cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vestiario exire
Die 11 Octobris quique anno "Dies nationalis vestiario exeundi" celebratur.
Cephallenia (nomus Graeciae)
Cephallenia fuit usque ad annum 2010 una e quinque praefecturis (sive nomis) regionis (περιφέρεια) Insularum Ioniarum. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Insularum Ioniarum et ad duos demos Cephalleniam et Ithacam delata sunt, qui ex coagmentatione pristinorum demorum exstiterunt. Hi simul etiam "Regionales Unitates" exstant, quae quidem vi politica carent.
Saint-Laurent (Arduenna)
Saint-Laurent  est commune Francicum 1'201 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Lingua Kazachica
Lingua Kazachica est lingua familiae Altaicae, in subfamilia linguarum Turcicarum. Homines lingua Kazachica in Kazachstania (ubi lingua publica est), Chirgisia, Russia, Germania utuntur.
Abrinca (flumen)
Arura (Francice: Aar, Theodisce: Aare), sive Arula, Arola  , Arurius , Aara , Ara , Araris , vel Ingena est flumen in Helvetia, tributarius magnus fluminis Rheni.
Fons fluvii
Fontes habet sub glaciariis Oberaar et Unteraar in montibus vici dicti Guttannen in pago Berna. Per vallem Araris Grimsula Mons aditur.
Decursus
In regione Alpium Bernensium flumen percurrit lacum Briensem et lacum Tunae. Fluit per urbes Interlacus, Tuna, Berna, Aarberg, Salodurum, Arolaeburgum (Theodisce Aarburg), Aravia et Bruga. Flumen confluit Rhenum apud vicum Confluentes in pago Argovia.
Tributarii
Arura in pago Bernae amnes Leucam, Kanderam, Senonam, Telam, in pago salodorense Emmam, in pago Argoviae Rusam (prope rudera Vindonissae) et Limmat suscipit.
Historia
Noti sunt nautae Romani Arurae per inscriptionem in museo urbis Aventicum.
Cursus Arurae transferitus est prope urbem Aarberg et usque ad vicum Buron super Aruram (germanice: Büren an der Aare) saeculo 19 per Lacum Biennae et duo canales: Hagneckkanal inter Aarberg et lacum et canalis Telae (TheodisceZihlkanal, prope urbem Bienna situs). Per Lissam ad Buron ab eo tempore stat rivulus parvus nuncupatus Arura vetus.
Oeconomia
Navigatio lacuum Briensis et Tunensis a Ferriviae Berna–Lötschberg Mons–Sempronius Mons geritur.
Aquarum viribus Arurae utentur electrificinae multae quarum prima officina Grimsula est et ultima officina in mole lacus Klingnau prope Confluentes.
I, Robot
I, Robot (Latine Ego, robotum) est liber de scientia ficticia qui novem colligit fabulas de robotis, a Russico-Americano auctore Isaaco Asimov scriptus. Fabulae primum in periodicis editae sunt, collectio autem anno 1950 ab editore Gnome Press. Liber inter praeclaros de scientia ficticia numeratur et fundamentum habetur generis.
Argumentum
Pertractant fabulae plurimum robotorum rationem vimque cogitationis, per cerebra obtentas positronica ab hominibus inventa, et quomodo robotorum adventus vitam mutaverit hominum. His in fabulis illae tres leges robotorum, ab Asimov inventae, magni momenti sunt.
Fabulae
Praebentur fabulae ut diurnario postulanti narratae a Susanna Calvin, robotorum psychologiae perita, quae ab initio roboticae progressum conspexit cum operam daret apud U.S. Robots & Mechanical Men Corp. Praeter praefationem novem colliguntur fabulae:
Pelliculae
Pelliculae quaedam e singulis fabulis tractae sunt. Anno 2004 pellicula eodem titulo I, Robot producta est, Alexandro Proyas moderatore, quae de fabulis collectionis cunctis procedit quamvis ipsa fabulam demum novam narret.
Bodamina
Bodamina, Abomina in Cornualia , Bodminie Villa seu Bosvena (Anglice Bodmin) est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1086, mercatus autem ab anno 1274.
1930 Lucifer
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1930 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Congy
Congy est commune 265 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Herbinghen
Herbinghen  est commune Francicum 371 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Colomby
Colomby  est commune 477 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Königsbach-Stein
Königsbach-Stein  est vicus et commune Badense-Virtembergense 9'724 incolarum (anno 2012).
Herbelles
Herbelles  est commune Francicum 496 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
335 Roberta
335 , olim designationibus 1892 C, 1956 EB1, 1973 KE, et A910 EC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Staus in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 335 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Status Hollandici
Status Hollandici seu Status Hollandiae constabant ex duobus statibus scilicet nobilium et communium apud aulam comitis Hollandiae.
Zephyrinus
Zephyrinus   (natus die ignoto - obiit die 20 Decembris  217), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae circiter ab anno  198.
Condate ad Viram
Condate ad Viram (Francogallice Condé-sur-Vire) est commune 3255 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Normannia Inferiori, boreali Franciae provincia.
Zephyrinus
Vita
De Zephyrino, filio cuiusdam Abbondii, pauca nota sunt, antequam papa creatus est.
Pontificatus
Dies feriae papae Zephyrini est 20 Decembris.
Motta (discretiva)
Motta seu Mota, Motha, Mocta, Motella potest esse:
Typus generis
Typus generis, vel generitypus, vel species typica, in zoologia est species cui nomen generis vel subgeneris perpetuo coniungitur, species quae specimina biologici typi continet. Notio similis gregibus supragenericis nomine typi familiae adhibetur. In botanica, haec nomina nullum statum constitutum secundum codicem nominum habent, sed aliquando a nominibus zoologicis accipiuntur. Typus generis in botanica est specimen, vel raro adumbratio. In zoologia, omne genus vel subgenus, sive nunc validum agnotum sive non, typum generis habere debet; in quotidiano autem usu, sunt multa nomina generum sine typo.
Piper guineense
Piper guineense (binomen ab Henrico Christiano Friderico Schumacher et Petro Thonning anno 1827 statutum) est species plantarum florentium Piper in Africa occidentali sponte crescens, ibique interdum culta. Fructus ad condimentum adhibentur.
