cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eugenius Morgunov
Eugenius Alexandri filius Morgunov (Russice Евгений Александрович Моргунов, tr. Evgenij Aleksandrovič Morgunov; 27 Aprilis 1927 – 25 Iunii 1999) fuit actor theatricus et cinematographicus atque moderator cinematographicus Sovieticus ac Russicus, anno 1978 titulo Artificis Emeriti RSFSR ornatus.
Sorède
Sorède (Catalane Sureda) est commune Francicum 3'083 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Francescas
Francescas  est commune 741 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Ger
Ger (Hispanice: Ger) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 467 incolarum sunt.
Circuitus internationalis Coreae
Circuitus Internationalis Coreae est cursus autocinetorum in Yeongam in Provincia Diella Meridiana in republica Coreana, in quo fieri potest Formulae Unius solum in Corea. Longitudo eius est 5.615 km, solum 3.045km partis de eo sumitur alteri autocinetis. Die 4 Septembris 2010 inauguratum est.
Flavius Caesarius
Flavius Caesarius (natus saeculo 4, mortuus saeculo 5) rerum politicarum peritus Romanus fuit.
Familia
Caesarius verisimile filius Palladii Rutilii Tauri Aemiliani, scriptoris de re rustica erat. Frater Caesarii Aurelianus, consul anni 400, fuit.
Cursus honorum
Anno 386/387 magister officiorum erat, deinde seditionem Antiochensium de vectigalibus inspexit. Annis 395 - 397 primo praefectus praetorio per Orientem erat. Anno 397 una cum Nonio Attico consulatum gessit. Eutropio casu ipse e magistratu remotus est. Gainas magister militum anno 400 eum iterum in praefecturam orientis tulit, quam ad annum 403 duxit.
1 Octobris
1 Octobris dies 274ª anni est (275ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 91 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum sunt Kalendae Octobres, quod Kal. Oct. abbreviatur.
Gwibdaith Hen Frân
Gwibdaith Hen Frân est acusticus grex musicus Cambricus e Blaenau Ffestiniog regione oriundus.
Historia
Anno 2006 fictus est grex; primum cantaverunt in tabernis, deinde in festis musicis velut Gŵyl Car Gwyllt, Festis Faenol, Maes B, Sesiwn Fawr Dolgellau anno 2007. Grex "Gwibdaith Hen Frân" nominatus est grege Old Crow Medicine Show pollente atque in memoriam Philipphi animalis domestici, Jac y Frân appellati.
Vallis Inferior (Langobardia)
Vallis Inferior (Italiane: Valdisotto) est municipium Italiae, circiter 3 500 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Vallinferiorenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Fractiones
Aquilone, Capitania, Cepina, Oga, Piatta, Piazza, San Pietro, Santa Lucia, Santa Maria, Sant'Antonio Morignone, Tola.
Quelmes
Quelmes est commune Francicum 567 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Eduardus Seimorus (dux I Somersetensis)
Eduardus Seimorus (c. 1500 – 22 Ianuarii 1552) fuit avunculus Eduardi VI, rex Angliae; ergo frater Ioannae Seimorae et levir Henrici VIII, rex Angliae. Fuit frater Thomae Seimori.
Clusonium
Clusonium  (alia nomina: Clausonium, Clauso, -onis) (Italiane: Clusone) est Urbs Italiae Italiae et municipium, circiter 8 800 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Urbani Clusonienses appellantur.
Lucius Cornelius Ti.f Lentulus Caudinus
Lucius Cornelius Ti.f Lentulus Caudinus (natus saeculo 4, mortuus post annum 274 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Clusonium
Geographia
Municipiumm clusoniense patet 25 km², altitudo urbis est 647 m et in Vallis Sariana (terra) situm.
Lucius Cornelius Ti.f Lentulus Caudinus
Familia
Filii eius Lucius anno 237 et Publius anno 236 a.C.n. consules Romani fuerunt.
Cursus honorum
Lucius Cornelius Lentulus anno 275 una cum Manio Curio Dentato (II) consul creatus est. Cum Dentatus contra Pyrrhum regem Epiri pugnaret, Cornelius Samnites vicit, triumphavit et nomen Caudinus assumpsit.
Gerunda
Gerunda (Catalanice Girona, Hispanice Gerona) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2013 97 292 incolarum sunt.
Historia
Anno 517, Gerunda habuit Concilium Gerundense, quod venerunt octo Hispanicos episcopos; in eo Concilio ii disputaverunt autem de baptismo: de tempore baptizando et de baptismo ad parvulos infantes in eadem die qua nati sunt; nam sic legitur in acta Concilii, apud J. D. Mansi (Concilium Gerundense, Canones IV-V; cfr. MANSI 1960, VIII, col. 549):
IV. De cathecumenis baptizandis id statutum est, ut in Paschae solennitate, vel Pentecostes, quanto maioris celebritatis maior celebritas est, tanto magis ad baptizandum veniant; ceteris solennitatibus infirmi tantum modo debeant baptizari: quibus quocumque tempore convenit baptismum non negari.
V. De parvulis vero qui nuper materno utero editi sunt, placuit constitui, ut si infirmi, ut astolet, fuerint, et lac maternum non appetunt, etiam eadem diem qua nati sunt (si oblati fuerint) baptizentur.
Quéant
Quéant est commune Francicum 608 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Le Soler
Le Soler (Catalane El Soler) est commune Francicum 7'221 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Pampanga
Pampanga (sonitur sicut 'pampan-ga')est provincia Philippinarum circiter 2 198 110 incolarum in insula Luconia, cuius caput est urbs Sanctus Fernandus. Hiberes hanc provinciam anno 1571 condiderunt. Incolae ipsorum lingua propria loquuntur, quam Kapampangan vel Pampangenio (vulgo Pampangueño) appellant. Est Aeroportus Internationalis Deodatus Macapagalis.
Fourques-sur-Garonne
Fourques-sur-Garonne  est commune 1251 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Deformatio
Deformatio corporis est notio mechanica de formarum mutatione a statu normali. Deformationes a viribus fiunt, et igitur sunt pars physicae.
