cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Civitas Sancti Demetrii (Kosovia)
Civitas Sancti Demetrii (Albanice Mitrovica vel Mitrovicë, Serbice Косовска Митровица Kosovska Mitrovica, Turcice Mitroviça) est urbs in Agro Merulensi. A fine belli Merulensis anno 1999, urbs divisa est Ibar fluvio inter partem Albanicam meridionalem et Serbicam septentrionalem. Pars septentrionalis est de facto caput territorii Serbici in Agro Merulensi septentrionali. Anno 1998 81.74% incolarum erant Albani et 8.96% Serbi.
Octavius Pirmez
Octavius vulgo Octave Pirmez (natus die 19 Aprilis 1832 Castellarii, mortuus die 4 Maii 1882 in castello Acoz/Gerpinnes Hannoniae) scriptor Belgicus fuit.
In Hannonia vitam deliberationi atque scripturae dedicatam degebat. Istum virum mystica romanticaque amplectentem Franciscus Renatus Castribrientii, Victor Hugo et Alphonsus de Lamartine praesertim moverunt. Opera eius quasi philosophica naturam affabre describentia (prima collectio anno 1900 Namurci edita est) locum primum in litteris Francogallicis Belgicis temporum istorum obtinebant.
Inter quae ecce: »Les Feuillées, pensées et maximes« (1862); »Victor Hugo« (1863); »Souvenir de Rome« (1865); »Jours de solitude« (1869); »Heures de philosophie« (editio nova 1881); »Remo; souvenir d'un frère« (1880); »Lettres à José« (post mortem 1884).
Historia Maroci
Historia Maroci tempus ex Palaeolithico superiori tractat, cum homines terras nunc in dicione Maroci colere inciperent, ubi primus situs archaeologicus notus est Jebel Irhoud. Deinde Marocum culturae Iberomaurusianae interfuit, quae ex Mauretania aliisque regnis antiquis Mazacensibus constitutis superest, usque ad aevum civitatis Marocensis a domu Idrisidarum constitutae, postquam aliae domus Islamicae secutae sunt, usque ad tempora coloniarum et ad ultimum libertatis civicae.
Turma Pediludica Nationalis Civitatum Foederatarum Americae
Turma Pediludica Nationalis Civitatum Foederatarum Americae est pediludica turma Civitatum Foederatarum Americaee turma. Primum officiale certamen die 20 Augusti 1916 contra Turmam Pediludicam Nationalem Suecicam lusit.
Praesens pedilusorum exercitor est Robertus Bradley. Haec turma anni 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium interest, quae in Africa Australi a die 11 Iunii usque ad diem 11 Iulii celebrantur.
Axioma Peripateticum
Axioma Peripateticum est sententia philosophica, quae his verbis a Thoma Aquinate scriptis dici solet: "nihil est in intellectu quod non sit prius in sensu." Quod principium Aquinas ex schola Peripatetica ab Aristotele condita adsumpsit. Quae cogitatio apud Aristotelem invenitur.
Hoc loco Aristoteles empirismum suum compendiosis verbis declarat, quamquam haec appellatio non ante Sextum Empiricum (circiter anno 200) invenitur. Empirismus docet cognitionem humanam in experientia et sensu positam esse, id quod optime hoc adagio "nihil est in intellectu quod non sit prius in sensu" exprimi solet. Dictione Aristotelis aliquantum inflexa Aquinas prae se fert etiam Deum esse empirice demonstrari posse. Nam motum effici constat alterius corporis motu, qui invicem alterius cuiusdam corporis motu efficitur, et qui denique alterius corporis motu efficitur, dum ad primum movens pervenitur, quod non movetur sed ipsum movet. Quae motuum series experientiá videri potest, et Deum et primum movens esse idem concludi. Sed extra experientiam esse videtur arbitrari aiiquid sui ipsius causam efficientem esse.
Constat hoc adagium cum empiricis Britannicis — Ioanne Lockio (1632-1704), Georgio Berkeleio (1685–1753), Davide Humio (1711-1776) — conecti solere, qui quidem hanc cogitationem Anglice dixerunt, sicut Lockius, qui ita scripsit: "There appear not to be any ideas in the mind before the senses have conveyed any in." Quod dictum a Petro Gassendo (1592-1655) ductum esse videtur, qui de "celebri effato" agi ait: "nihil in intellectu est, quod prius non fuerit in sensu." Ex eodem loco etiam illud Lockii tabula rasa ductum esse videtur, nam scribit Gassendus: "Mentem esse tabulam rasilem, in qua nihil caelatum, depictumve sit."
Wonton
Wonton (Mandarinice 餛飩 hún tún, Cantonice 雲吞 wan4 tan4) est offa farta, quae saepe ex iure vel diluto vel meraco infertur. Nomina alia 抄手 (chāo shǒu) in Suchuen, 扁食 (pián-si̍t) in Fochiena Taivaniaque, 水餃 (shuǐ jiǎo) in Wuhan, 包麵 (bāo miàn) in Hubeia.
Le Mesnil-Durdent
Le Mesnil-Durdent est parvum commune Francicum 21 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Lingua Iudaica Bocharensis
Lingua Iudaica Bocharensis (vulgo Buchori) est linguae Tadicianae dialectus, qua loquuntur Iudaei Bocharenses. Circa 3000 homines in Tadicistania et Usbecia hac dialecto loquuntur, circa 30 000 in Israel et circa 70 000 in Civitatibus Foederatis. Scriptura Hebraica lingua Iudaica Bocharensis utitur. Ab anno 1928 ad annum 1940 libri Bocharenses litteris Latinis edebantur.
Nexus externi
Vicipaedia in lingua Iudaica Bocharensi in Incubatrice
Iosephus Lombardo
Iosephus Lombardo, vulgo plene Joseph Michael Lombardo sed saepius Joe Lombardo (Sapporo Iaponiae die 8 Novembris 1962 natus) est politicus Civitatum Foederatarum. A die 2 Ianuarii 2023 gubernator Nivatae meret.
Filius Italorum, patre autem in exercitu Americano militante, Iosephus Lombardo in urbe nativa usque in annum aetatis undecimum, deinde Campis Nivatae educatus est. Sex annos in exercitu Civitatum Foederatarum militavit. Recentius universitatem Nivatensem Campensem frequentavit.
