cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aristophanes
De texto commentariis praedito et posteritati tradito
Quarto saeculo textum Aristophaneum nonnumquam corruptum aut interpolatum (minus tamen quam tragoediae eiusdem aetatis) sine critica describebatur et inter lectores divulgabatur. Primi Alexandrini eruditi e variis exemplaribus in magna bibliotheca repertis textus traditionem tertio et secundo saeculo a.C.n. emendarunt. Euphorion quidam primus memoratur sed textus quem hodie legimus grammatico Aristophani Byzantio plurimum debet qui editionem criticam et omnibus acceptam posteris tradiditː orthographiam stabilivit, partes lyricas in strophas et versus (côla) divisit, comoedias singulas argumento instruxit. Per Callistratum discipulum scholiis quoque aliquid contulit, in quibus Aristarchi nomen quoque memoratur. Locupletissimus vero commentator (nomen eius circiter septuagies in scholiis legitur) Didymus quidam primo saeculo a.C.n. floruit. Aetate Romana Symmachus paucas e 44 comoediis cum commentariis ad usum scholarum selegit, quae solae supersunt. Quae editio e capitalibus in unciales litteras transcripta ac deinde ex uncialibus in minusculas atque e voluminibus in codicem translata archetypum duorum vetustissimorum exstantium manuscriptorum praebuit hoc est Ravennatis decimi saeculi exeuntis et Veneti undecimi saeculi. Archetypus ipse nono saeculo exaratus creditur, tum cum litterarum humaniorum renascentia Byzantii floruit. Nonnulla fragmenta antiquitus exarata in papyro servantur (III-V saec.), textum manuscriptis iam notis similiorem praebentes.
Post quartum saeculum, quia cum aetate sua nimis coniuncta erant et tum novum comoediarum genus comoedia nova dicta florebat, Aristophanis opera in theatris non iam docebantur. Nec Romani poetae Arisophanem sed Maenandrum Latine verterunt. Aetate Romana opusculum Plutarcho attributum Maenandrum Aristophani praelatum adhuc ostendebat. Sequentibus vero saeculis Aristophanes lectoribus non caruitː ita Christianus scriptor Iohannes Chrysostomus Aristophanis opera dilexisse atque secum circumferre fatebatur. Sic inexspectate satis non Menander sed Aristophanes Medium Aevum evasit. Post Renascentiam temporibus modernis non magni aestimabatur nec imitatores habuit praeter quod Iohannes Racine in Les Plaideurs iudicii scaenam e Vespis sumpsit. Vicesimo rursus saeculo inventionis libertas et ubertas laudabantur et plures comoediae in scaena secundam vitam vixerunt.
Paulus Schilling
Baro Paulus Leonis filius Schilling (Russice Павел Львович Шиллинг, tr. Pavel L'vovič Šilling; Theodisce Paul Ludwig Schilling von Cannstatt; natus Revaliae 16 Aprilis 1786, mortuus Petropoli 6 Augusti 1837) fuit electrotechnicus, diplomaticus, et orientalista Russicus (gente Theodiscus), socius correspondens Academiae Scientiarum Petropolitanae ex anno 1828. Inventis in telegraphia electrica innotuit. Quod miliardum historiae telecommunicationis putatur hodie a IEEE.
Vita et opera
Asteroides 7450 Shilling in eius honorem nominatus est.
Iacobus I (rex Aragonum)
Iacobus I (Occitane Jacme; Hispanice Jaime; Catalane Jaume; in chronicis Arabicis vocatur Jakmish), natus anno 1208, fuit rex Aragoniae et dominus Montispessulani ab anno 1213 (quo anno pater in pugna Muretana interfectus est) usque ad 1276. Ob res gestas nominatus est Victor (Hispanice El Conquistador; Catalane El Conqueridor). Fuit filius regis Petri II et Mariae Montispessulani. Bello obtinuit regna Maioricam et Valentiam.
Actaeus
Attica antiquitus Acta (Ἀκτή) appellata est, unde Actaeus (Ἀκταῖος) 'vir litoralis' derivatum est.
Iacobus I (rex Aragonum)
In matrimonium duxit Alienoram Castellae, deinde Yolandam Hungariae, denuo Theresiam Aegidii de Bidaure. Llibre dels feyts librum autobiographicum conscripsit.
Xiphiidae
Xiphiidae sunt familia piscum ordinis Perciformium. Solum huius familiae genus est Xiphias.
Caminarius
Caminarius vel caminorum purgator est qui caminorum spiracula purgat.
Historia muneris
Quamquam caminorum purgatio est munus vetustissimum, modo ab rebus novis industrii (Anglice: industrial revolution) camini hodiernas figuras habent ac satis magnae sunt ut homini inessere possint. Aevo Victoriano, plerique pueri munere utendum maleque abutendum in Britannia fuerunt.
Caminarii in litteratura
Ab aevo Victoriano saepe caminari res operarum litterarum fuerunt. Modo ut improbi, saevi puerorum expoliatores, modo ut miseri pueri meliorem fortunam exspectantes, ab auctoribus sicut Carolus Kingley, Gulielmus Blake, Carolus Dickens, et Iohannes Christianus Andersen caminari depicti fuerunt.
Blake in poemata "Carminae Innocentiae" et "Carminae Peritiae" qui pueros caminarios aspere tractabant denuntiavit.
In libro Opilia et Caminarius, Andersen auctor Danicus fabulam de porcellanae caminari etiamque porcellanae opiliae narrat. Caminarius opiliaque una cum alquo amore capti sunt. Nunc Satyrus figura etiam opiliam in matrimonium ducere vult. Porcellanae caminarius tunc fugiens ducat opiliam tecto domi per caminis spiraculis a sideris et stella adiutus.
Cum hodie non iam puerorum labores licet, alia est caminorum figura in hodiernis litteris. Sicut in Maria Poppina, fabularum seriem a Pamela Lyndon Travers scriptam et a Valterius Disney in musica-comoedia cinematographica accommodanda: iuvenis et iucunda caminarii figura hoc est: caminarius Bert (Dick van Dyke actum) quotidie labores canendo et saltando conficiet: notissima fuit annos 1960 carmen caminarii "Chim-Chim-Chirie"(vide YouTube - Dick Van Dyke - Chim Chim Cher-ee 1,12 min apud fr.youtube.com).
