cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gymnothorax
Species
Generi sunt fere 119 species descriptae.
Helena (Montis Nigri)
Helena Montis Nigri (nata die 8 Ianuarii 1873 Cetinje, in Monte Nigro - mortua est cancro die 28 Novembris 1952 Monspessulani, in Francia), sexta et minima filia Nicolai I Montis Nigri (1841−1921), fuit regina Italiae, quia die 24 Octobris 1896 Victorio Emmanueli III nupsit, qui Italiae rex ab anno 1901 usque ad annum 1946 fuit.
Trialeurodes
Trialeurodes est genus insectorum familiae Aleyrodidarum.
Audacia
Audacia, et fortasse saepissime fortitudo, est electio et voluntas ad angorem, dolorem, cruciatum, periculum, incertitudinem, vel minas tolerandas, eis enim opponens. Audacia corporea est fortitudo erga dolorem corporeum, laborem, mortem, vel minas mortales, atque audacia moralis est facultas iuste agendi erga impedimenta populorum, pudorem, opprobrium, animi infractionem, vel damnum personale. Fortitudo, una ex virtutibus classicis etiam audacia dicitur, sed praeterea notiones perseverantiae et patientiae comprehendit. Symbolus audaciae saepe est leo.
In traditionibus Occidentalibus, cogitationes notabiles de audacia posuerunt Socrates, Plato, Aristoteles, Thomas Aquinas, Severinus Kierkegaard, aliique philosophi, ac fides et scripta Iudaica et Christiana.
In traditionibus Hinduicis, mythologia multa fortitudinis audaciaeque exempla praebet. Potissimum carmina Ramayana et Mahabharata multa audaciae corporeae moralisque exempla praebent.
Audacia nuper a psychologi investigatur.
Myma
Myma (-tis, n.) fuit antiquum ferculum Graecum carnosum, sanguinem animalium continens. Athenaeus in suis Deipnosophistis (662d, seu XIV,82) praecepta culinaria ad cibum myma nominatum attribuit Artemidoro et Epaeneto, auctoribus librorum de re coquinaria quorumdam, aetate Hellenistica viventibus:
Ludovicus Finot
Ludovicus Finot (natus Barii ad Albam anno 1864; mortuus Telone Martio anno 1935) fuit alumnus Scholae Chartarum, professor historiae et philologiae Indosinensium apud Collegium Franciae ab anno 1920 usque ad 1930, et director Scholae Extremi Orientis Francicae ab anno 1900 usque ad 1905 et ab anno 1920 1926 usque. Ab anno 1933 fuit socius Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum.
Myma
In translatione Latina:
Praecepti versio hodierna apud Marci Grant Artem Culinariam Romanam («Roman Cookery») redigitur.
Margarita (regina Italiae)
Margarita Maria Teresia Ioanna ( Augustae Taurinorum die 20 Novembris 1851 nata; Burdighetae die 4 Ianuarii 1926 mortua), filia Ferdinandi Mariae, ducis Genuae (1822–1855), fuit regina Italiae, quia die 22 Aprilis 1868 consobrino suo Humberto I nupsit, qui Italiae rex ab anno 1878 usque ad annum 1900 fuit.
Di Renjie
Dí Rénjié, Sinice 狄仁傑; in aliis linguis agnomine "iudex Di" saepe nuncupatus (natus 630; mortuus die 15 Augusti 700) fuit aulicus, gubernator provincialis et cancellarius Sinarum, regnante imperatrice domus Tang.
Fortuna
Saeculo XVIII liber popularis titulo Dí gōng àn scriptus est, auctore anonymo, qui actiones iudicis Di mythistorice narravit. Hunc librum Roberto van Gulik Anglice vertit annoque 1949 Tocii divulgavit. Ille postea alias fabulas de iudice Di composuit et Iaponice, Sinice necnon Anglice imprimi iussit. Post Roberti van Gulik mortem alii de iudice Di mythistorias scripserunt, imprimis Alienora Cooney et Daniel Altieri, recentius Fridericus Lenormand, nuper et Zhu Xiao Di (Anglice scribens) et Svenus Roussel (Francogallice).
Series fabularum inter annos 2004 et 2007 emisit apud Sinas canalis televisifica CCTV, titulo 神探狄仁杰 scilicet "Inquisitor mirabilis Di Renjie". Anno 2009 pelliculam televisualem emisit TVB titulo 盛世仁傑 scilicet "Herois magnanimitas" in qua Kent Cheng iudicem Di egit. Anno 2010 in pellicula 狄仁傑之通天帝國 scilicet "Iudex Di et flammatis ficti aenigma" Andreas Lau iudicem Di egit.
Canon Muratorianus
Canon Muratorianus est fragmentum indicis librorum qui a Christianis antiquis canonici recensi sunt et in Biblia inclusi. Id fragmentum, a Ludovico Antonio Muratori Mediolani in Bibliotheca Ambrosiana repertum et anno 1740 editum, originem habuit in libro manu scripto saeculi VII, sed e ligationibus alii libri cuiusdam saeculi VIII, in bibliotheca monasterii Bobiensis per multa saecula servati, extractum est.
In canone Biblico recipiuntur quattuor evangelia (sed nomina duorum evangeliorum tantum servantur):
Recipiuntur Actus Apostolorum omnium, reiectis ergo multis libris rerum gestarum singulorum apostolorum inter apocrypha hodie seclusis.
Recipiuntur tredecim epistulae Paulinae, nec plures:
Recipiuntur epistula Iudae duaeque (I, II) sub nomine Iohannis cognitae:
Recipiuntur liber Sapientiae Salomonis, apocalypsesque duae tantum, Iohannis et Petri, haec autem dubitanter:
E canone reiiciuntur nominatim Pastorem Hermae (vide supra) et duae epistulae Paulo adscriptae: "Fertur etiam ad Laodicenses, alia ad Alexandrinos, Pauli nomine fictae ad haeresem Marcionis, et alia plura, quae in catholicam ecclesiam recipi non potest; fel enim cum melle misceri non congruit."
Iosephus Tronskij
Iosephus Moysi filius Tronskij (Russice: Иосиф Моисеевич Тронский, Iosif Moiseevič Tronskij; natus 28 Maii 1897 Odessae, mortuus 3 Novembris 1970 Leninopoli) fuit philologus classicus Russicus Sovieticus.
Tronskij est auctor librorum de historia litteraturae antiquae, linguis Latina Graecaque Antiqua, etc.
