cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monasterium Sancti Georgii (Biscaia)
Monasterium Sancti Georgii (Hispanice Santurce; Vasconice Santurtzi) est urbs et municipium Hispanicum in Biscaia, prope Portus Gallorum (maximum portus Hispanicum) et ad ripas Nervii situm. Piscatoribus, praecipue sardinarum, innotuit. Tempore antiquo non fuit urbs in dominatu Biscaiae, sed pars Inchartationum.
Dychtau
Dychtau (Russice et Balcarice Дыхтау, quod Balcarice Mons Arduus significat) est mons Russiae, in Cabardino-Balcaria re publica situs. Pars est iugi Lateralis Caucasi Maioris situs. Altitudinem 5204,7 habet et mons est Russiae et Caucasi secundus ab altissimo. Declivia habet ardua ad ascensionem minime idonea. Duo cacumina habet. principale et occidentale (5180 m); tertium cacumen Puschkinii appellatur (5100 m). Albertus Mummery primus in Dychtau anno 1888 ascendit.
No Man's Sky
No Man's Sky (titulus Anglicus, scilicet nēminis caelum) est ludus televisificus vel computatralis scientiae fictitiae, apud Hello Games programmatus et editus, die 9 Augusti 2016 pro PlayStation 4 publicatus atque die 12 eiusdem mensis pro computatrum. Universus in quo lusor iter facit procedurali modo generatur: mundus secundum definitos algorithmos fere ad infinitum efficitur.
Scopus
Lusor partem agit astronavis gubernatoris qui per spatium iter facit ut galaxiae centri mysterium patefaciat. Esse potest mercator, explorator, pirata, fossor, etc. In universo, plurimi planetae visitandi sunt, quorum quisque proprium oecosystema continet. Cum praecipuus scopus in petendo galaxiae centro consistit, lusori opus est naturales copias legere ut progrediatur. Quoniam lusor mundum patefacit, ei licet locis speciebusque nomen vocare. Quam propinquus scopus est tam periculosum iter fit, quod spatialia proelia afferuntur.
Archidioecesis Fortalexiensis
Archidioecesis Fortalexiensis sedes archiepiscopalis Brasiliae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Brasiliae sita, cuius caput est urbs Fortalaetia.
Antlitrochus
Antlitrochus, sive tympanum, sive antlia vel trochantlicon, est hydrotrochos sive rota aquatilis, qua aqua vi fluminis sponte sua elevatur ad agros irrorandos aut ad aquam in aquaeductus ducendam. In multis linguis vulgaribus Europaeis hodie in usu, hoc instrumentum nomine Syriaco noria (ܢܥܘܪܐ nā‘urā) vocatur.
Archidioecesis Fortalexiensis
Archidioecesis condita anno 1854 et hodie ei 126 paroeciae sunt.
Antlitrochus
Origo et usus
Hoc hydrotechnema aetate Hellenistica ab ingeniariis sive machinatoribus Graecis tertio vel secundo saeculo ante Christum natum excogitatum est et fabricatum.
Circa annum trecentesimum, machinatores Romani ligneas thecas in vasa fictilia mutaverunt quae in parte externa rotae apertae erigebantur. Per omnes Imperii Romani regiones ab ingeniariis Romanis haec machina hydraulica propagabatur et in usu fuit.
Septimo saeculo, cum plures provinciae orientales Imperii Romani (inter quas Palaestina, Syria, Mesopotamia, Aegyptus), Imperatore Heraclio devicto, et saeculo octavo tota Hispania sub ditionem Arabum cecidissent, antlitrochi, quibus Arabes nomen Syriacum noriae dederunt, in usu remanserunt.
Lacus Amari
Magnus Lacus Amarus (Arabice البحيرة المرة الكبرى‎ ; nomen translitteratum al-Buhayrah al-Murra al-Kubra) est lacus aquae salsae inter septentrionalem et meridianam Canalis Suesiensis partes situs. Ei adiungitur Parvus Lacus Amarus (Arabice البحيرة المرة الصغرى ; translitteratum al-Buhayrah al-Murra as-Sughra). Canale non iam effosso, locus vallibus siccis salsisque impletus erat. Lacubus nunc est area superficialis chiliometrorum quadratorum 250. Septentriones versus, canalis per Lacum Manzalum et Lacum Timsah fluit.
Quia canali non sunt piscinae marinae, aqua marina libenter in lacus ex maribus Mediterraneo et Rubro influit. Septentriones lacuum versus, flumen plerumque per tempora invertitur, ad septentriones hieme, ad meridiem aestate fluens; meridiem autem versus, flumen ad aestum pertinet, aestibus in Mari Rubro invertens. Pisces et alia animalia atque adeo plantae per canalem et lacus migrare possunt, plerumque ad septentriones, per rationem quae migratio Lessepsiana appellatur, ex nomine ingeniarii qui canalem construendum curavit. Hoc modo, nonnullae species olim in Mari Rubro endemicae nunc in Mari Mediterraneo orientali habitare coeperunt.
Secundo bello mundano paene confecto, lacus erat locus ubi reponebantur naves belli Italicae quae se ad Socios dederant, inter quas naves proelii Vittorio Veneto et Italia.
In USS Quincy cruciatore navali die 14 Februarii 1945 in Magno Lacu Amaro consistente, Praeses Franklinus D. Roosevelt, a Conloquio Yaltensi cum Winston Churchill et Iosepho Stalin recte volans, et Abdulus Aziz, Rex Arabiae Saudianae, inter se congressi sunt. Praesidis interpres, Colonel Bill Eddy Corporis Classiarium Civitatum Foederatarum ducum perscripsit conloquium in libro FDR Meets Ibn Saud ('FDR in Filium Saud Incidit').
Niau
Niau est parvum atollum in Polynesia Francica situm, in commune Fakarava Insularum Tuamotuanarum administratum. Huic atollo est latus scopulus marginalis et area chiliometrorum quadratorum viginti. Lacuna est paludosa, supersalsus, terraque omnino inclusa. Angustus soli tractus eam cingens vegetationem paludinosam sustinet. Area lacunae est triginta tres chiliometra quadrata, et ei est inusitatus color viridis. Solus locus humanus in insula est Tupana, cui numerus habitantium anno 2012 fuit 226.
Historia
Primus Europaeus qui Niau visitavit fuit Fabianus Gottlieb von Bellingshausen, explorator Russicus, qui in navibus Vostok et Mirni anno 1820 navigavit. Insulam "Greig" nominavit.
