiam Mao Tse-Tung (Sinice 毛澤東) (Shaoshan die 26 Decembris 1893–Pechini die 9 Septembris 1976), fuit rerum novarum fautor et dux civilis Sinensis. Ab anno 1943 usque ad mortem, procurator factionis communisticae Sinensis fuit, quae ad gubernacula Reipublicae Sinensis continentalis pervenit eo ducente, post eius victoriam in bello civili Sinensi et post rem publicam popularem Sinensem (cui Mao praefuit), anno 1949 conditam.
Mao Marxismum-Leninismum "Sinazatum" creavit, cuius nomen Maoismus fuit, Stalinismi similis, et dum gubernabat agriculturam collectivam peperit cum "magno saltu prorsus." Sinensis dictator foedus cum Unione Sovietica creavit posteaque fregit, et Rerum Mutationem Culturalem iaculatus est.
Ad Mao creatio Sinae cohaesae et liberae ab externa dominatione attribuitur, primum post opii bellum, et eodem tempore illi obiurgatur fuisse artificiose repressor, usus esse operibus coactis et excidium centenum milium agricolarum provocavisse, simul ac annonam ab anno 1958 ad 1961 et vim "mutationis culturalis." Eo imperante (1949–1976), multa decies centena milia hominum non natura decesserunt. Notus erat in Sina qualis "Quater Magnus": "Magnus Magister, Magnus Princeps, Magnus Dux, Magnus Gubernator" (伟大导师，伟大领袖，伟大统帅，伟大舵手).
De iuventute Mao
Natus est in provincia Hunan ex familia agricolarum modice locupleti. Scholam frequentavit usque fuit tredecim annos natus, tunc in labore agricolo obligatus. Patriam domum reliquit post conflictum cum patre, atque Changshae, in capite provinciae, studuit. Notiones politicas occidentales novit, imprimis notiones Sun Yat-Sen, ducis rei publicae.
Anno 1911, mense Octobri, revolutionarium bellum coepit contra domum Manchu, quae in rempublicam dominabatur, et proelia usque ad Hunan pervenerunt: nomen Mao fuit inter conscriptos in exercitu revolutionario ab initio rei publicae Sinensis anno 1912.
Ab anno 1913 usque ad 1918, studuit apud Scholam Normalem provinciae Hunan, et philosophiam, historiam, et litteras Sinenses didicit. Studium et comprehensionem mentis occidentalis et administrationis rei publicae persecutus est. Dux iuvenum studiis deditis factus est in compluribus societatibus. Pechinum anno 1919 immigravit, ubi philosophiae et modi docendi studia coepit. In bibliotheca universitaria operam dedit, et in Tu Hsiu Chen et Lique Chao Ta incidit, conditores factionis communistae Sinensis.
De interventu in re militari
Anno 1927, Chiang Kai-shek rerum potitus est et contra communistas se vertit. Post suam seiunctionem a Kuomintang, Mao Zedong motus rerum novarum in Hunan et Jangxi regionibus et agile corpus militare constituit ad defendendum cum celeribus gestis ab impetu veterum sociorum.
Anno 1934, mense Octobri, Mao Zedong et exercitus suus ruperunt circuitum copiarum quas Kuomintang circum eos posuerat et processit septentrionem et orientem versus, ita Magnum Iter (1934-1935) ad Yanan urbem incipiendo, in Provincia Xansia, quae mutata est in regionem novam communistam. Haec mirabiles res gestae confirmaverunt eius libertatem a Kuomintang et Mao vir clarissimus Factionis Communistae Sinensis factus est.
Die 7 Iulii 1937, Iaponici Sinam invaserunt post "casum pontis Marci Poli", quod fuit initium belli mundani secundi in Asia. Ab anno 1936 usque ad annum 1940, Mao se argumentis communistarum pro-sovieticis opposuit et potuit suam opinionem imponere, a factione suos adversarios amovens. Anno 1945 Mao confirmatus est dux factionis, quia nominatus est praeses Comitatus Centralis anno 1945 apud conventionem factionis communisticae octavam.
Post aggressionem Iaponicam, bello confecto, milites revolutionarii circiter decies centena milia numerabantur, et factio communista potestatem politicam habebat inter 90 000 000 Sinensium incolarum. Post impetum Iaponicum (1937) Factio Communista Sinensis et Kuomintang novum foedus fecerunt, sed post finem belli (1946) bellum civile ortum est inter communistas et nationalistas et prosecutum est usque ad annum 1949 cum clade Kuomintangis.
De praesidio civili
Die primo Octobris 1949, Respublica Populi Sinensis proclamata est in foro Tienanmen Pechini. Mense Decembri Mao proclamatus est praeses civitatis.
Anno 1954, nova constitutione promulgata, Mao Zedong confirmatus est praeses Reipublicae et iniit transitionem socialistam quae faceret Sinam tertiam potentiam mundi post Civitates Foederatas Americae et Unionem Sovieticam.
Post solidationem potestatis, contra opinionem Sovieticam, Mao Zedong fidem coluit in civium ordinem luctationem excolens, frustra conans, inter annos 1956 et 1957, illi novam vim restituere beneficio libere loquendi. Hoc trames, sic, appellatus est "Campus Centum Florum."
Inter annos 1957 et 1958, iniit politicam progressus, quae appellata est Magnus Saltus Prorsus et fundamentum habuit in universitate agricolarum et in magno industriae processu. Magnus Saltus in calamitatem rerum publicarum se vertit et Mao Zedong aliquis officiis motus est: anno 1959, Liu Shaoqi praesidentiam Reipublicae suscepit.