Lex Hooke (sive lex elaterum) ut deformationem ut vim describitur, et hoc in materiis elasticis tenetur. Corpus rigidum nullas deformationes habet, sed non attingunt in mundo; tamen appellemus rigidum situationes in quibus deformationes neglegi possunt, et istud dicemus rigiditatem perfectam.
Servius Cornelius P.f. Merenda
Cursus honorum
Servius Cornelius Merenda anno 275 a.C.n. legatus Lucii Cornelii Lentuli consulis in pugna apud Caudium se fortissimus praebuit. Itaque anno 274 una cum Manio Curio Dentato (III) consul creatus est.
David McCallum
David, plenius David Keith McCallum (Glasgoviae die 19 Septembris 1933 natus), alumnus Regalis Academiae Artis Scaenicae, est histrio Britannicus.
2026 Cottrell
2026 , olim designationibus 1955 FF, 1951 EL1, et 1972 TE1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidis Indianae Observatorii Goethe Link repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2026 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Colles Orientales
Colles Orientales (Anglice: Orient Heights) est pars historica Bostoniae Orientalis. Fuit primus locus habitationis advenarum Italicarum in Bostonia, annis 1860 et 1870.
Sanctuarium Virginis Mariae
Sanctuarium Virginis Mariae (Anglice: Madonna Shrine) fundatum est anno 1954. Est praetorium Ordinis Sancti Aloysii Orione Civitatibus Foederatis Americae. Statua est exemplar statuae de sculptore Iudaeo-Italico Aenricho Minerbi anno 1953, Italiane: Madonnina, Centro Don Orione Monte Mario, Romae. Duae statuae sunt 10,7 metri. Nihilominus, statua Bostoniae est aenea. Statua Romae est aurata; nocte illuminata est.
Ecclesia Sancti Lazari
Ecclesia Sancti Lazari fundata est Presbytero Aloysio Toma. Ad annorum 1940, missae dicta sunt Latine, Italiane, Angliceque. Hodie, nomen ecclesiae est Ecclesia Sancti Iosephi et Lazari.
Edda Ciano
Edda Ciano (Forii Iulii die 1 Septembris 1910 – Romae die 8 Aprilis 1995) fuit Beniti Mussolini et uxoris eius Rachelis Guidi filia maxima.
Edda die 24 Aprilis 1930 Galeatio Ciano nupsit, qui postea a patre Italiae negotiorum externorum minister factus est. Die 25 Iulii 1943, post quam civitates alligatae exercitum in litore siculo exposuerunt et hanc insulam celeriter ceperunt, Magnum Consilium Fascismi, Galeatio Ciano consentiente, Beniti Mussolini imperium abrogavit.
Cum die 8 Septembris 1943 a Germanis Mussolini ut dux Rei Publicae Socialis Italicae restitutus esset, Ciano comprehensus et, iussu Mussolini qui preces filiae pro viro suo repudiavit, post iudicium Veronae die 11 Ianuarii 1944 supplicio affectus est.
Falmuthum
Falmuthum (Anglice Falmouth) est oppidum et portus prope Fal fluvium et Carrick Roads comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacens. Oppidum circa annum 1614 a Ioanne Killigrew rite conditum est.
8943 Stefanozavka
8943 , olim designationibus 1997 BH3 et 1995 QM10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Vagnozzi, astronomo apud Observatorium Astronomicum Sancti Luciae Stroncone versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8943 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Épône
Épône est commune Francicum 6'467 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Gualterius Pfister
Gualterius Pfister, vulgo Walter C. "Wally" Pfister (Chicagi natus die 8 Iulii, 1961) est moderator cinematographicus Americanus. Cum Christophoro Nolan ab anno 2000 collaboravit; fuit rector photographiae totarum pellicularum eius ab Memento usque ad The Dark Knight Rises. Anno 2014 primam suam pelliculam, Transcendence, moderavit.
Kennethus More
Kennethus More, vulgo plenius Kenneth Gilbert More (natus in Gerrards Cross Buckinghamiensis comitatus die 20 Septembris 1914; Londinii die 12 Iulii 1982 mortuus) fuit histrio Britannicus. Partim in insula Caesarea educatus est ubi collegium Reginae Victoriae frequentavit.
Clavenna
Clavenna  (alia nomina: Clavena )(Italiane: Chiavenna) est Urbs Italiae et municipium, circiter 7 350 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Urbani Clavennenses vel Clavennates appellantur.
Clavenna est urbs princeps Vallis Clavennae.
Geographia
Municipium patet 11 km² et altitudo urbis supra mare est 333 m.
Garriguella
Garriguella (Hispanice: Garriguella) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 863 incolarum sunt.
Olgiatum (Provincia Leucensis)
Olgiatum  vel Olgiate -atis (alia nomina: Olgias -atis, Olgiate Mulgorae) (Italiane: Olgiate Mòlgora) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Olgiatenses appellantur.
Bordères
Bordères  est commune 656 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
47 Ronin (pellicula)
47 Ronin (hoc est Quadraginta Septem Ronin) est pellicula a Pamela Abdy et Eric McLeod anno 2012 creata, Carolo Rinsch moderatore, de rebus gestis 47 equitum celebrium eodem nomine et vulgata anno 2014.
Argumentum
Asano Naganori daimyo (dominus feudalis) hybridam Kai (Keanu Reeves) adoptavit. Kai educatus est a Tengu numinibus. Naganori incantatus a venefica Mizuki, percussit publicum Kira Yoshinaka coram Shogun. Asano compulsus est facere mortem voluntariam (seppuku). Equites sine domino post eorum dominus gestas vel facinora ulciscentium fecerunt qui vetiti sunt a shogun. Equites sub Asano ulti sunt honore domini, Kiram interficiendo ab Oishi post consilium et opperiendis duobus annis et auxilio Kai qui necavit veneficam. Similiter, Kai draconem factam veneficam Mizukem necavit. Facinoribus factis, damnati sunt ut seppuku facerent.
Dirmutius MacCulloch
Dirmutius Ninianus Ioannes vulgo Diarmaid Ninian John MacCulloch (natus 31 Octobris 1951 in Comitatu Cantiae, Anglia) est professor historiae ecclesiasticae apud Universitatem Oxoniensem (ab anno 1997) et socius (quondam tutor senior) Collegii Sanctae Crucis (ab anno 1995). Ad diaconatum Ecclesiae Anglicanae declinavit quin ordinaretur ad presbyteratum propter causas politicas.
