cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mare Rossianum
Descriptio
Mare Rossianum ab Iacobo Ross anno 1841 inventum est. Ad occidentem iacet insula Rossiana, cui est mons ignifer mons Erebus, ad orientem insula Rooseveltiana, ad septentrionem insula Scottiana. Pars australis a pluteo glaciei Rossiano tegitur. Rodoaldus Amundsen expeditionem ad polum australem anno 1911 ex sinu Cetaceorum coepit, super hunc pluteum sito. Ad occidentem maris Rossiani, fretum McMurdoense est portus aestate plerumque glacie liber. Australissima maris pars est litus Gouldianum, circa ducenta milia a polo australi situm.
Nova Zelandia adfirmat omnes terras emersas maris Rossiani in iurisdictione dependentiae Rossianae patere, sed paucae civitates non inter eas Consortionis Populorum hanc postulationem agnoscunt.
Oecologia
Flora et fauna existimantur similes eorum regionum australium Antarcticarum. Praesertim aestate, aqua marina abundantiam vitae planctonicae sustinet, quae vicissim victus maiorum specierum fit, sicut pisces, pinnipedia, cetacea, avesque maris et litoris.
Litorales maris partes nonnullos feturae locos Spheniscidarum Pygoscelis adeliae et Aptenodytis forsteri comprehendunt, quae in variis locis circa Mare Rossianum prope litus et in mari aperto observantur.
Maris Rossianum est una ex ultimis marium partibus in orbe terrarum ab industria humana immotis. Qua pro causa, id paene omnino manet pollutione, nimium piscatus, et introductione specierum invasivarum liberum.
Psychologia
Psychologia est disciplina scientifica et practica, in qua ratio mentis et morum cognoscitur. Cognitio psychologica cum ad aestimandam curandamque valetudinem mentis adhibetur, tum etiam ad generalia statuenda principia rerumque investigandas species admovetur. Denique ad prosperitatem societatis tendit. Psychologiam qui profitetur psychologus vel psychologa nuncupatur, vel specialiter psychologus socialis aut psychologus cognitivus. Psychologi res rationesque emergentes mentis et cerebri intellegere conantur. Praeterea actus physiologicos ac neurobiologicos quibusdam functionibus cognitivis subiacentes investigant.
Inter notiones a psychologis investigatas sunt perceptio, cognitio, attentio, motus animi, phaenomenologia, motivatio, rationes cerebri, personalitas, mores, et relationes interpersonales. Variorum generum psychologi etiam inconscium considerant. Psychologi ratione empirica utuntur ad inferendas causales et correlationales relationes inter psychosocialia variabilia. Empiricarum et deductivarum rationum usui addentes, aut dissidentes, aliqui, praesertim clinici et consiliarii psychologi, aliquando symbolica interpretatione et aliis inductivis technicis confidunt. Psychologia scientia media describi potest, quia psychologica inventa investigationi et conspectibus e scientiis socialibus, scientiis naturalibus, medicina, et humanitatibus, tali philosophia, conectuntur.
Donec psychologica gnaritas taxationi psychologicae et valetudinis mentis problematum tractationi adhiberi solet, etiam ad intellegenda et solvenda quaestiones in multis dissimilibus activitatis humanae sphaeris dirigitur. Plerique psychologi in aliquo therapeutici muneris genere involvuntur, quod clinico, consiliario, scholari ambitu colunt. Multi scientificas investigationes de ampla varietate quaestionum relatarum ad mentales processus moresque faciunt, et usitate in facultatibus psychologiae operantur aut aliis academicis ambitibus (e.g. in scholis medicis et nosocomiis) docent. Aliqui industrialibus organizationalibusque ambitibus aut laborant aliis campis, sicuti humanae vitae cursu ac senescentiā disportibus, valetudine, et mediis, non minus quam forensi investigatione atque aliis aspectibus iuridicis.
Etymologia
Psychologia ad verbum 'studium animae' significat, quia ψυχή 'flatum, spiritum, animam' et -λόγος 'rationem' significat. Latine vocabulo psychologia primum usus est Marcus Marulo, humanista et Latinista Croatus, in libro Psichiologia de ratione animae humanae saeculo quinto decimo exeunte aut saeculo sexto decimo ineunte. Prima cognita vocabuli psychology Anglice mentio fuit Stephani Blancardi anno 1694 in The Physical Dictionary, ubi verbum ad anatomiam, quae de corpore agitur, et psychologiam, quae de anima agitur, refert.
Historia
Psychologiae studium philosophico in ambitu originem trahit ab antiquis civilizationibus Aegypti, Graeciae, Sinarum, Indiae et Persiae. Historiographi antiquorum Graecorum philosophorum scripta, inter quae Thalis, Platonis et Aristotelis (praesertim tractatus De anima), putant primum significativum corpus locuples in Occidente de psychologica cogitatione. Tam antique quam saeculo quarto a.C.n., Graecus physicus Hippocrates rationem condidit ut morbis mentis physicae, potius quam divinae, naturae erant.
Functionalismus
Functionalismus formatus est velut reactio contra structuralisticae cognitionis scholae rationes et valde affectus est opere Gulielmi James, philosophi, scientifici et psychologi Americani. Qui ut psychologia practicum valorem habere deberet et ut psychologi quomodo mens operari hominum beneficio posset invenire deberent sentivit. In cuius libro Principia Psychologiae, anno 1890 edito, quaestionum multis fundamenta peperit quas psychologi secutis annis explorarent. Inter functionalistas cogitatores Ioannes Dewey et Herveus Carr numerantur.
Alii saeculi undevicensimi contributores huic campo sunt Hermannus Ebbinghaus, psychologus Germanus, antecessor in experimentali memoriae studio, qui quantitativa exemplaria actus discendi et oblivionis in Universitate Berolinensi evolvit; et Ioannes Pavlov, physiologus Russo-Sovieticus, qui in canibus processum discendi postea coërcitionem classicam nuncupatum invenit atque hominibus eum adhibuit.