Oecologia
Niau est unus ex paucis locis ubi conservatur primum oecosystema Tuamotuense, silva humida tropica, hic feo appellata. Hoc oecosystema est mixta foliorum latorum silva, quae in paene omnibus atollis aliis evanescuit. Silva in media insula iam superest, nonnullas endemicas plantarum animaliumque species comprehendens.
Todiramphus gambieri, avis parva, nunc periclitatissima et in Insulis Gambieranis iam dudum exstincta, solum in Niau habitat.
4343 Tetsuya
4343 , olim designationibus 1988 AC, 1979 DS, et 1984 JQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4343 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Köln-Sülz
Köln-Sülz est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Lindenthal et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1888 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 35330 (anno 2010) incolarum sunt, id est tertia Coloniae regionum quod ad incolas pertinet.
Puisenval
Puisenval est parvum commune Francicum 28 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Busloup
Busloup est commune Francicum 433 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Diana Kruger
Diana, vulgo Diane Kruger (nata Heidkrüger in oppido Algermissen in Saxoniae Inferioris die 15 Iulii 1976) est actrix germana, quae partes in pelliculis popularibus et artificiosis egit, ex quibus notissimae sunt Troy (pro personis suis Helena; 2004) et Inglorious Basterds (2009).
Java (lingua programmandi)
Java (Latine fortasse "Iava") est lingua programmandi quam Iacobus Gosling pro societate Sun Microsystems (nunc a societate Oracle dominata) excogitavit eo consilio, ne necesse sit programmata iterum iterumque scribere ut in aliis systematibus effici possint. Java adhibitum est in multissimis machinis, ut 3 milliarda telephonis gestabilibus, et 1.1 milliarda computatris.
Ingenium
Huius linguae syntax a lingua C et C++ deducta est; lingua autem ab his linguis discrepat, quia
Ut idem programma sine mutatione in omnibus apparatibus systematisve effici potest, programmata Java et compilantur et interpretantur. Omnia in byte-code (sc. Latine octeti notas) compilantur, et haec byte-code tunc efficiuntur ab interprete Java Virtual Machine (sc. Latine Javae Virtualis Machina) appellato. Javae programmata, propter necessarium interpretationis tempus, necessario mediae celeritatis efficiuntur qua programmata C vel C++.
Historia
Iacobus Gosling et Patricius Naughton hoc opus mense Iunio 1991 ceperunt, promittentes quod nova lingua utentes programmatores possunt programa "semel scriptum ubique efficere" (Anglice write once, run anywhere).
Lingua primitus Anglice Oak (Latine Robor) appellaverunt, quod quoddam robur extra Goslingii scriptorium stetit extra fenestram suam visum. Tunc Green (Latine Viridis) et tandem die 23 Maii anno 1995 huius linguae versionem 1.0 divulgaverunt nomine finali Java.
Applet
Appleta (sc. Latine: "Applicationes parvae") in paginis interretialibus praebuntur.
Swing
Swing est unus modus quo fenestra creantur in Java; et adhibetur per bibliothecam.
"Salve munde" Swing adhibendo:
Documentatio
Java Javadoc (Anglice Javadoc) utitur, ubi praeter annotationes  et , etiam notationes   adhibentur, quae automatice in documenta converti possunt.
Editiones
Java quattuor editiones sustinet:
Köln-Weiden
Köln-Weiden est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Lindenthal et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1975 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 16386 (anno 2009) incolarum sunt.
Collegium Augustalium
Collegium Augustalium est aedes Herculanei in Campania. Quae aedes cum omni oppido circumiacente anno 79 ab eruptione Vesuvii deleta est. Cadaver hominis singuli, fortasse ianitoris, intus in cubiculo mortuus, repertus est, cuius cerebellum propter calorem extremum vitrificatum esse censetur.
Resus Webb
Resus Webb (sermone Anglico Rhys Webb; natus oppido Bridgend in Cambria, die 9 Decembris 1988), est athleta Cambricus, qui harpastum XV coluit. Positio in ludo Resi est medium-proelium (numerus 9).
Gallicus
Gallicus (Hispanice: Gállego) est flumen Hispaniae in Aragonia, quod in Hiberum aquas vertit prope Caesaraugustam.
Buhuși
Buhuși est Romaniae oppidum in circulo Bacău situm. Ad oppidum etiam vici Marginea et Runcu pertinent.
Historia
Urbs anno 1438 primo in actis descriptum est et tum pars Principatus Moldaviae erat. Die 14 Aprilis 1457 in vico Orbic nunc ad oppidum pertinentem Stephanus Magnus princeps Moldaviae usurpatorem Petrum Aaron vicit. Anno 1885 fabrica vestimentorum condita, anno 1930 Buhuși oppidum sublatum est.
Incolae
Anno 2011 hic 14.562 homines vixerunt, inter eos 11.837 Dacoromani, 1.264 Zingari atque 14 Germani vixerunt. .
Criminologia
Criminologia est scientia socialis quae ad scelerum causas et formas spectat earumque studet.
Criminologiae notio primum anno 1885 in "Criminologia," libro Raphaeli Garofalo (1851-1934), adhibita est.
Scientia criminalistica est scientiae usus, ut scelera diluceantur.
Modi morum scelestorum et theoria delictorum
Ex modis morum scelerum faciendorum derivatur theoriae delictorum, qua distinguuntur
Delictum
Delictum definitur actio "typica," 'extra leges, imputandum, culpabile, velut sanctionem subiecta.
Victimologia
Victimologia est scientia victimarum scelerum. Investigat victimae processus, gradus, praevalentia, pericula, velut effectus animi.
Achilleus Pang
Achilleus Pang (Sinice 龐天壽 Pang Tianshou, natus 1588, decessit 1657), Pechinensis, eunuchus Mim familiae imperialis et penetralium custos, Catholicae ecclesiae cultor qui imperatorum Yongli et Shaowu uxores baptizavit, nominibus Anna et Helena.
Ossetia Septentrionalis
Ossetia Septentrionalis (Ossetice Цæгат Ирыстон, tr. Cægat Iryston; Russice Северная Осетия, tr. Severnaja Osetija) vel plenius Res Publica Ossetia Septentrionalis — Alania, est subiectum Foederationis Russicae, in Caucaso Septentrionali situm, anno 1924 creatum, et ab anno 2010 in Russicum Districtum (Circulum) Foederalem Septentrio-Caucasicum inclusum.
