cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Germain (Alba)
Saint-Germain  est commune Francicum 2'276 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Lycaena clarki
Lycaena clarki (Anglice eastern sorrel copper) est papilio familiae Lycaenidarum, in Africa Australi endemicus.
Larvae Rumice lanceolato vescuntur.
695 Bella
695 , olim designationibus 1909 JB et 1965 QF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 695 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bournemouth
Bournemouth est oppidum comitatus Dorcestriae in Anglia meridioccidentali situm; 163,444 incolae oppidum habitant anno 2001. Ante annum 1974 in Hantoniense comitatu erat.
Saint-Christophe-en-Bresse
Saint-Christophe-en-Bresse  est commune Francicum 958 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
22 Iulii
Secundum Calendarium Romanum est ante diem undecimum Kalendas Augustas, quod a. d. XI Kal. Aug. abbreviatur.
Scurcula
Scurcula (alia nomina: Sculcula, Excubia) (Italiane: Scurcola Marsicana) est Urbs Italiae et Municipium, circiter 2 830 incolarum, in Regione Aprutio et in Provincia Aquilana situm. Urbani Scurculenses appellantur.
Fractiones
Cappelle dei Marsi.
Municipia finitima
Avezzano, Capistrello, Magliano de' Marsi, Massa d'Albe, Tagliacozzo.
Saint-Bonnet-en-Bresse
Saint-Bonnet-en-Bresse  est commune Francicum 466 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Lycaena thetis
Lycaena thetis (Anglice golden copper) est parvus familiae Lycaenidarum papilio, in India endemicus.
Septem Fratrum
Septem Fratrum (alia nomina: Septemfratres ac Fanum Septem Fratrium, olim Vicus) (Italiane: Settefrati) est oppidum Italiae et municipium, circiter 800 incolarum, in Regione Latio, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae Septefratrenses appellantur.
Fractiones
Antica, Colle Pizzuto, Frattaroli, Lota, Perillo, Pietrafitta, Tellino, Tiani, Valle Pecorina
Scoppletum
Scoppletum (alia nomina: Scopuletum) (Italiane: Scoppito) est oppidum Italiae et Municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aquilana situm.
Argonautica Orphica
Argonautica Orphica est carmen epicum satis breve, Graece scriptum fortasse saeculo V vel VI, Orpheo ipso tributum. In hoc poemate Orpheus, deum Apollinem adloquens, cantat de navigatione sua cum Iasone Argonautisque aliis ad Colchida et de reditu suo in Graecia.
Burtenbach
Burtenbach  est vicus et commune Bavaricum 3'283 incolarum (anno 2012).
Santa Oliva
Santa Oliva (Hispanice:  Santa Oliva) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 3343 incolarum sunt.
Ladesta (urbs)
Ladesta (alia nomina: Ladestris, Ladeste) (Croatice Lastovo; Italiane Lagosta) est oppidum et municipium Croatiae, in Dalmatia terra historica et in Regione Ragusina-Narentina situm. In nunicipio 792 homines (anno 2011) vivunt. Incolae Ladestini vel Augustini appellantur.
Geographia
Municipium in insula Augusta Insula situm. Ladesta oppidum princeps Augustae Insulae et Insularum Augustanarum alterarum est.
Insulae in Municipio Ladestino
et altera.
9168 Sarov
9168 , olim designationibus 1987 ST17, 1983 RJ5, et 1983 RO7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Seraphim Saroviensis.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9168 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
A Sarovia urbe Russica nomen cepit.
Arthurus (rex)
Arthurus floruisse dicitur saeculo VI, sed nomen Arthuri in nullo fonte historico eius saeculi legitur. Etiam Gildas, qui se natum praetendit eodem anno quo proelium ad montem Badonicum commissum sit, nomen ducis huius proelii omittit. Nennius autem, saeculo IX scribens, hoc proelium inter bella Arthuri nominat. Saeculis XI, XII, XIII multae mythistoriae de vita Arthuri scriptae sunt in Cambria, Francia, Anglia; id genus fabularum poetae Francici Matière de Bretagne appellabant, scilicet "Res Britanniae".
Etiam titulus regis, a multis Arthuro datus, incertissimus est. In fontibus antiquissimis et praecipue Cambricis cognomen regis numquam gerit, sed potius dux bellorum et apud Cambros ameraudur ("imperator, id est dux militaris") appellatur.
Caliburnus
Ensis legendarius regis Arthuri. Hodie statum praeclarum habet et saepe cum magice associata est. Tamen diversae versiones de sua origine et quomodo Arthurum is accipiebat sunt. Dicitur in Avalone excudebatur et ibi ad Arthurum a Domina Lacus data. Alium est Ensis in Petra, ab Arthuro extractus, Caliburnus est, sed plerumque scriptiones dicunt suos proprios sunt.
Arthurus in cultura populari
Quia statum praeclarum habet, legendae Arthurianae in cultura populari maxime apparent. Multae series televisivae, pelliculae, libri, etc, de legendis sunt, et opera aut solite aut laxe in eis condent.
Burkardroth
Burkardroth  est vicus et commune Bavaricum 7'640 incolarum (anno 2012).
Saint-Étienne-sous-Barbuise
Saint-Étienne-sous-Barbuise  est commune Francicum 135 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Index regum praesidumque Serbiae
Hic habes indicem principum, regum et praesidum Serbiae hodiernae.
Bridport
Bridport est oppidum et olim portus comitatús Dorcestriae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 900.
Saint-Bonnet-de-Vieille-Vigne
Saint-Bonnet-de-Vielle-Vigne  est commune Francicum 193 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Iosephus Marocco
Iosephus Marocco fuit iuris consultus ac illustris causidicus Mediolanensis aetate Napoleonis.
