cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Imperium Romanum Orientale
Aetas Dynastiae Comnenorum
Insequente saeculo, domus Alexii I Comneni fortunae imperii moderabatur. Ille anno 1081 imperator factus sine mora restitutioni et corrobationi rerum militarium curavit structuram feudalem instituens. Studio sollertiaque eius Pechinegi, alia gens Turcica, et Selgiukidae ubique contenti ac repressi sunt. Cupidus milites mercennarios contra Turcos conquirendi se invito primam expeditionem sacram effecit cum pro opibus exoptis turbam inordinatam mandatisque suis minime parentem reciperet. Itaque Alexius postulavit omnes duces crucesignatorum sibi ius iurandum benevolentiae dare. Quamquam ad unum omnes iuraverunt condiciones foederis postea identidem violabant.
Crucesignatis Terrae Sanctae appropinquantibus inter se diffidentia aucta est quia epistulam Caliphae Fatimidico missam invenerunt, qua Alexius repudiationem suam erga inceptum peregrinatorum expressit.
Ineunte saeculo XII Respublica Veneta, olim ipsa Constantinopoli subiecta, statum imperii severe labefecit. Exceptiones in mercaturis faciendis Venetianis ob subsidia militaria concessas Manuel Italos (qui Graeci Latinos nuncupare solebant) comprehendo in urbe capitali irritari conatus est. Simili ratione etiam alii imperatores usi sunt. Anno 1185 magnus numerus Latinorum tumultu publico trucidatus est. Eodem anno Bulgari exsurrexerunt, ducibus Aseno fratreque Theodoro, ac Secundum Regnum Bulgaricum condiderunt. Verum filio Alexii Ioannes II regente (1118–1143) et post eum Manueli I (1143–1180) auctoritatem imperii in Asia Minore firmari contigit. Manuel non modo incursiones Normannorum bis reppulit sed etiam petens partes Italiae Hungariaeque imperio adiungere animum in occidententem advertit; eo studio inimicitias Friderici I imperatoris occidentalis suscepit. Dum feliciter contra Selgiukidas pugnabat tamen anno 1176 in proelio apud Myriocephalum cladem exitiosam accipiens frustra de expulsione Turcorum ex Asia Minore contendit.
Selgiukidae quidem victores potestatem suam gradatim per gentes Turcicas adiacentes et demum per totam Asiam Minorem amplificaverunt. Interea ultimus imperator Comnenus Andronicus I brevi tempore (1183–1185) crudelissime regnans nobilitatem, ex aetate Alexii quasi spina imperii, irritavit atque alienavit, quare imperium grave damnum passum est: Cum nobiles causam imperii deseruissent exercitus quondam paratissimus capacissimusque paulo post collapsus est. Domo Angelorum regente imperium propter infirmitatem socordiamque imperatorum multa discrimina passum est adeo, ut Alexius IV crucesignatos de principatu suo contentum arcessivit. Cum pro auxilio lato solvere nullo pacto posset urbi capitali se invito perniciem paravit: a Venetianis sollicitati milites quartae expeditionis sacrae anno 1204 Constantinopolem vi expugnaverunt ac spoliaverunt, posthac Imperium Romaniae aliaque regna condiderunt. Quare fortuna imperii in altum cecidit. Illinc etiam inimicitiae inter Graecos et Latinos originem traxerunt.
Aetas Byzantina posterior
Nova Roma anno 1204 a crucesignatis capta orta sunt tria regna successoria in territorio veteris imperii: Imperium Nicaeanum Theodoro I Lascares imperatore, Despotatus Epiri et Imperium Trapezuntinum. Theodoro successorique Ioannes III Ducas Batatzes contigit, ut civitatem et independentem et ad ingressibus Turcorum prohibendum paratiorem relinquerent. Tali potestate nitentes Lascaridi mox in Europam se extenderunt Thraciamque ac Macedoniam in potestatem suam receperunt. Despotatus Epiroticus autem proelio anno 1230 cum Bulgaris commisso victus et debilitatus iacens competitor non iam fuit.
Doctissimo Theodoro II Ducas Lascares exiguo post tempore defuncto validissimus dux imperii nomine Michael in locum infantis Ioannis IV Ducas Lascares procurationem regni accepit, quem nihilominus paulo post occaecavit dynastiam Paleologa instituens.
Imperator Michael VIII confoederatione e Despotato Epirensi, Regno Siciliae, Serbia atque Bulgaria) facta in proelio apud Pelagoniam in Macedonia sita anno 1259 superata demum aliquo casu Constantinopolem anno 1261 recipere potuit. Quamquam magna pars veteris territorii imperatoribus de facto non iam subiecta fuit imperium de iure restitutum fuit. Etiam urbs ipsa nunc opulentia prisca caruit cum plurima aedificia inter annos Latinocratiae magna ex parte dilapsa et posthac non iam reparata essent. Profecto imperium Byzantinum tam exhaustum fuit ut abhinc multum valere inter ceteras civitates sivit. Michael VIII operam dedit, ne urbs capitalis iterum ex occidente incursaretur, cum praecipue Carolus I, successor Waiblingensium in Sicilia, fervore novam expeditionem sacram contra "hereticos Constantinopolitanos" suscipiendam e papa quaereret; Talia impeditu Michael secundo concilio Lugdunense anno 1274 convocato unionem cum ecclesia occidentali iniit. Cum Carolus nihilominus invasionem imperii pararet legati Byzantini seditionem totam Siciliam labefactantem nomine Vesperi Siciliani machinati sunt, quibus Carolus eversus est. Imperatores Palaeologi vero defensionem limitum orientalium neglegebant, quomodo Sultanatis Turcicis concessum est Asiam Minorem usque ad mare Aegaeum penetrare.
