cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cabura
Cabura  sive Cabulum  est urbs circiter 1 500 000 incolarum. Caput est et urbs incolis praestantissima in Afgania.
Die 15 Augusti 2021 Cabura a militibus Talibanis capta multa civium pars in exsilium sunt expulsi; unde die 26 Augusti 2021 impetus ad tromocratiam propagandam in aeroportum Caburae est factus.
Institutio
Anno 1931 Universitas Cabulensis constituta est.
Burdo (musica)
Burdo (-onis m.) in musica est unus aut plurimi nervi aut lingulae semper eodem tono vibrantes aut accordum continuum (rotatam sambucam, harmonium etc.) formantes, tonico aut dominante diagrammatis in usu in fragmento canto.
Candaharia
Candaharia, aevo antiquo Alexandria apud Arachotos (Afganice کندهار Kandahār ; Dari قندهار Qandahār) est urbs circiter 450 300 incolarum, secunda Afganiae quod ad incolas pertinet.
Burdo (musica)
Hoc in principio fundatur musica Indica, Ravi Šankar verbi gratia in ragis burdonem, pleroque tempore, tambura aut harmonio creat.
Candaharia
Historia
Alexandria apud Arachotos anno 330 a.C.n. ab Alexandro Magno condita est.
Burdo (musica)
Invenitur etiam in musica vulgari in tota Europa. Sic, traditionalis Arvernorum violinistarum cantio aut Nordici fidicines chordis eorum violinae vacuis sicuti burdone utuntur. Determinata instrumenta, talis fistula aut rotata sambuca, quae continui soni instrumenta sunt, semper uno cata tribus tonis ad burdnes correspondente canuntur, praeter melodiam.
Genus musicum
Homonymum genus musicum ortum est hoc e principio: fragmenta plerisque temporibus longis amplius decem minutorum longis tonis dissimiles ambitus creantibus composita ostendit. Apud variationes sunt: burdo ambitalis et burdo mortalis seu metallicus. Apud artificum burdonistarum exempla sunt: Sunn O))), Earth, Double Leopards, Charlemagne Palestine, La Monte Young, Eliana Radigue, Keith Fullerton Whitman, Lovesliescrushing, Cisfinitum, Ioannes Gourdon, Toad... right|thumb|Emmanuel, burdo [[Ecclesia Cathedralis Nostrae Dominae Parisiensis|Cathedralis Nostrae Dominae Parisiensis.]]
Instrumenta
In campanologia, burdo est magna campana (plerumque plurimarum tonnarum). Etiam hoc vocabulum in usu est tubis aliquarum fistularum. Psalterium Benearniense ipsum burdo nervorum pulsatorum est quod galubetum comitari solet, quod est trium foraminum tibia solum una manu ut canetur egens, altera manu psalterium Benearniense canente.
Ryozo Suzuki
Suzuki Ryozo (鈴木 良三) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1961 - 1968) lusor est. inter alia cum turma Hitachi lusit.
Ioannes Quincy Adams Brackett
Ioannes Quincy Adams Brackett (natus in Bradford, Massachusetta die 8 Iunii 1842; mortuus in Arlington die 6 Aprilis 1918), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1890 usque ad annum 1891 Massachusettae gubernator fuit.
5829 Ishidagoro
5829 , olim designationibus 1991 CT1, 1981 EA49, 1986 UL3, et 1989 RH1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Satoru Otomo et Osamu Muramatsu, astronomis apud Observatorium Uramashu versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5829 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Oliverius Ames
Oliverius, vulgo Oliver Ames (natus in Easton die 4 Februarii 1831; ibidem mortuus die 22 Octobris 1895), politici Oakes Ames filius et magister offinarum, fuit politicus Americanus factionis Republicanae, qui ab anno 1887 usque ad annum 1890 Massachusettae gubernator fuit.
Saint-Ciers-d'Abzac
Saint-Ciers-d'Abzac est commune Francicum 1'370 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Zea (discretiva)
Zea est genus plantarum:
Zea etiam est antiquum frumenti genus, tritico simile (et quidem eiusdem generis botanici, nempe Triticum), sed sicut spelta tunicatum. Huius zeae sunt duo species:
Epistula Theophylacti patriarchae de haereticis
Epistula Theophylacti patriarchae de haereticis, illius Theophylacti qui Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus fuit ab anno 933 usque ad 956, missa est Petro caesare Bulgarorum qui consilia postulaverat de haeresi Bogomilorum.
Shigeo Yaegashi
Yaegashi Shigeo (八重樫 茂生) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1956 - 1968) lusor. inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.
Asinalonga
Asinalonga  (olim fortasse Sina Iulia vel Sina Julia, Mansio ad Mensulas) (Italiane: Sinalunga) est oppidum Italiae et municipium, circiter 12 930 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm. Incolae Asinalongenses appellantur.
Asinalonga omnis divisa in partes duae, quarum unam superior Asinalonga Vicus, aliam inferior Plebs Asinalogae (ad Mensulas vel Mansio ad Mensulas in antiqua aetate) appellantur.
Historia
In antiqua aetate ad Mensulas mansio in viam Cassiam fuit.
Theodorus Steeg
Theodorus Steeg (natus in Libourne die 19 Decembris 1869 - Lutetiae obiit die 19 Decembris 1966) fuit vir publicus et breviter Praesidens consilii Francicus fuit vir publicus et Praesidens consilii Francicus.
Asteroides Troiani Ioviani
Asteroides Troiani Iovales, brevius Troiani, sunt magna grex asteroidum qui orbitam circa Solem cum Iove partiuntur. Quisque Troianus cum Iove comparatus libratur circa unum ex duobus punctis Lagrangianis, L4 60° ante planetam in orbita et L5 post eam. Troiani Ioviales in duas regiones longas curvasque circa haec puncta distribuuntur, medio semiaxe maiore 5.2 au.
3899 Wichterle
3899 , olim designationibus 1982 SN1, 1948 TF2, 1949 YG, 1949 YW, 1951 GL1, 1953 RX, 1954 YN, 1965 SQ, 1976 SZ, 1984 CB, 1985 FQ, et 1987 OF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maria Mahrova, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est. Origo nominis est apud Otto Wichterle.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3899 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Zilda Arns
Zilda Arns Neumann (Forquilhinha, 25 Augusti 1934 - Portus Principis, 12 Ianuarii 2010) fuit paediatra Brasiliensis.
