cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marianus Arista
Marianus Arista (Hispanice:  Mariano Arista, natus in San Luis Potosí die 26 Iulii 1802; mortuus cum in navi erat ante Olisiponem die 7 Augusti 1855) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 15 Ianuarii 1851 usque ad diem 6 Ianuarii 1853 Mexici praeses fuit.
Mission: Impossible
Mission: Impossible (scilicet "Mandatum: Impossibile") programma televisionis Americana anno 1966 coepta erat.
Iulius Méline
Felix Iulius Méline (natus in Romarici Monte die 20 Maii 1838 - Lutetiae obiit die 21 Decembris 1925) fuit causidicus, vir publicus Francicus ac Praeses Consilii.
Hallandia
Hallandia  (Suecice: Halland) est provincia Sueciae circiter 317 800 (2014) incolarum
Austrotriconodontidae
Austrotriconodontidae (nomen a Bonaparte, J.F. anno 1992 inventum) est familia exstincta Triconodonta.
Austrotriconodon
Austrotriconodon (nomen a Bonaparte, J.F. anno 1986 inventum) est genus exstinctum Triconodontium.
Lapponia (Suecia)
Lapponia (Suecice Lappland, Samice Sápmi) est provincia historica Sueciae. Sami in Lapponia est.
Nicolaus Tesla
Vita
Ad annum 1882 sicut ingeniarius societatis telephonicae Budapestini, annis ab 1882 ad 1884 in societate Edisoniana Lutetiae, et post emigrationem in Civitates Foederatas (anno 1884) in officinis Edisonianis et Westinghouse laborabat.
Tesla multa experimenta cum electricitate perfecit, multas machinas electricas creavit, praecipue motorem currentis electrici alternantis et transformatrum Teslanum, anno 1891. Anno 1893, primum translatorem radiophonicum construxit.
Tesla etiam fuit coniecturabilis inventor multarum supermachinarum bellicarum, ex quibus praeclarissima Death Beam ('Fulmen Mortis') est.
Obiit Novi Eboraci die 7 Ianuarii anno 1943.
Editha Cresson
Editha Cresson (francogallice Édith Cresson, nata Édith Campion Bononiae ad Sequanam die 27 Ianuarii 1934) est politica rei publicae Francicae et factionis Socialisticae sodalis. Administrationi patriae, prima et adhuc sola mulier, breviter praefuit. Castri Heraldi ab anno 1983 ad annum 1997 magistra civium fuit.
Zingiber (cadaver medicatum)
thumb|Zingiber in [[Museum Britannicum|Museo Britannico]] Zingiber, Anglice Ginger (appellatione ob commoditatem dato), fuit Aegyptius aetatis Badarianae vel Naqadanae homo, qui ab archaeologis habetur primum exstans Aegypti cadaver medicatum ex Aetate Praedynastica, circa saeculum 34 a.C.n. Corpus, quod habitu fetali iacet et nomen per ludibrium fert ob capillos rutilos (Anglice enim rufi saepe Ginger agnominantur), non est late notum, cum sit praeclarioribus cadaveribus medicatis, sicut Rhamsis II et Setho I, antiquius, et in camera 64 Musei Britannici Londinii facillime videri possit. Zingiber sepultus erat in harena deserta prope Pathyrin in Aegypto, ubi caelum potest corpora e natura conservare, harena calida siccaque aquam, quae 75 centesima ponderis corporis humani, naturaliter combibente, sine quo humore bacteria non possunt procreare tabemque efficere; Zingiberis ergo corpus conservatum est. Sed incertum est an hoc cadaver medicatum abs consilio accideret; quod vero cum fictilibus sepultum est, veri simile est medicationem propter artem eorum qui sepeliverunt accidisse. Lapidibus super sepulcrum conlocatis, thoes et alia necrophaga fera cadaverinam comedere non poterant. Fictilia cibum potumque fortasse ceperunt qui alimenta ad mortuum nutriendum per iter in vitam futuram posita erant.
Quamquam cadaver ab harena deserta plusquam quinque milia annorum inquinatum est, Zingiber vivus ut videtur cutem subflavam habuit. In Museo Britannico, is in falso sepulcro harena facto iacet, iuxta fictilia et alias eius vitae res, quae ibi a curatoribus positae sunt, ut novum sepulcrum simulet locum ubi inventus est. Talia bona domestica cum corporibus illius aetatis usitate sepulta sunt. Zingiber tempore Oetzi Glacialis vixit.
Amphilestidae
Amphilestidae (nomen a Osborn anno 1888 inventum) > (Kühne, 1958)) est familia exstincta Triconodontium.
Mons Murlus
Mons Murlus (alia nomina: Mons Murulus )(Italiane: Montemurlo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 17 930 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Pratensi situm. Incolae Montemurulenses appellantur.
Fractiones
Albiano, Bagnolo, Fornacelle, Oste.
Gualterius Georgius Kühne
Gualterius Georgius Kühne (Theodisce: Walter Georg Kühne Berolino natus die 26 Februarii 1911; mortuus est die 16 Martii 1991) fuit palaeontologiae et zoologiae peritus Germanicus.
Aetna (mythologia)
Aetna in mythologia Graeca est dea Aetnae montis in Sicilia et nympha siciliana et amata Iovis. Satelles Ioviana Aitne ex ea appellata est. Secundum Alcimum est filia Urani et Gaiae.
Georgius Carolus Berendt
Georgius Carolus Berendt (Theodisce: Georg Karl Berendt; natus die 13 Iulii 1790 – mortuus est die 4 Ianuarii 1850) fuit studiosus medicinae, botanistae et palaeontologiae Germanicus.
Gregorius Kinnear
Kinnear anno 1999 Helenam Labdon in matrimonium duxit et pater puellae est.
Paulus Deschanel
Paulus Deschanel (natus Scarbecae in vico Bruxellensi die 13 Februarii 1855; Lutetiae die 28 Aprilis 1922 mortuus) fuit vir politicus Francicus.
E genitoribus Francicis ortus est qui exsilium Belgicum petiverant propter tyranniam Napoleonis III sed qui anno 1859] Lutetiam redierunt. Alumnus ibi fuit lycei Bonaparte et universitatis Parisiensis ubi litteris studuit. Legatus fuit ad Conventum Nationalem Franciae annis ab 1885 ad 1920 et senator Franciae ab 1921 ad 1922. Anno 1899 in Academiam Francicam cooptatus est. Praeses Rei Publicae Francogallicus et coprinceps Andorrae meruit a die 17 Ianuarii 1920 usque ad diem 21 Septembris eiusdem anni, cum se a munere propter insaniam abdicare debuit.
