cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Audignon
Audignon  est commune 337 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Saint-Marcory
Saint-Marcory  est commune Francicum 53 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Moriviller
Moriviller est commune Francicum 101 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Petrus Clodt
Petrus Caroli filius Clodt (Russice Пётр Карлович Клодт, tr. Pëtr Karlovič Klodt; Theodisce Peter Clodt von Jürgensburg; 5 Iunii 1805 – 20 Novembris 1867) fuit sculptor Russicus originis Theodiscae (e gente nobili Clodt von Jürgensburg). Notus est imprimis ut auctor statuarum equorum.
159 Aemilia
159 , olim designatione 1959 EG1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo-Petro Henry in Observatorio Lutetiae versato repertus est. Asteroides appellari censetur (sed ob quam rationem non liquet) e nomine viae Aemiliae a Placentia Ariminum usque constructae.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 159 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Placita Cassiniensia
Placita Cassinensia sunt quattuor testimonia inter 960 et 963 annos scripta quae confirmant aliquas terras pertinuisse ad monasteria benedectina Capuae, Sessae et Teani. Una e primis exemplis linguae italianae sunt.
Haec scripta sunt post formulam latinam:
"Scio quod has terras, per fines quos continet (haec charta), triginta annos possedit pars sancti Benedicti. Capuae, martio, anno 960."
"Scio quod has terras, per fines quos tibi monstravi, Pergoaldi fuerunt, quos [fines] continent [haec charta], et triginta annos eas ea possedit. Sessae, martio, anno 963."
"Haec terra, per fines quos vobis monstravi, sanctae Mariae est, et triginta annos eam possidit pars sanctae Mariae. Teani, iulio, anno 963."
"Scio quod has terras, per fines quos tibi monstravi, triginta annos possedit pars sanctae Mariae. Teani, octobri, anno 963."
Beauvois
Beauvois est commune Francicum 136 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Iacobus Bonfrerius
Iacobus Bonfrerius sive Jacques Bonfrère, natus die 12 Aprilis 1573 in Dinant et mortuus die 9 Maii 1642 Turnaci, fuit philosophus et theologus romano-catholicus. Docuit philosophiam et theologiam et linguam Hebraicam. Ad complures libros Testamenti Veteris scripsit commentationes; edere etiam curavit librum Graecum Eusebii Pamphili, Latine ab Hieronymo versum, cuius titulus est Onomasticon urbium et locorum sacrae scripturae.
Ayyavali
Ayyāvali (devanagari अय्यावलि) est religio (vel sectus Hinduismi) medio saeculo nono in India meridionali orta; eiusdem sectatores unum deum nomine Ayya Vaikundar colunt atque venerantur, cuius sacrae litterae Akilathirattu Ammanai et Arul Nool nuncupantur.
Vichères
Vichères est commune Francicum 316 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Saint-Longis
Saint-Longis est commune 515 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Fridericus Ebert
Fridericus (Friedrich) Ebert (Heidelbergae natus die 4 Februarii 1871, Berolini obiit die 28 Februarii 1925) fuit vir publicus factionis socialisticae democraticae, cui ab anno 1913 praesedit, paulisper cancellarius ac primus praeses Rei Publicae Wimarii.
Iuventus et munus
Ebert quartus e sex liberis sutoris fuit, maiores matris agricolae fuerunt. Post scholam finitam Fridericus ab anno 1885 ad 1888 tirocinium ephippiarii fecit. Quamquam probationem socii opificii non acceperat, ab anno 1888 ad 1891 per Germaniam migravit, ut hoc munus funditus edisceret. Ab anno 1889 praeses foederis ephippiariorum fuit. Anno 1901 Bremam in urbem venit, ubi ad annum 1905 vixit, excepto anno 1893, cum in patriam Heidelbergam reversus, ut tabernam patris mortui susciperet, tempus breve ibi degeret. Mense Martio diurnarius actorum diurnorum factionis SPD Bremae factus est. Ab anno 1894 caupo tabernae laboravit. Ab anno 1900 secretarius opificum erat.
Trévérien
Trévérien (Britonice Treverian) est commune 792 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Malabaria
Malabaria sive Malabaris (lingua Malabarica കേരളം sed Hindica et Marathica केरल ) est Indiae civitas circiter 33.268.000 (anno 2008) incolarum. Caput civitatis hodiernae est urbs Trivandrum; ibi etiam iacent emporia antiqua Calicutium et Cochinum.
Cyrillus Dessel
Cyril Dessel (natus in vico Rive-de-Gier die 29 Novembris 1974) est birotarius Francicus qui pro Manu Ag2r-La Mondiale mercede certat.
Die 22 Iulii 2008, vicit sextam decimam Circuitus Franciae stationem, cursum Cuneo Gauserium.
Gnathia marleyi
Gnathia marleyi est species perparvorum crustaceorum familiae Gnathiidarum, in Mari Caribico endemica. Quae ex Roberto Marley, musico reggaeano Iamaicano, appellatur. Parasitus est, qui infestat et sanguine vescitur Haemulonis flavioliniati pisciumque similium. Solum statione iuvenili edere solet. Inter porifera maritima, algas, et fragmenta corallii mortui latens reperi potest.
Fridericus Ebert
Familia
Anno 1894 Ebert uxorem duxit, e qua quattuor filios et unam filiam habuit. Quorum unus Fridericus Ebert ut pater vir publicus factus est.
Cursus honorum
Anno 1889 Ebert sodalis factionis socialisticae opificum Germaniae factus est et brevi tempore inter rectores factionis Bremae electus est. Anno 1898 primum et frustra candidatus Dietae Imperii Germanici fuit. Sed ab anno 1900 primo legatus domus legatorum Urbis Hanseaticae Bremae electus est. Anno 1912 tandem legatus Diaetae Imperii electus est. Anno 1913 Augusto Bebel mortuo praeses factionis SPD electus est. Friderico Ebert duce fractio anno 1914 pecuniam ad primum bellum mundanum gerendum probavit. Mense Septembri 1918 Philippus Scheidemann primus sodalis (SPD) in consilium ministrorum Maximiliani de Baden intravit. Cum 9 Novembris 1918 monarchia caderet, de Baden eum sibi successorem cancellarium imperii fecit. Die 10 Novembris Consilium legatorum populi conditum est, cuius legati factionum SPD et USPD erant. Ebert praeses consilii electus est. Die 29 Decembris USPD consilium propter controversias reliquit. Die 19 Ianuarii 1919 Ebert primo legatus ad Consilium Formae Civitatis Constituendae et paulo post 11 Februarii praeses novae rei publicae electus est. Quem magistratum ad mortem 1925 obtinuit.
