cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Capitolinus mons
De monte ante Capitolium
Mons ille Saturnius primum dictus est, quod Saturnus ibi primus oppidum condidisse narratur. Deinde, quod bello inter Romanos ac Sabinos post virgines raptas, Tarpeia virgo, filia praefecti arcis, auro corrupta secretam viam hostibus Sabinis ostenderat ac ibi necata et sepulta erat, Tarpeius mons nominatus est. Cuius rei monumentum rupes Tarpeia remansit, unde proditores ac maiestatis damnati praecipitabantur. Postremo, cum Tarquinius Superbus fundamenta templi Iovis Optimi Maximi iaceret, humanum caput integra facie in terra inventum est. Hoc prodigium portendebat hic caput rerum humanarum fore: unde mons templumque nomen Capitolium duxere. Sic saltem a scriptoribus rerum Romanarum traditum est. Hoc autem verum fuisse videtur Sabinos hunc montem incoluisse.
De templo Iovis Capitolini
Frontem Capitolii ex una parte denarii a Petilio Capitolino quaestore anno 43 a.C.n. percussi expressam videre possumus (ex altera parte caput Iovis): sex columnae fastigium sustinent, supra fastigium Iuppiter quadrigis vehitur, intra fastigium dea Roma scutis insidet. Expressa est etiam in sestertio imperatoris Vespasiani, qui templum post incendium restituit: sex columnae fastigium quidem sustinent sed statuae eaedem non sunt: Iuppiter in solio sedet.
Hic deus velut auctor rei publicae et imperii Romanorum erat: itaque externae nationes, cum amicitiam erga populum Romanum exhibere cupiebant, dona Iovi Optimo Maximo mittebant. Imperator Romanus post magnam victoriam, ut Iuppiter ipse vestitus, eo triumphans Via Sacra ascendebat, ut deo sacrificio gratias ageret laureamque consecraret. Pompa circi contra a Capitolio descendebat.
De Romanis in Capitolio obsessis
Anno 390 a.C.n. Galli Romanos vicerunt, Urbem ceperunt atque incenderunt. Romana iuventus in Capitolium sese recepit, senes in urbe mortem obierunt ne oneri essent defensoribus arcis. Ne tum quidem tamen a deis suis Romani deserti sunt: nam cum Galli nocte clam rupem ascendissent, vigiles atque canes quidem fefellerant sed non anseres sacros Iunonis, qui alarum motu et clangoribus M. Manlium excitavere. Ita Galli repulsi sunt et Iunoni Monetae (id est ea quae admonet) templum eo ipso loco postea aedificatum est. Anseres vero Capitolii hodieque toto orbe terrarum celebres sunt, velut proverbium.
M. Manlius, qui ab anseribus excitatus virtute atque fortitudine sua Capitolium servaverat, magna praemia accepit et Capitolinus cognominatus est. Sed postea, maiestatis, tamquam regnum adfectaret, accusatus damnatusque e Tarpeia rupe praecipitatus est. Unde proverbium, non longe a Tarpeio saxo Capitolium abesse, id est a summis ad infima celerrime descendi posse.
De Capitolio ter incenso
Ter Capitolium exarsit ac rursus aedificari debuit. Primum anno 83 a.C.n. die 6 Iulii, bello civili inter Sullam et optimates ex una parte, Marium, Cinnam et populares ex altera, incendium incerto auctore Capitolium delevit. Sylla sedem deorum iisdem vestigiis restituere decrevit. Cura huius rei consuli anni 78 a.C.n., Quinto Lutatio Catulo, mandata est, qui ideo Capitolinus cognominatus est ac per viginti annos huic rei operam dedit nec tamen perfecit: Caesar enim ipse templum dedicavit sed, magni animi exemplo, nomen Lutatii in templo inscribi iussit.
Sed paulo post rursus exarsit, anno 80 Tito Augusto imperatore et Domitianus ultimum Capitolium antiquum Romae magna impensa exstruxit. Reliquiae. quae in situ inventae sunt, ad hoc Domitiani opus pertinent.
De locis illustribus in Capitolino monte
Praeter templum Iovis nobilissima sunt:
De templis memoria digna sunt:
De Capitolio aetate moderna
Paulo Papa III, Michael Angelus pictor atque architectus Aream Capitolinam restituit, praeclarum simulacrum Marci Aurelii Antonini Augusti equestre in media platea posuit, aedificia instruxit, quae hodie Musea Capitolina vocantur. Italiae restitutae aetate (vulgo Risorgimento) iuxta Capitolium Monumentum Victorianum exstructum est, Victorio Emmanueli Italiae regi dicatum.
Conclusio
Capitolium in occidentalium hominum humanitate magni momenti habetur, quod per longam aetatem velut caput rerum humanarum orbisque terrarum fuit: nonnulla aedificia hodierna Capitolium nomen sumpserunt, quorum nobilissimum est Vasingtoniae in Civitatibus Foederatis aedificium publicum, ubi leges ad universas civitates pertinentes feruntur.
Nicolaus Beketov
Nicolaus Nicolai filius Beketov (Russice Николай Николаевич Бекетов, tr. Nikolaj Nikolaevič Beketov; natus 1 Ianuarii 1827 in vico Novaja Beketovka gubernii Pensensis, mortuus 30 Novembris 1911 Petropoli) fuit chemicus Russicus, unus e conditoribus chemiae physicae, professor Universitatis Charcoviensis annis 1859–1887, socius ordinarius Academiae Scientiarum Petropolitanae ab anno 1886.
