cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maria Alienora Wilkins Freeman
Biographia
Freeman Aprili mense 1926 facta est prima persona cui nomisma sollemne pro Gulielmo Dean Howells nominatum pro amplitudine in fictione ab Academia Artium et Litterarum Americana concessum est. Mortua est in urbe Metuchen, et corpus in Coemeterio Hillside in oppido Scotch Plains Novae Caesareae sepulta est.
8199 Takagitakeo
8199 , olim designatione 1993 XR agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Accius Watanabeus
Accius magnam peritiam Linguarum Latinae et Anglicae habet, et volubillime loqui potest. Legere scit Palaeograece, sed rarissime loquitur. Loqui et scribere aliquatenus Neograece potest. Studuit etiam linguae Sinicae, Sanscriticae, Germanicae, Francogallicae, et Hebraeae, quarum tamen scientiam maxima ex parte iam amisit.
Quia Iapo natione est, sed in Philippinis insulis natus, et diu in Civitatibus Foederatis habitavit, in scriptis Latinis agnomen ethnicum quocum commemoratur saepe variat.
Vita
Accius Watanabeus natus est anno 1973, Manilae in insulis Philippinis, parentibus Iaponibus. Pater, enim, argentarius, ad Philippinas muneris causa migraverat, itaque Accius magnam partem pueritiae ibi degit. Anno autem 1992 Angelopolin in Civitates Foederatas Americae transivit ut in Collegio Occidentali studeret. Secundo anno studiorum, suadente quodam amico, scholam linguae Latinae audire coepit. Quam scholam cum per experimentum suscepisset, miratus est quantum sibi placeret, et mox studiis classicis incumbebat tamquam studio principali. Adeptus est gradum Baccalaurealem in linguis peregrinis anno 1996, et dein progressus est ad Universitatem Yalensem ut studiis suis persisteret.
Eodem anno, tempore aestivo, interfuit primo Conventiculo Latino Lexintoniensi, cuius conventus erat adsiduus particeps usque ad annum 2005. Incepit paene quotennis saltem unam commentationem Latinam scribere. Anno 2002 Praemium "Alice Derby Lang" meruit quod datur pro eximiis commentationibus scholasticis de rebus Classicis. Anno 2003, adeptus est gradum doctoralem in philologia classica.
Inde Watanabeus munus suscepit instructoris in Universitate Kentuckiana, qua non solum studia classica docebat, sed etiam linguam Iaponicam. Dein, anno 2004, suadente Diana Johnson, migravit Bellinghamiam in Vasintoniam, ut in Universitate Vasintoniae Occidentalis professor assistens advena fieret in facultate linguarum peregrinarum. Anno 2006 matrimonium fecit.
California semper Accium revocante, anno 2008 Davisium migravit, professor assistens factus in facultate classica et Hispanica Universitatis Californianae Davisii.
Anno 2011 accepit munus ab Universitate Mulierum Otsumae (大妻女子大学) professoris assistentis. Quo munere nondum incohato, mense Martio, Accius Iokohamae fuit cum incideret terrae motus Tohoku, sed feliciter salvus evenit. Accius usque ad hunc diem in Universitate Otsumae munere fungitur, sed etiam ab anno 2012 in Universitate Tokiensi docet. Anno 2013 factus est professor associatus.
Scientia heraldica
Scientia heraldica sive ars heraldica, sive aspilogia, est doctrina quae ad insignia vel insignia heraldica pertinet, sive arma gentilicia, sive insignia gentilicia, sive tesseras gentilicias cognoscendas, describendas, et delineandas atque ad omnes regulas sive leges fetialium sive heraldorum cognoscendas.
Haec scientia fundamenta sua in temporibus mediaevalibus habet.
Tamen iam in antiquitate scuta militum insignibus ornabantur. Secundum Herodotum Carii saeculo octavo vel septimo ante aeram nostram primi insignia in scutis delineaverunt : "Cariis tribuuntur tres inventiones quae Graeci mutuaverunt : primi docuerunt cristas super cassidbus imponere et insignia in scutis" (Herodotus, Historiae, I, 171).
Scientia heraldica saeculo XII nata est in ordine equestri et postea se propagavit ad omnes classes societatis, nobiles, agricolas, cives urbium, cleros, atque in usu fuit apud societates et collegia.
Qui a temporibus mediaevalibus usque ad tempora nostra munus habebant et habent insignium heraldicorum servandorum, componendorum, publicandorum, et in tabellis publicis inscribendorum vocantur heraldi sive fetiales.
Feldberg (Badenia-Virtembergia)
Feldberg est vicus et commune Badense-Virtembergense 1'803 incolarum (anno 2011).
1585 Union
1585 , olim designationibus 1947 RG, 1929 DB, 1937 QF, 1939 CD1, 1944 DG, 1949 EE, 1952 QA1, et 1952 SD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ernesto Leonardo Johnson in Observatorio Unionis versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1585 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hügelsheim
Hügelsheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 4'941 incolarum (anno 2012).
Saeculum 4 a.C.n.
Saeculum 4 a.C.n. est saeculum quod annos 400 a.C.n.–301 a.C.n. comprehendit.
Decennia annique
saeculum 5 a.C.n. - saeculum 4 a.C.n. - saeculum 3 a.C.n.
Chicken Little (pellicula 2005)
Chicken Little (Anglice; scilicet Latine "Gallus parva") est pellicula animata anno 2005 edita et a moderatore cinematographico Marco Dindal secundum fabula eiusdem tituli ducta.
Humanitarismus
Humanitarismus est ethica universalis ad omnes homines spectans, quae aequabilem in omnes comitatem et benevolentiam tribuere vult. Humanitarismus ex humanismo natus etiam ad ius naturale et humanitarium belli ius pertinet atque auxilio esse potest in calamitatibus sive naturales sunt sive ab homine profectae.
Ad auxilium humanitarium etiam Officium Coordinationis Rerum Humanitariarum anno 1991 institutum est.
Alpinia caerulea
Alpinia caerulea est perennis generis Alpinia e et familiae Zingiberacearum herba, ad 3 m alta, sub silva pluviali, "gallery forest," et humido sclerophyllismi aulaeo in Australia orientali crescens.
Trabant
Autocinetum signum illius aetatis Germaniae occidentalis fiebat.
