cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1009 Sirene
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1009 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ierbum
Ierbum (Italiane: Zerbo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Papiensi (specialiter in Agro Papiensi Inferno) situm.
Sector 3 (Bucaresta)
Sector 3 est Bucarestae praesens regio urbana. Huic regioni circiter 393226 incolarum (anno 2007) sunt. Ad sectorem 3 regiones urbanae Balta Albă, Centru Civic, Dudești, Titan atque Vitan pertinent.
Bernes-sur-Oise
Bernes-sur-Oise est commune Francicum 2'399 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Solesmes (Septentrio)
Solesmes est commune 4604 incolarum (anno 2007) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Sector 4 (Bucaresta)
Sector 4 est Bucarestae praesens regio urbana. Huic regioni circiter 299414 incolarum (anno 2007) sunt. Ad sectorem 4 regiones urbanae Berceni, Olteniței, Timpuri Noi atque Văcărești pertinent.
Socx
Socx (Nederlandice Soks) est commune 979 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Gulielmus Leibl
Gulielmus Leibl (natus die 23 Octobris 1844 Coloniae Agrippinae, mortuus die 4 Decembris 1900 Herbipoli) Germanicus pictor fuit. Amicitiam longam inierat cum Ioanne Sperl.
Vita
Mora Lutetiae annis inter 1869 et 1870 (quando Bellum Germano-Francicum saevire coepit) artificem realistam effecit. In Franciae capite Gustavus Courbet artem Leibl maxime moverat. Tum rasiones quoque facere expertus est. Reversus in Bavariam quotidiana et studia accurata pingere secundum morem Nederlandicum iteravit, ubi naturam paulum taetram transportare volebatur (e.g. Dachauer Bauern und Bäuerinnen, de agricolis Dachani).
Rationis pingendi propriae inventio
Ex illis studiis depictis, Die Dorfpolitiker, creatio de hominibus politicis regionis, eius prima maturissima annis inter 1876 et 1877 nata est. In opere isto veritas naturalis Holpenii rebus omnibus accuratissime narratis aequatur. Ingenium hoc postea augebatur in operibus In der Kirche (1878-81) et Drei Bäuerinnen bei der Andacht. Istae tres rusticae in fano orantes singula omnia in capitibus manibusque ante spectatores revelant. Istius generis adhuc alia venerunt.
Annis 1880 ineuntibus, cum domicilium sibi Epiningam elegisset, Eibl reinvenit technicam adumbrationis (Bauern mit zwei Dirndln, Bauernjägers Einkehr, In der Bauernstube, Kleinstädter, Zeitungsleser, Bauernmädchen bei der Arbeit, In der Küche).
Fontes
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 12. Lipsia 1908, p. 354, quod legi potest hic in interreti.
4795 Kihara
4795 , olim designationibus 1989 CB1, 1974 VA3, et 1974 WN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Atsushi Takahashi et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4795 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
6953 Davepierce
6953 , olim designationibus 1986 PC1, 1975 RK1, 1985 GH, et 1990 EU5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6953 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pulvis caril
Pulvis caril (Theodisce Currypulver; Anglice curry powder) est tritura sicca e variis aromatibus composita qua sapores soliti ferculorum caril recreantur. Saeculo XVIII ut videtur inventus est: pulvere cayennae iam diu in insulis Caribaeis et Europa occidentali bene cognita ad sapores Caribicos recreandos adhibebatur. Ab hoc aevo pulvis caril, qui quantitatem capsici minorem comprehendit, aliis aromatibus additis, in ferculis Caribicis traditionis Indicae usitabantur, etiamsi ad fercula Indica paranda saepius deprecabatur.
Belloy-en-France
Belloy-en-France est commune Francicum 2'098 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Athenaeum Regale Athense
Athenaeum Regale Athense schola primaria et secundaria Communitatis Francicae Belgicae in urbe Atho sita est.
Historia
Anno 1416 magistratus urbis Athi discipulos lingua Latina a sacerdote docendos curabat. Schola tum "magna" tum "latina" appellabatur, serius etiam "collegium". Praeclarus inter discipulos scholae humanista et philologus Iustus Lipsius erat. Schola anno 1794 clausa est, sed iam anno 1803 restituta, ab anno 1808 iterum "collegium" appellabatur, serius etiam "collegium regale" etsi schola urbis Athi erat et non Regni Batavi. Postremo anno 1881 in athenaeum regale commutata est, id est scholam secundariam Regni Belgici, nec iam urbis Athi.
Disciplinae
Hodie quoque in Atheneo Regali Athensi lingua Latina docetur, sed etiam linguis Anglica Batavaque Hispanicaque (praeter linguam Francogallicam quae lingua publica est), mathematica, historia, geographia, physica, biologia, chemia, oeconomia et scientiis socialibus.
1010 Marlene
1010 , olim designationibus 1923 PF, 1937 NB1, 1950 CJ, 1950 EY, A903 UD, et A908 VA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud honorem Marlene Dietrich.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1010 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Regio ecclesiastica
Regio ecclesiastica est divisio administrativa nonnullarum ecclesiarum.
Ecclesia catholica
"Regio ecclesiastica" in ecclesia catholica Romana sunt plures dioeceses in una regione coniunctae.
In Codice Iuris Canonici eiusmodi regiones ita explicantur:
Structura ecclesiastica in Italia
In Italia sunt
Linus Torvalds
Linus Benedict Torvalds, natus die 28 Decembris, 1969, Helsingiae, in Finnia. Praeclarus est architechtus systematis Linucis. Discipulus in Universitate Helsingiae, Linus anno 1991, suo systemati administrativo versionem 0.1 nuclei invenit qua celeriter vulgatus est apud machinatores informaticae simul primus elicit colabori machinatores machinam ampliare ultra. Nunc est pater familiae in CFA et dux coepto Linucis.
