cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Victoriatus
Victoriatus est nummus argenteus a Romanis percussus inter annos circiter 210 a.C.n. et 170 a.C.n. Victoriatus appellabatur quia hic nummus Victoria tropaeum coronante ex una parte signabatur : sic alii nummi quoque, quadrigatus et bigatus, nomen suum duxerant ex eo quod quadrigis vel bigis signabantur.
De pondere ac valore
Victoriatus eodem tempore quo denarius creatus est (212/210 a.C.n.), sed scripula tria pendebat (circiter 3,38gr. = drachma Neapolitana). Porro tres partes argenti (3/4) tantum continebat, reliqua pars ex aere erat. Contra denarius quattuor scripula pendebat et ex argento paene puro fiebat. Victoriati valor nec in assibus aestimabatur nec cum ratione novae rei nummariae Romanae consentiebat. Re vera ut quadrigatus didrachmum sic victoriatus drachma erat. Hic nummus ad commercium cum civitatibus Graecis et aliis externis nationibus  destinabatur nec  intra Romanos fines ad solvendum accipiebatur. Quod fortasse indicabat Plinius scribens : "[victoriatus] ex Illyrico advectus mercis loco habebatur", id est non ut nummus accipiebatur, sed tantum velut massa metalli. At quod de re nummaria Romana in libris Plinianis legitur saepe difficile intellectu est nec cum archaeologorum inventis congruit. Certe medio bello Punico secundo, in maximo discrimine rerum Romanarum, victoriatus quadrigato quodam modo successisse videtur cum dimidiato pondere atque ita Rempublicam Romanam parte oneris levasse.
Historia
Semper iisdem notis signatus est victoriatus : ex una parte capite Iovis laureato, ex altera Victoria tropaeum coronante. Atque primo numerus victoriatorum maior fuisse videtur quam denariorum sed non in eisdem thesauris hodie reperiuntur. Post bellum Macedonicum, Perseo victo (168 a.C.n.), Romani multo ditiores ex praeda facti sunt : tum per aliquot annos argentum cudere omiserunt. Circa annum 157 a.C.n. denarii denuo percussi sunt, at non victoriati.
Ab anno circiter 100 a.C.n. novus nummus argenteus ex lege Clodia emissa est, isdem notis atque victoriatus signatus : de quinario tamen agebatur, qui dimidium denarium valebat et pendebat. Numismatistae moderni quinarium a victoriato diligenter secernunt ; auctores antiqui contra et in primis Plinius Maior novum quinarium victoriatum appellabant, quod victoriae imaginem praebebat, quamvis non 3,38gr. penderet, sed 1,98gr. Forsitan veteres victoriati qui etiamtunc in usu erant novis quinariis adsimulati sint atque dimidium denarium valuerint.
Secanius
Secanius  (Germanice  Sagens, Romanice Sagogn) est vicus Helveticus 645 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Caesar Franck
Caesar Franck (Leodici, 10 Decembris 1822–Lutetiae, 8 Novembris 1890) fuit compositor, clavilista, organista, musicaeque professor Nederlandicus-Belgicus-Francicus-Germanicus, cuius artificia symphonica, camerata, clavilistica sunt "inter praeclariores in campo confectiones a quoquam musico Francico praebitas."
Multos annos fuit titularius Basilicae Sanctae Clothildis Lutetiae organista et magister organi Conservatorii Lutetiae.
Inter sua compositiones sunt symphonia, oratorium De Beatitudinibus, Psyche, Sonata pro violino et clavili, duodecim magna artificia organistica, et Missa tono La Maiore (quae insigne offertorium Panis Angelicus comprehendit).
Inter suos discipulos fuerunt Vincentius D'Indy (qui librum de eius vita, rebus gestis, operibusque musicis scripsit) et Ludovicus Vierne.
Tramine stratario obtritus obiit.
Châtel-Moron
Châtel-Moron est commune Francicum 82 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Pabila
Pabila (alia nomina: Peula, Pabula) est commune Francicum 718 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Flavius Eutolmius Tatianus
Flavius Eutolmius Tatianus (natus ignoto anno, mortuus post annum 392) vir publicus Romanus fuit.
Familia
Pater eius Antonius Tatianus annis 360 - 364 praeses Cariae provinciae erat.
Cursus honorum
Ipse Eutolmius cursum assessor coepit, deinde post annum 360 praeses Thebaidis provinciae erat, annis 367 - 370 Praefectus Aegypti. Tum ad annum 374 Dioecesem Orientis administravit. Annis 374 - 380  comes sacrarum largitionum erat. Tum privatus ad annum 388 in Lycia vivebat. Die 16 Iunii 388 Praefectus praetorio per Orientem ab imperatore Theodosio nominatus est. Anno 391 una cum Quinto Aurelio Symmacho consulatum gessit. Anno 392 Flavius Rufinus ei successit et Eutolmius in exilium missus est. Paulo post mortuus est.
Pater noster
Pater noster, sive oratio dominica, est cultissima prex Christiana quam secundum Novum Testamentum Iesus discipulos suos docuit. Duo exempla commemorantur: exemplum maius in evangelio secundum Matthaeum, pars sermonis montani, et exemplum minus in evangelio secundum Lucam. Respondet Iesus a discipulo rogatus de bene orando "ut orent sicut docuit et Ioannes discipulos suos." Precis contextus in Matthaeo evangelista autem est oratio quae homines deplorat qui gloriose precari solent.
Usus huius precis non tantum privatus est, sed etiam in liturgiis omnium rituum ecclesiarum Christianorum adhibetur. Verba secundum Matthaeum 6:9–13 haec sunt: <poem style="margin-left:2em"> Pater noster, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in caelo, et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie, et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen.
Quaestiones traductionis
Notandum est a secundo versu in quartum esse constructionem comparativam: Tria verba in imperativo modo in tertia persona singulari, cadentia in "-τω", tria nomina cadentia in "-α" et tria pronomina possessiva "σου"
De versionibus
Concilium Parisiense anno 1210 "de libris theologicis scriptis in Romano" (scil. Francogallice) "et Pater noster" confiscandis praecepit: Is qui libros vel philosophicos vel vernaculares retinetur "pro haeretico habebitur". Temporibus recentioribus versiones huius textu in multas linguas confectae sunt.
