cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lucius Calpurnius Piso Caesoninus (consul 58 a.C.n.)
De cursu honorum
Sine repulsa Lucius Piso, maiorum nobilitate subnixus, cursum honorum percurrit. Anno 59 a.C.n. filiam Calpurniam Gaio Caesari collocavit, qua adfinitate triumvirum partibus sese adiunxit. Facile tum, socero consule, consul ad annum 58 a.C.n. cum Aulo Gabinio factus est. Consulatu suo Piso tribunum Publium Clodium, qui Caesaris voluntatibus obsequebatur, multas leges triumviris quidem placentes sed maiori parti senatorum displicentes ferre volens passus est : de collegiis restituendis, de lege Aelia Fufia abroganda, de censoria potestate minuenda, praesertim vero de exsilio Ciceronis. Tum Cicero Pisonem consulem auxilium frustra rogavit : quod factum eo indignius tulit, quod et ipse adfinitate cum gente Calpurnia coniuncus erat. Nam filiam Tulliam adulescenti Gaio Pisoni collocarat, qui primus eius gener fuit. Clodius Pisoni gratiam reddidit et a populo impetravit, ut provincia Macedonia ei post consulatum decerneretur. Ut multi alii, proconsul Piso provinciales expilasse videtur. Certe, postquam Pompeio Miloneque auctoribus exsilio revocatus est, Cicero eum multorum flagitiorum accusavit in oratione De Provinciis consularibus anno 56 a.C.n. habita, ac sic obtinuit a senatu ut citius quam speraverat Piso Romam redire cogeretur. Vehementer iratus Piso Ciceronem in senatu conviciis oneravit et Cicero oratione In Pisonem inscripta ei respondit. Nec in ea oratione ullum maledictum, quod adversus inimicum dici posset, praetermisit (55 a.C.n.). Ultra ei nocere tamen non potuit, quia Piso adfinitate Caesaris et amicitia Pompei tutus erat. Itaque post nonnullos annos, Pompeio suffragante, censor etiam factus est cum Appio Claudio, quae potestas in republica Romana maximam auctoritatem conferebat (50 a.C.n.). Quorum censura insignis fuit severitate erga Sallustium historicum, quem e senatu amoverunt turpium morum causa. Tum bellum civile inter Pompeium et Caesarem irrupit (49 a.C.n., mense Ianuario) : neutrius partes amplecti sed conciliator esse pacis maluit Piso. In quo consilio perstitit etiam Caesare mortuo, cum Marcus Antonius et senatus dissiderent. Itaque Cicero in Philippicis suis modo fortitudinem eius laudat, modo animum ad condiciones pacis proniorem vituperat. Duo post saecula historicus Graecus Appianus orationem finxit quo Piso Ciceroni in senatu responderet. Post annum 43 a.C.n. nihil de Lucio Pisone accepimus.
De homine.
Ex Ciceronis orationibus scimus, ut multos alios propinquos Caesaris, ita et Pisonem Epicuri sectam amplexum esse. Nam cum Philodemo Gadarensi, nobili philosopho Epicureo necnon poeta, familiariter vivebat. Non ideo Ciceroni credendum est nobis persuadenti Pisonem libidinibus omni genere deditum ! Ipse tamen Cicero fatetur faciem Pisonis aliquid censoriae severitatis et austeritatis praebuisse : itaque homines supercilio Pisonis deceptos esse adfirmat. Verisimilius est quod dicit Pisoni facultatem oratoriam omnino defuisse et colorem vultus eius ita nigrum fuisse, ut Syrus homo putaretur. Praeterea arti militari non multum studuisse videtur : nisi enim in Macedonia, cum proconsul esset, exercitum duxisse non traditur.
Emanuel (comitatus)
Emanuel  (Anglice:  Emanuel County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 21837 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Swainsboro.
Didacus Velazquius
Didacus Velazquius, vulgo Diego Rodríguez de Silva y Velázquez (natus Hispali 6 Iunii 1599, mortuus Matriti 6 Augusti 1660) fuit pictor saeculi aurei Hispanici et miles sancti Iacobi. Pictor mores baroci et realismi observavit.
Ecclesia Iesu Christi Diebus Ultimis Sanctorum
Ecclesia Iesu Christi Diebus Ultimis Sanctorum (Anglice The Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints), etiam nominibus Ecclesia Mormonica vel Ecclesia Mormonum appellata, est religio maxima ex America orta, a Iosepho Smith in civitate Novo Eboraco die 6 Aprilis 1830 condita.
Ecclesiae fidelibus, qui Diebus Ultimis Sancti (vulgo Mormones) se appellant, quattuor libri sacri sunt: Biblia Sacra, Liber Mormonis, Doctrina Conventaque, et Pretiosissima Margarita.
Mormones credunt praesidem ecclesiae, nunc Russell M. Nelson (n. 1924), "prophetam, vatem, revelatorem" esse solumque cui revelationem Dei quae totius ecclesiae interest accipere licet.
Visio Prima
Diebus Ultimis Sancti credunt Iosephum Smith, cum quattuordecim annos habuerit, in silvam prope domum quae nunc Silva Sacra appellatur ivisse, Deum quae ecclesia vera esset rogatum. Iosephus divino spiritu hoc agere instinctus est postquam in libro Iacobi in Bibliis Sacris legit:
Michael Nostradamus
Michael Nostradamus seu Francogallice Michel de Nostredame (1503–1566) fuit apothecarius, poeta, vatesque Francicus, qui congeries vaticiniorum edidit quae in toto orbi terrarum inlustrissima facta sunt. Innotuit libro Prophetiarum (Les Propheties), anno 1555 primum edito. Fuit alumnus Universitatis Montispessulanensis, e qua expulsus est. Filium genuit, rerum gestarum scriptorem futurum, cui librum prophetiarum dicavit.
Ecclesia Iesu Christi Diebus Ultimis Sanctorum
Visio Prima
"Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei."—Iacobi 1:5, Vulgata.
Marcus Arrius Flaccus
Marcus Arrius Flaccus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 79 consul suffectus creatus est.
Long (comitatus)
Long  (Anglice:  Long County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 10304 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Ludowici.
Michael Nostradamus
Ortus et pueritia
Natus est in vico Saint-Rémy-de-Provence 14 Decembris 1503 vel 21 Decembris, filius Jaume de Nostredame, frumenti negotiatoris et notarii. Familia fuerat Iudaea, sed pater Jaume, Guy Gassonet, fidelis factus erat Ecclesiae Romanae Catholicae circa annum 1455; postea Guy se appellavit Pierre Nostredame (Petrum Nostradamum). Noti Michaelis fratres erant Delphinus, Ioannes (circa 1507–1577), Petrus, Hector, Ludovicus (natus anno 1522), Bertrandus, Ioannes (alter; 1522-1576/7), et Antonius (natus anno 1523).
