cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ourdon
Ourdon (Occitanice Ordon) est parvum commune Francicum 11 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Stoeck
Stoeck est officina orichalci in urbe Stolberg quam coniuges Peltzer-Prym anno 1727 aedificaverunt.
In bello orbis terrarum II magnus pars aedificii delevebatur.
Hodie Stoeck est domus cum multis incolis.
Aunay-sous-Auneau
Aunay-sous-Auneau est commune Francicum 1'407 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Falga
Falga est commune Francicum 111 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bottorpium
Bottorpium, Botropium (non attestatum) (Theodisce: Bottrop) est urbs in Germania in Regione Rurana. Circa annum 1200 condita est. In hac urbe circa 120 000 hominum vivunt. Magister huius urbis est Bernardus Tischler (SPD).
Leogus et Haraia
Leogus et Haraia (Anglice Lewis and Harris ; Gadelice: Leòdhas agus na Hearadh) sunt Scotiae insula ex Ebudes Exteriores maxima et septentrionalissima. Etsi regionem Leogus et Haraia partes duae componunt, diversae insulae non sunt quoniam urbis eponymae, enimvero Scotice tairbeart Latine Isthmus sonat, isthmo istae paeninsulae cohaerent.
Educatio superior
Educatio superior, vel postsecundaria, vel tertiaria, vel gradus tertii, est ultimus eruditionis formalis gradus, qui post educationem secundariam confectam fit. Quae, saepe in universitatibus, academiis, collegiis, seminariis, conservatoriis, institutisque technologiae suppeditatur, ac in quibusdam institutionibus collegiatis praesto est, inter quas scholae vocationales et alia collegia quae diplomata academica et testificationes professionales concedunt. Educatio tertiaria in gradibus non-diplomaticis aliquando educatio addita vel educatio continua appellatur, ab educatione superiori diversa.
Educatio superior doctrinam, investigationem, severum opus adhibitum (ut in scholis medicis et dentalibus), et operam socialem comprehendere potest. De doctrina, gradus praegraduatum et porro postgraduatum comprehendit, quorum hic saepe schola graduata appellatur, praecipue in America Septentrionali.
Pactio internationalis de iuribus oeconomicis, socialibus et culturalibus occasionne educationist superioris et ius educationis définit.
Lagarde (Aegirtius)
Lagarde (Gasconice Lagarda ) est commune 129 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Arthropoda
Arthropoda (-orum, n.; ex verbis Graecis ἄρθρον 'articulus' + πούς 'pes' = 'pedes articulati') sunt animalia invertebrata quae exosceletum (sceletum exteriorem), corpus segmentosum, appendicesque articulatas habent. Ea sunt membra phyli inter quae sunt insecta, arachnida, crustacea, et alia animalia familiaria. Eorum maiores proprietates sunt membra articularia et cuticula, quae plerumque ex α-chitino constat; crustaceorum praeterea cuticula carbonato calcii biomineralizatur. Rigiditas cuticulae auctum inhibet; ergo arthropoda eam cuti exuta interdum substituunt. Conformatio corporis arthropodorum in segmentis iteratis consistit, quorum quodque par habet appendicum; quae conformatio est tam versatilis quod cum cultro exercitus Helvetici comparata est, atque arthropoda frequentissima omnium collegiorum oecologicorum in plurimis circumiectis membra effecit. Sunt plus quam 1 000 000 specierum descriptarum, plus quam 80 centesimae omnium animalium vivorum specierum descriptarum, et ea sunt unus e duobus gregibus animalibus quae in circumiectibus persiccis vigent (alius grex amniota comprehendit). Arthropoda magnitudine inter plancton microscopicos et formas nonnulla metra longas variantur.
Primaria arthropodorum lacuna interna est haemocoelum, quod eorum organa accommodat et per quod sanguis circumagitur; eis sunt aperta systemata circulatoria. Sicut partes exteriores, interna arthropodorum organa plerumque ex segmentis iteratis constant. Systema nervosum est scaliforme, ventralibus restibus nervosis paribus coniunctis per omnia segmenta transientibus et ganglia coniuncta in quoque segmento figurantibus. Caput per coniunctionem variorum numerorum segmentorum, cerebrum per coniunctionem gangliorum horum segmentorum nascitur, oesophagum circumplectens. Systemata respiratorium et excretorium variantur, tantum secundum circumiecta quantum subphylum ad quod pertinent.
Sainte-Marguerite-d'Elle
Sainte-Marguerite-d'Elle est commune Francicum 757 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Allium (genus)
Allium est genus plantarum florentium cui sunt circa 1250 specierum, unum e maximis plantarum generibus. Allium in familia Alliacearum ponitur, sed nonnulli botanicae auctores in familia Liliacearum comprehenderunt.
Verus specierum Allii numerus est ignotus, et aestimationes late inter se variantur. Species multas plantas "industriales" et horti vegetabilia sicut caepae (A. cepa), A. oschaninii, A. ampeloprasum, et A. ascalonicum) et herbas sicut A. sativum et A. schoenoprasum comprehendunt. Plantae sunt perennes et bulbosae, quae composita chemica (plerumque cysteinum sulfoxidum) generant, quae ei proprium odorem et gustatum praebent, et multae adhibentur plantae cibariae, quamquam non omnibus familiae exemplis est idem sapor. Bulbus et folia ferme sunt edules. Gustatus potest fortior vel exilior esse, et specie variatur.
Species Allii in temperatis hemisphaerae septentrionalis climatibus habitant, nonnullis speciebus quae in Tsilia (sicut A. juncifolium), Brasilia (A. sellovianum), et Africa tropica (A. spathaceum) habitant exceptis.
Plantae altitudine variantur inter 5 cm et 150 cm. Flores umbellam summo cauli aphyllo faciunt. Bulbi magnitudine inter species variantur, diametro a circa 2–3 mm ad 8–10 cm. Nonnullae species (exempli gratia, A. fistulosum) crassiusculas foliorum bases pro bulbis veris habent. Nonnullae species ornamenti causa (e.g. A. christophii) coluntur.