Marocco Papiae Alma Ticinensi Universitate iurisprudentiae studuit, ubi anno 1796 doctoris insigne consecutus est. Apud causidicum Antonium Mariam Borghi operam dedit sed raptim magistrum virtute superavit et ipse fori Mediolanensi illustris causidicus factus est.
Taurobolium
Taurobolium tempore imperii Romani erat sacrificium tauri Cybelae Attidique ab archigallo et sacerdotibus eius peractum. Genitalia ("vires") victimae eximebantur et deae consecrabantur. Genus quoddam initii etiam erat taurobolium et in memoriam facti tauroboliati - sic enim appellabantur qui taurobolium perceperant- aras inscriptas ponere consecrareque solebant. Tales arae non tantum Romae in fundamentis basilicae Sancti Petri (quae inaedificata est in ipso loco quo antiquum Phrygianum steterat) sed etiam passim in provinciis occidentalibus -exempli gratia Lactorae et Lugduni in Gallia- plurimae ab archaeologis repertae sunt.
De etymologia et historia appellationis
Taurobolium est nomen Graecum compositum ex tauro et βόλος (verbum : βάλλειν), quem latine interpretari possumus "iactum", id est iactum plagarum vel laquei in praedam. Etenim in inscriptione Pergamensi secundi saeculi a.C.n. taurobolium videtur significasse genus quoddam venationis lusoriae, qua iuvenes tauros laqueis captare conantur, qui postea immolantur. In Italia hoc nomen primum legitur in inscriptione Puteolis reperta et ad annum 134 p.C. relata ; quae ad cultum deae Caelestis pertinet, quae fortasse eadem fuit atque Tanit Carthaginiensis. Ab anno vero 160 (quo anno prima mentio servata de taurobolio in cultu Cybelae facta est) usque ad annum 395 haec appellatio nisi in monumentis cultus Magnae Matris non legitur. Nec in hoc taurobolio ulla vestigia venationis permanent, sed de mero sacrificio, ut videtur, agitur.
De coniecturis eruditorum hominum
Hunc ritum male novimus : itaque multa ac dissona coniecerunt eruditi et historici religionum, quorum alteri testimonia Christianorum auctorum sequuntur (in primis Prudentii), alteri aspernantur tamquam odio paganorum in peius detorta : apud Prudentium enim taurobolium velut baptismum sanguineum (et diabolicum) repraesentatur. Qui hoc sacrificium Matri deorum dedicat in fossam descendit ita ut per cratem aspergatur cruore supra immolati tauri. E quo sanguine purificationem quandam renovationemque sibi sperat.
De duabus tantum e plurimis coniecturis infra loquemur :
An taurobolium castrationi substitutum sit?
Sacerdotes Cybelae eunuchi erant, qui Galli vocabantur. Tempore Romanorum imperatorum dux eorum, archigallus dictus, civis Romanus est cui eunuchum fieri non licet. Itaque nonnulli docti homines coniecerunt, quoniam genitalia sua deae consecrare archigallus non iam poterat, ideo genitalia tauri in illorum locum substituta esse, quae ratio fuisset taurobolii tunc instituti. Alii contra dicunt respondentes ita fieri non potuisse, quia persaepe feminae sunt quae taurobolia dedicant et percipiunt. Nec tamen haec responsio rem decidit : nam iam a principio, tam Romae quam Pessinunte, par sacerdotum, mas et femina, cultum Magnae Matris curabant. Si sacerdos mas sese ipse castrabat, quo ritu femina sese deae suae consecrarit, nescimus. Fortasse, ut quae genitalia sua offerre nequibat, iamdudum vires tauri Cybelae offerre solebat, quod tunc temporis imitari coepisset et archigallus mas. Non liquet.
An per tempora taurobolium mutationes acceperit?
Robertus Duthoy, qui verba variis temporibus in inscriptionibus  usitata accurate ac studiose recensuit, coniecturam proposuit tamquam tria tempora in taurobolio explicando distinguenda essent :
Quamvis Roberti Duthoy coniectura veri similis videri possit, tamen nec certa nec documentis satis probata est. Nec enim probabilem rationem reddit cur iam ab initio taurobolia per plures dies, pervigilio facto, durasse videantur, nec cur tam dispendiosis aris memoria eventus servata sit. Plurimi tauri Iovi Optimo Maximo immolabantur nec quotienscumque arae dicabantur.
Sed haec hactenus : novi fontes desiderantur ad plura cognoscenda.
Index Praesidum Chilensium
Sequitur index Praesidum Rei Publicae Chilensis.
Ad usque annum 1826 Chilia ducibus et directoribus supremis regnabatur. Eo anno Manuel Blanco Encalada praeses primus hius civitatis nominatus est.
Castellani Populares
Castellani Populares vel fortasse Communiarii (Hispanice: Comuneros) fuerunt rebelles qui annis 1520 et 1521 bellum gesserunt contra Carolum Imperatorem et copias Imperiales. Castellani rebelles populares erant ordinum variorum, sed maxime burgenses et laboratores urbium erant, et nobiles minores.
Comitatus Durhamensis (Carolina Septentrionalis)
Comitatus Durhamensis (Anglice: Durham County) est comitatus in Carolinae Septentrionalis in Civitatibus Foederatis.
Frazanum
Frazanum  (Italiane: Frazzanò) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Frazanenses appellantur.
San-Martino-di-Lota
San-Martino-di-Lota (Lingua Corsa San Martinu di Lota ) est commune Francicum 2'882 incolarum (anno 2012) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Gessius Florus
In provincia administranda tanta aviditate crudelitateque exstitit (supplicium crucis etiam civibus Romanis adhibuit ) ut secundum historicum Flavium Iosephum, praecipuum de ea re fontem, eius facinora causa non mediocris primi belli Iudaici fuerint. A Iudaeis apud legatum Syriae Cestium accusatus eum mendaciis et obsequio decepit. Abhinc tamen metuens ne a provincialibus apud Neronem Romae accusaretur, bellum occulte optasse dicitur et Iudaeorum iras omni modo excitasse. At postquam Cestius seditionis opprimendae causa Iudaeam cum exercitu ingressus a Hierosolymitanis magno dedecore fugatus est, ne ipse supplicio adficeretur Florum apud Neronem incusare decrevit, de cuius iudicio nihil accepimus : nam ab anno 66 de Gessio Floro in fontibus siletur.
