cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aphasiologia
Aphasiologia est studium quaestionum linguisticarum quae usitate ex noxa cerebri ob apoplexiam vel morbum proficientem procedunt, variis dementiae generibus non exclusis. Idque Anglice est nomen periodici scientifici quod has quaestiones tractat. Hae certae linguae lacunae, aphasiae appellatae, definiri possunt imminutiones productionis vel comprehensionis linguae quae causis levibus, sicut surditas et paralysis oralis, tribui non possunt. Multa genera aphasiae descripta sunt, sed duo notissima sunt: aphasia expressiva (aphasaia Brocana) et aphasia receptiva (aphasis Wernickeana vel sensoria).
Iacobus Balde
Vita
Natus est Ensisheimo in Germania die 4 Ianuarii anno 1604. Prima vitae parte, tota Germania Bello Tricennali flagrabat. Adulescens studuit apud Universitatem Ingolstadtensem. Sacerdos et socius Societatis Iesu ab anno 1633 fuit. Magister deinde factus est in Universitate Monacensi, ubi discipulos instruxit rebus antiquis ac arte rhetorica. Non modo discipulos in universitate sed etiam natos Ducis Alberti docuit. Maximilianus, elector Bavariae, eum oratorem aulae fecit.
Finis Vitae
Morbo adfectus, Balde mortuus est die 9 Augusti anno 1668.
Opera
Iacobus Balde “Horatius Germaniae” vocatur. Carmina composuit de variis rebus. Modo de hominibus antiquitatis, velut Caesare ac Pompeio ac Catone, modo de religione scripsit. Matrem Dei in carmine pulcherrimo laudavit. “Batrachomyomachia (tuba Romana cantata)” est epos iocosum, ad illam pseudohomericam Batrachomyomachiam alludens, prima aetate scriptum (anno 1637).
Poema de Vanitate mundi anno 1636, quattuor libros carminum cum libro epodon anno 1643 eorumque editionem alteram tres annos postea, eodem anno septem libri Sylvarum edidit. Ultimus liber fuit fabula scaenica Jephtias, anno 1654.
Annonum (discretiva)
Annonum vel Anno -onis potest:
Grenay (Fretum Calisii)
Grenay  est commune Francicum 6'673 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Lanarkensis
Praefectura Lanarkensis, vulgo Lanarkshire, est antiquus vicecomitatus Scotiae. Caput vicecomitatus est urbs Lanarcum.
Pellitianum (discretiva)
Pellitianum potest:
Certamen Mundanum Pedilusorium (2006)
Certamen Mundanum Pedilusorium anni 2006 fuit turmarum pedilusoriarum virilium athleticum certamen in Germania a 9 Iunii ad 9 Iulii habitum. Rite sunt duo tempora in certamine: certamen electionis et certamen ultimum.
Ultimus lusus—pro titulo "Optimi Mundi 2006"—in Stadio Olympico Berolini habitus est. Vicit turma Italica; secunda fuit Francogallorum; tertia, Germanorum.
Certaminis hymnus a Herberto Grönemeyer et grege Amadou & Mariam scriptus est.
Participes certaminis civitates
Hae triginta duo turmae certamini interfuerunt:
Parenthesis
Omnes horae indicatae ad loca ubi certamen habetur pertinent, UTC+2
Consummatio
1:1  (Italia vici 5:3 in maximae poenalis series) 09 Iulii 2006 Stadium Olympicum Berolinense
Arbitro: Horatius Elizondo (Argentinia) Adiutores: Darius García (Argentinia), Rudolphus Otero (Argentinia) Chartulae flavae: Zambrotta, Sagnol, Makélélé, Malouda Chartula rubra: Zinedine Zidane 110'
Puncti: Zinedine Zidane 7' (iactus poenalis), Marcus Materazzi 19' Italicii puncti in poenalis: Pirlo, Materazzi, De Rossi, Del Piero, Grosso Francii puncti in poenalis: Wiltord, Abidal, Sagnol; Trezeguet desiderari
Italia: 1. Ioannes Ludovicus Buffon, 19. Ioannes Lucas Zambrotta, 5. Fabius Cannavaro (capitanem), 23. Marcus Materazzi, 3. Fabius Grosso, 16. Maurus Camoranesi (7. Alexander Del Piero 86'), 8. Ianuarius Gattuso, 21. Andreas Pirlo, 20. Simon Perrotta (4. Daniel De Rossi 61'), 9. Lucas Toni, 10. Franciscus Totti (15. Vincentius Iaquinta 61') Procurator: Marcellus Lippi
Paulus Rabitti
Antea a die 25 Maii 1995 episcopus Dioecesis Sammarinensis-Feretranus fuerat.
Maja
Maja est genus Brachyurorum familiae Majidarum, cui sunt sequentes species exstantes:
Duodecim species additae ex fossilibus iam agnoscuntur.
Ioannes Ludovicus Papin
Ioannes Ludovicus Papin (natus in Chemillé die 14 Septembris 1947) est Nanceii et Tulli Dioecesis Nanceiensis (-Tullensis) episcopus.
Unda radioelectrica
Undae radioelectricae sunt undae electromagneticae, quarum longitudo inter 10 cm et 100 km est.
Radiofrecuencia
Rou-Marson
Rou-Marson  est commune Francicum 685 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Tunica
Roma antiqua
In Roma antiqua erant multae species tunicarum:
Homines classis pauperum et laboriosorum, quibus toga impedimento fuisset, a superbientibus togatis tunicati et, e. g. apud Horatium, tunicatus popellus dicebantur.
Sexualitas
Sexualitas haec dissimilia significat:
Crustumium
Crustumium  (vel Custumium, hodie (Italiane: Conca) est flumen Italiae, in Aemilia-Romania ac in Marchia Anconitana regionibus, intra provincias Arimini et Pisauri et Urbini situm.
Decursus
Ex Tusco - Romandiolo Apennino (e Carpinea monte), in Provincia Ariminensi, flumen nascitur. Inde Apenninos Montes descendit in agro Pisaurensi et Urbinati ac in agro Ariminensi, et deinde se effundit in Hadriaticum mare apud Portum Viridem, in municipio Mesiani.
