cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nerva
Domitiano caeso anno 96, Senatus Nervam imperatorem elegit. Aditus sit a coniuratoribus quod erat senex orbusque, menatio ergo non sit. Regno suo incepto, inclusos pro maiestate liberavit, praedia publicata restituit, et Senatum consuluit amplius quam praedecessores. Favor tamen pro Domitiano inter exercitum valebat. Anno 97, Nerva a Praetorianis raptus est donec eis adsensus est praestitos pro morte Domitiani adferre.
Deinde Nerva Traianum, dux exercitus in limite Germaniae, adoptavit. Traianus imperator factus est, cum Nerva mortuus sit, mense Ianuario anni 98.
Lingua Norvegica
Latine
Pater noster, qui es in caelis,
sanctificetur nomen tuum.
Adveniat regnum tuum.
Fiat voluntas tua,
Panem nostrum cotidianum da nobis hodie,
et dimitte nobis debita nostra,
sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.
Et ne nos inducas in tentationem,
sed libera nos a malo.
Amen.
Abindonia
Abindonia, vulgo Abingdon, fuit olim caput comitatus geographici et historici Berceriae. Est hodie oppidum comitatus sollemnis Oxoniensis in Anglia meridiana. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1127, mercatus autem ab anno 1249.
Romanus Ciesiulewicz
Romanus Ladislaus Ciesiulewicz (Polonice Roman Władysław Ciesiulewicz), qui Dunensis vel Dunavensis in libris indicabatur, anno 1905 Rigae natus et anno ibidem 1987 mortuus , fuit magister et poeta Latinus origine Polonus; in Lettonia et in Unione Sovietica habitabat.
717
717 = DCCXVII
Palatinatus
Palatinatus provincia est comitis palatii sive palatini.
Medio aevo in multis Europae partibus comites palatini munere fungebantur certos totius regni fines gubernandi atque exercitus inibi conscriptos in bellum, iussu summi principis, deducendi.
Inde etiam exstitit vocabulum infimae Latinitatis e Slavicis linguis depromptum voivodatus et vaivodatus.
Lingua Quenya
Lingua Quenya est sermo ficticius in Terra Media quem Dryades loquuntur et qui per tengwar abecedarium scribitur.
Una linguarum artificiosarum est, quas Professor I. R. R. Tolkien composuit, cum Terram Mediam (terram fictam) inveniret. Lingua eorum est, qui Dryades vocantur et olim in Terras Immortales exierant; quorum nonnulli postea in Terram Mediam redierunt linguam Quenya secum ferentes. Aevo Tertio solum docti ea utuntur, tamquam lingua Latina in aevo mediaevali Europae. Alii lingua Sindarin loquuntur. Lingua Quenya est lingua declinans sicut linguae Indoeuropaeae.
Signa linguae eius sunt casus multi: e.g. non solum ablativus et locativus, sed etiam allativus et duo genetivi genera exstant. Praeterea non solum duo numeri (i.e. singularis et pluralis) inveniri possunt: interest, utrum plures an multi vel cuncti sint. Denique non solum tres personae exstant: utimur forma speciali, si "ego et tu" aliquid una facimus.
Etiam interest, utrum "nos" simus "nos et vos" an "nos, sed non vos". Nonnulli textus professoris Tolkien lingua Quenya scripti exstant, quorum carmina sunt: "Lamentatio Galadriel" et "Navis ultima". Tolkien etiam precationes "Pater noster" et "Ave Maria" in linguam Quenyam vertit.
Aquilifer
Aquilifer erat senior signifer legionis Romanae, qui aquilam fert. Verbum contractio verborum aquila et  signifer est. Aquilifer fuit natu maior signifer gerens signum aquilinum legionis romanae. Nomen deducit ex genere signi 'aquilae' (quae adhibebatur universale abhinc 106 a.C.n. ) et 'fers' ex ferre id est gerere. Ante id tempore, lupus et aper et equus etiam adhibebantur. Aquila fuit gravissima possessio legionis et ammissio sua fuit dedecus terribilis.
Signo alae est susum elatae saepiente cum corona lauris. Signum insedit base trapezoide in summo asseris. Aquilifero locus est nimiae auctoritatis et merces est bis tantum legionarii ordinarii (Brunt, 1950). In numero habetur inter centurionatum et optionem.
Signum militare
718
718 = DCCXVIII
Cracum
Cracum (alia nomina: Graculum, Graclum) (Italiane: Craco) est oppidum et municipium Italiae, circiter 760 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situm. Incolae Graculenses appellantur.
Moulon (Girundia)
Moulon est commune Francicum 982 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Carolus Perraultius
Vita
Contra veterum imitationem caecam invectus est in opere »Le parallèle des anciens et des modernes« (1688–98), quod multis hominibus exaggeratum putabatur. Scribendi gustus genusque videlicet absunt: nam a Perraultio ibi Philippus Quinault contra Ioannem Racine praefertur, pictor Carolus Le Brun contra Raphael. Ex opinione Perraultii sola res maioris momenti sit, ante omnia, laus regis Francici perennis.
Fabellarum et rixarum intellectualium descriptio
Primus fuit qui, ad fabulas suas pueriles denominandas, locutionem "fabulae magarum" sive "fabulae fadarum" usurpavit (scilicet, gallice, "contes de fée"), quae locutio demum in ceteras linguas europeas conversa est. Ille primus narravit fabulas, a filio suo ex rusticis totius Galliae collectas, nostro tempore in toto orbe terrarum notissimas, de Catto Cothurnato, Cinerella, Bella Puella in Silva Sopita, Pollicello, Barba Caerulea, Rubro Cucullo, inter alias. Fratres Grimm et alii scriptores temporum posteriorum argumenta suarum fabularum puerilium apud Carolum Perraultium invenerunt. Fuit maximus fautor factionis Hodiernorum (sive Recentiorum) in inclyto bello litterario quod Pugna Antiquorum et Hodiernorum dicitur. Factio Hodiernorum asseverabat homines decimi septimi saeculi opera aeque pulchra ac ingeniosa in lucem dare posse ac scriptores artificesque antiquitatis graecolatinae. Adversarius ejus fuit Nicolaus Boileau sive Bolaeus poeta, maximus fautor Factionis Antiquorum. Carolus Perraultius etiam fuit socius Academiae Francicae, in quam anno 1671 cooptatus est, et primus fuit secretarius perpetuus Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum. Frater ejus Claudius fuit medicus et architectus tunc praeclarus, necnon interpres Vitruvii in sermone gallico.