Laudunum
Laudunum (Francogallice: Laon) est urbs Francica et praefecturae Axonae in regione boreali Picardia caput. Ecclesia Cathedralis Laudunensis saeculo XII curis episcopi Gualteri de Mauritania aedificata est.
Graphum (mathematica)
Definitio
Sit talis functio Tum graphum est copia
Iohannes Fredericus Wolfenden
Iohannes Wolfenden, alumnus et ab anno 1929 socius Collegii Magdalenae apud Oxonienses, scriptor de philosophia, fuit magister scholarum Uppingham et Salopianae, posteaque director et bibliothecarius principalis Musei Britannici ab anno 1968 usque ad 1974.
Mao Zedong
De praesidio civili
Mutatio culturalis factionem communistam sinensem debilitavit et initiis decenni 198 conclusa est, cum Lin Piao, fidelis foederatus Mao, mortuus est, dum, dicunt Sinenses, fugiebat ad Unionem Sovieticam, adversariam Rei Publicae Popularis Sinae.
Sub imperio Mao Sina initiis decennii 198 amicitiam cum Civitatibus Foederatis Americae strinxit. Mao mortuus est anno 1976.
Syngrapha nummaria
Syngrapha nummaria est instrumentum negotiabile, ubi depositor mandat argentariam pecuniam ex suo computo tractam creditori pendere.
Syngrapha nummaria in formula subscripta constat, quam debitor depositarius et creditor quidam ambo subscribunt. Nec pactum nec contractus est, quod ambo conventionem et consensum duorum hominum requirunt et syngrapha sola depositoris conventionem requirit, et subscriptio creditoris modo indicat eum pecuniam accipere.
Roisdorpium
Roisdorpium (Theodisce: Roisdorf) est vicus in occidente parte Germaniae in Rhenania Septentrionali-Vestfalia. Hic vicus pars oppidi quod Germanice Bornheim appellatum est. In vico sunt duo stationes ferriviarii, una apud ferriviam magistralem de Bonna ad Coloniam, altera apud ferriviam minoram numero 18 appellatam quae etiam de Bonna ad Coloniam ducit. Haec ferrivia etiam via promonturia appellata est.
Anno 2004, Roisdorpium habebat 4300 incolas.
In vico etiam fons aquarum spumantium est et magnum forum olitorium.
De rebus antiquis
Ex karta (carta) vetere de "villa quae dicitur Ruchestorp" anno 1113, vide Heimatfreunde Roisdorf, Verein f++r Geschichte und Brauchtum e.V. apud www.heimatfreunde-roisdorf.de:
Notum sit omnibus Christi fidelibus tam futuris quam praesentibus, qualiter nos quinque viri Wolf, Gerhart, Verdun, Azzo, Richezzo et septem feminae Eila, Aluejat, Eueza, Uda, Hizzela, Henda, Regenza de villa quae dicitur Ruchestorp obtenuimus apud dominam nostram abbatissam de Thidenkerche [quae ecclesia in Bonna sita erat] jus quod habuerunt ante nos patres nostri et censum quem jure perpetuo tenendum constituerunt domini nostri qui nos praedictae ecclesiae ad altare sancti Petri tradiderunt, videlicet ut duos numos in cathedra Sancti Petri ad praedictum altare unusquisque singulis annis persolvat. Super hoc negotii consilio amicorum nostrorum et consensu dominae nostrae eligimus quendam ex vineis nostris Nantwardu nomine ad hoc opus idoneum qui praedictum censum ab altari suscipiat. Et villico supradictae villae ad supplementum praebendae denariorum repraesentet; praelocutum ibidem nobisque ac posteris nostris concessum coram dominam nostram fuit. Si ipse morte interveniente defuerit, alium qui nobis placuerit ad hoc liceat officium eligere. Quod si aliquis inter nos ex viris obierit, de pecudibus quendam melius habuerat, feminae ultra vestis carior de lino ut lana cum additamento VI denariorum assumatur. Mulier autem si virum supravixerit, libera per annum ad diem sedeat, peracto anno quinque solidos persolvat ad beneficium quod vivente viro tenuit retineat. Huic nostrae assertionis kartulae, ne quid absit, aliquis in futurum hoc irritum esse afferat, domina nostra Athelheid abbatissa praesente laudante et confirmante testes idoneos adhibere curavimus, quorum nomina subnotavimus. De prespyteris Angillo, Addbero, Averlurt. De monialibus Uda,Utelheilt, Heilewich. Advocatus ejusdem ecclesiae Kunradus et duo milites sui scilicet Winrich, Lampas. De servientibus Bernewin, Waldo, Herman, Averhart, Hezzel, Wolbero, Arnold, F… Gerlach pincerna, Guntero, Illo, Bennechin villicus, Werm villicus. Si quis autem ista vi aut partitione aut aliquo ingenio infringere ut annullare temptaverit, nisi resipuerit, anathema in adventu domini nostri habeatur. Acta sunt ista anno dominicae incarnationis millesimo centesimo tertio decimo. Indictione VI. Regnante Heinrico V rege anno III imperii ejus. Fritherico autem archiepiscopo anno XIIII episcopatus sui feliciter, cujus impressione sigilli ut verius esse credatur et ut firmius in futurum teneatur, fecimus consignari hanc kartam.
Ecclesia
Ecclesia Catholica Romana Sancto Sebastiano dedicata est.
