cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paludis
Paludis (alia nomina: Paludum ) (Italiane: Paludi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Marines (Vallis Esiae)
Marines est commune Francicum 3'373 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
7131 Longtom
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7131 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4945 Ikenozenni
4945 , olim designationibus 1987 SJ, 1954 UX, 1958 RP, 1979 WF3, et 1979 YQ6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kenzo Suzuki et Takeshi Urata, astronomis apud urbem Toyota versatis, repertus est.
1130 Skuld
1130 , olim designationibus 1929 RC, 1928 FJ, 1949 UD, 1962 LA, et A906 VC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1130 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ruricidae
Ruricidae priores
A Rurico filioque Inguaro familia condita erat. Uxor Inguari sancta Helga fuit, quorum filius Sventoslaus sanctum Vladimirum genuit, cuius et Rognedae filius Iaroslaus I Sapiens Russiam in filios suis divisit.
Iaroslaus Ingigerdam (nomine Irene baptizatam), sancti Olai Sueciae regis filiam, nupsit et sex filios habuit:
Ab Iziaslao Vladimiri Magni filio duce Polotiensi et a filiis Iaroslai supra enumeratis rami principales Ruricidarum initium ceperunt.
Duces Polotienses
Iziaslai Polotiensis filios Vseslaum et Brecislaum habuit; Brecislai filius Vseslaus erat, qui Polotiae 57 annos regebat et unus ducum Polotiensium magns dux Kioviensis factus est. Iziaslai proles Polotiam et Vitebscum regebat usque ad annum 1320; Olgerdus Mariam Iaroslai ducis Vitebscensis filiam nupsit et ducatus heres factus est. Aliquot gentes nobiles Lituaniae et Rutheniae Albae fortasse a prole Iziaslai ortae sunt, e.g.  Drutskije, Lukomskije, Moškovskije, Senskie, Seslaviny.
Iaroslai filiorum ceterorum proles
Vladimirus Iaroslai Sapientis filius ante patrem anno 1052 mortuus est; filii eius Rostislai proles ducatum Galiciensem ad annum 1199 possidebat. Rostislai pronepos Iaroslaus Vladimiri filius cognomento Octomens (Осмомысл), pater Euphrosynes Iaroslai filiae fuit.
Iziaslaus Iaroslai filius ducatum Turoviensem accepit ibique proles eius longe servabatur; fortasse principes Svjatopolk-Četvertinskije et Svjatopolk-Mirskije gentis Iziaslai sunt.
Venceslai Smolenscensis et Inguari Volhyniensis Iaroslai filiorum proles non magna fuit; solus Borisus Venceslai filius anno 1078 mortuus et nepotes Inguari Iaroslai filii noti sunt.
Helgidae
Sventoslaus Iaroslai filius Czernihoviam et Muromum cepit, cuius filii Helgi cognomine Gorislavae filii (Gorislavič), multis discordiis famosi, proles saepe Helgidae (Ol'goviči) nuncupantur. Czernichovia, Muromum, Resania, Novogardia Severiae, Pronscum Helgidarum regiones erant. Sventoslaus filius Helgi Gorislavae filii fuit, qui Inguarum Sventoslai filium, personam primam Historiae expeditionis Inguari, genuit. Prinicipes ''Odojevskije. Vorotynskije, Bariatinskije'' a Helgidis originem ducunt.
Monomachidae
Vsevolodus Iaroslai filius, dux Pereaslaviensis Vladimirum Monomachum filium habuit, cuius gens saepe Monomachidae (Monomašiči) nominatur. Mstislaus Magnus et Georgius Longimanus Monomachi filii erant.
De Iziaslao Mstislai filio duces et reges Galicienses originem ceperunt, quorum Romanus Magnus Iziaslai nepos et Daniel Galiciensis Romani filius notissimi sunt.
De Rostislao Mstislai filio duces Smolenscenses et Iaroslavienses inceperunt; ducum Smolenscensium proles principes Vjazemskje, Daškovy, Kropotkiny sunt. Iaroslaviensium Šachovskije, Kurbskije, L'vovy.
Georgii Longimani filius Andreas Bogolubensis fuit. De Georgio eodem Longimano per filium eius Vsevolodum Nidum Magnum duces Volodimeriae et Susdaliae originem ducunt; Iaroslaus Nidi Magni filius Alexandrum Nevensem et Michaelem Moscoviensem genuit necnon  Iaroslaum, a quo per filium eius sanctum Michaelem Tueriensem duces Tuerienses originem ducunt, et  Andream, a quo Susdalienses (quorum Demetrius Constantini filius, ultimus dux Volodimiriae non Moscovita, nominandus est). Gens Šujskije (Suiscii), quorum et Basilius IV tzar fuit, a ducibus Tueriensibus (a Basilio Kirdiapa, filii Demetrii Constantini filii), originem ducunt.
Morbus Huntingtonianus
Morbus Huntingtonianus sive chorea maior (rarius chorea chronica progressiva hereditaria) (ICD-10:G10) est infrequens norbus neurologicus et neurodegenerativus et hereditarius cum motibus saltatoriis iactatoriisque (chorea).
In concursu morbi symptomata et mentis et motuum observari possunt. Ab varietate adulta iuvenilis separatur.
Morbus in Georgii Huntington honore nominatus est.
Etymologia
Verbum Graecum "chorea" (χορεία) saltatio, ballatio (medii aevi) significat.
Historia
Primam descriptionem anno 1841 per Carolum Oscar Waters factam esse putantur. Deinde, anno 1872 enim, diligentius Georgius Huntington tractationem de morbo cum natura genetica divulgavit.
Natura genetica
Causa est mutatio expansione geni HTT proteini huntingtini trinis nucleotidorum sequentiae C-A-G (cytosinum-adeninum-guaninum). Numerus expansionum trinucleoidorum gradus symptomatum inflectit. Expansio eius deminutio stabilitatis huntingtini perficit. Geni HTT locatione intra chromosoma 4 unum autosomatum causa, hereditas biologica autosomalis vocatur.
