cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gustavus Bauer
Cursus honorum
Bauer anno 1912 primo legatus suae factionis SPD in Dietam Imperii Germanici electus est. Etiam legatus Consilium Formae Civitatis Constituendae et ad annum 1928 iterum legatus Dietae Imperii fuit. Bauer in consilio ministrorum Scheidemann, primo post casum monarchiae, Administer Imperii Laboris fuit. Anno 1919/1920 cancellarius fuit. A magistratu, postquam Wolfgangus Kapp res novas studuit, se recedere coactus est. Sed proximo consilio ministrorum Administer Imperii Possessionum Publicarum mensibus Martii ad usque Iunii 1920 interfuit. A die 1 Maii 1920 etiam Administer Imperii Commeatus fuit. 26 Octobris 1921 - 22 Novembris 1922 cancellarius vicarius sub Iosepho Wirth erat. Anno 1925 propter crimina peculatus allata e factione dimissus, sed anno 1926 iterum receptus est.
Vitray-en-Beauce
Vitray-en-Beauce est commune Francicum 361 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Therapia
Therapīa (Graece θεραπεία), sive disciplina therapeutica, appellantur in medicina, medicina dentium, psychologia consilia ad infirmitates, invaliditates, morbos, vel vulnera curanda apta. Fundamentum therapiae est diagnosis prius obtenta. Persona quae therapiam agit, nisi medicus est, therapeuta vocatur.
Saosnes
Saosnes  est commune 192 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Saint-Vincent-du-Lorouër
Saint-Vincent-du-Lorouër  est commune 925 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Convallaria majalis
Convallaria majalis est venenosa plantarum florentium familiae Nolinoidearum species, in Asia et Europa endemica. In terris silvestribus frigidis et temperatis habitat. Secundum significationem nominis, haec planta flores mensi Maio in vallibus gignere solet. Parvos vere gignit flores albos, qui gregem campanellarum odoratissimarum formant.
In antiquo plantarum ordine, haec planta fuit adfinis familiae Liliacearum, vel in ordine phylogenetico familiae Ruscacearum, cum primum in familiam Convallaricearum digesta esset.
Larvae nonnullarum specierum papilionum, praecipue inter eas Antitype chi hac planta vescuntur.
167 Urda
167 , olim designationibus A899 KC, A905 QA, et A906 WA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Christiano Henrico Friderico Peters in Observatorio Litchfield versato repertus est. In mythologia Nordica Urda, e qua asteroides appellatus est, fuit una e tribus Nornir.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 167 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fanum Sanctae Annae (discretiva)
Fanum Sanctae Annae potest:
Mircea Dușa
Mircea Dușa (natus die 1 Aprilis 1955 in oppido Toplița in Harghita circulo; mortuus die 19 Decembris 2022) vir publicus Dacoromanus fuit.
Munus
Annis 1984 - 1988 Bucarestae oeconomiae studebat et anno 2004 gradum magistri Universitatis Lucian Blaga Cibiniensis accepit. Annis 1996 - 2001 praeses vicarius societatis oppidorum Dacoromanorum fuit.
Cursus honorum
Dușa, sodalis Factionis Socialis Democraticae Romaniae, annis 1976 - 2000 consiliarius atque postremo praefectus oppidi Toplița fuit. Tum ad annum 2004 praefectus circuli Harghita operam dedit. annis 2004 ad hunc diem legatus ad Cameram Legatorum Romaniae est, a die 8 Augusti ad usque 21 Decembris 2012 administer rerum internarum in consilio ministrorum Victoris Ponta praesidis ministrorum erat. A die 21 Decembris in eodem consilio ministrorum administer munitionis est. Die 4 Novembris 2015 una cum toto consilio ministrorum se a magistrau recessit. Die 17 Novembris Mihnea Motoc eius successor minister munitionis Romaniae nominatus est.
Familia
Uxorem duxit atque duos liberos habet.
Culpa
In lege civili distinguuntur lata culpa, levis culpa, ac levissima culpa. Culpa dolo malo, qui calliditatem vel falliciam significat, opponitur.
Culpa, cum peccato coniuncta, est notio magni momenti in pluribus religionibus. Exempli gratia, in prece "Confiteor" missae Catholicae Romanae sacerdos dicit "quia peccavi nimis cogitatione, verbo et opere: mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa," sibi pectus ter percutiens.
Georgius Henricus Maria Kirstein
Georgius Henricus Maria Kirstein (Moguntiaci natus die 2 Iulii 1858; ibidem mortuus die 15 Aprilis 1921) fuit presbyter Germanicus et ab anno 1904 usque ad annum 1921 Moguntiaci episcopus (dioecesis Moguntinus).
Milhac
Milhac est commune Francicum 195 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Clipiacum (Alta Sequanae)
Clipiacum (Francogallice Clichy aut Clichy-la-Garenne) est commune Francicum 58'916 incolarum (anno 2010) praefecturae Altorum Sequanae regione Insulae Francicae.
Codex Alexandrinus
Codex Alexandrinus (siglo 02) est antiqua codex manu scriptus, qui textum Veteris Testamenti ac Novi Testamenti continet. Hodie in Bibliotheca Britannica servatur (MS Royal 1. D. V-VIII).
In medio quinto saeculo creatus est. Totum manuscriptum manualiter in lingua palaeograeca scriptum est. Vetus et Novum Testamentum in dialecto Graeca communi scriptum est.
Henricus Brück
Henricus Brück (natus in Bingen die 25 Octobris 1831; Moguntiaci mortuus die 5 Novembris 1903) fuit presbyter Germanicus et ab anno 1899 usque ad annum 1903 Moguntiaci episcopus (dioecesis Moguntinus).
Flavius Anicius Probus Faustus Iunior
Flavius Anicius Probus Faustus Iunior (natus saeculo 5, mortuus post annum 512) vir publicus Romanus tempore Theodorici regni fuit.
Familia
Pater eius Gennadius Avienus (consul anni 450) erat. Bis uxorem in matrimonium duxit: Stephaniam et deinde Cynegiam (mortuam anno 509); filios habuit: e Stephania Rufium Faustum Magnum Avienum consulem anni 502 et e Cynegia Flavium Ennodium Messalam (consulem 506), praeterea filiam anno 511 mortuam. Inter familiares etiam Magnus Felix Ennodius erat, qui ad Anicium multas epistulas dedit.