Ossetia Septentrionalis, cum Cabardino-Balcaria in occidente, territorio Stauropolitano in septentrione, Ingussetia et Tsetsenia in oriente, Georgia atque Ossetia Meridionali in meridie, aream 7987 chm² et circa 705 centena milia incolarum (anno 2015) habet. Plus quam decem gentes eam incolunt, quarum plurimae sunt Osseti (64,5 %), et Russi (20,6 %).
Metropolis rei publicae Pylae Caucasiae sunt. Urbs secunda maxima rei publicae Mosdoc est. Terekius flumen est rei publicae maximum. Linguae publicae sunt Ossetica et Russica.
All Sky Automated Survey for SuperNovae
All Sky Automated Survey for SuperNovae (ASAS-SN; “Exquisitio automatica supernovarum in toto caelo”) est institutum automaticum exquisitionis supernovarum et aliorum phaenomenorum astronomicorum transitoriorum. Regitur ab astronomibus ex Universitate Civica Ohiensis. Habet 20 telescopios roboticos in ambobus hemisphaeriis. Exquirere totum caelum quotidie potest.
Initialiter, ASAS-SN quattuor telescopios in Haleakala et quattuor in Cerro Tololo habebat. Anno 2017, duodecim telescopios addiderunt in Chilia, Africa Australe et Texia, cum pecunia ex “Gordon and Betty Moore Foundation”, Universitate Civica Ohiensis, Fundatione Astronomica Montis Cuba, Sinis, Chilia, Dania et Germania. Omnes telescopii habent diametrum 14 cm et ProLine PL230 CCD cameras. Pixeles camerarum 7.8 secundas arcis operiunt. Igitur posterae observationes ab aliis telescopiis usualiter necesse sunt ut accuratiorem locum impetrent.
Meta principalis incepti luminosas supernovas exquirere est. Potentissimum supernovae eventum, ASASSN-15lh, repperit. Tamen saepe detegit alia eventa transitoria, exempli gratia eventa diruptionis aesto (tidal disruption events, e.g. ASASSN-19bt), novas galacticas (e.g. ASASSN-16kt, ASASSN-16ma et ASASSN-18fv), variabiles cataclysmicas et excandescentias stellares, ex quibus complures potentissimarum excandescentiarum. Mense iulio 2017, ASAS-SN primam cometam, ASASSN1 sed C/2017 O1 (ASASSN), reperrit. Mense iulio 2019, importantissima data asteroidis 2019 OK potita sunt. Obiecta cum magnitudine inter 18 et 8 detegere potest.
Obiecta detecta ab ASAS-SN recipiunt designationem “ASASSN-” + annum (ultimae duo notae) + litterae, e.g. ASASSN-19bt.
Nidus aerodramorum
Nidus aerodramorum, scilicet quos aves Aerodrami fuciphagi et A. maximi e saliva sua conficiunt, est alimentum luxuosum in arte coquinaria Sinensi celebratum. E nidis iuscellum aliaque fercula excoquuntur. Nidi maiori parte in Malaesia et Indonesia colliguntur.
Hironobu Sakaguchi
Hironobu Sakaguchi (Iaponice: 坂口 博信, Sakaguchi Hironobu) (natus die 25 Novembris 1962) est formator ludorum televisificorum e Iaponia, director, productor, et prior director pellicularis. Notus is est orbe terrarum ut creator a serie a Final Fantasy, et habevit curriculum vitae longum ludorum electronicorum cum super milliones 100 ludi televisifici in mundo venditi. Relinquebat societatem Square Enix, qui divulgat et possidet seriesm e Final Fantasy, et fundabat studium nomine Mistwalker anno 2004.
Antunnacum
Antunnacum  seu Andernacum (Theodisce Andernach, Antunnacense Annenach) est urbs Germanica terrae foederalis Rhenaniae-Palatinati.
Historia
Apud Antunnacum loci habitati a millennio 13 a.C.n. inventi sunt.
Gaius Iulius Caesar anno 55 a.C.n. prope Antunnacum pontem in flumine Rheno construi iussit. Castra Romana Classisque Germanicae portus Antunnaci aedificia magni momenti Limitis Germanici ad Iter a Lugduno Batavorum Argentorate fuerunt.
Anno 876 primum proelium Antunnaci inter exercitus Ludovici regis et Caroli Calvi pugnatum est.
Lagoena caldaria
Lagoena caldaria, sive thermolagoena, sive thermophorum, est vas quod liquorem insulans eumque calidum vel frigidum conservat, propter murum duplicem, vacuum partiale includentem. Anno 1892 a Iacobo Dewar inventa est.
6401 Roentgen
6401 , olim designationibus 1991 GB2, 1973 DM, et 1983 OF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Gulielmui Conradi Roentgen.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6401 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Preuseville
Preuseville est commune Francicum 126 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Alexander Gorčakov
Alexander Michaelis filius Gorčakov (Russice Александр Михайлович Горчаков, tr. Aleksandr Michajlovič Gorčakov; 15 Iunii 1798–11 Martii 1883) fuit clarus artis diplomaticae peritus Russicus, annis 1856–1882 minister rerum externarum atque ab anno 1867 cancellarius ultimus Imperii Russici, titulo ducis serenissimi (anno 1871) nonnullisque aliis signis laudis Russicis et extraneis ornatus. Eques fuit Ordinis Aurei Velleris.
Lucius Afranius (scriptor)
Lucius Afranius (nescimus quo anno natus aut mortuus sit) fuit poeta comicus Latinus, qui in togatis componendis excellebat, cuius generis praecipuus auctor habebatur. Ad gentem Afraniam, plebeiam sed nobilem (plures magistratus rei publicae dederat) pertinuisse videtur. Studiosi plerique secunda parte secundi saeculi a.C.n. eum floruisse existimant, certe post Terentium. De reliqua vita nihil accepimus. Puerorum amores ei obicit Quintilianus, sed ex ipsis operibus ut videtur, quorum obscoenitatem confirmat Ausonius.