Tres Coronae (castellum)
Tres Coronae (Suecice Tre Kronor), sive primigenie Castellum Holmiense (Stockholm vel Stockholms slott), fuerunt castellum Holmiae Sueciae olim in locatione praesentis Castelli Holmiensis situm. In principio arx erat quae ad castellum fortasse saeculo tertio decimo fortasse a Birger jarl, socio familiae regiae Suecicae et milite, progressa est. Castellum ad praesens nomen Tre Kronor in certo tempore post anno 1588 nominatum est. Tres Coronae in incendio anno 1697 perditae sunt et Castellum Holmiense in eodem anno in loco construeri coeptum est.
1011 Laodamia
1011 , olim designationibus 1924 PK, 1939 FG, et 1958 OC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1011 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4796 Lewis
4796 , olim designationibus 1989 LU, 1974 HJ1, 1982 OH, et 1986 TU12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4796 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bellefontaine (Vallis Esiae)
Bellefontaine est commune Francicum 434 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Stephanus Jodelle
Stephanus vulgo Étienne Jodelle (natus 1523 Lutetiae, mortuus ibidem anno 1573) dramatum scriptor Francogallus et membrum gregis culturalis Pleiados fuit.
Vita
Jodelle primo operam navabat ut denique mysteria, moralia et comoediunculae, quibus homines porro gaudebant, generibus classicis cederent. Exemplo ei fuerunt Senecae dramata. Anno 1552 eius tragoedia »Cléopâtre captive« et comoedia »Eugène, ou la rencontre« (secundum Maclavellense opus »Il Frate«) monstrata est rege Henrico II praesente. Successus ambarum felicissimus erat, cum tragoedia secunda praetitulata »Didon se sacrifiant« numquam in scaenis produceretur, ut creditur. Nodi autem dramatici in eis absunt, cum partes lyricae meliores esse videantur. Et in poematibus pusillioribus excellit Jodelle. Episodorum quinque tragoediae »Cléopâtre« omnium tres in decasyllabis pactae sunt. Opusculum »Didon« iam omnino classicas formas olet ratione rimarum Alexandrinarum volubili. Ambobus in operibus neque chori desunt. Opera eius omnia prima vice Parisiis annis 1574 et 1583 edita sunt.
Le Bellay-en-Vexin
Le Bellay-en-Vexin est commune Francicum 248 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
4797 Ako
4797 , olim designationibus 1989 SJ, 1978 VY9, et 1985 QB4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Toshiro Nomura et Kōyō Kawanishi, astronomis apud Observatorium Minami-Oda versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4797 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gastrulatio
Gastrulatio est tempus ab ineunte embryogenese plurimorum animalium, cum blastula unius strati in structuram trilaminarem denuo constituitur, gastrula appellatam. Haec strata germinum tria sunt ectodermis, mesodermis, et endodermis.
Ayyubidae
Ayyubidae fuerunt familia regnatrix Orientis mediaevalis, e stirpe Curdico vel Carduchico orta, cuius potestas a Saladino condita est.
Iunius Annius Bassus
Iunius Annius Bassus (natus et mortuus anno ignoto) senator ac vir publicus Romanus saeculi quarti ineuntis erat.
Cursus honorum
Iunius annis 318 - 331 praefectus praetorio Italiae erat et anno 331 consulatum gessit. Bassus in monte Esquilino basilicam exstruxit, quae operibus praeclaris sectilibus exornata erat, quae nunc Museo Thermarum Romae exponuntur.
Familia
Filius eius Iunius Bassus signo Theotecnius anno 359 praefectus urbi Romae erat.
Sector 5 (Bucaresta)
Sector 5 est Bucarestae praesens regio urbana. Huic regioni circiter 282935 incolarum (anno 2007) sunt. Ad sectorem 5 regiones urbanae Cotroceni, Ferentari atque Rahova pertinent.
Cultivarietas
Cultivarietas (ex Anglicis cultivated + variety) est planta quam homines proprietates desideratas petentes generant, quae in quaque generatione nova regignuntur per rationem sicut usus insitorum, cultura texturae, et generationem seminum diligenter cohibitam. Plurimae cultivarietates ex considerata hominum tractatione, sed aliquae e plantis feris quibus sunt proprietates distinctae oriuntur. Nomina propria cultivarietatum secundum praecepta Codicis Internationalis Nominum Plantarum Cultarum eliguntur, et non omnes plantae cultae cultivarietates rite appellantur. Horticulturistae plerumque credunt vocabulum cultivarietas creatum fuisse ut 'varietatem cultam' significaret. Multae plantae populo gratae, sicut rosae, camelliae, narcissi, et rhododendra, sunt cultivarietates a selectione humana aut a lusu in feris generatae, et pro colore, forma, vel magnitudine florum et foliorum, forma habituque omnis organismi, aliisve proprietatibus desideratis porro propagatae. Similiter, paene omnes orbis terrarum fruges agriculturales sunt cultivarietates, quae pro fructibus maioribus, sapore, facultate morborum repugnandorum, aliisque proprietatibus selectae sunt, atque victu quam minime nunc adhibentur plantae ferae. Arbores quae in silvicultura adhibentur sunt praecipuae formae pro naturali ingenio aucto et fructu materiae cultae.
