cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Studium (musica)
Studium (Francice: étude) est compositio musica pro instrumento aliquantum difficultatis plerumque praebens, usitate ad praebitam exercitationis materiem ad perficiendam singulam artis sollertiam designatum. Mos studiorum compositorum saeculo undevicensimo ineunte oriebatur una cum clavili, quod tum populo gratius fiebat. Nonnulla ex amplo studiorum illius aetatis numero iam pro materie docendi adhibebantur (praecipue studia Caroli Czerny et Mutii Clementi); et pauca maiorum compositorum, sicut Friderici Chopin, Francisci Liszt, Claudii Debussy, et Caroli Valentini Akan, locum in hodierno concensus repertorio adsecuta sunt.
Compositores saeculi vicensimi diversa studia composuerunt, quae varie ad veterem spectant memoriam (Georgius Ligeti), insuetam artis sollertiam requirunt (Ioannes Cage), et inusitatissime perpolitam artis sollertiam poscunt.
Saeculum undevicensimum
Studia Friderici Chopin, Op. 10 (1833) et Op. 25 (1837), fuerunt prima studia quae locum stabilem in repertorio concentus adquisiverunt, et hodie usitate habentur inter optima studia iam composita. Sollertia necessaria tempore divulgationis fuit novissima, et Franciscus Liszt, compositor et exsecutor (cui Op. 10 a Chopin dicatur), primum has res domavit. Liszt ipse aliquae studia composuit quae latioria et multiplicioria quam studia Chopin erant; inter quae, notissima congeries est Studia Transcendentalia (forma ultima anno 1852 divulgata); hae autem res didacticam operis Chopin rationem non retinuerunt, quia difficultas et sollertia intra re commutatur. Congeriei studiorum Caroli Valentini Akan, experimentis harmoniarum et structurarum notis, hoc in modo similes sunt. Opera Alkan nonnulla primorum studiorum pro una manu compositorum comprehendunt.
Saeculo undevicensimo etiam factae sunt congeries studiorum pro aliis instrumentis. Studia pro violina Rudolphi Kreutzer, Federici Fiorillo, et aliorum, et studia pro violoncello Friderici Dotzauer et Friderici Gulielmi Grutzmacher hodie plerumque pro rebus docendi hodie adhibentur. Sola studia pro chordis in repertorio concentus sunt studia Nicolai Paganini: 24 Levitates pro Violina Sola (24 Caprices for Solo Violin, 1802–1817). Haec opera ordinariae studii saeculi undevicensimi definitioni obsequuntur quia compositiones breves sunt, et quaeque unum sollertiae genus explorat. Congeries studiorum pro tibia ab Ernesto Köhler, Gulielmo Popp, et Adolpho Terschak per dimidum alterum saeculi undevicensimi divulgatae sunt.
Saeculum vicensimum
Saeculo vicensimo ineunte divulgatae sunt nonnullae studiorum congeriei. Studia Claudii Debussy pro clavili regulae "unius generis sollertiae per rem" obsequuntur, sed structuras insuetas exhibent. Studia Studiorum Chopin Leopoldi Godowski (1894–1914) sunt quinquaginta tres compositiones super studia Chopin aedificata; atque additiones mutationesque musicam Chopin ad novos difficultatis gradus hactenus ignotos elevaverunt, qua pro causa Ferruccius Busoni dixit Godowsky fuisse solum compositorem qui aliquid magni momenti ad compositionem clavilisticam post Liszt addiderat. Alia gravia huius aetatis studia sunt Duodecim Studia pro Cithara (1929) Hectoris Villa-Lobos et res compositorum Russicorum: Études-Tableaux Sergii Rachmaninoff (1911, 1917) et nonnullae Alexandri Scriabin congeriei studiorum, omnes pro clavili.
Iam ante medio saeculo, vetus studiorum memoria plerumque relicta est. Quattuor studia rhythmi Olivarii Messiaen (1949–1950) non fuerunt compositiones didacticae, sed experimenta quae ad serialismum, durationem notarum, et sonos spectabant. Aliquae Ioannis Cage opera—Studia Australia, pro clavili (1974–1975), Studia Borealia (1978) pro cello et/aut clavili, et Studia Freeman (1977–1980, 1989–1990) pro violina—sunt res incertitudinis, in chartis stellaribus (star charts) conditae, et inter difficillima repertorii opera. Res in tribus libris studiorum Georgii Ligeti (1985, 1988–1994, 1995) fortasse sunt simillimae veteris memoriae quia eae quoque in uno genere sollertiae spectant.
Saeculum vicensimum unum
Compositores saeculo vicensimo iam adhibebant non solum claves, sed etiam interiores clavilis partes. Itaque novae studiorum series compositae sunt. Exemplum est circulus studiorum Postales submarinas (Etudes for Inside Piano) Ioannis Mariae Solare.
Abrahamus Ioffe
Abrahamus Theodori filius Ioffe (Russice Абрам Фёдорович Иоффе, tr. Abram Fëdorovič Ioffe; natus in urbe Romny tunc gubernii Poltavensis Imperii Russici, nunc regionis Sumensis Ucrainae die 29 Octobris 1880, Leninopoli mortuus die 14 Octobris 1960) fuit physicus Russicus et Sovieticus, qui electromagnetismi, superconductri ac radiologiae peritus et ab anno 1918 socius correspondens et ab anno 1920 academicus Academiae Scientiarum Russicae (dein Academiae Scientiarum URSS), Heros Laboris Socialistici (ab anno 1955). Alumni eius scholae scientificae fuere multi clari physici Sovietici, e.g. Petrus Kapica et Nicolaus Semënov.
Aphasia progressiva primaria
Aphasia progressiva primaria (ICD-10: G31.09), sive interdum aphasia Mesulamiensis dicta, grex morborum neurodegenerativorum constituit nonnullas varietates. Semper quidem locutionem perpetuo insidioseque decrescere observatur. Explorationes neuropathologicae aphasiam progressivam primariam degeneratione lobulari frontotemporali causari demonstraverunt.
Varietates adhuc recognitae sunt:
Praesentia symptomatum non minus quam per duos annos assumenda est.
Cura sensu stricto adhuc ignota est. Pauca instituta medica conabantur Etanerceptum substantia antiinflammatoria.
Aphasia
Aphasia (ab verbo Graeco ἀφασία) symptoma in genere est deminutio vel damnum linguae intellegendi vel eam creandi, cerebrali malo causa. Strictius dictum damnum hoc saxis linguam constituentibus deicit, quae sunt phonologia, semantica, syntaxis, vocabularium. Non aphasiae sunt dysarthria, malum orientationis pars dementiae, deminutio incitationis. Structura cerebri affecta centrum cerebrale linguae notum in sinistro lobo temporali de consuetudine locata est.