Isna
Isna  (Theodisce Isny im Allgäu) est urbs et commune Badense-Virtembergense 13'186 incolarum (anno 2012).
Villecelin
Villecelin est commune Francicum 112 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Isna
Historia
Apud Isnam Romani circa annum 280 castrum Vemaniam construxerunt.
Saint-Martial-d'Artenset
Saint-Martial-d'Artenset est commune Francicum 985 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Ricina
Fractiones
Carbonara, Collodari, Corticella, Cotulo, Liceto, Megli, Mulinetti, San Rocco, Verzemma.
Saint-Léonard-des-Bois
Saint-Léonard-des-Bois  est commune 530 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Arx (Landae)
Arx  est commune 65 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Saint-Marcel-du-Périgord
Saint-Marcel-du-Périgord  est commune Francicum 157 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Henna
Henna  seu Enna  (Italiane Enna ; Sicule Castrugiuvanni) est Urbs Italiae et municipium, circiter 28 160 incolarum, in regione Sicilia sita et caput Provinciae Regionalis Hennensis. Urbani Hennenses (etiam: Ennenses, Hennaei) appellantur.
Hennae est Studiorum Universitas Hennae (Italice Università Kore di Enna).
Sententia
Sententia urbis est: Urbs Inespugnabilis Henna.
Alia nomina
Alia nomina urbis sunt: Ennae Castrum, Anni Castrum; ante annum 1926 Castrum Ioannes.
Malus Maius
Malus Maius vel palus Maius est altus malus ligneus quem homines pro variis feriis Europaeis populo gratis erigunt, praecipue Kalendis Maiis vel Pentecoste, quamquam in nonnullis culturis media aestate erigitur. Aliis locis, malus Maius est proprietas perennis, quae solum per ferias adhibetur, aliisque locis diserte Kalendis Maiis erigitur et tum amovetur.
Usus mali Maii imprimis invenitur intra nationes Europae Germanicae et regiones vicinas quas eae moverunt, sed origines ignotae sunt, quamquam nonnulli existimant malum initio fuisse rem magni momenti in paganismo Germanico Aetatis Ferreae et in primis Medii Aevi culturis, moresque adventum Christianitatis superavisse, omnes autem ullas significationes priscae amittentem. Usus in multis regionibus Europae per aeva mediaevale et primum modernum notus est, quamquam saeculis duodevicensimo et undevicensimo minus acceptus. Hodie, mos in partibus Europae et inter communia Europaea in America Septentrionali iam conservatur.
Nexus externi
Maypole
Persicum Dosinum
Persicum Dosinum (alia nomina: Persicum Doxinum) (Italiane: Persico Dosimo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 370 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Persicenses et Dosinenses appellantur.
Municipia finitima
Castelverde, Corte de' Frati, Cremona, Gadesco-Pieve Delmona, Grontardo, Pozzaglio ed Uniti.
Mont-sur-Meurthe
Mont-sur-Meurthe est commune Francicum 1'119 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Paulus Stănescu
Paulus (Dacoromanice Paul) Stănescu (natus Vişinae in Olt circulo die 25 Augusti 1957) est machinarius et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae.
Eruditio et munus
Stănescu anno 1982 studium apud Universitatem Craiovensem finivit et diploma machinarii agriculturae abstulit. Deinde ad annum 2008 in diversis societatibus technicis agriculturae in circulo Olt operam dedit, postremo director fuit.
Cursus honorum
Stănescu anno 2003 ad factionem Socialem Democraticam accessit. Annis 2008 - 2012 praeses consilii Olt circuli erat. Anno 2016 senator Romaniae circuli Olt electus est. Stănescu die 17 Decembris 2017 minister progressus regionalis in consilio ministrorum Michaelis Tudose nominatus est, successor est Sevil Shhaideh, quae criminis corruptionis accusata est. Etiam in consilio ministrorum Vioricae Dăncilă a mense Ianuario 2018 magistratum administrare perrexit. Sed die 26 Novembris 2018 se a magistratibus recessit. Non prius quam die 5 Ianuarii Nicolaus Iohannis praeses rei publicae eius dimissionem probavit. Die 9 Ianuarii 2019 Iohannis Eugenium Teodorovici pro tempore successorem eius fecit.
Familia
Stănescu uxorem duxit, cui bene curat.
Villabon
Villabon est commune Francicum 564 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Glossae Aemilianenses
Glossae Aemilianenses (Hispanice: Glosas Emilianenses), saeculo X conscripti, scripturae in lingua Hispanica antiquissimae, sunt marginalia minima in libro manu scripto "Aemilianense no. 60" destinata ad sententias ibi Latine scriptas in linguam Hispanicam convertendas. Inter has glossas etiam reperiuntur antiquissimi textus in lingua Vasconica scripti; sed scriptura maximi momenti est oratio quaedam in dialecto Aragonense-Castelliensi.
thumb|left|200px|Glossae magnificatae
Textus glossarum
thumb|Texto audire cum pronuntiatione restituta
Cono ajutorio de nuestro dueno, dueno Christo, dueno Salbatore, qual dueno get ena honore, equal dueno tienet ela mandatjone cono Patre, cono Spiritu Sancto enos sieculos delo sieculos. Facanos Deus omnipotes tal serbitjo fere ke denante ela sua face gaudioso segamus. Amen.
''Cono ayutorio de nuestro dueño, dueño Christo, dueño Salbatore, qual dueño yet ena honore, e qual dueño tienet ela mandacione cono Patre, cono Spíritu Sancto enos siéculos de los siéculos. Fácanos Deus omnipotes tal serbicio fere ke denante ela sua face gaudiosos seyamus. Amén.''
''Con la ayuda de nuestro Señor Don Cristo, Don Salvador, Señor que está en el honor y Señor que tiene el mandato con el Padre, con el Espíritu Santo en los siglos de los siglos. Háganos Dios Omnipotente hacer tal servicio que delante de su faz gozosos seamos. Amén.''
