cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Praemium Ioannis Nicod
Praemium Ioannis Nicod quotannis philosophum ducens animi aut philosophice orientatur cognitiva physicus annuatim in Lutetua consideratum est. De lectionibus a Centre National de la Recherche Scientifique constituto, ut investigationem interdisciplinarem in scientia cognitiva in Francia promoveat, et de lectionibus ab 1993 centenarium nativitatis philosophi Francogallici et Ioannis Nicod logici notaverunt (1893-1924).
Lector Ioannes Nicod expectat quattuor saltem lectiones de argumento suae electionis tradendas, et postea evulgandam praelectionum seriem vel monographum in Serie Lectionum Ioannes Nicod (MIT Press/Bradford Books, F. Recanati editor).
Index
Index Praemium Ioannes Nicod laureatos  ab 1993 in hodiernum diem:
(Source: Institut Jean Nicod)
Hiroji Imamura
Imamura Hiroji (今村 博治) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1976) lusor est. inter alia cum turma Yanmar Diesel lusit.
Final Fantasy
Final Fantasy (Iaponice: ファイナルファンタジー, Fainaru Fantajī; Latine scilicet "phantasia ultima") est series ludorum electronicorum fictionis scientificae et phantasticae, phantasiae et ludi personarii ab Hironobu Sakaguchi creata, quae Square Enix societas divulgat possidetque. Initium seriei fuit ludus personatus eiusdem nominis consola gubernandus apud Square Enix creatus, ex quo nata est ludorum electronicorum series, quae merx exstitit maximi momenti. Quae series crevit in alia genera, quae continent tacticos ludos personatos, ludos circumlaticios, ludos MMORPG et ludos telephonis mobilibus aptatos. Inde a Martio anni 2007 series habet duodetriginta ludos, in quo numero sunt tredecim ludi numerati et varii ludi deducti. Series creavit productiones animatas, duas imaginum computatro generatarum pelliculas compluresque impressas editiones ad hanc seriem accommodatas.
Plurimi ludi Final Fantasy separatis ex fabulis constant, quae quidem communibus insigniuntur seriei elementis. Quae elementa in monstris continuis, aerostatis, nominibus classibusque personarum ficticiarum consistunt. Final Fantasy est nota suis visualibus, musica a Nobuo Uematsu orchestrata aliisque novitatibus. Final Fantasy 85 milliones mercium divulgavit. Seriei data est stella anno 2006 apud Walk Of Game, eventum praemiis ponendis institutum. Possidet etiam septem primatuus mundanos Guinness in editione anni 2008 lusoribus dedicata.
Ludi electronici
Primus ludus seriei coeptus est in Iaponia. Omnes consequi ludi ordinati sunt et dati sunt fabulam pecularem. Multi ludi Phantasiae Finalis iverunt per inmutationem loci mercatibus in America Septentrionali, Australia, Europa. Hi ludi apparuerunt in ordinatris personalibus, telephonis mobilibus, consolis lusoriis. Ludi posteritatis apparebunt in consolis lusoriis aetatis septimae. Series habet viginti octo ludos, quos includunt ludos primos ludosque deductos.
Elementa communia
Quamvis multi ludi Phantasiae Finalis sunt independentes multa themata elementaque revertuntur per seriem. Conceptus evocationis bestiae magnae remanet per Phantasiam Finalem III. Bestiae includunt Ifritem, Shivam, Bahamutem. Recidiva monstra includunt Chocobes, Moges, Tonberrias, Behemoth, Cactuares, Malborones. Nonnulli ludi habet camaeos personarum ficticarum de aliis ludis et plurimi ludi insigniunt nomina personarum iterum. Exemplo persona fictica nominata Cidolfus exsistitit in omnibus ludis post Phantasia Finalis II quamvis omnes aspectus personalitasque est differens. Aerostata classesque personarum ficticarum-officia illa habilitant potestates monodicas sunt themata recidiva.
Systemata pugnae
Plurima adiuncta ludendi ludi sunt similiter inter ludos seriei. Exemplo systemata pugnae remanuerunt incorrupta et nonnulli ludi utuntur unum quattour systemata pugnae. Unum eorum est systema ubi vices alternant inter lusorem ordinatrumque. Aliud systema est Pugna Temporis Activi (Active Time Battle) quod est usitatum in multo ludorum in seriei. In Pugna Temporis Activi tempus pugnae non consistit et inimici possunt petere in omnibus temporibus creandum sensum exigentiae. Alii ludi insigniunt systemata quae includunt In Conditionalibus Vicibus Constata (Based on Conditional Turns aut "Conditional Turn-Based) quod est inflexio systematis vicium constatarum et Pugna Dimensionis Activae (Active Dimension Battle'') quod Phantasia Finalis XII utitur.
Magiae
In ludis ibi sunt incantationes magicae. Plurimi ludi utuntur punctorum magicorum (PM; in Anglica Magic Points) moderari usum incantationum. Mittendum incantationes utitur quantitatem certam punctorum magicorum. In hoc systemate imbecillissimae incantationes utuntur parvam quantitatem punctorum magicorum dum valentissimae incantationes utunter maximam quantitatem punctorum magicorum. Incantationes magicae dividuntur in classes coloris.
Magiae Albae (White Magics) habent propietates medicas defensivasque. Magiae Nigrae (Black Magics) habent propietates impetitionis. Magiae Temporis (Time Magics) habilitant personam ficticiam mutare spatium tempusque. Magiae Rubrae ('Red Magics) habent potestates de magiis albis magiisque nigris. Magiae Caeruleae (Blue Magics) habent potestates illae noscuntur de hostibus. Magiae Virides (Green Magics) habent potestates illae dant personas ficticias accessionibus.
Magiae Evocandi evocant monstra magica petere hostes et renovant turmam personarum ficticiarum. Nomina monstrorum evocatorum variant in omnibus ludis (Aeon, Eidolon). Plurimi ludi insigniunt recidiva monstra evocata. Exempla sunt Bahamut, Shiva, Ifrit. In pluribus ludorum monstra evocata abeunt sed in aliis ludis similiter Phantasiae Finali X monstra pugnant lusoribus dum proteruntur sive dimittuntur.
Incantationes revertuntur per seriem. Nonnullae incantiones illae revertuntur saepe includunt incantiones nigrae elementales Thunder, Fire, Blizzard et suae fortiores incantationes Thundara, Fira, Blizzara. Brevissimae sunt Thundaga, Firaga, Blizzaga. Aliae incantationes sequntur eamdem formulam. Exemplo incantatio magiae albae Cure habet fortiores formas Cura Curagaque. Eadem formula est usita omnibus aliis magiis.
