cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Predeal
Historia
Postquam anno 1879 linea ferroviaria inter Budapestinum et Bucarestam constructa est, Predeal anno 1908 condita est in fine pristino Romaniae et Imperii Austro-Hungarici condita est. Verbum Predel linguis Slavicis limitem significat.
Incolae
Anno 2011 hic 4.755 homines habitabant, inter eos 4.309 Dacoromani, 62 Hungari atque 21 Zingari.
Unio linguae internationalis Ido
Unio linguae internationalis Ido (lingua Ido: Uniono di la Linguo Internaciona Ido, compendiarie: ULII) fuit societas linguistica die 3 Martii 1914 fundata. Professor universitarius Fridericus Schulek Hungarus praeses primus est creatus, cum Stephanum Bakonyi secretarium declaraverunt. Praesidium octo virorum tunc in magistris et professoribus universitariis consistebat. Inter eos mentionis digni sint Michael Babits, historicus litterarum Hungaricarum notissimus, Paulus Dienes et Valeria Dienes.
Actiones internationales
Erectio autem iuridica facta est anno 1918 quando chemicus Stephanus Bakonyi annorum 26 natus una cum Rosa Lichtenstein (uxore futura sua) et Paula Szabó, officiali quadam Quinque Ecclesiis laboranti, munus directorium assumpsit. Eodem anno periodicum Progreso motioni additum est, cuius numerus primus lingua Esperantica exaratus est.
Anno 1922 ULII denuo efflorebat praeside absente. Praeses vicarius autem indefesse pro bona re agens fuit Sigismundus Szentkereszty. Mathematicus Andreas Reuss, nepos Friderici Schulek mortui scriba associationis fuit annis inter 1922 et 1924. Istis annis casa editoria Hungarica illustris Lingua glossarium Ido-Hungaricum a Bakonyi confectum edidit. Anno 1924 membra unionis variis in terris habitantia in elencho praesentabantur: quorum oriundi erant e Francia 144, e Suecia 137, ex Helvetia 100, ex Hungaria 93, e Germania 61, e Luxemburgo 60, ex Britannia Maiore 45, ex Italia 25, ex Austria 20, e Finnia 20; homines alii 17 nationum aliarum fuerunt.
Die 13 Ianuarii 1923 baro Sigismundus Szentkereszty electus est praeses ULII cui Rosa Bakonyi secretaria aggregata est. Stephanus Bakonyi autem ipse anno 1924 Hungariam relinquens in Germaniam quaestuum faciendorum causa commigravit, quod associationi damno vere magno fuit. Die 31 Decembris 2015 unio stata est. Saepe etiam congressus Ido in variis oppidis Europaeis celebrabantur.
Cantaria (discretiva)
Cantaria potest esse:
6916 Lewispearce
6916 , olim designationibus 1992 OJ, 1973 QH1, 1986 AM2, et 1986 AP1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6916 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Petrosa Tobalinae
Pedrosa Tobalinae (Hispanice Pedrosa de Tobalina) est vicus in Valle Tobalinae in Castella et Legione situs, propter Pratum Tobalinae aliosque vicos, inter quos Extramiana, Hoc Ordo, et Quintana inter Montes. Hic vicus magna cataracta notus est, quam peregrinatores Vascones aestate visere solent, cum spatium cataractae aestate minimum esset; vici autem incolae in aliis fluminis partibus manent.
Pedrosae est Popina Velexi, quam iuvenes ex vicis propinquis frequentant ut comedere et bibere possint. Vicum etiam ad ludos pediludii cum amicis aspiciendos visitant.
Sailly-lez-Cambrai
Sailly-lez-Cambrai est commune 463 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
4761 Urrutia
4761 , olim designatione 1981 QC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hans-Emil Schuster, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4761 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cantuaria (discretiva)
Cantuaria potest esse:
Aveluy
Aveluy  est commune Francicum 503 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Avelesges
Avelesges  est commune Francicum 49 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Rumilly-en-Cambrésis
Rumilly-en-Cambrésis est commune 1528 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Balaguier-sur-Rance
Balaguier-sur-Rance est commune Francicum 95 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Ecclesia cathedralis Dunelmensis
Ecclesia cathedralis Dunelmensis, sedes episcopalis Dunelmi urbis, aedificatus est curantibus Willelmo de Sancto Carilefo (episcopus ab anno 1080) successoribusque Ranulpho Flambard (ab 1099) et Galfrido Rufo, episcopo ab 1133 usque in 1140, quo anno domus capitularia perfecta est. Porticum Galilaeam Hugo de Puteaco exstruxit, episcopus ab 1153 usque in 1195, sed finem borealem, "sacellum novem altarium" nuncupatam, aedificare iussit Ricardus Poore qui episcopus ab 1228 usque in 1237 meruerit. Corpora sanctorum Aidani et Cuthberti ibi iacebant.
Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Iacobus Wyatt inter annos 1795 et 1796, Georgius Gilbertus Scott anno 1859 iterumque inter 1874 et 1876 curavit.
Rumegies
Rumegies est commune 1600 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Iter per Alpes Maritimas
Iter per Alpes Maritimas ab Arelate usque ad Vada Sabatia in Itinerario Antonini describitur sub titulo "Via Aurelia: A Roma per Tusciam et Alpes Maritimas Arelatum usque" (289,3-299,4). Milia passuum 306 enumerantur ab Arelate Vada Sabatia usque.
6918 Manaslu
6918 , olim designationibus 1993 FV3, 1952 HJ3, 1984 YQ4, 1991 VZ16, et 1994 PO36 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masanori Hirasawa et Shohei Suzuki, astronomis apud Observatorium Astronomicum Montis Nyukasa versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6918 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Institutum Nationale Linguarum Orientalium (Lutetia)
Institutum Nationale Linguarum Orientalium, vulgo Institut national des langues et civilisations orientales vel INALCO, est universitas Francica, praecipue linguis culturisque mundi docendis dicata. Linguis Europae Mediae, Africae, Asiae, Americae, et Oceaniae studet.