Ludovicus Barthou
Ioannes Ludovicus Barthou (natus Ilurone Pyrenaei Atlantici die 25 Augusti 1862 - Massiliae necatus est die 9 Octobris 1934) fuit vir publicus et Praeses consilii Francicus. Erat socius Academiae Francicae accurate in Academiam anno 1918 cooptatus est.
Vita
Die 9 Octobris 1934 Barthou in Massilliam Regem Alexandrum I Iugoslaviae salutandi causa iit et, cum Macedonicus Vlada Gheorghieff regem necavit, etiam Barthou vulneravit, qui in valetudinario paulo post obiit.
Theophylactus Lacapenus
Theophylactus Lacapenus, Graece (natus anno 917; mortuus die 27 Februarii 956), filius natu quartus imperatoris Romani I uxorisque eius Theodorae, fuit patriarcha Constantinopolitanus a die 2 Februarii 933, annum sedecimum agens, usque ad mortem. Auctor fuit epistulae de haereticis Bogomilis quam Petro caesare Bulgarorum commisit (neptis suae Mariae Irenae marito).
A Midsummer Night's Dream
A Midsummer Night’s Dream (Somnium noctis solstitialis) est comoedia Gulielmi Shakesperii. Scripta est inter annos fere 1594 et 1596 crebriterque docta. Edita est in quarto anno 1600; in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 complexa est.
Scaenae primae locus est palatium ducis Thesei Athenis situm; ibi parantur nuptiae Thesei et Hippolytae. Demetrius et Lysander, qui ambo Hermiam Aegei filiam adamant, introducuntur. Aegeus filiam suam Demetrio iungere vult; illa Lysandrum praefert et cum eo in silvas fugit, Demetrio et Helena, quae hunc adamat, furtim sequentibus. Scaenae alterae actus primi locus est domus Peter Quince, ubi operarii ludum scaenicum Pyramus and Thisby ad nuptias ducales praeparant, historiam amantium Pyrami et Thisbae ostendens.
Silva iuxta Athenas iacens locus est actuum secundi, tertii, quarti. Ibi Oberon rex fadorum, ad Titaniam reginam puniendam, iubet ministro Puck pharmacum oculis uxoris administrare quo, somno soluta, hominem quem primum videat statim adamet. Idem pharmacum, oculis Demetrii necnon Lysandri applicatum, ambo ad amorem Helenae constringit. Interdum operariis ad ludum scaenicum repetendum in silvam venientibus Titania, subito e somno repta, textorem Nick Bottom vidit (cui a Puck caput asini impositum est) et statim amat. Tandem, liberatis et Lysandro et Titania a pharmacis, formaque humana Bottom restituta, Theseus et Hippolyta in silvam advenientes nuptias Lysandri cum Hermia et Demetrii cum Helena iubent.
Tria enim matrimonia in palatio Thesei, locus actus quinti, celebrantur; historia Pyrami et Thisbae pessime, sed omnibus laudantibus, docetur.
Shakesperius de Theseo Hippolytaque legit in "fabula equitis" ex Historiis Cantuariensibus Galfridi Chaucer et in versione Vitarum parallelarum Plutarchianarum a Thomasso North confecta. Pyramum et Thisben e lecturis Metamorphoseon Ovidii cognovit et e legenda bonarum mulierum Chauceriana. Oberon fuit persona carminis epici mediaevalis Huon de Bordeaux Anglice a barone Berners redditi; videtur et in ludo historico de Iacobo IV rege Scotiae nuper a Roberto Greene docto.
Col d'Aubisque
Col d'Aubisque est via in summo Pyrenaeo inter Laruns Pyrenaei Atlantici et Argelès-Gazost Pyrenaei Superioris. Hic birotarii Circuitus Franciae stationem fecerunt die 25 Iulii 2007.
Ioannes Amman
Ioannes Amman (Theodisce Iohann Amman), 22 Decembris 1707 Scafusae natus et 4 Decembris 1741 Petropoli mortuus, fuit botanista Helveticus et Russicus.
Vita et opera
In Academia Lugduno-Batava educatus, anno 1730 in Londinium migravit, ubi Regalis societatis socius factus est, et anno 1733 Petropolim a Gerhardo Friderico Müller invitatus venit, ubi botanicam et historiam naturalem in Academia Scientiarum Petropolitana praecipiebat. Hortum botanicum Academiae, qui tunc in insula Basilii situs erat, condidit. Ioannis Buxbaum Plantarum minus cognitarum centuriam quintam edidit. Herbarium Ioannis Amman, 4676 species continens, in Academia servatur. Liber, ab Ioanne Amman editum, est Stirpium rariorum in Imperio Rutheno sponte provenientium icones et descriptiones (Petropoli 1739).
Clive Staples Lewis
Clive Staples Lewis, breviter C. S. Lewis (natus Belfasti die 29 Novembris 1898, mortuus Oxoniae die 22 Novembris 1963), fuit philologus Hibernicus et scriptor, qui mythistoriis innotuit, inter quas insigniter Chronica Narniensia (Anglice The Chronicles of Narnia), opus quod ex Narnia, nomine oppidi Italici, appellatur. Ioannis Raginualdi Raguelis Tolkien inter eius amicos numerabatur.
Far
Far farris, n., est Tritici turgidi subspecies cultivata dicoccon, ab Alberto Thellung post Francisco Schrank anno 1918 statuta, sed secundum nonnullos species a se ipsa, Triticum dicoccon (Schrank) Schübl., a Gustavo Schübler anno 1818 statuta. Frumentorum erat inter prima culta. Antiquitus late colebatur, nunc autem rarissime nisi in regionibus montanis Europae et Asiae.
Alia nomina
Tempore "praeclassico", far etiam ador et adoreum dicebatur.
Nomen Graecum, olyra, nonnumquam in usu erat apud Romanos, praesertim pro farre Aegyptio. In classificatione a Graecis recepta olyra et tiphe fuerunt duo genera zeae, sed hoc verbum zea in usu alio a botanistis hodiernis usurpatur.
Fridericus Thomas Greenhalge
Fridericus Thomas Greenhalge (natus in Clitheroe, Anglia die 19 Iulii 1842; mortuus in Lowell, Massachusetta die 5 Martii 1896), causidicus et iudex, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1894 usque ad annum 1896 Massachusettae gubernator fuit. Praeterea Greenhalge in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Disputatio
Notae disputationes sunt de mutatione climatica, pro declaratione virtutis indulgentiarum et apud Carcassonem.
