cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gerasimus Lebedev
Consideratio aequa disciplinarum Indiae orientalis Brahmanum
Prima pars in septem capitulis de mythologia, religia, comsogonia Indica narrat: i) "De creatione huius mundi", ii) "De sancto Trinitate consubstantiali et inseparabili", iii) "De angelis ab Indis cognotis", iv) "De sideribus primordialis aetatis lunaris", v) "De creatione omnium animalium terrestrium", vi) "De initali temporum calculo apud Indos", vii) "De quattuor aetatibus Indicis". Lebedev, ut nonnulli alii spectatores sui temporis, religiones Hinduicam et Christianam formas unius religionis habebat; exempli gratia, Trimurti cum Trinitate, Krishna cum Iesu Christo, ceteri di cum angelis identificavit; Indiam duxit terram, quae "virtutes vere Christianas" conservabat.  . Hoc negative pretium primae partis affecit.
Secunda pars libri in quinque capitulis cosmographiam, astronomiam Indicam ac calendarium Bengalicum continet: i) "De divisione regnorum naturae" ii) "De divisione huius mundi in planetas et gradus", iii) "De sideribus primordialis aetatis solaris", iv) "De mensibus et signis ad eos pertinentibus, de sex separatis anni temporibus", v) "De clave et dispositione tabularum in calendario Indico". Modus descriptus accurate nullo e modis puranicis correspondet, sed vicinus est Vishnu Puranae et Vayu Paranae et Brihat Samhitae Varahimihirae.
In tertia parte Lebedev id describit, quod ipse in India vidit, idcirco maximam iucunditatem affert: i) "De sacris ritibus Brahmanicis et quinque diversis unctionibus infantium", ii) "De templis et ornamentis ad illos pertinentibus" iii) "De principalibus diebus festis Indicis eorumque solemnitatibus mire passivis" iv) "De diversitate ordinum et titulorum populi Indici" (de ordinibus sive castis Indicis) v) "De popularibus Indorum moribus", vi) "De abundantia Indiae orientalis" (de geographia et oeconomia Indiae ac lucris Societatis Indiae orientalis, vii) "De commercio Indico" (de commercio Indiae cum aliis civitatibus, at Lebedev plerumque multam mercem Russicam, huc ab Europaeis invectam, describit, et de necessitate commercii recti inter Russiam et Indiam argumentatur).
Chirographi mathematici
Ultimo anno vitae Lebedev in compositione Systematicarum Indorum orientalium basium elementariarum, speculativarum, substantialiumque arithmeticae (Систематические восточных индийцев начальные, умозрительные и существенные основания арифметики) laboravit, quae arithmeticae Indicae fundamentum religiosum philosophumque, "mysticas eius sententias", ostendere debebant. Absolvere autem potuit primam tantum partem, quae de symbolis numeralibus mythologiae philosophiaeque Indiae disputat. Etiam in versione Russica repraesentantur ampla fragmenta unius ex maximis monumentis cultus Indici—Bhagavadgitae.
Alia opera
Iam in India Lebedev glossaria artesque grammaticas linguae Bengalicae et dialecti vulgaris Hindustanici composuit, ac enchiridion arithmeticae Bengalicae, et series operum de historia cultus Indici scripsit. . Ei est primum exemplar interpretationis partis Vetus Testamenti (fragementi Ecclesiastis) in novas linguas Indicas. .
Lebedev Calcuttae in Russicum primam partem poëmae Bharatchandrae Ray Onnoda-mongol convertit, quod narrat quomodo princeps Vidie facie peregrinatoris amorem principessae Sundarae cepit. Legato Russico Londinii littera mittit, in quo rogavit, ut poëmata in Russia ederentur; hoc fuit primus in patria conatus operis ex lingua Indica conversi imprimendi. Exemplar Bengalicum a Lebedev allatum cum nullo alio exemplare noto concordat.
3180 Morgan
3180 , olim designationibus 1962 RO, 1974 HL, 1977 DZ, 1979 YT2, et 1982 SD1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidis Indianae Observatorii Goethe Link repertus est.
Gerasimus Lebedev
Alia opera
Londinii Lebedev ad imprimendum praeparavit unum ex primis documentis musicae popularis Indiae orientalis, Collectionem canticorum Hindustanicorum et Bengalicorum (Собрание индостанских и бенгальских арий), sed num edidit, non est notum, ac chirographum amissum est.
3180 Morgan
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3180 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gerasimus Lebedev
Alia opera
Lebedev mense Martio anni 1815 rogatu poëtae Gabrielis Deržavin, qui in tractatu de poëse lyrica (Рассуждение о лирической поэзии) laborabat, universales eius leges aperire volens, "de versificatione Indorum" (О стихосложении индийцев) ei misit tabellas, in quibus peculiaria Indorum metra, recitationis modum, poësis musicaeque nexum, ac cantores excellentes descripsit. Exempli gratia libellum trium paginarum ad hoc impressum annexuit, Śloka Moha Mudgaro: Mores docentia poemata (Шлоке Мога Мудгаро. Стихи нравоучительные), Sanscrite scripta, transcriptione et conversione Russica praedita.
Opera exstantia
Hic sunt opera cognita Lebedev secundum indicem anno 2009 factum:
Commentarii
<references group="comm."/>
Fanum Sanctae Marinae (Sicilia)
Municipio in insula Didima (Salina) situm.
Catharina Kováts
Catharina vulgo Katalin Kováts (cognominis anterioris Smidéliusz; nata Aquinci die 16 Octobris 1957) mathematica linguistaque Hungarica est, quae nostris diebus in Batavia vitam degit. In motione Esperantica iam diu munera graviora in Lingua internationali docenda explet. Esperantista facta est anno 1976. Partes maximi momenti in servitiis E@I agebat atque agit; examina linguistica secundum regulas Europaeas Esperantico adaptata disponere solet.
Vita
Budapestini in cathedra linguarum adhibitarum universitati simili operam dabat ubi etiam multum de rebus interlinguisticis disci potuit. In thesi doctoratus sui valorem propaedeuticum idiomatis Zamenhofiani intrinsecus perlucere confirmavit arguitque. Sed omnia ista e theoria in praxim efferebat, cum magistrorum futurorum genus docendi expoliret. Res inventas in ratione Esperantici docendi directo usitabat.
