cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Societas Civitatum Asiae Meridionalis et Orientalis
Societas Civitatum Asiae Meridionalis et Orientalis, usitate contractum ASEAN (Anglice), est societas geopolitica oeconomicaque decem civitatum in Asia Meridionali et Orientali sitarum, quae composita est die 8 Augusti 1967 ab Indonesia, Malaesia, Philippinis, Singapura, et Thailandia. Hactenus alii socii sunt Bruneium, Birmania, Cambosia, Laotia, et Vietnamia.
Ioannes Bühring
Ioannes Carolus Ludovicus Bühring (vere: Johannes Karl Ludwig Bühring; natus die 20 Septembris 1858 in Neuwied/Rhenaniae-Palatinatus, mortuus die 18 Septembris 1937 in Wuppertal) paedagogus et historicus regionalis Germanus fuit.
Vita
Salinis Saxonicis gymnasium Latinum frequentavit et usque annum 1880 isto loco et Gryphiswaldiae studebat linguis Latinae Graecae Theodiscae necnon historiae. Menses 18 magister privatus fuit Venetiis, alterum mensium 18 spatium ibidem sese dedicavit studiis archivalibus ad thesim doctoratus conficiendam quae praetitulata est "Venedig, Gustav Adolf und Rohan. Ein Beitrag zur allgemeinen Geschichte im Zeitalter des 30jährigen Krieges aus venezianister Sicht" (de interpretatione Belli triginta annorum Venetiana). Quod opusculum Salinis Saxonicis prelo commendatum est anno 1885, cum doctoratu laurea iam anno 1884 accepta esset.
Anno 1886 veniam docendi gymnasialem recepit. In Schola burgensi Hallensi annum probationis instructoriae praescriptum implevit, ubi ut professor auxiliaris usque annum 1889 mansit.
Postea Ioannes Bühring Arnstadium venit ubi in honorabili gymnasio assistens professor creatus est. Rectore anno 1892 proclamato professor gymnasialis ordinarius inde ab anno 1899 vocatus est. Anno 1901 ad gymnasium haud humanisticum Elberfeldense venit quod nostris diebus Wilhelm-Dörpfeld-Gymnasium nuncupatur. Ibi rude donatus est anno 1923. Omnes tres filios amisit, quorum duos in Primo bello mundano.
Momentum scientificum
Bühring Associationem musealem Arnstadii condidit quam ab anno 1894 usque ad Arnstadii valedictionem duxit. Membrum eius honoris caussa factum est anno 1903. Annis a 1894 ad 1901 operam voluntariam potissimam dabat in Ducali archivio Arnstadiensi ubi una cum Arminio Schmidt omnia archivalia ordinaturus disponebat. Thuringia relicta Thuringis porro usus est.
Maniae Rennsteig propugnator
Anno 1896 una cum Ludovico Hertel Sodalitatem Rennsteig 1896 condidit. Anno 1896 librum migratoribus dicatum exaravit cui titulus Der Rennsteig des Thüringer Waldes. Hinc fit viam Rennsteig inter semitas Germanicas scientifice indagatissimas numerare possumus. Anno 1910 Bühring sodalitatis citatae praeses electus est. Mappam geographicam cum propositis itineribus edi iussit. Ipse saltem quater decies semitam Rennsteig totam transmigravit, ut mappae identidem augeri emendarique possent. Insuper res historicas regionales plurimas tractavit pro commentariis his: "Arnstädtisches Nachrichts- und Intelligenzblatt", "Alt-Arnstadt", "Zeitschrift für Thüringische Geschichte und Altertumskunde", "Die Mareile" (=periodicum sodalicium officiale).
Nonhigny
Nonhigny est commune Francicum 113 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Fasti Amiterni
"Fasti Amiterni" sunt inscriptio, siglo CIL IX 4192 etiam recognita, tempore Tiberii principis exarata, iuxta Amiternum in pago Sabino reperta. Calendarium praebet dierum festarum Romanarum.
Vallis Brembiana
Vallis Brembiana (alia nomina: Vallis Brembana) (Italiane: Val Brembana) est vallis Italiae in regione Langobardia et in Provincia Bergomati sita. In hac valle fluit Brembius.
Municipia in Valle Brembiana
Municipia in Valle Brembiana 38 sunt:
Municipia in Valle Brembiana sed in parte:
Flavius Praesidius
Flavius Praesidius vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.
Cursus honorum
Praesidius anno 494 consulatum gessit una cum Flavio Turcio Rufio Aproniano Asterio. Ambo consules a rege Theodorico nominati neque ab Imperio Romano Orientali probati sunt.
Gregorius Aggelidis
Gregorius (Graece Grigorios) Aggelidis (natus die 19 Augusti 1965 Hannoverae) argentarius et rerum politicarum peritus Germanicus factionis FDP est. Maiores eius Graeci sunt.
Eruditio et munus
Annis 1987 - 1989 tirocinium argentarii fecit et deinde diversis in argentariis operam dedit. Ab anno 2010 Hamburgi cum aliis fortunas clientium administrat.
Cursus honorum
Aggelidis, qui ab anno 2012 sodalis factionis FDP est, die 24 Septembris 2017 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est.
Flavius Faustus Albinus
Flavius Faustus Albinus iunior (natus saeculo 5, mortuus post annum 522) vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.
Gregorius Aggelidis
Familia
Aggelidis uxorem duxit atque duos filios habet.
Flavius Faustus Albinus
Cursus honorum
Anno 493 consulatum gessit una cum Flavio Eusebio II in oriente. Anno 500 ecclesiam Sancti Petrii in Via Tiburtina construxit, XXVII milia passuum a Roma sitam. Quam ecclesiam Symmachus dedicavit. Annis 500 - 503 praefectus praetorio Italiam administravit. Anno 503 patricius fuit. Anno 508 Ravennae in aula regis Theodorici erat. Anno 507 vel 509 cum fratre Aviano praeses factionis prasini factus est et ei novos pantomimos donavit. Anno 507 vel 511 ei concessum est, ut aedificia Romae repararet. Anno 519 legatus Hormisdatis papae Constantinopolim iter fecit, ut schisma inter ecclesias Occidentis et Orientis finiret. Paulo post proditionis accusatus est, quod cum Iustino I imperatore Orientali contra Theodoricum regem coniuravisset. Defendebat eum Boethius, qui autem ipse accusatus atque anno 524 vel 525 supplicio affectus est.
Cassola
Cassola (alia nomina: Casasola) (Italiane: Cassola) est oppidum Italiae et municipium, circiter 14 300 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Cassolenses appellantur.
