cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Morphologia (linguistica)
De formarum ambiguitate
Ambiguitas formarum verborum structuralis homonymia est, quae in homographia, ambiguitate orthographica, et homophonia, ambiguitate phonematica, consistit. Verbum singulare modo homonymum modo homographum modo homophonum appellatur. Exemplo est verbum Suecicum för, quod octo verba grammatica exhibet, quorum sex ad differentes partes oratonis pertinent:
Homonyma Latina aequiperari solent homophonis, quorum exemplo sunt aequor [1] 'planities', [2] 'aliquis me aequat'; apium [1] 'selinon', [2] 'apicularum'; canis [1] 'canis', [2] 'tu cantas'; ius [1] 'iuscellum', [2] 'iustitia'; paries [1] 'paries', [2] 'tu fetum edes'; pellis [1] 'pellis', [2] 'tu loco moves'; etc. Homographorum autem numerus magnus est, quia longae vocales a brevibus scriptione distingui non solent, sicut ara /arā/:/ārā/; cani /canī/:/cānī/; edo /edō/:/ēdō/; fugit /fugit/:/fugit/; labor /labor/:/lābor /; latus /latus/: /lātus/; lego /legō/:/lēgō/; nitor /nitor/:/nītor/; etc.
Formae verbi Anglici cut /kʌt/ quinque intellectus sunt. Est enim non solum forma finita praesentis, excepta tertia persona singularis, et praeteriti temporis (We cut down the forests, 'silvas caedimus / cecidimus') sed etiam forma infinitivi (We want to cut down the forests, 'silvas caedere volumus') et participii praeteriti (We had cut down the forests, 'silvas cecideramus'). Praeterea, cut etiam nomen substantivum est. Copia homonymorum in linguis variat. Sermoni Anglico homonyma non rara sunt, ut in hac sententia commenticia: Her hand had come to rest on that very book, 'manus eius tandem supra illum ipsum librum iacebat', ubi omnia verba singula duobus saltem modis intellegi possunt; verbi gratia that singillatim his saltem modis intellegi potest: pronomen demonstrativum, pronomen relativum, coniunctio subordinativa. Homonymia nihilo minus perraro intellectui obest, nam sententia dicta aut scripta ex scientia mundi atque ex omnibus circa intellegitur.
De structura interna verborum
Descriptio morphologica ad phonematicas et orthographicas verborum formas pertinet. In describenda structura morphologica finis est, ut minimae particulae significativae in verborum formis definiantur. Quae descriptio velut verbi corporis (ex phonematum litterarumve ordine constantis) dissectione efficitur, qua operatione morphae ut segmenta anatomica grammaticae definiuntur. Morphis sua cuique significatio propria aut functio grammatica est. His formis utamur exemplis: sōl, sōlem, sōlis, sōlī, sōle. Percipimus ilico verbi formam q.e. sōlem in duo significativa secari posse segmenta, quae sunt /sōl/, morpha lexicalis, et /em/, morpha portmanteau, quae duas in se functiones grammaticas includit, quae sunt 'accusativus' et 'singularis'. Eadem opera hoc habemus paradigma morpharum grammaticarum: /em, is, ī, e/, quibus suae cuique functiones sunt.
Etiam morphae linguarum minus notarum describi possunt, dum copia verborum conlectorum satis magna sit. Exemplo sunt haex verba ex dialecto Zacapoaxtlaca linguae Aztecorum excerpta:
Dubium non est, quin haec verba ex variis morphis constent. Sed confinia morpharum incerta et ancipitia sunt. Omnia verba /n/ phonemate incohata ad primam personam referri videntur; experiendum est tamen, utrum morpha illa /n-/ an /ni-/ an /nit-/ (etc.) sit. Verborum autem /t/ phonemate incohatorum subiectum grammaticum tertia persona est, quae cogitari potest hoc segmento designari. Probsbilius tamen est tertiam personam nulla morpha phonematica significari — aliqui hic de "morpha zero" loquuntur — nam cum /t/ segmentum in his omnibus verborum formis eodem loco (q.e. ante /ʃ/) inveniatur, fieri potest, ut ad 'flendi' verbi stirpem pertineat. Si ita sit, prima persona pluralis ('nos') /ti-/ morpha singificetur. Itaque categoria personae morpha praefixa designari videtur. Forma tʃoka tamen per se stat neque ullas additicias morphas grammaticas habet. Tempus imperfectum (aut progressivum) /-ja/, futurum /-s/, perfectum /-k/, plusquamperfectum /-ka/ suffixis indicantur. Etiam numerus pluralis suffixo (q.e. /-h/) indicatur. Per has formas phonotaxis quoque notitiam habemus, nam suffixa temporalia suffixo numerali praeponi debent:
Quomodo igitur dicatur 'flevit'? Nixi cognitione quam per descriptionem grammaticam adepti sumus (prae)dicere possumus: tʃokak. At possumusne secure, quomodo dicatur 'flebunt', praedicere? Incertum enim est, num praedictio grammatica hic constet, nam forma ?tʃokash grammatica generata difficilis pronuntiatu videtur.
De confiniis morpharum
Quotae morphae sunt verbi formae q.e. calceamentariusque? Segmentum certissimum est que inclinativum, quod — contra ac τε Graecum — sine spatio verbo priori adiungi solet. Calceamentarius a nomine deverbali q.e. calceamentum ductum est. Calceamentum autem, itemque calceator 'qui calceat, calceolarius', a stirpe verbali /kalkeā-/ ductum est sicut blandimentum et blanditor a blandiendi verbi stirpe /blandī-/ ducta sunt. Nam /ā/ et /ī/ vocales stirpales coniugationem designant; itaque segmenta propria sunt /kalke+ā+/ et /bland+ī+/. Quae cum ita sint, nihil obstat, quin formam q.e. calceamentariusque ex sex morphis constare ponamus, quae sunt calce+a+ment+ari+us+que. Quae morphae in aliis quoque nominibus reperiuntur. Dixerit quidem quispiam morpharum numerum nihilo minus septem esse, quod calceus a radice /kalk-/ (unde calx 'pars posterior imi pedis, calcaneum') et verbum denominativum calcare) derivatum sit: calc+e+a-ment+ari+us+que. Quae quidem descriptio derivationem etymologicam derivatione synchrona miscet. Quamquam enim calceus olim temporibus perantiquis a calce (vel potius radice /kalk-/) suffixo adiectivo +eo+ ductum esse videtur, origo derivati *calc+eo+s addito tempore locutores fugit, et significatio 'ad calcem pertinens' speciatim ad 'caliginem' vel 'calceamentum' relata est, neque igitur relatio "calceus a calce", cum significationes nimium differrent, iam conscientiae linguae locutorum congruebat.