Sadroc
Sadroc (Occitanice  Sadran) est commune Francicum 755 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Boinvilliers
Boinvilliers est commune Francicum 259 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Physica
Physica (, Graece φυσική 'naturalis', a Graeco φύσις 'natura') est scientia naturalis quae in studio materiae et eius motus per spatium tempusque implicatur, cum notionibus cognatis sicut energia et vis. Latius descripta, physica est generalis rerum naturae explicatio praebita omnes ad causas intellegandas quibus universum se gerit.
Physica inter venerabiliores disciplinas academicas numeratur, fortasse etiam veterrimas (cum astronomia). Per duo millennia autem, usque post res novas scientificas saeculi XVI physica fuit indiscreta pars philosophiae naturalis et historiae naturalis, una cum chemia, certis mathematicae ramis, et biologia. Tandem, saeculo decimo nono haec studia indiscreta in varias disciplinas hodiernas specializata sunt. Nihiliminus, usque hodie novae notiones in physica saepe fundamentales aliarum scientiarum machinationes explicant cum novas aperiunt rationes investigationis e.g. in mathematica et philosophia.
Physica in saecula maxime prodest propter progressum in technologiis quae ex inventis theoreticis oriuntur. Exempli gratia, progressus in cognitione electromagnetismi et physicae nuclearis ad evolutionem novorum operum recte duxit, quae societates hodiernas multo mutavit, sicut televisio, computatra, apparatus domestici, et arma nuclearia. Progressus quoque in thermodynamica ad evolutionem industrializationis duxit, et progressus in mechanica evolutionem calculi excitavit.
De natura physicae
Physicae propositum est invenire leges naturales quantitativas quae ad omnes res pariter spectant, adaeque tantum ad res vivas quantum ad res inanimas, ad distantias subnucleares circum 10-20 m quantum ad distantias intergalacticas circum 10+20 m. Ob universalem harum legum naturam, physica saepe elementarissima inter varias disciplinas scientiasque naturales dicitur.
Propterea quod physica fundamenta quantitativa dat biologiae, chemiae, astronomiae, et aliis disciplinis, fines inter eas et physicam saepe inclari sunt. Exempli gratia hodie sunt multae disciplinae quae ad physicam et aliam scientiam simul spectant sicut: cosmologia, astrophysica, biophysica, physica medica, physica chemica, et chemia physica. Saepe differentia inter disciplinas sola provenit ex causa quam investigatores corde habent: quaeruntne investigatores praecipue leges universales? Aut leges quae solae ad hanc disciplinam specialem spectant? Prius propositum physici habent; posterus biologi aut astronomi, et caeteri.
Ob quantitativam legum physicarum naturam, omnes leges physicae insigne in forma mathematica concipiuntur. Mathematica et physica coniunctim diu ingressi sunt. Saepe physici e necessitate per argumenta dubia mathematicam novam commenti sunt, quam mathematici sero bene confirmaverunt. Exempli gratia, calculus infinitesimalis saeculo XVI excogitatus est, sed argumentum epsilon-delta, quod integrationem differentiationemque valide sustinuit, solum a Bernardo Bolzano anno 1817 creatum est. Etiam sunt exempla ubi ingressa mathematica scientiam physicam proferunt: inventio numeri imaginarii saeculo XVIII, e.g., effecit ut physici saeculo vicesimo mechanicam quanticam invenirent.
Quod complurae eorum adiunctae proprietates e rerum constitutione proveniunt, physica elementa specialiter petit fundamentalia quae omnia materia constituent. Secundum theoriam canonicam omnes res ex duodecim particulis fermionicis fundamentalibus et duodecim particulis bosonicis fundamentalibus factae sunt. Particulae bosonicae serviunt ut vires inter particulas fermionicas transmittantur. Haec autem theoria incompleta est quia non includit vim gravitatis. Et sunt multa alia problemata physica usque hodie extantia quae manent resolvere, sicut problema mensurae quanticae, quae constat in incongruentia fundamentali inter theorias quanticas et relativisticas. Qua de causa ad haec problemata resolvenda hodie proponiuntur multae theoriae speculativae sicut theoria chordarum, et gravitas quantica.
Historia physicae
Homines rerum naturae causas diu scire conati sunt. Praecipue quod caelestia praedici possent quaestitum est. Philosophia naturalis ex Graecia per aevum archaicum (650 a.C.n.–480 a.C.n.) orta est, cum Thales Milesius et alii philosophi praesocratici supernaturales, mythologicas, et religiosas rerum naturalium explanationes refutantes, declararent omni casui esse causam naturalis. Notiones proposuerunt ratione et observatione confirmatas, et multae eorum coniecturarum in experimentis probatae sunt felices, exempli gratia, atomismus.
Multi philosophi theorias astrologiae et atomorum invenerunt: Leucippus atomos introduxit; Archimedes solutionem vectibus et aliis mechanicae physicae statisticaeque invenit. In medio aevo physici periclitationes egerunt; clarissimi fuerunt Isaac Newton et Galileo Galilei et Iohannes Kepler. Saeculo XX Albertus Einstein physicam in faciem hodiernam flexit.
Disciplinae physicae
Physica multas diversas disciplinas complectitur, antiquas et hodiernas. Disciplinae antiquae, quibus physici advenerunt ante adventum physicae quanticae relativisticaeque, sunt:
Disciplinae hodiernae fundatae post adventum theoriae relativitatis sunt:
Disciplinae fundatae post adventum et physicae quanticae et physicae relativisticae sunt:
Disciplinae speculativae, quae usque hodie manent demonstrandae, sunt:
Artes ingeniariae, quae specialiter ad principia physica spectant, sunt:
Physici celebres
Inter physicos celebres sunt:
Salugus
Salugus (Germanice: Salux, Romancice: Salouf) est parvus vicus Helveticus 209 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Saint-Estève
Saint-Estève (Catalane Sant Esteve del Monestir) est commune Francicum 11'362 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Pas-en-Artois
Pas-en-Artois est commune Francicum 811 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Furna
Furna (Flandrice: Veurne, Francogallice: Furnes) est urbs provinciae Flandriae Orientalis regione Flandria, Belgia.