Methodologia
Methodologia est ordinata et theoretica rationum explicatio ad quendam disiciplinam adhibita. Quae enodationem rationalem corporis rationum et principiorum cum ramo scientiae consociati comprehendit. Notiones sicut paradigma, exemplar rationale, vices, technicasque rationes quantitativas vel qualitativas usitate complectitur.
Methodologia solutiones vel remedia adhibere non conatur; ergo idem ac ratio simplex non est. Potius, methodologia fundamenta theoretica iacit ad intellegendam qualem rationem, copiam rationum, vel rem usus optimi appellatam ad certum exemplum adhiberi possunt, exempli gratia, certo eventui computato.
Sic etiam definita est:
Apamea
Apamea ad Orontem fuit urbs olim praeclara, hodie ruinosa, in finibus Syriae iacens non procul a flumine Oronte. Nomen ab uxore conditoris Seleuci Nicatoris Apama accepit. A primis incolis Macedonibus 'Pellam' quoque appellatam, auctor est Strabo. Ibi Seleucidae reges elephantos et equos nutriebant ceteraque ad exercitum instruendum idonea ponebant atque in primis eos homines qui ceteros artes belli docebant eo arcessebant. Collis eximie munitus erat inter flumen et paludes ita ut Caecilius Bassus a Caesare anno 46 a.C.n. secessionem faciens ibi per duos annos legionibus adversus se missis feliciter restiterit nec vinci potuerit.
Iulianum
Iulianum est tertium municipium Campaniae de populatione.
Sententia
Sententia urbis est: Universitas Julianensis Oppidum Campaniae.
Fractiones
Casacelle, Lago Patria, una parte di Licola, Varcaturo.
Gallium
Historia
Gallium inventum est a Paulo Aemilio Lecoq de Boisbaudran, viro Francico, qui ad honorem patriae eius elemento nomen dedit, sed verbum Francicum Le Coq Latine etiam 'gallus' significat. Hodie et ad semiconductrum creandum utetur.
Iulianum
Municipia finitima
Aversa (CE), Casapesenna (CE), Castel Volturno (CE), Lusciano (CE), Melito di Napoli, Mugnano di Napoli, Parete (CE), Pozzuoli, Qualiano, Quarto, San Cipriano d'Aversa (CE), Sant'Antimo, Trentola-Ducenta (CE), Villa Literno (CE), Villaricca.
Agnetz (Esia)
Agnetz est commune Francicum 2977 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia)
173 Ino
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 173 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Testis
Sensu iuridiciali
Iudices saepe testes rogant, ut casum iuris iudicare possint.
Sensu religioso
In Bibliis Sacris, evangelistae Matthaeus et Ioannes Evangelista testes vitae Iesu Christi fuisse dicuntur.
Fasti Antiates maiores
Fasti Antiates Maiores sunt inscriptio, etiam siglis 'Inscr. It. XIII ii 1 et ILLRP 9' recognita, iuxta Antium reperta, quae calendarium dierum festarum Romanarum praebet.
Carbonaria (discretiva)
Carbonaria seu Carbonara potest esse:
Germanium
Germanium est elementum chemicum semimetallicum et posttransitionale, cuius numerus atomicus 32 et symbolus Ge sunt.
Nomeny
Nomeny est commune Francicum 1'168 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Rex Tillerson
Rex Wayne Tillerson (natus 23 mensis Martii 1952) est Civitatum Foederatarum Americae negotiator et ab die 1 mensis Februarii 2017 undeseptuagesimus Civitatum Foederatarum Secretarius Civitatis. Ab anno 2006 usque ad annum 2016. R. Tillerson praeses et moderator ExxonMobil fuit.
Civitatum Foederatarum Secretarius Civitatis
R. Tillerson Donaldo Trump propositus magistratus primo de Condoleezza Rice erat. Die 1 mensis Februarii 2017 Senatus Americanus magistratum confirmavit.
Utricularia bifida
Utricularia bifida est parva planta annua et carnivora familiae Lentibulariacearum, in Asia et Oceania endemica, et in Australia, Bangladesha, Belavia, Birmania, Cambodia, Corea, Guama, India, Indonesia, Iaponia, Laotia, Malaesia, Nepalia, Nova Guinea, Philippinis, Sinis, Taprobane, Thailandia, et Vietnamia inventa. Utricularia bifida ut planta terrestris in solis humidis et in agris oryzá consitis crescere solet.
Abas (Argos)
Abas (Graece: ) in mythologia Graeca est rex decimus quartus urbis Argorum, filius Lyncei (filii Aegypti) et Hypermestrae, nepos Danai et avus Danaës. Igitur est filius solius Danaidis, quae coniugem nocte nuptiarum non necavit.
Utricularia bifida
Planta primum descripta et publicata est a Carolo Linnaeo anno 1753.
Abas (Argos)
Ex Aglaea coniuge (sive Ocalia) geminos Acrisium Proetumque genuit nec non filiam Idomenen. Abantis scutum, quem a patre Lynceo acceperat, vi magica ad populum sedandum praeditum esse traditur. Bello Troiano in Aeneae manus pervenit.
Flavius Turcius Rufius Apronianus Asterius
Cursus honorum
Turcius anno 494 consulatum gessit una cum Flavio Praesidio. Ambo consules rege Theodorico nominati neque ab Imperio Romano Orientali probati sunt. In codice Medicaeo, Vergilii honores Turcii alii enumerati sunt: "v(ir) c(lariisimus) et inl(ustris), ex comite domest(icorum) protect(orum), ex com(ite) priv(atarum) largit(ionum), ex praef(ecto urbi), patricius et consul ordin(arius)". Quando autem honores alios gesserit, ignoramus. Sedem proprium in Amphitheatro Flavio possidebat. Anno 539 quandam Vigiliam in matrimonium duxit, filiam Reparati, fratris Vigilii papae.
Abas (Argos)
Ubi in Phocidem emigravit Abas conditurus, regnum inter filios divisit. Acrisius Argos, Proetus Tirynthem accepit. Secundum Strabonem etiam Argos Pelasgum in Thessalia condidit. Secundum Eusebium Caesariensem primo Proetus Argos rexit, qui postea a fratre suo fugatus est.
Biache-Saint-Vaast
Blache-Saint-Vaast est commune Francicum 3'886 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Ampfing
Amfinga (Theodisce: Ampfing) est vicus et commune in circulo Bavarico Muhldorpiensis ad Aenum 6129 incolarum (anno 2012).
