cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael Micombero
Michael Micombero (natus in Rutovu anno 1940 – mortuus est propter infarctum cordis exsul in Somalia die 16 Iulii 1983) fuit a die 24 Novembris 1966 usque ad diem 1 Novembris 1976 primus Burundiae praeses.
Compostella
Compostella, sive Fanum Sancti Iacobi, (Hispanice Santiago de Compostela) est urbs Hispaniae, caput Gallaeciae, ubi secundum traditionem corpus Sancti Iacobi apostoli requiescit. Nomen fortasse ex Composita tella aut Campus stellae ortum est. Peregrinatio Compostellana, ad Occidentem, in fine terrae, una ex maioribus peregrinationibus Christianitatis est.
Anno 1985 Compostella tablam UNESCO Mundi Hereditatis regesta est. Anno 2000 (anno millennii, qui dicebatur), ut culturalis Europae hereditas praecipue honoraretur, novem urbes electae sunt, inter quas et Compostella, quae titulo capitis culturalis Europaei exornatae sunt.
Ibi etiam universitas est.
Richardus Axel
Richardus Axel (Urbe Novo Eboraco natus die 2 Iulii 1946) est medicus Americanus, qui anno 2004 una cum Linda B. Buck Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Ioannes Baptista Bagaza
Ioannes Baptista Bagaza (natus die 29 Augusti 1946; Bruxellis mortuus die 4 Maii 2016) e populo Tutsi ortus, fuit a die 2 Novembris 1976 usque ad diem 3 Septembris 1987 Burundiae praeses, a militibus in hoc officium erectus, a militibus deiectus. Qui ab anno 1994, senator perpetuo creatus, fuit dux factionis Parti pour le redressement national (PARENA).
Ioannes Marcus Nattier
Ioannes Marcus Nattier (natus Lutetiae die 17 Martii 1685 – ibidem mortuus est die 7 Novembris 1766) fuit pictor Francicus aetate quae dicitur Rococo.
Petrus Buyoya
Petrus Buyoya (natus in Rutovu die 24 Novembris 1949; mortuus die 17 Decembris 2020), gentis Tutsiensis proles, fuit miles et politicus.
Alumnus est Academiae Regiae Militaris Bruxellensis, Scholae Militaris Specialis Saint-Cyr, Academiae Militaris Exercitus Germanici Hamburgi in urbe. Ab anno 1987 usque ad annum 1993 et iterum ab anno 1996 usque ad annum 2003 Burundiae praeses fuit.
Soultz-Haut-Rhin
Soultz-Haut-Rhin (Germanice Sulz) est commune Francicum 7'048 incolarum (anno 2019) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Nomen ad fontem aquae salsae spectat, ad quem vicus aedificatus est.
Nicolaus II (imperator Russiae)
Nicolaus II, plenius Nicolaus II Alexandri filius Romanov, in Ecclesia Orthodoxa Russica Sanctus Nicolaus Passionarius appellatus (natus 18 Maii 1868; caesus 17 Iulii 1918), fuit ultimus imperator Russiae, rex Poloniae Congressionalis, et Magnus Dux Finniae, qui a die 1 Novembris 1894 ad suam abdicationem die 15 Martii 1917 regnabat.
Eques fuit Ordinis Aurei Velleris.
De vita
Tempora eius regiminis:
De 15 Martii anno 1917 Nicolaus II regno se abdicavit, revolutionis causa. Posthac deprehensus noctu 16–17 Iulii 1918 Catharinopoli cum familia sua (uxore Alexandra filiisque Helga, Tatiana, Maria, Anastasia, et filio Alexio) traiectus est.
Anno 2000, Ecclesia Orthodoxa Russica Nicolaum II canonizavit.
Pugna apud Lugdunum
Praelusio
Post homicidium Imperatoris Pertinacis anno 193, contentio de successione solii Imperatoris fuit. Multi viri publici adrogare regnum tempaverunt, notissime senator Didius Iulianus et dux legionum Pannonarum Septimius Severus. Ante Romam oppuganvit, Severus cum potente duce legionum Britanniae, Clodio Albino, societatem fecit creando eo Caesare.Post Didium et Piscennium Nigrem, gubernatorem Syriae, vicit, Severus in Orientalem Romanam Imperium stipendium felicem coepit anno 195. Deinde, ut potestam eius cogeret, filium suum creavit Caesarem et favet Marco Aurelio. Hae res abruperunt societam Severi cum Albino, quis a Senato esse hostis Romae declaratus est. Anno 196, a militibus suis Imperatorem consulatatus, Clodius Albinus misit 40 000 virorum eius e Britannia ad Galliam et castrum Lugduni statuit. Iutus huc a Lucio Novio Rufo, gubernatore Hispaniae Tarraconensis, et legione VII Gemina. Sed potentes Severum legiones Germanicum et Danubicum secutus sunt. Ut "neutralizare" hoc bonum Severi, Albinus impetum fecit contra legionem Germanicum sub Virio Lupo. Eos vicit, sed non valenter ut Germani societam ad Severum abrogarent. Tum Albinus invasionem ad Italiam meditatus est. Severus autem paraverat pro hoc invasionem corroborandis praesidiis ad saltus Alpinorum. Non volens accipere addititas mortes aut moras quae fiant a transeundis saltibus, Albinus deterritus fuit. Heime 196–197, Severus statuit exercitum eius per Danubium flumen et incesserunt in Galliam, ubi conperit visem esse par suo. Duo exercitus primum pugnavit ad Tinurtium, ubi Severus Albinum retro ad Lugdunum pepulit.
Proventus
Romana fama dicit Albinum fugisse in Lugundum atque necavisse a sicario Romano. Corpus Albini denudatus decapitatusque est a Severo. Tum Severus equitavit super corpus ante milites ipsius. Severus misit capita Albini et suis ad Romam ut moneret hostes eius. Hoc proelium status Romanus in Britannia hebetavit. Multis Romanis militibus Britanniae necatis, tumultus in Britannia crebrior ferit.
Nexus externi
Roman Emperors DIR
Pes
Pes est structura anatomica in multis vertebratis inventa, quae est distalis membri inferioris corporis pars, extrema membri pars, quae pondus fert et locomotionem sinit.
Viginti sex ossa pedis humana tarsus, metatarsus et digiti ordinata sunt. Quoque pedi triginta tres articuli insunt. Multa ligamenta ad pedis formam attribuunt. Separantur varii musculorum greges. Inveniuntur intra pedes vasa arteriosa, venosa, lymphacea velut nervi. Cutis structuras pedis tegit.
