cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Audembert
Audembert est commune Francicum 444 incolarum (anno 2018) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Sanctus Mervo
Sanctus Mervo (Francogallice Saint-M'Hervon, Gallonice Saent-Mervon, Britonice Lanvaelvon) est commune 414 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Fontanetum (abbatia)
Fontanetum (vulgo Fontenay) est abbatia Cisterciensium anno 1119 in Burgundia (hodie praefecturae Clivi Aurei in Francia) condita.
Historia
Abbatia Fontaneti a sancto Bernardo Claraevallensi ipso anno 1118 fundata inter antiquissimas abbatias numeratur, quae directo a Cistercio conditae sunt. Nomen ei a paludibus circumcirca sitis datum est, quibus territorium pullullabat ante monachorum adventum. Saeculo XII florebat viris religiosis ducentenis ibi degentibus. Oeconomice a nemine dependebant, quippe qui agros colerent et iumenta pascerent. Claustra minus valere coeperunt saeculo XVI quo abbates non iam a monachis electi potestate regia nominati sunt.
Tempore rerum novarum crudeli inde ab anno 1789 monachorum numerus ad duodecim reductus est. Anno 1790 abbatia abolita velut possessio nationalis vendita est. Anno 1820 autem Elias de Montgolfier locum in fabricam chartaceorum faciendorum mutavit.
Anno 1906 Eduardus Aynard, Lugdunensis homo argentarius et artium cultor territorium acquisivit; qui restaurationes multas incohari iussit ad statum structorium pristinum quam optime restituendum. Nostris diebus familia Aynard porro curam habet de hoc loco sancto, quem Societas cultui humanitatique provehendis anno 1981 solemniter hereditati mundanae culturali adscripsit.
Delubrum
Anno 1139 ecclesiae constructio incohata erat, quam anno 1147 summus pontifex Eugenius III ipse consecravit. In orientem versa frontem omnino modestam habet. Saeculo XVIII barbari rebus novis inflammati portam eius principalem destruxerunt. Ecclesiae est in forma crucis immissae metrorum 66 in longitudinem et metrorum 17 in altitudinem. Navi principali duae laterales additae sunt, transversa navis quoque et insuper apsis plana modo puro Romanico cum camera perpulcra. Secundum Sancti Bernardi voluntatem in ecclesiis Cisterciensibus statuae paucae insunto, ne oratoris attentio imaginibus nimiis perturbetur. In septentrione statua Deiparae est saeculo XIII exeunte sculpta. Post eam est porta mortis, quae dicitur, ad sepulcretum ducens. Chorus ecclesiasticus opere figlino saeculi XII e vitro metallico ornatus est quod verisimiliter olim partes fani multas cooperiebat. Ad altare privilegiatum cippi sunt, inter quos tumba episcopi Eberardi Norvicensis cum cruce episcopali depicti. Iste homo ecclesiasticus Anglicus a patria sua expulsus in Francogallia exsilium et pacem invenit. In apsidis muro historiae nonnullae evangelicae videri possunt, e.g. de Salvatoris nativitate. In meridie transversalis navis autem sepulcrum maximi momenti est quod ornant statuae equitis Mellonis Spissia oriundi eiusque uxoris, e stirpe nobilium Burgundiensium.
Dormitorium
Scalis uteris media in ecclesia ut advenias in monachorum dormitorium. Cui trabes quercuum post annum 1450 affabre confectae insunt. Regula Benedicti iubet omnes monachos in eodem conclavi dormituros; Fontaneti in palea dormiebant parietibus minimis separati.
Officina ferraria
In parte abbatiae meridiana est ergasterium amplissimum mediaevale metra 53 longum et metra 13,50 largum. Quod confectum est saeculo XII exeunte; revera duabus ex partibus consistit. Exercebantur metalla apud monasterium quae postea ad aquas monasticas retractabantur. Martella magna ibi erant itaque instrumenta in monasteria excussa ab omnibus vicinis magni aestimabatur et haud vili pretio emebantur. Saeculo XIX stagnum cum aquae deiectu additum est. Tructae in aquis denique de piscatoria traditione testimonium dignum perhibeant.
Pinacotheca pro Seguin nominata
Anno 1850 Marcus Seguin, Eliae de Montgolfier gener, aedificium erexit in situ culinae pristinae. Marcus homo scientificus et technicus res ferriviarias in Francogallia valde promovit.
Columbarium
A latere dextero palatii abbatialis in via ad ecclesiam ducenti columbarium reperitur. Turris parietes crassi usque saeculum XII retrahi possunt. Latere ab altero statuae canum duae memoriam dant de cavea in quam olim inclusi sunt canes ducum Burgundiensium venatorii.
Peregrinorum cappella et pistrina
Aedificium magnum, ubi bibliotheca et lapidarium erant, saeculi XIII est. Prius peregrinis interdictus introitus ad monasterum erat, ut orationes fundere in oratorio proprio deberent. Pistoria taberna ad nostros dies intacta mansit.
Renata Fleming
Renata Fleming (nata in vico Indiana Pennsylvaniae die 14 Februarii 1959) est supranus operaticus Americana qui quique bis Praemium Grammy accepit. Georgius Solti Renatam Fleming optimam cantor ut Renatam Tebaldi aestimavit.
Alma mater eius Schola Juilliardiana fuit.
Sainte-Anastasie (Vardo)
Sainte-Anastasie est commune 1617 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Etymologia
Etymologia (a vocabulis Graecis 'verus' et  'ratio' compositum ) historiam formarum phonologicarum vocabulorum atque origines et evolutionem eorum significationum semanticarum per tempus investigat. Quoniam quodlibet vocabulum signum linguisticum est, quo forma (significans) et vis (significatum) cohibentur, necesse est investigatio etymologica leges methodologicas phonologiae historicae significationumque vices quam accuratissime observet. Etymologia est provincia linguisticae historiae, quae semanticam, morphologiam, semioticam, phoneticamque comparativas implicat. Constat inter linguistas etymologiam esse partem historiae morum. Ab investigatione originis linguae differt.
