cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vladimirus Bechterev
Biographia
Annis 1884–1885, Bechterev in laboratoriis clinicisque Franciae, Germaniae, etc., laborabat. Annis 1885–1893 erat praefectus cathedrae psychiatriae Universitatis Casanensis, ibi anno 1886 laboratorium psychophysiologicum (primum in Russia) condidit. Initio decennii 190 opinatus est creationem, ut systema unitum scientiarum neurologicarum creandum esset. Anno 1892, Bechterev factus est conditor et praeses Sodalitatis Casanensis Neuropathologorum et Psychiatrum. Anno 1893, fundavit ephemeridem nomine Nuntius Neurologicus («Неврологический вестник»), prima periodica Russica de neurologia.
3029 Sanders
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3029 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cytomegalovirus
Betaherpesvirus humanum 5
In hominibus infectiones gravidarum per cytomegalovirum humanum (HCMV) effectae magnum momentum habent. Transmissione materno-fetali enim aegroti modo nati in cerebro vasculopathiam lenticulo-striatalem, in cute petechias et icterum atque in sanguine commutationes diversas (hyperbilirubinaemiam, thrombocytopeniam) ostendunt.
Encephalitis
Per cytomegalovirus encephalitis (infectio cerebri) cum numeris CD4+-T cellularum infra 50/µl fieri potest, tum cum pleocytosis (granulocytis causa) et valoribus proteini auctis in liquore cerebrospinali. Exemplum est infectio per VIDH.
Vladimirus Bechterev
Biographia
Ab anno 1893 ad annum 1913 Vladimirus Bechterev erat professor Petropolitanae Academiae Militaris Medicae, ab anno 1897 etiam erat professor Instituti Medici Feminini. Annis 1893–1898 publicavit opus suum, summas explorationis anatomiae systematis nervosi centralis exponente. Annis 1903–1907 sua Fundamenta doctrinae de functionibus cerebri («Основы учения о функциях мозга»), septem volumina habentia, in lucem edidit.
In clinico laborans, Bechterev plus 170 explorationes scientificas praeparavit. Fuit descriptor primus multarum formationium anatomicarum cerebri et medullae spinalis. Certos morbos neurologicos et plus 15 reflexus primo descripsit. Novos methodos curationis morborum elaboravit. Morbus Bechterevi (spondylarthrosis ancylopoetica) et mixtura Bechterevi in eius honorem nominantur.
Vladimirus Bechterev opinatus est, ut processus physiologici essent causas rerum psychicarum, et extremo saeculo XIX–initio saeculo XX “psychologiam obiectivam” (reflexologiam) creavit. Reflexus in correlatione cum fontibus primigeniis reactionis studens, argumentatus est, ut activitas psychica solum in nexu cum impulsibus extraneis tractanda esset. Annis 1907–1910 opus nomine Psychologia obiectiva («Объективная психология») et anno 1917 Fundamenta generalia reflexologiae hominis («Общие основы рефлексологии человека») publicavit.
Bechterev est auctor plus 560 operum scientificorum.
Ille fuit conditor et praefectus primus Instituti Psychoneurologici (anno 1908 conditi et nunc in honorem psychiatris huius vocati) atque Instituti Studii Cerebri et Activitatis Psychicae (anno 1918 fundati).
Vladimirus Bechterev mortuus est 24 Decembris anno 1927 Moscuae.
Kuopio
Kuopio seu Copio seu Cuopio est urbs Finnica in regione administrativa Finniae orientalis sita, quae 111 300 fere incolarum anno 2015 habebat. Oppida et communia vicina sunt Kaavi, Lapinlahti, Idensalmi, Lacus Ericinus, Leppavirta, Rautavaara, Suonenioki, Tervo, Pielavesi, Tuusniemi.
Asexualitas
Sunt nonnulla societates asexualitati dedicatae, quae tela totius terrae et mediis socialibus ortis coeperent. Una societas ex notissimis est "Asexual Visibility and Education Network (AVEN)" ('Asexualitatis Tela Visibilitatis et Educationis') quae tela condita est anno 2001 a conditore Davide Jay.
Valles (Italia)
Valles (alia nomina: Vallium) (Italiane: Vallio Terme) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 450 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Vallenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Sabia situm.
Atina (Latium)
Atina (Italice Atina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 500 incolarum, in Regione Latio, in provincia Frusinati ac in ac in Terra de Laboris (Vallis Cominis), historica ac geographica regione, situm. Urbani Atinates seu Atinenses appellantur.
Valles (Italia)
Thermae
Valles stationes thermales sunt.
Atina (Latium)
Sententia
Sententia municipalis est: Atina Civitas Saturni Latio
Fractiones
Capo di China, Colle Alto, Colle Melfa, Le Sode, Ponte Melfa, Rosanisco, Sabina, San Marciano, Settignano
Dompierre-les-Ormes
Dompierre-les-Ormes  est commune Francicum 949 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Domus
Domus est aedificium vel structura quae ab hominibus vel aliis animalibus habitari potest. Nomen substantivum domus multa genera talium rerum comprehendit, inter quae incohata tribuum nomadicarum tuguria et singulae structurae munificae. In nonnullis locis, vocabulum domus significare potest idem qui condominium, deversorium, domicilium, habitatio, insula, sedes, vel villa et alia aedificiorum genera. Unitas socialis quae domo habitat etiam domus appellari potest. Usitatissime, domus est familia cuiusdam generis, quamquam notio alios greges implicare potest, sicut singulae personae vel greges singulorum non cognatorum. Institutae societates agrarianae et industriales ab unitatibus hominum componuntur qui in domibus variorum generum perpetuo habitant, secundum varia possessionis terrae genera. Multi homines eorum domos interdiu relinquunt pro negotio et oblectatione, et ad eas rediunt ut dormiant aliasque res faciant.
2111 Tselina
2111 , olim designationibus 1969 LG, 1928 RS, 1928 SO, 1951 AR1, 1968 HB1, 1975 RE, et 1976 YF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2111 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Franklinia
Franklinia est monotypicum familiae Theacearum genus, cuius sola species est Franklinia alatamaha, arbor florens (usitate in America Septentrionali appellata Franklin tree), quae in valli Altamahae Fluminis in Georgia in Civitatibus Foederatis meridio-orientalibus endemica est. Planta ex Beniamino Franklinio appellatur.
Planta fuit exstincta in locis feris post saeculum undevicensimum iniens, sed superest ut arbor ornamentalis exculta. Descendunt omnes Frankliniae arbores exstantes ex seminibus a Gulielmo Bartram collectis et in Horto Bartram Philadelphiae propagatis.