Quomodo designentur functiones grammaticae
In compluribus linguis functiones grammaticae eodem modo designantur, sc. affixis radicibus stirpibusve additis, quibus verba multiiuga ex simplicioribus deriventur. Suffixa usitatissima sunt. In linguis enim quae agglutinativae dicuntur, morphae grammaticae ita concatenantur, ut cuique functio propria sit. Exemplo utamur lingua Finnica:
in quibus confinia morpharum designationesque functionum perspicua sunt. Pluralis enim numerus /i/ morpha, nominativus autem casus /ssa/ morpha designantur. At in linguis fusionalibus aliter res se habet.
Cum enim in linguis agglutinativis morphis grammaticis sua cuique formae et significati congruentia sint, linguae fusionales sicut Latina eiusmodi simplicitate carent. Exemplo sit verbi forma lupum, quae ex radice /lup/ et suffixo /um/ constat, in qua morpha grammatica inter se confusae sunt duae functiones grammaticae (aut tres, si genus grammaticum his adnumeratur). Eiusmodi morpha portmanteau velut vidulus est, in quo tres functiones q.s. {CASUS:A CC & NUMERUS:S G  & GENUS:M ASC } adnumeratae sunt. Nec semper clarum est, quomodo morphae secandae sint. Exemplo sit forma q.e. lupam. Utrum /lupa+m/ an /lup+am/ describendum est? Posita forma q.e. /lup+am/ eandem describendi rationem sequamur ac in describenda forma q.e. /lup+um/. Itaque suffixo haec descriptio adnumeretur: /am/:{CASUS:A CC & NUMERUS:S G  & GENUS:F EM }. Sin autem /lupa+m/ descriptionem posuerimus, dicere poterimus generis communis accusativum simpliciter morpha portmanteau /m/ designari; itaque /m/:{CASUS:A CC & NUMERUS:S G }. At stirpi /lupa/ status {GENUS:F EM } adnumeretur. Eadem opera etiam lupum formae descriptio sit /lupu+m/, in qua /lupu/ in radicem /lup/ et vocalem thematicam /u/ (vel /o/, quae veritati historicae congruat; cf. Grc. λύκ+ο+ν) distribuitur. Quae describendi ratio veritatem historicam repetens praeferri solet praesertim a phonologis generativis, qui a forma fundamentali /lup+o+m/ regula phonologica q.e. "o → u / __ m#" lupum ducunt. Hic quidem nostrum non est unam alteramve solutionem commendare.
In aliquot verbis consonanti nasali in radicem insita stirps praesentis temporis designatur, sicut
Quae quidem infigendi ratio a lingua Protoindoeuropaea profecta iam in lingua Latina paene obsoleta est. Non enim desunt verba, ex quibus stirps praesens ad totam (cf. iungo) aut paene totam (cf. fingo, finxi, fictum; pingo, pinxi, pictum) coniugationem extenta est. Itaque stirpes iung- et sanc- solum per etymologiam ad radices iug- et sac- referri possunt.
Verba fortia linguarum Germanicarum interdum ad morphas portmanteau referuntur. Videantur aliquot verba Suecica:
Exemplo sit forma flög ('volabat'), cuius significatio {'volare' & I MPERF } nullo certo segmento morphematico designatur. Nonnullis visum est morpha processuali uti: fl[y→ö]g. Quae quidem ratio describendi admodum ieiuna manet, nisi ad aliquam figuram generalem referri potest. Constat enim verba fortia apophoniam protoindoeuropaeam reverberare. Apophonia autem mechanismum morphologicum exhibet, qui cum "interdigitatione" Semitica conferri potest, in qua consonantibus radicalibus significatio lexicalis (ut k–t–b 'scribere') vocalium autem alternationibus functiones grammaticae et verborum derivationes designantur, sicut kataba 'scribebat (ille)', kitab 'liber'.
Alia genera morpharum
Morphae ordine radicibus vel stirpibus affigendae principalem rationem morphologicam ostendunt; unde etiam exstitit notio morphae zeri specie phonematica carentis. Si enim putamus omnia nomina Latina sic conformari, ut stirpi (vel radici) morpha functionem grammaticam significans suffigatur, generis neutri nominativus singularis necessario morpham zero exhibet:
Constat tamen morpham zeri unam tantum describendi rationem esse, qua praesertim structuralistae Americani annis 1940 et 1950 usi sunt. Alii alias rationes (sicut morphas portmanteau) praeferunt.
Sunt etiam morphae quae per se nihil significare videntur sed praesentia ipsa significationi verbi compositi cognoscendae serviunt, sicut Angl. cranberry 'oxycoccus' (< cran ' ' + berry 'baca'), Suec. körsbär 'cerasum' (< körs ' ' + bär 'baca'), snåljåp 'homo avarus et tenax' (< snål 'avarus' + jåp '  ';  Fin. rutiköyhä 'perpauper' (< ruti '  ' + köyhä 'pauper'), etc. Eiusmodi morphae residuae, quarum significationes ex conscientia linguistica locutorum deciderunt, saepe etymologia clarescunt.
Morphemata et allomorphae
Phonae (sive segmenta pronuntiationis) in phonologia uni et eidem phonemati adsignantur, si sunt in distributione complementaria, quae dicitur. Phonae uni et eidem phonemati adsignatae, sicut [p] et [ph] in lingua Anglica, sunt allophonae. Eadem ratione etiam morphae suo quaeque morphemati (sive minimae particulae significativae cuiuspiam linguae) adsignantur. Exemplo sunt hae verborum formae Finnicae:
Inessivus singularis morphis +ssa et +ssä designatur, quarum neutra pro altera substitui potest: utrum +ssa aut +ssä eligatur, in harmonia vocali positum est. Itaque +ssa et +ssä, quibus eadem functio grammatica designatur, eiusdem morphematis allomorphae sunt. Morphemata quomodo intellegenda sint, quaestio separata est.
De alternatione morphophonematica
Ut supra diximus, morphae ad quodpiam morphema pertinentes allomorphae huius morphematis sunt. Quomodo allomorphae inter se referantur, variis modis describi potest.
