cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Constantinus Cabaphes
Opera
Cabaphae opera facta est ut poesis Graeca revivisceret et ab omnibus et domi et per orbem agnosceretur. Poemata solent breviter sed intime hominum (aut fictorum aut verorum) vel cultuum civilium mores depingere, qui magnas partes in cultu civili Graeco egerant. Dubia futura, voluptates sensuales, mores et psychologia hominum singulorum, homosexualitas, et nostalgia sunt themata praecipua. Vitam reclusam agens, paene omnino ignotus erat usque ad summos dies. Praeter argumenta tempori suo insolita, carmina versuta et versitili arte componuntur, quae per translationem modo aegre elucet. Hodie carmina sua in scholis Graecis docentur.
Bibliographia
Cabapha vivo, carmina selecta in parvis libellis, ex suo impressis tantum edebantur. Primus liber publicus erat Ποιήματα (Poemata) (Alexandriae, 1935).
Nanguinata
Nanguinata (-ae, f.) sive Iaponice Naginata (なぎなた, 長刀 seu 薙刀) est armaturae hastatae genus Iaponicum, vidubio simile. Recentiores Iapones tale ferramentum mulieribus aptum habuerunt. Consistit ex hastili ligneo, cum ferro curvo (acie convexo). Saepe est "crux" seu scutellum inter hastile et laminam. Nonnumquam in calce nanguinatae est pomellum seu cuspis, quae naginatam armamentum biceps efficit. Longitudo conti solet hominis eam deportantis aequari, ferrum autem solet esse duos tresve pedes Iaponicos longum esse. Sicut gladiorum Iaponicorum lamina nanguitatae egregia chalybis temperatura excuditur.
Historia
Nanguinata primum evidetur in libro Kojiki anni 712, et a sacerdotibus bellatoribus Iamambuxis, in aevo qui Nara dicitur, circa 750 adhibebatur. In tabulis proeliis anno 936 depictis, nangitata in usu videtur. Additio ocrearum (sune-ate) armis Iaponicis verisimiliter effecta est causa vulnerum nanguitatis inflictorum. Saeculo 17 praevalentibus sclopetis usus nanguitatae in pugno commisso valde diminuta est.
Usus
Nanguinata punctim feriri potest, sed eo quod tam bene libratur pondus ferramenti, saepius vibrantur vel volvuntur ut magnum et latum contiguum describitur: ferri curvitura praestat caesim vulnerare. Deportans peritus quinque pedes altus posset, aiunt, 380 pedes quadratos terrenae apertae et planae contegere, qua de casa tales homines saepe dispositi sunt ut campum ab hostibus apperirent. Et ars naguinatae ars martialis Iaponica est.
Shangri-La
Shangri-La, in mythistoria Lost Horizon Iacobi Hilton, anno 1933 edita, est locus amoenus in montibus Himalayanis situs. Prospectus valde mirifice amoenus est, ubique detentus, pacis in ambitu atque iucunditatis, tempus.
Guatimala
Ex 1944 in praesens
Secutis in comitiis, Generalis Michael Ydígoras Fuentes potestatem recipit. Praesertim sollemnizatur quia Mexicanum praesidem ad certamen singulare super pontem in Meridionalibus finibus provocavit ad finiendam guerram de illegali piscatione Mexicanarum navium iuxta Guatimalense Pacificum litus, quarum a Guatimalensi Aeria Vire demersae sunt. Michael Ydígoras Fuentes 5000 Cubanorum exercitationem contra Fidelem Castro in Guatimalia auctorizavit. Etiam aeroplanorum portus temporarios in regione Petenense praebuit per quam postea infelix Irruptio Sinus Suum (Hispanice Invasión de Bahía de Cochinos) anno 1961 facta est. Michaelis Ydígoras gubernatio anno 1963 depulsa est cum Vis Aeria impetum contra aliquot militares stationes fecit. Subitanea conversio ab eius Ministro Defensionis, Colonello Henrico Peralta Azurdia, ducta est.
Anno 1966, Iulius Caesar Méndez Montenegro praeses Guatimaliae cum lemmati "Aperturae Democraticae" electus est. Iulius Caesar Méndez Montenegro Factionis Revolutionarii, mediae sinistrae factionis in Post-Ubicana aera ortae, candidatus fuit. Eodem tempore dexteristicae paramilitaris societates formatae sunt, inter quas Manus Alba (Hispanice Mano Blanca) et Exercitus Secretus Anticommunisticus (Ejército Secreto Anticomunista). Haec societates infamium Turmarum Mortis praecursores fuerunt. Militares assessores e Statunitensis Exercitus Viribus Specialibus sive Pilei Virides (Anglice United States Army Special Forces sive Green Berets, proprie) in Guatimaliam copias missi sunt ut copiae exercitarentur et exercitum convertere in modernam vim contra insurgentiam adiuvarent, qui denique eum sophisticatissimum in America Media fecit.
Anno 1970, Colonellus Carolus Manuel Arana Osorio praeses electus est. Novus belli clandestini motus in natione e Mexico versus Terram Superiorem anno 1972 intravit. Controversis in comitiis anni 1974, Generalis Cetillus Eugenius Laugerud García Generalem Ephraim Ríos Montt, Factionis Democraticae Christianae candidatum qui eum victoriam per fraudem assecutum esse asseruit, vicit. Die 4 Februarii anni 1976 magnus terrae motus plurimas urbes delevit et amplius 25 000 mortalium effecit. Anno 1978, fraudulentis in comitiis, Generalis Ferdinandus Romaeus Lucas García potestatem consecutus sunt. Decennium 198 duarum belli clandestini societatum partum vidit. Exercitus Clandestinus Pauperum (Hispanice EGP), et Societas Populi in Armis (ORPA), qui exeunte decennio 198 belli clandestini impetus inceperunt et incensi sunt, urbanos ruralesque impetus fecere, praecipue contra militares et aliquos civilium exercitum adiuvantium. Anno 1979, Iacobus Earl Carter, Praeses Civitatum Foederatarum, omnium militarum auxiliorum interdictionem Guatimalensi Exercitui iussit propter pervulgatum et systematicum iurum humanorum abusum.
