cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iohannes Blake
In Olympiis Londiniensibus anno 2012 nomismata argentea et in 100 et 200 metrorum certaminibus vicit, cum compatrinus Usain Bolt aureis nomismatibus utriusque certaminis afficeretur. Iisdem in Olympiis Blake, Bolt, Michael Frater atque Nesta Carter nomisma aureum in cursu alterno 4 x 100 metrorum optimo tempore huiusce certaminis totius mundi (36,84 secundorum) vicerunt.
Anno ante in certaminibus mundanis ludorum campestrium in Daegu Coreae medianae habitis Blake nomisma aureum ex certamine 100 metrorum reportavit; quod quidem sine dubio partim eo fiebat, quod Usain Bolt, quia praemature currere inceperit, repudiaretur.
Apicius sive De re coquinaria
Apicius sive De re coquinaria opus est saeculi 4 p.C.n. Aliqui praetendunt opus sive a M. Gavio Apicio, sive ab alio Apicio, conscriptum; convenit autem concedere scriptorem vel potius scriptores huius operis omnino incognitos.
Apicius in libros decem Graecolatinobarbarice intitulatos divisus est:
Hoc opus sermone fere vulgari scriptum est, ut inter coquos lixasque legendum.
Petrus Rumjancev
Comes (ab anno 1744) Petrus Alexandri filius Rumjancev (Russice Пётр Александрович Румянцев, tr. Pëtr Aleksandrovič Rumjancev; 4 [15] Ianuarii 1725 – 8 [19] Decembris 1796) fuit ductor exercitus Russicus, qui etiam ad theoriam artis militaris Russicae contribuit. In bellis Russo-Suecico annorum 1741–1743, septem annorum et Russo-Turcico annorum 1768–1774 participavit, anno 1770 marescalcus factus. Anno 1774, victoriarum suarum ut duci copiarum Russicarum in pugnis contra Turcos ad Largam et Cahul fluvios gratia, cognomine honorato Zadunajskij (Задунайский), i.e. 'Transdanubiensis' dignatus est. Anno 1776 socius honoratus Academiae Scientiarum Petropolitanae factus est. Praeterea, insigniis ordinum principalium Imperii Russici (e.g. Sancti Andreae, anno 1762, et Sancti Georgii, anno 1770) ornatus est.
Parlamentum Graecum
Parlamentum Graecum (Neograece: Βουλή των Ελλήνων, "consilium Graecorum") est senatus Graeciae, qui in Area Syntagmatos Athenis est. Parlamento est una curia (sive "camera") 300 legatorum, qui ad spatium quattuor annorum electi sunt.
Historia
Die 11 Aprilis anno 2012 parlamentum dissolutum et die 6 Maii nove electum est. Ac die 29 Decembris anno 2014 parlamentum dissolutum et die 25 Ianuarii anno 2015 novissime electum est.
Ad factiones parlamenti hodierni cognoscendas vide Index factionum Graeciae.
Ioannes Reid
Ioannes Reid (natus in Bellshill die 8 Maii 1947) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui multos annos minister (inter alia negotiorum internorum, defensionis et valetudinis) et a die 11 Iunii 1987 usque ad diem 6 Maii 2010 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
Filiași
Filiași oppidum Dacoromanicum circa 16.900 incolarum et pars Valachiae est, quod ad Dolj circulum pertinet. Vici etiam Almăjel, Bâlta, Braniște, Fratoștița, Răcarii de Jos atque Uscăci partes Filiași sunt.
Historia
Anno die 1573 primo in actis descriptum est. Diu familia nobilis Filișanu hic magnam auctoritatem habuit. Anno 1968 Filiași oppidum declaratum est.
Incolae
Anno 2011 hic 16.900 homines habitabant, inter eos 15.558 Dacoromanorum atque 759 Zingari.
1911 Schubart
1911 , olim designationibus 1973 UD, 1928 DW, 1933 UX1, 1941 SU1, 1951 AH1, 1952 DS2, 1960 EF, 1968 FM, 1972 RO, et 1972 TY4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild in Observatorio Zimmerwald versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1911 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lagleygeolle
Lagleygeolle (Occitanice La Gleisòla) est commune Francicum 224 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Bartiacum
Bartiacum  (Italiane: Barzago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 550 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Bartiacenses appellantur.
Kalevala
Kalevala poema epicum est ab Elia Lönnrot saeculo XIX collatum e poesi populari Finnica. Poema epicum nationale Finniae probatur habeturque unum gravissimorum operum lingua Finnica scriptorum. Maxime contulit Kalevala ad crescendum sensum nationalem Finnicum vimque late ultra Finlandiam habuit. Editio prima huius operis anno 1835, secunda, quae nunc exemplar habetur, anno 1849 edita est. Utuntur carmina Kalevalae tetrametro trochaeico. Kalevala etiam in linguam Latinam conversa est anno 1986.
Prima de Väinämöine fabula
Cantus primus et alter: Prooemium sequitur fabula de natura mundi, qui ex ovo anatis ab Ilmatare fracto oritur. Quae puella etiam Väinämoinen parit. Tertius usque ad quintum cantum: Certamine cantorum victus Joukahainen saluti suae consulens Väinämöini sororem Ainonem despondet, ne ipse occidat. Quae autem senem exosa eum sibi appropinquare vetat seque aqua demergit.
Sextus usque ad decimum cantum: Väinämöinen iter facit in Pohjolam, pagum Borealem, ut filiam dominae Borealis petat. Joukahainen autem, ut sororem ulciscatur, equum Väinämöinis telo caedit, ille autem in mare incidit. Servatur ab aquila et portatur in Pohjolam. Ut saltem domum ire liceat, Väinämöinen dominae Louhi appellatae promittit fabrum Ilmarinen ei Samponem, pistrinum mirabilem, fabricatum iri, qua re perfecta fabrum filiam Borealem accepturum domina promittit. Domum reditus Väinämöinen Ilmarinen amicum carmine usus in Pohjolam mittit, ubi ille samponem efficit, filiam se dari non efficit.
