cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otto Wallach
Wallach anno 1910 Nobelianum Chemiae Praemium accepit.
Sinopoda
Species
Species non iam descripta:
Lautenbach (Rhenus Superior)
Lautenbach  est commune Francicum 1'574 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Philippus Ferrarius
Philippus Ferrarius Alexandrinus (Italice Filippo Ferrari), 1551 Oviliae prope Alexandriam Statiellorum natus et 1626 Mediolani mortuus, fuit geographus et hagiographus Italicus ex Ordine Servorum Mariae.
Vita
Mathematicam quadraginta octo annos in Universitate Ticinensi docebat. Prior generalis Ordinis Servorum Mariae ab anno 1604 ad annum 1609 et vicarius generalia anno 1624/5. De colloquiis Ferrarii cum Paulo V pontifice Fulgentius Micanzio narrat.
Manfredus Eigen
Manfredus Eigen (9 Maii 1927 - 6 Februarii 2019) fuit chemicus Germanicus. Eigen anno 1967 Nobelianum Chemiae Praemium accepit.
Philippus Goffin
Philippus Goffin (Rocourt in oppido natus die 1 Aprilis 1967) est politicus Belgicae.
Tabernaculum
Tabernaculum sensu concreto est quaequam taberna parva. Etiam dicitur:
Philippus Goffin
Alumnus est universitatis Catholicae Lovaniensis ubi iuribus studuit. Socius fuit factionis liberalis reformatoriae et recentius motus reformatorii. Praefectus communi Crisnée anno 2001 electus est, quo officio ter comitiis confirmatus etiamnunc fungitur. Ab anno 2010 Camerae repraesentantium Belgicae legatus est. Die 30 Novembris 2019 minister a rebus externis et munitione creatus est, Desiderio Reynders successor, prima ministra Sophia Wilmès.
Certamen Mundanum Pedilusorium (1970)
Ultimus lusus pro titulo "Optimi Mundi 1970" in stadio Estadio Azteca Mexicopoli fuit.
Participes certaminis civitates
Certamini hae sedecim turmae interfuerunt:
Ludus finalis
4:1  21 Iunii 1970 Stadium Azteca, Mexicopoli
Arbitro: Rudolphus Glöckner (Germania Res Publica Democratica) Adiutores: Rudolphus Scheurer (Helvetia), Angelus Norbertus Coerezza (Argentinia) Chartulae flavae: Burgnich, Rivellino
Puncti: Pelé 18', Robertus Boninsegna 37', Gerson 66', Jairzinho 71, Carolus Albertus 86'
Italia: 1. Henricus Albertosi, 2. Tarcisius Burgnich, 3. Hyacinthus Facchetti (capitanem), 10. Marius Bertini (18. Antonius Juliano 74'), 8. Robertus Rosato, 5. Petrus Ludovicus Cera, 13. Angelus Domenghini, 15. Alexander Mazzola, 20. Robertus Boninsegna (14. Ioannes Rivera 84'), 16. Ioannes Carolus De Sisti, 11. Ludovicus Riva Procurator: Ferrutius Valcareggi
Familia Zürn
Familia Zürn fuit familia sculptorum saeculorum 16 et 17 Suebia superiore oriunda, quarum familiares in oppidis Aulendorf, Waldsee, et Iburinga laboraverunt, sed etiam multis aliis locis Germaniae australis et Austriae.
5837 Hedin
5837 , olim designationibus 2548 P-L et 1986 EU5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5837 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ronaldus Norrish
Ronaldus G. W. Norrish (natus Cantabrigiae die 9 Novembris 1897 – ibidem mortuus est die 7 Iunii 1978) fuit chemicus Britannicus qui chemiae organicae et chemiae physicae peritus est. Norrish anno 1967 una cum Manfredo Eigen et  Georgio Porter Nobelianum Chemiae Praemium accepit.
Yusuke Omi
Omi Yusuke (近江 友介) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1970) lusor est. inter alia cum turma Hitachi lusit.
Eizo Yuguchi
Yuguchi Eizo (湯口 栄蔵) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1969 - 1970) lusor. inter alia cum turma Yanmar Diesel lusit.
Paulus Sabatier
Paulus Sabatier (natus Carcassone die 5 Novembris 1854; mortuus Tolosae die 14 Augusti 1941) fuit chemicus Francicus, qui chemiae inorganicae peritus hydrogenizationem (a reactione chemicae hydrogenii) inventus est. Anno 1912 Nobelianum Chemiae Praemium accepit. Socius Collegii Franciae fuit.
Inter Amnes
Inter Amnes, vulgo Entrammes, est vicus 1847 incolarum in praefectura Meduana in Franciae regione Pagis Ligeris qui duodecim chiliometris a capite Vallis Guidonis abest.
Vicus hoc nomen habet quia in eius territorio adsunt tres flumina: Meduana (Francice: Mayenne), Ioanna Flumen, et Ouette Flumen.
Thermae Gallo-Romanae et Abbatia Trappistica (Ordinis Cisterciensis Strictioris Observantiae) de Portu Salutis etiam in territorio adsunt.
Nexus externi
thumb|Abbatia Nostrae Dominae Portus Salutis
Nicolaus Pašinjan
Nicolaus Pašinjan, litteris Armeniacis Նիկոլ Վովայի Փաշինյան (Idževan in urbe natus die 1 Iunii 1975), est diurnarius et politicus Armeniae. Filius praeceptoris exercitatorisque, alumnus est universitatis Erevanensis ubi propter motum discipulorum a se incitatum expulsus est. Ibi in arte diurnaria eruditus, apud ephemerides Dprutjun, Hajastan, Lragir, Molorak operam dedit sed anno 1998 ipse diarium Oragir condidit. Sergius Sargsjan candidatus ibi saepe vituperatus, comitiis anno 1999 praeses electus, diarium eradicari curavit editoremque Pašinjan damnari. Qui postea editor diarii Haykakan Zhamanak meruit usque in annum 2012, sed inter diem 19 Ianuarii 2010 et 27 Maii 2011 incarceratus est. Anno insequenti parlamento Armenico legatus est. Res novas mense Martio 2018 movens, a parlamento primus minister die 8 Maii 2018 electus est.
Gaizes
Gaizes   (alia nomina: Geizes, Gaizis, Gais) (Italiane: Gais; Theodisce: Gais) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) sita. Incolae Gaizenses appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Pustriosanam.
3903 Kliment Ohridski
3903 , olim designationibus 1987 SV2, 1951 MO, 1972 TD11, 1972 UF, et 1977 RM6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Astronomicum Nationale Bulgariae versato, repertus est. In honorem Clementis Achridensi nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3903 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Honorius (imperator)
Flavius Honorius (natus Constantinopoli 9 Septembris 384; obiit Ravennae 15 Augusti 423), fuit filius Theodosii, primi eius nominis Augusti, et Aeliae Flaccillae, eius primae uxoris. Ipse autem Augustus regnavit in imperii Romani parte ad occidentem solem vergenti ab anno 395 usque ad mortem.
Boriana
Boriana (Italiane: Borriana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Pircha
Pircha   (Italiane: Perca; Theodisce: Percha) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Pirchenses appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Pustriosanam.
Pistolium
Pistolium, pistola,  manuballistula, sclopetulum, vel pistolettus, est parva arma ignifera quae aut una aut duabus manibus tenetur.
Propria
Naturale, glandibus maioribus parvis quam sclopetum aut carabina utitur sed non naturale glandibus maioribus magnis quam illa arma potest uti.
Leges
In multis civitatibus sunt leges contra usum aut auctoritatem pistoliorum causa multarum rationum. Nonnulla timent acta violentiae pistoliorum causa, sed alii dicunt ea defendere contra haec acta. A parva forma pistolia occultantur sub vestimentis sclopetis et nonnullis carabinis assimiles (sunt carabinae cum potestate plicari).
Mitt Romney
Willard "Mitt" Romney (Detroiti Michiganiae natus die 12 Martii 1947), magister officinarum, est politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui ab anno 2003 usque ad annum 2007 gubernator Massachusettae fuit. Mense Ianuario 2015, dixit se non ad esse praesidem Civitatum Foederatarum conari.
Iosephus Ramos-Horta
Iosephus Ramos-Horta (natus die 26 Decembris 1949) fuit praeses Timoriae Orientalis ab anno 2007 usque annum 2012, iterum ab anno 2022. Unus fuit ex hominibus, qui consociationem nationalisticam Timoriae Orientalis libertati dicatam nomine FRETILIN condiderunt. Anno 1996 praemium Nobelianum pacis accepit.
Patri Lusitano et matri Timoriensi natus est in urbe Dili. Iurisprudentiae et aliis rebus in Collegio Antiochiano, iurisprudentiae internationali Hagae, in Universitate Columbiae et in variis civitatibus studuit; fuit adsocius  anno 1978 Collegii S. Antonii apud Oxonienses. Tetumice, Lusitanice, Gallice, Anglice, Hispanice loquitur.
Pro salute populi Timoriensis peregrinabatur. Diplomatice etiam pro Timoriensium Orientalium libertate multos per annos egit, acerrime etiam vituperando rectiones primum Lusitanorum deinde Indonesiensium, qui populum Timoriae Orientalis in suam dicionem redegerant. Anno 2008 sclopeto Iosephus Ramos-Horta praeses civitatis suae, iam sui iuris, graviter vulneratus est, sed convaluit.
Nightwish
Nightwish (Latine scilicet Libido Noctis) est grex Finnicus anno 1996 a Thoma Holopainen et Erno Vuorinen conditus, qui metallum symphoniacum canit. Primis annis, fortasse usque ad 2004, stilo validimetallico cecinerunt, sed postea metallum magis symphoniacum sibi asciverunt. Plurimorum operum gregis modi textusque a Thoma Holopainen, clavichordista et moderatore gregis, compositi sunt. Carmina notissima sunt inter alia Nemo, Wish I had an Angel, Sleeping Sun, Amaranth, Storytime. Cantratice Tarja Turunen post novem annos mense Octobri anno 2005 demissa, grex mense Maia 2007 cantatricem novam, cui nomen Anette Olzon est, amatoribus suis ostendit. Sola nova Amaranth appellata mense Septembri 2007 vulgata est. Album novum Dark Passion Play (Ater Ludus Passionis) exeunte mense Septembri anni 2007 vulgatum est. Utra duo sola sunt "Bye Bye Beautiful" ('Vale, Vale, Pulchra') et "The Islander" ('Insulanus').
Discographia
{|
Ioanna Maria Swift
Ioanna Maria Swift (nata familia oriunda e Italia et Hibernia in North Adams, Massachusetta die 24 Februarii 1965) est politicorum perita Americana factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 2001 usque ad annum 2003 Massachusettae gubernator fuit.
Masafumi Hara
Hara, Masafumi (原 正文) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1970) lusor est. inter alia cum turma Nippon Steel lusit.
Ethnos
Ethnos est circulus hominum qui ipsi inter se per ligamina identificant quae eos ab aliis circulis distinguunt. Quorum ligamina in proprietatibus phyles, culturae, linguae, et/aut religionis fundari possunt, quae obtutum plus minus porosum habere possunt. Scientia ethnon ethnologia appellatur.
Declinatio
Quia ethnos est vocabulum mutuatum e Graeco ἔθνος, hoc vocabulum modo Graeco declinatur, sic:
Petrus Mitchell
Petrus Mitchell (natus in Mitcham Surregiae die 29 Septembris 1920; mortuus in Bodmin Cornubiae die 10 Aprilis 1992) fuit chemicus Britannicus. Mitchell anno 1978 Nobelianum Chemiae Praemium accepit. Alumnus fuit collegii Reginae Tantonia in urbe et collegii Iesu apud Cantabrigienses. Lector fuit apud universitatem Edinburgensem.
Brandon Lee
Brandon Bruce Lee (nomen Sinicum 李国豪, pinyin Lǐ Guóháo, natus Quercupoli Californiae die 1 Februarii 1965; mortuus die 31 Martii 1993, fuit actor et artifex artium martialium Americanus, filius Brussii Lee actoris et Linda Lee Cadwell doctris. Aetate iuveni 28 calamitate iacturae obiit sub exceptione The Crow anno 1993. Corpus in Sepulcreto Prospectu Lacustrino Seattli iuxta suum patrem sepultum est.
Will Smith
Willard Christophorus Smith Minor [] (natus Philadelphiae Pennsilvania die 25 Septembris 1968) est cantor generis rap et pellicularum histrio Americanus. Etiam uxor sua Jada Pinkett Smith et filii Willow Smith et Jaden Smith actores sunt.
Iacobus Kuhn
Iacobus Kuhn vulgo Köbi Kuhn (Köbi significat Iacobulus), natus Turici in Helvetia die 12 Octobris 1943; mortuus die 26 Novembris 2019, fuit exercitator ab anno 2001 manus pediludii nationalis Helvetiae. Pedilusor fuit, qui in Nationalliga A ludebat, summa pediludii in Helvetia societate, apud manum pediludii Turici FC Zürich, ubi ab eo tempore tantum fere ludebat, tribus mensibus in manu GCZ (Grashoppers Club Zürich) erat, semper in medialo campi ludebat. In manu nationali 63 ludos ludebat.
Cum ipse exercitator manus nationalis esset, Helvetiam in Certamine Europeano 2004, postea Certamine Mundiali MMVI (in Germania) duxit. In Helvetia natus ac amatus valde est; etiam est locus Turici nomine: Köbi-Kuhn Platz WM 2006.
Saint-Brice (Girundia)
Saint-Brice (Gasconice Sent Bríci ) est commune Francicum 301 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Georgius Porter
Georgius Porter, Baro Porter of Luddenham (natus in Stainford Isuriae die 6 Decembris 1920; Cantuariae mortuus die 31 Augusti 2002) fuit chemicus Britannicus. Anno 1967 una cum Manfredo Eigen et Ronaldo Norrish Nobelianum Chemiae Praemium accepit, studii reactionis chemicae rapidae causa. Et photosynthesin investigavit. Alumnus Universitatis Ledesiensis deinde Universitatis Cantabrigiensis fuit.
Templum Wong Tai Sin (Hongcongum)
Templum Wong Tai Sin (Sinice 黃大仙祠 Huáng dàxian sì; Jyutping wong4 daai6 sin1 ci4) est templum et res aspectabilis populo grata Hongcongi sita, anno fere 1921 constructa. Divo Wong Tai Sin ("magno Wong immortali") dedicatur.
Teruo Nimura
Nimura Teruo (二村 昭雄) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1970) lusor est. inter alia cum turma Toyo Industries lusit.
Arego Paulus Cellucci
Arego Paulus Cellucci (natus familia oriunda e Italia in Hudson, Massachusetta die 24 Aprilis 1948; mortuus die 8 Iunii 2013), legatus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1997 usque ad annum 2001 Massachusettae gubernator fuit.
Agencourt
Agencourt est commune Francicum 433 incolarum (anno 2012) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu).
Gemara
Gemara (Aramaice גמרא, gamar, discere) in traditione rabbinica religionis Iudaicae est secunda Talmudis pars, quae Misnam exponit suppletque. Talmud ex Misna et Gemara constat.
Scorvus
Scorvus (Francogallice Scorff, Britonice Skorff) est amnis Franciae, qui in finibus Litorum ad Mare prope Mellionnec oppidulum oritur, Britanniam Minorem rigat et praefectura Mariculo perfluxa postremo inter urbes Orientem Lanesterque in fluvium Blavetum currit, paulo antequam ille in sinum Orientensem influit.
Gerapolis
Gerapolis seu Gera est urbs in Thuringia. Comarchus urbis est Iulianus Vonarb. Flumen Alestra albus Gerapolim transfluit.
Historia
Usque ad annum 1918 Gerapolis fuit caput parvi Principatus Rusae Lineae Traversae.
Saint-Antoine (Girundia)
Saint-Antoine est commune Francicum 387 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Eduardus Ioseph King
Eduardus Ioseph King (natus in Chelsea die 11 Maii 1925; mortuus in Burlington die 18 Septembris 2006), athleta, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1979 usque ad annum 1983 Massachusettae gubernator fuit.
Caiania
Caiania seu Quaenia (Finnice Kainuu ; Suecice Kajanaland) est regio Finnica in provincia Uloa sita. Habet circiter 84 000 incolas, sed numerus eorum semper decrescit quod agricultura loci non est fructuosa. Regio erat media provinciae historicae Ostrobothniae pars, et per eam Careli attingere potuerunt Sinum Bothnicum.
Geographia
Pagi finitimi sunt Ostrobothnia Septentrionalis, Savonia Meridionalis, Savonia Septentrionalis, et Russia. Caput et urbs maxima est Caianeburgum. Continet montes, lacus, et silvas plurimas (terra regionis ad 95% silvestris est): itaque insigne silvam sempervirentem monstrat. Numerus incolarum graviter decrescit omnibus annis ob infructuosam loci agriculturam. Anno 2006, Caiania habuit maximam dicrescentiam incolarum in Finnia (– 1.1%).
Origo nominis
Origo nominis Latini Caianiae est res controversa inter glottologicos Finnicos: sunt qui opinantur ex coniunctione ortum esse inter Kainuu (nomen Finnicum regionis) et Kvenland (nomen terrae historicae in Finnia australi).
Subregiones
Sunt duo subregiones:
Municipia
Sunt novem municipia:
Leimbach (Rhenus Superior)
Leimbach  est commune Francicum 838 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Polygamia
Polygamia (Graece πολυγαμία 'multinubentia' ) est matrimonium quod binos vel plures socios amplectitur, et in polyamoriam, latiorem categoriam, digeri potest. Disertius, coniunctio cum singulus homo plus quam unam maritam simul habet polygynia, cumque singula mulier plus quam unum maritum habet polyandria appellatur. Matrimonium quod plures maritos maritasque comprehendit polyamoria vel matrimonium gregis vel coniunctum appellari potest. Verbum modis simillimis in anthropologia socialis et sociologia adhibetur, atque in sermone vulgari. Contra, monogamia est matrimonium quod solum in binis partibus consistit. Vocabulum polygamia, sicut monogamia, sensu de facto saepe adhibetur, num coniunctio a civitate legitime agnoscatur annon. In sociobiologia et zoologia, investigatores polygamiam sensu lato adhibent ad quodque genus coitionis iteratae significandum. In civitatibus polygamiam non sinentibus, homo qui se cum alio homine in matrimonio coniungit cum iam legitime in matrimonio ad primum maritum coniunctus bigamiam scelus admittit.
Polygamia late per orbem terrarum probatur. Secundum Ethnographic Atlas, ex 1231 societatibus observatis, 186 fuerunt monogamicae, 453 polygyniam raram, 588 polygyniam plurem, et quattuor polyandriam habuerunt. Eodem tempore, adeo intra societates quae polygyniam sinunt, vera consuetudo polygyniae inaequaliter fit. Sunt autem exceptiones: in Senegalia, exempli gratia, paene 47 centesimae matrimoniorum sunt multiplices. Intra societates polygyniam faventis, plures uxores habere status signum saepe fit, quod divitias, potestate, et famam significat.
Occidentales societatis Africanae exemplariumque matrimonii perceptiones memorant "contradictorias nostalgiae curas culturae Africanae traditionalis contra sententiam polygamiam mulieres opprimere vel progressum impedire." Multae organizationes iuribus humanis internationales dicatae, cum gregibus iuribus mulierum in multis civitatibus faventibus, polygamiam abolendam suaderunt, quae violatio Pactionis Internationalis de Iuribus Civilibus et Politicis iudicata est, et Consociatio Nationum consuetudinem tollendam commendavit.
3904 Honda
3904 , olim designationibus 1988 DQ, 1939 CC1, 1947 CG, et 1951 CN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Reinoldus Heidensteinius
Vita et opera
Germanus Regiomontanus, alumnus Wittenbergensis et Patavinus, Stephani Báthory Poloniae regis a secretis fuit; amicitiae Ioannis Zamoyski causa et apud aulam Sigismundi III munus idem fungebatur. Legatus eorum saepe fuit. Ius terrestre nobilitatis Borussiae correctu (1598) est opus Heidensteinii, quod ipse laudabat, sed nunc opera eius historica notiora sunt: De bello Moscovitico quod Stephanus rex Poloniae gessit commentariorum libri VI, primo Cracoviae anni 1584 editi, et Rerum polonicarum ab excessu Sigismundi Augusti libri XII (Francofurti 1672).
Tabernaculum (Christianismus)
Tabernaculum in Ecclesia Catholica Romana et in Ecclesia Vetere Catholica est arca aut cista in qua reliqua sacramenti, id est panis consecratus (et nonnunquam vinum consecratum), servata sunt. Usitate aut in altare maiore situm aut in apsidis latere artificio quodam et expolitione confectum collocatum est. Locus adorationis esse solet.
3904 Honda
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3904 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saladinus
Saladinus (Arabice nomine pleniori صلاح الدين يوسف بن أيوب Ṣalāḥ al-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb, Tagriti natus anno fortasse 1138; mortuus Damasci die 3 seu 4 Martii 1193), filius Negemedini e stirpe Carduchico, religione Musulmanus Sunnita, fuit ab anno 1174/5 sultanus Aegypti et Syriae; iam anno 1169, harum regionum minister, titulo acclamatus est Almalichus Alnasirus (‏الملك الناصر al-Malik al-Nāṣir scil. "rex dator victoriae").
Tabernaculum (Christianismus)
Contra in quibusdam ecclesiis Protestantibus et apud Mormones, imprimis in terris linguae Anglicae, tabernaculum (Anglice: tabernacle) aedificium ecclesiasticum vel locus congregationis valet.
Saladinus
Exercitus suos in partibus Levantinis contra inimicos tam Mahometanos quam Christianos optimo successu conduxit, et praecipue contra regnum Hierosolymitanum et tertiae expeditionis sacrae milites Cruce signatos (duce imprimis Ricardo rege Anglico). Victoriam inclytissimam in proelio ad cornua Hattin anno 1187 commisso reportavit: ibi exercitum Hierosolymitanum devicit, regem Guidonem Leziniacensem captivum tenuit, Reginaldum de Castellione ipse detruncavit. Successioni calipharum Fatimidarum Siitarum, qui Cairi regnabant, finem fecit; regnum calipharum Abbasidarum Sunnitarum Bagdati regnantium corroboravit.
Tabernaculum (Christianismus)
Origo nominis
Nomen e Vetere Tetamento sive Thanach sumptum est; vox Hebraica משכן ("domicilium", "sedes" - locus, ubi Deus inter homines habitat) in Biblia Vulgata verbis "tabernaculum testimonii" Latine versa est. Hoc in tabernaculo tabulae legis (tabulae decalogi) Moysi in monte Sinai datae quasi sanctissimum asservatae et ab Israëlitis per desertum peregrinantibus secum latae sunt. Usus ecclesiae Catholicae simul "Hierosolyma coelestia" indicat (vide: Eschatologia), quae "tabernaculum Dei cum hominibus" appellatur (Apc 21,3).
Saladinus
Imperium Saladini, quo tempore ad summam potestatem pervenerat, populos Aegypti, Syriae, Mesopotamiae, Anatoliae orientalis, et Arabiae occidentalis comprehendit. Domum nobilem Ayyubidarum (ex patronymo suo nuncupatam) condidisse habetur; familiam enim suam ad officia superiora promovit successoresque genuit.
Origo
Originem Saladini ita vitarum auctor Ibn Ḫallikān, qui saeculo tredecimo medio floruit, explicat:
Avus igitur Šāḏī ibn Marwān e stirpe Curdico vel Carduchico ortus est, e tribu maiori Adiabenitarum qui habitationem suam circum Arbelam olim posuerant, e gente Rawādiya, et in vico Ajdānaqān natus est haud longe a Dubio urbe Armeniae, eo tempore Selgiukidis tributario, sed Bagdatum moxque Tagritum venit et in hac urbe mortuus est. Filii ambo Siraconus (Asad al-Dīn Šīrkūh) et Negemedinus (Naǧm al-Dīn Ayyūb ibn Šāḏī: Saladini pater) gubernatores urbis Tagriti meruerunt; inde, malefactori quodam a Siracono interfecto, expulsi sunt. Ipso die expulsionis, si in auctore Bohadino fidem reponenda sit, Saladinus anno 1138 natus est.
Gulielmus Floyd Weld
Gulielmus Floyd Weld (natus in Smithtown die 31 Iulii 1945), causidicus, est politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1991 usque ad annum 1997 Massachusettae gubernator fuit.
Saladinus
Vita
Pater et patruus statim se regi Zengi submiserunt, a quo castello Heliopoli haud longe a Damasco distanti Nagm al-Din Ayyub praepositus est: hoc modo Saladinus regis Nureddini, Zengi filius, sectator fit, nam annum quartum decimum agens Beroeam profectus est ut sub patruo Siracono officia militaria implereat ibique Nureddinum ipsum vel cliens vel amicus frequentavit. Ter in Aegypto, duce Siracono, pugnavit; ubi anno 1169 ineunte ministrum (vizir) rebellatorem, nomine Šāwar ibn Muǧīr al-Saʿdī, iussu caliphae Fatimidarum al-ʿĀḍid, interfici curavit. Siraconus inde ministerium nactus est, sed post duos menses subito mortuus est. Senioribus quattuor successioni Saladini se opponentibus, unus eorum ad nationem suam defendendam tandem consentivit: "Ille enim," ait Ḍiyāʼ al-Dīn ʿĪsā al-Hakkarī iuris consultus, "sicut tu, origine Carduchus est. Ne potestas in manús Turcarum labeat!" Ita die 26 Martii 1169 titulo al-Malik al-Nāṣir laureatus est. Saladinus in exercitum Aegyptium, militibus Africanis repletum, Carduchos aliosque e Septentrione advenas sibi fideliores introduxit. Tumultibus mox surrectis, milites indigenas rebellatores in Aegyptum meridianam expulsit. Exercitu ita renovato contra Constantinopolitanos et Hierosolymitanos, duce Amalrico I rege, qui mense Octobri 1169 Damiettam obsidere incipiebant, militavit inimicosque mense Decembri recedere coëgit. Gazam anno insequenti vastavit.
Anno 1171, al-Adid mortem obiit, ultimus Fatimidarum qui titulum caliphae tenuerint. Omnes illius familiae qui supervivebant Saladinus incarceravit. Iussu Nureddini domini sui calipham Abbasidarum Bagdatensem al-Mustaḍīʾ bi-amri ʾllāh iam loco al-Adid ante paucos dies proclamaverat. Ipse minister potestatem sicut antea retinuit. Divitias Fatimidarum cum Nureddino dispertivit, sed multas ad Aegyptum muniendam retinuit et Nureddino paulum adiuvit in obsidione Kerak Montisque Regalis. Frater interdum maior natu Tūrān Šāh pugnam contra milites rebellos suscepit, in Nubiam porrexit et inde trans Mare Erythraeum ad Yemeniam, quas regiones conquisivit. Saladinus ipse, religionis Islamici Sunnitici studiosus, Cairi quattuor madāris sive collegia in his annis condidit.
Nureddinus aegrotatus rapide die 15 Maii 1174 mortuus est. Filium puerum al-Ṣāliḥ Ismāʿīl Saladinus dominum statim recognovit (aliis de tutela iuvenis contendentibus) sed titulum sultani sibi vindicavit. Aegyptum imprimis contra aggressionem Siculorum defendere oportuit, de quorum aditu nuntia emissarii Constantinopolitani receperat. Quibus mense Iulio repulsis ad Syriam properavit, ubi eunuchus Gümüştekin puerum al-Ṣāliḥ Beroeae sub tutela sua tenebat consiliariosque patris in carcerem miserat. Saladinus die 28 Octobris eiusdem anni Damascum ingressus est; Beroeam pro tempore renuntiavit, sed gubernator Syriae necnon Aegypti factus est, caliphae Abbasidae iussu, ab anno 1175. Viduam Nureddini ʿIṣmat al-Dīn Ḫātūn (filiam Meheneddini Anardi [Muʿīn al-Dīn Ūnūr] olim Damasci principis; iuvenis al-Ṣāliḥ matrem) in matrimonium duxit.
Amiralis Mosuli regnans, nomine Saif al-Dīn Ġāzī, Zengi nepos, cum al-Ṣāliḥ germano ministroque huius Gümüştekin se adsociavit ad Saladinum opponendum, qui, induciis cum regno Hierosolymitano factis, die 22 Aprilis 1176 exercitús Beroeënsem et Mosulensem in proelio ad Tell al-Sulṭān devicit. Eodem anno castella Beroeënsia obsedit, inter quae Azaz, et mox cepit, sed, foederibus factis, iuveni al-Ṣāliḥ reddidit. His autem inimicis pro tempore debellatis, cum aliis iam contendere oportuit. Assassini enim, a Sene seu magistro Rašīd al-Dīn Sinān emissi, iam bis necare conati sunt, primum anno 1175 ineunte, rursus anno 1176 extra muros Azaz. Inde igitur Saladinus ad arcem Maṣyāf in monte Libano absconditum, unde Senex sectatores suos dirigebat, properavit. Dum ibi obsidio paratur, avunculus Šihāb al-Dīn Maḥmūd al-Harīmī, qui princeps urbis Epiphaniae haud longe distantis nuper a Saladino instauratus erat, pacem suadens foedera concludenda adiuvit. Ab hoc anno Assassini contra Saladinum nunquam militaverunt, sed an pro eo egerint disputatur.
Saladinus ob potestatem ita auctam inimicus regno Hierosolymitano metuendissimus erat, sicut historicus Willelmus Tyrensis explicat sub anno 1175, puero leproso Balduino IV nuper ad illud regnum accesso:
Fortunam multo meliorem reportavit in proelio iuxta Leontem fluvium in quo die 10 Iunii 1179 ad limitem regni Hierosolymitani borealem contra exploratores Christianos, duce Balduino de Ibelino, incurrit. Mox enim advenit exercitus principalis, duce rege Balduino, et a Saladino debellatus est, Balduino de Ibelino cum aliis nonnullis capto, rege ipso e campo belli manibus equitis cuiusdam ablato. Annis insequentibus Saladinus interdum contra Selgiukidas, rarius contra Christianos, saepe contra Mosulenses bellum gessit, ut qui vias inter Orientem et Aegyptum, terras suas separatas, defendere voluit, iterque peregrinorum Mahometanorum protegere qui per Aegyptum atque trans Mare Erythraeum ad urbes sanctas Islamiticas Meccam et inde Medinam accedebant, bellumque etiam contra regna Cruce signatorum futurum praeparare. Ob has voluntates inimicitiam contra Reginaldum de Castellione super alios vovisse dicitur, qui, post multos annos in captivitate passos, dominium regionum trans Iordanem in regno Hierosolymitano nactus est: is enim anno 1182 expeditionem in Mare Erythraeum misit ad naves peregrinatorum aggrediendas et anno insequenti comitatús mercatorum in viis desertis iter facientium cepit atque despoliavit.
Bellum igitur longe paratum Saladinus gerere coepit quando die 1 Maii 1187 ad fontes Cresson in cohortem parvum Hierosolymitanorum incurrit equitesque fere omnes aut cepit aut interfecit. Post duos menses contra exercitum regni, duce Guidone de Leziniaco, die 4 Iulii 1187 proelium ad cornua Hattin pugnavit et vicit. Ibi regem ipsum cum aliis captivum tenuit, militibus permultis interfectis. Reginaldum de Castellione Saladinus ipse detruncavit. Crucis fragmentum, quod Christiani in proelia sua ferre solebant, arripuit. Paulo post, die 2 Octobris, Hierosolyma conquisivit, militesque quos ibi cepit in servitutem reduxit, incolarum autem maiorem partem effugere permisit suadentibus Baliano de Ibelino et patriarcha Heraclio.
Quibus rebus in Europa occidentali nuntiatis, tertia expeditio sacra proclamata est, ducibus Philippo Ricardoque regibus Angliae et Franciae necnon Ludovico duce Austriae. Illi mense Iulio 1191 Acconem urbem, anno 1187 a Saladino captam, receperunt. Aliis ducibus mox recedentibus Ricardus die 7 Septembris eiusdem anni in proelio iuxta Arsur vicit annoque insequenti Saladinum ad foedus faciendum persuasit iuxta Ramath die 2 Septembris 1192 sancitum, quo pacto, Hierosolymis ad Mahometanos tributis, peregrinatoribus Christianis pacificis nihilominus ad urbem sanctam pervenire licuit. Saladinus autem Damasci mortem obiit die 4 Martii 1193, ibique sepultus est.
Familia
Patre Negemedino et patruo Siracono iam urbium gubernatoribus meritis, Saladinus primus ad potestatem supremam pervenit. Avunculum Šihāb al-Dīn Maḥmūd al-Harīmī et fratres Tūrān Šāh et Saphadinum (al-ʿĀdil Saif al-Dīn) sine mora promovit.
In matrimonium uxores tres vel plures duxit, inter quas ʿIṣmat al-Dīn Ḫātūn, viduam Nureddini. Filios septendecim filiasque nonnullas genuit. Inter filios enumerare oportet Noradinum (Nūr al-Dīn al-Malik al-ʾAfḍal) primogenitum et Abū al-Fatiḥ al-Malik al-ʿAzīz ʿImād al-Dīn ʿUṯmān natu secundum, ex uxore Šamsa genitos, atque al-Malik al-Ẓāhir Ġāzī natu tertium, qui omnes post patrem in variis provinciis imperaverunt filiosque genuerunt.
Citationes in sermonem Latinum conversae
<references group="conv."/>
Asnières-en-Montagne
Asnières-en-Montagne est commune Francicum 185 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Fridericus Kruse
Fridericus Carolus Hermannus Kruse (Theodisce Friedrich Karl Hermann Kruse), 21 Iulii 1790 Oldenburgi natus et 3 Augusti 1866 Lipsiae mortuus, fuit historicus Germanus et Russicus. filius fuit.
Vita
Almae Matris Lipsiensis alumnus, in gymnasio Vratislaviae, in Universitate Halensi et in Universitate Dorpatensi (annis 1828—1853) docebat. De antiquitatibus regionis Balticae multa opera composuit.
Agitator
Agitator proprie est qui agitat, id est, animalia vel similia (a tergo) ad motum impellit. Apud antiquos speciatim idem fere significabat atque auriga, sicut agitator quadrigarum. sive agaso, qui equum aliave iumenta agit, sicut agitator aselli.
Sinopoda forcipata
Sinopoda forcipata est species aranearum familiae Sparassidarum, a Ferdinando Karsch anno 1881 primum descripta.
Agitator
Actio agitandi non solum ad iumenta instiganda, sed etiam metaphorice ad greges hominum impellendos et ad aliquam sententiam perducendos referebatur, sicut in Tacito, qui narrat Aemilio Lepido consule anno 78 a.C.n. tribunis plebis redditam esse licentiam "quoquo vellent populum agitandi." Inde orta est significatio usitatissima, nam constat agitatorem hodie referri ad activistam qui certae ideologiae vel motui orationibus publicis aut dictis pollicitationibusque et praecipue actionibus impigre favet. Multis rationibus operam suam navant agitatores, nam paginis volatilibus et instrumentis communicatoriis, praesertim interrete, utuntur.
5838 Hamsun
5838 , olim designationibus 2170 T-2 et 1988 FG3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Agitator
Agitatio et propaganda eandem fere operam significant, sed ipsa verba variis connotationibus obsignata sunt, nam nazistae libentius de propaganda loquebantur quam de agitatione, quae potius ad operam communistarum pertinere cogitabatur.
"Agitatores" per bellum civile Anglicum in historia Britannica fuerunt motus civilis et legati militum electi, novo exercitu exemplari Oliverii Cromwelli addito, qui etiam adiutores appellari solebant. Multae notiones illius motus postea ab aequatoribus (Levellers) ascitae sunt.
5838 Hamsun
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5838 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Franciscus-Iosephus Wuermeling
Franciscus-Iosephus (Theod.: Franz-Josef) Wuermeling (natus 8 Novembris 1900 Berolini, mortuus 7 Martii 1986 Monasterii) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.
Iuventus Munusque
Origo familiae Westfalia erat. Pater minister publicus superior Berolinum venit et diu legatus senatus terrae Borussiae factionis Centri erat. Anno 1919 praeses superior Vestfaliae Monasterii factus est. Franciscus-Iosephus ipse gymnasia Berolini atque Warburgi frequentabat atque 1918 maturitatem adeptus est. Tum brevi tempore Bello Orbis Terrarum I miles interfuit. Deinde Monasterii, Hamburgi atque Friburgi Brisgoviae iurisprudentiae et oeconomiae studebat. Anno 1921 doctor rerum politicarum promotus anno 1922 primam, 1925 secundam probationem accepit atque ab anno 1926 minister publicus in administerio Borussiae rerum internarum laboravit. Annis 1931 - 1938 in administratione provinciae Cassalae laboravit. Deinde ab Nazistis propter sententias politicas suas munere solutus est. Tum ad usque annum 1947 pro fabrica bituminis basanitisque laboravit.
Cursus honorum
Wuermeling ab anno 1945 sodalis CDU factus est. Annis 1946 - 1951 Wuermeling legatus senatus terrae Rhenaniae-Palatinatus fuit et annis 1947 - 1949 secretarius statalis in administerio internarum rerum eius terrae. Eo anno primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est atque tum ad annum 1951 secretarii statalis munus in Officio Cancellarii Foederalis Conrado Adenauer duce explevit. Post electionem secundam Dietae Foederalis 20 Octobris 1953 Administer Foederalis Familiarum nominatus est. Hoc officio ad 11 Decembris 1962 fungebatur. Eo tempore legem tulit, qua familiis multorum liberorum ferroviaria minimo pretio uti permittebatur. Haec lex diu notissima fuit in Germania. Ad annum 1969 legatus Dietae Foederalis mansit.
Levoncourt (Rhenus Superior)
Levoncourt  (Germanice  Luffendorf) est commune Francicum 244 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Phalanza
Phalanza   (alia nomina: Palantia) (Italiane: Falzes; Theodisce: Pfalzen) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Phalanzenses appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Pustriosanam.
Arnay-sous-Vitteaux
Arnay-sous-Vitteaux est commune Francicum 112 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Sāmiḥ Šukrī
Sāmiḥ Ḥasan Šukrī Salīm seu litteris Arabicis سامح حسن شكري سليم (Cairi natus die 20 Octobris 1952) est legatus et politicus Aegypti. Alumnus est universitatis ʿAin Šams in urbe nativa. Apud legationes Aegyptias operam dedit Londinii, Bonaëropoli, Vindobonae necnon alibi. Legatus patriae meruit Genavae ab anno 2005 iuxta Nationes Unitas aliasque societates internationales, Vasingtoniae ab 2008 usque in 2012 iuxta Civitates Foederatas. Die 17 Iunii 2014 minister a rebus externis factus est, quod officium sub tribus primis ministris implevit, videlicet Ibrāhīm Maḥlab, Šarīf Ismāʿīl, Muṣṭafa Madbūlī.
Marcus Marulus
Marcus Marulus Spalatensis (Croatice Marko Marulić; natus Spalati die 18 Augusti 1450; ibidem mortuus die 5 Ianuarii 1524) fuit poeta et humanista Croaticus renascentiae Europaeae. Juditha, carmine epico Croatico, innotuit. Primus notione psychologiae uti putatur.
Lingua Esperantica
Lingua Esperantica, sive Zamenhofiana, est lingua auxiliaris et artificiosa ad colloquium inter gentes confecta, qua homines per orbem terrarum uti possunt. Quae ad pacem mundi creandam decreta est. Vox Esperanto (participium praesens) ad litteram significat 'hominem sperantem', et originem a radice Esperantica esper- ducit, a Latino sperando.
Saint-Aignan (Girundia)
Saint-Aignan est commune Francicum 225 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Lingua Esperantica
Eventuum servitium fido de omnibus spectaculis celebrandis nuntium fert. Etiam Vicipaedia Esperantica exstat inde ab anno 2001. Die 15 Decembris, die anniversarii Ludovici Lazari Zamenhof, esperantistae orbis terrarum festum agunt.
Lingua artificiosa
Nonnulli Esperantistae credunt homines ab antiquissimis temporibus unam linguam communem omnibus aeque intelligibilem desideravisse. Linguam mundanam (postea Esperanto appellata), ille "Doktoro Esperanto", rite Ludovico Lazaro Zamenhof medicus Polonus origine Iudaica linguarum multarum peritus conposuit. Vixit in urbe Białystok, quod oppidum eo tempore in imperio Russico situm erat. In ea urbe, pleraeque linguae vigebant, qua in re Zamenhof animadvertit fontem multarum rixarum. Res istas difficiles putavit solvere posse communis linguae usum, si tale idioma esset quo homines non loco sermonis patrii uti possent sed iuxta sermonem patrium. Anno 1887 artem grammaticam huius linguae primam in lucem proferri iussit, qui liber Varsoviae Russice promulgatus est, nomine ficto auctore Dr. Esperanto praefixo. Comparationes cum aliis linguis plus minusve artificiosis (e.g. cum lingua Indonesiana) fecit glottologus Henricus Theodoricus Krause. De inimicitia psychologica contra idioma Zamenhofianum optime atque persaepe scripsit Helveticus Claudius Piron.
Lucrum linguae Esperanticae
Ad primum, lucri linguae maximi momenti est ratio facilitatis, qua commode distinguitur ab omnibus linguis naturalibus et praecipue a Latina, quae eo tempore docti lingua communi, secus auxiliari, loquebantur. Eam ob rem, haud falso, lingua Esperantica nonnumquam "idioma Latinum Populare" (Latino de la demokratio) nuncupatur. Zamenhof artem grammaticam maxime volubilem et ex sedecim tantum regulis mirum in modum finxit.
Verborum Esperanticorum multi radicitus faciliter intelleguntur ab illis, qui iam Latine loqui didicerunt. Radices aliae imprimis linguae Theodiscae, paucae Slavicis et aliis linguis depromptae sunt. Honoratur insuper lingua Graeca quoniam 'et' verbo kaj (cf. ) redditur, pluralia cadunt in litteras -oj (substantivorum) et -aj (adiectivorum; cf. Graece ). Ludovicum Zamenhofium a pueritia inclutum fautor Latinitatis Graecique sermonis fuisse constat.
Historia linguae
Linguae Esperanticae tempus primo maligno vultu excepta est. Imprimis lingua difficillima et minime apta nomine Volapük, paulo antea tamquam sermo ad gentes inter se colloquendas creata, devincenda erat. Saeculo elapso a tyrannis Stalin et Hitler opprimebantur crudelissime fautores Esperanticae linguae. Inter victimas Esperanticos stalinismi est Ernestus Dresen. Praeter usus tamque ligamentum inter proletariatum orbis terrarum et remedium linguisticum in Europa Unita, excellit etiam usus oecumenicus Christianorum ad implendum mandatum Iesu Christi "ut omnes unum sint." Societas Esperantica prima in toto orbe ferrarum fuit Sodalitas linguae mundanae Norimbergensis. Primam pelliculam longam omnino Esperantice confecit Francogallus Iacobus Ludovicus Mahé.
Usus hodiernus
Quanquam lingua Esperantica non facta est lingua secunda omnium, ut Zamenhof desiderabat, tamen in toto mundo homines ea loquentes sunt. Et satis multi ad paene omnia facienda (praeter usum publicum), cui lingua utilis, rare tantum in negotiis. Usus gravissimi sunt:
Lingua dicta
Primum memorandi congressus sunt, plurimi pro delectatione, sed nonnulli pro doctrina, pro scientia, pro religione. Maximus congressus est quotannis Congressus universalis Esperanticus (UK), cui interesse solent plus quam mille hominum. Cetera sunt homines, qui offerunt aliis noctu commorari (Pasporta Servo). Sunt etiam coniuges de diversis gentibus, quibus lingua Esperantica lingua domestica est. Sunt et emissiones radiodphonicae Esperanticae velut Thuringia internationalis.
Lingua scripta
Plus quam auditur, lingua Esperantica legitur. Sunt libri commenticii et non commenticii, periodica. Sed hodie magis magisque grave fit interrete. Lingua ista etiam multum cantatur: summus cantator et musicographus optimus esse videtur Michael Bronshtein Ucrainus. De litteris Esperanticis haud paucis lexicon pretiosissimum Galfridus Sutton anno 2008 pepigit.
Exemplum
== Aliqui modi dicendi == Saluton. - Salve.
Bonan matenon. - Salve. (verbatim "bonum mane [tibi opto]")
Bonan tagon. - Salve. (verbatim "bonum diem")
Bonan vesperon. - Salve. (verbatim "bonum vesperum")
Bonan nokton. - X (verbatim "bonam noctem")
Arrans
Arrans est commune Francicum 66 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Lingua Esperantica
Exemplum
Dankon. - Gratias (tibi) (ago).
Ĝis (la) revido. - Revidemur.
Ĝis (la). - Vale., Videmur.
Adiaŭ. - Vale.
Grammatica
Immutabilis grammatica descripsit Fundamentum linguae Esperanticae. Ecce summarium.
Phonetica et orthographia
Quisque sonus habet litteram suam et inverse. Lingua litteris Latinis scribitur, multae e quis ut in lingua Latina classica sonant. j, v, z sonant ita, quod illae litterae in IPA significant. Litterae q, w, x, y absunt. Vocales habent unam tantum longitudinem; sed u potest esse semivocalis, i.e. sine syllaba propria, quod est indicatum "ŭ". Cetera sunt soni [x] (rarus), [ʒ], [ʃ], ĥ, ĵ, ŝ scripti. [ts], [dʒ], [tʃ] ut unus sonus tractantur cum litteris c, ĝ, ĉ.
Morphologia
Natura grammaticae Esperanticae est structuram sententiae monstrare, etiam vocabulis non notis. Cuique parti orationis littera sua est, in quam exit:
Post o et a sequi potest j indicans pluralem, n indicans accusativum. Praeter nominativum et accusativum casus non sunt, sed praepositiones adhibentur.
Articulus
In Lingua Esperantica nullus articulus indefinitus et solum unus definitus, la, est qui nec mutat propter personam nec genus nec numerem.
Praefixa et suffixa
Ut multis linguis, et Esperanticae praefixa et suffixa sunt ad vocabula creanda. Sed proprietas est, quod ea ad libitum adhibere licet et eis solis quoque uti. Hae rationes numerum vocabulorum discendorum minuunt. Exempla:
Nexus externi
🇬🇷
Publius Arrius Antoninus
Publius Arrius Antoninus (nescimus, quando natus sit, mortuus est post annum 97) senator Romanus fuit.
Norio Yoshimizu
Yoshimizu Norio (吉水 法生) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1970) lusor est. inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.
Publius Arrius Antoninus
Patria et Familia
Patria eius forsitan provincia Gallia Narbonensis erat. Uxor eius Boionia Procilla erat, ex qua filiam Arriam Fadillam habuit. Haec postea Tito Aurelio Fulvo, consuli ordinario anni 89 nupsit et 19 Septembris 86 mater Antonini Pii imperatoris facta est. Cum Aurelius gener mox mortuus est, imperator futurus in domo Arii educatus est. Fuit Arrius praetera amicus Plinii Minoris. Hic Arrium poetam epigrammatum laudavit. Cum mortuus esset, Antoninus Pius divitias eius maximas heres accepit.
Cursus honorum
1 Iulii 69 consul suffectus factus est. Circa annum 81 proconsul Asiam administravit. Anno 96, cum Nerva imperator factus esset Arrius in senatu solus Augusto novo gratulatus non est:
"Qui (=Nerva) cum in curiam a senatu gratanter exceptus esset, solus ex omnibus Arrius Antoninus, vir acer eique amicissimus, condicionem imperantium prudenter exprimena, amplexus eum, gratulari se ait senatui et populo provinciisque, ipsi autem nequaquam, cui satius fuerat malos semper principes eludere quam tanti oneris vim sustinentem haud molestiis modo et periculis subici, sed famae etiam inimicorum pariter et amicorum, qui cum se mereri omnia praesumant, si quicquam non extorserint, atrociores sunt ipsis quoque hostibus. "
Anno 97 consul suffectus II fuit.
Promunturium Iunionis
Promunturium Iunionis, etiam Promunturium Sacrum et recenter Promunturium Trafalgara appellatum, est promunturium a Gadibus paulo remotum, ad plagam septentriooccidentalem a Freto Gaditano situm.
Hoc in loco praeclara Trafalgaris Pugna inter classem Britannicam et classem Franco-Hispanicam anno 1805 bellata est.
De nomine Trafalgare
Hoc promunturium Hispanice nomine Cabo de Trafalgar appellatur, quod e nomine Arabice رأس الطرف الأغرّ Taraf al Ghar oritur, Latine "promunturium antri" fere dicente.
Archaeologia
In promunturio sunt multae piscinae Romanae aetatis, in quibus salsamenta et garum facta sunt. Etiam est vicus Maurorum.
Masakatsu Miyamoto
Miyamoto Masakatsu (宮本 征勝) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1958 - 1971) lusor. inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.
Saillans (Girundia)
Saillans est commune Francicum 366 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).