Dum igitur civitates Christianae discordia certant Ottomani primum 1354 Europam invadentes inter annos 1360 Thraciam maxima ex parte obsederunt. Rex Serbiae Vukasin Mrnjavcevic foedus cum Ivan Scisman rege Bulgariae infideles propulsatu iniit et Hadrianopolem, sedem Sultanum, aggrederetur, Slavi tametsi Turcos numero superantes in proelio apud Hebrum anno 1371 facto devicti sunt. Qua victoria Ottomani magnae partis paeninsulae Balcaniae dominationis potiti sunt. Anno 1373 rex Bulgarorum coactus est se potestati Turcorum subicere. Istud exemplum imperium Byzantinum nunc quasi ad urbem ipsam minutum et reliqua pars Serbiae nondum a Turcis capta secuti sunt. Imperatores ex eo tempore persaepe auxilium nationum occidentalium rogabant, immo se subiectionem ecclesiae orthodoxae sub dicione Papae pati obtulerunt (vide Concilium Basiliense), quod autem incolae Constantinopolis summa indignatione repudiaverunt. (Proverbium eo tempore fuit "Potius sub pileo Sultani quam sub tiara Papae vivere.")
Cladibus in Agro Merulensi anno 1389 et iterum in proelio Nicopolitano anno 1396 acceptis condicio imperii desperata fuit. Solum adventu Tamerlanis, qui Byzantinos amicos habuit, et clade Turcica contra Mongolos in proelio Ancyrense anno 1402 interregnum Ottomanicum decem annorum generante interitus imperii prolatus est. Cum opes minores essent ad Turcos pugna ex Europa exigendos imperatores identidem frustra auxilium e partibus occidentalibus deprecabantur, dum multi Ottomanos post cladem Ancyrensem quasi victos putaverunt. Quo errore occasio Ottomanos devincendi simulac Byzantium e circumventione hostium liberandi omissa est.
Gulielmus Carolus Williams
De momento et significatione artis poeticae, Williams insigniter scripsit: !width="250"|Verba Anglica!!width="275"|Verba Latine reddita
Archiva et opera
anum
Imperium Romanum Orientale
Aetas Byzantina posterior
Sultanus Muradus II impetus in occidentem renovavit. Constantinopoli anno 1422 frustra obsessa copias populatu in Moream misit, ultimam possessionem imperii in Peloponnesa paeninsula. Anno 1430 Ioanninam arcem expugnans Epiri ducatuum adeo partim ad res publicas Italianas pertinentium potitus est. Eodem anno urbem Thessalonicam ex anno in tutelam Respublicae Venetae traditam occupavit. His rebus confectis in Serbiam profectus est cum Georgius Brankovic, princeps Serbiae et nominatim Ottomanis subiectus, filiam suam ei in matrimonium dare retractavisset.
Anno 1439, Ottomani Serbiam usque ad Danubium flumen penetraverunt Smederevum castellum evertentes, 1440 frustra Singidunum obsederunt. Cum cladem Ottomanis apud Singidunum acceptam infirmitati daret Papa post concilium Basiliense anno 1439 principatum inter utraque ecclesia adeptus Christianos ad novam expeditionem sacram parandam ursit. Quo incepto regna Hungariae, Poloniae, Serbiae et Albaniae, immo etiam Beylik Caramaniae in Asia Minore situm in foedere anti-Ottomanico coniuncta sunt. Clade severa anno 1444 in proelio apud Varna accepta denique spes Christianorum Byzantium e circumvallatione liberandi amittenda fuit.
Denique obsidione duorum mensium sustenta die 29 Maii anno 1453 Constantinopolis, urbs imperialis, a Mahometo II vi expugnata ultimusque imperator Constantinus XI Palaeologus audacter dimicans interfectus est.
Illa dies hodie quoque apud Graecos pro infausta habetur cum inceperit aetas servitutis. Multi annos 330 et 1453 terminos Medii Aevi putant. Byzantino imperio perdito simul imperium Romanum finem habuit.
Posteritas
Veterrima communis opinio fuit imperium Romanum Orientale nihil nisi Despotiam quasi orientalem fuisse (sic e.g. censuit Eduardus Gibbon). At indagatores recentiores aliter iudicant: imperio tamquam intercessori scientiarum et culturae Antiquitatis magnam gratiam habendam esse consentiunt. Byzantium multa saecula quasi tegimen Europae fuisse ac gentes occidentales a furore Persarum, tum Arabum et gentium Turcicarum protexisse constat. Eo magis tragicum est quod solum expugnationis per crucesignatos occidentales anno 1204 causa Turcis demum succubuit.
Fanum Sancti Sisinii
Fanum Sancti Sisinii (alia nomina: Sansisinium  ) (Italiane: Sanzeno; Anaunice: Sanzen) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm.
Municipium pertinet ad Communitatem Anauniam (Anaunia Summa).
Caseus marcidus
Caseus marcidus (Sarde Casu marzu) est caseus putridus in insula Sardinia confectus e caseo pecorino ovillo a larvis "Piophilae casei" infecto. Quidam caseum vermiculis inclusis edunt, alii extractis.
Appellatio verificata
Caseus sic vel aliter (Casu becciu, casu fattittu, hasu muhidu, formaggio marcio) appellatus nomen geographicum typicum ab anno 1998 in Italia habet. In Sardinia magistratibus vetantibus etiam hodie venditur.
Montromant
Montromant est commune Francicum 437 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
3421 Yangchenning
3421 , olim designationibus 1975 WK1, 1953 ED1, et 1978 SK7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3421 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Coenocorypha miratropica
Coenocorypha miratropica fuit species avium familiae Scolopacidarum, in Vitis olim endemica. Species generis Coenocoryphae, nunc plerumque in Nova Zelandia inventae, exstincta post adventum hominum in Vitis facta est
Iosephus Daniele
Iosephus Daniele, notior vulgo ut Pino Daniele (Neapoli die 19 Martii 1955 natus; repente mortuus infarctu cordis Manliani Tusciae die 4 Ianuarii 2015) fuit musicus et cantor Italicus.