Sanctus Nicolaus (commune)
Sanctus Nicolaus ( Francice San-Nicolao; Italiane San Nicolao; Corsice San Niculaiu) est commune Francicum 2031 incolarum (anno 2018) praefecturae Corsicae Superioris regione australi Corsicae.
Hadrianus Cavanna
Hadrianus Cavanna fuit iuris consultus ac studiosus historiae iuris Italicus. Cavanna ab anno 1978 usque ad mortem apud Universitatem Catholicam Mediolanensem docuit.
2303 Retsina
2303 , olim designationibus 1979 FK, 1974 FH, et 1974 FZ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est.
Santa Coloma de Queralt
Santa Coloma de Queralt (Hispanice:  Santa Coloma de Queralt) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 3092 incolarum sunt.
2303 Retsina
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2303 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lola Ponce
Lola Ponce, publice Paola Fabiana Ponce, nata in urbe Rosariensi die 25 Iunii 1977, est cantrix, ostentatrix et actrix Argentina, quae inter alia nota est carmine Colpo di Fulmine, quo una cum Giò Di Tonno feriis musicis Villae Matutiae anno 2008 victoriam reportavit.
Victorius Emmanuel I (rex Sardiniae)
Victorius Emmanuel I ( Sabaudiae) , qui tenacissimus dicitur, ( natus Taurini die 24 Iulii 1759 - obiit in Moncalieri die 10 Ianuarii 1824), fuit post post abdicationem fratri eius Carolii Emmanuelis IV rex Regni Sardiniae ab anno 1802 usque ad abdicationem eius die 21 Martii 1821.
Carolus Felix (Sabaudiae)
Carolus Felix (Sabaudiae) (natus Taurini die 6 Aprilis 1765 - ibi obiit die 27 Aprilis 1831) fuit post abdicationem fratri eius Victorii Emanuelis I rex Regni Sardiniae a die 21 Martii 1821 usque ad mortem.
Praeclarum theatrum Taurinii eo dicatum est.
696 Leonora
696 , olim designationibus 1910 JJ, 1916 Saw, 1927 AC, et 1948 PO agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Lycaena hermes
Lycaena hermes est species papilionum familiae Lycaenidarum, in Mexico et California meridiana in Civitatibus Foederatis endemicus.
696 Leonora
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 696 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lycaena hermes
Latitudo alarum est 25–32 mm. Superius alarum latus est fuscus, nota aurantia coloratum, marginibus maculis nigris. Latus inferius est flavum clarum, maculis nigris.
Sainte-Savine
Sainte-Savine  est commune Francicum 10'196 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna iuxta Trecas.
Cerne Abbas
Cerne Abbas est oppidum comitatus Dorcestriae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1175, mercatus autem ab anno 1459. Iuxta hoc oppidum videtur gigas ad latus montis cretosi Trendle Hill aevo incognito scalptus.
Furnaris
Furnaris seu Furnaris Arx  (Italiane: Furnari) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Furnarenses appellantur.
Saint-Boil
Saint-Boil  est commune Francicum 470 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
3238 Timresovia
3238 , olim designationibus 1975 VB9, 1953 TP1, et 1977 EF2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3238 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
San-Lorenzo
San-Lorenzo (Lingua Corsa San Lurenzu) est commune Francicum 136 incolarum (anno 2012) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Charminster
Charminster est oppidum comitatus Dorcestriae in Anglia meridioccidentali situm, haud longe ab urbe Durnovaria remotum. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1275.
Paulus Sorrentino
Paulus Sorrentino  (Italiane Paolo Sorrentino; Neapoli Italiae die 31 Maii 1970 natus) est  moderator cinematographicus Italicus.
Pratulae
Pratulae (alia nomina: Castrum Pratulae, Patula Paelignorum) (Italiane: Pratola Peligna) sunt oppida Italiae et Municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aquilana sita.
Collis (Tuscia)
Collis   (alia nomina: Collis Vallis Elsae ) (Italiane: Colle di Val d'Elsa) est Urbs Italiae et municipium, circiter 21 260 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Senensi ac in Valle Elsae situm. Urbani Collenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Collis, cum Sena Iulia et Monte Ilcino, sedes episcopalis metropolitana est; nomen Archidioecesis Senensis-Collensis-Ilcinensis.
Iosephus Roth
Moses Iosephus Roth (natus familia Iudaica) fuit illustris scriptor et diurnarius Austriacus, qui in patria et in Germania operam dedit. Die 30 Ianuarii 1933 Lutetiae consedit neque umquam in Germaniam revertit, ubi eodem die Adolfus Hitler ad summam rerum accessit, et legibus novis inauditisque ferendis gentem Iudaeorum opprimere coepit.
Roth in mythistoriis socialibus Realismo saeculi XIX inspiratis, inter quas e.g. Radetzkymarsch (1932) et Die Kapuzinergruft (1938), imaginem nostalgicam Imperii Austro-Hungarici depinxit. Argumentum magnum in sorte iudaeorum orientalium describenda fuit mythus Iudaei Vagantis (Flucht ohne Ende 1927; Juden auf Wanderschaft, narratiunculae, 1927). Turba scriptorum Jung-Wien eum valde movit; insuper gregibus scriptorum in tabernis coffeariis Vindobonensibus laboratum degentium interfuit.
