cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cybele
De syncretismo Graeco-Romano
Per multa iam saecula Cybele dea mater et domina ferarum in Anatolia et in oriente Mediterraneo fuerat, cum Graeci eam colere saeculo sexto a.C.n. coeperunt : tum Rheae, uxori Croni, adsimulata est. Itaque Mater Deum dicebatur et in Aeneide Iovem velut filium suum adloquitur. Etiam cum Demetre nonnumquam partim confundebatur. Apud Romanos non tantum cum Ope, Saturni uxore, quae eadem esse atque Rhea putabatur, sed etiam cum Tellure confundebatur, quae alma dea fruges et alios cibos hominibus suppeditabat. Lucretius similitudine verborum ludens sic huius facti rationem reddit : fruges in Phrygia primum apparuisse. Et anno quo dea Romam vecta est messes uberiores fuisse dicuntur quam prioribus annis. Ut Terra eos recipiens etiam dea mortuorum fuit. Postea a secundo saeculo p.C., dum theologi pagani diversas deas in unum numen cogere conantur, Cybele multis aliis quoque deabus adsimulatur : Minerva/Bellona/Virtus, Demeter/Ceres, Proserpina, Diana, Isis. Atque orgia Magnae Matris saepe a Graecis cum Bacchanalibus confundebantur.
Petrus Hermanus Schrijvers
Biographica
Deinde Lutetiae in Sorbonna studuit linguae latinae.
Cybele
De syncretismo Graeco-Romano
Epitheta deae Corybantes quoque, qui in Asia ministri Magnae Matris erant et armati frenetice saltabant, cum Curetibus confusi sunt  : Curetes enim iuvenes, clipeos telis percutiendo, magnum strepitum in Creta fecerant circum antrum in quo iacebat Iuppiter infans, ne Cronos vagitus audiret ac filium ubi esset detegeret. Ita de Rhea matre bene meriti erant, quae maritum deceperat. Cum mons Ida alius in Phrygia alius in Creta esset, cognomen Idaea et ipsum nonnumquam ambiguum erat.
Templum Palatinum Matri Deum Magnae Idaeae dedicatum est, qui fortasse fuit titulus deae Cressae.
Petrus Hermanus Schrijvers
Biographica
Reversus in patriam collaborator factus est Universitatis Amstelodamensis in qua anno 1970 de Lucretio sub directione professoris A.D. Leeman thesin praesentavit. In Batavia Petrus Hermanus Schrijvers praecipue apud publicum notus est ut translator poëseos latinae. Propter quod anno 2007 honoratus est Pretio Oikos a publico.
Cybele
Attis
Mater deum dicitur pastorem Phrygium, adulescentem eximia pulchritudine, amasse, Attin nomine. Minister deae factus est et fidum fore pollicitus erat. Mox tamen amore nymphae Sangaritidis, ut vult poeta Ovidius, captus eam uxorem habere voluit. Cybele irata nympham occidit et mentem Attidis ita turbavit ut ipse sibi adulescens partem virilem corporis abscidit. Eunuchus factus ad ministerium aeternum suae deae coactus est. Secundum aliam memoriam mortuus est, sed Cybele desiderio pueri sub specie pinus eum ad vitam revocavit. Haec fabula rationem reddit cur sacerdotes et devoti Magnae Matris sese ipsi mutilent et virilitatem deponant. Sperabant enim, ut Attis voluntate deae resurrexit, sic et ipsos vitam aeternam adepturos esse.
Petrus Hermanus Schrijvers
Biographica
Accepit etiam pretium "Martinus Nijhoff" anno 2011 propter eius translationem libri Lucretii de Rerum Natura, quem clamat omnium poëtarum Romanorum maximo ingenio praeditum esse.
Cybele
Attis
Ita mater castratrix sensu Freudiano dici Cybele potest.
Agdistis
Fuit etiam mythus Phrygius antiquior, Romae quidem tempore Ovidii Vergiliique non accceptus sed ab eruditis Graecis curiose litteris mandatus et postea irridendi causa ab apologetis Christianis saepe memoratus. De quo vide sis Agdistis.
In Aeneide
Libro secundo post Troiam captam Magna Mater Creusam, uxorem Aeneae, apud sese retinet, ne heros magna fata sua implere prohiberetur. Sic umbra Creusae : Libro nono insigni miraculo naves Troianorum in nymphas marinas, Nereidibus similes, convertit tum cum Turnus Rutulique classem Troianorum incensuri erant. Etenim Troia capta, Aeneas ex pinibus nemoris sacri, adnuente Magna Matre, in monte Ida classem fabricaverat et Cybele a filio Iove impetraverat ne tales naves delerentur.
Claudia Quinta
Anno 205 a.C.n., consultis et libris Sibyllinis et oraculo Delphico, Romani a deo responsum acceperunt, hostem ex Italia pellere si vellent, Matrem quaerendam esse atque Romam transportandam atque ibi optimo Romanorum tradendam. Itaque anno 204 a.C.n. lapidem nigrum qui e caelo ceciderat et dea esse putabatur, favente rege Attalo, ex Asia Romam nave advexerunt. Cum autem iam fluvio Tiberino navigarent, navis in harenis adhaesit nec moveri potuit. Post multos et vanos conatus, Claudia Quinta quaedam, cuius pudicitia male audiebat, exclamavit "ut pudicitia sibi constaret ita dea se sequeretur". Traxit funem et navis processit. Nonnulli auctores tradiderunt Vestalem virginem fuisse (praecipue a secundo saeculo p.C. ), alii matronam. Certe rumores de se sustulit. Tum Publius Scipio Nasica, qui optimus Romanorum a senatu iudicatus erat, deam accepit atque eam die 4to Aprilis in templum Victoriae in monte Palatino collocavit, qui dies festus in posterum celebratus est.