De libro manu scripto
Hic liber manu scriptus per multa saecula servatus est in monasterio San Millán de Suso vulgo nominato (id est "Sancti Aemiliani sursum iacente") apud San Millán de la Cogolla provinciae Rioiia Hispaniae; postea in bibliotheca monasterii San Millán de Yuso ("Sancti Aemiliani deorsum spectantis") iacebat.
De dialecto glossarum
thumb|200px|Monasterium San Millán de Suso Secundum nonnullos linguarum peritos dialectus glossarum est lingua communis vel koine ibero-romanicus, elementa continens dialectorum Aragonensis, Navarrensis, Castellanis etiamque Rivoiani. Alii autem asseverant dialectum eandem esse ac linguam antiquam Aragonensem (vide tabulam comparativam).
Glossae vasconicae
Adsunt glossae duae in sermone Vasconum, quae leguntur:
Val-d'Izé
Val-d'Izé (Britonice Nant-Izeg) est commune 2476 incolarum (anno 2010) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Kepler-452b
Kepler-452b est planeta extrasolaris, inventus a telescopio spatiali Keplero, ex interpretatione datorum NASAe. Eius inventio publici iuris facta est die 23 mensis Iulii anno 2015.
Descriptio
Kepler-452b est maior Tellure (60%, uti aiunt), a qua distat circiter mille quadringentis annis luce mensis. Spatio 385 dierum terrestrium, convertitur circa solem suum, qui dicitur Kepler-452. Adhuc nesciunt periti qua materia formetur planeta; quae sit aetas eius; quanta gravitate attrahat sibi corpora; qualis sit color eius. Quia intervallum inter Kepler-452b et stellam suam simile est illius inter Tellurem et Solem, forte temperatura sit nostrae similis. Si res ita fuerit, calor eius satis erit, ut aqua liquida probabiliter inveniatur in superficie eius necnon aliquod vitae genus adoleverit ibi.
Inventionis momentum
Kepler-452b non potest videri nullaque eius imago patet cuilibet. Inventus est per lucis defectionem, nam aliquando, dum convertitur circa solem suum, huius lucem occulit nobis ex parte. Inventio tamen suum habet pondus, quia demonstrat alios esse planetas per universum frequentissimos. Ex quibus alii vitae non favent; alii vero possunt aliquod vitae genus sustinere, immo et vitam humanam aliquando recipere. Unum telescopium spatiale Keplerus, exempli gratia, inquirendo parvum caeli spatium, iam invenit sine ulla dubitatione mille planetas extrasolares; de aliis tribus milibus et sescentis modo recogitatur a peritis, utrum sint planetae an non.
Universitas Libera Bruxellensis (ULB)
Universitas Libera Bruxellensis (Francogallice Université libre de Bruxelles, acronymo ULB), Latine brevius Universitas Bruxellensis est pars francophona anno 1969 separata universitatis eiusdem nominis Bruxellis Belgicae die 20 Novembris anno 1834 instituta.
Sententiam habet "Scientia vincere tenebras".
Fanum Sanctae Margaritae ad Rapallum
Fanum Sanctae Margaritae ad Rapallum, olim Pescinum, (alia nomima: Piscina , Piscinum, Fanum Sanctae Margheritae ad Rapallum , Fanum Sanctae Margaritae Ligusticae) (Italiane: Santa Margherita Ligure) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 640 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae Margaritenses appellantur.
Fractiones
Nozarego, Paraggi, San Lorenzo della Costa.
Turella
Turella (alia nomina: Turrella, Torcellum, deinde Torrella Samnitica) (Italiane: Torella del Sannio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 800 incolarum, in Molisina Regione ac in provincia Campobassensi situm. Incolae Turrellenses appellantur.
Olympia aestiva
Olympia aestiva sunt ludi Olympici quarta quaque aestate facti.
Hadriana Țicău
Silvia Hadriana (Dacoromanice Silvia Adriana) Țicău (nata die 14 Novembris 1970 Galatzii) rerum politicarum perita Dacoromanica est.
Munus
Ad annum 1994 apud Universitatem Technicam Gheorghe Asachi Iassiensem scientiae Computatrorum studebat. Deinde pro societatibus Computatrorum Galatzii operam dedit, deinde in Ministerio communicationis et societatis informaticae.
Tronchetum (Illa et Vicinonia)
Tronchetum sive Trunchetum sive Troncheria (Francogallice Le Tronchet, Gallonice Le Tronchèt, Britonice Ar Granneg) est commune 978 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Hadriana Țicău
Familia
Țicău marito nupsit.
Robertus Benigni
Robertus Benigni (Italiane: Roberto Benigni) (natus Misericordiae, hodie in Manciano la Misericordia, iuxta Castellione Florentino in provinciá Arretio Tusciae die 27 Octobris 1952) est histrio, comoedus, et moderator cinematographicus Italicus. Anno 1999 Praemium Academiae optimi histrionis maris pro pellicula Vita est bella accepit. Uxor, Nicoletta Braschi, etiam actrix est, quae in multis pelliculis eius agit.
Mont-Saint-Martin (Murta et Mosella)
Mont-Saint-Martin est commune Francicum 8'117 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Saint-Jean-du-Bois
Saint-Jean-du-Bois  est commune 630 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Arthez-d'Armagnac
Arthez-d'Armagnac  est commune 135 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Saint-Louis-en-l'Isle
Saint-Louis-en-l'Isle est commune Francicum 263 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
8424 Toshitsumita
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8424 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vignoux-sur-Barangeon
Vignoux-sur-Barangeon est commune Francicum 2'125 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Convivium Marci Antonii novissimum
Convivium Marci Antonii novissimum, Alexandriae celebratum die 31 Iulii 30 a.C.n., a Plutarcho in "Vita Marci Antonii" narratur: Res quae post cenam accederunt a poëta Graeco recenti Constantino Cabaphi post Plutarchum sub titulo "Απολείπειν ο θεός Αντώνιον" ("Deus Antonium relinquit") anno 1911 recitatae sunt.
