cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Interpres
De officiis interpretis
Iam Graeci et Romani antiqui impendio interpretibus usi sunt cum exteris nationibus agentes. Hac in commentatione de linguarum, et quidem orationum diversis linguis habitarum, interpretibus tractatur, quippe qui soli hodie institutione professionali fruantur.
Modus simultaneus
Hic interpres—usitate de duobus saltem interpretibus agitur, quorum unus interpositis 30 maxime minutis in vicem modo curam agit, modo quiescit—simul atque orator suum circuitum verborum dixit, interpretationem ilico subiungit. Quia eodem fere tempore auscultatio, interpetatio, pronuntiatio fiunt, praetereaque expositio rerum difficilium argutiis oratoriis saepe involuta est, opus est institutione animum et mentem conformanti, quae studia linguistica usui et exercitationi misceat.
In conventibus magnis inter gentes habitis interpretes contionales in cellis silentiosis separatim sedentes auscultabulis et microphonis utuntur. Constat quidem in interpretandis linguis gesticulatoriis visibilitatem necessariam esse. Sunt etiam interpretes mutuarii, qui in iudicio, officio sociali, sede profugorum, telonio, valetudinario diversarum linguarum locutoribus subveniunt.
Modus consecutivus
Interpretatio consecutiva nihil poscit nisi notabulum, in quo interpres adnotationes suas scribat. Qui enim commoda et moderata portione orationis audita suam conficit interpretationem summamque orationis cum altera parte communicat. Interdum, priusquam interpres vice sua ex notationibus recitet, oratio alterius partis tota audietur.
Oceanus Procellarum
Oceanus Procellarum est Lunae maximum mare. Hoc mare in occidente lunae partis adversi ad terram situs est. Recipit nomen suum ob hominum dicendum phasma sua in finem anni procellas causare. Istud mare in directiones occidentes orientesque 2 500 km pandet. Superficies sua 4 000 000 chm² metitur. Per activitatem gravem vulcanicum progignavit.
Speculatra spatialia Americana "Surveyor" I et III in hoc loco advenierunt, item speculatra Russica "Luna" IX et XIII. Mense Novembri anni 1969 missio secunda Americae cum hominibus Apollo XII Lunam hic visitavit.
1201
1201 = MCCI
Gironde-sur-Dropt
Gironde-sur-Dropt (Gasconice Gironda sau Dròt ) est commune Francicum 1'166 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
1202
1202 = MCCII
Ndjamena
Ndjamena (Arabice انجمينا; Francogallice N'Djaména, usque ad annum 1973 Fort-Lamy), est urbs 1,092,066 incolarum, censu anno 2012 habito, et caput Res Publicae Tzadiae.
Historia
Haec urbs die 29 Maii 1900 nomine Oppidum Lamy ad honorem Francisci Iosephi Amadei Lamy ab Aemilio Gentil condita est.
Castrum Frentanorum
Castrum Frentanorum (alia nomina: Castrum Novum, Castrum Petrinum) (Italiane: Castel Frentano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Tannheim (Badenia-Virtembergia)
Tannheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'376 incolarum (anno 2012).
Cordebugle
Cordebugle est commune Francicum 137 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Quintus Lutatius Catulus
Quintus Lutatius Catulus (natus cicrca annum 150 a.C.n., mortuus anno 87 a.C.n. Romae) vir publicus Romanus fuit.
De gente
Patri nomen idem erat, matri Popillia. Ipse Lutatius ter uxorem duxit: primo Domitiam Ahenobarbam, quae mater erat Quinti Lutatii Catuli consulis anni 78 a.C.n., deinde Serviliam Caepionis, matrem Lutatiae, uxoris Quinti Hortensii Hortali clari oratoris, postremo Claudiam, quacum annis 103 a.C.n. ad usque mortem matrimonium duxit.
Cursus honorum
Anno 109 a.C.n. Siciliam provinciam praetor administravit. Ter frustra consulatum appetivit (annis 106 - 104 a. C.n.), deinde anno 102 a.C.n. una cum Gaio Mario V summum magistratum adeptus est. Eo anno etsi Cimbros ab Italia arcere non potuit, hanc gentem anno sequente proconsul cum Mario die 30 Iulii 101 a.C.n. apud Vercellas vincere potuit. Victores mox de triumpho iurgabant. Anno 100 a.C.n. tribuno plebis Lucio Appuleio Saturnino resistebat. Postquam Marius anno 87 Romam expugnavit, Lutatius mortem sibi conscivit, ne supplicio afficeretur. Sese ipse suffocavit dum carbones in camera calce recenti inlita comburit.
Sacramentum
Sacramenta in religionibus Christianis sunt ritus vel signa efficacia gratiae, a Christo instituta et Ecclesiae concredita, per quae vita divina hominibus praebetur.
In Ecclesia Catholica
Ecclesia Catholica discrevit septem sacramenta:
Baptismatis sacramentum ostium est ad altera sacramenta, cum porta est Ecclesiae, et configurat hominem ad Christum ut aptum sit ad gratiam sanctificandam recipiendam. Sacramenti confirmationis implet donum baptismatis, cum tradit plenitudinem doni Spiritus Sancti. Sacramentum Eucharistiae fortitudinem dat credenti, cum ipsa Christi passio denuo praesentatur, et Christus, praesens in sacra hostia, a credentibus sumitur.
Pro dolentibus membris corporis Christi, sacramentum poenitentiae remissionem omnium peccatorum praebet, cum unctio infirmorum sanitatem corporis aegrotantibus petit, cum dat gratiam ad sustinendum dolores et bonam mortem quaerendam.
Altera sacramenta non tantum pro sumentibus sed pro universa Christi ecclesia sunt ordinata. Sacramentum ordinis conformat virum ad imaginem Christi in sacerdotium, et dat gratiam ministerii diaconalis vel episcopalis. Sacramentum matrimonii mulierem et virum usque ad consummationem vitae iungit, ut in fide et amore uniantur, et mundo donum eorum amoris dent, praesertim in generandos proles et eos educandos.