Marchezais
Marchezais est commune Francicum 298 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Saint-Jean-le-Comtal
Saint-Jean-le-Comtal (Gasconice Sent Joan lo Comdau) est commune 380 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
The Waste Land
The Waste Land ('Vastitas') est poema longum a T. S. Eliot ductum, quod "unum ex poematibus maximi momenti saeculi vicensimi" et principalis modernisticae poesis Anglice scriptae textus late habetur. Poema, in versibus 434 consistens,<sup id="inlineb" class="reference">[B] anno 1922, primum in Britanniarum Regno fasciculo Octobri The Criterion et in Civitatibus Foederatis fasciculo Novembri The Dial apparuit; ut liber proprius Decembri prolatum est. Inter suas locutiones notissimas sunt "April is the cruellest month" ('Aprilis mensis saevissimus est'), "I will show you fear in a handful of dust" ('Metum in pugillo pulveris tibi ostendam'), et "Shantih shantih shantih," mantra Sanscrita.<sup id="inlinec" class="reference">[C]
Argumentum poematis legendum Sanctae Grail et Regis Piscatoris dubie sequitur, conspectibus hodiernarum condicionum in societate Britannica praeditum. Eliot multas adhibet allusiones litterarias resque culturae ex canone Occidentali ac Buddhismo et Upanishad Hindu. Quam ob rem, iudices litterarii eruditique academici poema habent subobscurum. Textus inter voces saturae et vaticinationis agitatur, abruptas incertasque narratoris mutationes, locos, et tempora vehementius dicens, et variissimas et dissonantís culturas et litteras evocans.
Poemati sunt quinque partes. Prima pars, The Burial of the Dead ('Sepultura mortuorum'), themata redemptionis de somnio et desperationis introducit. Secunda, A Game of Chess ('Ludus scaccorum'), prospectibus nonnullarum personarum utitur—narrationes alternantes—quae illa themata per experientiam tractant. Tertia, The Fire Sermon ('Homilia ignis'), meditationem philosophicam offert ad imagines mortis (Ἀποθανεῖν θέλω) et aspectus temperantiae spectans, ab Augustino et religionibus orientalibus motam. Quarta brevem petitionem lyricam comprehendit. Quinta, What the Thunder Said ('Quod dixit tonitrus'), imagine iudicii ultimi finitur.
Notae
<ol class="references" style="list-style-type:upper-alpha;"> ^ Titulus aliquando The Wasteland falso inscribitur.</li> ^ Ob errorem versuum enumeratorum, Eliot ad nonnullas ex lineis ultimis notas perperam posuit, ultima linea 433 dicta. Errore numquam emendato, numerus 433 saepe citatur.</li> ^ Eliotiana huius versus adnotatio legitur: "Shantih. Repeated as here, a formal ending to an Upanishad. 'The Peace which passeth understanding' is our equivalent to this word."</li></ol>
Lingua Atikamekw
Atikamekw est lingua quae maxime adhibetur ab hominibus in regionibus Lanaudière et Mauricie in Quebeco. Locutores linguarum Cri et Innu partim eam intellegere possunt.
Mérinville
Mérinville est commune Francicum 164 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Anna Sulling
Anna. vulgo Anne Sulling (Tarbati nata die 12 Octobris 1976) est argentaria et politica Estoniae. Alumna est Collegii Smith in Massachusetta et universitatis Parisiensis IX (Paris-Dauphine) necnon Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis. A die 26 Martii 2014 ad 9 Aprilis 2015 ministra commercii externi meruit, primo ministro Davide Rõivas; breviter etiam ministra rerum externarum vicaria fuit a die 3 Novembris 2014 ad 17 Novembris eiusdem anni, Urmas Paet ab hoc officio decedente, Keit Pentus-Rosimannus nondum promotá.
Châtel-Saint-Germain
Châtel-Saint-Germain est commune 2184 incolarum (anno 2009) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Château-Salins
Château-Salins  (Germanice Salzburgen) est commune 2502 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Saint-Griède
Saint-Griède (Gasconice Sengrièda) est commune 133 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Der Himmel über Berlin
Der Himmel über Berlin (Latine fere 'caelum supra Berolinum') est pellicula a moderatore cinematographico Germanico Wim Wenders anno 1987 edita. In pellicula hi histriones agunt:
Margon (Ebura et Lidericus)
Margon est commune Francicum 1'216 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Mango (cantor)
Iosephus, vulgo Giuseppe Mango, saepius simpliciter "Mango" (Neruli die 6 Novembris 1954; repente mortuus infarctu cordis Polychorii  die 8 Decembris 2014) fuit musicus et cantor Italianus.
La Brûlatte
La Brûlatte est commune 700 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Château-Voué
Château-Voué  (Germanice Dür(r)kastel ) est commune 98 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Emathia (nomus Graeciae)
Emathia fuit usque ad annum 2010 una e septem praefecturis (sive nomis) regionis (περιφέρεια) Macedoniae Mediae, cuius caput erat urbs Beroea. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Macedoniam Mediam et ad tres demos, qui coagmentatione pristinorum demorum exstiterunt, delata sunt. Territorium praefecturae nomine "Regionali Emathiae Unitate" permanet, quae quinque legatos in consilium regionale mittit, praeterea autem vi politica caret.
Congregatio Missionis
Congregatio Missionis est congregatio sive institutum clericale iuris pontificii. Sodales instituti, qui vulgo Lazaristae sive Sacerdotes Missionis vel etiam Vincentiani vocantur, nomini sigla CM postponunt.
Lazaristiae sive Vincentiani anno 1625 a sancto Vincentio a Paulo Parisiis fundati sunt, ut pauperibus servirent.
Die 31 Decembris 2008 ad congregationem 521 domus et 3 903 sodales (quorum 3 068 sacerdotes) pertinuerunt. Se ipsos sacerdotes saeculares et fratres, qui vitam communem sequuntur, censent. Nomen Lazaristi a prima domu materna (Saint Lazare, Parisiis) deductum est, quae nondum exstat.
Hainania
Hainania, seu provincia Hainanensis (Sinice 海南 Hǎinán), est minima maximeque meridiana Rei Publicae Sinarum provincia, quae in variis insulis in mari Sinensi Australi consistit. Caput est Haikou.
Congregatio Missionis
Vita Vincentiana fiducia Dei benigni innititur Iesumque pauperibus amministrantem praedicantemque sequitur.
Sententia Vincentiana est: "Evangelizare pauperibus".
