cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charvieu-Chavagneux
Charvieu-Chavagneux est commune Francicum 8'247 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Zita de Bourbon-Parma
Origo
Pater Zitae, Robertus de Palma, post caedem patris sui anno 1854 ultimus dux de Parma erat. Cum ei solum sex annorum erant, sua mater Louise Marie Thérèse d'Artois regnabat. Ob motum unitatis Italiae huic cum suis liberis  migranda fuit ad Helvetiam und inde pervenit in exilium ad Austriam Inferiorem, ubi Robertus crevit.
Post primum matrimonium Roberti, in quo duodecim liberi nati sunt, in matrimonium ducit Mariam Antoniam de Lusitania, filia de rege Michaele primo de regibus Braganza et sua coniunx regis filia Adelheid de Löwenstein-Wertheim-Rosenberg. Cum ea iterum duodecim liberi habuit; ac quintus infans Zita nata est. Familia vixit in propria regia prope Neunkirchen in Austria Inferiore.
Frater Zitae, Franciscus Xaverus de Bourbon-Parma post exstinctionem lineae Carolae de familia Hispanica anno 1936 caput motus Caroli. Anno 1952 Franciscus coronam Hispanicam voluit, quo sub nomen Javier ac succesor regni secundam dinastiam Carolam condidit.
Pueritia et Adulescentia
Zita de Bourbon-Parma die 9 maii 1892 in villa Borbone delle Pianore in Camaiore apud Lucam in Italia nata est. Ea in communitate cum suis fratribus et sororibus polylingue crevit. Cum lingua Francogallica sermo communis in familia esset, saepe cum patre linguam Italianam et cum matre linguam Germanica loquebatur. Primum dimidium annis familia semper in Pianore, secundum in Schwarzau egit. Rogatum de nationalitate familiae, pater Zitae respondit: Sumus duces Francogallici, qui in Italia regnaverunt.
Zita linguam Germanicam in monasterio Zangberg excoluit. Denique ac imperatrix linguam in scribendo et diciendo perfecte scivit. Ab anno 1903 ad annum 1908 scholam monasterii frequentavit. In annos scholae non solum in linguas alienas modernas docebatur, sed etiam in mathematicam, geographiam, historiam, naturam et musicam.
Post tempus in monasterio Zita ad breve tempus as suam familiam fuit et deinde excoluit suam eruditionem in abbatia Ordinis Santi Benedicti St. Cécile in insula Vecta. Ad istud tempus prior monasterii sua avia Adelheid de Löwenstein-Wetheim-Rosenberg erat. In istud severum monasterium se dedicavit theologia et philosophia et excoluit sus scientias in lingua Britannica. Incepit cantare cantum gregorianum et canere organo. Duri studii et caeli causa, sua valetudo depravavit, ut de sua familia ad Franzensbad in Boihaemo pro commoratione curationis mitteret.
Systema (ars martialis)
Systema (Russice система 'disciplina, ratio') est ars martialis Rutheniana. Elementa habet ex variis civitatis regionibus recepta. Elementum maximi momenti est motio corporis circumactionibus axibus (circumactionibus manus, pedum, et cetera). Discipuli Systematis circumactionibus corporibus oppugnatores deflectunt. Inter motus artis proprium sunt percussus, calcitrosusque ictus ulnae.
Zita de Bourbon-Parma
Pueritia et Adulescentia
Ibi anno 1908 Zita archiducem Carolum de Austria melius cognovit. Cum ea eum iam cognosceret ex diebus infantiae, Carolus non ei studuit, cum etiam puer esset. Vero anno 1910 Carolus benevolentiam ad eam sensit.
Nuptiae et fundatio familiae
Cum imperator Franciscus Iosephus I ex consiliis nuptiarum Caroli quaereret, qua de grave significatione pro dinastia erant, Carolus suam aviam archiducissam Mariam Theresiam, quae quoque Zitae propinqua erat, rogavit publicare sua relatio Zitae. Quia actum est de una regis filia de aequo statu et quia familia Zitae iam non regnabat et itaque non timuit conflictiones cum aliis civitatibus, imperator nuptias approbavit.
Die 13 iunii 1911 in villa delle Pianore apud Lucam sponsalia regis filiae cum duce austriaco accidit. Post mortem sui patris, archidux Otto, anno 1906, Carolus post Franciscum Ferdinandum numerus duo successionis regni. Die 21 octobris 1911 nuptiae in regia Schwarzau celebratae sunt. Imperator Franciscus Iosephus et suus successor quoque nuptiis affuerunt. Una res certa erat: Si Carulus non ante Franciscum Ferdinandum mortuus esset, is in dua aut tria decennia imperator esset, quia liberi Francisci Ferdinandi non successores regni erant.
Die 20 novembris 1912 primus filius Zitae et Caroli, archidux Otto, in villa Wartholz apud Reichenau natus est. Anno 1913 imperator iis regiam Hetzendorf apud Vindobonam ac domicilium dedit, ut Carulus imperatorem et successorem accolere potuisset.
Coniunx successoris
Post caedem Francisci Ferdinandi die 28 iunii 1914 in Seraio, Carolus successor factus est. Imperatori iam paene 84 anni erant. Subitum factum erat, ut Carolus et Zita decennia prior regnarent quam putavissent. Ambo semper sub attentionem publici erant. Post declerationem belli, qua ad primum bellum mundanum duxit, Franciscus Iosephus I. Zitam et liberos eius rerem securitatis causa ad regiam Schönbrunn arcessivit, quia Carolus causarum militarium causa non saepe in Vindobona erat. Zita gravem pessimismum de futuro regni expressit.
Imperatrix et regina
Cum Franciscus Iosephus die 21 novembris 1916 mortuus esset, Karl ex lege imperator Austriae et rex Hungariae et Boihaemi erat. Die 30 decembris 1916 imperator Carolus I. per desiderium regni Hungariae in Budapestino ad ad regem Carolum IV. de Hungaria coronatus est, sed Zita ipsa non coronata est. Primogenitus Caroli et Zitae, quadrimus dux Otto, nunc seccessor Austriae et Hungariae erat.
