cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Quattuor elementa
Intellectus omnes subversi sunt saeculo duodevicensimo exeunte, ratione moderna elementorum chemicorum concepta.
Ioannes Stamos
Ioannes Philippus Stamos (vulgo John Phillip Stamos), natus in Cypress die 19 Augusti 1963, est actor, cantor, et musicus. Notissimus est operibus suis in televisione, primum in persona ut Jesse Katsopolis in serie televisifica comoediae rerum status Full House ("Domus Plena"; 1987-1995).
Buneville
Buneville est commune Francicum 172 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Sel
Sel est Norvegiae commune 6002 incolarum (anno 2012) in provincia Oppland.
Boulogne-la-Grasse
Boulogne-la-Grasse est commune Francicum 468 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Baiocae
Augustodurum seu Augustodurus civitas Baiocassium, postea Baiocae (Francogallice Bayeux), est urbs Franciae in praefectura Calvorum Dorsorum, in provincia Normannia Inferiori iacens. Incolarum 15 403 habet. Praeclara est propter Tapete Baiocense, quod eventus Anglicae Normannorum invasionis acupictura describit. Aevo Romanorum urbs capitalis fuit civitatis Baiocassium.
Lacus (discretiva)
Lacus potest:
Paragraphus
Paragraphus (a verbo Graeco παράγραφος (sc.γραμμή) 'nota iuxta scripta') est scriptorum mensura de quadam re. Paragraphus ex una vel pluribus sententiis consistit. Paragraphi non postulati grammatica, tamen expectantur in scriptione formali, ad prosam longiorem ordinandam.
Daniel Gookin
Daniel Gookin (1612—19 Martii 1687) fuit miles, colonus Virginiae et Massachusettae, et scriptor culturae Indorum Americanorum.
Paragraphus
Vix aut nihil erat spatium inter verba in scriptione antiquissima linguarum classicarum Graecae et Latinae, et bustrophedon ('rursum prorsum in vices') forte scriptum est. Directio autem scriptionis, et divisiones verborum interpunctioque terminalis solita temperi facta sunt: primo paragrapho, quae fuit similis sublineae initio novae mensurae. Quae paragraphus mutata est in "pedem muscae" (¶), quae nota in manuscriptis Anglicis mediaevalibus inter sententias insertum videtur. Folium hederaceum (e.g. ☙) quoque eodem modo adhibitum est.
Gorgium (Liger Atlanticus)
Gorgium (Francogallice Gorges, Gallonice Gorj, Britonice Gored) est commune Francicum 4'189 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligeris Atlantici in regione occidentali Pagis Ligeris.
Daniel Gookin
Cum Roxberiae Massachusettae habitaret, fuit vicinus Reverendi Ioannis Eliot, pastoris Primae Paroeciae Roxberiae, apostoli Indorum appellati. Elizabetha (baptizata 1645), filia Danielis, filio Ioannis Eliot nupsit. Gookin fuit unus ex conditoribus scholae Latinae Roxberiae anno 1645 constitutae. Fuit etiam legatus Curiae Generalis. Mense Iulio 1648, familia Gookin se trans Flumen Carolum ad Cantabrigiam movit, ubi munus ducis gregis exercitati sustinuit.
Ingolstadium
Ingolstadium urbs Bavariae. Ibi anno 1776 Adam Weishaupt Illuminatorum ordinem condidit.
Daniel Gookin
Gookin Londinium rediit, ubi Olivarius Cromwell Protector proclamatus erat, et Vincentius Gookin, Danielis patruelis, fuit membrum primi Parlamenti Protectoratus. Cromwell Danielem poposcit suis amicis Bostoniae suadere ut coloni in Iamaica fierent; propositum autem fuit infelix, et Gookin iterum Angliam recurrit. Qui Martio 1658/1659 factus est Collector Vectigalium Dunquercae. Rege autem Carolo II Dubrem redito, Daniel ad Novam Angliam fugit cum regicidis Generale Eduardo Whalley et Tribuno Gulielmo Goffe, qui mox Cantabrigiae habitare coeperunt.
Gookin duos libros de Indis scripsit: Historical Collections of the Indians in New England ('Congeries historicae Indorum in Nova Anglia'; anno 1674 confectus, a Massachusetts Historical Society anno 1792 prolatus), et The Doings and Sufferings of the Christian Indians ('Acta et dolores Indorum Christianorum'; anno 1677 confectus, anno 1836 prolatus). Etiam Historia Novae Angliae scripsit, sed solum partes huius libri exstant.
Gookin die 19 Martii 1686/1687 obiit, et in Vetere Solo Sepeliendi Cantabrigiae sepultus est.