Carianum
Fractiones
Poggetto, Santa Cristina in Pilli, Petraia.
Oetsius
Oetsius (Theodisce Ötzi sed apud alios der Mann im Eis) est cadaver naturaliter conservatum hominis qui fere saeculo 34 a.C.n. vixit. Cadaver die 19 Septembris 1991 iuxta fines Austriae et Italiae in mole glaciali Schnalstal prope Hauslabjoch in Alpibus Ötztal inventum, ab archaeologis ad commemorationem huius loci agnominatus. Corpus conservatum antiquissimum est omnium in Europa repertorum.
Cadaver resque cum eo repertae in Museo Tyrolis Meridionalis Archaeologico Bolzani in Italia monstrantur. Oetsius eodem aevo quo "Zingiber" vixit atque verisimiliter iuxta oppidum hodiernum Algundium habitavit.
Ex investigatione ciborum in stomacho manentium, constat Oetsium adipem carnemque animalium Caprae ibicis et Cervi elaphi, furfurem Tritici monococci et T. urartu, fragmenta insuper foliorum Pteridii aquilini comedisse; pollen variarum plantarum volente nolente sumpsisse.
Ricardus Warwick
Ricardus, vulogo Richard Warwick (natus in vico Meopham Cantii die 29 Aprilis 1945; mortuus propter SCDI die 16 Decembris 1997) fuit histrio Anglicus.
Thomas Gresham
Thomas Greshamus (natus circa annum 1519 – 21 Novembris 1579) fuit mercator et argentarius qui regibus Eduardo VI et Elizabetha I operam dedit. Anno 1565 Cambium Regale Londiniense condidit.
Ioannes Asenus III (rex Bulgariae)
Ioannes Asenus III (Bulgarice Иван (Йоан) Асен III, anno 1303 mortuus) fuit rex Bulgarorum ab anno 1279 ad annum 1280. Fuit filius regis Mitsos Aseni I et uxoris Mariae, filiae Ioannis Aseni II. Uxor eius, Irene Palaeologina, fuit filia Michaelis VIII imperatoris Constantinopolitani.
Tāufa'ahau Tupou IV
Obiit Aucopoli Novae Zelandiae die 10 Septembris 2006. Successor erat Georgius Tupou V.
Selimus III (sultanus Ottomanicus)
thumb|Selimus III Selimus III erat ab anno 1789 sultanus Imperii Ottomanici. Pater erat Mustaphas III, mater Mihrisah valide sultan. Natus est die 24 Decembris 1761, interfectus die 28 Iulii 1808.
Ranimirus I (rex Asturorum)
Ranimirus (Hispanice: Ramiro; in chronicis Arabicis vocatur Rudmir) fuit rex Asturorum inter annos 842 et 850.
Ranimirus erat filius Veremundi I et successor Alphonsi II. Ranimirus electus est a maioribus regni, sed Ranimirus iussit tandem monarchiam hereditariam esse. Ranimirus contra Mauros et Vicingos continenter pugnavit. Anno 850, Ranimirus (sed fortase filius Ordonnus I) pugnavit clarum proelium apud Clauvigium. Traditur in hoc proelio sanctum Iacobum in equo albo cum Asturianis contra Mauros pugnavisse et miracule victos esse. Sanctus Iacobus fuit tunc patronus exercitus Hispaniae.
Eodem anno, Ranimirus mortuus est et a filio suffectus.
Historia Argentinae
Historia Argentinae in quattuor partes praecipuas dividi potest, quae sunt aevum prae-Columbianum vel prima historia (usque ad saeculum sextum decimum), aevum coloniale (1530–1810), aevum civitatis institutae (1810-1880), et historia Argentinae hodiernae (ex 1880 fere).
Aevum Praecolumbianum
Regio nunc Argentina appellata haud bene frequentata erat usque ad tempus colonializationis Europaeae. Prima vitae humane indicia ex Palaeolithico, et pauca alia indicia ex Mesolithico et Neolithico exstant. Homines autem magnas partium interiorum et pedemontium regiones ut videtur aevo sicco inter 4000 et 2000 a.C.n. vacuefecerunt
Radulphus Campá Soler, archaeologus Uruguaianus, indigenas Argentinae dividit in tres greges praecipuos: venatores et collectores qui opere fictili carebant; venatores et collectores provectos; atque agricolas qui opus fictile habebant. Grex secundus in pampas et regionibus ad australem Patagoniae habitans inveniebatur, et grex tertius gentes Charrúa, Minuane, et Guaraní comprehendebat.
Europaei regionem primum viderunt anno 1502, per navigationem Gonzales Coelho et Americi Vesputii.
Fratres Plimmutenses
Fratres Plimmutenses sunt corpus Christianum cuius nomen a civitate Plimmuta deducitur ubi societas anno 1830 condita est a Ioanne Nelson Darby, antea presbytero Anglicano. Inter primos assectatores fuit Samuel Prideaux Tregelles, inclutus Bibliorum peritus.
Doctrina Fratrum elementa tum Calvinismi et Pietismo coniungit et in magno discrimine "Millennium Expectatum" ponit. Secundum mores Puritanos negotia saecularia negant nisi ea quae in Bibliis inveniuntur, ut puta medicina et agricultura. Ministerium ordinatum non est etiampsi Fratres "Fractionem Panis" magni momenti habent, eo quod tum signum unionis Christianorum sit, tum mortem Domini proclamet donec reveniat. Interpretatio Bibliarum stricta secundum morem Calvinisticum apud Fratres habetur.
Alanus de Rupe
Alanus de Rupe (natus circa annum 1428 scilicet secundum discipulum suum Cornelium Sneek in Armorica – mortuus est in Zwolle Nederlandia die 8 Septembris 1475) fuit Dominicanus et theologus clarus propter devotionem precis rosarii.
Gulielmus Ioannes Aalders
Gulielmus Ioannes Aalders (natus Amstelodami die 19 Septembris 1870 – mortuus Groningae die 19 Martii 1945) fuit theologus Nederlandicus.
Thomas North
Thomas North (natus Londinii anno 1523; ibidem mortuus anno 1601) fuit navis magister et scriptor Anglicus praecipue notus quia multa opera de Italico, Hispanico et Graeco sermone in Anglicum reddidit. Saepe laudata est versio quam Vitarum parallelarum Plutarchi confecit.
Etiam interpretationes eius origo operarum Gulielmi Shakesperii, sicut Antony and Cleopatra, Coriolanus (Shakesperius) et Iulius Caesar factae sunt.