Mors
Fertur Nostradamus nocte 1 Iulii 1566 dixisse ad Ioannem de Chavigny, servum a manu: "Prima luce me non invenies vivum." Postridie mane, vere inventus est mortuus, super pavimento iacens prope lectum et mensam. Eius corpus sepultum est in cappella ordinis Sancti Francisci (pars nunc in La Brocherie), sed per res novas Francicas iterum sepultum in Collegiali S. Laurentii.
Salambo
Salambo fuit dea Syrorum aut Carthaginiensium, cuius cultum in Romam introduxit Elagabalus imperator, secundum Historiam Augustam ("Salambonem etiam omni planctu et iactatione Syriaci cultus exhibuit"). Saeculo undevicensimo, Gustavus Flaubert, auctor Francogallicus, de cultu Salambonis apud Carthaginienses in Salammbô mythistoria historica scripsit, ubi Salammbô, Francogallicum filiae Hamilcaris Barcae nomen, e nomine deae ortum esse dicitur. Hoc tamen nomen fictum est, quia verum filiae Hamilcaris nomen non scimus.
Ecclesia Iesu Christi Diebus Ultimis Sanctorum
Visio Prima
In Silvā Sacrā, dum Iosephus orat, Satanas eum superavit atque eius linguam ligavit ut loqui non posset. Tenebrae eum obsederunt, et Iosephus se interire putavit. Nihilominus, Iosephus contra Satanam contendit et totā fortitudine Deum oravit ut e potestatem Satanae liberaretur.
Cum desperaturus esset, pila lucis apparuit et in Josephum cecidit; e vinculis Satanae liberatus est, et duas personas veste alba amictas vidit. Alter Iosephum nomine vocavit atque, alterum digito monstrans, dixit: "Hic est Filius Meus Amatus. Audi eum."
Iosephus scivit has duas personas Deum Patrem et Iesum Filium esse. Igitur, eos rogavit quae ecclesia vera esset quācumque se sociare oporteret. At ei responderunt nullam ecclesiam veram esse, eum cum nullā se sociare oportere, omnium fides abominationem in Jesu visu esse. Josephus domum ivit atque mater eum rogavit quid ei esset. Respondit Josephus, "Numquam cura; totum bene est…mihi ipsi didici Presbyterianismum non verum esse."
Nemo Iosephum Deum Patrem et Jesum Filium vero vidisse crediderunt, ac multi eum irriserunt atque aggressi sunt, etiamsi modo puer iuvenis erat. Nihilominus, Josephus historiam suam numquam negabat; dixit: "Visionem enim vidi; scivi, et scivi Deum scire, et negare non potui, neque ausus sum; utique scivi sic agendo me Deum offensurum damnandumque esse."
Liber Mormonis
Tribus post annis, angelus nomine Moroni in cubiculo Iosephi Smith ter apparuit donec peccatorum ignosci orabat. Moroni Iosepho de libro in laminis aureis scripto qui historiam incolarum antiquarum Americae partis terrae narravit atque plenum Evangelium a Iesu Christo ipso incolis antiquis datum continuit. Moroni Iosephum ad laminas aureas duxit, quae sub collem prope eius domum sepultae erant, sed laminas auferre quattuor annos licitum non erat. Inter quos annos Iosephus multa a Moroni doctus paratusque Iesu regressui est. Anno 1827, Iosepho Smith tandem laminas aureas auferre licuit, et potestate Spiritūs Sancti Librum Mormonis e laminis aureis in linguam Anglicam transcripsit.
Christina Bergmann
Christina (vulgo: Christine) Bergmann (nata 7 Decembris 1939 Dresdae) femina in rebus publicis perita Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.
Munus
Post scholam anno 1957 finitam Lipsiae pharmacologiae studebat et ab anno 1963 Berolini pharmacopola laboravit. Anno 1989 doctor promota est.
Cursus honorum
Post eversionem rerum in Re publica Democratica Germanica ad SPD factionem accessit et annis 1990 ad usque 2004 vicaria praeses SPD Berolini fuit, anno 1990/1991 praeses domus legatorum Berolini et senator huius urbis familiarum feminarum seniorum. 27 Octobris 1998 Gerhardus Schröder (SPD), novus cancellarius foederalis eam Administram Foederalem Feminarum et Iuventutis nominavit. Hunc magistratum ad electionem Dietae Foederalis anni 2002 tenuit. Ea electione frustra candidata Dietae Foederalis fuit.
Titus Rubrius Aelius Nepos
Titus Rubrius Aelius Nepos (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Pater eius Titus Rubrius Nepos fuit. Anno 79 consul suffectus creatus est.
Ioannes Claudius Trichet
Ioannes Claudius Trichet (Lugduni natus die 20 Decembris 1942) est oeconomus Francicus.
Lutetiae partim educatus est ubi Lyceum Condorcet frequentavit. Alumnus est scholae nationalis superioris fodinarum Nanceiensis, universitas et instituti scientiarum politicarum necnon scholae nationalis administrationis Parisiensium. Consiliarius meruit iuxta Valerium Giscard d'Estaing praesidem anno fere 1978, iuxta Eduardum Balladur ministrum a vectigalibus anno circiter 1986. A die 1 Novembris 2003 ad diem 31 Octobris 2011 Argentariae Europaeae centralis praeses fuit. Antea ab anno 1993 usque ad annum 2003 Argentariam Francicam rexit.
Forum Iulium et Venetia Iulia
Fines regionis
Haec regio est ex Italiae septentrionalis finitibus ad orientem vergentissima. Forum Iulii provincias Utini ac Porti Naonis et partem provinciae Goritiae includit. Venetia Iulia provinciam Tergestis et partem provinciae Goritiae includit. Ut multi viri docti Latinis litteris opinantur, parvus ager ad Tergeste Venetia Iulia vocatur, cum magna plaga ad Utinum Foroiuliensis regio nominatur, quia e Foro Iulii antiqua civitate nomen accipit.
Administratio
Nunc (anno 2018) regionis praeses est Maximilianus Fedriga.
Provinciae foroiulienses
Regio Forum Iulii-Venetia Iulia omnis divisa in quattuor provincias, extensione dissimiles.
Flumina
et cetera.
Charmander
Charmander, Iaponice Hitokage (ヒトカゲ), est species Pokémon in Nintendo et civitate Pokémon a societate Game Freak factum. Numerum ordinis 4 (serie prima) habet, et ad speciem ignis spectat. Est medius gradus inter Charmander, a quo oritur, et potiorem Charmeleon et Charizard.