Didacus Alvari Chanca
Didacus Alvari Chanca, vulgo Diego Álvarez Chanca fuit medicus Hispalensis, secundae navigationis Christophori Columbi particeps. Epistula quam ad consilium municipale Hispalense misit est fons primarius illius navigationis. In patriam reditus postea duos libros divulgavit, Para curar el mal de costado (1506) et commentarium operis Arnoldi de Villanova cui titulus est Medicationis parabolae (1514).
Morbus Huntingtonianus
Natura pathologica
Praesentia proteinorum huntingtini mutatorum primo aggregationem perficit, quo fit ut corpuscula inclusionis intra neuronibus observari possunt.
Therapia
Sanatio morbi Huntington adhuc ignota est, igitur tractatio ad levationem symptomatum motuum mentisque spectat, ut per Tetrabenazinum.
Gabriel Devecseri
Gabriel Devecseri (Hungarice Devecseri Gábor), die 27 Februarii anno 1917 Budapestini natus et die 31 Iulii anno 1971 ibidem mortuus, fuit clericus et interpres Hungaricus. In Universitate Budapestinensi educatus permultos auctores Graecos et Latinos Hungarice vertit: Catullum, Callimachum (dequo et dissertationem defendit), comoedias et tragoedias Graecas et Latinias multas necnon Homeri Iliadem et Odysseam hexametris Hungaricis. Ante eum Stephani Szabó versiones Homeri Hungaricae notae erant. Et in lingua Persica peritus Firdusium Hungarice vertit. Carminum suorum collectiones edebat.
Multas per gentes et multa per aequora vectus
Multas per gentes et multa per aequora vectus (Catulli carmen 101) est carmen elegiacum a poeta Romano Gaio Valerio Catullo scriptum. Fratrem Catulli mortuum adit, aut vere cineres mutas, quae sunt reliquiae solae corporis fratris eius.
Contextus
Catullus valde dolore adfectus est, itaque de fratre suo scribit, qui immature mortuus est. Verba ultima carminis, "ave atque vale", fortasse sunt verba notissima Catulli.
Prandium ad Mare Tiberiadis
Prandium ad Mare Tiberiadis est epulum matutinum quo Iesus Christus post resurrectionem discipulos piscatores convitavit ad oram Maris Tiberiadis, sicut in Evangelio Ioannis narratur (cap. 21.3-14): Iam evenit miraculum piscium. "Venite, prandete" in versione Vulgata Iesus dixit, Graece autem ; epulum prima luce sumptum potius ientaculum fuerit quam prandium: Post ientaculum Iesus Simone Petro bis praecepit, verbis saepe citatis, "Pasce agnos meos" (Graece ):
Multas per gentes et multa per aequora vectus
Contextus
Metrum est elegiacum, quo Catullus generaliter utitur in carminibus suis amoris, exempli gratia de Lesbia. Graeci tamen antiqui distichis elegiacis utuntur ut dolorem lamentaque exprimant, ergo decorum est Catullo lamentum exprimere.
Rotae (Italia)
Rotae (alia nomina: Fanum Sanctae Mariae Rotae ac Rocca Mancalavita ) (Italiane: Rota Greca) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina sita.
Multas per gentes et multa per aequora vectus
Textus
Multās per gentēs et multa per aequora vectus adveniō hās miserās, frāter, ad īnferiās, ut tē postrēmō dōnārem mūnere mortis et mūtam nequīquam alloquerer cinerem quandōquidem fortūna mihi tētē abstulit ipsum heu miser indignē frāter adempte mihi nunc tamen intereā haec, prīscō quae mōre parentum trādita sunt tristī mūnere ad īnferiās, accipe frāternō multum mānantia flētū. Atque in perpetuum, frāter, avē atque valē.
Elegiae aliae
Hoc est unum carminum trium in quo Catullus mortem fratris eius congredi conatur; poëmata alia sunt carmina 65 et 68b. Causa mortis fratris eius ignota est; mortuus est Bithyniae circiter anno 57 ante Christum natum.
Rotae (Italia)
Historia
Oppidum nomen suum presentiae molae debet. Adiectivus greca, additus 1863, adventum ad oppidum albanorum, qui ritum Graecum sequebantur, ostendit.
Codex ATC C03CA
← ad gradum alteriorem
Petrus Pincemaille
Petrus Pincemaille (natus Lutetiae die 8 Decembris 1956; mortuus Surisnae die 12 Ianuarii 2018) fuit organista, musicae magister, et compositor Francicus, qui compositione extemporanea innotuit.
Vita
Alumnus fuit lycei Racine Lutetiae. In Conservatorio Parisiensi ab Rolando Facinell (organum), Marcello Bitsch (fuga) et Henrico Challan (harmonia) inter alios eruditus est.
Quinque organi praemia accepit (anno 1978 Lugduni, anno 1987 Bellovacis, anno 1989 Argentorate et Monbrisonii, anno 1990 Carnotis). Anno 1987 Basilica cathedralis Sancti Dionysii organista factus est, quod officium usque ad mortem tenuit. Anno 2003 in Conservatorio Lugdunensi professor scripturae musicae factus, ab 2005 usque ad decessum apud Conservatorium Parisiense professor contrapunctus meruit.
Die 12 Ianuarii 2018 Petrus Pincemaille cancro pulmonis mortuus est.
Margency
Margency est commune Francicum 2893 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Alfredus Polgar
Alfredus Polgar (natus Alfred Polgar Vindobonae die 17 Octobris 1873; mortuus Turici die 24 Aprilis 1955) fuit scriptor criticusque Austriacus et paginarum oblectariarum in periodicis peritus. Eius textus perbreves exemplum Petri Altenberg imitantur, cuius opera inedita in lucem proferri curabat anno 1925 titulo Nachlaß. Exaravit non solum tractationes in actis diurnis sed fabulas quoque.
