cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sainte-Ruffine
Sainte-Ruffine  est commune 530 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Factio nazistica Americana
Factio Nazistica Americana est factio politica nazistica ac fascistica Civitatum Foederatarum Americae anno 1959 a Georgio Lincoln Rockwell condita.
Christophorus Plummer
Christophorus Plummer (natus in Toronto die 13 Decembris 1929; mortuus in Weston, Connecticuta die 5 Februarii 2021) fuit histrio Canadensis.
Balaenopteridae
Balaenopteridae sunt familia mammalium marinorum ordinis Artiodactylorum, cuius exstant genera duo: Balaenoptera et Megaptera.
Pressins
Pressins est commune Francicum 1'130 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Chapelle-Viviers
Chapelle-Viviers est commune Francicum 441 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
4214 Veralynn
4214 , olim designationibus 1987 UX4, 1953 TB1, 1972 TQ4, 1972 VP, 1976 YT2, 1977 AD, 1981 AF1, et 1985 FX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Flavius Antiochianus
Flavius Antiochianus (natus saeculo 3, mortuus ignoto anno) senator Romanus fuit.
4214 Veralynn
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4214 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Flavius Antiochianus
Origo et familia
Familiae patria Antiochia in Syria fuit, maiores eius Graeci fuerunt. Pater eius Flavius Antiochianus vir militaris et Praefectus praetorio tempore Elagabali erat. Ipse uxorem dicitem Pomponiam Ummidiam duxit, filiam Tiberii Pomponii Bassi consulis.
Cursus honorum
Antiochianus anno ignoto consul suffectus erat et 270 consul II ordinarius creatus est. Praeterea anno 269 - 270 sub imperatore Claudio Gothico atque iterum anno 272 Aureliano imperatore Praefectus urbi Romae erat. Sunt, qui putant Antiochianum balneum Antiochiani, thermas urbis Romae aedificavisse.
Elizabetha Bishop
Elizabetha Bishop (Vigorniae Massachusettae, 8 Februarii 1911; Bostoniae, 6 Octobris 1979) fuit poeta et scriptrix fabularum brevium Americana, quae Poeta Laureatus Civitatum Foederatarum (ab 1949 ad 1950) meruit ac Praemium Pulitzeranum Poesis (1956), Praemium Librorum Nationale (1970), et Praemium Internationale Neustadtianum Litterarum (1976) accepit.
Asbestus
Asbestus (Graece ἄσβεστος, inextinguibilis), interdum linum montanum, est nomen commune nonnullorum mineralium silicatorum, quae naturaliter fibras tenues et lentas formant. Has fibras ab antiquitate cum lino miscebant et textile faciebant; textile tale in igne positum lino perusto integra manet, undo et nomen mineralis. Saeculo XX etiam ad multas res producendas asbestus usurpabatur, sed probatum est, ut cancri causa asbesti fibrae sunt.
Duo sunt genera asbestorum principalia: asbestus chrysotilus, hydrosilicatum magnesii (3MgO•2SiO2•2H2O) et asbestus amphibolus, hydrosilicatum complexum.
Enterobacteriaceae
Enterobacteriaceae sunt magna bacteriorum familia, quae multa notissima pathogena, praecipue Salmonellam et Escherichiam coli, comprehendit. Studia genetica eas in proteobacteriis describuntur, et eis est suus ordo proprius, Enterobacteriales, quamquam huic ordini nonnulla exemplaria ex circumiectu aliquando attribuuntur.
Gulielmus Claudius Dukenfield
Gulielmus Claudius Dukenfield (Anglice William Claude Dukenfield), Anglice nomine W. C. Fields appellatus, natus die 29 Ianuarii 1880, mortuus die 25 Decembris 1946, fuit comoedus, actor, praestigius et scriptor Americanus.
Enterobacteriaceae
Proprietates
Enterobacteriaceae sunt bacilli, usitate 1–5 μm longae. Sicut alia proteobacteria, eis sunt maculae gramma-negativae. Plurimis sunt multa flagella quo se movent, sed pauca genera non moventur. Eae sporas non gignunt. Reactiones catalase inter eas variantur.
Sabioncellum (discretiva)
Sabioncellum (Sabbioncellum) vel Sabioncella potest:
Foiba
Foiba nuncupantur magnae foveae carsticae, vel putei, vel speluncae verticales, qui in Venetia Iulia et in Histria inveniuntur. Nam vox foiba praecipuam morphologiam inter speluncas non indicat, at vero foveas carsticas quae saepe in regionibus illis maxime patent. Foibae in Histria circiter 1700 sciuntur.
Etymologia
Vox "foiba" e dialecti iuliani vocabulo procedit, quod a latino sermone “fovea” oritur. Prima relatio quaedam publica testimonium huius verbi praebet, scripta anno 1770 ab Alberto Forti, italico naturae perito, qui nonnullos libros de Carsto dalmatico scripsit. Qua re, vocabulum in praecipuo Lexico italici sermonis a Nicolao Tommaseo non invenitur, nec in praecipua opera de speluncis carsticis nuncupata Duo Milia Cavernarum a Ludovico Victorio Bertarelli et Eugenio Boeganis.
Foiba Pisini et torrens Foiba
Foiba Pisini, quae tantum "Foiba" appellatur (in lingua croatica Fojba), est fovea circiter 100m profunda et 20m lata, quae apud Castillum Montecuccoli aperitur et quo homonymus torrens influit. Locus ille momentum magnum est in fabula Iulii Vernis “Mathias Sandorf”.
Foibarum eccidia
Vocabulum “foibae”, pluralis, hodie plerumque indicat eccidia confecta a bellatoribus tectis iugoslavicis per Bellum Mondanum Secundum atque post bellum.
Caspar Decurtins
Caspar Decurtins (Tauronti die 23 Novembris 1855 natus; ibidem die 30 Maii 1916 mortuus) fuit rerum politicarum peritus Helveticus Factionis Conservativae (hodie Popularis Christianae Democraticae) et Linguae Rhaeticae fautor.
Sabium (Croatia)
Sabium  (alia nomina: Sabioncella, Sabioncellum ) (Croatice: Orebić; Italiane: Sabbioncello) est oppidum et municipium Croatiae, in Regione Ragusina-Narentina ac in Dalmatia terra historica, situm. Incolunt municipium 4.122 (ab anno 2011).