In proximos annos Zita gravi influentiae  imperatorem tribuit, quod non erat cottidianum in regnum
Frater Zitae ac nuntius ad entente
Ad prohibendum finis civitatis, vere anno 1917 Carolus I et Zita clam pacem cum hostibus constituere conati sunt sine includere imperium Germanicum ac maximus socius. Falsa informatio publicata ministri Ottokaris de Czernin praeses ministrorum Francogalliae Georges Clemenceau ad publicationem litterarum secretarum coegit, cui nomen Sixtus-Litterae erant. Ea de causa imperator famam ante Germaniam laesit.
Opinio de declaratione renuntiationis
Die 11 novembris 1918, duo dies post renuntiationem imperatoris Germaniae, Gulielmus II, praesens ministrorum Austriae, Henricus Lammasch, Caroli descriptionem de renuntiatione in negotiis civitatis dedit. Imperatrix Zita credidit, quod declaratio imperii dispositio esset et quam de cause vetuit:
Tamen Carolus I. declarationem subscripsit, sed secundum propriam opinionem non inperium deposuit et itaque etiam imperatorem Austriae esse credidit.
Imperatoria familia regiam de Schönbrunn vespere die 11 Novembris reliquerunt, quia Carolus in regia, quae civitati erat, post suam renuntiationem functionium civitatis non iam manere voluit. Transmigraverunt regiam de Eckartsau apud Vindobonam. Die 12 Novembris Austria Germanica per concilium nationalem rem publicam declarata est. Die 13 Novembris 1918 Carolus in Eckartsau declarationem renuntiationis per Hungariam subscripsit.
Exilium in Helvetia et in Insula Materiae
Die 23 Martii 1919 Carolus et Zita cum honoribus militaribus vale dicti cum sua familia ad exilium in Helvetiam per tramen iter fecerunt et ibi die 24 Martii advenerunt.
Die 3 Aprilis 1919 concilio nationali lex habsburgensis decreta est, secundum eum Carolo et aliis sociis familiae regalis non iam ingrediundum est, si ii non ac cives rei publicae confitentur.
Mors et funus
Post suam mortem anno 1989 capulus cum condito corpore Zitae in Austriam latus est et in sepulcro imperatorio de Vinobona humatus est. Cors apud id sui mariti in un sacello in monasterio de Muri conservatum est, ubi quoque sepulchrum suarum stirpium est. Die 10 decembris 2009 incepit actio beneficationis sub moderationem episcopi Cenomani.
Titulus
Ac imperatrix Zitae de Bourbon-Parma titulus erat:Zita, imperatrix de Austria, coronata regina de Hungaria, regina de Boihaemio, Dalamtia, Croatia, Slavonia, Galicia, Lodomeria et Ilyrico, regina de Hierosolyma, archiducissa de Austria, Magna Ducissa de Tuscia et de Cracovia, ducissa de Lotharingia et de Bar, de Salisburgo, Styra, Carinthia, Carniola et de Bucovina, magna princeps de Transsilvania, Marchia de Morovia, ducissa de Silesia Inferior et Superior, Placentia et Guastalla, de Osvecimia et de Zator, Teschen, Foro Iulii, Rausio et Iadera, comitissa de Habsburgo et Tirole, de Kyburg, Goritia et Gradisca, princeps de Tridentina et Brixino, marchia de Lusatia Inferior et Superior et Histria, comitessa de Hohenems, Campitemplo, Brigantio et Sonneberg, domina deTergeste, de Acruvio et de Marca Vindica, woiwoda magna de Serbia, infans de Hispania, regis filia de Lusitania et de Parma.
Ralf Isau
Ralf Isau ( Berolini natus die 1 Novembris 1956) est scriptor Germanicus. Isau cum uxore n Asperg vivit.
4082 Swann
4082 , olim designationibus 1984 SW3, 1947 UF, et 1969 PE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4082 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Durstel
Durstel  est commune Francicum 405 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Oberneukirchen (in Bavaria Superiore)
Oberneukirchen est vicus et commune in circulo Bavarico Mühldorf ad Aenum et pars societatis administrationis Polling.
Geographia
Vicinum commune est septentrionale Polling, meridianum est Engelsberg, occidentalia sunt Taufkirchen et Chrayburga ad Aenum.
Historia
Oberneukirchen primum tabula anno 1151 commemoratus est nomine Nievenchirchen. Ecclesia catholica parochialis Sanctae Margaretae de Antiochia verisimiliter demum anno 1430 aedificata est. Oberneukirchen pertinuit ad „Rentamt Burghausen“ et ad „Landgericht Mörmoosen“ in electoratu Bavaria.
Commune hodiernum anno 1818 edicto communis Bavarico conditum est.
Controversiae duarum civitatum Sinicarum
Etsi plurimam Sinarum partem non iam sub imperium habebat Res publica, apud Nationes Unitas personam Sinarum gessit donec expulsa est anno 1971, Re publica populari admissa. Hi unam esse Sinarum civitatem ceteris omnibus profitendam, si legationem mittere velint; sunt tamen nonnullae quae officium legationis simul apud Taivanenses proficiant. Annum 1990 post pars multa Taivanensis populi fiebant, quae suis legibus vivere flagitant; quibus vehementem cum re publica populari rixam transigentibus haud sane omni liquet, quomodo de rebus publicis cunctae civitates in concordiam sint venturae.
Oberneukirchen (in Bavaria Superiore)
Politica
Ad electionem consilii municipalis anno 2020 solum una factio iniit et omnes octo sedes accepit.
Magistra civium est ex anno 2014 Anna Meier. Prior sua fuit Franciscus Steiglechner.
Vocaloid
Vocaloid (ボーカロイド), typis VOCALOID perscriptum, saepe Bōkaro (ボカロ) tantum appellatum, est corpus programmatum quod vocem humanam arte facit a societate Yamaha fabricatum. Licet usori melodia versibusque imponendis cantus componere. Programma technologia synthesis utitur, multa segmenta vocalia a cantoribus aut actoribus vocalibus relata componens.
Lethe (papilio)
Lethe est genus papilionum familiae Nymphalidarum. Species huius generis in Asia temperata et tropica meridiana et orientali, ad meridiem ad Indonesiam habitant.