Prima de Lemminkäine fabula
Undecimus usque ad quintum decimum cantum: Puer levis Lemminkäinen puellam Kyllikki ab insula Saari rapit, ut eam uxorem ducat. Brevi tempore post autem uxorem relinquit filiamque dominae Borealis petit. quae opera tria ei mandat: Alce Hiisorum occisa equo eiusdem loci domato cygnus caedendum erit, qui Tuonela, flumine inferorum, natat. Ibi pastor, quem puer levis deriserat, eum necat corpusque eius dilaceratum flumini inicit. Signo quodam certior factus mater Lemminkainis Tuonelam contendit, partes corporis e flumine carpit, unguentis filio vitam reddit.
Altera de Väinämöine fabula
Cantus sextus usque ad vicesimum quintum: Väinämöinen navem edolare coepit ut Pohjolam naviget denuoque virginem Borealem petat. Carmina quaerens ad navem edolandam necessaria, postquam ex inferis frustra quesivit, tandem ventre magi mortui Anteronis Vipunen invenit. Consilio Väinämöinis Ilmarini fabro a sorori Annikki prodito Ilmarinen quoque Pohjolam tendit. Virgo Ilmarinen eligit. Qui ea adiuvante opera plus quam humana efficit: agrum serpentibus plenum arat, ursum Tuonorum, lupum Manalae, esocem ingentem inferorum capit. Nuptiae habentur.
Breña Alta
Breña Alta est commune Hispanicum, in communitatis Autonomae Canariarum insula Palmaria et in provincia Nivariensi situm, cui anno 2011 7344 incolarum sunt.
Kalevala
Altera de Lemminkäine fabula
Vicesimus sextus usque ad tricesimum cantum: Lemminkäinen indignatus, quod ad nuptias non vocatus sit, Pohjolam petit dominumque occidit. Fuga salutem petens insula considit, feminas confutuit, dum mariti eum fugent. Cum rediens domum propriam exustam invenerit, iterum Pohjolam ulturus petit, sed rebus infectis revertit.
Fabula de Kullervone
Tricesimum primum usque ad sextum cantum: Untamo Kalervonem fratrem controversiae causa una cum genere omni occidit nisi feminam quandam gravidam, quae postea Kullervonem parit. Quem Untamo servum Ilmarini vendit. Eius uxor eum pecudes pascere iubet, aspere tractat. Iniurias persecutus Kullervo boves in palludem, feras domum agit. Domina ab eis lacerata pastor e domo Ilmarinis fugerit. Parentes suos vivos, cum in eos incidit, non agnovit, sororem suam autem in stuprum illicit. Quae consanguinitate illustrata semet flumine demergit. Ipse domum Untamonis iracundus petit unumquemque occidit. Domum reversus suos etiam mortuos cognoscens Kullervo ferro incumbit.
Fabula de Ilmarine
Cantus tricesimus septimus atque octavus: Ilmarinen uxorem maerens novam auro fabricatur. Aurea sponsa autem frigida est, qua de causa faber eam dimittit, filiam Borealem minorem frustra petit. De Pohjolae abundantia Sampone effecta Väinämöinen certiorem facit.
Tertia de Väinämöine fabula
Cantus tricesimus nonus usque ad quadragesimum tertium: Väinämöinen, Ilmarinen, Lemminkäinen Pohjolam navigant, ut Samponem rapiant. In itinere Väinämöinen esocem ingentem occidit maxillamque eius kantele reddit. Eo canens Pohjolae gentem consopit. Samponem adepti socii fugiunt. Louhi autem experrectus semetipsam aquilam magnam reddit et cum exercitu socios assequitur. Eis proeliantibus Sampo frangitur.
Quadragesimus quartus usque ad nonum cantum: Louhi aegritudines atque ursum Kalevalam mittit, sidera celat, ignem rapit. Väinämöinen Ilmarinenque astra atque flammas recuperant.
Fabula de Marjatta
Quinquagesimus cantus: Marjattam virginem baca vaccinii gravidum facit. Puerum Väinämöinen capitis damnat, ille autem Väinämöinen oratione vincens rex Careliae fit, aevum Kalevalense finit.
Archetypi
Nonnullis fabularum archetypos mythicos inesse patet. Qui fabulas Graecas vel Romanas ignorabant mythurgi Finnici, viros creabant Orpheo (Väinämöinen), Pygmalioni (Seppo Ilmarinen) partim similes.
Seppo Ilmarinen est faber poesis popularis Finniae. Partim mortalis, partim autem divinus videtur. In creatione mundi arcum caelestem tali arte excudere fertur ut compages numquam inveniri possint. Etiam inter alia creationes aurorae borealis, aurorae matutinae, ruboris caeli vespertini, ei attribuuntur. Opus gravissimum suum in Kalevala est Sampo, mirabilis machina inexhausta, quae pecunias, frumentum, salem parat. Novam quoque solem et lunam excudere conari traditur, quod autem ut faceret, ei non contingere. In mythologia Finnica, Ilmarinen (etiam nominibus Ilma, Ilmari, Ilmori) est numen caeli et aeris, simillimus Thori, dei tonitrús in mythologia Nordica.
thumb|Kullervon kirous sive Exsecratio Kullervonis picta ab [[Axelius Gallen-Kallela|Axelio Gallen-Kallela.]] Kullervo est persona ficta in Finnica poesi popularim vir pulcher decoris capillis flavis, sors sua perquam tragica. Secundum narrationem in Kalevala inventam inter alia: mater eius servitute afficitur, Kullervo puer paene necatur, is cultrum, solam hereditatem a patre acceptam, ob fraudem virginis Pohjolae frangit, virginem quam nescit sororem esse suam illicit (quae deinde mortem sibi consciscit), seipsumque tandem interficit.
Dies Kalevalae
Dies Kalevalae 28 Februarii celebratur; nam in praefatione primae editionis Lönnrot eo die se opus finivisse indicavit. Ab anno 1865 publice celebratur.
Duranius
Duranius sive Dordonia (Francogallice: Dordogne) est flumen in Francia. In oppido Libourne aquas fluminis Ellae accepit.
Musculium
Musculium (Anglice: fingernail clam, pea clam) est aquae dulcis genus molluscorum bivalvium familiae Sphaeriidarum.