530 Turandot
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 530 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iohannes Brahms
Iohannes Brahms (natus Hamburgi die 7 Maii 1833; mortuus Vindobonae die 3 Aprilis 1897) fuit compositor et clavicen Germanicus, unus ex principalibus motus Romantici musicis. Magnam partem suae vitae professionalis Vindobonae degit, ubi dux erat culturae musicae. Ipse vivus auctoritatem populique favorem habebat. Secundum dictum Ioannis de Bülow conductoris, Brahms una cum Ioanne Sebastiano Bach et Ludovico van Beethoven aliquando ut unus ex Tribus B disponitur. Quattuor symphoniae et multa exempla musicae cameralis et carminum, inter alia "Ein deutsches Requiem", (Requiem Theodiscum) primum creatum a Carolo Reinecke, atque "Vier ernste Gesänge" inter clara illorum generum opera a musicologis aliisque habentur.
Brahms fuit discipulus Roberti Schumann, et erat huic et eius uxori Clarae amicus. Roberto interito illa multos annos manebat amica Iohannis, donec ipsa interiit anno 1896.
Brahms cancro vel iecoris vel pancreatis Vindobonae mortuo corpus in Mediis Sepulcris Vindobonae humatum est.
Vita
Musici filius ab Eduardo Marxsen Altonae in clavicordio canendo et notis componendis eruditus est. Anno 1853 violonistam Eduardum Remenýi in lustrationibus comitans a multis ipse admiratus est. Iosepho Joachim mediatore eodem anno Dusseldorpium contendit ubi Robertus Schumann vixit. Musica atque compositione (sonatae pro clavicinibus) attentionem atque laudem ante Robertum Schumann nactus est. Schumann alios certiores fecit de praeclaro artifice in commentariis die 28 Octobris 1853 pactis pro periodico »Neue Zeitschrift für Musik«. Post moram Vimariensem brevem, ubi Franciscus Liszt agebat, velut regens chori et musicae magister in aula principis Lippe ad Detmold institutus est. Nonnullis annis post Hamburgi mansit et ex anno 1862 Vindobonae, ubi anno 1863 Academiae cantorum rector creatus est. Attamen iam post unum annum dimissonem petivit libertatis causa. Officiis illis solutus variis in locis vitam degere coepit (Hamburgi, in Helvetia, Aquis Aureliis) in labore indefessus tamquam musicographus et clavicen. Consilium captum est anno 1869, ut semper Vindonbonae maneret. Annis inter 1871 et 1874 concentus magister in Societate musicae Viennensi (Musikverein/Gesellschaft der Musikfreunde) esse dignatus est.
Ratio musicae non indiscussibilis
Diu Brahms luctabatur ut mundus ingenium eius a Schumann propheta praedictum agnosceret. Genus musicographicum Schumannense, quod primis in operibus imitabatur, deseruit compositionibus Wolfgangi Amadei Mozart, Iosephi Haydn, Handelii et Bachii perquisitis. Neque musicam polyphonicam saeculi XVI sprevit et sensim rationem propriam notarum componendarum mutavit. Itaque mox Ludovici van Beethoven successor dignissimus habebatur. Compositor, qui in initio inter neotericos Germanicos numerabatur, in cursu temporis factionem modernam circa Hectorem Berlioz, Franciscum Liszt et Ricardum Wagner congregatam impugnavit. Ab istis proscriptus gloria gaudebat, quam opera »Deutsches Requiem« (op. 45, 1867) et »Triumphlied« (op. 55, 1871) pepererunt. In fine dominator concentuum fuit. Anno 1874 socius Academiae artium Berolinensis cooptatus est et Cantabrigiae Vratislaviaeque annis 1877 et 1881 doctor honoris causa proclamatus est. Anno 1886 eques Ordinis Borussici pro meritis in artibus musicaque factus est et ex anno 1889 Hamburgi incola honorarius fuit.
A musicographia scaenica autem abhorruit; homo contemplativus delectamenta musicalia in modum melodramaticum minoris aestimavit et exordia melodramatica duo (»Tragische Ouvertüre«, op. 81; »Akademische Festouvertüre«, op. 80) non scaenica esse constat. Odio fuit pompa nimia in instrumentis disponendis atque visum est, ut melodiae quam modestissimae essent. Lingua tonorum autem semper egregia erat effectus suos sub testam duram celatura. Praeter iam citata opera cum choro atque symphoniacis (quibus addenda haec similia: »Schicksalslied«, op. 54, »Nänie«, op. 82, »Gesang der Parzen«, op. 89) et praeter cantatam dramaticam »Rinaldo« (op. 50) et »Rhapsodie aus Goethes Harzreise« (op. 53) auditorio cantus et choralia maxime placebant. Attamen et in eis lineae complicatae fructui facili impediebant. Cantus Roberti Schumann propter expressionem mutatam tam in declamatione quam in vocis principalis emancipatione ab alumno Brahms superati esse videbantur. Multas margaritas poeseos Theodiscae ex oblivione servans musica sua notas fecit. Radices musicae popularis cum tractatione artificiosa aequilibrium ineunt, e.g. in saltationibus Vindobonensibus de cantibus amatoriis pro duobus clavicinibus (op. 52; 65), in »Zigeunerlieder« (op. 103, 112: pro cantoribus duobus clavichordo comitante), iin »Balladen und Romanzen« (op. 75), in »Magellonenromanzen« (op. 33), in »Volkslieder« et in »Volkskinderlieder«.