Vita
MacCulloch legit historiam apud Collegium Churchillense Universitatis Cantabrigiensis unde baccalaureatum artium in 1972, et magistratum artium in 1976 potitus est et ubi etiam scholaris organorum fuit. Diplomate ab Universitate Liverpolitana anno 1973 in administrandis archivis acquisito, reversus est Cantabrigiam ut compleret doctoratum philosophiae anno 1977 supervidente Galfrido Elton. MacCulloch socius electus fuit Societatis Antiquariorum Londiniensium anno 1978, et socius Societatis Regiae Historicae anno 1982, et socius Academiae Britannicae anno 2001. Doctor Divinitatis est Universitatis Oxoniensis et doctoratus litterarum honore ab Universitate Angliae Orientali ditatus est.
Epithelioma basocellulare
Epithelioma basocellulare sive basalioma est species cancri cutis. Feliciter, quamquam texta propinqua delere potest, hic cancer plerumque metastases non creat. Plures sunt variationes basaliomatis: exempli gratia basalioma terebrans, basalioma exulcerans; ambo sunt infesteriores.
Medici putant nimiam expositionem cutis ad solis radios hunc morbum efficere, nam basaliomata saepe in visu oriuntur.
Émancé
Émancé est commune Francicum 869 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
444 Gyptis
444 , olim designationibus 1899 EL, 1950 HB1, et A899 PD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hieronymo Eugenio Coggia in Observatorio Massiliae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 444 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Puisieux (Fretum Calisii)
Puisieux est commune Francicum 640 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Helder Pessoa Câmara
Helder Pessoa Câmara (Lusitanice: Hélder Pessoa Câmara) (1909–1999) natus est Fortalaetiae in Brasilia die 7 Februarii 1909 et theologus clarae famae fuit.
Fuit auxiliaris Fluminis Ianuarii episcopus (1952–1964).
Archiepiscopus titularis Olindae-Recifae (Archidioecesis Olindensis et Recifensis) creatus est die 12 Martii 1964. Semper amicus pauperum fuit, non in magna casa in territorio Archidioecesis, sed in parva domo apud cathedralem habitare vuoluit. De munere die 2 Aprilis 1985 decessit.
Obiit Recifis die 28 Augusti 1999.
Consacrationes
Helder Câmara consacravit Iacobum Postma et Marcellum Pinto Carvalheria. Coconsacravit Iosephum Vincetium Távoram, Agnelum Cardinalem Rossi, Geraldum Mariam de Morais Penido, Ioannes Baptistam da Mota e Albuquerque, Iacobum Parodi, Iosephum Lamartine Soares.
Christus Redemptor
Christus Redemptor (Lusitane: Cristo Redentor) est monumentum et statua Iesu Christi, in summo monte Corcovadone in Urbe Fluminensi Brasiliae situm. Statua est 30 metra lata et 38 metra alta, cum base et 634 900 chiliogrammata pondere.
Helder Pessoa Câmara
Apostolica sententia eius
"Nobis solitudo abest!"
Christus Redemptor
Monumentum novis septem miraculis mundi attribuitur.
Helder Pessoa Câmara
Apostolica sententia eius
"Solidão para nòs, não existe!"
Nonius Atticus
Nonius Atticus Maximus (natus saeculo 4, mortuus saeculo 4 aut 5) rerum politicarum peritus Romanus fuit.
Cursus honorum
Atticus Christianus senator fuit. Valentinianus II imperator eum anno 383/384 praefectum praetorio Ialiae habuit. Anno 398 consul una cum Flavio Caesario fuit. Fuit familiaris Quinti Aurelii Symmachi
Pontificium Institutum Altioris Latinitatis
Pontificium Institutum Altioris Latinitatis conditum est per Litteras Apostolicas a papa Paulo VI motu proprio die 22 mensis Februarii, anno 1964, datas, quibus Studia Latinitatis index est, ut praescripta Constitutionis Apostolicae Veterum Sapientia Ioannis XXIII ad effectum ducerentur. Institutum, quod Romae, apud Pontificiam Studiorum Universitatem Salesianam, sedem habet, sibi proponit linguae Latinae magistros Latinitatisque peritos, qui in seminariis, curiis aliisque institutis ecclesiasticis operam praestent, necnon homines litteris classicis atque Christianis antiquis doctos formare.
Pontificii Instituti Altioris Latinitatis discipuli sex semestribus post exordium Baccalaureatum assequi possunt et si deinceps alia per quattuor semestria in studia laudabiliter incubuerint Licentiam postremoque Lauream quattuor saltem studiorum semestribus postea completis.
Garrigoles
Garrigoles (Hispanice: Garrigoles) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 164 incolarum sunt.
Serralongue
Serralongue (Catalane Serrallonga) est commune Francicum 227 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ecclesia Sancti Bonifatii (Gota)
Ecclesia Sancti Bonifatii (Theodisce: Kirche St. Bonifatius) catholicum fanum est Gotae in Thuringia, in via Schützenstraße nr 22 situm.
Historia
Catholicis Gotensibus usque ad annum 1850 oratorium proprium concessum non erat. Anno 1780 prima missa celebrata est post Reformationis ingressum. Gratiam hanc dedit dux Ernestus II ne omnia fierent in domo privata quadam. Anno 1847 catholici Ecclesia Sancti Spiritus orphanorum uti potuerunt; insuper aedes administratoriae proprinquae inter vias Erfurter Straße et Mönchelsstraße sitae patuerunt. Anno 1855 christifideles catholici, postquam pecuniae parocho Ludovico Liebherr ducente collectae sunt, hortos musicographi Gaßner emerunt. Inde constructio fani novi incohata est, cui ichnographiam dederat architectus Gustavus Eberhard. Iste homo Gotae et in regione ambienti iam plura bella fecerat. Photographema de fani protoplasmate exstat unde conclusio facienda est ideas priscas non valde congruere effectae constructioni. Res factae sunt secundum genus Romanicum novum, quod dicitur. Historismus istis temporibus ubique diligebatur. Materia erat lapis arinaceus e latumiis valde propinquiis apud Seebergen ortus. Contignatio epihippio similis est, exstat et navis horizontalis et apsis. Area in qua constructa est ecclesia est rectangularis. Propter planificationis urbanae causas orientatio ecclesiae abest. Porta principalis in meridie est cum tympano alto et ad urbem spectans
Interna
Ut saeculo XIX mos erat historismus in ecclesiis struendis praevalebat. Pictor notus Paulus Emil Jacobs tres imagines in telo pinxit, quibus sunt figurae magnitudinis naturalis. Agitur de Virgine Maria, de Salvatore mundi et de Lazari resurrectione. Lazari effigies tamen evanuit anno 1980, cum fures ecclesiam inirent. Usque annum 1927 advenerunt varia alia: stationes Viae crucis, picturae decorae, ornamenta statuaria. Post annum 1927 artificia in ecclesiam importata paulatim ex ecclesia exportata sunt, ut in fine suppellectilium quasi nihil superesset. Anno 1932 altare novum exaratum est a Georgio Saumweber ex urbe Guntia. Etiam ambon restitutus est lectorio minori.
