cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petrus Baláž
Vita
Absolutorio ad Academiam periegeticam in Piešťany recepto annos duos in Germania et in Austria laboravit. Anno 2003 Iuventutem Esperanticam Slovaciae cum aliis condidit, cui annis a 2003 ad 2008 praeerat. Anno 2004 praeses vicarius Foederationis Esperanticae Slovacae creatus est. Membrum apud E@I (Educatio ad interrete) factus est anno 2003, anno 2005 in praesidio Unionis Esperantici Europaeae sedet. Apud Vicimediorum sectionem Slovacam quoque operam dabat. Domus eius editoria Espero vocatur, quae anno 2003 fundata praesertim Esperantica edit. Summus et valde bonus moderator fuit Congressus universalis ab Universali Societate Esperantica mense Iulio 2016 Nitriae celebrati.
Honores
Pluries inde ab anno 2006 nominatus erat praemio de esperantista anni honorario, antequam 2012 revera laurearetur. Laudabant eius curas in rebus interretialibus et in cooperatione trans totam Europam. Eum scholam aestivam Esperanticam et conventum scientificum KAEST optime disposuisse necnon multos iuvenes ad aestimationem magnam Esperantici duxisse.
Anno 2005 iam esperantista anni honorarius Slovacus fuerat; Slovaci eum saepius honorarunt titulo "Esperanta ago de la jaro" de maximi momenti actionibus pro Esperantico (e.g. anno 2007 propter seminarium "Slava Esperanta studado"/SES, anno 2008 propter seminarium "Ago-Semajno"/AS).
Opera
Baláž, Peter: Európsky preukaz pre deti, Partizánske : Espero, 10 p. Baláž, Peter: Internaciaj vortoj en Esperanto / Medzinárodné slová v Esperante, Partizánske : Espero, 2005, 46 p. ISBN 8096904256
Gratiadeus Isaias Ascoli
Gratiadeus Isaias Ascoli (Goritiae, quae tunc ad Imperium Austriacum pertinebat, familia Iudaica natus die 16 Iulii 1829; Mediolani die 21 Ianuarii 1907 mortuus) fuit Italicus studiosus linguisticae. Ascoli etiam Regni Italiae senator fuit.
Opera
Ascoli inter alia scripsit:
Ö
Ö est littera in nonnullis alphabetis adhibita, praesertim ad vocales anteriores rotundatasque [ø] vel [œ] notandas aut ad diaeresin duarum vocalium indicandas. Exempla sunt vocabulum Theodiscum können [ˈkœnən] et vocabulum Batavum coördinatie [koɔrdiˈnatsi].
Ex linguis Germanicis septentrionalibus, ö in abecadariis Suecico, Islandico et Nordico adhibetur, sed Dani et Norvegici littera ø pro eodem sono utuntur.
Petrus Petit de Julleville
Petrus Petit de Julleville (Divione die 22 Novembris 1876 natus; Rothomagi die 10 Decembris 1947 mortuus) fuit cardinalis et ab anno 1936 usque ad mortem archiepiscopus Francicus Rothomagi (Archidioecesis Rothomagensis). Antea ab anno 1927 Divionis episcopus fuerat.
Matinata
Matinata (alia nomina: Matinum; olim fortasse: Apenestae) (Italiane: Mattinata) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 500 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Fodiana ac in Gargano historica ac geographica regione, situm. Incolae Matinatenses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: Lucx vera illuminet.
Cellae Sancti Viti
Cellae seu Cellae Sancti Viti (alia nomina: Castra Cellarum ) (Italiane: Celle di San Vito; Arpitanice: Cèles de Sant Vuite) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 172 incolarum, in Regione Apulia ac in Provincia Fodiana sita. Incolae Cellenses appellantur.
Lingua Arpitanica
Cellae Sancti Viti insulae Arpinaticae in Apulia regione sunt; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Saint-Jean-de-la-Croix
Saint-Jean-de-la-Croix  est commune Francicum 238 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Plicatula gibbosa
Plicatula gibbosa (Anglice: Atlantic kitten's paw) est species marinorum molluscorum bivalvium familiae Plicatulidarum. Habitat secundum Atlanticum Americae Septentrionalis litus, a Carolina Septentrionali ad Indos Occidentales.
Mauricius Feltin
Mauricius Feltin (natus in Delle die 15 Maii 1883; mortuus in in Thiais die 27 Septembris 1975) fuit cardinalis Francicus et Lutetiae archiepiscopus (a die 15 Augusti 1949 usque ad diem 21 Decembris 1966).
Boris Nemtsov
Boris Euphemii filius Nemtsov (Russice: Борис Ефимович Немцов, tr. Boris Efimovič Nemcov; natus Sotzii tunc in Unione Sovietica die 9 Octobris 1959; Moscuae die 27 Februarii 2015 necatus), alumnus Universitatis Gorkijensis fuit politicus Russicus et praesidis Vladimiri Putin adversarius.
Historia Philippinarum
Historia Philippinarum creditur coepisse abhinc plus quam annos 30,000, per antiquum lapideum aevum, cum homines via ponte terrestri primum migrabant et agros incolare incipiebant. Abhinc annorum plusquam quinquaginta milia greges palaeolithici habitabant in insulas. Per multa saecula fuerunt pars commercii maritimi Serici Arabicique.
A Serico tunc appellabantur Mai. Haec aggregatae insulae incolatae erat a gregibus paleolithicis per plurimas millium annorum. Fortasse Phillippinae sunt Maniola quam Ptolemaeo descripsit in sua opera Geographia.
Aera neolithica incoepit in illis insulis circa 9000 annis a.C.n. usque ad circa annum 1500, et cum metallis laborabant indigeni. Oppida forsan fuerunt autocthona similia stirpibus aete. Altera fuit Dumagats quorum stirps ex Papua Nova Guinea proveniebat.
Per saecula 12 ad 15, conmigrationum series Malalaeanos quae sunt Indonesiani Malaesianique venerunt coeperunt incolare. Islamismus effundebat et constitit cum adventu Hispaniae. Etiam fuit systema litterarum appellatum Alibata.