Cultivarietates sunt maior pars cultigeni, latioris gregis a Libertate Hyde Bailey anno 1923 propositi, qui definitur planta cuius origo vel selectio praesertim ex considerato opere humano derivatur. Cultivarietas non est eadem res ac varietas botanica, quae est gradus taxinomicus sub subspeciem positus, ac regulae quidem botanicarum varietatum et cultivarietatum creandarum inter se discrepant.
Ioannes Davies Herefordiensis
Ioannes Davies Herefordiensis, vulgo saepissime John Davies of Hereford (illa in urbe natus anno circiter 1565; Londinii mortuus mense Iulio 1618) fuit scripturae magister et auctor qui Anglice de rebus theologicis et paedagogicis scripsit. Epigrammata composuit, et praecipue characteras amicorum aliorumque coaevorum, in libro collecta The Scourge of Folly; ibi reperitur epigramma "To Our English Terence, Mr. Will: Shake-speare". Ioannem Davies carmen "A Lover's Complaint" scripsisse (anno 1609 ad caudam sonettorum Shakesperianorum divulgatum) suadebat Brian Vickers in libro anno 2007 divulgato, multis abnuentibus.
6954 Potemkin
6954 , olim designationibus 1987 RB6, 1981 XW1, et 1983 EN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Gregorii Potemkin nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6954 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aralia malabarica
Aralia malabarica est planta florens familiae Araliacearum, in India endemica.
Beaumont-sur-Oise
Beaumont-sur-Oise est commune Francicum 9'418 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Venae vesicales
Vena ovarica sunt venae sanguinem ab vesica urinaria et plexu venoso vesicali recipientes.
Beauchamp (Vallis Esiae)
Beauchamp est commune Francicum 8'753 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Sector 6 (Bucaresta)
Sector 6, plenius Sector Sextus, est Bucarestae praesens regio urbana, cui circiter 359 356 incolarum (anno 2007) sunt. Ad Sectorem Sextum regiones urbanae Crângaşi, Drumul Taberei, Giulești, et Militari pertinent.
Bouchavesnes-Bergen
Bouchavesnes-Bergen  est commune Francicum 329 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Bosquel
Bosquel  est commune Francicum 298 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Implantatio (embryo humanus)
Implantatio in hominibus sapientibus aliisque mammalibus praeter monotremata est prima graviditatis statio, cum conceptus, hac in statione progressus antenatalis mera blastocystis, in vallo uterino adhaerescit. Fetus per hanc adhaesionem oxygenium et nutrimenta ex matre accipit ut crescere possit. Implantatio ovi fertilizati in hominibus plerumque fit novem fere dies post ovulationem, a sex ad duodecim dies varians.
Aralia stipulata
Aralia stipulata est planta florens familiae Araliacearum, in Sinis endemica.
Bonnay (Samara)
Bonnay  est commune Francicum 245 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Kormā
Kormā, litteris Bengalicis কোর্মা, seu qūrmā, litteris Arabicis قورمة, est categoria ferculorum in arte coquinaria Indica. Ferculum Paniabicum reputatur. In gastronomia Anglo-Indica inter cariles ordinatur. Hodie omne per mundum in popinis Indicis offertur.
Praeceptum primum kormah lectoribus Europaeis anno 1831 ab interprete Sandford Arnot datum est. Fercula qoorma polaoo et sāloon of qoormā a Jaffur Shurreef anno insequenti nominata sunt, sed descriptionibus exiguis.
Baillet-en-France
Baillet-en-France est commune Francicum 2'020 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Boismont (Samara)
Boismont  est commune Francicum 459 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Paprica
Paprica (Hungarice aliisque linguis paprika) est tritura vel pulvis condimentarius e varietatibus dulcioribus capsici (speciei C. annui). Praesertim sub hoc nomine in Hungaria, etiam sub nomine pimentón in America Australi et Hispania fertur.
Aralia tibetana
Aralia tibetana est planta florens familiae Araliacearum, in Sinis et Thibeto endemicus.
Morula
Morula (a moro) est embryo in prima vitae statione, qui in cellulis (blastomeris appellatis) in globo solido intra zonam pellucidam contento consistit.
Montes Tiburtini
Montes Tiburtini sunt pars Apennini. Septentrioni suppositus fluit Anien.
Statio ferriviaria Monti Tiburtini nomen a his montibus accepit.
Banthelu
Banthelu est commune Francicum 132 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Clima mediterraneum
Notio Clima mediterraneum denotat macroclimata subtropica, quibus sunt aestates siccae calidaeque et hiemes umidae mitesque  multis solis calidi horis. Hoc clima nomen trahit a Mari Mediterraneo, sed etiam in aliis orbis terrarum regionibus invenitur.
Classificatione Köppen–Geiger climata sub hoc nomine duo recognoscuntur, videlicet aestate calida (Csa) et aestate tepida (Csb).
Le Boisle
Le Boisle  est commune Francicum 386 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Capsicum dulce (fructus)
Capsicum dulce est fructus sapore mitis qui e varietatibus nonnullis speciei Capsici annui provenit. Hoc nomen ad Capsicum dulce appellationem novae speciei botanicae a Michaele Felice Dunal statutum, ab Alphonso de Candolle anno 1852 divulgatum, hodie reiicitur. Fructus autem in pluribus linguis hodiernis a varietatibus sapore pungentiore nominibus specialibus distinguitur, e.g. Francogallice poivron, Italiane peperone, Lusitane pimentão-doce, Theodisce Paprika.
Albertus Szent-Györgyi, qui cum Iosepho Svirbely vitamini C primum invenerat, capsica dulcia Hungara fontem copiosissimum vitamini C esse monstravit.