Bartholomaeus Ricci
Bartholomaeus Ricci seu Riccius fuit humanista (Lucus Ravennae 1490 - Ferraria 1569) Praeceptor Ferrariae principis Alphonsi d'Este et postea Hippolyti (Ludovici?), qui pater purpuratus factus est (1509). Nobis reliquit orationes (contiones, acroases), epistulas, libros de existimatione litteraria, lexicon Latinum (Apparatus Latinae locutionis, 1533) necnon comoediam scaenicam, Le Balie [Tutrices Infantium] 1565.
Fabula cothurnata
Fabula cothurnata vel fabula crepidata  est tragoedia Latine scripta sed personas mythologiae Graecae more Graeco vestitas in scaenam inducere solita. Ita fabulae praetextae opponitur, cuius personae togam praetextam gerunt, senatorum Romanorum insigne, et argumentum eius ad historiam Romanam spectat. Fabulae palliatae quoque opponitur quod comoediae genus Graecas personas pallio vestitas inducit. Nomen e calceo quo histriones tragici Graeci pedes tegebant ductum estː nam cothurni eos maiores visu reddebant.
Iam a tertio saeculo a.C.n. auctores Latini magnos poetas tragicos Graecos libere interpretari coeperunt. Memorandi sunt Livius Andronicus, Gnaeus Naevius, Quintus Ennius, Marcus Pacuvius, Lucius Accius, Lucius Varius Rufus. Ovidius poeta quoque Medeam scripserat. Illorum opera hodie deperdita sunt; tantum exstant novem fabulae cothurnatae Senecae tributae et primo saeculo compositaeː Hercules furens, Troades, Medea, Phoenissae, Hercules Oetaeus, Phaedra, Agamemnon, Thyestes, Oedipus.
Catharina Hobbs
Catharina Hobbs, vulgo plene Kathleen Marie Hobbs (die 28 Decembris 1969 nata) est politica Civitatum Foederatarum. A die 2 Ianuarii 2023 gubernatrix Arizonae meret.
E familia Catholica orta, Tempae in Arizona apud scholas Catholicorum educata, alumna est Universitas Arizonae Septentrionalis et Universitas Civica Arizonensis ubi operibus socialibus studuit. Factionis democraticae sodalis, legata est camerae repraesentantium Arizonensi ab anno 2010, senatui Arizonensi ab 2012: ibi dux factionis contrariae ab anno 2015 usque in 2019 fuit. Ab hoc anno, Duglassius Ducey democrata in officium gubernatoris electo, Catharina Hobbs secretaria status promota est. Candidata fuit ad officium gubernatoris anno 2022, bona successu.
Telum hypersonicum
Telum hypersonicum est missile vel proiectile, quod celeritatis soni quina, vicena et quina volat, quod secundo milium unum, quinque est.
Ea sub velocitate tela nominata subsonica (<0.8 M) vel supersonica (1-5 M). Eas supra velocitates moleculae aeris se in plasma dissociant, quod et gubernatio et communicatio difficiles facere solet.
Hodiernis temporibus nota sunt tria telorum hypersonicorum genera:
Celeritas soni
Sonus ex undis et pressionis et densitatis constitutus est. Motus earum in liquidis et gasibus licunt. Undis soni celeritas cs definita sunt, per exemplum in aere sicca cum temperatura 20°C: cs = 343,2 m/s. Relatio velocitatis moventis corporis v [m/s] celeritati fluidi eius cingentis cs [m/s] nominatur numerus Mach (sine dimensione). Itaque aeroplanum velocitate 342,2 m/s numero Mach 1 volat.
Tela volantia nominantur:
In genere quaelibet rocheta ballistica aliquando volante ineunte hypersonica invenitur.
4308 Magarach
4308 , olim designationibus 1978 PL4, 1983 XL1, et 1987 SE1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4308 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Franciscus Fevardentius
Franciscus Fevardentius (Francogallice François Feuardent), die 1 Decembris anni 1539 Constantiae natus et die 19 Ianuarii anni 1610 Baiocis mortuus, theologus Franciscanus Francogallicus fuit. Baiocis et post Lutetiae educatus est. Contra Calvinistas acriter disserebat; opus magnum Fevardentii est Theomachia calvinistica in sedecim libros. Edidit Nicolaum Lyranum, Irenaeum, Arnobium Iuniorem aliosque. Etiam commentarios in libros Veteris et Novi Testamenti scripsit.
Mesnières-en-Bray
Mesnières-en-Bray est commune Francicum 1'021 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Masatoshi Koshiba
Masatoshi Koshiba (Iaponice: 小柴昌俊, natus die 19 Septembris 1926 et mortuus est die 12 Novembris 2020 ) est physicus Iaponicus qui Praemium Nobelianum physicae anno 2002 ratione studii neutrini de astrophysica accepit cum Raimundo Davis et Richardo Giacconi. Alma mater sua Universitas Tokiensis fuit.
Acis Bonaccorsiorum
Acis Bonaccorsiorum (alia nomina: Acium Bonaccorsiorum) (Italiane: Aci Bonaccorsi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Catinensi situm.
Adelhaidis Kenéz Heka
De vita operibusque Adelheidis (! Hungarice: Etelka) Kenéz Heka poetae et cantricis viduaeque cantoris dramatici Ernesti Kenéz
Vita
Nata est anno 1936-o, die 26-o mensis octobris in oppido Galjic (Hungarice: Hercegmárok) nominato. Matrem proh dolor! 8 annos nata amisit. Duos fratres habuit, quorum alter in bello mundano cecidit. Magistra eius erat –in aliis compluribus—cantrix dramatica illustris, nomine Margarita Markovics. Canebat in multis regionibus, exempli gratia in Germania et in Dania et Viennae in urbe Austriae capitali, ubi postea nonnullos annos vitam agebat. Anno 1974-o Budapestini maritum suum, nomine Ernestum Kenéz, cognovit, cuius urbs natalis oppidum ad Lacum Hod situm (Hungarice: Hódmezővásárhely). Vitam communem agebant Viennae, postea in urbe natali coniugis supra memorata. At maritus brevi tempore mortuus est. Memoriam eius vidua servat et pia fundatione et honore, cuius titulus „Gyűrű-Díj” est. Saepe et largiri solet; auxilio est cantoribus cantricibusque magni ingenii, ut absque ulla difficultate studia sua facere possint. Scripsit libros 90, in quibus et carmina et opera solutae orationis, librosque de arte coquinaria. (Vide in lexico, cuius titulus est: Wikipédia!) Affecta est multis honoribus, in quibus et honore „Pro urbe” (anno 2015-o). Nunc civis est trium regnorum: Hungariae, Austriae et Croatiae.
