cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cuba
Oeconomia
Cubana oeconomia vi percussa ineunte decennio 200 est propter Unionis Sovieticae et oeconomicae molis Consilii Auxilii Mutui Oeconomici (Russice: Сове́т Экономи́ческой Взаимопо́мощи, СЭВ) collapsum, cum quo praecipue mercaturas faciebat. Civitatum Foederatarum prohibitio commercii, quae a Cubanis "obsidio" (Hispanice: bloqueo) nominatur, ineunte decennio 197 vigens, ne Cubana oeconomia evolvatur impedit reprimendis importationibus exportationibusque cum Civitatibus Foederatis Americae. Octobri mense anni 2007 Consilium Generale Nationum Unitarum decimosextam motionem probavit (cum 184 suffragiis faventibus, 3 absentibus, 4 contrariis Insularum Marsaliensium, Israelis, Belaviae, et Civitatum Foederatarum et Micronesiae abstentione) ut Civitatibus Foederatis prohibitionis amotio postuletur. Inter recentissima problemata carum petrolei pretium, difficultas annonae in praecipuis mercatibus qui saccharum et niccolum exportent, damna huracanis provocata, periegetica depressio et instabiles mundanae oeconomicae condiciones sunt. Inter annum 2003 exeuntem et annum 2004 ineuntem, tam periegesis quantitas quam niccoli pretia et Cubanum commercium cum Civitatibus Foederatis, quamquam nummaria commercialisque prohibitio, auxerunt. Grandes commerciales necessitudines gubernatione cum Venetiola praesidis Chávez secundum Paniberoamericanam opticam sumptae sunt. Alia praecipua res efficiens in Cubanae oeconomiae recuperatione emigrantium pecuniariae missiones sunt. Transitio gubernationis Fidelis Castro versus gubernationem Radulphi Castro aliquot liberalizationis rationes attulit: Civitatis terrarum incultarum distibutio, salarii incrementum eis qui operi intenti sunt magis.
Opes oeconomicae
Per decennium 197, gubernationi Cubanae silvae tuendae sunt propter praecedentem desilvationem. Gubernatio in tota insula per resilvationem programmata egit quae silvas 27.7 centesimae territorii recuperare fecerunt; lignum praesertim productum pini est. Piscatus industria a parvis operatoribus et cooperativis geritur; gubernatio piscatus evolutionem incitavit qui quotannis incrementum obtinuit. Insulae praecipuae metallicae opes sunt, inter quas excellunt praesertim niccoli (cuius Cuba una principalium civitatum productoriarum mundanarum est) deposita, et quoque chromii, cupri, ferri, et mangani deposita et parva petrolei, asbesti, sulphuris, pyrites, et salis deposita sunt. Quae unum camporum praecipuissimorum Cubanarum exportationum constituunt sed commercialis prohibitionis causa leviter conlapsa sunt. Decennio 197 ineunte, civitas omnes exteras industrias (praesertim Civitates Foederatae) in insula adstantes fecit, gubernatio saccharicae industriae automatismi programma iaculata est; adhuc lactocaseicam industriam et fundos denuo ordinaverunt. In civitate textilis, alimentaria, tabaci industriae et petrolei ergasteria quoque sunt; sed minima caementi, cervisiae, chalybis, et fimorum chemicorum productio est. Electrica civitatis energia praesertim petroleo, carbone, aut sacchari officinarum reliquis altis ergasteriis gignitur. In Centumfocensi vicinitate ergasterium atomicum aedificatur.
Silvia Kinigi
Silvia Kinigi (anno 1952 nata) fuit prima ministra Burundiae (prima et adhuc hodie sola mulier) a die 10 Iulii 1993 usque ad diem 7 Februarii 1994 et post caedem decessoris sui Melchioris Ndadaye ergo inter feroce et cruentum Bellum Civile Burundiense de facto Burundiae praeses a die 27 Octobris 1993 usque ad diem 5 Februarii 1994.
Cuba
Exportationes
Anno 2005, Cubanae exportationes 2.4 miliones dollariorum produxerunt. Principales nationes versus quas exportationes diriguntur Nederlandia (18,5%), Canada (18,5%), Sina (16%), Bermuda (14%) et Hispania (5,1%) sunt. Exportata bona praecipue saccharum, niccolum, tabacum, piscatus, et pharmaceutica producta sunt. Cuba una principalium mundanarum productoriarum sacchari civitatum fuit, et circa 6,4% mundani niccoli mercatus dominatur. Nuper vasta petrolifera deposita septentrione insulae inventa sunt.
Importationes
Anno 2005, Cuba bona per 6.9 miliones dollariorum importavit et sui principales commerciales socii hoc sensu Venetiola (27%), Sina (15.8%), Hispania (9.7%), Germania (6.5%), Canada (5.6%), Italia (4.4%) et Civitates Foederatae Americae (4.4%) fuerunt. Prominentes alimentariorum, fomitum, vestium, et technologicorum productorum generum importationes fuerunt.
Trinovantes
Trinovantes fuerunt antiqua gens Celtica, et Civitas Romana Britannica, quae regiones praesentis partis Suffolciae cum partis Essexiae incolebat; finitima occidente Catuvellauni, et septentrione Iceni. Urbs capitalis populi liberi fuit Camulodunum. Caput civitatis Romanae Caesaromagum fuisse censetur.
Cuba
Communicationis viae
Viis communicationis clima non favet quod crebra huracana provocat. Adsunt septem portus: Centumfocensis, Avana, Hippomanepolis, Marielum, Matansansis, Novettae, et Sanctus Iacobus (Hispanice: Cienfuegos, L'Avana, Manzanillo, Mariel, Matanzas, Nuevitas, Santiago respective).
Periegesis
Periegesis in Cuba magnopere evolvitur, unum praecipuissimorum insularis oeconomiae motrorum fiens, Civitatibus Foederatis impositae prohibitionis commercialis prelo artata.
Cyprianus Ntaryamira
Cyprianus Ntaryamira (natus in Mageyo 6 Martii 1955; necatus die 6 Aprilis 1994) fuit a die 5 Februarii 1994 usque ad mortem Burundiae praeses. Interfectus est una cum socio suo, Iuvenale Habyarimana Ruandae praeside, iuxta Kigali Ruandae in sinistro casu aeroplani insidiá facto.