Habitus
Habetur Charmander ut Pokémon lacerta: nam quamquam reptile bipes videtur, similis est lacertae vel salamandrae. Et nomen Anglicum Charmander (e verbis char et salamander) fere 'usta salamandra' significat.
Gnaeus Octavius (consul 165 a.C.n.)
Gnaeus Octavius (natus anno ignoto; mortuus anno 162 a.C.n. Laodiceae in Syria) fuit vir publicus Romanus; anno 165 a.C.n. consulatum cum Tito Manlio Torquato gessit.
Gens
Octavius fuit pater Gnaei Octavii consulis anno 128 a.C.n. et avus Gnaei Octavii qui consul anno 87 a.C.n. fuit.
Initium Cursus honorum
Octavius homo novus anno 172 a.C.n. aedilis curulis fuit atque anno 170 legatus in Graeciam missus est. Ab anno 169 Xvir sacris faciundis fuit. Anno 168 praetor classem in bello contra Macedoniam duxit et Persem regem in insula Samothracia captivum fecit.
De Syriaca legatione et morte
Anno 165 una cum Tito Manlio Torquato consul creatus est. Anno 162, quod linguam Graecam optime loquebatur et in Graecia amicos multos habuit atque apud Graecas urbes magno in honore erat, legatus in orientem missus est, ut ea, quae in pace Apameae cum rege Antiocho III rege Seleucidarum constituta essent, impetraret. Dum hac legatione fungitur Laodiceae in Syria necatus est. Senatus ei statuam in Foro Romano exstruendam decrevit nec tamen sicarium nomine Leptinem poena affici iussit, quamvis a rege Demetrio traditum.
Quae aedificia exstruxerit
Post victoriam navalem ab Octavio Romae in Campo Martio apud Circum Flaminium Porticus Octavia aedificata est, in quo Octavius cursum honorum recensebat. Quae Porticus ab Augusto restituta est. Praeterea domum magnam in Monte Palatino sibi aedificavit.
Thea
Thea (-ae, f.) seu Cha  est infusum ex aqua calida et foliis floribusque plantae Camelliae sinensis confecta, quam permulti homines ut potum vel calidum, vel cum glacie, aut purum aut cum saccharo, lacte, ac suco limoniorum sumunt. Caffeinum continet.
Textuum Latinorum antiquissimus, quo thea describitur, est versio itinerarii Ioannis Hugonis Linscotani saeculo XVI exeunte divulgata:
Hatria
Hatria (alia nomina: Adria, Adriae , Atria , Hadria , Hadriae , Statria , Hadria Picena) (Italiane: Atri; appellatio: ; Palaeograece: ' sive ') (sive Atria et Adria) est oppidum Italiae et Municipium, circiter 10 880 incolarum, in Regione Aprutio et in Provincia Interamnana Praetutiorum situm. Incole Hatrienses (etiam: Adrienses, Atrenses , Atrienses , Hadrienses'' ) appellantur.
Thea
De variis generibus theae
Secundum regionem cultus varietates theae tres distinguuntur: Assam, thea saporis validi ex India orientali, Ceylon, sapore acerbo e Sri Lanca et nominata "regina theae" sapore subtili et clementi: varietas Darjeeling, quae in regione orientali Indiae in fastigiis Himalaiae crescit.
Thea pura
Quamvis de eadem planta sint, genera theae et modo fabricationis differunt. Diuturnitate variabile depositionis ac fermentationis foliorum variabilitas coloris et saporis efficitur.
Hatria
Historia
Urbs antiqua ab Illyriis condita est saeculo 10-9 a.C.n. ab Adrano deo appellata est. Alii Hadriatico mari ab Hatria hac nomen impositum esse dicunt, alii ab Hadria (Venetia).
Thea
De modis praeparationis et consumptionis theae
Praeparatio theae e varietate pendet. Cum thea e foliis fermentatis infusione aquam ferventem necessitet, thea viridis cum aqua temperaturae de septuaginta octogintave °C infunditur. Post infusionem thea spatio duorum triumve minutorum relinquitur, etiam pendens ex varietate: generaliter dicitur, quo firmior et obscurior varietas theae est, eo longior thea relinquendo est. Theae fermentatae frequenter cum saccharo et lacte potantur, cum theis viridibus potius puriter utantur. Eae regulae autem non leges sunt, sed secundum mores civitatum et iudicium privatum variant.
Historia
De antiquo usu infusionis theae, mythis incertitudinibusque reiectis, fons litterarius primus qui citari potest est carmen satyricum anno 59 a.C.n. ab Wang Bao scriptum, titulo "Tong yue" (scilicet "syngrapha servi"). Auctor e regione meridio-occidentali Shu oriundus, sed qui ad aulam imperatorum Sigani in urbe degit, inde in patriam se profectum praetendit ad urbem Chengdu ut servum locaret cuius officia taediosa enumerat, inter quae "theam bulliendam vasaque implenda curabit". Inde scimus potionem theae in Chengdu iam saeculo I a.C.n. usitatam; folia iam in palatio imperatorum nota, sed sicut medicamenta. Scholiasta antiquus non "potionem" sed "embamma amarum" ad hunc versum adnotat. Paulo postea auctor Yang Xiong, qui e Chengdu ortus est et saeculo I ineunte floruit, in laudatione regionis natalis theam brevissime refert, atque in glossario suo verborum provincialium ait populum Sichuensem meridio-occidentalem nomine huius plantae non cha sed she uti.
Hatria
Ecclesia Catholica Romana
Hatria cum Interamnia Praetutianorum sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Aprutina vel Dioecesis Teramensis-Hatriensis / Atriensis est.
Thea
Historia
Usus huius potionis a regione Shu in Tibetum et ad urbes Sericae orientalis et borealis tardius et graduatim pervenit.
Hatria
Fractiones
Casoli di Atri, Fontanelle, San Giacomo, Santa Margherita, Treciminiere.
Thea
Historia
Consuetudinem theae sorbendae inter Sinas saeculo VIII pervulgatam esse asseverat historia domus Tang. Eo tempore pro certo libellus Cha jing (scilicet "Canon theae") ab auctore Lu Yu (e provincia meridiana Hubei oriundo) editus est.
Mox Sulaimān al-Tājir mercator, qui anno fere 851 ex urbe Sīrāf in Irania in Sinis ad emporium Quancheum navigavit, primus occidentalium de infusione theae nuntiavit:
Ahmedus
Ahmedus sive - antiquius - Achmetes vel Acomathes sunt varietates Latinae nominis masculini Arabici أحمد (Ahmad).