Species
Species et subgenera huius generis sunt:
Edgarus Rinkēvičs
Edgarus, vulgo Edgars Rinkēvičs (Jūrmala in urbe natus die 21 Septembris 1973), alumnus universitatis Latviensis ubi gradum magistri rerum politicarum anno 1997 attigit, est politicus Lettoniae, sodalis factionis pro reformatione, est a die 25 Octobris 2011 minister rerum externarum patriae, primis ministris Valdis Dombrovskis atque denuo Laimdota Straujuma.
Coahoma Comitatus
Coahoma Comitatus (Anglice:  Coahoma County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 30622 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Clarksdale, die 9 Februarii 1836 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.7 %) haud Anglice domu loquitur.
Geraldus Howarth
Geraldus Howarth (natus in Hurley die 12 Septembris 1947), aëronauta, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae qui inter alia a die 9 Iunii 1983 legatus apud Parlamentum Britannicum est. accurate a die 1 Maii 1997 in Parlamento munere populi Aldershot fungitur.
Villiers (Andra)
Villiers  est commune Francicum 192 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Flavius Paulus (consul 512)
Flavius Paulus (natus asaeculo 5, mortuus post annum 512) vir publicus Imperii Romani Orientalis fuit.
Familia
Pater eius Flavius Vivianus (consul 463), frater Adamantius erat.
Cursus honorum
Ipse Paulus patricius et anno 512 una cum Flavio Moschiano consul Romanus fuit.
Homo mensura
Homo mensura est appellatio doctrinae, quam Protagoras prima sententia libri sui de veritate scripti exposuit. Primum testimonium huius sententiae apud Platonem invenitur, sed quia enuntiato infinitivo constracta est, oratio recta apud Sextum Empiricum et Diogenem Laertium servata saepe citari solet: Doctrina Protagorea aliquo modo ad relativismum epistemologicum referri videtur: qualem quilibet quamlibet rem perceperit, talis ei videbitur. At si nemo umquam erraret, omnes homines aeque sapientes essent. Constat quidem neminem erroris purum esse. Difficilius est hoc negare, suam cuique experientiam sensibus acceptam veram esse. Scientia non tamen ad sensuum experientiam pertinet sed in rationis conclusione ad hanc experientiam pertinenti posita est. Protagoras experientiam et scientiam confundere videtur.
Homo mensura sententia celeberrima est, cui varii sunt intellectus. Itaque convenit, quales hi intellectus sint, scrutari. Quamquam homo mensura hodie suam vivere vitam iam coepisse videtur, in primis inspiciendi sunt intellectus ad Protagoram pertinentes.
Locus Platonicus
In Platonis Theaeteto Socrates cum Theaeteto de scientia disserit. Socrates, ut ei moris est, conlocutorem percontatur. Theaetetus in colloquio hanc scientiae definitionem proponit: qui aliquid scit, is id quod scit sensibus percipit, et, ut nunc quidem videtur, nihil aliud est scientia nisi perceptio sensibilis.
Quod dictum Protagoreum a Platone adlatum multi philosophi philologique explanare et inlustrare conati sunt, et profecto multae sunt quaestiones: an germanum sit hoc dictum Protagorae adscriptum, aut quantum germani sit; homo mensura utrum epistemologiae Protagoreae specimen sit, an germana educandorum hominum doctrina; utrum mensura an homo subiectum sententiae sit. Etiam propositae sunt explanationes ad singula huius loci verba pertinentes. Quae quidem explanationes interdum valde excedunt ea, quae ex ipsa sententia concludere licet.
De forma et grammatica
Huius loci verborum rationem et contextum liquet ad epistemologiam pertinere, nam Theaetetus Platonicus omnino sciendi philosophiae dedicatus est. Atquin etiam sunt, qui animadverterint Protagoram sophistam magni habuisse hominum educationem, qua suam vivendi potestatem augere possent. Consensus inter omnes fere de hoc est, Protagoram sua doctrina voluisse animos a macrocosmo praesertim Eleaticorum philosophorum (sicut Parmenidis et Melissi) avertere in hominum communitatem, ut philosophiam sensu communi cotidianaque ratione instructam docere possit. Itaque non videtur esse procul a vero, quin Protagoras hac sententia sophistarum actionum fundamenta iacere vellet.
Sententia Protagorea in Theaeteto testata fere omnium consensu germana habetur, quamquam constat formam sententiae a Platone accusativo cum infinitivo constructam esse. Homo mensura vulgo creditur prima sententia libri de veritate scripti esse. Sententia nobis servata rerum ac verborum contextu caret. Quae cum ita sint, omnia deesse videntur quae ad sententiam penitus intellegendam necessaria sint. Quod ad formam attinet, homo mensura est sententia aequativa, qua SN omnium rerum mensura et SN homo ad eandem entitatem referri dicuntur. Si rationem respicias, utrumlibet SN subiectum sententiae esse possit, sed sola constructio syntactica sine deliberationibus pragmaticis non satis est. In aequativis enim sententiis contextu carentibus — etenim hic magni momenti est, quia homo mensura est prima sententia libri Protagorei, et quidem sine praedocta vi referendi — hoc natura valet: SN quo longius est et quo abstractius refertur, eo minus subiecti simile est. Itaque SN omnium rerum mensura exiliores habet subiecti qualitates quam SN homo. Ceteroquin liquet SN hominem thema enuntiati esse: de homine enim agitur, ut proprium sophistarum erat.
De relativismo Protagoreo
Constat inter plurimos ad omnia quae sunt referri. Hac in re Henricus Gomperz Protagoram cum Anaxagora confert: ”Clazomenius 'omnes res' ubique adesse demonstraverat. Abderita addit: Sed ex his rebus hominum unus quisque percipit id, quod percipere cuique organizatio et dispositio valet […] itaque hominum unus quisque mensura omnium rerum est”. Fere omnia, quae de homine mensura scimus et de epistemologia Protagorea omnino comperta habemus, e Platone aut ex scriptoribus, qui eo usi sunt auctore, orta esse videntur. Plato, idealista studio veritatis Parmenidi tamquam cognatus, Protagoram et Heraclitum habebat adversarios suos. Quae cum ita sint, num fidele de his philosophis dixerit testimonium, in incerto est. Est potius, ut certam animi et voluntatis inclinationem conspicemur, cum de ”secreta doctrina” Protagorae loquitur: nullam rem per se ipsam exsistere, sed omnes res implicatas et confusas esse adiacentibus. Itaque nihil sit quod pure, per se, sciamus. Exsistentia rerum in eo posita esse videtur, ut inter se cohaereant.