Cuba
Periegesis
Praeter officialem magnorum deversoriorum et pagorum cum actionibus delectandi causa periegesem Civitate iuxta cum privatis pecuniarum collocatoribus gestam, periegesis ab ipso facta campum capit, propter nominatas casas particulares litteraliter domus particulares quae periegetistas adventurosas cum Cubanis familiis cum convenientibus pretiis pernoctare permittunt. In hoc casu, praeter ientaculum, locales res cuppedinarias seu in prandio seu in cena degustare possunt. Ibi plene spiritus hospitii Cubanorum vivitur. Ad ex Cuba telephonandum in exteras civitates praesolutionis tabella (Hispanice: tarjeta) uti opportunissimum est; quod immediate sumptus pretium cognoscere permittit.
Flora
Cubana flora valde varia et suggestiva est, ob plus quam 8000 specierum. Silva pluvialis in aliquibus montuosae zonae locis densatur. Planities et aliquantum alta oropedia primis Hispanicae occupationis saeculis desilvata sunt ut pretiosis lignis, praesertim, anacartio et sagalino, praecipue ad naves construendas uterentur. Hodie pro his arboribus decenae milium chiliometrorum quadratorum cultionum, praecipue Sacchari officinarum sed etiam tabaci, citrorum, maizi, coffeae, et agaves qua ad funes fabricandas utuntur, patent. Dulcis Cubanus aspectus praesentia Roystoneae regiae valde characterizatur quae vel in magnis vel in parvis circulis vel sola ubiquaque in civitate crescit, cuius amplius 70 milliones speciminum sunt. Roystonea regia in insigne rem publicam repraesentante inseritur; cum eius foliis, specialiter duris, multis saeculis abhinc tecta ruralium domorum, fiscos et funes fabricantur.
Flos publicus est Hedychium coronarium, cuius nomen Hispanice, mariposa, 'papilionem' significat, quia eius color et forma papilionis similes sunt. In Cuba, praecipua cultio procul dubio Sacchari officinarum est, cuius cultio et eius industria recentioribus annis magna modernizatione fructae sunt, quae inter novas machinarias et fimos insigniter messis quantitatem, circa septem milliones tonnarum quotannis aestimatam, auxit. Alia multi ponderis productio est Nicotiana tabacum, non tantum ob obtentum lucrum, sed ob famam in praesenti toto in mundo firmata.
Fauna
Fauna varia et abundans est et species venenosae, seu insectorum, seu reptilium seu piscium, non sunt. Iguana, monstruosa sed innocua, multis in insulae zonis adest. In locis paludosis, crocodylus et caiman adsunt, qui tria metra longi attingere possunt. Quia in periculo exstinctionis species sunt, gubernatio Cubana regiones ad haec magna reptilia protegenda constituit.
In litoribus pullulant aves marinae, inter quas variae sternarum, phalacrocoracum, et pelecanorum species discernuntur. Generatim avium praesentia abundat. Clarus est Priotelus temnurus, quidam psittacus qui, cum suis formosis albis, rubris, et azureis plumis, civitatis vexilli colores imitatur. Aquae Cubanae, praecipue prope scopulos curalii, extraordinarium multicolorum piscium dimensionem dissimilium spectaculum offerunt, inter quos Sparisoma cretense, amphiprioninae, et pomacanthidae. Hoc mirificum spectaculum locus destinationis decadum subaquaticorum periegetarum e toto mundo est. In regionibus paludosis, crocodylus et caiman adsunt, qui tria metra longi attingere possunt. Quia in periculo exstinctionis species sunt, gubernatio Cubana regiones ad haec magna reptilia protegenda constituit.
Cultura
Cuba est secunda civitas in mundo ob indicem alphabetizationis secundum relatum 2007–2008 Programmate Consociationis Nationum pro Evolutione.
Litterae
Inter Cubanos scriptores notissimos patriota et civitatis heros Iosephus Martí, Geretrudis Gómez de Avellaneda, Iulianus del Casal, et, recentioribus temporibus, Iosephus Lezama Lima, Albertus Bayo, Alexius Carpentier, Reginaldus Arenas, Leonardus Padura Fuentes, Petrus Ioannes Gutiérrez excellunt.
Quamquam scriptor Italus Calvinus secundum ortus locum Cubanum erat, reapse in Sancto Iacobo Camporum (Hispanice: Santiago de las Vegas) ex Italicis genitoribus natus est, sed, tres annos natus, in Italiam cum familia emigravit. Memoranda est insuper relatio Civitatum Foederatarum scriptoris Ernesti Hemingway, cum insula cuius domus Avanae nuper museum facta sit.
Poesis
Cubana poesis praesertim locis de faunae floraeque ambitu harmoniaque exprimit. Multi vates quidem conceptis ad quotidianam uniuscuiusque vitam ligatissimis utuntur. Nihilominus, parvulus circulus abstracta fortissima concepta exprimens est.
Musica
Musica Cubana praecipue Hispanicae et Africae memoriae est permixtio. Modo valde minore, nihilominus, aliquod Asiatici ponderis notare possibile est quod saeculo undevicensimo exeunte, primis e Sina immigrantibus adventis, coepit.
Cithara Hispanica et Africa percussio inconfundibilem proprietatem rumbae, Cubano musico generi ob antonomasiam, conferunt. Etiam Caribici salsae rhythmi Cubanae musicae multum debet.
Alia praecipua musicalia genera in insula orta sunt, chronologico ordine; conga, punctum Guaxirum (Hispanice: punto guajiro), guaracia (guaracha), tumba Gallica (tumba francesa), contrasaltatio (contradanza), avanensis (habanera), trova, cianguium (changui), danzo (danzón), bolarius (bolero), sonus, guaxira (guajira), mambum (mambo), Afrocubanicum iazium Latinum, filinum (filin), ciaciacia (ciaciacia), pacianga (pachanga), nova trova (nueva trova), songensis (songo), et timba.
Inter praecipuos Cubanos musicos, consociatio Buena Vista Social Club Compatris Secundi (Hispanice: Compay Segundo), Abraham Ferrer, Silvius Rodríguez, Ernestus Lecuona, Paulus Milanés, et Omara Portuondo inveniuntur.
Cinematographia
Inter cinematographicos dispositores Thomas Gutiérrez Alea memorandus est.
Artes athleticae
Cuba magnam memoriam in folle volatico, seu masculino seu femineo cum magnis technicis sed praesertim physicis lusoribus semper habuit.
Nationalis ludus athleticus in Cuba est basipila. Reapse circulos hominum cuiusvis aetatis hunc ludum in hortis, in foris aut in viis ludentes videre. Cuba dominans natio in Libro Aureo campionatuum totius orbis terrarum cum 25 auris, duobus argentis et duobus aeribus e 37 editionibus est.
Pugilatus alius principalium ludorum Cubanorum qui, per annos, eam unam nationum prolificissimarum victores in omnibus huius ludi disciplinis praebentem fecit.
