cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Common Sense
Georgius Washingtonius iussit ut libellus ad omnes milites suos Exercitum Britannicum Bostoniae eo tempore circumdantes clare legeretur. Pro numero civium colonias eodem tempore habitantes (2.5 milliones), opus maximam venditionem et numerum lectorum ullius libri in historia Civitatum Foederatarum habuit. Usque ad 2005 saltem, optime venditus titulus Americanus omnium temporum mansit. Common Sense argumentum pro libertate a dicione Britannica lectoribus attulit cum res libertatis petendae maximi momenti erat. Paine modo scripsit et ratiocinatus est quem vulgus facile intellexerit: argumenta philosophica et ornamenta Latina a scriptoribus aevi illuminationis usitate adhibitos dimittens, libellum construxit sicut homilia religiosa, locisque biblicis nitebatur ut ad populum provocaret. Libertatem cum vulgaribus fidibus Protestantibus dissentientibus coniunxit ut identitatem politicam proprie Americanam praeberet. Gordon S. Wood historicus Common Sense appellavit "incendiarissimum et popularissimum totius aevi sediotiosi libellum."
4382 Stravinsky
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4382 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4383 Suruga
4383 , olim designationibus 1989 XP, 1979 BE2, 1981 UD10, 1983 DN, 1985 UL4, et 1985 VB4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshiaki Oshima, astronomo apud Observatorium Gekko versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4383 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bella Villa (discretiva)
Bella Villa potest esse:
Dominium Mediolanense
Dominium Mediolanense fuit antiqua civitas in Italia septemtrionali sita, urbe capitali Mediolano, antecessor ducatús Mediolanensis.
Dominium Mediolanense anno fere 1259 constitutum est, conditore Martino de Turri, altero autem conditore Othone (qui et archiepiscopus Mediolanensis fuit) e familia Vicecomitum. In ducatum erectum est die 11 Maii 1395, cum imperator Venceslaus a Luxemburgio titulum ducis Ioanni Galeacio Vicecomiti dedit, qui iam dominus fuerat ab anno 1378.
Sempronius
Sempronius est nomen masculinum romanum antiquum, hodie rarior praenomen.
Horatius Donisthorpe
Horatius Donisthorpe, vulgo Horace St. John Kelly Donisthorpe (natus die 17 Martii 1870 Leicestriae; mortuus die 22 Aprilis 1951 Londinii), fuit entomologus Anglicus. Natus in Leicestria, medicinae apud Universitatem Heidelbergensem studere coepit. Fuit sodalis Regalis Societatis Zoologicae Londiniensis.
Crucheray
Crucheray est commune Francicum 408 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Arzignanum
Arzignanum (olim Argenianus) (Italiane: Arzignano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 26 000 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Urbani Arzignanenses appellantur.
Ugarit
Ugarit (hodie: Ra's Samra / رأس شمرة / Raʾs Šamra) fuit civitas (polis) in hodierna Syria boreo-occidentali. Litterae Amarna nominant hanc urbem eoque ignotam, quae Aetate Aenea erat locus mercaturae ac cultus maximi momenti. Prope Ras Samra litori adiacens, fere 11 chiliometrorum a Laodicea ad septentriones spectans, forte inventa est. Anno 1929 archaeologi Francici Claudio Schaeffer duce effossiones systematicas coeperunt facere, quibus multae reliquiae ad historiam intelligendam graves in lucem editae sunt.
Reliquiae
Ugarit inter annos 1194 et 1186 a.C.n. a sic dictis Gentibus Maritimis oppugnata et eversa est. In ruinis domus regiae fere 20.000 tabulae fictiles inventae sunt, quarum pauci fabulam in lingua Ugaritica eoque ignota continebant, plurimae autem relationes cum Hetthaeis lingua Accadica scriptae.
A saeculo XIV a.C.n. praeter scripturam cuneiformem sumero-accadica in litteris Ugariticis etiam scriptura alphabetica cuneiformis in usu erat. Hae fere 1500 tabulae fictiles Ugariticae antiquissima sunt attestatio huius alphabeti.
Saint-Aubin (Clivus Aureus)
Saint-Aubin est commune Francicum 263 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Bellae Villae
Bellae Villae (Francogallice Les Belleville) sunt novum commune 2 958 incolarum (anno 2012) praefecturae Sabaudiae in regione Arvernia Rhodano Alpibus Franciae orientalis. Die 1 Ianuarii 2016 commune Fanum Sancti Martini ad Bellam Villam se cum Villari Lurinio in hoc novum commune coniunxit, cui Fanum Sancti Martini est oppidum capitale.
Anaximenes Lampsacenus
Anaximenes Lampsacenus (Graece Ἀναξιμένης ὁ Λαμψακηνός; Lampsaci natus; floruit medio saeculo 4 a.C.n.) fuit rhetor et rerum gestarum scriptor. Sophismate Lampsacenos ab ira Alexandri Magni tueri potuit atque huius beneficii gratia cives eius statuam Anaximenis Olympiae erexerunt. Peritissimus in scriptoribus imitandis habebatur ː ita Theopompi scribendi genus imitatus libellum de Lacedaemoniis et Thebanis et Atheniensibus male dicentem conscripsit et per Graeciam divulgavit, qui multam invidiam Theopompo fecit. Ex improviso dicere quoque docebat.
Opera
Fragmentum non spernendum septimi libri Philippicorum habemus siquidem Didymo credimus qui scribebat orationem ad Phiippi epistulam inde in Demosthenicum corpus translatum esse.
Astacus modo Americano
Astacus modo Americano, Francogallice Homard à l'américaine (peius à l'armoricaine, scilicet "modo Armoricano") est ferculum gastronomiae Francicae. Methodus origine Antillensi a colonis Francicis insulae Sancti Dominici, anno 1790 expulsis, in patriam translata est.
Astacus vivens in duas partes longitudine dividitur, quae partes in tres vel quattuor offas dissecantur. Caro e brachiis extrahitur. Carnes ex oleo butyroque breviter friguntur, deinde in sartagine ex ascalonico, allio, spiritu Cognacensi, pulpa lycopersicorum, petroselino, glacie carnium excoquuntur, ex iure denuo eximiuntur en in patina componuntur. et ova astaci, si sint, in iure brevissime immiscentur, cui petroselinum et sucus limoniorum adduntur. Ius confectum in offas astaci infunditur. Cum oryza inferuntur.
Eo tempore, quo Europaei de arte coquinaria populorum Antillensium quaerebant, illi ipsi iecora et ova cancrariorum locustariorumque minimo pretio aestimabant. Observaverunt autem homines Taino has partes ad ius deliciosum faciendum adhiberi. Carolus de Rochefort anno 1667 sic de usu cancrariorum ait: Verbum Arawak ille hic inter primos notat, quod hodie Anglice tomalley scribitur. Praeceptum in hac forma non ante adventum Hispanorum exsistit: hi enim primi anno 1493 aurantia in insulam Hispaniolam introduxerunt. Praecepta homard à l'américaine primum in libris Lutetiae divulgatis ab annis 1860 et 1870 leguntur. Auctores duo praecepta, quas repetunt, ad coquis anterioribus (sed illius aevi) attribuunt, videlicet Alexander Dumas Dionysio Iosepho Vuillemot, Elizabeth David coquo "Pascal" qui apud cauponam cafeariam Brébant meruisset. Satis autem constat coquos popinarum Parisiensium iam ante annos 1860 ferculum sub eodem nomine paravisse, inter quos Petrus Fraysse Setensis. Homard à l'américaine haud magnopere a ferculis locustariis Franciae meridianae differt e.g. homard sive et langouste à la sétoise, homard à la bordelaise, langouste à la niçoise, civet de langouste de Collioure.
Foedus Pediludii Nationale
Foedus Pediludii Nationale est professionale pediludii Americani foedus quod in triginta duobus manibus consistit, aeque inter Conferentiam Pediludii Nationalem et Conferentiam Pediludii Americanam divisis. Foedus est unum ex quattuour maioribus foederibus athleticis professionalibus in America Septentrionali constitutis, et maximus gradus professionalis pediludii Americani in orbe terrarum. Ordinarium foederis tempus septendecim hebdomades durat, ab hebdomade post Diem Laboris ad hebdomadem post Christi Natalem. Quisque manus sedecim ludus ludit, unamque hebdomadem vacuam (Anglice bye) habet. Tempore ordinario peracto, sex manus ex quaque conferentia, quattuor victores suarum divisionum et duae manus chartae ferae ad playoffs procedunt, certamen manuum singulatim amotarum, ad summum in Super Bowl pervenientes, lusum a summis manibus foederum Nationalis et Americani pugnatum.
Lacus Luti
Lacus Luti (Anglice: Mud Lake) est lacus generis oxbow in Comitatu DeSoto septentrio-occidentali Mississippiae et in Memphide meridio-occidentali Tennesiae situs. Lacus, a commutationibus in fluxu Fluvii Mississippii genitus, a Lacu Cornu (Horn Lake) ad orientem finitur.
Avenlifnius
Avenlifnius (alia nomina: Lirnius ) (Hibernice An Life; Anglice Liffey) est flumen Hiberniae, in provincia Lagenia situm et tributarius Maris Hibernici.
Decursus
Avenlifnius ex Mons Kippure Comitati Viclogensis oritur; postquam fines Comitatuum Kildarensis Eblanensisque percurrit per 125 Km et alluit Dublinum (Eblanam). In Mare Hibernico influit prope Sinum Dublinensem.
Glycera (meretrix)
Glycera (Graece ) fuit meretrix Atheniensis saeculi IV a.C.n.; ab anno 324 a.C.n. amasia Harpali Tarsum incolebat. Glycera quaedam (an eadem, non liquet) fuit et amasia poëtae Menandri.
Pythionice defuncta (inter annos 329 a.C.n. et 324 a.C.n.) Harpalus, quem Alexander Magnus administratum Babyloni praefecit, eam Tarsum arcessivit ibique publico sumptu cum ea luxuriose vivebat. Immo eam more regnum venerari iussit. Ea suadente Harpalus frumentum Athenas misit quapropter grati Athenienses eum civem appellaverunt. Glycera eum Alexandro expeditione Indica redito ingratum factum etiam Athenas fugendo secuta est, ubi denique etsi Harpalus coactus est ex urbe egredere amore Menandri capta remansisse dicitur.
Săcueni
Săcueni (Hungarice Székelyhíd, Germanice Zickelhid) est Romaniae oppidum in circulo Bihor situm. Ad Săcueni etiam vici Cadea, Ciocaia, Cubulcut, Olosig atque Sânnicolau de Munte pertinet.
Historia
Oppidum Săcueni anno 1217 primo in actis descriptum est. Incolae maxima parte Hungari fuerunt. Saeculo 16 et 17 diu pars Imperii Ottomanici erat. Deinde Săcueni ad annum 1918 ad Regnum Hungaricum pertinuit. Post Primum bellum mundanum Săcueni cum tota regione Romaniae tradita est. Annis 1940 - 1944 autem iterum ad Hungariam pertinuit.
Coniunctio communium
Săcueni cum his communibus coniunctionem habet:
Saint-Apollinaire (Clivus Aureus)
Saint-Apollinaire est commune Francicum 6239 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Henricus Cotta
Ioannes Henricus vulgo Johann Heinrich Cotta (natus in domo saltuario ad Klein-Zillbach apud Schwallungen in Circulo Schmalkalden-Meiningen die 30 Octobris 1763; mortuus Tharandt in Saxonia die 25 Octobris 1844) fuit salturarius doctus Germanicus.
Vita
Cum a patre Wasungen instructus esset, annis inter 1784 et 1785 in Universitate Iensensi mathematicae, scientiis naturalibus, oeconomiae studuit. Inde triennium terras permensurabat Kaltennordheim in Circulo Schmalkalden-Meiningen.
Iam anno 1786 cursus venatoribus et saltuariis futuris consecratos frequentavit, quibus topographica mensura exerceretur. Quod ad silvestres scientias pertinet pater docuerat. Numerus discipulorum ita multiplicatus et, ut anno 1794 dux Carolus Augustus censuit academiam saltuariam in Zillbach esse aperiendam. Interim Cotta cursum honorum transiens anno 1795 saltuarius superior creatus est. Postquam magistri multi undique venissent, fama inter studiosos et extra Thuringiam aucta est. Anno 1800 Henricus Cotta Ysenacensis tribus saltuarii caput fiebat; tamen domicilium eius semper Zillbach manebat.
Anno autem 1810 in Saxoniam ad Tharandt iit artem suam in Geodetico Instituto instructurus: revera autem anno 1811 eum sequebantur et discipuli et magistri ex Thuringia et anno 1816 schola promota est ad veram academiam. Cotta autem usque mortem turbas saltuariorum Saxonicorum duxit, cum titulum consiliarii in saltuariis supremi nactus esset.
Leges Norimbergenses
Leges Norimbergenses (Germanica: Nürnberger Gesetze) erant series legum in Germania nazistica 15 September 1935 quis anathemaverunt ad convenium proprium Diaetae Regni Germanici (Germanica: Reichstag) consulveruntur. Leges fuerunt Lex Custodiae Sangue Honorisque Germanicae, qui anathemavit matrimonias inter judaeos gentilibusque, coetum opscaenum inter judaeos gentilibusque, quoque auctoramento feminarum gentilium in domibus judicae qui non ad minimum quadraginta quinque annos habet; et Lex Civitatis Regni, ut nemo praeter personae sangue germanici patiebantur civitatem germanicam habere. 14 November 1935 legem tertiam, diciens quis in classe "judicorum" fuerunt, et in illa die leges duae priori egeruntur. 26 December 1935, amplius leges extendiens anathema athinganis et africanis consulveruntur. Nam, quod contortiones diplomaticae, executionem legis 1936 Olympici aestivi postposuerunt.
Leges Norimbergenses Judaeorum Germanicorum gentem ambis caete hominium oeconomiceque adflictaverunt. Multes Judaeos capientur per Gestapo Schutzstaffelque et emissiveruntur ad campis laboris, ubi multes tandem cidisse essent. Multes leges anathemans Judaeos ab negotios professionalibus, sicut Medici, Consules (legati), et libres auctorum judicorum publice cremaveruntur.
Diaethria
Diaethria est genus papilionum familiae Nymphalidarum, in Oecozona Neotropica a Mexico ad Paraquariam endemicum.
Rupella (Italia)
Rupella (alia nomina: Roccella, Arocella, Amphissia , Amphisya ) (Italiane: Roccella Ionica) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 360 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Rupellenses appellantur.
Diaethria
Nonnullae huius generis species in variis linguis "octoginta-octo" appellantur, specierum generum cognatorum Callicoris Perisamaeque simile—quod ad propria in lateribus inferioribus alarum posterium exemplaria spectat. Inter Diaethrias, exemplar in punctis nigris cum albis nigrisque lineis concentricis cinctis consistit, qui usitate ad numeros 88 vel 89 accedere videntur.
Species
Ordine alphabetico perscriptae.
Rupella (Italia)
Fractiones
Bosco Catalano, Canne, Cutunizza, Ferraro, Mancino, Spanò.
4385 Elsässer
4385 , olim designationibus 2534 P-L, 1977 QE2, 1977 RZ2, et 1987 KA5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4385 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ștei
Ștei (Hungarice Vaskohsziklás) est Romaniae oppidum in circulo Bihor situm.
Cour-sur-Loire
Cour-sur-Loire est commune Francicum 280 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Raimundus Tuomela
Raimundus ('Raimo') Tuomela (1940–2020) fuit philosophus Finnicus, qui theoria actionis per gentes innotuit.
Ștei
Incolae
Anno 2011 hic 6.529 hominum habitabant, inter eos 5.897 Dacoromani et 193 Zingari.
Raimundus Tuomela
De vita et gestis
Raimundus Henricus Tuomela, Helsingiae die 9 Octobris anno 1940 natus, curriculum academicum iniit studiosus psychologiae, quam etiam docebat, cum assistenturam in Academia Aboensi gerebat. Anno 1966, psychologiae licentiatus, gregem investigatorum ab Iacobo Hintikka convocatum iniit, quo in grege fundamenta studiorum ad ratiocinationem inductivam pertinentium iacta sunt.
Itaque in philosophia theoretica gradum doctoris anno 1968 consecutus est dissertatione The Application Process of a Theory, in qua inter primos theoria Tarskiana usus est ad scientificas interpretandas theorias. Proximo anno in Universitate Stanfordiensi, ubi iam antea scholaris ASLA-Fulbright versatus erat, aliam defendit dissertationem, quam Auxiliary Concepts within First-Order Scientific Theories inscripsit.
Ștei
Coniunctio communium
cum hoc communi coniunctionem habet:
Raimundus Tuomela
De vita et gestis
Ibi, praeter Iacobum Hintikka, praeceptoribus usus est Patricio Suppes et Iosepho Sneed. In opere suo Tuomela theoriam logicam, quam Hintikka de formis normalibus distributivis proposuerat, adcommodavit et definibilitatem notionum theoreticarum earumque utilitatem methodologicam examinavit. Non solum has cogitationes sed etiam studia ad structuram explanationis scientificae pertinentia Tuomela anno 1973 duobus divulgavit libris, qui sunt Theoretical Concepts et Theoretical Concepts and Hypothetico-Inductive Inference (posteriorem una cum Ilkka Niiniluoto). Postea Tuomela in Science, Action, and Reality (1985), secutus Wilfridum Sellars et Hilarium Putnam, peculiarem formavit versionem realismi scientifici, scilicet "realismum internum causalem", qui veritatem esse docet notionem epistemicam per notionem explanandi explicabilem. Quae cum ita sint, quaestiones ontologicae talibus solventur theoriis, quae optimas praebeant explanationes scientificas, nam constat scientiam esse mensuram omnium rerum.
6458 Nouda
6458 , olim designationibus 1992 TD1 et 1988 VM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Raimundus Tuomela
De vita et gestis
Anno 1971 Tuomela in universitate Helsingiensi electus est, qui munere professoris methodologiae scientiarum socialium et deinde (1977) philosophiae practicae fungeretur. Quam professionem per annos triginta septem tenebat, donec anno 2008 emeritus secessit. Ab anno 1995 ad 2000 Tuomela professor Academiae Finniae gregem actioni sociali dedicatum moderatus est. Etiam uxori suae Maj Tuomela, psychologae sociali, saepe cooperatus est.
Tuomela, praeter quod annis 1970 varia de methodologia et philosophia scientiarum socialium anthologica Finnice edenda curavit, etiam opera magni ponderis divulgavit. In Human Action and Its Explanation (1976) realismum scientificum adcommodavit ad psychologiam, cum theoriam causalem actionis defendebat contra intentionalem intellegendi rationem a Georgio Henrico von Wright defensam. Putat enim Tuomela status mentis reales esse dispositiones vim causalem habentes, moresque humanos in "causalitate cogitata" (purposive causation) positos esse. In proximo opere amplissimo,  A Theory of Social Action (1984), explanationem a more singularis hominis ad actiones plurium hominum extendit. Hic locus ei factus est primarius maximique momenti, quem in pluribus operibus ordine et articulatim tractavit: The Importance of Us (1995), Cooperation: A Philosophical Study (2000), The Philosophy of Social Practices: A Collective Acceptance View (2002), The Philosophy of Sociality: The Shared Point of View (2007), Social Ontology: Collective Intentionality and Group Agents (2013). Quibus operibus inter pares adeo excelluit, ut anno 2012 praeses societatis International Social Ontology Society et deinde praeses honorarius eiusdem societatis factus esset.
Eurytela
Species
Ordine alphabetico digestae.
Digentia
Digentia (alia nomina: Licentia) (Italiane: Licenza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 001 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Digentini appellantur.
6458 Nouda
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6458 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Marsyas Pellaeus
Marsyas Pellaeus, Periandri filius (Graece ; urbis Pellae incola; Alexandri Macedonis aequalis) fuit auctor operis historiam Macedoniae tractantis, in quo narratae sunt res Macedonicae nec non expeditio Alexandri usque ad Syriam anno 331 a.C.n. captam. Opera Marsyae Pellaei hodie omnino deperdita sunt.
Hierarchia
Historia notionis
Voce hierarchia saeculo sexto exeunte Pseudo-Dionysius Areopagita ad munus pontificis religionis Iudaicae designandum usus est. Sacerdotes in 24 partiones divisi erant ordine sorte constituto. Inprimis in Pseudo-Dionysii Areopagitae doctrina angelorum hierarchia maximi momenti est. A saeculo septimo decimo in Lingua Latina Ecclesiastica ordinem munerum ecclesiasticorum valens adhibetur.
Dysplasia coxae
Dysplasia coxae (a Graece δυσ- 'male' et πλάσσειν 'formare') est deformatio articulationis coxae, ex qua instabilitas eius fit. Cum e.g. acetabulum (id est cavitas ossis coxae) non est satis profundum, mala copulatio inter coxam et caput femoris efficitur. Caput, ita, exire potest partim vel plene ex acetabulo. Dysplasia coxae plerumque congenita et saepe hereditaria est.
Saint-Anthot
Saint-Anthot est commune Francicum 52 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Asterope batesii
Asterope batesii (Anglice Bates's asterope) est papilio familiae Nymphalidarum, in Brasilia interiori, intra quam Ayeyros, secundum Tapajós, et in Tefé in Amazonia Superiore endemicus.
Larvae speciebus Paulliniae vescuntur.
Courmemin
Courmemin est commune Francicum 521 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Biblidinae
Biblidinae sunt subfamilia papilionum familiae Nymphalidarum. Haec subfamilia cum Limenitidinis olim mixta est, sed hae stirpes nunc distinctissimas agnoscuntur. In litteris antiquioribus, haec subfamilia aliquando Eurytelinae appellabatur.
Anno 2008, erant inter Biblidinas circa 340 species ratae, in circa triginta-octo generibus conlocatae. Plurimae Biblidinarum species sunt neotropicae, sed nonnullae Mundi Veteris species et genera in Biblidinis et Epicaliinis non sunt.
Systematica
Biblidinae taxinomice sunt stabilis grex monophyleticus, saltem post "quisquiliarum genus" Catagramma circa 1950 dirutum. Sex tribus agnoscuntur, quorum monophilia est bene sustenta; radicales in taxinomia systematicisque mutationes hac in subfamilia non exspectantur. Grex sororius Biblidinarum probabiliter est Apaturinae et/vel Nymphalinae.
Tribus, in sumpto ordine phylogenetico, cum notabilibus generibus nonnulliisque speciebus hic perscriptis, sunt:
Biblidini Boisduval, 1833
Epicaliini Guenée, 1865
Pesticida
Pesticida est biocidae genus, quod ad ullam pestem trahendam, illicendam, et tum destruendam designatur. Usitatissimus pesticidarum usus est plantas protegere a rebus laedentibus sicut plantis inutilibus, fungis, vel insectis. Hic pesticidarum usus tam quotidianus est verbum pesticida saepe haberi synonymum locutionis merx quae plantas protegit, quamquam revera verbum latius est, quia pesticidae etiam ad proposita non agriculturalia adhibentur. Verbum pesticida omnes comprehendit notiones sequentes: herbicida, insecticida, ordinatorem incrementi insectorum, nematicida, isoptericida, molluscicida, piscicida, avicida, rodenticida, bactericida, repellens insectorum, repellens animalium, antimicrobiale, fungicida, disinfectans, et salubrifactor.
Biblidinae
Systematica
Ageroniini Doubleday, 1847
Pesticida
Pesticida generatim est chemicum vel agens biologicus (sicut virus, bacterium, antimicrobiale, vel disinfectans) qui pestes deterret, debilitat, interficit, vel aliter dehortatur. Inter vexatores petitos sunt insecta, pathogena plantarum, planta inutiles, mollusca, aves, mammalia, pisces, nematoda, et microbia quae bona destruunt, molestiam hominibus aspergunt, vel morbos spargunt, vel ipsa sunt vectores morborum. Quamquam omnibus pesticidis sunt beneficia, nonnullis sunt impedimenta, sicut hominibus et aliis speciebus toxicitas futura. Secundum Stockholm Convention on Persistent Organic Pollutants, novem ex duodecim chemicis organicis periculosissimis et pertinacissimis sunt pesticidae organochlorinaceae.
Biblidinae
Systematica
Epiphilini Jenkins, 1987
Paderbronna
Paderbronna in Westphalia est urbs in Germania in provincia Rhenania Septentrionalis-Vestfalia in Sub-Provincia Detmolda et caput Archidioecesis Paderbornensis Catholicae Romanae. Sita est ad flumen Pader. Proximae magnae urbes sunt Varburgum (Vestphalorum) et Monasterium (Germania) et Tremonia et Bilivelda.
Historia
Anno 777 Paderbronna nomine patris brunna primo in actis nominata est. Anno 799 Dioecesis Paderbornensis a Leone III papa et Carolus Magnus rege Francorum condita est. Anno 1929 Archidioecesis sublata est. Anno 1972 universitas Paderbornensis olim Alma Theodoriana Paderbornensis Adacemia de novo condita est.
Puteus Anger novus
Puteus Anger novus (Theodisce Neuer Angerbrunnen) in platea Anger media in urbe Erfordiae patet.
De artifice
Magnum opus Waldonis Dörsch (1928-2012) inauguratum est anno 1982 pro pantopolio Ianorum Anger 1. Erectum est ex industria in linea una ad Puteum monumentale ad orientem situm. Quod factum est in reficienda platea Anger ut fieret regio peditum. Opera multa domni Dörsch putei fuerunt, velut puteus Sulahae pro Centrali supervenalicio confectus. Pater eius sculptor ligneus esse dicitur.
Ichnographiam primam exarabat annis inter 1975 et 1980, magistratu urbano instigante. Scopus fuit ut crearetur locus repositorius sine impedimento peditibus festinantibus obiecto. Artificium esto omnibus anni temporibus admirandum a procul et a ex propinquo, artificium esto areae totius signum eminens et recentissimum. Quoniam haud facile fuit ut forma et magnitudo inveniretur quae in id certamen descenderent sicut aedificia vetustissima in platea multos annos ante erecta.
In fine est creatum opus aliquo modo abstractum neque omnibus alti aestimatum. Tribus pueris saltantibus artificium transportaverit gaudium vivendi socialisticum, fortitudinem vitae dynamiciae, pathos et motionum vitalium et naturae identidem renascentis, secundum creatorem.
Artificium post reunificationem Germanicam
Decennia duo post aspectus plateae Anger denuo mutandus censebatur. Quando architecti angulum modernum inter Viam ferriviariam et Viam castellorum reconstruxerunt (ibi tum taberna libraria paulo nimis magna constructa est), sors putei in periculo fuit. Alii eum omino removendum esse, alii partes nimis giganteas tantummodo abdendas esse censebant. Opinioni alteri urbani annuerunt. Artifice consentiente subsellia nimis grandia abolita sunt et pelves in septentrionem ad Officium cursuale prius mutatae sunt. Verisimiliter tunc primo puteus optime ad plateae totius imaginem adaptatus est.
Saint-Andeux
Saint-Andeux est commune Francicum 127 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
6459 Hidesan
6459 , olim designationibus 1992 UY5, 1979 FU3, 1986 QH5, et 1989 AC8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6459 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Samus (Italia)
Samus seu Crepacordium  (Italiane: Samo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 828 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Samenses seu Crepacordienses appellantur.
Municipia finitima
Africo, Cosoleto, San Luca, Sant'Agata del Bianco.
Astacus stilo Newberg
Astacus stilo Newberg, Anglice lobster Newberg, est ferculum gastronomiae Neo-Eboracensis in Civitatibus Foederatis. Methodus a Beniamino Wenberg nauta inventam esse fertur. Illum Carolo Delmonico conditori Caroloque Ranhofer coquo popinae  Novi Eboraci in urbe anno 1876 primum monstravisse; eos methodo paulo mutata, amicitia nautae abrupta, ferculum a convivis semper laudatum sub nomine Newberg loco Wenberg continuo intulisse. Ipse Ranhofer anno 1894 methodum divulgavit sub rubrica "lobster à la Newberg or Delmonico" in libro The Epicurean divulgavit.
Astaci viventes bulliantur, frigescere sinuntur. Caudae bracchiaque dissecantur atque una cum taumali breviter butyro friguntur. Iure e cramo, butyro soluto, pulvere cayennae, spiritu Cognacensi, vino Xerae (aut apud alios Maderaico) breviter et leviter coquuntur. Frusta astacorum in patellis disponuntur. Eodem iure, iam cramo vitellisque ovorum conspissato, teguntur. Inferuntur.
Cour-Cheverny
Cour-Cheverny est commune Francicum 2'715 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Barroius
Fluvii Barous, Neorus et Suirus noti sunt cum titulo: Tres Sorores (Hibernice: Na Trí Siúracha / An Triúr Deirfiúr, Anglice The Three Sisters)
Decursus
Barrojus ex Bladinis montibus (Slieve Bloom) Comitatus Licensis oritur; postquam fines Comitatuum Kildarensis, Kilkenniensis, Caterlogensis, Vexfordiensis, Vaterfordiensisque percurrit per 192 Km. In Mare Verginio influit prope Vaterfordium (Amellanam).
Valea lui Mihai
Historia
Valea lui Mihai anno 1270 primo in actis descriptum est. Incolae maxima parte Hungari fuerunt. Annis 1160 - 1691 pars Imperii Ottomanici erat. Deinde Valea lui Mihai ad annum 1918 ad Regnum Hungaricum pertinuit. Anno 1844 et 1930 oppidum declaratum, sed bis brevi tempore hunc honorem amisit. Post Primum bellum mundanum Valea lui Mihai cum tota regione Romaniae tradita est. Annis 1940 - 1944 autem iterum ad Hungariam pertinuit. Ab anno 1989 iterum oppidum est.
Incolae
Anno 2011 hic 9.902 hominum habitabant, inter eos 1.158 Dacoromani, 521 Zingari atque 7.971 Hungari.
Coniunctio communium
Valea lui Mihai cum his communibus coniunctionem habet:
Psalmus 34
Psalmus 34 (enumeratione Graeca psalmus 33 dictus) libri Psalmorum verbis "Benedicam Domino" vel "Benedicam Dominum" incipit. Etiam habet superscriptionem: "David, quando se mente alienatum simulavit coram Abimelech et, ab illo dimissus, abiit" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista Deum laudat qui eum rebus adversis liberavit.
Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: David ob insignem liberationem gratias Deo agit: et hac occasione perpetuam Dei gratiam erga pios omnes celebrat, eosque tum ad fidem, tum ad pietatis studium hortatur, hanc unam rationem vitae foeliciter atque ex voto transigendae esse affirmans, pure et innoxie sub Dei cultu et timore versari in mundo.
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 34 (33) ex versione vulgata Clementina: 1 Davidi, cum immutavit vultum suum coram Achimelech, et dimisit eum, et abiit. 2 Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus eius in ore meo. 3 In Domino laudabitur anima mea: audiant mansueti, et laetentur. 4 Magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen eius in idipsum. 5 Exquisivi Dominum, et exaudivit me; et ex omnibus tribulationibus meis eripuit me. 6 Accedite ad eum, et illuminamini; et facies vestrae non confundentur. 7 Iste pauper clamavit, et Dominus exaudivit eum, et de omnibus tribulationibus eius salvavit eum. 8 Immittet angelus Domini in circuitu timentium eum, et eripiet eos. 9 Gustate et videte quoniam suavis est Dominus; beatus vir qui sperat in eo. 10 Timete Dominum, omnes sancti eius, quoniam non est inopia timentibus eum. 11 Divites eguerunt, et esurierunt; inquirentes autem Dominum non minuentur omni bono. 12 Venite, filii; audite me: timorem Domini docebo vos. 13 Quis est homo qui vult vitam; diligit dies videre bonos? 14 Prohibe linguam tuam a malo, et labia tua ne loquantur dolum. 15 Diverte a malo, et fac bonum; inquire pacem, et persequere eam. 16 Oculi Domini super iustos, et aures eius in preces eorum. 17 Vultus autem Domini super facientes mala, ut perdat de terra memoriam eorum. 18 Clamaverunt iusti, et Dominus exaudivit eos; et ex omnibus tribulationibus eorum liberavit eos. 19 Iuxta est Dominus iis qui tribulato sunt corde, et humiles spiritu salvabit. 20 Multae tribulationes iustorum; et de omnibus his liberabit eos Dominus. 21 Custodit Dominus omnia ossa eorum: unum ex his non conteretur. 22 Mors peccatorum pessima; et qui oderunt iustum delinquent. 23 Redimet Dominus animas servorum suorum, et non delinquent omnes qui sperant in eo.
Ernestus Badian
Ernestus Badian, vulgo Ernst Badian (natus die 8 Augusti 1925 Vindobonae; mortuus die 1 Februarii 2011) fuit eruditus rerum Classicarum, qui praecipue in Civitatibus Foederatis operam dedit et de Alexandro Magno saepius scripsit. Est alumnus Collegii Universitarii Cantuariensis Novae Zelandiae (ubi familia eius emigraverat annis 1930) et universitatis Oxoniensis. Fuit professor rerum gestarum antiquarum apud Ledesienses ab anno 1965, in universitate civia Neo-Eboracensi iuxta Bufalo ab 1969, et apud Harvardianos a 1971 usque ad annum 1998. Est conditor et olim editor periodici American Journal of Ancient History; est et socius Academiae Britannicae ab anno 1965.
Drogeda
Drogeda seu Drogheda  (alia nomina  : Droghdaea, Pontana) (Hibernice Droichead Átha; Anglice Drogheda) est urbs Hiberniae, circiter 38.578 incolarum, in provincia Lagenia et in Comitatu Ludensi sita.
Asterope leprieuri
Latitudo alarum est 50–60 mm.
Tarsius
Tarsius est genus parvorum primatum familiae Tarsiidarum, quae in insulis Asiae Meridio-Orientalis endemici sunt. Ante annum 2010, omnes tarsiidarum species in hoc genus digerebantur, sed emendatio familiae genericum Cephalopachi statum restituit, et Carlitonem, novum genus, erexit ad binas species accommodandas. Omnes Tarsii in Celebi et insulis propinquis in Indonesia et Philippinis inveniuntur.
Sacquenay
Sacquenay est commune Francicum 262 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Tarsius
Species
Emendatio familiae anno 2010, a Colin Groves et Myron Shekelle edita, octo vel novem exstantis Tarsii species sequentis agnovit, cum autem statum Tarsii pumili dubitaret.
Duae species a Shekelle Groves aliisque anno 2017 descriptae sunt.
Anno 2019 alia species a Shekelle aliisque descripta est.
Anno 2018, Fossilworks, porta repositorium datorum palaeobiologicorum, duas species exstinctas agnoscebat:
Boandus
Boandus (alia nomina : Bovinda, Buvinda, Buinda) (Hibernice Abhainn na Bóinne; Anglice Boyne) est flumen Hiberniae, in provincia Lagenia situm et tributarius Maris Hibernici.
Onesicritus
Onesicritus (Graece ), Astypalaea natus et Alexandri Macedonis aequalis, fuit nauta, navium Alexandri gubernator principalis, et auctor operis hodie deperditi de rebus ab hoc rege gestis tractantis.
Boandus
Decursus
Boandus prope Carbury Comitati Kildarensis oritur; postquam fines Comitatuum Offalaiensis, Midiensis, Ludensisque percurrit per 112 Km. In Mare Hibernico influit prope Drogedam.
Coulommiers-la-Tour
Coulommiers-la-Tour est commune Francicum 510 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Cartusia Erfordiensis
Domus montis Sancti Salvatoris (Theodisce: Kartäuserkloster St. Salvatorberg) cartusia vetus est quae in meridie urbis Erfordiae invenitur ad portam priscam Löbertor. Monachi in monasterio servitia divina implebant annis inter 1374 et 1803.
Historia
Postquam monasterii constructio incohata est anno 1372 in Pratis luporum in peripheria Erfordiensi, ecclesia consecrata est anno 1375 pro monachis quattuordecim et fratibus laicis sex abbate Henrico Röckel. Monachi monasterii Novae Cellae apud Schollbrunn in provincia Franconiae Inferioris locum hunc elegerant. Anno 1431 complexus monasterialis omnis in moenia Erfordiensia instructus est. Maecenates burgenses nobilesque ex abundantia donabant ut mox cellae viginti quattuor exsisterent. Anno 1383 vel filiatio prima ab Erfordiensibus creata est Ysenaci. Usque finem saeculi XV in monasterio isto scholastica doctrina alti aestimabatur et docebatur, cuius inter magistros abbas Ioannes de Indagine (m. 1475) et Iacobus de Paradiso (m. 1465) eminebant.
A reformatione usque saecularizationem
Quamvis Cartusienses Erfordiae tumultus reformatorii vix tangerent, priores ad capitulum generale ordinis translati sunt; e quo concludi potest non omnes eventus claros fuisse. Idem valet periodo Belli triginta annorum. Annis inter 1702 et 1728 aedificia secundum genus Barocum reconstructa sunt. Unum saeculum post thesauri ampli rapti sunt saecularizatione coepta. Occupatores Francogallici monasterialia discutiebant et aedes omnes publicas fecerunt necnon officinas in situ collocaverunt. Anno 1811 institor Rothstein quidam possessor factus est et fabricam textoriam Lentin & Rothstein aperiri iussit. Quae casa confectrix cum optimis officinis Anglicis in id certamen oeconomicum descendit et modo fausto lucrum fecit. Bibliotheca sat magna autem Universitati Hieranae data est cum supellectiles liturgicae plures evanescerent. Subselliorum partes nunc in Ecclesia cathedrali stant. Denique magistratus aedes et habitationes vendidit, antequam mense Septembri 1845 omnia incendio detrimentum caperent.
Vestigia hodierna et mola
Nostris diebus porro videtur delubri frons bellissima Baroca. Anno 1922 statuae nonnullae abditae sunt ad fenestras faciendas et ex annis 1990 aedificia et in officina et in habitationes splendidas mutata sunt tegmentis ecclesiasticis vitro tectis. Neque pristina sacristia neglecta est. Itaque cuncta feliciter in res modernas atque utilissimas ab architectis sollertibus redacta sunt.
Haud procul a pristina cartusia inveniebatur Molendinum Cartusiense ad flumen Hieram situm quod munere suo usque annum 1935 funtebatur. Tempore communistico sedes fuit cooperativae quaestuariae cuiusdam "Produktionsgenossenschaft des Handwerks Elektrohandwerk Licht und Kraft". Incepta molendini in habitacula mutandi ad finem ducta non sunt itaque anno 2015 omnia destructa sunt.
Tropidophiidae
Tropidophiidae sunt familia Serpentium quae in Mexico et regione Caribaea meridionali habitant. Generibus duobus constat, quae sunt Tropidophis et Exiliboa.
Antiphon sophista
Antiphon sophista fuit Socratis aequalis qui Athenis quinto saeculo a.C.n. floruit. Ex eius scriptis tantum fragmenta supersunt sive a Stobaeo in Florilegio aut in Suda aut a grammaticis nobis servata sive ex papyris Oxyrinchis restituta. Tituli traditi sunt De Veritate (Περὶ ἀληΘείας), De Concordia (Περὶ ὁμονοίας), Politicus. Etiam de somniorum interpretatione disseruit atque prodigiorum interpretationi (τεραοσκόπος ) operam dedit. Utrum idem sit atque orator Antiphon Rhamnusius anno 411 a.C.n. mortuus necne eruditi inter se disputant.
Sophistae pretio iuvenes docebant. In Memorabilibus Xenophontis Antiphontem discipulos Socratis ad se adlicere conantem videmus. Quibus coram magistrum eorum rogabat num tam nihili sapientiam suam aestimaret ut eam gratis occurrentibus doceret. Poeta comicus Plato quoque Antiphontis avaritiam in theatro irriserat.
In tractatu de Veritate naturam legibus hominum consensu in civitatibus vigentibus opponit. Ostendit enim leges homines se spernentes punire quidem posse, sed  eos qui se diligenter observarent nec adiuvare nec a malis tueriː ita naturales leges humanis potentiores sunt.
Samuel Sewallius
Samuel Sewallius (vulgo Samuel Sewall, natus Bishopstoke Hantoniae in Anglia 28 Martii 1652; mortuus Bostoniae 1 Ianuarii 1730) fuit iudex, negotiator, et typographus in Provincia Sinus Massachusettensium, qui societate innotuit in iudiciis de magia apud Salem actis, de quibus se tandem excusavit, ac praeterea commentario The Selling of Joseph ('Iosephus venditus', 1700), servitutem reprehendente. Multos annos munus iudicis maximi, maximi iudicii provincialis, sustinuit.
Opera
Inter opera a Sewallio scripta sunt:
Polycarpus Leyser IV
Polycarpus Leyser IV (die 4 Septemberis anno 1690 in Wunstorf et die 7 Aprilis anno 1728 Helmstadii mortuus) fuit theologus et philologus Germanicus.
Vita et opera
filius fuit. In Universitate Leucorea educatus, post dissertationem De ficta medii aevi barbarie inprimis circa poesin Latinam, anno 1719 editam, de multis auctoribus in Historia poetarum et poematum medii aevi decem, post annum a nato Christo CCCC, saeculorum (1721) scientiam collegit.
Astacus stilo Thermidori
Astacus stilo Thermidori, Francogallice homard thermidor, est ferculum gastronomiae Parisiensis in Francia. Annis 1880 ab Augusto Escoffier, qui eo tempore coquus meruit popinae La Maison Maire, primum inventum est. Nomen autem paulo tardius anno 1891 datum est ad honorem ludi theatrici historici Thermidor a Victoriano Sardou scripti, eo anno docti sed cito a scaena ablati propter tumultus politicos ortos. Titulus evocat Thermidorum mensem aestivum in calendario republicano Francico.
Astacus vivens per medium abdomen caputque medium scinditur. Ius e taumali cum crustulis panis et mustarda praemiscetur. Caro ex oleo modico leviter coquitur, e munimento demitur, in offas frangitur, in munimentum reponitur. Ius super carnem funditur, crustulis item inspersis. Ferculum excoquitur et infertur.
Couffy
Couffy est commune Francicum 536 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Ruffey-lès-Echirey
Ruffey-lès-Echirey est commune Francicum 1148 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Matthaea Vraničar Erman
Matthaea, vulgo Mateja Vraničar Erman (nata die 7 Novembris 1965) est oeconoma et politica Sloveniae. Alumna est universitatum Labacensis et Harvardianae. Ab anno 1989 apud ministerium rerum externarum operam dedit, sed ab anno 1993 apud ministerium vectigalium, ubi ab anno 2010 ad 2012 secretaria civica facta est, quod munus anno 2014 rursus suscepit. Die 21 Septembris 2016 ministra a vectigalibus facta est, praecessore Dušan Mramor qui dimissionem suam iam mense Iulio protulerat.
Ricardus Georgius Farina
Ricardus Georgius Fariña (natus Richard George Fariña Bruclynii Novi Eboraci die 8 Martii 1937; mortuus 30 Aprilis 1966) fuit cantor carminum vulgarium, compositor carminum, poeta, et scriptor fabularum brevium et unius mythistoriae Americanus. Anno 1962, Mimi Baez, sororem Ioannae Baez, duxit, Thoma Pynchon "viro optimo" adiuvante. Carmen Valle in suburbio Californiae casu birotae automariae mortuus est. Corpus in sepulcro simplice in Montis Regis Comitatu Californiae inhumatum est, monumento signo pacis ornato. Fariña mythistoria Been Down So Long It Looks Like Up to Me, primum a Random House anno 1966 edita, innotuit.
Basilius Dokučaev
Basilius Basilii filius Dokučaev (Russice Василий Васильевич Докучаев, tr. Vasilij Vasil'evič Dokučaev; in pago Miljukovo tunc gubernii et nunc regionis Smolenscensis in familia sacerdotis orthodoxi natus die 17 Februarii 1846, Petropoli obiit die 26 Octobris 1903) fuit geologus et scientiae solorum peritus ("pater pedologiae" vocatus) Russicus, alumnus divisionis naturalis facultatis physico-mathematicae et annis ab 1884 ad 1897 mineralogiae et crystallographiae professor Universitatis Petropolitanae. Scholam pedologiae ac geographiae solorum Russicam condidit.
Ulpius Limenius
Ulpius Limenius (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus ac militaris Romanus saeculi quarti erat.
Cursus honorum
Ulpius anno 347 ab imperatore Constante I praefectus praetorio Italiae et Africae atque praefectus urbi Romae nominatus est et ad 349 mansit, quo anno etiam consul erat una cum Fabio Aconio Catullino Philomathio. Constantius II imperator ad eum edictum misit de sepulchris atque monumentis paganis violatis: "qui de monumentis columnas vel marmora abstulerunt vel coquendae calcis gratia lapides deiecerunt", poenas solvere debuerunt.
Lacus Enid
Lacus Enid est lacus aquae dulcis plerumque in Comitatu Yalobusha in civitate Mississippia situs. Partes in comitatus Panola et Lafayette extendunt. Quotidiani pisces sunt Pomoxis, Micropterus salmoides, Siluriformes, et Abramis brama. Lacui Enid sunt piscatorum world records pro Promoxide annulari (5.3 pondo) et Lepisosteo platostomo (5.83 pondo).
Couddes
Couddes est commune Francicum 519 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Skyr
Skyr est caseus recens secundum traditionem Islandicam confectus. Lac, cramo sublevato, subbullire et refrigescere sinitur: sub temperatura 37° culturas Streptococci thermophili et Lactobacilli delbrueckii subsp. bulgarici et coagula inoculantur. Skyr sicut iogurtum ad ientaculum sumi solet.
4386 Lüst
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4386 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bova Maris
Bova Maris (alia nomnina: Bova Maritima) (Italiane: Bova Marina: Catoitalice: Jalò tu Vùa) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 120 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Bovenses appellantur.
Graecanica gens
Municipium pertinet ad Graeciam Calabram; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Fractiones
Amygdalià (Αμυγδαλια), Apambero (Απαμπυρος), Borgo, Centro, Costa dei Saraceni (Σαρακινη Ακτη), Fondo Vena, Mesofugna (Μεσοφωνη), San Pasquale.
Municipia finitima
Bova, Condofuri, Palizzi.
Laurus (discretiva)
Laurus seu Laurum, ac Lorum potest:
Asterope markii
Asterope markii (Anglice dotted glory) est papilio familiae Nymphalidarum, in Brasilia, Aequatoria, Columbia, Peruvia, Guyana, et Venetiola endemicus.
Larvae speciebus Paulliniae vescuntur.
Georgius Henricus Macheleid
Georgius Henricus vulgo Georg Heinrich Macheleid (natus die 16 Octobris 1723 Cursdorf in Circulo Saalfeld-Rudolstadt, mortuus die 7 Martii 1801 Schwarzburg) theologus atque institor Germanicus fuit. Inventor posterior porcellani habetur qui fabricam Älteste Volkstedter Porzellanmanufaktur Rudolphopoli condidit.
Boing Boing
Initio ut situs interretialis et blog
Anno 1995, Boing Boing situm interretialis facta est, et die 21 Ianuarii 2000 ut blog recreata est, "album rerum mirabilium" descripta. Tunc Cory Doctorow, Davido Pescovitz, et Xeni Jardin cum Frauenfelder coniunxerunt. Omnes quattuor editores periodicae Wired scribunt vel scribebant.
Georgius Henricus Macheleid
Vita
Filius fabri lignarii iuventutem ad Silvam Thuringiensem peregit. Theologiae ad Universitatem Ienensem studens scientias naturales magis magisque suas fecit. Studiis finitis nonnullos annos praedicatoris munere fungebatur. Anno 1755 autem se ex animarum cura recepit ut omnino (re)inventioni porcellani vacaret una cum Ioanne Friderico Böttger et Gualterus de Tschirnhaus. Triennio post methodum novam invenit ad fictilia ista conficienda. Locus experimentorum ei praelatus molendinum Mankenbachsmühle in meridie vici Sitzendorf erat.
Boing Boing
Conlegium factum
Anno 2004, Boing Boing conlegium Happy Mutants LLC fecit, et Ioannes Battelle procurator negotii factus est.
Thenerife Auditorium
Thenerife Auditorium (Lingua Hispanica: Auditorio de Tenerife) est auditorium ædificatum in 2003 ab architecto Santiago Calatrava. Situm est in civitate Sancta Cruce Nivariae (Insula Nivaria/Hispania) et consideratur symbolum civitatis.
Boing Boing
2004 Palma de Bloggies ablata
Anno 2004 Boing Boing palmam de Bloggies abstulit ut blog Americanus optimus, blog gregis optimus, et blog anni.
Georgius Henricus Macheleid
Vita
Dux Schwartzburgensis-Rudolphopolitanus Ioannes Fridericus privilegium cessit de porcellanis faciendis; inde anno 1760 pote erat manufacturam aperire. Mox autem (1762) a Sitzendorf itum est Volkstedt apud Rudolphopolim ubi facultates meliores esse videbantur. Anno 1764 Macheleid ipse officinae rectionem tradidit et dux emeritorium ei reservavit.