cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dependentia (medicina)
Syndroma dependentiae (subcap. F1x.2)
OMS sex criteria syndromatis dependentiae profert (ICD-10), a quibus minimum tria intra annum antecedentem demonstrari oportent:
Podicipedidae
Phylogenia
Podicipediformes vivi, secundum opus Ioannis Boyd.
Taxonomia
Index ex his sitibus interretualibus compilatus: Mikko's Phylogeny Archive (de speciebus exstinctis) et situs Paleofile.com (variae res).
Selachimorpha
Selachimorpha in omnibus maribus habitant, plerumque ad 2000 m altum. Ea usitate in aqua dulci non habitant, Carcharhino leucas et quinque speciebus Glyphis exceptis, quae in aqua salsa et aqua dulci habitare possunt. Inspirant per quinque ad septem branchias. Teguntur denticulis dermalibus quae cutem protegunt, et parasitis praedita sunt qui eorum dynamicas fluidas meliorem faciunt ut ea citius moveri possunt. Nonnullas series dentium habent qui restitui possunt.
Pervulgatae species, sicut Carcharodon carcharias, Galeocerdo cuvier, et nonnullae species familiae Sphyrnidarum sunt praedatores apicis, ad summam subaquatilem cibi catenam. Earum sollertiae praeditoriae homines fascinant et exterrent, etiamsi propter piscatum et alias hominum actiones emori possunt.
Historia vitae
Temporis spatium vitae selachimorphorum specie variant. Singulae plurimarum specierum a viginti ad triginta annos vivunt. Squalus acanthias maximum vitae summam habet, plus quam centum annos. Rhincodon typus fortasse plus quam centum annos vivat.
Reproductio
Non simile plurimorum osteichthyium, selachimorpha se modo theoriae K-selectionis regignunt, quod significat ea paucos iuvenes bene evolutos producere, contra multos iuvenes male evolutos. Fecunditas in selachimorphis a duo ad plus quam centum iuvenes per circulum reproductivum transit. Contra multos alios pisces, selachimorpha lente maturant. Exempli gratia, Negaprion brevirostris maturitatem sexualem circa 13–15 annos natus attingit.
Reproductio sexualis
Selachimorpha fecundatione interiore utuntur. Posteriores pinnarum pelvicarum maris partes sunt par organorum intromissionis appellatorum valvae, similis penis mammalium, quorum una valva sperma in corpus femineum intromittit. Coniunctio sexualis (Anglice: mating) raro in selachimorphis observata est.
Reproductio asexualis
Sunt duo casus litteris mandati in quibus selachimorphum femineum contactu cum mare carens concepit peperitque progeniem modo parthenogenesi. Singula huius rationis non bene comprehenduntur.
Elasmobranchii
Elasmobranchii sunt una ex duabus subclassibus piscium cartilaginosorum classis Chondrichthyis; altera est classis Holocephalorum (chimaerarum).
Membra subclassis Elasmobranchiorum vesicis natatoriis carent; habent quinque ad septem pares rimarum branchiarum singulariter aperientes & operientes, pennas dorsales rigides, parvas squamas placoidium. Dentes complures series formant; maxilla superior non est fixa ad cranium, et maxilla inferior articulo cum superiore iuncta est. Oculi habent tapetum lucidum. Margo interior pinnarum pelvicarum piscium masculinorum sulcos habent quibus spermam transmittunt. Selachimorpha ubicunque in maribus calidis terrae habitant.
Classificatio
Aliqui auctores subordines Selachoidei ordo esse credunt.
Caseus Cheddarensis
Caseus Cheddarensis, Anglice Cheddar cheese, est varietas casei naturalis comparate duri gustatuque aliquando acris et albidi (vel aurantii, si res colorificae sicut annatto adduntur) in Anglia inventi atque ex Cheddar oppido in comitatu Somersetensi nuncupati. Similes eiusdem nominis casei in Scotia, Hibernia, Canada, Nova Zelandia, Civitatibus Foederatis, aliisque civitatibus ex saeculo XIX conficiuntur.
Appellatio Originis Protecta
Caseus nomine West Country farmhouse Cheddar cheese in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata Angliae occidentalis et in modis definitis fieri; ex anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Mollusca
Mollusca sunt phylum animalium invertebratorum, cuius fere 85 000 exstant specierum. Maximum est phylum marinum, circiter 23 centesimas partes organismorum marinorum comprehendens, sed multa mollusca etiam aquas dulces terramque habitant. Valde inter se variant, non solum magnitudine et structura, sed etiam moribus et habitationibus. Phylum hodie dividitur in novem vel decem classes, quarum duae sunt omnino exstinctae. Mollusca cephalopoda, ut loligines et polypi, systema nervosum habent omnibus aliis invertebratis progressius, et Mesonychoteuthis hamiltoni maxima species invertebrata putatur. Gastropoda (cocleae et limaces) numero specierum sunt omnium molluscorum creberrima, 80 centesimas totius numeri componentia. Scientia molluscorum malacologia appellatur, ex Graeco μαλακός.
Mollusca amplexa sunt limaces, loligines, et octopoda, animalia invertebrata corpore molli fere in concha calcarea clauso, quae homines alimenta habent et quorum conchas ornatas magni aestimant.
Hortus Laterariarum
Hortus Laterariarum (Francogallice Jardin des Tuileries) est Lutetiae hortus publicus qui inter Museum Lupariense et Forum Concordiae patet.
Descriptio
Viridarium hoc amoenum inter palatium et Plateam Concordiae (Place de la Concorde) extensum est, quod fieri iusserat rex Ludovicus XIV. Architectus Andreas Le Nôtre omnia affabre confecit. Earum rerum maior pars conservabatur. Ad septentrionem spectans maenianum protegit viridarium cancellis ferreis contra Viam Rivoli, quod nomen monasterii pristini Feuillant portat. Ad meridiem maenianum alterum est, quod cum horto florum familiae regiae reservatum erat. In fine amborum longissimorum maenianorum horizontaliter duo magna podia sunt, e quibus scalae in semicirculo nos ad hortos conducunt.
Gilgamus
Gilgamus, filius Lugalbanda, fuit rex Orchoënsis in Tertia dynastia Ur c. 2600 a.C.n. Fabula sicut epica, notissimum priscae fictionis opus, eventa vitae eius enarrat. Secundum unam versionem, Gilgamus moenia urbis Orchoae aedificavit.