Hisao Kami
Kami, Hisao (上 久雄) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1964 - 1968) lusor est. inter alia cum turma Nippon Steel lusit.
Слово на еретикы препрѣніе
Слово на еретикы препрѣніе, scilicet "Tractatus contra haereticos" est opus de haeresi Bogomilorum a presbytero Cosma annis fere 970/980 Slavonice scriptum. Hoc opus de sacerdote Bogomilo, religionis ut videtur conditore, brevissime refert.
Grand Prairie (Texia)
Grand Prairie, primigenie Dechman, est urbs Texiae Civitatibus Foederatis Americae sita 175 396 incolarum (2010).
Historia
Urbs Grand Prairie nomine Dechman anno 1863 contitum est ab Alexandro McRae Dechman.
Sphaeriludium electricum
Sphaeriludium electricum, vel sphaeriludium electricum numismate actum, est quisdam cryptoporticus ludus nummis operandi ubi lusor pinnas in fondo tabulae inclinatae moderat ictum globum chalybem. Globus vel pila volvit decursu per labyrinthum tegitur cum hyalo in armario tandem defluit in foveam vel icitur pinna. Puncta meretur globo desultando variis superficieis. Appellatur in variis linguis ex anglice pinball ("acus" + "globus"). Est cuiusdam modi pachinko in Iaponia sed non sunt pinnae et tabula est directa.
Venditissima machina sphaeriludii electrici a decennio 194 est The Addams Family, in numero 20 270 rerum.
5830 Simohiro
5830 , olim designationibus 1991 EG et 1984 CC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsuneo Niijima et Takeshi Urata, astronomis apud oppido Ojima versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5830 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cymbeline
Cymbeline est tragoedia Gulielmi Shakesperii, mense Aprili anni 1611 docta et fortasse ante annos duo composita. Similis Othello et The Winter's Tale, themata innocentiae et invidiae tractat. Tempus compositionis ignotus est, sed scimus fabulam iam anno 1611 in scaena fuisse. Primum in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 impressa est.
Brightonia
Brightonia seu Bristelmestuna (Anglice: Brighton) est oppidum Angliae circiter 155 919 incolarum. Condita est a Anglosaxonibus post decessionem romanam ab Britannia. In anno 2001 coniugata est cum oppido Hoviae urbem formare, ad modum Urbis Brightoniae et Hoviae.
Acidum nucleicum
Acidum nucleicum sive nucleinicum est materia acida quam nucleum cellulare contingit. Acidi nucleici structura a Friderico Miescher inventa est anno 1869. Duae formae naturales inveniuntur: acidum ribonucleicum et acidum desoxyribonucleicum; posterior forma est codex geneticus animalium et plantarum.
Castellum Sarracenum
Castellum Sarracenum (Francogallice Castelsarrasin; Occitanice Los Sarrasins) est urbs et commune Francicum 13'295 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
The Merchant of Venice
The Merchant of Venice ('Mercator Venetus') est comoedia Gulielmi Shakesperii, anno fere 1598 docta, in quarto anno 1600 edita, et in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 complexa.
Gaius Scribonius Curio (tribunus plebis 50 a.C.n.)
Gaius Scribonius Curio (natus anno 90 a.C.n., mortuus anno 49 a.C.n.) fuit vir publicus militarisque. Quaestor et Tribunus plebis a populo creatus est. Propraetor Siciliae a C. Iulio Caesare factus est. In Africa ab regis Iubae exercitu interfectus est.
Masashi Watanabe
Watanabe, Masashi (渡辺 正) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1958 - 1969) lusor. inter alia cum turma Nippon Steel lusit.
Gaius Scribonius Curio (tribunus plebis 50 a.C.n.)
De Iuventute
Curio multos iuvenesque amicos habuit et notus est Ciceronis. Unus ex amicis fuit Marcus Antonius, futurus triumvir. Fulviam anno 50 a.C.n. uxorem duxit quae post eius mortem Marco Antonio nupsit. Cicero in oratione Philippica secunda contra Marcum Antonium dixit Curionem Antonium amatorem habuisse. Vettius eques Curionem et alios de consilio capiendo de caede Caesaris accusavit. Accusatio plerumque non credita est et Curio non convictus est.
Cursus Honorum
Anno 54, quaestor a populo creatus est. Anno 50, tribunus plebis a populo creatus est. Curio tribunus plebis in C. Iulium Caesarem orationem habuit, sed Caesar magnis muneribus eum socium sibi adsciuit.
The Merchant of Venice
In fabula praeclare prodit vir Iudaeus nomine Sala (Shylock), cuius persona quaestionem antisemitismi movet.
Gaius Scribonius Curio (tribunus plebis 50 a.C.n.)
Triumviratus et Bellum Civile
Curio tribunus plebis senatui legem de decessendo imperio a Pompeio et Caesare tulit ut bellum civile prohiberet. Lex a senatu probata erat sed consul C. Claudius Marcellus Pompeio ultimum imperium dedit ut rem publicam conservaret. Bello civili incepto, C. Iulius Caesar in Italiam iter fecit et multa oppida vicit. Curio propraetor a Caesare factus est et missus est in Siciliam ut copiam frumenti contineret. Postea in Africam navigavit ut cum Pompei exercitibus pugnarent.
The Merchant of Venice
Argumentum
Bassanius, adulescens Venetus, Belmont proficisci cogitat Portiam, heredem pulchram et opulentam, in matrimonium petiturus. Antonium amicum, qui mercator est, rogat, ut tria milia ducatorum sibi det, quibus iter trium mensium suscipere possit. Antonius autem, quippe cum suam rem pecuniariam male gesserit, a Sala, faeneratore Iudaeo, pecuniam desideratam mutuari cogitur. Salam autem taedet Antonii, quod iste eadem hebdomada sese adspuerit. Itaque hanc ponit mutuandi condicionem: Antonium, si pecuniam quam mutuatus sit ad diem praestitutam reddere non potuerit, Salae libra carnis ex suo corpore dempta remunerari debere.
