cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silesia
Hodie magna pars Silesiae borussianae est pars Poloniae, cuius caput Vratislavia est; maximum flumen, quod per Silesiam et Vratislaviam fluit, est Viadrus velut, Polonice, Odra. Silesia austriaca spectat Cechiam et Poloniam (Silesia Tessinensis). Pars vere miniae, plagae circa Gorlicium, in Saxonia hodierna sita est.
Plurimi regionis Polonicae incolae lingua Silesica utuntur.
Geographia
Anno 1558 Philippus Melanchthon Silesios populo Elysiorum cuius mentionem Tacitus fecerat aequavit. Exinde Silesia etiam Elysium appellabatur. Grünberg in Schlesien Prasia Elysiorum appellabatur.
Franciscus Faber "poeta optimus Reipublicae Wratslawiensis" contendebat Silesiam olim territorium Quadorum fuisse duce Maroboduo. Appellabat Silesiam "terram Quadorum".
Petrus Maior
Petrus Maior (natus Novi Fori Siculorum circa annum 1756 — mortuus est Aquinci  die 14 Februarii 1821) presbyter Graeco-Catholicus, fuit rerum gestarum scriptor, philologus et philosophus Dacoromanus  e Transilvania.
Edmundus (rex Scotiae)
Edmundus (Etmond mac Maíl Coluim), secundus filius Milcolumbi III et secundae uxoris eius Margaritae Scotiae, fuit cum patruo Donaldo III Rex Scotiae ab anno 1093 usque ad annum  1094 et post brevem regnum consobrini sui Duncan II bis ab anno 1094 usque ad novam depositionem anno 1097. Donaldus comprehensus et in vincula coniectus est, Edmundus invicem effugere potuit et usque ad mortem die ignoto in monasterio Montacute in Somersetensi Comitatu vixit.
Petrus Maior
Opus Buda Lexicon anno 1825 editum duae opera a Petro Maiore scripta continet: Orthographia romana sive latino-valachica una cum clavi et Dialogu pentru inceputul linbei române, quacum Maior duas litteras ș /ʃ/ et ț for /ts/  in abecedario  Dacoromanico  attulit
Train de vie
Train de vie (scilicet Latine Vitae Hamaxostichus) est pellicula a Radu Mihaileanu, moderatore cinematographico Romeno, anno 1998 ducta cum his praeclaris histrionibus:
Haec pellicula mythistoriam aliquorum Iudaeorum inter Holocaustum enarrat.
Creativitas
Creativitas est res ubi aliquid novum et aliquá pretiosum vel utile fingitur. Res creata intactilis (sicut idea, theoria scientifica, compositio musica, poema, iocus) vel corporea (sicut inventio, opus litterarium, pictura, machina) esse potest.
Studium eruditorum in creativitate invenitur in variis disciplinis, plerumque psychologia, studiis negotiorum, et scientia cognitiva, sed etiam in educatione, technologia, ingeniaria, philosophia (praecipue philosophia scientiae), theologia, sociologia, linguistica, oeconomica, quae omnes coniunctiones attingunt creativitatis intellegentiaeque generalis, genus personalitatis, rationes mentis neuronumque, valetudinem mentis, intellegentiamque artificiosam; potentiam latentem creativitatis educatione et exercitatione alendam; nutritionem creativitatis commodi oeconomicae nationalis causa; atque adhibitionem fontium creativorum ad efficacitatem docendi discendique emendandam.
Definitiones creativitatis nempe variant. Michael D. Mumford, de investigationibus scientificis scribens, dixit: "Constare videtur inter nos creativitatem productionem operum novorum utiliumque implicat." Robertus J. Sternberg creativitatem appellavit fabricationem "alicuius inauditi et digni." Secundum Petrum Meusburger (2009), plus quam centum explicationes variae in litteris editis inveni possunt.
Archidioecesis Florentina
Archidioecesis Florentina (Italiane: Arcidiocesi di Firenze) est sedes episcopalis metropolitana Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Tusciae sita, cuius caput Florentia est.
Archiepiscopus metropolitanus
Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita S.E. Cardinale Iosepho Betori regitur.
Historia
Archidioecesis Florentina I saeculo erecta est.
Cheops
Cheops, etiam Khufu, fuit pharao Aegypti ab anno 2580 a.C.n. usque ad annum 2546 a.C.n.. Aedificavit pyramidem maximum sepulcrum. Manetho, historicus Aegyptius Graece scribens, Cheopem crudelem et haereticum appellavit. Dicebantur servi aedificavisse pyramides Gizenses. Historici hodierni dubitant haec legenda. Antiqua papyrus (papyrus westcarii) habet Cheopem benignum et curiosum. Duxit uxorem reginam Meritites et reginam Henutsen. Cheops in pyramidis magna sepoltus est.
Nomen
Nomen pharaonis Aegyptie Khufu, etiam Khnum-Khufu, est. Nomen Cheops ex Graeco (Χέοψ) vertitur.
Andromeda (Euripides)
Andromeda (Graece ) est tragoedia quam Euripides anno 412 a.C.n. docuitː ad eamdem trilogiam pertinebat atque Helena.
De argumento
Narratiuncula romantica Andromedae magna in gratia erat per totam antiquitatem. Quisnam enim non cupiat virginem catenis vinctam ab heroe liberari? Ante Euripidem iam Sophocles fabulam docuerat eodem nomine. Quamquam Andromeda Euripidea fragmentis tantum in aetatem nostram defluxit, argumentum fabulae admodum bene cognovimus. Si fidem scriptis Nicobule attributis reponimus, Alexander Magnus in novissima cena episodium ex Euripidis Andromeda quod memoria tenebat declamitavit.
De Aristophanis parodia
Iam proximo anno 411 a.C.n. poeta comicus Aristophanes hanc tragoediam parodice irrisit. Socerum enim Euripidis in scaenam induxit qui iussu ipsius Euripidis pilis prius evulsis et apparatu muliebri instructus in coetum feminarum Thesmophoria celebrantium sese clam insinuavit ut generum de illarum insidiis certiorem faceret. At cognitus iussu prytanis palo adligatus est quia nefas erat virum illas sacras caerimonias adire. Tum Andromedae partes agere coepit mortem expectantis. Euripides vero eum liberare conabatur et primum nympham Echo egit ultima querelarum verba identidem reddentem, mox ipsum Perseum liberatorem agere voluit sed sagittarius Scythicus qui socerum custodiebat stricta machaera eum fugavit.