Typus generis
In usu
Typus generis est ambo notio et ratio practica quae classificationi biologicae et nominibus animalium adhibentur. Notio speciei typicae ad significationem certi nominis generis explicandam adhibetur. Haec est notio magni momenti quandocumque taxon multas species continens in plus quam unum genus digerendum est; species typica nomen primi taxi uni ex novis taxis consequentibus automatatarie attribuit, sic latentem confusionis potentiam imminuens.
Locutio typus generis nomen zoologicum ordinatur per capitulam 42.3 Codex Internationalis Nomenclaturae Zoologicae, qui typum generis definit typum nomen ferens nominis generis vel subgeneris ("nomen gregis generis"). In glossario, typus generis (Anglice type species) sic definitur: "Species nominalis quae est typus nomen ferens generis vel subgeneris nominalis." Species typica genus ad eius nomen iustum perpetuo alligat per solum unam speciem intra illud genus praebitam cui genus perpetuo coniungitur (quod significat genus illam speciem includere debere si nomen fertur). Nomen speciei vicissim ad specimen typicum rationaliter figitur.
Burmia
Burmia  (Italiane: Bormida; Pedemontane et Ligustice Bormia ) est flumen Italiae, in Pedemontio Liguriaque regionibus situm, tributarius Tanari.
Typus generis
In usu
Exempli gratia, typus generis Monachae, gastropodi suprafamiliae Helicoideorum, est Monacha cartusiana. Quod genus in familia Hygromiidiis nunc ponitur. Typus huius familiae vicissim est genus Hygromia. Notio typi generis in zoologia a Petro Andrea Latreille primum proposita est.
Archidioecesis Olomucensis
Archidioecesis Olomucensis est archidioecesis Ecclesiae Catholicae Romanae in Moravia (Res publica Bohemica sive Cechia) sita. Suffraganeae sunt dioeceses Brunensis et Ostraviensis-Opaviensis. Sedes archidioecesis Olomucium est et ecclesia cathedralis Ecclesia sancti Venceslai Olomucensis. Praesens archiepiscopus Olomucensis Ioannes Graubner est.
Burmia
Hydronyma fluminis
Alia nomina latina fluminis sunt: Bormia, Bormida.
Archidioecesis Olomucensis
Historia
Dioecesis Olomucensis est anno 1063 condita (sive renovata). Anno 1777 archidioecesis facta est.
Typus generis
In usu
Typus generis Hominis est Carolus Linnaeus ipse, cuius ossa in Ecclesia Cathedrali Upsaliensi imperturbata requiescunt.
Gula Sicca
Gula Sicca (Italiane: Golasecca) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 700 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Gulasiccenses appellantur.
Magdalena
Magdalena est nomen atque praenomen femininum.
Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux
Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux  est commune Francicum 186 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Magdalena
Origo nominis
Nomen Magadalena trahit originem ab urbe Iudaeae Magdala; ergo Magdalena Latine significat 'femina Magdalae nata'. Verbum Hebraicum Magdala invicem Latine significat 'turris'.
Augustinus Chamberlain
Augustinus Chamberlain (vulgo Austen Chamberlain, Birminghamiae natus die 16 Octobris 1863; Londinii mortuus die 17 Martii 1937), rerum politicarum periti Iosephi Chamberlain filius, fuit ipse rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae qui inter alia ab anno 1892 usque ad mortem legatus apud Parlamentum Britannicum, cancellarius scaccarii id est aerarii minister (1903-1905) et negotiorum externorum minister fuit. Anno 1925 post Locarni conventum Praemium Nobelianum Pacis Componendae una cum Civitatum Foederatarum Americae praeside vicario Carolo Gates Dawes abstulit. Primus Minister Neville Chamberlain frater eius erat.
Kiovia
Kiovia (Ucrainice: Київ, tr. Kyjiv) est caput et maxima Ucrainae urbs, etiam regionis Kioviensis metropolis. Ad flumen Danaprim sita est. Urbi sunt circiter triciens centena milia incolarum.
Kiovia est magni valoris sedes industriae, commercii, investigationis scientificae culturaeque. Universitates (Universitas Kioviensis, Academia Kiioviensis Mohileana, Institutum Polytechnicum Kioviense, Universitas Commercialis et Oeconomica Kioviensis etc.) et bibliothecae (quarum maxima est Bibliotheca Nationalis Ucrainae Vernadskiana) urbis multae sunt. Kiovia multa musea atque monumenta historica habet.
Historia
Secundum opinionem divulgatam (quum non ab omnibus acceptam) Kiovia saeculo quinto rite condita est. Annus primae mentionis urbis in chronica est 860.
Anno 882 urbs a Helgo duce capta metropolis Rutheniae (Russiae Kioviensis) facta est. Illo tempore Kiovia magna urbs et valens sedes commercii et culturae Europaeae erat. Postquam regnum Ruthenicum coniunctum dissolutum est, urbs metropolis ducatus Kioviensis mansit et ad tempus ut sedes ducis Ruthenici principalis aestimabatur. Anno 1240 Mongolo-Tatari urbem deleverunt, sed illa renata est. Anno 1362 Magnus Ducatus Lituaniae Kioviam adiunxit, in quo ducatu urbs anno 1471 facta est caput palatinatus Kioviensis, qui ab anno 1569 ad Regnum Polonicum pertinebat. Ab anno 1654 ad annum 1917 urbs pars Russiae erat, anno 1708 metropolis gubernii ibi facta.
Cum post res novas Russicas anno 1917 Ucraina libera declarata esset, Kiovia ad tempus fuit caput eius. Tempore belli civilis Russici urbs tamen nonnumquam sub potestatem virium variarum inter se pugnantium venit, anno 1920 deinde ad Rem Publicam Sovieticam Socialisticam Ucrainicam adiuncta, eacum anno 1922 in Unionem Soveticam inclusa. Anno 1934 Kiovia facta est metropolis RSS Ucrainicae. Bellum Magnum Patrium urbi excidia magna affecit, quod milites Germanici eam anno 1941 expugnaverunt. Bello autem confecto urbs restaurata est. Anno 1960 ferrivia subterranea aperta est. Ex anno 1991, Kiovia caput Ucrainae sui iuris est.
