cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montastruc (Pyrenaeus Superior)
Montastruc (Occitanice Montastruc) est commune Francicum 271 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ioannes Rivera
Ioannes Rivera (natus die 18 Augusti 1943 Alexandriae Statiellorum, Italia), filius operariorum, fuit inter annos 1956 et 1975 pedilusor Italicus, deinde director turmae pedilusorum Mediolanensis. Recentius ab anno 1987 usque in 2001 fuit politicus Italiae atque ab 2005 per quattuor annos legatus apud Parlamentum Europaeum.
Ioannes-Iacobus Challet-Venel
thumb|right|Ioannes-Iacobus Challet-Venel
Sara Kemble Knight
Sara Kemble Knight (19 Aprilis 1666—25 Septembris 1727) fuit magistra, caupo, et mercatrix, quae viator audax ephemeride innotuit itineris a Bostonia Coloniae Sinus Massachusettensium ad Urbem Novum Eboracum Provinciae Novi Eboraci, annis 1704–1705 facti. Inter suos discipulos fuisse a nonnullis putatur Beniaminus Franklinius.
Ioannes-Iacobus Challet-Venel
Ioannes-Iacobus Challet-Venel (natus die 11 Maii 1811 Genavae - ibidem obiit die 6 Augusti 1893) fuit magister, vir publicus Helveticus et ab anno 1864 usque ad annum 1872, cum a Conventus nationalis Conventu nationali non confirmatus est, minister in Consilio Foederali. Legatus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 12 Iulii 1864.
Ferdinandus Assuris filius (comes Castellae)
Ferdinandus Assuris filius (Hispanice: Fernando Ansúrez) fuit comes Castellae inter annos 916–920 et bis 924–929.
Iohannes Magnus
Iohannes Magnus (natus die 19 Martii 1488 Lincopiae – mortuus est exsul Romae die 22 Martii 1544) fuit propter reformationem postremus Upsaliae archiepiscopus Catholicus. Eius frater erat Olaus Magnus.
Ferdinandus Assuris filius (comes Castellae)
Dum erat comes, donationes monasteriis Castellae dedit, et varios parvos vicos sedi Aucae condidit. Ordonnus II, Rex Legionis, in carcerem eum clausit anno 920. Ordonno II defuncto, Ferdinandi suffectus, suus filius Nunnus Ferdinandi, illicitis usurpatoris Alphonsi Fruelae filii postulationibus favit; ergo Alphonsus IV, Rex Legionis, Ferdinando comitatum reddidit.
Gonzalvus Ferdinandi f. 916-920 Nunnus Ferdinandi f.] Nunnus Ferdinandi f. 926-929 Guterrius Nunni f.
Iohannes Magnus
Vita
Anno 1526 patriam suam in sempiterna reliquit Reformationis adversarius summus. In opere praetitulato »Historia de omnibus Gothorum Suconumque regibus« (Romae 1554, tomis in XXIV) multos reges apocryphicos inserebat patriae amore nimio adductus.
Merlot
Merlot dicitur quaedam uvae rubrae stirps, ex specie Vitis viniferae. Eius cultura oriunda est ex regione Burdigalensi, in Francogallia; sed in praesentia adhibetur, exempli gratia, in Civitatibus Foederatis Americae, in Brasilia, in Italia, in Australia, in Africa Meridionali, in aliis civitatibus.
Vinum
Vinum Merlot est rubrum, poma redolet; est lene, molle concinnumque. De more, ideo fabricatur, ut novum bibatur. Sed quidam vineales artifices, in Burdigalensi praesertim regione, producunt vina longioris vitae.
Sideways
Haec uvae stirps bene audita est post factam pelliculam filmicam Sideways. Narratio cinematographica tradit principem personam recusare ne, intra cenam, vinum Merlot bibat. Exeunte tamen narratione, personae libidinem habent in vini lagoena eiusdem fere generis atque Merlot. Verumtamen venditio Merlot in Civitatibus Foederatis Americae minuit.
2263 Shaanxi
2263 , olim designationibus 1978 UW1, 1936 WJ, 1943 AA, 1957 UA1, 1969 AE, et 1973 YT1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2263 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Morgan Comitatus (Uta)
Morgan Comitatus (Anglice:  Morgan County) est Utae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 7129 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Morgan, anno 1862 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum (accurate 5.1 %) haud Anglice domu loquitur.
9110 Choukai
9110 , olim designationibus 1997 AM19, 1985 UX4, et 1985 VT4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tomimaru Okuni, astronomo apud Observatorium Astronomicum Civile Nanyo versato, repertus est.
Cepoy
Cepoy est commune Francicum 2'347 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Palleau
Palleau  est commune Francicum 193 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Stoa (architectura)
Stoa est verbum Graecum, quod Romani "porticus" interpretati sunt, ambulationem tectam columnisque instructam, quae a tergo clausa est, vel atrium similis generis denotans. Haec architecturae Graecae propria fuit. A saeculo quarto a.C.n. usque ad saeculum secundum a.C.n. in urbibus Graecis hoc aedificandi genus fuit praecipua fori (sive Graece: agora) pars, qua homines sole, imbribus, vento protegerentur.
Genus philosophorum Graeciae antiquae (Stoici) una cum doctrina eorum (Stoicismus) ab hoc verbo nominati sunt, quod Zeno Citieus circa annum 300 a.C.n. in stoa fori Athenarum docere solebat.
Cornalba
Cornalba  (alia nomina: Corna Alba) (Italiane: Cornalba) est oppidum Italiae et municipium, circiter 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Cornalbenses appellantur.
