cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pleurodelinae
Distributio
In Asia Meridio-Orientali et Iaponia, species usitate in commercio animalium dilectorum sunt Cynops, Pachytriton, Tylototriton, et Paramesotriton. In Oriens Media sunt Neurergus.
Nexus externi
Pleurodelinae
Subcontinens Indica
Subcontinens Indica geologice cum terra cognata est quae, ex supercontinente Gondwana aevo Cretaceo seiuncta, cum Eurasia abhinc annorum paene 55 milliones coniuncta est. Subcontinens geographice est regio paeninsularis in Asia Meridiana et Media sita, a Himalaia in septentrionibus, Paropamiso in occidente, et Montibus Arakenensibus in oriente circumscripta. Inter regiones geographicas quae subcontinentem finiunt sunt Planities Tibetana ad septentriones, Paeninsula Indosinensis ad orientem, et Planities Persica (vel Maior Irania) ad occidentem.
Gruffium
Gruffium (alia nomina: Gruffiacum, Cura de Gruffie ) (Francogallice: Gruffy) est commune 1397 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Divisor continentalis
Divisor continentalis est divisor siccationis in continente tam situs ut pelvis siccationis in alio divisoris latere se in unum oceanum vel mare effundit, et pelvis se in alio latere aut in alium oceanum vel mare effundit, aut est endorheica, cum mari aperto non coniuncta.
Loci ubi divisor continentalis litus convenit non semper definiti sunt, quia finis exactus inter corpora aquae adiacentia plerumque incerte definitus est. Limits of Oceans and Seas, liber a Societate Hydrographica Internationali editus, subtiles oceanorum fines definit, sed non universe agnoscitur. Ubi divisor continentalis pelvem endorheicam convenit, sicut Pelvis Divisoris Magni in Vyomina, divisor continentalis se scindit et pelvem omnino cingit.
Muscacianum
Muscacianum  (Italiane: Moscazzano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 861 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Muscacianenses appellantur.
Municipia finitima
Bertonico (LO), Credera Rubbiano, Montodine, Ripalta Cremasca, Ripalta Guerina, Turano Lodigiano (LO).
Beaulieu (Liger Superior)
Beaulieu est commune Francicum 973 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Norandinus et Lucina
Norandinus (Italiane Norandino) et Lucina sunt duae personae in carmine epico Orlando furioso a scriptore Italico Ludovico Ariosto scripto.
Biographia
Norandinus rex Saracenus Damasci est et Lucina filia regis Cypri est. Post matrimonium inter duo in insula Cypri mare procella turbatur et navis eorum in alium locum vela dat, deinde, post tres dies, navis in insulam pervenit. Norandinus venatur sed nautae eius ab Orco oppugnantur: Orcus caecus est sed magnum olfactum habuit. Nautae effugiunt sed Orcus velocior est et pauci nautarum navem conscendunt: Orcus vorat duo nautarum et alias cum Lucina in speluncam suam claudit. Deinde Orcus e spelunca exit et gregem suum depascit (Ludovicus Ariostus materiam ex Odyssea repetit, quia Orcus similis cyclopi Polyphemo est). Norandinus ex venationem redit et pauci nautae in navi regi de Orco narrant, deinde Norandinus ilico proficitur ad liberandum uxorem suam. Rex ad speluncam monstri pervenit et illic uxor Orci invenit: uxor Orci Norandino dicit quae maritus suus mulieres non vorat, sed in speluncam claudit cum illa. Mulier Orci illi consilium fugae dat sed Norandinus paratus ad servandum Lucinam est, igitur etiam uxor monstri eum adiuvat: ea corpus regis adepe animale conspergit, quia adeps odorem suum dissimulat, et regem pellem ovis dat. Norandinus igitur, pelle ovis induto, se gregis immiscet et Lucinam reperit. Norandinus consilium suum Lucinae nautisque explicat: illi aliquos capros necant, corpora eorum adepe caprorum conspergunt et pelles animalum induunt. Matinutis temporibus Orcus e spelunca exit et gregem suum depascit: nautici fugiunt sed Lucina detegitur et Orcus in speluncam denuo claudit. Norandinus non fugit cum nauticis sed cum Lucina illic manet, sed ad vesperum Orcus fugam nautarum percipit et Lucinam punit, quia ille eam nudam catenis vincit apud scopulum. Norandinus non potest servare eam sed, post quattuor menses, rex Saracenus Gradassus et imperator Mongoliae Mandricardus in insulam pervenunt et Lucinam inveniunt. Liberata ea duo Saraceni apud patrum suum mittunt: cognitis rebus Norandinus in urbem suam redit et rursus coniungit cum uxore sua. Deinde quinto quoque mense dies festus sollemnis celebratur in Damasco ad memorandum historiae reginae regisque.
Fortuna
Anno 1624 circa pictor Italicus Ioannes Lanfrancus tabula de historia Norandini Lucinaeque pinxit: hodie haec tabula in Pinacotheca Borgesia Romae est.
Cryptonephridium
Cryptonephridium est structura praesens in plurimis larvis papilionum aliorumque insectorum (praecipue coleopterorum) quae in circumiectibus xericis habitant. Id est accommodatio ad aquam conservandam. Tubulae Malpighianae intra hemocelam non sunt liberae, sed ad murum recti a membrana perinephritica adligantur. Haec structura efficientem aquae resorptionem per diuresim effectam et absorptionem aquae atmosphericae quae in intestino posterori ut humiditas adest sinit.
Doralice
Biographia
Doralice principissa Saracena et filia regis Granatae Stordilani est. Doralice mulier pulchra et suavis sed etiam volubilis est. In Orlando furioso Doralice sponsa ducis Algeriae Rodomontis est sed Mandricardus, rex Tartariae et imperator Mongoliae, amore capitur et eam rapit. Nunc etiam Doralice Mandricardo amore capta est et illa regem Tartariae duci Rodomonti praefert. Rodomons igitur mulieribus inimicus facitur quia Doralice iam eum non amat. Mandricardus, tamen, interficitur a milite Rogerio et Doralice mortem suae luget, sed etiam victorem admirabilem putat.