Homo mensura de exsistentia agere videtur: hominem esse mensuram vel normam, ad quam omnium rerum exsistentiae veritas et modus referatur. Qua opinione Protagoras relativismum epistemologicum profert: rerum exsistentiam aut inexsistentiam ad hominem referri. Sed magna quaestio est, utrum homo ad genus humanum an ad singulos homines an ad hominum congregationem  pertineat. Itaque id agitur, utrum veritas et scientia ad universales humani generis facultates et proprietatates cognitivas, an ad privatos singulorum hominum sensus, an ad humanorum gregum sentiendi modos referatur. Homo mensura, sententia quam citavimus, per se primae opinioni congruere videtur. Quam sententiam tamen Socrates ita pergit explanare, ut simplicissimae notae relativismum alethicum exponere videatur. Dicit enim ventum frigidum esse ei, cui frigidus videtur. Luce clarius est huiusmodi experientiae veritatem non posse in quaestionem vocari. Sic est, si ita videtur! Relativismus enim alethicus est opinio, nullas veritates absolutas esse; solas veritates ad eum, qui aliquid verum esse putat, referri.
1666
1666 = MDCLXVI
Gnesna
Gnesna (Polonice: Gniezno) est urbs in Polonia, olim caput totius Regni Poloniae. Anno 1000 imperator Sacri Romani Imperii Otto III et dux Polonorum Boleslaus qui ad tumbam sancti Adalberti (Wojtechi) venerant conventum fecerunt. Tunc prima sedes archiepiscopalis Poloniae instituta est cui titulus Primatus Poloniae pertinet. Ita ecclesia cathedralis gnesnensis ubi reliquiae S. Adalberti asservantur omnium ecclesiarum Poloniae mater et caput est.
Isleifus Gissuri filius
Isleifus Gissuri filius (Islandice Ísleifur Gissurarson aut Gizurarson, natus anno 1006, mortuus die 5 Iulii 1080) fuit primus episcopus Scalholtensis et primus episcoporum Islandiae. Pater eius fuit Gissurus Albus Teiti filius.
Islandia anno 1000 Christiana facta est; anno 1056 Isleifus ordinatus est episcopus, quo munere usque ad mortem functus est.
Lagarde-Enval
Lagarde-Enval est commune Francicum 744 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Druentia
thumb|250px|right|[[Vinum in Druentia transportetur. Pous aetate romana,(Cabrières-d'Aigues)]]
Druentia (Francogallice: Durance) est flumen in Francia. Iam T. Livius Patavinus scribebat: "Druentiae flumen, cum acquae vim vehat ingentem, non tamen navium patiens est."
El Paso (Hispania)
El Paso est commune Hispanicum, in communitatis Autonomae Canariarum insula Palmaria et in provincia Nivariensi situm, cui anno 2011 7947 incolarum sunt.
Flavius Secundinus
Flavius Secundinus (natus saeculo 5, mortuus post annum 515) vir publicus Imperii Romani Orientalis fuit.
Familia
Caesariam, filiam Anastasii I imperatoris in matrimonium duxit. Eorum filii Flavius Hypatius, consul anni 500, et Flavius Pompeius, consul anni 501, fuerunt.
Cursus honorum
Anno 492 Secundinus praefectus urbi Constantinopoli fuit, patricius anno 503 et una cum Flavio Arcadio Placido Magno Felice consul anno 511. Anno 515 cum aliis de Hypatio liberando cum Flavio Vitaliano interfuit.
8744 Cilla
8744 , olim designationibus 1998 FE59, 1979 VL2, 1984 SD7, 1990 UF13, 1990 WN9, et 1992 EZ18 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii LINEAR Systematis Pensi ad Experimentandum Laboratorii Lincoln repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8744 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lachapelle-sous-Chaux
Lachapelle-sous-Chaux est commune Francicum 706 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Alexander Menšikov
Alexander Danielis filius Menšikov (Russice Александр Данилович Меншиков, tr. Aleksandr Danilovič Menšikov; Moscuae natus die 6 [16] Novembris 1673, Beresovae obiit die 12 [23] Novembris 1729) fuit rerum politicarum et militarium peritus Russicus, dilectus Petri I Magni.
Biographia
Alexander Menšikov initio ut venditor liborum favebat operi, sed ab anno 1686 famulus praefecti militaris nomine Franciscus Iacobus Lefort fuit. Cum Lefort vicinus ad tzarem Petrum I erat, Menšikov quattuordecim annos natus servitor tzaris, dein etiam amicus atque adiutor illius immutatus factus est.
Tempore Belli Borealis, quod annis 1700–1721 inter Russiam et Sueciam durabat, Menšikov dux militum fuit, copias Russicas saepe ad victorias ducit (e.g. ad victoriam Russicam in Proelio Poltavensi multo contribuit). Multis praemiis ornatus, factus est Imperii Russici et anno 1705 etiam Imperii Sacri Romani dux serenissimus, praeterea anno 1707 titulum ducis Ingriae recepit. Anno 1709 marescalcus et anno 1727 generalissimus factus, socius Consilii Supremi Imperii Russici, praeses Collegii Militaris, gubernator generalis Petropolis (annis 1703–1727), senator primus Russicus erat.
Post mortem imperatoris Petri Magni annis 1725–1727 (tempore regiminis Catharinae I et initii regiminis Petri II) de facto Imperium Russicum administrabat. Anno 1727 tamen ab omnibus officiis titulisque suis deiectus affectus est exilio in Beresovam, ubi duos annos post obiit, variolae causa.
Lafage-sur-Sombre
Lafage-sur-Sombre (Occitanice La Faja) est commune Francicum 121 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Lucius Veturius L.f. Philo (consul 206 a.C.n.)
Lucius Veturius L.f. Philo (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 202 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Cursus honorum
Philo anno 211 a.C.n. senator erat. Anno 209 praetor peregrinus fuit. Anno 209 legatus pugnae atque victoriae de Poenis apud Metaurum flumen interfuit, quam Romam nuntiavit. Anno 206 Quinto Caecilio L.f. Metello electus est et agrum Consentiae populavit atque Lucaniam pavacit, priusquam in urbem rediit , ut magister equitum dictatoris ad comitia habenda Caecilii Metelli factus est. Victoriam Zamensem anno 202 Romam nuntiavit.