Mills Edwin Godwin
Mills Edwin Godwin (natus in  Chuckatuck die 19 Novembris 1914; mortuus die 30 Ianuarii 1999) fuit politicus Americanus qui inter alia bis Virginiae gubernator fuit accurate ab anno 1966 usque ad annum 1970 pro factione Democratica et iterum ab anno 1974 usque ad annum 1978 pro factione  Republicana, primus post octaginta annos.
Bertholletia excelsa
Bertholletia excelsa (binomen ab Amato Bonpland cum Alexandro von Humboldt anno 1807 statutum) est arbor Americana Meridionalis in familia Lecythidacearum et fons seminis edulis commercioque exculti.
Arbor est sola species in monotypico typo generis Bertholletiae. Endemica est in Guianis, Venetiola, Brasilia, Columbia orientali, Peruvia orientali, et Bolivia orientali. In nemoribus dispersis intra magnas silvas ad ripas fluminum Amazoniae, Nigri, et Orinoci viget. Generis nomen ex Claudio Ludovico Berthollet, chemista Francico, deducitur.
Arbor, una ex maximis silvae pluvialis Amazonicae arborum, ad 30–45 metra alta attingit, trunco 1–2 metra lato. Potest vivere plusquam 500 annos, et secundum nonnullos eruditos, aetatem 1000 annorum saepe adsequitur. Caulis est recta, ferme sine ramis per plusquam dimidium altitudinis arboris, et folia longique rami in altum super folia ramique aliarum arborum prominent. Cortex est cineraceus et laevis. Folia sunt tempore sicco decidua, alterna, simplicia, integra aut crenata, oblonga, 20–35 centimetra longa, et 10–15 centimetra lata. Flores sunt parvi, pallide virides, in paniculis 5–10 centimetra longis; cuique flori est deciduus duarum partium calyx, sex inaequalia petala cremea, et numerosa stamina in lata massa cucullata coniuncta.
Reproductio
Arbores fructum paene solum in silvis pristinis producunt, quia silvae turbatae magnis apibus generum Bombi, Centris, Epicharis, Eulaemae, et Xylocopae carent, solis insectis quae arboris flores possunt pollinare (Moritz 1984; Nelson et al. 1985).
Henricus Giraud
Henricus Honoratus Giraud (natus Lutetiae die 18 Ianuarii 1879; mortuus Divione die 11 Martii 1949) fuit inter secundum bellum mundanum generalis Francicus.
Nexus externus
Biographia Henrici Giraud
Micronesia
Micronesia (ex Graeca 'parvus' et  'insula'), cuius Latinitate Renascentiae partes Insulae Ladrones appellabantur, est regio insularis geographica culturalisque, quae permultas insulas curalii minores in Oceano Pacifico amplectitur. Micronesia Philippinas inter septentriones et occasum solis, Indonesiam, Papuam Novam Guineam, et Melanesiam ad occidentem et regionem australem, atque Polynesiam ad meridiem et orientem patet. Terminus Micronesia anno 1831 ab Iulio Dumont d'Urville primum propositus est.
Geographia et historia
Regio in compluribus insulis per aequorem vastum Pacifici occidentalis sparsis consistit. Solus regionis imperium de quo novimus fuit Yap.
David Leo Lawrence
David Leo Lawrence (Pittsburgi natus familia oriunda e Hibernia die 18 Iunii 1889; ibidem mortuus die 21 Novembris 1966), fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia urbis natalis suae praefectus urbis (1946-1959) et ab anno 1959 usque ad annum 1963 Pennsilvaniae gubernator, primus catholicus, fuit.
Micronesia
Geographia et historia
Much of the area was to come under European domination quite early. Guam, the Northern Marianas, and the Caroline Islands (what would later become the FSM and Palau) were colonized early by the Spanish. These island territories were part of the Spanish East Indies and governed from Spanish Philippines since the early 17th century until 1898. Full European expansion did not come, however, until the early 20th century, when the area would be divided between:
During the First World War, Germany's Pacific island territories were taken from it and were made into League of Nations Mandates. Nauru became an Australian mandate, while Germany's other territories were given as mandates to Japan. This remained the situation until Japan's defeat in the Second World War, when its mandates became a United Nations Trusteeship ruled by the United States, the Trust Territory of the Pacific Islands. Today, all of Micronesia (with the exceptions of Guam and Wake Island, which are U.S. territories, and the Northern Mariana Islands, which is a U.S. Commonwealth) are independent states.
Populi
The people today form many ethnicities, but are all descended from and belong to the Micronesian culture. The Micronesian culture was one of the last native cultures of the region to develop. It developed from a mixture of Melanesians, Filipinos and Polynesians. Because of this mixture of descent, many of the ethnicities of Micronesia, feel closer to some groups in Melanesia, Polynesia or the Philippines. A good example of this are the Yapese who are related to Austronesian tribes in the Northern Philippines.
Linguae
The native languages of the various Micronesian indigenous peoples are classified under the Austronesian language family. Almost all of these languages belong to the Oceanic subgroup of this family; however, two exceptions are noted in Western Micronesia, which belong to the Western Malayo-Polynesian subgroup: This latter subgroup also includes most languages spoken today in the Philippines, Malaysia, and Indonesia (Kirch, 2000:166-167).
On the eastern edge of the Federated States of Micronesia, the languages Nukuoro and Kapingamarangi represent an extreme westward extension of Polynesian.-->
Donus Doni
Donus Doni (etiam Ado Doni natus post annum 1500 Asisii - ibidem mortuus anno 1575) fuit pictor Italicus Renascentiae.