In Ecclesia Orthodoxa
In Ecclesia Orthodoxa numerus sacramentorum (quae mysteria appellant) non bene definitus est, sed etiam septem sacramenta Catholicorum agnoscunt.
Corbon (Calva Dorsa)
Corbon est commune Francicum 66 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Sacramentum
In Ecclesiis Lutheranis (vel Confessionis Augustanae)
In baptismus, coena Domini (eucharistia) et absolutio (confessio) sacramenta dicuntur, ad quae ordo adiungi potest: "Vere igitur sunt sacramenta baptismus, coena Domini, absolutio quae est sacramentum poenitentiae... Si autem ordo de ministerio verbi intelligatur, non gravatim vocaverimus ordinem sacramentum. Nam ministerium verbi habet mandatum Dei et habet magnificas promissiones." Confirmationem et nuptias celebrant sed sacramenta non appellant.
In Ecclesiis Anglicanis
Ecclesiis Anglicanis saltem baptismus et eucharistia sacramenta sunt, sed numerosi sunt Anglicani qui etiam confirmationem, sanationem, confessionem, unctionem infirmorum, ordinem et matrimonium sacramenta appellant.
Lome
Lome est urbs circiter 750 000 incolarum (anno 2003) et caput Togi ac provinciae maritimae. Saeculo duodevicensimo condita est.
Aer
In Lome duo sunt tempora pluviarum (a mense Aprili ad mensem Iulium et a mense Septembri usque ad mensem Novembrem) et duo sicca.
Tabularium
Tabularium aedificia et conclavia vocata sunt, in quibus litterarum monumenta sive syngraphae asservarentur. Tabularium notissimum erat illud aedificium, ubi acta publica imperii Romani posita sunt.
Lavastrie
Lavastrie est commune 222 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Ram Nath Kovind
Ram Nath Kovind seu litteris Devanagari राम नाथ कोविन्द (prope Derapur natus die 1 Octobris 1945) est iuris consultus et politicus Indiae.
E gente textorum Kori (populi intangibilis) ortus, Ram Nath Kovind alumnus est collegii Dayanandi Anglovedici Kanpurensis ubi iuribus studuit. Advocatus Dellii in urbe ab anno 1971 atque apud curiam supremam ab anno 1980 usque in 1993 operam dedit. Insuper annis 1977 et 1978 consiliarius iuxta primum ministrum Morarji Desai fuit. Conscriptus anno 1994 usque in 2006 meruit pro nativa civitate sua Uttara Pradeśa. Anno 2015 gubernator civitatis Bihārae creatus est. Quod munus die 20 Iunii 2017 renuntiavit ut officium peteret superius. Die 17 Iulii eiusdem anni praeses patriae electus est.
Sacramentum
In Ecclesiis Anglicanis
Duo a Christo Domino nostro in Evangelio instituta sunt Sacramenta, scilicet, Baptismus et Coena Domini.
Quinque illa vulgo nominata Sacramenta, scilicet, Confirmatio, Poenitentia, Ordo, Matrimonium, et Extrema Unctio, pro Sacramentis Evangelicis habenda non sunt, ut quae partim a prava Apostolorum imitatione profluxerunt, partim vitae status sunt in Scripturis quidem probati, sed Sacramentorum eandem cum Baptismo et Coena Domini rationem non habentes, ut quae signum aliquod visibile seu ceremoniam a Deo institutam non habeant.
Sacramenta non in hoc instituta sunt a Christo ut spectarentur aut circumferrentur sed ut rite illis uteremur. Et in his duntaxat qui digne percipiunt, salutarem habent effectum: qui vero indigne percipiunt, damnationem, ut inquit Paulus, sibi ipsis acquirunt.
3526 Jeffbell
3526 , olim designationibus 1984 CN, 1977 TP3, et 1977 VJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3526 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bazar Isfahanensis
Bazar Isfahanensis est bazar seu macellum antiquum Isfahani in Irania situm. Bazar inter forum Naghsh-e Djahan et Djame meschitam iacet.
Tesenum
Tesenum  seu Tisenum  (alia nomina  : Tesina, Tesana, Tisinum) (Italiane: Tesimo; Theodisce: Tisens) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Tesenenses, Tisenenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Burgraviam.
Historia ecclesiastica gentis Anglorum
thumb|upright=1.5|Descriptio Britanniae e [[Bedae Historia lib. I cap. 1 (Bibliotheca Nationalis Russica Lat.Q.v.I.18 fol.3v):
"Brittania Oceani insula, cui quondam Albion nomen fuit, inter septentrionem et occidentem locata est, Germaniae, Galliae, Hispaniae, maximis Europae partibus, multo interuallo aduersa ..."]] Historia ecclesiastica gentis Anglorum est opus a Beda venerabili circa annum 731 scriptum, quod res gestas Angliae et Ecclesiae Anglicae a Iulio Caesare usque ad annum 731 enarrat.
Opus e quinque libris constituitur. In quarto libro memoratur hymnus Cædmonis, antiquissimum poëma Anglicum quae exstat.
Vallum (discretiva)
Vallum potest:
Palatium Novum
Palatium Novum (Italiane: Palazzo Nuovo) Romae per gradus in Aream Capitolinam ascendenti sinistra iacet, ex adverso Palatium Conservatorum situm est. In Palatio Novo atque ut in Palatio Conservatorum numerosa artificia Museorum Capitolinorum exposita sunt.
Fundamentum anno 1571 positum, tum autem usque ad annum 1654 aedificatum est, forsitan quod aliud palatium in Capitolio non necessarium habebatur. Tamen descriptio Michaelis Angeli Bonarotii, qui Areae Capitolinae formam symmetricam dari voluit, demum ad effectum perducta est.
Ab anno 1734 Palatium Novum una cum Palatio Conservatorum Musea Capitolina continet, quae sunt primus in orbe terrarum collectus artificiorum populo patens.
Eduardus Harris
Eduardus Harris vulgo simpliciter ut Ed Harris notus (natus in Tenafly Novae Caesareae die 28 Novembris 1950 natus) est histrio Americanus.
