cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petrus Kapica
Ab anno 1934 Petrus Kapica in Unione Sovietica praefectus Instituti Problematum Physicorum Academiae Scientiarum URSS laborabat. Anno 1939, electus est academicus Academiae Scientiarum URSS. Annis 1941 et 1943 Praemio Staliniano, annis 1945 et 1974 titulo Herois Laboris Socialistici ornatus est.
Anno 1978 Kapica, una cum Arno Allan Penzias et Roberto Woodrow Wilson, Nobelianum Physicae Praemium abstulit.
Eulalius Gutiérrez
Eulalius Gutiérrez (Hispanice: Eulalio Gutiérrez, natus in Ramos Arizpe die 2 Februarii 1881; mortuus in Saltillo die 12 Augusti 1939) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 6 Novembris 1914 usque ad diem 16 Ianuarii 1915 Mexici praeses fuit.
Pontifex
De origine pontificum
Ut multa alia instituta ad religionem pertinentia sic pontificatum a rege Numa creatum fuisse veteres rerum Romanarum scriptores tradiderunt, qui "omnia publica privataque sacra pontificis scitis subiecit" (Titus Livius).
Nomen huius sacerdotii a vocabulis ponte et faciendo ortum esse, cum alii auctores antiqui voluerunt, tum in primis Marcus Terentius Varro. Nam pontem Sublicium supra Tiberim pontifices fecerant atque curabant ; qui pons omnibus partibus suis ligneus erat, nec refici eum nisi ligneis instrumentis fas erat. E quo ponte, die 15 Maii, Argeorum sacris, pontifices simulacra humana in flumen praecipitabant, sine dubio pro veteribus sacrificiis humanis substituta. Porro nonne prisca Roma prope pontem crevit, in nodo viarum sita?
Hanc autem etymologiam non aspernantes plerique auctores recentiores existimaverunt pontificem antiquiorem ac maioris ponderis fuisse, quam ut ideo creatus esset atque ab uno ponte nomen duceret. Itaque coniecturis variis usi sunt: alii putaverunt fortasse, tempore magnarum migrationum per Europam, pontifices homines fuisse qui magicis artibus iter ceteris munirent monstrarentque (significatione vocabuli Indici panthah innixi, quod Latino ponti respondet atque omne genus itineris designat). Alii ad lacustres vicos, ante scriptam hominum memoriam, originem pontificum referunt, alii etiam pontem inter deos et homines interpretati sunt. Tandem nonnulli putant hanc verbi originem, e populo enatam, rectam non esse et aliam quaerendam.
De collegio
Initio fortasse unus pontifex fuit (rex Numa Marcium filium Marci elegit), mox certe quinque fuere et ab anno 300 a.C.n. novem ; deinde quindecim a Sulla dictatore, sedecim a Gaio Iulio Caesare facti sunt.
Primo patricia gente orti esse debebant. Lege vero Ogulnia anno 300 a.C.n. lata plebs obtinuit, ut non minus quam quattuor pontifices plebei homines essent.
Pontifices in regiam coibant, ubi de sacris ac iure divino consultabant : quod aedificium, a rege nominatum, in foro erat, iuxta templum Vestae.
Cum unus ex iis moriebatur, novum collegam sibi ipsi cooptabant. Tertio autem saeculo a.C.n. exeunte a comitiis tributis "minoribus" (nam 17 tantum tribus, sorte ductae, suffragia ferebant, non 35) pontifices maximi eligi coepti sunt ac postea demum a collegis confirmari: sic quidem Caesar pontifex maximus anno 63 a.C.n. electus est. Secundo saeculo ante Christum exeunte tribunus plebis Gnaeus Domitius Ahenobarbus offensus collegio, quod alium quam se in patris locum cooptaverat, legem tulit, ut ius pontificum omnium creandorum a collegio ad populum et comitia transferatur/ Haec lex postea a Sylla abrogata anno 63 a.C.n. demum per legem Labienam de sacerdotiis, instigante Caesare, restituta est/ Quo eodem anno per tribuum suffragia liberalitate profusissima comparata Caesar et pontifex et pontifex maximus in locum Metelli Pii factus est. Incertum tamen est, quamdiu hoc modo in posterum actum sit.
Exinde vero usque ad mortem pontifices remanebant, nec quisquam eos sacerdotio privare poterat. Quem morem Caesar Augustus et ipse observavit: nam expectavit donec triumvir Lepidus moreretur ; tum tandem pontificatum maximum sibi asseruit. Ab eo tempore (anno 12 a.C.n.) pontifex maximus semper idem atque imperator fuit. In titulis omnium imperatorum PM legitur, "Pontifex Maximus" notans. Sic religio universa in eius potestate erat ac maiore auctoritate apud populum fruebatur. Pontifex maximus summam potestatem in collegio semper quidem habuit, sed postquam imperator ipse fuit, ceteri pontifices pro nihilo fuerunt.
Gratianus, primus Christianorum imperatorum, hunc titulum recusavit.
De officio pontificum
De officio pontificum Titus Livius summatim atque optime sic disseruit: "[Numa pontifici] sacra omnia exscripta exsignataque attribuit, quibus hostiis, quibus diebus, ad quae templa sacra fierent, atque unde in eos sumptus pecunia erogaretur. Cetera quoque omnia publica privataque sacra pontificis scitis subiecit, ut esset quo consultum plebes veniret, ne quid divini iuris neglegendo patrios ritus peregrinosque adsciscendo turbaretur; nec caelestes modo caerimonias sed iusta quoque funebria placandosque manes ut idem pontifex edoceret, quaeque prodigia fulminibus aliove quo visu missa susciperentur atque curarentur." Breviter ut dicam, omnia scire de sacris rebus pontifices oportebat, ut ceteros homines docerent, sive privatos sive magistratus populi Romani. Si quae culpa inveniebatur, etiam iudices erant.
Singulatim vero haec fortasse officia digna memoratu sunt:
Sol Invictus
Imperator Aurelianus novum collegium pontificum Solis creavit post Zenobiam debellatam in honorem novi dei, Solis Invicti, quem ex oriente secum Romam advexerat et omnibus antiquis deis Romanis, Iove non excepto, praetulit. Abhinc veteres pontifices ut a novis discernerentur pontifices Vestae nonnumquam dicti sunt.
Iulius Grévy
Franciscus Paulus Iulius Grévy magis notus simpliciter ut Iulius Grévy (natus in Mont-sous-Vaudrey die 15 Augusti 1813; ibidem die 9 Septembris 1891 mortuus) fuit causidicus, politicus ac Praeses Rei Publicae Francicae a die 20 Ianuarii 1879 usque ad diem 2 Decembris 1887.