Lege etiam
SAUR Allgemeines Künstlerlexikon (Die Bildenden Künstler aller Zeiten und Völker), vol. 28 (Disney-Donnus), K.G. Saur, Monaci, Lipsiae, 2001. pag. 550-551.
Idanus (praefectura Franciae)
Idanus sive Indis, Francogallice Ain, est praefectura Francica regionis Rhodani et Alpium circiter 620 000 incolarum (anno 2013). Praefectura nomen ducit a flumine homonymo. Caput eius est urbs Burgus Bressiae.
Iohannes Pope-Hennessy
Iohannes Pope-Hennessy (John Wyndham Pope-Hennessy; natus die 13 Decembris 1913; mortuus die 31 Octobris 1994), alumnus Scholae Downside et Collegii Balliolis apud Oxonienses, fuit director Musei Victoriae et Alberti ab anno 1967, director et bibliothecarius principalis Musei Britannici ab anno 1974 usque ad 1976. Postea fuit curator picturarum Europaearum iuxta Museum Artium Metropolitanum.
Pelagius Antonius de Labastida y Dávalos
Pelagius Antonius de Labastida y Dávalos (Hispanice: Pelagio Antonius de Labastida y Dávalos, natus Zamorae die 21 Martii 1816; mortuus in Oacalco die 4 Februarii 1891) fuit iuris canonici peritus et archiepiscopus Mexicanus, qui anno 1863 trumvir una cum Ioanne Almonte et Iosepho Mariano Salas fuit.
Edmund Kerchever Chambers
Edmund Kerchever Chambers (natus in  West Ilsley , Berkshire 16 Martii 1866– mortuus est 21 Ianuarii 1954) fuit litterae litterarum studiosus Anglicus qui praecipue de Gulielmo Shakesperio scripsit et de theatro Anglico Elizabethae I aevi.
Nia Vardalos
Antonia Eugenia "Nia" Vardalos (nata familia oriunda e Graecia in Winnipeg in Canada die 24 Septembris 1962 ) est actrix Canadensis. Anno 1993 Ioanni Gomez histrioni nupsit.
Pelliculae selectae
Ut actrix et libelli scriptrix:
David Ignatius Walsh
David Ignatius Walsh (natus familia oriunda e Hibernia in Leominster die 11 Novembris 1872; Bostoniae mortuus die 11 Iunii 1947), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1914 usque ad annum 1916 Massachusettae gubernator fuit et Massachusettae legatus multos annos in senatu Civitatum Foederatarum fuit.
Ashton Shallenberger
Ashton Shallenberger (natus in  Toulon, Illinoesia die 23 Decembris 1862; mortuus in Franklin, Nebrasca die 22 Februarii 1938), argentarius et pecuarius, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1909 usque ad annum 1911 Nebrascae gubernator fuit. Praeterea Shallenberger in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Neil MacGregor
Neil MacGregor, vulgo plene Robert Neil MacGregor (natus Glasguae die 16 Iunii 1946), est museorum curator et de historia artium divulgator. Alumnus est Academiae Glasguensis et Collegii Novi apud Oxonienses, deinde Scholae Normalis Superioris Parisiensis atque denuo Instituti Courtauld ubi discipulus fuit Antonii Blunt.
Ab anno 1975 apud universitatem Radingensem docuit; deinde libellos de artibus Burlington Magazine ab 1981 direxit. Fuit director Pinacothecae Nationalis Londinii ab anno 1987 usque ad 2002; ab eo anno usque in 2015 fuit Musei Britannici praefectus. Est socius Societatis Antiquariorum Londiniensis.
Ioannes Almonte
Ioannes Nepomucenus Almonte (Hispanice:  Juan Almonte, natus in provincia Vallalolid in Mexico die 15 Maii 1803; Lutetiae mortuus die 22 Martii 1869) fuit generalis, legatus et politicorum peritus Mexicanus, qui anno 1863 triumvir una cum Pelagio Antonio de Labastida y Dávalos et Iosepho Mariano Salas fuit.
Conradus de Montepuellarum
Magister Conradus de Montepuellarum sive Germanice: Konrad von Megenberg (*1309, † 14 Martii 1374) magister artium universitatis Lutetiae, rector scholae Stephani vindobonensis et canonicus in Ratisbona erat. Scripsit 30 libros, inter eos opera theologiae, philosophiae morale et scientiarum naturalium.
Vita
Conradus parentibus nobilitate minore 1309 in vico Germanice: Mäbenberg in hodierna parte Bavariae Suebia natus est. Ab anno septimo discipulus in schola primaria erfordiensis erat, ubi repetitore alimenta ipse praebuit. Deinde in Lutetia ad artium studium se contulit et magister factus erat. Praebenda bis frustra a papa petita anno 1341 nanctus est officium rectoris scholae Stephani in Vindobona. Propter visionem St. Erhardi Conradus demigravit Ratisbonam, ubi canonicus et parochus parochiae St. Ulrici erat usque ad mortem suam die 14 Martii 1374.
Opera
thumb|right|Pagina ex libro rerum naturalium, impressus Iohanno Bämler 1481 Opus Conradi divisus est in scripturas de re publica, theologicas (etiam hagiographicas), naturales et morales. Inter opera matura numeratur eius "Planctus ecclesia in Germaniam". Imprimis inter annos ratisbonenses valde efficienter erat et scripsit opera sua clarissima: Supra hiis varia opera minora scripsit, velut "Tractatus contra Occam", "Causa terre motus", "Vita Sancti Erhardi", "Tractatus de limitibus pariochialibus in Ratisbona" et altera.