Neque tacenda sunt choralia spiritalia quorum opus magnum »Deutsche Fest- und Gedenksprüche« (op. 109, pro cantoribus octo). Inter instrumentalia a vulgo maxime plausum est operi »Ungarische Tänze« (1865 et 1880; pro clavicine). Alia claviario exarata (»Balladen«, op. 10; »Rhapsodien« op. 79) primo momento sicca putantur; in periodo prima in vestigiis Roberti Schumann peracta sonatae tres (op. 1,2,5) et »Scherzo« (op. 4) prolata sunt. Postea autem emolumento fecundo praedita habemus e.g. »Phantasien«, op. 116, »Intermezzi«, op. 117, et »Klavierstücke«, op. 118/119.E serie technicae Beethovianae mentionis dignae sint variationes eminet »Thema von Händel« (op. 24) hervor. Thesauros multos inveneris in musica camerali. Symphoniae quattuor (op. 68,73,90,98) et variationes de Iosepoi Haydn (op. 56) artificis perfectionem invictam demonstrant.
In fine Brahms a contemporaneis iam inter immortales classicos habitus est. Vindobonae sepultus est in loco honorario haud procul a cippis Beethoven et Schubert. Monumentum primum in eius honore erectum invenitur Mainingiae.
Orchomenus (Boeotia)
Orchomenus (Graece: Ορχομενός) est urbs et demus Boeotiae in Graecia flumini Cephisso adiacens in olim ora boreo-septentrionali Copaidis paludis, in quam flumen influxit quaeque a saeculo undevicesimo exsiccata est. Urbi sunt 10732 incolarum, omni demo 13962 (status: 2001). Multae fabulae Graeciae antiquae cum hoc loco conexae sunt. Iam ab Neolithico inhabitatus locus est archaeologicus maximi momenti. Antiquitate pars fuit Boeotici Foederis. Plerumque etiam "Orchomenos Minyarum" dicitur, ne urbe Orchomeno in Arcadia confundatur.
Demus
Orchomeni demus anno 2011 in administratione renovanda (vide: Libellus Callicratis) his duobus demis pristinis coniungendis, qui ex tunc "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα) sunt, formatus est:
Historia
Inito Orchomenus a Minyis inhabitasse traditur. Minyae qui fuerunt nescitur, quia tempore historico, quod dicitur, non iam inveniebantur. Prima hominum vestigia a circiter 6000 a.C.n. repetunt; tenuia fictilia cana annorum 2000–1600 a.C.n., quae effossa sunt, a Henrico Schliemann fictilia "Minyeia" nominata sunt. Secundo milleniii 2 a.C.n. dimidio Orchomenus caput fuit magni regni aetatis Mycenaeae. Domus regiae reliquiae ac sepulcrum forma tholi a Schliemann effossum ("thesaurus Minyae" dictum) divitas potentiamque civitatis testantur.
Post pugnam ad Thermopylas commissam Orchomenus ad Persarum partes transiit. Persis devictis urbs debilitata erat. Anno 427/26 a.C.n. Orchomenus gravi terraemotu deleta est, ut Thucydides narrat. Bello Thebanorum vicinorum cum Lacedaemoniis urbs Lacedaemonios fovit – denuo eos, qui victi sunt. Anno 364 a.C.n. urbs a Thebanis primo deleta est, iterum anno 349 a.C.n.. Philippo II Alexandri Magni patre regnante urbs rursum aedificata, anno 87 a.C.n. a Sulla expugnata et Rei Publicae Romanae inserta est. Ex tunc Orchomenus parva ac ignobilis remanebat.
Mythologia
Orchomenus multis in fabulis invenitur. Deo Dionyso modo nato, quem Hera persecuta est, fuit perfugium. Athamas rex et coniunx eius Ino puerum vestimentis puellaribus indutum in gynaeceo ali iusserunt.
Apud Homerum urbis incolae expeditionis contra Troiam partem ceperunt rege Ialmeno ac fratre eius Ascalapho ducibus.
Fabula de Heracle Orchomeni regem Erginum Thebis dominari tradidit. Heracles et rex Amphitruo copias Minyarum devicerunt, regem Erginum interfeceruntt, urbem arcemque everterunt.
3059 Pryor
3059 , olim designationibus 1981 EF23, 1950 AE, et 1979 SN3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Saint-Laurent-en-Royans
Saint-Laurent-en-Royans  est commune Francicum 1'327 incolarum (anno 2011) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus.
Sainte-Marguerite-de-l'Autel
Sainte-Marguerite-de-l'Autel est commune Francicum 549 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Stalla
In Rituali cisterciensi legitur:
Nexus externi
Stalls
Comitatus Nicaeensis
Comitatus Nicaeensis fuit ab anno 1388 usque ad annum 1860 Ducatus Sabaudici et postea  Regni Sardiniae  pars. Caput comitatus fuit urbs Nicaea.
Ioannes Verri
Ioannes Verri (Mediolani die 24 Augusti 1745 nobili loco natus; ibidem anno 1818 mortuus), illustris philosophi et oeconomici  Petri Verri frater, putatur verum patrem clari scriptoris Alexandri Manzoni esse. Nam Ioannes Verri Iuliae Beccaria, philosophi et iurisperiti Caesaris Beccaria filiae et Alexandri Manzoni matri, amans erat,
Comitatus Nicaeensis
Anno 1860 Regnum Sardiniae hunc comitatum et Sabaudiam cum regionibus Italiae Aemilia et Romania et Tuscia permutavit. Ab eo tempore haec terrae ad Franciam pertinent.
Alpes Maritimae
Epistula I ad Thessalonicenses
Epistula I ad Thessalonicenses est liber Novi Testamenti a Sancto Paulo scriptus.
Lalheue
Lalheue  est commune Francicum 365 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia et Libero Comitatu (ante 2016 regione Burgundia).
Mulbronna
Mulbronna, et Maulbronna , est urbs et commune Badense-Virtembergense 6'269 incolarum (anno 2012).
Le Chêne
Le Chêne est commune Francicum 272 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
12 Septembris
12 Septembris dies 255ª anni est (256ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 110 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est pridie Idus Septembres, quod pr. Id. Sep. abbreviatur.
Epistula II ad Thessalonicenses
Epistula II ad Thessalonicenses est liber Novi Testamenti, qui dicitur a Sancto Paulo scriptus fuisse, quamquam aliqui dubitant an Sanctus Paulus vere scriptor huius libri fuisset.
Banatus
Banatus, -us est antiqui Regni Hungarici regio Balcanica, quae hodie ad Serbiam, ad Romaniam et minime ad Hungariam pertinet.