Pontifex
Christianismus
Post finem Imperii Romani, papa Ecclesiae Catholicae titulo Pontifice Maximo utitur; titulus autem rectior est summus pontifex.
Jefferson Comitatus (Florida)
Jefferson Comitatus (Anglice:  Jefferson County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 12902 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Monticello, die 20 Ianuarii 1827 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Lafayette Comitatus (Florida)
Lafayette Comitatus (Anglice: Lafayette County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Mayo, die 23 Decembris 1853 creatus est. In hoc comitatu nona pars incolarum (accurate 11.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Franciscus S. Carvajal
Franciscus S. Carvajal (Hispanice:  Eulalio Gutiérrez, natus in Campeche die 9 Decembris 1870; Mexicopoli mortuus die 20 Septembris 1932) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 15 Iulii 1914 usque ad diem 13 Augusti 1914 Mexici praeses fuit.
Lake Comitatus (Florida)
Lake Comitatus (Anglice:  Lake County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 210528 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Tavares, die 27 Maii 1887 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 8.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Petrus Lascuráin
Petrus Lascuráin (Hispanice: Pedro Lascuráin, natus Mexicopoli die 8 Maii 1856; ibidem mortuus die 21 Iulii 1952), causidicus, fuit politicorum peritus Mexicanus, qui breviter accurate uno die 18 Februarii 1913, cum decessor Franciscus I. Madero se a munere propter seditionem removit, Mexici praeses fuit, sed eodem die ipse Lascuráin se etiam a munere removit.
Anaxagoras
Anaxagoras (Graece ) fuit philosophus Graecus Clazomenis anno 499 a.C.n. natus, Lampsaci mortuus anno 428 a.C.n.
Andreas Hofer
Andreas Hofer (natus die 22 Novembris 1767 prope  Fanum Sancti Leonardi  in Tirole – ad furcam damnatus et Mantuae supplicio affectus est die 20 Februarii 1810), caupo et pecoris mercator, fuit anno 1809 heros Tirolis seditionum contra Napoleonem.
Anaxagoras
De vita
Memoriae traditum est patrem Anaxagorae nobilem divitemque fuisse civem Clazomenium. Anaxagoras autem, si famae credimus, auctoritatem civilem a patre sibi manantem studio posthabuit rerum naturae. Itaque vituperatus, quod rem publicam sperneret, digitum ad caelum intendens "Mea quidem" dixit "magnopere interest patria!" Alii quoque loci communes de Anaxagora feruntur: Quemdam quandoque lamentantem, quod peregre mori deberet, consolatus "Undecumque" inquit "idem est ad Plutonem descensus."
Anaxagoras primus e philosophis Ionicis Athenis habitavit discipulosque suam docuit disciplinam. Quando philosophari coeperit quemve audierit praeceptorem, ambiguum est. Veri simillimum videtur Anaxagoram anno circiter 456 Athenas pervenisse. Adultus igitur iam erat, cum suam Athenis instituit scholam, quo opere Ionicorum physicorum doctrinam in urbe palam fecit. Constat enim Anaxagorea decreta in litteratis percrebruisse Atheniensibus, ut cognosci potest apud Sophoclem, Euripidem, Aristophanem. Socrates Anaxagoram numquam audivit, incubuit tamen in scriptorum huius studium, donec de spe depulsus repudiavit. Eo abusque quo Athenas pervenit tempore Anaxagoras familiaritate erat cum Pericle coniunctus.
Circiter viginti annos Athenis operam dedit docendo. Cum contra publicam religionem solem lunamque affirmaret non deos sed corpora caelestia esse, impietatis accusatus, ne supplicio afficeretur, anno 437 Lampsacum profectus est, qua in urbe anno 428 mortuus est.
Anaxagorea
Quidquid de Anaxagorae decretis scimus e posteriorum philosophorum, praesertim Simplicii, commentariis exemplisque defluxit. Quae doctrinae fragmenta iam multis editionibus continentur, e.g. Curd (2007), Diels & Kranz (1974), Jöhrens (1939), Lanza (1966), Sider (2005); sed magni interest hoc cognoscere: fragmenta e posterorum scriptis excerpta nihil esse nisi ruinas et caementa prisci aedificii humi constrati, quod ratione restitui debeat.
Constat Anaxagoram unum tantum librum scripsisse, non praeter solitum De natura appellatum. Simplicio teste eum scimus exordium de massa quadam sumpsisse, quae sine ulla forma omnia mundi elementa complectitur. Quae mixtura informis mente quadam citatur. Elementa aeterna sunt continuoque omnia omnibus immiscentur motu versatili, quo novae regionatim compinguntur portiones veteraeque solvuntur. Quibus in figuris versatili elementorum motu effectis mundus consistit ut a nobis percipitur. Haec fere sunt principia quae fragmentis nobis defluxerunt, sed e testimoniis Anaxagoram cognovimus etiam de astronomia, meteorologia, geologia nec non de cognitione humana disseruisse; quibus de rebus parum sciri potest, quia fontes nos deficiunt.
Metaphysica
Quod non est, id nequit esse. Hoc a Parmenide dictum accepit Anaxagoras ut fundamenta metaphysica doctrinae suae. Itaque physicos maxime Ionicos reprehendit, quod perperam de rerum generatione et interitu loquerentur:
Quod generatio novarum aut interitus veterum rerum esse percipitur, id re vera nihil aliud est nisi nova quaedam mixtura, id est: elementorum metaphysice fundamentalium nova inter se distributio et ordinatio. Cum autem res quaedam esse desinit (vel "moritur"), priore elementorum ordine dissoluto et separato nova in proximo generatur compositio. Quae omnia salvis fiunt elementis. Itaque Anaxagoras, cum verba pro dynamica mundi mutabilitate facit, negat semina, quippe quae vera sint, mutabilia esse. Hoc modo Parmenidis metaphysicam ad Ionum physicam conciliare conatur.
Quae cum ita sint, apparet Anaxagoram duo proponere gradus metaphysicos. Primus gradus ex seminibus sive iis quae verae sunt rebus constat. Non solum aqua et ignis et terra sed etiam caro et ossa nec non calidum et frigidum sunt res verae sive semina. Alter gradus est rerum ex his elementis compactarum. Quae res sensu metaphysico non sunt, quod velut epiphaenomena quaedam ex temporariis seminum mixturis emergunt. Itaque bestiae et plantae et homines caelestiaque corpora sunt composita naturalia, quippe quae vi naturae ultro generentur. A rebus humana arte ad humanum usum factis eo differunt, quod causa teleologica deest, quem ad finem factae sint.