Stellae Herculis
Hic habes indicem stellarum constellationis Herculis.
Paulus Barras
Paulus Franciscus Ioannes Nicolaus, Vicecomes de Barras (natus in Fox-Amphoux die 30 Iunii 1755; mortuus in Chaillot Lutetiae die 29 Ianuarii 1828) fuit politicorum peritus Francicus qui Directorio interfuit.
Vita
Inde modestiorem se ostendit et multorum decapitationem suspendit. Die 5 Octobris 1795 Napoleonem generalem iuvenem adiuvit, ut manipuli regii vis frangeretur. Postquam Directorium institutum est partes maximi momenti egit e.g. ut mediator maecenatum Napoleoni benevolorum. Die 4 Septembris 1797 monarchiae fautores sibi adversarios removit sed, quia nimis prodige nepotabatur, die 9 Novembris 1799 a Napoleone ipso depositus est. Tunc sese contulit Boissy-Saint-Léger ad Castellum Grosbois. Restauratione regia peracta Chaillot apud Lutetiam latifundia sibi comparavit ubi affluenter porro delargiebatur.
Commentarii de eius vita, quem Duruy Lutetiae anno 1896 edidit, indistincti et ambigii sunt atque historico valore egent.
Osloa
Osloa   (Norvegice Oslo), olim Christiania, est urbs circiter 617 242 incolarum, Norvegiae maxima ac caput et eodem tempore una ex huius civitatis undeviginti provinciis. Circiter quarta pars incolarum peregrini sunt. Secundum The Economist (periodicum Anglicum), Osloa est sumptuosissima orbis terrarum urbs.
Historia
Anno 1048 a Haraldo III Duro condita est. Anno 1299 a Hakone V Sancto rege caput Norvegiae designatum est. Anno 1814 Norvegia a Dania libera facta est; ab anno 1850 Osloa fit prima urbs Norvegiae, quod ad incolas et res oeconomicas pertinet. Annis ab 1877 ad 1924 Christiania nominabatur.
Commeatus
Statio Media Osloensis in urbe patet.
Universitates
Universitas Regia Fredericiana anno 1811 condita est.
Insigne
Insigne Osloae verbum habet unanimiter et constanter: Oslo.
Tréprel
Tréprel est commune 110 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Savennes (Crosa)
Savennes  est commune Francicum 217 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Pertica Ima
Pertica Ima (Italiane: Pertica Bassa) est municipium Italiae, circiter 660 incolarum, in regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm.
Geographia
Municipium in Valle Sabia situm.
Ethernet
Ethernet est familia technologiarum, quibus computatra inter se conectuntur ad LAN sive rete loci. Anno 1980, commercio inlatum est, annoque 1985 ad praestitutum exemplar IEEE 802.3 confirmatum. Ethernet aliis artibus praestitit, qua de causa ARCNET et Token Ring passim de usu submota sunt.
Ethernet stratum physicum (vel stratum 1) et stratum conexionis datorum (vel stratum 2) systematis OSI in effectum perficit. Prius ARCNET, Token Ring et alia systemata passim adhibita sunt. Nunc autem Ethernet per caplum bifile contextum, quod etiam 10 Base T appellatur, et Wi-Fi (ad rete quod sine filamento operatur) sunt in praesenti duae omnium vulgatissimae technologiae retibus locorum creandis dedicatae.
Technologia Ethernet ab anno 1973 ad 1974 creabatur apud societatem Xerox PARC a Roberto Metcalfe, qui permotus erat systemate ALOHA, cui in parte suae dissertationis doctoralis studuerat. Systemata trans Ethernet communicantia flumen datorum in breviores fasciculos (frames) digerunt, quos algorismus CSMA/CD modulatur. Omnes fasciculi suam quisque profectionis et destinati loci inscriptionem continent nec non notitias ad errorum recognitionem pertinentes.
Normae Ethernet multas conexionum varietates ad stratum physicum OSI pertinentes habent. Ethernet 10BASE5, primum systema etiam pingue appellatum, caplo coaxiali usum est, in cuius locum postea caplum binis filis contextum et fibra optica substituta sunt. Velocitas transmissionis circumscripte aucta est: in principio fuit decem Mbit/s (prima velocitas). Nunc est centum Gbit/s.
Bazus-Aure
Bazus-Aure (Occitanice Badús) est commune Francicum 141 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Annick Girardin
Annick Girardin (nata die 3 Augusti 1964) est politica Franciae.
Maclovii nata sed in insulis Sancti Petri et Miquelonensis educata est ubi pater, olim piscator, munus pistoris suscepit. Annick Girardin, factionis radicalis sinistrae socia, ab anno 2000 legata est apud territoriale earum insularum consilium. Anno 2002 candidata est ad comitia conventus Nationalis Francici, malo successu, sed annis 2007 et 2012 victoriam reportavit. Die 9 Aprilis 2014 secretaria civica ab evolutione et a Francophonia facta est, praeside Francisous Hollande, primo ministro Manuele Valls. Ab eodem die 11 Februarii 2016 ministra actionis publicae promota est. Die 17 Maii 2017, Emmanuele Macron nuper praeside electo, primo ministro Eduardo Philippe, Annick Girardin in consilio ministrorum retenta est, officio ministrae a Transmarinis attributo.
Sepa (sacerdos)
Sepa fuit nobilis et sacerdos domus tertiae Aegypti antiquae. Inter eius honores fuerunt appellationes Curator rerum regalium, Maximus e decemviris Aegypti superioris, Sacerdos Kherty dei, et Armentarius tauri albi.
Uxor Sepae fuit Nesa, qui eocum in mastaba Necropolis Saqqarae sepultus est. Duae statuae maritorum, in eorum sepulcro inventae, nunc in Museo Lupariensi curantur. Quae statuae inter artificiosa Regni Veteris magna opera a peritis censentur.
Extremum Iudicium (pictura muralis)
Extremum iudicium est pictura muralis operis tectorii Romae in aedicula Sixtina inter annos 1534 et 1541 a Michaele Angelo Bonarotio picta, qua biblica narratio de extremo iudicio Apocalypsis Ioannis ostentatur. Haec pictura anno 1993 restituta est.
Mahlstetten
Mahlstetten  est vicus et commune Badense-Virtembergense 754 incolarum (anno 2012).