Vinum Iaponicum
Vinum Iaponicum (Iaponice 日本酒 Nihonshu, brevius et apud advenas 酒 sake) est temetum in Iaponia ex oryza braxatum.
Abdullah Ri'ayatuddin (sultanus Pahang)
Abdullah Ri'ayatuddin (Pekan in urbe natus die 30 Iulii 1959), est sultanus Pahang et nobilis Malaesiae.
Ruesnes
Ruesnes est commune 451 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Institutum Nationale Linguarum Orientalium (Lutetia)
Langues O nomen generationibus datum est ab alumnis Scholae Praecipuae, tum Regiae, tum Imperialis, tum Nationalis, in linguis orientalibus Parisiensi, quae nomen hodiernum assumpsit anno 1971. Inter quos multi magistri sunt, inquisitores, linguistae, legati.
Abdullah Ri'ayatuddin (sultanus Pahang)
E familia sultanatum Pahang regente ortus, filius est natu maximus Ahmad Shah qui a die 8 Maii 1974 regebat sed a regno die 14 Ianuarii 2019 propter invaliditatem abdicari coactus est. Abdullah Ri'ayatuddin alumnus est Academiae Militaris iuxta Sandhurst in Anglia. A quo nuper absoluto regens Pahang die 26 Aprilis 1979 proclamatus est, patre summo rege (Yang di-Pertuan Agong) illis diebus facto. Die 15 Ianuarii 2019, patri successor, sultanus Pahang creatus est. Successione rite acta ipse summus rex Malaesiae a die 31 Ianuarii eiusdem anni meret.
Calendarium Mayense
Calendarium Mayense est ratio fastiorum gentium Mayensi in usu in praecolumbiana mesoamerica et in multis civitatibus hodiernis in montibus Guatimalis et Veracruz et Oaxaca et Chiapas in Mexico. Summa capita calendari Mayensi sunt nixae ratione in usu communiter per omnes regionis minime etiam abhinc 500 a.C.n.. Calendar aspectus participat cum aliis prioribus humanis cultibus mesoamericanis, sicut Zapotec et Olmec contemporaneiis vel seriis sicut calendaria Mixteca et Azteca. Calendarium Mayensis consistit ex pluribus diversis vicibus vel computationibus. Notum est computatio 260 dierum ad eruditas ut Tzolkin vel Tzolk'in. Tzolkin coniungitur cum obscuro anno solari 365 dierum Haab' ad formandum congruentem orbem qui duret 52 Haab', appellatus Calendarium Rotundum. Calendarium Rotundum in usu est attamen ab manibus multis montanis guatemantecis.
Calendarium alterum in usu erat ut investiget periodum longiore temporis et ad inscriptionem dierum(i.e., exprimente quando eventum occurit in necessitudine alteris). Haec est Summa Longa. Est summa dierum abhinc initium fabulosum. Secundum coniungtionem inter Summa Longam et Calendaria Occidentes et noscitur apud plerumque indagatorum Mayensis (dictus Goodman-Martinez-Thompson, vel GMT, coniungtum). Hoc locus inceptus aequivalet 11 Augusti in Calendario Gregori proleptico vel 6 Septembris Calendario Iuliano.
Gekkonidae
Gekkonidae sunt familia Squamata magnitudinibus parvis ac mediis (et Varanidarum gratia et ampliis), in regionibus caeli calidi per orbem terrarum endemica. Eis solis inter Squamatis vox est, et eae ad similibus communicandum utuntur. Circa duo milia specierum exstant, et verisimile est multas iam inventas iri. Nomen gekko, e quo familia nuncupata est, verbum Indonesium onomatipoeicum est, cum vocem eorum Animalium imitatur.
Omnes Gekkonidae, subfamilia Eublepharinarum exclusa, palpebris carent, et potius habent membranam perlucidam oculum tegentem, quam ad purgandam lingunt. Multae species se defendentes materiem foedam olfactu et faeces adversus oppugnatores eiciunt, multaeque species caudas defensionis causa demittunt—ratio autotomia appellata. Plurimae species ob proprios pulvinulos pedis celebratae sunt, qui cuius gratia eis licet superficies terites rectasque ascendere, et adeo tecta umbratilia facile transire (vis Waalsiana huic facilitati adiuvare putatur). Hanc proprietatem plures homines noverunt qui zonas torridas habitant, et Gekkonidas benignos hospites quasique familiares domi accipiunt, etiam quia Insectis vescuntur, Culicidis inclusis.
Nota est maxima species, Hoplodactylus delcourti, uno ex specimine farto in cella musei Massiliae in Francogallia condito descripta, et uno observatione confirmata in loco agresti anno 1870. Haec species, 60 cm longa, fuit endemica in Nova Zelandia, ubi in vernaculis habitabat silvis. Probabiliter exstincta facta est cum multis harum insularum faunis saeculo undevicensimo exeunte, cum novae species invadentes, sicut Ratti et Mustelae, in terram tempore colonizationis Europaeae introductae essent. Minimum familiae membrum Sphaerodactylus ariasae, 16 mm tantum longa, in parva insula ante litus Reipublicae Dominicanae anno 2001 reperta est.
Taxinomia
Familia Gekkonidarum divisa est in quinque subfamilias, quae permulta genera continent.
Cladogramma
Nonnullae species, olim inter Gekkonidas collocatae, hodie in varias familias distributae sunt nuper creatas; secundum Vidal et Hedges (2005) vera Gekkonidarum phylogenesis est:
─o Bifurcata Vidal & Hedges, 2005 ├─o Gekkota │ ├─o Pygopodomorpha Vidal & Hedges, 2005 │ │ ├── Pygopodidae │ │ ├── Carphodactylidae │ │ └── Diplodactylidae │ └─o Gekkomorpha Vidal & Hedges, 2005 │  ├── Eublepharidae │  └─┬─┬── Phyllodactylidae │    │ └── Gekkonidae Gray, 1825 │    └── Sphaerodactylidae └─o Unidentata Vidal & Hedges, 2005
Gekkota (Gekkonidae similiaque) linguam bifidam habent, ergo inter Bifurcata ponuntur, sed dentes ovi duos habent, non unum, ergo extra Unidentata sunt.