Coquainvilliers
Coquainvilliers est commune Francicum 841 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Castrum Guidonum
Castrum Guidonum (alia nomina: Castrum Guidonis) (Italiane: Castelguidone) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Génissac
Génissac est commune Francicum 1'857 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Laurie (Mons Celtorum)
Laurie est commune 90 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Ansiniacum
Ansiniacum, vulgo Ensigné, est commune Francicum 293 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Trivignanum
Trivignanum seu Trivinianum  (alia nomina: Travinianum, deinde: Trivinianum Utinensium) (Italiane: Trivignano Udinese; Foroiuliensice: Trivignan) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Incolae Trivignanenses appellantur.
Henricus
Henricus sive Aenrichus, sive Heinricus, est praenomen Germanicum (non solum Theodiscum!). Pro cognomine et in usu est.
Ploena
Ploena Germanico sermone Plön est municipium circuli Ploenensis in Holsatia 13 000 incolarum. Iacet ad maximum lacum Slescici et Holsatiae qui Lacus Magnus Ploenensis appellatur. Municipii monumentum est domus regia Ploenensis aedificata saeculo XVII.
Henricus
Significatio et origo
Henricus (Germanice Heinrich) lingua Germanica vetere originem habet et successor fortasse est nominis Germanici veteris Heimrich, cum eo tempore, simul Heimrich e conspectu in documentis abit, Heinrich in eisdem apparet.
Nomen e verbo heim 'domus' aut hagan 'atrium' vel 'aula', et rîhhi 'potens' vel 'princeps' componitur. Ex quo Heinrich aut Henricus valet fere sicut 'dominus in domo' aut 'dominus in aula' aut 'qui fortunam dominetur'.
Gauriaguet
Gauriaguet est commune Francicum 1'183 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
3527 McCord
3527 , olim designationibus 1985 GE1, 1947 LK, 1978 JS2, et 1979 SA2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3527 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iacobopolis (Sancta Helena)
Iacobopolis (Anglice Jamestown) est oppidulum 850 incolarum (anno 1998) et caput Insulae Sanctae Helenae, quod anno 1659 a Societate Britannica Indiarum Orientalium condita est.
1200
1200 = MCC
Iacobus Devoto
Iacobus Devoto (natus die 19 Iulii 1897 Genuae – Florentiae obiit 25 Decembris 1974) fuit studiosus linguae Italianae et linguae Latinae ac professor apud universitatem Florentiae.
Lesothum
Lesothum (Anglice: Lesotho, [lɨˈsuːtuː], Sotho: Lesotho), rite Regnum Lesothi (Anglice: Kingdom of Lesotho, Sotho: Muso oa Lesotho), est civitas in Africa australi. Caput Lesothi est urbs Maseru.
Montium Draconis pars et cacumen eorum altissimum Thabana Ntlenyana (3482 m altum) Lesothi situm est. Aurantium flumen Lesothi incipit.
Historia
Libertatem Lesothum a Britannia die 4 Octobris 1966 adeptum est.
Gennadius Avienus
Gennadius Avienus (natus saeculo 5, mortuus post annum 467) vir publicus Imperii Romani Occidentalis erat.
Familia
Filius eius Flavius Anicius Probus Faustus Iunior, consul anni 490 erat. Filia eius Stephania, cuius filius Rufius Magnus Faustus Avienus Iunior consul anni 502 erat.
Cursus honorum
Gennadius anno 450 consul erat, una cum imperatore Valentiniano III. Anno 452 una cum Trygetio et Leone I papa ad Attilam regem Hunnorum missus est, ut indutias impetraret. Anno 467 Sidonius Apollinaris Avienum et Flavium Caecinam Decium Basilium fastgatissimos consulares nominavit.
1198
1198 = MCXCVIII
1199
1199 = MCXCIX
Lastic (Mons Celtorum)
Lastic est commune 112 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Teningen
Teningen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 11'566 incolarum (anno 2012).
Senis
Senis   (alia nomina  : Oppidum Senis) (Italiane: Senis) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Aristianensi/Arborensi situm. Incolae Senienses appellantur.
Municipium in Marmilla historica ac geographica terra situm.
Saturnus (planeta)
Saturnus (symbolus: ) est planeta a Sole sextus, gigas gasosus ("iovialis" e planeta Iove nuncupatus) et amplitudine secundus in systemate solari post Iovem. A Saturno Romano deo nominatur, Graeco Croni (titanum patris Dios) et Babylonii Ninurtae pare. Saturni symbolus astrologicus est ♄.
Conturtium
Conturtium seu Contursium  (alia nomina: Ursentum) (Italiane: Contursi Terme) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 380 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Urbani Contursiani appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: Ex aquis surgo.
Thermae
Conturtium celeberrimas thermas et balnea habet quarum aquae calidae ex terra fluunt.
Municipia finitima
Campagna, Colliano, Oliveto Citra, Palomonte, Postiglione, Sicignano degli Alburni.
Commes
Commes est commune 407 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Saturnus (planeta)
Planeta Saturnus praecipue hydrogenio, cum parva helii et vestigialium elementorum portione componitur. Intestina e saxoso gelidoque nucleo tenue metallici hydrogenii lamina et gasiosa externa altera circumdato consistunt. Externa atmosphaera generatim in apparentia infacetus est, quamquam longiquae durationis lineamenta apparere possunt. Velocitas ventorum in Saturno attingere 1800 km/h potest, significative celeriores quam in Iove. Saturnus planetarium campum magneticum habet, qui vim inter telluricum et potentiorem circum Iovem campum intermedius est.
Compositio
Externa Saturni atmosphaera e fere 93.2 centesimis molecularis hydrogenii et 6.7 centesimis helii constat. Ammonii, acetyleni, ethani, phosphini, et methani vestigiales summae etiam detectae sunt. Superas nubes in Saturno ammonii crystallis componitur, dum inferioris plani nubes hydrosulfuro ammonii (NH4SH) aut aqua componi videntur. Comparata cum elementorum in Sole abundantia, Saturni atmosphaera plerumque helio deficit.
