cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cyrillus Alexandrinus
Cyrillus Alexandrinus, Graece Κύριλλος, Alexandriae natus circiter anno 375/380, ibidem mortuus die 27 Iunii 444) fuit ab anno 412 usque ad annum 444 Patriarcha Alexandriae. Ecclesia Catholica eum sanctum, patrem ecclesiae et doctorem ecclesiae habet.
Ecclesia catholica festum diem Cyrilli die 27 Iunii, Ecclesiae Orthodoxae invicem die 18 Ianuarii celebrant. Papa Pius XII eo epistula encyclica Orientalis Ecclesiae die 9 Aprilis 1944 millesimo quingentesimo anno iubilaei mortis tempore promulgata dicavit.
De vita
Cyrillus Alexandrinus praeclarus est controversia inter Alexandriam, cuius episcopus erat, et Constantinopolis ecclesias. Nam patriarcha Constantinopolis, Nestorius, Virgini Mariae Matris Dei titulum non concedebat.
Jožin z bažin
Jožin z bažin (titulus Bohemicus, scilicet "Iosephulus ex paludibus"), est carmen fatuum ab Ioanne Mládek, musico comoedianoque Bohemico, anno 1978 compositum, unum ex carminibus suis latissime notis. Is adeo hanc rem parvulam "carmen publicum" suorum munerum appellavit. Mense Ianuario anni 2008, carmen populi favorem in Polonia et Hungaria accepit et populo gratiosissimum factum est.
Cyrillus Alexandrinus
De vita
Cyrillus contra Nestorium pugnavit et vicit, quia anno 431 Concilium Ephesinum decretavit Virginem Mariam Matrem Dei esse.
Jožin z bažin
Carmen surrealem beluae fabulam enarrat, beluae quae in paludibus habitat et homines comedit, praecipue Pragenses. Haec belua solum usu aeroplani fumiferi superari potest.
Kabaret pod Wyrwigroszem ('Grex sub Nummulo Scisso'), grex cabaret Polonicus, parodiam "Donald marzy" ('Donaldus somnit'), de Donaldo Tusk, primo ministro Polonico, composuit et exsecutus est. Etiam Banjo Band, Ioanne Mládek iam duce, suum carmen Polonice convertit, nomine "Jožin z bažin w Polsce" ('Iosephulus ex paludibus in Polonice') (EMI Music). Prima exsecutionem edidit die 22 Februarii 2008.
Cyrillus Alexandrinus
De controversiis
Quidam auctores putant eum favere scelera contre Iudaeos et gentiles, et praesertim esse caput coniurationis quae ad Hypatiae philosophae necem a plebe lapidatae nudae spoliatae duxerit. Interfecta Hypatia, ossibus crematis, Cyrillus omnes libros eius in ignem conici iussit.
Cyrillus Hierosolymitanus
Cyrillus Hierosolymitanus (Hierosolymis natus circiter anno 315, ibidemque mortuus die 18 Martii 386) fuit theologus ac episcopus Hierosolymorum. Propter lectiones ad nuper baptizatos, id est neophytos, habitas nomine "catechegetes mystagogicae" praesertim notus est.
De vita
Natum anno 315, inter ver vitae litterarum humaniorum studiosum, Cyrillum Maximus episcopus ordinavit sacerdotem. Maximo deposito Cyrillus anno 348 factus est episcopus Hierosolymorum ab episcopo Caesareae Acacio, qui demum per sententias pro Ariano haereticas depositurus esset. Tam frequenter conflixit Cyrillus cum episcopo Caesariensi, ut ter cogeretur ab Hierosolymis fugere. Hierosolymis defuit auctoritas inter ecclesiae membra ex apostolorum temporibus usque ad principium saeculi quarti, advenienti autem Constantino cum matre ac aedificatis quattuor recentibus ecclesiis iam nunc fiebant Hierosolyma speciosa peregrinatoribus, quapropter de autonomia Hierosolymae secum iam pugnabant episcopi. Cum periret Valens anno 378 Arianorum amicus, post annos undecim Cyrillus demum restitutus est episcopus Hierosolymae, quod officium tenuit usque ad mortem.
Gualterius Bartram
Iuventus et Munus
Pater eius ergasterium caleamentarium possidebat. Postquam maturitatem adeptus est, Bartram Friburgi Brisgoviae, Kieliae atque Herbipolis oeconomiae studebat. Tum ab anno 1921 diversis molendinis oleariis rector laborabit: Bremae, Lubecae, Hamburgi, denique annis 1926 - 1933 Manhemii, deinde ad annum 1946 iterum Hamburgi.
Cyrillus Hierosolymitanus
Catechetes mystagogicae
Graece scripsit Cyrillus de sacramentis ad neophytos imbuendos lectiones quinque quibus nomen adhibetur coniunctim mystagogicae catechetes. Censum generatim est anno 349, episcopo iam modo facto, dum hebdomadam Ecclesia celebrabat paschalem atque primum instructiones sacramentales mystae accipiebant, sermones pronuntiari.
Gualterius Bartram
Eques in certaminibus Olympicis
Bartram et eques poliludii certaminibus Olympicis XI Berolini certavit atque cum grege Theodisca quintus evenit.
Cursus honorum
Bartram ad annum 1933 sodalis DVP, annis 1937 - 1945 NSDAP sodalis fuit. Anno 1946 denique sodalis CDU factus est. 5 Septembris 1950 praeses ministrorum Slesvici et Holsatiae electus est. Sed brevi tempore propter sodalitatem suam pristinam factionis NSDAP valde vituperatus est. Itaque iam 25 Iunii 1951 a magistratu se recedere coactus est. 4 Maii 1952 pro Carolo Schröter defuncto legatus Dietae Foederalis Germaniae suffectus est. Mansit legatus ad annum 1957.
Cyrillus Hierosolymitanus
Catechetes mystagogicae
Ecclesia catholica, Ecclesia Anglica et Ecclesiae Orthodoxae festum diem Cyrilli die 18 Martii celebrant. Anno 1883 Cyrillus a papa Leone XIII Doctor Ecclesiae factus est.
Tumor telarum haematopoeticarum lymphoidearumque
Tumores telarum haematopoeticarum lymphoidearumque sunt neoplasmata creatio aberrans cellularum sanguinis, medullae ossium, lymphae, et systematis lymphacei. Cum systemata haec per apparatum circulatorium ac systemate immunitatis connexa essent, nimirum symptomata ac detrimenta non solum singulare systema sed etiam alia contrahant; verbi gratia neoplasmata myeloproliferativa (cum medulla ossium affecta) vel mala lymphoproliferativa (cum generatione lymphocytorum excessiva).