Taxinomia
Taxinomia Alliorum infirme comprehenditur, descriptionibus falsis late acceptis. Genus est permagnum, in sectiones (subgenera) usitate divisum, quarum una e maximarum est Rhizirideum. Exampla sunt A. albidum, A. carolinianum, et A. hookeri. Sunt circa 150–170 species hac in sectione. Quamquam investigatio molecularis duas indicat magnas adgregationes intra genus esse, eruditi usitate eas habuerunt subgenera, quae Nectaroscordum et Amerallium in alio grege comprehendunt, et Caloscordum, Milula, et Rhizorideum in alio. Subgenus Bromatorrhiza non iam taxon sui generis accipitur. Alia subgenera sunt Melanocrommyum et Allium.
Habitatio
Plurimae Allii species sunt in hemisphaera septentrionali endemicae, plerumque in Asia. Nonnullae species sunt Africae et Americae Mediae et Septentrionali indigenae. Plurimae species in locis apricis crescunt; nonnullae in silvis.
Leavenworth Comitatus
Leavenworth Comitatus (Anglice:  Leavenworth County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 68691 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Leavenworth, die 25 Augusti 1855 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Pryeria
Pryeria est monotypicum papilionum genus subfamiliae Zygaeninarum familiae Zygaenidarum, in Asia endemicum. Sola generis species, Pryeria sinica, in Civitatibus Foederatis, praecipue in Terra Mariae et Virginia, recentius viget. In Britanniarum Regno quoque nuper observata est.
Genus est "primitivissima" subfamiliae stirps (Naumann 1987). Singuli inventi sunt a Russia orientalissima et Sina per Coream, Iaponiam, et Taivaniam (Yen & Horie 1997).
Larvae speciebus familiae Celastracearum vescuntur, praecipue generis Euonymi et Celastri, insigniter inter quas Euonymus alatus, Euonymus japonicus, Euonymus fortunei, Euonymus sieboldianus, Euonymus kiautschovica, et Celastrus punctatus.
Elbe (Circulus Guelpherbytensis)
Elbe est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Elbe e vicis Groß Elbe, Klein Elbe atque Gustedt constat.
Historia
Elbe anno 1132 nomine Elvethe primo in actis descriptum est. Postea locus possessio Guelphorum facta est, sed annis 1807 - 1813 Elbe pars Regni Westphaliae, ab anno 1814 pars Regni Hannoverani erat. Anno 1866 ut totum Regnum Hannoveranum ad Borussiam pervenit. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Baddeckenstedt commune generale pertinet.
Daniel Martin
Daniel Martin (natus in Talboy County circa annum 1780; mortuus die 11 Iulii 1831) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1829 usque ad annum 1831 Terrae Mariae gubernator fuit.
Oxonia
Anno 2001 aderant 134,248 incolae. Oxonia est locus Universitatis Oxoniensis, antiquissimae in mundo Anglice loquentium.
Oxonia City of dreaming spires, scilicet "urbs turrium somniantium", a poëta Matthaeo Arnold nuncupata est, qui ad architectonicam aedificiorum Universitatis concordiam alludit. In suburbio Cowley iam diu vehicula construuntur et adhuc fabricantur raedae BMW Mini.
Aetas geologica et stadium stratigraphicum Oxfordium ex hac urbe nominatur.
Dioecesis Erfordiensis
Dioecesis Erfordiensis (Germanice Bistum Erfurt) est dioecesis in Thuringia. Dioecesis iurisdictio super totam quasi Thuringiam extenditur regionibus valde exiguis exemptis et in oriente (hae ad Dioecesim Dresdensem-Misnensem pertinent) et in meridie in regione Rhön (illae ad Dioecesim Fuldensem pertinent). Circiter 154 milia catholicorum curentur, quorum multitudo in regione Eichsfeldia habitat. in summa Thuringiensium 8% catholici, 25% autem protestantici sunt.
Historia
Episcopatus Erfordiensis primo conditus est anno 742 a Sancto Bonifatio ipso sed iam anno 755 unificatio facta est cum Moguntiaco. Post Secundum bellum mundanum numerus catholicorum crescebat propter Germanicos profugos e Silesia, Borussia Orientali, Sudetia et aliis terris. Episcopi Fuldenses et Herbipolitani legatos mandatos nominabant ob divisionem politicam Germaniae dioecesana territoria negligentem. Anno 1953 Iosephus Freusberg episcopus auxiliaris creatus est. Freusberg et eius successores Hugo Aufderbeck et Ioachimus Wanke quantum potuere structuras ecclesiasticas solidas in meridie Rei publicae democraticae Germanicae statuebant. Anno 1973 Apostolica administratio Erfordiensis-Mainigiensis constituta est. Denique die 8 Iulii 1994 dioecesis propria post plus quam mille annos renata est.
Magnitudo
In decanatibus septem cum parochis 73 circiter centum sacerdotes animas curant. Auxiliantur a mercennariis laicis 70 et multis aliis hominibus honorariis cooperantibus.
Ecclesia cathedralis Erfordiensis
Barbu Catargiu
Barbu Catargiu (natus Bucurestiis die 26 Octobris 1807; interfectus ibidem die 8 Iunii 1862) fuit primus minister Romaniae.
Magistri Ordinis Praedicatorum
Hic habes seriem Magistrorum Ordinis Praedicatorum vel Dominicanorum.
Barbu Catargiu
Vita
Annis 1825 - 1834 extra patria vivebat et Lutetia historiae, philosophiae atque oeconomiae studebat.
