cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Léger-le-Guérétois
Saint-Léger-le-Guérétois  (Occitanice San Légi ) est commune Francicum 437 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Nicolaus Zieliński
Nicolaus Demetrii filius Zieliński (Russice Николай Дмитриевич Зелинский, tr. Nikolaj Dmitrievič Zelinskij; 6 Februarii 1861 – 31 Iulii 1953) fuit chemicus organicus Russicus et Sovieticus, qui ad creationem naphtochemiae contribuit, conditor scholae scientificae, ab anno 1924 correspondens et ab anno 1929 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius, anno 1945 titulo Herois Laboris Socialistici ornatus.
Vattarum
Vattarum  (alia nomina: Vattarium ) (Italiane: Vattaro) est vicus Italiae municipii Altae Planitiei de Viculana. Incolae Vattarani appellantur.
Historia
Vattarum fuit municipium Italiae, circiter 1 200 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali, in Libera Provincia Tridentina (Tridentino) et in Communitate Summam Ausuganea ac Vallis Mochenorum situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipiis Bosentini, Cintae, Viculi Vattariique, ut constituiret municipium novum Altae Planitiei de Viculana.
Gaudiès
Gaudiès  est commune Francicum 218 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Adraria Sancti Rochi
Adraria Sancti Rochi (Italiane: Adrara San Rocco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 850 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Adrarienses appellantur.
Garanou
Garanou  est commune Francicum 168 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Pulacha
Pulacha (Germanice:  Bülach) est urbs Helvetica 16125 incolarum (anno 2007) quae ad pagum Turicum pertinet.
Angeac-Charente
Angeac-Charente est commune Francicum 367 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Annamaria Renger
Annamaria (Theod. Annemarie) Renger (nata 7 Octobris 1919 Lipsiae, mortua 3 Martii 2008 oppido Oberwinter apud Rigomagum) femina rebus politicis versata Germaniae et sodalis SPD erat.
Familia
Avi et parentes eius sodales SPD fuerunt. Ipse anno 1938 Ernesto Renger nupsit, qui 1944 in Francia miles cecidit. Filius eorum Rudolphus (natus 1938) anno 1998 mortuus est. Anno 1965 Alexandro Loncarevic nupsit, qui anno 1973 mortuus est.
Cursus honorum
1 Octobris 1945 secretaria privata Curtii Schumacher tum praesidis SPD facta est. Anno 1953 primo legata Dietae Foederalis Germaniae electa est et ad annum 1990 mansit. 13 Decembris 1972 prima femina praeses Dietae Foederalis electa est, quod SPD tum plurimos legatos in parlamentum misit. Anno 1976 - CDU/CSU fractio iterum maxima erat - praeses vicaria Dietae electa est et ad annum 1990 mansit.
Mauna Kea
Mauna Kea ('Mons Albus'), plenius Mauna a Wākea ('Mons Caeli Albi'), est mons ignifer in Havai'i insula in Insulis Havaianis dormiens, una ex civitatibus Havaiis situs. Eius culmen 4207.3 metra supra aequor maris stat, ut altissima locus in civitate Havaiensi ac secundus ab altissimuo orbis terrarum monte insulari sit. Culmen culmine Mauna Loa, eius vicini ingentissimi, triginta octo metra altior est.
Castellum Baroniae
Castellum Baroniae (alia nomina: Castrum Baroniae) (Italiane: Castel Baronia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Secusinum
Secusinum (alia nomina: Segusinum) (Italiane: Segusino; Venetice: Seguxin) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae Secusinenses appellantur.
Angeac-Champagne
Angeac-Champagne est commune Francicum 505 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Ludi mundani athleticae levis 2015
Ludi mundani athleticae levis 2015 fuerunt certamina quinta decima ludorum gymnicorum campestrium ab 22 Augusti ad 30 Augusti 2015 Pechini habita.
Genera athletica
Ecce index generum athleticorum, quibus certatur.
Saint-Laurent (Crosa)
Saint-Laurent  est commune Francicum 657 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Portchester
Portchester est vicus oppidi Fareham in comitatu Hantonia Angliae meridionalis situs. Fuit burgus regni Occidentalium Saxonum. Ibi nundinae tenebantur ab anno fere 900, mercatus autem ab anno 1294. Iuxta vicum iacent ruinae Castelli Portchester, a Normannis muniti, ubi olim aedificatus est arx Romana nomine "Portus Adurni".
Ethel Barrymore
Ethel Barrymore (Philadelphiae Ethel Blyth die 15 Augusti 1879 nata; mortua in Beverly Hills Californiae die 18 Iunii 1959) fuit actrix Americana.
Leuna
Leuna est oppidum Germaniae, in Saxonia-Anhaltio, 19 chiliometra ad meridiem Salinarum Saxonicarum, 27 chiliometra ad occidentem Lipsiae situm. Censu anno 2018 facto, 13,969 incolas habuit. Leuna propter industriam suam chemicam nota est.
Amfum
Geographia
Municipium in Valle Sabia situm.
Albanum (Langobardia)
Albanum  (alia nomina: Albanum Sancti Alexandri; olim: Albanium) (Italiane: Albano Sant'Alessandro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 100 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Albanenses appellantur.
Fanum Sancti Geminiani (discretiva)
Fanum Sancti Geminiani vel Fanum Sancti Giminiani potest:
Castellio Fallettorum
Castellio Fallettorum (alia nomina: Castillio Fallettum, Castrum Leonis Fallettum ) (Italiane: Castiglione Falletto; Pedemontice: Castion Falèt) est oppidum Italiae et municipium, circiter 714 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Castillionenses appellantur.
Ariminum
Ariminum    (Italiane: Rimini) est Urbs Italiae et municipium, circiter 147 580 incolarum, in regione Aemilia-Romania situm et caput Provinciae Ariminensis. Urbani Ariminenses   appellantur.