Intra cerebri lobum temporalem sinistrum complures areae linguam intellegendi creandique inveniuntur et malum iam unius earum syndromam propriam perficiat, in parte cum nomine proprio - per exemplum damnum area Brocalis syndromam aphasiae Brocalis perficit. Momentum lenguae habent:
De aphasiae progressivae primariae varietatibus
Adhuc tres varietates recognitae sunt: agrammatica nonfluens, semantica, et logopenica.
Varietas nonfluens agrammatica (nfvPPA)
Hac varietate apraxia linguae et perturbatio syntaxem difficiliorem colendi est (nonfluens). Atrophia cerebralis in regione insulae atque corticis frontalis et inferioris observata est. In aegrotorum frequentia haplotypi APOE ε4 20% aestimatur.
Nuper casus aphasiae decussatae cum mutatione genetica geni GRN divulgatus est.
Varietas semantica (svPPA)
Varietas semantica interdum dementia semantica nominatur. Hic lingua fluens observatur, sed perturbatio memoriae semanticae videtur. Damnum corticis cerebri in partibus temporalibus anterioribusque locatum est. Haplotypus APOE ε4 in varietate hac numquam observari queat.
Varietas logopenica (aphasia progressiva logopenica)
Haec varietas, etiam aphasia progressiva logopenica (APL) nominata, est rarissima. Symptomata progredientia sunt praecipue linguistica et cum forma praematura morbi Alzheimeriani sociata videntur : Imprimis cyclus phonologicus sinistrocerebralis, qui ad sonos spectat, affectus est. In aegrotorum frequentia haplotypi APOE ε4 67% aestimatur.
Morbi neurodegenerativi cum aphasia progressiva primaria coniuncta
Saepe non pathologia singularis ad aphasiam progressivam primariam valet, sed plus quam unam in sectionibus neuropathologicis inveniri possunt.
Morbus Alzheimerianuns
Si pathologia Alzheimeriana cum aphasiae progressivae primariae aspectu clinico coniuncto spectetur, ita post mortem distributiones atypicae sunt conspicuae.
Therapia
Tractatio aphasiae progressivae primarae cura cum scopo restitutionis ad integrum adhuc ignota est. Pauca instituta medica conabantur Etanerceptum substantia antiinflammatoria.
Etanerceptum
Etanerceptum est medicamentum rheumatologiae et etiam in psoriasem dermatologiae tractando adhibetur. Etanerceptum et TNF (antea: TNF-α) et lymphotoxinum (antea: TNF-β) cytokina ligare potest.
Incredibili afflictamur
Incredibili afflictamur est encyclica epistula papae Pii XI episcopis Columbiae (tunc Nova Granata) scripta et die 17 Septembris 1863 promulgata. In hac encyclica papa de leges contra Ecclesiam Catholicam in Columbia scripsit.
Petrus Thrams
Petrus Thrams (Germanice Peter Thrams) est auctor qui Theodisce scribit.
Gerardus 't Hooft
Gerardus 't Hooft (natus die 5 Iulii 1946 in Den Helder) est physicus Nederlandicus. Is anno 1999 Nobelianum Physicae Praemium una cum Martino J.G. Veltman abstulit ratione studii interactionis electronicae vis debilis.
Franciscus-Iosephus Röder
Franciscus-Iosephus (vulgo:Franz-Josef Röder (natus 22 Iulii 1909 Martiatici, mortuus 26 Iunii 1979 Saravipontis) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU).
Munus
Röder post scholam finitam ab anno 1928 Friburgi Brisgoviae, Pontis Aeni Monasteriique linguis Romanis geographiaeque studebat. Anno 1932 Doctor philologiae promutus probationem anno 1933 accepit, deinde magister gymnasii laborabat. Annis 1937 - 1945 Hagae (Nederlandia) in schola Theodisca docebat. Annis 1945 - 1948 interpres societatis ferroviariae Spirae fuit. Anno 1951 iterum in scholam revertit.
Cursus honorum
Röder anno 1955 sodalis CDU factus atque in senatum terrae Saraviae electum est. Postquam Saravia iterum pars Germaniae factus est, Röder legatus Dieta Foederalis Germaniae electus est et eodem anno administer Saraviae culturae. Ab anno 1959 ad 1973 factionem CDU Saraviae praeses duxit. 1 Maii 1959 ipse praeses ministrorum creatus est, postquam Egon Reinert (CDU) mortuus est. Hunc honorem gessit ad usque mortem. Successor eius ad interim Werner Klumpp (FDP) atque tum Werner Zeyer (CDU) creatus est.
Paschalis Lissouba
Paschalis Lissouba (natus gente Banzabi in Tsinguidi die 15 Novembris 1931; mortuus die 24 Augusti 2020) Reipublicae Congensis praeses ab anno 1992 usque ad annum 1997 fuit, antea accurate a die 24 Decembris 1963 usque ad diem 15 Aprilis 1966 iam Minister Primus fuerat. Lissouba a Denis Sassou-Nguesso inter bellum civile depositus est et nunc exsul Lutetiae vivit.
Franciscus Salmhofer
Franciscus Salmhofer (Vindobonae natus die 22 Ianuarii 1900; ibidem mortuus die 22 Septembris 1975) fuit poeta, compositor et concentus magister Austriacus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Anatolius Milandou
Anatolius Milandou (Nsamounae natus die 18 Martii 1946) est a die 23 Ianuarii 2001 Brazzapolis (Archidioecesis Brazzapolitanus) archiepiscopus.
Cappella Antonii
Cappella Antonii (Theodisce: Antoniuskapelle) est oratorium in oppido Kornelimünster situm, quod nunc ad Aquisgranum pertinet.
Amantissimus humani
Amantissimus humani generis est encyclica epistula Papae Pii IX episcopis ecclesiis orientalibus scripta, et die 8 Aprilis 1862 promulgata. In hac encyclica, papa de unione harum ecclesiarum cum Ecclesia Catholica scripsit.
Cappella Antonii
Aedificium capellae anno 1718 structum terrae motu deletum est. Anno 1781 capella denuo est aedificata.
Ervinus Kerber
Ervinus Kerber (Salisburgi natus die 30 Decembris 1891; ibidem mortuus die 24 Februarii 1943) fuit praefectus theatralis Austriacus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus ab anno 1936 usque ad annum 1940 fuit.