Pedes, in multis animalibus quibus sunt pedes, sunt organa separata in extremo cruris parte, ex uno aut pluribus segmentis vel ossibus consistentes, plerumque ungulis vel unguibus carentes.
Ossa
Pes humanus ex viginti sex (26) ossibus componitur, tarsi septem (7), metatarsi quinque (5), digiti quattuordecim (14):
Articulationes
Flexibilitatis motuumque inter pedis ossa articuli sunt:
Musculi pedis
Musculi pedis sunt (secundum nomenclaturam Terminologiae Anatomicae):
Arteriae pedis
Pedis angiosomata sex descripta sunt, orientes ab tribus arteriis ita pedem sanguine arteriale providentes:
Physiologia
Pedibus pondera et corporis et aliorum onerosorum rerum portantur velut locomotio corporis effici possunt, ita distinguuntur functiones staticae et dynamicae. Pro eis res biomechanicae diversae momentum habent. Denique, ad functionem ambulantis spectans, phases quattuor considerandae sunt.
Margarita Barankitse
Margarita Barankitse (nata gente Tutsi anno 1956 vel 1957 in vico Nyamutobo vel Ruyigi ) est mulier Burundiensis pauperum adiutrix. Nam anno 1993 inter feroce et cruentum Bellum Civile Burundiense multos pueros adiuvit et postea pro eis refugium, quod appellatus est Maison Shalom (id est Latine Pacis Domus) et valetudinaria creavit. Operis suae gratia multa praemia vicit.
Titus Fulvius Macrianus (usurpator)
Titus Fulvius Macrianus Iunior tribunus militum et usurpator fuit. Quando natus sit, ignoramus, sed mortuus est anno 261. Cum Valerianus imperator anno 260 bello Parthico a rege Sapore captus est, Ballista praefectus praetorio Titum Fulvium Macrianum, patrem Macriani Iunioris, Augustum novum proposuit. Sed is propter aetatem valetudinemque negavit. In eius locum filii creati sunt et ante 17 Septembris 260 Augusti proclamati sunt, Macrianus Iunior fraterque eius Quietus. Cum Quietus frater in oriente maneret, Macrianus cum patre in Illyricum profectus est. Pisonem contra Valentem proconsulem Achaeae miserunt, qui eius usurpationem non adiuvit. Piso Thessaliae imperator proclamatus a Valente, qui tum ipse purpuram sumpsit, necatus est. Paulo post Valens usurpator a militibus suis caesus est. Macriani autem pater et filius autumno 261 ab Aureolo, duce equitum Gallieni imperatoris victi et necati sunt. Quietus autem Edessae cum Ballista praefecto praetorio a Septimio Oedenatho, legato Syriae, eodem anno obsessus, captus, necatus est.
Silvanus (praefectus praetorio)
Silvanus praefectus praetorio imperatoris Gallieni fuit. Anno 258, cum Saloninus, filius secundus Gallieni, Caesar factus et in Galliam contra Germanos defendandam missus est, Silvanus ei tutor datus est. Anno 260, cum Postumus, praeses Germaniae Superioris Francos quosdam, qui incolas provinciae diripuerant, cepisset, iurgium de praeda barbarorum ortum est. Cum Postumus eam inter milites divisisset, Saloninus Caesar Silvanusque postulaverunt, ut res recuperatae dominis propriis restituerentur. Itaque Postumus purpuram ipse sumpsit et Coloniam Agrippinam, ubi ambo sedem habuerunt, obsidebat. Quamquam Saloninus nunc Augustus proclamatus est, eius milites incolaeque Coloniae portas aperuerunt atque Silvanum Soloninumque anno 260 exeunte Postumo tradiderunt, qui eos statim necare iussit.
Burnectus Latinus
Burnectus Latinus (natus Brunetto/Burnetto Latini Florentiae circa annum 1220; mortuus anno 1294), Dantis Alagherii socius, fuit vir publicus, philologus, et scriptor Italicus atque Latini Latini filius.
Rogerius Mpungu
Rogerius Mpungu (natus Muhwanyae, Burundia anno 1924; mortuus est in Gasorwe, Provincia Muyinga, Burundia die 7 Decembris 2007) ab anno 1980 usque ad annum 1994 fuit Muyingae episcopus catholicus.
Linda B. Buck
Linda B. Buck (nata Seattli die 29 Ianuarii 1947) est physiologa et microbiologiae immunologiaeque perita Americana, quae anno 2004 una cum Richardo Axel Nobelianum Medicinae Praemium accepit studii systematis sensorium causa.
Evaristus Ngoyagoye
Evaristus Ngoyagoye (natus die 3 Ianuarii 1942) est a die 21 Aprilis 1997 Buiumburae (Archidioecesis Buiumburaensis) archiepiscopus.
Spechbach-le-Bas
Spechbach-le-Bas (Germanice  Niederspechbach) est commune Francicum 705 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Iulia Caesaris
Iulia Caesaris fuit:
Titus Iunius Fulvius Quietus
Titus Iunius Fulvius Quietus fuit tribunus militum et usurpator Romanus. Quando natus sit ignoramus, sed mortuus est anno 261. Cum Valerianus imperator anno 260 bello Parthico a rege Sapore captus est, quidam Ballista, praefectus praetorio Titum Fulvium Macrianum, patrem Quieti, Augustum novum proposuit. Sed is propter aetatem valetudinemque negavit. In eius loco filii creati sunt et ante 17 Septembris 260 Augusti proclamati sunt, cum Quieto eius frater Titus Fulvius Macrianus Iunior. Cum Quietus in oriente maneret, Macriani pater et filius in Illyricum profecti sunt. Ibi autumno 261 ab Aureolo, duce equitum Gallieni imperatoris victi et necati sunt. Quietus autem Emesae cum Ballista praefecto praetorio a Septimio Odaenatho, legato Syriae, eodem anno obsessus, captus, necatus est.
Theodoricus Maria Scherrer
Breve tempore medicinae studebat, sed die 26 Iunii 1988 presbyter ordinatus est. Romae, cappellanus in ecclesia Sancti Aloysii Francicorum fuit.
Episcopus Vallis Guidonensis die 6 Iulii 2008 ab Archiepiscopo Petro d'Ornellas consacratus est
Erinaceus
Erinaceus est genus mammalium subfamiliae Erinaceinarum familiae Erinaceidarum, cui generi sunt quattuor species. Per Europam et Asiam Occidentalem, atque in regionibus Russiae Sinarumque habitat. In Novam Zelandiam introductus est.
