cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Os trapezium
Fractura ossis trapezii symtomatibus fracturae ossis scaphoidei similis est. Causatur vulneris carpi.
Fractura ossis trapezii
Fracturae ossis trapezii symtomatibus Os scaphoideumfracturais ossis scaphoidei similis sunt, sed rarius (20% omnium fracturarum carpi) observantur. Causatur vulneris carpi.
Pinacotheca
<Gallery> Fasciculus:Ospoignet - Trapezium.png|Situs ossis trapezii iuxta alia ossa carpi </Gallery>
55 Cancri Ae
55 Cancri Ae (saepe brevius 55 Cnc e), nomine communi Janssen, est planeta extrasolaris, anno 2004 a Barbara McArthur repertus, qui stellae primariae systematis binarii 55 Cancri circuitur, a nobis annis luce mensis 41 distanti et in constellatione Cancro visae. Planetae 55 Cancri Ae periodus orbitalis 0.7365449 dierum reportatur, massa 8.63 massae Telluris.
Masaaki Higashiguchi
Higashiguchi Masaaki (東口 順昭) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2015 - ) lusor est. inter alia cum turma Albirex Niigata lusit. Nunc ad gregem Gamba Osaka pertinet.
Tumor ovarii
Tumores ovariorum seu neoplasmata ovarialia sunt tumores ab ovario tracti. II vel benigni (circiter 75% tumorum) vel maligni (ita cancri ovariorum dicti) praestant.
Maligni tumores ovarii (cancri)
Circiter 25% tumorum sunt cancri cum destructione finum structuarum normalium telarum. Plerique tumores maligni sunt cancri epitheliales ut carcinoma ovarii papillosum et serosum.
Marsicum Novum
Marsicum Novum (in antiquo: Abellinum Marsicum) (Italiane: Marsico Nuovo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 220 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Potentina situm. Incolae Marsicenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Marsicum Novum, cum Muro Lucano ac Potentia, sedes episcopalis metropolitana est; nomen sedis episcopalis Archidioecesis Potentina-Murana-Marsicensis est.
Fractiones
Pergola, Galaino, Camporeale, Calabritto
Étrelles-et-la-Montbleuse
Étrelles-et-la-Montbleuse est commune Francicum 85 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Pappus Alexandrinus
Pappus Alexandrinus (Graece Πάππος ὁ Ἀλεξανδρεύς), qui fine saeculi III vel saeculo IV floruit, fuit mathematicus et mechanicus Graecus.
Vita et opera
Vita Pappi plane ignota est. Opus magnum Pappi est Mathematicae collectiones (Συναγωγή), quod in occidente ignotum erat, donec Latine eas vertit et edidit anno 1589. In linguam Europaeam novam, nempe Francogallicam, primo Paulus ver Eecke Collectiones vertit anno 1933. Tria problemata geometriae Graecae famosae, ut quadratura circuli, duplicatio cubi, trisectio anguli et historia solvendi eas e libro Pappi nota sunt. Permulta opera mathematica Graeca perdita Pappus enarrat.
Argyrophenga
Species
Generi sunt tres species, quae in Alpibus Australibus Insulae Australis Novae Zelandiae inveniuntur.
Pappus Alexandrinus
Mathematicae collectiones
Octo libros Pappus composuit, sed prima deperdita est.
Fragmenta libri secundi de modo multiplicationis Apollonii Pergaei narrant.
In libro tertio problemata duplicationis cubi, polygoni et trisectionis anguli enarrantur et quomodo mathematici Graeci ea solvere temptavissent. De mediis et medianis doctrina sequitur; medium arithmeticum, geometricum, harmonicum definiuntur. De quinue polyhedris rectis, in sphaeram inscriptis, theoremata adduntur.
In libro quarto lineae curvae describuntur, ut spiralis Archimedea, conchois Nicomedis, quadratrix Dinostrati. De circulo sectionibus theoremata sequuntur.
In libro quinto Pappus librum Zenodori de figuris et superficiebus enarrat; ibi dicitur, ut area circuli maior sit, quam area omnium figurarum in eum inscriptarum. De corporibus rectis quaeque sequitur.
Liber sextus astronomicus est et multa opera astronomica perdita enarrat.
In libro septimo problema Pappi et theoremata Pappi et Guldini describuntur.
Liber octavus mechanicus est.
4065 Meinel
4065 , olim designationibus 2820 P-L, 1976 JF6, et 1986 GQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4065 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Étobon
Étobon est commune Francicum 307 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Otto Hense
Otto Hense (Halberstadii natus die 11 Aprilis 1845; Friburgi Brisgoviae e die 11 Martii 1931 mortuus), Theodori Bergk et Gottfried Bernhardy discipulus, fuit sermonum antiquorum philologus Germanicus.
Görres-Gymnasium
Görres-Gymnasium est gymnasium litterarum Confluentibus situm. Nomine Gymnasium Confluentinum anno 1582 a Societate Iesu conditum, Iacobo III, electore principe, Augustae Treverorum optante, omnes scholas Confluentium vetustate superat. Hodie sescenti fere discipuli a quinquaginta quinque praeceptoribus erudiuntur, praecipue studio litterarum Latinarum et Graecarum.
Historia
Schola adhuc variis nominibus appellatur; dum bella Napoleonica gerebantur, Francogallica erat. Napoleone autem devicto, renovationes a re publica Borussiae factae ad gymnasium, usque ad nostram aetatem, graviter valuerunt. Illo tempore Iosephus Görres praeceptor principalis erat, ex quo gymnasium hodiernum nomen habet. Anno 1894 novum in aedificium modo perfectum translata est schola propterea, quod prius ardore confectum magistratus parum spatium habere censuerunt. Quod antiquius aedificium hodie est curia Confluentium.
Species
Discipuli tam musicae ac philosophiae naturali quam litteris Graecis Latinisque sedulius student, quod signo scholae facile cognosci potest: arbor septem ramis insignis septem artes liberales refert, cui est haec sententia addita: "Görres: eruditio praevalet totam vitam."
HaMa
HaMa (id est Hallen Masters) certamen est pediludii sollemne sex inter turmas huius gymnasii factum. Quae sunt duae ex discipulis primae maioris, singulae ex discipulis primae minoris, secundae maioris, secundae minoris, una ex praeceptoribus. Saltatrices ovantes quoque inter se de victoria decertant, quarum optimis arbitri, bene de salute gymnasii meriti praeceptores, praemia attribuunt. HaMam, ut fiat geniale festum, "Tor-Team" (id est portae manus) praeparat et mirificum spectaculum excogitat, quo spectatores, dum initium certaminis factum sit, calefiunt.