Anaxagoras, cum generationem negat, contendit omnia in omnibus inesse: Haec dicta omnipraesentiam elementorum arguere videntur. Itaque omnibus in rebus inest mixtura omnium quae sunt elementorum, et unum quodque elementum omni tempore ubique est. Horum praeceptorum, quamquam maximi sunt momenti ad Anaxagorae doctrinam disserendam, haud facilis est interpretatio. Si enim omnia in omnibus insunt, necesse est elementa inter se penetrent, namque aliter non videtur liquere, quo modo omnia elementa eodem tempore in uno quoque loco inesse possint. Quae cum ita sint, in novam accumulari formae potentiam elementum quodvis potest, velut si nova quaedam generaretur res aut qualitas.
Franciscus León de la Barra
Franciscus León de la Barra (Hispanice: Francisco León de la Barra, natus in Santiago de Querétaro 16 Iunii 1863; mortuus in Biarritz 23 Septembris 1939) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui breviter anno 1911 Mexici praeses fuit accurate a die 25 Maii usque ad diem 5 Novembris.
Anaxagoras
Metaphysica
De elementis fundamentalibus, qualia sint, parum liquet. Plerique crediderunt Anaxagoram elementa pro corpusculis sive particulis perparvulis habuisse. Lucretius his versibus Anaxagoream explicat doctrinam: Ita interpretationem geminat Aristotelicam, quae unam quamque rem naturalem declarat ex particulis eiusdem qualitatis consistere. Haec explicandi ratio a Lucretio homoeomeria (ὁμοιομέρεια) appellatur.
Ptolemaeus III (rex Aegypti)
Ptolemaeus III Euergetes I (Graece ) fuit rex Aegypti. Natus est anno 284 a.C.n., mortuus est 221 a.C.n.. Fuit filius Ptolemaei II. Post mortem patris anno 246 a.C.n. regnum Aegypti accepit et Berenicen II in matrimonium duxit. Quam et consortem regni fecit. Eo regnante Aegyptus multas terras sibi adiunxit; nam bello contra Seleucum II Antiochiam et partes Asiae et Thraciae expugnavit. Anno 221 a.C.n. post mortem Ptolemaei III filius eius, Ptolemaeus IV ei successit.
Victorianus Huerta
Victorianus Huerta (Hispanice:  Victoriano Huerta, natus in Colotlán die 22 Decembris 1850; mortuus in El Paso, Texia die 13 Ianuarii 1916) fuit generalis et politicorum peritus Mexicanus, qui a die 18 Februarii 1913 usque ad diem 15 Iulii 1914 Mexici praeses fuit.
Ecclesia cathedralis Dei genetricis Casanensis
Ecclesia cathedralis Dei genetricis imaginis thaumaturgae Casanensis Petropolitana, vulgo Ecclesia Cathedralis Casanensis est ecclesia Petropoli sita imagini thaumaturgae Casanensi Dei genetricis dicata. Ab Andrea Voronichin aedificata est annis ab 1801 ad 1811 iussu Pauli I e travertino Pudostensi fusco. Columnas Corinthias 96 habet, quae ad viam Nevensem, Petropolis principalem, spectant; porticus extremus in ripa canalis Griboedov stat. Michael Kutuzov in ecclesia Casanensi sepultus est et monumentum eius ante ecclesiam stat.
Lee Comitatus (Florida)
Lee Comitatus (Anglice:  Lee County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 440888 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Fort Myers, die 13 Maii 1887 creatus est. In hoc comitatu septima pars incolarum (accurate 13.5 %) haud Anglice domu loquitur.
La Croix
La Croix (nomen Francogallicum; 'Crux') est diarium Francicum Catholicum anno 1880 a Emanuel d'Alzon (1810-1880) et Vincentius de Paul Bailly conditum.
Bibliographia
Alain FLEURY, ''« La Croix » et l'Allemagne. 1930-1940'', Lutetiae, Le Cerf, 1986.
Manuel González
Manuel González (Hispanice: Manuel González, natus in El Moquete die 18 Iunii 1833; mortuus in Chapingo die 10 Aprilis 1893) fuit miles et politicorum peritus Mexicanus, qui a die 1 Decembris 1880 usque ad diem 30 Novembris 1884 Mexici praeses fuit.
Iosephus Rapoport
Iosephus Abrahami filius Rapoport (Russice Иосиф Абрамович Рапопорт, tr. Iosif Abramovič Rapoport; natus familia Iudaica die 14 Martii 1912 Czernihoviae, mortuus die 31 Decembris 1990 Moscuae) fuit geneticus Sovieticus, qui ad theoriam mutagenesis contribuit, socius correspondens Academiae Scientiarum URSS ab anno 1979.
Vita et opera
Alumnus facultatis biologicae Universitatis Leninopolitanae, Iosephus Rapoport in laboratorio genetico cum Nicolao Kol'cov praefecto laborare incepit, ab anno 1938 officium "collaboratoris scientifici senioris" Instituti biologiae experimentalis Academiae Scientiarum URSS (cuius pars laboratorium illud erat) tenens. Tempore Belli Magni Patrii fuit miles voluntarius, dein praefectus militum, particeps pugnarum, bis graviter vulneratus (idcirco sine oculo mansit) et pro gestis suis heroicis in Bello Magno Patrio nonnullis honoribus (e.g. ordinibus Vexilli Rubri et Belli Patrii) decoratus. Praeterea, anno 1943 dissertationem pro gradu doctoris biologiae (iam ante bellum scriptam) in Universitate Moscuensi defendit. Bello illo finito, Rapoport explorationes suas scientificas in area geneticae in Instituto citologiae, histologiae et embryologiae Academiae Scientiarum URSS continuavit. Substantiones chemicas, mutationes facessentes, invenit. Postquam impulsu Trophimi Lysenko ab Iosepho Stalin sustineto genetica "Weismanniana, Mendeliana et Morganiana" anno 1948 in Unione Sovietica damnata fuit, Rapoport (opponens Lysenko) anno 1949 e Factione Communistica (cuius socius erat ab anno 1943) exclusus est, et ab eodem anno ad annum 1957 ut geneticus laborare non potuit, instar se illo tempore ad palaeontologiam et stratigraphiam (ut particeps expeditionum ministeriorum petrolei et geologiae) applicans. Anno 1957 ad explorationes geneticas reversus est, in Instituto physicae chemicae Academiae Scientiarum URSS (ubi ad finem vitae suae laborabat) cum doctis aliis mutagenos chemicos inveniens et analysem proprietatum eorum (cum mutagenis radiationis comparatorum) faciens. Ob adeptionibus suis scientificis ordine Vexilli Rubri Laboris (anno 1972), Praemio Leniniano (anno 1984) et titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1990) ornatus est.
Via Regia Lusatiae Superioris
Via regia Lusatiae superioris seu strata regia fuit strata mercatoria et Strata imperialis et pars viae regiae quae ducebat orientem versus usque ad Rhenum.