Alpinia caerulea
Folia sunt ad 40 cm longa et 3–10 cm lata. Inflorescentia est 10–30 cm longa. Capsula est caerulea, globosa, 1 cm lata.
The Poet at the Breakfast-Table (Gosse)
"The Poet at the Breakfast-Table" est carmen privatum quod Edmundus Gosse anno 1877 in epistula Augustino Dobson missa includit. Titulum sumpsit e dialogo "The Poet at the Breakfast-Table" ante quinque annos ab Oliver Wendell Holmes scripto; Gosse autem minime de rebus moralibus sed de ientaculo ipso cantat:
Hülben
Hülben  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'799 incolarum (anno 2012).
Legio XIV Gemina
Legio XIV Gemina Martia Victrix pars exercitus Romani fuit.
Historia
Legio XIV vel iam a Caesare, cum Galliam expugnaret, vel ab Octaviano inter bellum civile condita est. Tempore bellorum Germanicorum Augusti ad Rhenum hiemabat. Anno 9 Lucius Nonius Asprenas legatus eam in Germaniam Inferiorem duxit et ita rem Romanam post cladem a Publio Quinctilio Varo acceptam servavit. Anno 14 in castris Moguntiaci est et cum aliis legionibus rebellavit, sed mox a Germanico sedata est. Annis proximis expeditionibus Germanicis Germanici Caesaris et anno 43 expeditioni in Britanniam Claudii imperatoris interfuit. Cum ibi seditionem Boudiccae pavavit, Martia Victrix nominata est. Anno 65 Britanniam reliquit et deinde Moguntiaci castra habuit, ubi anno 70 contra Batavos rebellantes pugnavit. Anno 89 Lucium Antonium Saturninum usurpatorem adiuvit. Anno 92 in Pannoniam venit et bellis Dacicis Traiani interfuit. Castra Legionis nunc Carnunti erant. Deinde variis in bellis certavit et circa annum 430, cum Romani Danubium relinquerent, dissoluta est.
Legati Legionis
Inter alios et hi legati legioni XIV praefuerunt:
Selargius
Selargius   seu Ceraxius    (alia nomina  : Oppidum Selargii) (Italiane: Selargius) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Caralitana situm. Incolae Selargienses seu Ceraxienses appellantur.
Municipium in Campidano Caralitano, historica ac geographicia terra situm.
Citrus garrawayi
Citrus garrawayi est species arborum fructiferarum quae ad genus citrorum pertinet. Binomen a Friderico Manson Bailey anno 1900 statutum est. Gualterus Tennyson Swingle anno 1915 nomen Microcitrus garrawayi temptavit. Alii recentius garrawayae scripserunt, sed haud recte. Fructus edules, sed locis paucis et absconditis in Terra Reginae provenientes, rarius pabulantur.
Hüttisheim
Hüttisheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 1'355 incolarum (anno 2012).
Mellaria (Italia)
Mellaria (alia nomina: Melaria  ) (Italiane: Melara; Venetice: Mełara) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 880 incolarum, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm. Incolae Mellarienses appellantur.
Municipia finitima
Bergantino, Borgofranco sul Po (MN), Cerea (VR), Ostiglia (MN).
13 Decembris
13 Decembris est dies 347ª anni (348ª in annis bissextilibus) in Calendario Gregoriano. 18 dies manent.
Duinum-Aurisium
Duinum-Aurisium (Italiane: Duino-Aurisina; Slovenice: Devin-Nabrežina) est municipium Italiae, circiter 8 500 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Tergestina situm.
Historia
Anno 1923 Rainerius Maria Rilke hae locus castello opus suum elegiae, Duineser Elegien scripsit.
Obeliscus Flaminius
Obeliscus Flaminius sive "Obeliscus Augusti in Circo Maximo" est monumentum Aegyptium e granito tempore regum Ramsis II et Merenptah saeculo XIII sculptum. Obeliscus per saecula duodecim Heliopoli stetit, unde Augusto principe anno fere 10 a.C.n. Romam advectus est una cum obelisco q.d. Solari. Ille in Circo Maximo erigi iussit; inscriptionem Latinam (CIL VI 701) addere curavit. Obeliscus anno 1589 restitutus est et media Platea Populi erectus.
Inscriptionem huius obelisci (vel eius gemini ?) antiquitus Graece vertit Hermapion quidam; quam interpretationem tradiderunt unus liber manuscriptus Rerum gestarum scriptoris Ammiani Marcellini
Urbanus V
Urbanus V  (natus, Guilielmus de Grimoardo, circiter anno 1310 in regione Franciae quae Linguadoca nominatur; obiit Avenione die 19 Decembris 1370), papa catholicus  episcopus Romanus a die 28 Septembris 1362 erat.
Guilielmus de Grimoardo, qui monachus benedictinus erat, doctor iuris canonici fit, postea apud universitates Montis Pessulani ac Avenionis docuit. Abbas abbatiae Sancti Victori in Massilia fit. Etsi nec cardinalis neque episcopus erat, papa creatus est die 28 Septembris 1362.
Anno 1870 Urbanus V a Pio IX papa beatus declaratus est: celebratur die 19 Decembris.
Crust and crumb
Crust and crumb est locutio Anglica (Latine possumus "crustulam et frustulum" dicere) qua significatur sive "panis omnis" sive "res tota". His verbis usus est Laurentius Sterne, qui in libro The Life and Opinions of Tristram Shandy in persona narratoris Tristani Shandy (vol. 8 cap. 11) de amore aut muliere aut sexu exclamat:
Post quem poetae duo saeculo XIX omnino aliter usurpantur. Levius Edmundus Gosse in carmine Augustino Dobson misso, titulo "The Poet at the Breakfast-Table", de ientaculo cantat:
Gravius Gulielmus Blake in carmine post mortem divulgato, incipit "Let the brothels of Paris be opened", stropham de fame inserit:
Crustcrumbs
Ex hac locutione sumitur neologismus Iacobi Joyce, qui in Ulysse sic gustús herois Leopoldi Bloom describit:
Quattuor Veritates Nobiles
Quattuor Veritates Nobiles (Sanscritice: catvāri āryasatyāni; Palice: cattāri ariyasaccāni) sunt una ex principalibus Buddhismi doctrinis. Hae cognitiones, quas Gautama Buddha per experientia bodhi 'humanitatis' comprehendisse habetur (Nanamoli 1995:106), late tractant naturam doloris, originem, cessationemque misericordiae, et viam quae ad talem cessationem ab Octuplis Vis Nobilibus ducit.
