cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Museum municipale Salfeldense
Geologica
Momenti grandis insuper est collectio geologica. In regione Salfeldensi esse magnam varietatem saxorum lapidum mineralium fossilium constat. Id causa principalis erat fodinis condendis metallisque exercendis inde a Medio quod appellatur Aevo. Sub fornicibus hypogeii camuris haec omnia monstrantur. Vestigia hominis antiquissima in Salfeldensi regione investigari possunt iam milia 20 annorum ante Christum natum. In regione meridiana-orientali apud urbem coloni primo apparuerunt. Saeculo VII ante Christum natum Celtae advenerunt et in regionem circa urbem et in finitimam vallem fluminis Orla. Maiores in monte Gleitsch qui pertinet sic dicto Rubro monti arcem munitam fecerunt.
Ars popularis
Vitae agricolarum artissime connexa est sectio de arte populari. Itaque museo sunt copiae haud parvae textilium, supellectilum, rerum quotidanarum ex usu plebis. Efferantur imprimis habitus vestitusque antiqui. Vestitus in multis populis secundum classes sociales variari solebat. Propterea quod Thuringia politice semper maxime discissa erat, vestimentorum diversitas effloruit. Exhibitio artificum Salfeldensium (Theodisce: Galerie Saalfelder Künstler) artis contemporaneae localis inspiciendae facultatem dat.
Collectio artis naturalis Weiske
In superiore alae septentrionalis tabulato, ubi olim cellae monachorum erant, invenitur collectio de rebus artis naturalis quaepiam, quae dicitur ab Emil Weiske (Theodisce: Naturkundliche Sammlung 'Emil Weiske'). Insunt ei res indagatoris illustris Emil Weiske (1867-1950), orientes ab Australia, Nova Guinea, Insulis Vitiensibus, America meridionali. Collectio privata ista anno 1979 in manus museologorum commendata est.
Nummorum exhibitio
Nummi 2400 circiter saeculorum ab XII usque ad XX praesentantur. Quorum haud pauci in ipso oppido Salfeldae cussi sunt, cum - ut iam dictum est - dux fabricas nummorum faciendorum teneret. Ubi nunc nummi monstrantur olim bibliothecae pegmata fuerunt. Bibliotheca ipsa anno 1497 instituta erat.
Nexus externi
Situs proprius
Caricta (Comitatus Letrimensis)
Caricta (seu Carricta, Caricta super Senum) (Hibernice Cora Droma Rúisc; Anglice Carrick-on-Shannon) est urbicula Hiberniae, circiter 4,062 incolarum, in provincia Connacia sita et caput Comitatus Letrimensis. Parva pars urbiculae in Comitatu Roscomensi sita.
Museum municipale Salfeldense
Nexus externi
Franziskanerkloster Saalfeld (Thüringen)
Iosephus Meyer
Carolus Iosephus Meyer (natus die 9 Maii 1796 Gotae, mortuus die 27 Iunii 1856 Hilpertohusae) editor, typographus et politicus Germanicus fuit.
Vita
Anno 1809 Francofurti in commercialibus erudiebatur, antequam anno 1813 in tabernam calceamentorum patriam reveniret. Per sex generationes cuparum aut supellectilium aut pedis tegumentorum confectio familias aluerat. Odiosae Iosepho tales angustiae esse videbantur, ut anno 1816 Londinium peteret. Sed post triennium in aere alieno fuit, qua ex miseria a patre liberatus est. Etiam inceptum insequens instituti condendi in latifundiis dominorum de Boyneburg (Gewerbs- und Hilfsanstalt) pro textoribus pauperibus secus processit. Tata defuncto Iosephus anno 1923 Gotam rediit periodico mercatorio publicando cui titulus »Korrespondenzblatt für Kaufleute«. Quod bene successit et fundamento laboris editorii frugiferi factum est. Namque in editionibus Gothensibus Henning sequebatur praesentatio specialis operum Shakesperii conversorum (Meyer ipse tantum »Macbeth«, »Othello« et »Der Sturm« pepigerat) et interpretabatur mythistorias Gualteri Scott »Waverley« et »Ivanhoe«. Quas pretio maxime vili obtulit. In editionibus propriis anno 1825 in lucem prolata sunt folia litterarum gratiosarum apud populum anglophonum »Meyer's British Chronicle« necnon epitome mercatoriae artis »Handbuch für Kaufleute«. Ea novitas, quod libri sive folia gradatim apparuerunt, methodum subnotationum ad id tempus inusitatam in Germania quasi instituit.
Unde apud Meyer intelligentia impetrata est, ut omnis commeatus praebendi atque exsequendi secundum istam methodum iucundam fieri posset. Istis diebus nata est domus confectrix Bibliographisches Institut cuius prela in initio classicorum Theodiscorum scriptorum opera selecta ediderunt. Quae permultis in exemplaribus vendi potuerunt.
Politica
Autumno 1828 itum est Hilpertohusam, quod oppidum domicilio perpetuo sibi elegit. Anno 1830 autem Meyer liberalis in politicam vocatus est, qui periodicum suum modo conditum »Der Volksfreund« sistere coactus est. Alternativae erat opus illustratum »Universum« quod annis 1830 plus quam octoginta milia subnotantium habuit et conversionibus duodecim in linguis fruebatur. Effectus autem in ideas politicas aniles pusillus fuit. Meyer, qui libertatem erudiendo promisit, haec omnia edidit: classicos Graecorum et Romanorum antiquorum, Bibliam veriis in versionibus, librum meditationis »Familientempel«, anthologiam rhetoricam »Bibliothek der Kanzelberedsamkeit«, classicos Theodiscos (»Familienbibliothek«, »Groschenbibliothek«, »Nationalbibliothek«), libros historiae naturalis »Volksbibliothek für Naturkunde«, libros historicos »Geschichts bibliothek« et ante omnia encyclopaediam LII in tomis et imaginibus mappisque geographicis multis auctam »Große Konversations-Lexikon«.
Cui plura geographica addenda sunt necnon opera artium quae chalcographi assidui (domini Amsler, Barth, Fr. Müller, Felsing, Lorrichon, Krüger, Neureuther, Rahl, Schüler, Wagner et alii) convenustabant atque expingebant.