Cattum cothurnatum Franciscus Andrieux Latine vertit (Feles emunctae naris sive feles ἐϋκνήμις id est belle ocreata ).
Umkirch
Umkirch  est vicus et commune Badense-Virtembergense 5'194 incolarum (anno 2012).
Arcidanum
Arcidanum   seu Architanum    (alia nomina  : Fanum Sancti Nicolai de Arcidano) (Italiane: San Nicolò d'Arcidano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Arborensi situm. Incolae Arcidanenses appellantur.
Municipium in Campidano Arborensi historica ac geographica terra situm.
Afgania
Afgania sive Afghanistania  (linguis Pathanensi et Dari افغانستان Afġānistān) est civitas sui iuris in Media Asia sita, quam Turcomannia, Uzbecia, Tadzikistania, Sinae, Pakistania, Irania circumdant. Petroleo ducto innotuit. Sovietica inruptione anni 1979 belloque civili civitas ad gravem inopiam delapsa est, sed hodie res modernizatione celerrima multum provectae sunt, quamquam sub Talibanorum pondere nonnullae regiones instabiles iam sunt.
Inter Talibanorum casum per bellum Afganicum (2001) et loia iirgam anni 2003, Afgania Civitas Islamica transitoria Afganiae occidentalibus civitatibus nominabatur. Nova Afganica constitutione elaborata, civitas Res Publica Islamica Afganiae rite nominatur.
Etymologia
Afghanistania a nomine Pathanorum dato proficiscitur: Afganus, qui hodiernam Afganiam condiderunt et sunt primi Afgani. Nominis suffixum e stān 'civitas' voce Persica oritur.
Historia
Antiquis temporibus terra hodierna Afganiae provincia Imperii Persici nomine Harauvatya  fuit; postea, ab Alexandro Magno capta, Graece Latineque Arachosia nominata est. Regno Hellenistico (Bactria) ab Alexandro capto, partem Imperii Cossani cepit. Posterius, civitas se ad Buddhismum convertit, et deinde Arabes inruptiones eam islamizaverunt. Chorasania pars Persiae dives et famosa, hic sita erat. De facto, civitas Afgana usque ad annum 1747 non iam apparet. Ab anno 1837, Britannicum pondus super rempublicam coepit. Deinde Afghania in Magno Ludo civitas intermedia inter Imperia Britannicum et Russicum facta est. Capta et colonizata, Afgania libera usque ad diem 19 Augusti 1919 non adsecuta est, bello Anglo-Afganico tertio confecto. Anno 1979, seditio monarchiam delevit et rem publicam declamavit. Quinque annos postea, communistica gubernatio instauravit, quam Islamici clandestini milites adgrediebantur. Unio Rerum Publicarum Socialisticarum Sovieticarum bello quod usque ad annum 1989 se dilatavit intervenire decrevit ut gubernatio fulciretur. Expulsis autem Sovieticis, denuo coepit bellum civile, quod anno 1996 finitum est, a Talibanis capta Cabura capite. Ex illo tempore, Islamico regimini Sariae fundato Afgania subiecta est. Mense Decembri anni 2001, post tromocraticos impetus 11 Septembris 2001 in Civitatibus Foederatis, Nationes Unitae, internationalis consocietatis a Civitatibus Foederatis ducta, creationi auctoritatem attulit quae Talibanicum regimen delevit et nova democratica gubernatione praesidis Hamidi Karzai favit. Hodie, nec multinationalium virium conatus nec timidae gubernationis Hamidi Karzai actiones civitatem stabilitare adsecuti sunt, de illo captionis tempore constantis belli statui subiectam.
Civilis ratio
Afgania a praeside Hamido Karsai, collocato Georgii W. Bush administratione, dirigitur ut fiduciariam gubernationem conduceret, casis Talibanis. Is nuper in publicis comitiis vicit. Praesens ministrorum consilium Foederis Septentrionalis sodales et aliorum regionalium et ethnicorum globorum, de transitionis gubernatione a loia iirga formatorum, permixtionem continent. Machometus Zahir Shah, prior monarcha, civitatem de exsilio rediit, sed regale munus denuo ei non datum est, et eius pondus solum muneribus sollemnibus circumscriptum est; qui obiit anno 2007. Cum pactis Bonnensibus, Commissio Afgana Constitutionis statuta est ut populum consuleret et constitutionem formularet. Ad eam ad Kalendas Septembres anni 2003 faciendam, commissio moram petivit ut magis consulationum susciperet. Constitutionalis loia iirgae 'magnum consilium' congressus die 23 Decembris 2003 factus est, ubi nova constitutio sancta est, praesidentialem gubernationis formam et legislaturam bicameralem creans. Copiae Civitatum Foederatarum et aliarum civitatum et informantes procurationes adsunt, aliae ad pacem servandam, aliae ad Talibanos et Alcaedam capiendos. Vires pacis firmandae Consociationis Nationum, Vires Internationales Auxilii et Securitatis Caburae de Decembri anni 2001 operant. Consociatio Foederis Atlantici Septentrionalis harum opium imperium die 11 Augusti 2003 cepit. Magna reipublicae pars etiamnunc ducibus belli paret. Die 27 Martii 2003, Afganus legatus, defensionis administer, et potens dux belli, imperator Abdulus Rachid Dostom grapheum Zonae Septentrionali Afganae creaverunt et praefectos designaverunte, sic ad duellum Hamidum Karzai provicantes, qui zonas non esse in Afgania stipulatur. Eurocorpus biolyticum sub Consociationis Foederis Atlantici Septentrionalis responsalitate, quae Caburae Vires Internationales Auxilii et Securitatis de die 9 Augusti 2004 dirigit. Inter copias interfecti identificationis erroribus, cum autocinetis pyrobolicis insidiis aut casibus autocineticis balteorum securitatis absentia aggravatis crebro debentur. Comitia reipublicae die 9 Octobris 2004 habita sunt. Decem miliones Afganorum amplius in comitiales tabulas relati sunt. Septendecim candidati Hamido Karzai obsistentes comitia vitaverunt, fraudem suspicati; libera commissio fraudem in lucem protulit, sed eam diribitionis resultationem non adfectare statuit. Hamidus Karzai 55 centesimas suffragiorum adsecutus est, cui munus praesidentiae datum est die 7 Decembris. Hae civitatis prima reipublicae comitia de anno 1969 cum parlamentaria comitia postremo habita sunt fuere.
