cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roentgenium
Roentgenium est elementum chemicum systematis periodici, quod in honorem Gulielmi Conradi Roentgen nominatum est.
Molèdes
Molèdes est commune 99 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Autocinetum pendens
Autocinetum pendens (Anglice hovercar) est autocinetum quod contra in terram cum rotis gubernare, intervallum breve e terra pendet. Non habemus talia vehicula, sed sola in divulgatione, sed primum in cultura populari videntur, primum in eius genere scientia ficticia, qua inveniri possunt exempli gratiae in universo ficto Star Wars ('Bella Stellarum'), et seriebus ludorum consolae autocinetorum pendentium certaminis F-Zero et Wipeout.
Argumentum
Cum vehiculis terrestriter actis, magnae multitudines arearum Tellure, ut natura et incolae animantium suae, etiam homines, pro viis removere necesse sunt. Solutio huic quaestioni esse possunt vehicula quae pendent super terram, vel aere volant. Ita tum viae non tam necessariae usu sunt, et plus planetae loci naturales cum incolis suis erunt, quod naturaliter est, itaque conservari oportet. Quando conscium sensum hominum hiuc parti agitur, autocineta pendentia, etiam vehicula volantia, ut naviculis sideralibus, vehicula futuri erunt.
1063
1063 = MLXIII
Ornacum
Ornacum (Francogallice et vulgo Ornans) est commune Francicum praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu situm. Anno 2011 Ornaci 4 223 incolae habitabant.
Pinus (Utraeque Separae)
Pinus, vulgo Le Pin, est commune Francicum 1'059 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Lerm-et-Musset
Lerm-et-Musset (Gasconice L'Èrm e Musset) est commune Francicum 481 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
9532 Abramenko
9532 , olim designationibus 1981 RQ2, 1976 JL6, 1981 SY, 1981 TE1, 1981 UD13, et 1993 LD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9532 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1062
1062 = MLXII
Migron (Carantonus Maritimus)
Migron est commune Francicum 712 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Pro Archia
Pro Archia est oratio M. Tulli Ciceronis, anno 62 a.C.n. habita, pro A. Licinio Archia, poeta, qui accusatus est se esse civem Romanum simulavisse. Quod civis fuit Heracleae, per legem Papiriam civis Romanus fit, ut breviter explicat Cicero. Maior pars orationis de litteris deque eruditionis tractat. Quamquam est oratio forensis, forma propria est orationi epideicticae.
Aedes Capitolina
Aedes Capitolina antiquitate Romana fuit templum in meridiano Capitolii montis culmine situm, in quo sic dicta Trias Capitolina (Iuppiter Optimus Maximus, Iuno Regina, Minerva) culta est. Aedes his tribus dis dedicatum "Capitolium" vocatur. Quod aedes imprimis Iovi Optimo Maximo dedicata erat, etiam Aedes Iovis Optimi Maximi Capitolini appellatur.
In templo signa Triadis quidque in cella propria collocatum est. Cella Iovis Optimi Maximi media erat, Iunonis sinistra, Minervae dextra. Praeterea erant alia signa, imprimis deorum Iovi coniunctorum, sicut Summani. In tecto signum Iovis quadrigas gubernantis positum erat.
Henricus I (comes Campaniensis)
Henricus Blesensis (natus anno 1126; Trecis mortuus die 17 Martii 1181), filius natu maximus Theobaldi et Mathildis Carinthiensis, fuit (patre anno 1152 mortuo) comes Blesensis et Campaniensis, primus huius nominis. Anno 1147 iuxta regem Ludovicum VII in secunda expeditione sacra ad Orientem iit. Rursus anno 1179 per Brundisium Hierosolyma profectus est cum Petro de Cortiniaco et Philippo Drocensi; regrediens autem a sultano Iconiensi Clitzasthlan captus est. Ab imperatore Manuel redemptus est, sed mox Trecis reditus mortem obiit.
Orgeans-Blanchefontaine
Orgeans-Blanchefontaine est commune Francicum 49 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Ionuţ Mişa
Ionuţ Mişa (natus die 7 Ianuarii 1975) est rerum politicarum peritus Dacoromanicus.
Menet
Menet est commune 506 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Ionuţ Mişa
Cursus honorum
Die 16 Ianuarii 2017 secretarius statalis in ministerio fiscali in consilio ministrorum Sorin Grindeanu nominatus est. Die 29 Iunii eiusdem anni suadente PSD factione ipse minister fiscalis in consilio ministrorum Michaelis Tusose nominatus est.
3C 273
3C 273, magnitudine apparente 12.9, a nobis circiter 2 400 000 000 annorum luce mensorum distans, est quasar in constellatione Virginis visum. Primum quasarum omnium anno 1963 repertum est.
Apremont (Arar Superior)
Apremont  est commune Francicum 433 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
3549 Hapke
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3549 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Léognan
Léognan est commune Francicum 9'586 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Migré
Migré  est commune Francicum 337 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Petraficta (Utraeque Separae)
Petraficta, vulgo Pierrefitte, est commune Francicum 332 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Vacrus
Vacrus (alia nomina: Vacrum, Bacri Teatinorum, Batrum, Bacrum, Arovacrum) (Italiane: Vacri) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
1060
1060 = MLX
9951 Tyrannosaurus
9951 , olim designationibus 1990 VK5, 1974 OG1, et 1992 EZ5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst in Observatorio Europaeo Australi versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9951 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Turricella (discretiva)
Turricella potest:
2553 Viljev
2553 , olim designationibus 1979 FS2, 1940 CK, 1954 UA1, 1956 AU, 1968 HT, 1978 EV1, et A899 PG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2553 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ludovicus Holbergius
Ludovicus Holbergius (natus 3 Decembris 1684, Bergae – mortuus 28 Ianuarii 1754, Hafniae) (Danice et Norvegice Ludvig Holberg) fuit scriptor comoediarum, poematum, epistularum, fabularumque necnon historicus, sub specie humanismi, Illuminationis et baroci. In Norvegia natus est, sed pleraque sua vita Daniam incoluit.