Kotiteollisuus
thumb|350px|Kotiteollisuus anno [[2008]] Kotiteollisuus (Latine scilicet: Industria domestica) est grex musicus Finnicus anno 1991 constitutus, oriundus ex oppido Lappenranta. Musica eorum plerumque describitur aut rockiana aut metallica aut mixtio horum. Anno 2004 praemium optimi albi metallici vincerunt ob album Helvetistä itään, quo factum est ut etiam latius noti facti essent. Grex constat e tribus sodalibus: Ioannes Hynynen (vulgo Jouni Hynynen) citharista et cantor, Ioannes Hongisto (vulgo Janne Hongisto), qui cithará gravi canit, et Jari Sinkkonen tympanista. In albis novissimis Thomas Holopainen, musicus notus e grege Nightwish, clavichordá canit. Cantús notissimi gregis sunt inter alia Minä olen (sc. ''Ego sum), Tämän taivaan alla (Sub hoc caelo), Arkunnaula (Clavus arcae), Tuonelan koivut (Betulae Tuonelae).
Hilton Deversorium Aeroportus Hafniense
Hilton Copenhagen Airport Hotel ('Deversorium Aeroportus Hafniensis Hiltonianum') est deversorium in Aeroportu Hafniae situm. Perfectum est anno 2001, et duodecim numeras diaetas, 376 cellas, atque 45 metra longitudine habet.
Historia Brixiae
Brixiae origo antiquissima fuit.
Thorus
Thorus (Nordice antique: Þōrr ; Anglosaxonice: Thunor ; Theodisce: Donar) in mythologia Nordica est deus tonitrus et patronus hominum contra gigantes beluasque itaque benefactor hominis et figura heroica valet. Est filius Othini et Iorthae. In Ragnaraco, Thorus necabit et necabitur a Mithgarthiverme.
11 Maii
11 Maii dies 131ª anni est (132ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 234 dies manent.
Historia Brixiae
Origines
Origo Brixiae civitatis antiqua nebulosaque est. Nam aevo prehistorico aliqui homines prope Brixiam habitaverunt et moderni certiores facti sunt de hoc post effossiones archaeologicas factas in vico Sanctum Paulum (Italice San Polo) et aliis in locibus, ubi invenerunt vasa, tabellas necnon fictilia varia tertii et secundi millenni a.C.n.. Sed nemo scit quis Brixiam condidit nec quo tempore id evenit. Fabulae narrant urbem ab Hercule, filo Iovis Alcmenaeque, conditam esse, alii dicunt Brinomum quendam, Thracem quoque appellatum, civitatem constituisse, alii hominem nomine Ciconiam. Sed probabiliter fondamenta Brixiae Tusci posuerunt, fortasse sexto saeculo a.C.n. Certum est Brixiam oppidum magni momenti mercature fuisse: hoc loco coveniebant enim mercatores Tusci, Graeci et Gulasiccani qui dicuntur, id est antiqui incolae Padi Planitiae inter flumen Sarium et flumen Sesitem.
Thorus
Etiamsi saepe ut flavente capillatus depictus, ahenobarbus in Nordice mythologia erat. Ut patronus et vindex hominis Herculem aequatus a Tacito fuit, sed postmodo aequatus Iovem a Saxone Grammatico aliisque fuit.
11 Maii
Secundum Calendarium Romanum est ante diem quintum Idus Maias, quae a.d. V Id. Mai. abbreviantur.
Historia Brixiae
Origines
Brixia floriut quinto saeculo a.C.n., sed initio insequentis saeculi aggressio Celtorum (vel Gallorum) diruit imperium Tuscorum et Gulasiccanorum viventium in Padi Planitia. Inter annum 391 et annum 388 Brixia capta et vastata est. Titus Livius, celeberrimus historicus Romanus istats res gestas his cum verbis narrat: «alia subinde manus Cenomanorum Etitovio duce vestigia priorum secuta eodem saltu favente Belloveso cum transcendisset Alpes, ubi nunc Brixia ac Verona urbes sunt locos tenuere». Pompeius Trogus autem hoc narrat: «cum [Galli] in Italiam venissent, sedibus Tuscos expulerunt et Mediolanum, Comum, Brixiam, Veronam, Bergomum, Tridentum, Vicentiam condiderunt». Hoc non accidit confestim et aliquibus temporibus videres oppidum in antiquum redactum silentium: nulla vox in rure, nullus pastorum sibilus. Sed aliquando in tertio saeculo, nemo scit definite quando, Galli Cenomani constituerunt Brixiam oppidum principem eorum gentis. Civitas crevit iterum, sed mox novus populus venit a meridione pugnandi et occupandi causa, populus Romanus
Thorus
Dicit Edda Snorronis:
Historia Brixiae
Brixia Romana
Anno 225 a.C.n. Romani foederati sunt cum Brixia et una cum Gallis Cenomanis profligaverunt multas gentes Celticas. At cum Hannibal Saguntum expugnavisstet et Hiberum flumen transisset (anno 218 a.C.n.) ut Italiam oppugnaret Romanorumque Imperium exstingueret, Galli Boi rebellaverunt contra Latinos milites et Mutinae Romanos obsederunt. Milites Romae contra Boios pugnaverunt, Tannetum contenderunt et «ibi se munimento ad tempus commeatibusque fluminis et Brixianorum etiam Gallorum auxilio aduersus crescentem in dies multitudinem hostium tutabantur». Secundo Bello Punico Galli Cenomani non adiuverunt Carthaginienses et conati sunt ut fidem Romae servarent. Anno 197 a.C.n. Insubres et Cenomani super amnis Mincii ripam consederunt, ut contra Romanos bellare. At Brixienses nolebant cum Romanis legionibus proelium inire, ut ait Livius. Sic Cenomani pugnam non cum Insubribus gesserunt, sed contra eos. Nam «quidam et a Cenomanis terga repente in ipso certamine adgressis tumultum ancipitem iniectum auctores sunt caesaque in medio quinque et triginta milia hostium, quinque milia et ducentos uiuos captos».
Merit-Ptah
Merit-Ptah ('Amata a Ptah'; floruit saeculo 27 a.C.n.) fuit mulier et principalis medica in comitatu regis tempore domuum secundae tertiaeque Aegypti antiquae. Quae medicinam exercere soleret, cum mulieres in Aegypto antiqua medicae obstetricesque saepe factae essent, mulieribusque erant scholae medicae. Alia Aegypti antiquae medica fuit Peseshet. Merit-Ptah et Peseshet primae orbis terrarum medicae notae censentur.