Saint-Jean-des-Échelles
Saint-Jean-des-Échelles est commune 256 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Aemulatio
Aemulatio, ut dicit Forcellini, est "studium aliquem in re aliqua aequandi aut superandi; hinc differt ab imitatione, et accipitur cum in bonam, tum in malam partem," teste Cicerone: "aemulatio autem dupliciter illa quidem dicitur, ut et in laude et in vitio nomen hoc sit; nam et imitatio virtutis aemulatio dicitur—sed ea nihil hoc loco utimur; est enim laudis—, et est aemulatio aegritudo, si eo quod concupierit alius potiatur, ipse careat."
Artassenx
Artassenx  est commune 240 incolarum (anno 2008) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Beaurainville
Beaurainville est commune Francicum 1'923 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Vendelesium
Vendelesium (Francogallice Vendel, Gallonice Vandéu, Britonice Gwennel) est commune 421 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Castra Romana
Castra appellabant Romani locum vallo fossaque munitum, etiam interdum muris et moenibus, ubi milites habitabant et quiescebant. Cum in expeditione erant, milites tentoria ibi figebant.
Legiones Romanae, cum regionem quandam securamque relinqebant, cotidie vesperi castra construebant. Hic mos, qui unicus erat inter omnes antiqui aevi exercituum, fortasse ex maioribus venit, legibus Camillae (C. Marius serius codicem horum morum fecit.)
Castra prout oppidum militum forte erant. E castris stativis cum canabis eorum saepe oppida fiebant. In Germania castra stativa Romana fuerunt exempli gratia Bonnae, Coloniae Agrippinae et Condistate.
De modo aedificationis
Castra cardine et decumano vel Via Praetoria et Via principali in quattour quadrantes dividebantur. Castra quattuor legionum (id est inter sexies decies milia (16 000) et vicies decies milia (20 000) virium) habet rectos angulos, latera lata fere inter CC et CCC metra castrorum superficie sex hectararum. Medio in castro Praetorium et Principia fuerunt.
De loco eligendo
Ad disponendos milites commode, locus sit in summo situs, si licet. Sed rationes sunt:
Gnathiidae
Gnathiidae sunt familia crustaceorum ordinis Isopodorum, quae in varissimis altitudinibus a zona litorali ad mare profundum reperiuntur. Adulti cum poriferis consociantur, vescique non possunt. Forma iuvenilis praniza appellatur, quae parasitus piscium maritimorum ad tempus est.
Interamna Praetutia
Nomina Latina urbis
Multa nomina huius urbis inveniuntur: Interamnium seu Interamna  seu Interamnia   nuncupatur at, ut Interamnia alia discernantur, de populo incolarum etiam dicta est. Praetutii seu Praetuttii fuerunt populus, ita Interamnium Praetutiorum, Interamna Praetuttiorum, Interamnia Praetutianorum, Interamnium Praetuttianorum, Interamna Praetutia, Interamnia Praetuttia, Interamnium Praetutianum, Interamna Praetuttiana et nomina alia inveniuntur.
In aetate antiqua nomina urbis fuerunt : Interamna Praetutia vel Interamna -ae (alia nomina: Interamna Praetutiorum, Interamna Praetutiana, Interamna Palaestina Piceni, Interamnia -ae, Interamnia Praetutia, Interamnia Praetutiorum, Interamnia Praetutiorum, Interamnium -ii, Interamnium Praetutiorum, Interamnis -is) etiam: Aprutium -ii.
In Medio et Novo Aevis : Castrum Aprutiense, Teramne -is, Teranne civitas, Theramum -i ac Teramum -i.
Geographia
Interamna Praetuutia in Aprutii parte septemtrionale collocata est, in “Val Tordino”, in collium loco sub Fiscelli Montis pendicibus, quae ad lito versus cum magnā viriditate vinetis olivetisque discendit.
Urbes in Batini fluvii et Vezzolae concorso cooritur qui eius centrum historicum circumcidunt.
Interamna Praetutiae territorium in septemtrionem Camplum et Bellante adiacet, in oriente Canzano adiacet, in meridie Cermineano, Pinnā Sancti Andreae, Baxiano et Montorio ad Vomanum adiacet, in occidente Cortino et Torricellā Sicurā adiacet.
Origo nominis
Fenicis origo nominis Petrut fuit, qui “altus locus aquis circumdatus” sonat. Ille Praetut factus est a quo postea Praetutium et Ager Praetutiaus oriuntur ut territorium designetur.
Medio aevo ab Praetutio Aprutium oritur quod in documentis VI p.C.n. saeculo apparuerat et quod, per breve tempus usque ad XII p.C.n. saeculo fere et urbem et Castrum Aprutiense et territorium circumiectum comprehendit qui extentus est per toto Aprutio.
Interamnia nomen autem mutavit in Interamne, Teramne et Interamnium, Teramnium et denique, II a.C.n. saeculo Teramum.
Ergo coniectura moltorum rerum scriptorum quae dicit nomen regioni ab Aprutio oriri certa est, atque propter auctoritate eiusdem comitatus, confirmata in Catalogo Baronum, amplitudine.
Coniectura quae dicit nomen Interamnae Praetutiae, Teramum, a thermae oriri vera non est, cum magnae thermae vero existerunt in multis locis urbis.
Historia
«- Roberto Grandini: Nunc mihi dicite, quando haec nostra patria principium et urbis formam habuit.
- Giulio de' Fabricii: G Abhinc dicere poteo me ab viris prudentibus et sapientibus audivi, hanc urbem magis antiquam quam Romam esse, et quam Troianos, qui advenerunt cum Antenore postquam aedificatur, sed authenticā scripturā hoc non demonstrare potuerunt, et ego promisi me facta narrare, quae non demonstrari possunt, idcirco patior eos parlare.»
Tempus Italicus et Romanus
Urbs, abhinc habitata in aetatibus maxime antiquae, centrus praecipuus Praetutii erat. Infra a consule Romano Manio Curio Dentato in 290 a.C.n. (5 annis post quam Pugna Sentini conclusisse) et municipium facta est.
Bello sociali intererat (91-88 a.C.n.) et dictator Lucius Cornelius Silla propter hoc municipii titulo privavit qui dictator Gaius Iulius hui restituit.