De condicionibus phonematicis
Inessivi formae Finnicae, quibus supra usi sumus exemplis, in allomorphis inter se, prout harmonia vocalis dicit, alternantibus consistunt:
Itaque manifestum est, phonematicas esse condiciones, quibus hae allomorphae suae quaeque radici suffiguntur, Cum a et ä (vel potius /ɑ/ et /æ/) phonemata sint, de alternatione morphophonematica agitur. Cum condiciones huius alternationis in structura phonematica radicum positae sint, de alternatione automatica agitur: *puussä aut *pyyssa dicere non licet.
Quomodo describenda sit alternatio illa? Nonne allomorphas in quandam formam fundamentalem (sive morphema) redigere simplicius est? Qua quidem ratione plurimi usi sunt. Itaque sunt qui allomorphas +ssa et +ssä ducut a forma fundamentali /+ssA/, ubi /A/ aut archiphonema aut morphophonema est. Si archiphonema, de neutralizatione oppositionis agitur; si morphophonema, de nota arbitrio facta agitur alternationem morphophonologicam a ~ ä significanti.
In lingua Latina compluria exempla alternationis morphophonematicae proferri possunt, sicut mare ~ maria, facile ~ facilis, aut ius ~ iuris, urit ~ ustus, etc. In alternationibus / e ~ i / et / s ~ r / describendis uti possumus morphophonematibus: /marI/, /facilI/, /iuS/, /uS/ (ubi /I/ et /S/ sigla alternationum sunt). In classica quidem phonologia generativa huiusmodi alternationum "directionalitas" observatur, nam quaestio est, utrum simplicius /i/ ab /e/ (id est: e → i) an /e/ ab /i/ (i → e), et /r/ ab /s/ (vel s → r) an /s/ ab /r/ (r → s), ducatur. Si "i → e", regulam multo simpliciorem scribere possimus, quae est:
Itaque condicio processus simplex est. Sin autem /i/ ab /e/ ducamus, condicionem huius processus multiplices sunt, et quidem multis exceptionibus deformatae. Regulae autem supra scriptae quam paucissimae sunt exceptiones, quae praeterea ex verbis mercatoriis constant, sicut gummi et sinapi.
Alternationem "s ~ r" commentatio rhotacismi tractat.
De condicionibus grammaticis
Quae regula in condicione phonematica posita est: "pro /t/ phonemate, si sequitur /s/, substituitur /s/." At quo modo describatur concussum? Si rationem systematis habeamus, proficiscendum sit a forma /konkut+tum/. In forma /+sum/ a /+tum/ ducenda condicio phonematica "t__" ditanda est condicione grammatica " PPP ", quae est: "pro /t/ phonemate, si morpham incipit officio PPP fungentem, substituitur /s/."
De condicionibus lexematicis
In lingua Latina mulabus libertabus deabus natabus filiabus equabus asinabus dicitur, ne cum mulis libertis deis natis filiis equis asinis masculini generis confundantur. Supellec- (cf. supellex) allomorpham supellectil- habet, quae in casibus obliquis adhibetur.
De suppletione
Morphae suppletivae eiusdem manci paradigmatis velut supplementa sunt. Gradus comparationis ad paradigma quoddam pertinent, sicut carus carior carissimus. Sed bonus melior optimus (nec *bonior *bonissimus) dicebatur. Etiam tempora paucorum verborum, sicut fero, his ex suppletivis constant: fer+o, tul+i, lā+tum.
De morphologiis IA et IP
Si allomorphae ad morphema quodpiam pertinentes ab aliqua forma fundamentali, et quidem abstracta, ducitur adhibita regula (morpho)phonologica, quae elementorum substitutionem ut processum exhibet, de morphologia IP (Item and Process) agitur. Exemplo est phonologia generativa (classica ), cuius formae fundamentales (vel "subiacentes") etiam formae systematico-phonologicae appellantur. Cum formam mare a forma systematico-phonologica /mari/ supra duximus regula " i → e / __# ", ratione morphologiae IP usi sumus.
Sin autem allomorphae ad certum morphema pertinentes ordine cum omnibus circa enumerantur, ratione morphologiae IA (Item and Arrangement) utimur:
Descriptio morphophonematica (sicut /marI/) ad utramque partem intellegi potest, nam /I/ morphophonema et phonema abstractum (IP) et abbreviatio alternationis "/i/ ~ /e/" (IA) mente concipi potest.
Divisiones morphologicae
Morphae ad unum et idem morphema pertinentes allomorphae sunt. Constat igitur morphema copiam allomorpharum idem significantium aut eandem functionem grammaticam habentium esse. Quae cum ita sint, morphema lemmatis vice fungi videtur. Nihilo minus, interdum morphema eodem fere sensu dicitur ac morpha. Cum enim de suffixo loquimur, et morpham et morphema significamus.
Morphemata in varias classes dividi possunt: si ad significationem referuntur, lexematica aut grammatica sunt; sin autem ad distributionem, (ab)soluta aut nexilia sunt, quae, cum ad functiones syntacticas aut morphologicas referantur, ad nomina declinanda et verba coniuganda nec non ad vocabula derivanda adhibentur. Morphemata absoluta in classes verbales dividuntur, quae sensu syntactico partes orationis sunt. Classis morphematica est morphematum copia, quae quadam proprietate ab aliis copiis differt. Substantiva Latina (sicut amor, pecunia, urbs, ...) certas proprietates communes habent, nam casu et numero declinantur, quam ob rem classem morphematicam conficiunt.
De distributione morphematum
Morphemeta in duas classes dividi possunt, prout ex aliis morphematibus dependent aut non dependent.
Talia enim morphemata suae potestatis sunt, quae neque alia segmenta morphematica poscunt neque ex aliis dependent. Numerus horum morphematum absolutorum ex natura typologica cuiusque linguae dependet, nam in lingua Anglica aliisque linguis analyticis morphemata ex maxima parte soluta sunt. In Latino autem aliisque linguis flexivis numerus morphematum solutorum admodum parvus est, nam absoluta sunt dic et fer, formae imperativi, itemque fur et sal, formae nominativi singularis, quae omnia etiam morphemata radicalia sunt. Maxima quidem pars nominum et verborum ex morphematibus nexilibus constat; e.g. lupus, quamvis difficile sit confinia morphematum ponere, ex stirpe et exitu constat. Morphemata absoluta linguae Latinae magna ex parte coniunctiones sunt, sicut ac, aut, et, vel. Constat quidem distributione parum efficaciter morphemata inter se dividi posse, nam coniunctiones, licet affixa morphologica non poscant, suo offico fungi nequeunt, nisi verba cum verbis coniungunt.
