cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anna (regina Britanniae)
Anna regina Britanniae
Praeter bellum ordinis heredum throni Hispaniae Anna primis annis regens conabatur Angliam Scotiamque in unum regnum coniungere. Parlamentum Anglicum, cum 1701 decerneret legem "Act of Settlement" ('Confirmationis Lex'), non antea certiorem fecerat Scoticum Parlamentum, qui maluit successorem throni e domu Stuartorum esse. Parlamentum Scoticum tum decrevit legem "Act of Security" (Latine: "Securitatis Lex"): Si regina mortua esset sine infantibus, Scotia lege illa decreta regem, si fuisset religionis Protestanticae et e regum domu, creare potuisset. Non erat verisimile Scotiam regem Anglicum creare regem suum. Annae, quamquam in principio non voluisset id facere, approbanda fuit lex "Act of Security" ('Securitatis Lex'), quod Parlamentum Scotiae minatum est se detracturum esse partes exercitus Ducis Marlebrigiae Scoticas et se nulla collecturum esse tributa. Angliae Parlamentum, cui timendum fuit Scotiam non subiectam iterum facturam esse foedus cum Francia, respondit lege "Alien Act" ('Aliena Lex') decreta anno 1705. Illa Aliena Lex permisit mercaturam cum Scotia angustiis afficere, Scoticos alienos nominare et sic eorum ius minuere possessionum in Anglia sitarum. Parlamentum Anglicus certiorem fecerat Scotiae Parlamentum se esse illas res lege permissas facturum, nisi Scotia reciperet legem "Act of Security" et coniungeret cum Anglia. Legati Scotiae die 22 Iulii 1706 Parlamentumque Scotiae die 16 Ianuarii 1707 approbaverunt Scotiam coniunctam cum Anglia - quamquam incolarum maxima pars Scotiae non approbavit illam coniunctionem. Sic Kalendis Maiis anni 1707 Anglia et Scotia se in regnum Britanniae coniunxerunt, Anna nunc regni omnis regina.
Amicitia, quae duraverat multos per annos, Annae Saraeque Churchilli peior facta est 1707. Winston Churchillus, serius Britanniae praeses et acceptor decoris Nobeliani scriptarum rerum causa, prognatus a Ioanne Saraque Churchillo, de illa re: "Illo fere tempore [1707] amicitia Sarae reginaeque iterum peior facta est. Eius domina dixit Sarae esse culpam factionis nomine Whig esse maximam Parlamenti partem. Anna factionem nomine Whig corde altissimo odit, sed ministri eius, tantum a factione dimidia nomine Tory adiuti, nullam viderunt potestatem amplius gerendi belli [contra Franciam] sine factione nomine Whig. Sarah amicitiam amisit reginae, quod censuerat esse suum officium reginae suadere res politicas cum Parlamento congruentes persequi. Simul apparuit subnuba. Sarah, cum vetustior esset et essent Dominae magnae officia plus potentiae habentis ministro senatus moles ei semper gravior, temptaverat se recipere sempiterno ex officio apud reginam, tot quod annos suae vitae compleverat. Amicis Annae non erant officia simplicia. Postulabat amicas totum per diem circum se esse et usque ad noctem altam secum ludere chartis. Sarah potestatem, qua se recipere potuit e conventu illo sempiterno, quaesiverat. Abigailem Hill, annexum pauperem, invenit suam compensationem. Ei monstravit vitam apud reginam officio ministrae. Post tempus breve ministra nova dilecta est a regina. Sarah sensit molem leviorem factam esse, tempore maiore vitam agebat in rure et consulebat familiae suae. [Churchillus, pagina 76 sequentibusque]"
Abigail Masham, annexus Ducis muliebris Marlburiensis, praeterea annexus erat unius ministri factionis nomine Whig Annae. Robertus Harley auctoritatem maiorem politicam assecutus erat Abigaile a regina dilecta. Et Dominus Godolphin et Ioannes Churchill deinde temptaverunt eum e officio dimittere, quod adepti sunt 1708. Turma quinque hominum factionis nomine Whig, Dominus Sunderland, Thomasius Wharton, Ioannes Somers, Carolus Montagu Robertusque Walpole, maxime coepit rationem Britannicam rei publicae gerendae pertinere et itaque illi quinque homines noti erant nomine "Iunta". Illis rebus factis Harley tamen habebat auctoritatem consultor privatus reginae.
Anni seri Annae reginae
Celeriter erepta est potentia hominibus factionis nomine Whig, cum bellum ordinis heredum throni Hispaniae multum consumens pecuniae factum esset populo minus minusque gratum. Robertus Harley illa mutatione populi opinionis utebatur imprimis ante sequentes electiones. Ii, qui potestatem habuerunt eligendi, irati fuerunt imprimis ob causam Doctoris Henrici Sacheverell, viri ecclesiae, factionis nominatae Tory. Offenderat regentes factionis nomine Whig homines, quod (sua sententia) nimis toleraverant aberratores castos (nominatos Dissenters). Deinde accusatus erat causa malae infamiae. Homines factionis nomine Whig autem non adepti erant iudicem iudicare, quomodo voluerant: Sacherevell tantum vetitione praedicandi temporis triennii minimeque poena phylacae, quam multi factionis nomine Whig speraverant, affectus. Electione anni 1710 maxima populi pars displicentiae plena creavit regentes homines factionis nomine Tory.
