cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paraquaria
Prominentia
Geologice, Orientalis Paraquariae pars Oropedii Brasiliensis appendix e crystallinis saxis est quae se tophi et basaltae straminibus fere omnino tecta cum altitudine inter 300 et 600 metrorum variante ostendit. Dum, ex Incarnatione in Septemtrionem, istud oropedium descendit quoad in clivum aut in scarpam in Occidentem, iuxta flumen Paraquarium, alluvialibus solis tectam se vertat. In variis tractibus scarpa antiquarum crystallinorum saxorum formationum "paeninsulis" interrumpitur, quae rotundae et humiles sunt. Praecipuae altitudines iuga Amambayense, Maracayuviense, Iugum Ybytyruzuviense, et Meridionalioriter, Caaguazuviense (Hispanice: Amambay, Maracayú, Ibitiruzú et Caaguazú proprie) sunt quae circa 600 metrorum attingunt. Clivus regionis prominentia et hydrographiam dividit. Accessiones in Orientem fluentes navigabiles non sunt.
Fluminis Paraquarii Septemtrione Tzacum Boreale est quod Paraquariensis portio Tzaci Magni est. Tzacum Boreale, 237 800 km² latum, immensa planities est quae antiqui maris fundus, postea cum sedimentis argillarum et harinarum fluminis aquis ex Antisensi cordillera apportatarum, fuisse supponitur.
Clima
Paraquariae clima, generatim, subtropicale est, exceptis aliquibus Tzacensis regionis tractibus, cum temperatura Medii Oropedii simili, scilicet calida umidaque. Civitas Capricorni tropici in medio prope Conceptionem scinditur. Medius et planus Paraquariae locus, vix sine naturalibus repagulis, rapidis calidorum ventorum in Aequatoria ortorum et frigidorum ventorum ex Argentina venientium effectibus favet, quod magnas thermicas variationes efficit.
Aestate, temperaturae inter 26 °C et 33 °C et hieme inter 15 °C et 26 °C variat. Media temperatura 23 °C est, dum absoluta maxima 41 °C et minima 1 °C est. Differentia inter mediam aestatis temperaturam et hiemis 6 °C est. Paraquariensis climatis peculiaritatum una magna temperatura aestate sensa, praesertim regione rurum et Tzaci et intensum frigus est quod hiemali periodo accidit.
Creberrimae et fere semper copiosae pluviae in Paraquariensi territorio. Civitatis magnitudo pluviarum quantitatem afficit, tempus siccum praecipue in finibus Boliviae et Argentinae aggravans. Maximus index pluviarum in Oropedio Paranae, cum 2 000 mm in anno, putari potest. In capite, Assumptione, 1 300 mm et in Tzaco 800 mm pluit. Pluviarum densationis menses December, Ianuarius et Februarius sunt, dum per hiemis menses pluit.
Hydrographia
Paraquariensis retis hydrographici peculiaritas numerosorum fluminum praesentia est quae valde ad oeconomicam et politicam reipublicae vitam referuntur. Flumina plerosque Paraquariae limites formant et eius principallima vecturae media constituunt. Occidentalis, Meridionalis et Austrorientalis limites cum Argentina fluminibus Ornithopotamo, Paraquario et Parana (Hispanice Pilcomayo, Paraguay et Paraná respective, Guaranice Araguay, Paraguái et Parana respective) designantur dum flumina Paraquarium, Apa, et Parana rempublicam a Brasiliam Septemtrione et Oriente separant.
Paraquarium et Parana praecipui civitatis amnies sunt. Primum in Brasiliensibus terris oritur et extensas alluviales planities transit, rempublicam in partes duas (Orientalem et Occidentalem) dividens. Crebro exundat, riparum terrena inundans et immensas paludes formans. Varias accessiones accipit inter quas Tebiquarium, Ypaneum (Hispanice Tebicuary et Ypané proprie et Guaranice Tevikuary et Ypane), Orientali ripa, et Ornithopotamus, Aguarayum Guazum, Viride, Nigrum (Hispanice Pilcomayo, Aguaray Guazú, Verde et Negro respective et Guaranice: Araguay, Aguaray Guasu, Verde et Negro proprie), Occidentali ripa, excellunt. Flumen Parana, ex Oropedio Brasiliensi proveniens, initio valde abruptum est cum nonnullis ponderis aquae deiectibus, inter quos Saltus Guairae sive Saltus Septem Deiectuum, in Brasiliensi parte, qui abiret cum Aggeris Itaipuviensis munere.
Paraquarienses lacus periegetice ponderis sunt, inter quos Ypacaraium (Hispanice Ypacaraí; Guaranice Ypakarai), 22 km latum, et lacus Ypoa (Hispanice Ypoá; Guaranice Ypoa), 100 km in Assumptionis Meridiem situs.
Flora
Paraquariae territorium tres regiones cum peculiaribus vegetatione secundum differentiam in pluviometrica praecipitatione habet. Silvae, tzacum, et rures habet. Silvae in Regione Orientali, praesertim in vallibus prope magna flumina sunt ubi ligna dura sunt velut astronium, cedrus, anadenanthera colubrina et talebuia inter alia. Rures media civitate sunt ubi magni pecuarii fundi sunt magna naturalium pabulorum varietate utentes inter quae multae poaceae. In ista rurum regione quoque diversae silvae iuxta fluminum oram sunt.
Iam tzacensis regio poaceis et silvis prope flumen Paraquarium formatur. Quebracho regionis propria arbor est e qua taninum extrahitur, quod, magni commercialis ponderis, praesertim in Statunitensi et Britannico mercatibus venditur. In siccissimis Tzaci regionibus arbusculae et gigantei cacti sunt. Secundum clima, soli genus et vegetationem, Tzacum inhospita regio 60% reipublicae territorii occupans putatur.
Rura, circiter 20% Paraquariensis superficiei occupantia, prima capta sunt. Nihilominus, ultimis decenniis silvae a colonis quoque incoli coeperunt qui extensas soiae plantationes ibi severunt quae, praesertim per Brasiliensem portum Paranaguae exportatur. Milia Brasilienses coloni in Paraquaria, praecipue in limitibus, se velut fundorum domini aut rurales operarii statuerunt.
Fauna
Paraquariensis fauna, Brasiliensis Regionis Centroccidentalis similis, oncam, creberrima in Tzaco, pecari, cervum, dasypum et tamanduam includit. Multae tropicales passeriformium et avium speciei velut rheae, cariamidae, Ardea (avis)ardeae, ramphastidae et psittacidae sunt.