Essertenne-et-Cecey
Essertenne-et-Cecey est commune Francicum 404 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Albi (Calabria Nova)
Albi (Italiane: Albi) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi sita.
Martha Apraksina
Martha Matthaei filia Apraxina (Russice Марфа Матвеевна Апраксина), anno 1669 Moscuae nata et die 31 Decembris anno 1715 Petropoli mortua, fuit ultima Moscoviae regina, Theodori III uxor secunda. Fratres eius Petrus, Theodorus et Andreas socii Petri Magni in rebus gerendis fuerunt.
Eudocia Lopuchina
Eudocia Theodori filia Lopuchina (Russice Евдокия Фёдоровна Лопухина), die 30 Iulii anno 1669 in Serebreno vico nata et die 27 Augusti anno 1731 Moscuae mortua, fuit regina Moscoviae ultima, Petri Magni uxor prima et Alexii filii eius mater et Petri II avia.
Martha Apraksina
Anno 1682 regi nupsit et septuaginta et unum diem regina fuit, nam Theodorus scorbuto mortuus est. Liberis carebat et fama fuit, ut virgo maneret. Petropoli in palatio suo habitabat. Fidelis ritus prisci usque ad mortem erat, ultima in familia regali.
Eudocia Lopuchina
Anno 1689 Petro sedecim annos nato voluntate matre eius nupta est. Alexium filium et duas filias, quae mox mortuae sunt, habuit. Anno 1689 a Petro in monaterium abiise coacta est. Petro anno 1725 mortuo Schlusselburgi incarcerata est, sed Petro II nepote Eudociae regnante liberata est et Moscuae in Monasterio Novodevicensi habitabat, ubi et mortua est.
Coenyra
Coenyra est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
Potestates Axis
Potestates axis (Theodisce Achsenmächte; Iaponice 枢軸国 Sūjikukoku; Italiane Potenze dell'Asse) fuit foedus in Secundo bello mundano.
Diffusus Foedus Potestatum Tres
Libera Civitas Croatia
Rama Rachelis
Rama Rachelis (ad pedem litterarum "mons Rachelis"), litteris Hebraicis רָמַת רָחֵל et Arabicis رمات راحيل, est collis inter Hierosolyma et Bethlehem super monumentum Rachelis eminens. Ibi anno 1926 colonia Iudaeorum condita est iuxta locum ubi aevo antiquo palatium imperii Achaemenidarum aedificatum erat.
Augustaeum (Constantinopolis)
Augustaeum fuit forum media Constantinopoli situm, eodem fere loco ubi hodie Aya Sofya Meydanı iacet. Columna Iustiniani ibi stetit.
Amatum
Municipia finitima
Marcellinara, Miglierina, Pianopoli, Serrastretta.
Expugnatio Daciae
Dacia expugnata est a Romanis inter annos 101 et 106. Imperator Romanus Traianus vicit Decebalum atque Daciam submisit et adiunxit.
Bellum duas tempora habebat: in primo tempore, imperator Traianus incessit in territorium Dacum et in secondo tempore, Trainus occupavit Daciam pro causa rex Dacus, quis tractatum non observit. Haec adiunctio problema generavit quod haec provincia ultra Danubium erat, et defensio sua difficilis erat (usque ad 50 000 hominem fuerunt in haec regione).
Consequentia
Bella exitus fuerunt et Trainus mandit celebrare in 123 die in toto imperio et cum spectacula cum 10 000 gladiatoribus in Colosseo. Dacii servos devenit et alii fugerunt praeter limitem imperii. egio XIII Gemina et Legio XIII Gemina missae sunt ad fronteram custodire.
Hoc bellum ultima occupatio fuit. Postquam imperatores Romani decidit defendere limitem invicem occupare nova territoria.
Os trapezoideum
Os trapezoideum sive os multangulum minus est os carpi ordinis distalis. Connectitur os trapezoideum cum metacarpi osse metacarpali II et carpi ossium, cum osse scaphoideo, osse trapezio, osse capitato.
Fracturae ossis trapezoidei rarissime observantur.
Pinacotheca
<Gallery> Fasciculus:Ospoignet - Trapezoid bone.png|Situs ossis trapezoidei iuxta alia ossa carpi </Gallery>
Dingana
Dingana est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
Althengstett
Althengstett est commune et vicus Badensis-Virtembergensis 7'804 incolarum (anno 2011).
Dawsonia campanulata
Dawsonia campanulata fuit animal parietes organicas habens ex Aevo Palaeozoico adfinitatis ignotae.
55 Cancri Ab
55 Cancri Ab (saepe brevius 55 Cnc b), nomine communi Galileo, anno 1996 a Galfrido Marcy et Paulo Butler repertus, est planeta extrasolaris qui stellae primariae systematis binarii 55 Cancri circuitur, a nobis annis luce mensis 41 distanti et in constellatione Cancro visae. Planetae Galilei periodus orbitalis 14.65162 dierum reportatur, massa 0.85 massae Iovis.
Zagarolum
Zagarolum seu Gazzarolum  (alia nomina: Zagaruolum, Villa Mariana , Gabinas , Gabii ) (Italiane: Zagarolo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 17 790 incolarum, in Regione Latio et in Urbe metropolitana Romae capitis situm. Incolae Zagarolenses vel Gazzarolenses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: S.P.Q.G. - Senatus PopulusQue Gazzarolensis.
Fractiones
Valle Martella.
Dies Europae
Dies Europae est dies ferialis anno 1949 a Consilio Europae decreta ad valores Europaeos (sicut iura humana, civitas in legibus posita, democratia, iura minoritatum) iuvandos. Quae feria die 5 Maii quotannis celebrari a consilio commendatur.
Cum declaratio a Roberto Schuman de integratione Europaea decreta sit, die 9 Maii celebratur ab Unione Europaea. Natura diei ferialis operarii institutorum unionis non laborant, et in Luxemburgo feria etiam toti populo ferialis est. Instituta unionis die Saturni Solisve circum diem Europae portas quotannis aperiunt, ac cives invitant ut eorum aedificia visitent.