Authuille
Authuille  est commune Francicum 167 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Authieule
Authieule  est commune Francicum 360 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Iter a Colonia Agrippina Treveros
Iter a Colonia Agrippina Treveros usque per vias Romanas in Itinerario Antonini describitur sub titulo "A Treveros Agrippinam" (372,3-373,5). Leugae 67 enumerantur a Colonia Agrippina usque ad Augustam Treverorum. Iter alterum in eodem itinerario describitur, per Bonnam et Confluentes ad Augustam Treverorum tendens, sub titulo "A Lugduno, caput Germaniarum, Argentorato".
Editorium (discretiva)
Editorium est programma ad scriptum electronicum componendum et mutandum. Editorium tabulas electronicas legit et lecta octupla interpretatur e typorum codice ab editorio adhibito. Editorium ad electronicum scriptum facilius reddendum agit. Complura editoria inveniuntur, cum multa programmaturae computatralis opera electronico scripto utantur:
Auzits
Auzits est commune Francicum 866 incolarum (anno 2009) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Editorium (discretiva)
Notae
Editor Editor (disambiguation) Editor Éditeur 에디터 Editor Editor エディター Edição Редактор (значения) Editor Редактор
Regio ecclesiastica Campaniae
Regio ecclesiastica Campaniae est una ex sedecim regionibus ecclesiasticis in quas dividitur Ecclesia Catholica in Italia, cuius territorium regioni Campaniae congruit.
Authie (Samara)
Authie  est commune Francicum 293 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Ayssènes
Ayssènes est commune Francicum 213 incolarum (anno 2011) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Poecilomorpha
Poecilomorpha est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod a Friderico Gulielmo Hope anno 1840 constitutum est. Typus generis est Poecilomorpha passerini.
Species
Inter Poecilomorphas digeruntur quadraginta septem species.
Les Rues-des-Vignes
Les Rues-des-Vignes est commune 671 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Barberinum Tabernulae
Barberinum Tabernulae (Italiane: Barberino Tavarnelle) sunt municipium Italiae, circiter 12 167 incolarum, in Regione Tuscia ac in Urbe metropolitana Florentina situm. Incolae Barberinenses ac Tabernulenses  appellantur.
Historia
Die 1 Ianuarii 2019 municipia Barberinum et Tabernulae se coniunxerunt ut municipium novum Barberinum Tabernulae constituerent. .
Fractiones
Bonazza, Chiostrini, Madonna di Pietracupa, Magliano, Morrocco, Noce, Palazzuolo, Pontenuovo, Romita, San Michele, San Pietro in Bossolo, Spoiano, Cortine, La Sosta del Papa, Linari, Marcialla, Monsanto, Monsanto I, Monsanto II, Pàstine, Petrognano, Ponzano, San Filippo a Ponzano, San Martino, Sant'Appiano, Tignano, Vico d'Elsa, Vigliano, Zambra.
Hippotragus leucophaeus
Hippotragus leucophaeus (a Graeco, λευκόφαιος 'ex albo et fusco mixtus'; Anglice bluebuck, blue antelope; Batava Capitensi: blaubok) est species exstincta bovidarum quae in Africa Australi fere usque ad annum 1800 vivebant. Minor est congeneribus suis Hippotrago equini et Hippotrago nigri. Prius aliquando subspecies H. equini habebatur, sed indicia genetica monstrant eam speciem esse distinctam.
Iter a Bagaco Coloniam Agrippinam
Iter a Bagaco Coloniam Agrippinam usque, per viam Romanam a posterioribus nomine Chaussée Brunehaut interdum cognitam (sed archaeologis nonnullis "Via Belgica" seu "Via Agrippinensis"), in Itinerario Antonini describitur (378,1-378,8). Milia passuum 110 enumerantur a Bagaco Coloniam Agrippinam usque.
Râșnov
Historia
Râșnov circa annum 1225 ab Ordine Sanctae Mariae Teutonicorum conditum et anno 1331 primo in actis descriptum est. Ad usque annum 1918 ad regnum Hungaricum pertinuit, dehinc ad Romaniam. Anno 1950 titulum oppidi accepit.
Aumont (Samara)
Aumont  est commune Francicum 142 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Râșnov
Incolae
Censu anno 2011 habito, inter 15,022 incolas, 89.59% sunt Dacoromani, 1.78% Zingari et 1.33% Hungari.
Saxellum (discretiva)
Saxellum potest esse:
Autheux
Autheux  est commune Francicum 105 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Milcolumbus II (rex Scotorum)
Milcolumbus II (Gadelice Maol Chaluim mac Choinnich, mortuus Glamis in oppido die 25 Novembris 1034), fuit rex Scotorum ab anno 1005 usque ad mortem.
Hippotragus
Hippotragus (a Graeco: ἵππος 'equus' et τράγος 'hircus') est genus bovidarum in Africa habitantium, quod comprehendit duas species exstantes, Hippotragum equinum et Hippotragum nigrum, et unam exstinctam, Hippotragum leucophaeum.
The Rape of the Lock
The Rape of the Lock ('Rapina Crinis') est satura versibus ab Alexandro Pope poeta Anglico composita annoque MDCCXII mense Maio edita, cuius editio princeps ex cantibus duobus constitit seu versibus trecentis triginta et quattuor, quibus cantus tres duobus annis post adiecti sunt, ut poema perfectum ad versus septingentos nonaginta quattuor augeretur, sex picturis insuper additis. Pope gloriatus esse habetur intra quadriduum primum post editionem secundam plus tria milia librorum vendita. Inde editio novissima anno MDCCXVII apparuit, cui oratio Clarissae de facilitate addita erat. Multis linguis adhuc mandata est, effecitque, inter alia, ut poemata huius generis per Europam vulgo acceptiora fierent.