Intestina structura
Saturni intestina Iovis similia sunt, parvum saxosum nucleum in medio, tenuiorem liquidam metallici hydrogenii laminam supra, et molecularis hydrogenii externam laminam habentia. Variarum glacierum vestigia et adsunt. Nuclearis regio fere novem esse aestimatur, viginti-duo Telluricae massae.
Saturnus formissima intestina, 12 000 K (11 700 °C) in nucleo attingentia, habet et plus energiam spatio irradiat quam de Sole recipit. Pleraeque subsicivae energiae mechanemate Kelviniano-Helmholtziano (lenta gravitationale compressione) generantur, sed quod solum sufficere nequit ut Saturni calor productus explanetur. Additionale propositum mechanema propter quod Saturnus huius caloris aliquod gignere possit helii guttarum "pluvia" in profunda Saturni intestina est, nam helii guttae calorem liberant gratia frictionis dum cadentes per tenuius hydrogenium descendunt.
Nubilares laminae
Saturni atmosphaera cirrosam formam Iovis similem exhibet (reapse, nomenclatura eadem est), sed Saturni cirri valde ambiguiores et etiam valde ampliores prope aequatorem sunt. Saturni venti inter Systematis Solaris celerrimi sunt. Viatoris data culminantes Orientales ventos 500 m/s (1116 milia passuum pro hora) indicant. Saturninarum tenuiorum nubium formae observatae sunt usque ad Voyager supervolatus. Ex illo tempore, nihilominus, Telluricae baseos telescopia melior facta est quadamtenus ubi regulare observationes fieri possunt.
Saturni plerumque cirrica atmosphaera interdum longae durationis ovala et alia lineamenta Iovianarum communia exhibet. Anno 1990, Telescopium Siderale Hubbleanum enormem nubem albam prope Saturni aequatorem quae non aderat per Voyager congressus observavit, et anno 1994, alia procella observata est. Anni 1990, procella Magnae Maculae Albae, unum sed brevis durationis Saturnina res cum ferme triginta annorum periodicitate, exemplum est. Priores Magnae Maculae Albae annis 1876, 1903, 1933, et 1960 observata sunt, anni 1933 procella clarissima ente. Si periodicitas servatur, alia procella eveniet fere anno 2020.
Recentibus in imaginibus de Cassini-Huygens navicula siderale, Saturni boreale hemisphaerium fulgide caeruleum apparet, Urani similis velut superiore in imagine videri potest. Caeruleus color de Tellure usitate observari nequit, quia Saturni anuli usitate boreali hemisphaerio obstant. Color Rayleighiana sparsione effici videtur.
Astronomi infrarubra photographia usi Saturno temperatum polarem vorticem esse et Saturnum huius indoles in Systemate Solare notum unum planetam esse monstraverunt.
Lineamenti origo est multae speculationis materia. Plerique astronomi quaedam permanentis undae formae in atmosphaera favere videntur; sed hexagonum insolita quaedam aurora potest. Extremissima speculatio Saturni radioemissiones ex hexagono (quod videre possumus rectam rotationalem periodum habens) emanantes potius quam e planetariis intestina (quod videre nequimus) habet. Polygonales formae in fluidorum revolutoriis cistis in laboratorio refectae sunt.
Magnetosphaera
Saturnus intrinsicum magneticum campum cum simplici, symmetrica forma, magnetico dipolo, habet. Debilior circum Iovem campo est (quamquam fortior Tellurico magnetico campo), Saturno minorem magnetosphaeram dans. Satelles Titan externa in Saturninae magnestosphaerae parte orbitat et plasma in Titanis externa atmosphaera iontificatis particulis contribuit.
Modus rotationis
Quandoquidem Saturnus super suum axem cum uniforme ratione non rotatur, multiplices rotationales periodi ei assignatae sunt (sicut in Iovis casu): "Systema I" periodum 10 horarum, 14 minutarum et nullius secundae (844,3º/d) habet et Aequatoriali Zonae, de boreali meridiani Aequatorialis Baltei margine ad meridiani borealis Aequatorialis Baltei margine patenti, coit. Omnibus relictis Saturniis latitudinibus assignata est rotationalis periodus 10 horarum, 39 minutarum, 24 secundarum (810,8º/d), quae "Systema II" est. "Systema III," in radioemissionibus de planeta, periodum 10 horarum, 39 minutarum, 22.4 secundarum (810,8º/d) habet; quia Systematis II valde proximus, generatim id supersessit.
Condé-sur-Ifs
Condé-sur-Ifs est commune 426 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Saturnus (planeta)
Modus rotationis
Per in Saturnum appropinquationem anno 2004, Cassini-Huygens navicula sideralis Saturniam radiorotationalem periodum parum crevisse ad fere 10 horas, 45 minutas, 45 secundas invenit. Mutationis causa nescitur; nihilominus, haec radiofontis motui in dissimilem latitudinem in Saturno, cum dissimile rotationale tempore, potius quam reali mutationi in Saturnia rotatione, deberi putantur.
Martio anni 2007, inventio ut radioemissionum rotatio planetariam rotationem reapse non describeret, sed potius plasmatici disci convectione, a rotatione libera, producatur, nuntiata est. Discordia in mensis rotationalibus periodis geiserica activitate in Saturnio satellite Encelado effici posse relata est. Aquarius vapor Saturniam in orbitam hac activitate emissus oneratur, et Saturnium campum magneticum superonerat, parum eius rotationem lentiorem comparatam cum ipsius planetae rotatione faciens. Si vera, haec in praesenti notam methodum realis rotationalis rationis Saturnio nucleo determinandae non esse significant.
Anuli planetarii
Saturnus veri simile ob planetariorum anulorum systema optime notus est, quod eum visualiter insignissimam rem in Systemate Solare facit.