Cursus honorum
Anicius anno 490 una cum Flavio Longino II consulatum gessit et annis 492 - 494 magister officiorum erat et a Theodorico rege Constantinopolim missus est, ut Anastasius I imperator regnum Theodorici in Italia probaret. Anno 494 in occidentem revertebat. Anno 498 in electione papae adiuvit Symmachum contra Laurentium antipapam. Annis 503 - 506 quaestor palatii in parte occidente fuit. Circa annum 507 patricius nominatus est. Annis 509 - 512 praefectus praetorio Italiae erat. Duas sedes proprias in Amphitheatro Flavio possidebat.
Within Temptation
thumb|300px|Within Temptation anno 2008
Within Temptation est grex musicus Nederlandicus septem sodalium anno 1996 conditus, cuius genus musicum metallum symphoniacum describitur.
Navis epibatica
Navis epibatica (a Graeco ἐπιβάτης) est navis ad viatores vehendos accommodata. Sunt varia navium epibaticarum genera, inter quae communissima sunt naves circumvectantes, de more accomodatae viatorum periegesi, et naves traiectoriae, quae ceterum viatoribus simplicem vecturae diaconiam praebent.
Lucius Furius Philus
Vita et cursus honorum
Fuit amicus Scipionis Aemiliani et patronus poetae Terentii erat. Anno 155 a.C.n. legationem philosophorum Graecorum Romae audivit. Cicero eum in libro III De oratore doctrinam Carneadis philosophi diserere finxit. Anno 136 Foedus Mancinum proconsulis Hispaniae Citerioris Gaii Hostilii Mancini cum Numantinis examinavit. Foedere recusato Furius Mancinum hostibus tradebat. Macrobius duas formulas evocationis a Furio Philo compositas in Saturis tradidit.
Saint-Vincent-des-Prés (Sartha)
Saint-Vincent-des-Prés  est commune 487 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Predella sanctorum (Crivelli)
Predellae sanctorum, in quibus sex sancti figurantur a Carolo Crivelli bis pictae sunt. Altera, anno 1482 picta, hodie in pinacotheca Brerae reperitur. In ea finguntur Iacobus, Bernardinus Senensis, Nicodemus, Antonius abbas, Hieronymus, Andreas. Altera, anno circiter 1493 picta, hodie in Museum Jacquemart-André Lutetiae ostentatur; hic depinguntur Ludovicus Andecavensis episcopus Tolosanus, Hieronymus, Petrus, Paulus, Ioannes Chrysostomus et Basilius Caesareensis).
Voise
Voise est commune Francicum 289 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Curbavia
Curbavia (Francogallice  Courbevoie) est urbs et commune Francicum 86'854 incolarum (anno 2012) praefecturae Altorum Sequanae in regione Insula Francica. Curbaviae in regione La Défense est sedes societatis mercatoriae Francogallicae gasium naturale petroleumque vendentis Total.
Inferi
Inferi in variis traditionibus religiosis sunt mundus mortuorum, qui sub mundo vivorum exstat. Nomen adiectivum rerum inferorum proprium est chthonicus.
Excalibur (pellicula)
Caliburnus (Anglice Excalibur) est pellicula a Ioanne Boorman moderata annoque 1981 prolata, in qua Caliburnus, gladius Regis Arthuri, partem magni momenti agit.
Inferi
Notio inferorum in paene omne hominum cultura invenitur, et "fortasse tam vetus quam condicio humana est." Communis mythorum proprietas de inferis est fabula in qua homines iter ad inferos faciunt, saepe ad quoddam propositum heroicum conficiendum.
In mythologia Romana
Homines mortui in mythologia Romana sub terra in regione Orci habitare putabantur. Rex inferorum erat Pluto, Saturni filius, Iovis Neptunique frater. Eius uxor erat Proserpina, Cereris Iovisque filia.
Inter personas maximi momenti ab hominibus inferorum actas in mythologia Romana sunt Cerberus, Dea Tacita, Dis Pater, Egestes, Fames, Inferi Dii, Larenta, Letum, Libitina, Mors, Orcus, Pluto, Proserpina, Viduus.
Peschadoires
Peschadoires est commune 2006 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Geographia
Fluvius Dora per communis Peschadoires agrum labitur.
Risus sardonicus
Risus sardonicus (quam locutionem saepe, sed improprie, in variis linguis hodiernis "rictum diaboli" interpretantur) est unum ex symptomatis quae inveniuntur in algentibus a bacterio, quod Clostridium tetani nuncupatur et Tetanum efficit, affectis. Hic affectus nomen trahit a fabuloso quoddam medicamento, nomine Herba sardoni(c)a, quae vere Oenanthe crocata fuisse creditur. Sic tensio et contractio musculorum hanc expressionem faciei efficiunt, quae Risus sardonicus vocatur. Quam intentionem vultus algentes dimittere omnino non possunt. Risus sardonicus etiam strychnina ingesta provocari potest.
Flavius Olybrius Iunior
Flavius Olybrius Iunior (post annum 478, mortuus post annum 491) vir publicus Romanus sub regno Theodorici fuit.
Familia
Olybrius Iunior filius Aniciae Iulianae, filiae Olybrii imperatoris et Flavii Areobindi Dagalaifi Areobindi erat, consulis anni 506. Ipse Irenam in matrimonium duxit, filiam Flavii Pauli consulis anni 496 et fratris Anastasii I imperatoris Imperii Romani Orientalis. Filia eorum Proba fuit, quae Flavio Probo Iuniore consule anni 525 nupsit.
Cursus honorum
Iam puer circa decem annorum anno 491 consul nominatus est sine collega.
Lechaeum
Lechaeum (Graece Λέχαιον) erat alter antiquae Corinthiorum civitatis portus, in sinu Corinthio situs. Ad commercium cum Italia in primis destinatus, longis muris duodecim stadiorum (circiter 2,2 km) medio quinto saeculo a.C.n. aedificatis et viam tuentibus cum urbe coniungebatur. Non procul angustiae isthmi (diolkos dictae) iacebant, ubi naves per terram e mari Aegeo trahebant atque vice versa e sinu Corinthio ad mare Aegeum. Hodie nihil nisi parvus vicus exstat. Alter portus Corinthiis erat ad mare Aegeum ː Cenchreae.