Viae ferratae
Epocha ferriviaria ineunte Meyer rete nationale Germanicum viae ferratae creare in animo habuit, quod anno 1837 sortibus capitalibus amplificabat. Nimirum ad irritum ductum est rectionibus variis Germanicis invitis. Tunc Meyer metalla in Germania exercenda attendebat, quaestus revivificabat et studio atque industria res fodinas plures sibi acquisivit. Anno 1842 labore confectus aegrotavit; industriam ferream Germanicam fovendam esse censuit, ut in Thuringia commerciis novis annueret et succurreret.
Anno 1845 Neuhaus in circulo Sonnebergfabricam ferri et carbonis patefecit. Res novae anni 1848 incepta sufflaminaverunt et politici vetustati propitii eum criminis laesae maiestatis accusaverunt. Tum lineam agminibus ferriviariis praeter flumen Weraham ducere proposuit, quam rem bonam alii efficiebant. Meyer saepe impeditus longinqua contueri solebat et multarum rerum progressivarum archaeus maximus fuit, quas efficere atque patrare aliis concessum est.
6521 Pina
6521 , olim designationibus 1991 LC1, 1972 LQ, et 1980 RL5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6521 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Castrum Bodoloni
Castrum Bodoloni (alia nomina: Bodolonus, Bodolone, -is; etiam: Castrum Buvolonis) (Italiane: Bovolone) est Urbs Italiae et municipium, circiter 16 000 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Urbani Bodolonenses seu Buvolonenses appellantur.
Victor Coj
Victor Roberti filius Coj (Russice Виктор Робертович Цой, tr. Viktor Robertovič Coj; 21 Iunii 1962–15 Augusti 1990) fuit musicus, compositor, poeta et cantor Sovieticus, conditor et praefectus gregis Kino («Кино»). Praeterea, in certis pelliculis cinematographicis ut actor participavit.
Castrum Bodoloni
Municipia finitima
Cerea, Concamarise, Isola della Scala, Isola Rizza, Oppeano, Salizzole, San Pietro di Morubio.
Polytimetus
Polytīmētus, nunc vulgo Zeravschan , est flumen Sogdianae antiquae et nunc Tadzikistaniae et Usbeciae. In montibus Sogdiis (nunc iugum Zeravschanicum ) incipit. Antea Oxi tributarius fuit, sed nunc Polytimeti aquae omnes ad terras irrigandas abducuntur et consumuntur; in oasi Karakulensi in ramos dividitur, quorum longissimum ad lacum Dengizko‘l pervenit, ceteri in harenis perduntur. Kaschkadarja flumen usque ad saeculum XII Polytimeti tribitarius erat, sed nunc ipsa ad terras irrigandas consumtpa canali artficiali cum Polytimeto coniungitur.
Maracanda urbs in oasi ad Polytimetum sita est.
Ars coquinaria Civitatum Foederatarum
Ars coquinaria Civitatum Foederatarum ...
Physiologus (liber)
Physiologus (Graece Φυσιολόγος) est historia naturalis Christiana lingua Graeca inter secundum et quartum saeculum conscripta. Initio Physiologus ex 48 capitulis constabat, in quibus sata, lapides et animalia describuntur et allegorice secundum doctrinam Christianam interpretantur. Physiologus in Oriente Christiano et in Europa medioevali longe lateque diffusus multas in linguas versa est.
Origo
Verbum Graecum Φυσιολόγος hominem quendam, qui naturam exquirit vel explicat, significat. Auctor ignotus est, etsi interdum Salomon aut Aristoteles aut alii memorantur.
Prima Physiologi versio forsitan saeculo secundo Alexandriae conscripta est. Ex 48 partibus constat, quae imprimis animalia vera aut ficticia ut puta Caladrium describit, sed etiam arborem (Peridexion) et quaedam mineralia. Physiologus byzantinus sex addidamenta continet. Est etiam versio 30 capitulorum magis ad docendum inclinata, quae Basilio Magno, doctori ecclesiae addicitur.
Versiones
Saeculo quinto Physiologus in linguam Aethiopicam et saepius Syriacam versus est. Etiam reliquiae versionum Copticae, Armenicae et Arabicae exstant. Postea multae aliae linguae secutae sunt.
Maximi momenti erant versiones Latinae, quarum prima iam ante annum 431 facta est. Manuscripta antiquissima a saeculo 8./9. repetunt. Paulatim duae textuum traditiones inter se diversae profectae sunt, "Dicta Chrysostomi" et "Physiologus Theobaldi", ex quibus Medio aevo exeunte sic dicta Bestiaria orta sunt.
Arellius Fuscus
Arellius Fuscus sive Aurelius Fuscus fuit rhetor, quo Ovidius, et Plinius Maior usos esse magistro videntur. Papirius Fabianus quoque, unus ex Senecae magistris, eius discipulus fuit. Graece et Latine eleganter et facile declamabat. Plinius Maior in Historia naturali eum nominat, qui ergo saeculo primo a.C.n. exeunte aut saeculo primo p.C.n. ineunte floruisse censendus est.
Edgardus Alvarez
Edgardus Alvarez (natus in Puerto Cortes die 18 Ianuarii 1980) est pedilusor Honduriae qui inter alia cum turmis CA Peñarol et  AS Roma lusit. Nunc ad gregem As Bari pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Hondurianae lusor est.
Dinus Marcellinus
Dinus Marcellinus (Italiane: Dino Giuseppe Marcellino, natus die 22 Februarii 1966 Catinae - mortuus die 28 Aprilis 2016 Panormi) fuit celeber Latinae atque Graecae linguae magister. Etiam fuit philosophus qui praecepta vitae docuit. Marcellinus Hadrani scholam habebat ac tres classes tantum tenebat.
Modus docendi
Magister ratione natura sive Ørberg ratione utitur, at grammaticam non amabat. Per lectiones de variis argumentis loquere solebat et multa praecepta bona docebat.
Abdulrazak Gurnah
Abdulrayak Gurnah (natus Zanzibar 20 Decembris 1948) est scriptor Tanzanicus qui ad Regnum Britanniarum sibi exsulatus est.
Anno 2021, Praemium Nobelianum litterarum accipit ratione compassionis de effectu colonialismi et fato exsulibus.
Et socius Regalis Societatis Litterarum et alma mater eius Universitas Cantiensis est.
Roscomum
Roscomum (Hibernice Ros Comáin; Anglice Roscommon) est urbicula Hiberniae, circiter 5,876 (anno 2016) incolarum, in provincia Connacia sita et caput Comitatus Roscomensis.
