cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Pé-de-Bigorre
Saint-Pé-de-Bigorre (Occitanice Sent-Pèr) est commune Francicum 1'275 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Fa (Atax)
Fa (Occitanice Fan) est commune Francicum 366 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Coriandrum sativum
Coriandrum vel "coriandrus", binomine Coriandrum sativum, est annua familiae Apiacearum herba, ex Asiae parte quae inter meridiem et solem occidentem spectat orta. Est herba glabra, mollis, et aromatica, quae altitudinem 50 cm attingere potest. Folia sunt formarum diversarum; ima herba lobata sunt, sed ea in stemmatibus florentibus sunt gracilia et plumosa. Flores umbellis eferuntur, vel canditi vel subrufidi, asymmetrici (petalis quae ab umbello exspectant, fere 5-6mm longi, maioribus quam ea, 3-5 mm longa, quae ad medium respectant). Fructus, qui vulgo potius semen dicitur, est schizocarpus globularus et aridus, diametro 3-5 mm.
Nomen coriandri a figura quadam Graeca deducitur: lingua Attica classica, nomen herbae est κορίαννον; exstant autem κορίανδρον, κορίαμβλον, et cetera. Nomen etiam scriptis Linearis B invenitur, in forma <tt>ko-ri-ja-da-na</tt>, quod eset (τὰ) *κορίαδνα. Latinitate mediaevali etiam varie scribitur, nonnullis figuris cum littera l potius quam r scriptis, unde nomen hispanicum cilantro, quod nonnumquam et lingua Anglica (praesertim in Novo Orbe) adhibetur.
Apud antiquos
In Bibliis, gustus mannae similis coriadri dicitur, Hebraice גד gådh. Idem verbum semiticum lingua Ugaritica adhibebatur, sed saepe cum simili verbo "haedum" significanti confunditur: locus omnium celeberrimum est in textu nomine Fabula Ortus Occassusque, v. 15: [𐎂]𐎃𐎟𐎁𐎈𐎍𐎁𐎟𐎀𐎐𐎐𐎋𐎟𐎁𐎃𐎎𐎀𐎚 [g]d · bḥlb · ảnnk · bḫmảt quod Cyrus Gordon "Haedum in lacte, capellum in melcis", Gibson autem "coriandrum in lacte, mentam in melcis" reddidit. Item, Afri (id est Puni), secundum Dioscoridem, Coriandrum goed dixerunt.
Tempore Romano, Coriandrum per totum imperium usurpabatur: semina enim et in Britannia Germaniaque, habitatu pessimo, inventa sunt. Apicius multis praeceptis coriandi vel semina vel folia postulat. Radix etiam in usu saltem medico fuit. Apud Anthimum exstat lenticulae praecepta singula in quo totam herbam integram cum radicibus inicitur.
Nexus externi
كزبرة Iân-sui Кориандър 고수 (식물) Ketumbar Киндзæ Coriandrum sativum גד השדה ქინძი Kalendra Koriander Koriander コリアンダー Koriander Koriander Kulantru Кориандр Korianderi Koriander Korianteri Koriander Kişniş
Greneville-en-Beauce
Greneville-en-Beauce est commune Francicum 662 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
747 Winchester
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 747 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Torcy-le-Petit (Alba)
Torcy-le-Petit  est commune Francicum 81 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Saint-Amant-de-Montmoreau
Saint-Amant-de-Montmoreau  (antea simpliciter  Saint-Amant) est commune Francicum 687 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Buochs
Buochs est Helvetiae pagi Subsilvaniae inferioris vicus 5305 incolarum (anno 2008) Quattuor Regionum Lacui adiacens.
Sinon
Sinon (Graece: Σίνων) in mythologia Graeca fuit Aesimi filius.
Saint-Martin-en-Gâtinois
Saint-Martin-en-Gâtinois  est commune Francicum 117 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Sinon
Cum Bellum Troianum se praecipitaret, pastores Sinonem iuvenem ad Priamum regem Troianorum tulerunt. Regi quidem se Graecum esse declaravit, simul autem confirmavit se hostem Graecorum factum esse. Ementitus est se ab Ulixe maledictis pressum et vexatum esse. Idcirco Ulixem contexisse, ut pro sano reditu Graecorum victima hostia immolaretur.
Falsis talibus dictis Troianos in errorem duxit et eis persuasit, ut equum ligneum, quem Graeci dolum auctore Ulixe exstruxissent et in litore Troiano reliquissent, infra muros Troiae traherent.
Syracusae (discretiva)
Syracusae potest:
Sinon
Noctu autem Graecos in utero equi occultatos liberavit, ut expugnationem et eversionem Troiae perficerent.
Ille etiam signum pugnae dedit ducibus praefectisque Graecorum classis, quae apud Tenedos insula occultata in ancoris constitit. Praeterea Sinon ubique in urbe Troia incendia miscuit, ubi primum primi Graeci e equo ligneo egressi sunt.
Rébénacq
Rébénacq  est commune 654 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Sinon
Oratio Sinonis a Vergilio in secundo Aeneidos carmine composita habet 110 versus, itaque longissima Aeneidos est.
Alexius Comnenus Branas
Alexius Comnenus Branas (Graece ; mortuus 1187) fuit nobilis Byzantinus e familia Comnenorum. Fuit filius Michaelis Branae quem e Maria Comnena (Alexii filia, Isaacii neptis) genuit. Alexius Branas, titulo "Sebastocrator" ab imperatore Andronici I dignatus, contra successore Isaacio II Angelo rebellavit annoque 1187 captus est et interfectus.