Forum Arcadii
Forum Arcadii sive Theodosianum fuit forum in urbe Constantinopoli situm, eodem fere loco quo hodie reperiuntur porticús Avrat Pazarı. Media via sive Mese hoc forum transivit; Columna Arcadii ibi stetit.
Eduardus Schwartz
Eduardus Schwartz (Kieliae natus die 22 Augusti 1858; Monaci die 13 Februarii 1940 mortuus), Theodori Mommsen, Ariminii Usener et Udalrici de Wilamowitz-Moellendorff discipulus, fuit sermonum antiquorum philologus Germanicus. Schwartz inter alia apud Friburgi Brisgoviae universitatem docuit.
Berberia (genus)
Berberia est genus papilionum familiae Nymphalidarum, in Africa Septentrionali endemicus.
Bibliographia
Bisby, F. A., Y. R. Roskov, T. M. Orrell, D. Nicolson, L. E. Paglinawan, N. Bailly, P. M. Kirk, T. Bourgoin, G. Baillargeon, et D. Ouvrard, eds. 2011. |titel= Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist. Reading Britanniarum Regni: Species 2000.
Amastrianum
Amastrianum fuit platea seu forum in urbe Constantinopoli situm. Media via sive Mese hoc forum transibat.
Altlußheim
Altlußheim est commune et vicus Badensis-Virtembergensis 5'361 incolarum (anno 2011).
Otto Immisch
Otto Immisch (Warthae die 16 Iunii 1862 natus; Friburgi Brisgoviae die 29 Octobris 1936 mortuus), Ottonis Ribbeck discipulus apud Universitate Lipsiensi, fuit sermonum antiquorum philologus Germanicus.
Ebosia
Ebosia est genus piscium marinorum familiae Scorpaenidarum.
55 Cancri Af
55 Cancri Af (saepe brevius 55 Cnc f), nomine communi Harriot, est planeta extrasolaris, anno 2005 ab J. Wisdom repertus, qui stellae primariae systematis binarii 55 Cancri intra zonam habitabilem circuitur, a nobis annis luce mensis 41 distanti et in constellatione Cancro visae. Planetae 55 Cancri Af periodus orbitalis 260 dierum reportatur, massa 0.144 massae Iovis.
Urbes imperiales
Urbes imperiales illae urbes et communia Imperii Romani Sacri vocabantur quae nemini duci imperiali subiacebant nisi imperatori. Urbes liberae illae urbes vocabantur quae militia imperiali vacabant nisi ad expeditiones sacras et imperatori tributa solvere non debebant.
Burgus et Castrum Sancti Caesarii
Burgus et Castrum Sancti Caesarii (olim ad Statuas vel Statio ad Statuas) (Italiane: San Cesareo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 13 987 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Oppidi Caesarienses appellantur.
Urbes imperiales
Urbes imperiales
--
55 Cancri Ac
55 Cancri Ac (saepe brevius 55 Cnc c), nomine communi Brahe, est planeta extrasolaris, anno 2002 a Galfrido Marcy et aliis repertus, qui stellae primariae systematis binarii 55 Cancri circuitur, a nobis annis luce mensis 41 distanti et in constellatione Cancro visae. Planetae 55 Cancri Ac periodus orbitalis 44.3446 dierum reportatur, massa 0.169 massae Iovis.
Nirvana
Nirvana esse potest:
6064 Holašovice
6064 , olim designationibus 1987 HE1, 1971 OW, et 1990 DR agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6064 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bibliotheca Nationalis Helvetica
Bibliotheca nationalis helvetica anno 1895 in urbe Berna a consilio nationale et consilio civitatum Helvetiae creata est. Bibliotheca collectionem librorum in Helvetia impressorum curat.
Aedificium bibliothecae annis 1929 ad 1931 constructum est.
Grant Shapps
Grant Shapps (ad Croxley Green comitatus Hertfordiensis die 14 Septembris 1968 natus) est politicus Regni Britanniarum. A die 19 Octobris 2022 secretarius civicus vel minister a rebus internis meruiimpressoriumt, prima ministra Elisabetha Truss.
Religionem Iudaicam profitens, universitatum expers, commercio apud Polytechnicum Mancuniense studuit. Societatem impressoriam anno 1999 condidit et usque in 2009 direxit; de societatibus commercialibus per interrete venditantibus, quas ab anno circiter 2005 dirigebat, querelae plures de deceptione ortae sunt. Sodalis factionis conservativae, annis 1997 et 2001 frustra, anno 2005 bono successu candidatus fuit ad parlamentum Britannicum, a quo anno sine interruptione legatus est pro circulo Welwyn Hatfield. Praeses huius factionis ministerque sine portfolio die 4 Septembris 2012 factus est, primo ministro Davide Cameron, deinde a die 11 Maii 2015 minister vicarius ab evolutione internationali; a quo officio die 28 Novembris 2015 se retraxit, rumoribus de violentia inter adiutores suos interiectis. Denuo primo ministro Borisio Johnson minister a commeatu meruit a die 24 Iulii 2019. Elisabetha Truss, prima ministra creata, eum statim die 6 Septembris 2022 demisit ut qui illam minime faverat; die 19 Octobris huius anni, iam casura, revocavit et ministrum a rebus internis promovit.
Altshausen
Altshausen est commune et vicus Badensis-Virtembergensis 4'053 incolarum (anno 2011).
Columna (Italia)
Columna est una de quatuordecim Castra Romana.
Castrum Villarum
Castrum Villarum seu Castrivilla (alia nomina: Castrivillarum, Castrovillarum ; olim: Aprustum , Syphaeum ) (Italiane: Castrovillari) est Urbs Italiae et municipium, circiter 22 240 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Urbani Castrovillarenses appellantur.
Fractiones
Cammarata, Vigne.
Municipia finitima
Altomonte, Cassano all'Ionio, Cerchiara di Calabria, Chiaromonte (PZ), Civita, Frascineto, Morano Calabro, San Basile, San Lorenzo Bellizzi, San Lorenzo del Vallo, Saracena, Spezzano Albanese, Viggianello, Terranova di Pollino (PZ).
Geitoneura
Geitoneura (Anglice xenica) est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
Species
Generi sunt tres species.
Iacobus Reutenfels
Iacobus Reutenfels (Theodisce Jacob Reutenfels), qui saeculo XVII floruit, fuit explorator necnon scriptor Latinus.