Urbes
Regiones historicae Romaniae Moldaviaeque
Abbatia Territorialis Montis Virginis
Abbatia Territorialis Montis Virginis (Abbatia Territorialis Montisvirginis) (Italiane: Abbazia territoriale di Montevergine) est Abbatia territorialis Italiae ac sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, quae ad ecclesiasticam regionem Campaniae pertinet. Abbatia sedes Congregationis Virginianae, quae ad Ordinem Sancti Benedicti pertinet.
Abbatia in Regione Campania, in Provincia Abellinati ac in municipio Merculiani sita.
Abbas
Sedes a Rmo. Dmo. Abbate Ricardo Luca Guariglia O.S.B. regitur.
Historia
Abbatia anno 1126 ab Sancto Gulielmo Vercellensi (1085-1142) condita est.
22
22 fuit calendarii Iuliani annus communis die Veneris incipiens, annus consulatus Agrippae et Galbae, nonus annus regni Tiberii imperatoris, annus 775 ab urbe condita.
Tactus (ludus)
Regulae et descriptio
Ludi tangendi et currendi habent plurima nomina in omnibus linguis quia sunt communissima inter pueros. Sunt ludi in areis sine regulis fixis in quo duo vel magis lusores solent se tangere re vel manu. Omnes infantes ludunt hoc modo ubicumque in orbe terrarum quia forma eorum est simplex : non sunt catervae, nec apparatus, nec pilae, nec signa. Tamen, regulae fiunt difficiliores ut ludus sit suavior. Itaque ludi tangendi et currendi sunt amatissimi inter pueros et multi eis ludunt in scholis et in aulis otii.
Meta ludi est cavere non tangi a iusore. Unus lusor est electus alea et nominatur lupus, vel feles, vel quis secundum linguas. Ceteri lusores currunt procul a lupo. Lupus venatur alium lusorem qui, si tangatur, fiat novus lupus. Novus lupus petit alterum lusorem et caetera. Hic ludus non habet victorem vel etiam eum qui minime tactus est. Ludus finitur cum lusores constituunt.
Orationes Verrinae
Orationes Verrinae sunt orationes Ciceronis, anno 70 scriptae in C. Licinium Verrem qui propraetor Siciliae annis 73-71 fuit. Prima oratio in actionem repetundarum habitatur; aliae quinque, "seconda actio" dictae, numquam publice habitae sed post actionem et fugam Verris publicatae sunt.
Ante veram actionem fuit divinatio, ubi Cicero accusator fit; oratio hic habita In Q. Caecilium divinatio nominatur. Prima oratio die 5 mense Augusti Verrem rem repetundae fecit. Deinde Cicero testimonia et indicia edidit, in quinque orationes quarum tituli sunt:
150
150 = CL, centum quinquaginta
Chavanges
Chavanges  est commune Francicum 667 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Laizy
Laizy  est commune Francicum 639 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Ioannes Scorellus
Ioannes Scorellus, sive vulgo Jan van Scorel, natus in urbe Schoorl (in Batavia) anno 1495 et functus vita Ultraiecti die 6 mensis decembris anno 1562, erat pictor natione Batavus, qui renovavit artem pingendi in patria sua ad quam pingendi Italico ritu rationem transtulit.
Scorellus praecipue scaenas biblicas necnon vultus multorum hominum notorum sui temporis depinxit.
Erat amicus Iani Secundi quocum commercium epistolare habuit et cuius imaginem pictam usque ad tempora nostra transtulit.
Cithara Italica
Cithara Italica seu cithara Germanica seu cithara vulgaris est instrumentum musicum ex lautorum familia, ex aevo renatarum artium oriundum. Gratia partis anterioris planae simplicius et inde minore pretio fieri poterat, facilius et usu et nervis temperatu, atque quod minor et durabilior esset, facilius portatu. Qua de causa, late divulgata est per populum, et omnes ordines, sicut hodie cithara Hispanica
Polygala
Polygala (Anglice: milkwort, snakeroot) est genus circa quingentarum specierum plantarum florentium familiae Polygalacearum. Genus herbaceas plantas perennes, frutices, et parvas arbores comprehendit, distributione cosmopolitana.
Larvae nonnullorum lepidopterorum, praecipue Pyrgi alvei, speciebus Polygalae vescuntur.
Couture (Carantonus)
Couture est commune Francicum 170 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Saint-Éloi-de-Fourques
Saint-Éloi-de-Fourques est commune Francicum 462 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Saint-Laurent-d'Onay
Saint-Laurent-d'Onay est commune Francicum 144 incolarum (anno 2011) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus.
Turium
Turium (alia nomina: Turum; Turyae; Peucetiae: Thuriae ) (Italiane Turi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 13 030 incolarum, in Regione Apulia et in Urbe metropolitana Barensi situm. Incolae Turienses appellantur.
Historia
Turum ab antiquis gentibus ex Ioha, cum invasores advenerint et quod effugerunt ad vallem, ubi taurus sub quercu fuit fundatum erat. Gravis colonia Greciae fuit, sed etiam in romanae aetate.
Fractiones
Paffendàlle, Borgo Messina, Borgo Antico, Borgo Vecchio, Borgo Nuovo, Borgo Caduti, Rione Porta Rossa (Sant'Elia/Periferia), Rione Via Casamassima, Turi Alta, Novae Thuriae, Tre Torri, Rione Venusio
Nicolaus Trubeckoj
Nicolaus Sergii filius Trubeckoj seu Trubetzkoy (Russice Николай Сергеевич Трубецкой, tr. Nikolaj Sergeevič Trubeckoj; 16 Aprilis 1890 – 25 Iunii 1938) fuit linguista Russicus (ab anno 1920 in demigratione colens), ut conditor morphophonologiae aestimatus, etiam ut philosophus notus.
Vita et opera
Nicolaus Trubeckij, e gente ducali antiqua, filius rectoris Universitatis Moscuensis, quindecem annos agens opus suum primum scientificum (de cantione Finnica Kulto neito) in lucem edidit. Anno 1907 studia sua historica comparativa atque typologica systematum grammaticorum linguarum gentium indigenarum Caucasi Septentrionalis, Tschucotiae et Camtschatcae incepit.
Studiis suis in gymnasio completis, Trubeckoj ab anno 1908 ad annum 1912 in facultate historiae et philologiae Universitatis Moscuensis educabatur. Pro gradu magistri studens, annis ab 1913 ad 1914 in Universitate Lipsiensi lectiones audivit. Cum probationes pro gradu magistri sustinuit, anno 1915 in Universitate Moscuensi linguisticam comparativam docere incepit. Eodem anno dissertationem pro gradu doctoris (de lingua Slavica communi antiqua) scribere coepit. Cum anno 1917 res novae in Russia acciderunt, Trubeckoj erat in Caucaso, explorationum scientificarum suarum causa, et Moscuam nunquam revenit. Anno 1918 in Universitate Rostoviensi docebat.
Anno 1920 Trubeckoj in Bulgariam migravit, ubi in Universitate Serdicensi linguisticam comparativam docebat. Anno 1922 autem Vindobonam movit, ab anno sequenti professor Universitatis Vindobonensis fuit, paulo post etiam praefectus cathedrae philologiae Slavicae factus. Anno 1925 in Academiam Scientiarum Vindobonensem electus est.
Trubeckoj ad studium linguarum Slavicarum contribuit. Principia theoretica phonologiae atque morphophonologiae elaboravit. Fuit unus e conditoribus Circuli linguistici Pragensis. Praeterea, particeps fuit activus motus Eurasiatici, valorem magnam haereditatis nomadorum stepporum Asiae (praesertim Imperii Mongolici) pro cultura Russica videntis. Sectator Ecclesiae Orthodoxae, communismum et nazismum damnabat.
Anno 1938, Austria a Germania nazistica occupata, Nicolaus Trubeckoj pervestigatus est, et multa manuscripta eius confiscata sunt. Hoc evento perturbatus et iam anno ultimo vitae suae valetudine affectus, Trubeckoj paulo post obiit, infarctus myocardii causa.
Gasto Leroux
Gasto Leroux (Francice: Gaston Leroux, natus Lutetiae die 6 Maii 1868; Nicaeae die 15 Aprilis 1927 mortuus), alumnus universitatis Parisiensis et causidicus, fuit diurnarius et scriptor mythistoriarum criminalium Francicus.
Acerbo nimis
Acerbo nimis est encyclica epistula  papae Pii X. Haec encyclica, die 15 Aprilis 1905 promulgata, eruditione doctrinae fidei christianae dicata est.
Zolnerum
Zolnerum, Zolre castrum seu Zollernum appellatur et regio in Suebia et burgus mediaevalis ibi situs. Quae regio olim ad civitatem Borussicam pertinuit, nunc est una cum Badenia et Virtembergia pars terrae foederalis Badeniae et Virtembergiae.
Casterets
Casterets (Occitanice Casterés) est parvum commune Francicum 14 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
La Couronne (Carantonus)
La Couronne est commune Francicum 7'267 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Luxovium
Luxovium, vulgo Luxeuil-les-Bains (agnomine propter aquas calidas accepto), est urbicula et commune Francicum 7 026 incolarum (censu anno 2013 facto) in praefectura Arare Superiori regionis Liberi Comitatus situm.
Geographia
Luxovium in austro-occidentali Vosegi montis declivitate iacet, a Vesulo 35 km in boreo-orientalem, a Spinalio 50 km in meridiem et a Belfortio 50 km in boreo-occidentalem versus.
Historia
Fons calidus Luxoviensis iam ante Romanos frequentatus deis Celticis Lussoio Brictaeque dicatus est, inscriptionibus votivis Latinis testantibus: Nomen autem loci, sine dubio ab appellatione huius dei deductum, non ante saeculum VII reperitur in Vita sancti Columbani abbatis discipulorumque eius ab Iona Bobiensi scripta. Ibi refertur missionarium Columbanum ex Hibernia oriundus saeculo VI exeunte monasterium anno fere 590 condidisse loco ruinoso "quem prisca tempora Luxovium nuncupabant, ibique aquae calidae cultu eximio constructae habebantur. Ibi imaginum lapidearum densitas vicina saltus densabat, quas cultu miserabili rituque profano vetusta paganorum tempora hoinorabant." Monasterium Luxoviense saeculo insequenti summum fortunae culmen attigerit.
Visitanda
Claustrum saeculi decimi quinti et alia aedificia saeculorum sequentium servantur.
Basilica Sanctorum Petri et Pauli (ab anno 1840 ecclesia paroecialis) a saeculis 13 et 14 repetit; cuius ex tribus turribus una sola reliqua est, qui anno 1527 renovata est. In ecclesia imprimis organum saeculi decimi septimi, cathedra sacerdotalis anni 1806 ex Ecclesia Cathedralis Nostrae Dominae Lutetiae oriunda, sculptura Christi in mensa posita saeculi decimi sexti et reliquiarium neo-goticum Sancti Columbani visu digna sunt. Stalla a saeculo decimo sexto repetunt.
Thermae Luxovienses, Franciae recentioris antiquissimae, saeculo decimo octavo aedificatae sunt. Aquae valde calidae (43-63 °C), alcalinae sulphateae chloreae sodeae fluoreae magneseae oligometallicae leviterque siliceae, morbos rheumaticos et venarum necnon disordines gynaecologicos medere censentur.
Chaumesnil
Chaumesnil  est commune Francicum 88 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Schuttertal
Schuttertal  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'208 incolarum (anno 2012).
2148 Epeios
2148 , olim designatione 1976 UW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ricardo Martino West, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est. In honorem Epeii nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2148 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Convivium (discretiva)
Convivium potest esse:
Maulburg
Maulburg  est vicus et commune Badense-Virtembergense 4'153 incolarum (anno 2012).
Catholicus (titulus)
Catholicus (Graece καθολικός, pl. καθολικοί) est titulus ecclesiasticus, quo a saeculo quarto episcopus Seleuciae-Ctesiphontis ornatus est. Catholico fere eadem ac patriarchae competunt. A medio aevo titulus etiam praesidibus aliarum ecclesiarum orientalium datus est.