Arma et tegumen
Aliud adiuncta ludendi ludi est arma teguminaque recidiva. Unum est Genii quod habet scutum, cassidem, et interdum chirothecas. Tegumina sunt nominata metallis petrisque et includunt orichalcum, ferrum, argentum, mythrillum, aurum, smaragdum, adamantem, crystallum. Nonnulli ludi non utuntur tegumina; duae exempla horum ludorum sunt Phantasia Finalis VII Phantasiaque Finalis X-2. Nonnulla tegumina similiter Golden Hairpin, Aegis Shield, Ribbon sunt recidiva per seriem
Arma revertuntur et nonnulla affecta sunt a varietate conceptorum mythologicorum. Sequntur eamdem progressionem sicut tegumina. Arma includunt gladios, malleos, caudeceos, scipiones, arcus, pugiones. Gladii sunt communes in serie et apparent in formis varis. Gladii armaque elementorum (ventus, ignis, glacies, fulgur) apparent paene in omnibus ludis. Ignis gladius est cotidie nominatus Flametongue sive Flame Saber, gladius glaciei est cotidie nominatus Icebrand et gladius fulguris est nominatus Thunderblade sive Coral Sword. Gladius elementi aquatici non apparet in plurimis ludis. Gladius Excalibur qui est elementi sacri est gladius recidivus in additionis gladiis Ragnarok, Ultima Weapon, Blood Sword.
Inventarium
Personae ficticiae in series cotidie congregant obiecta illa afficiunt habitum personam ficticiam aut hostes. Plurima obiecta sunt exhaustibilibus usubus. Sorbitiones medicantur personas ficticias et exempla sorbitionum includunt Potion, Hi-Potion sive Mega Potion, X-Potion. Aetheres medicantur puncta magica et exempla aetherum includunt Ether, Hi-Ether, Turbo Ether. Elixires medicantur tolerationem personarum ficticiarum punctaque magica.
Obiecta illa medicantur habitum revertuntur. "Antidote" medicatur statum essendi affectus viro, "Eye Drops" medicantur caecitatem, "Soft" medicatur petrificationem. "Phoenix Down" sive "FenixDown" est obiectum usitatum resuscitare caducas personas ficticias. Fenixes instanter occidunt effigies quas afficiuntur ab incantationibus curativis. Fenixes magnae resuscitant omnes personas ficticias.
Alia obiecta in Phantasia Finali includunt "Gysahl Greens" quas sunt usitatas evocare Chocobem Obesum quem fungitur officium recondendi obiecta. Hae quoque alituntur chocobibus in ludis Phantasiae Finalis. "Rename Card" renominat personas ficticias illas nominatas sunt iamiam. Haec apparuit in Phantasia Finali VI et apparuit in Phantasia Finali VIII, IX, X. Omnes ludi Phantasiae Finalis habet obiecta gravia quae requiruntur proferre fabulam ludi aut perficere inquisitiones.
Musica
Nobuus Uematsuus fuit ducens scriptor cantus seriei ad resginationem de Quadrato Enice Novembri 2004. Ipse etiam est implicatus cum symphonia The Black Mages, qua divulgavit tres alba cantus rescriptorum Phantasiae Finalis. Alii sciptores qui dederunt seriei sunt Masashi Hamauzu et Hitoshi Sakimoto.
Quamvis omnes ludi exhibent varietatem cantus ibi sunt themata recidiva. Plurimi ludi incipiunt carmine vocato "Prelude" quod mutavit. Victoriae pugnae in primis decem ludi habuerunt praesonandum victoriae. Hoc thema facta est unum agnitissimae partis musicae in serie. Pars musica vocata "Prologue" sive "Final Fantasy" cantatur per terminum ludi.
Origo
Square (Quadratus) accessit industriam ludorum electronicorum cum collectione ludorum personarum ludorumque currendi. Hironobus Sacagucius incepit creare novum ludum personarum inspiratum a ludo Enicis Dragon Quest. Sakagucius nominavit ludum Phantasia Finalis quod is meditatus est decedere ab industria ludorum electronicorum. Corpus quoque putavit novum ludum finiverit curas financiales. Phantasia Finalis finivit curas Quadrati et facta est insignita series corporis.
Deformatio
Primi quinque ludi administrati sunt a Hironobo qui dedit concepta originalia. Decessit anno 2001 de Quadrato. Yoshinorius Citasus adscivit administrandum ludorum ad creationem Phantasiae Finalis VIII. Hiroyuki Ito creavit systemata ludendi ludum quae includunt systema officii Phantasiae Finalis V, systema iunctionis in Phantasiae Finalis VIII, conceptum Pugnae Temporalis Activae quod fuit usitatum de Phantasiae Finalis IV ad creationem Phantasiae Finalis IX.
Artifex Yoshitaka Amano de Phantasia Finali per Phantasiam Finalem VI creavit deformationes personarum ficticiarum monstrorumque. Amanus surrogatus est a Tetsuya Nomura qui collaboravit ad seriem per Phantasiam Finalem X sed deformationes personarum ficticiarum Phantasiae Finali creatae sunt a Shukou Murase, Toshiyuki Itahana, Shin Nagasawa. Nomura est artifex personarum ficticiarum Complationis Phantasiae Finalis VII.
Technologia
Phantasia Finalis in Systemate Entertainmente Nintendonis anno 1987 coepit. Insignivit parvas praesentationes ducentum personarum ficticiarum in mundi albo quod finalitates graphicales.
Merces et media alia
Quadratus Enix expansit seriem in media differentes
Ho Iat Seng
Ho Iat Seng sive litteris Sinensibus 賀一誠 (natus die 12 Iunii 1957) est mercator politicusque Macai et Sinarum.
E familia urbis Yiwu in provincia Zhejiang ortus, Ho Iat Seng Macai natus est ubi pater societatem mercatoriam condiderat, sed apud universitatem Zhejiangensem eruditus est. Legatus fuit a die 20 Septembris 2009 usque ad 5 Iulii 2019 conventui legislativo Macauensi, cuius praeses electus est die 16 Octobris 2013. Die 20 Decembris 2019 exsecutivus princeps Macai factus est.