E qua fabula intelligere possumus quantum dii Asiatici a veteribus deis Romanis distarent : non tam caerimonias rite perfectas quam mores hominum sese colentium curabant. Quamquam, ut semper apud Romanos, haec inventio proposito politico non caret : optimi enim in primis sunt Optimates : et Claudia Quinta et Cornelius Nasica ex illustrissimis patriciis gentibus electi sunt, quae gentes saepe e Troiano quodam comite Aeneae ortas sese praetendebant.
De bello Teutonico
Anno 102 a.C.n. paulo ante pugnam cum Teutonibus, Bataces quidam, Pessinuntius Magnae Matris sacerdos, Romam venit ex ipsis deae verbis victoriam Romanorum praenuntiaturus. Honorifice in senatum introductus est, sed postquam eadem apud populum agere voluit a tribuno plebis Aulo Pompeio e tribunali vi detractus et vanitatis mendaciique accusatus est. Quo ipso die ille tribunus domum reversus in gravem morbum incidit ac post paucos dies interiit. Quod factum Romanorum fidem in huius deae potentiam auxit, ut quae iniuriam sibi inlatam tam manifeste vindicarat.
Ipse Marius mox Pessinuntem voti solvendi causa peregrinatus est (hecatomben voverat).
De Megalesibus
Sacerdotes ex Asia Romam deam suam secuti sunt : eunuchi enim erant et Galli vocabantur (fortasse quod primi ex Galatia venerant). Megalesia feriae in honorem deae inter quartum et decimum diem mensis Aprilis celebrabantur ; tum clamorosa pompa imago deae per urbem a Gallis portabatur et Almonis aqua abluebatur : mirantibus Romanis, tibiae Phrygiae, tympana, cymbala et cornua magnum strepitum edebant. Nonnulli Galli armati bacchico more saltabant atque proprium sanguinem effundebant : sic priscos comites Asiaticos deae, Corybantes dictos, referebant. Fideles nummos argenteos vel aereos aut etiam rosas eis iactabant. Civibus Romanis sacerdotes esse aut ritibus tam freneticis interesse non licebat. Ita hic cultus Asiaticus a moribus Romanis abhorrens, quamquam in media Urbe quadrata Romulea situs, a cetera religione secretus diu remansit.
Polponacium
Polponacium (alia nomina: Pulpinazum, Polpenazis) (Italiane: Polpenazze del Garda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 610 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Polponacienses appellantur.
Cybele
De Megalesibus
Reliquae feriae nihil Asiatici retinebant : nam ludi Megalenses ludi scaenici erant. Aediles curules tragoedias et comoedias eligebant, quas populo offerrent (scimus ex didascaliis fabularum et Plautum et Terentium comoedias ludis Megalensibus docuisse). Lectisternium quoque fiebat quo moretum Cybelae apponebatur, quia cibus priscus putabatur. Praeterea sodalitates ex nobilibus gentibus ad convivia tam dispendiosa vicissim inter se invitabant, ut senatusconsultum de sumptu eorum minuendo factum sit. Mox etiam circenses ludi die decimo Aprilis additi et sub Domitiano vel Traiano imperatore statua Magnae Matris tergo leonis sedentis in spina circi prope obeliscum posita est.
Polponacium
Geographia
Municipium in Riviera Benacensi Brixiana et in Valtenesi situm.
Cybele
De Megalesibus
Augustus cultui deae favit, ut quae vicina domui Augustae erat in monte Palatino et tutelaris dea Troianorum fuerat : nam gens Iulia, in quam adoptatus erat, per Iulum ex Aenea ortam esse praetendebat. Itaque templum incendio anno 3 deletum restituit in pristinum splendorem. Et poeta novi principis, Vergilius, partes magnas in Aeneide Magnae Matri tribuit. Nihilominus Megalesia feriae ritu Graeco-Romano celebrabantur, verae Phrygiae feriae, quibus Attis deus cum Cybele artissime coniunctus erat, non ante imperatorem Claudium Romae publice celebratae.
De cultu mystico
Imperator Claudius tandem prohibitiones sustulit  : abhinc per prima saecula post Christum natum cultus matris deum et pastoris Phrygii Attidis, ministri eius, floruit per provincias disseminatus. Una e religionibus erat quae initiis et mysteriis aliquid post mortem mystis promittebat. Tum in templis quae vocabulo Graeco Metroa (Μητρᾣα) nominabantur praecipua caerimonia erat taurobolium, quo devotus deae sectator, sanguine tauri immolati aspersus, velut baptizabatur atque renatus in aeternum dicebatur. Taurobolia publica quoque fiebant, ad salutem imperii et imperatoris. Et quotannis magnae celebrationes inter diem 15 et 27 mensis Martii publice fiebant : primo mortem Attidis lugebant, corpus suum lacerantes nonnumquam usque ad iacturam virilium partium (die 24 Martii quem "Sanguem" nuncupabant), mox eius resurrectionis laetitia exsultabant (die 25 = Hilaria). Et feminae et viri Romani tum magni sacerdotes deae erant.
Realitas simulata
Realitas simulata est hypothesis realitatem simulari posse, exempli gratia per simulationem computatralem, usque ad gradum qui a "realitate vera" distingui non potest, et fortasse vero talis simulatio est. Conscios continere potest mentes qui sciunt vel fortasse penitus non sciunt sese intra simulationem habitare. Hic hypothesis a realitate virtuali magnopere discrepat, a notione hodierna quae per technologiam effici facileque ab experientia actualitatis distingui potest; participes naturam rerum quas experiuntur numquam dubitant. Realitas simulata, contra, a realitate "verae" difficiliter separari vel etiam non fieri potest. Fuit multum disceptationis huius rei, a sermone philosophico ad adhibitiones utiles in computatione varians.
Maximilianus I (imperator)
Maximilianus I , natus Novae Civitatis Vindobonae (hodie Germanice Wiener Neustadt) die 22 Martii 1459 - Ovilavae (hodie Germanice Wels) obiit die 12 Ianuarii 1519. Maximilianus fuit ab anno 1493 Germanorum et Romanorum rex et ab anno 1508 usque ad mortem imperator Sacri Romani Imperii. Et "Ultimus Eques" nominatus est.
