cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cuniculus Freti Femerae
Cuniculus Freti Femerae, (Danice Femern Bælt-tunnelen, Theodisce Fehmarnbelttunnel) est cuniculus ferriviarius et viarius 17.6 chiliometrorum qui ab anno 2021 construitur inter insulas Danicam Lalandiam et Germanicam. Expectatur cuniculum anno 2029 perfectum esse.
Christina Hersh
Christina Hersh (vulgo Kristin Hersh, nata Martha Kristin Hersh, Atlantae, 7 Augusti 1966) musica cantrix suorumque carminum actrix est. Nota est pro musica sua facta sola et cum gregibus musicis sicut Throwing Muses et 50FootWave.
Iuventute
Atlantae nata est. Cum sex erat, ad Newport, Rhodensis insulā ivit. Eius pater citharam dedit cum novem erat.
Throwing Muses
Vide Throwing Muses
50FOOT WAVE
Vide 50FOOT WAVE
Nabokovia
Nabokovia est genus papilionum familiae Lycaenidarum, ab Arthuro Francisco Hemming ex Vladimiro Nabokov, qui subfamiliam Polyommatinas penitus cognovit, nominatum.
Inter species est:
Yosuke Kashiwagi
Kashiwagi Yosuke (柏木 陽介) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2010 - ) lusor est. inter alia cum turma Sanfrecce Hiroshima lusit. Nunc ad gregem Urawa Reds pertinet.
Vinum Portugallicum
Vinum Portugallicum, Lusitanice vinho do Porto, vinum fortificatum e valle Durii fluminis ortum in Portugallia septentrionali, per Cale (quae urbs ad ostia eiusdem fluminis stat) venditatur exportaturque.
4056 Timwarner
4056 , olim designationibus 1985 FZ1 et 1942 FJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4056 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Trichiurus gangeticus
Trichiurus gangeticus (species ab M. V. Gupta anno 1966 descripta) est piscis familiae Trichiuridarum. Ad commercium capitur.
Sophia
Sophia (Graece σοφία) potest esse:
Forrest Smith
Forrest Smith (natus in Ray County die 14 Februarii 1886; mortuus in  Gulfport, Mississippiae die 8 Martii 1962) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1949 usque ad annum 1953 Missuriae gubernator fuit.
Kosuke Ota
Ota Kosuke (太田 宏介) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2010 - ) lusor est. inter alia cum turmis Yokohama FC, Shimizu S-Pulse et FC Tokyo lusit. Nunc ad gregem Vitesse pertinet.
Rancon
Rancon (Occitanice Rancom ) est commune Francicum 542 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Chamrousse
Chamrousse est commune Francicum 467 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Saint-Siméon (Sequana et Matrona)
Saint-Siméon est commune Francicum 883 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Elliot Major
Elliot Major (natus in Lincoln County  die 20 Octobris 1864; mortuus in Eureka die 9 Iulii 1949), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1913 usque ad annum 1917 Missuriae gubernator fuit.
Bellum Syriacum
Praeludium: Anni 218 usque 196 a.C.n.
Anno 218 a.C.n. internum mare quinque in partibus erat divisum: Ad orientem dominia Diadochorum dictorum, id est Seleucidarum, Ptolemaeorum nec non Antigonidarum regnum, ad meridiem Carthaginienses Romanam rem publicam opponebant. Romani autem sequentibus annis non solum Poenos secundo Punico bello 218 usque 201 a.C.n. gesto superare eosque in Africam comprimere, sed eodem fere tempore etiam Philippum V regem Macedonicum finibus pellere valuerunt. Praesertim cum foederibus se Pergameno regno, Aetoliae foederatis civitatibus nec non Rhodium civitate ad Philippum mari arcendum iunxissent extunc vigilandum eis erat, ne quid Philippus in Graecia contra pacis condiciones molliretur.
Ille autem iam ante quam a Romanis primum superatus est „foedus praedatorium“ cum Antiocho III rege de dividendo Ptolemaeico regno icerat, quo constituto alter quinto Syriaco bello Syriam Coele dictam, alter Aegyptiorum arces per Graeciae adfinitas insulas sparsas occupavit. Qua re perterriti minores Graeciae civitates rem publicam exhortaverunt, ut sibi in pulsando Philippo liminibus opem ferret. Secundo deinde bello Macedonico (200–196 a.C.n.) exarso etiam foedus Achaicum copiis subsidiisque Romanis auxilio venire constituit.
Itaque Romani bellis undique retenti Antiochum impedire nequiverunt, quominus maximae Asiae Minoris partis itemque Cariae Lyciaeque, quas ipse Philippus nuper a Ptolemaeis ceperat, potiretur. Tamen rex quadam oppida vicosque minoris momenti Rhodiis cessit, ne ab iis simul ac Romanis opprimeretur ; Ephesum urbem autem ad classem augendam retinuit. Exinde usque ad Hellespontum tendens etiam alias civitates a Philippo paulo ante partas suo imperio adiunxit ratus enim eum brevi apud Cynoscephalas a Romanis devictum copiis ad se arcendum carere. Ne communi pace in Asia Minore cohibetur anno proximo copias in Europam traiciens Thraciam eiusque caput Lysimacheam expugnavit, quam magno sumptu ad pristinam gloriam restrui curavit  filiumque eius Seleucum IV eius praesidem designavit.
Imperator Romanus Titus Quinctius Flamininus quidem metuens ne brevi ab utroque rege in Graecia obsideretur pacem cum Philippo fieri properavit hoc consilio, ne Macedoniae status omnino dirueretur neve civitates Romanis foederatae ad Graeciae principatum pervenirent. Itaque non solum nonnullas civitates sui iuris antea Macedonium iugo oppressas reconstituit sed etiam aestate huius anni frequentans Isthmia certamina totius Graeciae libertatem consecutam esse declamavit. Ita evenit, ut tunc temporis ex quinque factionibus internum Mare tenentibus nullae nisi una praeter rem publicam Romanam superessent.