Geographia
Municipium Sabii in Puncta Stagni paeninsula iacet.
Sainte-Marie-aux-Chênes
Sainte-Marie-aux-Chênes  (Latine  Sancta Maria ad querqus ) est commune 3632 incolarum (anno 2009) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Crispanum
Crispanum (alia nomina: Crispanus, Crispianum, Praedium Crispianum ) (Italiane: Crispano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 12 370 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Incolae Crispanenses appellantur.
Municipia finitima
Caivano, Cardito, Frattamaggiore, Frattaminore, Orta di Atella (CE).
Iulia Andrews
Iulia Andrews (nata Julia Elizabeth Wells in Walton-on-Thames Surriae die 1 Octobris 1935) est actrix Anglica.
Vita
Iulia Andrews filia magistri et clavicinis est. Parentes autem divortium fecerunt et subsequenter mater eius actori Ted Andrews nupsit. Tunc etiam cognomen commutatum est.
La Chapelle-Moulière
La Chapelle-Moulière est commune Francicum 645 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Georgius Lincoln Rockwell
Georgius Lincoln Rockwell, Anglice George Lincoln Rockwell, (natus Bloomington die 9 Martii 1918, mortuus die 25 Augusti 1967) fuit homo publicus Civitatum Foederatarum.
Fuit Factionis Nazisticae Americanae conditor et maximus nazista Americanus. Anno 1967, missilibus affectus, necatus est; interfectorem politia non invenit et hodie hic, post multos annos, notus non est.
Dromaius novaehollandiae
Dromaius novaehollandiae altitudine est secunda a maxima avis exstans, post Struthionem camelum, suam cognatam inter Palaeognathas. Endemicus est in Australia, ubi maxima avis indigena sola generis Dromaii species exstans est. Sua distributio geographica plurimum Australiae continentalis comprehendit, sed subspecies Tasmaniana et subspecies Kangaroo Insulae et King Insulae exstinctae factae sunt post Europaeam Australiae deductionem anno 1788. Avis satis communis est, ut species vigens ab International Union for Conservation of Nature appelletur.
Dromaiis novaehollandiae, avibus sine volatu, sunt pennae permolles et fuscae, collis cruribus longis, et altitudinem 1.9 metrorum attingere possunt. Magna spatia transire possunt, et si opus est, usque ad 50 chiliometra per horam currere possunt. Variis plantis insectisque pascuntur, sed nonnullas hebdomades sine victu sueprtvivere possunt. Aquam raro bibunt, sed ex occasione copiosas summas consumunt.
Nascuntur Maii Iuniique mensibus, et feminae saepe inter se pro maribus pugnant. Feminae coire nonnullosque greges ovorum bis vel ter quoque anno possunt. Mares autem ova incubant, cum haud comedant et bibant. Pulli se post octo hebdomades ex ovis excludunt, et a patribus aluntur. Magnitudinem plenam post sex menses attingunt, sed cum maioribus manere possunt usque ad proximum annum nascendi.
Dromaius novaehollandiae est icon culturae Auatralianae, quae in armis heraldicis variisque nummis Australiae apparet. Avis praeterea est magna mythologiae indigenarum Australianorum proprietas, fabulis, carminibus, saltationibusque picta.
Systematica
Dromaius novaehollandiae diu cum Casuariidis digerebatur, parte ordinis Struthioniformium. Nova autem classificatio anno 2014 a Mitchell et al. proposita est, in enodatione DNA mitochondrialis condita. Quae classificatio Casuariidis suum ordinem Casuariformes dat, et solum Casuariios in familiae Casuariidarum digerit, Dromaios novaehollandiae in suam familiam, Dromaiidas, digerens. Cladogramma infra exhibitum ex eorum opere venit.
Clayton Eshleman
Clayton Eshleman (natus Indianapoli, 1 Iunii 1935), alumnus Universitatis Indianensis, est poeta, interpres, et editor Americanus, praecipue libris Caesaris Vallejo conversis et investigationibus picturae cavearum et imaginatione Palaeolithica innotus. Cuius opera praemio nationali librorum conversorum, praemiis interpretationis Landoniano academiae poetarum Americanorum, stipendio Guggenheim poesis causa, concessionibus duabus e dotatione nationali artium, atque habitatione apud Institutum Studiorum Rockefeller Bellasii in Italia laureata sunt. Clayton Eshleman artem cavearum aevorum glacialium in Francia meridioccidentali plus quam triginta annos investigavit.
Coitus pugneus
Coitus pugneus est actus sexualis qua pugnus alterius anum vaginamve voluptatis creandi causa penetrat. Nonnumquam bracchium totum ano inseritur.
Andreas Peer
Andreas Peer (Sinde die 19 Decembris 1921 natus; Vituduri die 2 Iunii 1985 mortuus) fuit scriptor Helveticus Linguae Rhaeticae. Frater suus Anscharius Peer est.
Sainte-Barbe (Mosella)
Sainte-Barbe  est commune 711 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Evaristus Carvalho
Evaristus, vulgo Evaristo Carvalho (Bombom in oppido insulae Sancti Thomae die 22 Octobris 1941; natus mortuus die 28 Maii 2022), primus minister rei publicae Sancti Thomae et Principis bis meruit, a die 7 Iulii 1994 ad 25 Octobris eiusdem anni et a die 26 Septembris 2001 ad 28 Martii 2002. Sodalis fuit factionis democraticae liberae, ad quam etiam pertinuit primus minister Patricius Trovoada. Carvalho die 17 Iulii 2016 primis comitiis primus accedit ad officium praesidis. Numero vocum nimis parvo, comitia secunda necessitabantur, sed, aemulo Manuele Pinto da Costa se a certamine recusato, Carvalho die 7 Augusti eiusdem anni electum esse nuntiatur. Die 3 Septembris 2016, officia praesidis rite suscepit. Die 3 Septembris 2021, Carvalho mandatum est die 5 Septembris anni 2021. Saô Tomé et Principe nondum successorem suum electus est, et secundum locum electionis praesidentialis tantum die 5 Septembris cepit. Novus locus, ob disceptationem de validitate eventus primi circum, quae dilationem instituendi secundi circa bis effecit. Itaque parlamentum decrevit mandatum Everisto Carvalho prorogare.