Archiereus
Archiereus (Graece ἀρχιερεύς) potest esse:
Ringebu
Ringebu est Norvegiae commune 4551 incolarum (anno 2012) in provincia Oppland.
Interpunctum
Interpunctum vel interpunctio est signum non alphabeticum, quo verbum in textu positum a proximo separatur intellectus causa. Interpuncta varia sunt, sicut punctum (.) quo finis periodi vel sententiae indicatur, aut virgula sive comma quo fines incisionum vel membrorum inserticiorum denotari possunt. Variis linguis variae sunt interpungendi rationes, quas etiam grammatici praescriptionibus moderantur. Latine scribentis est potius usum editionum philologarum quam suae vernaculae observare. Interdum tamen commate sagaciter posito legentem ab ambiguitate defendere possumus. Si enim "Qui exiit cum fratre redit" scribamus, ambiguum est, utrum "Qui exiit, cum fratre redit" an "Qui exiit cum fratre, redit" intellegi debeat.
Titanes
Titanes (Titan, -is m., interdum Titanus -i m.; Graece ) in mythologia Graeca sunt immortales aetatis antiquae personae, Urani et Gaeae filii. Urano autem devicto, Cronus, Titanum minimus natu, mortales immortalesque regebat (quod regnum cognomen aetatis aureae meruit) usque ad Titanomachiam, id est, bellum quod Zeus (seu Iuppiter), Croni filius, in patrem gerebat una cum Poseidone et Hade fratribus. Titanes victi in Tartarum carcerem coniecti sunt.
Interpunctum
De origine interpunctionis
Inscriptiones antiquissimae et manuscripta mediaevalia scriptione continua exarata sunt. Iam inter antiquos coeptum est puncto (·) singula verba a proximis separari, a quo interpunctum appellatum, nec non interpunctio, quo verbo etiam interpungendi actus significabatur. Praeter puncta alia quoque ornamenta, sicut hederae distinguentes, in usu erant. Postea quidem denuo scriptio continua in usum recepta est, quod usque in manuscriptis mediaevalibus haesit. Cui interpungendi usui postea substituta sunt interspatia vel spatia vacua inter verba posita.
Titanes
Origo Titanum
Hesiodus inter filios et filias Gaeae enumerat duodecim quos Urano peperit: sunt Oceanus, Coeus, Crius, Hyperion, Iapetus, Thea, Rhea, Themis, Mnemosyne, Phoebe, Tethys et Cronus. Eis Uranus ipse nomen Titanum dedit.
Nomina Titanum
In fontibus variis Titanes sic enumerantur:
Interpunctum
De usu interpunctorum
Interpunctio primum verbis separandis servivit. Nec non deerant signa elocutoria, quibus sententiarum verborumque ornamenta inlustrabantur, quo melius res ad declamandum dispositae intellegi possent. Quae signa cum elocutioni tum scriptioni proderant. Itaque vis et sensus interpunctionis extensa est ad alia quoque signa quae intellectui inservirent. In editionibus philologis haec interpungendi ratio originem trahit a manuscriptis mediaevalibus, quorum usus per saecula haesit. Attamen nonnulli exstiterunt loci, quos emendari oportet.
In hodiernis textuum Latinorum editionibus haec saltem interpunctorum genera in usu sunt:
Choreographia
Choreography, vocabulum Anglicum 'choreographia' significans, primum in dictionario Anglico Americano annis 1960 apparuit. Choreographer, etiam verbum Anglicum 'choreographus' significans, ut titulus Georgii Balanchine pro On Your Toes, spectaculo Broadway, anno 1936 primum adhibitum est. Antea, credita pro ludis scaenicis et pelliculis locutiones adhibuerunt sicut "greges ab aliquo ad scaenam proditi," "saltationes ab aliquo ad scaenam proditae,"  vel simpliciter "saltationes ab aliquo" ad significandum choreographum.
8531 Mineosaito
8531 , olim designationibus 1992 WX2, 1958 XD1, 1979 TN2, 1979 WX, et 1991 PZ9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8531 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lacūs (Italia)
Lacūs  (Italiane: Laghi) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 130 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina sita. Incolae Lacuenses appellantur.
Bully-les-Mines
Bully-les-Mines est commune Francicum 12'237 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Boury-en-Vexin
Boury-en-Vexin est commune Francicum 340 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
206 Hersilia
206 , olim designationibus 1961 WG et 1974 PM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Christiano Henrico Friderico Peters in Observatorio Litchfield versato repertus est. In mythologia Romana Hersilia, e qua asteroides appellatus est, fuit Romuli uxor.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 206 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Acherdoa
Acherdoa est genus papilionum familiae Noctuidarum.