Qua quisque belli commoda sibi fore speraverit
Qua ratione Antiochus III postquam 223 a.C.n. ad regnum pervenerat tanta ad bella ruerit ex Seleucidarum regni adversa fortuna facile conspicitur praesertim cum eius dominium ultimo saeculo seditionibus incursionibusque adeo esset vastatum ut tunc temporis in Syriam ipsam fere sit redactum. Antiochus autem spe restituendae pristini Alexandri regni gloriae adductus Mesopotamiam, Persiam, Armeniam, Bactriam nec non Parthiam a hostibus recuperans se ipse restitutorem orbis designavit. Etiam Thraciae dominatum appetivit, quoniam iam ab avunculo Antiocho Hierace a.C.n. conquisita esset. Tamen in occupandis ammissis partibus imperia atque iura vetera principum devictorum haud commutavisse neque praesidia ad dominatum firmandum reliquisse videtur. Praecipue civitatibus Graecis iuxta oras Asiae Minoris sitas pepercit quod nihil nisi restituere antiquam earum libertatem simularet se in animo habere. Tamen vectigalia copiasque dandas constituit seque quasi deum coleri constituit, quare opulentissimis sacrificis expletus est.
Romana autem res publica et continendi Philippi regis et augendae auctoritatis fideique apud Graeas civitatis habitae causa bellum susceperunt. Quare Flamininus non solum debellando Philippo sed etiam firmandis minoris momenti civitatibus foederisque aequum Graeciae statum sibi proposuit effici. Eo factum est, ut anno 196 non solum Graecis libertatem ediceret extunc fore sed etiam 194 copias e Graecia reduceret. Copiis reductis autem mox cum novae discordiae inter Graecas civitates essent exorsae Antiochus paulo post ad iterum fretus per Europam transire est adductus, qua re perturbatus senatus cum Smyrna atque Lampsaco urbibus Antiocho maxime adfinitis libertatis ac immunitatis foedus composuit, cui paucis mensis post etiam Alexandria Troas etiam se submisit.
Quibus de rebus ante belli exordium cum Antiocho sit actum
Itaque etiamsi utraque factio ad bellum videbatur paratum tamen Romanorum legati diu frustra cum rege agentes, ut bellum vitarent, nihil impetraverunt. Primum enim cum legati autunmno 196 Lysimacheam missi Antiochum exhortaverant, ut Europam omnino reliqueret Asiaeque adfinitas civitates immunes redderet ille quidem negavit dum has partes iure meritoque parentum concessas affirmat. Deinde Flamininus ipse Romae disceptans regi haec proposuit, eum si Hellespontum dominii finem agnosceret se integrum siturum et Asiae Minoris civitates opprimentem. Nemine concedente denique aestate anni 193 a.C.n. cum legati regi iterum missi aperte eum obiurgaverunt, quod more tyrannis Minorem Asiam opprimeret, ille Romanos eodem more Graeciae Magnae civitates vexare respondit. Denique consensit se servandae pacis gratia quibusdam Asiae Minoris civitatibus parsurum neque sivit Thraciam nuper obsessam relinquere.
Itaque ex anno 194 Aetoli in Antiochi factionem venit, Achaia, Pergamum atque Rhodus autem rei publicae fidem servaverunt. Etiam Philippus V hac ratione ab Antiocho discessit, ut Romani duras sibi impositas condiciones levarent Aetolosque pro damnis primo Macedonico bello acceptis ulcisceretur. Achaeorum foedus autem bellum spe potirendi totius Peloponnesi probantibus Romanis adducti desideraverunt. Etiam rex Pergamenarum Eumenes II praesertim cum undique a Seleucidis clauderetur clientelam regni sui vitare studens Antiochi filiam alteram sibi concessam sprevit atque foederi cum Romanis se iunxit
Quomodo Aetoli Romanam per Graeciam dicionem opposuerint
Aetoli cum suas copias ad Romanis legionibus aperte resistendas impares esse sint rati Antiochum imploraverunt, ut copias in Graeciam transiceret rerumque statum commodo suo commutaret. Ille autem cum initio negavisset ad tale concurrere ingens bellum dolo quodam ab Aetolis incitatus est adeo, ne bello diutius abstinere posset. Ineunte enim anno 192 Aetoli tribus maximi totius Graeciae momenti arcibus res novas instigantes non solum Demetriae sed etiam Chalcidis atque Corinthi potiri. Flaminius itaque Demetrias ad oppidum maxime omnium insidiis commotum praecipitans tamen illic a magnetarcho severiter reprehensus est, quo Graeciam dominione supprimere temptaret. Flaminius hac ob iurgia autem tanta ira est consumatus, ut eum non solum ex oppido eiceret sed etiam fidissimum sibi senatum illic institui perseveravit. Tamen postquam ex oppido egressus est ille magnetarchus brevi reversus iuvantibus Aetolis iterum eius potitus est. Eiusmodi res novas temptantes Aetoli cum etiam Chalcidem urbem invasissent denique autem copiis Eretrorum auxilio venientibus sunt pulsi.
Aetoli licet adeo adversa fortuna utentes tamen Lacedaemonios sibi in gratiam revocari valuerunt, quare Nabis tyrannis initio quidem eorum Gythium portum Romanis antea concessum obsessit, paulo autem post cum bellum rei publicae aperte inferre haesitaret indutias cum Romanis fieri consensit Quare irati Aetolorum manus cum Spartam ipsam maioribus praesidiis explere se velle simularet oppidum ingressa Nabim occidit. Tamen cum omnem contra spem cognatum quendam nepotem caesi tyrannis eius fautores novum regem exclamarent Aetoli oppidi potiri nequiverunt.
Belli exordium
Aetoli quamquam unius tantum oppidi gratiam erant assecuti tamen senatum instigaverunt, ut Publium Villium Tappulum legatum Demetrias mitteret, qui huius oppidi incolis poenas maximas comminaretur Quare perturbatus etiam Antiochus rex, quoniam nunc sociis suis funus a Romanis paratum imminere videretur, abrupte properavit licet parvo militum numero iter in Graeciam facere. Adfuit tunc temporis regis in obsequio etiam famosus ille Hannibal qui iussu inimicum suorum e Karthagine exsiliatus Antiochum petiverat, suas ut ei vires ad Romanos ulciscendos praeberet. Hannibal itaque Antiocho exposuit, quanti momenti esset discordia inter Romanos atque socios eorum in Italia instigare ad legiones illic retinendas. Qua causa Hannibal proposuit se simulatque Antiochus Graeciam copiis invasurus esset magna classe Karthaginem iter facturum rerumque potiturum, ita ut Romani duabus ex partibus premere possent. Postquam autem intellexit quot et quantas copias Romana res publica apud Demetrias ad se excipiendum collegisset hoc inceptu abstinuit classemque sibi subsidia ex Asia quam celerrime transvehi decrevit.