Cursus multos necnon seminaria methodologica in toto orbe terrarum ducebat. Periodico praetitulato Monato quoque laboravit. Annis a 1994 ad 2006 redactrix summa vicaria commentariorum paedagogicorum Internacia Pedagogia Revuo/IPR, quos in lucem proferendos Associatio Esperanticum docentium internationalis curat.
Anno 2001 paginas interretiales "edukado.net" condiderat, quo munere fungitur et nunc. Academiae Esperanticae membrum anno 2007 facta est, anno 2009 examinatrix summa Universalis Societatis Esperanticae/UEA proclamata est pro examinibus linguisticis KER in toto mundo oblatis.
Nupsit Silvano Lelarge, esperantistae Francico, quocum filium Martinum anno 2001 natum habet. Insuper mater est Petrae Smidéliusz, quae olim in praesidio Associationis iuventutis Esperanticae internationalis/TEJO sedebat, necnon Vincentii Smidéliusz.
9111 Matarazzo
9111 , olim designationibus 1997 BD2, 1983 AR1, 1990 DO5, et 1995 OK10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Piero Sicoli et Francisco Manca, astronomis apud Observatorium Astronomicum Sormani versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9111 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Costa (Vallis Serina)
Costa Vallis Serine (vel simpliciter: Costa ; olim: Costa Sambusetae) (Italiane: Costa Serina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Costenses vel Costaserinenses appellantur.
Lucius Annius Fabianus
Lucius Annius Fabianus (quo anno natus mortuusque sit, nescimus) fuit senator Romanus, verissimile ex Caesarea in Mauretania Caesariensi. Avus suus anno 141 consul suffectus erat. Ipse anno 201 sub imperatore Septimio Severo consul ordinarius erat.
Monlong
Monlong (Occitanice Montlong id est Latine Mons Longus) est commune Francicum 113 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Dianum (discretiva)
Dianum potest esse:
2265 Verbaandert
2265 , olim designationibus 1950 DB et 1971 BZ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Silvano Arend, astronomo apud Observatorium Regium Belgicae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2265 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Africa Today
Africa Today ('Africa hodie') est periodicum academicum quod studia variarum civilitatis, oeconomiae, et societatis rerum Africanarum quater in anno ex 1954 profert. Optima opera academica ex omnibus orbis terrarum partibus edere conatur. A Prelo Universitatis Indianae Bloomington in oppido Indianae divulgatur. Samuel Obeng est editor principalis, ab editoribus Maria Grosz-Ngaté, Eileen Julien, Lauren M. MacLean, et Patricio McNaughton adiutus. Editor librorum iudicatorum est A. B. Assensoh.
Bucy-le-Roi
Bucy-le-Roi est commune Francicum 191 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Gaius Antonius
In republica Romana Gaius Antonius (natus circa 80 a.C.n., mortuus 42 a.C.n.) fuit legatus Caesaris in bello civili ac fautor fratris sui triumviri Marci Antonii. A Marco Bruto anno 42 a.C.n. occisus est.
De familia.
Gens Antonia plebeia sed nobilis. Gaius Antonius filius erat Marci Antonii Cretici (illius qui imperium infinitum adversus piratas acceperat), nepos vero clarissimi oratoris Marci Antonii, consulis 99 a.C.n., quem Cicero multum admirabatur. Mater ei Iulia Antonia fuit, sobrina Gai Caesaris. Duos fratres habuit : maiorem natu triumvirum Marcum, minorem vero Lucium Antonium (consulem 41 a.C.n.) necnon sororem quae Publio Vatinio nupserat.
De cursu honorum.
Anno 49 a.C.n. Gaius Antonius, legatus Caesaris, litus Illyricum a Pompeiana classe defendebat, cum in insula Curicta a Gaio Octavio et Scribonio Libone, legatis Pompei, circumventus et captus est. Cohortes autem quibus praeerat in exercitum Pompei coactae transire.
Strabo
Strabo (-nis), Graece (natus Amaseae in Cappadocia, hodie Turcia, anno circiter 64 a.C.n.; mortuus post 23 p.C.n., ut videtur), fuit rerum gestarum scriptor et geographus Graecus, qui amplissimam summam geographicam orbem terrarum tum notum complectentem posteritati reliquit, contra praeter nonnulla fragmenta opus historicum omnino periit.
Vita
Pauca accepimus de vita Strabonis quia aequales eius opera neglexisse videntur vel saltem nullus auctor ante Dionysium Periegetem secundo saeculo ineunte ac postea Athenaeum circa 200 Geographica memoravit, etsi postea Byzantina aetate maximus geographorum antiquorum a Photio et Eustathio habebatur. Itaque ex ipsius scriptis vita hominis quaerenda est.
