cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Finnia
Geographia
Cum compressa esset sub enormi glaciariorum pondere, Finnicum terrenum propter repercussum postglacialem ascendit. Hic effectus fortior est circum Sinum Bothnicum (Finnice Pohjanlahti; Suecice Bottniska viken), ubi terra constanter circiter unum centimetrum seu 0.4 uncias per annum ascendit. Sicuti resultatio, antiqui maris fundus paulatim sicca terra fit: superficialis nationis area circiter septem chiliometra quadrata seu 2.7 milia passuum quadratorum anniversarie expansa est. Relative loquendo, e mari Finnia emergit.
Prospectus plerumque pinophytorum silvis borealibus et caricetis, cum pauco agro culto, operitur. E tota area 10% lacus, flumina et stagna; et 78% silvae sunt. Silva e pinis, piceis, betulis et aliis speciebus consistit. Finnia maxima ligni productoria natio in Europa et apud maximas productorias nationes in toto orbe terrarum est. Communissimus lapidis typus granitum est. Quod est omnipraesens pars prospectui, conspicuum ubicumque non est tectum solum. Moraenae aut tillitum sunt communissimus typus soli, tecti tenui humi strati e biologica origine. Solorum subcinereorum progressus in plerisque silvaticis solis videntur, praeterquam ubi paulum siccationis est. Cliae et turbariae ombrotrophae paululum siccatas areas tegunt.
Biodiversitas
Finnia pars est regionis Euro-Sibericae in oecozona palaearctica, et animalia Finnica propria sunt faunae eius regionis. Mammalia plus quam 60 numerantur, quorum generales sunt inter alia sciurus, lepus, vulpes; magna autem mammalia in Finnica natura inveniuntur ursus, lupus, alces, tarandus, gulo. Proprius Finniae est etiam domitus rangifer tarandus tarandus, qui Finnice poro appellatur. Genera avium sunt fere 450, quorum complures hieme peregrinantur. Solite in silvis alibique in Finnia reperti aves sunt paridae, anatidae, rallidae, fringillidae, accipitridae, strigidae. Pisces plus quam 70 reperiuntur, reptilia quinque, amphibia etiam quinque. Numerus reptiliorum amphibiorumque admodum est parvus, in Estonia enim, terra trans Sinum Finnicum sita, ut puta, sunt tredecim diversa genera amphibica.
Clima
Regio Finniae plerumque inter regiones climatis continentalis numeratur, sed clima Finnicum partim etiam maritimum haberi potest. Flumen Sinus in Oceano Atlantico ad occasum solis a Finnia fluens efficit, ut hiemes Finnicae calidiores sint quam in aliis inter 60 et 70 gradus latitudinis iacentibus regionibus. Etiam mare Balticum hiemes Finnicas calefacit; item magni lacus in adiacentiis eius. In regione inter meridiem et occasum solis temperatura media anni est fere 5.5 °C; frigidissima autem anni temperatura media, -2 °C, invenitur inter septentrionalem et solis occasum.
Tempestates in Finnia multum variant secundum anni tempus. Media hieme, Ianuario et Februario, sunt tum temptestates nivosae, tum frigora arida; Aprili et Maio pluit raro, et saepe lucet sol; plerumque inter medium Iunium et medium Augustum etiam dies plus 25 graduum sunt, interdum etiam imbres fulminaque reperiuntur, sed post Augustum tempestas frigescere solet et in Finnia meridionali pluit saepe, in septentrionalibus autem aridius est; Octobri et Novembri caelum est magis magisque nubilum, in Lapponia iam frigora arida sunt; Decembri etiam in regionibus meridionalibus est hiems, tum est mite caelum, tum friget.
Quantum in unaquaque parte Finniae circiter pluat, multum variat. Minime, id est fere 40 cm singulis annis, pluit in Lapponia ac in ora Ostrobothniae, maxime autem, fere 70 cm, in regionibus orientalibus, sed etiam in oris meridionalibus atque oris inter occasum solis et meridiem plus minus tantundem pluere solet. Maxime pluit mense Augusto, fere 70 mm, quod est decima pars pluviae annuae.
Venti in Finnia sunt haud celeres; in oris et locis maritimis plerumque ventus flat circiter 5—7 metra per secundum, alibi in Finnia non nisi 3—4 m/s. Anni tempora ventosissima sunt menses ab Octobri usque ad Ianuarium, minime ventosa ab Aprili ad Iulium. Caelum Finnicum saepe est nubibus obductum: autumno exeunte et hieme 65—85% dierum nubili sunt, Maio quidem et Iunio est serenius — tum fere 30—40% dierum sunt nubili.
Civilitas
Finnia democratia parlamentaria est. Praesidatus Rei Publicae satis potestatum fruitur, sed in praesenti munere minus notato in politica vita quam viginti annos abhinc fungitur. Consilium Ministrorum Finnicum (Finnice Valtioneuvosto et Suecice Statsrådet) a Primo Ministro ducitur, qui eligitur a Parlamento. Concilium Ministrorum a Primo Ministro, dissimilibus Gubernationis Centralis ministris et a sodali mandati, cancellario iustitiae, constituitur.
Parlamentum Finniae (Finnice Suomen eduskunta; Suecice Finlands riksdag; et Boreosamice Suoma riikkabeaivvit) unicamerale est, componitur a 200 deputatis et constitutionaliter maximam auctoritatem legisferam in Finnia habet. Constitutionem mutare, praesidem revocare et praesidis vetitis adversari potest. Cuius actus iudicialiter vocari in controversiam non possunt. Leges a gubernatione aut a quovis apud Parlamenti membra rogare possunt, qui per suffragium proportionale spatio annorum quattuor eliguntur. Systema iudiciarium tribunalia magnarum rogationum quae res civiles penalesque iudicant, iudicia appellationis et unum Iudicium Summum comprehendit. Res iudicialis administrativa est responsalitas tribunalium administrativorum, iudiciorum administrativorum appellationis et Iudicii administrativi Summi. Aliquae particulares administrativae iurisdictiones causam de litigiis subeunt, v.gr. de litigiis aquarum.