Bassanius Antonium tam periculoso pacto adsentiri non vult. Antonius tamen liberalitatem faeneratoris, quod usuram non petat, miratus pacto subscribit. Accepta summa pecuniae Bassanius Belmont proficiscitur una cum Gratiano altero amico. In Belmont domus Portiae procis abundat, quamquam pater eius hoc munus ambiguum omnibus procis testamento stipulavit: ex tribus cistulis unam eligere debeant, quarum una ex auro, altera ex argento, tertia ex plumbo est; unum quemque procorum, ut Portiam in matrimonium ducere sibi liceat, spondere debere; sin autem rectam cistulam eligere ei non contingat, fore, ut reliquum vitae sine uxore vivat. Qui speciem cistulae transpexerit, imaginem Portiae cum permissu matrimonii inveniet. Postquam Maroci et Aragoniae principes male eligunt, Bassanius sua vice feliciter capsulam plumbeam eligit. Ceteris duabus capsulis cavillosae insunt sententiae.
Venetiis autem omnes naves mercatoriae Antonii mari evanescunt, nec ille debitum solvere potest. Sala ardentius quam antea remunerationem exspectat, nam Jessica filia ex domo una cum viro Christiano Laurentio, ut ad fidem Christianam convertatur, effugit. Jessica enim magnam partem bonorum Salae secum prehendit. Sala syngrapham appellans Antonium in iudicium deducit. Bassanius litteris certior fit Antonium debitum Salae solvere non posse. Itaque sollemni ritu cum Portia coniungitur, et Gratianus cum Nerissa pronuba. Deinde Bassanius et Gratianus protinus Venetias proficiscuntur, ut pecunia a Portia accepta debitum Antonii reddere possint. Sed Portia et Nerissa, clam coniuges, Patavium proficiscuntur, ut a Bellario advocato, Portiae consobrino, consilium petant.
Portia celebri sermone suo (IV.1.185) a Sala clementiam expetit, sed hic postulato suo pertinax est. Quae cum ita sint, iudex Salae permittit, ut libram ex corpore Antonii exsecet. Cum Sala in eo est, ut corpus Antonii cultro sauciet, Portia errorem in pacto latentem revelat. Ex syngrapha Salae nihil nisi carnem ex Antonio amovere liceat, non sanguinem. Sala, si forte aliquid sanguinis Antonii profundat, divitias suas e lege Veneta amittat.
Actione amissa Sala se ad remunerationem pecuniariam adcommodat, sed postremo ne pecuniam quidem recipere potest. Dicit enim Portia, incognita, nihil solvi debere, nam ob caedem adtemptatam Salae bona in duas partes dividenda sint: dimidium ad rem publicam confiscandum, dimidium ad Antonium. Praeterea vita Salae ex clementia ducis pendet, sed mox dux eius miseretur. Antonius parvam tantum partem Salae reditus sibi quaerit, et post mortem huius omnia bona ad Laurentium et Jessicam transferri vult. Antonii rogatu dux dimidium in publicum addictum Salae reddit ea condicione, ut ad fidem Christianam se convertat testamentoque bona sua Laurentio et Jessicae leget.
De fontibus fabulae
Fons principalis Shakesperii fuit Il Pecorone, brevis fabula Italiana a domino Ioanne Fiorentino facta, unde prodit narratio de mercatore Christiano, qui magnam summam pecuniae mutuatur a faeneratore Iudaeo, qui, cum mercator pecuniam reddere non possit, libram carnis ex corpore debitoris exsectam petit. Hic quoque fons est argumenti causidicalis, quo Iudaeo ius sit libram carnis, nec unam quidem guttam sanguinis, ex corpore mercatoris obtinendi.
Narratio de libra carnis etiam in Alexandri Silvayn The Orator, libro a Lazaro Pyot ex lingua Francorum anno 1596 translato invenitur. Ibi etiam Iudaeum invenimus explicantem, cur post moram remunerationem pecuniariam abnuat, et reprehendentem Cristianos, qui, cum servis haereant, Venetiis moralitatem duplicem habeant. Quae res in Il Pecorone non inveniuntur. In Antonii Munday fabula Zelauto (1580) faenerator non libram carnis sed oculum dextrum debitoris petit. Hoc loco etiam huiusmodi aperitur rerum conversio, in qua filia ex domo effugit cum iuvene Christiano. Idem fere accidit in Christophori Marlovii fabula The Jew of Malta (1589/90).
Argumentum trium capsularum vetus fabula populi est, quod inter alia in Gestis Romanorum invenitur, ineunte saeculo XIV memoriae traditis. Gesta a Wynkyn de Worde fere anno 1512 Anglice reddita sunt. Quod argumentum etiam invenitur in Ioannis Gower Confessione amantis (circa 1386-1393) et in ​​Iohannis Boccacii Decameron.
De Iudaeis apud Shakesperium
De Iudaeis sanguisugis avaris Christianorumque adversariis fabulae foedae in omnibus nationibus Occidentis Christianae diffusae sunt, sive Iudaeos omnino habebant sive non. Exemplo sit Barabas, persona conspicua in Christophori Marlovii The Jew of Malta, omnium scelerum machinator et furcifer domiandi cupidus. Necessitudo inter Salam et Jessicam filiam apud Shakesperium similis est necessitudini, quae est inter Barabam et Abigail filiam in opere Marlovii.
Cum Anglia una esset ex terris, ex quibus homines Iudaeae fidei ab anno 1290 expulsi erant, veri simile non est Shakesperium ipsum eiusve spactatores umquam in Iudaeos suam fidem colentes incidisse, nam plurimis eius temporis Anglis homo Iudaeus figura mythica et fabulosa erat, licet eo tempore Londinium domicilium esset paucorum coetuum Iudaeorum, plerumque in religionem Christianam conversorum. Ex his unus erat Rodericus Lopes, reginae medicus personalis Portugallicus, accusatus, quod veneficio Elisabethae I anno 1594 interesset. Iudicium et publicum supplicium Roderici Lopes animum Shakesperii (et Marlovii) moverunt ad eligendum argumentum ad Iudaeos pertinens.
Gaius Scribonius Curio (tribunus plebis 50 a.C.n.)