Provinciae
Secutus catalogus cuiusque provinciae sive vilaiae nomen Latinum vel Latinizatum (inter signa exclusionis nomen Dari), codices FIPS &-4 etiam indicantur.
Geographia
Afgania est civitas plerumque montana, quae planities ad septentrionem et austrorientem comprehendit. Altissimus locus, Nausaquium, est 7485 metrorum altum super aequor maris. Lata civitatis plana sicca sunt, et aquae dulcis commeatus exiguus est. Afgania clima continentale cum aestatibus calidis et hiemibus frigidis habet. Crebro civitas terrae motus patitur. Maximae urbes praeter Caburam sunt Aria, Ialalabadum, Rangara, Alexandria Arachosia.
Geologia
Regionis genesis tectonicae geneseos flexioni aevo Caenozoico Tertiario (hodierna sive recente) eventae iungitur, cum paeninsula Deccani India cum praesenti Asiatico continente conlisit, formandis in Himalaia, altissimis orbis terrarum montibus perpetuis. In regione Afgana, montana congeries Paropamisus nominatur. Quia in regione flexionis inter laminam tectonicam Indiae et Asiae est, Afgania aliquos cum iniquissimis prominentiis locos habet. Hoc prominentiae genus obex fuit ut copiae Americanae terram anno 2001 invaderent.
Clima et intemperismus
Clima est aridum et semiaridum; hiemes, frigidae et calidae aestates. In regione physicum intemperismum (sive meteorizationem physicam, cum coniuncta actione magnarum temperaturae variationum), glaciei et ventorum, praepollent. Processus propter climatis aridi regionem accentuatur.
Narcoeconomia
Copiis Sovieticis copiis recessis, opii productio praecipuus redituum fons Afganis facta est. Quo facto, Alanus Labrousse, diurnarius et sociologus, in libro Afgania: Opium Belli, Opium Pacis, tertiam Afganae oeconomiae partem opii et derivatorum commercio fundare aestimat. Immo etiam Talibanis imperantibus, eius productio continuabat, cum plus minusve Talibanarum auctoritatum coniventia. Mulla Omar etiam Germanis diurnariis declaravit: "Nostrum longiquum propositum de stupefactivis totam Afganiam mundare est; sed eis quorum exsistentia messe plane pendet nequitur ut de die in posterum culturam mutent." Addidit: "Si haud Musulmani stupefactivum emere et intoxicari cupiunt, ad nos tutari eos non pertinet." Aestate anni 2000, nihilominus Talibani opii productionem plane supprimere decreverunt, eam amplius 95 centesimas minuere facientes. Paucum opii tunc in Afgania productum est maxime in territoriis a Foedere Septentrionali dominatis quorum provincia Badachsaniae ipsa 83 centesimas papaverorum Afganorum inter aestates anni 2000 et annum 2001 exeuntem produxit. Post Bellum Afganiae anni 2001 et imposita nova gubernatione, papaveris cultura, iam in Talibanica aetate sparsa, hodie immensum gradum anno 2006 6100 tonnorum aestimatum attigit, quod plurimum orbis terrarum postulationem superat, et cum aliis productis stupefactivis obnoxietatis dure contendit. Productio per inrigationem olerum et florum possibilitatem habere potest, sed occultae eversioni vulnerabilissima manet. Secundum annuam Graphei Consociationis Nationum contra stupefactiva et scelus relationem, die 27 Augusti 2007 divulgatam, productio opii in Afgania 34 centesimis inter 2006 et 2007 auxit. Totum messis papaveris ad 8200 tonnorum anno 2007 crescet, contra 6100 tonnorum anno 2006. In summa, terrae Afganae papaveris culturae usae de 165 000 hectariorum anno 2006 ad 193 000 hectariorum anno 2007 venerunt. Secundum GCNSS inspectores, papaveris cultura progressa est praesertim ibi ubi Talibanorum praesentia magni ponderis est, meridie, id est, 80 centesimae in provinciis praeter fines cum Pakistania. Aliud comparativum argumentum e Grapheo Consociationis Nationum contra stupefactiva et scelus excerptum, secundum suas relationes "opii inspectionem anni 2001" et "Afgani opii inspectionem anni 2007," culta papaveris superficies de 7606 hectariorum anno 2001 (quorum amplius 80%, 6342 hectariorum, in provincia Badachsania, cui illo tempore foedus Septentrionale praeerat) ad 197 000 hectariorum anno 2007 (quorum 70% in quinque provinciis Austroccidentalibus Pakistaniae finitimis, praecipue in Harxiana) venit. Quod cultae superficiei multiplicationem viginti et sexiens inter ultimum Talibanici regiminis annum et praesentem statum repraesentat.
Telecommunicationes
Anno 2006, una praecipuarum societatum nationis societas telephoniae cellularis Roshan erat. Principis Karimi Aga Khan IV conlocationibus pecuniae portata, ut primus operariorum conductor privatus civitatis esset ostentationem facere potuit.
Demographia
Afgani in magnum ethnicorum globorum numerum dividuntur. Quia census in civitate omne nuper non actus est, numeri de diversorum ethnicorum globorum magnitudine et compositione prae manu non est. Eapropter, secuti numeri solum coniectiones sunt. Incolae Pathanensi loquentes (Pathani) maximum globum amplius 70 centesimas incolarum aestimatum formant. Secundus maximus globus linguam Dari loquitur et Sogdianos sive Tadzikos (23%) et Hazaros (4%) comprehendit. Uzbeci 2 centesimas constituunt. Etiam ponderis praesentia tribuum sicut Aemacorum, Turcomannorum, Gedrosiorum et Pasajorum. Bilinguismus communis est in Afgania. Sic, parvus allophylorum numerus, praecipue Sichi et Hinduistae Panjabice loquuntur. De religione, Afgani principaliter Musulmani sunt (circiter 80% Sunnitarum, 20% Siitarum). Hinduistici et Sichi allophyli etiam sunt, cum Iudaeico allophylo (1%, sed nuper 2% erat). Quorum multi per bellum civile vicinas civitates et Europam et Americam inter annos 1990 et 2000 venerunt. Talibanis disturbatis, multi Sichorum provinciam Gaznam rediverunt.