Parlamentum, cum suffragium universale anno 1906 institutum esset et suffragium feminis datum esset, tentum est ab agrariis factionibus, sicuti Factione Centri (Finnice Suomen Keskusta et Suecice Centern i Finland); a socio-democratis, sicuti Factione Sociali Democratica (Finnice Suomen Sosialidemokraattinen Puolue et Suecice Finlands Socialdemokratiska Parti); et a socialistis democraticis, sicuti Foedere Sinistrae (Finnice Vasemmistoliitto et Suecice Vänsterförbundet). Dicenda est politica praestantia signatior fuisse antisocialiticis (sensu antisovieticis) motuum pondere quam in aliis similibus nationibus, quae saltem communicationem cum URSS habuere.
Constitutio et eius locus in systemate iudiciali unici sunt, sensu ut non sit Iudicium Constitutionale et ut Iudicium Supremum in lege interesse nequeat cum solo praetextu ut anticonstitutionalis sit. Constitutionalis vis legis e mero parlamentario suffragio pendet. Aliae Europaeae nationes quae organo summo constitutionali carent Nederlandia et Britanniarum Regnum (hoc sine constitutione) sunt.
Systema iudiciale divisum est in ramos tres, qui sunt: tribunalia cum criminali aut civili iurisdictione et tribunalia specialia cum responsalitate causarum inter publica et administrativa civitatis organa. Lex Finnica hierarchizata est: tribunalia localia sub tribunalibus appellationis regionalibus et haec sub Iudicio Summo.
Secundum Transparency International, Finnia minimum politicae corruptionis gradum apud omnes nationes in hac indagatione analyzatas habet.
Politica defensionis
Vires Armatae Finnicae (Finnice Puolustusvoimat et Suecice Försvarsmakten) componuntur e 230 000 copiarum casu totius convocationis ad arma. Utuntur systemate delectus universalis masculini, voluntario feminis. Fundatur in modo defensionis territorialis in qua subsidia multum ponderis habent.
Dispensatio oeconomica defensionis in Finnia propemodum 2 900 millionum euronum seu 1,4% e PDG est. Diaconia voluntaria peregri popularissima est et copiae in toto orbe terrarum serviunt in missionibus Nationum Unitarum, Consociationis e Pacto Atlantico Septentrionali et Unionis Europaeae. In promptu esse patriae defendendae contra maiorem hostem est 76%, unus apud indices altissimos in Europa.
Divisio administrativa
Fundamentales nationis divisiones administrativae sunt communia (Finnice kunta; Suecice kommun), quae oppida aut urbes (Finnice kaupunki; Suecice stad) nuncupari quoque possunt. Impensarum pecunia municipalium redituum vectigalibus, civitatis subsidiis et aliis vectigalibus suppeditatur. Ex anno 2015, sunt communia 317 et pleraque minus quam 6000 incolarum habent.
Inferiori in tabula, numerus incolarum toto in communi viventes, non mere in urbanizata area, includit. Terrestris area in chiliometris quadratis et spissitudo in incolis pro chiliometro quadrato (terrestri area) datur. Numeri e die 31 Martii anni 2016 sunt. Regio capitis (Finnice Pääkaupunkiseutu; Suecice Huvudstadsregionen), Helsingiam, Vantaniam, Esponem et Grankullam comprehendens, continuam conurbationem circiter 1.1 millionum hominum format. Nihilominus, communis administratio voluntariae omnium communium cooperationi limitata est. e.g. in Consilio Territorii Urbis Helsingiensis (Finnice Pääkaupunkiseudun yhteistyövaltuuskunta; Suecice Huvudstadsregionens samarbetsdelegation).
Provinciae historicae
Ecce etiam index sex provinciarum historicarum Finniae, in quas Finnia usque ad annum 2009 dividebatur. Haec provinciae, etiamsi non iam sunt, maximam partem eadem loca continent atque septem aluehallintovirasto hodierna. Finnia Orientalis quidem duas diversas aluehallintovirasto continet.
Demographia
Finnia circiter 5 696 666 incolas habet, cum spissitudine circiter sedecim incolarum pro chiliometro quadrato. Quod eam unam apud Europaeas civitates rarissime habitatas facit. Numerus incolarum semper nationis septemtrione densatur, phaenomenon per urbanizationis cursum Saeculo XX adiectum.
Finnia adhuc unam apud demississimas centesimas partes immigrantium tenet: solum 2,5% incolarum. Immigrantes praesertim Europaeae originis sunt, cum maiore parte Russorum, Estoniensium et Suecorum. Ius soli haud omnino validum est: si infantulus in Finnico territorio nascitur et ius civitatis alibi non obtinet, tunc accipit ius civitatis Finnicum.
Finnia altissimam centesimam partem suicidiorum cum armis igniferis in Europā et secundam altissimam in toto orbe terrarum post Civitates Foederatas possidet, dum generalis centesima pars suicidiorum est congrua Estoniensi et Belgicae, quae aequivalet ter Italicae.
Ethnē
Maior Finnicorum incolarum pars (90,95% anno 2008) ad ethnicum et linguisticum circulum Finnicum, Finno-Ugricae stirpis, pertinet, sicuti vicina Estonia.
Significativissima minoritas est linguae Suecicae (5,44%), quam sequitur Russica (0,5%) et Estonica (0,42%). Nationis septemtrione vivit communitas Samica, circiter a 6 000 hominum composita.
Hebraei in Finniā praesentiam ordinatam e Saeculo XIX usque ad nostram memoriam habent. Communitas speciatim cognovit ex anno 1918 secundas integrationis condiciones, cum Holocausti perniciē non directe percussa esset et viveret intra democraticam civitatem semper pro civium iuribus spondentem. Intentum tempus ultra 2000 unitatum, quod circiter 1 500 hominum Saeculo XXI numerat.
Saint-Sauveur-le-Vicomte
Saint-Saveur-le-Vicomte  est commune 2053 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Finnia
Linguae
Linguae publicae Finniae sunt lingua Finnica et lingua Suecica (variae dialecti quoque linguarum Samicarum in Lapponiā adhibentur). Lingua Finnica 89,7 centesimis hominum sermo patrius est; 5,4 centesimis autem Suecica, quorum maxima pars oram meridionalem, Ostrobothniam, Alandiam incolunt. Maxima lingua Samica est Samica septentrionalis, quam in Finnia loquuntur fere 2000 hominum, una cum locutoribus in Sueciā ac Norvegiā; qui omnes inter 15 000 et 25 000 esse aestimatur. Haec lingua Samica etiam publica lingua in septentrionali Lapponiā. Lingua Finnozingarica (Finnozingarice Fíntika Rómma) et Lingua gesticulatoria Finnica etiam agnoscuntur in constitutione. Nordicae linguae et lingua Carelica etiam speciatim tractantur in aliquibus contextibus.