Matti ja Teppo
Matti ja Teppo (Latine fere: Matthias et Stephanus) vocatur grex musicus popularis duoviralis Finnicus, qui a duobus fratribus Aboensibus, Matti (natus anno 1949) et Teppo Ruohonen (natus anno 1948), anno 1969 Aboae conditus est. A prima iam iuventute una cum fratre maiore Seppo, qui postea et ipse cantor notabilis factus est, domi forisque maritimis vestimentis induti concinere solebant. Postquam fundamenta conservatorio Aboensi iacta sunt, in numero primorum studentium ambo se illic arti musicae dederunt. In principio fratres et violina et clavile usi inter se ludebant, sed maturioribus annis vox citharaque magis Matthiae placebant, verba lyrica componenda Stephano. Anno demum 1966 competitionem musicam, qua nova ingenia popularia querebatur, vicerunt, sed non prius quam anno 1969, cum concertus publicos Aboitibus dare coepissent, re vera communem admirationem secuti sunt. Eodem quoque anno primum phonodiscum, cui nomen Si felix es inditum est, palam dederunt, annoque insequenti cantico Biotita summum favoris gradum attigerunt. Carmina selecta Matti ja Teppo intitulata anno 1972 edita sunt, proprio negotio discophonico nuperrime instituto. In carminibus posterioribus notanda sunt praeter alia Kaiken takana on nainen (Latine fere: "Dux femina facti") et Mä joka päivä töitä teen (Latine fere: "Cotidie mihi laborandumst"). Dicitur Teppo iuvenis se etiam studio Latinitatis paululum dedisse.
Volodimiria (discretiva)
Volodimiria est nomen urbium:
Auchel
Auchel est commune Francicum 11204 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Mons Barcarius
Mons Barcarius (Italiane: Mombarcaro) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Montebarcarisenses appellantur.
Observatorium Lowell
Observatorium Lowell est observatorium astronomicum in urbe Flagstaff Arizonae situm, anno 1894 conditum a Parcivallo Lowell, unum ex veterrimis observatoriis Civitatum Foederatarum, anno 1965 monumentum historicum nationale (National Historic Landmark) designatum. In hoc observatorio Clyde Tombaugh anno 1930 planetula Plutonem invenit.
Ethel Maria Smyth
Ethel Maria Smyth (nata in Sidcup die 23 Aprilis 1858; mortua in Woking die 8 Maii 1944) fuit compositrix, concentus magistra et scriptrix Britannica quae operas composit ad suffragium mulierum conata est.
Edwardus Confessor
Eadwardus vel Edwardus, confessor nuncupatus (Anglosaxonice Eadweard; natus circa annum 1004; mortuus die 5 Ianuarii 1066) fuit filius regis Ethelredi II ex uxore Emmae et frater maior natu regis Hardecnuti. Fratre mortuo Eduardus fit rex Anglorum anno 1042. In matrimonium duxit Edgitham filiam patricii Godwini.
Sanctus Audoenus de Revocaria
Sanctus Audoenus de Revocaria (Francogallice Saint-Ouen-la-Rouërie, Gallonice  , Britonice Sant-Owen-Reoger) est commune 786 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Henricus Ludovicus Habert de Montmor
Henricus Ludovicus Habert de Montmor  (Lutetiae natus circa annum 1600; ibidem mortuus die 21 Ianuarii 1679) fuit litterarum peritus Francicus. Habert de Montmor, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1634 cooptatus est.
Machault (Arduenna)
Machault est commune Francicum 503 incolarum (anno 2012) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Genga
Genga seu Ginga  (alia nomina: Castrum Ginghae) (Italiane: Genga) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Anconitana situm. Incolae Gengarini appellantur.
Batalaria
Batalaria (-ae f.) est nomen navis quae in bellis adhibetur.
Albertus ursus
Albertus ursus seu Adelbertus ex Ascania familia Marchio et Elector Brandeburgi est creatus anno 1142 ab imperatore Friderico I.
Fanum Sancti Laurentii Saevatiensis
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Pustriosanam.
Fanum Sancti Laurentii Municipium Mercatum vel Burgata est.
Saebatum fuit oppidum Romanum in regione quae nostra aetate ad Tirolum Meridionalem pertinet. Nostra aetate ibi est oppidum Sancti Laurentii. Parochia Sancti Laurentii est veterrima Tiroli et orta est Sebati in oppido Romano. Prope arcem vulgo Sonnenburg appellatum milliarium Romanum inventum est cuius simulacrum prope arcem collocatum est. Archetypum lapis in museo Aeni Pontis est.
Sermones
Magna pars hominum ibi Germanice, quamquam multi etiam Italice ac Dolomiane loquuntur accurate:
Geographia
Sebatum ad Byrrham flumen iacet.
Historia
Ante Romanos oppidum Saevatium fuit, qui Saevates ibi habitabant. Sebati mentio facta est in Itinerario provinciarum Antonini Augusti. Ad provinciam Noricam pertinebat.
Post Romanos Raeti remanebant et Christiani Raeti oppidum Sancto Laurentio dedicaverunt. tum Bavari venibant.
Fine imperii Romani facta Germanis appropinquantibus oppidani Raetici oppidum primum in collem vicinum, ubi hodie circumitio archaeologica est, tum in rupem vulgo Lothen appellatam, ubi praesidio arcem aedificaverunt, moverunt.
Temporibus mediaevalibus apud Sebatum duo arces erant nomine Sonnenburg et Michaelis. Lingua Germanica nostra Sonnenburg solis arcem dicere vult sed revera verbum vetus Suehneburg fuit, quod arcem piacularem dicit.
Nunc in „arce piaculare" sive Sonnenburg deversorium est.
Museum
Antiquarium museum rerum veterum est.
Carolus Severing
Carolus (Carl) Severing (natus 1 Iunii 1875 oppido Herfordiae (Vestfalia), mortuus 23 Iulii 1952 Biliveldae) vir publicus Germaniae et sodalis SPD fuit.
Iuventus et munus
Pater eius opifex in fabrica sigarellorum fuit. Annis 1889 - 1892 scholam elementariam frequentabat et deinde tirocinium fabri claustarii fecit.