Mors Curionis
Post suum adventum Curio cum Pompei exercitu a P. Attio Varo ducto proelium commisit. Exercitu Vari fugato Curio a suis militibus imperator appellatus est. Curio fugientem exercitum secutus est et urbem Uticam in quam Varus fugerat obsedit. Curio certior factus regem Iubam copias auxilio Varro misisse impetum in has copias facere constituit. Aciebus instructis et paucis militibus auxilio castris relictis, Curio ad exercitum festinavit. Saburra, dux exercitus, in insidias Curionem inlexit. Equites ante pedites et elephantes longe posuerat et iusserat eos adsimulare receptum. Simul atque copias Romanas viderunt, equites se recipere coeperunt. Curio credens hostes numero paucos esse, defessos milites iter desinere iussit et cum CC (peditibus ac equitibus) equites hostium fugientes secutus est. Equites fugientes Curionem et suos ad Saburram et reliquum exercitum duxerunt. Curio circumventus ab hostibus pugnans interfectus est. Pedites relicti a Suburrae exercitu unum ad omnes interfecti sunt.
Confoederatio Nationum
Confoederatio Nationum [Soc. Lat.] sive Societas Nationum [Soc. Lat.] (Helf.) (Francice: Société des Nations; Anglice: League of Nations) fuit corpus internationale Deliberatione de pace componenda auctrice Lutetiae anno 1919 post primum bellum mundanum condita, id est postquam homines didicerunt quid mali bellum posset. In Confoederatione Nationum nationes mundi congredebantur, ut discordias inter civitates componerent, sub cognitione Kantii Ad pacem perpetuam. Societas Nationum duobus institutis utebatur, quae erant Societas Internationalis Laboris et Iudicium Permanentia inter Civitates (hodie Iudicium inter Civitates) Societas Civitatum dissoluta est anno 1945 post secundum bellum mundanum, quod Confoederatio Nationum prohibere non potuit, eique successit Consociatio Nationum.
Historia
Primus suasit ut Societas Nationum institueretur praeses Civitatum Foederatarum Americae Woodrow Wilson, quamquam postea Civitates Foederatae Americae propter dissensum Senatus huic societati non interfuerunt. Huius operis causa anno 1919 Woodrow Wilson Praemio Nobeliano Pacis donatus est. Diebus 15 .- 18 Novembris - Genavae in Helvetia Societas Civitatum nuper condita primo convenit. Anno 1926 etiam Germania ad Societatem admissa est. Anno 1933 Iaponia et Germania Adolpho Hitler duce Societatem reliquerunt.
Grave vulnus Societati fuit bellum inter duas civitates quae Societati interfuerunt, cum mense Octobri 1935 Regnum Italiae a Benito Mussolini ductum, Aethiopiam aggressum est.
Linguae publicae Societatis Civitatum erant lingua Anglica et lingua Francogallica deinde lingua Hispanica. Etiam conatus lingua Esperantica linguam publicam facere stabat quamquam negatus est.
Saint-Cibard
Saint-Cibard est commune Francicum 209 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Mitsuo Kamata
Kamata Mitsuo (鎌田 光夫) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1958 - 1969) lusor est. inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.
3900 Knežević
3900 , olim designationibus 1985 RK, 1974 QS1, et 1974 RE2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3900 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Petrus Arrupe
Petrus Arrupe (vulgo Pedro) fuit Iesuita Hispanicus, presbyter catholicus ac ab anno 1965 usque ad annum 1983 vigesimus octavus praepositus generalis Societatis Iesu, tamen ab anno 1981 usque ad annum 1983 cum Petrus Arrupe grave morbo icto laborante erat, curatores ordinis fuerunt Paolus Dezza et Iosephus Pittau.
Leonidas Kučma
Leonidas Danielis filius Kučma (Ucrainice: Леонід Данилович Кучма, tr. Leonid Danylovyč Kučma), natus die 9 Augusti a.D. 1938, rerum politicarum peritus, annis 1994–2005 fuit Rei Publicae Ucrainae praeses (secundus post dissolutionem Unionis Sovieticae). Die 28 Iunii anno 1996, Cobstitutionem Ucrainae decreavit.
Ammonius Saccas
Ammonius Saccas (c. 175 – c. 242) fuit philosophus Alexandrinus, qui conditor doctrinae Neoplatonicae habetur. De vita Ammonii nihil certi cognovimus, sed constat eum fuisse praeceptorem Plotini, principis Neoplatonismi.
De nomine
Sermone vulgari σακκᾶς 'saccarium' significat, quod nomen opinationibus nonnullis locum dedit. Alii Ammonium olim saccos frumentarios trahendo se aluisse opinantur. Fons huius opinionis est Theodoreti Graecarum affectionum curatio 6,60. Alii autem credunt Ammonium ideo nomen saccarii meruisse, quod cilicio ex pilis asperrimis texto indutus esset. Insuper sunt aut potius fuerunt, qui Ammonium finxerint Buddhistam et huius ficti adminiculo contenderint nomen quoddam Indicum in nomine Saccae latere. Huic opinioni omne fundamentum philologicum deest.
De difficultate sciscitandi
Porphyrius certe modum transit, cum dicit Ammonium olim Christianum lumine veritatis viso paganum esse factum. Veri similius est fidem Ammonii cum tempore non iam regulae fidei Alexandrinae respondisse. Eusebius (HE 6,19,10–11) dicit Ammonium, magistrum Origenis, De consensu Moysis et Iesu (Περὶ τῆς Μωυσέως καὶ Ἰησοῦ συμφωνίας) scripsisse, quod dictum fonte caret. Vix erramus, si Eusebium dicimus huiusmodi coniecturam cepisse de volumine quodam quod in bibliotheca Alexandrina invenit.
'Umbra magna'
Tamquam umbra sequitur Ammonius omnia quae ad Neoplatonismum pertinent. Merito igitur Umbra Magna ('ein großer Schatten'; Willy Theiler 1944) appellatus est.
Ammonius circiter annum 175 Alexandriae natus est. De parentibus nihil novimus, sed fama est eum in domo Christiana natum esse. Nihil certi de studiis eius novimus, sed theodidactus (θεοδίδακτος) 'a deo edoctus' laudatur, verbo nempe a Paulo apostolo ficto. Quisquis theodidactus est nuntium scripturalem sibi assumpsit et contemplando orandoque theurgiam exercitat, qua simplicem praesentiam dei experiatur. Sed notandum est hoc: tunc temporis etiam doctrinae Christianae compages tam inordinatae et variae erant, ut vix multum interesset inter philosophum ex Christianorum numero oriundum et theologum philosophia imbutum. Documentum huius praebet Porphyrii Vita Plotini 16: "Eo tempore erant multi alii Christiani, haeretici circulorum Adelphii et Aquilini a philosophia vetere abducti, qui pleraque scripta possidebant Alexandri Libyos et Philocomi et Demostrati et Lydi quique proferebant revelationes Zoroastri et Zostriani et Nicothei et Allogenis et Messi et aliorum eiusdem generis. Multos deceperunt ipsi decepti, nempe quod non appropinquaret Plato profunditati substantiae intelligibilis."