Olim tumores sanguinis inter leukaemias et lymphomata separati erant. Hodierna classificatio ad lineas cellulares spectat:
Disciplinae, quae tumores sanguinis tractant, medicinae sunt haemotologia et oncologia. Strategiae therapeuticae diversae sunt, secundum genus cancri.
Gregorius Skovoroda
Filius cuiusdam Cosaci, anno 1734 studia in Academia Kioviensi Mohileana coepit. Anno autem 1741, factus est cantor chori aulici Elisabethae, imperatricis Russicae, idcirco Petopoli et Moscuae habitabat usque ad annum 1744, cum Kioviam in academiam reverteret. Annis ab 1745 ad 1750 peregre colebat (inter alia, Tokaeum, Budam, Bratislaviam, Vindobonam visitavit). Anno 1751 artem poeticam in collegio Pereaslaviae docuit, dein eodem anno studium theologiae in Academia Kioviensi Mohileana coepit, sed anno 1753 interrupit et nunquam ad academiam illam revertit. Dein magister poesi, syntaxi, et ethicae favebat (annis ab 1759 ad 1769, in collegio Charcoviae). Ab anno 1769 enim vitam philosophi vagi traxit.
Skovoroda commentationes philosophicas, cosmologica poemata, fabulas et cantiones Ucrainice, Russice, Slavice Ecclesiastice, Latine, et Graece scripsit. Opera illa tempore vitae eius in manuscriptis divulgabantur.
Philosophia Skovorodae ut versio Platonismi aestimatur. Secundum Skovorodam, ratio exsistentiae humanae est sui cognitio.
Die 6 Maii 2022, domus ubi Skovoroda fine vitae suae habitabat cum museo a pyrobolis Russicis demolita est.
Iohannes Damascenus
Iohannes Damascenus (Arabice Yuḥannā ibn Sarjūn ibn Manṣūr; Graece: Ιωάννης Δαμασκηνός) fuit theologus Damasci fere anno 650 natus, qui obiit anno 749. Eum Leo XIII papa doctorem ecclesiae anno 1890 fecit. Ecclesiae Catholica, Anglica, et Orthodoxae festum diem Iohannis Damasceni die 4 Decembris (olim 27 Martii) celebrant.
Aequatio trigonometrica
Aequatio trigonometrica sive aequatio goniometrica est aequatio, cuius variabile argumentum functionis trigonometricae (velut sinus) in ea apparet, velut. Tales aequationes saepe faciles solutu non sunt, quod nonnumquam cognitio relationum inter functiones trigonometricas ad solutionem necessaria est. Praeterea, propter periodicitatem functionum trigonometricarum aequatio trigonometrica, si unam solutionem certe habet, numerus infinitus aliorum valorum etiam in numero solutionum duci potest.
Aequationes fundamentales
Hae sunt:
Solutiones simplicissimae harum aequationum per functiones inversas functionum trigonometricarum (\arcsin{x}; \arccos{x} atque \arctan{x}) reperiri possunt.
Exempli gratia:
.
Nunc is angulus, cuius sinus 0,5 aequat, reperiendus est. Una solutionum est. Sed una regularum trigonometricarum dicit sinum cuiusdam anguli x sinum anguli \pi - x aequare. Praeterea, sane anguli x et etiam eundem sinum habent, quod iidem sunt.
Ergo altera solutio in intervallo [0; 2\pi[ est.
Solutiones aequationis sunt igitur aut formae aut formae.
Exemplum primum
Iam scimus angulum x inter 0 et vel \pi et  esse debere, quod tantum his in intervallis sinus cosinusque aequalis signi sunt.
Ad hanc aequationem solvendam, hac relatione uti possumus:. Terminus in aequatione substituitur:
,
ergo ,
ergo
Nunc angulos reperire possumus:. Horum angulorum autem x_{2} et x_{4} excludendi sunt, quod in intervallis memoratis siti non sunt.
Exemplum secundum
Ut iam computatum est, anguli sinum \frac{1}{2} habentes sunt et. x igitur est et  (dimidia angulorum). Sed non solum ii anguli, sed etiam anguli, qui obtinentur, cum ad angulos computatos valor 2\pi additur, hunc valorem sinus habent; quod verae solutiones aequationis dimidia horum angulorum sunt, hic etiam anguli maiores quam 2\pi spectandi sunt.
, ergo. Hic angulus dum in intervallo [0; 2\pi[ situs est!
, ergo
, ergo, sed hic angulus non iam in intervallo situs est, ergo omnes solutiones aequationis repperimus.
Qui sunt.
Barbara Pym
Vita
Secundo bello mundano saeviente in principio Oswestry in Salopiensi comitatu sponte sua laborabat antequam anno 1941 ab auctoritatibus censurae faciendae Bristolium mitteretur. Annis inter 1943 et 1946 copiae navali Britannicae servitia offerebat. Classis eam anno 1944 Neapolim delegavit. Postea Londinii in Instituto Africano Internationali operam dabat, quod munus usque annum 1974 pergebat.
Anno 1950 mythistoria in versione paululum adaptata publicata est, cui titulus Some Tame Gazelle. Quinque fabulae Milesiae usque annum 1961 consecutae laudibus criticorum atque fidelitate lectorum gavisae sunt. Argumenta eius tranquilla et ironia (primo visu) sat clemens temporibus mutantibus magis magisque errabant captatione benevolentiae labente. Quamobrem opus An Unsuitable Attachment (anni 1963) in lucem proferri non potuit lectoribus deficientibus. Scriptrix contrita et maestitia confecta nihil morata est quominus vulgum despiceret et editiones publicas horreret. Anno 1971 carcinoma mammae eius exsectum est.
Anno 1977 autem periodicum "The Times Literary Supplement" gloriam auctricis restituebat Philippo Larkin et barone Davido Cecil agentibus. Fabula Romanensis Quartet in Autumn eodem anno publicata Praemio Booker proposita est. Barbara Pym in novissimis tribus annis honoribus multis fructa est: editiones librorum anastaticae factae sunt et scriptrix ipsa ad multa colloquia percontativa invitata est. Insuper symbolas suas ephemeridibus dedit ut prelo mandarentur. Corporatio radiodiffusionis Britannica de scriptrice emissionem amabilem praetitulatam Tea with Miss Pym paravit eam Finstock in Oxoniensi comitatu visitans. Ibi cum sorore et multis murilegis vitam degebat. Anno 1979 Regalis Societas Litterarum Barbaram Pym in gremio suo accepit.
Anno 1979 cancro iterum tumenti laborans opus ultimum terminavit. Cuius exemplar primum correptioni patens tamen ab auctrice relegi non iam potuit.