Cultura
In cultura Afganiae, multa historica reipublicae monumenta recentibus bellis nocita sunt, inter ea duae celebres Buddharum statuae in Bamiiano sitae, anno 2001 dirutae.
Educatio
Vere anni 2003, 30 centesimae ex 7000 scholarum Afganiae graviter per Sovieticae occupationis et belli civilis viginti annos noceri aestimabatur. Solum scholarum dimidium aquam potabilem habere indicavit, dum minus quam 40 centesimae sanitarium statum aptum habere aestimabat. Pueris educatio antecessio non fuit, Talibanis regentibus, dum puellae penitus relegata sunt. Visis paupertate et violentia eorum ambitus, studium anni 2002 circuli auxilii Save the Children Afganos pueros tempori servire et fortes esse indicat. Studium creditum institutionibus potentibus familiae et communitatis dat. Amplius quattuor milliones Afganorum puerorum, sine dubio maximus numerus, scholare Martio 2003 incipiente scholarizari recogniti sunt. Educatio prae manu puerorum et puellarum nunc est. Alphabetizationis index incolarum 36 centesimae aestimatur.
Res statisticae
Caput : Cabura
719
719 = DCCXIX
Iosua Ioannes Fraenkel
Iosua Ioannes Fraenkel, natione Nederlandicus, natus anno 1913 Traiecti ad Rhenum, est poeta Latinus atque praeceptor in gymnasio Hilversumensi.
Signum (discretiva)
Signum:
Heroldstatt
Heroldstatt est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'738 incolarum (anno 2013).
Divitia
Divitia, a decimo saeculo Tuitium (Germanice: Deutz), est oppidum vetus in dextera ("falsa" ut Colonienses ripae sinistrae dicunt) Rheni ripa. Ex anno 1888 est suburbium Coloniae Agrippinae, una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae usque ad annum 1888 municipium liberum fuit, circiter 15 269 incolarum sunt.
Res gestae
Circa annum 310 Romani pontem trans Rhenum aedificaverunt (Pons Romanus Coloniae Claudiae Arae Agrippinensium), ut citius copias ultra Limitem Germanicum contra Germanos, qui plus plusque rebellabant, ducerent; sed pons etiam mercatu usu fuit. Castellum Divitia e contrario urbis pontis protegendi causa aedificata est. Centum annos post, pons deletus est. Postea Colonia 1400 annos sine ponte fuit.
Castellum vetus anno 1003 ab archiepiscopo Heribertus de Colonia in Benedictinorum abbatiam mutatum est.
Divitia anno 1583 destructa, 1819 Borussiana facta est. Medio saeculo undevicensimo statio ferriviaria imprimis sacrinariae simul cum officinis et ergasteriis orta est.
Pons Hohenzollenorum et alia aedificia saeculi vicensmi
In loco maturioris pontis anno 1911, pons aedificatus cum parte et ferriviaria et ordinaria. Destructo ponte bello universo secundo, pars autocinetorum non est iterum constructa. Pons est autem permagni momenti commeatui ferrivariae, sextem binas orbitas numeramus. Cui autem non pedibus ad coloniam ipsam sed suo vehiculo uti velienti Pons Divitiacum eligendum est. Prope alterum pontem Divitiae, altum aedificium Lufthansae situm. Quo alterior tamen triangulus coloniensis est.
Arena Coloniensis et alia
Schola Polytechnica Coloniensis (vulgo: FH Köln) in Divitia sita est. Novissima tamen arena est in qua non gladiatores sed ludricrorum exercendi studentes pugnant, qui non sanguis sed victoriae solae pecuniaeque sitiuntur, et musici ibi autem musicomanibus delectare student. Colonienses eam "hirneam" per ridiculum appellant, quia habet arcum maximum transversalem supra visibilem; Divitiae autem hodie paene 16 000 coloniensium incolunt.
Ducatus (pagus)
Regnum Visigothorum Hispaniae divisum fuit in ducatus sex.
Ordo Basilianus Italiae
Ordo Basilianus Italiae ac Ordo Cryptoferratensis, est ordo religiosus in Italiae, sui iuris ritus byzantini. Sigla Ordinis est O.S.B.I. (vetus nomen Ordinis erat Ordo Basilianus Sancti Nili Rossanensis).
Historia
Anno 1004 Nilus de Rossano (910-1004) fuit conditor Abbatiae B. Mariae Cryptaeferratae. Ordo 1 Novembris 1579, cum bulla Benedictus Dominus ab Gregorio XIII (1502-1585) condita est.
720
720 = DCCXX
Stephanus Berard
Stephanus Berard (Anglice Stephen A. Berard, natus 8 Februarii 1948) professoris munere functus est apud Universitatem Aqualbensem, ubi docuit inter alias linguam Latinam, conditor moderatorque Conventiculi Latini Vasintoniensis, auctor novae Latinitatis. Est alumnus universitatis Californiensis iuxta Angelopolim et Berkeley; apud universitatem Massachusettensem in urbe Amherst gradum doctoris anno 1993 meruit.
Taenia taeniaeformis
Nexus externi
T. taeniaeformis in kittens
Doliola
Doliola (Italiane: Dogliola) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Ultra (Croatia)
Ultra (Croatice: Preko; Italiane: Oltre) est oppidum et municipium Croatiae, in Regione Iadrensi ac in Dalmatia terra historica, situm. Incolunt municipium 3 871 (ab anno 2001). Incolae Ultrenses appellantur.
Herrenberg
Herrenberg est urbs et commune Badense-Virtembergense 30'118 incolarum (anno 2012).
Ultra (Croatia)
Municipium in insula Uliano situm.
Lingua Francogallica Acadiana
Lingua Francogallica Acadiana (Francogallice français cadien, français cadjin), generatim lingua Francogallica regionalis Ludoviciana appellata, a lingua Francogallica Ludoviciana colonica (vel lingua Francogallica plantationis) distincta, est varietas linguae Francogallicae qua homines plerumque in Ludoviciana civitate Civitatum Foederatarum utuntur, praecipue in paroeciis meridianis, quamquam in Texia meridiorientali etiam insigniter auditur.
Centrale Montemartini
Centrale Montemartini (Italiane, f.) in Via Ostiense 106 est pars Museorum Capitolinorum urbis Romae. Circiter 400 statuis Romanis, quae ante in Museis Capitolinis expositae aut in horreis publicis asservatae erant, nec non inscriptionibus et operibus musivis locum praebet.