Ioannes Franciscus Mauldin
Ioannes Franciscus Mauldin (Anglice John Francis Mauldin, natus circa 1950) est scriptor Americanus, qui libros et commentarios electronicos praecipue de oeconomia scribit et acroases habet. Gradus academicos A.B. ab Universitate Ricensi anno 1972 et Magistri Divinitatis a Seminario Theologico Baptistico Meridioccidentali anno 1974 accepit. Incola Dallasii in Texia, praeses Collocationum Undae Millennii est, auctorque et hospes Congressus Collocationis Commodae, rei annuae collocatoribus aestimatis designatae. Sodalis Equitum Melitensium et consilii ad administrationem pertinentis Factionis Republicanae Texiae est. Puer fuit diabolus typographi. Ei sunt septem liberi, quorum quinque sibi adoptavit. Ipse quidem est unus ex conditoribus societatis Adopting Children Together, maximi gregis in Texia qui adoptioni favet.
Finnia
Linguae
Autochthonica lingua 85 centesimarum incolarum est Finnica, quae est pars subcirculi Finnici apud Linguas Uralicas. Haec lingua est una apud solum quattuor publicas Unionis Europaeae cum origine haud Indoeuropaeā. Finnica arcte conexa est linguae Carelianae ac Estonicae et remotius Samicis ac Hungaricae.
Lingua Suecica est sermo patrius quinque centesimarum incolarum, Finni Suecophoni.
Ad septentrionem, in Lapponiā, est Samicus populus, qui tantundem 7 000 sunt et agnoscuntur indigena gens. Quorum circiter quarta pars aliquā linguā Samicā sicuti sermone patrio utitur. Linguae Samicae in usu in Finniā Lingua Samica Septentrionalis, Lingua Samica Inarensis et Lingua Samica Scoltica sunt. Finnozingarice loquuntur aliquot 5 000 aut 6 000 homines. Sunt duae linguae gesticulatoriae: lingua gesticulatoria Finnica, quā native 4 000 aut 5 000 homines utuntur, et lingua gesticulatoria Finnosuecica, quā native circa 150 homines utuntur. Tatarice loquitur Finnotatarorum (Tatarice Финляндия татарлары; Finnice Suomen tataarit; et Suecice Finländska tatarer) minoritas circa 800 hominum qui immigraverunt in Finniam praesertim per dominium Russicum ex annis 1870 usque ad annos 1920.
Minoritariorum circulorum iura (praesertim Samicorum, Suecophonorum et Zingarorum) constitutione proteguntur.
Apud immigrantes linguas sunt Russica (1,1%), Estonica (0,6%), Somalica, Anglica et Arabica. Maximi incolarum circuli cum linguā peregrinā anno 2012 erant Russi, Estones et Somali.
Optime cognitae peregrinae linguae Anglica (63%), Theodisca (18%) et Francica (3%) sunt. Anglica a plerisque alumnis sicuti disciplina obligatoria studetur e tertio ordine aut quinto ordine (novem aut undecim annos natis respective) in scholā comprehensivā (in aliquibus scholis aliae linguae eligi possunt loco Anglicae). Theodisca, Francica et Russica sicuti secunda lingua peregrina ex octavo ordine (quattuordecim annos natis; aliquae scholae alias optiones offerre possunt) studeri possunt. Tertia lingua peregrina in superiore scholā secundariā aut universitate studeri potest (quattuordecim aut amplius annos natis).
Norvegica et, aliquantum, Danica mutue intellegibiles cum Suecicā sunt et sic intellectae a significativā minoritate, quamquam discitae solum exigue in scholā.
Quamquam neque Finnia neque Finni in Imperii Romani orbi fuerunt, Latinitatem honorant et haec in natione colitur per radiophonicas vias necnon per interrete. Nuntii Latini Finnici, emissiones radiophonicae, inde a Septembri 1989 a statione radiophonica YLE Radio 1 emisi sunt. Finnia, cum Unioni Europaeae praeesset, Latine communicabat; qui nuntii Latine scripti, a mense Iulio usque ad mensem Decembrem anni 2006 editi, inveniuntur in pagina interretiali "EU 2006". Latinistae quidam noti Finnici sunt Teivas Oksala, Ericus Palmén, Tuomo Pekkanen, Reijo Pitkäranta. Singularis est etiam Jukka Ammondt, qui tria alba musica Latine edidit, inter alia album The Legend Lives Forever in Latin, quod carmina Elvis Presley a Teivas Oksala Latine conversa continet.
Religio
Circa cum 4,1 milliones (seu 76,4 centesimae incolarum exeunte 2012) asseclarum, plerique Finni sectatores Ecclesiae Evangelicae Lutheranae Finnicae sunt. Ecclesia Evangelica Lutherana Finnica una apud maximas ecclesias Lutheranas in toto orbe terrarum est, quamvis participatio declinaverit, praesertim per ultima duo decennia et adhuc plus anno 2006, cum adhaesio fere unā centesimā deminuisset quotannis. Sociorum Ecclesiā Lutheranā Finnicā exeuntium numerus cito anno 2010 crevit, aestimatus inter 70 000 et 80 000, seu duo centesimae anno 2010; secundum numerum 56 000 resignationum primis decem mensibus anni 2010. Secundus maximus circulus —et rapidissime crescens— sunt incolae cum nullā religiosā affiliatione, quod 21,0 centesimae incolarum in natione. Parva minoritas ad Ecclesiam Orthodoxam Finnicam (1,1%) pertinet. Aliae Protestantes denominationes et Ecclesia Catholica Romana in Finniā significative minores sunt, non minus quam Musulmani, Iudaei et aliae haud Christianae communitates (summatim 1,4% incolarum).
Plerique Finnici pueri quindecim annos nati baptizati (75,3% anno 2012) et confirmati (83,0% anno 2012) sunt, et fere omnia funera Christiana sunt. Nihilominus, plerique Lutherani ecclesiam solum extraordinariis occasionibus sicuti caerimoniis Christi Natalis, matrimonii et funerum frequentant. Ecclesia Lutherana propemodum 2% suorum membrorum diaconias religiosas singulis hebdomadibus frequentare aestimant. Quantitas media visitationis quotannis in ecclesiam propemodum duo est. Secundum Eurobarometri perscrutationem anni 2010, 33% Finnicorum civium ut "Deum esse crederent", 42% ut "quiddam genus spiritūs seu vim vitalem esse crederent" et ut "nullum spiritūs genus, nullum Deum aut nullam vim vitalem ess crederent" responderunt —quod facit Finniam unam apud nationes cum maximā centesimā parte atheorum in toto orbe terrarum.