Salarium minimum
Salarium minimum est pretium minimum ad remunerationem laboratorum, quod decertum est ad ius laborandi iuste et bene protegendum. Multae civitates norma salarii minimi definerunt. At sunt civitates quae pretium pretii salarii minimum non figerunt, tamem ex aequo et bono apud principium aequam remunerationem ad aequum laborem et conatu collegio opifico, legitima salarii idoneae vivendi rationis creantur, e.g. in Suecia.
Res mala pessima est existentia casu vel civitates quales normas legitimave absunt contra ius inter gentes pro iuribus humanibus et pactiones ILO. "Servitus salariaria" est connotatio qualis realitatis usurpationis.
Secunda expeditio sacra
Secunda expeditio sacra, Hierosolymam versa, anno 1147 incepta est, anno 1149 relicta.
Anno 1147 Ludovicus VII rex Franciae et Conradus III imperatorem Germaniae duxerunt homines cruce signatos per Hungariam Serbiam Bulgariamque ad Constantinopolim. Ludovicus in Strigonio cum Gezae II rex Hungariae festeos dies celebravit. Rex Franciae Stephanus Geza filii patrinii sunt. Ibi Ludovicus et Alienora Aquitaniae eo tempore uxor eius ferias nativitatis Domini celebraverunt cum Manuele imperatore.
Andreas Falcon
Andreas Falcon (natus Lugduni die 28 Novembris 1924; mortuus est die 22 Iulii 2009) fuit histrio cinematographicus et theatralis et comoedus Francicus.
Fontina
Fontina est nomen varietatis casei in Italia inventae.
Hodie caseus semimollis in civitate Visconsinia a societate Belgioioso Cheese confectus, duo menses reservatus, sub eodem nomine Fontina in Civitatibus Foederatis venundatur.
Sappho
Sapphō (Attice ; Aeolice  ), Lesbi nata circa annos 630 a.C.n. ad 612 a.C.n., fuit poetria lyrica Graeca, conditrix et caput scholae poeticae nomine thiasus. Antiquitus laus eius magna fuit et una novem poetarum lyricorum, sed hodie vero pauca carmina eius exstant. Mortua est circa 570 a.C.n., postquam, uti fertur, spreta a quodam Phaone se de Leucadis insulae litore praecipitavit.
Stellae Normae
Hic habes indicem stellarum constellationis Normae.
Sappho
Quamquam carmina Sapphus temporibus antiquis admirationi fuerunt, maxima eorum pars nunc perdita est, reliqua misere mutilata tantum ad nostram aetatem delata sunt. Nihilominus Sappho laude sua non caret.
Fontina
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata Italiae et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Sigloy
Sigloy est commune Francicum 664 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Sappho
Vita
Sappho Eresi in pago Lesbiaco sub Zephyro sito circa annum anno 630 natam docet Suda illud lexicon Byzantinum (σ 107), cum reliqui omnes scriptores eam Mytilenaeam dixisse videantur, quae urbs erat caput insulae. Neque tamen hi auctores non congruerent, si modo Sappho Eresi nata vitam Mytilenis degisset. Non autem praetermittendum est nonnullos praeter Sappho Mytilenensem alteram Eresinam introduxisse, quae meretrix fuisset.
Floruisse eam Olympiade XLII (612–609) Suda perhibet, anno vero Olympiadis XLV (599), cui Hieronymum sequi libeat. Sappho exulem in Sicilia ab anno 604/603 usque ad annum 596/595 marmor illud Parium tradit. Cuius exilii ipsa in fragmento quodam mentionem facit, quod tum Gamoroi, agrorum ditissimi viri, Syracusas imperio rexissent.
Quod exilium fortasse debitum est Cercylae marito Andro ex insula orto, ditissimo homini, quem alii inter principes urbis fuisse volunt, cum alii hunc maritum omnino ficticium et a comicis ad obumbrandam Sapphus memoriam inventum malint, quasi nomen et patria eius nihil nisi "caudam viri" significaverit. Quod si ita fuisset, liceret etiam famam divitiarum eius in dubio ponere.
Ex aliquibus carminibus nuntii exstant de eius familia: in fr. 132 V., enim, ea loquitur de filia, Cleide nomine, quae idem Sapphus matris nomen habuisset.
Ad tenera ligamina affectuum cum filia est relatum fragmentum 98 a V. ipsique dedicatum:
Filiam, quae mitram Lydiam ab ea petit ut capillos sibi cingat, Sappho, quae nescit quomodo hanc reperire possit, ipsa admonefacit quid mater sua ei dixerit, nempe temporibus suis puellae fasciam purpuream satis esse vel, si flava esset, florum sertum, ut se ornaret.
Praeterea, ab auctoribus, aliis fragmentis insuper probatis, certiores facti sumus de tribus fratribus, quorum ad maximum natu, Charaxum nomine, Sappho carmen (fr. 5 V.) faustum boni itineris dicavit ad exemplum τοῦ προπεμπτικοῦ conformatum:
Ut vero Herodotus auctor est (II 134-135, et alii), Naucratim poetriae frater in Aegyptum revertebat, quo mercaturae agendae causa se contulerat, vinum Lesbium apportans (atque illic meretricem amare coepit, Doricham, per errorem ab Herodoto nomine Rodopim commemoratam, magno pretio ab ipso redemptam). Quod laetitiae mentionem facit erga amicos ac consequenter calamitatis in inimicos, non solum hoc iterum proposuit Graecae culturae τόπον (vide Od. VI, 182-185), sed etiam ipsum pertinere potest ad definitum munus Lesbi in rebus publicis, ubi Sapphus familia vivebat.
