cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dativus
Obiectum dativum
3. Etiam antonyma dandi, praesertim cum de hominibus agitur, obiectum obliquum poscunt, qui usus in ipsa inversi ᴀᴄᴄᴇᴘᴛᴏʀis contrarietate semantica positus est. Etiam hic de analogia syntactica agi videtur:
4. Nonnulla porro verba sunt, quae obiectum dativum regunt pro obiecto accusativo. Cur huius modi habeant obiecti rectionem, hic fortasse minimi est momenti explanare, sed certe de adverbialibus significationibus (de quibus infra) semanticae verbi compagi adiunctis agitur. Itaque verbum nocendi dativum regit obiectum, quod fere dativum incommodi significat, sicut
5. Ex contrario, cedendi, credendi, favendi, parcendi, studendi verborum obiectum aliquatenus dativum commodi redolere videtur:
6. Placendi autem verbum (eiusdemque antonymum) obiectum obliquum poscit simile dativo iudicantis:
7. Constat oboediendi verba obiectum dativum pro accusativo regere:
8. Sunt etiam verba rectionalia quae tria argumenta poscunt, sicut verbum imperandi et verbum suadendi, quae in campo syntactico dativum personae regunt praeter subiectum et obiectum:
9. Dativus personae etiam impersonalibus verbis, sicut libet, licet, adicitur:
10. Verba praepositionibus composita saepe obiectum dativum regunt, sicut:
Dativus adverbialis
Dativus, si optivum sententiae membrum est, adverbialiter verbo adiectus additicias rerum condiciones non ex ipso verbi sensu pendentes indicat. Dativi usus adverbialis tribus fere significationibus consistere videtur, quae sunt
Dativus utilitatis
Casus dativus ad utilitatem relatus in quattuor fere classes dividi potest, quae sunt
Repaix
Repaix est commune Francicum 81 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Dativus
Dativus agentis
Dativus agentis alias dativus auctoris dictus rerum actorem indicat adiectus gerundivo aut coniugationi periphrasticae passivae:
Dativus finalis
Dativus finalis saepissime abstracto consistit nomine quod finem, metam eventumve actionis significat:
Saepius quidem verbum praedicatum simul etiam dativum (in)commodi regit:
Dativus ex adiectivo pendens
Dativus saepe pendet ex adiectivis mitiores aut immitiores actiones animive adfectiones describentibus, commoda aut incommoda significantibus, iucundam aut iniucundam proprietatem indicantibus, denique propinquitatis, similitudinis, affinitatis vim habentibus:
Leo Durov
Leo Constantini filius Durov (Russice Лев Константинович Дуров, tr. Lev Konstantinovič Durov; Moscuae natus die 23 Decembris 1931, ibidem mortuus die 20 Augusti 2015) fuit actor cinematographicus ac theatralis Sovieticus et Russicus, anno 1990 titulo Artificis Popularis URSS ornatus.
Dominicus Grimanus
Dominicus Grimanus (Venetiae 19 Februarii 1461 natus; Romae die 29 Augusti 1523 mortuus), Reipublicae Venetae Ducis Antonii Grimanus filius, fuit eruditus et artis amator Italianus. Cardinalis die 20 Septembris 1493 creatus, episcopus fuit titularis Portuensis, Tusculanus, Albanensis. Fuit patriarcha Aquileiensis annis 1498-1517. Dioeceses administravit Leucosiensem in Cypro anno 1495, Urbinatem annis 1514-1523, Cenetensem annis 1517-1520.
BL Cotton Claudius D.ii
Liber manu scriptus Cotton Claudius D.ii e bibliotheca Cottoniana hodie in Bibliotheca Britannica comprehensa, Latine saeculo XIV ineunte exscriptus, continet: cum aliis documentis mediaevalibus.
Attenhofen
Attenhofen  est vicus et commune Bavaricum 1'335 incolarum (anno 2012).
Arseum
Arseum (alia nomina: Arsetum, Arsedum ) (Italiane: Arsiè) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia, in Provincia Bellunensi ac in Pago Feltrensi, historica ac geographica terra, situm. Incolae Arsetenses vel Arsedenses appellantur.
Padullum
Padullum (alia nomina: Paule - is; deinde: Padullum in Feroniano) (Italiane: Pavullo nel Frignano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 17 470 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Mutinensi situm. Incolae Padullenses appellantur.
Sententia
Sententia oppidi est: PRISCA FIDES
Fractiones
Benedello, Camatta, Castagneto, Coscogno, Crocette, Frassineti, Gaiato, Iddiano, Miceno, Montebonello, Montecuccolo, Monteobizzo, Montorso, Monzone, Niviano, Olina, Querciagrossa, Renno, Sant'Antonio, Sassoguidano, Verica.
Mucius Canis
Mucius Canis seu Mutius Canis (alia nomina: Mocecanis) (Italiane: Mozzecane) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Mocecanenses appellantur.
Vladimirus Nemirovič-Dančenko
Vladimirus Ioannis filius Nemirovič-Dančenko (Russice Владимир Иванович Немирович-Данченко, tr. Vladimir Ivanovič Nemirovič-Dančenko; natus 11 Decembris 1858 in urbe Ozurgeti tunc gubernii Kutaisensis Imperii Russici, nunc Georgiae, mortuus 25 Aprilis 1943 Moscuae) fuit clarus moderator, paedagogus ac scriptor scaenicus Russicus et Sovieticus.
In gymnasio Triphelis et dein in Universitate Moscuensi educatus, initio fuerat criticus theatralis, dein factus est scriptor scaenicus. Anno 1898, cum Constantino Stanislavskij, Theatrum Artificiosum Moscuense (Russice Московский художественный театр, tr. Moskovskij chudožestvennyj teatr) condidit, cuius praefectus ad finem vitae suae erat. Anno 1936 titulo Artificis Popularis URSS, annis 1942 et 1943 Praemio Staliniano dignatus est.