Vita
Scholam commercialem frequentavit, et ex anno 1895 criticus theatralis et moderator periodicorum erat, apud Wiener Allgemeine Zeitung, Schaubühne (Berolini, Weltbühne et Tagebuch (annotationes eius in postremo periodico postea partim apparuerunt in libro Ja und Nein, anno 1926). Anno 1925, Berolinum commigravit. Eo tempore sicut Alfred Kerr, Siegfried Jacobsohn, et Herbert Ihring criticus maximi momenti in rebus theatralibus sese praebuit. Pro theatro lusorio Vindobonensi quod "Fledermaus" vocabatur, Polgar una cum Egon Friedell Goethe saturam philologicam anno 1908 pepigit, quae subinde tricenties in scaenario ludebatur. Paulo post periodicum satiricum titulo Simplicissimus ditavit, fabulis suis de artificibus vagantibus desidiosisque in coffeis tabernis Vindobonensibus degentibus, praesertim in cafeo quod Café Central nuncupatur: e.g. scriptis Bewegung ist alles (1909) et Hiob (1912).
Terroribus primi belli mundani emendatus reprehensor gravis factus est in rebus socialibus: minime autem descripsit horrorem belli, sed inopiam pone acies apud cives haud belligerantes (Kleine Zeit, 1919; Schwarz auf Weiß, 1929). Tractationes litterariae quoque magis scepticae fiebant (An den Rand geschrieben, 1926). Anno 1931, una cum Francisco Theodoro Csokor expressionista, comoediam Die Defraudanten publicavit. Diaeta Imperii Germanici incensa (anno 1933), Berolino Vindobonam iit, ubi usque ad annum 1938 mansit. Politicis ideis tunc periodica exsulum varia implevit. Per Lutetiam anno 1940 in Civitates Foederatas pervenit, ubi se sustentabat, sicut etiam Alfredus Döblin, cuius familiaritatem contraxit, libris scaenariis scribendis et tamquam interpres Ruscisilvae.
7132 Casulli
7132 , olim designationibus 1993 SE, 1936 HN, et 1954 OX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Vagnozzi, astronomo apud Observatorium Astronomicum Sancti Luciae Stroncone versato, repertus est.
Mareil-en-France
Mareil-en-France est commune Francicum 698 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
7132 Casulli
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7132 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Christus se ad Mare Tiberiadis manifestat (Tissot)
"Christus se ad Mare Tiberiadis manifestat" est imago a Iacobo Tissot picta et in serie sua de vita Christi comprehensa, titulo The Life of Our Lord Jesus Christ, anno 1897 divulgata. In imagine depingitur prandium, seu potius ientaculum, quo Iesus post resurrectionem discipulos convitavit, sicut in evangelio Ioannis refertur. Ad hanc imaginem conficiendam Iacobus Tissot adumbrationem Maris Tiberiadis penicillo pinxit. Ambo picturae hodie in Museo Brooklyn servantur.
Magny-en-Vexin
Magny-en-Vexin est commune Francicum 5'763 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Kep Enderby
Keppel (vulgo Kep) Enderby (natus die 25 Iunii 1926 Dubbo in oppido Novae Cambriae Australis, mortuus Sydneii die 8 Ianuarii 2015) fuit politicus, iurisconsultus, et esperantista Australis.
Ceba
Ceba (Italiane: Ceva) est Urbs Italiae et municipium, circiter 5 900 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi sita. Urbani Cebates vel Cebani appellantur.
Kep Enderby
Vita
Studiosus in alma matre ad Dubbo anno 1944 classem aeriam intravit; postea iuribus studuit Sydneii et Londinii. Inde ab anno 1950 velut iurisconsultus et magister laboravit. Anno 1962 ei venia docendi unversitaria Camberrae data est et anno 1970 senator in parlamento Australi creatus est. Annis inter 1972 et 1975 minister fuit commercii et iustitiae. Honoris causa laureatus est titulo advocati reginae. Ab anno 1982 usque ad operarum perfunctionem anni 1992 iudex in tribunali summo Novae Cambriae Australis erat. Pilamalleum libenter atque sollerter colebat in otiis, qui campio athleticus fuit: in institutis Australibus de pilamalleo variis functus est muneribus diversis. Ex anno 2003 praeses fuit societatis regionalis cuiusdam pugnans, ut euthanasia voluntaria permitteretur.
Cafeum nocturnum (van Gogh)
Cafeum nocturnum (titulo Francogallico Le café de nuit) est pictura olearia a Vincentio van Gogh anno 1888 picta, hodie in Pinacotheca Universitatis Yalensis servata in urbe New Haven Connecticutae. Tabernam Café de la Gare figurat iuxta Place Lamartine stantem in urbe Arelate. Tabernarii fuerunt Iosephus Michel Ginoux uxorque Maria, qui ambo saepius a van Gogh necnon Paulo Gauguin depicti sunt. Exstat et versio pigmentis aquosis confecta coloribusque simplicioribus quam hodie privatus quidam possidet.
Kep Enderby
Actiones in Esperanticis
Kep Enderby idioma Zamenhofianum edidicit anno 1987; motioni Australi Esperanticae praefuit annis inter 1992 et 1997. Congressus universalis Esperantici anno 1997 Adelaidopoli celebranti moderator cum aliis fuit. Annis inter 1992 et 2003 commissiarius Universalis Societatis Esperanticae/UEA fuit et associationem iuridicam Esperanticam (Esperanta Jura Asocio) annis inter 1996 et 2002 duxit. Annis inter 1998 et 2001 (ante Renati Corsetti adventum) vel praeses UEA fuit, cum identidem in praelectionibus et symbolis et tractationibus variis de iuribus humanis disserebat. Ei in animo fuit ut cooperationes UEA cum Associationi omnium gentium non nationali confortarentur atque corroborarentur. Anno 1999 curatores periodici Undae Esperantici eum esperantistam anni honorarium sollemniter declararunt.
Ceba
Municipia
Battifollo, Castellino Tanaro, Lesegno, Mombasiglio, Nucetto, Paroldo, Perlo, Priero, Roascio, Sale delle Langhe, Sale San Giovanni, Scagnello.
Kep Enderby
Actiones in Esperanticis
Anno 2003 sodalis factum est commissionis patronorum honorariorum apud UEA.