Quattuor Veritates Nobiles in antiquissimis Buddhismi libris, regula Paliensi appellatis, saepissime dissertae sunt. Buddhismus Mahayanensis hanc doctrinam considerat solum praefatio pro animis imparati (Harvey 1990:92). Stricto sensu, veritates est conversio falsa, et realitates fortasse melius sit: antiquissimis in libris, hae sunt res, non dicta (Gethin 1998:60).
Fellbach
Fellbach est urbs et commune Badense-Virtembergense 43'986 incolarum (anno 2012).
Brassica (genus)
Brassica est genus plantarum florentium familiae Brassicacearum.
Magnus Baro de Braun
Magnus Baro de (Theod. Magnus Freiherr von Braun (natus 7 Februarii 1878 fundo Neucken (Borussia orientalis, mortuus 29 Augusti 1972 oppido Oberaudorf (Bavaria)) vir publicus et sodalis Factionis Theodiscae Nationalis Popularis fuit.
Kansanopolis
Kansanopolis est urbs circiter 147 000 incolarum in Kansia sita. Kansia ad megalopolim Kansanopolitanam pertinet: prope enim Kansanopolim Missuriae stat. Urbs negotiis dives est, quamquam nova deiactatio oeconomiae Americanae eam nocet.
Incolae notabiles
Hic nati sunt:
Magnus Baro de Braun
Iuventus et munus
Postquam maturitatem adeptus est, Braun Goettingae et Regiomontii iurisprudentiae et rebus publicis studebat. Anno 1902 primam, anno 1905 secundam probationem accepit. Deinde magister publicus in Administerio Borussiae Commercii fuit. Anno 1911 praepositus pagi Wirsitz (apud Posnania) factus est et ab anno 1915 in Magistratu Imperii Internorum Rerum laboravit. Ab anno 1917 curator diurnariorum in Cancellaria Imperii erat. Anno 1918 praepositus urbis Duneburgi in Lettonia fuit, 1919 praepositus vigilum Stettini erat. Deinde minister publicus in Administerio Borussiae Internorum Rerum, posthac praeses administrationis Gumbinnen regionis in Boruusia Orientali. Martio 1920 e ministerio publico se recedere coactus est, quod Wolfgango Kapp novis rebus studenti faverat. Proximis annis pro foederibus agriculturae laboravit.
Familia
De Braun anno 1910 uxorem duxit et ex ea tres liberos habuit, quorum unus Wernher de Braun illustris machinator Rochetarum fuit.
Cursus honorum
1 Iunii 1932 Franciscus de Papen cancellarius eum Administrum Imperii Victus et Agriculturae fecit. Hoc officio etiam Curtio de Schleicher cancellario fungebatur et 28 Ianuarii 1933 cum aliis administris officium reliquit.
Post cursum honorum
Braun anno 1947 filium Wernherum in CFA secutus est, sed anno 1952 in Germaniam revertebat et primo Landishutae, deinde Oberaudorf vivit, quo loco mortuus est.
Norbertus Brackmann
Norbertus (Theod. Norbert) Brackmann (natus die 30 Augusti 1954 Lauenburgi) rerum politicarum peritus Germanicus factionis CDU est.
Familia
Brackmann uxorem duxit et duos filios habet.
Cursus honorum
Ab anno 1975 Brackmann in Ducatu Lauenburgico pro factione Christiana Democratica operam dedit et ab anno 2009 ad hunc diem legatus ad Dietam Foederalem Germaniae est.
Saint-Étienne-les-Orgues
Saint-Étienne-les-Orgues est commune Francicum 1'228 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Decreta Thermarum Carolinarum
Quare decreta promulgata sint
Causa fuit timor regentium, ne sibi eis, qui rebus novis studerent, concedendum esset; ansam eis dedit Carolus Ludovicus Sand studiosus, qui 23 Martii) poetam Augustum de Kotzebue necaverat, quem inimicum patriae habebat. Haec res ducibus civitatum praetextui fuit, ut contra omnes revolutionarios, qui libertatem et unionem Germaniae appetebant, agerent.
Eventus
Quibus decretis nisi duces civitatum confoederatarum multos poetas et scriptores persecuti sunt, inter quos erant Ernestus Mauritius Arndt, Carolus Marx, Georgius Büchner, Carolus Theodorus Welcker, Fridericus Amadeus Welcker, Ernestus Theodorus Amadeus Hoffmann. Ad annum 1848 decreta Thermarum Carolinarum rata erant.
17 Thetis
17 , olim designationibus 1954 SO1, A913 CA, et A916 YF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Theodoro Roberto Luther in Dusseldorpio versato repertus est. In mythologia Graeca, Thetis, e qua asteroides appellatus est, fuit una e Nereidibus, coniunx Pelei, cui Achillem peperit.
Vsevolodus Meyerhold
Vsevolodus Aemilii filius Meyerhold (Russice Всеволод Эмильевич Мейерхольд, tr. Vsevolod Ėmil'evič Mejerchol'd), natus in familia Theodisca Carolus Casimirus Theodorus Meyergold (Theodisce Karl Kasimir Theodor Meyergold) Pensae die 28 Ianuarii 1874, supplicio pyroboli infectus Moscuae die 2 Februarii 1940, erat clarus moderator, actor ac paedagogus scaenicus Russicus et Sovieticus, anno 1923 titulo Artificis Popularis RSFSR ornatus.
Fulbertus Carnotensis
Dies festus die 10 Aprilis celebratur.
Poemata
Fulbertus circiter 24 poemata composuit, et humorosa et bella.
Hymnus
Multi hymni Fulberti ad honorem Sanctae Virginis compositi sunt, sed notissimus est "Chorus Novae Hierusalem," clarus hymnus paschalis.
Macellum Liviae
Macellum Liviae fuit macellum seu saeptum mercatorium iussu Augusti principis ad honorem uxoris Liviae aedificatum. In monte Esquilino iecit extra portam Esquilinam. Secundum Dionem Cassium, scilicet "saeptum quod Livium nuncupatur", a Tiberio (Liviae filio, imperatore futuro) anno 7 a.C.n. sacratum est. In Libro Pontificali ecclesia Sanctae Mariae Maior "iuxta macellum Libiae" iacere dicitur. Ruinae fori cuiusdam porticis circumpositis, 80 m. longi, 25 m. lati, Portae Esquilinae adiacentes repertae sunt.