In scriptis antiquis, irenaceus et ericius, interdum iris et eris appellatur.
Ludovicus II (imperator)
Ludovicus II (natus anno 825 - obiit die 12 Augusti 875 Gadae, apud Brixiam), filius natus maximus Lotarii I, fuit rex Italiae ab anno 839/840 et imperator ab anno 850, ab anno 855 unicus imperator.
Vita
Ludovicus a patre Lothario tamquam rex Italiae installatus et a papa Sergio die 15 Iunii 844 rex Langobardorum, die autem 6 Aprilis 850 a papa Leone IV imperator Romanus coronatus est.
Simon Ntamwana
Simon Ntamwana (natus die 3 Iunii 1946) est a die 24 Ianuarii 1997 Gitegae (Archidioecesis Kitegaensis) archiepiscopus.
Ludovicus II (imperator)
Vita
Patre abdicante anno 855 Italiam nactus est. Imperium Romanum Ludovico regente in ceteris territoriis Francorum hebescere coepit. Foedus cum imperatore orientali mahometanis depellendis Barii victoriam peperit. Proh dolor mox imperatores duo rixis novis conficiebantur neque titulus imperatoris augusti Ludovico ab orientalibus concessus est. Postquam frater eius minimus Carolus anno 863 liberorum orbus mortuus est separatio Burgundiae inter Ludovicum Provincialem et Lotharium II, regis Lotharingiae, fiebat. Cum autem Lotharius quoque infantium orbus naturae concessisset, Ludovicus nihil territoriis acquirendis fecit. Quae regiones avunculis Carolo Calvo et Ludovico Germanico traditae sunt.
A vani expeditione contra Beneventanos in Italiam superiorem reversus apud Brixiam mortuus est. Quoniam uxor Engelberga, filia Ludovici Germanici, filium nullum pepererat, ramus Italcus Carolingorum stirps exstincta est.
Ballista (praefectus praetorio)
Ballista vel Callistus (nescimus, quando natus est, mortuus est anno 261) praefectus praetorio aut iam Valeriani imperatoris aut Macriani usurpatoris. Hoc dubium est, quod Res Gestae Saporis I regis Persarum rettulerunt imperatorem Valerianum anno 260 cum praefecto praetorio suo esse captum. Ballista autem post Valerianum captum Persas proelio vicit atque Titum Fulvium Macrianum imperatorem novum proposuit. Is procurator arcae et praepositus annonae in expeditione Persicae fuit, itaque nummos cudere potuit atque ipse magnis divitiis fuit. Cum Macrianus propter aetatem et valetudinem purpuram negavit, eius filii Titus Fulvius Macrianus Iunior et Titus Iunius Fulvius Quietus, tribuni militum Augusti proclamati sunt. Cum Macrianus Iunior cum patre in occidentem profectus sit, Ballista cum Quieto in oriente mansit. Autumno anni 261 Macriani pater et filius ab Aureolo duce militum Gallieni in Illyrico victi et necati sunt. Ballista autem Edessae cum Quieto a Septimio Odaenatho, legato Syriae, eodem anno obsessus, captus, necatus est.
Staffelfelden
Staffelfelden (Germanice Staffelfelden) est commune Francicum 3'727 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Andalusia
Andalusia (Hispanice Al-Ándalus; Arabice الأندلس al-ʼAndalus) fuit Paeninsula Iberica in dicione Musulmanorum. Hoc vocabulum prioribus civitatibus Islamicis in Iberia ab historicis hodiernis adhibetur. Terrae huius regionis tempore maximi spatii geographici plurimam paeninsulae partem et Septimaniam, partem Franciae meridianae hodiernae, saeculo octavo occupaverunt, ac paene uno saeculo (inter saecula nonum et decimum) dicionem a Fraxinet per transitus alpinos quae Italiam Europamque Occidentalem coniungebant extenderunt.
Litterae, medicina, poesis, mathematica sub imperium calipharum et regum floruerunt.
Tiébilé Dramé
Tiébilé Dramé ( in urbe natus die 9 Iunii 1955) est politicus Maliae.
Ab anno 1991, in patriam nuper reditus, minister a rebus externis usque in annum insequentem meruit. Factionis PARENA (scil. "partes renascentiae nationalis") cum aliis anno 1995 condidit et ab 1999 praeses fuit. Conventui nationali legatus est ab 1997 pro urbi natali. Praesidatum patriae bis petivit comitiis 2002 et 2007. Die 5 Maii 2019 iterum minister a rebus externis factus est, primo ministro Boubou Cissé.
Provincia Brundisina
Provincia Brundisina (alia nomina: Provincia Brundusina, Provincia Brundisii, Provincia Brundusii) (Italiane: Provincia di Brindisi) est provincia Italiae, circiter 401.652 incolarum, in Regione Apulia sita, cuius caput est Brundisium et cuius signum est BR.
Geographia politica
Provincia Brundisina in Sallento terra historica ac geographica sita est.
Municipia in Provincia Brundisina
Municipia in Provincia Brundisina, cum capite, 20 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt.
Anfernee Hardaway
Anfernee Hardaway die 18 Iulii 1971 natus est, parentibus Fae Hardaway et Eddie Aureo. Mater ad Quercupolim ad laborandum ivit, at filium cum matre sua Louise reliquit. Avia agnomen "Assem" (Anglice, "Penny") sibi dedit. Primus eius amor pedifollis erat at eius avia eum noluit vulneratum esse, igitur bascaudarium lusit. In Treadwelle ludo et tunc in Academia Memphide lusit. Primum per unum annum sederat, at in secundo et tertio anno lusit. Ambo annos, optimus athleta in colloquio erat. A Quercupole militaribus electus, Orlando Magico traditus est. Gloriam accepit et praemia vicit. Tunc abscessit et nunc princeps Memphis Tigrum est.
Sapor I
Sapor I (natus circa annum 215, mortuus anno 272) ab anno 240 ad mortem rex Persarum fuit. Pater eius Artaxares I regnum Sassanidarum condidit. Saepe bellum contra Romanos duxit, anno 260 etiam Valerianum imperatorem cepit. Successor filius Hormisdas I fuit.
Spechbach-le-Haut
Spechbach-le-Haut (Germanice  Oberspechbach) est commune Francicum 647 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Cinus Pistoriensis
Cinus Pistoriensis Cynus vel Cinus de Sigibuldis de Pistorio (natus Pistoriae circa annum 1270; ibidem mortuus die 24 Decembris 1336 aut 27 Ianuarii 1337) fuit iuris consultus et poeta Italicus.