Oeconomia
Paraquaria oeconomiam mercatus habet ubi informalis campus praecipuus est qui ex vicinis rebus publicis importatorum sumptus subfructuum reexportationes et milium microsocietatum mercatoriarum et ambulantium venditorum activitates includit. Dato informalis campi pondere, accuratas oeconomiae aestimationes et mensuras facere difficile est.
Sed Paraquariae oeconomia a Brasilia, vicina Orientali sua, multum dependet. Pleraeque importationes civitatem per portum Paranaguae (Lusice Paranaguá) ingrediuntur. Urbs Orientis (Hispanice Ciudad del Este; Guaranice Táva Kuarahyresẽme) tertia area sine vectigalibus maxima in mundo post Hongcongum et Miamiam est. In civitate agger Itaipuviensis est, qui maxima lithocollae structura et maximum energeticum ergasterium in mundo est.
60% Producti Domestici Grossi e commercio cum Brasilia surgit. Reliquum e commercio cum Argentina et aliis Mercatus Communis Meridiei (Hispanice Mercosur; Guaranice Ñemby Ñemuha) sociis surgit ad quem ex anno 1995 pertinet.
Vectura
Paraquarienses vectura publica praesertim utuntur quae laophoriis circulantibus et totam urbem capitalem praeter interconectendum Magnam Assumptionis urbani territorii urbibus tegentibus geritur. Etiam intestina laophoria cum ponderis classibus in praecipuis reipublicae urbibus sunt.
Spatii longi et internationalia laophoria e Statio Laophorica Assumptionis (Hispanice: Terminal de Ómnibus de Asunción), maxima in civitate, expediuntur, quae, strategice sita, eam omnibus Paraquariensibus departimentis conectit ubi laophoricae societates diurna itinera in Argentinam, Brasiliam, Boliviam, Chiliam et Uraquariam faciunt.
Propter flumen Paraquarium iuxta urbem Assumptionem fluit quae fluvialem portum media in urbe situm possidet. Portus Assumptionis intra sinum invenitur ubi maxima onerum ex importationibus venientium quantitas accipitur praeter missionem exportationum, Paraquariensis operis vis fructuum. Alii minores portus in Vico Saxoniae (Hispanice Barrio Sajonia) Assumptionis inveniuntur et alius in portu Itá Enramada, in urbe Lambarei (Hispanice Lambaré; Guaranice Lambare), in Urbe Orientis (Hispanice Ciudad del Este; Guaranice Táva Kuarahyresẽme) est.
In Luquepoli (Hispanice Luque; Guaranice Lúke), in urbis Assumptionis territorio, Aeroportus Internationalis Silvii Pettirossi (Hispanice Aeropuerto Internacional Silvio Pettirossi) invenitur qui volatus in praecipuas Coni Australis urbes habet et inter suas destinatas urbes Bonaëropolis, Montevideo, Puncta Orientis, Urbs Fluminensis, Urbs Paulistana, Urbs Sanctiacobi, Urbs Iquiquensis, Lima, Sancta Crux, Curitiba et Cochabamba sunt.
Secundus aeroportus maximi ponderis in Paraquaria Aeroportus Internationalis Guaraniticus (Hispanice Aeropuerto Internacional Guaraní), in Urbe Orientis situs et directos volatus in Assumptionem, Florianopolin et Urbem Paulistanam habens, est.
Demographia
Ethnice, culturaliter et socialiter, Paraquaria incolas heterogeneissimos in America habet. Socialiter et Guaranitica et Hispanicae colonialis epoches culturis afficitur. Et Lingua Guaranica, a 90% incolarum intellecta, et lingua Hispanica publicae civitatis linguae sunt.
Parum constans sed significativa peregrina immigratio Germanorum, Italorum, Hispanorum, Arabum, Brasiliensium et Argentinorum peculiariter et significative Paraquariae evolutionem, praesertim id quod ad oeconomiam attinet, affecit.
Paraquarienses dissimiliter per totam civitatem distribuuntur. Plerique incolae Regionem Orientalem incolunt ubi Assumptio, caput et maxima urbs, praeter varia departimenta, est. Tzacum sive Regio Occidentalis, circa 60 centesimas territorii continens, minus quam 2 centesimas incolarum habet.
Ex anno 1950 Paraquariensium numerus (3,7 vicibus) triplicatus est, e circa 1 300 000 die Publicus Incolarum et Domiciliorum Census in 4 152 588 hominum anno 1992 transeuns cum librata distributione inter urbanas ruralesque areas (50,3% et 49,7% respective).
Eius urbes cum maximo incolarum numero Assumptio cum circa 618 000 incolarum, Urbs Orientis cum 356 000 incolarum, Sanctus Laurentius cum 320 000 incolarum, Lambareum cum 160 000 incolarum, Ferdinandus de la Mora cum 130 000 incolarum, Capiata cum 195 000 incolarum, Incarnatio cum 105 000, Luquepolis cum 298 225 incolarum et Petrus Ioannes Caballero cum 110 000 incolarum sunt. In summa, aestimativus Assumptionis et eius urbani territorii incolarum numerus circa 1 953 000 hominum est.
Lingua Guaranica
Lingua Guaranica familiae Tupi-Guaranicae lingua est qua circa quattuor miliones hominum (duobus milionibus patrius sermo est) in Paraquaria loquuntur. Guaranica lingua officialis Paraquariae in Constitutione anni 1992 declarata est, eundem locum Hispanicae occupans. Antea, Guaranica lingua publica secundum Constitutionem erat. Ut Guaranica scriptionem possideret ad Latinas litteras adaptandum fuit.
Musica
Paraquariensis musica est particularrima, quamquam una civitas in America Meridionali est ubi plerique incolae autochthonicae originis lingua loquuntur, eius musica Europaeae originis tota est.
Instrumenta populo gratissima sunt cithara Hispanica et harpa. Paraquariensis harpa multam diffusionem habuit et in plurimis mundi rebus publicis nota est.
Eius genera sunt cantus Parquariensis sive polca (Hispanice canción Paraguaya sive purahei) et guarania, distincta lento cantu, qui nuper ab Iosepho Asunción Flores annis circiter 1920/1930 evolutus est et cuius nonnulla exempla sunt: India, Recuerdos de Ypacaraí, Mi dicha lejana, etc. Praelatae compositiones ut harpa perficiantur onomatopoeietici et fortes Güyra campana, Tren lechero inter alia sunt.