Vocaloid
Voces collectae in horreis vocalibus eduntur et veneunt. Singula horrea vocalia singulos cantores virtuales significant. Qui cantores, personae horreorum visi, saepe item vocaloid, sive vocaloid cantores vocantur. Opera musica per Vocaloid effecta Vocaloid cantus (Iaponice ボカロ曲) appellantur; auctores qui Vocaloid usi opera musica faciunt, Vocaloid P appellantur (Iaponice ボカロP, ubi P Anglice significat 'producer').
Primi Vocaloid cantores sunt horrea vocalia Anglice Leon, Lola, et Miriam ab Zero-G facti, Iaponice Meiko et Kaito ab Yamaha facti, et ab Crypton Future Media venditi. Deinde in editione secunda Vocaloid 2, cantores Hatsune Miku, Kagamine Rin & Len, Megurine Luka, et multi alii celebres facti sunt. In Vocaloid 3, Hispanice, Sinice, et Coreane sustantae sunt, cum cantoribus Hispanicis Bruno, Clara, et Maika; Sinicis Luo Tianyi, Yanhe, Yuezheng Ling, et Xin Hua; atque Coreane SeeU.
Charnècles
Charnècles est commune Francicum 1'496 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Australe et boreale imperium
Australe et Boreale Imperium  (Sinice 南北朝 Nánbeǐ cháo) dicuntur regna in quae omnes Sinae inter Cin (Sima) et Suy familias imperium tenentes sunt divisae, quae annos 420 ad 589 manebant.
Daghoa
Daghoa, vulgo nunc Hiiumaa, est insula maris Baltici, nunc Estonica, annis a 1563 ad 1721 Suecica, post annum 1721 Russica. Area insulae 989 chm2 est, incolarum plus quam novem milia habuit anno 2017. Urbs insulae sola et caput est Kertla (Estonice Kärdla). Pharus Dagerortae (hodie Kõpu) his locis antiquissimus saeculo XVI ineunte constructus in parte insulae occidentali situs est.
Comitatus Estoniae eiusdem nominis insulam et aliquot insulas parvas adiacentes occupat.
Fasti regum Lacedaemoniorum
Fasti regum Lacedaemoniorum  reges civitatis Lacedaemonicae secundum rerum gestarum scriptores enumerant. Ageadorum dominatus annos ab Eurysthene ad Polydorum secundum Excerpta Latina Barbari exponuntur. Eurypontidum annos autem a Procle usque ad Theopompum Diodorus Siculus itemque Eusebius Pamphili exihbet. Regum ante sextum saeculum a.C.n.regnantium nulli anni inveniri possunt.
Ageada domus
Nomen traxit domus a secundo rege Age I.
Domus Eurypontidum
Nomen traxit domus ab Eurypone.
Exinde rerum gestarum scriptores inter se differunt:
Secundum Herodotum, VIII: 131
Secundum Pausaniam, III, 7: 5-6
Reges sine collega
Nabi interfecto Lacedaemoniorum res publica civilibus bellis paene est diruta. Lacedaemones denique anno 192 a.C.n. Laconicum quendam regem appellaverunt, qui rerum statum commutaret. Tamen paulo post eum foederi Achaeo cessisse constat.
4081 Tippett
4081 , olim designationibus 1983 RC2, 1953 JN, 1961 TB1, 1978 EJ8, 1979 OV13, et 1979 QT7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4081 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ecclesia Evangelica Germaniae
Ecclesia Evangelica Germaniae (Theodisce Evangelische Kirche in Deutschland, acronymo EKD) est foederatio 20 ecclesiarum sui iuris, vel lutheranarum vel reformatarum vel unitarum, condita anno 1946.
Communia sociis Ecclesiae Evangelicae Germaniae sunt Symbolum Apostolorum ac Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum, et omnes e reformatione ortae sunt, sed aliter multas traditiones theologicas accipit.
Quamquam etiam motus conservativi in illa ecclesia exstant, plerumque liberalis est. Ita creationismum reicit et ordinationem mulierum accipit; 14 inter 20 ecclesias socias nuptias hominum eiusdem sexus celebrant.
Ecclesiae foederatae
Fines 20 ecclesiarum sociarum plerumque sunt illi civitatium provinciarumve anni 1815.
Ernestus Sabato
Ernestus Sabato (natus in Rojas, Argentinae die 24 Iunii 1911, mortuus die 30 Aprilis 2011) erat scriptor Argentinus. Anno 1984 Ernestus Sabato Praemium Michaeli de Cervantes dicatum una cum Georgio Ludovico Borges accepit.
Mitterberg in Pongau
Mitterberg in Pongau, vulgo recentius Mitterberghütte, est vicus pagi Pongau provinciae Salisburgensis in Austria. Ibi iam aevo praehistorico cuprum effossum est.
Beniaminus Stella
Beniaminus Stella (natus Plebe de Suligo die 18 Augusti 1941), alumnus Pontificiae Universitatis Lateranensis, est archiepiscopus titularis Midilensis. A die 21 Septembris 2013 Stella Congregationis pro Clericis praefectus est. Papa Franciscus die 22 Februarii 2014 Stella cardinalem creavit.
Septem Insulae
Septem Insulae (Francogallice Les Sept-Îles,Britonice Ar Jentilez) sunt archipelagus in commune Perros-Guirec quo insulae principales quinque et parvae duae numerantur praefecturae Finis Terrae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore, est etiam saeptum ornithologicum.
Lasiommata petropolitana
Lasiommata petropolitana est papilio familiae Nymphalidarum, in multis locis Europae, a Pyrenaeis et Alpibus ad Scandinaviam et Fenniam, et in Russia et Siberia endemicus.
Duttlenheim
Duttlenheim (Germanice Düttelnheim) est commune Francicum 2'849 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Lasiommata petropolitana
Latitudo alarum marium est 19–21 mm. Adulti ab Aprili ad Septembrem volare solent. Sunt una vel duo generationes per annum.
Larvae graminibus variis, praecipue Dactyli glomerata, Festuca rubra, Festuca ovina, vescuntur.
Septem Insulae
Compositio archipelagi
insulae parvae quaedam saxaeque quae aestu decedente visibiliae sunt.
Insula Tomé (Francogallice Île Tomé, Britonice Enez Taveeg) continentis ob proximitate archipelago non includitur. ( 48.83556°N, -3.40667°W )
Satyrodes
Satyrodes est genus papilionum subfamiliae Satyrinarum familiae Nymphalidarum, in America Septentrionali endemicum.