Arico
Arico est commune Hispanicum, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis situm, cui anno 2011 7924 incolarum sunt.
Pontus Euxinus
Pontus Euxinus (Graece πόντος Εὔξεινος, mare Hospitale) vel Pontus tantum, sive Mare Scythicum et Mare Nigrum, est mare ab Europa, Anatolia, et Caucaso finitum, quod ad Oceanum Atlanticum via maribus Mediterraneo et Aegaeo et variis fretis adligatur. Fretum Bosporus, situs Byzantii, antiquissimae civitatis Graecae, Pontum ad Propontidem adligat, et fretum Hellespontus illud mare ad regionem Mare Aegaeum Mediterranei conectit. Hae aquae Europam Orientalem et Asiam Occidentalem separant. Pontus praeterea ad Paludem Maeotidem a Bosporo Cimmerio adligat.
316 Goberta
316 , olim designationibus 1938 DO2 et 1939 BB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 316 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pontus Euxinus
Inter flumina quae in Pontum defluunt sunt Asiaces, Borysthenes (Danapris), , Halys, Hister, Hypanis, Ingulus, Sangarius, Phasis, Tyras, et alia.
Insulis magnis Pontus caret, praeter linguas terrae, sinus a mari seiungentes (sicut Dromos Achilleos et Cephalonesos); ex insularum parvarum numero Achillea insula in parte maris septentrio-occidentali memoranda est.
De nomine antiquissimo
Pontus Euxinus in Euripidea Iphigenia Taurica pontus Axinus (ἄξεινος, inhospitalis) appellatur. Hoc est mare sine hospitibus, mare quod hospites non recipit, mare hospitibus infestumː quod optime cum argumento tragoediae congruit. Quod nomen antiquissimum nomen Graecum fuisse creditur, et postea in Euxinum ("hospitibus amicus") infausti ominis vitandi causa mutatum esse. Nam axinus translitteratio Graeca verbi Iranici esse videtur, quod cyaneum colorem designabat (sensus 'mare inhospitale' ex etymologia populari natus est).
De nominibus hodiernis
Hodierna maris nomina plerumque 'Mare Nigrum' significant, ut in civitatibus quae mare adiacent:
Quae autem nomina in litteris ante saeculo tertio decimo non inveniuntur.
In Graecia, Mare Euxinum, nomen historicum, cui est altera significatio, iam late adhibetur:
De gentibus olim circumiacentibus
Gentes et regna, quae in litoribus Ponti florebant, tam permulta erant, ut vix enumerari possint. Antiquitus Thraces occidentale litus Ponti colebant, Scythae Taurique septentrionale, Abasgi et Colchi orientale, Phryges aliaeque Asiaeque Minoris gentes meridianum. Millennio primo a.C.n., permultae coloniae Graecae Pontu circumcingentes deductae sunt. Urbium Graecarum in litore Asiatico Heraclea Pontica, Sinope, Trapezus, Cerasus nominandae sunt, in litore Thracico Salmydessus, Mesembria, Odessus, Tomis, in Scythia Tyras, Olbia Pontica, Tanais, Bata, Gorgippia, in Tauride Chersonesus Taurica, Cercinitis, Calos Limen, Panticapaeum, in Caucasico litore Bathys Limen, Phasis, Dioscurias.
Imperia Romanum, Byzantinum, Ottomanicum, Russicum litora Ponti possidebant. Hodie litus meridianum Turcicum est, occidentale Bulgaricum et Romanicum, septentrionale Ucrainicum et Russicum, orientale Abasgicum et Georgianum.
Maurrin
Maurrin est commune 445 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Joncherey
Joncherey (Germanice Guntscherach) est commune Francicum 1'279 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Vineuil (Andra)
Vineuil  est commune Francicum 1'184 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Lignareix
Lignareix est commune Francicum 156 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Graham Brady
Graham Brady (natus in Salford apud Mancunium die 20 Maii 1967), iuris consultus, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae qui inter alia a die 1 Maii 1997 legatus apud Parlamentum Britannicum est.
Neutralitas
Neutralitas (in rebus politicis) est ratio civilis, quae consilio, ut civitas inter nationes belligeras media permaneat, regitur. Neutralitatis usus, qui in iure neutralitatis disputatur, quoad tempus sive civitatem mutabat. Ius neutralitatis distinguendum est a rei publicae disciplina neutralitatis exercendae (politica neutralitatis), qua duce civitas neutralitatem confitens libero arbitrio etiam in pace concordiae salutique nationum studet.
Sphaerium
Sphaerium (Anglice: fingernail clam) est aquae dulcis genus magnitudinis minimae molluscorum bivalvium familiae Sphaeriidarum.
Segarcea
Segarcea est oppidum Dacoromanicum circa 7000 incolarum et pars Valachiae, quae ad Dolj circulum pertinet.
Neutralitas
Historia notionis neutralitatis
Neutralitatis cum sit recentioris usus verbum, res tamen antiquitatis est: Et in Bibliis et apud auctores antiquos sive medievales exempla neutralitatis repperiuntur.
Sphaerium
Nonnulla huius generis species, sicut Sphaerium corneum, super plantas aquatiles scandere possunt, pede longo validoque adhibentes.
Neutralitas
Historia notionis neutralitatis
Nomen neutralitatis ut terminus ad res politicas spectans apparet in concertationibus inter Papam Eugenium IV. et Concilium Basiliense, cum Principes Electores Imperii se neutrales declarabant inter Papatum conciliumque.
Segarcea
Historia
Anno 1416 Segarcea primo in actis descriptum est. Postea hic monasterium conditum est. Anno 1854 seditio colonum facta, anno 1864 coloni liberati sunt. Anno 1884 Fundum regale conditum est, ubi vinum colebatur. Quae fundum post secundum bellum mundanum rei publicae translatum est. Anno 1968 Segarcea oppidum creatum est.
Saint-Léger-sous-Cholet
Saint-Léger-sous-Cholet  est commune Francicum 2'574 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Stephanus Grappelli
Stephanus Grappelli ( Lutetiae die 26 Ianuarii 1908 natus; ibidem die 1 Decembris 1997 mortuus) fuit violinista iazensis Francicus qui cum citharista Diangone Reinhardt gregem illustrem condidit "Quintette du Hot Club de France" nomine.