Victorius Gregotti
Victorius, vulgo Vittorio, Gregotti (natus Novariae die 10 Augusti 1927; Mediolani mortuus die 15 Martii 2020) fuit architectus Italus. Alumnus fuit Polytechnici Mediolanensis, ubi postea docuit; deinde professor meruit instituti superioris architecturae Venetiarum. Inter opera sua sunt stadium Olympicum Barcinonense, Centro Cultural de Belém Olisipone, theatrum Arcimboldi Mediolani. Sua theoria architecturae su spacie phaenomenologiae, structuralismi, et semioticae fuit. Socius Academiae Scientiarum et Artium Europaeae fuit. Coronaviri novi causa mortem obiit.
Mare Arabicum
Mare Arabicum, olim Mare Erythraeum, est regio Oceani Indici septentrionalis quae a Pakistania, Irania, Sinuque Omanensi in septentriones versus, a Sinu Adanensi, Canali Guardafui, Paeninsulaque Arabica in occidentem versus, a Mari Laccadivensi in meridiem orientemque versus, a Mari Somaliensi in meridiem occidentemque versus, et ab India in orientem versus finitur. Eius area superficialis est 3 862 000 chiliometrorum quadratorum, et eius altitudo maxima est 4652 metra. Sinus Adanensis in occidente Mare Arabicum cum Mari Rubro per   Fretum  conectit, et Sinus Omanensis in septentriones occidentemque versus patet, id cum Sinu Persico conectens.
Geographia
Area superficialis Maris Arabici est circiter 3 862 000 chiliometrorum quadratorum. Latitudo maxima est 2400 chiliometra, altitudo maxima 4652 metra est. Maximum flumen quod in mare defluit est Indus. Huic mari sunt bini rami magni momenti: Sinus Adanensis in meridie et occidente, qui cum Mari Rubro per   Fretum  coniungitur; et Sinus Omanensis in septentriones et occidentem, qui cum Sinu Persico coniungitur. Etiam adsunt sinus Khambhat et Kutch in Litore Indiae. Inter civitates finitimas sunt India, Pakistania, Irania, Maldivae, Omana, Iemenia, Somalia.
Insulae
Sunt in Mari Arabico nonnullae insulae, quarum gravissimae sunt Laccadivae (India), Socotra (Iemenia), Masirah (Omana), Astola (Pakistania).
Alexander Gulielmus Fridericus Idenburg
Alexander Gulielmus Fridericus Idenburg (Alexander Willem Frederik Idenburg; natus Roterodami die 23 Iulii 1861; mortuus Hagae die 28 Februarii 1935) fuit minister coloniarum Nederlandensium, gubernator generalis Indonesiae, particeps factionis Antirevolutionariae.
Alae pullinae Buffalonenses
Alae pullinae Buffalonenses, Anglice Buffalo wings, Buffalo in urbe anno 1964 primum inventae, sunt ferculum quod in cibum promptum saepissime in Civitatibus Foederatis et Canada proponitur.
Alae pullinae in tres partes articulantur: pars minima cuiusque alae deiicitur. Alae ita articulatae, farina sale pipere pulvere capsici involutae, oleo calido immersae, friguntur. Ius e butyro fuso, liquamine capsicorum, liquamine lycopersicorum, pulvere capsici, pulvere cayennae commixtis paratur. Alae coctae, oleo exemptae, hoc iure induuntur et inferuntur cum apio hortensi cui embamma Roquefortense apponi solet. Ad paropsidem saepe bacula carotarum adduntur, nonnumquam loco Roquefortensis apponitur.
Saint-Michel-Tubœuf
Saint-Michel-Tubœuf (aut Saint-Michel-Thubeuf) est commune Francicum 565 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Kozo Arai
Arai Kozo (荒井 公三) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1970 - 1977) lusor est. inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.
Wolfersdorf (Rhenus Superior)
Wolfersdorf est commune Francicum 351 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Simon de Graaff
Simon de Graaff (natus in Lisse die 24 Augusti 1861; mortuus Hagae die 22 Ianuarii 1953) fuit vir publicus Nederlandiae partium conservativae necnon protestantis. Fuit ab anno 1919 usque ad 1925 et ab 1929 usuque in 1933 minister coloniarum.
Vergilius Giotti
Vergilius Giotti (natus Virgil Schönbeck Tergeste Imperii Austro-Hungarici die 15 Ianuarii 1885; ibidem die 25 Septembris 1957) fuit poeta et scriptor Italus.
Calaroga
Caleroga est municipium 423 incolarum (status 1 Ianuarii 2019) in Burgi provincia austro-orientali in regione autonoma hispana Castella et Legione sita. Ad regionem vitium culturae nomine Ribera Durii pertinet.
Triceratops horridus
Triceratops horridus est species dinosaurorum generis Triceratopsis. Taxa est Othniel Caroli Marsh anno 1889, qui Triceratopsem prorsum (1890) et genus Triceratopsem (1889) quoque nominavit. Fossilia huius generis in saxis Aevo Cretaceo superiore depositis reperiuntur. Aevum abhinc 99.6 milliones annorum usque ad 65.5, sed fossilia nota sunt unde tempus a 68 ad 65.5 millionum.
Gulielmus Aitcheson Haswell
Gulielmus Aitcheson Haswell (Anglice: William Aitcheson Haswell natus Edimburgum in Scotia die 5 Augusti, 1854 – mortuus die 24 Ianuarii, 1925) fuit studiosus zoologiae et carcinologiae Australianus.
The $1,000,000 Reward
$1,000,000 Reward (scilicet "praemium 1 000 000 dollariorum") fuit pellicula serialis a Georgio Lessey directa, a Harry Grossman producta et anno 1920 edita. Pellicula certum fatum subiit ubi nullae copiae sunt, quod ea pelliculam perditam facit.
Municipium XII (Roma)
EUR (abbreviatio Europae) est praesens regio urbana Romae et — sine Fiumicino, quae ab anno 1992 urbs libera Portus est — duodecimum urbis aeternae municipiorum undeviginti. Cui regioni 174 586 incolarum anno 2009 erant.
3913 Chemin
3913 , olim designationibus 1986 XO2 et 1969 EW1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Centrum Investigationis pro Geodynamica et Astrometria, astronomo apud Observatorium CERGA (Caussols) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3913 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Ouen-le-Brisoult
Saint-Ouen-le-Brisoult est commune Francicum 138 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Nobuo Kawakami
Kawakami Nobuo (川上 信夫) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1970 - 1977) lusor est. inter alia cum turma Hitachi lusit.
Theodoricus Fock
Theodoricus Fock (Nederlandice Dirk Fock; natus apud Wijk bij Duurstede die 19 Iunii 1858; mortuus Hagae die 17 Octobris 1941) fuit vir publicus, minister gubernii Nederlandensis, particeps factionis Liberalis, gubernator generalis Indonesiae.