Seleucidarum regi cum brevi tantum spatio copias traducendas collexerat non plus quam decem milia peditum, 500 equitum ac perpauci elephantes fuerunt. Romani quoniam diu iam seditionem in Graeciam suspicati erant non solum plus quam viginti et quinque milium militum extemplo ex Italia in Epirum transvecti sunt sed etiam insuper quadraginta milium conscripserunt classemque ad Brundisium hibernantem augeri curaverunt
Quomodo Antiochus Graeciam invaserit
Antiochus ubi comperit nonnullas Graeciae civitates suae causae fauturas belli fortunam temptans exiguis cum copiis naves prope Demetrias applicavit atque ab huius oppidi senatu quod Romanis esset inimicus maximis honoribus affectus est. Paulo etiam post firmandi foederis cum Aetolis causa Antiochus in legatorum conventu ad Lamiam facto foederis nuper icti imperator est designatus. Deinceps autem Antiochus comminatus Chalcidem etiam urbem suum ut imperium agnosceret est detrectatus, qua re ira incensus tres milia militum cum duce Menippo nec non classem iussit, ut urbis potirentur. Haec ubi Romanis nuntiata sunt senatus quingentos militum itemque nonnullos Achaeos ad hostes intercipiendos emisit. Etiamsi Achaei urbem primi sunt nacti Menippo arces trans Euripum sitas contigit obsidere ante quam a Romanis capi potuerunt. Itaque manus Romana ratibus trabibusque ad fretus haud procul ab urbe superanda uti constituerunt. Menippus autem ubi primum de eorum adventu fit certior equitatum immisit, qui parvum eorum numerum non longe Phoebi a templo Delico iniquo proelio contrivit. Itaque postquam supersteti Achaeorum manui concessum erat urbem incolume relinquere Chalcidenses Antiocho maius etiam exercitum adducenti se dedere sunt coacti.
Deinde Antiochus Aetolicis maxime nitens sociis hieme anni 192 Thessaliam aggresus huius partis arces praeter Larissam ad unum omnes vi superavit donec tempestatibus adversis in Chalcidem compulsus est reverti. Magni autem cum his tractibus brevi captis praesidi opus esset, ne a rege deficerent, Antiochus onerarias naves ad oppositam oram remittere est ratus pabulatum. Suam ut concordiam Graecis libertatem adfectantibus monstraret insuper minoris quidem aetatis, nobilis autem atque locupletis loci virgini Chalcidensis nupsit.
De apud Thermopylas pugna
Praetor autem Marcus Baebius Tamphilus suum cum exercitum temperi in Thessaliam ducere deficisset ad Antiochum intercipiendum hiberna castra in Macedonia ponere constituit. Ineunte autem vere anni 191 a.C.n. Philippus Macedonum rex senatus postquam Antiocho bellum aperte indixerat nixus licentiam augendi exercitus ultra numerum ante concessum manus una cum Tamphilo recuperandae Thessaliae admovit Superatis autem a Tamphilo sine difficultate ad septentrionem Antiochi praesidis Philippo autem apud Pelinnam oppidum ad meridiem sitam Athamaniae manus obstinate resistebant. Neque repugnando destiterunt ante quam Manius Acilius Glabrio exercitu duodecim mille militum nuper tantum ex Italia traiecto eis funus comminatus est comparari. Hostibus deditis Philippus totam Athamaniam sibi subicere festinavit Amynandrumque fuga ad Ambraciam salutem petere impulit. Glabrio exinde summum adeptus imperii quoad supererant praesidia per Thessaliae imas partes sparsa sine mora contrivit.
Antiochus autem Romani dum imperatores de Graeciae superioribus partibus dimicant Acarnaniam sibi reconciliari studens nullius civitatis praeter quam Medeon propter inimicitias diuturnas cum Aetolis consecutus est favorem. Itaque de Acarnaniorum gratia desperans rex in Chalcidem properavit, ut exercitum subsidiis ex Minore Asia receptis ad decem mille militum numerum auctum instrueret. Ab Aetolis autem cum Philippum dehinc suas quoque fines aggressurum metirentur ne dimidiam quidem partem militum foederi suppeditantium auxilio accepit. Itaque Antiochus suas cogitans vires ad Romanos in acie opponendos deficere castra iuxta Thermopylarum angustia poni, Aetolos quidem Heracleam,, quod faucium aditum occupavit, ceteras in montibus semitas tueri iussit.
Glabrio quidem triginta mille militum exercitum e Thessalia adducens primum circa Heracleam rura vastari coepit, ut Aetolos ad impetum faciendum laccesset, neque autem illos e castris egreddi impulit. Hostibus itaque neglectis porro Thermopylarum fretus penetrans duas turmas militum duo milia designavit, qui cum montium circumferentium iuga superavissent hostem a tergo opprimerent. Antiochus quamquam fretus propugnaculis muniri curaverat tamen Glabrionem, qui hostem maximo impetu urgere coepit, vallis aditu prohibere haud valuit. Acerrima deinde utroque pugna exarsa Romani tamen diu frustra hostium aciem per vallis fretus maxime exigua dispositam oppressit donec turma altera duce Marco Porcio Catone pulsis Aetolis montes superavit perterritasque Antiochi acies in fugam convertit. Ita evenit, ut Antiochus fugientibus ubique militibus perpauca manu in Chalcidem rapens cursum e pugna evasit pauloque post navem conscendit, quae se Asiaticum dominium reportaret.
De ad Corycum pugna navali
Antiocho rege extemplo e Graecia errupto Aetoli subsidiis fruentes Glabrioni imperatori nihilominus et Heracleam et Lamiam oppida paulo post expugnaverat etiam magno fervore suis e sedibus apud Naupactum atque Amphissam sitis diu resistebant. Tamen Romani belli discrimen in Asia esse abhinc temptandum rati augendae classi nunc maxime operam dederunt, quominus Antiochi ratibus impedirentur, ne copias illinc traducerent. Polyxenidae Rhodio quidem Antiochi nauarcho duocentum naves suppetebant, quarum autem septuaginta tantum erant tectae, ceterae apertae. Obstabant autem arcendae Romanae classis inceptu cum eius navigandi imperitia tum Rhodiorum Pergamenique regni classis Romanis foedere coniunctae sollertia.
