cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hori Yasuo
Vita
Anno 1960 ipse idioma Zamenhofianum ediscere coepit. Decem annos moderator principalis periodici La Revuo Orienta fuerat, antequam anno 2001 munere redactoris periodici Esperanto en Azio fungeretur. Ea folia officialiter labores Commissionis Asiaticae Universalis societatis Esperanticae promulgant atque fulciunt, cui annis inter 2001 et 2006 praeerat. Plus quam vicies Congressibus universalibus adfuit conventibus Asiaticis specialibus addendis. Annis inter 2007 et 2010 Societatem universalem Esperanticam (UEA) in praesidio in quaestionibus regionalibus adiuvabat. Generatim de rebus Asiaticis operam dat et Institutum Esperanticum Iaponicum.
Anno 2004 Praemium Oosaka accepit pro opera ad commissionem Asiaticam data necnon propter editionem operum Raportoj. Ex anno 1998 enim seriem Raportoj el Japanio exarare solet, ubi singuli peracti anni ratio quoad Esperantica redditur: anno 2015 iam numerus XVIII editus est. Anno 2011 Praemium Deguĉi a sodalibus UEA nactus est.
Sumo Esperantica bibliophilis dicata
Anno 2009 ab isto homine colluctatio Sumo Esperantica internationalis (Internacia Esperanto-Sumoo) excogitata est, cuius athletae se lecturos esse libros Esperanticos quam plurimos promittant. Mense Ianuario 2016 esperantistae 277 e terris 29 participes fuerunt in certaminis editione XXVIII. Talibus bonis inceptis ab Associatione Esperanticum docentium internationali quoque vivide et libenter succurritur. Anno 2010 Sodalitatem hymnum Esperanticum memoriae mandantium (Societo por parkere kanti la himnon Espero) condidit, ubi putatur fas cantus hymni Esperantici ex memoria. In Francia sexies praelectiones varias habebat et ad amicitiam sempiternam inter Iaponiam et Franciam monebat praesertim post crudeles terrae motus Tohoku quos Iaponi anno 2011 sunt perpessi.
Inde a mense Martio 2011 continuo Esperanticae motionis asseclas certiores facit de rebus Iaponicis, quae nova in paginis interretialibus Associationis omnium gentium non nationalis divulgantur respective sub alia rubrica propria. In conventu a citata associatione anno 2017 Gimpo in Republica Coreana celebrato quoque praelectionem captantem habuit.
Opera
Libenter symbolas publicandas transfert periodicis Monato et Sennaciulo.
Augustinianum (ephemeris)
Descriptio
De theologiae historia notamus: C. dell’Osso, Le origini del monoenergismo/monotelismo (2017); G. D. Dunn, Ecclesiology in Early North African Christianity (2017); E. Wipszycka, The Canons of the Council of Chalcedon Concerning Monks (2018); S. A. Robbe, ''Rufino difensore dell’ortodossia niceno-costantinopolitana. La versione latina di h. e. 1, 1-3 a confronto con l’originale'' (2019); E. Prinzivalli, Haereticorum baptisma. Aspetti della controversia battesimale tra Occidente e Oriente nel III secolo (2020); S. Fernández, ''“Begotten” and “Created”. The Synod of Ancyra (358 C.E.) on the Perfect Birth of the Son of God (2021); J. J. Gallagher, History, Eschatology, and the Development of the Six Ages of the World'' (2021).
De Ecclesiae Patrum theologia notamus: M. Monfrinotti, Il Dio creatore nelle testimonianze esamerali di Teofilo di Antiochia e Clemente di Alessandria (2018); M. Gyurkovics, ''La santa prole. Il frutto del matrimonio Cristiano nella teologia di Clemente di Alessandria (2018); C. Ricci, Hi quattuor egregii doctores […] ueluti clarissima sidera micant: la recezione dei Padri della Chiesa latina nell’Umanesimo mitteleuropeo (2020); D. Scardia, Tractatus in psalmum 15, 8 (Series altera): Gerolamo tra rispetto dei modelli e autonomia esegetica (2020); J. Varela Rodríguez, Isidoro de Sevilla ante Gregorio Magno: aspectos de la teología moral (2020); A. E. T. McLaughlin, Lives, Lives, and Afterlives: The Exemplary Pedagogy of Caesarius of Arles'' (2021).
De Patribus orientalis Ecclesiae eorumque theologia notamus: F. Vecoli, Norme, malédiction et forme de vie dans les “règles” de Chenouté (2018); F. Berno, The Nag Hammadi Reception of 1 Enoch. Some Preliminary Remarks and a Case Study: A Valentinian Exposition (NHC XI, 2; CPG 1216; CC 0669) (2019).
De christiana archaeologia et arte critica lapidaria notamus: P. L. Gatti, Le Faussaire et la Ville: la correspondance entre Sénèque et l’apôtre Paul mise à l’épreuve de l’archéologie (2018); L. Covello, Ipotesi ricostruttiva dei sistemi di accesso della Basilica Onoriana di Sant’Agnese fuori le mura (2018); J. Leoni, Gli epigrammi di Papa Damaso e Roma Christiana (2019).
Scriptores ex academicis institutionibus totius Orbis ueniunt. Quod ad Italicas academicas Institutiones pertinet: Aemilia et Romania Facultas theologiae (Bononia); Italia septentrionalis Facultas theologiae (Augusta Taurinorum); Pontificium Institutum Biblicum (Roma); Universitas Romae I (La Sapienza); Universitas Studiorum Gabriel D'Annunzio (Teate – Aternum); Universitas Studiorum Basilicatae; Florentina Studiorum Universitas; Universitas Romae III; Universitas Pisana. Adsunt etiam plurimae Institutiones ex diuersibus nationibus: Universitas Bayloriensis (Texia, Civitates Foederatae Americae); Schola Europaea Luxemburgensis II (Bertrange, Luxemburgum); Evangelica Facultas theologiae (Lovanium, Belgica); Universitas Gannonensis (Pennsilvania, Civitates Foederatae Americae); Universitas Mons Regius Institutum Studiorum Religionum (Canada); Institutum Franciae (Lutetia Parisiorum); Monotheismus Laboratorium Studiorum (Aubervilliers, Francia); Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis (Germania); Universitas Catholica Chilensis (Urbs Sancti Iacobi in Chile); Sanctus Athanasius Institutum Graecum-Catholicum (Nyíregyháza, Hungaria); Universitas Catholica Americae (Vasintonia DC, Civitates Foederatae Americae); Universitas Tilliburgensis (Traiectum ad Rhenum, Nederlandia); Sanctus Damasus Universitas (Matritum, Hispania); Universitas Compostellana (Coruña, Hispania); Universitas Argentoratensis (Francia); Universitas Dublinensis (Hibernia); Universitas Dominae Nostrae a Lacu (Indiana, Civitates Foederatae Americae); Universitas Torontonensis (Canada); Universitas Varsoviensis (Polonia).