Ludovica Jopling
Ludovica Jopling (Mancunii nata Louise Jane Goode die 16 Novembris 1843; mortua die 19 Novembris 1933) fuit pictrix Britannica.
Barbara Pym
Vita
Opera eius lectores captant quae universalia et res generaliter validas describunt atque praesentant. Condicionis humanae ridicula modum in amabilem cavillis parvis designantur. Scriptrix insuper pluma admirat quomodo vitae quotidianae provocationes atque tentamina a hominibus superentur.
Ioanna (Guillelmi Marescalli filia)
Ioanna, quae cognomen de Monte Canisio e matrimonio nacta est (nata ante annum 1200; mortua anno fere 1234) fuit filia Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare, liberorum natu septima. Inter annos 1219 et 1222, patre iam mortuo, Ioannam in matrimonium duxit Guarinus de Monte Canisio et ex ea genuit filium Ioannem (qui mortuus est iuvenis anno 1247) et filiam Ioannam. Haec fuerit mater Ademari de Valentia qui titulum comitis Penbrochiae nactus est olim a proavo gestum.
Ioanna laudatur matrimoniumque describitur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus, Ioannis frater, anno fere 1225 vel 1226 exscribere iussit): Matrimonium prolesque etiam describuntur e Chronicis Abbatiae de Tynterne: "Secunda filia antedicti Willihelmi Marescalli vocabatur Johanna, nupta Warino de Montecaniso, de qua habuit exitum Johannem de Montecaniso qui obiit sine haerede de se, et Johannam sororem eius nuptam domino Willihelmo de Valentia."
Nebrascani Maizoglubentes
thumb|250px|Turba et musici in Nebrascanorum Maizoglubentium Stadio. Nebrascani Maizoglubentes (Anglice: Nebraska Cornhuskers) sunt manipuli athletici Universitatis Nebrascae in Lincolnia. Cui harpasti americani manipulus successu eminet. Fautores manipuli Anglice exclamant "Ite, Maizoglubentes!" (Anglice: Go, Cornhuskers!).
Cleomenes I
Cleomenes I (Κλεομένης) - mortuus inter 490 et 488 a.C.n. - fuit Spartanus rex e stirpe Agiadum ab anno circiter 520 a.C.n. usque ad 490 a.C.n. aut 488 a.C.n. Consors regni e stirpe Eurypontidarum ei fuit inter 510 et 491 a.C.n. Demaratos, quem ut amoveretur effecit,  atque ultimis annis eius successor Leotychidas II. Multa bella duxit, multa scelera ei obiciebantur adeo ut non sanus mente fuisse a quibusdam diceretur. Certe quaedam consilia hegemonica in Peloponneso et in omni Graecia fovit quae civitatibus vicinis non placebant atque domi imperium regium, quod tum adhuc vigebat, animo audaci et prompto sibi etiam auxerat.
De gente
Cleomenes erat filius regis Anaxandridae atque eius secundae uxoris ː patri successit quamquam semifrater e prima uxore Dorieus regnum sibi vindicabat atque apud Spartanos popularior habebatur. Leges tamen Cleomenen designabant ut maiorem natu (nam Anaxandrides alteram uxorem duxerat quia prima non pariebat ; quae iam nato Cleomene et ipsa Doriea et alios filios peperit). Dorieus spe destitutus cum Graecorum manu profectus coloniam in Africam ac deinde in Siciliam deducere conatus infecta re periit. Morienti Cleomeni liberi mares non erant ; cui successit igitur semifrater Leonidas quem Anaxandrides e prima uxore, ut Doriea, genuerat. Ille Leonidas filiam unicam Cleomenis, Gorgo, uxorem duxerat.
De bellis cum Argivis
Semel atque iterum in Argolidem intravit quae tum inimicissima civitas iamdiu erat. Certe circa 494 a.C.n. (?) paene omnes mares Argivos necavit postquam pugna apud Sepeiam commissa eos fudit atque superstites in lucum sacrum confugientes circumcludit atque per fraudem falsis promissis ad mortem allicit. Postremo, cum sese decipi intellexissent, lucum ipsum herois Argi comburi iussit cum omnibus hostibus qui adhuc supererant adeo ut Herodotus tradiderit aetate sequenti donec pueri ad aetatem virilem pervenirent servos Argis civium locum habuisse. E qua narratione et oraculo Pythiae ambiguo fabula postea inventa est nobis a Pausania et Plutarcho tradita ː post illam cladem poetriam Telesillam feminas ad patriam tuendam armasse et Lacedaemonios adgressam eos pudore  induxisse ut domum reverterent ne sibi aequa ignominia macularent sive vicissent adversus feminas, sive cladem accepissent. Pausanias haec narrabat dum monumentum Argis Telesillae erectum describit. Nihilominus haec fabula Herodoto ignota non re vera historica videtur. Cum domum rediit Cleomenes apud ephoros accusatus est non quod lucum sacrum profanasset sed quod pecuniam ab Argivis accepisset ne eorum urbem expugnaret. Etenim accusatores existimabant (fortasse recte) urbem Argos post victoriam facile capi potuisse. Rex respondit ex victimis omina infausta relata causam fuisse cur Argos nolentibus deis adgressus non esset. Iudices eum absolverunt.
De Atticis rebus
Ex oraculo Delphico, ut volebat Herodotus, Lacedaemonii exercitum Athenas adversus ultimum Pisistratidarum Hippian miserunt, et Athenienses ducente Cleomene tyrannide liberarunt (510 a.C.n.). Postea cum Clisthenes populi favore elatus plurimum polleret, Cleomenes qui eius rivali Isagorae favebat, parva manu ad Athenas accessit et 700 familias civitate expulit. Mox tamen ipse in Acropoli ab irato populo obsidebatur atque in fidem sese dedere coactus est. Anno 507 a.C.n. ultionis cupidus magnum exercitum sociorum et Lacedaemoniorum Eleusinem duxit ; at cum socii intellexerunt tyrannidem Isagorae ad restituendam sese venisse, domum abierunt et Cleomenem deseruerunt.
De dissensionibus cum Demarato
Circa 506 a.C.n. Cleomenes exercitum Lacedaemoniorum una cum altero rege Demarato in Atticam duxit, auxilio populo Atheniensium adversus Pisistratidas missus. Sed postquam Cleomenes amicum suum Isagoran ad tyrannidem promovere voluit, Damaratos iratus ex Eleusine sese recepit una cum Corinthiis. Huius divortii causa Spartani legem tulerunt in posterum numquam ambos reges eundem exercitum ducturos esse. Ita odium pertinax inter duos reges ortum erat. Uter regum in hac re senatus et ephororum mandata maiore fide observarit nescimus ː certe bella posteriora Cleomeni potius quam Damarato mandata sunt.