Baugy (Esia)
Baugy est commune Francicum 305 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Consors (matrimonium)
Consors est in matrimonio aut femina aut masculus coniux (Francogallice et anglice consort), sic ambo coniuges consortes sunt et consocii intelleguntur. Reapse, non solum per medium aevum sed communitate saltem christiana matrimonium inter consequentias, cum legitime inter christianos pactum et ab ipsis per carnalem copulam consummatum foret, mutuum auxilium et mutua obsequia numerantur quae coniugum super naturam consortionis lumen praefert. Consortionis notio adeo matrimonio implicata se praebebat ut generaliter vocabulum "consors" synonymia pro aut muliere aut marito adhibitum erat. Si initio inter rupturarios alter coniux erga alterum ratione iuris communis consortes erant, feudi dominus vel domina quidam erga coniugem ratione obligationum feudalum, evolutio tamem tarda continuaque mariti iure uxoris officium baiuli vacuit denique hodierno die per locutionem rex consors de transitione ad subiectam notionem novam agitur.
Ioannes Zerzan
Ioannes Zerzan (vulgo John Zerzan, quod // dicitur; anno 1943 natus Salem in urbe Oregoniae), alumnus Universitatis Stanfordiensis et Collegii Civici Franciscopolitani, est philosophus et scriptor Americanus anarchistaque primitivista. Opera sua civilizationem agriculturalem incusant, quia natura sua tyrannica sit visu oecologia profunda, et vitae habitum hunter-gatherer liberae societatis causa advocant. Inter criticarum suarum themata sunt domesticatio, lingua, cogitatio symbolica (ut puta mathematica et ars), et conceptum quidem temporis.
Consors (matrimonium)
Iure uxoris post conubium copulatum
Inter coniuges feudatarii, qualiscumque feudum titulusque sint, ob matrimonio consortes pariter sunt. Eo modo ab initio consors non titulus sed matrimonii qualitas inhaerens est. Ita coniugis paene ut synonymus utitur quoniam qui est coniux et consors tenetur, sic immutabiliter passim legitur : Nihilominus postridie tantum connubio copulato et ipso facto consortes fient. Praeter illum propter consuetudine et ratione matrimonio ipso, uxor mariti potestate suberat. Sic iure uxoris maritum fiebat qui actiones omnia quae cum ea competeret inducere poterat maxime autem erat qui servitium militarem adimplere quibat, qua de causa coniux homagium uxoris ad dominum portabat et nominatim necnon baiulus feminae consortis fiet, ita marito una cum uxore administratio gubernatioque feudi veniebatur si beneplaceret. E contrario mature non modo coniux auxilio uxori sed etiam probatam rem esse veram quod uxor actuum scriptura impetrans ac ambascians aliaque eiusdem generis auxilio coniugi erat et hac de causa ea consors regni reapse esse poderat. Hoc auxilium mutuum societatis coniugalis aequalitatem inter coniuges perspicuam faciebat patentamque autem unitatem administrationis necessariam, ut incapacite vel absentia mariti mulier sine dificultate in locum eius se substituere poterat.
Iure uxoris post nascentiam heredis
More institutoque tamen Portugalliae pro consortione Corona consummatio pura contractum matrimonialis non satis erat, quia honesta copula humanis generis propagationem ac filiorum procreationem finis primatus immediatusque poterat videri, ibi heredis nascentia postulabatur ut iure uxoris coniux consors fiet, e.g. anno 1777 Maria I Portugalliae pro Petro III Portugalliae et 1837 Maria II Portugalliae pro Fernando Saxonia Coburgi et Gotahae Koháry. Attamen iam hoc in loco et alibi auxilium inter coniuges virtute magnopere perderat.
Saint-Bonnet-près-Orcival
Saint-Bonnet-près-Orcival est commune 432 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Ioannes Zerzan
Ex libris suis inveniuntur Elements of Refusal (1988), Future Primitive and Other Essays (1994), Running on Emptiness (2002), Against Civilization: Readings and Reflections (2005), et Twilight of the Machines (2008).
Consors (matrimonium)
Consors reginae nec semper est rex de facto
In hoc re rex consors est qui per acta regni procurationem aut administrationem exercet, consequenter summo interest quomodo coniuges se gerunt, sic dum Philippus IV Franciae ut comes Campaniae quamvis nec nominatim pro uxore ageret, Fernandus Saxonia Coburgi et Gotahae Koháry potestas exercere repugnabat etsi occasionibus, ut Mariae II gestationes et filii Petri infra aetatem, regni administrationem exercuerit iam plerumque magis nominatim quam de facto rex erat.
Grong
Grong est Norvegiae commune 2425 incolarum (anno 2012) provinciae Nord-Trøndelag.
Ioannes Zerzan
Zerzan anarchista
Zerzan Theodori Adorno conceptum dialecticae negativae sumpsit, ut rationem civilizationis ut cumulativa alienationis constructio componeret. Secundum Zerzan, societates primae temporibus palaeolithicis viventes, necnon societates nostrae aetatis eis similes ut puta populi !Kung, San, Mbuti, vitam sine alienatione aut oppressione, et in satiate primitiva et naturae proximitate degerunt. Zerzan has societates quasi politice summmas ostendit, aut saltem collationem instructivam contra quam societates contemporaneas (praesertim industriales) possimus deferre, quam ad rem studiis anthropologicis harum societatum utitur. Ex quo latam vitae hodiernae criticam componit. Societates contemporaneas ut mundum miseriae, e productione psychologica sensús paucitatis et inopiae effectae, depingit.
Consors (matrimonium)
Consors reginae nec semper est rex de facto
Eo modo cum rege consorte gradatim de transitione ad subiectam notionem novam agitur, siquidem inter mulierem et maritum consortium, ob auxilii laxationem matrimonialis et obligationes feudales derivatas ob evolutionem causam praesertim obsoletione servitii militaris, ad occasum sublapsum est. Eo modo hodierno die cum de rege consorte agitur generaliter non magis quam titulus sine magna potestate perceptus esset et reapse factus est.
Rex consors recenti more
Rex consors sed etiam imperator consors recenti more est titulus formalis pro coniuge datus cuia uxor per ius successionum regina est, regina regnans aliis verbis ; a constitutione regnum Hispaniae exempli gratia (articulum 58) ex consortibus praeter inter regnum qualiscunque actum regni administrationis excluditur. Viris istius saepe numero officium suum taliter reductum est ut praecipuum ad filios procreandos pro continuitate dynastica perinde ac regina consors quaevis possit videri. Monarchiae Daniae, Nederlandiae, Angliae ab instar pleraeque dynastiae tamen titulum princeps consors praeferre solent, qui vero ancipite significatione eget. Saepe coniugi decernere talis titulus conubio ipso solum obsolevi praeterea ex regina vel alia auctoritate constitutionali beneplacitum decernandi pendet.