Progressus durabilis
Progressus durabilis est generis humani profectus et progressio, quae omnes populos poscit praesentibus naturae opibus ita uti, ut et ipsis posterisque modicae vitae condiciones praestentur.
Quae notio ex coniunctione oecologiae, oeconomiae, sociologiaeque effecta est, in Conferentia Mundi de Oecologia et Progressu anno 1987 a Consociatione Nationum disceptata. Deinde "Conferentia Terrae" a Nationibus Unitis "Agenda 21" anno 1992 decreta est, quae de protectione diversitatem biologiam, recte usu biotechnologiae, abrogatione rerum radioactivitatis etiam de educatione et agricultura pro progressu durabili protectioneque contra paupertatem, tractat. UNESCO etiam educatione pro progressu durabili adfirmat.
Declaratio et propositum Vindobonae, Proposita millennalia progressionis, et Conventio Consociationis Nationum contra Corruptionem progressum durabilem adfirmant, iurum humanorum iustitiaeque socialis causa.
Squilla (genus)
Squilla est genus Stomatopodorum, quod sequentes species comprehendit:
Cultura Veracruzensis
Cultura Veracruzensis est cultura materialis litoris sinus Mexicani quae pertinet ad aetatem Classicam Mesoamericanam, id est inter annos 300 et 1200 p.C.n. Est haec cultura coaeva cum Teotihuacan, Toltecis, et Mayis. Cultura Veracruz nomen obtinuit ob causam locationis huius culturae in hodierna civitate Verae Crucis, necnon ob nomen antiquum sibi datum quod hodie ignoramus. Fortasse haec est ultima continuatio Olmecarum. Nucleus culturalis huius gentis erat locus archaeologicus El Tajín, caput etiam politicum atque ceremoniale.
Erat propium huius culturae cruentum sacrificium humanum, praecipue post ludo pilae. Homines in urbibus aedificaverunt pyramidalia templa et lata fora, sed incolae habitabant non in urbe sed, in vicis rusticis circumdantibus.
1077 Campanula
1077 , olim designationibus 1926 TK, 1957 AJ, et 1972 CB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1077 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Francus (nummus)
Francus est unus e nonnullis monetae unitatibus. Francus Francicus fuit moneta Franciae usque ad 1999, cum euro ascitus esset (de iure; 2002 de facto). Francus Helveticus est maior moneta mundialis propter momentum institutionum aerariarum Helveticarum. Nomen dicitur derivatum esse ex verbis francorum rex, inscriptione Latina in primis nummis Francicis et usque ad saeculum 18 inscriptis, aut ex franc, vocabulo Francico, 'liber' significante.
Inter civitates ubi francus invenitur sunt Helvetia, Lichtenstenum, et plurimum Africae Francophonicae. Ante euronem ortum, franci etiam in Francia, Belgio, Luxemburgoque adhibebantur, cum Andorra et Monacum francum Francicum pro moneta legitima (francus Monacensis) acciperent. Francus etiam intra colonias imperii Francici adhibebatur, inter quas insigniter Algeria et Cambodia.
Unus francus plerumque in centum centesimas dividitur. Signum franci Francici erat F interlineatum (₣), vel usitatius solum F. Argentariae et mercatus aerarii imminutionem FF pro franco Francico adhibebant ut eum a franco Belgico (FB), franco Luxemburgico (FL et FLux), aliisque francis distinguerent. Nomen franci in lingua Luxemburgica est frang (pluralis frangen).
Civitates francum adhibentes
CFA Francice est Communauté financière africaine ('Communitas argentaria Africana') et in Africa aequinoctiali, Coopération financière en Afrique centrale ('Cooperatio argentaria in media Africa').
Cthulhu macrofasciculumque
Cthulhu macrofasciculumque est species flagellatorum classis Parabasalium cuius proprietates sunt generi Cthuhu eaedem. Cellulae a 17 ad 24 µm longae et a 7 ad 12 µm latae sunt, ac plus quam viginti flagella anteriora habent. Singuli in intestinis Prorhinotermitis simplicis habitant. Speciei est distincta sequentia SSU rRNA (GenBank numerus accessionis JX975349). Nomen speciei ad magnum fasciculum flagellorum spectat.
Hostis typicus est Prorhinotermes simplex (Isoptera, Rhinotermitidae). Locus typicus est Secret Woods County Park, Fort Lauderdale, Florida; lat. 26.08567, long. −80.18017.
Getium
Getium (Francogallice: Giez) est commune 446 incolarum (anno 1999) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Arvernia Rhodano Alpibus (ante annum 2016 Rhodano et Alpibus).
Burgus Francus Laumellinorum
Burgus Francus Laumellinorum (alia nomina: Suardi) (Italiane: Suardi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Ludus pilae Mesoamericanus
Ludus pilae Mesoamericanus (tlachtli aut ōllamalīztli in lingua navatlaca, sed non solum praecipuum Mexicis) erat ars athletica propria Mesoamericae, ab aetate praeclassica (ex anno 1400) usque ad ingressum Hispanorum militum saeculo XVI. Nihilominus, versio ludi antiqui est etiam hodie.
Archaeologia ludi
Primae inventiones archaeologicae quae ad ludum pilae referrent sunt aetate praeclassica. In loco archaeologico Paso de la Amada, inventus est campus qui foristan anno 1400 a.C.n. aedificatur. Etiam, fossa archaeologica in flumine Coatzacoalcos prope Olmecis habet pilae aetate 1600 a.C.n. E loco Sancti Laurentii sunt imagines parvas ceramicas aetate 1250 a.C.n., quae lusores pilae effinxunt.
De ludendi modo
Etiamsi clarus ludus pilae Mesoamericanus erat ille in quo pila cum coxa lusor percutet, aderant nonnullae versiones ludendi ubi pila percussa erat cum manu, rotula, pede, aut palo.