Saint-Priest-sous-Aixe
Saint-Priest-sous-Axe (Occitanice  Sent Préch d'Aissa) est commune Francicum 1'578 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
4083 Jody
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4083 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dioecesis Neritonensis-Gallipolitana
Dioecesis Neritonensis-Gallipolitana (Italiane: Diocesi di Nardò-Gallipoli) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Apuliae sita, suffraganaea Archidioecesis Lyciensis, cuius caput est Neritum, cum Gallipole.
Dioecesi 66 paroeciae sunt.
Episcopus
Anno 2013 dioecesis a Episcopo S.E. Ferdinando Filograna regitur.
Terra
Dioecesis Municipia sunt:
Historia
Dioecesis Gallipolitana saeculo VI erecta est; Dioecesis Neritonensis die 12 Ianuarii 1413; in plena unione die 30 Septembris 1986.
Gulielmus Bünger
Gulielmus Robertus Ferdinandus (Theod. Wilhelm Robert Ferdinand) Bünger (natus 8 Octobris 1870 oppido Elsterwerda (Saxonia), mortuus 21 Martii 1937 Lipsiae) vir publicus Saxoniae et sodalis DVP fuit.
Iuventus et munus
Post scholam finitam Bünger iurisprudentiae studebat. Deinde promotus est et iurisprudens laboravit.
Cursus honorum
Bünger, qui sodalis DVP erat, anno 1920 primo legatus senatus terrae Saxoniae electus est et ad annum 1930 mansit. Annis 1924 - 1927 administer Saxoniae iustitiae et deinde anno 1928/1929 administer culturae erat. 3 Iulii 1929 praeses ministrorum Saxoniae electus est et ad 18 Februarii 1930 consilium ministrorum rexit. Deinde praeses senatus Iudicii Imperii Lipsiae factus est. Et anno 1933 iudicio contra Marinum van der Lubbe praefuit, qui die 27 Februarii 1933, paulo post in aedibus Dietae Imperii Germanici incendium ortum est, ibi comprehensus est et ergo putatus est ignem excitavisse. Cum van der Lubbe ad mortem damnaretur, alii accusati liberati sunt, quamquam Nazistae et pro his mortem postulaverant et Iosephus Goebbels et Hermannus Göring testes delationis fuerant.
Analepsis
Analepsis (Graece 'sursum receptio; recreatio, recuperatio') est scaena interiecta quae argumentum retro movet a praesenti fabulae tempore in tempus praeteritum. In litteris, pelliculis, televisione aliisque mediis, analepses saepe eventus offerunt qui ante praecipuum actionis argumentum acciderunt vel priorem magni momenti fabulam (Anglice: crucial backstory) adumbrant. Analepsis personae ortae est analepsis quae propriam personae vitam tractat; hoc modo, ob dubitationem argumenti et evolutionis personae, lectores auditoresve suspenso animo exspectant.
In litteris, analepsis interna est analepsis in priore narrationis tempore sita; analepsis externa est analepsis in tempore ante narrationis initium.
In pelliculis et spectaculis televisificis, nonnulli modi photographici (camera techniques) et artes eximiae (special effects, vel fortasse 'modi peculiares') excultae sunt ut observatores sentiant actionem ex praeteritis videri; exempli gratia, margines picturarum parum clarae cogitate fiant, vel imagines sint salebrosae et discordes, vel scaenae coloribus inusitatis ostendantur, seu tonis aut sepiis aut monochromatibus, cum plurimum fabulae alioqui iustissimis coloribus enarretur.
Saint-Priest-Ligoure
Saint-Priest-Ligoure (Occitanice  Sent Prèch Ligora) est commune Francicum 637 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Magallana gigas
Crassostrea vel Magallana gigas est conchylium familiae Ostreidarum ad litora maris Sinensis Orientalis et Iaponiae sponte gignens. Saepe ad omnium fere marium oras colitur, culturis aliorum specierum hebescentibus aut abruptis. Per mundum anno 2015 583 464 000 chiliogrammata venditata sunt, pretio $1 153 866 000.
In Iaponia haec species sponte gignit et iam diu culta est. Ibi Europaeani primum saeculo XVIII exeunte descripserunt. Iaponenses has gigantes variis modis coquere solent. Est una duarum specierum in arte coquinaria Iaponensi celebrium: altera est Magallana nippona.
Mons Murrus
Mons Murrus (alia nomina: Mons Morus) (Italiane: Montemurro) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Lucania ac in Provincia Potentina situm.
Ostrea edulis
Ostrea edulis, Latinitate classica ostrea seu rarius ostreum (Graece ὄστρεον, ὄστρειον), est illa species bivalvium generis Ostreae quae olim fere ubique in litoribus Europae reperta multis locis culta est. Ibidem hodie species Magallana gigas introducta est. Ostrea edulis in variis partibus Europae rursus introducta, recentius viget. Ad litora multarum Europae civitatum colitur, insuper in Tunesia, Maroco, Namibia, Africa Australi necnon Cenomannica. O. edulium cultarum anno 2015 2 872 000 chiliogrammata venditata sunt, pretio $19 363 000.
Historia
Iam aevo praehistorico ostreae huius speciei ad litora Mediterranea et Europaea ab hominibus quaerebantur. Graeci Romanique ostreas saepe cruda, saepe et cocta comederunt: ita de nutrimento Galenus saeculo II exeunte "ostrea inter alia testacea" ait "carnem habent mollissimam ... alvum valentius subducunt, corpus autem imbecillius nutriunt"; at quamquam alia ostracoderma "omnia elixantur, ostrea vero citra elixationem mandunt[ur]; quidam autem etiam in sartagine frigunt".