Denuo circa 491 a.C.n. cum Cleomenes proceres in insula Aegina qui partes regis Persarum sequi accusabantur adprehenderet atque custodiret Damaratus res ab eo gestas Spartae calumniabatur. Itaque cum rediit Cleomenes verba eius patris Aristonis memoravit qui in senatu coram ephoris nuntiato uxoris partu olim dixerat Demaratum post septem menses tantum natum filium suum esse non posse (quem illorum verborum temere emissorum postea paenituisse dicebatur) ac simul rivalem  ex eadem gente Eurypontidarum ei subornavit qui regnum sibi vindicaret, Leotychidan nomine. Spartani tum rem ad oraculum Delphicum referunt et Cleomenes Pythiam pecunia corrupit ita ut sibi consentanea vaticinaretur. Sic effecit ut Damaratus homo privatus iudicaretur quia a stirpe Heraclidarum iam alienus esse credebatur ex testimonio Pythiae. Quia tamen statim apud Darium fugit vera causa abdicationis ad bellum inter Persas et Graecos pertinuisse videtur.
De morte
Postquam corrupta Pythia cognita est Cleomenes in Thessaliam ac deinde in Arcadiam fugit. Iam civitates Arcadicas adversus patriam Lacedaemonicam consociabat cum Spartani eum in regnum restituere maluerunt ne malum in infinitum cresceret. Iam demens videbatur esseː quocirca eum ligabant. Nihilominus Cleomenes mox furore correptus se ipsum cultro laniasse usque ad mortem traditur. Auctores antiqui - ut tum solitum est - hunc furorem ad iram deorum referebant sive ob quinque milia supplicum Argivorum in asylo sacro concrematos, sive ob agros Demetros Eleusine vastatos sive propter Pythiam pecunia corruptam. Moderni dubitant an non caedes potius haec fuerit ab inimicis aut a propinquis regnare gestientibus  morte voluntaria dissimulata. Etenim magnum flagitium inter Graecos fuit venalis Pythia. Res in obscuro est.
Pantomimus
Pantomimus (a Graeco παντόμιμος ex παντο- 'omni-' et μῖμος 'imitator') est histrio, qui in scaena gestiendo et saltando fabulas agit, motuque corporis mores hominum exprimit et imitatur. Pantomimus non solum histrionem dicit sed etiam ipsam fabulam, quae ab histrione agitur. Origo pantomimi generis Graeca esse videtur. Quod genus artis apud Romanos antiquos inde ab aetate Augusti fere ad saeculum septimum perduravit. Postea autem ars pantomimi ad ballationem iuncta est Apud Britannos pantomime fabulam tralaticiam sugnificat, in qua histriones saltabundi secundum libellum cantant.
Apud antiquos
Exeunte saeculo primo, comico decrescente pantomimi genere, tragicum genus in favore populi crevit. Quo factum est, ut pantomimus continuatio moderna tragoediae esse videretur, sicut etiam in Senecae tragoediis apparebat. . Tantus erat pantomimo ventus popularis, ut etiam scripta parum idonea ad pantomimum adcommodarentur. Hoc quidem timet Ovidius:
At etiam imperatores (sicut Augustus, Caligula, Nero, Traianus) huiusmodi mores scaenicos provehebant.
Apud Britannos
Pantominus est genus comoediae musicae oblectamento familiarum designatum. Ortus est in Anglia, et usitate per tempora Christi Natalis et Novi Anni agitur. Pantomimus hodiernus carmina, comoedia slapstick, saltationem, et histriones transvestitos comprehendit, et festivitatem rerum cum argumento in fabulis notissimis miscet, saepe fabulis puerilibus condito. Spectatores aliquando cantant et adeo acclamationes clamant.
Cetacodontamorpha
Cetacodontamorpha sunt proposita artiodactylorum stirps, qui secundum Spaulding, O'Leary, et Gatesy, in "Cetancodontis et omnibus taxis exstinctis quae ad Cetancodonta exstantia sunt artius coniuncta quam omnes species vivae" consistit.
Dionysia de Monte Canisio
Dionysia de Anesty, quae a matrimonio altero cognomen de Monte Canisio nacta est (vulgo Dionise de Munchensi; nata ut videtur saeculo XIII ineunte in castro ad oppidum Anastiam comitatús Hertfordiae; mortua post annum 1290 et ante 1304), fuit filia Nicolai de Anastia uxorisque eius, nomine incognito, quae neptis fuit Hamonis Peche comitatús Cantabrigiensis olim praefecti.
Primum Gualterio Langton nupsit. Postea (anno 1234 exeunte), matrimonio amborum altero, nupsit Guarino de Monte Canisio filio altero Guillelmi et nepoti Agnetis de Monte Canisio. Guarinus ex uxore prima Ioanna genuerat filium Ioannem (qui mortuus est iuvenis anno 1247) filiamque Ioannam. Dionysia Guarino peperit filium Guillelmum patris haeres. Guarinus anno 1255 mortuus est. Tertiis nuptiis, ante annum 1260, Dionysiam in matrimonium duxit Robertus Butyller.
Gualterus de Bibbesworth carmen suum didacticum Le tretiz, Anglonormannice scriptum, Dionysiae de Monte Canisio dicavit ut linguam Francogallicam filiis (i.e. filiis mariti sui) doceret, et praesertim rerum ruralium vocabula.
Marcus Tullius Cerialis
Marcus Tullius Cerialis (nescimus, quando natus sit; mortuus est anno 100 vel postea) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Tullius anno 90 consul suffectus creatus est. Anno 99 vel 100 in iudicio repetundarum apud senatum contra Marium Priscum consularem habito, cum Plinius Minor et Tacitus accusatores essent, "iure senatorio postulavit, ut Priscus certior fieret, sive quia miserabiliorem sive quia invidiosiorem fore arbitrabatur, si praesens fuisset, sive - quod maxime credo - quia aequissimum erat commune crimen ab utroque defendi, et si dilui non potuisset in utroque puniri".
Bubalus
Bubalus (nomen zoologicum a Carolo Hamilton Smith anno 1827 advocatum) est genus bovinarum. Species Bubalus bubalis domesticata est.
Delirium tremens
Delirium tremens est forma delirii, quae est indicium immodici potionum alcoholicarum usus, id est alcoholismi. Plurime videtur, si aegroto potiones alcoholicae subtrahuntur. Delirio trementi proprium est membrorum tremor, e quo hic status nomen invenit.
Georgius Duhamel
Georgius Duhamel (Lutetiae natus die 30 Iunii 1884; mortuus in Valmondois die 12 Aprilis 1966) fuit medicus, scriptor, et poeta Francicus. Pater Antomii Duhamel est.