Dzongdey
Dzongdey quattuor zonarum quaeque nuncupatur inter quas viginti Bhutaniensia dzongkhag inseruntur. Infra reperis dzongdey:
Notae
Dzongdey
Sbigneus Danek
Sbigneus Danek, Polonice Zbigniew Danek (natus die 7 Aprilis 1956 Censtochovae), philologus classicus, professor philologiae classicae Universitatis Lodziensis, philosophus platonicus, antiquitatis amator magnus. Vivit Lodziae.
Palum (Apulia)
Palum (alia nomina: Terra Pali, Palio, Palium) (Italiane: Palo del Colle) est oppidum Italiae et municipium circiter 21 700 incolarum, in Regione Apulia et in Urbe metropolitana Barensi situm. Incolae Palenenses appellantur.
Saint-Élier
Saint-Élier est commune Francicum 435 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Laizé
Laizé  est commune Francicum 1'042 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
160
Annus Domini vel annus aerae vulgaris 160 (CLX), sive annus 913 ab urbe condita, fuit annus intercalarius kalendarii Iuliani in quo 1 Ianuarii fuit dies Lunae. Quo anno consules fuerunt Appius Annius Atilius Bradua et Titus Clodius Vibius Varus.
Ioannes Bergeret
Ioannes Bergeret (natus in Pontacq anno 1751;Pali anno 1813 mortuus) fuit medicus et botanicus Francicus. Siglum scientificum eius est  Bergeret.
Multi scientia rerum gestarum scriptores eum cum botanico Ioanne Petro Bergeret (1752- 1813) confundunt.
Mandy Patinkin
Mandel Bruce "Mandy" Patinkin (Chicagi die 30 Novembris 1952 natus), alumnus Scholae Juilliard. est histrio Americanus inter alia notus est ob personam Huxley ab eo in The Adventures of Elmo in Grouchland actam.
Chauffour-lès-Bailly
Chauffour-lès-Bailly  est commune Francicum 124 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Petrus de Alliarco
Petrus de Alliarco vel Petrus Alliacenus (vulgo Pierre d'Ailly, Compendii natus anno 1351; Avenione die 9 Augusti 1420 mortuus) fuit eruditus et cardinalis Francicus. Eius clarissimus discipulus fuit Ioannes Gerson (1363–1429).
Castéra-Lou
Castéra-Lou (Occitanice Lo Casterar) est commune Francicum 212 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
531 Zerlina
531 , olim designationibus 1904 NW et 1955 HA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud Zerlina, mulier personae in Don Giovanni.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 531 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Communium rerum
thumb| Anselmus Cantuariensis
Communium rerum est encyclica epistula  papae Pii X. Haec encyclica, die 21 Aprilis 1909 promulgata, Anselmo Cantuariensi  et operi eius octocentesimo anno iubilaei mortis tempore dicata est.
3060 Delcano
3060 , olim designationibus 1982 RD1, 1958 RH, 1979 VM1, et 1979 YU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est. In honorem Ioannes Sebastiano Elcano nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3060 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Petrus Bergeret
Ioannes Petrus Bergeret (natus Benearniae urbe Oloron anno 1752; Lutetiae die 28 Martii 1813 mortuus) fuit medicus et botanista Francicus. Siglum scientificum eius est  J.P.Bergeret. Multi scientiae rerum gestarum scriptores eum cum botanista Ioanne Bergeret (1751-1813) confundunt.
Laives (Arar et Liger)
Laives  est commune Francicum 1'033 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Stellae Sagittae
Hic habes indicem stellarum constellationis Sagittae.
Convivium
Convivium est celebratio vel hominum conventus, quo Cena, Vino vel Cerevisia, Colloquio, Iocis frui communiter. Primo erat gustatio; tum erat prima mensa et tandem secunda mensa.
Nonnumquam convivium est pars festi vel saecularis vel sollemnis.
Catholicus (discretiva)
Vox Catholicus a verbo Graeco deducta "universalis, perpetualis" significat.
In rebus ecclesiasticis vox varie adhibetur:
Si de vi Ecclesiae Catholicae in societatem humanam legere vis, vide Catholicismus
Sainte-Geneviève-lès-Gasny
Sainte-Geneviève-lès-Gasny est commune Francicum 665 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Chaudrey
Chaudrey  est commune Francicum 153 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Courlac
Courlac est commune Francicum 68 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Joey Mazzarino
Joseph "Joey" Mazzarino (die 4 Iunii 1968 natus) est histrio vocalis Americanus e serie Sesame Street celeber.
Hypochrysops
Hypochrysops est genus lepidopterorum familiae Lycaenidarum. Hoc genus solum in Australia habitat, nonnullis speciebus quae in Papuam Novam Guineam aberrent exceptis.
Victus
Plantae ordinis Santalalium ambigue habentur nonnullis speciebus Hypochrysopibus cibi fons. Quae cum ita sint, plurimis Lycaenidis sunt propinquae parasiticae vel mutualisticae, saepe specificissimae, cum variis formicarum speciebus, et traditur formicas ova Hypochrysopis apollinis apollinis in eorum colonias intra myrmecophyta generis Myrmecodiae portare. Species Myrmecodiarum exteriore "santalalium" similes sunt, sed eae sunt epiphyticae, non insigniter parasiticae, et non sunt in ulla plantarum familia parasitica; eae re vera sunt in Rubiaceis. Veri simile est tantum Hypochrysopem apollinem apollinem solum cibo larvisque formicarum vesci.
Camphora
Camphora seu caphura (a nomine Arabico كافور kāfūr, a Sanscrito karpūra)  est materies alba vel translucida cerae similis et forti odore aromatico, cuius formula chemica est C10H16O. Camphora paratur e ligno arborum duarum, quae sunt Cinnamomum camphora, in Oriente extremo, imprimis Formosa, crescens, et Dryobalanops aromatica, in Borneo et Sumatra.
Hypochrysops
Notae
Pagina Hypochrysops apud situm funet.com
Cena (discretiva)
Cena potest esse:
Chauchigny
Chauchigny  est commune Francicum 254 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Ludus electronicus
Ludus electronicus est ludus electronica operans, quo luditur aptos per electronicos apparatus instrumentave. Inter ludos electronicos frequentissimi et maximi momenti sunt ludi computatrales, sunt autem et ludi aliorum generum in quibus ludi electronici portabiles et quidam ludi porticuum ut Pinball.
Aqua felix
Aqua felix aquaeductus Romae constructus saeculo XVI cura papae Sixti V nati nomine Felix.
Ludus electronicus
Ludi electromechanici
Ludi electromechanici appellantur ludi electronici quibus electromechanici apparatus ad imagines sonosque generandos serviunt potius quam tubuli radiorum cathodicorum, qui ad exemplum in televisorio imagines generant.
Ludi computatrales
Ludi computatrales computatris operantur: nam sunt programmata computatralia, a quibus imagines in monitorio generantur. Lusor per plectrologium, murem aliumve aptum gubernaculum ludit, computatro regulante. Haec sunt exempla ludorum computatralium:
Ludi electronici portabiles
Ludi electronici portabiles, magnitudine exigui, facile ubique portantur: valde a pueris amantur, qui eos quasi ludicra saepe secum ferunt ut oblectentur. Notissimi sunt exempli gratia ludi portabiles de Pokémon et de Mario.
Praeneste
Praeneste (alia nomina: Castrum Prenestinum, Civitas Papalis , Civitas Praenestina , Praeneste Polystephanos , Preneste , Palestrina) (Italiane: Palestrina) est urbs Italiae ac municipium, circiter 21 500 incolarum, in Regione Latio et in Urbe metropolitana Romae Capitis situm. Urbani Praenestini vel Palestrinenses (etiam: Prenestini, Penestrenses ) appellantur.
Historia
Tempore Romano urbs templo et sortibus Fortunae 'Primigeniae' dictae praeclara erat. In loco munitissimo sedebat unde ei multae obsidiones et calamitates evenerunt quia si qui dissensionibus civilibus pulsi Urbe fuerant huc confugiebant, ut anno 82 a.C.n. cum Gaius Marius Minor ibi a Syllanis obsessus et occisus est. Fabula circumferebatur quae conditam a Graecis hanc civitatem diceret sub nomine Polystephanos.
Ecclesia Catholica Romana
Praeneste sedes episcopalis suburbicaria; nomen Sedes Suburbicaria Praenestina est.
Lacrost
Lacrost  est commune Francicum 650 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Vallis Ganna
Vallis Ganna (alia nomina: Vallis Gannae, Gannae vallis) (Italiane: Valganna) est municipium et vallis Italiae, circiter 1 620 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Vallisgannenses appellantur.
Thomasovia
Thomasovia Masoviensis, Polonice Tomaszów Mazowiecki, est urbs Poloniae ad Pilicam amnem iacens, abs comite Antonio Ostrowski (1782–1845) anno 1830 condita.
Castéra-Lanusse
Castéra-Lanusse (Occitanice Casterar) est parvum commune Francicum 45 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Meckenbeuren
Meckenbeuren  est vicus et commune Badense-Virtembergense 13'096 incolarum (anno 2012).
Châtres (Alba)
Châtres est commune Francicum 644 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
300
Si quaeris pelliculam, vide 300 (pellicula)
Anna Maciejewska
Anna Maciejewska (nata anno 1970) est philologa classica Polona et scriptrix. Ab anno 2002 est doctrix philologiae classicae Universitatis Lodziensis.
Carmina Latina atque comoedias scribit.
Ludovicus Castelvetro
Lodovicus Castelvetro (natus Mutinae circa annum 1505; Clavennae die 21 Februarii 1571 mortuus) fuit humanista Italicus qui commentarium de Arte poëtica Aristotelis scripsit.
Polymerum
Inter polymera numerantur plastica, DNA, proteina.
Calvaria
thumb|[[Sphendontis calvaria ossa sequentia ostendens: I - praemaxillam
532 Herculina
532 , olim designationibus 1904 NY et 1950 JP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 532 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Calvaria
II - os nasale
Anarchopanda
Anarchopanda est persona partes in anni 2012 manifestationibus scholasticis Quebecensibus agens, qui gratuitati scholasticae favet. Pandae facie in manifestationibus versatur cum manifestantibus tum vigilibus amplexandis.
Meckesheim
Meckesheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 5'044 incolarum (anno 2012).
Calvaria
III - os praefrontale
Anarchopanda
Historia et rationes
Philosophiae professor in regionis Montis Regii collegio, qui antiquis sicut Platoni, Aristoteli Plotinoque praesertim studet et Graece legit, Anarchopanda primum die 8 Maii 2012 publicitus exstitit, ex quo multis manifestationibus adfuit.
Schola Normalis Superior Lugdunensis
Schola Normalis Superior Lugdunensis (Francice École normale supérieure de Lyon), breviter ENS-Lyon, est praeclara publica schola superior in Francia.
Calvaria
V - maxillam
Anarchopanda
Historia et rationes
Anarchopanda, anarchopacifismi fautor, se inter manifestantes vigilesque interponere, cum vigiles habeat depravate agere, vult, "neque autem pugnam eorum [discipulorum] prodere neque orationem avertere." In colloquio cum diario Le Devoir facto, consilium suum explanat violentiae vigilium adversari.
Futurum (situs interretialis)
Futurum est primum mundi situs interretialis prospicientiae studiisque rerum futurarum dicatus. Qui est opus Finnicae Investigationum Rerum Futurarum Sedis (Anglice Finland Futures Research Centre), societatis quae rerum futurarum investigationi, eruditioni, et progressui favet. Sedes est Scholae Oeconomiarum Turcuensis pars.
Anarchopanda
Historia et rationes
Priusquam primum pandae synthesin gessit, quae in E-Bay China sibi impetravit, vera eius specia septuagiens in manifestationibus Quebecensibus anni 2012 versatus est, eo consilio, ut manifestantes a vigilibus defenderet, quod autem "impossibile in rerum confusione" et "paternalisticum" ("Ego adultus vos infantes protego") habuit esse. Quam ob rem specie adulti ad manifestationes eundi finem fecit et synthesin praetulit pandae: "Rebus insolitis insolitum responsum."
Calvaria
VI - os postfrontale
Schola Normalis Superior Lugdunensis
Iacet Gerlandiae in septimo arrotundimento Lugduni. Partim e duabus scholis regionis Lutetianae constat, quarum altera apud Fontenay-aux-Roses anno 1880 instituta est, altera oppido Sancti Clodoaldi anno 1882, quae ambo in Schola Normali Superiori Litterarum Humanarum Scientiarumque coniunctae sunt. Haec cum ENS Lugduni Scientiae commixta est anno 2010; Schola Normalis Superior Lugdunensis fiunt. Est amphitheatrum Mérieux, ad quod nemo umquam pervenit.
Anarchopanda
Historia et rationes
Licet synthesis sua, quippe quae faciem tegeat, urbis legibus prohibeatur, se solum semel comprehensum esse dicit, cum laophorium, quo iter faciebat, a vigilibus constitum est. Anarchopanda praecipue Montis Regii manifestationibus adest, sed die 24 Maii 2012 Quebecum iit, ut una cum manifestantibus ambularet, prioris noctis comprehensione 176 hominum citatus.
Calvaria
VII - os dentale
Courgeac
Courgeac est commune Francicum 209 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Anarchopanda
Citationes in sermonem Latinum conversae
<references group="conv." />
13 Septembris
13 Septembris dies 256ª anni est (257ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 109 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est Idus Septembres, quod Id. Sept. abbreviatur.
Calvaria
VIII - os postorbitale
IX - os iugale
X - os parietale
Verba Latina obscena
Verba Latina obscena spectant ad profanum aut subturpe aut illiberale vocabularium latinum atque eius ad usum. Vocabularium latinum obscaenum maxime constat verbis ad rem veneream pertinentibus scatologicisque. Quae quidem verba improba etiam appellabantur.
Calvaria
XI - os squamosum
XII - os quadratum]]
Calvaria (-ae), sive calva (vide etiam alia vocabula infra), est complexus ossium capitis omnium animalium vertebratorum craniatorum (sicut et hominis), quae cerebrum et alia membra capitis tuentur.
Historia
Sunt qui magnitudinem calvariae humanae minoratam esse propter climata calidiora Holocaeni credant. Selectio naturalis frigidis corpus magnum climatibus sumere solet. Post Aetetatem Glacialem climata erant calidiora. Exinde cranium humanum termino Pleistocaeni crescere desiit. Deminutio cerebri ob calvariam minorem facta est.
Aliae significationes
Calvariae pictae saepe sunt imagines mortis.
Seminarium Theologicum Presbyterianum Coreanum
Seminarium Theologicum Presbyterianum Coreanum est seminarium Seuli in urbe Coreae Meridionalis situm. Seminarium anno 2012 institutum est.
Chaserey
Chaserey  est commune Francicum 51 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Jully-lès-Buxy
Jully-lès-Buxy  est commune Francicum 354 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Schola normalis superior (Lutetia)
Circuli otiosi
Sunt in SNS Circulus Latinus, in quo alumni et professores Latine loquuntur, et Κύκλος ἑλληνικός ubi Graece loquuntur. Le BOcal autem periodicum scholae est, quod singulis hebdomadibus divulgatur. Anno 2010 vero circulus inutilis conditus est, qui eum finem sibi imposuit ut non trivialibus actionibus quae nulli usui sint studeat et illas agat et ad illas agendas incitet. Est etiam taberna quae vocatur 'K-Fêt'.
2149 Schwambraniya
2149 , olim designationibus 1977 FX, 1937 NV, 1954 WA, 1954 WJ, 1969 JL, 1970 RC, 1973 GA1, 1973 GB, 1974 QB2, 1975 XA6, et 1977 JB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Krishna
Krishna, sive literis latinioribus Crisna (Sanscritice Ater), est unus ex avatararum Vishnu et deus in religione Hinduisticum. Non solum clarus est in India, sed etiam in Civitatibus Foederatis et Europa secta "Harecrisnae" condita est duce Prabupadá saeculo vicesimo. Merus puer, Crisna iam armentarius, cum autem adultus esset, miles erat.
2149 Schwambraniya
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2149 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Krishna
Pueritia Crisnae
Pueritia Crisnae est clarissima. Cum tantum puellus esset, miraculum fecit. Daemones pugnavit et cecidit, sed cum matre sua, lascivus erat. Amavit lac vaccasque. Armentarius, erat amicus omnibus pueris armentariis et amasius omnium puellarum armentariarum.
Prabupada et secta Harecrisnae
Prabupada erat dux rerum sacrarum saeculo vicesimo. Dicebat assidue "Dic Hare Crisna, Hare Crisna, Crisna Crisna, Hare Hare, Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare, et felix eris."
Derorhynchidae
Derorhynchidae (binomen ab Paula Couto, 1962) est familia mammalium marsupialium exstincta.
Alcamum
Alcamum   seu Alcamus  (Italiane: Alcamo; Sicule: Àrcamu) est oppidum Italiae et municipium, circiter 45 550 incolarumin Regione Sicilia ac in Consortio Libero Municipali Drepanitano situm. Incolae Alcamenses appellantur.
Sparassocynidae
Sparassocynidae (binomen ab Reig, 1958) est familia mammalium marsupialium exstincta.
Seminarium Theologicum Baptisticum Meridioccidentale
Seminarium Theologicum Baptisticum Meridioccidentale est privatum et non lucrativum eruditionis altioris institutum Americanum cum Conventu Baptistico Meridiano consociatum et Arce Vorthensi Texiae situm, unum ex maximis mundi seminariis. Accreditatur a Societate Scholarum Theologicarum in Civitatibus Foederatis et Canada et Societate Meridiana Collegiorum et Scholarum ut gradus baccalaureatos, magistrales, et doctorales concedat. Seminarium Fide et Nuntio Baptistico (2000) pro affirmatione confessionali utitur.
Venegonum Inferius
Venegonum Inferius (Italiane: Venegono Inferiore) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 370 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Venegonenses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: VENUS PULCRITUDINIS DEA.
500
Mortui
Zu Chongzhi, mathematicus Sinensis.