Boursonne
Boursonne est commune Francicum 294 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Decasyllabus Alcaicus
Decasyllabus Alcaicus est versus poesis Graecae qui etiam in litteras pervenit Latinas; in serie constat duorum dactylorum duorumque trochaeorum (seu trochaei et spondei). Cadit ictus in longas plerumque syllabas.
Haec est decasyllabi Alcaici forma: — ∪ ∪ | — ∪ ∪ | — ∪ | — ∪
Una cum hendecasyllabo Alcaico et enneasyllabo Alcaico ad componendas Alcaicas strophas.
Bullecourt
Bullecourt est commune Francicum 243 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Nord-Fron
Nord-Fron est Norvegiae commune 5832 incolarum (anno 2012) in provincia Oppland.
Comum (Irania)
Comum (Persice قم, Qom) est octava a maxima urbs Iraniae et caput provinciae Comensis, in ripis fluminis Comi, centum viginti chiliometra ad meridiem et occidentem Teherani situm. Censu anno 2016 habito, 1,151,672 incolas habebat.
Comum a Musulmanis Siiticis sanctum habetur, quia hic iacet sacrarium Fatimae bint Musa, sororis imamis ‘Alī ibn Mūsā ar-Riḍā (789–816).
Mustum (potio venundata)
Mustum (-i, n.), scilicet vinum novissimum partim fermentatum, in nonnullis Europae mediae regionibus quotannis autumno venditur. Suco adhuc similius quam vino vel 4% alcoholi continet et dulciter sapit.
Romani hac potione raro usi sunt, sed in versione Bibliorum Vulgata "mustum" (sucus uvarum nuper pressus) appellabant: quidam ergo in Actus Apostolorum de apostolis "inridentes dicebant: quia musto pleni sunt isti", i.e. inebriati.
Hodie in Europa media varia nomina habet, Theodisce Federweißer (sed sermone Helvetico Sauser), Polonice et Bohemice Burčák. Alibi innomine est seu "vinum novum" nuncupatur, sicut Anglice (in versionibus Biblicis) new wine, Russice Новое вино.
In Suebia in cauponis separatis scopis quae ante portam sunt significatis ineunte autumno mustum venum datur. Si mustum paulatim vinum fit, cauponae fine autumni clauduntur.
Arteria cerebri anterior
Arteria cerebri anterior sive arteria cerebralis anterior seu arteria pericallosa (in animalibus  arteria cerebri rostralis  appellata), abbreviatura ACA, est una trium praecipuarum arteriarum utriusque lateris cerebri, quae profluit ex arteria carotide interna formatque, una cum arteria communicante anteriore (ACoA), circuli arteriosi cerebri partem anteriorem (rostralem).
Dividitur arteria in pars proximalis usque ad ACoA abscessum et, postea, pars distalis, quo ACA primum sursum, deinde retrorsum secundum corpus callosum fluit, ramos et cerebrales et centrales edens.
Utraque ACA loborum et frontalis et parietalis sanguine arteriali providet.
Quaedam ACA cursūs variantes descriptae sunt, cum significantia operationum neurochirurgicorum. Accessoria arteria cerebri anterior (AccACA) est ramulus rarus ex ACoA oriens. Aneurysmata, ut in aliis cerebri arteriis circum circulum arteriosum, interdum occurrant.
Cursus arteriae insignitus
Oritur utraque arteria cerebri anterior ex circulo arterioso, ibi ramus ex arteria carotide interna oriens. Ambae arteriae appropinquant, et format inter se singulis anastomosis proximalis, arteria communicans anterior. Postea utraque arteria primum antrorsum currit. Immediate infra corporis callosi partem anteriorem (rostrum) se dividit inter arterias callosomarginalem et pericallosam. Currit arteria callosomarginalis in lobi frontalis partem medialem, at arteria pericallosa, secundum corpus callosum, retrorsum ad lobi parietalis partem medialem.
Variantes arteriae distalis
ACA variantes imprimis partis distalis, arteria communicante anteriore abscessa, descriptae sunt.
Provincia Aesernina
Provincia Aesernina (seu Provincia Aeserniensis ac Provincia Aeserniae) (Italiane Provincia di Isernia) est provincia Italiae, circiter 87.243 incolarum, in Regione Molisina sita, cuius caput est Aesernia et cuius signum est IS.
Arteria cerebri anterior
Variantes arteriae distalis
Accessoria arteria cerebri anterior (AccACA) est vas sangineum non normale, ex arteria communicante anterior (ACoA) oriens.
Provincia Aesernina
Municipia in provincia Aesernina
Municipia in provincia Aesernina, cum capite, 52 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt.
Arteria cerebri anterior
Divisio clinica
In clinica arteria cerebri anterior in segmenta dividitur: Pars distalis in partes quattuor divisa est (A2-A5), quamquam divisio altera tantum cum segmentis A2 et A3:
ACA morbi (angiopathiae)
Morbi vasorum sanguineorum angiopathiae dicuntur.