Morphemata nexilia et in lexematicis et grammaticis morphematibus consistunt. Cum illae radices sint, sicut hiem- et mont-, quae sine suffixo esse nequeunt, morphemata grammatica, sicut -is (genetivum singularem significans), sine radice lexematica, cui affigatur, esse non potest. Morphemata grammatica nexilia linguae Latinae sunt ā-, con-, in-, -it- (frequentativum), sicut āmittere, conferre, inīre, fluitāre, etc.
Curretia (praefectura Franciae)
Curretia seu Curresia sive et Coriza, Francogallice Corrèze, est praefectura regionis Lemovicensis civitatis Franciae. Caput praefecturae est urbs Tutela sed urbs maxima est Briva.
Abbatia Eveshamensis
right|thumb|Campanile Abbatiae EveshamensisAbbatia Eveshamensis fuit abbatia Benedictina in oppido Eveshamo comitatus Vigorniensis quae anno circiter 702 a Sancto Eguino condita est post visionem Beatae Virginis Mariae cuidam Eofo manifestatam. Amplissima abbatia fuit in Anglia antequam saeculo XVI iussu Henrici VIII deleta est.
Vesica biliaris
Vesica biliaris sive vesica fellea est membrum corporis et pars systematis digestivi multorum animalium (homine incluso). Hoc membrum bilem ab iecore secretam, quae in eam per ductum cysticum fluit, servat et post prandium per eundem ductum in duodenum effundit.
Vesica divisa est in fundum, corpus et collum. Color viridis huius membri de bili pendet.
Thomas Boonen
Thomas Boonen, dictus Turbo Tom (Anglice Tornado Tom; natus apud Mol in Belgia 15 Octobris 1980), fuit professionalis birotarius Belgicus, qui properationis peritus pro Manu Quick-Step Innergetic mercede certabat. Unus ex celerrimis mundi properatoribus, Boonen fuit primus birotarius qui Circuitum Belgiae, Certamen Lutetia–Roubaix, et Certamen Mundiale eodem anno (2005) vicit. Principatum Monoecum habitat.
Chester Alanus Arthur
Chester Alanus Arthur (natus in Fairfield, Mons Viridis die 5 Octobris 1829 - obiit propter infarctum cordis die 18 Novembris 1886 in Urbe Novo Eboraco) fuit causidicus, vir publicus, a die 4 Martii 1881, Iacobo Garfield praeside, Praeses vicarius et a die 19 Septembris 1881, cum Praeses Iacobus Garfield necatus est, vicesimus primus praeses Civitatum Foederatarum Americae usque ad diem 4 Martii 1885.
Thomas Boonen
Annus 2005
Eodem anno, secundam et tertiam Circuitus Franciae stationes vicit, et tuniculam viridem abstulit, sed, post ruinam in statione undecima, ab certamine discessit, et Thor Hushovd tuniculam viridem usque certaminis finem retinuit.
Annus 2006
Anno 2006, Boonen Circuitum Belgiae iterum vicit.
Annus 2007
In Circuitu Franciae die 13 Iulii 2007, Boonen, pro Manu Quick-Step Innergetic vehens, vicit sextam stationem, cursum ab oppido Sinemuro ad urbem Burgum Bressiae, et tuniculam viridem abstulit. Die 20 Iulii 2007, vicit duodecimam Circuitus Franciae stationem, cursum Monte Pessulano Castra Albigensium.
Patricius McGoohan
Patricius Ioseph McGoohan (Urbe Novo Eboraco accurate in Astoria natus die 19 Martii 1928; Sanctae Monicae mortuus die 13 Ianuarii 2009) fuit histrio Americanus qui praecipue in Britanniarum Regno operam dedit.
Franciscus Preseren
Franciscus Prešeren poëta celeberrimus Sloveniae, cuius pars poëmatis Zdravljica (i.e. Tosta) carmen nationale Slovenicum est.
Biscoctum Vasconicum
Biscoctum Vasconicum (Vasconice: Biskotxa; Francogallice: Gâteau basque) est libum Vasconicum, praecipuum Lapurdiae. Hoc libum factum est ex ovis, farina et butyro, et tunc cum cerasis, praecociis aut persicis completur. Saepe conditura biscoctum velat.
Portmeirion
Portmeirion est oppidum Cambricum ab architecto Bertram Clough Williams-Ellis ab anno 1925 usque ad annum 1975 secundum vici Italici Portus Delphini (Italice Portofino) exemplum creatum iuxta maris oram in comitatu Merionethensi.
Franciscus Preseren
Carmina sua, quae fervent et commovunt nec solum sentiunt tanti fuerunt ut esset dux Romanticae scolae in Slovenia.
Franciscus habetur ducere poetas in carminibus Slovenis, et acclamatur non solum in natione sua aut in regione sed in litteris Europae. Prešeren unus ex optimis Romanticis fuit.
Vita
Natus est in vico Verbovia (Vrba), in Slovenia, ruri, in gente Agricolarum progessistarum. Mater sacerdotem christianum eum fieri cupiebat sed non cogebat, sed numquam voluit. Domum paternum reliquit, octo annorum aetate, ut iret apud avunculum Iosephum Jožef, sacerdotem Copaniae(Kopanje)et in ludu Ribenezzae educaretur. In annis Ribenizzae aliquid succedit quod complexum ingenium poetae turbabit in omnem vitam, praecipue in modo relationis cum mulieribus. Non patet clare quod evenerit, sed sexualitatis orbus tangitur.
Philosophiae et iuri apud universitatem Vindobonae in Austria studuit. Iuris diplomate acquisito, auxilium dedit in studio iuris in capite provinciae Austriae Laibachis (hodie appellatur Liubiana). Numquam causidicus per se fieri potuit.
Matre avunculoque urgentibus, in anno 1829, in matrimonium ducit Mariam Ioannam Khlunem, Marija Johana Khlun,divitem civem Grazis (in Styria). Primum poeta ardet sed concordia friget deinde quanquam numquam rumpitur.
Carmina in tempore libero scripsit.
Sonetni venec=Serta sonnectorum
Opus autem clarissimum Sonetni venec (sonnecti = carmina XIV versuum) infelici amore inspiratum cum Iulia Primice (Julija Primic, Germanice "Julia Primitz") et obitu proximi amici, poetae Matthei Chopis, Matija Čop (Matthias Tschop). Satis constat plerosque versus amarissimis cupidinibus empleri. "Sonetni Venec" (Serta sonnectorum) scribitur in modo eminenti. Ultima linea sonnecti prima sequentis sonnecti ita fit ut XIV sonnecti fiant "Serta" intertexta lyricismi commoventis; omni sonnecto sine ceteris exsistere non licet. Primae lineae XIV sonnectorum alium sonnectum formant atque primae litterae harum linearum verba "Primicovi Julji", "Pro Primicove Iulia".