3179 Beruti
3179 , olim designationibus 1962 FA, 1927 VA, 1951 EO, 1951 EQ2, 1956 AC1, 1976 UR4, et 1983 CF3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico La Plata, astronomo apud Observatorium Astronomicum La Plata versato, repertus est. Ex Arturo Beruti, musicae compositore Argentino, nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3179 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nymphalidae
Nymphalidae sunt maxima lepidopterorum superfamiliae Papilionoideorum familia, cui sunt circa sex milia specierum, quae per plurimum orbis terrarum habitant. Hi papiliones magnitudinis mediae val magnae sunt. Plurimis speciebus est par imminutorum crurum anteriorum, et multae quiescentes planas multorum colorum alas tenent. Multis speciebus sunt colores clarissimi, inter quas species populo gratissimae sicut Danaus plexippus ac species subfamiliae Apaturinarum, tribuum Nymphalinorum Heliconiinorumque, et generis Aglais. Inferiora autem alarum latera saepe sunt hebitiora, atque in nonnullis speciebus foliorum mortuorum similia egregie videntur, vel sunt pallidiora, proprietatem crypticam efficientia, quae ut haec insecta in circumiectis lateant adiuvat.
Accusativus cum participio
Accusativus cum participio est constructio grammatica quae in linguis Latinaa et Graeca inveniri solet saepius post sentiendi verba. Qua in constructione participium adhibetur in loco verbi infinitivi in accusativi cum inifinitivi constructione, ita ut emphasis ad actiones datur. Exempli gratia, sententia  'Video gladiatores pugnantes'  saepe idem ac  'Video gladiatores pugnare'  valet, sed propter participium primae sententiae actio videtur magis viva. Alius exemplum item ostenditur : saepius audio 'homines' in aquam magnis clamoribus 'insilientes' aut 'aliquem' hominem miserum identidem 'clamantem.'
Accusativus cum infinitivo
Portus (Vallis Travallia)
Portus (alia nomina: Portus Vallis Travalliae) (Italiane: Porto Valtravaglia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 440 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Portusvallistravallienses appellantur.
Iacobus Dubs
Iacobus Dubs (Affoltern am Albis Lausonii, 26 Iulii 1822—13 Ianuarii 1879) fuit iuris consultus, vir publicus Helveticus, et ab anno 1861 usque ad annum 1872 minister in Consilio Foederali. Legatus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 30 Iulii 1861. Ter, annis 1864, 1868, et 1870, fuit Confoederationis Praeses. Ab anno 1875, is fuit iudex foederalis.
Palinges
Palinges  est commune Francicum 1'512 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Wenduine
Wenduine, vulgo Wendune, est locus secundum litus Mare Septentrionale aspectans in municipalitate De Haan Flandriae Belgii situs. Litus inter De Haan et Blankenberge iacet, a Kusttram commodatum.
Consus
Consus est perantiquus deus Latinus et Romanus. Eruditi moderni putant Consum deum granorum sub terra conditorum apud agricolas fuisse : nam ad aram subterraneam ei sacrificabatur. At antiqui auctores per popularem etymologiam tamquam deum consilii eum interpretabantur. Idem esse atque Neptunus Equester (Graece Ποσειδὢν ἲππιος) quoque dicebatur, quia equorum cursibus in Circo honorabatur. Consualia feriae in eius honorem bis anno celebrabantur, die XII Kal. Sept. (21 Augusti) atque die XVIII Kal. Ian. (15 decembris).
Virtutes theologicae
Tres Virtutes theologicae (vel Virtutes theologales) sunt fides, spes et caritas. Illae dirigunt vitam hominum ad Deum, a cuius gratia sola possunt dari.
Consus
De Deo agrario
Sine dubio fuit deus "chthonius" Consus cuius ara "in Circo defossa est ad primas metas sub terra..." (Tertullianus), nec detegebatur nisi festis diebus. Item et ceteri dei venerati in valle Murcia (ubi Circus Maximus aedificatus est) omnes agrarii sunt : Seia (ad sementem), Segetia vel Messia (ad messem), Tutulina (ad fruges post messem tuendas),  mera nomina nobis sunt, sed signa in columnis possidebant intra Circum. Postremo feriae Consi cum festis Opis deae coniunctae sunt : et mense Augusto et mense Decembri Consualia intervallo quatuor dierum sacra Opis praecedebant, cuius dies festus aestivus Opiconsivia nominabatur. Quae dea opulentiam ex agri cultura partam repraesentat. Porro ambo in serie feriarum inclusi erant mense Augusto ad messem peractam pertinentium, mense autem Decembri sive, ut alii volunt, ad sementem autumnalem peractam, sive, ut alii, ad primam aperturam horreorum, cum fruges proximae messis promebantur impendebanturque.
Virtutes theologicae
Secundum Sanctum Paulum, "maior autem ex his est caritas".
Consus
De Deo agrario
Plerique igitur eruditi putant Consum esse deum qui fruges in horreis vel sub terra reconditas tuetur.
Virtutes theologicae
De tribus virtutibus theologalibus tres recentes litterae encyclicae disputant: "Deus Caritas Est" et "Spe Salvi" scriptae a Papa Benedicto XVI et "Lumen Fidei, iam ab eo cogitata, sed a papa Francisco promulgata.
Consus
De Deo consiliorum
E contrario paene omnes auctores antiqui Consum consiliorum deum esse dixerunt, sive ob similitudinem vocabulorum, sive per popularem etymologiam, sive quod Consivium in consilium deformatum esset, ut nonnullis placuit. Nonne ipsi arae sub Circo defossae inscriptum erat, teste Tertulliano : CONSVS CONSILIO MARS DVELLO LARES COILLO POTENTES ? Nihilominus unum tantum consilium referunt, scilicet consilium de Sabinis rapiendis Romulo datum. Nam Consualibus ludis, Sabinis sub praetexto spectaculi accitis, feminas hospitum inermium ac nihil tale expectantium Romani rapuere. Haec est sola fabula quae de Conso narrabatur. Atque arae subterraneae hanc rationem reddebant : ita ostendi consilium rem tectam secretamque esse.
De Conso/Neptuno
Haec adsimulatio Consi cum Neptuno ostendit quam levibus de causis nonnumquam, dum interpretationem Romanam deorum Graecorum quaerunt, deos parum similes Romani comparaverint. Nam Posidon a Graecis dicebatur equum hominibus donasse atque etiam illius doni causa sperasse urbem Athenas e suo nomine appellatum iri ; Athenam vero deam eum superasse quod dis iudicibus olea equo praelata esset. Ideo Posidon "hippios", id est equester, cognominari solebat. Et Romae Consualibus ludis equorum (ac fortasse etiam asinorum mulorumque) cursus spectabantur. Nihil aliud novimus quod adsimulationem istam corroborare posset. Adeo parum ad notitiam Consi confert Neptunus !