Carolus Ruijs de Beerenbrouck
Carolus Ruijs de Beerenbrouck (Charles Ruijs de Beerenbrouck; natus apud Roermond die 1 Decembris 1873; mortuus Traiecti die 17 Aprilis 1936) fuit politicorum peritus Nederlandiae, praeses ministrorum ab anno 1918 usque ad 1925 rursusque a 1929 usque ad 1933. Fuit coloniarum minister breviter annis 1918 et 1919.
Candelabrum Bonifatii
Candelabrum Sancti Bonifatii (Theodisce: Bonifatius-Kandelaber) in monte meridiana vici Altenbergen in Circulo Gotha in Thuringia invenitur, quod anno 1811 Fredericus Gulielmus Eugenius Döll creaverat.
Historia Fani Sancti Ioannis
Monumentum decem metrorum columna est in basi scalarum septem et globorum octo stans. In vertice habemus tres angelos qui catinum igneum tribus cum flammis portant. Forma lucernae liturgicae similis tres confessiones tribus in flammis monstrat, quae ad caelum et quoquo terrarum contendere videntur.
Anno 1811 caeremonia sollemnis inaugurationis facta est ut Bonifatius et eius collegae honorarentur. Sunt qui dicant praedicationes atque baptizationes christianas Thuringienses hic initium habuisse.
Traditioni missionariorum istorum pristinorum etiam Ecclesia Sancti Ioannis se obligavit quae usque saeculum XVIII in situ erat et a multis fanum primum Thuringiae putabatur. Documentis testimonium circiter usque annum 1050 perhiberi potest cum Ludovicus Barbatus primus Thuringiae landgravius Altenbergen in vico oratorium institui iuberet. Archiepiscopo Moguntino Bardoni locus ad parochiam promovenda erat. Ex anno 1085 autem Altenbergen vicus benedictinis Reinhardsbrunn traditus est, qui lantgraviorum Thuringiensium animas curarent. In dubio est quin Bonifatius revera iam saeculo VIII huc venerit. Historia ea enim primum ab Ioanne Rothe Ysenacensi, qui mortuus anno 1434, lata est.
Candelabri institutio cui signo sit
Die 17 Iunii 1811 demarchis variis (Altenbergen, Catterfeld, Engelsbach, Finsterbergen) et duce Augusto ipso praesentibus consecratio facta est. Pro Nicolao Brückner lignatore, qui ideam de monumento erigendo habuerat, via nominata est Altenbergen in vico. Oecumenismi signum sit de omnibus christianis qui se in vestigiis missionariorum primorum vident. Restaurationes magnae inde ab anno 1992 durabant.
5852 Nanette
5852 , olim designationibus 1991 HO et 1955 MB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5852 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Carolus Mīlenbahs
Carolus Mīlenbahs (Lettonice Kārlis Mīlenbahs ), die 18 Ianuarii anno1853 in vico Curlandiae natus et die 27 Martis anno 1916 in Voru urbe mortuus, fuit philologus et interpres Lettonicus. In Unversitate Dorpatensi educatus, ubi dissertationem de verbo Latino defendit. Odysseam Lettonice vertit. Artem grammaticam Lettonice composuit et lexicon Lettonicum quattor voluminibus, quod Ioannes Endzelīns post mortem Mīlenbahii edidit, necnon lexicon Lettonico-Theodiscum. Abecedarium Lettonicum hodiernum elaboravit anno 1908, quod anno 1918 a re publica Lettonica receptus est.
Dymphna
Sancta Dymphna sive Dympna vel Dimpna erat virgo et martyr Hiberniae, passa ca. annum 650. Martyrologium Romanum (a. MMI, die 15. Maii) haec notat: cuius acta conscripta à Petro Cameracensi recitar Sur. tom. 3 hac die. pluribus tem de ea Molan, in indic. Sanctorum Belgij, & in addit. Vsuard. clarmit. circa ann.Domini sexcentesimum.
Carolus Adolphus Wurtz
Carolus Adolphus Wurtz (Argentorati die 26 Novembris 1817 natus; Lutetiae mortuus die 12 Maii 1884) fuit chemicus Francicus. Wurtz fuit sodalis Academiae Scientiarum Francicae et Regalis Societatis Londiniensis fuit, nam in istam ut sodalis paeregrinus anno 1864 cooptatus est. Praeterea est unus septaginta duorum hominum quos Turris Eiffeliae effigies commemorat.
Dymphna
Secundum legendam Medii Aevi et saeculi XIII vitam, Dymphna, filia Hiberniae pagani regis, Christiana facta et in occulto baptizata est. Post matrem pulcherrimam Dymphnae mortuam, rex perdite ac cupiditate iuxtae formosae filiae arsit. Domo Dymphna cum Gereberno presbytero reliquit et aufugit. Dymphna Gerebernusque in terram Antverpiae egressi sunt. Ab Antverpia veniunt ad pagum Gheel, ubi cappella Sancti Martini habuit. Prope cappellam parvam Sancti Martini filia regis pura et confessor eius sedem ac domicilium fortunas suas constituiunt. Tamen inveniunt eorum sedem emissarii regis crudelis. Dymphnae pater ab Hibernia ad pagum Gheel fulminis more venit. Rex oravit et obsecavit filiam atque res turpes oblatas retullit. Dymphna repudiavit paternam abominationem. Martyria consecuta sunt. Rex supplicium Gereberno decrevit et ipse securi percussit Dymphnam filiam. Corpora in sarcophagis condita et sepulturis in specu victimae affectae sunt.
Hieronymus Walcott
Hieronymus Walcott, praenominibus vulgaribus Jerome Xavier (die 2 Aprilis 1957 natus) est chirurgus et politicus Barbadensis.
Alumnus universitatis Indiarum Occidentalium, socius collegii regii chirurgorum Edinensis. Conscriptus est parlamento Barbadensi ab anno 2003 ad 2008, sed senator Barbadensis ante annum 2003 et post 2013 meruit. Minister a valetudine factus est, primo ministro Owen Arthur. Die 27 Maii 2018 minister a rebus externis promotus est, primo ministro Mia Mottley.
Saint-Ouen-de-Sécherouvre
Saint-Ouen-Sécherouvre est commune Francicum 189 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Wegscheid (Rhenus Superior)
Wegscheid  (Germanice Wegscheid) est commune Francicum 336 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Gustavus Theodorus Fechner
Etiam animam immortalem apud universum atque e materia mentem individualem esse putavit sub spacie Spinozae.