Châteauneuf (Arar et Liger)
Châteauneuf est commune Francicum 110 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Méry-Prémecy
Méry-Prémecy est commune 62 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Breitenbrunn (Oberpfalz)
Breitenbrunn  est vicus et commune Bavaricum 3'355 incolarum (anno 2012).
Catalogue des nébuleuses et des amas d'étoiles
Catalogue des nébuleuses et des amas d'étoiles, apud astronomos brevius "Messier catalogus" nuncupatus, est enumeratio rerum astronomicarum nebulosarum 103 a Carolo Messier anno 1771 divulgata, anno 1781 editione auctiori edita. Astronomi etiam hodie qui has res referunt numeris a Messier adsignatis uti solent.
Melancholia
Melancholia est sensus humanus depressionis. Saepe pessimismi fit sicut taedium vitae.
De etymologia: vocabulum Graecum μελαγχολία < μέλανος 'niger' + χολή 'bilis' factum est. Bilis nigra una ex illis quattuor humoribus est.
Aristoteles dixit omnes in philosophia, politica, poesi, et artibus claros melancholicos esse videri.
Gherhard van Swieten, MELANCHOLIA, Commentaria in Hermanni Boerhaave APHORISMOS de cognoscendis morbis. Venetiis, 1759 (Typis Jo. Baptistae Pasquali. Melancholia Tomus sextus p. 106.)
Nominis ratio spontet patet apò e melaines coles, ab atra bile, sic vocatur ile morbus, quia ortum ducit ab illa sanguinis & humorum intemperie, quam Veteres atram bilem dixerunt, uti dicetur sequenti paragrapho: vel etima quia hoc morbo laborantes quandoque atram bilem sursum vel deorsum evacuant, ut Aurelianus (Lib. I. Cap. VI. pag. 339) monuit.
Melanchololia & mania gradu tantum differunt.
Haud paucos fore arbitror, qui mirabuntur, me affectus, qui natura & symptomatibus plane dissimiles videntur, in uno capite pertractandos sumsisse, & ad unam retulisse speciem. Attentiori vero usu & bservatione duscimus, utrum morborum ex una eadem origine & causa continente, videlicet nimio sanguinis ad imbecille cerebrum appulsu, suboriri, & nisi gradu ac invasionis tempore variare, adeo ut melancholia pro morbo primario, mania vero pro ejus exacerbatione & effectu accidentali habeatur rectissime. Id quod etiam quam optime Medicorum agnoverunt veteres. Hinc TRALLIANUS lib.I cap. 16. Nihil aliud esse maniam prodidit, quam melancholiam ad majorem gradum redactam, ut propter tam arctam connexionem facillime ex uno morbo in alterum fiat transitus. ARETAEUS Lib.3.cap 5. melancholiam maniae initium & originem esse, illamque incremento magis quam alia causa in furore prolabi perhibet. Quam conspirationem etiam quotidianam & attentior confirmat observatio, cum melancholici, praesertim si morbus inveteratus fuerit, perfacile in maniam incidunt, qua cessante melancholia rursus sese prodit, licet postea per certas periodos furor revertatur. Neque admodum diversa est ipsa medendi ratio: quicumque enim consilio & arte causam melancholiae propiorem vel levare vel tollere recte didicit medicus, ad maniam quoque vel avertandam vel sanandam admodum existit idoneus. (HOFFMANN, DE DELIRIO MELANCHOLICO ET MANIACO Theses pathologicae, Caput. VIII)
Mario Di Fiorino, Mirko Martinucci, "De Melancholiae et Maniae Figuris" ISSN 1973-3291, Pisa, MMVII
Tobolium
Tobolium, vulgo Tobolsk (Russice Тобольск), urbs est in Russia, in Siberia Occidentali prope influxum fluvii Tobolis ad flumen Irtin sita, sedes administrativa districtus Toboliensis regionis Tumenensis Foederationis Russicae. Circa centum milia incolarum habent (anno 2017). Urbs est sedes industriae (ut plurimum chemicae). Portum et stationem ferriviariam habet.
Melancholia
D. Joannis Cratonis.MORBI VIRORUM ET JUVENUM. Consilium CVII. Liber VI,p. 510-511.
Tobolium
Tobolii sunt academia sociale-paedagogica, institutum industriale, seminarium spirituale Ecclesiae Orthodoxae Russicae (cuius eparchiae sedes haec urbs est ab anno 1620) nonnullaque alia instituta educationis, theatrum (anno 1705 conditum) atque museum historiae et architecturae. Visendorum urbis illius notabilissimum est Siberiae primum cremlinum (castrum) lapideum, exeunti saeculo XVII et ineunti saeculo XVIII constructum.
Melancholia
Mallem cum erudito Medico & in curatione versato, qui & aegri & morbi naturam diligenter observarit, colloqui, quam ipse aliquid perscribere, praesertim cum malum hoc non parvam difficultatem, habere videatur; sed cum hoc non concedatur, paucis meam exponam sententiam. Quantum ex iis, quae mihi commemorata sunt intelligo, etsi diversa videantur affectiones, tamen ad hoc morbi genus, quod galenus de sententia Dioclis Melancholiam hypochondriacam seu flatulentam appellat, referri possent.
Tobolium
Historia
Anno 1587, Cosaci Russici prope ostium Tobolis fluvii condiderunt coloniam, quae facta est urbs, ex nomine fluvii Tobolium vocatur. Haec urbs a fine saeculi XVI fuit sedes principalis militaris, administrativa et ecclesiastica in Siberia ("Siberiae caput" ). Anno 1708 Tobolium factum est caput Siberici vel Sibirici (post annum 1719 etiam provinciae Toboliensis huius gubernii), anno 1764 in regnum Sibericum Imperii Russici transformati, quod ad annum 1782 exsistebat. Postea Tobolium sedes administrativa praefecturae, et ab 1796 ad 1919 metropolis gubernii Toboliensis erat. Praeterea, urbs locus exsilii fuit. Saeculo XIX Tobolium valorem suam oeconomicam priscam perdidit, translocationis viarum negotiariarum causa. Saeculo XX autem sedes industriae naphtochemicae factum est.