Descriptio
Hoc poema eventum pauxillum vitae deridet, rebus mythicis divinis conferens, quem Pope partim de casu sibi ab amico John Caryll narrato finxit: cum nobilis quidam Petrus crinem secuisset ac surripuisset amanti suae Arabellae Fermori contra voluntatem eius, horum duae familiae abalienatae sunt. Illo enim tempore, talis rapina videbatur magno dedecori esse. Hoc carmine, Pope conabatur caelestia et fabulosa cum mundanis commiscere, ut clarius perspiceretur quantuli referret ille eventus, ac saepe scriptores antiquos imitatur, invocationibus exclamationibus collationibus utens, quae plerumque epicis poematibus inveniuntur.
Breviarium
Carminis principio, lectori refertur "iniuriam terribilem" (Anglice dire offence) modo iniectam esse, dominumque quendam "puellam mitem" (Anglice gentle belle) aggressum esse, ut repulsam ipse pateretur. Quibus relatis, fabula reliqua causaque iniuriae detegitur.
Belinda dormiente, persona praecipua fabulae, custos eius nomine Ariel per somnia vaticinatur perniciem quandam instare, et ut omnia caveat, sed praesertim virum. Quae experrecta se parat in diem, ancilla adiuvante, aliisque custodibus auxilium ferentibus, vestes concinnantibus capillosque instruentibus. Hic crines duo amoeni super collum pendentes referuntur. Baron quidam, hos admirans, unum puellae adimere constituit. Aram inde aedificans, acervum spoliorum omnium priorum amorum exstruit, quo flagranti precatur valde ut crinem mox habeat.
Ariel, pernicie instanti conturbata, quamvis qualis sit ignoret, sibi socias alias accersit, quibus praecipit ut tueantur Belindam per quicquid mali eveniat, seu precari obliviscatur, seu coetum hominum praetermittat, seu cor seu lineam amittat. Protecta igitur Belinda ad Hampton Court proficiscitur, ubi particeps ludi chartarum, nomine ombre, fit.
Baron praesens crinem unum cum instrumento secare conatur, sed custodibus Belindae prohibetur, quod ter accidit, dum quarto conatu crinis (custosque quidam) secetur. Comperiens crinem suum sibi ademptum, Belinda saevire incipit, ademptore victoriam suam spoliaque ostentante.
Gnomus quidam, nomine Umbriel, ad Antrum Iecoris perveniens sacculum accipit "gemituum, fletuum, furorum, linguarumque dissonarum" ampullamque vitream "timorum stupefacientium, dolorum mollium, maerorum liquantium, lacrimarumque fluentium" plenam, et Belindae affert delapsae brachiisque mulieris Thalestris sustentae, quas ambas perfundit.
Multi propinqui, Belindae dolore turbati, crinem surreptum repetunt, sed Baron neque surripuisse paenitet nec preces flectunt. Clarissa orationem habet de facilitate inter homines; nemo autem dictis paret, ineuntque potius certamen, quo pro telis ensibusve, speciebus acribus et carminibus et sale utuntur. Belinda ipsa cominus cum Baron vires contendit, et pulverem tabaci in eius nasum iniciens, hostem debellat. Qua crinem postulante, reperiri non potest, nam sidera factus est quae omnibus mortalibus in aevum sempiternum supersint.
Gratia
Huius operis finis mirabilis, quo crinis in caelum transfertur, satellitibus tribus Urani planetae nomina tribuit, quae sunt: Umbriel, Ariel, et Belinda.
Psychiatria senectutis
Psychiatria senectutis est psychiatriae subdisciplina, quae morbos animae atque pertubationes personalitatis senioris senilisque investigat et describit atque iuvat, ut qualitas vitae aegrotoru melior fiat. Dementia (e. g. Morbus Alzheimerianus) etenim dementia incipiens, depressio (sive "depressio senectutis" sive depressio cum morbo Parkinson conexa) atque paranoea et status confusionales magnum pondus habent. Praeterea numerosa sunt momenta aliarum medicinae disciplinarum, quae in senectute cum symptomatibus mentis pathologicis apparere possunt. Collaboratio igitur cum aliis disciplinis senes examinando et curando magni momenti est.
Depressio senilis
In literatura medica depressio in senectute ab ceteris depressionibus separatur, si initium symptomatum depressionis post sexuaginta quinque annos natum aestimetur. Notio depressionis in senectute internationalis LOD (late-onset-depression) est. Gradus symptomatum voluminibus hippocamporum diminutis velut aliis mutationibus neuropathologicis pendent.
Morbi aliarum medicinae disciplinarum symptomata mentis efficientes
In senecetute symptomata psychopathologiae non solum ex morbis mentis, sed potius ex aliis morbis vel ex effectibus adversisoriuntur medicamentorum vel ex morborum disciplinarum medicinae aliarum ostendunt.
Senectus et psychopharmacologia
Homines seniores facile in polypharmaciae periculum delabuntur. Opus pharmacologorum anno 2017 editum senioribus in valetudinario octo medicamentos perscribi demonstravit, inter quae duo psychopharmaca. Magis magisque hic et usus benzodiazepinorum addubitatur.
Medicina conservativa
In senectute numerus morborum, qui singularem senem iminuunt, maior est et sic pariter gradus imminuendi est: multimorbiditas. Quamquam non raro symptomata typica cuiusque morbi absunt. Per exemplum pneumonia in senectute febri vel tachypnoea carent, sed pro eo delirium adest.