Nulla comoedia togata Afraniana ad nos pervenit. Ex Afranii operibus exstant circiter 300 brevia fragmenta, plerumque a grammaticis servata, qui usus aut vocabula rariora in glossariis colligebant. Plurimos locos servavit Nonius Marcellus, secundum locum obtinent Festus et Charisius. Quadraginta tres tituli traditi sunt: Abducta, Aequales, Auctio, Augur, Brundisina, Cinerarius, Compitalia, Consobrini, Crimen, Deditio, Depositum, Divortium, Emancipatus, Epistula, Exceptus, Fratriae, Ida, Incendium, Inimici, Libertus, Mariti, Materterae, Megalensia, Omen, Panteleus, Pompa, Privignus, Prodigus, Proditus, Promus, Prosa, Purgamentum, Repudiatus, Sella, Simulans, Sorores, Suspecta, Talio, Temerarius, Thais, Titulus , Virgo, Vopiscus. Per Ciceronem scimus Simulans ludis Apollinaribus anni 57 a.C.n. doctam esse ac per Suetonium  Incendium ludis maximis anno 66.
Ut in comoedia nova argumenta ad res domesticas familiaresque privatorum hominum spectabant sed scaenicum supellectile Romanum aut saltem Italicum erat. Ipsi tituli Romanas ferias (Compitalia, Megalensia, Pompa) aut sacerdotia (Augur, Virgo) nonnumquam designabant. Saepe Afranium cum Menandro antiqui comparabant et ipse fatebatur e poeta Graeco multa quae sibi convenirent mutuasse sed et ab aliis, in primis a Terentio. E fragmentis servatis iudicanti genere dicendi archaevo usus esse videtur.
Köln-Widdersdorf
Köln-Widdersdorf est Coloniae Agrippinae praesens regio urbana in circulo Lindenthal et una octaginta sex urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1975 con Colonia Agrippina contributa est, circiter 7467 (anno 2009) incolarum sunt.
Brévainville
Brévainville est commune Francicum 173 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Paralethe dendrophilus
Latitudo alarum est 45–60 mm in maribus et 48–70 in feminis. Adulti a Decembri exeunte ad Maium volare solent. Est singulus generatio per annum.
Larvae variis speciebus graminum, inter quas Ehrharta erecta et Panicum deustrum, vescuntur.
Homarus gammarus
Homarus gammarus (Latinitate classica astacus) est species crustaceorum familiae Nephropidarum quae in mari Mediterraneo Pontoque et Oceani Atlantici partibus borealibus orientalibus habitat. Ibi propter carnem deliciosam a piscatoribus captatur.
Bracieux
Bracoelum (vulgo Bracieux) est commune Franciae 1'259 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Melanitis phedima
Melanitis phedima (Anglice dark evening brown) est papilio familiae Nymphalidarum, in Asia Australi endemicus, usitate crepusculo volans.
Species introducta
Species introducta, vel aliena, exotica, non indigena, vel non endemica, vel simpliciter introductio, est species extra suum spatium vernaculum crescens, quae ibi per actionem humanam advenit, aut considerate aut fortuite. Nonnullae species introductae oecosystema laedunt in quod introductae sunt; aliae autem sine ullo effectu noxio sunt, et novae species oecosystemati revera prodesse possunt, exempli gratia in agricultura vicarius pro pesticidis. Aliquando casus beneficii aut detrimenti iam diu ignotus manet, exempli gratia in Nova Zelandia. Index specierum introductarum alibi daturus est.
Melanitis phedima
Volatus huius speciei est insigniter inconstans.
Larvae Bambusae arundinaceae, Ischaemo semisagittato, et Oplismeni compositi, et variis graminibus generum Andropogoni, Cymbopogoni, Penniseti, et Setariae, vescuntur.
Prétot-Vicquemare
Prétot-Vicquemare est commune Francicum 184 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Garziachus
Garziachus (Francice Garches) est urbs Francica 18'169 incolarum (anno 2010) praefecturae Altorum Sequanae in regione Insula Francica.
Rodolium
Rodolium (Francogallice Rueil-Malmaison) est urbs Francica 79426 incolarum (anno 2010) praefecturae Altae Sequanarum in regione Insula Francica.
Elias Frank
Elias Michaelis filius Frank (Russice Илья Михайлович Франк, tr. Il'ja Michajlovič Frank; 10 [23] Octobris 1908 – 22 Iunii 1990 fuit physicus Sovieticus, alumnus et ab anno 1944 professor Universitatis Publicae Moscuensis, ab anno 1946 correspondens et ab anno 1968 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius. Anno 1958 cum Paulo Čerenkov et Inguaro Tamm Praemium Nobelianum Physicae obtinuit. Praeterea, bis (annis 1946 et 1953) Praemio Staliniano et (anno 1971) Praemio Publico URSS nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.
Ecaussinnes
Ecaussines (Francogallice Écaussinnes, Vallonice Les Scåssenes) est urbs Belgica inter Nivigella, Braine-le-Comte, Luparia, et Montes in provincia Hannoniensi sita. Die 1 Ianuarii 2006, 9924 incolas habuit. Condita est ab iunctione Ecaussinnes-d'Enghien, Écaussinnes-Lalaing, et Marche-lez-Écaussinnes.
Hideki Yukawa
Hideki Yukawa (Iaponice 湯川秀樹 "Yukawa Hideki", natus die 23 Ianuarii 1907; mortuus 8 Septembris 1981) fuit physicus Iaponicus qui exsistentiam mesonorum theorietice praedicavit anno 1935, quod demonstrata est et Praemium Nobelianum physicae accepit anno 1949 ratione studii mesonis.
Eius alma mater fuit universitas Kiotoensis, et professor universitatarius Osacae erat, Res classicae Sinicae antiquae et wakae eruditus et pacifista fuit qui manuscriptum Russell-Einstein de exarmatione nucleari convertit.
Sebastianus Erizzo
Sebastianus Erizzo (natus Venetiis 19 Iunii 1525; mortuus ibidem 5 Martii 1585) fuit numismatista et scriptor Venetus. Patricia gente natus, ut pater senator erat atque etiam anno 1582 in consilium decemvirorum qui Venetorum civitatem gubernabant electus est.
Opera philosophica
Philosophiae tamen prima aetate potius quam rebus publicis studebat atque Timaeum Platonicum ac postea alios dialogos selectos Italiane interpretatus adnotationibus suis instruxit. Iam primo libro suo Trattato di Messer Sebastiano Erizzo dell'instrumento et via inventrice de gli antichi inscripto Platonem sequebatur dum de perveniendi ad scientiam via disserit. Porro sex breves narrationes, sub titulo Le sei giornate collectas, composuit. Quibus narrationibus philosophiam moralem illustrare volebat.