Melancholia
Melancholia hypochondriaca
Melancholia hypochondriaca unde fit? Fit autem ea venis mesaraicis inter hepar & ventriculum ardore quodam quasi effervescentibus, & obstructione quadam non solum venis, sed vicinis etiam partib. Laborantibus: Unde humeores partim crudi, partim etiam densati & superaflati colliguntur, à quibus fumi maligni, & acriores ad cerebrum delati melancholica symptomata, & non raro catarrhos, atque anhelitus difficultatem creant.
Flaus autem in ipsis hypochondriis multos procreant: inde murmura, rugitus, & gravitas circa pectus percipitur
Nemus Arsitii
Nemus Arsitii est commune Francicum 13'813 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Parenty
Parenty est commune Francicum 453 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Medioiusum
Medioiusum (alia nomina: Midiussum, Dimidium Iussum ) (Italiane: Mezzojuso; Sicule: Menzijusu; Albanice: Munxifsi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 000 incolarum, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Panormitana situm. Incolae Medioiusenses appellantur.
Urbis administratio
Praesens praefectus urbis est Hieronymus Ganci, a 2011.
Breitbrunn am Chiemsee
Breitbrunn am Chiemsee  est vicus et commune Bavaricum 1'562 incolarum (anno 2012).
Château (Arar et Liger)
Château est commune Francicum 249 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Castellio ad Duranium
Castillonium vel Castellio ad Duranium (Francogallice Castillon-la-Bataille) est commune Francicum 2'878 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Anno 1453 proelio Castillionense copiae Francicae Anglicas duce Iohanne Talbot illic vicerunt. Ultima pugna Belli Centum Annorum fuit.
Le Parcq
Le Parcq est commune Francicum 785 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Breaking Bad
Breaking Bad (a locutione Americana Meridiana, 'malum fieri') est series televisifica a Vincentio Gilligan creata. Quae series apud AMC a die 20 Ianuarii 2008 usque ad diem 29 Septembris 2013 primum emissa est. Series magni aestimatur, praecipue mythistoriae, moderationis, ac Bryani Cranston et Aaron Paul interpretationis gratia.
Extra Civitates Foederatas
Breaking Bad in Italia apud canalem AXN a die 15 Novembris 2008 usque ad diem 9 Novembris 2013, atque ab anno 2010 apud RAI 4 emissa est.
Argumentum
Breaking Bad vitam Gualterii White, magistri chemiae narrat, qui methamphetaminum, medicamentum addictens, facit, ut pecuniam familiae adipiscatur. Cum Iesso, puero viarum, conlaborat ad optimum methamphetaminum Albae Quercus faciendum.
Boissets
Boissets est commune Francicum 261 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Thomas De Quincey
Thomas De Quincey erat poeta Anglicus, est unus ex poetis lacuum. Notissimus est libro autobiographico Confessions of an English Opium-Eater (confessiones Anglici opii consumptoris) anno 1821 edito.
Aera Hispanica
Aera Hispanica (saepissime in scriptis era) est computus chronologicus proprius Paeninsulae Ibericae. Haec aera es numeratio annorum regni Visigothorum et regnorum Hispaniae dum medio Aevo.
De suffectione
Aera Hispanica relicta est ab Hispanis inter saecula XI et XV:
Merfy
Merfy est commune 648 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Gandavum
Gandavum (Batavice: Gent ; Francogallice: Gand) est urbs Flandriae in Belgica circiter 233 925 incolarum et caput provinciae Flandriae Orientalis.
Flumina Legia et Scaldis in Gandavo confluunt. Portus Gandavensis autem fossa quae ducit ad Terneuzen in Nederlandia Scaldi coniunctus est.
Historia
Gandavum ortum est ex vicis Celticis apud confluentem Scaldis ac Legiae. Saeculo 7 duae abbatiae, Sancto Petro et Sancto Bavoni dicatae, conditae sunt, quibus Einhardus saeculo 9 praeerat. Eo saeculo urbs vastata est a Viccingis. Deinde, castello Gravensteen a comitis Flandriae constructo, urbs lanae linteique industriae gratia cito crevit, adeo ut saeculo 11 maior esset Londinio Coloniaque Agrippina.
Per medio aevo urbs saepe contra regem insurgit. Lanam enim praecipue ex Anglia hoste Franciae Gandavum advehebatur. Et diversae gildae inter se pugnabant. Bello centum annorum incipiente anno 1340 Iacobus de Arthevella foedere icto cum Eduardo III rege Angliae eum in foro Vrijdagmarkt accepit et regem Franciae proclamavit. Iacobus usque ad mortem anno 1345 erat dux totius populi Gandavensis contra Francia. Quamobrem etiam nunc Gandavum urbs Arthevellae (Batave: Arteveldestad) vocatur.
Anno 1500 imperator Carolus V ibi natus est. Saeculo 16 bellum religiosum inter Catholicos et Protestantes, quibus Gandavum praecipue favebat, opulentiae urbis finem fecit.
Exeunte saeculo 18, Lieven Bauwens machinam straminibus nendis utilem quae Anglice Spinning mule vocabatur, clam importavit ex Anglia et officinas in Gandavo constituit, quod erat initium industriae conversionis in Europa continenti. Itaque urbs iterum florebat.
Universitas Gandavensis anno 1817 condita est a rege Gulielmo I.
Anno 1913 expositio mundana Gandavi celebrata est.
Nexus externi
Situs officialis
Saillac (Curretia)
Saillac (Occitanice Salhac) est commune Francicum 176 incolarum (anno 2007 ) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Caumont (Arigia)
Caumont  est commune Francicum 310 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Clausentum
Clausentum fuit portus et oppidum Romanum in meridionali parte provinciae Britanniae situm iuxta fluminis Itchen ostium. In Itinerario Antonini Clausentum est statio itineris a Regnis Londinium, ab urbe Regnorum milia passuum 20 distans et a Venta Belgarum m.p. 10.