Post restaurationes anno 1949 confectas, cum apsidis fenestrae clausae et fenestrae in latera ambo inditae atque muri uno colore tecti atque subsellia diminuta sunt, secutae sunt alterae restaurationes anno 1956. Quo anno matroneum novum venit, cum ingressus ad orientem migravit porta meridiana mutata. Annis 1961 et 1962 solum renovatum est. Mutationes aliae in interioribus statum originalem omnino mutaverunt: ad utrumque apsidis latus ingruebantur altaria secundaria; nova Via crucis e cupro facta et calefactio moderna insuper omnia ditabant. Anno 1972, Concilio Vaticano Secundo peracto, altare privilegiatum et scalae anticae et cancelli communionis discesserunt. Subsellia in apside nova creata sunt et tabernaculum alio positum est.
Sed iam anno 1974 venerunt novae commutationes: calefactio et organum tubulatum discesserunt. Compensatum est organo electronico quod usque annum 1990 serviebat. Inde organum e vico Siebleben ad Gotam translatum missas ornat, cum ideae de novo organo domus confectricis Schuke mandando propter crumina aegrotantia ad irritum iissent. Coloratio murorum interiorum candida est salvis muris lateralibus rubris. Rubra sunt etiam tigna. Fontem baptismalem novum esse iussit anno 1984 Varnerius Schubert-Deister ex urbe Friedrichroda. Ut voces et musica melius sonent anno 1991 nonnulla commutaverunt et anno 1992 calefactionem novam ecclesiae reddiderunt. Anno 1999 tectum novum factum est et annis 2004 et 2005 exteriora aspectus novus bellissimus accepit.
Theodericus Fischer-Dieskau
Theodericus (Dietrich) Fischer-Dieskau (natus die 28 Maii 1925 Berolini, mortuus die 18 Maii 2012 in Bavariae oppido Berg) cantor baritonus, praefectus musicus atque pictor Theodiscus fuit.
Vita
Iam inter secundum bellum mundanum cantoris tirocinium coepit, sed anno 1942 miles conscriptus est et postea captivus belli in Italia factus est. E captivitate dimissus Berolinum rediit et ab anno 1948 inter alia in Iosephi Verdi opera Don Carlos cecinit. Anno 1949 primo in disco sonante audiebatur atque carmina Iohannis Brahms cecinit. Usque ad annum 1983 in multis operibus egit.
Benizelus Rufus
Benizelus Rufus (Graece: Μπενιζέλος Ρούφος, natus anno 1795 Patris, mortuus die 18 Martii 1868 eodem loco) rerum politicarum peritus Graecus erat.
Cursus honorum
Rufus, qui inter Bellum rerum novarum Graecum annis 1821 - 1828 pro liberate patriae certavit. Ioanni Capodistrias regnante primo Elidem, deinde Syrum gubernator rexit. Anno 1832 senator et anno 1835 consiliarius consilii ministrorum factus est. Anno 1848 administer rerum internarum erat, cum Georgius Cunturiotes primus minister esset. Annis 1855 - 1858 praefectus urbis patriae Patrarum erat. Cum Demetrio Bulgares et Constantino Canares anno 1862/63 vicarius regni erat, postquam Otho rex pulsus et antequam Georgius I regnum iniit. Ter Primus minister ipse erat: 	a die 10 Maii ad usque 30 Octobris 1863, diebus 9 Februarii - 14 Martii 1865 atque 11 Decembris 1865 usque ad diem 21 Iunii 1866.
Mevagissey
Mevagissey est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Forallac
Forallac (Hispanice: Forallac) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 1785 incolarum sunt.
Maritus
Maritus (nomen a vocabulo quod est mas deductum), sive vir, est coniunx virilis in matrimonio cum alio homine coniunctus. Coniunx muliebris uxor vel marita appellatur.
Capsicum (fructus)
Capsicum seu chilli est fructus plantarum florentium generis Capsici, in familia Solanacearum. Huic generi sunt quinque fere species, quarum cultivarietatibus homines pro cibo et medicamentis uti solent, videlicet Capsicum annuum, C. baccatum, C. chinense, C. frutescens, C. pubescens.
Aves fructibus capsicorum pabulantur, animalia rarissime quod apud ea capsaicinum dolorem stimulat. Homines tantum se capsicis medent.
De nominibus
Capsicum e verbo Graecitatis Byzantinae κάψικον derivatur, quod invicem e vocabulo Latino capsa mutuatur. Ioannes Actuarius, medicus Graecus saeculi XIII, κάψικον pluries, semel κάψικον Ἰνδικόν (i.e. "capsicum Indicum") in praeceptis medicamentorum scripsit, sine explicatione. Ioannes Ruellius, versionis Latinae Actuarii confector, "capsicum" et "capsicum Indicum" sine pluribus scripsit. Idem, auctor postea De natura stirpium, "cardamomum" hoc vocabulo Graeco intellegendum esse censuit, quem Carolus du Cange secutus est. Sed Casparus Bauhinus in Phytopinace, Actuario per editionem 1567 citato, idem vocabulum "capsicum/κάψικον" sicut synonymum "piperis Indici" intellegit, etymologiae falsae utens (non e vocabulo Latino capsa sed e Graeco κάπτω "haurio" deduci suasit) geographiamque et historiam deviam assumens: hoc enim genus, non in India sensu normali sed in Indis occidentalibus Americaque continente ortum, Actuarius scriptor saeculi XIII Europaeus cognoscere nequibat. Rubrica Bauhini "Capsicum seu Piper Indicum" nihilominus ab aliis botanistis accepta (praesertim a Gregorio de Regio qui de his fructibus mox utilissime disseruerit) omnes fere eruditi recentiores hoc nomen adhibent.