Quocumque modo res se habet, in hoc carmine mulier se praebet anxiam et sollicitam pro fratre eiusque bona fama. Quod ad Laricum attinet, fratrem minorem, eum cognoscimus vini inter pocula fuisse ministrum Mytilenaeis in Prytaneo, quod munus solitum fuit reservari adulescentibus maiore genere natis ; exigua vero possidemus de tertio fratre Erigyo, cum nullibi aliud quidquam occurrat nisi nomen; utcumque res ceciderit, quaestio vinculorum familiarium intrat evidenter in poeticam Sapphus. Nihil aliud quam nomen scimus patris, quem veri simile est Scamandronymum vel Scamandrum esse appellatum, licet alii alia tradiderint nomina. Quod ad eius attinet corporis aspectum, nullum testimonium demonstrat Sappho ut formosam feminam; in papyro quodam legitur «illam miserandam aspectu fuisse ac foedissimam vultu et fusciorem et statura vere parvam»; sed nuntius hac sub luce ita explicari potest, quod ei, ut fabulae narrabant, homines non placerent, amore vero infelici adiuncto Phaonis.
Ut a memoriis fabulosis accepimus maiorum, mortem ipsa sibi conscivit: nam amore exarsa pulcherrimi Phaonis (fabulosi viri inter coetum Aphrodites), cum eius amori non respondisset, ex Leucadis petra praecipitem sese dedit, quo ex loco, tamquam ad symbolon, si quis aegritudinem cordis vellet oblivisci, se iaciebat. Vocabulo θίασος (quod nullo loco exstat in fragmentis Sapphus nobis notis), mulierum coetus, in quibus ad puellarum educationem quae attinebant gerebantur, indicari solent; hi puerorum societatibus congruebant, puerorum educationi deditis; Spartae maxime antiquae scholae quem ad exitum pervenerint manifestius permanet: hominum συσσίτια, puerorum educatio, Artemidis Orthiae cultui initiatio, κρυπτεία famosa. In ipsa Lesbo Alcaei etaeria versabatur, optimatium scilicet principum conventus, qui intra res conviviales civilia argumenta contra tyrannidem una commorati disceptabant.
Quod differt a virorum sodaliciis, in thiasis mulierum religiosus cultus singularem habet gravitatem: nam adhibetur cultus muliebrium divinitatum, scilicet matrum dearum, sed etiam cultus cum agri cultura conexi, quae propria muliebris industriae esse recipiebatur. Nihil restat nisi pro certo adsentire quanta quidem nuntiorum sit inopia circa istos circulos: «Feminarum mundus e visu nostro se eripit: nam primorum hominum observatores quasi soli viri erant, qui ad feminarum ritus accedere vetabantur». Si volumus agnoscere quasnam partes egerit thiasus Sapphicus una possumus idem sentire, quod strictis verbis Merkelbach breviter delineavit: "Nostra aetate opinio vulgo acceptior est Sappho tali communitati iuvenum feminarum praefuisse; adulescentulae ante matrimonium partem in ipsa capiebant, eruditionis ac nuptiis preparationis iter per aetatem perficientes; quae ut primum nuptae, a consociatione se separabant. Disciplina, quae edocebatur, ad opera muliebria eorumque usum attinens, bonae educationis musicorumque doctrinam comprehendebat."
Quae summa rerum nos adducunt ad argumentum recipiendum de puellarum circulo admodum nota sunt:
Quibus rebus indicatis, effici cogique licet Lesbi puellas in societatibus se congregavisse. Verum Sapphica carmina ponunt quidem statum rerum, quae paene omnes facile comprehensibiles fiunt, coniectura de femineo circulo recepta.
In quodam fragmento (150 V.) Sappho ipsa quid vere circulum suum esse oporteat cum ignominia notat: "nefas est enim in domo Musis visitata lamentum esse, haec nos non decent."
Verisimile est admonitionem hanc filiae directam fuisse et de ipsa et de discipulis pertinuisse definitionem, quae eius in domo chorum, cantum aliasque artes, quibus Musae divino efflatu preerant concitantes, addiscebant.
Discipularum Sapphus circulum frequentantium nonnulla nomina cognoscimus: Archeanaxa, Arignota, Atthis, Dica, Eirana, Gongyla, Gyrinno, Megara, Mica, Telesippa. Hae designantur ἑταῖραι in Suda, id est 'comites, sociae' (sed ipsum vocabulum ἑταίρα apparet in fr. 160 V., puellis ipsis stricte ralatum, quibus privilegium erat opus eius poeticum esse dedicatum; hae etiam a Ionia veniebant).
His puellis, quae etiam ad vitam coniugalem ineundam se parabant, praescriptiones impertiebantur ad pulchritudinis artem et elegantiae et blanditiarum pertinentes (ut etiam fr. 150 V. demonstrat, supra memoratum); in alio carmine (fr. 58 V.), amare se profitetur pulchritudinem, quae intra parietes thiasi concipiebatur ut virtus ex omnibus praecipua:
Ceterum, ingenii muliebris virtutes, pulchritudinem, illecebras, urbanitatemque scilicet scimus se ipsas esse rationes, quapropter mulieres irent in matrimonium et a viris potius eligerentur quam laborem familiarem discere atque administrationem familiae; «in eligendas uxores, viri, ut erat etiam in fabula Paridis, alliciebantur magis donis Veneris conversi quam lunonis vel Minervae. Lesbi nempe hoc persuasum erat: non forte in Trium dearum Lesbiarum fano edita esse pulchritudinis certamina feminis nec forte mulieres Lesbias, a temporibus remotis, cultas esse et honoratas; in Iliade, ut Achilles deponeret iram iterumque ad pugnam rediret, Agamemnon ei promittit, inter alia dona, mulieres ipsas Lesbias».
Amorem ceterum homosexualem exercebant etiam alii thiasi Lesbi, sicut liquet a mentione facta de re Atthidis, quae olim a Sappho amata deinde in societatem transiit Andromedae, quae ipsa «rustica» in fr. 57 V. supra relato est appellata.
Notiones omnes funditus insitae ab artis sapphicae creatione emergentes circa aliquot valores praecipuos versantur, quae fundamenta quoque solida vitae in tyaso constituunt: Sapphus summa res est amor; sed eros est sibi fulcrum, «definita, irrepetibilis species perfectae vitae...: essentialis elegantia arcanae ac tenuis venustatis, gratiae exquisitae, a Sappho expressae velut propria verborum tabella pictoria: naturae imaginibus, floribus, luculis et locis amoenis, saltationibus, scaenis vitae communis, coronis, et insuper rebus sumptuosis, vestibus, capitis teguminibus, calceolis, monilibus, elegantia in quolibet gestu, in oculis libidine; nonnulla carmina nocturna describunt extraordinaria ac magica vi perfusa».