Ruinae oppidi Romani, Clausenti ut videtur, haud longe ab urbe hodierna Hantonia exstant in loco nomine Bitterne, a fluviis cincta, ubi stat villa rustica Bitterne Manor. Inscriptiones, miliaria, dedicatio deae Ancastae, nummi nonnulli ibi reperti sunt.
Lucius Cornelius L.f. Lentulus
Lucius Cornelius L.f. Lentulus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 196 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Gens
Pater eius Lucius Cornelius L.f. Lentulus Caudinus, consul anni 237 a.C.n. erat, frater Gnaeus Cornelius L.f. Lentulus summum magistratum anno 201 administravit.
Breitbrunn (Unterfranken)
Breitbrunn  est vicus et commune Bavaricum 1'039 incolarum (anno 2012).
La Boissière-École
La Boissière-École est commune Francicum 753 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Chassy (Arar et Liger)
Chassy  est commune Francicum 351 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Le Meix-Tiercelin
Le Meix-Tiercelin est commune 191 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Gulielmus Waters
Gulielmus et communiter Billy Waters (natus anno fere 1778; Londinii anno 1823 mortuus), origine incerto sed niger, olim in classi Britannica nauta, fuit ioculator et violinista qui in viis urbanis Londinii iuxta theatra cantitabat. In imagine satyrica a Georgio Cruikshank picta visus est (1819), personatusque est dum etiam vivit in ludo scaenico Gulielmo Thomasso Moncrieff titulo Tom and Jerry, or Life in London (1821). Anno 1823 pauper et aegrotans in ergasterio paroeciae S. Aegidii mortuus est. Carmen populare de eius obitu sic citatur:
Effigies fictiles
Effigies Billy Waters in officinibus variis saeculo XIX factae sunt, et praecipue in comitatibus Staffordiensi et Derbiensi. Talis effigies Derbiae apud Stevenson & Hancock inter annos fere 1825 et 1848 confecta hodie in Museo Derbiensi ostentatur (vide imaginem nostram); alia, anno ut videtur 1862 confecta, Londinii in Museo Victoriae et Alberti.
Saint-Arnac
Saint-Arnac (Catalane Centernach) est commune Francicum 121 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Brand (Oberpfalz)
Brand  est vicus et commune Bavaricum 1'167 incolarum (anno 2012).
Chassigny-sous-Dun
Chassigny-sous-Dun  est commune Francicum 601 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Fransèches
Fransèches  est commune Francicum 248 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Euryclea
Prima Ulixem nuper reversum ex cruris cicatrice recognovit, cum pedes ei lavaret, sed Ulixes eam prohibuit, ne Penelopae aliisque aperiret Hic locus Odysseae Graece Νίπτρa, Lavatio, appellatur; Sophocles tragoediam de his rebus composuit (Niptra sive Ulysses acanthoplex) et Pacuvius.
Oye-Plage
Oye-Plage est commune Francicum 5475 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Castillon-en-Couserans
Castilllon-en-Couserans  (Occitanice Castilhon de Coserans) est commune Francicum 416 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Le Meix-Saint-Epoing
Le Meix-Saint-Epoing est commune 252 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Boissy-Mauvoisin
Boissy-Mauvoisin est commune Francicum 623 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Fresselines
Fresselines  (Occitanice  Fraisselina) est commune Francicum 581 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Caesarius Heisterbachensis
Caesarius Heisterbachensis (natus anno 1180 circa; mortuus circa annum 1240) fuit scriptor de religione Christiana Latinus et prior abbatiae Cisterciensis Heisterbachensis Germaniae.
Cortoriacum
Cortoriacum sive Corteriacum sive Curtracum (Flandrice Kortrijk; Francogallice Courtrai) est urbs circiter 77 000 incolarum Flandriae Occidentalis in Belgia sita.
Anno 1302, ibi proelium Curtracense factum est, in quo exercitus Flandricus exercitum Francicum devicit.
Chassey-le-Camp
Chassey-le-Camp  est commune Francicum 320 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Procne
Longissimam narrationem huius fabulae apud Ovidium inveneris sexto libro Metamorphoseon qui motus animi omnium personarum describebat. Rem brevius percurrebat Hyginus sed res non alibi inveniendas addebat, fortasse quia argumentum cuiusdam tragoediae hodie deperditae referebat potius quam communem fabulam.
Prophetia Michaeae
Prophetia Michaeae, liber Bibliorum Sacrorum, est unus ex duodecim parvorum Prophetarum.
Michaeas est praeclarus quia secundum Christianos de adventu Iesu Christi ut Messiae scripsisset (Mich. 5:2):
Et corruptionem et bellum condamnavit et dixit; Expressione similis est Liber Isaiae (2:4)
Sainte-Marie-Lapanouze
Sainte-Marie-Lapanouze est commune Francicum 57 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Boissy-sans-Avoir
Boissy-sans-Avoir est commune Francicum 583 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Suspiria de Profundis
Suspiria de profundis est collectio progymnasmatum, in numero notissimorum et eminentissimorum operum Thomae De Quincey, scriptoris Anglici, habita. Quod opus, primum anno 1845 editum, de rebus psychologicis et phantasticis ex usu psychotropici agit. Nam scriptis illis dictio Anglica vel ipsius Thomae De Quincey vel cuiuslibet alterius quam optime ostentatur.
In uno progymnasmate nomine "Levana and Our Ladies of Sorrow" sive "Levana et nostrae dominae dolorum" primum de Levana prisca Romana dea partuum agitur et Thomas De Quincey tres comites imaginatur quarum nomina sunt: Mater Lachrymarum, Mater Suspiriorum, et Mater Tenebrarum.
Chasselas (Arar et Liger)
Chasselas  est commune Francicum 173 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Bitterne
Bitterne, olim fundus et vicus paroeciae South Stoneham Hantoniensis comitatus, est hodie regio urbana Hantoniae. Ad ripam sinistram stat fluminis Itchen, iuxta paradisum villae rusticae Bitterne Manor; ibi olim iecit oppidum Romanum Clausentum.