Litaniae Lauretanae
Papa Sixtus V illam precem, quae saepe post Rosarium recitari solet, anno 1587 decreto sanxit.
Musici complures Litanias Lauretanas arte sua ornaverunt, e quibus praesertim Volfgangus Amadeus Mozart.
Textus
Christe, eleison.
Kyrie, eleison.
Christe, audi nos.
Christe, exaudi nos.
Fili, Redemptor mundi, Deus, miserere nobis.
Spiritus Sancte, Deus, miserere nobis.
Sancta Trinitas, unus Deus, miserere nobis.
Sancta Maria, ora pro nobis.
Sancta Dei Genetrix, ora pro nobis.
Sancta Virgo virginum, ora pro nobis.
Mater Christi, ora pro nobis.
Mater Ecclesiae, ora pro nobis.
Ira
Ira est animi motus pertinens ad alicuius sententiam iniurias accipiendi et ad consuetudinem peccationem talione levandi.
Litaniae Lauretanae
Textus
Mater Misericordiae, ora pro nobis.
Mater divinae gratiae, ora pro nobis.
Ira
Seneca librum De ira, Lactantius librum De ira dei conscripsit.
Litaniae Lauretanae
Textus
Mater Spei, ora pro nobis.
Mater purissima, ora pro nobis.
Mater castissima, ora pro nobis.
Mater intemerata, ora pro nobis.
Mater immaculata, ora pro nobis.
Mater amabilis, ora pro nobis.
Mater boni consilii, ora pro nobis.
Mater Creatoris, ora pro nobis.
Mater Salvatoris, ora pro nobis.
Virgo prudentissima, ora pro nobis.
Virgo veneranda, ora pro nobis.
Virgo praedicanda, ora pro nobis.
Virgo potens, ora pro nobis.
Virgo clemens, ora pro nobis.
Virgo fidelis, ora pro nobis.
Speculum iustitiae, ora pro nobis.
Sedes sapientiae, ora pro nobis.
Causa nostrae laetitiae, ora pro nobis.
Vas spirituale, ora pro nobis.
Vas honorabile, ora pro nobis.
Vas insigne devotionis, ora pro nobis.
Rosa mystica, ora pro nobis.
Domus aurea, ora pro nobis.
Foederis arca, ora pro nobis.
Olga Tokarczuk
Olga Nawoja Tokarczuk (nata die 29 Ianuarii 1962) est scriptrix mythistoriarum et progymnasmatum atque activista Polonica. Alma mater sua est Universitas Varsoviensis, ubi psychologiae studuit et beneficentiam hominibus morbo mentis laborantibus suadebat.
Anno 2018 Praemium Man Booker Internationale, annoque 2019, Praemium Nobelianum litterarum anni 2018 accepit.
Litaniae Lauretanae
Textus
Salus infirmorum, ora pro nobis.
Refugium peccatorum, ora pro nobis.
Solacium migrantium, ora pro nobis
Consolatrix afflictorum, ora pro nobis.
Auxilium Christianorum, ora pro nobis.
Regina Angelorum, ora pro nobis.
Regina Patriarcharum, ora pro nobis.
Regina Prophetarum, ora pro nobis.
Regina Apostolorum, ora pro nobis.
Regina Martyrum, ora pro nobis.
Regina Confessorum, ora pro nobis.
Regina Virginum, ora pro nobis.
Regina sine labe originali concepta, ora pro nobis.
Regina in caelum assumpta, ora pro nobis.
Regina sacratissimi Rosarii, ora pro nobis.
Regina familiae, ora pro nobis.
Regina pacis, ora pro nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, parce nobis, Domine.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, exaudi nos, Domine.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.
V. Ora pro nobis, sancta Dei Genitrix,
R. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
Concede nos famulos tuos, quaesumus,
a praesenti liberari tristitia,
et aeterna perfrui laetitia.
Per Christum Dominum nostrum.
Amen.
Resonantia magnetica nuclearis
Resonantia magnetica nuclearis (RMN) est proprietas quorundam nucleorum magneticorum isotoporum cum volubilitate turborem nuclearem habentium in campo magnetico positorum, et in pulsu aut pulsibus electromagneticis (EM) adhibitis, qui efficiunt ut nuclei energiam ex pulsu EM absorbeant et eradient.
In medicina phaenomenon hoc physicum iconismus resonantia magnetica factus (IRM) instrumentum diagnosticum adhibetur.
Notae
Kernspinresonanzspektroskopie
Anthophila
Anthophila (< ἄνθος 'flos' + φίλος 'amicus'), sive Apiformes (Anglice bees), sunt inordinatum insectorum taxon in superfamiliam Apoideorum digestum. Quae animalia sunt insecta volantia, cum vespis et formicis arte conecta. Stirps est monophyletica intra superfamiliam. Sunt 20 000 fere specierum cognatarum, quae in novem familias distribuuntur ; plures autem species verisimiliter exstant, sed nondum descriptae. Inveniuntur species in omni orbis terrarum continente praeter Antarcticam, inque omni habitatione cui sunt plantae florentes ab insectis pollinatae.
The Pianist (pellicula)
Caterva
Haec pellicula res gestas aliquorum Iudaeorum  inter  holocaustum  enarrat.
Cynodon dactylon
Cynodon dactylon, antique agrostis (ex Graeco ἄγρωστις), est planta graminibus similis Europae meridionalis Africaeque Septentrionalis et ibi ut mala herba a multis rusticis e terris suis expulsum. Anseres minime licet agroste pascere, quia provocat apepsiam. In nonnullis regionibus, species damnosissime diffusa est, ut in insulis Bermuda et Bahamensibus (unde nomina Anglica habet Bermuda grass, Bahama grass). Alibi autem in climatibus calidioribus agrostis hodie utilis est in viridariis, quia rapidissime diffunditur siccitatemque et calorem tolerat. Etiam Hinduismus ea utitur.
Hymnus Unionis Sovieticae
Hymnus Unionis Sovieticae (Russice Гимн Советского Союза, tr. Gimn Sovjetskogo Sojuza) initio erat Internationalis, hymnus proletaricus. Sed anno 1944 hymnus novus Unionis Sovieticae acceptus est. (Internationalis factus est hymnus Factionis Communisticae Unionis Sovieticae.) Auctor musicae hymni illius novi est Alexander Alexandrov, auctores textus (anno 1977 aliquot mutati) sunt Sergius Michalkov et Gabriel El-Registan.