Cursus honorum
Anno 1893 sodalis SPD factus est et collegii opificum metallicorum. Post iter in Helvetiam factum secretarius factionis suae Herfordiae electus est. Annis 1905 - 1924 decurio oppidi Biliveldae erat et annis 1907 - 1911 legatus Dietae Imperii Germanici fuit. Annis 1912 - 1919 diurnarius actorum diurnorum SPD Biliveldae erat. Hic anno 1918 consilium opificum militumque condidit, quod post casum Monarchiae rerum poitum est. Deinde autem opifices metallarum et consilium ministrorum imperii conciliavit. Anno 1920 administer Borussiae rerum internarum nominatus est. Acriter contra insurgentes Communistas egit. Fuit legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae et ab anno 1920 etiam iterum legatus Dietae Imperii et ab anno 1921 etiam senatus terrae Borussiae. Mansit administer Borussiae internarum rerum ad mensem Octobrem anni 1926. 28 Iunii 1928 Administer Imperii Rerum Internarum in consilio ministrorum Müller II nominatus est. Nunc ut iam antea contra inimicos rei publicae - praesertim contra Nazistas - certavit. Sed Martio anni 1930 cum administris aliis consilii Müller dimissus est, postquam foedus regendi finitum est. Nam factio sua contra praemium maius cautionum socialium sententiam tulerat. Octobri mense 1930 iterum Borussiae administer inernarum rerum electus est et in pugna contra Nazistas perseveravit. Itaque 20 Iulii 1932 cum omnibus administris Borussiae a Francisco de Papen cancellario dimissus est, qui foedus cum Nazistis facere cupivit.
Sub dictatura nazistarum
Severing anno 1933 legatus Dietae imperii et senatus terrae Borussiae a Nazistis dimissus est et brevi tempore incarceratus est. Tum Biliveldae vivit et semper a vigilibus tectis vigilatus est. Tandem emeritum accepit neque iterum in carcerem missus est.
Post secundum bellum mundanum
Severing post finem dictaturae iterum pro factione SPD egit. Anno 1947 legatus senatus terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae electus est. Sed SPD eum 1949 non iam candidatum Dietae Foederalis Germaniae nominavit.
Anas
Anas potest esse:
Didelphis virginiana
Didelphis virginiana (binomen a Kerr anno 1792), est species marsupialium omnivororum, quae in America Septentrionali habitat.
Baranum
Baranum seu Baranum Isclanum (alia nomina: Barianum vel Barrianum) (Italiane: Barano d'Ischia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 080 incolarum, in Regione Campania, in Urbe metropolitana Neapolitana et in insula Aenaria situm. Incolae Baranenses appellantur.
Ioanna Newsom
Ioanna Newsom (nata die 18 Ianuarii 1982) est cantrix citaristaque Americana.
De iuventute
Ioanna Newsom in oppido parvo Civitate Nivata, California educata est. Eam adulescentam cognitio musciae attigit. Pater citharam (ipsa est cithara cum sex fidibus) psallet et mater, tralaticie exercita clavicina, quoque malleato dulcimero, autocitara, et tympano Congae cantat. Studios egit in ludo Waldorf, ubi artes theatrorum studebat memoriaque deponere et recitare longas poemas docebatur. Hoc usus, ut dixit, nunc eam adiuvat ut lyricos longae carmenae commemorare possit.
Primum Newsom citaram celticam psallere docebatur. Ad citaram pedalatam postmodo progrediebatur et componere carmina incepit. Newsom compositionem litterariam Collegii Mills in Terra Quercuum, California studuit.
Lumes
Lumes  est commune Francicum 1'121 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Sorel-Moussel
Sorel-Moussel est commune Francicum 1'748 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media situm.
Aubrometz
Aubrometz est commune Francicum 141 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Saint-Péran
Saint-Péran (Britonice Sant-Pêran) est commune 312 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Sella rotalis
Sella rotalis est sella rotis instructa, qua homines utuntur cum ambulatio propter morbum, damnum corporis, aut debilitatem difficilis sit. Homines a loco ad locum se movere sic possunt, sive manibus, sive vi motri; etiam ab aliis propelli possunt.
Aubin-Saint-Vaast
Aubin-Saint-Vaast est commune Francicum 764 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Saint-Clément (Vardo)
Saint-Clément est commune 271 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Saint-Père (Illa et Vicinonia)
Saint-Père (Britonice Sant-Pêr-Poualed) est commune 2178 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Praecambrium
Praecambrium est tempus quod abhinc annorum circa 4 500 millones coepit et abhinc annorum 542 millones finem habuit. Pauca fossilia Praecambrici reperta sunt.
Nomen Praecambrici omnia tempora Phanerozoicum praecedentia tegit, propter natum est ante nomina aeva priora dedunt.
Atmosphaera huius temporis
Aer terrestre apud coependum erat sicut nebula solaris, sed minime postea substitutum gasia interna fuit. Haec gasia aquam, carbonii dioxidum, nitrogenium fere constat. In fini Praecambrici factum est in illud simile hodie, i.e. oxygenium tenet et paucissimum CO2. Productio oxygenii, biotae causa, calamitas oxygenii appellatur ob effectus eius in biosphaera.
Chronologia
Dividimus nunc Praecambricum in subdivisiones parvas, Hadaicum, Archaicum, Proterozoicum. In termine Proterozoici res, quas maiora momenta habent, acciderunt, interea explosio biotae in Ediacario et glaciatio totae terrae in globo niveo.
1706 Dieckvoss
1706 , olim designationibus 1931 TS, 1949 KA, 1952 HM2, et 1962 RG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1706 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Mons Basilius
Mons Basilius (alia nomina: Monsbasilius) (Italiane: Mombasiglio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Montebasilienses appellantur.
Lanzac
Lanzac est commune Francicum 614 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
XXVII.a Symphonia de Haydn
Symphonia XXVII Francisci Iosephi Haydn, pro duobus obois, duobus fagottis, duabus bucinis, instrumentis cum arcu, et basso continuo, circa annum 1760 scripta, habet tres motus:
Una copia est inventa in Romania anno 1946. Pro Sibiu, Francisco Koglmann scripta circa annum 2007 "Nächtliche Spaziergänge" cum duplo a vicensima septima symphonia et Aemilius Michael Cioran parlandum.
Ioannes Goria
Ioannes Iosephus Goria (Hastae Pompeiae die 30 Iulii 1943 natus; ibidem solum quintaginta annos natus cancro pulmonum die 21 Maii 1994 mortuus) fuit vir publicus, minister aerarii et praeses Consilii Ministrorum Rei Publicae Italicae.
Psalmus 3
Psalmus qui Latine incipit "Domine, quid multiplicati sunt, qui tribulant me?" est ordine Bibliorum Hebraicorum libri psalmorum tertius. Superscriptio eius est "Psalmus David, cum fugeret a facie Absalom filii sui."