Indices et abbreviationes
Indices et abbreviationes rerum in ephemeride Augustinianum tractatarum leguntur in L'Année philologique, ATLA Religion Database, FRANCIS, Index Religiosus, International Bibliography of Book Reviews of Scholarly Literature, International Bibliography of Periodical Literature, MLA International Bibliography, New Testament Abstracts, Periodicals Index Online (ProQuest), et ''PhilPapers.
Débats-Rivière-d'Orpra
Débats-Rivière-d'Orpra est commune Francicum 165 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Artemisia Gentilescia
Artemisia Gentilescia (Romae nata die 8 Iulii 1593; mortua Neapoli anno 1654) fuit pictrix Itala.
Oldenburgum (Holsatia)
Oldenburgum sive Antiqua civitas oppidum Slesvici et Holsatiae est.
Historia
Oldenburgum saeculo 8 condita est et ad usque annum 1937 ad Civitatem Oldenburgensem, deinde ad annum 1946 ad Borussiam pertinuit, nunc autem Slesvici et Holsatiae pars est.
Artemisia Gentilescia
Romae ergo a principio, Florentiae ab 1614 cum marito habitabat. Ibi prima mulierum in academiam Artis Designi Florentinam recepta est. Marito relicto Romae anno 1621 redita est, ubi Cassianum a Puteo cognovit, sed his annis interdum Venetiis operam dedit. Neapoli ab 1630 usque ad mortem habitabat, sed cum patre Londinii in aula Caroli I ab 1638 duos fere annos laboravit. Tabularum eius maxima parte mulieres aut protagonistas aut viris aequas depinguntur.
Elisabetha Sirani
Elisabetha Sirani (Bononiae nata die 8 Ianuarii 1638; ibidem die 28 Augusti 1665 mortua) fuit pictrix Italiae. Scholam apud se creavit ubi mulieres multas, inter quas Veronicam Fontana, artes graphicas docuit.
Micropsitta meeki
Micropsitta meeki est species avium familiae Psittacidarum ordinis Psittaciformium, quae in Papua Nova Guinea endemicae sunt. Ex Alberto Stewart Meek appellatur.
Ioannes Wigorniensis
Ioannes Wigorniensis (mortuus c. 1140) Monachus Anglicus fuit, quia in Wigorniensis Priorato operam dabit. Auctor Chronicon ex Chronicis arbitratur.
Parthau
Parthau, vulgo Kopetdagh (Persice nunc کپه‌داغ‎, Turcomannice Köpetdag) sunt montes Asiae Mediae, qui per confinium Turcomanniae et Iraniae  haud longe a mari Hyrcano super desertum Karakumense protenduntur. Pars montium Turcomano-Chorassanicorum. Iugi longitudo 650 chm, altitudo maxima 3117 chm. Aşgabat sub Parthau sita est.
Ioannes Wigorniensis
Dixit Ordericus Vitalis visitans Wigorniam:
''Ioannes Wigornensis a puero monachus, natione Anglicus, moribus et eruditione uenerandus, in his quæ Mariani Scotti cronicis adiecit, de rege Guillelmo et de rebus quæ sub eo uel sub filiis eius Guillelmo Rufo et Henrico usque hodie contigerunt honeste deprompsit. [...] Quem prosecutus Iohannes acta fere centum annorum contexuit, iussuque uenerabilis Wlfstani pontificis et monachi supradictis cronicis inseruit in quibus multa de Romanis et Francis et Alemannis aliisque gentibus quæ agnouit [...].''"
4569 Baerbel
4569 , olim designationibus 1985 GV1, 1952 KR, 1956 JA, 1960 GA, et 1986 NA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4569 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
6679 Gurzhij
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6679 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Maennolsheim
Maennolsheim est commune 170 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Scamander
Scamander (Graece Σκάμανδρος, hodie Karamanderes) est rivus antiquus Troadis in Asia Minore. Ita quidem ab hominibus appellabatur, dei vero secundum Homerum eum Xanthum vocabant. Ut pleraque flumina antiqua non tantum aqua fluente constabat sed etiam numine divino. Ita carmine vicesimo primo Iliadis, qui locus recentius additus esse videtur quia reverentiam erga deos non servabat, Scamander superbis Achillis verbis commotior ac simul indignans quod immitissimam caedem Troianorum faceret Peleidam occidere voluit. Et iam ingenti fluctu eum submersurus erat cum Hera, heroi timens, filium Hephaestum in eum immisit qui aquam igni impugnaret. Mox cum effervesceret aqua fluminis deus ut sibi parceretur precari coepit. Troianis in posterum opem laturum mox iuratus negat.
Fuit et alia fabulaː si equi Thracum regis, Rhesi nomine, Xanthi aquam bibissent ex fatorum decretis Troiam captum non iri. Quomodo Diomedes illis equis potitus sit, his verbis Vergilius indicabatː Nec procul hinc Rhesi niveis tentoria velis adgnoscit lacrimans, primo quae prodita somno Tydides multa vastabat caede cruentus, ardentisque avertit equos in castra, prius quam ''pabula gustassent Troiae Xanthumque bibissent. '' Secundum Hesiodum poetam flumina ut Oceanidae ad progeniem dei Oceani et eius uxoris Tethyis pertinent. Quibus Scamander ortus e nympha Idaea Teucrum, primum Troadis regem, genuit. At homerus Xanthum Iovis filium esse dicebat Troiani deo tauros immolabant et vivos equos in fluctus iaciebant et eorum filiae ante matrimonium virginitatem ei consecrabant. Scamander frater Simoentis, alterius Troadis fluminis, erat cuius auxilium adversus Achillem in Iliade flagitabat.