Ioannes Churchill etiam tum habuit nimius auctoritatis, ut dimitteretur ex officio. Sed annexus sui officios amiserunt factione nomine Tory nunc regente. Godolphin die 7 Augusti 1710 dimissus; Robertus Harley nunc primus erat minister. Regentes novi factionis nominatae Tory conati sunt pacem separatam Britanniae in bello ordinis heredum throni Hispaniae assequi. Eorum visu victoria Austriae completa Britanniae eodem modo noceret quam Gallorum victoria. Sic homines factionis nomine Tory parati fuerunt sinere nepotem Galliae regis esse Hispaniae regem. Factioni nomine Whig autem cogitatio Hispaniae regis e domu Burbonensium prognati impetibilis erat. Factionis nomine Tory quidem erat maxima pars Camerae Communium (Anglice nominatae "House of Commons"), sed minime maxima pars Camerae Parium (Anglice nominatae "House of Lords"). Ut impedirent pacem, factio nomine Whig foedus fecit cum Danielo Finch, secundo Comite Nottingamiae, et eius sociis factionis nominatae Tory in Camera Parium. Quod agendum iis fuit, Anna regina eiusque ministri dimiserunt Ioannem Churchill ex officio et summum ducem Britanniae exercitus reddiderunt Iacobum Bulter, secundum oppidi Ormonde ducem. Anna etiam duodecim homines Pares fecit uno die. Numerus talis novorum Parium caruit exemplo omni. Elisabetha I numerum minorem hominum fecerat nobiles toto tempore annorum fere quinquaginta, quo rexerat, quam Anna uno die. Sed nobilibus novis factionis nomine Tory erat maxima pars Camera Parium; pax nunc impetrabilis.
Pace Traiecti ad Rhenum die 11 Aprilis 1713 facta Britannia non iam pugnavit in bello de successione Hispanica. Philippus, Ludovici XIV nepos, potuit in suo manere throno et amplius possidere maximam partem coloniarum Hispaniae America et australi et septemtrionali sitarum. Loca cetera Hispaniae auctoritatis divisa sunt: Britannia accepit loca circum saxum Gibraltar et Menorcam insulam; quoque affecta est pluribus coloniis olim Gallicis America sitis septemtrionali.
Mors et Successio
Iacobus Franciscus Eduardus Stuartus, Iacobi II filius et Annae dimidius frater Catholicismi, iterum iterumque conatus erat Annae in thronum succedere. Anna aegrotatione patiente semper in Londinii tabernis homines deliberaverunt quantopere esset ille paratus ad Britanniae insulam veniendam et itaque incipiendum bellum civile. Anna ipsa minime adiuverat Sophiam Principem Hannoverorum, quae lege "Act of Settlement" decreta anno 1701 erat successorix sua. Aut eius aut filii - qui ob aetatem Sophiae magnam erat Annae successor maius verisimilis - visitationes non volebat Anna. Sophia Princeps Hannoverorum mortua est Iunio 1714 et modo duos menses post Anna etiam coepit pati aegrotatione gravissima. Ultimi dies eius minime fuerunt pleni dignitatis, controversiae ministrorum etiam in cubiculo morientis factae sunt. Paulo etiam ante amissionem conscientiae 30 Iulii Anna urgentibus ministris nominavit novum caput regentium. Interea factionis secutores nomine Whig, qui censuerunt auctoramentum esse legem ordinis heredum throni atque Britanniae confessionem religionis Protestanticae, paraverunt ad arma sumenda. Etiam consilium parationes fecit: "Res efficaces factae sunt ad successorem domus Hannoverorum firmandum. Nuntii missi sunt in omnes regiones caeli, ut omnes magistratus omnesque duces militum officia sua persequerentur. Classis duce factionis nomine Whig, comite Bercleae, convocata iussum accepit Britanniae ante litora concursare et observare portus Gallicos. Decem militum partitiones revocatae sunt e Batavia. Milites armati atque parati facti. Admoniti sunt Bataviae regentes officiorum suorum foederum. Omnes parati ad ascensum thronum a Georgio domus Hannoverorum confirmandum [...]. Cum Anna regina 1 Augusti spiravisset postremum, confirmatus erat neque fore Catholicismum fautum, neque successionem throni controversam neque arma Gallica in Britannia neque bellum civile. [Churchillus, pagina 107)]"
Nocte 23 Augusti, corpus reginae mortuae sepultum est. Hodie non iam reminiscitur sepulcri monumentum reginae "Good Queen Anne," sed monumentum iam est e marmore albo confectum ab amica Annae multos per annos Sara Churchill in palatio Blenhemiensi collocatum.
482 Petrina
482 , olim designationibus 1902 HT, 1949 HP1, 1956 TK, 1975 FY, et 1987 SJ12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 482 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
The Age of Reason
The Age of Reason; Being an Investigation of True and Fabulous Theology (Aetas rationis, sive investigatio verae et fabulosae theologiae) est liber a Thoma Paine, viro publico Anglico-Americano, qui argumenta pro deimso, opinione philosophica, affert. Priora opera Anglica de deismo sequitur et religionem institutam Bibliaque recusat. In tribus partibus annis 1794, 1795, ac 1807 editus est. Multi exemplaria venditi sunt in Civitatis Foederatibus, ubi liber brevem renovationem deismi movit. Britannici autem lectores, propter res novas Francicas insolitas ac novissimas notiones timentes, eum hostilius acceperunt. The Age of Reason communia argumenta deistica affert; exempli gratia, eccelsiam Christianam corruptam et potestatis politicae cupidam appellat. Paine rationem revelationi praeponit, miracula reiciens et Biblia opus non divinitus inspiratum ducens; potius religionem naturalem et notionem dei creatoris suadet.
Maior pars argumentorum Paine diu eruditoribus nota erat, sed eius genus scribendi vividum et apertum deismum iucundum planumque plebi fecit. Opus, primum libellis non ligatis distributum, satis insumptuosum multis emptoribus erat. Regimen Britannicum, disseminationem notionum seditiosarum metuens, iudicio persecutum est typographos librariosque qui opus edere et distribuere conati sunt. Nihiliominus The Age of Reason plures cogitatores liberos movit ac gubernavit.