Iohannes Calvinus sic argumentum psalmi descripsit: "David regno pulsus, licet ultima rerum omnium desperatio urgeret, Deum tamen invocat, eiusque promissione se fulcit contra ingentes terrores, hostium ludibria, crudelesque impetus, ipsam denique mortem, quae tunc se oculis ingerebat. Tandem sibi totique Ecclesiae de foelici exitu gratulatur."
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 1, ex versione vulgata Clementina: 1 Psalmus David, cum fugeret a facie Absalom filii sui. 2 Domine, quid multiplicati sunt qui tribulant me? Multi insurgunt adversum me; 3 multi dicunt animae meae: Non est salus ipsi in Deo eius. 4 Tu autem Domine, susceptor meus es, gloria mea, et exaltans caput meum. 5 Voce mea ad Dominum clamavi; et exaudivit me de monte sancto suo. 6 Ego dormivi, et soporatus sum; et exsurrexi, quia Dominus suscepit me. 7 Non timebo millia populi circumdantis me. Exsurge, Domine; salvum me fac, Deus meus. 8 Quoniam tu percussisti omnes adversantes mihi sine causa; dentes peccatorum contrivisti. 9 Domini est salus; et super populum tuum benedictio tua.
Tibur
Tibur  (Italiane: Tivoli) est oppidum Italiae et municipium, circiter 56 710 incolarum, in regione Latio et in Urbe metropolitana Romae Capitis situm. Incolae Tiburtini (etiam: Tiburtes  vel Tiburni et Tiburtinenses ) appellantur.
Vergilius in Aeneide Tiburis "superbi" mentionem facit:
Sententia
Epitheton "Tibur superbum" nunc est sententia et pars insignis oppidi, quod in indice UNESCO Mundi Hereditatis perscribitur.
Geographia
Tibur, quod a Roma duobus et triginta chiliometris distat, est terminus viae Tiburtinae Roma provenientis. Haec via continuatur via Valeria, quae adversum mare Hadriaticum ducit. Nostra aetate haec viae appellantur "strata statalis 5" (Italiane Strada statale 5 ´- Via Tiburtina Valeria).
Saint-Christol-de-Rodières
Saint-Christol-de-Rodières est commune 162 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Tibur
Geographia
Tibur cum Roma via ferraria regionali connectum est, quae incipiens a statione Thermarum Romae ad Aternum ducit.
Tempora antiqua
Fama fert Tibur anno 1215 a.C.n. conditum esse in eo monte, in quo postea acropolis oppidi erat et ubi nunc sunt templa Vestae et Sybillae. Fuit colonia Albae Longae urbis. Vetustissima, quae supersunt urbis antiquae, reliquia sunt partes moenium, quae saeculo IV a.C.n. aedificata putantur.
Tempora Romana
Anno 338 a.C.n. Romani civitatem ceperunt. Exinde civitas est foederata nascentis imperii Romani capitis. Anno 286 a.C.n. Marcus Valerius Maximus Potitus consul Romam et Tibur via consulari, quae appellatur Tiburtina connexit. Saeculo I a.C.n. Tibur per legem Iuliam municipium factum est. Tum civitas Herculis templo nota erat et quia Tiburtinum lapidem producebat e  quo Augustus imperator Urbem marmoream e latericia  fecit. Postea imperator Hadrianus praeclaram villam ibi ab anno 118 usque ad annum 134 aedificavit, cuius ruinae nunc viatores antiquitatis curiosos huc adliciunt. Hadriano autem mortuo villa dilabatur. Nonnullorum historicorum sententia imperator Aurelianus Zenobiam, postquam imperii orientalis usurpatricem devicerit, anno 273 ad Tibur in exilium misit.
Anno 547 in bello Gothico Belisarius oppidum munivit, sed postea milites Totilae urbem destruxerunt. Bello finito Tibur factum est ducatus Byzantinus. Postea pars factum est patrimonii Petri. Postquam Carolus Magnus Italiam expugnavit, comes pro imperatore Tibur regnavit.
Medium aevum
A saeculo IX Tibur erat oppidum sui iuris, ubi consules electi regnabant. Anno 1001 Otto III imperator oppidum expugnavit, quod exinde papa regnabat. Annis 1140 et 1141 bellum Tiburtinum inter Romam et Tibur gestum est. Tiburtini victi coacti sunt, ut papam Innocentium II dominum suum agnoscerent.
Saeculo XIII Tiburtini imprimis partem Gibellinam sequebantur. Saeculo quarto decimo, in magno schismate occidental Tiburtini sicut aliae regiones Italiae septentrionalis partibus papae Urbani VI favebant contra antipapam Avenionensem Clementem VII.
Saeculo XV incipiente primum Ladislaus I rex Neapolitanus, deinde miles conducticius Braccius Montonus, qui statum pontificium capere conabantur, ante oppidum repulsi sunt. Anno 1447 Alphonsus V rex Aragoniae ibi per annum habitabat.
Nova aetas
Anno 1522 Hadrianus Papa VI omnem libertatem Tiburis tollit, et oppidum factum est pars status Pontificii. Primum anno 1527 Columnenses, deinde 1547 milites Ducis Albani, qui bellum in papam Paulum III gerebat, civitatem spoliaverunt. Papa Paulus III sedem habebat Tibure aestate anni 1539. Ibi excipit Ignatium de Loyola et probavit 3 Septembris anni 1539 eius "primam Societatis Jesu instituti summam", qua societas Iesuest condita. Tibure anno 1560 Villa Estensis cura Hippolyti II ducis Estensis et cardinalis aedificata est.
Anno 1835 Gregorius Papa XVI villam Gregorianam condidit, quae est hortus.
Bello mundano altero, cum Germani in via Valeria septentriones versus se reciperent, Angli et Americani, ut ferrivias et alia itinera a Roma ad mare Hadriaticum ducentes interrumperent, Tibur civitatem, quae ad viam Valeriam iacet, aëroplanis et telis severe aggressi sunt. Germani Tibur occupantes sanguinolento modo multos, qui hac in regione versabantur, partisanorum greges propulerunt, et, cum se reciperent, vias et pontes demoliti sunt.
Ecclesia Catholica Romana
Tibur est sedes episcopalis, quae Dioecesis Tiburtina appellatur. Sedes episcopalis Dioecesis Sedi Apostolicae immediate subiecta est.