Rivus ipse, centum chilometra longus, e monte Ida in mare Aegaeum fluit. Homerus duos fontes norat, alterum tepidum, alterum frigidum.
Erotemata
Erotemata (Ἐρωτήματα) sunt prima linguae Graecae grammatica impressa in usu in Europa Occcidentali, ab Emmanuele Chrysoloras scripta, uno e primis qui litteras Graecas in Europa edidit. Cuius Erotemata Venetiis primum paene profecto anno 1471 ab Adamo de Ambergau edita sunt. Haberi potest primus liber Graecus umquam impressus, quia pagina titularis Graece legitur textusque magna ex parte Graecus est. Bene res gesta erat, maioremque praesentem in Italia habebat, sed etiam apud posteriores humanistas primarios in regionibus septentrionalibus, praecipue ab eruditis Thoma Linacrio Oxoniae Desiderioque Erasmo Cantabrigiae commendabatur.
Balaam
Balaam (Hebraice ‏בִּלְעָם, Graece Βαλαάμ) est persona Biblica. propheta e Pethor urbe, a Balak rege Moabitarum invitatus, ut Hebraeos exsecraretur; sed Balaam ab angelo, quem prima asina eius viderat, praemonitus, Hebraeos non exsecratus est, sed ter benedixit et de Messia prophetiam pronuntiavit:
"Videbo eum, sed non modo: intuebor illum, sed non prope. Orietur stella ex Jacob, et consurget virga de Israel: et percutiet duces Moab, vastabitque omnes filios Seth."
Numerorum liber (22-31) de Balaam narrat.
Monasterium Balaamicum
Monasterium Transfigurationis Balaamicum (Russice Валаа́мский Спа́со-Преображе́нский монастырь) est monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae in Balaam insula archipelagi Balaamici Ladoga lacu medio situm. Transfigurationi dicatum est.
Historia
Andreae Primi Vocati vita Russica iam ab apostolo ipso in Balaam insula crucem lapideam instaurari dicit. Saeculo X sancti Sergius et Germanus Balaamici paganos hic baptizare et coenobium condere dicuntur. Sanctus Sabbatius Solovecensis e sede Balaamica ad mare Album profectus est. Saeculo XVI circa 600 fratres Balaam incoluerant, sed a Suecis expulsi sunt. Anno 1715 Petrus Magnus ab archimandrita Belozerensi rogatus monasterium renovari iussit. Saeculo XIX monasterium maxime florebat.
Antes
Antes vel Antae (Graece Áνται) fuerunt gens antiquitate posteriore fines a septentrione Ponti Euxini sitos incolens. Initio in partibus inter Danaprim et Tanaim flumina sitis habitabant. Saeculo sexto denique in Balcanicam paeninsulam migraverunt. A pluribus ad gentes Slavorum orientalium attributi sunt, quum a nonnullis haec origo his temporibus dubia esse videtur.
Historia
Prima mentio gentis apud Iordanes invenimus, qui illos saeculo quarto Gothos superavisse atque regem eorum nomine Bozes necavisse tradit. Procopius Caesariensis autem fert Antes, quos barbaros quasi exemplaros descripsit, regem nullum sed pro eo condiciones tamquam "democraticas" habuisse.
Cum Iordanes atque Procopius Antes Slavis cultura moribusque pares describerent saepe inter gentes Slavicas numerantur. Nostra tempestate quidem illos e gente Alanorum aut Germanorum prognatos esse haud absurdum putatur. Indagnator nomine Gottfried Schramm nuper Antes principes Iranos et primum culturam Gothicam (i.e. Germanicam), denique Slavicam habuisse affirmavit.
Anno 518 Antes primum impetum in imperium Romanum orientalem fecerunt. Iustiniano I imperatore decennio tertio saeculi sexti iterum impetus eorum traditi sunt, eos dimicando imperator titulum Anticus adeptus est. Posthac Antes constanter cum Slavis pugnabant.
Antes anno 545 foederati imperii Romani facti sunt atque Iustinianus eis municipium desertum nomine Turris dono dedit, ipsi quidem ab imperatore ad limites Balcanicos a barbariis prohibendos obilgati sunt. Antes agriculturam pecuariamque studebant. Officio suo fungebant usque initio saeculi septimi (circa 602) ab Avaribus eodem tempore terminos suos fortiter propagantibus subacti sunt. Interitus Antium a Theophylacto Simocatta descriptus est, posthac non iam annalibus memorati sunt.
Zerbinus
Zerbinus (-bini, m.) (Italiane Zerbino) est persona in carmine epico Orlando furioso a scriptore italico Ludovico Ariosto scripto.
Biographia
Zerbinus est princeps Scotiae et sponsus principissae Gallaeciae Isabellae, quae ille in Baiona cognoverat: quamquam Isabella saracena est et Zerbinus Christianus est, duo se amant. Zerbinus cum equitibus proficitur in Lutetiam Parisiorum, quia urbs obsidiata erat a Saracenibus. Zerbinus multos hostes occidit sed maga Gabrina suam mentem perturbat et Mogontiaci in vincula eum coniciunt. Deinde Mogontiaci Zerbinum capite damnant sed comes palatinus Rolandus ex morte eum servat. Igitur Zerbinus cum Isabella sponsa sua coniungit. Postea duo amantes Rolandum insanum quaerunt et, arma sua inventa, Mandricardo regi Tartariae occurrunt. Zerbinus contra Mandricardum pugnat in certamine singulare, sed Tartarus eum vulnerat et Zerbinus moritur inter brachia sponsae suae.
Fortuna
Inter annos 1822 et 1827 pictor Theodiscus Iulius Schnorr von Carolsfeld opus tectorium, quod Zerbinum Isabellamque effingit, pinxit in domu Maximi Lancellotti. Zerbinus etiam persona in tragoedia Il Medoro Ioannis Delphinii est. Anno 1838 pictor Italicus Maximus D’Azeglio tabulam Mors Zerbini (Mors Zerbini) pinxit.