Genera etymologiarum
Etymologia originem vocabulorum in cultura et moribus investigat. Etymologi hodierni sciscitantur,
Marinae Terrae
Marinae Terrae (alia nomina: Marennes) (Italiane: Marene) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi sita. Incolae Marennenses appellantur.
Etymologia
De etymologia hesterna
Isidorus Hispalensis docet etymologiam esse, cum vis vocabuli vel nominis per interpretationem colligitur. Apud eum antiquioresque paretymologiae et cognata falsa praeclara erant, sicut canis a non canendo vel lucus a non lucendo.
Maisoncelle-et-Villers
Maisoncelle-et-Villers  est commune Francicum 74 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Michael Browne
Michael Browne  (natus in  Grangemokler , Hibernia die 6 Maii 1887; mortuus est Romae die 31 Martii 1971) dominicanus, fuit cardinalis Ecclesiae Catholicae.
The Taming of the Shrew (1908 pellicula)
The Taming of the Shrew  (fere Latine Furiosa domita ) est clara pellicula muta anno 1908 edita et a David Warl Griffith secundum opus eiusdem tituli a Gulielmo Shakespeare scriptum (vide The Taming of the Shrew) creata et ducta. Hac in pellicula agunt inter alios:
Cultura archaeologica
Cultura archaeologica est rediens artefactorum congregatio ex certo tempore et loco, quae constituere possunt reliquias culturae materialis praecipuae societatis humanae praeteritae. Coniunctio horum artefactorum intellegentiam et interpretationem archaeologorum repraesentat, et non semper ad greges hominum praeteritorum pertinet. Notio culturae archaeologicae primas partes in archaeologia culturali et historica agit.
Varii greges culturales res culturae materialis habent quae inter se propter variantes mores culturales et sociales munere et aesthetica differunt. Haec notio latissime observatur. Exempli gratia, instrumenta cum thea concocta consociata magnopere per orbem terrarum variant. (Vide imagines.) Inter mores et alias res sociales qui cum cultura materiali coniunguntur saepe sunt notiones identitatis et status socialis.
8386 Vanvinckenroye
8386 , olim designationibus 1993 BB6 et 1981 UL2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium CERGA (Caussols) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8386 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dominicus Mogavero
Dominicus Mogavero (natus Castri Boni in provincia Panormitana die 31 Martii 1947) est episcopus Catholicus Mazariae (dioecesis Mazariensis). Inter alia notus est quia de Silvio Berlusconi scribet et eum acri subtilique ingenio et iudicio percenset.
1705 Tapio
1705 , olim designationibus 1941 SL1, 1948 TJ1, 1948 TV1, 1955 VN, et 1982 FM3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Liisi Oterma in Universitate Aboae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1705 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Dionizy
Saint-Dionizy (olim Saint-Dionizy) est commune 864 incolarum (anno 2010) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Ashland Comitatus (Ohium)
Ashland Comitatus (Anglice:  Ashland County) est Ohii comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 52523 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Ashland, die 24 Februarii 1846 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Hardecnutus (rex Anglorum)
Hardecnutus (natus anno 1018 – obiit die 8 Iunii 1042), filius regis Cnutonis uxorisque eius Emmae, fuit rex Daniae ab anno 1035 usque ad annum 1042 et Angliae ab anno 1040 semper usque ad mortem.
Pongo tapanuliensis
Pongo tapanuliensis (binomen ab Antonio Nurcahyo et collegis anno 2017 statutum) est species generis Pongo in parva regione insulae Sumatrae occidentalis habitans, et una trium specierum huius generis.
Iacobus Varney
Iacobus Albertus Varney Minor, vulgo Iacobus Varney (Anglice Jim Varney, 15 Iunii 1949—10 Februarii 2000) fuit comoedus stans (Anglice stand-up comedian), actor, musicus, scriptor, artifex vocalis, et comoedus Americanus.
Magnolati
Magnolati (alia nomina: Castrum Magnolati) (Italiane: Maiolati Spontini) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Anconitana sita. Incolae Magnolatenses appellantur.
Fundus regius
Fundus regius (Theodisce: Königsboden, Ungarice: Királyföld) est nomen pristinum regionis in Transsilvania meridiana sitae. A saeculo duodecimo a Saxonibus, qui dicuntur – re vera coloni e regione Rheni inferioris oriundi, quos rex Hungariae Geza II colonos invitavisset -, colebatur et habitabatur. Quibus Andreas II. anno 1224 diplomate (quod Andreanum vocatur) magna privilegia dedit. Fundus regius ex octo pristinis sedibus Saxonum (Theodisce: Sachsenstühle) nominibus Broos (Latine: Saxopolis), Groß-Schenk, Hermannstadt ((Latine: Cibinium), Leschkirch, Mühlbach (Latine: Saxo-Sabesum ), Reps, Reußmarkt et Schäßburg (Latine: Castrum Sex sive Saxoburgum ) constabat, cui regioni postea etiam sedes Mediasch (Latine: Mediesus sive Media ) et Schelken accesserunt. Fundo regio, cuius primaria civitas erat urbs Cibinium, comes Saxonicus praestabat. Mox ea iura etiam ad regiones circa Coronam ("Burzenland") et Bystriciam ("Nösnerland") sitas extensa sunt. Anno 1876 Fundus regius Regno Hungariae iunctus privilegiis amissis in comitatus Klein-Kokelburg (Latine: Villa Cuculiensis Castri sive Castrum Kukuleu ) et Cibinium divisum est. Post bellum mundanum I. Transsilvania cum fundo regio Romaniae adiuncta est. Hoc tempore, cum incolae linguae Theodiscae magna ex parte emigravissent, regio imprimis a Valachis incolitur.