Cius
Cius (Graece: Kίος), postea Prusias ad mare in honore Prusias I nominata, antiqua fuit urbs Graeca ad oram Propontidis in Bithynia sita. Variis occasionibus Aristoteles, Strabo et Apollonius Rhodius huius urbis mentionem fecerunt. Initio Miletini ibi coloniam condiderunt portumque cuiusdam momenti instituerunt. Postea socius in foedere Aetolicum facta a Philippo V rege Macedoniae eversa est. Paulo post a Prusias I rege Bythiniae reconstructa in honore eius transnominata est. Quod pars Viae Sericae fuit mox prospera civitas existimatur. Graecia in bello Turco-Graeco anni 1923 victa constitutum est populationes ian lingua vel religione alterius utentes mutualiter esse permuntandos. Quo facto profugi urbis oppidum Nova Cius in Argolis sita condiderunt. Paucae solum spoliae ad hodiernum tempus adhuc exstant.
Franciscus Mansardus
Franciscus Mansardus (Francogallice François Mansart, Lutetiae 23 Ianuarii 1598; ibidem 23 Septembris 1666) fuit architectus Francicus, qui classicismum in architecturam barocam Francicam introduxit. Encyclopædia Britannica eum eruditissimum ex architectis Francicis saeculi septimi decimi appellat, cuius opera summa urbanitate, subtilitate, elegantia innotuerunt." Qui praeterea, solum nomine Mansardo usitate notus, tectis quadrilateralibus late uti solebat, duplicibus generis gambrel clivis ac fenestris in inferiori clivo arduo punctum, additum spatium habitabile in cenaculis efficiens, quod demum ex eo tectum mansardianum appellatur.
Ourdis-Cotdoussan
Ourdis-Cotdoussan (Occitanice Ordins-Còth d’Ossan) est commune Francicum 52 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Nuces (Italia)
Nuces (Italiane: Noci) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 19 370 incolarum, in Regione Apulia et in Urbe metropolitana Barensi sita. Incolae Nociatenses appellantur.
Groninga
Groninga haec dissimilia significat:
Schola Otto-Pankoki
Schola Otto-Pankoki schola secundaria est, sita Mulhemii ad Ruram in regione Rurana. Schola est fundata 1911 et erat schola humanistica cum lingua prima latina et secunda graeca sive Lingua Francogallica. Nomen novum est datum 1974 post acceptum scholae ab municipio, nominata ex artifice Otto Pankok,, olim scholae discipulus. Hodie schola pervulgata est cum Lingua Anglica et Latina in classe sexta. Lingua graeca disci podest cum discipulis aliunde scholarum.
Le Faget
Le Faget est commune Francicum 374 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Iosephus Meazza
Iosephus Meazza (Mediolani natus die 23 Augusti 1910, Rapalli mortuus die 21 Augusti 1979) fuit athleta et celeber pedilusor Italus. Societati Pediludicae Internationali Mediolanensi multos annos pertinuit et anno 1934, 1938 et 1940 in turma Italica Certamina Mundana Pedilusoria vicit.
Sainte-Marguerite-des-Loges
Sainte-Marguerite-des-Loges est commune Francicum 191 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
737 Arequipa
737 , olim designationibus 1912 QB et 1961 JH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Vintonia versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 737 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
3280 Grètry
3280 , olim designationibus 1933 SJ, 1954 UL2, 1954 WB, 1958 TN1, et 1975 XF3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ferdinando Rigaux, astronomo apud Observatorium Regium Belgicae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3280 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ourde
Ourde (Occitanice Orda) est parvum commune Francicum 32 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Nehavendum
Nehavendum (Persice: نهاوند, Nahāvand) urbs est in provincia Hamadanensi in Irania. Populationem urbis 72,218 esse existimatur. A meridie Hamadanae urbis sita est. Una antiquissimarum urbium Iraniae putabatur.
Nomen
Urbi volventibus annis diversa nomina tributa sunt: Nahavand, Nahavend, Nahawand, Nahaavand, Nehavand, Nihavand or Nehavend (prius Mah-Nahavand), antiquitate autem Laodicea (Graece: Λαοδίκεια; Arabice: Ladhiqiyya), Antiochia in Persis, Antiochia Chosrois (Graece: Αντιόχεια του Χοσρόη) et  Niphaunda.
Historia
Condita est a Dario I Magno in Media una cum duobus aliis urbibus Achaemenidicis nomine Apamea et Xerxes. A Plinio urbs in extrema limite Mediae posita est.
Prope urbem proelium apud Nehavendum anno 642 gestum est quo regni Sassanidarum finis paratus est coepitque expugnatio Iraniae per Arabes. Inter annos 1589 et 1603 et iterum 1734 et 1730 a Ottomanidis regnabatur.
2336 Xinjiang
2336 , olim designationibus 1975 WL1, 1929 VV, et 1974 SA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2336 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dioecesis Volaterrana
Dioecesis Volaterrana (Italiane: Diocesi di Volterra) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Tusciae sita, suffraganaea Archidioecesis Pisanae, cuius caput Urbs Volaterrana
Hemijana bimaculata
Hemijana bimaculata est papilio familiae Eupterotidarum, in Africa Occidentali endemicus.
Dioecesis Volaterrana
Episcopus
Dioecesis ab S.E. Episcopo Alberto Silvani regitur.
Historia
Dioecesis Volaterrana V saeculo erecta est.
Notae
Liste der Bischöfe von Volterra
Noia (discretiva)
Noia potest:
Wernherus von Braun
Wernherus von Braun (vulgo Wernher Magnus Maximilian Freiherr von Braun; natus die 23 Martii 1912, mortuus die 16 Iunii 1977) fuit illustris machinator Germanicus, qui magnam operam creationi radiorum igniferorum dedit.
Rochetas aedificandas curavit primum in Germania in secundo bello mundano, deinde in CFA.
Vita
Pater eius Magnus Baro de Braun fuit, Administer Imperii Victus et Agriculturae anno 1932/1933. Iam iuvenis in ludo de rochetis et navigationibus per spatium cosmicum somniavit. Anno 1934 ad dignitatem doctoris philosophiae universitatis Friderico-Wilhelmina promotus est. Anno 1937 socius NSDAP, anno 1940 socius SS factus est sicut multi eius status homines. Ab anno 1936 usque ad Februarem 1945 in Peenemünde rochetam aggregatum 4 ("V2") construxit.