Ammonius docere coepit ineunte saeculo tertio in urbis regione, quae Bruchion appellabatur. Quidquid docuit et Christianis et paganis satis placuit. Itaque etiam Origenes (185–254), theologus in Didascalio Alexandrino docens, eum audiebat, ut opibus philosophicis praeditus suam fidem defendere posset ab philosophorum argutiis. Namque Origenis quoque acroases a paganis philosophandi studiosis frequentabantur.
Anno 231, Ammonius Plotinum excepit in circulum suum. Hic vir, 28 annorum magistrum philosophiae, diu sibi requisiverat apud eos, qui εὐδοκιμοῦντες 'celebres' haberentur, neque satis bonum invenerat, dum Ammonium cognovit, philosophum haud celebrem. Itaque Porphyrius (Vita Plotini 3) narrat Plotinum, cum Ammonium audisset, "illum requirebam" (τοῦτον ἐζήτουν) pronuntiasse. Ammonius, cum celeber non esset, vix umquam multos discipulos numeravit. Condiscipuli Plotini fuerunt Longinus, Erennius et Origenes, cognominis theologi supra laudati. De his Longinus auditor solum fuit, qui potius Platonem ipsum legebat. Itaque philarchaeus (φιλαρχαῖος) 'amator priscorum' appellabatur. Plotinus autem et Origenes et Erennius zelotae (ζηλωταί) erant, qui dictis et factis vitam magistri imitari studebant.
Ammonius circa annum 242 mortuus est, et Plotinus, Origenes, Erennius inter se pactionem fecerunt, ut nihil doctrinae magistri litteris mandarent. Verum nemo tamen pacto stetit.
De doctrina
Sicut Socrates, item Ammonius nulla scripta posteritati reliquit. Ac sane illi viri non numquam hac re inter se comparati sunt. Differentia quidem eorum in eo est, quod, cum Plato voce Socratis usus etiam sua cogitata proferret, Plotinus in suis scriptis de Ammonio omnino tacebat. Idem tamen est, quod de neutro certe scimus, quatenus cogitata magistri et quantopere renovamina discipuli in toto valeant. Etsi de Ammonio taceat Plotinus, tamen nonnulla Enneade continentur quae ab Ammonio instructa sunt, dummodo quae sint sciamus. Plotinus anno 244 Romam migravit ibique permultos discipulos habuit. Quondam sermonem habebat, cum Origenes, condiscipulus pristinus, congressui occurrit. Cum erubesceret ille sermoneque desistere vellet, Origenes ut pergeret hortatus est. Plotinus autem animum sibi contrahi dicit, cum sermonem habens videt eos adesse, qui quid dicturus sit sciant (Porph. Vita Plotini 14). Non enim sua tantum cogitata sed Ammonii quoque explicationes proferebat.
Doctrinam Ammonii et scimus et nescimus, nam conspectum quidem quendam praebet Plotinus in scriptis suis sed singula nescimus. Constat tamen Unum (Ἕν) ab Ammonio hereditate doctrinae discipulis relictum esse. Sunt etiam qui ex fontibus Porphyrio posterioribus credant singula Ammonii hauriri posse. Exempli gratia memoremus Photium, qui ab quibusdam doctis asseveratur in Bibliotheca dicere Hieroclem dicere Ammonium id egisse, ut Aristoteles adsectator Platonis appareret. Quae tamen falsa sunt, praesertim quod ad Ammonium attinet.
"Magna Umbra" Ammonii et expellenda et comprehendenda videtur. Hic magis comprehendere conati sumus, at expellendae sunt omnes fere notitiae quae ex Porphyrio non oriuntur.
Antipater Tyrensis
Antipatrum Tyrensis (Graece: Ἀντίπατρος ὁ Τύριος) fuit philosophus Stoicus et amicus Catonis itemque Ciceronis primo saeculo ante Christum natum florens.
De vita eius
Cum Cicero circiter anno 45 a.C.n. Antipatrum nuper Athenis defectum esse commemoraret, eum paulo ante Panaetium vixisse constat. Strabo quoque "praeclarissimi philosophi Tyreni" mentionem fecit. Iuvenem eum Catoni amicitia se iunxisse illoque praecepta Stoica commendavisse dicitur.
Quae opera confecerit
Pauca cum de operibus eius nobis tradita sint tamen a Panaetio in scribendo librum De Officiis aemulavisse videtur.
Diogenes Laërtius autem eum insuper librum de mundo (Graece: περὶ κόσμου) patravisse refert.
Iulia Tymošenko
Iulia Vladimiri filia Tymošenko (Ucrainice: Юлія Володимирівна Тимошенко, tr. Julija Volodymyrivna Tymošenko; nata die 27 Novembris 1960), alumna Universitatis Dnipropetrovskensis et Universitatis Nationalis Oeconomicae Kioviensis, est politicorum perita Ucrainae. Prima ministra Ucrainae a 24 Ianuarii ad 8 Septembris 2005 et ab 18 Decembris 2007 ad 3 Martii 2010 erat, praesidibus ab initio Victore Juščenko, denuo Victore Janukovyč. Antea annis 1999-2001 ministra energiae fuit.
Mense Decembri 2010 Victore Janukovyč novo praeside flagitante repetundarum pecuniarum accusata et die 5 Augusti inter iudicium incarcerata, die 22 Februarii 2014 decreto Concilii Supremi Ucrainae liberata est. Fautores Tymošenko putant iudicium falsis criminibus contra eam impositum esse.
Iter a Mediolano Aquileiam
Iter a Mediolano Aquileiam usque per vias Romanas in Itinerario Antonini describitur sub titulo "Ab Urbe Mediolanum, inde Aquileia, inde Sirmium, inde Nicomediam, inde Antiocia, inde Alexandria, inde in Aegypto Hiera Sicaminos usque" (127,9-128,6). Milia passuum 260 enumerantur a Mediolano usque ad Aquileiam. Pars itineris quae a Verona ad Vicetiam tendit cum viam Postumiam coincidit; pars quae a Patavio ad Aquileiam tendit cum viam Anniam coincidit.