De maioribus et patria
Strabo Amaseae nobilibus Ponticis gentibus natus est. Maiores suos qui ministri et amici regum Mithridatis V Evergetae et Mithridatis VI Eupatoris fuerant ipse in scriptis memorabat. Ex eis fuerunt qui regem suum proderent et ad Romanos transfugerent, alii qui fidem servarent, alii qui in Creta exsulare mallent ne poenas darent ː in summa varia fortuna iactati, tum summis honoribus elati tum destituti, certe postquam Romani Ponto potiti sunt omne momentum in rebus publicis Asiae Minoris amiserunt, eo magis quod Pompeius beneficia a Lucullo transfugis collata irrita fecit inter quos Strabonis avus numerabatur. Ruinam et vastitatem patriae suae post Mithridatica bella geographus libro duodecimo describebat ac simul eius pristinam magnificentiam  memorabat, cum sedes regia Pontici regni adhuc florebat
De magistris et philosophica persuasione
Optima educatione Graeca edoctus, encyclopaedica et philosophica, Strabo nonnulla magistrorum suorum nomina tradidit. Adhuc adulescentulus Nysam in Cariam ad Maeandrum flumen contendit grammaticum simulque rhetorem Aristodemum docentem ut audiret, qui praeceptor filiorum Pompeii Romae fuerat et in Asiam postea redierat. Tyrannionis deinde discipulus (circa 44 a.C.n. ?) fuit, grammatici Peripatetici qui a Cicerone rerum geographicarum peritissimus iudicabatur idemque Amiso in Ponto oriundus Strabonis popularis quodam modo dici poterat. Romae, ut videtur, illum audivit siquidem Lucullus ex oriente rediens Tyrannionem  secum duxit. Ille igitur Strabonem videtur adduxisse ut studiis huiusmodi operam daret. Romae quoque fuit discipulus alterius philosophi peripatetici, Xenarchi Seleuciensis. At quotienscumque "nostri" in Geographicis quidam dicuntur de stoicis agitur quorum placitis adsentiebatur Strabo ut plane apparet  cum de providentia disputat. Adsiduum praeterea Posidonii lectorem fuisse quem saepe sequebatur atque magnificis verbis laudabat e multis locis suorum librorum constat. Ipsum Posidonium adhuc vivum sese vidisse, non obstante magno aetatum intervallo, adfirmabat Strabo siquidem Athenaei testimonio locum septimi libri hodie deperditum adlegantis credimus. Certe geographum philosophum esse debere aestimabat iam ineunte opere et doctos homines Graecos admirabatur ː nam poetas et philosophos et artifices illustres in quacumque urbe natos enumerare solebat. Quocirga geographia Straboniana "culturalis" quaedam geographia a nonnullis modernis recte dici potuit.
De peregrinationibus
Quamquam Geographica maxima ex parte in compilatione priorum auctorum consistebat nihilominus Strabo sese iactabat quod unus geographorum peregrinatus esset 'ab Armenia usque ad Tyrrheniam et a Ponto Euxino usque ad fines Aethiopiae '. Certe patriam et alias regiones Asiae Minoris insularumque circumiacentium bene norat ː exempli gratia cultum deae Ma in Cappadocia et in Ponto ex viso describebat. Fortasse et in Cretam navigavit ad cognatum adhuc ibi habitantem visitandum. Item Alexandriae diu moratus est ubi libris maximae bibliothecae fruebatur atque inde anno 25/24 a.C.n. cum praefecto Aelio Gallo usque ad primam cataractam et urbem Syenen Nilo descendit. Quocirca septimo decimo libro in capitibus ad Aegyptum pertinentibus saepe quae ipse viderat referebat. Romam quoque venit iam anno 44 a.C.n. aut paulo antea quoniam Servilium Isauricum se vidisse adfirmabat, qui mense Maio eodem anno aetate provectus obiit, nec alibi quam Romae eum vidisse potuit. Nec semel Romam navigavit sed quotiens in Urbem venerit aut quibus annis aut quamdiu ibi manserit nescimus. Simul nonnullas regiones urbesque Italiae in itinere vidit atque Neapolim, urbem Graecam, in primis adamasse confitebatur ː an ibi aliquamdiu moratus sit incertum est. Inter Asiam aut Aegyptum et Italiam navigans in portibus et stationibus Graeciae quoque constitit, ut anno 30 a.C.n. in parva insula Gyaro ː nam cum aliquo piscatore sermonem sese habuisse narrabat quem incolae huius insulae legatum ad Augustum miserant tributi remissionis ob paupertatem impetrandae causa. Corinthum deinde adpulerunt ubi Augustus tunc morabatur. Contra Gallia et Hispania Straboni terrae incognitae erant de quibus ex prioribus libris scribebat.
Denique quo loco Geographica composuerit aut vitam finierit ignoramus ː nam diversissimae coniecturae ab eruditis propositae sunt. Fortasse Amaseam rediit quae causa fuisse potest cur Geographica tam diu latuerint ? Nec unde vitam quaesierit compertum habemus, utrum magisterium aliquod exercuerit an rem familiarem habuerit sufficientem ad otiosam vitam agendam, studiis vacantem.
Quo anno mortuus sit
Multa leguntur quae ad principatum Tiberii ineuntem pertinent, e quibus recentissimum eventum erat mors regis Iubae II quam eruditi ad annum 23 vulgo referunt (non omnes de ea re consentiunt), unde colligitur Strabonem plures quam quinque et octoginta annos natum post 23 mortuum esse nisi quidem additamenta texto Strabone iam mortuo inserta sunt. De loco mortis nihil comperti accepimus.
Opera
Duo opera colossea (κολοσσουργίαι ) composuit Strabo, unum ad nos pervenit, paene integrum ː
Sanzanum
Sanzanum (Italiane: Sangiano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 540 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Sanzanenses appellantur.
Mulinuu (paeninsula)
Mulinuu (Samoane: Mulinuʻu) est parva paeninsula septemtrionali Upolus Insulae latere, quae ex Apia exstat et nunc est magnae urbis pars.
In paeninsula est vicus, etiam Mulinuu appellatus, qui olim fuit antiquum Tuamasagae Pagi caput sollemne, et nunc est situs parlamenti Samoani, aliorum administrationis aedificiorum, observatorii meteorologici, et gravium civitatis sepulcrorum, complectens sepulcrum Malietoae Tanumafili II, capitis civitatis, et aliorum principum ducumque memorabilium.
Vindomora
Vindomora (Anglice Ebchester) castra urbsque Romana in Britannia—et Britannia Inferiore postea—fuit.
Vi è ben noto
Vi è ben noto (Vobis bene notum est) est encyclica epistula Leonis XIII papae, die 20 Septembris anno 1887 ad episcopatum Italicum scripta, qua totum mensem Octobrem orationi Rosarii dedicavit, ut tempora ecclesiae in Italia meliora fierent et papae plus libertatis daretur.
Labrosse (Ligerula)
Labrosse est commune Francicum 79 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Montrollet
Montrollet (Occitanice Monteirolet ) est commune Francicum 301 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Saxones
Saeculo quinto, Saxones cum Anglis in Britanniam a Romanis desertam proficiscere coeperunt. Tunc Saxones continuo bellum gesserunt cum Britannis ab Arturio rege ductis. Ibi regna creaverunt septem, quae Heptarchia Saxonica appellatur.