Imperium iudiciale Hispaniae
Potestas iudicialis imperium est, a civitate institutum, ut iudicaret et faceret efficere iudicatum per instructos praeclaros et ad hoc paratos. In Hispania huic imperio iudiciali instructi iudices et magistratus sunt, qui iustitiam in curiis et tribunalibus tradunt. Illi, solum, capacitatem habent, ut id imperium exercerent et, pro maiore singularitate, aliae res cognitae per curias in quattor ordines divisae, qui sunt: ordo civilis, ordo poenalis, ordo contentiosus-administrativus, ordo socialis.
Praeter iurisdictionem saepe iudices primae instantiae acta publica suscipiunt, ubi personarum status civilis (nomen, cognomen, genus, et cetera) inscribuntur.
De reparando damno
Similiter iustitiae administratio aliquando de reparando damno sponsit, qui civitate de reparando damno patrimonii responduntur, vel per iudices et magistratos eosdem, cum damno poenali aut disciplinari.
Ordo civilis
Hic ordo ad ius commune et generale patet. In quo ius mercatorium quoque invenire possumus. Normae eius praesertim Codex Civilis (Código Civil, CC), Lex Litium Civilium (Ley de Enjuiciamiento Civil, LEC) et Commercii Codex (Código de Comercio, CCo) sunt. Praeterea CC viam attractivam habet.
Ordo poenalis
In hoc ordine aguntur iudicia delictorum, quae ut actiones criminales in Codice Poenali (Código Penal, CP) inscripta sunt. Hae iudicia a Lege iudiciorum Capitis (Ley de Enjuiciamiento Criminal, LECrim) moderantur.
Ordo contentiosus administrativus
Aemulationes eius ordinis cognoscere de actionibus legalibus contra administrationes operaque sunt, sive per actiones sive per praetermissiones, item dirimentes de damno patrimonii eiusdem. Legislatio Lex Rationis Administratoriae Administrationum Publicae (Ley del Procedimiento Administrativo Común de las Administraciones Públicas, LRJPAC) et Lex Iurisdictionis Contentiosae administrativae (Ley Reguladora de la Jurisdicción Contencioso-Administrativa, LJCA) est.
Ordo laboris
Hic ordo ad omnes actiones iudiciales relatas ad ius laborale patet, ergo lites inter duces operae operariosque. Normae iuridiciales magnae Lex Operariorum (Ley del Estatuto de los Trabajadores, ET) et Lex Iurisdictionis Socialis (Ley Reguladora de la Jurisdicción Social, LJS) sunt.
Iudex aut magistratus
Hic est persona competens, quae in regis nomine iudicat. Ius solum in curia aut cum aliis magistratibus in tribunali exercere potest. Ut aliquis iudex aut magistratus fieret, membrum cursus iudicialis esse debet, praeter iudicem pacis. Personae cursus iudicialis, quae per iudicis categoriam intrant, primaevi, Hispani iurisprudentes esse debent, et probationem, quae annis duobus convocatur, superare debent. Item doctrinae praxeosque cursum in schola iudiciali Barcinonensi superare necesse est. Ceterum initio in cursu iudiciali per magistratus categoriam, concursus inter iurisconsultos per munus decem annorum peritos efficitur. Postremo ingressum in cursum iudicialem magistratus Tribunalis Supremi categoriae per concursus inter iurisconsultos advocatosque, qui saltem quindecim annos munus habent, in eodem ordine iurisdictionali, datur. Ascenditur a categoria iudicis ad eam magistratum per antiquitatem reddetur, per probationes, intrare in ramum cursus iudicialis.
Iuris peritus administrationis iustitiae
Principale munus harum personarum, quod per examinationem liberam intratur, publicam fidem in curiam et tribunal dare est. Praeterea inter plurissima alia munia, ad illum ordinationem compositionemque officinae iudicialis attinent. Ea munia correcta curiarum tribunalumque confirmat. Cetera corpora, quae officinam iudicialem conformant, sunt: corpus procurationis litis administrationisque, corpus transmissi litis administrationisque, corpus auxilii iudicialis et corpora singularia forensium et toxicorum peritorum.
Consilium generale imperii iudicialis
Hoc consilium (Consejo General del Poder Judicial, CGPJ) maximum organum moderationis tribunalium curiarumque hispanicorum, ergo imperii iudicialis est. Id per viginti membros formatur. Decem a Coetu et decem a Senatu eliguntur. Ex viginta membris, qui eliguntur, duodecim iudices magistratusque sunt. Ex eis tres e tribunali Supremo, tres magistratus cum plus quam quinque viginta annorum experientia et sex iudices magistratusque. Alia sex membra iurisperiti cum plus quam quindecem annorum experientia sunt. Secundum dispositionem CGPJ sive in pleno, sive in mandato permanenti, in mandato disclipinae, in mandato rerum oeconomicorum, sive in mandato aequitatis convenit. Quaeque funcionamiento compositionemque habent. Praeses tribunalis supremi consilium generale imperii iudicialis quoque praesidet.
Organa moderationis interioris
Item diversa tribunalia organa moderationis interioris habent. Ea curiae moderationis tribunalis supremi, audientia patria et tribunalia superiora iustitiae sunt. Etiam praesidentes tribunalium dictorum et praesidentes audientiarum provincialium facultatem habent. Postremo iudices decani et iudicum coetus imperium in conveniente ambitu ostentant.
Definiens plantae iudicialis
Generaliter dispositio iustitiae in factionibus iudicialibus, provinciis, Societatibus Autonomis et ad civitatem dividitur, item in quattuor ordines. Diversae factiones iudiciales. qui eam conformant, tribunalium curiarumque sedes, quoque alteri aspectus structurae Imperii Iudicialis in lege 38/1998, 28 Decembris, dispositionis plantaeque iudicialis, qui saepe recognoscitur, quinque quoque anno, definitur.
Lex internationalis iurum humanorum
Lex internationalis iurum humanorum est iurum inter civitates et gentes quae secundum Universam Iurum Humanorum Declarationem ac Chartam Consociationis Nationum instituta sunt. Sua origo sunt ius naturale et humanitarium belli ius ac sua finis maxima est ad pacem mundi et praeventum contra bellum spondendum.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo civilis
Curia Pacis: Municipia, quae caput factionis iudicialis non sunt, curiam pacis habent, organum unae personae, cuius dux munera finitissima habet et frequenter in municipio legitur. Se pertinet noscere causas minores quam nonaginta euro.