Leonidas Kravčuk
Leonidas Macarii filius Kravčuk (Ucrainice: Леонід Макарович Кравчук, Leonid Makarovyč Kravčuk; natus die 10 Ianuarii 1934; mortuus die 10 Maii 2022), alumnus universitatis Kioviensis et rerum politicarum peritus, a die 23 Iulii 1990 ad 5 Decembris 1991 praeses Concilii (ipso vulgo Rada vocati) Supremi Ucrainae, die 5 Decembris 1991 factus est primus praeses Ucrainae independentis post dissolutionem Unionis Sovieticae, et in officio illo ad 19 Iulii 1994 mansit.
Cruciburgum ad Vierram
Cruciburgum ad Vierram (Theodisce: Creuzburg) oppidum sat vetustum atque venustum est Circuli Wartburg in Germania. Situm est ad flumen Weraham in altitudine 200 metrorum, incolas 2359 Kalendis Ianuariis 2017 habuit. Demarchus est Ronaldus Schwanz factionis CDU.
Historia
Oppidum natum est ad transitum gravissimum fluminis Werahae ad quandam viam antiquissimam commercialem. Mentio eius prima facta est iam 973, ita ut inter veterrima oppida Thuringiae numerari potest. Anno 1170 Ludovicenses oppidum acquirebant quod optime possessionibus et in Thuringia et in Hassia conveniebat. Inter annos 1741-1920 pars erat ducatus Saxoniae-Vimariorum-Eisenach. Situs strategicus valde eminens proelia obsidiones pugnas provocabat aedificiis multis demolitis. Inter aedificia perdita citentur Fanum Sancti Nicolai (anni 1215), Pharmacopolium monachicum, Oratorium sepulcreti.
Cruciburgi annis inter 1758 et 1808 bombyces mori ad sericum conficiendum educabantur. Ad Wilhelmglücksbrunn usque annum 1843 salinae erant.
Ikuo Matsumoto
Matsumoto Ikuo (松本 育夫) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1966 - 1969) lusor est. inter alia cum turma Toyo Industries lusit.
5831 Dizzy
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5831 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sebastianus Piñera
Sebastianus Piñera, Hispanice plene Miguel Juan Sebastián Piñera Echenique (natus in urbe Sancti Iacobi die 1 Decembris 1949), est politicus et praeses Chilensis.
Alumnus est Pontificiae Universitatis Catholicae Chilensis in urbe natali et universitatis Harvardianae. Professor fuit apud universitatem Catholicam Chilensem et universitatem Adolphi Ibáñez. A die 11 Martii 2010 Chiliae praeses meruit, die 17 Ianuarii eiusdem anni a civitatibus electus. Ab anno 1990 usque ad annum 1998 Chiliae senator fuerat. Die 17 Decembris mense Decembri 2017 iterum praeses reipublicae electus est.
Ideologiae suae neoliberarismi et privatizationis infrastructurarum ratione, manifestatio magna contra paupertatem et inaequitionem socialem mense Octobris anno 2019 facta est.
Saint-Christophe-des-Bardes
Saint-Christophe-des-Bardes est commune Francicum 482 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Extremadura (Hispania)
Extremadura (ita etiam Hispanice et Lusitanice) est regio et communitas autonoma Hispaniae australis, in partes duas divisa. Borealis provincia Norba Caesarina, australis Pax Augusta appellatur. Septentrione Castellae et Legioni, oriente Castellae-Manicae, boreoriente et meridie Vandalitiae, et occidente Lusitaniae (districtibus Albicastri, Portus Alacris, Eborae, et districtus Pacis Iuliae parti) finitima est.
Caput communitatis est Emerita Augusta, quod unum communitatis autonomae capitum est, quae non Hispanicae provinciae sedes sunt. Ilex est usitata arbor Extremadurensium, in medio Extremadurae insigne. Extremadura historicum praeteritum cum Lusitania participat, ex antiqua provincia Romana Lusitaniae usque ad Taifam Pacis Augustae. Extremadurenses reverentiam affectumque Lusitaniam adhibent. Inter omnes regiones Hispanicas, hic maximus linguae Lusitanicae locutorum et studentium numerus (fere 70 centesimae omnium Lusicae studentium in Hispania) reperitur. Praeterea, bonas amicitiam cooperationemque cum Lusitania et vicina Transtagiana regione.
Nomen
Extremadura Hispanice et Lusitanice Extremadura, Extremadurice Estremaura, Falice Extremaúra sonat. Cuius origini variae hypotheses sunt:
Hispanica Extremadura cum antiqua Lusa provincia Extremadura (Lusice Estremadura) non confundenda est, quamvis eandem etymologiam habeant.
Geographia
Extremadura 41 633 km² lata est, quod eam quintam Hispanicam communitatem autonomam maximam secundum aream facit. Cuius duae provinciae in area Hispaniae maximae sunt.
Montana systemata
In parte media, ex oriente in occidentem, Iugum Villuercarum, Iugum Montis Ancis, et Iugum Sancti Petri (Hispanice Sierra de las Villuercas, Sierra de Montánchez et Sierra de San Pedro, proprie) invenitur, quae Montes Toletanos (Hispanice Montes de Toledo) participant.
Meridie erigitur Saltus Castulonensis, Extremaduram ab Vandalitiam separans.
Hydrographia
Totum Extremadurense territorium ad Atlanticum divortium et ad quattuor dissimiles sinus hydrographicos pertinet:
Clima
In plurimis regionibus, quia Mediterraneum est, clima aestatibus calidissimis distinguitur, densata praecipitatione in reliquo anno, quoniam aestivo tempore valde exiguissima est. Hiemes longae et oceanico relativae Lusici Atlantici litoris propinquitatis pondere emolliuntur.
Orographia decretorie clima aliquibus in regionis partibus afficit, creandis umidissimis microclimatis septentrionalibus in montibus, praesertim in Iugi Gatensis, Vallis Ambrozensis, Hurdium, Vallis Xeritensis et Viriae commarcis (Hispanice Sierra de Gata, Valle del Ambroz, Las Hurdes, Valle del Jerte et La Vera, proprie) ubi praecipitationes multo abundant.