Aneurysmata
Ut in aliis cerebri arteriis circum circulum arteriosum, etiam in arteria cerebri anteriore aneurysmata cerebralia, sasepe forte, dignoscuntur. Magnitudo formaque eorum tempore dignoscendi momentum disceptationis therapeuticae habet.
Boutavent
Boutavent est commune Francicum 87 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Achytonix
Achytonix est genus papilionum familiae Noctuidarum.
Covasna
Covasna (Theodisce: Kovasna; Hungarice: Kovászna) est oppidum Transsilvaniae (in Romania) circa 10.000 incolarum (anno 2011). Ad Terram Siculorum atque circulum Covasnam pertinet. Etiam vicus Chiuruș pars oppidi Covasnae est.
Historia
Anno 1567 oppidum nomine Covasna primo in actis descriptum est. Ab anno 1880 fontibus salubris hominibus usui sunt. Regio tota ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Tamen etiam hodie maxima pars incolarum Hungarici sunt, qui hic Siculi nominantur. Anno 1952 Covasna oppidum vocatum est.
Incolae
Anno 2011 hic 10.114 homines habitabant, inter eos 3.153 Dacoromanorum, 6.354 Hungarorum, 320 Zingarorum atque 6 Germani.
Anapaestus
Anapaestus (a verbo Graeco ) est pes artis metricae Graecae et Latinae; in serie constat duarum brevium syllabarum atque longae extremae syllabae, in quam ictus cadit. Ob formam suam (∪ ∪ —) non numquam vocatur antidactylus.
Origo nominis a verbo Graeco 'repercutio' ducitur. Alii putant etymologiam ad formam pertinere anapaesti oppositam dactylo (— ∪ ∪); alii autem antiquitus affirmant Dores et Lacedaemones usos fuisse anapaestis metris ad itinera militaria (sic ut, embatéria) dirigenda, quorum rhythmus alternatim pedibus pulsabatur.
Serramazzonum
Serramazzonum (olim: Serra de Legorzano, Serra de Ligorzano) (Italiane: Serramazzoni) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 200 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Mutinensi situm. Incolae Serramazzonenses appellantur.
Fractiones
Faeto, Ligorzano, Monfestino, Montagnana, Pazzano, Pompeano, Rocca Santa Maria, Riccò, San Dalmazio, Selva, Stella, Valle, Varana
Universitas Yalensis
Hodie Universitas Yalensis est socius Foederis Hederani.
Collegia
Collegium Yalense quattuordecim collegia domicilia habet, inter quae discipuli graduandi distribuuntur: Collegia Berkleianum, Branfordense, Davenport, Ezra Stiles, Beniaminus Franklinium, Gratia Hopper (ante Calhoun), Ionathan Edwards, Morse, Pauli Murray, Piersonianum, Saybrugiense, Silliman, Timotheus Dwight, et Trumbull.
Cum multi discipuli anni primi in Campo Vetere habitant, ei collegiorum Timothei Dwight et Silliman collegia ipsa incolunt per quattuor annos.
Scholae Graduatorum
Etiam in universitate scholae discipulorum graduatorum sunt, quae sunt:
Stellae Andromedae
Hic habes indicem stellarum constellationis Andromedae.
Programma fontium apertorum
Programma fontium apertorum est artificium programmatum cum fonte codice suo praesto suppeditante cum licentia in qua auctor licentiae vel iuris ius praebet ad studendum et mutandum et distribuendum artificium programmatum ad quemque ad quaelibet propositum.
Harvard Glee Club
Harvard Glee Club (fortasse 'Sodalitas Carminum Laetorum Harvardiana') est grex choralis vocum marium sexaginta in Universitate Harvardiana constitutus. Qui, ex memoria sodalitatum carminum laetorum Anglicorum et Americanorum anno 1858 conditum, est veterrimus chorus universitarius in Civitatibus Foederatis exstans. Glee Club est unus ex Choris Holdenianis Universitatis Harvardianae, quorum alii sunt Societas Choralis Radcliffiensis, vocum omnino feminearum, et Collegium Musicum Harvardianum-Radcliffiense, vocum mixtarum. Omnes greges tres ab Andrea Clark, Directore Actionum Choralium, ducuntur.
Harvard Glee Club, diu magni momenti in re praesenti Bostoniae Massachusettae, saepe cum Orchestra Symphonica Bostoniensi et aliis gregibus agit, sed hoc momentum annis recentioribus imminutum est. Nihilominus, ob plus quam octoginta itinera verna in variis Civitatum Foederatarum regionibus et perfunctiones in caerimoniis Kennedy Center Honors et in The Unanswered Question, serie acroasium Leonardi Bernstein populo grata, Harvard Glee Club famam per civitatem collegit; itinera circiter orbem terrarum famam additam excitaverunt. Aliquot homines notabiles sodales Glee Club fuerunt cum scholares Harvardiani essent, et nonnulli compositores saeculorum vicensimi et vicensimi unius opera gregi dicaverunt.
Sodalitas condita et progressus
Postquam Doc Davison in otium venit, Harvard Glee Club solum quinque conductores habuit: G. Wallace "Woody" Woodworth, qui professor Harvardianus gregem a 1933 ad 1958 duxit; Elliot Forbes, etiam professor et Beethovenianorum eruditus, ab 1958 ad 1970, qui sodalitatem per longum iter circum tellurem anno 1961 duxit ; F. John Adams, ab 1970 ad 1978; Jameson N. Marvin, ab 1978 ad 2010; et Andreas G. Clark usque ad praesens. Jameson Marvin duce, sodalitas multa itinera fecit, et in congressibus Societatis Directorum Choralium Americanae cecinit, per invitationes solum per rationem auditionis caecae oblatae. Nuperrime, sodalitas cecinit in conventibus regionalibus Pittsburgi anno 2002 et Bostoniae anno 2004 in quodam conventu nationali Angelopoli anno 2005. Concentus a Marvin ducti populo gratissimi fuerunt, per rempublicam et circum tellurem.
Musici
Nonnulli sodales et conductores adiutores duces musicae Americanae facti sunt, compositoribus, directoribus choralibus, et administratoribus orchestrarum haud exceptis. Inter alumnos sodalitatis qui amplos cursus musicos habuerunt sunt:
Compositores qui opera sodalitati dicaverunt
Res magni momenti in thesauro sodalitatis est musica hodierna: societas opera nova diutissime mandavit, atque contributiones a compositoribus maioribus tantummodo accepit, quorum nonnulli infra perscribuntur, cum titulo operis; pagina titularis cuiusque operis prolati opus sodalitati dedicat:
Musica fortuita
Musica fortuita est musica in ludo scaenico, programmate televisifico, programmate radiophonico, ludo televisifico, pellicula, vel alio genere non praecipue musico audita. Notio musicae pellicularum rarius adhibetur, tali musica partitura pelliculari vel semita sonica appellata. Exempla rerum quae ad ultimum musica fortuita appellabantur etiam semioperae, quasi operae, masque, vaudeville, et melodramata appellantur.
Musica fortuita certam musicam abscedentium saepe "atmosphaeram" actioni addit. Formam habere potest rei tam simplex quam tonus profundus et ergo ominosus, terrentem casum imminentem significans, vel sequentiam quae fabula promovet amplificans. Notio comprehendere potest res sicut overturae, musica inter scaenas acta, vel finale actus sub interludio, ut mos fuit in ludis scaenicis saeculi undevicensimi. Musica fortuis etiam requiri potest ludis in quibus musici in scaena agunt. Usus musicae fortuitae saltem ex tempore dramatis Graeci.
Aliquot compositores classici musicam fortuitum pro ludis scripserunt, quorum exempla musicorum maximi momenti sunt Ludovici van Beethoven musica pro Egmont, Francisci Schubert musica pro Rosamunde, Felicis Mendelssohn musica pro Midsummer Night's Dream, Georgii Bizet musica pro L'Arlésienne, et Eduardi Grieg musica pro Henrici Ibsen Peer Gynt. Partes omnium saepe in concertibus aguntur praeter contextum ludi. Musica fortuita vocalis, in partituris classicis supra commemoratis comprehens, non confundenda est cum partitura musicalis Broadway vel musicalis pellicularii, in qua carmina indolem saepe revelant et argumentum promoverent. Quia partitura ullius musicalis, utrum generis Broadway an in pellicula inventa, est quod opus facit musicum, ea maius momentum habet quam mera musica fortuita, quae paene semper est haud plus quam soni abscedentium; multi autem ludi musica fortuita carent.
Genus res pro perfunctione in concentu designatas non attingit, sicut overturae ex ludo scaenico appellatae, exempli gratia Beethoven Coriolan Overture (pro Henrici Iosephi von Collin tragoedia composita), vel Tchaikovskij Romeo et Juliet apertura (musica)apertura fantastica.
Circulus arteriosus
Circulus arteriosus cerebri (aut circulus arteriosus Willisii (TA: 12.2.07.080) appellatus, a medico  Anglico Thoma Willisio enim suppletus) est anulus arteriorum circa sellam turcicam basis cranii positus. Circulus arteriosus utroque latere a pluribus arteriis, quae cerebrum rigant, et ante sicut post ex arteria communicante singulari formatus est.