8929 Haginoshinji
8929 , olim designationibus 1996 YQ2, 1991 KB2, et 1992 SJ23 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8929 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Index Asteroidum 36001-37000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 36001 ad 37000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Philomela (discretiva)
Philomela est:
2013 Tucapel
2013 , olim designationibus 1971 UH4, 1936 PL, 1940 XC, 1942 EP1, 1950 TP2, 1969 AT, 1974 MM, 1974 NA, et 1974 OJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Torres, astronomo apud Stationem Cerro El Roble (Universitas Chiliae) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2013 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Castex (Arigia)
Castex  (Occitanice Castèths) est commune Francicum 95 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Ouve-Wirquin
Ouve-Wirquin est commune Francicum 537 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Fanum Sancti Victoris (Helvetia)
Fanum Sancti Victoris (Italiane  San Vittore ) est vicus Helveticus 731 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Gaius Fabricius C.f. Luscinus
Gaius Fabricius C.f. Luscinus (natus saeculo 4 a.C.n., mortuus post annum 275 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit. Fabricius homo novus anno 282 a.C.n. una cum Quinto Aemilio Cn.f. Papo (Papirio) primo consul electus est. Hoc anno contra Samnites, Bruttios et Lucanos pugnavit, victor abiit atque triumphavit. Anno 280 cum Papo et Publio Cornelio Dolabella particeps legationis ad regem Epiri Pyrrhum erat atque de captivis Romanis liberandis feliciter agebat. Anno 278 iterum consul electus est, iterum cum Papo, contra Lucanos, Bruttios, Tarentinos atque Samnites pugnabat atque iterum triumphavit. Anno 275 censor creatus Publium Cornelium Cn.f. Rufinum e senatu expulsit, quod nimis argenti possideret.
Vita
Gaius Fabricius unus fuit ex legatis qui ad Pyrrhum de captivis redimendis venerant. Cuius postquam audivit Pyrrhus magnum esse apud Romanos nomen ut viri boni et bello egregii, sed admodum pauperis, cum prae ceteris benigne habuit, eique munera atque aurum ob. tulit. Omnia Fabricius repudiavit. Postero die cum illum Pyrrhus vellet exterrere conspectu subito elephantis, imperavit suis ut bellua post aulaeum admoveretur Fabricio secum colloquenti. Quod ubi factum est, signo dato remotoque aulaeo repente bellua stridorem horrendum emisit, et proboscidem super Fabricii caput suspendit. At ille placidus subrisit, Pyrrhoque dixit: "Non me hodie magis tua commovet bellua, quam heri tuum aurum pellexit."
Fabricii virtutem admiratus Pyrrhus, illum secreto invitavit ut patriam desereret, secumque vellet vivere, quarta etiam regni sui parte oblata; cui Fabricius respondit: "Si me virum bonum iudicas, cur me vis corrumpere? Sin vero malum, cur me ambis?" Anno interiecto, omni spe pacis inter Pyrrhum et Romanos conciliandae ablata, Fabricius consul factus, contra eum missus est. Cumque vicina castra ipse et rex haberent, medicus regis nocte ad Fabricium venit, eique pollicitus est, si praemium sibi proposuisset, se Pyrrhum veneno necaturum. Hunc Fabricius vinctum reduci iussit ad dominum, et Pyrrho dici quae contra caput eius medicus spopondisset. Tunc rex admiratus eum dixisse fertur: "Ille est Fabricius qui difficilius ab honestate, quam sol a suo cursu posset averti."
Cum Fabricius apud Pyrrhum legatus esset, Cineam audivit narrantem esse quemdam Athenis, qui se sapientem profiteretur, eumdemque dicere omnia quae faceremus ad voluptatem se referenda. Tunc Fabricium exclamasse ferunt: " Utinam id hostibus nostris persuadeatur, quo facilius vinci possint, cum se voluptatibus dederint!" Nihil magis ab eius vita alienum quam voluptas et luxus. Tota eius supellex argentea salino uno constabat, et patella ad usum sacrorum, quae tamen ipsa corneo pediculo sustinebatur. Cenabat ad focum radices et herbas, quas in agro repurgando vulserat, cum legati a Samnitibus ad eum venerunt, magnamque ei pecuniam obtulerunt; quibus respondit: "Quandiu cupi ditatibus imperare potero, nihil mihi ista pecunia opus erit: hanc ad illos reportate qui ea indigent."
Gaius Fabricius cum Rufino viro nobili simultatem gerebat ob morum dissimilitudinem, cum ille pecuniae contemptor esset, hic vero avarus et furax existimaretur. Quia tamen Rufinus egregie fortis ac bonus imperator erat, magnumque et grave bellum imminere videbatur, Fabricius auctor fuit, ut Rufinus consul crearetur: cumque is deinde Fabricio gratias ageret, quod se homo inimicus consulem fecisset: "Nihil est, inquit Fabricius, quod mihi gratias agas, si malui compilari quam venire." Eumdem postea Fabricius censor factus senatu movit, quod argenti facti decem pondo haberet. Fabricius omnem vitam in gloriosa paupertate exegit, adeoque inops decessit, ut unde dos filiarum expediretur non reliquerit. Senatus patris sibi partes desumpsit, et datis ex communi aerario dotibus eas collocavit.
Dammum
Dammum sive Damma (Flandrice: Damme) est urbs Flandriae occidentalis in Belgia.
Historia
Saeculo 12 condita est apud molem ad aquam continendam, unde nomen capit. Flandrice moles enim dam vocatur. Fuit portus ad sinum maritimum Sincfalam, ubi onera navibus transferebantur ut ad Brugas veherentur. Saeculo 13 etiam erat fossa quae a Dammo ad Gandavum ducebat. Postquam Sincfala arenis obruta erat, portusque eius iam non naves recipere poterat, Dammum oppidum factum est. Dum Bellum Octoginta Annorum gerrebatur Hispanici muros contruxerunt ut oppidum contra Nederlandicos defenderetur, et Dammum ipsum urbem Brugas protegebat.