Fractiones
Campolimpido, Favale, Villaggio Adriano, Arci-empolitana, Bivio di San Polo, Quintiliolo, Collenocello.
Lucquy
Lucquy  est commune Francicum 538 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Franciscus de Menthone
Franciscus de Menthon (nobili locu natus eadem familia ad quam sanctus Bernardus Menthonensis pertinuit in Montmirey-la-Ville in praefectura Iura Franciae die 8 Ianuarii 1900; Mentho Gebennensium in praefectura Sabaudia Superiori die 2 Iunii 1984 mortuus) iuris consultus et politicus factionis MRP, fuit civitatis actor inter Iudicia Norimbergensia. Ab anno 1945 usque ad annum 1977 fuit Menthon-Saint-Bernard praefectus urbis.
La Sortie de l’Usine Lumière à Lyon
La Sortie de l’Usine Lumière à Lyon (fere Latine Exitus e Lumière Officina Lugduni') est pellicula muta anno 1895 edita et prima a Fratribus Lumière creata et ducta.
Santranges
Santranges est commune Francicum 422 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Sebastianus Lang
Sebastianus Lang (natus Erfordiae die 15 Septembris 1979) est birotarius Germanicus qui mercede pro Manu Gerolsteiner certat.
Anno 2006 pro manu Gerolsteiner vehens, Lang vicit Germanum Publicum Temporis Certamen. Per duodecimam Circuitus Franciae stationem die 17 Iulii 2008, abstulit tuniculam maculatam.
Allotheria
Allotheria (ex Graeco allos 'alius' + therion 'animal ferum') fuit ramus felicium mammalium mesozoicorum.
Deus Caritas Est
Deus Caritas Est est encyclica epistula prima quam scripsit Papa Benedictus XVI in sua lingua materna, Theodisca, circa annum Domini 2005. Encyclica recogitat diversitates et proximitates eri agape et logi secundum disciplinas Iesu Christo.
Similis Encyclica Papae Iohanne Pauli II Redemptore Hominis praedictio pontificatorum Papae Benedictus XVI creditur.
Aubigny-en-Artois
Aubigny-en-Artois est commune Francicum 1'358 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Euryapsida
thumb|Euryapsidum [[calva]]
Euryapsida (-idum, n.pl.) sunt grex polyphyleticum, quoniam animalia non propinqua continet. Peculiaritas erat fenestra supratemporalis (sine infratemporali) post orbitam et super os postorbitale et os squamosum. Hodie putatur ea diapsida esse, quae fenestram infratemporalem perdiderunt.
Membra erant Reptilia marina:
Zizuris
Zizuris (Germanice: Zizers, Romancice: Zezras) est vicus Helveticus 3192 incolarum (anno 2011) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Medoacus (discretiva)
Medoacus potest:
Evolutio
Evolutio sensu latissimo est quaeque variatio per tempus proficiens; quae autem sensu stricto in biologia est mutatio proprietatum multitudinum quae per aetates continuas hereditate excipi possunt. Quae proprietates sunt effectus genorum, quae a parentibus ad proles per reproductionem transmittuntur. Variae proprietates intra quandam multitudinem exsistere solent propter mutationem, recombinationem geneticam, aliosque fontes variationis geneticae. Evolutio fit cum rationes evolutionariae sicut selectio naturalis (selectione sexuali non exclusa) et fluitatio genetica hanc variationem agunt, ut certae proprietates frequentiores aut rariores intra multitudinem fiant. Perpetuo variantur pressurae evolutionariae quae determinant num quaedam proprietas frequens aut rara intra multitudinem sit, ut proprietates hereditate per aetates continuas exceptae mutentur. Ex hac ratione evolutionaria exoritur biodiversitas in omnibus organizationis biologicae gradibus, inter quos gradus specierum, organismorum singulorum, et molecularum.
Theoria evolutionis per selectionem naturalem a Carolo Darwin et Alfredo Russel Wallace medio saeculo undevicensimo separatim excogitata est, atque in On the Origin of Species libro Darwiniano singulatim proposita est. Prima res theoretica per selectionem naturalem inventa est plures proles pariri quam supervivere possunt. Qua re observata, sequuntur tria facta de organismis viventibus: (1) proprietates inter singulos morphologia, physiologia, moribusque variantur (quod est variatio phenotypica); (2) variae proprietates varias salutis et reproductionis rationes conferunt (quod est aptitudo differentialis); et (3) proprietates ab aetate ad aetatem transmitti possunt (quod est heritabilitas aptitudinis). Ergo, in aetatibus continuis, verisimilius est singulos in una aetate a parentum progeniebus reponi quibus sunt proprietates prosperae, quibus supervivunt et reproducunt in suis circumiectis biophysicis. Saeculo vicensimo ineunte, aliae evolutionis notiones, sicut mutationismus et orthogenesis, refutatae sunt, cum synthesis moderna evolutionem Darwinianam cum genetica classica reconciliaret, quod vicissim monstravit evolutionem adaptivam effici, selectione naturali per Mendelianam variationem geneticam agente.
Secundum rationem Caroli Darwin, mutationes fiunt quia:
Variatio genetica
Experimenta monstrant gena per tempus mutari, ob radiationem, vira, transposona, chemicas mutagenicas, et varia errata, quae, dum ADN replicatur, in meiosi accidunt. Hae mutationes effciunt, ut singula animantia cognata inter se de eo, quod ad vitam feliciorem adduceat, discrepent.
Selectio naturalis
Selectio naturalis est ratio, quomodo circumiectum naturale res animantes ad vitam aptiores citat. Res aptiores vivunt et novas progenies habent, quamquam res minus aptae excidunt carentque progeniebus. Ita circumiectum naturale rerum animantium numerum auget aptiora adiuncta genetica habentium, et numerum eorum diminuit, qui minus apta adiuncta habent.
Carbonaria (Urbs metropolitana Neapolitana)
Carbonaria  (Italiane: Carbonara di Nola) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 290 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Incolae Carbonarienses appellantur.
Municipia finitima
Domicella (AV), Lauro (AV), Liveri, Palma Campania.
Mons Rubeus (discretiva)
Mons Rubeus potest:
27 Martii
27 Martii dies 86ª anni est (87ª annis bisextis) in calendario Gregoriano. 279 dies manent.
Secundum calendarium Romanum est ante diem sextum Kalendas Aprilis, quod a.d. VI Kal. Apr. abbreviatur.
Haroldus II (rex Anglorum)
Haroldus II (Anglosaxonice Harald; natus circa annum 1022; mortuus die 14 Octobris 1066) fuit rex Anglorum, ultimus e stirpe Anglosaxonum, successor regis Eduardi Confessoris. Haroldus fuit filius patricii Godwini uxorisque alterius Gythae; soror Haroldi Edgitha fuit uxor regis Eduardi.
Eduardus mortuus est die 5 Ianuarii 1066 sine prole. Haroldus, ut frater reginae, electus est rex a patriciis.
Terminologia Anatomica
Terminologia Anatomica est primum opus internationale propriis anatomiae humanae vocabulis Latinis Anglicisque dicatum. A Foederanti Consilio ad Anatomicam Terminologiam (FCAT) et Internationali Foederi Associatorum Anatomorum (IFAA) creatum, anno 1998 prolatum est. Super opus primum prius, Nomina Anatomica, superstat. Terminologia Anatomica terminologiam circum 7500 structurarum anatomicarum macroscopicarum humanarum continet. Anno 2011 Foederans Internationale Programma ad Anatomicas Terminologias (FIPAT), quod FCAT successit, Terminologiam Anatomicam in Interrete publicavit.
Saint-Pierre-de-Plesguen
Saint-Pierre-de-Plesguen (Britonice Sant-Pêr-Plewenn) est commune 2459 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Fanum Sanctae Mariae Riparum
Fanum Sanctae Mariae Riparum (alia nomina: Fanum Sanctae Mariae Novae) (Italiane: Santa Maria Nuova) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Anconitana situm.
8387 Fujimori
8387 , olim designationibus 1993 DO, 1977 CK1, 1985 RH6, et 1990 RH11 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8387 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Louvergny
Louvergny  est commune Francicum 77 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Sancoins
Sancoins est commune Francicum 3'301 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Saint-Césaire-de-Gauzignan
Saint-Césaire-de-Gauzignan est commune 269 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Maria Helena Walsh
Maria Helena Walsh (Bonaëropoli nata patre oriundo ex Anglia die 1 Februarii 1930; ibidem mortua die 10 Ianuarii 2011) fuit scriptrix litterarum puerilium, diurnaria et musica Argentina. Inter Ioannis Dominici Perón tyranniam (1952–1956) Walsh exsul Lutetiae in Europa vixit.
Attin
Attin est commune Francicum 714 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Edmundus II (rex Anglorum)
Edmundus fuit filius regis Ethelredi II uxorisque eius primae Elfledae. Patre mortuo die 23 Aprilis 1016, regno a Normannis minato, Edmundus fit rex, sed eodem anno mortuus est Londini. Angliam totam cepit Cnuto rex Danorum.
The Ten Commandments (1923 pellicula)
The Ten Commandments (fere Latine Decem Praecepta) est pellicula muta anno 1923 a Caecilio B. DeMille ducta. Pellicula argumentum ex Bibliae Libro Exodo narrat, quomodo Deus Moysen liberviat a decreto Pharaonis mortis pro pueribus Hebraeis. Adoptus in filum filiae Pharaonis, vitam vixit nobilitatis Aegypti, sed, percusso aegypto, in desertum fugit. Ibi uxorem duxit, et ibi Deus ex frutice igni flammanti ei presentiam et nomen suum revelavit. A Deo compulsus, Aegyptum est reversus, et ibi per signa et mirabilia magna, Deus liberavit populum Israelitum per servum suum Moysen. Populus ductus a Deo in deserto per transitum Maris Rubri, ibi contra Deum protestavit, et ergo quadragenta annis in deserto peregrinavit. Ibi data est ei lex, et ibi tabernaculum exstruitur. Moyses non intravit in terram promissionis, sed eam vidit a longe a monte Nebo. Ibi mortuus et sepultus est.
Anno 1956, Caecilius B. DeMille novam pelliculam eiusdem tituli fecit. In pellicula anni 1923 agunt:
Gondwanatheria
Gondwanatheria (nomen a Mones anno 1987 inventum) est ordo mammalium exstincta.
Lamothe-Fénelon
Lamothe-Fénelon est commune Francicum 303 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gattamelata
Gattamelata sive Erasmus de Narnia fuit dux clarus (Italiane condottiere) Italianus  Narniae fere anno 1370 natus, Patavi die 16 Ianuarii 1443 mortuus.
Saint-Bresson (Vardo)
Saint-Bresson est commune 65 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Abarema ganymedea
Abarema ganymedea est species plantarum florentium familiae Fabacearum, solum in duobus locis parvis endemica: in Antioquia Septentrionali Columbiae et Esmeraldas Aequatoriae.
Lonny
Lonny  est commune Francicum 538 incolarum (anno 2010) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Les Attaques
Les Attaques est commune Francicum 2'000 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Aloisius
Aloisius sive Aloysius, est praenomen Germanicae originis, ex Alwis (Latine sapiens) ortum.
Species curationis
Species curationis in conservatione ferarum Civitatum Foederatarum est species de qua sollicitudo status et minarum manet, cum autem data haud sufficientia sint ut species in tabulis sub Actu de Speciebus in Discrimen Adductis perscribatur. Species curationis plerumque deficit aut acrium conservationis actionum egere videtur. Multa ministeria administrationum civicarum indices harum specierum parant et custodiunt.
Petrus Cushing
Petrus Wilton Cushing (vulgo Peter Wilton Cushing; natus die 26 Maii 1913 in Kenley; mortuus die 11 Augusti 1994) actor et socius Ordinis Imperii Britannici fuit.
Sanctus Remigius de Plano
Sanctus Remigius de Plano (Francogallice Saint-Rémy-du-Plain, Britonice Sant-Revig-ar-Plaen) est commune 704 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Podium Marini
Podium Marini (alia nomina: Taberna Penta) (Italiane: Poggiomarino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 21 350 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Incolae Podiumarinenses appellantur.
Fractiones
Flocco, Fornillo.
Municipia finitima
Boscoreale, Palma Campania, San Giuseppe Vesuviano, San Valentino Torio (SA), Scafati (SA), Striano, Terzigno.