Geographia ostrearia antiqua
Sub monarchiis Hellenisticis Romanoque gastronomi assidui ostreas harum regionum fere omnium degustare potuerunt: ita aestimatio ostrearum nonnumquam in fontibus Graecis et Romanis descripta est. Xenocrates diaeteticus saeculo I p.C.n., facultatibus ostrearum diaeteticis expositis, ostrea optima e talibus explorationibus reperta sic enumeravit: ("Ostrea pelagica tenues et sine nutrimento quia sole non videntur ... ergo pulcherrima ad ostia Nili reperiuntur Ephesique in aditu Caystri ... Brundisii etiam, Tarracone, Narbone, Dicaearchiae in lacu Lucrino, Chelidoniis, Leucade, Actii et in sinubus Libycis"). Plinius encyclopaedicus eodem aevo e relationibus Muciani ter consulis haec citavit: Ausonius saeculo IV exeunte productius, sed praecipue de provinciis occidentalibus:
E talibus citationibus pluribus, inter se haud dissonantibus, geographia classica Ostreae edulis reconstruitur in qua regiones, quae sequuntur, innotuunt:
Cultura antiqua
Graeci antiqui ostreas viventes transvehebant, teste Aristotele, a Pyrrha in insula Lesbo ad Chium. Ita transvectae semper florebant, dixit Plinius. Ad usum Romanorum ostreae Brundisinae, per Appenninos transportatae, in lacu Lucrino saturabantur vel impinguebantur ("Ostrea tu sumis stagno saturata Lucrino" ait cliens, Martialis epigrammatistae persona). Testimonia picta culturae ostrearum Romanae collegit R. T. Günther.
Aliae in vivariis ostreariis colebantur, per exemplum Baiis. Quas consuetudines Sergius Orata saeculo I a.C.n. primum invenisse "non gulae causa, sed avaritiae" dictus est. Britannia nuper in statum provinciae Romanae reducta ostreae a Rutupiis missa Romae celebrabantur. Coquus Apicius appellatus, tertius fortasse huius cognominis, in expeditione Mesopotamena iuxta imperatorem Traianum operam dans, methodum ostrearum crudarum a Syria ad exercitum transvehendarum primum invenisse dicitur. Talis methodus in libro Apicius nuncupato, saeculo fere IV confecto, descripta est: "Ostrea ut diu durent: Vas ab aceto, aut ex aceto vasculum picitum laba, et ostrea compone."
Aestimatio recentior
1674 T. Flatman Belly God 57 Your Wall fleet Oysters no man will prefer Before the juicy Grass-green Colchester
Charavines
Charavines est commune Francicum 1'823 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Muraena helena
Muraena helena, Latinitate classica murena, Graece μύραινα, est species anguilliformium quae in mari Mediterraneo habitat.
Erda (tributarius Ligeris)
Erda vel Herda (Francogallice Erdre) est fluvius Franciae qui in La Pouëze oritur, regionem Pagos Ligeris adluit et post praefecturas Cenomannicam et Ligerim et Ligerim Atlanticum praeterlapsus esse ostium in Namnetes invenit quo fluvium Ligerim incidens eum auget eoque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Tributarii praecipui Erdae
Rivi praecipui qui in Erdam influunt, a monte ad vallem :
Loci ad Erdam
Communia viginti praefecturis digesta quae Erda praeterlabitur:
Cala Labronis
Cala Labronis (Italiane: Calambrone) est vicus Italiae et vicus in Municipio Pisano, in Provincia Pisana, in litore Tyrrenico et in Tuscia Regione.
Saint-Paul (Vigenna Superior)
Saint-Paul (Occitanice Sent Paul) est commune Francicum 1'211 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Calligraphia Georgiana
Calligraphia Georgiana (Georgiane: ქართული კალიგრაფია) est calligraphiae genus aut ars Linguae Georgianae scribendi trium Abecedariorum Georgianorum gratia.
Butherium erythropus
Butherium erythropus est species coleopterorum familiae Cerambycidarum, sola generis Butherii species. In tribum Cerambycinorum digeritur.
Bodenwerder-Polle
Bodenwerder-Polle commune generale Saxoniae Inferioris in circulo Holtisminnensi est.
Ostrhauderfehn
Historia
Saeculo 13 commenda Langholt primo in actis descriptum est, anno 1319 Potshausen nomine Pophteshusen. Tum regio pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 Ostrhauderfehn ad Borussiam pertinuit. Die 19 Aprilis 1769 quinque mercatores a rege Friderico II Borussiae impetraverunt, ut sibi palus magnum cederentur, quod seccarent. Hic fuit dies primus vici Ostrhauderfehn. Qui vicus ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Ostrhauderfehn Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Ostrhauderfehn regio ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in Ostrhauderfehn novam patriam invenerunt. Anno 1970 vicus Holtermoor sua sponte ad Ostrhauderfehn accessit, anno 1973 Potshausen et magna ex parte Langholt secuti sunt atque 1974 Idafehn vicus pars communis factus est.
Bodenwerder-Polle
Historia
Die 1 Ianuarii 2010 commune generale Bodenwerder-Polle constitutum est, cum Bodenwerder urbs atque vici undecim coniuncti sunt, qui iam antea in communibus generalibus Bodenwerder et Polle collaboraverant.
Pterophoridae
Pterophoridae sunt familia lepidopterorum quibus sunt alae inusitate mutatae. Pertinent ad Apoditrysia, sicut maiores papiliones, sed eorum dissimiles minusculae sunt et olim inter "microlepidoptera" digerebantur. Familia a Carolo Linnaeo anno 1758 erecta est. Typus familiae est Pterophorus pentadactyla.
Descriptio et oecologia
Anteriores Pterophoridarum alae plerumque in duobus asseribus curvatis consistunt, cum laxis saetis post. Quae collocatio collocationis Alucitidarum similis leviter sunt, sed Alucitidis sunt plures plumae symmetricae. Alae posteriores similes videntur, sed eis sunt tres asseres. Alae in paucis generibus usitatiorum lepidopterorum alarum similes sunt.
Pterophoridae magni momenti oeconomici sunt Platyptilia carduidactyla, pestis Cynarae cardunculae in California, cum Platyptilia pica et Stenoptilodes antirrhina plantas ornamentales Pelargonium x hortorum et Antirrhinum majus proprie laedere possint. Aliae Pterophoridae actores continentiae biologicae adhibentur ad species plantarum invasivarum: Lantanophaga pusillidactyla contra Lantganam camaram, Oidaematophorus beneficus contra Ageratinam ripariam, Hellinsia balanotes contra Baccharem halimifoliam, et Wheeleria spilodactylus contra Marrubium vulgare.