Discographia
Nota hanc incompletam esse
Segarcea
Incolae
Anno 2011 hic 7019 homines habitabant, inter eos 5920 Dacoromanorum atque 8169 Zingari.
Neutralitas
Historia notionis neutralitatis
Bello tricennali neutralitas identidem disputatur et declaratur, in actis Pacis Westphalicae a magistratibus et incolis civitatis Tabernarum postulatur, ut neutralitatem accurate servent pateatque illac regio militi, quoties postulatum fuerit, tutus ac liber transitus.
Calligraphia Islamica
Calligraphia Isamica, vel calligraphia Arabica, est artifex chirographi et calligraphiae usus, in lingua Arabica et abecedario Arabico conditus, in terris quae hereditatem culturalem Islamicam commune partiunt perfectus. Quae Arabice khatt (خط) appellatur, a vocabulo 'linea, designatio, constructio' deducta.
Evolutio calligraphiae Islamicae cum Alcorano arte coniungitur, textu communi et paene universo, ex quo calligraphia Islamica conditur. Ob profundam cum Alcorano consociationem religiosam, et suspicionem in artes figurativas ut signum idololatriae, calligraphia unum ex maioribus generibus expressionis artificis in culturis Islamicis facta est.
Quia calligraphia in Islam est res magnae admirationis, plura opera exemplaria a calligraphis bene notis constituta sequuntur, operibus profanis vel hodiernis exceptis. Discipulus in antiquitate ex opere magistri identidem exscribebat usque eorum chirographa similia essent. Modus usitatus in variationes angularem et cursivam digeritur, quarum quaeque in nonnullos submodos prorsus digeritur.
Calligraphi notabiles
Inter notissimos calligraphos classicos sunt:
Neutralitas
Historia notionis neutralitatis
Ex tunc libri sive tractatus de neutralitate multiplicantur atque notio neutralitatis vulgatur.
Pretium (Italia)
Pretium   (Italiane: Prezzo) est vicus Italiae et fractio municipii Plebis de Bono-Pretii. Incolae Plebani vel Plebenses  appellantur.
Neutralitas
Confoederatio Helvetica
Neutralitas recentior, quomodo creverit, optime Confoederatio Helvetica ostendit, cum diutissime omnium civitatum neutralitate uteretur. Neutralitas Helvetica est ultro decreta, perennis et armata.
Pretium (Italia)
Historia
Pretium fuit municipium Italiae, circiter 191 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali, in Libera Provincia Tridentina (Tridentino) ac in Communitate Iudicariensi (Valle Clesis) situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipiis Plebis de Bono, ut constituiret municipium novum Plebis de Bono-Pretii.
Neutralitas
Confoederatio Helvetica
Post cladem apud Marinianum a Francisco I. rege Franciae die 13 Septembris/ 14 Septembris 1515 acceptam pagi Helvetiae militibus se rebus externis immiscere destiterunt, ne Confoederatio discordia frangeretur. Eam rationem civilem, quae primo necessitatibus internis debebatur, multi primum passum versus neutralitatem hodiernam interpretantur. Prope Marinianum in monumento pro militibus Helveticis defunctis ea opinio expressa est verbis Latinis, quae sunt: Ex clade salus.
Neutralitas Helvetica paulatim explicata est. Initio de neutralitate hodierna maxime differebat. Primum neutrali - secundum Grotium - transitus exercituum concedendus erat, deinde foedera ad defensionem patriae licitae putabantur, tertium Helvetia ultra milites pro stipendio locabat, quartum mercatura cum belligerantibus interdicta erat.
Bulciacum
Bulciacum  (alia nomina: Biolciagum, Bluciacum) (Italiane: Bulciago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 350 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Bulciacenses appellantur.
Neutralitas
Confoederatio Helvetica
Bello tricennali furente anno 1647 Confoederatio Helvetica in vico nomine Wil foedus pepigit (Defensionale de Wil dictum), quo neutralitas armata constituta est. Libertas mercaturae denique saeculo duodevicesimo exeunte patrata est.
Marpaps
Marpaps est commune 135 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Neutralitas
Confoederatio Helvetica
Turbationibus Napoleonicis praeteritis anno 1815 post Consilium Vindobonense neutralitas Helvetiae perennis agnita est.
In Conventionibus Hagensibus neutralitas anno 1907 formam hodiernam assecuta est, quae non solum statum medium inter nationes belligerantes, sed etiam civilem industriam circa pacem fovendam hominesque adiuvandos continet.
Saeculo vicesimo Helvetia res externas magno studio navabat, multifariam paci fovendae studebat, sedes Societatis Civitatum erat Genavae.
Secundo bello mundano Helvetia periculis circumventa, licet neutralitas sit saepius neglecta, multissimos homines adiuvit, quin etiam decena milia a morte servavit, inter quos multos Iudaeos.
Helvetia non est particeps Consociationis Nationum nec Consociationis ex pacto Atlantico Septentrionali, sed pluribus institutis Consociationis Nationum hospitium praebet. Quamqam his diebus collaboratio Helvetica cum Germania Nazistica acerbe percensetur atque simul momentum neutralitatis minui videtur, tamen annis 1993 ad 2008 79-93 % incolarum Helvetiae neutralitatem profitentur.
Machina
Māchina est instrumentum quod auxilium labori dat. Interdum mutat energiam.
Fons propulsionis
Per vim, quae machinam propellet, discrimus:
Mons Bellus (Aemilia-Romania)
Mons Bellus (Italiane: Monteveglio) est oppidum Italiae et fractio municipii Vallis Samoggiae. Incolae Montebellenses appellantur.
Historia
Mons Bellus fuit municipium Italiae, circiter 5 300 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Bononiensi situm. Die 1 Ianuarii 2014 coniunxit se cum Castro Serravallis, Crespeliano, Badiano ac Savigno, ut constituiret municipium novum Vallis Samoggiae.
Anadara
Anadara est genus marinorum molluscorum bivalvium familiae Arcidarum.