Tina et Viurus
Tina et Viurus (Anglice Tyne and Wear) est comitatus metropolitanus Angliae septentrionalis apud ostia fluminum Tinae et Viuri.
Lilli Palmer
Lilli Palmer (nata  Lilli Marie Peiser Posnaniae olim urbis ad Imperium germanicum pertinentis die 24 Maii 1914 – mortua est in Angelopoli die 27 Ianuarii 1986) fuit actrix et scriptrix Germanica
Iohannes Meginhardus Keynes
Ioannes Meginhardus Keynes, vulgo John Maynard Keynes (1883–1946), alumnus Collegii Etonensis moxque Collegii Regalis apud Cantabrigienses, fuit oeconomiae peritus Anglicus et legatus Britanniae de deliberationibus de pace componenda Lutetiae anno 1919 factis. Oeconomia Keynesiana est doctrina cui illius oeconomici nomen datum est.
Libro suo notissimo, qui The General Theory of Employment, Interest and Money inscribitur, Keynes discrimen oeconomicum procreari incremento compendii privatorum et circumcisione sumptuum negotiorum et patefieri per eos qui sine opere sint adfirmat. Qua de causa secundum oeconomicum Keynesianum, civitati perseverandum est in sumptibus publicis, ut bonorum petitio in mercatu reducat numerum eorum, qui sine opere sunt.
Doctrina oeconomica Keynesiana post magnam depressionem oeconomicam annis sub 1929 in Civitatibus Foederatis a Praeside Franklino Delano Roosevelt imposita est, unde ad totum orbem terrarum per multos annos diffusa est, maxime ad Europam Occidentalem, ubi, post secundum bellum mundanum, constituta est civitas quae beneficia in omnes confert.
Ineuntibus annis 1980 pro placitis Keynesianis substituta est doctrina Puerorum Sicagiensium (Anglice Chicago Boys) ut appellabantur, quorum dux fuit Miltonius Friedman, qui mercatui intervenire civitati non licere contendebant.
Recessione anni 2008 in Civitatibus Foederatis Praesidis Bush, fautoris doctrinae magistri Miltonii Friedman, concessa sunt argentariis et societatibus autocinetorum faciendorum decies milies centena milia dollariorum, et doctrina Keynesiana detegi novi coepit.
Macrooeconomia Keynsiana etiam theoriam Michaelis Kalecki et Iosephi E. Stiglitz moverunt.
Keynes mortuus est anno 1946 infarctu cordis, cum omnium gentium rebus communibus operam daret.
Onondaga Comitatus
Onondaga Comitatus  (Anglice:  Onondaga County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 458336 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Syracusae, anno 1794 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (2.4 %) loquitur.
Ioannes B. Goodenough
Ioannes Bannister Goodenough (natus Ienae Germaniae die 25 Iulii 1922; mortuus die 25 Iunii 2023) fuit physicus et chemicus Americanus origine Germanus. Alma mater sua est Universitas Yalensis deinde Universitas Chicaginiensis, ubi gradum doctoris physicae accepit.
Anno 2019, Praemium Nobelianum chemiae cum M. Stanley Whittingham et Akira Yoshino ratione inventionis accumulatri ion-lithii accepit.
Dasypodidae
Dasypodidae est sola mammalium ordinis Cingulatorum familia hodie exstans. Species huius familiae indigenae sunt Americae in terris variis. Sola huius familiae species quae CFA habitat est Dasypus novemcinctus, Texiae familiaris.
Apus apus
Apus apus (a Graeco ἄπους 'sine pedibus' ) est avis familiae Apodidarum ordinis Apodiformium, quae in Europa et plurimis Asiae Africaeque regionibus endemica est. In urbibus rurique et apud litora maritima habitat.
Iacobus Mason
Iacobus Mason, vulgo plenius James Neville Mason (natus die 15 Maii 1909 in urbe Huddersfield Isuriae; mortuus propter infarctum cordis Lausonii in Helvetia die 27 Iulii 1984), alumnus Collegii Marlburiensis moxque Collegii Petri apud Cantabrigienses,  fuit actor Anglicus.
Dioecesis Pratensis
Dioecesis Pratensis (Italiane: Diocesi di Prato) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in regione ecclesiastica Tusciae sita, suffraganea archidioecesis Florentinae. Caput dioecesis Pratum est.
Lone Wolf (series librorum)
Lone Wolf (Lupus solitarius) est duodetriginta librorum-ludorum series a Joe Dever scripta et initio a Gary Chalk (libri 1–8), deinde a Bryan Williams (libri 9–28) figuris ornata. Iulio 1984 seriem edere coeptum est. Cito popularissima facta est. Novies mille milia exemplarium in omni terrarum orbe venditum est.
Dioecesis Pratensis
Episcopus
Dioecesis ab S.E. episcopo Ioanne Nerbini regitur.
Lone Wolf (series librorum)
Fabula in imaginariis Magnamundis terris evenit, de quibus Boni Malique vires inter se dimicant. Prima persona est Lupus Solitarius, ultimus ex monachorum-bellatorum genere quos Kai Dominos appellant. Libri secundâ personâ scripti sunt et primâ personâ legenti Lupi Solitarii odysseas narrant. Lupus Solitarius legens actiones eligere potest quae fabulae cursus finisque momentum faciunt.
Eudoxius Hurmuzachi
Eudoxius Hurmuzachi (etiam Eudoxiu Hurmuzache natus apud Cernăuca Bucovinae, hodie oppido ad Ucrainam pertinente, die 29 Septembris 1812; ibidem mortuus est die 29 Ianuarii aut 10 Februarii 1874) fuit rerum gestarum scriptor et vir rerum politicarum peritus Dacoromanus.
Lone Wolf (series librorum)
Quemque seriei librum separatim legere licet, sed scientiae resque prioribus episodiis acquisitae posterioribus conservari possunt. Quisque liber unum propositum habet, sed argumentum chronologica correlationi obtemperat.
Quamquam anno 1998 libros edere desierunt, postero anno archivum gratuitum nomine Consilium Aon creatum est, quod voluntate auctoris seriem modo digitali edit. Inde studium Lupi Solitarii Britanniâ et Galliâ et Italiâ resurrexit. Ab anno 2007, Societas Mongoose Publishing Ltd libros iterum edit. Nova editio nonnullas res ineditas habet: imagines, novos paragraphos ad originales additos, liberas aliarum seriei personarum odysseas.