Perpezat
Perpezat est commune 384 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Pedes (scacci)
Prooemium
Pedes (sive pedo, pedinus, rusticus) est calculus in scaccorum ludo. In notatione algebraica, pedites albi in ordine secundo a sede a2 usque ad sedem h2, nigri in ordine septimo a sede a7 usque ad sedem h7 sunt. In notatione autem vetusta, e.g. pedes a2 appellatur pedes Dominae Turris et pedes e2 appellatur pedes Regis. In exercitu utriusque sunt octo pedites.
Motus peditis
Pedes non nisi in proximam sedem singulis vicibus se recipit; excepto primo impetu, quo (si vult) per duas simul areolas prorumpit, i.e. in quartam prosilit. Motione simpliciter progressiva recta pergit, oblique autem ferit caeditque, quasi ex insidiis adoriatur hostem.
Pedes, cum ad metam percurrerit, in ampliorem gradum, i.e. in quemlibet calculum eiusdem coloris praeter regem, promovetur.
Si, in primo impetu, pedes peditem adversarium praeterit, capi potest tamquam in obliquum esset.
In figura sinistra, Pedes in sede c6 ad s. c7 moveri vel unam alteramve Turrem capere potest. Pedes in s. h5 Peditis in s. g5 transitu insidiari potest et ad g6 moveri, dummodo tractum postremum est Peditis adversarii ad s. g5 illum. Pedes in s. e2 ad s. e3 vel ad s. e4 moveri potest.
Meyronne
Meyronne est commune Francicum 292 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Voves
Voves est commune Francicum 3091 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Hamburgum
Hamburgum, vulgo Hamburg, est maximus portus Germaniae. Hamburgum simul est urbs et terra foederalis Germanica. Decemvirorum rebus publicis administrandis collegium Hamburgi senatus appellatur, cuius his diebus Petrus Tschentscher praeses et praefectus est urbi.
Saint-Victeur
Saint-Victeur  est commune 379 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Ahmedus Best
Ahmedus Best (natus die 19 Augusti 1973 Novo Eboraco) est actor vocis et musicus.
Hamburgum
Nomen
Urbs Latine Hamburgum, Hamburga, Hammanisburgum a variis auctoribus appellata est atque interdum sollemnius Hammonia iuxta nomen deae neoclassicae huic urbi tutricis. Theodisce Hamburg appellatur (medio aevo Honburgh) sed sollemniter Freie und Hansestadt Hamburg, unde Latine nonnumquam "libera et Hanseatica civitas Hamburgi".
Saint-Ulphace
Saint-Ulphace  est commune 235 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Hamburgum
De situ et incolis
Hamburgum ad ripas Albis fluvii et lacus Alsterensis situm centum fere chiliometra et viginti abest a mari Germanico. Nostra aetate Hamburgi ad octies decies centena milia hominum habitant. Lingua Saxonica lingua ingenua est Hamburgensium, qui tamen his temporibus lingua Germanica multo saepius uti solent. Dialectus Hamburgensium, quo miscentur, quae Saxonicae et Germanicae linguae propria sunt, ipsorum verbo missingsch appellatur.
De urbe condita
Castra Hamburgensia anno 811 a Carolo Magno imperatore condita esse traduntur. Anno 831 Ludovicus imperator cognomine Pius Anscharium archiepiscopum Hamburgensibus primum inauguravit. Fundamentum regiae episcopalis etiamnunc in Via Lapidea aspici potest. Anno 845 Normanni (Vicingi) feroces Hamburgensibus bellum intulerunt, postea etiam Sclavi. Quarum rerum documenta praeclara sunt libri Adami Bremensis Gesta Hammaburgensis Ecclesiae Pontificum inscripti.
Medioaevum
Medio quod dicitur aevo Hamburgenses ad foedus hanseaticum accesserunt, cuius oppida praecipua facta sunt Lubeca, Brema, Dantiscum, Hamburgum.
Tempore Napoleonis
Napoleone primo eius nominis imperatore Francogallis imperante ager Hamburgensis una cum Batavorum Frisiorumque sedibus dicioni et imperio Francogallorum allegatus, mox autem tyranno superato in libertatem vindicatus est.
Pars Confoederationis Germanicae
Annis 1815 - 1866 Hamburgum pars Confoederationis Germanicae erat, deinde Foederationis Germanicae Septemtrionalis. A die 5 ad usque 8 Maii 1842 urbs maximo incendio deleta et postea pulcherrimis aedificiis iterum exstructa est.
Imperium Germanicum
Anno 1871, cum Germanorum civitates tribus populi Gulielmo I rege Borussiae imperante devictis Francogallis in unum imperium coniungerentur, etiam Hamburgenses sua sponte ad imperium Germanicum accesserunt. Sed non prius quam 1888 Hamburgum etiam sodalis Societatis portorii Germanicae facta est. Inde ab eo tempore illud populi Germanici portae ad orbem terrarum cognomen urbis honorificum vulgatum est.
Res publica Vimariana
Anno 1918 etiam Hamburgo constitutio libera data est, ita ut omnibus incolis aequa iura darentur. Anno 1923 communistae frustra rerum potiri conati sunt.
Dictatura Nazista
Anno 1933, etiam Hamburgi Nazistae rerum potiti sunt et democratiam deleverunt. Anno 1937 eorum, qui Berolini populo Germanico imperabant, consilio fines urbis vicinis plurimis adiectis hodiernum ad modum propagati sunt. secundo bello mundano Hamburgum aeronavibus pyroboletariis valde deletum est.
Post secundum bellum mundanum
Bello finito Hamburgum urbs a Britannia occupata et libertas restituta est. Urbs plerumque a magistris civium factionis SPD recta est: annis 1946 - 1953 et 1957 - 1960 a Maximiliano Brauer, deinde ad annum 2001 Paulus Nevermann, Herbertus Weichmann, Petrus Schulz, Ioannes-Ulricus Klose, Nicolaus de Dohnanyi, Henning Voscherau atque Ortvinus Runde summum magistratum urbis administrabant, qui omnes ad Factionem Socialem Democraticam pertinuerunt.