Species
Generi sunt saltem duodeviginti species:
Surselva (vallis)
Surselva (Romancice et Italiane Surselva, Germanice Bündner Oberland) est vallis in pago Helvetico Grisonia. In hac valle fluit flumen Rhenus anterioris. Valli pertinunt valles laterales: Vallis Sumvitg, Vallis Mederis, Leugunutia et Vallis Stosaviensis.
Ioannes Baptista Sammartini
Ioannes Baptista Sammartini (Mediolani, circa annum 1700 vel 1701; ibidem, 17 Ianuarii 1775) fuit compositor, organista, magister chori Italicus. Ab anno 1736 usque ad annum 1741 Sammartini Christophum Willibald Gluck docuit.
Ivry-sur-Seine
Ivry-sur-Seine est urbs et commune Francicum 58'933 incolarum (anno 2013) praefecturae Valle Matronae in regione Insula Franciae.
Iosephus Saramago
Iosephus Saramago (Lusitane José de Sousa Saramago natus die 16 Novembris 1922; mortuus die 18 Iunii 2010), fuit scriptor Lusitanus qui anno 1995 Praemium Camões et anno 1998 Praemio Nobeliano Litteraturae laureatus est, operis imaginationis bonae ironiaeque causa.
Socius fuit Factionis Communisticae Lustinicae et pessimista, etiam atheista fuit et motum antiglobalisticum et pro fuit et Universam declarationem de iuribus humanis bene aestimavit.
Ioannes Baptista Sammartini
Nexus externus
De Ioanne Baptista Sammartini
Provincia Bergomas
Provincia Bergomas sive ager Bergomatum (Italiane Provincia di Bergamo) est provincia Italiae, circiter 1.107.441 incolarum, in Regione Langobardia sita, cuius caput est Bergomi urbs et cuius signum est BG.
Matthaeus Platov
Matthaeus Ioannis filius Platov (Russice Матвей Иванович Платов, tr. Matvej Ivanovič Platov; 6 [17] Augusti 1751 – 3 [15] Ianuarii 1818) fuit ductor exercitus Russicus, particeps omnium bellorum Imperii Russici extremo saeculo duodevicesimo initioque saeculo undevicesimo – e.g., Bellorum Russo-Turcicorum annis 1768–1774 atque annis 1787–1791 et Bellorum Coalitionum (inter alia, Belli Patrii). Praefectus supremus (ataman) Exercitus Tanaitici (Donici) Cosacici ab anno 1801, Platov ob meritis suis multa insignia ordinum principalium Russicorum (Sancti Andreae, Sancti Georgii, Sancti Alexandri Nevensis, Sancti Vladimiri et al.) ornatus est, anno 1812 autem titulum comitis Imperii Russici obtinuit.
Provincia Bergomas
Geographica politica
Fines provinciae a Padana planitie usque ad australem Orobiarum Alpium latus, inter Adduam et Ollium flumina, extenditur.
1664
1664 = MDCLXIV
Galfridus Hoon
Galfridus Hoon (natus in Derby die 6 Decembris 1953), causidicus, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris, qui inter alia multos annos minister et a die 9 Aprilis 1992 legatus apud Parlamentum Britannicum est.
Flavius Moschianus
Flavius Moschianus (natus saeculo 5, mortuus post annum 512) vir publicus Imperii Romani Orientalis fuit.
Familia
Pater eius Sabinianus Magnus magister militum per Illyricum fuit, qui a Zenone imperatore anno 481 supplicio affectus est, frater Flavius Sabinianus (consul 505). Neptem imperatoris Anastasii I in matrimonium duxit. Eorum filius Flavius Anastasius Paulus Probus Moschianus Probus Magnus anno 518 consul erat.
Cursus honorum
Ipse anno 512 una cum Flavio Paulo consulatum gessit.
Provincia Bergomas
Municipia Provinciae Bergomatis
Municipia in Provincia Bergomati, cum capite, 242 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt.
Andautonia
Andautonia (Croatice: Šćitarjevo) est vicus Croatiae distans 20 km ab urbe Zagrabia in municipio Magnae Goricae. Prope ab hoc oppido sunt ruinae mansionis Romanae Andautoniae in provincia Pannonia.
La Matanza de Acentejo
La Matanza de Acentejo est commune Hispanicum, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis situm, cui anno 2011 8655 incolarum sunt.
Copiah Comitatus
Copiah Comitatus (Anglice:  Copiah County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 28757 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Hazlehurst, anno 1823 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Geographia
Secundum Census Officium, comitatus aream duarum milium undeviginti km² habet, cuius duae milia duodecim km² tellum est et septem km² aqua est.
Demographia
In anno 2000 reditus medius comitatus viginti sex milium trecentorum duodesexaginta dollariorum erat quaestusque medius familiae triginta uni milium undeoctoginta dollariorum erat. Quaestus per capita comitatui duodecim milium quadringentorum octo erat. In 2000 viri quaestum per capita duodetriginta milium septingentorum sexaginta tres habet versus viginti milia centum quattuor qui feminas habet. Circa 25% populationis comitatus sub pauperitatis linea nationis erat.
Communitates
Urbes
Oppida
Exclusae areae
Vouillon
Vouillon  est commune Francicum 260 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Girundia
Girundia (Francogallice: Gironde) a Garumna et Dordonia confluentibus et in Oceanum Atlanticum influentibus ortum est aestuarium.
Editio
Editio, sensu lato, est actus edendi aliorumque oculis exponendi. Nunc enim praecipue dicitur de publicatione librorum, diariorum, musicae, vel aliorum generum informationum. Editio plerumque comprehendit operis acquisitionem, recognitionem, productionem, impressionem, divulgationem, et venditionem.
Saint-Léger-des-Bois
Saint-Léger-des-Bois  est commune Francicum 1'517 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Elisabethae Reginae Hospitium
Elisabethae Reginae Hospitium (Anglice: Queen Elizabeth’s Hospital) est schola publica pueris, anno 1586 a mercatore, Ioannes Carr nomine, condita et Bristolii sita. Schola etiam "Schola Urbis" appellatur.
Primum diploma regium datum est scholae anno 1560 ab Elisabetha I Regina, cuius nomen fert schola. Hodie Elisabetha II Regina est patrona.
"Dum tempus habemus operemur bonum" est sententia scholae.