Vita et opera
Theodiscus e Curlandia fuit; pater Iacobi, ut ipse refert, Ioannis II regis Poloniae socius, avunculus autem Caroli X Gustavi regis Sueciae et Alexii Michaelis filii regis Russiae medicus fuit. Moscuae Reutenfels annis ab 1670 ad 1673 habitabat; anno 1674 Romam venit, ubi Athanasii Kircheri familiaris factus est; post Florentiae apud aulam Cosimi III versabatur. Anno 1676 Poloniam revertit. Librum suum Cosimi dedicavit.
Lucius Saenius
Lucius Saenius (natus saeculo 1 a.C.n., mortuus ignoto anno) senator Romanus erat.
Familia
De patre eius eiusdem nominis nuntium e anno 63 a.C.n. habemus, qui in senatu litteras legit. Ipse ab Octaviano promotus est et anno 29 a.C.n. consul suffectus legem Saeniam de plebeiis in patricios adlegendis tulit, qua Augustus sectatores suos in patricium ordinem transferre potuit.
Lex Villia annalis
Lex Villia annalis, anno 180 a.C.n. lata, quem cursum honorum magistratibus liceret sequi praescripsit.
De cursu honorum
Volventibus saeculis ex more maiorum ortus est translaticius modus fungendorum officiorum ad senatum pertinentium. Etiamsi magistratus plerumque primum quaestoris munus deinde aedilis aut plebis tribuni, dein praetoris et denique consulis consueverunt appetere, nihilominus gravissimi quique summique ingenii viri aut cursum coartaverunt sicut Publius Cornelius Scipio Africanus qui ex inopinato statim  consul electus est,  aut officium diutius concesso spatio tenebant, sicuti Marcus Claudius Marcellus, qui anno 215 a.C.n. consul suffectus, sequente autem iam anno ordinarius consul est designatus.
Quomodo leges determinandi cursus sint latae
Quamquam iam 199 a.C.n. leges senatui frustra prolatae sunt, quae officiorum cursum definirent quemquamque ab eo deverti vetarent, anno tantum 180 a.C.n. tribuno plebis Lucio Villio contigit nixo populi concilio eiusmodi legem ab eo Villiam annalem dictam ferre, quamobrem cognomen Annalis ei progenieique est tributum.
Nodus atrioventricularis
Nodus atrioventricularis, breviter "nodus AV", vel etiam nodus Aschoff-Tawara est pars systematis conductionis electricae cordis, tres electrice atria et ventriculi connectans. Impulsus ex nodo atrioventriculari per tractus internodales - anteriorem, medialem, posteriorem - in nodum AV fluunt, ex quo per fasciculum atrioventricularem (fasciculum H IS ) versus ventriculos se dirigunt.
Electrocardiogrammae ope, longitudine intervalli PR, mala nodi atrioventricularis aestimantur.
In medicina et cardiologia obsidiones atrioventriculares magnum momentum habent. Conductio accelerata cum syndromate Wolff-Parkinson-White nexa est.
Situs
Nodus AV in parte inferiori septi interatrialis,iuxta aperturam sinus coronarii, invenitur, ibi in medio trianguli parvi imaginarii (inter tendinem Todariensem, valvam septalis valvae tricuspidalis, orificium sinus coronarii), quod secundum anatomum Walter Carolum Koch igitur triangulum Kochiense vocitatur. Nodus AV structura valde densa videtur, mensura eius circiter 1 x 3 x 5 mm2 est.
Providentia arterialis
Arterialis providentia nodi AV non constanter apparet. In hominibus irrigatio imprimis per arteriam coronariam dextram, minore in parte per sinistram fit. Rarius utraque arteriarum coronariarum maiorum provident. Interdum arteria anastomotica Kugeliensis ex arteria coronaria sinistra oriente observatur.
Antiochus Hierax
Tertio Syriaco bello parum prospere perfecto Hierax 240/239 in fratrem armis consurrexit. Iuvantibus autem Laodice, Mithradate II rege Pontico nec non Galatorum manibus totius Asiae Minoris mox est potitus. Paulo autem post non solum a Galatis est desertus sed etiam anno 227 passus est Attalo I a rege Pergamorum magnam dominii sui partem occupari. Hierax autem cum fratrem esse regno pulsandum ratus Mesopotami am temere invaserat victus ab eo fuga salutem petivit. Ubi quidem in Thraciam pervenit a latronibus quibusdam est interfectus.
Andalum (Bruttium)
Andalum (alia nomina: Villa Aragona ) (Italiane: Andali; Albanice: Andalli) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi situm.
Arberesca gens
Andalum est Civitas Arberesca in Regione Bruttio; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Petrus Venerabilis
Petrus Venerabilis (natus anno 1092 aut 1094 in Alvernia; mortuus die 25 Decembris 1156) fuit illustris abbas monasterii Cluniacensis.
Petrus Venerabilis Petrum Abaelardum tegit, nam post quam Abaelardus in duobus conciliis damnatus est, Suessonae (1121) et Agedincum (1140), etiam excommunicatus est. Sed ab Innocentio II per deprecationem Petri Venerabilis remittus est anno 1141. Abelardo mortuo die 21 Aprilis 1142, Petrus Venerabilis corpus eius amanti Heloisae remittit.
Constitutio Melitae
Constitutio Melitae est constitutio Melitae decreta die 21 Septembris 1964, subscriptione ab Elizabeth II regina data, quod Melita socia Consortionis Populorum est. Cui constitutioni, cum saepe mutata esset, mutatio novissima anno 2014 effecta est.
Qualitas Constitutuionis
Articulus quadragesimus quintus denique omnes discriminationes arcet, quae pertinent ad invaliditatem, propensionem sexualem, identitatem generis.
Civitas neurospastica
Civitas neurospastica est civitas quae libere praesentatur sed quippe cliens est ad externam pollentiam. In nomine summatus est sed quippe potestate adventicia continetur. Ornamenta externa vel habita conservat liberarum sicut nomen, vexillum, hymnum nationalis, constitutionem, corpora iurium at dicta sed re vera instrumentum autonomiae est aliae civitatis quae hanc dicionem creavit vel favet. Civitas neurospastica legitimam esse non agnoscitur in ius gentium. Verbum est metaphora quod civitate comparat ad neurospastum continentem a gubernatore externo nervis utente.
Hypocysta
Hypocysta est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
Species
Generi sunt duodecim species.
Iosephus Malègue
Iosephus Malègue, natus die 8 Decembris 1878 et mortuus die 30 Decembris anno 1940, fuit scriptor Francogallicus.
Natus est familiâ classis mediae ruralis, conexiones habenti cum optimatibus catholicis quorum tunc temporis favor sensim minuebatur, quod perspicue descripsit Daniel Halevi in libro De eversione optimatum, quippe cui, republica anno 1870 instaratâ, nova classis socialis ascendens favensque regimini republicano successisset. Haec condicio primum magnum discrimen peperit catholicismo in Francogallia. Ad haec, nova lex anni 1905 qua res religionis cum rebus rei publicae secernuntur discrimen auget, quod familiam Iosephi Malègue quoque funditus attigit.
Secundum discrimen cui nomen "quaestio modernistica" (1907), nova doctrina est quae funditus veritatem Evangeliorum labefacit, fortiterque compaginem hominum cui Iosephus Malègue participaverat commovet. Hac in rerum perturbatione videt Stephanus Fouilloux quasi seminarium catholicismi hodierni.
His rebus condicionibusque novis cognitis, Iosephus Malègue per quindecim annos studiorum Parisiis effectorum cum fautoribus diversis harum mutationum, quas aegre ferebant catholici, notitias habuit.
Magnam quoque variis in scientiis doctrinam sibi paravit ut posset melius fundamenta mutatarum rerum quas catholici scriptores perperam saepe intellegebant, melius perspicere.
Eius prima fabella Milesia
Eius prima fabella cui nomen Augustin ou Le Maître est là (Augustinus sive Magister adest) quam ab anno 1912 incepit componere, in lucem prodiit anno 1933. Hoc opus eum, quamvis sero, in seriem principum scriptorum collocat. Secundum Aemilium Goichot, ut anno 1988 aiebat, fabella illa praecipua narratio est quae ad modernismum pertinet describendum. Hoc discrimen de quo fabella loquitur periculosius fuit catholicismo quippe quod acu fidem ipsam tetigisset.
In Augustini fabella, narratione vere "philosophica" de morte Dei (ut ait Lebrec) disceptanti, in qua narratur de pulchritudine feminarum, de mira amoenitate terrarum, miscendo inter se fragores, colores, nidoresque naturae, nascuntur cogitationes acutae quae lectores funditus medullitusque usque ad profundum pectus tangunt.
Kanetisa
Kanetisa est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
Gundaharius (rex Burgundionum)
Gundaharius sive Gundicharius fuit rex Burgundionum ab anno 411 aut iam prius usque ad mortem anno 436 aut 437, cum ab Hunnis profligatus et magna cum parte populi sui caesus est. Posterioribus saeculis unus e maximis heroibus mythologiae Germanicae factus est. In traditione Theodisca Guntharius et Gunther, Nordica Gunnarr vel Gunnar, et Anglosaxonica Gūðhere appellatur.
Historia
De Gundaharii vita pauca certe novimus, quippe qui ter tantum in saeculi 5 scriptis nominatim memoretur. In Burgundionum Lege Gundaharius numeratur inter eos qui ante Gundobadum regem regnaverunt, post Gibicam, Gundomarem et Gislaharium. Duo horum nominum e fabulis quoque novimus: Gibica haud alius esse videtur ac Gibicho / Gibeche / Gjúki qui in variis fabulis Gundaharii pater habetur, et Gislahario Gîselher / Gislher comparari potest qui in Nibelungorum carmine et Theoderici fabula Gundaharii frater minimus et regni consors dicitur. In eisdem fabulis frater medius et ille regni particeps, Gêrnôt nomine, memoratur, qui – etsi nomen mutavit – Gundomaris memoriam conservasse videtur. His rebus adductis conicere possumus Gibicam Gundomaris Gislaharii et Gundaharii patrem fuisse, cui mortuo omnes tres filii more prisco Germanico pariter successerunt.
6066 Hendricks
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6066 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lopinga
Lopinga est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
Adelboden
Vicus 3563 incolarum (anno 2010) in regione Frutigen in montibus Alpium altitudinis 1359 metrorum situs est. Transitus per Hahnenmoos ducit in pagum Friburgum.
Circa vicum nonnulli montes inveniuntur quorum Wildstrubel clarus est. Rivuli ab montibus adfluent Kander apud Frutigen. Rivulus descendens ab alpe Engstligenalp cadit per cataractam Engstligenfälle per 370 metros in vallem. Hoc est Monumentum naturale Helvetiae per multitudinem turistarum visitatum.
Adelboden locus est ubi saepe ludi nartationis accident.
Geographia (Ptolemaeus)
Geographia sive Geographica enarratio est principale Claudii Ptolemaei opus, Graece saeculo secundo confectum.
Liber de cartographia est qui latitudinem et logitudinem geographicam mundi scripsit et oecumene explacavit.
Forum Constantini
Forum Constantini fuit forum in urbe Constantinopoli situm. Media via sive Mese hoc forum transibat. Columna Constantini sive Purpurea ibi stetit.
Câmpeni
Câmpeni (Germanice Tolpersdorf, Hungarice Topánfalva) oppidum Dacoromanicum et pars Albae circuli est. Ad Câmpeni etiam vici Boncești, Borlești, Botești, Dânduț, Dric, Certege, Coasta Vâscului, Dealul Capsei, Fața Abrudului, Florești, Furduiești, Mihoiești, Motorăști, Peste Valea Bistrii, Poduri, Sorlița, Tomușești, Valea Bistrii, Valea Caselor atque Vârși pertinent.
Historia
Anno 1565 Câmpeni primo in actis descriptum est. Tum pars principatus Transsilvaniae fuit. Saceulo 16 exeunte oppidum pars Austriae factum est. Anno 1784 agricolae contra regimen Austriacorum frustra rebellaverunt. Secundo Bello Mundano finito Câmpeni cum tota Transsilvania pars Romaniae factum est. Anno 1961 ius urbis accepit.
Annales regum Israel
Annales regum Israel, secundum auctorem librorum Regum, fuerint historia regni Israel quae alias res, ab hoc auctore omissas, continuerit. Vera exsistentia autem talium annalium auctor non adseverat sed suggerit: "Reliqua autem gestorum Ochoziae, quae operatus est, nonne haec scripta sunt in libro annalium regum Israel?" (II Reg. 1.18, itaque saepe). Auctor libri I Chronicorum, qui fere omnes res gestas Israelis e libris Regum extraxit, has citationes omittit aliosque libros amissos refert.