Significatio nominis
Verbum a radice Arabica "Ḥ-m-d" (laudare, benedicere) deductum est, e qua etiam nomina "Mohammad" (Mahometus), "Hamid" et "Mahmud" (Mahmudus) formata sunt. Plerique "Ahmad" elativum verbi "Ḥamīd" ("laudandus") vel "Mahmud" interpretantur, quo versio "laudatissimus" sequatur; sunt etiam, qui "Ahmad" a "Ḥāmid" deducunt ("Deum maxime laudans").
Varietates vernaculae
Ahmad, Ahmed, Ahmet (Turcice), Achmed, Achmet.
Toombs (comitatus)
Toombs  (Anglice:  Toombs County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 26067 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Lyons.
Hancock (comitatus Georgiae)
Hancock  (Anglice:  Hancock County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 10076 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Sparta.
Bernardus Montgomery
Bernardus Law Montgomery, primus Vicecomes Montgomery de Alamein (natus die 17 Novembris 1887 et mortuus est die 24 Martii 1976) fuit dux generalis et marescalcus Britannicus secundo bello mundano.
Iaculator
Iaculator (Anglice: pitcher) in ludo basipila est lusor qui basipilam a tumulo iaculatoris ad captorem iactat. Iaculatoris officium est efficere ut cedat ictorem qui conatur seu clava icere basipilam seu 'trahere ambulationem' (Anglice: 'draw a walk'). In numerationis systemate quod adhibetur ad notandos ludos defensivos, iaculatori assignatur numerus unus. In National League (Foedere Nationali) et in Japanese Central League (Foedere Centrali Iaponico) iaculator quoque clava icit. Nonnumquam ictoria officia iaculatoris delegata sunt ictori praedesignato. Haec consuetudo est communis in American League (Foedere Americano) et exercetur ab anno 1973.
Dr Pepper
Dr Pepper est potio carbonata. Venditur a Dr Pepper Snapple Group in America Septentrionali, America Meridionali, et Europa. Haec potio a Carolo Alderton anno 1885 creata est. Anno 2000, diaeteticus Doctor Piper, cola sine  saccaro, creavit.
Iaculator
In iactando ibi sunt duae positiones legales vocatus windup (spira)   et set (intentio). Iaculator utitur positionem spiram quom non sunt cursores in base et utitur intentionem quom cursores sunt in base. Iaculator potestatis est iaculator qui confidet in velocitate iactuum suorum vincere. Iaculatores regiminis confident in iactubus accuratis vincere.
Iaculator est centrum defensionis turmae. Proventus lusi decernitur ab iactante figura iaculatoris.
Iaculator captorque coordinant omnes iactus. Captor utitur systema signorum communicare optiones iaculatori. Iaculator potest vetare hunc optionem aut potest suscipere optionem. Haec affinitas inter captore iaculatoreque est nimis ampla.
Quamvis obiectivum remanet eadem omnibus iaculatoribus iaculatores conicuntur officiis suis. Iaculator incipens coepit ludum et alii iaculatores possunt sequi iaculatorem incipientem includentes iaculator auxiliaris, levator longus iaculator, specialista manus sinistri, iaculator pro termino et iaculator termini.
Adrana
Adrana (Theodisce: Eder) est flumen ca. 177 km longum in Germania. Nascitur in australi-occidentali Rhenania Septentrionali-Vestfalia et in Hassia in flumen Fuldaham influit. Fuldaha in Visurgim influit.
Index linguarum officialium Unionis Europaeae in isdem linguis notatarum
Hic habes indicem linguarum officialium Unionis Europaeae in isdem linguis notatarum.
Vicia faba
Vicia faba, Latinitate classica faba, est species leguminum familiae Fabacearum ex Asia Occidentali orta.
Crisp (comitatus)
Crisp  (Anglice:  Crisp County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 21996  incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Cordele.
Alexandria
Alexandria vel Alexandrea (Arabice الإسكندرية al-Iskandariyya) est urbs Aegypti 4'317'398 civium (anno 2009) et inter orbis terrarum urbes praecipuas.
Aer
Alexandriae aer calidus est et paucus imber (190 mm pro anno) a mense Novembri usque ad mensem Aprilem effunditur.
Historia
Civitas nomine Alexandri Magni nuncupata, qui illam condidit, magis magisque crevit, cum portus esset Aegypti ad triticum in Italiam ferendum. Forma urbis antiquae a principio ab Alexandro ipso ordinata est. Nota ob turrem vel Pharum in insula ante Alexandriam sita cui nomen est Φάρος (et fuit unum e septem miraculis mundi) atque ob bibliothecam omnem sapientiam mundi continentem, urbs Alexandria floruit sub Graecis Ptolemaeis et postea sub Romanis. De pharo Gaius Iulius Caesar scripsit: "Pharus est in insula turris, magna altitudine, mirificis operibus exstructa, quae nomen ab insula accepit". Aevo Christiano Alexandria metropolis fuit theologiae et episcopatus magni Athanasii.
Bernardus Haitink
Bernardus Haitink (Amstelodami natus die 4 Martii 1929; mortuus 21 Octobris 2021 ) fuit dux orchestrae et violinista Nederlandicus, qui ab anno 2006 usque ad annum 2009 Orchestram Symphonicam Sicagensem duxit. Anno 1991 Praemium Erasmianum accepit.
Alexandria
Historia
Anno 640 urbs capta est a Mahometanis ... Anno 2002 nova bibliotheca aedificata est.
Reliquiae sacrae
Reliquiae sunt quaevis pars corporis hominis venerandi vel etiam res, quae ex contagione illius corporis venerabiles factae sunt. Veneratio reliquiarum non solum inter Christianos, sed etiam inter Buddhistas, Musulmanos et etiam homines religione carentes invenitur.
Veneratio reliquiarum in Ecclesia Catholica
CIC 1917 Can. 1281. p1. ''Insignes reliquiae aut imagines pretiosae itemque aliae reliquiae aut imagines quae in aliqua ecclesia magna populi veneratione honorentur, nequeunt valide alienari neque in aliam ecclesiam perpetuo transferri sine Apostolicae Sedis permissu. ''
p2. ''Insignes Sanctorum vel Beatorum reliquiae sunt corpus, caput, brachium, antibrachium, cor, lingua, manus, crus aut illa pars corporis in qua passus est martyr, dummodo sit integra et non parva. ''
Constitutio de Sacra Liturgia „Sacrosanctum concilium“ (AAS 56 (1964), / art. 111 Sancti iuxta traditionem in Ecclesia coluntur, eorumque reliquiae authenticae atque imagines in veneratione habentur.