Romanae enim classi 81 quinqueremium navium itemque 24 leviorum Gaius Livius Salinator praeerat praetor, qui suas iungere rates sociorum navibus quam celerrime properavit. Polyxenidas autem Romanam insecutus classem licet apud Phocaeam in ancoris stans hostemque vigilans tamen utriusque socii naves in unum coalescere haud inhibere potis erat. Hac re compulsus ad fretus inter Chios atque Erythraeam paeninsulam naves recepit hac ratione, ut Salinatoris agmen Rhodios dum ad portus navigat interciperet. Itaque haud procul ab oppido Coryco Polyxenidas insidias Romanis parans hostium naves est aggressus. Tamen mox ab utroque latere sua nequitia circumdatus fugae dans signum Ephesi ad portum non sine clade suorum festinavit. Pugna peracta Salinatori etsi naves superstetes trabibus Rhodicis iungere contigit eorum quidem navibus proximum mare tuendum commendare, suis autem Hellespontum frequentare visum est.
DrugBank
Olim repositorium etiam data a Vicipaedia Anglica accepit.
Potitus Valerius Messala
Potitus Valerius Messala (natus circa annum 70 a.C.n., mortuus post annum 17 a.C.n.) senator Romanus fuit.
Familia
Pater eius Marcus Valerius Messalla Rufus, consul anni 53 a.C.n. erat, frater Marcus Valerius Messala anno 32 a.C.n. consul suffectus fuit. Filius eius Lucius Valerius Messalla Volesus anno 5 consul ordinarius nominatus est.
Warren Hearnes
Warren Hearnes (natus in Moline Illinoesiae die 24 Iulii 1923; mortuus in Charleston Missuriae die 16 Augusti 2009) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1965 usque ad annum 1973 Missuriae gubernator fuit.
Bellum Syriacum
De navali pugna apud Myonessum facta
Antiochus tamen clade accepta bello haud abstinens Polyxenidem classem ad Ephesias moles reduci maioribusque ratibus nuper exstructis augeri, Hannibalem quidem alteram classem e Syria adduci iussit. Haec ubi effecit Polyxenidas vere ineunte septingentis navibus tectis Rhodos petivit comissurus pugnam cum Pausistrato praefecto Rhodici classis, ne Hannibalem aditu Aegei maris prohiberet. Hoste haud procul a Panormitano portu Sami insulae reperto Polyxenidi praeter septem naves Rhodicam classem contigit evertere.
Haec dum geruntur Salinator Abydum arcem quae Antiocho maxime faveret diu oppugnabat. Tamen simulatque famam de ingenti Polyxenidis victoria comperuit puppes in hostem vertens tam avide eum est persecutus, ut licet quibusdam sit auctus eius numerus Rhodicis ratibus nuper captis fuga salutem petivit. Hoste pulso Salinator summum imperii Lucio Aemilio Regillo commendans hostium arces Cariam Ciliciamque tenus incendiis incursionibusque vexare obtulit. Haec postquam menses paucos frustra studuerat Regillus ab Eumene rege postulavit, suis ut navibus Hellespontum obsideret, quominus a Polyxenide recuperaretur. Hannibal quidem haud procul a Side oppido praefecto Rhodio Eudamo occurens ab eo pulsus atque interceptus est, ne copias Ephesum duceret Polyxenides ideo cum hac de clade certior esset factus suo robore impetum esse temptandum constituens classem nonaginta fere navium e mole eduxit. Ubi autem apud Myonessum nactus esset Regillum septuaginta tantum navibus Polyxenidas laevo cornu Romanos impigre navigans cinxit. Romanis adversa fortuna dimicantibus denique autem Rhodicae trabes nemine exspectante auxilio eis venerunt, qua re Polyxenidas dimidiam fere classis partem amisit seque Ephesium in portum recepit. Quo effectum est, ut Hellespontus Asiaeque fauces Romanis paterent.
Quomodo Antiochus apud Magnesiam sit superatus
Legionibus transitum in Asiam parantibus Lucius Cornelius Scipio, postquam imperii summum a Glabrione acceperat, praefectus cohortesque sunt subsidio missi ad 13.500 militum. Praeclaro autem fratri Publio Cornelio Scipio Africano, qui eum legatus comitatus erat, medii anni indutias cum Aetolis icere contigit, quominus exercitum e Graecia in Asiam transgressurum transitu prohiberent Regillus enim cum superata Polyxenidis classi Hellesponti fauces munitione obsedisset Antiochum impulit, ut Ioniae oras omnino vacaret inque Minoris Asiae intera ad copias instruendas regredderetur. Itaque Lucius Scipio mense Novembri anni 190 Lysimacheam urbem iam diu desertam nactus copias in Asiam transieci iussit.
Apamenae pacis condiciones
Concilio pacis faciundae apud Apameam congresso impositae sunt Antiocho a victoribus condiciones satis acerbae: Antiocho esse cedendas omnes partes ultra Taurus montes sitas praeter Ciliciam provinciam Syriae maxime adfinitam usque ad Calycadnum flumen Praeterea a Romanis severiter interdictus est, Graeciam ne mechanematis neve beneficiis confunderet eiusque statum dirueret. Etiamsi Romani maximum omnium opus Antiocho devicto dederunt tamen cum suam imponere aperte dicionem liberis Graeciae Asiaeque Minoris civitatibus praeter Cephalleniam Zacynthumque insulas nollent partes conquisitas regnis atque foederatis maxime sibi gratis gubernandas commendaverunt. Quare Eumenes Pergamorum, qui pugna maximo suo periculo haud abstinuisset, oppido Lysimachea, paeninsula Chersones, regionibus Mysia, Lydia, Phrygia, Pisidia nec non Caria quoad septentrionem vergit remuneratus est. Rhodiis autem Lycia inferiorque Cariae pars est a Romanis tributa. Classem etiam Antiocho tradendam vel absolvendam constitutum est praeter decem naves, quibus vetitum est, ne ultra promonturium Sarpedonis iuxta Calycadni oris siti navigarent. Decretum illi est insuper, ne diutius gentes Galatorum merce conduceret neve elephantibus in acie uteretur. Praeterea Romani Antiocho etiam 15 milia talenta solvenda imposuit, quorum iam ante quam pax erat composita quingenta coactus est Romanis tramandare, reliquorum autem quotannis solvens milia debuit. His ex condicionibus Antiocho per quartam spatii Carthaginiensibus secundo Punico bello devictis concessi partem duplicem copiam, quare suo imperio etsi divitiis uberanti ruina paratum est. Denique Antiocho non solum coactus est Romanis peregrinos, qui Romanam causam in Graecia opposuissent, tradere, quorum clarissimus autem Hannibal suae antea vitae finem fecit, sed etiam nobiles quosdam et ipsum suum filium obsides eis dare; quare evenit, ut Antiochus IV pueritiam Romae degeret.