Hodie regio in Germania sita Saxonia vocata est. Nomen autem Saxonum regiones in Britannia ad Austrum vergentes cum regionibus Germanicis coniungit: confer enim, quae regiones ipsorum lingua Wessex velut Saxonia occidentalis, Sussex velut Saxonia australis, Essex velut Saxonia orientalis, Niedersachsen velut Saxonia Inferior, Sachsen-Anhalt velut Saxonia-Anhaltinum, Sachsen denique velut Saxonia ipsa appellantur. Qua de re apparet, quam longe olim lateque gens illa sedes suas propagaverit.
Henricus Gabriel Porthan
thumb|Henricus Gabriel Porthan a Ioanne Erico Hedberg pictus Henricus (vulgo: Henrik) Gabriel Porthan (natus 8 Novembris 1739 in Viitasaaris, mortuus 16 Martii 1804 Aboae) fuit professor Academiae Regiae Aboensis, bibliothecarius et unus ex gravissimis humanistis Finnicis saeculo octavo decimo. Avunculus Henrici Porthan fuit Gustavus Iuslenius, filius Danielis Iuslenii, fautoris nationalismi Finnici, quod partim effecit, ut etiam Porthan nationalista quidam factus sit. Ab anno 1772 bibliothecarius Academiae Regiae Aboensis, ab anno 1777 autem professor eloquentiae fuit eiusdem academiae. Tradunt lectiones suas maxime fautas ac ab auditoribus cultas fuisse. Ipse studiosissimus erat historiae Finnicae; quam methodo scientifica usus ardore investigavit.
Sepulcrum Henrici Porthan in adiacentibus Ecclesiae Cathedralis Aboensis, statua autem sua prope Vetus Forum Aboense in arboreto nominato Porthaninpuisto (sc. Horta Porthanensis) sita est.
Fanum Sanctae Teresiae ad Ripam
Fanum Sanctae Teresiae ad Ripam (alia nomina  : Fanum Sanctae Teresiae Ripae) (Italiane: Santa Teresa di Riva) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Teresienses vel Teresiopolitani appellantur.
Nestor Popolizio
Nestor Popolizio, vulgo plene Néstor Francisco Popolizio Bardales (Pucallpa in urbe natus die 25 Februarii 1955) est legatus et politicus Peruviae.
Torquatus Tassus
Torquatus Tassus (Torquato Tasso; natus Sorrenti die 11 Martii 1544; mortuus Romae die 25 Aprilis 1595) fuit poeta et scriptor Italicus saeculi XVI.
Puer adhuc secutus est patrem Bernardum, nobilem equitem et poetam Bergomi natum, in complures Italiae urbes, ubi litteris magno cum ingenio studuit. Deinde in Universitate Patavina legem studuit,
Nonnullos annos Ferrariae apud Alphonsum Estensium ducem secundum vixit; ibi composuit multa carmina, fabulam dramaticam Aminta et poësim epicam Gerusalemme liberata, quae maximam famam in multis Europae regionibus ei donavit.
Numquam vita beata frui potuit; animi et mentis curae eum vexaverunt ita ut in Monasterio Sanctae Annae (Ferrariae) a duce Alphonso clauderetur et ibi octo annos maneret.
Postea peregrinare coepit varias per urbes; tandem Romae, Lutetiae ubi Ronsardum scit et apud Conventum Sancti Onofrii usque ad mortem vixit. In ecclesia eiusdem conventus sepultus et ossa postea in monumentum tralata sunt, quod saeculo millesimo nongentesimo ibidem exstructum est.
Paulum supra idem monasterium in Rampa della quercia truncus niger veteris quercus exstat, cuius in umbra poetam saepe sedisse ac quieti se dedisse fama poetae laureati fert.
Anno 1993 parieti eiusdem ecclesiae externo tabula affixa est, cuius inscriptione in lingua theodisca affirmatur Ioannem Volfgangum Goethium, ut in suo Itinere per Italiam (Italienische Reise) legitur, anno 1787 hoc in loco versatum et magnam inspirationem ad clarum suum drama Torquato Tasso elaborandum accepisse.
Quod apostolici muneris
Quod apostolici muneris est Leonis XIII papae secunda encyclica epistula, qua se in Socialismum sive Communismum vertit, quod iam in ipso epistulae initio patet:
Ecclesia Catholica Romana saeculo undevicesimo socialimum hostem periculossimimum censebat. Inde sibi socialismum sive communismum haud ambigue reiciendum esse putabat. Papa Pius IX, cui Leo XIII successit, anno 1846 encyclica epistula Qui pluribus Communismum "infandam ac vel ipsi naturali iuri maxime adversam ... doctrinam" vocavit et in §4 Syllabi errorum inter alia Socialismum et Communismum tamquam „lues“ repudiavit. Leo XIII hanc controversiam continuavit.
Bromeilles
Bromeilles est commune Francicum 318 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Sebana
Sebana (deinde Sabiona ) (Theodisce Kloster Säben) est monasterium Tirolis Meridianae. Usque ab anno 1687 ad ordinem Sancti Benedicti pertinet et ibi monachae Benedictinae habitant. Incolae Sebanensis appellantur.
In Sabionae monte quattuor ecclesiae sunt.
Iam ante nostram memoriam hic homines vivebant. Imperio Romano interito homines securitatem loci petiverunt. Documento scimus anno 579 hic episcopum Ingenuinum fuisse de quo quidem nihil nisi pauculum scimus. Postea temporibus quietioribus episcopi Brixinonem commigraverunt.
Il nome della rosa
Argumentum
Humbertus Eco fabula posita est in mundo quodam Latino, ut ex multis sententiis et terminis technicis et ex generibus dicendi cognosci potest. Agitur nam ultima septimana mensis Novembris anni 1327 in monasterio quodam Italico, cuius patres maximam illius temporis bibliothecam custodiunt. His septem diebus septem monachis praeter naturam morientibus Willelmus de Baskerville, frater salsus sagaxque ex Anglia ortus, cuius nomen ut nomen comitis eius "Adso" Arthurum Conan Doyle olet, ab abbate oratur, ut aenigma necum solvat. Sed haec non est causa, cur Villelmus advenerit. Quarto enim die legati Ludovici Bavari Imperatoris et legati Ioannis XXII Papae Avenione residentis congregantur. Ita Eco fabulam criminum detegendorum cum turbulentis illius aetatis tempestatibus coniungit.