Post incursionem Russicam nonnulli nomen urbis forma ucraina Kyiv nec porro russica Kiev appellant. Nihilominus nomen Latinum urbis manet Kiovia.
Königsbronn
Königsbronn  est vicus et commune Badense-Virtembergense 7'000 incolarum (anno 2012).
Kiovia
Divisio administrativa
Urbis territorio dividitur in circulos administrativos decem, райони (raiyony):
Commeatus
Kioviae aeroportus internationales duo et nationalis unus sunt: aeroportus internationalis Borispili et aeroportus internationalis Kioviae (Suliani). Praeterea invenitur aeroportus Hostomeli, onerum tantum, pars societatis Antonov, in quo aeroplanum Antonov An 225, maximum in orbe terrarum, anno 2022 destructum, invenitur.
A die 24 Februarii 2022 vero aeroportus incursionis Russicae causa claustri manent.
Volodimiria
Volodimiria, saepe Volodimiria ad Klazmam (Russice Владимир[-на-Клязьме]) est urbs Russiae, ad Klazmam fluvium sita, metropolis regionis Volodimiriensis (Vladimirensis). Circa 356 milia incolarum urbi sunt (anno 2017). Urbs aliquas officinas, stationem ferriviarum, nonnulla instituta educationis, theatra, et musea habet. Notabilis est pro monumentis architecturae Russicae antiquae.
Historia
Volodimiria in honorem conditoris sui, ducis nomine Vladimirus (Volodimirus, Volodimerus), nominatur. Opinione multorum, dux ille est Vladimirus I Magnus, et urbs circiter anno 990 condita est. Alii tamen putant Volodimiriam anno 1108 fundatam, eius conditorem ducem Vladimirum II Monomachum esse.
Anno 1157, a duce Andrea Bogolubensi, Volodimiria facta est caput ducatus; saeculis duodecimo et quarto decimo urbs erat maximi valoris in Ruthenia Euroboreali. Sed saeculo quarto decimo, Moscovia, quae olim fuerat pars ducatus Volodimiriensis, ascendit, et saeculo quinto decimo Volodimiriam adiunxit.
Annis 1796—1929 Volodimiria erat metropolis gubernii, anno 1944 facta est metropolis regionis.
La Colombe (Manica)
La Colombe  est commune 643 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Voujeaucourt
Voujeaucourt  est commune Francicum 3’418 incolarum (anno 2012) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Guisy
Guisy  est commune Francicum 295 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Königseggwald
Königseggwald  est vicus et commune Badense-Virtembergense 674 incolarum (anno 2012).
Purrentrum
Purrentrum seu Brundusia (Francogallice: Porrentruy ) est oppidum 6641 incolarum (anno 2009) in pago Helvetiae Iura
Sanctus Audomarus
Sanctus Audomarus sive Audomari Fanum sive Audomaropolis (Francogallice Saint-Omer) est urbs Francica 14'506 habitantium (anno 2010) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto..
Matthaeus (nomen)
Matthaeus et Matthias (Matthiae, m.) sunt nomina et hodie praenomina masculina.
Piper cubeba
Piper cubeba (binomen a Linnaeo filio statutum) est planta florens generis Piperis, in insula Iava sponte crescens ibique culta propter fructus parvos in medicina et arte coquinaria utiles, qui apud pharmacologos Fructus cubebae appellari solent.
Pompeius (papilio)
Pompeius est genus papilionum familiae Hesperiidarum.
Vuillecin
Vuillecin est commune Francicum 590 incolarum (anno 2012) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Conflans-sur-Seine
Conflans-sur-Seine est commune 675 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Königsfeld im Schwarzwald
Königsfeld im Schwarzwald  est vicus et commune Badense-Virtembergense 5'832 incolarum (anno 2012).
Nassiet
Nassiet est commune 288 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Familia (taxinomia)
Familia est categoria taxinomica biologica qua Carolus Linnaeus utebatur ut biota divideret in categorias. Familiae exempla sunt Lacertidae et Viperidae.
Clitourps
Clitourps  est commune 197 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Iacobus Sprenger
Iacobus Sprenger (natus anno 1435 in Rheinfelden in Helvetiae pago Argovia; mortuus est die 6 Decembris 1495 Argentorati) fuit frater Dominicanus, inquisitor, et cum Henrico Institore operis Malleus maleficarum auctor putatus ; ergo strigarum persecutionum pater fuisse.
Henricus Institor
Henricus Institor, aut Henricus Institoris (humili loco natus Heinrich Kramer aut Krämer circa annum 1430 Selestadii in Elisatia; mortuus Cremsirii in Moravia anno 1505), fuit frater Dominicanus, inquisitor, et cum Iacobo Sprenger operis Malleus maleficarum auctor, ergo strigarum persecutionum pater. Anno 1484, Summis desiderantes affectibus bullam papalem conscripsit.
Hoplomachus
Hoplomachus, gladiator parmatus antiquae Romae erat, qui clipeo, hasta, pugioneque, pugnabat. Corpus eius cassida, clipeo, qui rotundus minimusque erat, manica, duobus magnis ocreisque ab ictibus defendebatur.
Artificium eius erat hasta adversarii oculum vulnerare, ut eum caecaret.
Parmato, Scutatus Murmillo plerumque adversarius eius erat. Raro contra Thraecum pugnabat (sine hasta, in parmatorum pugna).
Fenerbahçe (societas pediludii)
Fenerbahçe manipulum Turcum pediludii Constantinipolis urbis. Conditum est anno 1907. Ludit in superliga Turcice Turkcell Süper Lig. Türk Telekom est societas mercatoria telecommunicationis Turcica.
Novogardia Magna
Novogardia Magna (alia nomina: Novogradum) (Russice Великий Новгород, tr. Velikij Novgorod), ad annum 1999 officiale et adhoc breviter Novogardia (Russice Новгород, tr. Novgorod), urbs est in Russia, metropolis regionis Novogardiensis. Sita est in ambis litoribus Volchovae fluvii haud procul ab Ilmeno lacu. Circa 223 milia incolarum habet (anno 2017). Sedes est industriae et culturae.