Qua belli participes fortuna extunc sint fructi
Aetolorum cum foederi quoniam inter Antiochi socios maxime eminuisset etiam pacis condiciones sint impositae tamen Romani praeter minoris momenti partes cedendas pepercerunt hac ratione, ne nimis Graecarum civitatum status commutaretur. Achaiorum contra foedus denique per totum Peloponnesum dicionem diu optatam decretis Romanorum est adeptum. Etiam Philippo V Macedoniae regi ob auxilium latum quas secundo Macedonico bello amiserat partes partim sunt restitutae. Tamen cum Romana potentia minoribus Graeciae civitatibus adeo praestaret eorum socii magis magisque aperte in clientelae statum sunt minuti. Etiam rei publicae ipsae status belli discrimine commutabatur: Catone enim maiore sectatoribusque eius auctoribus nimiam unius viri sicut Flaminii vel Scipionis metuentibus senatui placuit, ne ullius magistratus in Antiocho impugnando imperium prorogeretur. Hoc modo Scipio Africanus, qui legatus minoris fratris (cui propter victoriam apud Magnesiam adeptam nomen triumphale Asiaticus est concessum) in Asia meruit anno insequenti postquam ambitus est accusatus imperio est pulsus.
Quantum Magnesiana clades Seleucidarum regni funus paravisset paucis annis post patefactum est, cum Antiochus IV anno 168 a.C.n. apud Eleusin Romanos nactus legatos minationibus tantum deterretur, ne Aegyptum invaderet. Tamen in orientalibus partibus Seleucidarum regnum etiam plurimum omnium alterum per saeculum vigebat donec a Parthis est eversum. Et Antiochus III ipse qui cum opibus ad talenta sibi imposita solvenda careret templi cuiusdam thesaurum esset spoliatus ab indigenis ob nefarium iratis anno 187 a.C.n. est necatus, ex pace a Romanis imposita magis quam bello interivisse videtur.
Belli fontes
Rerum gestarum scriptores praecipui qui huius belli facta commemorant sunt Polybius atque Titus Livius; his accidit etiam Appiani historia. Cavendum autem est narrationis fiduciam quoniam uterque Romanam fortunam ac ingenium ceteris factionibus praeponere videntur.
Maximi momenti horum trium constat esse Polybii, qui puer Aetoli foederis ruinam videat, narrationem, etiamsi imprimis quae fuerint causae auctae Romanae potentiae exponere videtur. Hoc opere ceterorum, id est Livi Appianique, rerum gestarum collationes suis in fabellis conscribundis videntur. Livio enim praesertim exempla magis quam facta rerumque fidem cordi fuisse, quod enim ex Appiani narratione maiore cura atque singulis rebus e Polybii historia expleta liquet.
Samanus (flumen)
Samanus  (Francogallice Semnon) est fluvius Franciae qui in Congrier oritur, regiones Pagi Ligeris et Britanniam Minorem adluit et post praefecturas Meduanam, Cenomannicam et Ligerim, Illam et Vicinoniam et Ligerim Atlanticum praeterlapsus esse ostium Burgum Comitum inter ac Plebi Castelli invenit quo fluvium Vicinoniam incidens eam auget eaque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Tributarii praecipui Samani
Rivi praecipui qui in Samanum influunt, a monte ad vallem :
Loci ad Samanum
Communia praefecturis digesta quae Samnus praeterlabitur:
Vallis Gardeina
Vallis Gardeina (alia nomina: Vallis Gredina, Gredine) (Italiane: Val Gardena; Theodisce: Gröden / Grödnertal; Dolomiane: Gherdëina) est alpina ac dolomiana vallis Italiae, in Regione Tridentini-Altae Athesiae/Tirolis Meridionalis, in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) atque in Communitate Comprehensoriali Saltensi-Sclerianeni sita.
Incolae Gardeinenses appellantur.
Aphanopus carbo
Aphanopus carbo (species a Ricardo Thomasso Lowe anno 1839 descripta) est piscis familiae Trichiuridarum. Ad commercium capitur.
Vallis Gardeina
Ethnográphia
Gentes Gardeinenses linguam ladinam loquuntur.
Proelium apud Manzicertum
Proelium apud Manzicertum (hodie Malazgirt, a septentrione Arsissae paludis (hodie Vanus lacus) situm) fuit proelium inter Imperium Byzantinum imperatore Romano IV Diogene et Selgiukidas duce Alp Arslan die 26 Augusti 1071 gestum. Fuit maximi momenti ad historiam Asiae Minoris cum tunc primo Turcis in Anatoliam migrare ibique stabiliter consedere contigit.
Historia
Romanus IV anno 1068 imperator factus prompta mente constituit Turcos fine orientali imperii arcendos esse atque expulsandos. Ad hoc efficiendum anno 1071 exercitu cum magno Constantinopoli profectus est. Alp Arslan dum urbem Edessa oppugnavit huius minationis certior factus hoc incepto destitit omnique exercitu suo imperatori obviam properavit.
Champ-sur-Drac
Champ-sur-Drac est commune Francicum 3'097 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Proelium apud Manzicertum
Historia
Exercitus Byzantinus omnino inter 40.000 et 60.000 milites numeravit, quorum magna pars milites mercennarii ut Franci, Arabes, Pacinacae, Georgii, Abasci, Cosri, Alani, Armenii et alii fuerunt, quamquam non omnes proelii interfuerunt. Copias Selgiukidorum paulo minus crebras fuisse opinatur.