Alexius Comnenus Branas in matrimonium duxit Annam Comnenam Batatzaenam, Theodori Batatzae filiam, et ex ea genuit:
Cynthia Lennon
Cynthia Lennon (nata Cynthia Powell in Blackpool Angliae die 10 Septembris 1935; Maioricae in Hispania cancro die 1 Aprilis 2015 mortua), scriptrix, fuit clarissimi musici Ioannis Lennon prima uxor, quocum filium Iulianum Lennon genuit.
Mercatus (recurrens)
Mercatus, vel annuus vel certo tempore recurrens, constitutus est ad venditores emptoresque in uno loco congregandum; ibi etiam acroamata, mimi, ludi varii monstrantur.
2345 Fučik
2345 , olim designationibus 1974 OS, 1935 BE, 1935 DK, 1938 UH1, 1951 EC2, 1969 QJ, 1972 EG, 1972 GP, 1972 GT, et 1975 XH2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2345 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Espezel
Espezel (Occitanice Espesèlh) est commune Francicum 214 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Castellgalí
Castellgalí (Hispanice: Castellgalí) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 1966 incolarum sunt.
Carbini
Carbini (Corsice:Càrbini) est commune Francicum 113 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Saint-Paul (Pyrenaeus Superior)
Saint-Paul (Occitanice Sent Pau de Nestés) est commune Francicum 298 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
9241 Rosfranklin
9241 , olim designationibus 1997 PE6, 1980 JB, et 1982 UX2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioanne Broughton, astronomo apud Observatorium Reedy Creek versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9241 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Pastous
Saint-Pastous (Occitanice Sent Pastors) est commune Francicum 126 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Castellfullit del Boix
Castellfullit del Boix (Hispanice:  Castellfullit del Boix) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 409 incolarum sunt.
748 Simeisa
748 , olim designationibus 1913 RD, 1925 QG, 1936 BG, 1941 SU, 1942 XU, 1944 DC, 1951 CX, 1957 UL1, et 1963 MC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio Neujmin in sede addititia Observatorii Pulkovensis, in vico Simeiz Crimaeae sita, versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 748 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alexander Guagnini
Alexander Guagnini fuit rerum gestarum scriptor Italicus, qui multos annos in Magno Ducatu Lituaniae vixit. Praeclarum opus eius est Sarmatiae Europeae descriptio, quae Regnum Poloniae, Lituaniam, Samogitiam, Russiam, Masoviam, Prussiam, Pomeraniam... complectitur, editum Cracoviae anno 1578), in quo multa e libris mutuavit.
Saint-Martin-la-Patrouille
Saint-Martin-la-Patrouille  est commune Francicum 53 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Adeste Fideles
Adeste Fideles est hymnus de Nativitate Iesu Christi. Origo eius dubia est. Nonnulli Ioannem Franciscum Wade cantum anno 1743 composuisse dicunt. Verba Anglica ("O Come all ye faithful") Fredericus Oakeley conscripsit.
Textus
Adeste fideles laeti triumphantes, Venite, venite in Bethlehem. Natum videte Regem angelorum:
Venite adoremus, Venite adoremus, Venite adoremus Dominum.
Deum de Deo, lumen de lumine Gestant puellae viscera Deum verum, genitum non factum.
Venite adoremus (...)
En grege relicto, humiles ad cunas,
vocati pastores appropiant
Et nos ovanti gradu festinemus
Aeterni parentis splendorem aeternum
Velatum sub carne videbimus
Cantet nunc io, chorus angelorum; Cantet nunc aula caelestium, Gloria, gloria in excelsis Deo,
Ergo qui natus die hodierna. Iesu, tibi sit gloria, Patris aeterni Verbum caro factum.
Beckenried
Beckenried est Helvetiae pagi Subsilvaniae inferioris vicus 3185 incolarum (anno 2007) Quattuor Regionum Lacui adiacens.
Grangermont
Grangermont est commune Francicum 209 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Ribarrouy
Ribarrouy  est commune 81 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Saint-Amant-de-Bonnieure
Saint-Amant-de-Bonnieure est commune Francicum 342 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Torvilliers
Torvilliers  est commune Francicum 875 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Riupeyrous
Riupeyros  est commune 165 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Patmus
Patmus, vel Patmos (Graece ), est insula et demus a Samo ad meridiem versus, in catena insularum Dodecanesi sive Sporadum meridianarum inclusa. Patmo fere 3000 incolarum sunt.
Administratio
Demus Patmi insulam Patmum ac quasdam insulas parvas Patmo circumiacentes comprehendit: Arcos (54 incolae), Marathium (6 incolae) et nonnullas insulas non inhabitatas. Summa incolarum est 3053 (status 2010), area insularum coniuncta 45.039 km². Demus Patmi pars est regionalis Calymni unitatis in regione Aegaei Australis. Locus principalis est Scala, una cuius quattuor partes est Netia portus, ubi naves a Piraeo advenientes accedunt.
Natura loci
Insula 34 14 km² clivosus est, summo colli 269 metra supra aequor maris. Stirpes et herbas tenues alit, et arborum non nisi paucas, sola phrygana, quae multorum Graeciae, Cypri, et Turciae locorum propria est, terram tegit.
Historia
Patmi in litteris antiquis raro mentio fit. Inventa archaeologica (imprimis loco Castellio) Patmum ab Aetate Aenea media (circiter 2000 a.C.n.) incolas fuisse demonstrant.
In libro Apocalypsis Ioannis narratur libri auctorem nomine Ioanne hac in insula visionem Iesu ac mundi finis habuisse ac visa conscripsisse. Traditioni Christianae semper persuasum erat Ioannem apocalypseos scriptorem Ioannem evangelistam fuisse, cum a Bibliorum peritis hodiernis varie disputetur. Plures ecclesiae in insula aedificatae sunt, inter eas basilica imperialis in honorem Sancti Ioannis annis ab 300 ad 350 loco monasterii hodierni exstructa.