Tempus novissimum
Sed 31 Octobris 2001 post electionem civitatis Ole de Beust magister civium superior Hamburgi successor Ortvini Runde (SPD) electus est. Ab hoc die variis coalitionibus urbem patriam regnavit, primo CDU cum Factione Reipublicanae Impetu foedus fecit, deinde ab anno 2004 post foedus finitum et electionem habitam factio sua maiorem partem legatorum adepta est, denique ab anno 2008 cum GAL. Foedere inter alia sancitum est, ut scholae Hamburgi reformandae essent: Ad usque sextum annum omnes dicipuli unam scholam frequentare debuerunt. Sed id plebiscito incolarum 18 Iulii 2010 repudiatum est, quamquam omnes paene factiones (nisi FDP) reformae favebant. Itaque de Beust eodem die se a magistratu se recessurum pronuntiavit. 25 Augusti 2010 Christopherus Ahlhaus (CDU) successor electus est et aliquamdiu cum viridibus foedus habere pergebat. Sed 25 Novembris 2010 Virides foedus regendi finiverunt. Suffragium novum in 20 Februarii 2011 constitutum est. Hoc suffragio Factio Socialis Democratica maximam partem votorum accepit et 7 Martii Olaus Scholz novus magister civium electus est, qui sine alia factione urbem regere potest. Sed suffragiis anno 2015 habitis Scholz foedus regnandi cum Viridibus facere coactus est. Postquam Scholz Administer Foederalis Aerarii Publici vocatus est, ei 28 Martii 2018 Petrus Tschentscher, consodalis factionis SPD, ad munus successit.
Religiones
Pars maxima incolarum Christiani Lutherani sunt (circa 32%), pars minor Catholica est, sunt circa 10 per centum. Ceteri aliarum religionum sectatores vel nullius religionis sodales sunt.
Ecclesia Evangelica
Hamburgum pars episcopati Albiae Septentrionalis anno 1977 conditi est, sedes episcopi Evangelici Kielia est.
Ecclesia Catholica Romana
Hamburgum est sedes archiepiscopalis cum nomine Archidioecesis Hamburgensis Praesentis archiepiscopus est Stephanus Heße.
Clima
Urbi Hamburgensi clima est oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger, in stationes quattuor divisum, mensibus frigidissimis Decembri, Ianuario, Februario, calidissimis Iunio, Iulio, Augusto; temperatura aëris media a Decembri ad Februarium circiter 2° atque mense Iulio 18.7°, minima inter −0.3° et 13.8°, maxima inter 4° et 23.5°, sed minima extrema usque hodie nota −29.1°, maxima extrema 37.3°; pluviis mense Aprili ad 43 mm tantum, mense Augusto 79 mm; diebus pluviosis per annum totum fere 129 incidentibus; horis solis fulgentis mense Decembri 37, mense Maio 223, per annum totum 1 582 relatis.
Regiones urbanae
Hamburgum in septem regiones urbanas divisum est, quarum una, Altona, vicus piscatorum fuit anno circiter 1535 conditus atque ab anno 1664 usque in 1938 urbs a se ipsa. Aliae regiones sunt Urbs Media, Hamburgum Septentrionale, Bergedorf, Eimsbüttel, Harburg, Wandsbek.
Nexus externi
Res historicae
Fontenay-aux-Roses
Fontenay-aux-Roses  est commune Francicum 23'351 incolarum (anno 2010) praefecturae Altorum Sequanae in regione Insula Francica.
Bartholomaeus Spranger
Bartholomaeus Spranger (natus Antverpiae die 21 Martii 1546 – obiit Pragae anno 1611) fuit pictor Flandricus, qui ab anno 1580 Pragae in Bohemia vixit, ubi nupsit anno 1592 Christinam, filiam divitis Pragensis aurificis Nicolai Müller, et laborabat pro imperatore Rudolpho II.
Axiidae
Axiidae sunt familia crustaceorum ordinis Decapodorum, cui sunt haec genera:
Paulus Leopoldus Haffner
Paulus Leopoldus Haffner (natus in Horb am Neckar die 21 Ianuarii 1821; Moguntiaci mortuus die 2 Novembris 1899) fuit presbyter Germanicus et ab anno 1886 usque ad annum 1899 Moguntiaci episcopus (dioecesis Moguntinus).
Brunatum
Brunatum vel Brunate  (alia nomina: Brunas - atis) (Italiane: Brunate) (Italiane: Brunate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 800 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Brunatenses appellantur.
Fanum Sancti Prisci
Fanum Sancti Prisci (alia nomina: Villa Sancti Prisci) (Italiane: San Prisco) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Miers (Oltis)
Miers est commune Francicum 437 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Hypermestra
Hypermestra (Graece: ) in mythologia Graeca fuit una ex 50 Danaidibus, filia maior regis Danai urbis Argorum.
Mythologia
Sola Danaidum coniugem Lynceum - unum ex 50 Aegypti filiis - etsi pater imperaverat nuptiarum nocte non necavit sive amore capta sive quia virginitati eius pepercerat.
Hypermestra a Danao ob contumaciam capta et accusata est. Ovidius Hypermestram catenis vinctam Lynceo litteras dare fecit (vide: Heroides), cui res gestas narrat fortunamque deplorat.
Secundum aliam traditionem Lynceus Danaum et cruentas Hypermestrae sorores necavit. . Ex eo Hypermestra mater Abantis facta est et parens multorum heroum, ut puta Persei ac Herculis.
Hypermestra Lynceusque Argis heroes in unico sanctuario culti sunt. Sepulcrum eorum prope Iovis Phyxii altare fuit. Delphis statuae ab Argivis conditae in templo constitutae erant.
Anetz
Anetz (Gallonice Asnèt, Britonice Arned) est commune 1776 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Scyphozoa
Scyphozoa (-oorum, n.pl., Graece skyphos 'patera' + zoon 'animal') sunt classis animalium marinorum quae ad Cnidarium phylum pertinent, quorum corpus molle ferme omnino aqua constat. Quod itaque oceanos habitant.
1742 Schaifers
1742 , olim designationibus 1934 RO, 1929 RL1, 1952 HG, 1954 UG2, 1954 WV, 1963 QB, et 1964 VX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Coniecturae ex coniurationibus de egressibus in Lunam
Coniecturae ex coniurationibus de egressibus in Lunam est theoria conspirationis quae dicit aliquos sive omnes partes Apollinis programmatis et delapsus lunares falsos esse et a NASA aliisque coniuratoribus factos. Greges varii et homines singuli sententias tales a decennio 198 medio referunt. Notissima sententia est, ut sex delapsus annorum 1969 - 1972 falsi fuissent et duodecim astronautae Apollinis programmatis in Lunam non descendissent. Primus delapsus Lunaris (20 Iulii 1969) unus eorum est et modo pelliculae comparatus esse dicitur.