Marianus Ngouabi
Marianus Ngouabi (Marien Ngouabi; natus in Ombele anno 1938; necatus est in Brazzapolis inter decoctam seditionem die 18 Martii 1977 ) Reipublicae Congensis praeses ab anno 1968 usque ad mortem fuit. Successor eius fuit consobrinus Ioachim Yhombi-Opango. Brazzapolis universitas, sola Reipublicae Congensis, nomen eius fert.
Butta
Butta (Palice 𑀲𑀺𑀤𑁆𑀥𑀢𑁆𑀣 𑀕𑁄𑀢𑀫 𑀩𑀼𑀥 Siddhattha Gotama Budha, Sanscritice Siddhārtha Gautama Buddha ), nonnumquam et Gautama Buddha, fuit doctor spiritualis ex subcontinente Indico, in cuius doctrinis Buddhismus conditus est. Nomen enim buddhae, quod 'expergefactus e somno' vel per translationem 'eruditus' valet, in quolibet aevo datum est. Butta enim, quem supremum habent plurimi commentarii Buddhistici omnium buddharum aevi nostri, titulum Śākyamuni (Palice 𑀲𑀓𑁆𑀬𑀫𑀼𑀦𑀻 Sakyamunī) sustinet, hoc est 'sapiens Śākyarum'. Invenit autem viam mediam, quae extremam religionum Sramana asceticismum emendavit.
Tempora Buttae ortus obitusque sunt incerta: plurimi historici saeculi vicensimi eius vitam a circa 563 a.C.n. ad circa 483 a.C.n. computaverunt, sed recentior opinio eius obitum habet inter 486 et 483 a.C.n., vel, ut aiunt nonnulli, inter 411 et 400 a.C.n. UNESCO Lumbini Nepaliae situm hereditatis mundi et locum ortus Gautamae Buddhae perscribit. Sunt autem adfirmationes locum sui ortus esse Kapilavastu apud Piprahwa, Uttar Pradesh, vel Kapileswara, Orissae, hodiernae Indiae. Ipse deinde per regiones Indiae orientalis docebat, in Magadha, Kośala, aliisque locis.
Butta est prima in Buddhismo persona, et fabulae de eius vita, acroasibus, regulisque monasticis a Buddhistis creduntur congestas fuisse et a sectatoribus memoria custoditas. Variae doctrinarum congeries ei tributae, traditione orali transmissae, primum, circa quadringentos annos post, litteris mandatae sunt.
Rorschwihr
Rorschwihr (Germanice Rohrschweier) est commune Francicum 392 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Hallain Paluku
Hallain Paluku (natus anno 1977) est librorum nubeculatorum auctor Reipublicae Congensis.
Lotharius Müthel
Lotharius Müthel (Berolini Lothar Max Lütcke natus die 4 Februarii 1896; Francofurti ad Moenum mortuus die 18 Septembris 1964) fuit histrio etiam cinematographicus et praefectus theatralis Germanicus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Luna Messis: Pompa Animalium
Luna Messis: Pompa Animalium (Iaponice: 牧場物語わくわくアニマルマーチ Bokujō Monogatari: Waku Waku Animaru Māchi) est ludus personae lusae arandi simulationis Delectatione Mirabili qui Wio systemati Nintendonis solum laxatus est. Ludus secundus factus Wio in serie est, atque personas easdem habet quas Luna Messis: Arbor Tranquillitatis habet. Is animalia multa offert, quae luscor vehantur, etiam animalia ex circo.
Luna Messis: Pompa Animalium etiam ludus postremus in serie est qui creatore seriei, Yasuhiro Wadā, factus est.
Fabula
Cum luscor in insulā Castanetis adveniunt, videt arborem divinam quae quondam in medio lacus Deae Messis sustinuit infirmari incepisse, animalia ex insulā deserere incepisse, et tintinnabula quinque potestatem eorum amisisse. Solum potentia Regis Messis terram resuscitet ut arbor iterum vivat, sed inveniri non potest. Tintinnabula quinque luscori resonanda sunt ut luscor Regem Messis ad insulam referat atque Arborem Deae resuscitet, dum simul praedium magnum tractat. Reditus luscori crescendi vendendique sunt ut luscor pecuniam faciat res emptum atque villam eius ornatum. Reditus multi seri possunt, quales fabae, lycopersica, patatae, et plus magis.
Animalia
Cum animalia nonnulla ex Luna Messis: Arbor Tranquillitatis reveniant, pagina publica interretialis describit ludum similem circum sentiri. Animalia divisa in quattuor genera sunt: ex circo, iumenta, gallinacea, et deliciae. Tamen animalia ex circo sicut deliciae pasci non possunt. Iterum, equi animalia sola non sunt quae vehere possunt. Si luscor saltem corda quinque cum animali quo praedii habet (praeter pullos, anates, et bombyces), eo vehatur. Omnia animalium quae vehere possunt celeritates diversas ambulandi currendique habent. Equi et struthiocameli celerrimi sunt, deinde oves et caprae, postremo vaccae. Si planitiem altiorem cordium habent, celerius currunt. Animalia (praeter struthiocamelos, anates, pullos, et bombyces) colorum diversorum esse possunt. Vaccae spadices, nigrae, aut candidae nigraeque sint. Equi candidi, spadices, cinerei, aut nigri sint. Oves et caprae aut candidae aut nigrae sint.
Velut in ludis prioribus fecerunt, vaccae capraeque lac, caseum, et butyrum faciunt. Pulli, struthiocameli, et anates ova et embamma Magonicum faciunt. Etiam, oves, quae lanam solum faciebant, nunc lac, caseum, et butyrum faciunt. Bombyces, quae in Arbore Tranquillitas introductae sunt, globulos bombycinos faciunt, quos in navem imponantur, aut ad filum vertuntur tum in navem imponuntur. Luscor animalia iuvenes ab Hannā emere potest, quales equulos vitulosque, etiam formas adultas animalium horum emat, sed ea cariores sunt.
Palatiolum (Langobardia)
Palatiolum seu Palazolum  (deinde Palatiolum ad Ollium; olim fortasse Palatium) (Italiane: Palazzolo sull'Oglio) est Urbs Italiae et municipium, circiter 20 060 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiensi situm. Urbani Palatiolenses appellantur.
Geographia
Municipium in Agro Brixiano Imo Occidentali situm.
Attard
Attard, lingua Melitensi Ħ'Attard, est urbs rei publicae Melitensis circiter 9 900 incolarum.
Gualtherius Thomas
Gualtherius Thomas (natus in Siegen die 17 Iulii 1908; Bauci mortuus die 2 Iunii 1970) fuit scriptor scaenicus, moderator et praefectus theatralis Germanicus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Fulbert Youlou
Fulbert Youlou (natus in Madibou die 19 Iulii 1917; Matriti exsul mortuus die 5 Maii 1972) fuit presbyter Catholicus ab anno 1946 usque ad annum 1955 et primus Reipublicae Congensis praeses ab anno 1960 usque ad annum 1963, potestate primum in provinciis Pool, Niari, et Bouenza firmata, mox alibi quoque invalescente.