Saltationi vivaces polcae et polcae galopata (Hispanice vivas polcas et polcas galopadas) sunt. Polca parium saltatio est, dum galopae a feminarum, galopariarum nominatarum, circulo saltantur quae gyrant circum formantes, cum hirniola aut vaso in manibus oscillantes. Polca galopata celeberrima La Galopera est.
Aliud varians saltatio lagoenae (Hispanice danza de la botella) est, ubi praecipua saltatrix adhuc cum decem lagoenis in capite una supra aliam saltat. Etiam valsati (Hispanice: valseados), localis valsarum versio, sunt, inter quos v.g. El Chopí, Santa Fe, Taguató, Golondrina, etc.
Periegesis
Paraquaria excellit quia periegetica attractio salutatoribus quietem et tranquillitatem quaerentibus est in civitatis intestinis, in fundis ruralem periegesin offerentibus et qui naturalibus attractionibus incomparabilibus circumdantur quae usque ad hodie servantur velut colles, lacus et cataractae qui optimi ad requiescendum sunt.
Commercialis periegesis amplie extensa est et Urbs Orientis (Hispanice: Ciudad del Este; Guaranice: Táva Kuarahyresẽme) locus electus a regionis periegetis emptionibus, praecipuo urbis oeconomico reditu, est. In Assumptione diversissimae et exigentissimae gastronomicae, xenodochicae, et commerciales diaconiae optimae qualitatis inveniuntur.
Paraquaria usque ad hodie pleraque historica aedificia servat, coniuncta amplis et cum arboribus viis principalibus in capite, quod maximam sedem commercialium, thermopoliorum, cinematographeorum, aleatoriorum, theatrorum, et otii locorum infrastructuram in civitate possidet.
Merces manu factae
Culturarum diversitas in Paraquaria constantem et expansivam mercum manu factarum evolutionem permittit. Ex Indigenica traditione pulchra opera naturalium fibrarum, lignorum nobilium, seminum, pennarum et aliarum naturalium materiarum erumpunt, scilicet tapeta texta, cophini, murenulae et aliorum operum excellentis perfectionis.
Inter Paraquarienses merces manu factas mundissima textilia quoque eminent sicut acupictura aopoenus (Guaranice ao po'í) nominata, denticulatum gnandutium (Guaranice: ñanduti) appellatum, iocalia in aurea et argentea diatreta, calices corneae caelatae, cubilia pensilia, scalpturae ligneae, figlina et magnus aliorum operum numerus in quibus opificum creativitas et ars excelunt.
Religio
Principalis religio inter Paraquarienses Catholica est, propter, praesertim, evangelizationis processum a missionariis gestum ad Indigenas et relictos reipublicae incolas per saecula XVI, XVII et ineuns XVIII. Etiam sunt Mennonitae et aliae Protestantes minoritates.
Quamquam iam de Catholicae praedominantis culturae mutatione in Protestanticam aliam loqui potest, inter Protestanticos circulos Mennonitae excellunt, qui ultima praesidiali tempore significativa munera in gubernatione occupare coeperunt. Quod Nonnulli periti ad separationem ecclesiae a civitate Constitutionis Nationalis anni 1992 referunt.
In praesenti, processiones ad Virginem Urbis Post Montem (Hispanice: Virgen de Caacupé) versus basilicam quoque 8 Decembris fiunt. Quoque processiones ad Virginem Itaquae (Hispanice: Virgen de Itacuá) fiunt. Etiam Protestantium, Iudaeorum, Musulmanorum et Indigenarum religionum circuli qui regionem incolunt sunt.
Media communicationis
In Paraquaria libertas sermonis et libertas preli Constitutione Nationali proteguntur. In civitate ampla mediorum communicationis oblatio incolis est, maxima pars characteris privati et pertinens ad magnos pecuniariorum conlocatorum circulos cum opibus capitalibus reipublicae et peregrinis, qui praeterea varia media suis corporativis retibus haesa possident. Capiti librariae quoque et domi editoriae sunt.
Diaria
Diaria in toto reipublicae territorio eduntur, inter quae excellunt ABC Color, Última Hora, La Nación, Crónica, Popular, Diario TN Press, Diario Vanguardia.
Telecommunicationes
Pleraque Paraquariensia telephona fixa in Assumptione, Incarnatione et Urbe Orientis disponuntur, quorum diaconia a societate Copaco (Compañía Paraguaya de Comunicaciones) praebetur, quae Interretis et datorum transmissionis diaconias quoque suppeditat. Interretialis diaconia, praeterea, a numerosis privatis PDI societatibus suppeditatur, lineae commutatae, connexionis sine filis, ADSL et IMAM diaconias offerentibus.
Paraquaria quattuor societates gestabile telephonum praebentium habet: Tigo, Telecom Personal, Vox, et Claro, operimentum ad amplius 95% territorii zonarum habitatarum in republica offerentes secundum ultima rationaria. Haec operatra gestabilis telephoniae et datorum transmissionis diaconias cum technologiis GSM, EDGE, 3G (UMTS) et 3.5G (HSDPA) offerunt.
Quattuor gestabilis telephoniae sociatates 16% venditiones in primo anni 2009 trimestri auxerunt cum 5 954 388 linearum gestatibilium in civitate. Ergo 99.99% Paraquariensium lineam cellularem possidet, quod telecommunicationum profectum et constans oeconomicum incrementum hoc campo reflectit.
Stationes radiophonicae
Magna privatarum stationum radiophonicarum quantitas in Paraquaria est, pleraeque holdingum integrantes, in AM et FM operantes, inter quas Ñandutí AM, Cardinal AM, Rock&Pop FM et La Estación FM eminent, duae primae cum operimento paene totius territorii habitati. Radio Nacional del Paraguay statio publica et unicum communicationis medium civitarii characteris in republica est. In AM operat et maximum territoriale operimentum possidet.
Alternativae communitariae stationes radiophonicae sine lucri proposito, a communitariis organizationibus gestae, sunt, quae ex organizatis communitatibus surgunt quae eis instrumentis utuntur ut meliores suarum communitatum vitae condiciones et visibiliores suas realitates cum editoriali linea libera faciant. Haec radiophonicae stationes Societati Paraquariensi Communicationis Communitariae (Hispanice: Asociación Paraguaya de Comunicación Comunitaria, COMUNICA) sociantur.