Tributarii
Fossa del molino, Ruscello.
Mare Mediterraneum
Geographia antiqua
Mare Mediterraneum per omnia tempora humana variis nominibus notum est. A Graecis thalassa et post inventionem Oceani Atlantici Entos Thalassa appellabatur.
Nairnensis
Nairnensis seu Narniensis, vulgo Nairnshire, est antiqua praefectura Scotiae. Caput huius praefecturae fuit urbs Narnia.
Mare Mediterraneum
Geographia antiqua
Apud Romanos mare nostrum et internum mare vocabatur. Id tamen notandum est, mare nostrum stricto sensu solum mare circum Italiam situm significasse. Haec pars etiam mare infernum, pars orientalis mare superum vocata sunt. Romani mare Mediterraneum in quasdam partes dividere solebant, quae hae sunt:
Geographia nova
Societas Hydrographica Internationalis anno 1953 in libello Limits of oceans and seas oceanum et maria in varias partes digessit. Mare Mediterraneum ita dividitur:
Quidam Propontem etiam partem Maris Mediterranei esse putant. Fossa navigabilis apud Clysma ab hominibus facta illum Mari Erythraeo iungit.
Inter insulas maiores sunt:
Sunt in Mari Aegeo multae insulae minores.
Oceanographia et biologia
Salinitas aquae Maris Mediterranei maior salinitate oceani est 3.8 centesimae. Aqua non salina ex fluviis et Mari Scytico in Mare Mediterraneum fluit, sed per summam evaporationis aqua salina per Fretum Herculeum influit. Aestus parvi sunt quia Fretum Herculeum angustum est. Maxima profunditas 5015 metra est in Sumpa Calypsos apud Graeciam.
Historia
Graeci et Phoenices colonias in totam Maris Mediterranei regionem deduxerunt, quarum colonia maximi momenti erat Carthago, anno 814 a.C.n. condita. Post ruinam regni Alexandri Magni et proelia inter successores, Aegyptus Ptolemaea et Carthaginenses in totum mare dominabantur. Tribus bellis Punicis Romani Carthaginem et occidentem maris partem vicerunt. Anno 31 a.C.n., Octavianus Augustus Marcum Antonium Cleopatramque vicit. Postea, trescentos annos Romani toti mari imperabant, donec Vandali saeculis quarto et quinto maximum partis occidentalis maris novum imperium maritimum constituerent; parti autem orientali Imperium Romanum Orientale iam imperabatur.
Grand-Rullecourt
Grand-Rullecourt  est commune Francicum 390 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Bellunum (discretiva)
Bellunum potest:
Ludovicus Bressan
Ludovicus Bressan (natus Calavini in provincia Tridentina die 9 Februarii 1940), presbyter catholicus, est a die 25 Martii 1999 Tridenti (Archidioecesis Tridentina) archiepiscopus.
Iacobus Benignus Bossuet
Iacobus Benignus vulgo Jacques-Bénigne Bossuet (die 27 Septembris 1627 Divione natus; Lutetiae mortuus die 12 Aprilis 1704), alumnus Collegii Navarrensis apud universitatem Parisiensem, fuit theologus catholicus, episcopus et scriptor Francicus. Bossuet fuit etiam socius praefectusque Academiae Francicae in quam anno 1671 cooptatus est.
313 Chaldaea
313  est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est.
Iacobus Benignus Bossuet
Vita
[Regiam potestatem legibus absolutam vehementer fovens anno 1682 capitula quattuor de libertate ecclesiae Francogallicae (secundum Gallicanismi viam, quae dicitur) exaravit. Eodem rigore papae auctoritatem defendit contra iansenistas, quiestistas (cf. Fénelon et Guyon) et contra protestantes. In revocando Edicto Namnetensi partes graves egit. In litigationes inter traditionem et modernitatem favebat Nicolai Boileau doctrinis haud progressivis.
313 Chaldaea
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 313 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iacobus Benignus Bossuet
Vita
Etiam multa scripta gloriam eius aeternaverunt. Velut rhetor spiritalis in orationibus funebribus praesertim excellebat, quae editae sunt sub titulo »Sermons et oraisons funèbres«. Eius opus »Discours sur l'histoire universelle jusqu'à l'empire de Charlemagne« (1681) historiam modo tam philosophico quam catholico tractare intendit quae ratio tunc in historicis inustitata erat. Liber »Exposition de la doctrine de l'Église catholique sur les matières de controverse« (1671) et »Histoire des variations des Églises protestantes« (1688) blandiant protestantibus vacillantibus et contrareformationem promoveant. Polemicas scripsit contra episcopum Spinola Novostadiensem qui velut Gerardus Gualterius Molanus reunionem ecclesiarum proponebant necnon contra Hugonem Grotium et Ricardum Simon.
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 3. Lipsiae 1905, p. 258-259 (hic in interreti)
Graincourt-lès-Havrincourt
Graincourt-lès-Havrincourt  est commune Francicum 622 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Acanthonyx
Acanthonyx est genus Brachyurorum familiae Epialtidarum. Species iam agnotae sunt:
Annonum (Langobardia)
Annonum vel Anone  (alia nomina: Anno Brigantinus; olim fortasse: Ad Nonum Lapidem, Ad Nonum) (Italiane: Annone di Brianza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Annonenses appellantur.
Ioannes Tzetzes
Ioannes Tzetzes fuit auctor et eruditus Constantinopolitanus saeculi XII medii. Annos aliquot in Monasterio Pantocratoris habitavit.
Acceptura
Acceptura (alia nomina: Acceptoria, olim Lacertorium) (Italiane: Accettura) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 945 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situm. Incolae Acceptorienses appellantur.
Alphonsus V (rex Aragonum)
Alphonsus qui  Magnanimus cognominatur (natus anno 1396 in Medina del Campo – mortuus Neapoli die 27 Iunii 1458), Ferdinandi I filius, fuit rex Aragoniae, tertius huius nominis et Neapolis et Siciliae, primus nominis. Appellatur etiam Alphonsus IV Barcinonensis, III Valentiae, II Maioricae.