Domus Clingman
Domus Clingman pars Vivarii Nationalis Magnorum Montium Fumosorum custoditur. Iter stratum, hieme clusum (1 Decembris ad 31 Martii), eam ad Viam CFA 441 (U.S. Highway 441, ad Viam Newfound Gap) conectit. Turris observationis, concreto anno 1959 aedificata, panoramicum montium despectum quoquoversus praebet. Statio ad temptandam aeris qualitatem, a Ministerio Circumiectorum Protectorum (Environmental Protection Agency) administrata, altitudine est secunda in America Septentrionali orientali.
Meridiana Appalachiana Piceae Abietisque silva (Southern Appalachian spruce-fir forest), genus silvae quod Domum Clingman contegit, solum in summis Civitatum Foederatarum meridio-orientalium elevationibus exsistit, silvis ad latitudines septentrionales similior quam silvis in vallibus adiacentibus. Domus Clingman in terram circumdantem eminet, ex radice ad culmen paene 1500 m (5000 pedes) surgens.
Cugir
Cugir (Germance Kudschir, Hungarice Kudzsir) oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est. Ad Cugitr etiam vici Bocșitura, Bucuru, Călene, Fețeni, Goașele, Mugești atque Vinerea pertinent. Magna pars areae magnae oppidi (354 km²) sunt montes et silvae.
Pasigraphia
Pasigraphia sive polygraphia est ars qua aut litteris aut signis universalibus, saepe in numeris, palam ante omnes populos communicatio generatim comprehensibilis fiat. Cuius institutio forsitan multo difficilor videatur quam unius linguae auxiliaris mundanae propositum.
Historia
Prima vestigia indicavit Iohannes Trithemius in opere »Polygraphiae libri VI«, postea (Francisco Bacon et Cartesio neglectis) Godefridus Guilielmus Leibnitius in scriptis »De arte combinatoria« (Lipsiae 1666). Ante omnia autem citemus commentarios ab episcopo Cestriensi Ioanne Wilkins confectos »Essay towards a real character and philosophical language« (Londinii 1668). Neque taceamus opera quae confecerunt D. Solbrig (»Allgemeine Schrift«, Salzwedel 1726), Wolke (»Erklärung, wie die Pasigraphie möglich und ausüblich sei«, Dessaviae 1797), Roch-Ambrosius Cucurron Sicard (»Pasigraphie«, Lutetiae 1798), Fry (»Pantographia«, Londinii 1799), Georgius Fredericus Grotefend (»Commentatio de Pasigraphia«, Gottingae 1799), Zalkind Hourwitz (»Polygraphie«, Lutetiae), J. M. Schmidt (»Pasigraphie«, Dillingen 1815), A. Bachmaier (»Pasigraphisches Wörterbuch«, Monaci 1868).
Finis
Causas contra propositum istud, i.e. litteras universales a pronuntiatu solutas, clare scripsit S. Vater (»Pasigraphie und Antipasigraphie«, Weißenfels/Lipsiae 1799). Neque est dubium quin notio haec in casibus specialibus de rebus mathematicis grammaticisve stipulandis illecebras suas habeat. De tali usu ingenioso praeter Leibnitium periclitabatur etiam G. Frege (»Begriffsschrift«, Salinis Saxonicis 1879). Omino autem differat a phonologorum nonnullorum inceptis, qui pasigraphiam in scripturam sonorum diversorum codificandorum mutare velint.
Forum Tauri
Forum Tauri sive Theodosii fuit forum in urbe Constantinopoli situm eodem fere loco ubi hodie Beyazıt Meydanı iacet. Forum iussu imperatoris Theodosii I constructum est et anno 393 sacratum. Media via sive Mese hoc forum transibat; Columna Theodosii medio foro anno 386 erecta est.
Madrutium
Municipium pertinet ad Communitatem Vallis Lacuum.
Historia
Die 1 Ianuarii 2016 Municipium Calavini coniunxit se cum Municipio Lasini, ut constituiret municipium novum Madrutiui.
Fractiones
Lagolo, Pergolese, Sarche.
Bibliotheca Universitatis Bernensis
Bibliotheca universitatis Bernensis ab annis 2007 ad 2009 composita est 40 bibliothecarum quarum maior est bibliotheca media orta ab Bibliotheca urbis et universitatis Bernensis.
Anno 1905 urbs Berna er Universitas Bernensis coniungebant bibliothecas eorum.
Bibliotheca facultatis iuris 1990 in aedificium maius universitatis instituta et bibliotheca Toblerana ad usum facultatium philosophiae et theologiae in aedifiio veteris societatis Chocolat Tobler sita est. 1997 nova factio bibliothecae in loco veteris officinae metallurgiae Von Roll instituta est. Ab anno 2007, Bibliotheca Europae orientalis etiam pars bibliothecae universitatis facta.
Annales regum Iudae
Annales regum Iudae, secundum auctorem librorum Regum, fuerint historia regni Iudae quae alias res, ab hoc auctore omissas, continuerit. Vera exsistentia autem talium annalium auctor non adseverat sed suggerit: "Reliqua autem gestorum Ioram et universa, quae fecit, nonne haec scripta sunt in libro annalium regum Iudae?" (II Reg. 8.23, itaque saepe). Auctor libri I Chronicorum, qui fere omnes res gestas Israelis e libris Regum extraxit, has citationes omittit aliosque libros amissos refert.
Os capitatum
Os capitatum est os carpi ordinis distalis et maximum ossium carpi. Connectitur os capitatum cum metacarpi osse metacarpali III et carpi ossium, cum osse scaphoideo, osse trapezoideo, osse lunato, osse hamato.
Familiae imperiales Sinarum
Familiae imperiales Sinarum sive domus regnatrices (Sinice: 朝 cháo "familia"; 朝代 cháodài "aera") domus sunt imperatorum quicumque Sinas secundum historiam commenticiam memoria proditam ab Yui Magni aetate usque ad interitum Cim regnarunt.
Os capitatum
Pinacotheca
<Gallery> Fasciculus:Ospoignet - Capitate bone.png|Situs ossis capitati iuxta alia ossa carpi </Gallery>
Familiae imperiales Sinarum
Index familiarum
Hic est index familiarum sive domuum regnatricium Sinarum cum numeris imperatorum et annorum quos imperium tenuere, secundum Philippi Couplet librum.