Evangelium
Evangelium (a Graeco εὐαγγέλιον 'bonum nuntium') est bonum de Iesu Christo nuntium, et salvatio ab eo inventa. Diserte significat quattuor evangelia, praecipuos Novi Testamenti libros, qui gesta Iesu recolunt.
Quattuor evangelia sunt:
Haec sunt inter evangelia minime recepta a Christianis:
Gitega
Gitega, olim Kitega, est Burundiae urbs circiter 23 000 (anno 2010) incolarum et ergo secunda post caput Buiumburam quod ad incolas pertinet.
Ecclesia Catholica
Gitega est sedes archiepiscopalis Ecclesiae Catholicae Romanae (Archidioecesis Kitegaensis). Praesens archiepiscopus est Simon Ntamwana.
Steinbrunn-le-Haut
Steinbrunn-le-Haut (Germanice  Obersteinbrunn) est commune Francicum 584 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Gyruum
Gyruum (Anglice: Jarrow) est oppidum in Comitatu Tinaviurensi (sed olim Dunelmensis comitatus) in Anglia Septentrionali, quod hodie suburbium haberi potest Novi Castelli. Circiter 27,000 incolarum adsunt.
Nomen ducitur a vocabulo Anglosaxonico gyr 'luteum'. Antiquitus situs fuit castrorum Romanorum quod Angli quinto saeculo obsederunt. Hic conditum est monasterium illustre Petri et Pauli, ubi habitabat Beda Venerabilis, theologus et scriptor cuius opus notissimum est Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum. Monasterium Vicingi aggressi rapuerunt anno 793, post Lindisfarnum oppugnatum. Dissoluto ab Henrico VIII rege, hodie est ecclesia parochialis.
Aurelius Theodotus
Aurelius Theodotus eques Romanus et Praefectus Aegypti fuit tertio saeculo. Anno 262 a Gallieno imperatore contra Lucium Mussium Aemilianum praefectum Aegypti missus est, qui se imperatorem Romanum proclamaverat. Apud Thebas Aemilianum vicit, cepit et ad Gallienum misit, qui Aemilianum iugulari iussit. Eodem anno Memorem praepositum frumenti parandi, qui etiam in Aegypto contra Gallienum rebellaverat, necavit. 14 Augusti 262 ad usque 8 Novembris 263 ipse praefectus Aegypti fuit.
Lex
Lex est "quaedam rationis ordinatio ad bonum commune, ab eo qui curam communitatis habet, promulgata." . Varia sunt genera legum. Ex ritu et opinione Ecclesiae Catholicae Romanae Lex Divina constat ex eis quae a Deo sunt promulgata, sicut agnoscuntur varii homines qui credant ea vel ad divinam revelationem pertinere vel a ratione sciri posse; Lex autem naturalis continetur eis quae constat homini esse facienda, usu tantum rationis. Lex Positiva concludit ea, quae ab auctoritate humana sunt promulgata ad societatem bene ordinandam. Plurimae etiam sunt theoriae originis legum et fontis eorum auctoritatis.
Gyroscopium
Gyroscopium est machina in cuius media parte rota (quae in adumbratione rotor vocatur) quodam axe versandi (spin axis) versatur. Forma gyroscopii apparatu suspensionis Cardano (gimbal) momento virium utitur tali modo ut axis in certo fere statu manere potest. Anno 1817, Ioannes Bohnenberger physicus Germanicus primum gyroscopium fecit (hodie haud notum), quod autem machinam vocabat. Vocabulum gyroscopium a Leone Foucault excogitatum est. Gyroscopia arte navigandi in mari, naves aereae, atque Hubbleanum telescopium spatiale gyroscopiis ut se dirigant hodie utuntur.
Cuba
Cuba est maxima Antillarum Magnarum insula in Mari Caribaeo, insularum Americanarum magnitudine quarta, totius terrarum orbis autem quindecima. Partes quoque rei publicae Cubanae sunt variae insulae minores (caiones) et Insula Iuventutis, insula maxima ante litus meridianum Cubanum sita.
Papia
Papia, olim Ticinum  (alia nomina: Papia Flavia, Ticina, Ticena, Ticinensium civitas, Ticenum, Tycinum; Italiane Pavia), est Urbs Italiae et municipium circiter 72 205 incolarum, in regione Langobardia situm ac caput provinciae Papiensis. Urbani Papienses seu Ticinenses appellantur.
Cuba
Ab anno 1492 usque ad 1898, Cuba fuit colonia Hispana; postea, libera res publica facta est die 20 Martii 1904. Ex quo Hispania cum America bello certavit anno 1898, Civitates Foederatae Americae partem maiorem in "relationibus internationalibus" Cubanis "figurant," sed post Bellum Frigidum et rerum Cubanarum commutationem Communistam anni 1959 relationes inter Civitates Foederatas et Cubam saepe fuerunt inimicae. Quamvis contentio inter ambas civitates usque ad hunc diem non quiesceret, Civitates Foederatae Americae foederibus Cubano-Americanis annorum 1903 et 1934 compositis Sinu Guantanamo, parvula Cubae orientalis parte, statione classica utuntur.
Papia
Papia regni Langobardorum caput fuit ab anno 572, qui dederunt nomen Papiae urbi, quam Romani Ticinum condiderunt.
Cuba
Geographia
Vicina Cubae territoria sunt paeninsula Iucatania (Mexici pars) ab occidente, paeninsula Florida (CFA pars), et Insulae Bahamenses septentrione, Hispaniola oriente, et Iamaica meridie. Septentrionalis Cubae litus partim Sinu Mexicano, partim Atlantico Oceano locatur; litus meridianum Mare Caribaeum adspicit. Maior superficiei Cubanae pars est planities, montuosa Sancti Iacobi Cubae regione excepta, ubi sunt Montes Magistri (Sierra Maestra) cuius Cacumen Turcus (Pico Turquino), altitudine 2005 metrorum, est altissimus Cubae locus.
Papia
Historia
Romani fundaverunt urbem Ticinum, quam Langobardi anno 572 ceperunt. Papia fuit caput Langobardorum regni. Anno 773 petivit Papa Hadrianus I auxilium Caroli Magni contra Langobardos, qui terris Civitatis Ecclesiae minati sunt; Carolus Desiderium, regem Langobardorum, profligavit et Papiam caput regni eius post diuturnam obsidionem cepit.