Geographia
Amfinga commune ex 63 partibus constat. Vicina communia sunt septentrionalia Buchbach, Oberbergkirchen et Zangberg, orientale est Mettenheim, meridiana sunt Silva Muhldorpiensis et Waldkraiburg urbs, occidentalia sunt Heldenstein, Rattenkirchen et Schwindegg.
Maria Alden
Maria Alden (Urbe Novo Eboraco die 18 Iunii 1883 nata; mortua in  Woodland Hills iuxta Angelopolim die 2 Iulii 1946) fuit actrix Americana aetatae cinematographiae mutae.
Lingula (genus)
Lingula est genus brachiopodum quod ad lingulatum classem pertinet.
8440 Wigeon
8440 , olim designationibus 1017 T-3 et 1986 RZ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Flavius Viator
Flavius Viator (natus saeculo 5, mortuus post annum 495) vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.
Cursus honorum
Viator anno 495 consulatum gessit sine collega. Est a rege Theodorico nominatus neque ab Imperio Romano Orientali probatus.
Matrimonium
De vocabulis
Nostra lingua classica dicimus virum uxorem ducere, feminam viro nubere, atque ambos matrimonio vel nuptiis iungi. Vocabulum communis generis est coniunx, sive coniux, quod Forcellini sic definit: "lecti maritalis socius, maritus aut uxor; saepius tamen haec, quam ille, praesertim apud oratores."
Ecclesia Catholica Romana
In Ecclesia Catholica Romana, matrimonium est sacramentum. Canon 1055 Codicis Iuris Canonici sic legitur: "Matrimoniale foedus, quo vir et mulier inter se totius vitae consortium constituunt, indole sua naturali ad bonum coniugum atque ad prolis generationem et educationem ordinatum, a Christo Domino ad sacramenti dignitatem inter baptizatos evectum est. Quare inter baptizatos nequit matrimonialis contractus validus consistere, quin sit eo ipso sacramentum." Praeterea matrimonium numquam solvetur, quia "non permissum esse homini separare, quod Deus coniunxerit" (Matthaeus 19:6; Marcus 10:9).
Airion
Airion est commune Francicum 447 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia)
Cobaltum
Cobaltum, signo Co, est elementum chemicum metallicum transitionis numeri atomici 27.
De nomine
Verbum "cobaltum" deductum est a verbo germanico Kobold, quod manem malum significat, ita appellatum a metallicis qui in fodinis laboraverunt, quia veneficium fuit et aerumnas multas fecit in aerem elementorum aliorum effodendo, ut qualitatem eorum diminuit. Etiam putabatur a metallicis ut illi Kobolde in fodinas argenti nocte intrarent argentum cleptum et cobaltium repositum. Nomen ultimo fortasse est derivatum ab verbo graeco antiquo Κόβαλος, quod "furcifer" significat, et nonnulli id dicunt fontem etiam radicem esse verbi Kobold, verbi anglici goblin, et cobalti scilicet ipsi, tametsi Lexicon Linguae Anglica Oxoniensis hanc etymologiam esse incertam dicit.
Proprietates
Cobaltum durum magneticum est argentoalbum.
Cobaltum-60, isotopium manu factum, quod radioactivum est, ad morbos cancrosos medicandos.
Cum elementis aliis mixtum, Cobaltum colorem vitri ad caeruleum mutat.
Pulvis cobaltii perfacile in incendiam ducitur.
Villa Nova (Provincia Laudensis)
Villa Nova (alia nomina: Villa Nova Sillari) (Italiane: Villanova del Sillaro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 800 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. Incolae Villanovenses appellantur.
Cobaltum
Proprietates
Est veneficium et radioactivum. Radios gammosos emmitit, qui adhibetur bacteria in fructibus holeribusque sterilia factum.
Geologia
Cobaltum saepius existit in forma aeris. Non solet solum effodier, immo est productum secundum niccoli et cupri productionis. Maxima cobalti deposita in Respublica Congensi, Sina, Zambia, Russia et Australia. Invenitur etiam in Finnia, Atropatene, et Casachia.
Confucius
Confucius (nomine Sinico 孔子 Kǒng Zǐ vel 孔夫子 Kǒng Fūzǐ) fuit philosophus et politicus Sinarum. Anno 552 seu 551 a.C.n. natum, anno 479 a.C.n. mortuum esse traditur. Eius vita in aevum confusum atque perturbatum apud Sinas incidit.
Vita
Annus nativitatis Confucii in fontibus tardioribus tantum datur, anno 552 a.C.n. secundum commentarios duos annalium Verum et autumnorum, anno 551 fide historiae Shiji. Confucium in civitate Lu ortum esse dicit eremita quidam persona libri Analectorum; ibi natos esse parentes confitetur Confucius persona libri Mencii, ibi certo ipse habitaverit et iuxta duces consiliarius meruerit. De parentibus nihil refertur nisi apud Shiji ubi historia de coniunctione "silvestri" parentum legenda est, illa e familia Yen oriunda, illo nomine Shuliang He. Proavos e civitate Sung in Lu saeculo VIII exeunte refugos e variis fontibus intellegi potest. Confucius persona Analectorum se loco humili natum et propter hoc utilibus artibus educatum adseverat, consentiente libro Mencio ubi iuvenis cellarius nihil nisi rationes, deinde pastor nihil nisi ovium boumque elevationem intellegens depingitur.
Inter annos fere 525 et 518 a.C.n. Confucium iam apud aulam civitatis Lu cognitum esse, de ritibus et convenientiis animadvertisse indicat liber Zuo zhuan (commentarius annalium verum et autumnorum). Inde ante annum fere 502 civitatem Qi petivisse in Analectis legendum est: ibi musicam modi shao tanta laetitia audivisse, ut gustum carnis, quam comedebat, tres menses neglectus est. A Lu "lente ut qui civitatem patris matrisque reliquerit" decessit, sed a Qi "oryzam e vasis evacuans ut qui regnum alienum reliquerit", a duce loco humiliori adsignatus, quam quo ipse revendicaverat. In civitatem nativam reditus ab officiis publicis primum abstinebat, his sententiis oppositis: "Liber documentorum ait, 'Homo si erga patrem pius, erga fratres benignus sit, ad civitatem valere poterit:' ita faciens partem gubernii habebit: qua ratione alia postulabuntur?" et "Si lustrum detur, si Mutationibus annum quinquagesimum agens studere liceat, errores defugere possum." Consiliarius autem regius Yang Huo donum Confucio commisit, qui, salutationem reddere compulsus, domum visitare conatus est quo tempore Yang abesset. Hic autem in illum media via incurrit, dicens, "Si homo ad civitatem valere volens occasionem amittit, an sapiens reputabitur? Dies mensesque fugiunt." Cui Confucius, "Bene. Officium accipiem."