Urbes maximae
Viginti urbes maximae Finniae magnitudine incolarum sunt:
Oeconomia
Finnia altam industrializationem et partim mercatūs libri oeconomiam habet, cum productione per capita simili ei Britanniarum Regni, Franciae et Italiae. Qualitas victūs in Finniā alta est. Decretorius campus oeconomicus est industria; praesertim ligni, ingeniaria, metallurgia, telecommunicativa (maxime Nokia) et electronica. Commercium praecipuum est, exportationibus aequivalentibus fere tertiae parti e PDG. Exceptis ligno et aliquibus mineralibus, Finnia ab importationibus, sicuti materiis rudibus et aliquibus bonorum manufactorum componentibus, pendet.
Propter clima, agrarius progressus propriae sufficientiae rebus limitatur. Silvicultura, proficua ponderis exportatio, secundam occupationem ruricolis praebet. Rapida et crescens integratio cum Europā occidentali -Finnia una apud undecim nationes euronem adoptantes fuit- oeconomicum panorama in sequentibus septem annis tenebit. Incrementum anhaemicum anno 2002 erat, sed anno 2003 deminuit propter depressionem globalem.
Energia
Quivis liberos et valde private tentos pecuniarios physicosque mercatūs energiae Nordicos intrare potest qui aguntur in bursis NASDAQ OMX Commodities Europe et Nord Pool Spot et qui competitiva pretia praebent collata cum eis aliarum Unionis Europaeae nationum. Anno 2007, Finnia propemodum infima electricitatis industrialis pretia in Unione Europaeā quidecim nationum (paria eis Franciae).
Anno 2006, energiae mercatus propemodum 90 teravattiorum pro horā et maximum quaesitum propemodum 15 gigavattiorum hieme erat. Quod energiae consumptionem per capita propemodum 7,2 tonnarum oleorum aequivalentium quotannis esse significat. Industria constructioque 51% totius consumptionis consumpserunt, relative altus numerus Finnicas industrias reddens. Finnicae hydrocarbonei opes turfae et ligno limitantur. Propemodum 10-15% electricitatis ergasteriis hydroelectricis producuntur, quod paulum est, collato cum montanioribus Sueciā et Norvegiā. Anno 2008, energia renovabilis (praesertim hydroelectricitas et variae formae ligneae energiae) alta erat, 31% collatae cum quantitate mediā in Unione Europaeā, 10,3% in finali energiae consumptione.
Finnia quattuor private tenta reactoria nuclearia 18% nationalis energiae producentia et investigationis reactorium in campo Otaniemiensi habet. Quintum a societatibus AREVA et Siemens constructum reactorium —maximum in toto orbe terrarum cum 1600 MW et fons nuclearis industriae in Europā— complures moras oppetivit et in praesenti tempus statuit ut sit operatorium inter annos 2018 ac 2020, decennium post originalem destinatam apertionem. Varians quantitas (inter 5 et 17%) electricitatis importata est e Russiā (cum propemodum trium gigavattiorum capacitate electriductūs), Sueciā et Norvegiā.
Societates energiae fere energiae nuclearis productionem aucturae sunt, quia Iulio anni 2010 parlamentum Finnicum facultatem additiciorum duorum novorum reactoriorum concessit.
Vectura
Media vecturae in Finniā evolutissima sunt, quamquam spissitudo incolarum illic relative parva est.
Viario intextu utitur mmagna pars transitūs viatorum et mercum. Anno 2010, constabat e 78 162 chiliometrorum viarum et autoviarum. Anno 2010 Finniae erant 3 368 000 vehiculorum, quorum 2 877 000 autocineta, quod repraesentat 627 vehiculorum pro 1 000 incolarum.
Finnicum ferriviarum rete 5 919 chiliometrorum ferriviarum habet, quarum 3 072 electrificatae sunt. Sola societas ferriviaria VR-Yhtymä Oy est.
Praecipuus aëroportus Aëroportus Helsingiensis-Vantaniensis (Finnice Helsinki-Vantaan lentoasema; et Suecice Helsingfors-Vanda flygplats) est, cum amplius tredecim millionibus viatorum anno 2007. Circiter 25 aëroportūs diaconias vecturae viatorum praebent. Secundus aëroportus propter transitum Ulaburgensis est. Alii aëroportūs Halliensis, Enontekioënsis, Ivaloënsis, Tamperensis-Bircalensis (tertius propter transitum viatorum, secundum propter transitum internationalem) sunt. Praecipua societas aëronautica Finnair est. Aliae societates Blue 1 et Air Åland sunt. Sunt qooque societates conducticiae sicuti Snowbird Airlines.
Sunt crebrae navis traiectoriae diaconiae nexūs cum Estoniā et Sueciā affirmantes. Vecturae nationali, naves traiectoriae innumeras insulas continenti conectunt. Classis oneraria consistit e 97 navibus quarum 25 naves onerariae et 5 petroleariae. Praecipui portūs Helsingiensis, Aquilopolitanus, Valligratianus, Borgoensis, Brahestadiensis et Raumoënsis sunt.
Systema educativum et scientia
Educatio ius fundamentale omnium Finnicorum civium putatur. Agitur de iure accipiendae formationis secundariae (gymnasio incluso) gratis. Lex spondet pro hoc iure omnibus residentibus et non solum Finnicis civibus.
Pueri in Finniā qui in scholam septem annos nati intrant suam pueritiam ludentes in brephotropheo traxerant, alphabetum anno anteaquam in scholam intrent discere possunt, sed nihil exigitur. Doctrina fundamentalis doctrina culturae generalis est dispensata circulis puerorum coaetaneorum. Quae puero e septimo anno usque ad sextum decimum annum destinatur. Schola fundamentalis igitur novem annos durat et quadrat perfectioni fequentationis scholarum obligatoriae. In doctrinā fundamentali, classis ab alumnis coaetaneis formantur. Per sex primos annos, est generatim magister praecipuus qui plerasque disciplinas aut omnes docet. Per tres ultimos annos, doctrina solite per disciplinas fit, ergo magistri secundum eas specializati sunt. In doctrinā fundamentali integrantur quoque orientatio paedagogica alumni et, casu necessitatis, doctrina specifica auxilii.