Ineunte decennio 196, technicae experimentales antea a Gulielmo Wundt, Gulielmo James, Hermanno Ebbinghaus et aliis positae reiteratae sunt, quia psychologia experimentalis magis magisque cognitivista, scilicet in informatione ac tractatione versata, facta est, et, denique, partem amplioris scientiae cognitivae constituit. Primis annis, haec evolutio revolutionaria visa est, quia non solum respondebat sed reegit in cogitationis nixus, inclusis psychodynamica et moratismo, qui praeterea evoluti erant.
Psychoanalysis
E decennio 190, Sigmundus Freud Austriacus medicus psychoanalysin excogitavit, quae rationem investigandae mentis et interpretandae experientiae, systematizatam collectionem theoriae de moribus et psychotherapiae formam psychologicum ac commotionalem angorem, apprime inconscium conflictum, tractantem comprehendebat. Sigmundi Freud theoria psychoanalytica magnopere in interpretatoriis methodis, introspectione et observationibus clinicis fundata est. Notissima facta est, magnopere quia themata talem sexualitatem, repressionem, et inconscium velut generales psychologicae evolutionis aspectus attingit. Quae magnopere themata silenda illo tempore considerata sunt, et quibus Sigmundus Freud catalytrum praebuit ut aperte in perurbana societate dissererentur. Clinice, Freud ad innovandam associationis liberae rationem et ad creandum oniromantiae desiderium adiuvit.
Psychoanalytica theoria et therapia a psychologis velut Ioanne Eysenck et a philosophis velut Carolo Popper improbatae sunt. Carolus Popper, philosophus scientiae, psychoanalysin scientificam disciplinam male putata esse arguit, quandoquidem Ioannes Eysenck psychoanalyticis dogmatibus experimentalia data repugnavisse dixit. Exeunte saeculo vicensimo, facultates psychologiae scientifice ordinatae erant, theoriam Freudianam marginantes et eam velut "desiccatum et mortuum" historicum artefactum dimittentes. Nihilominus investigatores in emergente neuropsychoanalyseōs campo aliquas Sigmundi Freud ideas scientificis ambitibus propugnavere, dum humaniorum docti Sigundum Freud non esse "scientificum prorsus, sed . . . interpretem" sustinebant.
Moratismus
Condicionatio classica primum moratisticum exemplar fuit. Quod proponebat ut morum proclivitates immediatis associationibus inter varios ambitales stimulos et voluptatis aut doloris sequentis gradu determinarentur. Morum formae, tunc, in condicionatis organismorum responsis ad ambitales stimulos consistere intellegebantur. Stimuli influxum exercere putabantur pro sua priore repetitione aut pro praevia associati doloris aut voluptatis intensitate. Multa investigatio in animali experimentatione in laboratorio fundata consistebat, cuius plebis favor augebat dum physiologia sollertior fiebat.
Burrhi Friderici Skinner moratismus cum suis decessoribus philosophicam inclinationem ad positivismum et determinismum condividit. Mentis contenta scientifico scrutinio non aperta esse et scientificam psychologiam in observabilium morum studio emphasin posituram esse credebat. Relationes inter mores et ambitum attendit et publicas ac privatas mores velut functionem organismi cum suo ambitu interagendi analyzavit. Moratistae plerumque reiecerunt aut emphasin sustulere in dualisticis explanationibus velut "mente" aut "conscientia"; et, pro investiganda "inconscia mente" inscientiam subiacente, locuti sunt de "contigentiā formatis moribus" ubi inscientia exterius manifesta facta est.
Notanda incidentia in moratismi historia Ioannis Broadi Watson Experimentum Parvi Alberti, ubi adhibita est condicionatio classica humani pueri evolutioni, et dissimilitudinis clarificatio inter condicionationem classicam et condicionationem operantem sive instrumentalem, primum a Miller et Kanorski et postea a Burrho Friderico Skinner, sunt. Burrhi Friderici Skinner versio de moratismo emphasin in condicionatione operante posuit, per quam mores suis consequentiis corroborantur aut hebetantur.
Gestaltismus
Wolfgangus Köhler, Maximus Wertheimer, et Conradus Koffka psychologiae gestalticae scholam condidere. Haec consideratio in notione ut homines res sicuti unificata tota experti sunt fundatur. Haec psychologiae consideratio in Germania et Austria per exeuns saeculum undevicesimum coepit velut responsum moleculari structuralismi considerationi. Potius quam cogitationes ac mores in minima elementa abrumpere, gestaltica opinatio experientae totum fundamentale esse et totum suarum partium summae dispar esse affirmat.
Exsistentialismus
Decenniis 196 et 197, Rollo May, psychologus Americanus operibus philosophorum Martini Heidegger Germani et Severini Kierkegaard Dani valde affectus et psychoanalytice exercitatus, exsistentialem psychologiae ramum novavit, qui psychotherapiam exsistentialem comprehendit, therapeuticam rationem quae operatur acceptione ut penitus conflictus intra quemdam debeatur individui obstantiae cum exsistentiae praesumptis.
Exsistentiales psychologi ab aliis velut humanisticis crebro classificatis discrepat in suo comparative neutrali naturae humanae conspectu et in suo relative positiva anxietatis aestimatione. Exsistentiales psychologi emphasin in humanisticis mortis, liberi arbitrii, ac sensus vitae thematibus ponunt, suggerendo ut sensus vitae mythis aut narrativis schematibus conformari possint et ut ali possit accepta liberi arbitrii condicione ad authenticum, licet crebro anxium, respectum mortis et aliorum futurorum prospectuum.
Victor Frankl, Austriacus exsistentialista psychiatra et Holocausti superstes, therapeuticae sensus vitae vis testimonium e meditationibus quas e suo ipso imprisonamento contulit deduxit, et variationem exsistentialis psychotherapiae logotherapiae nuncupatae creavit, exsistentialisticae analyseōs genus (ipsius individualis vitae) voluntatem sensus conspiciens sicuti oppositam Nietzscheanae Alfredi Adler doctrinae de voluntate potestate aut doctrinae de Sigismundi Freud voluntate libidinis.