Ordo Europaeus spatio cosmico investigando
Ordo Europaeus spatio cosmico investigando, breviter ESA, est sedes et officium die 30 Maii anno 1975 constitutum et ad mundum explorandum dicatum, quod spatialia gentium Europaearum consilia componit. Sedes, Lutetiae sita, operarios 1900 habet. Spatii portus agenturae in Guiana Francica est.
Europaeum Spatii Investigationis Institutum colligit administratque nuntios satellitum artificialium agenturae. Sedes est Tusculi Novo, in urbe Italiae sita.
460 a.C.n.
Nati
Democritus, philosophus Graecus (mortuus 370 a.C.n.)
Soudeilles
Soudeilles est commune Francicum 286 incolarum (anno 2007 ) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
ID
ID o id:
La Chapelle-Yvon
La Chapelle-Yvon est commune 523 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Géus-d'Arzacq
Géus-d'Arzacq  est commune 165 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Orgerus
Orgerus est commune Francicum 2'340 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Saint-Utin
Saint-Utin est commune 74 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Vestonum
Vestonum (alia nomina: Vestonis ) (Italiane: Vestone) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 470 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Vestonenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Sabia situm.
Vestonibus est in provincae brixiensis
Mit brennender Sorge
Mit brennender Sorge ("curà ardente") est praeclara Encyclica Epistula papae Pii XI die 10 Martii 1937 promulgata. Haec encyclica persecutionibus Ecclesiae Catholicae in Germania Nazistica dicata contra rassismum et Theodisce scripta est. Haec encyclica die 21 Martii 1937 Dominica II Passionis in omnibus ecclesiis Germaniae recitata est. Eodem mense Martio Pius XI encyclica Divini Redemptoris contra communismum promulgavit.
Dicitur etiam anno 1939 Pius XI novam encyclicam (scilicet cum titulo Humani generis unitas) contra Nazismum promulgare volebat, sed haec tota res a eius morte interpellata est.
Romanus (nomen)
Romanus fuit cognomen; temporibus posterioribus est praenomen masculinum.
Sachin
Sachin est commune Francicum 284 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
3012 Minsk
3012 , olim designationibus 1979 QU9, 1950 SU, 1953 GA2, et 1973 SN2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. Origo nominis est apud urbem Minscum.
Phanaunes
Phanaunes (Germanice: Fanas) est vicus Helveticus 401 incolarum (anno 2010) qui ad pagum Grisoniam pertinet. Phanaunes ab anno 2011 una cum Valzeina ad commune Grüsch pertinet.
3012 Minsk
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3012 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sainte-Pience
Sainte-Pience est commune 267 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Ruyaulcourt
Ruyaulcourt est commune Francicum 271 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
2083 Smither
2083 , olim designationibus 1973 WB, 1950 XQ, 1952 OE, 1968 WB, et 1978 WA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2083 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sainteny
Sainteny  est commune 793 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Ayros-Arbouix
Ayros-Arbouix (Occitanice Airòs-Arboish) est commune Francicum 288 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Nonancourt
Nonancourt est commune Francicum 2'324 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Winifred Wagner
Winifred Wagner (nata  Winifred Marjorie Williams die 23 Iunii 1897 in Hastings Angliae; mortua die 5 Martii 1980 in Überlingen), Siegfriedi Wagner uxor et ergo Richardi Wagner nurus, fuit post mortem Siegfridi et usque ad annum 1944 dux Baruthensum Festarum musicalium (Bayreuther Festspiele). Winifred Wagner cum Sigfriedo iam ab anno 1923 Adolfo Hitler, cuius socia fuit, favit.
Vita
Winifred Marjorie Williams infans matre patreque orbata est
Ad salutem humani
Ad salutem humani est Encyclica Epistula papae Pii XI die 20 Aprilis 1930 promulgata. Haec encyclica Sancto Augustino et operi eius millesimo quingentesimo anno iubilaei mortis tempore dicata est.
Cheffreville-Tonnencourt
Cheffreville-Tonnencourt est commune 245 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Saint-Thomas-en-Argonne
Saint-Thomas-en-Argonne est commune 46 incolarum (anno 2010) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Apatou
Apatou est commune Francicum 7'257 incolarum (anno 2012) in praefectura et regione transmarina Guiana Francica in America Australi sita.
Manaus
Manaus est caput statu Amazonensis (civitas Brasiliensis), regio septentrionalis ad Brazil. Sita prope Negro et Solimões amnes confluentes. Cum autem multitudo hominum magis quam II decies, est urbs cum maximo incolarum numero in utroque statu Amazonas.
Ratio stulti maioris
Ratio stulti maioris reperiendi (Anglice: greater fool theory) est doctrina pulchritudinis certamini Keynesiano similis, quae praecipit etiam praeposterum pretium accipi posse ab emptore, qui credat et speret se brevi deprehensurum esse "maiorem stultum", qui etiam maiore pretio eandem rem mercari velit. Quisquis enim pecuniam in aliqua re incerta collocat, confisus se hanc rem posthac vendere posse, non idcirco emit, ut rem paratam pretio dignam esse putet, sed ut rem paratam credat postea pluris vendi posse. Eiusmodi spes "stulti maioris" reperiendi potest primum quidem novum momentum vendendis et emendis rebus inicere, sed pretiis diu augescentibus exsistere potest bulla oeconomica, quae brevi iacturam pecuniariam adferat. Spes stulti maioris etiam genus myopiae mercatoriae habetur.
Tulipomania apud Nederlandos annis 1630 facta saepe specimen spei stulti maioris profertur.
