cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stenosis valvae atrioventricularis dextrae
Stenosis valvae atrioventricularis dextrae (ICD-10: I07.0) sive stenosis valvae tricuspidalis, non raro in usu clinico simpliciter stenosis tricuspidalis est valvulopathia, quo, per damnum valvae atrioventricularis dextrae, angustia valvae antrioventricularis detrae canalis inter atrium dextrum et ventriculum dextrum orta est. Hanc ob rem antefluxus inhibitus in ventriculum dextrum observari queat.
Antonius Valencia
Antonius Valencia (Lago Agrio natus die 4 Augusti 1985) est athleta Aequatorianus et clarus pedilusor. Antonius Valencia exempli gratia cum turmis FC Villareal et Wigan Athletic lusit. Nunc ad gregem Manchester United pertinet sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Aequatorinae lusor est.
Aëroportus Hallae Suevicae
Aeroportus Hallae Suevicae (ICAO: EDTY) seu  Aeroportus "Adolfus Würth" est aeroportus in Badenia-Virtembergia Germaniae, 2 km a media urbe Halla Suevica abest. Longitudine aërodromus 1,540 m est.
Historia
Aeroportus Hallae Suevicae anno 1935 primo aeroportus militaris fuit (Theodisce Fliegerhorst Schwäbisch Hall-Hessental) ab die 1 mensis Maii 1939 cum Kampfgeschwader (pugnandi agmen aërium) 35 "Legion Condor". Anno 1945 post secundum bellum mundanum Exercitus Civitatum Foederatarum reaedivicavit aëroportum ("Dolan barracks"). Ab anno 1993 modo usus civilis est.
Curriculum aëronavibus
Mensurae aërodromus: 1,540 m (5,050 pedes/ft) x 30 m (9,8 pedes/ft),
Insufficientia valvae atrioventricularis dextrae
Insufficientia valvae atrioventricularis dextrae (ICD-10: I07.1) sive insufficientia valvae tricuspidalis, non raro in usu medicorum simpliciter insufficientia tricuspidals est valvulopathia, quo, per damnum valvae atrioventricularis dextrae, imbecillitas valvae atrioventricularis dextrae canaliem inter atrium dextrum et ventriculum dextrum claudendi orta est. Hanc ob rem non solum fluxus antrorsum in ventriculum dextrum sed etiam retrorsum (refluxus) ab ventriculo in atrium dextrum observari quit.
Aëroportus Hallae Suevicae
Curriculum aëronavibus
ILS: 28 CAT 1 (111.5 MHz)
Medii Apostoli
Medii Apostoli (Graece Μέσοι Απόστολοι) sunt oppidulum in Callico nomo Graeco in regione Macedonia Media situm. Cui anno 2011 erant 113 incolae.
Caietanus Michetti
Caietanus Michetti (natus Corridoniae die 5 Martii 1922 - mortuus eiusdem Corridoniae 13 Decembris 2007) fuit presbyter et episcopus Pisauri (Archidioecesis Pisaurensis) ab 1975 usque ad 1998.
Biografia
Natus Corridoniae anno 1922, consecratus presbyter anno 1948. Ab episcopo Norberto Perini cosecratus est episcopus auxiliaris archidioeceseos firmana anno 1961. Pater conciliaris in Concilio Vaticano Secundo fuit.
Anno 1973 introivit in cathedrale pisaurense sicut episcopus coadiutor, et anno 1975, post mortem episcopus Ludovici Caroli Borromeo, introivit sicut episcopus residentialis, usque ad anno 1998.
Obiit Corridoniae anno 2007.
Angel (discretiva)
Angel est angelus Anglice, quo nomine nuncupantur:
Tovisacus
Tovisacus est caput regiminis Hiberniae. Nominat ministros rerum civilium regiminis. In commentariis secundus summus vir rei publicae Hiberniae post praesidem Hiberniae est. Hoc die Endeus Kenny officium tenet.
Xylopolis
Xylopolis (Anglice: Boise [ˈbɔɪsi] ) est caput et urbs frequentissima Idahi, civitatis Civitatum Foederatarum, et Adae Comitatus sedes, ad Xylopolim Flumen in Idaho meridiano et occidentali sita. Numerus incolarum in censu anni 2010 fuit 205 671, nonagensimus nonus in Civitatibus Foederatis; numerus anno 2016 aestimatus est 223 154.
Sententia urbana est Bene Res Gesta Periculi Energiae (Energy Peril Success).
Ioannes Godofredus Seume
Ioannes Godofredus vulgo Johann Gottfried Seume (natus die 29 Ianuarii 1763 Lützen-Poserna in Saxonia et Anhaltio, mortuus die 13 Iunii 1810 Toplicii) scriptor Germanicus atque miles plus minusque gloriosus fuit.
Gaius Ummidius Durmius Quadratus
Gaius Ummidius Durmius Quadratus (mortuus anno 60 ?) fuit senator Romanus qui cursum honorum usque ad legationem Augusti in Syria percucurrit ubi circiter decem annos inter 50 et 60 mansit.
Ioannes Godofredus Seume
Vita
Tata eius anno 1770 latifundia Knautkleeberg prope Lipsiam locavit biennio post moriturus et familiam in miseria relicturus. Comes quidam de Hohenthal-Knauthain Ioannis Godofredi miserebatur eumque misit in ludos domini Korbinsky Bornis, antequam Scholam Thomanam frequentaret et, ex anno 1780, Almae Matris Lipsiensis alumnus fieret.
Saint-Georges-en-Couzan
Saint-Georges-en-Couzan est commune Francicum 418 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Gaius Ummidius Durmius Quadratus
De familia
Familiam Gai Ummidi Casino in Latio oriundam fuisse e pluribus titulis apparet. Ratio cur nomina gentilitia duo habuerit, Ummidium et Durmium, ad adoptionem quandam referenda videtur. Certe primus e sua gente ad consulatum pervenisse putatur (homo novus). Ummidia Quadratilla quaedam, Gai filia, quae in titulo dedicatorio Casini reperto theatrum restituisse dicitur eius filia esse potuit. Si ita est theatrum impensis ipsius Gaii Ummidi exornatum erat. Fuit ditissima illa femina et pantomimos in sua familia fovebat. Quin etiam Casinates magnis beneficiis constrixerat.
Ioannes Godofredus Seume
Vita
Stipendia plura vitaturus debita solvit pecunia, quam mythistoria quadam Anglica convertenda fecerat. Postea Lipsiae tamquam magister linguas modernas docebat. Educator gravionis iuvenis Igelström creatus anno 1792 cum tirone Varsaviam iit, ubi secretatius generalis de Igelström et miles superior Russicus factus est. Anno 1794 crudelia rebellionem et oppugnationem Varsovienses expertus est. Postquam imperatrice iubente anno 1796 centurionem novum Muromtsov Lipsiam comitatus est, in Germania manere maluit cursu honorum in Russia impedito.
Tum editor atque bibliopola Georgius Ioachimus Göschen in oppido Grimma in Saxonia officium ei praebuit, ut editiones curaret. Quem laborem Seume interrupit, cum pedibus iter famosum in Siciliam a mense Decembri anni 1801 faceret. Menses novem Austriam, Italiam, Helvetiam vidit et trans Lutetiam revenit in Saxoniam. Omnia haec in opere notissimo »Spaziergang nach Syrakus« (Lipsiae 1803) descripsit. Post nonnullos annos iter magnum novum in Russiam, Finniam et Sueciam fecit tamquam comes nobilis cuiusdam rudis, de quo in opere »Mein Sommer im Jahr 1805« (Lipsiae 1807) homines certiores facti sunt.
Gaius Ummidius Durmius Quadratus
De cursu honorum
Quaesturam gloriosam gessit quoniam quaestores Augusti erant principis oratores apud senatum in quo eius mandata legebant. E fastis aerarii prope Saturni templum Romae repertis apparet Ummidium praetorem ad aerarium anno 18 fuisse. Si ita est aedilitas curulis annuo inter magistratus intervallo relicto ad annum 16 referenda est. Mirum quidem si iam anno 18 praetor factus consulatum non nisi circa 40 gessit. Fortasse cursum tardabat quod homo novus erat aut quod Seiano displicebat...
De legatione in Syriɑ
De legatione in Syria non tantum inscriptiones sed etiam duo historici antiqui, Flavius Iosephus et Tacitus, nos certiores faciunt. Primo de religiosis Iudaeorum seditionibus anno 52 cognovit Ummidius ː nam cum Samaritani Galilaeos per suos fines Hierosolyma peregrinantes ex insidiis adorti essent atque multos ex eis occidissent nec procurator Iudaeae Ventidius Cumanus Galilaeis satisfactionem poscentibus pronum aurem praebuisset (pecuniam accepisse a Samaritanis apud Iosephum dicebatur) ad pugnas et seditiones ventum erat. Galilaei societatem cum latronum ducibus (ita appellabat Iosephus Iudaeos Romanis oboedire recusantes) fecerunt et vicos Samaritanorum incendere ac diripere coeperunt. Tum Ventidius milites suos in Iudaeos immisit sed utraeque partes ad legatum Syriae Ummidium Quadratum per legationes iam sese converterant, qui iudicium huius causae ad tribunal suum evocavit. Primum Caesaream venit et omnes reos a Ventidio comprehensos cruci adfixit. Deinde auditis partibus, proceres Samaritanorum et summum Iudaeorum sacerdotem Ionathan et ipsum procuratorem Ventidium Cumanum cum tribuno Celere Romam ad imperatorem Claudium misit ubi, quamquam libertos Augusti pecunia corrumpere constituerant Samaritani, interposita fide regis Herodis Agrippae II, qui tum Romae versabatur atque Claudio et eius uxore Agrippina familiariter utebatur, et Samaritani et Ventidius et tribunus militum Celer damnati sunt.
Ioannes Godofredus Seume
Gravitudo
Seume inter auctores numerandus est, quorum momentum in rebus omnino privatis iacet. Ille homo sincerus et independens, rusticus quoque et in cogitando et in scribendo: cuncta versa sine scrupulis enuntiavit. Genus vivendi modestissimum in lyricis agrestibus atque solidis exprimitur, ubi mollities omnis abest. In tragoedia praetitulata »Miltiades« (Lipsiae 1808) nationis amorem sublineavit. Autobiographia sat captans invenitur apud »Mein Leben« (Lipsiae 1813), quam C. A. H. Clodius continuavit. Episodus alia maioris momenti legi potest in »Nachrichten über die Vorfälle in Polen« (Lipsiae 1796).
Ouagne
Ouagne est commune Francicum 165 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Gaius Ummidius Durmius Quadratus
De legatione in Syriɑ
Aliter Tacitus rem narravit. Scribebat enim magnam dissensionem inter Cumanum et Felicem, libertum Augusti qui iam Samariae praeerat, ortam esse ː quae dissensio bellum inter Samaritanos et Galilaeos exasperavit. Ambo ad tribunal legati Ummidi Quadrati vocati quidem sunt quia imperator Claudius ei iudicium de procuratoribus quoque dederat, sed Felix inter iudices sedebat cum Ventidius inter reos stabat et in fine Romam dimissus exsilio damnatus est. Ventidio in Iudaea provincia successit ipse Felix.
Ioannes Godofredus Seume
Gravitudo
Monumentum marmoreum anno 1895 Toplicii ei erectum est. Poemata eius primum edita sunt anno 1801 Rigae, et opera omnia vulganda curavit A. Wagner Lipsiae anno 1835.
Gaius Ummidius Durmius Quadratus
De legatione in Syriɑ
Deinde inceptis Parthorum Armeniae imminentium Ummidius Quadratus obviam ire frustra conabatur. Cum Corbulo a Nerone ad bellum Parthicum missus in orientem anno 54 advenit, copiis cum eo aequaliter divisis operam simul dedit ut rex Parthorum Vologaesus ab Armenia amoveretur, sed de obsidibus Parthicis accipiendis certamen gloriae inter duos duces ortum est quod usque ad iurgium processit.
Gnophodes betsimena
Gnophodes betsimena est papilio familiae Nymphalidarum, qui in Africa Australi endemicus est.
Larvae variis graminibus, inter quae Ehrharta erecta, Panicum deustum, et species Setariae, vescuntur.
Stenosis valvae trunci pulmonalis
Stenosis valvae trunci pulmonalis (ICD-10: Q22.1) sive stenosis valvae pulmonalis, non raro in usu clinico simpliciter, atqui minus accurate stenosis pulmonalis dicta est valvulopathia, quo, per damnum valvae trunci pulmonalis, angustia valvae trunci pulmonalis canalis inter ventriculum dextrum et truncum pulmonalem orta est. Hanc ob rem antefluxus inhibitus in truncum pulmonalem observari queat.
Balcia
Balcia (aliter Baltia vel Basilia) in scriptis antiquis est insula tridui navigatione a litore Scytharum sita. Postea cum mari Baltico (mari Suebico) coniuncta est.
Gaius Plinius Secundus in Naturali historia haec de Balcia scripsit:
Xenophon Lampsacenus a litore Scytharum tridui navigatione insulam esse inmensae magnitudinis Balciam tradit, eandem Pytheas Basiliam nominat.
[...]
Pytheas Guionibus, Germaniae genti, accoli aestuarium oceani Metuonidis nomine spatio stadiorum sex milium; ab hoc diei navigatione abesse insulam Abalum; illo per ver fluctibus advehi et esse concreti maris purgamentum; incolas pro ligno ad ignem uti eo proximisque Teutonis vendere. huic et Timaeus credidit, sed insulam Basiliam vocavit.
Christianus Benítez
Christianus Benítez  (Limae natus die 1 Maii 1986; Quatariae mortuus die 29 Iulii 2013) fuit athleta Aequatorianus et clarus pedilusor. Felipe Caicedo exempli gratia cum turmis El Nacional et Santo Laguna lusit. Nunc cum grege Birmingham City ludit sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Aequatorinae lusor fuit.
Coenobium Dalhemense
Coenobium virginum Dalhemense, quod saeculo XV in monasterium virorum Augustinorum conversum est, in loco Dalheim appellato conditum est prope, haud longe a Warburgo distante.
Coenobium mediaevale, medio saeculo XII conditum, saeculo XV ineunte incendio deletum, una cum coemeterio suo ab anno 1990 effoditur. Monasterium Augustinorum, anno 1429 inceptum, 1452 rite constituta, 1803 destituta. Anno 2007 museum rerum monasticarum in his aedificiis constitutum est.
Petrus Mărculescu
Petrus (Dacoromanice Petru) Mărculescu (natus die 19 Iunii 1943 Bucarestae) machinator agriculturae et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.
Munus
Mărculescu agriculturae studebat atque anno 1973 machinator factus est. Deinde diversis in societatibus agriculturae operam dedit. Anno 1995 veniam accepit.
Cursus honorum
Anno 1990 secretarius statalis agriculturae in consilio ministrorum Petri Roman fuit. Die 15 Iulii 1991, postquam praedecessor eius Ioannes Țipu mortuus est, ipsae pro tempore minister agriculturae factus est. Deinde in consilio ministrorum Theodori Stolojan hoc magistratu iterum a die 16 Octobris 1991 ad usque 19 Novembris 1992 fungebatur.
Glabretum
Glabretum est pars aquae, glacie non tecta, in fluviis et maribus hiemalibus. In fluviis glabreta a velocitate fluminis vel a fonte quodam calidiore oriuntur. In maribus Arcticis et in aquis Oceani Australis circum Antarcticam glabreta a ventis catabaticis glaciem pellentibus gignuntur sive cum aqua calidior a flumine oceanico allata in superficiem elevatur.
Glabreta perpetua
Sunt in maribus Arcticis et Antarcticis glabreta, quae saepe apparent vel quotannis vel perpetuo glacie liberae manent. Quorum notissimum est Aqua Borealis in parte boreali sinus Baffiniani; glabretorum Antarcticorum glabretum Iacobi Weddell nominari potest.
Aselenum
Aselenum (Graece: Ασέληνον όρος; Neograece: Γκιώνα) est summus mons in Graeciae continenti a monte Olympo in meridiem versus in regione Graecia Media situs et altitudine quintus omnis Graeciae, cuius summo vertici sunt 2510 metra.
Aselenum in regionali Phocidis unitate situm meridiana Pindi continuatio est.
Oudan
Oudan est commune Francicum 136 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Chartula cursualis
Chartula cursualis est chartula ad epistolam per cursum publicum sine involucro mittendam destinata, e chartone facta, saepe photographema vel picturam alio genere habens. Inscriptio, pittacium cursuale cum sigillis et epistola ipsa in una chartula coniunguntur et aperte mittuntur; pretium cursuale epistolarum talis generis minus est.
Historia
Annis sexagesimis saeculi XIX in Germania et Austria epistolas aperte mittendis multi proponebant; fortasse in Austria anno 1869 chartulae cursuales usurpari incipiunt. Lutetiae anno 1878 in forma chartulae 9 × 14 cm statuta est. Anno 1925 dimensiones mutatae sunt et 10,5 × 14,8 cm factae.
Graulhet
Graulhet est urbs et commune Francicum 11'890 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Saint-Georges-de-Baroille
Saint-Georges-de-Baroille est commune Francicum 369 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Cetrarium
Cetrarium (alia nomina: Citrarium; olim fortasse: Lampetia) (Italiane: Cetraro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 080 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Cetrarienses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: CIVITAS CITRARII.
Fractiones
Aria i l'Istricu, Acqua degli Angeli, Angilla, Arvara, Baruni,Bosco, Caparrua, Ceramile,Dattio, Difisa, Fratia, Frontino, Lampetia, Malvitani, Manche, Massete, Motta, Mulini, Paese (u Paisi), Palazzese, Palazzuola,Porcili, Rammaticò, San Biagio, San Filippo, San Francesco, San Giacomo, San Pietro, Sant'Angelo, Santa Lucia, Santa Maria di Mare, Santu Ianni, Scevuza, Sinni, Sopra l'Irto, Treselle,Vigni Donnici, Vonella.
Municipia finitima
Acquappesa, Bonifati, Fagnano Castello, Guardia Piemontese, Malvito, Sant'Agata di Esaro.
Grazac (Tarnis)
Grazac est commune Francicum 528 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Caucasus Minor
thumb|Montes Caucasi Minoris in [[Armenia]] Caucasus Minor vel Anticaucasus est systema montium in Transcaucasia, circa 600 km extensum, cum Caucaso Maiori montes Caucasios formans. Iugum Lichense Caucasum Miorem et Caucasum Minorem coniungit. Aragatz (olim "Alaghez" ) mons Armeniae 4090 m altitudinis, est cacumen Caucasi Minoris alltissimum,
Paeninsula Abscheronica
thumb|Paeninsula Abscheronica et Helodes insulae e spatio cosmico visa Paeninsula Abscheronica (Atropatenice Abşeron yarımadası) est paeninsula in parte orientali Atropatenae ad litus occidentali Caspii maris, in fine meridie-orientali Caucasi Maioris, aream 2110 chm² habens. in mari Caspio prope paeninsulam iacent.
Adolfus Nordenskiöld
Nicolaus Adolphus Ericus (Suecice Nils Adolf Erik) Nordenskiöld, die 18 Novembris 1832 Helsingiae natus et 12 Augusti 1901 in Dalbyö Sueciae mortuus) fuit explorator Arcticus, geologus et geographus Suecicus.
In magno ducatu Finlandiae natus et educatus, ab anno 1860 civis Suecicus. Expeditiones in Svalbardum et in Groenlandiam fecit. Annis 1875—1876 a Suecia profectus ad Ieniseae ostium nave advenit, annis 1878—1879 in nave vaporaria nomine Vega primus cursum marinum Borealem totum transiit.
Archipelagus Nordenskiöldii maris Karensis Fridtjof Nansen anno 1893 sic nominavit.
Angel
Aquae cadentes Angel (Hispanice Salto Ángel; Pemonice Kerepakupai vena) sunt cataracta orbis terrarum altissima. In civitate Bolivarensi Venetiolae sita est, in saepto nationali Kanaima (quod in indicem patrimonii totius mundi inclusum est). Flumen Kerep de monte Auyán-tepuí (Pemonice Mons Diaboli) cadit; altitudo inter cacumen montis planum et planitiem infimam est 979 m, altitudo gradus principalis 807 m. Aqua liquida ad imum non pervenit, sed post circiter 600 m in nebulam pluviosam sui generis dispergitur; sic sparsa fundum attingit. Tempore anni pluvioso Angel aquis abundat et duobus vel tribus amnibus ruit, tempore sicco uno rivo exiguo cadit.
Insufficientia valvae trunci pulmonalis
Insufficientia valvae trunci pulmonalis sive insufficientia valvae pulmonalis, non raro in usu medicorum simpliciter, quamvis haud accurate insufficientia pulmonalis dicta, est valvulopathia, quo, per damnum valvae trunci pulmonalis cordis, imbecillitas canalem inter ventriculum dextrum et truncum pulmonalem claudendi orta est. Hanc ob rem non solum fluxus antrorsum in truncum pulmonalem sed etiam retrorsum (refluxus) a trunco in ventriculum dextrum observari quit.
Semper aliquid novi affert Africa
"Semper aliquid novi affert Africa" est versio Latina adagii quod Graece saeculo IV a.C.n. relatum est.
Fanum Sancti Hippolyti (Cella)
Fanum Sancti Hippolyti (Theodisce: Stadtpfarrkirche St. Hippolyt) est oratorium splendisissimum parochiale Cellae in Bisontio, in Provincia Salisburgensi, situm.
Semper aliquid novi affert Africa
Versio Latina
Latine primus Plinius maior rettulit his verbis: "... unde etiam vulgare Graeciae dictum semper aliquid novi Africam adferre."
Fanum Sancti Hippolyti (Cella)
Fanum primum
Anno 743 frates Boso et Ioannes ecclesiae Salisburgensi territorium dono dederunt; inde monachium parvum creatum est cui privilegium fani episcopalis attributum est. Neque monachii primi neque fani istius vestigia restabant. Patrocinium rarum Hippolytanum quoque loci vetustatem monstrat. Sanctus Hippolytus, sciens Romanus et historicus ecclesiasticus, iam inde a tertio saeculo in Martyrologio Romano invenitur eiusque reliquiae iam saeculo VIII Salisburgum venerant.
Semper aliquid novi affert Africa
Versio Latina
Recentius Polydorus Vergilius in libello Proverbiorum anno 1498 "Semper aliquid novi affert Affrica" (sic) e Plinio repetivit, oratione obliqua in directam conversa. Post duos annos Erasmus in Adagiorum collectanea (Lutetiae, 1500) enumeravit, his verbis: "Semper Africa novi aliquid apportat".
Versio recens Ex Africa semper aliquid novi primum fortasse a K. F. W. Wander in opere cuius titulus est Deutsches Sprichwörter-Lexikon anno 1863 divulgata est.
Versio Francogallica
Rabelaesus idem proverbium Francogallice convertit in fabula Gargantua. In editione prima anno 1534 divulgata sic legitur: ... comme assez sçavez que Africque aporte tousjours quelque chose de nouveau.
Usus recentior
Karen Blixen scriptrix Danica anno 1915, ex Africa Orientali Germanica nuper reversa, poëma titulo Ex Africa composuit, adagio Latino iam bene cognito alludens. Qua re inspiratus editor Anglicus operis eius celebrioris (quod Danice Den afrikanske farm appellaverat) Out of Africa anno 1937 intitulavit. Pellicula recentius ex hoc opere accommodata eundem titulum habet.
Fanum Sancti Hippolyti (Cella)
Fanum alterum
Cum archiepiscopus Odalbertus Hungaros anno 926 fugiens in regionum Ambisontium veniret, oratorium secundum factum est genere ecclesiae aulicae Ottonicae (longitudinis 32 metrorum, largitudinis 8 metrorum). Apsis rotunda, duae capellae laterales, crypta refugio episcopali erant. Istius ecclesiae cryptae occidentalis pars adhuc exstat.
Fanum hodiernum
Ecclesia hodierna basilica trium navium cum pilis generis Romanicae saeculorum XII et XIII. Posteriora sunt elementa generis Gothici nonnulla. Reconstructio necessaria fuit porpter installationem monachii Augustinorum circa annum 1125. Camera Gothica navis centralis in incendio anni 1770 demolita est. Turris imponens occidentalis gothica post 1450 venit, matroneum bellum occidentale anno 1512 cum statuis Gothicis sanctorum Floriani Hippolytique ab Andrea Lackner confectis. Neogothici generis sunt altare privilegiatum (cum opera caelata Iosephi Bachlechner de Ultima cena et discipulorum missione; Sancti Rupertus et Virgilius in marginibus stant) necnon altare secundarium Deiparae cum sculptura saeculi XV ecclesiae pereginatoriae Mariae in Silva anno 1770 flammis raptae; circa Mariam sunt statuae sponsi Ioseph et Antonii Padovensis necnon opera caelata Iosephi Bachlechner de sponsione cum Ioseph et fuga in Aegyptum). Eodem tempore (1898-1904) tres fenestrae in apside additae sunt cum Sancto Hippolyto in centro et Sancto Laurentio (ad laevam) et Sancto Stephano
Congressus Nationalis Brasiliae
Congressus Nationalis Brasiliae est legislativa potestas, nempe leges conficiendi/probandi et rei publicae Brasilianae procurandae (duabus functionibus typicis), necnon administrandis et iudicandis (munerum atypicarum). Congressus bicamerale, ex duabus Domibus composito: Senatus foederatus (de 81 senatoribus comprehensus, qui unitates 27 foederales (26 civitates et Districtus foederatos) repraesentant et camera Deputatorum (de 513 legati foederati comprehenduntur) repraesentant. Systema bicamerale adoptatum est ob rei publicae formam in regione constituenda (foederationis), quaerebat pondus politicum foederatorum unitates aequare.
Fanum Sancti Hippolyti (Cella)
Imagines parietales
Annis inter 1972 et 1975, cum restauratio ecclesiae fiebat, opera udo illita sunt detecta. Illarum fragmenta tantummodo servata sunt. In baptisterio ad navem lateralem septentrionalem cyclus vitae Sanctae Catharinae videtur. Optime servantur effigies rotundae evangelistarum quattuor in camera arcus secundi (circa annum 1600). Attamen pulcherrimae imagines ad dexteram sinistramque partes altaris privilegiati reperiri possunt. In centro fingatur Dominus resurrectus inter Ioannem Baptistam et Ioannem Evangelistam, quibus addita sunt apostoli Andreas et Bartholomaeus (ad dexteram) et Iacobus (ad laevam). Ita clare effigies Ioannis Evangelistae delineata est, ut xylographica esse videtur.
Reflexus
Reflexus est agitatio nervorum haud voluntaria, quodam stimulo incitata, saepe motus stimulo factus. In parte naturae eius late inmutabilis causa reflexus arcus concipitur. Multi reflexus vulgo reflexus osteotendinosi comprehenduntur, inter quos clarissimus reflexus ligamenti patellae praestare solet, at etiam contractio pupillae luce causa reflexus est.
Fanum Sancti Hippolyti (Cella)
Epitaphea marmorea
Ecclesiae haud pauca epitaphia marmorea pretiosa sunt generibus gothicae renascenti baroco, quae olim circa chorum fuerunt in ad parietem exteriorem videlicet. Epitaphium antiquissimum anni 1372 sorori episcopi Chiemseensis Frederici II, cui nomen Dimud, erectum est. Hodie in baptisterii pavimentum admirari potest. Cippi praepositos, sacerdotes, officiales, burgenses praesentant.
Congressus Nationalis Brasiliae
In Senatu foederali omnes civitates et Districtus foederalis totidem legatorum (3 senatores), pro magnitudine populorum; in Camera Deputatorum, numerus legatorum inter foederatos unitatem secundum magnitudinem incolarum variat (status celebriores, ut São Paulo, 70 deputati, minores vero, ut Acram, octo eligunt).
Emmanuela Charpentier
Anno 2015 Praemium principum Asturiarum de scientia accepit et anno 2020, Praemium Nobelianum chemiae ratione editionis genomatis accepit cum Guenevera Doudna.
Congressus Nationalis Brasiliae
Congressus quotannis convenit in capitali foederali, a die 2 Februarii ad diem 17 Iulii et a 1 Augusti ad 22 Decembris. Usque ad emendationem constitutionalem N. 50 Februarii 2006 (EC 50/2006), periodus a die 15 Februarii ad diem 30 iunii et ab augusto usque ad 15 Decembris. Singula periodus legislativum tempus appellatur, quo annus cognoscitur ut ordinaria sessionis legislativa. Legislatura est quattuor annorum tempus in quo Congressus convenit cum termino vicarii foederati. Cum Congressus extra tempus legislativum convocatur, necesse est ut extraordinariam convocationem faciant, sic dictam sessionem legislativam extraordinariam instituendo.
Praeses Congressus nationalis praeses est Senatus foederalis, ut praeses Camerae secundus in ordine ad successionem praesidentialis, post praesidens Brasiliae. Competentiae administrativae et functionis iunctae duarum domorum Congressus nationalis statuuntur a Communi Regimento Congressus Nationalis Brasiliae, cum iure internae institutionis.[6]
Oisy (Niver)
Oisy est commune Francicum 322 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Reflexus
Discernuntur in physiologia et medicina reflexus proprioceptivi et exteroceptivi, monosynaptici et polysynaptici, physiologici et pathologici, velut ope et circulorum gubernationis partium cerebri superiorum ut reflexus primitivi, trunci encephali, systematis nervosi autonomici (vegetativi), et gubernationis ceteri systematis nervosi ut osteotendinosi et sexuales. Alii reflexus sunt innati, alii pendentes vel condicionales.
In neurologia reflexus et physiologici stimulandi et pathologici dignoscendi magnum momentum habet. Inveniuntur nonnulli reflexus tantum post partum vel aetate infantis vel una cum morbis neurodegenerativis.
Praeterea quaedam phaenomena reflexus nominantur, quae non per nervorum actionem in opere versantur.
6794 Masuisakura
6794 , olim designationibus 1992 DK, 1946 UJ, 1957 YY, 1968 YA, 1973 UW3, et 1979 YK2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Atsushi Sugie, astronomo apud Observatorium Dynic AstroPark versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6794 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Reflexus
Afferentia et efferentia
Structura reflexus centralis indita directe in crus efferens transmittit:
Demum a structura centrali signa electrica efferuntur, ergo fibrae egredientes nominantur (a centro) efferentes, vel centrifugantes. Nexus inter reflexus afferentiam et efferentiam vocatur arcus reflexus, imprimis si loci stimulantes et effectores inter se non procul sint (ut in reflexibus proprioceptivis, vide infra).
Reflexus proprioceptivi et exteroceptivi
Reflexus proprioceptivi distantiam brevissimam ostendunt, situs effectus ergo prope situm stimulationis est. Transmissio per unam solam synapsem fit (reflexus monosynapticus). Exemplum classicum reflexus proprioceptivi est reflexus ligamenti patellae: Malleus neurologicus in ligamentum patellae pulsus infra subito extensionem cruris perficit.
Saint-Genest-Malifaux
Saint-Genest-Malifaux est commune Francicum 2'918 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Reflexus
Reflexus proprioceptivi et exteroceptivi
Exteroceptivis in reflexibus invicem distantia inter stimulationem et effectum paulum latior est. Transmissio per plus quam unam synapsem fit (reflexus polysynapticus). Exemplum est reflexus cremasteris virorum: cute femoris in latere mediali mulsa contractio musculi cremasteris elevationem testis efficit.
Reflexus Hoffmannianus (Reflexus H)
Examinatione electrophysiologica virtutes reflexuum arcuum demonstrantur, in reflexibus proprioceptivis et monosynapticis responsa duo esse: primum responsum directum motorium superius (M), alterum responsum indirectum posterius reflexum Hoffmanianum (reflexum H).
Reflexus physiologici et reflexus pathologici
Reflexus physiologici ad organismum salubre valent. Reflexus pathologici tamen morbo vel statu insalubri (malo) demum provocantur.
Reflexus primitivi
Reflexus primitivi cum naturalibus cerebri actionibus coniunguntur. Plerique reflexuum eorum neque proprioceptivi neque exteroceptivi supra descripti medullae spinalis ope transmittuntur. Exhibentur illi in neonatis, infantibus, et iterum in senibus, si tum morbus neurodegenerativus visitari potest:
Reflexus trunci encephali
Truncus encephali est cerebri pars basalis, in qua inter alia nuclei nervorum cranialium et centra gubernationis functionum systematis autonomici nervosi locata sunt. Examinatio eorum in morbis trunci encephali dignoscendis utilis commendatur:
Reflexus vegetativi
Reflexus praesertim circa systema nervosum autonomicum non faciles ad distinguendum inter proprioceptivos et exteroceptivos sunt. Exempla sunt reflexus pupillae velut reflexus innervationum glandularum sudoriferarum atque reflexus vesicae urinariae, coli, reflexus sexuales. Nuper de reflexu novo, "reflexu receptori et vasculari vegetativo", qui ad regenerationem specet, relatum est..
Reflexus osteotendinosi
Reflexus vulgo cum reflexibus osteotendinosis connectuntur: Malleus medici infra genu iactatus extensionem, saepe vehementissimam (curis) elicit. Is reflexus ligamenti patellae est unus e multis, qui in diversis corporis musculis examinari possunt.
Gradus reflexuum
Reflexuum actio quoad vehementiam in gradus quattuor partiri potest:
Reflexus sexuales
Iuxta organa sexualia et illorum functiones nonnulli reflexus noti sunt.
In viris :
Areflexia
De reflexia dicitur, si responsum reflexus vacat.
Hyporeflexia
Hyporeflexia imbecillitatem responsi reflexus describit.
Hyperreflexia
Hyperreflexia ad responsum auctum reflexus valet.
Clonus
Cum contractio singularis responsum physiologicum est, clonus palpitationes multiplices vel decrescendentes vel continuas facit.
Mallei reflexuum
Malleus reflexuum est instrumentum medicum ad reflexus tendinum profundorum excicitandos adhibitum. Inter civitates et tempora diversi mallei excogitabantur et adhibebantur.
Historia
Anno 1863 Ioannes Sečenov (1829-1905) inhibitionem reflexuum ranae investigabat. Postea notio reflexuum aliorum cum Ioanne Pavlov (1849-1936) nexa est, qui reflexus condicionales descripsit.
Fanum Sancti Hippolyti (Cella)
Organum
Organum tubulatum anno 1981 inauguratume est. Quod disposuit Kurt Neuhauser anno 1978. Construxerunt omnia opifices ergasterii Reinisch-Pirchner (urbis Tirolensis Steinach am Brenner), involucrum proposuit Richardus Hirschbäck. Post organum fenestra rotunda maxima generis Romanici est. Antequam turris facta sit, radii solis occidentis directo in altare proiciebantur. Ad latera super matronea videntur statuae sanctorum Ruperti et Virgilii, patronorum archidioecesis Salisburgensis.
Capella BMSV
Anno 1774 tamquam capella funebralis erecta est, in qua imago peregrinantibus dilectissima invenitur. Qui eam lingua vernacula "Weizenfrau - domna tritici" appellabant. Agricola ad messes bonas habendas eo peregrinabantur. Statua Mariae insuper in capella est, quae "Oktoberfrau - domna Octobris" vocatur, cum mense Octobri rosario dedicato in fano principali publicetur.
Bibliographia
Katholisches Stadtpfarramt Zell am See (ed.): ''Die Kirche zum Hl. Hippolyth, Zell am See, Renovierung 1972 bis 1975''
Monceau-Saint-Waast
Monceau-Saint-Waast est commune 499 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
4666 Dietz
4666 , olim designatione 1986 JA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4666 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Giroussens
Giroussens est commune Francicum 1'422 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Saint-Genest-Lerpt
Saint-Genest-Lerpt est commune Francicum 5'867 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Horae Catharinae Cliviensis
Horae Catharinae Cliviensis sunt liber precum Christianarum inter annos fere 1430 et 1440 iussu ducissae Catharinae Cliviae manu scriptus et summa arte pictus. Hodie apud Bibliothecam Pierpont Morgan Novi Eboraci servantur.
Gijounet
Gijounet est commune Francicum 121 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Nuars
Nuars est commune Francicum 142 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Michael Meister
Iuventus et munus
Meister, postquam oppido Bensheim (Hassia) scholam frequentabat atque anno 1980 testimonium maturitatis accepit, Darmstadii mathematicae et informaticae studebat et anno 1985 diploma accepit. Tum adlatus scientificus eodem in universitate operam dedit. Anno 1988 doctor promotus est et anno 1989/90 miles conscriptus militavit. Annis 1990 - 1995 Darmstadii apud ESOC ("European Space Operations Centre") operam dedit.
Familia
Meister uxorem duxit atque duos liberos habet.
Guenevera Doudna
Guenevera (vulgo Jennifer) Anna Doudna (nata 19 Februarii 1964) est investigatrix biochemiae perita et professor biologiae molecularis apud Universitatem Californiensem Berkeleiensem.
Anno 2015 praemium principum Asturiarum scientiae accepit, et anno 2020 praemium Nobelianum chemiae ratione studii methodi editionis genomatis accepit cum Emmanuela Charpentier.
Monchaux-sur-Écaillon
Monchaux-sur-Écaillon est commune 574 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Rogerius Deres
Rogerius Deres (? - Cervi Frigidi, 15 aprilis 1227) fuit a die 27 Aprilis 1223 usque ad mortem quartus Minister Generalis Ordinis Sanctissimae Trinitatis et Captivorum. .
Nolay (Niver)
Nolay est commune Francicum 365 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Nieurlet
Nieurlet (Nederlandice Nieuwerleet) est commune 976 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Insufficientia valvae atrioventricularis sinistrae
Insufficientia valvae atrioventricularis sinistrae (ICD-10: I34.0) sive insufficientia valvae mitralis, non raro in usu medicorum simpliciter insufficientia mitralis est valvulopathia, quo, per damnum valvae atrioventricularis sinistrae, imbecillitas valvae atrioventricularis sinistrae canalem inter atrium sinistrum et ventriculum sinistrum claudendi orta est. Hanc ob rem non solum fluxus antrorsum in ventriculum sinistrum sed etiam retrorsum (refluxus) ab ventriculo in atrium sinistrum observari quit.
Aqua Borealis
Aqua Borealis (Anglice North Water, Groenlandice Pikialasorsuaq[, Inuktun Sarvarjuaq) est glabretum (polynya) magnum quod quotannis in parte boreali sinus Baffiniani liberum a glacie manet. Aquae ad litora Groenlandiae, Ellesmere aliarumque insularum archipelagi Arctici circum Aquam Borealem sitae glacie marina stringuntur et pars sinus Baffiniani ad meridiem ab Aqua Boreali usque ad mensem Augustum congelata est. Si glacies in Aqua Boreali apparet, vento frangitur et ad meridiem aqitur. Area glabreti mutatur; aestate, cum maxima est, circa 85 chm2 est.
Arctogadus glacialis, Delphinapterus leucas, Monodon monoceros, Balaena mysticetus aviumque species multae in Aqua Boreali gignuntur.
Saint-Galmier
Saint-Galmier est commune Francicum 5'646 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Saint-Forgeux-Lespinasse
Saint-Forgeux-Lespinasse est commune Francicum 563 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Garrigues (Tarnis)
Garrigues est commune Francicum 279 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ecclesia (aedificium)
Appellationes sive genera
Nisi Missae certis temporibus celebrantur sacellis tabernacula non sunt.
In aliis ecclesiis Christianis, capella saepe eadem significatione ac ecclesia adhibetur, nisi exstat appellatio historica (ut puta ecclesia abbatialis).
Cor Germaniae viride
Germaniae cor viride (Theodisce: Das grüne Herz Deutschlands) epitheton Thuringiam ornans additum est terrae annis 1920. Verba ista usitata tritaque praeconiaria inveniebantur ad res periegeticas augendas. Nostris autem diebus periti in rebus migratoriis effata alia praeferunt imagine cordis viridis post annum 1990 resurrecta.
Causae effati
Attamen Thuringia iure epitheton tale portat: namque terra media in Germania sita est et eius tertia pars arboribus impletur. Insuper quarta pars Thuringiae zonae speciales naturales nominantur, quarum nomina officialia Theodisca haec: Liber quidam Augusti Trinius titulum cordis viridis quoque portat.
Niergnies
Niergnies est commune 504 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Nicolaus Gallus
Nicolaus Gallus (? – Lutetiae, 4 Martii 1257) fuit a die 25 Maii 1231 usque ad mortem sextus minister generalis Ordinis Sanctissimae Trinitatis et Captivorum.
Calobyta
Calobyta (alia nomina: Calovetum) (Italiane: Caloveto ) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Roosevelt Skerrit
Roosevelt Skerrit (natus die 8 Iunii 1972) est politicus Dominicae in insulis Caribicis.
Roosevelt Skerrit in urbe Roseau natus est, matre Francica ex insula Guadalupia oriunda. Alumnus est universitatis civicae Novi Mexici et universitatis Mississippiensis. Legatus est ad parlamentum Dominicanum ab anno 2000 ministerque ab iuventute mox selectus est.
Primus minister Dominicae est a die 8 Ianuarii 2004, successor Petro Charles qui subito mortuus erat. Ab eodem fere die dux est factionis laboris Dominicanae, qua factione in comitiis anni 2005 victrice, Roosevelt Skerrit in officio primi ministri confirmatus est. Munus ministri a rebus externis eisdem temporibus interdum implevit. Praeses iam meruit ordinis civitatum Caribicarum orientalium et Communitatis Caribicae.
Patriciam Scotland, Britannicam e Dominica oriundam, anno 2010 candidatam ad officium secretarii generalis Consortionis Nationum, favebat. Amicus est mercatori Sinensi Ng Lap Seng. Yvetta Laurent, olim magistra scholarum, hodie negotiatrix, eo filium Malik peperit. Uxorem denuo duxit Melissam e qua filium Demetrium genuit.
Nieppa
Nieppe (Nederlandice  Niepkerke ) est commune 7675 incolarum (anno 2009) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Saint-Étienne-le-Molard
Saint-Étienne-le-Molard est commune Francicum incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Michael Hispanus
Michael Hispanus (natus anno ignoto; mortuus Romae, 1230) fuit a die 6 Iunii 1227 usque ad mortem quintus minister generalis Ordinis Sanctissimae Trinitatis et Captivorum et redemptor generalis eiusdem ordinis. Romae sepultus est anno 1230. .