Tempus mediae aetatis
Vastata et adaequata solo ab Visigotis 410° anno, urbs 568° anno iterum condita est, postea ab Longobardi capta est, qua re ante in Marchisatum Firmanum, deinde in Ducatum Spoletanum iniit. Interea liber comitatus, dictus “Contea Aprutium”, excrevit, serviens Regno Neapolitano, sed auctoritatas in territorium eius ei erat (praeter Ducatum Hadrianum). 1140° in Regnum Siciliae ultra Pharum sub Ruggero iniit, et dehinc facta est “Porta Regni” Regni Neapolitani.
Ab Normannis et Apuliae ducibus rixata, Interamna Praetutia anno 1155° paene deleta est, sed denuo revaluit et, episcoporum ductu, saluti tempori fructa est, ab aedificatione Sanctae Mariae caelo receptae cathedralis testatum. Enim cathedralis Sancta Maria in Aprutiensis depopulatione Normanna deleta est, sicut Sacra Turris Usta deleta est, quae illud nomen ad magnum incendium cepit. Urbs ab 1202° annum usque ad 1292° tempus prosperius degit, et moenia amplificata sunt atque ecclesiae aedificatae sunt, Sancti Antonii ecclesia e quibus commemorantur. Anno 1233° Fidericus II Sveviensis in nascenti Iustitiarato Aprutii apud Sulmonam hanc in parte Apriutio citra flumen Piscariae includens.
Ecclesia Catholica Romana
Interamnium Praetutiorum cum Hatria urbe est sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Aprutina vel Dioecesis Teramensis-Hatriensis / Atriensis est.
Fractiones
Bivio Miano, Cannelli, Caprafico, Casette, Castagneto, Castrogno, Cavuccio, Cerreto, Chiareto, Colle Caruno, Colle Marino, Colleminuccio, Colle Santa Maria, Forcella, Frondarola, Frunti (paese abbandonato), Galeotti, Garrano Alto, Garrano Basso, La torre, Magnanella, Miano, Monticelli, Nepezzano, Orciano, Pantaneto, Piano d'Accio, Poggio Cono, Poggio San Vittorino, Ponte Vezzola, Ponzano, Putignano, Rapino, Rocciano, Rupo, Saccoccia, San Nicolò a Tordino, San Pietro ad Lacum, Sant'Atto, Sant'Egidio, Sardinara, Scapriano, Sciusciano, Secciola, Sorrenti, Sparazzano, Spiano, Tofo Sant'Eleuterio, Torre Palomba, Travazzano, Valle San Giovanni, Valle Soprana, Varano, Villa Butteri, Villa Falchini, Villa Gesso, Villa Pompetti, Villa Ripa, Villa Romita, Villa Rossi, Villa Schiavoni, Villa Stanghieri, Villa Taraschi, Villa Tordinia, Villa Turri-Ferretti, Villa Viola, Villa Vomano.
Quinquatrus minusculae
Quinquatrus minusculae vel minores erant feriae Romanae quotannis Idibus Iuniis in honorem Minervae celebratae quae in triduum extendebantur. Ita dicebantur per comparationem cum magnis Minervae feriis mense Martio celebratis et quinquatribus appellatis. Illo die tibicines feriati et personas muliebresque stolas gerentes per Urbem vagabantur, lascive canentes (nam Minerva tibiae inventrix narrabatur). Epulum quoque in Capitolio antiquitus habebant.
1733 Silke
1733 , olim designationibus 1938 DL1, 1935 FB, 1951 AA, 1951 AX, 1951 CE, 1951 CR, et 1964 DB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alfredo Bohrmann in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Quinquatrus minusculae
De origine harum feriarum
Narrationem quae rituum illorum rationem redderet et apud Ovidium et apud Titum Livium legimus. Appius Caecus censor (312 a.C.n.) tibicinum numerum minuere et epulum eorum in Capitolio ignota de causa vetare volebat. Indignantes musici artifices secesserunt Tibur. A quo tempore Romae musica carebant et sacrificia publica et pompae funebres et ludi scaenici... quod aegre ferebat plebs Romana. Legatis a magistratibus missis tibicines redituros negabant. Tum collega Appii in censura, Plautius Venox, dolum invenit : per libertum quendam suum opulentum convivium eis adponi iussit a quo media nocte temulentos et personas muliebresque stolas gerere iussos ne agnoscerentur, plaustris dormientes Romam fraude eos revexit, cum Tibur redire crederent. Prima luce Urbem intravere. Postea, quamvis invito Appio, tibicines iura pristina non tantum retinebant sed etiam hunc reditum quotannis Idibus Iuniis Quinquatribus Minusculis dictis celebrabant.
Globalizatio
Globalizatio (vel mundanizatio) sensu stricto est in orbis terrarum totius res conversionis localium vel regionalium rerum processus. Processum quo homines orbis terrarum sint in una societate coniuncti coniunctimque ergo vivunt describeret.
Beaurains
Beaurains est commune Francicum 5'076 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Quinquatrus minusculae
De origine harum feriarum
Denarius anno 47 a.C.n. a monetario Lucio Plautio Planco signatus ad hanc fabulam alludere vulgo creditur. In quo caput Medusae fortasse ad personas pertinet quae Quinquatrus celebrantes gerebant (ut hodieque die 31 Octobris strigarum personae geruntur), Aurora ad tempus quo Urbem intravere. Ita unius e maioribus suis censuram celebrabat.
Globalizatio
Momentum oeconomicum, technologicum, sortis pecuniariae, socioculturale, et politicum commiscit hic processus. Globalizatio ad globalizationem oeconomicam saepe spectet: quae globalizatio est integratio oeconomiarum civitatum in internationalem oeconomiam per commercium, collocationem pecuniae, fluxum sortis, migrationem, technologiam (Bhagwati 2004). "Globalizatio in microprocessuum magna varietate multum consistit qui microprocessus denationalizent quid constructum esset nationale—seu rationes, seu sortem pecuniariam, seu subiectivitates politicas, seu spatium urbanum, seu compagim temporis, seu quidlibet varietatis vis et dominii."