Thorus
Secundum Adamum Bremensem, Thor est potentissimus deorum. Adamus scripsit:
Historia Brixiae
Brixia Romana
Bello confecto consul Gnaeus Cornelius Cethegus Romae de Insubris Cenomanisque triumphavit, sed anno 190 a.C.n. Insubres Cenomanique iterum civitates foederatae facti sunt. Saeculo secundo a.C.n. fuerunt multae mercaturae inter Cenomanos, Romanos Italicosque et lingua Latina una cum moribus Romanis pervenit Brixiam, quamquam urbs foederata erat libera, nec recta nec custodita a militibus Romae. Bixia, caput Cenomanorum, Bello Sociale (90-88 a.C.n.) fidelis senatui populoque Romano mansit et qua de causa accepit ius Latii anno 89 a.C.n. cum lege Pompeia. Hoc modo Brixia appellata est colonia Brixia, quasi colonia Latina esset. Sic Brixienses, ante peregrini, tunc Latini vocari potuerunt. Principes civitatis nonnumquam cives Romani pro illorum virute vel merito insequentibus annis facti sunt. Bello civile inter Marium et Sullam magnae caedes et neces fuerunt in tota Gallia Cisalpina, ergo probabiliter Brixiae quoque, cum Celtae primum pro Mario, deinde pro Metello pugnarent. Inter annum 82 et 78 a.C.n. Sulla Galliam Cisalpinam provinciam fecit. Sic Brixia recta est a proconsole sedente Cremonae. Anno 49 a.C.n. Brixia facta est municipium. Itaque Brixienses cives Romani facti sunt. His temporibus poeta Catullus libentissime in oppido Sirmione, quod prope Bixiam iuxta Benacum Lacum situm est, aliquando vivebat et urbs Brixia in carmine eius LXVII memorat («Brixia Veronae mater amata meae», v. 34). Inter annum 27 et 8 a.C.n.. urbs facta est civica colonia Iulia Augusta. Haud longo tempore elapso Imperator Augustus divisit Italiam in undecim regiones et Brixia posita est in regione X Venetia et Histria, ut aiunt Strabo (Geographia, V, 1, 6) et Plinius Maior: «in mediterraneo regionis decimae coloniae Cremona, Brixia Cenomanorum agro».
Bregnanum (Provincia Bergomas)
Bregnanum  (alia nomina: Bregnanum Glareae Abduae) (Italiane: Brignano Gera d'Adda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae Bregnanenses appellantur.
Merit-Ptah
Imago Merit-Ptah in eius sepulcro in Valle Regum invenitur. Inscriptio de principali medico, quam in sepulcro a filio, maximo sacerdote, posuit, eam medicos docuisse et curavisse significat, regemque quidem assedisse.
Historia Brixiae
Brixia Romana
Eventus magni momenti Brixiae fuit bellum civile inter Vitellium et Vespasianum anno Domini 69. Proelium maximum huius belli fuit Bedriaci, prope Cremonam, et Brixia favit Vespasiano, qui pugnam victor evasit. Sic imperator Flavius dona et monumenta multa Brixiensi urbi optulit, inter quae digna sunt memoratu basilica, Capitolium et statuam aeream Victoriae. Capitolium, insigne templum sito in Foro civitatis, est fortasse clarius monumentum urbis etiam hodie. Vespasianus id faciendum curavit anno 73 et posuit super templum inscriptio hoc: IMP. CAESAR. VESPASIANUS. AUGUSTUS. / PONT. MAX. TR. POTEST. IIII. EMP. X. P. P. CAS. IIII / CENSOR.
Merit-Ptah
Merit Ptah medica non confundenda est cum Merit-Ptah, uxore Ramose gubernatoris Thebarum et primus minister sub Akhenaten, quae cum marito in TT55 ad Sheikh Abd el-Qurna depingitur.
Legatum
Unio Astronomica Internationalis crater illisionis Merit Ptah in Venere ex ea appellavit.
Historia Brixiae
Brixia Romana
Quintum saeculum fuit tempus perdifficile Italiae totae et etiam Brixiae. Anno 402 et anno 403 gothus Alaricus contra ducem Stilichonem in Italia septentrionali pugnavit. Nemo scit utrum barbarus Brixiam vastavit an non, sed hi anni certe non fuerunt felices. Anno 452 Attila rex Hunnorum Brixiam cepit ac diruit, ut ait Paulus Diaconus: «Exinde per uniuersas Venetiarum urbes, hoc est Vicentiam, Veronam, Brixiam, Pergamum seu reliquas nullo resistente Hunni bacchantur». In nonnullis domibus huius aetatis archaeologi invenerunt fora in operibus tessellatis: Hunni posuerunt stipites tentoria eorum in opera musiva. Tentoriis cum barbaris in patriciis domibus finit Historia Brixiae Romanae.
Brixia Barbarica
Anno 476 Odoacer Ravennae rerum potitus est et parvulum imperatorem Romulum Augustulum deposuit. Insequentibus annis barbarus rex gubernavit navem Italiae. Hoc tempore fontes de Brixia silent. Cum Theodericus rex Gothorum, decus Hamalorum, Italiam invasit Odoacremque occidit multi Gothi conslocati sunt in Italia septentrionale, probabiliter Brixiae vel prope Brixiam quoque. Qua de causa rex Gothus moenia Brixiae et Veronae vetustate collapsa restauranda curavit. Imperium Gothorum stetit usque ad annum 535, cum Romanorum (orientalium) dux Belisarius Italiam invasit ut patria Caesaris a barbaris liberaret. Bellum inter Romanos (vel Graecos) et Gothos populatum est Italiam per annos viginti. Interea Burgundiones Mediolanum oppugnaverant et Franci Liguriam et Venetiam incenderunt. Proelia atrocia gesta sunt prope Brixiam, quia multi Gothi his terris vivebant et illi se dare Romanis nolebant. Cum Theia, ultimus rex Gothorum, anno 553 a Narsete apud Sarnum flumen occisus esset, bellum nondum actum erat. Gothi enim in Italia Septentrionale una cum Francis bellare perrexerunt. Anno 562 Narses, ut ait historicus Graecus Iohannes Malala, Brixiam Veronamque cepit et claves earum imperatori Iustiniano misit. Post octo annos Langobardi Alpes transierunt petentes Hesperiam: tempora ista fuere barbarica.