Heruli
Heruli fuerunt gens Germanica. Saepe a multis alteris barbaricis gentibus devinctus est ut provincias Romanas petirent. Odoacer, quis ultimum imperatorem Romanum Occidentem deiecit et primus rex Italiae factus est, notissimus e Herulis est.
Petrus Hooft
Petrus Cornelii f. Hooft, vulgo Pieter Corneliszoon Hooft (Amstelodami die 16 Martii 1581 natus; mortuus Hagae die 21 Maii 1647) fuit scriptor praecipue fabularum scaenicarum, poeta, rerum gestarum scriptor et politicus Nederlandicus. "Primus poeta modernus" in litteris Nederlandiae putatur.
Heruli
Historia
Historicus Iordanes Herulos e domo suo, Danicis insulis, depulsus esse a Danis scripsit. Post rem, Heruli nomades facti sunt. Heruli contra Romam cum Gothis pugnaverunt tertio saeculo. Notissimum contemplatu, hic exercitus Byzantium in anno 267 depopulavit. Ad finem quarti saeculi, Heruli fuerunt Ostrigothis et Hunnis servi. Tandem, in anno 454, cum Hunnicum regnum rutus sit, Heruli statuerunt suum regnum in moderna Slovakia. Regno a Langobardis victo, reliqui Heruli cum Langobardis sociaverunt et ad Italiam iverunt. Marcellinus tradidit Orientem Imperium Romanum sivisse Herulos ad sedendum urbes oppidaque vacua in Moravia. Hoc sedendum iussus est ab Anastasio I anno 512. Una aetate habita, Romanae chartae non iam notaverunt regnum Herulorum. Tamen, chartae ostenderunt Herulos militavisse in exercitu imperii antequam sextum saeculum. De Procopio, Multi Heruli eo tempore Scandinaviam rediit.
Nexus externi
Nota: Omnes nexus externi Anglice scripta sunt.
Poems by Currer, Ellis, and Acton Bell
thumb|Titulus editionis primae Poems by Currer, Ellis, and Acton Bell (Poems scilicet "Carmina") est liber poëmatum a tribus sororibus conscripta et sub nominibus ficticiis masculinis vulgata. Vera nomina scriptricum sunt Charlotte, Emily et Anne Brontë (vel, ut apud Vicipaediam rescribimus, "Carola, Aemilia, Anna"). Editio prima anno 1846 divulgata est.
Henricus Reif-Gintl
Henricus Reif-Gintl (Vindobonae natus die 7 Octobris 1900; ibidem mortuus die 13 Iulii 1974) fuit praefectus theatralis Austriacus, qui inter alia ab anno 1968 usque ad annum 1972 Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Gulielmus Visser 't Hooft
Gulielmus Adolfus Visser 't Hooft (natus Harlemi die 20 Septembris 1900; mortuus est Genavae die 4 Iulii 1985) fuit theologus reformatus et primus secretarius generalis Consilii Ecclesiarum Oecumenici.
Anno 1966 Visser 't Hooft una cum cardinale Augustino Bea Pacis Praemium Librorum Mercaturae Germanicae (Friedenspreis des Deutschen Buchhandels) accepit.
Neonatus
Fetus est homo prae-partum.
Index Apgar
Statim post partum status salutarius recenter nati vel natae explorandus est. Obstetrix indice Apgar statim inter salubritatem et insalubritatem aestimare potest. Indici quinque genera sunt: Aspectus, Pulsus, Gesticulationes, Activi motus, Respiratio. Valor normalis cuiusque genus est duo, ergo valor Apgar decem maximus est.
Aemilius Biayenda
Aemilius Biayenda (natus anno 1927, mortuus 23 Martii 1977 Brazzapolis) fuit Reipublicae Congensis cardinalis et Brazzapolitanus (Archidioecesis Brazzapolitani) archiepiscopus.
Ruederbach
Ruederbach est commune Francicum 367 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Aeoliae insulae
Aeoliae insulae (alia nomina: Liparae insulae, Oeoliae insulae, Oeoliodes insulae, Vulcaniae insulae ) (Italiane: Isole Eolie) sunt septem insulae in Tyrrheno mari a Sicilia ad septentriones versus sitae.
Hae insulae e mari emerserunt submersorum ignifluorum montium eruptionum causa.
Maxima inter eas Lipara est, quae a temporibus antiquissimis incolas habet. Volcano insulae duo sunt ignivomi montes paene vacantes. Maior in Strongyla ignivomus mons est, qui in dies erumpit.
Alia nomina
Alia nomina insularum : Aeoliae insulae, Aeoli insulae, Aeolia, Aeolides insulae, Hephaestiades insulae, Liparacorum insulae, Liparae insulae, Liparaeae insulae, Liparaeorum insulae, Lipareae insulae, Liparenses insulae, Lupariae insulae, Plotae insulae, Vulcaniae insulae.
Insulae
Insulae Aeoliae maiores:
Villa de Leuca
Villa de Leuca (Germanice Leuk) vicus est 3381 incolarum (anno 2010) in pago Valesia et caput eponymum districtus eiusdem nomine.
Aeoliae insulae
Insulae
Insulae Aeoliae minores sunt:
Villa de Leuca
Leuca fortis incolabatur iam ante Celticam migrationem. Primum de hoc vico mentio scripta facta est a.D. 515 Civitas fuit libera a.D. ca 1260.
Salictum
Salictum (scilicet "silva salicium"), deinde Marconia  est vicus Italiae et fractio municipii Pisticii, circiter 8 258 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situs.
Rudolphus Gamsjäger
Rudolphus Gamsjäger (Vindobonae natus die 23 Martii 1909; ibidem mortuus die 28 Ianuarii 1985) fuit praefectus theatralis Austriacus, qui inter alia ab anno 1972 usque ad annum 1976 Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Villa de Leuca
Leuca fortis habet ecclesiam Sancti Stephani insignem, capellam "Ringacker", castellos tres, necnon et variae monumenta Medii Aevi et s. XVI et XVII.
Salictum
Historia
Anno 1939 Benitus Mussolini imperium aedificavit inter Salictum et Marconiam, appellatam sic in honore Gulielmi Marconi, locum captivis qui erant adversi fasciium administrationi. Anno 1946, post bellum municipium concessit 141 terrarum municipalium partes pauperibus agricolis, qui duro labore dederunt suis familiis vitae spem.