De Cultu
Iam nonis Iuliis sacrificium ad aram Consi per pontifices populi Romani fiebat. Notabile est eodem die in veteribus Fastis ferias "Palibus II" inscriptas esse, quarum una equos, boves, asinos curabat.
Deinde, ante diem XII Kal. Septembres flamen Quirinalis et Vestales ibidem deum similiter litabant. Equi, asini et muli quoque feriati erant atque coronis ornabantur et certatim currebant in valle Circi (qui mos fuit origo Circi Maximi et ludorum circensium). Etenim illa iumenta homines in operibus rusticis adiuvarant, quae tunc messe peracta (prima Consualia), necnon appropinquante solstitio hiemali, semente peracta (secunda Consualia), cessabant.
Postea et aedem in monte Aventino habuit Consus cuius dies natalis post Augusti refectionem 12 Decembris (pridie Idus decembres) erat. Quod templum a L. Papirio Cursore anno 272 a.C.n. primum votum fuisse creditur
De Etymologia
Hodie inter plerosque eruditos constat nomen Consum e condendo ductum esse. Potest enim participium praeteritum breve iuxta conditus,a,um  fuisse, ut absconsus,a,um iuxta absconditus ex abscondendo. Nihilominus nomen derivatum Consualia a themate *consu- (quartae declinationis) ductum est : fortasse nomen actionis quoque fuit cum suffixo -tu formatum (d+t > s, ut tendo/tensus, pando/pansus vel passus, etc.).
Contra hanc originem adhuc recusabat Alfredus Ernout : malebat dicere Consum incertae originis esse atque fortasse Etruscae. Eadem de deo Iano dicebat cuius causa ad eandem speciem pertinere ei videbatur : nam primo Ianus quartae declinationis fuit (unde ianua, ianualis, ianuarius), postea secundae (e themate Ian(e/o) ducuntur Ianiculum et ianitor).
Carolus Lemaire
Carolus Lemaire (natus Lutetiae die 1 Novembris 1800; Gandavi mortuus est die 22 Iunii 1871),  litterarum professor et scriptor, fuit botanista  Francicus (Siglum scientificum eius est Lem.).
Miossens-Lanusse
Miossens-Lanusse  est commune 185 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Isurium
Isurium plenius ut videtur Isurium Brigantum (Anglice Aldborough) castra urbsque Romana in Britannia fuit. Civitas Brigantum fuit.
La Bussière (Ligerula)
La Bussière est commune Francicum 793 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Piute Comitatus
Piute Comitatus (Anglice:  Piute County) est Utae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 1435 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Junction, anno 1865 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum (accurate 4.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Marcus Annius Flavius Libo
Marcus Annius Flavius Libo (quo anno natus mortuusve ignovimus) fuit senator initio tertii saeculi. Ipse anno 204 consul ordinarius Septimio Severo imperatore factus est.
Itersen
Itersen (Theodisce: Uetersen) est oppidum Germanicum in Slesvico et Holsatia situm. Anno 1234, prima Itersen mentio in diplomate facta est. Inde ab anno 1870, oppidum est privilegio municipali praeditum.
Anno 2006, numerus civium fuit 17 865.
Civitates Foederatae Septentrionales
Civitates Foederatae Septentrionales magna regio geographica Civitatum Foederatarum Americae sunt. Dum civitates occidentaliores quoque septentrionales sunt, hi civitates esse Occidentales, nec Septentrionales, putati sunt.
Antonius Salamanca-Hoyos
Antonius Salamanca-Hoyos, etiam Antonius de Hoyos appellatus (natus circa annum 1506; mortuus Coneliani anno 1551), fuit Dioecesis Gurcensis episcopus.
Mont (Pyrenaeus Superior)
Mont (Occitanice Mont id est Latine Mons) est parvum commune Francicum 36 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mirepeix
Mirepeix  est commune 1118 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Beiensis
Beiensis (Lusitane Distrito de Beja) est pagus Portugalliae qui ad antiquam Transtagiae Inferioris provinciam pertinet. Ad septentrionem Districtu Eborae, ad orientem Hispania, ad meridiem Districtu Ossonobae, et ad occidentem Districtu Caetobrigae Oceanoque Atlantico finitimus est. Area geographica est 10 225 chiliometrorum quadratorum, cum residentium incolarum numero 154 325 anno 2006. Sedes districtus est Pax Iulia.
Subdivisiones
Districtus quattuordecim communia sive municipia (Lusice: municípios) componitur, quae sunt inferiora:
Ex praecipua civitatis divisione, districtus totus in Transtagiana Regione hodie comprehenditur. Quod ad subregiones attinet, Transtagiae Inferioris subregio tredecim concilia comprehendit, et concilium Odemirae ad subregionem Transtagiae Litoralis pertinet. Summatim:
Geographia
Districtus Pacis Iuliae meridiano platinitei Transtagianae dimidio, aquae cursibus plerumque parvis et fere siccis (et adhuc siccis) aestate inrigato, correspondet, et passim iugis infimis et parum declivibus interpunctus.
Praecipua districtus iniquitas est Anae valles, e septentrione ad meridiem suam orientalem partem dividens, seiungens praecipuam planitiem a terra inter flumen et Hispanicos fines qui, iuxta cum iugis Algarbicis districtum meridie limitantibus iugis (Monchicensi, Calidarionis, Spinae Caninae; Lusice: Serra de Monchique, Serra do Caldeirão, Serra de Espinhaço de Cão) sunt loca iniquissima supremaque in districtu. Iugum Adiciae (Lusice: Serra de Adiça) et prima Hispanici Saltus Castulonensis promuntoria amplius 500 metra alta sunt. Praeter hos tumulos, solum Iugum Cercalense (Lusice: Serra do Cercal), Districtu Caetobrigae finitimum prope Villam Novam Milium Fontium (Lusice: Vila Nova de Milfontes), et Iugum Mendrense (Lusice: Serra do Mendro), Districtu Eborae finitimum et Septemtrione Vidicariae, decoris digna sunt; 341 et 412 metra respective alta.
In hydrographico rete, ultra Anam et suas plurimas sed paucae vis accessiones, aliae duae hydrographicae sinus ponderis sunt: Sadonis, in districtu in Arandis vicinitate orti et districtum Caetobrigae capessentis, et fluminis Mirae, in Iugo Calidarionis orti et in Oceanum Atlanticum prope Villam Novam Milium Fontium influentis. Praeter haec retia, hydrographicae fluminis Aradis sinus partes quoque in districtum penetrant, cuius fons valde prope Mirae sed Algarbiam et Ripam Seixensem (Lusice: Ribeira de Seixe) capessit, cuius valles districtu Ossonobae finitima est. Sunt in districtu nonnullae immensae moles, inter quas nominata civitatis maxima, Moles Alquevensis (Lusice: Barragem de Alqueva) (in flumine Anae, divisa inter districtum Eborensem et Hispaniam), Moles Tzanciensis (Lusice: Barragem do Chança) (in flumine Tzancia, Lusice: Chança, divisa cum Hispania), Moles Sanctae Clarae (Lusice: Barragem de Santa Clara) (in flumine Mira), Moles Montis Saxi (Lusice: Barragem do Monte da Rocha) (in flumine Sadone, Moles Roxensis (Lusice: Barragem do Roxo) (in Ripa Roxensis) et Moles Odivelensis (Lusice: Barragem de Odivelas) (in Ripa Odivelensi).
Litus est saxosum et fere in recta linea e septentrione ad meridiem panditur, cuius praecipuae iniquitates Mirae ostium et Promuntorium Sardonis (Lusice: Cabo Sardão) sunt.
Ranzum
Ranzum (alia nomina: Ranzum Vallis Cuviae) (Italiane: Rancio Valcuvia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 940 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Ranzenses appellantur.
Momas
Momas  est commune 513 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Charta Socialis Europaea
Charta Socialis Europaea est pactio internationalis de iuribus humanis ad iura oeconomica, socialia et culturalia ex iuribus humanis a Consilio Europae decreta die 18 Octobris 1961 et die 3 Maii 1996 revisita est et in postestate est anno 1999. Charta facta est more additamenti Coventionis Europaeae de Iuribus Humanis quod sola iura civilia et politica proteget in genere. Charta in custodia Commissionis de Charta Sociali Europaea est et etiam Protocollum additamentale ad systema reclamationem collectivam admittendum decretum est anno 1995.
Pars I
De iuribus gerenaliter
Cataractonium
Cataractonium (Anglice Catterick) castra urbsque Romana in Britannia fuit.
Tuusula
Tuusula seu Urbs Tusbyensis (Suecice Tusby) est oppidum Finnicum in regione Nylandia anno 1643 conditum, quod a fere 38 000 incolarum habitantur. Ibi habitaverunt Ioannes Sibelius, compositor praeclarus, atque Alexis Kivi, qui scriptor Finniae proprius habetur. Urbes et oppida vicina sunt Hyvinge, Limnaea Nylandorum, Mantsala, Nurmiiarvi, Kerava, Sibbo, Vantania. Praeterea, media Tuusula et media Helsingia, caput Finniae, nonnullis 28 chiliometris inter se distant.
Ernestus Grassi
Ernestus Grassi vulgo Ernesto Grassi (Mediolani die 2 Maii 1902 natus; Monaci in Bavaria die 22 Decembris 1991 mortuus) fuit philosophus Italicus. Anno 1948 philosophiae professor Universitatis Monacensis factus est.
Lucius Antonius
In Republica Romana, Lucius Antonius (natus circa 80 a.C.n., mortuus post 41 a.C.n.) fuit fautor fratris sui triumviri Marci Antonii, Octaviani autem adversarius bello Perusino. Eo tempore cognomen Pietas sibi adrogavit ob excursus pro fratre factos; quod cognomen tam in nummis quam in inscriptionibus legitur. Consulatum anno 41 a.C.n. gessit.
De familia
Gens Antonia plebeia sed nobilis. Lucius Antonius filius erat M. Antonii Cretici illius qui imperium infinitum adversus piratas 74 a.C.n. acceperat, nepos vero clarissimi oratoris Marci Antonii, consulis 99 a.C.n., quem Cicero multum admirabatur. Mater ei fuit Iulia, sobrina Gai Caesaris. Duos fratres maiores natu habuit : triumvirum Marcum, ac Gaium Antonium necnon sororem quae Publio Vatinio nupserat.
Triumphus Lucii Antonii
Die 1 Ianuarii 41 a.C.n. L. Antonius de populis Alpinis triumphavit; quem triumphum Dio Cassius curiose describit. Adfirmat enim Fulviam a senatu triumphum Lucio impetrasse, etsi nihil tali honore dignum egisset ; quin etiam Antonium multum gloriatum esse quod eo ipso die quo consulatum inisset, ut olim Gaius Marius, triumpharet. Contra Appianus de illo triumpho silet.
De Bello Perusino
Quibus eventis ab historicis nomen "Perusinum bellum" inditum. Multa tamen hodieque non liquent, utrum consentiente Marco Antonio an sponte sua egerit Lucius ? num timuit ne Antoniani veterani Octavianis posthaberentur ? vel ne Octavianus nimium favorem apud veteranos oblito Marco Antonio sibi pararet atque liberalitatis fructum solus caperet ? an invidia Octaviani apud rura incolentes uti voluit ad summum imperium fratri suo comparandum? an triumvirorum imperium tollere et veterem rempublicam restituere voluit, ut apud historicum Appianum legimus ? Ne Manium quidem illum compertum habemus qui fuerit quamquam eum Lucio Antonio suasorem et instigatorem huius belli fuisse passim adfirmat Appianus.
De historicorum iudicio
Plerique historici antiqui, victoris Caesaris Augusti adsentatores, de Lucio Antonio maledixere atque eum vituperarunt, in primis Dio Cassius et Velleius Paterculus qui sic scribebat : L. Antonius consul, vitiorum fratris sui consors, sed virtutum, quae interdum in illo erant, expers.... Solus Appianus traditionem Lucium Antonium extollentem sequitur, tamquam virum fortem, constantem, generosis consiliis. Quin etiam Alexandrinus historicus duas dignitatis plenas orationes ad Octavianum in ore victi consulis ponebat.