Anno 1980, indigenarum Quicensium circulus Legationem Hispanicam ceperunt ut contra exercitus trucidationum ruri reclamarent. Guatimalensis gubernatio eam oppugnavit fere omnes intra necans velut resultatio ignis qui aedificium devoravit. Guatimalensis gubernatio activistas incendium facere et sibi mortem modo bonzii consciscere asseruit. Nihilominus, Hispanicus ambasciator, qui igni superfuit, contra hanc assertionem altercatus est, Guatimalenses vigiles consulto fere omnes intra necare et eos incendere ad eradenda suorum actorum vestigia asseverans. Velut resultatio huius incidentiae, gubernatio Hispanica publicas rationes cum Guatimalia fregit. Gubernatio anno 1982 depulsa est. Generalis Ephraim Ríos Montt Praeses militaris iunctae nominatus est, cruentam cruciatus ambitionem, abitus coactos et vastationis bellum continuans. Natio se in internationaliter civitatem pariam convertit. Ephraim Ríos Montt a Generali Anschario Humberto Mejía Victores depulsus est, qui comitia fecit ad eligendum nationalem conventum constituentem qui novam constitutionem scriberet, quod in liberis comitiis anno 1986 induxit, in quibus Vinicius Cerezo, Factionis Democraticae Christianae candidatus, vicit.
Anno 1982, quattuor belli clandestini circuli, EGP, ORPA, FAR et PGT, commixti sunt et Unitatem Revolutionariam Nationalem Guatimalensem (Hispanice Unidad Revolucionaria Nacional Guatemalteca) formavere, a Salvatoriensi exercitu clandestino FMLN, a Nicaraguensi FSLN et a Cubana gubernatione adfectam ut fortior fieret. Velut resultatio Exercitus "vastatoriarum" tacticarum ruri, amplius 45 000 Gutimaliensium per fines in Mexicum fugere. Mexicana gubernatio profugos in campis in Chiapis et Tabasco conlocaverunt.
Antdorf
Antdorf  est vicus et commune Bavaricum  1'244 incolarum (anno 2012).
Guatimala
Ex 1944 in praesens
Anno 1992, Praemium Nobelianum Pacis Rigobertae Menchú assignatum est quia attentionem ad genocidium a gubernatione sustentum contra Indigenas dirigere enisa est.
Bellum Civile Guatimalense anno 1996 cum pacis foedere inter exercitus clandestinos et gubernationem finem cepit, quod a Consociatione Nationum per magnum actum est, intermediantibus nationibus velut Norvegia et Hispania. Ambae partes praecipuas concessiones fecerunt. Bellatores clandestini arma deposuere et terras ad colendum accepere. Secundum Consilium Veritatis a Consociatione Nationum sustentum (Consilium pro Explicatione Historica, Hispanice Comisión para el Esclarecimiento Histórico), gubernativae vires et a civitate sustenti paramilitares circiter 93 centesimae humanorum iurum violationum responsales per bellum fuerunt. Per primum decennium ab ipsa civitate imprimis studentes, operarii, professionales et dissidentium clarissimi, ultimis vero annis milia rusticorum Maianorum agricolarum et haud militum oppressi sunt. Amplius 450 Maianorum pagorum destructi sunt et circiter millio in intestinos aut externos profugos se convertere. Circa 200 000 hominum, praecipue Maiae, per bellum civile interfecti sunt. Aliquibus in regionibus, sicut in Vera Pace Inferiori (Baja Verapaz), Consilium Veritatis Guatimalensem civitatem in parato programmate contra particulares ethnicos circulos per bellum civile implicatam esse consideravit. Anno 1999, Gulielmus Clinton, Praeses Civitatum Foederatarum erravisse affirmavit cum adiumentum Guatimalensibus militaribus viribus feras civium occisiones participantibus suppeditavissent.
Civilitas
Guatimalia est praesidialis repraesentativa democratica respublica, qua ratione Praeses Guatimaliae non solum dux civitatis, sed etiam dux gubernationis systematisque multifactionalis. Potestas exsecutiva a gubernatione exercetur. Potestas legisfera non solum gubernationi, sed etiam Congressui Reipublicae conceditur. Potestas iudicialis est exsecutiva legisferaque libera. Alvarus Colom est praeses a die 14 Ianuarii anni 2008.
Alanum (discretiva)
Alanum potest
Guatimala
Divisiones administrativae
Guatimalia in viginti duo departimenta divisa est, et in 332 municipia sive communia subdivisa. Departimenta inferiora sunt:
Guatimalia a media civitate temperatur. Vectura, communicationes, negotia, civilitas, et pleraeque maximi ponderis urbanae "activitates" in Urbe Guatimalensi fiunt. Urbs Guatimalensis viciens centena milia incolarum intra urbanos fines et amplius quinquies centena milia in territorio urbis habet. Quod significativae incolarum percentationis est.
Geographia
Guatimalia montuosa est, regione meridionali litorali vastaque septemtrionali Departimenti Petenensis terra inferiori exceptis. Duo montuosa iuga in Guatimaliam ex occidente in orientem intrant, civitate dividenda in tres praecipuas regiones: terram superiorem, ubi montes siti sunt; litus Pacificum, montium meridie; et regionem Petenensem, montium septemtrione. Omnes praecipuae urbes in terra superiori et litoris Pacifici regionibus sitae sunt; comparate, Regio Petenensis exigue incolitur. Haec tres regiones climate, elevatione, topiisque variantur, quae ingentes discrepantias inter calidam umidamque tropicam terram inferiorem et frigidiora et sicciora terrae superioris cacumina praebent. Volcanus Taiumulcum (Hispanice Volcán Tajumulco), 4220 metra altum, altissimus Mediarum Americarum civitatum locus est.
Flumina brevia et angusta in sinu fundente Pacifici, latiora et profundiora in Caribici et Sinus Mexicani sinibus fundentibus sunt, qui flumina Polotsicum Dulceque (Potochic et Dulce, proprie), in Lacum Izabalensem (Lago Izabal) influentia, flumen Montaguam, flumen Sarstunum (Sarstún), fines cum Beliza formans, et flumen Usumacintam, fines inter Departimentum Petenense et Chiapas (in Mexico) formans, comprehendunt.
Guatimalia diu tempore totum aut pars territorii vicinae Belizae, antiquae Hispanicae coloniae et praesentis liberi Regni Consortionalis qui Reginam Elizabeth II velut dux civitatis agnoscit, exegit. Guatimalia Belizae libertatem anno 1990 agnovit, sed earum territorialis controversia adhuc non solvitur. Negotiationes in praesenti in cursu sub Consociationis Civitatum Americanarum et Consotionis Popoulorum auspiciis ad eam finiendam est.
Calamitates naturales
Guatimaliae conlocatio inter Mare Caribicum et Oceanum Pacificum eam huracanorum scopum facit, velut Huracanum Mitch anni 1998 et Huracani Stan Octobris anni 2005, quod amplius 1500 hominum occidit. Damnum non conexum vento fuit, sed potius propter maiores inundationes et pelorrhoeam resultantem.