1131 Porzia
1131 , olim designationibus 1929 RO, 1939 TJ, et 1962 MB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Cafeum nocturnum (van Gogh)
Paulus Gauguin idem cafeum eodem anno pinxit, titulo Café de nuit, Arles, adsedente ipsa Maria Ginoux.
1131 Porzia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1131 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4947 Ninkasi
4947 , olim designatione 1988 TJ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Amoris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est. Nomen datum est ad memoriam deae Sumeriae Ninkasi.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4947 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Index communium praefecturae Crosae
Hic est index communium Crosae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 260 numero.
Antoninus Škoda
Antoninus Škoda (Bohemice Antonín Škoda), die 7 Ianuarii anno 1839 in Pochatky natus et die 25 Maii anno 1919 ibidem mortuus, fuit philologus et interpres Bohemicus. In Domažlice ab anno 1872 usque ad annum 1891 gymnasii director fuit, postea itidem in Fribergae Bohemorum. Eclogas et Aeneidem Vergilii, Fastos Ovidii, Iliadem et Odysseam Homeri hexametris Bohemicis vertit.
Fanum Sancti Donati (Bruttium)
Fanum Sancti Donati (alia nomina: Ninaea, Ninaia ) (Italiane: San Donato di Ninea) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 370 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Donatenses, Donatopolitani appellantur.
Fractiones
Policastrello.
Municipia finitima
Acquaformosa, Altomonte, Grisolia, Lungro, Orsomarso, San Sosti, Verbicaro.
Godiascum
Godiascum (Italiane: Godiasco / Godiasco Salice Terme) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Fractiones
Alta Collina, Casa Bedaglia, Casa Belloni, Cascina Morosini, Gomo, Montegarzano, Piumesana, Sala Superiore,, San Bartolomeo, San Desiderio, San Giovanni, Verone, Montalfeo
Dies mundialis auditionis
Temporis hodiernis plus quam quater milies trecenties centena milia homines surditate cum effectibus vitarum socialium suarum patiunt. Putatur, ut usque ad annum 2050 unus ex quattuor hominibus surditate affectus erit.
Mons Forensis
Mons Forensis (Francogallice Monts du Forez) est Arverniae mons, confinio Arverniae et Rhodano-Alpium situs. In eius culmine, Francogallice Pierre-sur-Haute, duo sunt hertzianarum undarum emittores, unus ad televisionis usum, alter qui in subcavo propugnaculo latet ad classis exercitusque usum.
Planae (Italia)
Planae (alia nomina: Planae Crathis) (Italiane: Piane Crati) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina sita.
Acleris askoldana
Acleris askoldana est papilio familiae Tortricidarum, in Iaponia endemicus.
Larvae variis plantis, inter quas Abelia spathulata et species generis Deutziae, vescuntur.
Simon Minervius
Simon Minervius, natus Simon Schaidenreisser Budissae circa annum 1497 et die 20 Iunii anno 1572 Monaci mortuus, fuit humanista et interpres Theodiscus. In Leucorea et Basileae educatus, in Monacum migravit. Anno 1537 Augustae Vindelicorum Odysseae versionem edidit, quae est versio Homeri Theodisca prima. Oratione soluta facta est; non textu Graeco Minervius usus est, sed versione Latina. Anno 1538, Augustae Vindelicorum Paradoxorum Stoicorum Ciceronis versionem edidit.
Golferentium
Golferentium (Italiane: Golferenzo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Demerarius (flumen)
Demerarius seu Demararius sive et Demerara est flumen Guianae quod chiliometris 346 longum septentrioni versus in Atlanticum oceanum prope urbem Georgiopolim fluit. Nomen dedit coloniae Nederlandensi "Demerara", Latine saepius Guiana Batava appellatae, quae recentius a Francis et Britannis recta hodie civitatem liberam Guianam constituit.
Maffliers
Maffliers est commune Francicum 1'702 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Statio Media Hafniensis
Statio Media Hafniensis (Danice Københavns Hovedbanegård vel København H, vel simplice Hovedbanegården vel solum Hovedbanen) est statio principalis Hafniae in capite Daniae, anno 1911 aperta.
Carolus Duarte Costa
Carolus Duarte Costa (Lusitanice Carlos Duarte Costa), natus Urbis Fluminensis die 21 Iulii 1888 - obiit eiusdem loci, die 26 Martii 1961, sacerdos et episcopus catholicus Brasilianus, episcopus Botucatuensis, retractus ab hoc honore ut vitaret reformationem liturgicam, episcopus titualris Murensis nominatus est. Fuit anno 1945 conditor Ecclesiae Catholicae Apostolicae Brasiliae (ICAB). ;
Scala Coeli
Scala Coeli (alia nomina: Scala ) (Italiane: Scala Coeli) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Bockhorn
Bockhorn est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Frisici. Ad Bockhorn et vici Adelheidsgroden, Blauhand, Bockhornerfeld, Bredehorn, Ellenserdammersiel, Goehlriehenfeld, Grabstede, Jührdenerfeld, Kranenkamp, Moorwinkelsdamm, Osterforde, Petersgroden atque Steinhausen pertinent.
Historia
Bockhorn vicus anno 1220 primo in actis descriptum est. Anno 1428 comes Oldenburgensis hunc agrum accepit. Annis a 1667 ad 1773 haec regio pars Daniae fuit. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Bockhorn a Ducibus Magnis Oldenburgensibus rectum est. Anno 1918 Oldenburgum res publica facta est. Anno 1933 Bockhorn pars novi Circuli Frisici et cum communibus Zetel et Neuenburg ad commune "Wehde Frisicam" coniunctum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Anno 1948 Bockhorn iterum commune proprium factum est. Annis a 1977 ad usque 1980 Bockhorn ad Circulum Paludosoterrensem pertinuit, cum circulus Frisicus hoc tempore dissolutus erat.
Zenvredum
Zenvredum (alia nomina: fortasse Iuniperetum ) (Italiane: Zenevredo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Carolus Duarte Costa
Sententia
O Senhor é a Minha Luz - Charitas Christi Urget Nos
Asphodelus
Asphodelus (Graece ἀσϕόδελος) est genus plantarum florentium familiae Asphodelacearum (olim Liliacearum), indigena Europae, Africae, Asiaeque, foliis longis et angustis, floribus in racemis crescentibus.