Turmae lusorum quattuor duae in campo tegulato contendebant. Obtiectus ludi erat pilam onerosam inserire cum coxa percussa per meta circulare. Meta erat praecippue anulus petreus 6m supra campum ludendi. Campus ipsus erat rectangularis (proportione 4:1), cum parietibus aut verticalibus aut pronis, sed in quibusque urbibus erat dissimilis.
Cthylla (genus)
Cthylla est genus protistorum classis Parabasaliorum. Hoc protistum est parvum flagellatum, singulo nucleo anteriore cum axostylo robusto consociatum. Axostylus in totam cellulae longitudinem extenditur, in parte posteriore prominens, ubi in punctum finitur. Quinque flagella in uno fasciculo aliquantulum subanteriore emergunt. Flagella anteriora una pulsantur, singulum fasciculum magnum efficientia, quod ad posituram omnino ad partem anticam extensam provolvitur et tum in flagella laxa diffindentia quae ad partem posticum verberantur. Nonnullis autem singulis aliquando est unum flagellum.
Cthylla ex Cthylla, persona ficta, secreta daemonis Cthulhu filia, in scriptura recentiori H. P. Lovecraft appellatur. Filia, quamquam numquam ad verbum descripta, plerumque cephalopus alatum depingitur. Singuli huius generis sunt generis cognati Cthulhu minores et simpliciores. Typus generis est Cthylla microfasciculumque. Hostis typicus est Reticulitermes virginicus (Isoptera, Rhinotermitidae).
7046 Reshetnev
7046 , olim designationibus 1977 QG2 et 1993 SC1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7046 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Leonardus Bloomfield
Leonardus (Anglice Leonard) Bloomfield (Sicagi natus die 1 Aprilis 1887; mortuus Portu Novo Connecticutae die 18 Aprilis 1949) fuit linguista Americanus, qui evolutionem linguisticae structuralis in Civitatibus Foederatis annis 1930 et 1940 efficaciter direxit. Language, liber definitivus quem anno 1933 divulgavit, linguisticam structuralem Americanam amplissime descripsit. Maxime in linguisticam Indoeuropaeam ac linguas Austronesicas Algonquianasque describendas conferebat. Scientifica linguisticae fundamentis iciens, behaviorismum (praecipue in operibus ultimis) suadebat, rationibusque formalibus ad data linguistica explicanda consulebat. Gratia autem linguisticae structuralis Bloomfieldianae annis 1950 exeuntibus et 1960 deficiebat, cum theoria grammaticae generativae a Noam Chomsky excogitatae in linguistica academica dominari inciperet.
Iuvenis Collegium Harvardianum (A.B.) atque universitates Visconsiniensem Madisoniae, Chicagoensem (Ph.D.), Lipsiensem, et Regiam Georgiam Augustam Gottingae scholasticus frequentavit. Anno 1924, Societati Linguisticae Americae conditae interfuit.
Cthylla microfasciculumque
Cthylla microfasciculumque est species flagellatorum classis Parabasalium cui sunt morphologicae generis Cthyllae proprietates. Cellulae a 10 ad 15 µm longae et a 6 ad 10 µm latae sunt. Singuli in intestinis Reticulitermitis virginicus habitant. Speciei est distincta sequentia SSU rRNA (GenBank numerus accessionis JX975350). Hostis typicus est Reticulitermes virginicus (Isoptera, Rhinotermitidae). Locus typicus est Secret Woods County Park, Fort Lauderdale, Florida; lat. 26.08567, long. −80.18017.
Barges (Liger Superior)
Barges est commune Francicum 75 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Iactus
Iactus (seu Jactus ) (Francogallice: Les Gets) est commune 1299 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Candia Laumellinorum
Candia Laumellinorum (Italiane: Candia Lomellina) est oppidum Italiae et municipium, in regione Langobardia, in provincia Papiensi ac in agro Laumellino situm.
Divortium aquarum
Divortium aquarum est linea quae pelves siccationis propinquas separat. In terra praerupta, divisor secundum dorsa topographica iacet, quae formam unius extensionis collum vel montium habere possunt, spatium dividens appellatam. In terra plana, praecipue ubi humus est paluster, divisor difficilior discerni potest.
Sunt tria genera divortiorum aquarum:
7047 Lundström
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7047 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1078 Mentha
1078 , olim designationibus 1926 XB, 1951 CF1, 1952 LD, A917 CB, et A924 EP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1078 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Neolithicum aceramicum
Neolithicum aceramicum vel olim Neolithicum praeceramicum est primum spatium temporis Neolithici aevi proprium in Orienti Medio, post epipalaeolithicum. Chronologia Neolithici aceramici dividitur in partes duas, quarum prima, Neolithicum aceramicum A, inter annos 8500 et 7600 a.C.n., atque altera, Neolithicum aceramicum B, inter annos 7600 et 6000 a.C.n. duravit.
4876 Strabo
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4876 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Carmen vallevirense
Carmen (satiricum) vallevirense, vulgo Vaudeville olim genus litterarum dramaticarum-lyricarum Francogallicum fuit. Hodie terminus internationalis est (e.g. in America quoque vallevirensia componuntur).
Historia
Apud Nicolaum Boileau id significat adhuc cantilenam satiricam simplicem sed saeculo XVIII ineunte mutatur in genus dramaticum verum cum cantibus instrumentisque. Nomen venit a cantiunculis levioribus plebeiis quae vulgus cantare potuit et voluit; origo est in Valle Vire (Vau de Vire) ubi saeculo XV poeta Oliverii Basselin habitabat qui vel politicam poesim contra Anglos conficiebat. Etymologiae autem aliae quoque praebentur.
In istis carminibus sensus molles minus transportentur quam res vulgares. Namque animos movere non primum consilium est. In Francia discrimina facta sunt inter Drame-vaudeville, Comédie-vaudeville et Folie-vaudeville secundum argumenta. Maximi momenti fuit Eugenius Scribe, qui ante Academiam Francicam anno 1836 confirmavit carmina vallevirensia inter litteras bellas numeranda et honoranda esse. Ipse sollerter disponebat, ut res fictae in theatra Parisiensia venirent et ibi praesentarentur. Alii artifices, qui id genus minime spernebant, erant e.g. Augustus Anicet-Bourgeois, Dumanoir, Lauzanne, Marc Michel, Labiche, Meilhac, Halévy, Chivot et Duru. Temporibus recentioribus titulo vallevirensi etiam mera satirica cantu non praedita vocabantur.