Ají, nomen origine Arawakense, Christophorus Columbus primus Europaeorum anno 1493 audivit: quod nomen ex Hispaniola in usum Hispanorum omnium Novi Mundi incolarum apprehensum est. Petrus Martyr ab Angleria (De orbe novo decades) hoc vocabulum ad Latinitatem suam anno 1530 accommodavit: "De pipere insulari continentique nunc parum ... dico piper quum non sit piper, quia piperis habeat vim et aroma ... vocant ipsi haxi ultima acuta".
Chilli fuit nomen apud Aztecos linguá Navatlacá usitatum. Ita iam rettulit conquisitator anonymus in Relatione anno circiter 1521 scripta.
Piper (ut qui ad aroma Piperis nigri alluderet) est nomen in linguis Europaeis iam ab anno 1493 saepissime adhibitum quia capsicum locum piperis in arte coquinaria Americanorum habuisse censebatur (ita iam Columbus et Petrus Martyr supra citati) atque mox in gastronomia Europaea talem usum usurpare incipiebat. Piper Indicum plures saeculo XVI scripserunt, ea ratione quod "Indiae occidentales" et "orientales" ab initio apud Europaeos haud distinguebantur; alii inter quos Carolus Clusius, ambiguitate huius nominis suasi, Piper Americanum scribere maluerunt.
Pigmentum (i.e. tinctura, conditura) est origo Latinus nominis in variis linguis hodiernis adhibiti sicut synonymum piperis vel speciarii.
Quiya atque recentius cayenne, nomina tam pulveris culinarii quam, e nuncupationibus in lingua Tupi capsicorum in Brasilia saeculo XVII cognitorum derivantur, sit quiyaqui, quiya-apua, quiya-cumati, quiya-carapo apud Bontium; quiya-apua, quiya-cumeri, quiya-uca; kyynha, varietates kyynhavi, kyynhai; quiya, quiynhá. Unde Anglice a principio kian, chian, chyan, kayan, cayan appellabatur, denuo ab anno 1783 cayenne pepper. }}
Uchu est nomen in lingua Quechua adhibita. Hodie apud Peruanos varietates Peruvianas denotat, ají varietates Mexicanas et Caribicas.
Tucker McGuire
Tucker McGuire, vulgo plene Anne Tucker McGuire (nata anno 1912; Londinii die 3 Augusti 1988 mortua) fuit actrix Britannica.
Index familiarum Agaricalium
Hic est index Agaricalium, ordinis fungorum classis Agaricomycetium (divisionis Basidiomycotorum). Agaricales sunt maximus fungorum grex qui res Anglice mushrooms appellatas generat, quibus sunt plus quam 400 genera et 13 000 species. Phylogenetica molecularis sequentiarum DNA ribosomalis explicatio hodiernam Agaricalium doctrinam emendavit, priorem doctrinam familiarum et generum multo retractans. Sequentes familiae adsunt in Agaricalibus, secundum Dictionary of the Fungi, editionem decimam (2008):
Commissum Scientificum Humanitarium
Commissum Scientificum Humanitarium (Theodisce Wissenschaftlich-humanitäres Komitee) est organizatio pro dignitate ac iuribus humanis et contra stigma et praeiudicium de homosexualitate ac transsexualitate, societas a Magno Hirschfeld in Germania die 15 Maii 1897 condita, die liberationis Oscar Wilde e carcero. Hoc consilium, cum Institut für Sexualwissenschaft vi Nazismi anno 1933 dimissum, renovata est anno 1998.
Capsicum (fructus)
Capsicum in America et Europa
Primus Europaeorum Christophorus Columbus de capsico fructu in ephemeride primae navigationis sub die 15 Ianuarii 1493 refert: "Abundat etiam ají, videlicet piper huius gentis e quorum magis quam piper valeant, sine quo nullus unquam cenat, quod saluberrimum est; quo quinquaginta caravellae quotannis in hac Hispaniola onerari possunt." Ipse semina huius fructus ad reges Hispanicos statim reddidit, sicut ex epistula anno insequenti in insula Isabella scripta constat: "illius axí quod nos piper nuncupamus, de quo e prima navigatione ad Exc. vestr. adduximus, hinc recipietis quantum mandabitis; cuius semina in hortis serta crescuntur." Didacus Alvares Chanca etiam, particeps huius navigationis, in epistula anno 1494 scripta ait: "Tanquam speciem ad condimentum habent speciem agí appellatam, e qua tam pisces quam aves quantas capiant comeduntur; quae multis varietatibus prodit" (sic nuncupatus) qui cum Cortesio Mexicopolim anno 1519 venit de "pipere" nundinis huius urbis venditato ait: "Habent varietatem piperis condimentarii, chil appellati, sine quo nullum cibum comedunt."
Seminibus a Columbo in Hispaniam remissis, cultus in hortis usque in Germaniam anno 1539 penetraverat, ubi Hieronymus Bock Spirae in urbe observans originem speciei nescivit: deutscher Pfeffer nuncupavit. E talibus observationibus Leonhartus Fuchsius anno 1542, nomina vernacularia indianischer et Calecutischer Pfeffer citans, speciebus a maioribus definitis "siliquastro" et "piperitide" frustra attribuere temptans, optimas imagines varietatum quattuor (inter quas fortasse Capsici chinensis) divulgavit. Quem sequens Guilielmus Turnerus anno 1548 capsica in hortis Angliae aliquibus coli relatus est (granis non albis sed flavis collectis) eisdemque nominibus usus est. Conradus Gesnerus anno 1561 e scientia horticultorum Germanorum "Aestiva est herba" recte ait "et nisi primo vere apud nos seratur, siliquas suas pulcherrime rubentes non perficit". Ergo Iohannes Gerardus, de Anglia anno 1597 loquens, has plantas e terris extraneis in Hispaniam Italiamque importatas "unde nos" ait "semina in nostros hortos Anglicos accepimus, cuius capsicum non iam ad illum splendidum colorem rubrum maturabat quem suá naturá possidet" causa adversitatis climaticae.