Renfroana
Praefectura Renfroana seu Renfrewensis, vulgo Renfrewshire, est antiquus vicecomitatus Scotiae. Caput huius vicecomitatus fuit urbs Renfroa.
Notae
Renfrewshire
Orhan Pamuk
Ferit Orhan Pamuk (natus Constantinopoli die 7 Iunii 1952) scriptor est Turcus anno 2006 Praemio Nobeliano laureatus. Alumnus est Collegii Robert, Universitatis Technicae Istanbulensis (ubi architecturae studuit), et Universitatis Istanbulensis.
Orhan Pamuk scriptor postmodernus a iudicibus litterarum generatim putatur. Magna sua celebritas apud Turcos flaccescit anno 2005 declarationum causa quarumdam in quibus Pamuk Imperium Ottomanicum genocidii in Armenia accusavit, at liberatus est sub opinione humanitaria ab Amnestia Internationalis et Consilio Europae. Opera sua in multis linguis reddita sunt.
Pamuk, qui iam anno 2005 Praemium pacis a librorum mercatoribus Germanicis tributum accepit, laureatus est Praemio Nobeliano 12 Octobris anno 2006. Primus Turcorum hoc praemium recepit.
Les Rosiers-sur-Loire
Les Rosiers-sur-Loire  est commune Francicum 2'341 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Ioannes Paasikivi
thumb|Ioannes Paasikivi, praeses septimus [[Finniae]] Ioannes Paasikivi sive vulgo Juho Kusti Paasikivi (natus 27 Novembris 1870 Forsiae Tavastorum, mortuus 14 Decembris 1956 Helsingiae), alumnus Universitatis Helsingiensis, fuit praeses septimus Finniae annis 1946-1956. Ter fuit etiam minister primarius Finniae. Cum praeses esset anno 1952, fuerunt Helsingiae, in Finnia Ludi Olympici.
La Romagne (Cenomannica et Liger)
La Romagne  est commune Francicum 1'768 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Phyle (oppidum)
Phyle (Graece Φυλή) est oppidum nomarchiae Atticae Occidentalis non longe ab Athenis sub monte Parni situm. Hic tempore antiquo fuit antrum deo Pani Nymphisque sacrum, ubi historia fabulae Dyscoli Menandri evolvitur.
Gouy-sous-Bellonne
Gouy-sous-Bellonne  est commune Francicum 1'223 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Rochefort-sur-Loire
Rochefort-sur-Loire  est commune Francicum 2'243 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Brianus
Brianus est praenomen masculinum.
Rossensis
Rossia seu praefectura Rossensis, Anglice Ross-shire, Gadelice Siorrachd Rois, fuit usque ad annum 1889 vicecomitatus Scotiae. Caput praefecturae fuit urbs Dingwall.
Trudinopolis
Trudinopolis  vel Trudonopolis (Nederlandice: Sint-Truiden; Francogallice: Saint-Trond; Limburgice: Sintruin) est municipium 38000 incolarum in provincia Belgica Limburgo. Incolae Trudonopolitani dicuntur.
Liginiac
Liginiac est commune Francicum 641 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Linio (Forensis)
Vesesia (Francogallice Lignon du Forez) est fluvius Franciae qui Chalmasello pago Forense oritur, regionem Rhodano-Alpes adluit et post praefecturam Ligerim praeterlapsus esse ostium Poncins invenit quo fluvium Ligerim incidens eum auget eoque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Tributarii Linionis
Linionis fluvii adfluentes praecipuos:
Dervum (discretiva)
Dervum potest:
Gunnarus Bragi Sveini filius
Gunnarus Bragi Sveini filius vel Islandice Gunnar Bragi Sveinsson (ad Sauðárkrókur natus die 9 Iunii 1968), alumnus universitatis Islandiae, est politicus Islandiae. Sodalis est factionis progressivae et ab anno 2009 legatus Parlamenti Islandici. Die 23 Maii 2013 minister rerum externarum creatus est, primo ministro Sigmundo Davide Gunnlaugi f.
Decimus Silanus
Decimus Silanus vir nobilis saeculi 2 a.C.n. opus 28 libris conscriptum Magonis de re rustica a Punico in Latinum conversit sumptis Senatus Romani. Huius operis nunc deperditi fragmenta nonnulla exstant, quorum primum in Rei rusticae libris Columellae sic legitur:
Henricus Masseroni
Henricus Masseroni (Burgi de Mayneriis in provincia Novariense die 20 Februarii 1939 natus; die 30 Septembris 2019 mortuus), presbyter catholicus, fuit a die 27 Februarii 2014 Vercellarum (Archidioecesis Vercellensis) archiepiscopus emeritus. Antea ab anno 1987 episcopus Dioecesis Montis Regalis in Pedemonte fuerat.
Mago Carthaginiensis
Mago Carthaginiensis opus de re rustica lingua Punica viginti octo libris conscripsit. Huius operis nunc deperditi fragmenta nonnulla exstant Graece vel Latine translata, quorum primum libris Columellae Rei rusticae sic legitur:
Carthagine deleta anno 146 a.C.n., bibliothecae huius urbis datae sunt principibus Numidiae. Libri autem Magonis Romam allati Decimo Silano viri nobili committuntur a Senatu Romano. Silanus opus Magonis Latine, Cassius Dionysius Uticensis fere eodem tempore Graece traduxerunt. Operis Dionysii libris xx deducti epitome libris vi saeculo primo a.C.n. conscripta est a Diophanis Nicaeensis.
Hinduismus
Hinduismus, sive religio Hinduica, est vernacula praepollensque religio vel memoria religiosa Asiae Meridianae. Hinduismus a suis fautoribus saepe appellatur (Sanscritice: सनातन धर्म 'lex aeterna') vel  (हिन्दू धर्म). Genera Hinduismi quae varias opiniones multiplices accommodare conantur Hinduismum popularem (Anglice folk Hinduism) et Vedicum, et etiam memorias bhakti, ut in Vaishnavismo visas, comprehendunt. Hinduismus etiam memorias yogicas comprehendit, et latam "morum quotidianorum" varietatem in notione karma normisque societatis sicut Hinduici coniugii mores conditam.