Vacheron Constantin
Vacheron Constantin est societas industrialis horologia armillares fabricans.
Historia
Officina horologiorum a magistro Ioanne Marco Vacheron anno 1755 urbe Genava helvetica instituta, societas ab anno 1819 una cum conductore Francisco Constantin gesta est. A saeculo 19 etiam horologia gestabilia fabricavit.
Anno 1830 Vacheron Constantin officinas emissorum Novo Eboraco et Nova Aurelia instituit.
1985 Ahmed Zaki Yamani societatem Vacheron Constantin emit et eam anno 1996 societate mercatoriae Vendôme Luxury Group, hodiernae Compagnie Financière Richemont SA vendit.
6358 Chertok
6358 , olim designationibus 1977 AL1 et 1975 VD10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6358 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Symphonia sexta (Čajkovskij)
Symphonia sexta in B molle Патетическая (opus 74) est symphonia sexta a Petro Čajkovskij composita anno 1893. Ultimum opus illius est; Petropoli die 28 Octobris 1893, publicatum est (nona die ante mortem Čajkovskij, 6 Novembris).
Opus adagio incipitur et andante quasi adagio finitur. Tonalitate B molli symphonia incipitur et B molli modo maesto finitur. Čajkovskij hanc symphonam optimam aestimavit et vitam humanam in ea descriptam esse dixit.
Open Season: Scared Silly
Open Season: Scared Silly ('Venationis tempus: exterrita ad desipientiam') est pellicula partim animata anno 2015 edita post pelliculas Open Season (anno 2006), Open Season 2 (anno 2008), et Open Season 3 (anno 2010). In hac pellicula, a Davide Feiss, moderatore cinematographico Americano, creata et ducta, agunt:
Gymnasium athleticum Erfordiense
Gymnasium athleticum a Petro de Coubertin nominatum (Theodisce: Pierre-de-Coubertin-Sportgymnasium Erfurt) est gymnasium quoddam Erfordiae in via Mozartallee nr 4 situm, cui et proprium hospitium meritorium est.
Ferdinandus Cardenal
Ferdinandus Cardenal (Granatae in Nicaragua die 26 Ianuarii 1934; mortuus Managuae die 20 Februarii 2016) fuit presbyter, theologus, Iesuita, et politicus Nicaraguensis. Ernestus Cardenal frater est presbyter et politicus.
Gymnasium athleticum Erfordiense
Historia
Mense Septembri 1956 apertum est Erfordiae schola superior artium athleticarum apud eruditorium elementare cum duabus classibus tam ludis gymnicis campestribus quam gymnasticae favens. Usque ad res novas anticommunisticas anni 1989 schola haec paulatim sedes multorum generum athleticorum fiebat. Vel palmas ferentes scholam hanc olim frequentaverant, ante et post annum 1990.
Anno scholastico 1991/92 schola facta est gymnasium publicum. Idea in schola una educare athletas, quibus cultus atque humanitas generalis quoque praebeatur, augebatur. Mense Octobri 1993 nomen ei datum est in honorem Petri de Coubertin.
Nexus externi
Pagina domestica
Lingua Lazica
Lingua Lazica est lingua Kartveliana familiae Caucasicae, qua loquuntur Lazi. Lazi Turciam septentrio-orientalem ad litus Ponti Euxini incolunt necnon Georgiam meridie-occidentalem. Circa 20 000 homines lingua Lazica in Turcia et circa 2 000 in Georgia loquuntur. Lazi Turciae nunc litteris Latinis scribunt, sed variis modis. In Georgia decenniis 193 et 194 litteris Latinis libri Lazici edebantur, sed latinizatione finita sine scriptura lingua Lazica manebat. A decennio 200 litteris Georgianis interdum lingua Lazica utitur.
Linguae Mingrelicae Lazica propinqua est.
Pumex
Pumex est saxum igneum, genus vitri vulcanici; lava, quae cito refriguit, est. Lapis est asper, cavernosissimus, spongiosissmus et levissimus; pumex in aqua natat, donec madescit. Colores habet gilvum vel fuscum vel caesium canescentem.
Pumice antiquitus cutes et membranae poliebantur, ne aspera sint. Saepius libelli pumice expoliti a poetis Romanis memorantur. Catullus dicit: Cui dono lepidum novum libellum, Arida modo pumice expolitum? necnon: ...cartae regiae, novi libri, novi umbilici, lora rubra, membranae, derecta plumbo et pumice omnia aequata. Martialis addit: ...liber aspero Morsu pumice aridi politus. Ovidius in Tristiis: "Nec fragili geminae poliantur pumice frontes."
Nexus externi
sub verbo
Dascillidae
Dascillidae sunt familia coleopterorum corpore molle plantis vescentium. Inter quae insecta digeruntur saltem quindecim genera et circa octoginta species descriptae. Genera vicissim in Dascillinas et Karumiinas subfamilias digeruntur.
Iosue Green
Iosue Green, vulgo plene Joshua Booth Green (Kingston in urbe civitatis Novi Eboraci die 11 Februarii 1970 natus) est medicus et politicus Civitatum Foederatarum. Die 5 Decembris 2022 gubernator Havaiorum creatus est.
Edgeworth in oppido Pennsilvaniae Pittsburgique educatus, alumnus est Collegii Swarthmoriensis, Universitatis Civicae Pennsilvaniensis (ubi medicinae studuit), Universitatis Pittsburgensis. Ab anno 2009 medicus Havaiis in insula operam dat. Legatus est camerae repraesentantium civitatis Havaiorum ab anno 2004.
6359 Dubinin
6359 , olim designationibus 1977 AZ1, 1966 DK, 1979 MN, et 1981 UX19 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6359 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Ricordi
Giovanni Ricordi (Mediolani die 3 Martii 1785 natus; ibidem die 15 Martii 1853 mortuus), violinista, fuit operum musicalium illustris editor Italianus conditor domus editricis eiusdem nominis.
Acis Sanctus Antonius
Acis Sanctus Antonius (Italiane: Aci Sant'Antonio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Catinensi situm.
Dioecesis Thermularum-Larinensis
Dioecesis 51 paroeciae habet.