Achates (mythologia)
thumb|[[Aeneas et Achates in litore Libyco, a Dosso Dossi picti anno 1520]] Achates (Graece Ἀχάτης) fidissimus Aeneae comes, quem scribit Servius sic appellatum ab ἄχος "sollicitudo, quae regum semper est comes". Similis Patroclo, Achillis comitis, vel Pirithoo Thesei est.
Remoncourt (Murta et Mosella)
Remoncourt est commune Francicum 40 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Couëron
Couëron (Britonice Koeron) est commune 18373 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Aßling
Aßling est vicus et commune Bavaricum 4'302 incolarum (anno 2012).
Consortio Nationalis Collyrica
Consortio Nationalis Collyrica (vel CNC) (Anglice: The National Pasta Association) est consortio commerciorum qui in Civitatibus Foederatis Americae collyram fabricant et vendunt. Haec consortio anno 1904 condita erat (ita consortionum commerciorum fere veterrimus) sub nomen "Consortio Nationalis Confectorum Macaronicorum (Anglice: National Macaroni Manufacturers Association). Anno 1981 tamen nomen in eum quod stat habet vertitur. Decade 1990 CNC pugnaverunt ut leges contra sordis fundendum sancirentur ne hic mos commercio collyricae in CFA obstiterit. CNC Periodicum Collyricum (Anglice: Pasta Journal) divulgat.
Consortio spondet se laborare ut:
Provisum Wilmotianum
Provisum Wilmotianum fuit proposita lex Americana ad servitutum in ullo territorio a Mexico in Bello Mexicano capturo prohibendam. Certamen provisum attingens fuit unus ex maioribus eventibus qui ad Bellum Civile Americanum tetendit.
David Wilmot legatus Congressionalis hoc provisum in Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum die 8 Augusti 1846 introduxit, adiectionem ad rogationem $2,000,000 in ultimas transactiones ad Bellum Mexicanum solvendum destinatam (quod solum tres menses post initium belli fuit). Provisum Cameram Repraesentantium pertulit, sed in Senatu defecit, ubi civitatibus meridianis fuit maior repraesentatio. Provisum mense Februario 1847 iterum introductum, iterum Cameram Repraesentantium prolatum est, sed in Senatu iterum defecit. Anno 1848, conatus ad provisum in Foedere Guadalupiae ascribendum etiam defecit. Disputationes politicae regionales de servitute in civitatibus meridioccidentalibus usque ad Compromissum Missuriense 1850 persistebant.
Bourthes
Bourthes est commune Francicum 693 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Discordia (dea)
Discordia, sive Eris (Graece Ἔρις), est dea discordiae et chaos in mythologia Graeca et Romana.
Vergilius in Aeneide scribit deam in faucibus Orcus habitare: "Discordia demens / vipereum crinem vittis innexa cruentis"; et in clipeo Aeneae a Venere dato depictam esse: "scissa gaudens vadit Discordia palla". In Aeneide Vergilius scribit deam esse amicam Bellonae.
Malum Discordiae bellum Troianum excitavisse dicitur. In bello Discordia amavit sanguinem.
Discordia patrona recens religionis Discordianismi est. Discordia aberat sola dea a coniugio Pelei et Thetidis.
Bazancourt (Esia)
Bazancourt est commune Francicum 126 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Vajont (discretiva)
Vajont potest
Linguae Tasmanianae
Historia linguarum
Ab anno 1905 mortua Fanny Cochrane Smith, quae una e linguis Tasmanianis locuta est, haec linguae omnino exstinctae sunt.
Conscientia linguarum
Fanny Cochrane Smith ipsa multa carmina in linguis Tasmanianis cantavit quae ope phonographi consignata sunt. Anno 1972 mulier quaedam urbis Hobart pauca verba linguae cuiusdam Tasmanianae philologo Terentio Crowley recitavit.
Aliqui Tasmaniae nati e stirpe indigena, talibus documentis relectis, hodie eas linguas revivificare temptant (vide e.g. Palawa kani).
Linguarum series
Nomina autochthona harum linguarum incognita sunt.
Cognatio cum aliis linguis
Iosephus Greenberg linguas Tasmanianas in familia hypothetica Indopacifica includit, eruditis aliis dubitantibus. Notandae sunt similitates phonologicas nonnullas inter linguas Tasmanianas et Australianas.
Acestes
Acestes filius Crinisi fluminis Siciliae, ex Egesta Troiana muliere. Hic, iam senex, primo Anchisem et Aeneam Italiam petentes hospitio suscepit, et mortuum Anchisem una cum Aenea in Eryce monte Siciliae sepelivit. Demum iterum a Carthagine descendentem Aeneam, quo illum venti impulerant, suscepit, ubi Aeneas, сondita invalidis sociis civitate, Acestam eam vocavit. Servius in illud Aeneidis
" Troianoque а sanguine Clarus Асеstes "
Rem fuse explicat his verbis. Cum Laomedon promissam murorum mercedem Neptuno ac Apollini denegasset, Neptunus iratus Troiae immisit cetos qui eam vastarent. Unde Apollo consulltus, cum et ipse irasceretur, contraria respondit, dicens obiciendas nobiles puellas belluis. Quod cum fieret, timens Hippotes quidam nobilis filiae Segestae, cum Laomedontis regis Hesiona iam, orta seditione, esset religata, impositam eam navi misit quo fors tulisset. Наeс ad Siciliam delata, a Criniso fluvio, in ursum vel canem converso compressa, edidit Acestem qui ex matris nomine civitatem Troianis condidit, quae hodie Segesta nominatur.
Gary Sinise
Gary Alanus Sinise (natus die 17 Martii 1955 in Blue Island, Illinoesia) est celeber histrio et moderator cinematographicus Americanus.
Couffé
Couffé (Britonice Koufeg) est commune 2219 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Thomas Hanks
Thomas Jeffrey Hanks, vulgo Tom Hanks appellatus (Concordiae Californiae die 9 Iulii 1956 natus), est histrio et moderator cinematographicus Americanus. Duo Praemia Academiae optimi actoris abstulit, ob pelliculas Philadelphiam et Forrest Gump. Hanks duas pelliculas moderatus est: That Thing You Do (1996), in qua etiam ipse egit, et Larry Crowne (2011), in qua ipse item egit.