Cisterna (Campania)
Municipia finitima
Acerra, Brusciano, Pomigliano d'Arco, Somma Vesuviana.
Laurentius Haechtanus
Laurentius Haechtanus Goidtsenhovius, sive Laurentius Haechtanus sive vulgo Laureis van Haecht Goidtsenhoven vel Laureis van Gotsenhoven, natus Mechliniae anno 1527 et vita functus die 10 Aprilis 1603 Antverpiae erat historiographus lingua Belgica utens et poeta latinae linguae natione Belga.
Eius vita
Eius origines, nexus familiares, adhuc non bene liquent. Verisimiliter adhuc iuvenis urbem natalem Mechliniae dereliquisse videtur et Antverpiam petivisse qua in urbe artium Musarumque domicilio melius Musis se dedere potuisse.
Scripta eius
Praecipue notus est Haechtanus propter elegantem librum cui titulus : ''Μικροκόσμος. Parvus Mundus'', prima vice Antverpiae anno 1579 editus, et ornatus imaginibus perpulchris a Gerardo de Jode delineatis. Qui liber pluries editus est, tantus fuit eius favor apud publicum. Delineationes incisae textusque hermetismo redolent.
Paulo post nova editio in Belgicam linguam versa prodiit e domo editoria Plantiniana anno 1584 cum tituloDe Cleyn Werelt
Eius chronica de historia ducum Brabantiae, belgice scripta, compendium est variorum librorum historicorum.
Ex culo in os
Ex culo in os (Anglice from ass to mouth) est locutio quae actum sexualem describit, ubi penis ex ano post coitum demovetur et in os inseritur et fellatur. Actus communis est in pornographia atque viri multi actu ob voluptatem gustumque dulcem fruuntur.
Foedus Delium
Foedus Delium, sive Foedus Atticum, fuit societas Athenarum cum multis civitatibus (Graece πόλεις) in Asia Minore et in insulis Aegaei maris. Persis anno 478/477 a.C.n. pulsis, Atheniensibus praecipue auctoribus, conditum est ad Persas ab Aegaeo mari prohibendοs. Quod Atheniensibus foederis praesidium tributum est Graece foedus (Athenienses et socii) appellabatur.
Quomodo foedus institutum sit
Persarum agmine pugna apud Plataeas anno 479 a.C.n. devicto, Pausanias, Lacedaemoniorum dux, eorum classem dum fuga Asiam peteret ad Byzantium persecutus est. Tamen cum se hac de victoria quod esset non nisi suo consilio parta nimis gloriari civitatumque Graecarum causam quae in Asia Minore adhuc imperio Persarum premebantur negligere videretur Athenienses a ceteris sociis impetraverunt, ut sibi totius classis imperium deferretur.
Quomodo propositum tuendarum civitatum Graecarum corrobatum sit
Huic foederi permultae Graecorum civitates iuxta oras Graeciae, Asiae Minoris, nec non Thraciae itemque insularum Aegei pelagi sitae se iunxerunt. Licet Athenienses praesidium tenerent, ceteras civitates tamen legatos, qui in senatu (synhedrion) de rebus consulerent, quotannis Delum conventuros ibique vectigalia soluturos in fano Apollinis recondenda constitutum est. Vectigalium syllogus 460 talenta non excedere socii in foedere faciendo consenserunt; minores autem civitates, sicut Thasus, Naxos, Lesbos, Chios, atque Samos hac condicione immunitate frui concesserunt, si naves atque turmas suo sumptu pro vectigalibus contribuerent.
Etiamsi obscurioribus quoque civitatibus suffragium in senatu ferre concedebatur videntur quidem Atheniensens auctoritatis causa plurimum sociis persuavisse, sua ut placita sancirent. Praeterea procurationes quoque vectigalium sunt institutae (Graece: Hellenotamiae) quae tamen non nisi civibus Atheniensibus commendabantur.
6229 Tursachan
6229 , olim designationibus 1983 VN7 et 1988 RC2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Briano A. Skiff, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Foedus Delium
Quomodo Athenienses foederis praesidium obtinuerint
Etiamsi Athenienses recens pactum nullo modo anterius foederis Graeci dicti statum inhibere vel deminuere affirmaverunt, nihilominus Lacedaemoniorum vice munus tuendarum Ioniae civitatum susceperunt hoc consilio, quod eis iam in principio bellorum cum Persis gestorum auxilio venire constituerant. Patet praeterea Athenienses esse defendendum aditum ad Euxinum Pontum frumentandi causa ratos esse, ne onerariae naves ab hostibus interciperentur.
6229 Tursachan
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6229 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Foedus Delium
Quomodo Athenienses foederis praesidium obtinuerint
Per triennium ex 469 atque 466 a.C.n. foederis copiae prope Eurymedon flumen maximas victorias de Persis terra marique reportaverunt. Etiamsi Persas debellavisse atque noviore incursione in Graeciam avertisse videbantur tamen socios bello fatigatos foedus renuntiare haud siverunt, ne eorum potestas stipendiorum intermissione minueretur. Itaque incolas Thasi insulae, qui devictis Persis foedere se abstenturos nuntiavissent, per annos ab 465 ad 463 a.C.n. obsessione prementes ceteris civitatibus metus ac discordias instigaverunt.
Quomodo Athenienses navale imperium sint assecuti
Postquam Callias Athenis dux cum Persis anno 449 a.C.n. pacem composuit, Athenienses magis magisque metuebant, ne socii a foedere discederent. Hoc pavore adducti singulis civitatibus sua consilia foederis rationibus anteponere prohiberunt. Eodem tempore etiam ius contribuendarum navium pro vectigalibus magis magisque apud minoris momenti civitates exolevit, qua re sociorum licet invitorum portus Atheniensium classi sexaginta navium patebat. Hoc munitione navali praeter Thasum etiam Naxum insulam Athenienses deterruerunt, ne seditiones temptarent. Qui cum maximam partem civitatum (praeter Chios atque Lesbos) adeo sibi subiecissent, ut eas ad naves tradendas cogerent, etiam Sami insulae incolas quod bellum Mileto urbi intulerunt, ubi eos compresserant servitudine atque oppidi ruina puniverunt. Foederis socios etiam impulerunt, ut suam expeditionem Aegyptiam in Persas anno 454 a.C.n. coeptam iuvarent. Denique autem adversa fortuna illic Persas impugnans classis emissa prope Nili ostium omnino contrita est, quare perterriti Athenienses foederis thesaurum Delo Athenas transportandum curaverunt, ne Persarum quadam incursione caperetur.