Realitas simulata
Nexus externi
''
Maximilianus I (imperator)
Vita
Die 18 Augusti 1477 Maximilianus Mariam Burgundiae in matrimonium duxit. Sola filia legitima imperatoris et Mariae fuit Margarita ab Austria.
Post mortem Mariae propter lapsum ab equo die 27 Martii 1482, Maximilianus I in matrimonium Biancam Mariam Sfortiam duxit, quae antea Philiberto I Duci Sabaudiae nubere debebat, Philibertus tamen ante nuptias obiit.
Sancta Nympha
Sancta Nympha (Italiane Santa Ninfa; Sicule: Santa Ninfa) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5250 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Drepanitana situm.
26 Maii
26 Maii dies 146ª anni est (147ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 219 dies manent.
Maximilianus I (imperator)
Vita
Patre Friderico III adhuc vivente die 16 Februarii 1486 in urbe Francofurti rex Romanorum electus est.
Paullinia cupana
Paullinia cupana (binomen a Kunth anno 1821 statutum) est species plantarum in Amazonia sponte crescentium ibique propter semina stimulantia cultarum.
Aiguamúrcia
Aiguamúrcia (Hispanice:  Aiguamurcia ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 917 incolarum sunt.
26 Maii
Secundum Calendarium Romanum est ante diem septimum Kalendas Iunias, quae a.d. VII Kal. Iun. abbreviantur.
3080 Moisseiev
3080 , olim designationibus 1935 TE, 1967 EN1, et 1983 AT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Pelagia Shajn, astronomo apud Observatorium Pulkovense versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3080 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Wiligelmus
Wiligelmus, etiam Gulielmo da Modena appellatus, fuit sculptor Italicus, qui inter annos 1099 et 1120 Mutinae in opere erat in ornanda ecclesia cathedrali. Wiligelmus fuit, qui primus sculptor operi suo nomen subscripsit : Inter scultores
quan/to sis dignus onore,
cla/ret scultura
nunc Wiligelme tua.
Amancey
Amancey est commune Francicum 661 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Tarvenna
Tarvenna, vulgo Thérouanne est commune Francicum 1'070 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto. Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Morinorum.
Merklingen
Merklingen est vicus et commune Badense-Virtembergense 1'908 incolarum (anno 2012).
Estaing (Pyrenaeus Superior)
Estaing (Occitanice Estanh, Latine Palus) est commune Francicum 80 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
David Seymour (photographus)
David Seymour (Varsoviae natus familia iudaica die (20 Novembris 1911; necatus in El Qantara Aegypti inter bellum die 10 Novembris 1956) fuit photographus Polonicus.
Albinyana
Albinyana (Hispanice: Albiñana) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 2347 incolarum sunt.
Courceroy
Courceroy  est commune Francicum 119 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
AC Milan
Associazione Calcio Milan, vel modo AC Milan (Consociatio Pediludium Mediolanum) societas pediludii Italiae Mediolani est. Condita anno 1899 mense Decembri die sexto decimo est et in prima categoria italici pediludii (Italiane Serie A) ludit. Militia haec Langobardiae regionis caput una cum Internationale, in 1908 de rubrae-nigrae societatis dissidentibus 43 sociis nata, exprimit. E 1963 apud sedem ludicam Milanello ('parvum Mediolanum'), in Baretii Provincia, exercetur.
Haec societas Italicae ligae duodeviginties et Europae septies victor fuit.
Stadium
AC Milan in Stadio Iosepho Meazza Mediolani ludit. Hoc stadium 80.018 spectatores continere potest. Stadi nomen ad Italicum pedilusorem Iosephum Meazza dedicatur.
Christophorus Paolini
Christophorus Paolini (natus die 17 Novembris 1983) est scriptor seriei mythistoriarum phantasticarum Inheritance Cycle appellatae. Iam quindecim annos natus Paolini primum librum scripsit.
Series libros quattuor comprehendit: Eragon (editus anno 2002), Eldest (2005), Brisingr (2008) et Inheritance (2011).
Carceres secreti CIA
Carceres secreti CIA (Anglice: black sites 'situs nigri') sunt clandestina detentionis loca ab actione Americana in variis terris directa, inter quos plures civitates membra Unionis Europeae.
Existentia, quam Amnestia Internationalis ab anno 2005 iam suspiciebat, loquens de gulagia sive гулаг (mentionem faciens de Sovieticis detentionis castris), est revelata a periodico Washington Post, et Georgius Bush, Praeses Civitatum Foederatarum Americae, rem confessus est die 6 Septembris 2006.
Dick Marty, Senator Helveticus, Ianuario 2006 edidit rudimenta relationis petitae a Consilio Europaeano, quae firmavit prope centum homines raptos esse a CIA et translatos in carceres secretos et/vel missos in terras Medii Orientis et Asiae sine iudicio nec advocatis in formulis iudiciorum appellatis Anglice "extraordinary rendition."
Courcelles-sur-Voire
Courcelles-sur-Voire  est commune Francicum 34 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
David L. Seymour
David L. Seymour (natus in Wethersfield Connecticutae die 2 Decembris 1803; mortuus in Lanesborough Massachusettae die 11 Octobris 1867), causidicus, fuit politicus Americanus. Seymour in Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum munere populi Novi Eboraci functus est.
Jalmenus daemeli
Jalmenus daemeli (Anglice Daemel's blue, Dämel's blue, emerald hairstreak) est papilio familiae Lycaenidarum, in Nova Cambria Australi et Terra Reginae endemica. Frequentissima est in litoralibus Terrae Reginae australis regionibus
Latitudo alarum est circa 30 mm.
Larvae multis plantis vescuntur, inter quas species Acaciarum, Eucalyptus melanophloia, et Heterodendrum diversifolium.
In necessariis unitas, in dubiis libertas, in omnibus caritas
In necessariis unitas, in dubiis libertas, in omnibus caritas est sententia theologi Luterani Ruperti Meldenii quae saepe perperam sancto Augustino adscripta est.
Jalmenus daemeli
Erucae ab Iridomyrmice rufonigero specie formicarum apparentur.