Gastronomia
Typicus potus Cubanus rhomium (Hispanice: ron) est, cum cuius basi gallicaudae in insula ortae sunt velut moxitum (mojito), cubalibera (cubalibre) et daequirium (daiquirí).
Cubani suinae carnis, piscis et faseolorum cum oryza (Hispanice: plato de moros y cristianos aut arroz moro) magni comsumptores sunt. Quoque varia fructuum et olerum genera multum utuntur.
Sylvester Ntibantunganya
Sylvester Ntibantunganya (natus in oppido Gishubi provinciae Gitegae die 8 Maii 1956), gentis Hutuensis proles, fuit anno 1993 minister a rebus externis atque a die 6 Aprilis 1994 usque ad seditionem die 24 Iulii 1996 Burundiae praeses. A quo anno inter senatores Burundienses nominatus est.
Peregrinatio Compostellana
Peregrinatio Compostellana, una ex maioribus peregrinationum christianarum est. Alii peregrini Hierosolymam et Romam eunt, necnon in alia loca.
Peregrini iter faciunt ad finem terrae, ad ultimum Occidentem (in Gallaecia, provincia Hispaniae). In urbe Compostella (vulgo Santiago de Compostela; etymologia "composta tell[ur]a") requiescit corpus sancti Iacobi apostoli. Eum venerantur, sollemniter in die festo eius 25 Iulii - et insolito modo quando hic dies festus etiam dominica dies est (in annis "sanctis" dictis).
Permulta sunt testimonia historica de peregrinatione ad Compostellam. Praecipuum monumentum autem Codex Calixtinus (a.D. 1140) esse videtur.
Insulae Ioniae
Insulae Ioniae sunt Graeciae partes.
Peregrinatio Compostellana
Varias vias peregrini ad Compostellam sequuntur. In Hispania, principalis Via Francogallica nuncupatur. In ea convergunt quattuor viae:
Sultzmatt
Sultzmatt vel Sulzmatt (Francogallice Soulzmatt) est commune Francicum 2'379 incolarum (anno 2020) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae. Ad regionem orientalem Alsatiam olim pertinebat, quae die 1 Ianuarii 2016 in maiorem regionem "Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia" contributa est, nunc autem ex plebiscito Grand Est appellatam. Hodie titulus communis in actis "Soultzmatt-Wintzfelden" scribitur.
Peregrinatio Compostellana
Aliae viae innectuntur in his quattuor viis. E.g., via Gebennensis ducit a Genava ad Podium, dein "via Podiensis" appellata est.
Sultzmatt
Oeconomia
Nomen e duobus vocabulis Germanicis compositum estː Sulz, sal, aqua salsa, et Matt, pratum. Etenim fons celeber ibi est cuius aquae sub signo Lisbeth venumdantur. Virtutes illarum aquarum iam tertio decimo saeculo a fratre Dominicano laudabantur. Praeter aquas minerales oeconomia vici e vinetis et turismo floret. Celebre est inter vina Alsatica ille grand cru Zinnkoepflé. Olim ferrum quoque (inter sedecimum et undevicesimum saeculum) in loco Wintzfelden appellato effodiebatur. Parvus rivus Ohmbach dictus commune transfluitː olim usque ad quindecim molinarum rotas ab eius aquis movebantur (ad frumentum et oleum et calcem et aliorum artificum usus).
Peregrinatio Compostellana
De Peregrinationis Compostellanae termino
In Aevo Medio sepulcrum christiani Apostoli Iacobi Maioris Compostellae, praeter Romam Hierosolymamque, terminum tertium peregrinationum christianorum erat. Iam saeculo 12 ineunte Capitulo Cathedrali Ecclesiae Cathedralis Compostellae, ante Romae, dogmata redemptionis scholastica methodus deductiva in curam pastoralem includi contingebant. Ita nuntius omnibus intellectus simplex advocationem Iacobi Maioris redemptionem Christo perficere exortus est. Postea insuper indulgentiae velut Iobelei introducti sunt.
Ecclesia Cathedralis Compostellae
Sepulcrum Iacobi Maioris in Ecclesia Cathedrali Compostellae esse putatur. Sita est Ecclesia Cathedralis, quae inter annos 1075 et 1211 erecta est, in communitate autonoma Gallaeciae. Hodie Patrimonio Totius Mundi attribuitur.
Sultzmatt
Historia
Summi domini ibi erant episcopi Argentoratenses quorum possessiones in ea regione Hochmundat dicebantur, quamquam spiritualiter Sultzmattenses ad episcopum Basilensem spectabant. Non minus quam septem burgi in veteribus scriptis memorantur et ob hanc nobilium domorum multitudinem vallis "praenobilis" appellata est (Vallée Noble). Ex illis burgis unus tantum superest, Wagenburgi castellum dictum, quinto decimo saeculo primum aedificatum et saepe postea mutatum.
Anno 1855 incolae cholerae pestilentia multum laboraverunt.
Steinbrunn-le-Bas
Steinbrunn-le-Bas (Germanice  Niedersteinbrunn) est commune Francicum 649 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Steinsoultz
Steinsoultz (Germanice Steinsulz) est commune Francicum 781 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Dominica in Palmis de passione Domini
Omnes quattuor evangelistae res istas tradunt. Benedicuntur rami palmarum et processiones multis in locis et nostris diebus fiunt. Insuper dies iste hebdomadam sanctam aperit.
Historia
Festum in ecclesiis orientalibus iam saeculo IV notum erat, cum per Occidentem non ante saeculum IX serperet. Romae pontifex maximus ipse ramos benedicit eosque transferri ad alia oratoria Romana iubet. In plagis septentrionalibus Europaeis saepe salix caprea, in Russia buxus sempervirens, in Graecia laurus nobilis, in Italia autem olea europaea pro palmis substituuntur. Christifideles ramos diutius domi servant, ut auxilio in necessitatibus sint.
Variis in terris asinus ligneus Salvatoris statuam vehit populo sequente et orante. Traditiones tales interdum tempore contrareformationis consulto reinstitutae sunt.
Loci evangeliorum
Testimonium de ingressu Salvatoris in pullo asinae sedentis dant e.g. haec verba sancti evangelii secundum Lucam (cap. 29, 33-38): "Solventibus autem illis pullum, dixerunt domini eius ad illos: Quid solvitis pullum? At illi dixerunt: Dominus eum necessarium habet. Et duxerunt illum ad Iesum; et iactantes vestimenta sua supra pullum, imposuerunt Iesum. Eunte autem illo, substernebant vestimenta sua in via. Et cum appropinquaret iam ad descensum montis Oliveti, coeperunt omnis multitudo discipulorum gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus, quas viderant, virtutibus dicentes: Benedictus, qui venit rex in nomine Domini! Pax in caelo, et gloria in excelsis!"