Alia opera
Septima stropha carminis Preserenis Zdravljica (Prosit) est hymnus Sloveniae ab anno independentiae 1991. Carmina traducta sunt in pluribus linguis. Multa scripsit Germanice. Cum aliquot carmina primum edita essent in periodicis, scripta sunt in Slovena et germana linguis, ex quo probetur ingenium poeticum.
Mors et hodierna eminentia
Mortuus est 8° die Februario Kraniae (Kranj), in Slovenia. Hoc tempus appellatur nunc Preserenis dies et Sloveniae cultus otium. Preseren apparet in banci nota 1000 tolarum. Preserenis Platea statuam poetae continet quae spectat in aeternum Iuliam in signis caelatis in pariete aedium per plateam.
Nomen germanice habetur "Franz Prescheren", praecipue in antiquioribus documentis cum Austri Sloveniam regerent.
Carolus Cori
Carolus Ferdinandus Cori (Pragae natus die 5 Decembris 1896; Cantabrigiae mortuus die 20 Octobris 1984) fuit biochemicus Americanus oriundus e Austria, qui anno 1947 una cum uxore Gerty Cori et Bernardo Alberto Houssay Nobelianum Medicinae Praemium accepit, ratione studii genesis glycogeni ex glucoso.
Finnia Propria
Finnia Propria (Finnice: Varsinais-Suomi; IPA: [ˈvɑrsinɑi̯sˌsuɔmi], Suecice: Egentliga Finland) est regio Finniae provinciae Finniae Occidentalis. Regiones finitimae sunt Satagundia, Tavastia et Nylandia. Est finis apud Sinum Bothnicum quoque, itaque Alandia). Caput Finniae Propriae est Aboa.
Insigne
Insigne quo haec regio utitur est ex insigni Provinciae Historicae Finniae Propriae.
Jared Young Sanders
Jared Young Sanders (natus in St. Mary Parish die 29 Ianuarii 1869; Rubribaculi mortuus die 23 Martii 1944), causidicus et diurnarius, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1908 usque ad annum 1912 Ludovicianae gubernator fuit. Praeterea Sanders in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit (1917-1921).
Tutela (Lemovicensis)
Tutela (Francogallice Tulle; Occitane Tula) est urbs Francica 14'923 incolarum (anno 2010) et caput praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Ecclesia Catholica Romana
Tutela est sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, et praesens episcopus est Bernardus Charrier.
Arthurus Herman
Arthurus Herman (natus anno 1956) est rerum gestarum scriptor Americanus.
Bernhardus Seite
Bernhardus (vulgo: Berndt) Seite (natus 22 Aprilis 1940 oppido Hahnswalde, quod nunc Kokotow nominatur in Silesia) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.
Munus
Postquam maturitatem accepit, Seite Berolini studebat et ab anno 1964 veterinarius in Megalopoli laboravit. Eodem tempore eccelesiam evengelicam eius terrae adiuvit.
Cursus honorum
Anno 1989, cum in Re Publica Democratica Germanica homines contra dictaturam communistam demonstrarent, Seite cum aliis in patria sua Forum Novum factionem condidit. Anno 1990 sodalis CDU fiebat et praepositus Pagi Röbel factus est Annis 1991/1992 secretarius generalis suae factionis Megapolis et Pomeraniae Citerioris erat. 19 Martii 1992 senatus terrae praeses ministrorum electus est. Primo una cum FDP factione terram rexit, post electionem anni 1994, quod FDP non diutius legatos in terrae senatus mittere posset, 8 Decembris novum foedus cum SPD fecit. Haraldus Ringstorff autem, praeses SPD post electionem anni 1998 foedus cum Sinistra facere maluit et ipse 3 Novembris eius successor electus est. Ad usque annum 2002 Seite legatus senatus terrae mansit.
Ioannes Candy
Ioannes Franklin Candy (natus die 31 Octobris 1950 in Toronto, Canada – mortuus est repente infarctu cordis die 4 Martii 1994 apud Durango, Mexicum) fuit comoedus histrio Canadiensis.
Ioannes Goodman
Ioannes Stephanus Goodman (Anglice: Jonathan Stephen Goodman, natus Missuria die 20 Iunii anni 1952) est histrio Americanus, qui Praemium Globi Aurei obtiniut. Comoedias agit ab anno 1972. Notus est ob pelliculas a fratribus Coen factas.
Tensio electrica
Effectum in circuitis electricis
ubi R est resistentia conductoris electrica.
Definitio mathematica
Differentia tensionis inter duos punctos f et i definitur ut integrale lineale campi electrostatici inter hos punctos sit, prout: Sed haec formula utile est solum sub circumstantia statica in quo omnes fluxiones electricae sunt constantes. In circumstantia dynamica debemus integrali uti volumetrico super omne campos electricos creantes onera:
Eduardus C. Kendall
Eduardus Calvinus Kendall (natus in South Norwalk, Connecticuta die 8 Martii 1886; Princetoniae in Nova Caesarea mortuus die 4 Maii 1972) fuit biochemicus Americanus, qui anno 1950 una cum Philippo Showalter Hench et Taddaeo Reichstein Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Caleb Strong
Caleb Strong (natus in Northampton, Massachusetta die 9 Ianuarii 1745; ibidem mortuus die 7 Novembris 1819), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Foederalis, qui inter alia bis Massachusettae gubernator ab anno 1800 usque ad annum 1807 et iterum ab anno 1812 usque ad annum 1816 fuit. Antea Strong in Senatus Massachusettae legatus fuerat (1789–1796).
Clough Williams-Ellis
Clough Williams-Ellis, Anglice plenius Sir Bertram Clough Williams-Ellis (natus in vico Gayton Northamptoniensis comitatus die 28 Maii 1883; mortuus die 9 Aprilis 1978), alumnus Scholae Oundelianae, fuit architectus Britannicus, qui praecipue ut oppidi Portmeirion creator notus est.
Philippus Mousset
Philippus Mousset (natus die 27 Maii 1955 in Gua in praefectura Carantonus Maritimus, est est ab anno 2009 episcopus Dioecesis Apamiensis.
Ioachim Maria Machado de Assis
Ioachim Maria Machado de Assis (in summa Machado de Assis aut prorsus Machado) absolutissimus fabulator Brasiliensis et optimus auctor Lusitanitatis est more romanticsta deinde Naturalista Realistaque. Flumine Ianuarii natus die 21 Iunii 1839 et mortuus die 29 Septembris 1908 est.