Villa de Leuca
Insignis etiam est Leuca fortis propter vina.
Omnem sollicitudinem
Omnem sollicitudinem est encyclica epistula papae Pii IX episcopis Ecclesiae Ruthenae Graecae Catholicae scripta et die 13 Maii 1874 promulgata. In hac encyclica papa de difficultatibus huius ecclesiae scripsit.
Lilia Damita
Lilia (vulgo Lili Damita, nata nomine Liliane Marie Madeleine Carré die 10 Iulii 1904 Blaviae in Girundia praefectura, mortua die 21 Martii 1994 in Palm Beach in Florida) actrix Francica et Americana fuit.
Vita
Damita ab anno 1918 ad Operam Lutetiensem tirocinium saltatricis fecit atque nomine Liliane Carré saltatrix et ostentatrix photographica operam dedit. Anno 1921 primo in pellicula egit.
Familia
Damita ter nupsit: Anno 1925 moderatori cinematographico Michaeli Curtiz, cum quo iam anno 1926 divortium fecit. Anno 1935 Errol Flynn actor eam duxit. Flius eorum Swan Flynn fuit. Anno 1942 divortium factum est. Annis 1962 - 1983 uxor agricolae Allen Loomis fuit.
Pluviale
Pluviale, sive cappa, est liturgicum Ecclesiae Occidentalis (scilicet ecclesiarum Romanae Catholicae, Lutheranae, et Anglicanae) vestimentum quod geritur ab episcopo aut presbytero in processionibus.
Mantum papale
Mantum papale simile pluvialis paramentum est, magis tantum longum, a Summo Pontifice tantummodo in solemnis celebrationis sumptum.
Historia
Pirmissimum vero nuntium usi huius manti papalis in Dantis Alagherii "Divina Comoedia" inveniri posset. In qua Nicolaus III se ad poetam exhibet dicendo:
Hodie
Extremus Pontifex qui mantum sumpsit Paulus VI fuit. Etsi sicut altera multa paramenta ab emendatione liturgiae Concilii Vaticani II non aboletur, tamen usus eius in umbra cecidit. Attamen recenter multa antiqua papalia manta, apte resecata, novellus usus invenerunt. Non solum Benedictus XVI his resecatis mantis usus fuit, sed etiam Ioannes Paulus II ipse in Portae Sanctae claustrum (a.D. 1983). Benedictus XVI item mirabile mantum in Urbi et Orbi benedictionem die Natali Domini Nostri sumpsit (a.D. 2007).
Egon Seefehlner
Egon Seefehlner (Vindobonae natus die 3 Iunii 1912; ibidem mortuus die 25 Septembris 1997) fuit iuris consultus, diurnarius et praefectus theatralis Austriacus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Kinkala
Kinkala est urbs Reipublicae Congensis circiter 30000 incolarum et Pool provinciae caput.
Ecclesia catholica
Kinkala est sedes episcopalis Ecclesiae catholicae (Dioecesis Kinkalanus). Praesens episcopus est Ludovicus Portella.
Rustenhart
Rustenhart est commune Francicum 825 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est ('Magnus Oriens') vocata.
Iustinus Soni Fashanu
Iustinus Soni Fashanu (natus Justinus Soni Fashanu Londini die 19 Februarii 1961; ibidem mortem sibi conscivit 2 Maii 1998) fuit pedilusor Britannicus, primus et adhuc hodie solus Angliae pedilusor qui manifeste confessus est homophylophilum esse, sed pediludii mundus eum segregavit et, postquam diaria scripserunt eum iuvenem vim inferre ergo mortem sibi conscivit.
Helene (satelles)
Helene, plenius "Saturnus XII Helene", designatione temporaria S/1980 S 6, est satelles Saturni inter minora nobis cognita, diametro. Eadem fere orbita cum Dione participat. Die 1 Martii 1980 a Petro Laques et Ioanne Lecacheux repertum est.
Ioannes Baptista de Spix
Ioannes Baptista de Spix (Theodisce Johann Baptist Ritter von Spix) fuit zoologus atque medicus Germanus, natus apud Höchstadt-an-der-Aisch Bavariae die 9 Februarii 1781, mortuus Monaci die 15 Maii 1826.
Sancta Venera (Melita)
Sancta Venera est urbicula insulae Melitae et rei publicae Melitensis. Ibi homines 6 932 anno 2005 habitabant.
Ioannes I (rex Lusitaniae)
Ioannes I (Lusitanice: João I; rexit ab 1385 ad 1433) magnus Lusitaniae rex fuit et primus rex novae domus regiae (L: Casa de Avís).
Vita
Ioannes natus est die 11 Aprilis anno 1357 et filius regis Petri I erat, qui rexit inter 1357 et 1367, sed non legitimus. Ob hanc rem, Ioannes, cum puer erat, magnus magister Eborae ordinis Eborae creatus est. Autem, mors fratris sui Ferdinandi regis internam crisem iniciavit in Regno Lusitano, quia Ferdinandi unica filia, Beatrix, uxor regis Ioannis I Castellae iam erat.
Amatus valde a populo suo, qui ei cognominem "De Bona Memoria" dedit, Ioannes I mortuus est die 14 Augusti anno 1433 et sepulchrum suum in Monasterio Sanctae Mariae Victoriae, appellatur Monasterium Pugnae (Lusitanice: Mosteiro da Batalha), in memoria victoriae super Castellanos, situs est. Succedit ei filius eius, Eduardus I.
Żabbar
Żabbar est Rei Publicae Melitae urbs 14 694 incolarum (anno 2005) quinta Melitae quod ad incolas pertinet. Żabbar, antea pars Żejtun, titulo "civitatis Hompesch" ab ultimo Magno Magistro Melitensi ordinis Sancti Ioannis, Ferdinando von Hompesch zu Bolheim, donata est.
Franciscus de Dingelstedt
Franciscus de Dingelstedt (natus in Halsdorf die 30 Iunii 1814; Vindobonae mortuus die 15 Maii 1881) fuit poeta, diurnarius et praefectus theatralis Austriacus, qui Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Campus Bassus
Campus Bassus seu Campus Vassorum   (alia nomina: Campibassum, Campusbassus ) (Italiane: Campobasso) est Urbs Italiae et municipium, circiter 54 230 incolarum, locus princeps Regionis Molisinae et caput Provinciae Campobassensis. Urbani Campobassenses appellantur.
25143 Itokawa
25143 Itokawa, designatione temporaria 1998 SF36, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Apollinis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam fere 19 monstrat. Die 26 Septembris 1998 apud Lincoln Near-Earth Asteroid Research repertus est. Die 25 Novembris 2005 speculatrum spatiale Hayabusa asteroidem breviter visitavit et exempla rupestria reportavit.