Ischaemum nativitatis
Ischaemum nativitatis est tropicum familiae Poacearum graminoideum, in Insula Christi Natalis, in territorio Australiano in Oceano Indico septentrio-orientali, endemicum. Epitheton specificum ex nomine nativitatis deducitur, ad feriam Christi Natalis pertinenti, secundum suum locum typicum.
Descriptio
Ischaemum nativitatis est gramen erectum et caespitosum, 250–700 mm altum, caulibus saepe ramosis nodisque glabris. Folia sunt 30–110 mm longa, 2.5–7 mm lata, et secus caulem dispersa. Duo racemi setosi sunt 15–50 mm longi, pedicellis longis pubentibusque, et rachibus binatisque sessilibus spiculis 4.5 mm longis et distincte aristatis. Glumae sunt coriaceae ad basim: glumae inferiori bidentataeque sunt duae alae membranaceae in dimidio apicali; glumae superiori est carina alata ad apicem et arista 6 mm longa. Floribus est lemma vitreum et palea coriacea circa 3.5 mm longa, arista lemmatis superioris 15 mm longa et torta ad basim.
Distributio et habitatio
Hoc gramen, solum in Insula Christi Natalis inventum, est secus litora septentrionalia et occidentalia, in expositis saxorum calcareorum fastigiis post rupes marinas, in arenosis curalii, et ante confertas Scaevolae taccadae et Pandani christmatensis aggregationes disperse praesens.
Historia taxinomica
Huic speciei est historia convoluta. Gramen primum observatum est, quamquam non rite descriptum, a Carolo Gulielmo Andrews anno 1900 et Henrico Nicolao Ridley anno 1906 ut Ischaemum foliosum var. leiophyllum Hack. ex Rendle nominatum, varietas in Insula Christi Natalis endemica. Cognovit autem Otto Stapf specimina ex Insula Christi Natalis capta esse separatam speciem, Ischaemum nativitatis Stapf; sed iterum nomen rite non publicatum est. Anno 1953, P. Jansen, plena descriptione publicata, nomen statuere conatus est, sed necessariam diagnosim Latinam non suppeditavit, nomine secundum Internationalem Nomenclaturae Botanicae Legem (Anglice: International Code of Botanical Nomenclature) iam inrito. Ad postremum, anno 1985, S. A. Renvoize, plena descriptione Latine publicata, nomen I. nativitatis rite statuit.
Gramen ad Ischaemum foliosum Hack. ex Nova Caledonia et Vanuatu arte conectitur, ad quod aspectu accedit. Praesentes Ischaemi nativitatis alae latae in apicali glumarum inferiorum spicularum sessilium dimidio, longiores pili ad basim spiculae, glabri culmorum nodi, et glabra foliorum lamina vaginaeque adhiberi possunt ad distinguendas has duas species.
Tengu
Tengu (Iaponice 天狗) est daemon vel numen naturae, montis, silvae, et aliarum rerum in religione et mythologia Iaponiae. Tengu ascitur sectis Shugendō et Yamabushi. Describitur semihomo et pars avis, naso avis praeditus; postea nasus est longus et non aviarius. Daemon bonus et malus est: malus, filios abducit, seditiones incitat, caeremonia perturbat, templa destruit; bonus, silvas, templa, montes, et alias res tuitur. Larva vel manis mortuorum potest esse.
Sinnais
Sinnais   (alia nomina  : Sinnae, Sinnai) (Italiane: Sinnai) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Caralitana situm. Incolae Sinnaienses appellantur.
Municipium in Campidano Caralitano, historica ac geographicia terra situm.
Occhiobellum
Occhiobellum (Italiane: Occhiobello; Venetice: Ociobeło) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm.
Frankfurter Allgemeine Zeitung
Frankfurter Allgemeine Zeitung (et interdum Frankfurter Allgemeine; nomen Theodiscum; 'Diarium Generale Francofurtense') est diarium lingua Theodisca scriptum, quod praebet nuntios graviores lectoribus optimatum factioni se addicentibus; est autem liberum a quacumque factione. Non raro etiam de rebus atque verbis ad antiquitatem pertinentibus refert. Lectoribus compluribus per cursum publicum mittitur. Cottidie fere 363 465 illius exemplaria veneunt, ut initio anni 2006 videbatur. Inter diaria in Germania edita, creberrime in terris alienis venit. Anno 1949 conditum, editur Francofurti.
Dignitas
Dignitas apud Kantium est par valor humana pro sua moralitate et humanitate. Dignitas etiam causa iurum humanum cum ratione et conscientia consideratur. Ergo Charta Consociationis Nationum et Universa Iurum Humanorum Declaratio ac Charta de iuribus fundamentalibus Unionis Europaeae hanc dignitatem inviolabilem considerant.
Taberna macellaria (Carracci)
"Taberna macellaria" (Italiane La bottega del macellaio) est imago ab Hannibale Carracci bis anno fere 1585 picta. Altera tabula hodie in pinacotheca Aedis Christi apud Oxonienses servatur; carnes depinguntur una cum emptore et macellariis ipsis. Altera tabula in Museum Artium Kimbell in urbe Arce Vorthensi Texiae ostentatur.
Sainte-Croix-à-Lauze
Sainte-Croix-à-Lauze  est commune Francicum 79 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Pleiades (mythologia Graeca)
Pleiades (-um f.pl., sg. Pleias; Graece ) in mythologia Graeca fuerunt sociae Artemidis septem, filiae Atlantis et Pleiones, in monte Cyllene natae. Stellis Pleiadibus septem respondent.
Nomina
Pleiades sic enumerantur:
Iulius Nepos
Vita
Iulius Nepos erat ab anno 468 Magister militum Dalmatiae, successor patrui Marcellini.
Anno 474, Iulius Nepos, cum approbatione Imperatoris Romani Orientalis Zenonis, imperator imperii Romani parte ad occidentem solem vergenti creactus est.
Insequenti anno, Romulus Augustulus depositus est. Barbarus Odoacer dux Italiae mansit, se regem Italiae fecit, et insignia Imperii imperatori Zenoni misit. Zeno ei titulum patricii concedit, sed imperatoris titulum Iulio Nepoti reservavit.