Pérignat-sur-Allier
Pérignat-sur-Allier est commune 1357 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Kirchen
Kirchen est oppidum in Rhenania-Palatinato (Germania). Incolarum sunt circa 9 000. Oppidum 7 Iunii 1969 consociatis diversis vicis conditum est. Monumentum naturale est Druidenstein (Lat.: druidum lapis), collis ex basalte compositum, altitudinis 450 metrorum.
La Garenne-Colombes
La Garenne-Colombes  est commune Francicum 27'628 incolarum (anno 2010) praefecturae Altorum Sequanae in regione Insula Francica.
Saint-Symphorien (Sartha)
Saint-Symphorien  est commune 556 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Ray Park
Raymond Park (communiter Ray Park; natus die 23 Augusti 1974 Glasgoviae) est actor, praecipitator, et artifex martialis.
Cancellarius
Munus cancellarii hodie in multis institutis invenitur. Studiorum universitates exempli gratia cancellarios habent qui rebus administrationis curant.
Britannia
In Britannia aerarii minister "Cancellarius Scaccarii" (Anglice: Chancellor of the Exchequer) appellatur. Justitiae minister "Dominus cancellarius" (Anglice: Lord Chancellor) appellatur.
Germania et Austria
In Germania et Austria caput regni cancellarius (Germanice Kanzler) appellatus est. Angela Merkel nunc est cancellaria Germaniae. Otho de Bismarck cancellarius Germaniae fuit ab 1867 ad 1890.
America meridionalis
In Brasilia, Columbia, Peruvia Venetiolaque Negotiorum Externorum minister "cancellarius" appellatur.
Christophorus Moufang
Christophorus Moufang (Moguntiaci natus die 17 Februarii 1817; ibidem mortuus die 27 Februarii 1891) fuit presbyter Germanicus et ab anno 1877 usque ad annum 1866, sede vacante propter Kulturkampf, Moguntiaci Vicarius Apostolicus Emeritus (dioecesis Moguntinus).
Allobroges
Allobroges erant gens Gallica antiqua, quorum fines inter Rhodanum et Isaram usque ad Lemanum lacum patebant. ubi postea Delphinatus et Sabaudia fuerunt. Illis caput Vienna erat, alia urbs aliquanti momenti Genava.
Historia
Prima mentio Allobrogum apud Polybium invenitur, ubi de Hannibalico transitu Alpium scribebat. A Gnaeo Domitio Ahenobarbo et Quinto Fabio Maximo ob id ipsum Allobrogico cognominato subacti, Allobroges circa 120 a.C.n. pars provinciae Romanae Galliae Transalpinae tum institutae facti sunt. Non diu pacem retinuerunt : nam Marcus Fonteius post praeturam (circa 75 a.C.n.) et Gaius Calpurnius Piso post consulatum (66-65 a.C.n.) seditiones ibi oppresserunt. Cum Galli praetorem Fonteium repetundarum circa 70 a.C.n. Romae accusarunt, praecipuus accusator Allobrox quidam erat, Indutiomarus nomine. Quin etiam praetor Lentulus et alii coniurati legatis eorum, qui e civitate sua Romam venerant ut de aere alieno et publicanorum avaritia quererentur, frustra persuadere voluerunt ut Catilinae coniurationi sese coniungerent (tum litterae deprehensae et Ciceroni consuli traditae rem manifestam fecerunt ). Postremo Gaius Pomptinus pro praetore Allobrogum ducem Catugnatum multis asperisque pugnis domuit (62-61 a.C.n.) atque de eis triumphavit.
Contra bello Gallico ineunte Allobroges ab Helvetiis migrantibus vexati auxilium a Caesare petiverunt.
Ioannes Ireland
Ioannes Nicholson Ireland (natus Mancunii 13 Augusti 1879 – mortuus in Washington in Comitatu Saxonum Meridionalium 12 Iunii 1962) fuit compositor Anglicus, notissimus musica ad clavile composita et musica ecclesiastica. Discipulus fuit Caroli Villiers Stanford.
Franciscus Rebsamen
Franciscus Rebsamen (Divione natus die 25 Iunii 1951) est politicus et socialista Francicus, a die 25 Martii 2001 magister civium urbis natalis, a die 1 Octobris 2008 senator rei publicae pro Clivo Aureo, et a die 31 Martii 2014 minister laboris munerisque, primo ministro Manuele Valls. Apud Senatum die 1 Octobris 2011 praeses electus est senatorum Socialistarum.
Agellum Gomperticum
Agellum Gomperticum (Italiane: Zelo Buon Persico) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. Incolae Agellates appellantur.
Alia nomina
Alia nomina sunt: Agellum Gomperzicum et Zellum Gompertum.
Petrus Leopoldus Kaiser
Petrus Leopoldus Kaiser (natus in Mühlheim am Main die 3 Novembris 1788; Moguntiaci mortuus die 30 Decembris 1848) fuit presbyter Germanicus et ab anno 1835 usque ad annum 1848 Moguntiaci episcopus (dioecesis Moguntinus).
Landouzy-la-Ville
Landouzy-la-Ville est commune Francicum 248 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Lexicon universale
Lexicon universale, opus auctoris Helvetici Iohannis Iacobi Hofmanni, est encyclopaedia usque adhuc maxima omnium earum quae Latine conscriptae sunt.
Hoc Lexicon primo Genavae anno 1677 editum est (sed Basiliae impressum) in duobus voluminibus sub titulo: Lexicon universale historico-geographico-chronologico-poetico-philologicum, continens historiam omnis aevi, geographiam omnium locorum, genealogiam principum familiarum, addita ubique chronologia tum veteri tum recentiore, mythologiam insuper omnium fabularum, discussionem philologicam illustrium circa haec occurrentium difficultatum .... Postea auctor supplementum locupletissimum praeparavit, in tres partes divisum sed in duobus voluminibus Genavae et Basiliae editum anno 1683, et sic intitulavit: Lexici universalis historico-geographico-chronologico-poetico-philologici continuatio, praeter addenda comprehendens historiam animalium, plantarum, lapidum, metallorum, elementorum, rerum astricarum, praecipue hominis negotiorumque eius, in omni aetate, sexu, conditione, aevo, recentiori, medio, veteri, ex omnium gentium, inprimis Hebraeae, Graecae, Romanae, monumentis sacris, civilibus, erutam.