Avesnelles
Avesnelles est commune 2555 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Collar
Etymologia
Secundum Garie Shum gregis ducem, nomen gregis duas significationes Anglice habet: primum, torquem tunicae, quae indicat humanum non respirare posse ut torquis circumponatur, scilicet ad perfunctionem omnem quae "spiritum tuum tenere" possit et audientes spiritus suos cessare faciat; secundum, claviculam, quae beatissima corporis feminei pars a Cantonensibus aestimatur. Inde Shum Collar venustissimum gregem femineum esse sperat.
Neorus
Fluvii Barous, Neorus et Suirus noti sunt cum titulo: Tres Sorores (Hibernice: Na Trí Siúracha / An Triúr Deirfiúr, Anglice The Three Sisters)
Decursus
Neorus ex Bladinis montibus (Slieve Bloom / Devil's Bit Mountain) prope Templemore Comitatus Tiperariensis oritur; postquam fines Comitatuum Tiperariensis, Licensis, Kilkenniensis, Vaterfordiensisque percurrit per 140 Km et alluit Kilkenniam. In Barroum influit prope New Ross Comitatus Vaterfordiensis.
Avelin
Avelin est commune 2503 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Ioannes van Leeuwen
Ioannes (Nederlandice Johannes) van Leeuwen, die 23 Martii anno 1806 Lugduni Batavorum natus et die 20 Decembris 1883 in De Rijp vico Alcmariae mortuus, fuit theologus et sacerdos Nederlandicus, poeta Latinus, cuius undecim poemata in Certamine Hoeufftiano laude ornata sunt.
Raimundus Núñez
Raimundus Núñez (Tegucigalpae natus die 14 Novembris 1985) est pedilusor Honduriae qui cum turmis FC Dallas et CD Olimpia lusit. Nunc ad gregem CD Cruz Azul pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Hondurianae lusor est.
Sophia Schröder
Vita
Actoris Godofredi Bürger filia iam anno 1793 turbae Tyll sese associavit et Petropoli partes Linae modo placito in dramaticulo melodramatico quodam Caroli Ditters de Dittersdorf cui titulus Das rote Käppchen egit. Anno 1795 Revaliae Ioanni Nicolao Smets de Ehrenstein nupsit. Augusto de Kotzebue mediatore anno 1798 Vindobonam ad Theatrum aulicum vocata est. Inde mox Vratislaviam petivit ubi in dramatibus melicis cantare solebat.
Divortio facto Hammoniam iit ad partes tragicas accipiendas: quo genere autem lucide excellebat. Anno 1804 eam in matrimonium duxit Fredericus Schröder cantor. Sophia Hamburgi usque anno 1813 vixit. Fugit autem, cum Ludovicus Nicolaus Davout marescalcus Francicus summus eam puniendam et in Francogallicam transferendam esse censeret. Quoniam Sophia bona patriae amoris inflammata erat. Itinera artibus studendis fecit antequam se rursus Pragae et Vindobonae (anno 1815) a scaenis produceret. Cum Fredericus Schröder naturae concessisset, uxor Gulielmi Kunst histrionis facta est. Divortio altero accepto iterum terras varias visitavit et anno 1831 Monaci ad Theatrum aulicum se inscripsit. Vindobonam vere anni 1836 revidit.
Rude donata est anno 1840. Augustae Vindelicum vitam degit et iterum Monaci. Maioris momenti sunt eius epistulae.
Gravetudo
Ecce partes selectas quas egit: Phaedrae, Medea, Dominae Macbeth, Meropes, Sapphus, Ioannae de Montfaucon (in opere Augusti de Kotzebue) et Isabellae in Friderici Schilleri opere Die Braut von Messina.
Orthodoxia
Orthodoxia (Graece ὀρθοδοξία, 'opinio recta') est acceptatio symbolorum rectorum vel receptorum, praecipue in rebus religiosis. Vocabulum sensu Christiano significat 'secundum fidem Christianam in fidibus ecclesiae primae repraesentatam'. Prima septem concilia oecumenica inter annos 325 et 787 ad doctrinas acceptas confirmandas habita sunt.
Chorepiscopus
Chorepiscopus (Graece Χωρεπίσκοπος 'episcopus rusticus') est clericus Christianus in numero sub episcopo habitus, rite in nonnullis ecclesiis Christianis Orientalibus praelatus honoris causa, archipresbyter aliquando appellatus. Hic gradus ecclesiasticus non confundendus est cum sacramentali episcopi gradu inter ordines sacros. Chorepiscopi primum ab Eusebio saeculo secundo commemorantur.
Index reptilium Atropatenae
Index reptilium Atropatenae species classis Reptilium, in territorio Atropatenae divulgatas, comprehendit. Hoc tempore in territorio Atropatenae notae sunt circa 56 species.
4430 Govorukhin
4430 , olim designationibus 1978 SX6, 1985 BH2, et 1988 TV4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Stanislai Govorukhin nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4430 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vladimirus Odoevskij
Vladimirus Theodori filius Odoevskij (Russice Владимир Фёдорович Одоевский, tr. Vladimir Fëdorovič Odoevskij; 13 Augusti 1804 – 11 Martii 1869), ultimus gentis antiquae ducalis here, fuit scriptor, philosophus, paedagogus, et criticus musicus Russicus.
Maynor Figueroa
Maynor Figueroa (natus in Jutiapa die 2 Maii 1983) est pedilusor Honduriae qui inter alia cum turmis CD Victoria et CD Olimpia lusit. Nunc ad gregem Wigan Athletic pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Hondurianae lusor est.
Vladimirus Odoevskij
Inter scripta eius sunt fabulae, mythistoriae. Operibus Ernesti Hoffmann et Friderici Schelling inspiratus, opera fabulosa, phantastica et utopica scripsit. Libros, lingua moribus gentiliciis aptata compositos, ad usum vulgi rustici edebat.
Letrimum
Historia
Letrimum non est caput Comitati Letrimensis sed nomen ad comitatum dat.
Vladimirus Odoevskij
Cum Demetrio Venevitinov, Ioanne Kireevskij et Michaele Pogodin Societatem amoris sapientiae, Russice Общество любомудрия, anno 1823 instituit et praeses eius fuit. Vocabulum любомудрие est φιλοσοφία Graeca e radicibus Russicis composita ; hoc nomine invento paricipes societatis a philosophis Francogallicis aevi Illuminationis separari volebant. Musei Rumiantseviani rector anno 1846 factus est.