Episcopus
Anno 2006 dioecesis a Episcopo S.E. Ioanne Francisco De Luca regitur.
Historia
Dioecesis Larinensis die V Saeculo erecta est, Dioecesis Thermularum X Saeculo; in plena unione 30 Septembris 1986.
Araotes
Araotes est genus papilionum familiae Lycaenidarum.
Amperium (unitas)
Amperium, signo A, saepe amp imminutum, est unitas basalis SI fluxus oneris electrici, ex Andrea Maria Ampère appellata, mathematico et physico Francico, qui pater electromagntismi cum Ioanne Christiano Ørsted physico Danico aestimatur.
Definitio mathematica
Amperium anno 1948 sic definitum est, postulando constantem magneticum in lege Biot-Savartiana:
Fluxus electricus constans fit si in duobus conductoribus parallelis contineatur, longitudinibus infinitis, quorum diametram neglegere possumus, uno metro subtiliter inter eos, vim in quoque conductore creat magnitudinis 2×10–7 Newtonii per metrum conductoris.
Domus imperatoriae Iaponiae
Domus imperatoriae Iaponiae etiam attingitur ut Familia Imperialis et Domus Yamato qui constat ex sodalibus familiae extendentis imperatoris insedentis qui officia publicias subeat. Imperator est signum civitatis et unitatis nationis, sub Legibus Rei Publicae Iaponiae. Monarchia Iaponensis est veterrima monarchia perpes hereditaria in mundo. Domum 126 imperatores agnoscit incipiente fabuloso Jimmu Imperatore.
4309 Marvin
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4309 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Congelatorium
Congelatorium, machina gelatoria, arca gelatoria (congelatorium in forma arcae) vel armarium gelatorium (congelatorium in forma armarii) est machina domestica, qua cibus temperaturā fere -18ºC tenetur, ut utilis servetur. Eodem modo fungitur atque frigidarium, sed cibum temperaturā frigidiore frigidat et ita diutius servat.
Araotes lapithis
Araotes lapithis (Anglice witch) est parvum papilionum familiae Lycaenidarum genus, in India endemicum.
Leporum insulae
thumb|Insulae Leporum Maioris ripa Leporum insulae (Russice Ушканьи острова, Buriatice Ушкан аралнууд) sunt archipelagus Baicale lacu medio. Ad districtum Bargusinensem Buriatiae rei publicae pertinent. Quattuor insulae sunt; insula Leporum Maior, in qua et vicus eiusdem nominis sita est, et tres insulae Leporum Minores (Tenuis, Longa et Rotunda) A taiga laricina obsitae sunt. Pusae sibiricae multitudo in insulis invenitur, praecipue in insula Tenui. Species nonnullae endemicae insularum sunt, ut Cottus kesslerii.
thumb|left|Pusae sibiricae in litore insulae Tenuis
Carmina (Leopardius)
Carmina (Italiane Canti) est series poëmatum ab Iacobo Leopardio inter annos fere 1818 et 1836 compositorum et ab eodem congessorum, cum meditatio philosophica.
Wenzendorf
Historia
Wenzendorf vicus ignoto anno conditus olim pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Inter Bellum mundanum secundum hic fabrica maior aeroplanorum aedificata est, ad quod factum etiam sigillum communis pertinet. Wenzendorf ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1972 pars Hollenstedt communis generalis est.
Yakushi-ji
Yakushi-ji (Iaponice:薬師寺) est templum Buddhista a voluntate Impratoris XL Temmu pro remedia morbus Jitō constitutum anno 680 in Fujiwayakyō Naraënsis. Post aetate Naraënsem anno 710, Templum in Naram trasmissum est. Aedificium veterismum templi est pagoda orientalis quod anno 730 reconstituta est. quod thesaurus nationalis est. In templum sculptura wakae versus specualis Bussoku-sekkatai in Man'yōshū stat.
Anno 1998, templum Yakushi-ji ad Patrimonium totius mundi regestum est.
Samaritani
Samaritani sunt communitas religiosa, quae sicut religio Iudaica ex populo Israël orta est.
His diebus sunt fere 800 Samaritani (anno 2020: 818), qui in vico Kiryat Luza in monte Garizim prope Nablus in Cisiordania et in urbe Israëlitica Cholon prope Telavivum vivunt.
Nomen
Samaritani se ipsi שַמֶרִים (Shamerim) appellant, id est "observantes" ("Shamerim" a radice Hebraico שמר, quae "observare" valet). Samaritanis persuasum est se observatores legum Moysis (Thora) fuisse et semper esse. Lingua neo-Hebraica שומרונים (Shomronim) vocantur, id est "[homines] ex Samaria".
Vox "Samaritanus misericors" a parabola Iesu in Novo Testamento (Lc 10,30–37) repetit. Hac in narratione homo, qui inter latrones inciderat et semivivus relictus erat, postquam sacerdos Iudaeus et levita neglegentes praeterierunt, a samaritano adiutus est. Samaritanus alligavit vulnera hominis, duxit in deversorium et pecunia sua curavit eum deinde suppetidandum. Illo tempore Samaritani apud Iudaeos pro haereticis habebantur.
Historia
Rege Salomone mortuo anno 926 a.C.n. congregatio facta est in Sichem, ut narrat biblicus liber primus regum. Quoniam novus rex Roboam, Salomonis filius, nimia ac iniqua a populo postulavit, omnes tribus Israeliticae praeter tribum Iudae secesserunt et Regnum Israel septentrionale constituerunt, cuius primus rex Ieroboam factus est.
Regni caput primo Sichem, postea Samaria factum est. Regno ab Assyriis anno 722 a.C.n. oppresso pars incolarum, cum nobiles artificesque in Mediam deportati essent, in patria manserunt. Qui procedente tempore cum aliis hominibus ab Assyriis ibi deductos matrimonia inierunt, ut gens nova ex his omnibus mixta orta sit Samaritana appellata. Apud Flavium Iosephum et in litteris Rabbinicis ab urbe vel flumine "Cuta" nominabantur "Cutaei". Se ipsos usque ad hos dies filios tribuum Ephraim ac Manasses esse putant. Statum religionis Iudaismo Rabbinico antiquiorem conservant cum sanctuario ac liturgia propria, sacram scripturam pentateuchum samaritanum (תורה שומרונית torah shomronit) habentes, aliis libris biblicis necnon traditione Iudaica abnuentes.
Cum Iudaeis Regni Iudae, qui anno 586 a.C.n. a Babyloniis in Mesopotamiam deportati erant, postquam Persae Babylonios devicerunt, in Iudaeam remigrare licuit, duce Zorobabel, qui domo David oriundus erat, templum Hierosolymitanum denuo aedificatum est (circa annum 520 a.C.n.). Samaritani ("populus terrae"), qui auxilium praebuerunt, repudiati sunt. Quod cum aliis quinque populis et dis eorum contagionem contraxerant, non iam Israelitae habiti sunt. Id clare videri potest in Esdrae praecepto, "ut [fideles] proiciant universas uxores [alienigenas] et eos, qui de his nati sunt, iuxta voluntatem Domini ...". Liber II Regum etiam affirmat Samaritanos ne propinqui quidem Iudaeorum esse, cum omnes incolae ab Assyriis deportati essent; posteros incolas omnes ex gentibus deduxisse (quod historicis modernis verisimile esse non videtur).
Manasseh, filius Sanaballat, ex familia pontifica natus filiam satrapis Samariae in matrimonium duxerat. Idcirco Hierosolymis expulsus cum aliis sacerdotibus eiusdem animi ac voluntatis se Samaritanis adiunxit et novum sanctuarium in monte Garizim instituit, ut in libro Nehemiae et apud Flavium Iosephum legitur. Iosephus quidem templum tempore Alexandri Magni aedificatum esse tradit, quod reliquiis archaeologicis a saeculo quinto a.C.n. repetentibus non respondet.
Cum Samaritani templi Hierosolymitani participes non iam erant, montem Garizim cum templo ibi aedificato locum, ubi Deus adoraretur, eligerunt: A monte Garizim populum Israel antiquitus benedictum esse. Etiam nota illa narratio de muliere Samaritana ad puteum Iacob cum Iesu colloquente in evangelio secundum Ioannem tradita huius traditionis mentionem facit. Fere anno 128 a.C.n. vel 112/111 a.C.n. templum a rege Hasmonaeo Iohanne Hyrcano una cum urbe Samaria deletum est.
Messias sive Taheb
Samaritani non aliter ac Iudaei Messiam sperant venturum, quem "Taheb" ("Restitutorem") vocant. Quem autem non ex tribu Iuda, sed ex tribu Ioseph venturum et non regem, sed prophetam fore exspectant exemplo Moysis, restitutorem antiqui Israel secundum Dtn 18,18: Prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui et ponam verba mea in ore eius, loqueturque ad eos omnia, quae praecepero illi.
Anno 36 quidam homo, qui se "Taheb" esse putavit, magno comitatu, quorum multi erant armati, in montem Garizim profecturus erat, ut asseclis sacra vasa ibi a Moyse deposita demonstraret. Pontius Pilatus agmen vi oppressit.
Demographia
Cum Samaritani Medio Aevo essent admodum numerosi, numerus eorum per saecula valde deminutus est. Anno 1918 magistratus Britannici in Palaestina tantum 146 Samaritani in quinque familiis - ex quibus una sacerdotalis - numerabant. Samaritani non nisi inter se matrimonium ineunt. Ab anno 1923 Samaritanis et uxores Iudaicas ducere licet, si quidem ad religionem Samaritanam convertunt. Tunc numerus usque ad fere 800 crevit. Aliter ac apud Iudaeos pater Samaritanus efficit, ut progenies sit Samaritana.
Conscientia (moralis)
Conscientia est ratio cognitiva quae animi motús nexúsque rationales in hominis philosophia morali vel systemate pretiorum conditos elicit. Conscientia ab animi motu vel cogitatione elicita e nexibus in proximis perceptionibus sensoriis et responsis reciprocis condita differt, ut in responsis systematis nervosi centralis. Conscientia plerumque dicitur sensus paenitentiae, cum homo factum contra sua pretia moralia patret. Hominis pretia moralia et eorum dissonantia cum familiaribus, socialibus, culturalibus, historicisque philosophiae moralis interpretationibus investigantur per relativitatem culturalem in exercitatione studioque psychologiae indagandam. Num conscientia iudicium morale ante factum informet, et num talia iudicia moralia in ratione condita sint vel esse debeant, fuerunt res disputationum per historiam hodiernam inter theorias rerum hodiernarum contra theorias romanticismi aliosque motús reactionarios post medium aevum.
Sententiae
Hominibus non est definitio conscientiae generatim accepta, vel approbatio universa de persona quae conscientia in ethice decernendo agit, sed tres sententiae eam probant:
Sententiae religiosae
In traditionibus litterarum Indiae, praecipue Upanishad, Brahma Sutras, et Bhagavadgita, conscientia est nomen proprietatibus scientiam boni malique constituentibus datum, quam animus hominis ex factis patratis et collectione karmae per multas vitas adipiscitur.
Receptorium adrenergicum
Receptoria adrenergica sive adrenoceptoria est grex receptoriorum neurotransmissorium. Ea sunt receptoria proteino G copulata. Substantia receptoria adrenergica stimulantes sunt catecholamina ut noradrenalinum, adrenalinum.
Se dividunt receptoria inter typos alpha et beta.
Medicamenta, quae receptoria adrenergica alpha inhibent, saepe alpha inhibitores vocantur; pariter beta inhibitores, qui receptoria adrenergica beta inhibent.
Receptoria ß
Receptoria ß proteino G copulata sunt. Inter alia munus eorum gubernationem functionum cardiovascularium. Praetera momentum maius pathogenesis arrhythmiarum velut insufficientiae cordis. Receptoria neurotransmissore noradrenalini de synapsibus liberata vel catecholaminis sanguinis incitantur. Tres suptypi descripti sunt:
Bulgaria Rhaensis
Bulgaria Rhaensis (Tatarice Идел Болгар, Suvasice Атӑлҫи Пӑлхар), vel Bulgaria Volgensis–Camensis, fuit historica civitas sui iuris Bulgarica,  quae inter saecula septima et tertia decima circa confluentia flumina Rhaense et Camam in terris nunc Russia Europaea floruit. Civitas fuit multiethnica, cui erant multi Bulgares, variae gentes Finnicae et Ugrianae, et multi Slavi Orientales. Commodus Bulgariae Rhaensis locus negotium inter Arabes, Nordicos, et Avaros facilius reddit.