Biographia
Iosephus Moysi filius Trockij (qui anno 1938 nomen suum ad "Tronskij" mutavit) natus est die 16 Maii (28 Maii Calendarii Gregoriani) anno 1897 Odessae in urbe, in familia magistri. Annis 1915 - 1919 in facultate historico-philologica Universitatis Caesareae Novae Rossiae studebat. Factus est magister linguarum classicarum.
Ab anno 1923 Petropoli (quae urbs annis 1924 - 1991 Leninopolis vocabatur) colebat. Cum prima cathedra linguarum et litteraturarum classicarum in Unione Sovietica condita est anno 1932, in cathedra ea laborabat.
Anno 1938, Iosepho Tronskij datus est gradus candidati philologiae, et anno 1941 ille defendit dissertationem (cuius thema fuit Historia litteraturae antiquae) pro gradu doctoris philologiae.
Die 7 Martii 1943, Tronskij factus est praefectus cathedrae philologiae classicae Universitatis Publicae Leninopolitanae.
Praeterquam in Universitate Leninopolitana, Tronskij in bibliotheca publica (quae nunc est Bibliotheca Nationalis Russica) et (ab anno 1950) in Instituto Linguae et Mentis (quod nunc est Institutum Explorationum Linguisticarum Academiae Scientiarum Russicae) favebat operi.
Tronskij mortuus est Leninopoli die 3 Novembris anno 1970.
Cursus publicus
Cursu publico epistulae litterae et merces parvae et dona parva mittuntur per orbem terrarum. Quo officio cum aut ex re publica aut lucri faciendi causa fungi possimus, tamen inde a medio saeculo undevicensimo, qui res publicas gubernant, quominus cursus publicus a privatis libere geratur, ita impedire solent, ut magistratibus eum potius vindicent, qui aliqua pecunia collecta pittaciis cursualibus agglutinatis curent, ut omnia recte circumferantur.
Nostris diebus per cursum publicum multis in civitatibus non litterae solum mittuntur, sed pecuniae etiam conservantur et solvuntur nec non etiam res telephonicae administrantur.
De cursu publico populi Romani
Imperii Romani temporibus, cursu publico Augusti Caesaris auspiciis instituto epistulae et homines ex re publica raedis celerrimis huc illuc vehebantur. Stationes autem, ubi nuntii cursus publici se reficere et equos mutare solebant, pausatae appellabantur, a quo verbo linguis vulgaribus illa postae vox orta est.
Amaracum
Ămārăcus seu amaracum, seu sampsuchus (a voce Aegyptio sm-sbk, id est "Herba Suchi"), Latinitate mediaevale maiorana, binomine Origanum majorana, est herba origano cognata, cum saporibus dulcibus pineo et citreo.
Aleyrodidae
Aleyrodidae sunt familia insectorum ordinis Hemipterorum.
Bombus
Bombus est genus insectorum familiae apidarum, ad quod circa 250 species pertinent oriundo e haemisphaero boreali.
Abbatia Sancti Salvatoris
Abbatia Sancti Salvatoris (Italiane: Abbadia San Salvatore) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 560 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm. Incolae Abbatienses appellantur.
Balnea Clusina
Balnea Clusina (alia nomina: Clusina et ad Balnea Clusina, deinde Curtis de Bagno, Fanum Sancti Cassiani ad Balnea ) (Italiane: San Casciano dei Bagni) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 700 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm. Incolae Cassianenses appellantur.
Thermae
In Balneisa Clusinis celeberrimae thermae et balnea sunt quarum aquae calidae ex terra fluunt.
Fractiones
Celle sul Rigo, Fighine, Palazzone, Ponte a Rigo.
Satureja
Satureja est genus aromaticarum plantarum florentium familiae Lamiacearum. Quae plantae in temperatis tepidisque hemisphaerii borealis regionibus crescunt.
Descriptio
Plantae plerumque sunt herbae humiles, quae in locis aridis, apricis, 15–50 cm altae crescere solent.
Folia sunt parva, ab 1 ad 3 cm longa. Flores circa stirpem volvuntur, candidi, rubicundi, violacei coloris.
Usus
Plantae huius generis, praesertim species Satureja thymbra, apud antiquos bene notae sunt. Haec species saepe in litteris commemoratur, necnon in praeceptis (e.g. Epaeneti de mymate ), et in locis archaeologicis invenitur (e.g., in latrina Coloniensi).
Hodie multi his plantis utuntur condimento, praesertim in faba coquenda. Saepe etiam pro ornamento colitur. Adhibetur in minutali Acadiano nomine fricot.
Ernestus Breit
Ernestus Breit (qui anno 1924, die vicesimo mensis Augusti Lohae et Ricardiani in vico Dithmarsiae natus est) ab anno 1982 ad annum 1990 foederi syndicali Germanico praefuit. Obiit die 22 Februarii 2013.
De vita et factis eius
Ernestus Breit in schola artium realium eruditus anno 1941 ad cursum publicum accessit, ad quem post militiam et captivitatem anno 1946 revertit. Germania autem vixdum pacata in syndicatis operariorum restituendis versatus cum eis, qui in cursu publico gerendo occuparentur, se coniunxit. Ab illis itaque anno 1949 syndicatum operariorum cursus publici Germanicum conditum est.
Ab initio ergo Breit pro commodis operariorum desudandum esse ratus inter annos 1948 et 1956 in Holsatia consiliarius rebus operariorum curandis (vulgo Betriebsrat) creatus hoc eodem anno cum ad partes sociales democraticas sese applicavit tum Chilonii ad honorem consiliarii r.o.c. in administratione cursus publici summa ascendit. Quo munere strenue functus ab anno 1959 ad annum 1971 in ministerio cursus publici foederali princeps senatus consiliariorum r.o.c. fuit.
Senex tandem anno 1990 honorem suum Henrico Guarnerio Magistro tradidit, ut otio cum dignitate fruatur. A syndicalistis Germanis adhuc magna afficitur reverentia.
Lucius Calpurnius Piso (consul 27)
Lucius Calpurnius Piso (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus erat primo saeculo post Christum natum. Pater eius Gnaeus Calpurnius Piso consul ordinarius anni 7 a.C.n. erat, qui anno 20 mortis Germanici Caesaris accusatus mortem voluntariam petivit. Idcirco filius praenomen a Gnaeo in Lucium mutavit. Mater erat Munatia Plancina quae et ipsa iubente Tiberio periit, diu tamen post Germanici mortem.