Léogeats
Léogeats (Gasconice  Leujats) est commune Francicum 759 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Ludovicus Holbergius
Plurima opera sua Danice, sed etiam mythistoriam Latine scripsit, Nicolai Klimii iter subterraneum appellatam. Notissimae eius comoediae sunt Erasmus Montanus et Jeppe paa Bierget (Iacobus in monte). Etiam humanitatum et philologiae peritus fuit.
Perata
Perata, vulgo La Peyratte, est commune Francicum 1'124 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Victor Negrescu
Munus
Negrescu apud Scholam Nationalem Studiorum Politicorum et Administrativorum Bucarestae et apud Universitatem Christianam Dimitrie Cantemir praecipue linguae Anglicae studebat et deinde diurnarius in Francia operam dedit.
Cursus honorum
Anno 2014 Victor Negrescu sodalis factionis PSD legatus ad parlamentum Europaeum electus est. Die 29 Iunii 2017 minister rerum Europaearum in consilio ministrorum Michaelis Tudose nominatus est. Hunc in magistratum Michaelae Virginiae Toader successit. Etiam in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe hunc consilium tenet. Die 12 Novembris 2018 se a magistratu ministri recessit. Die 20 Novembris ei Georgius Ciamba successit.
Meux
Meux  est commune Francicum 292 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Henricus I (rex Hierosolymitanus)
Henricus (natus die 29 Iulii 1166; Accone mortuus die 10 Septembris 1197) fuit filius natu maximus Henrici, comitis Campaniensis, et Mariae Franciae. Henricus patre mortuo fuit comes Blesensis et Campaniensis, alter huius nominis. In matrimonium duxit Isabellam regina Hierosolymitana; iure uxoris fuit rex Hierosolymitanus, primus eius nominis, a die 5 Maii 1192. Ex ea genuit filias tres, scilicet: Successor in comitatu fuit frater Theobaldus; successor in regno fuit uxor, quae mox Amalrico de Leziniaco nupsit.
Angirey
Angirey  est commune Francicum 132 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Méallet
Méallet est commune 170 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Lège-Cap-Ferret
Lège-Cap-Ferret (Gasconice Lèja-Cap-Herret) est commune Francicum 8'099 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Anjeux
Anjeux  est commune Francicum 164 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Onans
Onans est commune Francicum 378 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
3550 Link
3550 , olim designationibus 1981 YS, 1938 JD, 1951 YL2, 1961 XM, 1961 XZ, et 1962 AB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3550 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Meursac
Meursac  est commune Francicum 1'423 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Ursunea
Ursunea (alia nomina: Orsonea) (Italiane: Orsogna) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
La Petite-Boissière
La Petite-Boissière est commune Francicum 652 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
9007 James Bond
9007 , olim designationibus 1983 TE1 et 1979 SD12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos in Observatorio Kleť versato repertus est. Ex Iacobo Bond appellatur.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9007 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Andornay
Andornay  est commune Francicum 205 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Pers (Utraeque Separae)
Pers, vulgo Pers, est commune Francicum 72 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Consolatio
Consolatio est solatium psychologicum alicui datum qui amissionem severam et commoventem passus est, sicut mortem amoris. Quae usitate per expressionem paenitentiae amissionis praebetur, spem eventuum prosperorum futurorum exprimens. Consolatio itaque est res magni momenti in artibus, historia, philosophia, psychologia, et religione oriens. In medicina, consolatio sic late descripta est: "Antequam et postquam medicina prima diagnoses medicamenta, et chirurgiam eis qui patiuntur offert, consolationem conferre debet. Consolatio est donum. Consolatio, cum accidit vel inevitabile fit, damnum consolatur. Hoc solatium . . . significat tempus transitorium, tempus praeparatum cum angor praesens conversum fuerit. Consolatio illam conversionem promittit." In nonnullis contextibus, praecipue in religione, consolatio describitur res gemella vel opposita experientiae solitudinis, totius damni.
Historia
Desiderium aliorum consolandorum est expressio empathiae, et res naturalis iam in primatibus videtur. Franciscus de Waal, primatologus Nederlandicus, actus animadvertit consolationis qui inter primates non humanos sicut Pan troglodytes fiunt. Formalis consolationis notio ut ratio socialis ex temporibus antiquis exstitit. Exempli gratia, epistulae Romanorum antiquorum haec de cultura eorum indicant:
"Consolare orbatos fuit officium magni momenti. Qui consolationem praebebat et qui orbatus erat se gerere debebant certis modis certasque res dicere, et consolator subsidium suppeditare debebat generum affectus animi moventis et utilis."