Fanum Sancti Nicandri (discretiva)
Fanum Sancti Nicandri potest
Asphodelus
Apud antiquos
Apud Graecos antiquos asphodelus cum morte coniungebatur. Homerus in Odyssea pratum asphodelorum (Graece "ἀσφοδελὸς λειμών") apud inferos describit. Flos Proserpinae sacer erat et super sepulcra serebatur.
Plinius in Naturali historia haec de asphodelo dicit:
"Ceterae eiusdem generis folio differunt: asphodelus oblongum et angustum habet, scilla latum et tractabile, gladiolus simile nomini. asphodelus manditur et semine tosto et bulbo, set hoc in cinere tosto, dein sale et oleo addito, praeterea tuso cum ficis, praecipua voluptate, ut videtur Hesiodo. tradunt et ante portas villarum satum remedio esse contra veneficiorum noxiam. asphodeli mentionem et Homerus fecit. radix eius napis modicis similis est, neque alia numerosior LXXX simul acervatis saepe bulbis. Theophrastus et fere Graeci princepsque Pythagoras caulem eius cubitalem et saepe duum cubitorum, foliis porri silvestris, anthericum vocavere, radicem vero, id est bulbos, asphodelum. nostri illud albucum vocant et asphodelum hastulam regiam, caulis acinosi, ac duo genera faciunt."
Gotofredus ab Estissaco
Gotofredus ab Estissaco seu vulgo Geoffroy d'Estissac (mortuus die 30 Maii 1542), clericus Francicus, fuit iussu regis Ludovici XII prior commendatarius abbatiae Locociacensis cuius aedificia restituere curavit. Fuit ab anno 1518 ad mortem episcopus Malleacensis in Vendea, sed Locociaci autem habitavit in abbatia sua. Ibi in officium amanuensis sive secretarii recepit anno circiter 1525 Franciscum Rabelaesum, qui postea editionem Aphorismorum Hippocraticorum eo dicavit.
Hypargos margaritatus
Hypargos margaritatus est avis familiae Estrildidae. In Swazia, Africa Australis, Mozambicum habitat.
Aeon (geologia)
Aeon geologicus, qui et aeonothema stratigraphicum, est gradus supremus hierarchiae aevorum geochronologicorum. Geologica historia Telluris in quattuor aeones dispertitur, videlicet Hadaicum, Archaicum, Proterozoicum, Phanerozoicum. Gradus inferior est aera geologica quae et aerathema stratigraphica.
Paternum (Bruttium)
Paternum (Italiane: Paterno Calabro) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Periodus (geologia)
Periodus geologica, qui et systema stratigraphicum, est gradus aevorum geochronologicorum. Geologica historia Telluris in periodos duas et viginti dispertitur, quarum prima est Siderium, ultima autem Quaternarium. Gradus superior est aera qui et aerathema; gradus inferior est epocha geologica quae et series stratigraphica.
Dies internationalis saltationis
Dies internationalis saltationis est dies quotannis inter gentes celebrata die 29 Aprilis apud diem natalem Ioannis Georgii Noverre. Quod festum ad culturam saltationis promovendam ab Instituto Internationali Theatri et UNESCO anno 1982 decretum est. Legatus saltatorius quotannis eligitur.
4948 Hideonishimura
4948 , olim designationibus 1988 VF1, 1959 RO, 1972 TH4, 1972 VM, et 1980 BW2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Nihondaira (Statione Oohira), astronomo apud Observatorium Nihondaira (Stationem Oohira) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4948 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alexander Kolčak
Alexander Basilii filius Kolčak (Russice Александр Васильевич Колчак, tr. Aleksandr Vasil'evič Kolčak; 4 [16] Novembris 1874 – 7 Februarii 1920) erat classis praefectus, explorator atque rerum politicarum peritus Russicus. Annis 1900–1903 erat particeps expeditionum in Oceano Arctico. In bellis Russo-Iaponico, primo mundano, civili Russico participavit. In bello civili illo fuit dux motus 'Alborum' (i.e. illorum, qui contra bolsevicos pugnabant), anno 1918 ab illis 'administrator supremus Russiae' declaratus (sedem suam Omii habebat), quod titulum anno 1920 Antonio Denikin transmissit. Victus et captus, Ircutiae traiectus est.
Torasemidum
Torasemidum est forte diureticum et propterea medicamentum, quod cogitari potest, ad therapiam oedemarum, insufficientiae cordis, cirrhosis iecoris sicut morborum renalum. Praeterea Torasemidum pressionem sanguinis deprimere fortiter potest et propterea item medicamentum antihypertensivum est.
Natura chemica
Massa molaris est 348.421 g/mol. Codex ATC est C03CA04.
Pharmacocinetica
Semivita biologica. circa 3,5 h est, cirrhose autem incasa 7-10 horae. Excretio est per biles, minor per urinas.
Effectus non grati
Cum uso Torasemidi animum advertere ad effectus secundarios et interactiones necesse est.
Parus major
Parus major est species avium generis Paridarum. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1758 statutum est.
Torasemidum
Effectus secundarii
Exempli (!) sunt:
Praeceptor Germaniae
Praeceptores Germaniae vocantur
Parus major
Distributio
Avis saepissime invenitur tota in Europa, Asia Minore et Syria, Africa septentrionali, Ucraina, Russia, Siberia meridionali; in Oriente Extremo Russiae, Iaponia, Sachalina et insulis Curilensibus Parus minor locum Pari majoris in oecosystemate occupat..