Ovulum
Ovulum ('parvum ovum') in spermatophytis (plantis semina ferentibus) est structura quae femineas cellulas reproductivas gignit et continet. In tribus partibus consistit: integumentis (quae laminas exteriores constituunt), nucello (vel reliquio megasporangii), et in media parte gametophyto femineo (ex megaspora haploidica genito). Gametophytum femineum—proprie megagametophytum appellatum—etiam saccus embryonicus in angiospermis appellatur. Megagametophytum ovum (aut nonnulla ova in nonnullis gregibus) ad fertilizationem apta gignit. Post fertilizationem, ovulum semen fit.
Boisbergues
Boisbergues  est commune Francicum 83 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Plutonium (cavum)
Strabo geographus tres locos quibus Plutonium erat commemorat. Unus in colle inter Tralles et Nysam stabat; hi termini nemus sacrum amplecti sunt, templumque Plutonis et Persephones, atque speluncam adiunctam, Charonium appellatam. Adfirmat "id nonnullas proprietates physicas singulares habere" et pro sacello sanandi et oraculi somniorum (incubationis) esse.
Hoc Plutonium Eleusini in antiqua urbe Attica prope septentrionalium terminorum sacrorum aditum stabat, a Pisistrato saeculo sexto a.C.n. aedificatum et duo saecula post iterum aedificatum, cum arcana Eleusina erant res religiosae maximi momenti in regione. Spelunca fuit habitatio antiqua ubi Pluto ortus est, Filius Divinus appellatus.
Plutonium Hierapolitanum, Hierapoli in urbe Phrygiae situm, cum cultu Cybeles coniungebatur. Suae exhalationes haustae omnibus mortalibus habebantur mortiferae praeter Gallos, eunuchos et flamina deae. Tempore Imperii Romani, cultus Apollinis situs religiosos ibi coniunxit, inter quos Plutonium. Cava archaeologica decennio 197 effecta monstraverunt hoc Plutonium intra temenum (terminos sacros) Apollinis situm fuisse: "Consistitit in foramine naturali secundum murum travertini, in antrum adducens ubi flumina aquae calidae effundebantur noxiasque liberabant exhalationes." Locus etiam cum oraculo somniorum coniungebatur: Damascius, scholarches Neoplatonicus, somniavit se Attidem hic inter comites Cybeles Magnae Matris esse.
Strabo praeterea Avernum commemorat, lacum Italicum Plutonium ab aliquibus habitum, quia gasia quae exhibebat tam mephitica erant ut aves supra volantes obruerent. Strabo apud fontes priores legit hoc fuisse oraculum mortuorum (nekumanteion) quod Odysseus in libro 11 Odysseae petebat; ipse autem videtur Avernum Plutonium verum non habuisse.
Blangy-Tronville
Blangy-Tronville  est commune Francicum 529 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Avernes
Avernes est commune Francicum 822 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
4799 Hirasawa
4799 , olim designationibus 1989 TC1, 1977 QM4, et 1985 TT2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshikane Mizuno et Toshimasa Furuta, astronomis apud urbem Kani versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4799 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Auvers-sur-Oise
Auvers-sur-Oise est commune Francicum 6846 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Massa cellularis interior
Massa cellularis interior in prima embryogenese plurimorum animalium cladi eutheriorum est massa cellularum intra embryonem primordialem ex quibus post fertilizationem definitivae fetus structurae denique oritur. Haec structura in primis auctus stationibus formatur, antequam implantatio in endometrio uterino fit. Massa cellularis internior intra blastocoelen iacet (rem quae melius appellatur cavum blastocystis, quia ad blastocoelen vertebratorum anamnioticorum subtiliter homologa non est), et omnino per unam laminam cellularem trophoblastus appellatam circumdatur.
1012 Sarema
1012 , olim designationibus 1924 PM, 1942 VC1, 1954 XL, 1954 YF, A907 VQ, et A907 WA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1012 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
On the Origin of Species
On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life ('De origine specierum per selectionem naturalem, sive conservatio generum fortunatorum in certamine vitae') est opus biologicum a Carolo Darwin scriptum, die 24 Novembris 1859 editum, quod fundamentum biologiae evolutionariae esse habetur. Darwin theoriam hoc libro introduxit, species inter plures aetates per selectionem naturalem commutari (vel se evolvere). Corpus testimoniorum praebuit secundum quod diversae vitae formae ex eadem radice ortae essent per gradus ramosos mutationis. Quae testimonia Darwin in nave Beagle et longis investigationibus, experimentis, atque epistulis aliis biologis, collegit.
Aralia javanica
Aralia javanica est planta florens familiae Araliacearum, in Indonesia endemicus. Species est vulnerabilis, cui detrimentum habitationis comminatur.
4798 Mercator
4798 , olim designationibus 1989 SU1, 1975 GH, 1985 JO1, et 1986 WN8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Gerardi Mercator.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4798 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Historia Georgiae
Historia Georgiae historiam unius ex veterrimis civitatibus orbis terrarum tractat. Georgia (Georgiane საქართველო sakartvelo) regnum a Pharnabazo I rege saeculo quarto ineunte primum constituta est, ex variis civitatibus antecessoribus Colchidis Hiberiaeque regnorum antiquorum orta. Regnum Georgiae saeculis decimo, undecimo, duodecimo floruit, Davide IV Aedificatore et Tamara regina familiae Bagratidarum regnantibus. Regio ab Imperio Mongolico ante 1243 capta est, ac, post brevem reconciliationem, Georgio V Splendido regnante, ab Imperio Timuridarum victa est. Ante 1490, Georgia a variis regnis et principatibus minutis et angustis regebatur, qui ad autonomiam contra rectionem Imperii Ottomanici et Iranianarum (domuum Safavidarum, Afsharidarum, Qajar) retinendam certabat, donec Georgia in dicionem Imperii Russici saeculo undevicensimo redacta esset. Post tempus libera nomine Republica Democratica Georgia annis 1918–1921, Georgia erat pars Reipublicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Transcaucasianae ab anno 1922 ad annum 1936, et tum constituta est Respublica Socialistica Sovietica Georgiana usque ad Unionem Sovieticam dissolutam.