Confecto bello se cum collegis CFA Americanis tradidit. In CFA aedificationem maximae rochetae "Saturn" vocatae direxit. Anno 1977 cancri morbo mortuus est.
9232 Miretti
9232 , olim designationibus 1997 BG8, 1994 CC8, et 1995 SG2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Victorio Goretti, astronomo apud Observatorium Astronomicum Pianoro versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9232 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Oueilloux
Oueilloux (Occitanice Uelhons) est commune Francicum 177 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Odoacer
Odoacer sive Odoacar sive Audoachari (linguis Germanicis antiquis Audawakrs; 435–493) fuit primus rex Herulorum in Italia post finem Imperii Romani Occidentalis, nam ille anno 476 Romam vastavit et postremo magistratum Flavio Romulo Augustulo imperatori abrogavit. Anno 493, a Theodorico, rege Ostrogothorum, occisus est.
Vita
Odoacer fuit filius Edeconis (Edika), qui apud Attilam serviit, et cuiusdam uxoris Sciricae. Odoacer ipse iuventutem in comitatu Attilae degit. Fertur Arianismi sectator et analphabeta fuisse. De origine Odoacris collatio medio-Byzantina Suda tecte aliquid tradit cum Hunulfum, fratrem eius, ex Thuringis (Graece θεούριγγοι) prognatum esse indicet. Liber qui Getica inscribitur a Iordane scriptore compositus haec confirmat enarrans Odoacrem ipsum Torcilingorum rex habens sicum Sciros, Herulos diversarumque gentium auxiliarios fuisse.
De iuventute Odoacris pauca nota sunt. Constat autem eum munere protectoris imperii Romani occidentalis Anthemio imperatore functum esse. Dum ille cum Ricimero de potestate confligebat imperatori auxilio aderat. Ultimo imperatore Iulio Nepote anno 475 a magistro militum Oreste fugato ille filium suum Romulum Augustum, qui iuventutis causa a scriptoribus Augustulus cognominatus sit, per speciem imperatorem coronavit. Paulo post milites foederati in Italia rebellionem fecerunt sibi aut aequale stipendium ac militibus exercitus Romani aut terram Italicam cultu postulantes. Oreste negante Odoacer praefectus seditionis factus est. Quia vix ullae propriae copiae Romanae adhuc exstabant multitudines foederatum barbarorum postulationes suas vi obtinuerunt comitiisque habitis die 23. Augusti 476 Odoacrum regem creaverunt, qui titulus omnino barbarus fuit contraque mores Romanos.
Mense Augusto 476 Odoacer Orestem in pugna trucidavit et paulo post etiam fratrem eius. Praeter spem Romulum autem non necari iussit, sed eum deposuit eique immo stipendium donans. Secus ac alii usurpatores, qui eum antecesserint, Odoacer sibi neque titulum Augusti induit neque clientem suum imperator acclamavit, sed ornatum imperialem Constantinopolim misit statuens imperatorem occidentalem dehinc non iam necesse esse seque arbitrio imperatorum orientalium subiecit. Qui respondens quidem monuit alterum imperatorem occidentalem, i.e. Iulium Nepotem, iam superesse, sed eum patricius intitulavit, quare Odoacri de facto imperium occidentalium provinciarum concessit. Hoc facto imperium Romanum occidentale finem habuit quamquam Iulius Nepos solum 480 naturae concessit. Odoacer Iulio mortuo se Regem Italiae appellari iussit atque ab imperatore orientali Zenone vicarius imperialis Italiae nominatus est.
Odoacer aut terras agrestres aut partem exactorum vectigalium Germanis immigrantibus (praecipue Herulis, Sciris et Thuringiis) dono dedisse videtur, etsi leges Romanas ius dicendi atque vectigalia exigendi et etiam administrationem senatumque, qui videlicet deposito ultimo imperatore speravit se iterum plus valiturum esse, intactas provivere permisit. Etsi gravissima munera senatoribus profecto ab Odoacre concessa sint etiam nobiles Germanici ad summos magistratus pervenerunt. Odoacre regnante nummi cudebantur in quibus autem non more imperatorio depictus est ut principatus imperatoris orientalis monstretur. Quamquam sectator Arianismi fuit etiam gratiam Ecclesiae Catholicae meruit. Itaque vita atque mores Antiquitatis Posterioris immutati in Italia permanebant neque depositio impotentis imperatoris occidentalis animos Romanorum horum temporum movisse videtur.
Gerendo bella atque paciscendo regnum suum valde propagare contingit: 477 Siciliam a Vandalis conduxit, 481 Iuliano Nepote defuncto Dalmatiam regni suo adiunxit, 488 demum regnum Rugiorum in Norica provincia ortum delevit. Populatio provinciarum transalpitanarum a fratre eius Hunulfo in meridiem abducta est ut creatio novorum regnorum ibidem exorturorum impediatur.
Ex anno 489 Odoacri contra Ostrogothos ab imperio orientali adiutos idcirca, quod expugnationem Dalmatiae per Odoacrem molestissime ferant, pugnandum erat. Propterea Odoacer foedera cum Constantinopoli constituta annullavit filiumque Thelam anno 490 Caesarem nominans. Compluribus cladibus acceptis (489 ad Aesontium flumen, deinde apud Veronam et die 11. Augusti 490 ad fluvium Adduam) secuta est bima oppugnatio arcis Ravennae. Mense Iulio 491 ultima excursio ex urbe incepta a copiis Ostrogothis reiecta est maximaque pars Herulorum una cum fidissimo magistro militum Livila interiit. Finito bello Odoacer cum rege Theoderico die 27. Februarii 493 de potestate inter se communicanda pactus est. Paucis diebus post autem a Theoderico in palatio Ravennae quandam (verisimiliter fictam) contumeliam ulciscendi causa necatus est. Filius eius Thela cum initio in Gallias profugerat rediens in Italiam eodem anno interfectus est.