Castellio Fallettorum
Municipia finitima
Alba, Barolo, La Morra, Monforte d'Alba, Serralunga d'Alba
Ariminum
Sententia
Sententia urbis est: Jacta est Alea.
Alia Nomina
Alia nomina municipii sunt: Ariminium, Civitas Rimini.
Historia
Ariminum est urbs antiquissima, nam, iam in praehistoricum aevo abitata. Anno 268 a.C.n. Ariminum, cuius nomen ab flumine Arimino (hodie Italiane Marecchia) invenit, colonia romana deducta est. Tres viae inceperunt e Arimino Via Aemilia, Via Flaminia et Via Popilia. Ex anno 1992, Ariminum est caput provinciae eodem nomine.
Clari cives
Arimini olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque feminae, inter alios:
Ecclesia Catholica Romana
Ariminum est sedes episcopalis cui nomen est Dioecesis Ariminensis.
Fractiones
Bellariva, Marebello, Rivazzurra, Alba Adriatica, Miramare, San Fortunato, San Lorenzo a Monte, Pomposa-Grotta Rossa, Sant'Aquilina, San Lorenzo in Correggiano, Osteria del Fiume, San Salvatore, San Martino in Venti, San Martino Monte l'Abate, Gaiofana, Villaggio Primo maggio, Ghetto Randuzzi, San Paolo, Ceriano-Santa Cristina, Spadarolo, Padulli, Vergiano, Corpolò, San Martino in Riparotta, Santa Giustina, Orsoleto, Variano, Osteria del Bagno, San Giovanni in Bagno, San Vito, Borgo Nuovo, Castellabate, San Giuliano a Mare, Rivabella, Viserba, Viserbella, Torre Pedrera.
Petrus de Capella
Petrus de Capella sive Francogallice Pierre de La Chapelle-Taillefert (anno ignoto ad La Chapelle-Taillefert Lemovicensis natus; die 16 Maii 1312 Avenione mortuus) fuit episcopus et cardinalis.
Professor fuit iuris Romani apud Aurelianenses annis circiter 1270-1280; inter discipulos erat Bertrandus de Got qui postea papa creatus, "Clemens V" nuncupatus, almam matrem suam Aurelianensem in universitatem erexit.
Petrus de Capella eleemosynarius meruit iuxta regem Philippum IV ab anno 1285 usque ad 1315. Die 19 Maii 1291 episcopus Carcassonis electus est (papa Nicolao IV, et die 25 Octobris 1298 episcopus Tolosanus (papa Bonifacio VIII). Cardinalis de S. Vitale creatus est anno 1305 a Clemente V discipulo suo, sed anno 1306 cardinalis episcopus Praenestinus.
Aureliani sepultus est in choro ecclesiae collegialis in sarcophago aeneo quem ipse iam antea construere iusserat. Sarcophagus hodie deperditus curiose anno 1770 a Beaumesnil descriptus est.
Lemniscus (discretiva)
Lemniscus haec dissimilia significet:
Gulielmus von Humboldt
Fridericus Gulielmus Christianus Carolus Ferdinandus de Humboldt, breviter Gulielmus de Humboldt (Potestampii natus die 22 Iunii 1767; in Tegel prope Berolinum die 8 Aprilis 1835 mortuus) fuit vir publicus Borussicus, doctus Germanicus, et conditor universitatis Berolini, quae hodie ad honorem eius Alma Universitas Humboldtiana Berolinensis appellatur.
Index Asteroidum 40001-41000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 40001 ad 41000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Gulielmus von Humboldt
Vita
Iam puer Gulielmus Graece, Latine, Francice loquebatur. Ei erat tantus amor rerum classicarum cognoscendarum tantumque studium antiquae Graeciae et Romae, ut anno 1791 se a munere in administratione Borussiae amoveret et ad studia philosophiae linguae, linguisticae comparativae et linguisticae anthropologicae dicaret.
Anno 1802 Romam Borussiae legatus apud Sanctam Sedem missus est. Ibi cum anno 1803 filiolus eius Gulielmus mortuus esset, parentes, ut protestantes erant, vetiti sunt eum in sepulcreto Catholico sepelire. Ad hanc difficultatem fugiendam partem fundi prope pyramidem Cestianam extra urbem siti, dicti pratum populi Romani, emerunt. Ibidem anno 1807 etiam Fridericum, filiolum minorem natu, sepeliverunt. Haec sepulcra hodie in parte antiqua dicti Coemeterii acatholici (Italiane 'Cimitero acattolico di Roma') sunt, quod coemeterium ex his originibus temporibus insequentibus accrevit.
Gulielmus anno 1809 Borussiae minister educationis creatus est.
Portus Ardaoni
Portus Adurni seu potius Ardaoni fuit castellum Romanum ad oram maritimam meridionalem Britanniae situm, ubi postea stetit Castellum Portchester. Ruinae reperiuntur in pago vici Portchester iuxta burgum Fareham in comitatu Hantonia.
Anais (Carantonus)
Anais est commune Francicum 599 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
3005 Pervictoralex
3005 , olim designationibus 1979 QK2 et 1964 JA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3005 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ganac
Ganac  est commune Francicum 692 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Finis
Finis est limes, terminus, extremitas locorum. Sensu latiore, fines sunt ipsa regio, qua certis finibus continetur; vel terminus, extremitas in unaquaque re, exitus, exempli gratia, finis belli vel finis vitae. Finis etiam potest esse:
8980 Heliaca
8980 , olim designationibus 4190 T-3, 1968 UJ3, 1991 VM16, et 1993 FF57 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8980 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Numisma Fieldianum
Numisma Fieldianum (Anglice Fields medal) est praemium, quo concilium Unionis Mathematicae Internationalis mathematicos iuvenes nondum quadraginta annos natos quarto quoque anno ob merita eorum decorare solet. Quo nullus honor a mathematicis maior creditur. Numisma Fieldianum nomen trahit a Iohanne Carolo Fields. Primo datum anno 1936, ab anno 1950 hoc numisma certo semper tempore deferri solet. Maria Mirzakhani anno 2014 prima femina hoc praemio decorata est.