Regiones et loci
Via ferrebat per Lusatiam superiorem, usque ab Salinis Saxonicis ad oppida quae sunt haec:
Porro ad Cracoviam ferrebat orientem versus et a Lipsia vel Salinis per Thuringiam ad Francofurtum ad Moenum ferrebat.
Iosephus Maria Iglesias
Iosephus Maria Iglesias (Hispanice:  José Maria Iglesias, Mexicopoli natus die 5 Ianuarii 1823; ibidem mortuus die 17 Novembris 1891), causidicus, fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 28 Decembris 1876 usque ad diem 15 Martii 1877 Mexici praeses fuit.
Endemismus
Endemismus est oecologicus singularitatis status in proprio loco geographico, sicut separata insula, habitatione, civitate, vel alia regione definita. Esse cuique loco regionive endemicum significat organismum non inveniri nisi in illa orbis terrarum parte, et nusquam alibi. Exempli gratia, multae Lemuriformium species sunt insulae Madagascariae endemici. Variabilia physica, climatica, et biologica ad endemismum adiuvare possunt. Exempli gratia, avis Anthobaphes violacea est in fynbos endemica—quod significat eam solum in vegetatione fynbos Africae Australiae meridio-occidentalis habitat.
Sunt duo endemismi genera: palaeoendemismus et neoendemismus. Notio opposita est cosmopolitanismus, vel distributio cosmopolita.
Genera speciesve endemicae saepissime se in insulis propter eorum solitudinem geographicam evolvuntur. Ergo endemismus est quotidianus in archipelagis remotis, sicut Havaiis, Galapagenses, et Socotra. Endemismus etiam in remotis regionibus continentalibus crescere potest, sicut alta terra Aethiopica, et in magnis aquae corporibus, sicut Lacus Baical.
Organismi endemici facile fieri possunt periclitati vel exstincti ob habitationem circumscriptam et vulnerabilitatem industriarum hominum, inter quas introductio organismorum novorum.
Saeculo septimo decimo ineunte, fuerunt in Bermuda permulta decies centena milia Pterodromatum cahow et Juniperarum bermudianarum. Saeculo autem exeunte, pterodromata habita sunt exstincta; juniperi quoque paene exstincti saeculo vicensimo ab adventu parasiti factae sunt. Hodie, pterodromata et juniperi sunt rarissimae, sicut aliae species Bermudae endemicae vel natae.
Organismi endemici non sunt idem qui organismi vernaculi; species alio loco vernacula etiam sit alio loco vernacula. Species introducta, etiam species naturalizata vel exotica appellata, est organismus qui cuidam loco regionive non est vernaculus.
Ecoregiones maximo cum endemismo
Secundum World Wildlife Fund, oecoregionibus sequentibus est maxima plantarum endemicarum proportio (nomina Anglica:
Maximilianus Wolf
Maximilianus Wolf (natus Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf Heidelbergae die 21 Iunii 1863 - ibidem mortuus est die 3 Octobris 1932) fuit astronumus Germanicus.
Asteroides 827 Wolfiana et 1217 Maximiliana apud honorem Maximiliani Wolf nominatae sunt.
Franciscus I. Madero
Franciscus I. Madero, vulgo plenius Francisco Ignacio Madero González (natus in Parras de la Fuente die 30 Octobris 1873; Mexicopoli supplicio affectus est die 22 Februarii 1913) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui cum Aemiliano Zapata Rem Novae Mecici contra dictaturam deinde die 6 Novembris 1911 usque ad diem 18 Februarii 1913 Mexici praeses fuit.
De vita sua (Septimius Severus)
De vita sua fuit, ut apparet, titulus operis quod scripsit imperator Romanus Septimius Severus (anno 211 mortuus). Liber hodie deperditus est. Ibi de rebus a se gestis tam privatis quam publicis disseruit, "solum tamen vitium crudelitatis excusans". Cassius Dio igitur, qui opus legerat, se veritatem scribere promittit: "non dico ea quae Severus scripsit, sed quae re vera acciderunt." Fortasse in hoc libro etiam de indole Clodii Albini ea scripsit quae in Historia Auguata citata sunt (sed nonnulla citationes ibi repertae ficticiae sunt):
Carmina (Shakesperius)
Carmina sunt collectio 154 carminum (sonetorum) Gulielmi Shakesperii poëtae, quae tempus, amorem, pulchritudinem, atque mortalitatem tractant. Prima 126 soneta viro, ultima 28 mulieri inscribuntur.
Primum anno 1609 in quarto a Thoma Thorpe impressa sunt titulo ''SHAKE-SPEARES SONNETS. Never before Imprinted, quamquam soneta 138 et 144 iam anno 1599 in miscellaneis The Passionate Pilgrim'' edita erant. Liber "A Lover's Complaint" poëmate narrativo 47 stropharum concluditur, etsi nonnulli eruditi putant Shakesperium non auctorem eius fuisse.
Felix Faure
Felix Faure (Lutetiae natus die 30 Ianuarii 1841 – ibidem repente obiit die 16 Februarii 1899) fuit vir publicus ac Praeses Rei Publicae Francicae a die 17 Ianuarii 1895 usque ad mortem.
Carmina (Shakesperius)
Quae carmina Alvredus Thomas Barton Latine reddit et Londini anno 1913 divulgavit, titulo Gulielmi Shakespeare Carmina quae Sonnets nuncupantur; Latine reddita ab Alvredo Thoma Barton; edenda curavit Ioannes Harrower. Haec notissima sunt:
Felix Faure
Vita
Filius parietum exornatoris tiro apud coriarium Ambaciae fuit antequam Franciscopoli institor fieret et tabernam coriaceorum propriam aperiret. Anno 1870 praefectus manipuli fuit et a Leone Gambetta in Angliam missus est ut arma atque magnam missilium dirumpentium copiam emeret. Bello Germano-Francico finito praeses camerae mercatorum et demarchi Franciscopolitani adiunctus factus est. Ex anno 1881 senator fuit, ubi saepe oportunitati servientes supportavit.
Declaratio Arbroathis
Declaratio Arbroathis seu Abirbrothoc (Anglice: Declaration of Arbroath) fuit prisca declaratio libertatis regni Scotiae. Haec in epistula concepta et 6 Aprilis 1320 ad papam Ioannes XXII Avenione residentis missa est; quinquaginta unus nobiles Scotiae declarationem subscripserant. Argumenta erant libertas regni et voluntas patriam defendendam esse. Enuntiatio praeclarissima est: Quia quamdiu Centum ex nobis vivi remanserint, nuncquam Anglorum dominio aliquatenus volumus subiugari.
Felix Faure
Gravitudo
Faure in officio praesidiali clericos et nationalismi fautores fovebat, pompam quasi monarchicam diligebat et Alfredi Dreyfus scandalum augeri sinebat calumniatores perfidos non sufflaminans.
Scripsit opera »Le Havre en 1878« (Franciscopoli 1878) et »Les budgets contemporains: Budgets de la France depuis vingt aus et des principaux États d'Europe depuis 1870« (Lutetiae 1887); Academia Francica pro opere altero ei praemium attribuit.
Anjalankoski
Sunt duae magnae fabricae chartariae (Stora Enso Oyj et Myllykoski Paper Oy) quae sunt conductores maximi in Anjalankoski.
Ioannes N. Méndez
Ioannes Nepomucenus Méndez (Hispanice: Juan Nepomuceno Méndez, natus in Tetela de Ocampo die 2 Iulii 1820; Mexicopoli mortuus die 29 Novembris 1894) fuit generalis et politicorum peritus Mexicanus, qui a die 6 Decembris 1876 usque ad diem 17 Februarii 1877 Mexici praeses ad interim fuit.
Genetica clinica
Genetica clinica est scientia geneticae, quae agit de morbis organismorum viventium, quoteni et quam frequenter sint intra familias. Si quis quendam morbum patitur, fortius et filius aut filia eius talem morbum habebit quam liberi alterius. Cum morbi microbiales ex aliquo ad aliquem transeunt per contactum cum ipso infirmo aut cum materia morbo infecta, in morbis hereditariis autem gena morbiditatis transeunt per hereditatem. Morbi genetici ad studendum digeruntur in varias partes secundum notas hereditatis eorum:
Fontes
Lenz, W. (1983): Medizinische Genetik. ed. 4. Stutgardiae, Georg Thieme Verlag
Imago thaumaturga
Imago thaumaturga vel icon thaumauturga est imago pia, cui thaumaturgia adscribitur; morbos curare vel in bello defendere potest. Ecclesia Graeca imagines thaumaturgas colit et interdum Ecclesia Catholica, praecipue Polona, quae imaginem Dei genetricis Montis Clari vel Chęstochoviensem assidue colit. In Ecclesia Orthodoxa Russica circa 200 imagines thaumaturgae coluntur, quarum notissimae Volodimiriensis, Casanensis, Smolenscensis. Ecclesiae multae his imaginibus dicata sunt, e.g. Ecclesia cathedralis Dei genetricis Casanensis Petropoli, Monasterium Dei genetricis Smolenscensis Novodevicense Moscuae etc. Paene semper in imaginibus thaumaturgis Dei genetrix figurata est, sed interdum et Sophia. Prima autem imago thaumaturga Mandylium dictum putatur.
Barnaulia
Barnaulia, vulgo Barnaul (Russice: Барнаул), urbs est in Russia, metropolis territorii Altaici (Russice: Алтайский край, Altajskij kraj). Plus quam 631 milia incolarum habet (anno 2021).
Urbs illa sita est in Siberia occidentali, in ripa sinistra fluminis Obii. Eo loco in Obium influit amnis Barnaulka — ex appellatione amnis illius, olim Barnaul vocatae, nomen urbis genuit.
Historia
Barnaulia condita est anno 1730 aut 1739 a negotiatore Demidov, et anno 1771 facta est urbs. Ab anno 1747 ad annum 1917, Barnaulia erat metropolis districtus Altaici (Russice: Алтайский округ, Altajskij okrug), propriae possessionis imperatoris Russiae.
Nunc Barnaulia est forum industriae, commercii, scientiae culturaeque Siberiae occidentalis. Ibi sunt officina, instituta educationis (e.g. Universitas Publica Altaica, Universitas Publica Paedagogica Altaica, Universitas Publica Technica Altaica, Universitas Publica Medica Altaica, etc.), musea et theatra.
Jeholodentidae
Jeholodentidae (nomen a Luo anno 1888 inventum) est genus exstincta Triconodonta, distributio Cretaceum in Sinarum et Mongolia.
Petri aula (palatium et horti)
Petri aula est nomen solitum multorum palatiorum et villarum imperatorum Russiae et familiarium eorum, in Petri aula urbe et circa eam aedificatorum saeculis XVIII et XIX. Eorum maior pars ad litus Sinus Finnici continue iacent, alia pars ad meridiem, longuis a mare, sita est. Tempore obsidionis Leninopolis ab autumno anni 1941 ad mensem Januarium anni 1944 Petri aula omnis a Germanis occupata erat et multa monumenta destructa sunt. Restauratio ab anno 1944 usque ad hoc tempus (2019) continuatur et nondum finita est.
Horti octo vel duodecim (nam varie numerari possunt) cum aedificiis variis ad Petri aulam pertinent.
Horti Inferior et Superior
Horti veterrimi et notissimi sunt Hortus inferior (Russice Нижний), in litore Sinus Finnici, et Hortus superior (Верхний), inter quos Palatium Petri aulae magnum stat. Hi horti a philotheoristis frequentissime visitantur. Hi Petri aula sensu stricto sunt. Palatium magnum a Petro I aedificari coepit, sed a Bartholomaeo Rastrelli more baroci Elisabetha regnante confectus est.
Hortus inferior fontanis suis famosus est; habet eos 147 et quattuor aquae cadentis. Altissimus fontanarum Samson, oram leonis diripiens, est, qui ante Palatium magnum inter duas cataractas artificiales stat. Statumen aquae ex ora leonis salit. De Samsone canalis recte in sinum Finnicum ducit, ut naves ad palatium appellere possint. Fontanae Petri aulae non antliis aguntur, ut Versalienses, sed secundum aqua ipsa salit. Nam receptacula aquae in Horto superiore tanto altiora sunt, quam Hortus inferior, quanto statumen aquae fontanae Samsonis in altum ascendit. Ad receptacula Horti inferioris aqua per aquaeductum longissimum a collibus Babiegonensibus (Бабьегонские высоты) ducitur. Ideo nec noctu nec unquam nisi hieme fontanae cessant.
Horti alii
Ad orientem a Mikhailovka iam Strelna iacet cum alio palatio et horto imperatoris.
Ad occidentem a Sergievka in litore Sinus Finnici iam alius grex palatiorum imperatorum iacet, Oranienbaumium.
Triconodonta
Triconodonta (nomen a Osborn anno 1888 inventum) > (Vandebroek, 1964)) est genus exstincta mammalia.
Nexus externi
Eutriconodonta
Majuro
Majuro (ita Anglice: lingua Marsaliensi Mājro) est caput et maxima Insularum Marsaliensium urbs, sita apud Madzurum Atollum, circulum sexaginta quattuor insularum.
Jeholodens
Jeholodens (binomen a Zhexi Luo anno 1999 inventum) est exstinctum Triconodontorum genus, ex medio Cretaceo in Sinis et Mongolia notum.
Ptolemaeus IV (rex Aegypti)
Ptolemaeus IV Philopator I (Graece ) fuit rex Aegypti. Natus est post annum 240 a.C.n., mortuus anno 204 a.C.n.. Fuit filius Ptolemaei III. Anno 221, post mortem patris rex factus est et sequenti anno Arsinoen III, sororem suam in matrimonium duxit. Quae nunc una cum Ptolemaeo Aegyptum regnavit. Quamquam semper fuit obnoxius amicorum et amicarum, tamen in pugna apud Raphiam anno 217 a.C.n. victor erat contra Antiochum III, regem Syriae. Anno 206 a.C.n. in Aegypto superiore motus contra Ptolemaeum coepit, duce rege vel usurpatore Hyrgonaphore (Horwennefer), qui a filio Ptolemaeo V tandem suppressus est.
Anno 204 a.C.n. mortuus est, uxor eius Arsinoe III paulo post caesa est. Successit ei filius Ptolemaeus V.
Forssa
Forsia seu Forssa est oppidum Provinciae Finniae Meridionalis et Regionis Tavastiae. Lingua officialis oppidi est Lingua Finnica.
Severus Snape
thumb|Severi Snapis partes, in pelliculis de Harrio Pottero, agit [[Alanus Rickman]] Severus Snape (gen. Severi Snapis ) est persona in fabulis de Harrio Pottero a J.K. Rowling scriptis. In prima fabula, Harrius Potter et philosophi lapis, est adversarius Harrii et antagonista usque ad finalia capitula. Ut series progreditur, personam Severi multiplicem esse gradatim indicatur. Utris partibus ex animo faveat ei patefactae sunt in fabula finali, Harrius Potter et mortalia insignia. Severus est in omni libro Harrii Potter.
Dacica (Traianus)
Dacica fuit opus ab imperatore Romano Traiano scriptum de bellis a se in Dacos gestis inter annos 101 et 106. Ex hoc opere hodie deperdito unum fragmentum tantum servatur, a grammatico Prisciano citatum, qui de nominibus declinationis tertii in -i disserit:
Severus Snape
Severus docet potiones in libris primo usque ad quintum. In libro sexto docet "quomodo artes tenebrosae arceantur, in libro septimo Severus est praeses scholae "Hogwarts".
Severus Snape non solum mortivorus sed etiam socius Phoenicis ordinis est. Postquam audiverat partem prophetiae de filio Liliae Potteri, volebat pugnare contra Voldemortem. Severus diu Liliam amaverat.
Venificia Eileena Regulus et muggle Tiberius Snape genuerunt Severum.
Notae
Figuren der Harry-Potter-Romane
Ptolemaeus I (rex Aegypti)
Ptolemaeus I Soter (Graece ) (367/366 a.C.n.—27 Ianuarii 282 a.C.n.) fuit rex Aegypti, primus ille Macedonum qui in serie Ptolemaeorum seu Lagidarum ibi regnaverunt.
Ptolemaeus, filius Arsinoae et Lagi, fuit Philippi regis sectator, postea Alexandri amicus, legatus, dux exercituum et (secundum Charetem Mytilenaeum) seu siniscalcus. Ab autumno anno 330 somatophylax meruit. Ea quae cum Alexandro gessit ipse in Commentariis enarravit. E quo fonte, hodie deperdito, vitae Alexandri nobis servatae (et praesertim Arriani Anabasis Alexandri) varias res hauserunt: Ptolemaeum cum rege Ammonium seu templum Ammonis iuxta Sivam visitavisse; Bessum Darii necatorem cepisse et interfecisse; anno 328 exercitús tertiam fere partem contra populos montanos Indiae ipsum bono successu imperavisse; naves ad navigationem fluminis Indi constructas ipsum cum aliis duxisse. Alexandro mortuo, Ptolemaeus Aegyptum administravit. Autumno anni 306 a.C.n. rex ab exercitu acclamatus est; die 28 Daesii, i.e. 12 Ianuarii 304, sacra coronationis celebravit. Regnum contra alios Diadochos defendere potuit. Communis Insulanorum ab anno 287 a.C.n. protector fuit. Anno 285 a.C.n. filium suum Ptolemaeum II Philadelphum consortem regni fecit. Qui post mortem patris novus rex Aegypti factus est.
Secundum scriptores posteriores aliquos Ptolemaeus fuit filius regis Philippi ipsius, quippe cui Arsinoë paelex fuerit ante matrimonium. De qua re nihil dicit (in fragmentis nobis servatis) Satyrus Callatinus qui vitam Philippi conscripsit, nihil Arrianus qui Commentariis Ptolemaei usus est, nihil Theocritus qui in Encomio Ptolemaei II origines Ptolemaeorum breviter enarrat. Ptolemaei frater fuit Menelaus, qui et ipse inter diadochos bellum gessit.
Ptolemaeus tres uxores duxit. Prima, quam inter nuptias Macedonum et Persarum anno 324 a.C.n. duxit suadente rege Alexandro, fuit Artacama, nobilis Persarum femina. Inter annos 322 a.C.n. et 319 a.C.n. Eurydicam uxorem duxit, filiam Antipatri, qui post mortem Alexandri imperium suum administravit. Ex ea inter alios Ptolemaeum Ceraunum filium habuit. Tandem anno 317 a.C.n. Eurydicam repudiavit et Berenicam I in matrimonium duxit; quae Arsinoen II et Ptolemaeum II peperit. A rege impetravit ut filius suus regnum Aegypti adipisceretur. Insuper concubinam seu maritam habuit Thaidem meretricem Atheniensem, e qua genuit filios Lagum et Leontiscum, filiam Irenam. Fuit auriga Olympionica anno ignoto.
Deificatio
Post mortem Ptolemaeum iuxta Alexandrum inter deos Olympios cenare cantat Theocritus, eisque prope sedere Herculem amborum proavum.
Provincia Franconia Media
Provincia Franconia Media (Theodisce Mittelfranken, litteris Mfr. notatum) est provincia et circulus in Franconia, regione Bavariae, situs. Superficies eius est 7,244 chiliometra et numerus incolarum est 1,770,401, censu anno 2018 habito. Caput eius est Onoldum; urbes maximae sunt Norimberga, Fürth, Erlanga.
Corypha macropoda
Corypha macropoda est species plantarum florentium familiae Arecacearum, in India endemica.
Marmor
Marmor (a verbo Graeco μάρμαρος, verbo μαρμαίρειν 'fulgere, splendere', ut putatur, propinquum) est saxum carbonatum, quod ex mineralibus calcite, dolomite, aut aragonite exstat.
Saepe autem etiam alia saxa nomine marmor venumdantur.
Multa aedificia et artificia ex marmore facta sunt. His diebus marmor imprimis ad pavimenta, balnea, muros facienda sive ornanda adhibetur. Opus marmoris comparandi adhuc operosum est.
Quid antiqui de marmore dixerint
Isidorus Hispalensis in Etymologiarum libro XVI (cap. V) scribit: "Marmora dicuntur eximii lapides, qui maculis et coloribus commendantur. Marmor sermo Graecus est a viriditate vocatus, et quamvis postea et alii coloris inveniantur, nomen tamen pristinum a viriditate retinuerunt. Marmorum colores et genera innumerabilia sunt. Non tamen omnia e rupibus exciduntur, sed multa sub terra sparsa sunt et pretiosissimi generis, sicut Lacedaemonium viride cunctisque hilarius, repertum prius apud Lacedaemonios, unde et vocabulum traxit. Ophites serpentium maculis simile, unde et vocabulum sumpsit. Duo eius genera: molle candidum, nigrum durum. Augusteum et Tiberium in Aegypto Augusti ac Tiberii primum principatu reperta sunt. Differentia eorum est ab ophite, quum illud, ut praediximus, serpentium maculis sit simile, haec maculas diverso modo colligunt. Nam Augusteum undatim est crispum in vertices; Tiberium sparsa, non convoluta, canitie. Porphyrites in Aegypto est rubens, candidis intervenientibus punctis. Nominis eius causa quod rubeat ut purpura. Basanites ferrei coloris sive duritiae; unde et nomen ei datum est: inventus in Aegypto et Aethiopia. Alabastrites lapis candidus, intertinctus variis coloribus, ex quo Evangelici illius unguenti vasculum fuit. Cavant enim hunc ad vasa unguentaria, quoniam optime servare incorrupta dicitur. Nascitur circa Thebas Aegyptias et Damascum Syriae, ceteris candidior, probatissimus vero in India. Parius candoris eximii, lygdinus cognomento: hic apud Paron insulam nascitur, unde et Parius nuncupatus. Magnitudo eius, qua lances craterasque non excedat; unguentis et ipse aptus. Curaliticus in Asia repertus, mensurae non ultra cubita bina, candore proximo eboris et quadam similitudine. E diverso niger Alabandicus terrae suae nomine nuncupatus, purpurae aspectu similis. Iste in oriente igni liquatur atque ad usum vitri funditur. Thebaicus interstinctus aureis guttis invenitur in parte Aegypti adscripta, coticulis ad terenda collyria quadam utilitute naturali conveniens. Syenites circa Syenem vel Thebas nascitur. Trabes ex eo fecere reges. Marmora autem, quae in officinis rupibusque gignuntur: ex quibus Thasius diversi coloris maculis distinctus, cuius primum usum insulae Cyclades dederunt. Lesbius lividior est paulo huic, sed et ipse diversi coloris maculas habens. Corintheus ammoniacae guttae similis cum varietate diversorum colorum. Corintho primum repertus. Ex eo columnae ingentes liminaque fiunt ac trabes. Caristeum viride, optimum; nomen ab aspectu habens, eo quod gratus sit his qui gemmas sculpunt; eius enim viriditas reficit oculos. Numidicum marmor Numidia mittit: ad cutem sucum dimittit croco similem, unde et nomen accepit; non crustis, sed in massa et liminum usu aptum. Luculleum marmor nascitur in Melo insula; cui Lucullus consul nomen dedit, qui delectatus illo primus Romam invexit; solumque pene hoc marmor ab amatore nomen accepit. Est et Lunensis. Tephrias appellatus a colore cineris, cuius lapidis alligatio contra serpentes laudatur. Ebur a barro, id est elephanto, dictum. Horatius'':" "Quid tibi vis, mulier, nigris dignissima barris?"
Aemilius Loubet
Aemilius Loubet, praenominibus plenis Émile François (apud Marsanne praefecturae Dronae natus die 30 Decembris 1838; ad Montem Ademari eiusdem praefecturae die 20 Decembris 1929 mortuus) fuit causidicus et politicus.
Aemilius Loubet Lutetiae eruditus est, Leonis Gambetta contubernalis. Praefectus communi Montis Ademari ab anno 1870, legatus apud Conventum Nationalem Francicum pro circulo Dronae ab anno 1876, senator ab anno 1885 fuit. Brevius minister operum publicorum ministerque a rebus internis meruit. Primus minister fuit a die 27 Februarii 1892 usque ad 6 Decembris eiusdem anni. Praeses patriae fuit a die 18 Februarii 1899 usque ad 18 Februarii 1906.
Forum interretiale
Forum interretiale (Anglice Internet Forum) est situs interretis ubi homines nuntios scribunt et ad nuntios aliorum respondent. Aliqua fora interretialia sunt FOX forums (de programmatibus in televisione) et GMA, de ludis computatralibus. Nomen trahitur ab foris Romanis antiquis (e.g. Forum Romanum), quo homines conveniebant ut negotia cuiusque generis vel beneficentiam agerent.
Gulielmus Learned Marcy
Gulielmus Learned Marcy (natus in Southbridge, Massachusetta die 12 Decembris 1786; mortuus in  Baliston Spa, Novum Eboracum die 4 Iulii 1857), alumnus universitatis Brunensis et causidicus, fuit politicus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1833 usque ad annum 1838  Novi Eboraci gubernator, senator et Secretarius Civitatis Civitatum Foederatarum id est negotiorum externorum minister fuit.
Museum Historiae Naturalis Carnegie
Museum Historiae Naturalis Carnegie (Anglice: Carnegie Museum of Natural History) est museum historiae naturalis Pittsburgi in Pennsilvania. Museum Instituti Carnegie pars constitutum ab Andrea Carnegie est anno 1896.
Columna Traiana
Columna Traiana seu Columna Cochlis, quae anno 113 erecta Romae in Foro Traiano sistit, bella commemorat ab imperatore Traiano in Dacos gesta inter annos 101 et 106. Quidam (sed fontibus carentes) columnam ab architecto Apollodoro Damasceno erectam credunt.
Rex Visigothorum
Rex Visigothorum erat ille qui Visigothos regebat. Dum Visigothi terras carebant, rex erat dux strenuus et vir militaris. Post Valiae foedus, rex fuit etiam gubernator. Quamquam rex maximum imperium habuit, Maiores regem sub leges posuerunt.
De electione et iuramento
Reges electi erant ex gente Gothica (Ariana et tandem Catholica) a maioribus et episcopis. Cum rege electo, aula regia in Toleto regem coronabat.
Rex iuramentum faciebat antea coronatus esse. Cum iuramento rex iurabat cum moderatione, benevolentia, iustitia et pietate regere et ecclesiam Catholicam defendere Iudaeis. Rege coronato, maiores, clerus et populus votum fidelitatem regi dabant. Deinde rex accipit sacrosanctitas et regnum incipit.
Quercuum Paeninsula
Quercuum Paeninsula sive Ekenesium sive Roburium sive Quercopolis Nylandorum (Suecice: Ekenäs; IPA: [ˈeːkənɛːs]; Finnice: Tammisaari; IPA: [ˈtɑmːiˌsɑːri]) est urbs Finniae in Finnia Meridionalis Provincia et Nylandia Regione sita. Lingua officialis urbis est Suecica, quam 82.2% incolarum loquuntur, altera Finnica, quam 16.2% incolarum loquuntur. Res nota urbis est archipelagus in parte meridionali urbis quae situs nationalis sunt.
Czanstochova
Czanstochova (Polonice Częstochowa, Theodisce Tschenstochau, Russice Ченстохова) est urbs 248 894 incolarum in Polonia australi, in vaivodatu Silesiae ad flumen Vartam iacens.
Urbs praeclara est causa qui imaginem thaumaturgam  item praeclaram Dei genetricis Czanstochoviensis habet.
Sequana et Matrona
Sequana et Matrona, Francogallice Seine-et-Marne, est praefectura regionis Insulae Franciae civitatis Franciae. Caput praefecturae est urbs Melodunum.
Gulielmus Christianus Bouck
Gulielmus Christianus Bouck (natus familia oriunda e Germania in Fultonham die 7 Ianuarii 1786; mortuus in Fulton die 19 Aprilis 1859) fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1843 usque ad annum 1844  Novi Eboraci gubernator fuit.
Hamilton Fish
Hamilton Fish (Urbe Novo Eboraco natus die 3 Augusti 1808; ibidem mortuus die 7 Septembris 1893), alumnus universitatis Columbiae et causidicus, fuit politicus Americanus factionis Whig. Ab anno 1849 usque ad annum 1850 Novi Eboraci gubernator, Novi Eboraci legatus in senatu et Secretarius Civitatis Civitatum Foederatarum fuit id est rerum externarum minister.
Exona (praefectura Franciae)
Exona, Francogallice Essonne, est praefectura regionis Insulae Franciae civitatis Franciae. Caput praefecturae est Avriacum.
Lucius Valerius L.f. Potitus
Lucius Valerius L.f. Potitus (nescimus, quando natus, quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.
Notae
Lucio Valerio Potito (tribuno consolare 414 a.C.)
Septentrio (praefectura Franciae)
Septentrio (Francogallice Nord) est praefectura regionis Altorum Franciae. Caput praefecturae est urbs Insulae.
Melodunum
Melodunum (Francogallice Melun) est commune et urbs Francica et caput praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Washington Hunt
Washington Hunt (natus in Windham die 5 Augusti 1811; Urbe Novo Eboraco mortuus die 2 Februarii 1867), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1851 usque ad annum 1852  Novi Eboraci gubernator et in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit. Praeterea Hunt in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Sequentia (mathematica)
Sequentia in mathematica omnis quidem functio appellatur. Summa membrorum sequentiae cuiusdam est series, quae summa exstat si sequentia summarum partium series limitem habet.
Limes sequentiae
Limes sequentiae hoc modo definitus est:
est limes sequentiae. Si sequentiae est limes a, scribitur: et sequentia dicitur ad a convergere. Sin non est talis a, sequentia dicitur divergere.
Puncta auctus sequentiae
Definitio: Numerus est punctum auctus sequentiae
Theoremata limitum
Si est limes, tum omni numero c\in\R\; sunt limites hi, qui eo modo putentur:
Urbs Lutetia (praefectura Franciae)
Urbs Lutetia, Francogallice Ville de Paris, est praefectura regionis Insulae Franciae civitatis Franciae. Ea praefectura, anno 1968 instituta, anno 2018 abrogata, eundem circuitum habet ac commune Lutetiae. Inter annos 1790 et 1968 Lutetia inclusa est in antiquam praefecturam Sequanam.
Circumdaria et compita
Commune Lutetiae divisa est in circumdaria viginti, quorum forma in tabula adiacenti vides. Circumdaria habent et numeros et cognomina a monumentis variis urbis sumpta. Ut indices circumdariorum et compitorum hodiernorum habeas vide Circumdaria Lutetiae; Compita Lutetiae.
Evelinae (praefectura Franciae)
Evelinae, Francogallice Yvelines, est praefectura regionis Insulae Franciae civitatis Franciae. Caput praefecturae est urbs Versaliae.
Nomen praefecturae inventum est anno 1964 ab antiquo nomine silvae cuiusdam huius regionis, Yveline (lingua Latina mediaevali "Evelina" vel "Aquilina").
Gnaeus Cornelius A.f. Cossus
Gnaeus Cornelius A.f. Cossus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Cornelius Cossus anno 414 a.C.n. tribunus militum consulari potestate electus est, cum eo Lucius Valerius L.f. Potitus, Quintus Fabius Q.f. Vibulanus atque Marcus Postumius Albinus Regillensis, eo anno, cum Romani contra Aequos pugnaverunt de de agris dividendis ordines iurgabant.
Anno 409 consul electus est, una cum Lucio Furio L.f. Medullino. Tum primum quaestores plebeii electi sunt. Eodem tempore et Volsci et Aequi Romanis bellum inferrebant. Consules itaque dilectum habebant - tribunis plebis invitis atque in hostem milites duxerunt. Postquam frustra Carventum oppidum obsesserunt, domum reverterunt.
Corypha
Corypha est genus specierum sex aut septem familiae Arecacearum, in India, Malaesia, Indonesia, Philippinis, Nova Guinea, et Australia septentrio-orientali (in Promontorio Paeninsulae Eboraci Terrae Reginae) endemicarum. Se tribum Coryphearum coniunctim componunt, foliis in petiolo longo in rotundo multorum foliolorum flabello terminando.
Eae sunt magnae palmae, magnis foliis flabellatis validisque petiolis ad 2–5 m longis. Altitudines 20–40 m attingunt, diametro trunci ad 1–1.5 m.
Usus
Folia saepe ad casas stramento tegendas et ad corbes contexendos adhibentur. Tria genera fibrae—buntal, buri, raffia—ex planta obtineri possunt.
Sedevacantismus
Sedevacantismus est sententia theologica in quam transeunt quidam "Catholici traditionalistici," qui credunt Sanctam Sedem esse vacantem post Papam Pium XII mortuum, anno 1958, et recentes papas Ioannem XXIII, Paulum VI, Ioannem Paulum I, Ioannem Paulum II, Benedictum XVI et Franciscum papas legitimos non esse.