Quoddam opusculum ad politicam quoque pertinens composuit. At magnum opus eius, cuius plures editiones paulatim per quindecim annos auctas emendatasque praelo mandavit est dissertatio numismatica Discorso sopra le medaglie degli antichi inscripta.
Discorso sopra le medaglie antiche
Nam nummorum antiquorum collector avidus erat : circiter duo milia domi in cimeliarcho suo heredibus reliquit. Quae collectio, mortuo Sebastiano, non periit dispersa sed per varias vicissitudines ad patricium Venetum Ioannem Dominicum Theupolum in solidum pervenit. Ita Erizzi numismata cum cetera eius collectione edita est.
Primus, anno 1555, Aeneas Vicus, antiquarius et scalptor Parmensis, dissertationem de numismatibus antiquis in lucem typographicam Italiane ediderat quae non tam testimoniis auctorum antiquorum, quibus Gulielmus Budaeus et plures alii iamdudum usi erant, quam ipsis numismatibus sive in suo sive in amicorum cimelarcho collectis innitebatur. Quinto post anno (1559) Sebastianus Erizzus librum similiter inscriptum et ipse edidit : Discorso di M. Sebastiano Erizzo, sopra le medaglie antiche : con la particolar dichiaratione di molti riuersi, in quo nonnumquam opinionem antecessori contrariam praefert. Ut indicat titulus, secundam partem addidit ubi aversas partes nonnullorum numismatum rariorum e collectione sua, a Iulio Caesare ad Constantinum Magnum filiumque Constantium, buxeis typis impressas commentario suo explicabat. Nam si in adversis partibus capita imperatorum exprimebantur, aversae partes eorundem nummorum magnam varietatem praebebant atque chronicum quoddam rerum gestarum Romanarum ei videbantur esse atque velut imagines res in historiis narratas vel etiam nonnumquam in historiis omissas illustrantes.
Hic modicus liber (469pp. in-8°) secunda editione multum ampliatus est (780pp. in-4°). Tertia editio anni 1571 et ultima sine anno 272 pp. commentariorum ad nummos "consulares" sine imaginibus insuper addiderunt. Infeliciter quidem ! Nam de nummis ab Huberto Goltzio publicatis disserit quae paene omnes falsae sunt.
In hoc praecipue dissentiunt Vicus et Erizzus, quod Erizzus persuadere nobis vult numismata quae effigiem imperatorum Romanorum praebent monetae locum numquam habuisse sed tantum commemorationis et gloriae causa percussa esse, ut amicis darentur. Contrariam opinionem de nummis consulum vel triumvirorum tuetur quos in usu cotidiano ad emendum vendendumque usurpatos esse non negat. Quae doctrina quamquam verisimilis non est, tamen multi numismatistae sedecimi et septimi decimi saeculi de ea re disceptavere dum paene omnes Aeneae Vico adsentiuntur atque opinionem Erizzi aspernantur. Duobus praecipuis argumentis rationem opinionis suae reddebat Erizzus : 1) sacram esse imperatorum effigiem nec vilibus usibus foedendam 2) pulchriora esse et nimis artificialiter scalpta illa numismata quam ut moneta antiquorum fuisse posset. Porro nonnulla magno modulo (sestertios in animo habebat) et nimia asperitate (etenim nummi moderni multo leviores sunt quam antiqui) parum commoda ad mercatuarm ei videbantur. Videlicet Erizzus non cognoverat quam ingens numerus talium nummorum inveniendus esset, per totum Imperium Romanum dispersum.
Opera litteraria
Praeter Le sei giornate, quarum materia saepe e Valerio Maximo sumpta est, Sebatianus Erizzo Petrarcae commentator Platonicus fuit. Et ipse nonnulla poemata scripsit quae hic et illic dispersa inveniuntur (Ibi exempli gratia). Eius Lettera sulla poesia vicesimo tantum saeculo curante S. Zoppi publicata est.
Villa Lugano
Villa Lugano est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 114000 (anno 2001) incolarum sunt. Anno 1908 Villae Lugano conditor, civis Helveticus oriundus e pago Ticino, Iosephus Ferdinandus Franciscus Soldati, oppido in honorem patriae suae et urbis Lugani nomen imposuit. Villa Lugano una cum Villa Soldati et Villa Riachuelo pars regionis administrativae C8 est.
Archaeophytum
Archaeophytum est species plantarum quae in ulla regione non est vernacula, sed temporibus antiquis, non temporibus hodiernis, fuit species introducta. Species quae deinde advenerunt neophyta appellantur. In Magna Britannia, archaeophyta habentur species ante 1492 primum introductae, cum Christophorus Columbus in Mundum Novum adveniret et Commutatio Columbiana coepit.
Boursay
Boursay est commune Francicum 197 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Iulius Beaucarne
Iulius Beaucarne, notior vero cognomine Julos Beaucarne, (natus Ecaussines anno 1936 et mortuus anno 2021 ) fuit illustris poeta, cantor et actor Belgicus, qui in Lingua Francogallica et etiam in Lingua Vallonica cecinit.
De se anarchista "... usque ad ossa ..." dixit esse.
Actor
Sicut pater Jacobus egit:
Sicut homo sine casa egit:
Ysengrimus
Ysengrimus est poema Latinum 3287 distichis elegiacis, in septem libros divisum, saeculo XII compositum, fortasse a Nivardo Gandavensi. Post annum 1149 compositum est, nam auctor eventus Expeditionis sacrae secundae scit. Saeculo XIII pars poematis recomposita est, quae versio Ysengrimus abbreviatus nominari solet (interdum et vice versa Ysengrimus Nivardi versio amplificata Ysengrimi abbreviati, initio saeculi XII compositi, putatur). Ysengrimus nomen radicem Germanicum ferrum significantem sine dubio habet (Batavice ijsen); elementum secundum incertum est (helm, saccum? grine, subrisio?).
Fabula
Ysengrimus lupus, monachus centum et sexaginta annos natus, a Renardo vulpe nepote suo semper decipitur, sola prima fabula poematis excepta. In libro quarto et in parte maiore libri quinti Grimmus sus poema a Brunone urso compositum declamat.