Columna Iustiniani
Columna Iustiniani media Constantinopoli stetit in Augustaeo. Iussu imperatoris Iustiniani I erecta est anno 543/544.
Mare Amundsenianum
Mare Amundsenianum, bracchium Oceani Australi ante Terram Mariae Byrd in Antarctica occidentali situm, inter Caput Flying Fish (septentrionalem occidentalemque Insulae Thurstonianae apicem) ad orientem versus et Caput Dart Insulae Siple ad occidentem versus patet. Caput Flying Fish est fines Maris Amundseniani et Maris Bellingshauseniani. Hoc autem mare marginale Oceani Australis inter maria Amundsenianum et Rossianum ad occidentem Capitis Dart nomine scientifico iam caret. Expeditio Norvegica annorum 1928 et 1929, Nils Larsen navarcho, hoc corpus aquae ex Rodoaldo Amundsen, exploratore polari Norvegico, nominavit, cum hanc regionem mense Februario anno 1929 exploraret.
Mare Amundsenianum gelu plerumque tegitur, et Lingua Molis Conglaciatae Thwaites in id prominet. Lamina glaciei quae in mare hic defluit est 3 fere chiliometra crassum, prope magnitudinem Texiae, quae regio, Sinuatio Maris Amundseniani appellata, unam ex tribus maioribus glaciei exsiccatae pelvibus Laminae Glaciei Antarcticae Occidentalis constituit.
Universitas Libera Berolinensis
Universitas Libera Berolinensis (Theodisce "Freie Universität Berlin") est universitas publica et maxima universitas Germanica, quae Berolini die 4 Decembris anno 1948 condita est. Sententia universitatis est Veritas, Iustitia, Libertas.
Ordines professorum
Universitati sunt duodecim ordines professorum:
Burgenses
Burgenses sensu stricto sunt burgi incolae, cives urbani. In rebus oeconomicis, praecipue in placitis Marxianis, sic classis socialis nominatur, qui in societate capitalistica opes et potentiam habet
4067 Mikhelʹson
4067 , olim designationibus 1966 TP, 1938 DT1, 1985 FF1, et 1987 RE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4067 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Castrum Sancti Petri (Latium)
Castrum Sancti Petri (Italiane: Castel San Pietro Romano) est oppidum Italiae et municipium, circiter  835 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm.
Parthenon
Parthenon (-onis m., Graece ; Neograece Παρθενώνας) seu simplici Latinitate aedes Minervae Athenis est media Acropoli super urbem Athenas in Graecia eminens, Athenae deae Graecae dicatum, quam populus Atheniensis patronam suam et tutelam recognovit. Aedificatio anno 447 a.C.n. coepta, anno 438 a.C.n. finita est, ornamentis usque ad 431 a.C.n. additis. Parthenon omnium aedificiorum Graeciae antiquae celeberrimum est. Summum ordinis dorici exemplum apud multos existimatur. Eius sculpturae inter cacumina artis Graecae habentur aedificiumque totum inter monumenta mundi praeclarissima. Consilium refectionis suscipitur ad stabilitatem ruinarum conservandam.
Nomina
Hoc templum a Vitruvio in libro De architectura "aedes Minervae dorica quae est Athenis in arce" appellatur, et haud dissimiliter Ampelius "Athenis Minervae aedes nobilis," sed Plinius maior nomine ablativo Parthenone utitur, Straboque, qui eodem fere aevo ac Vitruvius Graece scripsit lectoribusque Romanis Geographiam suam obtulit, "Parthenonem in Acropoli dea Athena aedificatum" appellat.
Litteris Graecis saeculi quinti et quarti a.C.n. aedificium simpliciter appellatur  'templum magnum' seu  scil. "aedes Athenae". Demosthenes, orator saeculi quarti a.C.n., primus verbum "Parthenon" ad omne templum nuncupandum usurpavit in aedificiorum Atheniensium enumeratione, "haec Propylaea, Parthenon, porticús, navalia." Mnesicles Callicratesque architecti dicuntur appellavisse aedificium "Hecatompedum", scil. "aedificium centum pedibus longum", in commentario de architectura Athenarum nunc deperdito: sic rectius appellatum erat templum antiquius eodem loco constructum. Haud dissimiliter Plutarchus, scriptor saeculi primi exeuntis, aedificium nominavit "Hecatompedus Parthenon", ut qui diceret "cella virginis centum pedibus longa".
"Parthenon," nomen enim Graecum usitatissimum, e verbo communi Graeco parthenon 'conclave [domo] virginum' deducitur, et quod ad hoc aedificium attinet, singulum ut videtur templi cellam denotavit. Eruditi disceptant de cuius cellae "" nomen fuisset (vide infra) et quomodo ea cella tale nomen accepisset. Jeffrey M. Hurwit adfirmat nomen meruisse quia pallium Athenae feriis Panathenaicis oblatum ab arrephoris tectum fuisse, grege quattuor puellarum quotannis electarum ut Athenae servirent.
Epitheton (verbum commune Graecum cuius etymologia ignota est) significavit 'puella, virgo, femina non iam nupta', et praecipue pro Artemide adhibitum est, dea animalium ferorum, venationis, herbarumque, ac pro Athena, dea artis belli gerendi, proelii pugnandi, artificiorumque et rationum humanarum. Aliqui putant nomen templi virgines cuius sacrificium supremum salutem urbis praestaret, nonnulli autem 'templum deae virginis', scilicet Athenae Partheni significavisse.
Sepulcrum Ptahmes
Sepulcrum Ptahmes, sub harenis necropolis Saqqāra in Aegypto latens, est monumentum funebre nobilis Ptahmes, qui praefectus Memphitis saeculo XIII a.C.n. ineunte, pharaone Setho I, sacerdos pharaone Ramesse II meruit. Vestigia, anno 1885 a furibus partim delapidata, ab archaeologis anno 2010 rursus reperta sunt. Caseus solidus ibi inventus est, omnis mundi antiquissimus, qui autem Brucella melitensi bacterio nefasto contaminatus erat.
Parthenon
Origo et ratio
Dea Graeca Athena (cui Minerva apud Romanos respondet) a civitate Atheniensium patrona semper recepta est. Mythos originis Athenarum de disputatione Athenae et Posidonis, dei maris, explicat: hic enim protectionem maris civitati obtulit, illa olivam quae summa Acropoli floruit. Veneratio autem civica non Athenae Partheno sed Athenae Poliadi obferebatur, cui templum proprium, stylo archaico constructum, ad orientalem partem Acropolis iam dicatum erat.