In Academiam Francicam anno 1935 cooptatus est, et quattuor annos, ab anno 1942 usque ad annum 1946, academiae secretarius perpetuus fuit. Anno 1918, operis La civilisation gratia Praemium Goncourt accepit. Socius Academiae Nationalis Mediciae et Academiae Scientiarum Moralium et Politicarum erat. Etiam Legionem Honoris accepit.
Vita
In Primo bello mundano ad aciem milites curavit, quod servitium artificem valde movit. Ita natae sunt novellae collectae Vie des martyrs  (1917) et Civilisation 1914-1917 (1918). Operi huic autem de civilizatione exarato Praemium Goncourt attributum est. Multis annis labentibus confecta sunt fabulae Milesiae, dramata, lyrica, criticae, commentationes philosophicae atque medicinales, itineraria.
Cycli duo mythistorici quibus tituli Journal de Salavin (1920-1932, quinque in tomis) et La Chronique des Pasquier (1933-1941) inter eius creationes optimas utique numerari possunt. In primo agitur de Salavin quodam qui vitam novam ducere atque sibi novum indumentum humanum dare conatur. In altero autem familiae unius Parisiensis tempus annis inter 1890 et 1918 peractum narratur.
Duhamel academicus ex anno 1935 genere scribendi claro atque perhumano usus de uniuscuisque libertate atque dignitate scripsit, vere humanismi universalis praecox.
Universitas Catholica Fu Jen
Universitas Catholica Fu Jen (Sinice 天主教輔仁大學; Italiane L'università cattolica Fu Jen; Anglice Fu Jen Catholic University) (aut simpliciter FJU) est universitas Taipeiae in urbe Formosae sita. Eius prima vigilia primum erat Universitas Catholica Pechinensis 1925 (nunc Universitas Normalis Pecinensis). Et iterum coepit anno 1961. Sciendum vero vincula fortia Curia Romana.
Gnaeus Pompeius Catullinus
Gnaeus Pompeius Catullinus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 90 consul suffectus creatus est. Anno 89 Lucius Antonius Saturninus purpuram usurpator contra Domitianum imperatorem sumpsit. Itaque Pompeius certe amicus fidelis principis fuit.
The Rescuers
The Rescuers, scil. "Vindicatores", est pellicula ab officina cinematographica Walt Disney Societas anno 1977 confecta, cuius pars altera, The Rescuers Down Under inscripta, die 16 Novembris 1990, in lucem prolata est.
Guarinus de Monte Canisio (mortuus 1255)
Guarinus de Monte Canisio (vulgo Warin de Munchensi; natus saeculo XII exeunte; mortuus 1255) fuit filius alter natu Guillelmi et nepos Agnetis Pagani filiae. Bis uxores duxit, primam inter annos 1219 et 1222. Ex hac muliere Ioanna, Guillelmi Marescalli filia, genuit filium Ioannem (qui mortuus est iuvenis anno 1247) filiamque Ioannam. Ex altera Dionysia qui eo anno 1234 exeunte nupserat, filium Guillelmum genuit.
Gualterus de Bibbesworth carmen suum didacticum Le tretiz, Anglonormannice scriptum, Dionysiae de Monte Canisio dicavit ut linguam Francogallicam, et praesertim rerum ruralium vocabula, "filiis" (i.e. filio suo filiamque mariti sui?) doceret.
Marius Priscus
Marius Priscus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Patria eius Baetica fuit. Nerone imperatore vel postea in senatum adlectus est et Domitiano imperatore circa annum 85 consul suffectus creatus est. Anno 97/98 proconsul Africa (provincia Romana) Africam administravit atque in iudiciis pecunias magnas a reis accepit. Idcirco anno 99/100 apud senatum Plinio Minore et Cornelio Tacito consularibus repetundarum accusatus est. Plinius de hoc iudicio epistulis suis rettulit : Marius e senatu expulsus pecuniam acceptam aerario tradere debuit, Italiam relinquere et in exilium ire coactus est.
Regiones urbis Romae
Nota
Rione
Gudula
Gudula, sive Gudila (Batave: Goedele, etiam Goule; Francogallice: Gudule) est Ecclesiae Christianae sancta et Belgiae ac Bruxellarum patrona.
Weberogobius amadi
Weberogobius amadi, olim Mugilogobius amadi, est marinus familiae Gobiidarum species piscium, in Posone Mari (Danau Poso) ante Sulavesium Indonesiae endemicus.
Gudula
Nata est in Moorsel, olim in comitatu Brabantiae, anno ignoto.
Mortua est in Hamme, die 8 Ianuarii, anno ignoto, Pipino seniore regente (680–714).
Weberogobius amadi
Descriptio
Ad 14.5 cm longus crescit.
Syncerus
Syncerus (nomen a Briano Houghton Hodgson anno 1847 statutum) est genus animalium Bovidarum in Africa habitantium, cuius duae species recognoscuntur, videlicet Syncerus caffer hodie vivens et Syncerus acoelotus e fossilibus epocharum Pliocaenae et Pleistocaenae nota.
Ioanna de Monte Canisio
Ioanna de Monte Canisio (vulgo Joan de Munchensi; nata inter annos 1226 et 1232; mortua anno 1307) fuit filia Guarini de Monte Canisio uxorisque eius primae Ioannae (filiae Guillelmi Marescalli).
Ioanna anno fere 1247 Guillelmo de Valentia nupsit, qui ex ea filios filiasque septem genuit: Inter eos Ademarus, patrem supervivens, ab anno 1307 dignitatem comitis Penbrochiae gessit quam eo transmiserat mater.
E libellis rationum Ioannae de Munchensi, impensa annorum 1295/1296 et 1296/1297 enumerantibus, discimus illam crebriter itinera fecisse pauperosque multos adiuvisse.
Manius Acilius Glabrio (consul 91)
Manius Acilius Glabrio (nescimus, quando natus sit; mortuus est anno 95) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Pater eius ignoto anno consulatum administravit. Ipse anno 91 cum Marco Ulpio Traiano, qui postea imperavit, consul ordinarius creatus est. Ab imperatore Domitiano coactus in arena Albani dimicavit, vel contra ursum saevum vel contra alias bestias. Cum vicisset et spectatoribus omnibus victor salutatus esset, a Domitiano supplicio affectus est. Filius eius Manius Acilius Glabrio anno 124 consul ordinarius fasces tenuit.
Syncerus caffer
Syncerus caffer est species animalium subfamiliae Bovinarum familiae Bovidarum quae in Africa media et austrina habitat, nusquam domesticata, variis regionibus venaticia. Generis Synceri haec singula species nostro aevo vivit.