Naturales calamitates longam historiam in hac parte mundi habent, cuius solum motibus expositum est. Exempli gratia, duo trium motuum capitis Guatimalensis pelorrhoeis anno 1541 et terra motibus anno 1773 adlati sunt.
Biodiversitas
Civitas quattuordecim oecoregiones e manglicis silvis in ambo oceanica litoralia cum quinque dissimilibus oecosystematis complectentes habet. Guatimalia 252 umidos locos habet inter quos quinque lacus, sexaginta una lacunae, centum flumina et tres paludes. Consaeptum Nationale Ticalense, primus mixtus Societatis Educativa, Scientifica, et Culturalis Consocietatis Nationum Patrimonii Mundani locus fuit. Guatimalia est diversae faunae civitas, cui 1246 notae species sunt, e quarum 6.7 centesimae endemicae et 8.1 centesimae in periculo sunt. Guatimalia saltem 8681 specierum vascularium plantarum domus est e quarum 13.5 centesimae endemicae sunt. Fere 5.4 centesimae Guatimaliae sub IUCN categoriis I–V proteguntur.
In departimento Petenensi Reservatio Biosphaeriae Maianae (Hispanice Reserva de la Biosfera Maya), 2 112 940 hectares lata, est, quod eam secundam maximam silvam in America Media post Reservationem Biosphaerae Bosavasensem (Reserva de Bosawás) facit.
Demographia
Secundum Centralis Intellegentiae Agenturae Librum Factorum Mundanorum, Guatimalia 12 728 111 incolarum (fere anno 2007) habet. Plerique incolae Mixticii 41 centesimae (Amerindorum et Hispanorum filii) et Caucasii (praesertim Hispaniorum sed etiam Italorum, Theodiscorum, Britannorum, Francicos, et Scandinavorum) prognati sunt, qui 18.4 centesimas constituunt. Inter Amerindos Quicenses 9.1 centesimae, Cactsiceles 8.4 centesimae, Mames 7.9 centesimae, et Cectzi 6.3 centesimae (Quichés, Kack'chiquel, Mam, Kek'chi, proprie) sunt. Centesimae 8.6 incolarum "aliarum Maianarum tribuum" est quod Indigenicam communitatem in Guatimalia maximam inter incolas facit, 0.2 centesimae haud Maianorum Indigenarum et 0.1 centesimae "aliorum". Minores communinates adsunt. Garifuni, qui Afrorum et Indigenarum prognati e Sancto Vincentio sunt, et alii Nigritae et Mulati praecipue Livingstoniam et Portum Barrios (Hispanice Lívingston et Puerto Barrios, proprie) incolunt. Etiam Arabes, Libanensium et Syriacorum prognati, et Asiani, praesertim Serium prognati, sunt. Quoque crescens Coreana communitas in Urbe Guatimalensi et prope Mixcum (Hispanice Mixco) est, in praesenti circiter mille hominum attingens. Guatimalae Germani (3%) incolae in civitatem arboris Saturnaliciae traditionem tulisse creduntur.
Anno 1900 Guatimalia 885 000 incolarum habebat. Per saeculi vicensimi cursum incolarum numerus crevit, rapidissimum incrementum in Hemisphaera Occidentali. Semper crescens emigrationis modus in Civitates Foederatas in incrementum Guatimalensium communitatum praecipue in California, Florida, Illinoesia, Novo Eboraco, Texia et Rhodensi Insula, et passim e decennio 198 induxit.
Diaspora
Bellum civile multos Guatimalenses extra rempublicam coegit. Guatimalensis diasporae plerique praesertim in Civitatibus Foederatis est, quarum valores propinqui e 480 665 in 1489.42 hominum variant. Difficultas dandae accuratae computationis Guatimalensibus foras est quia eorum multi profugi postulantes sui status determinationem exspectantes sunt. Infra valores propinqui aliquibus civitatibus:
Solutio solida
Solutio solida vel ligatio est solutio in statu solidi. Fecit gelatione solutionis liquidae in mistura, h.e. separatim non crystallizata.
Tales solutiones structuram inordinatam habent, nisi compositae.
Guatimala
Oeconomia
Remittentiae e Guatimalensibus qui in Civitates Foederatas per bellum civile effugerunt nunc praecipuum peregrinorum redituum fontem constituunt (magis exportationum periegeseosque coniunctarum valore).
Linguae Nilosaharanae
Linguae Nilosaharanae sunt familia linguarum Africae sub-Saharanae. Hic sequitur taxinomia linguarum huius familiae. Circiter 11 milliones hominum linguis Nilosaharanis anno 1987 loquabantur, in aestimatione Merritt Ruhlen.
Guatimala
Oeconomia
Recentibus annis exportatorius haud traditionalium rerum confectarum campus dynamice plus quam 53 centesimae totarum exportationum repraesentans crevit. Exportatarum rerum confectarum aliquae fructus, holera, flores, opera manualia, textilia, etc., sunt.
Bihucourt
Bihucourt est commune Francicum 366 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Liber notarum (Burchardus)
Liber notarum est ephemeris Ioannis Burchardi qui paparum caeremoniarius meruit ab anno 1484 usque ad annum 1506. In hoc libro caeremonia et convivia pontificalia minutim descripsit.
Guatimala
Oeconomia
Productus Domesticus Grossus in pari acquirendi potestate anno 2006 valorem propinquum 6138 miliarda dollariorum CFA habebat. Diaconiarum campus praecipuum Productus Domestici Grossi componens cum 58.7% est eum agriculturae campus cum 22.1% (fere anno 2006) sequitur. Industrialis campus solum 19.1% Productus Domestici Grossi (fere anno 2006) repraesentat. Agriculturalis campus circiter quartae Productus Domestici Grossi partis, duarum quintarum partium exportationum et vis operariae dimidii rationem reddit. Organicum coffeum, saccharum, textilia, viridia holera, et bananae praecipuae Guatimalenses exportationes sunt. Inflatio 5.7% anno 2006 erat.
Anni 1996, foedera pacis quae aliquot decenniorum Bellum Civile finiverunt praecipuum obicem ad peregrinam pecuniae conlocationem abstulerunt. Periegesis crescens redituum fons Guatimaliae facta est.
Anger (pagus Berchtesgaden)
Anger  est vicus et commune Bavaricum  4'357 incolarum (anno 2012).