Gabriel Paleotti
Gabriel Paleotti (Bononiae natus die 4 Octobris 1522; Romae mortuus die 23 Iulii 1597), clericus, fuit ab anno 1566 urbis suae natalis archiepiscopus et cardinalis Italianus.
Municipium XIII (Roma)
Ostia antiqua est praesens regio urbana Romae et — sine Fiumicino, quae ab anno 1992 urbs libera Portus est — tertium decimum urbis aeternae municipiorum undeviginti. Cui regioni 221 546 incolarum anno 2009 erant.
Sedes administrationis (Sömmerda)
Domus administrativa (Theodisce: Amtshaus) aedificium affabre confectum medio in oppido Sömmerda in Circulo Sömmerda est; haud procul neque ab Ecclesia Sancti Bonifatii neque a casa natali Christiani Gotthilf Salzmann invenitur. Diu domus cum plurimis habitationibus in urbe putabatur.
Restauratum est annis anno 1929 et annis 1990. Praeter usum ecclesiasticum inest Bibliotheca Apel quam demarchus Rudolphus Theodorus Apel anno 1792 urbanis dono donavit. Volumina praesertim de theologia, linguisticis, litteris, musica et historia narrant.
Thomas Köves-Zulauf
Thomas Köves-Zulauf (natus die 8 Augusti 1923 in Kalaznó Hungariae; mortuus die 26 Augusti 2022) fuit philologus Hungaricus et Germanicus, qui multa de religione Romana scripsit.
Alumnus fuit Universitatis Budapestinensis et Collegii de Josepho Eötvös nominati. Fuit professor et decanus Facultatis Antiquitatis Universitatis Marburgensis.
Socius fuit Academiae Scientiarum Hungaricae.
Mitsuru Komaeda
Komaeda Mitsuru (古前田 充) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1976 - 1977) lusor est. inter alia cum turma Fujita Industries lusit.
Theodosius I
Flavius Theodosius (Caucae apud Segoviam natus die 11 Ianuarii 347 – obiit in Mediolani die 17 Ianuarii 395), qui dicitur etiam Theodosius Magnus, fuit imperator, ultimus omnis Imperii Romani ab anno 379 usque ad mortem. Edicta eius Christianismum ut sola religio legitima effecerunt et Ecclesiam Catholicam plene comprobaverunt. Postea imperium inter liberos eius Honorium et Arcadium divisum est.
Ioannes Bosco Burnier
Ioannes Bosco Burnier, (natus 1917 Juiz de Fora, obiit 12 Octobris 1976) sacerdos iesuitarum qui necatus est a vigile dictaturae Brasiliae.
Barbari (series pellicularum)
Barbari (Theodisce: Barbaren) est series pellicularum anno 2020 a Barbara Eder et Stephano St. Leger ducta. Ea series ex sex partibus constat, historiam cladis Varianae narrat et cinematographizata est in Hungaria. In ea histriones Romanorum personas agentes inter se solum lingua nostra loquuntur.
Theodosius I
Vita
Theodosius natus est die 11 Ianuarii 347 Cauca aut Italica, Hispania magistratui militario Flavio Theodosio. Cursum militarem diu egit multo vitae quoniam filius militis fuit. In expeditionem cum patre ad Britanniam rebellionem supponere inter Magnam Coniurationem. Dux Moesiae erat in 374. Mox autem deinde pater eius supplicio capitis affectus est et demissus e gradu, rationibus adhuc obscuris. Sed fortasse est propter cladem et exstinctionem duorum legionum sub imperio sua a Sarmatis in sero 374. Hinc recessit ad Hispaniam. Post breve spatium obscuritatis et effugii ab insectatione inter discordia post mortem Valentiniani, mox postea gradus pristinus ei redditus est. Theodosius factus est imperator Orientis post mortem Valentis proelio Hadrianopolitano in 378 et par imperatoris Occidentis Gratiani. Gratianus eum promovit propter inopiam successoris Valentis et solus candidatus gentis Romanae. Post mortem Valentiniani II in 392 factus est solus imperator supremus, et institit filios ut successores, Arcadius in Oriente et Honorius in Occidente.
Barbari (series pellicularum)
Ea series e die 23 Octobris 2020 in canali Netflix spectari potest.
Theodosius I
Concilium Constantinopolitanum Primum (381)
Theodosius in 381, edixit Christianismum, praesertim Christianismum Nicaenum, imponendum per provincias imperii. Cum hoc reliquum subsidii imperatorii Religioni Romanae abrogatum est et toleratio publica religionum deleta est. Nicaenus Christianismus solus legitimus factus est a Theodosio et Episcopis Concilio Constaninopolitano Primo unde haereses Christianas quoque damnatae sunt et sublatae.
Pugnae cum Paganis
Post edictum augens iracundia apud Paganis erat propter crescentes proscriptiones et insectationem contra eos. In 392, mortuus Valentinianus suspensus est quaestus domo suo. Magister Militum Valentiniani Abogastes, miles Francus et Paganus, affirmavit istum esse suicidium. Plures suspiciones surrectae sunt cum Eugenius ad imperatorem Occidentis provexit.
Persecutio contra Paganismum
Christianismus effectus est sola religio legitima a Theosodio in 381. Hic signavit deminutionem et ruina religionum Polytheisticarum ut sacrificium et veneratio aliorum deorum proscriptae sunt.
Murcianum
Murcianum seu Mavitania (Hispanice: región de Murcia) est communitas autonoma Hispanica, cuius maior pars ad historicum territorium Regni Murciani (e provincialibus saeculi XIX divisionibus territoria deducta sunt) correspondet, formata ex occupatione Christiana et hoc Regno colonizato a Catalaunis, Castellanis atque Aragoniensibus praesertim et coronarum Aragoniae (saeculo XIII) ac Castellae (e saeculo XIII usque ad Civitatis Hispanicae apparitionem) historica pars. Hiberiae Austroriente, inter Vandalitiam ac Communitatem Valentianam et inter litus Mediterraneum ac Castellam-Manicam, sita. Eius caput urbs Murcia sive Murtia sive Vergilia (Hispanice; Murcia et Valentiane; Múrcia) est et aliae praecipuae urbes Carthago Nova sive Carthago Spartaria sive Carthagenna (Hispanice et Valentiane; Cartagena) et Eliocrata sive Eliocroca (Hispanice; Lorca et Valentiane; Llorca) sunt. Antique et historice provinciae Albasitensis pars ad hanc regionem pertinebat, quoad anno 1833 regio in provincias duas divisa sit, anno 1982 ingrediens velut pars in autonomiam Manicensem.