Taxinomia
Parvus lepidopterorum grex in genere Agdistopis saepe subfamilia Macropiratinarum intra Pterophoridas esse putatur, sed investigationes recentes indicant hunc gregem esse familiam separatam.
Pterophoridae inter subfamilias, tribus, et genera sic infra digeruntur, cum aliquot speciebus.
Subfamilia Agdistinae Subfamilia Ochyroticinae Subfamilia Deuterocopinae Gielis, 1993 Subfamilia Pterophorinae Zeller, 1841
Charantonnay
Charantonnay est commune Francicum 1'870 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
A solis ortus cardine
A solis ortus cardine est hymnus a Caelio Sedulio strophis Ambrosianis compositus. Hymnus abecedarius est (nam stropha unaquaque a littera sequente abecedarii incipit, nempe strophae primae littera prima est a, secundae b etc.). A Martino Luthero versio Theodisca facta est. Praeter cantum Gregorianum veterem Gulielmus Dufay, Orlandus Lassus, Michael Praetorius, Ioannes Praenestinus, Ioannes Sebastianus Bachius aliique musicam ad carmen Sedulii composuerunt.
Lutzelbourg
Lutzelbourg  (Germanice  Lützelburg) est commune 636 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Hellinsia
Hellinsia est genus lepidopterorum familiae Pterophoridarum, quod a J. W. Tutt anno 1905 institutum est.
Species
Inter genus digeruntur species sequentes.
Mons fragilis (Grindelwald)
Mons fragilis (germanice: Faulhorn) est mons inter vicos Grindelwald et Iseltwald (communis Brienzolae) altitudinis 2681 metrorum in pago Berna Helvetiae situs. Nomen montis propter minimam soliditatem lapidum vel stratorum telluris in ea parte Alpium inventum est.
Turismus
In summo monte prima epoca turismi ad Alpes anno 1823 caupona constructa erat, eo tempore maxima altitudine omnium cauponae in Alpes sita. Novum hospitium anno 1832 factum hodie existit. Ibi turistae magnificum conspectum ad montes Alpium cum Eiger et Jungfrau atque ad lacum Brienzolae et lacum Tunae habent nonnisi usque ad montes Iuram, Nigram silvam et Vosegum.
Iter montis fragilis solum pedibus idoneus est.
Gualtherius Schieck
Gualtherius (Theod. Walther) Schieck (natus 24 Augusti 1874, mortuus 21 Aprilis 1946 Dresdae) vir publicus Saxoniae et sodalis factionis DVP fuit.
Iuventus et munus
Postquam maturitatem adeptus est, Schieck Heidelbergae, Monachii Lipsiaeque iurisprudentiae studebat. Deinde ab anno 1906 in Administerio Saxoniae Aerarii Publici laboravit.
Cursus honorum
Schieck, qui sodalis DVP fuit, ab anno 1923 praeses magistratus Saxoniae rationum (Theod. Landesrechnungshof) erat. 6 Maii 1930 praeses ministrorum et administer institutionis publicae electus est. Iam 13 Maii factiones SPD, KPD, NSDAP eum dimitti postulaverunt. Itaque a magistratu se recessit, sed pro tempore ad 10 Martii 1933 officium administrabat. Deinde Nazistae eum dimiserunt.
Lutz Bachmann
Lutz Bachmann est filius duorum magistrorum. Bachmann fuit pedilusor praeclarus in urbibus Dusseldorpio et Dresda in Germania. Vivit in oppido Kesselsdorf cum sua uxore Vicky. Habet filium.
Bachmann est fundator et primus mandator moti popularis PEGIDA. Est fautor discessionis Britanniae ex Unione Europaea, et fautor candidati Republicanae Donaldi Trump. Non est discipulus illius sinistrae neque illius dexterae politicae.
Enodia (papilio)
Enodia (ex verbo Graeco; vide Enodia) est genus papilionum subfamiliae Satyrinarum familiae Nymphalidarum.
Species
Ordine alphabetico ordinatae.
Antonius Augustinus
Antonius Augustinus (Hispanice Antonio Agustin ; natus Caesaraugustae die 26 februarii 1517 - mortuus Tarracone die 31 maii 1586) fuit episcopus Ilerdensis atque ab anno 1576 archiepiscopus Tarraconensis. Ob eruditionem clarus erat : in primis iurisconsultus fuit in iure canonico (auditor in Rota Romana per decem annos fuit) et in iure Romano peritisimus, qui nobis egregiam editionem Decretalium pontificalium reliquit. Ut qui discipulus Andreae Alciati fuerat, humanistarum doctrinam iuris sequebatur, qui omissis additamentis et commentariis mediaevalibus ad fontes antiquos redire volebant, veri iuris Romani restituendi causa : itaque Augustinus saepe philologicam methodum iurisprudentiae adhibuit.
Numismatista et antiquarius quoque fuit qui numismata et cetera realia antiqua magno sumptu studioque colligebat atque explanare conabatur. Liber Hispanice compositus et anno post mortem eius (1587) in lucem editus, Dialogos de medallas... inscriptus, optima e toto sedecimo saeculo dissertatio de antiqua re nummaria habetur. Bis eodem anno (1592) in linguam Italianam diverse conversus est atque postea pater Iesuita Andreas Schottus eum Latine interpretatus est. Quae interpretatio saepissime usque in octavum decimum saeculum reedita est. Ante ipsos dialogos A. Schott vitam Antonii Augustini posuit e funebri oratione ductam quam ipse mortuo amico habuerat.
De vita
Antonius Augustinus nobili genere natus erat : pater eius procancellarius Aragoniae fuit.
Studia
Primum universitates Alcalae et Salmanticae in Hispania frequentavit. Anno 1536 in Italiam transiit ubi studiorum cursum Bononiae et Patavii peregit, quae tunc iurisprudentiae facultatibus praeclarae urbes erant. Bononiae Andream Alciatum quoque novam iurisprudentiam docentem et ad fontes iuris revocantem diligenter audivit.
Cursus honorum in Ecclesia
Studiis perfectis ab anno 1544 usque ad annum 1554 auditor apud Rotam Romanam fuit. Circa 1555/1556 episcopus Alifensis in Regno Napolitano a papa Paulo IV creatus est. Variis legationibus tunc functus est, sive a papa sive a rege Hispanorum Philippo II sibi mandatis.