Filius quaestor Augusti anno 18 erat, anno 27 consul ordinarius factus est, annis 36-37 praefectus urbi Romae fuit et vel 38/39 vel 39/40 proconsul Africam administravit .Tum Caligula qui superbiam Pisonum suspectam habebat legiones auxiliaque illius provinciae proconsulibus ademit atque legato tradidit : ab illo tempore semper legatus et proconsul in provincia Africa simul fuere. Filius eius Lucius Calpurnius Piso erat, qui anno 57 consulatum ordinarium gessit.
L. Piso conviva
Plinius de convivio biduo Tiberii et L. Pisonis narrat, post quod Piso officium praefectus Urbi nactus est. Suetonius, idem convivium referens, nomen addit tertii convivae Pomponii Flacci: "Princeps ... cum Pomponio Flacco et L. Pisone noctem continuumque biduum epulando potandoque consumpsit, quorum alteri Syriam provinciam, alteri praefecturam urbis confestim detulit, codicillis quoque iucundissimos et omnium horarum amicos professus. Sed Pomponius Flaccus legatus Syriae ab anno 32 meruit.
Lingua Venetica
Lingua Venetica est exstincta lingua Europaea. In regione Veneto Italiae, homines ea a saeculo quinto a.C.n. ad saeculum primum locuti sunt.
Inscriptiones
Inscriptio Venetice, Clavum aeratum in Estem fundavit (Es 45):
Inscriptio Venetice, Situlam in Cadorem fundavit (Ca 4 Valle):
OK Go
thumb|350px|Grex anno [[2006.]] OK Go est grex rock ex Sicago Illinoesiae et nunc in Angelopolite sedens. Socii gregis sunt Damianus Kulash (vox principalis, cithara rhythmica), Timothaeus Nordwind (cithara gravis, vox adiuvans), Daniel Konopka (membranophona, idiophona), et deinde Andreas Ross (cithara ducens, clavile, vox adiuvans), qui se ad gregem adiunxit anno 2005, in loco Andreae Duncan. Primi gregis socii gregem anno 1998 creaverunt, et duo alba in studio fecerunt antequam Duncan abiverat.
Provincia Mutinensis
Provincia Mutinensis (seu Provincia Mutinae) (Italiane: Provincia di Modena) est Provincia Italiae, circiter 700.918 incolarum, in Regione  Aemilia-Romania sita, cuius signum est MO. Urbs princeps provinciae Mutina est.
Historia
Die 20 Maii ac die 29 Maii 2012, fortissimus terrae motus multa oppidi vicorum propinquorumque aedificia deruit; multi homines fuerunt etiam victimae.
Geographia politica
Fines provinciae mediae Padanae Planitiei et septemtrionalium Apenninorum partes comprehendit.
Municipia in Provinciae Mutinensi
Municipia in Provinciae Mutinensi, 47 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt   :
Ioannes Baptista Porta
Scientiae et litterae
Porta cum aliis sic dictam Academiam otiosorum condidit et domi suae institutionem secretarum rerum indagandarum instituit. Membra fieri potuerunt homines in philosophia medicinave aliquid novi explorantes. Quia sodalitas ista accusatus est artis magicae colendae valde periclitabatur et anno 1592 discussionem Inquisitionis sanctae est perpessa. Porta tunc dramata scribere coepit.
Fons
Pierer's Universal-Lexikon, vol 13. Altenburgi 1861, p. 370, quod relegi potest hic in interreti.
Samuel Pepys
Samuel Pepys [] (natus Londinii die 23 Februarii 1633; mortuus in Clapham iuxta Londonium die 26 Maii 1703) fuit secretarius in Anglico classis ministerio, Regalis Societatis Londiniensis praeses, et legatus populi in Parlamento Anglico. Nobis tamen magis notus est ut ephemeridos scriptor, Carolo Rege II regnante.
Asinaria (Plautus)
Asinaria est comoedia Latina a Plauto scripta.
Leonardus Aurousseau
Leonardus Aurousseau, vulgo Léonard Aurousseau (natus Canuae anno 1888; mortem sibi conscivit apud Yerres anno 1929) fuit miles Francicus, brevi tempore (anno circiter 1913) paedagogus imperatoris Annamitici Duy Tân, et eruditus culturae Sino-Vietnamicae. Leonardus Aurousseau fuit secretarius Scholae Extremi Orientis Francicae ab anno 1922 et director eiusdem scholae ab anno 1926; anno autem 1927 aegrotans Franciam reditus est, ibique mortem sibi conscivit.
Gymnothorax favagineus
Gymnothorax favagineus est anguilla familiae Muraenidarum. Habitat in Mari Rubro Sinuque Adensi et in tropicis Indico Pacificoque oceanis, ab Havaiis Insulisque Societatis ad Magnam Curalii Obicem. In Oceano Pacifico orientali, Californiam Inferiorem meridionalem attingit, et Columbiam septentrionalem Galapagosque Insulas. In scopulis curalii a circa 4 ad 40 metra altis habitat.
Pisces Nilotici
Pisces Nilotici studium Graecis et Romanis movebant, tum quod sapidi essent, tum quod diversi piscibus aliis mundi antiqui.
Pisces in litteris hieroglyphicis depicti
Hi pisces littera hieroglyphica propria depinguntur:
Pisces sine littera
Hi pisces, lingua Aegyptia classica, non habent litteram propriam, sed signo petrocephali determinenti, quasi omnium piscium vicario, designantur:
Anas platyrhynchos
Anas platyrhynchos est avis familiae Anatidarum, quae in temperatis et subtropicis Americae Septentrionalis, Europae, Asiae, et Australiae regionibus habitat. Anates cicures etiam species vesticur in Media America et insulis Maris Caribici, et in Australiam et Novam Zelandiam introductae sunt.
Mercator (Plautus)
Mercator est comoedia Latina a  Plauto scripta.
Curiositas
Curiositas (> cūriōsus ~ cura) est ingenium cum cogitatione investigatoria sicut exploratio et doctrina arte coniuncta, quae per observationem in hominibus aliisque animalibus manifesta est. Cum omnibus evolutionis humanae aspectibus consociatur, in qua ratio discendi desideriique scientiae sollertiaeque accipiendae deducitur.
Vocabulum curiositas adhiberi potest ad mores vel animi motus curiositatis significandos de cupiditate scientiae nuntiorumque adquirendorum. Curiositas ut mores animique motus per millennia vis agens putatur, non solum evolutionis humanae, sed innovationum in scientia, lingua, industria, negotii, omnibus quidem rebus culturae humanae.
Nonnullae theoriae scientificae curiositatem explicare conantur, praecipue inter quas theoria impigritatis curiositatis (de incertitudine deminuenda), theoria excitationis optimae (de excitatione augenda), et theoria neurobiologiae (de praemiis in tractibus mesolimbicis dopamino sensis amplificandis).