Programma scholare includit saltem has disciplinas: sermonem patrium et litteras, secundam linguam nationalem (Suecicam aut Finnicam, secundum casum), linguas peregrinas, scientiam circumiectorum naturalium, instructionem civium, religionem aut moralitatem, historiam, scientias sociales, mathematicam, physicam, chemiam, biologiam, geographiam, educationem physicam et disportivam, musicam, adumbrationem, opera manuum et domestica. Generalium propositorum definitio ad libram nationalem et horaria dissimilium disciplinarum distributio aut disciplinarum coniunctio in doctrinā et orientatione paedagogicā alumni reponsalitas gubernationis sunt. Directio nationalis doctrinae particularia proposita et praecipua doctrinae contenta definit limitandis fundamentis scholarium programmatum. Secundum has baseis, singulae sedes definite, ad libram localem, singula programmata doctrinae determinant. Est nullum examen fine frequentationis scholarum obligatoriae (cum 16 annis aetatis). Iterationes et desertiones inusitatissimae sunt. Baccalaureatus Finnicus Ylioppilastutkinto nuncupatur et putatur verum institutum et gradus praecipuus versus adultam vitam. In ultimo cursū baccalaureatūs, classes Aprili finiunt et alumni tunc se dedunt recensionibus, haud sine donando antea iunioribus cumulo bellariorum et aliorum dulcium iactorum ex autocarro per excursionem variatam et alacrem a Penkinpainajaiset. . Post baccalaureatum, beati electi induendi pilei albi baccalaurei seu ylioppilaslakki ius consecuti sunt et inundant popinas magnarum urbium magno obsequio antequam recensiones examinum accessionis in studia superiora, vitam activam aut annum sabbaticum incipiant.
Systema omnino decentralizatum est. Grex docens et director magnum spatium gubernandi ordinis scholaris habent. Schola mandatum conducendorum magistrorum recipit. Non sunt exactores, sed sunt evaluationes ministeriales usūs interni. Magistri evaluantur inter se. Communia sedibus 50% sumptuum existimatorum praebent, reliqui praebetur a Civitate.
Educatio superior duo institutorum genera comprehendit: universitates et instituta universitaria professionalia. Ad intrandum eam, superanda est probatio publica. Systema educativum superius valde decentralizatum est cum propemodum quinquaginta sedes.
Finlandia valde productiva est in investigatione scientificā. Anno 2005, Finnia loco quarto apud Ordinis Oeconomicae Cooperationi et Evolutioni Favendis nationes propter scientificorum scriptorum numerum per capita se collocavit. Anno 2007, 1 801 diplomatum inventionis deposita sunt in Finniā.
Villepreux
Villepreux est commune Francicum 9'927 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Finnia
Valetudo
Exspectatio vitae ex 71 annis viris et 79 annis feminis anno 1990 ad 78 annos viris et 84 annos feminis anno 2012 auxit. Numerus mortuorum minus quam quinque annos natorum decrevit e 51 pro 1 000 vivorum partuum anno 1950 ad 3 pro 1 000 vivorum partuum anno 2012, quod collocat Finnicum numerum apud infimos in toto orbe terrarum. Index fertilitatis anno 2014 erat 1,71 natorum pro feminā et sub indice substitutionis 2,1 ex anno 1969 erat. Cum parvo partuum indice feminae matres tardā aetate fiunt, quantitate mediā aetatis primo partui 28,6 anno 2014.
Sunt 307 habitatores pro medico. Circa 19% pecuniae curationi medicae a familiis suppeditantur et 77% a tributis.
Recens studium ephemeride medicā The Lancet effectum Finniam infimum fetorum mortuorum indicem apud 193 nationes, sicuti Britanniarum Regnum, Franciam et Novam Zelandiam, habere invenit. Aprili anni 2012, Finnia loco secundo in Felicitate Nationali Grossā in relationem ab Instituto Telluris (Anglice The Earth Institute) editam ordinata est.
Litterae Finnicae
In Finniā opera Finnice composita inde a linguā Finnicā condita saeculo XVI scripta sunt, usque vero ad saeculum XIX plerique hymni et aliae litterae Christianae, atque leges fuerunt. Michael Agricola, episcopus et reformator, prima opera Finnice composuit, atque ideo cum pater litterarum Finnicarum tum linguae Finnicae scriptae habetur. Poeta autem proprius Finnicus nominatur Ioannes Ludovicus Runeberg. Kalevala, carmen epicum nationis Finnorum ab Eliā Lönnrot, viro etiam litteris antiquis erudito, saeculo nono decimo conlatum est, quod attulit, quod saepius Finni sermone patrio suo scribere incohaverunt. Ad mythistorias Finnice conscribendas magnopere valuit Alexius Kivi narrationem Seitsemän veljestä (sc. Septem fratres) anno 1870 divulgatam componens. Eino Leino autem carmina lyrica paravit argumenta et themata sumens ex poesi populari Finnicā et ex Kalevalā ipsā.
Artes visuales, designandi et architectura
Artes visuales in Finniā suas proprias qualitates saeculo XIX formare coepere, cum Romanticus nationalismus autonomicā Finniā evectus est. Celeberrimus apud Finnicos pictores, Axelius Gallen-Kallela, naturalistico modo pingere coepit, sed mutavit ad nationalem romanticismum. Celeberrimus saeculi XX sculptor Wäinö Aaltonen erat, memoratus suis monumentalibus hermis et operibus sculptis. Finni praecipuas contributiones manufacturae et designationi industriali effecere, apud internationaliter praeclaros homines sunt Timo Sarpaneva, Tapio Wirkkala et Ilmari Tapiovaara. Finnica architectura clara in toto orbe terrarum est et significative compluribus generibus internationaliter contribuit, sicuti Generi Florali (sive Generi Libertyano), Classicismo Nordico et Functionalismo. Apud notissimos saeculi XX Finnicos architectos internationalem agnitionem adepti Eliel Saarinen et suus filius Eero Saarinen sunt. Architectus Alvar Aalto apud praecipuos saeculi XX designatores in toto orbe terrarum habetur; qui adiuvit ut functionalistica architectura veniret ad Finniam, sed cito fuit praecursor in suā progressione versus organicum genus. Aalto praeclarus est propter sua opera in supellectilibus, lampadibus, textilibus et crystallinis.