Auchy-les-Mines
Auchy-les-Mines est commune Francicum 4'722 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Vehmicum tribunal
Vehmicum tribunal, erat tribunal secretum et arcanum conditum a Carolo magno, ut aiunt nonulli, vel potius saeculo XII in Westphalia et cui ius dabatur, in quaestionibus gravissimis, reos in toto Sancto Imperio iudicare. Iosephus Pichler, Historia imperatorum Romano-germanicorum, Viennae, 1753, pp. 181-183 : "Erat autem judicium Vehmicum, tribunal arcanum in pluribus Westphalia: potissimum locis, v. g, Tremomiae (quae sedes erat principalis), Grebensteinii, Zirenbergae etc, a Carolo Magno constitutum, quorum singula constabant ex Praeside, qui Freygravius dicebatur, et decem assessoribus, seu Scabinis. Hi ex viris legitimo toro natis, nulli crimini, nec servituti obnoxiis deligi debebant, silentiumque altissimum custodire, tesserarum occultarum, consuetudinum, et statutorum iudicii sui de quibus si quis aliquid aliis enuntiasset, lingua per cervicem evulsa, suspendio necabatur. Horum officiium erat in mores populi invigilare, deferre, et mulctare reos, quod eo facilius poterant, quod nemini praeter collegas notum esset, quinam eo officio fungerentur. Quibus porro de criminibus, et quam celeri procedendi modo judicia sua peragerent, refert Æneas Sylvius in Europa cap. 49. ''Multa cum Westphalis bella gessit (Carolus) eosque magnis afflixit cladibus, coëgitque Christi religionem amplecli. Quam cum saepius abnegassent, nec jusjurandum adverterent, ut metu poenae rebellionem compesceret, occultos instituit judices, quibus potestatem dedit, ut quamprimum dejerasse aliquem comperissent, aut fidem fregisse, aut aliud quoddam flagitium (in Reformat. Judicii Vehmici enumerantur Apostasia a fide, depraedatio Ecclesiarum, aut in viis Regiis, spoliatio mercatorum, violatio puerperarum, incendia, caedes Sacerdotum, usurae) commisisse mox illum supplicio afficerent, ubi primum comprehendi posset, nulla citatione praevia, aut defensione praemissa''. Similia habet Chron. Bothonis ad an. 772. Scabinus ergo quicunque, si quem de crimine simili compertum habebat, in confessu judicii Freygravio denunciabat, et Crimen juramento affirmabat ; ferebatur tum in reum sententia ; quem ubicunque deprehendebat Scabinus, proxima ex arbore suspendebat. Pluribus haec exsequitur Turckius in fastis Carol, an. 785. §.2.
World's Greatest Dad
World's Greatest Dad est pellicula accurate comoedia a Bobcat Goldthwait secundum fabulam a Anna Fines scriptam anno 1993 ducta cum praeclaris histrionibus Robertinus Williams, Alexie Gilmore, Daryl Sabara, Evan Martin, Geoff Pierson, et Henry Simmons. In pellicula agunt hi actores:
Principatus Rusae (linea maior)
Principatus Rusae (linea maior) (Germanice Fürstentum Reuß ältere Linie) fuit antiqua et parva civitas, anno 1778 condita, in praesenti regione Thuringia sita, cuius caput Graecia Variscorum fuit.
Vehmicum tribunal
81. Dicebarur Vehmicum, seu Das Vehm Gericht, non quia vetitum, aut a vae mihi, ut quidam ridicule deducunt, sed ab antiqua voce Vehmen, quod idem est ac judicare, proscribere, condemnare. Unde vox in investituris saepius occurrens, Vehm-Stett, id est, jurisdictio criminalis.
Principatus Rusae (linea maior)
De rebus gestis
Principatus pertinuit.
Vehmicum tribunal
82. Saepius reformatum, denique non abrogatum quidem est, sed ultro desiit; quae suo loco dicenda reservantur". Sessiones tribunalis Vehmici erant secretae et praeses qui Freygravius dicebatur et decem assessores sive Scabini cooptati qui signa secreta et tesseras occultas sciebant clam iudicabant.
Sanctus Onetus
Sanctus Onetus (alia nomina: Sanctus Onnenus, Sanctus Onertus ) (Francogallice Saint-Onen-la-Chapelle, Gallonice Saent-Onen, Britonice Santez-Onenn) est commune 973 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Figurella
Figurellae sunt parva ludicra humana forma ficta, a LEGO producta ut pueri cum iis delectentur. Figurellae sic finguntur ut habitu ornamentisque civibus, militibus, piratis, astronautis aliisque compluribus similes sint.
Principatus Rusae (linea maior)
De rebus gestis
Ab anno 1908 Henricus XIV princeps sive principatus Rusae (lineae maioris) sive principatus Rusae (linea minor) fuit (unio personalis).
Vehmicum tribunal
Hieronymus Bonaparte, rex Westphaliae, id tribunal abolivit anno 1811.
Principatus Rusae (linea maior)
De rebus gestis
Principatus post primum bellum mundanum finem habuit, cum die 11 Novembris 1918 Princeps Henricus XXVII se abdicavit et principatus Rusae (lineae minoris et lineae maioris) una (cum nomine Rusa) regionum Rei Publicae Germaniae facti sunt. Anno 1920 Rusa cum Thuringia contriubuta est.
Figurella
Historia
Figurellae anno 1975 creatae sunt, sed similes figurellis hodiernis non erant. Anno 1975 figurellae bracchia et crura quae non moveri potebant habebant. Primae figurellae vultus non habebant.
Vehmicum tribunal
Tribunal Vehmicum in litteris modernis
Scriptores romantici in fabellis suis enarrant de iudiciis Vehmicis. Ita Gualterus Scott in fabella Anne of Geierstein sive The Maiden of the Mist de condemnatione Archibaldi von Hagenbach a tribunali Vehmico narrat.
Itidem Gulielmus Makepeace Thackeray in fabella Vanity Fair introducit iudices Vehmicos qui de Rebeccae sorte iudicant.
Figurella
Historia
Anno 1978 figurellae quas hodie scimus creatae sunt. Septem figurellae tribus thematibus (Castellum et Spatium cosmicum et Oppidum) creatae sunt. Simplices vultus in quibus solum erant duo oculi et os subridens habebant.
Anno 1989 novi vultus piratarum creati sunt.
Anno 2003 Lego Group crura figurellis cum elateribus creavit ut figurellae ludos iacere possent.