De defectionibus et dissolutione
Multi iugum Atheniensium aegre ferebant. Anno 432 a.C.n. Potidaeam, quamvis Corinthiorum coloniam sibi sociam, suspectam habuerunt Athenienses atque iussis iniquis obtemperare nolentem obsederunt. Qui eventus unus ex eis putatur fuisse qui ad bellum Peloponnesiacum duxerunt. Bello orto (431 a.C.n.) Lesbios anno 428 a.C.n. deficientes Athenienses vi subigere coacti sunt. Anno 424 a.C.n. dux Spartanus Brasidas in Thraciam et Chalcidicen missus civitates Graecas imperialismo Atheniensi ibi oppressas ad libertatem vocabat. Infra biennium e sociis Stagira, Acanthos, Amphipolis, Torone, Mende, Scione ad Lacedaemonios transfugerunt. Nonnullos e quibus Athenienses pace Niciae reciperarunt, Amphipolitanos numquam qui, repudiato primo conditore, Brasidan ut verum conditorem honoraverunt. Post cladem Atheniensium in Sicilia acceptam (413 a.C.n.) certatim civitates Ioniae et insularum ad Peloponnesios deficiunt, incitantibus et Persisː ita Chios, Erythrae, Clazomenae, Lesbos, Miletus, Teos ab Athenis deficiunt. Anno 411 a.C.n. Foedus Delium Euboeam, Thasum, Byzantium, Abydum insuper amittit. Annis sequentibus Athenienses nonnullas victorias navales reportarunt quibus aditum ad Pontum Euxinum tuebantur. Mox anno 405 apud Aegos Potamos victi pacem petierunt et dux Spartanorum Lysander omnes civitates Graecas liberas esse iussit, nonnusquam colonos Atticos expellens - ex insulis Aegina et Melo exempli gratia - ut prioribus incolis sua redderet.
Porcieu-Amblagnieu
Porcieu-Amblagnieu est commune Francicum 1'670 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Saint-Avold
Saint-Avold  (Germanice Sankt Avold) est commune 16298 incolarum (anno 2009) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Sailly-Achâtel
Sailly-Achâtel  est commune 224 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Opabinia regalis
Opabinia regalis est exstinctum arthropodum aevi Cambrici in Columbia Britannica inventum. Viginti tantum fossilia e sedimentis apothecariis (inter quae schisto Burgessensi) inventa sunt. Opabinia regalis habuit proboscidem, quinque oculos, caudam, corpus articulatum.
La Chapelle-Bâton (Vigenna)
La Chapelle-Bâton est commune Francicum 368 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Prébois
Prébois est commune Francicum 165 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Huldericus Campell
Huldericus Campell (Rhaetice Durich Chiampell  Suse Grisoniae circa annum 1510 natus; mortuus in Tschlin Grisoniae circa annum 1582) fuit reformator ecclesiae et scriptor Helveticus Linguae Rhaeticae.
Nicolaus Michaloliacus
Factionem Albam Auream, a pluribus peritis nazistam putatam, condidit. Saepe a vigilibus detentus est, etiam die 28 Septembris 2013 ob homicidium cantoris Pauli Fyssas.
Simo Knuuttila
Simo Knuuttila (1946–2022) fuit philosophus et theologus Finnicus, qui ab anno 1981 ad 2014 theologiae moralis et philosophiae religionis cathedram possedit in instituto theologiae systematicae universitatis Helsingiensis.
De vita
Simo Jussi Iisakki Knuuttila in Peräseinäjoki communi die 8 Maii anno 1946 natus est. Ante exspectatum vitae spatium Helsingiae mortuus est die 17 Iunii anno 2022.
Simo Knuuttila in discipulis Iacobi Hintikka adnumeratur. Annis 1970 Knuuttila praecipue in instituto philosophico universitatis Helsingiensis versatus praesertim in historiam logicae et cogitationis ad modalitates pertinentis incubuit. Anno 1976 theologiae doctor factus est dissertatione Time and Possibility in Scholasticism. Deinde varia officia Academiae Finnicae praestitit.
Ab anno 1981 ad 2014, quo emeritus est, in instituto theologiae systematicae theologiae moralis et philosophiae religionis cathedram possedit. Praeterea, ab anno 1994 ad 2009 munere academiae professoris functus est. Etiam praefuit Academiae Scientiarum Finnicae intra tempus biennii ab anno 2004. Sub Academia Finnica duabus sedibus excellentiae multidisciplinariis praefuit ab anno 2002 usque ad annum 2013.
De philosophia medii aevi
Knuuttila ad historiam philosophiae animum contendit, nam praesertim historiam logicae et philosophiam mentis tractavit. Scriptis philosophorum antiquorum et mediaevalium peritissimus erat, et rationem philosophiae analyticae observabat.
Philosophia mediaevalis in antiquis explanandis scriptis posita est. Attamen philosophi mediaevales quosdam cogitandi mores antiquorum abrumpere cupiebant. Nam nonnulli philosophi posterioris medii aevi cognoscere voluerunt, qualia fundamenta opinionum, quae nequaquam obligatoria haberi possint, in philosophia antiqua facta sint. Ideo enim Knuuttila modernae philosophiae incunabula iam in philosophia posterioris medii aevi inveniri dicit. Saepe cardinem novae cogitandi rationis in saeculo XVII vel XVIII conlocare solemus. Quae cum ita sint, nihil obstare videtur, quin modernam philosophandi rationem in saeculo XIV ponamus.