Aretas III
Aretas III Philhellenus (Ἀρέτας Φιλέλλην) apud Arabes Nabataeos regnavit circiter ab anno 87 a.C.n. usque 62. Tempore quo Seleucidarum imperium velut per se dissolvebatur fines patrios a praecessore Obada sibi relictos dilatavit. Nam victo et occiso Antiocho XII proelio anno 84 a.C.n. commisso et paulo post profligato Iudaeorum rege Alexandro Iannaeo prope oppidum Adida 82 a.C.n. Coele Syria atque etiam urbe Damasco potitus est. Quae omnia rursus amisit cum Tigranes, Armeniorum regis, Syriam invasit.
Anno 67 a.C.n. mortua Iudaeorum regina Alexandra Salome certamen de regno inter duos filios, Hyrcanum et Aristobulum fuit. Tum dux Idumaeus, Antipater nomine, qui cum Areta adfinitate quadam coniunctus erat, fidem suam interposuit ad societatem inter regem Nabataeorum et summum Iudaeorum sacerdotem Hyrcanum confirmandam. Hyrcanus quidem Petram apud Aretam confugit qui exercitum quinquaginta milium hominum (si quidem de numero historico Flavio Iosepho credimus) Antipatri tradidit. Anno 63 a.C.n. iam Aristobulum Hierosolymis obsidebant cum Romani victo Tigrane Magno in regionem irruperunt. Atque iussu legati Aemilii Scauri, qui regnum Aristobulo confirmabat, obsidionem solvere coacti sunt. Mox tamen Pompeius ipse, mutato Romanorum consilio, summum sacerdotium Hyrcano restituit et Aristobulum catenis oneratum secum Romam duxit. Nihilominus anno 62 a.C.n. legatus Syriae Scaurus expeditionem contra Nabataeos suscepit ː qui locorum asperitatibus impeditus ne Petram expugnare posset per Antipatrem tamen de condicionibus pacis fidem suam  iterum interponentem impetravit  ut Aretas trecentorum talentorum tributum sibi solveret. Ab illo tempore Nabataei Romanorum postulatis adversari non iam potuerunt et eorum reges a Romanis imperatoribus adprobati esse debuerunt.
58 a.C.n. aedilis curulis cum Publio Plautio Hypsaeo factus Marcus Aemilius Scaurus communiter cum collega denarios signavit quibus victum a sese quinto ante anno regem Aretam celebrabat. Nam in sua parte denarii regem Aretam genu subnixum camelum manu retinentem et ramum olivae porrigentem expressit cum titulo : M SCAVR EX S.C. AED. CVR. (id est Marcus Scaurus aedilis curulis ex senatus consulto). Variatio parva in exemplaribus invenitur : nam in nonnullis REX ARETAS infra scaenam supra descriptam inscriptus est, in quibus AED CVR supra camelum legitur. Ita Scaurus unus e primis magistratibus monetariis fuit qui non ad maiorum suorum sed ad ipsius res gestas notis nummorum alludere non dubitavit.
VW-Bus
VW-Bus sive Typ 2, vulgo Bulli, erat autocinetum onerarium societatis autocineticae Volkswagen, de quo ab anno 1950 usque ad annum 1967 circiter duodevicies centena milia exemplaria fabricabantur.
Dioecesis Urbis Salviae
Dioecesis Urbis Salviae fuit dioecesis cuius sedes Urbs Salvia erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
VW-Bus
Historia
Anno 1947 mercator Batavus Bernardus Marinus Pon, qui in Nederlandia et Civitatibus Foederatis Americae autocinetum Volkswagen scarabaeum venditabat, rectoribus societatis autocineticae Volkswagen necessitatem autocineti onerarii exposuit et formam ac speciem Bullis adumbravit. Anno 1950 fabricatio orta est. Primo opifices et conductores Bullim emebant et ad negotia sua utebantur. Deinde iuvenes libertatis cupidi iucunditatem Bullis cognoscebant et in Bullibus variis coloribus depictis peregrinabant.
Structura
Basis Bullis erat Volkswagen scarabaeus, cuius motrum in puppi situm est. Ideo primi Bulles ostio postico carentes portam a latere habebant, cum alii autocineti onerarii sine difficultate a tergo onerarentur. Nihilominus Bulli rivales suos, robustae structurae ac modici pretii gratia, exsuperabat.
4344 Buxtehude
4344 , olim designationibus 1988 CR1, 1978 JJ1, et 1986 WM8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4344 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hermynia Zur Mühlen
Hermynia Isabella Maria Zur Mühlen, innuba Folliot de Crenneville (natus die 12 Decembris 1883 Vindobonae, mortua die 26 Martii 1951 Radlett Hertfordiensis comitatus) paedagoga, scriptrix atque interpres Austriaca fuit. Communismo favebat.
Adulescentia et conversio politica
Anno 1901 Zur Mühlen diploma ludimagistrae Ebensee Austriae Superioris fecit. Ex anno 1905 in typographia operam dabat. Genitoribus invitis anno 1908 nupsit agrorum possessori Victori de Zur Mühlen et Eistvere in Estonia habitavit. Matrimonium id valde infelix anno 1920 divortio finitum est.
Anno 1913 cum poeta Ioanne Kaltneker consuetudinem contraxerat, quocum poesim convertebat. Hermynia Balticas res in Estonia et Livonia attente observans inopia colonorum legum expertum obstupescebat. Ex anno 1914 phthisi laborantem annis inter 1914 et 1919 saepe Tavaus hospitalitatem suam obtulit. Ibidem rebus novis Russiae inflammata est, ut Factioni communisticae Germanicae sociae fieret. Una cum diurnario et interprete Stephano Isidoro Klein, a quo postea in matrimonium est ducta Francofurti et Berolini vitam degebat. Commentarios multos exaravit pro periodicis communisticis atque socio-democraticis (e.g. "Rote Fahne", "Der Revolutionär".
Scriptrix et editrix
Anno 1921 librum Was Peterchens Freunde erzählen, fabulam puerilem proletarem quandam, quam Georgius Grosz imaginibus auxit, vulgavit. Narratiunculas et mythistorias de argumentis contemporaneis saepe fascismum criticantes concinnavit; insuper dramata radiophonica, historias criminales, litteras infantiles pepigit. Pseudonyma eius fuerunt Franziska Maria Rautenberg, Traugott Lehmann et Franziska Maria Tenberg. Summatim opera plus quam centum et quinquaginta interpretata est e linguis Francogallica, Russica et Anglica, in quibus etiam res a Upton Sinclair Ioanne Galsworthy, Hieronymus Jerome, Haroldo Nicolson, Maximiliano Eastman et Edna Ferber scriptae. In Republica Vimariana comitissa rubra, quae appellabatur, in auctoribus politicis notissimis erat.