Centrale Montemartini fuit electrificina anno 1912 inaugurata, anno 1963 autem transacta, quod obsoleta facta est. Anno 1997 pars collectuum Museorum Capitolinorum, quae renovari debuerunt, ad tempus, ut tum putabatur, in Centrale Montemartini exposita est. Quod expositio multos visitatores alliciebat, Centrale Montemartini anno 2005 in Museorum Capitolinorum filiale perpetuum commutatum est. Proprium musei est, quod opera antiquitatis inter veteras electrificinae machinas posita sunt.
Ioannes Alexander Gaertner
Iohannes Alexander Gaertner(natus anno 1912 in Berolino-Lichterfelde, mortuus anno 1996), natione Americanus, erat poeta Latinus.
Factus doctor theologiae protestanticae fugit anno 1936 barbariem Nazismi iam incipientis et emigravit in Civitates Counitas Americae Septentrionalis qua in civitate in collegio Lafayettensi in urbe Easton docuit artes et historiam architecturae.
Edidit farraginem carminum latinorum in America cui nomen Vox Humana anno 1954.
2566 Kirghizia
2566 , olim designationibus 1979 FR2, 1956 JB, 1969 TC5, 1973 UK1, 1979 GP, et 1981 YQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2566 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Amalricus I (rex Hierosolymitanus)
Amalricus I (natus anno 1136; mortuus die 11 Iulii 1174), filius alter natu regis Fulconis et reginae Milisendis, fuit rex Hierosolymitanus a die 10 Februarii 1163, successor fratri Balduini III. In matrimonium anno fere 1158 duxit Agnetem de Cortiniaco, e qua genuit: Matrimonio anno fere 1162 annullato, uxorem duxit Mariam Comnenam et ex ea genuit:
722
722 = DCCXXII
Herrischried
Herrischried est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'688 incolarum (anno 2012).
Sancta Solina
Sancta Solina, vulgo Sainte-Soline, est commune Francicum 337 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Mostviertel
Mostviertel, regio in tabulis antiquis interdum simpliciter Secundus Quadrans (Austriae Inferioris) dicta (Theodisce olim Viertel unter dem Manhartsberg, his diebus Mostviertel = "quadrans musti") est una ex quattuor regionibus Austriae inferioris in austro-occitenali civitatis sita.
Post circulos administrativos anno 1868 constitutos quadrantes Austriae inferioris, qui dicuntur, re politica carentes nihil nisi nomina regionum pristinarum sunt, qui in sermone cottidiano et ad periegesim fovendam in usu manebant.
Carmelus Bene
Carmelus Bene (natus in Campiis die 1 Septembris 1937; Romae mortuus die 16 Martii 2002), fuit histrio praecipue theatralis Italicus.
723
723 = DCCXXIII
Collegium Wellesleianum
Collegium Wellesleianum est privatum collegium artium liberalium mulieribus dicatum, Wellesleiae in oppido Massachusettae in Civitatibus Foederatis, occidentem Bostoniae versus situm. Collegium, anno 1870 conditum, est sodalis primorum collegium septem sororum, et inter decem optima collegia artium liberalium in Civitatibus Foederatis constanter habetur. Anno 2011, The Best 376 Colleges Wellesleianum professorum ordinem primum in Civitatibus Foederatis aestimavit.
Alumnae
Multae alumnae Wellesleianae operam variis campis gubernationis in officiis publicis, commercii, et artium dant. Inter quas sunt ascensores montium (Heidi Howkins, classis 1989, sola mulier quae expeditiones ad Everest et K2 duxit), auctores (sicut Harrietta Stratemeyer Adams, classis 1914, nomine calami Carolina Keene), astronomi (sicut Anna Jump Cannon, classis 1884, qui classificationem stellarum Harvardianam in temperatura conditam progressa est), astronautae (Pamela Melroy classis 1983), scriptores ludorum scaenicorum (inter quas Nora Ephron, classis 1962, quae pelliculis When Harry Met Sally... et Sleepless in Seattle innotuit), diurnalistae (Linda Wertheimer, classis 1965, Lynn Sherr, classis 1963, Diana Sawyer, classis 1967, et Cokie Roberts, classis 1964), negotiatores (Robina Chase, classis 1980, una ex conditoribus ZipCar societatis commercialis), mathematici (Winifred Edgerton Merrill, classis 1883, prima mulier Americana quae gradum Ph.D. in mathematica accepit), iudices (Ioanna Bolin, classis 1928, prima mulier Afro-Americana qui iudex facta est, ac Reena Raggi, Amalya Kearse, et Susanna P. Graber, iudices curiarum appellatarum foederalium). In campo communicationis sunt Michaela Caruso-Cabrera, classis 1991. Hilaria Rodham Clinton, classis 1969, et Magdalena Albright, classis 1959, ambae administrae civitatis Civitatum Foederatarum, de affirmativis experientiis Wellesleianis in eorum cursibus vitae studiose dixerunt. Soong May-ling (etiam appellata Madama Chiang Kai-shek vel Domina Chiang), olim prima domina Sinae, Collegium Welleslianum frequantavit, litterarum Anglicarum et philosophiae studiosa; diploma studiorum die 19 Iunii 1917 adepta est, una ex triginta tribus Scholaribus Durantianis; die 18 Februarii 1943 facta est prima indigena Sinica et secunda mulier qui ambas aedes Congressum Civitatum Foederatarum adlocuta est. Partes magni momenti in societate Civitatum Foederatarum et Sinae per bellum egit. Iulia Collins (nata 1982) est summa petitrix in Jeopardy! ludo televisifico, cui sunt maximus numerus victoriarum continuarum post Ken Jennings.
Pineuilh
Pineuilh (Gasconice Pinuelh) est commune Francicum 4'336 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sanctus Stephanus de Sigonia
Sanctus Stephanus de Sigonia, vulgo Saint-Étienne-la-Cigogne, est commune Francicum 145 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
724
724 = DCCXXIV
Hessigheim
Hessigheim est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'313 incolarum (anno 2012).
Bauladum
Bauladum   (alia nomina  : Oppidum Bauladi) (Italiane: Bauladu) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Arborensi situm. Incolae Bauladenses appellantur.
Municipium in Campidano Arborensi historica ac geographica terra situm.