Lopodunum
Lopodunum (Germanice: Ladenburg) est urbs circiter 11500 incolarum rei publicai foederalis Germaniae ad flumen Neccarum sita.
Celebis
Celebis (Indonesice Sulawesi) est una ex quattuor Maioribus Insulis Sundanis, undecima a maxima telluris insula, quae ad orientem Bornei, occidentem Insularum Moluccarum, et meridiem Mindanai Archipelagique Suluensis sita est. Regitur ab Indonesia, cui solum Sumatra, Borneum, et Papua sunt maiores, et solum Iavae et Sumatrae sunt maiores multitudines.
Terra Celebensis quattuor paeninsulas comprehendit, quae sunt Minahassa in septentrionibus; Paeninsula Orientalis, Paeninsula Meridiana, et Paeninsula Meridio-Orientalis. Tres sinus has paeninsulas separant, quae sunt Sinus Tomini inter Minahasam et Paeninsulam Orientalem, Sinus Tolo inter paeninsulas orientalem et meridio-orientalem, et Sinus Bone inter paeninsulas meridianam et meridio-orientalem. Fretum Macassarense orientale insulae latus sequitur et insulam a Borneo separat.
Etymologia
Insulae nomen proprium fortasse ex vocabulis sula 'insula' et besi 'ferrum' venit, et historicam ferri exportationem ex depositis ferri prope Lacum Matano attingere potest. Nomen Sulawesi in variis linguis post Indonesiam liberatam ad insulam late adhiberi coepit. Nomen Celebes primum ab exploratoribus Portugallicis insulae datum est; quamquam eius significatio propria est obscura, nomen ipsum Portugallice conversum putari potest.
Praehistoria
Ante mensem Octobrem 2014, homines moderni sese in Sulavesiá meridianá circa annum 30 000 a.C.n. per computationem radiocarbonicam indiciorum in refugiis saxosis inventorum constituere putabantur. Priora indicia occupationis ab hominibus nondum inventa sunt, sed insula paene certe pars fuerat pontis terrestris quem homines ad Australiam et Novam Guineam inveniendas ante saltem 40 000 a.C.n. transierant. Sunt nulla indicia Hominem erectum Sulavesiam attigi; inculta instrumenta lapidea in dextrá Walennae Fluminis ripá ad Beruu anno 1947 inventa et cum fossilibus vertebratorum consociata ex Pleistocaeno olim putabantur, sed nunc ex fortasse 50 000 a.C.b. exstare putantur.
In Sulavesia Media sunt plus quam quadringenta megalitha granitis, quae varia studia archaeologica dicunt annos ab 3000 a.C.n. ad 1300 p.C.n. facta esse. Magnitudine a paucis centimetris ad circa 4.5 metra variant, quorum prima proposita ignota sunt. Circa triginta formas humanas exhibent. Alia megalitha magnae ollae (kalamba) et patinae lapideae (tutu'na) videntur.
Mense Octobri 2014, archaeologi nuntiaverunt picturas cavernarum in Maros abhinc annorum 40 000 factas esse. Doctor Maxime Aubert ex Universitate Griffithiana in Terra Reginae Australiae dixit minimam adumbrationis manus aetatem esse 39 900 annos, quam ob causam haec pictura est veterrima stincilla manualis in mundo," et addidit: "Iuxta quam est sus qui non minus quam 35 400 habet, et haec est una ex veterrimis picturis in mundo, si non veterrima est."
Rectio
Insula in sex provincias divisa est, quae sunt Gorontalo, Sulavesia Occidentalis, Sulavesia Meridiana, Sulavesia Media, Sulavesia Meridio-Orientalis, Sulavesia Septentrionalis. Sulavesia Occidentalis, provincia nova, anno 2004 ex Sulavesia Meridiana erecta. Maximae urbes in insula sunt Makassar, Manado, Palu, Kendari, Bitung, Gorontalo, Palopo, Baubau.
Dei genetrix Volodimiriensis
Dei genetrix Volodimiriensis est imago thaumaturga Dei genetricis, quae in Ecclesia Orthodoxa Russica colitur. Tres dies festivos habet:
Celebis
Mammalia
Pleistocaeno ineunte, Sulavesiae fuit elephas nanus et ob nanismum insularem Stegodon nanus (Stegodon sompoensis, cognatus elephantium); deinde ambo genera a maioribus animalibus substituta sunt. Celebochoerus, suida praegrandis, olim etiam exstabat. Putantur multi immigrantes per Philippinas advenisse, cum Sulavesia vicissim statio temporaria migrantium ad Flores esset. Commutatio faunarum Pleistocaenica agnoscitur, cum nonnullae tarsiidae endemicae ab advenis substitutae essent, et Celebochoerus ab herbivoris magnitudinis mediae, praecipue a babyrousa, anoa (bubalo nano), et sue celebensi.
Sunt in Sulavesia 127 mammalium species exstantes notae. Multae, 62 centesimae (79 species), sunt endemicae. Maximae sunt duae species bubali nani. Alia artiodactyla in Sulavesia sunt sus celebensis et babyrousa. Solum carnivorum indigena est Macrogalidia musschenbroekii (Paradoxurus hermaphroditus et Viverra tangalunga, ambae Viverridae, introductae sunt). ). Inter Primates exstantís sunt nonnullae tarsiidae nocturnales (Tarsius fuscus, T. dentatus, T. spectrumgurskyae, T. supriatnai, wallacei, T. lariang, et T. pumilus), et inter macacas diurnales sunt M. hecki, M. ochreata, M. nigra, M. nigrescens, M. maura, et M. tonkeana. Plura mammalia Sulavesiensia sunt Eutheria, qui cognatos Asianos habent, sed nonnullae species Phalangeridarum, marsupialium arborealium originis Australasianae, etiam exstant, inter quae Ailurops ursinus diurnalis et Strigocuscus celebensis nocturnalis.