Fenerbahçe (societas pediludii)
De nomine
Nomen refert ad vicum urbanum eiusdem nominis, quod nomen dicit "hortum phari" (fener = pharus, bahçe = hortus).
Novogardia Magna
Historia urbis
Novogardia Magna est una ex antiquissimis urbibus Russicis, cuius annus conditionis coniectatus et nunc officialiter declaratus est 859. Secundum chronicam Nestoris, Ruricus Varegus, qui anno 862 factus est dux in Ruthenia septentrionali, sedem suam in ea urbe habuit. Eius successor Helgus (Oleg), dux Novogardiae ab anno 879, anno 882 Kioviam cepit, regnum Ruthenicum (Russicum) unitum formans. Novogardia fuit secunda post Kioviam maxima urbs regni illius, valens sedes fabricarum, mercaturae et culturae. Cum Vladimirus, dux Novogardiensis ab anno 970 et magnus dux Kioviensis ab anno 980, religionem Christianam ut officialem in Ruthenia introduxisset, Novogardia facta est sedes episcopi (archiepiscopi ab anno 1165)
Abbatia (Provincia Leucensis)
Abbatia seu Abbatia super Abduam (Italiane: Abbadia Lariana) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 250 incolarum, in regione Langobardia et in provincia Leucensi situm. Incolae Abbatienses appellantur.
Fenerbahçe (societas pediludii)
Stadium
Şükrü Saracoğlu Stadı est stadium manipuli.
Nexus externus
Fenerbahçe SK
Novogardia Magna
Historia urbis
Ab anno 1136 Novogardia Magna erat metropolis rei publicae sui iuris (ibi duces – quorum fuit, e.g., Alexander Nevensis – lectabantur), quam Moscovia anno 1478 adiunxit. In regno Russico (Moscoviensi) haec urbs fuit una e valentibus sedibus oeconomicis.
Anno 1570 Ioannes IV Severus, tzar Russiae, cum copiis suis Novogardiam explicavit.
Ab anno 1611 ad annum 1617 copiae Sueciae urbem eam occupabant et destructionibus affecerunt.
Saeculo XVIII, incrementi Petropolis causa, Novogardia magnitudinem suam priscam oeconomicam gradatim perdidit, ab anno 1727 tamen fuit metropolis gubernii Imperii Russici.
Tempore Belli Magni Patrii Germania die 15 Augusti anno 1941 Novogardiam occupavit et fere omnino destruxit. Die 20 Ianuarii anno 1944 urbs ea liberata et dein restaurata est, die 5 Iulii anno 1944 metropolis regionis facta.
A die 11 Iunii anni 1999 Novogardia officiale 'Novogardia Magna' (Russice Великий Новгород) nominatur, et mense Octobri anno 2008 titulo Urbis gloriae militaris (Russice Город воинской славы) dignata est.
8767 Commontern
8767 , olim designationibus 1335 T-2, 1990 TG7, et 1992 CM1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8767 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4 Septembris
4 Septembris dies 247ª anni est (248ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 118 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est pridie Nonas Septembres, quae ''pr. Non. Sept.'' abbreviatur.
Viorica Dăncilă
Vasilica-Viorica Dăncilă (nata die 16 Decembris 1963 in Roșiorii de Vede in Teleorman circulo) machinatrix et rerum politicarum perita Dacoromanica factionis Socialis Democraticae est.
Munus
Antequam vitam publicam intravit, Dăncilă annis 1983 ad usque 1988 apud Universitatem Petrolei et Gasis Ploiestensem studebat et deinde magister in schola technica docebat.
Cursus honorum
Dăncilă anno 1996 ad factionem PSD accessit atque diversis in magistratibus factionis operam dedit. Inter alia et praeses concilio feminarum PSD erat. Anno 2009 primo legata ad Parlamentum Europaeum electa est et ad hunc diem manet. Familiaris Livii Dragneae erat, praesidis PSD. Qui mense Ianuario 2018 primum ministrum et sodalem PSD Michaelem Tudose coegit, ut a magistratu se recederet. Causa fuit, quod Tudose non satis celeriter leges mutavisset, quibus criminum convicti - ut Dragnea - a magistratubus rei publicae arcerentur. Idcirco Dragnea Vioricam Dăncilăm successorem proposuit, quam - frustra - sperat eum ab omnibus criminibus liberaturam. Die 17 Ianuarii 2018 Nicolaus Iohannis eam praesidem ministrorum nominavit. Una cum ALDE factione liberali regnavit. Die 27 Aprilis eiusdem anni praeses rei publicae Nicolaus Iohannis postulavit, ut Dăncilă a magistratu se recederet, quod honoris non apta esset. Quae autem id negavit. Die 27 Augusti 2019 ministri ALDE consilium ministrorum reliquerunt, Dăncilă nunc sine liberalis regnare vult. Die 10 Octobris parlamentum Dacoromanicum diffidentiam consilii Dăncilă enuntiavit et Ludovicus Orban (PNL) a praeside Nicolao Iohanni mandatum regnandi accepit. Qui die 4 Novembris 2019 novus praeses ministrorum nominatus est. Die 24 Novembris 2019 electionem praesidis rei publicae contra Iohannes perdidit atque non plus quam 34 percentum suffragiorum abstulit. Die 27 Novembris etiam a magistratu praesidis factionis PSD se recessit sodalibus factionis urgentibus. Ioannes Marcellus Ciolacu ei successit.
Severinus (papa)
Vita
De Severino, filio cuiusdam Abenii, pauca nota sunt, antequam papa creatus est.
Pontificatus
Cum Severinus die 12 Octobris 638 papa creatus est, iam senex erat. Post electionem Severinus imperatoris Heraclii consensum exspectare debuit, qui anno 640 Romam missus est.
Ludovicus Andreas Feuerbach
Ludovicus vulgo Ludwig Andreas Feuerbach (Landishutae die 28 Iulii 1804 natus; Norimbergae-Rechenberg die 13 Septembris 1872 mortuus) fuit in principio philosophus Hegelianus Germanus, qui etiam atheismum personabat. Origo materialismi dialectici Caroli Marx et Friderici Engels hic verisimiliter est.
Notiones Feuerbachianae principales
Inde ab anno 1837 consuetudines habuit cum Arnoldo Ruge et moderatoribus periodicorum »Hallesche Jahrbüchern« et »Deutsche Jahrbüchern«, qua re non solum theologiae sed etiam philosophiae Hegelianae renuntiavit. Philosophia nova naturalismo praesertim alebatur. Tamen Hegelium suum dilectum adhuc in libro »Über Philosophie und Christentum« (Onoldi 1839) contra fanaticos omnium rationum haereticos defendebat. In opusculo »Zur Kritik der Hegelschen Philosophie« (1839) cogitationes haud claras trans naturam hominemque factas esse vanitatem simplicem esse proposuit. Spiritum purum esse ab homunculi spiritu proprio fictum; redire ad naturam esse fontem unicum salubrem. In opere magno »Das Wesen des Christentums« (Lipsiae 1841) bene videtur philosophiae christianae totius casus. Sententia detrita, quam etiam apud Fridericum Schleiermacher habemus de imaginando divino secundum humanum exemplum, hic apud Feuerbach cardo principalis historica fit. Theologia summatim mutatur in anthropologiam, quam universam philosophiam veram esse opiniabatur. Religionem esse hominum somnium; Deum, caelos, beatitudinem esse desideria maxima imaginationibus vera; Deum in nomenclatura humana esse revera humanam existentiam ad infinitum auctam et emancipatam: homo homini deus!
Continuarentur ideae istae in opere »Das Wesen der Religion« (Lipsiae . 1845), in commentariis pluribus apud »Deutsche Jahrbüchern«, in opusculo »Das Wesen des Glaubens im Sinn Luthers« (Lipsiae 1844) et in »Vorlesungen über das Wesen der Religion« (Lipsiae 1851) quae omnia temporis recentissimi munus sanctum implerent de dissolvenda theologia ad finem anthropologicum. Orationes »Vorlesungen« hieme 1848/49 Heidelbergae factae sunt studiosis comiter invitantibus; istum annum crucialem appellari licet. Namque statim post a vita publica (invitus) solitudini philosophicae petendae recessit naturalismum anthropologicum in materialismum mutaturus.
Opus autem »Theogonie, oder von dem Ursprung der Götter nach den Quellen des klassischen, hebräischen und christlichen Altertums« (Lipsiae 1857) religionis naturam depravatam iterum declarans (i.e. deos esse desideria personificata) neminem iam excitavit. Materialismus maxime exprimebatur in recensione illustri operis Moleschott »Lehre der Nahrungsmittel für das Volk« (1850) verborum ludo Theodisco Der Mensch ist, was er ißt! Forma philosophiae novissima reperitur in opere similiter praetitulato ac opus Feuerbachianum primum (quamquam cum argumentis videlicet omnino aliis): »Gottheit, Freiheit und Unsterblichkeit vom Standpunkt der Anthropologie« (Lipsiae 1866).
Opera
Opera praecipua:
Agüimes
Agüimes est commune Hispanicum, in communitatis Autonomae Canariarum insula Canaria et in Provincia Palmaria situm, cui anno 2011 29767 incolarum sunt.
Condé-sur-Marne
Condé-sur-Marne est commune 710 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Narrosse
Narrosse est commune 2801 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Andra (cantrix)
Alexandra Irina Măruță, nota nomine Andra (nata die 23 Augusti 1986 in oppido Câmpia Turzii) cantrix musicae popularis Dacoromanica est.
Familia
Andra Cătălin Măruță nupsit, hospiti televisionis, habent duos filios.
Saint-Germainmont
Saint-Germainmont  est commune Francicum 800 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Beaubery
Beaubery  est commune Francicum 371 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Martinus
Martinus est praenomen masculinum et cognomen, qui vulgatus maxime in Francia et Lingua Anglica. Forma feminina Martina est.
Genus et Natura
Martinus est adiectivum Martis. Ergo nomen "Mars filii", "sacratus Marti", "bellatorius" vel "filius belli" significat.
Homines
Martinus nomen aliquorum sanctorum Ecclesiae. Primus inter pares Martinus Turonensis invenitur. Vide etiam paginam discretivam Sanctus Martinus (discretiva).
Praeterea inveniuntur :
Martinus est etiam nomen pontificale quod tres papae sibi imposuerunt:
Königsheim
Königsheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 569 incolarum (anno 2012).
Philippus
Philippus est nomen masculinum de Graeco "Philippos" (Φίλιππος) de "philos" (φίλος, amicus) et "hippos (ίππος, equus), ergo amicus equi sive equorum. Multi sunt homines, quibus nomen Philippus est, exempli gratia:
Gazzada Scamnum
Gazzada Scamnum (Italiane: Gazzada Schianno) est municipium Italiae, circiter 4 630 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Gazzadenses et Scamnenses appellantur.
Boxisium
Boxisium (nunc Boxisium Parini ad honorem Iosephi Parini appellatus) (Italiane: Bosisio Parini) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 500 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Boxisienses appellantur.
Smolenscum
Historia urbis
Smolenscum est una ex antiquissimis urbibus Russicis, primum in annalibus anno 863 commemorata. Anno 882, Helgus dux Smolenscum occupavit, et in dicionem regni Ruthenici redegit, ubi haec urbs erat sedes industriae et commercii. Ab saeculo XII Smolenscum metropolis ducatus liberi fuit, sed anno 1404 Magno Ducatui Lituaniae adiunctum est, anno 1508 caput palatinatus Smolenscensis ducatus illius factum. Anno 1514 ad Magnum Ducatum Moscoviae adiunctum, fuit castrum maximi valoris in fine occidentali terrae Russicae Moscoviticae. Anno 1611 a Polonia occupatum, Smolenscum anno 1667 a Russia ("Moscovia") recuperatum est. Olim metropolis gubernii Smolenscensis (quod annis 1708–1713, 1726–1775 et 1796–1929 exsistebat), Smolenscum ab anno 1937 sedes administratica regionis hodiernae factum est. Temporibus Bellorum Patrii (contra Franciam) et Magni Patrii (contra Germaniam) pugnae notabiles prope hanc urbem acciderunt. Anno 1985, Smolenscum titulum "Urbis-Herois" (Russice Город-герой) rite accepit.