Ioannes Henricus Robertus Göppert
Johannes Henricus Robertus Göppert (Theodisce: Johann Heinrich Robert Göppert vel Heinrich Göppert natus die 25 Iulii 1800 Sprottaviae in Silesia inferiori; Vratislaviae mortuus die 18 Maii 1884), fuit studiosus medicinae, botanicae et palaeontologiae Germanicus.
Gothi
Gothi sive Got(h)ones (Gothice 𐌲𐌿𐍄𐌰𐌽𐍃 – Gutans) erant gens Germanica. Ut gens illa tunc interierit, tamen saeculo VIII magni momenti Europae erat.
Gothi sive Gotones bellis in Romanis gestis infamia ita aspergebantur ut etiam multis saeculis post Italici res quas barbaras vel feroces esse putabant gothicas declararent. Ita factum est ut Italus Georgius Vasari aevi renascentis antiquitatis architecturam medii aevi gothicam scilicet architecturam declararet. Etiam litterae medii aevi appellabantur gothicae ut a litteris antiquis discernerentur.
In incipientis saeculis nostrae aetatis Gothi putabantur originem esse populorum Europaeorum velut quandam "vaginam gentium" secundum illud Iordanis officinam gentium aut velut quandam vaginam nationum.
Nonnullis aliis saeculis post Angli gothicas scilicet fabulas appellaverunt fabulas quae de rebus sinistris, arcanis, obscuris agebant.
Item nostra aetate musica gothica popularis genus musicae popularis est, quod subobscurum habitum praebet. Etiam modus vivendi gothicus appellatur quo iuvenes subobscurum vel tristem habitum prae se gerunt.
Historia Gothorum
Plinius Maior, Tacitus et ceteri Gothorum in scripturis suis mentionem fecerunt. Nunc fons cardinalis scientiarum de historia Gothorum sunt “Getica”, scripta a Iordano – historico Gothico, qui saeculo VI vivebat. (Scriptum summarium illius non salvi libri in magno opere Cassiodori est).
Terra, qua Gothi primo habitabant, in australi parte Sueciae hodiernae sita sit, nempe (Gothia sive Gothscandia insulaque Gotlandia). Deinde gens illa circiter ad saeculum I in hodiernam Poloniam borealem et porro migravit.
Anno 230 regnum Gothorum est in Scythia (regione hodiernae Ucrainae) formata.
Saeculo III Gothi Romanas ex Daciam detruserunt. Illo tempore divisio Gothorum in Ostrogothas et Visigothas accidit.
Anno 267 illa gens Germanica Imperium Romanum invasit (Eusebius scripsit: “Macedonia, Graecia, Pontus, Asia et aliae provinciae depopulantur per Gothos”). Anno 269 Gothi sunt a copia imperatoris Romani prope Naissum victi et ad annum 271 trans Danubium exacti.
Saeculo IV Gothi religionem Christianam accepere. Ulfilas, episcopus Gothorum, alphabetum Gothicum creavit et textus Bibliorum Gothice expressit.
Anno 375 regnum Gothorum in Scythia a Hunnis destructa est.
Anno 376 Gothi denuo Danubium transierunt – in Moesia, Thracia eqs. sedes collocavere.
Anno 378 Gothi exercitum imperatoris Romani prope Hadrianopolem vicerunt.
Anno 410 Visigothi ab Alarico ducti Romam deleverunt.
Visigothi anno 412 Galliam et anno 414 Hispaniam invasere.
Anno 418 regnum Visigothorum in Aquitania (in parte occidentali Galliae meridionalis sita) conditum est. Postquam Franci Visigothos ex Aquitania anno 507 detruserunt, medium regni illius in Hispaniam traductum est.
Anno 475 (circa), Codex Euricianus.
Anno 493 Theodoricus Magnus, rex Ostrogothorum, regnum in Italia condidit. Quod regnum tempore belli, quod “Bellum Gothicum” nominatur et ab anno 536 ad annum 555 durabat, a copiis imperatoris Iustiniani deletum est.
Anno 506, Breviarium Alarici.
Anno 580 (circa), Codex Revisus.
Anno 654, Lex Visigothorum (aut Forum Iudicum aut Liber Judiciorum).
Postremi Gothi circiter ad saeculum XVI in Crimaea habitabant.
Eua zebrina
Eua zebrina est gastropus familiae Partulidarum, in Samoa et Samoa Americana endemicum.
Hoc cladogramma phylogeneticas Euae zebrinae coniunctiones monstrat:
Neoplatonismus
Neoplatonismus est terminus technicus ab hominibus doctis recentioris aetatis adhibitus, quo indicatur multum differre inter praecepta ipsius Platonis et cogitata philosophorum quorum primus Ammonius Saccas (c. 175 – 242), philosophus Alexandrinus, profertur, et quorum principatum tenet Plotinus (c. 205 – 270), discipulus Ammonii. Alii philosophi eiusdem generis suo loco nominabuntur. Hi tamen philosophi a posteritate Neoplatonici appellati ipsi se Platonicos dicebant arbitrati se heredes Academiae doctrinam Platonis conservare et explicare. Habent sua iura ambae opiniones.
Fortasse etiam scholam Platonicam Alexandrinam appellare possumus, nam Alexandriae Ammonius docuit, Plotinus studuit. Alexandriae etiam Origenes (c. 185 – 254), cuius theologia Neoplatonismum satis olet. Constat Origenem etiam viam ad doctrinam Arianam concipiendam aperuisse. Haec doctrina Christiana Neoplatonismo mediocriter quidem imbuta fidem ecclesiae valde commovit, nam fideles in novam theologiam ratione hominis coercitam produxit.
Neoplatonismus non solum ecclesiam agitavit sed postea etiam philosophiam scientiarum naturalium, praesertim philosophiam mathematicae, ditavit.
Neoplatonicorum doctrina
Constat cogitata Platonis cum tempore commutata esse. Quae cum ita sint, mirandum non est, si cogitata discipulorum successorumque multifariam novis emphasibus commutata sunt. Philosophia mutabilitate vivit, quam cogitandi et colloquendi commercium efficit. Itaque idoneum arbitratu esse videtur Neoplatonismum tenorem cogitandi e Platone ortum servavisse. Sed fieri non potuit, quin et Aristotelicorum et Stoicorum cogitata lamberit.
Ratio metaphysica Neoplatonicorum cum monismo idealistico congruit. Itaque Unum a Plotino — Platone duce — praesumptum positumque est, ex quo ineffabili principio alia entia totius universi per emanationes exstiterunt. Distinxit enim tres gradus rerum vel hypostases 'condiciones', quae serie hierarchica inter se ordinatae sunt. Hypostases primariae sunt Unum (Ἕν) vel Bonum (Ἀγαθόν), Intellectus (Νοῦς), Anima (Ψυχή). Affirmavit hanc trinitatem hierarchicam satis esse ad rerum naturam explanandam.