Televisifici tramites
In summa sex aerei praecipui tramites et unus caplaris sunt, ex Assumptione aut e Magna Assumptione toti civitati transmittentes. Tramites inferiores sunt:
Ludi athletici
Ludus athelicus exercitissimus et populo gratissimus est pediludium. Turma reipublicae sive selectio Paraquariensis Cantharum Americae anno 1953 et anno 1979 bis consecuta est et nomisma argenteum, unum nationis in praesenti, in Olympiis Atheniensibus anni 2004 obtinuit et septiens Cantharum Mundanum Pediludii participavit.
Paraquaria Confoederationis Americae Meridionalis Pediludii (Hispanice Confederación Sudamericana de Fútbol, Conmebol) in Luquepoli (Hispanice Luque ; Guaranice Lúke) sedes est.
Post pediludium, ludus athleticus cum maximo sectatorum numero rallyum est, cuius eventus traditionallimus Rallyum Trans Tzacum est quod ex anno 1971 certatur. Alii ludi athletici exerciti harpastum, canistriludium, pillamalleus, et teniludium sunt, quorum duorum ultimorum praecipui repraesentantes Carolus Franco in pillamalleo et Victor Pecci in teniludio sunt. In pediludio, pedilusores notissimi sunt Rochus Santa Cruz, Salvator Cabañas, Nelson Haedo Valdez, et Anscharius Cardozo.
Architectura
Altissimum capitis aedificium per fere duo decennia Turris Wilson (Hispanice Torre Wilson), inter annos 1993 et 1994 constructa et 107 metrorum alta cum 33 tabulatis, fuit, et aedificio Turris Iconis (Hispanice Torre Ícono sive Ícono Loft's) cum 37 tabulatis et 126 metrorum alto substitutus est. In praesenti in operis perfectionis phasi proximae inaugurationi invenitur, dum aedificium populo plerumque ut insugurationes eius visant aperitur.
Turris Icon cum ultima antiseismica technologia aedificatus est: ventos adhuc 200 km/h tolerare potest, et oscillationes fere imperceptibiles secundum architectum Carolum Gómez erunt. Cuius exclusiva architectura et lineamenta Assumptionis horizontem exhilarat. Super sua antecedente, Turri Wilson, excellit.
Ville-sur-Arce
Ville-sur-Arrce  est commune Francicum 248 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Michael Clarke Duncan
Michael Clarke Duncan (Sicagi die 10 Decembris 1957 natus; Angelopoli infarctu cordis repente die 3 Septembris 2012 mortuus) fuit histrio et corporis stipator Americanus.
Cavatina
Cavatina (verbum Italiana, ex cavata 'prolatio toni ex instrumento') in musica primum fuit breve naturae simplicis carmen, sine modo altero atque iteratione melodica. Nunc autem verbum simplici cantui canoro saepe adhibetur, contra arias et cantus recitatorios splendidos et elaboratos, atque plerumque est pars magni motus musici vel scaenae in oratorio vel opera.
Cavatina fortasse praeclarissima—non carmen pro vocibus humanis, sed motus pro instrumentis—est quintus Quarteti pro fidibus 13 Ludovici van Beethoven. Carmina praeterea "Se vuol ballare" in opera Le Nozze di Figaro Wolfgangi Amadei Mozart et "Ecco ridente in cielo" in opera Tonsore Sevillae Ioachimi Rossini etiam sunt cavatinae.
Universitas Columbiae
Universitas Columbiae Novi Eboraci, saepissime dicta Universitas Columbiae, vel Universitas Columbiana, est universitas privata Manhatae in insula Novi Eboraci et antiquissima universitas in urbe et in civitate Novo Eboraco. Universitas condita est anno 1754 nomine Collegium Regium. Sua sententia est "In lumine tuo, videbimus lumen." Praeses ex anno 2003 est Lee Carolus Bollinger.
Aristoteles
Aristoteles, litteris Graecis Ἀριστοτέλης (384 a.C.n.–322 a.C.n.), fuit philosophus Graecus, discipulus Platonis, magister Alexandri Magni. Maximus inter conditores philosophiae Occidentalis principales celebratur. Scripta eius, multas res tractantia, inter quas physica, poësis, theatrum, musica, logica, rhetorica, politica, civitatum administrationem, ethica, biologia, zoologia, systema philosophiae constituunt quod mores et aestheticam, logicam et scientiam, civiles rationes et metaphysicam comprehendit.
Vita
Aristoteles anno 384 a.C.n. Stagiris in Chalcidice natus (atque inde Stagirites nonnumquam agnominatus), filius fuit Nicomachi. E fontibus satis tardis constat Nicomachum medicum meruisse apud Amyntam III Macedonum regem, sed mortuum filio etiam parvo: quem deinde tutorem habuisse Proxenum Atarneum. Aristoteles annum agens undevicesimum Athenas ad Academiam venit ut discipulus Platonis foret ibique annos fere viginti manebat. His annis iam Philippum Macedonem (Amyntae filium) cognovisse constat, apud quem legationem pro Atheniensibus conduxerit. Platone nuper mortuo, eodem fere tempore quo Speusippus Academiam dirigere coeperit, Aristoteles abiit una cum amico Xenocrate (Speusippi successore futuro). Ambo iuxta Hermiam Atarneum tyrannum, olim contubernalem, Assum migraverunt in Troade philosophiamque docuere incipiebant. Ibi Aristoteles Pythiam, filiam adoptivam Hermiae, uxorem duxit. Anno fere 344 insulam Lesbum petivit.
Anno 343/342, suadente Philippo rege, Aristoteles ad Macedoniam reditus est, Alexandro, Philippi filio, magister studiorum. Scholam igitur in urbe Mieza Emathiae constituit ubi tam Alexandrum quam alios iuvenes nobiles instruxit, inter quos enumerantur Cassander et Marsyas Pellaeus, qui postea librum de Alexandri educatione scripsit. Philippus patronus et post eum Alexander discipulus liberalissime inquisitiones Aristotelis collaboratorumque favebant de rebus geographicis, historicis et naturalibus.
Petrus Grimani
Petrus Grimani, vir eruditissimus et poeta, fuit Dux Reipublicae Venetae a die 30 Iunii 1741  usque ad mortem. Antea Grimani inter alia legatus in Francia et in Londinio fuit ubi Isaaci Newtoni socius fuit et die 23 Octobris 1712 Regalis Societatis Londiniensis sodalis fit.