Sinae (regio)
Sinae sunt pars Asiae Orientalis, plerumque ubi civitates Sericae hodie obtinent, et ubi antiquus populus Sericus civilizationem antiquam colebat vel magnum momentum habebat. Secundum Ioannem Iacobum Hofmannum, Sinae sunt "Regio, quam hodie Cinam Vulgus appellat, ultima terrarum Asiae, in quadrum extensa ab oriente & meridie, alluitur oceanô, quem Sericum vel Eoum prisci dixêre: ab occidente, Indiam ulteriorem attingit: à septentrione, cingitur Massagetarum, Scytharumque limitibus. Multô latius quondam imperasse gentem Annales ipsorum, ac literæ, & veterum ædificiorum illustria monumenta, & complures, in India præsertim, ab iis denominatæ nationes, haud obscurè testantur. Regna sive provinciæ vastæ magnitudinis, numerantur quindecim."
Inter quas quindecim Sinarum imperii provincias olim erant, nominibus Latinis vulgaribusque litteris Hofmannianis perscriptis :
Historiographia
Regionis fines atque ergo pertinentia civitatum nomina inter sese per saecula variant. Alia regionis nomina propria quae in litteris historicis legimus sunt Serica et Seres, atque adeo China.
Saeculo secundo, Claudius Ptolemaeus geographus Romanus tabulam geographicam descripsit, Sericam regionem appellans "ad fines orbis nobis cogniti sitam," ubi Sinae aliaeque gentes habitabant.
Numa Dionysius Fustel de Coulanges
Numa Dionysius Fustel de Coulanges (natus Lutetiae die 18 Martii 1830; ibidem mortuus est die 12 Septembris 1889) fuit rerum gestarum scriptor Francicus. Clarissimum opus eius fuit La cité antique.
Vita
Annis 1860 - 1870 professor historiae Universitatis Argentoratensis fuit.
Anscharius Freire Gomez
Anscharius Freire Gomez, vulgo Óscar Freire Gómez, dictus Feles (natus Torrelavegae, in Cantabria, die 15 Februarii 1976), est birotarius Hispanus properationis peritus qui pro Manu Rabobank mercede certat. Ter superavit Birotarium Mundi Certamen, sicut Alfredus Binda, Eduardus Merckx, et Rik van Steenbergen. Bis vicit Certamen Mediolano-Remopolin.
In Circuitu Franciae die 12 Iulii 2008, tuniculam viridem a Kim Kirchen abstulit, quam amisit die 13 Iulii sed rettulit die 14 Iulii. Die 27 Iulii, circuitu confecto, tuniculam viridem et palmam properatorum abstulit.
Mellae
Mellae  (Italiane: Melle) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi sita. Incolae Mellenses appellantur.
Franciscus Bussone
Franciscus Bussone, etiam Carmaniolae comes dictus, fuit clarus dux (Italiane condottiere) Italianus, Carmaniolae humili loco agricolarum familia natus fere anno 1385; Venetiae supplicio affectus die 5 Maii 1432.
Alexander Manzoni anno 1820 tragoediam Il Conte di Carmagnola secundum Carmaniolae res gestas scripsit.
Thea viridis
Chemia
Theae viridis pluriae substantiae chemicae insunt.
Catechina
Grex ingredientium sunt catechina, quae sunt flavonoida polyphenola. Eis effectus antivirales attributi sunt, imprimis epigallocatechino gallato.
Semilixula
Semilixula, seu panis corniculatus, seu hamus (Francogallice croissant), est panificium ex farina cumque butyro forma lunae crescentis aut corniculi confectum. Sicut pastilla aliaque crustula, comedi solet inter ientacula. In Francia saeculo undevigesimo a pistoribus inventum, his diebus in toto terrarum orbe est pervagata. Ut cuppedium etiam cum socolata aut carne caseoque impletum fit.
Regalis Societas Londini
Regalis Societas Londini (Anglice: Royal Society), vel amplius Regalis Societas Londini Scientiae Naturali promovendae sive Societas Regia Londinensis fuit collegium eruditorum et litterarum peritorum Londinii. Condita est anno 1660 cum 28 Novembris Christophorus Wren et alii conditionis causa convenirent.
Societatis sententia est "nullius in verba" secundum illud Horatii "Nullius addictus iurare in verba magistri".
Sodales societatis fuerunt exempli gratia Christianus Hugenius et Iacobus Cassini.
Portus Regius
Portus Regius (interdum Campensis nuncupatus) est abbatia monialium Cisterciensium anno 1204 in valle Caprosiae (hodie praefecturae Evelinarum in Francia) condita.
Saeculo XVII, nonnulli pii doctique viri qui secundum Iansenii doctrinam vivere optaverant ad abbatiam habitaverunt scholasque condiderunt. Ecclesia Catholica, quae Iansenii thesim esse haereticam censebat, eos et moniales quae sententias damnatas in Iansenii libro esse negabant, vehementer vexavit. Itaque anno 1709, iussu Clementis XI et Ludovici XIV, moniales in alias abbatias sparsae sunt et anno 1713 cuncta abbatiae aedificia deleta sunt.
Historia
Fundatus saeculo XIII ex iurisdictione episcopali exemptus est; anno 1223 summus pontifex declaravit monasterium refugium laicorum. Abatissa Angelica Arnauld (ab anno 1602) regente hinc in proastio Parisiensi ad Sanctum Iacobum monasterium alterum conditum est quod mox maioris momenti fiebat quam primum ruri situm. Nam cum in pristino prior solummodo moderatrix esset, in Lutetiensi instituto vera abatissa instituta est.
Moniales mox monachis Sancti Cyrani instigantibus Iansenismi sectatrices se declaraverunt. Ex anno 1638 apud eas circulus virorum asceticorum congregatus est, inter quos erant e.g. Ludovicus Isaac Lemaistre de Sacy, Robertus Arnauld et Antonius Arnauld, homines docti atque pii. Cum illis monasterium centrum spiritale factum esse videtur. Hortus grangiaeque circumcirca praeceptum orandi laborandique facile impleri posse fecerunt. Etiam schola in situ, Claudio Lancelot rectore, famam magnam mox sibi paravit. Cuius alumni inter Francos maxime illustres habentur: e.g. Ioannes Racine, Blasius Pascalis, Ludovicus Sebastianus Tillemont, Ioannes Paulus Bignon.
Id Societas Iesu minoris aestimavit. Postquam pontifex maximus anno 1653 doctrinas iansenismi damnavit, iesuitae persecutioni aliquo modo annuerunt. Ante regem Portus Regii amicos monarchiae inimicos denuntiabant. Anno 1661, Angelica mortua, nonnae noxa missae iterum atque iterum premebantur, ut conversurae essent: subsignarent formulas clericas die 17 Martii 1657 stipulatas. Agnes Angelicae soror et abatissa nova incessanter observabatur. Quoniam paucae solummodo viam istam novam non iansenisticam inire volebant monasteria ista duo separata sunt et utrumque priorem propriam nactum est. Parisiense institutum constitutione nova fruebatur, cum alteri extra Lutetiam sito traditiones aliquomodo pergere liceret. Vexationibus continuatis pecuniariae quaestiones magis magisque praevalebant et corruptio (in Lutetiensi monasterio praesertim) inserpsit. Die 11 Iulii 1709 monasterium ruri abolitum est et omnia Lutetiensibus sororibus danda erant. Anno 1710 denique etiam aedificia ibi demolita sunt.
Mairy
Mairy  est commune Francicum 249 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Aemilianus
Aemilianus (207 aut 213–253) ultimo vitae suae anno Caesar factus est.
Fuit consul suffectus ante annum 252. Eo anno legatus Augusti pro praetore in provinciam Moesiam Superiorem missus est, ubi postero anno Gothos vicit. Post eam ingentem victoriam Aemilianus imperator exclamatus a militibus suis, quibus multam pecuniam post victoriam promittebat. Eo imperatore appellato Aemilianus Romam iter fecit, ubi in via Flaminia contra Trebonianum Gallum, legitimum Caesarem, pugnavit et eum vicit milites paucos habens. Proeliis nonnullis confectis exercitus Galli diluebatur. Reliqui milites Galli ad Aemilianum transgrediebantur. Mox Caesar imperator novus a senatu confirmatus est. Tamen inde vitam incertam gerebat. Ante ultimum proelium et caedem Galli auxilium Valeriani petebat, qui ad Rhenum ibi exercitus ducebat. Cum milites Aemiliani exercitus Valeriani viderint, timorem habentes converterunt partem et eum interfecerunt 253 prope Spoletium. Nunc erat Caesar novus post tres breves menses, qui quoque imperium incertum invalidumque gerebat.
Aemilianus quidem imperator exiguus memorandus non est, sed tamen unus imperatorum Romanorum fuit. Succesor Aemiliani Valerianus erat paulum validior prioribus imperatoribus in hoc saeculo. Sed quam omnes imperatores in hoc saeculo sedem incertam habebat et cuique singulo imperatori exspectandum erat alium virum venturum priorem necatum.
Chupacabra
Chupacabra est bestia animis ficta, quae pecudes, praesertim capras, adgredi harumque sanguinem ad ultimam guttam exsugere dicitur, qua de causa 'caprisuga' Hispanice appellatur. Rumor est hanc bestiam in America Media habitare.
De facinoribus chupacabrae adtributis
Constat chupacabram nuperrime natam esse, nam ante ver anni 1995 nullam habemus observationem in tabulas relatam. Eo enim vere in Portu Diviti reperta esse narratur magna multitudo gallopavonum, boum, equorum, felium, canum et praesertim caprarum more insolito necatarum: degluptas iacuisse signa dentium acutorum in collis et pectoribus habentes. Est etiam altera narratio: capras mortuas primum plerumque in Mexico repertas esse morsus habentes in cervicibus. Nihilo minus de hoc inter se congruunt utraque narrata, quod pecudes omnes exsanguinatae essent repertae. Eodem anno exeunte caprisuga ista iam plus mille pecudes necasse dicitur. Cum plus plusque hominum se hoc portentum vidisse dicerent, pecuarii magno terrore capti sunt. Deinde ineunte anno 1996 hi rumores iam e finibus Mexici ad septentrionem versus inter incolas Latino-Americanos propagati erant.
Chupacabra quali forma sit
De forma et habitu chupacabrae ambigitur. Plurimi eorum qui non solum strages chupacabrae adtributas sed etiam se ipsam bestiam vidisse adfirmant, dicunt caprisugam istam esse bestiam simiae similem, 1-1½ m longam, dentibus caninis longissimis, magnis et oblongis oculis rubescentibus. Hanc bestiam alii pelle fusco, alii nuda lividaque cute esse volunt. Dicitur etiam binis pedibus ambulare atque in tergo habere aculeos et quidem alas vespertilioneas. Sunt etiam qui chupacabram pantherae similem esse putent ac longam habere linguam anguinam. Nec desunt qui chupacabram ingenti celeritate se movere adfirment gradibusque mutis appropinquare praedae, quam respiratione sulphurea deprimat.
De origine opiniones
Unde orta sit chupacabra, diversae opiniones sunt. Qui rebus naturam supergressis credunt, chupacabram volunt diabolum aut animantem sidereum aut monstrum Frankensteinii a laboratorio quodam fugitivum esse. Etiam sunt qui de desmodonte draculae, vampyro giganteo, agi putent, qui aevo pleistocaeno exstinctus esse creditur. Quibus autem explanationes scientificae placent, ii chupacabram arbitrantur rem esse hominum territorum animis fictam.
Gili Choen
Gili Choen (Hebraice: גילי כהן, saepius Romanizatum Gili Cohen), nata 19 Iunii 1991 est iudoka Olympica Israelena.
Victrix princeps quinques continuo seriatim inter 2011 et 2015 erat. Anno 2013 nomisma argenteo inter U23 Europaeum rettulit.
Adepta est nomisma aeneum in Certamine Europaeo Iudonis Monti Pessulani anno 2014 habito, aureum apud Grand Slam Bakuense anno 2016, victricem nomismate argenteo in Certamine Asiatico ornatam Ma Yingnan Sinensem in certamine semifinali superans, et in finali duodecimam totius orbis Odettam Giuffrida Italicam. Nomisma aeneum apud Grand Slam Moscuense anno 2013, et aureum apud Grand Prix Tiphlidense 2014.