Guatimala
Oeconomia
Martio anni 2005 Guatimalensis Congressus Foedus Liberi Commercii inter Civitates Foederatas, Mediam Americam, et Rempublicam Dominicanam (Hispanice Tratado de Libre Comercio entre Estados Unidos, Centroamérica y República Dominicana) inter aliquot Mediae Americae civitates et Civitates Foederatas sanxit. Guatimalia etiam liberi commercii foedera cum Taivania et Columbia habet.
Cultura
Urbs Guatimalensis hospitio civitatum bibliothecarum museorumque multa accipit, inter quae Archiva Nationalia, Bibliotheca Nationalis et Museum Archaeologiae et Ethnologiae quod immensam Maianarum rerum conlectionem habet. Etiam privata musea sunt inter quae Ixchelis textilia examinans et Libri Consilii (Hispanice et Quicensiter Popol Vuh) Maianam archaeologiam examinans. Ambo musea intra Universitatis Francisci Marroquín panepistemiopolin sunt. Plerique e 329 municipiorum in civitate parvum museum habent.
Ars
Guatimalia multos Indigenicos artifices produxit qui Praecolumbianas traditiones sequuntur. Attamen, Guatimalenses colonialem et postcolonialem historias reflectentes, occursus cum multiplicibus globalibus artis motibus artificum ubertatem quoque produxere qui traditionaliter nuncupatum "primitivismum" sive aestheticam "ingenuam" Europaeae, Boreoamericanae, et aliis traditionibus coniunxere. Schola Nationalis Artium Plasticarum Raphaelis Rodríguez Padilla (Hispanice Escuela Nacional de Artes Plásticas Rafael Rodríguez Padilla) est civitatis principalis artis schola et aliquot praecipui indigenae artifices, etiam istius scholae gradu ornati, in permanente conlectione Musei Nationalis Artis Modernae (Museo Nacional de Arte Moderno) in capitali urbe sunt. Praesentes Guatimalenses artifices extra Guatimaliam agnoti sunt Dagobertus Vásquez, Ludovicus Rolandus Ixquiac Xicara, Carolus Mérida, Hannibal López et Elmarus René Rojas.
Litterae
Praemium Nationale Guatimalense Litterarum unum praemium est quod corpus operum unius scriptoris agnoscitur. Anniverse ex anno 1988 a Ministerio Culturae et Disportus concessum est.
Michaeli Angelo Asturias Praemium Nobelianum Litterarum anno 1967 concessum est, inter cuius praeclaros libros est Dominus Praeses (Hispanice El Señor Presidente), mythistoria in Manuelis Estrada Cabrera gubernatione fundata.
Inter scriptores carminum Latine, Guatimalensis Raphael Landívar a nonnullis excellere habetur.
Musica
Musica Guatimalensis numerosos modos expressionesque comprehendit. Maiae intensam musicam praxin habebant, sicut iconographia documentat. Guatimala etiam primarum regionum una in Mundo Novo fuit quae Europaeam musicam ex anno 1524 introduxit. Plurimi compositores e Renascentia, Baroco, Classica, Motu Romantico, et Praesentibus musicis modis omnium generum opera contribuerunt. Marimba est civitatis instrumentum quod magnum attractivissimorum operum repertorium evolvit quae popularia per amplius saeculum fuerunt. Historia Generalis Guatimaliae (Hispanice Historia General de Guatemala) compacti disci seriem de historica Musica Guatimaliae edidit, in qua omni modi adsunt, e Maianis, colonialibus, liberis, et respublicanis aeris in praesentia tempora. Multi praesentis musicae greges in Guatimalia sunt quorum genera musica Caribica, salsa, punta (a Garifunis adfecta), musica popularis Latina, musica Mexicana, et mariachi. Etiam vibrans scaena ei quod tota in Hispanophonia musica rockica Hispanice (Rock en Español) nuncupatur est.
Lingua
Quamquam Hispanica est publica lingua, nec omnes indigenae Hispanice loquuntur, nec ea secunda lingua utuntur. Viginti unis dissimilibus linguis Maianis utuntur, praesertim ruralibus in regionibus dum duae haud Maianae linguae Amerindae etiam sunt: Xinca, indigenica lingua, et Garifuna, Aravacana lingua iuxta Caribicum litus. Secundum Decreto Numero 19-2003, viginti tres linguae Civitatis Linguae agnoscuntur. Velut prima aut secunda lingua, Hispanica 93% incolarum utitur. Foedera Pacis Decembri mense anni 1996 obsignata aliquot publicorum documentorum et comitialium materiarum versioni in aliquas linguas provident et interpretum provisionem legum in casibus haud Hispanophonis iubent. Foedus etiam bilinguem educationem Hispanice et in sermonibus Indigenicis sancit. Communis Indigenis Guatimalensibus inter duas et quinque aliarum nationis linguarum, inclusa Hispanica, discere est.
Religio
Homines inter 50 et 60 centesimas incolarum Catholici, 40% Protestantes et 1% Indigenicam Maianam fidem colunt. Catholicismus per colonialem aeram fuit religio publica. Attamen, Protestantismus significative recentibus decenniis crevit. Amplius una tertia Guatimalensium pars Protestans, praesertim Evangelicus et Pentecostalis est. Protestantismus et veteres religiones Maianae fere a 40% et 1% Guatimalensium, respective, coluntur. Veteres Maianorum praxes in Catholicas caerimonias cultumque commune incorporantur—res syncretismus nuncupata. Vetus Maiana religio cultus propter culturae proctetiones foederibus pacis statutas crescit. Gubernatio programma providendarum ararum in omnibus Maianis ruinis in civitate inventis instituit ut veteres caerimoniae illic perfici possint.
Ecclesia Iesu Christi Sanctorum in Novissimis Diebus in praesenti circiter 215 000 fidelium in Guatimalia habet, fere 1.65% nationis aestimatarum incolarum anni 2008 attingens. Primus ecclesiae sodalis in Guatimalia anno 1948 baptizatus est. Sodalitas ad 10 000 hominum anno 1966 crevit et 18 annos postea, dedicato Templo Urbis Guatimalensis anno 1984, sodalitas 40 000 hominum assecuta erat. Anno 1998 sodalitas denuo ad 164 000 quadruplicata erat. Ecclesia adhuc in Guatimalia crescit; qui Templi Guatimalensis Quetzaltenangensis, secundum ecclesiae templum in civitate, aedificationem nuntiavit et coepit.