Sebana
Sedes episcopalis
Sebana fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Sebanensis vel Dioecesis Sabionensis est.
Il nome della rosa
De modo
Titulo obscuro Eco adumbrat, quae quaestiones sibi in hac narratione philosophiae ac theologiae plena maxime cordi sint - Rerum cognitio et vis effectusque litterarum. Has non solum per personas disputantes, sed etiam ipsa fabula proponit. Simulat autem fabulam esse relationem illius Adsonis, qui comes Villelmi omnia viderit et sub finem vitae posteritati tradat, ut fortasse in eis sensum quendam cognoscant. Confitetur autem Adson, qui homines "nunc per speculum in aenigmate" videre bene meminit, se nescire, utrum in rebus relatis sensus quidam an varii sensus an nullus detegi possint.
Quod munus Eco ipse hac fabula, in qua tamquam in speculo etiam hodiernas partium contentiones contemplari possimus, prospere praestiterit.
De libri titulo
Huius libri titulus finali ex sententia ab Adsone in narratione eius scripta originem habet, quam Humbertus Eco Latine sic scripsit:
Theodora Comnena (nata 1096)
Theodora Comnena (Graece ; nata die 15 Ianuarii 1096; mortua anno ignoto) fuit femina nobilis Byzantina e familia Comnenorum. Fuit filia imperatoris Alexii I quam ex Irene Ducaena genuit. Nupsit primum Constantino Curticae; mox, iam ante annum 1120, Constantino Angelo nupsit et eo peperit:
Cefuroximum
Cefuroximum est antibioticum et cephalosporinum secundae generationis. Prodroga Cefuroximi axetilum quoque in usu est. Effectibus suis causa cefuroximum in chirurgia adhiberi potest.
Vailima (domus)
Vailima (Samoane, 'Quinque Aquae') est ultima Roberti Ludovici Stevenson domus, et nomen quoque vici ubi domus stat, fere quattuor chiliometra in meridie Apiae, capitis Samoani. Post illius mortem, domus facta est publica capitis civitatis sedes. Nunc redintegrata, domus est museum ad Stevenson memoriam dicatum. Stevenson et uxor sepulti sunt super Montem Vaeam, prope domum.
Uxacona
Uxacona (Anglice Red Hill iuxta Lilleshall) castra urbsque Romana in Britannia fuit.
Salt Lake Comitatus
Salt Lake Comitatus (Anglice:  Salt Lake County) est Utae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 898387 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Urbs Lacus Salsi, anno 1852 creatus est. In hoc comitatu sexta pars incolarum (accurate 16.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Orestes Kiprenskoi
Orestes Adami filius Kiprenskoi vel Kiprenskij (Russice Орест Адамович Кипренский, tr. Orest Adamovič Kiprenskij; natus in villa Nežinskaja prope Coporium, tunc gubernii Petropolitani, nunc regionis Leninopolitanae Russiae, die 24 Martii 1782, mortuus pneumoniae causa Romae die 17 Octobris 1836) erat  pictor Russicus, ut auctor effigierum hominum notus.
Marcus Nonius Arrius Mucianus
Marcus Nonius Arrius Mucianus (quo anno natus mortuusque sit, nescimus) fuit senator Romanus ex Verona. Pater eius verissimile Marcus Nonius Arrius Mucianus Manlius Carbo, consul suffectus anni 154. Uxor eius fuit Sextia Asinia Polla. Anno 201 sub Septimio Severo imperatore consul ordinarius factus est. Ab anno 204 quindecimvir sacris faciundis fuit. Urbs patria Verona eum propter largitiones statua honoravit.
Ioannes Baptista Pioda
Ioannes Baptista Pioda (natus die 4 Octobris 1808 Locarni; mortuus die 3 Novembris 1882 Romae) fuit politicus Helveticus et ab anno 1857 usque ad annum 1864 minister negotiorum internorum in Consilio Foederali. Legatus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 30 Iulii 1857. Postea fuit nuntius Helveticus apud Novum Regnum Italicum.
3181 Ahnert
3181 , olim designationibus 1964 EC, 1932 RK, 1936 XJ, 1951 GC1, 1964 DE, 1975 NH1, 1975 RD, 1979 SC12, 1979 UO4, 1979 WD8, 1979 WU1, et 1982 RE1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen, astronomo apud Observatorium Karl Schwarzschild versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3181 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Macedonia antiqua
Macedonia (Graece ) fuit monarchia antiqua in boreali Graeciae Archaicae et Classicae perimetro sita, et deinde praevalens Graeciae Hellenisticae civitas. In confinis regionibus Epiro ad occidentem, Paeoniae ad septentrionem, Thraciae ad orientem, et Thessaliae et Chalcidicae ad meridiem patuit. Saeculo quarto a.C.n. breviter facta est potentissima civitas mundi Occidentalis, cum Alexander Magnus rex et Macedones omni imperio Persarum et ultra potiti essent. Quod Aetatem Hellenisticam instituit.
Historia
Historia Macedonica antiqua nota est imprimis Philippo et Alexandro regnante, sed veterrimae famae de Macedonica historia ex scripto Herodoti (Historiae) oriuntur. Graeci Macedoniam partem Helladis non putabant atque regionem ipsam pastores incolebant, qui sublimem gradum Graecae artis assecuti non sunt. Macedoniae rex cum hereditario regimine regnabat, et putatur primus dux Perdiccam I fuisse. Temporibus Persico bello rex Macedoniae Mardonio, qui cum classe Athenas properabat, paruit et socius Imperii Persarum fuit. Proximo saeculo (IV ante Christum), Macedonia ob emendationem rerum publicarum et militarium amplificabatur, sed potestatem, quae regnum Darii III fregit, Philippus II aedificavit. Philippus II totam Graeciam superavit, et certamini Olympico ut primus incola Macedonicus interfuit. Sedem Macedoniae, Pellam philosophi, ut Aristoteles, tragici, ut Euripides adsequebantur. Philippo II necato (336 a.C.n.), regnum recepit Alexander Magnus, qui Imperium Persarum pugnavit aevumque Hellenisticum initiavit. Romanis autem regnantibus, Macedonia provincia Romana fuit. 🇬🇷
Cusium
Cusium  (Italiane: Cusio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Cusienses appellantur.