Ergo commissarius a vigilibus ante annum 500 merere coepit. Quo anno, ducibus Ding civitatis Lu et Jing civitatis Qi congredientibus, Confucius ritualia direxit. Anno autem 498 arces trium familiarum quae dominationem Lu contestabant delendas esse suasit: quo conatu frustra suscepto, anno insequenti a civitate Lu iterum abiit, ratione alia in Analectis, alia in libro Mencio data (hic sacra rituum civicorum carne a Confucio iniuste detenta, ibi saltatricibus cantatricibusque duci datis cum quibus tridie publicis rebus neglectis se indulsisset) binis in unam in vita Confucii apud Shiji commixtis. Peregrinationibus suis inter annos 497 et 484 comprehensis Confucius civitatem Wei primum, deinde Chen, deinde Cai successive visitavit. In Wei apud Yan Chouyou morans iuxta ducem, hominem dissolutum, necessitate pulsus consiliarius meruit, sed de militum instructione rogatus, "Aliquid de ritibus, nihil," dixit, "de re militari didici," statimque abiit. Per civitatem Sung iter fecit occultatus ne insidiis inimici Huan Sima necaretur. Inde ad Chen venit, inde ad Cai, ubi (anno fortasse 489) gubernatorem Liang incurrit; inde in Chen reditus est, ubi de patria dolens, "Domum eamus! domum eamus! Ibi iuvenes nostri ambitiosissimi," ait, "iam multa ab omnibus admiranda perficientes, se pampinare nesciunt." Sed primum civitatem Wei petivit, sectatoribus vel discipulis iam tribus vel pluribus prosequentibus. Ibi iuxta ducem Zhe officium accepit, antecessoris Ling nepotem, quippe qui bonos homines in aula sua retinere voluerit; Confucius insuper politiam ducis iuvenis, patri impio adversarii sed avo impio oboedientis, adprobavit.
"Aestate" mortuus est "die undecimo mensis quarti anni sedecimi" ducis Ai civitatis Lu, i.e. 479 a.C.n., fide annalium Verum et autumnorum quae usque ad hoc annale a discipulis Confucii producta esse traduntur.
Nomina discipulorum Confucii variis fontibus dantur, quorum fere 16 apud Analecta et Mencium nominati pro certo habentur, videlicet: Zeng Shen (Ziyu), Bu Shang (Zixia), Zhuansun Shi (Zizhang), Yan Yuan, Min Sun (Min Ziqian), Ran Geng (Ran Boniu), Ran Yong (Zhonggong), Zai Yu (Ziwo), Duanmu Ci (Zigong), Jilu, Ran Qiu (Ran You, Ziyou), Yan Hui (Ziyuan), Gongxi Chi (Zihua), Fan Xu (Zichi), Sima Geng (Niu), Zhong You (Zilu), You Ruo (Ziruo). Ex Analectis sex insuper, qui incerte discipulos fuisse habentur, addi possunt: Wuma Shi (Ziqi), Gongye Chang (Zichang), Nangong Kuo (Zirong), Fu Buji (Zijian), Gao Chai (Zigao), Zeng Dian (Xi).
Dicta
Duce Jing civitatis Qi de gubernio quaerente, Confucius respondit: "Dux ductor sit, obsequens obsequiosus, pater paternus, filius filialis." "Bene," ait dux: "nisi dux ducat, nisi subiectus obsequatur, nisi pater paternus filiusque filialis sint, etiamsi panis sit, quomodo comedendum habeam?" Confucius ad civitatem Wei ab Ran You conductus "populum quam florentem!" observavit. "Populo florenti," ait Ran You, "quid beneficium dari potest?" Ille "opulentiam" respondit. "Populo opulento, quid?" "Educationem" respondit. Gubernatore Liang civitatis She de gubernio quaerente, Confucius respondit: "Ut proximi placeantur, longinquiores attrahantur."
Sectator, a civitate Wei oriundus, rogavit: "Si dux Wei gubernium tibi commendet, de qua re primum cures?" Confucius "Rectificationem nominum," dixit, "... Nominibus falsis, dicta irrationalia videbuntur. Dictis irrationabilibus, res male evolvent. Rebus male evolutis, nec ritus nec musica florebuntur. Ritibus musicaque deficientibus, poenae sceleribus non respondebunt. Poenis crimine non respondentibus, populus nesciet ubi manum, ubi pedem ponat ..." Confucio de intemperatione ducis Ling loquenti minister Ji Kangzi "Ergo cur ducatum non amisit?" rogavit. Cui ille ministros civitatis Wei enumeravit de diplomatia, religione, re militari curantes. "Quibus adiuvantibus," ait, "quomodo ducatum amittere potuisset?"
Confucio ad civitatem Wei cum sectatore Zilu ingressus est, cuius soror uxor fuit aulico ducis Ling catamito. Mizi ergo ad Zilu, "Si Confucio apud me morare placeat," dixit, "officium ministri eo statim tribuitur." Cuius rei Confucius certior factus nihil nisi "sic decernitur" ait, quibus verbis rem abhorrendam recusare solebat. Sed uxorem eiusdem ducis, nomine Nanzi, quamquam stupri cum fratre libidinumque aliarum accusatam, visitavit. De qua re a Zilu interrogatus "Si ullam rem nefastam feci," ait, "me caelum exsecretur, me caelum exsecretur!"
Gubernatore Liang civitatis She apud sectatorem Zilu de Confucio ipso rogante, Zilu se nihil dixisse confessus est. Cui Confucius, "Cur non aliquid huiusmodi dixisti? quaestione tam obsessus ut cibi obliviscatur; gaudio tanto impletus ut curarum neglegat adventumque senectutis non observet."
Insigne Artium Nationale
Insigne Artium Nationale est praemium et titulus a Congressu Civitatum Foederatarum Vasingtoniae anno 1984 constitutus, ad honorandos artifices et patronos artium. Quod est magnum praemium, maximus honor diserte pro rebus artificiosis gestis singulo artifici pro populo tributum. Acceptoribus, a Dotatione Nationali Artium selectis, praemium a Praeside Civitatum Foederatarum rite donatur. Clipeus pro praemio a sculptore Roberto Graham designatus est.