Musica Finnica
Hymnus nationalis Finniae est Maamme ('Terra nostra'), cuius musicē composita est a Frederico Pacius, textus autem conscriptus a Ioanne Ludovico Runeberg. Estonici eādem melodiā in suo hymno nationali utuntur. Compositor proprius Finniae habetur Ioannes Sibelius, cuius compositio Finlandia interdum proponitur, ut in hymnum nationalem substituetur. Musica classica in Finniā nec aetate Renascentiae nec Barocā proprie composita est, aetate tandem classicā musica Finnica floreri incepit. Arte suā tum excellebat Bernhardus Henricus Crusell. Deinde motus romanticus plurimi valuit apud musicam Finnicam componendam usque ad secundum bellum mundanum. Postea etiam modernismus, praesertim ab annis 1950, in musicā Finnicā classicā cerni potest.
Musica popularis Finnica vere orta est annis 1970, quo tempore Finnici verbo Suomirock ("Rock Finnicum") uti coeperunt. Decennio proximo grex Hanoi Rocks famam minorem etiam peregre assecutus est. Annis 1990 musici et greges musicae electronicae, ut Bomfunk MC's et Darude Finniae gloriam paraverunt, et nuper demum grex rockicus Finnicus The Rasmus late in civitatis externis notus factus est et musicae metallicae greges HIM, Nightwish, Sonata arctica quoque innotuerunt. Anno 2006 grex Lordi civitati suae victoriam in Cantūs Eurovisionis Certamine, spectaculo musicae popularis, paravit, cum antequam Finnia ab anno 1961 participaverat sine victoriā assecutā, quod longius spatium temporis erat quam nulla civitas altera.
Cinematographia Finnica
Finnici pelliculas fabricari coeperunt iam ineunte saeculo XX. Prima pellicula Finnica fuit Salaviinanpolttajat anno 1907 confecta, quae quidem deinde perdita est. Temporibus primi belli mundani pelliculae non factae sunt in Finniā, sed postea societas Suomi-Filmi constituta est, quae permultas pelliculas confecit. Anno 1931 Tukkipojan morsian, prima pellicula quae etiam voce utitur, a Suomi-Filmi edita est. Annis 1930—1950 histriones illustrissimi fuerunt Tauno Palo actor atque Ansa Ikonen actrix, qui primum in eādem pelliculā partes egerunt in Kaikki rakastavat anno 1935; postquam in omnino undecim pelliculis partes inter se amatorum egerunt.
Secundo bello mundano in Finniā multae patrioticae pelliculae ostensae sunt sed etiam nonnullae comoedicae. Raro in pelliculis illius temporis mentiones belli factae sunt. Anno 1955 a moderatore cinematographico Edvin Laine prolata est Tuntematon Sotilas (Miles ignotus), quae libro a Väinö Linna conscripta nititur. Nulla alia pellicula adhuc tam saepe in cinemateis Finnicis frequentata est quam illa. Annis 1960—1980 pelliculae Finnicae rarius editae sunt. Sunt, qui dicunt cinematographiam Finnicam tum collabefactam esse. Quod probabiliter partim ex eo sequitur, quod homines potuerunt pelliculas spectare suis televisionibus, nec iam debuerunt pecuniam in cinemateis solvere.
Recentibus temporibus nonnulli homines magni momenti in cinematographiā Finnicā apparuerunt. Moderator cinematographicus Renny Harlin multas pelliculas internationales confecit, cuius in numero sunt ut puta Cliffhanger, Die Hard 2, Deep Blue Sea. Pergitque ille usque pelliculas edere. Collega eius Aki Kaurismäki anno 2002 pelliculam Mies vailla menneisyyttä confecit, quae nominata est in Praemiis Academicis (non quidem vicit) atque in Festo Canuae, in quo praemium Grand-prix accepit.
Media communicationis
Beneficio emphaseōs in pelluciditate et aequis iuribus, Finnicum prelum liberrimum in toto orbe terrarum censum est.
Hodie, sunt circa 200 diaria, 320 populares commentarii, 2 100 professionales commentarii, 67 commerciales stationes radiophonicae, tres digitales stationes radiophonicae et una nationalis ambitūs et quinque nationales publicae stationes radiophonicae.
Quotannis circa 12 000 tituli librorum editi sunt et 12 milliones discorum venditi sunt.
Sanoma diarium Helsingin Sanomat (cuius circulatio 412 000 exemplarium id maximum facit), tabloide Ilta-Sanomat, ad commercium ordinatum Taloussanomat et televisificum tramitem Nelonen edit. Alia praecipua domus editoria Alma Media propemodum commentarios triginta edit, inclusis diario Aamulehti, tabloidi Iltalehti et ad commercium ordinato Kauppalehti. Per totum orbem terrarum, Finni, iuxta cum aliis Nordicis gentibus et Iaponiensibus, maximum temporis legendis diariis degunt.
Yle, societas radiodiffusionis Finnica, televisificos tramites quinque et triginta radiophonicas stationes ambabus nationalibus linguis gerit. Yle societati pecunia praestatur per obligatoriam televisificam licentiam et per pretii solutionem privatis radiodiffusionibus. Omnes televisifici tramites digitaliter emittuntur, et per undas radioelectricas et per caplum. Commercialis televisificus trames MTV3 et commercialis statio radiophonica Radio Nova a Radiodiffusione Nordicā (Bonnier et Proventus Industrier) tenentur.
Respectu telecommunicativae infrastructurae, Finnia optime classificata natio est intra Fori Oeconomici Mundialis Indicem Promptitudinis Retium (Anglice acronymo NRI) –indicem ad determinando progressionis gradū de nationis informatione et communicativis technologiis. Finnia prima omnium in anni 2014 ordinatione NRI collocata est, sine mutatione ex anno priori. Quod monstratur in suā penetratione per nationis homines. Circiter 79% incolarum Interreti utuntur. Finnia propemodum 1,52 milliones fasciae latae connexiones exeunte anni 2007 Iunio aut circiter 287 per mille incolarum habebat. Omnes Finnicae scholae et publicae bibliothecae Interretiales connexiones computatraque habent et plerique residentes telephonulum habent. Auctaria servitia rara sunt. Octobri mense anni 2009, Finnicus Minister Vecturae et Communicationum ut quisque in Finniā ad Interrete minimā velocitate unius biti per secundum ineunte Iulio anni 2010 accedere posset affirmandum iri pollicitus est.