Anno 480, Iulius Nepos a sicario Odoacris necatus est.
8200 Souten
8200 , olim designationibus 1994 AY1, 1992 RJ4, et 1992 SV19 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masanori Hirasawa et Shohei Suzuki, astronomis apud Observatorium Astronomicum Montis Nyukasa versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8200 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Regio Smolenscensis
Regio Smolenscensis vel Smolenskensis (Russice Смоленская область, tr. Smolenskaja oblast' ) est subiectum Foederationis Russicae, in eius Districtum Foederalem Centralem inclusum. Die 27 Septembris 1937 creata, regio Smolenscensis sita est in parte media planitiei Europaeae Orientalis, cum regionibus Moscuensi, Calugensi, Branscensi, Pscoviensi et Tueriensi Russiae atque cum regionibus Mohiloviensi et Vitebscensi Rutheniae Albae contermina. Aream 49 779 chm2 et circa 959 milia incolarum (anno 2015) habet.
Caput regionis est Smolenscum (Smolensk). Dorohobusum, Roslaulia, Velisia, Viasma et aliae urbes in regione Smolenscensi sitae sunt.
Elevatio Valdaica regionis pars occupat, quae divortium aquarum marium Baltici et Caspii et Ponti Euxini est; nam Danapris cum Desna accola, qui in Pontum fluit, Duina Occidentalis cum Caspla accola, quae in Balticum aquas fert, et Ugra Occae ad Caspium fluentis accola in regione oruintur.
Fichtenau
Fichtenau est vicus et commune Badense-Virtembergense 4'476 incolarum (anno 2011).
Șerban Mihăilescu
Petrus Șerban (Dacoromanice Petru Șerban) Mihăilescu (natus die 8 Martii 1944 Bucarestae) machinator et vir publicus Dacoromanicus est.
Munus
Annis 1961 - 1966 apud Institutum Polytechnicum Bucarestense studebat et machinator factus est. Tum in instituto universitari doctrinam machinalem exploravit. Annis 1993 - 1996 secretarius statalis in ministerio vecturae fuit.
Familia
Șerban Mihăilescu maritus est atque filium habet.
1586 Thiele
1586 , olim designationibus 1939 CJ, 1943 DA, et 1951 KT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Arno Wachmann in Observatorio Hamburgi versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1586 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pettorazza
Pettorazza (alia nomina: Perturractia, Petorrassa, Pettorazza Grimani) (Italiane: Pettorazza Grimani; Venetice: Petorasa Grimani) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm.
Echo (mythologia)
Echo (Graece:, forma prosopopoeica verbi q.e. 'sonus') est oreas, nympha montana mythologiae Graecae. Echo suam vocem amabat. Postremo Narcissum, praestantem adulescentem, adamavit.
Tradit fabula Echo, nympham eximiae pulchritudinis, saepe de Iunone, Iovis uxore et deorum regina, contumelias dixisse. Quam ob causam Echo deae maxime invisa erat. Itaque statuit Iuno tam impudentem loquacitatem coercere et linguam puellae oppressit. Echo nec surda nec muta erat sed, ubi vocem audivit, solam ultimam syllabam ore suo iterabat nec verba integra pronuntiare valebat. Sic Narcissi amorem deperdidit, quippe qui balbam puellam respueret. Tunc nympha in speluncam inter montes sitam confugit neque umquam inde in lucem evasit. Ibi dolor miseram puellam confecit et consumpsit: corpus macie evanuit, ossa in saxa conversa sunt, et sola vox tam formosae virginis superstes est.
Fichtenberg
Fichtenberg est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'820 incolarum (anno 2011).
Europaeum Voynich Alphabetum
Europaeum Voynich Alphabetum, sive EVA, in usu internationali anglice European Voynich Alphabet, est systema alphabeticum creatum a Renato Zandberg et Gabriele Landini ad litteras Codicis Voynich transcribendas cum alphabeto Latino, ut melius, utendo ordinatris, sit manuscriptum Voynich perspiciendum intelligendumque.
Exempli gratia littera Voynichiana transcribitur ut p.
Isera
Isera (seu Isara, Ysara, Ysera), est flumen Franciae et Belgicae, 78 km longum. Oritur apud Castellum Menapiorum, et in Mare Germanicum apud Neoportum influit. Ostium eius est solum in litore Belgicae.
Cum primum bellum mundanum gereretur, factus est ut planities Iserae inundatus fuerit, itaque exercitus Germaniae substiterit. Fossae in ripis Iserae constructae sunt, in quo exercitus considebant. Complura monumenta circum Iseram bellum memorant, inter quae Turris Iserae et Dodengang (hoc est Fossa Mortuorum) apud Dixmudam.
Lucius Marcius Censorinus
Lucius Marcius Censorinus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 147 a.C.n.) vir publicus atque rerum gestarum scriptor Romanus fuit.
Cursus honorum
Marcius Censorinus anno 160 a.C.n. aedilis curulis Hecyram comoediam Terentii primo edidit. Anno 152 a. C.n. aut antea praetor fuit atque anno 149 una cum Manio Manilio Nepote consulatum adeptus est. Tertio Bello Punico Marcius classi praefectus erat, Manilius collega milites duxit. Iussu senatus dolo perfido erga Carthaginienses usi sunt : pueros nobiles obsides et classem omniaque arma Romanis ut traderent eis persuaserunt antequam de veris condicionibus pacis eos certiores facerent  : ipsam urbem Carthaginem delendam esse ita ut incolis aliam urbem non minus quinquaginta milibus a mari distantem aedificare liceret. Poeni quamvis de salute desperarent tamen indignantes recusaverunt et bellum maluerunt. Cum autem Romani inermem urbem oppugnare voluerunt, contra spem omnium repulsi sunt. Autumno eiusdem anni, dum collega in Africa remanet, Lucius Marcius cum classe in patriam revertebat, ut comitia haberet. Anno 147 Marcius censor fuit.
Saeculum 5 a.C.n.
Saeculum 5 a.C.n. saeculum est quod annos 500 a.C.n.–401 a.C.n. comprehendit.
Decennia annique
saeculum 6 a.C.n. - saeculum 5 a.C.n. - saeculum 4 a.C.n.