Brixia Franca
Anno 774 Carolus rex Francorum urbem Ticinum expugnavit: hoc fuit occasus regni Langobardorum. Franci potiti sunt Italia Septentrionali et urbe Brixiensi quoque. Civitas comitatus facta est. Anno 824 creatus est episcopus Brixiae Rampertus, homo doctus et religionis peritus. Hoc tempore nonnulli monachi Brixiam venerunt ab Transalpinis regionibus ut clerum populumque Brixianum edocerent. Insuper Rampertus monasterium Sancti Faustini Maioris aedificandum curavit atque multas ecclesias restauravit. Anno 840 Imperator Sacri Romani Imperii Lotharius invitavit Rampertum ut synodo Anguilsami interesset et hoc honos maior fuit. Anno 844 obiit et episcopus Brixiae factus est Notingus, qui cathedram episcopalem tenuit usque ad annum 859. Deinde Antonius creatus est episcopus Brixiae. Nonnullis conventibus sacerdotum episcorumque interfuit et post obitum Ludovici II (qui mortuus est anno 875 Glaneti, prope Brixiam) epistulam episcopo Constantiae Salomoni scripsit ut quererer de miserabili statu Italiae, laceratae bellis civilibus. Post obitum Caroli Crassi (anno 888) Brixia favit primum Guidoni Spoletensi, deinde Berengario. Saeculo decimo multa munera comitis Brixiae allata sunt episcopo, sed cives Brixienses coeperunt regimini civitatis interesse velle: sic ortum est commune vel municipium Brixiae.
Commune Brixiae
Die 20 iunii anno 1120 facta est magna concio populi ante ecclesiam Sancti Petri (Italice San Pietro de dom) et Stephanus, praeco «vice communis eiusdem civitatis», obtinuit castellum prope Brixiam. Cum documento hoc certiori facti sunt moderni de ortu Brixiae communis, sed probabiliter iam anno 1038 commune quoquo modo existebat, ut scriptum est in Libro Potheris. Anno 1127 compositum est primum documentum in quo nomina quinque consulum Brixiae continentur. Alia fons magni momenti historiae Brixiae huius temporis est liber, qui Annales Brixienses inscribitur. Hic legitur Brixiam civitatem anno 1096 exsarsam esse. Anno 1117 factus est terraemotus magnus, anno 1132 Brixiam Innocentius papa advenit et eiecit Villanum de episcopatu. Anno 1144 civitas iterum exarsit, anno 1148 Eugenius papa Brixiam petivit. Anno 1156 Bergomenses a Brixiensibus bello apud Paluscum subacti sunt; anno 1160 imperator Fridericus I Rubrabarba superatus est apud Carchanum a Brixiensibus et Mediolanensibus. Anno 1171 facta est siccitas magna, insequente anno fuit caritas annonae. Anno 1184 incepta est moneta Brixiae et urbs exarsit. Anno 1191 Bergomenses et Cremonenses impetum in Brixienses fecerunt apud Pontem Olei, sed fere omnes necati sunt.
Post magnam victoriam hanc alia bella fuerunt, modo contra Bergomenses, modo cum iis sociati. Anno 1205 moneta Brixiae iterum facta est. Anno 1210 intravit Brixiam imperator Otto IV. Anno 1223 in die Natalis fuit terraemotus tam magnus ut subrueret domus, turres, ecclesias, castella atque pagos. Anno 1238 Fridericus II imperator, qui Stupor Mundi nuncupabatur, Brixiam per tres menses frustra obsedit innumerabili cum exercitu. Insequente anno imperator perrexit Mediolanum cum copiis suis et Brixienses subsidio Mediolanensibus iverunt. Die secundo septembris anno 1251 fuit papa Innocentius IV Brixiae. Die primo septembris anno 1258 ingressus est Ezelinus de Rumano Brixiam, ubi «fecit multa mala in personis religiosis et secularibus, et destruxit multum de civitate in domibus et terris», ut aiunt Annales Brixienses, qui anno 1273 finiunt. Anno 1275 factus est episcopus Brixiae Berardus Maggi et civitatem rexit magna cum prudentia. Anno 1298 nomen principis civitatis sibi imposuit et anno 1308 obiit.
Brixia Mediolanensis
Anno 1313 Brixienses se dederunt familiae Vicecomitum (Italice Visconti) Mediolanensium. Anno 1330 imperator Ludovicus IV Bavaricus Brixiae fuit. Paulo post Scaligeri Veronenses Urbem ceperunt, sed Brixienses aegre iugum Veronae tulerunt, itaque anno 1337 iterum se Vicecomitibus Mediolanensibus dederunt.
Anno 1404 Pandulphus Malatesta Brixiam cepit et rexit more principis. Nam Catharina vicecomes civitatem eum donavit, ut pecuniam debitam muneribus eius solveret. At anno 1421 Pandolfus coactus est Brixiam relinquere. Civitas iterum Vicecomitum fuit, sed Brixienses pro nihilo Mediolanenses domini habebantur. Sic Brixia die 17 Martii anno 1426 rebellavit et se reipublicae Venetae dedit. Insequente anno Veneti contra Mediolanenses pugnaverunt et die 30 Decembris duo hostes pacem signaverunt in qua statutum est Brixiam Reipublicae Venetae esse.
Brixia Veneta
Usque ad pacem Laudis Novae (anno 1454) Veneti et Mediolanenses crebro pugnaverunt ad Brixiam subiugandam. Memoranda est obidio anni 1438, cum Vicecomites urbem longo tempore obsiderent. Salus Brixiae fuit adventus Scaramucciae a Foro Livii, ducis mercennarii qui pro Venetia bellabat. Inter annum 1478 et 1479 horrida lues percussit Brixiam occidens milia multa hominum.
Anno 1509 exercitus Venetus profligatus est a copiis pacti Cameraci, id est a Francis. Deinde Brixiae facta est divisio inter cives, quorum una pars Venetiae favebat, altera Galliae. Postremo factio extrema vicit et claves urbis traslatae sunt regi Lodovico XII, qui die 23 maii anno 1509 Brixiam ingressus est. Sed populus egre ferebat insolentiam Francorum, itaque Lodovicus Avogadro hortatus est Brixienses ut Francos expellerent libertatemque reciperent. Sic die 2 februarii anno 1512 Brixia rebellavit et cum auxilio paucarum Venetiae copiarum Francos a civitate eiecit. Sed ultio Gallorum citissima fuit. Nam die 19 februarii eiusdem anni Brixia capta et spoliata est a Franco Gastone a Fuxio-Nemuria. Franci se terribili cum crudelitate gesserunt occidendo et feriendo multas mulieres, pueros puellasque, qui quaeve in basilica Brixiae salutem petiverant. Hoc die celeber mathematicus Nicolaus Fontana erat cum matre sua in ecclesia et impius miles Francus eum vulneravit in ore. Qua de causa miser Nicolaus numquam bene loqui potuit: itaque appellatus est Balbutiens (Italice Tartaglia). Franci urbem occupaverunt, sed pravitas eorum nonnullas rebelliones in pagis prope Brixiam excitavit. Inspuer Hispani coeperunt civitatem obsidere et facta est inopia rerum frumentariarum. Postremo Franci Brixiam die 28 octobris anno 1512 tradiderunt Hispanis et mercennaris Venetis, qui tamen civitatem statim reliquerunt.