Ophthalmologia
Oculorum morbi ad mentis commutationes mirissimas ducere possunt. Glaucoma vel cataracta senilis enim imaginum oculorum naturam deminuunt, ut sulcus calcarineus cerebri (area 17, 18, 19) commeatus optici inopia ipse imagines proprias conficiat: vividissimae scaenae imprimis noctu senes perterrere possunt.
Perturbationes personalitatis in senectute
Cicero At sunt morosi et anxii et iracundi et difficiles senes. in opere de senectute suo scripsit. At personalitatis perturbationes in cursu senectutis augent. Praevalentia tamen mutationum apud senes centesimae 3 – 13 aestimatur. Praecipue in dementia frontotemporalis aegrotorum personalitates mature graviterque mutantur. Non raro depressio assistit, vel mors voluntaria.
Scalae et indices
Ad gradus morborum statuumve describendum plures scalae et indices divulgatae sunt, per exemplum:
Hellenica Oxyrhynchia
Hellenica Oxyrhynchia sunt opus historicum ab auctore Graeco anonymo prima parte quarti saeculi a.C.n. compositum et in papyris Aegyptiacis secundi saeculi p.C. tantummodo fragmentatim servatum. Continuationem Thucydidis Historiarum fuisse constat. Cuius merita litteraria tenuia videri possunt quia ieiune, non rhetorice scribebat nec orationes referebat sed historicus non minoris fidei quam ipse Thucydides a peritis existimatur. Certe Ephorus in historia universali illo fonte potius quam Xenophonte utebatur ut apparet ex libro quarto decimo Bibliothecae Diodori Siculi qui Ephorum sequebatur. Nam Hellenica Oxyrhyncia ad historiam eorundem annorum pertinent quam primi libri Hellenicorum Xenophonteorum, a quibus nomen duxerunt.
Multa nomina proposita quae huic ignoto scriptori darenturː Cratippos, Theopompus, Ephorus, Androtion, Daemachus... a variis eruditis qui cogentibus argumentis carebant. Cratippos tamen a multis praefertur. Fragmenta servata haec referuntː proelium navale ad Notium (407/6 a.C.n.), bellum navale inter Cononem et Spartanos, dissensiones inter Thebanos et Phocides, Foedus Boeoticum, expeditionem regis Agesilai II in Asiam (395 a.C.n.). Fortasse cum Pace Antalcidae desinebat (387 a.C.n.).
Ohlone
Ohlone sunt indigena litoris sepetentrionalis centralisque Californiani. Parte posteriori saeculi 18, cum exploratores missionariique Hispanici adveniebant, Ohlone litus a Sinu Sancti Francisci usque ad Valles Salina inferior incolebant. Hoc tempore incola linguá Ohlone dicebant quae est subfamiliae Costanoanae familiae Utianae. A decennio 198 posteri aliqui et plerique ethnologi, historici, scriptores illos Ohlone pro Costanoanos appellant.
6919 Tomonaga
6919 , olim designationibus 1993 HP, 1969 ED, 1986 EF1, 1986 EW3, et 1988 YW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6919 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ault
Ault  est commune Francicum 1718 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Aumâtre
Aumâtre est commune Francicum 207 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Fanum Regionis Lindensis
Fanum Regionis Lindensis fuit aetate antiquo area templorum apud urbem Tunam loco Allmendingen in Civitate Helvetiorum, hodie in pago Bernensi Helvetiae sita.
Historia
Regio lindensis solum inscriptione 1926 in fano Allmendingense inventa nota ad vallem Arurae superioris urbium Tuna, Interlacus, Brienzolae et Meringinis cum montibus pagi Bernae spectabat. Monumentum fani principale Deis Alpium personicatione montium votum erat:
Iter transitum Alpium (Grimsula montis et aliorum) ad fanum ducit.
Fanum in loco Allmendingen ad occidentem urbis Tunae situm nonnullis aedificis constitit scilicet octo templis, officinis, locis funeralibus, statuis et muris.
Vinum ex oryza
Vinum ex oryza praecipue in Asia orientali braxatur. Quidam propter modum confectionis inter cervesias, alii plures propter facultates potionis bibentiumque consuetudines inter vina ordinant: ita Latinistae aevi recentioris omnes. Categoria temetorum orientalium, quo vina ex oryza accipiuntur, charactere Sinico 酒 describitur, qui Sinice jiu, Coreane , Iaponice shu et sake, Vietnamice rượu sonat. Primus fortasse Latinistarum Hieronymus Cardanus de vino ex oryza scripsit:
Auchonvillers
Auchonvillers  est commune Francicum 130 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Vinum Sinicum
Vinum Sinicum (Sinice mijiu "vinum ex oryza") est temetum apud Sinas ex oryza braxatum et sub categoria jiu comprehensum. E vinis Sinensibus multi "vinum flavum" (huangjiu) praeferunt optimumque omnium aestimant vinum Shaoxingense. Carolus Gobienus missionarius Iesuita "Vinum Sinicum," scripsit, "quanquam non est ex uvis expressum, nostratis tamen vini saporem, virtutem aliasque dotes habet."
4762 Dobrynya
4762 , olim designationibus 1982 SC6, 1964 TE1, 1964 UL, 1980 BJ1, 1980 DE2, 1986 XL2, et 1993 TL11 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4762 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Marignac (Tarnis et Garumna)
Marignac est commune Francicum 113 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Leo Wohleb
Leo Wohleb (natus 2 Septembris 1888 Friburgi Brisgoviae, mortuus 12 Martii 1955 Francofurti ad Moenum) vir publicus Badeniae et sodalis primo Factionis Christianae Socialis Popularis Badeniae (BCSV), deinde CDU fuit.