Postea detectae sunt 1521 a Ferdinando Magellano Lusitano, qui in insula Cebua occisus est. Anno 1565, quam plurima urbes Legazpi conquisitatores Hispanique ceperunt. Libera civitas suo proprio iure post regnum Hispaniae, anno 1898, declarata est, post autem regnum Civitatum Foederatarum Americae, anno 1946 haec declaratio in iure gentium invaluit.
Aevo Perventis Hispanis et Antequae
Anno 1521 Magellano pervento, philippinensis scriptae systema, consuetudo circumcisionis usque hodie sunt,et  tunc Islamismus effundebat. In alteras, penates in dominos habebat et vocantur anitos. Ad unum deum vocantur Bathala cultus fuit. Quoti regionibus usque hodie ipsorum lingua ac consuetudoque sunt.
Aevo Hispano
Hispana Christianitatium Catholicorum Romanorum, universitatium, gubernaculorum rationem, instrumenta talis ut aratrum, raedam, codicem iurisprudentiae, typographias, etc intulit. Inter primos poetas fuit Gaspar Aquino de Belen. In multis regionibus, ecclesiae gerebant in loco gubernaculo. Indigenae autem iura aequalia iuribus Hispanorum non habebant.
Fossa Clysmatena aperta
Anno 1869, Fossa Clysmatena apertu, nobiles quae vocantur 'ilustrados'(illustriores) emerserunt et ideas induxerunt occidentalarum liberalismum, aequalitatum, liberarum. Hi homines iura aequalitatem et repraesentationes pro indigenos. Intra illes, maxima clara fuerunt Gomburza, et Jose Rizal.
Ei fuerunt occisi icum accusationibus falsis. Eorum mortes exacerbaverunt nationem nascentem et intulerunt rebellionem ductam a Katipunan et adiuvata ab Americanis. Katipunan indixit independentiam anno 1898, quam America non agnovit, in vicem gubernaculum occupavit. Altera natio, Germania tenuit cuirassato expectante occupar, si non ita fecisset Americanae. Mox constituerunt Americanis Consortium Populorum Philippinarum.
Secundum bellum mundanum et postea
Anno 1972, tunc praeses Ferdinandus Marcos iurem martialem dictus, vicesimos annos mansit dictatore. Anno 1983 Benigno Aquinas occisu, res nova erupit anno 1986. Ferdinandus Marcos fugitu, Corazon Aquino Benigni uxori, praeses fuit.
Hodiernus praesidens electa est Rodericus Duterte abhinc anno 2016. Populi paene omnes Catholici sed in australis sunt Islamici. Variae linguae omnibus sunt. Linguae publciae sunt Anglica et Philippinica. Lingua Hispana fere exstincta est. Commercium linguae vel sermo sunt Tagalog, sed exstat creola Hispana appellatur Chabacano (Tsabacano) sive Zamboangenio origo ex urbe cognomine Zamboanga 250000 loquentium.
Typhon Haiyan (in Philippinis Yolanda appellatus) diebus 7 et 8 Novembris anno 2013 saltem 4000 incolarum insularum, notabiliter in Leyte et Caebua, necavit, detrimentum aliis millionibus afferens. Urbe Marawi incursu Maute copia islamico extremo, tota insula declarata a praeside Roderico Duterte est sub iure militari mense Maii 2017.
Alexander Salmond
Alumnus breviter collegii commercialis Edimburgensis et mox Universitatis Sancti Andreae, Alexander Salmond legatus fuit apud parlamentum Britannicum a die 11 Iunii 1987 usque ad 6 Maii 2010, quo tempore cathedram resignavit, legatusque ad parlamentum Scoticum ab anno 1999 ad 2001 et rursus a die 3 Maii 2007 hodie usque. Ductor est factionis nationalis Scoticae a die 3 Septembris 2004, praecessore Ioanne Swinney.
Frais
Frais est commune Francicum 236 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Dendrotelma
Dendrotelma (pl. dendrotelmata, a verbis Graecis δένδρον 'arbor' + τέλμα 'fossula'), est cavulus intra radices corpore aquae plenus. Forma autem est forma phytotelmatis. Completur vel directe a pluvia vel ab aqua quae per truncum descendit. Dendrotelmata in omnibus speciebus arborum videntur, saepissime in Fago sylvatica.
In humo, omnis dendrotelmatis est corium luti, quod exsistit decomparando materiae organicae sicut frondum.
1915 Quetzálcoatl
1915 , olim designatione 1953 EA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Amoris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alberto Georgio Wilson in Observatorio Palomar versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1915 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
10 Iunii
10 Iunii dies 161ª anni est (162ª in annis bisextilibus) in calendario Gregoriano. 204 dies manent.
Secundum calendarium Romanum est ante diem quartum Idus Iunias, quae a.d. IV Id. Iunias abbreviatur.
Lucbardez-et-Bargues
Lucbardez-et-Bargues est commune 385 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Edmundus De Amicis
Edmundus De Amicis (natus in vico Unelia - Imperia - die 21 Octobris 1846 - obiit Burdigariae die 11 Martii 1908) fuit praeclarus scriptor ac paedagogus italicus XIX et XX saeculi.
Scriptor est auctor Mythistoriae 'Cuore. Libro per i ragazzi' (Cor); hoc est liber magis popular a c praeclarus italianis litteris pro iuventute.
Saint-Germain-sur-Moine
Saint-Germain-sur-Moine  est commune Francicum 2'806 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Dacryodes edulis
Dacryodes edulis (binomen anno 1932 ab Hermanno Iohanne Lam statutum post Georgio Don, qui Pachylobus edulis scripserat) est arbor fructifera familiae Burseracearum, in silvis pluviosis mediae Africae sponte crescens.
Œuilly (Axona)
Œuilly est commune Francicum 281 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Gulielmus Cosby
thumb|Cosby anno [[2011]] Gulielmus Henricus Cosby iunior sive vulgo William Henry "Bill" Cosby Jr. (natus 12 Iulii 1937 Philadelphiae, in Pennsilvania) est actor, comicus, scriptor et musicus Americanus, notus inter alia e seriebus televisualibus I Spy, The Cosby Show, Kids Say the Darndest Things.