Paene tertia pars totius numeri incolarum in Murcia in eius capite vivunt et regio maxima fructuum, holerum atque florum productoria in Europa est. Sunt praecipua vineta prope municipia Bullas (Hispanice; Bullas et Valentiane; Bulles), Ieclam (Hispanice; Yecla et Valentiane; Iecla) et Gemellas (Hispanice; Jumilla et Valentiane; Jumella). Eius territorium calidum, aridum est, sed eius agricultura traditionaliter irrigationis est. Aquae comparatio a flumine Tadere (Hispanice et Valentiane; Segura) originem trahit. Regionis cacumen est mons Episcopi (Hispanice; Los Obispos et Valentiane; Els Bisbes), 2 015 metra altus.
Etymologia
Secundum Dictionarium Toponymiae societatis Porto Editora, toponymorum et Hispanici Murcia (unde Latine "Murcia") et Lusici Murça (Latine; "Moyses") origo Arabicum anthroponymum موسى, Mūsā transcriptum et Latine "Moyses", est, quod satis vulgare Mosarabicā epochā erat et cui circum saeculum XIV r intercalatum est.
Secundum Lexicon Universale Iohannis Iacobi Hofmanni, Regio Murciae Latine etiam Mavitania nuncupari postest, cuius nomen, secundum Dictionarium Geographico-Etymologicum Hispaniae Antiquae Michaelis Cortés y López, ex Hebraico anthroponymo מוות, "mortalem rem" significante et Maveth transcripto, ortum est.
Historia
Karthaginenses stativum portum commercialem apud Carthaginis Novae litus condidere. Karthaginensibus mercatoribus montanum territorium mere Hiberica eorum litoralis imperii interior regio erat. Per Romanam perihodon Murcia non erat sed eius praesentes limites intra provinciam Hispaniam Tarraconensem fuere. Mauris gubernantibus, qui magnae scalae irrigationem e qua Murciana agricultura pendet introduxere, provincia Regnum Theodomiri (Arabice; تدمير et Hispanice; Tudmir sive Todmir) nuncupabatur; quod, secundum Dresen, saeculi XI Arabem cartographum cum domicilio in Sicilia, urbes Auraiolam (Hispanice; Orihuela et Valentiane; Oriola), Eliocratam (Hispanice; Lorca et Valentiane; Llorca), Mulam (Hispanice et Catalanice; Mula) et Saltigos (Hispanice; Chinchilla de Monte-Aragón) includebat.
Regnum Murciae independens taifa cum capite Maura urbe Murcia facta est, collapso Omayadico Caliphatu Cordubae (saeculo XI). Maura taifa Murciae etiam Albasitum et Portus Magni partem includebat. Post proelium in Sacraliis anno 1088 Almoravidum dynastia taifas voravit et denui Hispaniam Islamicam coniunxit. Ferdinandus III Castellae Mauri regis Murciani submissionem anno 1243 prout Foederis Alcarazensis cognitionem accepit.
Solito modo, Musulmani ex urbibus deducti sunt, Ferdinandi heres Alphonsus X Castellae, qui fructus est regenda valde deserta Murcia, finitimum regnum in regiones tres divisit administrativis propositis, quae commendatae sunt respective ad concilia realengi (Hispanice; concejos de realengo), ad ecclesiasticos dominos saeculares, velut praemium propter contributiones in Recuperatione et ad Ordines Militares saeculo XI conditas. Alphonsus X Taifam Murciae sicut Regnum Murciae et Dominium Carthagennae omnino anno 1266 annexuit, et technice vassalum Hispaniae regnum remansit usque ad reformationes liberalis constitutionis anno 1812. Murcia regio autonoma anno 1982 facta est.
Castellana Murciae occupatio significativa fuit quoniam antiquum accessum ad Mare Mediterraneum primum dedit et Regni Aragoniae expansionem finivit, quod se versus Meridiem iuxta litus moverat.
Masaki Yokotani
Yokotani Masaki (横谷 政樹) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1974 - 1977) lusor est. inter alia cum turmis Hitachi et All Nippon Airways lusit.
Murcianum
Prominentia
Regio in Orientali Cordillerarum Baeticarum (Hispanice; Cordilleras Béticas) parte sita est et earum orographiā afficitur. Haec iuga montium divisa sunt in Iuga Praebetica, Subbaetica et Paenibaetica (e Septemtrione in Meridiem). Traditionaliter consideratum est cacumen Revolcadores, homonymo in iugo, altissimum locum in Regione Murciae, 2 027 metra celsum, esse; sed secundum recentes Servitii Nationalis Informationis Geographicae Hispaniae mensuras, Revolcadores cum 1 999 metrorum altitudine apparet et mons Episcopi (Hispanice; Los Obispos et Valentiane; Els Bisbes), aliquanto versus Septemtrionem situs, altior est (cum 2 015 metris).
Circiter 27% Murciani territorii velut montes, 38% velut intramontanae depressiones atque concurrentes valles et reliquae 35% velut planities atque oropedia describi possunt.
Climatologia
Regio Murciae semiaridi typi climate Mediterraneo fruitur, cum placidis hiemibus (cum media 11 °C Decembri ac Ianuario) et calidis aestatibus (ubi quotidiana maxima temperatura regulariter 40 °C superat). Media annua temperatura 18 °C est.
Cum pauca praecipitatione circa inter 300 et 350 mm per annum, regio inter 120 et 150 dies per annum habet ubi caelum totum apertum est. Aprilis et October maximae praecipitationis menses sunt, cum magna nubifragia crebra eodem die sunt.
Urbs Murcia seu Vergilia temperaturae verticem saeculi XX in Hispania habet. Attacti sunt 46,1 °C (115 °F) die 4 Iulii 1994. Anni 2005 hiems iamdudum frigidissima fuit, cum nive adhuc Murciano in litore casa.
Flumina
Hydrographicum regionis rete flumine Tadere (Hispanice et Valentiane; Segura) et eius tributariis constituitur, quae sunt:
Propter incapacitatem praebendae aquae in pelvi Taderis, contributiones ad huius fluminis pelvem e pelvi Tagi per transfusionem e Tago in Tadere oriuntur.