Homines corpus materiale et in tempore mutabile habent. Etiam animam privatam quisque habet. Secundum Plotinum, quaeque anima privata partim tantum et imperfecte ostendit id quod Anima universa perfecte ostendit, nam re vera est una Anima sola, quae tamen multitudinem animarum in se continet velut in potentia. Atquin Anima non potest esse hypostasis suprema, nam eadem in tempore quoque versatur. Itaque si quis ex opinionibus falsis ad materiam et tempus pertinentibus liberari vult, non iam Anima niti sed ad Intellectum, hypostasim superiorem, dirigi debet.
Pace Platonis, Plotinus affirmat ideas Platonicas in Intellectu immanere eiusdemque partes necessarias esse. Intellectus, cum ideas contemplat, recordatione vel anamnesi usus suam indolem structuramque propriam reperit. At ne Intellectus quidem omnino expers est temporalitatis, nam conscientia sui suarumque idearum immanentium notitiam multitudinis postulat, quae notitia non intuitione immediata valet sed ratiocinatione nititur. Notitia tamen ratiocinativa temporalitate, quare etiam materia rerumque falsitate, aliquantulum quidem contaminata est. Itaque ne Intellectus quidem potest hypostasis suprema esse.
Intellectus differentiam cogitantis et cogitati usque sustinet, qua ratione natura rerum non potest revelari in toto. Unum non potest definiri. Apparet repente (ἐξαίφνης) – ut summum bonum (καλόν) apud Platonem (Symp. 210e) – non vi Intellectus. Unum illud Bonum non aditur nisi simplici impetu intuitionis, nullis inferendi gradibus factis. Ubi Unum agnitum est, unio mystica adest.
Ascensu facto descensus incipit, quo itinere inferior quaeque hypostasis ex superiore concluditur. Haec emanatio in tempore non fit, nam nulla mutatio est, sed de primordiis entium agitur et, quibus condicionibus logicis alterum ab altero dependeat, inquiritur. Intellectus emanat ex Uno, quia est, quo modo Unum se intelligere possit. Quidquid Intellectu de Uno percipitur procul est a perfectione, atquin optimum usu est. Anima autem mutabilitatem et temporalitatem veritati Intellectu perspectae addit.
Iosephus Aloisius Gay-Lussac
Iosephus Aloisius Gay-Lussac (Joseph-Louis Gay-Lussac natus in Saint-Léonard-de-Noblat die 6 Decembris 1778; Lutetiae die 9 Maii 1850 mortuus) illustris chemiae peritus ac physicus fuit. Gay-Lussac, qui duarum legum gasium gratia notus est, fuit sodalis Academiae Scientiarum Francicae Academiae Regiae Scientiarum Suecicae et Regalis Societatis Londiniensis fuit, nam in istam ut sodalis peregrinus anno 1815 cooptatus est. Praeterea Gay-Lussac est unus septaginta duorum hominum quos Turris Eiffeliae effigies commemorat.
Alexander Bonci
Alexander Bonci (natus die 10 Februarii 1870 Caesenae; mortuus die 10 Augusti 1940 in Viserba apud Ariminum, Italia) fuit Italicus cum Henrico Caruso orbis praeclarissimus tenor saeculi vicensimi initio.
Villare ad Collum Retiae
Villare ad Collum Retiae (Francogallice Villers-Cotterêts) est commune Francicum 10'411 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.. Distat 80 km ab urbe Lutetia.
Anno 1539 edictum illic promulgatum est quo Franciscus I omnes judices vulgari sermone uti jussit et latinae linguae usum in omnibus curiis prohibuit.
Compendium
Compendium (Francogallice Compiègne) est commune et urbs Francica circiter 40 000 habitantium praefecturae Esiae in regione nova quae Alta Franciae appellatur. Distat 65 chm ab urbe Lutetia. Iuxta urbem locus reperitur, ubi annis 1918 et 1940 indutiae inter Franciam et Germaniam subscripta sunt; Compendii etiam Palatium Imperiale visitatur.
Domus Alba
Domus Alba vel Aedes Albae (Anglice The White House) est domus officinaque Praesidis Civitatum Foederatarum Americae. Aedificium ex saxo albo locatur in Districtu Columbiae. Georgius Washingtonius cum Petro Carolo L'Enfant, aedificatore urbis, locum idoneum elegerunt. Deinde Iacobum Hoban aedificatorem Hibernae elegerunt ut Domum Albam aedificaret. Domus anno 1800 Ioanne Adams inauguratus est. Praeterea Praetorium Praesidis et Mansionem Praesidis appellatus est, sed Domus Alba vel Aedes Albae anno 1900 a Theodoro Roosevelt nominatus est.
Domicilium exsecutiva
Domicilium archetypa in medio est. Duae porticus a Thomas Jefferson aedificatae sunt in lateribus orientali et occidentali. Quae hodie Alam Orientalem ad Alam Occidentalem coniungunt. Domicilia exsecutiva domum praesidis atque conclavia ritus recreationisque habet. Tabulatum civitatis domicilii Conclave Orientale, Conclave Viride, Conclave Caeruleum, Conclave Rubrum, Cenationem Civitatis, Cenationemque familiae habet. Tabulatum tertium Conclave flavum et rotundam, Atria sessionis, Cenationem praesidis, Conclave pactionis, Cubiculum Lincolniense, Cubiculumque reginae habet.
Ala Occidentalis
Ala Occidentalis officinam praesidis (Cancellaria Oblonga), officinas contubernii, conclave ministrorum conclaveque status. Nonnulli contuberni in Aedificio Executivo Antiquo Officinarum.
Ala Orientalis
Ala Orientalis anno 1942 aedificatus est ut constructionem conclavis tutissimi celaret. Aliquando Ala Orientalis officinam Dominae Primae habet.
Nicolaus Griffin
Nicolaus Ioannes Griffin, vulgo saepe Nick Griffin (Londinii natus die 1 Martii 1959), alumnus Collegii Downing apud Cantabrigienses, vir publicus Angliae est, et Factionis Britannicae Nationalis dux.
Anno 1990 Griffin oculum sinistrum casu domestico perdidit, itaque nunc sphaerulam vitream eius loco gerit.
Ioannes Dalton
Ioannes Dalton (natus John Dalton in comitatu Cumbriá 6 Septembris 1766; mortuus Mancunii 27 Iulii 1844) fuit chemicus, mathematicus, physicus et meteoologicus Britannicus. Socius erat Societatis Litterarum et Philosophiae Mancuniensis annis 1794 usque ad mortem. Dicitur primus qui chemiam physicam studuit.