Iuventus et munus
Pater eius calculator et sodalis factionis Centri fuit, Leo fratrem et sororem maiores habuit. Leo gymnasium Friburgi frequentabat et anno 1907 primus aequalium maturitatem adeptus est. Deinde Friburgi studium archaeologiae, theologiae, patrologiae coepit. Sed tum ad philologiam classicam accessit, ut magister fieret. Aliquamdiu et Gryphisvaldiae studebat. Anno 1912 primam probationem accepit et Bruchsaliae referendarius laboravit. Anno 1914 secundam probationem adeptus est. Militiae non idoneus iudicatus primo bello mundano non interfuit. Ab anno 1918 in administerio Badeniae institutionis publicae laboravit. Anno 1920 iterum magister ad scholam Friburgi revertit, in qua ipse discipulus fuerat. Anno 1930 administer institutionis publicae Adamus Remmele (SPD) eum directorem gymnasii Doneschingae fecit. Anno 1931 iterum minister publicus in administerium promotus est. Semper hoc tempore Rem Publicam Vimarianam contra hostes extremae dextrae multis orationis habitis defendebat. Cum Nazistae anno 1933 rerum Germaniae potiti sunt, Wohleb primo magistratum tenuit, sed mense Februario 1934 dimissus est, quod Roberto Wagner duci NSDAP Badeniae dissidebat. Tum Aquis Aurelianis director gymnasii factus est et ad finem dictaturae mansit.
Cursus honorum
Badenia post secundum bellum mundanum inter victores Francos et Americanos divisa est: Cum Americani partem septentrionalem cum parte Virtembergiae coniungerent, Friburgi res publica Badeniae a Francis iterum condita est. Ibi Wohleb iterum in administratione institutionis publicae operam dedit. Anno 1945 sodalis BCSV et 1946 secretarius statalis institutionis publicae factus et est. 24 Iunii 1947 praeses Badeniae electus est. Proximis annis Wohleb acriter pro Badenia reconciliata certabat, cum alii pro nova terra Badenia-Virtembergia nitebantur. Suffragio de ea re habita populus in Badenia Australi pro terra Badenia consociata edixit, sed aliae partes pro Badenia-Virtembergia suffragia tulerunt. Itaque haec terra mense Apilis 1952 condita est. Wohleb autem primus legatus Germaniae in Lusitaniam missus est. Anno 1955, cum administrum Lusitaniae Germaniam adeuntem sequebatur, in aeroportu Francofurti mortuus est.
Aubvillers
Aubvillers  est commune Francicum 125 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Esparsac
Esparsac est commune Francicum 241 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Thomas Aeschi
Thomas Aeschi (Tugii die 13 Ianuarii 1979 natus) est politicus Helveticus et ab anno 2012 legatus ad Consilium Nationale factionis Factionis Popularis Helveticae.
Iohannes fac totum
"Iohannes fac totum" est locutio saeculo XVI usitatum ad hominem describendum qui multa munera vel officia efficit, nullo profunde cognito. Taliter comoedus Robertus Greene, duarum universitatum alumnus, Gulielmum Shakesperium anno 1592 descripsit qui, modestius eruditus, ludos scaenicos meliori successu docebat.
4763 Ride
4763 , olim designationibus 1983 BM, 1972 TS5, 1989 QA, et A918 EM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est. Hic asteroides ex Sally Ride appellatur.
Iohannes fac totum
Locutio anno 1618 Anglice verbis Jack of all trades versa est in opere Galfridi Minshull (... some broken cittizen, who hath plaid Iack of all trades) et saepe repetita, e.g. anno 1687 (Your writings are like a Jack of all trades shop, they have variety, but nothing of value). Postea additum est responsum ... and master of none, e.g. anno 1878: It would be unfair to say of Lord Brougham that he was "Jack of all trades and master of none".
4763 Ride
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4763 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
6920 Esaki
6920 , olim designationibus 1993 JE, 1989 FT, et 1990 OW5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6920 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iter a Mediolano Santonum Aginnum
Iter a Mediolano Santonum Aginnum usque per vias Romanas in Tabula Peutingeriana et Itinerario Antonini describitur. Milia passuum enumerantur a Mediolano Santonum usque ad Aginnum.
Martinus Gray
Martinus Gray (Varsoviae familia Iudaica natus die 27 Aprilis 1922; mortuus in urbe Belgica Ciney die 25 Aprilis 2016) fuit scriptor Francogallicus. Opus de vita sua aut scripsit aut subsignavit Au nom de tous les miens ("In nomine omnium meorum"), anno 1971 editum, res secundi belli mundani narrans: familia sua in castra carceralia Treblinka missa, se furtim ibi intravisse, deinde exiisse; mox repugnatorem Varsoviae militavisse, ab exercitu rubro laureatum. De harum rerum veritate disputatur.
Iter a Mediolano Santonum Lugdunum
Iter a Mediolano Santonum Lugdunum usque per vias Romanas in Tabula Peutingeriana describitur. Milia passuum fere 230 enumerantur a Mediolano Santonum usque ad Lugdunum cui viam longiorem per Aunedonnacum et Rodumnam sequitur. Omittuntur enim in Tabula iter directum quod ab Mediolano Santonum ad Cassinomagum viaque montana quae ab Augustonemeto usque ad Mediolanum Segusiavorum tenderunt. Via directa brevior a Mediolano Santonum usque ad Lugdunum inter eas quas Agrippa iussu Augusti construxit enumeratur, ab archaeologis hodiernis "Via Agrippa" nuncupatas.
Conclave 1978 (Augustus)
Conclave mensis Augustis 1978 a die 25 Augusti usque ad diem 26 Augusti illius anni celebratum est. Paulo Papa VI die 6 Augusti post pontificatum quindecim annorum mortuo. Centum undecim cardinales qui conclavi interfuerunt post quattuor diribitiones secondo die suffragiorum Albinum Luciani elegerunt, illo tempore Venetiae patriarcham, qui sibi nomen Ioannem Paulum I imposuit. Hoc conclave tres venturi papae interfuerunt: papa electus Albinus Luciani, Carolus Wojtyla (Ioannes Paulus II) et Iosephus Ratzinger (Benedictus XVI). Hoc antea anno 1721 evenit.