Lex internationalis iurum humanorum
Interea in decretis Consociationis Nationum repperi possunt:
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo civilis
Articulus 99 legis LOPJ.
Lex internationalis iurum humanorum
Cum Universa Iurum Humanorum Declaratione, hi duo conventus inter alia "Charta Internationalis de Iuribus Humanis" appellantur.
Polycletus Larissaeus
Polycletus Larissaeus fuit auctor historiarum hodie deperditarum de rebus gestis Alexandri Macedonis.
Lex internationalis iurum humanorum
Sunt etiam ut conventio:
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo civilis
Curia primae postulationis institutionisque: Haec curia, quae unam personam habet, prima postulatio in ordine civili, sedem propagationemque caput factionis iudicialis habet. Normaliter primum gradum rei civilis noscit. Suscipit has res:
Articulus 84 legis LOPJ.
Lex internationalis iurum humanorum
Et etiam est: per quam Curator supremus Consociationis Nationum pro Iuribus Humanis decretus est.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo civilis
Curia mercatoria: organum iudiciale unae personae, cuius propagatio provincia est. Exsistunt una vel plures curiae in eodem capite. Huic curiae attribuuntur:
Lex internationalis iurum humanorum
Etiam ut principia quae admittetur ab Consociationis Nationum Iurum Humanorum Consilio; Hae conventiones a Consociatione Nationum commissiones et Protocolla Optionis habent ut iura honorentur quae confirmata a Conventione sunt. Sed hae commissiones potestatem imperativam non habent, et Protocolla Optionis quae accusationem personalem admittere possunt, impotentia sunt in qualibus civitatibus, quae haec Protocolla non rata habet.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo civilis
Articulus 86 legis LOPJ.
Lex internationalis iurum humanorum
Sed conventio et charta a Consilio Europae est; Ea Iudicium Europaeum pro Iuribus Humanis definit et sua sententia potestatem imperativam ad socium Consilii Europae habet ab suo articlo 46. Similiter a Ordine Civitatum Americanarum confirmata est, Secundum quam "Iudicium Interamericanum de Iuribus Humanis" stata est.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo civilis
Curia violentiae adversus feminas: Cum una persona patetque factionem iudicialem. Potestas eius est cognitio delictorum levium ex violentia facta in feminas et decretum de iure ex tutela ad victimas generis violentiae.
Articulus 87 ex LOPJ.
Lex internationalis iurum humanorum
Etiam a Unione Africana confirmata est, Secundum quam "Iudicium Africanum pro Iuribus Humanis" anno 2004 stata est.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo civilis
Audientia Provincialis: Tribunal collectum est cuius iurisdictio provincia est, quam nomen accipit. Partitur in partes, et unam aut magis harum partium in alio ad provinciae caput municipio instituere poterit. Noscit de his rebus:
Articulus 80 legis LOPJ.
Tribunal Superior Iustitiae: Hoc tribunal in collegium adscriptum propagationem iurisdictionis ad Societatem Autonomam terminat. Curia civilis ad poenalis in hoc tribunale adiuncta est. Tamen curiam civilem cognitionem de posteris rebus habet:
Articulus 70 ex LOPJ.
Tribunal Supremum: organum iurisdictionis maioris gradus ex nostro imperato iuridico. Sedem Matriti habet atque propagationem ad omne territorium patrium. Quattor curias, qui ordines iuridicos conformant, habet. Quinta curia super militari re est. In ordine civili potestas de his rebus habet:
Articulus 53 legis LOPJ.
Ordo poenalis
In lite poenalis duae pars sunt. Prima pars institutio, ubi possibile delictum se explorat, secunda iudicans, ubi verbis litem invenimus. Quaeque pars organo diverso feritur.
Iohannes Ghiselin
Iohannes Ghiselin qui dicitur etiam  Verbonnet (etiam Verbonetto, Barboneto) (natus circa annum 1455 in Picardia – mortuus inter annos 1507 et 1511, scilicet in Flandria) fuit compositor et cantor  Francicus. Etiam in Italia accurate Ferrariae operam dedit.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo poenalis
Curia primae postulationis institutionisque: has attributiones habet:
Curia Violentiae Feminaerum: est potestas in ordo poenali:
Ahmedus Al Safi
Ahmedus Al Safi (Arabice احمد الصافي natus in Diwaniya Iraci anno 1971) est pictor et sculptor, qui nunc in Francia vivit.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo poenalis
Curia Centralis Institutionis: Hoc organum ex una tantum persona constans Matriti sedem habet atque iurisdictionem ad Hispaniae patet. Eius res sunt:
Index communium praefecturae Icaunae
Hic est index communium Icaunae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 455 numero.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo poenalis
Curia Poenalis: Curia, ergo ex una tantum persona constans, cuius spatium provincia est. Sedes in provinciae caput, tametsi diversas curias poenales in uno vel diversis factionibus iudicialibus habere possunt. Potestas:
Antonius Busnoys
Antonius Busnoys, etiam Busnois (natus in Busne apud vicum Béthune, prope urbem Insulam circa annos 1432–1435; mortuus Brugis ante diem 6 Novembris 1492), fuit compositor, cantor, poeta, et clericus Francicus. Quamquam notissimus musicae sacrae compositor (sicut motetorum), hic fuit unus ex celeberrimis sui saeculi compositoribus chansons. Gulielmo Dufay mortuo, hic fuit dux Scholae Burgundiensis.
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo poenalis
Articulus 89 bis legis LOPJ.
Curia Centralis Poenalis: Organum ex una tantum persona constans cum sede Matriti competensque in Hispaniae territorio. Eius res sunt:
Curia ex Vigilantia Penitentiali: organum iurisdictionis, quod unam personam habet, cuius potestas ad provinciam, in cuius capite sedem habet, patet. Munia eius sunt:
Articuli 94 et 95 legis LOPJ.
Curia Centralis ex Vigilantia Penitentiali: Curia ex una tantum persona constans cum sede Matriti et cum potestate in tota Hispania. Ipsa munia quas curiae ex vigilantia penitentiali habet sed supra sententias ex Audientia Patria Curiisque Centralibus Poenalibius.
Articulus 94.4 legis LOPJ.
Curia Natu Minoris: Organum iudiciale est ex una tantum persona constans, cum potestate in provincia sedesque in eius capita est, qui cognoscens supra delictorum factorum per minores inter quattordecim duodevigintique annos iurisdictionem habet. Aliquando usque ad viginti unum. Itaque eorum praestationem civilem dirimunt.