Ladevèze-Rivière
Ladevèze-Rivière (Gasconice La Devesa Ribèra) est commune 221 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
736 Harvard
736 , olim designationibus 1912 PZ, 1937 FC, et 1947 HB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Vintonia versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 736 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ladevèze-Ville
Ladevèze-Ville (Gasconice La Devesa Vila ) est commune 265 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Arrou (commune pristinum)
Arrou fuit commune Francicum 1598 incolarum (anno 2014) praefecturae Eburae et Liderici in regione Centro. Anno 2017 cum communibus Boisgasson, Châtillon-en-Dunois, Courtalain, Langey, Saint-Pellerin ad commune novum Arrou coniunctum est.
Index Asteroidum 60001-61000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 60001 ad 61000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Galtellinum
Galtellinum   (alia nomina  : Galtellis, Galtelli ) (Italiane: Galtellì) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 470 incolarum, in Regione Sardinia et in Provincia Nuorensi situm. Incolae Galtellinenses appellantur.
Municipium in Baroniis historicis ac geographicis terris situm.
Ecclesia Catholica Romana
Galtellinum fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Galtellinensis est. Hodie municipium pertinet ad Dioecesem Nuorensem.
Municipia finitima
Dorgali, Irgoli, Loculi, Lula, Onifai, Orosei.
Crocodilopolis
Crocodilopolis (Graece: Κροκοδείλων πόλις ; Aegyptiace: šdy.t; Arabice: Madinat al-Fayyum) est urbs in Aegypto, non procul ab antiquo capite Memphe posita, 130km a Cairo ad meridiem versa et 30km a flumine Nilo ad occidentem versa.
Historia
Antiquitate, Sucho, Deo crocodilorum, templum Crocodilopoli consecratum erat. Non in omnibus partibus Aegypti homines crocodilos venerabantur ː contra fuere nomi in quibus eos persequebantur atque necabant, ut animalia nocentia. Sed in capite vicesimi primi nomi non tantum a crocodilis necandis abstinebant sed etiam eos colebant. Unum seligebant quem in lacu separato sacerdotes alerent non tantum libis et carne cocto sed etiam vino melle mixto ita ut ipsi cibum et potum intra hiatum beluae inferrent atque si necesse erat maxillas manibus diiungerent. Viatores quoque qui animal sacrum spectare cupiebant dona alimentaria eiusdem generis adferre solebant, ut fecit geographus Strabo cum urbem visit. Quin etiam in spelunca proxima permulta crocodilorum cadavera medicata et condita inventa sunt.
Aetate Ptolemaica, urbs novum nomen accepit, nempe Arsinoe dicta est et regio Arsinoïtis.
Argenvilliers
Argenvilliers est commune Francicum 368 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Sainte-Marguerite-de-Viette
Sainte-Marguerite-de-Viette est commune Francicum incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Sainte-Honorine-du-Fay
Sainte-Honorine-du-Fay est commune Francicum 1265 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Hanstedt (Circulus Uelzen)
Hanstedt commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Uelzen est. Hanstedt e vicis Allenbostel, Bode, Brauel, Eitzen II, Hanstedt I, Oechtringen, Oetzfelde, Teendorf und Velgen constat. Ab anno 2011 Hanstedt ad Bevensen-Ebstorf commune generale pertinet.
Officina orichalci Salix
Officina orichalci Salix (Theodisce: Kupferhof Weide) est aedificium anni 1615 in urbe Stolberg.
Hanstedt (Circulus Uelzen)
Historia
Anno 980 Hanstedt primo in actis descripta est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 Hanstedt pars Saxoniae Inferioris est. Anno 1972 vici supra dicti cum Hanstedt coniuncti sunt. Anno eodem Hanstedt etiam pars communis generalis Ebstorf factum est. Quod autem anno 2011 cum aliis communibus ad commune generale Bevensen-Ebstorf coniunctum est.
Officina orichalci Salix
Ex die 13 Novembris 1805 officina orichalci est familiae Schleicher.
In Bello Orbis Ierrarum II per pyrobolos graves parti aedificii delebantur.
Hodie Salix est officina metalli.
Linn Comitatus (Kansia)
Linn Comitatus (Anglice:  Linn County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 9570 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Mound City, die 26 Februarii 1867 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Dietmarius Bartsch
Dietmarius (Theod. Dietmar) Bartsch (natus 31 Martii 1958 Stralsundae) vir publicus Theodiscus primo factionis SED, deinde Factionis Democratici Socialismi (PDS) erat, nunc autem Sinistrae est.
Iuventus et munus
Anno 1976 Bartsch testimonium maturitatis accepit et deinde militavit. Tum studium oeconomiae Berolini (RPDG) coepit et anno 1983 diploma oeconomiae adeptus est. Anno 1990 doctor promotus est. Procurator in diurna Junge Welt operam dedit.
Familia
Bartsch uxorem duxit atque duos liberos habet.
Vita publica
Anno 1977 Bartsch ad SED factionem accessit, quae tum quasi sola Rei Publicae Germaniacae Popularis fuit. Postquam dictatura SED finita est, Bartsch sodalis nuper nominatae factionis PDS factus est. Annis 1991 - 1997 tesorarius factionis erat et deinde procurator factionis fuit. Anno 1998 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Cum anno 2002 PDS electionem perdidit, Bartsch parlamentum relinquere coactus est atque etiam procurator se recedere coactus est. Anno 2005 iterum legatus Dietae Foederalis electus est atque annis 2005 - 2010 iterum procurator factionis fuit. Tum Gregorius Gysi eum ad se recedendum coegit, quod Bartsch publice contra Anscharium Lafontaine dixisset. Consilia eius saepe moderata sunt et nunc est praeses vicarius fractionis factionis, quae nunc "Sinistra" vocatur. Mense Septembri 2011 quidam sodalis eius factionis eum praesidem novum factionis proposuerunt.