Sigibertus I
Sigibertus I (natus circa annum 535, mortuus Novembris vel Decembris 575) fuit rex Francorum Austrasiae ab anno 561 ad usque mortem. Sigibertus filius quintus Chlotarii I regis fuit. Patre mortuo regnum inter filios divisum est, i.e. praeter Sigibertum inter Charibertum I, Gontranum I et Chilpericum I. Sigibertus Austrasiam accepit atque Durocortori regnavit. Regnum suum ad usque Massiliam et Provinciam Narbonensem patuit. Chilperichus frater aegre ferebat, quo modo regnum divisum erat et, cum Sigibertus contra Avaros bellum gereret, nonnullas urbes cepit, quas autem Sigibertus ex expeditione reversus recepit et etiam caput Chilperici, Suessonas expugnavit et occupavit. Chariberto anno 567 sine heredibus mortuo fratres reliqui eius regnum inter se diviserunt, Lutetiam communes administrabantur. Sed etiam tum Chilperichus sua parte non contentus saepe contra fratres bellum gerebat. Anno 566 Sigibertus Brunichildem, filiam regis Visigothorum Athanagildi in matrimonium duxit, anno insequente Chilpericus sororem Brunihildae Galsuindam duxit, quod ut frater Sigibertus filiam regis uxorem voluit, sed tamen amatam Fredegundam non reliquit, anno 570 Gailsuindam necare iussit et Fredegundam duxit. Nunc scilicet Brunihilda uxor fratris eum ira persequebatur. Iterum ad bellum itum est, sed tum primo Gontranus frater Sigiberto adfuit, deinde Chilperico favebat, denique se recepit. Sigibertus impetum in Chilpericum fecit et eum, qui paene salutis desperabat Tornaci obsidebat. . Iam et milites Chilperici ad Sigibertum deficiebant et regem communem faciebat, cum sicarii a Fredgunda missi Sigibertum necaverunt. Cum filius Sigiberti Childebertus II (natus 570) paene infans fuit, belli fortuna hoc facto mutata est et Chilpericus magnam partem regni Sigiberti expugnavit.
Nojeon-en-Vexin
Nojeon-en-Vexin est commune Francicum 311 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Ad catholici sacerdotii
Ad catholici sacerdotii est Encyclica Epistula papae Pii XI, die 20 Decembris 1935 promulgata. Haec encyclica de presbyteribus et institutione eorum agit.
Sainte-Mère-Église
Sainte-Mère-Église est commune 1643 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Avezac-Prat-Lahitte
Avezac-Prat-Lahitte (Occitanice Avesac-Prat-Era Hita) est commune Francicum 571 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ruminghem
Ruminghem est commune Francicum 1'541 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Chevagny-sur-Guye
Chevagny-sur-Guye est commune Francicum 78 incolarum (anno 2012) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Umbilicus (Helvetia)
Umbilicus (Germanice  Malix) est vicus Helveticus 731 incolarum (anno 2009) qui ad pagum Grisoniam pertinet. Anno 2010 commune Umbilicus cum communis Parpan et Churwalden in novum commune Churwalden contributum est.
Childebertus II
Childebertus II (natus 570, mortuus 596) rex Francorum erat ab anno 575 ad usque mortem. Pater fuit Sigibertus I, qui rex Austrasiae anno 575 a sicariis interfectus est, cum contra fratrem Chilpericum I bellum gereret. Childebertus II tum quintum annum gerens ab sectatoribus fratris servatus et 25 Decembris 575 rex creatus est. Mater eius Brunichildis, quae a Chilperico capta erat, anno 577 fugit et ad aulam Childeberti venit. Gontranus I, alius frater Sigiberti regem Burgundiae iuvenem matremque eius contra Chilpericum auxilium venit. Sed 581 Brunihilda a nobilibus Aegidio episcopo duce remota est, qui, cum rex puer iam erat, potestatem capere in animo habebant. Hi foedus cum Chilperico, qui tum heredes non habuit, contra Gontranum fecerunt, sed anno 583 ipsi ceciderunt, Brunihilda iterum rerum potita est. Anno 584 Chilpericus I interfectus est et anno sequente, cum Childebertus ipse regere coepit, is foedus cum Gontrano renovavit: Anno 587 coniuratione contra Childebertum detecta ambo rex alium heredem fecit. Coniuratio secunda anno 589 male evenit. Guntrano anno 592 mortuo Childebertus II etiam regnum Burgundiae cepit. Cum Tiberio II imperatore Romano et tum cum Mauricio successore bellum contra Langobardos gessit, sed nihil adeptus est. Anno 591 pacem cum Langobardis fecit. Mense Martio 596 iuvenis rex mortuus est. Successores duo filii Theudebertus II (natus 585), qui Austrasiam accepit et Theudericus II (natus 587), qui Burgundiam administravit. Pro duobus pueris Brunihilda regni vicaria erat.
Sainte-Marie-du-Mont (Manica)
Sainte-Marie-du-Mont  est commune 761 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Titchfield
Titchfield est oppidum comitatus Hantoniae in Anglia meridionali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1086, mercatus autem ab anno 1447.
Sornac
Sornac (Occitanice Saurnac) est commune Francicum 830 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
GA
GA haec dissimilia significat:
Aveux
Aveux (Occitanice Avèus) est commune Francicum 54 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ovena
Ovena (Germanice  Nufenen , Romancice Nueinas) est parvus vicus Helveticus 159 incolarum (anno 2011) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Chênedollé
Chênedollé est commune 249 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Commonitorium Vincentii Lerinensis
Vincentius Lerinensis anno 434 scripsit Commonitorium theologicum. Ipse ut auctorem nominavit quiddam "Peregrinum". Vincentius in hoc commonitorio principia traditionis doctrinae Ecclesiae Catholicae Romanae descripsit.
Saint-Thierry
Saint-Thierry est commune 624 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Commonitorium Vincentii Lerinensis
In capite primo quaerit "quonam modo possim certa quadam et quasi generali ac regulari via Catholicae Fidei veritatem ab haeriticae pravitatis falsitate discernere, ...".