In hoc mundo suavitatis ac virtutum, aliquot themata possunt agnosci, quae ad varia temporis momenta attinent vitae tyasi: quibus ex eiusmodi momentis unum erat discessus unius cuiusque puellarum a Sappho, quae, adulta iam aetate, a coetu se separabant, quia matrimonium inibant; namque accidit ut "amor in tyaso adhibitus non suaviter protesum sit ad coniunctionem aeternam, sed is conscius sit se esse precarium".
Haec est ratio qua conceptio, quam Sappho habet amoris, inter duos nutat polos: hinc illud indulgere cum gaudio voluptatibus momenti cuiusdam ac summae et attonitae admirationi ante valorem elegantiae, cuius uno tempore perfectio et signum precarium carpuntur; hinc autem cruciatus atque anxietas, animi affectiones istae persensae quoad ad corpus pathologiamque pertinet, cum inevitabilem animadvertitur tabescenti angore esse dissolutionem pulchritudinis, amoris, personae amatae, non iam praesentis.
Cum unaquaeque discedat puellarum a coetu, hoc efficit ut illae atque earum affectus deponendi sint magistrae, licet invitae: tum via memoriae interest, quae vacuum ut suppeditet, prout tam longe absint corpora, exstat necessaria; in extrema parte fr. 16 V. Sappho meminisse dicit "Anactoriae non praesentis."
Amor Sapphicus communibus virtutibus adversatur ethicae dominantis (equitibus, peditibus, navibus, etc.), non solum quippe virtus muliebris, quae intra orbem virilem dominantem liberum suum petit spatium, sed etiam quod, aliter ac amor heterosexualis, propinquitate corporis potest amati carere, etiamsi sub doloris et maeroris periculum, per compensationem quae constat per memoriam, qualem formam "alteram" propinquitatis animi ad corpus amatum. Contra ac respicimus in Helena, ab Aphrodite coacta ut Paridem sequeretur, virum filiamque deserens, Sappho vellet solum videre (ἴδην, 16 V., 18) amabilem incessum Anactoriae, cuius contra nihil ei manet quam memoria: "ut in heroum et virorum cultura memoria est quod aeternam efficit herois virtutem, sic in muliebri orbe Sapphus memoria est quod sensum animi fixit in perpetuum, in puncto temporis retinens".
Inter thiasum et externam societatem adest trames, qui e genere epithalamii constat, cuius cantus pompam nuptialem comitabatur, domum versus sponsi procedentem, verbis faustis, saepe facetis, felicitatis et prosperitatis pro coniugibus, qui laudum etiam destinatarii fiebant.
Saint-Germier (Aegirtius)
Saint-Germier (Gasconice Sent Germer) est commune 200 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Sappho
Vita
Argumentum enim propositum, metrica, musica, mentiones leviter lascivae, allocutiones graves: denique haec carmina origines populares habent, sed Sappho attingere ab docto genere scire demonstravit, cum in amplo fragmento 44 V. Andromachae et Hectoris de nuptiis narrat, pentametris eolicis, hoc cum sit metrum poeticas Homeri aptum continere formas; poetria optime meruit de carminis nuptialis genere in duobus aliis fragmentis, strophis sapphicis compositis:
2 Octobris
2 Octobris dies 275ª anni est (276ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 90 dies manent.
Secundum calendarium Romanum ante diem sextum Nonas Octobres (a.d. VI Non. Oct.) est.
Montrottier
Montrottier est commune Francicum 1'318 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Honania
Honania seu provincia Henanensis (Sinice 河南 Hénán) est provincia Sinarum. Caput est Zhengzhou.
Constantinus Gabras
Constantinus Gabras (-adis; Neograece Κώστας Γαβράς et sub nomine Costa-Gavras late notus; natus Athenis die 13 Februarii 1933) est moderator cinematographicus Francicus oriundus e Graecia.
Maluscum
Maluscum   (Italiane: Malosco; Anaunice: Malosć) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Maluscenses appellantur
Municipium pertinebat ad Communitatem Anauniam (Anaunia Summa).
Hubertus Jedin
Hubertus Jedin (natus in Groß Briesen iuxta Silesiae Superioris vicum Friedewalde die 17 Iunii 1900; Bonnae die 16 Iulii 1980 mortuus est) fuit presbyter catholicus Germanicus et illustris historiae ecclesiae peritus. Inter alia scripsit clarum opus de Concilio Tridentino.
Palermo Shooting
Palermo Shooting  est pellicula a moderatore cinematographico Germanico Wim Wenders anno 2008 edita. In pellicula hi histriones agunt:
Saint-Germé
Saint-Germé (Gasconice Sent Germer) est commune 501 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Besatum
Besatum vel Besadum  (alia nomina: Besate - atis, Besate Castrum, Besas - atis, Bisatis ) (Italiane: Besate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 100 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Incolae Besatenses appellantur.
875 Nymphe
875 , olim designationibus 1917 CF, 1926 RL, 1970 GC1, 1971 UK4, et A917 KF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 875 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alexius II Comnenus
Alexius II Comnenus (Graece ; natus 10 Septembris 1169; interfectus mense Octobri 1183) fuit imperator Constantinopolitanus. Nomen "Alexius" eo datur (sicut refert Nicetas Choniates) ob prophetiam de successione Comnenorum.
Alexius fuit filius Manuelis I Comneni et Mariae Antiochenae. Anno 1180 promisit se nupturus Agneti filiae Ludovici VII regis Franciae (aut, ut quidam asseverant, in matrimonium duxit). Patre mortuo, die 24 Septembris 1180, Alexius factus est imperator sub tutela matris Mariae Antiochiae amantisque eius Alexii Comneni protosebasti. Anno 1182 sobrinus Andronicus urbem invasit, protosebastum imperatricemque interfecit; anno 1183 se imperatorem proclamavit, Alexium ipsum necavit, Agnetem in matrimonium duxit.