Mons Tiniosus
Mons Tiniosus (alia nomina: Castrum Aghinolfi, Castrum Agilulphi ) (Italiane: Montignoso) est municipium Italiae, circiter 10 550 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi et in Litore Apuano situm.
Mons Tiniosus non vicus sed municipium, vicus princeps, atque sedis communalis Platea est. Incolae Montetiniosini appellantur.
Fractiones
Cerreto, Cervaiolo, Corsanico, Debbia, Palatina, Pasquilio, Porta (lago), Prato, Renella, Rifugio Pasquilio, Sant'Eustachio, San Vito, Serra, Vietina.
TDP-43
TDP-43 est proteinum ad ADN et ARN cum elemento trans-activatione responso (communiter TAR DNA dictum) ligans. Est simul pars metabolismi ARN.
Momentum in degeneratione lobulari frontotemporali, sclerosi laterali amyotrophica et morbo Alzheimeriano habere videtur, quo copiae phosphoro oneratae (hyperphosphorylatae) ubiquitinoque (ubiquitinatae) eorum proteinorum corpuscula inclusionis aggregunt.
Abbreviatura "TDP" de verbis Anglicis  t rans-activation response element D NA-binding p rotein ac numerus nominis "43" de proteini pondere, 43 kDa enim, derivantur. Nomen geni eius est TARDBP, apud homines in chromosomate 1 locatum.
Natura TDP-43
TDP-43 primum anno 1995 ab virologicis descriptum est.
Neuropathologia
Saepe in morbis neurodegenerativis copiae phosphoro oneratae (hyperphosphorylatae) ubiquitinoque (ubiquitinatae) eorum proteinorum corpuscula inclusionis aggregunt. Nominantur commutationes iuxta moleculas TDP-43 proteinopathia TDP-43, aggregationes amyloidi formationem. Adhuc tamen contextus incertus ob dependentiam aliarum rerum pathologicarum videtur.
Videtur, ut uterque hippocampus sclerose (sclerosis hippocampalis) affectus sit.
Contextus cum morbis neurodegenerativis
In quibusdam morbis neurodegenerativis degenerationum lobularium frontotemporalium et sclerosis lateralis amyotrophicae copiae proteinorum TDP-43 corpuscula inclusionis aggregunt. Nuper encephalopathia limbica, morbo Alzheimeriano similis, cum corpusculis TDP-43 inclusionis descripta est. In his corpusculis pathologicis proteina TDP-43 coniunctiones cum phosphato et ubiquitino, demum sectiones patiuntur, et insolubiles fiunt.
Adhuc non minus quam 38 mutationes geneticae apud aegrotos cum sclerosi laterali amyotrophica atque degeneratione lobulari frontotemporali in periodicis scientificis divulgatae sunt.
Hutuenses
Hutuenses (vulgo Hutu) sunt gens quae in Africa Media, praecipue in Ruanda et Burundia, habitat; accurate 84 centesimae Ruandae et 85 centesimae Burundiae incolarum ad hanc gentem pertinent. Inter Hutu et Tutsi, qui easdem terras incolunt, ferocia et cruenta bella fuerunt.
Presbyter
Presbyter, in ecclesiis quae successionem apostolicam noscunt, est qui secundum sacramenti ordinis gradum accepit. Episcopi summi sunt sacerdotes; presbyteri in munere eorum intersunt, sed diaconi sunt ordinati non ad sacerdotium sed ad ministerium. Eodem tempore presbyteri saepe sacerdotes vocantur. Tria sunt munera sacerdotum: munus regendi, ad quod pertinet populum Dei regere, et munus docendi (id est Christifideles in rebus ad fidem et mores pertinentibus erudiendi), et munus sanctificandi, quo populus Deo uniatur Deusque populo praesentetur. Ergo satis constat sacerdotem mediatorem Dei et hominum esse, non vice unius mediatoris Dei et hominum, hominis Iesu Christi, unici et summi sacerdotis, sed in persona Christi agentem, ut actio Christi praesentetur hominibus.
Vota
In rituali ordinationis presbyterorum a Paulo PP. VI promulgato, et Ioannis Pauli PP. II auctoritate renovato, varia vota faciunt diaconi antequam ordinentur ad sacerdotii gradum:
Volo. Volo. Volo. Volo. Volo, Deo auxiliante. Promitto.
Pelias
Pelias (Graece Πελίας) in mythologia Graeca est filius Neptuni et Tyrus, rex Iolci in Thessalia, frater Aesonis, et patruus Iasonis. Ex Anaxabia uxore unum filium genuit, Acastum, et quinque filias: Alcestem, Pelopiam, Medusam, Pisidicen, Hippothoen.
Pelias fratrem regno avito spoliavit: nam Aeson, filius regis Crethei et Tyrus uxoris, patri rite successerat. Postquam regnum fratris iniuria usurpavit, timere coepit filium Aesonis, Iasonem. Itaque eum in Colchidem apud regem Aeetam misit, ad vellus aureum quaerendum; sperabat enim adulescentem ex tam periculosa expeditione numquam rediturum. At Iason, vellere aureo potitus, rediit cum Medea, filia Aeetis magicarum artium perita, quam auxilii praebiti gratia uxorem duxerat. Tum nova uxor crudelem ultionem parat: nam, dum coram eis annosum arietem in tenerum agnum convertit, filiabus Peliae Medea persuasit herbis validis et magicis carminibus se iuventutem Peliae reddere posse. Tum omnes filiae praeter Alcestem quae noluit patrem suum cultris confodere, ut veterem sanguinem exhaurirent, et corpus exsangue in aquam ferventem et magnum aeneum caccabum coniecere. Qui miserabiliter ita periit: nam Medea dolo herbas sine vi delegerat.
Codex Calixtinus
Historia
Antiquissima eius libri recensio, circa annum 1150 descripta, in archivo ecclesiae cathedralis Compostellanae adservata est. Altera recensio antiqua, vulgo "Ripoll" dicta, Barcinone adservata est. Aliae versiones in variis Europae urbibus, praecipue Romae, diffusae sunt.
Index
Codex Calixtinus quinque libros habet:
Storckensohn
Storckensohn (Germanice Storkensauen) est commune Francicum 228 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Alexander Martinus Sardina
Alexander Martinus (vulgo: Alexander-Martin) Sardina (natus in Hamburgum die XV Septembris 1973) historicus educationem germaniæ est et socius ex concilii fuit.