Educatio
Gubernatio ut numerosae publicae elementariae secundariique gradus scholae operentur facit. Haec scholae gratuitae sunt, quamquam vestium scholarium, librorum, supplementorum et vecturae impensa eas minus pervias pauperrimis societatis classibus facit et significativus pauperum puerorum numerus scholae non intersunt. Multi mediae superiorisque classium pueri privatas scholas eunt. Civitas etiam unam publicam universitatem, Universitatem Sancti Caroli Guatimaliae (Hispanice Universidad San Carlos de Guatemala), et novem privatas habet. Universitas Sancti Caroli Guatimaliae e primis Americanis universitatibus una fuit. Universitas diei 31 Ianuarii anni 1676 regio iusso Regis Caroli II Hispaniae rite declarata est. Solum 69.1 centesimae incolarum quindecim annos et plurimos natorum litterati sunt, minimus alphabetismi index in Media America. Quamquam minimum alphabetismi indicem habet, Guatimalia hunc intra proximos decem annos mutatura esse exspectatur.
Diurnarismus
In Guatimalia, sex diaria civitatis, duo televisifica nuntiorum programmata, duo caplaria nuntiorum programmata, et plurima loci et civitatis radiophonica nuntiorum programmata sunt. Inter celeberrima radiophonica nuntiorum programmata sunt Patrullaje Informativo et Radio Sonora sunt. Diaria Al Día, El Periódico, La Hora, Nuestro Diario, Prensa Libre, et Siglo Veintiuno. Televisifica nuntiorum programmata Noti7 et Telecentro Trece sunt; et caplaria nuntiorum programmata Guatevisión et Hechos Guatemala sunt.
Praesentes Guatimalenses diurnarii sunt: Hellena Alamilla, Anna Carolina Alpírez, Franciscus Ancheyta, Manuel Ayau, Fridericus Bauer, Catharina Cancinos, Carolus Castañaza, Alvarus Castellanos Howell, Anna Beatrix Colmenares, Samuel Colop, Martha Iolanda Díaz-Durán, Carolina Escobar, Dina Fernández, Ludovicus Figueroa, Ioannes Ludovicus Font, Marius Fuentes Destarac, Marius David García, Silvia Gereda, Iosephus Radulphus González, Maricela Herrera, Gundisalvus Marroquín Godoy, Ludovicus Marroquín Godoy, Anscharius Clemens Marroquín Godoy, Eduardus Mayora, Caesar Montes, Marielus Monzón, Ludovicus Morales Chúa, Raimundus Parellada, Georgius Jacobs, Alfredus Kaltschmitt, Carrollus de Rodríguez, Hector Salvatierra, Haroldus Sánchez, Haroldus Shetemul, Marius Antonius Sandoval, Armandus de la Torre, Petrus Trujillo, Miriam Valdéz, Iosephus Eduardus Valdizán, Philippus Valenzuela, Dominica Velásquez, Irmalicia Velásquez, Iosephus Ruben Zamora, Hadrianus Zapata, Stuartus Zapeta.
Historici diurnarii Guatimalenses sunt: Hugus Arce, Manuel Iosephus Arce, Raimundus Blanco Castañeda, Iosephus Calderón Salazar, Georgius Carpio Nicolle, Alvarus Contreras Vélez, Alexander Córdoba, Petrus Iulius García, Salvator Girón Collier, Marina Marroquín Milla, Clemens Marroquín Rojas, Antonius Nájera Saravia, Hector Ramírez, Marius Sandoval Figueroa, David Vela Salvatierra, Iosephus Eduardus Zarco.
Institutum Sorores Dominicanae Caritatis a Praesentatione Beatae Mariae Virginis
Dominicanae a Praesentatione vel (nomine pleniore) Institutum Sorores Dominicanae Caritatis a Praesentatione Beatae Mariae Virginis (Francogallice: Sœurs de Charité Dominicaines de la Présentation de la Sainte Vierge de Tours) sunt institutum religiosum femineum iuris pontificii. Sodales huius congregationis nomini sigla O.P. postponunt.
Congregatio anno 1696 a Sainville condita est a Maria Poussepin (1653-1744), ut sorores in paroeciis adiuvarent (catechesis, institutio, ministerium aegrotorum). Fundatrix die 20 Novembris anni 1994 a papa Ioanne Paulo II beatificata est.
1748 Mauderli
1748 , olim designationibus 1966 RA, 1927 SF, 1934 ND1, 1938 DL2, 1943 TP, 1951 UH, 1951 XD, et A922 BC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild in Observatorio Zimmerwald versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1748 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bouvron (Liger Atlanticus)
Bouvron (Gallonice Bouvron, Britonice Bolvronn) est commune 2732 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Millery (Murta et Mosella)
Millery est commune Francicum 637 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Ochey
Ochey est commune Francicum 475 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Castrum Miseni
Castrum Miseni seu Mons Prochytanus (alia nomina: Mons Miseni, Mons Cumanus, Mons Cumarum, Mons Sancti Martini, Mons Prochytae) (Italiane Monte di Procida) est municipium Italiae, circiter 13 340 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Incolae Montenses appellantur.
Fractiones
Cappella, Miliscola, Torregaveta.
Linguae Palaeosibericae
Linguae Palaeosibericae sunt grex geographicus linguarum inter se et ab aliis late segregatarum. Huic gregi pertinent:
Bellum Septem Annorum
Bellum Septem Annorum fuit bellum ab anno 1754 ad annum 1763 gestum, cuius principalia proelia annos septem ab 1756 ad 1763 commissa sunt. Quod omnem illius temporis amplectum est magnam potestatem Europaeam praeter Imperium Ottomanicum, quinque continentes attingens, magnasque Europae, Americarum, Africae Occidentalis, Indiae, Philippinarum regiones afficiens. Europam in duas coniunctiones fidit certamen, quarum alia a Britanniarum Regno (cum Prussia, Portugallia, Hanoveria, aliisque parvis civitatibus Germanicis), atque alia a Francia (cum Sacro Imperio Romano, Russia, Hispania, et Suecia) ducta est. Interim in India, Imperium Mogolicum, Francicis adiuvantibus, conatu Britannico ad Bengaliam vincendam frustrari conabatur.
Quamquam levia certamina Anglicorum et Francicorum de coloniis Americanis anno 1754 coeperant, lata luctatio quae plurimas potestates Europaeas contraxit in consilium Austriacum ad Silesiam a dicione Prussica recuperandam nata est. Francia et Austria, inter se reconciliantes ut gratiam Britanniae et Prussiae minuerent, coniunctionem grandem constituerunt, quae plurimas ex aliis potestatibus Europaeis traxit; Britannia vicissim, hanc acerbitatem subitam bene intellegens, se cum Prussia consociavit, eventuum conficiens seriem quae Res Novae Diplomaticae postea appellabatur. Defecerunt autem conatus Francici, cum coniunctio Anglo-Prussica superaret, ortusque Britanniae potestatis praevalentis dominatum Francicum in continente destruxit, aequilibrium potestatis Europaeum magnopere mutans.