Aristoteles
Vita
Anno 335, Philippo nuper interfecto, Alexandro rege, Aristoteles Athenas rediit. Ibi amicus Xenocrates Academiam regebat. Aristoteles Lyceum hortum ad templum Apollinis Lycei iacentem in scholam convertit. Discipulos multos eruditosque circum se congessit. Docere solebat dum per hortum circumambulat. Schola igitur philosophica quam hoc tempore condidit aut "Lyceum" appellatur a nomine horti aut "Peripatos" propter ambulationes (Graece περίπατος "circumambulatio"). Ibi docuit scholamque direxit usque ad annum 323, quo anno ad Chalcidem fugit, ne a Macedonum hostibus necaretur. Ibi anno 322 mortuus est.
Ex uxore Pythia, Hermiae filia, filiam Pythiam genuit, sed e concubina Herpyllide filium Nicomachum. Rector scholae peripateticae secundus, Aristoteli successor, fuit amicus et discipulus Theophrastus.
Aristotelis philosophia
Aristoteles metaphysicae et ethicae studuit, sed etiam scientiam et litterarum intererat. Libros de physica et metaphysica, de litteris, zoologia, ethica, politica, biologia scripsit. Theoriam Formarum Platonis opponens, postulavit originem scientiae esse observationem rerum. Ipse dixit homines scientificos vel philocophicos debere rem exponere ut causas intellegant. Quattuor causas nominavit, quae sunt: causa materialis, causa formalis, causa efficiens, causa finalis.
Roma victa, opera Aristotelis in Europae memoria mortua sunt, sed multum valuerunt in philosophia Arabica sicut Alkindus, Alpharabius et Avicenna, itaque ad philosophiam Occidentalem philologiamque relata sunt.
Ecclesia Sancti Iosephi Opificis
Ecclesia Sancti Iosephi Opificis (Lusitanice: Igreja de São José Operário) est parvum templum Macai situm. Aedificatum anno 1998 in vico Iao Hon, septentrione civitatis. Ab anno 1999 a Combonianis administrata est.
Morioka
Morioka (Iaponice: 盛岡市Morioka-shi) est urbs caput in Iwate praefectura Iaponiensis in septentrione insulae Honshu sita. Hodie Morioka habet circa 300 000 incolarum. Urbs gemella est Victoria. Urbs ad flumen Kitakami sita est. In Morioka olim fuit gens Emishi quam vincit gens yamato aetate Heian.
Iulius mons
Iulius mons est transitus altitudinis 2284 metrorum in pago Grisonia in Helvetia.
Via inter vicos Fanum Sancti Mauritii et Castellum Impitinis apud Romanos in usu erat et carpentis patefactus, sed nomen vetus non iam scimus. Ad transitum stant duo lapides Romani, qui ad hoc locum excavati sunt.
Waltharius Aquitanus
Waltharius Aquitanus est fabulosus Visigothorum rex, qui Gundaharium regem Burgundicum adversus pugnat.
Poemata quae Latine de eo narrant sunt: Linguis ceteris:
Thiana
Thiana  (alia nomina  : Tiana) (Italiane: Tiana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Nuorensi situm. Incolae Thianenses appellantur.
Municipium in Barbaria Ollolaiensi historica ac geographica terra situm.
Pons Episcopi
Pons Episcopi, vulgo Pont-l'Évêque est oppidum Francicum 4261 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori. Caseus Pontis Episcopi in regione circumiacenti conficitur. Hac in urbe et late alibi venditatur.
Laus Pompeia
Laus Pompeia (Italiane: Lodi Vecchio) est urbs Italiae et municipium, circiter 7 500 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm.
Sententia urbis est: LAUS POMPEIA FUI.
Historia
A Gallis condita, municipium Romanorum fuit, sedes episcopalis, deinde medio aevo Comune Langobardorum.
Mense Aprili anno 1158 ab exercitu Mediolanensi deleta est. Mense Sextili eodem anno rursum aedificata nomen Laudis Novae accepit. Antiquam sedem episcopalem ad administrationem pertinentem accepit. Nunc in Laudensi Agro iacet, non procul a Laude Nova.
Yahya Jammeh
Yahya Jammeh (natus die 25 Maii 1965 in oppido Kanilai), olim vigil militaris, fuit princeps Gambiae a die 22 Iulii 1994, novis rebus motis ab eo ipso contubernalibusque. A Septembri mense 1996, comitiis habitis sed inaequalibus, viginti annos praeses meruit. Comitiis autem diei 1 Decembris 2016 devictus est, successore Adama Barrow, praesidatumque die 21 Ianuarii 2017 reliquit.
Architectura Graeca
Architectura Graeca initio est architectura illarum regionum, quae a Graecis inhabitatae sunt: Graecia, insulae Aegaei maris, partes Asiae Minoris et Magna Graecia. Postea architectura omnium regionum a Graecis (efficaciter) tactarum a Nubia usque ad Crimaeam, a Punjab usque ad Siciliam.
Bibliographia
Art de la Grèce antique
Henricus Cornelius Agrippa ab Nettesheym
Henricus Cornelius Agrippa ab Nettesheym (natus die 14 Septembris 1486 in Nettesheim apud Coloniam Agrippinam; obiit die 18 Februarii 1535 Gratianopoli) fuit homo doctus, magus, theologus, iuris consultus, medicus et philosophus aevo renascentiae. Etiam humanista de scepticismo Neoplatonismoque studit et amicus fuit Erasmi et Philippi Melanchthon.
Ville-sur-Terre
Ville-sur-Terre  est commune Francicum 114 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
3347 Konstantin
3347 , olim designationibus 1975 VN1, 1952 QL, 1964 VW1, 1964 WD, 1969 TA5, 1975 XA7, 1975 YJ, 1978 JV2, 1980 TX7, 1988 CJ6, et A903 UF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3347 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Leo Baptista Albertus
Leo Baptista Albertus  (italice Leone Battista Alberti, natus Genuae filius mercatoris Florentini die 18 Februarii 1404 – obiit Romae die 25 Aprilis 1472) fuit illustris architectus, mathematicus, artis peritus et poeta Italicus. Albertus etiam studiosus linguarum, philosophus, archaeologus et cryptographus fuit.
Vita
Albertus natus est Genuae. Secundus sed illegitimus filius fuit Laurentii di Benedetto Alberti et Biancae di Carlo Fieschi.
Coos Comitatus (Oregonia)
Coos Comitatus (Anglice:  Coos County) est Oregoniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 62779 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Coquille, die 22 Decembris 1853 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.5 %) haud Anglice domu loquitur.