Tondo
Tondo est maximus districtus in urbe Manila Philippinarum situs. Incolarum fuerunt 631 313 anno 2015. Cuius portus Manila North Harbour et Manila International Container Terminal maximi sunt in terra.
Primum appellatus est Tondun in inscriptione Lamina Cuprina Lacuna anno 900. Cuius incolae tunc gubernabantur a domine Jayadeva. Hispanici deductione ut provincia Tondo latiore regio, Manila capite, anno 1571 declaraverunt. Americani eum parvulam regionem Manilae anno 1911 fecerunt.
Baranggay
Tondo politice est divisus in 259 barangis (vicos).
Iacobus Deray
Iacobus Deray (natus Lugduni Jacques Desrayaud die 19 Februarii 1929; mortuus in Boulogne-Billancourt die 10 Augusti 2003) fuit illustris moderator cinematographicus Francicus.
Morancé
Morancé est commune Francicum incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Fasti
Romae Fasti (-orum vel Fastus, -uum ) erant calendarium a pontificibus confectum, in quo indicabantur non tantum Kalendae, Nonae, Idus et nundinae, sed etiam quo die ius dici posset (dies fastus), quo die non posset (dies nefastus, diis sacratus), quo die comitia haberi fas esset (dies comitialis) ac nonnulla eventa insignia. Etiam praecipuae feriae die suo notabantur. Ita proprietates dierum recensebantur : Fasti in arcanis sacerdotum remanserunt, usque ad annum 304 a.C.n., cum Appii Claudi scriba  Gnaeus Flavius eos divulgavit.
Ita nullo alio vocabulo antiqui Romani utebantur ad sensum exprimendum quod calendarium nominamus, quam fastis.
De Fastorum reliquiis
Multa fragmina Fastorum Romanorum in Italia effossa sunt, in lapide sive incisorum sive pictorum. Tempore Augusti vel Tiberii paene omnes orti sunt, Fasti Antiates Maiores sunt celeberrimum et rarissimum exemplum e tempore Reipublicae liberae. Illi Fasti nomen acceperunt sive a loco in quo sunt reperti : Fasti Amiterni, Caeretani, Feriale Cumanum, Fasti Ostienses, Pinciani, Praenestini , Tusculani, Vaticani, Venusini etc. sive ab erudito homine qui eos vulgavit : Fasti Farnesiani, Maffeiani, Fasti Pighiani etc. Fasti Praenestini a docto antiquario Praenestino Verrio Flacco, tempore Augusti elaborati sunt, qui eruditos commentarios addidit.
Per traditionem codicum manuscriptorum ad nostram aetatem pervenerunt Fasti Philocali (354) et Fasti Polemii Silvii (quinto saeculo). Praeterea carmen didacticum sub hoc titulo Ovidius poeta edidit, in quo ferias Romanas per ordinem anni recenset.
De notis in Fastis
Item an dies feriatus sit per litteras notatur :
Duae notae ad unum tantum vel duos dies pertinent : QRCF pro Quando Rex Comitiavit Fas (die 24 Martii et 24 Maii) ac QSDF pro Quando Stercus Delatum Fas (die 15 Iunii). Item feriae per primas litteras notabantur : CAR vel KARM = Carmentalia, LVPER = Lupercalia, SATVR = Saturnalia, CONS = Consualia etc.
De Fastis consularibus
Cum Romani annos nominibus consulum recenserent, enumeratio consulum velut tabula chronologica erat quae saepe cum Fastis coniungebatur : e.g. in Fastis Ostiensibus. Quocirca enumeratio et ipsa nomen Fastos consulares accepit. Notissimi sunt Fasti Capitolini et Fasti Ostienses.
In litteris
Vide etiam Calendarium Romanum
Aegidius Bernheim
Die 12 Aprilis 2009 dignitatem equestrem Legionis Honoris a Re Publica Franciae accepit.
Saint-Georges (Aegirtius)
Saint-Georges (Gasconice  Sent Jòrdi) est commune 170 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Sermaises
Sermaises est commune Francicum 1'593 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Marville-Moutiers-Brûlé
Marville-Moutiers-Brûlé est commune Francicum 914 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Polyommatus icarus
Polyommatus icarus est papilio subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. Qui papilio in Europa, Africa Septentrionali, et Canariis, sed saepissime per Insulas Britannicas reperitur. Maribus plerumque sunt alae caeruleae, margine a colore nigro ad fuscum, fimbriisque albis. Feminae plerumque sunt fuscae pulvere caeruleo paucioribusque maculis aurantiis in inferioribus alarum partibus.
Subspecies
Inter subspecies sunt:
Larvae plantis familiae Fabacearum vescuntur, inter quas species Lathyri et Viciae, praesertim Astragalus aristatus, Astragalus onobrychis, Astragalus pinetorum, Lotus corniculatus, Oxytropis campestris, Oxytropis pyrenaica, Medicago falcata, Medicago lupulina, Medicago romanica, Ononis repens, Thymus serpyllum, Trifolium dubium, Trifolium pratense, Trifolium repens, Vicia cracca.
Congorciola (caseus)
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub nomine Gorgonzola in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Hieronymus Seripandus
Hieronymus Seripandus (natus die 6 Maii 1493 in Aecis; Tridenti subito die 17 Martii 1563 mortuus) fuit theologus, monachus augustianus, archiepiscopus et cardinalis Italianus. Lector apud Universitatem Senarum, professor apud Bononienses meruit. Seripandus Concilio Tridentino interfuit.
Ducatus Bixelli et Quadratae
Ducatus Bixelli e Quadratae (Italiane Ducato di Bisselli e Quadrata) fuit ducatus, anno 1499 creatus et ad Alphonsum Aragoniae virum Lucretiae Borgiae tributum, qui e duobus urbibus Apulis constabat, i.e. Bixellum (Latinius Vigiliae) et Quadrata (seu Coratum).
Ferdinandus I rex Neapolis a familia de Balsa Bixellum ademerat et Ferdinandus II Lucretiae et Alphonso urbes tradidit. Alphonso mortuo Rodrigus Aragoniae de iure ducatum possedit, quo mortuo anno 1512 regno Neapolitano terrae ducatus concessae sunt.