Timotheus W. Ryback
Timotheus W. Ryback (natus 1954) est rerum gestarum scriptor Americanus, qui praecipue de holocausto et de tyrannide Nazistam scribet. Institute for Historical Justice and Reconciliation condidit et duxit. Nunc Lutetiae vivit ubi secretarius legatus Academiae Diplomaticae Internationalis est.
Finnia Media
Finnia Media (Finnice: Keski-Suomi ; Suecice: Mellersta Finland) est regio Finnica in provincia Finniae Occidentalis cuius caput est Granivicus. Regiones finitimae sunt Päijänne Tavastia, Birkaria, Ostrobothnia Meridionalis, Ostrobothnia Media, Ostrobothnia Septentrionalis, Savonia Septentrionalis, et Savonia Meridionalis.
Ioachim Maria Machado de Assis
Etiam polyglottus fuit qui Anglcam, Francogallicam, Theodiscam et Graecam ispe dicit.
Birota
Birota est quodlibet vehiculum plerumque binis rotis praeditum, uno post alterum in forma metallica afficto, quo unus homo vel rarius duo aut plures homines se movere possunt. Catena rotas pedaliaque conectit ut birotarii pedalibus versantibus progrediantur. Qui birota vehitur birotarius vel cyclista appellatur.
Ioachim Maria Machado de Assis
Opera
Ioachim Maria Machado de Assis scriptitavit. Fabulas Romanenses, lyrica, narratiunculas, chronographias, recensos, fabulas scaenicas, conversos, praefationes et commentationes in acta diurna Machado scripsit. Anni profelati editionum Lusitane editionum principum sunt.
Abraham a Sancta Clara
Abraham a Sancta Clara (natus Johann Ulrich Megerle in Kreenheinstetten iuxta Meßkirch die 2 Iulii 1644; mortuus Vindobonae die 1 Decembris 1709) fuit Evangelii praeco et scriptor catholicus aetatis barocae. Abraham a Sancta Clara sodalis erat Ordinis Augustiniensium Discalceatorum.
Birota
Birotae saeculis undevicensimo et vicensimo in Europa, praecipue Germania, excogitatae, evolutae, introductaeque sunt. Hodie omni in orbe terrarum exstant plus quam 1 000 000 000 birotarum,   qui numeri numeros autocinetorum magnopere superant, ambo in summa et per summam exemplarium fabricatarum.
Ioachim Maria Machado de Assis
Poesis
Aliqua poemates Ioachim Mariae Machado de Assis in Hispanicum, Francogallicum, Italicum sermones conversa sunt.
Birota
Birotae in multis orbis terrarum regionibus sunt principalis transportationis modus, et populo gratissimae oblectamenti res sunt, quae ad varios usus adaptantur, sicut ludibria puerilia, salutem adultorum, adhibitiones militarias, vigilium, et tabellarium, certamina birotarum, et ausa in circis exhibita, ut in funambulismo. Praecipue Nederlandensibus et Sinensibus, birotatio esse principale fere modum eundi dicitur.
Ioachim Maria Machado de Assis
Narratiunculae
Narratiunculae Ioachim Mariae Machado de Assis in Anglicum, Esperantum, Francogallicum, Hispanicum, Italicum, Sinicum Mandarinensem, Theodiscum, conversa sunt.
Birota
Minime commutatur fundamentalis birotae usitatae forma vel configuratio post 1885 fere, annum cum primum exemplar catenis utens excogitatum esset. Multa autem singula meliora facta sunt, praecipue post materias modernas et designationem a computatris adiuvatam adventam, innovationes quae permultas designationes ad varia birotationis genera aptissimas siverunt.
Historia
Vehiculum Draisienne et Laufmaschine (Anglice dandy horse) appellatum, primus transportationis modus qui solum binis rotis in tandem utebatur, a Carolo Drais, quodam barone Germanico, excogitatum est. Prima birota nunc habetur, sed ei non erant pedalia. Drais hoc machinam coram populo Manhemii anno 1817 Lutetiaeque anno 1818 protulit. Eques, super formam ligneam a binis rotis fultam sedens, vehiculum pedibus impellerit, cum rotam anteriorem gubernaret. Anno 2018, Dies mundialis birotarum a Conventu generali Nationum Unitae decreta est ad usum birotarum, oecologismum et salutem promovendum.
Erythrina fusca
E. fusca est arbor decidua, cortice spinosa floribusque rubroaurantiacis. Legumina ad 20 longa attingunt, semina atrobrunnea continentes. Semina sunt levia; inde possunt trans maria fluitare.
Sicut multae generis Erythrinae species, E. fusca alkaloida continet quae usui medicinali adhibentur, sed in summis maioribus sunt venenosa. Communissimum alkaloidum est erythralinum, pro genere nominatum. Gemmae et nova folia eduntur ut holus. Arbor est pro ornamento, saepimento, et umbra (frequenter in plantationibus Theobromata cacao). Trochilidas attrahit, quae suos flores pollinant.
E. fusca est publicus civitatis Trujillo Venetiolae flos.
Territoria Septentrionalia
Territoria Septentrionalia (Urdu گلگت بلتستان Gilgit-Baltistān) est una partium Caspirae ad Pakistaniam pertinentium; altera est Caspira Libera.
Christophorus Gore
Christophorus Gore (natus in urbe Waltham Massachusettae die 21 Septembris 1758; ibidem mortuus die 1 Martii 1827) fuit iuris consultus et politicus Americanus factionis Foederalis, qui ab anno 1809 usque ad annum 1810 gubernator Massachusettae meruit. Postea senator Civitatum Foederatarum fuit, Massachusettam repraesentans.
Philippus Showalter Hench
Philippus S. Hench (Pittsburgi natus die 28 Februarii 1896; mortuus in Ocho Rios, Iamaica die 30 Martii 1965), alumnus Collegii Lafayettensis, fuit medicus Americanus, qui anno 1950 una cum Eduardo C. Kendall et Taddaeo Reichstein Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Troilus and Cressida
Argumentum
Praecipua pars argumenti circum Agamemnonem et Priamum duces copiarum Graecarum et Troianarum versatur. Agamemnon enim Achilli viro superbo, ut resumpta pugna Hectori occurrat, persuadere temptat. Et Hector litteris ad Graecos missis declarat se paratum esse singulari certamine cum milite Graeco dimicare. Primum Aiax, qui cum Hectore pugnet, eligitur. Sed pace cum Hectore facta pugnare nequit. Tandem Achilles, cum Patroclus amicus ab Hectore ante moenia Troiae occiditur, animo mutato ad pugnam incitatur. Captum Hectorem Myrmidonibus occidendum tradit.