Salvatoria
Salvatoria (Hispanice El Salvador), rite Res Publica Salvatoria (Hispanice República de El Salvador) est civitas sui iuris in America Media sita. Ad septentriones et occidentem Guatimalae, ad septentriones et orientem Honduriae finitima est, et ad meridiem Oceano Pacifico alluitur. Ad meridiem et orientem a Nicaragua Sinu Fonseca (Hispanice Golfo de Fonseca) disiungitur. Minima civitas in extensione, sed maxima in spissitudine incolarum in America Media est.
Libertas ab Hispania anno 1821 adepta est. Annis ab 1823 ad 1838 ad Rem Publicam Foederalem Mediae Americae pertinuit. Annis a 1980 ad 1992 locus fuit belli civilis Salvatoriani inter gubernii copias militares et rebelles Frontis Faramundi Martí pro Liberatione Nationali (Hispanice Frente Farabundo Martí para la Liberación Nacional et siglis FMLN) copias; quo confecto, huius civitatis pacandae et democratizandae rationes coeperunt.
Oeconomica structura diu fundata est plerumque florente in agricultura plantationis (coffeae, gossypii, sacchari), plerisque agris in paucorum latifundiorum possessorum manus collatis. Nuperrime, industrializationis et oeconomicae diversificationis rationes acciderunt.
Die 7 Septembris anni 2021, prima civitas in toto orbe terrarum quae bitinummum monetam legitimam, iuxta cum dollario Civitatum Foederatarum, asciverat facta est.
Etymologia
Conquisitator Petrus de Alvarado novam provinciam ex Iesu Christo San Salvador (scilicet "Sanctus Salvator") nuncupavit. Huius territorii nomen, provinciam Sancti Michaëlis (Hispanice San Miguel) includens, ad Provincia de Nuestro Señor Jesús Cristo, El Salvador del Mundo (scilicet "Provincia Nostri Domini Iesū Christi, Salvatoris Mundi") deinde amplificata est, cuius nomen República de El Salvador seu Salvador Hispanice per tempus post Rem publicam Foederalem breviatum est; et, denique, nuncupatum Hispanice est El Salvador. Ex hoc Hispanico vocabulo venit Latinum nomen "Salvatoria"
Origo et colonizatio
Praecolumbiano in aevo, haec natio primum a Mayis, deinde a Pipilibus -Toltecā populo- inhabitata est. Qui ultimi circa anno 1000 hac in areā consederunt et Cuzcatlan caput elegerunt.
Georgius Trajkov
Georgius Trajkov Girovski, Bulgarice Георги Трайков Гировски (natus die 14 Aprilis 1898 Iteae in regione Macedonia hodie Graeca; mortuus die 14 Ianuarii 1975 Serdicae) fuit rerum politicarum peritus Bulgaricus.
Cursus honorum
Trajkov sodalis fuit Unionis Bulgaricae Agrariae Nationalis, quae foedus cum Communistarum factione habuit. Die 23 Aprilis 1964 praeses Conventus Nationalis atque hoc per officium Index regum praesidumque Bulgariae Rei Publicae Popularis Bulgariae electus est. Mansit caput Bulgariae ad usque 7 Iulii 1971, cum Theodorus Živkov nova constitutione promulgata Praeses Consilii Rei Publicae Popularis Bulgariae ei successit. Deinde ad annum 1972 praeses parlamenti erat. Ad usque mortem praeses vicarius Consilii Rei Publicae Popularis fuit.
Salvatoria
Origo et colonizatio
Huius territorii colonizatio Europaea anno 1524 coepit, Hispanicā expeditione a Petro de Alvarado ductā. Qui, e Guatimalā veniens, Pipiles vicit et eorum caput cepit; frater Didacus de Alvarado Huanitzin Urbem Sancti Salvatoris seu Soteropolin, praesens huius nationis caput, condidit, quam e Transfiguratione Iesū vocavit.
Laurentius Ghiberti
Laurentius Ghiberti (natus circa annum 1378 Pelagi - obiit die 1 Decembris 1455 Florentiae) fuit illustris sculptor Italia Italicus. Praeclarissimum opus eius est "Ianua Paradisi" baptisteri ecclesiae cathedralis Florentiae (Italiane Duomo di Santa Maria del Fiore).
Salvatoria
Saeculum XIX et libertas
Hispanicae dicioni subactā et administrative obnoxiā Archegiae Generali Guatimaliae (Hispanice Capitanía General de Guatemala), anno 1811 coeperunt motūs patriotici, a creolis parati. Guatimala libera facta est annis decem postea, annexā Salvatoriā; sed vicissim annexa est a Mexicum uno anno postea. Quamquam Coniunctarum Mediae Americae Provinciarum (Hispanice Provincias Unidas del Centro de América) partem fuit, Salvatoria anno 1841 libera facta est. Exeunte saeculo XIX, aliquot conatūs rursus Mediae Americae unificandae sub supranationalis politicae instituti aegide quod omnes huius zonae nationes coniungeret frustrati sunt; ergo inevitabilis fuit unificatio Mediae Americae.
Saeculum XX et Bellum Civile
Intestinus politicus status omnino mutavit cum potestas anno 1931 a generali Maximiliano Hernández Martínez prehensa est, cuius dictatura Potestatibus Axis favit. Nihilominus, Iaponicus impetus in Portum Margaritarum a Salvatoriae cursū deflexit, appropinquato dictatore Civitatibus Foederatis Americae. Memorandum est ut anno 1932 acciderit Salvadoriensium agricolarum caedes, La Matanza nuncupata.
Huius generalis dominatus anno 1939 vacillare coepit, cum inceptus est industralizationis processus: cuius sociales inaequalitas tumultūsque ut Maximilianus Hernández Martínez politicā de scaenā anno 1944 decederet induxerunt. Cui successerunt generalis Salvator Castaneda Castro uno anno postea et Anscharius Osorio anno 1948. Qui ultimus muneri Praesidis Rei Publicae anno 1950 electus est; non obstantibus democraticā eius electione et modico eius reformationum programmate, tyrannico modo nationem gessit. Gubernium anno 1956 reliquit Iosepho Mariae Lemus, qui ex officio anno 1960 per praxicopēma amotus est, quod favit formationi consilii militaris. Graves intestinae difficultates semper complicatiores durioresque factae sunt ut causaretur novae adversae factionis formatio; cuius candidatus Iosephus Napoleo Duarte demochristianus erat. Hic status, iam tunc instabilis periculosusque, decretorie tragicus factus est, habitis anno 1972 comitiis, quae in gubernium duxerunt candidatum a militaribus, accurate a chiliarcho Arthuro Armando Molina, electum: contra horum comitiorum resultationem contestatio ab oppositione per praxicopēmatis conatum expressa est, quod ab exercitū deletum cohibitumque est. Annos quinque postea, denuo electus est gubernii candidatus; sed tunc generalis Carolus Humbertus Romero, cuius creber vis cohibitionisque usus oppositores armatam ad pugnam duxit, qui eum munere Octobre anni 1979 motus est aliud per praxicopēmate tunc prosperum. Novum consilium militare mixtum fuit, quoniam a militaribus civilibusque formatum est, apud quos, per concessūs satisdationesque, denique colloquium coepit.