Cuba
Clima
Cuba climate tropico fruitur, moderata ab aquis circumiacentibus. Temperaturae terrestres inter 20 °C et 30 °C agitantur. Ob amnes per Sinum Mexicanum fluentes, temperaturae aquarum litoralum inter 26 °C hieme et 28–30 °C aestate oscillant.
Papia
Historia
Papiae reges Italiae coronati sunt. Ecclesiae antiquae Sancti Michaelis Maioris et Sancti Petri in Caelo Aureo exstructae sunt sub Langobardis.
Cuba
Clima
Copiosae pluviae, magnae intensitatis, annum in duo tempora dividunt: hiems sicca a mense Novembri ad Aprilem extendit, et aestas umida a mense Maio ad Octobrem.
Per umidum tempus, praesertim inter menses Septembrem et Octobrem, Typhones marini sinum Mexicanum versi Cubam magnopere adflictant. Indi Taini, qui terram primitus incoluerunt, tales typhones appellabant huracan; postquam nautae Hispani eos appellabant huracanes, furacanes, vel furacana.
Tutsienses
Tutsienses (vulgo Tutsi) sunt gens quae in media Africa praecipue in Ruanda, Burundia et partem ad orientem versus Reipublicae Democraticae Congensis vivit. Inter Tutsi et Hutu qui easdem terras incolunt ferocia et cruenta bella fuerunt.
Cuba
Provinciae
Cuba nunc quindecim provincias habet, quorum maxima est Avana Urbs (Ciudad de la Habana), incolarum 2.2 milionum. Nomina provinciarum ab occidente ad orientem sunt:
Papia
Historia
Papia fuit focus studiorum ab anno 825, specialiter in scientiis iuridicis (schola a Lanfranco condita est anno 1089). Secundum Archipoetam (anno 1163): "Quis in igne positus/igne non uratur? Quis Papiae demorans/castus habeatur? Ubi Venus digito/juvenes venatur,/oculis illaqueat, facie praedatur? Si ponas Hippolytum/hodie Papiae, non erit Hippolytus/in sequenti die. Veneris in thalamos/'ducunt omnes viae.' Non est in tot turribus/turris Alethiae." Universitas studiorum Papiae condita est anno 1361. Ibi, in bibliotheca, sunt cineres Christophori Columbi, alumnus eiusdem universitatis.
Cuba
Communia
Provinciae Cubanae in 169 communia (Hispanice: municipios) dividuntur, quorum numerum Lex Numerus 1304 die 3 Iulii 1976 definit. Haec sunt Cubana communia secundum provincias: (potes his symbolis occultare quodcerto tempore perficere non vis.
Colonia Hispaniae
Primitus indigenae Americani, Taini dicti, Cubam habitabant. Ei tabaccum colebant et domus ex palmae foliis construebant. Christophorus Columbus prima navigationum suarum in Americam factarum in Cubam perductus die 27 Octobris 1492, insulam putabat esse partem Asiae. Duo decennia postea, circa annum 1510, Didacus Velázquez de Cuéllar insulam regno Hispano subigere coepit. Quod ut facilius eveniret, Velázquez anno 1512 in orientali insulae parte oppidum Baracoam condidit ubi a principio praesidium suum posuit, deinde per totam terram Cubanam annis 1513–1515 sex oppida addita: Bayamopolim (1513), Trinitatem, Sancti Spiritus urbem, Avanam (1514 vel 1515), Camagueyam (1515), Sanctum Iacobum Cubae (1515); a quo anno in urbem S. Iacobi praesidium movit. Avana ad litus septentrionale anno 1519 mota caput gubernationis facta est. Hatueyus et Guama, Taini principes, pro sua parte cum Hispanis bellaverunt concursationis modo, gregibus dispersis celatisque, annos 1510–1550. Propter Tainorum belli modum, Hispanis vicatim erant debellandi, ut vici indigenae integri perderentur Tainique in servitutem abducerentur. Hodie iam non exstant Taini, cum aut Hispanis permixti sunt aut morbis Europaeis Africanisque interierunt aut ab Hispanis interfecti sunt.
Papia
Historia
Anno 1360 incorporata est Ducatui Mediolanensi.
Die 24 Februarii 1525, Carolus Quintus imperator Franciscum Primum rex Francorum ibi vicit.
Cuba
Amor libertatis
Saeculo undevicesimo, amor libertatis a populis Cubanis ostendebatur in tribus seditionibus: Bellum Decem Anni (1868–1878), Bellum Parvum (1879–1880), et Bellum Anni 95 (1895–1898). Die 25 Martii 1895, Iosephus Marti et Maximus Gomez Edictum Montecristi ediderunt, in quo declaraverunt libertatem Cubae, finem distinctionum legalum inter progenies, amicitiam cum Hispanis qui libertatem Cubanam non oppugnabant, et bellum contra Hispanos gerendum qui libertatem compescunt. Postea, die 11 Aprilis 1895, Martí, Gómez, et sui prope Baracoam exposuerunt, et continuo bellum coepierunt. In bello longissimo erant heroes Hispani, sicut Eligius Gonzalo, et erant heroes Cubani, sicut Martí ipse qui in bello mortem obiit. Post tandem tres annos, libertatem Cubanam adiuvandi casu et colonias Hispaniae cupientes, Civitates Foederatae Americae die 23 Aprilis 1898 bellum cum Hispania sumpserunt, et post tres menses, die 17 Iulii 1898, Hispania succubuit.
Papia
Historia
Saeculis 18 et 19 ineunte Papia fuit sub Hispanorum, Francorum, Austriacorumque dominatione. Anno 1859 incorporata est regno Sardiniae, futuro regno Italiae.
Cuba
Amor libertatis
In Lutetiae Foedere anni 1898, die 10 Decembris 1898 signato, Hispania libertatem Cubanam agnoscere condixit et suas terras insulares Philippinas, Guamam, et Portum Dives Civitatibus Foederatis tradidit. Quia Philippinae solum post indutiam se tradiderant, Civitates Foederatae pro insulis Philippinis Hispaniam $20 milionibus luerunt, sed Cuba suam libertatem non statim attigit. CFA quattuor annos usque ad annum 1902 Cubam occupaverunt, et deinde Cubam decesserunt solum postquam Cubani emendationem Platt constitutionibus suis addiderant. Haec emendatio illis CFA dedit postestatem ad Cubam irrumpendam siquando praeses Americanus sentiat interventum esse necessarium. Emendatio quoque Civitatibus Foederatis dedit parvulam partem Cubae orientalis in Sinu Guantanamo, ut Civitates Foederatae classis stationem ibi haberent. Ut Cubani emendiationem Platt odiosam abrogent, Cuba et Civitates Foederatae novum foedus anno 1934 approbaverunt, in quo Cubani iterum regionem in Sinu Guantanamo Civitatibus Foederatis dederunt locario monetae aureae $2000 per annum.