Campus Bassus
Ecclesia Catholica Romana
Campus Bassus, cum Boviano (Boiano), sedes episcopalis metropolitana est; nomen sedis episcopalis Archidioecesis Campobassensis-Boianensis est.
Provincia
Campi Bassi provincia Molensis regionis partem ad orientem vergentem occupat.
Lucius Lucretius T.f. Tricipitinus
Lucius Lucretius T.f. Tricipitinus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.
Familia
Lucius Titus Lucretius Tricipitinus, consul annorum 508 a.C.n. et 504 fuit. Filii eius Publius Lucretius Tricipitinus (tribunus militum consulari potestate annis 419 a.C.n. et 417) et Hostus Lucretius Tricipitinus, consul anni 429, fuerunt.
Petrus Metastasius
Petrus Metastasius (Italiane: Pietro Metastasio), humili loco natus Petrus Trapassi (Romae 3 Ianuarii 1698; Vindobonae 12 Aprilis 1782), fuit poeta et libellorum operarum seriarum scriptor. Vindobonae multos annos vixit.
Lucius Lucretius T.f. Tricipitinus
Cursus honorum
Anno 462 Lucius ipse consul electus est. Tum ex Aequis et Volscis triumphavit. Anno 459 praefectus urbi Romae in tribunos plebis egit. Praeterea inimicus Decemvirorum legibus scribundis erat.
Petrus Metastasius
Et poemata ex tempore, epithalamion et elegias scripsit.
Ruelisheim
Ruelisheim est commune Francicum 2384 incolarum (anno 2020) praefecturae Rheni Superioris et ex anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Agrippa Albinaeus
Agrippa Albinaeus (Francice Théodore-Agrippa d'Aubigné; natus die 8 Februarii 1552; mortuus 29 Aprilis 1630) fuit poeta, historicus, miles Francogalliae. Opus eius celeberrimum est carmen epicum Les tragiques ("Tragica", 1616) de bella religionis in quibus ipse pugnavit.
Vita nova
Vita Nova est iuvenile Dantis Alagherii opus, Italiane circa annum 1295 scriptum.
De opere
Dantes narrat sibi novem annos nato occurrisse Beatricem et se eam statim amavisse. Post novem annos, eam rursus ei occurrit et Dantes videt in eius salute suam felicitatem. Beatrice mortua, Dantes, postquam eius speciem in somnio vidit, consulit de ea tacere, quoniam ei non sunt facultates de ea loquendi. Dantes rursus loquetur in Divina Comoedia.
Vita Nova est opus sermone et versibus mixtum, in quo locum habent nonnulla clara carmina, sicut Tanto gentile e tanto onesta pare, quae ostendunt Dantem Dulcem Novum Stilum consecutum esse.
Discriminatio
Discriminatio, vel opinio praeiudicata, est omnis distinctio, exclusio, seu restrictio iurum humanorum et libertatum elementariorum qualis status causa. Etiam omnis vexatio, minae, negatio iuris laboris, vel tractatio iniqua opiniones praeiudicata considerantur, quae saepe ad praeiudicium conectuntur.
Omnis internationalis iurum humanorum lex qualescumque discriminationes etiam suarum incitamentum prohibet quia "omnes homines dignitate et iure nascuntur liberi et aequi," ac "omnes ante legem aequi sunt et sine ulla distinctione ius habet aequum praesidium legis habere."
Unio Europaea quoque leges contra opiniones praeiudicatas habet. Imprimis mandata dedit de discriminatione propter phylen vel ethnos anno 2000, propter religionem cosmotheoriamve, invaliditatem, aetatem vel propensionem sexualem in rebus operariis professionalibusque anno 2000 quoque, propter sexum quod attinet ad supplementum mercium operarumque anno 2004 , propter sexum in rebus operariis professionalibusque anno 2006 et propter sexum in negotio sui iuris anno 2010.
Religio
Cohibitio in genere professionis quam Habraei homines habere potuerunt ab dicione Christiana impositi sunt. Diciones locales et ecclesiae ministri multos professiones Habraeis clodint, in cavitatem marginalem socialiter eos premens tamquam ut superum consideratur, sicut tributum et redditum colligendis et faenerandis, occupationes quae tantum tolerabantur ut malum necessarium. Numerus Iudaeorum, qui diversis in locis habitare permissi sunt, valde limitati erat; sunt contracti in insula et interdictum eis terram habere. In Arabia Saudiana, non-Musulmanus non publice suas religiones exercitare licet Meccamque Medinamque intrare non possunt. Praeterea, coetus religiosus privatus non-Musulmanus a vigilibus religiosis circumveniri forsitan possint.
Regio
Discriminatio regionalis vel geographica forma discriminationis est quae in regione fundatur in qua homo natus est. Discriminatione nationale differt nam forsitan finibus nationalibus vel in civitate quam hostia vivit fundaretur. Pro, contra regionem specificam unius vel magis civitates in praeiudicio fundatur. Verbi gratia: discriminatio contra Sinenses qui regione humi nati sunt quae longe absunt ab urbibus quae in Sinis sita est. Discriminatioque contra Americanos qui e regionibus meridionalibus seu septentrionalibus Americae Foederatis sunt, saepe discriminatione comitatur quae accentu, dialecto, seu differentiis culturalibus est fundatur.
Lingua
Linguae diversitas multis nationibus honoraturque custoditurque quae diversitatem culturalem aestimat. Homines qui linguam eorum non loquuntur, interdum actione iniqua tractarentur propter linguam favorabilem specifico numero hominum, genere, vel categoria coniungutur. Anti-Gallicus opinio in C.F.A atque Anti-Quebecus sensus, cuius aliquem aggreditur si quis Gallice cum audacia loqueretur, exempli gratia. Pluribus casibus, unius lingua favorabilis alia proprietas vel characteristas eorum catervae culturae est. Discriminatio fit cum aliquis vel multi homines iniustitia tractacti sunt, enim qui loquitur vel linguam certam non loquitur. Alium exemplum: cum millia Wayúu Colombi Nativi auctoritates in expeditione eis identitatem regiminamque derisoria nominaque dederunt et diem nativitatis eiusdem eis suggerentes. Problema nondum usque ad multos annos invenita est.
Henricus Fredericus Wendt
Henricus Fredericus vulgo Heinz Friedrich Wendt (natus anno 1914 Berolini, mortuus anno 2006) Germanicus philologus indefessus et philologicorum curator necnon diurnarius fuit.