Receptorium NMDA
Receptorium NMDA sive abbreviatura internationis NMDAR est unum trium receptoriorum ionotropicorum glutamati postsynapticorum cum effectibus excitatoriis celerrimis in neuronis, ideo est pars actionis raptae neuronalis circum synapsem. Cum neurotransmissoribus et glutamati et glycini (sive D-serini) ligandis receptorium transgressionem celerissimam ionum calcii (Ca2+) permittit.
Proelium apud Manzicertum
Historia
Byzantini cum ante proelium rixa de imperio orta essent terram proelii expecturi neglegenter exspeculati sunt. Milites Franci ducis Urselio "Phrangopulo" recusaverunt proelii partem esse, mercennarii Cumani atque Pacinacae iam nocte superiore ad hostem defecerant. Imprimis proditionis atque defectionis Andronicus Ducas, ducis copiarum subsidiarum, causa milites imperii terrore pertubati hoste recessunt. Imperator ipse in captivitatem delapsus est.
Receptorium NMDA
Anticorpora contra receptoriis NMDA aspectum encephalitidis limbicae efficere possunt.
Proelium apud Manzicertum
Historia
Copiae nobilum Byzantinorum quam celerrime domi petiverunt ut dynastiae Comnenae in imperio adipiscendo auxilio essent. Nunc solum cladis fatum exitiosum reddita est cum Selgiukidae pactum cum Romano IV post proelium ictum ruptum existimarent Asiamque Minorem expugnare inciperent. Interna Asiae Minoris gradatim a Turcis capta sunt, qui in Anatolia Sultanatum Rumensem condiderint. Nonnullis praefectis provinciarum orientalium ut Philaretus Brachamius in Germanicia vel Abul Gharib in Cilicia vel aliis urbibus ut Edessa ad breve tempus etiam sine subsidio imperiali impetus Turcos sustinere contigit, tamen paulo post submersae sunt. Nunc solum orae paeninsulae adhuc imperio Byzantino patebant.
Receptorium NMDA
Structura receptorii NMDA
Receptorium NMDA tetramerus ex duabus vel tribus variis subunitatibus constrictum est (heterotetramerus). Adhuc tria genera subunitatum notae sunt, GluN1 (seu NR1), GluN2 (seu NR2), GluN3 (seu NR3). Omnibus subunitatibus quaedam varietates inventae sunt. Functionis rectae semper subunitatem NR1 singularem cum NR2 singulari coniungi oportet.
Abruttus
Abruttus (Dacoromanice Abrud, Germanice Großschlatten, Hungarice Abrudbánya) oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est.
Receptorium NMDA
Subunitas GluN1 (NR1)
Non minus quam octo subunitates descripti sunt. Genum nomine GRIN1 chromosomate 9 (9q34.3) locatum est (OMIM: 138249).
Abruttus
Historia
Abruttus in ruinis oppidi Dacici et Romani eiusdem nominis conditum est. Inter forticationes erat, quibus cuniculi auri in Roșia Montană defendebantur. Anno 1472 Abrud ius urbis adeptus est. Anno 1784 seditio contra regimen Austriacorum suppressa est. Sed tamen ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit. Ad hunc diem cum regione tota Transsilvania pars Romaniae est.
Saint-Sauveur-sur-École
Saint-Sauveur-sur-École est commune Francicum 1'097 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Receptorium NMDA
Subunitas GluN2 (NR2)
GluN2 subunitati quattuor subtypi, GluN2A, GluN2B, GluN2C, GluN2D descripti sunt. Subtypi GluN2A et GluN2B imprimis in cortice cerebri et hippocampo locati sunt. Et GluN2A et GluN2B cum enzymis calcio-calmodulino-pendens proteini kinasis 2 (CaMKII) et PSD-95 coniunctae sunt. Gena nomine GRIN2A chromosomate 16 (16p13.2) (OMIM: 138253), atque nomine GRIN2B chromosomate 12 (12p13.1) (OMIM: 138253) locata sunt.
Subunitas GluN3 (NR3)
Adhuc subunitati GluN3 (sive NMDAR-L sive chi) subtypi GluN3A et GluN3B noti sunt. Subunitates GluN3 in cellulis formationis hippocampalis, sed etiam in cellulis granularibus cerebelli una cum GluN1 et GluN2 constituens reperiuntur. Praeterea constitutio una cum GluN1 tantum inventa est. In neurogenesi GluN3 magis exprimi videtur.
Caprimulgidae
Caprimulgidae (a caprimulgo) sunt nocturnae vel crepusculares magnitudinis mediae aves ordinis Caprimulgiformium, quarum proprietates notabiles sunt alae longae, crura brevia, rostra brevissima. Contra apertam nominis significationem, earum victus maximi momenti in insectis consistit.
Receptorium NMDA
Receptorium NMDA triheteromericum
Receptoria NMDA cum structura triheteromerica numerosa in systemate centrali nervosi videntur. Ea tetrameri ex tribus subunitatis variis composita. Natura et functionis et structurae eorum ab diheteromericis differunt. Eo super maturationis synapsum et plasticitatis cerebri magnum momentum habent. Nimirum scienta ad substantias fabricandas, quae receptoria triheteromerica inhibere stimulareve queant, spectat. Per exemplum, in cerebelli cellulis granularibus potissmimum receptorium tri-heteromericum cum subunitatibus duabus GluN1, una GluN2A, una GluN2C inveniri videtur. In synaptibus hippocamporum imprimis subunitates GluN1/GluN2A/GluN2B locatae sunt.
Natura physiologica
Receptoria NMDA fluxum imprimis ionum calcii (Ca2+) permittunt, sed etiam natrii (Na+) et kalii (K+).
Caprimulgidae
Caprimulgidae in omne orbe terrarum praeter Novam Zelandiam et aliquot insulas Oceanicas inveniuntur. Impigrae sunt vesperi primaque luce, vel etiam nocte. Saepissime in solo nidificant. Plerumque lepidopteris aliisque magnis insectis volantibus vescuntur.
Plurimis sunt pedes parvi, ambulando haud bene adhibiti, atque alae longae et acutae. Earum plumae cryptice colorantur, ut corticis vel foliorum similes videantur. Nonnullae species secundum, non trans, ramos consident, ut sese diu melius celent.