Romenum
Romenum   (Italiane: Romeno; Anaunice: Romen) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Romenenses appellantur
Macropygia arevarevauupa
Macropygia arevarevauupa est exstincta avium species familiae Columbidarum, cuius ossa subfossilia apud Fa'ahia situm archaeologicum Huahine in Insulis Societatis Polynesiae Francicae, inventa sunt. Situs est novus habitationis locus Polynesius, inter annos 700 et 1200 constitutus, qui, cum materie anthropogenica, reliquias continet multarum avium specierum, aut per orbem terrarum aut in variis locis nunc exstinctarum, quae ob earum carnem, ossa, vel pennas interfectae sunt.
Romenum
Municipium pertinet ad Communitatem Anauniam (Anaunia Summa).
2435 Horemheb
2435 , olim designationibus 4578 P-L et 1973 QK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2435 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hubei
Húběi (litteris Sinicis 湖北) seu provincia Hubeiensis est provincia Sinarum. Caput est Wuhan.
23 Ianuarii
Secundum Calendarium Romanum est ante diem decimum Kalendas Februarias, quae verba a.d. X Kal. Feb. abbreviantur.
Saeculo 21
Vide etiam:
23 Decembris - 23 Februarii
Institutum Technologiae Carolsruhense
Fridericiana, scilicet alma mater Carolsruhensis, etiam nomine pleno "Universitatis litterarum ad Quietatem Caroli" recognita, die 7 Octobris 1825 a magno duce Badeniae Ludovico secundum exemplum scholae polytechnicae Lutetianae condita est. Anno 1865 a magno duce Friderico I schola rerum technicarum appellata est et agnomen "Fridericiana" accepit. Facultas artificium chemicorum, anno 1969 condita, fuit inter novissimas huius Universitatis. Sed cultus artificium chemicorum ibi historiam longam habet. Prima universitas Germanica iam anno 1928 partem studiorum artificium chemicorum inter disciplinas recepit. Hoc Rudolfo Plank incitatum est, qui etiam Aemilium Kirschbaum ad Quietatem Caroli advocavit. Kirschbaum artem machinas chemicas construendi in disciplina scientaque repraesentabat et cum Carolo Bunte partem studiorum novam colebat. Exemplum Quietatis Caroli multis universitatibus litterarum susceptum est plurimum nomine artis processuum. Summa studiorum usque ad praeexamen cum summa artium mechanicarum consentiebat. Confirmatio in artibus chemicis sequebatur coniuncte cum arte machinas chemicas construendi. Postremo ars machinas construendi gravissimam artem huius educationis fecit. Postea chemicae partes educationis maioris momenti erant. Intima cooperatio artium scientarumque facultatem conditam induxit.
Meaucé
Meaucé est commune Francicum 507 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Marius Nica
Marius Nica (natus die 27 Novembris 1980 in Sânpetru in Braşov circulo) vir publicus Dacoromanicus est.
Cursus honorum
Die 31 Martii 2015 Minister rerum Europaearum Romaniae in consilio ministrorum Victoris Pontae factus est. Iam die 4 Novembris eiusdem anni se cum toto consilio ministrorum Victoris Pontae a magistratu recessit. Ei die 17 Novembris Aura Răducu successit. Die 17 Octobris 2017 minister opum Europaearum in consilio ministrorum Michaelis Tudose nominatus est, postquam Rovana Plumb ministra corruptionis accusata se a magistratu recedere coacta est.
876 Scott
876 , olim designationibus 1917 CH, 1936 DR, et 1952 BQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 876 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Mons Fortis (discretiva)
Mons Fortis potest:
Nicolaus V (antipapa)
Nicolaus V (humili loco natus Petrus Rainalducci in Corvaro apud urbem regionis Latii Reatem die ignoto - obiit die 16 Octobris 1333) fuit antipapa a die 12 Maii 1328 usque ad diem 25 Iulii 1330, id est inter pontificatum papae Avenionis Ioannis XXII (1316–34).
Vita
Rainalducci propter auxilium imperatoris Ludovici IV Bavarici, qui ab anno 1324 sacra interdictus erat, papa creatus est
Mense Aprili 1329 papa Ioannes XXII Nicolao sacra interdixit. Cum imperator Italia abiit, Nicolaus pontificatu se abdicavit. Post abdicationem et absolutionem peccatorum a papa Ioanne XXII Nicolaus mansit in palatio paparum Avenionis usque ad mortem.
Georgius Ligi
Georgius, vulgo Jürgen Ligi (Tarbati natus die 16 Iulii 1959) est oeconomus et politicus Estoniae. Alumnus est Universitatis Tartuensis, ubi geographiae studuit. Minister a munitione meruit a die 10 Octobris 2005 ad 5 Aprilis 2007, primo ministro Andrea Ansip. Mox die 3 Iunii 2009 minister vectigalium creatus est. Id munus retinuit ad diem 3 Novembris 2014, primo ministro Davide Rõivas. Ab eodem minister eruditionis factus est die 9 Aprilis 2015, sed ab 12 Septembris 2016 minister a rebus externis meret, antecessore Marina Kaljurand.
1470
1470 = MCDLXX
Mornant
Mornant est commune Francicum 5'545 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Lithopolis (Slovenia)
Lithopolis  seu Civitas Stain (Slovenice: Kamnik; Theodisce: Stein in Oberkrain) est urbs Sloveniae, caput Municipii Lithopolis, in historica provincia Carniola Superiore et in regione statistica Slovenia Media sita. Incolunt urbem 15 000 et 29 000 (anno 2009) municipium omne.
Sennely
Sennely est commune Francicum 651 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Macropygia
Macropygia est genus avium familiae Columbidarum. Genus est unum ex tribus generibus vulgo columbocuculi appellatis.
Aves sunt 27–45 cm longae, pennis fuscis et cauda longa praeditae. Variae species in India et Sinis per Indonesia, et Philipinas ad Vanuatu et Australiam sunt endemicae.
Generi sunt novem species vivae:
Generi est saltem una species exstincta: