cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Franciscus Assisiensis
Sanctus Franciscus Assisiensis natus est die 26 Septembris anni 1181 aut 1182 ex familia Umbra magni momenti cum nomine Ioannis de Moriconibus. Pater eius, Petrus Bernardonis filius de Moriconibus, textilium venditor erat et filio Ioanne nomen imposuit Francisci pro nationalitate matris eius Dominae Picae. Ioannes vel Franciscus iuventutem mundanam egit et numerabatur inter primos iuvenes Asisii. Militavit in bello contra Perusiam et captus est. Febricitans, animum ad res spiritus intendit. Salute restaurata, iterum quaerebat gloriam mundi, sed paulatim de Deo amplius et amplius cogitabat. Anno 1205 magis magisque desideravit Deum perfecte sequi. Die quodam, dum equitat, vidit leprosum horribiliter deformatum. Repulsus, voluit tamen pro Christo hominem diligere et amplexus est eum et omnia sua ei dedit. Amplecti constituit non tantum leprosum, sed etiam Christum et paupertatem evangelii cum simplicitate voluntaria. Post Peregrinationem Romam, locutionem audivit e crucifixo venientem in ecclesia Sancti Damiani. Iesus ei dicebat: "Aedifica Ecclesiam meam, quae decidit". Franciscus conatus quidem est aedem Sancti Damiani patris pecuniis reficere, et postea a patre in domo clausus est. Fugit et postea publice declaravit se nihil expectare a patre et, patris vestimento exuto, vestem pauperis ab episcopo accepit. Funditus vitam paupertatis egit, in nihilo quiescens quotienscumque vocem Dei audiebat, etiam si non perfecte eam intellexerat. Devotione sua ad se multos homines congregavit, qui volebant Christum sequi secundum verbum evangelicum ut Beatus Franciscus, Fratres Minores quidem vocatos. Ei, nihil possidentes, Deum laudabant et evangelium predicabant tam in opere quam in verbo. Venit ad Sanctum Franciscum etiam puella familiae nobilis Assisiensis: Sancta Clara, quae, instar Sancti Francisci, communitatem sororum condidit. Cupiens Musulmanos ad Christum convertere, Franciscus iter in Aegyptum fecit, ubi aliqua cum imperatore tractavit et miracula insignia operatus est, sine tamen ulla magna conversione. Die 14 Septembris 1224 Alverniae, in mystica oratione involutus, accepit stigmata Christi in corpore suo. Mortuus est die 3 Octobris 1226, anno XLV aetatis suae. Celebratur quotannis ab Ecclesia Evangelica in Germania ipso die, ab Ecclesia Catholica autem et aliis ecclesiis die 4 Octobris. In diebus antequam mortuus est, conscripsit praeclaras Laudes Creaturarum.
Lucius Iulius Iullus (tribunus militum 388 a.C.n.)
Lucius Iulius Iullus (quando natus quandove mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi 4 a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Iulius anno 388 a.C.n. primum officium tribuni militum consulari potestate administravit. Collegae eius tum Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Aquillius Corvus, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Servius Sulpicius Rufus electi sunt. Eo anno tribuni exercitum in Aequos duxerunt atque oppida Etruscorum Cortuosam et Contenebram vi ceperunt. Domi tribuni plebis leges agrarias postulaverunt.
Anno 379 Iulius iterum tribunus electus est et cum eo Publius Manlius A.f. Capitolinus, Gaius Manlius Vulso, Gaius Sextilius, Marcus Albinus, Lucius Antistius, Publius Trebonius atque Gaius Erenucius. Et plebeii et patricii tres tribunos tum habuerunt. Bellum Volscorum continuatum est, Praenestini rebellaverunt.
Écourt-Saint-Quentin
Écourt-Saint-Quentin est commune Francicum 1749 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Londinium
Londinium (Anglice London, []), sive Lundonia est urbs et caput Angliae et Regni Britanniarum omnis, eodemque tempore maxima et frequentissima Britanniae regio metropolitana, atque maior industriae humanae sedes. Historia huius urbis per duo millennia durat, quia revera a Romanis condita est, qui hunc situm Londinium appellabant. Urbis "cor"—antiqua Londinii Urbs, saepe "milia passuum quadrata" dicta, districtus ad aerarium pertinens—fines mediaevales magna ex parte retinet. A saeculo undevicensimo, nomen Londinii etiam ad metropolim pertinet quae circa hunc locum crevit. Temporibus hodiernis, plurimum huius conurbationis regionem Londinii figurat et administrativam maioris Londinii regionem, cui sunt Demarchus et conventus vocibus populi Londiniensis electi.
Londinium est praestans urbs orbis terrarum, maxima orbis terrarum sedes aeraria (cum Urbe Novo Eboraco  ), et maximum GDP urbanum in Europa habet. Media urbs est sedes plurimum civitatis summarum centum societatum (FTSE 100) et plusquam centum Europae 500 maximarum. Londinii pondus erga civilem rationem, res aerarias, educationem, oblectamenta, media accumulata, habitum, artes, et culturam ad summam eius gloriam universam auget. Id est maior studii locus domesticorum externorumque salutatorum. Id fuit situs Olympicorum Aestatis 1908 et 1948, et ludorum Aestatis 2012. Id quattuor Situs Patrimonii Mundi continet: Turrim Londiniensem; regales hortos botanicos Kewenses; situm qui palatium Westmonasteriense, abbatiam Westmonasteriensem, templumque Sanctae Margaritae comprehendit; et historicum Grenovici locum, ubi Regium Observatorium circulum meridianum Grenovicensem (0° longitudinis) et GMT designat.
Nomina et mythologia
Orthographia nominis Londinii multis modis datur. Romani a principio Londinium scripserunt: sic Tacitus infra verbatim citatus, Itinerarium Antonini et inscriptiones multae; taliter Graece Ptolemaeus. Auctores tardiores et mediaevales aliter scripserunt, inter quos enumerare oportet Ammianum Marcellinum qui Lundinium, Bedam venerabilem qui Lundonia scripsit, alios posteriores qui Londonia et Londonium, alios etiam recentiores qui Londinum.  Linguis postromanis Cambrice Caer Lundein scribitur, Anglosaxonice Lundenburg, Lundenceaster atque on Lundene, lingua Anglica media Lundin, lingua Anglonormannica Lundres.
Nomina ficta huius urbis necnon etymologiam fictam evolvit medio saeculo decimo Galfridus Monemutensis isto libro quem intitulavit Historia Regum Britanniae. Ibi narrat urbem a Bruto Troiano, Aeneae pronepote, conditam et ad honorem proavorum "Troia Nova" appellatam, nomenque hoc graduatim in "Trinovantum" commutatum. Regem deinde Londiniensem Lud novum nomen huic urbi dedisse Caer Lud ('castrum Lud'), postea in nominibus Cambrico, Latino et Anglonormannico mutatum; eundem Lud iuxta portam Londiniensem Ludgate sepultum esse. Haec narratio cum rebus alibi notis connectitur. Trinovantes re vera fuerunt tribus vel civitas regionis Londiniensis in Britannia praeromana; appellationem autem "Trinovantum" Galfridus ipse ut videtur finxit. Brutus Troianus iam a Nennio anno circiter 900 conditorem Britannorum, qui ab nomen populi et insulae traxerint, fuisse adseveratur. Lludd Llaw Ereint, scil. "Lludd manibus argenteis", fuit heros mythologiae Cambricae, sed Galfridus falso nomen eius cum nomine urbis Londinii coniunxit.
Praehistoria et antiquitas
Nomen huius loci praeromanum esse fere omnes confitentur, sed archaeologi nihil usque adhuc reppererunt quo monstrari potest Londinium ante aevum Romanum conditum vel habitatum fuisse. Britannia a Romanis, principe Claudio, ab anno 43 conquisita, Camuloduno statim ad dignitatem coloniae et officium praesidii administrationis provincialis erecto, Londinium ad Tamesis fluminis traiecto intra paucos annos conditum esse haud dubitare licet. Oppidum iam anno 47 aedificabatur: canalem enim ligneum, iuxta viam urbanam Romanam olim positum et sub prima ad viam hodiernam Poultry domo effoditum, ex arbore hoc anno caesa sculptum esse a dendrochronologia constat. Britanni rebellatores, Boudica reginá, oppidum novum anno 60 destruxerunt, sicut Tacitus narrat:
Urbs restructa rapide crescebat. Eo saeculo I exeunte vel II ineunte praesidium praefecti provincialis constitutum est. Saeculo II exeunte moenia urbis aedificata sunt quorum fragmentum etiam hodie monstrantur. Memoria moeniorum nomine viae hodiernae London Wall ("moenia Londiniensia") servatur. Basilica omnium urbium transalpinarum maxima Londinii in urbe constructa est. Ibi fuerunt Mithraeum aliaque templa nonnulla et thermae.
Intra moenia Londiniensia anno 296 milites imperatoris Constantii Chlori mercenarios Francicos usurpatoris Allecti, qui urbem vastabant, devicerunt et interfecerunt. Iam ante annum 314 episcopatus Christianorum Londinii constitutus erat, unde eo anno episcopus Restitutus ad Concilium Arelatense profectus est. Bellis autem tam civilibus quam externis saevientibus aedificia Londinii publica iam saeculo IV exeunte delapidabantur. Romani e provinciis Britannicis omnibus annis circiter 408/410 recederunt.
Medium Aevum
Paulo post migrationes Anglorum et Saxonum vicus mercatorius, nomine Lundenwic, extra moenia Romana ad ripam Tamesis iuxta viam quae hodie The Strand ('ripa') appellatur iam saeculo sexto exeunte crescebat. Ruinas et sepulturas huius aevi archaeologi sub foro Covent Garden appellato reppererunt.
Anno 604 episcopum Mellitum ab Augustino Cantuariensi missum recepit Saberhtus rex Orientalium Saxonum, "quorum metropolis" (ait Beda) "Lundonia civitas est, super ripam praefati [Tamensis] fluminis posita, et ipsa multorum emporium populorum terra marique venientium". Londinii eisdem annis, Saberhto in religionem Christianam baptizato, ecclesia cathedralis Sancti Pauli condita est.
Cultura
Londinium est multis "domibus publicis", scilicet cauponis sive tabernis, celebre.
Commeatus
Ferrivia subterranea metropolitana Londiniensis (Subterranea Londiniensis) est omnium vetustissima toto in orbe terrarum. Sermone cottidiano tube ('tubus') pro sua forma rotunda etiam appellatur. Praeterea, celebria laophoria rubra duobus pontibus instructa sunt quae non solum Londini sed toto in regno Britannico invenitur. Nuper quidem administri etiam laophoria emerunt uno solum ponte instructa, 18 metra longa, apud DaimlerChrysler societatem autocineticam facta.
Clima
Sicut Britanniae meridianae fere omni, urbi Londinio clima est temperatum oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger, in stationes quattuor divisum, aestatibus mitibus, hieme modice frigida; temperatura aëris media a mense Decembri ad Februarium 7° atque mensibus Iulio et Augusto 19.5°, minima inter 4.5° et 15.5°, maxima inter 8.5° et 23.5°, sed minima extrema usque hodie nota −16.1° in regione suburbana Northolt mense Ianuario 1962, maxima extrema 38.1° iuxta Kew mense Augusto 2003, quo anno sub aestate calidissima temperatura media dies sibi insequentes quattuordecim supra 30°, elevata est, duos dies etiam 38°, centenis hominum eis diebus propter calorem mortuis; pluviis (iuxta aëroportum Heathrow verificatis) mense Februario ad 41 mm tantum, mense Octobri ad 68 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 109, mense Augusto 7.5, mense Ianuario 11; horis solis fulgentis (ibidem relatis) mense Decembri 52, mense Iulio 212, per annum totum 1 632.
Incolae notabiles
thumb|upright=2|Territorium [[urbs Londiniensis|urbis Londiniensis (1), e comitatu Londiniensi exclusae, colore candido depingitur. Territorium Consilii Comitatús Londiniensis colore roseo depingitur. Intus forma burgorum metropolitanorum videtur: I. olim partes Middelsexiae: Westmonasterium (2a), St Marylebone (2b), Paddington (2c), Kensington (3a), Chelsea (3b), Hammersmith (4a), Fulham (4b), Bethnal Green (8a), Stepney (8b), Poplar (8c), Hackney (9a), Shoreditch (9b), Stoke Newington (9c), Islington (10a), Finsbury (10b), Hampstead (11a), St Pancras (11b), Holburnia (11c)
II. olim partes Surriae: Wandsworth (5a et 6b), Battersea (5b), Lambethum (6a), Southwark (7a), Rotherhithe (7b), Camberwell (7c);
III. olim partes Cantii: Lewisham (21a), Deptford (21b), Grenovicum (22a), Woolwich (22b et 27d).
Territorium Londinii Maioris tabulam totam occupat. In urbes duas et burgos triginta dividitur, scilicet: I. Londinium interius: Urbs Londiniensis (1), Urbs Westmonasteriensis (2), Kensington et Chelsea (3), Hammersmith et Fulham (4), Wandsworth (5), Lambeth (6), Southwark (7), Tower Hamlets (8), Hackney (9), Islington (10), Camden (11);
II. Londinium exterius: Brent (12), Ealing (13), Hounslow (14), Richmondia (15), Kingstonium (16), Merton (17), Sutton (18), Croydon (19), Bromley (20), Lewisham (21), Grenovicum (22), Bexley (23), Havering (24), Barking et Dagenham (25), Redbridge (26), Newham (27), Waltham Forest (28), Haringey (29), Enfield (30), Barnetum (31), Harrovia (32)]]
Biarnius Heriulvi filius
Biarnius Heriulvi filius sive Byarnus (Tabula Vinilandana), lingua Islandica antiqua Bjarni Herjólfsson, explorator Nordicus, primus Europaeus qui continentem Americam Septentrionalem viderit esse creditur. Ventis procellosis avectus, breves colles silvis contectos a solis occasu conspexit. Cum terra illa hospitabilis videretur, cupiebat in cursum suum redire, neque igitur terrenam illam exploravit. Quae vidisset et in Groenlandiaet in Norvegia nuntiavit, nemini autem studium movens.
Amalia
Amalia est praenomen femininum, a radice Germanica amal, 'labor', deductum. Saepissime apud Theodiscos et incolas Scandinaviae reperitur.
Bois-le-Roi (Ebura)
Bois-le-Roi est commune Francicum 1'051 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Londinium
Regiones urbanae et administratio
Limites urbis Londiniensis a temporibus antiquis usque hodie paucissime mutatae sunt. Regiones igitur circumiacentes, saeculis recentioribus graduatim in suburbia conversae, ab initio sicut paroeciae rurales administratae sunt sub comitatibus Surria, Cantio et Middelsexia; quibus addere oportet urbs libera seu libertas Westmonasteriensis. Anno 1855, opera administrativa regionum suburbanarum atque urbium Londinii et Westmonasterii consessu novo assignata sunt, nomine Metropolitan Board of Works. Qui labores suos usque ad annum 1889 continuavit. Eo anno comitatus, formá similis atque comitatús Angliae omnis, munus administrationis metropolitanae suscepit, cuius senatus London County Council ("Consilium Comitatús Londiniensis") appellatus est. Territorium totum huius novi comitatus in burgos metropolitanos divisum est, successores paroeciarum ruralium anteriorum. Formam burgorum metropolitorum limitesque comitatús Londiniensis, colore roseo pictae, in tabula adiuncta videntur.
Anno 1965, urbe per quinque et septuaginta annos fere continuo aucta, terrae Comitatus Londiniensis cum urbe Londiniensi et Middelsexia tota regionibusque Essexiae, Cantii et Surriae limitaneis in novum comitatum administrativum incorporatae sunt sub auctoritate Greater London Council ("Consilium Londinii Maioris"). Cuius territorium (urbibus duabus exceptis) in triginta burgos departitum est, cuius formas, numeris distinctas, in eadem tabula videre licet. Concilio Londinii Maioris anno 1986 abolito, ab hoc anno urbes et burgi Londinienses singuli sine intermedio sub regimine Britannico terras suas administraverunt usque ad annum 2000. Inde hodie usque concilium novum, nomine London Assembly, res administrativas Londinienses regit, ad cuius caput stat praefectus a populo electus.
Nexus externi
🇬🇷
Heilles
Heilles est commune Francicum 613 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Nativitas Beatae Mariae Virginis
Festum Nativitatis Beatae Mariae Virginis, quod nativitatem Mariae, matris Iesu commemorat, ab ecclesiis Catholica, Orthodoxis et Anglicana die 8 Septembris celebratur.
Historia
Festum saeculo quinto exeunte a festo dedicationis ecclesiae Beatae Mariae Virginis profectum est. Saeculo septimo festum in ecclesia et orientali et occidentali celebrata est. Postea ex festo dies sollemnitatis in Conceptione Immaculata Beatae Mariae Virginis deducta est, quae novem mensibus ante (die 8 Decembris) agitur.
Bernardus Charrier
Bernardus Ludovicus Maria Charrier  (natus die 4 Augusti 1938 Porti Namneti) est ab anno 2001 episcopus Tutelae (Dioecesis Tutelensis).
Vita
Bernardus Charrier die 29 Iunii 1964 presbyter ordinatus est. Die 22 Ianuarii 2001 episcopus Tutelae creatus et die 22 Aprilis consacratus est.
Georgius Gruntz
Georgius Gruntz (Basiliae die 24 Iunii 1932 natus; ibidem die 10 Ianuarii 2013 mortuus) fuit musicus, clavista et compositor generis Iazii Helveticus.
Killers
Killers (Sicarii) est secundum abum Iron Maiden gregis musici anno 1981 editum.
Butera
Butera (olim Butheria) (Italiane: Butera; Sicule: Vutera / Butera) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 100 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Calatanisiadensi situm. Incolae Buterenses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: Universitas Invictissimae Civitatis Buterae.
Fractiones
Butera Scalo, Piano della Fiera, Falconara, Marina di Butera (Desusino), Tenutella
Piraeus (unitas regionalis)
Piraeus (Graece: Περιφερειακή ενότητα Πειραιώς) est unitas regionalis Graeciae, una ex octo unitatibus regionalibus regionis Atticae. Unitas regionalis partem urbis Athenarum medio-occidentalem amplectitur.
Unitati sunt 466 065 incolae.
Reformatione administrativa anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) unitas regionalis Piraeus e pristina nomarchia Piraeo, cuius territorium - insulis exceptis - amplectitur et quae fuit una e quattuor nomarchiis Atticae, formata est. In quinque demos - partim pristinis demis coniunctis - divisa est.
Insulae, quae antea ad nomarchiam Piraeum pertinebant, nunc propriam unitatem regionalem nomine Insulis formant.
Index suppositus demos (cum numeris sicut et in tabula inveniuntur), quales anno 2011 coagmentatione exstant, et antea demos, e quibus exstiterunt, refert.
Foedus Romae ictum
Foedus Romae ictum in usu singulari plurium linguarum (e.g. Treaty of Rome) est amplius duorum foederum (quae etiam Foedera Romae icta dicuntur) die 25 Martii anno 1957 Romae ictorum, cui tunc nomen Foedus Communitatis economicae Europaeae instituendae datum est et quod hodie nomen Foedus de operatione Unionis Europaeae fert (cum alium Foedus Communitatis Europaeae energiae atomicae instituendae sit).
Bois-Jérôme-Saint-Ouen
Bois-Jérôme-Saint-Ouen est commune Francicum 752 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
La Destrousse
La Destrousse est commune Francicum 3'074 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Juigné-sur-Loire
Juigné-sur-Loire  est commune Francicum 2'542 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Tabuletta computatralis
Tabuletta computatralis, vel tantum tabuletta, vel computatrum tabulare, est apparatus computatralis portabilis quo quadrum tactile, camera obscura digitalis et tantum unus vel pauci malleoli sunt principalia peripherica input outputque, et qui plene vel partim ad ludendum, operandum vel discendum in locum computatri substituitur.
Galeopterus variegatus
Galeopterus variegatus est mammale familiae Cynocephalidarum, in Asia Meridio-Orientali endemicum.
Ervinus Sellering
Ervinus Sellering (natus 18 Octobris 1949 in Sprockhövel) vir publicus Theodiscus et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.
Iuventus Munusque
Patria Ervini Sellering Rhenania Septentrionalis-Vestfalia est. Schola finita Heidelbergae, Bauci Monasteriique iurisprudentiae studebat et tum iudex rerum administrationis factus est. Ab anno 1994 hunc magistratum in Megapoli et Pomerania Citeriore gessit.
Cursus honorum
Eo anno et sodalis SPD factus est. 2000 minister iustitiae Megapolis et Pomeraniae Citerioris factus est. Ab anno 2002 legatus senatus huius terrae foederalis erat, ab 2006 minister rerum socialium. 14 Aprilis 2007 praeses SPD Megapolis et Pomeraniae Citerioris electus est. 6 Octobris 2008 successor Haraldi Ringstorff praeses ministrorum creatus est. Sellering electione diei 4 Septembris 2011 iterum maximum partem suffragiorum accepit. Die 1 Novembris 2016 iterum praeses ministrorum electus est, iterum foedus regendi cum factione CDU signaverat. Die 30 Maii 2017 Sellering enuntiavit, se a magistratibus se recessurum, quod Cancre morbo laboraret. Manuela Schwesig, adhuc Administra Foederalis Feminarum et Iuventutis ei successura est. Die 4 Iulii 2017 Schwesig novum magistratum iniit.
Caesarocoxaga
Caesarocoxaga vel vulgo Joškar-Ola (Mari Russiceque Йошкар-Ола, quod in lingua Mari pratensi Urbem rubram significat) est caput rei publicae Mari El Foederationis Russicae, cui sunt 260 352 incolae. In ripa Coxagae Minoris situm est.
Historia
Castellum anno 1584 a tzare Theodori Ioannis filii in ripa Coxagae Minoris, accolae Volgae sinistri, conditum est. Usque ad annum 1919 Carevokokšajsk (Царевококшайск, i.e. Urbs tzaris ad Coxagam) appellabatur, inter annos 1919 et 1927, Krasnokokšajsk (Краснококшайск, Urbs rubra ad Coxagam). Urbs anno 1984 Ordine Vexilli Rubri Laborisru affecta est. Hoc tempore Caesarocoxaga est urbs industriae, scientiae naturalis, cultúsque humani; etiam una ex magnis locis culturae Finno-Ugricae habetur.
La Jubaudière
La Jubaudière  est commune Francicum 1'200 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Le Bois-Hellain
Le Bois-Hellain est commune Francicum 234 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
8656 Cupressus
8656 , olim designationibus 1990 QY8, 1951 WW2, et 1993 FL31 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8656 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Flavius Theodorus
Flavius Theodorus (natus saeculo 5, mortuus post annum 526) vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.
Familia
Theodorus ad gentem nobilem Deciam pertinuit. Pater eius Flavius Caecina Decius Maximus Basilius Iunior consul anni 480 erat, fratres erant Flavius Faustus Albinus (consul anni 493), Flavius Avienus Iunior (consul 501) et Flavius Inportunus Iunior, qui anno 509 consulatum gessit.
Cursus honorum
Theodorus anno 500 praefectus praetorio Italiae erat et anno 505 consulatum gessit una cum Flavio Sabiniano. Anno 509 patricius nominatus est. Hoc anno autem et propter vim in Circo Maximo allatam una cum fratre Importuno accusatus est. Anno 517 Flavium Agapitum et Ioannem I papa Ravennam sequebatur, ut a Theodorico rege libertatem fidei catholicae peteret. Deinde anno 525 cum Ioanne papam a rege Theodorico Constantinopolim missus est, ut postulationes regis de libertate Arianorum apud Iustinanum I imperatorem impetraret. Cum mense Maio 526 Ravennam redisset, a Theodorico in carcerem iactus est. Quid deinde ei accidisset, ignoramus.
Vinum Falernum
Vinum Falernum sive simplicius Falernum est vinum tempore Imperii Romani sub monte Falerno factum in Agro Falerno regionis Campaniae. Vino Caecubo deficienti, Falernum maxime laudatum est inter vina Italiana saeculis I exeunte, II, III.
Falernum erat vinum valde generosum, hieme factum, flavum (sed, si longius servatum, russeum et nigrescens). Nomen Falernum legitur apud permultos aetatis Augusti imperatorumque sequentium scriptores, et inscriptum est a Diocletiano inter septem vinos carissimos edicto suo de pretiis anno 300.
De terris
Vinum Falernum sic a Plinio describitur:
Ita tres agri distinguuntur:
Vina Massicum, Calenum et Statanum, tempore Rei Publicae clara, fortasse interdum sub appellatione Falerni comprehensa sunt. Si hoc verum sit, supplementum probabile redditur inscriptioni in amphora Falerna anno 102 a.C.n. consulibus Q. Lutatio Catulo et C. Mario scriptae: "Fal[ernum] Mas[sicum] / Q Lutatio / C Mario / cos // C".
Eugenica
Eugenica scientia seu momentum politicum vel sociale quibus compositio genetica multitudinis gentis humanae admelioraretur.
Franciscus Galton ipse rerum eugenicarum peritus eugenicae nomen invenit.
Unio Europaea cum Charta de iuribus fundamentalibus Unionis Europaeae eugenicam, inter alia, ut intentio selectionis hominum prohibet.
Écoivres
Écoivres est commune Francicum 106 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Ioscelinus Stevens
Ioscelinus Stevens, denuo pleniter Sir Jocelyn Edward Greville Stevens (Londinii natus die 14 Februarii 1932; die 9 Octobris 2014 mortuus) fuit diariorum editor ministeriorumque publicorum curator Anglicus. Matre morbo parturientium mox mortua, patre haud benigno uxoremque alteram mox ducturus, puer ob hereditatem divitissimus alumnus fuerit Collegii Etonensis et deinde Collegii Trinitatis apud Cantabrigienses, e qua nihilominus propter absentiam sine lauris expulsus est. Avo Eduardo Hulton et avunculo necnon germano diariorum directoribus potentissimis, iuvenis eandem fortunam petens, studiis apud Collegium Typographicum Londiniense persecutis, apud libellos Lilliput diurnarius merere coepit annoque aetatis quinto et vigesimo attincto periodicum The Queen acquisivit et reconstituit, collaboratoribus Marco Boxer delineatore, Antonio Armstrong-Jones photographo.
Anno fere 1968 Evening Standard vespertinum dirigere coepit, iussu possessoris Beaverbrook, annoque 1972 Daily Express matutinum. Operariis supererogatoriis dimissis, rebus minimo sumptu gestis, diaria antea decadentia ad meliorem fortunam restituit, sed ob indolem durissimam faciemque blandientem a scribis libelli satyrici Private Eye "dentes piranhae" (piranha teeth) cognominatus est. Anno 1981, diariis ambobus a Victore Matthews emptis, Stevens ipse reiectus est. Mox autem rector creatus est Regalis Collegii Artium ubi eodem fere modo professoribus multis dimissis successum collegii discipulorumque melioravisse censetur. Rursus ab anno 1992 usque ad 2000, suadente imprimis Michael Heseltine eo tempore ministro pro circumiectu Britannico, officinam Patrimonii Anglici (English Heritage) direxit.
Thorvaldus Asvaldi filius
Thorvaldus Asvaldi filius (lingua Islandica antiqua Þorvaldr Ósvaldsson) erat pater inventoris conditorisque Groenlandiae, Erici Rufi patris Leivi Erici filii qui Americam Septentrionalem, quattuor saeculis ante Christophorum Columbum, attigit.
Ipse Thorvaldus natus in Norvegia est, sed circa 965 exul factus est regnante Haraldo II.
Nexus externi
FindArticles - "Vanished Vikings - Erik the Red's Greenland colonies" (Anglice)
Flavius Sabinianus
Familia
Pater eius Sabinianus Magnus magister militum per Illyricum fuit, qui a Zenone imperatore anno 481 supplicio affectus est. Tamen filius cursum militarem coepit. Frater eius Flavius Moschianus (consul 512) erat. Sabinianus filiam Flavii Probi, fratris Anastasii I imperatoris in matrimonium duxit et filium habuit: Flavius Anastasius Paulus Probus Sabinianus Pompeius Anastasius anno 517 consulatum gessit.
Cursus honorum
Sabinianus magister militum per Illyricum anno 504 exercitum Romanum et auxilia Bulgarorum contra Mundonem regem et copias Theodorici in Illyricum duxit. Ab eis exercitus Romanus victus est. Sirmium urbs tum a barbaris expugnatum est. Tamen anno 505 consulatum administravit una cum Flavio Theodoro Romae.
Ludovicus I (rex Bavariae)
Ludovicus I (Argentorati die 25 Augusti 1786 natus; Nicaeae obiit die 29 Februarii 1868), Maximiliani I filius, fuit rex Bavariae ab anno 1825  usque ad annum 1848. Hoc anno revolutione Germanica coactus est ad imperium deponendum. Successor fuit Maximilianus II filius.
Alpacum
Alpacum seu Alpagum (alia nomina: Pagus Alpacensis, Ager Alpacensis, Vallis Lapacinensis) (Italiane: Alpago) est historica ac geographica terra Italiae, in Regione Veneta et in parte meridionali Provinciae Bellunensis sita. Incolae Aplapcenses, Alpacoti, Lapacinenses appellantur.
Cuges-les-Pins
Cuges-les-Pins est commune Francicum 4'922 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Xixuthrus heros
Xixuthrus heros (Anglice giant Fijian long-horned beetle) est coleopterum familiae Cerambycidarum, in insula Viti Levu in Vitis endemicum. Hoc est una ex maximis insectorum vivorum speciebus. Specimena sunt circa 15 cm longa, cruribus, antennis, mandibulis exclusis.
Hoc insectum est arta Xixuthri terribilis cognatio, qui est aliquantulum minor. Ambobus coleopteris sunt maxillae valentes, et viva ergo diligenter tractari debent. Minis instantibus, ea formidolose magna voce sibilant, aerem ex spatio sub elytris comprimentia.
Thorvaldus Erici filius
Thorvaldus Erici filius (seu Eiriki filius) Lingua Islandica Antiqua Þorvaldr Eiríksson, fuit filius Erici Rufi, fraterque Leivi. Secundum historias intererat expeditioni Thorfini Karlsefnii, et sagitta Skraelingorum in Vinlandia necatus est.
Index maximarum urbium Italiae
Hic est index communium Italicorum quibus sunt plus quam quinquaginta milia incolarum, aestimatione ab ISTAT anno 2016 facta.
Dactylopius coccus
Dactylopius coccus (binomen ab Orontio Gabriele Costa anno 1835 statutum), vulgo cochinilla, est insectum Coccoideum subordinis Sternorrhynchorum, ex quo tinctura coccum (carmesium) extrahitur. Insectum, parasitus plerumque sessilis, in cactis generis Opuntiae habitat, sucum eorum edens.
Insectum acetum carminicum creat, quod alia insecta praedatoria deterret. Hoc acetum, 17–24% ponderis insectorum siccatorum componens, ex corpore ovisque extrahitur, deinde salibus aluminii vel calcii miscetur, ad tincturam conficiendam.
Éclimeux
Éclimeux  est commune Francicum 161 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Novacula Occami
Novacula Occami (Anglice: Ockham's Razor) est principium parsimoniae Guillelmo de Ockham, dialectico et Franciscano fratri adscriptum, qui fundus reductionis diligentis est. Etiam lex parsimoniae appellatur.
Variae versiones huius principii notae sunt. Gulielmus de Ockham ipse scripsit:
Isaacus Newtonus novaculam Occami in Philosophiae naturalis principiis mathematicis sic descripsit:
Iohannes Poncius scripsit:
Nomen novaculae eo electum est ad finem significandi rationem non necessariam acie adimendam esse. Verbis aliis, si duae explicationes dentur ad unam aerumnam solvendam, elege quam simplicissimam, cui quam paucissimae assumptiones sint necessariae.
Exempli gratia, pone tempestatem prope domum tuam fremuisse et arbores stravisse. Tempestate praeterita domo exis. Sciente te fuisse tempestatem arboresque cecidisse, opinio clara sit arbores vento stratas esse. Sententia contra theoretica sit bestiam saevam centum metra altam apparuisse arboresque sub pede suo cecidisse. Ambae opiniones rem similem temptant explicare, et sine pluribus indiciis sine dubio unam alteri praeferre non possis. Nihilo minus, prima opinio videtur facilior esse ad accipiendum, quia (1) tempestates saepe arbores caedunt, (2) minima cum crebritate accidit, ut bestiae centum metra altae, si omnino vivant, arbores caedant. Elege ergo primam, quippe quae probabilior videatur.
Abbatia Belli Loci Regis
Abbatia Belli Loci Regis (vulgo Beaulieu Abbey) fuit abbatia Cisterciensis in Nova Foresta regum Angliae comitatús Hantoniae. Iussu regis Ioannis anno fere 1204 condita est. Amplissima abbatia fuit in Anglia antequam saeculo XVI iussu Henrici VIII deleta est.
Pectinoidea
Pectinoidea sunt superfamilia marinorum molluscorum bivalvium, cui sunt quattuor familiae:
Hénonville
Hénonville est commune Francicum 788 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Jarzé
Jarzé  est commune Francicum 1'743 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Boisemont (Ebura)
Boisemont est commune Francicum 770 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Terrae motus
Terrae motus est quassatio superficiei terrae propter subitam energiae liberationem in lithosphaera telluris quae undas seismicas generat.
Hominibus periculosus est propter ea quae saepe motum sequuntur: ruinae aedificiorum et in mari undae insolitae, tsunami appellatae. Secundum hodiernam theoriam tectonicae laminarum, omnes fere terrae motus, vulcanismus, et fossae naturales oriuntur e motu laminarum quae interiorem et liquidam partem telluris tegunt.
Terrae motuum studiosi magnitudinem eorum per scalam Richterianam aestimare solent. His in gradibus logarithmica, magnitudo 3 et infra motum innotabilem indicat, magnitudo 7 magnas calamitates super extensas regiones. Terrae motus Peruvianus recens fuit magnitudine 7.9. Maximus eorum, qui "Magnus terrae motus Sumatra-Andaman" appellantur, fuit magnitudine 9.3 anno 2004 in Oceano Indico. Ille terrae motus undas anomalas tam calamitosas, i.e. megacymata, produxit, ut paene omnia litora Oceani Indici affligerentur. Terrae motus Pichilemanus recens magnitudine 6.9 fuit.
Scala Richterana
Fundamentum scalae logarithmicae Richter est lex sismologica exponentialis quae dixit energiam terrae motus E dare suam frequentiam f per formulam ubi fo, Eo et x sunt constantes quaedam. Equivalenter, logarithmos in duabus aequationis latis capientes, possumus scribere Carolus Richter anno 1935 suam scalam logarithmicam comperit ut motus magnitudo aequaverit \log(E/E_o) et ut magnitudo 1 corresponderit motu inbecillissimo quem apparatus suus potuisset detectare. Richter igitur sequentes habemus fo = 2.9 × 106 per annum, Eo = 13.4 MJ et exponens x = -0.60. Secundum hanc legem exponentialem, terrae motus magnitudine 9 calamitosi fiunt semel in temporis saeculo, et alii variis magnitudinibus fiunt cum frequentia quam tabula infra indicat.
Provincia Cardinalis Carus
Cardinalis Carus (Hispanice: Provincia del Cardenal Caro) est provincia in Chiliae regione O'higginiana, cuius caput est Pichilemu.
Jallais
Jallais  est commune Francicum 3'206 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Charon
Charon haec dissimilia significat:
Bois-Arnault
Bois-Arnault est commune Francicum 739 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
1854 Skvortsov
1854 , olim designationibus 1968 UE1, 1962 HC, 1964 VC, et 1964 XB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova in Observatorio Astrophysico Crimaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1854 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lucius Marcius Philippus (consul 56 a.C.n.)
Lucius Marcius Philippus, qui medio saeculo I a.C.n. floruit, filius consulis et censoris eiusdem nominis, praetor meruit et in Syria pro praetore. Consul fuit anno 56 a.C.n. cum Lentulo Marcellino. Ex uxore prima (nomine hodie ignoto) filiam genuit Marciam (quam Cato Uticensis uxorem duxit ac postea amico Hortensio Hortalo tradidit ) filiumque qui nomen patris gessit. Nuptiis secundis anno 60 a.C.n. L. Philippus Atiam duxit, quae iam mater fuit C. Octavii futuri Augusti. Anno 44 a.C.n. privigno suadebat ne privatam condicionem excederet neve Caesaris hereditatem adiret.
Carolus Miller
Carolus Miller, vulgo pleniter Karl Fergus Connor Miller (in oppido Straiton praefecturae Edinburgensis natus die 2 Augusti 1931; mortuus die 24 Septembris 2014) fuit editor et litterarum Anglicarum eruditus.
Neque matri neque patri carus, Carolus Miller ab avia educatus est et apud Scholam Regiam Edinensem. Bello Mundiali Secundo nuper gesto miles in Germaniam missus est ubi pro statione radiophonica exercitús Britannici operam dedit. Inde reditus alumnus fit Collegii Downing Cantabrigiensium, F. R. Leavis discipulus, ubi societatis secretae Apostolorum particeps fuit editorque factus est, successor Marco Boxer, libellorum Granta ubi illis annis divulgata sunt scripta Eduardi Hughes, Clarae Tomalin et Thomae Gunn.
Londinium veniens editor pro rebus litterariis periodici The Spectator meruere coepit (1958-1961, editore principali Ioanne Gilmour, collaboratoribus Bernardo Levin et Alano Brien), postea New Statesman (1961-1967, editoribus principalibus Ioanne Freeman et mox Paulo Johnson, scribis inter alios V. S. Pritchett, Francisco Kermode, Christophoro Ricks, Gulielmo Empson, Conor Cruise O'Brien). Ipse deinde editor principalis factus est The Listener ab anno 1967 usque ad 1973, conscriptoribus Ioanne Carey, Raimundo Williams, Ioanne Hamilton, Clive James, aliis multis. Inde decedens professor factus est litterarum Anglicarum apud Collegium Universitatis Londiniensis, successor Francisco Kermode, suadente praeposito collegii Natale Annan. Id officium in annum 1992 retinuit, atque usque ad eundem annum editor fuerit libellorum London Review of Books quos anno 1978 ipse condidit.
Ericus Rufus
Ericus Rufus Thorvaldi filius, seu Eirikus Rufus, lingua Islandica Antiqua Eiríkr Rauði, anno 950 in Norvegia patri Thorvaldo Asvaldi filio natus, vitaeque defunctus 1003, conditor primae coloniae Nordicae in Groenlandia, in loco Brattahlidae.
Secundum Historiam Erici Rufi, tres annos interdictus marginem Groenlandiae explorabat, dein in Islandiam redux advenit fabellas vix credibiles de nova illa terra narrans. Multis colonis comitentibus anno 985 in Groenlandiam regressus, duas colonias in litore occidentali condidit: ab ortu (in insulae loco extremo et australi) Oestbygda, ab occasu Vestbygdam (circa urbem hodiernam Nuuk). Oestbygdae mansionem Brattahlidam prope urbem hodiernam Narssarssuaq sibi aedificavit, et Groenlandiam regebat. Classis colonorum ex 25 navibus constitit, quorum 14 feliciter pervenerunt et ex reliquiis 11 aliae cursum reflectaverunt, aliae perierunt.
Colonia florebat, ita crescens ut a 3000 incoleretur, Islandensibus nonnullis ex insula sua nimis frequente immigrantibus. Sed grex quidam immigrantium anno 1002 pestem secum intulerunt quo plurimi coloni perierunt, itaque anni 1003 hieme Ericus ipse diem obiit. Colonia nihilominus supervixit usque ad saeculum 15, paulo ante Christophorus Columbus iter illud suum fecisset.
Quattuor liberos Erico fuisse novimus, nempe Leivum exploratorem praeclarum, Thorvaldum, Thorsteinum, et Freydis. Cum Leivus ille Christianus esset, Ericus paganus erat.
271 Penthesilea
271 , olim designationibus A916 GG et A916 HA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Victore Knorre in Observatorio Berolini versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 271 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Billie Burke
Mary William Ethelbert Appleton "Billie" Burke (nata die 7 Augusti 1884 Vasingtoniae, mortua die 14 Maii 1970 Angelopolis) fuit actrix Americana.
Stelius Chatzeioannu
Stelius Chatzeioannu (Graece Στέλιος Χατζηιωάννου), natus 14 Februarii 1967 Athenis in Graecia) est ergolabus Graecus, possessor societatis nomine easyGroup quae multos alias societates similibus nominibus gerit, e.c. easyJet (Easy est vox Anglica quae idem valet ac "facilis"). Alumnus Scholae Oeconomicae Londiniensis, societatem onerum invehendorum Stelmar pecuniam a patre mutuatus coepit, qua societate florete investigabat quomodo societatem aeronauticam inciperet, Civitates Foederatas visitavit. Inspirationem a Southwest Airlines inducens, societatem easyJet anno 1995 coepit. Nunc habitat Montem Carolinum in Monoeco, necnon Athenas.
Echinghen
Echinghen  est commune Francicum 381 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
8657 Cedrus
8657 , olim designationibus 1990 QE9, 1986 XB4, et 1995 SX16 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8657 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Jaille-Yvon
La Jaillé-Yvon  est commune Francicum 306 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Lorica (discretiva)
Lorica est armatura pectoris, cuius genera:
Prex etiam, quae defendit, lorica appellatur:
Caluromysiops
Caluromysiops irrupta est species Didelphidarum in America Australi endemica. Habitat in sempervirentibus silvis Amazonicis multistratis Boliviae, Brasiliae, Columbiae, et Peruviae.
Herchies
Herchies est commune Francicum 621 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Expeditio Magellanica
Expeditio Magellanica fuit maritima expeditio ad expensas Monarchiae Hispanicae, prima quae orbem circumnavigavit, inter annos 1519 et 1522, Magellano et Elcano ducibus.
De itinere
Quia rex Portugaliae nolebat expeditioni pecunias donare, Magellanus auxilium petivit rege Hispanico Carolo, qui 22 Martii anno 1519 pecunias et auxilium expeditioni dedit, viam ad Asiam Americae inveniendae causa. Mox cum navibus quinque (Victoria, Trinidad, Concepción, Santiago, San Antonio) et nautis 269 expeditio in Hispali convenit. Tum die 20 Septembris classis profecta est ad Americas. Inter nautas erant navarchus vicarius Elcano et chronographus supernumerariusque Antonius Pigafetta, qui iter victuri fuissent, et Eduardus Barbosa, qui cum Magellano interfectus esset.
Americam Australem attigit et Brasiliam vitavit, quae tum erat terra Lusitana, mense Novembri 1519, et deinde in terras nunc Argentinam et Patagoniam navigaverunt. Ibi, nautae contra ducem Magellanum rebellaverunt mense Martio anno 1520, sed hanc rebellionem subiugit, quamquam duas naves amisit. Rebellione deleta mense Novembri anno 1520, classis ad fretum advenit quod nomen eius hodie fert. Hoc fretum cuspem continente dividit et oceanos Atlanticum et Pacificum coniungit.
Oceanum Pacificum attigit, et tranquillitas eius observatus, nomen hodiernam appellavit. Oceanum transientes omnes naves duro magnopere passus erant et alii esurie moriti fuerunt. Die 13 Februarii, 1521 insulas adventum quam appellata ab Magellano Insulae Latronum quod cleptas passus erat ex indigenis (nunc insulae Mariannae Guamisque).
Die 16 Martii 1521, insulae 'Homonhon' Philippinarum adventum ab Magellano est, cum adhunc 150 nautis. Interprete Henrico communicare poterant. Vernaculo rege amicavit, sed apud rixam interfuit, ei pugnante interfectus est.
Magellano defuncto, Ioannes Sebastianus Elcano electus est dux navis Victoria et iussus est ad Hispaniam navigare, dum Gundisalvus Gómez de Espinosa electus est dux navis Trinidad, qui cum suis ad Americam redivit. Die 6 Septembris anno 1522 navis Victoria cum 18 nautis in Hispaniam pervenit, itaque prima circumnavigatio orbis facta est.
Viri qui in Hispaniam pervenerunt
Ex 269 nautis, 35 tandem regressi sunt in Hispaniam:
Nun komm, der Heiden Heiland
Nun komm, der Heiden Heiland est hymnus quem scripsit Martinus Luther anno 1524. In linguam Theodiscam vertit hymnum Veni Redemptor Gentium.
Nonnulli compositores huic hymno musicam scripserunt, inter alios Iohannes Sebastianus Bach et Ioannes Pachelbel.
Cylindrus panarius
Cylindrus panarius est instrumentum quod in panificio farinae complanandae adhibetur.
Ioannes Ruysch
Ioannes Ruysch (Nederlandice Johann Ruijsch, Italice Giovanni Ruisch, natus fortasse Traiecti ad Rhenum circa 1460; mortuus Coloniae Agrippinae, 1533), fuit explorator, cartographus, astronomus, ornator manuscriptorum, et pictor ex Civitatibus Humilibus qui celebrem orbis terrarum tabulam produxit, alteram Novi Mundi imaginem impressam nunc notam. Haec tabula, Ruyschiana appellata, anno 1507 divulgata latissimeque distributa est.
Biographia
In tabulis veteribus, Ruysch aliquando Flamingus vel Germanus appellatur, sed veri simile Traiecti ad Rhenum in Nederlandia hodierna natum esse. Habetur Ioannem Cabottum per expeditionem ad Americam Septentrionalem annis 1497 et 1498 comitatus esse, aut, numero nominum Portugallicorum in tabula anni 1507 respecto, in navi Portugallica adfuisse quae a Bristolio navigavit. Circa 1505, Ruysch ut videtur monasterium Benedictinum Sancti Martini Coloniae Agrippinae sacerdos saecularis intravit. Mox autem Romam profectus est, ubi papa Iulius II artium sacerdotum ei dispensationem dedit. Sumitur ipse suam tabulam mundi ibi anno 1507 fecisse. Stipendia annis 1508 et 1509 accepit, et ut videtur pictura ornamentorum ei propria fuit. Putatur "Flamingus Ioannes appellatus," amicus Raphaelis, qui olim cum eo habitabat. Eruditi subiciunt eum Raphaeli in Astronomia annis 1509 et 1510 picta aliisque operibus tectoriis in Stantia Signaturae auxilium tulisse consiliumque dedisse. Paulo post, Ruysch cartographus et astronomus in curia Portugallica laborare coepit, per commendatonem ut creditur Iulii II, amici Manuelis I Regis Portugalliae. Deinde ad monasterium Sancti Martini rediit. Dicunt eum ibidem mortuum esse senem anno 1533, ubi eius cubiculum iuxta bibliothecam fuerat.
Tabula Ruyschiana anni 1507
Tabula orbis terrarum a Ruysch anno 1507 facta in editionibus meridianis Geographiae Ptolemaei atlantis Romae annis 1507 et 1508 divulgata comprehensa est. Editor editionis anni 1507 Evangelista Tosinus, impressor Bernardinus Venetus de Vitalibus fuit.
Vercassivellaunus
Vercassivellaunus (sive Vergasillaunus) fuit dux exercitum Arvernorum Galliae gentis et consobrinus Vercingetorigis. Debellatus et captus est a Romanis in Alesiae pugna anno 52 a.C.n.
Bois-Anzeray
Bois-Anzeray est commune Francicum 171 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Sclerder
Sclerder, vel fortasse Abbatia Sclerderana (Anglice saepius Sclerder Abbey appellata), est abbatia Romana Catholica oecumenismo dicata in comitatu Cornubia ad occidentalissimam Angliae regionem iacens.
Pagus Agordinus
Pagus Agordinus seu Ager Agordinus (Italiane: Agordino) est historica ac geographica terra Italiae, in regione Venetia et in provincia Bellunensi sita. Incolae Agordini appellantur.
Leivus Erici filius
Leivus Erici filius, vel Leivus Eiriki, vel Leifus Erissonius (Lingua Islandica Antiqua Leifr Eiríksson; natus in Islandia circa 970; mortuus loco ignoto circa 1020), fuit Vikingus, filius Erici Rufi filii Thorvaldi Asvaldi filii latronis Norvegici. Mater fuit Thjodhilda. Pater Ericus duas colonias Nordicas—Occidentalem et Orientalem—in Groenlandia condidit, quibus nomina dedit.
Diversans in Norvegia, Leivus Christianus factus est, sicut multi Nortmanni illius temporis. Groenlandiam regressus, navem mercatoriam Bjarnii Herjulvi filii emit et profectus est ad terram illam explorandam, quam invenerat Bjarnius.