Consociationis Nationum ESCWA dixit globalizationis "esse terminum late adhibitum quod multis modis definiri. Quam in contextu oeconomico, reductionem et amotionem septorum inter fines nationales ut facile fluant bona, sors, ministeria, et labor . . . quamquam magna septa contra fluxum laboris manent. Globalizationem non esse novam. Undevicensimo saeculo ineunti coepisse. . . . sed belli mundani primi ab initio in tertiam quartarum partium vicesimi saeculi pigrescebat eius expansio, propter, verisimiliter, consilia introspicientia quas numerosae civitates persecutae erant. Tamen postrema quartarum partium vicesimi saeculi maxime globalizatio acceleraverat."
Aliae definitiones verbi globalizatio propositae sunt.<!--
International Social Forums
-->
Sed systema oeconomicum globalizationis, inter alia, Argentaria Mundana, Grex Octo Civitatum et Forum Mundi Oeconomicum, accusatur saepe quod discrimen rediti, paupertatem et laborem impuberum, destructionem naturae (qualis pollutio) et iuris opis naturalis aggravaret, notabiliter in civitatibus provectibilibus vel diversitatem culturae violaret in modo liberatione oeconomica capitalismi et collocationis pecuniae.
Mycerinus
Mycerinus (Graece Μυκερίνος ), seu Mencheres (Graece Μενχέρης ), nomine Aegyptio Menkaure, fuit Aegyptius domus quartae rex (pharao) aevo Regni Veteris. Secundum Manethonem, antiquum rerum gestarum scriptorem Aegyptium, Mycerinus fuit proprius Bikheris regis successor, sed secundum indicia archaeologica, Cephrenem successit. Ab anno circiter 2530 a.C.n. incipiens, annos fere duodeviginti vel viginti duo regnavisse censetur.
Plerumque innotuit Mycerinus sepulcro, Pyramide Mycerini Gizae, atque triadibus statuariis, se cum Rechetre et Chamerernebty uxoribus monstrantibus. Mycerinus fuit filius Chephrenis neposque Cheopis.
Le Verger
Le Verger (Britonice Gwerzher) est commune 1459 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Idioma
Idioma (a Graeco ἰδίωμα 'proprietas praecipua', 'phrasis praecipua', a Graeco ἴδιος 'sui'), vel propria loquendi ratio, est mixtura verborum quae ob usum communem significationem figurativam habent. Significatio figurativa et significatio litteralis sunt res distinctae. Sunt in paene omnibus linguis milia idiomatum quae sermone quotidiano saepe fiunt. Aestimantur saltem viginti quinque milia expressionum idiomaticarum in lingua Anglica esse.
Idiomata in linguistica figurae loquendi usitate habentur, principium compositionalitatis contradicentia, quod dicit significationem rei omnis construendam esse ex significationibus partium quae omnem constituunt. Breviter, auscultator vel lector rem intellegere posse debet si modo significationes intellegeret cuiusque partium quae omnem constituunt.
Lazarus Comănescu
Lazarus (Dacoromanice: Lazăr) Comănescu (natus die 4 Iunii 1949 in Horezu Vâlcea in circulo) vir publicus et legatus Dacoromanicus est.
Iuventus et munus
Postquam scholam absolvit, Comănescu annis 1967 - 1972 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae atque Lutetiae studebat et anno 1982 doctor comercii internationalis promotus est. Annis 1972 - 1982 in Administerio Rerum Exterarum Romaniae operam dedit. Annis 1982 - 1990 in Academia Studiorum Oeconomicorum Bucarestae docuit. Deinde iterum in administerio rerum exterarum magistratibus diversis fungebatur er anno 1995 secretarius statalis factus est. Annis 1998 - 2001 legatus Romaniae apud NATO, deinde ad annum 2008 apud Unionem Europaeam.
Cursus honorum
Die 14 Aprilis 2008 Administer rerum exterarum in consilio ministrorum Călini Popescu-Tăriceanu nominatus est. Die 22 Decembris eiusdem anni cum tota consilio se recessit. Ab anno 2009 legatus Romaniae in Dania est.
Sigoyer (Alpes Superiores)
Sigoyer  est commune Francicum 640 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Superiorum in regione Provincia et Alpis.
Montreux (Murta et Mosella)
Montreux est commune Francicum 60 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Nexus externi
Montreux
Meerkat Manor
Meerkat Manor (Domus Suricattarum) est "series" a reti televisorico Animal Planet transmissa de vita familiarum suricattarum quae quandam regionem circum flumen siccum Kuruman in semiarida Kalahari parte occidentali Africae Australis habitant. Narratores seriei sunt Gulielmus Nighy in Britanniarum Regno, Iohannes Austin in America, et Michaelus Goldman in Australia.
Saint-Jean-de-la-Motte
Saint-Jean-de-la-Motte  est commune 939 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Mont-le-Vignoble
Mont-le-Vignoble est commune Francicum 391 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Turenum
Turenum   seu Tranum   (Italiane: Trani) est Urbs Italiae et municipium, circiter 56 220 incolarum, in Regione Apulia situm et caput, cum Barolo et Andria, Provinciae Barolensis-Andriensis-Tranensis. Urbani Tranenses appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: FORTIS FEROX FERTILIS.
Alia nomina
Alia nomina urbis sunt: Atrani, Tirenum, Trani Civitas, Tranium.
Ecclesia Catholica Romana
Turenum, cum Barolo, Vigilis, et Nazara sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et sedes Archiepiscopalis est. Nomen sedis Archidioecesis Tranensis-Barolensis-Vigiliensis (-Nazarensis) est.
Miranda
Miranda est persona comoediae The Tempest a Gulielmo Shakesperio scriptae, filia Prosperi, qui olim dux Mediolanensis iam in insula quadam exsul vivit. Quo tempore e Mediolano effugerunt, Miranda infans fuit; nihil fere igitur de vita antecedente meminit.
Miranda etiam est persona pelliculae Prospero's Books a Petro Greenaway moderatae, quam personam Isabella Pasco actrix Francogallica gerit.
Troides miranda, papilio nomen specificum ad honorem Mirandae habet.
Miranda, satelles planetae Urani, etiam ex ea nuncupatur.
Quintanum
Quintanum  (Italiane: Quintano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 950 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Quintanenses appellantur.
Municipia finitima
Capralba, Casaletto Vaprio, Pieranica, Torlino Vimercati, Trescore Cremasco.
Callianassidae
Callianassidae sunt familiae axiideorum ordinis Decapodorum.