Origo et constitutio civitatis
Primi Bulgares erant tribus Turcicae, homines qui colonias ad septentriones Ponti Euxini deduxerunt. Ad occidentem trans steppam Eurasianam migrantes, alias gentes ethnicas tenebant, inter quas greges Hunnici certique greges Iranici erant. Circa annum 630 Magnam Bulgariam Veterem condiderunt, civitatem quam Chazari anno 668 destruxerunt. Batbayan Bezmer, filius heresque Kubrat, ab Asovia circa annum 660 emigravit iussu Kazarig Khagan Kotrag, cui se tradidit.
Bulgares Idel-Ural saeculo octavo attigerunt, ubi tribus maximi momenti saeculo nono exeunte facti sunt, alias regionis tribus coniungentes. Nonnullae autem trubus Bulgarenses ad occidentem continuo migrabant, et deinde in ripis Danuvii consederunt, in terra quae hodie est Bulgaria propria, ubi confoederationem cum Slavis fecerunt, linguam Slavicam Meridianam et Ecclesiam Orthodoxam accipientes.
Constat inter plurimos eruditos Bulgares Rhaenses primum fuisse clientes chaganatus Chazariae. Haec Bulgaria Rhaensis magnitudine et potestate crevit, gradatim a gratia Chazarorum libera. Saeculo nono exeunte, rationes unificationis coeperunt, et caput Bolghar (litteris Bulgar quoque scriptum) in urbe constitutum est, 160 chiliometra ad meridiem Casani hodierni. Plena autem libertas effecta est solum post Chazariam victam et destructam a Sventoslao I principe Kioviensi saeculo decimo exeunte. Abu al-Ghazi Bahadur Bulgaros Rhaenses Ulak appellavit.
Conversio Islamica et civitas addita
Bulgaria Rhaensis Islam anno 922 accepit, sexaginta sex annos ante Christianizationem Russiae Kioviensis. Anno 921, Almış nuntium caliphae misit ut doctrinam religiosam acciperet. Anno proximo, legatio advenit, Ibn Fadlan secretario. Multi Musulmani iam in civitate habitabant.
Bulgares Rhaenses Vladimirum I Kioviensem Magnum ad Islam convertere conabantur, qui autem notionem vini a suis dimissi reiecit, quod declaravit "ipsum earum vitarum gaudium."
Saeculo duodecimo exeunte et tertio decimo ineunte, magni duces Volodimiriae, insigniter Andreas Pius et Vsevolodus III, ad fines orientales defendendas desiderantes, urbes Bulgaricas ex consuetudine diripiebant. Bulgares Rhaenses, a Russia in occidente coacti, suum caput a Bolghar ad Bilär moverunt.
Defectio
Mense Septembre anni 1223 prope Samaram avant-garde exercitus Cingischam, Uran filio Subutai Bahadur duce, in Bulgariam Rhaensem invasit, sed in Proelio Fluctus Samarensis victus est. Anno autem 1236, Mongoles redierunt, et post quinque annos omnem civitatem subegerant, quam eodem tempore bellum intestinum patiebatur. Bulgaria Rhaensis tum pars Ulus Jochi facta est, deinde Ordae Aureae appellatae. Divisa est in nonnullos principatus, quorum unusquisque cliens Ordae Aureae factus est, et certum autonomiae gradum accepit. Ante annos 1430, Chanatus Casanensis constituta est, horum principatuum civitas maximi momenti.
Demographica
Magna vulgi pars greges Turcicos sicut Sabiros, Barsilos, Bilares, Baranjares, et aliquot Burtasos (fortasse Iranicos) comprehendebat. Suvasi hodierni descensum de Sabiris et Tataris Cazanensibus ex Bulgaribus Rhanensibus vindicant. Alia pars Finnos Rhaenses et tribus Magyar (Asagel et Pascatir) comprehendebat, ex quibus Bisermänes ut videtur descendunt. Ibn Fadlan Bulgariam Rhaensem ad Saqalibam refert, Arabicum gentium Slavicarum nomen generale. Alii investigatores hoc nomen cum Scythis (vel Persice Saka) coniungunt.
Secundum nonnullos historicos. plus quam 80 centesimae civium per incursionem interfecti sunt. Plurimi superstites in regiones septentrionales (in terras hodiernae Suvasiae et Tatarstaniae) immigraverunt. Nonnulli ducatus autonomi in illis regionibus orti sunt. Regiones steppae in Bulgaria Rhaensi ut videtur a nomadibus Kipchaki et Mongolicis occupatae sunt, et evolutio agriculturae graviter defecit.
Urbes Bulgariae Rhaensis denique refectae loci negotii et artificiii Ordae Aureae factae sunt. Nonnulli Bulgares Rhaenses, plerumque magistri et artifices, ad Sarai aliasque Ordae Aureae urbes per vim moti sunt. Bulgaria Rhaensis locus agriculturae et artificii mansit.
Fanum Sancti Alphii ad Varam
Fanum Sancti Alphii ad Varam (Italiane: Sant'Alfio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Catinensi situm.
Apartheid
Apartheid (Lingua Batava Capitensi, 'seiunctio, separatio, segregatio'), vel Latinitate tenue segregátio nigritarum, fuit legitimum segregationis phyleticae systema quod inter annos 1948 et 1994 a gubernatione Factionis Nationalis in Africa Australi confirmatum est, quo iura plurimorum Africae Australis "non-alborum" habitatorum coartabantur et dominatio partis minoris (Anglice: minority rule) ab hominibus albis effecta sustinebatur.
Segregatio phyletica in Africa Australi tempore coloniae coepit, sed gubernatio apartheid ut propositum publicum post generalia anni 1948 comitia introduxit. Novae leges habitatores in greges phyleticos (Nigros, Albos, Coloratos, Indicos) digessebant, et regiones habitatorum segregabant, aliquando amandationibus coercitibus. Ab anno 1958, gubernatio homines nigros civitate (Anglice: citizenship) privabat, ut legitime fierent cives cuiusvis ex decem tribuariis patriis sui iuris, appellatis bantustaniis, quarum quattuor de iure factae sunt reipublicae liberae. Gubernatio educationem, curationem medicam, et alia officia publica segregabat, et hominibus nigris officia concedebat inferiora quam officia hominibus albis concessa.