Eiusdem operis editio secunda Lugduno Batavorum anno 1698 in quattuor voluminibus edita est. Titulum locupletiorem sic habet: Lexicon universale, historiam sacram et profanam omnis aevi, omniumque gentium; chronologiam ad haec usque tempora; geographiam et veteris et novi orbis; principum per omnes terras familiarum ab omni memoria repetitam genealogiam; tum mythologiam, ritus, caerimonias, omnemque veterum antiquitatem ex philologiae fontibus haustam; virorum ingenio atque eruditione celebrium enarrationem copiosissimam; praeterea animalium, plantarum, metallorum, lapidum, gemmarum, nomina, naturas, vires explanans.
Caliburnus
Caliburnus et ensis in petra
In historiis de Rego Arthuro, duae fabulae sunt de ensis origine. Prima est ensis in petra, quae in Roberti de Boron carmen Merlin apparet. In hoc libro, licet soli Arthuro, iusto regi, extrahere ensem de petra in qua figitur. Altera versio invenitur in posteriore Post-Vulgata sequela Merlini, recepta a Domino Thoma Malory. In qua versione, Arthurus accepit ensem a Domina Lacus, primo suo ense fracto in proelio contra regem Pellinorem. Domina Lacus vocat hunc ensem "Excalibur", id est, qui scindit ferrum. Cum iaceret moriens, iubet Domino Bediveri (Domino Grifleto in quibusdam versionibus) ut Dominae lacus redderet ensem, in eo reiiciendo. Antequam modo ense aqua tangitur, manus Dominae eum attingit eripit et sub aquam defert. Quod Bedeverus ignoraret id eventurum cum redderet ensem, conatus est fallere regem. Bedeverus putabat ensem tam pulcher esse ut iaceretur in aquam atque, Arthuro mortuo, ensem reliquias sanctas sic fieri ut servaretur. Arthuro relicto in navicula mortis cum tribus reginis, tradunt rediturum aliquando ut Britannia a destructione servaretur.
Dominus Malory recordatur utrasque versiones in "le morte d'Arthur", in lingua prisca gallica et eas confundit in eis vocandis "Excalibur". Pellicula Excalibur Iohannis Boorman conatur rectiores res fieri; in qua Domina Lacus, ense fracto, solum eum reficit.
168 Sibylla
168 , olim designationibus 1949 MO et A911 HF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iacobo Craig Watson in Observatorio Detroiti versato repertus est. Asteroides appellatum esse censetur e titulo Sibyllarum, vatum antiquitatis Romanae.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 168 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Saturnin (Sartha)
Saint-Saturnin  est commune 2341 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Axius (genus)
Axius est genus crustaceorum familiae Axiidarum. Ex Axio deo fluviatili Paeoniano appellatur.
Pérignat-lès-Sarliève
Pérignat-lès-Sarliève est commune 2730 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Axius (genus)
Species
Generi sunt hae species:
Gaius Licinius Macer
Gaius Licinius Macer (mortuus 66 a.C.n.) fuit senator Romanus popularis factionis, orator et rerum gestarum scriptor. Anno 66 a.C.n. cum repetundarum damnaretur, mortem sibi ipse conscivit.
De gente
Nobili et plebeia gente Liciniorum ortus Gaius Licinius Macer, Lucii filius, erat pater Licinii Calvi, oratoris et poetae illustris.
De arte oratoria
Praeter specimen orationis a Sallustio nobis relictum libet Ciceronis iudicium referre qui mores quidem Licinii Macri vituperabat (eo magis quo popularis erat) sed eloquentiam non omnino aspernabatur : ''C. Macer auctoritate semper eguit, sed fuit patronus propemodum diligentissimus. huius si vita, si mores, si voltus denique non omnem commendationem ingeni everteret, maius nomen in patronis fuisset. non erat abundans, non inops tamen; non valde nitens, non plane horrida oratio; vox gestus et omnis actio sine lepore; at in inveniendis componendisque rebus mira accuratio, ut non facile in ullo diligentiorem maioremque cognoverim, sed eam ut citius veteratoriam quam oratoriam diceres. hic etsi etiam in publicis causis probabatur, tamen in privatis inlustriorem obtinebat locum.''
De Annalibus
Licinius Macer Annales ab Urbe condita composuit e quibus septem tantum paucorum verborum excerpta a grammaticis Nonio Marcello et Prisciano servata nobis sunt ; nihilominus quid de nonnullis rebus scripsisset per historicos posteriores nonnumquam comperimus : exempli gratia sexiens a Dionysio Halicarnassensi, septiens a Tito Livio memoratur. Quia autem in prima decade tantum Titi Livii, nusquam in tertia nominatur, et fragmentum recentissimum ad Pyrrhum regem pertinere videtur, prima saecula Reipublicae Romanae modo narrasse vulgo existimatur, ultra tertium saeculum medium non progressus, sive quia ab initio ita decreverat, sive quia morte praeventus est ne opus perageret. Multa quidem quae ad nos pervenerunt ad Romuli gesta pertinent et Licinius Macer ad antiquaria studia pronior fuisse videtur.
De fontibus
Ex historicis anterioribus Gnaeum Gellium in primis secutus esse videtur ; simul enim saepe memorantur et eandem traditionem rettulisse dicuntur. Sed vetustissimis scriptis publicis primus ad chronologiam historicam usus esse refertur Licinius, scilicet foedere Ardeatino (444 a.C.n.) et libris linteis qui in lino exarati antiquissimi fasti magistratuum in templo Iunonis Monetae servati fuisse dicuntur. De fide illorum librorum linteorum varie aestimatum est et ab antiquis et a modernis auctoribus (nonnulli ab ipso Licinio Macro confictos credidere).
De fide historica
De fide illorum annalium hodie opinari difficile est quia auctores antiqui fontes plerumque nominabant cum inter se discrepant vel cum diversam opininionem sequi ipsi malunt, ne ignorasse non omnes idem narrare videantur. Ita quodam loco Titus Livius Licinium suspicatur veritatem adulterasse ut maiores partes in historia Liciniorum genti addiceret. Item Dionysius Halicarnasseus eum bis chronologicae negligentiae arguit. At tertio et quarto saeculo illi annales adhuc legebantur a Censorino et Macrobio et auctore ignoto Originis gentis Romanae... Et inter annalium scriptores Quintus Aelius Tubero multa e Licinio et linteis libris sumpsisse videtur. Contra Cicero magna severitate de illis annalibus iudicabat, sed in loco maxime corrupto.