Magna pars Dammi saeculo 19 destructa est, cum Napoleo imperator fossam fodere volebat quae Brugas flumini Scaldi coniungeret, sed iam in Slusa destitit.
De nomine urbis
Nomen Dammi olim erat Hondsdam, id est moles in palude. Sed in sermone Flandrica Hond quoque canis vocatur. Itaque haec fabula narratur. Diabolus specie canis incolas Dammi terrebat. Cum moles direpta esset, canis captus et occisus est, deinde in ruptum iactus. Sic urbs servata est.
Outreau
Outreau est commune Francicum 14'563 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Charrecey
Charrecey  est commune Francicum 297 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Castéras
Castéras  est commune Francicum 31 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Publius Villius Ti.f. Tappulus
Publius Villius Ti.f. Tappulus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 193 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Cursus honorum
Anno 204 a.C.n. aedilis plebeius ludos plebeios cum epulo Iovis dei dedit et anno 203 praetor Siciliae electus est. Anno 202 imperium ei classis prorigatum est. Anno 201 decemvir agris assignandis in Samnio et Apulia fuit. Anno 199 una cum Lucio Cornelio L.f. Lentulo consul electus in Macedoniam iit et imperium a Publio Sulpicio Galba Maximo suscepit. Antequam autem bellum pergere potuit, Titus Quinctius Flamininus ei successit. Sed mansit in Macedonia legatus militum et anno 196 legatus de pace cum Philippo V rege Macedonum et Antiocho III Magno agebat. Quocum iterum anno 193 legatus agebat.
Arete
Arete est:
Quintus Aemilius Cn.f. Papus
Quintus Aemilius Cn.f. Papus (natus saeculo 4 a.C.n., mortuus post annum 275 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Familia
Lucius Aemilius Q.f. Papus, consul anni 225, eius nepos fuit.
Cursus honorum
Anno 282 a.C.n. consul una cum Gaio Fabricio C.f. Luscino electus est, Etruscos et Boios vicit atque de eis tiumphavit. Anno 280 cum Fabricio et Publio Cornelio Dolabella particeps legationis ad regem Epiri Pyrrhum erat atque de captivis Romanis liberandis feliciter agebat. Anno 278 iterum consul electus est, iterum cum Fabricio, in Italia australi contra socios Pyrrhi certavit et triumphum egit. Anno 275 censor erat.
Saint-André (Pyrenaeus Orientalis)
Saint-André (Catalane Sant Andreu de Sureda) est commune Francicum 3'266 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Maria Lassnig
Maria Lassnig (nata die 8 Septembris anno 1919 in Kappel am Krappfeld, Carinthia; mortua die 6 Maii anno 2014 Vindobonae) fuit pictrix et artifex mediorum Austriaca. Discipula erat ab anno 1941 Academiae Bellarum Artium Vindobonensis sed ab hac academia anno 1943 expulsa est.
Bruxellae (regio)
Nomen
Adiectivus Bruxellensis pertinet ad urbem ipsam Bruxellarum intra muros, adiectivus Bruxellanus pertinet ad totum pristinum Comitatum Bruxellanum sive Pagum Bruxellanum et nunc ad totam Regionem Bruxellanam cum omnibus aliis vicis et communibus ei pertinentibus. Legito, inter alia: "Non est quidem Bruxella, etsi quidam id asserant, Vicecomitatus, sed gaudet tamen vetusto quodam Vicecomitatus titulo, iuribus et praerogativis nonnullis ornato : non aliter quàm Antuerpia, Ganda, Iprae, et alia quaedam loca. Unde qui hodie Vicecomes Bruxellanus, vulgò den Burg-graef / Carolus nempe Hannartus, Lidekerckae et aliorum locorum Toparcha, nobilissimus sanè et perhonestus vir, nihil in eam urbem obtinet iuris, quàm titulum illum ac praerogativas iam dictas, et in descriptione Antuerpiae, cui et ipsi pari ferè dignitate Burg-gravius, fusiùs explicandas."
Tamen apud multos auctores temporis humanistici fit confusio inter verba Bruxellensis et Bruxellanus quae idem valent.
Dialogus miraculorum
Dialogus miraculorum (titulo longiore Dialogus magnus visionum ac miraculorum) est opus monachi Cisterciensis Caesarii Heisterbachensis, Latine circa annum 1220 scriptum. Formam habet dialogi inter monachum et novicium: hic de religione Christiana quaeret; ille ut respondeat historias et fabulas enarrat.
Distinctionis quintae capitulum primum et vigesimum de haeresi Albigensium disserit et de expeditione sacra. Ibi reperitur narratio obsidionis Baeterrarum in quo legatus pontificalis Arnoldus Amalricus verba famosa pronuntiavit de incolis urbis illius: "Caedite eos, novit enim Dominus qui sunt eius."
Andes (Langobardia)
Andes (olim Vergiliopolis, Quattuorvillae) (Italiane: Virgilio) fuit municipium Italiae, circiter 11 300 incolarum, in Regione Langobardia ac in Provincia Mantuana situm. Incolae Vergiliopolitani seu Andenses appellantur.
Hodie pars municipii Burgi Vergilii est.
Geographia
Municipium 31.27 km² patens, et altitudine 118 m.
Clari cives
Andibus olim vixerunt aut nati sunt aut hodie vivunt praeclari viri atque feminae:
Ioanna Moreau
Ioanna, vulgo Jeanne Moreau (Lutetiae nata die 23 Ianuarii 1928; ibidem die 31 Iulii 2017 mortua) fuit actrix, cantrix, dispositorix cinematographica Francica.
Patre tabernario, matre saltatrice Anglica quae apud Folies Bergère egerat, Ioanna Moreau partim Vippiaci educata est. Alumna fuit Conservatorii Artis Scaenicae in urbe nativa.
Charnay-lès-Mâcon
Charnay-lès-Mâcon est commune Francicum 7559 incolarum (anno 2018) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia et Libero Comitatu.