Vita
Filius venditoris Ferdinandi Wendt (1883-1971) iam a pueritia tam technica electronica quam linguis inflammatus est. Absolutorio scholastico cum laude anno 1934 recepto ad mensam argentariam quandam tirocinium egit. Studia universitaria autem notionibus socialismi nationalis aggravata postposuit methodo autodidacticae efficaci. Cum anno 1937 expositionem mundanam Lutetiae celebratam una cum matre visitavit, ob Francogallici idiomatis scientias optimas Francogallus habitus est.
Aetate anni 1938 ministerium de commeatu aereo Henricum Fredericum Wendt velut interpretem sibi demeruit; ei negotium fuit auscultandi atque interpretandi nuntios hostium clandestinos. Itaque, ut istis rebus vacaret, stipendio militari liberatus est. Mense Maio 1945 exercitui Sovietico conversiones varias fecit. Mercennarius longius ibi fieri noluit, quamvis habitaculum magnum praemio promitteretur. Insuper timuit, ne communistae Berolinum in partes duas divisuri essent. Inde diu diurnarius fuit et magister vagans e.g. in universitatibus popularibus.
Mercennarius apud casam editricem Langenscheidt
Laborem cum salario ubero ab institoribus Krupp anno 1955 propositum neglexit operam apud societatem editoriam Langenscheidt feliciter daturus. Ab anno 1956 incohatus est ut inspector librorum definitivorum sermonum recentiorum - salvis linguis Anglica et idiomatibus Romanicis. Sed et ipse libros optimos pepigit qui nostris diebus classicos habuerimus (e.g. de Graeco Demotico et de Turcico). Ingenium suum monstravit quoque in colligendis verborum corporibus quibus glossaria bona confici possent.
Cortina
Cortina, vulgo Sliema, est urbs Melitae 13 242 incolarum (anno 2005).
Unicodex
Omnibus characteribus Unicodex numerum proponet. Scripturae systemata abecedaria sicut Latinum vel Graecum, syllabaria sicut kana Iaponica et scripturas logographicas sicut Sinicas vel hieroglyphica Aegyptia comprehendunt.
Saint-Amarin
Saint-Amarin (Germanice Sankt Amarin) est commune Francicum 2'338 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Urbs Nigrirostrensis
Urbs Nigrirostrensis, Francogallice Pointe-Noire, est urbs 715 334 incolarum (2007) et portus rei publicae Congensis. Caput provinciae Kouilou fuit. Nunc est sedes praefecturae Nigrirostrensis.
Historia
Propter bella civilia in 1997 et 1999 profugis ex provinciis proximis Lékoumou, Niari, Bouenza, Pool immissis, urbs super numerum 1 000 000 incolarum aucta est.
Ecclesia catholica
Haec urbs est sedes episcopalis dioecesis Nigrirostrensis Ecclesiae Catholicae. Praesens episcopus est Ioannes Claudius Makaya Loembe.
Le chat (pellicula)
Le chat, Latine Feles, est pellicula a   Petro Granier-Deferre moderatore cinematographico Francico anno 1971 facta, secundum mythistoriam eiusdem tituli, a Georgio Simenon scriptam. Hac in pellicula, quae quotidianam senum coniugum vitam enarrat, hi histriones agunt:
IG Metall
IG Metall seu Opificum Collegium Rerum Metallicarum Artibus est syndicatus eorum operariorum qui in artibus ad res metallicas spectantibus operam dant. Eiusmodi maximum Opificum Rerum Metallicarum collegium tum Germaniae tum orbis terrarum putatur.
Numerus sodalium collegii fine anni 2005i fuit 2,4 milliones.
Echinodermata
Echinodermata (a nomine Graeco 'cutis ericina', deductum) sunt phylum animalium marinorum quae in omnibus oceani profunditatibus, ab aestuario ad zonam abyssalem, habitant. Praeter genus Arkaruam, prima phyli membra certa circa initium Aevi Cambrici apparuerunt.
Phylo insunt circa 7000 specierum exstantium, quod ergo est secundus Deuterostomiorum grex, post Chordata. Echinodermata sunt maximum phylum cuius membra ab aquis dulcibus vel terra absunt.
Quinque major classes includunt : Echinoidea (echini marini), Asteroidea (stellae marinae), Holothuroidea (cucumes marinae), Crinoidea atque Ophiuroidea.
Molisium
Molisium, olim Comitatus Molisinus,  (Italice: Molise) est Regio administrativa Italiae, circiter 314 725 incolarum, media Italia sita. Urbs principalis est Campus Bassus.
Hic ager etiam medium "Samnium" vocari potest, quia antiqua aetate septemtrionale Samnium Aprutium comprehendebat et meridionale Samnium Hirpiniam continebat.
Nomina
Nomen regionis hodie est Molisium. Nomen antiquum ac primum Comitatus Molisii seu Comitatus Molisinus fuit, a Normannicis Gentibus datum. Alia nomina sunt: Molensis, Molisis.
Urbes Italiae in Molisio
Urbes Italiae in Regione Molisio 6 sunt et Latine vocari possunt.
Georgius Frêche
Georgius Frêche (natus in Puylaurens die 9 Iulii 1938; Monte Pessulano mortuus die 24 Octobris 2010) fuit Francicus rerum politicarum peritus, qui multos annos Monti Pessulani praefectus urbis fuit. Annis 1973 - 2002 legatus ad Conventum Nationalem Franciae erat.
Corama
Corama (Turcice Göreme, Neograece Κόραμα) est oppidum in media Turcia, prope Caesaream Mazacam in Cappadocia, inter miras rupes quae peribacasılar (quasi "fumi emissoria nympharum") dicuntur.
Tempore Byzantino, nomen "Matianae" sortitus est, Armenii autem Macan appellabant, et denique Turcae Avcılar. Multo serius nomen mutatum est ad Göreme quod "non visum" significat.
Ingenuus
Ingenuus (ignoto anno natus, mortuus vero anno 260) fuit dux militum Pannoniae et Moesiae, qui Valerianum Iuniorem Caesarem, primigenitum Gallieni imperatoris filium, post annum 255 rebus militaribus erudivit. Tamen post mortem Caesaris, anno 258, in periculum venit. Itaque anno 260, Valeriano Augusto bello Parthico capto, Sirmii purpuram sumpsit, cum Sarmates fines imperii oppugnarent, sed Manius Acilius Aureolus, dux militum Gallieni, eum apud Mursam vicit atque necavit.
Valesia
Valesia (Francogallice Valais ; Theodisce Wallis) est pagus Helvetiae ab anno 1815, quamquam iam antea Valesia pagorum Helveticorum confoederatione connecta fuit. Caput est Sedunum urbs. Valesiae finitimi pagi atque civitates sunt Pagus Valdensis, Berna, Urania, Ticinum, Francia Italiaque.