Blangy-sous-Poix
Blangy-sous-Poix  est commune Francicum 187 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Historia Georgiae
Res publica Georgiae civitas sui iuris ex 1991 est. Zviad Gamsakhurdia, primus praeses, nationalismum amplificans, vovit se auctoritatem Tiphlisensem in Abasciam et Ossetiam Meridianam imponiturum. Gamsakhurdia autem per cruentam interceptionem regiminis eodem anno summoto civitas amarum bellum civile commovit, quod usque ad 1995 persistebat. Abascia et Ossetia Meridiana, a Russia sustentae, libertatem de facto ceperunt. Res Novae Rosarum fecerunt, ut Eduardus Shevardnadze se munere anno 2003 abdicaret. Ii, qui reipublicae praeerant, a Michaele Saakašvili recti, secessionem tertiae reipublicae contumacis in anni 2004 prohibuerunt, sed certamina in Abascia et Ossetia Meridiana, a rectione Russica mota, bellum Russiae et Georgiae anni 2008 accenderunt, et dissentiones inter Georgiam et Russiam incertae manent.
Historia Georgiae in historiam gentis Georgianorum inextricabiliter implicatur.
Băneasa
Băneasa est Bucarestae praesens regio urbana (Dacoromanice cartier). In hac regione, quae in sectore primo ad septentrionem versus urbis sita est, sunt hortus zoologicus et aeroportus internationalis Aurel Vlaicu.
Historia
Vicus et aeroportus Băneasa in latifundio Maria Bibescu, comitis Montesquiou-Fézensac (1845–1929) conditi sunt. Postea Băneasa pars Bucarestae facta est. Apud lacum eiusdem nominis sita est.
Aeroportus
Ab anno 1909 hic aeroplana in caelum ascenderunt, primus navigator fuit ille Ludovicus Blériot clarus Francicus. Nomen cepit ab Aurelio Vlaicu (1882–1913), claro aeroplanorum gubernator. Ex anno 1948, hic linea aeronautica Dacoromanica Tarom sedem principalem habet. Anno 2012, plurimae lineae aeronauticae in novum aeroportum in oppido Otopeni situm migraverunt.
Hortus zoologicus
Ex anno 1959 hac in regione hortus zoologicus urbis Bucarestae situs est.
Pleias Francica
Pleias (Francogallice: La Pléiade) grex poetarum Francicorum fuit, qui anno 1549 Lutetiae circa Ronsardum et Bellaium congregati se primo La Brigade nominarunt.
Evolutio
Nomen Pleiadum quo in litterarum noti sunt prima vice anno 1556 in poesi quadam Ronsardiana apparuit. Iste homo quoque membrorum numerum coartabat in sodales septem ut Alexandriae turbam poetarum imitaretur (Pleias tragica) qui saeculo III a.Chr.n. vixerant. Numerus eorum autem in mythologia Graeca Pleiadum iam inveniri potest. Praeter Ronsardum et Bellaium sodalitati interfuerunt poetae hodiae ignotiores velut Ioannes Auratus, Ioannes Dorat, Remigius Belleau, Ioannes Antonius Baifius, Pontus de Tyard et Stephanus Jodelle. Consuetudines artas eo contraxerat e.g. doctus humanista Iacobus Peletier du Mans et musicographus Claudius Le Jeune.
Sodales, qui omnes linguae litterarumque et Latinarum et Graecarum scientias bonas habebant, praesertim antiquorum imitationem laudaverunt. Insuper autem linguae Francogallicae valorem auxerunt tamquam idioma litteris bellis aptum, quod neologismis, verbis antiquioribus excavatis, terminis technicis, dialectalibus lemmatibus attingeretur. Eorum linguae poliendae labor, praesertim in litteris eroticis, exemplo habuit litteras Italicas, e.g. Franciscum Petrarca eisque epigonos. Italiae valor maxime egregius tunc et in aliis Europae nationibus sentiebatur.
Ad irritum autem ducta est artis metricae Francogallicae revolutio, quam praesertim Baifius fovebat. Voluit enim iste homo insanus syllabarum Francogallicarum quantitates ad instar Latinarum valerent. Tamen Ronsardus et Bellaius decasyllabica et hendekasyllabica (more Alexandrino) feliciter in Francia inserere potuerunt. In poesi tamen praevalebant soneta et odae.
Gregis notiones graviores Bellaius descripsit in opusculo egregio La Défense et illustration de la langue française (1549). Hoc linguae Francogallicae emancipatio fieret contra humanistarum contumaciam, qui Latina Graecaque super omnes alias linguas posuerant. Secundo Bellaius exemplis claris opera Francogallica praesentat quae et antiquos et Italos facile adaequare possent. Quo elucetur Pleiades Francogallos nationalismum haud sprevisse.