Attamen hoc colloquium paucis diebus postea interruptum est, Carolo Humberto Romero munere die 18 Octobris privato propter stragem ab exercitū commissam cum ingentem civium reclamantium multitudinem disgregare conatus esset. Cives consilium militare reliquerunt, exceptis nonnullis demochristianis, ab Iosepho Napoleone Duarte ductum, qui eodem in consilio militari iuxta cum militaribus perrexit. Oppositores in Frontem Democraticam Seditionariam se congregaverunt, dum Iosephus Napoleo Duarte praesides pridie Idūs Decembres anni 1980 factus est. Intestinae difficultates graviores factae sunt et praeses auxilium a Civitatibus Foederatis petivit, e quibus adeptus est adiumentum tunc praesidis Statunitensis Ronaldi Reagan, qui Guatimaliam et Honduriam commovit ad pugnandum communisticos contra globos. Itaque, ineuntibus annis 1980, oppositionis vires armatae contra gubernium rebellaverunt, sic coepit Bellum Civile Salvatoriense. Anno 1983, bellatores clandestini nonnullis in huius nationis locis dominabantur et Civitates Foederatae Americae gubernio militare adiumentum auxerunt. Iosephus Napoleo Duarte, anno 1984 praeses electus, pacem cum bellatoribus clandestinis frustra conabatur. Anno 1988, praeses vicarius Rodolphus Antonius Castillo Claramount de pace egit in locum Iosephi Napoleonis Duarte, cancrum patientis.
In comitiis anni 1989, Foedus Respublicanum Nationalisticum (Hispanice Alianza Republicana Nacionalista, Hispanico acronymo ARENA), extremistica dextra factio, pleraque Conventūs Legatorum Salvatoriae (Hispanice Asamblea Legislativa de El Salvador) subsellia adeptum est, cuius princeps, Alfredus Cristiani Bukard, Iosepho Napoleoni Duarte praesidis munere successit. Proximo anno, extremisticae sinistrae factionis bellatores clandestini Frontis Faramundi Martí pro Liberatione Nationali et gubernium de pace agere coepit, mediantibus Consociatione Nationum, Xaverius Pérez de Cuéllar, secretarius generalis, de pace egit per annum 1991, cuius monitūs prospere anno 1992 ad effectum perduci coeperunt, quod duodecenne bellum civile finivit quod circa caesorum 75000 steterat. Frons Faramundi Martí pro Liberatione Nationali factio politica facta est. In anni 1994 comitiis, Nationum Unitarum observatoribus comitantibus, Rei Publicae praeses electus est dextrae factionis ARENA candidatus Armandus Calderón Sol arduo cum penso reconstruendae huius civitatis oeconomiae et belli civilis vulnerum ad cicatricem perducendorum. Martio anni 1999, Franciscus Flores, quoque dextrae factionis ARENA candidatus ad praesidis munus, Frontis Faramundi Martí pro Liberatione Nationali candidatum Facundum Guardado vicit, qui princeps bellatoribus clandestinis per Bellum Civile Salvatoriense inter annos 1979 et 1992 praefuerat. Franciscus Flores quinquennale munus inivit die 20 Iunii anni 2000.
Saeculum XXI
Diei 16 Martii anni 2009 Frontis Faramundi Martí pro Liberatione Nationali candidati Mauritii Funes victoriam roboraverunt cum 53,3% suffragiorum, contra 48,7% suffragiorum quae adeptus est gubernii dexterae factionis candidatus Rodericus Ávila. Quae resultatio historica est, quoniam sinistra politica in gubernium induxit post annos viginti in oppositione. Frons Faramundi Martí pro Liberatione Nationali potestatem conservavit alio quinquennio plus, electo anno 2014 praeside Salvatore Sánchez Cerén.
Praesidialia anni 2019 comitia perrupturam Salvatorianā in historiā constituerunt, quia vicit Nayibus Bukelis, prior Soteropoleōs alcaldus, qui longum dominatum inter Foedus Respublicanum Nationalisticum et Frontem Faramundi Martí pro Liberatione Nationali destruere consecutus est.
Geographia
Salvatoria 21041 km2 lata est. Litora, Oceanum Pacificum et Sinum Fonsecam (Hispanice Golfo de Fonseca) ad Meridiem contingentia, 307 km patent. Salvatoria sola natio in Mediā Americā est quae directo accessū ad Mare Caribaeum caret.
Clima
Huic nationi clima tropicum est, cum tempore sicco et pluvioso bene definitis. Temperatura praecipue secundum altitudinem variat, habitā parvā amplitudine thermicā annuā. Litorales planitiēs uniformiter aestuosum clima ostendunt, sed modicius augente altitudine intestinis in terris.
Flora faunaque
Agri herbosi et exigua querqueta et pineta Salvatorianos montes tegunt. Nationalis vegetatio ex arboribus folia amittentibus et subtropicis agris herbosis consistit, sed magna cuius pars deleta est ut coffeae sata statuerentur et agri ad culturam apti fierent. Salvatoriae fauna non tam diversa quam flora est, sed lacūs et flumina multis piscibus abundant. Endemicas apud avium speciēs trochilidae, phoenicopteri et psittaciformes sunt.
Gubernium et civilitas
Constitutio anni 1983 maximam legalem auctoritatem hac in natione habet. Salvatoriae democraticum et repraesentativum gubernium est, cuius tria corpora sunt: Salvatoriensia politica circumiacentia praesidentialem repraesentativam democraticam rempublicam constituunt multiformi ac polycommatico cum systemate. Praeses (Hispanice Presidente), in praesenti Nayibus Bukelis, et dux civitatis et dux rectionis est. Potestas exsecutiva a Gubernio (Hispanice Gobierno) expletur. Potestas legifera et a Gubernio et a Conventū Legifero praestatur. Nationi sunt etiam libera potestas iudicialis et Tribunal Supremum.