Vita
Filius negotiatoris lignarii frumentariique philosophiae et linguae Theodiscae Leopoli (1913) et Vindobonae (1914) studebat. Ex anno 1916 miles factus est, primo tamquam vigilis militaris postea tamquam assistens in servitio informatorio ad acies. Antea erat divulgata narratio Der Vorzugsschüler (1915). Tempore bellico tractationes suas diversis in periodicis Vindobonensibus Pragensibusque imprimi iussit. Anno 1918 Vindobonam reversus diurnarius factus est unum annum post in actis diurnis liberalibus Neuer Tag paululum socialismum foventibus. Postquam Berolini anno 1920 advenit, in matrimonium duxit anno 1922 Fridericam Reichler.
Persepolis FC
Persepolis Futbol Club (Persice: باشگاه فوتبال پرسپولیس, " peɾsˈpoliːs") est Iranica ludorum athleticorum societas, quae in Persian Gulf League ludit.
Iosephus Roth
Democratiae socialis fautor
Anno autem 1923 denuo inveniebatur Vindobonae. Fabulae Milesiae eius primae Das Spinnennetz (1923), Hotel Savoy (1924) et Die Rebellion (1924) in passibus in foliis Arbeiter-Zeitung (Vindobonae), Frankfurter Zeitung (Francofurti) et Vorwärts (Berolini) apparuerunt. Socialismi amicus in fabulis diversis (e.g. apud Das Spinnennetz) de burgensis non confidentis implicatione sub potestatibus politicis terrificis narrat. Roth etiam operam dabat pro foliis bursariis Berliner Börsenkurier et Prager Tagblatt Anno 1925 diurnarius stativus Lutetiae pro Francofurtensibus declaratus est. Quod munus autem post unum annum iam finitum erat; anno 1926 post itinera in Unionem Sovieticam socialismum reicere coepit, de quo series Reise in Rußland testimonium perhibet. Sequebantur anno 1927 Reise nach Albanien et Briefe aus Deutschland.
Traditionum fautor
Mox vita iudaeorum orientalium necnon monarchiae Danubianae finis argumenta maioris momenti in libris fiebant, e.g. apud Flucht ohne Ende (1927), Rechts und Links (1929), Der stumme Prophet (1929), Hiob (1930) et Radetzkymarsch (1932). Liber Flucht ohne Ende iteravit theseis novi realismi: "Non iam de scriptura agitur sed de pura observatione." Iam apud ''Hiob. Roman eines einfachen Mannes'' mutationem scriptoris de latere politico sinistro ad latus traditionibus favens bene sentimus, ubi morum antiquorum mythos aura serena velantur. In opere magno praetitulato Radetzkymarsch interitus privatus cum progressione historica non opportuna unificantur unde fuga impossibilis. Hoc in familia Trotta ostenditur: "Historia nos odio habere videtur; tempus hoc nos parvi aestimat statibus nationalibus creatis."
Anno 1928 cum Stephano Zweig consuetudines contraxit; uxor eius autem ob mentis confusione in nosocomium Lentiense missa est; anno 1940 tempore socialismi nationalis necata est euthanasia. Annis proximis Roth laboravit pro foliis Münchner Neuesten Nachrichten (Monaci), Neue Rundschau et Literarische Welt.
Exsul
Anno 1933 decisionem capit ut in Francia habitaret et Lutetiae periodicis variis linguae Theodiscae, quae profugi condiderant, symbolas suas dedit. In diribitorio vivens crisim maxime profundam habuit et bibulus factus est. Tunc opera scripta sunt haec: ''Das falsche Gewicht. Die Geschichte eines Eichmeisters (1937), Die Kapuzinergruft (1938) et Die Legende vom heiligen Trinker'' (1939). In libris in supralatione dies Austriae veteris glorificantur, quae fascismo Europaeo periculoso contraria velut solutio unica politica depingitur.
Mythistoria Kapuzinergruft, cuius titulus cryptam Habsburgorum Vindobonensem alludit, praefectum militarem (ficticium) Franciscum Ferdinandum Trotta prodire facit. Cuius vita bello finito sensu carere videtur et desperatio maxima fit de virtutibus pristinis numquam reversuris. Narratiuncula Legende vom heiligen Trinker autem sortem potatoris cuiusdam infelicem monstrat i.e. scriptoris Roth temetorum cupidissimi.
Anno 1936 Ostendae scriptricem Irmgard Keun cognovit, quacum annum et dimidium communiter vivit. Annis 1937 et 1938 varias terras ultima vice vidit: in Poloniam vectus est a societate PEN invitatus, versatus est Vindobonae Amstelodamique. Novissimo anno edita est fabula ''Die Geschichte von der 1002. Nacht''. Roth vita defunctus est Lutetiae in valetudinario Necker pauperibus patenti.
Opera alia et iudicium generale
Ecce opera eius alia: Zipper und sein Vater (1928), ''Tarabas. Ein Gast auf dieser Erde (1934), Beichte eines Mörders, erzählt in einer Nacht (1936) et Leviathan'' (post mortem, 1940). Pelliculis adaptata sunt e.g. Die Kapuzinergruft (1971, disponente I. Schaaf), Hiob (1978, disponente M. Kehlmann), Tarabas (1982, disponente M. Kehlmann), Das Spinnennetz (1989, disponente Bernardo Wicki).
Arminius Kesten, scriptor editorque putabat Iosephum Roth esse "moralistam et hominem aestheticum summum". In fabulis Romancicis "iuvenis quidam acer atque ardens ambulat usque ad peritum. Virtutes et cupiditates, modestia et melodia, ratio et puritas opera eius signant atque notant. Agitur de Romanticismi fautor ratione Realismi circumspectans."
Nexus externi
🇬🇷
Lycaena tityrus
Lycaena tityrus est papilio familiae Lycaenidarum, in Europa endemicus.