Pro Israele in Olympiis anni 2016 Rivi Ianuarii certata est, et nonam totius orbis se praebuit. A Christianna Legentil Mauritiana superata est in certamine mulierum 52 chiliogrammatarum.
Saint-Dézéry
Saint-Dézéry est commune 362 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Gothiae Occidentalis Comitatus
Gothiae Occidentalis Comitatus (Suecice Västra Götalands län) constituta est die 1 Ianuarii 1998 e coniunctione trium pristinarum provinciarum Sueciae, Provincia Skaraburgensis, Provincia Elfsburgensis, et Provincia Gothoburgi et Bahusiae. Caput provinciae est Gothoburgum. Incolarum 1.169.556 habet (1995); area 16 676 km² continet.
Relativitas specialis
Relativitas specialis sive theoria relativitatis specialis est theoria physica de natura spatii temporisque ab Alberto Einstein die 30 Iunii anno 1905 edita. Theoria leges electromagneticas Maxwellianas accurate adservat, sed multas aequationes Newtonianas commutat, notiones Newtonianas de spatio ac tempore exauctorans.
Relativitas specialis Einsteiniana similis est theoriae aetheris ab Henrico Lorentz prius anno 1904 editae, sed discrepat interpretatione naturae spatii temporisque, modo formulationis mathematicae, variisque conclusionibus experimentis pertinentibus.
Conclusio praeclara theoriae ab Alberto Einstein factae fuit aequatio:
ubi E est energia, m massa et c celeritas luminis. Haec aequatio, quae fundamentum energiae nuclearis dat, monstrat generaliter quomodo massa m in energiam E transformari possit. Quae aequatio etiam, si E est completa energia corporis interna, quoque dat totam massam, quam particula cohibet.
Prima theoria relativitatis a Galilaeo concepta
Prima theoria relativitatis concepta est a Galilaeo Galilaei in libro eius Dialogus de Duobus Systematis Maximis Mundani anno 1632 edita. Salviatus, persona illius libri, invitat Simplicium, alteram personam, ad experimentum in parte magnae navis inferiore faciendum, ut motum detegat ipsius navis, quae velocitate constanti in mari aequo sine fluctuatione movet. Simplicius autem non potest, neque possumus hodie, motum detegere, quod navis velocitas per se non producit effectus mensurabiles, et sola navis acceleratio producit illos. Experimenta similia etiam possumus hodie facere in aëroplanibus autocinetisque velocitatibus constantibus. Et possumus animadvertere exemplum Telluris nostrae circum solem velocitate 30 km/s volantis, cuius motum non possumus detegere ob accelerationem eius debilissimam.
Transformationes Galileanae
Post repperta Newtoniana saeculo septimo decimo, principium relativitatis Galilaei modo novo adhibitum est in aequationibus quae sinunt transformare inter systemata coordinatorum inertialia (id est systemata velocitatum constantium quae inter se velocitate discrepant). Hae aequationes dicuntur transformationes Galileanae.
Ut transformationes scribamus, coordinata spatialia et tempus t' coniunctim putamus definere systema coordinatorum  primum velocitate  constante relativa systemati coordinatorum  alteri movens. Tunc, secundum Newtonum tempus est idem ubiquaque, ut habeamus t'=t.
Secundum has transformationes velocitas in systemate altero quaedam in systemate primo est:
Quid experimenta a Michelson et Morely facta demonstraverint
Theoria electromagnetica a Maxwell et Lorentz facta putabat materiam totum spatium complentem nomine aetheris esse necessariam, ut undae electromagneticae a sole propagare possunt. Secundum hanc theoriam lux propagat celeritate luminis aetheri relativa
Experimenta, autem, quae Albertus Michelson et Edwardus Morely anno 1887 fecerunt, inter experimenta quae umquam quisquam fecit celeberrima, demonstraverunt aethera non posse detegi. Celeritas luminis erat eadem, ubique omnibus directionibus et omnibus temporibus, etsi scientifici in Tellure circum sole movente eam attente mensi sunt. Haec repperta transformationes Galileanas plane contradixerunt, quod secundum eas, si Tellus in eadem directione lucis moveat, celeritas luminis apparens c'=c - V.
De theoria aetheris a Lorentz concepta
Ad experimenta Michelson et Morely facta explicanda, Georgius Fitzgerald anno 1889 et Hendricus Lorentz anno 1892, independenter contemplaverunt omnia corpora physica se contrahunt secundum cursum suum per aethera. Tandem anno 1904 Lorentz proposuit novam theoriam aetheris comprehensivam, omnia experimenta adhuc explicans, ubi si corpus quoddam velocitatem aetheri relativam habet:
Quamobrem novae transformationes inter systemata coordinatorum definiendae sunt, quas Lorentz per multa argumenta enarrata facessit:
ubi dicitur factor Lorentzianus. Cum V_o \ll c, hae transformationes Lorentzianae novae ad transformationes Galileanas veteres reducuntur.
Secundum theoriam Lorentzianam solum illud systema quiescens relativum aetheri est "verum" et "absolutum", et omnia systemata relativa aetheri moventia sunt "apparentia" et "relativa". Transformationum Lorentzianarum natura autem effecit, ut fieri non possit detegere, utrum quiescens vel movens sit systema quoddam solo utendo effectibus electromagneticis. Motum aetheri relativum detegere possumus, secundum hanc theoriam, solum per effectus non-electromagneticos.
Nova theoria axiomatica ab Einstein proposita
Anno 1905 Albertus Einstein novam theoriam proposuit. Quamquam Lorentz suas transformationes per tanta argumenta perplicata deduxit, Einstein simpliciter de axiomatis inferis potuit omnes eas transformationes derivare.