Pro narratione propagatoria de biocolyta quodam Schupomann Karl Müller (1924) in Germania perduellionis accusata anno 1926 crimine absoluta est. Anno 1929 fabula Milesia Ende und Anfang edita est, cui valde plausum est. Romanensia partim autobiographica Das Riesenrad (1932), Reise durch ein Leben (1933) et Schmiede der Zukunft (1933) insecuta sunt.
Anno 1934 autem in continuationibus apparuit in diario "Deutsche Freiheit" in Saravia mythistoria praetitulata Unsere Töchter, die Nazinen.
Anno 1933 in litteris editori datis, qui Germanicam culturam nazistis concedere paratus esse videbatur, scripsit se nullum compromissum facturam et cooperationes cunctas terminaturam. Simul ab ea scribae vacillantes Alfredus Döblin, Renatus Schickele, Stephanus Zweig et Thomas Mann criticati sunt.
Fuga et exsilium
Cum anno 1933 nazismus in Germania rerum potitus esset, ipsa Vindobonam recoluit se Unioni scriptorum socialistarum aggregatura. Statim in Germania opera eius interdicta sunt.
Vindobonae continuo monebat ne nazismus in Austria radices ageret. Magis magisque in communismo Germanico fastidiens porro periodicis sinistris symbolas dedit. Cum mense Martio 1938 copiae Germanicae Austriam invasissent, Hermynia cum Stephano Klein Posonium confugit ubi fax nuptialis accensa est. Bohemoslovacia democratica destructa itum est in Angliam, ubi scripturae continuatae sunt. Opere Kleine Geschichten von großen Dichtern fama eius in litteris infantilibus crevit.
Ambo usque annum 1948 Londinii manserunt, antequam inopia et insania confecti, in peripherias septentrionales commigrare cogerentur. Labor scriptorius autem usque ad mortem continuata est idiomatibus tam Theodisco quam Anglico, cui opera plura conversa addita sunt. Temporibus istis difficilibus autem successus felix aberat. Anno 1945 momentum mulieris istius in Austria et in Germania oblivioni utique ereptum est et in domu editoria Globus Factionis communisticae Austriae nonnulla opera iterum in lucem prolata sunt. Attamen mox memoria eius decrescebat; hereditas eius litteraria numquam inventa est; marito anno 1960 mortuo res istae fortasse abiecta sunt.
Lepenski Vir
Lepenski Vir seu litteris Cyrillicis Лепенски Вир est locus archaeologicus Serbiae, intra fauces quae "porta ferrea" appellantur, ubi vestigia habitationis hominum mesolithicae annis 1965-1970 effossa sunt. Loco ad ripam dextram Danubii fluminis olim iacente denuo submerso, vestigia in novo sito elevatiore reposita etiam hodie visitantur.
Bourré
Bourré est commune Francicum 700 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Mesolithicum
Mesolithicum est aevum inter Palaeolithicum et Neolithicum. Alio Eurasiae loco aliis temporibus erat: in regionibus Mari Mediterraneo ab oriente adiacentibus circiter inter 20000-9500 a.C.n.; in Europa circiter inter 9660-5000 a.C.n. Notio praecipue in Europa Septentrionali adhibetur, verbo "Epipalaeolithicum" saepe pro regionibus extra Europam sitis adhibito.
Préaux (Sequana Maritima)
Néville est commune Francicum 1'699 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Columbae
Columbae (Francogallice Colombes) est urbs Franciae 85'398 incolarum (anno 2010) praefecturae Altorum Sequanae in regione Insula Francica.
Esox lucius
Esox lucius, Latinitate antiquitatis posterioris lucius tantum, est piscis fluvialis partium borealium Eurasiae Americaeque. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1758 institutum est. A piscatoribus gastronomisque requiritur: iam saeculo XIV exeunte Galfridus Chaucer in carmine lyrico confessus est: ("Nunquam lucius in galantina tam involutus est quam ego in amore involvor includorque").
Panulirus interruptus
Panulirus interruptus est species crustaceorum familiae Palinuridarum. in aquis Pacificis prope litora Californiae tam Mexicanae quam Civitatum Foederatarum habitat. Ibi propter carnem deliciosam a piscatorubus captatur et ad comedendum venditatur.
Georgius Arthurus Akerlof
Eius alma mater est Universitas Yalensis; deinde apud Massachusettense Institutum Technologiae doctorem philosophiae acquisit. Professor emeritus Universitatis Calforniensis Berkeleiensis est.
Titinius (scriptor)
Titinius (nescimus quo anno natus aut mortuus sit) fuit poeta Romanus qui fabulas togatas docuit. Ex variis testimoniis ultimis tertii saeculi a.C.n. annis et secundo saeculo ineunte floruisse plerumque existimatur. Ita antiquissimus e tribus poetis quos fabulas togatas docuisse scimus apparet fuisse nec tamen usquam generis inventor appellatur. Ad gentem Titiniam pertinuisse videtur, gentem plebeiam sed antiquitus nobilem quae plures magistratus rei publicae dederat.
Nulla comoedia togata ad nos pervenit. E Titinii operibus exstant circiter 120 brevia fragmenta, plerumque a grammaticis servata, qui usus aut vocabula rariora in glossariis colligebant. Quindecim tituli traditi suntː Barbatus, Caecus, Fullones, Gemina, Hortensius, Insubra, Iurisperita, Prilia, Privigna, Psaltria sive Ferentinatis, Quintus, Setina, Tibicina, Varus, Veliterna. Genus dicendi Plauto quam Terentio similius iudicatum est.
Lapis obsidianus
Lapis obsidianus sive lapis obsianus vel achates Islandicus est vitrum vulcanicum, quod ex lava rapide refrigescenda ortum est. Apud Plinium, nomen a quodam "Obsio" sive "Obsidio" trahit, qui primus lapidem in quaedam Aethiopiae regione invenerit:
Surisna
Surisna (Francogallice Suresnes) est urbs et commune Francicum 48'066 incolarum (anno 2013) praefecturae Altorum Sequanae in regione Insula Franciae. Ibi olim natum est vinum Suresnense (Surène) inter peiora regionis Parisiensis.