Cygnus (constellatio)
Cygnus est constellatio in plano Viae Lacteae sita, aestate et autumno in hemisphaerio boreali apparens, quae facillime agnoscitur. In ea est clarus asterismus, Crux Borealis appellatus. Cygnus fuit una ex quadraginta octo constellationibus a Ptolemaeo astronomo relatis; manet una ex octaginta octo constellationibus hodiernis.
Satyri
Satyri (-orum, m.pl.; Graece ) in mythologia Graeca sunt socii Sileni, sectatores Dionysi. Satyri auribus acutis, sili (Gr. σίλλοι), cauda capri, cornibus parvis necnon et ithyphallo saepe pinguntur. E satyris nomen habet genus fabularum satyricarum quinto saeculo a.C.n. a tragoedis Atheniensibus adhibitum.
Artacama
Artacama (Graece et interdum ) fuit filia Artabazi, Bactriae satrapae et regis Artaxerxis II nepotis. Artacama fuit uxor prima illius Ptolemaei qui postea fuerit rex Aegypti; anno enim 324 a.C.n., in nuptiis Macedonum cum mulieribus Persis iussu Alexandri celebratis, Ptolemaeus (qui siniscalcus meruit regisque seu protector) Artacamam in matrimonium duxit. Alexandro mortuo Ptolemaeus mulieres plures duxit, inter quas Thaidem anno fere 323 a.C.n., atque inter annos 322 a.C.n. et 319 a.C.n. Eurydicam, filiam Antipatri (qui post mortem Alexandri imperium suum administrabat).
Imperium iudiciale Hispaniae
Ordo poenalis
Articuli 96 et 97 legis LOPJ.
Curia Centralis Minorum: Iurisdictionem in tota Hispania, sedem Matriti, et cognitionem de terroris delictis atque constitutiones criminales cum minoribus habet.
Audientia Provinciae: tribunal in collegium adscriptum cum sede in provinciae capite est et potestatem in eius territorio habet. Attributiones sui sunt:
Simul, tribunal ex Jurato in Audientia Provinciae includitur. Regulatur Lege Organica Tribunali ex Jurato (LOTJ) et magistratum, qui litem praesidet, atque novem cives habet. Lites valde definitae a LOTJ decernunt.
Tribunal Superior Iustitiae: tribunal in collegium est, qui iurisdictionem in tota Civitate Autonoma habet. Noscit de his materiis:
Audientia Patria: hoc tribunal ad collegium adscriptum sedem Matriti habet et potestas ad Hispaniae civitatem patet. Potestas eius est:
Tribunal Supremum: est tribunal ad collegium adscriptum cum sede Matriti, qui in totis ordinibus noscit, et in poenali has materias:
Ordo contentiosus administratious
Audientia Patria: in hoc ordine noscet has materias:
Tribunal Supremum: hoc tribunal in ordo contentiosus administrationis decernit de his recursibus:
Ordo laboris
Tribunal superius iustitiae: in laboris ordine decernit de:
Audientia patria: tamquam organum iudiciale ex labore, lex ea dat hanc potestatem:
Mauritius Cornelius Escher
Mauritius Cornelius Escher (Batavia, 17 Iunii 1898; 27 Martii 1972), saepius vocatus M. C. Escher, fuit artista Batavus qui lithogrammata pinxit et xylographiae lingum insculpavit. Mathematica, architectura, metamorphoses ex thematibus praestant, et sua opera saepe infinitatem et figuras impossibiles in mundo vero sequuntur. Unum e notissimis operibus est Mobius Strip II, Moebii taenia et formicae eam circumambulantes.
Lingua
Complures bestiae complexis communicationis systematis uti possunt, sed multi rerum naturarum investigatores putant haec systemata linguas non proprie appellari.
Universitas Tuftensis
Hac in universitate est Perseus, bibliotheca interretialis.
Lingua
Symbola lingua adiuncta per se sunt arbitraria; quamobrem hodie in orbe terrarum sunt multae linguae distinctae.
Pactio de iuribus hominum invalidorum linguas etiam scripturam Braille et linguas gesticulatorias includere definit.
Quaestiones de philosophia linguae (an verba peritias adsimulare possint, exempli gratia) a talibus philosophis sicut Gorgia et Platoni in Graecia Antiqua disputatae sunt. Disputatores quidam, sicut Russavius, animi ex motibus, atque alii, sicut Kantius, solum ex cogitatione rationali linguam exortam esse argumentati sunt. Philosophi vicensimi saeculi, ut Wittgenstein, postulaverunt ipsam philosophiam vero linguae studium esse. Inter claros huius scientiae sunt Ferdinandus de Saussure et Noam Chomsky.
Aestimationes numeri linguarum in mundo inter 5 000 et 7 000 variantur. Quaelibet aestimatio certa tamen, ex distinctione inter linguas dialectosque aliquantulum arbitrario pendet -- dicitur etiam linguam esse dialectum cum exercitu et classi. Linguae naturales sunt, quas aut loqui aut designare homines possint; quaelibet attamen lingua potest in secundaria media inscribi stimulis auditoriis, visualibus aut tactilibus utendo - exempli gratia in scripturis graphica et braille aut in sibillatione. Hoc datur, quia lingua humana ex modalitate non pendet. Secundum quas perspectivas philosophicas de linguae definitione significationeque utaris, “lingua”, ut conceptus generalis, aut ad habilitatem cognitivam communicationis systemata multiplicia discendi atque utendi, aut ad descriptionem ordinum et regularum haec systemata conficientium aut ad descriptionem enuntiationum secundum has regulas eductarum referri potest. Linguae omnes ex processu semioseos ad signa significationibus unicis convertenda pendent. Linguae oris et signorum continent et systema phonologicum, quod gubernet, quemadmodum symbola formarent sequelas - sive verba sive morphemata -, et systema syntacticum, quod gubernet quemadmodum verba atque morphemata combinarentur ad sententias enuntiationesque formandas.