Confucius
Fortuna
Doctrinam aptam ad revocandum pristinum rerum ordinem docuit. Ab eius tempore haec doctrina, Confucianismus appellata, fons inspirator fundamentorum normarumque fuit imperii Sinensis. Dicta et res gestae Confucii discipulorumque ab his collectae sunt in libro cuius titulus est Ratiocinantium colloquia sive Analecta (論語, Lunyu). Alios duos e quattuor libris philosophicis Sericae antiquae sententias cogitationesque Confucii servare censentur. Sed olim auctorem fuisse censebatur quinque classicorum (五經) omnium, videlicet Libri odarum (詩經, Shi jing), Libri documentorum (書經, Shu jing), Memorialis rituum (禮記, Li ji), Libri mutationum (易經, Yi jing) atque Libri artis musicae iam diu deperditi.
De fontibus
Confucii obitus, sine pluribus, in annalibus Verum et autumnorum refertur, cuius textus, a Confucio ipso editum esse traditus, ab aliis postea continuatum censetur.undefined Dicta eius primum in libro qui Mencius inscribitur (孟子, Mengzi), successori erudito Mencio adscripto, qui saeculo quarto exeunte floruit, et in Ratiocinantium colloquiis (sive "Analectis", 論語 Lunyu) exscribuntur in forma aphorismorum anecdotorumque a discipulis et sectatoribus conlectis.undefinedundefined In commentario antiquissimo annalium verum et autumnorum adiuncto, Zuo zhuan nuncupato, iuxta annalia plura brevissima narrationes longiores inseruntur quae Confucium regum consiliarium rerumque commotorem fuisse indicant, fide ut censetur haud minima.undefined Quos quattuor fontes, etsi post librorum antiquorum saeculo tertio exeunte cremationem modis variis restitutos essent, forma quadam multo antea exstitisse constat.
Insigne Artium Nationale
Laureati
Anno 1983, insigne nondum rite constituto, artifices et patroni sequentes insigne acceperunt:
Controversia
Anno 1997, poeta Adrienna Rich suum praemium reiecit, discrepantiis artis et "acerbis politicis" administrationis Praesidis Gulielmi Clinton contra dicens.
Confucius
De fontibus
Nihil de vita praebent, sed Confucio ipso nonnumquam attribuuntur, textus duos breves qui inter capitula Memorialis rituum servantur, videlicet "Schola adultorum" (大學 Da xue)undefined cum commentario longiori a Zengzi confecto qui medio saeculo V floruit, atque "Immutabile medium" (中庸 Zhong yong)undefined fortasse a Zisi Confucii nepote compositum. Opusculum tertium titulo Filialis observantia (孝經 Xiaojing), saepe Confucio ipso, saepe discipulo Zengzi attributum, saeculo IV a.C.n. compositum esse censetur.
Laodicea
Laodicea (Arabice Al-Ladhiqiyah) est urbs Graeca antiqua Syriae, ad mare posita et optimo portu instructa in regione viticola. Nomen a matre conditoris, Seleuci Nicatoris, Laodicea acceperat. Sed magna damna passa est cum post longam obsessionem anno 43 a.c.n. a Gaio Cassio expugnata est.
Confucius
De fontibus
Libris pluribus saeculis quarto et tertio a.C.n. confectis res dictae gestaeque Confucio iam attributae, aut dubiosissime accipiendae aut ratione historica reiciendae sunt, exempli gratia anecdota de perspicuitate Confucii in libro orationum Guoyu relata; dialogi et anecdota, quibus Confucius participem esse praetenditur, libri Taoistae Zhuangzi librique Legalistae Hanfeizi. Tales mythistoriae una cum rebus fidelioribus immiscentur in vita Confucii a Sima Qian magno chronographo in opere suo Shiji saeculo primo a.C.n. ineunte incorporata.undefined Hanc vitam, operum re vera biographicorum de Confucio veterrimam, eruditus saeculi undevicensimi "70 vel 80 centesimas infidelem" aestimavit.
Laodicea
Laodicea ad mare dicebatur ut ab urbe Phrygia eiusdem nominis distingueretur, Laodicea ad Lycum a rege Antiocho II circa 250 a.C.n. condita atque e nomine uxoris appellata. Hodieque urbs magna et portus Syriae modernae manet.
Fere 11 chiliometrorum a Laodicea in septentriones spectans urbs antiquissima Ugarit inventa est.
Castenerium
Castenerium  (alia nomina: Castegnendum ) (Italiane: Castegnero) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 850 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Castenerienses appellantur.
Dolcedum (discretiva)
Dolcedum potest:
Raimundus Emeterius Betances
Raimundus Emeterius Betances y Alacán (Hispanice Ramón Emeterio Betances y Alacán; natus die 8 Aprilis 1827, mortuus die 16 Septembris 1898) fuit nationalista Portudivitensis. Primus auctor fuit rerum novarum Laresensium (Grito de Lares) et pater motus pro libertate Portus Divitis habetur. Quia res novae a Betances instigatae sententias nationalisticas in populo moverunt, etiam "pater patriae" (El Padre de la Patria) habetur, et propter opera benevolentiae "pater pauperum" (El Padre de los Pobres) appellatur.
Betances etiam fuit medicus, chirurgus, atque unus ex primis fautoribus hygiinae socialis. Ante labores politicas officinam chirurgicam et ophthalmologicam instituerat. Etiam fuit fautor abolitionis servitutis, homo legationum peritus, curator salutis publicae, poëta, ac scriptor fabularum. Legatus Cubae et rei publicae Dominicanae Lutetiae operatus est. Multum a philosophia latomismi, cuius assectator erat, movebatur.
Fontes secundarii
Fasciculi MP3 ex "La Voz del Centro", collectione podcast, auctore Angelo Collado Schwarz
Neuviller-sur-Moselle
Neuviller-sur-Moselle est commune Francicum 249 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Linguae Sinotibetanae
Linguae Sinotibetanae sunt familia linguarum Asiae orientalis et meridionalis. Haec familia in duas divisiones separatur, scilicet linguarum Sinensium et Tibeto-Birmanarum. Nonnulli tertiam divisionem Karen faciunt; alii autem linguas Karen in divisione Tibeto-Birmana includunt.
Tschita (discretiva)
Tschita est nomen geographicum, quo vocantur:
Foedus Arabicum
Socii et tempora
Foedus Arabicum conditum est Cairi anno 1945 ab Aegypto, Arabia Saudiana, Iraquia, Libano, Syria, et Transiordania (renominata Iordania post 1946). Decadibus proximis, foedus crescit. Socii observatoresque Foederis Arabici et eorum tempora admissionis infra digessa sunt.
Demographica
Maximae urbes Arabicae sunt Cairus, tum Bagdatum, Khartoum, Damascus, Riadum, Alexandria, et Casablanca.