Amagney
Amagney est commune Francicum 735 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Fanum Sancti Theodori (discretiva)
Fanum Sancti Theodori potest:
Rupertus Meldenius
Rupertus Meldenius aut Petrus Meuderlinus fuit theologus Luteranus ac studiosus paedagogiae. Praeclara sententia eius est:
Osvaldus Mosley
Osvaldus Ernald Mosley  (natus Londinii die 16 Novembris 1896 - mortuus est die 3 Decembris 1980 in Orsay in praefectura Exona, Francia) fuit vir publicus Britannicus et conditor factionis Societatis Britannicae Fascistorum (Anglice British Union of Fascists, BUF). Mosley legatus apud Parlamentum Regni Uniti fuit accurate in Parlamento ab anno 1918 usque ad annum 1924 munere populi Harrow et ab anno 1926 usque ad annum 1931 populi Smethwick functus est.
Padengis
Padengis (alia nomina: Patengulis) (Italiane: Padenghe sul Garda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 320 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Padengenses appellantur.
Geographia
Municipium in Riviera Benacensi Brixiana et in Valtenesi situm.
Thélus
Thélus est commune Francicum 1'202 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Inga edulis
Inga edulis (binomen a Carolo Friderico Philippo de Martius anno 1837 statutum) est arbor fructifera in Amazonia sponte crescens ibique propter fructus edules culta.
Ternas
Ternas est commune Francicum 135 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
552 Sigelinde
552 , olim designationibus 1904 PO et 1941 MG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 552 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iohannes Harrison
Iohannes Harrison (1579 – 1656 ) fuit benefactor Ledesiae, mercator et vir magnae dignitatis, tenens authoritates officiales scabinum et scrutarium.
Vita
Fundavit Ecclesiam Sancti Ioannis (St. John's Church) in Ledesia quod Ecclesia Sancti Pauli (tunc ecclesia sola in urbe) erat nimis densa. Movit Scholam grammaticam Leodiensem ad situm novum in suo agro, prope Theatrum magnum Leodiensem. Aedificavit ptochotrophos ut adiuvaret pauperes urbis quoque.
Fuit, per Bellum Civile Anglicum, defensor et creditor regis. In fabula populari, cum Carolus I rex Ledesiam venisset ut captivus, Harrison iit ad carcerem et eum visitavit, cantharum cervisiae tenens. Nam quamquam haec res licuit, cantharus aureos regi continebat.
Sepulcrum Iohannis Harrison est nunc in sua Ecclesia, prope aram.
Cormost
Cormost  est commune Francicum 292 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Edmundus Beckett
Edmundus Beckett, Anglice Edmund Beckett Denison, denuo Edmund Beckett, baron Grimthorpe (natus 12 Maii 1816 ad Carlton Hall iuxta Newark-on-Trent Nottinghamiensis comitatus; mortuus 29 Aprilis 1905 in Fano S. Albani), alumnus Collegii Etonensis et mox Collegii Trinitatis apud Cantabrigienses, fuit causidicus architectusque Anglicus. Campanae horologii mechanici novi Palatii Westmonasteriensis (aedificium Parlamenti Britannici) proposuit.
David Seymour (athleta)
David Seymour (natus in High Wycombe die 27 Septembris 1984) est lusor Anglicus Harpasti XV.
Sollers Hans
Sollers Hans erat equus saeculi undevicesimi exeuntis in Germania qui credebatur res arithmeticas comprehendere. Magister eius, quidam Wilhelm von Osten, magister rerum mathematicarum, problemata arithmetica equo ponebat. Equus, problematibus auditis vel visis, cum terram ungue suo aliquotiens feriebat, videbatur eis spectantibus problema solvisse.
Revera autem Hans res sequebatur quae magister von Osten inscius signabat. Haec demonstrabat psychologus Oskar Pfungst anno 1907, qui experimenta fecit in quibus viri qui inscii solutionis erant problemata equo ponebant. Equus, cum signa a viris insciis non recipiebat; problemata solvere haud poterat.
Les Alliés
Les Alliés est commune Francicum 123 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
553 Kundry
553 , olim designationibus 1904 PP, 1932 CL, et 1957 UB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 553 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Socolata
Socolata seu chocolata est potio e tostis Theobromatis nucleis facta. Socolata etiam dicitur alimentum solidum aut amarum aut dulce ex eisdem nucleis tostis et contritis compactum. Patria socolatae est America Media. Conquisitatores Hispani usum potionis in Mexico apud Aztecos saeculo sexto decimo animadverterunt et in Europam introduxerunt.
De nominibus
Vocabulum "cacao" e lingua gentis Olmecae ortum esse, inde ad linguas Mayenses, inde ad Nahuatl pervenisse censetur. In Hispanicam Latinamque et alias linguas Europaeorum cito assumptum est post annum 1526 quo sectatores Cortesii mores Aztecorum observare et describere coeperunt. Latine sicut Hispanice "cacao" ab origine tam de potione quam de seminibus dicebatur, sed saeculo XVI exeunte verbum novum "chocolate" vel "chocolata", origine sine dubio Nahuatl sed etymologia haud certa, linguis Europaeis adhibita est ad potum denotandum.
Historia ante Mutezumam mortuum
Botanici archaeologique plures, qui arborem Theobroma cacao millennio II a.C.n. exeunte in America media domesticatum esse censebant, recentius confiteri suadentur speciem in Amazonia occidentali neque alibi nativam esse; ibi prope limites Peruviae Brasiliaeque et Aequatoriae diversitatem suam geneticam maximam monstrare; ibidem ad usum humanum conversam esse. Frequentatores illius loci, quam archaeologi Santa Ana-La Florida appellant, in parte australissima Aequatoriae ad fundum vallis tributariae Amazonicae absconditi, a medio millennio III a.C.n. potum e fructibus cacai derivatum iam sumebant. Testimonia huius usus etiam e locis archaeologicis mediae Americae nonnullis referuntur, sed recentioribus, videlicet Puerto Escondido Honduriae et Paso de la Amada civitatis Chiapae in Mexico. Sed studia chemica fictilium, quibus theobrominum detegitur speciei T. cacao certe vestigium, de natura potionis pauca dicunt. His enimvero regionibus nostro tempore cicha seu potio alcoholica e suco fructuum cacai facta a populis indigenis consumi solet.