Anno 2006 praemium dotatum fuit C$ 15,000 (US$ 15,000 vel €10,000). Nummus ipse anno 1933 a sculptore Canadensi Roberto Tait McKenzie caelatus in moneta regali Canadensi ex auro percussus est. In parte antica videtur caput Archimedis circumdatum sententia transire suum pectus mundoque potiri, desumpta ex Manilio astrologo. In parte aversa legitur congregati ex toto orbe mathematici ob scripta insignia tribuere cum ramo laureo et diagrammate sphaerae cylindro inscriptae, quae pictura olim Archemedis sepulcrum exhibuisse dicitur.
Liber Ruth
Liber Ruth (Hebraice: מגילת רות, Megilat Rut, "volumen Ruth") est liber Bibliae Hebraicae (Tanach sive Veteris Testamenti. Ruth mulier Moabitida erat, quae proavia Davidis fiebat. Quo tempore liber compositus sit, nescitur.
Liber Ruth est novella 85 versuum, quae in religione Iudaica ad quinque "volumina (festiva)" (Megillot: Ruth, Canticum Canticorum, Ecclesiastes, Lamentationes, Esther) pertinet et in Sollemnitate Hebdomadarum recitatur. Cum in traditione Graeco-Latina appendix Libri Iudicum habeatur, Ruth inter Iudices et libros Samuelis inserta est.
Argumentum
Liber Ruth de familia Iudaica narrat, quae fame pressa Bethlehem Iudae reliquit: Noemi (altera principalis novellae persona praeter Ruth) et Elimelech, coniux eius, cum filiis Mahalon Chelionque se in terram Moab finitimam sed exteram contulerunt. Elimelech mox mortuo filii uxores Moabiticas, Ruth et Orpha, in matrimonium ducunt (Ruth 1,4), liberis orbi tamen manent. Denique mortibus filiorum Noemi et duo nurus viduae factae sunt (Ruth 1,5).
In Israël in agro Booz, Noemi propinqui, Ruth collegebat spicas, quas messores neglexerant, quod pauperibus ac peregrinis licebat (Lev 19,9 et Lev 23,22). Booz, qui Ruth laboremque eius pro familia animadvertit (2,11 ss.) ei favebat. Tum Noemi Ruth consilium dedit, ut noctu labore confecto cum Booz accumberet. Qui amore captus pollicetur Ruth in coniugium sumere. Inde eam manu alterius propinqui, cuius secundum ius leviratus privilegium officiumque ducendi fuit, redemit. Ruth filium peperit, Obed, qui pater Isai et avus David factus est. Hoc modo Ruth etiam inter maiores Iesu nominatur (cf. Genealogia Iesu apud Matthaeum 1,5 et Lucam 3,32)
Gregorius Clark
Gregorius Clark (natus in Middlesbrough Isuriae die 28 Augusti 1967), alumnus Collegii Magdalenae apud Cantabrigienses, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae. A die 5 Maii 2005 legatus est apud Parlamentum Britannicum ubi munere populi Tunbridge Wells fungitur. Secretarius civicus a provinciis meruit a die 11 Maii 2015, primo ministro Davide Cameron. Die 14 Iulii 2016, prima ministra Theresa May, munus secretarii a negotio suscepit, antecessore Sajid Javid qui eodem die munus secretarii a provinciis accepit.
Ortus Veneris (Botticelli)
Ortus Veneris est tabula picta circa annum 1485 ab Alexandro Botticelli, quae hodie in Porticu Officiorum Florentiae servatur.
Michael Duchaussoy
Michael Duchaussoy (Valencenis natus die 29 Novembris 1938; repente mortuus die 13 Martii 2012) fuit histrio etiam theatralis Francicus.
477 Italia
477 , olim designationibus 1901 GR et A905 UK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludovico Carnera in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 477 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Res publica democratica Germanica
Res publica democratica Germanica (vel RPDG, Germanice Deutsche Demokratische Republik vel DDR) fuit civitas media in Europa. Exstabat ab anno 1949 ad annum 1990.
In girum imus nocte ecce et consumimur igni
Nonnulli hunc versum Vergilio attribuunt, sed eius siccitas magis ad tempora mediaevalia referre videtur quibus temporibus tale genus ludorum verbalium maxime aestimabantur.
Res publica democratica Germanica
Condita est post secundum bellum mundanum anno 1949 in Germaniae parte, quae sub dicione Unionis Sovieticae erat, cum altera parte Res publica foederata Germanica cum aliis victricibus nationibus illius belli, quae magistratuum creandorum et commercii libertate instituebantur, foedus iniret. Anno 1990 duae illae Germanorum res publicae in unius rursus populi corpus coaluerunt.
Praesides consilii civitatis Rei publicae democraticae Germanicae (1949-1990)
Caput primum civitatis Rei publicae democraticae Germaniae fuit praeses Gulielmus Pieck. Post mortem suum consilium civitatis caput civitatis sociatum fuit ab anno 1960 usque ad anno 1990.
In girum imus nocte ecce et consumimur igni
Haec sententia ad papiliones nocturnos referre videtur qui nocturnis giris circa flammam candelae tandem igne comburuntur.
Contra lumen
Ratio contra lumen photographandi singula celando fortiorem lucis obscuritatisque dissimilitudinem efficit, et sciographia creata lineas formasque corroborat. Sol aliusve lucis fons saepe videtur vel locus clarus vel fulgor post rem, sed pars photocamerae opposita lumine suppletorio inluminari potest. Sciographia autem fit, cum proportio inluminationis 16:1 vel plus est. Proportione autem inferiore, sicut 8:1, inluminatio tenuis efficitur.
In girum imus nocte ecce et consumimur igni
Secundum alios refert ad daemones qui aeternali gyro in tenebris nocturnis igne perpetuo vorantur.