Homines omnium gregum phyleticorum in Africa Australi apartheid et eius violentiam insigniter resistebant, atque aliae reipublicae repudiationem commercii (Anglice: trade embargo) in Africam Australem diu imponebant. Seriei seditionum popularium, gubernatio respondit interdictionem oppositionis custodiamque ducum qui apartheid repugnabant. Dum defectiones se augebant et violentiores factae sunt, organa civitatis oppressionem libertatis legitimamque saevitiam amplificabant.
Oppositione ad apartheid abs correctionibus decennio 198 non sedata, anno 1990 F. W. de Klerk Praeses cum factionibus adversis conloqui coepit; quo facto, multiphyletica comitia democratica anni 1994 victa sunt abs Congressu Nationali Africano, Nelson Mandela duce. Vestigia aetatis apartheid civiles rationes et societatem Africae Australis iam formant.
Praecursores apartheid
Britannici coloniarum Capensis Natalensisque rectores, ut motum hominum nigrorum ordinarent a regionibus tribuariis ad regiones ab albis et coloratis constitutis, systema legum transitoriarum (Anglice: pass laws) saeculo undevicensimo introduxerunt. Rectores leges sanxerunt quae non solum motum hominum nigrorum in has regiones coercebant, sed etiam eorum motum ab una regione ad alia sine syngrapho (facultate eundi data) interdicebant. Nigris nocte non licet proficisci in viis urbium in Capensi Natalensique coloniis, et eis opus erat sua syngrapha omnibus temporibus portare.
Dies internationalis Braille
Dies internationalis Bralle est dies internationalis quae die 4 Ianuarii quotannis celebratur ad usum scripturae Braille promovendum et iura humana caecorum protegendum; decreta est a Nationibus Uniis anno 2019 apud pactionem de iuribus hominum invalidorum. Origo dies natalis Ludovici Braiile, inventor scripturae Braille.
Artipe
Artipe est genus papilionum familiae Lycaenidarum, in Asia Meridio-Orientali et Nova Guinea inventum.
Curtis Erfordiensis
Curtis Erfordiensis seu vulgo Erfurter Hof deversorium fuit catenae quae Interhotel dicebatur in platea Gulielmi Brandt Erfordiae situm. Ibi convenerunt anno 1970 praeses Rei publicae democraticae Germanicae Gulielmus Stoph et collega eius occidentalis, cancellarius foederalis Gulielmus Brandt Erfordiensibus ovantibus.
Historia
Anno 1872 complexus primum omnium nomine Erfurter Hof titulatus est (apud Plateam ferriviariae stationis nr. 1-3). Ferriviariis aedibus novis anno 1890 erectis etiam hospitium novum esse oportere fiebat consilium. Itaque annis 1904/05 secundum ideas architecti Ottonis March ortum est novum aedificium. Annis 1914/16 adconstructa est dextrorsum domus Kossenhaschen sub responsali architecto Arthuro Hügel Erfordiensi. Aedes gastronomici conductoris Georgii Kossenhaschen inter deversoria illustrissima totius Europae habebatur! Anno 1923 additum est cafeum nomine Palast-Café in pedeplanis sinistrorsum. Quamquam deversorium recte apud ferriviariam stationem situm erat, Secundo bello mundano saeviente incolume restabat. Ab anno 1948 ambae aedes nominatae sunt Erfurter Hof ad delendum e memoria publica nomen burgense Kossenhaschen. Possessores a communistis aedibus spoliati sunt; nomen deversorii decennia sequentia pluries mutabatur. Anno 1965 insertum est in catenam 12 deversoriorum egregiorum, quae nuncupabatur Interhotel.
Adventus scurrae fraudulenti Haraldi Domela anno 1926/27 famam deversorii auxit. Simulavit esse principem quendam nobili genere natum familiae Hohenzollern. Internationaliter tandem conventus maximi momenti dominorum Stoph et Brandt excellebat. Multi Erfordienses illo tempore ovantes clamabant nomen salutiferi cancellarii occidentalis Gulielmi Brandt et verbis "Willy Brandt ans Fenster!" quasi coegerunt eum apparere ad manum nutandam ante maenianum primi tabulati.
Rebus novis pacificis, quae finem communismi firmabant, finitis propositum erat traditionem deversorii servandam esse. Tamen iam anno 1995 deversorium portas claudere debuit et usque ad annum 2004 omnis complexus manebat sine functione ulla. Post renovationem quae anno 2007 terminata est, inauguratio sollemnis erat: sed iam non tamquam deversorium sed varias alias ad fines. Ergo nostris temporibus in eo inveniuntur e.g. mensa argentaria, periegeticum officium, cauponae. Obtinet omnia societas publica quae Landesentwicklungsgesellschaft Thüringen dicitur.
Monumentum in honorem Gulielmi Brandt
Querelis de forma litterarum et de sententia seligenda pacatis anno 2009 in tegmento deversorii elapsi litterae grandissimae (noctu illuminatae) legi possunt. Verbis theodiscis denove invitant ita: "Willy Brandt ans Fenster / Gulielme Brandt, fac venias ad fenestram!"
Taeniola
Der Erfurter Hof - Die Geschichte eines Luxushotels, a dominis Rainer Erices et Jan Schönfelder facta, Mitteldeutscher Rundfunk 2007.
Cultura interretialis
Cultura interretialis vel cybercultura est cultura communicationis inter homines intra reticula computatralia, quoad libertatem informationis, neutralitatem retialem, vitam privatam usorum, adiunctum interretialem, usus generalis, modorum communicandi. Anno 1963, Alicia Maria Hilton scriptrix Anglica de cypercultura scripsit: novum tempus fuisse, homines crescentem cyperculturam praepare debere. Nexus est cultura interretialis cum scientia et sensu ethico quoque quod bonum quod malum sit.
Petrus de Coubertin
Petrus / Pierre de Coubertin (natus die 1 Ianuarii 1863 Lutetiae, mortuus die 2 Septembris 1937 Genavae) paedagogus Francogallicus et historicus fuit.
Cultura interretialis
In praxi, cultura interretialis intra fora interretialia inveniatur. Notiones propriae describunt valores et abusus interretis ut emoticona (logotypi motus animi ostendentes) vel trollus (usor, qui alios negative stimulat, incitat). Ad regulas gubernandas, iram temperandum, abusum supprimendum moderatores et administratores agere queant.