Almata
Almata (Kazachice Алматы/Almatı) est maxima Kazachstaniae urbs. Caput rei publicae erat usque ad annum 1997, cum Astanae cederet; Almata etiamnunc "caput meridianum" aliquando appellatur. Aestimatione anno 2015 facta, 1 552 349 incolas habet.
In Medio Aevo fuit habitaculum nomadum Turcicorum et Mongolicorum. Hic anno 1854 castra Imperii Russici structa sunt, Zailijskoe (Заилийское), deinde Vernoe (Верное) et Almatinskoe (Алматинское) nuncupata. Ab anno 1867 Vernyj appellabatur, et ab anno 1921 Алма-Ата Alma-Ata. Anno 1993, administratores novae rei publicae Kazachstanicae nomen ad Almaty mutavit; Alma-Ata autem manet in Russia nomen usitatum.
Nartatio
Nartatio est ars vel ludus super nivem nartis labendi, quae sunt laminae ligneae, metallicae, vel plasticae quae ad pedes alligantur. Distinguuntur duo genera principalia:
Historia Graeciae recentior
Historia Graeciae recentior coepit a bello rerum novarum Graeco ab anno 1821 usque ad annum 1832 gesto. Ioannes Kapodistrias, primus liberae Graeciae dux, anno 1831 insidiis interfectus est.
Almata
Clima
Urbi Almata clima est continentale humidum per enumerationem Köppen–Geiger, aestate calida, hieme frigida; temperatura aëris media mense Ianuario −4.7° atque mense Iulio 23.8°, minima inter −8.4° et 18°, maxima inter 1° et 30°, sed minima extrema usque hodie nota −37.7°, maxima extrema 43.4°; pluviis mense Septembri ad 27 mm tantum, mense Aprili 107 mm, anno toto non minus quam 684 mm elevatis; pruinis die circiter 14 Octobris incipientibus, circiter 18 Aprilis recedentibus, aëre valde frigida ab 19 Decembris circiter ad 23 Februarii superiacente; diebus pluviosis per annum totum fere 122, nivosis fere 53 incidentibus; humiditate relativa inter mensuras 45% mense Augusto et 79% mense Decembri reperta, horis solis fulgentis mense Decembri 101, mense Iulio 306, per annum totum non minus quam 2 356 repertis.
Tullianum (discretiva)
Tullianum potest:
Aldermaston
Aldermaston est oppidum comitatus geographici Berceriae in Anglia meridiana. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1292.
Abbatia Territorialis Beatae Mariae Cryptaeferratae
Abbatia Territorialis Beatae Mariae Cryptaeferratae seu Abbatia Territorialis Sancti Nili Rossanensis (Italiane: Abbazia territoriale di Santa Maria di Grottaferrata) est abbatia territorialis Italiae Apostolicae Sedi immediate subiecta, quae ad regionem ecclesiasticam Latii pertinet.
725
725 = DCCXXV
Fretum Drakeanum
Fretum Drakeanum est corpus aquae inter australem Americae Australis apicem prope Hornanum Caput, Tsiliam, et Insulas Aemodas Australes Antarcticae. australem et occidentalem Oceani Atlantici partem (Mare Scotianum) cum meridianam et orientalem Oceani Pacifici partem conectit, et in Oceanum Australem extenditur.
Historia
Fretum suum nomen ex Francisco Dracone Equite, pirata saeculi sexti decimi, deducit; cuius sola navis praedatoria reliqua, Freto Magellanico transito, procul ad australem Septembri 1578 vento adacta est. Hic casus apertam inter oceanos Atlanticum et Pacificum coniunctionem subiecit.
Anno autem 1525, nautae Francisci de Hoces navigatoris Hispanici, ad australem ab aditu Freti Magellanici vento adacti, crediderant eos finem terrae vidisse et hic casus ut videtur hoc transitum subiecerat. Qua pro causa, nonnulli historici Hispanici, Americani Latini, aliique fontes fretum Hispanice Mar de Hoces appellant. Primus transitus Europaeus per fretum notus fuit navigatio anno 1616 Eendracht, navis Nederlandicae, praefecto Gulielmo Schouten navigatore Nederlandico duce, qui eodem tempore Hornanum Caput nominavit.
Abbatia Territorialis Beatae Mariae Cryptaeferratae
Abbatia in regione Latio, in provincia Romana ac in municipio Cryptoferratensi sita. Abbatiae sedes ad ordinem Basilianum Italiae seu Cryptoferratensem pertinet.
Gubernatio
Die 4 mensis Novembris anno 2013 a papa Francisco munus regiminis abbatiae episcopo Marcello Semeraro delatum est, quem Administratorem Apostolicum ad nutum Sanctae Sedis fecit. Praecessor eius fuit Archimandrita Aemilianus Fabbricatore O.S.B.I.
Historia
Abbatia anno 1004 ab Sancto Nilo Rossanensi (910-1004) condita est. In duobus primis saeculis possessionibus ac privilegiis munificentissime exornata postea bellis nobilium, exilio papae Avennico aliisque calamitatibus, in quibus schisma paparum invicem se obtrectantium praecipue mentione dignum est, magnis affecta est incommodis. Post haec papae varia iura et instituta abbatiae statuerunt. Abbata Cryptoferratae condita quinquaginta annos ante illud schisma, quo ecclesia graeca a latina separata est, quamquam semper papae romano oboediens erat, tamen cultum byzantinum et linguam graecam observabat. Nostris diebus ex numerosis monasteriis cultus byzantini in Italia una ac sola permansit.
Monachi stromata clara codicum scriptorum Graecorum custodiunt. Ibi et officina ad codices et manuscripta restauranda a re publica instituta est. In museo nonnullae statuae excellentissimae aetatis Graecae classicae monstrantur.
726
726 = DCCXXVI
Le Pian-sur-Garonne
Le Pian-sur-Garonne (Gasconice Lo Pian de Garona) est commune Francicum 835 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Domitianus
Titus Flavius Domitianus (24 Octobris 51—18 Septembris 96) fuit Imperator Romanus. Filius Vespasiani et Domitillae fuit atque fratrem Titum habuit, cui die 14 Septembris anno 81 successit. Soror Domitiani Flavia Domitilla fuit.
Iuventus
Patre suo magistro et duce, Domitianus Romae natus est. Quam vir immunis et eruditus, rhetoricae, litteris, iuri et administrationi studuit. Dissimilis fratri seniori Tito, Domitianus Vespasianum in bellis in Africa Iudaeaque non comitatus est.