Hae secundum Terminologiam Anatomicam sunt: 1. Ex duabus ''arteriis carotidibus internis: 2. Ex una arteria basilari:
Arterias cerebri mediam et posteriorem utriusque lateris arteria communicans posterior conectit. Inter ambas arterias cerebri anteriores arteria communicans anterior circulum claudit.
1785 Wurm
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1785 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Circulus arteriosus
Functio salutis
Circulus arteriosus intra circulationem cerebralem enim circulationem collateralem concedit.
Significatio pathologica
Siquidem cerebrum providentium quattuor arteriarum qua obstruatur, tamen ceterae tres nutritionis functionem satisfaciant. Sin minus symptomata et signa perturbationem sive morbum indicant ut:
Arx Nassovia
Arx Nassovia fuit primum castellum Nederlandicum ad Litus Aureum in Africa. Anno 1612 primo aedificatum est et ad annum 1868 ad Nederlandiam pertinuit (exceptis annis 1664/65 atque ab 1782 ad 1785, quibus sub dicione Britannorum fuit). Deinde iterum Britanni id acceperunt. Nunc solum parietinae arcis supersunt.
Civitas Angelorum
Civitas Angelorum (Hispanice Puebla) est civitas Mexicana in medio-orientali rei publicae regione. Caput est Angelopolis sive "populus Angelorum". Contermina est ad orientem Veracrucis, ad occidentem Civitate Mexici, Hidalgo, Tlaxcala, et Bellatore. Puebla nullum litus habet, et orographiam valde inconditam offeret.
Toponimia
Civitatis caput nomen dat, "Heroica Puebla Caesaraugustae," conditum ab Hispanis colonis 7 Aprilis 1531 cum nomine "Puebla, Civitate Angelorum." Fabula est quae narrat quomodo angeli episcopum Tlaxcalae in somnis visitaverunt, et ei monstraverunt locum ubi oppidum erigere novum. Angeli deinde cum filis aureis argenteisque vias oppidi delineaverunt. In memoriam horum, signum civitati concessum a Carolo V Imperatore ecclesiam habet, quinque cum turribus, sustentatam ab angelis duobus; habet etiam latinam inscriptionem Libri Psalmorum (Ps. 90:2): "Angelis suis Deus mandavit de te ut custodeant te in omnibus tuis viis."
Puebla ante Hispanos adventos
In civitate Puebla est vallis Tehuacanensis, regio nunc arida et inhospita, quae olim fuit praecipuus locus humanae ocupationis et in hoc loco primum mayas colitur. Saeculo duodecimo a.C.n. habitabatur Pueblae vallis ab agricolis gentibus commercium exercentibus: Amalucane, Totimehuacane, Cholula, et caetera.
Die 19 Septembris 2017, Terrae motus magna magnitudine 7.1 fit, quod puls quam 220 homines mortui sunt.
Geographia
In medio valli est Poblana-Tlaxcalteca, ubi Angelopolis surgit; vallis est plana et ampla, montibus circumdata. Nivei Montes sunt ad occidentem, Montes Orientales ad orientem, Montes Tlaxcalteci ad septentrionem et Montes Mixteci ad regionem austri. Inter Pueblae urbes eminent Puebla Caesaragusta, Teziutlan, Sanctus Martinus Texmelucan, Tehuacan, Huauchinangum, Liberi, Atlixcum, Cholula, Xicotepecum, Tecamachalcum, Cuetzalan. Septuaginta duo flumina inrigant civitatem inter quae Pantepecum, Sancti Marci, Necaxa, Apulcum, Atoyacum, Tehuacan (cuius fontes optima ad salutem aqua mamant), Coyolapa, et Nexapa sunt. In Puebla sunt altissimi rei publicae montes: Citlaltepetlis (Mons Stellae aut Acumen Orizabae) ad orientem, Popocatepetlis (mons fumans), et Iztaccihuatlis ('Mulier Dormiens') ad occidentem, et Malintzin in media civitate.
8533 Oohira
8533 , olim designationibus 1993 BM, 1979 BC1, et 1982 VU1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takeshi Urata, astronomo apud Observatorium Nihondaira versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8533 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Demetrius Thessalonicensis
Sanctus Demetrius Thessalonicensis (Graece ) fuit martyr Christianus qui Thessalonicae saeculo quarto ineunte habitavisse traditur. A Medio Aevo unus ex amplissimis Orthodoxis sanctis militaribus habebatur. Dies festus eius est 26 Octobris secundum Calendarium Gregorianum aut 8 Novembris secundum Calendarium Iulianum.