Philippus Honoré
Philippus Honoré (Vippiaci natus die 25 Novembris 1941; Lutetiae die 7 Ianuarii 2015 necatus est) fuit pictor gryllorum et delineator Francicus qui die 7 Ianuarii 2015 incursione tromocratica contra diarium satyricum Parisiensem Charlie Hebdo necatus est.
Psychologia
Exsistentialismus
Praeter Rollonem May et Victorem Frankl, Ludovicus Binswanger psychoanalysta Helveticus et Georgius Kelly Americanus ad exsistentialem scholam pertinere dici possunt.
Cognitivismus
Noam Chomsky ad incohandam revolutionem cognitivam in psychologia adiuvit, cum moratisticas notiones stimulum, responsum, et confirmationem impugnavit. Noam Chomsky tales ideas, quas Burrhus Fridericus Skinner ab experimentis cum animalibus in laboratorio mutuatus erat, intricatis humanis moribus, praeprimis linguae adquisitioni, solum levi ac vago modo adhiberi posse argumentatus est. Axioma ut homines instinctu sive nativa facilitate adquirendae linguae nascantur in controversiam vocavit moratisticam positionem ut omnia morum genera, inclusā linguā, discentiae et confirmationi contingens sit. Discentiae socialis theoretici, sicuti Albertus Bandura, impuberis ambitum ipsum moribus observantis capitis contribuere posse arguerunt. Psychologi illationes de processibus mentalibus e communibus phaenomenis talibus fallaciis opticis faciunt.
Cum non solum absconditam mentem explorari debere sed etiam methodon scientificam huic studio in usu esse debere sumptum esset, psychologi cognitivi tales conceptus sicuti tractationem subliminalem et memoriam implicitam statuerunt loco psychoanalytici conceptus mentis subliminaris aut moratistici conceptus morum contingentiā conformatarum. Moratismi et psychologiae cognitivae elementa synthetizata sunt ad formandum fundamentum therapiae cognitivo-moratisticae, psychotherapeuticae formae accommodatae per rationes quas Albertus Ellis Americanus psychologus et Aaron T. Beck psychiatra Americanus evolverunt. Psychologia cognitiva iuxta cum aliis disciplinis sicuti philosophiā mentis, informaticā et neuroscientiā sub comprehensivā scientiae cognitivae disciplinā subsumpta est.
Instituta
Mundana nationalium psychologicarum societatum foederatio Unio Internationalis Scientiae Psychologicae (Anglice International Union of Psychological Science; acronymo Anglico IUPsyS) est, condita anno 1951 auspicio Unitarum Nationum Educationis Scientiae Culturae Ordinis, Nationum Unitarum culturalis et scientificae auctoritatis. Psychologiae facultates velociter propagatae sunt ex illo tempore per totum orbem mundanum, fundatae praecipue ad instar Euro-Americani exemplaris. E 1966, Unio ephemeridem International Journal of Psychology edidit. Consociationes IAAP et IUPsyS congressum, ordinatim distributum, singulis quadrienniis habere anno 1976 consentiunt.
Unio Internationalis 66 nationales psychologiae consociationes agnoscit et saltem sunt aliae quindecim. Consociatio Psychologica Americana (Anglice American Psychological Association; acronymo Anglico APA) antiquissima maximaque est. Cuius numerus sodalium e 5 000 anno 1945 ad 100 000 hodierno tempore crevit. Consociatio APA quinquaginta quattuor divisiones comprehendit, quae ex 1960 constanter propagatae sunt ad includendum plus specialium camporum. Harum divisionum aliquae, sicuti Societas pro Studio Psychologico Rerum Socialium (Anglice Society for the Psychological Study of Social Issues; acronymo Anglico SPSSI) et Societas Legis Psychologicae Americana (Anglice American Psychology–Law Society; acronymo Anglico AP–LS), autonomi greges esse coeperunt. Consocietas IAAP antiquissima internationalis psychologiae consociatio putatur.
Societas Interamericana Psychologiae, anno 1951 condita, psychologiae et paycholorum coördinationi per Hemisphaerium Occidentalem favere appetit. Congressum Interamericanum Psychologiam habet et mille sodalium anno 2000 habebat. Foederatio Europaea Consociationum Professionalium Psychologiae, anno 1981 condita, nationales consociationes triginta repraesentat toto cum numero 100 000 individualium sociorum. Saltem triginta alii internationales greges psychologos dissimilibus in regionibus ordinant.
Aliquibus in locis, gubernationes legaliter qui psychologicas diaconias praebere aut se "psychologos" repraesentare possint regulat. Consociatio Psychologica Americana psychologum aliquem cum doctoratū in psychologiā definit.
Limites
Primi experimentalis psychologiae cultores se a parapsychologiā distinguebant, quae exeunte saeculo XIX magno plebis favore fruebatur (inclusā eruditorum attentione sicuti Gulielmi James) et reapse constituebat partem eius quod plebs "psychologiam" nuncupabat. Parapsychologia, hypnosis et psychismus praecipua primorum Internationalium Congressuum themata erant. Sed horum camporum studentes denique eiecti et plus minusve excisi sunt e Congressū inter 1900 et 1905. Parapsychologia per aliquod temporis in Universitate Imperiali perstitit, cum editionibus velut Clairvoyance and Thoughtography (scilicet "divinatio et photographia psychica") a Tomokichi Fukurai, sed ibi etiam plerumque circa 1913 vitata est.
Sicuti disciplina, psychologia iam dudum accusationes ut "mollis" scientia sit evitare quaesivit. Scientiae philosophi Thomae Kuhn critica anno 1962 implicavit psychologiam generatim in praeparadigmatico statū esse, absque consensione de complexivā theoriā inventā maturis in scientiis sicuti chemiā et physicā. Quia aliquae psychologiae provinciae investigationis methodis sicuti recensionibus et quaestionariis nituntur, critici psychologiam obiectivam scientiam non esse asserunt. Sceptici personalitatem, cogitationem et motūs animi directe mensurari nequire et crebro e subiectivis autorelationibus, quae problematicae esse possint, inferri suggesserunt. Experimentales psychologi varietatem modorum ad mensurandas indirecte has elusivas phaenomenologicas res excogitavere.