The Interesting Narrative
The Interesting Narrative of the Life of Olaudah Equiano, Or Gustavus Vassa, The African ('Vita Olaudah Equiano, vel Gustavi Vassae, Africani, narratio quae tenere legentem potest'), primum anno 1789 prolata, est autobiographia Olaudah Equiano. Liber annos cum servus esset, conatus fieri vir sui potentis per studium Bibliorum Sacrorum effectos, ac prosperitatem vitae cum libertatem vindicaret inque commercium ingrederetur describit.
Iudicium litterarium
Liber de servitute in Africa Occidentali disserit, quo modo illa experientia a servitute in America usitata discrepat monstrans. Praeterea narratio est una ex primis narrationum servitutis late lectis. Liber, a iudicibus litterariis plerumque approbatus, pro exemplare narrationum servitutis posteriorum fuit.
1743 Schmidt
1743 , olim designationibus 4109 P-L, 1931 BJ, 1939 CN, 1943 EA, 1947 GD, 1951 JU, et 1952 QD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1743 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Flaminius Piccoli
Flaminius Piccoli (natus in Kirchbichl, urbe quae tunc ad Imperium Austro-Hungaricum pertinebat,die 28 Decembris 1915; Romae die 11 Aprilis 2000 mortuus) fuit politicus Italicus, qui inter alia factionis Democratiae Christianae secretarius politicus (1980-1982) fuit.
Rudolphus Wissell
Rudolphus (Theod. Rudolf) Wissell (natus 9 Martii 1869 Goettingae, mortuus 13 Decembris 1962 Berolini) fuit vir publicus Germaniae et sodalis SPD.
Iuventus et munus
Pater navigator fuit. Annis ab 1876 ad 1883 Bremae scholam frequentabat atque deinde ad annum 1887 tirocinium fabri claustarii et machinatorii fecit. Tum hoc munere Bremae atque deinde Kieliae laboravit. Ab anno 1888 secretarius collegii opificum metallicorum fuit, ab anno 1901 hoc munere Lubecae sustinuit.
Familia
Wissell ab anno 1890 maritus erat et ex uxore quinque liberos habuit.
Cursus honorum
Ab anno 1888 Wissell sodalis SPD fuit et annis ab 1905 ad 1908 legatus suae factionis in civitate Bremae erat. Ab anno 1908 secretarius foederis collegiorum opificum Berolini fuit et ab anno 1916 et diurnarius actorum diurnorum factionis nomine Vorwärts laboravit. Martio 1918 legatus Dietae Imperii Germanici electus est. Post interitum Monarchiae Wissell die 28 Decembris anni 1918 cum Gustavo Noske sodalis legatorum populi factus est, cum legati factionis USPD hunc magistrtum deposuerunt. Die 19 Ianuarii 1919 legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae electus est. In consiliis ministrorum Scheidemann et Bauer ad diem 25 Iulii 1919 Administer Imperii Oeconomiae erat. Ab anno 1920 ad usque annum 1933 legatus Dietae Imperii erat. Annis ab 1928 ad 1930 Administer Imperii Laboris in consilio ministrorum Müller II fuit.
Tempore Nazistarum
Mensi Iunii 1933 Wissell legatus Dietae Imperii dimissus est. Praeterea duos menses in carcerem missus est et deinde a vita publica se latens Berolini vivit.
Post annum 1945
Cum Dictatura Nazista bello finita esset, Wissell iterum pro factione SPD certavit et magistratus varios factionis gessit. Anno 1949 cives honoris causa Berolini nominatus est. Anno 1954 e vita publica se recessit.
8435 Anser
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8435 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Curtius Sier
Vita
Inter annos 1974–80 et philosophiae classicae dictae et Germanisticae, philosophiae necnon Indogermanisticae in universitate Saraviae et Turicensi studebat. Deinde inter annos 1981–87 promotione laureatus famulus academicus erat. Anno 1996 professuram ordinariam universitatis Lipsiensis meruit. Ex anno 2000 sodalis academiae scientiarum ac litterarum Moguntiacae est, cuius praesidium in rebus philologicis anno 2004 adeptus est. Ex anno 2002 congegrationis Corpus Medicorum Graecorum/Latinorum nominati pars factus est.
Praecipue indagationi philosophiae antiquae, comoediarum, poesiae Hellenisticae necnon doctrinae antiquae litterarum operam dat.
Benedictus VI
Benedictus VI  (natus die ignoto Romae - obiit mense Iulio 974), episcopus Romae Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die  19 Ianuarii  973 erat.
1058
1058 = MLVIII
Benedictus VI
Vita
Benedictus ad familiam originis Germanicae pertinebat, et antequam papa creatus est, monachus et cardinalis cum titulo Sancti Theodori fuerat. Post mortem imperatori Ottonis I  Benedictus VI in vincula coniectum est et captivus in oppido Sancti Angeli a Crescentio II duce nobilum romanorum et a presbytero Cyrithio Stephani filio, pro decretu filii praeclarae Theodorae, strangulatum est. Postea Crescentius Franconem Ferruccii filium Papam fecit, sed Bonifacius inter Papas non enumeratus est, sed antipapa putatur esse.
Pikes Mons
Pikes Mons, Anglice Pikes Peak, est mons in montibus perpetuis Front (Anglice: Front Range) Montium Saxosorum situs, 16 km (10 milia passum) ad occidentem Fontium Coloratensium Colorati in Comitatu El Paso in Civitatibus Foederatis Americae.
Appellatur mons ex exploratore Zebulon Pike, qui huc expeditionem anno 1806 duxit. Mons, cui est altitudo 4.301 m, est unus ex altissimis Colorati montibus. Cursus annualis nomine Pikes Mons ascensus internationalis collum (Anglice: Pikes Peak International Hill Climb) hic fit. Mons Situs Historicus Nationalis in Civitatibus Foederatis designatus est.
Eduinus James fuit primus homo qui montem ascendit.
Demetrius (magnus dux Moscoviae)
Demetrius Ioannis filius (Russice Дмитрий Иванович, tr. Dmitrij Ivanovič; natus 12 Octobris 1350 Moscuae, mortuus ibidem 19 Maii 1389), cognomine Tanaiticus (Донской, tr. Donskoj), fuit magnus dux Moscoviae et Volodimiriae ab anno 1359. Filius ducis Ioannis II, Eudociae Demetrii Constantini filii Susdaliensis maritus et Basilii I pater fuit.