Historia
Anuli primum Galilaeo Galilaei anno 1610 cum telescopio observati sunt, sed velut talem identificari nequiebat. Duci Tusciae scripsit: "Planeta Saturnus solus non est, sed tribus componitur, qui fere se unus alio tangunt et nunquam se movent nec mutat respectu uni alteri. In linea zodiaco parallela coordinantur, et in medio unus (Saturnus ipse) ferme ter lateralium [anularium marginum] magnitudo est." Etiam Saturnum velut "aures" habentem descripsit. Anno 1612, anulorum planum directe ad Tellurem vergebant et anuli abire videbantur, et tunc anno 1613, denuo apparuerunt, longius Galilaeum confundentes.
Anno 1655, Christianus Hugenius fuit primus homo Saturnum anulo circumdari suggerens. Telescopio valde meliore quam Galilaeo disponibili usus, Hugenius Saturnum observavit et scripsit: "Is [Saturnus] tenue, plano anulo nihil tangente et ad eclipticam prono circumdatur."
Anno 1675, Ioannes Dominicus Cassinus Saturni anulum reapse multiplicibus minoribus anulis cum hiatibus inter eos componi determinavit; Horum hiatuum latissimus serius nominatus est Divisio Cassinia.
Anno 1859, Iacobus Clerk Maxwell ut anuli solidi nequirent aut instabiles fierent et seorsum rumperentur demonstravit. Anulos numerosis parvis particulis, omnibus liberis Saturnum orbitantibus, componendos esse proposuit. Maxwelliana theoria correcta anno 1895 per spectroscopica anulorum studia a Iacobus Keeler Lickani Observatorii effecta firmata est.
Physica characteristica
Anuli videri possunt cum satis modesti telescopii aut bonorum binoculorum usu. De 6630 chiliometrorum ad 120 700 chiliometrorum supra Saturni aequatorem patent, cum media fere chiliometri tenuitate et silicoso saxo, oxydo ferri, et glaciei particulis, quarum magnitudo de pulverea particula ad parvum autocinetum variat, componuntur. Duae praecipuae doctrinae Saturniorum anulorum originem respicientes sunt. Altera doctrina, initio ab Eduardo Rocheo saeculo XIX proposita, ut anuli semel Saturnius satelles essent cuius orbita satis prope ut vi aestuosa laniaretur prolapsa sit est (vide limitem Rocheanum). Huius doctrinae variatio ut satelles post magni cometae aut asteroidis impactum dissolutus sit est. Secunda doctrina ut anuli nunquam satellites partem essent, sed in vicem primae nebularis materiae e qua Saturnus formatus sit redundantia sint est. Quae doctrina ample accepta hodie non est, quia Saturni anuli instabiles per milionum annorum periodos et itaque recentis originis putantur.
Anuli etiam similiter parcam hydroxydi (OH) atmosphaeram habent. Velut O2, haec atmosphaera aquariarum molecularum dissolutione producitur, quamquam hoc casu dissolutio energeticis ionibus aquarias moleculas Saturnio satellite Encelado eiectas coniicientibus fit. Haec atmosphaera quamquam summe parca sit, de Tellure Hubbleano Siderale Telescopio detectus est.
Saturnus complexas in suo nitore regulas ostendit. Variabilitatis plurimum mutanti anulorum aspectu debetur, et haec duo cyclos quaque orbita experitur. Nihilo minus, imposita super hanc est variabilitas propter planetariae orbitae eccentricitatem quae efficit, ut planeta nitidiores oppositiones in septentrionali hemisphaerio quam in meridiano exhibeat.
Anno 1980, Voyager I supervolatus fecit ubi anulus F tribus strictis anulis componi exhibitus est qui in complexa structura intexi videbantur; externi duo anuli e tuberibus, plicaturis et massis intectus illusionem, cum minime nitido tertio anulo inter eos dantibus, consistere hodie sciuntur.
Anulorum radii
Usque ad annum 1980, Saturni anulorum structura exclusive propter gravitationalium virum actionem explanabatur. Voyager navicula sideralis radialia lineamenta in anulo B invenit, nominata "radios", qui explanari hoc modo nequiebant, quia persistentia et rotatio circum anulos consentanei orbitali mechanicae non erant. Radii obscuri contra illustratum anulorum latum apparent, et collustrati cum contra haud illustratum latus videntur. Qui cum electromagneticis interactionibus conecti supponuntur, quia fere synchrone cum Saturni magnetosphaera rotant. Nihilominus, exactum mechanema radios gignens etiam nescitur.
Post vicessimum quintum annum, navicula Cassini-Huygens denuo radios observavit. Qui annitemporale phaenomenon esse videntur, medio Saturnio hieme et media Saturnia aestate abeuntes et denuo apparentes, Saturno aequinoctio appropinquante. Radii non videbantur, Cassiniana Saturnum principiis anni 2004 venta. Aliqui scientistae anulos non videndos esse usque ad annum 2007 speculati sunt, in exemplaribus radiorum formationem describere conatis fulcientes. Verumtamen, naviculae Cassini-Huygens photographationis grex radios in anulorum imaginibus quaerentes manet, et anuli in imaginibus 5 Septembris 2005 captis denuo apparent.
Naturales satellites
Saturnus magnum satellitum numerum habet. Exacta quantitas est incerta, quia orbitantia glacialia fragmina in Saturniis anulis omnia technice satellites sunt, et difficile est inter magnam anularem particulam et deminutam lunam discernere. De anno 2007, 59 individualium satellitum summa inventa erat, cum plurimis tribus incompertis lunis quae parvi pulverei cumuli in anulis poterant. 48 satellites nominati erant, quorum aliqui deminutissimi sunt: e 59, 33 minorem diametrum quam 10 chiliometra habent, et alii 13 minorem quam 50 chiliometra. Solum quorum septem satis massivi sunt ut sphaeroides propter suam propriam gravitationem collapsi sint. Qui ultimi cum Tellurica luna comparantur in inferiore tabella. Saturni notatu dignus satelles Titan est unus satelles in Systemate Solare densam atmosphaeram habens.