Coquina
Finnica coquina nota est quia traditionalem nationis cibum magnamque coquinam cum contemporanei generis coquinā coniungit. Pisces et caro praecipuo munere funguntur in traditionalibus Finnicis ferculis ex Occidentali nationis parte, fercula autem ex Orientali traditionaliter holera varia et fungos inclusere. Profugi e Careliā cibis contribuit Orientali in Finniā.
Finnici cibi productis e grano integro (secali, hordeo et avenā) et bacis (sicuti myrtillo, viti idaeā, chamaemoro et hippophis) crebro utuntur. Lac et derivativa sicuti lactis serum vulgo in usū velut cibus, potio aut variis in praeceptis. Variae rapae communes traditionali coquinae erant, sed pro eis ponitur patata post suam introductionem saeculo XIX.
Secundum rationarium, carnis rubrae consumptio crevit, sed adhuc Finni minus bubulae edunt quam multae aliae nationes et plus piscium ac avium cohortalium. Quod est propter altum carnis pretium in Finniā.
Finnia est natio maximam coffei quantitatem per capita in toto orbe terrarum consumens.
Res athletica Finnica
Numerus nomismatum Olympiorum ab athletis Finnicis acceptorum maior est quam nullius aliae civitatis, si cum numero incolarum comparatur. Genus athleticum proprium Finnicum est basipila Finnica (Finnice pesäpallo; Suecice boboll), lusus basipilae similis, quo Finni primo saeculi vicesimi dimidio saepe ludebantur, sed deinde alsulegiae glaciali maxime favent. Multum exercitationes apud Finnicos sunt etiam nartatio, natatio, pediludium, birotatio, atque quidam lusus gregalis nominatus unialsulegia (Finnice salibandy; Suecice innebandy).
In Finniā semel certamina Olympica aestiva habita sunt anno 1952 Helsingiae, in capite Finniae, et bis ibidem certamina mundana athletica annis 1983 et 2005. Eventa magna in re athleticā Finnicā fuerunt etiam, cum cursor Paavo Nurmi annis 1920—1928 novem medalias aureas Olympicas assecutus sit, cum in Olympiiis anni 1920 in certamine iaculatorum et primus et secundus et tertius et quartus omnes Finnici fuerunt, cum Finnia bis vicit certamina mundana alsulegiae annis 1995 et 2011. Noti athletici Finnici recentium temporum sunt inter alios autocinetistae, Kimi Räikkönen, Michael Häkkinen; pedilusores Jari Litmanen, Sami Hyypiä; lusores alsulegiae Teemu Selänne, Saku Koivu.
Nexus externi
🇬🇷
Kebnekaise
Kebnekaise est mons altissimus Sueciae cum culmine 2111 metrorum super maris aequorem.
Chis
Chis (Occitanice Shins Latine Limina) est commune Francicum 301 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Rochechinard
Rochechinard est parvum commune Francicum 102 incolarum (anno 2011) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus.
Saint-Germain-de-Pasquier
Saint-Germain-de-Pasquier est commune Francicum 138 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Étagnac
Étagnac (Occitanice Estanhac) est commune Francicum 960 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Zoologia
Zoologia (Graece ζῷον 'animal' + -λογία 'studium', 'doctrina'), vel biologia animalium, est pars biologiae quae regnum animalium tractat, anatomiam, embryologiam, physiologiam, evolutionem, taxinomiam, consuetudines, distributionemque omnium animalium, sive vivorum sive exstinctorum, et rationem per quam ea cum eorum oecosystematibus agant comprehendens.
Historia usque ad Darwinium
Historia zoologica studium regni animalium a temporibus antiquis ad tempora hodierna indagat. Scientiae zoologicae, quamquam conceptum zoologiam unam disciplinam cohaerentem esse recentius ortum est, ex historia naturali ortae sunt, ad opera Aristotelis et Galeni in mundo Graeco-Romano attingens. Quae opera antiqua medio aevo a mediciis Mussulmanis eruditisque Europaeis sicut Albertus Magnus porro evoluta sunt. Tempore Renascentiae et tempore hodierno ineunte, cogitatio zoologica in Europa per studium renovatum in empirismo multisque organismis nuper inventis novata est. Homines magni momenti in hoc motu fuerunt Vesalius et Gulielmus Harvey, qui experimentis diligentique observatione utebantur, ac naturalistae sicut Carolus Linnaeus et Buffon, qui diversitatem vitae et memoriam fossilium, cum evolutione moribusque organismorum, classificare coeperunt. Microscopium mundum microbiorum antea ignotum retexit, fundamenta theoriae cellularum iacens. Crescens theologiae naturalis momentum, philosophiae mechanicae ortae partim respondens, historiam naturalem auctum confirmavit, quamquam argumentum ex descriptionis vallavit. Zoologia saeculis duodevicensimo et undevicensimo disciplina scientifica magis magisque professionalis fiebat. Exploratores et naturalistae sicut Alexander de Humboldt actionem inter organismos et eorum circumiecta et quomodo haec coniunctio in geographiam nitatur investigabant, fundamenta biogeographiae, oecologiae, ethologiaeque iacentes. Naturalistae essentialismum reicere ac momentum extinctionis et mutabilitatem specierum considerare incipiebant. Theoria cellularum fundamenta vitae nove interpretabatur.
Historia post Darwinium
Hic progressus, cum compertis embryologicis et palaeontologicis, in theoria evolutionis per selectionem naturalem a Carolo Darwinio, biologo Anglico, compositus est. Qui anno 1859 theoriae evolutionis organicae novum dedit vigorem cum rationem inveniret per quam evolutio organica fieri potest, et indicia per observationem constituta praebuit quae evolutionem sic factam esset probaverunt.
Darwinius morphologiam et physiologiam corroboravit, quia in communi ratione biologica coniunxit, quae est theoria evolutionis organicae.
Protodidelphis
Protodidelphis (binomen ab Paula Couto, 1952) est exstinctum marsupialium familia.