Item ut Dio Cassius Lucium consulem ostendebat Fulviae libidinibus velut inservientem, sic apud Appianum Marci Antonii uxor minores partes agebat atque Lucius spe sibi cum Fulvia non communi motus ipse bellum suscipiebat. Ita ultimus verus reipublicae Romanae consul dici potest, qui legiones legebat et bellum suo arbitrio gerebat postquam a populo iussum erat.
Bucy-Saint-Liphard
Bucy-Saint-Liphard est commune Francicum 205 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Fanum Sanctae Luciae ad Melam
Fanum Sanctae Luciae ad Melam (alia nomina  : Fanum Sanctae Luciae Melae; olim: Fanum Sanctae Luciae de Plano Milatii) (Italiane: Santa Lucia del Mela) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 755 incolarum, in Regione Sicilia et in Urbe metropolitana Messanensi situm. Incolae Lucienses vel Luciopolitani appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Fanum Sanctae Luciae Melae, cum Messana et Liparis, sedes episcopalis metropolitana sunt. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Messanensis-Liparensis-Sanctae Luciae est.
Fractiones
Femminamorta, San Giovanni (Pancaldo).
Municipia finitima
Barcellona Pozzo di Gotto, Casalvecchio Siculo, Castroreale, Fiumedinisi, Furci Siculo, Gualtieri Sicaminò, Mandanici, Merì, Pace del Mela, Pagliara, San Filippo del Mela, San Pier Niceto.
2264 Sabrina
2264 , olim designationibus 1979 YK, 1932 JD, 1932 KB, 1933 SU, 1939 VJ, 1944 RJ, 1949 MW, 1966 QK, 1966 RP, 1970 HM, 1972 TL7, 1975 ED2, 1976 GZ3, 1976 JT1, 1977 FJ, 1977 RS1, et 1978 WY4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2264 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
653 Berenike
653 , olim designationibus 1907 BK, 1933 WT, 1963 PE, A893 AA, et A905 MA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 653 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Subiectum (grammatica generalis)
Subiectum est pars orationis quae caput membri constituit in coniunctione cum verbo principali.
Casus
In pleris linguis Indoeuropaeis sicut lingua Latina, subiectum semper est in casu nominativo:
Tamquam pronomen
In lingua Latina et plurimis aliis linguis Romanis (praeter linguae Francogallicae), si subiectum pronomen personale est, plerumque non mentionatur:
Linguae ergativae
In linguis ergativis sicut Vasconica autem, si subiectum est in coniunctione cum verbo intransitivo, id est verbo obiectum carente, in casu absolutivo est. Si subiectum est autem in coniunctione cum verbo transitivo, id est verbo obiectum habente, desinentiam casus ergativi habet.
കര്‍ത്താവ് (വ്യാകരണം)
Ioannes Moore (episcopus Norvicensis)
Ioannes, vulgo John Moore (in vico Sutton-juxta-Broughton Leicestriensis comitatus natus anno 1646; Londinii mortuus die 31 Iulii 1714), alumnus et socius Aulae Clarae apud Cantabrigienses, fuit eruditus et bibliophilus. Capellanus meruit iuxta Heneage Finch dominum cancellarium, quo suadente mox episcopus Norvicensis creatus est, postea autem Eliensis. Collectus eius librorum, "universally and most justly reputed the best furnish'd of any (within the Queen's Dominions) that this age has seen in the hands of any private clergyman", eius post mortem iussu regis Georgii I pro Bibliotheca Cantabrigiensi empti sunt, ubi sub appellatione "Bibliothecae Regalis" etiam hodie servantur.
Gerasimus Lebedev
Gerasimus Stephani filius Lebedev (Russice: Герасим Степанович Лебедев, Gerasim Stepanovič Lebedev; natus anno 1749, mortuus die 15 Iulii (stilo novo 27 Iulii) anno 1817) fuit peregrinator, linguista, praecursor theatri Bengaliensis, interpres, musicus, scriptor Russicus, qui praeterea praecursor fuit Indologiae.
Duodecim annos musicus in India habitavit, musicam canens docensque. Primus Indologus Russicus habetur. Opera eius principia sunt grammatica dialecti Calcuttensis linguae Hindustanicae et opus de oeconomia, geographia, cultura Indiae tractans. Primum in Europa typographeum litteris Indicis (Bengalicis) praeditum instituit. Etiam celeber est praecursor dramaturgiae Bengalicae: primum nationale generis Europaei theatrum in India anno 1795 instituit.
Rich Comitatus
Rich Comitatus (Anglice:  Rich County) est Utae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 1961 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Randolph, anno 1868 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Gerasimus Lebedev
Vita
Descriptio vitae Lebedev maximam partem in epistolis, diariis, aliisque scriptis eius nititur.
Pueritia et peregrinationes in Europa
Gerasimus Lebedev anno 1749 Iaroslaviae natus est sacerdote Stephano et uxore eius Parasceve. Filius primogenitus fuit et duos fratres, Athanasium et Triphillium, et unam sororem, Antoninam, habuit. Secundum memorias Gerasimi, mox pater solus, Iaroslavliae aliquo vexatus, Petropolim migravit, ubi cantor factus est in choro capellae aulicae. Gerasimus matre tollebatur sed ordine non eductus est. Cum quintum decimum annum ageret, Petropolim ad patrem migravit; hic sponte litteras didicit et libris, praesertim terras remotas describentibus, studere coepit. In musica se exercere coepit: in choro canebat, lepide clavile canebat. Etiam unum conditorum theatri Russici, Theodorum Volkov, cognovit.