Sainte-Marie-Laumont
Sainte-Marie-Laumont est commune Francicum 618 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Fanum Orisi
Fanum Orisi (seu Fanum Carisii ; deinde:  : Uruseum, Uriseis, Uruse) (Italiane: Orosei) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Nuorensi situm. Incolae Aesaronenses seu Uriseienses appellantur.
Municipium in Baroniis historicis ac geographicis terris situm.
Arnoldus Schwarzenegger
Arnoldus Schwarzenegger (natus Arnold Alois Schwarzenegger Thal in vico Styriensi in Austria die 30 Iulii 1947), quondam ostentator corporeus, est histrio, pellicularum fabricator, negotiator, auctor,  et politicus, qui gubernator Californiae fuit.
Labrihe
Labrihe (Gasconice La Briha) est commune 204 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Iacobus Thomas
Iacobus Thomas (natus in Saint Maryìs County die 11 Martii 1785; ibidem mortuus die 25 Decembris 1845), medicus et iudex, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1833 usque ad annum 1836  Terrae Mariae gubernator fuit.
Leros
Leros, Graece, est insula et demus a Calymno ad boream versa, in catena insularum Dodecanesi inclusa. Demus Leri, qui insulam Lerum ac quasdam insulas parvas Lero circumiacentes comprehendit, pars est regionalis Calymni unitatis in regione Aegaei Australis. Lingua Italiana insula Lèro, Turcice İleriye appellata est.
Fere 8000 incolarum Leri vivunt, cuius locus medius est Sancta Marina (Αγία Μαρίνα Λέρου), quae sine limite in Platanum transit. Urbi arx immanis saeculo quarto decimo ab equitibus Rhodiis aedificata imminet.
Henricus Dutilleux
Henricus Dutilleux vel vulgo Henri Dutilleux (Andecave natus die 22 Ianuarii 1916; Lutetiae annum agens nonagesimum et septimum mortuus est die 22 Maii 2013(The Guardian)) fuit compositor Francicus.
Leros
Situs et loci natura
Insula 54.05 km², quae ad insulas Sporades pertinet, litori Asiae Minoris (sive Turciae) et sinui Güllük (Turcice: Güllük Körfezi) opposita est. Montes usque ad 321 metra oriuntur. Lineae litorali circumcurrenti sunt 71 km.
Administratio
Demus ex adminstratione reformata anni 2001 (vide: Libellus Callicratis) pars est regionalis Calymni unitatis in regione Aegaei Australis. Demus praeter Lerum etiam insulas Pharmaconesium (Φαρμακονήσι, 74 incolae), Lebitham (Λέβιθα, 8 incolae) et Cinarum (Κίναρος, 2 incolae) nec non quasdam insulas alias non habitatas comprehendit. Secundum censum anni 2001 demo erant 8207 incolae, Libellus Callicratis (anni 2010) 8172 incolas indicat, aestate autem plus quam 15000 hominum insulam inhabitant. Sedes administrativa et urbs maxima est Sancta Marina 2672 incolarum. Alii vici maiores sunt Laccium (Λακκί, 1990 incolae), Xerocampus (Ξηρόκαμπος, 908 incolae), Camara (Καμάρα, 573 incolae) et Alinda (Άλινδα, 542 incolae).
Historia
Testae apud Parthenium inventae insulam iam Aetate Aenea inhabitatam esse indicant. Aetate Mycenaea arx in Castro super sinum Alindae sita erat. Saeculo sexto Leros Mileto subiecta erat. Seditione Ionica (498) contra Persas historicus Hecataeus Milesius tyranno Aristagorae devicto suasisse dicitur, ut Lerum se reciperet. Saeculo quinto Leros ad Foedus Delium pertinebat, postea denuo ad Miletum. Urbs antiqua, ut putatur, in litore orientali prope hodiernam urbem Sanctam Marinam sita erat, ubi aedificiorum reliquiae, sepulcra ac aquaeductus conservatae sunt. Nomen loci Parthenii in septentrionali insula a templo deae nomine "Parthenos", quae saepe Artemidi aequatur, repetit. Templi reliquiae ad ecclesiam byzantinam dirutam visuntur. Praeterea sunt variis locis reliquiae munitionum antiquarum, ut puta turris saeculi quarti a.C.n. prope Xerocampo collocata.
Imperio Latino condito (1204) Leros pars Ducatus Archipelagi facta et anno 1306 Fratribus Hospitalariis concessa est, qui anno 1522 Imperio Ottomanico cedere debuerunt.
Etsi Leros iam bello rerum novarum Graeco (1821–1829) in partibus Graeciae pugnaverat, bello confecto iterum Imperio Ottomanico adiuncta est. Anno 1912 a nautis Italianis una cum reliqua Dodecaneso occupata post Pactum Lausannense (1923) Laccium in locum classis Italianae munitam nomine Porto Lago exstructa est. Mense Novembri anno 1943 acriter de insula pugnata est, cum classis Britannica insulas ab Italianis in Aegaeo mari occupatas capere conaretur. Inde copiae Germanae insulam occupaverunt.
Arnoldus Schwarzenegger
In oppido nativo educatus, Arnoldus Schwarzenegger iuvenis Londinii robore corporis insignis fit. Angelopolis in California ab anno 1968 incola, virium ostentator sed mox histrio pellicularum operam dedit, successu ambobus muneribus optimo. Ab anno 2003 usque ad 2011, trigesimus octavus Californiae gubernator fuit.
Leros
Historia
Anno 1947 Leros civitati Graeciae adiuncta est, cuius regimen illuc captivos belli civilis Graeci (1946-1949) et dictaturae militari (1967-1974) adversantes deportavit.
Arnoldus Schwarzenegger
Cursus cinematographicus
Arnoldus multarum pellicularum cinematographicarum particeps fuit, inter quas praeclarissimae sunt:
3281 Maupertuis
3281 , olim designationibus 1938 DZ, 1961 TP, 1970 AP, et 1979 TV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yrjö Väisälä, astronomo apud Universitatem Aboensis versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Petri Ludovici Moreau de Maupertuis.