Factio Democratica Europae Catalana
Factio Democratica Europae Catalana (Lingua Catalana: abbreviatio FDECat) politica factio est Cataloniae.
Historia
Condita anno 2016.
Weberogobius
Weberogobius est genus piscium familiae Gobiidarum, quod speciem Weberogobium amadi comprehendit.
Weberogobius
Franciscus Griffus
Franciscus Griffus (Francesco Griffo, etiam dictus Francesco de Bologna i.e. "Franciscus Bononiensis"; natus anno 1450 Bononiae; ibidem mortuus anno 1518) fuit typographus, incisor litterarum et Aldi Manutii operis socius. Litterarum tenuiorum et inclinatarum quae "italicae" nuncupantur fuit primus inventor.
Delirium
Delirium, sive status confusionalis acutus est communis et severa syndrome psychiatrica cum principali proprietate initii acuti, quod significat syndromam durare horas aut dies, sed non menses aut annos. Causae delirii multipliciter sunt, inter eas varii morborum et medicamentorum drogarumque.
Delirium definitur :
Signa mala delirii primaria
Signa mala primaria sunt alterationes animadversionis attentionisque velut cognitio et conscientiae psychicae.
Animadversio et attentio
Notiones animadversionis et attentionis describunt facultatem se ipso moribus cogitationibusque in rationem singularem concordare et immittere. In delirio facultas haec saepe non solum deminuitur sed etiam deicitur.
Cognitio
Cognitio summa omnium ingeniorum rationumque intellegetur. Ad cognitionem hominis spectans inter cognitio conscia et non conscia dividitur. In quoque delirio perturbatio cognitionis sicut memoriae et verba faciendi (prosodiae) - omnium non raro gravissima - observari potest.
Conscientia psychica
Conscientia psychica ad totas operationes affectūs mentis vigilantis conservantes spectat. In delirio et quantitas et qualitas reum conscientae inhibentur.
Causae delirii
Multipliciter sunt causae quae per praedelirium, cum mutationibus paucioribus, ad delirium influunt. Varii morbi, ut quidam cancrum sive mentis, medicamenta - imprimis si consumitur plurium - sed etiam moribus periculosis, ut alcohol et insomnia, statum delirii perficere possunt.
Mechlinia
Mechlinia, (temporibus mediaevallibus nonnunquam Maclinia vocata, et rarius apud poetas) sermone neerlandico Mechelen, francogallicoque Malines, urbs 80.000 incolarum est regni Belgici, sita in Flandro-Belgica, peculiariter in provincia Antverpiensi.
De Universitate Catholica Mechliniensi
In hac urbe condita est anno 1834 ab episcopis Belgii nova Universitas studiorum quae anno proximo migravit in urbem Lovanii, qua in urbe nomen ei datum est Universitatis Catholicae Lovaniensis.
Cartographie
Extant pulchrae veteres mappae geographicae urbis Mechliniae, e. g.: N. VISSCHER, Mechlinia Dominium et Aerschot Ducatus Auctore Nicolao Visscher, Amstelodami, anno 1684.
Nati
Universitas Catholica Lovaniensis
Revindicationes Populi Vietnamiensis
Revindicationes Populi Vietnamiensis (Francogallice Revendications du peuple annamite) est petitio a Nguyễn Ái Quốc signata (quem sub nomine Hồ Chí Minh cognovimus) et deliberatoribus de pace componenda Lutetiae coeuntibus die 7 Iunii 1919 missa. Textum fortasse ab eodem Hồ Chí Minh adiuvantibus Phan Văn Trường et Phan Chu Trinh compositum est.
Haemorrhagia subarachnoidalis
Haemorrhagia subarachnoidalis est effusio sanguiis acuta in spatium subarachnoidale, quod est area inter arachnoideam matrem et piam matrem cerebrum cingens. Symptomata possunt esse capitis dolor fortissimus cum initio repentino, vomitus, conscientia tarda, nonnumquam cum convulsionibus. Frequenter rigor cervicum observari potest.
Saepe cerebrali tomographia radiis X operante imaginis (cCT) ope diagnosis facta est. In dubio demum rachicentesi (punctione lumbali) sanguis in liquore cerebrospinali demonstrari licet.
Circiter 85% subarachnoidalium haemorragiarum rupturae aneurysmatis intracerebralis causa oriuntur. Therapia neurochirurgica vel radiologica in pluribus casibus definitis efficax videtur.
Classificatio
Classificatio secundum H UNT et H ESS
Stephanus Gardiner
Stephanus Gardiner (natus anno 1497 sive iam antea ad Burgum Sancti Edmundi; mortuus die 12 Novembris 1555), fuit alumnus Aulae Trinitatis apud Cantabrigienses, cui aulae praepositus est ab anno 1525 usque ad 1549 rursusque a 1553 usque ad mortem. Stephanus Gardiner fuit episcopus Wintoniensis et vir publicus Anglicus Henrico VIII filiaque Maria regnantibus. Gardiner moriturus saepe repetivisse dicitur: Erravi cum Petro, sed non flevi cum Petro.
Gulielmus Petow
Gulielmus Petow (aut Peto, Peyto) (natus die ignoto – mortuus est anno 1558 aut 1559), frater Franciscanus, fuit confessor reginae Mariae Tudor et postea cardinalis Anglicus.
Khalid Abdalla
Khalid Abdalla (natus familia oriunda e Aegypto 26 Octobris 1980 Glasgoviae in Scotia), alumnus Collegii Reginalis apud Cantabrigienses, est actor Britannicus.
Granarium
Granarium est aedificium vel conclave in horreo ad frumentum tritum vel pabulum coacervandum designatum. Granaria antiqua vel prisca saepissime opere fictili efficiuntur. Granaria saepe exstruuntur supra solum ad cibum repositum a muribus aliisque animalibus arcendum.
Vexatores granariorum
Praeter rodentia, constat inter agricolas unum ex exitialiissimis frumentorum seminumque in granariis coacervatorum vexatoribus esse Trogoderma granarium, coleopterum quod ex Asia Meridiana ortum est.
Eduardus Courtenay
Eduardus Courtenay, primus Comes Devoniae (natus circa annum 1527; mortuus Patavii die 18 Septembris 1556) fuit vir publicus Anglicus, Maria II regnante. Cum Courtenay se ad cultum Protestantem convertit, ex Anglia debuit fugere, et exsul Venetiae et Patavii vixit.