Phalaenoptilus nuttallii unica avis est, quia hibernat, iners, temperatura corporis hebdomades atque adeo menses multo imminuta; aliae caprimulgidae quoque torpidae breviora tempora fieri possunt.
Caprimulgidae unum aut duo ova maculata recte in solum nudum pariunt. Subiciuntur caprimulgidae, periculo imminente, ova pullosque a nido in ore movere. Quod identidem in libris ornithologicis dicitur, sed investigationes academicae indicia talis consuetudinis quae refutari non possunt haud inveniunt.
Santa Coloma de Gramenet
Santa Coloma de Gramenet (Hispanice:  Santa Coloma de Gramanet) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 120824 incolarum sunt.
Melanargia lachesis
Melanargia lachesis (Anglice Iberian marbled white) est papilio familiae Nymphalidarum, in Paeninsula Iberica et Francia meridiana endemicus.
Latitudo alarum est 25–28 mm. Adulti ab Iunio ad Augustum volare solent. Est una generatio per annum.
Larvae graminibus variis vescuntur.
Kensuke Nagai
Nagai Kensuke (永井 謙佑) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2010 - ) lusor est. inter alia cum turmis Vissel Kobe, Nagoya Grampus et Standard Liege lusit. Nunc ad gregem Nagoya Grampus pertinet.
Jettenbach
Jettenbach est vicus et commune in circulo Bavarico Mühldorf ad Aenum et pars societatis administrationis Chrayburgae ad Aenum.
Index communium praefecturae Meduanae et Ligeris
Hic est index communium Meduanae et Ligeris praefecturae Francicae, cui subsunt communia 363 numero.
Jettenbach
Geographia
Jettenbach in terra ante Alpes Bavarica in valle Aeni situm est atque circiter 20 km a Aquaeburgo ad Aenum, fere 18 km a capite circuli Mühldorf ad Aenum et solum 7 km a Waldkraiburg longinquum est.
Vico Jettenbach est statio ferriviaria et prope Aeni fossam oritur, qua officina energetica in Töging impellitur.
Commune Jettenbach constat ex 12 partibus.
Vicina communia sunt
Privatizatio
Privatizatio est actio per quam societas sive publica activitas ad campum privatum transit. Actio contraria nationalizationis est.
Negotiali in ambitu, evenit cum civitas societatem publicam vendit. Ex illo temporis momento, civitas hanc societatem sic ventam dirigere desinit ut civitas nec curationis sumptus nec beneficia habeat, quia hoc munus societatis actionarii sive domini praestant.
Civitas solum activitatem moderatur et beneficia secundum statuta per vectigalia et iuridicas margines accipit.
Privatizatio in subevolutis nationibus tendit ad provocandum ut societates ab adventiciis multinationalibus ita emantur ut parvo sumptu (nam vis operis vilior est) eadem beneficia accipiant, quae rursus eadem in natione non collocantur sed multinationalis ea in sua propria natione collocant aut eis utuntur ad emendas alias societates aliis in nationibus, catenam repetens. At saepe Inaequitatem reditus facere et iura oeconomica, socialia et culturalia pro vulneralibus violare potest.
La Porcherie
La Porcherie (Occitanice La Porcharia ) est commune Francicum 602 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Lepturacanthus pantului
Lepturacanthus pantului (species ab M. V. Gupta anno 1966 descripta) est piscis familiae Trichiuridarum. Ad commercium capitur.
Pisidia
Pisidia (Graece: Πισιδία Pisidia) antiquitatis tempore Asiae Minoris pars inter Attaliam atque Galatiam sita nuncupabatur.
Ad orientem Lycaoniae Isauriaeque adiacet, ad meridiem autem Pamphyliae atque Lyciae, ad hesperiam quidem Phrygiae. Maioris momenti oppida antiquitatus fuerunt Adada, Antiochia, Apollonia, Kremna, Sagalassus, Selge, Termessus et Timbriada.
Maior autem cum huius regionis pars montibus rupibusque obstringitur neque Persae neque Alexander Magnus eas partes omnino dominione tenere. Deinde anno 188 a.C.n. Pergameni regni facta est pars, 39 a.C.n Galatiae Marco Antonio auctore adiudicata est. Denique anno 25 a.C.n. ab Augusto imperatore Pisidia provinciae Galatiae tributa est, attamen neque Romani remotiores partes dominari valuerunt.
Temporibus antiquitatus in Pisidia lingua indigena Pisidica dicta utebatur.
Pierre-Buffière
Pierre-Buffière (Occitanice Pèirabufièira ) est commune Francicum 1148 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Saxo-Sebesum
Saxo-Sebesum (Dacoromanice Sebeș, Germanice Mühlbach, Hungarice Szászsebes) oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est. Ad Saxo-Sebesum etiam vici Lancrăm, Petrești atque Răhău pertinent.
4057 Demophon
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4057 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saxo-Sebesum
Historia
Saxo-Sebesum a colonis Germanicis saeculo XIII conditum est. Anno 1241 ut alii urbes Europae a Mongolis deleta est, anno 1243 nomine Malembach primo in actum descriptum est. Circa annum 1300 circa duo milia cives habuit, anno 1341 ius urbis accepit. Saeculo XIV exeunte moenia aedificata sunt, quae iam hodie exstant. Anno 1438 Turci oppidum obsidebant, expugnaverunt et cives in servitutem abduxerunt. Diu Saxo-Sebesum hoc clade affecta erat. Postea haec regio ad Regnum Hungaricum pertinuit. Anno 1778 prima ecclesia Orthodoxa Dacoromanica exstructa est, anno 1891 ferrovia oppidum attigit, anno 1906 prima Electrificina aedificata est. Ab anno 1918 Saxo-Sebesum cum regione tota Transsilvania pars Romaniae est. Maxima pars Germanorum saeculo 20 Saxo-Sebesum relinquebant. Anno 2002 non plus quam 166 Hungari et 231 Germani hic vivebant.
Coniunctiones communium
Sebeș cum his communibus coniunctiones habet:
Santa Coloma de Cervelló
Santa Coloma de Cervelló (Hispanice: Santa Coloma de Cervelló) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 7931 incolarum sunt.
Operistitium
Operistitium est universa operum cessatio facta ab operariis praesentes operum condiciones reclamantibus. Pactio internationalis de iuribus oeconomicis, socialis et culturalis (articulus VIII, d) et Charta Socialis Europaea (articulus VI) ius ad operistitium spondent.