Divisiones adhuc sunt intra campos, cum aliquibus psychologis pronis ad unicas individualium humanorum experientias quae solum sicuti datorum puncta maiorem intra populositatem intellegi possunt. Critici intra et extra campum vigentem psychologiam crescenter "empirismi cultū imperatam" fieri arguerunt qui studii ambitum utendo solum methodis ortis e physicis scientiis limitat. Feministicae criticae his de lineis scientificae obiectivitatis petitionem valores propositaque (historice praecipue virorum) investigatorum obscurare arguerunt. Ioannes Grimshaw, verbi gratiā, vigentem psychologicam investigationem patriarchica occulta proposita per conatūs dirigendi moris promovisse arguit.
Biologicae
Psychologi generatim organimum basin mentis et ergo praesertim relatum studii campum considerant. Psychiatrae neuropsychologique de interfacie mentis corporisque laborant. Psychologia biologica, etiam psychologia physiologica seu neuropsychologia nuncupata, studium biologicorum substratorum in more mentalibusque processibus est. Apud decretoria investigationis themata hoc in campo sunt psychologia comparata, quae hominibus relate ad alia animalia studet, et perceptio, quae physicam sensationis mechanicam non minus quam neuralem mentalemque tractationem involvit. Per saecula, princeps quaestio biologicā in psychologiā fuit an et quomodo mentalia munera in cerebro collocari possint. E Phineo Gage ad Henricum Molaison et Clive Wearing, individuales homines mentalibus cum problematibus vestigabilibus physicam ad laesionem novas inventiones hāc in areā inspiraverunt. Moderna neuropsychologia annis 1870 emersisse dici potest, cum in Franciā Paulus Broca locutionis productionem ad gyrum frontalem laevum vestigavit, itaque hemisphaericam cerebralis muneris lateralizationem etiam demonstrans. Mox post, Carolus Wernicke relatam aream necessariam ad intellegendam locutionem identificavit.
Contemporaneus psychobiologiae campus physicas causas mores fulcientes perscrutatur. Verbi gratiā, psychologi physiologici animalibus exemplaribus utuntur, typice rattis, ad studendum neuralibus, geneticis cellularibusque mechanematibus quae specificas mores sicuti discendi et memoriae et timoris responsa subiacent. Neuroscientiae periti correlata neuralia psychologicorum processuum hominum instrumentis imaginum neuralium investigant, et neuropsychologi aestimationes psychologicas faciunt cum ad alia tum ad cognitivae defectionis laesione aut morbo cerebri oblatae speciem et magnitudinem determinandas. Exemplar biopsychosociale integrata perspectiva ad intellegendas conscientiam, mores et socialem interactionem est. Quod quamlibet morem aut processum mentalem dynamice interrelatis biologicis, psychologicis et socialibus factoribus afficere et affici sumit.
Psychologia evolutionaria cognitionem et proprietates personalitatis ex evolutionariā perspectivā examinat. Haec perspectiva psychologicas adaptationes ad solvenda recurrentia problemata in humanis priscis ambitibus evolvisse suggerit. Psychologia evolutionaria adiunctivas explicationes praecipuis proximis progressionisque explicationibus quas aliae psychologiae provinciae elaborant offert: scilicet, plerumque ultimas quaestiones "cur?" potius quam proximas quaestiones "quomodo?" perscrutat. "Quomodo?" quaestiones directius geneticae symperiphoricae investigatione tractantur, quae se ad intellegendum quomodo gena ambitusque in mores impingant collineat.
Biologicas psychologicorum phaenomenorum origines quaerere disceptationes de phylēs pondere et apprime relationes inter phylēn ac intellegentiam iampridem involvit. Idea dominii albicolorum et modernus quidem phylēs ipsius conceptus per processum mundi ab Europaeis occupati surrexere. A Carolo Linnaeo quadrans hominum classificatio Europaeos intellegentes ac severos, Americanos laetos ac liberos, Asianos ritualisticos et Afros pigros ac libidinosos discribit. Phylē etiam in usū fuit ad iustificandam constructionem socialiter specificarum perturbationum mentalium talis drapetomaniae et dysaesthesiae Aethiopicae —morum haud coöperativorum Afrorum servorum. Creatā psychologiā experimentali, "psychologia ethnica" sicuti subdisciplina exivit, fundata in sumptione ut primitivis phylis studere praecipuum nexum inter animalium mores et evolutiorum hominum psychologiam praeberet.
De moribus
Psychologi humanos mores praecipuam studii provinciam habet. Coepit investigationis multum hāc in provincia cum probationibus in mammalibus, fundatis in notione ut homines similes fundamentalis inclinationes exhibeant. Morum investigatio ad meliorandam effectivitatem technicis mutandarum morum appetit.
Consociatio Internationalis Analyseōs Morum (Anglice Association for Behavior Analysis International, Anglico acronymo ABAI) anno 1974 condita est et circa 2003 habebat socios e nationibus 42. Campus speciatim Americam Latinam affecit, ubi regionalis organizatio nuncupata Consociatio Latinamericana Analyseōs et Mutationis Morum (Hispanice Asociación Latinoamericana de Análisis y Modificación del Comportamiento, Hispanico acronymo ALAMOC). Moratismus patrocinium in Iaponiā quoque consecutus est, ubi Societatem Iaponicam Psychologiae Animalis (anno 1933), Consociationem Iaponicam Educationis Specialis (anno 1963), Societatem Iaponicam Investigationis de Bioretroactione (anno 1973), Consociationem Iaponicam Therapiae Symperiphoricae (anno 1976), Consociationem Iaponicam Analyseōs Symperiphoricae (anno 1979) et Consociationem Iaponicam Investigationis de Scientiā Symperiphoricā (anno 1994) genuit. Hodie moratismi campus etiam communiter mutatio morum et analysis morum refertur.
Cognitiva
<div style="background:#CCC;border:1px solid #666;float:right;width:24%;padding:4px;margin:0 0 2px 2px; font-size:98%"> ''' Viridis Ruber Caeruleus Purpura Caeruleus Purpura '''
''' Caeruleus Purpura Ruber Viridis Purpura Viridis '''
Effectus Stroopianus ad factum ut primi vocabulorum cumuli colorem nominare facilius rapidiusque quam secundi colorem nominare sit refert. Psychologia cognitiva cognitioni, processibus mentalibus mentali sub activitate subiacentibus, studet. Perceptio, attentio, ratiocinatio, cogitatio, solutio problematum, memoria, discentia, locutio et motus animi invesgatae areae sunt. Classica psychologia cognitiva scholae cogitationis cognitivismo nuncupatae sociatur, cuius asseclae de tractandae informationis exemplari mentali functioni, quod a functionalismo et psychologiā experimentali conformatum est, argumentantur. Latiore gradū, scientia cognitiva interdisciplinaria inceptio psychologorum cognitivorum, neuroscientificorum cognitivorum, investigatorum de intellegentiā artificiali, linguistarum, invsetigatorum de interactione inter hominem computatrumque, neuroscientificorum computationalium, logicorum et scientificorum socialium est. Simulatio computatralis aliquando in usū sunt ad conformanda significativa phaenomena.
Annis 1950 incipientes, experimentales technicae ab Wundt, James, Ebbinghaus et aliis evolutae denuo emersere quia psychologia experimentalis magis magisque cognitivistica —in curā informationis et eius tractationis— facta est et, denique, amplioris scientiae cognitivae partem constituit. Aliqui hanc evolutionem revolutionem cognitivam nominavere quod antimentalisticum behaviorismi dogma non minus quam psychoanalyseōs structuras reiiciebat.
Discentiae socialis theoretici, sicuti Albertus Bandura, impuberis circumiacentia ad suas ipsas mores e moribus subiecti cuiusdam observati contribuere posse arguunt.
Technologici progressūs etiam statuum mentalium et repraesentationum pondus renovati sunt. Anglici neuroscientificus Carolus Scottus Sherrington et Canadensis psychologus Donaldus Oldingus Hebb experimentalibus methodis ad conectenda psychologica phaenomena cerebrali structurae functionique usi sunt. Informaticae, cyberneticae et intellegentiae artificialis ortus valorem comparative studendi informationis tractationi in hominibus machinisque suggessit. De cognitione investigatio se practica demonstravit e secundo bello mundano, cum in intellegendā armorum operatione opitulata est.
Popularis repraesentativaque res hāc in areā inclinatio cognitiva aut cogitatio irrationalis est. Psychologi (et oeconomistae) ingentem inclinationum catalogum quae crebro humanā cogitatione repetuntur classificaverunt et descripserunt. Heureticē disponibilitatis, verbi gratiā, est proclivitas ad maioris aestimadum pondus alicuius quod casū ad mentem facile veniat.
Moratismi et psychologiae cognitivae elementa synthetizata sunt ut formaretur therapia cognitivo-symperiphorica, psychotherapiae modus mutatus technicis quae ab Alberto Ellis, psychologo Americano psychologo, et Aarone Temkino Beck, psychiatrā Americano, evolutae erant. Psychologia cognitiva iuxta cum aliis disciplinis, tali philosophiā mentis, informaticā et neuroscientiā, sub disciplinā amplexā scientiae cognitivae subsumebatur.
Socialis
Psychologia socialis est studium quomodo homines de alterutro cogitent et quomodo se ad alterutrum referant. Psychologorum socialium studium talia themata sicuti aliorum pondera indiviadualibus in moribus (e.g. conformitas, persuasio) et formatio credibilium, habituum et stereotyporum aliis de hominibus. Cognitio socialis in unum psychologiam socialem cognitivamque fundit ut intellegatur quomodo homines socialem informationem tractent, commemorent aut distorqueant. Dynamicae gregales informationem revelant de naturā potentialique optimizatione ducatūs, communicationis et aliorum phaenomenorum saltem microsociali gradū ortorum. Recentibus in annis, multi psychologi sociales magis magisque ad implicitas mensuras, mediationalia exemplaria et interactionem non solum personalium sed etiam socialium variabilium mores explicantium intenti facti sunt. Humanae igitur societatis studium potentialiter pretiosus fons informationis de psychiatricarum perturbationum causis est. Aliqui sociologici conceptūs ad psychiatricas pertubationes munus sociale, munus aegri, classis socialis, eventus vitalis, cultura, migratio, socialis et totalis institutio sunt.
Psychoanalysis
Psychoanalysis vel psychanalysis methodon investigandae mentis et interpretandae experientiae, systematizatam congeriem theoriarum humanis de moribus; et psychotherapiae formam ad tractandum angorem, praesertim conflictum e mente inconsciā surrectum, comprehendit. Haec schola cogitationis orta est annis 1890 cum Austriacis medicis doctoribus apud quos excellunt Iosephus Breuer medicus, Alfredus Adler medicus, Otto Rank psychoanalysta et eminentissimus Sigismundus Freud neurologus. Psychoanalytica Sigismundi Freud theoria in interpretativis methodis, introspectione et observationibus clinicis valde fundata est. Quae notissima facta est, praesertim quia themata sicuti sexualitatem, repressionem et inconscium aggreditur. Haec themata nefastissima erant illo tempore et Freud catalyzatorium praestavit ut cultā in societate aperte disserantur. Clinice, Freud associationis liberae methodon et therapeuticam attentionem ad oniromantiam praecurrere adiuvit.
Helvetius psychiatra Carolus Jung, a Freud affectus, theoriam inconscii collectivi —primordialis vis omnibus hominibus praesentis, exhibentis archetypa Iungiana quae ingentem influxum in mente exercent— elaboravit. Iungiana contendens visio fundamentum psychologiae analyticae formavit, quae deinde archetypalem et ordinatam ad processum scholas implicavit. Alii notissimi psychoanalytici medii saeculi XX docti Ericus Erikson, Melania Klein, Donaldus Winnicott, Catharina Horney, Ericus Fromm, Iòannes Bowlby et Anna Freud, Sigismundi Freud filia, sunt. Per saeculum XX, psychoanalysis in complures cogitationis scholas evolvit quae Neofreudianae nuncupari possunt. Has apud scholas excellunt psychologia ego, theoria relationum realium et psychoanalysis interpersonalis, Lacaniana et relationalis.