Saint-Benoît (Alpes Provinciae Superioris)
Saint-Benoît  (Occitanice Sant Beneset) est commune Francicum 127 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Lapis Satricanus
Lapis Satricanus est titulus tofi luridi anno 1977 Satrici apud Latinam urbem repertus, in quo duo versus antiquissima Latinitate litteris continuis inscripti sunt. Anno fere 500 a.C.n. exaratus esse videtur aut paulo antea.
De lapide reperto
Quisquis a Roma profectus 60 fere chiliometra secundum Vulturnum iter facit, ad Satricum pervenit, olim Latii veteris urbem, de qua Romani cum Volscis dimicabant. Hodie locus archaeologicus est in parte meridionali viculi Le Ferriere situs. Satricum sedes fuit Matris Matutae, cuius duo templa ab archaeologis effossa sunt. Die 13 Octobris 1977 grex archaeologorum Batavorum stylobatam meridionalem inspicientes fragmentum tofi reppererunt, in quo titulum quendam litteris saeculi VI propriis incisum viderunt. Hoc fragmentum tofinum ad meridionalem Templi II stylobatam firmandum usurpatum olim fuit pars monumenti cuiusdam, quod ante novum templum, i.e. Templum II, anno 490 aut prius aedificatum exstiterat. Inter omnes fere constat titulum Lapidis Satricani anno 500 aut paulo prius factum esse.
De titulo inscripto
Lapis Satricanus ex duobus versibus constat, quorum primi initium tribus quattuorve litteris caret, cum secundus integer sit.
Haec interpretatio posita est in multarum disciplinarum editione a Conrado M. Stibbe & aliis eruditis curata. Hodie constat inter omnes primum verbum, cui 3-4 litterae initiales desunt, in IEI litteras desinere. Itaque facile est intellectu de nominativo plurali subiecti sententiae agi. Variae sunt positae formae sicut [SAL]IEI Saliī et [SOC]IEI sociī, qui, quamquam compositione idonei, alioqui dubii videntur.
De interpretatione rerum
Secundum vulgarem interpretationem, sodales (SVODALES) Publii Valerii (POPLIOSIO VALESIOSIO) monumentum quoddam Marti (MAMARTEI) statuerunt. Qui fuerunt hi sodales? Quis Poplios Valesios? Hae quaestiones inter se conexae esse videntur. Forsitan fuerit Poplios Valesios
Hae coniecturae, si rationem respicimus, aeque probabiles sunt, quamquam plurimi philologi nimirum cohaerentis doctrinae adsequendae desiderio adducti sunt, ut hominem eligerent, de quo aliquid saltem cognitum haberent.
Aliae opiniones
Quod ad litterarum notas attinet, lapis Satricanus haud difficilis est lectu. Titulus unam tantum sententiam compositione ambiguam continet. Sunt qui demirentur, cur POPLIOSIO VALESIOSIO SVODALES, si a subiecto dependeat haec phrasis, verbo (STETERAI) separetur. Quamquam – in lingua Latina, ordo verborum liber est. Quodsi titulus verbo q.e. [SAL]IEI 'Salii' incipiat, res aliter expedienda sit:
In hac lectione, vocabulum q.e. SVODALES, licet a verbo [SAL]IEI dependeat, non potest caput esse, cui POPLIOSIO VALESIOSIO adtribuatur, nam Salii numquam cuiusquam privati sodales fuerunt. Porro, ordinem religiosum significare non potest, nam sodalitatem religiosam sine nomine esse aut cum nomine hominis vivi commemorari insolitum sit. Ergo adprobari non posse videtur haec lectio, quae insuper eo debilitatur, quod POPLIOSIO VALESIOSIO genetivus exposito cui adtribuatur capite caret. Itaque mente concipiendum sit effigiem, statuam vel sim. per ellipsin loco obiecti detractam esse, quod quidem in titulis rei publicae insolitum est.
Petrus Iosephus Proudhon
Petrus Iosephus Proudhon (Francogallice Pierre-Joseph Proudhon, [] natus Vesuntione die 15 Ianuarii 1809; mortuus Lutetiae die 19 Ianuarii 1865) fuit oeconomiae et sociologiae peritus Francicus qui anarchismo favebat. Sua opera Carolum Marx moverunt, quamquam disputata more negativo in huius libro "Misère de la philosophie" sunt.
Proudhon etiam fuit sexista qui suffragium mulierum negat et antisemitista.
Satagundia
Satagundia (Finnice: Satakunta, IPA: [ˈsɑtɑkuntɑ]; Suecice: Satakunda) est regio Finniae in provincia Finnia Meridionali. Loci finitimi sunt regiones Finnia Propria, Tavastia, Birkaria, Ostrobothnia Meridiana; etiam finis in litore occidentali est apud sinum Bothnicum. Arctopolis est caput et urbs maxima Satagundiae.
Regiones oeconomicae
In Satagundia 19 communia sunt, quorum septem urbes.
The Rite (pellicula)
The Rite (fere Latine  Ritus) est pellicula horroris a moderatore cinematographica Suecicus Michaele Håfström anno 2011 edita. Hac in pellicula hi histriones agunt:
Miron Mitrea
Miron-Tudor Mitrea (natus die 8 Augusti 1956 Schaesburgi) machinator ac vir publicus Dacoromanicus est.
Munus
Ad annum 1981 apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem vecturae studebat atque machinator factus est. Tum in societatibus commercialibus suo munere operam dedit. Annis 1990 - 1995 praeses collegii opificum CNSLR-Frăţia fuit.
Cursus honorum
Mitrea, sodalis et secretarius Factionis Socialis Democraticae, annis 1996 - 2008 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae fuit. In mense Septembri 2008 se legatus abdicavit, quod a delatore publico corruptionis accusatus est. Tamen ab anno 2008 ad usque annum 2012 senator erat et nunc iterum legatus ad Cameram est. A die 28 Decembris 2000 ad usque 28 Decembris 2004 minister vecturae in consilio ministrorum Hadriani Năstase operam dedit. Die 15 Octobris 2014 corruptionis a summo iudicio ad duos annos carceris damnatus est. Die 14 Decembris eius anni enuntiavit se die 1 Ianuarii 2015 se legatus Camerae Legatorum recessurum.
Familia
Mitrea uxorem duxit atque quattuor filios ac filiam habet.
Conscientia
Conscientia est opus animae humanae, ratio cogitationis et magna ethicae res. Duas significationes habet.