Interea Carolus Clusius, botanistarum saeculi XVI princeps, cultum capsicorum in Hispania et Portugallia rettulit tam ex itinere suo annis 1564 et 1565 suscepto, quam e descriptione Nicolai Monardes quam ipse e lingua Hispanica Latine verterit: Litteris parvis addidit ipse Clusius: "Capsicum hoc seu piper Indicum (Americum potius) diligentissime colitur tota Castella cum ab hortulanis, tum a mulieribus in fenestris aedium suarum. Etenim eo utuntur per totum annum, cum virente tum sicco, pro condimento et pipere. Spectatur varia forma ... sed et haec omnia genera aliquando vidi colore flavescente, in Lusitania, monasterio quodam circa Olysiponem".
Clusius postea se "Ulyssipone Conimbricam" proficiscente hanc speciem "nonnullis Lusitaniae locis" vidisse meminit, "caule in cubitales ramos diviso, graciliores tamen quam in vulgari", fructu exiguo "tam acris et fervidi saporis, ut gullatum fauces incenderet". Quod ille piper Brasilianum appellabat, nos sub nomine Capsici baccati recognoscere possumus.
Idem Clusius primus omnium de cultu prope Hungariam hac annotatione relatus est: "Memini etiam videre anno Christi M.D.XXCV magná copiá cultum in suburbanis Brunnae celebris marchionatus Moraviae urbis hortis, e quo cultores non contemnendum quaestum faciebant; erat enim apud vulgus frequens eius usus". Hodie eadem fere regione tritura paprica nomine e varietatibus capsicorum admodum mitioribus producitur.
Garcias Lasus Inca primus omnium, in Hispania exsul saeculo XVII ineunte scribens, species tres Peruvianas cultas generis Capsici distinxit, videlicet rocot uchu (C. pubescens), chinchi uchu (C. chinense), tertiaque cuius nominis oblitus est, id est, kellu-uchu (C. baccatum var. pendulum). Los de mi tierra, ait, son tan amigos del uchu, que no comeron sin el, aunque non sea sino unas yervas crudas ("gens patriae meae capsicum tam amant ne ullus cibus sine illud comedatur etiamsi nihil nisi paucae herbae crudae").
Cultus capsicorum a scriptoribus saeculo XVIII describitur, generis "climatum calidissimorum Americae et Africae oriundi" cui tempus sationis in Europa ultima hebdomas mensis Februarii esse debet; solam plantam esse (fabis exceptis) asseveratur "cui rustici Provinciae Francicae Occitaniaeque curas minutiores volenter dabunt: promptiores mense Februario, alii Martio serunt". Saeculo XIX ineunte botanistae separatim species tres, videlicet annuam, frutescentem, baccatam recognoverunt, saepe et quartam fructibus dulcibus. Speciem C. chinense Nicolaus Iosephus Jacquin anno 1776 ex horto botanico imperiali Vindobonensi descripsit.
Capsicum in Asia et Africa
Hanchei in urbe Sinarum iam anno 1591 ad hortos ornandos cultum est.
Capsicum "ubique" in Corea, secundum Yi Su-gwang, anno 1614 colebatur: "piper barbarorum meridianorum", i.e. Portugallensium, nuncupatum est; ab Iaponia in Coream introductum erat.
Usus
Fructus capsaicinum, substantiam facile in pingue dissolventem (lipophilicam) continet, quod dolorem ingentem et acerbum per receptorium capsaicini (TrpV1) inurit. . Antagonista TrpV1 dolores mitigare queant.
Tali sensu statim agnito, diaetetici Europaei iam medio saeculo XVI capsicum calidum ad gradum tertium vel et quartum ordinabant. Usque in medium saeculum XVIII, sicut antea, auctores hoc aroma hominibus sub climate tripico habitantibus, neque aliis, utile esse aiunt: ita Vincentius La Chapelle, scriptor de re coquinaria Francicus, habitudines "Indicas", scilicet Indiarum occidentalium, explicavit: ''C'est la manière Indienne. Au lieu de safran ce sont des racines de safran dont ils se servent, et à la place de poivre, c'est du piment'' ("mos est Indorum: loco croci curcumam, loco piperis capsicum adhibent").
Eodem fere tempore horticultor quidam Anglus primus omnium utilitatem capsicorum aceto conditorum confessus est: The flower is inconsiderable, but the fruit is conspicuous in the highest degree ... it affords an excellent pickle ("Flos eius haud notabilis, fructus autem conspicuissimus condituram optimam praebet"). Distinctio saeculo XVIII exeunte inter provincias septentrionales mediasque Franciae relata est, capsicis hic ad comesum cottidianum et loco piperis, illic ad hortos ornandos cultis. Insuper provinciis meridianis capsica ad ientaculum loco cepae et allii consumebantur. Idem auctor condituram capsicorum sicut anguriorum refert atque (primus omnium) confectionem aceti e capsicis per iniectionem capsicorum in cupas acetarias "ut vim aceti maturescentis augetur". Illi autem, qui usus "Indorum" Caribicorum Hispanorumque et Lusitanorum descripserunt, alias confectiones varias enumeraverunt: capsica e saccharo condita; sorbitiones patinasque et elixa e capsicis accommodata; parationem butyri cayennae.
Fructus capsicorum inter pabula salubriora gallinis dari solet. In medicina veterinaria aut capsaicinum aut "capsici fructus acer" (i.e. fructus siccus capsici cayennensis) aut Capsicum frutescens praescribitur ad avium, praesertim gallinarum curandum. Fructus capsicorum praescribuntur a populo Aguaruna Peruviae ad diarrhoeam canium venatorum, sicut et hominum, medendam.
Pulveres
Hae triturae de fructibus capsicorum a coquis saepe adhibentur:
Pronville
Pronville est commune Francicum 318 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Laurentius Naismith
Laurentius, vulgo Laurence Naismith (natus in vico Thames Ditton Surriae die 14 Decembris 1908; mortuus iuxta Southport Terrae Reginae die 5 Iunii 1992) fuit histrio Britannicus.