8500 Hori
8500 , olim designationibus 1990 TU et 1985 VW2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8500 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Boursin
Boursin est commune Francicum 265 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Réméréville
Réméréville est commune Francicum 522 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Templum Pacis (Pennsylvania)
Templum Pacis, etiam Die Frieden Kirche appellatum, est templum Christianum historicum in oppido Camp Hill Comitatus Cumberlandiae Pennsylvaniae situm. Exstructum est circum annum 1798, aedificium tabulatorum duorum et dimidii ex calce factum, quinque foraminibus in parte anteriori, et tribus foraminibus in parte laterali praeditum. Parti interiori sunt cathedra forma calicis vini, maenianum circiter tres latera patens, et organum anno 1807 factum. Martinus Rupp, aedificator templi, etiam Domum Ioannis Eberly exstruxit. Templum in Tabulas Nationales Locorum Historicorum anno 1972 relatum est.
Aschheim
Aschheim  est vicus et commune Bavaricum 7'914 incolarum (anno 2012).
Epistulae (Marcus Antonius)
Epistulae a Marco Antonio triumviro scriptae hodie deperditae sunt. Tiberio principe quidam eas legere potuerunt, octiesque citat Suetonius in opere De vita Caesarum. De Octaviani avo argentario et proavo restione scripsit; de avo maternali unguentario ac pistore; de agnomine "Thurino" Octaviano per contumeliam tributo; de fuga Octaviani a proelio iuxta Mutinam; de cena "duodecim deorum" ab Augusto data; de Scribonia dimissa; de festinatis Liviae nuptiis et uxore quadam consulari ab Octaviano stuprato; et de feminis in usu eius ab amicis selectis. Verba ipsa epistulae de amoribus Octaviani sic citat:
Petrus Graves
Petrus Graves (Minneapoli Minnesotae 18 Martii 1926 - Angelopoli 14 Martii 2010) fuit histrio Americanus.
Bonifatius (sanctus)
Bonifatius (natus in Anglia circa annum 673; obiit in Frisia die 5 Iunii 754 aut 755), fuit Legatus apostolicae sedis, archiepiscopus propagandae fidei, episcopus Moguntinus, fundator plurium monasteriorum, inter quae Fuldense monasterium est famosissimum, martyr denique, qui sanctus in ecclesiis Catholica et Anglicana habetur. Eius nomen nativum fuit Winfridus, seu Wynfrethus; nomen enim Bonifatius ei a Gregorio Papa II datum est. Altenbergen in Thuringia invenitur Candelabrum Bonifatii, signum fidei monumentale.
Vita
Bonifatius apud Anglos natus est circa annum sexcentesimum septuagesimum tertium. Monasterium Exoniense ingressus et sacerdotio auctus, magno animarum lucro in praedicatoris munere est versatus. In Germaniam anno septingentesimo undevicesimo profectus, zeloque fidei augendae accensus, apud Frisones evangelium praedicavit. In Angliam autem reversus, cum per biennium monasterio sanctissime praefuisset, superioris munere abdicato, Romam se contulit, ubi a Gregorio Papa II Bonifatii nomen accepit, et in Germaniam missus, Thuringiae Saxoniaeque populos fidem Christianam docuit. Ad Frisones reversus, cum Sancto Villibrordo, magno fructu evangelium praedicavit. Mox Romam accersitus, episcopali dignitate insignitur, et in Germaniam iterum profectus, Hassiam et Thuringiam ab idololatriae reliquiis penitus expurgavit. Sedis apostolicae legatus creatus, Archiepiscopus propagandae fidei et Moguntinus episcopus consecratus, plures erexit, et, per se vel per discipulos, ecclesias administravit. Anno septingentesimo quadragesimo quarti Fuldam monasterium per Sturmium, discipulum suum, condidit, qui primus illius monsterii abbas factis est. Frisonibus demum ad idololatriam relapsis evangelium praedicare rursus aggressus, cum Eobano episcopo multisque aliis, iuxta Bornam fluvium cruenta caede peremptus, martyrii palmam accepit, anno septingentesimo quinquagesimo quarto. Corpus in Fuldens e monasterium translatum primo in occidentali parte prioris ecclesiae, quam Basilicam Sturmii appellant, postea primo die novembris anni p. Chr. n. 819. in altare apsidis occidentalis ecclesiae S. Salvatoris, quam Ratgarius abbas in loco prioris ecclesiae multo maiorem aedificaverat, supra cryptam ab Eigilo successore eius additam, est conditum, festumque nonis Iuniis agitur.
Pius Papa XII eo "Ecclesiae fastos" encyclicam epistulam die 5 Iunii 1954, millesimo ducentesimo anno iubilaei mortis eius tempore promulgatam dicavit.
Opera
Dum in Britannia vivit, Bonifatius scripsit Artem Grammaticam, Caesurae Versuum, circiter 33 cuncta, Enigmata sive Aenigmata versibus hexametricis conscripta, paucas epistulas, variaque carmina, et epitaphia.
Fatum Manifestum
Fridericus Merk historicus dicit hanc notionem exortam esse ex "notione finis ad Mundum Veterem redimendum per exemplum altum . . . per latentem terrae novae potentiam ad caelum novum aedificandum generata."
Historici fatum manifestum notionem certatam fuisse expresserunt, quam Democratici comprobaverunt, sed multi Americani notabiles (sicut Abrahamus Lincoln, Ulixes S. Grant, et plurimi Whigs) reiecerunt. Daniel Walker Howe historicus scribit: "Imperialismus Americanus consensum Americanum non repraesentavit; intra politiam nationalem dissensionem acrem commovit. . . . Homines Whig moralem Americae finem exemplum democraticum potius quam victoria bellica videbant."
Ioannes L. O'Sullivan, editor diarii, locutionem fatum manifestum anno 1845 excogitavit ad essentiam huius sententiae decribendam, certum sonum rhetoricum. A civibus Democraticis annis 1840 ad bellum cum Mexico excusandum, et ad dimidium terrae Oregoniae cum Britanniarum Regno dividendum adhibebatur. Sed fatum manifestum semper claudicavisse ob eius circumscriptiones internas et rem servitutis dicit Merk. Notio numquam facta est finis nationalis. Ante 1843, Ioannes Quintius Adams, olim maior fautor notionis in qua fatum manifestum conditum erat, sententiam mutaverat et expansionismum repudiaverat quia extentionem servitutis in Texia significabat.