Sergius Gorškov
Sergius Georgii filius Gorškov (Russice Сергей Георгиевич Горшков, tr. Sergej Georgievič Gorškov; Cameneciae natus die 13 [26] Februarii 1910, Moscuae mortuus die 13 Maii 1988) fuit praefectus classis Sovieticus, particeps Belli Magni Patrii, annis ab 1956 ad 1985 praefectus supremus classis nauticae militaris atque vicarius ministri defensionis Unionis Sovieticae, annis ab 1961 ad 1985 etiam socius Commissionis Centralis Factionis Communisticae Unionis Sovieticae, legatus Consilii (Sovieti) Supremi URSS ab anno 1954 ad mortem suam, titulo Herois Unionis Sovieticae (bis, annis 1965 et 1982), Praemiis Publico URSS (anno 1980) et Leniniano (anno 1985) multisque aliis signis laudis ornatus.
In girum imus nocte ecce et consumimur igni
Haec sententia ad superbos, et ad cupidos qui nimis ad lumina fallacia potentiae, divitiarum vel gloriae appropinquare cupiunt, quae omnia mox istos igne delebunt.
Pellicula cinematographica
Eadem sententia sed abbreviata (In girum imus nocte et consumimur igni) titulus est pelliculae francogallicae a Guidone Debord perfectae anno 1978. Haec pellicula describit societatem hodiernam in qua allecti bonis consumabilibus homines igne vacuitatis ut papiliones comburuntur.
Saint-Junien-la-Bregère
Saint-Junien-la-Bregère  est commune Francicum 142 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Alexander Amfiteatrov
Alexander Valentini filius Amfiteatrov (Russice Александр Валентинович Амфитеатров, tr. Aleksandr Valentinovič Amfiteatrov; Calugae natus die 14 [26] Decembris 1862, Levanti mortuus die 26 Februarii 1938) fuit scriptor (auctor mythistoriarum, narrationum, ludorum scaenicorum et versuum satyricorum), diurnarius atque criticus litterarius et theatricus Russicus, qui anno 1921 e patria sua fugit et ab anno sequenti ad mortem suam in Italia colebat.
Fornaces
Fornaces  (alia nomina: Fornasium ) (Italiane: Fornace) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) sita. Incolae Fornasiani appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Summam Ausuganeam ac Vallis Mochenorum.
Ambleville (Carantonus)
Ambleville est commune Francicum 183 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Bargha
Bargha (alia nomina: Bargae ) (Italiane: Barghe) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 210 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Barghenses appellantur.
Almenum
Almenum  seu Lemenum  (alia nomina: Curtis Lemennis, Curtis de Lemene, Lemine, Lemen in Plano) (Italiane: Almè) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 700 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Almenenses appellantur.
Casearbor
Casearbor (alia nomina: Casalis Albulus) (Italiane: Casalbore) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Bargha
Geographia
Municipium in Valle Sabia situm.
David J. Tholen
David J. Tholen est astronomus Americanus. Anno 1984 in universitate civitatis Arizonae gradum doctoralem adeptus est. Eodem anno Tholen Taxonomiam 14 classium ex nomine suo appellatam instruxit, qua asteroides secundum indoles earum spectrales dividerentur.
Raphaela Carrà
Raphaela Roberta Pelloni (nata Bononiae die 18 Iunii 1943; mortua Romae die 5 Iulii 2021) fuit cantrix et histrio Italiana, cui Carrà erat cognomen scaenicum. Laboravit in TVE et RAI canalibus televisificis.
Vața de Jos
Vața de Jos est Romaniae urbs in regione Transsilvaniae et circuli Hunedoarae sita. Etiam caput urbis circiter 3.950 incolarum a 13 vicorum formata. Hi vici appellantur Basarabasa, Birtin, Brotuna, Căzănești, Ciungani, Ocișor, Ociu, Prăvăleni, Prihodiște, Tătărăștii de Criș, Târnava de Criș, Vața de Jos, Vața de Sus.
Raphaela Carrà
Cantus
Cantus clarissimi Raphaelae Carrà sunt:
Rudolphus Schwanitz
Rudolphus (Theod. Rolf) Schwanitz (natus die 2 Aprilis 1959 Gerae/Thuringia) vir publicus Theodiscus ac sodalis factionis SPD est.
Andreas Iosephus Léonard
Andreas Iosephus Léonard (natus in Jambes iuxta Namurcum die 6 Maii 1940) est Bruxellarum (Archidioecesis Mechliniensis-Bruxellensis) archiepiscopus emeritus.
Rudolphus Schwanitz
Iuventus et munus
Schwanitz Gothae et Erfordiae (tum ad RPDG pertinentium) scholas frequentavit ac testimonium maturitatis accepit. Deinde Ienae oeconomiae et Berolini iurisprudentiae studebat. Deinde Cygneae assistens scientificus operam dedit.
Cursus honorum
Schwanitz anno 1989 ad societatem "Neues Forum" (Forum Novum) accessit, quod contra dictaturam communisticam factionis SED certavit. Eodem anno ad factionem socialem democraticam RPDG transiit et anno 1990 legatus ad Cameram Popularem RDG electus est. Die 3 Octobris eiusdem anni, post consociationem duarum civitatum Germaniae factam, legatus Dietae Foederalis Germaniae nominatus est et ad hunc diem iterum atque iterum electus est. Annis 1993 - 2010 praeses vicarius suae factionis in Saxonia erat et 1998 - 2003 administer statalis apud Cancellarium Foederalem Gerhardum Schröder fuit. Angela Merkel cancellaria facta Schwanitz secretarius statalis in Administerio Foederali Salutis Publicae erat. Anno 2009 consilium ministrorum reliquit. Anno 2013 non iam candidatus Dietae Foederalis erat.
Consilia
Schwanitz fautor acer Atheismi est et pro iuribus aequalibus Atheistum certat.