Buissy
Buissy est commune Francicum 242 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Voodoo Macbeth
Voodoo Macbeth est nomen Anglicum per ludibrium datum productionis Propositi Theatri Foederalis Macbeth, ludi Gulielmi Shakesperii, die 14 Aprilis 1936 Novi Eboraci oblati et ab Orson Welles directi, dramatis personis omnino ab Afroamericanis actis. Productio res scaenicas a Scotia ad fictam insulam Caribaeam in Haitia conditam movit, et ex usu imaginum Vodou in loco magiae in ludo appellatur. Productio, mirum insigniter pecuniarium, eventus theatricus maximi momenti nonnullis de causis late habetur, inter quas suus intellectus ludi multa novans, suus successus theatro Afroamericano favens, et suae partes famam directoris probantes, iuvenis tantummodo viginti annos nati.
Procuratio Progressus Operum fuit conatus ad stimulandam oeconomiam Civitatum Foederatarum per Magnam Depressionem Oeconomicam, sub cuius aegide fuit Propositum Foederalis Primum, quod generationem operum in artibus praestitit cuique Propositum Theatri Foederalis creatum erat. Propter opus agitatorum pro iuribus civilibus, Unitas Theatri Nigri creata est, in dimidia fissa: Ramum Aequaevum, ad creandum theatrum de rebus nigris illius temporis, et Ramum Classicum, ad agenda dramatatclassica designata. Propositum fuit rationem praebere per quam histriones et manus scaenici nigri conduci possent, et tollere superbiam Afroamericanam per ludos classicos actos colorem histrionum neglegentis.
Tauromenium
Tauromenium (Italiane: Taormina) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 090 incolarum, in Regione Sicilia et in Urbe metropolitana Messanensi situm. Urbani Tauromenitani appellantur.
Tauromenio sunt secundum censum 31 Decembris 2014 circiter 11 061 incolae.
Alia nomina
Alia nomina urbis sunt: Colonia Augusta Tauromenitana, Taurominium
Ecclesia Catholica Romana
Tauromenium fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Tauromenitana est. Hodie municipium ad Archidioecesem Messanensem-Liparensem-Sanctae Luciae pertinet.
Fractiones
Chianchitta, Mazzarò, Mazzeo, Trappitello, Villagonia.
Nulla dies sine linea
"Nulla dies sine linea" est sententia Apelli, pictori Graeco, adscripta. Locus, qui hic adferri solet, est 35,36,84.
Commentarius philologus
Reapse, quibus verbis usus Apelles hanc sententiam dixerit, nescimus, Graece enim locutus est. Qualem autem elocutionem Latinam animo conceperit Plinius, nescimus. Haec enim loco adlato legimus: Apelli fuit alioqui perpetua consuetudo numquam tam occupatum diem agendi, ut non lineam ducendo exerceret artem, quod ab eo in proverbium venit. Plinius, ut videmus, hoc proverbium non profert, neque omnino apud antiquos testata est proverbii forma nulla dies sine linea. Exeunte saeculo XV demum apud Polydorum Vergilium (c. 1470–1555) hunc legimus commentariolum de loco Pliniano: Nulla dies sit sine linea. Apelli ... perpetua consuetudo fuit numquam tam occupatam diem agendi, ut non lineam ducendo artem exerceret, ex quo natum est proverbium. quum significare volumus non esse frustra terendum tempus: Nulla dies sit sine linea dicimus. At forma illa celebra nondum apud Polydorum legitur. Decem annis post Publius Faustus Andrelinus (c. 1460-1518) locum Plinianum tractans primus proverbium celeberrimis illis verbis vestivit: Nulla dies sine linea. Faustus etiam numeris elegiacis hoc epigramma exaravit: Nulla dies sine linea:
Nulla dies abeat quin linea ducta supersit:
Non decet ignavum praeteriisse diem. Quod epigramma videtur fons et origo proverbii illius celeberrimi esse. In proverbio dies feminini generis exstat, quamquam contra usum classicae Latinitatis est. Hoc ex eo pendere videtur, quod humanistae Plinium edentes eiusmodi manuscriptis confisi sunt, in quae dies feminini generis inrepserat. Itaque Polydorus locum Plinii adferens numquam tam occupatam diem scripsit. Inde ab editionibus a J. Sillig (Hamburgi 1850–1855) et a L. Jahn (Lipsiae 1854–1865) factis hoc loco ex optimis manuscriptis occupatum diem scribitur, quo etiam usus antiquorum restitutus est. Cum proverbium ex hoc loco Pliniano ortus esse videatur humanistarum aetate, non est quod diei genus femininum mireris. Immo Nikitinski opinatur dubium non esse, quin Plinius, si hoc proverbium formasset, nullus dies sine linea scripsisset.