Faeces
Faeces (singularis faex) sunt reliquiae digestionis hominis ac animalium, quae ab ano excrescuntur. Aliquae animalia faeces aliorum animalium edunt, exempli gratia scarabaei. Boleti varii, quos et homines et ferae effectuum psychotropicorum cupidine edunt, a faecibus oriuntur. Sunt, qui boletis essis se multa mirabilia vidisse dicant.
Saturnus (planeta)
Naturales satellites
Ut est consuetudo, plerique Saturni satellites e veris mythologiae Graecae Titanibus nominantur. Quod coepit quia Johannes Herschelus—Guillermi Herscheli filius, Mimantis et Enceladi inventoris—hoc facere in sua editione anni 1847, cuius nomen est Resultatio Astronomicarum Observationum factarum in Prumuntorio Bonae Spei, suggessit quia ei Croni (Graeci Saturni) erant soror et fratres.
Praecursoris 11 supervolatus
Saturnus primum Praecursore 11 (Anglice ''Pioneer 11) Septembri mense anni 1979 visitatus est. Inter 20 000 chiliometrorum planetariarum nubium summorum volavit. Parvae resolutionis imagines planetae et paucae satellitum acquisitae sunt; imaginum resolutio satis bonae non fuerunt ut superficialia lineamenta discernerentur. Sideralis navicula etiam anulis studuit; inter inventiones fuerunt tenuis anulus F et factum ut obscuri hiatus in anulis nitidis adversus Solem visis essent, aut cum aliis verbis, ut non essent materiae vacui. Praecursor undecim etiam Titanis temperaturam mensus est.
Voyager supervolatus
Novembri anni 1980, Voyager 1 speculatrum Saturnium systema visitavit. Primas magnae resolutionis imagines planetae, anulorum et satellitum remisit. Superficialia variorum satellitum lineamenta primum visa sunt. Voyager 1 proximum Titani supervolatum effecit, tantopere nostram de satellitis atmosphaera notitiam augens. Nihilominus, Titanis atmosphaera impenetrabilis in visibilibus undae longitudinibus esse etiam probata est, ergo superficialia singula non visi sunt. Supervolatus naviculae sideralis traiectoriam, Systemate Solare eiecta, etiam mutavit.
Fere post annum, Augusto anni 1981, Voyager 2 de Saturni systemate studium continuavit. Plurimae scrutationis imagines de Saturni satellitibus acquisitae sunt, non minus quam de mutationum indiciis in atmosphaera anulisque. Infortunate, per supervolatus, speculatri versatilis photomachinae pulpitum per dierum parem haesit et aliquae destinatae photographiae amissae sunt. Saturni gravitate usi sunt ut naviculae traiectoria versus Uranum dirigeretur.
Speculatra varios novos satellites prope aut inter planetae anulos orbitantia invenerunt firmaveruntque. Etiam parvos Maxwellianum et Keeleranum hiatus invenerunt.
Orbitatrum Cassini
Iuliis Kalendis anni 2004, Cassini-Huygens sideralis navicula in Saturni Orbitam Insertionis decursionem effecit et orbitam circum Saturnum intravit. Ante in Saturni Orbitam Insertionem, percontatrum Cassini iam ample systemate studuit. Iunio anni 2004, proximum supervolatum Phoebae gesserat, magnae resolutionis imagines dataque remittens.
Orbitatrum duos supervolatus Titani complevit ante percontatrum Huygens liberatum 25 Decembris 2004. percontatrum Huygens in superficiem Titanis pridie nonas Ianuarias anni 2005 descendit, datorum diluvium per atmosphaericum descensum et post descensum mittens. Per annum 2005, percontatrum Cassini multiplices Titanis et gelidorum satellitum supervolatus gessit.
Percontatri Cassini supervolatus Saturnii maximi satellitis, Titanis, vasti maris et litoris cum numerosis insularibus circulis, et montibus radioelectricas imagines cepit. Percontatri Cassiniani proximus Titanis supervolatus 28 Martii 2007 propositus est.
Melior visio Saturni
Saturnus e temporibus praehistoricis cognoscitur. Quinque planetarum nudo oculo faciliter visibilium remotissimus est, alii quattuor Mercurius, Venus, Mars, et Iuppiter sunt, (Uranus solum in obscurissimis caelis nudo oculo videri potest), et ultimus planeta cognitus antiquis astronomis erat quoad Uranus inventus est anno 1781. Saturnus nudo oculo in nocturno caelo nitens, flavescens stella e more inter magnitudinem +1 et 0 varians apparet et circa 29½ annos in faciendo completo eclipticae contra ambitales zodiaci constellationes circuitu tardat. Opticum auxilium (magni binoculi aut telescopium) saltem vicies magnificans poscitur ut clare Saturni anuli plerisque hominibus solventur.
Quamquam plurimi temporis observationi remuneratus scopus est, in caelo visibilis, Saturnus et sui anuli meliores videntur cum planeta in aut prope oppositionem, (planetae conformatio cum in 180º elongatione est et sic Soli oppositus in caelo apparet), est. In JInuariorum iduum anni 2005 oppositione, Saturnus nitentissimus usque ad annum 2031 apparuit, maxime propter secundam anulorum comparatorum cum Tellure orientationem.
Saturnus in mythologia gentium
Saturnus cum nudo oculo videri possit et tamquam planeta ab aliis stellis facile distinguatur, iam antiquitus multorum attraxit hominum animadversiones mythologicas. Apud Graecos Cronus vocatus nec non apud Romanos inter deos habebatur.
992 Swasey
992 , olim designationibus 1922 ND et 1969 TA4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Othone Struve in Observatorio Yerkes versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 992 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Russell Crowe
Russell Crowe (Vellingtoniae die 7 Aprilis 1964 natus) est histrio Neozelandicus.
1197
1197 = MCXCVII
Saturnus (planeta)
Saturnus in mythologia gentium
Indica astrologia novem cognoscit planetas secundum scripta Navagrahae. Saturnus Sani aut Shani appellatur, qui inter omnes planetas iudicis partes agit et omnes secundum mala aut bona eorum propria effecta magnalia determinat.