Descriptio
Caput et cervicem nigram habet cum genis albis, partem corporis inferiorem flavam, quam lines nigra dimidiat, et superiorem olivaceam.
thumb|Hieme Parus major non avolat
Subspecies
thumb|Parorum species et subspecies aliquae in [[Eurasia]] Parus major major a Linnaeo descriptus in Europa conitinentali ad septentionem Hispaniae mediae, Italiae et montium Balcanorum, in Siberia usque ad Baicalem et montes Altaicos, in Asia Minore, Caucaso et Atropatene (praeter partem merisie-orientalem) habitat; ceterae subspecies, post Linnaeum descriptae, sunt: thumb|[[Nidus Pari majoris cum ovis]] thumb|Parus major volans
Egon Friedell
Egon Friedell, vero gentili nomine Friedmann (natus Vindobonae die 21 Ianuarii 1878; ibidem mortuus die 16 Martii 1938), fuit Austriacus scriptor, cabaretista, philosophus, histrio, criticus theatralis culturalisque.
Vita
Pro theatro cabaretico nomine Fledermaus cum Alfredo Polgar res diversas scripsit, anno 1908 comoediunculam felicissimam Goethe: Eine Szene. Altenbergensem personam tetigit etiam in libro Ecce Poeta (1912), cum in libro Von Dante bis D’Annunzio (1915) de litteris Italicis dissereret.
Editum est anno 1920 drama Die Judastragödie. Fama Egonis Friedell apprime augebatur historia culturali tribus voluminibus pacta sub titulo Kulturgeschichte der Neuzeit (1927-1931). Ibi Friedell iucunde fabulans novos contextus detegere quaerebat, ut Thomas Mann ipse haud dubitabat, quin vocaret eum omnium hominem linguae Theodiscae maxime callentem. Anno 1950 demum publicata est Die Kulturgeschichte des Altertums (2 vol.), altera pars antiquitatem complexa. Post invasionem exercitus Germanici in patriam suam, timens ne custodibus publicis caperetur, mortem sibi conscivit.
Post mortem insuper editae sunt florilegia Abschaffung des Genies (1982) et Selbstanzeige (1983).
Torasemidum
Interactiones
Torasemidum interagere possit per exemplum (!) cum analgeticis, Probenecido, antihypertensivis
7133 Kasahara
7133 , olim designationibus 1993 TX1, 1978 TR4, et 1992 KR agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Hypargos niveoguttatus
Hypargos niveoguttatus est avis familiae Estrildidae. In Zambia, Kenia, Tanzania, Res publica democratica Congensis, Zimbabua, Malavia, Mozambicum habitat.
Ulmeta
Ulmeta  (alia nomina: Ulmea, Ulmetum ) (Italiane: Ormea) est Urbs Italiae et municipium, circiter 1 750 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Urbani Ulmeates, Ulmeatici vel Ulmeatenses appellantur.
Fractiones
Aimoni, Albra, Alpisella, Barchi, Bossi, Bossieta, Campocomune, Chionea, Chioraira, Eca, Isola Perosa, Nasagò, Ponte di Nava, Prale, Quarzina, Valdarmella, Villaro, Viozene.
Pargelovium
Pargelovium (Russice Парголово, Carelice Parkola) fuit vicus (ad annum 1938) regionis Leninopolitanae et nunc (ab anno 2014) pars Petropolis urbis. Plus quam 76 milia incolarum habet anno 2020.
Historia
Ab anno 1500 Parkola vicus notus est. Saeculo XVII villa Suecica hic sita erat, quam Petrus Magnus Elisabethae filiae dono dedit, quae anno 1746 Pargelovium donavit. A villa Schuvalov hortus manebat et ecclesia Petri et Pauli apostolorum.
Ioannes Serapio
Ioannes Serapio (Arabice يحيى بن سرافيون Yahya ibn Sarāfyūn), qui Damasci saeculo IX exeunte floruit, fuit scriptor medicus Syriacus Christianus. Opera Graeca Alexandri Tralliani et Pauli Aeginetae necnon aliorum in compendia sua congessit. Duo opera eo attribuuntur: Liber aggregatus de simplici medicina in codicibus editionibusque "Serapioni iuniori" adscribitur: nihil commune habet cum operibus veris Serapionis.
Acleris
Acleris est genus papilionum subfamiliae Tortricinarum familiae Tortricidarum.
Archieparchia Arbilensis Chaldaeorum
Historia
Archieparchia Arbilensis Chaldaeorum 7 Martii 1968 erecta est, et hodie 7 paroeciae habet.
Ecclesia cathedralis
Sedes archieparchiales cathedralis Sancti Iosephi in Ankawa est.
Arne Garborg
Arne Garborg, die 25 Ianuarii anno 1851 in Time natus et die 14 Ianuarii anno 1924 in Asker mortuus, fuit scriptor Norvegicus, diurnarius et interpres.
Vita et opera
Mythistorias multas conscripsit, quarum notissimae Bondestudentar (Studiosi rustici) et Traette Maend (Homines fessi) sunt. Linguam Norvegicam, quae Norvegica nova dicitur, assidue colebat. Homeri Odysseam in hanc linguam vertit et anno 1918 Osloae edidit (versionem in linguam Norvegicam, quae librorum lingua dicitur, Petrus Østbye fecit).
Lirium
Lirium (Italiane: Lirio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Aspectus (discretiva)
Aspectus sensu lato significat visum vel speciem. Etiam potest esse:
Medvedina
Medvedina (Russice Медведица, scilicet Ursa) est flumen in parte Europaea Russiae. In Burasis Priscis vico e duobus fontibus originem cepit, per regiones Saratoviensem et Volgogradensem fluit et in Tanaim a laeva influit, cuius confluvius laevus secundus maximus est. Cosacorum Tanaiticorum regio erat. Longitudinis 745 chm est. Petrovsk, Atkarsk, Žirnovsk, Michailovka urbes ad Medvedinam sitae sunt.
Medianinum
Medianinum (Italiane: Mezzanino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Otto Warth
Otto Warth  (natus in Limbach die 21 Novembris 1845 ; Carolsruhae die 5 Novembris 1918 mortuus) fuit clarus architectus Germanicus.
Lingua creola Iamaicana
Lingua creola Iamaicana (Iamaicane: Patois, Jumiekan Kryuol) est lingua creola colloquialis et scripta, qua 3 200 000 Iamaicanorum loquuntur. Vocabularium huius linguae in lingua Anglica fundatur.