Macaronesia
Macaronesia (Graece: μακάρων νῆσοι 'Insulae Fortunatae, Insulae Laetae'), aliquando Macronesia false scripta, est nomen hodiernum nonnullarum copiarum insularum in Oceano Atlantico Septentrionali sitarum, quae ad tres civitates pertinent: ad Portugalliam, Hispaniam, et Promontorium Viride:
Insulae Macaronesicae a montibus igniferis creatae sunt. Ibi laurisilvae crescebant, et Dracaena draco et alia flora et fauna praecipua sunt endemica.
Dulcis in fundo
De latinitate huius sententiae
Aentius Mandruzzato latinista italicus affirmat hanc sententiam ad latinitatem macaronicam ("latino inesistente") pertinere, quamquam haec series verborum nonnumquam legitur, e. g. apud Mersennum (“aqua dulcis in fundo maris”  vel apud Rondeletium (“In dandis potionibus aliquid dulcis in fundo esse debet” ). Alii scribunt eandem sententiam ab infima latinitate orginem trahere et duas significationes  habere :
1° « Ultima sunt optima » (vel « post aerumnia, dulcia ») 2° Si elementa quaedam (e.g. argumenta) multa sunt, quae sint maximi momenti, ea in fine ponenda sunt.
Gulielmus Paget
Gulielmus Paget, vulgo William Paget, 1st Baron Paget of Beaudesert (natus anno 1505/1506 Londinii; mortuus die 9 Iunii 1563 iuxta West Drayton Middelsexiae), alumnus Aulae Trinitatis apud Cantabrigienses, fuit vir publicus Anglicus, regina Catholica Maria I regnante.
Isabella (comitissa Engolismae)
Isabella, comitissa Engolismae (nata anno fere 1187; mortua in abbatia Fontis Ebraldi die 31 Maii 1246) fuit filia comitis Ademari uxorisque eius Alaidis de Cortenaio.
Iohannes rex Angliae Isabellam die 24 Augusti 1200 in matrimonium duxit, et ex ea genuit: Iohanne anno 1215 mortuo, Hugo X de Leziniaco Isabellam in matrimonium duxit et ex ea genuit:
Eduardus Massaux
Eduardus Massaux (natus in urbe Belgica Novi-Castelli Arduennarum die 27 Septembris anno 1920 vitaque functus in vico Bioul die 25 Ianuarii anno 2008) fuit theologus et sacerdos catholicus Belgicus.
Ab anno 1953 fuit professor in Universitate Catholica Lovaniensi, cuius rector magnificus fuit ab anno 1969 usque ad annum 1986.
Tempore quo graves disssensiones flagrabant de quaestione linguarum utendarum in Universitate Catholica, magna auctoritate fruebatur de hac re decernenda, sed non valuit impedire quin pars francogallica reiiceretur et deberet novam sedem in Gallo-Belgica invenire.
Haec separatio et divisio inter duas partes Universitatis Catholicae Lovaniensis eum fortiter tetigit, quod vocavit "peccatum adversus spiritum".
Fuit etiam ultimus, ab anno 1834 quo condita est Universitas Catholica Lovaniensis, rector e cleris electus.
Haec omnia videtur aegre tulisse, et postquam rude donatus officium abdicavit, maluit procul ab Universitate Catholica pergere vitam. Valde etiam videtur doluisse Universitatem novas vias sequi seque vertere ad pluralitatem opinionum quod vocant "pluralismum" et inter directores etiam laicos recepissse.
Fridericus Werner von der Schulenburg
Fridericus Werner Erdmann Matthias Ioannes Bernardus Ericus Comes von der Schulenburg (nobili loco natus die 20 Novembris 1875 in Kemberg – supplicio affectus est accurate ad furcam damnatus est die 10 Novembris 1944 in Plötzensee apud Berolinum) legatus Germanicus et inter auctores decoctae coniurationis die 20 Iulii 1944 contra Adolphum Hitler.
Zygia (discretiva)
Zygia potest esse:
Provincia Aternensis
Provincia Aternensis (Italiane: Provincia di Pescara) est provincia Italiae, circiter 322.401 incolarum, in Regione Aprutio sita, cuius caput est Aternum (Piscaria) et cuius signum est PE.
Municipia in Provincia Aternensi
Municipia in Provincia Aternense, cum urbe, 46 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt.
Syndroma Kearns-Sayre
Syndroma Kearns-Sayre est myopathia mitochondrialis cum ophthalmoplegia externa et retinopathia. Initium morbi est ante viginti annorum natum. Obsidio conductionis cardialis prognosem deteriorem facit.
In systemate nervoso centrali, trunco encephali et cerebello, numerus neuronorum myelinopathiae causa minuit, ut vitamini folati (vitamini B9). Etiam fibrae musculares mutationes ostendunt.
Causa est deletio genetica intra ADN mitochondriali.
Guillelmus de Valentia
Anno 1247 Guillelmus cum fratribus Guidone et Ademaro et sorore Alaide Angliam petivit, suadente rege Henrico III; rex ipse Guillelmum in ordinem equestrem recepit die 13 Octobris 1247, matrimoniumque promovit cum Ioanna de Monte Canisio, filia Guarini uxorisque eius Ioannae (quae filia fuit Guillelmi Marescalli). Guillelmus ex ea filios filiasque septem genuit: Inter eos Ademarus, patrem supervivens, ab anno 1307 dignitatem comitis Penbrochiae gessit quam eo transmiserant avia et mater.
Germania (Tacitus)
De origine et situ Germanorum sive Germania est opus Cornelii Taciti, quod adventum Germanorum describit.
Brianus Houghton Hodgson
Brianus, vulgo Brian Houghton Hodgson (Prestbury in oppido natus die 1 Februarii 1801 vel fortasse 1800; Londinii mortuus die 23 Maii 1894) fuit anthropologus, naturalista et magistratus Indiae Britannicae.
Exyrias akihito
Exyrias akihito est marinus familiae Gobiidarum piscis. Quamquam species nuperrime descripta est, zoologi eam cognoverunt esse cosmopolitam et habere latam in occidentali Oceano Pacifico distributionem, praecipue in Iaponia, Indonesia, Magna Curalii Obice, Papua Nova Guinea, et Philippinis.
Unum animal Belaviae photographatum est. Die 13 Ianuarii 2005, alium in lacuna Majuro Atolli in Insulis Marsaliensibus captum est; huic animali fuerunt novem radii molles in pinna dorsali, contra decem, numerum quotidianum—abnormitas congenita in gobiidis et aliis piscibus interdum inventa (Allen & Randall 2005; Randall 2008).
Olim positae sunt singulae huius speciei in specie Exyriate belissimo longe lateque diffusa, sed nova species compluribus modis ab illa differt: longissimas habet spinas pinnae dorsalis, et colorationem pallidiorem, multis flavis aurantiisque omnino maculis. Etiam habitatione differt: aquam claram tenere solet, et supra scopulos curalii regionesque arenosas prope scopulos altitudine 10 ad 43 metra ferme invenitur, dum E. belissimus prope alveum aquarum turbidarum praeponit (Allen & Randall 2005; Randall 2008).