Sinici et Iaponici planetam Saturnum "stellam terream" esse ducunt. Quod doctrina Quinque Elementorum nititur, qua orientales more suo elementa naturalia classificant.
Hebraice Saturnus Shabbathai nominatur. Cuius angelus est Cassiel. Cuius animus aut beneficus spiritus est Agiel (layga); spiritus (obscurior aspectus), Zazel (Izaz).
Ottomani Turci et Malayi Saturnum Zuhal dicunt, quod nomen a vocabulo Arabico voce زحل zaḥul deducitur.
Saturnus a Graecis etiam Φαίνων Phainōn ("nitens") appellari solebat.
Conradinus Ferrari d'Orchieppo iam anno 1965 suspicatus est, eam, quae Magos ad Bethlehem puerumque Iesum perduxit, stellam fuisse rarissimam coniunctionem triplicem planetarum Saturni et Iovis in signo Piscium. Constat enim ambas planetas anno 7 ante Christum natum ter convenisse, diebus 27 Maii, 6 Octobris, et 1 Decembris. Hic annus optime congruit cum tempore nativitatis Christi quod chronographia ecclesiastica nobis tradidit. Non absurdum videtur astronomos Babylonicos hunc planetarum Saturni et Iovis conventum interpretavisse ut signum novae aetatis salvatorisque adventi.
Dicitur nonnullis sermonibus, non solum Latino, septimus hebdomadis dies Saturni: sicut Anglice Saturday, Batave Zaterdag, Cambrice Dydd Sadwrn.
De coitu (Constantinus Africanus)
thumb|Constantinus urinam inspicit De coitu est opus mediaevale Latine scriptum de sexualitate, de morbis sexualibus, et de medicamentis aphrodisiacis. Constantinus Africanus, auctor medicus et professor Salernitanus origine Carthaginiensis, eum librum saeculo IX composuit vel potius e lingua Arabica convertit; quem in carmine suo Canterbury Tales Galfridus Chaucer sic citat, senem quemdam Ianuarium illudens:
Morum
Morum significare potest:
1195
1195 = MCXCV
Cynosbatos
Cynosbatos (κυνόσβατος) significare potest:
Siphonarius
Siphonarius est custos exstinctionis ignium peritus et genus vigilis, cuius opus est incendii exstinguere et populis eripere, sed saepe est aquas tollenono iaciens. Siphonarii in ignis magistro aut statione, qua appellatur statione vigilum, stant. Alicubi discent exigentias medicorum et dantur instrumentos medicorum laesas victimas. Saepe ignis exstinguere aquam aspergente siphone. Vehiculum siphonarii siphonarios vehant et armatus instrumentibus exstinguntum ignis.
Traduntur primi siphonarii Romani fuisse a Marco Licinio Crasso uno ex triumviris instituti. Idem praesidebat corpus siphonarios, sed haud auxilium quam miseros heros extoquendum.
Archaeologi sub Bernd Paeffgen Germano anno 2004 in Rheno machinam invenerunt quae hasutrum ex saeculo quarto videtur.
Gauriac
Gauriac (Gasconice Gauriac) est commune Francicum 811 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Libya
Libya (Arabice: ليبيا) est civitas sui iuris in Africa sita 6 461 454 incolarum (anno 2011), ex antiquis regionibus Cyrenaica et Tripolitania constans. Caput Tripolis est.
Historia
Libya, quae antea ad Imperium Ottomanicum pertinebat, fuit ab anno 1911 usque ad secundum bellum mundanum colonia Italica. Anno 1943 adligati, i.e. Britanniarum Regnum atque Francia civitatem expugnaverunt, atque ad annum 1951 administraverunt. Ad diem 1 Septembris 1969, regnum fuit sub Idride I rege, deinde res publica facta est, Muammar al-Gaddafi duce, qui, quamquam anno 1979 omnibus magistratibus se abdicavit, adhuc quasi dictator rem publicam duxit.
Lascelle
Lascelle est commune 312 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Talmassons
Talmassons (alia nomina: Talmasones, Talmasium) (Italiane: Talmassons; Foroiuliensice: Talmassons) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Incolae Talmassonenses appellantur.
9505 Lohengrin
9505 , olim designationibus 4131 T-2, 1996 YN, et 1998 KS45 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9505 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1193
1193 = MCXCIII
Civitella (Aprutium)
Civitella (alia nomina: Civitas Domini Raimundi, Raimundus) (Italiane: Civitella Messer Raimondo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Vladimirus Šuchov
Vladimirus Gregorii filius Šuchov (Russice Владимир Григорьевич Шухов, tr. Vladimir Grigor'evič Šuchov, []; 28 Augusti 1853 – 2 Februarii 1939) fuit ingeniarius, architectus ac inventor Russicus et Sovieticus, ab anno 1928 correspondens et ab anno 1929 honorarius Academiae Scientiarum URSS socius, Praemio Leniniano (anno 1929) atque titulo Herois Laboris (anno 1932) dignatus. Ad technologiam industriae naphtinae et transportationis naphtae per fistulis multo contribuit. Integumenta reticularia chalybeia pro constructione aedificiorum introduxit et structiones hyperboloidales in mundo primae creavit.
Schladen-Werla
Schladen-Werla est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm.
Historia
Ab anno 1974 Schladen a communibus Gielde, Hornburg, Schladen atque Werlaburgdorf conditum est. Die 1 Novembris 2013 communia eius communis generalis in novum commune Schladen-Werla coniuncti sunt.
Otto Krayer
Otto Krayer (natus in Köndringen die 22 Octobris 1899; mortuus in Tucson Arizonae die 18 Martii 1982) fuit medicus et pharmacologiae peritus Germanicus, qui inter alia notus est quia anno 1933 reiecit (solus eruditus in Germania) professoris  Iudaei   Philippi Ellinger, a  nazistis  esxpulsi,  apud  Academiam Medicam Dusseldorpiensem (Medizinischen Akademie Düsseldorf) successorem esse.