Vita
Sardina schola catholica educatum. Postquam maturitatem anno 1994 adeptus est, Sardina scientia Americanæ, pædagogia et politica scientia apud Universitas Hamburgensis studebat. Tum ibidem anno 2017 doctor promotus est.
Cursus honorum
Sardina ab anno 1994 sodalis Christianæ Democraticæ Unionis Germaniæ (CDU) est et annis 2005-2008 legatus parlamenti Hamburgi fuit.
Collisor Hadronalis Magnus
Hadron, cuius nomen ex adiectivo Graeco ἁδρός (hadros, scilicet densus vel corpulentus) trahitur, significat quoddam genus particularum, sicut protona et neutrona, quas vis fortis colligat. Collisor Hadronalis Magnus specialiter particulas hadronicas paene lucis velocitate mittet ut circulos faciant in canale subterraneo cuius diametrus est circum 8.6 chiliometrorum. Cum satis acceleratae sunt, hae particulae magna cum displosione sibi occurrent.
Plures quam 7 000 physici collaborabunt ut particulas fugitivas ex displosionibus observent. Physici enim sperant hanc collisiones in collisore visas producere data quae theorias recentes de natura massae sustineant. Exempli gratia una theoria postulat novam particulam existere Higgsianam quae per interactiones cum aliis particulis massam eorum producit.
Sternenberg (Rhenus Superior)
Sternenberg est commune Francicum 156 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Basilius Daniel Suciu
Basilius (Dacoromanice Vasile-Daniel) Daniel Suciu (natus die 7 Novembris 1980 Bystriciae) diurnarius et rerum politicarumperitus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.
Iuventus et munus
Suciu anno 1999 scholam Bystriciae finivit atque deinde apud Universitatem Lucian Blaga Cibiniensem ad annum 2003 rebus politicis studebat. Annis 2004 - 2007 diurnarius in Bystricia operam dedit atque in praefectura Cibinii circuli laboravit. Tum ad annum 2012 consiliarius camerae legatorum Romaniae erat.
Cursus honorum
Suciu anno 2007 sodalis factionis PSD factus est et anno 2012 primolegatus ad Cameram legatorum Romaniae electus est. Hunc mandatum ad praesentem tenet. Die 22 Februarii 2019 minister progressus regionalis et periegesis atque primus minister vicarius in consilio ministrorum Vioricae Dăncilă nominatus est. Die 23 Decembris 2019 Ioannes Ştefan ei successit.
Familia
Suciu uxorem duxit atque duos liberos habet.
Franciscus Corticius
Franciscus Corticius fuit organista, magister cappellae et compositor Italicus, qui operam suam apud curiam ducis Florentiae et postea primi magni ducis Tusciae Cosimi I dedit.
Lucius Mussius Aemilianus
Lucius Mussius Aemilianus (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 262) eques Romanus et usurpator fuit.
Arteria cerebelli inferior posterior
Arteria cerebelli inferior posterior, breviter PICA (TA: 12.2.08.019) est arteria partes cerebelli inferiores irrigans. Plerumque utraque arteria ex arteria vertebrali oritur.
Cadmus
Cum soror Cadmi Europa a Iove rapta esset, pater Agenor Cadmum et filios eius aut eam invenire aut domum numquam redire iussit. Cadmus, cum oraculum Delphis consuluisset, ab Europae investigatione desistere et urbem in loco ubi 'bovis iaceat' condere iussus est. Cadmus bovem aliquem miserum per mediam Graeciam totam pepulit donec bovis fatigatus iacuit. Hoc in loco Cadmus, cum draconem Marti carum interfecisset, dentes serpentis extrahere dimidiumque eorum in terra serere ab Athena iussus est. Quos cum Cadmus sevisset, viri armati e terra exsiluerunt inter se pugnantes. Quinque horum virorum superfuerunt, quibuscum pacem fecit. Tandem Cadmus cum nonnullos annos Marti servivisset, rex urbis Cadmeae factus est.
Arteria cerebelli inferior posterior
In syndroma medullari laterali (seu syndroma Wallenbergiensi) fluxus sanguinis intra arteriam cerebelli inferiorem posteriorem vel arteriam vertebralem interruptus videtur.
Cadmus
Cadmo et Harmoniae filiae fuerunt Semele, Agaue, Ino, Autonoë.
Lucius Mussius Aemilianus
Cursus honorum
Aemilianus circa annum 245 praefectus vehiculorum trium provinciarum Galliarum fuit, tum procurator Pelusi Paraetoni, procuator portus utriusque Ostiae (anno 247), deinde vice agens praefecti Aegypti, denique praefectus Aegypti ab anno 259 vel 261.
Paschalina Lehnert
Paschalina Lehnert fuit monacha Bavarica. Ab anno 1917 cum Eugenius Pacelli nuntius in Baviaria erat usque ad mortem pontificis anno 1958 papae Pii XII scriba a secretis fuit. Dicitur, "Virgo Potens" potentissima fuisse.
Lucius Mussius Aemilianus
Usurpator
Cum anno 260 Valerianus Augustus a Sapore I rege Persarum captus esset, Aemilianus novos imperatores in oriente creatos Quietum et Macrianum Iuniorem adiuvit. Sed eorum morte in proelio contra Gallienum imperatorem anno 261 nuntiato Aemilianus post 30 Octobris ipse purpuram sumpsit, ne a Gallieno puniretur. Quod non sine magno periculo Gallieni fuit, cum Aemilianus cum Memore, praepositi frumenti in Aegypto parandi, Romam alimentis excludere potuit.
Mors
Aurelius Theodotus, dux militum Gallieni, eum ante 30 Martii 262 vicit et captum ad imperatorem Gallienum misit. Is eum iugulari iussit. Theodotus successor praefectus Aegypti factus est.
Beauty and the Beast: The Enchanted Christmas
Beauty and the Beast: The Enchanted Christmas est pars altera (anno 1997 confecta) pelliculae Beauty and the Beast.
Cetus (constellatio)
Cetus est constellatio a Piscibus ad austrum versus visibilis. Finitimae Fornax, Eridanus, Sculptor iacent.
Ducatus Mantuanus
Ducatus Mantuanus (Italiane: Ducato di Mantova) fuit antiqua civitas in media Italiae septemtrionalis parte, cuius duces ad familiam Gonzagam pertinebant, accurate Gonzaga anno 1530 Mantuae duces creati sunt.
Anno 1707 Ducatus familiae Habsburgo, iam Ducatus Mediolanensis dominae, cessus est et, insequenti anno die 30 Iunii 1708, Ducatus Mantuanus cum hac civitate contributus est.