Belna (Helvetia)
Belna sive Biella (Germanice Biel ; Francice Bienne) est Helvetiae pagi Bernae urbs 53 031 incolarum (anno 2013).
Urbs apud pedem montium Iurae et ripam lacus Biellensis sita est. Pons super flumen Telam partem urbis apud stationem ferriviae Biellae sitam cum vico Nidau iungit. Id est pars viae ad urbem Berna.
Historia
Nomen urbis a deo Celtorum Belenos venit. In loco vici romani urbs condita fuit circa a. 1230 ab episcopo Basileense. Anno 1275 rex Rudolfus de Habsburg dedit Biellae chartam libertatum. 1478 pacto Helvetios ligata, Biella 1815 per decretum conventi Consilii Vindobonensis pagi Bernensi partita fuit.
Sermones publici
Belnae praeter linguam Germanicam etiam Lingua Francogallica est sermo publicus.
Oeconomia
Biellae horologiorum officinae Omega, Swatch et Rolex sunt.
Genus (taxinomia)
Genus est una ex biologicis categoriis taxinomicis, quibus Carolus Linnaeus utebatur, ut biota in categorias digereret.
Gubernium Tamboviense
Gubernium Tamboviense (Russice Тамбовская губерния, tr. Tambovskaja gubernija) fuit pars administrativa Russiae prisca, metropolim habens Tamboviam, in parte media Russiae Europaeae sita, anno 1779 ut praefectura Tamboviensis Imperii Russici creata (cum Gabriele Deržavin annis ab 1785 ad 1788 praefecto), anno 1796 in gubernium transformata et anno 1928 in Russica Sovietica Foederativa Socialistica Re Publica Unionis Sovieticae abolita.
Aquae Tilietanae, Coslovia, Schatscum aliaeque urbes capita circulorum gubernii Tamboviensis fuerunt.
Inter homines notos, in gubernio Tamboviensi natos, sunt Nicolaus Basov, Nicolaus Fëdorov, Andreas Kolmogorov, Alexander Lodygin, Alexius Novikov-Priboj, Eugenius Zamjatin etc.
Ioannes Antonius Baifius
Ioannes Antonius Baifius seu vulgo Jean-Antoine de Baïf (natus Venetiis die 19 Februarii 1532; mortuus Lutetiae die 19 Septembris 1589) fuit poeta Francicus. Ad poetarum gregem qui dicitur Pleias pertinebat, amicusque Petri Ronsardi fuit.
Vita
Filius spurius legati et humanistae Lazari Baifii a variis magistris educatus est, inter quos Carolus Stephanus et Ioannes Auratus excellebant. Auratum postea in Collegium Coquereti secutus est. Baifius opera multa reliquit: Les Amours (1552/58), Les Météores (1567; inspirationem huc dederunt Georgica), Passe-Temps (1573) et Les Mimes, enseignements et proverbes (1581); opus ultimum omnium optimum habetur. Scriptor noster nihilominus in oblivionem cecidit, quamquam Ioachimus Bellaius eum vocavit doctum, doctiorem, doctissimum.
Creatio
Anno 1570 Baifius una cum musicographo Ioachimo de Courville et Ronsardo, rege Carolo IX protectore, domi suae Academiam musicae poeseosque condidit. Quae schola effectum maximum habuit in contemporaneos. Anno 1574 Baifius edidit Étrennes de poésie française secundum technicam antiquam (vers mesurés à l'antique) linguae Francogallicae vix aptam. Versus syllabarum XV pro eo nuncupabatur vers Baïfin. Opera autem alia de metris, nempe interpretatio psalmorum omnium et tomi plures cum cantilenis, numquam prelo mandata sunt.
Inter collegas qui revolutionem metrorum Francogallicorum intendebant fuit et Iacobus de la Taille qui anno 1562 pepigerat Manière de faire des vers en français comme en grec et en Latin. Baifius autem plus quam ille volebat scripturam pronuntiatus metrorumque propriam inveniens. Tamen Baifius non linguae reformator haberi potuit (velut Ludovicus Meigret, Iacobus Peletarius sive Petrus Ramus). Orthographiam conservativam Francogallicam numquam mutabat neque propositiones eius ab aliis philologis seriose considerabantur. Saltem compositores Claudius Le Jeune et Iacobus Mauduit novam versificationis methodum musica ornaverunt unde musica saeculi XVII, quod ad relationem inter verba et sona attinet, mota est.
Comoedias pro scaenis aptiores reddidit, e.g. Terentii Eunuchum (L’Eunuque, 1565) et Plauti Militem gloriosum (Le Brave, 1567). E lingua Graeca conversa est Sophocli Antigona. Insuper conversione in idioma Francogallicum gaudebant Bion Smyrnaeus, Moschus, Theocritus, Anacreon, Gaius Valerius Catullus et Marcus Valerius Martialis.
Korb
Korb est vicus et commune Badense-Virtembergense 10 087 incolarum (status 2012).
Mugron
Mugron est commune 1390 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Artenara
Artenara est commune Hispanicum, in communitatis Autonomae Canariarum insula Canaria et in Provincia Palmaria situm, cui anno 2011 1261 incolarum sunt.
Danapris
Danapris (Albaruthenice: Дняпро, tr. Dnjapro; Russice: Днепр, tr. Dnepr; Ucrainice: Дніпро, tr. Dnipro) sive Borysthenes (Graece antiqua: Βορυσθένης) est flumen in Europa Orientali. In elevationis Valdaicae incipit, Russiam (nempe regionem eius Smolenscensem), regiones Mohiloviensem et Homelensem Rutheniae Albae necnon regiones Czernihoviensem, Kioviensem, Circassiensem, Kirovogradensem, Poltavensem, Dnepropetrovskensem, Zaporizhiensem, Chersonensem et Nicolaopolitanam Ucrainae percurrit et per limenem Borysthenium in Pontum Euxinum se effluit.