Fridericus Merk colligit: "Ab initio, Fatum Manifestum—programmate vastum, in ea notione continentalismi—solum subsidium parvum habuit. Assectatoribus nationalibus, sectionalibus, factionalibus eius magnitudini adaequatis caruit. Causa fuit id spiritum nationalem non significare. Thesis quod nationalismum informavit, in multis scripturis historicis inventis, per pauca indicia vere adiuvantia sustinetur."
Locutio fatum manifestum saepissime cum territoriali Civitatum Foederatarum expansione ab 1812 ad 1860 consociatur. Haec aetas, a fine Bellum anni 1812 ad Bellum Civile Americanum conflatum, aetas fati manifesti appellata est. Hoc tempore, Civitates Foederatae ad Oceanum Pacificum expandebantur—"a mari ad mare nitens"—fines Civitatum Foederatarum contiguarum plerumque definientes ut hodie videntur.
Saint-Bonnet-le-Chastel
Saint-Bonnet-le-Chastel est commune 238 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Aschau im Chiemgau
Aschau im Chiemgau  est vicus et commune Bavaricum 5'497 incolarum (anno 2012).
Bours (Fretum Calisii)
Bours est commune Francicum 571 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Grisignanum
Grisignanum  (alia nomina: Grisinianum) (Italiane: Grisignano di Zocco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 300 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Grisignanenses appellantur.
Chouday
Chouday  est commune Francicum 162 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Factorum et dictorum memorabilium libri IX
Factorum er dictorum memorabilium libri IX vel De factis dictisque memorabilibus vel Facta et dicta memorabilia est collectio mille fere exemplorum a scriptore Latino Valerio Maximo (natus ca. 20 a.C., mortuus 50 p.C.n.) Tiberio imperatore composita, quibus imprimis virtutes priscorum Romanorum aetate rei publicae Romanae illustrentur.
Valerius Maximus variis de rebus exempla composuit aut redigit, praecipue has tractavit:
Romonoldi villa
Romonoldi villa (vulgo Remenoville) est commune Francicum 156 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Leishmania
Leishmania est genus protistarum ordinis Trypanosomatidarum. Hi animantes parasiti et causa morbi leishmaniasis sunt.
Philippus Séguin
Philippus Séguin (Tunete natus die 21 Aprilis 1943; propter infarctum cordis repente Lutetiae mortuus die 7 Ianuarii 2010) fuit politicorum peritus Francicus.
Bazicourt
Bazicourt est commune Francicum 328 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Erfordia
Erfordia, sive Erfurtum et Erphesfurtum (Theodisce Erfurt), est urbs Germaniae et caput Thuringiae. Ibi est sedes dioecesis Erfordiensis ecclesiae Romanae. A.d. Kal. Ian. 2022 Erfordia incolas 213.227 habuit; ad flumen Hieram sita est (altitudine 200 metrorum). Erfordia gravis ponderis est locus qui attinet ad commeatus, cultum humanum civilemque, officinas. Excellit traditio horticulturae meritoriae florum seminumque. Sententia praeconii publici est haec: "Erfordia - occursus in media Germania."
Historia
Prima mentio Erfordiae facta est anno 742, tamquam sedes episcopatus Erfordiensis (episcopo Sancto Bonifatio). Mercaturarum centrum erat Erfordia iam a saeculo nono; urbs iura urbana obtinuit saeculo tredecimo. Culmen emolumenti erat duo saecula post, cum urbs Hansae aggregata est. Postquam Lipsia maioris momenti in negiotiando fiebat, Erfordia minus valebat (saeclo sexto decimo). Inter annos 1664 et 1802 regebant Erfordiam Moguntini, inde Borussici. In Congressu sic dicto principum anno 1808 convenerunt Napoleo I (imperator Franciae) et Alexander I (imperator Russiae). Anno 1891, democratici sociales Programma Erfordiense pertulerunt, quod similibus factionibus etiam aliis in terris Europaeis exemplo fuit. Secundo bello mundano pyroboli utique multum destruxerunt, tamen restabat incolumis fere nucleus historicus.
Anno 2021 sollemniter expositio horticulturalis foederalis Buga 2021 celebrata est Erfordiae. Inter locos exteriores etiam oppidum Buttstädt cum sepulcreto suo Italico fuit.
Commeatus
Erfordia urbs Confoederationi commeatus publici Thuringiae centralis adiuncta est.
Nexus externus
🇬🇷
Buscum
Buscum (alia nomina: Nemus Ecclesiae Novae ) (Italiane: Bosco Chiesanuova) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Buscenses appellantur.
Ethnográphia
Gentes Nemoris Ecclesiae Novae Linguam Cimbricam loquuntur.
Saint-Bonnet-le-Bourg
Saint-Bonnet-le-Bourg est commune 143 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Geographia
Fluvius Dora in Saint-Bonnet-le-Bourg oritur.
Fluphenazinum
Fluphenazinum est substantia antipsychotica et simul medicamentum vetustius ad therapiam schizophreniarum praescriptum. Substantiae greges et phenothiazini et piperazini insunt.
Fluphenazini praeparatio pro iniectione ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est.
Natura chemica
Fluphenazinum structura chemica est 4-[3-(2-tri-fluoro-methyl-phenothiazini-10-yl)propyl]-1-piperazino-aethanol. Massa molaris est 437,52 g/mol.
Natura pharmacologica
Codex ATC est.
Pharmacocinetica
Tempus semivitae biologicum. 15–30 h est, forma pro iniectione 7–10 dies. Excretio est per urinas et biles.
Henricus Sienkiewicz
Henricus Adamus Alexander Pius Oszyk-Sienkiewicz, usitate Henricus Sienkiewicz appellatus, etiam Litwos dictus (1846–1916), fuit scriptor, diurnarius, et philanthropus Polonus, cui anno 1905 Praemium Nobelianum Litteraturae concessum artis epicae magnae causa est. Celeber est ab opere Quo Vadis, quod persecutionem Christianorum tractat, Nerone imperante.
Vita
Natus est Henryk Adam Aleksander Oszyk-Sienkiewicz in Wola Okrzejska in Polonia die 5 Maii 1846. Mortuus est Vibisci in Helvetia die 15 Novembris 1916.
Opera
Eius liber clarissimus est Quo Vadis.
Scripsit plurimas fabellas: Stary sługa ("Ancilla cana"), Hania et Selim Mirza (1876). , Latarnik (1881), Wspomnienie z Maripozy (1882) Sachem (1883), Bez dogmatu ("Sine dogmate") (1889-90), Rodzina Połanieckich ("Polaniecki Familia") (1893-94).
Scripsit etiam litteras: Humoreski z teki Worszyłły (1872), Szkice węglem ("Informationes carbone") (1877), Janko Muzykant ("Musicus Janko") et Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela ("A Diario Posnaniensis Magistri") (1879), Za chlebem ("Pro pane") (1880), Bartek Zwycięzca (1882), Latarnik (1881), Wspomnienie z Maripozy (1882), Sachem (1883).
Scripsit historiam fictam historicam: Ogniem i mieczem ("Igne gladioque"), opera in tria libri edita de 2 Maii 1883 usque ad 1 Februarii 1884, Potop ("Diluvium") (1887), Pan Wołodyjowski ("Centurio Wołodyjowski"), Quo vadis (1895-96), Krzyżacy ("Equites Teutonici") (1897-1900), Na polu chwały ("In campis gloriae") (1903-5), Legiony ("Legiones") (1914).
Bournonville
Bournonville est commune Francicum 226 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto situm.
Crociciacum
Crociciacum sive Crociliacum (Francogallice Le Croisic, Gallonice Le Croèzic, Britonice Ar Groazig) est commune 4073 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Cotelleria
Prioratus Cotelleriae, sanctae Mariae dicatus, est parva abbatia iuxta Bazougers in Meduana praefectura adiacens. Congregatio anno 1971 a matre Maria Crucis condita est, annoque 1986 a Ludovico Maria Billé episcopo approbata.
Hodie, communitas triginta quattuor fratres religiosos tenet, et regulae Augustianae subicitur.
Ioannes Wise
Ioannes Wise (15 Augusti 1652—8 Aprilis 1725) fuit clericus Congregationalis et dux civilis in Massachusetta per aetatem colonicam Americanam, pro concitatione civili notus, praecipue contra vectigal Britannicum, quam ob rem in carcere ductus est. Wise, pastor Paroecia Chebacco ab anno 1680 ad mortem Gippevici habitavit, aliquando locus ortus libertatis Americanae appellati.
PptArt
pptArt est societas mercatoria Italica et prima in toto orbe artis interretialis permutationis et commercii structura quae Anglice crowdsourcing nominatur. Haec structura paradigma novum negotii est quae opera arte facta committere ubicumque concedit. Per hanc structuram, pptArt mandat ut artifices certatim opus arte factum excogitent et ad effectum perducant.
Ioannes Wise
Vita
Natus est Wise Roxberiae in oppido Massachusettae iuxta Bostoniam, filius Iosephi et Mariae (Thompson) Wise. Maria fuit filia Aliciae Freeman Thompson Parke. Matriculavit in Schola Latina Roxberiensi Roxberiae Orientalis sita, ubi diploma anno 1669 accepit. Tum Collegium Harvardianum itare coepit. Gradu A.B. ei anno 1673 concesso, theologiae studere coepit, ac Branfordiae Connecticutae et Hatfeldiae Massachusettae praedicavit. Die 12 Augusti 1683, pastor Paroeciae Chebacco, novae paroechiae ex Gippeviso nuperrime constitutae, ordinatus est.
PptArt
Societas pptArt linguam Latinam delegit ut communicationem internationalem cum emptoribus et mercatoribus faciliorem redderet: specimen ad nomina inscribenda et catalogus mercatorius Anglice et Latine ambo propositi sunt.
Ioannes Wise
Vita
Wise anno 1688, Gippevicanos duxit cum vectigal colonicum recusarent. Edmundus Andros, regalis Massachusettae gubernator, statuit colonos omnia Anglicorum iura reliquisse cum ab Anglia abscederent. Cum ergo anno 1687 Wise paroecianis suaderet ut vectigalia recusarent eisque resisterent, Andrus eum in custodiam dari, ab iudicio condemnari, civitatique multari iussit; unde quidam magistratus exposuit: "Domine Wise, iura non iam habes quam pro servis non veniri." Calvinus Coolidge dixit eum fuisse unum ex hominibus qui Declarationem Libertatis excitaverunt. Xystus John Wise, pars Itineris 133 in Massachusetta, ex eo appellatur. Navis libertatis John Wise, die 14 Iunii 1942 deducta, etiam ex eo appellabatur.
Familia
Wise Abigail Gardner die 5 Decembris 1678 duxit, neptem Thomae Gardner Roxberiensis, quae ei peperit saltem septem liberos:
Per uxorem, Wise fuit avunculus magnus Praesidis Ioannis Adams.
Chitray
Chitray  est commune Francicum 165 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Constantinus Demertzes
Constantinus Demertzes (Graece Κωνσταντίνος Δεμερτζής; natus Athenis anno 1876; mortuus ibidem die 12 Aprilis 1936) fuit primus minister Graeciae.
Rebus iuridicis studuit apud Universitates Atheniensis et Monacensis; ab anno 1928 fuit etiam professor legum familiarium Athenis.
Anno 1910 electus est senator; annis 1913 et 1914 fuit minister classis in administratione Eleutherii Benizeli. Anno 1924 Factionem Unitam Progressus condidit. Iam moriturus per brevissimum spatium temporis fuit primus minister, minister rerum externarum necnon minister belli Graeciae. Post obitum eius Ioannes Metaxas factus est primus minister et dictator.
195 Eurykleia
195 , olim designatione 1949 QB2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Classiarii Austriae versato repertus est. In litteris Graecis Euryclea, e qua asteroides appellatus est, fuit Ulixis nutrix.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 195 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Georgius Caphantares
Georgius Caphantares (Graece Γεώργιος Καφαντάρης; natus Francistae Eurytaniae anno 1873; mortuus anno 1946) fuit primus minister Graeciae.
Rebus iuridicus studuit apud Universitatem Athenarum.
Coefficiens binomialis
Numerus Coefficiens binomialis seu binominalis sic definitur:
{k!} est factorialis numeri integri {k}.
Coefficientes binomiales perutilia sunt in arte combinatoria et Triangulum arithmeticum Pascalianum.
Beaudéduit
Beaudéduit est commune Francicum 196 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Haringtonhippus
Haringtonhippus (nomen a Petro Heintzman et alios anno 2017 statutum) est genus Equidarum qui in America Septentrionali aevo Pleistocaeno vivebant. Ex ossibus fossilibus speciei H. francisci descripserunt, quae species iam anno 1915 ab Olivario Hay sub nomine Equus francisci constituta est.
Aschau am Inn
Aschau ad Aenum est vicus et commune in circulo Bavarico Mühldorf ad Aenum 3'089 incolarum (anno 2012).
Rembercourt-sur-Mad
Rembercourt-sur-Mad est commune Francicum 186 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Albaret-Sainte-Marie
Albaret-Sainte-Marie est commune 537 incolarum (anno 2007) praefecturae Losarae in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Bourlon
Bourlon est commune Francicum 1203 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Il Volo
Il Volo est grex musicus Italianus anno 2010 creatus et a Petro Barone (Narum die 24 Iunii 1993 natus), Ignatio Boschetto (Bononiae die 4 Octobris 1994 familia oriunda e Sicilia) et Ioanne Luca Ginoble (Rosetum Aprutinum die 11 Februarii 1995) constitutus. Anno 2015 Il Volo carmine "Grande amore" feriis musicis Villae Matutiae victoriam reportaverunt. Septem studiorum albums remiserunt. Recentissima album tributum Ennio Morricone dicatum est, qui inscribitur Il Volo Sings Morricone.
Reillon
Reillon est commune Francicum 60 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Anacharsis
Anacharsis (Graece ) fuit philosophus Scythicus. Tempore Solonis (sexto saeculo ineunte) Athenas venit ad artes Graecas cognoscendas ; post reditum a populari quodam necatus esse dicebatur quia instituta Graeca in patriam suam introducere volebat.
Inter septem Graeciae sapientes referri solebat et variae inventiones ei tribuebantur quae tamen dubiae fidei sunt. Multa enim de eo ficta videntur quia locus communis erat apud philosophos sectae cynicae homines e barbarissimis gentibus velut non corruptorum morum exempla praeferre atque eos per naturalem quandam philosophiam ipsis Graecis sapientiores ostendere.
Grumultum Abbatum
Grumultum Abbatum (alia nomina: Grumulum) (Italiane: Grumolo delle Abbadesse) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 800 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Grumultenses appellantur.
De vita sua (Augustus)
Opus De vita sua in tredecim libris scripsit Augustus princeps (qui etiam confecit textum breviorem ex inscriptionibus cognitum, titulo Res gestae Divi Augusti). Libri De vita sua hodie deperditi sunt; fragmenta autem nonnulla ab historicis servantur. Suetonius citat et in opere suo De vita Caesarum et in libro De poetis.
Autographa jota
Autographa jota (Anglice plain golden Y) est papilio familiae Noctuidarum. Forma nominata in Europa endemica est; subspecies autem Autographa jota anatolica in Balcania meridiana, Asia meridio-occidentali, Turcia, Caucaso, et Irania septentrio-occidentali invenitur.
Latitudo alarum est 36–44 mm. Adulti ab Iunio ad Augustum volare solent.
Larvae foliis multarum plantarum, inter quas Eupatorium cannabinum, Galeopsis, Lamium, Salvia, Senecio, Stachys, Urtica, et Vaccinium myrtillus, vescuntur.
Subpspecies
Sunt duae species agnitae:
Telesphorus Placidus Toppo
Telesphorus Placidus Toppo (natus die 15 Octobris 1939 in pago Chainpur Indiae) est cardinalis ecclesiae Catholicae.
Alumnus est Collegii Sancti Xaverii Ranchiensis universitatisque Urbanianae Romae in urbe. Archiepiscopus Ranchiensis die 7 Augusti 1985 instauratus est. Congressu Episcoporum Indiae praesidet. Conclavibus mense Aprili 2005 et Martio 2013 adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt.
Amphiesma stolatum
Amphiesma stolatum est serpens familiae Natricidarum, typus generis Amphiesmatis. Habitat in Asia (Taivania, Sinis, Sri Lanca, India, Birmania, Thailandia, Vietnamia, Laosia, Cambodia, Nepalia, Pacistania) et Anura comedit.
Alexander Diomedes
Alexander Diomedes-Cyriacus (Graece Αλέξανδρος Διομήδης-Κυριακός; natus Athenis 3 Ianuarii 1875; mortuus 11 Novembris 1950) fuit primus minister Graeciae et nepos Diomedis Cyriaci qui et ipse primus minister fuerat.
Alexander Diomedes rebus iuridicis et oeconomicis studuit apud universitates Franciae et Germaniae. Ab anno 1905 fuit professor universitatis Athenarum. Ultimo anno vitae suae fit Academicus Athenarum. Meruit ut nomarchus Atticae et Boeotiae ab anno 1909; anno 1910 senator factus est pro factione Liberali, posteaque minister rerum oeconomicarum.
1773 Rumpelstilz
1773 , olim designationibus 1968 HE, 1930 GB, 1941 BS, 1945 EE, 1949 FF, 1951 YK2, 1953 JB, 1954 UX1, 1957 MD, et 1969 TA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild in Observatorio Zimmerwald versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1773 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cessio Mexicana
Cessio Mexicana anni 1848 in historia Civitatum Foederatarum narrata est regio civitatum hodiernorum Meridioccidentalium Americanorum quam Mexicum per Foedus Guadalupiae anno 1848 Civitatibus Foederatis concessit, sed non fuerat pars regionis ad orientem Fluminis Grandis iacens quae a reipublicae postulata erat, quamquam annexatio Texiae constituta biennium prius fines meridianos et occidentales Texiae non enumeraverat. Cessio Mexicana, in 529 000 milibus passuum quadratis consistens, est tertium a primo quaesitu terrestri in historia Civitatum Foederatarum: maxima quaesita sunt Emptio Ludoviciana (circa 820 000 milia quadrata) et quaesitum Alascae (circa 586 000 milia quadrata).
Batavia (Bavaria)
Batavia (Theodisce : Passau, Italice : Passavia, Bavarice : Båssa) est urbs in Bavaria. Nomen a legionariis Batavis habet qui ibi in castris collocati erant. Civitas complura nomina latina habet scilicet Batavis, Bacodurum, Batavia, Bathavinus, Bazzowa, Passavium.
Locus
Urbs iacet ad confluentes Danubii amnis et Aeni et Ilissi fluviorum. Ob hunc situm rite gloriatur Trium fluviorum Urbs (theodisce Dreiflüssestadt) esse.
Historia
Anno 1552 Bataviae illa pactio facta est de confessionibus romano-catholica et protestantica inter Ferdinandum I Sacri Romani Imperii regem et eos principes, qui in reformatione Martini Luther perseveraverunt. Quae pactio antecessit ei paci anno 1555 Augustae Vindelicorum pariundae, quae lingua theodisca Augsburger Religionsfriede nuncupatur.
Beaugies-sous-Bois
Beaugies-sous-Bois est commune Francicum 94 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Ucraina
Ucraina (Ucrainice Україна, tr. Ukrajina) est civitas sui iuris in Europa Orientali sita. A Russia in oriente et boreoriente, Ruthenia Alba in boreoccidente, Polonia, Slovacia, et Hungaria in occidente, Romania et Republica Moldavica in meridioccidente, et Ponto Euxino et Palude Maeotis in meridie et meridioriente circumventa est. Area geographica est 603 628 chiliometra quadrata, secunda civitas confinis in continente Europaea, post Foederationem Russicam. Caput est Kiovia. Lingua publica est lingua Ucrainica. Die 24 Februarii 2022 Ucrainae pacificae a Russia bellum indictum est.
Nomen
Antiqua Ucrainae terra nomine Latino classico Sarmatia ac etiam ex parte Scythia cognita est. Saeculis mediaevalibus nomina Russia, Ruthenia, et Roxolania, ipso vulgo Rus'  (Русь), ut designationes terrae Slavorum orientalium (i.e. territoriorum Ucrainae, Rutheniae Albae, et partis Russiae Europaeae nostri temporis) introducta sunt, et sensu stricto saepe denotationes solum terrarum Ducatuum Kioviensis, Czernihoviensis, et Haliciae Volhyniaeque (i.e. territorii, nunc ad Ucrainam pertinentis), cum terrae Rutheniae Albae in Lituania et ducatus Ruthenici partium aquilonis in Moscovia comprehenderentur.
Nomen Ucrainae primo anno 1187 in annalibus Kioviensibus, quale appellatio territorii Ducatus Pereaslaviensis, apparuit (qui cum Kioviensi et Czernihoviensi ad nucleum historicum civitatus Russicae antiquae pertinebat). Idem nomen apud annales Russicos (Ruthenicos) annis 1189, 1213, 1280, et 1282, Haliciam, Volhyniam occidentalem, Chelmiam, et Podlachiam significabat. In annalibus litterisque publicis Polonicis et Lituanicis saeculorum quattuordecimi–septindecimi, nomine Ucrainae terrae Ruthenicae Haliciae, Volhyniae, Kioviae, Podoliae, et Braczlaviae,  territorium  flumen  Danapris indicabantur. Eadem significatio etiam a medio saeculi septindecimi, post creationem civitatis Cosacicae Exercitus Zaporoviensis, servabatur. Cum Ucraina ad regnum Russicum Moscoviense (dein Imperium Russicum) adnexa esset, appellatio Ucrainae connecta est cum regione prope Danaprim, nomine Russiae Minoris vel Parvae (opposito appellationi Russiae Magnae vel Maioris, Foederationem Russicam significanti) – saepe terras prope Charcoviam includendo. In Lexico Universali Iohannis Hofmanni, anno 1698 edito, Ucraina descripta est provincia Poloniae ("Vocatur aliter Volhinia inferior seu Palatinatus Kioviensis, ab eius urbe primaria Kiovia, & Braczlaviensis") et Moscoviae. Inter secundam dimidiam saeculi undevicesimi et initium saeculi vicesimi nomen Ucrainae, quae olim Ruthenia vocabatur, amplificavit, et ipsum nomen gentile Ucrainorum (українці, tr. ukrajinci) in locum Russorum (русини, tr. rusyny) seu Ruthenorum gradatim substitutum est. Anno 1917, declarata est prima civitas, se 'Ucrainicam' publice vocans (Res Publica Popularis Ucrainica).
Etymologia nominis Ucrainae est obscura. Opinio divulgata a 'limite', 'margine', seu 'fine extremo' eam ducit (confer Russicum окраина, tr. okraina cum hac notione). Exempli gratia, secundum explanationem Lexici Universalis Hofmanni, Ucraina Poloniae "sic dicitur tanquam posita in limite Moscoviae et Tartariae minoris," Ucraina Moscoviae est "sic dicta quasi limes, quia posita est in limite Tartariae minoris seu Precopensis." Complures autem Ucraini nostri temporis talem opinionem refutant, et etymologiae favent quae vocabulum Ucrainae seu vulgo Ukrajina (Україна) a unione nominum substantivorum krajina (країна) vel kraj (край), 'terra', et u (у), 'suum', ducit. Ergo, Ucraina vero 'terram suam' (oppositam 'terrae alienae') denotet.
Historia
Homines primi in terra Ucrainica circa 900–800 milia annorum retrorsum habitabant, cum homines speciei Homo sapiens circa 40–35 milia annorum retro formati sunt. Inter culturas archaeologicas in Ucraina inventas, notandae sunt Trypilliensis (4000–2100 a.C.n.), Jamna (2800–2300 a.C.n.) et Srubna (1700–1300 a.C.n.).
Cum iam in antiquitate in terra Ucrainae hodiernae regna Scytharum, Sarmatarum, Gothorum, ac gentium aliarum exsistebat, initium verum civitatis et culturae Ucrainicae Russia Kioviensis saeculorum noni–tredecimi putatur, e cuius successoribus fuit Regnum Russiae, quod saeculis tredecimo–quattuordecimo in terris Ucrainae occidentalis nostri temporis exsistebat. Postea terrae Ucrainicae comprehensae sunt in Regno Polonico et Magno Ducatu Lituaniae, qui saeculo sedecimo regnum foederale formaverunt.