Beroea
Beroea potest esse:
Alaona
Alaona est commune Francicum 1566 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Iacobus Lindsay Almond
Iacobus Lindsay Almond (natus in Charlottesville die 15 Iunii 1898; mortuus  in Richmond die 15 Aprilis 1986), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1958 usque ad annum 1962 Virginiae gubernator fuit. Antea Almond in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Eduardus Furlong
Eduardus Valtarius Furlong (natus Glendale Californiae die 2 Augusti 1977) est actor Americanus. Persona prima eius, quae eum notum fecit, fuit Iohannes Connor in pellicula "Terminator II" cum Arnoldo Schwarzenegger et Linda Hamilton.
1749 Telamon
1749 , olim designationibus 1949 SB, 1941 BP, et 1966 CN agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1749 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ascaris lumbricoides
Ascaris lumbricoides est vermis phyli Nematodum parasitum, qui causa morbi accurate intestini tenuis omnium animalium sunt.
Vallis Sariana
Vallis Sariana (alia nomen: Vallis Seriana) (Italiane Val Seriana) est vallis Italiae in regione Langobardia et in Provincia Bergomati sita. In hac valle fluit flumen Sarius.
Municipia in Valle Sariana
Municipia in Valle Sariana 38 sunt:
Bezinghem
Bezinghem est commune Francicum 341 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Estonia
Estonia (Estonice Eesti, plenius Eesti Vabariik "Res publica Estonia") est natio in Boreo-Europaea regione Baltica. A septemtrione Sinu Finnico, ab occidente Mari Baltico, a meridie Lettoniā (343 chm.), et ab oriente Lacu Peipo ac Russiā (338,6 chm.) terminatur. Trans Mare Balticum iacet Suecia ab occidente et Finnia a septemtrionibus. Territorium Estonicum 45 227 km2 tegit, et climate continentali umido afficitur.
Estonia democratica respublica parlamentaria divisa est in comitatus quindecim, urbe capitali et maxima Tallinna. Cum 1,3 millionibus incolarum, est una inter nationes socias infrequentissimas Unionis Europaeae, Eurozonae et Consociationis ex Pacto Atlantico Septemtrionali. Estonienses sunt populus Balto-Finnicus, cuius lingua publica Estonica ad familiam Finno-Ugricam pertinet, proxime ad Finnicam, procul ab Hungaricam et Samicam stans.
Etymologia
Coniectura hodierna Estoniae seu Aestoniae seu Esthoniae nomen ex Aestis a Romano historico Tacito in libro Germania (ca. 98 a.C.n.) descriptis ortum esse dicit. Antiquae Scandinavae sagae mentionem terrae Eistland appellatae faciunt, velut civitas Islandice adhuc nuncupatur et similiter Estland, vocabulo Danico, Theodisco, Batavo, Suecico, ac Norvegico huic civitati. Primae Latinae et aliae antiquae huius nominis versiones Estia seu Hestia sunt. Esthonia communis altera orthographia Anglica ante 1921 fuit.
Arsenicum
Arsenicum (ex verbo Persico زرنيخ Zarnik, quod Latine ornamentum flavum sonat; per Graecum αρσενικόν) est elementum chemicum semi-metallicum cum numero atomico 33 et symbolo As. Arsenicum et mixturae eius sunt potentissima venena, quia causa gravissimi damni apparatus digestorii sunt.
Estonia
Etymologia
Estonia nominibus obsoletis scatet, quae ex variis fontibus historicis conlecta sunt, sicut Esthonia,, Aestonia, Estlandia, Estenia, Aesthonia, Aestia. .
Praehistoria
Humanae catoeciae in Estonia possibiles fuerunt inter 11 000 et 13 000 annos abhinc, cum ultimae glaciationis gelu fusum est. Antiquissima catoecia nota in Estonia est catoecia Pulli (Pulli asula), quae prope Matrem Aquarum flumen, prope urbem Suriam (Sindi), ab Estoniae Austroccidente, erat. Secundum computationem radiocarbonicam condita est circiter 11 000 annis abhinc, ineunte millennio 9 a.C.n.. Inventae sunt evidentiae communitatum venatoriarum et piscatoriarum quae circa annum 6500 a.C.n. prope urbem Gundam (Kunda), ab Estoniae Septemtrione, fuere. Artefacta ossea et lapidea similia inventis Gundae non solum in alia Estoniae parte sed etiam in Lettonia, Lituaniae Septemtrione et Finniae meridie reperta sunt. Cultura Gundae (Kunda kultuur) ad Aetatem Lapideam mediam aut ad periodon Mesolithicam pertinet.
Primis saeculis Aerae Vulgaris, politicae administrativaeque subdivisiones in Estonia emergere coepere. Duae praecipuae subdivisiones apparuere: paroecia (kihelkond) et comitatus (maakond). Paroecia varias marchias senium comprehendebat. Fere omnes paroeciae saltem castrum habebant. Localis areae defensio a maximo functionario aut a rege aut a sene dirigebatur. Saeculo tertio decimo, haec magna territoria in Estonia evoluta sunt: Revalia (Revala), Harria (Harjumaa), Osilia, Daghoa (Hiiumaa), Rotalia seu Maritima (Läänemaa), Alumbus (Alempois), Saccalia (Sakala), Ungannia seu Ugaunia (Ugandi), Iogentagania (Jogentagana), Sobolitz (Soopoolitse), Vaiga (Vaiga), Mocha seu Moge (Mõhu), Normegunda, Iervia (Järvamaa) et Vironia seu Viria seu Wiria seu Virlandia (Virumaa).
Neuviller-lès-Badonviller
Neuviller-lès-Badonviller est commune Francicum 91 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Estonia
Medium aevum
Supponuntur primi populi qui praesens Estoniae territorium incoluere Aesti, Finnicae originis nomades, esse, qui semiorganizatis tribubus vivebant sed sine unione inter eas. Saeculo tertio decimo, Ecclesia Catholica Regis Danici Valdemari II ope cruciatam ad christianizandas paganas Maris Baltici tribus praeparavit. Pugna paene viginti annos duravit, delimitando Estonico territorio a Septemtrione Daniā et a Meridie, diviso inter varios episcopatus et Fratres Militiae Christi, potente Christiano ordine qui omnes locales tribus vincere et in maiorem territorii partem dominari consecutus est.