Brains (Liger Atlanticus)
Brains (Britonice Brenn) est commune 2537 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Carade
Carade  (alia nomina: Carrade) (Italiane: Carrè) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 650 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Caradenses appellantur.
Iacobus Stuart Gilmore
Iacobus Stuart Gilmore (natus in Richmond  die 6 Octobris 1949), iuris consultus, inter alia ab anno 1998 usque ad annum 2002 Virginiae gubernator fuit.
Beugnâtre
Beugnâtre est commune Francicum 135 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Res Novae Diplomaticae
Res Novae Diplomaticae 1756 fuerunt reversio foederum diutinorum in Europa inter Bellum Successionis Austriacae et Bellum Septem Annorum. Austria, olim socius Britanniae, nunc socius Franciae, cum Prussia socius Britanniae facta est. Legatus diplomaticus maximi momenti fuit Princeps Kaunitz Austriacus. Hae res novae exemplum exponebant saltationis internationalis magnifica quadrilla appellatae, quae exemplar foederum constanter per saeculum duodevicensimum variorum constituebat. Pars erat conatuum ad aequilibrium potestatis Europaeum conservandum vel adeo evertendum.
Ioannes Hippolytus Mariéjol
Ioannes Hippolytus Mariéjol (Antipoli die 22 Maii 1855; ibidem mortuus die 18 Iunii 1934) fuit rerum gestarum scriptor Francicus praecipue saeculorum decimi sexti et decimi septimi peritus.
Insectarium Audubonianum
Insectarium Audubonianum, rite Hortus Papilionum et Insectarium Audubonianum (Anglice Audubon Butterfly Garden and Insectarium), est insectarium et museum entomologicum, Novae Aureliae Ludovicianae situm. Res, in 23 000 pedibus quadratis consistens, cui sunt plus quam quinquaginta exhibitiones vivae et multa multimediorum elementa, est maximum museum Americanum insectis dicatum libere exstans.
Hortus Papilionum et Insectarium die 13 Iunii 2008 aperta sunt. Anno 2009, Praemium Theae ob Res Gestas Praestantes in Loco Scientiarum accepit.
Pars aedificiorum multiplicum Instituti Naturae Auduboniani, in primo tabulato Civitatum Foederatarum Custom House Federal Building patet.
Andechs
Andechs  est vicus et commune Bavaricum  3'386 incolarum (anno 2012).
Clari cives
In Andechs ecclesia abbatiali claris compositoris Caroli Orff sepulcrum est.
Mae Marsh
Mae Marsh (nata   in Madrid, Novi Mexici die 9 Novembris 1895; mortua in Hermosa Beach, Californiae die 13 Februarii 1968) fuit actrix Americana aetatis cinematographiae mutae.
Niccolum
Niccolum seu nichelium est elementum metallicum transitionis cum numero atomico 28 et symbolo Ni.
Helena Meyer-Landrut
Helena Meyer-Landrut (vulgo Lena Meyer-Landrut nata in urbe Hannovera Germaniae 23 Maii 1991) cantrix Germanica est. Principaliter musicam popularem canit.
De vita sua
Est Helena nepos Andreae legati Germanici ad Russiam principis officii pro Ricardo praeside foederale Germaniae. Amator saltationis est utque mimula addititia in serieis dramaticis televisificis ante cursum suum tamquam stella accliva musicae popularis laborabat.
Sine peritia firma proscaenio cantuque in certamine musico nationale anticipali pro nominatione Germanica in Certamine Cantus Eurovisionis 2010 participabat. Helena praevalebat et per votum populi ordinem primum merebat. Sub praeside Stefano Raab consilium professionale suas artes bonas naturalesque laudabat. Germaniam in caeremonia terminali in urbe Norvegica Asloa cum carmine Anglico Satellite (satelles) repraesentavit.
8439 Albellus
8439 , olim designationibus 2034 T-2 et 1996 TV5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8439 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Darwinia (planta)
Darwinia (syn. Genetyllis DC.) (Anglice mountain bells, bells) est genus circa 70 specierum fruticum sempervirentium familiae Myrtacearum, in Australia meridio-orientali et meridio-occidentali endemicarum. Plurimae species in Australia Occidentali sunt endemicae, sed paucae in Australia Australi, Nova Cambria Australi, et Victoria fiunt. Genus ex Erasmo Darwin, Caroli Darwin avo, appellatur.
Plurimae species Darwiniae sunt 20–300 cm altae, sed multae species minores sunt prostratae. Folia sunt opposita in paribus decussatis (in nonnullis speciebus alternis), simplicia, parva, aciformia ad ovalia, 4–20 mm longa et 2–10 mm lata, plerumque dura cum textura coriacea. Flores se singillatim vel in compluribus disponunt, perfecti, 2–30 mm longi, quinque rubris, albis, vel viridulis petalis et decem staminibus.
Exstinctio multis generis Darwiniae speciebus minatur, quae periclitatae vel vulnerabiles in Indice Australiano Nationali Florarum Periclitatarum (Australian National List of Threatened Flora) perscribuntur. Status restitutus a siccitate, novis ignis exemplaribus, et mollitia inflammationis ab Phytophthora cinnamomi (oomyceta plantas interficiente) effectae impeditur.
Hybridae naturales inter Darwinias agnoscuntur; exempli gratia inter D. fascicularem et D. glaucophyllam ubi hae species una fiunt.
Species Verticordia verticordina in hoc genus a Georgio Bentham digesta est, sed ea ad genus praesens anno 1991 translata est.
Hominoidea
Hominoidea (nomen a Gray anno 1825 inventum) est superfamilia ordinis Primatum, in qua comprehenditur familia Hominidarum, ergo etiam species Homo sapiens.
Nova Tarnovia
Nova Tarnovia (Polonice: Tarnobrzeg) est urbs in Polonia 48049 (anno 2014) incolarum. Urbis locatio illa a rege Sigismundus III Vasa anno 1593 facta esse putatur. Urbs sita est in Vaivodatu Antecarpaticus.
Linguae Papuanae
Linguae Papuanae sunt grex geographicus tam linguarum segregatarum quam familiarum linguisticarum. Haec linguae plerumque in Papua Nova Guinea adhibentur.