Vere anni 1782 in oppido Étupes Lebedev introductus est heredi (cesarevič) Imperii Russici Paulo et uxori eius Mariae, qui iter in Europa nominibus Comitis et Comitissae Septentrionalium faciebant. Ei consilium Lebedev Indiae visitandae probaverunt (postea Lebedev hoc sicut imperatum describit). Meta itineris a Lebedev posita fuit studium huius terrae ab Europaeis incognitae et linguarum eius. Secundum sententiam communem, India erat patria proavita genera humani, et exploratio eius Russiam in laudem vertat. Postea Lebedev usus est adiumento comitum heredis, principis Alexii Kurakin et archipresbyteri Andreae Samborskij. Propter commendationem eorum, cum Londinium isset, ei favit legatus Simeon Voroncov, beneficio cuius in Indiam ire permissus est. Aliqui coniciunt iter in Indiam provocatus fuisse a sociis Francomurariis Pauli, praecipue Kurakin et Sergio Pleščeev, quorum studia a scientia "antiquae sapientiae Orientis" excitabatur. Etiam coniciunt notiones massonicas et gnosticismum arcanum Lebedev ipsum affecisse.
India
Die 12 (stilo novo 23) Februarii anno 1785 in urbe Gravesend Lebedev navem Rodney, navarcho Wakeman duce, conscendit, et post consistendum in Portu Ostio, navis 25 Martii vela ad Indiam dedit. Die 27 Iulii in insula Iohanna consistitit, et deinde 15 Augusti Madraspolim cepit. Fama autem Lebedev praevenerat: Gulielmus Sydenham, praefectus urbis, pactum bimum 200 librarum per annum pro spectaculis obtulit, praeter quod musicus dona fortuita sed aestimabilia accipiebat. Post duos annos, qui secundum Lebedev volup concorditerque transierunt, edidicit "sermonem vulgarem Malabaricum" (verisimile, linguam Tamulicam).
Sed Lebedev attrahebatur ad Bengalam, secundum famam, locum idoneum ad industriam "hominis strenui", sicut se videbatur. Volebat novam scientiam (praecipue, in Madraspoli non potuit invenire magistrum linguae sacrae Indusorum, Sanscritae, quia nemo eam hospitem docere voluit), novos notos, atque "statum honestum", quem ibi "innumerabiles advenae prope ex omnibus gentibus celeriter accipiunt". Itaque mense Februario anni 1787 Lebedev in navi snaw venit Calcuttam, caput Bengalae et totae Indiae Brittanicae, ubi decem annos commorabitur. In domu conducto prope ecclesiam Scotticam Sancti Ioannis domicilium defixit.
Fama eius crescebat, et mille libras per annum capere coepit. Inter admiratores liberales musicae eius fuerunt urbis praefectus Alexander Kidd, uxor scribae publicae E. Hay, iudex provincialis Burish Crisp, praetor regiminis Christophorus Green, iudex iudicii supremi Ioannes Hyde et alii. Lebedev etiam indologum celebrum Gulielmum Jones novit. In musica sua Lebedev sonitus Europaeum et Indicum complectebatur ("Suite benaresensis", scripta post visitationis urbis Benares, "Sérénade Indica", et alii). Ante eum nemo melodias indicas instrumentis occidentalibus cecinerat.
Calcuttae solum post duos annos, anno 1789, doctorem bonum, ad explicationem litterarum Sanscritarum aptum, invenit—magistrum Bengalicum Goloknath Das. Ille Lebedev in linguibus atque cosmogonia, mythologia, litteratura, arithmetica, astronomia Indica erudiebat, et Lebedev eum mercede remunerabatur ac musicam Europaeam docebat. Postea et alios doctores acquisivit; ipse libere fontes scriptos, originales et conversos, cognoscebat. Lebedev successit optime linguam Bengalicam discere, satis bene dialectum Calcuttensem linguae Hindustanicae scire, atque numerum verborum Sanscritorum in pronuntiatione Bengalica et bases grammaticae Sanscritae intellegere. Ad efficacitatem disciplinae augendum multas notas faciebat, informationem digerebat; scientia capta, accessi ad disciplinam alios participare optabat, eis ad cognitionem Indiae levandam, sed Calcuttae peregrino aliquod edere fere impossibile erat.
In processu disciplinae Lebedev ex Anglico in Bengalicum duas fabulas versavit: comoedias The Disguise (Simulatio) dramaturgi parum noti Ricardi Pauli Jodrell et Love Is the Best Doctor (Amor est optimus medicus). Lebedev The Disguise condicionibus localibus aptavit: actionem Matrito et Hispale Calcuttam et Lakhnau transtulit, nomina personarum mutavit, fabulam refecit in genere spectaculorum iocularium Bengalicorum in foris actorum, personas stereotypicas (custodes, musicos et praestigiatores vagos, fures) introduxit. Fabula conversa a panditis (sapientibus) benigne recensa est, et postea Goloknath Das consilium Lebedev fabulae producendae approbavit, histriones se inventurus esse promittens. Saeculo duodevicesimo ars dramatica Indiae peribat; fabulae non ad scaenam, sed ad recitationem scribi incipiebant; spectacula popularia in mercato praebentur cum fabulis ex carmine epico Indico, sed modo repetionis traditionis causa. Calcuttae iam operabantur tria theatra dramatica, propria Societati Indiae Orientalis (Old Play House, New Play House [Calcutta Theater], Chowringhee Theater), sed in eis solum fabulae et dramata musica Anglica producebantur, in eis Anglici propter Anglicos ludebant. Familiares Lebedev de consequentiis negativis possibilibus admonuerunt, et obtrectatores proposita eius in risum verterunt, ea quixotica appellantes, sed ei destinatum est consilium suum exsequi. Lebedev musicam ad spectaculum componuit, carmina Indica miscens musica Europaea, ipso scripta; etiam saltationes Indicas et versus poetae Bengalici popularis Bharatchandra Roy inclusit.
Sic apparuit in India primum theatrum nationale generis Europaei. Secundum spectaculum die Lunae 21 Martii anno 1796 prospere iit; fabula iam complete exhibita est. In hoc spectaculum solum 200 spectatores admissi sunt, et pretium introitus ab 8 rupiis ad 1 mohur aureum (40 solidos Anglicos) auctum est. Post duo spectaculi sumptorum demidium solvere contigit. Boni judicii in diariis apparuerunt. Gubernator generalis sivit fabulas produci diversorum generum et in lingua Bengalica et in Anglica. Prosperitate elatus, Lebedev theatrum ampliari sivit: aliquae actrices conductae sunt, additamentum ad theatrum constructum est, consilii apparuerunt operae Monsigny Le Déserteur producendae.