Erro Curiosity Administrationis Nationalis Aeronauticae et Spatialis Laboratorii Scientifici Martiani, qui Martem planetam die 6 Augusti 2012 attigit, ex nomine Anglico pro curiositate appellabatur quod Clara Ma, discipula in Sunflower Elementary School Lenexae Kansiae, in certamine inter discipulos proposuit.
Titus Prifernius Paetus
Titus Prifernius Paetus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 96 consul suffectus creatus est. Titus Prifernius Paetus Memmius Apollinaris et Titus Prifernius Paetus Rosianus Geminus Laecanius Bassus consul suffectus circa annum 125 fortasse ab eo adoptati sunt.
Curtius Goetz
Curtius Goetz (natus Kurt Walter Götz Moguntiaci die 17 Novembris 1888; mortuus est die 12 Septembris 1960 Quaravede in pago Helvetiae Sanctogallo) fuit Germa-Helveticus scriptor et histrio.
Alfredus Foucher
Alfredus Foucher (natus apud Lorient anno 1865; mortuus Lutetiae anno 1952) fuit director Scholae Extremi Orientis Francicae ab anno 1905 usque ad 1907 et conditor anno 1922 Delegationis Archaeologicae in Afgania Francicae. Ab anno 1918 1921 usque Explorationi Archaeologicae Indiae cum Iohanne Marshall collaboravit.
Alfredus Foucher, ab initio magister scholarum, mox apud Schola Studiorum Superiorum Practica bursarius urbis Lutetiae, Silvani Lévi discipulus linguae Sanscritae studuit; praecipue autem artis Buddisticae amator ob dissertationem Les scènes figurées de la légende du Bouddha laureatus est anno 1895. In opere anno 1900 divulgato de imaginibus Buddhisticis in libris manu scriptis Cantabrigiae et Colcatae iacentibus disseruit. Liber autem a fere omnibus laudatum anno 1905 incepit, anno 1951 complevit sub titulo L'art gréco-bouddhique du Gandhara. Ibi originem artis Buddhisticae in regnis Hellenisticis Bactriano et Indograeco reperiri posse monstravit, symbolismumque artis Graeco-Buddhisticae primus explicavit.
Ioannes Gavin
Ioannes Gavin (natus in Angelopoli Jack Golenor die 8 Aprilis 1931; mortuus die 9 Februarii 2018) fue histrio, rerum politicarum peritus et legatus Americanus
Mons Sancti Savini
Mons Sancti Savini vel Mons de Sansovino (alia nomina: Mons Sancti Savini ad Barbaianum, Mons Sancti Sabini; olim: Barbaianum ; in aetate antiqua: Area Ialta vel Aialta) (Italice Monte San Savino) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 8 750 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Valle Clanis, historica ac geographica terra, situm. Urbani Savinenses vel Montinenses appellantur.
Fractiones
Alberoro, Dreini, Montagnano, Palazzuolo, Verniana.
Paenula
Paenula est vestimentum Romanum quod a saeculo quarto a.C.n. in usu erat et quod usque ad tempora nostra semper in usu est, praecipue in America Latina.
Paenula erat pannus oblonge quadratus in cuius media parte foramen aperiebatur in quod caput introducebatur.
Claudius Eugenius Maitre
Claudius Eugenius Maitre (Claude Eugène Maitre; natus apud Louhans anno 1876; mortuus 1925) fuit historicus et Orientalista qui praecipue rebus Iaponicis studuit. In symbola "L'art du Yamato", anno 1901 divulgata, ex arte templi Horyūji decelavit traditiones Sinicas, Coreanas, Indicas et autochthones. Postea de originibus belli Russo-Iaponici scripsit; de rebus in Vietnamia gestis ab episcopo Francogallico Pigneau de Behaine documenta utilia edidit.
Paenula
Forsan habet originem Tuscam. Primum praecipue a pauperibus usa est, sed a primo saeculo a divitibus et a feminis usa est.
Claudius Eugenius Maitre
Claudius Eugenius Maitre fuit director Scholae Extremi Orientis Francicae ab anno 1908 usque ad 1920, sed anno 1914 Lutetiae profectus, Bello Orbis Terrarum I orto, pro patria in exercitu Francico meruit. Fuerat iam director ad interim annis 1904-1905 (Ludovico Finot absente) et 1907-1908 (Alfredo Foucher absente).
Marcus a Gagliano
Marcus a Gagliano (Florentiae, 1 Maii 1582- 25 Februarii 1643) fuit Italicus compositor et religiosus.
Vita
Gagliano numerandus est inter primos operum melicorum compositores. Florentiae anno 1608 capellae regens (anno 1609 et canoncicus) ad Fanum Sancti Laurentii creatus est. Fere anno 1610 Cosmus II Medices eum conductorem instituit quod factum est propter operam »Dafne« anno 1608 Mantuae in scaenis productam.
Lucius Iulius Vestinus
Lucius Iulius Vestinus (floruit medio primo saeculo) fuit eques Romanus Vienna in Gallia oriundus cui Nero imperator praefecturam Aegypti inter annos 60 et 62 mandavit. Claudio Balbillo in hoc munere successit et anno 62 provinciam successori Caecinae Tusco tradidit.
Nicolaus Vernulaeus
Nicolaus Vernulaeus, sive vulgo Nicolas de Vernulz, est humanista, historiographus regius, et scriptor comoediarum dramatumque, natione Luxemburgensis.
Natus est in magno ducatu Luxemburgensi anno 1583 et ultimum vitae flatum reddidit in urbe Lovanii circa annum 1649. Filius erat cuiusdam nobilis militis qui, imperante Philippo II Hispaniae, militavit.
Studia perfecit in universitatibus studiorum Treverensi et Agrippiniensi.
Fuit rector magnificus Studii Generalis Lovaniensis annis 1632, 1644 et 1645.
Varia scripta, semper latine exarata conscripsit, inter quae praecipue tragoedias quae in theatro universitario cum successu repraesentabantur. Saepe materiam suis tragoediis in rebus suo tempore actis eligebat. Ita persona praecipua in tragoedia cui titulus "Fritlandius" erat famosus ille dux Wallenstein.
Iosephus IJsewijn eum ponit inter maioris momenti scaenographos Lovanienses.
Etiam ut historicus scripsit librum de historia Studii Generalis Lovaniensis, qui nunc semper utilis est ad historiam huius priscae Universitatis abolitae anno 1797 cognoscendam et inveniendam.