Annis defectus aetatis plenae ducis Demetrii praefectus administrationis erat metropolita Alexius. Demetrius vicit inimicos suos, qui fuere dux Susdaliae et Novogardiae Inferioris ducesque Resaniae et Tueriae, in certatione pro throno magni ducis Volodimiriae. Tempore regiminis Demetrii primus cremlinus lapideus Moscuae constructus est (anno 1367). Annis 1368 et 1370 copiae huius ducis vim ducis Lituaniae prohibuerunt ab Moscua. Tempore belli contra Tueriam (annis 1368 – 1375) Demetrius anno 1375 ducem Tueriensem coarctavit ad approbationem primatus sui societatemque contra Ordam Auream. Anno 1376 Moscovia vim suam in Bulgariae Regno firmavit, anno 1378 exercitus ducis Moscoviae copias ducis Resaniae vicit. Demetrius fuit primus ducum Moscoviae, qui ducit bellum populi contra Mongolo-Tartaros. Quorum acies victa est anno 1378, et anno 1380 dux Demetrius factus est caput copiarum Ruthenicarum, contra Rutheniam incurrentes vires Ordae Aureae ducis nomine Mamai pugnantium. Rutheni Mongolo-Tartaros illos vicerunt in pugna, quae accidit in agro Kulikovo prope Tanaim fluvium (Sigismundus de Herberstein scripsit: "...Anno 6886, magnus dux Demetrius vicit bello magnum Tartarorum regem, nomine Mamaii. Item tertio anno post, eundem iam denuo usqueadeo fudit, ut plusquam tredecim millibus passuum terra cadaveribus obruta esset." ), in qua pugna dux Moscoviae virtutem ducis militaris adhibuit et idcirco cognomen "Tanaiticus" impositum est. Cum chanus Ordae Aureae Moscuam (Moscoviam) anno 1382 destruxit (Herberstein: "...Superveniens Tachtamisch rex Tartarorum, Demetrium profligavit, Moscovuiam obsedit & occupavit." ), Demetrius fuit subministrator restaurationis urbis illius. Tempore regiminis huius ducis Moscovia positionem suam ut ducatus Rutheniae primarius firmavit. Demetrius Tanaiticus fuit primus ducum Moscoviae, qui thronum magni ducis filio suo seniori, Basilio, sine sanctione Ordae Aureae tradidit.
Saint-Rigomer-des-Bois
Saint-Rigomer-des-Bois  est commune 409 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Flumen Coloratum
Flumen Coloratum seu Rubrum (Anglice Colorado River ex Hispanico rio Colorado) est flumen in meridiana occidentique Civitatum Foederatarum parte, et in boreali occidentique Mexici parte situm, circiter 2330 chiliometra longum, ex Montibus Saxosis in civitate homonyma ortum. Fluvii ostium in Sinu Californiae patet, sed tam valde fluminis aquas agricolae Californiae ad agros irrigandos hauriunt ut flumen penitus exhaustum sit priusquam ad ostium attingit.
Paslières
Paslières est commune 1513 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Flumen Coloratum
Area ex qua aqua Colorati Fluminis adfluit est 629 100 chiliometra quadrata; moles decussis 113 m³/s aritudine usque ad 28 000 m³/s alluvione forte. Vis fluminis valdius erat priusquam agricolae eius aquis inrigando usi sunt.
Iohannes Iacobus Humann
Iohannes Iacobus Humann (Argentorati natus die 7 Maii 1771; Moguntiacimortuus die 19 Augusti 1834) fuit presbyter Germanicus et ab anno 1818 usque ad annum 1834 Moguntiaci (dioecesis Moguntinus) vicarius apostolicus et breviter anno 1834 episcopus.
Edessa
Edessa (Turcice Urfa) est urbs Turciae 468.993 incolarum (anno 2008), et caput provinciae eiusdem nominis.
Ioannes XIII
Vita
Historici nesciunt an non Ioannes ad familiam Crescentium pertinuerit.
Ante quam Ioannes papa creatus est, episcopus Narniae ac bibliotecarius Ecclesiae Catholicae erat.
Pontificatus
Die 25 Decembris 967 Romae papa Ottonem II coram patre eius imperii socius coronavit.
Cadoragum
Cadoragum (alia nomina: Catoriacum ) (Italiane: Cadorago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 650 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Cadoraghenses appellantur.
Georgius Oldroyd
Doctor Georgius Oldroyd (natus 1887 - obiit 1956) fuit organista Anglicus et compositor musicae ecclesiasticae Anglicanae. Fuit organista Ecclesiae sancti Albani apud Holborn ab 1919 usque ad 1920, dein Ecclesiae Sancti Michaelis apud Croyden ab 1920 usque ad mortem in 1956. Hae ambae ecclesiae radices in motu Anglocatholico in Ecclesia Anglica habent. Composuit multa pro liturgia opera, at notissimus est propter compositionem "Mass of the Quiet Hour" (Missa Horae Quietae) quam in 1928 Archiepiscopi Cantuariensi, Doctori Cosmoni Gordono Lang dedicavit cuius Dioecesis Croyden eo tempore pars erat, et quae adhuc in Ecclesiis Paroecialibus et Cathedralibus saepe canitur.
Parentignat
Parentignat est commune 523 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Saint-Paul-Lizonne
Saint-Paul-Lizonne  est commune Francicum 300 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Fuxiraga
Fuxiraga (alia nomina: Plebs de Fissiraga) (Italiane: Pieve Fissiraga) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 650 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. Incolae Plebenses appellantur.
Linguae Austronesicae
Linguae Austronesicae sunt familia linguarum latissime per Paeninsulam Malaesianam, Asiam Meridio-Orientalem maritimam, Madagascarm, insulas Oceani Pacifici, et Taivaniam (ab aboriginibus Taivanesibus) dispersarum. Etiam sunt aliquot locutores in Asia continentali. Quibus 386 milliones fere hominum (4.9% multitudinis mundi) loquuntur, ut haec familia sit quinta a maxima per numerum locutorum. Inter linguas Austronesicas maximi momenti sunt lingua Malaica (Indonesiana et Malaesiana), Iavensis, et Tagalog (lingua Philippinica). Secundum nonnullas aestimationes, familia 1257 linguas comprehendit, secunda a maxima ullius familiae linguarum.