Ordo mundi sanitarius
Ordo Mundi Sanitarius (OMS) est praecipua Nationum Unitarum agentura quae valetudinem, salutem et curam sanitatis gentium curat contra morbos epidemiasue. Ordo, die 7 Aprilis 1948 conditus, Genavae in urbe Helvetiae situs, est pars Gregis evolutionis Consociationis Nationum. Proxima agentura, Consociatio Sanitatis, fuit agentura Confoederationis Nationum.
Ordinis Mundi Sanitarii munera generalia sunt:
Ordo mundi sanitarius ex Consilio oeconomico et sociali dependet. Primus director fuit Brock Chisholm; director ab anno 2007 fuit Margarita Chan, medica et erudita Sinica, ab anno 2017 Tedros Adhanom Ghebreyesus.
Saeculo 19
Ordinis Mundi Sanitarii praecessor, sub impressionibus pandemiae cholerae secundae (1826-1837), ab anno 1851 ad annum 1938 Consultationes Sanitariae Internationalea valent. Consultatione septima anni 1892, Venetiarum, prima conventio, ad choleram spectans, instituta est. De facto post annos quinque, anno 1897 enim, consensus constitutus est.
Saeculo 20
Anno 1902 Offici Sedes Sanitaria Panamericana atque anno 1907 Officii Sedes Internationalis Hygienes Publicae institutae sunt. Cum formatione Confoederationis Nationum anno 1920 Ordo Sanitarius Confoederationis Nationum emanavit. Confoederatione Nationum dissoluta anno 1945, post bellum mundanum secundum, formatur non solum Nationes Unitae sed etiam Ordo Mundi Sanitarius.
Pandemia COVID-19 (11 Martii 2020 - hodie)
Ordo Mundi Sanitarius (OMS) mature, ab mense Decembris 2019, pericula contagionibus SARS-CoV-2 cognovit, ita informationem medicam et statisticam offudit. Iam die 12 Ianuarii 2020 primum agenda civitatum orbis terrarum divulgavit. Paulo post primum peritiis concilium interpretationis praeventionisque interpositum est. Die 11 Martii 2020 director Tedros Adhanom COVID-19 pandemiam esse nuntiavit. Initium mensis Aprilis iam 1 000 000 homines affecti sunt. Die 13 Aprilis initiatur quaesitio vaccinorum contra SARS-CoV-2. Die 27 Maii Fundatio OMS instituta est.
Inter dies 29 Maii 2020 et 20 Ianuarii 2021, Civitates Foederatae Americae relationem suum cum Ordine Mundi Sanitario agrogare proclamavit, cum damnatione, Ordinem pandemiam COVID-19 inhibendare non posse et infomationem rectam occultus esse cum axilio malo a Re publica popularis Sinarum.
Athies (Fretum Calisii)
Athies est commune Francicum 1'003 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Ordo mundi sanitarius
Structura Ordinis Mundi Sanitarii
Ordo Mundi Sanitarius (OMS) est membrum Nationum Unitarum Cultus Gregis. OMSo constitutio propria est. Ordini civitates 194 membra sunt. Quaeque civitas unam ex regionibus administrativis sex assignata est. Organum supremum est congregatio sanitaria mundialis. Officii sedes principalis in Genava, Helvetiae situm est. Primus director homines publice perclarissimi ambassiatores nominat. Tota in orbe terrarum inveniuntur centra cooperantia, adhuc circiter octingenti. Valores sex definitae sunt.
Membra
Quaeque Ordini civitas membrum nominatur. Hodie OMS civitates centum nonaginta quattuor membra sunt.
Congregatio Sanitaria Mundialis et Consilium Executivum
Congregatio sanitaria mundialis est auctoritas suprema OMS. Semel in anno membra in Genava se congregant. Quoque triennio congregatio denuo consilium executivum cooptant.
Regiones administrativae
OMS regiones administrativae sunt sex: Africana, Americae, Asiae Australis et Orientalis, Europaea, Mediterranea et Orientalis, Pacificae Occidentalis. Cuique regioni officiii sedes regionalis proprius est:
Centra cooperantia
OMS centra cooperantia partes retis internationalis esse definit, se programmas sanitarias in civitatibus ac inter civitates velut regionales formare et subesse. Centra cooperantia sunt quaedam partes universitatum vel laboratoriorum vel aliorum institutorum scientificorum. Munera eorum est informationis, ad valetudinem relatam, collectio, collatio, et distributio. Exemplum fuit centrum influenzae mundiale Londinii, quod ab anno 1947 administrationum epidemiologicorum totius orbis terrarum operatum est.
Compositiones actionum et nationalium et internationalium contra morbos contagiosos
Organizatio Mundialis Salutis initii incrementique animadversio maxima agit et audientiam facit. Ita progrommata sanitaria compluria malariae, ebolae, SIDAe, COVID-19i divulgabantur.
Malaria
Malaria est morbus periculosus parasitis (plasmodiis) causa per anopheles transmissus, dimidii omnium hominum. Simul et praeventia et cura notae sunt. Anno 2019 tamen homines plus quam quadragies centena milia mortui sunt, contagiones bis milies undetricies cognitae sunt.
Schistosomiasis
In orbe terrarum schistosomiasis homines bis milies quadringenties afficit. Larvae schistosomatis haematobii vermis aqua in corpus venit. Reactionis corporis contra schistosoma causa corpori damnum profert.
Media
Mēdia (-ae, f.) (Graece: Μηδία ; lingua Persica antiqua: Māda) fuit antiqua Asiae Meridianae regio, in caurina hodiernae civitatis Iraniae parte sita. Nomen cepit ab Iranica Medorum gente, qui ibi extrema parte millennii alterius a.C.n. consederant. Caput Mediae fuit urbs Ecbatana; aliae regionis urbes magni momenti fuerunt Aspadana et Rhagae.
Celidonia
Celidonia (alia nomina: Gildonum, Geldonia ) (Italiane: Gildone) est oppidum Italiae et municipium, circiter 900 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Celidonienses seu Geldonienses appellantur.