Knuuttila, investigator historiae modalitatum logicae et metaphysicae, praesertim magnum discrimen philosophandi rationis medio aevo factum protulit. Apud antiquos notio possibilitatis diachrona ratione intellegi solebat: si quid possibile est, quandoque fiet. Quamvis qui sedet ambulare sedens non possit, tamen in alia temporis instantia ambulare potest. Omnes igitur possibilitates genuinae verae exsistent, et pariter constantia lineamenta generalia realitatis necessaria sunt. Qui Aristotelius modus cogitandi ratio plenitudinis et 'magna catena essendi' (great chain of being) dicitur: itaque in mundo "lacunae" possibilitatum inanium relinqui non videntur. Ostendit enim Knuuttila hanc interpretationem, disputationes mediaevalium dominatam, eiusque limitationes in novas regiones aperiri in Duns Scoti cogitatione, quae notionem possibilitatis inanis comprehendit. Aristotelia deposita ratione plenitudinis, secundum quam unaquaeque genuina possibilitas aliquando vera exsistet, spatium fiet ad novam imaginandi intellegendique formam atque interpretationem humanam. Itaque Knuuttila initium nostrarum cogitandi consuetudinum in saeculo XIV conlocavit.
Tarpanum
Geographia
Municipium Tarpani in Puncta Stagni paeninsula iacet.
Simo Knuuttila
De philosophia medii aevi
Iam saeculo XII, cum de auctoritate Augustini disputaretur, sed praesertim saeculo XIV ex operibus Ioannis Duns Scoti, Guillelmi de Ockham aliorumque philosophorum insignium sensim haec emersit opinio, possibilitates non diachronas sed synchronas esse, quae alternos status rerum contemporaneos indicent. Ut dixit Knuuttila, haec notio optionum eodem tempore faciendarum theoriis modalitatis antiquis defuit. Quod aliquid fieri potest, id quodam momento temporis factum iri non significat, sed potius fieri posse — agitur enim de optione synchrona mundi actualis: de eo, quo modo res, quamquam ita non se habet, se habere possit. Ut saepe fit in philosophia mediaevali, hoc discrimen cogitationis in historia philosophiae suum habebat contextum theologicum: Ut primum possibilitates ratione synchrona intelleguntur, naturale est cogitare Deum, cum mundum creabat, liberum fuisse, ut quemlibet ex mundis possibilibus eligeret.
De animo eiusque motibus
Knuuttila etiam ad fundamenta philosophica mentis humanae animum contendit. Nam structuras et operationes mentis intellexit cum argumentis logicae modalis coniunctas esse, sicut cum proprietatibus logicis voluntatis et animi motionum. Ambo enim centra excellentiae, quibus praefuit, ad haec themata pertinebant. Praesertim in centro "Historiae mentis" (2002-2007) agebatur de historia doctrinali scientiae, voluntatis et passionum, nec non de mutationibus, ab antiquitate usque ad initia recentiorum temporum, notionum et obligationum philosophicarum cum his rebus coniunctarum, in quibus etiam mediaevalem philosophiam Arabicam inclusit. In centro "Psychologiae philosophicae, moralitatis et politicae" (2008-2013) praeter antiquitatem et medium aevum (Latinum et Arabicum) etiam scripta renascentiae et initii novi aevi deprompta sunt. In utroque centro excellentiae praecipue animadvertebant mutationes causasque notionum et theoriarum.
Ex studiis suis Knuuttila hoc conclusit, initium novi aevi ducentis vel trecentis annis ante conlocandum esse; id est, in saeculo XIV. Knuuttila praesertim libro Emotions in Ancient and Medieval Philosophy (2004) ad hoc argumentum contulit, quo primum animi adfectionum et motuum historiam diserte descripsit. Knuuttila in investigationibus suis analytica affectuum in quattuor partes divisione Aristotelia usus est.
Opera selecta Simonis Knuuttila
Index operum et commentationum super 200 titulos variis linguis scriptos comprehendit.
4215 Kamo
4215 , olim designationibus 1987 VE1, 1976 YW3, 1982 KO, 1987 UH, et 1989 EW8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4215 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Osmo Buller
Osmo Tapani Buller (ceterum Osmo ad verbum manduconem significat; natus die 12 Novembris 1950 Tavailkoski in oppido provinciae Ulaburgensis) Fennus esperantista et politicus est. Annos multos director generalis Universalis Societatis Esperanticae/UEA erat. Anno 2017 praeses consiliariorum Taivalkoski in urbe creatus est.
Vita et actiones praesertim quoad Esperantica
Buller oeconomiae philosophiaeque in Alma Matre Ulaburgensi studuit. Idioma autem Zamenhofianum edidicit anno 1966 et membrum UEA eum anno 1968 acceperunt. In Congressu universali Helsingiensi parando operam multam navabat anno 1969. Anno 1978 cum aliis Societatem Esperanticam Uolae condidit (Esperanto-societo de Oulu) cui annis inter 1983 et 1985 vel praefuit. In gremio superiorum Associationis Esperanticae Fennicae sedebat annis inter 1979 et 1981; periodicum eius cui titulus "Esperanto Finnlando" quoque moderabatur una cum sodalibus annis inter 1979 et 1985.
Mense Iulio anni 1985 prima vice in Grapheo centrali UEA laboravit tamquam responsalis conventuum disponendorum et annis inter 1986 et 1987 rector supremus dicti graphei fuit. Inde eum elegerunt secretarium generalem UEA, de quo munere praemature recessit iam anno 1990 ut denuo munere rectoris graphei Roterodamensis fungi posset.
Anno 1996 denique rector generalis UEA creatus est quod officium usque annum 2001 obtinebat, quo demissionem voluit electioni Renati Corsetti reclamandae. Renatus Corsetti enim praeses UEA factus erat et Michaela Lipari iterum in gremio superiorum sedebat. . Paucos menses post proclamatus est Esperantista anni honorarius ad honorandum praecipue eius laborem in grapheo centrali UEA perpatratum. . Aprili autem mense anni 2004 in grapheum centrale Roterodamum revenit ubi usque mensem Maium 2016 tamquam rector generalis feliciter agebat. In congressu universali anno 2016 Nitriae celebrato commissarius categoriae C in gremiis UEA ad quadriennium electus est.