Dinicu Golescu
Dinicu Golescu (natus in Goleşti in comitatu Argeş clara familia Golescu Constantin Radovici Golescu die 7 Februarii 1777; mortuus est Hilariopolis die 5 Octobris 1830) fuit scriptor, diurnarius et rerum politicarum peritus Dacoromanus e Valachia, qui multis in terris peregrinatus est.
Fratres Wright
Fratres Wright, Orville (natus die 19 Augusti 1871 in Dayton; mortuus die 30 Ianuarii 1948) et Wilbur (natus die 16 Aprilis 1867 in Millville; mortuus die 30 Maii 1912), fuerunt birotarii Americani, inter primos inventores aëroplanorum primo volato die 17 Decembris 1903.
Erythropoietinum
Erythropoietinum sive EPO sive haematopoietinum est glycoproteinum et cytokinum responsum hypoxiae in renibus secretum. Effectus EPO est generationem in medulla ossium novorum cellularum per receptorium erythropoietini sanguinearum rubrarum (erythrocytarum), quod erythropoiesis dicitur. Exprimitur EPO in cerebro quoque, quo liberatio functiones cognitivas augeat.
Natura erythropoietini
Nomen erythropoietini de verbis Graecis ἐρυθρός, ruber, et ποιεῖν, facere, derivatur, ita ("erythrocytos facito") erythropoietini munus haematopoiesis indicans.
Genum EPO
EPO est glycoproteinum ex 167 aminoacidorum compositum. Nominatur eius genum EPO, et genum ipsum in hominibus in chromosomate septimo locatum est. Geno hoc et promotores et activatores transcriptionis attribuuntur. Activatores gubernatores sunt hypoxia inductae factores (HIF). HIFes ipsae cum hypoxia respondentibus elementibus (HRE) connectuntur.
Locus synthesis
In adultis synthesis erythropoietini in renibus, insuper in cerebro fit. Incremento, tamen, foeti et embryonis ineunte synthesis in hepatocytis fit.
Renes
Synthesis erythropoietini in fibroblastis corticum renium, circum tubulos sitis, fit.
Cerebrum
Erythropoietini formatio etiam in cerebri neuronibus, cellulis glialibus, cellulis endothelialibus observata est, ut in hippocampi neuronibus.
EPO factor colonias stimulans (cytokinum)
Erythropoietinum (EPO) cytokinis attribuitur. Inter cytokinis varii greges definiti sunt, inter quos EPO factor colonias stimulans agit. In medicina combinationibus EPO cum alio factore colonias stimulante effectus auxiliares sunt.
Physiologia
Si organismus hypoxiam senserit, genum lectum erit, formaturque erythropoietinum (EPO), liberaturque in sanguinem, effectus suos denique in medullae ossium haematopoiesem perficiens, imprimis in erythrocytorum progenitores, ibidem in dictas coloniam formantes unitates erythroides (CFU-E), quae in proerythroblastos transeunt.
Videtur, ut EPOni effectus protegentes organorum diversorum, per exemplum renium et cerebri adferat.
Haematopoiesis et erythropoiesis
Haematopoiesis sanguinis formatio significat. Dividitur haematopoiesis in erythropoiesem (formationis erythrocytorum, vulgo cellularum sanguineuarum rubrarum), thrombopoiesem (formationis thrombocytorum), et leucopoiesem (formationis leucytorum, vulgo cellularum sanguineuarum albarum). Erythropoietinum effectus suos in erythrocytorum formationem, erythropoiesem, exercet.
Effectus protegentes organorum
Erythropoietinum etiam protectio organis diversis, ut renibus et cerebro adfert.
Effectus regenerativi
Plasticitati synapticae (etiam neuroplasticitati dicto) momentum magnum cursuum regenerativorum cerebri, ut post apoplexiam. Apparet, ut erythropoietinum quoque effectus neuroplasticitatis, velut formationis cellularum nervalium novarum (neurogenesis) suos exerceat.
Effectus mentis cognitivi
Effectus meliorantes morborum mentis plurium ad cognitionis rationem narrati sunt.
Anaemia
Notio anaemia numerus reducta cellularum sanguinearum rubrarum (erythrocytorum) vel haemoglobini describit. Causae sunt, per exemplum, egressio ex vulnere sanguinis, vel mala pulmonum.
Dioecesis Fesulana
Dioecesis Fesulana (alia nomina: Dioecesis Faesulana) (Italiane: Diocesi di Fiesole) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Tusciae sita, suffraganaea Archidioecesis Florentinae, cuius caput Urbs Faesulana est.
Episcopus
Dioecesis ab S.E. Episcopo Mario Meini regitur.
Historia
Dioecesis Faesulana I saeculo erecta est.
Romanticismus
Romanticismus fuit motus intellectualis ad artes, litteras, musicam, philosophiam pertinens, qui, in Europa exeunte saeculo XVIII ortus, primo dimidio saeculi XIX in summam populi favorem venit. Responsum fuit partim industriae conversioni, partim normis aristocraticis aevi Illuminationis, partim explicationibus rationalibus naturae. Praeter artes oculorum, musicam, et litteras, motus etiam historiographiam, educationem, ac scientias naturales magni aestimabat. Quod ad res politicas pertinet, in summo motu ad liberalismum vel radicalismum adiungebatur, sed vim fortasse diuturniorem in incremento nationalismi habuit.
Romantici ducebant experientiae aestheticae fontem verum in motibus animi fuisse, praecipue in metu, horrore, reverentiaque, qui motus in conspectu rerum sublimium effici poterant. Itaque artifex idealis romanticus solus laborabat, propriam inspirationem quaerens. Ars popularis et antiquae nationum traditiones extollebantur, et opera illaborata, ut compositiones musicae in promptu creatae, optabilia facta sunt. Aliqui romantici trans tempus classicum ad medium aevum respiciebant: artes mediaevales resuscitare conabantur, ut fines urbium industriaeque crescentium effugerent; alteri ad orientem respiciebant, res exoticas et sapientiam antea occultam inquirentes.
Vascus Gama
Vascus Gama, vulgo Vasco da Gama (natus in oppido Portugalliae anno fortasse 1469; mortuus Cochini in India die 24 Decembris 1524), explorator Lusitanus, primus per oceanum ab Europa usque ad Indiam navigavit.