Fanum Sancti Iohannis a Podio Bono
Fanum Sancti Iohannis a Podio Bono (alia nomina: Fanum Sancti Iohannis a Podio Bacco, Fanum Sancti Iohannis Lupini) (Italiane: San Giovanni Lipioni) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Xbox 360
Xbox 360 est consola lusoria, quae apud societatem Microsoft venum it.
Res publica popularis democratica Coreana
Res publica popularis democratica Coreana (Coreane 조선민주주의인민공화국/朝鮮民主主義人民共和國 Diosen Mindiudiuyi Inmin Conghoacuc), sive Corea Septentrionalis (Coreane 북한 Puchan), est civitas sui iuris in Paeninsula Coreana Septentrione in Asia Orientali sita, cuius caput est Pyeongyangum. Zona dearmata Coreana regionis divisoriae inter Coream Meridianam et Coream Septentrionalem prodest. Ialum (Coreane Chosŏngŭl 압록강; Coreane Haniā 鴨綠江; Sinice 鸭绿江) et Tumenum (Coreane Chosŏngŭlice 두만강; Coreane Haniā 豆滿江; Sinice 图们江; Russice Туманная) inter Coream Septentrionalem et Rempublicam Popularem Sinarum finem formant. Fluminis Tumini pars boreorientali in extremo est fines cum Russia. Civitas inter maria Iaponicum et Flavum iacet.
Paeninsula ab Imperio Coreano recta est quoad ab Iaponia annexa est post Bellum Russo-Iaponicum anni 1905. Ea divisa est in zonas occupationis Civitatum Foederatarum et Unionis Sovieticae anno 1945 post bellum mundanum secundum. Corea Septemtrionalis ne ea ipse a Consociatione Nationum anno 1948 ductam electionem participaret recusavit, quod adduxit ad duarum gubernationum separatarum creationem duabus occupatis zonis. Et Corea Septemtrionalis et Meridiana sibi totius paeninsulae suverenitatem vindicabant, quod induxit ad Bellum Coreanum anni 1950. Anni 1953 armistitium conflictum ad finem perduxit; nihilominus, ambae civitates inter se bellum gerentes rite continuant, quia tractatus pacis nunquam obsignatus est. Ambae civitates a Consociatione Nationum anno 1991 acceptae sunt. Die 26 Maii 2009 Corea Septemtrionalis unilateraliter armistitium removit.
Echireyum
Echireyum, vulgo Échiré, est commune Francicum 3'282 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Res publica popularis democratica Coreana
Praehistoria et Aetas Triregnata
Indicia archaeologica paeninsula Coreana ab hominibus e Palaeolithico Inferiori incoli suggerit. Historia civitatis cum Regno Tiosoniensi Priore (고조선 / 古朝鮮) anno 2333 a.C.n. a Tangune condito incipit. Regnum Tiosoniense Prius expansum est dum maiori Septemtrionalis Coreae parti et aliquibus Mandshuriae regionibus imperaverit. Regnum Tiosoniense Prius dissolutum est, quod locum tempore ante Tria Coreae Regna dedit.
Per prima saecula post Christum natum, regnorum Puionesis (부여 / 扶餘), Ocieonensis (옥저 / 沃沮), Dongyensis (동예 / 東濊) et Samhanensis (삼한 / 三韓) confoederatio paeninsulam et Mandshuriae Meridiem occupavit. Inter omnes has parvas civitates, Cogurio (고구려), Paecce (백제 / 百)濟), et Silla (신라) crevere dum in tota paeninsula dominaverint; haec sunt Tria Coreae Regna. Trium Coreae Regnorum unificatio, per Sillam, anno 676 Civitatum Septemtrionis Meridieique tempus aperuit, ubi maior paeninsulae Coreanae pars in dicione Sillae Unitae erant, dum Regnum Bohaiense (발해) in septemtrionales Cogurionenses regiones dominabatur. In Silla Unita promotae sunt artes ac poësis et ibi floruit Buddhistica cultura. Rationes inter Coream et Sinas relative pacificae fuere hanc per tempur. Nihilominus, Silla Unita debilior intestinorum conflictuum causa facta est et Imperio Coreano Priori (고려 / 高麗) se dedidit. Regnum Bohaiense, septemtrionale eius vicinum, se civitatem Cogurioni succendentem formavit. Per maximae expansionis tempus Regnum Bohaiense in maiorem Mandshuriae partem et aliquas Russiae regiones dominatum est. Cecidit penes Cathainos anno 926.
Imperium Coreanum prius
Mongolica Coreae invasio saeculi XIII delilius Imperium Coreanum prius fecit. Nihilominus, Imperium Coreanum prius perrexit in gubernanda Corea velut tributarium Mongolum socium. Collapso Imperio Mongolico, Imperium Coreanum prius independens reliquit.
Regnum Tiosoniense
Dynastia Tiosoniensis anno 1388 potestatem assecuta est post rebellionem a stratego Yi Songkye ductam.
Imperator Yi Songkye Regnum Tiosoniense novum Coreae nomen, referens ad Regnum Tiosoniense Prius, declaravit et caput ad Seulum movit. Primi ducenti Dynastiae Tiosoniensis anni pace, Hangule saeculum quartum decimum a rege Seiong Magno creato et Confucianismi ortu pondereque notati sunt. Saeculo XVI exeunte, Regnum Tiosoniense ab Iaponia, nuper unificata, invasum est. Propter priora pacis saecula, dynastia Tiosoniensis technologice parata non erat et tota paeninsula ruta est. Attamen, Coreanum dominium in mare perrexit, ab admirali Yi Sunsin ductum. Sericae Dynastiae Ming interventio Iaponiam pedem referre anno 1598 coegit.
Laroquevieille
Laroquevielle est commune 363 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Res publica popularis democratica Coreana
Regnum Tiosoniense
Per ultimos Domi Tiosoniensis annos, ob Coreanam interclusionis rationem, civitas Regnum Eremiticum nuncupata est.
Anno 1897 aedificatum Imperium Coreanum(대한제국 大韓帝國), civitas prima moderna historiae Coreanae.