Civilitas
Salvatoriae systema polycommaticum est. Duae factiones politicae, Foedus Respublicanum Nationalisticum (Hispanice Alianza Republicana Nacionalista, Hispanico acronymo ARENA) et Frontis Faramundi Martí pro Liberatione Nationali (Hispanice  Frente Farabundo Martí para la Liberación Nacional, Hispanicis siglis FMLN) in comitiis domitari tendebant. Factionis ARENA candidatūs subsequentia comitia praesidentialia vicerunt donec Mauritius Funes, factionis FMLN, electus est Martio anni 2009. Factio FMLN sinistra est, quae divisa est inter praevalentes Marxistico-Leninianas partes in legislationis spatio et socio-liberales partes a Mauritio Funes usque ad annum 2014 ductas. Attamen, hic bifactionismus fractus est cum Nayibus Bukelis, Magni Foederis pro Unitate Nationali (Hispanice Gran Alianza por la Unidad Nacional, Hispanico acronymo GANA) candidatus, Salvatoriensia comitia praesidentialia anni 2019 vicisset. Februario anni 2021, comitiorum parlamentariorum resultationes praecipuam mutationem Salvatorianae civilitati causaverunt. Nova foederata praesidis Nayibi Bukeli factio, Novae Ideae (Hispanice Nuevas Ideas), parlamentariam maximam Salvatoriani historiae partem adepta est.
Publicae rationes et res militares
Salvatoria Nationum Unitarum et aliquot specializatorum earum ordinum socia est. Etiam Ordinis civitatum Americanarum, Parlamenti Centroamericani (Hispanice Parlamento Centroamericano, Hispanico acronymo PARLACEN) et Systematis Integrationis Centroamericanae (Hispanice Sistema de la Integración Centroamericana, Hispanicis siglis SICA) apud alia socia est. Active Commissioni Securitatis Centroamericanae favet, quae regionalem armorum moderationem alere quaeret. Salvatoria Ordinis mercaturae mundanae socia est; quamobrem regionales liberi commercii consensūs persequitur. Active Summi Conventūs Americarum (Hispanice Cumbre de las Américas; Anglice Summit of the Americas; Lusice Cúpula das Américas; et Francice Sommet des Amériques) processui favens, Salvatoria coetui operatorio de accessū ad mercatum communem intra Areae Liberi Commercii Americarum inceptum praesidet.
Novembre anni 1950, Salvatoria sola natio fuit quae nove roboratum XIV Dalai Lama adiuvit cum Tibetani Ministrorum Consilii telegrammati favisset quod a Conventū generali Nationum Unitarum posceret ne Res publica popularis Sinarum sibi Tibetum annectere desineret. Nullā natione adiuvante, "Nationes Unitae unanimiter Tibetanum rogatum ex ordine agendorum demiserunt".
Copiis militaribus Salvaroriensibus (Hispanice Fuerza Armada de El Salvador) tres sectiones: Exercitus Salvatoriensis (Hispanice Ejército Salvadoreño), Classis aëria Salvatoriensis (Hispanice Fuerza Aérea Salvadoreña) et Classis nautica Salvatoriensis (Hispanice Fuerza Naval de El Salvador). Propemodum 17 000 hominum in copiis militaribus omnino sunt.
Anno 2017, Salvatoria Foedus de interdictione armorum nuclearium ab Nationibus Unitis obsignavit.
Salvatoria Statuti Romani ad Iudicium Internationale Criminale pars est.
Iura humana
Amnestia internationalis attentionem attraxit in nonnullos vigiles comprehensos propter illegales biocolyticas caedes. Alia apud problemata quae Amnestiae internationalis attentionem attraxerunt, amissi pueri, errores parendi legibus ad investiganda ac bene prosequenda scelera contra feminas et reddita collegia opificum illegalia sunt. Abortus vetitus est, sine exceptione stupri, incestūs, maternae vitae periculo oblatae: feminarum igitur 180 in carcerem coniectae sunt his duobus decenniis, aliquae damnatae sunt amplius triginta annos. Discriminatio contra homines LGBT in Salvatoriā pervulgata est. Secundum schedam interrogatoriam a Pew Research Center, 62% Salvatoriensium ut homosexualitas societati non accipienda esset credunt.
Divisiones administrativae
Salvatoria divisa est in praefecturas seu departimenta (Hispanice departamentos) quattuodecim, quae vicissim subdivisa sunt in municipia (Hispanice municipios) 262. Hae praefecturae geographice congregantur in zonas tres: Occidentalem (Hispanice Occidental), Mediam (Hispanice Central) et Orientalem (Hispanice Oriental). Inferiori in tabulā ostenduntur praefecturae per zonas collectae:
9300 Johannes
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9300 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Salvatoria
Oeconomia
Salvatoria parva, ad progressionem nitens natio in Mediā Americā est, propemodum cum incolarum sex milionibus. Huius nationis oeconomia praecipue in diaconiis, industriā et agriculturā fundatur, quamquam diaconiarum campus maximus productui domestico generali contributorius est.
Secundum Argentariam mundanam, Salvatoriensis productus domesticus generalis 24,6 milliarda $ anno 2020 erat, cum reditū per capita 3 820 $. Recentibus annis, oeconomia moderatum incrementum experta est, annuo cum augentis productūs domestici generalis indice 2,5% inter annos 2016 et 2019. Nihilominus, COVID-19 pandemia productum domesticum generalem 7,9% anno 2020 deminuit.
Diaconiarum campus circiter 64% productūs domestici generalis constituit, cuius praecipui subcampi mercatura magna, mercatura tenuis, vectura et communicationes sunt. Industriae campus circa 22% productūs domestici generalis constituit, cuius praecipui subcampi ciborum apparatio, textilia, chemica sunt. Denique, agriculturalis campus circiter 7% productūs domestici generalis constituit, ubi coffea, harundo sacchari et xylon praecipuae fruges sunt.
Salvatoria a pecuniae missionibus valde pendet, quae propemodum 20% nationalis productūs domestici generalis constituunt et originem trahunt a Salvatoriensibus peregre viventibus. Haec natio etiam aliquot foedera commercialia sanxit, incluso foedere commerciali cum Civitatibus Foederatis, quod ei adiuvit ad augendas merces exportatas.
Attamen, Salvatoria nonnullis difficultatibus adhuc occurrit, apud quas altus vis scelerumque gradus, politica instabilitas et iniquitas. Quoque haec natio naturalibus incommodis, sicuti huracanis et terrae motibus, affecta est.
Die 7 Septembris anni 2021, prima civitas in toto orbe terrarum quae bitinummum monetam legitimam, iuxta cum dollario Civitatum Foederatarum, asciverat facta est.