Maria
Maximus naturalis lacus in Hispania in regione inveniri potest: lacuna Belich (Hispanice et Valentiane; Mar Menor). Est aquae salsae lacuna, Mari Mediterraneo contermina. Cuius speciales oecologicae et naturales characteres Belich unicum naturalem locum et maximum aquae salsae lacum in Europa faciunt. Semicirculari cum forma, separatum est a Mari Mediterraneo harenosā laciniā 22 km longā et inter 100 ac 1 200 m amplā, Vado Belichensi (Hispanice; Manga del Mar Menor et Valentiane; La Mànega del Mar Menor) nuncupatā. Lacuna a Consociatione Nationum Zona Specialiter Protecta Ponderis Mediterraneo designata est. Cuius litoralis perimetros 73 km litorum habet ubi actae se continenter sequuntur cum crystallina clara brevi aqua (cuius maxima profunditas metra septem non superat). Lacus aream 170 chiliometrorum quadratorum habet.
Flora
Climatica Regionis Murciae condicio iam descripta varium panorama et valde dissimile in eo ad floram attinente conformat. In intestinis montanis zonis, cum maiore pluviometria, praesens tegmen vegetale ad quamvis zonarum inter Baeticas aut Castellanas phytobiologicas regiones assimilabile est, quod componunt pinus in eius subspeciebus hapelensi, nigra ac pinastro (duabus ultimis in altissimis montium zonis), ilex et arboreā et fruticis formā (scilicet quercus coccifera), iuniperi maculae (velut Campi Sancti Ioannis Muratae Talleae), unedo (velut in Iugo Pilae) et adhuc relicta suberis exemplaria ex antiqua Mediterranea silva in Iugo Portus (in Carascoy) praesenti. In umidissimis Commarcae Boreoccidentis iugis montium quoque silvae Mediterraneae deciduae exempla inveniuntur, addita sorbi ac fraxini praesentia, etiam marcescentis fagineae.
Multa intestina iuga montium desilvationis processibus per saecula passa sunt, quod adduxit ut, ob tegminis vegetalis carentiam, inundationis processibus in vallibus cyclicarum Guttae Frigidae (Hispanice; Gota Fría et Valentiane; Gota Freda) causā faveret. Quamobrem, effectus est ingens innovativusque anadasoseōs processus in aliquibus horum iugorum, inter quae primum fuit Iugum Espunnae (Hispanice; Sierra de Espuña) exeunte saeculo XIX, qui ex illo tempore encomiabilem silvestris massae recuperationem in variis Regionis Murciae regionibus, praesertim in media zona, produxit.
In Meridionali Regionis area, cum minore altitudinis gradiente et cum arto pluviometrico indice, invenitur zona phytobiologica Murciano-Almeriensis nuncupata. Quamquam haec regio semiaridi characteris est, tamen numerosos endemismos habet, e quibus aliquae maximi ponderis hiberoafricanismi esse solent. Intra has endemicas species tetraclinis, chamaerops humilis, rhamnus oleoides, thymus moroderi, periploca angustifolia aut rarissimus astragalus nitidiflorus excellit. Dumetum per eminentiam his zonis stipa tenacissima est.
Fauna
Ex avibus Regio Murciae magnas aquilae chrysaetou, aquilae fasciatae, aquilae pennatae, circaeti Gallici, falconis peregrini aut bubonis colonias in montanis zonis habet, in aliquibus iugis -velut in Carascoy et Valle (Hispanice; Carrascoy y El Valle)- huius rapacis colonia una inter numerosissimas in Hispania et maximae spissitudinis in toto orbe terrarum est. In altissimis Occidentalis zonae iugis montium (in Iugis Moiantium et Gigantis) etiam gypis fulvi coloniae sunt.
In Meridionalibus aridis zonis eminent aliae endemicae species velut testudo Graeca, et in litoralibus ac praelitoralibus uliginosis zonis alius endemismus velut parvulus piscis aphanius Hiberus nuncupatus, et quoque aves migrantes sicut phoenicopterus roseus, ardea alba, avosetta inter multa alia. In aliquibus litoris insulis apparet ichthyaetus Audouinii, cuius colonia Insulae Grossae (Hispanice; Isla Grosa) praesens tertia maxima in toto orbe terrarum est.
Saint-Ouen-de-la-Cour
Saint-Ouen-de-la-Cour est commune Francicum 65 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Murcianum
Naturales opes
Regio Murciae areas undeviginti sub dissimilibus statutis protectionis habet, 6% territorii repraesentantes et quae sunt:
Civilitas et gubernatio
Statutum Autonomiae Regionia Murciae anno 1982 probatum est. Institutionalia Regionis Murciae organa esse statuit:
Divisiones administrativae
Regio Murciae in municipia 45 divisa est. E quibus aliquae 1 000 km² extensionis superant, velut Eliocrata sive Eliocroca (Hispanice; Lorca et Valentiane; Llorca), quae est secundum municipium maximum in Hispania post Norbam Caesarinam (Hispanice; Cáceres). Quamobrem est commune municipia in partes (Hispanice; pedanías et Valentiane; pedanies) dividere. Municipium Murcia sive Murtia sive Vergilia (Hispanice; Murcia et Valentiane; Múrcia) 54 partes possidet, quarum multae maiorem numerum incolarum quam multa intestinae Hiberiae municipia habent. Nihilominus municipium Carthago Nova seu Carthago Spartaria seu Carthagenna (Hispanice et Valentiane; Cartagena) non in partes sed in deputationes (Hispanice; diputaciones et Valentiane; diputacions) 24 subdivisum est.
Regio Murciae etiam in commarcas (Hispanice; comarcas et Valentiane; comarques) subdivisa est, quamquam naturali modo definitae sunt et nec iuridicis nec politicis moribus ad gerendas suas voluntates fruuntur. Hic inferius est tabula Murcianas commarcas Latine, Hispanice et Valentiane indicans.
Demographia
Regio Murciae numerum incolarum 1 424 063 anno 2008 habebat, secundum Institutum Nationalis Statisticae, e quibus fere una tertia pars (30,7%) in municipio Murciae vivunt. 3% Hispanici numeri incolarum constituit. Praeterea, post Septam et Rusadir, Murcia maximum numeri incolarum incrementum (5,52 pro mille incolarum) et quoque maximum natalium indicem in natione habet.
Inter annos 1991 et 2005 numerus incolarum in Regione Murciae 26,06% crevit, versus nationalem mediam 11,85%. 12,35% incolarum peregrinae originis sunt, secundum Instituti Nationalis Statisticae anni 2005 censum, qui 4% maiore quam Hispanica media est. Praecipuissimi immigrantium circuli Aequatoriani (33,71% omnium advenarum), Marocenses (27,13%), Britanni (5,95%), Boliviani (4,57%) et Columbiani (3,95%) sunt
Lingua
Prima regionalia documenta Romanicae varietate scripta sunt in quo observari coepere multae linguisticae peculiaritates quae postea in dialecto Murciana inveniuntur.