Habet iam circa 1 000 000 000 credentes, quorum maior pars Indiam habitat; est enim religio tertia orbis, a religione Christiana et religione Islamica. Scripta sacra Hinduismi sunt Vedae.
Karma
Karma 'res gestae' est notio Hinduica voluntatis liberae et causae effectusque. Explanatio simplex karmae est "Id quod facies, ad te redit."
Samsara
Hinduisti in metempsychosim (Samsara) ad Karmam credunt. Id est, corpore mortuo, anima immortalis in novem corpora, cuius forma ad res gestas in inter vitam proxima est, nascetur. Creditur animam renasci dum res mundanas cupiuntur. Cum tamen veritatem animae videtur, cupido nasci tollitur, et salus (moksha) capitur.
Ishvara et Brahmam
Ishvara est Hinduica dei notio, qui est supra tempus, spatium, sexum comprehensionemque humanam. Nonnullae autem sunt notiones dei vel Ishvara, in religione Hinduica. Alii credunt Ishvaram esse imaginem humanam trinitatis Brahmam, alii athei sunt.
Dei
Brahman est ens supremus. Habet incarnationes multis. Dei maximus est trinitas divina, divisa in partes tres: Brahma rerum creator, Vishnu conservator, et Shiva perditor. Altres dei magni est Krishna et Rama, qui partes dei Vishnu est.
Ceterae religiones
Religio Hinduica credit omnes religiones unum deum venerari, et multas vias ad deum esse. Hinduismus igitur credit alias religiones quarum mores sunt similes legitimas esse, et, aliter ac religio Christiana religioque Islamica, eos qui in Hinduismum non credunt ad suam sententiam traducere non conatur.
Gouy-Servins
Gouy-Servins  est commune Francicum 314 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Caba
Caba vel Caaba vel Ca'ba vel Kaaba (Arabice الكعبة al-Kaʿbah, IPA |ælˈkæʕbɐ| 'Cubus'), est aedificium cuboidum in media mescita al-Haram, sanctissima religionis Islamicae mescita, Meccae Arabiae Saudiana sita. Quae est sanctissimus intra mescitam locus, ergo sanctissimus in omni Islam locus. Musulmani, ubiqumque sint (cum extra Meccam sint), Caabam aspicere debent, cum preces salat perfungantur. Al-Masjid al-Haram circa Caaba aedificata est. Ex omnibus locis geographicis, pars Caabam versus qibla appellatur.
Una ex Quinque Columnis Islamicis omnem Musulmanum qui potest peregrinationem (hajj) saltem semel perfungi requirit. Multae partes hajj peregrinatores tawaf facere requirunt, circumambulationem circa Caaba modo contrahorologico septies facientes; tawaf etiam agitur a peregrinatoribus per umrah (peregrinatione minore). Tempora autem iucundissima per hajj fiunt, cum miliones peregrinatorum conveniunt ut aedificium eodem die perambulant. Anno 2013, numerus peregrinatorum qui ex Regno Arabiae Saudianae ad hajj agendum venerunt 1 379 531 renuntiatus est. Anno 2014, Arabia Saudiana se 1 389 053 peregrinatorum internationalium et 63 375 incolarum permisse renuntiavit.
Architectura et pars interior
1. Al-Ħajaru al-Aswad, Lapis Niger, in angulo orientali situs est. Angulus septentrionalis Ruknu l-ˤĪrāqī ('angulus Irqauiensis'), angulus occidentalis Ruknu sh-Shāmī ('angulus Levantinus'), angulus australis Ruknu l-Yamanī ('angulus Yemeniae') appellatur. Quattuor anguli Caabae quattuor partes cardinales acus magneticae fere indicant. Maior axis Canopum orientem monstrat, stellam quam paries meridiana indicat, cum minor axis (facies ab oriente ad occidentem) solis ortum solstitii aestivalis et solis occasum solstitii hiemalis fere indicant.
2. Aditus, ostium 2.13 metra supra terram in latere boreoccidentali, qui pro facie aedificii est. Scalae ligneae rotis praeditae in mescita inter portam arcuatam Banū Shaybah et Puteum Zamzam usitate conduntur.
4. Canalis, anno 1627 ad fundamentum ab aqua terrestri protegendum additus.
5. Hatim, paries humilis, olim pars Caabae.
6. Al-Multazam, spatium 2 metra latum secundum parietem inter Lapidem Nigrum et ostium aditiale.
7. Statio Ibrahim, saeptum vitri et metalli, quod vestigium protegit pedis Ibrahim habitum, qui supra hoc lapidem per superiores Caabae partes constructas stetisse dicitur, Ismailem in umeris tollens.
8. Angulus Lapidis Nigri (oriens).
10. Angulus Syriae (boreoccidens).
Bonifacius
Homines
Bonifacius est etiam nomen pontificale quod octo papae sibi imposuerunt:
Caba
Architectura et pars interior
11. Angulus Iraquiae (boreoriens).
Inachidae
Inachidae sunt familia Brachyurorum, cui sunt triginta novem genera:
Caba
Architectura et pars interior
12. Kiswah, tegmentum arte acu pingendi ornatum. Kiswa est atrum velum ex serico et auro factum.
13. Linea marmorea, initium et finem cuiusque circumperambulationis notans.
14. Statio Gabrielis.
Caaba, locus sanctissimus in Islam, ex locutionibus domus Dei et domus Allah saepe appellatur.
8740 Václav
8740 , olim designationibus 1998 AS8, 1991 UY2, 1991 VO17, 1993 BN13, et 1996 VN38 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Kleť, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8740 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Macropus rufogriseus
Macropus rufogriseus (binomen a Desmarest inventum anno 1817), (Anglice: bennett's wallaby; red-necked wallaby) est animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Roxburgensis
Praefectura Roxburgensis seu Roxburghensis, vulgo Roxburghshire, est antiquus vicecomitatus Scotiae. Caput huius vicecomitatus fuit olim urbs Roxburgum, recentius Newtown St Boswells.