Cicha e cacao non est chocolata. Usus antiquissimus chocolatae verae (i.e. potionis stimulantis e seminibus cacai torrefactis et contusis factae) ibi quaeri potest, ubi vestigia seminum cacai molitorum aut testimonia consumptionis chocolatae calidae aëratae primum videntur: seminibus non molitis haec potio confici haud potest; sine calefactione et aëratione stimulatio aegre sentitur. Quae aëratio, ab Hispanis aliisque recentioribus cum molinillo effecta, simplici tranfusione e vase manu elevato in vas solo positum effecerunt Aztecae, sicut in Codice Tudela stilo Europaeo usum Mexicanum depingitur (f. 3r; vide imaginem). Ita iam antea effecerunt Olmecae, sicut Vas Princetonianum saeculi fere VIII p.C.n. in episodio mythologico monstrat (vide imaginem). Olmecorum metropolis ad locum archaeologicum San Lorenzo civitatis Verae Crucis in Mexico reperta est. Ibi in vasis vestigia theobromini reperta sunt. Mayae avide potionem socolatam sumere solebant, vasis certe cylindricis utentes, fortasse etiam vasis, quibus canales inserti sunt (quidam autem hanc usum negant). Nomen kakaw "cacao", si re vera apud Olmecos ortum sit, a Mayis certe usitatum est.
In socolatam potiones addebantur Bixa orellana, Bourreria huanita, Calocarpum mammosum, Ceiba fortasse pentandra, Chiranthodendron pentadactylon, Cymbopetalum penduliflorum, Magnolia mexicana, Piper amalago, Tagetes lucida, Vanilla planifolia, Zea mays''
Jalmenus eichhorni
Jalmenus eichhorni (Anglice northern hairstreak, northern imperial blue) est papilio familiae Lycaenidarum, in Terra Reginae (Paeninsula Capitis Eboraci non exclusa) endemica.
Socolata
Historia post Mutezumam mortuum
Adduntur piper nigrum, cinnamum, cardamomum, caryophyllum, anisum, amygdalae, saccharum, vanilla, aceote, maizium, nuces avellanae, capsicum, Piper amalago (mecaxochitl), Enterolobium cyclocarpum (huanacaxtle), rosa Alexandrina.
Jalmenus eichhorni
Latitudo alarum est circa 30 mm.
Larvae multis speciebus Acaciarum vescuntur, inter quas A. crassicarpa, A. leptocarpa, A. humifusa, et A. holosericea.
Socolata
De modis hodiernis
Chocolata, quia artífices suis cuiusque utuntur fabricationis praeceptis, haud semper eundem habet ubique saporem aspectumque. Secundum diversa fabricandi praecepta, potest lacti, saccharo, fructibus et nucibus, piperi aliisve condimentis misceri. Chocolata solida secundum lactis et sacchari additionem colore distinguitur, atra, lactea, alba. Socolata atra vel amara, licet quadam temperetur condimentorum mixtura, est harum trium sincerissima. Socolata lactea, ut ipso indicatur nomine, magna parte e lacte fabricatur. Socolata alba non e pulvere sed e butyro cacai fabricatur saccharoque miscetur.
Jalmenus eichhorni
Erucae ab Iridomyrmice gracili, Iridomyrmice reburro, et Iridomyrmice sanguineo speciebus formicarum apparentur.
Valentinus Ionescu
Valentinus Marianus (Dacoromanice Valentin Marian) Ionescu (natus die 3 Septembris 1961 Bucarestae) iurisconsultus et vir publicus Dacoromanicus est.
Cursus honorum
Anno 1991 ad foedus iuventutis Factionis Christianae democraticae nationalis colonorum (PNȚ-CD) accessit. Mense Ianuario 1997 praeses auctoritatis nationalis privatizationis factus est et a mense Septembri ad mensem Decembrem eiusdem anni consiliarius praesidis Aemilii Constantinescu fuit. A die 5 Decembris 1997 ad usque 17 Aprilis 1998 minister privatizationis in consilio ministrorum Victoris Ciorbea erat.
Gnaeus Naevius
Gnaeus Naevius (ca. 270 a.C.n.–ca. 201 a.C.n.) fuit poëta epicus et scriptor scaenicus Aevi Latinae Veteris, qui Romae inter annos 235 et 205 a.C.n. floruit. Primum carmen epicum omnino originis Latinum confecit. Felicissimus inter personas litterarios erat donec sua dicta acerba, in comoediis pronuntiata, familiam inritarent Metellorum, cuius unus erat consul. Opprobriis autem in carcere recantatis, liberatus est a tribuno, cui erat potestas tribunicia, revera potestas sententiae habeas corpus. Iterum autem peccans, ex urbe Tunisiam exterminatus est, ubi suum elogium composuit et sibi mortem conscivit. Suae comediae erant generis fabularum palliatarum, accommodationis Graecae Comoediae Novae. Miles per Bellum Punicum Primum, reipublicae amans, novum genus, fabulam praetextam appellatum, excogitavit, prolationem tragoediae in personas casusque Reipublicae Romanae, ex toga praetexta (a magistratibus gesta) appellatum. Solum fragmenta nonnullorum poematum exstant.
Regio Orenburgensis
Regio Orenburgensis (Russice Оренбургская область, tr. Orenburgskaja oblast' ) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1934 creatum, et ab anno 2000 in eius Districtum Foederalem Subvolgensem inclusum. Aream 123 702 km2 et circa 1 994 milia incolarum (anno 2016) habet.