Anno 1994 prima vice Roterodami Diem portarum apertarum graphei centralis UEA faciendum esse statuit. Quae notio optime atque laudabiliter valde fiebat, ut nostris temporibus bis in anno talis dies in grapheo Roterodamensi peragatur vulgo alliciendo informando laetificando. Insuper iste homo laboriosus regulares nuntios pro instrumentis communicationis socialis anno 1998 instituit qui "gazetaraj komunikoj" nuncupantur. Tanta bona incepta et proposita electionem in honorem esperantistae anni honorarii utique fovebant! Anno reditus eius in grapheum incohati sunt labores restauratorii amplissimi quos post quinquennium anno 2008 terminaverunt.
Annis 1970 et 1980 domnus Buller recensiones multas pepigit de libris Esperantice scriptis quas in periodicis "Esperanta Finnlando" et "Hungara Vivo" legere potuisti. Anno 1989 in lucem prolata est conversio operis praetitulati La finna vojo quod auctor Finnus Urho Kekkonen composuerat. Conversio in linguam Hungaricam eodem anno confecta est - e versione Esperantica - a Stephano Ertl. Annis inter 1989 et 2001 domnum Buller secretarium certaminis in artibus bellis sub aegide UEA acti (Belartaj Konkursoj de UEA) fuisse constat.
Cum in gremiis superioribus UEA laboravit, temporis multitudinem in demarchio oppidi natalis degebat. Televisio Polonica diurnarium inclutum Romanum Dobrzyński anno 1989 petivit ut pelliculam faceret sub titulo Reditus in Finniam (Reveno al Finnlando), ubi Esperantica maioris momenti essent. . Buller iterum aedificium publicum cultus atque humanitatis aperuit, i.e. Institutum de cultura Päätalo nominatum pro scaenarum dispositore entheo Kalle Päätalo, urbis filio notissimo. Annis inter 2002 et 2004 Buller instituto isti praefuit cum laboris pausam iniecisset in grapheo Roterodami. Munus illius instituti est organizatio seminariorum sive certaminum scriptoribus dedicatorum. .
Cursus honorum politicus
Rude donatus in urbem natalem reveniens rebus politicis vacare ei statim propositum fuit. Anno 2017 electoribus multis annuentibus non solum simplex curiae membrum est factus sed in curiae praesidio summo positus est.
Honores
Praeter annum 2001, quando Esperantista anni honorarius creatus est, anno 1988 iam insigne honorarium Motionis Esperantistarum de pace bene merentium (Mondpaca Esperantista Movado) nactus erat. Anno 2010 autem in Vietnamia nomisma decorativum Pro pace et amicitia inter populos ei dederunt. Anno 2014 Associatio Sinarum Esperantica eum Pretio amicitiae in Esperanticis (Amikec-premio por Esperanto) ditavit.
Facialis (actus sexualis)
Facialis est actus sexualis quo vir singulus pluresque super faciem hominis eiaculantur. Si plures in unum vel unam eiaculant, actus bukkake (ex Iaponico 打っ掛け) appellatur. Saepe in pornographia feminas semine in faciem sparso ob gustum dulcem frui asseveratur.
Men Rauch
Men Rauch (Schulle die 29 Ianuarii 1888 natus; ibidem die 4 Octobris 1958 mortuus) fuit machinator, rerum politicarum peritus, et poeta Helveticus, qui Lingua Rhaetica uti solebat. Gazetta Ladina, primum diarium Linguae Rhaeticae, condidit.
Foedus Achaicum
Foedus Achaicum fuit societas civitatum Achaearum in Peloponneso septentrionali quae tertio saeculo a.C.n., Arato Sicyonio ducente, et secundo saeculo ineunte, ducente Philopoemene, maxime floruit.
De confoederatione nascente crescenteque
De primo foedere quinto saeculo a.C.n. facto inter duodecim civitates Peloponnesiacas parum notum est. Helice, praecipua urbe eorum, terrae motu anno 373 a.C.n. deleta et rebus Graecis Macedonibus obvenientibus paulatim dissoluta est.
At circa 280 a.C.n. quattuor civitates in Peloponneso septentrionali sitae, Patrae, Dyme, Pharae, Tritaia, libertatem adversus Macedones et Antigonum Gonatam vindicantes novam confoederationem democratice constitutam condiderunt. Scribam et duos strategos eligebant qui sibi imperarent. Quibus circa 275 accesserunt Aegium, Burra, Keryneia. Ab illo tempore concilia confoederationis Achaicae Aegii fieri solebant. Ab anno 256 unum strategum annuum tantum eligebant qui toti confoederationi praeesset. Aratus Sicyonius, septies et decies strategus renuntiatus usque ad mortem (213 a.C.n.) augendae confoederationi plurimum contulit ː eversa tyrannide non tantum in sua patria sed etiam in vicinis civitatibus confoederationi ut adhaerescerent eis persuadebat. Ita paucis annis accessere Sicyon, Corinthus, Megara, Argos, Aegina, Megalopolis, magna pars Arcadiae, Messenia. Nam secundum rerum gestarum scriptorem Megalopolitanum Polybium Foederis Achaici propositum idem semper mansit, libertatem et aequalitatem democraticam omnibus praebere expellendis tyrannis et regibus cohibendis ac simul Peloponnesum velut in unam civitatem cogere. Iam ipsis Lacedaemoniis validiores erant, qui ne opprimerentur societatem cum Aetolis fecerunt nec eo minus in foedus Achaicum intrare coacti sunt anno 188 a.C.n. ; ita libertatem quandam tueri poterant Achaei etiamsi nonnumquam Macedonum regum  societatem adversus hostes adfectare cogebantur. Ita reges Antigonus Doson et Philippus V, velut hegemones, Achaeos in maiorem societatem circa se incluserant quorum conciliis plerumque Corinthi habitis ipsi praesidebant. Nonnumquam etiam comitiis Achaeorum interveniebat Philippus V. Nihilominus secundo bello Macedonico Achaei Macedonum societatem dimiserunt et opem Romanis adversus Philippum V tulerunt.
De confoederatione vergente
At postquam Romani res Graecas decidere coeperunt, secundo saeculo a.C.n., quamquam Philopoemen, octies strategos creatus, dux magna virtute et prudentia exstitit, potentia confoederationis Achaicae vergere non desiit. Anno 168 a.C.n. victo rege Macedonico Perseo, quia neutris partibus favere constituerant obsides Romanis dare debuerunt, quorum unus erat Polybius, rerum gestarum scriptor. Anno 146 a.C.n. Lucio Mummio Corinthum solo aequante Achaei omnino victi sunt. Ab illo tempore libertatem amiserant ː etsi novum koinon Achaeorum e paucis civitatibus circa Patras quominus fieret Romani non impediebant, leges tamen illius foederis ipsi instituerunt et Achaeos re vera in dicione proconsulis Macedoniae ponebant. Secundo saeculo p.c. confoeferationis concilium quae ad imperatorum cultum spectabant adhuc curabat.
Campus Niger
La Champniers est commune Francicum 361 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Betssy Chávez
Betssy Chávez, vulgo plene Betssy Betzabet Chávez Chino ( die 3 Iunii 1989 nata) est politica Peruviae. A die 25 Novembris 2022 usque in 7 Decembris huius anni prima ministra meruit.
Alumna est universitatis Basadre Tacnensis universitatisque Iosephi Caroli Mariátegui urbis Moqueguae, ubi iuribus studuit. Tacnae deinde advocata operam dedit, sed anno 2021 legata est congressui Peruano. Ministra laboris fuit a die 6 Octobris 2021 ad 26 Maii 2022 sub tribus primis ministris; deinde ministra a cultura a die 5 Augusti 2022, primo ministro Hannibale Torres. Cui successor prima ministra die 25 Novembris 2022 facta est a praeside Petro Castillo.
4216 Neunkirchen
4216 , olim designationibus 1988 AF5, 1974 FC, 1978 LK, 1985 JS, et 1986 UO2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4216 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saleh Kebzabo
Saleh Kebzabo (die 27 Martii 1947 natus), e gente Mundang ortus, est diurnarius et politicus Tzadiae. A die 12 Octobris 2022 primus minister meret.
Ad Léré natus, olim urbe capitali regni Mundang, Saleh Kebzabo filius est ducis militum illius regni. Educatus est prope urbem nativam sed intra fines Cammaruniae. Ab anno 1966 duos annos Lutetiae apud Institutum Diurnariis Erudendis studuit. Studia sua in Instituto Artis Diurnariae Francico ab anno 1972 persecutus est ac eodem tempore iuxta hebdomadarium Jeune Afrique operam dedit, cui Dakar in urbe excubans ab anno 1975 nuntios mittebat. Anno autem 1977 periodicum Parisiense Demain L’Afrique cum aliis condidit, ab hoc anno Yaunde in urbe nuntios mittebat, ab anno fere 1980 ipse direxit. Denuo in Tzadiam reditus diarium N'Djaména Hebdo anno 1989 condidit.
Factionem politicam Union nationale pour le développement et le renouveau anno circiter 1990 condidit, cui praeses olim electus est, cui etiam hodie particeps manet. Anno 1997 Novi Eboraci in urbe legationem Tzadiensem iuxta Nationes Unitas direxit. Recentius ab 2007 usque in 2016 legatus est parlamento Panafricano Iohannesburgi sedenti.
Annis fere 1993 et 1994 minister a commercio et minister operum publicorum factus est. Ter ad praesidatum candidatus est, annis 1996, 2001, 2011. Minister a rebus externis a mense Augusto 1996 usque in 21 Maii 1997 meruit, deinde minister ab operibus publicis usque ad diem 1 Ianuarii 1998, deinde breve spatium minister a fodinis. Legatus est parlamento Tzadiensi pro circulo nativo Léré ab anno 2002 usque in 2021. A praeside Mahometo Déby Saleh Kebzabo primus minister Tzadiae die 12 Octobris 2022 factus est, antecessore Alberto Pahimi Padacké.
Verbum dictum
Verbum dictum est genus oblectationis quod poemata in actione condita implicat, aestheticam ludi verborum et aphegeticae vel narrationis ex poesi Afroamericanorum in Harlem Novi Eboraci ortae exprimens. Quod saepe collaborationem et experimentationem cum aliis artibus sicut musica, theatrum, et saltatio comprehendit. Verba dicta actionem ipsorum verborum, mutationes tonorum, gestus, vultus, et plus exprimere solent. Actores elementis poeticis uti possunt, sicut homoeoteleuton, repetitio, rhythmus, vulgaria verba, et compositio extemporanea, ut contextum socialem creent quem spectatores bene aestimare possint. Actiones verborum dictorum plerumque in narratione vel poesi consistunt, quorum exempla sunt artifices Hedwig Gorski, Gil Scott-Heron, et Leo Ferré, ac longae monologiae a Spalding Gray compositae.
6231 Hundertwasser
6231 , olim designationibus 1985 FH et 1989 GC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6231 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Russange
Russange  (Germanice  Rüssingen) est commune 1025 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Campagniacum Siccum
Champigny-le-Sec est commune Francicum 1'066 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Congregatio Austriaca OSB
Congregatio Austriaca amplectitur plurima coenobia Benedictina Austriaca. Proprium est horum monasteriorum magnum collocare studium in cura pastorali. Omnes paroecias administrant, aliqui etiam scholam habent.
Historia
Congregatio die 3 Augusti 1625 ab Urbano VIII sub titulo Immaculatae Conceptionis B.M.V. erecta est, constans ex 11 monasteriis:
Monasteria in Archidioecesi Salisburgensi anno 1641 congregationem sub titulo et patrocinio B.M.V. gloriose in caelos assumptae formaverunt, ad quam pertinebant:
Quaedam monasteriorum Iosepho II regnante suppressa sunt, alia supervixerunt vel revivixerunt. Die 23 Augusti 1889 Leo XIII utramque congregationem sub titulis S. Mariae sive S. Iosephi confirmavit, die 8 Decembris 1930 a Pio XI unitae est.
Congregatio huius temporis
Congregatio Austriaca (2010) constat ex sequentibus monasteriis:
Gulielmus Marschler
Gulielmus (Theod. Willy) Marschler (natus 12 Augusti 1893 Lignitii (Silesia), mortuus 8 Novembris 1952 Carolsruhae) vir publicus Germaniae et sodalis NSDAP fuit.
Iuventus et munus
Annis 1900 - 1907 scholam frequentavit et deinde ad annum 1910 tirocinium mercatoris fecit. Tum hoc munere utebatur ad annum 1914, cum Bello Orbis Terrarum I miles conscriptus intererat. Post bellum finitum ad annum 1923 iterum mercatoris minister Vimariae laboravit.
Cursus honorum
Anno 1924 sodalis "Motionis Theodiscae Popularis Libertatis" legatus senatus terrae Thuringiae electus est et anno 1927 ad NSDAP factionem accessit. Ad annum 1933, cum senatus terrae dissoluta esset, legatus mansit. 23 Ianuarii 1930 - 1 Aprilis 1931 administer Thuringiae in consilio ministrorum Baum fuit. 26 Augusti 1932 administer Thuringiae aerarii publici et oeconomiae Friderico Sauckel duce factus est. 8 Maii 1933 ipse praeses ministrorum Thuringiae factus est et ad annum 1945 mansit. Sed potentia eius minor quam Friderici Sauckel fuit, qui ab anno 1933 administrator imperii (Reichsstatthalter) Thuringiae erat. Ab anno 1933 Marschler etiam legatus Dietae Imperii Germanici erat.
Clonizatio
Clonizatio (a clon, clonis, a Graeco κλών 'ramus, virga') in biologia est ratio gignendorum organismorum (aut partium gregum eorum), qui eadem gena habent. Quidam organismi in natura, ut bacteria, plures plantae, nonnullaque animalia, reproductione asexuali clones procreant. Arte hodierna biotechnologica molecula acidi desoxyribonucleici, singulae cellulae, vel toti organismi clonizari possunt.
Primus et celeber clon mammalis fuit Dorothea ovis, anno 1996 nata.
Clonizationem hominum capitulum tertium Chartae iurum fundamentalium Unionis Europaeae prohibet.
Selina Chönz
Selina Chönz (nata in Samedan Grisoniae die 4 Augusti 1910; die 17 Februarii 2000 mortua) fuit scriptrix Helvetica Linguae Rhaeticae praecipue librorum suorum pro pueris gratia nota.
Mladen Petrić
Mladen Petrić (natus Breuci tunc Iugoslaviae nunc Bosniae et Herzegovinae die 1 Ianuarii 1981) est pedilusor Croaticus et Helvetiae ubi multos annos vixit. Petrić inter alia cum turmis FC Baden, Grasshoppers Zuerich, FC Basel et Borussia Dortmund lusit. Nunc ad gregem Hamburger SV pertinet sed etiam Turmae Nationalis Croaticae lusor est.
Rurange-lès-Thionville
Rurange-lès-Thionville  (Germanice Rörchingen) est commune 2105 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Pont-Évêque
Pont-Évêque est commune Francicum 5'106 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Ludovica Famos
Ludovica Famos (Remusce in Grisonia die 7 Augusti 1930 nata; ibidem cancro die 28 Iunii 1974 mortua) fuit scriptrix Helvetica Linguae Rhaeticae.
Anscharius Peer
Anscharius Peer (natus in Lavin Grisoniae die 23 Aprilis 1928; mortuus die 22 Decembris 2013) fuit philologus et scriptor Helveticus linguae Rhaeticae et linguae Theodiscae. Epicas et narratiunculas scripsit et Lexicon Rhaetico-Theodisci editus est. Anno 1996, Praemium Schilleranum accepit.
Frater suus Andreas Peer est.
Where the Wild Things Are (pellicula)
Where the Wild Things Are est pellicula Americana anno 2009 a Spike Jonze creata. Maximum narrat, puerum solivagum octavum annum agentem. Sibi insulam fingit ubi animalia sunt, quae "Res Ferinae" Maximus nominat. Maximum regem earum faciunt.
Jonze pelliculam dixit non esse "pellicula puerilis": vere volebat "pelliculam de pueritate facere."
Asbestus (urbs)
Asbestus (Russice Асбест) est urbs in regione Sverdloviensi Russiae, circiter 62 milia incolarum  (anno 2021) habens. Prope montes Uralenses ad Reftum Maiorem fluvium stat.
Historia
Anno 1885 asbestus hic ab Alexio Ladyženskij inventus est; fodina Baženovskoje a statione ferriviali proxima nomen cepit. Anno 1889 Kudel'ka operariorum vicus et anno 1897 prima fabrica asbesti producendi aedificati sunt. Anno 1927 ferrivia ad Asbestum ducens constructa est; anno 1928 nomen hodiernum Kudel'ka ceput et anno 1933 in numerum urbium Asbestus inclusus est. Non solum asbestus, sed etiam smaragdi Asbesti effodiuntur.
Campigniacum
Champagné-Saint-Hilaire est commune Francicum 967 incolarum (anno 2010) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Monile margaritarum (sexualitas)
Monile margaritarum est actus sexualis quo penis super collum viri feminaeve ad monile seminis creandum veluti margaritae eiaculatur. Nonnumquam stillae seminis super vultum vel anum sparguntur.
Chimaera (genetica)
Chimaera in genetica est organismus, qui duas pluresve populationes cellularum obtinet. Cum enim embryo sive fetus in utero augescens alium embryonem in se sugit, chimaera oritur. Ex cellulis embryonis infecundi exit massa, quae in eo embryone increscenti diversificatur. Quae discrepantia biologica, quamquam haudquaquam rara est, minus saepe difficultates ipsi organismo parat.
Chimaera et hybrida non eadem res sunt, nam cum haec ex duobus diversi generis ovis increscat, illa ex tribus quattuorve eiusdem generis ovis nascitur.
Chimaera (Graece χίμαιρα 'capra') in mythologia Graeca erat monstrum ignem vomens, quod ex leone capra dracone consistebat.
De chimaerismo
Unde quibusve mechanismis oriatur chimaerismus, parum liquet, nam investigationes scientificae ad hanc rem pertinentes perrarae sunt. Nam quo maior copia chimaerismi uni est animali, eo facilius, utrum de chimaera agatur an non, discerni potest. Si enim portio chimaerismi in uno animali 25 centenas non excedit, aegre animadverti potest.
Ad summam de chimaerismo agitur, cum in corpore inventum est DNA ex alio corpore oriundum. Itaque chimaerismus ex transfusione sanguinis aut transplantatione organorum aut transplantatione medullae ossium oriri potest, nam quaerunt transfusio et transplantatio, ut, an textus organismorum inter se congruant, dispiciatur. In talibus rebus patefieri solet chimaerismus iam haerens.