Appellatur nova species ex Akihito, Imperatore Iaponiensi acerrimoque ichthyologista, cui est separatum gobiidarum studium. Materies typi speciei a Biologica Operae Domus Imperialis Officina partim conciliatae sunt (Allen & Randall 2005).
Zygia
Zygia est genus plantarum familiae Fabacearum.
Species
Index The Plant List has species agnoscit:
Societas Europaea
Societas Europaea, breviter SE, est legitima societatum anonymarum forma in Unionis Europaeae civitatibus. E fine anni 2004 societates in unione secundum principia aequalia legalia Unionis Europaeae condi possunt. In Germania, exempli gratia, anno 2009 numerus eius modi societatum fuit 109, ex quibus 37 in Bavaria erant.
Eva Perón
Maria Eva Duarte de Perón quae dicitur Evita (nata Eva Ibarguren, Evita die 7 Maii 1919 in Los Toldos; cancro Bonaëropoli mortua die 26 Iulii 1952), actrix et Praesidis Iohannis Dominici Perón seconda uxor, fuit ergo Argentinae Prima Domina ab anno 1946 usque ad mortem.
Imperium Germanicum (discretiva)
Imperium Germania est nomen civitatis Germanicae inter annos 1871 et 1945 et varia significat:
Imperium Romano-Germanicum
Ioannes Heywood
Ioannes Heywood (natus anno 1496/7; mortuus circa annum 1580) fuit scriptor et poeta Anglicus fabularum scaenicarum, proverbiorum, epigrammatum.
Vita
Inter annos 1529 et 1545 musicus et choregus fuit apud aulam regis Henrici VIII; eo tempore fuit socius et amicus Thomae More. Anno 1544 cum aliis contra archiepiscopum Cranmerum coniuravit; ultimo supplicio damnatus, die 26 Iunii 1544 nomine John Heywode, late of London, alias of Northmymmes, Herts. absolutus, errorem suum recantavit ad crucem Sancti Pauli Londiniensem die 6 Iulii.
Filios genuit Iasper (qui et ille scriptor fuit) atque Ellizeum, filiam Elizabetham (quae mater fuit poetae Ioannis Donne). Eduardo VI rege, Heywood rursus ad aulam regiam accessit. Ibi Maria regnante Elizabethque in regnum adducta remansit ludosque scaenicos docuit, sed ante annum 1570 ut "Papista" vel Catholicus ex Anglia cum filiis fugerat; in collegio Iesuitarum Antverpiae octogenarius anno 1576 admissus est. Dicitur in Mechelen in Belgia mortuus esse. De Heywood aliisque scriptoribus has triadas composuit Gabriel Harvey:
De florilegio proverbiorum a Ioanne Heywood congesso sic censuit Ioannes Florius:
Ioannes Perón
Ioannes Dominicus Peranus Sosa (natus in oppido Lobos die 8 Octobris 1895; mortuus in Oleis provinciae Bonaëropolitanae die 1 Iulii 1974), dux exercituum et alumnus scholae superioris bellorum, in comitiis creatus Argentinae praeses ter fuit, primum 1945-1952, deinde ab anno 1952 usque ad 1955 cum rerum mutatio a viris militaribus effecta est; denique a mense Septembri 1973 usque ad mortem. Clarissima fuit secunda uxor eius Eva Perón, quae dicitur Evita.
Isabella (Guillelmi Marescalli filia)
Isabella (nata die 9 Octobris 1200; mortua die 17 Ianuarii 1240) fuit filia Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. E nuptiis primis Gilberto de Clare (vel anno 1217 vel paullo antea) facta est comitissa Glocestriae et Hertfordiae. E nuptiis alteris Ricardo, fratri regis Henrici III, facta est comitissa Cornubiae.
Isabella laudatur matrimoniumque describitur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):
Index sodalium Regiae Academiae Hispanicae secundum cathedram
Vide etiam paginam Regia Academia Hispanica dicata.
{| align=center cellspacing="5" cellpadding="12" border=1 ! width="50%"| Cathedrae maiusculae !! width="50%"| Cathedrae minusculae
Cathedra n
a die 13 Decembris 2010 cathedra est vacans
Cathedra Z
a die 3 Novembris 2009 cathedra est vacans
Fridericus Masson
Fridericus Masson  (Lutetiae natus die 8 Martii 1847; ibidem mortuus die 19 Februarii 1923) fuit rerum gestarum scriptor  Francicus. Masson, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1903 cooptatus est et quattuor annos Academiae secretarius perpetuus fuit accurate ab anno 1919 usque ad annum 1923.
Petra Kelly
Petra Karin Kelly (nata Guntiae die 29 Novembris 1947; necata Bonnae ab amante suo Gert Bastian die 1 Octobris 1992 ) fuit mulier rerum politicarum perita in rebus publicis Germanica et inter conditores factionis partium Viridium. Atque fuit pacifista inviolentiae.
Saxonia (discretiva)
Saxonia dicere vult:
Noricum
Noricum erat regnum in regione Alpium, plerumque Austria hodierna. Augusto imperatore, pars Imperii Romani factum est, sed nondum erat provincia. Claudius provinciam instruxit. Virunum erat sedes procuratoris.
Marco Aurelio imperatore, Marcomanni bellum contra Romanos gerunt. Propterea quod barbari proxissime trans Danubium habitaverunt, legio II Italica Lauriacum missa est.
Diocletianus Noricum in partes duos separavit: Noricum Mediterraneum et Noricum Ripense.
Pita
Pita, sive Pitovia (Suecice Piteå []), est urbs circiter 22 650 incolarum (anno 2005) in Norbotnia, regione septentrionale Sueciae, sita.
Praeclari cives
Inter viros et mulieres qui Pitae vixerunt sunt:
Vitae parallelae
Vitae parallelae (Graece ) est opus biographicum, quod de vita ducum, regum, virorum illustrium Plutarchus iam senex composuit, ita ut libri singuli binos haberent viros comparatos, unum Graecum unumque Romanum. Quibus omnibus summis viris inter se comparatis, Plutarchus Graecos aequare Romanos virtute, ingenio, humanitate, facundia, dignitate demonstrat. Comparandi ratio in binorum virorum simili ingenio similive fortuna consistit, quae post vitas narratas breviter explanantur. Libri viginti duo sex et quadraginta continent vitas, nam duplex est liber de Tiberio Gaioque Graccho narrans, qui Agidi et Cleomeni opponuntur.