Lingua humana proprietates "productionis", "recursionis" et "distantiae" habet et pendet penitus ex conventione sociali et disciplina. Aedificium multiplex suum ampliorem spectrum expressionum quam ullum systema adhuc cognitum animalium communicationis praestat. Cogitatur linguam adortam esse, cum homines recentes inciperunt systemata communicationis primitivae gradatim mutare, facultatem adepti theoriae alium mentium formandae atque intentionis impertitae. Hoc incrementum nonnumquam cogitatur concidisse cum incremento voluminis cerebri, atque multi linguisti aedificia linguae credunt evoluisse ad functiones communes socialesque speciales efficiendas. Lingua multis locis cerebri humani inest, sed praecipue in locis Broca et Wernicke. Homines linguam adipiscuntur per contactum socialem in pueritia praematura, et liberi generaliter facunde loquuntur post tres annos. Usus linguae profunde implicata cum cultu humano est. Ultra usus suos stricte communes, linguae etiam multos usus sociales culturalesque habet, ut medium identitatem stratumque significandi et partem hospitii ludens.
Satura
Satura, scilicet 'satura lanx', significat primo sensu vas cibi vel fructuum variorum plenum. Tum sensu translaticio satura dicitur 'genus farciminis multis rebus refertum'. Sic "lex satura" definitur lex "multis aliis legibus conferta. " et locutio "per saturam" idem est ac "confuse, nullo ordine vel distinctione." Sed praesertim satura est sensu litterario carmen ad res varias pertinens, quod vitia privata vel publica saepe obiurgat. Romani saturam genus litterarum sibi proprium ducebant, quod illud Quintiliani "satura quidem tota nostra [i.e. Romana] est" bene demonstrat. Quintilianus quidem sententia sua solam saturam versibus compositam denotat. Satura sensu latiore iam in comoediis Aristophanis invenitur.
Varietates
Notio saturae varia significare potest:
Satura Menippea
Saturae species antiquissima est satura Menippea. Antiqui hoc genus litterarum initio sola formae proprietate definiverunt, quod enim partim oratione (prosaica) partim carminibus variorum metrorum compositum est (prosimetrum). Originem nomenque sumit a saturis Menippi (saeculo tertio a.C.n., quae tamen non iam exstant. Serio ioca intermiscens, facetiis ac irrisione utens censuras Cynicas (diatriben) in formam litterariam redegit. A Marco Terentio Varrone, qui formam prosimetricam (non argumenta) in litteras Romanas introduxit, etiam satura Varroniana vocatur.
Licentia formalis mox in licentiam rerum ac stili conversa est: Forma extrinseca carente mutationes aspectus celeres concedebantur, quomodo ludibriis, imitatione ac dicacitate veritas diceretur.
Inter exempla saturae Menippeae primi saeculi sunt Senecae Apocolocyntosis et Petronii Satyricon.
Syrus Lucianus Samosatensis (saeculo secundo) fuit primus scriptor, qui ad Menippum provocavit, ubi opera sua satirica licentia formali composuit. In suis Dialogis mortuorum, qui librum Menippi hodie amissum imitantur, idem Menippus ipse prodit.
Renascentia litterarum etiam satura Menippea renata est. Anno 1581, humanista Iustus Lipsius opus Satyra Menippea: Somnium, sive lusus in nostri aevi criticos inscriptum edidit. Anno 1594 Lutetiae, quattuor Parisii eruditi libro Satire Ménippée principes vellicaverunt. Alia exempla litteraria inter multa sunt Francisci Rabelaesi Pantagruel (1532) et Gargantua (1534), Ioannis Fischart Geschichtklitterung (1575/90).
Item Laurentii Sterne Tristram Shandy (1759–1767).
Satura Lucilii, Horatii, Persii et Iuvenalis
Usque ad saeculum duodevicesimum in theoria praxique litteraria inter saturam Horatianam (iocosam ac comicam) et saturam Iuvenalem (vituperantem ac grandem) distinguebatur. Ex quo Goethe litteraturam in epicam (sensu latiore omnem narrativam complectens), lyricam et dramaticam divisit, discrimina antiqua ex usu venerunt.
Litterae satiricae Medii Aevi in terris Islamicis
Ad poesim Arabicam genus satiricum nomine hija pertinebat. Satura nono saeculo ab Al-Jahiz introducta est.
Decimo saeculo scriptor Tha'alibi carminum satiricorum a poetis Arabicis As-Salami et Abu Dulaf scriptorum mentionum facit.
Verba comoedia et satura synonyma fiebant, postquam Aristotelis liber de arte poetica in linguam Arabicam versus et a scriptoribus et philosophis Islamicis sicut Abu Bischr, discipulo eius Alpharabius, Avicenna, et Averroes commentatus est. Vita cultuque Graecorum a civitate Islamica differentibus comoedia a ludo scaenico Graeco disiuncta ac cum argumentis generibusque Arabicae poesis sicut hija (poesis satirica) aequata est. Comoedia tantum 'ars reprehensionis' ducebatur sine ulla relatione ad eventus laetos aut initia turbata, quae bene eveniunt (ut in comoedia Graeca fieri solet). Versiones Latinae duodecimi saeculi in paeninsula Iberica factae hanc significationem etiam litterae Latinae medioaevali tradiderunt.
Ubayd Zakani saeculo decimo quarto saturam in litteraturam Persicam introduxit. Notus est ob versus obscenos a nonnullis habitos, qui saepe res politicas attinent, saepe in disputationibus de homophylophilia citatur. Inter opera eius sunt Resaleh-ye Delgosha, Akhlaq al-Ashraf ("Aristotelis ethica"), et fabula iocosa Masnavi Mush-O-Gorbeh ('Mus et Cattus'), quae est satura politica.
Satura Europaea medii aevi
Plerique scriptores medievales doctrinae Christianae confisi ordinem civitatis hierachicum sive feudalem tamquam divinitus institutum agnoscebant. Quod homines peccatores ad virtutem vocare volebant, ad didacticam Christianam pertinent. Saepe satura officia ordinis feudalis neglecta vituperat sicut crudelitatem nobilium, seditiones rusticorum ac luxuriam peccataque clericorum.
Exempla talis saturae inveniuntur in carminibus clericorum, qui nomine Goliard sive Vagantes noti sunt (Petrus Blesensis, Gualterus de Castellione, sic dictus Archipoeta et quaedam carmina in anthologia Carminum Buranorum), apud Gualterium de Vogelweide in Germania, Dantem Alagherium in Italia et Galfridum Chaucer in Anglia.
Aliud genus est fabula epica, ut puta Ecbasis captivi et Ysengrimus poemata Latina, "Roman de Renart" in Francia aut "Reineke Fuchs" in Germania. Fabula et facete dictum in unum confusum tamquam "speculum" litterarium pravitatem mundi aulici demononstrabat, ut fabula epica et parodia poesis epicae aulicae intelligi possit.