De origine et iuventute
De iuventute Vasci Gama perpauca nota sunt. Pater eius erat, qui aulicus principi , duci Viseensi, consulebat, eques ordinis militaris Sancti Iacobi erat, ab anno 1460 praefectus (alcaide-mor) , oppidi litoralis erat, quod munus usque ad annum 1478 tenuit. Uxor patris, Isabella Sodré, e gente aulicorum apud principem, ducem Viseensem, et equitum ordinis Militiae Christi orta, ad quinque filios peperit, quorum tertius Vascus anno aut 1460 aut potius 1469 natus erat. Satis constat ordines militares de successione regis factiones oppositas constituisse: regis enim filius solus legitimus,, casu adverso anno 1491 vitam amisit. Cuius frater illegitimus magister ordinis Sancti Iacobi eo tempore factus est, quo regis germanus  ordinem Christi duxit.
Stephanus, Vasci pater, ducis Georgii sectator, iam a rege Ioanne dux futurae expeditionis Indicae selectus est. Rege subito anno 1495 mortuo, successor legitimus an eidem Stephano navigationem committere vellet nemo pro certo scit, quoniam inter milites S. Iacobi pro obtrectatore Georgio contenderat. Patre Stephano anno 1497 mortuo filius Vascus selectus est, qui se iam dudum contra patrem una cum avunculis suis ad ordinem Christi addiderat. Iam diebus 17-18 Decembris 1495 Manuele nuper regnum ingresso Vascus "aulae regis nostri et ordinis S. Iacobi eques" commandarias duas divites, videlicet Mouguelas et Chouparria, e manibus ducis Georgii accepit "propter officia perutilia quae pro rege Ioanne defuncto et pro rege nostro Manuele fecit et facturus est." Quorum officiorum unum tantum scimus. Ex chronicis Garcia de Resende cognoscitur anno 1492 nautas Francicos navem Portugallensem auro oneratam prope castellum Africanum cepisse. De qua re certior factus rex Ioannes continuo Vascum Gama, "hominem cui credidit et qui iam in classibus et rebus maritimis bene meruit," ad Cetobricam et ad portus regni Algarbiae misit ut naves Francicas raperet nautasque expelleret, quod brevi spatio temporis effecit.
Qua ratione rex hanc novam expeditionem ac difficilem homini tam iuveni traderet, in materia historica varie exponitur. Ferdinandus Lopes de Castanheda, qui anno 1551 historiam suam componere coepit, asseverat Paulo Gama, maximo natu Vasci fratri, a rege idem munus traditum esse quod patri antea traditum esset. At eum ob infirmitates quasdam hoc facere abnuisse fratremque minorem pro se proposuisse; regem vero propterea minime gavisum esse, quod Vascus "rebus maritimis peritus esset, quibus iam multa regi Ioanni utilia fecerat, et etiam magnanimus, ut qui illam expeditionem ad bonam finem adducere posset". Sed Damianus Goës, qui paulo post chronica regis Manuelis scripsit, Vascum "hominem non iam maritum et satis iuvenem ut labores talis itineris subire posset" refert et ea de causa a rege electum esse. Atque Casparus Correia, qui sine documentis et e rumore populari Lendas da Índia historiam suam confecit, refert Vascum Gama iuvenem cum eam aulam negotiorum, in qua rex sederet, transgrederetur, a rege observatus ac statim selectus est, "homo prudens, sapientia optimus, ad omne bene susceptum magnanimus". Inter omnes constat regem paulo ante ad Montem Maiorem Novum aulam egisse et de utilitate expeditionis Indicae diu disputavisse, quam utilitatem rex ipse, consiliariis multis dissuadentibus, postremo adfirmavit; sed Ioannes de Barros, qui anno 1552 scripsit, solus hoc concilium curiose commemorat et contionem regis et responsum Vasci Gama ibidem datum verbatim adfert.
De prima navigatione
Vascus Gama praecessores in hac navigatione habuit. Iussu a principio principis, qui propter hanc rem "Navigator" nuncupatus est, nautae Portugallenses litora occidentalia Africana temptare coeperunt ad viam Oceanicam inveniendam qua aromata Orientalia sine interventione Arabum Venetorumque ad Portugalliam adveherentur: iam enim Marcus Paulus Venetus trans terram continentem iter faciens eas regiones revelaverat unde piper et alia condimenta pretiosissima proveniebant. Usque ad 1461 (quo anno Henricus princeps mortuus est) exploratores insulam Materiae et Azores colonizaverant, Insulae Promunturii Viridis invenerant atque ad limina sinus Guineensis penetraverunt. , Henrici nepos, ad regnum anno 1481 succedens labores avunculi resumpsit. Quo suadente Diogo Cão ostia fluminis Congi anno insequenti invenit et anno 1485 ad regiones australes porrexit, litora hodiernae Namibiae attingens. Ultra mox navigavit Bartholomaeus Dias: ille enim ad litus Africae Australis orientale primus Europaeorum anno 1488 advenit et in reditu promunturium ultimum primum observavit, quod "promunturium procellarum", Cabo Tormentoso, ipse appellavit: causa enim procellarum antea non viderat. Quibus rebus nuntiatis, rex Ioannes certior factus est Africam circumnavigari Indiamque et Asiam orientalem tali navigatione attingi posse, id quod usque adhuc incertum erat, promunturiumque Africae australe ob hanc rationem "Bonae Spei" nuncupare iussit. Propter quas rationes rex explorationem novam iussit, et Stephanum Gama, Vasci patrem, dux navium constituit. Mortuis ambobus, expeditio, a rege Manuele rursus anno 1497 mandata, a Vasco Gama parata est.
Ille igitur die 8 Iulii 1497 nautas centum et septuaginta ex Olisipone in Oceanum Atlanticum duxit, navigatoribus Portugallensium peritissimis, videlicet Petrus de Alenquer, Petrus Escobar, Ioannes de Coimbra et Alphonsus Gonçalves, qui naves quattuor gubernaverunt: S. Gabriel, duce Vasco Gama; S. Raphael, duce fratre Paulo Gama; Berrio, postea S. Michael appellatam, duce Nicolao Coelho; et navem onerariam duce Gonsalvo Nunes. Viam maritimam susceperunt ab aliis iam repertam per insulam Nivariam seu Tenariffam et insulas Promunturii Viridis usque ad litus Montis Leonini. Inde linea aequatoria transgressa ad meridiem versus porrexerunt, suadente Bartholomeo Dias, qui tali itinere zephyris Atlanticis australibus anno 1487 usus est. Eodem modo Vascus Gama naves suas ad litora Africae australis extremissima die 4 Novembris 1497 optimo successu pervenit in sinum Sanctae Helenae. Inde promunturio Bonae Spei relicto ad litora Natalis venerunt, ita ab illis ad honorem diei natalis Christi appellata, et in maria usque adhuc Europaeis ignota. Mense Martio iuxta insulam Mosambicam manserunt, emporium Arabum australissimum, unde contentionibus sublevatis fugerunt. Mombasam die 7 Aprilis 1498, inde Malindi die 14 Aprilis venerunt, ubi navigatorem Arabem acceperunt qui transitum Oceani Indici bene cognovit. Quo dirigente ad orientem et septentrionem tenderunt, stella polari rursus die 29 Aprilis observata, montibus altis denuo die 19 Maii observatis, tandemque ad oram Indiae occidentalem ad locum Kāppād iuxta Cochinum die 20 Maii 1498 ancoras iecerunt. Oceanis igitur Atlantico et mox Indico tres menses continuos a terrae visu remoti permeaverunt. Hominum nobis cognitorum nemo usque id tempus tale iter bono successu consecutus est.
Explorator e nave ad urbem Collicuthiam missus mercatores quosdam Tunesianos repperit, qui, Portugallensem esse recognoscentes, "I" aiunt "ad diabolum! Quid te hic attraxit?" et mox "Cur hicce mandant neque rex Castiliae, neque Franciae rex, neque senatus Venetiarum?" Quibus "Quia noster Portugallensis vetat!" Isti "Recte facit!" Is mox ad navem reditus est cum Monçaide, Tunesiano qui verbis Lusitanis dixit: "Bonum facinus! bonum facinus! multi carbunculi! multi smaragdi! multas gratias Deo agere debetis qui vos ad regnum tantarum divitiarum plenum attraxit."
Rex autem huius regionis possessor, titulo Sāmūdīrī (apud Portugallenses Çamolin) dignatus, de advenis ignotis certior factus, Collicuthiam properavit. Vascum rite et libenter ad aulam suam invitavit sed donis regis Manuelis minimi pretii aestimatis pauca in colloquio concedit, mercatoribus Arabicis qui ibi iamdudum recepti erant Vascum non legatum regium sed piratam esse dicentibus. Nautae Lusitani incolas a Mussulmanis spretos Christianos esse censerunt, templa Hinduica ecclesias, simulacra deorum Indorum effigies sanctorum Christianorum esse. Ergo Vascus Gama, mercaturis suis vili pretio venditis sed aromatibus gemmisque Indicis abundantissime emptis, nautas duas ad emporium constituendum Collicuthiae relictas, die 29 Augusti 1498 abscedit.
Fontes et fortuna
Fons primarius primi itineris est ephemeris a nauta quodam conscripta, primum anno 1838 edita e manuscripto bibliothecae publicae Portuensis, sub titulo Roteiro da viagem de Vasco da Gama em 1497 cognita. Nomen auctoris nobis incognitum est, editoribus aut Alvaro Velho aut João de Sá sine certitudine proponentibus. Varias res addit, fortasse ab eodem nauta certior factus, Hieronymus Sernigi Florentinus, cuius epistulas de hac re duas edidit Vicetiae anno 1507 in florilegio suo Italice congesso Paesi novamente ritrovati. Pauca e litteris regis Portugallensis derivantur; permulta sed parum fidelia e narratione Caspari Correia, titulo Lendas da Índia, anno circiter 1550 composita. Multa autem et utilia leguntur tam in historiis Ioannis de Barros, titulo Décadas da Ásia, anno 1552 editis et in História do descobrimento e conquista da Índia pelos Portugueses a Ferdinando de Castanheda ab anno 1551 composita quam in Crónica do felicíssimo rei D. Manuel a Damiano Gois annis 1566-1567 divulgata: hi auctores documentis usi sunt in archivo regio repertis hodieque deperditis.
Navigatio da ocidental praia Lusitana Por mares nunca dantes navegados "ab occidentali litore Lusitano per maria non antea transvecta" ad emporia Indiae, quam navigationem Vascus Gama primus perfecit, quotannis a Portugallensibus repetita est. Ibi imperium maritimum et mercatorium constituere coeperunt, aemulis mox Batavis, Anglis, Francicis. Imperium ita inceptum usque ad annum 1999 continuavit, quo anno Macaum, anno fere 1557 colonizatum, in rem publicam popularem Sinarum comprehensum est; sed mercatura globalis transoceanica, gratiá Vasco Gama et Christophoro Columbo saeculo XV exeunte aperta, usque hodie fere sine interruptione augetur.
Comitatu Vidiguerensi almiratuque marium Indicorum successor fuit filius natu maximus Franciscus, qui autem in Portugallia manens navigationes nullas facit. Comitissa Vidiguerensis quae nunc vivit, sexta decima huius tituli, anno 1926 nata est. Viceregno Indico, cui Vascus Gama ultimo vitae anno elevatus est, inter successores fuit filius natu alter Stephanus, qui hoc gubernium annis ab 1540 ad 1542 tenuit sed iam antea gubernator meruerat ab anno 1529 et Malaccae annis ab 1538 ad 1540.
Iter Vasci Gama est res principalis carminis epici Ludovici Camonii, titulo Lusiadae, anno 1572 Olisipone editi. Vasci, protagonistae huius carminis, gesta curiose narrantur, aut verbis sui ipsius depinguntur. Res partim ad fidem historicam describuntur, partim modo heroico magnificantur, interdum inspiratione poëtica finguntur: ita dum poëta reditum trans mare Indicum ad Africam refert, episodium insulae Amoris inserit, ubi Lusitani, Indiae inventores et victores, requiescunt cenantque et iussu Veneris Nereidas amplexantur: Vascus ipse cum Tethyi amore coniungitur.
Nomen eius gerunt urbs civitatis Goae  ad litus Oceani Indici stans, anno 1546 condita, atque crater lunaris qui ita ad honorem exploratoris anno 1935 iussu Unionis Astronomicae Internationalis appellatus est.
Nexus externi
🇬🇷
Alexander Carapanus
Alexander Carapanus (Neograece Αλέξανδρος Καραπάνος; 1873-1946), filius Gerasimi Carapani mercatoris, fuit vir publicus Graeciae et Epiri septentrionalis (quae regio hodie in Albania est). Anno 1919 fuit delegatus populi Graeci regionis Epiri Septentrionalis ut apud deliberationem pacis Lutetiae factam revendicationes huius populi protuleret.