Avia
Avia est mater vel patris vel matris. Avia est uxor avi.
Ioannes XII
Ioannes XII (natus, Octavianus comes Tusculi, Romae circiter 938; mortuus die 14 Maii 964) fuit papa vel episcopus Romae a die 16 Decembris 955 usque ad diem 6 Novembris 963 fuerat.
Octavianus filius Alberici comitis Tusculani fuit, qui anno 932 Papam Ioannem XI deposuerat. Post mortem Alberici anno 954 Octavianus princeps et senator fit. Insequenti anno papa creatus est et sibi nomen pontificale Ioannem imposuit; ille enim secundus post Ioannem Secundum paparum nomen suum nativum abiecit. Die 2 Februarii 962 Ioannes Ottonem Magnum Imperatorem Romanum Sacrum coronavit. Anno insequenti Otto Ioannem e pontificatu deposuit.
De morte Ioannis mox obita sic narrat Liutprandus, qui pro imperatore Ottone depositionem nuper suadebat:
Alexander Dovženko
Alexander Petri filius Dovženko (Ucrainice Олександр Петрович Довженко, tr. Oleksandr Petrovyč Dovženko; Russice Александр Петрович Довженко, tr. Aleksandr Petrovič Dovženko; natus in oppido Sosnycja tunc gubernii Czernigoviensis Imperii Russici et nunc regionis Czernihoviensis Ucrainae die 11 Septembris 1894, mortuus Moscuae die 25 Novembris 1956) fuit moderator et scriptor cinematographicus Sovieticus, titulo Artificis Popularis RSFSR (anno 1950), Praemiis Staniniano (annis 1941 et 1949) Leninianoque (anno 1959, post mortem) ac nonnullis aliis signis laudis Sovieticis ornatus.
Campus Longus (Venetia)
Historia
Campus Longus fuit Contrada Unita in Foederatione Septem Communium Agri Vicentini.
Campus Longus fuit municipium Italiae, circiter 800 incolarum, in Regione Venetia, in Provincia Vicetina ac in Canale Medoaci Maioris (Vallis) situm. Die 30 Ianuarii 2019 municipium Campi Longi se coniunxit cum municipiis Cismontis, Sancti Nazarii et Vallis Stagnae ut constituiret municipium novum Vallis Medoaci Maioris.
Cartiglanum
Cartiglanum  (alia nomina: Cartiglianum; olim: Fundus Cartilianus) (Italiane: Cartigliano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 800 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Cartiglanenses appellantur.
Index Asteroidum 11001-12000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 11001 ad 12000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Bienvillers-au-Bois
Bienvillers-au-Bois est commune Francicum 603 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Norroy-lès-Pont-à-Mousson
Norroy-lès-Pont-à-Mousson est commune Francicum 1'240 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Amorbach
Amorbach  est urbs et commune Bavaricum 3'975 incolarum (anno 2012).
Bibliotheca Apollinis Palatini
Bibliotheca Apollinis Palatini iussu Augusti principis die 9 Octobris 28 a.C.n. sacrata est ad Palatium Romanum in porticu qui Aedi Apollinis Palatini adiacebat. "Bibliotheca Latina Graecaque" a Suetonio appellatur; de "bibliothecabus" autem in epistula quadam M. Aurelii principis legimus. Saepe in hoc loco sessiones Senatus Romani tenebantur. Paucos post annos iam locupletissima, si Horatio credimus, erat bibliotheca Palatina :
Primus Gaius Iulius Caesar constituerat bibliothecas publicas Romae creare ac iam Varronem curae colligendorum librorum praefecerat, cum a morte, quominus destinatum perageret, prohibitus est. Post eum Asinius Pollio ex praeda de Parthinis, circa annum 38 a.C.n., bibliothecam in Atrio Libertatis a sese restituto populo aperuit. Nihilominus Augustus et ipse, sive quod ad pietatem erga patrem vel ad munera principis pertinere ducebat, sive etiam quod gloriae Pollionis invidebat, qui Marci Antonii fautor fuerat, ad imitationem bibliothecae Alexandrinae, hanc bibliothecam ad templum Apollinis collocavit.
Galenus auctor est bibliothecas maximas Palatinas principe Commodo combustas.
Ate (mythologia)
Ate (Graece ) est dea quaedam Graeca, quae homines in actiones inconsideratas impellit ac damna subsequa efficit. Ex poetarum dictis colligimus Aten Iovis filiam ex Eride natam esse, namque in Homeri Iliade (19.91) solius patris mentio fit, cum in Hesiodi Theogonia (230) sola mater commemoretur.
Sextula
Sextula  (olim Castrum Sextulae) (Italiane: Sestola) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 540 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Mutinensi situm. Incolae Sextulenses appellantur.
Ate (mythologia)
Ate est res aut vis quaedam divina specie induta. Multi iam docti, ate (ἄτη) quid re vera significet, explicare conati sunt. Utique de termino ad psychologiam Homericam pertinenti agi videtur. Homerus enim in Iliade Aten profert causam discordiae, quae inter Achilleum et Agamemnonem fuit.
Pelasgi
Pelasgi (Graece: ) a quibusdam scriptoribus Graecis homines appellati sunt, qui sive iam ante adventum Graecorum Graeciam inhabitaverant sive maiores ipsorum Graecorum erant. Ita historicis adhuc remporibus uni e quattuor partibus Thessaliae nomen Pelasgiotis erat et eorum vestigia in multis aliis locis ostendebantur ː exempli gratia Dodonae oraculum condidisse dicebantur aut Cabirorum mysteria in Samothracia docuisse. Quin etiam Arcades Pelasgum quendam e terra genitum primum incolam Arcadiae fuisse narrabant atque ipsos Pelasgos primum appellatos postea nomen mutavisse. Et Herodotus Athenienses primo Pelasgos fuisse qui Barbare loquebantur ac deinde mixtos cum vicinis gentibus Graece didicisse contendebat. In Italiam quoque migrasse Pelasgos mythographi finxerunt, dum origines historiae Romanae cum Graecis rebus connectere cupiunt. Scientia hodierna interdum nomine Pelasgis ad praehistoricas Paeninsulae Balcanicae gentes denotandas utitur, quae Graece non locutae sunt. An umquam distincta gens Pelasgorum re vera fuerit dubitatur.
Lilliana Gish
Lilliana Gish (nata   die 14 Octobris 1893 aut 1896 in Springfield, Ohii; Urbe Novo Eboraco die 27 Februarii 1993 mortua) fuit actrix Americana quae multis decenniis, ab anno 1902 enim usque ad annum 1987, imprimis pellicularum mutarum et artis scaenicae egit.