Renascentia litterarum
Renascentia litterarum in Italia saturam, quae nunc est, genuit: Varia genera satirica a ludo scaenico (Commedia dell'Arte) usque ad facetias philologorum amplexa est. Parodia in flore erat; facetiae Theopholi Folengo aut Petri Aretini famosae erant. Varius et multiplex Aretinus comoedias scripsit, quibus vitam nobilium Romae ludibrio habuit. Paene 3000 epistulis scriptisque variis artem suam exercens saepe ex tempore (nec assentatione carens) ad quaslibet res acutas annotationes faciebat, imprimis ineptias percensendo.
In Francia satura renata est, cum Franciscus Rabelaesus historias satiricas Pantagruel ac Gargantua conscripsit (quo modo iram regiam concitavit).
In Germania res se aliter habuerunt. Plurimae humanistarum saturae ad litteraturam fatuorum (Narrenliteratur), quae dicitur, pertinent. Sebastiani Brant Stultifera navis (Narrenschiff, 1494) ac Erasmi opera nominibus Stultitiae laus (1509) et Iulius exclusus e coelis (1514) traditionem medievalem sequentes vitia temporis coercent et severitate eradicare student. Imprimis Stultifera navis versione Latina ubique terrarum lectores ac aemulatores attrahebat. Praeterea erant historiae populares sicut Till Eulenspiegel (circiter annum 1510) et Die Schiltbürger (1598), quae traditionem iocularium sequuntur, atque ludus popularis, quo in scaenis et mercatis ut principes ita subiecti eorum ludibrio facti sunt.
Reformatione coepta satura ab omnibus factionibus ad praecepta ipsorum propaganda adhibita est: Scriptores maximi momenti sunt Erasmus, Huldericus de Hutten (Epistolae obscurorum virorum, 1514/1516) et Thomas Murner. Et ipsae ecclesiae et duces earum vellicati sunt: Ut puta papa asinus vel draco, Ioannes Eck (Lutheri adversarius) sus, Thomas Murner cattus et Lutherus monstrum septem capitum vel instrumentum nomine Dudelsack a diabolo cantatum producitur. Ecclesia Catholica Romana tandem Babylonico scorto aequatur.
In Anglia, Ioannes Donne versus satiricos scripsit. Imprimis ab annis 1590 satura versibus confecta vigebat, cum Iosephus Hall Virgidemiarum edidisset, sex saturarum libros, quibus multa et varia (ab auctoribus malis usque ad nobiles malignos) percensuit. Hall, primus saturam Iuvenalis secutus, multos aemulatores invenit, qui denique censura impediti satura desistere coacti sunt.
Barocus
Scriptores Anglici saeculi decimi sexti saturam potius rudem et acrem quam facetam exercuerant. Isaac Casaubon, qui erat Hugenotus Francicus, anno 1605 exposuit saturam Romanam humaniorem fuisse. Casaubon Quintiliani scripta edidit et significationem originalem (satura lanx, non satyr) in medium protulit, ut inde sal et facetiae maioris momenti fiebant. Satura decimi septimi saeculi denuo "mores emendatiores" (Ioannes Dryden, "amendment of vices") appetebat.
In Francia satura carminibus Nicolai Boileau in fastigio erat. Etiam in operibus aliorum scriptorum, praecipue illorum, qui canones "classicas" appetiverunt sicut Ioannis de La Bruyère, Ioannis de La Fontaine et Molière elementa satirica inveniuntur.
Lingua
Linguae videlicet evoluunt et variant per tempus, et historia dictae evolutionis reaedificari potest linguas modernas conferrendo.
Prolactinoma
Prolactinoma est tumor intracerebralis in hypophysi situs, qui prolactinum hormon secernit. Symptoma conspicuum est hyperprolactinaemia. Sociata symptomata sunt hypogonadismus, in foeminis amenorrhoea, galactorrhoea, in viribus gynaecomastia, dysfunctio erectilis.
Exploratio hyperprolactinaemiae ob prolactinoma momentum magnum habet, quare 80-90% aegrotorum therapia recta iuvari possunt.
Geographia Africana
Africa temporibus Romanorum antiquorum parva erat regio in meridionali Maris Mediterranei litore. Hodie Africa habetur continens totus, cuius minor pars eodem nomine tum appellabatur. Africae generalis descriptio inveni in alia re. Hic tantum de geographia physica tractatur.
Fines
Africa omnibus partibus mare continetur. Septentrionalis finis est Mare Mediterraneum, orientalis Oceanus Indicus, et occidentalis Oceanus Atlanticus. Minimus terrestris "contactus" cum Asia ab hominibus ruptus fuit Fossa Clysmatena facta.
Montes
Alti montes in septentrionali orientalique Africae inveniuntur. Maximus est Kilimandiarus, 5895 m altus.
Flumina
Longissimum flumen orbis terrarum a multis Nilus esse docetur, notissimum flumen, quod vitam Aegypto fert. Cum adfluenti Cagera, Nilus est 6671 km longus.
Petrus de la Rue
Petrus de la Rue (natus scilicet Tornaci circa annum 1460 – mortuus est Cortoriaci circa diem 20 Novembris, 1518) fuit compositor, cantor, poeta et clericus Franco-flandricus.
Geographia Africana
Lacus
Maximus Africae lacus Victoria appellatur.
Insulae
Praeter Madagascariam, tantum parvae insulae sunt proximae Africae: Canariae Insulae, Gorgades Insulae, et aliae.
Satura
Graphica satura
Saeculo 18, Gulielmus Hogarth seriem picturarum edidit cuius titulus est A Rake's Progress. Octo imagines fabulam adulescentis profligati narrabant cum satirarum intentus. Satira ducta est in origine narratio picta. Usque ad saeculum undevicesimum pictores tales parvas series fecerunt sed nondum magnas narrationes pictam faciebant. Medio saeculo undevicensimo, diarii imagines ediderunt, vel singulas vel in parvis seriebus, et comicas et satiricas, quae primi grylli fuerunt. Inter gryllos primos sunt Gulielmus Busch, Rudolphus Dirks, Honoratus Daumier, Gustavus Doré, Ioannes Iacobus Sempé, Hergé, Gulielmus Watterson, Iosephus Matt, Victoria Francés, Kap, Toriyama Akira.
Saeculum vicensimum
Item Arrii Nuri Vallum Berolinense (1961).