Interea foedera mutata sunt et Veneti una cum Francis contra Hispanicos pugnabant. Hispani manserunt in urbe, quae anno 1515 a militibus Venetiae et Galliae obsessa est. Die 26 maii anno 1516 civitas, passa rebus adversis innumerabilibus, a Venetis Hispanisque permagno cum gaudio omnium Brixiensium liberata est. Insequentibus annis Venetia moenia et castellum Brixiae accurate munivit, sed fortunate urbs bella longo tempore non iam vidit.
Anno 1606 fuit lis inter Venetiam et Romanam Ecclesiam, quia Veneti in vincula duo sacerdotes coniecerant et papa Paulus V omnes terras Venetiae sacrificiis interdixit imperavitque omnes religiosos Reipublicae fines relinquere. Etiam Brixiae multi sacerdotes negaverunt se eucharistiam celebraturos esse. Alii monachi Brixia aufugerunt et Mantuam perrexerrunt, inter quos sodales Societatis Iesu, quamquam milites Veneti monasteria circumdaverant impedientes quin ullus ea reliqueret. Primum episcopus Marinus Zorzi quoque Mantuam ivit, sed postea, cum Venetus senatus minatus esset omnia bona eius deprehendere, Brixiam regressus est et eucharistiam in basilica urbis celebravit. Postremo mense aprili anno 1607 pax inter Venetiam et Summum Pontificem reconciliata est.
Anno 1629 Franciscus Bertelli scripsit librum, qui Theatrum urbium Italiae inscriptus erat. In eo de Bixia quoque loquitur hoc modo: «ista civitas dives est et omnium rerum exornata, optime aedificata, habitata a probo, callido, honesto et fido populo». At eodem anno fuit egestas annonae frumentarium et anno 1630 horrenda pestilentia vastavit Brixiam (haec est eadem pestilentia, quam Alexander Manzoni in mythistoria eius Sponsorum mirabili modo narrat). Anno 1649 facta est iterum inopia frumenti, quia pluvia ingens toto mense Maio de caelo cecidit. Qua de causa die 6 iunii homines fame laborantes pistrinas vi spoliaverunt.
Anno 1701 pugnatum est in Italia post initium Belli de Successione Hispanica. Copiae principis Sabaudiensis Eugenii Francisci prope Brixiam iter fecerunt et rura Langobardiae populata sunt. Bella per Italicos campos perrexerunt per multos annos, sed nihil memoratu dignus accidit Brixiae usque ad annum 1769, cum horreum pulveris pyrii die 18 augusti repente exploderet et partem ingentem civitatis deleret. Aliqui dicunt 400 homines periisse, alii 2500.
Brixia Franca et Austriaca-Hungarica
Respublica Brixiensis vitam longam non habuit. Nam post pacem Campi Formii (anno 1797) Brixiam fuit pars novae Reipublicae Cisalpinae. Mense iunio anno 1805 Napoleo venit Brixiam et in urbe per dies quinque mansit. Eodem anno factum est Regnum Italiae, cuius rex Napoleo fuit. Illud comprendit maximam partem Italiae Septentrionalis, et Brixiam quoque. At anno 1814 sol Napoleonis occasus est et Austriaci-Hungarici urbem una cum omnes fines Langobardiae et Reipublicae Venetae ceperunt. Die 7 aprilis anno 1815 factum est Regnum Langobardicum-Venetum, ut statutum est in Consilio Vindobonensi.
At Brixienses aegre tulerunt imperium Habsburgensium. Mense martio anno 1848 Mediolanenses rebellaverunt contra Austriacos una cum civibus Comi et Bergomi. Itaque dux Austriacus Iosephus Radetzky coactus est Veronam regredi. Illic acriter cum copiis Regni Sardiniae debellavit. Longobardi cives paulisper libertate gavisi sunt, sed Austriaci Pedemontenses profligaverunt et mense Augusto anno 1848 Mediolanum ceperunt. Die 12 martii anno 1849 Regnum Sardiniae in Austriacos iterum impetum fecit. Iosephus Radetzky imperavit copias suas Brixiam relinquere et in urbe manserunt solum 300 milites in castello. Statim Brixienses municipio potiti sunt et post paucos dies insurrexerunt adversus occupantes Austriacos. Hoc initium fuit praeclarorum decem dierum Brixiae. Die 23 mense Martio anno 1849 fuit primus dies Brixiae rebellionis. Nam maresclacus Julius Jacobus von Haynau statuit ut Brixiensibus pecunia ingens solvenda esset propter perfidiam eorum. Cives Brixiae hoc non passi sunt et arma ceperunt. Austriaci subito a castello igneis globis civitatem verberaverunt et aliae copiae iis subsidio vocaverunt. Titus Speri, dux Brixiensium pro libertate pugnantium, valde et fortiter adversus Austriacos-Hungaricos bellavit, sed milites eius pauciores erant. Interea multae copiae hostium pervenerunt et globi ignei ex castello eiecti nonnullas domus deleverunt et incolas plurimas occiderunt. Sic die 1 aprilis anno 1849 Brixienses, acta strenuissima pugna, se dederunt Julio Jacobo von Haynau, qui illo tempore nominatus est hyaena Brixiae propter crudelitatem eius.
Titus Speri Luganum aufugit, sed paulo post Brixiam redivit. Captus ab Austriacis, capite damnatus est et die 3 martii anno 1853 in urbe Pulchroflore (prope Mantuam) necats est, cum libertatem sperasset Italicam. Austriaci vero post mortem Titi Speri quaesiverunt matri eius incredibili cum duritia cordis ut solveret pecuniam expensam pro supplicio filii. At res adversae Brixiae nondum finiverant: anno 1855 cholera circiter mille homines, mulieres puerosque necavit. Anno 1856 imperator Franciscus Iosephus una cum uxore sua Brixiam visitavit, sed Brixienses eum frigidissime receperunt.
Postremo die 13 iunii anno 1859 Iosephus Garibaldi cum militibus suis Brixiam a tyrannico iugo Austriacorum-Hungarorum, ut soliti erant dicere patriae amantes illae aetatis, liberavit. Die 17 eiusdem mensis rex Victorius Emmanuel II in oppidum ingressus est permagno cum gaudio omnium civium. Insequente die imperator Napoleo III quoque ad urbem perrexit. Anno 1860 inter mille homines, qui cum Iosepho Garibaldi Siciliam liberaverunt, 64 Brixienses erant. Paulo post multi alii ad Italiam Inferiorem iverunt, ut pro patria et communi libertate dimicarent. Deinde Brixia facta est post diem 17 martii anno 1861 pars Regni Italiae.
Brixia Italica
Post ortum Regni Italiae natae sunt Brixiae et propinquis in pagis multae societates operariae catholicae. Anno 1867 nonnulla monasteria clausa sunt, inter quae illud Sancti Iosephi et Sancti Caietani. Anno 1874 societas amicorum Iosephi Mazzini, quae appellata erat Cogitatio et actio equidem clausa est, cum sodales eius res novas desiderarent. Insequente anno imperator Borussiae Gulielmus II Brixiae fuit. Interea populus Brixiensis laborabat propter divisiones inter fautores et hostes Ecclesiae et propter paupertatem agricolarum, qui anno 1882 cessationem operis fecerunt. Anno 1904 alia exoperatio facta est, multo maior quam illa praeterita.
Anno 1914 Bellum Mundanum Primum ortum est ob necem archiducis Austriae Francisci Ferdinandi, quae Seraii die 28 Iunii accidit. Catholici necnon socialistae adversus bellum erant, at die 22 Octobris eiusdem anni magna contio populi fuit Brixiae, in quo multi fautores pugnae locuti sunt: inter ceteros Caesar Battisti quoque illic erat. Die 24 Maii anno 1915 Italia una cum Francogallia, Anglia et Servia contra Austriam-Hungariam bellum gessit. Die 25 augusti eiusdem anni aeroplana Austrica Brixiam primum ignivomis globis concusserunt. Velivola hostium aliquatiens redierunt et nonnullos homines occiderunt, usque ad extremum impetum, die 11 Maii anno 1917.
Bello Mundano Primo acto (die 4 novembris anno 1918) magna paupertas fiebat tota in Italia. Brixiae socialistae rixibus et exoperationibus faverunt. Die 8 Aprilis anno 1919 in urbe nata est prima societas fascalis, sed fascales perpauci erant. Anno 1919, 1920 et 1921 nonnullae exoperationes acciderunt. Fascales adversus catholicos socialistasque vi pugnabant. Hi die 6 mense Aprili anno 1924, territis civibus, 60% suffragiorum acciperunt. Insequentibis mensibus fascales minati sunt atque percusserunt catholicos, socialistas necnon communistarum fautores. Nocte inter diem 5 et diem 6 novembris eodem anno facales vastaverunt aedes commentarii diurni catholici, qui Civis appellabatur. Anno 1932 novum forum, id est Forum Victoriae, dedicata est ab ipso Benito Mussolini.
Die 10 iunii anno 1940 Italia quoque ingressa est in Secundum Bellum Mundanum conflagratura. Cives Brixienses experti sunt famem gelumque propter inopiam rerum frumentariorum carbonisque. Nonnulli susurrabant iam adversus bellum. Die 8 novembris anno 1943 Itali Anglis Americanisque se dederunt et multi milites Brixienses domum redierunt, sed die 10 eiusdem mensis Germani potiti sunt urbe cum auxilio fascalium. Paulo post condita est Respublica Salodii. Die 2 februarii anno 1944 Brixia primum verberata est ab aeroplanis Americanorum, qui 26 homines necaverunt. Alii impetus cum ignivomis globis secuti sunt. Pessimus omnium fuit ille actus die 13 iulii eiusdem anni, cum 200 viros mulieresque perierunt. His temporibus Brixia et pagi propinqui verberati sunt etiam a solitario aeroplano, quod noctu igneos globos improvise iaciebat; cives Italiae aeroplanum istud (vel probabilius aeroplana ista) Pippum appellaverunt. Post indutias cum Americanis Anglicisque manipuli clandestinorum militum fauctorum libertatis creati sunt et ab mense martio anni 1944 CLN (Consilium Liberandae Nationis) Brixiae quoque ortus est. His mensibus pugnatum est acriter in montibus circum Brixiam inter fautores libertatis et Germanos. Die 25 Aprilis anno 1945 omnis Italia exsurrexit adversus Germanos, sed Brixiae milites clandestini parati parum erant et timentes ultiones Nazistarum paulum egerunt. Itaque municipii moderator, dux aedilium rei nummariae et praefectus annonae iverunt ad episcopum ut civitatem ei traderent. Insequente die Germani necaverunt 8 homines mulieresque in vico Monteplano. Illo die episcopus hortatus est milites Consilii Liberandae Nationis ut urbem regerent et isti postremo munus acceperunt. Die 28 aprilis Americani milites Brixiam occupaverunt: Bellum Mundanum Secundum Brixiae confectum est.
Die 2 Iunii anno 1946 Brixienses statuerunt, velut alii cives Italiae, utrum regem an popularem rem publicam vellent: 242.472 cives suffragia tulerunt pro Republica, 179.351 pro Regno. Eodem anno factus est municipii moderator Gulielmus Ghislandi, factione socialista. Anno 1948 ei successit Brunus Boni, factione democraticus-christianus, qui usque ad annum 1975 munus sustinuit. At anno 1974, die 28 Maii gravis calamitas concussit Brixiam: globus igneus a tromocratis fascalibus positus repente flagravit in Foro, quod Piazza Loggia Italice nuncupatur, cum magna contio opificum collegiorum esset. Mortui octo fuerunt: Iulietta Banzi Bazoli, Livia Bottardi Milani, Euplus Natali, Bartholomaeus Talenti, Albertus Trebeschi, Clementina Calzari Trebeschi et Victorius Zambarda. Maxima pars eorum magistri magistraeque erant. Nomina auctorum huius caedis nondum cognita sunt. Anno 1975 municipii moderator factus est Caesar Trebeschi, factione democraticus-christianus, anno 1985 ei successit Petrus Padula, eadem factione. Anno 1990 creatus est moderator Iohannes Boninsegna, factione democraticus-christianus, post biennium ei successit Iohannes Panella, factione socialista, qui solum per menses novem municipium rexit. Eodem anno electus est primum Paulus Corsini, factione democraticus-socialista. Anno 1994 creatus est moderator Firmus Minus Martinazzoli, factione christiana-democratica. Anno 1998 iterum electus est Paulus Corsini, qui munus sustinuit per decennium. Anno 2008 factus est municipii moderator Hadrianus Paroli, factione liberalis. Anno 2013 ei successit Aemilius Del Bono, factione democraticus-socialista. Die 2 martii eiusdem anni subterranea ferrivia dedicata est.
Basilica Boni Iesu (Goa)
Basilica Boni Iesu (Concanice Borea Jezuchi Bajilika, Lusitanice Basílica do Bom Jesus) est ecclesia Goae (India) sita, quae in indice UNESCO Mundi Hereditatis suscepta est.
In parte Goae vetere sita est, quae olim fuit caput territorii Indici a Portugallia imperio recti. Ut fere omnes a Iesuitis aedificatae ecclesiae nomini Iesu dedicata vulgo appellatione Lusitanica "Basílica do Bom Jesus" nota est, voce "Bom Jesus" Latine Iesum infantem significante.
Cum ibi reliquiae Sancti Francisci Xaverii asservatae sint, ecclesia prima Indiae ad honorem basilicae minoris evecta est. Inter pulcherrima artis Barocae exempla Indiae numeratur.
Mainhardt
Mainhardt  est urbs et commune Badense-Virtembergense 5'791 incolarum (anno 2012).
Trévières
Trévières est commune 938 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Troarnum
Troarnum (vulgo Troarn) est commune 3723 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Regina
Regina est species feminina verbi regis. Regina possit esse filia, soror, mater, at saepissime uxor regis.
In Christianismo
Regina est titulus Virginis Mariae, exempli gratia in oratione "Salve Regina."
Bazordan
Bazordan (Occitanice Bajordan) est commune Francicum 124 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Pertica (discretiva)
Pertica potest:
Caecilius Statius
Caecilius Statius fuit poeta scaenicus Latinus saeculi II a.C.n..
Vita
Statius fuit Gallus Insuber; natus est forsitan Mediolani inter 230 et 220 a.C.n., id est inter Plauti et Terenti generationes. Romam deferri ut servus traditur, et cum emptus esset a Caecilio quodam, post manumissionem illius nomen gentilicium cepit, sicut antea Livius Andronicus fecerat. Fabulas scaenicas tantum scripsit, quas feliciter acceptae sunt cum actae essent a clarissimo actore Ambivio Turpione. Floruit ad 180 a.C.n.; mortuus est circa 168 a.C.n., secundum chronologiam Hieronymi, sed haec traditio incerta est.
Opera
Fere omnia opera Statii deperdita sunt; quorum supra quadraginta titulos, partim Graecos (Gamos etc.) partim Latinos (Exul, Fallacia, etc.), partim duplici lingua (Hypobolimaeus sive Subditivus, Obolastes sive Faenerator), et multa minima cetera, congerentia fere 250 versus exstant. Impossibile est nobis iudicare de arte eius, sed tria fragmenta nobis digni memoratu sunt: Aulus Gellius ea tradidit e Plocio, comoedia palliata quam Caecilius verterat e textu Graeco Menandri. Haec fragmenta commonefaciunt nos de illa Plauti vivacitate quae in Menandro deest.
Aliquot versus in sententias traditi sunt, gravitatem quandam testantem quae nuntiat Terentianum stylum.
De fortuna
De Caecilio Statio multa iudicia a serioribus scriptoribus nobis traditi sunt, quorum plerique Caecilium describunt quasi e maximis (nisi maximum) poetam fabularum Romanum, sed Ciceronis iudicium forsitan exitiale fuit Caecilii operibus; orator ille, quamquam scribens Itaque licet dicere et Ennium summum epicum poetam, si cui ita videtur, et Pacuvium tragicum et Caecilium fortasse comicum (De optimo genere oratorum 2), haec severa verba demum reliquit:
La Saunière
La Saunière  (Occitanice La Saunièra) est commune Francicum 645 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Electromagnetismus
Electromagnetismus est vis physica inter particulas quae onus electricum vel positivum vel negativum habent. Vires electrica et magnetica eadem vis videntur, quorum coniunctionem aequationes Maxwellianae demonstrat. Sicut vis debilis, vis fortis, gravitas, est inter quattuor principales naturae vires.
Physica electromagnetica est pars physicae quae de electromagnetismo tractat.
Electron onus electricum -1, proton +1 habet.
Publius Manlius A.f. Capitolinus
Publius Manlius A.f. Capitolinus (quando natus, quandove mortuus est, nescimus) vir publicus patricius Romanus saeculi quarti erat.
Cursus honorum
Anno 368 Manlius dictator factus est, cum de legibus Liciniis Sextiis inter plebeii et patricii iurgaretur. Magister equitum Gaius Licinius C.f. Calvus ab eo nominatus est, primus e plebe, qui hoc officio fungebatur.
Anno 367 tribunus militum II erat, cum eo Aulus Cornelius Cossus II, Marcus Cornelius P.f. Maluginensis, Marcus Geganius Macerinus, Lucius Veturius L.f. Crassus Cicurinus, Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola. Hi ultimi tribuni fuerunt, qui consulis locum expleverunt. Et eo anno dictator - Quintus Fabius Maximus - electus est, ut contra Gallos exercitum duceret.
3030 Vehrenberg
3030 , olim designationibus 1981 EH16, 1962 SC, 1969 XD, et 1977 BU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Alexander Kaljagin
Alexander Alexandri filius Kaljagin (Russice Александр Александрович Калягин, tr. Aleksandr Aleksandrovič Kaljagin; natus 25 Maii 1942 in urbe Malmisa regionis Kirovensis) est actor et moderator theatricus Sovieticus et Russicus, bis (annis 1981 et 1983) Praemiis Publicis URSS, etiam titulo Artificis popularis RSFSR (anno 1983) ornatus.
Digoin
Digoin  est commune Francicum 8'303 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Pertica Summa
Pertica Summa (Italiane: Pertica Alta) est municipium Italiae, circiter 570 incolarum, in regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm.
Hondalagus
Hondalagus (nomen a Villarroel & Marshall anno 1988 inventum) est familia mammalium marsupialium exstincta.
Praxiteles
Praxiteles (natus Athenis; floruit medio saeculo IV a.C.n.) fuit inter praecipuos Graeciae antiquae sculptores.
Sardent
Sardent  est commune Francicum 776 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Universitas Solusi
Universitas Solusi (Hispanice: Solusi University) est universitas privata Zimbabuae.
Pugna Stalingradensis
Pugna Stalingradensis seu proelium Stalingradense (Russice: Сталинградская битва, Stalingradskaja bitva) inter copias Germaniae et Unionis Sovieticae tempore Belli Magni Patrii accidit, ab 17 Iulii 1942 ad 2 Februarii 1943 durabat.