Dei genetrix Volodimiriensis
Historia
A Sancto Luca, ut et multae aliae imagines venerandae, picta esse dicitur. Re vera Graeca est. In Russiam circa annum 1130 translata est et in monasterio Vyshegorodensi Kioviae collocata. In Volodimiriam Andreas Bogolubensis eam anno 1160 attulit ibique in Ecclesia cathedrali Dormitionis collocata est. Eam veluti tutamen quoddam, quotiescunque erat pugnaturus, secum in castris ferre solebat Andreas; ejusque ope victoriam de Bulgaris Volgensibus reportatam fuisse narrant. In Moscuam Basilio I regnante translata est, ut a Tamerlane urbem defenderet. Post ter Moscuam a Tataris defendisse putatur. In Ecclesia cathedralis Dormitionis Cremlini colebatur. Ab anno 1930 in Pinacotheca Tretiakoviana servabatur et anno 1991 in Ecclesiam Sancti Nicolai in Tolmatschi, quae et templum Orthodoxum et pars Pinacothecae simul est, colitur.
Celebis
Mammalia
Sulavesiae sunt multa genera rodentiorum endemicorum. Inter muridas in Sulavesia et insulis proxime adiacentibus (sicut Togian Insulae, Buton, et Muna) sunt Bunomys, Echiothrix, Margaretamys, Taeromys, Tateomys, et genera monotypica Eropeplus, Hyorhinomys, Melasmothrix, Paucidentomys, Paruromys, Sommeromys. Endemica sciuridarum genera sunt Hyosciurus, Prosciurillus, Rubrisciurus, Waiomys.
Plus quam viginti species chiropterorum in Sulavesia adsunt, sed solum novem endemicae sunt: Rhinolophus tatar et Scotophilus celebensis ac megachiroptera Acerodon celebensis, Boneia bidens, Dobsonia exoleta, Harpyionycteris celebensis, Neopteryx frosti, Rousettus celebensis, Styloctenium wallacei.
Inter soricidas endemicas, Crocidura lea, Crocidura levicula, et Crocidura rhoditis in Sulavesia inveniuntur.
Aves
Species avium in Sulavesia inventae etiam in aliis insulis proximis habitant, sicut in Borneo; 31 centesimae avium Sulavesianarum alibi non inveniuntur. Una species endemica quae in periculum vocatur (etiam in insulis vicinis inventa) est Macrocephalon maleo (maleo), megapodum magnitudinis galli, quod plerumque super terram degere solet et aliquando arená calidá iuxta spiramenta volcanica ad ova incubanda utitur. Aliae aves endemicae sunt Aramidopsis plateni (volatu carens), Enodes erythrophris, Tyto rosenbergii, Basilornis celebensis, Eurostopodus diabolicus, et Scissirostrum dubium. Circa 350 species avium in Sulavesia habitant.
Reptilia
Maiora Sulavesiae reptilia non sunt endemica. Inter quae sunt Malayopython reticulatus, Python bivittatus, Ophiophagus hannah, Varanus salvator, Hydrosaurus amboinensis, Crocodylus porosus, et Chelonia mydas. Megalochelys atlas, una ex exstinctis testudinidis praegrandibus, olim exstabat, sed abhinc annorum 840 000 vel antea evanuit, fortasse ob homines adventos. Similiter, Varanus komodoensis vel squamata similia insulam olim habitavisse videntur, inter praedatores apices. Inter parviores Sulavesiae angues sunt Calamaria boesemani, C. muelleri, C. nuchalis, Cyclotyphlops, Enhydris matannensis, Ptyas dipsas, Rabdion grovesi, Tropidolaemus laticinctus, et Typhlops conradi, quorum omnes sunt endemici. Similiter, inter parviores species non endemicas sunt Bronchocela jubata, Dibamus novaeguineae, et Gekko smithii, praeter species endemicas sicut Lipiniam infralineolatam et Luperosaurum iskandari.
Amphibia
Inter amphibia Sulavesiensia sunt decem species ranarum endemicarum, quae sunt Hylarana celebensis, H. macrops, H. mocquardi, Ingerophrynus celebensis, Limnonectes arathooni, L. larvaepartus, L. microtympanum, Occidozyga celebensis, O. semipalmata, et O. tompotika, praeter Rhacophorum edentulum et R. georgii, endemicas ranas ut appellantur "volantes."
Pisces aquae dulcis
Sulavesia plus quam septuaginta piscium aquae dulcis species sustinet, quorum plus quam 55 endemicae sunt. Inter tales pisces sunt genus Nomorhamphus, una ex zenarchopteridis, quibus sunt duodecim species solum in Sulavesia inventae (aliae species in Philippinis habitant). Praeter Nomorhamphum, pisces aquae dulcis Sulavesiae plerumque sunt adrianichthyidae, Glossogobius et Mugilogobius (ambo in gobiiformibus), et pisces subfamiliae Telmatherinidarum. Alius piscis endemicus inusitatus est Lagusia micracanthus ex fluminibus in Sulavesia Meridiana, solus piscis sui generis et una ex minimis terapontidis. Bostrychus microphthalmus, una ex eleotridis ex Maros Karst, est solus piscis cavernarum ex Sulavesia descriptus, sed ut videtur species non descripta ex eadem regione et eodem genere etiam exstat.