Atomorum doctrina
Quinque praecipua puncta Daltonis doctrinae:
Bulbophyllum samoanum
Bulbophyllum samoanum est species plantarum florentium familiae Orchidacearum. Planta est epiphytum unifoliatum, inflorescentia unius floris ad 12 centrimetra longa. In Nova Caledonia, Samoa, Vanuatu, et Vitiis habitat, altitudinibus a 300 ad 900 metra, in locis partim umbrosis temperaturisque calidis. Ea alibi in hortis ornamenti causa colitur.
Antonius Cornazzanus
Antonius Cornazzanus (natus Placentiae circa annum 1430; mortuus Ferrariae anno 1484), Dominici Placentini discipulus, fuit poeta, scriptor, saltationis choreaeque studiosus, et magister Italicus Renascentiae.
Ioviniacum
Ioviniacum (Francogallice: Joigny) est oppidum Francicum 10 353 habitantium (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia. Distat 75 chm. ab urbe Trecis. Oppidum saeculo IV a Flavio Valerio Iovino duce militum Romanorum conditum est.
Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris
Hic habes tabulam satellitum naturalium Systematis Solaris, diametris 1 km vel maioribus, per diametra digestorum.
Mustapha III (sultanus Ottomanicus)
Mustapha III (Turcice: Mustafa; natus die 28 Ianuarii 1717, mortuus die 21 Ianuarii 1774) fuit sultanus Imperii Ottomanici ab anno 1757 usque ad annum 1774. Mustapha, filius Ahmedi III, strenue regebat imprimis operam dans, ut exercitum civitatemque instauraret. Cui autem Ianizari et theologi Islamici enixe resistebant. Academias mathematicas et nauticas necnon historiae naturalis condidit.
Cabliacum
Cabliacum sive Cabelia (Francogallice: Chablis) est oppidum Francicum 2 383 habitantium (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia. Peregrinatoribus ad occidentem iter facientibus Cabliacum distat 18 km ab urbe Autessioduro per viam cuius numerus est RD965; per eandem viam in partibus orientis distat 120 km ab urbe Calmontio.
In pago circumiacente producitur vinum Cabliacense, ab hodiernis Chablis appellatum; pro hoc nectare oppidum iam saeculo XVII praeclarum fuit.
Derek Jarman
Derek Michael Jarman (natus die 31 Ianuarii 1942 Londinii - mortuus est propter SCDI die 19 Februarii 1994), Collegii Regii et Scholae Slade Londinii alumnus, fuit moderator cinematographicus et artifex Anglicus. Jarman, ipse manifeste homophylophilus, pro iuribus homophylophilorum pugnavit. Versionem cinematographicam ludi Shakesperiani The Tempest docuit pelliculamque biographicam de Ludovico Wittgenstein.
Murcia
Murcia, Murtia, Murgis, Arcilacis atque male Vergilia (Hispanice: Murcia) est urbs Hispanica 442'203 incolarum, ad Seguram fluvium sita. Murcia est caput et maxima regionis Murcianae urbs. Dicitur hortus Hispaniae.
Historia
Anno 1272 Universitas Studiorum Murciana constituta est.
Castra Hiberna
Castra Hiberna (deinde Vernius ) (Italiane: Vernio) est municipium Italiae, circiter 6 010 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Pratensi situm. Incolae Verniates vel Hiberniates appellantur.
Castra Hiberna vel Vernius non vicus sed communis nomen unum est; vicus princeps atque sedis communalis Fanum Sancti Quirici Vernii est.
Ventus
Ventus sensu lato est magnus gasium fluctus, saepissime tamen aeris, qui in telluris enim superficie in amplo aeris motu consistit. In spatio autem ventus solaris est motus gasium vel particularum ex sole per spatium pervenientium, et ventus planetarius est degasatio elementorum chemicorum, quae ex atmosphaera planetae in spatium eiciuntur. Venti gradu spatiali, velocitate, generibus virium quae eos excitant, regionibus ubi fiunt, et effectibus usitate digeruntur. Ventus seminibus, insectis, avibusque est modus transportationis maximi momenti, quae omnes iter in afflatu aeris nonnulla milia chiliometra facere possunt.
Inter planetas systematis solaris, maximi venti in Neptuno et Saturno observantur. Venti terrestres in meteorologia saepe vi et parte caeli, vel rosae ventorum, ex qua flant digeruntur. Breves venti celeres flatus appellantur. Venti fortes temporis medii (circa unum minutum) procellae (Anglice squalls) appellantur. Ventis temporis longi sunt varia nomina cum eorum vi media consociata, sicut aura (breeze), procella (gale), tempestas (storm), turbo (tornado), et typhon marinus (hurricane).
Ventus per varios gradus fit, a procellibus tonitrus fulgurisque nonnulla decies minutorum durantibus, ad auras locorum a calefactione superficierum arenosarum nonnullas horas durantibus, usque ad ventos omnis telluris qui ex differentia absorptionis energiae solaris inter zonas climaticas in tellure exoriuntur. Principales res quae maiorem circulationem atmosphaericam efficiunt sunt variabilis calefactio inter aequatorem et polos ac rotatio planetae (vis Coriolis). Intra regiones tropicas, circulationes thermal lows supra humum et planities altas circulationem ventorum monsoniorum agere possunt. In regionibus litoralibus, circulus aurarum maritimarum terrestriumque ventos loci definire potest; in regionibus autem quibus sunt terra variabilis, aurae montanae valliumque ventos loci temperare possunt.
Notiones antiquae (ex Isidoro )
Dictus autem ventus quod sit vehemens et violentus. Vis enim eius tanta est ut non solum saxa et arbores evellat, sed etiam caelum terramque conturbet, maria commoveat. Ventorum quattuor principales spiritus antiquitate erant. Quorum primus ab oriente Subsolanus, a meridie Auster, ab occidente Favonius, a septentrione eiusdem nominis ventus adspirat; habentes geminos hinc inde ventorum spiritus. Subsolanus a latere dextro Vulturnum habet, a laevo Eurum: Auster a dextris Euroaustrum, a sinistris Austroafricum: Favonius a parte dextra Africum, a laeva Corum: porro Septentrio a dextris Circium, a sinistris Aquilonem. Hi duodecim venti mundi globum flatibus circumagunt. Quorum nomina propriis causis signata sunt: nam Subsolanus vocatus eo quod sub ortu solis nascatur; Eurus eo quod ab Eo fluat, id est ab oriente; est enim coniunctus Subsolano; Vulturnus, quod alte tonat. De quo Lucretius (5: 745) cecinit "Altitonans Vulturnus et Auster fulmine pollens."