Billy (Lidericus et Carus)
Billy est commune Francicum 983 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Hobson-Jobson
Hobson-Jobson est lexicon verborum in lingua Anglica Indiae Britannicae usitatorum quae e linguis Asiae australis praesertim mutuata sunt. Opus inceptum est ab Henrico Yule et Arthuro Burnell, quo mortuo Yule solus editionem primam anno 1886 edere curavit. Editio secunda, a Gulielmo Crooke emendata et aucta, anno 1903 prodit. Ambae editiones recentius apud domus editoriales tam Britannicas quam Indicas reimpressae sunt.
Persis (satrapia)
Persis (Persice Pārsa) fuit una e septem satrapiis principalibus Imperii Achaemenidarum, sicut a Jacobs (2006) enumerantur. Ad hanc satrapiam pertinuerunt et regio Persis ipsa (hodie fere Fārs) et eae quae sequuntur: Carmania Karmāna, Susiana Ūja et Elymais.
Neoptolemus
Neoptolemos (Graece: Νεοπτόλεμος) - etiam Pyrrhos dictus – est in Mythologia Graeca filius Achillis et Deidamiae, in insula Scyro educatus. Neoptolemum, ait Carolus Stephanus Pyrrho "cognomen inde impositum quod admodum adolescentulus primum tirocinium in bello Troiano posuerit. Νεοπτόλεμος enim Graecis tironem sonat, seu militem novitium". Secundum Vergilium, Priamum regem Troiae occidit apud aram. Neoptolemus Delphis ad aram item Apollinis ab Oreste interfectus est ut quidem auctores Latini voluerunt. Nam a primis poetis Graecis sicarius Machaerus appellatur. Deinde Euripides mortem Neoptolemi non quidem Orestis manibus sed eius insidiis primus tribuisse videtur.
Neoptolemus tragoediarum antiquarum persona fuit in Philoctete Sophocleo, Andromacha Euripidea, Troadibus Senecanis. In tragoedis modernis persona Andromachae Iohannis Racine erat.
Betacoronavirus
Betacoronavira sunt grex virorum biologicorum et simul virorum ARN atque unum ex quattuor coronaviris subfamiliae Orthocoronavirinarum internationali, cum ARN materia genetica.
Inter betacoronavira etiam coronavirus Wuhaniense (2019-nCoV ) vel SARS-CoV inveniuntur.
Boisseau
Boisseau est commune Francicum 104 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Mythistoria Graeca
Mythistoria Graeca est antiquum genus litterarium, probabiliter saeculo I natum. Sicut pleraeque mythistoriae, narrativus prosa scriptus textus est qui ficticiarum personarum gesta refert.
Ratio narrandi
Ratio narrandi consistit in:
Adspectus mundi repraesentati
Mythistoriae Graecae claram oppositionem statuunt inter optimas praecipuas personas et violentem chaoticumque mundum.
Heroes perfectae humanitatis imago sunt. Tam mirabili pulchritudine quam fortitudine, necnon facundia supremaque virtute. Extero mundo semper aggrediente, pauce agunt. Omnino ut amoris puritatem servent castique maneant contendunt.
Orientalis inspiratio
Inquisitiones, praecipue a Graham Anderson factae, monstraverunt mythistorias Graecas minime a sophistica (i.e. ab Hellenistico et Romano Graecarum litterarum periodis) ortas esse, immo vero ex antiquissimis maris Mediterranei orientalis fontibus a Graecis effectas esse. Clarae similitudines exsistunt inter textum de Daphne et Chloe atque orientalem fabulam de "somnio Dumuzi" titulo (Babylonice "Tammuz" vocatam). Exempli gratia, scaena ubi Daphnis Chloen amorem animalibus ostendendis docere conatur iam inest somnio Dumuzi.
Ioannes Iosephus Marcel
Ioannes Iosephus Marcel, vulgo Jean-Joseph Marcel (natus Lutetiae die 24 Novembris 1776; ibidem mortuus die 11 Martii 1854) fuit typographus linguarum praecipue Orientalium; quo officio sub aegide Commissionis Scientiarum et Artium in Aegyptum iter fecit anno 1798 iuxta expeditionem Francicam. Ibi director Preli Nationalis Cairi meruit. Ille, cum Tabula Rosettana tunc Cairi iaceret, una cum Nicolao Iacobo Conté chemico exemplaribus inscriptionis lithographicis conficiendis operam dedit. In Franciam reversus munus directoris Preli Nationalis patriae suscepit anno 1803 ineunte, quod munus usque ad 1815 tenuit; ibi anno 1805, papa Pio VII adstante, orationem dominicam sermonibus centum et quinquaginta eodem punctu temporis imprimi iussit. Annis 1817-1820 linguam Hebraicam apud Collegium Franciae docuit, Prospero Gabriele Audran adiutore. Anno 1837, exercitu Francico Algerium debellante, lexicon Franco-Arabicum divulgavit.
Iosephus Antonius Aparecido Tosi Marques
Iosephus Antonius Aparecido Tosi Marques (natus Jaú (Brasilia) die 13 Maii 1948) est, a die 13 Ianuarii 1999 archiepiscopus Archidioeceseos Fortalexiensis.
Biographia
Tosi Marques presbyter consecratus est die 8 Decembris 1974 et episcopus auxiliaris Sancti Salvatoris 10 Iulii 1991.
Die 13 Ianuarii 1999 promotus est archiepiscopus Fortalexiensis.
Ingus
Ingus (Sinice 子嬰 Ziying, decessit 206 a.C.n.), tertius familiae Cin imperator, imperio iam sub Ulxio deperdito, necato hoc a ministro Chaocao in solium est impulsus; statimque armis traditis Lieupango in regiam domum irruente, se in eius fidem credens, Hiangyi manu vita excessit.
Ulxius
Ulxius (Sinice 秦二世 Qin Er Shi sive 胡亥 Hu Hai, natus 230 a.C.n., decessit 207 a.C.n.), secundus familiae Cin imperator, dolo coniurationeque cum Chaocao et Lisuo ministris, fratre Fusuo necato, paternum solium cepit. Quam superbissime secundum rerum gestarum scriptores regnavit, donec seditionibus commotis Chaocai manu vita excessit annos XXIII natus.
6402 Holstein
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6402 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.