Anno 1561 suffragante rege Philippo episcopus Ilerdensis factus est sed a papa Pio IV retentus Concilii Tridentini deliberationibus ut interesset, ubi de maximis rebus saepe consulebatur, usque ad annum 1564 in Italia remansit.
Postremo anno 1576 archiepiscopus Tarraconensis factus est ; quo munere fungebatur cum anno 1586 mortem obiit.
De operibus
Nulla re tamen aeque delectabatur quam antiquorum nummorum vel inscriptionum investigatione et inspectione veterum librorum manuscriptorum. Itaque de curis innumeris ad munera ecclesiastica pertinentibus in familiaribus epistulis queri solebat, quia tempus ad studia dilecta peragenda sibi deesse dolebat. Nam multos eruditos amicos Romae colebat (in primis Fulvius Ursinus et Onuphrius Panvinius), quorum desiderio in Hispaniam relegatus premebatur : quapropter plurimas epistolas, de rebus Romanis ut certior fieret, eis mittebat, quorum magna pars nobis servata est.
Iurisprudentia
Praetermissis synodorum actis ceterisque scriptis ad officium episcopale attinentibus (ipse Augustinus typographum Ilerdam ac postea Tarraconem arcessiverat, ita diffusionis artis typographicae in Hispania fautor fuit) praecipui libri eius ad iura pertinentes hi sunt :
Philologia classica
Tempore quo in Italia vitam agebat duos auctores antiquos edidit qui de lingua et grammatica Latina dissertationes composuerant : Varronem et Verrium Flaccum (a Festo abbreviatum). Amborum manuscripta traditio difficillima et corruptissima erat.
Eritini
Eritini sunt parva tribus papilionum subfamiliae Satyrinarum familiae Nymphalidarum. Huic tribui sunt duo genera.
PEGIDA
PEGIDA (acronymum positum ex dictione Theodisca, Patriotische Europäer gegen die Islamisierung des Abendlandes ('Europaei patriae amantes contra occidentem islamizandum') est factio politica nationalistica et motus popularis, qui ex urbe Dresda in Germania emanat et qui ad viginti septem nationes se extendit.  Die Lunae hora sexta cum dimidia post meridiem se congregant in sede centrali Dresda. PEGIDA est fundata apud Facebook die 11 Octobris 2014 a Lutz Bachmann. Siegfried Däbritz, unus ex principibus administrationis, dicit illum motum inter alia contra Daesh,  PKK et al-Qaeda operam dare.
Positio
PEGIDA est fautor:
PEGIDA non est fautor:
Scylaceum
Scylaceum seu Scyllaceum (Italiane Squillace) est urbs et municipium Italicum, circiter 3450 incolarum, in provincia Catancensi regionis Bruttii situm. Nomen adiectivum est Scylaceus. Incolae Scylacei ex medio aevo Scylacenses appellantur.
Alia nomina
Alia urbis nomina sunt: Scyllaceum, Scyllaeum, Scylacium,  Scyllacium, Scylletium,  Squillaceum.
Ecclesia Catholica Romana
Squillacium, cum Catacio, sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Catacensis-Squillacensis est.
Fractiones
Fiasco Baldaia, Scalo (Squillace Lido), Piscopio, Colazzocca, Madonna del Ponte, Impise, Gebbiola, Poveromo, Mandrelle, Tri Cerzi (in italiano "Tre quercie"), Porte, Perroncino, Fontana nuova, Fontana vecchia, Cappuccini, Ghetterello, Santa Chiara, San Domenico, Porta.
Rublanum (Italia)
Rublanum  seu Rullianum  (Italiane: Rogliano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 5 720 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Urbani Rullianenses vel Rublanenses appellantur.
Fractiones
Aprigliano, Marzi, Parenti, Santo Stefano di Rogliano.
Municipia finitima
Aprigliano, Marzi, Parenti, Santo Stefano di Rogliano.
Flemme
Geographia
Circa 10000 annos a.C.n. ingenti lapsu rupium forma areae telluris creata est. Saeculo 8 in charta episcopi Tello dioecesis Curiae vicus nuncupatus est quia episcopus partem eius donatione ad monasterium Desertinam dedit.
Aedificia
Rudera castri Belmont reperiuntur supra rupem apud vicum.
Turismus
Ab anno 1875 Flemme magna statio turistarum est. Anno 1893 regina Wilhelmina Hollandiae in Flemme fuit.
Onega (flumen)
Onega (Russice Онега) est flumen in regione Archangelopolitana Russiae. E Lača lacu maximo initium cepit, circiter 416 chiliometra patet et in sinum Onegensem maris Albi effunditur. Per silvam borealem in maxima parte longitudinis aquas fert. Cargapolis urbs ad Onegam sita est necnon Onega urbs haud longe ab ostio.
Luttange
Luttange  (Germanice Lüttingen) est commune 909 incolarum (anno 2009) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Saint-Pardoux (Vigenna Superior)
Saint-Pardoux (Occitanice Sent Perdos) est commune Francicum 526 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Ripacandida
Ripacandida (alia nomina: Castrum Ripǣ Candidǣ, Ripacandidǣ, Candida Latinorum) (Italiane: Ripacandida) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Lucania ac in Provincia Potentina situm.
Castellum Bendeleben
Castellum Bendeleben (Theodisce: Schloß Bendeleben sive Uckermannsches Schloß) praedii architectonice egregii pars est, quod invenitur in Bendeleben, in Circulo Kyffhäuser (Germaniae).
Historia
Gravio Iacobus de Uckermann omnia acquisivit anno 1763; eius stirpes usque ad annum 1849 possessuri erant. Inde pulchra aedificia habitatoria oeconomicaque, inter quae attentionem maximam gignit arancetum sive aedes citrea. Castellum antiquum primum destruxerunt, cum novum ad occidens latus situm annis inter 1859 et 1861 aedificabant (ubi usque ad dies nostros erat hospitium gerontocomium). Antea Gulielmus de Krause omnia emerat, cuius familia usque ad rapinas communistarum anno 1945 peractas ibi manserunt.