Gulielmus Parrus
Gulielmus Parrus, marchio Northamptoniae (Anglice: William Parr; natus 14 Augusti 1513, mortuus 28 Octobris 1571) fuit frater Catharinae Parrae, reginae Angliae uxorisque Henrici VIII.
Foulayronnes
Foulayronnes  est commune 5204 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania iuxta Aginnum.
Leimen
Leimen est urbs et commune Badense-Virtembergense 25'581 incolarum (anno 2012).
Plimmuta
Plimmuta sive Tamaropolis (Anglice Plymouth) est urbs Devoniae in Anglia meridiano-occidentali sita, ad ostium fluminis Tamari (vel Hamoaze) iacens, ubi nundinae et mercatus ex anno 1439 habentur. Ibi portus cum navalibus patet, et classis regia collocatur. Tamari Pons et Alberti Pons Regalis ferunt viam et ferroviam ad Saltash Cornubiae. Ecclesia cathedralis est sedes episcopi dioecesis Romanae Catholicae Plimmutae.
Res gestae
Urbs nomen Anglicum Plymouth exinde ab anno 1493 habet, antea Sutton appellata est.
Peregrinatores saeculo XVII hinc navi Mayflower nominata emigraverunt ut anno 1620 coloniam in America conderent.
In bello altero orbis terrarum Germani aeroplanis in oppidum impetum fecerunt, et magnam partem urbis destruxerunt. Post bellum urbs stilo annorum 1950 iterum aedificata est.
In urbe globis ignivomis destructa ad ecclesiam Sancti Andreae ad portam signum ligneum apparuit verbo Latino resurgam ornatum
Hic milites Americani et Britannici in naves impositi sunt ut magnam incursionem in Normanniam a Germanis occupatam faceret.
Plimmutae urbs unificatio oppida Plimmuta (olim Sutton), Portus Devoniae et "Stonehouse" est.
Beyrie-en-Béarn
Beyrie-en-Béarn  est commune 171 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Paulus Rowen
Paulus Rowen (natus in Rochdale die 11 Maii 1955) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Liberalis Democraticae qui inter alia a die 5 Maii 2005 legatus apud Parlamentum Britannicum est accurate munere populi  Rochdale in Parlamento Britannico fungitur.
Pluerna
Pluerna (Italiane: Pioverna) est flumen Italiae, in regione Langobardia situm atque tributarius Lacus Larii.
Decursus
Pluerna 27 chiliometra longitudine est et prope Grigna monte nascitur. In Valle Saxina interfluit et in Lacum Larium, prope Bellanum, influit.
Interrete
Interrete (-is, n) vel internexus  (-ūs, m) vel rete informaticum (-is, n) est ratio reticulorum computatralium inter sese per mundum totum conectorum, quae serie protocollorum interretialium ad communicandum inter retia machinasque utitur. Quod "opus reticulatum operum reticulatorum" in retibus privatis, vulgatis, academicis, negotialibus, publicisque spatii a minimis locis ad omnem orbem terrarum consistit, rebus vicissim per multa technologiarum communicationis electricitate, aere, et luce effectarum genera interconectis. Interrete vastam fontium ministeriorumque informationis varietatem fert, sicut documenta per hypertextum atque adhibitiones telae totius terrae coniuncta, cum litteris electronicis, telephonia, et tabulariis informaticis communicatis.
Data trans interrete, "fasciculis permutandis" (Anglice packet switching), moventur, ut qualibet via a fonte ad ultimam metam iter faciant.
Civitates plures varias leges de interreti habent.
Nonnulla periodica Latina in interreti eduntur.
Historia
Civitates Foederatae Advanced Research Projects Agency anno 1958 creavit.
Cletus
Cletus potest esse:
Aglinicurtis
Aglinicurtis (Francogallice Élancourt) est commune Francicum 25 575 incolarum (anno 2018) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Preures
Preures est commune Francicum 554 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Groucho Marx
Groucho Marx (natus Julius Henry Marx Novi Eburacum die 2 Octobris 1890; Angelopolis die 19 Augusti 1977 mortuus) fuit clarus histrio et comoedus Americana qui saepe una cum fratribus suis in grege Fratres Marx egit.
Universitas Indianensis
Universitas Indianensis (Anglice Indiana University) est composita universitas publica cui sunt multi campi in Indiana civitate Civitatum Foederatarum sita. Universitati sunt corpus scholasticorum plus quam 110 000 hominum doctrinae studiosorum, inter quos circa 43 000 hominum qui in campo universitatis Indianensis apud Bloomingtoniam et circa 31 000 qui Indianapoli in campo universitatum Indianensis et Purdue matriculaverunt.
Dos
Aestimatio dotis Universitatis Indianensis coniunctarumque societatum fundatarum anno 2011 fuit $1.57 billiones.
Forum Iudicium
Forum Iudicum (Castellane prisco: Foro Judico; Hispanice hodierno: Fuero Juzgo) est compilatio legum Medi Aevii, anno 1241 a rege Ferdinando III Sancto compulsum. Hoc forum est versio in lingua Castellana prisca Libri Iudiciorum Visigothici (anno 654 compulsum).
Per terras Castellae et Legionis hoc forum datum est incolis urbium captarum. Ab anno 1348 (et usque ad saeculum undevigesimum), Forum Iudicum maxima lex in Castella, Legione et Navarra erat.
Nunc Forum Iudicum usum est in Navarra et Vasconia cum foris regionis.
Genovefa Ludovica Tonge
Genovefa Ludovica Tonge baronissa Tonge magis nota simpliciter ut Jenny Tonge (nata Genovefa Ludovica Smith in Walsall die 19 Februarii 1941), medica, est rerum politicarum perita Britannica factionis Liberalis Democraticae quae a die 2 Maii 1997 usque ad diem 5 Maii 2005 legata apud Parlamentum Britannicum fuit accurate munere populi Richmond Park fungitur.
Uxor
Uxor, sive marita, est consors muliebris in matrimonio cum alio homine coniuncta. Vocabulum communis generis est coniunx vel coniux, quod autem in lingua antiqua saepius uxorem significabat. Coniunx virilis maritus appellatur.