Fridericus Nietzsche
Fridericus Nietzsche, Theodisce plenius Friedrich Wilhelm Nietzsche (natus die 15 Octobris 1844; mortuus Vimariae die 25 Augusti 1900), fuit philologus, linguis antiquis eruditus, humanista, et philosophus Germanus. Ingeniosissimus et perspicacissimus criticus temporum modernorum habetur, antiquarum et recentiorum litterarum perquam sciens, simul laudator et detractor rationis et veritatis.
Fridericus Nietzsche, Caroli Ludovici Nietzsche pastoris Lutherani uxorisque Franciscae Oehler filius, natus est Röcken in oppido Saxoniae (eo tempore provinciae regni Borussiae) die natali regis Friderici Gulielmi, cuius praenomina accepit. Patrem ob morbum cerebri annum quintum agens amisit. Mater cum familia ad urbem Naumburg migravit, ubi iuvenis ab anno 1858 gymnasium frequentavit. Anno 1864 apud universitatem Bonnensem, professore Friderico Gulielmo Ritschl, annisque insequentibus Lipsiae eodem tutore qui cum discipulo se ad hanc Almam Matrem commovit, profunde litteris Graecis Latinisque institutus est. Ad munus professoris earundem litterarum in Universitate Basiliensi annum vicesimum quartum agens convitatus est; ibi lectionem inauguralem anno 1869 proposuit, titulo Homer und die klassische Philologie. His annis varia philologica divulgavit de Theognide, de Homero, de Certamine Homeri et Hesiodi, de Diogene Laertio, biographo philosophorum.
Sed iam anno circiter 1865, Davidis Strauss Das Leben Jesu, kritisch bearbeitet libro historico perlecto, fidem Christianam abiecit; iam operibus philosophorum recentiorum studere incipiebat, imprimis Arthuri Schopenhauer Die Welt als Wille und Vorstellung, mox Friderici Alberti Lange Geschichte des Materialismus, e quo opere nuper divulgato de philosophia Immanuelis Kantii, de musica Richardi Wagner, de litteris Theodori Dostoevskij atque de scientia Caroli Darwin didicit.
Scripsit aliquot libros potentissimos qui totum saeculum et expresserunt et affecerunt. Carmina quoque philosophica nonnulla composuit quae ad caput et caudam operum Ars iucunda ac Ultra bonum malumque adponuntur. Notissimum est opus suum Sic dixit Zoroaster in quo sententias suas poetica lingua docet. Nietzsche est maxime insignis auctor sententiarum brevium et gravium, verbi causa, "Deus mortuus est."
Inimicus Christanitati fuit et "superhominem" postulavit (vide etiam Homo dominus). Et contra nihilismum "amorem fati" proposuit, id est, suae vitae in omnibus particulis affirmationem.
Cogitata philosophica
In rerum natura, certamen profundum inter vires Apollinis Bacchique vidit. Apollo ei legem et frenum, rationem et ordinem et contemplationem significavit, Bacchus autem naturam profundissimam et intimam humanam, id est vim vegetabilem, suae potentiae maximae appetentissimam etiam usque ad exitium suum. Nietzsche defectum impulsus Bacchici in humanitate Europae per saecula recentia amariter lamentavit et deploravit. Christianitatem culpavit quod deos antiquos necavit, postea tamen querebatur "Deus mortuus est. Deus mortuus manet. Et nos ipsi eum necavimus" (Ars iucunda, 125). Sed vim vitalem Socrates ipse iam delere coeperat quod vires rationales (et sic regnum Apollinis) coluerat.
Comoedia Nova
Comoedia Nova est genus comoediarum Graecarum, quae enim in tres partes digestae sunt, quarum prima Comoedia Vetus, velut ab Eupoli atque Cratino Aristophaneque poeta perfecta, altera Comoedia Media et fragmentis quibusdam exceptis deperdita, tertia Comoedia Nova velut a Menandro scripta. A qua ultima Terentius et Plautus fabularum palliatarum scriptores Latini profecti sunt.
La Renaudière
La Renaudière est commune Francicum 934 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Gouy-Saint-André
Gouy-Saint-André  est commune Francicum 631 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Provincia Syracusana
Historia
Die 4 Augusti 2015, cum lege regionali N° 15, provincia abrogata est; in locum eius successit Consortium Liberum Municipale Syracusanum.
Municipia Provinciae Syracusanae
Municipia Provinciae Syracusanae usque ad annum 2015 fuerunt.
Les Rairies
Les Rairies  est commune Francicum 973 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Syracusae (Indiana)
Syracusae sunt urbs Americana, circiter 2 854 incolarum (anno 2012), civitatis Indianae.
Laval-sur-Luzège
Laval-sur-Luzège (Occitanice La Val ) est commune Francicum 98 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Buddha
Buddhae (Palice 𑀩𑀼𑀥 Budha, Sanscritice Buddha) sunt sapientes omnium aevorum qui ad condicionem nibbāna, hoc est liberatio e metempsychosi, pervenit atque veritatem supremam Buddhismi, id est inanitatem omnium rerum, penitus percipit doctrinamque ad reliquos humanae gentis servandos tradidit, qui et Palice 𑀲𑀫𑁆𑀫𑀸𑀲𑀫𑁆𑀩𑀼𑀥 sammāsambudha (Sanscritice samyaksaṃbuddha) nominati sunt. Conditionem buddharum Palice 𑀩𑀼𑀤𑁆𑀥𑀢𑁆𑀢 buddhatta (Sanscritice buddhatva) vocatam calcem habent omnes fere, qui Buttae praecepta sequuntur.
Butta ipse, qui primus erat buddharum nostro aevo exortus, se Tathāgata vocabat (Tibetane དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ dezhin sheg pa; Sinice 如來 Rúlái; Iaponice 如来 Nyorai), quod nomen permulti etiam Buddhistae nostrorum temporum omnes buddhas appellare solent.
Buddhae Vajrayānani
Quinque buddhae principes secundum doctrinam buddhicam Tibetanam sunt:
Manuel Quezon
Emmanuel Quezon, vulgo Manuel Luis Quezon y Molina (natus in Baler die 19 Augusti 1877; mortuus apud Lacum Saranac Novi Eboraci die 1 Augusti 1944) fuit primus praeses Consortionis Philippinarum (Civitatibus Foederatis Americae eo tempore imperium tenentibus).