Psychologi talis Ioannes Eysenck et philosophi talis Carolus Popper psychoanalysin impugnaverunt. Carolus Popper psychoanalysin sicuti scientificam disciplinam male descriptam esse arguit, at Ioannes Eysenck principia experimentalibus datis contradicta esse dixit. Exeunti saeculo XX, psychologiae facultates Americanis in universitatibus plerumque theoriam Freudianam marginaverunt, dimittendā eā sicuti "desiccato mortuoque" historico artefacto. Nihilominus, investigatores in emergente neuropsychoanalyseōs campo hodie aliquas Freudianas ideas scientificis de basibus defendunt,, cum tamen humaniorum eruditi Sigismundum Freud nequamquam scientificum sed interpretatorem fuisse sustinent.
Theoriae humanistico-exsistentiales
Psychologia humanistica annis 1950 sicuti motus academicam intra psychologiam progressa est, respondens non solum behaviorismo sed etiam psychoanalisi. Humanistica appropinquatio totam personam conspicari quaerit, non solum divisas personalitatis aut insulatarum cognitionum partes. Humanismus unice humanas res, sicuti liberum arbitrium, incrementum personale, autorealizationem, autoconceptum, mortem, solitudinem, libertatem et significatum, incumbuit. Emphasin in subiectivo significato, determinismi reiectione et positivi incrementi potius quam pathologiae curā posuit. Aliqui humanisticae scholae cogitationis conditores Americani psychologi Abrahamus Maslow, qui hierarchiam necessitatum humanarum formulavit, et Carolus Rogers, qui therapiam collineatam ad hominem creavit et evolvit, fuere. Deinde, psychologia positiva humanistica themata ad scientificos explorationis modos aperuit.
Consociatio Psychologiae Humanisticae Americana (Anglice American Association for Humanistic Psychology), anno 1963 condita, declaravit: "Psychologia humanistica praecipue propensio erga totam psychologiam potius quam dissimilem campum aut scholam est. Respectum pretii personalis, respectum dissimilium appropinquationum, aperturam mentalem ad acceptabiles methodos attinentem et attentionem ad explorandos novos humanarum morum aspectūs repraesentat. Sicuti 'tertia vis' hodiernā in psychologiā, themata cum pauco loco in exsistentibus theoriis systematibusque respicit: e.g., amorem, creativitatem, ego, incrementum, organismum, necessitatem basicam-gratificationem, autorealizationem, maiores valores, ens, illecebras, spontaneitatem, ludum, hilaritatem, affectionem, naturalitatem, caritatem, transcendentiam ego, obiectivitatem, autonomiam, responsalitatem, significatum, modum probum humanumque, experientiam transcendentalem, experientiam maximam, fortitudinem et relatos conceptūs"
Annis 1950 et 1960, a philosophis Severino Kierkegaard ac Martino Heidegger affectus et psychoanalytice exercitatus, psychologus Rollo May, psychologus Americanus, exsistentialisticum psychologiae ramum praecucurrit, ubi includitur psychotherapia exsistentialis: methodos fundata in fidi ut intestini conflictūs intra hominem concertationi individuali contra exsistentiae data debeantur. Helvetius psychoanalysta Ludovicus Binswanger et Georgius Kelly Americanus ad exsistentialem scholam pertinere etiam dici possunt. Exsistentiales psychologi ab "humanisticioribus" psychologis in suo relative neutro naturae humanae conspectū et suā relative positivā anxietatis aestimatione discrepant. Exsistentiales psychologi emphasin in humanisticis mortis, liberi arbitrii thematibus et significationis posuere, quod suggerit istam significationem mythis aut narrativis exemplaribus figurari posse et ali posse acceptato liberi arbitrii requisito ad authenticam, etsi crebro anxiam, curam mortis et aliorum futurorum prospectuum.
Austriacus exsistentialis psychiatra et Holocausti superstes Victor Frankl therapeuticae significati potestatis testimonium deduxit e reflectionibus contractis e suā propriā incarceratione. . Is creavit exsistentialis psychotherapiae variationem nuncupatam logotherapiam, genus exsistentialis analyseōs conspiciens voluntatem significati (in cuiusvis vitā), oppositam Adleriano-Nietzscheanae voluntatis potestatis aut Freudianae voluntatis voluptatis doctrinae.
897 Lysistrata
897 , olim designationibus 1918 DZ, 1950 KJ, et 1970 KA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 897 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Baisium
Baisium (etiam Bagisium ) (Italiane: Baiso) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 415 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Regiensi situm. Incolae Baisienses appellantur.
3442 Yashin
3442 , olim designationibus 1978 TO7, 1929 AG, 1955 SL, 1980 BL5, et 1984 WY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3442 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vantio cum Fano Sancti Caroli
Vantio cum Fano Sancti Caroli (Italiane: Vanzone con San Carlo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm. Incolae Vantionenses appellantur.
Impetus Turris
Impetus Turris est regula ludi scaccorum, quae nomen ducit non a calculo Turre, sed a Carolo Turre Repetto, qui fuit Magnus Magister Mexicanus saeculo vicesimo.
Regula
Impetus Turris: Ut patet lusor albus fere semper movet peditem Dominae in sedem d4, Equitem in s. f3 et Sagittiferum in s. g5.
Hodie lusores hanc regulam raro ludunt, cum census partitorum lusorem nigrum saepius superiorem esse monstraverit. In autem sodalitatibus scaccorum multi adhuc ei utuntur quia placida est et praeceptis rigidis, qui in regulis involutioribus esse solent, caret. Propter hoc interdum vocatur Systema Turris.
Lusores clari qui hac regula usi sunt:
Exemplum ludi
Carolus Turris Repettus hac regula Emmanuelem Lascherium (germanice Emanuel Lasker), Magnum Magistrum Germanicum et Victorem Ludorum Omnium Gentium, vicit. Multi adhuc student huic ludo, in quo enim exemplum Vorticis strategematis, qui nihil aliud est quam impetus simul Turris et Sagittiferi, inest.