In capite tertio ad hanc quaestionem: "In ipsa item catholica ecclesia magnopere curandum est, ut id teneamus, quod ubique, quod semper, quod ab omnibus creditum est. Hoc est etenim vere proprieque catholicum; quod ipsa vis nominis ratioque declarat, quae omnia fere universaliter comprehendit." (II.3)
In capitulis XXVIII et XXIX doctrinam suam de profectu vel progressione explanat: "Sed forsitan dicit aliquis: Nullusne ergo in ecclesia Christi profectus habebitur religionis? Habeatur plane, et maximus. [...] Sed ita tamen, ut vere profectus sit ille fidei, non permutatio. Siquidem ad profectum pertinet, ut in semetipsam unaquaeque res amplificetur; ad permutationem vero, ut aliquid ex alio in aliud transvertatur. Crescat igitur oportet, et multum vehementerque proficiat tam singulorum, quam omnium; tam unius hominis quam totius ecclesiae, aetatum ac saeculorum gradibus, intelligentia, scientia, sapientia; sed in suo duntaxat genere, in eodem scilicet dogmate, eodem sensu, eadem sententia (XXVIII). [...] Unde non dubium est, hanc esse legitimam et rectam proficiendi regulam, hunc ratum atque pulcherrimum crescendi ordinem, si eas semper in grandioribus partes ac formas numerus detexat aetatis, quas in parvulis creatoris sapientia praeformaverat." (XXIX)
Studiorum ducem
Studiorum ducem est Encyclica Epistula papae Pii XI die 29 Iunii 1923 promulgata. Haec encyclica Sancto Thomae Aquinati eiusque operi sescentesimo anno iubilaei ab eo die, cum Ecclesia decreverat, ut Thomas in sanctorum numerum reciperetur, dicata est.
Res publica Batava
Res publica Batava (Nederlandice Bataafse Republiek; Francogallice République Batave) fuit civitas sui iuris quae Rei Publicae Coniunctarum Provinciarum successit. Quae edicta est die 19 Ianuarii 1795, et finita est die 5 Iunii 1806, cum Napoleo regnum Hollandiae Ludovico fratri concederet.
La Roquette
La Roquette est commune Francicum 233 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Orcemont
Orcemont est commune Francicum 846 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Barinyainae
Barinyainae (Binomen ad Wroe anno 1999) est subfamilia Marsupialium carnivorum Australianum.
224 a.C.n.
Nati
M. Porcius Cato maior, orator et historicus (mortuus 147 a.C.n.)
Murra (Italia)
Murra (seu Morra ) (Italiane: La Morra: Pedemontice: La Mora) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 800 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Murrenses appellantur.
Fractiones
Annunziata, Berri, Rivalta, Santa Maria.
Anglona (discretiva)
Anglona potest:
Nurra (historica regio Sardiniae)
Nurra seu Nurrae  (alia nomina: Ager Nurrensis seu Pagus Nurrensis) (Italiane: Nurra)  est historica et geographica terra Italiae ac sub-regio Sardiniae.
8990 Compassion
8990 , olim designationibus 1980 DN, 1989 WZ6, 1991 BN4, et 1997 CB3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Kleť, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8990 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Universitas Aegaei
Universitas Aegaei (Neograece Πανεπιστήμιο Αιγαίου) est universitas publica Graeca fere 9800 discipulorum in insulis Aegaeis sita. Sedes primaria universitatis est Mytilene urbs in insula Lesbo.
Universitas Aegaei anno 1984 condita in quinque scholes (σχολές) divisa est, quae in variis insulis collocatae sunt.
Sextus Aelius Q.f. Paetus Catus
Sextus Aelius Q.f. Paetus Catus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 194 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Gens
Pater eius Quintus Aelius Paetus anno 216 a.C.n. inter Proelium Cannense cecidit, frater maior Publius Aelius Q.f. Paetus anno 201 consulatum gessit.
Cursus honorum
Aelius anno 198 una cum Tito Quinctio Flaminino consul Romanus fuit et anno 194 censor electus est.
Iurisconsultuus
Aelius Paetus et iurisconsultus et scriptor fuit, quae Tripertita composuit, quae etiam ius Aelianum vel cunabula iuris nominabantur.
Ferruccius Busoni
Ferruccius (Dante Michelangelo Benvenuto) Busoni (Empoli apud Florentiam, 1 Aprilis 1866—Berolini, 27 Iulii 1924) fuit clavista, compositor, dux orchestrae Italicus.
Totton
Totton est oppidum comitatus Hantoniae in Anglia meridionali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1382.
Stellae Draconis
Hic habes indicem stellarum constellationis Draconis.
Sainte-Marie-du-Bois (Manica)
Sainte-Marie-du-Bois  est commune 60 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Le Roncenay-Authenay
Le Roncenay-Authenay est commune Francicum 395 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Saint-Souplet-sur-Py
Saint-Souplet-sur-Py est commune 155 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Cabalian
Theoria I – De malo rupto
Inter haec figuravit narratus unde unus malus unius ex navibus Ferdinandi Magellani navigatoris Iberici ruptus est. Chronica non habent Magellanica hanc historiam, sed ipsa per linguas seniorum a generatione in generationem fuit transmissa. Secundum has historias, quae in suis singulis non congruunt, quando classis Magellanica praeternavigabat mari ante sinum Cabalianum, autochthones Cabalienses videbant illos, et congregabant litori maris ut ipsos meliore viderent. Factus est et unus malus praedicti classis ruptus est, et ipsi autochthones clamabant Cabaliane "Gikabalian! Gikabalian!" ('Fit ruptura! Fit ruptura!'). Clamore audito, Magellano instruxit ut recordetur nomen loci sicut Cabalian. Huic historiae sunt duas versiones.
Versio de tempestate
Princeps illarum est versio de tempestate haec, quae exponit quod praedictus malus navis ruit tempestate, hoc est, celeritate et potestate ventorum. Haec tempestas, vocata subasko cabaliane, erat momentaria, et quando subsedit, indigeni qui adspexerant rupturam, exclamaverunt "Gikabalian! Gikabalian!"