Latitudo alarum est 28–30 mm. Lycaena tityrus a mense Aprili ad Septembrem volare solet, secundum locum.
Andreas Papandreu
Andreas Georgii f. Papandreu (Graece: Ανδρέας Γεωργίου Παπανδρέου, natus die 5 Februarii 1919 in insula Chio, mortuus die 23 Iunii 1996 Hecalis) rerum politicarum peritus Graecus factionis PASOK erat.
Familia
Pater eius Georgius Papandreu senior annis 1963 et 1964/65 Primus minister Graeciae erat. Filius Georgii iunioris Georgius Papandreu annis 2009 - 2011 praeses ministrorum Graeciae erat. Ter Papandreu uxorem duxit. Quorum secunda Americana erat, quocum annis 1951 - 1989 matrimonio coniunctus erat et quae ei tres filios et filiam peperit.
Iuventus et munus
Educatus est apud Collegium Athenarum. Post scholam finitam Papandreu Athenis iurisprudentiae studebat. Tum fuit sectator Leonis Trotski et idcirco anno 1939 a custodibus dictatoris Ioannis Metaxas captus et incarceratus est. E carcere liberatus ab anno 1942 in CFA apud Universitatem Harvardianam studebat et doctor oeconomiae factus est. Ad usque annum 1947 ibi professor extraordinarius operam dedit. Tum professor erat in Universitate Minnesotensi, in Universitas Californiensi, in Universitate Holmiensi aliisque in universitatibus fuit. Anno 1959 in patriam revertebat et in instituto ad oeconomiam explorandam operam dedit.
Cursus honorum
Anno 1964 legatus ad parlamentum Graecum electus est. Cum anno 1967 milites seditiosi rerum Graeciae potiti essent, Papandreu cum patre iterum incarceratus est atque filius iterum in exilium in Suecia atque Canadam ire coactus est, postquam pater in carcere mortuus est. Anno 1974, postquam libertas Graeciae recuperata est, in patriam revertebat et cum aliis novam factionem socialisticam nomine PASOK condidit. Anno 1981 PASOK electione vicit et Papandreu die 21 Octobris primo Primus Minister electus est. Hoc officio ad usque 2 Iulii 1989 fungebatur, dum PASOK electionem parlamenti perdidit. A die 13 Octobris 1993 ad usque 22 Ianuarii 1996 iterum praeses ministrorum erat, dum senectute confectus se e vita publica recessit.
Eduardus David
Eduardus Henricus Rudolphus (Theod. Eduard Heinrich Rudolph) David (natus 11 Iunii 1863 vico Ediger (ad Mosellam), mortuus 24 Decembris 1930 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis SPD fuit.
Iuventus et munus
Pater eius minister publicus Borussiae erat. Quamquam gymnasia Biliveldae et Giessae frequentavit, maturitatem non iam adeptus est, sed primo Berolini tirocinium mercatoris fecit. Deinde tandem maturitatem accepit et annis 1886 - 1990 Giessae litteris Theodiscis, historiae philosophiae studebat et probationem magistri superiorum scholarum adeptus est. Anno 1891 doctor promotus et deinde magister Giessae laboravit. Anno 1894 scholae ministerium reliquit, quod tum factioni SPD laborare in animo habuit. Anno 1923 habilitatus est.
3240 Laocoon
3240 , olim designationibus 1978 VG6, 1976 SA9, 1976 SL2, et 1978 WS12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Wellington
Wellington, incolis circa 398 300, est urbs ad extremitatem australem insulae Septentrionalis Novae Zelandiae sita. Est etiam urbs capitalis huius civitatis, cuius urbs maxima est Aucopolis, ad partes boreales eiusdem insulae florens. Urbs Wellingtonensis anno 1839 condita, anno insequenti ad honorem Arthuri Wellesley, ducis de Wellington et Proelii Waterlooensis victoris, appellata est.
3240 Laocoon
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3240 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Eduardus David
Cursus honorum
David, qui ab anno 1893 sodalis SPD fuit, eodem tempore Francofurti acta diurna nomine Mitteldeutsche Sonntagszeitung condidit, quibus consilia factiones promulgaret. Inter diurnarios et Philippus Scheidemann fuit. Anno 1896 Moguntiacum in acta diurna mutavit, sed anno 1897 legatus senatus terrae Magni Ducatus Hassiae electus est et ad annum 1908 mansit. Iam 1896 et 1898 frustra candidatus Dietae Imperii Germanici erat, sed anno 1903 electus est. Ab anno 1912 inter rectores legatorum SPD fuit. Mense Octobri 1918 secretarius statalis inferior in magistratu exterarum rerum fectus est et hoc officio at post casum Monarchiae tenuit. 19 Ianuarii 1919 legatus et brevi tempore et praeses Consilii Formae Civitatis Constituendae electus est. Deinde a die 13 Februarii Administer Imperii sine officiis in consilio ministorum Philippi Scheidemann erat, quod ad 20 Iunii Germaniam regebat. Deinde in consilio ministrorum Bauer Administer Imperii Rerum Internarum erat. 3 Octobris administerium suum Erico Koch-Weser factionis DDP, quae in consilium ministrorum intraverat, tradidit et iterum administer sene officiis fuit, quod officium et Hermanno Müller cancellario tenuit. Mense Iunioi 1920 consilium ministrorum omne se recessit et David legatus Dietae Imperii iterum electus est et ad mortem mansit. Praeterea ad annum 1927 legatus Imperii ad Hassiam fuit.
Wellington
Clima
Urbi Wellingtonensi clima est oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger, aëre temperato sed hieme valde ventoso; temperatura aëris media mense Iulio 8.5° atque mense Februario 17°, minima inter 6° et 13°, maxima inter 11° et 20°, sed minima extrema usque hodie nota −0.1°, maxima extrema 30°; pluviis mense Februario ad 77 mm tantum, mense Iulio 136 mm, toto anno non minus quam 1244 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 124 incidentibus; humiditate relativa inter mensuras 79 centesimas et 86 centesimas reperta, horis solis fulgentis mense Iunio 102, mense Ianiario 240, per annum totum 2058 repertis.