Castrum Galliardi
Castrum Galliardi (alia nomina: Castrum Gaillardi ) (Francogallice: Gaillard) est commune 11270 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Mythus Osiridis
Mythus Osiridis est fabula elaborata maximi momenti in mythologia Aegyptia antiqua. Quae ad necem Osiridis dei, pharaonis pristini, et consecutiones attinet. Homicidium Osiridis, Seth frater, imperium invadit. Isis, uxor Osiridis, corpus mariti interdum redintegrat, ut ei filium una concipiant. Reliquum fabulae Horum exprimit, progeniem Isidis et Osiridis, qui primum impubes vulnerabilis a matre protegitur, et tum rivalis Seth fit. Eorum pugna, saepe violenta, finitur Horo victore, qui ordinem Aegypto post iniustum Seth regnum restituit, ac rationem resurrectionis Osiridis conficit. Fabula, cum symbolismo multiplice, integra pars est conceptorum Aegyptiorum regni et successionis regalis, pugnae ordinis et confusionis, et praecipue mors et vita futura. Exprimit praeterea proprietatem necessariam cuiusque ex quattuor numinibus maximi momenti, et multorum elementorum eorum venerationis in religione Aegyptia quae a fabulo derivata sunt.
Mythus Osiridis formam primam ante saeculum 24 a.C.n. adepta est. Multa sua elementa in notionibus religiosis orta sunt, sed certamen Hori et Seth pugnam inter regiones in historia Agypti prima vel ex praehistoria partim fortasse revocat. Eruditi exactam naturam rerum ex quibus fabula orta est discernere conati sunt, sed res incerta manet.
Partes mythi in pervariis textibus Aegyptiis leguntur, inter quos sunt textus funerei, incantamenta magica, et fabulae breves. Mythus ergo omnibus aliis mythis Aegyptiis plura singula habet, et tenacior est, sed nullus fons Aegyptius plenam fabulam habet, fontesque versionibus rerum late variant. Scripta Graeca et Romana, praecipue De Iside et Osiride Plutarchi, data addita praebent, quae autem non semper fides Aegyptias exacte referunt. In his scriptis, mythus Osiridis postquam cognitio plurimarum fiderum Aegyptiarum antiquarum amissa erat diu perseverabat, et hodie compertum iam bene habetur.
Orebrogia
Orebrogia vel Orebroa (Suecice Örebro) est urbs in Orebrogiae Comitatu Suecia sita atque principalis comitatus. Urbi 107 000 habitantium sunt interea in municipalitate 136 000.
Ioannes-Petrus Petit
Ioannes-Petrus Petit, sive vulgo Jean-Pierre Petit, natus die 5 Aprilis 1937 est scientiae peritus et astrophysicus natione Francicus. Praecipue de physica plasmatum, de magnetohydrodynamica, de physica theoretica indagat.
Fuit director in Centro Nationali Inquisitionum Scientificarum.
Diu etiam praefectus erat Observatorio Massiliensi.
In scientia cosmologica de bi-gravitate studia fecit.
Visbia
Visbia seu Wisbia (Suecice Visby), caput Gothlandiae, est urbs in Suecia, quam mense Decembri anno 2012 incoluerunt 23 576 hominum.
Ioannes-Petrus Petit
Dicitur inventa sua ab Ummitis accepisse qui ad eum litteras varias miserunt.
Visbia
Anno 1995, urbs historica Visviae ad Patrimonium totius mundi regestus est.
Ioannes-Petrus Petit
Ipse multum de Ummitis, de eorum existentia et doctrina, loquitur et scribit.
Auzon
Auzon (Occitanice Uzou) est commune Francicum 886 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Auvers (Liger Superior)
Auvers (antique Nozeyrolles) est commune Francicum 59 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Ascalabus
Ascalabus in mythologia Graeca fuit filius Mismae. Demeter, cum ad petendam filiam Persephonem vagans ad Mismem in Attica appropinquaret, hospitio benigne accepta est, et quia defessa sitiensque erat, Misme ei potionem (cyceon) dedit. Vase a dea uno haustu exhausto, Ascalabus, deam deridens, totum dolium reddi iussit. Demeter, hostis mores indignabunda, ei paucas guttas in vase reliquas sparsit, eum in lacertam commutans.
Mons Cremascus
Mons seu Mons Cremascus (alia nomina: Mons Cremensium) (Italiane: Monte Cremasco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 340 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Montenses appellantur.
Municipia finitima
Crespiatica (LO), Dovera, Palazzo Pignano, Pandino, Vaiano Cremasco.
Cilavenia
Cilavenia (alia nomina: Cilavinnis) (Italiane: Cilavegna) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Regnum Casanense
Regnum Casanense seu Cazanense vel Kasanicum fuit terra ad cursum medium fluminis Rha sita, metropolim habens Casanum, chanatus sui iuris ab anno 1438 ad annum 1552, quo anno ad Russiam adiuncta est.
Religio regni Casanensis Islamica erat. Incolae regni fuerunt Bulgari Casanenses (qui dein nomen Tatarorum obtinuerunt) et Tschuvaschi atque gentes Finno-Ugricae Mari, Udmurti, et Mordua. Illi ut plurimum ab agricultura, fabrica, et mercatura occupabantur.
Historia
Chanatus Casanensis (Russice Казанское ханство, Tatarice Казан Ханлыгы, Qazan Xanlığı, قازان خانليغى‎) formatus est anno 1438, dissolutionis Ordae Aureae causa, in terris a Viatca ad Rha et ab Occa ad Kamam, ubi olim regnum Bulgariae antiquum exsistebat. Domus chanorum Casanensium condidit Mahometus Maior (Tatarice Олуг Мөхәммәт, Oluğ Möxämmät), qui antea thronum Ordae Aureae habuerat, et ab anno 1438 ad annum 1445 (i.e. ad mortem suam) Casani regnabat. Mahometus ille Maior annis 1439 et 1444–1445 bella contra Moscoviam gessit, ut coarctet eam ad tributum, et ducem Basilium II Moscoviticum ad pactum pacificum sibi commodum compulit. Praeter contributionem pro Casanensibus, dux Moscoviae partem terrae suae ut dicionem filio Mahometi Cassimo (Tatarice Касыйм, Qasıym) dedit, metropolis autem dicionis illius novae secundum chanum suum nomen accepit. Quum Basilius II anno 1461 expeditionem militarem contra chanatum Casanensem coeperat, cito eam finivit, secundum persuasiones legatorum chani Casanensis, et tributum Casano pendere continuavit. Casanum ipse illo tempore factum est sedes valens mercaturae internationalis.
Successor Basilii Ioannes III anno 1467 bellum contra chanum Abrahamum (Tatarice Ибраһим, İbrahim) Casanensem incepit, ut Cassimum, chanum sibi commodum, ad thronum Casanensem ducat. Ad calcem suam tamen non pervenit, annoque 1469 pacem cum chano Abrahamo fecit. Anno 1478 Ioannes III expeditionem novam militarem ad Casanum sumpserat, quae tamen cito pace finita est. Chano Abrahamo anno sequente mortuo, in chanato Casanensi pugna inter successores eius coepit, ad quam Moscovia contribuit. Anno 1487 Ioannes III expeditionem militarem ad Casanum perfecit et metropolim illam cepit. Victoriae suae gratia, Ioannes chanum Mahometum-Amin (Tatarice Мөхәммәтәмин, Möxämmätämin) sibi commodum ad thronum Casanensem posuit, ipse autem titulum ducis Bulgarici accepit. Praestatio vectigalis Moscovitici pro regno Casanensi finita est, regnum illud ipse Moscoviam ut civitatem sibi aequam officialiter agnovit. A tempore illo chanatus Casanensis de facto positus est in clientelam Russiae Moscoviticae, quae non raro chanos Casanenses "incommodos" a throno removebat. In hoc chanatu autem inimici Russiae nonnumquam contra sectatores Russorum pugnabant, e.g. anno 1505 ab illis inceptum est bellum quod ad annum 1507 duravit. Domis Mahometi Maioris in throno Casanensi post mortem Mahometi-Amin anno 1518 finita, chanus Cassimensis e Moscua sustentatus ad solium Casani positus fuit, anno 1521 tamen a fratre chani Crimensis depositus. Idcirco Russia regnum Casanense ut subregulum suum perdidit.
Chanatus Casanensis factus est socius chanatorum Crimensis et Astrachanensis atque Ordae Nogaicae, ab Imperio Ottomanico adiuvatorum. Anno 1521 Tatari Crimenses et Casanenses incursionem devastantem ad vicinitatem Moscuae fecerunt. Anno 1524 regnum Casanense in clientelam Imperii Ottomanici venit, et Safa Geray (Tatarice Сафа Гәрәй, Safa Gäräy) Crimensis positus est ad thronum Casanensem, quem cum intermissionibus ad annum 1549 (cum mortuus est) tenebat.
Medio saeculo decimo sexto, regnum Russicum Moscoviticum, cum Ioanne IV monarcho, terras ad Rha fluvium adiungere coepit. Ab anno 1545, Ioannes IV expeditiones militares nonnullas contra chanatum Casanensem perfecit. Postquam anno 1552, Casanum a copiis Russicis captum est, chanatu ad Russiam adiuncto.
Saeculis sequentibus Casanense vel Casanum regnum (Казанское царство) ut pars Russiae ("Moscoviae") commemorabatur.
Roslaulia
Roslaulia (Russice Рославль, Roslavl’) est urbs in regione Smolenscensi Foederationis Russicae, ad flumen Ostior sita. Circa 49 milia incolarum anno 2020 habet.
thumb|left|Monasterium Transfigurationis Roslauliae
Historia urbis
Urbs, primo Rostislavia (de nomine Rostislaus) nominata, anno 1137 a Rostislao Mstislai filio duce Smolenscensi condita est. Vitoldo regnante Lituaniae vectigalia ferre incepit. Anno 1522 Moscoviae adiuncta est.
Mitella caulescens
Mitella caulescens est planta florens herbacea perennisque familiae Saxifragacearum, quae in America Septentrionali occidentali endemica est.
Fringiacum
Fringiacum (Francogallice: Frangy) est commune 1598 incolarum (anno 1999) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Kašinum
Kašinum vel Cassinum (Russice Кашин) est urbs regionis Tueriensis Russiae et sedes administrativa districtus Kašinensis. In ripa fluminis eiusdem nominis Volgae tributarii stat. Plus quam 13 milia incolarum (anno 2020) habet.
Historia
Urbs primum in Chronicis Niconis memorata est anno 1238. Ad ducatum Pereslaviae et post ad ducatum Tueriensem pertinebat. Caput ducatus Kaschinensis sui iuris ab anno 1319 ad annum 1426 erat. Ad Moscoviam anno 1485 adiuncta est; Demetriopoli subdita aliquod tempus erat. Сirculi gubernii Tueriensis caput ab anno 1775.
thumb|left|Kašinum anno 1909
Divisor continentalis Americae
Divisor continentalis Americae, etiam Magnus Divisor appellatus, est principalis, plerumque montanus, hydrologicus Americae divisor, qui a Freto Beringiano in septentrione ad Fretum Magellanicum in meridiano extenditur. Separat quidem pelves siccationis quae se in Oceanum Pacificum a systematibus fluviorum qui se in Oceanum Atlanticum effundunt (inter quae fluvii in Sinum Mexici et Mare Caribicum defluentes), et inter septentrionalissimas divisoris regiones, systemata fluviorum qui se in Oceanum Arcticum effundunt.
Cum multae divisores hydrologici in America sint, primarius divisor continentalis longe est prominentissimus ex his, quia seriem iugorum altissimorum secundum primos Montium Saxosorum Andiumque fines, ad elevationem aliis proprietatibus hydrologicis multo altiorem sequi solet.
7048 Chaussidon
7048 , olim designatione 1981 EH34 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7048 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Maya (Hinduismus)
Maya in philosophiis Vedantae, Hinduismi, et Budhismi est facultas dei illusionem efficere sensium vel, est illusio, fabricatio illusionis cum qualitatis sensus ipsium (Anglice: self). Apud Sankara, Mayae magica mystica causa illusionis a quo Brahman non videre protest.
Anophthalmus
Anophthalmus est genus scarabaeorum. Vivit in Europa. Species Anophthalmi generis sunt:
Wasbüttel
Wasbüttel commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Gifhorn est. Wasbüttel ab anno 1974 pars communis generalis Isenbüttel est.
Historia
Wasbüttel anno 1022 nomine Wilradesbutile primo in actis descriptum est. Fuit ab anno 1428 pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1933 ad circulum Gifhorn pertinet. Ab anno 1946 Wasbüttel pars Saxoniae Inferioris est. Ab anno 1974 Wasbüttel pars communis generalis Isenbüttel est.
Reinholdus Mitterlehner
Institutio
Postquam testimonium maturitatis accepit atque militavit, annis 1974 - 1980 Lentia iurisprudentiae studebat. Deinde ad annum 2008 pro camera oeconomiae Austriae operam dedit.
Cursus honorum
Annis 2000 - 2008 et iterum brevi tempore 2013 legatus ad parlamentum Austriae fuit. Ab anno 2008 minister oeconomiae Austriae est et anno 2014 praeses suae factionis electus est. Die 9 Maii 2016 pro tempore cancellarius Austriae nominatus est, quod, postquam factio SPÖ electionem praesidis rei publicae perdidit, cancellarius Wernerus Faymann (SPÖ) pronuntiavit se ab omnibus officiis se recessurum esse. Iam die 17 Maii Christianus Kern ei cancellarius successit.
Civitas Vaticana
Civitas Vaticana (Italiane Città del Vaticano), rite Status Civitatis Vaticanae, est minima Europae orbisque terrarum civitas sui iuris (sed, nonnullorum opinione, potius quasi civitas libera ) et Ecclesiae Catholicae Romanae sedes, intra moenia urbis Romae (et ita inclave ab Italia circumdatum), scilicet in Monte Vaticano, ad dexteram fluminis Tiberis ripam sita.
Caput est Franciscus, episcopus Romanus et Pontifex Maximus Sanctae Romanae Ecclesiae, qui a die 13 Martii 2013 regnat.
Forum Sancto Petro dicatum est Civitatis Vaticanae cor, e quo Basilica Sancti Petri magna cum cupula exsurgit. Inscriptiones Basilicae Sancti Petri:
Lingua plerumque in Civitate Vaticana adhibita est lingua Italiana; praeterea lingua Latina est publica Catholicae religionis lingua.
Horti
In terra Civitatis Vaticanae sunt Horti Vaticani (Italiane Giardini Vaticani ), qui plus quam dimidium reipublicae occupant. Hi horti, per aeva renascentiae et baroci conditi, fontibus sculpturisque exornati sunt.
Horti circa viginti tria hectaria complent, plurimum Collis Vaticani. Altissimus locus est 60 metra supra aequor maris. Moenia lapidea regionem ad septentrionem, meridiem, et occidentem finiunt.
Horti aevo mediaevali constituti sunt, pomariis vineisque ad septentriones Palatii Apostolici patentibus. Anno 1279 Nicolaus Papa III (Giovanni Gaetano Orsini, r. 1277–1280) domicilium a Palatio Laterano ad Vaticanum iterum transtulit et hanc regionem moenibus inclusit. Conseruit pomarium, pratellum, et viridarium (hortum).
Historia
Historia Montis Vaticani iam a primaevis temporibus est nota. Diebus primis haec urbis Romae pars ab Etruscis est habitata; sed, a Romanis capta, non erat pars urbis, quae in altera ripa Tiberis crevit. Mortui a Romanis ibi sepeliebantur et a Nerone circus instructus est. Ita intravit Mons Vaticanus in historiam mundi. Anno circa 65 Sanctus Petrus, apostolus Iesu Christi iam diu episcopus Romanus, secundum memoriam a maioribus posteris traditam, ductus est a Nerone in circum et ibi crucifixus, capite ad terram verso. (Imperator voluit Christianos de incendio, quod urbem combusserat, accusare). Verisimiliter ea nocte corpus apostoli, a discipulis susceptum, sepultum in eodem monte ubi postea parvum monumentum ei aedificatum est.
Roma a Constantino I capta et religione Christiana a persecutionibus liberata, imperator aedes dare in testimonium Christi devotionis voluit. Ita anno 324 basilicam ex devotione erga Sanctum Petrum super sepulcrum apostoli exstruxit, quae exstabat sicut magnum opus ingenii Romani. Peregrini, qui iam a primis Christianae religionis temporibus sepulcrum apostoli visitaverant, nunc coetum magnum formaverunt et notus factus est Mons Vaticanus per orbem terrarum. Mons tamen non fuit domicilium paparum, nec Basilica Sancti Petri eorum fuit sedes cathedralis. Cathedra paparum fuit, et est, Archibasilica Sanctissimi Salvatoris, ab eodem Constantino effecta.
Imperio Constantinopolim translato et iam labente, Italia ordine carebat et paulatim papae dominium etiam temporale adsumpserunt. Anno 756 Pippinus rex Merovingius nonnullam dedit terram Italicam in manus summorum pontificum, qui eam tenuerunt plus quam mille annos.
Tempore confusionis ea donatio stabilitatem dedit iis regionibus et libertatem dedit Sanctae Romanae Ecclesiae; secundum nonnullos, tamen, temporale curae Civitatis Ecclesiae onus spirituale Romanorum Pontificum ministerium oppressit.