Imperium Britannicum
Imperium Britannicum dominiones, colonias, protectoratus, mandata, et alia territoria temperata vel administrata a Britanniarum Regno comprehendit. A coloniis transmarinis et stationibus commercii a Regno Angliae saeculis sexto decimo exeunte et septimo decimo ineunte institutis exortum est. Id summa gloria fuit maximum imperium in historia notum, et plus quam singulum saeculum fuit prima potestas globalis. Usque ad 1922, plus quam 458 milliones hominum in suam dicionem redegerat, quintam partem numeri civium orbis terrarum eodem tempore viventium. Imperium plus quam 33 700 000 chiliometrorum quadratorum contexit, paene quartam partem terrestris Telluris areae. Evenit ut suum legatum civile, legitimum, linguisticum, culturale longe lateque diffusum esset, quia eius coniectus trans orbem terrarum postulavit ut sol semper in saltem unum ex eius multis territoriis fulgeret. Hodie multae civitates ab Imperio Britannico olim rectae sunt partes Consortionis Populorum.
Cabalian
Versio de erythrina
Depingit haec quod littori Cabalianae inventae erant arbores Erythrinae variegatae quae in loquella Cabaliana vocantur dapdap. Conatus Magellanus appropinquare littus sed, inscientibus eiusdem sociis topographiam loci, unius navis unus malus illaqueatus est ramis arborum erythrinarum ut ipse rumperet. Casu visu, praeclamaverunt Cabaliani '“Gikabalian! Gikabalian!”'.
Theoria II – De plantario corypharum
In illis temporibus ante adventu Hispanorum, locus ubi collocatur hodie commune Cabalian fuerit magnum plantarium corypharum. Plantae Coryphae elatae sunt palmae magnae, qui in Cabalian et in parte maiore e tota urbe bisaia vocantur bulí. Secundum modum nomenclaturae locorum in his insulis, locus plantarii corypharum est vocatus kabulihán 'locus corypharum'. Per multos annos, hoc nomen pervertum est, et quod hodie superest est Cabalian.
Versio de mutatione indigena
Secundum hanc versionem, primordium plantarium corypharium quod locus Cabaliani fuerit inventum, per agriculturam est transmutatum in plantarium aliorum plantarum vel granarum. Haec transmutatio repoposcit destructione antiquum plantarium per incendium et extirpationem palmarum. Nonnullos abhinc annos, cum completus erat destructio plantariorum, indigenis loci, moti desiderii mutare nomen habitationis eorum, transnominatus est Cabalian.
Versio de mutatione alienigena
Haec versio narrat quod tempus contacti inter autochthones ac invasores Hispanos, cum nomen loci quaesitum est, responderunt indigeni kabulihán, intelligentes quod Hispani quaesierunt scire naturam vel qualitatem loci. Quia Iberici non percipierunt bene loquellam autochthonam, persignaverunt nomen loci sicut Cabalian.
Theoria III – De flexu littorali
Coloniae antiquae in his insulis Philippinensibus erant conditae iuxtim corpora aquarum videlicet flumina, maria, stagna, etc. Cabalian haec colonia fuit condita littori maris ubi haec littus format sinum. Sinus hic apparuit antiquis navigatoribus Bisaiis sicut discontinuatio vel ruptura orae, propter quod vocaverunt eorum colonia Cabalian.
Theoria IV – De eruptione vulcanica
Incola mons ignifer Cabaliani clare fons haec theoria. Pricis temporibus, hic mons dimisit eius iram in ignes et cineres, eventum quod fregit montem. Hic fragor, qui generavit stagnum quod situm est in caldera montis, erat gravus et magnus ut Cabalianos sunt moti vocare domicilium eorum Cabalianum.
Tempus praehispanicum
Chronista eiusdem explorationis Magellanicae Antonius Pigafetta scripsit quod una ex insulis quae constituuntur archipelagum recentem baptizatam sicut Archipelagum Sancti Lazari erat Abarien, sita mari. Abarien, verbum carens quandam litteram, erat Cabalian, quod reppertum est inter feriam secundam infra hebdomadam maiorem et feriam quintam in coena Domini. Quadraginta quinque abhinc annos, ipsum in chronica historica explorationis hispanicae resurrexit cum magister campi novae expeditionis, capite Michaele López de Legazpi, chronographo Ferdinando Riquel, Martinus de Goiti, reconantis vincere terras alienas in nomine coronae Hispaniae, vidit Cabalian in suam inquisitionem copiarum.
Princeps gubernator Cabaliani delatus Satraps Malitichium (vulgo: Datù Malitík) est, cuius filius Camutuxanus (vulgo: Kamutuhan) functus est cum Andrea de Ybarra vexillario principe expeditionis ritus fraternitatem e sanguine super navim capitaneam, ipse princeps, qui venit cum aliis potestatibus baranchaii, qui promisit cambiare cum Hispanis. Cras promissio completa non fuit, et quia advenit feria quarta cinerum, Camutuxano aliisque potestatibus redditis in navim detentis ut pater Camutuxani Satraps Malitichium coerceretur dare facultates, Legazpi ordinavit ut commercia autochthonum ad montes fugitorum abstulerentur.
Tempus hispanicum
Primi religiosi christiani qui in Cabalianum venerunt fuerunt de Ordine Sancti Augustini, sed qui reduxerunt baranchaium fuerunt de Societate Iesu. Fundatum est Cabalian sicut reductio anno 1603 cum duo missionarii exierunt ut perfunderent lucem Christi Evangelii locis reliquis Insulae Pictorum. Missio Cabaliana adpertinuit Sedi Carigaranae, maximae ac divitissimae omnibus sedibus et missionibus praedictae insulae. Plus ducenti abhinc annos, separatum est Cabalian de matre sua Malitbuchia (vulgo: Malitbog), et post quattour annos, fundata est paroecia Cabaliana.