Papilio constantinus
Papilio constantinus est papilio familiae Papilionidarum. In Oecozona Afrotropica Africae subsaharanae endemicus est.
Latitudo alarum est 70–90 millimetra in maribus et 80–95 mm in feminis. Tempus volatus est menses calidiores, praecipue a Novembri ad Februarium. Larvae Vepre reflexa, Vepre lanceolata, Vepre undulata, Clausena spp., Citro spp., Teclea trifoliato, Teclea nobile, et Teclea gerrardii vescuntur.
Taxinomia
Papilio constantinus est socius gregis specierum dardani. Socii cladi sunt
9171 Carolyndiane
9171 , olim designationibus 1989 GD5, 1982 UA10, 1982 UP10, 1986 TD1, et 1993 FD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9171 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Moosburg (Badenia-Virtembergia)
Moosburg  est vicus et commune Badense-Virtembergense 216 incolarum (anno 2012).
Castrum Sancti Donati
Castrum Sancti Donati vel Fanum Sancti Donati (alia nomina: Fanum Sancti Donati Vallis Cominii) (Italiane: San Donato Val di Comino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 133 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae Donatopolitani appellantur.
Thermae Vigilatoris
Thermae Vigilatoris (Italiane: Terme Vigliatore) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi sita. Incolae Thermenses appellantur.
Fanum Sancti Blasii Sarracinescum
Fanum Sancti Blasii Sarracinescum (olim Ecclesia Sancti Blasii) (Italiane: San Biagio Saracinisco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 400 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae Blasiopolitani appellantur.
Oeconomicus (Xenophon)
Oeconomicus (Graece Οἰκονομικός) est liber de agricultura et bona administratione rei familiaris ("oeconomia") a scriptore Graeco Xenophonte conscriptus. De dialogo Socratico agitur inter Socratem et Critobulum, in quo Ischomachi cuiusdam, viri boni, sermones cum uxore habiti referuntur (quapropter historici moderni isto dialogo tamquam testimonio de condicione muliebri in Graecia antiqua utuntur). Ob praesentiam Socratis et Critobuli Oeconomicus cum Memorabilibus eiusdem auctoris comparari solet. Cicero adulescens hunc dialogum Latine convertit, e qua versione brevia fragmenta tantum hodie exstant.
De chronologia
Sermo in libro circa 400 a.C.n.  habetur, post mortem Cyri Minoris (401 a.C.n.), quam Socrates memorat, sed antequam ipse accusaretur atque damnaretur (399 a.C.n.). Prima verba Oeconomici, ἦκουσα δέ ποτε αὐτοῦ, cum hoc anno congruere quidem non videntur : nam Xenophon illo tempore Athenis esse non potuit, ut qui cum Decem Milibus per Asiam iter faciebat, sed de mera formula introductionis agitur nec multum ad Xenophontem refert utrum narrator ipse sit necne. Ne illud quidem contra facit, quod Socrates Critobulum ad colloquium cum Aspasia invitat : certe Aspasia tunc temporis anicula plus quam sexaginta annos nata erat, nec tamen mortuam fuisse constat nec quicquam obstabat quin de praeterita vita sua doceret. Praeterea parvula temporum inconcinnitas Xenophontem effugere potuit.
Quo tempore liber compositus sit nescimus. Multi putant primam partem cum Critobulo iam inchoatam esse cum Xenophon in Elide in praedio Scilluntio unacum uxore et liberis vitam agebat, secundam vero partem cum Ischomacho et totum opus multo postea peractum esse (circa 360 a.C.n. ?). Hanc chronologiam in primis praeferunt ii qui putant hoc libro voluisse Xenophontem Atheniensibus suadere ut ad agriculturam redirent postquam imperium maritimum (thalassocratia) eis collapsum est.
Sainte-Maure
Sainte-Maure  est commune Francicum 1'412 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Carolus Albertus (Sabaudiae)
Carolus Albertus Amadeus (Sabaudiae) (natus Taurini die 2 Octobris 1798; mortuus exsul Portu Cale in urbe Lusitanica die 28 Iulii 1849) fuit rex Regni Sardiniae ab anno 1831 usque ad abdicationem post cladem bello primo de libertate Italiana acceptam die 23 Martii 1849.
Lycaena feredayi
Lycaena feredayi (Anglice glade copper) est papilio familiae Lycaenidarum, in Nova Zelandia endemicus.
Carolus Albertus (Sabaudiae)
Vita
Carolus Albertus regno suo primam Magnam Chartam (qui Italiane Statuto Albertino appellatur) die 4 Martii 1848 dedit. Hoc statutum ab anno 1861 magna charta novi regni Italiae factum est, et usque ad annum 1946 mansit.
Die 23 Martii 1849, post cladem Regni Sardiniae bello primo de libertate italiana in pugna Novariae contra exercitum Austriae a Iosepho Radetzky ducto Carolus Albertus in exsilium voluntarium in Portum Calem urbem Lusitanicam secessit.
Lycaena feredayi
Latitudo alarum est 25–32 mm. Adulti a Novembri ad Decembrem et a Februario ad Aprilem ineuntem volant.
Larvae Muehlenbeckia australi vescuntur.
2304 Slavia
2304 , olim designationibus 1979 KB, 1962 JM, 1970 GF1, et 1980 RF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2304 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Bérain-sur-Dheune
Saint-Bérain-sur-Dheune  est commune Francicum 572 incolarum (anno 2009) praefecturae Arar et L[[aedicula iger |Araris et Ligeris]] in regione Burgundia.