Haec theoria Einsteiniana a theoria Lorentziana discrepat, non solum quod secundum Einstein luminis celeritas est maxima celeritas possibilis in universo, re vera et non solum in apparentia, nec solum quod omnia coordinata, secundum Einstein, sunt relativa, ut superflua sit hypothesis Lorentziana, aetheris existentiam praedicens, quam nemo umquam potest verificare. Demagis theoria Einsteiniana leges motus Newtonianas magnopere emendari necesse esse demonstravit, tantum ut novae definitiones motus energiaeque corporis quaerendae sunt.
Quo modo Einstein transformationes Lorentzianas nanctus sit
Einstein incipit suam derivationem scribendo axioma alterum in forma differentiali Quoniam in hac aequatione tempus est sicut quarta dimensio, possumus definire novum coordinatum
numero imaginario i utendo, ut Haec aequatio nunc describit vectorem abstractam longitudinis zeri. Tunc Einstein semet rogavit: quae transformationes omnes vectorum longitudines asservant? Responsum quippe fuit: rotationes! Et pro rotatione in planum x-w simpliciter habemus
Hoc in instante autem cautela quaedam est necessaria, quod angulum \theta axi w relativum est numerus imaginarius, ubi , ut et Hos valores supponiendo super, continuo obtinemus illas transformationes Lorentzianas.
De aequivalentia inter energiam et massam
Axioma Alberti Einstein primum requirit omnes leges physicas esse identicas in omnibus systematis inertialibus, sed transformationibus Lorentzianis asservati sunt soli quattuor dimensionum vectores, vel quantitates scalares, vel tensores ex talibus vectoribus facti. Quoniam in physica Newtoniana habemus quantitates fundamentales sicut positio \vec x et velocitas \vec v, quae soli trium dimensionum vectores sunt, tales ideae magnopere emendandae sunt, ut omnes leges physicae primum axioma satisfaciant.
Quod ut perficeret, Einstein docuit quo modo possumus 4-vectorem velocitatis v_{\mu} definire ex 4-vectore positionis legibus Lorentzianis transformante, differentiando respectu illi tempori invariabili ut Tunc 4-motus p_{\mu} definitur ut Pars spatialis huius 4-vectoris est motus relativisticus et pars temporalis celeritate luminis multiplicata est energia relativistica quae cohibet, ut super series monstrat, energiam intra particulam mc^2 inertam et energiam ob particulae motum cineticam. Haec praeclarissima aequatio a Einstein concepta, callide postea confirmata, hodie est fundamentum energiae nuclearis, et scientiae solis. His in duobus exemplis energia provenit secundum E=mc^2 quia elementorum intialium massa excedit massam elementorum finalium.
Paradoxum geminorum celeberrimum
Paradoxum geminorum accidit ob effectum dilatationis temporalis relativisticum cum geminus, qui iter ad astrum distans facit, redit postilla multum iuvenior gemine altero qui Tellure manet.
Haec dilatatio temporalis ob corporis motum, quam aequationes Lorentzianae praecinunt, cotidie Tellure verificata est, cum physici periti particulas impellunt ad celeritates paene luminales, ut particulae, quae quiescentes haud microsecunda vivunt, acceleratae diutius fere 30 microsecunda permanant. Effectus etiam verificatus est experimentis ubi aëroplana horologiis atomicis instructa itinera circum orbem terrarum faciunt.
Dilatatio observata nullum paradoxum patefacit in theoria Lorentziana, quia in illa theoria Tellus fere non movet aetheri relativus, ut sola ruchetae horologia segnia sint. Paradoxum autem videtur in theoria Einsteiniana, quia, secundum axioma primum theoriae, ambo systemata coordinatorum sunt valida. Quia est impossibile certe, ut simul et ruchetae horologia segnia Telluris horologiis sint, et Telluris horologia segnia ruchetae, ecce paradoxum!
Resolutionem huius paradoxi habemus, ut Einstein docuit, quia rucheta Tellurem reditura, postquam ad astrum distans eat, est acceleranda. Et, cum rucheta distans accelerat, Tellus lapsum temporalem transformationibus Lorentzianis supris datam patitur, ut exactiter omnes contradictiones possibiles ruchetae relativae solvantur.
De natura spatii temporisque secundum Einstein
Einstein anno 1905 imprimis peraccessit in faciendo tempus spatiumque res physicas de qua leges physicae possunt tractare. Proporro, in legibus Einsteinianis, tempus est dimensio par spatii. Hae ideae ducturae erant Albertum Einstein ad novum reppertum anno 1915: theoriam relativitatis generalis, secundum quam gravitas est ob curvationem rei spatio-temporalis.
Spatia Euclidianum et Minkowskianum comparata
Relativitas specialis "plano" spatio Minkowskiano quattuor dimensionum, exemplo spatio-temporis, utitur. Spatio-tempus Minkowskianum persimile normali spatio Euclidiano trium dimensionum videtur, sed spatia insigniter inter se differunt quod ad tempus attinet.
In spatio trium dimensionum, differentialis distantiae (elementum lineae) ds sic definitur:
Amanda Carter
Amanda Carter, die 16 Iulii 1964 Melburniae nata, canistrilustrix sellae rotalis paralympica est. Cum 24 annos nata erat, diagnosin neurologicam myelitis transversae accepit, et anno 1991 canistriludio sellae rotalis ludere coepit.
Relativitas specialis
Spatia Euclidianum et Minkowskianum comparata
ubi dx = (dx1, dx2, dx3) sunt differentiales trium dimensionum spatialium. In geometria Minkowskiana est alia dimensio cum coordinata X0 a tempore derivata, ut distantia differentialis hanc aequationem exsequatur:
ubi dX = (dX0, dX1, dX2, dX3) sunt differentiales quattuor dimensionum spatio-temporis. Ex his nova notio theoretica sequitur, quod relativitas specialis est tantum symmetria rotationalis spatio-temporis nostri, symmetriae rotationali spatii Euclidiani similis (vide imaginem dextram). Sicut spatium Euclidianum metrico Euclidiano metrico Minkowskiano utitur. Itaque, relativitas specialis dici potest ( "invariantia intervalli spatio-temporis"hoc est distantia quattuor dimensionum inter quaelibet duo eventa), cum a quolibet systemate relationis inertiali visitur. Omnes aequationes et effectus relativitatis specialis ab hac symmetria rotationali (caterva Poincaré) spatio-temporis Minkowskiani deduci possunt.