Tempus hodiernum
Anno 1961 Cabalian transnominatum est in honorem eiusdem patroni Sancti Ioannis Baptistae Non obstante hac declaratione, permanet usque hos dies antiquum nomen oppidi, et autochthones oppidi constant vocare se Cabalianos iunctim Ioannipolitanos. Post praesentem nomen Ioannipolis in directionibus communicationum ac transportationum additur inter parentheses nomen Cabalian.
Montes et lacus
Duo montes qui in Cabalianum inveniuntur sunt Mons Cabalian (Anglice Mount Cabalian), quem Cabaliani vocant Montem Cantaiuchthochium (vulgo Bukid sa Kantayuktok), et Mons Cantulochium (Anglice Mount Cantoloc), quem ipsi vocant Montem Campahuchium (vulgo Bukid sa Kampaug). Duo hi montes sunt montes igniferi: Mons Cabalian est activus; Mons Campahuchium est potente activus.
Princeps actio seismica relata Insulae Leytensi facta est saeculo duodevensimo. Missionarius Augustinus, Dom. Augustinus Maria de Castro, delegatus ad missionem Xarensem (vulgo: Jaro), notavit potentes tremores qui "destruxerunt multas colonias, et unus mons conruit plus quam centum cubitum." Putatur ultima conflagratio Montis Cantaiuchthochii factus esse inter annos 1790 et 1860, secundum aetatem e computatione radiocarbonica depositi effluxi pyroclastici in Cabaliano. Dom. de Castro descripsit hanc eruptionem :
"Mons ignifer disploduit per sex spiracula ignis ; intra dies quindecim non videbatur sol per diem, et sequentes tremores permanebant infra unum annum, ad quos secutae sunt postmodum epidemiae, fulmina, male molesta pluvia cinerum. (Ossuarium venerabile.)"
Fieri potest quod ex hac eruptione descripta a Domino de Castro delataque natus fuit lacus in caldera Montis Cantaiuchthochii, formata e corruptione pinnaculi montis a causa terraemotuum saecli praedicti. Pluviis perennis hoc spatium fuit impletum, et congregatio aquae formata vocata est stagnum vel lacus, cabaliane bisaieque danaw, nomen quod eundem significavit.
Sinus
Sinus Cabalianus situs litori communis est. Qualitas aquarum in hunc sinum est spectabilis propter earum amnes diversos. Idem qualitas permanet quod descripserat anno 1668 Dominus Franciscus Ignatius Alcina e Societate Iesu, qui visitavit missiones bisaias et depinxit qualitates insularum leytensium in eiusdem libro Historia insularum indorumque bisaiorum, hispanice Historia de las islas e indios bisayas.
"Quod reppereram in his insulis, quia commeaveram pleraeque illarum ubi est nostrum ministerium bisaiarum, est quia in nonnullis locis videtur quod fines sunt fluxorum, ac quod inter illos dividunt iurisdictionem. Insulae Leytensi, parti adversus Caragam, locus est quod vocant Cabalianum, et circa illum una colonia ipsius nominis, ubi essendo mari admodum profundo itinereque ad littus Caragae essendo nonnullarum lecuarum, essendo autem illo loco libero insululis, videtur unam sicut lineam in medio maris, ubi abscinditur amnis, iens ad solis ortum unus adque solis occasum alius, propter quod navis quae venerit a solis ortu amne adiuvante, ibi loco fere indivisibili, saltem indeterminabili, eumdem invenit oppositum, idemque autem, et cum tanta intemperantia aliquando, ut necesse est sperare trans locum usque quando resedit eiusdem furor. (Lib. 2., cap. 13., De mare harum insularum, eiusdemque qualitatibus insignis : de eiusdem fluxu refluxuque, amnis, etc.)"
Flumina
Tres sunt maxima flumina Cabaliani, scilicet, Flumen Xitunlobium (vulgo Hitunlob), Flumen Naiunothum (vulgo Nayunot), et Flumen Magchasaum (vulgo Magkasa).
Divisio civilis
Cabalian in 18 baranchaia seu pagos seu vicos dividitur. Inter hos vicos, tres principes baranchaia, scilicet Christopolis, Crucipolis, et Iosephopolis, formant nucleum oppidi ubi sedes urbana atque aedes civicae sunt sitae. Vici hi etiam minimi in universo oppido sunt, sed prosperissimi. Ad solis ortum oppidi, affines Bernardopolis (vulgo Saint Bernard) inveniuntur Minoius, Punoius, et Hosaus, sed ad solis occasum affines Hanaxavanae (vulgo Anahawan) utraque Bubonia, Sua, Hagaiaius, Timba, Vincentiopolis, Garridus, et Basachus. Montani pagi sunt Sumoxea ac Philomenopolis ad septentrionalem occidentalem oppidi, et Daianuchia ac Rochopolis ad septentrionalem orientalem.
Nomina antiqua
Nonnullae baranchaia habent nomina antiqua quae fuerunt mutata propter vel inconvenientiam antiqui nominis vel devotionem incolarum erga eos patronos.
Non obstantibus novis nominis, haec nomina continuunt dici iunctim recentiores.
Incolae
Secundum coensionem anno 2010, oppidum Cabalianum habet incolas 14 073 domosque 3055. Maximum numerum incolarum invenitur Christopoli unde sunt viventes 2039.
Multa incolarum Cabalianorum vel ioannopolitanorum vivet in barachaia nuclei seu sedis communis, scilicet Crucipolim, Christopolim, et Iosephopolim.
Religio
Cabalianorum multorum religio est Christianitas propter quod christicolae maiorem constituunt partem topiae religiosae Cabaliani. Inter hos Christicolas numerant maxime Catholicae, fideles qui confitentur religionem Sanctae Romanae Ecclesiae Catholicae. Habent autem in Cabalianum aliae religiones adhaerentes viz. Ecclesia Philippina Libera (vulgo Iglesia Filipina Independiente) et aliae sectae Protestantismi.