Pohiva Tuʻiʻonetoa
Pohiva Tuʻiʻonetoa (natus die 30 Iunii 1961; mortuus fere die 19 Martii 2023) est politicus Tongae. Rationarius factus est iuxta instituta artis rationariae Novozelandense et Australianum. Alumnus est universitatis Monash in Australia et alumnus longinquus seminarii Fidei Lutheranorum in Civitatibus Foederatis. Inspector rationum generalis regni Tongani ab anno 1983 usque in 2014 meruit. Legatus est parlamento Tongano a mense Novembri 2014. Mox minister a vectigalibus creatus est, primo ministro Achille Pohiva. Cui successor die 9 Octobris 2019 ipse primus minister Tongae factus est. A die insequenti etiam minister a rebus externis fungitur.
Paeninsula Michiganensis Inferior
Paeninsula Michiganensis Inferior est una duarum partium a quibus Michigania constituta est. Maxima pars Michiganiae incolarum (97%) in paeninsula inferiori vivunt. Paeninsula est 104 020 km2 amplitudine et insunt circa 9 500 000 incolarum.
Locata est paeninsula inter lacus Michiganensem (ad occidentem), Huronum (ad septentrionem) et Erieum (ad orientem).
Quintus Fabius Postuminus
Quintus Fabius Postuminus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Anno 96 consul suffectus factus est. Anno 97 in senatu pro Publicio Certo delatore Domitiani imperatoris orationen habuit. Annis 102 ad usque 104 latus Augusti pro praetore Moesiae Inferioris erat, circa annum 111/112 proconsul Asiam administravit. Circa annos 113 ad usque 117 praefectus urbi Romae erat.
Gaius Iulius Mento
Gaius (aut Gnaeus) Iulius Mento (quando natus sit, quando motuus, nescimus) senator Romanus patricio ex ordine ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Mento anno 431 a.C.n. una cum Tito Quinctio L.f. Poeno Cincinnato consul Romanus electus est. Eo anno Aequi et Volsci Romani aggressi sunt. Senatui placuit dictatorem nominare, quod consules discordiis suis bellum gerere non potuerunt. Itaque Quinctius invitus Aulum Postumium Tubertum dictatorem fecit. Dilectus tum habitus est. Cum Iulius consul in urbe maneret, ut eam custodiret, et templum Apollinis Medici dedicaret, Quinctius Postumium in Aequos et Volscos sequebatur. Iis ducibus milites Romani hostes vicerunt.
Nova Cambria Australis
Nova Cambria Australis (Anglice: New South Wales) est civitas Australiae, cuius caput est Sydneium (Anglice: Sydney).
Sententiam habet Latinam "orta recens quam pura nites".
Castrum Francum Superius
Castrum Francum Superius (Italiane: Castelfranco di Sopra) est oppidum Italiae et fractio municipii Castri Franci Planitium ad Rescum. Incolae Castrofrancenses appellantur.
Paulus Lévy
Paulus Lévy (natus apud Saigon anno 1909; mortuus apud Névian anno 1998) fuit archaeologus et ethnologus Indosinae et director Scholae Extremi Orientis Francicae ab anno 1946 usque ad 1949. Ab anno 1950 fuit professor apud Scholam Practicam Studiorum Superiorum Lutetiae.
Paulus Lévy situs praehistoricos effossit Laotiae et Cambosiae; collectiones amplificavit museorum Blanchard de la Brosse Hanoi, Alberti Sarraut Phnom Penh, necnon musei ethnologici apud Hue. Condidit anno 1938 Institutum Studii Humani Indosinense, anno 1947 libellum Dan Viêt Nam.
Ananas comosus
Ananas comosus est tropica planta florens, fructum dulcem interiore flavo producens, endemica in Brasilia et Paraguaia.
Binomen ab Elmer Drew Merrill anno 1917 statutum est post Carolum Linnaeum, qui Bromelia comosa anno 1754 scripserat iuxta descriptionem et imaginem Georgii Everhardi Rumphii, a quo species anassa domestica Latine appellata est.
Ioannes Lerius in Brasilia anno 1556 plantam "quae fructum Ananas edit" observavit et descripsit, "forma iri similis, foliis incurvatis, in ambitu divisis, ad aloë accedentibus eiusdem cum carduo maiore formae, pomum vero melonis mediocris est crassitudine, nucisque pineae forma, in nullam reclinatum partem ad cinarae nostrae modum crescit. Caeterum Ananas illa cum ad iustum pervenerunt maturitatem, colore sunt aureo coeruleum imitante, odorem Idei rubi fructus edit ... sapore adeo dulci ut a nullis salgamis nostris superentur."
Bartolus a Saxoferrato
Bartolus a Saxoferrato (natus anno 1314 Saxoferrati; mortuus Perusiae die 13 Iulii 1357), discipulus Cinonis Pistoriae, fuit iuris consultus saeculi XIV.
Vita
Bartolus anno 1313 vel 1314 natus est in Saxoferrato apud Anconam. Bartolus iure civile apud universitates Perusiae et Bononiae, ubi licentiam docendi anno 1334 consecutus est. Postea magister iuris fuit apud universitates Perusiae, ubi inter discipulos eius Baldus de Ubaldis fuit, et  Pisarum.
Matrimonium morganaticum
Matrimonium morganaticum  erat matrimonium inter virum nobilem et mulierem haud nobilem vel inferioris status, quod ei et filiis eius omnia iura et hereditatis recti matrimonii non dabat.
Translitteratio Wylie
Translitteratio Wylie, cuius primus inventor fuit Turrell Wylie, hodie saepissime adhibetur ad scripturam Thibetanam in abecedarium Latinum convertendam.
Vocales
When a syllable has no explicit vowel marking, the letter a is inserted to represent the inherent vowel "a" (e.g. <font size="+2">ཨ་ = a).
Capitalization
Many previous systems of Tibetan transliteration included internal capitalisation schemes — essentially, capitalising the root letter rather than the first letter of a word, when the first letter is a prefix consonant. Tibetan dictionaries are organized by root letter, and prefixes are often silent, so knowing the root letter gives a better idea of pronunciation. However, these schemes were often applied inconsistently, and usually only when the word would normally be capitalised according to the norms of Latin text (i.e. at the beginning of a sentence). On the grounds that internal capitalisation was overly cumbersome, of limited usefulness in determining pronunciation and probably superfluous to a reader able to use a Tibetan dictionary, Wylie specified that if a word was to be capitalised, the first letter should be capital, in conformity with Western capitalisation practices. Thus a particular Tibetan Buddhist sect (Kagyu) is capitalised Bka' rgyud and not bKa' rgyud.