Beuvry
Beuvry est commune Francicum 8'856 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Estonia
Medium aevum
Anno 1248 oppidum quod hodie Tallinna appellatur autonomam gubernationem in iure Lubicensi fundatam adoptavit et annis postea Hansae adiunxit, quod hanc regionem commercialiter praecipuam fecit et Danici dominii amissionem in regione monstravit. Post varia foedera cum Lituanis et Russis, Dania crescentem vassallorum militarem potestatem reprimere non consecuta est, qui alii ab Westfalia et alii a Livonia afficiebantur, quoad, anno 1343, Estones, etiam tunc subiecti et nobilium servi habiti, Rebellionem Noctis Sancti Georgii (Estonice Jüriöö ülestõus) praepavere, ubi Christianismum repudiavere et contra servitutem pugnavere. Ordo Teutonicus, qui in Livoniam dominabatur, ad finem rebellionem adduxit post duo annos et Daniae territorium emit. Sic incipiebat Teutonici Estoniae dominii perihodos.
Dominium Suecicum
Saeculo sexto decimo Estonicum territorium denuo pondus habebat. Nuper formatum Imperium Russicum, cum sua imperialismi idea et Ordinis Teutonici debilitatione adiutum, propter litigium cum Confoederatione Polono-Lituana a Meridie, Livoniam ingressum est, habendā eā suorum avorum terrā. Dum Dania, Suecia et Polonia, quae Russicam invasionem in terras suis territoriis proximas non probabant, militarem consociationem constituere ad reprimendam Russicam irruptionem in regionem.
Tunc anno 1645, post novam Daniae cladem, secundum Foedus Broemsebroënse completum est Suecicum dominium in Estoniam. Sueci tertia natio quae dominata est in Estonicum terriroium fuere, sed hoc factum Estonico populo beneficia tulit, qui antique solum habitus est servi nobilium in regionem dominatorum. Hoc tempore apparuere primae scholae Estonicis in oppidis, quae populum aliquas religiosas doctrinas legere docere poterant. Aperta est etiam, a rege Gustavo II Adolpho Sueciae, Tarbati, prima universitas in Estonia. Post aliquos annos, post Bellum Tricennale, Germani magistri in Revaliae (hodie Tallinn) academiam venere, conclavia scholaria velut Germanicis in academiis direxere et pondus auxere quod Germani semper in Estonia habuere.
Imperium Russicum
Post bellum cum Brandenburgi principe, Suecia nobilium terris reformationem irritantem in Estonia fecit, quod aliarum nationum reversionem in Estonicum territorium promovit. Exortum est tunc, Februario 1700, Magnum Bellum Septemtrionale, quod iterum participavere Dania, Polonia, Russia et Saxonia contra Suecos. Post multa proelia rebellionesque, in Proelio Poltavensi, Russi personales Regis Carolo XII copias vincere et Tallinnam capere consecuti sunt, denique in Estoniam et Livoniam dominati sunt, quod ex Ioannis IV Russiae epochā postulatum erat.
Estonia libera
Per primos libertatis annos viginti (1918-1940), Estonia turbulentam civilitatis vitam, dissolutis factionibus, passa est; primus praeses usque ad 1938 non electus est, sed culturali aspectu magnae activitatis perihodos fuit, creatis multis scholis quae Estonice docebant et praestatā culturali minoritatum autonomiā, unicā in totā Europā Orientali. Sed propter hanc neutralitatis civilitatem, Estonia per Secundum Bellum Mundanum occupationi obnoxia fuit. Propter Sovieticum strategema, Estonia anno 1940 ab URSS occupata est. Anno 1942, Germani in Unionem Sovieticam invasere et Estoniam occupare coepit. Primo momento, Estones laeti erant, propter antiquam propinquitatem cum Germanis et etiam quia de libertatis Estoniae regressione somniabant, quod statim ab Adolphi Hitler gubernatione spretum est. Cum Germanica invasio in URSS deficeret et Germani ex Estonia exirent, nova Sovietica invasio inevitabilis ostendebatur, propter civitatis defetigationem in bello. Sic condita est Res Publica Sovietica Socialistica Estonica (Estonice Eesti Nõukogude Sotsialistlik Vabariik; Russice Эстонская Советская Социалистическая Республика).
Per Sovieticae occupationis annos 52, multi rebellionis et praesertim procursatorum motus in Estonia formati sunt, quorum notissimus Fratres Silvae (Estonice Metsavennad; Russice Лесные братья) fuere, quamquam omnes a Moscuae gubernatione repressi sunt. Usque ad 1989, Unione Sovietica collapsa, non coepit Sovieticarum nationum, velut Estoniae, structuratio et postea libertas anno 1992 attacta. Primus novae libertatis aerae praeses Leonardus Meri fuit. Exito exercito Russico anno 1994, Estonia sua commercialia vincula cum reliqua Europa auxit, et magnum oeconomicum incrementum decennio 201 assecuta est. In OTAN die 29 Martii et in Unionem Europaeam Kalendis Maiis anno 2004 ingressionem obtinuit.
Geographia
Estocicus terrestris limes cum Lettonia 267 chiliometra longus est; limes cum Russia 290 chiliometra. A 1920 ad 1945, Estonicus limes cum Russia, anno 1920 Foedere Tarbatensi positus, ultra Narvam flumen a boreoriente et ultra urbem Petzuriam ab Austroriente patebat. Hoc territorium, circiter 2300 chiliometra quadrata seu 888 milia passuum quadrata latum, Russiae ab Iosepho Stalin incorporatum est, finito Secundo Bello Mundano. Quamobrem limites inter Estoniam et Russiam nondum definiti sunt.
Gryllus (ars)
Gryllus imitatio in arte est, quae satirice sive comice notationes hominum certas in facie, habitu, gestu in modum plus minusve depravatum imitatur. Etiam condiciones iocosae illudi possunt.
Estonia
Geographia
Estonia apud orientalia Maris Baltici litora iacet, statim trans Sinum Finnicum e Finnia ad libram Boreoccidentalis partis ex ascendentis suggestu Europae Orientalis inter 57.3° et 59.5° N et 21.5° et 28.1° E. Media elevatio solum 50 metra seu 164 pedes attingit et altissimus nationis locus Magna Collis Ovis (Estonice Suur Munamägi), a Austroriente et 318 metra seu 1 043 pedes alta, est. Sunt 3794 seu 2357 milia passuum litoris numerosis sinibus, fretis et fenestris denotatae. Insularum et insuletorum numerus aestimatur circa 1500. Quarum duae satis magnae ad constituendos separatos comitatus sunt: Osilia seu Latris et Daghoa (Estonice Hiiumaa). Parvus et recens meteoriticorum craterum racemus, e quibus maximus Cāliensis (Estonice Kaali kraater) nuncupatur, in Osilia, in Estonia, invenitur.