Petrus de Coubertin
Vita
Lectis textibus, quos domini Tocquevilles, Taines et Le Plays exaraverant, de Coubertin operam dabat ut methodi antiquae eruditoriae aboliturae essent. Fama eius tamen in revivificando Ludorum Olympicorum fuit. De his primum anno 1892, quando sodalitates gymnicae Francogallicae conveniebant, publice locutus est. In Congressu internationale de arte gymnastica die 24 Iunii 1894 conscripti patres fundamentum in recondendis Ludis Olympicis posuerunt. Ita intellectus populorum reciprocus necnon pax mundana facilius servaretur. Annis inter 1896 et 1925 de Coubertin praeses fuit Internationalis Olympici Comitatus (IOC), postquam inde ab anno 1894 secretarius primus fuit. Caeremonias modernas Olympicas usque hodie vigentes creavit et insistebat, ut iactus disci, cursus Marathonius, pentathlon modernus tamquam disciplinae admitterentur. Insuper libros nonnullos de paedagogia athletica scripsit.
Fanum Sancti Petri (Sicilia)
Fanum Sancti Petri (alia nomina: Fanum Sancti Petri Clarentia) (Italiane: San Pietro Clarenza) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Catinensi situm.
Index regum Illyricorum
Hoc index regum et ducum Illyricorum est, qui in Illyrico aetate antiqua regnaverunt.
Bindahara
Bindahara est genus papilionum familiae Lycaenidarum, qui in Indomalaesia et Australasia endemica sunt.
Pomponius Ianuarianus
Pomponius Ianuarianus (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus saeculi tertii exeuntis fuit.
Cursus honorum
Pomponius Ianuarianus anno 283 - 284 Praefectus Aegypti fuit, anno 288 ultimus privatus ad usque annum 363 cum imperatore consulatum gessit et deinde 288 - 289 praefectus urbi Romae erat.
Boxgrove (locus archaeologicus)
Amey's Eartham Pit est locus archaeologicus hodie saepius Boxgrove appellatus e nomine paroeciae inter cuius agros invenitur. In comitatu Sussexia Angliae meridianae iacet. Ibi reperta sunt vestigia habitationis hominidarum qui annis fere 500 000 a.p. vivebant.
Erynnis icelus
Erynnis icelus est papilio familiae Hesperiidarum, qui in boreali America Septentrionali, a Territoriis Boreoccidentalibus trans Canadam meridianam ad Novam Scotiam, ad meridiem in montibus occidentalibus ad Arizonam meridianam et Novum Mexicum meridianum, ad orientem ad Arcansiam, Alabamam boreorientalem, et Georgiam septentrionalem endemicus est.
Dapanji
Dapanji (Sinice 大盤雞 dàpánjī; Uigurice چوڭ تەخسە توخۇ قورۇمىسى, chong texse toxu qorumisi) est ferculum Uiguro-Sinense in pullo.
Biedermeier
Biedermeier nomen quoddam est in Ludovici Eichrodt poesi, quo homo mentis non ita compos, paulo trossulus, tamen benignus atque sincerus appellatur. Istud nomen autem postea epochae historicae Germanicae datum est, quo designatur tempus inter Consilium Vindobonense et Res novas anni 1848.
Dapanji
Compositio
Pullum aperies a navi, in offulas dissecas. Condies cepullis, gingibere, alio, doubanjiang Pixianensi, douchi Yongchuanensi et subassas.
Erynnis icelus
Larvae speciebus generum Salicis, Populi, et aliquando Betulae vescuntur. Adulti nectar florum Ceanothi americani, Fragariae vescae, Rhododendri groenlandici, Rhododendri tomentosi, Rhododendri neoglandulosum,et Viciae americanae, et specierum generum Apocyni, Barbareae, Lupini, Rubi, et Vaccinii sorbillant.
Biedermeier
Argumenta
Medio saeculo XIX homines quidam seditionem praeparaverunt, ut ipsi participes fierent in rebus politicis; antea animus magis ad litteras et vitam spiritalem versus erat et multi nolentes volentes privata publicis anteposuerant. Germania miseranda bellis Napoleonicis confecta et viribus destituta modestiam colere maluit: quae felicitas et in supellectilibus sentiebatur. Habitationis talis exemplo sit Goethii domus Vimariensis. Quod ad politicam attinet Clemens Vencelus Nepomucus Lotharius Metternicus diu constitutione cives fraudavit, ut oboedirent et rebus privatis gauderent. Quoad litteras Adalbertus Stifter velut Nicolaus Lenau multis auctor epochae Biedermeier typicus habetur, quoad picturas autem Carolus Spitzweg.
Dapanji
Compositio
Teres piper, feniculi et coriandri semen, anisum stellatum, caryophyllum, fagaram, amomi fructum, cinnamum, cuminum, capsicum siccatum. Liquamine soia et cerevisia suffundes; temperabis. Adicies patatam, capsicum viride. Ex iure suo inferes.
4310 Strömholm
4310 , olim designationibus 1978 RJ7, 1969 VM2, 1972 TQ7, et 1988 VU5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Vidyādevī Bhaṇḍārī
Vidyādevī Bhaṇḍārī seu scriptura Devanagari विद्यादेवी भण्डारी (nata apud Mane Bhanjyang die 19 Iunii 1961) praeses Nepaliae die 29 Octobris 2015 inducta est, praecessore Rāmavaraṇa Yādava. Antea iam ministra munitionis a die 25 Maii 2009 usque ad 6 Februarii 2011 meruerat, primo ministro Mādhavakumāra Nepāla.
4310 Strömholm
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4310 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
6362 Tunis
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6362 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Henricus Goelzer
Henricus (Francogallice Henri) Goelzer (1853-1929) fuit philologus, Latinista et lexicographus Francogallicus. In Schola normali superiore Lutetiae et Schola Practica Studiorum Superiorum educatus est.
Opera principalia
Opera Taciti et Vergilii edidit.
Iulius de Plänckner
Iulius de Plänckner (natus die 9 Februarii 1791 Penig in oppido Saxoniae, mortuus die 12 Martii 1858 Gotae) chartographus et miles Germanus fuit.
Fons
Pierer's Universal-Lexikon, vol 13, Altenburgi in Misnia 1861, p. 177, quae relegi possunt hic in interreti.
Decapolis (discretiva)
Decapolis est:
Everna
Everna (Francogallice: Evere; Batave: Evere) est commune Belgicae 43 608 incolarum, pars Regionis Bruxellanae Capitalis.