Nexus externi
Antiguitat (objecte) Antigüedad (objeto) Barang antik 文化財 문화재 Антиквитет Antika 文物
Carolus Bombrini
Carolus Bombrini (Genuae natus die 3 Octobris 1804; Romae mortuus die 15 Martii 1882) fuit senator et argentarius Italicus, qui inter alia Argentariam Genuaensem (1845-1849), Argentariam Nationalem Regni Sardiniae et ab anno 1861 usque ad annum 1862 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit.
Bombrini Camilli Cavour et Iosephi Mazzini socius fuit.
Warren Comitatus (Georgia)
Warren Comitatus (Anglice:  Warren County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 6336 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Warrenton. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (3.2 %) loquitur.
Comontorius
Comontorius, Graece Κομοντὀριος, (mortuus post annum 278 a.C.n.) fuit rex Celticus in Thracia et conditor Tylidis.
Biographia
Comontorius, victo duce gallico Brenno ad Delphos, anno 278 a.C.n. rerum potitus est et duxit populum Gallicum in Hellespontum. Post pugnam ad Lysimachiam, ubi Antigonus II Gonatas Celtas superavit, Comontorius Tylidem condidit et primus rex oppidi fuit. Successor Comontorii fuit Cavarus (Graece Καύαρος). Polybius scripsit de Comontorio in libro quarto Historiarum.
Ioannes Faesulanus
Ioannes Faesulanus, cognomine Angelicus appellatus, nomine natali Guido Petri, vulgo saepissime Fra Angelico, fuit pictor et ab anno 1418 frater Dominicanus. Natus est saeculo quarto decimo exeunte Ripae Caninae prope Viculum in Mucello parte Florentiae; anno 1455 mortem obiit. Beatificatus est anno 1982 a Papa Ioanne Paulo II.
Semper de re sacra laboravit, stylo figurativo qui viam mediam formavit inter representationem iconorum palaeo-Christianorum, et realismum pictorum postremorum. Ergo imagines eius claritatem habent quae illuminat tam carnalitatem quam spiritalitatem figurorum.
Habersham (comitatus)
Habersham  (Anglice:  Habersham County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 35902 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Clarkesville.
Kennethus Cranham
Kennethus Cranham (natus die 12 Decembris 1944 in urbe Dunfermline Fifae) est actor cinematographicus et theatralis Scoticus, qui  Londinii vivit.
Lamiales
Lamiales sunt ordo in grege asteridarum, qui circa 11 000 specierum, in circa decem familiis positarum comprehendit. Notissimae vel oeconomice gravissimae huius ordinis plantae sunt Antirrhinum, Fraxinus, Jasminum, Lavandula, Melampyrum nemorosum, Olea europaea, Psyllium ovata, Psyllium psyllium, Syringa, Tectona, Sesamum indicum, et nonnullae herbae condimentariae, praecipue Mentha, Ocimum basilicum, Origanum majorana, Origanum vulgare, Perilla, Rosmarinus officinalis, Salvia officinalis, Satureja, et Thymus.
Historia taxonomica
Lamialibus olim fuit circumscriptio definita (e.g., ab Arthuro Cronquist facta), quae familias maiores Lamiacaeas (Labiatas), Verbenaceas, et Boraginaceas comprehendit, cum paucis familiis minoribus. Recentiores investigationes phylogeneticae Lamiales esse polyphyleticos in ordinem Scrophularialium probaverunt, et ambo greges uno in ordine usitate coniunguntur, qui obsoletos Hippuridalium Plantaginaliumque ordines comprehendit. Lamiales facti sunt antepositum huius maioris gregis mixti nomen. Incertus est status Boraginacearum, sed studia phylogenetica hanc familiam ad Lamiales non pertinere probant.
Circumscriptio Scrophulariacearum, gregis paraphyletici olim habitarum, a proprietatibus plesiomorphicis primo definiti, ex quo grege numerosae Lamialium familiae deductae sunt; radicitus autem nunc mutata est ut familiae pauciores, melius definitae, et secundum opinationem monophyleticae, creantur.
Nexus externi
Lamiid
Agedincum Senonum
Agedincum Senonum, deinde civitas Senonum seu simplicius Senones (Francogallice Sens) est urbs Francica praefecturae Icaunae in Burgundia regione hodie (anno 2010) 24 883 incolarum..
Historia
Aetate Romana Agedincum fuit caput civitatis Senonum, qui urbi nomen hodiernum dederunt, et provinciae post-Diocletianae Senoniae.
Ecclesia Catholica Romana
Agedincum Senonum (cum Antissiodoro) est archiepiscopalis Ecclesiae Catholicae Romanae sedes, nomine Archidioecesis Senonensis-Antissiodorensis. Nostro tempore archiepiscopus est Ivo Patenôtre. Ecclesia Cathedralis, S. Stephano dicata, saeculis XII-XV exstructa est sed anno 1163 a papa Alexandro III consecrata, qui eo tempore Agedinci degebat.
Jarana
Jarana (nomen Hispanicum) est chordophonum citharae simile in Mexici civitate Vera Cruce ortum. Transtilla tabularia habere solet, et octo chordas in quinque ordines tentas.
Vocula falsa
Vocula falsa vel vulgo falsetto (ab Italiano sermone) est vox in argutam fracta, quae in acuto cantu operatico aut rockico adhibetur praeter maris phonationis naturam. Efficitur ex motu marginum ligamentorum chordarum vocalium, in toto vel partim.
Nexus externi
Canto (musica)
Concilium Nicaenum Primum
Anno 325, Concilium Niceaenum Primum est congregatum 318 adstantibus patribus ab oriente et occidente. Hunc primum oecumenicum concilium est volutum iam ab annis, cum momentum haeresis Arianae crescebatur. Convocatum Nicaeam, vicum in Asia Minore circa domicilium imperatoris Constantini Magni, concilium exposuit doctrinam christianam de natura Christi. Notissimus est pro Credo, quae cum modificationibus Concilii Constantinopolitani Primi exstat Credo Niceano-Constantinopolitano, et hodie adhibetur ab omnibus fere Christianis.
Renata Schmidt
Renata (vulgo: Renate) Schmidt (nata 12 Decembris 1943 Hanoviae in Hassia) femina in rebus publicis perita Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.
Cursus honorum
Schmidt ab anno 1972 sodalis SPD erat et annis 1991 - 2000 praeses suae factionis Bavariae et annis 1994 et 1998 candidata praesidis ministrorum contra Edmundum Stoiber (CSU). Annis 1980 - 1994 legata Dietae Foederalis Gemaniae et ab anno 1990 etiam vicaria praeses parlamenti Theodisci. 1994 - 2002 legata senatus terrae Bavariae fuit. Anno 1997 praeses vicaria SPD Germaniae electa est et ad annum 2003 mansit. Anno 2002 Gerhardus Schröder cancellarius foederalis eam Administram Foederalem Feminarum et Iuventutis fecit. Hunc magistratum ad annum 2005 administravit, cum post electionem Dietae Foederalis Angela Merkel (CDU) nova cancellaria electa esset. Anno 2009 candidata Dietae Foederalis non iam erat et parlamentum reliquit.
Troup (comitatus)
Troup  (Anglice:  Troup County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 58779 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula LaGrange.
Tido
Tido (gen. -onis) (Italiane: Tidone) est flumen Italiae, in Regione Aemilia-Romania et pars in Regione Langobardia situm atque tributarius Padi.
Henricus Georgius Bronn
thumb|right|Henricus Georgius Bronn Henricus Georgius Bronn (Theodisce: Heinrich Georg Bronn) natus est die 3 Martii 1800 Heidelberga - obiit die 5 Iulii 1862 Heidelberga fuit Germanicus studiosus geologiae, palaeontologiae et zoologiae.
Vincentius Azzolini
Vincentius Azzolini (1881 -1967) fuit oeconomiae peritus et argentarius Italicus, qui inter alia ab anno 1930 usque ad annum 1944 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit.
Iosephus Marchiori
Iosephus Marchiori (Lendenariae natus anno 1847; Romae mortuus die 11 Novembris 1900), machinator, fuit politicorum peritus et argentarius Italicus, qui inter alia ab anno 1894 usque ad annum 1900 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit.
Gymnasium Petrinum
Gymnasium Petrinum Recklinghausen est schola antiquissima sescentorum fere annorum medio in vallo oppidi Recklinghusii in Rhenania Septentrionali-Vestfalia sita.
Historia
Gymnasium, ex apostolo Petro appellatum, inter scholas eae regionis veterrimas numeratur. Quo anno sit condita quidem non iam explorari potest, quia aedificium scholae vetus incendio oppidi ingenti anno 1500 omnino flammis est exstinctum. Sed prima gymnasii mentio erat facta iam anno 1421 in archivo familiae Westerholt. Verisimile autem habetur paulo post quam Recklinghausen anno 1236 iure oppidi est ornata schola latinatis instituta est.
Praesentia
Nunc Gymnasium Petrinum unum ex omnino quinque gymnasiis medio in oppido Recklinghausen sito est, quod a nongentis fere discipulis ac anno 2010, ut ex indice collegii in pagina scholae interretiali publicato intellegi potest, a quinquaginta novem magistri magistraeque frequentatur. In finibus scholae non solum et aedificii pars vetus renovata et nova pars aedificii, sed etiam duo gymnasia, palaestra, hortis scholae sacellaque gymnasii inveniuntur.
Guido Carli
Guido Carli (Brixiae natus die 28 Martii 1914; Spoletii mortuus die 23 Aprilis 1993) fuit argentarius Italicus, qui inter alia ab anno 1960 usque ad annum 1975 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit.
Gulielmus Nighy
thumb|Gulielmus Nighy
Gulielmus Nighy, praenominibus nativis William Francis sed communiter Bill Nighy (natus die 12 Decembris 1949 in Caterham Surriae) est actor  cinematographicus et  televisivus  Britannicus.
Harrietta Tubman
Harrietta Tubman (nata Araminta Ross, tum Harriet Tubman Anglice appellata, Durnovaria Comitatu in Terra Mariae circa 29 Ianuarii 1822 ; mortua Alburniae Novi Eboraci 10 Martii 1913) fuit abolitionista et agitator politica Americana. Serva nata, fugitiva facta, ter decies iter in meridiem ad septuaginta fere servos familiares amicosque liberandos per Ferriviam Subterraneam fecit. Opem Ioanni Brown abolitionistae tulit ut homines conscriberentur ad incursionem in Harper's Ferry faciendam. Bello Civili Americano commoto, armata Unionis exploratorix in Exercitu Civitatum Foederatarum meruit. Senex agitator in certamine pro suffragio mulierum erat. Pneumonia diem supremum obiit.
Decatur (comitatus Georgiae)
Decatur  (Anglice:  Decatur County) est Georgiae comitatus, die 8 Decembris 1823 conditus, in Civitatibus Foederatis Americae 28240 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Bainbridge.
Hugo Dancy
Hugo Dancy (natus in urbe Stoke-on-Trent Staffordiensis comitatus die 19 Iunii 1975), alumnus Collegii Wintoniensis moxque Collegii S. Petri apud Oxonienses, est actor Britannicus.
Jimmy Smits
Jimmy Smits (Urbe Novo Eboraco natus die 9 Iulii 1955) est actor Americanus.
Quebradita
Quebradita (verbum Hispanicum) est ars vel agilitas vel fructus proprium corpus movendi ad musicae rhythmum executatae per technoturmam. Modus movendi ex civitatibus moribus aetateque maxime pendit. Saltationis causae sunt per speciem equeli similes: consuetudo, fructus et certamen.
Saltatio equeli Sinaloae Mexici circa annum 1990 orta est.
Henricus Matisse
Henricus vulgo Henri Matisse (natus Castri Cameracensis die 31 Decembris 1869; mortuus ictu cordis Nicaeae die 3 Novembris 1954) fuit pictor et sculptor Francicus modernismo et glutinamento et Fauvismo inspiratus.
Cum Paulo Picasso consuetudinem contraxit, qui amicus competitorque erat.
Vita
Matisse in initio advocati munere functus est. Anno autem 1890, cum appendicite laboravisset, pingere incohavit. Anno 1892 iuridica deseruit Lutetiam petiturus, ut picturae classicae studeret. Post annos naturalismi postulationibus cedentes Impressionismus magis magisque eum involvebat atque captabat Aemilio Wéry inspirante. Neque technicas recentiores spernebat. Paulus Gauguin, Paulus Cézanne, Vincentius van Gogh et Gustavus Moreau, quorum opera anno 1899 intelligere studebat, Henrico Matisse viam propriam ostenderunt in coloribus purioribus adhibendis atque in spatio morose atque difficulter disponendo.
Anno 1903 Pointillismus Henrici Gross et Pauli Signac emolumento fuit punctis vibrantibus et penicillis minimis impositis. Matisse autem lineas penicillorum maiores reddere maluit. Anno 1905 tabulas plures confecerat, quas homines quidem excitabant et colores largos amabant, velut Portrait à la raie verte, Madame Matisse (1905), effigiem uxoris. Titulus tabulae autem refert ad lineam largiorem viridem ad eius supercilia atque nasum efferenda. Expositio autem anno 1905 cum Andrea Derain et Mauritio de Vlaminck celebrata terminum technicum novum artis historiae tradidit, quippe qui Feri quidam (Les Fauves) appellarentur. Namque isti artifices colores pinguiores, rerum dissolutionem, fortitudinem emotionalem praeferre videbantur.
Magni aestimatum est genus pingendi cum areis in imagine generose dispositis et mutatione corporum aspectuumque in colorem merum. Inter admiratores fuit e.g. scriptrix Americana Geretrudis Stein. Itaque in saltatoribus ab Henrico Matisse pictis expressio motionum compositionem figurae omnino vincit. Quem animum Matisse in artificia disparilia transtulit e.g. in statuas ex aere factas, in delineationes, in graphicas impressorias.
Ex annis 1920 Nicaeae vixit, ubi naturam ambientem colorum tranquillitate depingere solitus est. Annis inter 1947 et 1951 Vintii oratorium monasterii Dominae Nostrae a Rosario ordinis Dominicanorum expinxit, quod pictor ipse sibi opus maximum declaravit. Ex annis 1940 rebus exsecandis studuit forficulas splendidas creans, e.g. cyclum Jazz anno 1947. Anno 1952 museum in eius honorum inauguratum est Castri Cameracensis.
Dooly (comitatus)
Dooly  (Anglice:  Dooly County) est Georgiae comitatus, die 15 Maii 1921 conditus, in Civitatibus Foederatis Americae 11525 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Vienna.
Isocitrati dehydrogenasis
Isocitrati dehydrogenasis (IDH) (Numeri EC: 1.1.1.42 et 1.1.1.42) est in hominibus familia trium enzymorum. De consuetudine de tribus isoformis IDH1, IDH2, IDH3 dicitur, quamquam quaque isoforma situs geneticus proprius est. Isocitrati dehydrogenasis in mitochondriis membranis externis inveniuntur, at isoformae humanae IDH1 et IDH2 in cytoplasmate quoque operantur.
In oncologia mutatio genetica IDH1 in nonnullis glioblastomatibus et carcinomatibus hepatocellularibus invenitur. Imprimis positio 132 (cum aminoacido arginino) affecta videtur.
IDH1 et glioblastoma multiforme
Inter astrocytomata imprimis glioblastoma multiforme cursum malignum ostendit. Nuper in aliquibus glioblastomatum demonstrata est, mutationes geneticae geni isoformae 1 (IDH1) in pathologiam oncologicam attribuere.
Donatus Menichella
Donatus Menichella (natus Biccari die 23 Ianuarii 1896; Romae mortuus die 23 Iulii 1984) fuit oeconomiae peritus et argentarius Italicus, qui inter alia ab anno 1948 usque ad annum 1960 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit.
Bonaldus Stringher
Bonaldus Stringher (Utini natus die 18 Decembris 1854; Romae mortuus die 24 Decembris 1930) fuit oeconomiae, statisticae et politicorum peritus ac argentarius Italicus, qui inter alia ab anno 1900 usque ad annum 1930 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit.
Fosdenovum
Fosdenovum  (alia nomina: Faux Nova, Faucenova, Fosdenova, Fosdinovium, Fossa Nova ) (Italiane: Fosdinovo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 920 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm. Incolae Fosdenovenses appellantur.
Marcus Blucas
Marcus Blucas (natus in Butler Pennsilvaniae die 11 Ianuarii 1972) est actor Americanus.
Gustavus Mahler
Gustavus Mahler (natus Kaliště u Humpolce Bohemiae die 7 Iulii 1860; mortuus die 18 Maii 1911 Vindobonae) fuit Austriacus recentioris aetatis Romantici compositor et unus ex magnis sui saeculi conductoribus orchestralibus. Compositiones eius Austro-Germanicam saeculi undevicensimi recentioris memoriam et modernismum saeculi vicensimi ineuntis conectebant. Vivus inlustrem statum ut conductor certe habebat, sed sua musica populo grata late factus est solum post tempora neglegentiae, quae interdictionem eius exsecutionis in multo Europae per aetatem Nazistam comprehendebant. Post 1945, hac musicá a novis audientibus sensim inventá et celebratá, Mahler factus est unus ex frequentissime exsecutis et discis divulgatis omnium compositorum — quem statum ipse saeculo vicensimo uno iam sustinet. Humili loco natus, Mahler potestates musicas iuvenis monstravit. Suis studiis in Conservatorio Vindobonae anno 1878 confectis, proficientem locorum ducis orchestrae seriem in theatris operaticis Europae obtinebat, quorum ultimus, anno 1897, fuit director Theatri operatici aulici Vindobonensis. Decem Vindobonae annos, Mahler—qui se ab Iudaismo ad Catholicismum ut locum obtineret convertit—inimicitias oppugnationesque perpetuas ex diurnis antisemiticis sustinebat. Nihilominus, novitas artificiorum eiusque altitudo normarum exsecutionis existimationem eius confirmaverunt ut unus ex maximis operarum conductoribus, praecipue ut interpres ludorum scaenicorum Ricardi Wagner et Wolfgangi Mozart. Media aetate breviter fuit director Operae Metropolitanae et Orchestrae Philharmonicae Novi Eboraci.
Operum universitas sat parva est - multum enim suae vitae, musicam componebat solum per occasionem, usitate aetate, quod maximam partem conductor erat — et constat ex generibus symphoniarum et carminum, praeter unum quartetum clavile. Plurimae suae decem symphoniae sunt grandissima artificia, quorum nonnulla varios soloistis et choris et amplificatis copiis orchestralibus utuntur. Haec artificia primo exsecuta saepe erant res controversae, quae tarde populo iudicibusque grata factae sunt; exceptio fuit prima Symphoniae Octavae exsecutio elata, Monaci anno 1910 confecta. Proximi Mahler successores musici fuerunt compositores Scholae Vindobonensis Alterius, notissime Arnoldus Schoenberg, Albanus Berg, et Antonius Webern. Inter compositores medii et serioris saeculi vicensimi quos Mahler auctoritas musica movebat fuerunt Demetrius Szostakowicz et Beniaminus Britten. Honoris eius vitae operumque causa, Internationale Gustavi Mahler Institutum anno 1955 constitutum est.
Novem symphonias, inter eas, Symphonia sexta, Das Lied von der Erde et compluria carmina cyclica composuit. Orchestras Vindobonae et Novi Eboraci annos duxit; Wiener Staatsoper praefectus fuit. Multas suarum compositionum musicae aliorum compositorum adsimulavit, sicut Mozart, Wagner, et Bruckner.
Winston Ponder
Winston F. Ponder studiosus malacologiae et conchologiae Australiae est curator Musei Australiensis.
Bratuspantium
Bratuspantium fuit oppidum Bellovacorum haud longe ab urbe futura Romana Caesaromago distans. Ibi populus Bellovacorum anno 57 a.C.n. refugium petebat, sed, exercitu Romano duce Caesare appropinquante, submissionem protulit. Eruditi situm Bratuspantii alii aliter quaesiverunt, quidam ad Caesaromagum ipsum (sed per errorem), alii in agris communis Britulii, alii iuxta Vandolium.
Kennethus Branagh
Kennethus Branagh eques (natus Kenneth Charles Branagh [] Belfasti in Hibernia Septentrionali die 10 Decembris 1960) est histrio et moderator cinematographicus  Britannicus, qui praecipue pelliculis in operibus Gulielmi Shakesperii fundatis innotuit.
Antonius Fazio
Antonius Fazio (natus Albeti die 11 Octobris 1936) est oeconomiae peritus et argentarius Italicus, qui inter alia ab anno 1993 usque ad annum 2005 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit. Anno 2005 propter malum exemplum Fazio e hoc munere resignavit.
Ioannes Kubelík
Ioannes Kubelík (Pragae natus die 5 Iulii 1880; ibidem mortuus die 5 Decembris 1940) fuit compositor et fidicularum psaltes e Bohemia. Filus suus est Raphael Kubelík.
Coemgenus Zegers
Coemgenus Zegers (natus in St. Mary Ontarii die 19 Septembris 1984) est actor Canadensis.
Rochus (discretiva)
Rochus potest esse:
Claudius Lanzmann
Claudius Lanzmann (natus Lutetiae die 27 Novembris 1925; mortuus die 5 Iulii 2018) fuit moderator cinematographicus Francicus et editor libelli Les Temps Modernes a Ioanne Paulo Sartre et Simona de Beauvoir conditum. Lanzmann scriptricem Germanicam Angelicam Schrobsdorff in matrimonium duxit.
Marius Draghi
Marius Draghi (Romae natus die 3 Septembris 1947) est oeconomiae peritus et argentarius Italicus, qui ab anno 2005 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) ducit. Anno 2011 praeses Argentariae Europaeae Centralis designatus est. Et die 13 Februarii 2021, praeses Consilii ministrorum Reipublicae Italicae electus et in officio est.
Canis Maior (constellatio)
Canis Maior constellatio in caelo nocturno sita est.
Marius Draghi
26 Iulii 2012 Londinii promisit omnia facere quae necessaria essent ad servandum Euronem. Gideon Rachman in Financial Times Marium comparavit cum Gaio Iulio Caesare qui olim tria verba clara dixisset quae sunt "veni vidi vici". Nunc alius Romanus quidem Marius Draghi iterum tria verba clara professus est quae verba sunt Anglica whatever it takes sive Latine "quodcumque necessarium est".
Abortus
Abortus vel abortio vel abruptio graviditatis est finis graviditatis immatura, per amotionem vel expulsionem embryonis ex utero ante viabilitatem effecta, quod eius mortem consequitur vel efficit. Abortus aut casu accidere potest propter morborum implicationes per graviditatem, aut induci potest in hominibus et aliis speciebus. In graviditatibus humanis, abortus inductus, ut sanitas mulieris gravidae conservaretur, abortus therapeuticus appellatur, dum ob omnes alias causas animo non solum extirpandi sed etiam mactandi fetum abortum electivum sive aborticidium ac embryoctonia appellatur et in plurimis terris lege prohibetur. In nonnullis linguis nomen sicut abortus saepissime ad abortum graviditatis inductum refert, dum abortus spontaneus aliis vocabulis aliquando appellatur, sicut malparto Hispanice et miscarriage Anglice.
Alia nomina
Abortum, aborsus, aborsio, abortium, examblosis,  exambloma,  ectroma.
Iacobus Sponius
Iacobus Sponius (Francice Jacob Spon, natus Lugduni 13 Ianuarii 1647 - mortuus Vibisci in Helvetia 25 decembris 1685) fuit antiquarius et medicus Gallicus qui libros varios de antiquitatibus Graecis et Romanis plerumque Francice, nonnumquam et Latine composuit. Magnam peregrinationem in Graeciam et Asiam Minorem inter 1674 et 1676 suscepit qua antiquitates visebat et delineabat (unus e primis fuit qui archaeologus sensu verbi hodierno dici posset ː magni momenti enim esse ducebat antiquitates in situ visere). At quia ritibus et doctrinae religionis reformatae renuntiare nolebat cum Ludovicus XIV per edictum Fontis Bleaudi mense octobri 1685 promulgatum edictum Namnetense ab Henrico IV reformatis olim concessum rescidit Iacobus Sponius in Helvetiam fugit et ibi vitam finivit.
Vita
Iacobus est filius Caroli Sponii, medici Lugdunensis Graecarum litterarum periti  cuius diviti familiae origo Germanica erat. Prima studia Genavae absolvit, cuius urbis postea historiam composuit et ubi tum religionis reformatae placitis imbuebatur. Mox patris vestigiis ingressus medicinae Montepessulani studuit atque 1667 doctor medicus renuntiatus et ipse collegio medicorum Lugdunensium aggregatus est. Qua in urbe ruinis Romanae aetatis redundante studio epigraphiae capiebatur. Non statim morbis curandis operam dedit sed itinerarium in Germaniam incepit ; nonnullos menses cum amico Carolo Patino, numismatista illustri quem Iacobus Mentorem suum appellabat quia quattuordecim annis maior natu erat, anno 1670 Agentorati commoratus est. A patribus enim, medicis Guidone Patino et Carolo Sponio, longa amicitia et diuturno epistolarum commercio inter se connexis filii et ipsi ambo medici et antiquitatum amatores velut hereditatem paternam amicitiam inter se libenter acceperunt. Circa octoginta epistulae a Carolo Patino ad Iacobum Sponium inter 1670 et 1680 missae servantur, qui Patinum exsulem de rebus Francicis certiorem faciebat et pro eo numismata antiqua emebat vendebatque nec religio diversa quicquam obstabat. Cum multis aliis eruditis in Republica Litteratorum aliquanti aestimatis epistularum beneficiorumque mutuorum commercio coniunctus erat ut abbate Nicasio et numismatistis Ioanne Foy-Vaillant, Sebastiano Fesch, Andrea Morellio, Antonio Galland, historico Argentoratensi Boeclero etc.