Ate (mythologia)
De dea
Ate dea est, quae homines (et deos ) infatuat et excaecat usque eo, ut inconsiderate et temere agant, actisque factisque calamitates et damna pariant. Ab Iove in exilium proiecta (Il. 19.130-131) non in solo sed per hominum capita incedit, ut in Iliade (19.91-95) narratur:
Lilliana Gish
L. Gish actrix clarissima cinematographica inter annos 1902 — 1920 fuit, praecipue cum pelliculis moderatoris cinematographici D. W. Griffith coniuncta, ut in Ortu Civitatis anni 1905. Olim nominabatur prima domina cinematographiae Americanae.
Miriama Cooper
Miriama (vulgo Miriam) Cooper (Baltimorae Terrae Mariae die 7 Novembris 1891 nata; mortua die 12 Aprilis 1976 in Charlottesville, Virginiae) fuit actrix Americana aetatae cinematographiae mutae.
Lilliana Gish
Annis proximis suis Gish advocata servationis pelliculae mutae ascripsit.
Carolus Spittal Robb
Carolus Spittal Robb magis notus simpliciter ut Chuck Robb (natus in Phoenice Arizonae die 26 Iunii 1939), causidicus, est rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1982 usque ad annum 1986 Virginiae gubernator fuit. Postea etiam Virginiae legatus in senatu Civitatum Foederatarum fuit.
Sextula
Fractiones
Casine, Castellaro, Poggioraso, Rocchetta Sandri, Roncoscaglia, Vesale, Pian del Falco, Passo del Lupo.
Hominidae
Hominidae sunt familia ordinis primatum, qua species vivae horum generum sunt homo, pan, gorilla, et pongo.
Iosephina Crowell
Iosephina Crowell (nata   die 11 Ianuarii 1849 in Nova Scotia; mortua die 27 Iulii 1932 in Amityville, Novum Eboracum) fuit actrix Canadensis aetatae cinematographiae mutae.
Bonetus de Latis
Bonetus de Latis, vulgo Bonnet de Lates sed nomine nativo Jacob ben Emmanuel, fuit astronomus et astrologus, stirpe ac religione Iudaeus, origine Provincialis, saeculo XV exeunte floruit. Fuit medicus paparum Alexandri VI et Iulii II, quod munus usque ad annum 1513 pro certo tenuit, sacerdosque populi Iudaici in urbe Roma. Opus eius de temporis mensura, titulo Annuli astronomici, saepe reimpressum est. Scripsit etiam opusculum titulo Prognosticum de rebus futuris.
Epiphania (Syria)
Epiphania (Arabice Hama) est urbs Syriaca, quae ingentibus antlitrochis Romanis innotuit.
Lilliana Gish
Etiam soror eius Dorothea actrix fuit.
Epiphania (Syria)
Ab die 2 Februarii ad 28 Februarii anno 1982, strages magna contra fautores rerum novarum in Epiphania peracta est ab Hafiz al-Assad.
Lilliana Gish
Vita
Mater eius erat Mariae Gish, pater Ioannis Leigh Gish. Fuit nata Lilliana Gish filia prima in Springfield, civitatis Ohii. Anno 1898 soror Dorothea nata est. Inter annos 1902 et 1905 filiae una cum matre sua in theatro prodibant. Mox, alcoholi addictus, pater familiam reliquit, ita mater officium actricem deserere debuit, dein filias suas una sola educavit. Paulo post familia in comitatum St. Clair civitatis aliae Illinoesiae demigravit. Ab anno 1910 Lilliana et Dorothea cum matertera Aemilia habitabant. Tunc acceperunt notitiam patrem suum gravissime aegrotum esse. Lilliana, septendecim annos nata, se in proximitatem, Oclahomam, patris sui migrare consilium cepit. Usque ad mortum suum, anno 1912, in coniunctionem stetit.
Anno 1912 in pellicula eius prima, inimicus invisibilis actrix, una cum sorore sua, egit.
Les Ageux
Les Ageux est commune Francicum 1'109 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia)
Lilliana Gish
Mors
Anno 1993, fere 100 annos nata, in Novo Eboraco mortua est. Secundum procuratorem eius, Iohannem E. Frasher, L. Gish insufficientia cordis causa obiit. Insuper dixit I. E. Frasher Lilianam Gish et pelliculas eodem anno 1893 natas fuisse.
Biefvillers-lès-Bapaume
Biefvillers-lès-Bapaume est commune Francicum 111 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Ammerthal
Ammerthal  est vicus et commune Bavaricum 2'114 incolarum (anno 2012).
Doris Maria Achelwilm
Doris Maria Achelwilm (nata die 30 Novembris 1976 in Tuine) rerum politicarum perita Germanica factionis Sinistrae est.
Vita
Achelwilm apud Universitatem Hannoverensem litteris Germanicis, rebus politicis atque historiae studebat. Deinde diurnaria operam dedit et ab anno 2007 curatrix cum diurnariis factionis Sinistrae Bremae est.
Cursus honorum
Die 24 Septembris 2017 legata factionis Sinistrae ad Dietam Foederalem Germaniae electa est.
Endurantismus
Endurantismus (Anglice endurantism) est theoria metaphysica quae ad perseverantiam entium et identitatem attinet. Secundum cosmotheoriam endurantismi res corporeae sunt entia tridimensionalia singularia constantiaque quae totam praesentiam suam in omni puncto exsistentiae suae ostendunt. Quae notio entis singularis semper praesentis perdurantismo et quadridimensionalismo adversa est, qui tenent ens in temporalium partium serie consistere. Endurantismus terminus technicus est, et quidem mutuatus ab Anglico endurantism, quae appellatio ad doctrinam Davidis Lewis philosophi Americani refertur, qui in usus metaphysicos verbum Anglicum endure cum verbo perdure contulit.
Geraldus L. Baliles
Geraldus L. Baliles (natus in Patrick County die 8 Iulii 1940; mortuus in Roanoke die 29 Octobris 2019), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1986 usque ad annum 1990 Virginiae gubernator fuit.
Crucifixio (Dalí)
Crucifixio (vulgo Crucifixión) sive Corpus hypercubus est tabula surrealistica anno 1954 a Salvatore Dalí picta, oleo in tela, quá crucifixio Iesu depingitur. Dalí picturam suam a prioribus discedit Christum pingendo in hypercubi suspensum. Nunc in Museo Artium Metropolitano Novi Eboraci servatur.