Tarcisius Vincentius Benedetti
Tarcisius Vincentius Benedetti O.C.D. (natus Trevioli die 23 Octobris 1899 - mortuus Laudis Novae 24 Maii 1972) fuit sacerdos Carmelitarum Discalceatorum et episcopus Laudis Novae (Dioecesis Laudensis) usque ad mortem suum.
Sententia Apostolica
Apostolica sententia: Zelo zelatus sum.
Vallis Calanca
Geographia
In hac valle Alpium flumen Calancasca fluit. Calanca est etiam circulus in pago Grisonia accurate in regione ubi Italice loquitur.
Morbus
Morbus vel aegritudo vel nosus (Graece νόσος) est inopia sanitatis, status abnormis et, qui corpus organismi adficiat. Morbus saepe habetur condicio medica cum propriis notis et signis coniuncta.
Causae morborum inter se variant. Infectiones bacteriorum (exempli gratia, pestis), protozoorum, virorum (exempli gratia SIDA) sunt causae externae. Mutationes cum auctu sine fine cellularum (cancer) aut degenerationes (exempli gratia, morbus Alzheimerianus, osteoporosis, et sclerosis multiplex (quae encephalomyelitis disseminata accuratius dicitur) causae internae sunt.
Exempla morborum
Morbi sunt, exempli gratia:
Fenestra
Fenestra est foramen vel porta in muro vel pariete aedificii vehiculique aera lucemque admittentem et ex eo perspiciendam in partes exteriores versus apta. Saepissime in societate hodierna tergatur ab laminis translucidis vitrearum specularia olim et aperiri claudique potest, contra ventum praecipitationesque defendens. Fenestrae hoc sensu firmae immotae ad parietem se adiugant cuiusdam structuris gratia. In moeniis est apertura fenestra ubi pugnator protectus ad missilia iaculari potest. Actio murum forandi fenestrare nominatur.
Aqua Viva (Sicilia)
Aqua Viva(deinde Aqua Viva Platanis) (Italiane: Acquaviva Platani; Sicule: Acquaviva / Acquaviva Plàtani) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 050 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Calatanisiadensi situm. Incolae Aquavivenses appellantur.
Algirdas Butkevičius
Algirdas Butkevičius (ad vicum Paežeriai natus die 19 Novembris 1958) est politicus Lituaniae et a die 13 Decembris 2012 primus minister patriae.
Algirdas Butkevičius alumnus est Instituti Ingeniariae Civilis Vilnensis et Universitatis Technologicae Caunensis. Architectus annis 1985-1990, inde gubernator provincialis, mox negotiator ab anno 1995 meruit. Ab anno 1996 usque in 2008 legatus est ad Parlamentum Lituanicum. Fuit minister vectigalium annis 2004–2005, primo ministro Algirdas Brazauskas, sed minister commeatus et communicationis annis 2006–2008, primo ministro Gediminas Kirkilas.
Provincia Varisiensis
Historia
Haec provincia anno 1927 condita est; antea, terrae huius provinciae ad provincias Mediolanensem et Novum Comum pertinebant.
Geographia politica
Provincia ex magna parte territorio comprehenso inter Verbanum lacum, Novi Comi plagam, et Helveticum finem constituitur.
Municipia in Provincia Varisiensi
Municipia in Provincia Varisiensi, cum urbe, 138 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt.
Ioannes Auratus
Ioannes Auratus, vulgo Jean Dorat, sed nomine nativo Jean Dinemandi (anno 1508 Augustoriti natus; Lutetiae mortuus die 1 Novembris 1588) fuit poëta et scriptor Francicus. Cliens fuit a principio cardinalis Caroli de Lotharingia. Poëta et interpres regius factus est apud aulam Caroli IX et Henrici III. Linguam Graecam apud collegium Coquereti docuit.
Vita
Modesta origine natus industria magna eruditionem sibi acquisivit, ut anno 1537 studium in universitate incipere posset. Mox memoria eius admirabilis omnes excitavit; ipse et in Latinis et in Graecis optimus fuit. Praeterea autem carmina pepigit, primo lingua vernacula, postea idiomatibus Latino Graecoque. Anno 1544 Lazarus Baifius legatus, qui humanioribus favebat, eum magistrum privatum et pro filio spurio Ioanne Antonio et pro scriba Petro Ronsardo instituit. Ambo disciplinas eius valde laudabant eumque in Collegium Coquereti sequebatur, quo anno 1547 Lazaro Baifio defuncto venit.
Die 21.12.1548 in Ecclesia Sanctae Andreae (Saint-André-des-Arts; in Circumdario VI Lutetiae) Margaritam de Laval in matrimonium duxit. Constat Ioachimum Bellaium magistrum Auratum consuluisse in conficiendo opere suo magno La Défense et illustration de la langue francaise quod editum est anno 1549. Paulo post Pleias Francica eum sodalem habuit.
Anno autem 1560 professor creatus est de lingua Graeca in Collegio lectorum regiorum, unde natum est Collegium Franciae. Poemata collecta non ante annum 1586 edita sunt.
Luparium (Langobardia)
Luparium (alia nomina: Ohe ; olim Fanum Sanctae Mariae Luparii) (Italiane: Santa Maria Hoè) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 250 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm.
Ostreola equestris
Ostreola equestris est species marinorum molluscorum bivalvium familiae Ostreidarum. Habitat secundum Atlanticum Americae Septentrionalis litus, a Virginia ad Brasiliam.
Noyant-et-Aconin
Noyant-et-Aconin est commune Francicum 487 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Pro Roscio Amerino
Pro Sexto Roscio Amerino oratio est a M. Tullio Cicerone anno 80 a.C.n. habita, in qua S. Roscius Minor defenditur. L. C. Chrysogonum, satellitem libertinumque Sullae, societatem cum T. Roscio Magno et T. Roscio Capitone coitum, patrem eius, S. Roscium Maiorem, Ameriae municipem nobilissimum, occidisse arguit Cicero. Advocati clariores causam Rosci dicere noluerunt; Cicero, iam adulescens, causam suscepit. Prima Ciceronis defensio fuit; Roscium de parricidio absolvit.
Ecce huius orationis paragraphus prima:
Michael de Albrecht orationem laudat ob artem et calliditatem.
Toga virilis sumpta (pictura muralis Romana)
Toga virilis sumpta est res in pictura murali Romana ut videtur depicta, olim in Pompeiorum ruinis reperta, hodie in Museo Archaeologico Nationali Neapolitano servata. Cena seu convivium familiare monstratur, patre familiae praesidente, filiis cum amico ad sinistram partem imaginis sedentibus, sene quodam ad dextram partem titubante quem servus adiuvat.
Saint-Germain-des-Prés (Cenomannica et Liger)
Saint-Germain-des-Prés  est commune Francicum 1'373 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Lingua Gallaica
Lingua Gallaica (vulgo galego, lingua galega) est lingua Hiberoromanica, qua fere 2.4 miliones hominum loquuntur, plerumque incolae Galiciae, communitatis autonomae Hispaniae boreo-occidentalis, ubi cum lingua Castellana (Hispanica) statum publicum possidet. Etiam in regionibus vicinis, Asturiis, Castella et Legione reperitur, et a nonnullis Gallaecis qui per orbem terrarum migraverunt conservatur.
Antonius Peral Torres
Antonius Peral Torres (Hispanice Antonio Peral Torres (natus Illicis die 14 Aprilis 1922; mortuus Maio 2000) fuit philologus et clericus Hispanus. Librum Dominum Quixotum a Manica Latine reddidit.
Lingua Gallaica
Gallaica lingua evoluta Gallaicolusitanae forma cum aliquo Hispanicae pondere et cum propriis formis Lusitanae dissimilibus videri potest. Nihilominus, lingua Gallaica aliquas Gallaicolusitanae peculiaritates in hodierna lingua Lusitana abitas servat.
Antonius Peral Torres
Vita et opera
Studebat litteras Semiticas in Universitate Matritensi, eo tempore sacerdos Catholicus factus est. Commentarios Ephraem Syri in Genesim Hispanice vertit et thesim doctoralem de eis scripsit. Linguam Hebraeam Aramaicamque Syriacamque multos annos docuit.
Lingua Gallaica
Tractatur de Romanica lingua antiqua in provincia Romana Gallaecia (praesentis Gallaecia, Lusitania septentrionali, et finitima terrae ab oriente amplexae).
Antonius Peral Torres
Vita et opera
Plenam versionem Latinam Domini Quixoti a Manica multos annos parabat nec ullo hoc aperiebat. In praefatione dicit:
Lingua Gallaica
Lingua Gallaica lexicum pondus Praecelticum, Celticum, Vasconicum, Germanicum, Provinciale, Amerindium, et Hispanicum (arabismos, hodiernas linguisticas versuras, hodiernam orthographiam et aliquas phoneticas peculiaritates) habet.
Antonius Peral Torres
Vita et opera
vel alibi:
Lingua Gallaica
Lingua formata de saeculo nono consideratur, velut Latinae vulgaris qua Romani domitores de saeculo II a.C.n. loquebantur resultatio.
Margny-lès-Compiègne
Margny-lès-Compiègne est commune Francicum 7'997 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Lingua Gallaica
Cuius temporis puncto lingua culta extra Gallaeciam et Lusitaniam vicinis in regnis Legione et Castella fuit. Scripsit Gallaice, verbi gratia, rex Castellanus Alphonsus X Sapiens, "Cantica Sanctae Mariae" (Cantigas de Santa María). Tantum ponderis fuit ut secundae litterae per Medium Aevum post Occitanas consideretur.
Nuper antiquissimum documentum Gallaicum scriptum servatum, annum 1228 ascribens, inventum est. De Foro do bõ burgo do Castro Caldelas ab Alphonso IX Aprili huius anni Gallaico municipio Villae Aliaricii (Hispanice: Allariz) consenso tractatur.
Gallaicolusitana lingua, communis Gallaecia et Lusitaniae, 700 annos publica plenaeque exsistentiae, sed a Gallaicis nobilibus clades adflictae, qui consilium pro victis factionibus in bellis ob imperium saeculo XIV extremo et orto saeculo XV caperent, Gallaicae nobilitatis assimilationem et Castellanam dominationem provocant, eam in oppressionem et in publicum, officialem, litterarium religiosumque abitum ferentes usque ad saeculum XIX extremum. Quae "Saecula Obscura" nominantur. Lingua Lusitana, tamen, per hanc periodum tutela et libero incremento usus est, gratia facti ut Lusitania unum paeninsulare territorium quod extra linguisticum Hispanicae dominium manuit fuisset.
Singulis 17 Maii, Dies Litterarum Gallaicarum celebratur singulis huius linguae scriptoribus dicatus (Regali Academia Gallaica lectis). Hoc die officiales organismi utuntur ut linguae Gallaicae usus cognitioque foveantur.
Normativae
Hodierna Gallaeciae gubernatio, media communicationis gubernatione pensa et plerique Gallaici patrocinata Gallaicae varietate utuntur (normativa Regalis Academiae Gallaicae, RAG) quae, orthographiam de "Rexurdimento" saeculi undevicensimi venerata, eam ab hodierna exemplare lingua Lusitana quae Classicis Provincialibus graphiis utitur.
Adhuc, altera visio est, nominate a linguisticae defensionis collectivitatibus et activistis protecta, vocatis reintegrationistis, qui, maiore aut minore gradu, sermones Gallaicos integrari cum lingua Lusitana exemplare conantur Classicas Gallaicolusitanae formas hodierna in Gallaica (normativa da Associaçom Galega da Língua, AGAL) redimentes et qua professoratus pars in universitatibus, praeter aliqua media communicationis independentes utuntur.
Anni 2003 aestate, orthographica mutatio in Regalis Academiae Gallaicae normativa producta est quae ab hoc puncto "normativa concordiae" vocari coepit.
Publicus usus
Lingua Gallaica est "coofficialis" in Gallaecia una cum lingua Hispanica.
In Unione Europaea, iam accepta est velut oralis lingua Lusitana, nominate in Gallaicorum ex-euronomothetarum Camilo Nogueira et José Beiras interventibus, sicut videri potest in huius percontationis de Camilo Nogueira excerpto Lusitanae ephemeride Correio da Manhã:
Utrum dissimiles linguae an eiusdem linguae dialecti?