Talca
Talca est urbs Chiliae et caput Regionis Mauleufensis. 201 797 incolae Talca anno 2002 censu habitabant.
Malause
Malause est commune Francicum 1'089 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mansonville (Tarnis et Garumna)
Mansonville est commune Francicum 279 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Fauna Madagascariensis
Faunae Madagascariensis compositio separationem insulae 88 millionum annorum repercutit. Discidium praehistoricum continentis Gondwanensis Madagascariam-Antarcticam-Indiam ab Africa et America meridiana 135 millionibus annis abhinc disiunxit. Madascaria serius ab India abhinc 88 annos separata est, unde plantarum et animalium evolutio comparate seorsum orta est.
Propter insulae ab adiacentibus continentibus separationem, Madagascaria est habitaculum plantarum et animalium quae nusquam alibi in Tellure reperiuntur. 90 centesimae omnium specierum tam plantarum quam animalium in Madagscaria endemicae sunt, lemuribus inclusis, fossorum carnivororum multarumque avium. Ex illa oecologia discretiva illae sententiae sequuntur, quae Madagascariam octavam quidem continentem appellant insulam zonis vitalis diversitatis adnumerantes. Nuperrime hic reptilis terrestris minimus repertus est, qui nomine nano-chamaeleontis innotescebat.
Fauna
Madagascariensis separatio ab aliis continentibus per aeram cenzoicam efficiebat, ut larga specierum animalium endemicorum proportio evolverentur, quae in adiacentibus continentibus absunt. Anno 2012 habuit 200 species mammales, plus quam 260 species lemurium, 300 fere species avium, saltem 266 species amphibianorum.
La Cavalerie
La Cavalerie est commune Francicum 1'079 incolarum (anno 2009) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Ioannes Latinus
Ioannes Latinus (Hispanice Juan Latino) vel Ioannes de Sessa, circa annum 1518 natus et post annum 1594 Granatae mortuus, fuit professor et humanista Hispanicus Aethiopicae originis et poeta Latinus.
Vita et opera
Puer Aethiopicus Ludovici Ferdinandi de Córdoba y Zúñiga, comitis Cabra servus fuit; cum autem Gundisalvo filio eius educatus est et doctrinas varias necnon linguam Latinam didicit; Gundisalvum et in Universitatem Granatensem sequebatur, ubi ei primum in auditoria intrare prohibebatur, et lectores in limine stans Ioannes audiebat. Anno 1538, manumissus est, et universitatis cursum studiorum anno 1546 finivit. Ab anno 1556 usque ad annum 1586, eiusdem universitatis professor docuit.
Tres libri Ioannis Latini noti sunt:
Fortunia
Fortunia (Russice Хабаровск, Chabarovsk) urbs est in Russia, territorii Fortuniani metropolis. In ripa dextra Amuris fluminis patet. Incolas 618 150 habet anno 2018.
Historia
Post definitionem finium Russiae et Sinarum anno 1858 hoc loco urbs aedificari incepit. Anno 1884 in numerum urbium inclusa est. Anno 1897 ferrivia a Vladivostokio in Fortuniam aedificata est, quae Ferriviae Transsibericae pars prima erat. Annis 1913—1916 pons trans Amurem flumen aedificabatur, quo confecto et omnis Ferrivia Transsiberica perfecta est.
Fontes Ucrainorum affirmant urbem 64 Legio, unpartem Militiae Orientalis Districtus Russici 35th Exercitus, qui in Khabarovsk fundatur, urbem tenuit Bucha eo tempore flagitia ibi committebantur, per 2022 Russiae irruptionem Ucrainae. Imagines satellitum monstraverunt corpora paganorum confossum globis Russicis, ansicis quibusdam, in plateis Buchae iacuisse per hebdomades, donec exercitus Ucrainorum urbem die 1 Aprilis 2022 liberavit.
Diagramma octatonicum
Diagramma octatonicum est quodque diagramma musicum ex tonis octo formatum.
Diagrammata octatonica
Intra diagrammata octatonica et quinque diagrammatum maiorum et quinque diagrammatum minorum inveniuntur. De consuetudine indicante diagrammatum maiorum tonalitates litteris maioribus, minorum minoribus:
Causse-et-Diège
Causse-et-Diège est commune Francicum 711 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Archidioecesis Portlandensis in Oregon
Archidioecesis Portlandensis in Oregon ecclesiae catholicae Romanae locata est in illa parte CFA quae ad occidentem et septentrionem spectat.
Dioeceses suffraganeae sunt
Homo Deus: A Brief History of Tomorrow
Homo Deus: A Brief History of Tomorrow (Hebraice ההיסטוריה של המחר ; Anglice The History of the Tomorrow ; nostra lingua 'Historia Brevis Diei Crastini') est liber quem scripsit Yuval Noah Harari, professor Universitatis Hebraicae Hierosolymis. Hunc librum in lucem anno 2015 protulit Dvr publishing; Anglicam autem versionem Septembris anni 2016 in Britannia, anno 2017 in Civitatibus Foederatis in lucem ediderunt.
Iohannes Rodolfus Wetsteinius
Iohannus Rodolfus Wetsteinius (natus Basiliae die 27 Octobris 1594 – ibidem mortuus die 12 Aprilis 1666), filius Iohannis Iakobi et Magdalenae Betzler, in re publica Basilea versatus est, ab anno 1645 consul. Erat legatus Helveticus in Pacis Westphalicae consilio.
Homo Deus: A Brief History of Tomorrow
Sicut liber anterior, Sapiens: A brief History of Humankind, cursum rerum gestarum enarravit, eventuum seriem individuamque hominum experientiam describens, una cum quaestionibus ethicis ad conspectum historicum relatis. Verumtamen, opus quod inscribitur Homo Deus (quam expressionem addito hominis deique nomine effinxit), potius in facultatibus a hominibus iis versatur quas humanitas ipsa existens seque tamquam species mundi dominans evolvens acquisivit. Describit liber facultates praesentes eaque omnia quae adhuc usque homo peperit, necnon conatus ad imaginem posteritatis depingendam. Congeries philosophicarum quaestionum disputantur, utputa humanismum, individualismum, transhumanismum et mortalitatem.