Translatio nominis in saeculum XX
Saeculo XX nomen in series nonnullas domus editoriae Parisiensis Gallimard adoptatum est:
6956 Holbach
6956 , olim designationibus 1988 CX3, 1975 WZ, et 1990 TT9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6956 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1013 Tombecka
1013 , olim designationibus 1924 PQ, 1953 TP3, 1962 VK, A905 UG, et A907 GW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Beniamino Jekhowsky in Observatorio Algerii versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1013 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Attainville
Attainville est commune Francicum 1'820 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Pulvis cayennae
Pulvis cayennae seu piper cayennense est tritura de capsicorum varietatibus calidioribus.
De nomine
Nomen Latinum "quiya" e nuncupationibus in lingua Tupi capsicorum in Brasilia saeculo XVII cognitorum derivatur, sit quiyaqui, quiya-apua, quiya-cumati, quiya-carapo apud Bontium; quiya-apua, quiya-cumeri, quiya-uca; kyynha, varietates kyynhavi, kyynhai; quiya, quiynhá: confer vocabulum Guaranicum hodiernum ky'ỹi. Unde Anglice a principio kian, chian, chyan, kayan, cayan-butter, cayan-pepper appellabatur, denuo ab anno 1783 cayenne pepper. }}
Synonymia horum nominum satis monstratur in praecepto testudinis "modo Indiarum Occidentalium" paratae quem ex opere 1755 aucto Annae Glasse ("adding a little Cayan pepper") anno 1792 Franciscus Collingwood et Ioannes Woollams mutationibus paucis deprehenserunt, "season it with chyan pepper and salt pretty high" imperantibus, quibus interpres Theodiscus Fridericus Gotthelf Baumgärtner anno 1794 "würzet es stark mit Cayenne-Pfeffer" respondit. Recentius ergo cum nomine urbis capitalis Guianae Francicae Caienna, saepe cum varietatibus Capsici annui, quibus appellatio "" datur, in rumoribus coniungitur: interdum pulverem ex urbe Caienna sive e Guiana Francica ortum, saepe e "varietate Cayenne" confectum esse dicitur. Primae citationes Theodiscae et Francogallicae (Cayennepfeffer; piment de Cayenne) e saeculo XVIII exeunte referuntur.
De origine et confectione
Pulverem e varietatibus capsicorum Brasiliensibus, generaliter quiya nuncupatis, siccatis, contusis, sale mixtis, primus Iacobus Bontius saeculo XVII medio descripsit: Cuius pulveris parationem usumque culinarium saeculo XVIII ineunte Henricus Barham evolvit: "Alii capsici maturi, sole siccati, cum sale et pipere contusi, in ampullam inclusi, optimum pulmentum ad piscem carnemve condiendum sunt", appellatione Anglica kyan butter i.e. butyrum cayennae addito. Quem secutus Hans Sloane in sua generis capsicorum descriptione huic pulveri allusit: "cum sale contusus parvo spatio constituit condituram omni fere ferculo omnique gustui idoneam quando in iure sive aceto commiscatur ... Sale contuso conficitur illud condimentum Indiarum Occidentalium universale, a quibusdam cayenbutter nominatum". ...
Sed anno 1756 Patricius Browne eodem pulvere nomen cayan pepper primus omnium rettulit.
Anno circiter 1819 constitutio pulveris cayennae, sicut in Britanniam importabatur, a chemico pharmacologoque Andrea Duncan necnon coquo Gulielmo Kitchiner investigata est: pulverem e pluribus varietatibus Capsici generis provenisse, sed praecipue e varietate C. frutescentis omnium calidissima; cum sale interdumque plumbo adulterari; e fructibus nonnumquam putrescentibus productum esse. Nostro tempore venditores pulverem cayennae non iam e C. frutescente producto, neque sale neque Bixa orellana neque plumbo additis, sed e fructibus varietatis Cayenne speciei C. annui tantum provenire dicunt.
De fama Europaea
Pulvis, qui ita ab auctoribus itinerum descripta erat, in Anglia et Nova Anglia circa annum 1800 iam propter facultatem calidam celebrabatur, sicut e similitudinibus metaphorisque litterariis constat. Georgius Colman auctor scaenicus Londiniensis ad adventum saporum exoticorum in Angliam anno 1782 allusit: ("Hospes eius sive advena cenae nocturnae repente ab Oriente ingressus est, humore ut cayenna calido, gustu inculto, at honestate candiditate veritate plenus"). Tali modo Georgius dominus de Byron ad humores ope cayennae calefactos allusit: ("Nihil viro animum tantum confert sanguinemque temperat (quomodo cayenna carilem) nisi ad equitatum rapidissimum quaqualibet directione urgeatur"). Haud alia sententia historicus popularis Washington Irving effectum calamitatum criminumque in narratione "sicut cayenna in arte coquinaria" incitationem lectorum esse praedixit.
De usu coquinario
Usus coquinarius pulveris cayennae in insulis Caribaeis, praecipue Iamaicae, a saeculo XVIII in fontibus pluribus relatus est, quorum aliqui iam supra citantur. Anglice de gastronomia Bryan Edwards eiusdem insulae colonus anno 1793, enumeratione holerum praeposita, "mixtura harum" ait "cum pisce salso seu carne salsa cuisque speciei, fortiter e pulvere cayenna temperata, dilectissimum potagium est inter nigricolores".
Eodem aevo exploratores usum huius pulveris inter populos Africae occidentalis aut reppererunt aut e relationibus aliorum recitaverunt. J. P. Schotte de quodam regno Senegaliae orientalis hodiernae verbis censoriis "mihi refertur" ait "principes victualia immoderatissime e pulvere cayenna temperata sumere; insuper scio opulentiores Mandingorum eundem abusum factitare, propter facultatem forsan excitantem", quam facultatem curiose descripsit.