Conservatur in Cabaliano maiores expressiones antiquissimae fidei Catholicae. Mensis Maius mensis festorum vel feriarum Ioannopolis est, unde maior pars eius baranchaium celebrat eorum feriae. Commune sollemnizat eius proprium festum VII Kalendas Iulii in honorem Nativitatis Sancti Ioannis Baptistae, titularis ecclesiae paroecialis. Hoc festum celebretur in tres vel quattuor dies, incipiens a die ante eo in quo dicitur I Vesperas festi, usque ad diem post eum qui dicitur II Vesperas ipsius. Hoc princeps dies dicitur cabaliane antedisperás (Hispanice antevísperas). Dies secundum dicitur disperás (Hispanice vísperas), et dies tertium, in quo festum magnum celebratur, dicitur pista (Hispanice fiesta) vel kahuyugan (e verbo huyog 'casus'). Dies quartum dicitur cabaliane liwas, verbum quod significat tempus post quoddam eventus.
Individua baranchaia habent eorum festa propria, quae celebrantur propriae dies festi.
Sermo
Cabalian commune tenet singularem sermonem quod non auditur seu dicitur in alios locos provinciae Leytis Australis, unde fere omnibus dicitur sermo caebuano cum boholano, quod hoc vocatur loquella vel sermonulus vel lingua Austroleytensis. Loquella deducta e sermone surigaoense dicitur late in Cabaliano. Haec sermo habet phonemata /dʒ/ et /j/ quae non enuntiantur tam frequenter in alios sermones provinciae quam in ipso oppido. Haec loquella Cabaliane vocatur Cabalianon antiquiusque Kinabalianón.
Saint-Pardoux-la-Croisille
Saint-Pardoux-la-Croisille est commune Francicum 169 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Cabalian
Sermo
Praeterhac loquella Cabaliana et loquella reliquorum communum provinciae non congruunt, quia in illis locis, phonema /l/ inter vocales demittitur sed adtinetur caeteris casibus, et tantum /j/ mutatur ad /dʒ/.
Gubernatio
Praefectus urbanus hodiernus oppidi Cabaliani vel Ioannopolis Honorabilis Virgilius Mortera, et eius vicarius Dolorellus Casera filius est.
Galleratum
Galleratum vel Gallerate  (alia nomina: Gallaratum, Gallarate -atis; Glaneatum ) (Italiane: Gallarate) est Urbs Italiae et municipium, circiter 52 850 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Urbani Galleratenses appellantur.
Geographia
Municipium patet 20 km² et altitudo urbis est 238 m.
Saint-Pardoux-le-Neuf (Curretia)
Saint-Pardoux-le-Neuf est commune Francicum 66 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Ceusium
Ceusium (nomen vernaculum Cheux) est commune 1263 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiore.
Rumilly (Fretum Calisii)
Rumilly est commune Francicum 263 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Averan
Averan (Occitanice Averan) est commune Francicum 79 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Casti connubii
Casti connubii est Encyclica Epistula papae Pii XI die 31 Decembris 1940 promulgata. Haec encyclica sacramento matrimonio quinquagesimo anno iubilaei encyclicae Arcanum divinae sapientiae papae Leonis XIII tempore dicata est
Oinville-sur-Montcient
Oinville-sur-Montcient est commune Francicum 1'107 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Alexander Gottlieb Baumgarten
Alexander Gottlieb Bumgarten (natus die 17 Iunii  aut 17 Iulii1714; mortuus die 26 Maii 1762) fuit philosophus Germanicus, disciplus Christiani Wolffii, creator notionis "aestheticae," et auctor nonnullorum librorum, inter quos Aesthetica (1750).
483 Seppina
483 , olim designationibus 1902 HU, 1942 OE, 1955 QJ, et A896 GA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
3013 Dobrovoleva
3013 , olim designationibus 1979 SD7 et 1981 GS agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
483 Seppina
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 483 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
3013 Dobrovoleva
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3013 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Metamaucum
Metamaucum seu Methamaucum (alia nomina: Medoacus Portus) (Italiane: Malamocco) pars suburbana in Municipio Veneto, circiter 1 134 incolarum, in Provincia Veneta et in Venetia regione est.
Thomas Neuwirth
Thomas Neuwirth (natus die 6 Novembris anno 1988 in Gmunden, oppido Austriae Superioris) est cantator et artifex Austriacus, qui transvestitus personam femineam nomine Conceptio Wurst repraesentat. Anno 2014 Hafniae carmine Rise Like a Phoenix ex LIX Cantus Eurovisionis Certamine victoriam reportavit.
Sainte-Geneviève (Manica)
Sainte-Geneviève  est commune 310 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Saint-Pardoux-Corbier
Saint-Pardoux-Corbier (Occitanice Sent Perdos Corbier ) est commune Francicum 349 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Romilly-sur-Andelle
Romilly-sur-Andelle est commune Francicum 2'971 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Anguilliformes
Anguilliformes sunt ordo piscium qui in circa sescentis speciebus in centum et decem generibus, undeviginti familiis, et quattuor subordinibus consistit. Plurimi anguilliformes sunt praedatores.
Descriptio
Anguilliformes sunt pisces elongatissimi, qui a 5 centimetra longus in Monognatho ahlstromi ad 3.75 metra longus in Gymnothorace javanico variant. Eis non sunt pinnae pelvicae, et multae species pinnis pectoralibus carent. Pinnae dorsalis analisque cum pinna caudali funduntur ut unam taeniam conforment, quae per multum animalis longitudinis patet.
Plurimae anguilliformes in aquis humilibus habitare solent, vel se in infimo mare celant, aliquando in foraminibus saepe foveis anguillarum appellatis. Solum species familiae Anguillidarum aquam dulcem plerumque tenent; eae autem mare ingrediunt ad ova gignenda. Aliqui anguilliformes in aqua usque ad 4000 m habitant. Aliqui strenue moventur.