430 Hybris
430 , olim designationibus 1897 DM et 1952 HO2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 430 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Exupéry-les-Roches
Saint-Exupéry-les-Roches est commune Francicum 526 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Iguanodon
Iguanodon ( e Latino scientifico Iguana et Graeco antiquo ὀδούς, ὀδόντος , "dens") est genus dinosauriorum herbivorum, quod in fere toto orbi septentrionali habitabat. Genus a Gideone Mantell descriptum est.
Schraunis
Salugus  (Germanice  Scharans , Romancice Scharons) est parvus vicus Helveticus 818 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Brianus Ferry
Brianus Ferry (natus 26 Septembris 1945 in oppido Washington Dunelmensis comitatus), alumnus Universitatis Novocastellensis, est cantor Anglicus et cantilenarum popularum scriptor.
Praemium Turing
Praemium Turing (Anglice ACM A.M. Turing Award), nomine Alani Turing conditoris artis doctrinaeque computationis nominata, anno ab Association for Computing Machinery sodalitate clarissima rerum computatoriorum ei assignatur, qui maxime huic disciplinae adstruxit. Itaque non nullorum dicto praemium tamquam Nobelianum ipsius doctrinae esse videtur.
Rostovia
Rostovia (Russice Ростов, tr. Rostov), etiam Rostovia Magna (Russice Ростов Великий, tr. Rostov Velikij) vocatur, urbs est in regione Iaroslaviensi Russiae, ad lacum Nero sita. Urbi multa monumenta historica architecturae adsunt. Rostovia nonnullas officinas habet atque stationem ferriviariam nomine "Rostovia Iaroslaviensis" (Russice Ростов Ярославский, tr. Rostov Jaroslavskij). Circa 31 milia hominum urbem incolunt (anno 2017).
Saillagouse
Saillagouse (Catalane Sallagosa) est commune Francicum 1'052 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Rostovia
Historia
Rostovia est antiqua: annus eius mentionis primae in chronica est 862. Maximi valoris urbs Rutheniae euroborealis erat. Ad annum 1125, fuit metropolis ducatus, qui in interamnio Rhae et Occae saeculis decimo–tertio decimo exsistebat, et cuius capita dein fuerunt Susdalia et, ab anno 1157, Volodimiria. Anno 1207, Rostovia facta est caput ducatus sui iuris. Anno 1238, expugnata est a Mongolo-Tartaris. Anno 1474, ducatus Moscoviensis Rostoviam adiunxit. Anno 1608, urbs destructa est a copiis Poloniae Lituaniaeque (quae invasio hostium fuit ultima in historia Rostoviae).
Annis 1589–1788, Rostoviae erat sedes metropolitae. Urbs olim fuit valens commercii sedes (saeculis duodevicensimo undevicensimoque mercatus celeber ibi exsistebat), saeculo undevicensimo etiam holitoriae culturae Russicae sedes.
Ioannes Antonio Boltraffio
Ioannes Antonio (Italiane: Giovanni Antonio) Boltraffio (natus Mediolani 1467, mortuus eodem loco 15 Iunii 1516) pictor Italianus fuit.
Castelnau-Durban
Castelnau-Durban  est commune Francicum 420 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Ioannes Antonio Boltraffio
Fuit discipulus Leonardi Vincii, quo auctore picturas necnon murales pinxit, praesertim Romae et Mediolani.
Theodericus Walcott
Theodericus, vulgo Derek Walcott (natus die 23 Ianuarii 1930 Castries in urbe insulae Sanctae Luciae; iuxta Gros Islet eiusdem insulae mortuus die 17 Martii 2017) fuit poeta et scriptor lingua Anglica utens.
In insula praecipue Catholica Theodericus Walcott e familia modestissima Methodistarum ortus est, originibus Anglico, Batavo, Africano, patre ante filium natum mortuo. Collegium Sanctae Mariae in insula nativa frequentavit. Alumnus fuit collegii universitatis Indiarum Occidentalium Regiopoli florentis in insula Iamaica. Libros carminum multos editit eisdemque temporibus ab anno 1953 praeceptor in insula Trinitatis, ab anno circiter 1980 usque in 2007 Bostoniae apud universitatem urbanam operam dedit. Ibi auctores Iosephum Brodsky et Iacobum Heaney cognovit.
Auctor fuit poësis epicae Omeros. Res naturales Antillarum descripsit.
Anno 1992 Walcott Nobelianum Litteraturae Praemium accepit.
Albintimilium
Albintimilium  vel Albintemelium  (alia nomina: Albintimelium, Albium Intemilium , Albium Intemelium  ; deinde Vintimilium , Vintimilia et cetera) seu Albinte (Italiane: Ventimiglia) est Urbs Italiae et municipium, circiter 24 570 incolarum, in Regione Liguria et in Provincia Imperiensi situm. Urbani Ventimilienses vel Albintimilienses (et cetera) appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: AD ARMA IIT
Nomina latina urbis
Nomina latina urbis sunt : Albintimilium, Albintemelium, Albintemilium, Albium Intemelium, Albium Intemilium, Intemelium, Municipium Intemelium, Albintimilia, Albintimilla, Albinimium, Albium Vintimilium, Vintimilium, Vintimilia, Vigintimilium, Vigintimillia.
Nomina latina incolarum : Albintimilienses, Ventimilienses, Vintimilientes, Vinctimilienses, Vigintimillienses, Vigintimilienses
Ecclesia Catholica Romana
Album Intimilium, cum Villa Matutiae, est sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, nomine Dioecesi Ventimiliensi–Sancti Romuli.
Fractiones
Bevera, Calandri, Calvo, Carletti, Grimaldi, Latte, Mortola Inferiore, Mortola Superiore (I Ciotti), Porra, Roverino, San Lorenzo, San Pancrazio, Sant'Antonio, Sealza, Seglia e San Bernardo, Torri, Trucco, Varase, Verrandi, Villatella, Ville
H. H. ter Balkt
H. H. ter Balkt (natus die 17 Septembris 1938 in Usselo, Enschede, provinciae Transisalaniae; Noviomagi Batavorum die 9 Martii 2015 mortuus) fuit poeta Nederlandicus.
Lucius Aemilius Q.f. Barbula
Lucius Aemilius Q.f. Barbula (natus saeculo 4 a.C.n., mortuus post annum 269 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.