Index gubernatorum Birmaniae
Hic habes indicem gubernatorum Birmaniae quo tempore haec regio sub imperiis Britannico necnon Iaponico iacebat.
Iura (praefectura Franciae)
Iura sive Iurassus (Francice Jura) est praefectura regionis Liberi comitatus civitatis Franciae. Caput praefecturae est urbs Ledo Salinarius. Est et pagus Helvetiae eodem nomine; ambo nomina habent a montibus Iura.
Ioannes Brooks
Ioannes Brooks (natus in Medford die 4 Maii 1752; ibidem mortuus die 1 Martii 1825), medicus et  miles, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Foederalis, qui inter alia ab anno 1816 usque ad annum 1823 Massachusettae gubernator fuit.
Dubis (praefectura Franciae)
Dubis (Francogallice: Doubs) est praefectura regionis Liberi Comitatus civitatis Franciae. Nomen habet a flumine Dubi. Caput praefecturae est urbs Vesontio. Alia urbs est Mons Biliardi
Gens Tullia
Gens Tullia fuit clara et antiqua gens familiarum Romana. Rex Romanorum Tullus Hostilius fuit geminator huius gentis; successor regis fuit quidam Servius qui nomen regis accepit, ita rexit ut Servius Tullius. Quidam familiae gentis erant senatoriales, quidam plebeiae.
Tullii noti fuerunt:
Bernardus Houssay
Bernardus Houssay (Bonaeropoli natus die 10 Aprilis 1887 - ibidem mortuus die 21 Septembris 1971) fuit physiologus Argentinus, qui anno 1947 una cum Carolus Cori, et uxore sua Gerty Cori Nobelianum Medicinae Praemium accepit ratione studii glucosi ex glandula pituitaria. Alma mater sua Universitas Bonaëropolitana fuit.
Arar superior
Arar superior, Francogallice Haute-Saône, est praefectura Francica regionis Liberi Comitatus. Praefecturae caput est urbs Vesulum.
Stanley Petrus Dance
Stanley Petrus Dance (Anglice: Stanley Peter Dance natus anno 1932) est zoologiae et malacologiae peritus Britannicus.
Georgius R. Minot
Georgius R. Minot (Bostoniae natus die 2 Decembris 1885 - ibidem mortuus die 25 Februarii 1950) fuit medicus Americanus, qui anno 1934 una cum Gulielmo P. Murphy et Georgio H. Whipple Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Andreas Johnson
Andreas Johnson (natus in Raleigh in Carolina Septentrionali die 29 Decembris 1808; obiit die 31 Iulii 1875) fuit vir publicus, a die 4 Martii 1865, Abraham Lincoln praesidente, Praeses vicarius et a die 15 Aprilis 1865, cum Abraham Lincoln necatus erat, septimus decimus praeses Civitatum Foederatarum Americae usque ad diem 4 Martii 1869. Antea Johnson inter alia sive bis Tennesiae gubernator fuerat accurate ab anno 1853 usque ad annum 1857 et iterum ab anno 1862 usque ad annum 1865, sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi sive postea in senatu Tennesiae legatus fuit.
Ioannes Kenneth Galbraith
thumb|Ioannes Kenneth Galbraith Ioannes Kenneth Galbraith, vulgo John Kenneth Galbraith (natus die 15 Octobris 1908 in Iona Station, Eriesee - mortuus est aetate gravissima die 29 Aprilis 2006 Cantabrigiae Massachusettensium) fuit oeconomiae peritus.
Ledo Salinarius
Ledo Salinarius (Francogallice Lons-le-Saunier) est urbs Franciae et caput praefecturae Iurae in Franciae orientalis regione Liberi comitatus.
Ronaldus Ross
Ronaldus Ross (natus in municipio Almora pagi Kumaon provinciarum Boreoccidentalium Indiae die 13 Maii 1857; mortuus in vico urbano Putney Heath Londinii die 16 Septembris 1932), professor apud Collegium Medicinae Tropicae Liverpoliense, fuit medicus Britannicus, qui die 20 Augusti 1898 plasmodium ex anopheles inventus est et anno 1902 Nobelianum Medicinae Praemium accepit ob causam malariae repertam.
Much Ado About Nothing
Much Ado About Nothing est comoedia Gulielmi Shakesperii, anno 1598 vel 1599 iam docta, anno 1600 in quarto edita et in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 complexa.
Archimetatheria
Archimetatheria (binomen a Szalay anno 1993 inventum) sunt subordo mammalium marsupialium exstinctus.
Ioannes Krüger
Ioannes (Theod.: Hans) Krüger (natus 6 Iulii 1902 oppido Neustettin, Pomerania, mortuus 3 Novembris 1971 Bonnae) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.
Iuventus et Munus
Pater eius rector scholae erat. Ipse, postquam maturitatem anno 1922 adeptus est, iurisprudentiae Ienae, Gryphisvaldiae Bonnaeque studebat. Anno 1927 primam, anno 1931 secundam probationem accepit. Deinde variis oppidis Pommeraniae iudex erat. Anno 1938 iudex superior Stargardiae, anno 1940 oppido Konitz factus est. Ibi et reos criminum politicorum accusatos ad mortem damnavisse dicitur. Haec autem ipse semper negavit. Annis 1943 - 1945 miles Bello Orbis Terrarum II interfuit. Post bellum finitum fugatus in oppido Olpe in Vestfalia vixit. Mox secretarius Foederis Germanorum Fugatorum factus est, primo pagi, deinde Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae, annis 1958 - 1964 praeses omnium fugatorum Germaniae erat. Ab anno 1957 Olpe iurisconsultus et notarius laboravit.
Cursus honorum
Krüger Martio 1933, cum Nazistae rerum potiti essent, sodalis NSDAP et postea aliorum foederum Nazistarum factus est. Quin etiam se false praedicavit se anno 1923 rebus novis Adolphi Hitler Monachii interfuisse. Brevi tempore anni 1943 autem praeses Nazistarum in oppido Konitz fuit. Post annum 1945 ad CDU factionem accessit. Annis 1952 - 1960 legatus Dietae pagi Olpe, ab anno 1957 legatus Dietae Foederalis Germaniae erat et annis 1958 - 1960 decurio oppidi Olpe. 17 Octobris 1963 Administer Foederalis Expulsorum, Fugitivorum atque Victimarum Belli in consilio ministrorum Conradi Adenauer (CDU) noominatus est. Sed mox Albertus Norden, sodalis princeps factionis SED, quae tum Rem publicam Democraticam Germanicam regnabat, famam de rebus gestis Krüger in tempore Nazistarum dissipabat. Itaque 17 Ianuarii 1964 Krüger officio suo fungi desivit et 7 Februarii 1964 administer dimissus est. Post electionem anni 1965 etiam Dietam Foederalem reliquit.