Friderica Mayröcker
Friderica Mayröcker (Vindobonae die 20 Decembris 1924 nata; mortua ibidem die 4 Iunii 2021) fuit scriptrix Austriaca. Anno 2001 praemium Georgio Büchner dicatum accepit.
Gaius Quinctius Atticus
Gaius Quinctius Atticus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. 1 Novembris anni 69 a Vitellio imperatore cum Gnaeo Caecilio Simplice consul suffectus creatus est. Cum Flaviana pars Romam aggrederetur, Quinctius ad Vespasianum imperatorem transiit. Quinctius cum Tituo Flaviuo Sabino in Capitolium se recepit. Cum Vitelliani Capitolium oppugnarent et eius aedificia partim incenderentur, Quinctius comprehensus et ad Vitellium missus est. "Sed Vitellius consulis supplicium poscenti populo restitit, placatus ac velut vicem reddens, quod interrogantibus quis Capitolium incendisset, se reum Atticus obtulerat eaque confessione, sive aptum tempori mendacium fuit, invidiam crimenque agnovisse et a partibus Vitellii amolitus videbatur. " Tum Quinctius in carcerem missus est, Gnaeus Cornelius Simplex collega autem necatus est. Post mortem Vitellii liberatus solus connsul fasces ad finem anni tenuit.
Cursus eventorum quae ad Bellum Civile Americanum adduxerunt
Hic est Cursus eventorum quae ad Bellum Civile Americanum adduxerunt.
Thetis
Thetis (Graece Θέτις) in mythologia Graeca est dea minor, Nereis Nereo et Doride nata. Peleus eam in matrimonium duxit, a quo filium Achillem peperit. Pars immortalium maxima nuptias Pelei Thetisque celebrabant, cum dea Discordia malum aureum 'pulcherrimae' inscriptum inicit. Hoc malum postquam in monte Ida pastor Paris pretium formositatis Veneri dedit causa Belli Troiani fuit.
Epitheton Homericus Thetidis erat "argenteis pedibus" (ἀργυρόπεζα).
Galdhøpiggen
Galdhøpiggen est mons altissimus Norvegiae et omnium montium Scandinaviae. Culmen est 2469 metris super mare.
Gnaeus Caecilius Simplex
Gnaeus Caecilius Simplex (nescimus, quando natus sit, mortuus est 21 Decembris 69) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 67/68 proconsul Sardiniae erat. Anno 69 Caecilius Vitellium imperatorem pecunia persuadere conabatur, ut eum in locum Auli Marii Celsi consulem suffectum per menses Iulii et Augusti faceret, sed tum repulsus est. Postea, 1 Novembris tandem summum magistratum adeptus est. Cum autem Flaviana pars Romam 20 Decembris eiusdem anni expugnaret, Vitellius gladium suum Caecilio tradere temptavit, sed frustra. Nam amici Vitellio persuaserunt, ut imperium teneret. Vitellio desposito et Gnaeus Caecilius Simplex necatus est.
Aenigma
Aenigma (-atis, n.; Graece αἴνιγμα < αἰνίττεσθαι 'ambigue dicere.' Cf. Gr. γρῖφος, 'calathus,' sensu lato 'quicquam perplexum' vel 'aenigma'.) vel conversus (-us, m) est res ambigue disposita quae studium noscendi excitat; ambages.
Forsitan notissimum aenigma ex literis antiquis, quod Oedipus explicare potuit, dictum est a Sphinge. Vide Athenaei Deipnosophistae 10.456b:
Symposius fuit praeclarus auctor aenigmatum Latinorum qui vixit verisimiliter IV-V saeculo a.d.
Hebdomada Aenigmatum est periodicum aenigmatum Latinorum qui continet crucigrammata et alios ludos. Onomata Kechiasmena est periodicum aenigmatum Graecorum
Claudius Aelianus
Claudius Aelianus (natus c. 165-170, mortuus c. 230-235), libertorum filius, scriptor Italiae Romanae, ob varias narratiunculas quas Graece scripsit innotuit. Secundum Sudam Aelianus, pontifex et sophista, e Praeneste, urbe Latina, ortus est: sophista Romae in urbe receptus est. Aelianus cum eloquentiam Graecam e Pausania Caesariensi didicerat, tam dulce lingua Graeca utebatur, ut μελίγλωσσος ἢ μελίφθογγος ("mellilinguis seu mellisonus") vocaretur. Philostratus in Vitis sophistarum ait Aelianum dialecto Attica usum esse perinde ac Athenienses in Attica mediterranea (ἠττικίζειν ὥσπερ οἱ ἐν τῇ μεσογείᾳ Ἀθηναῖοι); ipse autem dicebat se neque umquam ab Italia afuisse neque mare transisse. Invectiva quae composuit in imperatorem Heliogabalum (qui Γύννις "muliercula" ab eo nuncupabatur) non divulgavit.
Inter scriptores "sophisticae secundae", ita dictae, enumerari solet. Opera principalia (De natura animalium, Varia historia) collectanea sunt historiarum brevium, quae fere nihil inter se communia habent nisi quod admirationem lectoris incitant, sed modo Stoicorum rationem divinam mundum naturalem tam animalium quam hominum permeare demonstravit. Eandem rem in operibus deperditis, Περὶ προνοίας De providentia, Περὶ θείων ἐναργείων De manifestationibus divinis suasit (e quibus operibus fragmenta 247 in eodem dictionario Suda servantur). Aelianus auctores plures citavit, sed an textus, quorum excerpta praebuit, plene intellexerit, nonnumquam dubitare licet.
Philippus Princeps de Eulenburg et Hertefeld
Philippus Princeps de Eulenburg et Hertefeld fuit legatus Imperii Germanici et socius imperatoris Germaniae Gulielmi II, notus est quia anno 1906 diarii de homophylophilia eius scripserunt et res in offensionem civium cecidit.
Index Asteroidum 117001-118000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 117001 ad 118000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Aloysius Ignatius Lula da Silva
Aloysius Ignatius Lula da Silva (Lusitane Luiz Inácio Lula da Silva, Garanhuns in urbe regionis Pernambuci die 27 Octobris 1945 natus ), communiter Lula cognominatus, est politicus, socius Factionis operariorum, olim dux collegiorum opificum Brasilianus. Praeses civitatis ab 2003 ad 2011 fuit. Die 30 Octobris 2022, praeses Brasiliae reelectus est.