Praeterea editor fuit quorundam periodicorum. Etiam philanthropus notus est. Anno 1861 senator Imperii Russici factus est.
Alniaco-Ameria
Alniaco-Ameria (Francogallice Aulnoye-Aymeries) est commune 8870 incolarum (anno 2006) praefecturae septentrionalis in Septentrione et Freto, boreali regione Franciae.
Columba livia
Columba livia est species avium familiae Columbidarum. Ab hac specie ortae sunt columbae domesticae et illae quae, denuo ferae factae, plurimas urbes orbis terrarum incolunt.
Eripe me
Eripe me potest esse:
Iter transtemporale
Iter transtemporale est hominum aliarumve rerum materialium retro porroque in tempore translatio. Itinera trans aut ultra naturale temporis flumen facta, praesertim in scientia ficticia perhibentur. Utrum huius modi translationes omnino fieri possint an non, inter physicos ambigitur. Si fieri possit, varia temporis paradoxa aliaeque quaestiones intellectu difficiles provenire videntur.
Peregrinatio transtemporalis velut privigna scientiae fuit (et etiam nunc est). Nullum enim naturae phaenomenon, ut itinere transtemporali explanetur, poscere videtur. Neque ulla theoria itinera transtemporalia praedicit, quamquam theoria relativitatis his certe locum dat; praeterea nemo adhuc demonstravit itinera trans tempora fieri non posse. At sola licentia non efficit, ut vera quaestio scientifica nascatur, praesertim si cum nostra de mundo opinione translaticia discrepare videtur. Verum tamen annis 1990 ineuntibus mutatio notabilis facta est. Qua mutatione quaedam res quae antea irrationabiles videbantur non iam tam alienae rationi sunt.
Tempus et relativitas
Theoriae relativitatis generalis et specialis ambae itineribus transtemporalibus locum theoreticum duabus de causis dant. Relativitas specialis ab Alberto Einstein anno 1905 proposita spatium et tempus inter se coniunxit in unum: tempus nihil esse nisi quartam dimensionem ad spatiales dimensiones concinnatam. Theoria relativitatis generalis decem fere annis post proposita docet membranam spatiotemporalem massa quavis figurari. Quae massa hanc membranam spatiotemporalem, velut si locis clivosis cum vallibus fossisque consistat, extendit flectitque in laqueum, quo praeterita cum futuris coalescunt. Quisquis in hunc laqueum hodie descendit, per crastinum potest in hesternum regredi. Itaque iter transtemporale a physicis probatum consistere videtur in temporis et spatii flexione, qua temporis laqueus concluditur. Quae cum ita sint, machina temporis theoria relativitatis adprobata vehiculum non intellegitur sed potius via, qua sua quisque raeda vehi possit. Ut viae publicae, etiam temporis viae certo die perficientur, nec quisquam per eas ad praeteritum tempus meatur, nam quisquis in temporis laqueum descendit, totum iter secundo temporis flumine faciet. Itaque viator transtemporalis aequalibus suis iunior non manebit, sed in itinere suo certe poterit sibi ipsi iuniori occurrere.
Episcopus suffraganeus
Episcopus suffraganeus in nonnullis sectis Christianis est episcopus cuidam episcopo metropolitano vel dioecesano subiectus, cui assignari potest regio quae suam ecclesiam cathedralem non habet.
Iter transtemporale
Tempus et relativitas
Theoria relativitatis, qua noster rerum naturae intellectus hodiernus fundatus est, omnes res, quae hic accident, circumscribit, etiam transtemporalia itinera. Ferunt Albertum Einstein piguisse liberalitatis theoriae suae, cum Curtius Gödel paulo post probasset generalem relativitatis theoriam etiam universum rotans admittere, quod per se machina temporis sit. Sed constat non omnia quae theoriis Einsteinianis praedicta sunt empiricae huius mundi realitati respondere.
Iter verum et iter relativum
Theoriae relativitatis ab Einstein propositae locum dant duorum generum itineribus transtemporalibus, quae sunt iter verum et iter relativum.
Iter relativum
Genus relativum hoc fere modo simpliciter describi potest. Sint duae naviculae in flumine temporis a praeteritis ad futura vectae, quarum una itinere adcelerato alteram praeterit. Itaque futura capit ante alteram. Iter relativum physica bene examinata fundatum est. Dicit enim theoria relativitatis tempus eo tardius labi quo velocius res mota fertur respectu loci comparati. Huius dilationis temporis causa iter fieri potest in futura quae tardius moventur. Itaque viatori, si in futura proficisci velit, opus sit navigio spatiali quod celeritati lucis adpropinquet. Tellure relicta, tempus in siderali navigio et in ipsa Tellure impari passu labetur: quam ob rem astronauta paene lucis celeritate motus quadraginta fere annos, puta, lapsos esse sentiet, etsi in Tellure interea 60 000 annorum acta sint. Huius dilationis temporis causa astronauta in aliorum hominum futura remota redibit. Hoc est paradoxum geminorum.
Iter verum
Iter transtemporale relativum cum nostra de mundo opinione congruit. Iter autem verum praeterita petens quaestiones rationi repugnantes ponit, nam si in clauso temporis laqueo movemur, futura nec non praeterita praesenti temporis puncto antecedunt. Fieri igitur potest, ut viator in locum unde profectus est ante profectionem reveniat, quod naturae rationabilitatem perturbare videtur difficilesque quaestiones theoreticas proponit. Nam si quis in praeterita sua reversus se ipsum infantem occidat, quomodo ipse senior exstitisse possit?
Nobilior hoc paradoxo et popularior est narratio paradoxa, in qua viator in sua praeterita reversus proavum suum occidit, quo facto fieri non potest, ut ipse natus fuisset et in praeterita sua reversus proavum suum occidisset. Inguarus Novikov hoc paradoxum proavitum ab ineunte decennio 200 ratione mathematica inlustrare et solvere conatus est. Computavit enim simplicitatis causa transtemporales biliardi pilarum motus. Puta biliardi pilam machina temporis vectam in suum praeteritum tempus revertisse. E machina egressa iuniorem tundere pilam potest, quae nondum suum iter transtemporale iniit. Animadvertit Novikov ita esse, ut pila iunior, si tundatur, machinam temporis contingere nequeat. Itaque conclusit si hoc accidat pilam iuniorem numquam tacturam esse machinam, qua senior ipsitas vehatur. Non minus sit natura vetitum proavum suum occidere. Denique Novikov legem quandam naturae, quae mundum ab huiusce modi irrationalibilitatibus defendat, coniectavit: eventum tale, quae mutationem historicam aut omnino paradoxum temporis efficiat, fieri non posse. Constat hanc opinabilem naturae legem, si re vera exsistat, quaestiones ad liberum arbitrium pertinentes provocare.