Historia
Regionem Valesianam aetate Celtorum a quattuor gentibus Sedunorum, Uberorum, Nantuatorum, Veragrorum) habitatam Bello Gallico Gaii Iulii Caesaris anno 57 a.C.n. Legio XII Fulminata occupavit. Sub Imperio Romano provincia Poenina in valle condita est.
Occidentalis Valesiae pars medio aevo erat feudum comitatis Sabaudiae. Comites monasterium Sancti Mauritii Acauno situm regebant.
Valesia die 12 Septembris 1814 ad Helvetiam accessit.
Sermones publici
In pago Valesia praeter linguam Francogallicam etiam est Lingua Germanica sermo publicus.
Religio
Magna pars incolarum Valesiae (Vallensium ) (81% anno 2000) se Catholica esse profitetur.
Institutiones
Facultas legum faciendi pertinet ad Magnum Consilium (Francice Grand Conseil ; Germanice Grosser Rat) a 130 legatis populi constitutum et administrandi ad Civitatis Consilium (Conseil d'État ; Staatsrat) a quinque legatis constitutum.
Populatio
In lingua Latina classica populatio (a verbo populando) vastationem regionis significat. Exempli gratia apud Livium legimus:
"Quos [Sabinos] Servilius consul infesto exercitu insecutus ipsum quidem agmen adipisci aequis locis non potuit, populationem adeo effuse fecit, ut nihil bello intactum relinquerent multiplicique capta praeda rediret."
Solum saeculo V aerae vulgaris "multitudinem, populum" significare coepit, exempli gratia apud Sedulium:
Confer population et similia in linguis hodiernis Europaeis, in quibus saepe "numerum incolarum" significat.
Ioannes Felix Tchicaya
Ioannes Felix Tchicaya (natus in Libreville Gaboniae die 9 Novembris 1903; mortuus in Pointe-Noire die 16 Ianuarii 1961) fuit civilitatis peritus et anno 1946 primus legatus e Congo qui conventui constituenti Francico (Assemblée constituante) et postea conventui nationali (Assemblée nationale) interfuit.
Regalianus
Regalianus (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 260 vel 261) fuit dux militaris et usurpator Romanus. Regalianus anno 260 legatus Augusti pro praetore Illyrici erat, qui feliciter contra Roxolanos barbaros certaverat. Postquam Valerianus a Sapore I rege Persarum captus est, in Moesia Regalianus purpuram sumpsit, militibus reliquis Ingenui usurpatoris, qui paulo antea a Gallieno victus erat, adiuvantibus. Suo nomine et suae uxoris Sulpiciae Dryantillae etiam nummos cussit. Primo Sarmatas vicit, deinde a Gallieno victus militibus suis necatus est.
Sainte-Croix-aux-Mines
Sainte-Croix-aux-Mines (Germanice Heiligkreuz) est commune Francicum 2'021 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Leopoldus Iosephus Franciscus Ioannes Fitzinger
Leopoldus Iosephus Franciscus Ioannes Fitzinger (Theodisce: Leopold Ioseph Franz Iohann Fitzinger) fuit studiosus zoologiae, mammalogiae et herpetologiae Austriacus, natus Vindobonae 13 Aprilis 1802; obiit in urbe Hietzing (ad Vindobonam) die 20 Septembris 1884.
Pépé le Moko
Pépé le Moko est clara pellicula anno 1936 edita a moderatore cinematographico Francico Iuliano Duvivier secundum mythistoriam a Roger Ashelbé scriptam. Hac in pellicula hi illustres histriones agunt:
Ludovicus Cervi
Ludovicus Cervi qui dicitur Gino (Bononiae Italia die 3 Maii 1901 natus; mortuus die 3 Ianuarii 1974 Castillione Piscariae, Italia) celeberrimus histrio cinematographicus Italicus qui praecipue propter seriem pellicularum Don Camillo secundum Ioannini Guareschi mythistorias creatam notus fuit.
Ludovici Cervi filius, Antonius Cervi (1929-2002), moderator cinematographicus fuit et nepos Valentina Cervi (1976) ipsa actrix est.
Sainte-Croix-en-Plaine
Sainte-Croix-en-Plaine (Germanice Heiligkreuz) est commune Francicum 2'794 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Sainte-Marie-aux-Mines
Sainte-Marie-aux-Mines (Germanice  Markirch) est commune Francicum 5'290 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Crocodylus porosus
Crocodylus porosus est maxima Crocodylidarum vivorum species, 7–9 m longa, in Australia septentrionali, orientali Indiae litore, et regionibus Asiae Meridio-Orientalis endemicum.
Ushuaia
Ushuaia est urbs Argentinae in Terra Ignum. Putatur urbs (non vicus) orbis extrema ad meridiem versus esse.
Manius Acilius Aureolus
Manius Acilius Aureolus (nescimus, quando natus est, mortuus anno 268) dux militum Gallieni imperatoris et usurpator tertio saeculo fuit. Humili loco in Dacia natus dux equitum Gallieni erat. Anno 260 Ingenuum usurpatorem vicit et necavit, anno sequente Macrianum usurpatorem. Anno 262 Augustus proclamatus postea concordiam cum Gallieno reconciliavit. Anno 265 contra Postumum usurpatorem Galliam missus victoriam iam partam perdidit. Sed tamen anno 268 Gallienus Aureolo Italiam septentrionalem contra Postumum defendendam tradidit, cum ipse ad Macedoniam contra Gothos defendendam profectus est. Aureolus vero ad Postumum defecit, post Gallienum mortem mense Augusto Mediolani iterum purpuram sumpsit. Mense sequente autem a militibus Claudii Gothici ipse caesus est.
Pontiae insulae
Pontiae insulae (alia nomina: Pontianae insulae ) (Italiane: Isole Pontine vel Ponziane) sunt archipelagus Italiae cum sex insulis in Tyrrheno mari.
Pontiae ad occidentem latialis litoris iacentes. Sunt duae insulae maiores et quattuor minores. Maxima inter eas est Pontia, quae a temporibus praehistoricis habitatur.
Archipelagus ad Latium pertinent, praesertim provinciam Latinae.
Insulae
Pontiae Insulae sunt:
Maiores:
Minores:
Aegates insulae
Aegates insulae (alia nomina: Aegades insulae, Aegathes insulae , Aegusae insulae , Egades insulae , Egates insulae ) (Italiane: Isole Egadi) sunt archipelagus Italiae cum tres insulis, in Mediterraneo Mari.