Franculinum
Franculinum (Francogallice: Franclens) est commune 379 incolarum (anno 2007) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Civitas Vaticana
Historia
Apta coincidentia residentiae successoris apostoli cum apostoli loco requiei non est facta usque ad diem 20 Septembris 1870, cum, Roma a Victorio Emmanuele II rege Italiae capta, Pius Papa IX refugium in Vaticano caperet. Multos annos papae et reges Italiae se invicem non agnoverunt; die tandem 11 Februarii 1929 subsignata sunt Pacta Lateranensia inter Civitatem Vaticanam et Regnum Italicum et hoc modo Civitas Vaticana suos fines hodiernos adsumpsit. Ergo Civitas Vaticana libertatem paparum a civitatibus saecularibus permittit et etiam libertatem a saecularibus curis dat.
Cultura
Civitas Vaticana permulta celeberrimorum orbis terrarum artificiorum habet. Basilica Sancti Petri, cuius architecti fuerunt Bramante, Michelangelus, Iacobus della Porta, Madernus, et Bernini, est unum ex inclutissimis operibus architecturae Renascentiae. Sacellum Sixtinum laudatur ob picturas murales Perugini, Dominici Ghirlandaii, Alexandri Botticelli, et tectum eius ob Extremum Iudicium a Michaele Angelo pictum. Artifices qui interiores Civitatis Vaticanae partes ornaverunt fuerunt Raphael, Frater Angelicus et alii. In civitate Vaticata etiam novae artis opera sunt, exempli gratia audientiarum aula papae Paulo VI dicata et, machinatore Petro Ludovico Nervi ducente, inter annos 1964 et 1970 aedificata.
Bibliotheca Vaticana et conlectiones Museorum Vaticanorum sunt gravissimi momenti et historiae et scientiae et culturae. Anno 1984 Civitas Vaticana ab UNESCO in Indice Situum Patrimonii Mundi inscripta est, solus eorum situum qui in tota civitate consistit. Praeterea ea est solus situs quem UNESCO appellat sedem monumenta continentem in "International Register of Cultural Property under Special Protection" secundum Hague Convention for the Protection of Cultural Property in the Event of Armed Conflict, conventionem sanctam anno 1954.
Nexus externi
🇬🇷
4877 Humboldt
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4877 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Mitella
Descriptio
Mitellae sunt plantae perennes quae ex rhizomate squamoso oriuntur, folia cordiformia prope bases floresque petalis quinque in longo racemo ferentes.
Species
Inter genus sunt saltem decem species:
Ribbesbüttel
Ribbesbüttel commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Gifhorn est. Ad commune etiam vici Ausbüttel, Druffelbeck, Vollbüttel atque Warmbüttel pertinent. Ribbesbüttel ab anno 1974 pars communis generalis Isenbüttel est.
Historia
Ribbesbüttel anno 1007 nomine Rikbaldesgebutle primo in actis descriptum est. Fuit ab anno 1316 pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1933 ad circulum Gifhorn pertinet. Ab anno 1946 Ribbesbüttel pars Saxoniae Inferioris est. Ab anno 1974 Ribbesbüttel pars communis generalis Isenbüttel est.
Motus iurum civilium
Motus iurum civilium, plenius motus iurum civilium annorum 1960, motus sociales in Civitatibus Foederatis amplectitur quorum proposita erant segregatio et opinio praeiudicata phyletica contra Afroamericanos finienda et agnitio legitima ac foederalis iurum civilium tutela in Constitutione et legibus foederalibus enumerata comparanda. Qui motus ex aevo reconstructionis saeculo undevicensimo exeunte ortus est, et mediis annis 1960, post permultas actiones rectas et obtestationes generis grassroots, motus suos successus maximos habuit. Eius maximae petitiones, per repugnantiam inviolentam et contumaciam civilem effectae, novas tutelas omnium Americanorum instituit.
Hic commentarius tempus horum motuum ab anno 1954 ad 1968 attingit, praecipue in Meridie Americano. Duces erant Afroamericani, sed multum subsidii politici et pecuniarii ex collegiis opificibus (Gualterio Reuther duce), maioribus sectis religiosis, atque prominentibus politicis albis venit, insignissime Huberto Humphrey et Lyndon B. Johnson.
Georgius A. Forster
Ioannes Georgius Adam Forster (natus Mokry Dwór/Nassenhuben in vico apud Gedanum die 27 Novembris 1754; mortuus Lutetiae die 10 Ianuarii 1794) fuit botanicus, ethnologus, diurnarius, historiae naturalis pertitus, philosophus et rerum novarum cupidi Germanicus. Fertur invenisse in litteris Theodiscis artem itinerum eleganter captanterque describendorum.
Vita
Patrem Ioannem Reinholdum Forster secutus est Saratoviam et in Angliam. Annos XVII natus patrem, qui ibi botanicus adlatus, in itinere altero Iacobi Cook comitabatur, anno 1772. Postea tempus quoddam in Anglia vixit; annis inter 1778 et 1784 praeceptor historiae naturalis in Academia equitum Cassellae fuit. Sequebatur mora Vilnae, ubi Theresam Heyne, filiam Christiani Amadei Heyne professoris Gottingensis, in matrimonium duxit. Sed haud nimis placuit mora Vilnae, ut anno 1788 bibliothecarius principis electoris Moguntini crearetur. Denuo taedio affectus anno 1792 societati Mainzer Klubbisten sese adscripsit. Anno 1793 Lutetiam missus ad unificanda territoria ad laevam Rheni ripam sita cum Francia, post Moguntiaci reoccupationem Germanicam eodem anno effectam se patria privatum esse credidit.
Res atroces autem Lutetiae visae imagines idyllicas rei publicae faventes destruxerunt. Eum persequebantur et familiam deprehendebant. Inde cum in Indiam fugere in animo haberet, linguis orientalibus studere coepit.
Ioannes Georgius Jacobi
Ioannes Georgius vulgo Johann Georg Jacobi (natus die 2 Septembris 1740 Dusseldorpii, mortuus die 4 Ianuarii 1814 Friburgi) fuit philosophus, orator, scriptor Germanicus.