Memor
Memor Maurus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 262) anno 261 praepositus frumenti parandi ex Aegypto fuit. Eo anno Lucium Mussium Aemilianum Praefectum Aegypti adiuvabat, qui post mortem Quieti et Macriani Iunioris usurpatorum, ipse purpuram contra Gallienum imperatorem sumpserat. Qui motus non sine periculo Gallieni fuit, quod frumento ex Aegypto intercluso Roma fame laboraret. Itaque Gallienus anno 262 Aurelium Theodotum ducem militum in Aegyptum misit, qui primo Aemilianum vicit, deinde etiam Memorem militibus necari iussit, quamquam hic imperator non proclamatus erat.
Syntactic Structures
Syntactic Structures (titulus Anglicus; Latine scilicet "Structurae syntacticae") est primus liber a Noam Chomsky anno 1957 editus, qui disciplinam linguisticae et praecipue syntaxis in studium structurae linguarum internae et modorum quibus mentibus loquentium linguae intelliguntur fere omnino mutavit.
In pagina 13, Chomsky suam philosophiam linguisticae dat:
Citationes
Noam Chomsky
Steinbach (Rhenus Superior)
Steinbach  (Alsatiane  Steibăch) est commune Francicum 1'356 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Stetten (Rhenus Superior)
Stetten est commune Francicum 338 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Colorless green ideas sleep furiously
Colorless green ideas sleep furiously (scilicet Latine: "incoloratae virides cogitationes dormiunt saeviter") est sententia a Noam Chomsky in libro Structurae Syntacticae anno 1957 proposita, ut locutores cuiusdam linguae sequentias grammatice et syntactice bene formatas etiamsi sensu significationeve carentes facile intellegere posse monstraret.
Lucius Calpurnius Piso Frugi (usurpator)
Lucius Calpurnius Piso Frugi Thessalicus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 261) fuit nobilissimae et consularis familae vir. Anno 261 Macrianus usurpator eum contra Valentem proconsulem Achaeae misit, qui Gallienum imperatorem adiuvit. Milites eius eum Thessaliae imperatorem proclamaverunt et nomen "Thessalici" dederunt. Copiae Valentis eum etiam imperatorem fecerunt atque Pisonem necaverunt.
Franciscus Liszt
Franciscus Liszt (natus Doborján (Theodisce Raiding) in vico Hungarico in dicione Imperii Austriaci die 22 Octobris 1811; mortuus Baruthi die 31 Iulii 1886) fuit compositor, clavilista, organista, orchestrae conductor, ordinator, educator musicus. Inter eius opera magna sunt Sonata clavili in b maiore, S. 178, Rhapsodies hongroises, S. 244, Symphonia "Faust" S.108.
Vita
Pater, quamquam excellebat ipse generis Hungariae antiquitate nobilitateque, fuit vilicus principis Esterházy, sic familiaris Francisci Iosephi Haydn. Novem annos natus, Franciscus Liszt praebuit concentum musicum, quem aliquot maecenates audiverunt, tribuerunt ei pensionem ad studia sex annorum. Pater negotium suum renuntiavit et filium Vindobonam comitatus est, ubi Antonius Salieri et Carolus Czerny eum docuerunt. Biennio post iter Lutetiam fecit, ubi Cherubini eum in conservatorium non accepit, pueros abhorrens mirabiles. Brevi tamen in amore et deliciis urbi toti fuit, ubi appellabatur "le petit Litz" (i.e. Litz minor)
Anno 1834, Mariam Comitissam de Agoult adamavit, quae amoris causa dereliquit familiam suam. Coniuncte generaverunt tres liberos, unam Cosimam, quam Ioannes de Bülow, posterius Ricardus Wagner uxorem duxit. Convivere autem non potuerunt, amor transitorius fiebat odium. D'Agoult libellum Nadine scripsit, maledicens de Francisco. Deinde Liszt Vimariae occupatus favebat musicae "modernae" Ricardi Wagner, Hectoris Berlioz, et Camilli Saint-Saëns.
Ultimum eius verbum ante mortem suam fuit "Tristan."
Praeclara opera
Inter eius compositiones clarissimas sunt:
Simona Signoret
Simona Signoret (nata Simone Henriette Charlotte Kaminker Aquis Mattiacis die 25 Martii 1921; mortua Autheuil-Authouillet die 30 Septembris 1985) fuit clara actrix et scriptrix Francica. Anno 1949 Signoret Ivo Montand nupsit. Ei saepe contigit personificare mulieres ilices.
Vita
Filia interpretis Iudaeici pueritiam Lutetiae egit. Germanis annis inter 1940 et 1944 insessoribus Repugnationi Francicae adhaesit. Eodem tempore autem theatro inflammata est: anno 1941 machina cinematographica queentiam eius primo aucupata est. Secundo bello pancosmico finito in pellicula criminali caliginosa Macadam (1946) Signoret, quae numquam in arte histrica erudita erat, meretrix erat. Ingenium histrionale magnum, forma egregia et suavitas trahitoria permittebant, ut partes feminae fatalis in pelliculis mariti Ivonis Allégret mire efferret; eius matrona annis inter 1944 et 1949 erat.
Nobilitatem maximam autem adepta est hoc opere utroque: pellicula Maximiliani Ophüls La ronde (1950; adaptio Francogallica operis Arthuri Schnitzler cui titulus originalis Der Reigen) et pellicula Iacobi Becker Casque d'or (1951; iterum humananda fornicatrice). Ab anno 1951 se mire produxit et in scaenis una cum Ivo Montand, cui anno 1951 nupsit. Inter alias pelliculas annorum 1950 mentionis dignae sint Henrici Georgii Clouzot Les diaboliques (1954), Ludovici Buñuel La mort en ce jardin (1956; gesta cum Michaele Piccoli) necnon Iacobi Clayton Room at the Top (1958; cum Praemiorum Academiae decore pro optima actrice principali).
Tunc autem feminas annis maturiores, sibi fidentes et carneas incorporare maluisse videtur, e.g. in opere Stanislai Kramer Ship of Fools (1965). Annis 1970 inobliteratas partes egit in Le chat (1970; secundum mythistoriam Georgii Simenon) et in Patricii Chéreau Le chair de l'orchidée (1975). Anno 1977 praemio César honorata est pro opere La vie devant soi (iterum pro scorti partibus).
Signoret scriptrix
Dua monita vitae suae scripsit: La nostalgie n’est plus qu’elle était (1976) et Le lendemain, cela était souriante''. Etiam fabulam Milesiam pepigit praetitulatam Adieu Volodia (1984).