Conscientia psychica
Conscientia psychica est operatio perceptione qui ipsam personalitatem scit. Hae conscientia etiam "conscientia sui" appellatur. Identitas generis etiam e conscientia psychica oritur.
Conscientia moralitatis
Conscientia moralitatis est capacitas iudicandi bonum et malum, et a Cartesio conditionem digitatis omnis hominis quia aeque omnibus dantur de nativitate. Et Universa Iurum Humanorum Declaratio affrimat ut "omnes genena humana liberi et aequi nascuntur" quia "conscientiam rationemque habent". Et hae Declaratio libertatem conscientiae affirmavit. Internationalis iurum humanorum lex libertatem conscientiae ut pars iurum civilium et politicarum spondet.
Petrus Benenson notionem captivi conscientiae excogitavit ad defendendos homines qui in carcerem dantur suorum cogitationis, opinionis politicae, vel ceterae apud Universam Iurum Humanorum Declarationem.
Filderstadt
Filderstadt est urbs et commune Badense-Virtembergense 44'375 incolarum (anno 2011).
Orsa
Orsa (Sanscritice, Devanagari: सूत्र sūtra; Paliense: sutta) sunt aphorismi de doctrina, vel congeries talium aphorismorum forma libelli. Verbum Sanscriticum sūtra, quod ipsum Anglice aliisque linguis adhibetur, "filum" significat; verbo Latino suere cognatum, e radice Proto-Indo-Europaeo *syū- deducitur.
In Hinduismo, orsa sunt distinctum compositionis litterarum genus.
In Buddhismo, terminus ad scripturas quae habentur memoriae doctrinarum a Gautama Buddha viva voce impertitarum plerumque spectat. Lingua Sinense, hae memoriae (經, jīng) partes Tripitakae appellatae Sutra Pitaka conlocantur. Sunt etiam loci Buddhistici, sicut Orsa Suggestus, qui orsa, quamquam a seris scriptores generati sunt, appellantur.
Nexus externi
经藏
Iacobus Calatrava
Iacobus Calatrava (Hispanice Santiago Calatrava), natus die 28 Iulii 1951 Valentiae, est architectus, cuius opera omnia facta sunt in vitro et aciario albo.
Maia (Atlantis)
Maia (Graece ) in mythologia Graeca fuit una e Pleiadibus septem, sociis Artemidis, filiis Atlantis et Pleiones, in monte Cyllene natis. Stellae Pleiadi Maiae respondet.
Citrus inodora
Citrus inodora est species arborum fructiferarum quae ad genus citrorum pertinet. Binomen a Friderico Manson Bailey anno 1889 statutum est. Gualterus Tennyson Swingle anno 1915 nomen Microcitrus inodora temptavit. Fructus in locis sparsis Terrae Reginae proveniens rarius pabulatur.
Manius Manilius Nepos
Manius Manilius Nepos (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 129 a.C.n.) vir publicus atque iuris peritus Romanus fuit.
Cursus honorum
Anno 155 vel 154 a.C.n. praetor in Hispania ulteriore contra Lusitanos certans cladem accepit. Nihilominus anno 149 una cum Lucio Marcio Censorino consul creatus est. Tertio bello Punico Marcius classi praefectus est, Manilius collega milites duxit. Iussu senatus dolo perfido erga Carthaginienses usi sunt : pueros nobiles obsides et classem omniaque arma Romanis ut traderent eis persuaserunt antequam de veris condicionibus pacis eos certiores facerent  : ipsam urbem Carthaginem delendam esse ita ut incolis aliam urbem non minus quinquaginta milibus a mari distantem aedificare liceret. Poeni quamvis de salute desperarent tamen indignantes recusaverunt et bellum maluerunt. Cum autem Romani inermem urbem oppugnare voluerunt, contra spem omnium repulsi sunt. Paulo post Manilius imprudenter infeliciterque cum duce Poenorum Hasdrubale in regione montuosa conflixit ac, nisi tribunus militum Scipio Aemilianus consilio et fortitudine sua rem restituisset, salvum exercitum reducere non potuisset. Dux belli imperitus enim fuisse nec  ullam rem publicam  postea gessisse videtur. Sed Marcus Tullius Cicero in dialogo de re publica disserenti eum anno 129 a.C.n. adhuc vivere testatur.
Iuris peritus et orator
Fuit praeterea clarus orator et saepe de quaestionibus iuris consultatus est. Varia scripta de iure composuit atque leges venalium vendendorum.
Saepta Iulia
Saepta Iulia fuerunt forum mercatorium quod C. Caesar aedificari voluit medio Campo Martio in loco quodam (olim "Ovile" seu "Saeptum" nuncupato) ubi cives Romani ad suffragia decernenda congregaverant. Caesare mortuo M. Lepidus hoc forum construere iussit, post quem M. Agrippa perfecit et Octaviano adnuente anno 26 a.C.n. sacravit.
Heres Regni (aedificium)
Heres Regni (-edis, mf; Suecice Kronprinsen) est caeliscalpium Malmogiae situm. Aedificium structura tertia altissima Malmogiae est et caeliscalpium altissimum Malmogiae ab anno 1964 usque ad 2005 quando Thyrsus Vertens aedificabatur. Heres Regni anno 1959 aedificari incipiebat, et anno 1964 perficibatur. Altitudo ad tectum 75 metra est et altissima 82 metra. Aedificium 26 tabulatas super superficies terrestris habet et sub superficies terrestris 1, et 5 anabathra. Aedificii architectus est Thorsten Roos.
Heres Regni cum alio aedificio quo emporium est conexa est. In diaeta vicesima sexta Heredis Regni Popina Översten est, et ab anno 1997 ibi fuit. Tet in 25 anni in Turre Aquaria Hylliensi agitur, sed nomine Popina Drabanten.
Georgii Clemenceau effigies (Manet)
Georgii Clemenceau effigies Eduardus Manet bis annis fere 1879 et 1880 pinxit. Altera tabula in Museo Artium Kimbell iuxta Arcem Vorthensem Texiae, altera apud Museum Orsay Lutetiae servatur. Georgius Clemenceau, eo tempore politicorum peritus et diurnarius, primus minister Franciae futurus fuit. De hac tabula ipse senex sic dixit: ''Mon portrait par Manet ? Très mauvais, je ne l'ai pas, et cela ne me peine pas. Il est au Louvre, je me demande pourquoi on l'y a mis'' ("Effigies mea a Manet picta? Pessima. Neque possideo neque indigeo. Apud Lupariense iacet. Quaero, cur ibi missa sit").