2075 Martinez
2075 , olim designatione 1974 VA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Felix Aguilar, astronomo apud Complexum Astronomicum El Leoncito versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2075 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sarmatae (Italia)
Sarmatae (alia nomina: Oppidum Sarmatarum) (Italiane: Sarmede; Venetice: Sarmede) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana sita.
Saint-Julien-le-Châtel
Saint-Julien-le-Châtel  est commune Francicum 164 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Dioecesis Adriensis-Rhodigiensis
Dioecesis Adriensis-Rhodigiensis (Italiane: Diocesi di Adria-Rovigo) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Triveneta et in Provincia Metropolitana Venetiana sita, quae Provinciae Rodigiensis superiori et mediae congruit. Urbes sedes episcopales sunt Hadria, cum Rodigio, harum nomina Latina alia sunt Adria et Rodigium.
Episcopus
Anno 2013 dioecesis a S.E. episcopo Petro Antonio Pavanello regitur. Episcopus emeritus Lucius Soravito De Franceschi est.
Historia
Dioecesis Adriensis Vii Saeculo erecta est; Dioecesis Adriensis-Rhodigiensis die 30 Septembris 1986.
Iosephus Bernardin
Iosephus Ludovicus Bernardin cardinalis (natus familia oriunda e Italia Columbiae Carolinae Meridionalis die 2 Aprilis 1928; mortuus Sicagi die 14 Novembris 1996) fuit Sicagi archiepiscopus.
Ambernac
Ambernac (Occitanice Ambernac) est commune Francicum 415 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Saint-Julien-la-Genête
Saint-Julien-la-Genête est commune Francicum 240 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Mareil-le-Guyon
Mareil-le-Guyon est commune Francicum 369 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Galey
Galey  est commune Francicum 112 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Vața de Sus
Vața de Sus est notissimus vicus in Transsilvaniae situs qui ad civitatem Vața de Jos in Transsilvaniae pertinet.
Iam anno 1439 Hungaria pertinebat et postea 1919 Romania pertinet. Incolae 415 sunt.
Geminianus Mutinensis
Geminianus Mutinensis vel Giminianus Mutinensis (natus in vico Cognento, apud Mutinam, anno 312 – obiit in Mutina, anno 397), fuit episcopus mutinensis; hodie est sanctus Ecclesiae Catholicae Romanae.
Viculus Vattarius
Viculus Vattarius (alia nomina: Viculus Vattarii ) (Italiane: Vigolo Vattaro) est vicus Italiae et caput municipii Altae Planitiei de Viculana. Incolae Viculani appellantur.
Historia
Viculus Vattarius fuit municipium Italiae, circiter 2 280 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali, in Libera Provincia Tridentina (Tridentino) et in Communitate Summam Ausuganea ac Vallis Mochenorum situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipiis Bosentini, Cintae, Vattarique, ut constituiret municipium novum Altae Planitiei de Viculana.
Circulus Oldenburgum
Circulus Oldenburgum (Germanice Landkreis Oldenburg), pars Saxoniae Inferioris, anno 1939 conditus est et finibus mutatis ad diem hodiernum exstat.
De rebus gestis
Ager circuli partim ad Ducatum Oldenburgensem, partim Episcopatum Bremensem et ab anno 1648 ad Sueciam pertinuit. Anno 1805 cum toto Ducatu a copiis Francicis occupatum est. Ab anno 1810 ad 1813 ad Franciam pertinuit. Tum Ducatus Oldenburgensis restitutus est. Circulus Oldenburgum anno 1939 conditus est. Ab anno 1946 circulus ad Saxoniam Inferiorem pertinet et anno 1977 fines hodiernas accipit. Administratio circuli primo Oldenburgi fuit, ab anno autem 1988 in Wildeshausen est.
Communia circuli
Haec sunt communia huius circuli, quae partim ad commune generale Harpstedt coniuncta sunt:
3006 Livadia
3006 , olim designationibus 1979 SF11, 1956 RQ, 1964 YA, et 1977 DT6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3006 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Forum Diuguntorum
Forum Diuguntorum (Graece: Φόρος Διουγουντῶν ἤ Ἰουγουντῶν, Ptolemaeus. 3.1.31) (alia nomina: Forum Dinguntorum, Forum Iuguntorum, Forum Iutuntorum) fuit antiquum oppidum Italiae, in Galliae Transpadanae regione, citatum a Ptolemaeo, qui locavit in terra Cenomanorum, ad africum Bergomi. Situm iam ignotum est.
Cinta
Cinta  seu Cincta  (alia nomina: Cinta Sancti Nicolai ) (Italiane: Centa San Nicolò) est vicus Italiae municipii Altae Planitiei de Viculana. Incolae Cintenses appellantur.
Historia
Cintenses fuit municipium Italiae, circiter 630 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali, in Libera Provincia Tridentina (Tridentino) et in Communitate Summam Ausuganea ac Vallis Mochenorum situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipiis Bosentini, Vattari, Viculi Vattariique, ut constituiret municipium novum Altae Planitiei de Viculana.
Systema periodicum
Systema periodicum, plenius systema periodicum elementorum (chemicorum) appellatum, est tabularis elementorum chemicorum ostentatio, quae latissime in chemia, physica, aliisque scientiis adhibetur, atque in universum icon chemiae videtur. Haec graphica legis periodicae formula dicit proprietates elementorum chemicorum fiduciam in suis numeris atomicis periodice exhibere.
Formula systematis periodici in quattuor fere regiones rectangulares dividitur, stipites appellatas. Ordines systematis periodi, columnae autem greges appellantur. Elementa in eodem grege similes proprietates chemicas monstrant. Inclinationes per systema inveniuntur, ubi proprietates non metallicae (quae suos electrones tenent) a laeva ad dextram trans periodum et ab ima ad summam gregis partem crescunt, ac proprietates metallicae (quae electrones aliis atomis dent) cursu contrario crescunt. Principalis harum inclinationum causa est figura electronum intra atomos. Praecursores huius systematis exstant, sed id latissime habetur inventum Demetrii Mendeleev anno 1869 factum, chemici Russici qui constantes periodicasque proprietatum elementorum mutationes illustrare volebat. Suus lex periodica dicit proprietates chemicas in massa atomica poni. Quia omnia elementia tum nondum agnoscebantur, huic tabulae erant lacunae, et Mendeleev, lege periodica feliciter utens, proprietates nonnullorum ex elementis absentibus praedicavit. Lex periodica saeculo undevicensimo exeunte accepta est, et explicari coepit numero atomico invento et mechanica quantica saeculo vicensimo expolita, quae internam atomi structuram illuminavit. Anno 1945, cum Glenn T. Seaborg actinida reapse esse elementa stipitis-f, non stipitis-d inveniret, manifeste hodierna tabulae forma creata est. Tabula et lex periodica nunc sunt fundamentalis et necessaria chemiae hodiernae pars. Nova theoriae exemplaria excogitata sunt ut mores chemicos explicentur. Elaboratum postea est etiam systema periodicum extensum ultra septimum periodum, quod hodie tantum theoricum est. Systema periodicum iam mutatur, scientia progrediente. Quia solum elementa usque ad numerum atomicum nonagesimum quartum in natura exstant, chemici huius aetatis, ad systema porro augendum, nova elementa in laboratorio per synthesin artificiosam necessarie componunt. Hodie prima systematis elementa centum et duodeviginti omnino agnoscuntur, primos septem tabulae ordines conficientes, sed investigationes proprietatum chemicarum carent, et iam ignotum est num proprietates elementorum gravissimorum cum eorum locis congruant, nec cognoscitur spatium ubi tabula praeter hos ordines septem extendetur et num exemplaria partis tabulae iam notae in hanc regionem ignotam extendentur. Chemici etiam disputant utrum loci nonnullorum elementorum in tabula hodierna veri sunt, necne. Multae alternae legis periodicae repraesentationes concipi possunt, et non iam constat inter eruditos num esse optima tabulae periodicae forma.
8982 Oreshek
8982 , olim designationibus 1973 SQ3, 1973 SJ6, et 1991 RW9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8982 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Periculum
Periculum est condicio qua damnum vel iniuria fieri potest, fere idem significans ac discrimen.
Ioannes Hildebrandus Withofius
Nativitas et familia
Natus autem est Ioannes Hildebrandus Withofius anno 1694, die 27 Iunii mensis, secundum veteris ut vocant styli rationem computato, in Lengerice comitatus Tecklenburgensis nobili oppido & ideo inprimis memorabili, quoniam in illo celeberrima illa pacificatio Questphalica, quae cunctis Christiani orbis gentibus hodiernam normam & publici iuris fundamenta fecit, siquidem utrarumque partium, tam eorum qui Monasterii, quam qui in Osnabrugensi urbe congregati erant Europaeorum principum legati, in hoc inter Monasterium & Osnabrugum medio loco absque simultatis & ceremoniarum ambagibus ad deliberandum saepe conveniebant, orta & confirmata fuit. Quae loci celebritas aeterna & longe perennior erit quam illa quam ante id tempus ex sano & simulacro St. Margaretae, miraculis atque prodigiis, ut tum credebatur, per universam Guestphaliam notissimo habuit, cuius scilicet oraculum inter ipsam illam summorum legatorum praesentiam elanguuit atque conticuit.
Ex his patrem habuit beatus Vir Everhardum Withofium, honestum mercatorem, cuius primus & unicus filius fuit, mors enim primo aetatis anno nostrum patre orbum & matrem viduam fecit. Quae mater, Ioanna Sybilla Schulzia, perhonesti & laudati Schulziani stemmatis, ex quo praeter alios bonos viros inprimis atavus maternus, Wilhelmus Erpenbeck in miserando urbis Magdeburgicae excidio singularia modestiae & cum fortitudinae copulatae lenitatis specimina, cuius etiam signa in familia permanserunt, dedit, filia, matrona pia & prudens filioli curam vere maternam gessit, in educationis autem labore ducem & comitem atque pium adiutorem habuit avum nostri collegae, cuius longaevitas paternae vitae brevitatem supplevit, nam summam senectutem adepti funus non liberi modo sed nepotes etiam & abnepotes comitati sunt, quemadmodum & coniux eius, avia nostri, centesimum vitae attigit annum.
Periculum
Aestimatio periculi magni momenti est in industria, salute publica, aliisque partibus societatis humanae. Res publicae saepe legibus certa pericula deminuere conantur. Exempli gratia, in Civitatibus Foederatis Occupational Safety and Health Administration (administratio securitatis et salutis laboris) condiciones in officinis moderatur et varia pericula describit, quae comprehendunt pericula salutis (materies toxicas, carcinogena, etc.) et pericula physica (materies disposivas, inflammabiles, etc.).
Ioannes Hildebrandus Withofius
Pueritia
Sub hac tutela Ioannes Hildebrandus puerulus prima & universalia intelligentiae fundamenta in ludo patrio iecit, post aliquot annos ad Tecklenburgensem scholam missus propter fertile ingenium ad litterarum disciplinam aptus iudicatus, anno huius, in quo vivimus, seculi octavo celebri Bremensium paedagogio admotus in illo tam praecocia profectuum specimina dedit, ut iam tum aliqua per magnam urbem fama gauderet, cognitus scilicet ac aestimatus a praecipuis illius reipublicae viris, praesertim illustrissimo Gerhardo a Mastricht Syndico Bremensi, qui quoniam nonnulla pueri carmina viderat, eum frequenter ad se accivit, neque tantum bibliothecae suae copiam fecit, sed omni etiam modo eius animum & studia erexit, ignarus fore aliquando ut Withofius magni Mastrichtii sedem, nam hunc apud nos olim eloquentiae & historiarum professionem occupasse non immerito gloriamus, cum laude fuisset impleturus.
Deinde ad illustre Athenaeum Bremense evectus doctissimorum atque dignissimorum tunc temporis antecessorum non institutione sola sed etiam familiaritate ac amicitia adiutus, magnis gressibus universae litteraturae, theologicae inprimis & philosophicae campum emensus est, quo etiam loco sub beati Schumacheri Cl. viri praesidio propiis ex fontibus haustam pulcherrimam dissertationem scripsit atque defendit de polytheotheti antediluviana.
Anatidae
Anatidae sunt familia anatum, anserum, et olorum. Cosmopolitam habent distributionem, hoc est, per orbem terrarum habitant. Ad natationem et aliquando ad mersionem aptatae sunt. Haec familia continet circiter 43 genera et 146 species.
Ioannes Hildebrandus Withofius
Pueritia
Posthac praeclarissimam quae Ultraiecti cunctis bonis artibus semper abundavit, academiam adiit, ubi docentes tunc Roellios, Burmannos, van Alpheos, Relandos & in humanioribus ut vocant & graecis praeprimis litteris Duckeram praeceptores & fautores agnovit.
Noster certe Withofius iuvenis adhuc sed qualis esset cognitus, non nisis binos ultra vigesimum numerans annos aetatis a potentissimis Hollandiae ordinibus insigni Bommelianae scholae regendae praefectus est, quam tamen stationem non nisis sequi annis tenuit, etsi laetissimam eam sibi fuisse posthac saepius & mihi & amicis ceteris est contestatus.
De vita et opera
Nam fama viri crecens & novis frondibus indies laetior effecit, ut non multo post, anno scilicet 1719 a Serenissimo gloriosae memoriae Rege Borussiae Friderico Wilhelmo ad nostram Thuiscoburgensem musarum sedem sit advocatus, quippe quae post obitum Cl. Mascampii tum temporis imprimis intelligente ac strenuo linguarum eruditarum & historiarum doctore videbatur egere. Votis igitur publicis obsecundans Withofius 19 Aprilis anni 1720. more solemni fuit inauguratus, continuisque deinde & dructuosis laboribus per integros hos quinquaginta annos suam spartam ornavit, nobisque sedulidate & laboriosos vitae genere praeluxit, nam in Withofio nostro, ne sene quidem nec otium, nec remisso, nulla ferendorum aut agendorum impatientia, festitudo nulla erat, instar arboris plantatae in irriguo loco, in quo fructus succedit fructui, quaeque novas frondes ante priorum lapsum gignit.
Matrimonium
Alacritatem autem beati viri non leviter auxit & iuvit felix & faustum & fortunatum, quod anno vigesimo seculi secundo iniit coniugium, hominem enim se sentiens, ut legi humanitatis, quae multis de causis solitudinem viri damnat, faceret satis, ornatissimam & honestissimam virginem sibi iucundam & gratam thori sociam elegit Agnetam Margaretam Gleimiam, Vesaliensem, ingenua familia Gleimia scilicet, quae plures egregios viros, & inprimis celeberrimum & hodie aeltmatissimum(?) anacreonticum germanorum poetam Ioan. Guil. Gleimium, cuiius amicitia me olim Berolini gavisum fuisse laetus memini, in suo gremio aluit, ortam.
Dignissimae huic Withofii coniugi Agnetae Margaretae, quae indefessis operis & mira sollicitudine plenitissimoque affectu mariti necessitatibus inservire, eiusque commoda ante quidem quam ea requirerentur praeparare, & in conservanda & corroboranda eius valetudine omnem suam curam & diligentiam egregio exemplo ponebat, dignissimae inquam Withofiae, ante quattuor nunc annos subito decedenti tunc temporis programmate parentavi, tristitiamque mariti, viri amicissimi levare conatus sum.
Proles
Nihil autem in hoc rerum ordine gratius aut iucundius beato viro contingere potuit quam prosperitas quadruplicis prolis inter quos futurus professor Ioannis Withofii, anno ex sua Gleimia susceptae, prolis laudatae atque fortunatae, nam trium filiorum iuveniles conatus, eorundemquue virilia posthac merita & summam eruditionem, & munera & dignitatem, quae in natu maiori equestri etiam axiomate aucta fuerat, & magnam celebritatem & insignes quibus orbem litterarium ornant labores, & non ultimam, principibus placuisse viris, laudem, noster Withofius, quod adeo rarum & insuetum deprehenditur, non longinqua spe quadam concepta, quae bonis patribus plerumque sufficere debet & unicum saepe morientum solatium manet, sed suis oculis vidit, summamque ideo quae in genitorem bene de suis meritum cadere potest voluptatem persensit, felicitatem suorum. Ipse enim suae gentis eruditorum primus pietate prudentia ac diligentia sua nactus est doctae gentis sator & conditor esse, Withofiae scilicet sub musarum & gratiarum clientela comprehensae gentis, non filiorum modo sed & cognatorum qui huius exemplo ad disciplinarum studium erecti per Dei providentiam orbem exornant, & ab hoc suo auctore derivatos se esse gloriamur.
Integritas Corporis
Deus optimus maximus nostro Withofio animam in sano & quadrato & firmio dederat corpore, cuius quamdiu vixit raris tantum incommosis in exercitio suarum functionum est impeditus. Statura mediocris erat, leviter obesulus, oculis caesiis & penetrantibus, acri auditu, nisi ultimis vitae mensibus, ciborum concoctionem exquisitissimam sobrio in vitae genere experiens, ante quadraginta circiter annos gravi ex lapsu alterutrius tibiae fracturam periculosam est passus, a quo tempore pedibus nunquam recte valuit, & ad sedendam in sua bibliotheca, ad evitandam consortiorum frequentiam, ad copiosiora igitur studia privata quasi compulsus atque coactus fuit. Duodecim autem anni sunt, quod mane ex lecto surgens, nihil de tali re ante monitus subito & plena & absoluta oculorum caecitate afficeretur, quod incommodum apoplexiae & saepe mortis prodromus, per unam venae sectionem, quae tunc in illo prima instituebatur, psthac autem quotannis repetitia est, feliciter & absque remanente ullo tanti mali vestigio amoliebamur. Posthac pro aetatis ratione plerumque sanus fuit, & quamquam propter absentiam filiorum, quibus munus & habitaculum peregrinis in locis providentia divina dispensaverat, maiori quam olim solitudine fruens, rarius domum aut bibliothecam relinquens, alacer tamen & hilaris, omnimodi moeroris expers philosophiae & religionis exercitiis deditus, si quandoque amicus cum comvineret laetus, sed etiam sine illo sibi sufficiens, animo tranquillus, densis nunc passibus acceleranti senio obviam ivit.
Mors
Mentis autem Februarii tertio die praeter opinionem insolita quaedam eum horripulatio invasit, quam externis quibusdam causis initio adscribebat, mox autem apparuit malignae cuiusdam febris tum apud nostrates familiores primordia esse, nam stetim fessus & fatigatus lecto se tradere cogebatur, omnisque eum ciborum appetitus, quod nunquam antea sibi contigisse adfirmabat, deseruit, & respirandi difficultas cum somni desiderio & sensuum externorum oppressione & quae reliqua sunt eius febris accidentia sensim oborta effecerunt, ut licet aliqua ipsi administranda remedia non recusaret, statim ad aeternitatis studium se totum converteret, quo statu decendium cum febre colluctatus, corpore infirmissimus, sed mente, ut supra dixi mirum corroboratus, die 13 Februarii 1769, hora quinta matutina volens & cum Deo colloquens ad huius adspectum & ad sedem beatorum se recepit.
<!--
Vita secundum orationem funebris a Leidenfrost scriptam
Natus autem est Ioannes Hildebrandus Withofius anno superioris seculi nonagesimo quarto, die XXVII. Iulii mentis, secundum veteris ut vocant styli rationem computato, in Lengerice comitatus Tecklenburgensis nobili oppido & ideo inprimis memorabili, quoniam in illo celeberrima illa pacificatio Questphalica, quae cunctis Christiani orbis gentibus hodiernam normam & publici iuris fundamenta fecit, siquidem utrarumque partium, tam eorum qui Monasterii, quam qui in Osnabrugensi urbe congregati erant Europaeorum principum legati, in hoc inter Monasterium & Osnabrugum medio loco absque simultatis & ceremoniarum ambagibus ad deliberandum saepe conveniebant, orta & confirmata fuit. Quae loci celebritas aeterna & longe perennior erit quam illa quam ante id tempus ex sano & simulacro St. Margaretae, miraculis atque prodigiis, ut tum credebatur, per universam Guestphaliam notissimo habuit, cuius scilicet oraculum inter ipsam illam summorum legatorum praesentiam elanguuit atque conticuit.
Non parum vero ad hodiernam eius urbis elegantiam nostri beati viri parentes atque maiores contulerunt, hi enim amplissimae linteaminum mercaturae etiam nunc in illa regione florentis formam & spem animo concipientes effecerunt ut ignota olim & a consortio cultorum populorum fere semota natio cum reliquis nunc cohaereat & commercia colat, scientarumque & omnium elegantiarum merces & vendat & emat.
Ex his patrem habuit noster beatus Vir Everhardum Withofium, honestum mercatorem, cuius primus & unicus filius fuit, mors enim primo aetatis anno nostrum patre orbum & matrem viduam fecit. Quae mater, Ioanna Sybilla Schulzia, perhonesti & laudati Schulziani stemmatis, ex quo praeter alios bonos viros inprimis atavus maternus, Wilhelmus Erpenbeck in miserando urbis Magdeburgicae excidio singularia modestiae & cum fortitudinae copulatae lenitatis specimina, cuius etiam signa in familia permanserunt, dedit, filia, matrona pia & prudens filioli curam vere maternam gessit, in educationis autem labore ducem & comitem atque pium adiutorem habuit avum nostri collegae, cuius longaevitas paternae vitae brevitatem supplevit, nam summam senectutem adepti funus non liberi modo sed nepotes etiam & abnepotes comitati sunt, quemadmodum & coniux eius, avia nostri, centesimum vitae attigit annum.
Sub hac tutela Ioannes Hildebrandus puerulus prima & universalia intelligentiae fundamenta in ludo patrio iecit, post aliquot annos ad Tecklenburgensem scholam missus propter fertile ingenium ad litterarum disciplinam aptus iudicatus, anno huius, in quo vivimus, seculi octavo celebri Bremensium paedagogio admotus in illo tam praecocia profectuum specimina dedit, ut iam tum aliqua per magnam urbem fama gauderet, cognitus scilicet ac aestimatus a praecipuis illius reipublicae viris, praesertim illustrissimo Gerhardo a Mastricht Syndico Bremensi, qui quoniam nonnulla pueri carmina viderat, eum frequenter ad se accivit, neque tantum bibliothecae suae copiam fecit, sed omni etiam modo eius animum & studia erexit, ignarus fore aliquando ut Withofius magni Mastrichtii sedem, nam hunc apud nos olim eloquentiae & historiarum professionem occupasse non immerito gloriamus, cum laude fuisset impleturus.
Deinda ad illustre Athenaeum Bremense evectus doctissimorum atque dignissimorum tunc temporis antecessorum non institutione sola sed etiam familiaritate ac amicitia adiutus, magnis gressibus universae litteraturae, theologicae inprimis & philosophicae campum emensus est, quo etiam loco sub beati Schumacheri Cl. viri praesidio propiis ex fontibus haustam pulcherrimam dissertationem scripsit atque defendit de polytheotheti antediluviana.
Posthac praeclarissimam quae Ultraiecti cunctis bonis artibus semper abundavit, academiam adiit, ubi docentes tunc Roellios, Burmannos, van Alpheos, Relandos & in humanioribus ut vocant & graecis praeprimis litteris Duckeram praeceptores & fautores agnovit.