Drupadia hayashii
Drupadia hayashii est papilio familiae Lycaenidarum, in Philippinis (in insulis Tawitawi et insula Sibutu) endemicus.
3239 Meizhou
3239 , olim designationibus 1978 UJ2, 1977 EK4, 1981 QQ1, et 1981 SC1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3239 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Mons Ilcinus
Mons Ilcinus seu simpliciter Ilcinus  (alia nomina: Ilcinum, Mons Elcinus , Lucinus , Mons Lucinus , Mons Alcinus , Mons Lucis , Mons Umbronis , Mons Ilcinensis ) (Italiane: Montalcino) est oppidum et municipium Italiae, circiter 5 920 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm. Incolae Ilcinenses appellantur.
Historia
Die 1 Ianuarii 2017 Mons Ilcinus coniunxit se cum Municipio Castri Veteris de Sancto Iohanne in Asso ut constituiret municipium iunctum. Nomen municipii novi semper Mons Ilcinus manet.
Ecclesia Catholica Romana
Mons Ilcinus, cum Sena Iulia et Colle, sedes episcopalis metropolitana est; nomen Archidioecesis Senensis-Collensis-Ilcinensis.
Loci
La Croce, Monte Amiata Scalo, Poggio alle Mura, Tavernelle Argiano, Badia Ardenga, Castelgiocondo, Castiglione del Bosco, Montosoli, Nacciarello, Romitorio, Santa Restituta, Velona.
Cariprazinum
Cariprazinum est substantia antipsychotica, agonista dopamini partialis (D3 > D2), ad schizophreniam tractandam. In senectute periculum apoplexiae cerebri auctum est. Neque valor prolactini auctus neque intervallum QT prolongatum observantur.
Historia
Ante annum 2008 grex Hungaricus societatis Richter Gedeon Nyrt. varias substantias receptoria dopamini D3 et minus D2 inhibentes investigavit. Paulo post sub nomen Cariprazini pristinum RGH-188 inventum erat et anno 2012 Cariprazinum praesentatum est.
Sanctus Iulianus
Sanctus Iulianus (Corsice San Ghjulianu) est commune Francicum 749 incolarum (anno 2018) praefecturae Corsicae Superioris in australi Corsicae regione.
Cariprazinum
Pharmacodynamica
Cariprazinum potissime receptoria dopamini D3, paulo minus receptoria D2 obsidet.
Pharmacocinetica
Tempus semivitae biologicum Cariprazini est duo dies usque ad quinque dies. Cariprazinum substratum Cytochromatis P450 CYP3A4 (minus CYP2D6) est. Metaboliti sunt Desmethylo-Cariprazinum (DCAR) et Di-Desmethylo-Cariprazinum (DDCAR). Tempora semivitae biologica metabolitorum Cariprazino magis longiora sunt, ita Desmethylo-Cariprazino 2-3 hebdomades est.
Metaboliti
Cytochromatis CYP3A4 ope in duo gradus primo DCAR deinde DDCAR oriuntur.
Effectus Cariprazini
In schizophrenia Cariprazinum effectus sympatomum negativorum deminuat.
Charmouth
Charmouth est oppidum comitatus Dorcestriae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1278.
697 Galilea
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 697 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aucopolis
Aucopolis (Anglice Auckland, Maorice Tamaki Makaurau) est urbs maxima Novae Zelandiae. Urbi regionique metropolitanae sunt 1 454 300 incolarum, ac 32 centesimae incolarum Novae Zelandiae sunt. Aucopolis in parte septentrionali Insulae Septentrionalis sita est.
Clima
Urbi clima est oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger, aestatibus a mense Decembri calidis et humidis, hieme a mense Iunio mitiore; temperatura aëris media mense Februario 20° atque mense Iulio 11°, minima inter 7° et 16°, maxima inter 15° et 24°, sed minima extrema usque hodie nota −3.9°, maxima extrema 34.4°; pluviis mense Februario ad 66 mm tantum, mense Iulio 145 mm, toto anno ad 1 210 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 135 accidentibus; humiditate relativa inter mensuras 77% et 90% reperta, horis solis fulgentis mense Iunio 110, mense Ianuario 229, per annum totum 2 003 repertis.
9172 Abhramu
9172 , olim designatione 1989 OB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Amoris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker et Eugenio Merle Shoemaker, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9172 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Omar Khayyam
Omar Khayyām (natus Nisapuri die 18 Maii 1048; mortuus 4 Decembris 1131) fuit mathematicus, astronomus, poeta, et philosophus Persicus. Auctor est Rubaiyyat sive tetrastichon, more agnosticismo et Sufiensi (i.e. mystica) quae alcohol laudat. Ut mathematicus geometriam non-Euclideana per theorema binomiale et aequationem cubicam inventus est. Et ut philosophus, philosophia Alistotelicam modo scepticismo studuit.
Saint-Christophe-Dodinicourt
Saint-Christophe-Dodinicourt  est commune Francicum 34 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Fridericus Hermannus Henricus Kortlandt
Fridericus Hermannus Henricus Kortlandt (Batavice Frederik Herman Henri ("Frits") Kortlandt, natus Traiecti ad Rhenum 19 Iunii 1946) est professor linguisticae descriptivae et comparativae in Academia Lugduno-Batava in Nederlandia. De linguis Balticis et Slavicis, linguis Indoeuropaeis ad summum, et lingua Protoindoeuropaea scribit, ac commentarios de linguis in aliis familiis edidit. Vias praeterea ad familias linguarum in supergregibus sicut linguae Indo-Uralicae adiungendas investigavit.
Ille cum Georgio van Driem et nonnullis aliis, est suasor scholae Lugduno-Batavae linguisticarum, quae linguam per memas vel parasitos benignos describit.