Secundum politicam opinionem et, ergo, officiale, Gallaica dissimilis Lusitanae lingua est. Sic instituta cum democratica Hispanae civitatis et Gallaicae Autonomicae Regionis auctoritate decernunt. Aliquae politicae factiones, velut Bloco Nacionalista Galego, hunc statum mutare conantur, sed in praesenti, status manet.
Secundum scientificam opinionem, Gallaica dialectalis linguae Lusitanae varians consideratur. Postquam anno 1970 Lindley Cintra Gallaicolusitanis dialectis classificationem (quae nunc viget) produxit. haec res practice consensualis inter linguisticam communitatem est. In Lusitania, in universitatibus et linguisticae investigationis locibus, Gallaicae dialecti velut Europaeae Lusitanae dialectorum pars lucubrantur. In Gallaecia, linguistae unus socialium circulorum in nominato reintegrationistico motu, politicam Gallaicae linguae inclusionem lusophono in systemate defendente activissimus est.
Similes controversiae de aliis Europae linguis surgunt, quae -velut Gallaica et Lusitana- ad diasystema pertinentes habentur, velut lingua Occitana-lingua Provincialis, lingua Catalana-lingua Valentiana, lingua Asturiana-lingua Mirandica, lingua Albanica-lingua Kosovarica, lingua Batava-lingua Flandrica, lingua Bohemica-lingua Slovaca, lingua Serbica-lingua Croatica, lingua Cornubica-lingua Armoricana.
Aliqui Gallaici scriptores reintegrata in Gallaicae versione in Lusitania (Carlos Quiroga, João Guisan Seixas) edentes sunt. Etiam lusophona opera directe in Gallaecia edita sunt. (Roberto Cordovani, Nélida Piñon).
Praecipuae inter Gallaicam et Lusitanam differentiae
In scriptione, si Gallaica reintegrata cum orthographia graphatur, dissimilitudines minimae sunt et universe comprehensibilis est et adhuc Lusitanae peculiaris dialectus percipitur. Sed, si cum nominata "officiale orthographia" graphatur, qua utuntur in Gallaecia administrationes, comprehensio valde difficilior fit.
Ad explanadam inter Gallaicam et Lusitanam similitudinem duo exempla in lingua Lusitana, duabus in Gallaicae variantibus et etiam in lingua Hispanica cum Latina translatione porrigitur.
Simplex sententia:
Pater Noster:
Lubbon
Lubbon est commune 104 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Margny-sur-Matz
Margny-sur-Matz est commune Francicum 519 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Foussemagne
Foussemagne est commune Francicum 941 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
1657
1657 = MDCLVII
25 Octobris
Secundum Calendarium Romanum est ante diem octavum Kalendas Novembres, quod a.d. VIII Kal. Nov. abbreviatur.
Ostreina
Ostreina sunt subordo ordinis Ostreidorum, cui sunt superfamiliae Dimyoidea, Ostreoidea, et Plicatuloidea.
Noyales
Noyales est commune Francicum 171 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
319 Leona
319 , olim designatione A920 HE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 319 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nicolaus Vendola
Nicolaus Vendola (natus Terlitii die 26 Augusti 1958), Nichi appellatus, est rerum politicarum peritus Italicus qui ex anno 2005 praeses Apuliae meret. Ipse manifeste homophylophilus pro iuribus homophylophilorum infeliciter pugnat. Nunc est factionis Sinistrae Oecologiae Libertatis praeses.
Ursinum (discretiva)
et cetera.
Marcus Antonius
Marcus Antonius (Romae natus die 14 Ianuarii 83 a.C.n.; Alexandriae mortuus die 1 Augusti 30 a.C.n.), filius Marci Antonii Cretici et nepos Marci Antonii Oratoris, magistratus et imperator Romanus fuit. Suffragator magnus C. Iulii Caesaris erat. Caesare occiso, cum Octaviano et Lepido societatem iniit quae Triumviratus Secundus ab rerum gestarum scriptoribus nominatur. Clade Actiaca confecta, Antonius et uxor Cleopatra VII sibi mortem consciverunt.
Matrimonia et filii
Antonius quinque uxores duxit, quorum nomina et proles sequuntur:
M. Antonii scripta
Epistulas M. Antonii, hodie deperditas, octies citat Suetonius in opere De vita Caesarum. De Octaviani avo argentario et proavo restione scripsit; de avo maternali unguentario ac pistore; de agnomine "Thurino" Octaviano per contumeliam tributo; de fuga Octaviani a proelio iuxta Mutinam; de cena "duodecim deorum" ab Augusto data; de Scribonia dimissa; de festinatis Liviae nuptiis et uxore quadam consulari ab Octaviano stuprato; et de feminis in usu eius ab amicis selectis. Plinius maior auctor est Antonium opus De sua ebrietate conscripsisse.
Gratum
Gratum  vel Malgratum   (alia nomina: Malgrate -atis, Malgras -atis) (Italiane: Malgrate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 250 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Malgratenses appellantur.
1656
1656 = MDCLVI
Allerey-sur-Saône
Allerey-sur-Saône  est commune Francicum 785 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Nouvron-Vingré
Nouvron-Vingré est commune Francicum 227 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Lourquen
Lourquen est commune 214 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Onychogalea
Onychogalea (nomen a Gray anno 1841 inventum; Anglice: nail-tailed wallabies) est genus Marsupialium herbivorum Australium.
Sancta Agatha Apuliae
Sancta Agatha Apuliae (alia nomina: Arx Sanctae Agathae, Roccha Sanctae Agathae, Castellum Sanctae Agathae, Artemisium , Suebe Castellania) (Italiane: Sant'Agata di Puglia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 200 incolarum, in Regione Apulia ac in Provincia Fodiana situm. Incolae Agathopolitani appellantur
Marseille-en-Beauvaisis
Marseille-en-Beauvaisis est commune Francicum 1'355 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Spelunca Spy
Spelunca Spy (Francogallice Grotte de Spy) est caverna in Vallonia sita in quo reliquiae hominum neanderthalensium repertae sunt. Reliquias circiter 40 000 annis a. p. depositas esse constat.
Burzum
Burzum (obscuritas in lingua Mordoris) est grex musicus norvegicus metalli nigri et musicae ambientis, cuius conditor Varg Vikernes est. Anno 1991 conditus est.
Ludovicus Ramond de Carbonnières
Ludovicus Franciscus Elisabeth Ramond, baro de Carbonnières (Francogallice: Louis Ramond de Carbonnières natus Argentorati die 4 Ianuarii 1755; mortuus est Lutetiae die 14 Maii 1827 fuit politicorum peritus, geologiae et botanistae Francicus,
1916 Boreas
1916 , olim designatione 1953 RA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Amoris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Silvano Arend in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1916 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Museum historiae naturalis Erfordiense
Museum historiae naturalis (Theodisce: Naturkundemuseum Erfurt) media in urbe Erfordia invenitur in aedificio anno 1527 constructo. Quae aedes olim ad isatidem tinctoriam deponendam serviebant. Annos 27 museum alibi fuit, antequam mense Martio 1995 sollemniter reinauguraretur. Annis a 1922 ad 1968 in Domo ad salpam fuerat, ubi nunc Museum municipale Erfordiae est. Annis 1970 intentio fuit musei collocandi in casa Zum gekrönten Löwen und kleinen Wachsberg, ubi sunt hodie scaenae satiricae Das Lachgeschoß.
Collectiones
Museo est collectio perpetua historiam naturalem arborum, camporum, urbis monstrans et explicans necnon collectio de geologica historia Thuringiae omnis. Pater musei consideretur Otho Rapp (1878-1953). Praeterea sunt exhibitiones speciales, ad quas res e propriis depositoriis cerptae plerumque sufficiuntur. Museo sunt adhuc collectiones in rebus botanicis, zoologicis, palaeontologicis, mineralogicis - quarum valde multa a Godehardo Schwethelm (1899-1992) conflata erant. Hugonis Jung Arnstadiensis collectiones quoque magni momenti esse constat.
Quercus et arca Noë
In vestibulo quercus robur 350 annorum est, cuius radices iam in pedeplanis cernuntur et vertex modo in tabulato summo. Arbor metra 14 alta est et truncus diametrum unuis metri habet. Anno 1991 arbor in silva Steigerwald Erfordiensi caesa est. Captantissima autem est sic dicta Arca Noë in cella, ubi in navigio vacillanti bestiae variae stant. Hoc etiam biodiversitas mundana monstretur.
Louer
Louer (Occitanice Loèr) est commune 238 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Biscum
Biscum (Russice Бийск, tr. Bijsk) vel Bicatunium est urbs in Russia et secunda maxima urbs territorii Altaici, plus quam 198 milia incolarum (anno 2021) habens.
Situs urbis
Biscum in australi parte Siberiae occidentalis, iuxta flumen Biam (ex qua nomen urbis genuit) prope confluentem huius fluminis et fluvii Catunae iacet.
Historia urbis
Anno 1709, secundum imperatum Petri I arx lignea inter flumina Bia et Catuna loco confluentis fluviorum illorum condita est, e nominibus fluminum Bicatunensis appellatur. Arx illa anno 1710 destructa est a Dzungaris, gente nomadica, sed anno 1718 restaurata loco novo, circiter 20 chiliometra ab loco prisco, in ripa dextra Biae. Anno 1732, propter mutationem dispositionis, arx Bicatunensis renominata est Biensis vel Biscensis (quum nomine prisco et postea nonnumquam utebantur ), et anno 1782 facta est urbs Biscum.
Anno 1804, urbi est datum insigne: pictura urbis "in area azurea in monte aureo puteus montanus." In parte superiore insignis illius enim insigne Tomii (equus albus vel argenteus in viride) positum est, quia illo tempore (et ad annum 1917) Biscum ad gubernium Tomense pertinebat.
Tempore Belli Magni Patrii cum evacuatione in Biscum nonnullarum sedium industrialium ex Europaea parte Unionis Sovieticae industria urbis illius incrementum magnum habuit, et imprimis pro defensione nationis favebat operi.
Biscum hodie
Nunc Biscum sedes industriae et commercii manet. Portum, stationem ferriviariam, et aeroportum habet. Urbs etiam est sedes scientiae culturaeque: urbi sunt Universitas Publica Artium Humaniorum et Paedagogiae Altaica Šukšiniana, institutum technologicum (filia Universitatis Publicae Technicae Altaicae Polzunovianae), scholae multae, bibliothecae nonnullae, theatra, et museum regionale Bianchianum. Anno 2005 Biscum factum est, i.e. 'scientiae urbs', Foederationis Russicae.
8750 Nettarufina
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8750 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Francus Helveticus
Francus Helveticus (Francogallice franc suisse; Italiane franco svizzero; Theodisce Schweizer Franken; Raetoromanice franc svizzer) est moneta Helvetiae et Principatus Lichtensteni. Dividitur in 100 centesimas (Francogallice centimes, Italiane centesimi, Theodisce Rappen, Raetoromanice raps). Signum eius est SFr. vel CHF.
Petra Albingaunum
Petra Albingaunum vel una Petra (alia nomina: Castrum et Oppidum Petrae, deinde Petra Ligustica) (Italiane: Pietra Ligure) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 880 incolarum, in regione Liguria ac in Provincia Savonensi situm. Incolae Petrenses appellantur.
Fontenelle (Ager Belfortii)
Fontenelle est commune Francicum 156 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Saint-Georges-sur-Loire
Saint-Georges-sur-Loire  est commune Francicum 3'400 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Cultura popularis
Cultura popularis, sive ludibrium, est res ad omnes formas oblectationum in haec:
Nouvion-le-Vineux
Nouvion-le-Vineux est commune Francicum 159 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Le Mesnil-Conteville
Le Mesnil-Conteville est commune Francicum 102 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Luca (discretiva)
Luca significare potest:
Dionysius Hopper
Dionysius Hopper (natus in Dodge City in urbe Kansiae die 17 Maii 1936; mortuus 29 Maii 2010 Venetiae, California) histrio et moderator cinematographicus Americanus erat.
Santa Úrsula
Santa Úrsula est urbs Hispanica, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 14 333 incolarum sunt.
Sancta Catharina (Sicilia)
Sancta Catharina (Italiane: Santa Caterina Villarmosa; Sicule: Santa Catarina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 750 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Calatanisiadensi situm. Incolae Catharinenses seu Catharinopolitani appellantur.
Fractiones
San Nicola, Turolifi.
Massalia (Italia)
Massalia  (alia nomina : Massallia, Masalia, Massaria, Massaia, Massaglia) (Italiane: Missaglia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 550 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Massalienses appellantur.
Carolina Reaper
Carolina Reaper (verba Anglica), primum HP22B nominatum, est fructus chili specie Capsici chinensis. Ruber et asper cauda cum parva acri est. Anno 2013, acerrimus sapore omnium capsicorum orbis terrarum a Guinness World Records denuntiatus est, cum capsicum superaret nomine Trinidad Scorpion, qui culmen acritatis prius attigerat.
Sapor eius frugalis et paulo ad dulcitatem inclinans atque simul acerrimus igniferque, non dissimilis "lavae liquefactae", describitur. Fructus maturus fere amplitudine sestertii est, 35-40mm. Planta frugifera locum apricum climate calido postulat, et, si hoc datur, admodum virens augere potest. Hac autem in re commoda lente floret, et si domi culta et fructus maturius opus est satori metere, theca minor utenda est. Praebita theca minore, planta magis ad fructus florentes quam ad altitudinem intendit.
Depressio
Depressio est:
Martinus Linton
Martinus Linton (Holmiae in Suecia natus die 11 Augusti 1944), diurnarius, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui a die 1 Maii 1977 legatus apud Parlamentum Britannicum est.
Saint-Georges-des-Gardes
Saint-Georges-des-Gardes  est commune Francicum 1'601 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Losse (Landae)
Losse est commune 271 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Onychogalea fraenata
Onychogalea fraenata (binomen a Gould inventum anno 1841), (Anglice: bridled nail-tail wallaby) est animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Le Mesnil-en-Thelle
Le Mesnil-en-Thelle est commune Francicum 2'296 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Museum historiae naturalis Erfordiense
Munera publica
Scopi curatorum musealium ecce: exploratio scientifica, educatio, collectionum cura, dispositio conventuum doctorum. Bibliotheca specialis voluminum plus quam 15 milia habet et periodicorum plus quam mille. Commentariorum multi acquisti sunt mutatione propriorum commentariorum facta.
Nouvion-le-Comte
Nouvion-le-Comte est commune Francicum 275 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Museum historiae naturalis Erfordiense
Nexus externi
🇬🇷
Altus Passus
Altus Passus (alia nomina: Altus Pascuus, Teupassus ac Teupascius ) (Italiane: Altopascio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 15 070 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Lucensi ac in Agro Lucensi situm. Incolae Altopassenses appellantur.
Historia
Altus Passus statio in via Francigena fuit, quae in media aetate peregrinos Romam duxit.
Dog Latin
Dog Latin (Latine fortasse 'lingua Latina canina'), sive Latinitas in culina nata, est Latine male scribere ut sine cere conatus sit, vel mixtura verborum iocosa vernacularium et Latinorum. Verba dog Latin quoque sunt peiorativa, quae causidici lingua Latina uti habentur. Non idem est atque Latinitas macaronica, quae est textus in quo lingua Latina una cum aliis adhibetur.
San Miguel de Abona
San Miguel de Abona est urbs Hispanica, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 17130 incolarum sunt.
Saima
Saima (Finnice Saimaa) est lacus maximus Finniae et quartus maximus Europae in Finnia Orientali situs. Flumen Vuoksi e lacu Saima influit in lacum Ladogam, unde flumen Neva porro in Sinum Finnicum influit. Urbes Finnicae Ostia Carelorum, Lappeenranta, Oppidum Sancti Michaelis ad litus lacus Saimae iacent. Area lacus fere 4 380 chm² est.
Saito Musasibo Benkei
Saitō Musasibō Benkei (西塔武蔵坊弁慶), vel simpliciter Benkei (弁慶) (1155–1189), comes Minamoto no Yositsune, fuit sōhei (monachus-bellator) et yamabusi tempore Heiano. Fama tradit eum esse robustissimum (dicunt eum metiri plus quam duo metra) fidelissimumque, et is nunc est elementum praelatarum fabularum populi Iaponensis. Vita sua sic adhibita est et deformata in kabuki et theatro nô, ut non possumus discernere inter veritatem et narrata.
Albertus de Haller
Albert von Haller, qui quoque ‘Albrecht von Haller’ nomine appellatum est et quam “pater modernae physiologiae” recognoscitur, XVI Octobris natus est anno MDCCVIII in Berna, Helvetia. Dum scholam Bernae secutus est, Albert tam saepe non valuit, ut actiones infrequens participare velit actiones. Hoc pro ratione se dedit ad studium linguae et intellexit se capacem linguis addiscendis habere. Factus est cupidum his linguis studere: Hebraea, Graeca, et Chaldaea. Ante annos XV locos ex auctoribus, sicut Ovidio, Horatioce et Virgilio, poemata, etc. t interpretari potuit. Cum homo adulescens apud avunculum habitabat,, illum velle persequi quaestum medicinae intellegere coepit, sicut suus patruus lectiones in physiologiam dedit. Albertus de Haller (natus Bernae die 16 Octobris 1708; ibidem mortuus die 12 Decembris 1777) fuit medicus et botanista Helveticus. Qui etiam poeta fuit, cuius opus maximi momenti est carmen Die Alpen. Albertus de Haller Hermanni Friderici Teichmeyer gener erat.
Saito Musasibo Benkei
Iuventus
Fabulae differunt multum de natu Benkei. Quaedam dicunt patrem fanum dirigere et matrem stupravisse, filiam fabri; aliae adfirmant eum a deo templi creatum esse. Multi eum daemonem, puerum immanem capillis hirsutis longisque dentibus depingunt. Tradunt eum de puero nominatum esse Oniwaka (鬼若) 'puerum daemonis'.
In claustrum adiit adhuc adulescens et iter fecit in multa monasteria Buddhista, quae hoc tempore fora publica cultaque exercitus privatos monacorum-bellatorum possidebant. Sicut ceteri monaci, Benkei in arte belli exercuit. Agens septendecim annos, monasterium relinquit et factus est yamabusi, in secta monachorum montanorum qui nigris palliis agnoti sunt (in Iaponia hodie, Benkei saepe sic palliatus ostenditur).
Obvius Yoshitsune
Tradunt Benkei adstitisse in ponte Goione in Kyōtone, in quo adgredebatur omnes armatos quibus obvius erat, colligens sic 999 gladios. Millesimo certamine, Benkei victus est a Minamoto no Yositsune, membrum gentis Taira. Clade confecta, factus est eius cliens et comes in gente in bello Gempeiorum. Yoshitsune praevaluit in plerisque victoriis gentis Minamotonis in bello Gempei et praecipue in Dan-no-ura, dimicatione universa navali. Bello perfecto, Yositsune adiit in domum imperatoris in otio Go-Shirakawa, et cum priscus imperator et frater maior Yositsune Minamoto no Yoritomo dissensissent, hic secessit ab illo.
In biennio temptato, Benkei cum Yositsune duce, proscripto nunc, fugit, antequam circumdati sunt anno 1189 in proelio Koromogawano. Auctores ferunt Benkei sagittis paene decem feritum, ad finem pugnavisse et stantem in pedibus mortuum esse, et haesisse post mortem. In fabulis mangis qui refert de hoc eventu, vir subiecit conatus pugnae sic firmavisse musculos Benkei ut riguissent paene repente sicut cadaver.
Posteritas
Honor fidesque Benkei faciunt eum unum ex popularissimis viris fabularum populi Iaponensis. Gesta acta narrantur praecipue in gunki-mono Heike Monogatari, Gempei Seisuiki, Gigei-ki, Benkei Monogatari. Fuit persona in multis fabulis theatri nô et kabuki.
In fabula theatri kabuki, Benkei dubia complectitur: oportet eligere inter falsa et tutelam domini ut pontem transeant. Discrimen fabulae accedit cum monacus statum suum intelligit et orat ut quod iustum sit faciat. In altera fabula, Benkei ipsum filium occidit ut filia domini servetur. In ludo Kaniinchō, in pellicula picta ab Akira Kurosawa nominata Homines qui tigris caudam calcavere, debet Benkei battuere suum dominum ipsum, vestitum baiulum ne hic agnoscatur.
1654
1654 = MDCLIV
1653
1653 = MDCLIII
Conventio de Actione contra Mercatum Hominum
Conventio de Actione contra Mercatum Hominum est pactio de iuribus humanis a Consilio Europaeo contra mercatum hominum qui laborem obligatam, meretricem, vel actum sexualem. Etiam cooperationem internationalem contra mercatum hominum.
Haec conventio decreta anno 2005 est, et hodie (mense Augusto anno 2021) 47 socii Consilii Europae et Israël hanc ratam habent et 47 socii signaverunt.
Etiam Conventio de praeventione pugnaque Consilii Europae contra violentiam mulieribus ac domesticam hanc Conventionem a sua Praefacione adfirmat.
Caietana Aljovín
Caietana Aljovín, vulgo plenius Lucía Cayetana Aljovín Gazzani (Limae in urbe nata die 6 Septembris 1966) est politica Peruviae.
Fontaine (Ager Belfortii)
Fontaine est commune Francicum 626 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Caietana Aljovín
Neptis chirurgi Michaelis Aljovín, Vasingtoniae partim educata apud scholam Visitationis, Caietana Aljovín alumna est universitatis Catholicae Peruvianae ubi iuri studuit. Apud societates commerciales operam dedit, sed ab anno 2006 usque in 2008 fuit ministra vicaria a communicationibus, praeside Alano García Pérez. Recentius die 28 Iulii 2016 ministra ab evolutione, die 27 Iulii 2017 ministra ab energia, die 9 Ianuarii 2018 ministra a rebus externis facta est, praeside Petro Paulo Kuczynski.
Nouvion-et-Catillon
Nouvion-et-Catillon est commune Francicum 535 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Diptychon consulare
Diptychon consulare nomen est quo archaeologi hodierni vocant tabellas duplices, ex eburno, ligno sive aere factas, quas consules Romani, tempore Imperii Romani bassi, caelari curabant ad memoriam consulatus perpetuandam.
Opus caementicium
Opus caementicium fuit genus concreti Romani in constructione adhibitum inter seram Rem Publicam Romanam per totam historiam Imperii Romani. Nomen caementicium datum est ob causam caementorum qua cum calce miscuntur.
Sambuca (discretiva)
Sambuca potest:
Le Mesnil-Saint-Firmin
Le Mesnil-Saint-Firmin est commune Francicum 160 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Linus Antonius Linkevičius
Linus Antonius, vulgo Linas Antanas Linkevičius (Vilnae die 6 Ianuarii 1961 natus) est politicus Lituaniae et a mense Decembri 2012 minister rerum externarum patriae.
Alumnus est Instituti Polytechnici Caunensis. Legatus est ad Parlamentum Lituanicum ab anno 1992 usque in 1996, sed annis 1993-1996 minister munitionis nationalis factus est et rursus annis 2000-2004. Inde legatus missionum extraordinariarum fuit apud ministerium rerum externarum, sed mox ab anno 2005 usque in 2011 legatus permanens iuxta consociationem ex pacto Atlantico Septentrionali. A die 13 Decembris 2012 minister rerum externarum meret, primo ministro Algirdas Butkevičius.
Ioannes Kerry
Ioannes Kerry (natus Aurorae Colorati die 11 Decembris 1943), politicus Americanus.
Puer ministrans fuit. Alumnus est universitatis Yalensis et collegii Bostoniensis ubi iurum doctor promotus est. Fuit Senator pro Massachusetta. In comitiis anno 2004, Georgio W. Bush opposuit. A Senatu die 29 Ianuarii 2013 Minister Rerum Externarum Civitatum Foederatarum confirmatus, a die 1 Februarii 2013 munere fungi coepit.
Lingua Arpitanica
Lingua Arpitanica sive Arpitana (Franco-Provençal) est lingua Romanica una cum lingua Lusitana, lingua Hispanica, lingua Francogallica, lingua Italiana, lingua Rhaetoromancica, lingua Dacoromanica et aliis.