Crustacea et gastropoda aquae dulcis
Multae species generis Caridinae et nonnulla genera familiae Parathelphusidarum (inter quae Migmathelphusa, Nautilothelphusa, Parathelphusa, Sundathelphusa, Syntripsa) in Sulavesia endemica sunt. Nonnullae ex his speciebus populo gratissimae in avocamento aquariorum factae sunt, et quia plures solum in una serie lacuum habitant, detrimento habitationis vulnerari possunt. Etiam sunt nonnulla parva decapoda endemica quae in cavernis habitant, praecipue in Maros Karst. In eorum numero perscribitur Cancrocaeca xenomorpha
Genus Tylomelania, gastropodum aquae dulcis, etiam endemicum est in Sulavesia, cuius plurimae species solum in Poso lacu et Malili serie lacuum habitant.
Miscellanea
Latimeria menadoensis (Indonesice raja laut, Latimeriidae) et Thaumoctopus mimicus (Octopodidae) in aquis ante litus Sulavesiense exstant.
Circumiecta
Maxima circumiectorum res in Sulavesia est desilvatio. Eruditi anno 2007 observabant 80 centesimas silvae Sulavesiensis laesas aut amissas esse, praecipue in terris humilibus et inter regiones arborum mangle. Silvae caesae sunt ob lignum et magna agriculturae proposita. Damnum silvae multis ex speciebus endemicis minatur. Praeterea, 99 centesimae ex terris madidis laesae aut amissae sunt. Inter alias circumiectorum minas sunt venatio animalium ferorum et fodinae.
Vivaria
Sulavesiae sunt sex vivaria civica et undeviginti reservationes naturales. Praeterea sunt tres maritimae regiones protectae. Multa ex viviariis. Arbores caesi, fodinae, et desilvation ob agriculturam vivaria minantur.
Leo Szilárd
Leo Szilárd (Aquinci familia Iudaica die 11 Februarii 1898 natus; mortuus die 30 Maii 1964 in La Jolla in California) fuit physicus et biologus Hungaro - Americanus, qui proposito Manhattan cum Henrico Fermi ad bombam atomicam parandam operam dedit. Postea tamen Szilárd inter primos bombae usus adversarios fuit, cum Alberto Einstein. Etiam studium de electromagnetismo, Daemon Maxwelliano et biologia moleculari fecit.
Lunae crater nomen eius fert.
Ignatius Comonfort
Ignatius Comonfort (Hispanice:  Ignacio Comonfort, Pueblae natus die 12 Martii 1812; ibidem mortuus die 3 Novembris 1863) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 15 Septembris 1855 usque ad diem 21 Ianuarii 1858 Mexici praeses fuit.
Henricus Wriothesley, Tertius Comes Southampton
Henricus Wriothesley, Tertius Comes Southampton , Baro Wriothesley de Titchfield, (natus die 6 Octobris 1573 in Cowdray House apud Midhurst, Sussex – mortuus est die 10 Novembris 1624 Bergis ad Zomam in Nederlandia) fuit clarus vir nobilis Anglicum, qui notus est quia unus conditorum coloniae Virginiae et Gulielmi Shakesperii patronus.
Manuel Robles Pezuela
Manuel Robles Pezuela (Hispanice:  Manuel Robles Pezuela, natus in Guanajuato  die 23 Martii 1817; mortuus in Ciudad Serdán die 22 Martii 1862) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 24 Decembris 1858 usque ad diem 21 Ianuarii 1859 Mexici praeses fuit.
Iosephus Ignatius Pavón
Iosephus Ignatius Pavón (Hispanice: José Ignacio Pavón, natus in Veracruz anno 1791; Mexicopoli mortuus die 24 Maii 1866), causidicus, fuit politicorum peritus Mexicanus, qui anno 1863 usque ad coronationem imperatoris Maximiliani I dux vicarius Mexici fuit.
Felix Maria Zuloaga
Felix Maria Zuloaga (Hispanice:  Félix María Zuloaga, natus in Álamos die 31 Martii 1813; Mexicopoli mortuus die 11 Februarii 1898) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 11 Ianuarii usque ad diem 24 Decembris 1858 Mexici praeses fuit.
Romulus Díaz de la Vega
Romulus Díaz de la Vega (Hispanice: Romulo Díaz de la Vega, Mexicopoli natus die 23 Maii 1800; Pueblae mortuus die 5 Maii 1877) fuit generalis et politicorum peritus Mexicanus, qui anno 1855 accurate a die 12 Septembris usque ad diem 3 Octobris breviter Mexici praeses ad interim fuit.
Ioannes Álvarez
Ioannes Álvarez (Hispanice: Juan Álvarez, natus in Santa María de la Concepción Atoyac die 27 Ianuarii 1790; mortuus in Acapulco die 21 Augusti 1867) fuit generalis et politicorum peritus Mexicanus, qui anno 1855 breviter Mexici praeses ad interim fuit accurate a die 5 Octobris usque ad diem 12 Novembris.
Manuel de la Peña y Peña
Manuel de la Peña y Peña (Hispanice: Manuel de la Peña y Peña, natus Tacubae die 10 Martii 1789; Mexicopoli mortuus die 2 Ianuarii 1850), iuris consultus, fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 26 Septembris 1847 usque ad diem 3 Iunii 1848 Mexici praeses fuit.
Burgus Bressiae
Burgus Bressiae sive in Bressia  (Francogallice Bourg seu Bourg-en-Bresse) est urbs Francica circiter 40 000 incolarum, caput praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus) metropolisque antiquae provinciae cuius nomen est Bressia, quae saeculo XVI ducibus Sabaudiae subiecta est; annis autem 1535 et 1601 urbs a regibus Franciae devicta est; ultimo anno Burgus cum tota Bressia a Francogallis arreptus est.
Haec urbs distat 70 km a Lugduno et 120 km ab urbe Helvetica Genava.
Martinus Carrera
Martinus Carrera (Hispanice:  Martino Carrera, natus Pueblae die 20 Decembris 1806; Mexicopoli mortuus die 22 Aprilis 1871) fuit generalis Mexicanus, qui anno 1855 breviter a die 15 Augusti usque ad diem 12 Septembris Mexici praeses ad interim fuit.
Matthaeus Bandello
Matthaeus Bandello (natus circa annum 1485 in Castro Novo ad Scripiam Italiae; mortuus circa annum 1561 Aginni in Francia), qui frater Dominicanus erat, fuit poeta et scriptor Italicus, auctor Novellarum. Aliquae fabulae, quas in hoc opere congessit, fontes fuerint scriptorum scaenicorum, inter quas Gulielmi Shakesperii, Ioannis Webster et Lupus de Vega.
Paulus Doumer
Paulus Doumer (Aureliaci humili loco natus die 22 Martii 1857; Lutetiae die 7 Maii 1932 ab anarchista Russico Paulo Gorgulov necatus) fuit vir publicus Francicus. Fuit gubernator generalis Indosinae Francicae a die 13 Februarii 1897 usque ad mensem Octobrem 1902. Fuit et praeses Rei Publicae Francicae et coprinceps Andorrae a die 3 Iunii 1931 usque ad mortem.
Manuel Maria Lombardini
Manuel Maria Lombardini (Mexicopoli natus, familia ex Italia oriunda, die 23 Iulii 1802; ibidem mortuus die 2 Decembris 1853) fuit generalis et politicorum peritus Mexicanus, qui anno 1853 a die 8 Februarii usque ad diem 20 Aprilis Mexici praeses fuit.
Iosephus Marianus Salas
Iosephus Marianus Salas (Hispanice:  Iosepho Mariano Salas, Mexicopoli natus die 11 Maii 1797; ibidem mortuus die 24 Decembris 1867) fuit generalis et politicorum peritus Mexicanus,  qui bis a die 5 Augusti usque ad diem 23 Decembris 1846 et iterum a die 21 Ianuarii usque ad diem 2 Februarii 1859 Mexici praeses ad interim et anno 1863 triumvir una cum Pelagio Antonio de Labastida y Dávalos et Ioanne Almonte fuit.
Ioannes Baptista Ceballos
Ioannes Baptista Ceballos (Hispanice:  Juan Bautista Ceballos, natus in Durando die 13 Maii 1811; Lutetiae mortuus die 20 Augusti 1859), iuris consultus, fuit politicorum peritus Mexicanus, qui breviter anno 1853 Mexici praeses fuit accurate a die 6 Ianuarii usque ad diem 8 Februarii.
Nuoc-mam
Nước mắm (vocabulum Vietnamense, Latine nuoc-mam scriptum) est liquamen e fermentatione piscium in Vietnamia factum. Confectura et natura eaedem esse censentur atque salsamentum quod Graeci garos, Romani aut "garum" "aut "liquamen" vocabant.
Est condimentum creberrime usitatum in coquina Asiae austro-orientalis, cuius usus crescit magis magisque in regionibus occidentalibus.
Benedictus Pérez Galdós
Benedictus Pérez Galdós (Hispanice: Benito Pérez Galdós; natus die 10 Maii 1843 Palmis Canariae, Hispania; obiit Matriti die 4 Ianuarii 1920. diurnarius et scriptor Hispanicus. Fuit praeclarus inter Hispanorum scriptores. Pérez Galdós Regiae Academiae Hispanicae sodalis fuit accurate in eam anno 1897 cooptatus est.
Fuit clarus scriptor aetatis Realisticae, saeculi XIX, et praeclarum atque magnum opus fuit Episodios nacionales sive "Episodia nationalia".
Gustavus Droysen
Vita
Ienae, Berolini et Gottingae historiae studens habilitationem anno 1864 Salinis Saxonicis nactus est. Tempore paschali anni 1869 professor extraordinarius Gottingae et anno 1872 professor ordinarius Salinis Saxonicis creatus est.
Valerius Giscard d'Estaing
Valerius Giscard d'Estaing (natus 2 Februarii 1926 ad Confluentes in Germania; mortuus Autonae 2 Decembris 2020 confectus pneumonia ex COVID-19) fuit politicus Francogallus. Alumnus est lyceorum Janson de Sailly et Ludovici Magni, mox etiam Scholae Polytechnicae Parisiensis et Scholae Nationalis Administrationis eiusdem urbis. Fuit praeses Rei Publicae et coprinceps Andorrae a die 27 Maii 1974 usque ad diem 21 Maii 1981. Est socius Academiae Francicae, in quam anno 2003 cooptatus est.
Michael Miramón
Michael Miramón (Hispanice: Michel Miramón, Mexicopoli natus die 29 Septembris 1831; una cum imperatore Maximiliano I necatus Queretari die 19 Iunii 1867) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 2 Februarii 1859 usque ad diem 12 Augusti 1860 a die 15 Augusti 1860 usque ad diem 24 Decembris 1860 Mexici praeses fuit.