Subfamiliae et genera
Familia in 13 subfamilias et 42 genera dividitur:
Bradizium
Bradizium (alia nomina: Brezum) (Italiane: Brezzo di Bedero) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 185 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Bradizienses appellantur.
Sorbiers (Alpes Superiores)
Sorbiers  est commune Francicum 41 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Superiorum in regione Provincia et Alpis.
Viridigallus
Viridigallus (Francogallice Vérgeal, Gallonice Verjau, Britonice Gwerial) est commune 703 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Mont-l'Étroit
Mont-l'Étroit est commune Francicum 107 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Cyrene
Cyrene (-es, f.) sive Cyrenae (-arum, f. pl.) fuit antiqua urbs Graeca in hodierna Libya, non longe a confinio Aegypti. Fuit portus Mediterranei magni momenti.
Historia urbis
Traditur Cyrene condita esse a Batto, colono ab insula Thera, misso ex Delphico oraculo. Multae narrationes de urbe condita apud antiquos rerum scriptores et poetas inveniuntur, et haud facile est modernis doctis hominibus discernere an Battus ille vere vixerit, quid fecerit et an re vera urbem condiderit.
Antiquissimae narrationes de Cyrenis conditis traditae sunt a Pindaro in quarto, quinto et nono Pythico carmine et ab Herodoto in quarto Historiarum libro.
Pindarus de urbe condita
Pindarus narrat de Cyrenarum historia in tribus Pythicis carminibus. In quarto narrat plerumque de Euphemo, uno ex Argonautis qui, cum pellem accepisset aureum a Iasone, glebam Africae terrae recipit ab Eurypylo, rege Libyae, in Tritonia palude (apud futuras Cyrenas). Quae gleba divini numinis signum est: heredes Euphemi, inter quos Battus et Arcesilaus IV, ultimus rex urbis, regent Africam et Cyrenas.
In quinto Pythico carmine Pindarus de urbe a Batto condita narrat et de Carneis festis, quae ad unitatem civitatis augendam celebrantur. Etiam quintum Pythicum carmen scriptum est a Pindaro pro Arcesilao IV rege anno 462 a.C.n., et his carminis Pindarus demonstrare volebat divinum ius Arcesilai ad Cyrenas regendas.
Nonum carmen, anno 476 a.C.n. pro nobili viro Cyrenarum scriptum, narrat mythum de Cyrene nympha, virili animo femina, a deo Apolline cognita, quae Apollini Aristaeum pariet.
Herodotus de urbe condita et regibus Cyrenarum
Herodotus de urbe condita in extrema quarti libri Historiarum parte narrat: post expeditionem Persarum in Libyam rerum scriptor de Cyrenis cum digressione narrat. Refert duas narrationes dissimiles de Batto et de urbe condita, alteram a Theraeis, alteram a Cyreneis: in quibus narrationibus inveniuntur res historicae mythicis mixtae.
Post urbem conditam Herodotus de regibus sequentibus narrat: Post Battum Arcesilaum I, Battum II, Arcesilaum II, Battum III et Arcesilaum III Cyrenas rexisse. Nihil dicit de Batto IV et Arcesilao IV qui post Arcesilaum III rexerunt Cyrenas, etsi Herodotus fortasse scripserit hunc librum aliquot annos post Arcesilai IV necem.
Arteria submentalis
Arteria submentalis est ramus arteriae facialis, qui in parte inferiore mandibulae fluit.
Saint-Léon-sur-l'Isle
Saint-Léon-sur-l'Isle est commune Francicum 2'027 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Michael Bulgakov
Michael Athanasii filius Bulgakov (Russice Михаил Афанасьевич Булгаков, tr. Michail Afanas'evič Bulgakov; natus 15 Maii 1891 Kioviae, mortuus 10 Martii 1940 Moscuae) fuit scriptor Russicus Sovieticus.
In facultate medica Universitatis Kioviensis educatus, ut medicus laboravit, et dein factus est scriptor. Eius magnum opus est Artifex et Margarita («Мастер и Маргарита»). Operae contra auctoritatem Sovieticam putatur et saepe censuram subiectae sunt.
Retrotabula
Retrotabula in architectura Christiana est quaelibet structura post altare posita. Constistere potest in aulaea simplici vel structura omnino ornatiori, ex ligno aut marmore aut alia materie sculpta, vel in tabula picta.
Antonius van Dyck
Antonius van Dyck (natus die 22 Martii 1599 Antwerpii; mortuus die 9 Decembris 1641 Londinii), Petri Pauli Rubens discipulus, fuit praeclarus pictor Flandricus.
Vita
Antonius multa a patre, vitreorum pictore, didicit, postea usque annum 1615 autem ab Henrico van Balen. Magister tertius Petrus Paulus Rubens Antonium discipulum egregrium habuit.
Fama eius aucta est tabulis primis quas solus concinnaverat ita ut anno 1620 ad Anglicam curiam vocatus est. Autumno anni 1621 autem Londinium deseruit ad Italiam cognoscendam. In itinere Bruxellis amore puellae rusticae cuiusdam arsit: cuius vico imagines ecclesiasticas duas pinxit, de Sancto Martino et Sancta Familia. Denique vere Italiam profectus est. Venetiis opera Titiani Vecellii et Pauli Veronensis attente inspexit. Augustae Taurinorum et Genuae munera varia ingenio digna implevit, item Romae et Panormi. Inde a pestilentia fugiens trans Genuam, Massiliam et Lutetiam Antverpiam versus revenit.
Vignoux-sous-les-Aix
Vignoux-sous-les-Aix est commune Francicum 709 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Antonius van Dyck
Vita
Ibi contactus olim bonus cum Rubens interruptus cuius gener Antonius fieri abhorruit. Vocatus est Hagam a Fredericus Henricus principe e Domo Auriaca; hinc anno 1632 in Angliam iit ubi a rege Carolo I eques proclamatus est. Insuper salarium atque habitationes duas splendisissimas nactus est, ubi vitam vere nobilem agere potuit. Filia comitis Scotici (de Gowrie) in matrimonim duxit et Londinii domum suam artis amatoribus aperuit. Iuvabat ibi versari et ingenio eius equestri, colloquiis doctis, amabilitate non fucata, epulis uberrimis gaudere.