Quamquam "creberrimum tempus consolationis fuit mors," antiquae consolationis litterae etiam alias consolationis causas tractabant, "exsilium, paupertatem, offensionem politicam, morbum, naufragium, et senectutem" amplectentes. Epistulae papyri ex eo tempore "consolationibus solitis saepe utuntur, sicut 'mors omnibus communis' et saepe mentionem ciborum missorum faciunt." Cibus traditur fortasse praebitus esse pro consolatione orbatorum, vel propositum religiosum fortasse habuisse. Traditur saeculo quinto a.C.n. Antiphon sophista tabernam in agora publica statuisse, ubi consolationem orbatis ferebat.
Homines religiosi saepe depinguntur consolationem assectatoribus temporibus maeroris praebentes. In Mahabharata, Krishna, avatara Hinduisticus, Balaramam fratrem et Sathyam Bamam principissam consolatur postquam ob mores superbos depressi sunt. Etiam insigniter, in Bhagavad Gita, cum Arjuna discit Krishnam vulnere moriri, Krishna eum per philosophiam flexanimam consolatur.
In Christianitate, una ex iconicarum Stationum Crucis aliquando appellatur "Iesus filias Hierosolymorum consolatur." Magnum litterarum Christianarum corpus assectatores hortatur ut solatium in sua fide ob mala quae eis contingunt invenirent. Catharismi fideles, unius rami Christianitatis, sacramentum consolamentum appellatum exercebant, quod consolationem pro inevitabile paenitentia vivendi postulatam ut propius Deum moverent vel caelum appropinquarent. In historia et philosophia, consolatio partes symbolicas magni momenti agit in De consolatione philosophiae, opere saeculi sexti. Boethius auctore se describit a "Domina Philosophia" (personificatione philosophiae) consolatum postquam de sceleribus contra rempublicam capitis damnatus est. Boethius, ad verbum intellectus, se ob angorem scientiae suam mortem ob philosophiam decretam esse consolatur.
In artibus
Consolatio etiam est materia classica in artibus inventa. Poetica elegiae forma, exempli gratia, descripta est: "spectaculum vel repraesentatio scaenica verborum animi motus, in quo locutor abstans spectatores occupat, adeptionem certi generis consolationis catharticae in animo habens." Inter exempla apparatuum litterariorum qui ad suppeditandam consolationem aliquando adhibetur est prosopopoeia, in qua auctor vel locutor repraesentationem continuorum hominis mortui cogitatorum vel sententiarum praebere potest. Classicum talis artificii exemplum est ultima Propertii elegia, "Desine, Paulle, meum lacrimis urgere sepulcrum" incipiens (IV.11).
Willelmus Neuburgensis
Willelmus Neuburgensis fuit rerum gestarum scriptor Anglicus, natus anno 1135 vel 1136, monasterio Neuburgense alitus, mortuus fortasse anno 1198. Iussu Ernaldi abbatis Rievallis conscripsit opus suum melius cognitum, Historiam rerum Anglicarum ab anno 1066 (debellationis Angliae a Gulielmo conquisitatore) usque ad 1198 (constructionis castelli apud Andeliacum a rege Ricardo); quo opere sine peroratione abrupto, eruditi Willelmum eodem anno mortuum credunt.
Consolatio
In certaminibus
In nonnullis certaminibus, competitores devicti nonnullum arbitrium vel praemium pro consolatione adversi certaminis accipiunt. Quod esse potest praemium consolationis competitori iuxta victorem datum, vel certamen consolationis in certamine athletico, in quo binae manus optimae pro praemiis primo et secundo, dum binae manus proximae pro praemio tertio certant. Exemplum huius rationis in Iliade invenitur, ubi Homerus canit de eventu cum Achilles certamina athletica iudicat quae inter Graecos per funus Patrocli habentur. Per certamen curriculorum, Eumelus, filius Admeti et summus auriga, calamitatem fortuite patitur, quae facit ut ultimus ex competitoribus fit. Achilles praemium numeri secundi Eumelo dare vult, praemium consolationis, prius Eumeli meritum agnoscens. Antilochus autem, qui curriculum in numero secundo vere confecit, conatui praemii consolationis dandi obstat, cum prospere asserit praemium competitori dari debeat cuius perfunctio necessaria praemii victi habet.
Maurs
Maurs est commune 2239 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Marianus Gago
Marianus Gago  (Olisipone die 16 Maii 1948 natus; ibidem cancro die 17 Aprilis 2015 mortuus) fuit politicus Lusitanus et oeconomiae minister ab anno 1995 usque ad annum 2002.
Theobaldus III (comes Campaniensis)
Theobaldus (natus die 13 Maii 1179; mortuus die 24 Maii 1201) fuit filius natu minor Henrici I, comitis Campaniae uxorisque eius Mariae Franciae. Fratri Henrico successor, fuit comes Campaniensis ab anno 1197. Anno 1199 Cruce signatus est sed ante expeditionem sacram inceptam mortuus.
Theobaldus in matrimonium duxit Blancam et ex ea genuit filium postumum Theobaldum qui fuerit comes Campaniensis (patris successor) et rex Navarrae (avunculo Sancio VII successor).
Ollans
Ollans est commune Francicum 41 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Historia rerum Anglicarum (Willelmus Neuburgensis)
Historia rerum Anglicarum, Latine scripta, est opus melius cognitum scriptoris Willelmi Neuburgensis rerum gestarum scriptor Anglicus. Iussu Ernaldi abbatis Rievallis, hoc opus composuit et in quinque libros divisit ut res gestas Angliae enarraveret ab anno 1066 (debellationis Angliae a Gulielmo conquestore) usque ad 1198 (constructionis castelli apud Andeliacum a rege Ricardo). Libro quinto eo anno sine peroratione abrupto, eruditi Willelmum anno 1198 mortuum credunt.