Auster ab auriendo aquas vocatus, unde et crassum aerem facit et nubila nutrit. Hic Graece Noto appellatur, propter quod interdum corrumpat aerem. Nam pestilentiam, quae ex corrupto aere nascitur, Auster flans in reliquas regiones transmittit; sed sicut Auster pestilentiam gignit, sic Aquilo repellit. Euroauster dictus quod ex una parte habeat Eurum, ex altera Austrum. Austroafricus, quod iunctus sit hinc et inde Austro et Africo. Ipse et Libonotus, quod sit ei Libs hinc et inde Notus. Favonius nuncupatus eo quod foveat fruges ac flores. Hic Graece Zephyrus, quia plerumque vere flat; unde est illud (Virg. Georg. 1: 44): "Et Zephyro putris se gleba resolvit."
Zephyrus Graeco nomine appellatus eo quod flores et germina eius flatu vivificentur. Hic Latine Favonius dicitur propter quod foveat quae nascuntur. Austro autem flores solvuntur, a Zephyro fiunt. Africus a propria regione vocatus; in Africa enim initium flandi sumit. Corus est qui ab occidente aestivo flat. Et vocatus Corus quod ipse ventorum circulum claudat, et quasi chorum faciat. Hic antea Caurus dictus, quem plerique Argesten dicunt, non ut inprudens vulgus Agrestem. Septentrio dictus eo quod circulo septem stellarum consurgit, quae vertente se mundo resupinato capite ferri videntur. Circius dictus eo quod Coro sit iunctus. Hunc Hispani Gallicum vocant, propter quod eis a parte Galliciae flat. Aquilo dictus eo quod aquas stringat et nubes dissipet; est enim gelidus ventus et siccus. Idem et Boreas, quia ab Hyperboreis montibus flat; inde enim origo eiusdem venti est; unde et frigidus est. Natura enim omnium septentrionalium ventorum frigida et sicca est, australium humida et calida. Ex omnibus autem ventis duo cardinales sunt: Septentrio et Auster. Etesiae autem flabra Aquilonis sunt, quibus nomen inditum est quod certo anni tempore flatus agere incipiunt; Eniautos enim Graece, annus Latine dicitur. Haec autem cursum rectum a Borea in Aegyptum ferunt, quibus Auster contrarius est. Duo sunt autem extra hos ubique spiritus magis quam venti: aura et altanus. Aura ab aere dicta, quasi aeria, quod lenis sit motus aeris. Agitatus enim aer auram facit; unde et Lucretius (5: 503): "Aerias auras."
Altanus, qui in pelago est, per derivationem ab alto, id est mari, vocatus. Nam alter est flatus in ripis quem diximus auram; nam aura terrae est. Turbo est volubilitas ventorum; et turbo dictus a terra, quotiens ventus consurgit et terram in circuitum mittit. Tempestas aut pro tempore dicitur, sicut ubique historiographi solent, dum dicunt, "ea tempestate"; aut a statu caeli, quia magnitudine sui multis diebus oritur. Verno autem et autumnali tempore quam maximae fiunt tempestates, quando nec plena est aestas, nec plena hiems; unde et medium et confine utriusque temporis ex coniunctione aerum contrariorum efficiuntur tempestates. Fragor a fractarum rerum nominatus est sonitu, quia sicca quaeque et arida facile frangit. Procella ab eo quod percellat, id est percutiat et evellat; est enim vis venti cum pluvia. Procellae enim aut de fulminibus, aut de ventis fiunt. Nihil autem velocius ventis; unde et propter celeritatem tam ventos quam fulmina alata fingunt poetae, ut "Alitis Austri" (Aeneidos 8: 430).
Varianum (Tuscia)
Varianum (alia nomina: Varianus) (Italiane: Vaiano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 775 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Pratensi situm. Incolae Varianenses appellantur.
Fractiones
Fabio, Faltugnano, Gamberame, Grisciavola, La Briglia, La Cartaia, La Foresta, La Tignamica, Popigliano, Schignano, Sofignano.
Insomnia
Insomnia est indicium cuiuslibet nonnullarum somnipathiarum. Ea non posse saepenumero obdormiscere vel non posse perdormire noctem significat. Insomnia potentiam hominum vigilantum infringit. Homines qui insomnia dolent operam perficere aut animum in quid vis defigere non possunt. Potest esse periculosum gubernare autocinetum an operari machinalibus instrumentibus quod haec requirent intentionem animi et non agi somniculose debent. Insomnia sine aliis causis principalis insomnia appellatur. Apud Facultatem Salutis Auxiliique Hominibus, sexaginta quattuor milliones hominum in Civitatibus Foederatis insomnia dolent quotannis. Plures mulieres quam viri dolent insomnia.
Genera insomniae
Tres formae insomniae sunt. Transitoria insomnia dies usque ad septimanas durat. Morbus somni et mutatum circumiectum somni et tempus somni et severa abiectio animi et tensio—omnia talia transitoriae insomniae causae sunt. Acuta insomnia tres septimanas ad sex menses durat. Chronia insomnia multos annos perdurat. Alio morbo effici potest vel ipse primus morbus esse. Fatigatio musculorum animique et videre quod non sit verus effectus chroniae insomniae sunt. Etiam nonnumquam omnia se movere lento motu videtur.
Causae insomniae
Multae causae sunt insomniae: psychoactiva medicamina et coffeinum et cocainum et hormona mutatiores et contentio enervans et timor et anxietas et tensio et difficultatei argentaria et morbi mentis. Vulnus quoque aut aliquid quo dolor efficatur insomniam efficere potest. Dolor commodum locum invenire ad obdormiscendi prohibet. Hoc etiam evigilare efficat si compressus vulnere an regione grave ponitur. Alia causa insomniae est fluctuatio hormonorum muliebrum. Parasitus iniucundum sensum colo homini dormientis efficere potest. Medicamina dormiendo insomniam recasam efficet per dependentiam. Etiam nimium televisionis spectandae insomniam efficere potest. Implacidorum crurum syndroma efficere insomniam potest quod necessitas movere crura assidue difficile, si non impossibile, obdormiscere facit. Pars definitionis implacidorum crurum syndromae est ingravescere nocte et cum temptandum dormire. Dimittere medicamina dormienda efficat implacidorum crurum syndromam.
Parasomnia est dormiens ambulare et cum somniis dormire turbulentum et dormiens violentus esse. Fatalis insomnia familiae, triste dictu, est morbus geneticus quo insomnia interneciva tandem est. Studium de somno docet homines tradere numero circadiano et metabolismo celeriores qui insomnia dolant. Hoc fit die nocteque, et non fit homini cuius somnus intentionaliter irrumpitur. Mortuo cognato aut amico aut amante, insomnia saepe fit si luctui satis temporis non sinitur. Haec insomnia durare multos annos potest.