Universitas Rutgersensis
Universitas Rutgersensis, atque olim Collegium Rutgersense, est universitas civitatis Novae Caesareae, sita in urbibus tribus quae sunt Novum Brunsvicum, Novarcum et Camdenia. Universitas condita est anno 1754 nomine Collegium Reginae. Sua sententia est Sol iustitiae et occidentem illustra. Undevicensimus rector Universitatis Rutgersensis ab anno 2002 est Richardus Levis McCormick.
Impetus Turris
Exemplum ludi
Vortex incipit:
25. Sf6! Dxh5 26. Txg7+ Rh8 27. Txf7+ Rg8 28. Tg7+ Rh8 29. Txb7+ Rg8 30. Tg7+ Rh8 31. Tg5+ Rh7 32. Txh5 Rg6 33. Th3 Rxf6 34. Txh6+ Rg5 35. Th3 Teb8 36. Tg3+ Rf6 37. Tf3+ Rg6 38. a3 a5 39. bxa5 Txa5 40. Ec4 Td5 41. Tf4 Ed7 42. Txe6+ Rg5 43. g3 1-0
Denting
Denting  (Germanice  Dentigen ) est commune incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Amethystus
Amethystus est minerale et gemma quod quarzum violaceum est, quod ferrum continet e quo colorem habet. Amethysti in Russia, Germania, Australia, Brasilia, India, et Canada inveniuntur. Nomen e Graeca voce quae 'non ebrium' significat deducitur.
Floridus (episcopus Tifernatensis)
Floridus, episcopus, Tifernum Tiberinum a Totila, rege Gothorum dirutum, rursus aedificavit, circiter anno 550 p. C. Gregorius Magnus, loco quodam (3, 35) "Dialogorum", illum memorat una cum Amantio presbytero et Herculano Perusiae episcopo. Floridus obiit anno 600 octuaginta annos natus. Multi episcopi proximarum urbium adfuerunt eius obitui, in loco qui Pieve de' Saddi nominatur. Simul cum sancto Amantio presbytero ut civitatis patronus colitur; eis Ecclesia Cathedralis Tiferni dicata est.
3443 Leetsungdao
3443 , olim designationibus 1979 SB1, 1938 LA, 1968 UP2, 1971 FT, 1975 JJ, 1978 EH7, et 1986 JB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3443 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sapphirus
Sapphirus est gemma caerulea quae aluminium oxydationis (corundum), ferrum et titanium continet, e quibus colorem tenet. Magna sapphirorum pars in Africa, India, et Australia invenitur.
Et in Graecia antiqua sapphirus "lapis lazuli" signare potest.
Morvilliers (Ebura et Lidericus)
Morvilliers est commune Francicum 147 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
1532
1532 = MDXXXII
Anastasius Charalampes
Anastasius Demetrii f. Charalampes vel litteris Graecis Αναστάσιος Δημητρίου Χαραλάμπης (natus anno 1862; mortuus die 11 Martii 1949 Athenis), patre ex oppido Calabrytis oriundo, fuit dux militum et vir publicus Graecus.
Prullianum
Prullianum, vulgo Prouille vel Prouilhe, fuit locus domús antiquissimi Dominicanorum, iam ante Ordinem constitutum conditi. Fuit vicus parvus Occitaniae inter Fanum Iovis et Bram (praefecturae hodiernae Atacis) paene habitatus; ibi suadente episcopo Tolosano Fulcone missionarii Didacus et Dominicus Oxomenses domum anno sive 1206 exeunte sive 1207 ineunte posuerunt ecclesiamque ruinosam restituere coeperunt ubi praedicatores religionem Catholicam urgere possent haereticosque Catharos ad fidem reducerent. Raimundus Berengarius Narbonensis archiepiscopus vectigalia ecclesiae S. Martini ad Limosum concedit, Fulco vectigalia Prulliana, sed Simon V de Monteforti alia emolumenta varia.
Ligosullum
Ligosullum (alia nomina: Liusolum) (Italiane: Ligosullo; Foroiuliensice: Liussûl / Liussjûl) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Incolae Ligosullani appellantur.
Anastasius Charalampes
Praeses ministrorum unius diei
Cum post bellum Graeco-Turcicum ab anno 1919 ad 1922 perditum praeses ministrorum Petrus Protopapadaces die 10 Septembris 1922 e magistratu pulsus est atque et Constantinus I rex Graecorum et praeses ministrorum Nicolaus Triantaphyllacus seditione die 27 Septembris militum depositi sunt, primo Alexandrum Zaimam seditiosi novum primum ministrum postulaverunt. Qui cum in patria non esset, Charalambes unum diem (29/30 Septembris) officio primi ministri fungebatur. Tum Soterius Crocidas eius successor factus est.
Saint-Hilaire (Garunna Superior)
Saint-Hilaire est commune Francicum 1'071 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bilbo Baggins
Bilbo Baggins (gen.: Bilbonis Bagginsis ) vel fortasse Bilbo Perans est persona e legendario Tolkien orta et persona principalis in fabula "The Hobbit" (Hobbitus Ille). Liber Hobbitus Ille dicatus est itineribus Bilbonis ex Comitatu in Monte Solo et rursum. Etiam est Bilbo patruus Frodonis Bagginsis. In fabula, "The Hobbit", appropinquatus a Gandalf, Thorin et aliis nanis, commissum accepit adiuvendi enanorum recuperandi copiarum ex draconi. Obiter annulum est inventus.
Bilbo natus est in Hobbito, in foramine-hobbito in Colle Ille quod "Bag-Finis" vocatur.
Iosephus Iulius Zerey
Iosephus Iulius Zerey (natus Alexandriae Aegypti die 9 Iunii 1941) est archiepiscopus titularis Damiatensis ecclesiae Graecae Catholicae Melkitae.
A 4 Iunii 2008 ad 5 Februarii 2018 protosyncellus patriarcalis Hierosolymae fuit.