Leros
Bibliographia
Ad historiam vide:
3281 Maupertuis
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3281 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cos
Cos (Graece, Neograece Κως, Turcice İstanköy) sive Coos vel Cous est insula a Rhodo ad boream versa, in catena insularum Dodecanesi inclusa et regionali Coi unitati in regione Aegaei Australis attributa. Ab anno 2011 omnis insula unicus demus est, pristini tres demi, scilicet Cos, Heraclidae et Dicaeum nunc "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα) sunt. Caput demi est urbs homonyma, quae est etiam periegesoeos ac culturae locus insulae medius.
Administratio
Vide: Cos (demus)
Situs ac loci natura
Cos in Aegaeo mari orientali ad ostium Sinus Ceramici (Turcice Gökova Körfezi) sita est. Ab urbe Coo in septentrionales versus distantia minima ad paeninsulam Halicarnassensem (Bodrum Yarımadası) minus quam 5 km est. Chersonesus Cnidia 15 km a meridie patet. Insulae vicinae a septentrione sunt Pserimos (4 km) et Calymnos (12 km). Nisyros 12 km a meridie sita est, Astypalaea circiter 43 km ab occidente.
Insulae est area fere 287 km², longitutdo plus quam 42 km et latitudo maxima paene 10 km. Linea litoralis est plus minusve recta sinibus carens. Dicaei montes (Δίκαιος) in insula orientali usque ad 846 m surgunt. Ad septentriones versus montes paulatim ad planitiem fecundam se demittunt. Ab angusto isthmo 1,6 km latitudinis in occidentem versus paeninsula Cephalos (Κέφαλος χερσόνησος) patet, ubi in extrema meridie mons Latra (Λάτρα) 426 m oritur.
Historia
Ut inventa archaeologica demonstrant primum Neolithico exeunte homines ab Asia Minore oriundi in insula fecunda olimque arboribus ferace sedes collocaverunt. A saeculo decimo sexto vis Culturae Minoae, paulo post circa annum 1450 Mycenorum animadverti potest. Cultura Mycenaea aliter ac in continenti usque ad saeculum undecimum perduravit, quod loci sepulturae (Necropolis, Νεκρόπολις) prope Seraglio et moenia "cyclopica" castri Palaeopylae attestantur. Etiam locorum nomina ut puta Astyplaea, Burinna, Halasarna, Sitea et Cos ab illo tempore repetunt.
Argivis invasis circa annum 1000 insula una cum Halicarnasso, Cnido, Lindo, Ialyso et Camiro pars fuit Hexapoleos Doricae. Dores fortasse cultum Aesculapii attulerunt.
Scythe tyranno Coi seditionem Ionicam (500-494) evitaverunt, anno 490 Dati Persarum imperatori portas aperuerunt, apud Salamina (480) in Persarum partibus pugnaverunt. Iam anno 479 autem, cum Graeci Persas apud Mycalen devicissent, in partes Graecorum transierunt et paulo post Foedus Delium ingressi sunt.
Cos anno 412 terrae motu vexata et ab Athenis Alcibiade duce bis (411 et 407) expugnata ac direpta anno 405 a.C.n. se Lacedaemoniis adiunxit. Saeculo quarto medio, dum Mausolus regnat, Halicarnasso subiecta erat. Anno 366 a.C.n. in extrema insulae parte boreo-orientali urbs Cos tamquam caput novum unicae Coae civitatis condita et paulo post loco luci Apollinis sanctuarium Aesculapii aedificatum est. Originale insulae caput Astypalaea in insulae occidente situm, quod locus natalis Hippocratis habetur, hodie Cephalos vocatur.
Summum fastigium Cos tempore Hellenistico assecuta est, ut reliquiae archaeologicae demonstrant, etsi domini mutabantur. Saeculo secundo a.C.n. demum pars Imperii Romani facta est.
Tamen notissima est insula ob scholam medicam ibi conditam, cui Hippocrates Cous (460-370 a.C.n.), medicus antiquus notissimus, praeerat. Eidem Iusiurandum Hippocraticum attribuitur; Corpus Hippocraticum saeculis tertio ac secundo Alexandriae redactum partim litteris eius nititur.
Saeculo decimo tertio ineunte Franci (i.e. equites quartae expeditionis sacrae) insulae potiti sunt, primo Genuenses, tum Venetiani ac iterum Genuenses. Iam anno 1315 Cos in dicionem Fratrum Hospitalariorum venit, qui arcem ingentis magnitudinis exstruxerunt. Cum autem anno 1522 Rhodus a Turcis expugnata esset, iis etiam Cos concessa est.
Post Bellum rerum novarum Graecum (1821–1829) Turcae ex Creta fugientes Coi sedes collocaverunt. Anno 1912 insula in potestatem Italianam transiit. Ubi bello mundano secundo insula die 3 Octobris anni 1943 ab exercitu Germano expugnata est, 1388 milites Britannici et 3145 milites Italiani capti sunt. Anno 1947 Cos a Regno Britanniarum civitati Graeciae concessa est.
Augustus Piccard
Augustus Antonius Piccard (Francice: Auguste Piccard), Iulii Piccard filius, fuit physicus et inventor Helveticus qui stratum ozontis a globo aerostatico invenstigavit.
Filius eius Iacobus Piccard clarus oceanorum studiosus fuit.
Franciscus I (rex Utriusque Siciliae)
Franciscus I Utriusque Siciliae (natus in Neapoli die 14 Augusti 1777; mortuus die 8 Novembris 1830) fuit rex Utriusque Siciliae ab anno 1825 usque ad mortem anno 1830.
Guntherus Nordahl
Gunnar Nordahl (natus in Hörnefors  iuxta Umeåm, Suecia die 19 Octobris 1921; Algariae in Sardinia mortuus die 15 Septembris 1995 ) fuit athleta et celeber pedilusor Suecicus. Inter alia gregi AC Milan multos annos pertinuit et anno 1948 cum grege Suecico Certamen Olympicum Pediludii vicit. Etiam frater eius Bertil Nordahl clarus pedilusor fuit.
Nisyros
Nisyros (f. sg., Graece ) est insula Graeca a Coo ad meridiem versus, in catena insularum Dodecanesi comprehensa. Una cum nonnullis insulis minoribus non habitatis est etiam demus regionis Aegaei Australis.
Secundum censum anni 2001 Nisyro erant 948 incolae. Libellus Callicratis (2010) 928 incolas indicat. Area insulae est 41 263 chiliometrorum quadratorum, omnis demi area 50 055 chiliometrorum quadratorum.
Situs et loci natura
Insula Nisyros in Aegaeo mari austro-orientali fere 17.5 chiliometra a Chersoneso Cnidia (Aesiae Minoris) in occidentem versus sita est. Ab insula Coo circiter 16.5 km distat, a Telo fere 17 chiliometra.
Insulae plus minusve rotundae diametros est 8 km. Litus in occidentali et meridiana insula admodmum arduum est, in parte meridiana praerupta cum parvis sinibus commutantur. Litora septentrionalia ac orientalia pluribus parvis planisque sinibus arenosis intermittuntur.
Media insula est caldera diametri 3.8 km. Calderae margo plus quam 250 m surgit, summum culmen 588 m oritur. Caldera occidentalis ac boreo-occidentalis quinque tholis vulcanicis constat, quorum Prophetes Elias (Προφήτης Ηλίας) 698 m est summus insulae mons. In Caldera austro-orientali est zona geothermalis crateris limosis ac fumariolis repleta.
Placidus Severus (vicarius Urbis 364-365)
Placidus Severus, filius Lolliani Mavortii (consulis anni 355) fuit vicarius Urbis Romae anno 364/365. Antoniam Marcianillam in matrimonium duxit. Ille et uxor inscriptionem ad honorem patris in monte Aventino (ubi fortasse habitabat) erexerunt.
Nisyros
Vici
Locus medius Mandracium (Μανδράκι) in litore insulae septentrionali situs est. Mandracio imminet arx fratrum Hospitalariorum, quae saeculo decimo quarto loco aedificiorum antiquorum exstructa est et ecclesiam byzantinam Panagia Speliane (Παναγιά Σπηλιανή) amplectitur. In occidentem versus est antiqua acropolis (Παλαιόκαστρο) a saeculo quarto a.C.n. repetens, cuius muri basalte aedificati sunt.
Circiter 2 km a Mandracio in orientem versus invenitur Pali, vicus piscatorum fere 100 incolarum.
Eup (Garunna Superior)
Eup est commune Francicum 135 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Nisyros
Vici
In orientali crateris margine in altitudine fere 250 m iacet vicus Emporios, qui auxilio Unionis Europaeae renovatus est. Ibidem est observatorium vulcanicum die 22 Iunii anno 2008 inauguratum aspectum crateris marginis praebens.
In Nicia vico etiam in crateris margine in altitudine fere 400 m sito museum vulcanologicum novum collocatum est.
Mythologia
In Mythologia Graeca narratur Neptunum deum maris gigantibus "Gigantomachia", quae dicitur, victis Polyboten per maria agitavisse et eum demum sub saxo, quod tridente ab insula Coo defregisset quodque Nisyros insula facta sit, sepelivisse.
Apostolus Arsache
Vita
Post scholam finitam medicinae studebat et apud Almam Matrem Halensem anno 1812 doctor promotus est.
Cursus honorum
A die 22 Ianuarii 1862 ad usque 8 Iunii eiusdem anni Administer rerum exterarum et deinde ad usque 24 Iunii 1862 pro tempore Primus minister Romaniae fuit.
Ardelu
Ardelu est commune Francicum 76 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
2337 Boubín
2337 , olim designationibus 1976 UH1, 1955 TV, et 1970 HF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2337 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Motus ethicus
Motus ethicus, qui etiam cultura ethica appellari potest, est educandi consilium ethicum et religiosum, quod Felici Adler (1851–1933) attribui solet. Singulae organizationes capitulares plerumque societates ethicae appellantur, quamquam eorum nomina societatem ethicam, societatem culturae ethicae, societatem pro cultura ethica, societatem humanisticam ethicam, vel alias variationes materiae ethicae comprehendere possunt.
Fundatur cultura ethica notione se secundum principia ethica gerere vitae explentis et significantis sine qua non esse, et mundi omnibus boni ficti. Exercitatores culturae ethicae ad sese adiuvant ut suas vitas meliores faciant et bona in mundo facere conantur.
Unio Ethica Americana est foederatio ex circa viginti quinque societatibus ethicis in Civitatibus Foederatis constans, motum culturae ethicae repraesentans, una ex organizationibus conditoribus Unionis Humanisticae et Ethicae Internationalis.
Ossun-ez-Angles
Ossun-ez-Angles (Occitanice Aussun eths Angles) est parvum commune Francicum 41 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Universalismus moralis
Universalismus moralis sive moralitas universalis est doctrina metaëthica quae certas rationes ethicas, ethicam universalem, universe apud omnes qui in eadem causa sunt valere praecipit, neglectis cultura, phyle, sexu, religione, civitate, propensione sexuali aliisve proprietatibus. Universalismus moralis nihilismo morali et relativismo morali adversatur. Non tamen omnes formae universalismi moralis in absolutismum inclinant, nec necessario monismo morali favent. Multa enim sunt universalismi genera, sicut utilitarismus, quae non ad absolutismum inclinant, immo ad pluralismum vertunt, sicut placita Isaiae Berlin.
Praeter rationes realismi moralis universalismus moralis alias quoque rationes morales cognitivisticas comprehendit, sicut theoriam observatoris perfecti subiectivisticam et voluntarismum theologicum, nec non praescriptivismum universalem, theoriam non cognitivisticam.