Manuel Quezon fuit alumnus Collegii Sancti Ioannis Laterani anno fere 1889, Universitatis Sancti Thomae Manilanae usque ad annum 1894; ibi baccalaureatus est "summa cum laude". Anno 1899 in bello contra Hispanos Aemilio Aguinaldo adiutavit. Postea rursus apud Universitatem Sancti Thomae iurisprudentiae studuit; una cum Sergio Osmeña causidicus receptus est anno 1903.
Anno 1919 ad libertatem Philippinarum suadendam Vasingtoniae profectus est.
Bello Orbis Terrarum II incepto, insulis a Iaponensibus captis, Quezon in Civitates Foederatas Americae fugit. Ibi apud Senatum C. F. A. independentiam Philippinarum postulavit. Tuberculosi affectus, Novi Eboraci in urbe cecidit, et in urbe Quezon, quae ab eo ipso nomen habet, sepultus est.
Solbiatum (Provincia Novocomensis)
Solbiatum seu Solbiate  (alia nomina: Solbias -atis) (Italiane: Solbiate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 560 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Solbiatenses appellantur.
Gerontologia
Gerontologia est scientia quae senectutis aspectus sociales, culturales, cognitivos, psychologicos, biologicos spectat et investigat.
Gerontologia ergo senectutis investigat.
Geriatrica disciplina medicinae ad morbos debilitatesque senectutis curandos a gerontologia distincta est.
Oregoniidae
Oregoniidae sunt familia Brachyurorum, olim inter Majidas circumscripta, cui sunt quattuor genera: Chionoecetes, Hyas, Macroregonia, Oregonia.
Syracusae (Uta)
Syracusae sunt urbs Americana, circiter 25 775 incolarum (anno 2013), civitatis Utae.
Asclepias cryptoceras
Asclepias cryptoceras (Anglice pallid milkweed, Humboldt Mountains milkweed) est planta florens familiae Apocynacearum, in Civitatibus Foederatis occidentalibus endemica, ubi ea in multis habitationibus viget, praecipue in regionibus siccis.
Haec est herba perennis, quae iuxta solum crescit, vel est cernua. Caulis ex radice lignea et carnosa rhizomatis simili oritur. Folia sunt crassa et rotunda ad cordiformia, in cauli brevi opposita. Inflorescentia est fasciculus parvorum florum, quorum mediae partes sunt cuculli rosei clari ad sordidos, a pallescentibus corollis reflexis circumdati. Fructus est folliculus in parvo pedicello erecto retento.
Pandorea
Pandorea est genus sex specierum lianarum lignearum et scandentium vel repentium familiae Bignoniacearum, in regione Malesia, Australia, et Nova Caledonia endemicarum. Appellatur genus ex Pandora, dea in mythologia Graeca. Pandoreae latissime excultae, praecipue pro floribus speciosis, sunt P. jasminoides, et P. pandorana, species Australianae. Omnes Pandoreae sunt plantae subtropicae vel tropicae.
M
M ([] subs. indecl.) est duodecima vel tertia decima littera abecedarii sive alphabeti Latini.
Origo
M littera a my Graeco derivat, fortasse per M Etruscum “𐌌”. Ab origine Semitica figura aquae fuit. Haec littera, et Latine et in aliis linguis, consonantem nasalem labialemque describit; propterea in API haec consonans per [m] describitur.
Sanctus Georgius (Basilicata)
Sanctus Georgius (alia nomina: Mendullum, Minullum) (Italiane: San Giorgio Lucano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 280 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situm. Incolae Minullenses seu Georgiopolitani appellantur.
Gouy-en-Ternois
Gouy-en-Ternois  est commune Francicum 169 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Brion (Indis)
Brion est commune Francicum 517 incolarum (anno 2012) praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
1907 Rudneva
1907 , olim designationibus 1972 RC2, 1935 QX, 1938 EY, 1938 FK, 1942 EH, 1942 EM1, 1950 EP, 1950 FB, 1950 HL, 1958 DD, 1958 FN, et 1970 CP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh in Observatorio Astrophysico Crimaeae versato repertus est.
Cassius Dionysius Uticensis
Cassius Dionysius Uticensis opus Magonis de re rustica a lingua Punica in Graecam xx libris conversit. Hoc opus nunc deperditum Plinius, Varro, Columella et fortasse auctores Geoponicorum cognoverunt; epitome in libris vi saeculo I a. Chr. conscripta est a Diophanis Nicaeensis.
1907 Rudneva
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1907 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Chlorpromazinum
Chlorpromazinum est substantia antipsychotica et propterea medicamentum, quod cogitari potest, ad therapiam schizophreniarum praescriptum. Id antipsychoticorum primum inventum fuit.
Natura chemica
Chlorpromazinum est substantia antipsychotica et phenothiazinum. Structura chemica sua est 2-chloro-10-(3-dimethyl-aminopropyl)-phenothiazinum. Massa molaris est 318,86 g/mol. Codex ATC est.
Pharmacodynamica
Chlorpromazinum potissime D1-et D2-receptoria obsidet.
Pharmacocinetica
Tempus semivitae biologicum. 30 h est. Excretio est per urinas (circiter 50%).
Effectus non grati
Cum uso Chlorpromazino animum advertere ad effectus secundarios et interactiones necesse est.
Effectus secundarii
Exempli (!) sunt:
Rablay-sur-Layon
Rablay-sur-Layon  est commune Francicum 734 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Amblycipitidae
Amblycipitidae sunt familia piscium Siluriformium, qui Sinam, Iaponiam, et Asiam Septentrionalem habitant.
Lingua franca
Lingua franca est locutio Italica, significans linguam late adhibitam ultra multitudinem locutorum nativorum eorumque moenia vel fines.