Apud coquos Britannos saeculo XVIII chyan, kayan, cayenne, i.e. pulvis cayennae, praecipue ad fercula exotica paranda adhibitum est sicut caril iuxta gastronomiam Indicam, iusculum testudinum modo Indiarum Occidentalium. Eundem usum ab annis fere 1790 in Francia et Germania observare possumus. Insuper loco piperis nigri et inter condimenta cottidiana apud plures acceptum est; Maria Eaton libro coquinario suo anno 1822 edito locis fere septuaginta usum cayennae mandavit.
Apud medicos Europaeos eodem fere aevo "tinctura piperis cayennae" sicut "tinctura capsici annui" usitabatur. Praecepta talium confectionum ad usum popularem tam gastronomicum quam medicum divulgabantur, videlicet essentia vel tinctura cayennae, vinum cayennae, sal cayennae, acetum cayennae.
Damascius
Damascius (Graece Δαμάσκιος, Damasci circa 458 natus, post 538 mortuus), ultimus Neoplatonista appellatus, fuit utimus scholarches Scholae Athenarum et unus ex philosophis paganis a Iustiniano saeculo sexto ineunte vexatis. Sua opera exstantia in tribus commentariis de operibus Platonis et libro de metaphysica, Difficilitates et Solutiones Principiorum Primorum appellato, consistunt.
Billancourt
Billancourt  est commune Francicum 177 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Liparae (discretiva)
Liparae vel Lipara haec dissimilia significat:
Nervus hypogastricus
Nervus hypogastricus (TA: A14.3.03.047) est nervus sympathicus ab plexu hypogastrico superiori iuxta bifurcationem vasorum iliacorum communium ad ad vesicam urinariam deducens, ibi plexum hypogastricum inferiorem formans.
Densitas et distributio non uniformis est, at plures variationes morphologicae notae sunt.
Operationibus chirurgicis columnae vertebralis et certis gynaecologicis operationibus inferioris inhabitat periculum damni et plexu hypogastrici superioris et nervorum hypogastricorum.
Anatomia
Variabilitas anatomica cognita est.
Cursus nervi hypogastrici
Ab plexu hypogastrico superiori, qui iuxta et paululum infra bifurcationem iacet, utroque latere nervus hypogastricus deorsum deducit usque ad vesicam urinariam, quo fibrae suas alterum plexum hypogastricum inferiorem formant.
Physiologia
Nervus hypogastricus est pars systematis nervosi autonomici cum fibris sympathicis et efferentibus et afferentibus. Exempla munerum nervi hypogastrici:
Solovecenses insulae
Solovecenses insulae (Russice Соловецкие острова, Soloveckije ostrova) vel simpliciter Solovki (Соловки) sunt insulae in mari Albo. In regionem Archangelopolitanam Russiae inclusae sunt.
Biencourt
Biencourt  est commune Francicum 127 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
The Scourge of Folly (Davies)
The Scourge of Folly est liber epigrammatum ab Ioanne Davies Herefordiensis anno 1611 divulgatus, characteras amicorum aliorumque coaevorum praebens una cum carmina varia satyrica. Laudes reperiuntur inter alias scriptorum Samuelis Daniel (no. 155), Beniamini Jonson (no. 156) et Gulielmi Shakesperii (no. 159) atque architecti Inigo Jones (no. 157).
To Our English Terence, Mr. Will: Shake-speare
In hoc libro reperitur epigramma "To Our English Terence, Mr. Will: Shake-speare" ubi Shakesperius Terentium Anglicum nuncupatur. Biographis hoc carmen utile est quia Shakesperium refert histrionem meruisse partesque regum nonnullas egisse.
Rotatio vegetalis
Rotatio vegetalis est motus morphogeneticus qui internalizationem mesodermis per gastrulationem in embryonibus amphibiorum cogit. Internalizatio cellularum vegetalium ante gastrulationem primum annis 1930 observata est ab Abrahamo Mandel Schechtman per experimenta pittaciorum tincturis affictorum in embryonibus Trituri torosi, speciei urodelorum familiae salamandridarum. Winklbauer et Schürfeld (1999) motus internos per singula addita in explantationibus praegastularibus Xenopus laevis recentius descripserunt.
Asnières-sur-Oise
Asnières-sur-Oise est commune Francicum 2'544 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Maoriani
Maoriani sive Maorienses (Maoriane Māori) sunt populus Novae Zelandiae (quam in lingua sua Aotearoa appellant).
4801 Ohře
4801 , olim designationibus 1989 UR4, 1939 BE, 1952 DA1, et 1985 YQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Maoriani
Maoriani saeculo 14 a Polynesia orientali Novam Zelandiam migravisse putantur. Colonizatio Europaea a saeculo 17 vitam eorum valde afficiebat.
Anno 2018 Maoriani in Nova Zelandia erant 775 836 et plus quam 140 000 in Australia.
Lingua
Lingua Maoriana (vulgo te reo 'vox, lingua') lingua Austronesica in usu in Nova Zelandia est. Lingua in abdecedario Latino scribitur. Lingua Maoriana cum lingua Anglica lingua publica Novae Zelandiae est.