Regio Orenburgensis marginem planitiei Europaeae Orientalis, extremitatem meridianam Uralium montium atque Cisuraliam meridianam continet. Cum regionibus Russicis Samarensi (in occidente), Celiabinskensi (in septentrio-oriente) et Saratoviensi (in meridie-occidente), rebus publicis autonomis Russicis Tatarstania (in septentrio-occidente) et Baschkiria (in septentrione) atque cum re publica sui iuris Kazachstania (in meridie orienteque) contermina est.
Rhymnus flumen regionis maximum est, Sacmara accola eius longissimus. Samara et Su Volgae accolae in regione oriuntur.
Caput regionis est Orenburgum, aliae urbes Buguruslan et Busuluk et Iletzkaia Saschtschita et Orum et Sacmara sunt.
Vilajuïga
Vilajuïga (Hispanice:  Vilajuïga) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 1166 incolarum sunt.
Matiacum
Matiacum (alia nomina: Masciacum, Masciugum) (Italiane: Masciago Primo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 290 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Matiacenses appellantur.
9001 Slettebak
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9001 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
2167 Erin
2167 , olim designationibus 1971 LA, 1938 EV, 1954 CH, 1973 WG, et 1973 YF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Perthiae, astronomo apud Observatorium Perthiae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2167 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Acheron
Acheron (Graece Ἀχέρων, Neograece Αχέροντας) est flumen quod per 58 chiliometra extenditur, et per Epirum in Graecia septentrio-occidentali fluit. Quod flumen etiam in mythologia Graeca reperiri potest, ubi Orcus flumine Acheronte continetur.
In mythologia
In mythologia Graeca et in Dantis Divina Comoedia, Acheron est unus e quinque fluminibus Orci, ubi Styx, Cocytus, Phlegethon, et Lethe in Acherontem effunduntur.
Praeter Stygem, Acheron dicitur flumen super quod Charon mortuos in Orcum traducit.
In Platonis Phaedone, mortui qui medio modo vitam peregerunt per Acherontem in paludem Acherusiam perveniunt, ubi poenas dantes iniuriarum purgantur.
Teneur
Teneur est commune Francicum 279 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Colombé-le-Sec
Colombé-le-Sec  est commune Francicum 139 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Regio Kaliningradensis
Aream 15 125 chm2 et circa 977 milia incolarum (anno 2016) habet. Metropolis regionis est Kaliningradum.
Strigonium
Strigonium  (Hungarice: Esztergom; IPA: [ˈɛstɛrgom], Theodisce: Gran) est urbs Hungarica circiter 31 000 incolarum flumini Danubio adiacens.
Regio Kaliningradensis
In litore maris Baltici et duarum lacunarum magnarum, linguis terrae longissimis a mari separatarum et fretis tenuibus coniunctarum, sita est; hae lacunae Recens lacus et Curonicus lacus nuncupantur. Lingua terrae Curonica inter mare et lacum Curonicum iacet et lingua terrae Vistulensis inter mare et lacum Recentem.
Strigonium
Historia
right|thumb|Basilica Strigonii Aetate romana erat apud Strigonium oppidum, quod Salvio Mansio appellabatur. Strigonium una antiquorum urbium Hungariae est. Anno 1000 Stephanus primus Hungariae rex ibi coronatus est. Eodem anno sedes archiepiscopalis fundata est cui ab anno 1279 titulus primatis Hungariae pertinet.
Regio Kaliningradensis
Nemenus fluvius per confinium cum Lituania fluit. Pregella est flumen regionis maximum, cuius in ostio Kalingradum situm est. Pillavia altera urbs magna ad fretum, lacum Recentem cum mari coniungens, iacet. Aliae urbes sunt Cruciburgum Venedicum, Gilavia Borussica , Hieropolis, Labiavia, Raganita , Tapiavia et Tilsa.
Strigonium
Historia
In summo loco urbis ecclesia magna cathedralis (Basilica vocata) est. Ecclesia ista in loco praecedentae in XIX saecluo aedificata ad cuius consecrationem Franciscus Liszt missam (vocatam strigoniensis) composuit.
Belfuratus
Belfuratus (Hispanice: Belorado) est oppidum et municipium provinciae Burgorum (Castella et Legione). Locus est clarus in itinere ad Compostellam.
Theobroma grandiflorum
Theobroma grandiflorum (binomen a Carolo Mauritio Schumann anno 1886 statutum) est arbor fructifera in Amazonia sponte crescens ibique propter fructus edules culta.
Alphonsus Maria Stickler
Alphonsus Maria Stickler (natus die 23 Augusti 1910 in Neunkirchen Austria Inferiori – mortuus est aetate gravissima Romae die 12 Decembris 2007) - fuit presbyter Salesianus cardinalis Austriacus et ab anno 1971 usque ad annum 1983 Bibliothecae Apostolicae Vaticanae praefectus, deinde titulo Sanctae Romanae Ecclesiae bibliothecarii et archivarii insignitus fuit (usque ad annum officii resignationis 1985). Iuris canonici eiusque historiae erat eruditus praeclarus. In pontificia universitate Salesiana facultatem iuris canonici rexit per quinquennium, dehinc munus rectoris magnifici adimplevit usque ad annum 1966.
Allenjoie
Allenjoie est commune Francicum 758 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Strigonium
Historia
Procul basilicae arx regia est.
Oppida Coniuncta
Urbs consortionis est
Psalmus 17
Psalmus 17 (enumeratione Graeca psalmus 16 dictus) libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit superscriptione "Precatio. David" et verbis "Exaudi, Domine.
Iohannes Calvinus, theologiae Christianae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: "Psalmus hic continet tristem querimoniam de crudeli hostium superbia. Deinde testatur David, praeter meritum ita se inhumaniter vecxari, quia nullam illis saeviendi causam dederit. Simul Deum vindicem implorat, ut eius manu liberetur. Etsi autem inscriptio nullum tempus designat, probabile tamen est Davidem hic de Saule et eius asseclis conqueri."