Apud perrogationem ab Nationale Congregatione Somni abhinc septem annos, quinquaginta et octo centesima adultorum indicios insomniae paucos noctes aut plures singulis hebdomadibus sentit. Americanas Societas Pro Cancro Curando studium egit quod decrevit homines vivere diutius qui insomnia dolent sed medicaminibus dormiendo non utuntur. Hoc paululum solacium est hominibus dolentibus insomnia. Homines autem qui sex ad octo horas perdormiunt minimam centesimam mortalitatis habent. Homines qui magis quam octo horas aut minus quam sex horas perdormiunt altiorem centesimam mortalitatis habent. Hoc contradicere priori argumento videtur, sed uti medicamina dormiendo auget centesimam mortalitatis, quod auctam centesimam mortalitatis hominibus dormiendis minus quam sex horas explicat.
Sanationes insomniae
Quoniam insomnia effici alio morbo vel medicaminibus vel difficultate psychologica potest, decernere causam magni momenti est antequam optandam curatio est. Hygiene somni attendenda est antequam medicamina ab medico praecipiantur. Medicamina hypnotizanda uti potest nutrienda insomnia, sed uti breviter suadatur. Sunt multae curationes insomniae quae per medicamina non sunt. Attendere hygieni somni unus harum est. Therapia cohibitione somni alia est, atque therapia laxamento alia est. Therapia laxamento contineat meditationem. Exemplum huius est Buddha, qui meditationem amantem suasit causa efficiendi laxamenti et causa efficiendi boni somni. Natare in calido salso liquore in lacu est technica potens ad efficiendum laxamentum. Adiunctum quod se remittit saepe reficiens est permittere naturalem somnum in lacu et postea in cubile. Homines, hac arte temptata, nonnumquam inveniunt unam sessionem esse satis coepere naturale exemplare somni. Multi homines temptant incitare somnum capilulis. Recens studium conceptam therapiam morum esse efficientem quam medicamina dormiendo invenit. In hac therapia, aeger docitur meliores mores somni, et cognitiones quae non verae et damnosae sunt auferuntur. Medicamina tantum funguntur, quantum haec therapia paulisper, sed medicamina tandem cessat fungi, cum corpus fit immune medicaminibus. Concepta therapia morum persisteret multo postquam therapia dimittitur. Medicamina et concepta therapia morum simul non benefacit magis quam sola therapia.
Pericula insomniae
In senectute qualitas somni imminuta cum periculo suicidii creto sociata est.
Notae
Schlafsucht
Familia
Familia in contextu humana est grex singulorum qui consanguinitate, adfinitate, vel domicilio coniuncto adligantur. In plurimis societatibus, familia est principale institutum pro pueris educatis. Extensae ex "unitate familiari" humana ab adfinitate, matrimonio, oeconomia, cultura, moribus, honore, amicitia, et aliis rebus biologicis culturalibusque sunt notiones familiae quae sunt physicae et metaphoricae, vel quae magis et magis fiunt inclusivae, ad communitatem, vicum, urbem, regionem, civitatem, "vicum globalem," atque humanismum patentes. Grex familiaris qui in patre, matre, et eorum liberis familia nuclearis appellatur; significatio vocabuli familiae extensae significantis comparari potest.
In Conventibus familiarum Esperanticarum familiae e toto mundo idiomate uno locuturae conveniuntur.
Ethnologi familiis his studeant:
Augustus Gulielmus de Schlegel
Augustus Gulielmus de Schlegel (natus die 8 Septembris 1767 Hannoveriae – mortuus est Bonnae die 12 Maii 1845) fuit scriptor, philosophus, historiae litterarum peritus et Indologiae. Frater eius fuit Fridericus de Schlegel, vir philosophicis et litterariis studiis deditus.
Poeta praeterea Romanticus, ut aiunt, saeculo duodevicesimo exeunte atque ineunte undevicesimo inter Germanos nobilis. Etiam interpres fuit qui Bhagavadgitam e lingua Sanscrita in Latinum sermonem necnon opera illius Shakespeare in linguam Theodiscam transtulit.
The Hitchhiker's Guide to the Galaxy
The Hitchhiker's Guide to the Galaxy ("Peregrinatoris Enchiridion Galaxiae") librum computatralem esse praetenditur a quo series radioprogrammatum librorumque de rebus futuris a Duglassio Adams scriptae appellantur.
Ille apud BBC ab anno 1978 radioprogrammata scribebat agique curavit, quae in formas varias accommodatae sunt: trilogiam librorum in partes quinque scriptam inter 1979 et 1992 quorum primo est quoque Peregrinatoris Enchiridion Galaxiae nomen, dramata multa, seriem televisificum anno 1981, ludum computatralem anno 1984, pelliculam anno 2005, et alia. Nomen a titulo libri Kent Welsh, Hitchhiker's Guide to Europe, mutuatum est, qui vias urbesque et monumenta visitanda explicat eodemque tempore pretia peregrinis per Europam iter facientibus exacta aestimat.
Enchiridion ipsum
Sunt in serie librorum radioprogrammatumque duo personae principales, Arthurus Dent et Ford Prefect. Ford est investigator errans pro Peregrinatoris Enchiridione Galaxiae, encyclopaedia immani Megadodo Publicationibus edita in forma parvi computatri, qui continent commentationes digitales, sicut Vicipaedia, de rebus omnibus quae fieri possint in itinere per Galaxiam explicantes. Enchiridion non est in forma libri editus, quia tot paginae forma chartarum postulent librum sicut nonnulla importune magna aedificia magnitudinis. Verbis Ford, Enchiridion "explicat omnia de omnibus, quae tibi sint scienda. Hoc est eius officium."
A praefatione primi libri trilogiae:
Radioprogrammata
Duglassius Adams duas series programmatum scripsit, annis 1978 et 1980 divulgatas. Ex his programmatibus recomposuit mythistorias The Hitchhiker's Guide to the Galaxy et The Restaurant at the End of the Universe.
Trilogia librorum
Ut dictum, Enchiridion fuit trilogia in partes quinque et interdum in partes sex. Libri ab radioprogrammatibus adapti sunt, sed singula multa inter versiones differunt.