Monléon-Magnoac
Monléon-Magnoac (Occitanice Montlion id est Leonis Mons) est commune Francicum 437 incolarum (anno 2016) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Occitania.
Constantinus Angelus (dux classis)
Constantinus Angelus (Graece ; natus saeculo 11 exeunte; mortuus post annum 1167) fuit nobilis Byzantinus; Manuele I imperatore fuit dux classis. In matrimonium duxit Theodoram, imperatoris Alexii I filiam, et ex ea genuit:
Mornac
Mornac est commune Francicum 2'213 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Bricy
Bricy est commune Francicum 540 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Iulia Harris
Iulia Harris (nata in Grosse Pointe Park Wayne Comitatus Michiganiae die 2 Decembris 1925; mortua in in West Chatham Massachusettae die 24 Augusti 2013) fuit actrix Americana.
Nicolaus Gnedič
Nicolaus Ioannis filius Gnedič (Russice Николай Иванович Гнедич, tr. Nikolaj Ivanovič Gnedič; Ucrainice Микола Іванович Гнідич, tr. Mykola Ivanovyč Hnidyč; 2 [13] Februarii 1784 – 3 [15] Februarii 1833) erat poeta et interpres Russicus originis Ucrainicae, ab anno 1811 socius Caesareae Academiae Russicae atque bibliothecarius Bibliothecae Publicae Petropolitanae, Iliadem nec oratione soluta, ut Iekimov, nec versu Alexandrino, ut Kostrov, sed hexametro in linguam Russicam vertit (versio eius primo in lucem edita est anno 1829).
Ludi Pacifici
Ludi Pacifici (Anglice: The Pacific Games), olim Ludi Pacifici Australes, sunt certamina quadriennia, quae sicut Olympia, multos ludos complectuntur, in quo intersunt solum civitates Oceaniae Australis. Hi ludi coepti sunt Vitiis anno 1963. Ludi anni 2007 Apiae, in Samoa, a 25 Augusti ad 8 Septembris habiti sunt.
Historia
Anno 1962, Commissio Pacifica Australis Ludos Pacificos Australes condidit, et ludi nunc habiti sunt in duodecim regionis civitatibus territoriisque.<!-- Initially the Games were held at three year intervals although this was subsequently expanded to four following the Tumon Games in Guam.
As a consequence of the European colonization of the Pacific from the early part of the 18th Century onward, many nations that participated in the first games (of 1963) were under predominantly British or French territorial rule. This generated a certain amount of confusion, as both British and French flags and national anthems dominated proceedings and were occasionally used together for winning countries. Western Samoa (now Samoa) was the only country with a flag and anthem of its sovereignty, as it was the only participating independent island-nation. As time went on, fledgling nations gradually achieving sovereignty of their own sought to extricate themselves from their colonial past, and new national anthems and flags emerged. Nevertheless, the official languages of the games remain French and English.
Like other sporting events, the South Pacific Games has experienced controversies. A minor dispute that still continues is the scheduling of events landing on a Sunday. Throughout the Pacific, the Christian Sabbath remains important (sporting events or similar activities are illegal on the Sabbath in Tonga, for example) and scheduling at such a time would be frowned upon. The events themselves have been affected by religious sensitivities, notably beach volleyball, in which the official uniform of bikinis for women has been forced to give way to more conservative attire. However, other larger nations within the region or those loosely associated with more secular states (e.g Cook Islands (New Zealand), American Samoa (USA), and French Polynesia (France)) are more moderate in this regard.
According to the Pacific Games Council, The South Pacific Games were established with a view to "creating bonds of kindred friendship and brotherhood amongst people of the countries of the Pacific region through sporting exchange without any distinctions as to race, religion or politics." The South Pacific Games were established to ensure the efficient promotion and development of sports amongst the South Pacific Nations and their peoples. With expansion and economic growth in the region, the South Pacific Commission changed its name in 1998 to the Pacific Community. The Pacific Games (as they are now styled) are intended to be a physical representation of the Pacific communities.
The XII South Pacific Games, held in Suva, Fiji, saw for the first time the introduction of a full program of 32 sports. That program included sports that are synonymous with the Pacific region as well as sports that have a limited participation and are generally not well established.
In contrast to the Olympic Games which are expected to generate income for the host nation, the 2007 Pacific Games are expected to leave Samoa US$92million in debt, predominantly as a result of expenditure on large-scale infrastructure projects such as bridges and roads. Potential debt positions notwithstanding, five nations (Papua Nova Guinea, Vanuatu, Insulae Salomonis, Tonga and American Samoa) are expected to bid for the 2015 Pacific Games.-->
Ludi Pacifici Minimi
Hae urbes civitatesque fuerunt vel erunt Ludorum Pacificorum Minimorum situs:
Philippus (comes Flandrensis)
Philippus (natus anno fere 1136; Accone mortuus die 1 Iulii 1191), filius Theoderici Lotharingiae uxorisque eius secundae Sibyllae (Fulconis Andegavensis filiae), fuit ab anno 1168 comes Flandrensis, patri successor. Anno 1177 Cruce signatus expeditionem sacram suscepit ad Terram Sanctam, unde dum redit, Constantinopolim profectus, de nuptiis Agnetis principissae cum Alexio imperatore futuro concordiam fecit.
Philippus Flandrensis, suadente rege Ludovico VII, praecipue annis 1179-1181 iuvenis regis Francici Philippi II fuit consiliarius, "cuius consilio [rex] tyrannidem coepit exercere in populo Gallicano" sicut adseverat auctor Gestarum Regis Henrici Secundi. Is matrimonium Isabellae Hanoniensis, neptis suae, cum rege Philippo suasit. Auctor Anglicus Gervasius Cantuariensis allocutionem Philippi Flandrensis aut refert aut fingit, qui principem Anglicum Ricardum sic anno 1187 de rege Philippo praeceperit:
San Juan Comitatus (Uta)
San Juan Comitatus (Anglice:  San Juan County) est Utae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 14413 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Monticello, anno 1880 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 47.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Theodericus Flandrensis (Philippi filius)
Theodericus Flandrensis fuit filius nothus Philippi comitis Flandrensis. Inter duces Flandrensium qui ad quartam expeditionem sacram proficiscebantur, Theodericus anno 1203 Massiliae in matrimonium duxit filiam Isaacii Comneni qui se dominum Cypri et imperatorem anno 1185 proclamaverat. Haec mulier, nomine incognito, "domnicella Cypri" nuncupatur: primum Raimundo VI comiti Tolosano nupsit, secundo Theoderico. Hic igitur Cyprum advenit regnumque pro uxore sua postulavit. Rege Amalrico recusante, Theodericus uxorque eius in Armeniam ierunt.
Briarres-sur-Essonne
Briarres-sur-Essonne est commune Francicum 537 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media.
Fanum Sanctae Victoriae (Sicilia)
Fanum Sanctae Victoriae (alia nomina  : Fanum Sanctae Dominicae ac Victoriae) (Italiane: Santa Domenica Vittoria) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Dominicenses vel Victoricenses appellantur.
Fanum Sanctae Marinae (discretiva)
Fanum Sanctae Marinae potest:
et cetera.
Theodorus Zwinger
Theodorus Zwinger (natus Basileae die 2 Augusti 1533, ibidem mortuus die 10 Martii 1588 ) fuit homo doctus, humanista ac illustris medicus Helveticus saeculi XVI.
Vita
Mater Theodori Christina Herbst est soror typographi Oporini. Ab anno 1551 philosophiae Lutetia studuit. Ab anno 1553 Zwinger medicinae Patavii apud Girolamo Mercuriale studuit et ab anno 1559 facultatem medicinam in Basiliae intererat. Valeriam Rüdin beatam viduam uxorem duxit anno 1561. Ab anno 1565 Linguam Graecam docuit, ab anno 1571 Ethice, ab anno 1580 Medicina Theoretica.
Nogent-en-Othe
Nogent-en-Othe  est commune Francicum 38 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Henricus Cavendish
Henricus Cavendish (Nicaea nobili loco natus die 10 Octobris 1731; Londinii mortuus die 24 Februarii 1810), alumnus non laureatus Collegii Petri apud Cantabrigienses, fuit physicus, chemicus et naturae peritus Britannicus qui oxygenium in asmosphaea et numerum constantem gravitatis inventus est. Lunae crater  Cavendish nomen eius fert.
Airbus
Airbus est genus aeroplanorum quae a societate Airbus S.A.S. in Europa fabricantur. Haec societas, quae ad complexum fabricatorium EADS pertinet, ex Hamburgo, urbe Germanica, dirigitur.
Viroconium
Viroconium, plenius Viroconium Cornoviorum (Anglice Wroxeter) castra urbsque Romana in Britannia fuit. Civitas Cornoviorum fuit.
Airbus
Societas est aemulatrix Boeing, cuius sedes est Seattli sita.
Societas fabricatoria nunc est in "discrimine delapso," quod confectio laophori aereii A380 nominati dilata est a mense Iunio anni 2006 ad usque mensem Octobrem anni 2007. Id factum est quod nonnulla damna in aeroplano inveniebantur. Inter praefectos Germanicos et Francigallicos disputatur quomodo sit discrimen expediundum.
Discriminis causa mense Februario anno 2007 decernitur in toto decem milia operandi locorum delenda iturum esse, ex quibus et in Francia et Germania circa quaterna milia. Duo milia locorum in Britanniarum Regno et in Hispania delebuntur.
Ubi laophoria fabricantur
Homines laophoria aerea fabricantur in :
Summa omnium est 51 000.
Quod multum
Quod multum est encyclica epistula a Leone XIII papa die 22 Augusti anno 1886 publicata. Se ad episcopos Hungaricos vertens de libertate ecclesiae loquitur.
Montmoreau-Saint-Cybard
Montmoreau-Saint-Cybard est commune Francicum 1'055 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
9115 Battisti
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9115 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nguyễn Tấn Dũng
Nguyễn Tấn Dũng (ad Cà Mau natus die 17 Novembris 1949), alumnus Scholae Administrationis Publicae et olim miles exercitús Việt Cộng, est politicus Vietnamiae et a die 27 Iunii 2006 primus minister patriae.
Thoeda
Thoeda sive Thoedus  (Francogallice Thouet) est fluvius Franciae qui Le Beugnon in pago Gastinia oritur, regiones Pictaviensis et Carantoni atque Pagi Ligeris adluit et post praefecturas Separas Ambas atque Cenomannicam et Ligerim praeterlapsus esse ostium Salmurium invenit quo fluvium Ligerim incidens ripa sinistra eum auget eoque confluit usque ad Oceanum Atlanticum.
Tributarii Thoedae
Fluvii praecipui qui in Thoedam influunt, a monte ad vallem :
Loci ad Thoedam
Communia praefecturis digesta quae Thoeda praeterlabitur, a monte ad vallem :
Iosephus Lataste
Iosephus Lataste (natus in Cadillac die 5 Septembris 1832; mortuus in Frasne-le-Château die 10 Martii 1869) fuit dominicanus Francicus. Ordinem Dominicanorum Bethaniae condidit. Die 3 Iunii 2012 beatus factus est.
Academia Sancti Marci Urbis Regum in Peruvia
Academia Sancti Marci Urbis Regum in Peruvia, vulgo Universidad Nacional Mayor de San Marcos, est praecipua universitas Peruviana, anno 1551 constituta per decretum regale a Carolo V Imperatore subscriptum Pintiae, in oppido Hispano.
Alanus Castet
Alanus Castet (natus in Floirac die 10 Maii 1950) est episcopus Francicus urbiculae Lucioni (Dioecesis Lucionensis).
Aquafundata
Aquafundata (Italiane: Acquafondata) est oppidum Italiae et municipium, circiter 300 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae Vitecusani appellantur.
Macarius III
Macarius III, nomine saeculari Michael Christoduli f. Muscus vel litteris Graecis Μιχαήλ Χριστοδούλου Μούσκος (natus die 13 Augusti 1913; mortuus die 3 Augusti 1977), alumnus universitatum Atheniensis et Bostoniensis, fuit Archiepiscopus Ecclesia Orthodoxa autocephala Cypri ab anno 1960 usque ad annum 1977, primus praeses novae liberae Rei Publicae Cypri.
Montjean (Carantonus)
Montjean est commune Francicum 258 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Sanpete Comitatus
Sanpete Comitatus (Anglice:  Sanpete County) est Utae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 22763 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Manti, anno 1852 creatus est. In hoc comitatu quasi decima pars incolarum (accurate 9.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Sevier Comitatus (Uta)
Sevier Comitatus (Anglice: Sevier County) est Utae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae situs, anno 1865 creatus, cuius caput Richfield est. In quo comitatu minima pars incolarum (4.5 %) alia aliqua lingua quam Anglica domi loquitur.
Anno 2000 numerus incolarum 18 842 fuit.
Dossena
Dossena  (Italiane: Dossena) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Dossenenses appellantur.
Thein Sein
Thein Sein (Birmanice သိန်းစိန်; ad Kyounku natus die 20 Aprilis 1945), alumnus Academiae Munerum Munitionis, est miles et politicus Birmaniae. A die 24 Octobris 2007 ad 30 Martii 2011 primus minister meruit, praeside Than Shwe. Cui ab officio decedente Thein Shwe praeses eodem die creatus est.
Planasia (insula Tusciae)
Planasia  seu Planaria  (Italiane: Pianosa) est insula Italiae, in Mari Tyrrhenico sita. Insula una ex Etruscis Insulis quae ad Tusciam regionem pertinent, praesertim provinciam Labronica. Planasia municipii Campi in Insula Ilvae pars est. Insula aream 10,3 km2 occupat. Non vici nec oppida in insula sunt sed carcer unus est.
Planasia catacumbas romanas habet.
Montigné
Montigné est commune Francicum 161 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Eugenius Montale
Eugenius Montale (Italiane Eugenio, natus Genuae die 12 Octobris 1896; mortuus Mediolani die 12 Septembris 1981) fuit praeclarus scriptor, poeta ac criticus Italicus. Inspiratus Thomas Stearns Eliot, operas modernismi scripsit.
Histoire générale de Languedoc
'Histoire générale de Languedoc est opus historicum de regione magna Francica Latine "Occitania", Francogallice Languedoc appellata. Quod opus saeculo XVIII a Benedictinis Claudio Devic et Iosepho Vaissète confectum minoribus curis ab Alexandro Du Mège saeculo XIX medio recensum est, mox autem, suadente Eduardo Privat librario Tolosano, a cohorte eruditorum editum et ad summam utilitatem auctum. Documentorum et narrationum antiquarum textus completos praebet, e quibus nonnulla in libris manu scriptis legebantur usque ad Revolutionem Francicam servatis sed hodie deperditis.
Eugenius Montale
Anno 1975 Montale Praemium Nobelianum Litteraturae accepit. Anno 1967 Montale Senator ad vitam nominatum est.
Les Noës-près-Troyes
Les Noës-près-Troyes  est commune Francicum 3'173 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Iohannes Boccacius
Iohannes Boccacius (natus Certalti die 16 Iunii 1313; ibi mortuus die 21 Decembris 1375) fuit scriptor poetaque Italus, et amicus correspondensque Petrarcae, praeclari Renovationis humanistici, qui tanta opera singularia quanta Decameron, De claribus mulieribus, carmina in lingua Italiana, et orationem in lingua Latina scripsit. Boccacius est vehementer singularis propter dialogos, quibus verisimilitudinem paene omnium aequalium superare dicitur. Habetur primus scriptor qui novellas pepigit.
Vita
Quo tempore is natus sit, incertum est; alii, qui res gestas narrant, dicunt eum Lutetiae natum esse et matrem eius a Lutetia esse, sed alii fabulam increpant eorum novissimorum qui res gestas narrant. Fieri potest in Etruria, si accidit ut scriptores hanc scribant, haud scio an Certalti, qui oppidum patris fuit, natus sit. Filius mercatoris Florentini mulierisque nunc ignotae fortasse fuit.
Adulescens
Boccacius in Florentia adoluit, ubi pater Coetui Vatium operam suam locavit et anno 1320 Margaritam Mardoli, familiae praeclarae, in matrimonium duxit. Boccacius creditur a Iohanne Mazzuoli, qui eum operis Dantis Alagherii introduxit, didicisse primas litteras. Anno 1326, Boccacius Neapolim comitatus est patrem, praepositum argentariae Neapolitanae, cui is addictus est, sed ingenium artificio non habuit. Boccacius patri tandem persuasit ut legum Studio in urbe operam daret. Sex annos ibi Boccacius iuri canonico operam dedit. Tum inde litteris et physicae sibi consuluit.
Pater decem annis ab anno 1330 Boccacium nobilibus et regiae, impulsae a Gallicis, Roberti Prudentis, Regis Neapolis, commendavit. Eo tempore filiam Roberti Prudentis, quae persona Fiammettae in multis fabulis Boccacii immortali gloria adficitur, adamavit. Boccacius Nicholaum Acciaioli Florentinum amicorum in numero habuit, quod per auctoritate procurationis Nicholai Boccacio profuit.
Boccaccius videtur legibus nihilo magis quam in argentaria locans operam suam fruitus esse, sed ad artes concessit ita ut occasioni late operam dederit et viros eruditos amicorum in numero habuerit. Auctoritates novae Paulum Perugiae (curatorem et scriptorem fabularum comportatorum, Collectiones), humanistici Barbatum Sulmonae et Ioannem Barrili, et Dionysium, theologum oppidi Sepulcri Sancti comprehenderunt.
His annis prima scripta composuit, lingua Italiana utens: carmina et mythistorias, quibus fabulas antiquorum temporum cum suae vitae facta miscere potuit.