Iohannes Rodolfus Wetsteinius
Annam Mariam Falkner uxorem duxit anno 1611.
Homo Deus: A Brief History of Tomorrow
Homo sapiens mundum dicioni suae subicit
Prima libri pars nexum investigat inter hominem ceteraque animalia, undenam hominis dominantia orta sit scrutaturus.
Homo sapiens mundo rationem dat
Propter res novas, quae linguam efficiebant quibusdam abhinc annorum 70 000, homines in "realitate", ut dicitur, "intersubiectiva" vivebant, utputa civitates, fines, religionem, nummum, oeconomicamque societatem, quorum omnia ad promovendam cooperationem flexibilem inter homines creabantur. Humanitas ab aliis animalibus disiungebatur ob facultatem quandam humanam, credendi nempe his figmentis constructis, quae nonnisi in mente humana exstiterunt vimque per communem fidem dederunt.
Immensa humanitatis facultas rationem suis actionibus necnon cogitationibus praebendi est qua parta sua fieri potuerunt. Harari argumentatur humanismum esse religionis formam quae humanitatem colit in dei locum. Anteponit humanitatem illiusque desideria in mundo, ubi homines ipsi sese dominantes esse arbirantur. Humanistae enim arbitrantur ethica valoresque intrinsecus potius quam extrinsecus adesse in homine singulari.
Niall Horan
Niall Iacobus Horan (Niall James Horan, natus Mullingar Hiberniae die 13 Septembris 1993) est cantor Hibernicus, olim socius gregis musici One Direction.
Biographia
Maurae Gallagher et Bobby Horan filius, natus est in urbe Mullingar in comitatu Westmeath. Sui parentes se separaverunt cum quinque annos natus erat.
Castelnau-de-Mandailles
Castelnau-de-Mandailles est commune Francicum 546 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Lizac
Lizac est commune Francicum 509 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Heroides (Hessus)
Heroides est collectio elegiarum Helii Eobani Hessi, quas post Bucolica componebat, Heroides Ovidii imitans et cum eo certans. Epistolae sunt sanctarum de caritate. Vitam suam Hessus describit in epistola posteritati missa, quam ultimam posuit, sed Reformatione incepta post eam epistolam ab Ecclesia ad Lutherum addidit.
Liber I
(html editionis anni 1539 in CAMENA)
Liber II
(html editionis anni 1539 in CAMENA)
Liber III
(html editionis anni 1539 in CAMENA)
6921 Janejacobs
6921 , olim designationibus 1993 JJ, 1976 MB, 1977 XV2, 1980 TU1, 1984 YN, 1987 SH22, 1990 HE2, 1990 MV1, et 1992 BF5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6921 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Loze
Loze est commune Francicum 127 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Territorium Camtschaticum
Territorium Camtschaticum vel Kamtchaticum (Russice Камчатский край, tr. Kamčatskij kraj) est subiectum Foederationis Russicae, die 1 Iulii 2007 formatum, cum regio Camtschatica et districtus autonomus Coraecicus coniuncti essent. In Districtum foederalem Extremorientalem inclusum est.
In paeninsula Camtschatka inter mare Ochotense (in occidente) et mare Beringianum Oceanumque Pacificum situm est. In septentrione cum regione Magadanensi (in septentrio-occidente) et districtu autonomo Tschucotico conterminum est. Aream 464 275 chm² et plus 314 milia incolarum (anno 2019) habet. Urbs capitalis est Petropaulopolis.
Maiora territorii flumina sunt Penzhina et Camtschatca et Olutora.
Montium igniferorum Camtschatkae mons Fontinalis altissimus est; ceterae mons Innominatus, mons Avaczensis, mons Coraecicus sunt. Multae aquae calidae salientes in Valle scauturiginum geyzerianarum sub monte Kronokiensi in territorio siti sunt. Shivelucz est montium igniferorum Camtschatkae erumpentium maxime septentrionalis.
Insulae Praefectoriae et insula Verchoturovii partes territorii sunt.
Léojac
Léojac est commune Francicum 1'098 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Castelnau-Pégayrols
Castelnau-Pegayrols (Occitanice Castèlnòu de Leveson) est commune Francicum 321 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Castelmary
Castelmary (Occitanice Castèlmarin) est commune Francicum 135 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Iter a Moguntiaco Lugdunum
Iter a Moguntiaco Lugdunum usque per vias Romanas partim in Itinerario Antonini describitur, in itineribus sub titulis "A Treveris Argentorato", "A Durocortoro Divodorum usque" (per Tullum et Scarponna) atque "A Mediolano per Alpes Vienna, inde Durocortoro, Gesoriaco" (374,1-374,5; 365,4-365,6; 358,5-360,1); iter a Treveris Cabillonum usque in Tabula Peutingeriana describitur. Milia passuum 313 enumerantur a Moguntiaco usque ad Lugdunum. Pars viae quae a Bingio usque ad Treveros tendit ab hodiernis Ausoniusstraße seu "via Ausonia" nuncupatur.
Bonifacius Amerbachus
Bonifacius Amerbachus, filius Johannis Welckeri, natus IV. idus Octobris, Helveticus iurisconsultus academia basiliensi erat. Discipulus eius fuit e.g. Oporinus typographus splendidissimus.
Hilarius Antoniazzi
Hilarius Antoniazzi (Italiane: Ilario Antoniazzi, natus die 23 Aprilis 1948 Rai, vicus Sancti Pauli Plavis, in Italia) die 21 Februarii 2013 Archiepiscopus Tunetanus nominatus est.