Sicut plurima templa Graeca, aedificium pro aerario fuit. Ab initio contributiones Foederis Delii ibi congestae sunt, quod deinde hegemonia sive "Imperium Athenaeum" habetur. Iam enim Naxii et Thasii, qui a foedere decedere voluerant, ab Atheniensibus vi subiecti sunt; iam anno 454 a.C.n. aerarium ab initio in insula Delo constitutum Athenas remotum erat, quo thesauro utentes Athenienses marmor a Monte Pentelico apportaverunt Parthenonemque et effigiem deae Athenae construxerunt. Quod simulacrum chryselephantinum talanta auri quadraginta continuit.
Descriptio
Aedificium est octostylicum et peripterale, ordinem Doricum sequens sed elementis nonnullis ionicis. Stylobates qui templum subfert 69.5 metris longus, 30.9 metris latus extendit, latitudine octo columnas e marmore Pentelico sculptas tenens, longitudine septendecim. Structura interior cellarum 29.8 metris longa, 19.2 metris lata fuit, columnis interioribus viginti et tribus ad tectum supportandum dispositis. Columnae exteriores doricae quadraginta et sex 10.4 metris surgunt; plurimae 1.9 metris diametrantur, sed quattuor earum, ad angulos positae, admodum largiores sunt. Stylobates longitudine suo levissime decurvatur, extremitatibus orientali et occidentali 60 millimetris submissis, et latitudine paulo maius, pedibus boreali et australi 110 millimetris submissis.
Metopae nonaginta et duo inter capita columnarum videbantur. Ibi sculptae sunt Gigantomachia ad faciem orientalem, Centauromachia ad meridiem versus, Amazonomachia ad faciem occidentalem et (si ea quae supersunt recte interpretantur) Bellum Troianum ad boream versus. Metopae nonnullae in Museo Acropolis Novo videntur, aliae in Museo Britannico, sed multae deperditae sunt. Quinque metopae anno 2011 in muro exteriori Acropolis repertae sunt.
Sculpturae pedimentorum ad orientem versus nativitatem Athenae e capite patris Iovis depingunt, ad occidentem versus contentionem Athenae et Posidonis de possessione Athenarum. Harum sculpturarum pars Londinii ostentatur in Museo Britannico, pars Athenis in Museo Acropolis Novo, sed multae deperditae sunt. Ordo sculpturarum partim e picturis ab Iacobo Carrey anno 1674 factis scitur.
Series protyporum, olim ad parietem cellarum exteriorem adfixorum, pompam feriis Panathenaicis quadrennibus conductam exprimere censetur. Protypi partim Londinii, partim Athenis visitantur.
In templo proprio, id est intra columnas quae formam aedificii exteriorem effingunt, cellae quattuor parietibus inter se distinctae sunt, scilicet "pronaus" ad introitum orientalem, iuxta quem "naus hecatompedus" proprie dictus, et in intima parte "parthenon" proprie dictus. Ultra parthenonem, ad occidentem versus, iecit "opisthodomus" sive thesaurus ubi aurum Foederis Delii reconditum est. Nomina cellarum ita enumerata adfirmant multi, inter quos Iacobus Georgius Frazer auctoresque lexici Graeco-Anglici usitatissimi. Intra templum stetit simulacrum chryselephantinum Athenae Partheni a Phidia sculptum, anno 439 aut 438 dicatum.
Pausanias qui Descriptionem Graeciae principe Hadriano conscripsit Parthenonem, sicut ipse vidit, ita verbis brevibus depinxit:
Fortuna
Saeculo sexto, Parthenon in templum Christianum commutatum est, Mariae Virgini matri Iesu dicatum. Athenis a Turcis Ottomannidis victis, templum in meschitam annis 1460 ineuntibus commutatum est, minareto ad hanc observantiam erecto.
Die 26 Septembris 1687, receptaculum armorum fulminantium, ibi ad usum exercitús Ottomanici repositorum, ab ictibus pyrobolicis obsidentium Venetianorum erumpi coactum est; qua eruptione aedificium omne necnon statuae protypique usque adhuc servati graviter vulnerati sunt. Anno 1806, Thomas Elgin legatus Britannicus Constantinopolin missus, gubernii Ottomanici concessu multas sculpturas usque adeo templo adfixas exsecuit aliasque iam delapidatas congessit et Britanniam misit. Hae sculpturae, nunc Marmora Elginensia saepe appellatae, anno 1816 Museo Britannico paratae sunt: ibi nunc singillatim ostentantur. Gubernia Graeca recentiora ad revindicationem marmorum Elginensium seu Parthenonis, etiam hodie Londiniensis in Museo Britannico servatorum, se dedicantur. Parthenon igitur, perpetuum Graeciae antiquae democratiaeque Atheniensis signum, anno 1987 in enumeratione UNESCO Mundi Hereditatis receptus est. Graecum Culturae Ministerium hodie programma refectionis aliqua ex parte suscipit ut stabilitas ruinarum conservetur.
Notae
<references-small">
Visio prophetae Addo
Visio prophetae Addo semel citatur in libro II Chronicorum: "Reliqua vero operum Salomonis ... scripta sunt in verbis Nathan prophetae et in prophetia Ahiae Silonitis, in visione quoque Addo videntis super Ieroboam filium Nabat" (II Par. 9.29). Fortasse idem est ac "verba" necnon "enarratio" prophetae Addo, aliter in eodem fonte laudata; de qua re vide "Liber prophetae Addo".
4066 Haapavesi
4066 , olim designationibus 1940 RG, 1930 UC1, et 1987 QD7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Heikki A. Alikoski, astronomo apud Universitatem Aboensis versato, repertus est.
Castrum Ivanum
Castrum Ivanum (alia nomina: Castrum Ivani) (Italiane: Castel Ivano) est municipium Italiae, circiter 3 300 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Libera Provincia Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Castrumivanenses appellantur.
Benidorm
Benidorm, aut fortasse urbs Benidormensis, (Valentine et Hispanice Benidorm) est municipium in Hispania in provincia Lucento intra Communitatem Valentinam. In commarca Marina Inferiore (Valentine Marina Baixa; Hispanice Marina Baja) et intra linguistici dominii Valentini zonam sita est.
Castrum Ivanum
Municipium pertinet ad Communitatem Ausuganeam ac Tesinam.