Litterae
Litterae in lingua creola Iamaicana variae sunt. Opera notabilia: Mense Decembri anno 2011 Biblia in lingua creola Iamaicana reddita est. Evangelium secundum Lucam cum titulo Jiizas: di Buk We Luuk Rait bout Im apparuit. Novum Testamentum in Britannia cum titulo Di Jamiekan Nyuu Testiment mense Octobri anno 2012 apparuit.
Ferdinandus Garcia Romerus
Ferdinandus Garcia Romerus, vulgo Fernando García Romero (natus Portu Magno die 11 Novembris 1960), est philologus Graecus, paroemiologus, et professor universitarius Hispanicus.
Vita
Natus est Portu Magno anno 1960, et studia baccalaureata didicit apud Lyceum Sancti Isidori Matriti in urbe. Eius prima magistra prima latini sermonis fuit Roma Lafuente Pons Rosa, et a Manuela Gomescia Juan sermonen graecum didicit. Titulum philologiae classicae adeptus est anno 1982 ab Universitate Complutense Matritense, annoque eodem defensionem quaestionis laureae adipisciendae De cessura media in homerico verso heroico nominatae fecit. Post annos quattor lauream doctoralem accepit cum thesi nomine De odae Bacchylidei structura: quaestio metrica et compositionalis, quae a magistro Iosepho Lasso de la Vega ducta est.
Pupillus studiarum causa de quaestione fuit apud Universitatem Complutensem, pupillus post lauream Scientiarum, doctoralem apud Consilium Superiore de Quaestionibus Scientiarum, magister titularis Philologiae Graecae apud eandem universitatem usque 1988, et anno 2007 cathedram obtinuit. Magister hospes fuit apud Universitatem Caesaraugustae, apud Universitatem Nationalem Educationis Distantis, et apud Universitates Camili Iosephi Cela, Leucosiae, Bonaëropoliatanam, Catholicam Argentinam, Nationalem Meridionalem, La Serenam, Studium Urbis (nomen hodiernum La Sapienza), Forum Italicum Romae, Athenarum, Publicam Petropolitanam, Parmae, Neapolitanam Federici Secundi et Universitatem Messanae.
Dum studia Universitatis faciebat, tam a summis magistris classicae philologiae Hispaniae (Iosephus Lasso de la Vega, Franciscus Rodriguez Adrados, Martinus S. Ruiperez, Ludovicus Gil Fernandinus, Sebastianus Mariné Bigorra, Agustinus Garcia Calvo, Lisardus Rubio Fernandez et Antonius Ruiz de Elviera Prieto) quam a praeclaris philologis posterae generationis (Antonius Bravo Garcia, Ignatius Rodriguez Alfageme, Consuelo Álvarez Morán et Franciscus Villar Liebana, i. a.) discere potuit.
Anscharius Kaufmann
Anscharius Kaufmann (familia Iudaica in Újszentanna tunc curbe ad Imperium Austro-Hungaricum pertinenti die 2 Februarii 1873 natus; Budapestini die 6 Septembris 1956 mortuus) fuit architectus Hungaricus.
Ferdinandus Garcia Romerus
Vita
Praeses legationis matritensis Societatis Hispanae Studiorum Classicorum fuit inter annos 2008 et 2016, et vocalis eiusdem inter annos 2004 et 2008.
Opera
Opera plurima edidit de lyrica Graeca antiqua, tragoedia, comoedia, oratoria, historia Graeca, proverbiis priscis Graecis et traditione eorum usque adeo. Libellos quoque fecit de metrica graeca, quaestione traditionis manuscriptae textorum graecorum et conservatione litterarum graecarum. Peritus est artis athleticae antiquae et opera plurima de verbis athleticis prisci graeci sermoni scripsit, quaesivitque de cognatione inter artem athleticam et societatem, de arte litterarum et religione in Graecia antiqua et momento artis athleticae priscae in artem athleticam hodiernam. Scriptores Bacchylidem, Platonem, lyricos graecos priscos, proverbia, Menandrum et Demosthenem in Hispanicum sermonem convertit.
In numero operum suorum sunt:
Saltus perticarius
Saltus perticarius  est e ludis gymnicis campestribus unus, quo athleta assulam libratam adiumento perticae longae ita transilire conatur, ne assula decidat. Pertica flexibilis curvatur ita, ut ille assulam superare possit. Saltu perticario in ludis Olympicis hodiernis inde a primis Olympiis anni 1896 certatur.
4950 House
4950 , olim designatione 1988 XO1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4950 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Isaac Iudaeus
Isaac Iudaeus sive Israelita, Arabice إسحاق بن سليمان الإسرائيلي Isḥāq ibn Sulaimān al-Isrāʾīlī (medio fere saeculo IX natus; anno circiter 955 mortuus) fuit scriptor operum philosophicorum medicorumque Arabicorum. Opera eius Latine a Constantino Africano et Gerardo Cremonensi versa sunt.
E stirpe Iudaico ortus, Cairi natus, ibidem ophthalmologus operam dedit. Anno 904 ad officium medici Cairuanae in urbe iuxta emirum Africanum familiae Aghlabidarum Ziyadat Allah III convocatus est. Quo anno 909 e regno suo eiecto, Isaac mox iuxta Abdullah al-Mahdi Billah, Fatimidarum primum calipham, laborare coepit. Cairuanae ergo ab anno fere 907 usque ad mortem habitabat medicinamque docebat.
Dies mundi vitarum naturalium
Dies mundi vitarum naturalium est dies quae ad vitam specierum in discrimen adductarum protegendam, et faunarum et florarum, cum diversitate biologica, die 3 Martii quotannis inter gentes celebratur.
Origo dies est dies 3 Martii 1973, cum Foedus Vasingtoniensis (CITES) signatum esset, quod Consociatio Internationalis ad Naturam Conservandam decrevit. Sententia diei anno 2020 Durabilitas Omnium Vitae Terrae, anno 2021 Silva Et Vitae: Populi Durabilis Et Planeta, anno 2022 Species Principales Revivere Ad Oecosystema Restauranda fuit et anno 2023 Valor incalculabilis vitarum naturalium est.