In linguistica academica oratio Murciana consideratur lingua Hispanica dialectos, quamquam Regia Academia Hispanica usque ad recens tempus Murcianam Aragonensem dialecton considerabat.
Exeunte saeculo XIX, locales auctores dialecto Murciana suis poëticis aut dramaticis compositionibus uti coepere, Costumbrismi ac Regionalismi prosperitate imbuti, inter quos excellunt praeclari Vincentius Medina, Petrus Díaz Cassou, Iosephus Martínez Tornel aut Iosephus Martínez Tornel.
In Iugi Carchis (Hispanice; Sierra del Carche et Valentiane; Serra del Carxe) area, plerique incolae lingua Valentiana utuntur, quae est in usu in his partibus circiter ex exeunte saeculo XIX cum proximorum Lucentinorum viculorum Pinosi (Hispanice; Pinoso et Valentiane; El Pinós) ac Montis Novaris (Hispanice; Monóvar et Valentiane; Monòver) vicini suas sedes in hac regione collocavere. Nihilominus, lingua Valentiana nullam officialem agnitionem in Regio Murciae habet.
Oeconomia
Regio traditionaliter agriculturalis propter suum clima et suas fertiles terras fuit. Attamen, propter decennii 200 ariditatem, constructio et periegesis Murcianae oeconomiae fundamenta factae sunt. Quamquam agricultura adhuc praecipuum motrum Regionis progressioni est, quae "Hortus Europae" putatur.
Inter alias eminentes industrias salgamaria, supellectilis et navalis sunt.
Vectura maritima
Regionis Murciae portus intra districtum Provinciae Maritimae Carthaginis Novae (Hispanice; Provincia Marítima de Cartagena et Valentiane; Província Marítima de Cartagena) complectuntur, quae, vicissim, subdivisa est in districtus Aquilas (Hispanice et Valentiane; Águilas), Ficariam (Hispanice; Mazarrón et Valentiane; Massarró), Cathaginem Novam (Hispanice et Valentiane; Cartago) et Sanctum Petrum Pinatarensem (Hispanice et Valentiane; San Pedro del Pinatar).
Intra quemque districtum inveniuntur dissimiles portus disportivi et piscatorii, inclusis etiam portibus commercialibus, inter quos praecipuus est Portus Carthaginis Novae (Hispanice; Puerto de Cartagena), quamquam quoque excellit Portus Aquilarum aut Portus Sancti Petri Pinatarensis.
Viae et autoviae
Regio proprias vias autocineticas et autoviasintra Rete Viarum Regionis complexas habet.
Ferriviae
Ferriviae diaconiae in Regione Murciae duorum generum sunt; intervalli Hiberici (Hispanice; ancho ibérico) et ferriviae angustae, excepta ferrivia strataria.
Inter ferrivias longiquae distantiae in Murcia sunt:
Denique ferriviae mediae distantiae in Murcia sunt:
Inter praecipuas stationes in Regione Murciae Statio Murciae Carmeli (Hispanice; Estación de Murcia del Carmen et Valentiane; Estació de Múrcia del Carmen), Statio Eliocrocae-Sutullenae (Hispanice; Estación de Lorca-Sutullena et Valentiane; Estació de Llorca-Sutullena) et Statio Carthaginis Novae (Hispanice; Estación de Cartagena et Valentiane; Estació de Cartagena) sunt.
De ferrivia angusta, Carthago Nova eius generis, etiam metricae nuncupatae, tractum, a societate FEVE gestum, habet. Inter Carthaginem Novam et Mastiam (Hispanice; Los Nietos) percurrit, Unione transeunda. In hac ferrivia solum S1 societatis FEVE Cercanías diaconiam praebet. Societas FEVE transformandae lineae inter Carthaginem Novam et Mastiam stratario modo inceptum perficit. Insuper, praevidetur futura traminis stratarii institutio, quod intermodalitatem cum aliis mediis vecturarum publicarum, velut laophorio, permittit in municipiis Unione et in Commarca Belichensi, incluso Vado Belichensi et cum praevia praesentis ferriviarii tramitis amplificatione, quia systema stratarium quibusque 400 metris consistere permittit.
Haec Murcianae ferriviae stratariae Diselianum electricum systema tractionis habebunt, cum motro Diseliano quod velut dynamon fungitur et electrica tractionis motra alit.
Ferriviae stratariae
Solum urbs Murcia ferriviae stratariae diaconiam habet.
Usque ad primum saeculi XX dimidium, velut multae aliae Hispanicae urbes, amplum ferriviarum urbanarum et interurbanarum rete habebat. Adventa petrolei aera, ferriviae pro combustionis laophoriis substituta sunt. Anno 2002, Buleuterium Murcianum denuo ferriviae stratariae ideam cepit, sicut fecere alia capita.
Media communicationis
Regio Murciae tria diaria habet, quae sunt: La Verdad, La Opinión et El Faro.
De eo quod attinet ad televisionem digitalem terrestrem, quattuor tramites e Regione emittentes sunt:
Est statio radiophonica publica in Regione Murciae: Onda Regional de Murcia, ad Radiotelevisión de la Región de Murcia coetum pertinens.
Praecipua monumenta
Haec sunt praecipua Regionis Murciae monumenta:
Musea
Inter praecipua musea in Regione Murciae sunt:
Gastronomia
Murcia coquinam Mediterraneam cum materiis rudibus evolvit: in intestinis terris horticultura fabas, brassicas oleraceas, articoctos aut cappares spinosas praebet, dum Belichenses opes sparidae, dicentrarchus labrax et melicertus sunt. Caldarium (Hispanice; caldero), ex oryza, pisci et capsicis annuis factum, traditionale piscatorum ferculum est.
Forsitan typicissimum Murciae ferculum est zarangollum (Hispanice; zarangollo), holerum collectio, plerumque pepones, cepae et ova oleo cocta. Oryza in aliquot traditionalibus praescriptis apparet, inter quae oryzae iuscellum cum holeribus, cuniculo et cochleis aut oryza cum carne et costis.
Inter notissima Regionis fercula carnis costulae cum allio capannili (Hispanice; ajo cabañil), ex allio et aceto facto liquamine, et costulae agninae cum iure ac lauri foliis sunt.
Murcianae fici typicum tragēma sunt.