Theoriae relativitatis et mechanica quantica
Relativitas specialis cum mechanica quantica in mechanica quantica relativistica coniungi potest, sed quomodo relativitas generalis cum mechanica quantica coniungi possit manet solvendum, quod theoriis recentibus gravitatis quanticae et omnium rerum poscitur.
In formula atomica Bohr-Sommerfeld rationibus relativitatis specialis et primitivae mechanicae quanticae structura tenuis atomorum metallorum alcalinorum explicatum est.
Anno 1928 Paulus Dirac aequationem undarum, nunc aequationem Dirac appellatam, construxit, quae omnino cum relativitate speciali et versione finali theoriae quanticae convenit. Non solum volubilitatem, intrinsecum momentum angulare electronum, explicavit, sed etiam duxit ad praedictionem positronis, electronis antiparticulae, et structura tenuis solum relativitate specialis omnino explicari potuit. Hoc fuit principium mechanicae quanticae relativisticae, quia in mechanica quantica non relativistica, volubilitas est res phaenomenologica quae non explicari potest.
Altera parte, quia antiparticulae sunt, scimus mechanicam quanticam relativisticam non satis esse ad accuratiorem theoriam interactionum particularum formandam. Potius necesse fuit theoriam particularum ut camporum quantizatorum creare, theoriam camporum quanticorum dictam, in qua particulae per spatium et tempus creari et deleri possint.
Soizé
Soizé est commune Francicum 314 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Saint-Denis (Vardo)
Saint-Denis est commune 239 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Xena: Warrior Princess
Xena: Warrior Princess (Anglice; scilicet "Xena, principissa bellatrix") est series televisiva e Nova Zelandia et Civitatibus Foederatis Americae, visa e 4 Septembris 1995 ad 18 Iunii 2001. Prima persona Xena est (agitur a Lucia Lawless), qui nomen programmatis televisifici dicit, bellatrix est. Ad suae proelia et casus mirabiles, saepe secum habet bellatricem, qui etiam eius amica est, Gabriellam (agitur a Renatus O'Connor). Series televisifica agit in Graeca antiqua, et aliquando etiam aliis locis a mundo antiquo.
Actores actricesque
Ecce actores actricesque qui hac in serie partes egerunt:
Castrum Novum (Forum Iulii-Venetia Iulia)
Castrum Novum (alia nomina: Castellum Novum) (Italiane: Castelnovo del Friuli) est oppidum Italiae et municipium, circiter 940 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Portusnaonensi situm. Incolae Castrumnovenses appellantur.
Fractiones
Almadis, Belus, Braida, Castello, Celante, Ceschies, Costa, Cruz, Davour la Mont, Faviz, Forca, Franz, Ghet martiners, Graves, Gris, Madonna dello Zucco, Marons, Menis, Michei, Michelins, Mierlis, Mocenigo, Molevana, Molino, Mont, Mostacins, Nanis, Oltrerugo, Paludea (sedes municipalis), Praforte, Rez, Rizzos, Romagnoi, Sottocolli, Sottoforca, Spessa, Tisins, Vidunza, Vigna.
Municipia finitima
Clauzetto, Pinzano al Tagliamento, Tramonti di Sotto, Travesio, Vito d'Asio.
Laurentius Chareyre
Laurentius Chareyre est scriptor latinus natione Francogallus.
Crustum
Crustum, Latinitate mediaevali interdum tortellus, est libum quo farcimen fructuum, holerum, piscium aut carnis, in materiam ordinatum, fornace coquitur (materia sic in crustam convertitur). Inter fercula huius generis in arte coquinaria Europaea, tam mediaevali quam recentiore, pastillum clausum et torta aperta distingui solent.
Iactura crusti
Crustum in cuius facie iacere in comoedia nonnullis decenniis usum est. Talis actio in pellicula Mr. Flip ab anno 1909 primum monstrabatur, ubi Bernardus Turpin comoedius et actor accipiebatur. In tempore recenti, iactura crusti actio politica etiam fit.
Nicolaus Claudius Fabricius Perescius
Nicolaus Claudius Fabricius Perescius  (natus in Belgentier anno 1580; mortuus Aquis Sextiis anno 1637) fuit astronomus, antiquarius et artium patronus Francicus qui lunam per telescopium observavit. Crater Peirescius nomen eius fert. Etiam amicus Petri Gessendi.
Ferratianum
Ferratianum (alia nomina: Castrum Faraczani, Ferrazanum ) (Italiane: Ferrazzano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 350 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Ferratianenses appellantur.
Sanctus Audoenus de Allodis
Geographia
Amniculus Mineta territorium Sancti Audoeni de Allodis rigat.
Wassenaar
Wassenaar est oppidum et commune provinciae Hollandiae Australis in Nederlandia, in agris suburbanis Hagae Comitum iacens, cui urbi ipse Wassenaar, chiliometris 10 distans, suburbium divitissimum constituit. Hic enim observanda est, iussu principissae Christinae anno 1987 aedificata, quae villa hodie habitatio quotidiana est regis Gulielmi Alexandri familiaeque regiae. Hic etiam floret institutum Clingendael eruditionis rerum internationalium.
129 Antigone
129 , olim designationibus A878 CA et A907 BA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Christiano Henrico Friderico Peters in Observatorio Litchfield versato repertus est. In mythologia Graeca Antigone, e qua asteroides appellatus est, fuit filia Oedipodis et Iocastae.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 129 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Capitolinus mons
Capitolinus mons, vel Capitolium, Italiane Campidoglio, inter Forum et campum Martium situm, e septem collibus Romae superficie quidem minimus, sed religione templorum et clarissimis triumphis nobilissimus fuit. Pars septentrionalis huius collis Arx appellabatur.
Stricto vero sensu, Capitolium est nomen templi Iovis Optimi Maximi, Iunonis, Minervaeque in eo monte exstructi: ideo omnes coloniae Romanorum, ad instar urbis Romae aedificatae, Capitolium suum habebant.