Papia
Praeclari cives
Papiae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae, inter eos:
Cuba
Studium Moncadae
In libro Studium Moncadae: Orita Regni Fidelis Castro, Laurentius James describit quomodo Cubani solebant principes eligere charismaticos quibus est quaedam persona cultualis. De hoc exempla praeclara sunt Fulgentius Batista (Hispanice: Fulgencio Batista) et Fidelis Castro. Fama Batistae fuit quia ipse de originibus humilibus solum se legere docuit, dein crevit ad campidoctorem, dein centurionem, ducem, et tandem praesidem rei publicae. Batista fuit dux Cubanus ter: in occulto annis 1933–1940, sicut praeses annis 1940–1944, et tyrannus annis 1952–1959. Inter suam tyrannidem, tam atrociter adversarios suos comprimit ut omnes mox vere res novas appeterent. Fama Castro fuit quia adulescens Batista tam vehementer adversabatur ut die 26 Iulii 1953 cum suis universitariis Castrum Moncadam adoriretur. Continuo confacti sunt, Castro capto, sed Castro se defendens dixit: Historia me excusabit.
Papia
Ecclesia Catholica Romana
Papia sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Papiensis est et praesens episopus est Ioannes Giudici.
Cuba
Studium Moncadae
Batista, suam clementiam Fideli Castro monstrans, solum condemnatum Cuba expellavit, et mox anno 1957 Fidelis et sui a Mexico ad Cubam redierunt in celoce Granma ut iterum res novas molirentur in montibus orientalibus Cubanis. Primitus Civitates Foederatae Batistam adiuvaverunt, quia Batista Americanorum negotia in Cuba adiuvabat, sed postmodo CFA quoque eum putaverunt pernefarium. Cum ille Fidelis Castro res novas molitiens primitus habeat populorum animum, CFA Castrum pecunia et armis adiuvaverunt. Post nonnullos menses, Castro bellum fortunatum contra Batistam gessit, atque Batista ex Cuba effugit.
Castro exultans, Avanam initus, cives longissima oratione ammonuit ne ei iterum patiuntur tyrranos et cultus personae ambitionisque personalis, sed, ad orationis fines, una e compluribus columbis solutis Fidelis humerum consessa est. Populus vidit hanc esse signum Dei, et multi genibus prece cecederunt. Fidelis Castro vere factus est heros Cubanus. Magna reverentia erat a populis, quam Fidelis accepit.
Papia
Ecclesia Catholica Romana
Ibi sepulti sunt, in Ecclesia Sancti Petri in Caelo Aureo, Sanctus Augustinus Hipponensis et Boethius.
Cuba
Rerum commutatio communista
Futuro Cubano compendiose postea incerto, mox Fidelis inopinabiliter Cubam ad metam communistam movit. Inter incidentias claves fuerunt displosiones die 4 Martii 1960 apud navem La Coubre Francogallicam quae armas ad Cubam ferebat. Displosiones, quae secundum Fidelem erant culpae copiae speculatoriae CIA Civitatum Foederatarum Americae, in Fidele produxit epiphaniam quandam. In oratione funebri pro navis mortuis La Coubre, Fidelis Castro excusabat quodcumque Cuba fecisset contra impetus CFA. Secundum Fidelem, bellum pro summatu Cubano venit ante metam libertatum civium Cubanorum. Sententia revolutionis Cubana futura erat non Libertatem aut mortem, sed Patriam aut mortem. Castro huic sententiae congruens metas suas anteriores de constitutione anni 1940 et electionibus liberis renovandis relictura erat. Ad summatum Cubanum, Castro communismum elegit ut formam rectionis patriae. Cum ille tunc omnes societates mercatorias Americanas publicavit, in talionem, Civitates Foederatae prohibitiones contra mercaturam cum Cuba imposuit.
Papia
Fractiones
Albertario, Ca' della Terra, Cantone Tre Miglia, Cassinino, Cittadella, Fossarmato, Mirabello, Montebellino, Pantaleona, Villalunga
Cuba
Rerum commutatio communista
Regimen Fidelis Castro Cubanum omnes ephemerides et diaria Cubana rapuit et locutionis ius populi abrogavit. Cum deinde millia Cubanorum ad CFA fugarent, administratio Eisenhower celeriter armas pecuniasque exilio dedit ut rectionem Fidelis Castro everterant, sed Litoris Gironis invasio eius, quae anno 1961 sub administratione Kennedy accedit, fuit calamitosa. Communistae victores postea sicut contrarrevolutionarios accusabant quivis eos incusabant, vel si eos recte incusabant. Castro quidem clericos Catholicos expellavit, quia eos quoque accusabat de rebus novis molitiendo.
Incidentia inter Civitates Foederatas et Cubam celeberrima deinde fuit Discrimen Missilum Cubanum 14–28 Octobris 1962. In eo discrimine, Unio Sovietica coepit missiles nucleares contra Civitates Foederatas statuere Cubae, quam ob rem CFA obsideum contra Cubam incohaverunt. Multos dies orbs appropinquavit bello atomico inter Civitates Foederatas et Unionem Sovieticam. Postea autem fuit pactum, discrimen inter Civitates Foederatas et Unionem Sovieticam desinens, ut Civitates Foederatae Cubam numquam irrumpat et URSS numquam missiles nucleares Cubae ponat.
Papia
Municipia finitima
Borgarello, Carbonara al Ticino, Certosa di Pavia, Cura Carpignano, Marcignago, San Genesio ed Uniti, San Martino Siccomario, Sant'Alessio con Vialone, Torre d'Isola, Travacò Siccomario, Valle Salimbene
Cuba
Hodie
Quamquam Castro metas democraticas celeriter reliquit, metas tamen eruditionis curationisque suas honoravit. Hodie in America solum Argentina, Canada, Civitates Foederatae, Trinitas et Tabacum, et Uruguaia habent frequentiam analphabetorum minor quam Cuba. Cuba quoque nota est pro systemate curationis suo. Postquam anno 1993 Russia Cubam adiuvare desivit, oeconomia Cubana dolores magnos passa est, sed civitas systemate communisto continuat etsi cum nonnullis correctionibus. Usque ad hunc diem, propaganda Cubana dicit omnes malos oeconomicos Cubanos esse culpam CFA, CFA continuare obsideum contra Cubam et invasione CFA imminere.
Interim, CFA Cubam non obsidunt, sed fere omne commercium inter cives suos et rectionem Cubanam prohibunt, et solum nonnullos commercios agriculturales cum Cuba et visitationes aiudataque familiaribus personalibus sinunt. Nationi Cubana reditum maxime est ob periegesem internationalem, niccolum et agriculturam. Exilium Cubanum in CFA constat hodie ex 1.5 milliones (circa 13% ex toto incolarum Cubanorum numero). Auxilium remissum a Cubanis qui in Civitatibus Foederatis vivunt etiam significanter ad reditum civitatis figurat.
Castro Cubam rexit ab anno 1959 usque ad aegritudinem suam anno 2006; postea Radulphus frater rexit de facto ob quaestiones salutis Fidelis. Tandem formaliter die 19 Februarii 2008 Castro rectionem suam abdicavit; et die 24 Februarii 2008, Radulphus rector Cubae designatus est.
Demographia
Plerique Cubani incolae Caucasii (70%) ab Hispanicis colonis oriundi sunt, dum Mulati et Nigritae (17.3% et 12.4%) praecipui allophyli sunt. Nigritae minus numerosi quam in aliis Magnis Antillis faciliter notantur; historica causa huic phaenomeno est, quia usque ad exeuns saeculum undevicensimo Cuba ab Hispanicis colonis non colebatur qui insula velut militari navalique statione utebantur. Quoniam harundineti agricultura deerat in hunc locum Nigriticam servam vim operae portare non opus erat. Anno 1995 totius Cubae incolae 11 068 000 hominum summabant. Lingua Hispanica est publica, qua valde maxima Cubanorum pars sine magnis dialectalibus dissimilitudinibus loquitur et eam igitur nationalem rem uniens elementum assumunt. Eminent urbani incolae (70%) qui praecipue Avanae densantur, quamquam non eiusdem modi qui Tertii Mundi reliquum pertinet: in Cuba quidem rete parvarum urbium (inter 50 000 et 100 000 incolarum) migratorias fluxiones e rure profectas absorbens factum est. Quod ne Cuba profundam metropolitanarum peripheriarum egestatem patiatur impedivit.
Naturalis demographici incrementi index in 0.5 centesimis descendit, sed infantilis mortalitas in mundo minimarum una est (septem per mille). Exspectatio vitae 74 annorum viris et 79 annorum feminis est. Urbanizationis index 75 centesimae est et media spissitudo 102 incolarum pro chiliometro quadrato est; 20% Cubanorum caput Avanam colit.
Cuba polyphyletica societas est cum Hispanicae originis incolis. 70% incolarum a Caucasiis, 17% a Mulatis et 13% a Nigritis constituitur. Etiam parva Sinensium communitas adest non minus quam numerosi studentes e Sahara Occidentali et e multis aliis mundi civitatibus profecti.
Lingua
Cubani Hispanice utuntur.
Instituta
Respublica Cubana, velut Cubana constitutio diei 24 Februarii anni 1976 sanxit, socialistica operariorum civitas est, libera et sui iuris, laica, velut unitaria democraticaque respublica (clausula 1) constituta ubi potestas a populo per Concilia Potestatis Popularis (Hispanice Asambleas del Poder Popular) exercetur (clausula 3). Anni 1992 Constitutionalis emendatio, post disceptationem in omnibus nationis conciliis habitam eventa, novam chartam in Iosephi Martí ideis et politicis Caroli Marx, Friderici Engels et Vladimiri Lenin exemplaribus inspiratam produxit. Praecipuae mutationes consideraverunt: exterarum pecuniae collocationum sponsionem; religiosae libertatis agnitionem, reverentiam et sponsionem; maiorem exteri commercii flexibilitatem; civium comitia, cum directo secretoque suffragio, ad eligendos seu quattuordecim conciliorum provincialium legatos seu parlamenti legatos. Cuba prima civitas in mundo fuit quae in sua propria constitutione oecologica Fluminensis Colloquii Telluris principia accepit.
Martianae et Marxistico-Leninisticae Factioni Communisticae Cubanae (Hispanice Partido Comunista de Cuba, PCC) munus "Cubanae nationis constitutae agminis" (clausula 5) assignatur. Candidatos non proponit et minime quidem comitia participat sine concurrentia cum aliis factionibus.
Potestas Exsecutiva
Factionis Communisticae Cubanae secretarius in praesenti Dux Civitatis (Praeses Consilii Civitatis) et Dux Gubernationis (Praeses Consilii Ministrorum) est. Consilii Civitatis et Ministrorum sodales a Concilio Nationali Potestatis Popularis eliguntur. Consilii Ministrorum ei a Consilio Civitatis in Concilii Nationalis Potestatis Popularis absentia. Praeses Concilii Civitatis, invicem a Concilio electus, munus per quinquennium tenet sed limes numero consecutivorum mandatorum quod exerceri potest non est.
Fidelis Castro continenter munus Praesidis de Constitutionis anni 1976 adoptione exercuit, ubi Osvaldum Dorticós Torrado substituit. Die 18 Februarii anni 2008, post 49 annos praesidentiae, Fidelis Castro ne novam electionem Praesidentiae Consilii Civitatis et Consilii Ministrorum reciperet declaravit. Nunc munus a Radulpho Castro, minore Fidelis fratre quoque et Imperatore Seditioso ex anno 1958, exercetur.
Potestas iudicialis
"Tribunal Populare Supremum", a Concilio Nationali Potestatis Popularis nominatum, maximum Civitatis iudiciale organum et ultima provocatio exhaustorum processuum in Tribunalibus Provincialibus est.
Potestas lgifera
Concilium Nationale Potestatis Popularis supremum Civitatis organum est. Ei 609 sodales per quinquenne mandatum electi sunt. Bis per annum in sessione ordinaria et in sessione extraordinaria si tertia sodalium pars id poscit, aut a Consilio Civitatis convocatur congregatur. Cum potestas legifera non congregatur protopraxia 31 sodalium Consilii Civitatis est.
Etiam concilia provincialia (quoque quinto anno electa) et municipalia (quoque secundo anno et sexto mense electa) potestatis popularis exstant.