Descriptio
Flumen, magnitudine sua tertium (post Rha et Danubium) in Europa est; nunc circiter 2200 chiliometra patet, quorum maximam partem naves vehere possunt.
Accolae Danapris maximi sunt:
Cum Danapris pars itineris a Varegis ad Graeciam fuit, ut in Chronica Nestoris dicitur, tractus navium a Danapri in Lovotim fluvium, ut per Ilmenum et Ladogam in Nevam naves irent, agebat, et per Casplam in Duinam Occidentalem.
Ad Danaprim sitae sunt urbes:
Hebdomas
Hebdomas, etiam hebdomada sive septimana est temporis spatium septem dies continens:
Hebdomas a Iudaeis et Chaldaeis inventa est.
Compertrix
Compertrix est commune 1284 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Polycotylidae
Polycotylidae sunt familiae Plesiosauriorum ex Aevo Cretaceo, sororius Leptocleididarum grex.
Haec reptilia, quod eis erant colla brevia et magna capita elongata, Pliosauriorum similia erant, sed accuratiores investigationes phylogeneticae ea docent multas proprietates habuisse quas etiam Plesiosauridis Elasmosauridisque erant.
Fossilia per orbem terrarum inveniuntur, speciminibus ex Nova Zelandia, Australia, Iaponia, Maroco, Civitatibus Foederatis, Canada, obsoletis Unionis Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum civitatibus, et America Australi iam relatis. Anno 2010, genus Thililua ad Leptocleididas translata est.
Phylogenia
Cladogramma secundum Albright, Gillette, et Titus (2007).
Cladogramma secundum Ketchum et Benson (2010).
Vuillafans
Vuillafans est commune Francicum 688 incolarum (anno 2012) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Les Chéris
Les Chéris  est commune 262 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Saint-Fergeux
Saint-Fergeux  est commune Francicum 202 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Aisna
Aisna seu Hainae (alia nomina: Hainnae) est commune Francicum 4'412 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Baugy (Arar et Liger)
Baugy  est commune Francicum 515 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Hesperides (Ferrarius)
Hesperides, sive, De malorum aureorum cultura et usu libri quatuor est liber de fructibus citrorum Latine scriptus, ab Ioanne Baptista Ferrario Romae anno 1646 editus. Imagines e Museo Chartaceo a Cassiano a Puteo collectas monstrat.
Divisio (taxinomia)
Divisio est una categoriarum biologicarum, qua Carolus Linnaeus utebatur, ut plantas in categorias divideret.
In botanica divisio inter regnum et classem ordinatur. In zoologia phylum in hac positione stat et divisio prius in variis aliis locis taxonomiae utebatur, sed non iam categoria valida est.
Sapere aude
Sapere aude est locutio Latina. Hae verba alata in Horatii epistulis suis (L. prim, II, 40) reperiuntur : "Dimidium facti, qui coepit, habet: sapere aude, / incipe" Magnum momentum in aevo illuminationis obtinuit, cum Immanuel Kantius in progymnasma sua Rem in quaestione respondenti: quid est illuminatio? scripserat.
8768 Barnowl
8768 , olim designationibus 2080 T-2 et 1994 EE2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8768 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Coizard-Joches
Coizard-Joches est commune 87 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Gustavus Charpentier
Gustavus Charpentier (Decempagi (Francogallice Dieuze), in Lotharingia, natus 25 Iunii 1860; Lutetiae obiit 18 Februarii 1956) fuit compositor Francogallicus. Post studium apud Conservatorium Parisiense, Theatro lyrico scripsit operam Aloysiam (Francogallice: Louise), quae cantum praeclarissimum pro suprano "Depuis le Jour" ('A die') continet.
Ioannes Baptista a Vico
Ioannes Baptista a Vico (Neapoli die 23 Iunii 1668 natus; ibidem die 23 Ianuarii 1744 mortuus) fuit philosophus, iuris consultus, ac rerum gestarum scriptor Italicus. Studium de atomis de Cartesium fecit et epistemologiae philologiae et semioticae peritus fuit ac professor orationis apud Universitatem Neapolitanam erat.
Sententia sua ideae "verum esse ipsum factum" et reductionismum, historiam philosophiae et scientiam socialem studuit.
Opera
Praecipuum opus eius editum primum anno 1725 est Nova Scientia, cui titulus plenus est Principi d'una scienza nuova intorno alla natura delle nazioni, per i quali si ritruovano altri princìpi del diritto naturale delle genti.
Scriptura Permiensis antiqua
Scriptura Permiensis antiqua est abecedarium, ad usum linguae Komiensis a Stephano Permiensi fine saeculi decimi et quarti inventa. Saepe a primis duobus littteris abur vel anbur nominatur. In libris orthodoxis Komiensibus, a Stephano redditas, scriptores illa utebantur, vel interdum cryptographice in lingua Russica. Ad saeculum decimum septimum a scriptura Cyrillica ex usu emota est.
Scamnum (discretiva)
Scamnum potest esse:
Missale Romanum
Missale Romanum est liturgicus Ecclesiae Romanae liber, qui textus ad missas celebrandas complectitur.
Quid sit missale
Missale est liber, in quo omnes vel fere omnes textus missae inveniuntur. Usque ad saeculum circiter XII talis liber in nulla Ecclesia exstabat, cum textus a variis participantibus in liturgia in libris separatis continebantur, nempe:
Quando apparuit et quomodo decursu temporu mutatum est
Circa saeculum XII autem prima missalia plenaria apparuerunt, qui prima vice hos omnes textus in unum collegerunt. E talibus missalibus est Missale a Pio V promulgatum anno 1570, Tridentinum haud raro dictum, qui liber solus ad missam privatam celebrandam sufficitur. Post liturgiam a Concilio Vaticano II noviter instauratam e Missali lectiones expulsae sunt, ad missam celebrandam ergo duo libri, Missale et Lectionarium, necessarii sunt.