Reacquisitio praediorum impleta est anno 1996, sed iam anno 1991 feliciter incohatus erat usus agriculturalis. Anno 1991 columbarium restauratum est et ab anno 1995 habitationes novae in bello opere craticio creatae sunt, quae olim aedes pastoris fuerant. Anno 1998 caupona nomine Zur Wipper ante collapsum salvata est. Inde ab anno 2005 mutuae dantur aedificiorum partes hominibus qui tempore subsicivo sarti et tecti servari vel festa privata habere velint. Operiariis ergasteria in complexu parantur quoque. Generatim omnibus refectis res periegeticae incitentur promoveantur propellantur.
Exarchatus Africae
Exarchatus Africae fuit divisio administrativa Imperii Byzantini. Fuit creatus a Mauricio in 580 et supervixit usque ad expugnationem Barbariae a Musulmanis in saeculo VI.
In bello vandalico Barbaria recuperata est a Belisario et Iustinianus I creavit praefecturam praetorio Africae. Annum 560 expeditio Romana recuperavit partem Hispaniae, et nova provincia creata est in Hispania.
Luppy
Luppy  est commune Francicum 487 incolarum (anno 2009) praefecturae Mosellae in regione orientali Lotharingia.
Glaciologia
Glaciologia (ex glacie + Graece λόγος 'studium') est scientifica glaciariorum investigatio, vel generatim glaciei rerumque naturalium quae glaciem attingunt. Glaciologia est interdisciplinaria telluris scientia, quae geophysicam, geologiam, geographiam physicam, geomorphologiam, climatologiam, meteorologiam, hydrologiam, biologiam, atque oecologiam coniungit. Effectus glaciariorum in homines disciplinas geographiam humanam et anthropologiam comprehendit. Glacies aquaria in Luna, Marte, Europa, et Plutone inventa proprietatem extraterrestrialem ad disciplinam addit, quae astroglaciologia appellatur.
Radians (unitas)
Radians (n. -tis), vulgo radian, breviter rad, est unitas mensurae angulorum planorum. In omnibus circulis, angulus unius radiantis arcum secat cuius longitudo par radii circuli r est. Quoniam longitudo circuli radii r est 2 \pi r, angulus plenus (360°) est, atque 2 \pi rad; angulus rectus (quadrans anguli pleni, 90°) \frac \pi 2 rad. Unum radians ergo est ca. 57,3°.
Kildinum
Kildinum (Russice Кильдин, Lappice Gieldasuolu) est insula in mari Barentsiano ad paeninsulam Kolaensem sita. Freto Kildinensi 1,5 chm longitudinis a terra continente separata est. Insulae longitudo 17,6 chm, latitudo ad 7 chm est; altitudo maxima 281 metra. Tundra saxosa insulam occupat. Nunc paene deserta est. Aeriportum habet.
Gesta Hungarorum
Gesta Hungarorum est prima chronica Hungarica, ab auctore incognito scripta. Exsistit in manuscripto saeculi XIII quod Vindobonae manet, pars collectionis Bibliothecae Nationalis Széchényi Budapestini.
Saint-Ouen-sur-Gartempe
Saint-Ouen-sur-Gartempe (Occitanice Sent Oen) est commune Francicum 227 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Torn Curtain (pellicula 1966)
Torn Curtain ('Aulaeum laceratum') est fabula cinematographica in Germania Orientali belli frigidi conlocata, cui Alfredus Hitchcock anno 1966 faciendae moderatus est. Haec fabula tremenda narrat de Michaele Armstrong physico, qui in itinere voluptario Saram Sherman sponsam suam derelinquit aulaeum ferreum transiturus.
Quae pellicula criticis et spectatoribus minus placebat quam priores pelliculae ab Alfredo Hitchcock factae, sicut Psycho (1960), The Birds (1963), Marnie (1964).
Argumentum
Michael Armstrong, physicus Americanus, feriatus Norvegiam circumnavigando cum Sara Sherman, adiutrice et sponsa sua, Hafniam proficiscitur conventui scientifico interfuturus. Inter convenas est etiam Gustavus Lindt physicus civisque Germaniae Orientalis. Adest annus 1965.
Cum pervenerunt, Michaeli Armstrong obviam veniunt legati regiminis Germaniae Orientalis salvere iubentes. Occurrunt etiam relatores et photographi, qui advenam percontari volunt. Intellegit Sara Sherman ad hostem transisse ac defecisse sponsum suum, qui hanc interponit causam, quod programma eius missilium meliorandorum interruptum esset in America.
His constitutis rebus Armstrong ruri "agricolam" visitat, qui re vera mediator commeatuum est. Ex qua visitatione ei manifesta fit causa "defectionis". Re vera id agitur, ut parta fiducia apud institutum universitarium Berolinense cognoscat, quantum in arte missilium arcendorum iam profecerit Gustavus Lindt, princeps rerum physicarum investigator in Germania Orientali. Armstrong nunc etiam compertum habet, qua via reticulatione π usus domum redire possit. Sed Hermannus Gromek, custos Stasi, clam eum secutus, quid significet π illud, comperit, ac Michaelem Armstrong duplices partes agere intellexit. Cum ad vigiles telephonat, Armstrong cum uxore "agricolae" eum adgreditur. Fit pugna acerrima, qua Armstrong iterum atque iterum exanimare Gromek contendit. Inhumantur Gromek et autobirota eius. Taxiraedarius, qui Michaelem Armstrong in praedium vexit, vigilibus nuntiat utrosque vidisse se viros, Armstrong et Gromek, eodem loco et tempore in praedio versari.
Postero die Armstrong facultatem physicae universitatis Lipsiae visitat. Subito quidem percontatio conlegialis interrumpitur a procuratoribus securitatis, qui Armstrong de Gromek interrogae volunt. Paulo post Armstrong procuratoribus terga vertens veram causam "defectionis" suae Sarae patefacit rogatque illam, ut secum in fugam se mandet. Armstrong fugitans Gustavum Lindt professorem adducit, ut postremo mathematicam explicet solutionem, quam missilibus arcendis excogitaverat. Lindt, cum ex apparatu megaphonico audit quaeri virum, quocum nuper disputavit, moleste fert, quod secreta scientifica hosti gratis tradiderit. Deinde adiuvante doctore Koska, clinica universitatis, Armstrong et Sherman effugiunt.