Ordo mundi sanitarius
Compositiones programmas contra fumationem et obesitatem instituentes
Fumatio et obesitas in orbe terrarum pericula complurium morborum implent. Inter alios morbi cardiovascularis hodie grex numero maximus morborum, quibus homines moriunt.
Lamothe-Cassel
Lamothe-Cassel est commune Francicum 111 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ordo mundi sanitarius
Morbi cardiovasculares
Nulla collatio morborum tam numerum mortium accusanda est, quam grex morborum cardiovascularium. Imprimis infarctus cordis et apoplexiae cerebri (sive ictuum et ischaemici et haemorrhagici) causa complures homines moriunt.
Ulva
Ulva (Anglice: Ulva ; Scotice: Ulbha) est insula iacens in Ebudibus Interioribus Scotiae. Insula est nota propter perditas sedes ibi, quarum notissima est Ormaig. Nunc possessa est a gente nomine Howard Britanniae Septentrionalis. Pagus quo administrative ea circumscribitur, i.e. auctoritates unitariae, est Argathelia et Botis.
Saint-Séglin
Saint-Séglin (Britonice Sant-Sewenn) est commune 459 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Cupra Montana
Cupra Montana (alia nomina: Massaccium, Masaccium) (Italiane: Cupramontana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Anconitana situm. Incolae Cuprenses appellantur.
Media
Anno fere 550 a.C.n., Cyrus II, rex regionis Persicae Anšān, quae tunc erat Medis subiecta, contra Astyagem, Medorum regem, rebellavit, quem bello superans cepit. Sic Cyrus Imperii Medorum finem fecit et novum Imperium Persarum instituit.
Media in satrapiam Imperii Persarum redacta magnum tamen valere perrexit (qua de re vide etiam Media). Ita Ecbatana, Mediae metropolis, una e sedibus regum Persarum facta est, et Medi iuxta Persas robur fuit imperii, quorum multi satrapae, duces belli, consiliarii fungebantur, ita ut scriptores historici Graeci Persas saepe 'Medos' vocarent.
Alexandro anno 323 a.C.n. vita defuncto, eius sodales regni inter se partiendi causa Mediam in duas partes diviserunt, quarum maior Pithoni Macedoni concessa est, minore ad caurum versa Atropati relicta. Haec, dehinc a nomine regis Media Atropatene vel simpliciter Atropatene vocata, mox regnum liberum factum est; illa, Media Maior, Media Magna vel simpliciter Media appellata, Pithone interfecto, tandem in satrapiam imperii Seleucidarum redacta est.
Saint-Brès (Vardo)
Saint-Brès est commune 642 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Ordo mundi sanitarius
Relationes publicae
Organizatio Mundialis Salutis pondus maius relationum publicarum dat, etiam interretis ope. Situs proprius est who.int, quo compluribus paginis informationem sanitatem servantem divulgatur.
Obesitas periculum sanitatis hominis
Secundum OMS extremum victuum, contra famem, quo paupertas nutrimentorum imperat, partibus in magnis orbis terrarum obesitas reperitur. Quamquam aperte visibilis problema late neglegi solet. Pariter numerus hominum cum obesitate permagnus est, ita ut OMS notiones "epidemiae" et "globesitatis" adhibet. Increbrescebat numerus adultorum aegrotorum: anno 1995 "tantum" bis milies centena milia affecti sunt, anno 2000 vero ter milies.
Algarium
Algarium (Italiane Alghero, Sarde S'Alighèra, Catalaunice L'Alguer) urbs Italiae et municipium est, circiter 44 080 incolarum, in Sardinia regione italica et insula, ac in Provincia Sacerensi/Turritana situm. Urbani Algarenses seu Alguerienses appellantur.
Andreas Wajda
Andreas Wajda (Polonice: Andrzej Witold Wajda, Suwałki in Polonia die 6 Martii 1926 natus; die 9 Octobris 2016 mortuus) fuit moderator cinematographicus, qui Kanał ("fossa") et Popiół i diament ("cineres et adamas") aliasque pelliculas creavit. Alumnus fuit scholae nationalis cinematographicae et scaenicae Lodziae sedentis.
Algarium
Nomina
Alia urbis nomina sunt Algaria, Caracodes Portus, Coracodes Portus, Corax.
Ethnographia
Algarium, nomine L'Alguer, urbs Catalaunica in Sardinia est, et Parva Barcino cognominata est.
Ecclesia Catholica Romana
Algarium, cum Bosa, sedes episcopalis est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Algarensis-Bosanensis est.
Fractiones
Guardia Grande, I Piani, Loretella, Maristella, Sa Segada, Santa Maria La Palma, Tramariglio, Villassunta.
Fulvia Pia
Fulvia Pia, Fulvii Pii filia e familia patricia Romana orti, urbis Lepcis Magnae provinciae Africae nativa, fuit mater imperatoris Lucii Septimii Severi. Fuit etiam amita C. Fulvii Plautiani praefecti praetorio.
Fulviam Piam in matrimonium duxit P. Septimius Geta. Ex ea genuit tres liberos, scilicet: Per hunc filium natu minorem Fulvia Pia fuit avia imperatorum Caracallae et Getae.
Ioannes Ruskin
Ioannes Ruskin (1819–1900) fuit praeclarissimus scriptor Anglicus, etiam sapiens, humanitatum litterarumque existimator, poeta, et artifex, cuius opera de arte architecturaque auctoritatem et potentiam Aevo Victoriano habuerunt.
Vita
Natus est Londini die 8 Februarii 1819, patre vini mercatore. Domi et postea apud Universitatem Oxoniensem doctus est. Sua studia erant vaga, sed praemium Newgate poesis, quae ars ei interfuit, cepit, itaque, cum valde aeger esset, gradu quarto laureatus universitati est. Mortuus est die 20 Ianuarii 1900.
Ioannes III (rex Poloniae)
Ioannes III (Sobieski) ( Polonice Jan III Sobieski), natus 17 Augusti (1629), mortuus 17 Iunii (1696), a 1674 usque ad mortem fuit rex Poloniae, magnus dux Lithuaniae, etc.
Vita
Anno 1683 vicit pugnam apud Vindobonam contra Turcas.
Scarburgum
Scarburgum, vulgo Scarborough est burgus Isuriae septentrionalis in Anglia. Ibi anno 2011 homines 61 749 habitabant.