Islam in Insulis Marsaliensibus
Islam in Insulis Marsaliensibus est religio minoris partis incolarum. Omnes Musulmani in civitate habitantes ad sectam Ahmadiyyam pertinent. Mescita Ahmadiyyana Uligae in vico iuxta basilicam iudicii est sola mescita in Micronesia sita. Duas aulas orationum, domicilium imam, officinam, et bibliothecam continet. Proxima mescita in Tuvalu invenitur.
Isara (flumen Alpium)
Isara (-ae, masc., Francogallice: Isère) est flumen in partibus meriodionalibus Franciae. In Alpibus montibus ortus, Isara 290 kilometra fluit et in Rhodanum se exonerat.
Nils Muižnieks
Nils Muižnieks (natus Angelopoli in California die 31 Ianuarii 1969) est causidicus et iurum humanorum defensor Lettoniae. Ex Aprili anno 2012 ad annum 2018 post Thomam Hammarberg, Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis est, iussu Conventus Parlamenti Consilii Europae.
Doctoratus in scientia politica ei concessus est ab Universitate Californiensi post finem eius studii baccalaureati summa cum laude in Universitate Princetoniensi. Erat praeses Commissionis Europaeae contra Rassismum et Intolerantiam (ab anno 2002 ad annum 2004) et Instituti Lettoniae pro Iuribus Humania (ab anno 1999 ad annum 2002)
Unciola
Unciola (alia nomina  : Unzola, Unzola Bononiensis) (Italiane: Anzola dell'Emilia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 12 280 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Urbe metropolitana Bononiensi situm. Incolae Unciolenses appellantur.
Fractiones
Castelletto (Al Castlàtt), Lavino di Mezzo (Al Lavén), Ponte Samoggia (Al Pòunt dla Samûż), San Giacomo Del Martignone (San Iâcum), Santa Maria in Strada (La Badî)
Epiphanius Constantinopolitanus
De vita
Epiphanius, antequam patriarcha electus est, presbyter et syncellus Ioannis II decessoris electus erat. Die 25 Februarii 520 ab imperatore Iustiniano omnium (sc. episcoporum, monachorum, populi) consensu patriarcha factus est.
Macropus dorsalis
Macropus dorsalis (binomen a Gray inventum anno 1837), (Anglice: black-striped wallaby) est species animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Epiphanius Constantinopolitanus
De vita
Epistularum commercium inter Epiphanium et papam Hormisdam de discidio Acacii Constantinopolitani servatum est.
Ecclesiae Orthodoxae Epiphanium sanctum putant et eius festum diem 6 Iunii celebrant.
El Sauzal
El Sauzal est commune Hispanicum, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis situm, cui anno 2011 9065 incolarum sunt.
Bartholomaeus Boscovichius
Bartholomaeus Boscovichius vel Boscovicius (Croatice Baro Bošković), natus die 27 Aprilis anni 1699 in Ragusio et mortuus die 5 Maii anni 1770 in Recineto) — fuit humanista, Latinista, Iesuita, poeta Latinus. Frater Rogerii Boscovicii fuit. Soror eorum Anitsa (Croatice Anica Bošković) Croatice carmina composuit et in litteris Croaticis nota est. Bartholomaeus eclogas scripsit, ubi Vergilium imitatur et ei respondet, atque elegias iambos aliaque carmina composuit et in anthologiis Iesuticis edidit.
1663
1663 = MDCLXIII
Hartsburgum
Aquae Hartsburienses (Theod. Bad Harzburg) est oppidum Saxoniae Inferioris in Circulo Goslariensi. Ad Hartsburgum etiam vici Bettingerode, Bündheim, Eckertal, Göttingerode, Harlingerode, Schlewecke atque Westerode pertinent.
Historia
Anno 916 hoc in loco ecclesia aedificata est. Annis 1066 - 1068 ibi castellum Harzburg ab Henrico IV imperatore erectum est. Urbs postea ad Ducatum Brunsvicum-Guelpherbytum pertinuit. Anno 1569 fons salis in Hartsburgo oppido repertus est. Annis 1807 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum iterum ad Ducatum, post annum 1918 Rem Publicam Brunsvicum pertinuit. A saeculo 19 curationes praebentur, ab anno 1892 Aquae Hartsburgienses vocabatur. Die 11 Octobris 1931 in Hartsburgo Adolphus Hitler et duces factionum extremae dextrae convenerunt, ubi consilia ad Rem Publicam Vimarianam delendam ceperunt, quem ad finem pactionem dictam Harzburger Front inierunt. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est.
Iosephus Morabito
Iosephus Morabito, potest esse :
Atax
Atax (Francogallice Aude) est amnis Franciae qui ex Pyrenaeo Monte demissus in Les Angles oritur, regionem Occitaniam et Ruscinonem adluit et post praefecturas Pyrenaeum Orientalem, Arigiam, Atacem Araurimque praeterlapsus esse ostium Fleury et Vendres inter invenit quo atque ad Mare Mediterraneum influit. Nomen huius fluvius datus est praefecturae Atacis cuius caput est Carcasso.
Tributarii praecipui Atacis
Fluvioli quae in Atacem influunt, a monte ad vallem :
Littera D tributarii qui ripam dextram accedunt ostenduntur, littera S ii ripam sinistram.
Loci ad Atacem
Communia praecipua praefecturis digesta quae Atax praeterlabitur:
Origny-Sainte-Benoite
Origny-Sainte-Benoite est commune Francicum 1'716 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Senilia
Senilia est genus edulium marinorum molluscorum bivalvium familiae Arcidarum.
Species
Inter species huius generis est:
Metalla alcalica
Metalla alcalica sunt elementa ex prima systematis periodici turma.
Nomen alcalica ex lingua Arabica al khali deducitur. Ergo verbum alcalicum et verba deducta cum k scribi possunt.
1912 Anubis
1912 , olim designationibus 6534 P-L, 1938 DJ2, 1943 DD, et 1968 HQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld in Observatorio Lugduni Batavorum versatis repertus est. In honorem dei Anubidis in mythologia Aegyptia nominatus est.
Metalla alcalica
Metalla alcalica sunt omes elementa chimica qua solum unum chemicum vinculum formant cum alteris atomis. Qua re eorum formula oxidi est M2O et chloridi est MCl (et similiter fluoridi, bromidi, iodidi), ubi M quilibet metallum alcalicum est.