Temperaturae
Annuae mediae temperaturae inter 16 et 17ºC oscillant. Septemtrione temperatura media 13 °C est, inferior quam 18 °C Meridie-valores crescunt prout versus ,eridiem progreditur, usque ad Saltus Castulonensis vicinitates, ubi altitudines denuo deminuunt.
Per aestatem temperatura media mensis Iulii 26 °C superat, attingendis maximis amplius 41 °C, magis quam theorice exspectatum, ratione habendo relativae Atlantici proximitatis. Regionis latitudo insolationis gradum altum esse determinat, quod, iuxta cum Anticyclone Azorensi et reducta regionis media altitudine, inter 200 et 400 metra oscillanti, altam regionis temperaturam determinat.
Hiemes suaves sunt. Infimae temperaturae altis in montis zonis, ut in Monte Carpetano, in Iugo Aquarum Lupiae et in aliquibus Saltus Castulonensis areis, ubi temperatura media hieme 7,5 °C est, subnotantur.
Praecipitatio
Annua praecipitatio inter 450 et 500 mm (litra pro metro quadrato) infimis in zonis oscillat et Septemtrinalibus in commarcis, praesertim in Iugi Gatensis, Vallis Ambrozensis, Hurdium, Vallis Xeriensis et Viriae commarcis, abundat, ubi 1200 mm quotannis superare commune est. Aliae magnae praecipitationis zonae ad montanos locos, velut Iugum Aquarum Lupiae et Saltum Castulonensem, ubi crebro 1000 mm attinguntur, respondent. Zonae ubi praecipitatio minima est minimae altitudinis, Inferiores Anae Campi, sunt.
Distributio periodicissima est, hieme densata. Procellae pluvia plus pollet, cum brevibus repentinisque casibus, crebrior quam continua pluvia aut pluvia tenuis. Variorum annorum perihodi sunt ubi praecipitatio maior (Puella) et ubi minor (Puellus) est, alternis evenientes.
Demographia
Extremadurensis incolarum numerus 1 097 744 est, 2,38% Hispanici incolarii numeri (46 157 822) repraesentans.
Spissitudo incolarum 26,37 incolarum pro chiliometro quadrato est, valde inferior collata cum Hispanica (89,54 inc./km²).
Provincia cum maximo incolarum numero Pacis Augustae, cum 685 246 incolarum et cum spissitudine incolaria 31,48 inc./km² et 21 766 km² lata, est, quod eam extensissimam provinciam in Hispania facit.
Provincia Norbae Caesarinae 412 498 incolarum habet, 19 868 km² lata, quod eam secundam extensissimam in Hispania facit.
Advenae
Numerosissima immigrans communitas Marocensis (cum 9218) est, quam Dacoromana (cum 4324), Lusa (cum 3492), Brasiliensis (cum 1676) et Columbiana (cum 1408) sequuntur.
Inter Africae Sub-Saharanae nativos Extremaduram incolentes, cum maximo incolarum numero communitas Senegaliensis, cum 88 hominum, est. De hominibus ab Asia oriundis, maxima communitas Sinensis, cum 631 hominum, est.
Historica evolutio
Secundum censum anni 1591, incolarum numerus in Extremadura 540 000 incolarum, 8 centesimae totius numeri incolarum in Hispania erat. Fideli in insequenti censu, solum anno 1717 effecto, iam solum 326 358 erat.
Religio
In Extremadura multae religiosae confessiones adsunt. Plerique Extremadurenses Christiani sunt, praesertim Catholici Romani, sed etiam Evangelici et Anglicani. Testes Iehovah et Mormones etiam aliquas asseclas habent. Praeterea, Iudaismi et Islamismi fideles, hi ultimi cum notabili praesentia, 25 800 fidelium aestimata.
Territorialis ordinatio
Extremadurae 384 municipia, 164 Pacis Augustae provinciae et 220 Norbae Caesarinae provinciae. Ob suum deminutum incolarum numerum, quattuor municipia concilii aperti formula reguntur.
Omnia municipia in commarcis glomerantur, undecim in in Pacis Augustae provincia et tredecim in Norbae Caesarinae provincia.
Praeter commarcarum divisionem, omnia municipia, exceptis Pace Augusta, Norba Caesarina, Emerita Augusta, Plasentia et Navalmorale Matae, ad unam 32 mancommunitatum (mancomunidad) pertinent in quas regio divisa est, sexdecim in singulis provinciis.
Linguae
In Extremadura unica lingua publice agnita est Hispanica, cuius varietate castuo (Hispanice castúo) nuncupata Extremadurenses utuntur. Nihilominus, Extremadurenses etiam aliis linguis loquuntur:
Gubernatio et administratio
Partes Socialisticae Operariae Hispanicae in Extremadura—regionalis foederatio e Partibus Socialisticis Operariis Hispanicis (Hispanice Partido Socialista Obrero Español, PSOE)—Extremaduram rexerat ex vigente Statuto Autonomiae anno 1983, quae omnibus in comitiis ex illo tempore usque ad ultima anno 2007 vicerunt.
Iunctae Extremadurae praeses Gulielmus Fernández Vara ex anno 2007 est. Ioannes Carolus Rodríguez Ibarra Iunctae Extremadurae praeses e 1983 ad 2007 fuit. Antea Iunctae Regionalis Extremadurae praeses electus est die 20 Decembris anni 1982, per cuius mandatum Statutum Autonomiae Extremadurae die 25 Februarii anni 1983 probatum est.
Autonomicum parlamentum Extremadurae Conventus Extremadurae (Hispanice Asamblea de Extremadura,) est, a 65 deputatis constitutus e quorum 35 Paci Augustae et 30 Norbae Caesarinae eliguntur. Post autonomica comitia anni 2007 a 38 deputatis Partium Socialisticarum Operariarum Hispanicarum Extremadurae et a 27 Partium Popularium componitur.
Oeconomia
Maximi ponderis campus in Extremadurensis oeconomiae diaconiarum (57%) est. Constructio et parvae et mediae societates oeconomiae fundamentum sunt quae incipiens commercium vicinis cum Lusitaniae terris evolvit et magnum tertiarizationis gradum servat. Hic effectus etiam ruralibus in spatiis, traditionaliter agriculturalibus, sentitur propter periegeseos culturalis et oecoperiegeseos culmen.