A saeculo sexto usque ad saeculum nonum insula incursionibus Musulmanorum vexata et basilica Sancti Ioannis deleta est. Anno 1101 renovatio monasterii una cum ecclesia a Christodulo monacho coepta est, cui Alexius I Comnenus imperator byzantinus insulam mandaverat.
Deinde insula in fortunis aliarum Dodecanesi insularum societatem habuit: Anno (1207) Patmos pars Ducatus Archipelagi facta est, anno 1340 Equites Rhodii insulam occupaverunt, anno 1522 Imperio Ottomanico adiuncta est. Etiam bello rerum novarum Graeco confecto pars Imperii Ottomanici remansit. Anno 1912 ab Italianis una cum reliqua Dodecaneso occupata est, in quorum locum anno 1943 milites Germani successerunt. Anno 1948 Patmos demum ad civitatem Graeciae venit.
Colonium (Provincia Bergomas)
Colonium  (alia nomina: Colonium ad Sarium) (Italiane: Cologno al Serio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 900 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Colonienses appellantur.
Index Imperatorum Latinorum
Hic habes indicem Imperatorum Latinorum sive Romaniae, qui post quartam expeditionem sacram Constantinopoli rexerunt ab anno 1204 1261 usque. Territoria eorum "Imperium Latinum" sive "Imperium Romaniae" appellabantur. Ad pedem paginae reperis nomina successorum titularium qui, alibi habitantes, se imperatores Latinos esse praetenderunt.
Saint-Amant-de-Nouère
Saint-Amant-de-Nouère est commune Francicum 430 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Concilium Chalcedonense
Concilium Chalcedonense fuit oecumenicum concilium religionis Christianae, ab imperatore Marciano anno 451 in Chalcedonia convocatum.
Causae concilii
Concilium Chalcedonense ad quaestionem monophysistam dirimendum, quae in annis '40 saeculi V in discrimen vocare conciliorum oecumenicorum orthodoxiam periclitabatur, convocatum est
Gondreville (Ligerula)
Gondreville est commune Francicum 371 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
3290 Azabu
3290 , olim designationibus 1973 SZ1 et 1982 VX2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3290 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Castellet i la Gornal
Castellet i la Gornal (Hispanice:  Castellet y Gornal) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 2223 incolarum sunt.
Traînel
Traînel est commune Francicum 1'058 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Res publica Africae Mediae
Res publica Africae Mediae est civitas media Africa sita, cuius caput est urbs Bangui. Rei publicae praeses transitionalis est Catharina Samba-Panza atque primus minister Mahometus Kamoun.
Historia
Terrae rei publicae Mediae Africae fuerunt a fine saeculo undevicensimo usque ad annum 1960 colonia Francica. Ad Africam Aequatorensem Francicam pertinuerunt sub nomine Oubangui-Chari. Die 1 Decembris 1958 res publica condita est et die 13 Augusti 1960 libertas a Francia accepit. Primus praeses David Dacko fuit, qui autem die 1 Ianuarii 1965 motu militum depositus est. Successor eius consobrinus Ioannes Bédel Bokassa factus est, qui die 4 Decembris 1976 imperatorem se proclamavit. Die 21 Septembris 1979 Bokassa auxilio Francorum depositus est et Respublica restituta est. David Dacko iterum praeses successit et ad 20 Septembris 1981 officio fungebatur. Quo die Andreas Kolingba eum deposuit et ipse summum magistratum suscepit. Ei autem die 22 Octobris 1993 electione habita Andreas Kolingba successor fuit. Praeses tum Angelus Felix Patassé ad usque annum 2003 erat. Nam die 15 Martii Franciscus Bozizé eum deposuit et ad annum 2013 rem publicam administrat. Et a die 14 Februarii 2016, Faustinus Archangelus Touadéra praeses rei publicae Mediae Africae est.
Associatio Esperantica Bataviae
Associatio Esperantica Bataviae (Batavice: Esperanto Nederland) sodalitas officialis esperantistarum Nederlandiae est partes repraesentatorias omnes apud Universalem Societatem Esperanticam/UEA agens.
Labor editorius et praesidium
Sodales sexies in anno nanciscuntur periodicum cui titulus annis inter 1994 et 2010 FEN’X fuit. Alluditur sic ad avem Phoenicem et ad compendiariam versiom (FEN) pro Foederatione Esperantica Nederlandica. Nostris autem diebus periodicum nuncupatur "Fenikso". Disponit commentarius nunc Petrus Buijnsters.
2346 Lilio
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2346 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Associatio Esperantica Bataviae
Historia
Sic associatio nova Batavica classes varias sociales professionalesque coadunat, quae notio Batavis fortasse magis quam aliis populis innata est. Nomen novum breve et lingua Batavica et lingua Esperantica bene intelligitur, unde designationem hanc aptam declaraverunt.
Castellfollit de Riubregós
Castellfollit de Riubregós (Hispanice:  Castellfollit de Riubregós) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 190 incolarum sunt.
Archangelus Corelli
Archangelus Corelli (Fusiniani vici iuxta Ravennam die 17 Februarii 1653 natus; Romae die 8 Ianuarii 1713 mortuus) fuit praeclarus compositor ac psaltes fidiculae Italicus tempore baroco.
Franciscus Renatus Castribrientii
Franciscus Renatus, vicecomes Castribrientii vel Chateaubriandus (Francogallice: Chateaubriand, natus 4 Septembris 1768 et mortuus 4 Iulii 1848) fuit vir politicus, nuntius et scriptor Francicus more Romanticismo. Anno 1811 in Academiam Francicam cooptatus est.