Terra Leonum
Leonecubanta seu Terra Leonum (alia nomina: Leones) (Italiane: Lioni) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Sant Andreu Salou
Sant Andreu Salou (Hispanice:  San Andrés Salou) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 152 incolarum sunt.
Port-Sainte-Marie
Port-Sainte-Marie  est commune 1977 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Iohannes Becker
Iohannes (Johann) Becker (natus 3 Februarii 1869 in vico Ludwigshöhe (apud Moguntiacum), ibidem mortuus 17 Octobris 1951) vir publicus Germaniae et sodalis primo factionis nationalis liberalis, deinde factionis Theodiscae popularis (DVP) fuit.
Iuventus et munus
Postquam Becker anno 1887 maturitatem accepit, Giessae, Lipsiae, Monachii Berolinique iurisprudentiae et rebus publicis studebat. Anno 1890 referendarius factus et anno 1892 doctor promotus est. Anno 1894 secundam probationem accepit. Anno 1896 delator publicus nominatus est, deinde iudex. Anno 1897 minister publicus in administerio iustitiae Magni Ducatus Hassiae destinatus est.
Nicolaus P. Andriotes
Nicolaus P. Andriotes, plenius Nicolaus Panteles Andriotis (Neograece Νικόλαος Παντελής Ἀνδριώτης, natus die 8 Novembris anno 1906 Imbri; mortuus die 29 Septembris anno 1976 Thessalonicae) fuit linguista Graecus et linguae Neograecae peritus.
Nicolaus P. Andriotes, postquam gymnasia Constantinopoli ac Galatzii, Romaniae, frequentavit, ab anno 1923 in Universitate Athenarum linguae Graecae studebat. Ab anno 1928 usque ad annum 1944 "Lexicon Historicum linguae Graecae" (Ιστορικό Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας) a Georgio N. Chatzidaki initiatum edidit. Anno 1932 ab Universitate Athenarum laurea ornatus ab anno 1933 usque ad annum 1937 linguisticae comparativae in Universitate Vindobonensi (apud Paulum Kretschmer) et Berolini incubuit. Ab anno 1944 usque ad annum 1969 lingusticam in Universitate Thessalonicensi docuit, cuius rector fuit annis 1962–1963. Praeterea Andriotis fuit praeses institui Manolis Triantaphyllides (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη), per multos annos socius societas studiorum Macedonicorum (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), cuius praeses anno 1976 factus est, necnon praeses instituti pro studiis paeninsulae Balcanicae (Ίδρυμα Mελετών Xερσονήσου του Aίμου) et socius consilii scientifici diariorum Balkan Studies (1960–1974) et Ελληνικά (Elliniká, 1966–1976).
3054 Strugatskia
3054 , olim designationibus 1977 RE7, 1928 UC, 1959 JQ, 1960 OE, et 1961 VG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. Origo nomins est apud fratres Strugatskij.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3054 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Larrau
Larrau  (Vasconice Larraiñe) est commune 209 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
La Roche-de-Glun
La Roche-de-Glun est commune Francicum 3'158 incolarum (anno 2011) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus.
SGLT2
Medicamenti inhibitores SGLT2 nominatur gliflozini.
Natura genetica
Genum SGLT2 humani vocatur SLC5A2 et in chromosomate 16 humano (p11.2) invenitur. Geni mutationes cum glucosuria renale familiari (abbreviatura internationalis: FRG) sociatae sint.
1
(Annus 0 non fuit)
Nati
Dionysius Exiguus Iesum Nazarenum hoc anno natum esse creabat (ac annum ea de causa annum 1 aerae vulgaris habebat), sed Iesus verisimiliter circa annum 5 a.C.n. (sive hic satius "annum 5 ante aer. vulg.") natus est; mortuus est circa annum 30.
Villette (Evelinae)
Villette est commune Francicum 520 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Vuk Jeremić
Vuk Jeremić seu litteris Cyrillicis Вук Јеремић (Belgradi in urbe natus die 3 Iulii 1975) est politicus et legatus Serbiae.
Patre Serbo Christiano, matre Bosniaca Mussulmana, Vuk Jeremić alumnus est universitatum Cantabrigiensis et Harvardianae. Consiliarius meruit iuxta praesidem Boris Tadić, deinde a die 15 Maii 2007 usque ad 27 Iulii 2012 minister a rebus externis, primis ministris Mirko Cvetković et Vojislav Koštunica. A die 18 Septembris eiusdem anni usque ad 17 Septembris 2013 praeses fuit conventus generalis Nationum Unitarum.
Éraville
Éraville est commune Francicum 215 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Zeusdelphys
Zeusdelphys (binomen ab Marshall, 1982) est exstinctum marsupialium familia.
Buto
Buto sive globulus vestiarius sive nodulus vestiarius est parva fibula, orbis plerumque formam prae se ferens, quae e plastica hodie fieri solet, quaeque vesti assuitur, ut ad internectandum eius partes sit usui.
Cadaqués
Cadaqués (Graece Kadakis) est vicus Hispanicus 2860 incolarum in Catalauniae Provincia Gerundensi inter montes in sinu maris situs.
Buto
Pinacotheca
<Gallery> Fasciculus:ButtonholeClamshells.jpg|Testae bivalvium ad butones faciendos adhibitae Fasciculus:Satsuma irises f&b.jpg|Buto Satsuma ware pictus Fasciculus:Merfamily wedgewood cut steel f&b smaller back 2.jpg|Buto Wedgwood Fasciculus:Spanish button ca. 1650-75 12mm f&b.jpg|Hispanicus saeculi septimi decimi buto metallicus
Cadaqués
Cadaquém pagum antique Graeci mercatores, qui vitrum ignientes omnium silvarum lignum facebant, incolebant. Deinde ibi piratae, et rebelles et piscatores vixerunt.
Nunc notissimus in Hispania boreali albus vicus ubi pulcherrima basilica cum magnis aureis statuis in choro est. Rursus, multi olivae in montibus crescunt, et ibi aestate veniunt Germani, Franci, Britannici, Italici.
Clari pictores in Cadaque pinxerunt, inter eos: Salvator Dali, Antonius Pitxot, Maurice Boitel.
Chèze
Chèze (Occitanice Shèsa) est commune Francicum 53 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
2143 Jimarnold
2143 , olim designationibus 1973 SA et 1980 VZ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2143 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Salt
Salt (Hispanice: Salt) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 30389 incolarum sunt.
Macellum (discretiva)
Macellum varia significare potest: