cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Richardus England
Cursus honorum
England, cuius pater miles fuit, anno 1808 succenturio ad exercitum Britannicum accessit. Deinde anno 1809 Bellis Napoleonicis in Nederlandia interfuit. Interim in Canadam iter fecit et post mortem patris et Proelium Waterlooense ad legionem suam Lutetiam revenit. In Francia mansit ad usque 1818, cum copiae occupationis se recesserunt. Deinde in Hibernia militavit (annis 1821 - 1833). Tum in Africa meriodionali certavit et anno 1838 tribunus militum promotus est. Anno 1839 in India translatus est, ubi et in Afgania pugnabatur. Cum anno 1842 Alexandriam Arachosiam urbem obsessam reliuit, valde vituperatus est. Anno 1843 in Angliam patriam rediit, ubi ad annum 1849 sine imperio mansit. Tum dux militum factus est et in expeditione Anglica ad Bellum Crimaeanum tertiam divisionem rexit. Proeliis ad Almam atque Inceromaniae se fortiter praestabat. Sed mense Augusto anni 1855 morbo coactus in patriam reverti coactus est. Anno 1877 ex exercitu se recessit.
Saint-Pierre-du-Jonquet
Saint-Pierre-du-Jonquet est commune Francicum 201 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Coulonges (Carantonus)
Coulonges est commune Francicum 148 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Oceanographia
Oceanographia (compositum vocabulorum Graecorum ωκεανός 'oceanus' + γράφω 'scribo'), etiam oceanologia et scientia marina appellata, est campus scientiae Telluris qui oceanum investigat. De pervariis tractat rebus, inter quas organismi marini et dynamica oecosystematum; flumina oceanica, undae ventosae, et dynamica liquorum geophysicorum; tectonica laminarum et geologia fundi marini; ac fluxus variorum rerum chemicarum et proprietatum physicarum quae intra oceanum et trans eius fines fiunt. Hae res disciplinas varias multiplicesque implicant, quae oceanographi miscent ut scientiam Oceani Mundi et comprehensionem rationum intra eum augeant, praecipue biologia, chemia, geologia, geographia, meteorologia, physica.
Historia
Homines primum scientiam undarum et fluminum in maribus et oceanis temporibus praehistoricis petierunt. Aristoteles et Strabo de aestibus scripserunt. Propositum explorationis oceani temporibus hodiernis ineuntibus cartographia erat, et plerumque superficiem aquae et animalia quae piscatores retibus capirent investigabat, quamquam mensurae profunditatis plumbo effectae sunt.
Abascia
Abascia, Abasgia, , Abasgorum Terra seu Abchasia (Abasgice Аҧсны, Georgiane აფხაზეთი, Russice Абхазия, Armeniace Աբխազիա) est regio inter Pontum Euxinum et Caucasum sita, quae 23 Iulii 1992 se e Georgia liberam rempublicam sui iuris declaravit. Secundum autem CN, Abascia intra Georgiae fines inter civitates agnitos sita est. Solum sex omnino liberae civitates in orbe terrarum Abasciam liberam agnoscunt: Russia, Nicaragua, Venetiola, Nauru, Vanuatu, Tuvalu. Georgianae auctoritates nullum dominium in Abasgicum territorium habent.
Nomen
Homines Abasci suam civitatem Аҧсны (Apsny) 'terram Abascorum' significans (-ny locativum suffixum est) nuncupant. Russice Абхазия (Abkhazia) a Georgiano აფხაზეთი (Apkhazeti) mutuatur. Mingrelice Abascia აბჟუა (Abzhua) sive სააფხაზო (saapkhazo) nominatur. Armeniacum Abasciae nomen Աբխազիա (Abxazia) est.
Historia
Primi Abasciae incolae in IV millennium a.C.n. regrediuntur, sed praesentia Dolminis in Abascia tam antique quam 3000 a.C.n. iam incolas et dispositae communitates in Abascia fuisse significat. Ex his primis tribubus Abasci, gens Abasciae indigena, orta est.
Inter saeculo nono et sexto a.C.n., instauratum est Regnum Colchidis in praesentis Rei Publicae Abasciae terra. Colchidis lingua Abasgica, etiam praesentis Abasciae lingua publica, erat. Una urbs a Regno Colchidis condita Dioscurias, praesens reipublicae caput fuit. Ex anno 653 a.C.n., Caucasica regna Colchidis Iberiaeque ex Imperio Persarum variis invadendi conatibus obversari debuere.
Velut reliqua Colchis, Abascia a Roma inter 110 et 63 a.C.n. capta est. Conlapso autem Imperio Romano, Abascia libertatem assecuta est, suos proprios gubernatores designans, quos a Roma firmabantur protegebanturque. Iam sicut Imperii Byzantini pars, saeculo tertio, Abascia suam libertatem manebatt, quae in Regnum Lazicum, Regni Abasciae praecursorium, induxit. Post varios autogubernationis annos, Abascia denuo in dicione Imperii Byzantini anno 562 incorporata est. Nihilominus, reges Abasci contra politicam culturalemque Byzantinam dominationem pugnavere.
Civitas praesertim Christiana erat et urbs Pityus (Abasgice Пиҵунда, Georgiane ბიჭვინთა, Russice Пицунда, Armeniace Պիցունդա) archiepiscopi sedes fuit, qui directe Patriarchae Latini Constantinopolitano subiectus erat. Arabes in Abascia anno 736 intraverunt, sed tenax resistentia invasores se recipere fecit. Illo tempore in usu fuit primum vocabulum abjazeti 'terra Abascorum' in Georgianis scriptis, Abasciam alienam civitatem considerantibus, velut revera sic erat, quia e principio numquam personam in cultura et historia Georgiae egit.
Prospera defensio contra Arabes Abascis principibus satis potentiae ad poscendam plurimam autonomiam intra Imperium Byzantinum dedere. Circiter 785, Abascia totam libertatem consecuta est.
Completa libertate constituta, Regnum Abascum fere anno 790 statutum est. Regnum formatum est ex Abasgicarum tribuum consolidatione. Per tria saecula secquntia, Regnum Abascum paulatim suam potentiam et suverenitatem consolidavit. Ineunte saeculo decimo secundum trecenta milia passuum Graecorum per Ponti Euxini patuit, apud Byzantinos fontes. thumb|left|Abasci [[districtus Saeculis quinto-decimo et sexto-decimo, Principatus Abasciae sicut entitas cum libertate sub Imperio Ottomanico formatus est. Quamquam facti sunt ponderis conatus islamizandae civitatis, Christianismus perrexit in dominio, partim proter firmum Russicum pondus e saeculo duodevicensimo. Illo tempore, Principatus Abasciae autonomiam sub Russia consecutus est, sed denique incorporatus est in Imperium Russicum anno 1864.
Dioscuriadis tabula, saeculo 19 exeunte.]]
In Rebus Novis Russicis anni 1905, Abascia Russiae fida fuit, dum Georgia oppositoria erat. Haec politica separatio in diffidentiae contentionisque incrementum inter Abasciam et Georgiam induxit, quae profundiores in Rerum Novarum Bolsevicarum anni 1917 consequentiis fient.
Cum Rebus Novis Bolsevicarum anni 1917, Abasci duces suum proprium postrevolutionarium corpus, Consilium Populare Abascum, creavere. Gubernatio Abasgica Vladimiro Lenin favebat dum Georgiani pro Mensevicis et contrarevolutionarii erant.
Anno 1918, Abasci Bolsevici sub Nestoris Lakoba, propinqui Iosephi Stalin conlaboratoris, iusso, potestatem Dioscuriadis, Abasci capitis, ceperunt, Commune Boselvicum Dioscuriadis creantes. Anno 1921, Abascia fiebat Res Publica Sovietica Socialistica sui iuris, sed die 16 Decembris eiusdem anni facta est pars Rei Publicae Sovieticae Socialisticae Georgianae. Pars Rei Publicae illius die 13 Decembris anni 1922 adiuncta est ad Foederationem Transcaucasicam, quae die 30 Decembris anno illo cum Russia, Ucraina et Ruthenia Alba Unionem Sovieticam formavit. Ab anno 1931 Abchasia erat Res Publica Autonoma Georgiae Sovieticae.
Cum Georgia anno 1991 se ex Unione Sovietica exire declararet, populus Abasciae dixerunt se in unione illa velle manere. Dein, die 23 Iulii 1992, suam a Georgia libertatem declaravit. Inter annos 1992 et 1993 erat bellum inter Abasciam et Georgiam.
Die 26 Augusti anni 2008, Russia et die 3 Septembris eodem anno Nicaragua statum civitatis liberae Abasciae agnoverunt. Anno 2009 libertas Abasciae agnita est ab Venetiola (die 10 Septembris) et Nauru (die 15 Decembris). Pleraeque civitates tamen eam partem Georgiae esse existimant.
Agnitio internationalis
Postquam Georgia impetum in Alaniam Meridionalem faceret, Duma sive Parlamentum Foederationis Russicae de motione suffragium tulit quae Moscuae ut Alaniae Meridionalis Abasciaeque libertatem die 25 Augusti 2008 agnosceret invitabat. Postero die, praeses Demetrius Medvedev decreta harum duarum civitatum libertatem agnoscentia obsignat.
Ruthenia Alba anno 2008 ut proxime Alaniae Meridionalis Abasciaeque libertatem agnosceret nuntiavit, quod adhuc medio anno 2011 non fecit. Organizatio Foederis de Securitate Collectiva (Russice Организация Договора о коллективной безопасности), Organizatio Coöperationis Sanghaevensis (Russice Шанхайская организация сотрудничества, Sinice 上海合作组织) et Foedus Bolivarianum Populorum Nostrae Americae (Hispanice Alianza Bolivariana para los Pueblos de Nuestra América) suum favorem Russicae decisioni nuntiavere, sed sine ea subsequenda. Secundum Serbiam, opinionem eandem observantem, Alaniae Meridionalis Abasciaeque libertatis comparabiles ei Agri Merulensis sunt.
Potentiae Occidentales, cum Francia praecipite, confestim ne Alaniae Meridionalis Abasciaeque libertatem agnoscerent nuntiando respondere. Georgia, e sua parte, ad Russiam "adnexionem" detulit.
Civitates Abasciam liberam agnoscentes
Inter civitates Abasciam liberam agnoscentes sunt:
Civitates de libertate Abasciae decernentes
Inter civitates de Abasciae libertate decernentes sunt:
Civitates non a Communitate Internationali agnitae libertatem agnoscentes
Inter civitates non adhuc a Communitate Internationali agnitas sed Abasciam liberam agnoscentes sunt:
Geographia
Abascia in Caucaso, inter Asiam et Europam, sita est. Regio montibus tegitur et eius litora Ponto Euxino perfunduntur. E 8700 km² extensionis, fere 75% ad montanas zonas correspondent, praesertim in Orientali zona, prope Suaniam, ubi aliqui montes 4000 metrorum altitudinis superant. dissimilia "brachia" e praecipua Caucasi cordillera discedentia profundas valles formant, qua parvi, sed ponderis, alveorum tractus transeunt. E quibus unus Lacus Ritsa (Abasgice Риҵа, Georgiane რიწა, Russice Рица) est, Niticae (Georgiane გაგრა, Russice Abasgiceque Гагра) Septemtrione. In hoc ambitu etiam profundissima spelunca in Tellure, Spelunca Corvi-Kruberi (Georgiane კრუბერის გამოქვაბული, Russice Пещера Крубера-Воронья) in cordillera Arabica (Russice Арабика) sita et 2160 metrorum sub maris aequore profunda, invenitur.
Magna Abasci territorii pars (circiter 70%) quercuum, fagorum, et alnorum silvis tegitur. In altitudinis intervallo inter maris aequor usque ad 500 metra, regio caducifoliis silvis abundat. Supra hoc aequore et usque ad 1800 metrorum altitudinis, diversae pinophytorum species abundant, inter quae sunt altissimi arbores in Europa, sicut abietes amplius 70 metra altae. Iam inter 1800 et 2900 metrorum altitudinis, inveniuntur planities cum proprietatibus Alpinis, et denique supreme, patent aeternae cordillerae nives et glaciaria.
Abascia climate subtropico temperato propter Ponti Euxini regulatorium effectum et "prothyrum climaticum" Caucaso formatum gaudet, qui quin Boreales gelidi venti intrent vitat. Annua temperaturae media 15 ºC attingit, cum minimis temperaturis 4 °C hieme (Ianuario et maximis 23 °C aestate (Iulio). Praecipitationes inter 1000 et 1500 millimetra pluviae annuae oscillant et aër umidus relative paucus est. Supra 1000 metra supra maris aequor, amplitudo thermica crescit, et hiemes et aestates duriores fiunt, characterum continentalium clima formantes. Supra 2000 metrorum altitudinis clima montanum dominatur, et temperaturae aliquantum descendunt. Intestinis in regionibus praecipitationes crescunt, usque ad 3500 millimetrorum quotannis in montanis zonis attingere potentes. Nix usque ad superanda quinque metra altitudinis accumulari in nonnullis Caucasi regionibus potest; labinae nivis periculum latens paucis habitatis harum regionum mediis repraesentant.
Ob placibile clima et pulchros prospectus, huius territorii pars magnae periegeticaeaffluentiae locus fuit; evoluta etiam est agricultura, praesertim theae, tabaci, et diversorum pomorum culturae, praeter vineta.
Civilitas
Abascia semipraesidialis respublica est. Secundum legem constitutionalem de comitiis praesidialibus, candidatus praesidiatui reipublicae Abasgicae cives ius suffragii possidentes, Abasgicae nationalitatis, capaces libere civitatis lingua publica (lingua Abasgica) locuti, quam 35% annos nati maiores et quam 65 minores et qui stabiliter in Abascia per quinque annos ante comitia vixissent esse debent.
Abascus praeses quinquennio eligitur. Idem homo praeses duobus consecutivis mandatis eligi nequit. Eodem tempore quam praeses, praeses vicarius etiam eligitur, cuius nomen a candidatu praeside exprimitur. Secundum Abasgicam legem, ad vincendum primo ordine candidatus 50% et unum validorum suffragiorum obtinere debet. Si quod non evenit, secundus ordo post tres hebdomades praevidetur.
Vires armatae
Respublica in praesenti exercitum et classem aëriam possidet.
Classis nautica in cursu constitutionis est. Secundum Abasgicae gubernationis foedus, in Republica conlocatae sunt Foederationis Russicae copiae. Die 15 Septembris 2009 conclusum est foedus coöperationis militaris cum Russia quadraginta-novem annos duraturum et automatarie alios quinque renovabile. Foedus Russiam terrestrium, aëriarum maritimarumque Reipublicae finium dominium firmaturam et novas Civitatis vires armatas formaturam esse praevidet. Die 11 Augusti 2010, Virum Armatarum Foederationis Russicae praefectus tormenta missilium e terra in aër S-300 in Abasco territorio adornari nuntiavit, Gubernatione Abasgica volente, ad defendendum et dominandum eius spatium aërium.
Divisio administrativa
Respublica Abasgica divisa est districtus septem nuncupatos ex eorum sedibus, quae sunt;
Demographia
Exactus praesens Abasciae numerus incolarum obscurus est. Secundum censum anno 2003 factum, 215 972 hominum erant, sed hoc in dubio a Georgianis auctoritatibus vocatum est. Ministerium Statisticae Georgianum Abascum numerum incolarum circiter 179 000 anno 2003 et 178 000 anno 2005 (ultimo anno ubi editae sunt tales aestimationes in Georgia) esse aestimavit. Encyclopaedia Britannica numerum incolarum anno 2007 180 000 esse aestimat, dum Globus Crisis Internationalis (Anglice International Crisis Group) totum Abasciae numerum incolarum anno 2006 inter 157 000 et 190 000 esse aestimat (aut inter 180 000 et 220 000 anno 1998 a Programmate Consociationis Nationum pro Evolutione aestimatos).
Saint-Pierre-du-Mont (Calva Dorsa)
Saint-Pierre-du-Mont est commune Francicum 76 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Abascia
Ethnē
Ethnica Abasciae compositio primas in Conflictu Georgiano-Abasco egit et etiam in dubio vocata est. Abasgica demographia Bello inter Abasciam et Georgiam anno 1992 valde adfecta est, quod expulsionem et volatum fere dimidii numeri incolarum in republica, scilicet 525 061 census 1989, videt.
Abasci incolae ethnice multo varii manent, etiam post Bellum annorum 1992 et 1993. In praesenti Abasci incolae praesertim ab ethnesi Abasco, Georgianico (praecipue Manialico), Abasco-Armeniaco et Russico constituuntur. Ante bellum, Georgianicum ethnos 45.7% Abascorum incolarum constituebat, nihilominus, anno 1993, plerique Georgiani et aliqui Russi et Armeniaci Abasciam reliquere aut ethnice purgati sunt.
Religio
Plerique Abasciae incolae Christiani (Orthodoxi Orientales et Armeniaci Apostolici), Musulmani Sunnitae aut irreligiosi sunt, sed pauci se Christianos aut Musulmanos professi religiosis diaconiis intersunt. Sunt minimus Iudaicorum, Testium Iehovah et novorum motuum religiosorum asseclarum numerus. Testium Iehovah societas publice e 1995 vetita est, quamquam decretum in praesenti non applicatur.
Secundum et Abasgicam et Georgianam constitutiones, omnium religionum (non minus quam atheorum) assectatores eadem iura coram lege habent. Secundum contemplationem anno 2003 factam, 60 centesimae respondentium se Christiani agnoscunt, 16 centesimae Musulmani, 8 centesimae athei sive irreligiosi, et etiam 8 centesimae veteris religionis Abascicae sive pagani asseclae.
Oeconomia
Turismus in medio conatu recuperandae oeconomiae ab Abascica gubernatione est. Turistae e 2004 redeunt et 97 centesimae Russi sunt, 400 000 periegetarum repraesentantes. Pernoctationum volumen e 220 000 anno 2004 in 900 000 anno 2007 transivit, partim ob rapidam meliorationem modi vivendi in Russia et praesertim ex amota tota prohibitione commercii antea a Georgia imposita. Olympiorum Hiemalium Sotziensium conspectus, anno 2014, Abasciae ut meliorentur eius periegeticae structurae permittit.
Praeter periegesin, Abascia vinicola civitas est, saltem e saeculo tertio a.C.n., in Graecorum Pontii epocha, postea Romani. Strabo Dioscuriadem regionem vitium cultoriam evocat. E Romanorum tempore prorsus celebre eius vinum semidulce erat.
Saeculo undevicensimo, princeps Nicolaus Atzba magna dominia vinum producentia habebat. Hodie inter Abasgica vina citanda sunt rubrum Radeda, ex genere Isabella vitis labruscae ortum, cultum e 2002; Aroma Abasciae rubrum semidulce, cultum e 1929, ex genere Isabella quoque; vinum Lychnyense semidulce; vinum Abasgicum, Saperavici Cabernetique permixtio, etc. .. . Inter vina alba, citari potest vinum Psovense semidulce. Vinicola productio tota anno 2002 denuo directa est ad adipiscenda vina melius elaborata et melioris qualitatis.
De agricultura producuntur mandarīna, citri sinenses, limones, thea, tabacum, iuglandes, maizum. . . . Nihilominus 60 centesimae Abasgicae oeconomiae e mercatura tenui pendent.
Opes energeticae propter recentem prohibitionem commercii deficiuntur, sed attamen moles electrificina in flumine Ingure in effectu est. Fere 50 centesimae eius energiae in Georgiam eunt et 50 centesimae in Abasciam quae ex eis 20% Russico Territorio Crasnodarensi rursus vendit. Petrolei fons inventus est apud Abasgica litora.
Abascia duos aëroportus, altrum Dioscuriadis et altrum Bomborae, prope Gudautam, possidet.
Cultura
Litterae Abasgice scriptae nuper apparuit, ineunte saeculo vicensimo. Attamen, Abascia communiter aliis cum Caucasi populis sagas Nartorum, fabularum series de mythicis heroibus, habet. Alphabetum Abasgicum saeculo undevicensimo creatum est. Primum Abasgice diarium, Abkhazia nuncupatum et a Demetrio Gulya editum, anno 1917 apparuit.
Posset dici ut scriptores celeberrimi in Abascia sint Fazil Iskander, praesertim Russice scribens, et Bagratus Shinkuba, localis poëta.
Artes athleticae
Pediludium adhuc est ars athletica populo gratissma in Abascia. Aliae populares artes athleticae sunt canistriludium, pugilatus, et luctatio libera.
Abascia suam propriam ligam pedilusoriam amatoriam e 1994 habet. Liga nullius internationalis societatis pedilusoriae pars est.
Albion
Albion est nomen antiquum insulae quae ab medio aevo Britannia Maior nota est, sive nonnumquam ab regno Iacobi I saltem Britannia Magna. Incolae Albiones erant. Inter insulas Britannicas maxima est quae in oriente a Mari Germanico, in septemtrione ab Oceano Ducaledonio, in occaso a Mari Hibernniae et meridie ab Oceano Britannico circumdatur atque a Freti Gallici triginta tria milia trecenta metrorum ex Gallia separatur.
De Nomine
Etsi Britannia Graece Albion appellatur, verbum Latinum ipsum ex appellatione Graeca de gente quae insulam incolebat deductum est a Pythea viatore Massiliensi qui anno circiter 320 a.C.n. primus Graecus Britanniam visit, eamdemque descripsit. Post anno autem 43, Claudio imperatore, Romani Britanniam devincere constituerunt. Sequitur quod verbum Britanniam a Romanis usurpatum erat pro provincia Romana quae pandebatur ab Oceano Britannico usque ad valla et Aelium et Antonini. Propter eam causam, insula tota Albion potius nuncupatur cum agitur id quod ad eamdem attinet quamdiu ad tempus Romanum haeret. Claudius Ptolemaeus ipse quo in "Geographia" de Albione situ scripsit legitur "Άλουίωνος νήσου Βρετανιχης θέσις" sive latine "Albionis Insulae Britanniae situs".
Multi sunt reges Anglorum qui de insula rettulerunt ut Albion. Eo modo anno 930, Athelstanus rex Anglorum titulo rex et primicerius totius Albionis regni usus est. Anno 970 nepos istius Edgarus Pacificus se ipse etiam Totius Albionis imperator augustus nominavit.
Postea, in Britanniae historiis atque mythologiis et carminibus Albion nomen saltem invenitur apud Galfridum Monemutensis, Layamon , Raphaël Holinshed , Gulielmus Camdenus , Ioannes Miltonus ,
Etymologia
Probabiliter Albion cognationem praebet et cum Albiorige deo Celtico, et cum verbo Elfudd, quod mundus, terra Lingua Cambrica Media sonat, atque hoc et verbum cognatum Celticum albu sive alba inter se respondenti sunt. Verbum istud fontibus Hibernicis antiquis primo tempore insulam totam et secundo Scotiam designabat. ,
Trigny
Trigny est commune 544 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Rosen Plevneliev
Rosen Aseni f. Plevneliev (Bulgarice: Росен Асенов Плевнелиев, natus die 14 Maii 1964 Nicopolis ad Nestu) vir publicus Bulgaricus est.
Iuventus et munus
Plevneliev in urbe Scaptopara scholam frequentabat et deinde annis 1982 - 1987 Serdicae informaticae studebat. Communismo in Bulgaria abolito Plevneliev societatem firmas structorias nonnullas condidit et rexit.
Bramevaque
Bramevaque (Occitanice Brauvaca id est Latine vaca qui mugit) est commune Francicum 38 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Rosen Plevneliev
Cursus honorum
Plevneliev annis 2009 - 2011 administer progressus regionum et operum publicorum in consilio ministrorum Bojko Borisov erat. Die 4 Septembris 2011 praeses Bulgariae electus est et die 22 Ianuarii 2012 Georgio Părvanov praesidi successit.
Ambrosius Maria Franciscus Iosephus Palisot de Beauvois
Ambrosius Maria Franciscus Iosephus Palisot baro de Beauvois (natus Nemetaci die 27 Iulii 1752; Lutetiae die 21 Ianuarii 1820 mortuus) fuit botanista ac naturalista Francicus. Anno 1781 socius Acedemiae Scientiarum Francicae electus est. Philanthropus servitutem abrogare conatus est.
Saint-Christophe-sur-Condé
Saint-Christophe-sur-Condé est commune Francicum 422 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Naxos et Cyclades minores (demus)
Usque ad annum 2010 nomo vel praefecturae Cycladum attributa Naxos nunc ad regionem Aegaei Australis (Περιφέρεια Νότιου Αιγαίου) pertinet. Una cum duobus pristinis demis Naxi insulae et quattuor demis Cycladum orientalium ex anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) est unus e duobus demis in regionali Naxia unitate.
Buchères
Buchères  est commune Francicum 1'395 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Vivarium (Ardesca)
Vivarium sive Alba (Francogallice Viviers, Occitanice Vivièrs) est urbs Francica 3'861 habitantium (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Pocahontas
Pocahontas (nata circa annum 1595 Matoaka, nota nomine Amonute et postea Rebecca Rolfe, mortua mense Martio 1617) fuit Inda Americana, quae colonos Iacobopolis urbis in Virginia multis modis adiuvit et denique colono nupsit.
Vita
Prope coloniam qua Britanni in Virginiam deduxerant habitabat quidam rex Indus, cui erat filia pulchra. Puella, quae Pocahonta appellabatur, colonos amavit, olimque servaverat eum ducem, de quo supra multa dixi; nam traditum est, cum ille ab Indis captus esset, hostesque cum interficere vellent, regis filiam suum corpus interposuisse. Id tamen multi credunt numquam esse factum, Fabrumque postea mentitum esse. Sed frumento certe et carne Pocahonta colonos saepe iuvit, et quondam ad oppidum nuntium misit, cum hostes oppidanos occidere pararent.
Interdum coloni, quorum copiae semper parvae erant, fame paene perierunt; quin etiam olim, quamquam libenter equos quoque edebant, homines multi mortui sunt. Tum, impetum Indorum timientes, oppidani ipsam rapuerunt Pocahontam mensesque multos pro obside tenuerunt, ut pater, filia capta, amicus esse cogeretur. Puellam, dum in oppido moratur, unus ex colonis amare coepit. Qui, cum eam in matrimonium duxisset, ad Britanniam cum uxore est profectus; ubi paulo post Pocahonta mortua est.
Naxos et Cyclades minores (demus)
Novus demus Naxi et Cycladum minorum ex his sequentibus pristinis demis (numeri ut in tabula), qui nunc sunt "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα), formata est:
Perseus
Perseus (Graece Περσεύς) in mythologia Graeca fuit filius Iovis et Danaes. Stygem cum Charonte transit. Medusam necat, cuius caput Acrisio perfert. Andromedam liberat et amat; Acrisium in saxum mutat; matrem Danam capite Medusae liberat. Conditor Mycenarum est.
Fabula
Haec narrantur a poetis de Perseo. Perseus filius erat Iovis, maximi deorum; avus eius Acrisius appellabatur. Acrisius volebat Perseum nepotem suum necare; nam propter oraculum puerum timebat. Comprehendit igitur Perseum adhuc infantem, et cum matre in arca lignea inclusit. Tum arcam ipsam in mare coniecit. Danae, Persei mater, magnopere territa est; tempestas enim magna mare turbabat. Perseus autem in sinu matris dormiebat.
Iuppiter tamen haec omnia vidit, et filium suum servare constituit. Tranquillum igitur fecit mare, et arcam ad insulam Seriphum perduxit. Huius insulae Polydectes tum rex erat. Postquam arca ad litus appulsa est, Danae in harena quietem capiebat. Post breve tempus a piscatore quodam reperta est, et ad domum regis Polydectis adducta est. Ille matrem et puerum benigne excepit, et iis sedem tutam in finibus suis dedit. Danae hoc donum libenter accepit, et pro tanto beneficio regi gratias egit.
Perseus igitur multos annos ibi habitabat, et cum matre sua vitam beatam agebat. At Polydectes Danaen magnopere amabat, atque eam in matrimonium ducere volebat. Hoc tamen consilium Perseo minime gratum erat. Polydectes igitur Perseum dimittere constituit. Tum iuvenem ad se vocavit et haec dixit: "Turpe est hanc ignavam vitam agere; iam dudum tu adulescens es. Quo usque hic manebis? Tempus est arma capere et virtutem praestare. Hinc abi, et caput Medusae mihi refer."
Res difficillima erat caput Gorgonis abscidere; eius enim conspectu homines in saxum vertebantur. Propter hanc causam Minerva speculum Perseo dederat. Ille igitur tergum vertit, et in speculum inspiciebat; hoc modo ad locum venit ubi Medusa dormiebat. Tum falce sua caput eius uno ictu abscidit. Ceterae Gorgones statim e somno excitatae sunt, et ubi rem viderunt, ira commotae sunt. Arma rapuerunt, et Perseum occidere volebant. Ille autem dum fugit, galeam magicam induit; et ubi hoc fecit, statim e conspectu earum evasit.
Post haec Perseus in finis Aethiopum venit. Ibi Cepheus quidam illo tempore regnabat. Hic Neptunum, maris deum, olim offenderat; Neptunus autem monstrum saevissimum miserat. Hoc cottidie e mari veniebat et homines devorabat. Ob hanc causam pavor animos omnium occupaverat. Cepheus igitur oraculum dei Hammonis consuluit, atque a deo iussus est filiam monstro tradere. Eius autem filia, nomine Andromeda, virgo formosissima erat. Cepheus ubi haec audivit, magnum dolorem percepit. Volebat tamen civis suos e tanto periculo extrahere, atque ob eam causam imperata Hammonis facere constituit.
Tum rex diem certam dixit et omnia paravit. Ubi ea dies venit, Andromeda ad litus deducta est, et in conspectu omnium ad rupem adligata est. Omnes fatum eius deplorabant, nec lacrimas tenebant. At subito, dum monstrum exspectant, Perseus accurrit; et ubi lacrimas vidit, causam doloris quaerit. Illi rem totam exponunt et puellam demonstrant. Dum haec geruntur, fremitus terribilis auditur; simul monstrum horribili specie procul conspicitur. Eius conspectus timorem maximum omnibus iniecit. Monstrum magna celeritate ad litus contendit, iamque ad locum appropinquabat ubi puella stabat.
At Perseus ubi haec vidit, gladium suum eduxit, et postquam talaria induit, in aera sublatus est. Tum desuper in monstrum impetum subito fecit, et gladio suo collum eius graviter vulneravit. Monstrum ubi sensit vulnus, fremitum horribilem edidit, et sine mora totum corpus in aquam mersit. Perseus dum circum litus volat, reditum eius exspectabat. Mare autem interea undique sanguine inficitur. Post breve tempus belua rursus caput sustulit; mox tamen a Perseo ictu graviore vulnerata est. Tum iterum se in undas mersit, neque postea visa est.
Perseus postquam ad litus descendit, primum talaria exuit; tum ad rupem venit ubi Andromeda vincta erat. Ea autem omnem spem salutis deposuerat, et ubi Perseus adiit, terrore paene exanimata erat. Ille vincula statim solvit, et puellam patri reddidit. Cepheus ob hanc rem maximo gaudio adfectus est. Meritam gratiam pro tanto beneficio Perseo rettulit; praeterea Andromedam ipsam ei in matrimonium dedit. Ille libenter hoc donum accepit et puellam duxit. Paucos annos cum uxore sua in ea regione habitabat, et in magno honore erat apud omnis Aethiopes. Magnopere tamen matrem suam rursus videre cupiebat. Tandem igitur cum uxore sua e regno Cephei discessit.
Postquam Perseus ad insulam navem appulit, se ad locum contulit ubi mater olim habitaverat, sed domum invenit vacuam et omnino desertam. Tris dies per totam insulam matrem quaerebat; tandem quarto die ad templum Dianae pervenit. Huc Danae refugerat, quod Polydectem timebat. Perseus ubi haec cognovit, ira magna commotus est; ad regiam Polydectis sine mora contendit, et ubi eo venit, statim in atrium inrupit. Polydectes magno timore adfectus est et fugere volebat. Dum tamen ille fugit, Perseus caput Medusae monstravit; ille autem simul atque hoc vidit, in saxum versus est.
Post haec Perseus cum uxore sua ad urbem Acrisi rediit. Ille autem ubi Perseum vidit, magno terrore adfectus est; nam propter oraculum istud nepotem suum adhuc timebat. In Thessaliam igitur ad urbem Larisam statim refugit, frustra tamen; neque enim fatum suum vitavit. Post paucos annos rex Larisae ludos magnos fecit; nuntios in omnis partis dimiserat et diem edixerat. Multi ex omnibus urbibus Graeciae ad ludos convenerunt. Ipse Perseus inter alios certamen discorum iniit. At dum discum conicit, avum suum casu occidit; Acrisius enim inter spectatores eius certaminis forte stabat.
Rogerius Moore
Rogerius, vulgo plenius Roger George Moore fuit histrio Anglicus. Londinii die 14 Octobris 1927 natus, die 23 Maii 2017 apud Crans-Montanam in Valesia Helvetica mortuus est.
Innotuit pluribus seriebus televisificis criminalibus, ubi septies partes Iacobi Bond, agentis cuiusdam in rebus Anglici, egit. Quando series sexta in India anno 1983 creata est (cui fuit titulus Octopussy), miseriam terrae cognovit. Itaque constituit fieri legatus UNICEF culturae pro omnibus in orbe terrarum provehendae.
Autobiographiam scripsit.
Ulrica
Ulrica (Ulrika) est vicus Ostrogothiae Sueciae, in australissima municipii Lincopiae parte situs, ubi magnae silvae sunt. Anno 2010, ducenti homines in vico habitabant. Ecclesia Ulricae, anno 1737 consecratum, ex regina Ulrica Eleonora appellatur, atque nomen templi nomen vici factum est. Viae a Rimforsa, Kisa/Svalsjö, Boxholme, Vikingstade, et Skeda udde in vico coniunguntur. Inter Ulricam et stationem ferrivialem Vikingstadis laophoria Östgötatrafiken in urbe administrata commeant; numerus lineae est 552.
Quoque anno, secundo die Iovis mensis Septembris mercantus magnus in Ulrica est, Ulrika marken, qui milibus gentibus visitatur.
Bours (Pyrenaeus Superior)
Bours (Occitanice Borç) est commune Francicum 803 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Marcion (programmatura)
Marcion est Copticum–Anglicum–Cechicum dictionarium cum dictionario Coptico Crumiano cognatum, in C++ scriptum, in MySQL conditum, et re Qt GUI praeditum. Liber, qui multos continet textus Copticos, grammaticas, textus Graecos, lexicon Graecum–Anglicum Liddell-Scott, et res alias, pro instrumento studii Bibliorum adhiberi potest. Marcion est programmatura libera, sub copia potestatis GNU GPL prolata.
Blasius Bartalin
Blasius Bartalini (natus in  Torrita di Siena  anno 1750; mortuus Saenae Iuliae anno 1822) fuit medicus et botanicus Italicus. Siglum scientificum eius est  Bartal.. Bartalini Saene Iuliae hortorum botanicorum praefectus ab anno 1782 usque ad annum 1822 fuit.
Cartes du Ciel
Cartes du Ciel est liberum planetarii programma pro Linux, Mac OS X, et Windows designatum, anno 2013 divulgatum. Cum tertia programmatis editio prolata esset, Linux ut scopus additum est, licentiatura a liberatura ad GPL mutata est, et propositum ad novum situm interretialem motum est.
Programmatura multas constellationes, planetas, et res interstellares designat et notat quas homines per telescopium videre possunt. Programa Digitized Sky Survey Charts ex rete prehendere imaginesque super eas imponere potest. Multae chartae stellares instrui possunt. Sunt etiam interfacies telescopicae et multae exhibendi optiones versatiles.
Secundum programmatorem, Patricium Chevalley, programma ut liberatura prolatum est quia "Malo ut idiotae eorum pecuniam in nova perspicilla quam in programmaturam astronomicam impendant." Praeterea, Chevalley creavit Virtual Moon Atlas, programma descriptionis lunae, quae etiam est programmatura libera.
Imbros
Imbros (Neograece Ίμβρος, Turcice Gökçeada, usque ad diem 29 Iulii anno 1970 İmroz ) est insula Aegaei maris in provincia Turcica Çanakkale sita. Medius insulae locus est urbs Gökçeada, quae simul est medius homonymi circuli locus, qui insulam comprehendit.
Situs et numerus incolarum
Insula in Thracico mari in aditu Hellesponti sita est, a Paeninsula Callipolitana in occidentem versus 16 chiliometra distans, a Troia in boreo-occidentem 30 chiliometra versus. Maxima insulae latitudo 13 chiliometra, longituto maxima 30 est. Anno 2008, insulae erant 7475 incolae.
3041 Webb
3041 , olim designatione 1980 GD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Y Fro Gymraeg
Y Fro Gymraeg (IPA: ) est Cambricum verbum regionibus linguisticis Cambriae datum, ubi lingua Cambrica adhuc a multitudine sonatur; patria est linguae Cambricae, comparabile igitur Scoticis Gàidhealtachd Hibernicisque Gaeltachtaí sit. Contra autem eius Hibernicus par, Y Fro Cymraeg rectionis legitimatione non utitur.
Coulgens
Coulgens est commune Francicum 488 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Lupinus albus
Lupinus albus (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum leguminosarum quae in Europa Meridiana propter semina colitur. Quae semina etiamsi cruda venenosa sint, cocta sive et condita alimentum utile hominibus praebent.
Chlorophyllum
300px|right|thumb|[[Folium|Folia propter chlorophyllum viridia]]
Provincia Sacerensis
Provincia Sacerensis seu Provincia Turritana (alia nomina: Provincia Sassaris, Provincia Sassarensis) (Italiane: Provincia di Sassari; Sardice: Provìntzia de Tàtari) est provincia Italiae, circiter 335.097 incolarum, in regione et insula Sardiniae sita, cuius caput est urbs Sassaris et cuius signum est SS.
Historia
Propter Referendum Regionis Liberae Sardiniae (Die 6 Maii 2012), quod abrogavit novissimas provincias, die 24 Maii 2012 Comitatus Regionalis iussit de iure abrogationem omnium provinciarum regionalium sardiniensium. Omnes operationes politicae Provinciae Sassarensis cessabunt, a die 1 Maii 2013.
Geographia politica
Provincia posita apud superam oram paulo longique ab Turri Lybossonis est.
Municipia in Provincia Sacerensi/Turritana
Municipia in Provincia Sacerensi/Turritana, cum urbe, 66 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt :
Municipia quondam in Provincia Olbiensi-Templensi
Municipia in Provincia Olbiensi-Templensi, cum urbibus, usque ad annum 2016 26 fuerunt.
Lodunum
Lodunum (Francogallice Loudun) est oppidum Francicum 7146 habitantium (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni. Distat 35 milia passuum ab urbe Pictavio
2130 Evdokiya
2130 , olim designationibus 1974 QH1, 1974 QP2, et 1977 LA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2130 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aquinum
Aquinum  seu Aquinium  (Italiane: Aquino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 310 incolarum, in Regione Latio, in Provinciae Frusinati et in media Italia situm. Incolae Aquinates, Aquinatenses, Aquinenses et Aquinienses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Aquinum, cum Sora, Cassino, Ponte Curvoque sedes episcopalis est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Sorana-Cassinensis-Aquinatensis-Pontiscurvi. Sedes episcopalis Dioecesis Apostolicae Sedi immediate subiecta est.
Fractiones
Campitelli, Castelluccio, Filetti, Fornace, San Marco, Selvotta, Torre San Gregorio, Valli, Zammarrelli.
Saint-Pierre-la-Vieille
Saint-Pierre-la-Vieille est commune Francicum 363 incolarum (anno 2010) praefecturae Calvorum Dorsorum in provincia Normannia Inferiori.
Treslon
Treslon est commune 186 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
512 Taurinensis
512 , olim designationibus 1903 LV et A909 GE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartianus attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud urbem Augustam Taurinorum.
Tessancourt-sur-Aubette
Tessancourt-sur-Aubette est commune Francicum 949 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Sigibertus III
Sigibertus III (natus 630, mortuus 1 Februarii 656), erat rex Francorum ab anno 633 ad usque mortem.
Vita
Anno 633 a patre Dagoberto I, qui tum omnem Franciam rexit, rex Austrasiae partem factus est, cum nobilitas Francorum id postulavisset. Austrasiae Primo Pippinus maior domus vicarius regni fuit. Post mortem Dagoberti Chlodovechus II frater minor Sigiberti Neustriam et Burgundiam accepit. Anno 640 Pippinus mortuus est et educator Sigiberti Otho maior domus factus est. Anno 641 Sigibertus Otho duce bello contra Thuringos victus eum ducatus paene omnino amisit. Grimoaldus, filius Pippini, eo bello regis vitam servaverat et Sigibertum sibi amicum conciliavit. Anno 643 Grimualdus Othonem depulit et ipse maior domus factus est. Sigibertum coegit, ut filium suum, Childebertum adoptaret. Anno 651 autem Sigiberto filius proprius natus est, Dagobertus II. Is, cum Sigibertus III anno 656 mortuus est primo rex factus, sed mox a Grimoaldo monachus in Hiberniam missus est. Sigibertus primus rex domus Merovingorum fuit, qui ipse non regnavit, sed pro quo maiores domus regnum administraverunt.
Provincia Novocomensis
Provincia Comensis seu Novocomensis (Italiane Provincia di Como) est subdivisio Italiae, circiter 598 810 incolarum, in regione Langobardia sita, cuius caput est Novum Comum et cuius signum est CO.
Theudebertus II
Theudebertus II (natus 585, mortuus 612) erat rex Francorum ab anno 596 ad usque mortem. Filius maior erat Childeberti II, qui Austrasiam et Burgundiam partem regni Francorum regebat. Anno 589 pater Theudebertus Suessonas in Austrasia et minorem filium Theudericum Cabillonum in Burgundia misit, ut uterque suam partem pro patre administrabat. Childeberto patre anno 596 mortuo primo Brunihilda avia vicaria reni erat, deinde, postquam pax ab Avaribus multo auro empsit, ipsi regere coeperunt. Anno 600 communes Chlotarium II regem Neustriae aggrediebantur, vicerunt eiusque regnum multo minuerunt. Sed anno 604, cum Theudericus II bellum contra Chlotarium II renovavit, Theudebertus se pugnis abstinuit. Anno sequente idcirco paene bellum inter frates ortum est. Anno 610 frates pacem facere conabantur, sed 611, cum Theudebertus bellum novum contra Avaros, quos frater instigaverat, gerere debuit, Theudericus, qui Chlotarium moverat, ut se bello afuturum esse promitteret, Theudebertum 612 agressus est, vicit, cum filiis cepit omnesque necavit.
Provincia Novocomensis
Geographica
Provincia Novocomensis Lari lacus partem ad occasum vergentem cum vicinis montibus, vallibus collibusque comprehendit; praetera planitiem spectantem meridiem et Ceresi lacus partem ad orientem versam occupat. Agricolae fruges, poma olusque colunt, cum fabricae textilibus, metallis, machinis, supellectilibus, alimentis vestibusque studeant; viatores lacus petunt.
Municipia in Provincia Novocomensi
Municipia in Provincia Comensi, cum capite, 148 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt.
Saint-Christophe-sur-Avre
Saint-Christophe-sur-Arve est commune Francicum 149 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Bucey-en-Othe
Bucey-en-Othe  est commune Francicum 445 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Plamen Orešarski
Plamen Basilii f. Orešarski (Bulgarice Пламен Василев Орешарски, natus die 21 Februarii 1960 Pautaliae in Pautalia provincia) est rerum politicarum peritus Bulgariae.
Iuventus et munus
Orešarski annis 1981 - 1985 Serdicae in Universitate Oeconomiae Nationalis et Orbis Terrarum Serdica studebat et ibidem anno 1992 doctor oeconomiae promotus est. Annis 2003 - 2005 eadem in universitate professor erat.
Cursus honorum
In consilio ministrorum Ioannis Kostov annis 1997 - 2001 viceadminister aerarii publici, tum sub praeside ministrorum Sergio Stanišev annis 2005 - 2009 administer ipse erat. Ab anno 2009 legatus ad parlamentum Bulgariae est. Die 29 Maii 2013 praeses ministrorum Bulgariae nominatus est.
Trépail
Trépail est commune 437 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Brillecourt
Brillecourt  est commune Francicum 92 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Saint-Pierre-sur-Dives
Saint-Pierre-sur-Dives est commune Francicum 3611 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Vulcanus (discretiva)
Vulcanus (-i, m.)
Vulkan (Begriffsklärung) Vulcan (disambiguation) Vulcain Vulkan Vulcan (dezambiguizare) Vurcanu Vulkán Vulcan Vulcan (anlam ayrım)
Ad diem illum laetissimum
Ad diem illum laetissimum est encyclica epistula  papae Pii X. Haec encyclica, die 2 Februarii 1904 promulgata, dogma e  immacolatae conceptionis  Mariae Virginis quinquagesimo anno iubilaei promulgationis huius dogmatis tempore dicata est.
Albantia
Albantia (Francogallice Aubance) est amniculus Franciae qui Louerre oritur, regionem Pagos Ligeris adluit et post praefecturam Cenomannicam et Ligerim praeterlapsus esse ostium in Denée invenit quo Ligerim incidens ripa sinistra eo confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Loci ad Albantiam
Communia quatuordecim quae Albantia praeterlabitur, omnia Cennomanica et Liger sitae sunt :
Confolens
Confolens (Occitanice Cofolents) est commune Francicum 2'676 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Zamboanga (urbs)
Zamboanga est urbs in regione nominis eiusdem in insula Mindanao, circiter 807,129 incolarum in 2010 et area 1,483 chiliometrorum. Condita est in 1635 sicut militaris hispanicis arcs vel castra contra Mauros(Islamos) Mindanaensis. Constat eius creola Hispanice lingua, Chavacano. Urbs tres magis academias habet: Universitas Ateneo de Zamboanga, Universitas Western State Mindanao et Universitas Zamboanga, 584 . Incolas sunt qua Chavacano loquuntur, Cebuano, Yakan et Tausug.
Bourréac
Bourréac (Occitanice Borriac) est commune Francicum 87 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Caroloameghinia
Caroloameghinia (binomen ab Ameghino, 1901) est exstinctum marsupialium familia.
Petromarula pinnata
Petromarula pinnata (binomen post Carolum Linnaeum ab Alphonso Pyramo de Candolle anno 1830 statutum), sola species generis Petromarulae, est planta in insula Creta endemica ubi folia edulia pabulantur.
Condéon
Condéon est commune Francicum 569 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Lucius Cornelius L.f. Merula
Lucius Cornelius L.f. Merula (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 193 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Cursus honorum
Merula anno 198 a.C.n. praetor urbanus seditionem servorum suppressit, anno 194 IIIvir coloniae Tempsae deducendae fuit. Anno 193 una cum Quintus Minucius Q.f. Thermus consul erat. Apud Mutinam Boios vicit neque autem ei triumphum tributus est.
Hospitalii regula
Hospitalii regula est regula calculi infinitessimalis pro Marchione Hospitalio nominata, qua derivativi usurpantur ad fines indeterminatas computandas.
Fertur Iohannes Bernoullius re vera regulam proposuisse, quia Marchio Ioannem pretio per annum 300 francis ad auxilium in rebus aerumnisque solvendis mathematicis dandum conduxit.
Praefatio
Simplicissime dictum, regula dicit in limite intervalli functionibus f(x) et g(x), si f(c)=g(c)=0 vel f(c)=g(c)=\infty, dein:
Necessitate, exstet. Sunt aliae postulationes, quae subter notantur. <!--
Formal statement
When determining the limit of a quotient f(x)/g(x) \ when both f and g approach 0, or f and g approach infinity, l'Hôpital's rule states that f'/g' \ has the same limit (if the limit exists), provided that g′ is nonzero throughout some interval containing the point in question. This differentiation often simplifies the quotient and/or converts it to a determinate form, allowing the limit to be determined more easily.
Symbolically let. Suppose that, that and that for all x\ne c in an open interval (a,b) containing c (or with b=\infty if c=\infty or with a=-\infty if c=-\infty). If then
l'Hôpital's rule also holds for one-sided limits.
Basic indeterminate forms (all others reduce to these):
Other indeterminate forms:
Note the requirement that the limit exists. Differentiation of limits of this form can sometimes lead to limits that do not exist. In that case, L'Hôpital's rule cannot be applied. For instance if and g(x)=x, then
does not exist, whereas
In practice one often uses the rule and, if the resulting limit exists, concludes that it was legitimate to use l'Hôpital's rule.
Note also the requirement that the derivative of g not vanish throughout an entire interval containing the point c. Without such a hypothesis, the conclusion is false. Thus one must not use l'Hôpital's rule if the denominator oscillates wildly near the point where one is trying to find the limit. For example if and, then
whereas
does not exist since fluctuates between e-1 and e.
Proof by Cauchy's mean value theorem
The most common proof of l'Hôpital's rule uses Cauchy's mean value theorem.
What's Up, Tiger Lily?
What's Up, Tiger Lily (Latine scilicet "Ut vales, lilium tigrinum?") est pellicula anno 1966 a Woody Allen, moderatore cinematographico Americano, creata et ducta. In pellicula agunt histriones: