cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boris Pasternak
Boris Leonidae filius Pasternak (Russice Борис Леонидович Пастернак, tr. Boris Leonidovič Pasternak; familia Iudaica natus Moscuae die 29 Ianuarii secundum calendarium Iulianum, die 10 Februarii secundum Gregorianum, 1890; mortuus in Peredelkino apud Moscuam die 30 Maii 1960) fuit poeta et scriptor Russicus Sovieticus, qui anno 1958 Nobelianum Litteraturae Praemium ob mythistoriam Doctor Živago (Russice "Доктор Живаго") accepit, quod autem recusavit.
Inter suos erant Rainierus Maria Rilke et Iosephus Mandelstam, et olim musicam conatus est apud Alexander Skrjabin. In Universitate Moscuensi educabatur, annoque 1914 philosophiae Neo-Kantianae apud Arminii Cohen et Nicolai Hartmann in Universitate Marpurgense studebat.
Caesius Bassus
Caesius Bassus, poeta et grammaticus, floruit circa annum 60 p.C.n. Romae. Fortasse anno 79 periit in sua villa Sabina ignibus e Vesuvio monte eruptis. Amicum habuit Persium poetam, quo mortuo anno 62 una cum Lucio Annaeo Cornuto opera eius edidit.
Vermilion Paroecia
Vermilion Paroecia (Anglice:  Vermilion Parish, Francice Paroisse de Vermilion) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 53807 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Abbeville, anno 1844 creata est. In hoc paroecia quarta pars incolarum (accurate 27.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Salomon Ovadia
Salomon Ovadia qui dicitur Moni (natus Мони Овадия familia Iudaica in Philippopoli, Bulgaria anno 1946) est histrio, cantor et scaenicarum scriptor Italicus oriundus e Bulgaria.
Iohannes Frobenius
Iohannes Frobenius (natus circa annum 1460 in Hammelburg, Franconia; Basiliae mortuus die 27 Octobris 1527) fuit clarus typographus et editor Helveticus. Solitus typographus Desiderii Erasmi et Beati Rhenani fuit.
In Franconia natus artem typographicam Norimbergae apud Antonium Koberger didicisse putatur. Anno 1490 civitatem Basilensem sibi comparavit sed in umbra sociorum Adami Petri et Iohannis Amerbachi diu latuit. Inter 1513 et 1527 maxime floruit cum officinae suae praefuit et Erasmum ad se adlicere potuit. Sine permissu authoris quem numquam viderat manuscriptum novae editionis Adagiorum quae in eius manus inciderat et quam alii typographo destinabat Erasmus anno 1513 publicavit. Primo indigna re offensus est Erasmus; mox elegantiam typographiae miratus ipse Basileam ad Frobenium venit ut hominem cognosceret. Unde eorum amicitia et collaboratio orta est ː et novas editiones priorum operum et nova opera humanistarum principis abhinc excudebat Frobenius. Cum Basileae morabatur apud Frobenium devertebat Erasmus atque in domo eius filii Hieronymi anno 1536 obiit. Opera Martini Lutheri semel tantum anno 1518 edidit cum Erasmus Basilea aberat. Quamquam magno quaestui illud inceptum fuit quia Lutheri opera tum a multis quaerebantur, tamen ne suum auctorem praecipuum amitteret qui a Luthero dissentiebat et eius violentiam reformidabat, libros a Lutherianis Germanice scriptos ceteris typographis in posterum reliquit.
Humanarum litterarum typographus Basileae fuit ː e circiter 320 editionibus duae tantum Germanice in lucem prodierunt, pleraeque Latine, nonnullae etiam Graece, ut praeclarum Novum Testamentum Desideri Erasmi aut Hebraice (Sebastianus Munster, Wolfgangus Capito). Elegantem litteram Italicam ab Aldo Manutio Venetiis inventam primus in Germaniam introduxit postquam anno 1510 secundum matrimonium contraxit cum filia bibliopolae  Wolfgangi Lachner qui editiones Aldinas Basileae vendebat. Omnino ob venustatem characterum laudabatur eius typographia. Et libri quos imprimebat figuris ab Urs Graf aut fratribus Iohanne et Ambrosio Holbenio delineatis ornabantur. Ipse tamen non ita eruditus fuisse videtur ut fuerunt exempli gratia Iohannes Amerbachius, Aldus Manutius aut Iodocus Badius ; at multos eruditos homines in consilio suo habebat.
Anno 1527 ineunte Frobenius tam aeger erat ut omnes eius mortem expectarent ː tum vero Paracelsus medicus ei saluti fuit et ad nundinas Francofurtenses librariorum eodem anno ire potuit. Ob hanc mirabilem curationem Paracelsus ad medicinan in Universitate Basilensi docendam designatus est. Ante finem anni tamen obiit Frobenius et Erasmus hoc epitaphium tumulo incidendum curavit ː
Theodorus Beza quoque, poeta reformatus, elogium versibus compositum de Frobenio reliquit.
Ludovicus Glauert
Ludovicus (Anglice: Ludwig Glauert) Glauert (natus die 5 Maii 1879 Bierlow in Britanniae Eboracensi Comitatu, mortuus die 1 Februarii 1963 Perthiae in Australia) fuit studiosus geologiae, palaeontologiae, zoologiae et herpetologiae Australicus.
Alfredus Henricus Garrod
Alfredus Henricus Garrod (Anglice: Alfred Henry Garrod) natus est die 18 Maii 1846, Londinium - mortuus est die 17 Octobris 1879 fuit studiosus zoologiae et ornithologiae Britannicus.
Ludovicus Glauert
Nexus externi
Biographia Ludovici Glauert
Sciron (discretiva)
Sciron est:
Sisyphus (discretiva)
Sisyphus est:
Flandria Orientalis
Flandria Orientalis (Oost-Vlaanderen, province de Flandre-Orientale) est provincia Belgiae, cuius caput est Gandavum. Fere easdem limites, eandem urbem capitalem habet atque praefecturam Scaldem quae anno 1795 sub regimine Francico republicano constituta est et usque ad annum 1814 vigebat.
Carolus Van Vechten
Carolus Van Vechten (natus in Cedar Rapids Iovae die 17 Iunii 1880; Urbe Novo Eboraco mortuus die 21 Decembris 1964) fuit photographus et scriptor Americanus.
Nicolaus Rimskij-Korsakov
Nicolaus Andreae filius Rimskij-Korsakov (Russice: Николай Андреевич Римский-Корсаков, tr. Nikolaj Andreevič Rimskij-Korsakov; natus 6 Martii 1844 Tichvinae, obiit 8 Iunii 1908 in vico Ljubensk gubernii Petropolitani) fuit compositor, paedagogus et syntonarius Russicus. Nicolaus Rimskij-Korsakov anno 1861 factus est socius circuli musici Balakirevensis, qui ad eum incrementum magnum habuit. Rimskij-Korsakov creavit 15 dramata musica, e.g. Virgo Pscoviae ("Псковитянка"), Fabula de tzare Saltano ("Сказка о царе Салтане"), Sadko, Galliculus aureus ("Золотой петушок"); 3 symphonias et certa alia opera musica. Etiam artem orchestrae ad opus Modesti Musorgskij dedit. Ab anno 1871 professor Conservatorii Petropolitani fuit. Scholae suae compositorum musicae conditor, circa 200 discipulos habuit, inter quos sunt, e.g., Antonius Arenskij et Sergius Prokof'ev.
Union Paroecia
Union Paroecia (Anglice:  Union Parish, Francice Paroisse de Union) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 22803 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Farmerville, anno 1839 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 2.5 %) haud Anglice domu loquitur.
Burkina Faso
Burkina Faso (scilicet "patria hominum proborum") olim Volta Superior est civitas in Africa Occidentali sine maritimo litore sita, Malia a septemtrione, Nigritania ab oriente, Benino ab austroriente, Togo Ganaque a meridie, et Litore Eburneo ab austroccidente circumdata.
Caput est urbs Uagadugum, in media civitate situm. Burcina Faso Unionis Africanae (UA) et Communitatis Oeconomicae Civitatum Africae Occidentalis (Francice: Communauté économique des États de l'Afrique de l'Ouest, CEDEAO) socia est. Ex Ianuario anni 2008, Burcina Faso per biennium Concilium Salutis Consociationis Nationum ut non perpetuam sociam participat.
Etymologia
Volta Superior (Francice: Haute-Volta), colonia antiqua Francica, libertatem anno 1960 consecuta est. Praesens civitatis nomen, Burcina Faso (Francice: Burkina Faso), e die 4 Augusti anni 1984 originem trahit, praeside revolutionario Thomá Sankará. "Hominum proborum patriam" significat linguis loci, scilicet Morice burkina 'probus' et Bambarice faso 'patria' est. Est compositio duabus praecipuis reipublicae linguis (quia Morice Mossi, praecipuus Burcinae populus, et Bambarice Bambarae in Africae Occidentalis subregione loquuntur. Gentilicium Burcinensis Francice: Burkinabè ambobus grammaticis generibus dicitur, quod ex vocabulo linguae Fulae provenit quá Fulae, pecuariorum nomadum populus quoque multas Africae Occidentales civitates incolens, utitur.
Aetas praehistorica
Velut tota Africa Occidentalis, Burcina Faso immature habitata est, praesertim cum venatoribus collectoribusque in boreoccidentali reipublicae parte (ex anno 12 000 a.C.n. in 5000 a.C.n.), et quorum instrumenta (scobinae, scalpra, spicula) anno 1973 inventa sunt. Sedentarizatio inter annos 3600 a.C.n. et 2600 a.C.n. cum agricolis apparuit, quorum aedificationis modi relative perennem conlocationem ostendunt. Ferri, fictilis, et lapidis expolitae usus inter annos 1500 a.C.n. et 1000 a.C.n. et spiritualium curarum apparitio quoque, velut inventa funerum reliqua eam testificantur evolvuntur.
Vestigia Dogonibus attributa in medioseptentrionali, septentrionali boreoccidentalique regionibus inventa sunt. Attamen qui hos locos inter saecula quinto decimo et sexto decimo reliquere ut Cautes Bandiagarae (Francice: Falaise de Bandiagara) incolarent. Ceterum, moenium relicta in Burcinae Austroccidente (velut in Litore Eburneo) sita sunt, sed aedificatores adhuc sine dubio identificari nequiunt. Loropenorum (Francice: Loropéni) ruinae, prope Togi Ganaeque fines sitae, hodie Patrimonii Mundani locus agnoscuntur.
Aetas praecolonialis
Testimonii paulum praecoloniali de epocha in Burcina Fasone est; verumtamen, Regni Mossici (Francice: Royaume Mossi) chronologia est.
Europaei Mossos (Francice: Mossi) parum adivere cum quorum nomen hoc territorium designabatur et contactus parum ante colonizationem evenerunt. Relatio itineris Ludovici Gustavi Binger (1856-1936) in eius libro "E Nigro in Pelvem Guineensem" eius mansionem, Iunio anni 1888, apud Bucarium (Francice: Boukary), Uagadugi mogonabae Coomi (Francice: Mogho Naba Kom) fratrem, narrat. Hic Bucarius mogonaba Vobgo fieret qui circumscriptissimis cum facultatibus ob eorum moderna arma obsisteret. Ludovicus Gustavus Binger regnum modo feudali instructum descripsit.
Aetas colonialis
Incolae primum bellum mundanum intra Ferentariorum Senegaliensium (Francice: Tirailleurs sénégalais) agmina participaverunt. Die Kalendas Martias anni 1919, Eduardus Hesling primus novae coloniae Voltae Superioris gubernator factus est; quá die 5 Septembris anno 1932 distractá, territorium inter Litus Eburneum, Malium, et Nigrum divisum est.
Die 4 Septembris anni 1947, Volta Superior denuo constituta est sine anni 1932 finibus. Die 11 Decembris anni 1958, res publica Communitatis Franco-Africanae socia facta. Die 5 Augusti anni 1960 libertatem suam consecuta est.
Aetas postcolonialis
Anno 1966, prima subitanea rerum conversio evenit et civilis potestas denuo sed paulisper gubernationem anno 1978 recuperat. Anno 1980 nova subitanea rerum conversio a colonello Saye Zerbo ducta accidit, qui vicissim anno 1982 prostatus est. Quo facto, tumultus anno 1982 est qui ad potestatem Thomam Sankara, charismaticum capitaneum, impulit. Anno 1984 revolutionaria gubernatio non solum reipublicae nomen pro Burcina Fasone sed etiam vexillum et hymnum reipublicae mutavit. Praesens praeses Blasius Compaoré est, qui gubernationem anno 1987 post subitaneam rerum conversionem adeptus est in qua Thomam Sankara occisus est.
Civilitas
Praesens praeses, Blasius Compaoré, ex Idibus Octobribus anni 1987 per subitaneam rerum conversionem gubernat, in qua eius decessor et eius armorum frater, Thomas Sankara, necatus est. Tempus quod hanc subitaneam conversionem secutum est "Emendatio" (Francice: Rectification) ab auctoribus appellatum est, quod ad depravationem et auctoritarismum attinet de quibus praeses Sankara accusatus erat.
Constitutio diei 2 Iunii anni 1991, per referendum adoptata, semipraesidiale regimen multifactionismo apertum instauravit:
Etiam camera constitutionalis, a decem sociis composita, et oeconomicum socialeque consilium cum munere mere consultativo est.
Administratio
Burcinae Fasonis territorium in tredecim regiones dividitur et in quadraginta quinque provincias, 350 departimenta et 359 communia pleno iure a syndicis electis directa cum octo miliis pagorum circumdatium subdividitur
Georgius Eugenius Haussmann
Georgius Eugenius Haussmann (Lutetiae natus die 27 Martii 1809; ibidem mortuus die 12 Ianuarii 1891) designator urbium Francicus fuit, qui Napoleone III imperatore regnante annis 1853 - 1870 urbem Lutetiam reformavit, cum vias latas exstrueret et vicos mediaevales destrueret. Viae novae aptissimae ad seditiones populi supprimendas erant. Imperator idcirco eum praefectum Sequanae et Matronae praefecturae fecit. Anno 1857 et senator Imperii et baro factus est. Cum Napoleo III imperator anno 1870 depositus esset, Haussmann ex officio remotus est.
Burkina Faso
Administratio
Hodie, respublicana instituta statuta sunt:
Altera ex parte, alia instituta civitas iuris quoque consolidant quae praesertim sunt:
Subdivisiones
Burcina Faso in provincias quadraginta quinque et in regiones administrativas tredecim dividitur.
Tredecim regiones die 2 Iulii anni 2001 creatae sunt.
Geographia
Burcina Faso a Malio septemtrione et occidente, a Nigro boreoriente, a Benino austroriente et a Togo, Gana, et Litore Eburneo meridie circumdatur. Nullum maritimum litus habet. Terra planissima est, et maximum culmen est Tenacuru (Francice: Tenakourou), 747 metra altum.
Hydrographia
Quamquam paulum alta et relative paulum inrigata, Burcina hydrographicam reticulationem magni ponderis, praesertim in sua Meridionali parte, habet. Aquae currentes tribus praecipuis pelvibus coniunguntur quae sunt pelves Voltae, Comois et Nigri (Francice: Volta, Comoé, et Niger, respective).
Terra suum antiquum nomen Voltae Superioris tribus fluminibus quae eam transeunt debebat: Volta Nigra, Volta Alba, et Volta Rubra (Francice: Mouhoun, Nakambé et Nazinon, respective). Volta Nigra et Comoe, in austroccidentem fluens, unica flumina permanentia civitatis sunt.
Volta Nigra
Volta Nigra (Francice: Mouhoun) unum flumen permanens cum pelvi 92 000 km² fundente est, cuius originem a septemtrionali clivo tofosi montis cautium Banforensium trahit, in regione ubi praecipitationes 1000 mm per annum excedunt. Primum versus Boreorientem fluit et postea abrupte in Meridiem deflectit. Cum Suru (Francice: Sourou) confluens, Voltae Nigrae et praecipuarum accessionum, Plandorum, Cus et Vunus (Francice: Plandi, Kou, et Voun Hou, respective), pelvis fundens mediam aquae effusionem 25 m³/s praestat; nihilominus haec effusio valde irregularis est. Praecipua Voltae Nigrae accessio Suru (Francice: Sourou), flumen cum pauco clivo, est quod antiquam lacustrem Gondonis (Francice: Gondo) planitiem epotat et cuius pelvis fundens 15 200 km² est. Hic pelvis, fere tota Saheliana, solum debiles fluxus. Naturali statu, per aquarum deminutiones, Suru (Francice: Sourou) Voltam Nigram (Francice: Mouhoun) alit. Ex anno 1984, deviationis et dominationis opera ante confluentiam cum Volta Nigra posita 250 milliones m³ ex hiemalibus alluviebus derivatorum servare et eandem aquae quantitatem per tempus siccum restituere permittunt. Subito post Surus meandrum se torquens, Volta Nigra versus Austrorientem et postea tota versus Meridiem, Ganae finitima, fluit. Per terram 860 km percurrit.
Volta Alba
Volta Alba (Francice: Nakambé) Uahiguyae (Francice: Ouahigouya) Oriente in regione inter 500 et 600 mm aquae pro anno accipienti oritur. Pelvis fundentis 50 000 km² aquam deducit. In tota media parte et media septemtrionalis Oropedii parte aquam deducit et solum fluit per tempus pluviarum. Primi intermittentes fluxus Maio formari possunt, sed solum Iulio aut Augusto aquarum quantitas permanens in statione Vayenensi (Francice: station de Wayen) facta est et inferius roboratur, media quantitate 45 m³/s Augusto in Bagre (Francice: Bagré) attacta.
Volta Rubra
Volta Rubra (Francice: Nazinon) et praecipua accessio, Sissili, in Austroccidentali oropedii centralis parte aquam cum pelvi fundente 20 000 km² deducit. Eius hydrologicum regimen Voltae Albae ei simillimum est.
Oti
Oti (Francice: Pendjari) austrorientales fines Burcinenses cum Benino formant, tres accessiones; Dudodonem, Singu et Compiengam (Francice: Doudodo, Singou, Kompienga) accipientes quarum pelves fundentes 21 600 km² complectuntur. Haec accessiones minus quam 30% aquae quantitatis mediae Otorum afferunt qui ipsi toti semel pro duobus annis Aprili Porgae in Benino exhauriuntur.
Pelvis Nigri
Niger in terra boreorientalis orientalisque partis aquam deducit et pelvem fundentem 72 000 km² habet. Septemtrinallimae Burcinenses Nigri accessiones fere totae endorheicae sunt, inter quas Beli, Goruol, Gudebo et Dargol (Francice: Béli, Gorouol, Goudébo et Dargol, respective), et magna aquae torrentis incrementa provocare possunt. Nihilominus, Sudano-Sahelianae accessiones; Faga, Sirba, Bonsoaga, Diamangu et Tapoa (Francice: Faga, Sirba, Bonsoaga, Diamangou, Tapoa, respective) irregularia regimina habet et Nigri crisi appellatae Sudanianae contribuunt quae Septembri accidit. Hi rivi debiles crebro lacuum catenam formant.
Omnia flumina, Voltá Nigrá et austroccidentalibus (Pelvi Comois) exceptis, temporaria sunt; solum ab Iulio ad Octobrem fluunt.
Praeter hydrographicam reticulationem, clausae pelves sunt quae numerosos magnos lacus aut naturales lacunas, sine fluxibus permanentibus sive temporariis, vados et locos inter moles arenosas occupantes alunt. Inter hos lacus Tingrela, Bamum, Demum, Ursi, Beli, Yomboli, et Marcoye (Francice: Tingrela, Bam et Dem, Oursi, Béli, Yomboli et Markoye, respective). Super lacus Ursorum et Bami effectae observationes horum lacuum fundum argillosis depositis tegi putare permittunt.
Aquae defectio crebro "problematica" est, praesertim civitatis septemtrione.
Clima
Ergo tres climaticae zonae distingui possunt:
Duo tempora anni dissimilia sunt:
Pluviarum raritas et distributio hominum migrationes in dies maiores provocant, praesertim e Septemtrione et Medio versus urbes, Burcinensem Austroccidentem et terras cum litore.
Temperatura e 16 in 45 °C variat; evaporatio media annua approximative 3000 mm et renovatio annua subterranea 40 mm est.
Oeconomia
Burcina Faso est respublica via evolutionis. Status qui partim opium naturalium debilitate et partim naturalium opium pretio in mundano mercatu, partim terrae ariditate, partim fomenti absentia per colonialem aetatem et partim demographiá explanatur. Agricultura 32% producti domestici grossi repraesentat et 80% vis operariae occupat. Haec praesertim de pastione, sed etiam, praecipue Meridie et Austroriente, de sorghi, penniseti, maizi, arachidum, et oryzae culturá agitur.
Cum sua praecipua cultura xyli, cuius Burcina prima terra productoria in Africa est cum 700 000 tonnarum anno 2006 praesertim destinatarum ad exportationem, oeconomia tam bene quam male mundanorum pretiorum deminutioni resistit.
Operis vacatio ad magnum emigrationis indicem inducit; verbi gratia, tres milliones Burcinensium Litus Eburneum incolunt. Secundum Mediam Civitatum Africae Occidentalis Argentariam (Francice: Banque centrale des États de l’Afrique de l’Ouest), hi migrantes pro anno dena miliarda francorum CFA in Burcinam Fasonem repatriant. Ex expulsione e Gana anno 1967, hic status quoque "tensiones" cum hospitii civitatibus provocat. Ultima crisis ex eventibus anni 2003 in Litore Eburneo originem trahit quae ad reditum punctualem 300 000 migrantium induxit. Tertia Burcinensium pars sub limine paupertatis vivit.
Internationale auxilium etiam magna in parte oeconomicae reipublicae "activitati" contribuit.
Ceterum citandae sunt aliquae fodinales productiones velut cuprea, ferrea, zinci et praesertim aurea.
Burcina Faso est socia Unionis Oeconomicae et Monetariae Africae Occidentalis (Francice: Union économique et monétaire ouest-africaine) et Auctoritatis Liptaco-Gurmae (Francice: Autorité de Liptako-Gourma) cuius munus alimentarias crises et siccitates per omnium rerum publicarum sociarum collaborationem impedire est.
Dialectus et linguae civitatis
Sunt amplius sexaginta linguae et dialecti, e quibus praecipuae sunt; Morica qua Mossicus populus utuntur, Sanica qua Samones utuntur, Fula qua Fulae utuntur, Gurma qua Gurmae Burcinae Fasonis Oriente utuntur, Dagarica qua Dagarae utuntur, Diula quae multarum Africae Occidentalis civitatum (Litoris Eburnei, Malii, Guineae etc.) communis lingua est, Lobica qua Lobi utuntur, Marca, Bobo, Buaba qua Buabae utuntur, Senufica, Cassena, Lyelica (quibus populus Gurunsicus Austroriente et Centroccidente utuntur) et Bissa qua Bissae utuntur.
Lingua publica et administrativa
Velut pleraeque Africae Occidentalis civitates, Burcina Faso Francicam publicam habet.
Religio
Secundum informationes Libri factorum mundanorum Mediae Intellegentiae Agenturae (Anglice: CIA World Factbook) anni 2008, Religio Islamica est praecipua religio Burcinae Fasonis (50%) dum 40% Burcinensium animista. Christianae confessiones a 10% incolarum coluntur. Inter Christianos, Catholici praevalent.
Generalis incolarum census anno 1996 approximative hos numeros dabat: (Animistae, 47% ; Musulmani, 31% ; Christiani, 21% ; alii, 1%); nihilominus, census anni 2006 non hanc quaestionem curavit quia eam difficilem sicut ethnicorum circulorum compositionem putabat. Difficile numeros in Libro factorum mundanorum Mediae Intellegentiae Agenturae editos ibi validare videtur, visis magno intervallo et numerorum inversione solum uno decennio.
Cultura
Festivalia Panafrica Cinematographica et Televisifica Uagadugi (Francice: Festival panafricain du cinéma et de la télévision de Ouagadougou, FESPACO), maxima festivalia cinematographiae Africae in continente, in binos annos Uagadugi (Februario, annis imparibus) celebrantur.
Mercatus Internationalis Fabrilis Artis Uagadugensis (Francice: SIAO, Salon International de l'Artisanat de Ouagadougou) quoque ibi in singulos duos annos, praesertim annis paribus (exeunte Octobri et ineunte Novembri), celebratur. Maximus mercatus Africis fabrilibus artibus favens est.
Festivalia Cinematographica Iurum Liberum pro iuribus Hominum et rei librariae libertati (Francice: Festival Ciné Droits Libres pour les droits de l'Homme et la liberté de la presse); festivalia internationalia culturarum urbanarum Waga Hip Hop (Francice: festival International de cultures urbaines Waga Hip Hop) quae anniverse ex anno 2000 evoluntur; professoris Ioannis Petri Guingané Festivalia Internationalia Theatri et Neurospastorum (Francice: FITMO/Festival International de Théâtre et de Marionnettes); Festivalia Iazis (Francice: Festival Jazz) Uagadugi: Noctes Atypicae Kuduguenses (Francice: Nuits Atypiques de Koudougou, NAK); Festivalia Internationalia Theatri pro Evolutione (Francice: festival International de Théâtre pour le Développement, FITD); etc. etiam accidunt.
Etiam electio est inter editorias culturae domos. L'Observateur Dimanche, Star Hebdo, et Evasion citanda sunt. Ex duobus annis abhinc, societas iuvenum diurnariorum culturae Planète Culture appellata praecipua festivalia civitatis tegit.
Numeri
Index Evolutionis Humanae (IEH): loco 176 inter 177 anno 2007
Historia et geographia
Superficies : 274,000 km²
Densitas : 44 inc./km²
Fines terrestres : 3192 km (Malio 1000 km; Nigro 628 km; Litori Eburneo 584 km; Ganae 548 km; Benino 306 km; Togo 126 km)
Litus : Non habet
Minima et maxima altitudo : + 200 m > + 749 m
Status linguae
Status linguae (francogallice état de langue) est linguisticae structuralis notio, qua quaecunque lingua singularis (e.g. lingua Latina) intelligitur ut systema unitatum (i.e., phonorum, phonematum, morphematum, lexematum, sententiarum) inter se syntagmatice et paradigmatice cohaerentium. Status linguae, ut dixit Ferdinandus de Saussure, est systema linguae puncto temporis tn in axi temporali expositum. Linguisticae synchronae est huius modi systema describere. Etiam grammatica Latina ad usum scholarum composita statum quemdam linguae exponit, qui statui fere exeuntis primi saeculi a.C.n. respondet.
Burkina Faso
Historia et geographia
Libertas : Nonis Augustis anni 1960 (antiqua colonia Francica)
Statistica demographica
Numerus incolarum : 11 856 000 incolarum (anno 2006). 0-14 annos : 47.5%; 15-64 annos : 49.59%; + 65 annos : 2.91%
Status linguae
Linguisticae diachronicae est differentias grammaticales binorum statuum linguae enumerare et in relationem mutuam redigere. Proferamus exempli gratia rhotacismum Latinum: antea asam condise, postea autem aram condere dicebatur. Hic antea et postea duos status linguae significant.
Burkina Faso
Statistica demographica
Spes vitae virorum : 47.33 annos (anno 2006)
Spes vitae feminarum : 50.42 annos (anno 2006)
Index incrementi incolarii : 2.68% (anno 2001)
Index natalitatis : 45.62 ‰ (anno 2006)
Index mortalitatis infantilis : 169.2 ‰ (anno 2001)
Index fecunditatis : 6.7 pueri/femina (anno 2004)
Index migrationis : –0.97 ‰ (anno 2001)
Index incrementi oeconomici : 5.6% anno 2007
Accessus ad technologiam
Technologia ADSL (quae magnam velocitatem permittit) ex anno 2005 prompta est. Februario anni 2008, interrete per CDMA (interrete sine filis via transmodulatri 3G+) operativum est.
Infrastructurae
Tabula inferior reticulationem secundum genus administrativum et statum constructionis ostendit:
Ferriviae
Burcina Faso solum unum ferriviarium andronem qui eam portui Abidjanensi iungit. Haec ferrivia, 1252 km, Kayam, Uagadugum, urbem Bobodiulassensem, et Abidjan conectit, suam longitudinem in duas pares partes inter duas civitates dividens:
Haec linea ferriviaria amplitudinis metricae et viae unicae fere tota. Axiale maximum onus 17 tonnarum et usurpationis velocitas 50 km/h traminibus vectorum et 30 km/h traminibus onerariis est.
Aeroportus
Numerus: 33 (quorum duo cum bituminatis aerodromis) (anno 2007) unus solus internationalis, Uagadugensis.
Codices
Burcina Faso hos codices habet:
Sudania
Historia Sudaniae tempore pharaonico coepit, cum regnum Kermanum (circa 2500–1500 a.C.n. vigebat, postquam Novum Regnum Aegyptianum (circa 1500–1070 a.C.n. et Regnum Kush (circa 785–350 p.C.n.) exoriebantur, quorum hic totum Aegyptum paene saeculo regebat. Kush autem everso, Nubiani Nobatiam, Makuriam, et Alodiam constituerunt, tria regna Christiana, quorum Makuria et Alodia usque ad [annum 1500 fere durabant. Saeculis quarto decimo et quinto decimo, plurimum terrarum Sudaniae a nomadibus Arabicis gradatim occupabatur. Saeculis a sexto decimo ad undevicensimum, Sultanatus Sennar in Sudania media et orientali dominabatur, cum Sultanatus Darfurensis occidentalem, Ottomanique orientalem partes regerent.
Temporibus Mamlucorum et Ottomanidarum, commercium servorum magnas partes in Sudania agebat, et quidem tributum servorum ex kashif Sudaniae legitime postulabatur. Anno 1811, Mamluci civitatem apud Dunqulah ad servos venditandos condiderunt. Sub dicione Turco-Aegyptia post annos 1820, commercium servorum secundum axem a septentrionibus ad australem institutum est, ubi incursiones servos petendos in australibus civitatis regionibus fiebant, et ex quo servi ad Aegyptum et Imperium Ottomanicum mittebantur.
Res Publica
Praeses et dux civitatis olim fuit Omar Hassan al-Bashir, praeses a die 30 Iunii 1989 ad 2019.
Linguae
Lingua Arabica est lingua publica. Aliae linguae in Sudania adhibitae sunt linguae Niloticae sicut Nuer-Dinka, linguae Nubicae, lingua Bejica, lingua Azande, lingua Bari. Gentes Sudaniae sunt Arabi, Africani nigri Dinkae et Nueri et Nubae et multi alii. Et Musulmani et Christiani in Sudania habitant.
Hathor
Hathōr -is f., sive Athȳri (Aegyptie Ḥw.t-Ḥrw, prius /ħaːw V tʰ-ˈħaːɾuw/, dein /ħatʰˈħoːɾ(ǝ)/ ) est dea in mythologia Aegyptia cuius nomen Latine Domus Hori sonat et filia dei solis Ra est. Ab origine putabatur hanc deam imaginem Viae Lacteae fuisse. Bovem femineam (vaccam) animal sacrum huius deae habebant, quapropter cornua in capite gerebat quae solis orbem circumdabant et a Graecis Ioni adsimulabatur.
Pirithous (discretiva)
Pirithous est:
Faustus Cornelius Sulla Felix
Faustus Cornelius Sulla Felix (natus ignoto anno, mortuus anno 62) senator Romanus erat.
Thomas Masaryk
Thomas Garrigue Masaryk (Bohemice Tomáš Garrigue Masaryk, natus die 7 Martii 1850 in Hodonín/Göding, olim urbe ad Imperium Austro-Hungaricum pertinenti; mortuus est die 14 Septembris 1937 in oppido Lány), philosophus, sociologicus et scriptor, fuit Cechoslovaciae conditor (una cum Eduardo Beneš) et primus praeses Cechoslovaciae.
Faustus Cornelius Sulla Felix
Familia
Pater eius Faustus Cornelius Sulla, mater Domitia Lepida, soror ex matre Valeria Messalina, frater ex matre Marcus Valerius Messalla Corvinus, consul ordinarius anni 58 fuit. Sorore suadente uxorem Antoniam, filiam Claudii duxit. Cassius Dio Messalina idcirco maritum primum Antoniae, Gnaeum Pompeium Magnum, necavisse. Filium habuit ex Antonia, quod Claudius publice celebrare iussit.
Thomas Masaryk
Etiam filius eius Ioannes Masaryk fuit clarus vir publicus Cechoslovaciae.
Titus Vestricius Spurinna
Titus Vestricius Spurinna (natus anno 25, mortuus post annum 101) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Uxorem duxit Cottiam, filium ex ea Cottium habuit. Bello civili anni 69 dux militum Othonis et praepositus praesidii Placentia e fuit. Legatus Augusti pro praetore Germaniae Inferioris anno 97 erat. Quod provinciam bene rexerat, a Nerva imperatore statuae triumphali honoratus est. Plinius Minor eum laudavit : "Nam Spurinna Bructerum regem vi et armis induxit in regnum, ostentatoque bello ferocissimam gentem, quod est pulcherrimum victoriae genus, terrore perdomuit." Cum Vestricius in Germania esset, filius eius Cottius mortuus est. Itaque senatus et filio statuam posuit, ut eodem loco apud Plinium legimus. Ter consul suffectus erat, primo ignoto anno, deinde anno 98, denique anno 100. Fortasse et familiaris Plinii fuit, quod e litteris aliis Plinii ad Spurinnam verisimile videtur. Plinius alio loco rettulit Spurinnam anno 101 septuagesimum octavum annum egisse.
Faustus Cornelius Sulla Felix
Cursus honorum
Fuit frater arvalis et anno 52 consul ordinarius creatus est.
Exsilium et mors
Anno 58 Neronis imperatoris iussu Massiliam relegatus est, quod eum aemulatorem imperii aestimabat. Ibi anno 62 necatus est. Nero anno 65 etiam Antoniam necavit matrimonium post mortem Poppaeae Sabinae uxoris principis negantem.
Papa Giovanni - Ioannes XXIII
Papa Giovanni - Ioannes XXIII est pellicula anno 2002 a moderatore Italico Georgio Capitani creata, vitae Angeli Roncalli papae Ioannis XXIII dicata, in qua agunt inter alios hi histriones:
Anteros (discretiva)
Anteros est nomen origine Graecum:, sc. "contra Amorem". Hoc nomen habuerunt:
Ioannes Amorbachius
Iohann(es) Amorbachius  etiam Amerbacensis, de Amerbach (natus Johannes Welcker circa annum 1444 in Amorbach (Odenwald); mortuus die 25 Decembris 1513 Basiliae) fuit clarus typographus et editor. Bonifacii Amerbachi pater fuit.
Ioannes Poleni
Ioannes Poleni (natus die 23 Augusti 1683 Venetiae; Patavii die 15 Novembris 1761 mortuus) fuit mathematicus et astronomus Italicus. Anno 1710 Regalis Societatis Londinii cooptatus est.
Lucius Salvidienus Rufus Salvianus
Lucius Salvidienus Rufus Salvianus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo fuit. Anno 52 mensibus Novembris et Decembris consul suffectus creatus est. Anno 60 legatus Augusti pro praetore Pannoniam provinciam administravit.
Guarinus Veronensis
Guarinus Veronensis  aut Guarinus Guarini (natus anno 1370 Veronae, Italiae – mortuus die 14 Decembris 1460 Ferrariae ) fuit homo doctus Renascentiae.
Vita
Inter eius discipulos numeratur Robertus Flemming, poeta Latinus natione Britannus.
Washington Paroecia
Washington Paroecia (Anglice:  Washington Parish, Francice Paroisse de Washington) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 43926 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Franklinton, anno 1819 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 2.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Vernon Paroecia
Vernon Paroecia (Anglice:  Vernon Parish, Francice Paroisse de Vernon) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 52531 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Leesville, die 30 Martii 1871 creata est. In hoc paroecia quasi decima pars incolarum (accurate 9.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Petrus Lagerkvist
Petrus Lagerkvist (natus in Växjö die 23 Maii 1891; mortuus in Danderyd die 11 Iulii 1974) fuit scriptor Suecicus. Anno 1951 Verner von Heidenstam Nobelianum Litteraturae Praemium accepit qui de Barabbas et Iudaeo Vagante.
Haroldus Pinter
Etiam pacifista qui obiector conscientiae erat et bellos, sicut invasioem ad Kosoviam a OTAN et Secundum bellum Iracense opposuit.
Ericus Axel Karlfeldt
Ericus Axel Karlfeldt (natus in Karlbo die 20 Iulii 1864; Holmiae mortuus die 8 Aprilis 1931) fuit scriptor Suecicus. Anno 1931 Verner Ericus Axel Karlfeldt Nobelianum Litteraturae Praemium accepit.
Gerhardus Schröder (CDU)
Gerhardus (Theod.: Gerhard) Schröder (natus 11 Septembris 1910 Saravipontis, mortuus 31 Decembris 1989 oppido Kampen in Sylt insula) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.
Iuventus Munusque
Schröder anno 1929 Augustae Treverorum maturitatem adeptus est atque deinde Regiomontii, Edimburgi, Berolini Bonnaeque iurisprudentiae, philosophiae, historiaeque studebat et anno 1932 primam probationem iuris accepit. Deinde universitatibus Bonnensi et Berolinensi adlatus scientiae laboravit et anno 1936 doctor promotus est. Anno 1937 secundam probationem accepit. Annis 1939 - 1945 miles conscriptus est. Post bellum finitum primo in Administerio Rerum Internarum Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae minister publicus ab anno 1947 iurisconsultus laboravit.
Familia
Anno 1941 uxorem Brigittam duxit. Cum ea maiores Iudaicos haberet, propter leges antiiudaicos Nazistarum concessionem matrimonii ab exercitu Germanico nancisci debuit.
Cursus honorum
Anno 1933 Schröder sodalis NSDAP factus est. Sed numquam factioni profuit et anno 1941 reliquit. Anno 1945 Schröder cum aliis factionem CDU condidit. Anno 1949 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est et ad annum 1980 mansit. Anno 1953 Conradus Adenauer (CDU), cancellarius foederalis eum Administrem Foederalem Rerum Internarum nominavit. 14 Novembris 1961 Schröder Administer Foederalis Rerum Exterarum factus est et hoc officio et Ludovico Erhard cancellario foederali fungebatur. Schröder, qui et ipse candidatus cancellarii foderalis in sua factione adiutus esset, 1 Decembris 1966 in consilio ministrorum Kiesinger cancellarii Administer Foederalis Defensionis Publicae nominatus est. Anno 1967 et praeses vicarius suae factionis electus est. Cum anno 1969 Praeses Foederalis Germaniae eligeretur, paucis suffragiis Gustavo Heinemann victus est. Cum aliis administris CDU factionis Octobri 1969 consilium ministrorum reliquit. Ad annum 1973 vicarius praeses CDU, ad annum 1980 legatus Dietae Foederalis mansit.
Winn Paroecia
Winn Paroecia (Anglice:  Winn Parish, Francice Paroisse de Winn) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 16894 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Winnfield, anno 1812 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 1.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Fridericus Lang
Fridericus Christianus Antonius (Theodisce Friedrich Christian Anton vel Fritz) Lang (natus Vindobonae die 5 Decembris 1890, mortuus in Beverly Hills Californiae die 2 Augusti 1976) fuit director cinematographicus et scriptor pellicularum more expressionismo Austriacus, Germanicus, et Americanus.
Calewa
Calewa est oppidum in Virtembergia. Ut fuerit oppidum Virtembergense, tamen nunc pertinet ad provinciam, cuius caput est Carolsruha urbs Badeniensis.
Iohannes Georgius Graevius
Iohannes Georgius Graevius (vulgo Graef), die 29 Januarii anno 1632 in Naumbourg natus et die 11 Januarii anno 1703 Ultraiecti mortuus, fuit vir doctus Germanicus, philologus, editor et interpres.
Vita
In Universitate Lipsiensi educatus, multum peregrinatus erat, donec in Universitate Ultraiectina manebat. Ex operibus eius amplissimus Thesaurus Antiquitatum Romanarum necnon commentarii in Caesarem et in Hesiodum multaque alia nominanda sunt.
Foveola radialis
Foveola radialis est pars manus humanae et concava triangula in radiale et dorso manus praecipue in ossis scaphoideo et trapezio concavum fingentibus.
Eyvind Johnson
Eyvind Johnson (natus in vico Svartbjörnsbyn die 29 Iulii 1900; Holmiae mortuus die 25 Augusti 1976) fuit scriptor Suecicus. Anno 1974 Eivind Johnson praemium Nobelianum litterarum una cum Harry Martinson accepit. Inspiratus ex Freud et Marx opera humanista scripsit.
Gula
Gula est pars corporis humani, praecipue colli ante columnam vertebralem, quae oesophagum et tracheam continet, a pharynge et larynge constituta. Eius praecipuum membrum, quamquam parvum, est epiglottis, quae oesophagum et tracheam separat.
Ricardus Iohannes Santorum
In conloquio cum Associated Press die 20 Aprilis 2003 vulgato, Rick Santorum acta homophylophilica comparavit ad incestum, polygamiam, et zoophiliam, et omnes horum actorum designavit aegros mores sexuales, qui societati familiaeque minitabantur. Amplius negavit adultis consentientibus esse constitutionale ius solitudinis erga acta sexualia.
Theodoricus I (rex Visigothorum)
Theodoricus vel Theuderedus vel Theodor (Gothice: Þiudareiks I) fuit alter rex Visigothorum Tolosae. Valia defuncto, maiores Theodoricum elegerunt inter annos 418 et 451. Theodoricus terras in Aquitania et Septimania Visigothis cepit et cum suis, partes Hispaniae incoluit.
Oenomaus (discretiva)
Oenomaus est:
Theodoricus I (rex Visigothorum)
Ob foedus Valiae, Visigothi socii Romanorum erant itaque anno 451 Flavius Aetius auxilium Theodorico petivit. Eodem anno, Hunni Rhenum transfuerunt et Galliam populaverunt. In campis Catalaunicis Romani, Alani, et Visigothi Hunnos et Burgundiones superaverunt. Theodoricus in proelio mortuus est.
Historia Gothorum Isidori nobis dicit:
Ra
Ra (rˤ), vel Phra, vel Phre, in mythologia Aegypti antiquae erat deus Solis. Ante Dynastiam Quintam (2494 ad 2345 a.C.n.) iam habebatur unus e maioribus in religione Aegyptiorum antiquorum deis, qui eundem esse solem meridianum et pater Hathoris volebant. Significatio nominis incerta est, sed nomen, si non 'Solem' significat, cognatum esse putatur cum verbis quae 'potestas creans' et 'creator' significant. Eius praecipuum templum Heliopoli (quae Graece 'Urbem Solarem' significabat) exstat ubi multi obelisci in eius honorem erecti erant, quorum duo iussu Augusti Romam advecti sunt, urbium reginae ornandae causa.
Harry Martinson
Harry Martinson (natus die 6 Maii 1904; mortuus die 11 Februarii 1978) fuit scriptor Suecicus. Anno 1974 Harry Martinson Nobelianum Litteraturae Praemium una cum Eivind Johnson accepit.
Gaius Pomponius Pius (consul 98)
Gaius Pomponius Pius (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Pater eius Gaius Pomponius Pius anno 65 consul suffectus fuit. Et ipse anno 98 collega Traiani imperatoris consul suffectus creatus est.
Oeneus (discretiva)
Oeneus significare poest:
Lingua Romana (discretiva)
Lingua Romana est:
Iohannes Raimundus Jimenez
Iohannes Raimundus Jimenez (natus in Moguer die 24 Decembris 1881; mortuus in San Juan Portus Dives die 29 Maii 1958) fuit scriptor Hispanicus, qui "poësem puram" creavit more modernismo et anno 1956 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit.
Contra dictaturam Franco, exsulo in Puerto Rico vivebat.
Nigeria
Nigeria rite Respublica Foederalis Nigeriae, est civitas sui iuris in Africa Occidentali sita, maxima civitas per numerum incolarum in Africa. Inter Sahel in septentriones et Sinum Guineensem in australem in Oceano Atlantico iacet. Area superficialis 923 769 chiliometra quadrata, multitudo plus quam 211 milliones incolarum est. Civitates finitimae sunt Nigritania ad septentriones, Tzadia ad septentriones et orientem, Cammarunia ad orientem, et Beninum ad occidentem versus. Nigeria est respublica foederata quae triginta sex civitates et Territorium Capitale Foederale comprehendit, ubi Abugia caput (ex 12 Decembris 1991) patet. Maxima urbs est Lacupolis, una ex maximis orbis terrarum areis metropolitis et secunda a maxima in Africa.
Aliquot civitates traditionales et regna Saheliana e millennio secundo a.C.n. in regione regnaverunt, praecipue saeculo quinto decimo a.C.n. cultura Nok, quae omnes Nigeriae terras primum consociaverunt. Civitas hodierna ex colonia Britannica saeculo undevicensimo exorta est, et formam praesentem attigit cum Fridericus Lugard, primus baro Lugard, Protectoratum Nigeriae Australem et Protectoratum Nigeriae Septentrionalem anno 1914 coniungeret. Gubernatores Britannici rationes administrativas legitimasque constituerunt cum rectionem non rectam per principes traditionales in regione promulgarent. Nigeria foederatio libera die 1 Octobris 1960 rite facta est. Post bellum civile quod ab anno 1967 ad annum 1970 saeviebat, rectiones civiles democratice electae et dictaturae militares inciderunt, donec Quarta Res Publica Nigeriana in comitiis anno 1999 habitis fieret. In comitiis generalibus anno 2015 habitis, praeses qui honorem gerebat primum repulsus est.
Nigeria est civitas multinationalis, quam incolunt plus ducenti quinquaginta greges ethnici quingentis linguis distinctis utentes, omnibus pervarias culturas conservantibus. Maximi greges ethnici sunt Hausa in septentrione (Regione Septentrionali), Yoruba in occidente (Yorubalandia), et Igbo in oriente (Igbolandia), qui una sunt plus quam sexaginta centesimae totius numeri incolarum. Lingua publica est lingua Anglica Nigeriana, ad linguisticam unitatem nationalem alendam rite electa. Constitutio Nigeriae libertatem religionis fovet, et Nigeriam simul incolunt graves Musulmanorum et Christianorum in orbe terrarum partes. Civitatis dimidium fere Musulmani plerumque in septentrione, dimidium fere Christiani plerumque in australi incolunt. Minores sunt religiones vernaculae, sicut religiones gentium Igbo et Yoruba.
Etymologia
Nomen Nigeria e flumine Nigro deducitur quod civitatem transit. Hoc nomen die 8 Ianuarii 1897 excogitatum est a Flora Shaw, diurnaria Britannica, quae Friderico Baroni Lugard, administratori coloniali Britannico, deinde nupserit. Nigritania, respublica finitima, ex eodem flumine etiam appellatur. Origo nominis Nigri, quod olim ad medias fluminis partes tantum adhibebat, est incerta. Vocabulum ut videtur est commutatio egerew n-iger ewen, nominis Tuaregici, quo incolae circa medias fluminis partes prope Tombutum ante colonialismum Europaeum saeculi undevicensimi uti solebant.
Historia
Nigeria die 1 Octobris 1960 libertatem a Britanniarum Regno accepit, Elizabetha II iam capite civitatis; anno autem 1963, res publica condita est. Annis ab 1967 ad 1970, Nigeria bello civili vexabatur, cum regio Biafra a Nigeria secedit et non prius quam post triennium victa est. Annis ab 1966 ad 1979 et ab 1983 ad 1999 civitas a ducibus militaribus regebatur.
Nigeria ab anno 2002 violentiam vidit a Boko Haram factam, qui grex operam iam dat ut civitatem Islamicam creet puram, a sharia temperata, utque mores Europaeos deleat.
Jefferson Davis Paroecia
Jefferson Davis Paroecia (Anglice:  Jefferson Davis Parish, Francice Paroisse de Jefferson Davis) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 31435 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Jennings, anno 1912 creata est. In hoc paroecia quasi quinta pars incolarum (accurate 18 %) haud Anglice domu loquitur, maxima pars eorum (16.15 %) Francice aut Cajun loquuntur.
Samantha Schmütz
Samantha Schmütz, (nata Niteroi 28 Ianuarii 1979) est actrix theatralis et televistralis Brasiliensis.
Biographia
Nata Niterói die 28 Ianuarii 1979, anno 2004 partes egit in comoedia O Surto, quae propter successum approbatissimum per annum unum et dimidium perrexit in scaena repraesentari, quod fuit ei causa magnae gloriae.
Postea, in societate televisifica partes egit, participavitque Programa do Faustão, et imitationes derisorias inclytorum incolarum Brasiliensium lusit.
Anno 2008 matrina electa est Scholae Sambae Niteroi Acadêmicos do Cubango ad Lupercales Carnivalienses anni 2009 celebrandos.
Metamorphoses
Metamorphoses, Graece μεταμόρφωσις, "mutatio", est titulus operum nonnullorum, videlicet:
Iosua Arndius
Iosua Arndius (natus die 9 Septembris 1626 ; mortuus die 5 Aprilis 1687 ibidem) fuit theologus Germanicus Protestans, historicus et poeta canticorum ecclesiasticorum.
Epeus
Epeus (Graece Ἐπειός) heros est mythologiae Graecae, Panopei filius, artifex, qui equum Troianum construxit. Pugil bonus fuit et in certamine, quod Achilles in honorem Patrocli fecit, Euryalum vicit. Etiam in certamine in sepulchro Achillis in pugilatione certabat Bello Troiano confecto Metapontum condidit, ubi instrumenta, quibus equum fecerat, in templo Minervae monstrabantur. Simmias Rhodius inscriptionem in securi Epei composuit, quae Securis carmen figuratum notissimum est.
Ludovicus Victor de Broglie
Ludovicus Victor de Broglie (15 Augusti 1892 - 19 Martii 1987) fuit physicus Francicus. Primum ad studium historiae se applicabat in Universitate Parisiensi sed cum officio technologi radioelectrici in Turri Eiffelia per primum bellum mundanum fungeretur, studium suum ad physicam vertit. Anno 1929 praemium Nobelianum physicae de studio undae lucis sive photonis abstulit. Etiam electron, thermodynamicam et entropiam studit.
Avus eius erat primus minister Albertus de Broglie. Ludovicus Victor de Broglie Pontificiae Academiae Scientiarum sodalis fuit.
Manius Acilius Aviola (consul 54)
Manius Acilius Aviola (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 97) senator Romanus fuit. Uxorem Aediam Serviliam duxit. Anno 54 consul ordinarius creatus est. Anno 65/66 proconsul Asiam administravit. Ab anno 74 ad mortem anno 97 curator aquarum erat.
Franciscus Galton
Franciscus Galton (16 Februarii 1822–17 Ianuarii 1911), Caroli Darwin semiconsobrinus, Erasmi Darwin nepos, tempore Victoriano fuit polymathes Anglicus, qui operatus est anthropologus, criminologus, eugeneticista, explorator tropicalis, geographus, inventor, meteorologus, proto-geneticista, psychomensor, homo numerorum peritus. Ab anno 1880, Registratorem machinam fabricavit.
In dignitatem equestriam anno 1909 receptus est; ab anno 1860 Regiae Societatis Londini socius fuerat. Galtonia, genus plantarum florentium, eius honoris causa nominatum est.
Camillus Iosephus Cela
Camillus Iosephus Cela (natus die 11 Maii 1916; mortuus die 17 Ianuarii 2002) fuit scriptor Hispanicus, qui anno 1989 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit. Cela Regiae Academiae Hispanicae sodalis fuit, in quam anno 1957 cooptatus est. Anno 1987, Praemia Princeps Asturiarum, annoque 1995, Praemium Michaeli de Cervantes dicatum accepit. Matriti Universitas Camilli Iosephi Cela nomen eius fert.
Lucius Salvius Otho Titianus
Lucius Salvius Otho Titianus (natus ante 32, mortuus post annum 69) senator Romanus fuit.