Suffragiorum 52.4 decies centena milibus computatis, anno 2002 praeses electus est. Primus praeses populi a populo habetur, nam familia eius a nullius pecuniae circumstantia venit dum puer erat, ut magna pars populi Brasiliensis ipsi se reperit. Ac conatum ad educationem, occasionem laboris, et salutem populibus brasiliensis meliorem mutandum fecit.
Simon Wiesenthal
Simon Wiesenthal (natus familia Iudaica die 31 Decembris 1908 in Buczacz Galiciae [eo tempore imperio Austro-Hungarico tributae, hodie Ucrainae]; mortuus die 20 Septembris 2005 Vindobonae) fuit architectus et scriptor Austriacus, qui post quam holocausto superfuit Vindobonae et Lentiae archiva pro persecutionum studiis condidit et multos annos Nazistas qui adhuc latitabant quaesivit. Anno 1992 Praemium Erasmianum accepit.
Terrabacteria
Terrabacteria (a terra) sunt taxon cui sunt duae fere partes (6157 species) specierum prokaryotorum, inter quas bacteria in phylis gram-positivis (Actinobacteria et Firmicutes) ac phyla Cyanobacteria, Chloroflexi, et Deinococcus-Thermus.
Vicaris
Vicaris (Italiane: Vicari) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 000 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm. Incolae Vicarienses vel Viscarini appellantur.
Alia nomina
Alia nomina urbis sunt: Vicora, Viscaris, Biscaris, Biscarum, Labiscaris; Adiectivum: Biscarensis vel Viscarini.
Mensa (constellatio)
Mensa est constellatio siderum quae in nocturno hemisphaerii australis caelo vidi potest. Quam constellationem saeculo septimo decimo Nicolaus Ludovicus de Lacaille homo doctus in opere De Caelo australi stellifero nuncupavit, nomine ex Monte Mensa ad Rupem Bonae Spei sito deducto.
Constellatio partem continet Nubis Magellani, cuius altera in constellatione sita est, quae Dorado vocatur.
Castilio Stiverorum
Castilio Stiverorum seu Castilio de Stiveriis (alia nomina: Castillio de Stiveriis ) (Italiane: Castiglione delle Stiviere) est Urbs Italiae et municipium, circiter 22 750 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm. Urbani Castilionenses appellantur.
Praeclari cives
Castilionis olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Fractiones
Astore, Gozzolina, Grole, San Vigilio
Loci
Albana, Barche di Castiglione, Bertasetti, Botteghino, Campidello, Cola, Fenil Beschi, Fezzardi, Pedercini, Prede, Santa Maria, San Viletto, Valle, Valle Scura.
Marmore (aquae cadentes)
Aquae cadentes Marmore (Italiane: Cascata delle Marmore) sunt cataracta magna Italiae, in Valle Narina, in Provincia Interamnensi et in Umbria regione, quibus Velinus flumen in Narem flumen influit.
Artificiales sunt, nam aqua Velini per canalem adit, qui primo antiquitus anno 271 a.C.n. iussu M'. Curii Dentati aedificatus est; Cava Curiana tunc nuncupabatur. Medio aevo desertus et destructus est, anno 1601 iussu Clementis VIII renovatus, ut Cava Clementina.
Yoani Sanchez
Yoani Sánchez (die 4 Septembris 1975 Havanae nata) est philologa Cubana quae partem diurnariae interretialis praeclarem Cubae agit, blog nomine Generación Y scribens. Sánchez maritus quindecim annos est diurnarius Reinaldus Escobar, qui quoque blog scripsit ex Havana.
Blog Yoani Generación Y (Latine: Saeculum Y) vocatum est, ob proclivitatem Cubanam sua aetate ad praenomina utenda quibus est prima littera Y. Quorum scilicet ut exemplum habemus praenomen Yoani.
Quamquam censura Cubana eam opponit, Sanchez potest blog suum in interrete provulgare litteras suas mittendo ad amicos extra Cubam qui postea eas in interrete ponunt. Sanchez Premio Ortega y Gasset de Periodismo (Scilicet Latine Praemium Diurnarium Ortega et Gasset) anno 2008 in Hispania laureata est, sed regimen Cubanum eam vetavit Hispaniam ire ne praemium acceperit. Quoque anno 2008 periodicum Time Magazine eam inter centum homines qui in mundo magis valent numeraverunt, et praemium The Bobs ut melius blog internationale meruit, quod societas Deutsche Welle creavit. Secundum consilium praemii The Bobs, Sánchez "vocem ad Cubanorum saeculum dat et fenestram in Cubam per litteras suas claras et poëticas mundo dat."
Accolay (Icauna)
Accolay  est commune Francicum 416 incolarum (anno 2012) praefecturae Icaunae in regione Burgundia (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu).
World Trade Center (Novum Eboracum)
World Trade Center (Anglice, scilicet 'Emporium Mundanum') erant urbis Novi Eboraci caeliscalpii aedificia commercio internationali dicata, apud quae duae altissimae turres constabant (etiam "Turres Geminae" appellatae), quae a tromocratis Islamicis die 11 Septembris 2001 solo aequatae sunt. Die 4 Aprilis 1973 inauguratae erant.
Ludicrum (discretiva)
Ludicrum sensu latissimo omnes res significat, quibus homines ludendi vel oblectandi causa utuntur:
Pneumonia
Pneumonia (a Graeco πνευμονία, primum πλευμονία) est contagio pulmonis chronica aut acuta. Plerumque bacteriis, viris et fungis creatur; rarius causa proficiscitur ab veneno inspirato aut a systemate immunitatis. Est etiam inflammatio pulmonis, quae hac in re pneumonitis vocatur, radiatione effecta. Pleuropneumonia vocatur inflammatio quae non modo pulmonem sed etiam pleuram afficit. Hodie die 12 Novembris quique anno "Dies mundi pneumoniae" putatur.
Classificatio pneumoniarum
Quod interdum difficile est quosdam microorganismos invenire, pneumoniae saepe non secundum microorganismos, qui eas efficiunt, discernuntur; sed categoriis attribuuntur, quae designent, quomodo morbus plane dignoscendus atque curandus sit.
Pneumoniae primariae et secundariae
Pneumoniae dividi possunt in primarias aut secundarias. Pneumonia vocatur primaria si hominem sanum ingruit, qui nullo modo aliis morbis labefectus est; vocatur autem secundaria, si homo iam valetudine adfectus in hunc morbum incidit.