Politica intestina
Comitia Concilio Nationali Potestatis Popularis in duabus phasibus evoluntur: primo momento candidati per quaedam comitia primaria electi sunt et candidaturae probatio confirmationi consilii comitialis subicitur. Deinceps candidati confirmationi societatis comitialis provincialis subicuntur et eis consequendae sunt media consensionis pars et una plus ut eligantur. Ius suffragandi civibus in censu inscriptis et adultis (aetas praevisa adultitati in Cuba 16 anni est). Suffragatores cuiusque circumscriptionis facultatem quovis momento legati mandati revocandi habent. Suffragium secretum et scrutinium publicum est. Quamquam multae societates ne computatio ab independentibus aut exteris observatoribus suffragiorum verificetur denuntiant.
Nulla factio potestatem nominandorum candidatorum aut faciendae expeditionis comitialis habet. Constitutio ius verbi omnium agnoscit sed clausula sexagesima secunda exercitationem libertatum personalium terminat dum ut haec exercitari contra Socialisticam Civitatem et contra popularem voluntatem aedificandi Communismi nequeant firmat. Praesentis regiminis oppositores has condiciones non libertatem comitialium processuum implicare asseverant.
Angola
Mense Novembri 1975, postquam Lusitani abierunt ab Angola, Augustini Nieti factio, Unionis Sovieticae legata, quae Angolae magnam partem regebat, a Castro auxilium militare petivit, ut militia Africae Australis ab Angola repellerentur, quam invaserant. Sic militum Cubanorum triginta milia Africae Australi et eius foederatis Unitae impediverunt agrum angolanum occupare.
Militiae Cubanae belli finem contra Africam Australem fecerunt anno 1988, cum profligaverunt milites eius in agro Angolano cum suis foederatis Namibianis, qui pugnabant pro libertate suae terrae. Eodem anno, mense Decembri, duces Africae Australis foedere promiserunt abituros esse ab Angola et Namibia; sic factum est.
Impetus tromocratici in Cubam facti
Centena impetus tromocratici adhuc in Cubam effecti sunt, plerique a Fidelis Castro oppositoribus Miamiam colentibus paratu sunt, et saepissime iussu Agenturae Speculatoriae Centralis Americanae (CIA) (Anglice: Central Intelligence Agency, C.I.A.).
Die 6 Octobris 1976, civili societatis Cubana de Aviación aeroplano disploso, 73 homines mortui sunt, inter quos tota iuvenilis artis gladiatoriae turma Cubana.
In alio impetu prope xenodochium Copacabanae capitis Cubani, die 4 Septembris 1997 Italus Fabius Di Celmo, solum 32 annos natus, perivit.
Anno 2003 decena tromocraticorum attentatorum anticastristicis cellulis perpetratorum contra periegeticas infrastructuras aut directe contra publica transvectionis media confirmata sunt ut gubernatio debilior fiat. Post hos impetus, tres tromocratae peracti et supplicio affectum sunt. Praeterea admonuit de casu Fabii Di Celmo, iuvenis Italicus ergolabi cupidi itinerum in Cubam. Paulo post meridiem diei 4 Septembris anni 1997 eum interfecit bomba, parvum 50 grammorum rei plasticae C-4 onus sub lecticula in thermopolio Copacabana Miramarensi, in Occidentali Cubani capitis litore, displosit. Minus quam annum postea, Iulio anni 1998, in exacto loco ubi Fabius mortuus est, aerea caelatura cum suo simulacro et inscriptione in memoriam et admonitionem huius barbariei actus collocata est. Attentator, Cruz León, capite damnatus et adhuc in Avanae carcere occlusus est.
Multi huius impetus fuerunt culpa Agenturae Speculatoriae Centralis Americanae CIA et Anticastristarum Miamiensium (in Florida) secundum aliquot abstrasa documenta anno 2005 a CIA declassificata.
Eruditionis ordinatio
Cubana schola e sex ad sedecim annos "obligatoria" et tota gratuita est, universitate inclusa. Civitas studentibus scholastica instrumenta, diaconiam refectorii et adhuc hospitium ut universitas frequentetur gratis praebet. Multi studentes e nationibus Americae Latinae et Tertii Mundi profecti Cubanam universitatem frequentant sine ullo sumptu. Fere 97.3% adultorum incolarum alphabetizatum est. Per decennium 197 Cubana Gubernatio massivam popularis alphabetizationis operationem magnopere voluit: apertae sunt novae scholae et novi studii loci, praesertim in regionibus rusticis, bibliothecae in regiones rusticas introductae sunt, et scholae privatae et parochiales publicatae sunt.
In civitate sedem habent multae universitates, quarum praecipuissima est Universitas Avanae, anno 1728 condita; in capite quoque sedem habent praecipuissima culturalia Cubana instituta, sicut bibliotheca nationalis ubi amplius duo miliones librorum sunt: Museum nationale et Museum coloniale, ambo Civitate geruntur. Instructio in cyclos tres dividitur; scholam primariam (ex quattuor vel quinque annis ad decem); scholam secundariam (ex undecim ad quattuordecim annis) et scholam praeuniversitariam, e quattuordecim ad duodeviginti annis. In schola primaria, primae disciplinae ab uno magistro docentur. In schola secundaria, pueri post meridiem student, dum mane ruri labores faciunt. In praeuniversitaria schola magistrorum propositum ut proprium futurum eligere sciant facere est. Hoc scholae genus ruri est, cum bibliothecis et studii aulis. Anno quoque gratis scholaticae vestes et studii instrumenta (sicut v.gr. adversaria scholastica) dantur.
Systema valetudinarium
Nationale systema valetudinarium omnino gratuitum est cuius medicamentosus sumptus Civitate solvetur. Per Ernesti Guevara res novas, tunc ministri industriae, adoptatum est.
Oeconomia
Ante Fidelis Castro gubernationem, insularis oeconomia, in sacchari officinarum monocultura fundata, Civitatum Foederatarum opibus capitalibus dominabatur. Seditiosa gubernatio publicam agriculturam, industriam, argentarias diaconiasque nationales fecit et e Decennio 197 obsignatur coniunctissimum mutui auxilii`pactum cum Unione Rerum Publicarum Socialisticarum Sovieticarum per quod Cuba plerumque sacchari pro petroleo, pecuniario militarique auxilio dabat. Systema in crisem Decennio 199 intravit propter sacchari pretii decrementum in internationali mercatu. Sine Socialistici characteris renuntiatione, ineunte decennio 200 gubernatio partialem mercatus transitionem expedivit (liberales professiones, apertionem versus exteram collocationem pecuniariam). Prominens oeconomiae character discrepantia inter campos relative efficientes sicut periegesem et exportationes et domesticos campos inefficientes est.