Index urbium Indiae
Hic est index urbium Indiae, censu anno 2011 habito. Urbes litteris pinguibus scriptae sunt capita civitatis aut territoriae.
Le Garric
Le Garric (Occitanice Lo Garric) est commune Francicum 1'242 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Itea (Phocis)
Itea (Neograece: Ιτέα, "salix") est urbicula et pristinus demus Phocidis in Graecia 5943 incolarum (status: 2010) ad Sinum Corinthium situs. Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Delphorum demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).
Lage
Itea in septentrionali Sinus Corinthii litore et 15 chiliometris a Delphis in meridiem versus sita est. Ab oriente iacet Cirra, portus Delphorum antiquus, quae hodie est pars Iteae. Itea in fertilem planitiem Crisaeam diffunditur, cui est Graeciae olivetum maximum fere 500 000 olearum.
Insufficientia valvae aortae
Insufficientia valvae aortae (ICD-10: I35.1), non raro in usu medicorum simpliciter, quamvis haud accurate insufficientia aortalis dicta, est valvulopathia, quo, per damnum valvae aortae, imbecillitas claudendi valvae aortae canalem inter ventriculum sinistrum et aortam claudendi orta est. Hanc ob rem non solum fluxus antrorsum in aortam sed etiam retrorsum (refluxus) ab aorta in ventriculum sinistrum observari quit.
6795 Örnsköldsvik
6795 , olim designationibus 1993 FZ12 et 9561 P-L agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii UESAC Observatorii La Silla repertus est.
Itea (Phocis)
Historia
Die 17 Septembris anni 1827 Franciscus Abney Hastings, amicus Graecorum ("Philhellen") et praefectus classis Graecae, in propinquo sinu Salonae (i.e. Amphissae) navem ducis Turcarum oppressit atque classem eorum maxime minuit. Quae pugna fuit cardo Belli rerum novarum Graeci.
Cirra
Cirra, quae hodie ad Iteam pertinet, iam 3000 annos a.C.n. inhabitata erat. Sanctae Delphorum urbis portus et solus aditus fuit. Cirrae erant munitiones fortes et - secundum Pausaniam - templa atque statuae immenses. Cirra, ut putatur, terrae motu anni 740 deleta est.
6795 Örnsköldsvik
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6795 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Menou
Menou est commune Francicum 179 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Masava
Mesves-sur-Loire (Latine Masava) est commune Francicum 654 incolarum (anno 2009) praefecturae Niveris in regione orientali Burgundia.
Canna
Canna (Italiane: Canna) est oppidum Italiae et municipium, circiter 790 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Cannenses appellantur.
Municipia finitima
Montegiordano, Nocara, Nova Siri (MT), Oriolo, Rocca Imperiale.
Sulaha
Sulaha (Theodisce: Suhl) urbs est Thuringiae centralis quae hodie nulli districtui subdita est.
Geographica
Annis ab 1952 ad 1990 fuit caput Districtus Sulahae qui dicebatur. Civitatis foederalis Thuringiae urbs est maxima post Erfordiam Ienamque. Altitudo eius 422 metrorum super mare est; Kalendis Ianuariis 2015 habuit 36.208 incolarum. Lineam ferriviaria, quae a Mainingia Erfordiam ducit, oppidum tangit quoque. Propter situm in valle montibus inclusa viatores, ut itinera hinc hucve faciant, vocantur.
Historia
Iam anno 1232 mentio huius oppidi in documentis fit. Etymologice significat eius nomen "locum ubi ferae volvuntur". Mediis Aevis exeuntibus oecomonia progressa est metallis exercendis atque ferris tractandis. Maximi momenti erant pyxidum confectores. Attamen evolutio maxima post Secundum bellum mundanum demum factum est.
Res videndae
Media in urbe est invenitur Aula synodalis gigans, ubi praeter congressus concentus et spectacula et ludi scaenici dantur. Finitima valde est Piscina Ottiliensis. Domus Philharmoniae amicos cabareti invitat, sedem Thuringiorum symphonicorum Gotensium-Sulensium praebet, munere universitatis popularis fungitur. Iuxta has aedes musicas Bibliotheca municipalis nova erecta est: captans eius frons vitrea in qua legi possunt versus carminum.
Ecclesia Sanctae Mariae generis conchati plus quam quinque saecula stat ignes plures passa. Historia de armis faciendis in Museo armorum in Domu polentaria narratur, opere quodam craticio secundum genus Hennebergense-Franconicum constructo. Aliam traditionem provehit Centrum collineationis in monte Friedberg, quod inter totius orbis terrarum optimos exercitationum locos a collineationis cultoribus voluptariis habetur. Magistratus collineatorius in Germaniae septem institutis similibus antiquissimus est.
Nexus externi
🇬🇷 Situs proprius
Rivulus Angularis
Rivulus Angularis (Anglice Corner Brook) est urbs Canadensis 19 886 incolarum, censu anno 2011 habito, in litore occidentali insulae Laboratoriae, in provincia Terra Nova et Insula Laboratoria sita.
Rivulus Angularis est secunda a maxima urbs provinciae, post urbem Sancti Ioannis, et urbs maxime ad septentrionem sita in parte Atlantica Canadae. Etiam est sedes administrativa nationis indigenae Qalipu Mi'kmaq.
Neuville-sur-Escaut
Neuville-sur-Escaut est commune 2630 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Montes Scandinaviae
Montes Scandinaviae vel montes Scandinavici (Norvegice Kjølen, Suecice Skanderna, Finnice Skandit) sunt montes, qui per totam paeninsulam Scandinavicam extenduntur. Norvegiae paene totam terram occupant, et litora maris Septentrionalis formant; valles inter iuga montium Scandinaviae sunt fiorda Norvegica. In Suecia, decliviora sunt, et pedetemptim ad planitiem descendunt. Pars montium Scandinaviae exigua et Finnia septentrionali sita est.
Montium Scandinaviae altissimus et Galdhøpiggen, mons Norvegicus; in Suecia, mons altissimus est Kebnekaise (2106 m). Pars montium septentrionalis interdum Sevo (Norvegice Kjölen) nuncupabatur.
Multa flumina, quorum maxima Torna, Angermannus, Dalecarlius Occidentalis et Orientalis, in montibus Scandinaviae oriuntur.