Georgius A. Forster
Opera et gravitudo
In linguam Theodiscam convertit i.a. opusculum »Sakuntala« Kalidasi secundum conversionem in linguam Anglicam a Jones factam.
Ioannes Georgius Jacobi
Vita
Jacobi Gottingae theologiae philosophiaeque studens neque litteras Anglicas, Italicas, Hispanicas spernebat. Anno 1766 autem professor philosophiae rhetoricaeque Halensi in universitate creatus est. Una cum Gleim consuetudinem contraxit, quem in thermis ad Bad Lauchstädt (Saxonia et Anhaltium) sitis cognoverat. Ab anno 1768 vitam Halberstadii degens Ioanne Gulielmo Ludovico Gleim auxiliante periodicum »Iris« (annis inter 1774 et 1776 tomis in octo) edidit, cui symbolas dabant Ioannes Volfgangus Goethius, Fridericus Henricus Jacobi, Iacobus Michael Reinholdus Lenz, Gulielmus Heinse, Sophia de La Roche et alii. Anno 1784 ab imperatore Iosepho II tamquam professor artium bellarum Friburgum in Brisgoviam coatus est.
Georgius A. Forster
Opera et gravitudo
Georgius Forster in Germaniae scriptoribus classicis numerari potest. Praesertim in opere praetitulato Ansichten vom Niederrhein eius genus scribendi perfectum, eius perceptio artis profunda, eius observatio litterarum politicae artium accurata optime cerni potest. Sed etiam in aliis operibus de populis diversis et natura disserit doctissime. Domus Peschel eum modo moderno attentionem in plagarum alienarum pulchritudinem excitavisse putat. Alexander von Humboldt quoque eius opera magni aestimabat.
Ioannes Georgius Jacobi
Vita
Editio omnium operum, quam auctor ipse moderari potuit, Turici annis inter 1807 et 1813 perfecta est.
Gravitudo
Jacobi se instruebat in vestigiis Francogallicis Anglicisque i.e. dominorum Gresset, Chaulieu, Sterne praesertim. Quoniam modum in artificiosum dulcemque scribere solebatur non ab omnibus diligebatur. Commercium epistulare cum Gleim (editum anno 1768) valde mire compositum erat. Novissimis autem annis genus scribendi paulo maturius regit. Argentorati anno 1874 a Martin epistulae adhuc non editae in lucem sunt prolatae.
Psocoptera
Psocoptera magnitudine ab uno ad decem millimetra variant.
Medevi (fons)
Medevi (vulgo Medevi brunn) est fons aquae frigidae Suecicus, in commune Motala Ostrogothiae situs. Negotium hic anno 1678 ab Urbano Hjärne et barone Gustavo Soop conditum est. Veterrimus Sueciae fons medicatus (locus balnearius) est.
Universitas publica
Universitas publica est universitas quae plerumque per pecunias publicas a republica nationali vel subnationali concessas administratur, contra universitatem privatam. Num universitas nationalis habeatur publica inter civitates et regiones variat, plerumque secundum certas traditiones proprias. In nonnullis orbis terrarum regionibus (sicut Sinis), universitatibus publicis usitate est melior fama. Multae ex universitatibus publicis prominentissimis in numero optimarum universitatum a societate QS World University Rankings et Academic Ranking of World Universities habentur. In Aegypto, Universitas Al-Azhar, secunda a veterrima orbis terrarum universitas, anno 975 inaugurata est.
Sophia de La Roche
Sophia de La Roche (nata Kaufbeuren die 6 Decembris 1731; mortua Offenbachii die 18 Februarii 1807) fuit scriptrix Germanica.
Vita
Filia cuiusdam medici Augustae Vindelicum erudita est. Postea diu Biberach in oppido in avi domo, postea apud Wieland praedicatorem sibi familiarem vitam degit. Iste vir eam in litteras Theodiscas introduxit, atque eam utique inflammavit. Attamen ligamina ista iterum relaxabantur quamvis numquam instantia intellectualis abesset. Anno 1754, Georgio Michaeli Frank de Lichtenfels nupsit, qui scripserat Briefe über das Mönchswesen (1771), qui anno 1762 latifundia apud maecenatem Stadion moderabatur et politicis Augustae Trevirum consulebat. Domus eius mox conventui intellectualium Thal-Ehrenbreitstein apud Confluentiam se praebuit.
Cum dominus Laroche anno 1780 sese retraxisset, ambo Spirae latentes vixerunt, postea autem Offenbachii. Ibi naturae concessit dominus Laroche anno 1789.
Uxor autem eius ibi remanens itinera multa fecit, e.g. anno 1799 Vimariam. Mythistoriae et familiarum historiunculae epistulares vi poetica egebant, sensus omnes attingentes. Denique maxime plausum est operi a Wieland edito Geschichte des Fräuleins von Sternheim (Lipsiae 1771).
Mentionis quoque digna sint haec: Moralische Erzählungen (Lipsiae 1782); Geschichte von Miß Long (1789); Schönes Bild der Resignation (Lipsiae 1795) et Melusinens Sommerabende (edidit Wieland Salinis Saxonicis anno 1806).
Filia eius Maximiliana, qui Clementem Brentanto peperit, valde movit Goethium.
Furcula (Francia)
Furcula (alia nomina: Cura de Forcla ) (Francogallice: La Forclaz) est commune 195 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Anna Lindblom
Anna Lindblom, vulgo Anita Lindblom, (nata 14 Decembris 1937 in Hille, communis Gävle, Suecia; mortua die 6 Septembris 2020), fuit cantrix in genere cantilena et actrix.
1079 Mimosa
1079 , olim designationibus 1927 AD et 1961 AM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Georgio van Biesbroeck in Observatorio Yerkes versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1079 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ally (Liger Superior)
Ally est commune Francicum 154 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Filingia
Filingia (alia nomina : Fillingiacum, Fillingium, Filincum, Filingium, Cura de Filingio) (Francogallice: Fillinges) est commune 2441 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.