Kortlandt gradus academicos ab Universitate Amstelodamensis concessos tenet:
Aphrodite
Aphrodite (Graece, Latine Venus), dea amoris et formae, nata est ex Urano, cuius castrati semen in mare ad Cyprum ceciderat. In antiquiore mythologia Graeca (verbi gratia apud Homerum) dicitur ex Iove et Dione, Oceani et Tethyos filia, nata esse. Aphrodite nupta erat Hephaesto, sed Arem amabat; praeterea inter mortales amavit Adonidem et Anchisam, cui Aeneam, heroem Troianum peperit. In bello igitur Troiano Troianis favit, Graecis restitit. Troia deleta Aphrodite Aeneam adiuvit, ut fugeret.
Fridericus Hermannus Henricus Kortlandt
Kortlandt est socius Regalis Artium et Scientiarum Academiae Nederlandicae ex 1986 et Praemio Spinozano laureatus. Anno 2007, fabulam Schleicheranam in coniecturalem linguam Protoindoeuropaeanam redintegratam convertit, quae ab aliis translationibus prioribus penitus differt.
Murus (flumen)
Murus   (alia nomina : Muera, Mura) (Theodisce: Mur; Slovenice, Croatice et Hungarice: Mura, Vandalice Slavice: Müra, Möra) est fluvius ex Alpibus ab monte Thuro oriens, tributarius Dravi.
Decursus
Murus ŏrītur in Austria prope Niedere Tauern in Municipio Muhr Agri Salisburgensis; per Austriam, Sloveniam Croatiam, Hungariaque discurrit et in partibus itineris etiam terminus inter has tres civitates est. In Dravo Croatiae prope Legradum influit.
Fluvii tributarii
Fluvii tributarii sunt: Črnec, Kainach, Kerka, Kobilje Creek, Ledava, Mürz, Ščavnica, Sulm, Trnava.
Zodiacus
Zodiacus (Graece: ὁ Ζῳδιακός) vel orbis signifer est zona caeli, ubi sol et luna et planetae, cum orbes suos conficiunt, per annos moventur; haec zona in duodecim constellationes vel signa divisa est. Aliis verbis per duodecim sidera zodiaci linea ecliptica ducit.
Trivia
Anianus, astronomiae peritus saeculi 15, discentes adiuturus, duobus versibus hexametris signa enumerat:
Conscripsit idem poema hexametricum de astronomicis intitulatum Computus manualis.
Saint-Bonnet-de-Joux
Saint-Bonnet-de-Joux  est commune Francicum 798 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
San-Giovanni-di-Moriani
San-Giovanni-di-Moriani (Lingua Corsa San Ghjuvanni di Moriani) est commune Francicum 91 incolarum (anno 2012) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Hexagrammum mysticum
Hexagrammum mysticum vel Pascalium est hexagrammum quod Blasius Pascalis invenit.
Intellegentia artificialis
Ioannes McCarthy, qui anno 1956 artificial intelligence terminum technicum composuisse videtur, intellegentiam artificiosam describit scientiam et artem esse machinas intellegentes faciendi. Quae schola investigat notam potissimam hominum, intellegentiam (sapientiam Hominis sapientis) tam exacte describere, ut machina simulari possit. Quod studium quaestiones philosophicas de natura mentis et de finibus gloriae scientiae offert: quaestiones quae mythis, fabulis, et philosophia ab ultima antiquitate examinatae sunt. Intellegentia artificiosa initio spem animum incitantem iniecit, deinde regressus accepit, et nunc est pergravis industriae technologicae pars, quae multis in quaestionibus difficillimis informaticae solvendis adiuvit.
Intellegentia artificialis in mythis, fabulis, coniecturis
Machinae cogitantes et res artificiales in mythis Graecis apparent, ut Talus Cretensis, ut automata aurea Hephaesti, ut Galatea Pygmalionis. Effigies hominum intellegentes creditae in multis societatibus antiquis aedificatae sunt, inter quas antiquissimae sunt statuae sacrae in Aegypto Graeciaque veneratae, et machinae Yan Shi, Heronis Alexandrini, Al-Jazari, et Wolfgangi von Kempelen. Opinio vulgaris est re artificiales tamquam animantes a Gebero, Iuda Loew et Paracelso aedificatas esse. Fabulae de illis rebus earumque fortunis factae de iisdem atque A.I. exspectationibus, timoribus, curis ethicis disserunt.
Frankenstein, mythistoria a Maria Shelley scripta, quaestionem pergravem ad ethicam intellegentiae artificialis pertinentem considerat: si machina intellegens creari possit, habeatne animi adfectus? si sentiat, habeatne iura hominum? Eadem quaestio in litteris rerum futurarum proponitur: Artificial Intelligence: A.I., pellicula a Stephano Spielberg facta, machinam in puerum parvulum formatam considerat cui adfectus dati sunt humani animi, et ne doloris quidem exsorti animo carebat. Haec quaestio, "iura roboti" nunc appellata, apud Institutum futuris praecipiendis Californiense ponderatur, quamquam alii hanc disputationem praematuram esse credunt.
Scriptores et studiosi rerum futurarum etiam sciscitantur, quae novae res impulsu intellegentiae artificialis societati pariantur. In litteris, intellegentia artificialis partes egit servi (R2D2 in pellicula Star Wars), exactoris legis (K.I.T.T. in programmate televisifico Knight Rider), comitis (Lt. Commander Data in programmate televisifico Star Trek), subiugatoris (pellicula Matrix), dictatoris (novella With Folded Hands, exterminatoris (pellicula Terminator et programma televisificum Battlestar Galactica), humanarum facultatum extensionis (manga Ghost in the Shell), servatoris humani generis (R. Daneel Olivaw in serie litterarum Foundation series). Docti autem has res consideraverunt: deminutus operariorum usus, humani ingenii amplificatio, humanitas et ethica nova ratione constituenda.