Index Imperatorum Trapezuntinorum
Hic habes indicem Imperatorum Trapezuntinorum qui, successores Constantinopolitanorum, ab anno 1204 1461 usque, in urbe Trapezunte sedentes, Imperium Trapezuntinum dirigebant.
Rivehaute
Rivehaute  est commune 232 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Franciscus Renatus Castribrientii
Vita
Nobili genere natus scholas Dolae Britonum, Dinnani et Condati Redonum frequentavit et aut militem classicum aut clericum fieri vellet. Denique cohortem Navarrae intravit. Patre anno 1786 mortuo Lutetiam iit ubi eum noscebant Evaristus de Parny, Petrus Ludovicus Ginguené, Le Brun, Nicolaus Chamfort et cogitationem liberam fovebat. Anno 1791 in Americam Septentrionalem navigavit ubi menses quinque manebat. Reversus in matrimonium duxit mulierem divitem et Theudonevillae in exercitu emigratorio vulneratus est. Anno 1793 Londinium fugit, ubi inops vitam degebat et opus Essai sur les révolutions, etc. (Londinii 1797) pactum est. Quod opus mixtura est praeiudiciorum, dubitationis religionis, philosophiae Russaviensis. Postquam anno 1798 de morte matris certior factus esset, ad christianismum positivum allatus est. Quo animo exaravit opus Génie du christianisme (1802), religionis Christianae apologiam splendidissimam quae neque historica neque dogmatica sed poetica atque aesthetica est. Nihilominus a theologis quoque impetus multiplex in eum facti sunt et Ecclesia Catholica Romana opus in Indicem librorum prohibitorum posuit. Unum annum ante in periodico Mercure de France historiunculam Atala verbis luxuriosis omnes captantibus vulgavit, ubi bella Americae natura cum christiana sobrietate ieiunosa iungitur.
Effectum similem habuit René, ou les effets des passions, episodus quaedam, quam Castribrientius anno 1807 ex opere integro abscidit, genus Vertherii christiani quasi cum Georgii Byron dolie mundana et voluptate Fausti. Agitur, ut patet, de auctoris ipsius vita. Finem operis René fecerunt verba Les Natchez, anno 1825 impressa. Cum Castribrientius anno 1800 in Franciam reveniret, Consulatui se adiunxit et anno 1803 Romam legatus iit. Sed mox eum harum rerum taeduit et caedes ducis de Enghien anno 1804 commissa occasio se praebuit, ut demissionem postularet. Anno 1806 ad iter orientale se paravit: Graeciam, Palaestinam, Africam et Hispaniam visitavit. Inde scripsit religiosum epos in prosa Les Martyrs (1809; labores hos iam anno 1802 ceperat) necnon Itinéraire de Paris à Jérusalem (1811) cum topographicis descriptionibus. Ambo opera magna et genere perfecto esse constat. Anno 1811 in Academiam Franciam cooptatus est pro Maria Iosepho Chénier, homine seditioso et criticissimo. Quoniam dignae laudes de praedecessore habere noluit, Napoleo Bonaparte ipse orationi accusatoriae vetuit. Hinc imperatori se opponebat et in tota Francia illustris fiebat. Odium maxime sentiebatur in libello criminoso De Buonaparte, des Bourbons etc., qui post Napoleonis eversionem anno 1814 editus est et, secundum opinionem Ludovici XVIII, arma commina velut legio habuit. Centum Napoleonis diebus tamen minister creatus est et postea senator Franciae. Dicitur is homo magis monarchiae fautor fuisse quam rex ipse. De hoc testimonium perhibent scripta »Réflexions politiques« (1814) et »De la monarchie selon la charte« (1816). Insolentia autem eius regem indignabundum fecit antequam reconciliatio celebraretur in opere »Mémoires, lettres et pièces authentiques touchant la vie et la mort du duc de Berri« (1820).
Anno 1820 Berolini nuntius diplomaticus factus est, postea minister et legatus Londiniensis, plenipotentiarius in Congressu Veronensi et die 28 Decembris 1822 minister rerum externarum. Eo munere autem bella Hispanicam excitavit, quam expeditionem infelix Hispania usque sufferre debuit. Sed eius superbia effecit ut, cum homine politico Ioanne Baptista de Villèle rixaretur. Demissus oppositionem liberalem intravit et diurnariis auxiliantibus institutiones de Villèle omnes concidi voluit.
In periodico praetitulato Journal des Débats tractationes valde volubiles de libertate instrumentis communicationis socialis danda, contra censuram et de Graecia restauranda (»Note sur la Grèce«) scripsit. Minister liberalis Ioannes Baptista Gay de Martignac eum anno 1828 legatum Romanum instituit, quo a munere iam anno 1829 se rettulit ministro Iulio de Polignac. Rebus novis Iuliis, quibus Castribrientius particeps non fuit, res mutabantur. Ius iurandum pro Ludovico Philippo recusavit parlamentum relicturus. Sed dynastiae regiae porro fidelis fuit, qui et ideis republicanis magis magisque inflammatus est (cf. amicitiam eius cum dominis Carrel et Béranger). Pro gente Burbonia itinera fecit, e.g. 1831 Pragam, anno 1843 ad Belgrave Square), nisi commentarios suos privatos in monasterio Abbaye-aux-Bois exaravit apud amicam Récamier. Cum ea viginti annos vixit et in eius diaetis a multis Francogallis olim celebratus erat. Sculptor Millet ei Maclovium monumentum fecit.
Opera alia et gravitas
Ex aliis operibus mentionis digna sint haec: Les aventures du dernier des Abencérages (1826; res gestae in Hispania); Etudes ou discours historiques (1831); Voyages en Amérique, en France et en Italie (1827); Essai sur la littérature anglaise (1836); conversio mythistoriae de Paradiso amisso; Mémoires d'outretombe (propter res nimis privatas editio praevisa non fuit; crumina aegrotante tamen id factum est: deceptio autem in lectoribus magna fuit propter argumentorum vanitate). Summus linguae artifex, poeta phantasticus prosas praeferens et a fontibus antiquioribus mutuum sumens, in saeculi XIX cultura revera dominabatur. In litteris pangendis consulebat Fontane et Bertin. Prima omnium operum editio facta est annis inter 1826 et 1821. Nonnulla opera imaginibus auxit Gustavus Doré.
Cannelle
Cannelle (Corsice:E Cannedde) est parvum commune Francicum 49 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Castelldefels
Castelldefels (Hispanice:  Casteldefels ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 63139 incolarum sunt.
Theodorus Branas
Theodorus Branas (Graece ; mortuus post annum 1219) fuit nobilis imperiorum Byzantini et postea Latini. Fuit filius Alexii Branae quem ex Anna Batatzaena (imperatoris Ioannis II neptis) genuit. Anno 1219 fuit Imperii Latini Constantinopolitani regens.
Theodorus Branas ab anno 1193 cum imperatrice Agnete Franciae, olim Andronici I uxore, in concubinatu vixit; quam anno 1204, suadente Balduino I imperatore Latino, in matrimonium duxit. Ex ea filiam genuit, nomine hodie ignoto, quae nupsit Nargaldum de Toceio.
Sanctus Agapitus (Italia)
Sanctus Agapitus (Italiane: Sant'Agapito) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 400 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Aesernina situm. Incolae Agapitopolitani appellantur.
Fractiones
Colannoni, Coriemano, Pietradonata, Scalo Ferroviario, Temennotte.
Concilium Ephesinum
Concilium Ephesinum fuit oecumenicum concilium Ecclesiae. Hoc concilium, quod Nestorianismum und Pelagianismum damnavit, ab imperatore Theodosio II anno 431 convocatum est.
Escueillens-et-Saint-Just-de-Bélengard
Escueillens-et-Saint-Just-de-Bélengard (Occitanice Esculhens e Sant Just de Belengard ) est commune Francicum 190 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Concilium Ephesinum
In Epheso fuit etiam secundum concilium anno 449, quod a solis ecclesiis orientalibus agnitum est. Alii christiani eum "latrocinium" putant.
Hydrographia Hispanica
Hydrographia Hispanica est studium fluminum riparumque Hispanicarum. Orographia et caelum definiunt cursus eorum fluminum, quae in partes tres divisa sunt prout quo quidque aquas effundit.
Flumina Cantabrica
Sunt flumina quae aquas ad mare Cantabricum vertunt. Cursus fluminum non longi sunt, quod Iuga Cantabrica proxima litori sunt. Flumina sunt parva, sed ob multas pluvias rapida sunt.
Flumina Atlantica
Haec flumina aquas ad Oceanum vertunt. Flumina oriuntur in montibus orientalibus, ita cursus est a montibus Ibericis aut Carpetanis per mediam planitiam Hispanicam ad Oceanum. Haec flumina sunt tunc longissima (Tagus est maximus Iberiae).
Flumina Mediterranea
Sunt simul flumina Cantabrica, parva praeter Hiberum, qui oritur in montibus Cantabricis. Haec flumina in aestate arida decrescunt ob caelum, rursus praeter Hiberum, qui altior est multis fluviis qui in Pyrenaeis oriuntur.
Flumina nivalia et pluviaria
Flumina Hispaniae nascitur ob aquas, quae per montes collectae sunt in rivis. Ita, hae aquae ortae sunt in pluvia et nive. Flumina quae orta sunt supra 2500 metra, sunt flumina nivalia. Si orta sunt inter 2500 et 2000 metra, vocantur flumina niveo-pluviaria. Si inter 2000 et 1600, ista sunt flumina pluvio-nivaria, et tandem, si orta sunt flumina infra 1600 metra, vocantur flumina pluviaria.
Saint-Angeau
Saint-Angeau est commune Francicum 738 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Comun Novum
Comun Novum vel Commune Novum (Italiane: Comun Nuovo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 250 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Comunovenses appellantur.
Stellae Pavonis
Hic habes indicem stellarum constellationis Pavonis.
Castellcir
Castellcir (Hispanice:  Castellcir ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 665 incolarum sunt.
Saint-Lézer
Saint-Lézer (Occitanice Sent Leser) est commune Francicum 432 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Rontignon
Rontignon  est commune 732 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Empnotis
Empnotis est Helvetiae pagi Subsilvaniae inferioris vicus 1219 incolarum (fine anni 2008) Quattuor Regionum Lacui adiacens.
Saint-Aulais-la-Chapelle
Saint-Aulais-la Chapelle est commune Francicum 228 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Castellbisbal
Castellbisbal (Hispanice:  Castellbisbal ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 12267 incolarum sunt.
Givraines
Givraines est commune Francicum 378 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Guntherus Beck
Guntherus Beck (Theodisce: Günther Ritter Beck von Mannagetta seu Günther Beck natus Bratislavae die 25 Augusti 1856 - mortuus Pragae die 23 Iunii 1931) fuit botanista Austriacus. Botanicae sectionis Musei historiae naturalis Vindobonensis praefectus meruit et apud Vindobonae et Pragae universitates docuit.
Val-d'Auzon
Val-d'Auzon est commune Francicum 403 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Quattuor Regionum Lacus
Quattuor Regionum Lacus vel lacus Lucernensis seu Lacus Helveticus, Lacus Magnus, Lacus quattuor oppidorum est lacus in media Helvetia.
Saint-Maurice-des-Champs
Saint-Maurice-des-Champs  est commune Francicum 61 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Tarracina
Tarracina ; olim Anxur , (alia nomina: Tarracinae  , Tarracena , Terracena , Trachina , Terracina; Colonia Anxurnas; Italiane: Terracina) est Urbs Italiae et municipium, circiter 45 850 incolarum, in Regione Latio, in Provincia Latinensi et in media Italia situm. Urbani Tarracinenses (etiam: Terracini Terracinenses, Theracinenses vel Anxurnati) appellantur.
In aetate Romana
Primo Volscorum oppidum fuit cui nomen in ipsorum lingua Anxur erat. Hoc priscum nomen in litteris latinis adhuc legitur: necnon in denario anno 48 a.C.n. a praetore Gaio Vibio Pansa percusso, ubi ex una parte imago Iovis Anxuri sedentis ac sceptrum tenentis a scalptore expressa est, cum titulo IOVIS AXVR. . Hic Iuppiter sic cognominatus multum a Capitolino Iove differebat nam adulescentis imberbis speciem praebebat. In hac urbe venerabatur, unde fortasse colligere licet gentem Caetroniam (e qua monetarius ille in gentem Vibiam adoptatus erat) e Terracina oriundam fuisse. Nec plus tribus milibus a moenibus urbis templum Feroniae aberat. Illa vetus Italica dea, libertorum patrona, in luco ad fontem ibi venerabatur.
Iam anno 406 a.C.n. hoc oppidum a Romanis captum et anno 329 a.C.n. colonia trecentorum civium Romanorum Anxur deducta est ; nomen Tarracinam Romani plerumque usurpaverunt, incertum novumne an antiquum. Posthac ab anno 312 a.C.n. statio Viae Appiae fuit ad lapidem sexagesimum secundum, necnon municipium tribus Oufentinae. Cum in regione paludibus infesta sita esset, viatores saepe rate et canali vehebantur per nonnulla milia usque ad moenia Tarracinae : nam Via Appia stagnis ibi operta erat.
Ecclesia Catholica Romana
Tarracina cum Latina, Setia et Privernum sedes episcopalis est; nomen sedis episcopalis Dioecesis Latinensis-Terracinensis-Setina-Privernensis. Sedes episcopalis Dioecesis Sedi Apostolicae immediate subiecta est.
Fractiones
Borgo Hermada, Frasso (pars), La Fiora, San Vito.
Ecclesia Sanctissimae Trinitatis in Fulnek
Romanocatholica ecclesia paroecialis Sanctissimae Trinitatis in Fulnek, quae in Moravia septentrionali sita est, ad magni momenti monumenta structura barocca exstructa et frequentissima quondam peregrinationis religiosae loca pertinet.
Ferdinandus IV Tusciae
Ferdinandus Habsburgi-Lotharingiae  (natus Florentiae die 10 Iunii 1835 — obiit exsul Salisburgi die 17 Ianuarii 1908) fuit ultimus magnus dux Tusciae ab  abdicatione patris eius Leopoldi II die 21 Iulii 1859, sed Ferdinandus numquam vere regnavit ne coronatus est quidem. thumb|right|200px|Ferdinandus IV Tusciae Nam Magnus Ducatus Tusciae finem habuit anno 1860, cum Tuscia post plebiscitum Regno Sardiniae, quod insequenti anno novum regnum Italiae fit, adiuncta est.
Vallis Macrae
Vallis Macrae in Lunisania historica terra sita est.
Municipia Vallis Macrae
Municipia Vallis Macrae in Provincia Massensi et Carrariensi atquer in Provincia Spediensi 18 sunt:
In Provincia Massensi et Carrariensi:
In provincia Spediensi:
Leopoldus II Tusciae
Die 27 Aprilis 1859 propter tumultos, Leopoldus Vindobonam confugit. Die 21 Iulii 1859 abdicavit, sed finem magni ducatus vitare non potuit. Eius filius, Ferdinandus IV Tusciae numquam vere regnavit ne coronatus est quidem, quia insequenti anno magnus ducatus finem habuit, cum Tuscia post plebiscitum ad Regnum Sardiniae, quod anno 1861 novum regnum Italiae factum est, adiuncta est. Venetias pingere Salomon Corrodi ab isto duce iussus est.
Campo (Corsica Meridionalis)
Campo (Corsice:U Campu) est commune Francicum 89 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Saint-Avit (Carantonus)
Saint-Avit est commune Francicum 194 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Saint-Maurice-en-Rivière
Saint-Maurice-en-Rivière  est commune Francicum 551 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
749 Malzovia
749 , olim designationibus 1913 RF, 1950 JO, et 1968 XA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Sergio Beljavskij et Gregorio Neujmin in sede addititia Observatorii Pulkovensis, in vico Simeiz Crimaeae sita, versatis repertus est. Nomen eo datus est in honorem Nicolai Malzov (Mal'cov), conditoris observatorii in Simeiz.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 749 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Index despotarum Epiri
Hic habes indicem despotarum Epiri qui, successores Imperatoribus Constantinopolitanis, Epirum ab anno 1204 1479 usque regebant.
Saint-Maurice-de-Satonnay
Saint-Maurice-de-Satonnay  est commune Francicum 418 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Trancault
Trancault  est commune Francicum 181 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Cogitatio libera
Cogitatio libera est sententia philosophica quae ponit opiniones veritatem attingentes formari debere in logica, ratione, et empirismo conditas, contra auctoritatem, traditionem, vel alia dogmata. Cognitiva cogitationis liberae adhibitio cogitare libere, et exercitatores cogitationis liberae cogitatores liberi appellantur.
Cogitatio libera ponit homines notiones accipere non debere quae veritas propositas sunt sine scientia et ratione consultata. Ergo, cogitatores liberi eorum opiniones iacere conantur in fundamentis factorum, rationis scientificae, et principiorum logicae, ullius fallaciae vel effectus sapienter circumscribentis auctoritatis, praeiudicii confirmationis, praeiudicii cognitivi, sapientiae usitatae, culturae popularis, praeiudicii, sectarianismi, traditionis, legendorum urbanorum, et omnium dogmatum aliorum vacui. De religione, cogitatores liberi habent indicia haud sufficientia exsistentiam sustinere rerum supernaturalium esse.
Dictum in "Clifford's Credo" Gulielmi Kingdon Clifford, mathematici et philosophi Britannici saeculi undevicensimi, propositionem cogitationis liberae fortasse optime describit: "Falsus est, semper et ubique, et pro aliquo, aliquid sine indiciis haud sufficientibus credere." Etiam est significatio liberum examen nunc saepe in usu in Belgica (Batavice vrij onderzoek, Francice libre examen). Quam primo Angelus Politianus usus est, ad finem opinionis hominum describendi qui in re publica litteraria numerabantur. Liberum examen etiam erat praeceptum Universitatis Lugduno-Batavae. Hodie in Belgica principium liberi examinis communitatem cosmotheoreticam laicam dictam - etiam lege! - definit.
Signum
Viola est usitatum et durabile liberae cogitationis signum, cuius usus litteris Unionis Saecularis Americanae exeunte saeculo undevicesimo institutus est. Flos ille symbolicus, qui Anglice pansy sonat, sic explicari solet: Pansy a vocabulo Francico pensée 'cogitatum' originem ducit. Quod nomen ideo accepisse putatur, quia florem faciei humanae similem gerat, et a summa ad praecipitem aestatem cernuus quasi in cogitationem inclinatus nutet.
Historia
Cogitatio critica in Mediterraneo Hellenistico floruit, in repositoriis scientiae et sapientiae in Hibernia, et in civilizationibus Iranianis (exempli gratia, aetate Omar Khayyam (1048–1131) et eius Rubaiyat (poematum non orthodoxorum Sufiorum), atque in aliis civilizationibus, sicut Sinicis (exempli gratia, maritima domus Song Meridianae redintegratio, 420–479), et per cogitatores haereticis de alchemia et astrologia esoterica, ad Renascentiam et Reformationem.
Franciscus Rabelaesus, medicus et scriptor Francicus, libertatem "rabelaesianam" et epulas et potionem cecinit (verbum et symbolum libertatis mentis), simulationes orthodoxiae conformisticae in Thelema (a Graeco θέλημα 'voluntas') contemnens, sua abbatia utopiana, cuius sententia fuit Fac Quae Vis: Gargantua id sic constituerat. In omne eorum regimine et severissimo eorum ordinis vinculo, haec fuit sola sententia observanda, Fac Quae Vis; quia homines liberi. . . honeste se gerunt et flagitia evitant. Quod honorem appellant. Pantagruel, heros Rabelaesianus, cum ad "Oraculum Ampullae Divinae" iter fiat, vitale discit praeceptum uno vocabulo: bibe! Quod significat "Vita simplice frui, sapientiam et scientiam disce, homo liber." Praeter verborum lusus, ironiam, et saturam, prologus metaphoricus Gargantuanus lectori dicit "Os frange, et medullam substantia plenam exsorbe," nucleum sapientiae.
Berchères-les-Pierres
Berchères-les-Pierres est commune Francicum 983 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
3291 Dunlap
3291 , olim designationibus 1982 VX3 et 1974 HE2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hiroki Kosai et Kiichirō Furukawa, astronomis apud Observatorium Astronomicum Tokii (Statio Kiso) versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3291 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Girolles (Ligerula)
Girolles est commune Francicum 676 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Saint-Maurice-lès-Châteauneuf
Saint-Maurice-lès-Châteauneuf  est commune Francicum 594 incolarum (anno 2012) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Escouloubre
Escouloubre (Occitanice  Escolobre ) est commune Francicum 95 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Saint-Lary-Soulan
Saint-Lary-Soulan (Occitanice Sent Lari e Sola) est commune Francicum 918 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gyen
Gyen, Francogallice recentius Gien, est commune Francicum 14'684 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media.
2347 Vinata
2347 , olim designationibus 1936 TK, 1976 EG, et 1979 PC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Lee Giclas, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2347 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Martin (Pyrenaeus Superior)
Saint-Martin (Occitanice Sent Martin) est commune Francicum 394 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Calcatoggio
Calcatoggio (Lingua Corsa Calcatoghju) est commune Francicum 533 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Roquiague
Roquiague  (Vasconice Arrokiaga) est commune 124 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Historia Novae Zelandiae
Nautae et immigrantes Maoriae circa anni 500-1300 adveniunt.
Anno 1642 Abel Tasman advenit.
Anno 1769 Iacobus Cook advenit.
Anno 1840 Pactum Aquarum Lacrimabundarum (Anglice; Treaty of Waitangi, Maorice; Tiriti o Waitangi).
Anno 1894 suffragium universale.
Saint-Abit
Saint-Abit  est commune 356 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Escales
Escales (Occitanice  Escalas ) est commune Francicum 374 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Ennetbürgen
Ennetbürgen est Helvetiae pagi Subsilvaniae inferioris vicus 4268 incolarum (fine anni Domini 2008) Quattuor Regionum Lacui adiacens.
La gioconda (Ponchielli)
La gioconda est clarissimum opus Hamilcaris Ponchielli secundum Henrici Boito libellum scriptum e mythistoria Victori Hugo Angelo, tyran de Padoue. Primus actum est apud theatrum lyricum La Scala, Mediolani die 8 Aprilis 1876. Fabula se explicat Venetiae. Clarissima huius operis cantrix fuit Maria Callas, cantans in persona puellae iucundae.
Saint-Armou
Saint-Armou  est commune 580 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Durban-Corbières
Durban-Corbières (Occitanice  Durban de las Corbièras ) est commune Francicum 684 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Saint-Brice (Carantonus)
Saint-Brice est commune Francicum 997 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Amaryllidaceae
Amaryllidaceae (nomen a Ioanne Saint-Hilaire anno 1805 statutum) sunt familia herbacearum, perennium, bulbosarumque plantarum florentium ordinis Asparagalium, quae nomen ex genere Amaryllide ducit.
Saint-Laurent-de-Neste
Saint-Laurent-de-Neste (Occitanice Sent Laurenç de Nestés) est commune Francicum 976 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bonifacium
Bonifacium (alia nomina: Fanum Sancti Bonifacii, Palla ) (Corsice antique: Calcosalto, nunc Bunifaziu aut Bunifazziu; Francogallice et Italiane Bonifacio) est commune Francicum 2'938 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Gidy
Gidy est commune Francicum 1'585 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Castrum Longani
Castrum Longani seu Lunganum (alia nomina: Longanum) (Italiane: Longano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 750 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Aesernina situm. Incolae Longanenses appellantur.
Trannes
Trannes  est commune Francicum 250 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Commutatio Clistheniana
Commutatio Clistheniana designat constitutionis renovationem a Clistheni anno 508 / 507 a. Chr. Athenis effectam, qua fundamentum futurae Atticae democratiae institutum esse habetur.
Postquam populus Atheniensis iuvante Clistheni Peisistratum tyrannum evertit, ille renovationem a Solone inceptam instituendo novum civium ordinem eo modo perfecit, ut omnes cives secundum isonomiam dictam cogitationem ad rem publicam accessendam adhortarentur. Hodie autem solum peractis bellis Persicis institutoque foedere Attico admissio remigium quoque ad rem publicam gubernandam profecto exordium democratiae fuisse existimatur.
Demi, quorum multi iam antea exstabant, primaria urbis administrandae elementa facti sunt: Omnis demos uni ex triginta "trittyibus" ( τριττύς = "tertia pars") ad hoc creatis attributus est; omnis trittys ad unam ex decem phylis Atheniensibus (φυλή = "gens", "genus") pertinuit. Nomen demi ex loco medio – ut puta Eleusin - traxerunt.
Hugo Primas Aurelianensis
Hugo Primas Aurelianensis fuit poeta Francicus saeculi duodecimi, lingua Latina scribens. Aureliani natus circa annum 1095, cognominatus est Primas ('Princeps') a contubernalibus scholarum Parisiensium. Mortuus est circa annum 1160.
Tabula carminum
Adde quod in versum Hugonis "Primas Serloni: Nebulo nebulas nebuloni" exstat responsum Serlonis de Wiltonia:
26 Iunii
26 Iunii dies 177ª anni est (178ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 188 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem sextum Kalendas Iulias, quae a.d. VI Kal. Iul. abbreviatur.
Associatio Esperantica Hiberniae
Associatio Esperantica Hiberniae (Esperantice: Esperanto-Asocio de Irlando/EAI, Hibernice: Cumann Esperanto na hÉireann, Anglice: Esperanto Association of Ireland) Hiberniae officialis esperantistarum sodalitas est uniens Hiberniam utramque. Cooperationes artae ex anno 1970 fiunt cum Universali Societate Esperantica/UEA.
Saint-Maurice-lès-Couches
Saint-Maurice-lès-Couches  est commune Francicum 177 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Associatio Esperantica Hiberniae
Historia
Grex esperantistarum primus convenit Dublini inde ab anno 1905 cui nomen Grupo Esperantista Dublino. Anno 1907 fundata est associatio Esperantica praeside E.E. Fournier d’Albe. In praesidio sedebat etiam Iosephus M. Plunkett qui cum sex collegis anno 1916 proclamationem de Hibernica Republica erigenda subscripserat. Primo bello mundano vita Esperantica viva quasi in sopore fuit. Postea Manfred Douglas Dublinensium scriba operam revivificationis assumpsit. Anno 1925 facta est restructio. Annis inter 1925 et 1930 emolumentum sodalicium felix progressum est. Cursus, conventiculos, praelectiones instituerunt. Periodicum quoque habebant cui titulus "Irlanda Esperantisto", quo tempore sectio Esperantica instaurata est apud Societatem linguarum recentium. Ibi praeconia multa pro Esperanticis facere fas erat.
Anno 1927 officialis Lorcán Ó hUiginn membrum associationis factum est, mox et eius praeses honorarius et legatus Hiberniae in conventibus internationalibus. Commentarios duos edi iussit, "La Kolombo" et "Irlando Vokas"; eodem tempore catholici esperantistae multum agebant. Neutrales esperantistae et catholici (congregati apud Irlanda Ligo de Katolikaj Esperantistoj/ILKE) amicaliter et iugiter pro re bona operam dabant. Annos inter 1934 et 1935 illos Liam Kirk aetatem auream appellavit, ubi labor linguisticus efficax et iucunditas communis inter esperantistas culta feliciter coibant.