De foramine vermis
Carolus Sagan, astronomus et scientiae ficticiae scriptor Americanus, iam ineuntibus annis 1980 — antequam Novikov suas computaverat biliardi pilas — scientiae ficticiae mythistoriam Contact scribens amicum suum Kip Thorne, physicum theoreticum Americanum, rogaverat, ut expediret, quo modo Eleanor Arroway, prima persona mythistoriae, brevi pervenire posset ad Vegam quae 26 a.l.m. abest. Kip Thorne, re perspecta, foramen vermis sive pontem Einstein-Rosen coniectavit, temporis et spatii flexionem, quam theoria relativitatis praedicit duo plurave ostia habere uno cuniculo coniuncta. Paulo post inventum est a Thorne eiusque grege: si alterum ostium paene lucis celeritate moveatur, foramen vermis in machinam temporis mutari. Tempus enim celeritate retardatur, quae dilatio temporis, etiam postquam desierit motus, remanebit. Itaque tempus ostii moti in futuro immoti ostii tempore est. Ostiis propius admotis talis fit nexus, qui temporis machinae officio fungatur. Viator in foramen ingressus in futura, quantum discrimine temporis impositum sit, perveniet.
Foramen vermis viam efficit compendiariam, cuius ostia a se invicem possunt vel 26 a.l.m. abesse, licet ipse vermis longior non sit singulo chiliometro. At foramen vermis non abest a difficultate quadam theoretica: non enim permanet cuniculi foramen nisi stabilitum materia exotica, cuius natura intellectu caret.
Araucani
Araucani, vulgo Mapuche, sunt coetus indigenarum Tsiliae meridianae mediaeque et Argentinae meridianae. Linguá Araucanicá, qua loqui solent, circa 127 milia hominum utuntur sed circa 263 milia intellegere possunt.
Audignies
Audignies est commune 281 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Gwendolyn Brooks
Gwendolyn Elizabetha Brooks (Topekae Kansiae 7 Iunii 1917—Sicagi 2 Decembris 2000) fuit poeta et magister Americana, primus homo Afroamericanus qui Praemium Pulitzeranum accepit cum Praemium Pulitzeranum in poesi anno 1950 propter Annie Allen, eius congeriem alteram, ei concederetur. Poeta laureatus Illinoesiae anno 1968 creata est, locus quem usque ad mortem tenebat, et Consultans in Poesi in Bibliotheca Congressionali (quasi poeta laureatus Civitatum Foederatarum) anno 1985.
Honores et fortuna
Brooks plus quam septuaginta quinque gradus academicos honoris causa a collegiis et universitatis per orbem terrarum accepit.
Cephala
Cephala (Italiane: Cefalà Diana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Motta (Venetia)
Motta (alia nomina: Mota, Motha Liquentiae ) (Italiane: Motta di Livenza; Venetice: Mota de Łivensa) est Urbs Italiae et municipium, circiter 10 920 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Tarvisana situm. Incolae Mottenses appellantur.
Fractiones
Lorenzaga, Malintrada, San Giovanni, Villanova.
Municipia finitima
Annone Veneto (VE), Cessalto, Chiarano, Gorgo al Monticano, Meduna di Livenza, San Stino di Livenza (VE).
Clara (Hibernia)
Clara seu Castrum Clarae (Hibernice An Clár  / Droichead an Chláir; Anglice Clarecastle) est vicus Hiberniae, in provincia Momonia et in Comitatu Clarensi situs.
Historia
Clara non est caput Comitati Clarensis sed nomen ad comitatum dat.
Hieremias Zucker
Ieremias Zucker (Anglice Jeremy Scott Zucker, saepius Jeremy Zucker; natus in Nova Caesarea die 3 Martii 1996) est cantor et compositor Americanus.
Auchy-lez-Orchies
Auchy-lez-Orchies est commune 1429 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Cereta
Cereta vel Acereta  (alia nomina : Cerete, -is; Castrum Cereae, Cerea) (Italiane: Cerea) est Urbs Italiae et municipium, circiter 16 400 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Urbani Ceretani vel Ceresani appellantur.
Fractiones
Aselogna, Asparetto, Cherubine, Palesella, Santa Teresa in Valle.
Arnoldus Ekker
Albertus Henricus Arnoldus Ekker, die 6 Februarii anno 1799 in Vollenhove Transisalaniae natus et 1 Augusti 1879 Ultraiecti mortuus, fuit paedagogus et philologus Nederlandicus, poeta Latinus.
Fanum Sancti Georgii (Urbs metropolitana Regina)
Fanum Sancti Georgii (alia nomina: Georgetum, Morgetum) (Italiane: San Giorgio Morgeto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 110 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Georgienses appellantur.
Arnoldus Ekker
In Universitate Rheno-Traiectina educatus (1817—1822), in gymnasio Rheno-Traiectino ab anno 1823 docebat. cuius et rector annis ab 1849 ad 1872 fuit. De Protagora Platonis et de Cornelio Nepote disserebat; lexicon Nederlandico-Latinum cum F. van Cappelle composuit. Exeunte Octobri, carmen Arnoldi Ekker Alcaicum, in Certamine Hoeufftiano laude ornatum est.
Fanum Sancti Georgii (Urbs metropolitana Regina)
Municipia finitima
Canolo, Cinquefrondi, Cittanova, Mammola, Polistena.
Keith Emerson
Keith Noel Emerson (natus die 2 Novembris 1944; Sanctae Monicae Californiae mortem sibi conscivit die 10 Martii 2016) fuit musicus Britannicus qui maximum exitum circa annum 1975 habuit cum cum grege Emerson, Lake and Palmer operam dabat. Multa musicae classicae carmina ut musicae electronicae, Jazz aut Rock opera sonavit.
Voteporix
Voteporix vel, si idem sit, Vortiporius rex fuerit Demetarum in Cambria. Medio saeculo VI mortuum esse censetur.
Gulielmus Franco
Gulielmus Franco (natus Guillermo Luis Franco Farcuason in Corrientes Argentinae die 3 Novembris 1976) est pedilusor Mexicanus et Argentinus qui cum turmis FC Monterrey et Villareal FC  lusit. Nunc ad gregem West Ham United pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Mexicanae lusor est.
Cuauhtémoc Blanco
Cuauhtémoc Blanco vulgo Cuauhtémoc „Temo“ Blanco Bravo (Mexicopoli die 17 Ianuarii 1973 natus) est pedilusor Mexicanus qui cum turmis Real Valladolid et Chicago Fires lusit. Nunc ad gregem CD Veracruz pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Mexicanae lusor est.
Λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεο...
, litteris latinis transcriptum lopado-temacho-selacho-galeo-kranio-leipsano-drim-ypotrim-mato-silphio-paralo-melito-katakechymeno-kichl-epikossypho-phatto-perister-alektroun-opto-piphallido-kigklo-peleio-lagôio-siraio-baphe-tragano-ptrygôn , est ferculum commenticium in Aristophanis comoedia Ecclesiazusis (ll. 1169–75) memoratum, quod ex variis piscibus, avibus, carnibusque constat. Longissumum linguae Graecae vocabulum habetur.
Sic vocabulum a Berglero et Dukero in Latinum conversum est:
Theramenes
Theramenes Hagnonis filius (mortuus 404 a.C.n.) fuit homo politicus et strategus Atheniensis. Oligarchis favebat et aristocratiam Athenis instituere cupiebat quam optimos viros rempublicam gubernantes finiebat. Ita anno 404 a.C.n. praecipuus pacis cum Lysandro et Lacedaemoniis auctor fuit antequam trigintiviratus creationi operam daret qui mox triginta tyranni appellati sunt. Mox tamen a Critia et a saevisiimis e collegis dissensit et ab eis morte damnatus est. Cicutam bibere coactus ultimam guttam ut cottabi lusu effudisse narratur dicensː "Pulchro Critiae estoǃ". Quam ob mortem mitiore fama apud posteros fruebatur, quamvis unus e triginta tyrannis.
Diversissima iudicia de hoc homine tradita sunt. Iam anno 411 a.C.n. democratiae evertendae et quadringentiviratui instituendo operam dederat antequam sententiam mutaret atque socios ipse accusaret. Itaque proditor a Critia appellabatur. Item anno 406 a.C.n. strategos apud Arginusas victores ut morte adficerentur hortabatur quamquam ipse culpa non vacabat, ut qui tum trierarchus fuit. Eius flagitia a Lysia enumerantur in oratione Contra Eratosthenem, qui Theramenis amicus fuisse gloriabatur. Sed post diuturnum bellum fuerunt qui moderationem eius comprobarent; inter populares et optimates mediam. Ita Aristoteles eum inter optimos politicos recentiores numerabat una cum Thucydide et Nicia.
Strategus anno 410 a.C.n. fuit et in Hellesponto Alcibiade duce Cyzicenae victoriae navali interfuit. Simul pecunias e sociis civitatibus colligebat et oligarchias in insulis evertebat
Eduardus Bellamy
Eduardus Bellamy (Chicopee Massachusettae 26 Martii 1850; Chicopee Falls Massachusettae 22 Maii 1898) fuit auctor et socialista Americanus, qui Looking Backward, mythistoria utopiana, fabula sicut Rip Van Winkle, anno 2000 futuro condita, innotuit. Bellamyana concordis mundi futuri visio creationem saltem 165 organizationum Sodaliciorum Nationalisticorum appellatarum movit, notionibus politicis Bellamyanis propagandis dicatarum, ad eas realitatem utilem faciendas nitentium.
Bibliographia
Bellamy, Edward. 1981, 1982. Looking backward, 2000-1887. Praefatio R. Jackson Wilson. Novi Eboraci: Modern Library. ISBN 0-394-32980-5.
Endoscopium
Endoscopium est illuminatum instrumentum medicum opticum, trans quod medicus in cavernas corporis spectat. Endoscopia aut rigida aut flexibilia confiunt, sicut aptius est, ut scrutentur singula viscera. Inter exempla vulgata sunt cystoscopium (vesica urinaria), nephroscopium (renes), bronchoscopium (bronchi), gastroscopium (oesophagus, ventriculus et duodenum), colo(no)scopium (colon), arthroscopium (articulus).
Mons Belluni
Mons Belluni (alia nomina: Mons Bellunensis, Castrum Montis Belluni) (Italiane: Montebelluna; Venetice: Montebełuna) est Urbs Italiae et municipium, circiter 31 330 incolarum, in Regione Venetiaet in Provincia Tarvisana situm. Urbani Montebellunenses appellantur.
Fractiones
Biadene, Busta, Caonada, Contea, Guarda, La Pieve (sedes municipalis), Mercato Vecchio, Pederiva, Posmon, San Gaetano, Sant'Andrea.
Municipia finitima
Altivole, Caerano di San Marco, Cornuda, Crocetta del Montello, Trevignano, Vedelago, Volpago del Montello.
Vinum Cadurcense
Vinum Cadurcense seu Cadurcorum, Francogallice vin de Cahors, e pagis urbi Cadurco in Francia circumiacentibus provenit. Vina rubra Cadurcensia ab anno 1971 appellatione protecta Cahors recognita sunt.
Zwijndrecht
Zwijndrecht ad haec dissimilia respici potest:
Episcopus dioecesanus
Episcopus dioecesanus intra varias sectas Christianas est episcopus vel archiepiscopus qui munus pastorale dioecesis vel archidioecesis sustinet, contra episcopum tutularem vel archiepiscopum titularem, cuius sedes solum nominalis, non pastoralis, est. In coniunctione cum aliis episcopis, episcopus dioecesanus esse potest episcopus suffraganeus, episcopus metropolitanus (si archiepiscopus est), vel primas, et varia officia sustenere potest, sicut cardinalis vel patriarcha. Episcopi et archiepiscopi titulares vicissim esse possunt episcopi assistentes, episcopi coadiutores, episcopi auxiliarii, nuntii vel legati similes, magistratus Curiae Romanae, et ceteri.
Limulus polyphemus
Limulus polyphemus est animal antiquissimum aquatile, quod etiam in terram venit. Solitissime invenitur in Sinu Mexicano, et in septentrionalibus litoribus Atlanticis Americae Septentrionalis. Unus ex primis locis migrationis annuae est Sinus Delavarianus, in America Septentrionalis, dum perditi in Europa aliquando invenuntur.
Limuli polyphemi una constituunt e speciebus quattuor familiae Limulidarum, et species minime excultus est per plurimos annos centum milliones.
Fanum Sancti Hilarii (Bruttium)
Fanum Sancti Hilarii (Italiane: Sant'Ilario dello Ionio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 370 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Hilarienses appellantur.
Fractiones
Condojanni, Marina di Sant'Ilario, Quarantano–Cardesi.
Municipia finitima
Antonimina, Ardore, Ciminà, Portigliola.
Atlona
Atlona (Hibernice  Baile Átha Luain; Anglice Athlone) est urbs Hiberniae, circiter 21,349 (anno 2016) incolarum, in provincia Lagenia sita. Magna pars urbis in Comitatu Midie-Occidentali sita sed parva pars in Comitatu Roscomensi est.
Sententia
Sententia urbis est: Urbes Stant Legibus.
Petrus Damsté
Petrus Helbertus (Nederlandice Pieter Helbert) Damsté, die 10 Augusti anno 1860 in Wilsum Isalae natus et die 5 Februarii 1943 Ultraiecti mortuus, fuit philologus Nederlandicus et poeta Latinus, cuius quattuor poemata in Certamine Hoeufftiano laude ornata sunt. Universitatis Rheno-Traiectinae alumnus, ibique ab anno 1902 docebat. De Valerio Flacco et Statio disserebat; Sallustium et Curtium Rufum edidit.
Tiberius Hemsterhusius
Tiberius Hemsterhusius (Nederlandice Tjebbe Hemsterhuys) fuit philologus Nederlandicus. In Academia Lugduno-Batava docebat et rector eius erat. Edidit Pollucis Onomasticon (1706), Luciani colloquia etc. (1708), Aristophanis Plutum (1744), Anecdota Hemsterhusiana etc. David Ruhnkenius vitam eius composuit. Pater Francisci Hemsterhusii erat.
Colias thrasibulus
Colias thrasibulus (Anglice lemon clouded yellow) est parvus papilio subfamiliae Coliadinarum familiae Pieridarum, in India et Pakistania endemicus.
Comitissa (Italia)
Comitissa (alia nomina: Vinea Comitissae, Comitissa Entellinea) (Italiane: Contessa Entellina; Albanice: Kundisa) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Arberesca gens
Comitissa Civitas Arberesca in Sicilia regione est; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Historia architecturae
thumb|upright=0.8|[[Ornatus tecti in aula perstylorum templi Medinet Habu, exemplum architecturae Aegypti antiquae.]]
Historia architecturae mutationes in architectura per varias traditiones, regiones, inclinationes modi, et tempora tractat. Rami architecturae sunt architectura civilis, sacra, navalis, militaris, terrestris.
Vinum Grave
Vinum Grave seu Gravense e terris provenit flumini Garumnae adiacentibus prope urbem Burdigalam in Francia. Talia vina, sub categoria Burdigalensium comprehensa, ab anno 1937 appellatione protecta Francogallica Graves recognita sunt.
Dromaeosauridae
Dromaeosauridae (a Graeco δρομεύς 'cursor' et σαῦρος 'lacertus') sunt familia dinosaurorum theropodum avibus similium, plumis enim praediti sunt, quorum character praecipuus est maximus unguis falciformis secundi digiti pedis. Anglica aliisque linguis saepe raptores appellantur, quod vocabulum populo notum in pellicula Jurassic Park anni 1993 factum est. In hac pellicula Velociraptor una ex primis "personis" est, etsi nomine tantum, quia vero "raptores" (sic enim in opere Dromaeosauridae vocantur) ficti Deinonycho similiores sunt quam Velociraptori.
Saint-Jean-Froidmentel
Saint-Jean-Froidmentel est commune Francicum 502 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Dioecesis Tininiensis
Dioecesis Tininiensis fuit dioecesis cuius sedes Tinum (Tininum) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 2018 dioecesis a Episcopo S.E. Petro Oliverio Tremblay regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis deleta est.
6523 Clube
6523 , olim designatione 1991 TC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
6522 Aci
6522 , olim designationibus 1991 NQ et 1990 BH4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
6523 Clube
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6523 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
6522 Aci
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6522 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sungatschi
E lacu Chanka oriens, per planitiem multos maeandros inter paludes formans fluit; in Ussuri flumen prope Markovo vicum effunditur. Usque ad saeculum XX duobus ramis e lacu exibat, et navibus toto flumine navigabilis erat; sed aequore Chankae demisso, ramul minor exsiccabat, et naves tantum minores per Sungatschi ire possunt.
Nelumbo nucífera, species rara, in lacubus vallis vere inundatae Sungatschiensis gignitur.
Iosephus Giacoletti
Iosephus (Italice Giuseppe) Giacoletti, in Academia Arcadum Crathippus Dryadrius, anno 1803 Clevasio natus et die 21 Martii 1865 Urbini mortuus, fuit piarista, poeta Italicus et Latinus.
Ciminna
Ciminna (Italiane: Ciminna) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Ioannes dos Santos
Ioannes dos Santos (natus Giovani dos Santos Ramírez  in Monterrey die 11 Maii 1989), pedilusoris Zizinho filius, est ipse pedilusor Mexicanus qui ad turmas FC Barcelona et Tottenham Hotspur pertinuit. Nunc cum grege Galatasaray Istanbul  ludit sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Mexicanae lusor est. Dos Santos etiam Brasiliae et Hispaniae civis est. Frater eius Ionathan dos Santos etiam pedilusor est.
Iulianus Gil
Iulianus Gil, vulgo plene Julián Elías Gil Beltrán (in Bono Aëre natus die 13 Iunii 1970) est histrio televisionis, pellicularum, theatri, animator programmatis, et moderator cinematographicus Argentinus.
Vita
Iulianus Gil in Argentina natus est, patre Argentinensi, matre Chilensi. Iulianus puer sex annos in Venetiola vixit. Quindecim annos natus ad insulam Portum Divitem adiit. Nunc Miamiae habitat. In multis Americanis terris, praesertim Mexicopoli, laborat.
Paulus Jeong Hasang
Sanctus Paulus Jeong Hasang (1795 - 22 Septembris 1839) fuit Coreae meridionalis Christianus. Carnificatus est cum 103 aliis. Sanctus proclamatus 103 cum his martyribus aliis est a papa Ioanne Paulo II. Dies festus eius celebratur die 20 Septembris.
Iulianus Gil
Vita
Habet duas sorores, Lorenam et Patriciam. Iuliano filia, Nicolle et filius, Iulius sunt.
Iulianus in pellicula Santiago Apostol Iacobum Apostolum agit.
Carolus Salcido
Carolus Salcido (natus in Ocotlán die 2 Aprilis 1980) est pedilusor Mexicanus qui cum turma Deportivo Guadalajara lusit. Nunc ad gregem PSV Eindhoven pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Mexicanae lusor est.
Center for Jewish-Christian Understanding and Cooperation
The Center for Jewish-Christian Understanding & Cooperation vel CJCUC (Sedes Amicitiae Cooperationisque inter Iudaeos et Christianos) est institutio eruditionis Christianis peregrinantibus ad Israëlem ut peregrinatores Bibliis Hebraicis cum rabbinis orthodoxis studere possint, Hebraicasque Christianitatis radices discant. Sedes est condita in Efrat anno 2008 a Rabbi Doctore Shlomo Riskin, qui famam confirmavit ut "eminens interpres rabbinicus Christianorum Zionistarum." Particeps fit in praecipua Christiana societate inter fides. Cuius legatio fundatur in Isaiah1:18: "Et venite, et arguite me, dicit Dominus."
Amyraldismus
Amyraldismus, etiam Schola Saumurensis et postredemptionismus et Calvinismus moderatus et Calvinismus quattuor punctorum et adeo universalismus coniecturabilis appellatus (quamquam re vera hic est unus e nonnullis universalismi coniecturabilis systematibus ), est fides quod Deus piaculum Christi, ante eius edictum electionis, omnibus qui credunt pariter concessisse, sed ipse tum animas hominum elegit quos ad fidem in Christum ferret, nullos sua sponte credere posse percipiens, atque ergo electionem sine condicionibus conservans, doctrinam Calvinisticam magni momenti. Efficacitas autem piaculi solum quos credunt comprehendit. Quae doctrina, e Mose Amyraldo appellata, a nonnullis theologis varietas Calvinismi iam habetur.
Vinum Pictaviense
Vinum Pictaviense e pagis urbi Pictavio in Francia adiacentibus provenit. Novae Villae alibique venundantur. Talia vina ab anno 2011 appellatione protecta Haut-Poitou recognita sunt.
Insula Sancti Dionysii
Insula Sancti Dionysii est insula in fluvio Sequana sita, in praefectura Sequanae et Sancti Dionysii in regione Insula Franciae. Quae insula ad insularum intestinarum genus pertinet. Est autem terra communis L'Île-Saint-Denis. Nominatur a sancto Dionysio, primo Parisiensi episcopo.
Insulae
Insula est in medio duorum ansarum Sequanae. Ramum sinistrum, quod ansa parva seu Ramum Genivillarensis dicitur, limitatio est inter praefectura Sequanae et Sancti Dionysii (ad orientem) et praefectura Altorum Sequanae (ad occidentem). Haec insula venit ex aggregatione plurium insularum per tempus:
"Deo peculiarique protectori nostro sanctissimo scilicet Dyonisio concedimus. Submovemus etiam omnem circummanentium oppressionem, et precipue Burchardi cognomento Barbati infestationem, qui de feudo sancti Dyonisii prope ipsum castrum in insula Sequane tenebat munitionem, que sibi proveniebat ex sua conjuge, conjugi autem ex marito suo Hugone cognomento Basseth, quam tunc temporis ipse Burchardus. non-duxerat lege maritali. -- Robertus II rex Franciae in carta ad Abbatiam S. Dionysii die 25 Ianuarii anno 997"
Augustus de Ammon
Fridericus Augustus vulgo Friedrich August de Ammon (natus die 10 Septembris 1799 Gottingae, mortuus die 18 Maii 1861 Dresdae) medicus ophthalmologicus Germanicus et filius Christophori Ammon theologi ifuit.
Insula Sancti Dionysii
Pontes
In statu quatuor pontes insulam transeunt:
Augustus de Ammon
Vita
Anno 1829 professor in Academia chirurgico-medica fuit necnon rector valetudinarii municipalis Dresdensis.
Pepigit haec: »Klinische Darstellung der Krankheiten und Bildungsfehler des menschlichen Auges etc.« (Berolini 1838–47), »Die Behandlung des Schielens durch den Muskelschnitt« ((Berolini 1840), »De Iritide« (deutsch, Berolini 1843), »Illustrierte pathologische Anatomie der menschlichen Kornea, Sklera, Choroidea und des optischen Nerven« (edidit Warnatz, Lipsiae 1862), »Die plastische Chirurgie« (una cum Baumgarten, Berolini 1842); »Brunnendiätetik« (editio septima cura domini Reimer, Lipsiae 1880), »Die ersten Mutterpflichten und die erste Kindespflege« (Dresdae 1827, editionem XXXVIII curavit Winckel, Lipsiae 1902).
4431 Holeungholee
4431 , olim designationibus 1978 WU14, 1962 XO1, 1962 YC, 1972 RM1, et 1988 RM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4431 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Rhesus (rex Thracum)
In Iliade Rhesus, Eionaei filius, est rex Thracum qui ultimo anno belli Troiani Priamo auxilio venit. At ipsa nocte qua advenit a captivo proditus est et a Diomede in somno occisus et eius splendidi equi ab Ulixe rapti sunt. Tragoedia Euripidi olim attributa et Rhesus   inscripta ex illa fabula ducta est.
In fabulis posterioribus nobiliorem genealogiam accepit ut qui filius fluminis Strymonis et unius e Musis habebatur. Fuerunt etiam qui narrarent si equi Rhesi Xanthi aquam bibissent ex fatorum decretis Troiam captum non iri. Haec sunt Vergilii verbaː Nec procul hinc Rhesi niveis tentoria velis adgnoscit lacrimans, primo quae prodita somno Tydides multa vastabat caede cruentus, ardentisque avertit equos in castra, prius quam ''pabula gustassent Troiae Xanthumque bibissent. ''
Arganthonem Rhesus amavit, si Asclepiadi Myrleano a Parthenio citato credimus.