Religio
Religio et mythologia populi Maoriani antiquissimae sunt. In mythologia Maoriana Rangi, caelum, et Papa, terra, dei creatores sunt. Multi mythi Maoriani praeclari sunt, exempla legenda montis Taranaki atque mythi herois Māui sunt aut mythi Taniwha, qui in mythologia Maoriana sunt entitates quae in mari habitant. Praeclara societatis Maorianae notio est mana, quae in cultura Polynesia qualitas spiritualis originis supernaturalis, vis sacra et impersonalis, habetur. Possessio auctoritatis vel virtutis est, quam homines per ortum aut per bellum adipisci conantur. Hodie Maoriani etiam Christiani sunt.
Compunctio
Compunctio est ornatio qui signi ex pigmentis sub cuti insertis constat. Saepe vulti ducum antiquorum Maorianorum compunctionibus ornabantur. Compuctio permanens Maoriane tā moko appellata est.
Marae
Marae sacer locus societatum Polynesiae, qui rebus socialis atque religiosis prodest, est. Marae saepe wharenui, domus pro congregationibus communitatis, habet. Spatium apertum loci palis ligneis vel lapidibus circumdatur. Marae etiam in aliis societatibus Polynesiae sunt: nomen loci sacri Tahitiane marae, Tongane malaʻe, Samoane malae est.
Pounamu
Pounamu (nomen maorianum) est lapis viride colore ex ilia factus. Olim Maoriani pounamu pro constructione mucronum hastarum uti solebant.
Tiki
Tiki statuae ex ligno factae sunt, formam humanam habentes. In mythologia Maoriana Tiki primus homo, a Tūmatauenga aut Tāne creatus, erat. Tiki etiam in aliis societatibus Polynesiae sunt: nomen statuarum Maoriane Insularum de Cook tiki, Tahitiane tiʻi, Havaiane kiʻi est. In insula Paschale, tiki non sunt sed moai, magnae statuae ex topho factae, sunt.
Whakapapa
Whakapapa est genealogia Maoriana quae in sermonibus whaikorero appellatis explicatur. Whakapapa notio magni momenti in societate Maoriana est.
Thessalia (regio Graeciae)
Thessalia (Graece ) est una e tredecim regionibus Graeciae, cuius caput est Larissa ((128 758 incolarum anno 2004). Regioni areae 14 036 km² sunt 760 714 incolae (anno 2005). Flumina maxima sunt Titaresius et Peneus.
Unitates regionales et demi
Regio Thessalia in quinque "Unitates regionales" (Περιφερειακή Ενότητα) divisa est, quae - quamvis vi politica carentes certum numerum legatorum in consilium regionale demittunt. Tres Unitates regionales cum territoriis pristinorum nomorum congruunt, e nomo Magnesia tres demi Sporadum septentrionalium segregati sunt, qui Unitatem regionalem proprium obtinuerunt.
Goridis
Goridis (Georgiane გორი) est urbs Georgiae septentrionalis. Ad Cyrum flumen sita est. A Davido IV Constructore rege aedificata est. Incolas 45 557 anno 2020 habet. Iosephus Stalin Goridi natus est et mater eius ibi usque ad mortem vixit.
Polaritas embryogenesis
Poli animalis et vegetalis in biologia incrementali sunt bina hemisphaeria intra blastulam, ubi embryo dividitur. Polus animalis ex parvis cellulis constat, quae rapide dividuntur, contra polum vegetalem infra. Polus animalis se in embryonem posteriorem commutare aliquando putatur, tres primarias laminas germinales formans et in gastrulatione communicans. Polus vegetalis vicissim magnas cellulas vitellinas continet, quae tardissime dividuntur, contra polum animalem supra. Polus vegetalis se in membranas extraembryonicas commutare aliquando putatur, quae embryonem crescentem protegunt et alunt, sicut placenta in mammalibus et chorion in avibus. Axis inter polos animalem et vegetalem ante fertilizationem fit.
Syncytiotrophoblastus
Syncytiotrophoblastus (a Graecis 'syn' 'una' + 'cytio' 'cellularum' + 'tropho' 'nutrimentum' + 'blastus' 'gemma') est tegman epitheliale magnopere vascularium placentae embryonicae villorum, quod in vallum uterinum invadit ut circulationem nutrimentorum inter embryonem et matrem constituat. Textus est unicus quia in syncytio multinucleato et discreto consistit, quod ad 13 centimetra extenditur. Syncytiotrophoblastus est exterius trophoblastorum stratum quod in vallum uterinum avide invadit, capillarias rumpens et sic coniunctionem inter sanguinem maternum et embryonicum fluidum extracellulare constituens, permutationem materiae inter matrem et embryonem facilius reddens.
Biaches
Biaches  est commune Francicum 393 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Silene rupestris
Silene rupestris est herbacea planta florens familiae Caryophyllacearum.
Ad 25 cm alta crescit. Floribus, in longis pedunculis constitutis, sunt quina petala alba.
Philippus Muray
Philippus Muray fuit francogallicus intellectualis scriptorque variorum stylorum.
Inventor est conceptorum multorum sicut homo festivus (occidentalis homo recentiorum temporum cujus praeoccupatio festa facere est, unde multae majores consequentiones super civilisatione anthropologiaque trahuntur), envie du pénal (nomen est ludus verborum in francogallica lingua inter envie du pénis, « invidia penis », freudianum conceptum, et envie du pénal, murayanum conceptum quod « invidia poenalis rei » transfertur ; in aliis verbis perversio persecutrix moderna in nomine Rei Bonae).
1014 Semphyra
1014 , olim designationibus 1924 PW, 1932 WH, et 1984 YP6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1014 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Silene fernandezii
Silene fernandezii est planta florens familiae Caryophyllacearum, in Hispania endemicus.