Peregrinatio (religio)
Peregrinatio (-ionis, f.) est iter sacrum, ad locum sanctum venerandum effectum.
In Christianismo
In Ecclesia Catholica sunt tres peregrinationes maiores:
Peregrinatio ad Hierosolymam apicem habet in visitatione basilicae Sancti Sepulcri, ubi sunt mons Golgotha (locus Passionis Dominicae) et Sanctum Sepulcrum vel Anastasis (locus Resurrectionis Dominicae). Alia loca sancta visitantur in Terra Sancta, praecipue Bethleem (basilica Nativitatis) et Nazareth (basilica Annuntiationis).
Peregrinatio ad Romam apicem habet in visitatione sepulcri apostoli Petri, in basilica Vaticana. Quae peregrinatio etiam dicitur "ad limina Apostolorum", id est, includit visitatio basilicae viae Ostiensis cum sepulcro apostoli Pauli. Hae duae basilicae dicuntur "maiores", sicut etiam basilica Lateranensis (cathedralis Urbis et Orbis) et basilica Sanctae Mariae maior. Aliae basilicae minores dicuntur ; inter quas basilica Sancti Laurentii, Ecclesia Sanctae Crucis in Hierusalem et Sancti Sebastiani ad Catacumbas, additis basilicis maioribus, stationes sunt gyri septem ecclesiarum. Via principalis quae Romam ducitur est via Francigena.
Peregrinatio Compostellana apicem habet in visitatione sepulcri Apostoli Iacobi, in basilica quae Compostellae erecta est, in Gallaecia Hispaniae. Via principalis quae eo ducitur est via Francogallica, antea in quattuor viae divisa.
Academia Nationalis Scientiarum Civitatum Foederatarum
Academia Nationalis Scientiarum Civitatum Foederatarum est societas academiae scientiarum cuius sodales consilium de scientiis administrationi Americanae dant. Academia anno 1863 a praeside Abrahamo Lincoln condita est.
Museum Piaggio Ioannes Albertus Agnelli
Museum Piaggio "Ioannes Albertus Agnelli"est artium industrialium museum Italicum, Ponte Herae in urbe, in Provincia Pisana et in Tuscia regione. Suum initium anno 2000 fuit, et conditor Ioannes Albertus Agnelli fuit, Praeses Piaggio Societatis ab anno 1993 ab 1997, anno mortis sua. Museum hodie maximum numerum birotularum automatariarum Vespa continet et extras conlectiones cum alteris historicis vehiculis.
Passus duplex
Passus duplex (Hispanice: pasodoble) est saltatio Hispanica. Scimus Hispanicas saeculi sexti decimi saltationes pasodoble quoque appellatas, in quibus vir et femina coniunctim saliunt; nihilominus circa annum 1920 passus duplex hodiernus creatus est, in tauromachiis.
Nux (discretiva)
Nux est:
Sickert (Rhenus Superior)
Sickert est commune Francicum 329 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Otto Schily
Otto Schily (natus 20 Iulii 1932 Bauci) vir publicus Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.
Munus
Post scholam maturitate finitam Schily Monachii, Hamburgi Berolini iustitiae studebat. Anno 1962 secundam probationem accepit et ab anno 1963 iurisconsultus laborat. Annis 1968 - 1977 nonnullos reos tomocratiae accusatos defendebat.
Hadrianopolis (provincia)
Hadrianopolis  est Turciae provincia. Urbs eiusdem nominis est caput huius provinciae, cui 396.462 incolarum anno 2007 sunt. Haec provincia in parte extrema ad occidentem versus Turciae in Thracia sita est.
Otto Schily
Cursus honorum
Schily ab anno 1980 sodalis Viridum fuit. Anno 1983 legatus Dietae Foederalis electus est. Quod tum legati viridum post annos duos se recedere ab honore legatorum more factionis coguntur, Schily 1986 Dietam Foederalem reliquit. Anno 1987 reelectus est. Sed cum 2 Decembris 1989 inter praesides legatorum Viridum creatus non esset, Viridum factionem reliquit et sodalis SPD factus est. 2 Decembris 1990 iterum in Dietam Foederalem missus est. Anno 1998 a novo cancellario Foederali Gerhardo Schröder Administer Foederalis Rerum Internarum nominatus est. Hunc honorem ad annum 2005 tenuit. Electione Dietae Foederalis anni 2009 Schily non iam candidatus erat.
Michael Steno
Michael Steno  fuit Reipublicae Venetae Dux a die 1 Decembris 1400 usque ad mortem.
Tyrone Power
Tyrone Power (natus Tyrone Edmund Power III Cincinnatis in urbe Ohiensi die 5 Maii 1914; subito infarctu cordis mortuus Matriti die 15 Novembris 1958) fuit cinematographicus et theatralis histrio Americanus. Romina sua filia cantrix Italiana est.
Acroenus (provincia)
Acroenus (Turcice  Afyonkarahisar) est Turciae provincia. Urbs eiusdem nominis est caput huius provinciae, cui 163207 incolarum anno 2008 sunt.
Felix Mendelssohn Bartholdy
Felix Mendelssohn Bartholdy, praenominibus plenis vulgaribus Jakob Ludwig Felix (Hamburgi natus die 3 Februarii 1809; Lipsiae die 4 Novembris 1847 mortuus), primae aetatis Romanticae compositor, clavilista, duxque orchestrae Germanicus fuit. Compositionibus eius symphoniae, concentus, musica clavilis, musica organica, musicaque camerata continentur.
Valens (usurpator)
Valens Thessalonicus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 261) vir militaris, proconsul Achaeae atque usurpator imperatore Gallieno regnante fuit.
Felix Mendelssohn Bartholdy
Vita
Felix Mendelssohn Bartholdy erat nepos philosophi Moses Mendelssohn.
Valens (usurpator)
Cum imperator Valerianus, pater Gallieni, a Sapore I rege Persarum captus esset, in Oriente Macrianus et Quietus fratres imperatores proclamati sunt. Contra eos Gallienus Valentem proconsulem Achaeae misit. Macrianus autem Pisoni imperavit, ut Valentem necaret. Sed Valens a militibus suis ipse imperator "Valens Thessalonicus" proclamatus Pisonem vicit et necavit. Paulo autem post ipse quoque a militibus caesus est.
Felix Mendelssohn Bartholdy
Vita
Mendelssohn director orchestrae Passionem secundum Matthaeum Iohannis Sebastiani Bach compositoris redintegravit (Bach post mortem e memoria ceciderat, donec Mendelssohn hoc opus direxerit). Compositor compluria opera clarissima  composuit: scenas musicas Mediae aestatis noctis somnium (haec et aliae compositiones Balanchine saltationem saeculo vicensimo converterit), Italicam symphoniam IV, Caledoniam III, violinae concertum, et alia.