Anno quattuor imperatorum (69), Domitianus prudens erat at vindicias patris adiuvit. Vicario Flaviis in Senatu, audacior factus est. Anno 70 divortium Domitiae Longinae ab Lucio Aelio Lamia impulit ut eam in matrimonium ipse duceret. Filium anno 71 et filiam anno 74 paraverunt qui uterque in iuvene mortui sunt. Coniugium a maioribus traditum non erat. Ille adulter erat, et illa non invidit sed ausis saepe interfuit.
Imperium
Domitianus paucas curas habuit. Aliquot consulati gessit sed nulla magistrata cum imperio. Tamen ambitiosus erat, et Tito moriente, subsidium praetoriani consecutus est. Administrator pessimus se praebuit. Pretium denariorum minutum est et nova vectigalia posita sunt. Cum populus fastidiosus esset, Domitianus multas pecunias pro novis aedificationibus locavit. Templum Iovis in Capitolino et novam aulam in Palatio renovavit. Aedificationem Colossei perfecit et novos gladiatores dedit, in quibus feminas nanosque primo tempore participes esse permisit.
Anno 83, cum uxor Domitia cum histrione Paride adulteraret, eae nuntium misit et histrionem interfecit. Anno proximo fratris filiam Iuliam Flaviam adamavit, virum eius dimisit et matrimonium eam inculcavit. Anno 85 Domitianus censor perpetuus se dixit. Cum Iulia Flavia anno 91 propter abortum mortua sit Domitianus Domitiam reduxit ut eocum quam amica viveret.
Domitiano Romae educato et numquam militatis, dux non ingeniosus erat. Tamen aliquot bellos inter regnum suum gessit, praecipue illos contra Chattos in Germania et contra Dacos prope Danuvium.
Fine regni sui imperator crudelissimus factus est. Iudaei Christianique graviter persecuti sunt, et aliquot senatores necati sunt. Anno 96 senatores, praetoriani, Stephanus vilicus Iuliae, et Domitia contra eum coniuraverunt. Stephanus a.d. XIV Kal. Octobribus eum octiens percussit.
Le Pian-Médoc
Le Pian-Médoc est commune Francicum 6'066 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Domitianus
Imperium
Domitianus damnationem memoriae subiectus est et successus est a Nerva qui a Senatu creatus est.
Domitianus hospes et conviva
Cenam atram a Domitiano datam Dio Cassius descripsit. Epulum Saturnalicium in Colosseo celebratum laudat Statius. "Spectacula assidue magnifica et sumptuosa edidit non in amphitheatro modo, verum et in circo, ubi praeter sollemnes bigarum quadrigarumque cursus proelium etiam duplex, equestre ac pedestre, commisit; at in amphitheatro navale quoque. Nam venationes gladiatoresque et noctibus ad lychnuchos, nec virorum modo pugnas, sed et feminarum. Praeterea quaestoriis muneribus, quae olim omissa revocaverat, ita semper interfuit, ut populo potestatem faceret bina paria e suo ludo postulandi eaque novissima aulico apparatu induceret," ait Suetonius. "Edidit navalis pugnas paene iustarum classium, effosso et circumstructo iuxta Tiberim lacu, atque inter maximos imbres perspectauit." Inter spectacula sacrorum Septimontialium "largissimum epulum" dedit; "senatui equitique panariis, plebei sportellis cum obsonio distributis initium vescendi primus fecit."
De consulatibus
Domitianus XVII consulatus gessit, plurimos imperatorum omnium. Primis annis consul suffectus tantum pro Vespasiano patre vel Tito fratre fuit. Sed cum rerum potitus sit, paene quotannis consul ordinarius fuit:
Templum Apollinis Sosiani
Templum Apollinis Sosiani sive Apollinis Medici est templum Romanum in Campo Martio prope Theatrum Marcelli et Porticum Octaviae Apollini deo dedicatum. Nomen a Gaio Sosio duxit, qui templum (anno 34 a.C.n. ?) renovavit.
Sibylla (regina Hierosolymitana)
Sibylla (nata anno circiter 1160; mortua anno 1190) fuit suo iure regina Hierosolymitana et insuper filia regis Amalrici I, soror Balduini IV, mater Balduini V et uxor Guidonis. Eam in matrimonium duxit:
Weinviertel
Weinviertel, regio in tabulis antiquis interdum simpliciter Tertius Quadrans (Austriae Inferioris) dicta (Theodisce olim Viertel unter dem Manhartsberg, his diebus Weinviertel = "quadrans vini") est una ex quattuor regionibus Austriae inferioris in boreo-orientali civitatis sita.
Nomen „Weinviertel“ ex fere centum annis in usu est: Weinviertel est Austriae regio vinifera maximi momenti.
Pyrenaei montes
Pyrenaei montes, seu Pyrenaeus saltus, poëtice Pyrene (Hispanice Pirineos, Francice Pyrénées, Catalane Pirineus, Vasconice Pirinioak et Auñamendiak), sunt montes in Europa meridio-occidentali qui fines naturales inter Franciam et Hispaniam sunt. Quorum altissimus, altitudine circa 3400 metrorum supra maris aequor, Picus Aneti appellatur. Pyrenaei sunt pars longissimorum montium perpetuorum qui usque ad Himalaiam decurrunt.
Weinviertel
Post circulos administrativos anno 1868 constitutos quadrantes Austriae inferioris, qui dicuntur, re politica carentes nihil nisi nomina regionum pristinarum sunt, qui in sermone cottidiano et ad periegesim fovendam in usu manebant.
Balduinus V (rex Hierosolymitanus)
Balduinus V (natus anno 1177; mortuus mense Augusto 1186), filius Sibyllae et Guillelmi Montisferrati, nepos igitur antecessoris Balduini IV, fuit rex Hierosolymitanus ab anno 1183 (Balduino IV gravissime aegrotante) et rex solus iam ante diem 16 Maii 1185. Eo succedit mater Sibylla, qui cum novo marito Guidone de Leziniaco regnavit.
Sancta Radegundis prope Toarcium
Sancta Radegundis prope Toarcium, vulgo Sainte-Radegonde, est commune Francicum 1'919 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis). Portat nomen sanctae Radegundis Thuringiensis.