Lavazan
Lavazan (Gasconice Lavasan) est commune Francicum 245 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Nihonium
Nihonium est elementum chemicum systematis periodici cuius numerus atomicus est 113. Nomen ab instituto scientifico RIKEN qui hoc elementum primum creavit anno 2004 nominatur mense Novembri 2016, apud verbum Iaponicum Nihon, "Iaponiam" signans.
Messac (Carantonus Maritimus)
Messac  est commune Francicum 111 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Flerovium
Flerovium est elementum chemicum systematis periodici nominatum apud honorem Georgii Flërov anno 2012.
Legatio Civitatum Foederatarum Americae Lutetiensis
Legatio Civitatum Foederatarum Americae Lutetiensis est missio diplomatica Civitatum Foederatarum Americae in Republica Francica legata, veterrima Civitatum Foederatarum missio diplomatica. Beniaminus Franklinius, Thomas Jeffersonius, et alii ex Conditoribus Civitatum Foederatarum fuerunt primi legati Civitatum Foederatarum ad Franciam creati. Aedificia legationis ad 2 Viam Gabrielis, in angulo boreoccidentali Loci Concordiae in arrotundimento octavo Lutetiae sita sunt.
Impedimentum
Impedimentum (-i n.) (Anglice; impeachment) est, in Anglia, commendatio a Camera Communium (Anglice; House of Commons) facta, praesertim ministri Coronae, ad iudicium a Camera Parium (Anglice; House of Lords). Ultimus casus anno 1805 accidit. Sed, in Civitatibus Foederatis, est processus iuridicus contra gubernationis foederalis officialem et praesidem latus. Generatim accusationem significat. Processus impendimenti in Civitatibus Foederatis apud Consititutio Civitatibus Civitatum Foederatarum Americae, Articulo I, Sectione 5 definitur.
3551 Verenia
3551 , olim designatione 1983 RD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Amoris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a R. Scoto Dunbar, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3551 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Maria (comitissa Campaniensis)
Maria Franciae (nata anno 1148; mortua die 11 Martii 1198) fuit regis Ludovici VII reginaeque Alienorae filia. Maria patrona fuit litteratorum Christiani de Trecis, qui Francogallice carmina de rege Arthuro composuit, et Andreae Capellani qui Latine scripsit de "curia amoris" quam Alienora et Maria tenuerint.
2554 Skiff
2554 , olim designationibus 1980 OB, 1931 AB, 1970 RE, 1976 GK8, et 1976 HV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Maria (comitissa Campaniensis)
Maria Henrico Campaniensi nupsit eoque peperit:
2554 Skiff
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2554 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Maria (comitissa Campaniensis)
Anno 1186, fratre Galfrido duce Britanniae subito Lutetiam mortuo, Maria una cum sorore Alaide dona pro eius anima ecclesiae cathedrali dedit.
Perigniacum
Perigniacum, vulgo Périgné, est commune Francicum 1'009 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
1057
1057 = MLVII
17059 Elvis
17059 , olim designationibus 1999 GX5, 1978 XB, et 1998 AW10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioanno Broughton in Observatorio Reedy Creek versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 17059 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
9533 Aleksejleonov
9533 , olim designationibus 1981 SA7, 1973 YK2, et 1985 PJ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Alexii Leonov nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9533 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Carunculus
Carunculus (Italiane: Carunchio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Andelarrot
Andelarrot  est commune Francicum 242 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Maurines
Maurines est commune 98 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Andelarre
Andelarre  est commune Francicum 119 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Portus Ludovici
Portus Ludovici (Anglice: Port Louis) est urbs circiter 170 000 incolarum et caput civitatis insularis Mauritiae.
Mérignac (Carantonus Maritimus)
Mérignac  est commune Francicum 233 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Officium
Officium est moralis voluntatis pignus vel obligatio erga aliquem aut aliquod data. Exsecutio officii plerumque certum sui utilitatis proximae sacrificium implicat. Usitate, "postulata iustitiae, honoris, famae inhaerent" officio. Cicero, philosophus qui in opere De officiis de hac re disputat, arguit officia a quattuor fontibus venire: eventus humanitatis, eventus status (familia, patria, munus), eventus indolis, eventus exspectationum moralium sui.
1056
1056 = MLVI
Moscovium
Moscovium est elementum chemicum systematis periodici. Nomen systematicum est.
Cyperaceae
Cyperaceae sunt familia monocotyledonum similes Poacearum et Juncacearum. Huic familiae fere 4000 specierum descriptarum in septuaginta generibus sunt.
Notiores Cyperaceae sunt Cyperus papyrus et Eleocharis dulcis.
Livermorium
Livermorium est elementum chemicum systematis periodici.
Nommay
Nommay est commune Francicum 1'661 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Ludovicus Berger
Ludovicus Berger (Berolini die 18 Aprilis 1777; ibidem die 16 Februarii 1839 mortuus) fuit compositor et clavilista Germanicus. Inter discipulos eius fuerunt Gulielmus Taubert et Augustus Godofredus Ritter.