Trusten Polk
Trusten Polk (natus in Bridgeville die 29 Maii 1811; Urbe Sancti Ludovici mortuus die 16 Aprilis 1876), causidicus, fuit Americanus rerum politicarum peritus factionis Democraticae, qui anno 1857 Missuriae gubernator fuit. Praeterea, Polk in Civitatum Foederatarum senatu Missuriae legatus fuit.
Virginia Raggi
Virginia Helena Raggi (Romae die 18 Iulii 1978 nata), alumna tertiae universitatis urbis Romae, est iuris consulta italica et politica factionis Motus V stellarum.
Anno 2011 ad factionem Motus V stellarum accessa Raggi cum marito suo grex subdivisionis administrativae Romae XIV (Municipio Roma XIV Monte Mario) condidit et tum, anno 2013, illa electionem administrativam Italiae obtinens symbula electa est. A die 20 Iunii 2016 usque ad diem 21 octobris 2021 praefecta urbi Romae fuit.
Melanargia occitanica
Larvae graminibus variis vescuntur.
Lepturacanthus savala
Lepturacanthus savala (species a Georgio Cuvier anno 1829 descripta) est piscis familiae Trichiuridarum. Ad commercium capitur.
Sant Vicenç dels Horts
Sant Vicenç dels Horts (Hispanice: San Vicente dels Horts) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 28137 incolarum sunt.
6051 Anaximenes
6051 , olim designationibus 1992 BX1 et 1981 CP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est. In honorem Anaximenis nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6051 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Santa Cecília de Voltregà
Santa Cecília de Voltregà (Hispanice: Santa Cecilia de Voltregá) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 182 incolarum sunt.
Shuichi Gonda
Gonda Shuichi (権田 修一) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2010 - ) lusor est. inter alia cum turma FC Tokyo lusit. Nunc ad gregem Horn pertinet.
Peyrilhac
Peyrilhac (Occitanice Pairilhac) est commune Francicum 1'182 incolarum (anno 2011) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Comitatus Hungarici
Comitatus sunt divisiones administrativae Hungariae, quae Germanice Komitat Hungarice autem vármegye, -ék, olim megye ([] numero plurali megyék, [] vocantur.
Regnum Hungaricum
Regnum Hungariae habebat comitatus fortasse usque ab anno 1000.
Ab anno 1867 in regno Hungarico fuerunt 64 comitatus, anno 1882 numerus ad 63 accessit, quia duo comitatus iuncti sunt. In Regno Croatiae et Slavoniae fuerunt octo comitatus. Comitatus dividebantur in districtus.
Respublica Hungaria
Respublica Hungarica habet 19 comitatus praeter urbem Budapestinum.
Notae
Varmeghie
Saint-Sauveur-lès-Bray
Saint-Sauveur-lès-Bray est commune Francicum 347 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Vaux-en-Beaujolais
Vaux-en-Beaujolais est commune Francicum 1'064 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus). In Vaux-en-Beaujolais res gestae clarae mythhistoriae Clochemerle a Gabriele Chevallier anno 1934 scripta agunt.
Interleukinum 33
Interleukinum 33 (IL 33) est cytokinum. IL-33 membrum familiae IL 1 est, ideo cytokina cellulis T auxiliariis sociata, ut IL 4 generat.
IL 33 est mediator responsorum inflammatoriorum in pulmonibus.
Nomen geni est IL33.
Genki Haraguchi
Haraguchi Genki (原口 元気) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2011 - ) lusor est. inter alia cum turma Urawa Reds lusit. Nunc ad gregem Hertha pertinet.
Peyrat-le-Château
Peyrat-le-Château (Occitanice Pairac lo Chasteu ) est commune Francicum 1'012 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Daphne du Maurier
Daphne Busson du Maurier Eques (nata Londinii die 13 Maii 1907; mortua in Cornubia die 19 Aprilis 1989) fuit scriptrix Britannica. Mythistoria Rebecca innotuit, quam Alfredus Hitchcock cinematographice aptavit. Hitchcock etiam fabulas eius praetitulatas Jamaica Inn et The Birds tractavit. Anno 2007 vita eius in pellicula renarrata est, Geraldina Sommerville histrione.
Vita
Histrionis Geraldi du Maurier filia et scriptoris Georgii du Maurier neptis cum sororibus suis Londinii et Lutetiae nullas quasi curas sustinens vitam degebat. Opibus suppeditantibus privatim educata est: iuvabat eam velificare et itinerari et fabellas breves pangere. Aetate undevicesimorum annorum Cornubiam amoenam maritimam, ubi ferias iucundas egerat, sibi futurarum regionem litterarum elegit.
Du Maurier, cum primas res anno 1928 edidisset, anno 1931 in lucem protulit suam primam mythistoriam, cui titulus The Loving Spirit est. Quam animadverterunt lectores, critici, et Fredericus Browning praefectus militum. Anno insequenti, Daphne Frederico nupsit; duas filias et filium peperit.
Annis inter 1943 et 1969 apud Menabilly habitabat (quod fiebat Manderley in operibus eius). Anno autem 1940 pellicula de Rebecca Praemium Academiae tamquam opus cinematographicum anni optimum, Laurentio Olivier et Ioanna Fontaine partes agentibus. Daphnes du Maurier novella The Birds anno 1963 egregium in modum cinematographice confecta est, quamquam ipsi minus placebat. Similiter laudanda sit pellicula de opusculo Don't Look Now anni 1973, moderatore Nicolao Roeg: in qua ludebant Donaldus Sutherland et Iulia Christie artem suam egregiam ostendentes.
Elizabeth II regina eam anno 1969 equitem DBE proclamavit. Tamen scriptrix anno 1977 stilum deponens se in solitudinem contulit.
6052 Junichi
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6052 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Coturnix coturnix
Caro coturnina ab hominibus ad comedendum variis modis coquitur
Descriptio
Haec avis est parva et rotunda. Eius proprietates insignes apud Linnaeum: "pedibus nudis, corpore griseo-maculato, superciliís albis, rectricibus margine lunulaque ferruginea." Maris praeterea mentum est album. Quia migratoria est, eius alae sunt longae, avium venationis plerumque dissimilis. Solum 18.0–21.9 centimetra longa est, 91–131 grammata ponderis.