Fortuna tamquam luna et statu variabili erat: politica regem opprimebat, qui Antonio van Dyck non iam auxiliari quivit. Itaque van Dyck cum Maria Ruthven uxore Lutetiam petivit, ubi a rege Ludovico XIII in Palatio Lupariensi ornando institui in animo erat. Quoniam id ad irritum ductum est tristis atque contritus Londinii revenit ubi anno 1641 naturae concessit.
Gravitudo
Ingenium atque ars eius optime in personarum effigiebus ubi fortasse a nemine superatur. Veritas et pulchritudo perceptionis, vivacitas depicti cum delineatione accurata, colorum natura et vigor, ordinis gustus persuadent. Spectator se non ante artificia sed ante homines veros stare opiniatur, in eorum momentis felicissimis. Minoris autem momenti imagines eius historicae esse videntur, quamvis et ibi expressio nobilis non desit. Ubique coloribus firmis et harmonia pictoria res ostendit. Praesertim in Anglia (in Arce Windesoriensi admiraris: Carolum I equitem, Caroli infantes etc.); Museum Lupariense plus quam viginti imagines eius possidet. Monacum, Berolinum, Dresda, Augusta Taurinorum, Genua, Roma, Florentia quoque opere Antonii van Dyck gloriantur. Inter historica excellit depositio Christi (Francofurti) et Samson cum Philistinis (Vindobonae).
Saint-Léon-sur-Vézère
Saint-Léon-sur-Vézère  est commune Francicum 414 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania. derivatur nomen culturae archaeologicae palaeolithicae Mousterium appellatae. Specus Le Moustier ubi vestigia culturae archaeologicae Mousterii primum reperta sunt inter agros huius communis latet.
Islamophobia
Islamophobia est odium, praeiudicium vel actus discriminationis vel violentia ad homines musulmani, id est cuius religio est Islamica. Verbum "islamophobia" decretum est simile ad xenophobia et multi victimae sunt status immigrationis in Europa, et saepe scelus odio commissum parit.
Post tromocratiam 11 Septembris 2001, praeiudicium et metus contra musulmani augcti sunt.
Tamen islamophobia enim violatio libertatis sentiendi vel libertatis religionis est, donc Consilium Europae institutum ad tolerantiam contra praeiudicium habet et Thomas Hammarberg, Curator de Iuribus Humanis Consilii Europae magnum conatum contra qualem violentiam dat.
Sergius IV
Sergius IV  (natus, Petrus et qui etiam Bucca Porci appellatur, die ignoto forsitan circiter 970 Romae - obiit  12 Maii  1012), papa catholicus  episcopus Romanus a mense   31 Iulii 1009 erat.
Vita
Pater Petri sutor erat.
Anno 1004 Petrus episcopus Albae Longae factus est.
Fanum Sancti Iohannis de Arceiis
Fanum Sancti Iohannis de Arceiis (alia nomina: Aciacum, Arciacas ) est commune 1405 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Beaumetz-lès-Loges
Beaumetz-lès-Loges est commune Francicum 964 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
RAI
RAI vel pleniter Radiotelevisione Italiana ('Radiotelevisio Italiana') est societas televisifica publica Italiana. Per totum diem in Italiam tres terrestres canales transmittit: Rai 1 (nuntiorum et cinematographiae canalis), Rai 2 (iuvenilis), Rai 3 (culturalis) et Rai 4 (digitalis terrestris). Rai 1 visior canalis est.
RAI etiam in alias nationes transmittit per canalem Rai Italia.
Vierville (Ebura et Lidericus)
Vierville est commune Francicum 132 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Gulielmus Cuno
Gulielmus Carolus Iosephus Cuno (natus die 2 Iulii 1876 in Suhl – obiit die 3 Ianuarii 1933 in Aumühle apud Hamburgum) fuit mercator, vir publicus ac cancellarius Rei Publicae Wimarii a die 22 Novembris 1922 usque ad diem 12 Augusti 1923.
Iuventus et munus
Cuno filius maximus fuit consiliarii rationum. Ipse, postquam anno 1897 maturitatem adeptus est, Heidelbergae et Berolini iurisprudentiae studebat. Vratislaviae doctor promotus est. Deinde referendarius iudiciorum fuit. Ab anno 1907 in magistratu imperii possessionum publicarum laboravit. Bello Orbis Terrarum I Cuno pro magistratu belli victus laboravit et anno 1918, postquam Albertus Ballin propter eventus pugnarum mortem sibi sua manu dedit, praeses societatis HAPAG Hamburgi nominatus est. Anno 1919 expers Germaniae Deliberationi de pace componenda Lutetiae factae interfuit.
Cursus honorum
Constantinus Fehrenbach cancellarius ei, qui brevi tempore sodalis Factionis Theodiscae Popularis fuerat, sed propter animum ambiguum huius factionis contra motum Wolfgangi Kapp DVP iam 1920 reliquerat, Administerium Imperii Aerarii Publici obtulit, sed Cuno negavit. 22 Novembris 1922 cancellarius nominatus est. Mense Ianuario 1923 Francia Regionem Ruranam occupavit, quod reparationes Germaniae non ad tempus accepisset. Consilium ministrorum Cuno cives Theodiscos adhortatum est, ne pro militibus occupantibus laborarent. Quod opifices non laborantes a re publica Theodisca pecuniam accipiebant, pretium pecuniae celeriter evanescebat. Itaque Cuno 12 Augusti 1923 a magistratu se recessit. Iterum pro societate HAPAG deinde laboravit.
Rectio
Rectio seu gubernatio est institutum quod civitatem regit, ius dicens, leges faciens, et pacem vi imponens. Imperium vel potestas exsecutiva est potestas legitima quam magistratus habent ad civitatem regendam et ius dicendum. Regimen dicitur et corpus magistratuum qui rei publicae ministrant et modus quo civitati ministratur. Saepe hodie constitutio modum regendi statuit, definiens civitatis magistratús et potestates eorum.
Notae
<!--
Nexus externi
-->
Anicius Acilius Aginantius Faustus Iunior
Anicius Acilius Aginantius Faustus Iunior (cognomine albus natus saeculo 5, mortuus post annum 508) vir publicus Imperii Romani Occidentalis erat.