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 17 (16) ex versione vulgata Clementina: 1 Oratio David. Exaudi, Domine, iustitiam meam; intende deprecationem meam. Auribus percipe orationem meam, non in labiis dolosis. 2 De vultu tuo iudicium meum prodeat; oculi tui videant aequitates. 3 Probasti cor meum, et visitasti nocte; igne me examinasti, et non est inventa in me iniquitas. 4 Ut non loquatur os meum opera hominum: propter verba labiorum tuorum, ego custodivi vias duras. 5 Perfice gressus meos in semitis tuis, ut non moveantur vestigia mea. 6 Ego clamavi, quoniam exaudisti me, Deus; inclina aurem tuam mihi, et exaudi verba mea. 7 Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te. 8 A resistentibus dexterae tuae custodi me ut pupillam oculi. Sub umbra alarum tuarum protege me 9 a facie impiorum qui me afflixerunt. Inimici mei animam meam circumdederunt; 10 adipem suum concluserunt: os eorum locutum est superbiam. 11 Proiicientes me nunc circumdederunt me; oculos suos statuerunt declinare in terram. 12 Susceperunt me sicut leo paratus ad praedam, et sicut catulus leonis habitans in abditis. 13 Exsurge, Domine: praeveni eum, et supplanta eum: eripe animam meam ab impio; frameam tuam 14 ab inimicis manus tuae. Domine, a paucis de terra divide eos in vita eorum; de absconditis tuis adimpletus est venter eorum. Saturati sunt filiis, et dimiserunt reliquias suas parvulis suis. 15 Ego autem in iustitia apparebo conspectui tuo; satiabor cum apparuerit gloria tua.
3081 Martinůboh
3081 , olim designationibus 1971 UP, 1952 RJ, 1975 XG3, et 1982 RO agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Luboš Kohoutek, astronomo apud Observatorium Hamburgensis versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3081 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iosephus Albani
Iosephus Albani (natus nobili familia, quae Ecclesiae Catholicae iam multos cardinales et etiam papam ( Clementem XI donaverat, Romae die 13 Septembris 1750 – mortuus est Pisauri die 3 Decembris 1834) fuit cardinalis Italicus, breviter a mense Martio 1829 usque ad mensem Decembrem 1830, Pio VIII regnante, Secretarius Status et postea Bibliothecae Apostolicae Vaticanae praefectus.
Vilafant
Vilafant (Hispanice: Vilafant) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 5465 incolae sunt.
Fridericus III
Fridericus III , natus in Ponte Aeni ( Germanice Innsbruck) die 21 Septembris 1415 - Lentiae (hodie Germanice Linz) obiit die 19 Augusti 1493. Fridericus III fuit ab anno 1452 usque ad mortem Romanorum Imperator. Sententia eius erat: Hic regit, ille tuetur. Et monogramma eius erat A.E.I.O.U.
Rex Romanorum et imperator
2 Februarii 1440 Francofurti rex Romanorum electus est. 17 Februarii 1448 concordatum Vindobonense cum papa Nicolao V signavit, qua ecclesia Germanica dicioni Sedis Sanctae tradita est. Itaque Fridericus III (ultimus Romanorum Imperator Romae a papa Nicolaus V) coronatus est. Nam anno 1530 papa Bononiae insigne imperium capiti ultimi imperatoris a papa coronati Caroli V imposuit.
Successio
Filius eius Maximilianus I (1459 - 1519) die 16 Februarii 1486 patre adhuc vivente rex Romanorum atque succesor Friderici in urbe Francofurti electus est.
Aïssey
Aissey est commune Francicum 162 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Annum sacrum
Annum Sacrum est encyclica epistula  papae Leonis XIII die 25 Maii 1899 id est paulo ante initium iubilaei promulgata. Haec encyclica cultubus Sacri Cordis Iesu et Iesu Cristi Regis dicata est.
Numerius Fabius C.f. Pictor
Numerius Fabius C.f. Pictor (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus post annum 266 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Familia
Pater eius post finem Belli Samniticum templum Colli Quirinali voverat et anno 304 a.C.n. imaginibus pictis ornari iussit, propterea quod nomen pictoris acceperat. Quem filii eius hereditate acceperunt. Frater Numerii Gaius Fabius C.f. Pictor anno 266 a.C.n. consulatum gessit.
Cursus honorum
Ipse Numerius anno 273 legationi Quinti Fabii. Maximi Gurgiti ad regem Ptolemaeum II Aegypti interfuit, qua relationes inter civitates coeptae sunt. Anno 266 una cum Decimo Iunio D.f. Pera consul fuit. Uterque consul hoc anno bis triumphavit: primo de Sassinatibus atque deinde de Sallentinis et Messapiis.
Esquièze-Sère
Esquièze-Sère (Occitanice Esquiesa-Cèra) est commune Francicum 391 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
27 Maii
27 Maii dies 147ª anni est (148ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 218 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem sextum Kalendas Iunias, quae a.d. VI Kal. Iun. abbreviantur.
Festa et feriae
Ecclesia catholica celebrat festum diem venerabilis Bedae
Apologia pro casuistis
Apologia pro casuistis liber francogallicè conscriptus sub titulo Apologie pour les casuistes contre les calomnies des jansénistes (Apologia pro casuistis adversus calumnias Iansenistarum), opus est theologiae moralis quod a "theologo professoreque quodam iuris canonici" cuius nomen non liquet in lucem prodiit mense decembri anno 1657 Lutetiae Parisiorum e praelis Caspari Meturas. Statim creditus est Georgio Pirot, Iesuitae (1599-6 oct. 1659), qui paulò post tristitiâ correptus, ut aiunt, vitâ functus est.
De opere eiusque auctoritate
Liber, mediocris mensurae (191 paginas in quarto plicatas habet, quibus folium erratorum additur), in quinquaginta quatuor "obiectiones" dividitur. Georgius Pirot, professor theologiae in Collegio Clarimontano "Litteris Provincialibus" Blasii Paschalis, haud obscuris, respondere conatur. Adversus asseclas Portus Regii fautoresque Iansenismi varias accusationes satis suetas trivialesque iterat. Auctor etiam nonnulla interpretamenta a Blasio Paschali in Litteris Provincialibus de sententiis moralibus casuistarum prolata refutat atque in Iansenistas ipsos accusationes laxismi retorquet. Nihilominus, quod huic operi peculiare esse videtur, nullo modo alias accusationes refellit quas iustas esse autumat, praecipuè de absolutione, de fenore, de homicidio. Georgius Pirot theologiam minimè rigidam sed vivacem et mutabilem secundùm condiciones vitarum proponit, quasi legum structuram.
Cum Apologia pro casuistis apparuit, favente Societate Iesus, multi clamores et clangores orti sunt, liber commovit plurimùm cleros et non tantùm quos Iansenistis favebant famamque ingentem habuit , cum ubique pessimè receptus est. Curiones urbis Lutetiae vires iungunt ut opus, sine ullo privilegio vel approbatione editum, condemnetur. Iesuitae in dubio sunt an liber sit defendendus necne. Liber tandem anno 1659 a Papâ in indice librorum prohibitorum ponitur. Curiones Parisienses, infestè et hostiliter adversus Iesuitas agentes , conviciis tam saevis quam quae in Litteris Provincialibus inveniri queunt utentes , ad finem optatum pervenerunt cum tandem liber condemnaretur. Attamen, propter hanc minimè tranquillam altercationem factum est anno 1659 ut in perpetuum "Synodi curionum Parisiensium" interdicerentur.
Verisimiliter, Apologia pro casuistis id effecit ut anno 1679 a Curia Romana laxismus condemnatus esset, denuntiantibus postulantibusque theologis Universitatis studii Lovaniensis, in quâ cunas suas doctrina Iansenistica habebat. Usque ad suppressionem anno 1797 Universitas studii Lovaniensis centrum et castrum fuit theologiae Augustinianae, vel Iansenisticae ut aiunt, quam usque apud eam promoverunt theologi et canonistae ut Petrus Stockmans, Johannes van Neercassel, Iudocus Le Plat et famosus ille Van Espen eiusque discipulus Febronius, atque cuius Baius et Iansenius rectores fuerunt. Lovanii Iansenismus praepolebat. Verisimiliter etiam, propter hanc condemnationem "Coetus Cleri Regni Franciae" anno 1700 ad maiorem severitatem moralem favendam inclinavit.
Regio Ircutensis
Regio Ircutensis (Russice Иркутская область, tr. Irkutskaja oblast' ), in Siberia orientali sita, est subiectum Foederationis Russicae, anno 1937 creatum, et ab anno 2000 in eius Districtum Foederalem Sibericum inclusum. Cum territorio Crasnoiarensi in occidente, Iacutia in septentrio-oriente, territorio Transbaicalico in oriente, Buriatia in oriente meridieque et Tuva in meridie-occidente contermina, aream 774 846 chm2 et circa 2 410 milia incolarum (anno 2016) habet.
Neustria
Neustria pars occidentalis regni Francorum inter Ligerem et Scaldem flumina erat. Nomen terram novam vel occidentalem significat. Anno 511, post mortem Chlodovechi I regis Francorum, regnum inter filios divisum est atque Neustria una ex partibus facta est. Semper a rege ex familia Merovingorum administrata est. Saepe bella civilia cum aliis partibus ut Austrasia gerebantur, saepe autem utraque pars uno rege regebatur. Anno 751, cum Pippinus maior domus regni ultimum regem Merovingorum Childericum III deposuisset et ipse rex Francorum factus esset, ceteris partibus conciliata est.
Espieilh
Espieilh (Occitanice Espielh) est parvum commune Francicum 30 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Regio Ircutensis
Urbes
Caput et urbs regionis maxima est Ircutia (cum agglomeratione, quae Ircutiam Schelechovio et Angaropoli urbibus coniungit), ceterae urbes sunt Bodaibo, Brattica, Udinium Inferius etc.
Res geographicae
Saiani montes regionis sunt altissimi; iugum Baicalense et planities montana Baicalensis Borealis a Buriatia regionem separant. Media regione planities elata Leno-Angarensis patet.
Baical lacus Siberiae maximus hic situs est et receptaculum aquae Bratticum lacus structilis immensus; alter lacus structilis receptaculum aquae Ust-Ilimense est. Flumina maxima Ieniseae accolae, Angara et Tungusca Inferior et Tungusca Transmontana in regione oriuntur; Biriussa et Ircutus et Ilimus et Occa Angarae accola sunt. Etiam Lena flumen Siberiae maximum hic oritur; accolae eius Witimus et Kirenga et Cuta et Tschaia et Patoma Maior sunt.
Regio Sachalinensis
Regio Sachalinensis (Russice Сахалинская область, tr. Sachalinskaja oblast' ) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1932 creatum, et ab anno 2000 in Districtum Foederalem Extremorientalem Russicum inclusum. In insulis Sachalina Curilensibusque sita est et a maribus Ochotensi et Iaponico atque oceano Pacifico alluitur. Regio Sachalinensis est solum subiectum Foederationis Russicae omnino in insulis positum. Aream 87 101 km2 et circa 487 milia incolarum (anno 2016) habet. Metropolis regionis est Juzhno-Sachalinsk.
Tatinghem
Tatinghem est commune Francicum 1'794 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Colombé-la-Fosse
Colombé-la-Fosse  est commune Francicum 211 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Thomas Beecham
Thomas Beecham (natus die 29 Aprilis 1879 in St Helens, tunc in Lancastriensi comitatu – mortuus est Londinii die 8 Martii 1961) fuit praeclarus concentus magister Britannicus, qui multas orchestras symphonicas condidit (New Symphony Orchestra 1906, London Philharmonic Orchestra 1932 et Royal Philharmonic Orchestra 1947).
554 Peraga
554 , olim designationibus 1905 PS, A896 RB, et A900 UC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Götz in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 554 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aibre
Aibre est commune Francicum 460 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
2168 Swope
2168 , olim designationibus 1955 RF1, 1955 SG2, 1955 TO, 1974 QD, 1974 QK1, et 1978 UZ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidis Indianae Observatorii Goethe Link repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2168 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges (consul 265 a.C.n.)
Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus anno 265 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.