Universitas Medica Dokkyō
Universitas Medica Dokkyō sive Iaponice 獨協医科大学 Dokkyō ika daigaku est academia medica privata in urbe Mibu praefecturae Tochigi in Iaponia anno 1973 condita.
7134 Ikeuchisatoru
7134 , olim designatione 1993 UY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7134 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aëroportus Bulltofta
Aëroportus Bulltofta (Suecice Bulltofta flygplats) fuit aëroportus maximus Malmogiae, urbis Sueciae, ab anno 1923 usque ad 1972.
Aëroportus Bulltofta in vico Bulltofta situs mense Septembri 1923 inauguratus est et die 2 Decembris 1972 interclusus. Cui eodem anno Aëroportus Malmogiensis, in urbe propinqua Suedalae situs, substitutus est. Hodie partes Aëroportus Bulltofta cultus causa remanent, et campus aeroplani viridarium et area stativa est. Statio terminalis vectoria cum sua turri recognitionis, aliquot receptoria aeronavium et turris detectoria remanent.
Maximus Laeuger
Maximus Laeuger (natus in Lörrach die 30 Septembris 1864 ; ibidem mortuus die 12 Decembris 1952) fuit clarus architectus Germanicus.
Plaga Sclavorum
Plaga Sclavorum (alia nomina: Plaga Slavorum, Praja) (Italiane: Praia a Mare) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 715 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Plagenses appellantur.
Fractiones
Colcinello, Foresta, Fortino, Fiuzzi, Laccata, Mantinera, Santo Stefano, Saracinello, Viscigliosa.
Municipia finitima
Aieta, Papasidero, San Nicola Arcella, Santa Domenica Talao, Tortora.
Iulius Graebner
Iulius Graebner (natus in Durlach die 11 Ianuarii 1858 ; Constantinopoli mortuus die 25 Juli 1917) fuit clarus architectus Germanicus.
Gelsenkircha
Gelsenkircha (Theodisce: Gelsenkirchen) est urbs Germaniae in Regione Rurana circa 260 000 incolarum.
Praeclara est societas pedilusoria Gelsenkirchensis in Bundesliga, FC Schalke 04.
1132 Hollandia
1132 , olim designationibus 1929 RB1, 1942 NC, 1946 JA, et 1951 WA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico van Gent in Statione Australi Lugduni Batavorum versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1132 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Index Asteroidum 228001-229000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 228001 ad 229000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Cimex lectularius
Cimex lectularius est species insectorum familiae Cimicadarum, parasitus cuius primarii hostes sunt homines sapientes, unde censetur una ex molestissimis mundi pestibus.
Cimices lectularii saltem viginti octo pathogenis hominum infici possunt, sed nulla ad homines transmittunt. Inventi sunt nonnulli qui Staphylococcum aureum methicillino resistentem et Enterococcum faecium vancomycino resistentem ferebant, sed significatio iam incerta est.
Investigationes transmissionis futurae viri immunodificientae humanae, staphylococci aurei methicillino resistentis, hepatitis B, hepatitis C, et hepatitis E cimices lectularios hos morbos transmittere non monstraverunt; certa autem indicia monstrant arborvira ab eis transmitti posse.
Cimicosis, ictus cimicum lectulariorum, varias cutis vicissitudines efficere possunt, a mutationibus haud conspicuis ad pustulas manifestas. Inter effectus sunt impetigo superficialis, effectus psychologici, et symptomae allergicae.
Cimex lectularius in paene omnibus mundi regionibus quas homines habitant invenitur.
Tortricinae
Tortricinae sunt nominata papilionum familiae Tortricidarum subfamilia.
Inter Tortricinas sunt nonnullae pestes et species quae pro biological control agents contra herbas inutiles invasivas adhibentur.
Genera incertae sedis
Haec Tortricinarum genera tribubus non iam tributa sunt:
7137 Ageo
7137 , olim designationibus 1994 AQ1, 1978 RX4, 1979 YT8, et 1987 QY5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Satoru Otomo, astronomo apud Observatorium Uramashu versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7137 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pawlowsk
Pawlowsk (Russice Павловск) vel melius Paulopolis est urbs regionis Leninopolitanae Russiae, Petropolis suburbium et nunc pars. Incolas 17 449 anno 2020 habuit. In Paulopoli palatia imperatoris cum hortis splendida in ripis Slaviancae fluminis sita est.
Historia
Anno 1777 Catharina II haec loca Paulo filio donavit; ab anno 1788 Paulus Gatschinam migravit et Paulopolim uxori Mariae Theodori filiae donavit. Vicus Paulinus (Pavlovskoie selo) usque ad annum 1796 locus nominabatur; annis a 1918 ad 1944 Slutsk.
Leopoldus Andrian
Leopoldus / Leopold ANDRIAN (natus die 9 Maii 1875 Berolini, mortuus die 19 Novembris 1951 Friburgi Nuithonum) Austriacus scriptor erat et legatus. Emminenter repraesentabat Impressionismum inter homines Vindobonensium quae dicebantur Modernorum. Amici eius erant i.a. Ariminius Bahr et Hugo de Hofmannsthal quocum commercium epistulare fecundissimum instituerat (editum anno 1967). Nepos erat componistae Iacobi Meyerbeer.
Vita
Anthropologi filius iura studuit et historiam, philosophiam, linguam Theodiscam. Doctoratum in iuribus assecutus est. Opera iuvenis iam genere scribendi et forma excellebant melancholiam aestheticae tenere mulcentia. Domino Hofmannsthal curae fuit, ut ea apud Blätter für die Kunst, in peridico quodam a Stephano George edito, in lucem proferrentur.
Officia legati
Inter annos 1899-1918 Andrian statui inservit tamquam legatus Rivi Ianuarii, Petropoli, Athenis et Varsoviae. Postea unum annum regens erat Theatri Curtis Vindobonensis. Imperio Austro-Hungarico collapso magis magisque sese recepit. Anno 1938 per Helvetiam et Nicaeam in Brasiliam emigravit.