Wollemia
Wollemia est genus arborum coniferorum familiae Araucariacearum. Planta nota est solum per documenta fossilia donec species Wollemia nobilis reperta esset, anno 1994, in remota angustiarum tofi serie prope Lithgow in deserta temperatae silvae pluvialis regione Horti Reipublicae Wollemi in Nova Cambria Australi, 150 kilometra ad septentriones et occidentem Sydneii.
Res Publica Epiri Septentrionalis
Res Publica Autonoma Epiri Septentrionalis (Neograece Αυτονόμη Δημοκρατία της Βορείου Ηπείρου) fuit civitas a populo Graeco Epiri septentrionalis (quae regio hodie in Albania est) mense Februario 1914 pronuntiata. Georgius Zographus et Alexander Carapanus rei publicae profuerunt.
Orange Comitatus (Novum Eboracum)
Orange Comitatus  (Anglice:  Orange County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 341367 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Goshen, anno 1683 creatus est. In hoc comitatu nona pars incolarum haud Anglice domu (11.6 %) loquitur.
Alcodium
Alcodium (Hispanice: Alcoy, et Valentiane: Alcoi) est urbs Hispaniae, in provincia Lucenti, caput commarcae Foveae. Anno 2008, sunt 61 698 incolarum Alcodio. Nota est urbs ob festa Maurorum et Christianorum.
Ontario Comitatus
Ontario Comitatus  (Anglice:  Ontario County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 100 224 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Canandaigua, anno 1789 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum haud Anglice domu (4.9 %) loquitur.
Carolus Mayr
Carolus (Karl) Mayr (natus die 5 Ianuarii 1883 Mindelhemi; obiit in castris carceralibus Buchenwald die 9 Februarii 1945) fuit miles et politicus Germanicus, qui anno 1919 Adolfum Hitler ad politicas res induxit.
Mayr annis 1914 - 1918 miles primo bello mundano pugnavit postremo centurio factus.
Oneida Comitatus (Novum Eboracum)
Oneida Comitatus  (Anglice:  Oneida County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 235469 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Utica, anno 1798 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum haud Anglice domu (9.6 %) loquitur.
Orleans Comitatus (Novum Eboracum)
Orleans Comitatus  (Anglice:  Orleans County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 44171 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Albion, anno 1824 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum haud Anglice domu (4.6 %) loquitur.
Stanley Whittingham
Michael Stanley Whittingham (natus anno 1941) est chemicus Anglicus. Alma mater sua est Collegium Novum Oxoniense. Qui est professor Universitatis Binghamtoniensis, universitas publica in Novo Eboraco civitate.
Anno 2019, Praemium Nobelianum chemiae cum Ioanne B. Goodenough et Akira Yoshino ratione studii accumulatri ex ion-lithium, e cogitatione intercalationis molecularum.
Anna Lesko
Anna Lesko (nata familia oriunda e Ucraina Anna Stepvania Lyzhcko die 10 Ianuarii 1979 in Chisinau tunc ad Unionem Sovieticam hodie ad Rempublicam Moldavicam pertinente) est clara cantrix Dacoromana.
Roddy McDowall
Rodericus McDowall, vulgo Roderick Andrew Anthony Jude et saepius Roddy McDowall (Londinii natus in regione suburbana Herne Hill die 17 Septembris 1928; mortuus cancro pulmonum iuxta Angelopolim die 3 Octobris 1998) fuit actor Anglicus qui in Civitatibus Foederatis habitabat.
Litaniae Sanctorum
Litaniae Sanctorum sunt antiquissimae preces specium litaniae, iam anno 590 papa Gregorius Magnus praescripsit usum harum litaniarum inter gratiarum actionis pompas.
Ecclesiae orientales iam aetate sancti Gregorii Thaumaturgi (270) et sancti Basilii (379) preces constitutae a multis invocationibus sanctiis agnoscebant.
Alcuinus introduxit Litanias Sanctorum in officium monasticum.
Textus
Versio integralis huius orationis, quae in Vicefonte invenitur a magis quam centum invocationibus constituta est. Hic expremitur solum ut index praecipuorum sanctorum secundum Ecclesiam Catholicam pars prima a invocationibus ad Deum et Sanctorum constituta et initia aliarum partium.
Supplicatio ad Deum
Prex incipit cum Deo invocationibus, accurate secundum theologiam Christianam tribus personis Trinitatis: Deo Patre, Iesu Christo et Spiritui Sancto et orans secundum anthropologiam Christiana conscius tenuitatis voluntatis hominis (cfr. Sanctus Paulus, Epistula ad Romanos 7, 15-17 ) et culpae eius primum misericordiam Dei rogat.
Ecclesiae Catholicae Orientales
Ecclesiae Catholicae Orientales sunt Ecclesiae Catholicae sui quaeque iuris. Capita earum plerique sunt Patriarchae vel Episcopi, qui quidem communionem cum Papa Ecclesiae Catholicae servant, licet liturgiis orientalibus utantur.
Litaniae Sanctorum
Invocatio Sanctorum
PATRIARCHAE ET PROPHETAE
Cognitio per experientiam
Cognitio per experientiam, ratio cognitionis nova educationis, est actus significationem acquirendi usu et exercitatione percepta.
Litaniae Sanctorum
Invocatio Sanctorum
APOSTOLI ET DISCIPULI
MARTYRES
EPISCOPI ET DOCTORES
PRESBYTERI ET RELIGIOSI
SANCTAE DEI
LAICI
III INVOCATIO AD CHRISTUM
Supplicatio pro variis necessitatibus
V CONCLUSIO
Regiones caeli
Regiones caeli sive puncta cardinalia sunt quattuor: septentrio sive boreas, meridies sive auster, occidens sive occasus, oriens sive eurus.
Origanum vulgare
Origanum vulgare est perennis herbarum species generis Origani, quod indigenae Europa, ab regione Mediterranea in Media Asia et Asia Australi oriunda.
Angela Gheorghiu
Angela Gheorghiu (nata in Adjud, Romania die 7 Septembris 1965) est theatri lyrici supranus Dacoromana. Gheorghiu tenori Francico oriundo e Italia Roberto Alagna nupsit.
Welwitschia
Welwitschia est monotypicum plantarum Gnetophytorum genus, quod unam speciem, Welwitschiam mirabilem, comprehendit. Planta est solum genus familiae Welwitschiacearum ordinis Welwitschialium. Fossile vivum habita, planta ex nomine Friderici Welwitsch botanici Austriaci appellatur, qui eam anno 1859 repperit. Planta est solum in Namib Deserto intra Namibiam et Angoliam endemica.
Marcus Vipstanus Gallus
Marcus Vipstanus Gallus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus initio primi saeculi fuit. Frater eius Lucius Vipstanus Gallus praetor (mortuus 17) erat. Ipse anno 18 consul suffectus creatus est. Filius eius Lucius Vipstanus Poblicola anno 48 consul ordinarius, alter filius Messalla Vipstanus Gallus eodem anno consul suffectus factus est.
Mauri et Christiani
Mauri et Christiani (Hispanice: Moros y cristianos et Catalane: Moros i cristians) est nomen festorum Hispanicorum, praecipua provinciae Lucenti, sed adsunt quoque in Pago Valentiano et Murcia. Urbs Alcodium habet primum atque praeclarum festum Maurorum et Christianorum, et etiam Calpe.
De festo
Festum constat partes tres. Primo die copiae Christianae castellum vel arcem expugnant e Mauris. Secundo die rex Maurorum intrat urbem et christianos superat. Tertio die rex Christianorum (saepe Iacobus Aragoniae et Valentiae) tandem Mauros expugnat.
De incolis
Incolae vicorum et urbium inter Mauros et Christianos se dividunt, ideoque unusquisque habitu vel Mauro vel Christiano vestitur. Filae vel collegia incolarum victoriam celebrantes, tum agmina per urbem faciunt, cum musica festiva.
Oswego Comitatus
Oswego Comitatus  (Anglice:  Oswego County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 122377 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs eiusdem nominis, anno 1816 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (1.3 %) loquitur.
Rhamses II
Rhamses seu Ramses, secundus huius nominis, fuit divus Aegypti rex, ab anno 1290 a.C.n., cum patri Setho I succederet, usque ad annum 1224 a.C.n.. Tertius etiam pharao XIX° domus regiae fuit. Templum in eius memoriam prope Thebas dedicatum, Ramesseum hodie dictum, cuius ruinae etiamnunc admirationem movent, apud Diodorum Siculum iam descriptum inveneris.
Ferrivia metropolitana Matritensis
Hamaxostichi citi sunt in ferriviis laevis, necnon dextris simul ceteri hamxostichi Hispanici, ferriviae quae sunt 1,445 m lata.
The Medusa Touch
The Medusa Touch  est pellicula utopica et horrenda generis calamitosi anno 1978 facta a Jack Gold, secundum fabulam eiusdem tituli a Petro Van Greenaway scriptam. In pellicula hi praeclares histriones agunt:
Portus Principis
Portus Principis (Francice Port-au-Prince) est urbs circiter 1 250 000 incolarum (anno 2006), et caput Haitiae. Urbs anno 1749 a coloniis Francicis condita est.
Consilium salutis publicae
Comitatus salutis publicae (Francice le Comité de Salut Public) fuit collegium, quod Franciam inter Rerum Francicarum eversionem, accurate a die 6 Aprilis 1793 (17 Germinalis anno I) usque ad mensem Octobrem 1795 de facto duxit. Inter terroris regimen Comitatus salutis publicae vitae et necis dominus se fecit et, suo iusso, a 35 000 ad 40 000 hominum necati sunt.
Halberstadium
Halberstadium (Theodisce Halberstadt), est urbs Germanica in regione Saxonia. Dioecesis Halberstadensis, hac in urbe anno fere 814 posita, usque in 1648 vigebat. Halberstadium ab anno 1387 fuit urbs Hanseatica. Synagoga Halberstadiensis, ante annum 1464 constituta, anno 1938 cum memorabiliis Iudaicis destructa est sub regimine Nazistarum. Media urbs magna parte mense Aprili 1945 ab exercitu aërio Americano deleta est.
Constantinus Brâncuși
Constantinus (vulgo Constantin) Brâncuși ([]; natus Hobița in oppido Romaniae die 19 Februarii 1876; mortuus Lutetiae die 16 Martii 1957) fuit sculptor Dacoromanus modo modernismo et minimalismo.
Lama
Lama est titulus Thibetani doctoris Dharmae, nomen gurus termini Sanscritici simile (vide Buddhismus Thibetanus et Bön).
Titulus potest adhiberi honorificus monacho vel monachae vel in scholis Nyingma, Kagyu, et Sakya erudito tantrismi doctori conlatus ut gradum doctrinae spiritualis et auctoritatem docendi designet, atque potest pars esse tituli sicut Dalai Lamae et Panchen Lamae, ad stirpem lamarum reincarnatarum (tulkuum) concessi.
Nihilominus, terminus lamaismus nunc contumeliosus consideratur (Korom 1997).
Fons
Korom, Frank J. 1997. Constructing Tibetan Culture: Contemporary Perspectives. World Heritage Press.
Cumulus stellarum
Cumulus stellarum regio caeli vocatur, in qua stellae artius sitae sunt regionibus circumiacentibus. Tamen cumuli stellarum valde inter se differunt. Stellae cumuli non solum loco, sed etiam origine propinquae esse solent.
Dinoscuntur cumuli stellarum aperti et globosi. Cumuli stellarum astronomis multa de evolutione vel vita stellarum narrant, cum omnes stellae eiusdem aetatis sint eodemque intervallo remotae, ut mensurae astronomorum certiores fiant.
Cumuli stellarum aperti
Cumuli stellarum aperti congregationes laxae stellarum sunt. Quae stellae communiter e magna nebula gasorum pulverumque ortae putantur. Paulatim autem dissolvuntur, cum motiones stellarum propriae inter se paulo differant. Inde multi cumuli stellarum aperti quasi astronomice iuniores, id est pauca miliens centena milia annorum orti sunt. Stellas multas et iuniores et ponderosas continent quae calidiores sunt et imprimis luce candida vel caerulea lucent.
Cumuli stellarum globosi
Cumuli stellarum globosi multo plures stellas continent quae etiam communiter ortae esse, sed gravitatione coniunctae remanere aestimantur. Cumuli stellarum globosi circum galaxiam in sphaera aperta quadam siti sunt quae halos vocatur. Multo seniores cumulis apertis nonnulli ante C miliens centena milia annorum orti sunt ideoque multas stellas veteres rubrasque continent. (Aetas totius universi circiter 136 miliens centena milia annorum esse censetur.)
Amnes stellarum
Etiam amnes stellarum qui dicuntur sicut Hyadae cumulis stellarum similes sunt. Nam similiter cumulis apertis ex iunioribus stellis constant quae communiter vorticem quendam adpetere videntur.