Livius Dragnea
Livius Nicolaus Dragnea (natus Gratiae in circulo Teleorman die 28 Octobris 1962) est ingeniarius et vir publicus Romanianus. Qui, nunc dux Factionum Democraticarum Socialium et olim sodalis Factionum Democraticarum, minister administrationis partiumque interiorum in consilio Aemilii Boc praesidis mensibus Ianuariis et Februariis 2009 meruit.
Lingua franca
<!-- is any language widely used beyond the population of its native speakers. The de facto status of lingua franca is usually "awarded" by the masses to the language of the most influential nation(s) of the time. Any given language normally becomes a lingua franca primarily by being used for international commerce, but can be accepted in other cultural exchanges, especially diplomacy. Occasionally the term "lingua franca" is applied to a fully established formal language; thus formerly it was said that French was the lingua franca of diplomacy.
The term "lingua franca" was originally used by Arabs to name all Romance languages, and especially Italian (Arabs used the name 'Franks' for all peoples in Western Europe). Then, it meant a language with a Romance lexicon (most words derived from Italian and Spanish) and a very simple grammar, that till the end of the 19th century was used by mariners in the Mediterranean Sea, particularly in the Middle East and Northern Africa.
A related concept is that of a “vehicular language.” It is defined as a basic linguistic structure for proposed “international auxiliary languages,” for example, the use of an Indo-European language, or Indo-European itself, in the development of Esperanto. This is discussed in Eco, Umberto, “The Search for the Perfect Language,” Blackwell Publishers, 1995, p. 330 ff.
Sabir and Italian
Originally "Lingua Franca" referred to a mix of mostly Italian with a broad vocabulary drawn from Turkish, Persian, French, Greek and Arabic. This mixed language (pidgin, creole language) was used for communication throughout the medieval and early modern Middle East as a diplomatic language; the generic description "lingua franca" has since become common for any language used by speakers of different languages to communicate with one another.
Italian dialects were spoken in medieval times as lingua franca in the european commercial empires of Italian cities (Genoa, Venice, Florence, Milan, Pisa, Siena, Amalfi) and in their colonies located in the Middle East and in the Mediterranean sea. During the Renaissance Italian was also spoken as language of culture in the main royal courts of Europe and among intellectuals. The Italian language is actually used as a lingua franca in some environments. For example, in the Catholic ecclesiastic hierarchy, Italian is known by a large part of members and is used in substitution of Latin in some official documents as well. The presence of Italian as the second official language in Vatican City indicates not only use in the seat in Rome, but also in the whole world where an episcopal seat is present.
Greek and Latin
During the time of the Roman Empire, the lingua franca was Koine Greek and Latin. During the Middle Ages, the lingua franca was Greek in the parts of Europe and Middle East where the Byzantine Empire held hegemony, and Latin was primarily used in the rest of Europe. Latin for a significant portion of the expansion of the Roman Catholic Church was used as the basis of the Church, though this was changed to local languages.
French
French was the language of diplomacy in Europe from the 17th century until its recent replacement by English, and as a result is still the working language of international institutions and is seen on documents ranging from passports to airmail letters. For many years, until the accession of the United Kingdom, Ireland and Denmark in 1973, French and German were the only official working languages of the European Economic Community.
French was also the language used among the educated in cosmopolitan cities in North Africa such as Cairo, Egypt around the turn of the century until World War II. Until the outbreak of the civil war in Lebanon, French was the language that the upper classes of Lebanese society used by way of "civilised language". French is still a lingua franca in many West African countries (where it often enjoys official status), a remnant of France's colonial times. These African countries, together with several other countries throughout the world, are members of La Francophonie.
Spanish
Spanish replaced Latin as the language of diplomacy and (in some aspects) culture during the 16th and early 17th centuries, when it was replaced by French. Spanish was also used throughout portions of the former Spanish Empire, particularly in South America. Today, it is a lingua franca in Equatorial Guinea, along with French.
German
German served as a lingua franca in large portions of Europe during the 19th and 20th centuries in the sciences — particularly in physics, chemistry and sociology — as well as in business and politics. German was also spoken in much of Eastern Europe long after the end of World War II. In some academic disciplines, most notably philosophy and religious studies, a reading knowledge of German is still considered essential and required of doctoral candidates by some universities all over the world, not just those in Europe.
Polish
Polish was once a lingua franca in various regions of Central and Eastern Europe, mostly due to the political, cultural, scientific and military influence of the Polish-Lithuanian Commonwealth. Although Russian language influence has somewhat decreased this popularity, Polish is still sometimes spoken or at least understood in western border areas of Ukraine and Belarus.
English
The modern trend to use English outside of English-speaking countries has a number of sources. Ultimately, the use of English in a variety of locations across the globe is a consequence of the reach of the British Empire. But the establishment of English as an international lingua franca after World War II was mostly a result of the spread of English via cultural and technological exports from the United States. English is also regarded by some as the global lingua franca owing to the economic hegemony of most of the developed Western nations in world financial and business institutions. The de facto status of English as the lingua franca in these countries has carried over globally as a result.
Outside Europe
In other regions of the world, other languages perform the function of a lingua franca.
Aramaic
The Aramaic, native language of the Arameans, became the lingua franca of the Assyrian Empire and the western provinces of the Persian Empire, mainly because of its simple, alphabetic writing system, more useful in administration than cuneiform.
Azeri
According to Russian historian Nikolai Trubetskoi, Azeri served as a lingua franca throughout most parts of Transcaucasia (except the Black Sea coast), in Turkish Armenia, Kurdistan, Northern Persia, and Southern Dagestan.
Bislama
Bislama is used in the Pacific Islands.
Chinese
Classical Chinese previously served as both a written lingua franca and diplomatic language in Far East Asia, used by China, Korea, Japan, the Ryukyus, and Vietnam in interstate communications. In the early 20th century Classical Chinese in China was replaced by modern written Standard Chinese. Currently, among most Chinese-speaking communities, Standard Mandarin serves the function of providing a common spoken language between speakers of different and mutually unintelligible Chinese spoken languages - not to mention between the Han people and other ethnic groups in China. Written Chinese have also been used as a way of communication through these character-using countries.
Hindi - Urdu
Hindustani or Hindi-Urdu, is commonly spoken in India and Pakistan. It encompasses two standardized registers in the form of the official languages of Hindi and Urdu, as well as several nonstandard dialects. Hindi is the official language and lingua franca of India and Urdu is the official language and lingua franca of Pakistan.
Legatus Pontificius
Legatus ex canone 363 - § 1 est:
Livius Dragnea
Familia
Dragnea uxorem duxit, quacum interea divortium fecit, atque duos liberos habet.
Legatus Pontificius
Legatis Romani Pontificis officium committitur ipsius Romani Pontificis stabili modo gerendi personam apud Ecclesias particulares aut etiam apud Civitates et publicas Auctoritates, ad quas missi sunt.
Livius Dragnea
Munus
Post scholam finitam Dragnea ad usque annum 1987 apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem vecturae studebat.
Cursus honorum
Dargnea, qui ab anno 1994 sodalis Factionis Democraticae erat et anno 2000 ad PSD transiit, annis 2000 ad usque 2012 praeses consilii Teleorman circuli fuit. Deinde legatus ad Cameram Legatorum est. A die 20 Ianuarii ad usque 3 Februarii 2009 in consilio ministrorum Aemilii Boc minister rerum internarum erat. Breve tempus etiam minister vecturae erat. A die 21 Decembris 2012 minister progressus regionalis et periegesis Romaniae atque vicarius praeses ministrorum in consilio ministrorum Victoris Ponta est. Die 15 Maii 2015 se a magistratu ministri recessit. Die 20 Maii Sevil Shhaideh successor Dragnea minister progressus regionalis electa est, die 22 Iulii ipse Dragnea candidatus praesidis factionis Rovanam Plumb vicit et novus praeses factionis electus est, postquam Victor Ponta praeses ministrorum se ab hoc munere abdicavit. Die 22 Aprilis 2016 a iudicio fraudis suffragii ad duos annos carceris damnatus est, quod anno 2012 inter suffragium populi de praeside Traiano Băsescu comississet. Probationis causa non incarcerabitur atque declaravit se praeses factionis PSD mansurum. Die 21 Decembris 2016 praeses Camerae Legatorum Romaniae electus est, postquam factio eius PSD electione victrix evenit. Cum enim scelerati damnati ministri fieri lege prohiberentur, Sorin Grindeanu sodalis Dragneae novus primus minister nominatus est. Qui autem hanc legem tollere suscepit, ut Dragnea ei succedere possit. Haec lex autem, quod populus eam rescindi flagitavit, sublata est. Quod Grindeanu hanc legem, qua Livius Dragnea a poena liberaret, non tulit, factio PSD die 15 Iunii 2017 Grindeanu e factione exclusit atque a eo postulavit, ut a magistratu se recederet. Quod autem Grindeanu recusavit. Sed et successores Grindeanu - a die 29 Iunii 2017 Michael Tudose et a die 17 Ianuarii 2018 Viorica Dăncilă - leges corruptionis, quas Dragnea timebat, tollere non potuerunt.
Legatus Pontificius
Codex Iuris Canonici (Can. 362) statuit etiam:
Livius Dragnea
Crimina nova et iudicia
Contra Livium Dragneam diversae crimina allata sunt. Exempli gratia ei obiectum quod, quod in Teleorman circulo magistratibus ad iuventutem adiuvandam pro factione sua PSD laborare fecisset atque eis ex aerario praemia dedisset. Qua de causa mense Iunio 2018 primo ad carcerem trium annorum et sex mensium damnatus est. Et Livius Dragnea et delatores ad summum iudicium provocaverunt. Summum iudicium Romaniae primum iudicium die 27 Maii 2019 confirmavit atque Dragnea eodem die incarceratus est. Praeterea delatores ei obiciunt, quod pecunia Unionis Europaeae averteret. Sunt 20 diecies centena milia Euronum.
Legatus Pontificius
Romano Pontifici ius est nativum et independens Legatos suos nominandi ac mittendi sive ad Ecclesias particulares in variis nationibus vel regionibus, sive simul ad Civitates et ad publicas Auctoritates, itemque eos transferendi et revocandi, servatis quidem normis iuris internationalis, quod attinet ad missionem et revocationem Legatorum apud Res Publicas constitutorum.
Oklahomapolis
Urbs Oclahoma, sive Oklahomapolis  (Anglice Oklahoma City), est caput et urbs maxima Oclahomae civitatis Americanae, ac sedes Oklahoma Comitatus. Aestimatione anno 2015 facta, 631 346 incolas habet.
Mundus Musulmanus
Mundus Musulmanus, etiam Ummah, est notio saltem tres significationes habens: sensu religioso, hic mundus in hominibus consistit qui doctrinas religionis Islamicae accipiunt, Musulmani appellati; sensu culturali, notio Ummah civilizationem Islamicam expressit, non Musulmanis in illa civilizatione habitantibus exceptis; sensu geopolitico hodierno, vocabulum civitas Islamica plerumque civitates maioritatis Musulmanae, civitates, districtus, et oppida una attingit.
Valverde (Hispania)
Valverde est vicus Hispaniae, in communitatis Autonomae Canariarum insula Ferri et in provincia Nivariensi situm, cui anno 2011 5048 incolarum sunt.
Mundus Musulmanus
Quamquam modi vivendi Islamici unitatem et defensionem civium Musulmanorum exprimunt, scholae et sectae (exempli gratia, vide coniunctiones Shi'a–Sunni) exstant. Pan-Islamismus et flumina nationalistica statum omnis mundi Musulmani olim moverunt.
Anno 2010, plus quam 1.6 billiones, 23.4 centesimae fere numeri hominum mundi, Musulmani erant. Per centesimas totius numeri incolarum in regione Musulmana habita, 24.8 centesimae in Asia et Oceania, 91.2 centesimae in Medio Oriente et Africa Septentrionali, 29.6 in Africa subsaharana, circa 6.0 in Europa, et 0.6 in Americis sunt.
Lingua franca
Hindi - Urdu
Also see Hindustani
Italian
Italian was the lingua franca of Italian colonies in Africa and it is still used in business by some populations of Eritrea, Ethiopia and Somalia.