Usus
Propter ipsius urbis Romae indolem Missale Romanum amplissimum usum tenet per universum orbem, etiamsi in aliquibus Ecclesiis occidentalibus exstant propria Missalia (a Romano differentes, ut puta Missale Ambrosianum vel Hispanicum; vel Romani variationes, ut puta Lugdunensis). Apud Orientales autem missalia plenaria numquam apparuerunt, ideoque ad missam celebrandam multi libri habendi sunt: ideo dicendum est Orientales missalia sensu Occidentalium non habere.
Ante edictum Constantini (313)
Primi Christiani corpus orationum instructum non habebant, sed nominibus fractionis panis et dominicae cenae, quibus eucharistiam significabant, et descriptione illa, quam de re fecit Paulus , iniciebant ritum, quem observabant, qui erat repetitio gestuum et verborum Iesu Christi. Gestibus et verbis Iesu Christi primum addita est eius passionis, mortis, resurrectionis et ascensionis memoria, quam Graeci appellabant anamnesin; deinde adiunxerunt invocationem, quam Graeci appellabant epiclesin, qua Deum rogabant mittere Spiritum Sanctum, qui dona sanctificare dignaretur. Itaque gradatim formata est prima nobis nota anaphora Ecclesiae Romanae, quam traditur Sanctum Hippolytum (inter annos 218 et 235) scripsisse. De liturgia Romana horum temporum parum constat.
Chérencé-le-Roussel
Chérencé-le-Roussel  est commune 330 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Baudrières
Baudrières  est commune Francicum 892 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
336 Lacadiera
336 , olim designationibus 1892 D et A895 OA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 336 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Barcium
Barcium (alia nomina: Barza, Barzum) (Italiane: Barzio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Barcienses appellantur.
Missale Romanum
Liturgia Romana inter edictum Costantini (313) et apparitionem missalis plenarii
Sacramentarium Romanum antiquissimum qui usque ad tempora nostra pervenit, Leonianum dictum, olim Leoni Magno attributum, forsitan tempori Ioannis III (561–574) attribuendum est ; manuscriptum initio saeculi septimi scriptum est. Ordines Romani erant corpora precum et caeremoniarum, quae usui erant in sacrificio missae, in sacramentis et in aliis sacris officiis.
Origo missalis plenarii
Saeculo XIII apparuit Missale plenarium Curiae Romanae, quae mutationes in caeremoniis introduxit festaque addidit. Missale hoc in variis locis transcriptum est. Omnia volumina erant codices manu scripti; quaedam pulchris figuris ornata. Editio princeps Missalis Romani anno 1474 Mediolani typis cusa est. Multae vero ecclesiae propriis admodum ritibus adhaerebant, exempli gratia in dioecesi Wratislaviensi in usu erat Missale Wratislaviense.
Post Concilium Tridentinum
Post actum Concilium Tridentinum, anno 1570, Pius V Papa per bullam "Quo primum" Missale Romanum promulgavit, quod nulli, excepto Romano Pontifice, mutare liceret.
Principia a Concilio statuta
Anno 1963, in Constitutione de Sacra Liturgia "Sacrosanctum Concilium", Concilium Vaticanum II normas instituit, quibus Missale Romanum et ceteri omnes libri liturgici recognoscerentur. De ordine missae sic decernit:
Editiones
Paulus VI Papa, anno 1970, post liturgiae recognitionem iuxta praecepta Concilii Vaticani II, edidit novum Missale Romanum. Quae editio eodem Paulo Papa VI Pontifice anno 1975 iterum recognita est. Tandem, anno 2002, Summo Pontifice Ioanne Paulo II, in vulgus prodiit tertia editio recognita Missalis Romani.
Ordo lectionum missae
Ita componuntur lectionaria: in dominicis per trium annorum cursum quattuor Evangelia et praecipuae Scripturarum partes leguntur; in feriis autem per biennium. Est quoque alia lectionum series, quae pro festis sanctorum habetur, pro missis votivis et pro missis de variis necessitatibus. De more, in feriis hebdomadae, una tantum lectio sive Novi sive Veteris Testamenti profertur ante Graduale (si missa solemniter canatur) vel Psalmum responsorium; in dominicis autem, duae lectiones proferuntur: una, e Vetere Testamento (aut ex Actibus Apostolorum, tempore paschali), ante Psalmum responsorium; altera, ex epistulis, post Psalmum responsorium. Sequitur versus ante Evangelium; deinde Evangelium.
Missale Romanum (1962)
In editione Missalis Romani a Ioanne XXIII promulgata haec inveniuntur: Hic notandum est editiones Missalis Romani usque ad 1962 factas unam tantum precem eucharisticam continere, quae Canon missae dicitur.
Missale Romanum (1970)
In editione Missalis Romani a Paulo VI promulgata haec inveniuntur: Hic notandum est editiones Missalis Romani ab anno 1970 factas plures preces eucharisticas continere, quarum prima cum Canone missae editionum praecedentium fere concordat.
Edwin Linkomies
Edwin Johan Hildegard Linkomies (natus 22 Decembris 1894 Viburgi, mortuus 8 Septembris 1963, Helsingiae) fuit latinista, professor Litterarum Romanarum, vir rerum politicarum peritus et primus minister Finnicus. Professor Litterarum Romanarum in Universitate Helsingiensi factus est anno 1923, cum tantum 29 annos natus esset. Delegatus parlamentaris electus est anno 1933 et primus minister fuit a mense Martio 1943 usque ad Augustum 1944. Professor fuit usque ad mortem, anno 1963, quo fit ut omnia quattuor decennia magistratum gereret. Edidit etiam lexicon Latino-Finnicum et Grammaticam Latinae.
Chérencé-le-Héron
Chérencé-le-Héron  est commune 381 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Antara
Antara, nomine pleno Arabico عنترة بن شداد العبسي ʿAntarah ibn Šaddād al-ʿAbsīwas (c. 525 - c. 608) fuit poeta Arabicus antiquus, praesertim propter carmen Mu'allaqat notus.
Helicoidea
Helicoidea sunt superfamilia molluscorum terrestrium pulmonatorum cladi Stylommatophororum classis Gastropodorum.
Taxinomia 2005
Intra Helocoidea sunt undevicensimae familiae secundum taxinomiam gastropodorum a Bouchet et Rocroi propositam (2005).