Russell Napier
Russell Napier (Perthiae die 29 Novembris 1910 natus; Londinii die 19 Augusti 1974 mortuus) fuit histrio Australianus.
Gulielmus Hague
Gulielmus Hague (natus in urbe Rotherham die 26 Martii 1961) est alumnus Collegii Magdalenae apud Oxonienses, posteaque Instituti Europaei Administrationis Negotii, et biographus virorum publicorum Anglicorum. Ipse est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae; a die 23 Februarii 1989 legatus apud Parlamentum Britannicum munere populi Richmondiae Eboracensis fungitur. Conservativae factionis dux a die 19 Iunii 1997 usque ad 18 Septembris 2001 meruit. A die 12 Maii 2010 est Minister Rerum Externarum, primo ministro Davide Cameron.
Ecquevilly
Ecquevilly est commune Francicum 3'987 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
David (rex)
David (Hebraice דוד Dawēḏ (Dawîḏ), fortasse 'amatus' ) fuit secundus (post Saul) rex Israel, ut in primo secundoque libris Samuelis in Thanach dicitur. Davidi, qui circa annum 1000 a.C.n. regnavisse putatur, etiam multi Psalmi ascribuntur.
Adulescentia Davidis
Liber I Samuelis 17 Davidem alio modo aulicum factum esse narrat: David, qui gregem patris Isai in Bethleem pavit, a patre ad exercitum Saul, ubi tres fratres maiores serviebant, missus est, ut fratribus ac tribuno militum panem et caseum apportaret. Propter insectationes Goliath bellatoris Philistaeorum maxime iratus, postquam renuit arma, funda eum interfecit (I Sam 17,5-51): Saul, cuius filius puer fortis esset, percontatus eum ad aulam venire iussit.
David plebi valde acceptus et in proeliis victor mox regi invidiae esse coepit. Michol, regis filia uxorque Davidis, et Ionathan, regis filius, quocum David amore mutuo coniunctus erat, eum de insidiis regis praemonuerunt, ut fugere potuisset. Tum praedonum dux vitam egit, saepius e manibus militum Saul, qui eum insectabantur, evasit, reverentia muneris regii commotus bis vitae regis pepercit.
David rex
Aliquando uxoris nomine Bathsabee amore captus est, dum coniunx eius, Uria Hetthaeus, bello contra Ammonitas interest. David certior factus Bathsabee gravidam esse primo Uriam arcessere iussit; quod autem miles tempore belli domum intrare cumque uxore concumbere noluit, David litteris ducem Ioab praecepit, ut Uriam inter hostes missum morti proderet. Postea David Bathsabee, quae erat sua mulier octava, in matrimonium duxit (II Sam. 11). Filius quidem mortuus est (quod Nathan propheta poena Dei interpretatus est, II Sam. 12), tamen benedictio Dei super David remansit: filius Bathsabee secundus erat Salomon, qui Davidi successerit et templum Hierosolymitanum aedificaverit.
Libri Samuelis non solum regem optimum demonstrant, sed etiam virum amore iraque commotum ac dubitationibus vexatum, qui pro vitiis suis graves poenas solvit. Quod in narrationibus regiis illius temporis singulare est.
Domus Davidica
Narratio Davidica quandam theologiam secum fert, cuius nucleus in II Sam. 7,1-29 (et loco parallelo I Par. 7,1-17) invenitur: Benedictio Dei super domum Davidicam permanebit in aeternum! Ibi David, qui habitat "in domo cedrina", deliberat, num Deo, cuius "arca posita sit in medio pellium", "domum" (id est templum) aedificaret. Nathan propheta iussu Dei respondet id non Davidis esse; Deum ipsum Davidi domum aeternum (id est domum regiam sine fine) aedificaturum (II Sam 7,12-16):
In libri Regum 2:4 et iterum in I Reg. 8:25, conditio promissionis sive pacti ponitur: "Non auferetur de te vir coram me, qui sedeat super thronum Israel, ita tamen, si custodierint filii tui viam suam, ut ambulent coram me, sicut tu ambulasti in conspectu meo."
Quod promissio conditione limitata est, significare possit hunc locum scriptum esse, postquam Hierosolyma a Nabuchodonosore II expugnata et domus Davidica a solio amota est. Tamen una cum aliis locis (ut puta Is 7,14) spem regis futuri nutrivit, qui Messias populum suum in libertatem vindicaret. Haec exspectatio etiam in Novo Testamento (vide Lc 1,32) invenitur.
David in Novo Testamento
In narrationibus evangeliorum secundum Matthaeum et Lucam de Iesu puero, quae duas genealogias Iesu inter se diversas praebent, coniunctio genealogica inter Iesum et David per Iosephum, maritum Mariae patremque Iesu, constituitur. Praeterea Iesus in "civitate David" Bethleem natus esse traditur. In evangelio secundum Matthaeum, Iesus imprimis in locis quibus de miraculis eius narratur, filius David appellatur simulque Messias, qui populo suo salutem fert, designatur. Etiam Paulus Iesum e domo David oriundum esse ponit (2 Tim. 2:8 et Rm 1:3 et sequene). In evangelio secundum Ioannem quidam infitiantur Iesum Messiam esse, quod ex Galilaea esset (Io 7:40–43), sive auctor evangelii ignorantiam hominum demonstrare vult, sive ipse nihil de origine Davidica scit.
David in religione Christiana
Persona Davidis imprimis medio aevo maximi momenti erat, quod Iesus "filius David" appellatus est. Christianis pietas, sed etiam poenitentia Davidis, postquam cum Bathsabee peccavit, ante oculos positae sunt; etiam fortitudo regis magna admiratione fuit. David exemplum psalmistae ac poetae habebatur, quare et patronus societatis cantorum nomine "Meistersinger" erat. In hymno Dies irae una cum Sibylla ultimum iudicium annuntiat. Cum David eques et rex praestans duceretur, Carolus Magnus ab aulicis "novus David" appellari gaudebat. Unctio Davidis a Samuele propheta facta medio aevo exemplum unctionis regae erat. Praeterea ab artificibus picturis, simulacris, operibus musicis saepissime repraesentatus est.