Gryllus (ars)
Historia
Modus maxime notus grylli satirici pictographia est (vernaculariter: cartoon) quae saeculo XVIII orta est et phaenomena socialia politicave in gradum absurdum exaggerat. Grylli primi autem iam in Aegypto vetere cernuntur necnon in antiquitate tam Hellenica quam Romana. Ibi et scaenas mythologicas et typos vitae cotidianae (e.g. potatores, athletas) ludibrio habuerunt.
Medio sic dicto Aevo modus generatim asperior invenitur (de monachis perversis, de agricolis miris etc.), cum tempore Renascentiae formae sensim magis urbanae fiant Leonardo Vincio, Alberto Durero et multis aliis agentibus. Bononiae in Schola artium, quam familia Caracci condiderat, saeculo XVI gryllos conficere discipuli docebantur. Qui studiosi velut bestias depinxerunt homines scholam visitantes. Chalcographus Petrus Leo Ghezzi Romae traditionem istam continuavit periegetes deformatos depingens. Genus hodie usitatum tamen non ante saeculum XVIII elaboratum est, quod factum est praesertim in Anglia et in Francogallia. Designatores nonnumquam persequebantur, e.g. Henricum Ohser tempore Nazismi.
Estonia
Geographia
Estonia in septemtrionali zonae climaticae temperatae parte et in transitione inter oceanicum ac continentale clima sita est. Estoniae quattuor tempora anni paene aequae longitudinis. Mediae temperaturae inter 16.3 °C seu 61.3 °F in Balticis insulis atque 18.1 °C seu 64.6 °F in intestina Estonia Iulio, calidissimo mense, et inter −3.5 °C seu 25.7 °F in Balticis insulis atque −7.6 °C seu 18.3 °F in intestina Estonia Februario, frigidissimo mense, variant. Media annua temperatura in Estonia 5.2 °C seu 41.4 °F est. Media praecipitatio inter 1961 et 1990 e 535 mm ad 727 mm seu e 21.1 un. ad 28.6 un. per annum variat.
Nix tegit, quae profundior in Austrorientali nationis parte est, plerumque e medio Decembri in tardum Martium perstat. Estoniae propemodum 1400 lacuum. Plerique minimi sunt, quorum maximus est Lacus Peipus (Russice Псковско-Чудское озеро), 3555 km2 seu 1373 m.p.q. latus. Sunt multa flumina in civitate, quorum longissima Wop (Estonice Võhandu), 163 km seu 101 mi longum; Mater Aquarum (Estonice Pärnu), 144 km seu 89 mi longa; et Politzamoioki (Estonice Põltsamaa), 135 km seu 84 milia passuum longi, sunt. Estonia multas paludes minerotrophas et ombrotrophas habet. Silvae 61 centesimas Estoniae tegunt. Communissimae arborum species pinus, picea, et betula sunt.
Limidae
Limidae sunt sola familia ordinis Limoidorum inter bivalvia phyli Molluscorum.
Estonia
Geographia
Phytogeographice, Estonia inter Centro-Europaeam et Eoo-Europaeam provincias Regionis Circumborealis intra Regnum Boreale divisa est. Secundum Ordinem Mundi Naturae Tuendae seu WWF, Estonicum territorium ad silvarum mixtarum Sarmaticarum oecoregionem pertinet.
Sparsi Estoniae incolae et magnae silvarum areae Eurasiani lyncis, suis scrofae, ursi arctou, et alcis arcervos, inter alia animalia supervivere sinunt. Estonia luporum populositatem circiter 200 habere putatur, quod aliquantum super optima extensione (inter 100 et 200) consideratur. Estonica aviaria vita raris marinis avibus velut polystircta Stelleri, ansere erythropo ac limosa; uliginosis avibus velut gallinagine media; sicci aperti agri avibus velut crece ac coracia garrulo; et magnis avis velut avibus rapacibus velut aquilā clangā designatur. Estonia saepti nationalia quinque habet, inter quae Saeptum Nationale Terrae Sinuum (Estonice Lahemaa rahvuspark), Septemtrionali litore et maximum; Saeptum Nationale Terrae Paludum (Estonice Soomaa rahvuspark), inter Pirnaviam atque Vellinum, locis uliginosis notum sunt. Reservata velut Reservatum Avium Sinus Keinis et Saeptum Nationale Matsalense (Estonice Matsalu rahvuspark), internationalis ponderis locus uliginosus secundum Conventionem Ramsarensem, etiam popularia autochthonibus ac periegetis sunt et amplam vitae aviariae varietatem alunt.
Civilitas
Politicum Estoniae regimen parlamentarismus est, ubi primus minister nationem gubernat. Primus minister a Parlamento eligitur, indicante praeside reipublicae. Qui, generatim, est factionis politicae dux quae maximum sedium numerum in Parlamento habet et est is qui alios ministros designat; quorum directe tres designat, e exsistentibus duodecim. Quorum praecipui sunt minister Fiscalis, Socialis et Rerum Externarum. In Estonia, ministri quoddam cancellarii genus habent, qui ministeria monet et commandat, sine politica potestate in ministro deposita. Secundum legem, nullus minister dimitti aut sua politica iura amittere potest, scilicet, minister quod is velit sine ulla protestatione iubere potest. Si subordinatus iussum accipit quod extra legem credit, superiori id communicare potest, obligatorie per scriptam relationem.
Parlamentum seu Riigikogu a 101 deputatis, directo incolarum suffragio electis et qui rursus eligi nequeunt, formatur. Parlamentarii e dissimilibus nationis partibus egrediunt, et, quamquam incredibile videatur, multi pauci oeconomistis aut causidici sunt et politicam vitam secundum suum eius videndae modum et non factionem politicam sequuntur, quamvis factiones valde potentes sunt.
Iudicialis Estoniae ratio in Constitutione fundatur; quivis homo ius appellandi ad Iustitiam habet. Sic, Iustitiae Estonicae gradus tres: Tribunal Comitatus seu Urbis, Tribunal Appellationis, et Maximum Iudicium. Hoc ultimum ab iudicibus undeviginti formatur, qui liberi et politici gubernationis ponderis mundi manent. Quia Estonia in geopolitice praecipuo loco sita est, militaris defensio in natione sensitivo modo et fundato in praecipuis documentis tribus geritur:
Haec leges aliquae praecipua puncta de defensiva territorii et Gubernationis Estonicae civilitate dictant. Estonia aditum ad Unionem Europaeam Kalendis Maiis habet, post negotiationes die 24 Novembris 1995 coeptas. Ubi intravit simul cum aliis duabus Balticis nationibus, Lettonia et Lituania.