Prior magnus ordinis patriarchalis Sanctae Crucis Hierosolymae et vicarius Hierosolymae patriarchae Gregorii III fuit.
Auriacum (Mons Celtorum)
Auriacum (Francogallice Auriac-l'Église) est commune 203 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Saint-Ignan
Saint-Ignan est commune Francicum 247 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Vallis Stronae (municipium)
Vallis Stronae (Italiane: Valstrona) est municipium Italiae, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm. Incolae Valstronenses appellantur.
Singapura
Singapura est civitas insularis Asiae austro-orientalis iuxta meridionalem Aureae Chersonesi oram iacens, a linea aequatoriali 137 chm ad boream versus distans, ex insula magna et insulis sexaginta minoribus constituta. Inter emporia mundialia negotiosissima celebratur. Regimen democraticum parlamentarium habet, sed restrictiori libertate civica. Quam civitatem a Malaesia paeninsulari fretum Johor sub septentrione, ab insulis Riau Indonesianis fretum Singapurense sub meridie separat. Incolarum circiter 5 milliones ibi habitant. Primus minister (qui est etiam dux huius civitatis), continuo ab anno 2004 merens, est Lee Hsien Loong.
Nomen
Emporium antiquum hic positum nomen Iavanicum habuit, sed civitati insulari mediaevali nuncupatio Sanscritica सिङ्गापुर  data est. Quod nomen Lusitane Singapura sonat, itidem Latine. Adiectiva Latina "Singapuranus", "Singapurensis" et "Singaporensis" reperiuntur. Linguis quattuor huius civitatis publicis nomen sonat Anglice Singapore, Malaice Singapura, Tamulice சிங்கப்பூர், Sinice 新加坡.
De origine nominis disputatur. In Annalibus Malaicis, chronicis traditionalibus, eo venisse asseveratur princeps origine Srivijayanus, qui nuper ad litora advectus leone in silva viso urbem condiderit Singapuramque nuncupaverit i.e. "urbem leonis"; quae fabula a Singapuranis fere omnibus recipitur. Eruditi autem, verbum Sanscriticum सिङ्ह "leonem" significare sed non सिङ्ग  leonesque Aureae Chersonesi nunquam frequentavisse monentes, nomen Singapura "urbem morationis, mansionem" interpretant, e verbo Malaico singgah "morare".
Eruditio
Universitas Singapurana anno 1962 creata est (Anglice ab anno 1980 National University of Singapore nuncupata) e divisione Universitatis Malaicae, quae originem habuit in collegio medico Singapurano anno 1905 et collegio Raffles anno 1928 constitutis. Universitas Technologica Nanyang, sub forma collegii anno 1981 constituta, anno 1991 in universitatem conversa est. Nomen habet universitatis Nanyang anterioris, quae ab anno 1956 floruit sed anno 1980 in universitatem nationalem coniuncta est.
Clima
Singapurae clima est tropicum silvarum pluvialium per enumerationem Köppen–Geiger, hippalo inter Novembrem et Ianuarium, statione calidissima mensibus Aprili et Maio; temperatura aëris media inter 26° et 28°, minima inter 23° et 25°, maxima inter 30° et 32°, sed minima extrema usque hodie nota 19.4°, maxima extrema 36°; pluviis mense Iunio ad 162 mm tantum, mense Decembri 287 mm, anno toto non minus quam 2 342 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 178 accidentibus; humiditate relativa inter mensuras 83% et 87% reperta, horis solis fulgentis mense Novembri 130, mense Martio 193, per annum totum 2 022 repertis.
Desseling
Desseling  est commune 106 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Chaca
Chaca est unicum genus piscum familiae Chacidarum. Usque ad 24 cm longitudine attingunt.
1531
1531 = MDXXXI
Diane-Capelle
Diane-Capelle  est commune 216 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Anna Brnabić
Anna Brnabić seu litteris Cyrillicis Ана Брнабић (Belgradi nata die 28 Septembris 1975) est negotiatrix et politica Serbiae.
Parentibus Croatis, Anna Brnabić alumna est universitatis Northwood in Civitatibus Foederatis et universitatis Hullensis in Anglia ubi magistra administrationis commercialis facta est. Iuxta societates Serbicas tam publicas quam mercatorias operam dedit ad rectionem meliorandam informaticamque adhibendam. A die 11 Augusti 2016 ministra fuit ab administratione publica et regimine provinciali, primo ministro Alexandro Vučić. Qui die 31 Maii 2017 praeses patriae creatus Annam Brnabić die 15 insequentis mensis 2017 ad officium primae ministrae convocavit.
Et suam homophylophiliam mentem publice declaravit.
Chrysoprasius
Chrysoprasius est gemma viridis quae niccolum continet e quo virentem habet colorem. Putant chrysoprasium genus calcedonii esse. Chrysoprasii in Russia, Australia, Polonia, Germania, Brasilia, et California inveniuntur. Nomen gemmae Chrysoprasius de verbis Graeco χρυσός chrysos 'aurum' et πράσiνον, prasinon 'veridis' composito est. In scala Mohis duritiam 6-7 habet.
Acadia
Acadia (Francice Acadie, ab Arcadia) fuit colonia Novae Franciae in America Septentrionali boreorientali sita, quae provincias maritimas, hodiernam Cenomannicam usque ad Flumen Kennebec, et partes Quebeci comprehendit. Per multum saeculorum septimi decimi et duodevicensimi, Norridgewock in Flumine Kennebec et Castine in fine Fluminis Penobscot sitae fuerent meridianissimae Acadiae deductiones. Definitio territorii a gubernatione Francico postulata ad terras spectat quae oram Atlantici, prope parallelos quadragensimum et quadragensimum sextum attingunt. Ad ultimum, territorium in colonias Britannicas divisum est quae provinciae Canadenses et civitates Americani factae sunt. Inter incolas Acadiae fuerunt socii Confoederationis Wabanakiensis et progenies immigrantium ex Francia, Acadiani recentius appellati. Haec communia inter se habitaverunt, unde maior civium Acadianorum pars Métis ('mixta') describitur.