London Labour and the London Poor
London Labour and the London Poor est opus sociologicum ab Henrico Mayhew inter annos 1851 et 1862 conscriptum de vita pauperum urbis Londinii.
Saint-André-les-Alpes
Saint-André-les-Alpes  est commune Francicum 923 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Nuraminis
Nuraminis   seu Noraminis    (Italiane: Nuraminis) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Caralitana situm. Incolae Nuraminenses appellantur.
Communitates ecclesiales de basi
Communitates ecclesiales de basi, ut in America Latina appellantur, saepe "parvae communitates christianae" et aliis titulis in Africa nuncupari solent.
14 Decembris
14 Decembris dies 348ª anni (349ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano est. 17 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem undevicesimum Kalendas Ianuarias (a.d. XIX Kal. Ian.).
Ludovicus Vaz de Torres
Ludovicus Vaz de Torres (Galicice et Portugallice Luís Vaz de Torres, Hispanice Luis Váez de Torres) (natus circa 1565; fl. 1607) fuit maritimus saeculorum sexti decimi et septimi decimi explorator, qui, Coronae Hispanicae serviens, primam navigationem notam freti fecit quod continentem Australianum et insulam Novam Guineam separat, ex eo Fretum Torresianum appellatum.
Iohannes Rawls
Iohannes Bordley Rawls (21 Februarii 1921 – 24 Novembris 2002) fuit philosophus Americanus, postremo professor philosophiae politicae Universitatis Harvardianae. Anno 1971 libro innotuit quem de doctrina iustitiae (A Theory of Justice, quem brevitatis causa appellabimus Iustitiam) scripsit. Constat fere inter omnes hunc librum magno momento philosophiam politicam impulisse ad quaestiones vitam cotidianam attingentes. Antea enim multi philosophi Americani politicam defugerunt philosophiam, atque ethicam putaverunt solum de logica terminorum moralium tractare. Deinde multis commentariis in medium prolatis librum de liberalismo politico (Political Liberalism) scriptum anno 1993 edidit, in quo confessus est doctrinam suam viginti fere annis ante prolatam nondum esse perfectam. Denique paucis annis ante diem supremum, cum iam adversa valetudine confectus erat, ultimam limam dedit libro de iure populorum (The Law of Peoples) disputanti, qui anno 1999 e prelo editus est. Quo libro lineamenta ethicae globalis adumbrantur.
Doctrina sua, quam libris exposuit et commentationibus defendit, animos tetigit permultorum philosophorum, sociologorum nec non politicorum. Nam secundum aestimationem caute factam, haud minus quam quinque milia librorum commentationumque de Iustitia partim quidem disserentium anno 2000 tenus prolati erant. Quod ad scripta commentationesque postea edita attinet, sine dubio totidem fere numero sunt, etsi auctore mortuo certe futurum sit, ut paulatim magis magisque per aliorum intellectum explicentur.
De vita
Iohannes Rawls (vulgo: John Rawls) natus est Baltimorae die 21 Februarii 1921, secundo genitus quinque filiorum Gulielmi Lee Rawls et Annae Abell Stump. Diploma maturitatis anno 1939 assecutus studia philosophiae apud Universitatem Princetoniensem iniit. Anno 1943 incipiente Baccalaureatus summa cum laude creatus munus militare sustinebat usque ad finem belli orbis terrarum pedibus in Pacifico oceano serviens. Proeliis interfuit in Nova Guinea, Philippinis, Iaponia commissis. Suis ipse oculis vidit, quantum interitum Hirosimae effecerit bomba atomica.
Anno 1946 se ad studia recepit. De his temporibus narrat in colloquio diurnario, cui soli, dum vixit, concessit. Interrogatus dixit se aequabiliter taedere et trucidationum hominum inermium a foederatis factarum et facinorum fanaticorum Iaponiensium et belli amoris nazistarum a vitae veritate alieni. Philosophiae studio ab initio quidem incubuerat, sed tantas belli calamitates expertus ab eo tempore philosophiae politicae se dedit. Tres fere anni navitatis pleni sunt secuti, quibus et Margaretam Warfield Fox (anno 1949) uxorem duxit et dissertationem inauguralem confecit. Ad doctoris gradum anno 1950 promotus apud suam almam matrem Princetoniensem praecepit, quoad anno 1952 stipendii Fulbright ope Oxoniam profectus est, ubi Isaiam Berlin et Herbertum Hart philosophos rerum politicarum et iuris audivit.
In Civitates Foederatas Americae reversus philosophiam annis 1953–1959 praecepit apud Universitatem Cornellianam, deinde annis 1960–1962 apud MIT, unde ad Universitatem Harvardianam pervenit. Harvardiae et officia praeceptoris et studia perrexit ad genera iustitiae pertinentia. Itaque anno 1971 opus magnum (de quo infra) de ratione iustitiae e prelo edidit. Anno 1973 professoratum philosophiae accepit nomini Ioanni Cowles dicatum, et denique professoratu universitario nomini Iacobus Bryant Conant dicato est anno 1979 ornatus. Quem locum duodecim annos obtinuit, quoad septuagenarius factus est emeritus. Aliquot post menses adversa valetudine apoplexibus effecta est ad minutiores operum impensas coactus. Summam doctrinae suae Burton Dreben amico adiuvante opere (de quo infra) de iure populorum disserenti. Quod opus anno 1999 in lucem prolatum est. Eodem anno est duobus praemiis honoratus, nempe praemio Schock ab Regia Scientiarum Academia Svecica donato ac clipeo rerum humanarum nationis ab NEH dotato. Lexingtoniae die 24 Novembris 2002 morbi sequelis confectus vita defunctus est.
De ratione iustitiae
Liber qui est de doctrina iustitiae (A Theory of Justice) recens ab editione animos philosophorum politicorum vexavit, ut usque vexat hodie. Et sectatores sibi conciliavit et severrimos accepit adversarios. Propter librum quem composuerat quaestiones normativae philosophicos resuscitare coeperunt animos. Propterea etiam Thomas Hobbes, Ioannes Lockius, Immanuel Kantius aliique praecipui rerum politicarum philosophi recentioris aetatis novam in praesentiam venerunt, quod Rawls contractum civilem e contractu sociali ad ethicam accommodavit.