Aspectus (ars grammatica)
thumb|right|Aspectus perfectivus et imperfectivus illustrati. Aspectus est categoria coniugationis (verbi), sicut tempus vel modus. Aspectus indicat, utrum perfecti an imperfecti sint actus, eventus vel status a verbis signati. Etiam aliis muneribus fungitur aspectus, inter ea signatio actionum iteratarum et punctualium.
Species aspectus
In omnibus linguis Slavicis, duo aspectus usitate constantur :
Ioseph Erlanger
Ioseph Erlanger (natus Franciscopoli in California die 5 Ianuarii 1874 - Sancti Ludovicus in Missuria mortuus die 5 Decembris 1965) fuit physiologus Americanus, qui anno 1944 una cum Herberto Spencer Gasser Nobelianum Medicinae Praemium ratione studii axonium accepit.
Aspectus (ars grammatica)
Species aspectus
In linguis Graeca et Proto-Indoeuropaea, tertius aspectus additur :
Aspectus quartus item saepe tempus vocatus in lingua Graeca Antiqua dicitur perfectivus, cuius signum morphologicum est reduplicatio (cum suffixo et terminationibus specialibus pro categoria personae): paideuō 'educo' (praesens) - pepaideuka, 'Educavi, educatus habeo'. Significatio est resultativa.
In lingua proto-Indoeuropaea, varias formas habemus.
In lingua Anglica, aliud systema aspectuale invenitur:
In lingua Theodisca, formae similes aspectus progressivi formascitur: "Sie war am Zuhören", "Audiebat".
Lingua Graeca Antiqua
In morphologia flexionis linguae Graecae Antiquae, invenimus formationes aspectuales, sed haec tabula partim alii termini technici utitur :
Traditione formae grammaticae - si derivatae a thema praesentis est -, quae ex augmentum (indicans praeteritum) et terminationibus personalibus secundis constant, tempus imperfectum nominantur. Si a thema aoristi derivatae, tempus aoristum ducitur. Aspectus "Perfectivus" tempus perfectum vocitatur.
Lingua Russica
In morphologia linguae Russicae exploratores linguisticae discordant, quales formae perfectivae formae flexionis appellandae sint: modo formae suffigata vel etiam formae praefigata—vel hi omnino formae derivationis sint. Haec est disputatio de paribus aspectibus.
Henricus Dam
Henricus Dam (Hafniae natus die 21 Februarii 1895 - ibidem mortuus die 18 Aprilis 1876) fuit biochemicus Danicus, qui anno 1943 propter vitamini K inventionem una cum Eduardo Adelberto Doisy Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Aspectus (ars grammatica)
Lingua Gothica et lingua Theodisca Antiqua
Inveniendi verba electa causa, videre potes:. In forma antiquissima linguae Theodiscae item praefixum reperitur, confer: bidjan, "orare" - gabidjan, "preces facere".
Hoc praefixum lingua Theodisca moderna adhibere pergit (in exstruendo formarum novarum - perfectum et plusquamperfectum (et futurum exactum)), sed munus mutatum est: ge- (< ga-) participium perfecti format, velut ge-beten, "oratus"; ge-bunden, "alligatus".
Lingua Latina
Lingua latina exempla aspectus inchoativi habet. Verba sine sc- exprimunt processum vel statum vel actionem; verba in sc- exprimunt inceptum vel aspectum inchoativum ; adiectivus vel participium praeteritum exprimit statum perfectum vel effectum praesentem actionis anterioris; nomen exprimit statum praesentem. Exempli gratia : caleo = "sum in calore", calesco= "coepi calere vel esse in calore", calidus = "habui calorem et nunc sum in calore". Alia exempla sunt in tabula.
Observemus unam specificitatem (peculiaritatem), si comparemus tempus perfectum verbi inchoativum et verbi non-inchoativum: Sunt aequales, concidunt: "terreo" - "terr-u-i", "terre-sc-o" - "terr-u-i". Facile explicatur : "coeperam terrere" difficillime differt a "terrui". Vel etiam possumus quaerere num re vera quaedam verba in sc- non sint formae verborum sine sc-.
Lingua Anglica
In lingua Anglica formae aspectus non syntheticae habemus. Nobis nota sunt flexionem Anglicam dissolvisse. Itaque aspectus periphrasticis formantur. Fere cuncta verba aspectum perfecticum et progressivum exstruere:
Utrique aspectus inter se componi possunt :
Lingua Francogallica
In morphologia linguae Francogallicae, systema aspectus systematis aspectus Russicae comparatio potest, cum una differentia: in lingua Francogallica—vel omnino in aliis linguis Romanicis—formae syntheticae imperfectivi et perfectivi solum in tempore praeterito sunt:
Eo tabula legere possumus "tempora" passé simple et imparfait oppositionem Latinam imperfectum vs. perfectum aequant. Haec aliter dicta: oppositio aspectus Romanica ab oppositio "tempora" Latina imperfectum vs. perfectum orta est.
Lingua Vedica et Sanscrita
In stadio linguae "Praevedicae" "tempora" perfectum, aoristum et imperfectum inter se significatione differunt aspectualiter. In stadio linguae Vedicae haec differentia sic mutatur: aoristus categoria "Praeteritum proximale" (facta modo gesta describit) et imperfectum categoria "Praeteritum distale" (describit loquentem "procul" a eventu praeterito esse) explicatur—sed manent usus aspectuales! In lingua Sanscrita omnes tres formae aequantur, sunt multiores expressiones pro una significatio: praeteritum (perfectum vel imperfectum).
Fons
George Bertram Milner. 1973. "It Is Aspect (Not Voice) Which Is Marked in Samoan." Oceanic Linguistics 12:621–639.
Pediomyidae
Pediomyidae (binomen a Simpson anno 1927 inventum > Clemens, 1966) sunt familia mammalium marsupialium exstincta.
Thomas Ford
Thomas Ford (Austinopoli die 27 Augusti 1961 natus) est sumptuosorum vestum factor et nunc etiam moderator cinematographicus. Ford qui homophylophilus est a multis annis cum moris vestis diurnario Richardo Buckley vivit.