Extensions
Wylie's original scheme is not capable of transliterating all Tibetan-script texts. In particular, it has no correspondences for most Tibetan punctuation symbols, and lacks the ability to represent non-Tibetan words written in Tibetan script. (Sanskrit and phonetic Chinese are the most common cases.) Accordingly, various scholars adopted ad hoc and incomplete conventions as needed.
The Tibetan and Himalayan Digital Library at the University of Virginia developed a standard, THDL Extended Wylie Tibetan System or EWTS, that addresses these lacks systematically. It uses capital letters and Latin punctuation to represent the missing characters. Several software systems, including TISE, now use this standard to allow one to type unrestricted Tibetan script (including the full Unicode Tibetan character set) on a Latin keyboard. -->
Rete (instrumentum)
Rete est instrumentum vel apparatus plerumque in fibris consistens qui, nodosus et in exemplari decussato tortus, transitum magnarum rerum obstruit, cum sinit ut parvae res et fluida per interstitia transeant. Minus materiem quam res lodicis velive similes requirit, et perspicuitatem, facilitatem, levitatemque praebet. Aperta retium textura facultatem levitatemque praebent quae sinunt ut tam facile portari tractarique possint quam operibus rationalibus magni pretii sint, sicut in venatione, piscatu, dormitione, portando.
Mila Kunis
Mila Kunis (Милена Маркοвна Кунис, Мілена Марківна Куніс; nata familia oriunda e Ucraina die 14 Augusti 1983 Urbe Novo Eboraco) est actrix Americana.
Charlevoix Comitatus
Charlevoix Comitatus  (Anglice:  Charlevoix County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi Inferiori cui 26090 incolae (anno 2000) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Charlevoix, anno 1869 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (3.2 %) loquitur.
Ioannes Gabin
Ioannes Gabin (natus Jean-Alexis Moncorgé Lutetiae die 17 Maii 1904; mortuus leuchaemia die 15 Novembris 1976 in Noviliaco ad Sequanam) fuit illustris cantor et histrio Francicus.
Origanum
Species fere 20, e.g.:
Origanum vulgare ("Origanum" sensu stricto)
Origanum acutidens
Origanum amanum
Aequatio massae et energiae
E=mc2 est aequatio praeclara scientiae physicae quae relationem dat inter massam m et energiam E, extera energia potentiali exclusa. In formula, celeritas lucis in vacuo prima littera c verbi Latini celeritas denotatur.
Significationes aequationis
Physicus Franciscus Wilczek distinguit tres leges:
Origanum
Origanum calcaratum
Maria Iosepha Belgiae
Maria Iosepha Carola Sophia Amelia Henrica Gabriella (nata die 4 Augusti 1906 in Ostenda; Genavaemortua die 27 Ianuarii 2001 ), filia Alberti I, regis Belgiae et ergo matrua praesentis regis Alberti II, fuit postrema regina Italiae, quia die 8 Ianuarii 1930 tunc principi Humberto II nupsit, qui breviter Italiae rex mense Maio 1946 regnavit.
Aequatio massae et energiae
Implicata
Einstein relativitatem specialem excogitans, hanc aequationem monstravit energiam totalem (cineticam et inertem) necessario hanc formam habere ut motus conservetur in quattuor dimensionibus. Haec formula cum adamussim experimentis confirmata sit, theoriam Einsteinianam confirmat.
Maximus autem proventus huius aequationis est energia atomica, ubi mutatio massae quae reactionem nuclearem sequitur energiam solvit, utilem ad electricitatem generandam. Alterum exemplum energiae atomicae est bomba atomica, qua explosio magna creetur per reactionem nuclearem energiam celeriter solvens.
Origanum
Origanum dictamnus
Aequatio massae et energiae
Implicata
Per hanc formulam unum chiliogramma potest transmittere toto in:
Origanum
Origanum leptocladum
Origanum libanoticum
Aequatio massae et energiae
Aequatio iuxta definitiones litterae m
Modus quo formula ad corpora moventia applicet dependet a definitione massae m adhibita. Cum massa relativistica utimur m, hac in formula E est energia totalis particulae: summa energiae cineticae et energiae inertis eius; et massa m est massa totalis: summa massae inertis et cineticae. Cum autem massa inerte utimur m, energia E hac in formula sola dat energiam inertem.
Origanum
Origanum majorana (Amaracum)
Aequatio massae et energiae
Aequatio iuxta definitiones litterae m
Haec differentia maximi momenti est cum particula caret massa inerti. Photona exempli gratia habent zerum massae inertis m=0, ergo zerum energiae inertis. Verumtamen energiam E totalis habent supra zerum, quae sola cinetica est.
Origanum
Origanum (x)majoricum
Origanum microphyllum (Cunila gallinacea)
Aequatio massae et energiae
Massa relativistica
Sic definiendo obtinemus aequationem in forma simplice E = mc^2.
Massa iners
Massá autem relativisticá infrequente utuntur hodie physici, qui inertem massam denotant m, ut E=mc2 sit iners energia corporis, nec energia totalis. Formula E=mc^2 hoc sensu admussim pertinet solum ad energiam inertem, corporibus non euntibus. Formula generalis quae spectat ad corpora euntia est:
Origanum
Origanum onites (Onitis)
Origanum rotundifolium
Origanum scabrum
Origanum sipyleum
Origanum syriacum ("Hyssopus" Biblicus)
Origanum vulgare hirtum (Cunila bubula, heraclium)
Origanum est herbarum genus, quod comprimit viginti species circiter herbarum aromaticarum, familiae Lamiaceae nomine, regione Mediterranea oriunda et Asia occidentali.
Origanum, sensu stricto, est herba Origanum vulgare, quae in re coquinaria Italica Graecaque praesertim adhibetur.
Et apud antiquos in usu frequenti erat : Archestratus herbam commendat in condituram piscis. Medici etiam ea utebantur, et aliis herbis eiusdem generis, cum insalubris dentibus et oculis esse haberetur.
Aequatio massae et energiae
Massa iners
ubi est motus corporis. Haec formula ad E=mc^2 reducitur, solum cum v=0.
Parvae energiae approximatio
Cum velocitates parvae respectu c habeantur, haec formula cum formula classica energiae cineticae
congruendum est. Expandendo enim \gamma modo serie Taylori,
obtinemus cum v\ll c
Habemus igitur, cum v\ll c, relativisticam energiae formulam, quae cum formula ab Newtono excogitata congruit. Incongruentia cum formulis classicis accidit modo cum velocitates habeantur magnas respectu velocitati lucis.
Rete papilionum
Rete papilionum, aliter "rete aeriale insectorum" appellandum, est unum e nonnullis generibus retium quae entomologi aliique homines ad insecta colligenda adhibent. Omnis retis saccus plerumque decussatione levi fit ne delicatae papilionum alae laedantur. Alia retium genera in insectis colligendis sunt retia verberandi, retia aquatica, et retia verrendi.
Aequatio massae et energiae
Einstein et annus mirabilis
Albertus Einstein usque annum 1905 inscitus, hoc anno tria principia protulit. Primum fuit Über einen die Erzeugung und Verwandlung des Lichtes betreffenden heuristischen Gesichtspunkt (sc. Latine "De perspectiva heuristica circa productionem et transformationem lucis"), ubi Einstein proposuit lucis quanta (vide physicam quanticam) quasi particulas exsistere, demonstravitque quo modo explicarent phenomena effectus photoelectrici. Secundum symbolum Über die von der molekularkinetischen Theorie der Wärme geforderte Bewegung von in ruhenden Flüssigkeiten suspendierten Teilchen ("De motu particulae parvae in fluido statario suspensae quem theoria cinetica calorica molecularis requirit"), de motu Browniano, dat indicium atomorum. Tertium Zur Elektrodynamik bewegter Körper ("De corporum moventium electrodynamica") proposuit theoriam relativitatis specialis. Quartum inclytum, Ist die Trägheit eines Körpers von seinem Energieinhalt abhängig ("Pendetne inertia corporis in sua energia?"), introduxit aequationem E=mc^2. Annus 1905 vocatur annus mirabilis quia antea Einstein non inclytus esset, nec physicus, sed scriba laborans in officina ministerii Helvetici ad diplomata inventionis dicatus.
Rete papilionum
Retibus ad varia insecta capienda designatis sunt variae macularum magnitudines. Retibus aquaticis plerumque sunt maiores apertioresque maculae. Parva animalia aquatica capere plerumque rete insectorum requirit, in quo maculae sunt minora et pluria capere possunt.
Apocynaceae
Apocynaceae sunt familia plantarum florentium quae arbores, frutices, herbae, et lianae sunt. Multae Apocynacearum species sunt elatae arbores in tropicis silvis pluvialibus inventae. Plurimae zonas tropicas et subtropicas habitant; aliquae tropicas terras aridas. Etiam sunt herbae perennes in zonis temperatis inventae. Multis harum plantarum est sucus lacteus, qui ingestus venenosus est. Aliis autem generibus, sicut Adenio, est sucus vel pellucidus vel lacteus; aliis, sicut Pachypodio, semper pellucidus.
Taxinomia
Familiae vulgo definitae sunt fere 1500 specierum, in fere 424 genera digessarum. Omnes Asclepiadaceae, secundum AGP II, inter Apocynaceas nunc digeruntur (Endress & Bruyns 2000). Sunt quinque subfamiliae: Rauvolfioideae Apocynoideaeque sensu stricto fuerunt Apocynaceae, aliis tres subfamiliis inter Asclepiadaceas olim inclusis. Hae omnes plantae hodie Apocynaceae appellatae sunt—consequentia coniunctionis duarum familiarum priorum.
Distributio geographica
Species huius familiae praecipue in regionibus tropicis distribuuntur:
Proprietates
Folia sunt simplicia, plerumque opposita et decussata, vel verticillata, sine stipulis. Flores vulgo sunt speciosi, radiatim concinni (unde "actinomorphici" appellantur), in inflorescentiis cymosis vel racemosis, raro fasciculatis vel solitariis; hi sunt flores perfecti (bisexuales), synsepalino quinquiloboque calyce. Inflorescentiae sunt terminales vel axillariae. Stamina in interiori corollae parte inseruntur. Ovarium plerumque est superior. Fructus est drupa, bacca, capsula, vel folliculus.
Apocynoideae
Genera sequentia inter Asclepiadaceas olim fuerunt:
Usus
Nonnullis huius familiae plantis olim fuerunt usus oeconomici.
Ludovicus Malleret
Ludovicus Malleret (natus Augustonemeti anno 1901; mortuus apud Louveciennes anno 1970), archaeologus et historicus Indosinae, fuit director Scholae Extremi Orientis Francicae ab anno 1950 usque ad 1956.
Ludovicus Malleret, alumnus Scholae Normalis Superioris Sancti Clodoaldi, Indosinam Francicam petivit anno 1929; ibi fuit bibliothecarius Societatis Studiorum Indosinensium ab anno 1930 1942 usque et postea secretarius generalis eiusdem societatis usque ad annum 1948; fuit a 1935 et curator Musei Blanchard de la Brosse. Opera confecit de vita mercatoris et cultoris aromatum Petri Poivre, sed et praecipue de archaeologia riparum inferiorum fluminis Mecongi, ubi repperit et effossit ruinas urbis Oc Eo, quae olim regni Funan fuit emporium.
Cass Comitatus (Michigania)
Cass Comitatus  (Anglice:  Cass County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi Inferiori cui 51104 incolae (anno 2000) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Cassopolis, anno 1829 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (4.2 %) loquitur.
Adelhaidis de Austria
Adelhaidis Austriae (nata Adelhaidis Francisca Maria Rainera Elisabeth Clotilde  die 3 Iunii 1822 Mediolani – mortua post partum sexti filii die 20 Ianuarii 1855 Taurini), Raineri Iosephi, regis vicarii Langobardiae et Venetiae et principissae Elisabeth de Sabaudia-Carignano filia, fuit regina Sardiniae ab anno 1848 usque ad mortem, quia die 12 Aprilis 1842 consobrino suo tunc principi Victorio Emmanueli II nupsit, qui Sardiniae rex ab anno 1848 usque ad annum 1861, cum Italiae rex factus est, fuit.
Territorium Capitale Australianum
Territorium Capitale Australianum (Anglice: Australian Capital Territory) est Reipublicae Australianae caput et minimum territorium Australianum quod se gubernat. Territorium est insula terrena omnino in Nova Cambria Australi. Caput et urbs gravissima maximaque est Canberra. Cuius urbis forma a Walterus Burley Griffin, architecto Americano, delineata est.
Clima
Territorio capitali clima est oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger, tonitruis et fulguris (montium circumiacentium gratia) praecipue inter menses Octobrem et Aprilem relatis; temperatura aëris minima mense Iulio −0.1° atque mense Ianuario 13°, maxima inter 11° et 28°, sed minima extrema usque hodie nota −10° die 11 Iulii 1971, maxima extrema 42.8° in regione suburbana Acton die 11 Ianuarii 1939; pluviis mense Iunio ad 40 mm tantum, mense Novembri 64 mm, anno toto non minus quam 646 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 106 accidentibus; horis solis fulgentis mense Iunio 156, mense Ianuario 294, per annum totum 2 814 repertis.
Ioannes Petrus Drège
Ioannes Petrus Drège (Francice: Jean-Pierre Drège, natus Trecis anno 1946) fuit director Scholae Extremi Orientis Francicae ab anno 1998 usque ad 2004. Praecipue historiae librorum et bibliothecarum Sinicarum studuit; de libris apud Dunhuang repertis opera utilia scripsit.
Horst Tappert
Horst Tappert (natus die 26 Maii 1923 Elberfeldiae, hodie Wuppertal - mortuus est Monaci die 13 Decembris 2008 ) fuit clarus histrio Germanicus.
Crema cremada
Crema cremada, vel crema catalana, vel Crema de Sant Josep (Catalanice crema usta) est unum e bellariis culinae Catalanae propriis. Quod traditur die Sancti Iosephi, id est 19 Martii, edi debere, inde accipit nomen Crema de Sant Josep. Verbum crema de Latino cremo deducitur, quia superpositum saccharum ustum est.
Nonnulli adfirmant ut haec crema Catalana prior cremae ustae Francogallicae (Francogallice: crème brûlée) sit. Differentia praecipua inter eas est haec: crème brûlée modo appellato "balneum Mariae" coquitur, non ita crema Catalana. Etiam crème brûlée de natta facta est, dum crema Catalana de lacte.
Compositio constat de lacte, vitellis, saccharo, et, denique, glutene faeculento ut crema crassetur. Decoquitur cum aromatis: cinnamis et limone. Refrigerata crema et superposito saccharo, haec uritur cum ferro ardente.
Nexus externus
Crème brûlée
Franciscus Verellen
Franciscus Verellen (natus Sidneii Australiae die 10 Octobris 1952) religioni Dao et historiae mediaevali regionis Suchuensis studet.
Franciscus Verellen est alumnus Universitatis Hamburgensis et Instituti Asiatici in eadem urbe conditi; postea Universitatis Oxoniensis et Scholae Practicae Studiorum Superiorum Lutetiae, ubi postea docuit. Doctoratum meruit Universitatis Parisiensis VII anno 1986. Res Sinicas apud Universitatem Columbiae ab 1987 et Universitatem Princetoniensem ab 1990, mox apud Scholam Extremi Orientis Francicam docuit; huius scholae novum ramum iuxta Taipei anno 1992 condidit, et tres annos rexit. Fuit rector eiusdem scholae ab anno 2004 usque in 2014, e quo anno professor meret apud Universitatem Sinensem Hongkongensem et rector rami scholae Extremi Orientis Francicae ibidem institutae.
Iulius Romains
Iulius Romains (natus Sancti Iuliani Captolii Arverniae die 26 Augusti 1885; mortuus Lutetiae die 14 Augusti 1972) fuit fabularum scaenicarum et mythistoriarum scriptor Francicus, cuius Ludovicus Farigoule verum erat nomen. Notionem "unanimismi" more humanismo creavit. Ab anno 1936 ad annum 1939, praeses PEN Internationalis erat. Anno 1946 Romains in Academiam Francicam cooptatus est.
Marcus Licinius Crassus Frugi (consul 27)
Marcus Licinius Crassus Frugi (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 47) senator Romanus fuit. Pater eius Marcus Licinius Crassus Frugi consulatum ordinarium gessit anno 14 a.C.n.. Uxorem Scriboniam duxit, quae inter maiores Gnaeum Pompeium Magnum numerabat. Ipse collegio curatorum operum locorumque publicorum interfuit. et anno 24 praetor urbanus erat. Anno 27 consul ordinarius electus est. Aut Caligula aut Claudius imperator eum legatum Augusti pro praetore Mauretaniae provinciae novae fecit. Ibi res ita feliciter gessit, ut ornamenta triumphalia accepit. Cum Claudius de Britannia triumphavit, Licinius, qui imperatorem comes secutus erat, iterum ornamentis triumphalibus honoratus est. Ex Scribonia multo liberos habuit:
Anno 47 Messalina imperatrice incitante Licinius cum uxore Scribonia et filio Gnaeo Pompeio supplicio suppremo affectus est.
Baldus de Ubaldis
Baldus de Ubaldis (Perusiae natus die 2 Octobris 1327; Papiae obiit die 28 Aprilis 1400) discipulus Bartoli e Saxoferrato, fuit illustris iuris consultus saeculi XIV et magister iuris apud universitates Bononiae, Perusiae, Pisarum, Florentiae, Patavii ac Papiae.
Ius canonicum studuit et Codicem Iustinianum interpretavit.
Althaea (genus)
Althaea est genus plantarum florentium familiae Malvacearum, in Europa et Asia occidentali endemicarum, ripas fluminum et paludes salsas in terris humidis et harenosis habitantium.
Narta
Narta una ex duabus laminis ligneis, metallicis, vel plasticis quae ad pedes alligantur in nartatione (lapsu super nivem) adhibentur. Forma nartae propter genus nartationis variat.
Carolus du Fresne, Dominus du Cange sic nartam explicat: NARTA, Species solearum lignearum, quibus in transmittenda glacie altissimisque nivibus utuntur Scricfinni aliaeque gentes finitimae. Nil aliud sunt, ut Hofmannus exponit, quam lignum tenue et longiusculum, anteriori sui parte incurvum, in cuius medietate ansa est ex corio, cui pes inseritur, subiecta ex contorto vimine alia, qua posteriora pedis firmantur.
Cheboygan Comitatus
Cheboygan Comitatus  (Anglice:  Cheboygan County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi  Inferiori cui 26448 incolae (anno 2000) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Cheboygan, anno 1840 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (2.7 %) loquitur.
Albertus Lebrun
Apud Nanceium educatus, alumnus fuit scholarum Polytechnicae et Fodinarum Lutetiae in urbe. Ab anno 1900 legatus est apud conventum nationalem, legatorum omnium huius anni natu minimus. Minister a coloniis Francicis et minister a bellis inter annos 1911 et 1913 brevia temporum spatia fuit. Primo ministro Georgio Clemenceau minister a reconstitutione meruit a die 23 Novembris 1917 ad 6 Novembris 1919. Praeses Francicae Reipublicae bis electus est, Tertiae Rei Publicae ultimus, annis 1932 et 1939. Anno insequenti iussu Philippi Pétain ab officio depositus est.