Machina simplex
Machinae simplices sunt:
Dargoire
Dargoire est commune Francicum 478 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Pixar Animation Studios
Pixar Animation Studios, vel simplicius Pixar, est societas cinematographica, anno 1979 creata Lucasfilms pars, pelliculis animatis innotus. Anno 1986 Stephanus Jobs societatem emit, atque anno 2006 Walt Disney Company emit eam, 4,7 decies milies centenis milibus CFA dollariorum.
Harjit Sajjan
Harjit Singh Sajjan (in vico Bombeli pagi Hośiyārapura in India natus die 6 Septembris 1970) est miles et politicus Canadae. A die 4 Novembris 2015 minister a munitione meret, primo ministro Iustino Trudeau.
Parentibus ad Canadam anno fere 1975 migrantibus, Harjit Sajjan Vancuverii in urbe educatus est. Vigil in urbe natali meruit atque deinde in exercitum Canadensi anno 1989 intravit. Semel in Bosnia, ter in Afgania iuxta milites Civitatum Foederatarum militavit. Ut membrum Factionis Liberalis Canadae legatus est ad Parlamentum Canadense pro circulo Vancuverii meridiani a die 19 Octobris 2015.
Cuinzier
Cuinzier est commune Francicum 685 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Ptiloprora
Ptiloprora est genus avium familiae Meliphagidarum, cui saltem sex species sunt:
Iyrcopolis
Iyrcopolis vel Samarovia (Russice Ханты-Мансийск, in lingua Chantyensi Ёмвош, in lingua Mansiensi Абга) et urbs Russiae et districtus autonomi Chanty-Mansiensis caput. In ripa Irtis fluminis haud longe ab ostio eius stat. Incolarum 101 466 anno 2020 habet.
Historia
Anno 1931 cum nomine Ostjako-Vogul'sk aedificari incipit. Anno 1940 nomen hodiernum cepit. Anno 1950 cum Samarovia (Samarovo) vico antiquo coniuncta est et in numero urbium inclusa.
Naltschik
Naltschik (Russice Нальчик, Cabardinice Налшык, Balcarice Налчыкъ) est urbs Russiae et rei publicae Cabardino-Balcariae caput. In ripa fluminis eiusdem nominis sub Iugo Silvestri, montium Caucasicarum parte, stat. Incolarum 239 583 anno 2020 habet.
Historia
Ab anno 1724 Naltschik notus est, sed arcem ibi Alexius Ermolov anno 1828 munire incipit. Sloboda Naltschik facta est anno 1871 et urbs anno 1921. Ab anno 1921 et Cabardino-Balcariae caput est.
Index Asteroidum 207001-208000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 207001 ad 208000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
(207690) 2007 RE19 (207690) 2007 RE19 (207690) 2007 RE19
Lucianus Onder
Lucianus Onder (Romae die 11 Iulii 1943 natus) est diurnarius et moderator televisificus Italicus, qui ex 1966 ad 2014 in canale Rai 2 laboravit, de medicina agens.
Ex 2014 in Canale 5 laborat.
Die 31 Martii 2014 gradum doctoris medicinae honoris causa in universitate Parmensi accepit. ;
Cypriniformes
Cypriniformes sunt ordo Actinopterygiorum, inter quem insigniter sunt Cyprinidae et Cobitoidea. Cui ordini sunt undecim aut duodecim familiae, plus quam 400 genera, et plus quam 4250 species, nonnullis speciebus novis quotannis descriptis, ac generibus quidem novis saepe agnitis. Diversissimi in Asia meridio-orientali adsunt, atque ab Australia et America Australi omnino absunt. Veterrimus piscis inter cypriniformes, 112 annos natus, est Ictiobus cyprinellus Americae Septentrionalis. Artissime cognati vivi sunt Characiformes, Gymnotiformes (Electrophorus electricus et Gymnotiformes), et Siluriformes.
Phylogenia
Phylogenia cypriniformium in aliquot operibus conditur
Ioannes Couch Adams
Ioannes (Anglice John) Couch Adams (natus 5 Iunii 1819; mortuus die 21 Ianuarii 1892) fuit mathematicus et astronomus Britannicus qui primum exsistentiam Neptuni ex calculo mathematicae orbitae anno 1843 posuit.
Cypriniformes
Phylogenia
Species cypriniformium exstinctae per totum orbem terrarum sunt:
Ioannes Couch Adams
Professor Universitatis Sancti Andreae et Universitatis Cantabrigiensis aequationem differentialem investigavit..
Asteroides 1996 Adams ex eo nominatus est.
Aratio
Aratio vel cultio est agriculturalis soli praeparatio per varia agitationis mechanicae genera, sicut fodere, excitare, et evertere. Inter exempla arationis a labore humano effectae quae modis instrumentorum manualium utuntur sunt usus rutri, dolabrae, mattock, sarculi, et rastelli.
4570 Runcorn
4570 , olim designationibus 1985 PR, 1969 TO, 1971 BU1, 1982 SB11, 1984 DY1, 1985 RF4, et 1986 XC3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4570 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Monasterium Therapontis
Monasterium Therapontis Belozerense Nativitatis Dei genetricis (Russice Ферапо́нтов Белозе́рский Богоро́дице-Рожде́ственский монасты́рь) est monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae a sancto Theraponte Belozerensi conditum anno 1398 in ripa lacus Therapontis (Ferapontovo) haud longe a lacu Albo et Cyrillopoli (Kirillov) urbe.
6681 Prokopovich
6681 , olim designationibus 1972 RU3 et 1982 UF6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6681 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Districtus autonomus Neneticus
Cum districtu autonomo Iamalo-Nenetico in oriente, re publica Komi in meridie atque regione Archangelopolitana in occidente conterminus, a maribus Karensi, Barentsiano et Albo, a  in septentrione alluetur, aream 176 810 chm² et 44 111 incolarum (anno 2020 habet. Regionum Russiae numerum incolarum habet minimum.
Petschora flumen regionis est maximum. Kara flumen per confinium cum districtu autonomo Iamalo-Nenetico fluit. Pustoosero his locis urbs vetustissima erat. Iugum Timanicum montes districtus sunt. Calguevia et Vaigatia insulae ad districtum pertinent; Caninos promunturium mare Barentsianum a mari Albo, Idolorum caput a mari Karensi separat.
Le Crozet
Le Crozet est commune Francicum 293 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Districtus autonomus Chanty-Mansiensis
Districtus autonomus Chanty-Mansiensis, pleniter ab anno 2003 Districtus autonomus Chanty-Mansiensis – Iugra (Russice Ханты-Мансийский автономный округ — Югра) est subiectum Foederationis Russicae, ad eius regionem Tumenensem et districtum foederalem Sibericum pertinens, urbem capitalem habens Iyrcopolim. Die 10 Decembris anno 1930 ut districtus nationalis Ostiaco-Vogulicus formatus est, postea ad annum 2003 districtus autonomus Chanty-Mansiensis nuncupabatur.
In Iugra regione historica situs est. Nunc Iugra regio maximi valoris petrolei extrahendi est.
Situs et geographia
Aream 534,8 chm2 habet. Cum districtu autonomo Iamalo-Nenetico, re publica Komi, territorio Crasnoiarensi et cum regionibus Tumenensi, Tomensi, Sverdloviensi conterminus est.
Obius (cum accolis Sosva Septentrionali et Wacho et Iugane et Casimo) et Irtis (cum Conda accola) flumina districtus maxima sunt; Nadymus flumen in districtu incipit.
Populus et urbes
1520 milia incolarum (anno 2009) districtus habet. Secundum data census anni 2002, gentes plurimae Iugrae sunt Russi (66,1%), Ucraini (8,6%), Tartari (7,5%) et Baskiri (2,5%). Circa 1,5% sunt gentes indigenae: Ostiaci (ipso vulgo Chanty vocantur), Voguli (Mansi) atque Samoiedi (Neneti).
Iyrcopolis est districtus caput; Surgutum, Nižnevartovsk, Neftejugansk urbes magnae, 91,5 % incolarum Iugrae urbes incolunt. Beresova colonia vetus.
Palma (Sicilia)
Palma  seu Palma Montis Clarii (Italiane: Palma di Montechiaro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 23 500 incolarum, in Regione Sicilia et in Consortio Libero Municipali Agrigentino situm. Incolae Palmenses appellantur.
Croizet-sur-Gand
Croizet-sur-Gand est commune Francicum 310 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Hugo de Sancto Victore
Hugo de Sancto Victore (natus circa annum 1096, mortuus anno 1141) fuit theologus Christianus, Bibliorum expositor, scriptorque mysticus, fortasse e Saxonia oriundus. Circa annum 1115 abbatiam Sancti Victori Lutetiae, monasterium canonicorum regularium, intravit; itaque sectator scholae Victorinorum fuisse habetur.
Rudolphus rubrinasus
Rudolphus rubrinasus est in libello auctore Roberto Lewis May anno 1939 scripto nonus tarandus Patri Natalis. Nasi rubri nitentissimi causa, Rudolphus est dux tarandorum qui traheam patris natalis per noctem hiemalem vigiliis Christi natalis trahunt.
Societas quae pantopolium nunc clausum nomine "Montgomery Ward" gerebat libellum Roberti Lewis May protulit.
Huius fabulae ius auctorum habet societas nomine "The Rudolph Company, LP".
Tabellarii publici CFA anno 2014 seriem pittaciorum cursualium ediderunt imaginem Rudolphi praebentium.
Johnny Marks carmen de Rudolpho rubrinaso composuit, scilicet texto Anglico quod Eugenius vulgo Eugenius Autry cantavit et quod vigiliis Christi natalis anno 1949 publicatum est. Sunt nunc huius carminis plures versiones Latinae.
Tabulae Vindolandenses
Tabulae Vindolandenses sunt fragmenta antiqua tabularum lignearum, litteras atramento scriptas praebentium. Tabulae repertae sunt inter rudera castrorum Romanorum Vindolandae (in Anglia septentrionali hodierna) iuxta Vallum Aelium positorum ad fines provinciae Britanniae. Insunt tam epistulae privatae quam documenta de rebus militaribus.
Londinii exhibentur in Museo Britannico.
Corvus meeki
Corvus meeki (Anglice Bougainville crow) est avis familiae Corvidarum, Bougainville in insula inque propinquis Papuae Novae Guineae Insulis Shortland atque in Insulis Salomonis endemica. Intra suam aream geographicam ea est sola species corvida exstans.
Euploea lacon
Euploea lacon (Anglice Spartan crow) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Papua Nova Guinea endemicus.
Corvus meeki
Corvus meeki est corvus ponderosus, 41 cm longus, plumis omnino nigris et magno rostro nigro.
Suae habitationes naturales sunt humidae terrarum humilium silvae subtropicae et tropicae atque humidae montanae subtropicae et tropicae usque ad to 1600 m. Species in Bougainville est quotidiana, sed detrimentum habitationis lignorum excidendorum causa fortasse ei minetur.
Lycaon (rex)
In mythologia Arcadica Lycaon, Pelasgi filius, secundus Arcadum rex fuisse dicitur qui urbem Lycosuram in monte Lycaeo condidit et cultum Iovis Lycaei instituit in cuius honorem certamina Lycaea celebrabantur. Cum autem infantem humani generis illi deo immolasset - nam immanis indolis erat - atque aram eius cruore respergeret, in lupum (Graece lykos) ab irato Iove conversus narrabatur.
An Lycaonis scelus diluvii causa fuerit ?
Pausanias sacrificia humana tantum memorabat ; at poeta Ovidius carnem humanam Iovi hospiti adpositam velut discrimen divinitatis referebat ː quae causa fuit secundum poetam cur rex superum diluvium in terras immittere constituerit, genus humanum tam impium et scelestum hoc modo ut tolleret. Bibliotheca Apollodori idem crimen non tam soli Lycaoni quam eius filiis imputabat ː Iuppiter carnem non comedit sed mensam evertit (unde nomen "Trapezus" loco datum dicebatur quia Graece trapeza idem est atque Latine mensa) et Lycaonem simul cum liberis fulminavit.
De prole
Multi filii ei fuerunt (non minus quam quinquaginta secundum Apollodorum) qui varias urbes in Arcadia condiderunt. Minimus vero natu Oenotrius in Italiam cum comitibus transiit et regioni Oenotriae dictae nomen suum indidit. Filiam quoque genuit Lycaon, Callisto nomine, quae Iovi Arcadem peperit et ab invida Iunone in ursam mutata est.
Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus
Patriarchae Oecumenico Constantinopolitano (Graece: Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως) duae partes in Ecclesia Orthodoxa assignatae sunt: Primo caput est Ecclesiae Constantinopolitanae, deinde caput honorarium omnium ecclesiarum Orthodoxarum est. Sedes patriarchatus est Phanarium Constantinopoli. Secundum ius Turcicum patriarcha cives Turcicus esse debet (sola exceptio post 1923: Athenagoras: 1948-1972). Titulus officialis est: Archiepiscopus Novae Romae Constantinopolis et Patriarcha Oecumenicus (Graece: Ἀρχιεπίσκοπος Νέας Ῥώμης Κωνσταντινουπόλεως καὶ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης).
Ab anno 1991 Sua Omnisanctitas Bartholomaeus I munere fungitur.
Caput ecclesiae Constantinopolitanae
Patriarcha est caput ecclesiae autocephali Constantinopolitanae. In rebus spiritalibus etiam iurisdictionem in civitate monastica autonoma Montis Athonis habet.
Caput honorarium omnium ecclesiarum Orthodoxarum
Praeterea Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus inter patriarchas est "primus inter pares" omnis Christianitatis Orthodoxae, id quod titulus "Oecumenicus" valet. Patriarchae Oecumenico aliter ac papae Romano iurisdictio super ecclesias autocephalas non est nec ibi episcopos inaugurat.
Successio
Ob numerum parvum Christianorum Orthodoxorum in Turcia relictorum electio archiepiscopi muneri idonei semper difficilius fit. Quod presbyteri ad praesens tempus in Turcia erudiri non possunt, rem graviorem reddit. Solum seminarium relictum Graeco-Orthodoxum in Turcia in insula Heybelıada (una e Principum insulis) anno 1971, cum Turcia omnes academias privatas in manum publicam transduxit, a civitate clausum est. Itaque presbyteris et theologis in exteris discendum est.
Langenwang
Langenwang est vicus Styriae situs ad flumen Murciam, quod Theodisce Mürz appellatur. Anno 2015, numerus incolarum fuit fere quattuor milia hominum.
Etymologia
Verbum Langenwang derivatum est de verbis Langer Wang, quod in lingua Theodisca media alta 'pratum placidum inclinatum longum' significat.
Historia
Anno 1232 vicus Langenwang primo in documento commemoratus est, sed iam ante annum 900 conditus erat. Castellum magnum nomine Hohenwang, quod 'pratum placidum inclinatum altum' significat, hodie ruina est. Quae fere anno 1000 aedificata primo anno 1200 commemorata est.
Fanum Sancti Iosephi de Mortillis
Fanum Sancti Iosephi de Mortillis (alia nomina : Iato, Ieta, Fanum Sancti Iosephi Iaitatensis) (Italiane: San Giuseppe Jato) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Historia Mexici
Historia Mexici, civitatis sui iuris in meridianis Americae Septentrionalis regionibus sitae, plus quam tria millennia tractat. Homines regionem abhinc annorum 13 000 habitare coeperunt, atque ex terra ortae sunt multiplices indigenarum civilizationes antequam exploratores conquisitatoresque Hispani saeculo sexto decimo regionem in earum dicionem redegerunt. Res gesta civilizationum Mesoamericanarum magni momenti fuit inventio scripturae (Mesoamerica fuit sola regio in America ubi scriptura temporibus praecolumbianis exstabat), ut scripta Mexici historia nonnulla centum annorum ante Hispanos adventos anno 1519 incipiat. Historia Mesoamericana ante illud tempus aetas praehispanica et precolumbiana appellatur.
Ex 1521, victoria Hispanica regionem in Imperium Hispanicum redegit, nomine Nova Hispania et Mexicopoli sede imperii colonialis. Quae urbs, super ruinas Temistitlanae capitis Aztecorum exstructa, fuit et manet frequentissima regio urbana in Mexico. Temporibus colonialibus, cultura indigena cum cultura Europaea se miscuit, culturam mixtam efficiens, fortasse clarissime in usu linguae visam: civitas est ambae frequentissima civitas hispanoloquens in mundo et terra plurimorum hominum in America Septentrionali qui lingua indigena Americae loquuntur. Hereditas trium saeculorum imperii Hispanici est civitas hispanoloquens, Ecclesia Catholica Romana, et plerumque cultura Occidentalis.
Nova Hispania post productum libertatis certamen (1810–21) ad ultimum Mexicum civitas sui iuris facta est, foedere Cordubensi icto. Post breve monarchiae tempus (1821–23), Primum Imperium Mexicanum appellatum, res publica Mexicana condita est, sub constitutione foederali anno 1824 constituta. quae legitimas classes phyleticas et systema castas abolevit. Servitus anno 1829 abolita est. Mexicum iam est res publica foederata, sub Constitutione Mexici 1917. Mexicum primum consistebat in non solum terris intra suos fines hodiernos, sed etiam in plurimo Occidentalis Americani, regionibus in civitatibus California, Arizona, Novo Mexico, Nivata, Texia, Oclahoma, alibique numeratis.
Ab annis 1820 exeuntibus ad annos 1850 ineuntis, Antonius López de Santa Anna, creolus et miles, praeses regebat, tempore usitate Aetate Santa Anna appellato. Civitates autem Foederatae anno 1846 bellum contra Mexicum intulerunt, quod biennium post desiit, cum Mexicum paene dimidium suarum terrarum per foedus Guadalupe Hidalgo Civitatibus Foederatis concederet. Santa Anna clade innocens non erat, sed iterum praeses electus est. Liberales autem Mexicani eum anno 1854 deiecerunt, La Reforma inaugurantes, motum liberalizantem. Constitutio Mexici 1857 principia liberalismi in legibus confirmavit, praecipue separationem ecclesiae et civitatis atque aequalitatem hominum ante legem. Quae reformato bellum civile movit inter liberales, qui constitutionem defendebant, et conservativos, qui ei adversabantur. Conservativi Bello Reformationis in locis pugnae victi sunt, sed validi manebant, et interventionem externam contra liberales invitaverunt ut se ad ultimum vincerent.
Francia Mexicum anno 1861 invasit. et Maximilianum I imperatorem Secundi Imperii Mexicani creavit. Civitates Foederatae, inter sese bellum civile eodem tempore (1861–65) pugnantes, invasionem Francicam impedire non conatae sunt. Celebrationes Cinco de Mayo (diei 5 Maii), clarae in Civitatibus Foederatis, victoriam exercitus Mexicani contra hostes Francicos anno 1862 attingunt. Francia post Mexicum victum Civitates Confoederatas Americae adiuvare meditabatur, sed frustra, quia Mexicum imprudens Unionem adiuvit. Qua pro causa, Abraham Lincoln liberales Mexicanos sustinuit. Copiis Unionis vincentibus, Civitates Foederatae liberales contra regimen Maximilianum adiuverunt. Francia Maximilianum anno 1867 reliquit, cuius rectio cito collapsa est, et ipse supplicio affectus est.
Imperio Mexicano Secundo finito, tempora res publica restituta (1867–76) saepe appellantur. Homines civilitatis periti Benedictum Juarez iterum praesidem creaverunt, qui autem mox mortuo, Sebastianus Lerdo de Tejada praeses factus est, sed Porphyrius Díaz, heros militaris et liberalis, eum deiecit, tempus stabilitatis et auctus oeconomici initians. Quinque cessationis oeconomicae et confusionis politicae decennia finierunt, et Díaz praeses civitatis potestatem paene continenter ab anno 1876 ad annum 1911 retinuit, tempus quidem Porphyriatus appellatum. Díaz rationem suadebat quam ordinem progressumque appellare solebat, violentiam supprimens, oeconomiam renovans, externam pecuniae collocationem invitans. Eo regente, industria et infrastructura a rectione valente stabilique sed aliquantulum autocratica renovabantur. Vectigalia aucta et administratio melior salutem publicam, valetudinem publicam, ferriviarias, metalleutices, rerum fabricatio, commercium externum, et aerarias nationis rationes magnopere emendabant.
Porphyriatus anno 1910 finem cepit, rebus novis Mexici erumpentibus. Tempus confusum coepit quod usque ad 1920 durabat. Incertitudo successionis praesidentialis anno 1910, cum Díaz suffragiis manifeste fraudulentis iterum electus esset, violentiam movit in Mexico septentrionalis atque in Morelo, civitate ad meridiem Mexicopolis sita. Auctores erant Franciscus I. Madero, dives praedii possessor, eruditi liberales, agitatores laboris industrialis, rustici terram petentes, et flores extra coetum Diazianum. Diaz in exsilium iit anno 1911. Madero eodem anno democratice electus est, sed mense Februario anni 1913 ab hominibus qui pristinum rerum statum revocare volebant, Victorianus Huerta generalis imperium cepit. Copiae contra Huerta in septentrionibus sese sub Venustiano Carranza coniunxerunt, polittico loci, agrorum possessore, et duce factionis constitutionalisticae. In Morelo, rustici sub Aemiliano Zapata Huerta separatim etiam Huerta adversabantur. Certamen erat confusum, nec politice nec militariter solidatum, et violentia in omnibus civitatis regionibus non fiebat. In septentrionibus, exercitus ordinati sub generalibus constitutionalistis sicut Francisco Villa et Alvaro Obregón; in regione media, praecipue civitate Morelo, rustici bellum clandestinum susceperunt. Constitutionalistae bellum civile vicerunt, et Carranza praeses anno 1917 electus est. Bellum decimam multitudinis civitatis partem necavit, multosque cives trans fines septentrionales in Civitates Foederatas egit.
Nova ratio legitima in Constitutione 1917 constituta est, quae principium a Díaz institutum, absoluta agrorum iura hominibus concedens, abolevit. Uterque Alvarus Obregón et Plutarcus Elías Calles, generales revolutionarii septentrionales, munus praesidis spatium quattuor annorum post certamen militare anno 1920 sustinuit. Obregón autem insidiis anno 1928 interfectus discrimen successionis praesidentialis coepit, a structura factionum anno 1929 instituta dissoluta.
Aevum postrevolutionarium plerumque placidum erat, cum certamina per violentiam non dissolverentur. Hoc tempore emendationes Constitutionis anni 1917 rationes oeconomicas neoliberales sinere coeperumt. Post antecessorem Factionis Revolutionariae Institutionalis (Hispanice Partido Revolucionario Institucional, PRI) anno 1929 fundatum, haec factio res politicas nationis et civitatum post 1929 rexit, et industriam petrolei annis 1930 ad civitatem iuvandam cepit. Mexicum secundo bello mundano saeviente firme erat socius Civitatum Foederatarum, qui metalla pro rebus belli exportavit operariosque agriculturales misit, ut viri Civitatum Foederatarum trans mare pugnarent. Mexicum post bellum, magnas divitias et stabilitatem politicam habens, audaces progressus oeconomici rationes coepit, Miraculum Mexicanum saepe appellatas. Multitudo, rapide crescens, magis urbana facta est, cum multi cives in Civitates Foederatas immigrarent.
Novum aevum in Mexico post 1988 coepit. Factio Revolutionaria Institutionalis vix vicit, et Carolus Salinas de Gortari praeses latas reformationes neoliberales exsequi coepit, quae Constitutionem emendatam requisierunt, praecipue potestatem civitatis Mexicanae ad negotia externa disponenda minuens, sed etiam suppressionem Ecclesiae Catholicae Romanae in Mexico finiens. Oeconomia Mexicana porro cum oeconomiis Civitatum Foederatarum et Canadae post 1994 coniuncta est, cum North American Free Trade Agreement (NAFTA) claustra commercii minuere coepit. Septem decennia moderationis FRI anno 2000 desierunt, cum Vincentius Fox Factionis Actionis Nationalis (Hispanice Partido Acción Nacional, PAN) electus est. Philippus Calderón, successor eiusdem factionis, bellum contra dominos medicamentorum intulit, cum aliquot milia hominum necarentur. Plerumque belli medicamentorum causa, Factio Revolutionaria Institutionalis potestatem iterum anno 2012 cepit, sub aegide Henrici Peña Nieto, se renovaturum esse promittens. Violentia autem et corruptio durabant, atque incertitudo de NAFTA res implicabant, unde mense Iulio 2018, Andreas Manuel López Obrador magisterium civile in megacymate suffragiorum vicit.
Ex 1940
excerpt and text search
Myst (ludus computatralis)
Myst est ludus computatralis a fratribus Robyn et Rand Miller creatus apudque Cyan, Inc. (hodie Cyan Worlds) programmatus. Ludus a Brøderbund editus et vulgatus est. Fratres Miller in Myst laborare anno 1991 coeperunt, deinde ludus ad Macintosh die 24 Septembris 1993 editus est. Postea Myst adaptus est ad Windows (1994), Saturn (1994-1995), Jaguar CD (1995), 3DO (1995), CD-i (1996), PlayStation (1996), AmigaOS (1997), PSP (2006), Nintendo DS (2007), iOS (2009) et Nintendo 3DS (2013).
In Myst lusor partem agit alicuius nomine ignoti "Peregrini". Qui in Myst nomine insulam accidit per fortuite inventum librum quo ad illos desertos locos quasi teleportatus est. In insula lusori alii similes libri reperiendi sunt, quibus novos mundos "Aetates" vocatos adire poterit. In quibus inquirendo et aenigmatibus solvendis, fabulam paulatim intellegit atque hominum naturam qui ante ipsum illo mysterioso in universo vixerunt. Ludus differentibus quattuor modis desini potest, secundum lusoris electiones.
Ut primum editus est, ludus triumphus fuit, criticis commenticium eius universum specialiter salutantibus. Myst in orbe terrarum venditissimus ludus factus est, usque dum anno 2002 a The Sims superatus est. Myst primus opus est eodem nomine seriei, in qua sequuntur Riven, Exile, Revelation denique End of Ages. Ex Myst serie ludi Uru, necnon tres mythistoriae derivati sunt. Octobri 2009, cum Myst 20 annos creatus est, Cyan pecuniam a benevolentibus requirit ut novum similem ludum Obduction incipiat. Myst ludorum genus Myst-like peperit, adventurae ludis accensusm. Quae in categoria numerantur ludi eiusdem gameplay (visio subiectiva, digita-et-tange) et eiusdem somnii similis mundi ubi colloquia rara sunt.
Valascus Iosephus Bertelli
Valascus Iosephus Bertelli (in Ponte Herae, natus die 23 Ianuarii 1924 - Florentiae mortuus die 2 Novembris 2013) fuit episcopus Volaterranus.
Euploea doretta
Euploea doretta (Anglice Pagenstecher's crow) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Papua Nova Guinea endemicus.
Aeroportus Internationalis Carriel Sur
Aeroportus Internationalis Carriel Sur (Hispanice: Aeropuerto Internacional Carriel Sur) est aeroportus internationalis in Chilia, qui Conceptione in urbe iacet. Anno 1968 condita est.
Euploea eboraci
Euploea eboraci (Anglice Bismark crow) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Papua Nova Guinea endemicus.
6682 Makarij
6682 , olim designationibus 1973 ST3, 1973 UJ, et 1984 UV2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6682 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Syngrapha u-aureum
Syngrapha u-aureum est papilio familiae Noctuidarum, a Manitoba orientali ad Quebecum, Labradorem, Groenlandiam meridianam, Terram Novam, Cenomannicam septentrionalem, Novam Hantesciram septentrionalem, et Novum Eboracum septentrionalem endemicus.
Est unus fetus per annum. Larvae speciebus Vaccinii vescuntur.
Subspecies
Sunt duae subspecies agnitae:
Barbaritium
Barbaritium (Italiane: Barbaresco) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm.
Xaverius Zubiri
Xavierus Zubiri Apalategi natus pago Vasconico Fani Sancti Sebastiani, 4 Decembris 1898 et mortuus Madritum, 21 Septembris 1983, fuit philosophus et professor Universitatis Matritensis Hispanicus.
Iunillus Africanus
Iunillus vel Iunilius Africanus (mortuus anno 549) fuit quaestor sacri palatii ab anno 542 usque ad mortem suam, Iustiniano imperatore. In hoc officio successor eius fuit Tribonianus, decessor quidam Constantinus.
Xaverius Zubiri
Opera
Libri editi posthumi, plerique ex auditionibus philosophici studii :
Iunillus Africanus
Iussu Primasii, episcopi Hadrumetensis, librum de Bibliis Christianis scripsit, Instituta regularia divinae legis, quae erant accommodatio libri Graeci Pauli Persae.
Cremeaux
Cremeaux aut Crémeaux est commune Francicum 919 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Castellum Shuri
Castellum Shuri (Iaponice: Shuri-jyō (首里城) et lingua Okinawaënsi : Sui Gushiku) est castellum in urbe Naha Okinawae situm, quod sedes regni Ryūkyū fuit ab anno 1429 usque ad annum 1879, quo aetate Meiji Imperio Iaponico concessum est.
Aedificium Palatii Shuri, anno 1715 exstructum et calamitate Secundi belli mundani anno 1945 maxima ex parte destructum, anno 1992 summo opere denuo aedificatum est. Ruina autem castelli anno 2000 in Patrimonium totius mundi regesta est.
Tamen sex aedificia incendio die 31 Octobris 2019 iterum destructa sunt. Nunc populus et Okinawae et Iaponiae operam dat, ut in pristinum statum restituantur.
Papilio moerneri
Papilio moerneri est papilio subfamiliae Papilioninarum familiae Papilionidarum, in Papua Nova Guinea endemicus.
Rahalmutum
Rahalmutum  seu Casalis Modi (Italiane: Racalmuto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 340 incolarum, in Regione Sicilia et in Consortio Libero Municipali Agrigentino situm. Incolae urbis Rahalmutenses appellantur.
Augustus De Morgan
Augustus De Morgan (natus die 27 Iunii 1806 et mortuus die 18 Martii 1871) est mathematicus et logicus Britannicus, qui leges De Morgan inventus est et inductionis plenae ac logarithmi peritus fuit.
Etiam Georgio Boole influentiam dedit.
Coutouvre
Coutouvre est commune Francicum 1'105 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
4571 Grumiaux
4571 , olim designationibus 1985 RY3, 1974 SB2, et 1979 OC15 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4571 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.