Soror Francisca Mendelssohn fuit existimata clavicen.
Anas (avis)
Anas est nomen vulgare multarum avium aquaticarum familiae Anatidarum, anseribus et cycnis exceptis. Haec est grex paraphyletica, ex forma, non haereditate, definita. Inter genera avium quae anates appellari solent sunt Anas, Bucephala, Aix, Cairina, Aythya, Histrionicus, Clangula, Oxyura, Tadorna et alia. Anas platyrhynchos et Cairina moschata ab hominibus manusetae sunt. Anatum caro, ova, ac pluma ab hominibus usurpantur.
Sextus Pompeius
Sextus Pompeius Magnus Pius (ca. 67 - 35 a.C.n. erat minor natu filius Pompei Magni a tertia uxore, Mucia Tertia, frater iunior Gnaei Pompei. Contra alterum triumviratum pugnavit. In hoc bello, contra Octavianum et M. Antonium, Sextus Pompeius fit Rex Navium.
Vita
Caesare Rubiconem transgresso anno 49 a.C.n., inito bello civili, Sexti frater Gnaeus patrem secutus cum senatoribus ad orientalem effugit. Sextus interim Romae in custodia Corneliae Metellae novercae remansit. Cum Pompei exercitus apud Pharsalum superatus esset, Sextus cum Cornelia ei in Lesbos insula occurrerunt et una in Aegyptum fugerunt. In adventu, Sextus observabat patrem dolo occidi. Postquam Cornelia Romam rediit, sed Sextus in provincia Africa copias ante Caesarem iunxit.
Postquam apud Thapsum Scipionem Catonemque, fratres Pompeios apud Munda vicit Caesar. Gnaeus Pompeius supplicio capitis affectus est, sed Sextus iterum effugit. Hoc tempore ad Siciliam, quo copias navales exstrueret, venit. Caesare interfecto, Bruto Cassioque mortuis, Octavianus Sexto in medio inter se et Antonium oppugnabat. Sextus Octavianum apud Messinam vicit, sed a Marco Agrippa apud Naulochum superatus est. Sextus ad Asiam fugit, sed Mileti sine iudicio supplicio capitis affectus est.
In litteris
In Lucani carmine De Bello Civili Sextus in libro sexto comparet. Hic Sextus, qui cognoscere futurum vult, ad potentissimam Thessalidem proficiscitur ut Erichthonem consulat.
Pan (deus)
Pan (Graece Πάν) in mythologia Graeca est deus priscus, naturae et pastorum patronus, inter deos Olympicos non numeratus.
Rino Gaetano
Rino Gaetano, plenius Salvator Antonius Gaetano, fuit cantor et musicus Italicus, natus Crotone in Calabria die 29 Octobris 1950, mortuus Romae sinistra calamitate autocinetica occisus die 2 Iunii 1981.
Abecedarium gothicum
thumb|Litterae Gothicae antiquae cum litteris Romanis quae postea antiquae nuncupabantur. Abecedarium Gothicum litterae Gothorum sunt et similes sunt litteris Romanis et Graecis, ab Ulfila conditae.
Final Fantasy IX
Final Fantasy IX est ludus electronicus et iam nona pars seriei valde placitae Final Fantasy.
Argumentum
Zidane fur amabilis est, qui iussu sui praefecti Barcis aut, ut res verius dicatur, iussu principis Floris Philurae (Anglice vel Theodisce: Lindblum; verbum Theodiscum Latine redditum fere Flos Philurae significat) reginae Alexandrinae Branis filiam Garnetem rapuerit. Itaque Zidane latronumque globus eius castellam Alexandriae petunt tragoediam ibi acturi, inter quam Garnetem rapuerint. sed res evenit aliter quam excogitata: Garnes sponte sua Zidanem comitatur, quod certior facta erat Zidanem Florem Philurae rediturum esse; Garneti enim in animo est ibi avunculum visitare.
Ultima vi centurioni Steiner (Latine fere: Lapidarius), personae gravi - fortasse mores sui sunt causa nominis - sed ob habitum facetissimo, qui custos Garnetis est, contingit, ut navem globi latronum aeriam conscendat, Garnetem servaturus sed ignarus consilii Garnetis.
Fridericus Myconius
Fridericus Myconius (vere: Friedrich Mecum; natus die 26 Decembris 1490 Lichtenfels in Franconia Superiore, mortuus die 7 Aprilis 1546 Gotae) qui antea frater franciscanus fuerat, fuit reformator summus in Thuringia theologus Germanicus.
Vita
Myconius anno 1510 Franciscanus factus est ad Montem Sanctae Annae in Saxonia et anno 1512 Vimariae. Ibi anno 1516 sacerdos ordinatus est. Myconius inde a principio Reformationis sectator entheus fuisse videtur; monasterium deserens anno 1524 Gotam venit tamquam parochus protestanticus unde quasi reformator totius Thuringiae creatus est. Pluribus congressibus disputatoriis particeps in Lipsiam vocatus est ut ibi nova fides institueretur.
Opus eius de Historia reformationis (quoad regionem Gothensem) edidit S. Cyprian anno 1715 Gotae. Lommatzsch autem eius vitam descripsit anno 1825 opere cui titulus Narratio de Myconio.
Lingua Lycia
Lingua Lycia ex inscriptionibus primi ante Christum natum millennii nota est. Quae lingua in numero linguarum Anatolicarum habetur propiorque est linguae Luviae. Lycii ipsi linguam tr^mmili appellabant.
Nomina Lycia e quattuor declinationibus sunt (a - i - e - u), quae per quinque casus declinantur (nominativum, genetivum, dativum, accusativum, ablativum). Linguam Lyciam in abecedario proprio scriptam videmus, quod a litteris Graecis derivatum est. Exstant octo vocales (a - e - i - ^m - ^n - u - â - ê) et viginti una consonantes (b, β, g, d, θ, k, q, p, κ, t, τ, χ, w, z, j, m, n, r, s, h, l) quarum pronuntiatio quidem incerta est. In sententiis obiectum (directum) primum locum tenere solet, praedicatum medium, subiectum postremum.
Schlierbach (Rhenus Superior)
Schlierbach est commune Francicum 1'137 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Tarsus (os)
Tarsus est os tarsi pedis et hominis et animalia tetrapoda. Connectitur tarsus, pars pedis proxima, cum ossibus cruris et metatarsii.