727
727 = DCCXXVII
2567 Elba
2567 , olim designatione 1979 KA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Anschario Pizarro et Guidone Pizarro, astronomis apud Observatorium La Silla versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2567 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Studien über Hysterie
Studien über Hysterie (scilicet "Studia de hysteria") est opus a Sigismundo Freud et Iosepho Breuer anno 1895 divulgatum.
728
728 = DCCXXVIII
Academia Inscriptionum et Litterarum Humaniorum
Academia Inscriptionum et Litterarum Humaniorum (Académie des Inscriptions et Belles-Lettres) est sodalitas eruditorum in rebus archaeologicis, historicis et philologicis Francicorum. Academia anno 1663 a Ioanne Baptista Colbert condita est et decreto regis Ludovici XIV in rem publicam Francicam anno 1701 incorporatum. Ab initio nomen habuit Académie royale des inscriptions et médailles, a 1716 Académie royale des inscriptions et belles-lettres, postea Institut national des sciences et des arts, classe de littérature et beaux-arts et Institut national des sciences et des arts, classe d'histoire et littérature anciennes; die 21 Martii 1816 nomen hodiernum accepit. Pars est Instituti Franciae.
3565 Ojima
3565 , olim designationibus 1986 YD, 1968 TG, 1977 FO1, 1982 DF1, et 1986 TJ6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsuneo Niijima et Takeshi Urata, astronomis apud oppido Ojima versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3565 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Clemens XIII
Clemens XIII (natus "Carolus della Torre Rezzonico" Venetiis die 7 Martii 1693 familiae nobilis; obiit Romae die 2 Februarii 1769) fuit episcopus Romae et papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 6 Iulii 1758 ad mortem.
Vita
Rezzonico apud Iesuitas Bononiae et anno 1714 apud Academiam nobilium ecclesiasticorum (Italiane Accademia dei Nobili Ecclesiastici) studuit. Patavii doctor iuris factus est.
Anno 1737 cardinalis et anno 1743 episcopus Patavinus Rezzonico creatus est.
729
729 = DCCXXIX
Guillelmus Longaspata
Guillelmus "Longaspata" (natus annis 1145/1150; mortuus anno 1177) fuit filius Guillelmi V marchionis Montisferrati. In matrimonium duxit Sibyllam, sororem regis Balduin IV Hierosolymitani, et ex ea genuit Balduinum (regem futurum, quintum huius nominis), anno 1186 mortuum.
Lingua Suecica
Lingua Suecica, Suetica vel Suedica (in hac ipsa lingua svenska, ['svenska]), est lingua ex linguis Indoeuropeis et sub familia Germanica subsummata. Una cum lingua Danica, Norvegica, Islandica et Faeroensis Germanicum septentrionale formant.
Loci
Homines lingua Suecica in Suecia, Alandia, et Finnia in litore sinuum Bothnici et Finnici plerumque utuntur.
Alphabetum
Lingua Suecica abecedarium Latinum adhibet in litteris maiusculis minusculisque, et amplias litteras tres habet: Å å, Ä ä, et Ö ö.
Ordo sententiis
Linguae Suecicae ordo sententiis est subiectum-verbum-obiectum; kvinnan ser mannen 'femina virum videt'. De describentibus verbis, nominibus adiectivis, ante nomen substantivum describunt veniunt; lång väg 'via longa'. De re flexibili, ut lingua Latina comparatione non est; potius magis rigida.
Genus
Lingua Suecica genera duo habet, enim neutrum et utrum. Forma veterrima Suecicae genera tria habebat, eadem quae lingua Latina.
Petit-Palais-et-Cornemps
Petit-Palais-et-Cornemps est commune Francicum 756 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Lingua Suecica
Numerus
Lingua Suecica, quod lingua Latina, numeros duos habet: singulariterque pluraliter.
Articuli
Lingua Suecica articulos duos habet: articulus indifinitus atque articulus definitus. Suecica non habet pluraliter ab articulo indefinito, sed ita articulo definito. Nam monstramus hic articulis indefinitis linguae Latinae mediaevalis responsi "ille" et "illa" pro simplicius intelligenti.
Suecicae cum aliis linguis Scandinavicis comparatio
Ecce tabula, quae eandem sententiam in sermones Scandinavicos conversam demonstrat.
Aliqua vocabula
berg n - mons blomma u - flos bror u, broder - frater djur n - animal eld u - ignis familj u - familia far u, pappa u, fader u - pater gud u - deus gudinna u - dea hus n - domus jord u - terra, tellus, humus kraft u - vis land n - terra (contrarius aquae) luft u - aer moln n - nubes mor u, mamma u, moder u - mater människa u - homo ord n - verbum själ u - animus skog u - silva stjärna u - stella syster u - soror tid u - tempus träd n - arbor vatten u - aqua vind u - ventus väg u - via värld u - mundus, orbis bra - bonus dålig - malus enkel - simplex glad - laetus god - bonus intelligent, smart - prudens kort - brevis liten - parvus lycklig - felix lång - longus lätt - facilis lätt - levis ond - malus stark - fortis stor - magnus svår - difficilis tung - gravis vis - sapiens gilla - probare gå - ire göra - facere komma - venire lyssna - audire se - videre sova - dormire tala - loqui visa - monstrare älska - amare äta - edere
Modi dicendi
Modi dicendi soliti Suecice.
Exempli gratiae textus
De Augusto Strindberg Johan August Strindberg, född 22 januari 1849 i Stockholm, död 14 maj 1912 i Stockholm, var en svensk författare, dramatiker och bildkonstnär (målare). Han räknas som en av Sveriges mest betydelsefulla författare. Internationellt är han främst känd som dramatiker. Under fyra decennier var Strindberg en dominerande gestalt i det litterära Sverige. Han var ständigt omdiskuterad och ofta involverad i personliga konflikter. Bland hans verk finns ett flertal romaner, noveller och dramer som räknas som klassiker inom svensk litteratur.
Strindberg var mycket produktiv (dock med perioder av improduktivitet) och banbrytande inom flera genrer. Allmänt betraktas han som en nydanare av det svenska språket. Strindberg hörde till åttiotalisterna.
Pons Tiluri
Pons Tiluri (alia nomina: Pons Tilurii ; olim Tilurium) (Croatice: Trilj; Italiane: Treglia) est Urbs Croatiae, in Regione Spalatensi-Dalmatica ac in Dalmatia terra historica, sita. Incolunt urbem 9 400. Urbani Tilurienses appellantur.