1055
1055 = MLV
Victoria (regina Britanniarum)
Victoria (nata 24 Maii 1819; mortua 22 Ianuarii 1901 Britanniarum (Angliae et Hiberniae) regina erat a 20 Iunii 1837 ad 22 Ianuarii 1901. Imperatrix Indiae a 1 Ianuarii 1877 usque ad mortem erat. Victoria una erat mulierum potentiam habentium maximam mundi historiae. Regina pro forma regebat orbis terrarum plus quam quintum partem et orbis populationis terrarum plus quam tertium partem. Nomen aevum Victorianum accepit a Victoria regina ob tempus ea regente longissimum.
Vita
Victoria nata est nomine Victoriae Alexandrinae Londinii 24 Maii 1819. Usque ad tertium suae vitae annum solum lingua Theodisca, patrio sermone, utebatur.
Pater fuit Eduardus dux Cantiae (1767–1820), filius quartus Georgii III regis (1738–1820), at mater Victoria de Salfelda (1786–1861). Victoria e familia erat Hanoveriae. Sidney Lee, Victoriae vitae descriptor, scripsit ante Victoriam "cinaedum mente captum atque morusum" sedisse throno in Anglico. Victoria avunculum Gulielmum IV regem (1765–1837) in thronum secuta est. 1840 nupsit annexo matris, Alberto de Gota (1819–1861), qui habiliter consulebat comitabaturque Victoriam et quocum genuit novem infantes. Nupserunt amoris causa et matrimonium plenum erat benevolentiae maximae.
Cum Albertus 42 annos modo natus aut aegrotationis nomine typhus aut carcinomae causa mortuus esset, Victoriae coepit maeroris tempus paene perpetui et usque ad mortem induebat viduae vestes exprimens maerorem altum atque amorem mariti paucos modo annos nati mortui. Primo nunc admodum se e publico recepit et versabatur in solitudine palatii nomine Balmoral olim iussu Alberti domus familiae adolescentis aedificati. Plus temporis quam unius anni tempus minime visa est in publico, ea Londinium redeuns regentibus quidem fuit emendicanda. Cum annis sequentibus vellet efficere voluntatem suam contra ministri primi voluntatem, aperte minata est se abdicaturam esse ostentans etiam minime difficile fore sibi abdicare, quia corona esse “corona spinis confecta" sibi. Eo faciente paene semper potuit efficere suam voluntatem. Vidua commodum semper habebat politicum sensuum et multis Britanniae incolis erat eremita paulo mirabilis viduae vestibus induta; regina remota: reverentia afficienda et simulate quidem regens imperium toto in orbe terrarum fines habens.
Victoria regina superiores mediaeque partes Angliae populi in vita videbant tempus florens ullo exemplo carens et imperium Britannicum maximam possessit potentiam. Victoria monarchia constitute regente maxime acta sua voluntate consciaque utebatur, quamquam iam ei fuit recitanda in Parlamento oratio a ministro scripta primo. Non valde diligebat ministros primos Palmerston (1784–1865) et Gladstone (1809–1898), sed maius diligebat primum ministrum Disraeli nomine (1804–1881) reddentem eam Imperatricem Indicam. Maritus Albertus de Gota eius cum viveret, maxime pertinebat Victoriae decreta, politici generis quoque.
Victoria mortua est 22 Ianuarii 1901.
Perpetui aegrotatio sanguinandi
Victoria gestatrix erat aegrotationis hereditariae perpetui sanguinandi, quam progeniei tradidit. Variae sunt rationes Victoriam illius aegrotationis gestatricem temptantes exlicare. Pervestigatio censet maius verosimile causam esse heredium patris mutavisse magnam ob aetatem eius Victoriam gignentis. Possibilitas etiam est Victoriam aegrotationem illam hereditariam accepisse a matre maioribusque illius. Aegrotatio in heredio mulieris paene numquam erumpens sic paucas per generationes tradita a matre esset filiae. Rumor postea etiam apparuit Canciae ducem non verum Victoriae fuisse patrem, sed patrem fuisse Victoriae matris amatorem aegratione patientem perpetui sanguinandi. Victoriae filius natu minimus Leopoldus Georgius hereditariam accepit aegrotationem a matre et, ubi natus est, itaque infans erat maxime curandus. Consequentia aegrotationis mortuus est, cum laberetur, 31 modo annos natus.
Mauriac (Mons Celtorum)
Mauriac est commune 3876 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Verbum amalgamatum
Verbum amalgamatum (Theodisce Kofferwort; Anglice portmanteau ; Norvegice teleskopord ; Italice parola macedonia ; Francice mot-valise ) est verbum e binis vocabulis fusum, quae significando collaborant.
Ancier
Ancier  est commune Francicum 475 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Verbum amalgamatum
Tametsi semper in linguis hominum possibile erat duo verba fundere, nomen portmanteau (qui "armarium" Anglice significat) verbis huius generis primum attribuit Ludovico Carroll, persona Ovalio Crasso loquente, in libro cuius titulus est Aliciae per speculum transitus. Ovalius Crassus Aliciae explicat verba carminis Taetraferocias ubi nonnulla verba amalgamata a Carroll ficta exstant:
Pampro
Pampro, vulgo Pamproux, est commune Francicum 1'681 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Verbum amalgamatum
Scriptor Hibernicus Iacobus Joyce alia verba amalgamata condidit in libro suo Finnegans Wake.
Exempla
In lingua internationali hodierna multa verba amalgamata usitata sunt: quasar ut "quasi-stellaris", motel e "motor" ("automobile") et "hotel" ("hospitium").
Urbs Sancti Thomae
Urbs Sancti Thomae (Lusitanice São Tomé) est urbs circiter 53 300 incolarum (anno 2003) et caput Insularum Sancti Thomae et Principis.
Historia
Haec urbs a Lusitanis anno 1485 condita est.
Noironte
Noironte est commune Francicum 380 incolarum (anno 2013) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Neptunus (planeta)
Neptunus (symbolus: ) est planeta octavus a Sole, et quidem ex notis planetis solaribus remotissimus. In Systemate Solari diametro est quartus a maximo, massa tertius a maximo, et densissimus planeta giganteus. Septendecies massam telluris habet, aliquantulum maiorem massam quam Uranus, vicinus geminus. Neptunus densior et corpore minor est quam Uranus, quia eius maiore massa plus compressionis gravitationalis in atmosphaera efficitur. Neptunus circa Solem semel in annis 164.8 movetur, medio interiecto spatio 30.1 unitatum astronomicarum (4.5 billionum chiliometrorum). E Neptuno deo marino Romano appellatur, et eius symbolus astronomicus est, modificatum Posidonis tridentis signum vel psi, littera Graeca.
Atmosphaera Neptuni praecipue ex hydrogenio et helio composita est, cum vestigiis methani, quo planetae caeruleus explicatur aspectus. Caeruleus color Neptuni vividior est Urano, qui similem methani copiam habet: nam ignotum quoddam elementum Neptunum colorare putatur. Neptunus etiam ventos fortissimos planetarum Systematis Solaris habet, rapiditate 2100 km/h mensos. Anno 1989, speculatro spatiali Voyager II praetervolante, in hemisphaerio meridiano Neptuni magna macula obscura apparuit, comparabilis cum magna macula rubra in Iove. Temperatura Neptuni in superioribus nubibus fere -218 °C (-360 °F) est. Nihilominus, medio planeta ferme 7000 °C (13 000 ºK) est, calidius solari superficie. Quod ad summe forma gasia et saxa in medio debetur.
Neptunus die 23 Septembris anno 1846 repertus est, et quidem primus planeta non observationibus empiricis sed potius praedictionibus mathematicis inventus. Nam Alexis Bouvard, astronomus Francicus, necopinatis vicissitudinibus quae in orbita Urani acciderunt, ad praesumendum adductus est orbitam eius perturbationi gravitatis planetae ignoti obnoxiam esse. Una tantum navicula sideralis Neptunum visitavit, nam Voyager II planetam die 25 Augusti 1989 praetervolavit.
In "Vision Missions Studies" (NASA) anno 2003 propositum est, ut missio "Neptunii Orbitri cum Speculatris" efficeretur, quae scientiam generis Cassini faceret. Quod opus apud Laboratorium Propulsionis Iactoriae et Californianum Institutum Technologiae factum est.
Inventio
Galilaei Galilaei astronomicae picturae eum primum Neptunum die 28 Decembris 1612, et denuo 27 Ianuarii 1613 observavisse ostendunt. Ambobus temporibus, Galilaeus Neptunum cum stella fixa, eo apparente in coniunctione cum Iove in caelo nocturno, confudit. Quia is haec putabat, ei inventio tribui nequit. Tempore suae observationis primae, anno 1612, in caelo stabat quia retrogrado isto eodem die factus erat; quandoquidem annuum retrogradum cyclum inchoabat, Neptuni motio sic lentior erat ut cum Galilaei parvo telescopio detegeretur.
Anno 1821, Alexis Buvardus astronomicos Urani orbitae indices edidit. Subsecutae observationes deversiones de indicibus, Buvardum aliquod pertubans corpus hypothetizare facientes, revelaverunt. Anno 1843, Ioannes Couch Adams octavi planetae Uranum motionem efficere potentis orbitam calculavit. Suos calculos viro clarissimo Georgio Airyo, Astronomo Regio, qui ex Adamo clarificationem quaesivit. Adamus responsionem adumbrare coepit sed nunquam eam misit.
Anno 1846, Urbanus Le Verrier, solutus ab Adamo, proprios calculos produxit sed difficultates in suorum civium "enthusiamum" hortandum etiam expertus est; eodem autem anno, Ioannes Herschelus mathematicae appropinquationi favit, et Iacobum Challem ut planetam quaereret suasit.
Post multam procrastinationem, Challis invitus inquisitionem mense Iulio 1846 inchoavit. Nihilominus, interea, Urbanus Le Verrier Iohannem Gottfridum Galleo ut planetam quaereret convicerat. Quamquam adhuc in Observatorio Berolinense studens, Henricus Arrestus nuper delineatam caeli graphicen, in loci ab Verrieri praedicti regione, comparari cum praesenti caelo posse suggessit ut planetae propria translocatio, aliena a stella fixa, perquireretur. Neptunus illa eadem nocte, 23 Septembris 1846 inventus a Ioanne Gottfrido Galleo est, in 1 ubi Verrier eum esse praedixerat, et circa 10° de Adami praedictione. Challis deinde se bis planetam Augusto observavisse concepit, eum indentificare nequiens propter casualem labori appropinquationem.
In inventionis expergefactione, quoddam certamen reipublicae causa inter Gallos et Britannos de homine qui primatum haberet et decus inventionis mereret. Tandem internationalis consensus ambos, Verrier Adamumque, coniuncte decus merere factus est. Nihilominus, quaestio nunc ab historicis iterum aestimatur, anno 1998 denuo inventis Neptuniis chartis (historicis documentis de Regio Observatorio Greenwichiano), quae apparenter iniurie ab astronomo Olino Eggeno per circiter tria decennia sibi sumptae erant et solum iterum inventae sunt (in eius possessione) statim post eius mortem. Documentis recensis, aliqui historici Adamum aequale decus quam Verrierum non merere nunc sugerunt.
Nominatio
Neptunus mox post inventum simpliciter "Uranum ulterior planeta" aut "Verrieri planeta" relatus est. Prima nomini suggestio de Galilaeo venit, qui "Iani" nomen proposuit. In Anglia, Challis nomen "Oceani attulit. In Gallia, Arago novum planetam "Verrierum" nominari suggessit, quod magna obstantia extra Galliam acceptum est. Gallica calendaria statim denuo nomen Herscheli Urano et Verrieri novo planetae introduxerunt.
Interea, separatis et independentibus occasionibus, Adamus nomen Georgii pro Urano mutare suggessit, dum Verrier (per Directorium Longitudinis) Neptunum suggessit novo planetae. Feredicus Georgius Guillermus Struvensis (1793–1864), aut forsit suus filius Ottus Guillermus Struvensis (1819–1905) pro isto nomine 29 Decembris 1846 dixit Academiae Scientarum Hagiopetropolitanae. Propediem Neptunus internationaliter accepta nomenclatura fit. In mythologia Romana, Neptunus fuit deus maris, cum Graeco Posidone identificante. Mythologico nomini postulatio necessaria ut aliorum planetarum nomenclatura maneret videtur, quorum omnes, excepto Urano, antiquitus nominati sunt.
Planetarium nomen stella regalis maris in Sinica, Coreana, Iaponica, et Vietnamica linguis ad verbum vertitur (in Sinicis characteribus, in Coreanis).
In India, datur nomen planetae Varunae (Devanāgarī: वरुण, Varuṇa), deo marino in religione Vedica et mythologia Indica, Graecoromana in mythologia Posidonem vel Neptunum aequivalens.
Médis
Médis  est commune Francicum 2'771 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Neptunus (planeta)
Status
Neptunus post inventionem ad annum 1930 fuit planeta remotissimus. Plutone autem anno 1930 invento, Neptunus factum est planeta paenultimus, tempore a 1979 ad 1999 excepto, cum Pluto intra orbitum Neptuni motus est. Inventio autem Cinguli Kuiperi anno 1992 disputationem generavit num Pluto debeat haberi planeta vel pars maioris cinguli structurae. Anno 2006, International Astronomical Union, verbum planetae primum definiens et Plutonem planeta nanus classificans, fecit Neptunum iterum ultimum Systematis Solaris planeta.
Massa et compositio
Cum 10.243 kg Neptunus intermedium corpus inter Tellurem et maximos gigantes gasiosos: 17 Telluricas massas habet sed 1/18 massae Iovianae. Hic et Uranus crebro gigantis gasiosi subclassis putantur, quorum terminus "gigas gelidus" est, datis parva magnitudine et praecipuis compositionis dissimilitudinibus Iovi et Saturno. In extrasolarium planetarum quaesitione, Neptuno velut metonymo utuntur: inventa corpora similis massae "Neptuni" crebro refertur, sicut astronomi varios extrasolares "Ioves" referunt.
Longissimus a Sole orbitans, Neptunus multum paucum calorem cum supremas atmosphaerae regiones cum -218 °C (55 K) accipit. Altius in gasiosis laminis, nihilominus, temperatura constanter auget. Velut cum Urano, caloris huius fons nescitur, sed discrepantia maior est: Neptunus remotissimus a Sole planeta est, non obstante, interna energia sua satis est ut rapidissimos ventos in Systemate Solare visos conducat. Aliquae explicationes quae possunt suggestae sunt, radiogenicum calorem e planetario nucleo, continuam radiationem relicti caloris illapsa materia geniti in spatium per planetarium ortum et gravitatoriarum undarum fractionem super troposphaeram includentes.
Interna structura structurae Urani similis est. Probabiliter nucleus planetarius est, qui circiter quindeciens Telluricas massas esse creditur, e fuso saxo et metallo saxi, aquae, ammoniaci et methani permixtione circumdatis consistens. Intensae pressiones gelidum huius circumdantis permixtionis elementum velut solida servat, adhuc cum magnis temperaturis prope nucleum. Atmosphaera, forsitan 10% aut 20% viae in centrum lata, praesertim hydrogenium et helium in magnis altitudinibus (80% et 19% respective). Augentes methani, aquae et ammoniaci concentrationes in inferioribus atmosphaerae regionibus inveniuntur. Gradualiter obscurior et formosior hic locus cum percalidis liquidis intestinis miscetur. Neptunio in media pressio miliones vicium maior quam Tellurica in superficie. Rotationalis velocitatis cum oblatitatis gradu comparatio eum massam minus concentratam in medium quam Uranum habere indicat.
Tempestas et campus magneticus
Inter Neptunum et Uranum dissimilitudo typicum meteorologicae activitatis planum est. Voyager navicula siderale praeter Uranum anno 1986 volante, iste planeta visualiter sat suavis, dum Neptunus notabilia meteorologica res per Voyager pervolatum anno 1989 exhibet. Neptunia atmosphaera maximas venti velocitates in Systemate Solare notas habet, quae intestini caloris fluxu impulsae putantur, et tempestas extreme dynamicis procellosis systematibus, cum ventis circa 2100 km/h velocibus, fere supersonicas velocitates attingentibus, pingitur. Adhuc typiciores venti in consociata aequatoriale regione velocitates circa 1200 km/h (750 mph) possidere possunt.
Anno 1989, Macula Obscura Magna, cyclonicum systema procellosum magnitudinis Eurasiae, NASAe Voyager II inventa est. Procella Ioviana Macula Rubra Magna videtur. Nihilominus, secundo die Novembris anni 1994, Telescopium Siderale Hubbleanum Maculam Obscuram Magnam in planeta non vidit. Attamen, nova procella Maculae Obscurae Magnae similis in planetario Septemtrionale haemisphaerio inventa est. Maculae Obscurae Magnae abitae causa ignoscitur. Possibilis theoria ut de planetario nucleo caloris transferentia atmosphaericum aequilibrium interruperit et exsistentia circulationis exemplaria.Scuterum alia procella, albus nubilaris circulus Meridionalior quam Macula Obscura Magna est. Cuius cognomen ei datum est cum primum detegeretur in mensibus ad Voyager obviam anno 1989 ducentibus: rapidior quam Macula Obscura Magna movetur. Subsecutae imagines nubes adhuc rapidiores quam Scuterum se moventes monstravit. Oculus Venefici / Macula Obscura 2 Meridionalis cyclonica procella est, secunda intensivissima procella per occursum anni 1989. Initio tota obscura erat, sed cum Voyager planetam appropinquaret, fulgidum medium increbruit et videtur fere in omnibus maximae resolutionis imaginibus.
Una inter gigantes gasiosos altarum nubium umbras in inferius opacum nubilare tegmen iacientium praesentia est. Quamquam Neptunia atmosphaera valde dynamicior Uranus est, ambo planetae ex eisdem gasiis et glaciebus fiunt. Uranus Neptunusque stricte gigantes gasiosi Iovis Saturnique similes non sunt, sed potius gigantes gelidi sunt, se maiorem solidum nucleum etiam e glaciebus factum habere significantes. Neptunus valde frigidus est, cuius temperaturae tam parvae quam -224 °C (-372 °F sive 49 K) in supremis nubibus anno 1989 fuerunt.
Neptunus etiam Uranus in magnetosphaera videtur, cum campo magnetico valide 47º prono comparato cum axe rotationale et compensatione saltem 0,55 radiorum (circiter 13 500 chiliometrorum) de planetario physico centro. Comparatis duorum planetarum campis magneticis, scientistae extremam orientationem in planetariis intestinis fluxus propriam posse et non Urani lateralis orientationis resultationem putant.
Anuli planetarii
Caerulescentes colorati anuli circa caelureum planetam detecti sunt, sed valde minus substantiales Saturnianis sunt. Ubi anuli grege ab Eduardo Guinano ducto inventi sunt, ei incompleti posse putati sunt; quod, attamen, Voyager 2 reprobatum est.
Hi anuli planetarii peculiarem arbustosam structuram habent, cuius causa in praesenti intellegitur sed quae gravitationali interactioni cum lunulis in orbita circa eos deberi potest.
Indicia ut anuli inperfecti essent primum in medio decennio 199 orta sunt, cum stellaris occultatio inventus esset, ut aliquando monstraret additum fulgorem maxime antequam et postquam planeta stellam occultaret. Voyager 2 imagines anni 1989 quaestionem solvit, ubi anulare systema varios graciles anulos continens inventum est. Extremus anulus, Adamus, tres prominentes arcus, hodie nominatos Libertatem, Aequitatem, Fraternitatem (Francogallice Liberté, Egalité, Fraternité), continet. Arcuum exsistentia multo difficilis intellegendo est quia motionis leges ut arcus in uniformem anulum in brevis temporis scalis propagarent praediceret. Gravitationales effectus Galateae, maxime sub anulo satelles, nunc arcus contingere creduntur.
Varii alii anuli Voyager 2 photomachinis detecti sunt. Praeter strictum Anulum Adams cum 63 000 km e Neptuni medio, Anulus Verrier (Anglice Leverrier) cum 53 000 km et latissimus, gracillimusque Anulus Galleus cum 42 000 km sunt. Delicatum externum spatium in Anulum Verrierum nominatum est Lassellus (Anglice Lassell); externo in margine Anulo Aragoni (Anglice Arago), cum 57 000 km, finitimum est.
Novae Telluricae baseos observationes anni 2005 nuntiatae Neptunios anulos valde instabiliores quam antea putatum monstrare videntur. Ante omnia. Libertas tam cito quam in saeculo uno abiturus videtur. Novae observationes nostram Neptuniorum anulorum intellectionem iacere in considerabilem confusionem videtur.
Observatio
Neptunus oculo nudo nunquam videri potest, cum inter magnitudines +7.7 et +8.0 nitore, qui Iovianis Galilaeis lunis, planeta nano Ceres et asteroidibus 4 Vesta, 2 Pallade, 7 Iride, 3 Iunone et 6 Heba superari potest. Telescopium aut potens binoculus Neptunum parvum caelureum discum cum Uranii simile aspectu solvent; caeruleus color de methano in eius atmosphaera venit. Eius apparenter parva amplitudo visualem eius studium duellum fecit; pleraque telescopica data finitiora erat donec Telescopium Siderale Hubbleanum et magna terrestris baseos telescopia cum optica adaptativa adveniunt.