Sed tertio spectaculo theatrale, veri aestatique anni 1797 destinato, ad quod Lebedev solos incolas Asiaticos Calcuttae invitabat, fieri non contigit. Theatri Bengalici ventus popularis anxietatem provocavit non solum competitorum, sed etiam potestatum colonicarum Britannicarum, quae evigilationem in populo conscientiae nationalis timebantur. Iudex Iudicii summi Ioannes Hyde temptavit sed non potuit fraudem in translatione fabularum invenire. Lebedev in diariis laudatus est, quod eum convivia dare egit. Decorator clam submittus Iosephus Battle, in fiduciam Lebedev receptus, Russum persuasit eum socium aequum facere, partem in societate chirographo persolvens, sed alicui decem milia rupiarum debebat, quod theatrum in periculo publicationis posuit. Renovationis simulatione ornatus corrupit, in locum operariorum conscios suos subposuit, pecuniam traxit. Actrices a societate conductae, promutuum accipientes, Lebedev linquebant. Aliquo modo semel theatrum fere quasi propter incautelam conflagravit. Non volebant expendere A. Kidd praetor, filium cuius Lebedev musicam plus quam quinque annos docuerat, et Th. Gladvin vectigaliarius, in domu cuius Lebedev in concentibus luserat; 4755 et 1800 rupiae respective debebant.
Lebedev conatus est iudicem adire et foedus explendum vel compensationem adipisci, sed iurisconsulti variis rationibus non siti sunt se in causam recipere. Contra ipsum faber tignarius, hortulanus, coquus, ac possessor aedificii theatri postulationes pecuniarias ingesserunt. Die 6 Aprilis Lebedev adeo comprehensus est, sed eodem die absolutus est. In litteris Londinium Simeonem Voroncov comitem et Iacobum Smirnov protoiereum precatus est duas naves cum tabulis transportationis mittare, ut merces Indicas emant et quaestuose in Russia vendere, sed ei non responderunt, propositum nimis periculosum ducentes. Consilium autem bene succedere potuerit, si familiaritas Lebedev cum Indis et mercatu eorum respicitur. Totum hoc effecit dissolutionem theatri principio Maii mensis et venditionem apparatus in auctione pretio multo minore quam pretio aedificationis. Ad Octobrem Lebedev fere inops manens infirmavit.
Die 23 Novembri Lebedev a Georgio Shore gubernatore generali petivit, ut sineret eum in Europam reverti; permissum post duos dies accepit. Locum sortitus est in Societatis Indiae Orientalis navi Lord Thurlow, navarcho V. Thomson duce. Ante abitum ipsum Calcuttae congressus est cum Ioanne Krusenstern, voluntarie in classi Britannico militante. Die 10 Decembris anno 1797 Lebedev Indiam liquit; ei erant tantummodo bursa cum rebus propriis 271 rupiae valentibus, violoncellum, parva dona amicis, ac corpus haud magnum chirographorum Indicorum.
Regressus et munus in Russia
In Civitate Capitis die 8 Februarii anno 1798 Lebedev ex nave egressus est et gubernatori querimoniam de vexatione sua fecit, sed causae cognitio sine eventu finita est. Nauta Georgius Lisjanskij, qui cum Lebedev congressus est, eum mendocum et animi aegrem esse descripsit. Ut pecuniam pro viam acquireret, quinque concentus dedit, uni quorum Georgius Macartney gubernator adfuit. Hic quoque Lebedev linguae et moribus indigenarum studebat atque conchas colligebat. Die 4 Novembris anno 1798 a Civitate Capitis in navi Prince William Henry navigavit; die 3 Decembris in insula Sanctae Helenae concentum violoncelli dedit, et die 4 Februarii anno 1799 Londinium advectus est.
Hinc per Simeonem Voroncov imperatorum Paulum I adiit et confirmationem suorum operum sumptu publico edendorum accepit, sed hoc non secutum est, propter delationem de amicitia eius cum circulo Iacobinorum Russicorum a Iacobo Smirnov datam, atque libellum intempestivum petentem, ut praemium Anglo D. White propter liberationem navis Russicae daretur, atque dedecus temporarium Voroncov. Lebedev anno 1801 suo labore in lingua Anglica grammaticam dialectorum Indicorum (A Grammar of the Pure and Mixed East Indian Dialects...) edidit; haec erat una ex primis octo vel decem grammaticis Hindustanicis, Europaeis scriptis.
Lebedev anno 1801 in patriam rediit. Die 24 Octobris desiderium ad imperatorem Alexandrum I tulit, opera sua et versiones chirographorum Indicorum sumptu publico edire petens. Praeses Academiae scientarum A. L. Nikolai absentiam animadvertit typographei cum litteris propriis Indicis, quod potestates Petropolitani struere constituerunt. Lebedev die 2 Decembris computationem fecit, secundum quam requirebantur 15.5 milia rubelorum. Meditabat 172 litteras et numeros Sanscritos incidere, et imprimere lexicon Bengalo-Hindustano-Russicum in 73 foliis; chronologiam Brahmanicam in linguis Hindustanica, Anglica, Russica in 24 foliis; duas comoedias, in India conversas, in linguis Bengalica, Anglica, Russica, in 50 foliis; poëmata Bharat Chandra Ray in 48 foliis; autobiographiam ('Compositoris vitam et peregrinationem') in 96 foliis. Lebedev mense Ianuario anni 1802 secundum desiderium misit, in quo summam decem miliarum rubelorum indicavit et titulum professoris linguarum orientalium petivit ac mercedem correspondentem, ad tranquille laborandum necessarium. Edictum die 29 Ianuarii 1802 ab Alexandro I exiit de Lebedev titulo decernendo et inscribendo in Academiam scientarum cum mercede 1800 rubelorum per annum. Praeses Academiae Nikolai solum ad "summum imperatum" hoc facere posse declaravit, nam ratione usuali requirerentur homines, qui scientiam Lebedev aestimarent, sed non erant, praeterea titulus professoris linguarum orientalium in Academia nequaquam praesumebatur, atque merces immodico magna erat. Alexander I summum imperatum non fecit, et in loco die 4 Februarii 1802 Lebedev stipendio in officium Asiaticum Ministerii rerum externarum eduxit, ordinem assessoris collegialis et munus interpretis dans. Lebedev in hoc munere residuum vitae operatus est, Petropoli fere non exiens. Occasiones habebat ad libros convertendos ex linguis Europaeis, praecipue ex Anglico. Anno 1811 ordinem consiliarii aulici accepit, et die 1 Ianuarii 1817 ordinem Sancti Vladimiri quarti gradus.