The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (primus trilogiae liber)
Ford Prefect advenit in Angliam, data pro Enchiridione in Tellure collecturus. Stellanave sua fracta, Ford haeret in Terra annos 15, intuens in caelum, desperatus ut ulla scutella volans quaquam mox adveniret. Cum Arthuro Dent amici facti sunt, et cum Vogones adveniunt ad Terram sternendam, Ford in una earum stellanavium clam convectionem petit, et vitam Arthuri servat. Eos Vogones inveniunt, et in spatium eiciunt. Ab improbibilatite absurda, Trillian et Zaphod eos in stellanavem suam e spatio priusquam Ford Arthurusve asphyxient. Omnes per Galaxiam eunt, Magaratheam petentes, quod Zaphod fidem facit fabulae in Magarathea esse gentem, quae fortunam immanem accumulavit planetas machinantes et aedificantes.
Libri posteriores
The Restaurant at the End of the Universe (alter trilogiae liber) anno 1980 divulgatus est. Life, the Universe, and Everything (tertius trilogiae liber) anno 1982 divulgatus est. So Long, and Thanks for All the Fish (quartus [!] trilogiae liber) anno 1985 divulgatus est. Quo succederunt libri quintus (exiguus, titulo Young Zaphod Plays It Safe, anno 1986 divulgatus) et sextus (titulo Mostly Harmless, anno 1992 divulgatus).
Series televisifica
Series televisifica anno 1981 prodit.
Series radioprogrammatum posterior
Phases Tertiaria, Quandaria et Quintessentialis inter Septembrem mensem 2004 et Iunium 2005 divulgatae sunt.
Liturgia Hispanica
Liturgia Hispanica vel Visigothica vel ritus Mosarabicus est cultus Catholicus quae in Iberia ortus est saeculo VI et in regno Visigothico ad saeculum XI duravit. Quod Visigothi Ariani erant, clerus Hispanicus mores Romanos in liturgiam strenue acceperunt. Mosarabes autem hanc liturgiam tenuerunt sub regno Maurorum.
Post 589 et Concilium Toletanum III, regnum Gothorum fuit Catholicum, et reges ecclesiam Catholicam in Hispania rexerunt per Concilia Toletana. Canones conciliorum cultum Hispanicum creaverunt.
Cancer (morbus)
Cancer (vide partem de vocabulo) est genus morborum, quod in multiplicatione sine limite cellularum oritur. Cancer sensu lato est omnis tumor malignus; sensu stricto, tumor malignus epithelialis (carcinoma), vel tumor malignus mesenchymaticus (sarcoma). Si rare carcinoma et sarcoma una consistant, carcinosarcoma dicitur.
Magna cancrorum pars metastases gignit, id est novum tumorem (qui Latine etiam filius dicitur) amotum a primo tumore etiam in alio corporis membro. Proprium est uniuscuiusque tumoris peculiares metastases creare, exempli gratia: cancer prostatae saepe in ossibus, cancer colorectalis in iecore, cancer stomachi in mulieribus in ovariis metastases gignunt.
Plerique hominum non tumore primo moriuntur, sed metastasibus cancri, quae augent et organis ad vivendum necessariis nocent. Causae mortis directae saepe sunt thromboses, tumor cachexia vel sepsis.
Etiam animalia floraque a cancro infestari possunt, exempli gratia ossa dinosaurorum cancro affecta inventa sunt.
Disciplina medica cancri studio, diagnosi, therapiae, praeventioni dicata oncologia appellatur.
De vocabulo
Latinitate antiqua cancer plerumque cancrum crustaceum significans, deinde ad ulcus, gangraenam, vel tumorem malignantem translatum est, quia venae tumidi ulceris pedibus cancri erant similes. Exempli gratia, Aulus Cornelius Celsus cancrum inter "genera in quibus noxa corpori est": "cum quid intra se ipsum corruptum est, ut in cancro". Vocabulum Graecum carcinoma (καρκίνωμα) eodem senu adhibitum est. Nunc in lingua Latina medica cancer morbum divisionis cellularum immoderatae, vel tumores, morbi symptomas, significat.
Cancer est nomen secundae declinationis (genetivus: cancri).
Aetiologia
Origo cancri non semper nota est, sed frequentia cancri cum aetate crescit; causae primae sunt etiam fistularum nicotianarum fumi suctus, modus vivendi resque nocentes, propensio ad morbum apud consanguineos nec non infectiones (Papillomaviridae (HPV), Hepatitis B et C, Helicobacter pylori, EBV, Herpesviridae (HHV-8), Human T-lymphotropic Virus 1 (HTLV-1), nonnulli parasiti).
Multae species cancri sunt, e.g. melanoma malignum, cancer prostatae, et cetera. Nam hic morbus multa membra corporis afficere potest; vide, e.g., tabulam de crebritate cancri in Germania anno 2002:
Cancri modi
Cancer malignus a cancro benigno differt. Cellulae tumoris maligni textum propinquum penetrant et destruunt metastasesque per vasa sanguinea vel vasa lymphacea formant.
Sunt etiam tumores semimaligni, qui solum duo criteria complent. Exemplum tumoris semimaligni est tumor cutis epithelioma basocellulare appellatus, qui a luce solis efficitur et textum propinquum penetrat destruensque crescit, sed nullas metastases format. Non curatus hic tumor faciem totam et faciei ossa quoque destruere potest.
Carcinoma secundum partitionem TNM discernuntur. T0–T4 significat magnitudinem primi tumoris, N0–N3 dicit, utrum noduli lymphacei affecti sint, M0 aut M1, utrum metastases adsint an absint.
Therapia
Cancer, qui tempori cognoscitur vel in aetate extrema lente crescens incipit, non semper letalis est.
Praecipuae cancri formae curandae sunt chirurgia, id est tumoris et nodorum lymphaceorum propinquorum amotione, et chemiotherapia, id est per medicamenta et radiotherapiam, qua cellulae aegrae radiatione necantur. Therapia palliativa qualitatem vitae auget, si valitudo bona restitui non potest.
Aloisius Galvanus
Aloisius Galvanus vel Aloysius Galvanus (Italiane Luigi Galvani Bononiae die 9 Septembris 1737 natus; ibidem die 4 Decembris 1798 mortuus) fuit physicus bio-electromagnetismi ac philosophus.
De vita anteriore
Galvanus apud Almam Matrem Studiorum philosophiae et medicinae studebat, annoque 1759 doctor factus est, sicut eius pater. Anno 1772 praeses universitatis factus est.
Die 6 Novembris 1786, Galvanus fortuito animadversione declaravit galvanismum, de quo physiologus Aemilio du Bois-Reymond ("ignoramus et ignorabimus") in opere suo Untersuchungen über tierische Elektrizität (investigationes de animali electricitate) rettulit. Ille quoque experimentis enim ranis motus musculares et nervorum ex viribus electricitatis elici cognovit.