Decem milia rubelorum decreta sunt ad typographeum creandum, quod Lebedev anno 1904 in suo proprio domo ligneo in via Bogadel'naja (nunc Orlovskaja) ad rivam Nevam aperuit et ferramentis litterarum Bengalicarum ornavit, itaque ad annum proximum eo edidit primum in Europa librum, litteris Indicis impressum. Primum libellus poëmatum Bengalicorum editum est cum exemplo et versione Lebedev. Anno 1805 Lebedev opus de oeconomia, geographia, culturaque Indiae edidit sub titulo Беспристрастное созерцание систем Восточной Индии брагменов, священных обрядов их и народных обычаев ('Consideratio aequa disciplinarum Indiae orientalis Brahmanum, caerimoniarum eorum ac morum popularium'), quod opus etiam linguis Theodisca et Francogallica probabiliter editum est. Brevi tempore ab Argentorato advenuit propositio de versionibus imprimendis lingua Sanscrita et linguis Indicis recentioribus optimorum librorum variorum gentium, sed Lebedev adductus est ut abnueret, quia labora onerabatur. Proximis annis nihil impressum est, quamquam Lebedev exemplaribus operam dare continuabat. Litterâ ad Alexandrum I anno 1816 rationem reddidit afflictionis oculorum, valetudinis tenuae, atque inopiae pecuniae, quarum maior pars in typographeo ornando dispensa est.
Gerasimus Lebedev die 15 (27) Iulii 1817 in sua officina typographica post gravem morbum decessit et in coemeterio Georgico ad Magnam Ochtam tumulo terrae successit. Sepulcrum non conservatum est, sed tabula cum titulo ab uxore facto, in quo iter et sudium Indiae describatur, in Museo publico sculpturae urbanae invenitur. Imagines Lebedev et descriptiones eius vultus non sunt notae. Sed etiam in opere est multum iustum, quamquam non semper recte expressum.
Grammatica dialectorum purorum mixtorumque Indiae orientalis
Grammatica dialectorum purorum mixtorumque Indiae orientalis (A Grammar of the Pure and Mixed Indian Dialects), Londinii anno 1801 edita, re vera dialectum Calcuttensem linguae Hindustanicae tractat, quae erat lingua franca, praesertim in commercio. Lebedev imprimis usus est materia, quam ipse legit, atque doctrinae praesidiis Georgii Hadley et Ioannis Fergusson. Grammatica componitur schemate singulari: contra praecedentes sequentesque, in ea conatum est traditiones Europaeas et Indicas complectere—iuxta vocabula grammatica Europaea, Sanscrita pronuntiatu Bengalico citantur; etiam varietas formarum grammaticarum Hindustanici unius dialecti tractatur, et non summa earum ex diversis urbibus Indiae.
In opere sunt multae res inconsequentes et notiones erroneae, cum imperitia et inscientia linguae Sanscritae connexae, cuius linguae systemate in compositione grammaticae uti conatus est. Itaque multiplices linguae res expositae sunt sine selectione et descriptione in genera, quod practicum libri usum difficilem facere debebat; perperam distinguuntur genera, et coniugatio verborum confunditur. Etiam in opere est multum rectum, sed non semper bene expressum.
Lebedev prooemio grammaticae censoria virgula opera notavit antecessorum—Hadley et Fergusson de lingua Hindustanica ac Gulielmi Jones de Sanscrita—propter multa errata et transcriptionem irregularem accusans. Critica autem opinione falsa orta est, quoniam linguae Hindustanica et Sanscrita quae Lebedev notae erant Bengalico sermone affectabantur, cum auctores reprehensi imperfecta transcriptione formas classicales harum linguarum describerent. Haec praefatio scaeva, cum aliis erratis supra indicatis, scriptoribus ansam dedit notitiarum expositarum dubitandarum. Ita S. K. Chatterji in commentationibus de primis grammaticis linguae Hindustanicae grammaticam Lebedev non tractavit.
Lebedev censuit alphabetum Russicum melius ad translationem sonorum Indicorum fecisse quam Anglicum, et sonos Indicos admodum vicinos fuisse Russicis. In opere sonorum Hindustanicorum pronuntiatum on explicat. Systema suum transcriptionis consequentia non eminet, atque aliquos habet defectiones. Praesertim, differentia inter consonantes dorsales et retroflexos non indicatur; generaliter aspiratio consonantium et nasalizatio vocalium non transferunt; frequenter unus sonus diversis modis scribitur; et multi sunt errores typographici.
Pretium principale huius operis in eo constat, quod ut nullum alium demonstrat ut linguae Hindustanica mutabat affectione Bengalicae et linguarum cognatarum copiosorum colonorum qui Calcuttam ex tota India venebant: Hindustanica immensam quantitatem vocabulorum mutuata est, et grammatica simplicem reddita est. Praeter linguam Bengalicam ad mutationem contulerunt etiam Hindica occidentalis, Biharica, Arabica, Persica.
Consideratio aequa disciplinarum Indiae orientalis Brahmanum
Consideratio aequa disciplinarum Indiae orientalis Brahmanum, caerimoniarum eorum ac morum popularium (Беспристрастное созерцание систем восточной Индии брагменов священных обрядов и народных обычаев), anno 1805 edita, fuit primus liber originalis lingua Russica de India impressus. In prooemio, notitias de vita auctoris continenti, et partibus tribus constat.