Lucianus Pacomio
Lucianus Pacomio (natus Villae Novae Casalensii die 4 Novembris 1941) est presbyter Ecclesiae Catholicae et a die 29 Septembris 2017 episcopus Montis Vici. .
Presbyter consecratus anno 1964. Consecratus episcopus die 6 Ianuarii 1997 a papa Ioanne Paulo II.
Apostolica sententia qtque vexillum
Gaudium Domini fortitudo mea
Pictavia
Pictavia est:
Stephanus Banach
Et theorema Banach-Schauder inventes est.
Stettfurt
Stetivurtia (Stettfurt) [ˈʃtetːfʊrt] (lingua indigena: [ˈʃtøpfərt] ) est commune Helveticum in pagi Turgoviae provincia Frauenfeldis.
Praeter ipsam Stettfurt aversaque Vorstatt et Brüel communis sunt viculi Hummerbärg et Chöll atque arx Montis Solis.
Signum
Rhombi rubri et argentei.
De nominis origine
Nomen Stettfurtis anno 827 Stetivurt primo est notatum. Compositum est ex nomine substantivo stat, quae significat 'locum, domicilium, pagum, urbem', casu genetivo (steti) et nomine substantivo furt significanti 'vadum, transitum fluminis' vel hic forsitan 'rivum'.
Nicolaus I (papa)
Nicolaus I  (natus Romae circiter anno 820 – obiit die 13 Novembris 867), episcopus Romae Papa Ecclesiae Catholicae Romanae circiter a die 21 Aprilis  858 erat.
Vita
Nicolaus cives Romanus erat, pater eius Thoedorus scilicet notarius erat.
Nicolaus subdiaconus a papa Sergio II, diaconus a papa  Leone IV ordinatus est et scriba a secretis papae  Benedicti III erat.
Pontificatus
Papa Nicolaus nuptiarum inter imperatorem Carolingium Lotharium II Lotaringiae et Teutebergam, quae imperatori filium non dederat, irritas non fecit. Sic Lotarius Walradam, mater eius trium filiorum, non potuit uxorem ducere. Cum concilium matrimonium irritum iudicavit, Nicolaus concilium deposuit et de sententiis eius non decessit, quamquam Carolingi Romam obsederunt.
Postulante duce Boriso Nicolaus anno 866 responsa de religione Catholica mandavit et in Bulgariam legatos duos misit, Formosum episcopum Portuensem (papam futurum) et Paulum Populoniensem.
Uri Orbach
Uri Shraga Orbach (Auerbach) (Hebraice אורי שרגא אורבך‎ natus  in Petach Tikwa die 28 Martii 1960 ; raro morbo Hierosolymae die 16 Februarii 2015 mortuus) fuit diurnarius et politicus Israelianus.
Atria cordis
Atria sunt camerae cordis, quae sanguinem colligunt et ad ventriculos ducunt. In corde hominis e quattuor cameris constituto duo atria sunt:
Herz
Skjåk
Skjåk est Norvegiae commune 2310 incolarum (anno 2012) in provincia Oppland.
Buire-le-Sec
Buire-le-Sec est commune Francicum 793 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Boutencourt
Boutencourt est commune Francicum 245 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Peregrinatores (Colonia Plimmuta)
Peregrinatores fuerunt primi coloni Coloniae Plimmutae in hodierna Plimmuta Massachusettae sita. Eorum duces ex congregationibus religiosis Dissentorum Anglicorum Brownianorum venerunt, qui saeculo septimo decimo mobilitatem rerum politicarum in Anglia pro tolerantia tranquilla Hollandiae in Nederlandia effugerat. Ei autem, eorum mores et consuetudines culturae amittere nolentes, negotiatoribus Anglicis suaserunt ut ei constitutionem novae coloniae in America Septentrionali sustinerent. Colonia, anno 1620 deducta, altera prosper deductio Anglica fuit (post Iacobopolim Virginiae deductam, anno 1607), et deinde veterrima constitutio Anglica continenter culta in territorio quod ad ultimum Civitates Foederatae Americae factum est. Appetitio libertatis religiosae, quae Peregrinatores impulsit, principale historiae et culturae Civitatum Foederatarum thema factum est. Illo tempore, Europaea Americarum colonizatio non Anglica etiam in Nova Nederlandia, Nova Francia, Essequibense, Brasilia, Barbata, Viceregno Peruviano, et Nova Hispania fiebat.
Etymologia Bradfordiana
Primus usus pilgrims vocabuli Anglici ad significantem vectores in navi Mayflower in Of Plimmoth Plantation ('De Plimmuta deducta'), manuscripto Gulielmi Bradford apparuit; qui, cum narrationem abitus ex Lugduno Batavorum finiret Iulio 1620, Bradford imaginem advenarum et peregrinatorum in Hebraei 11:13–16 in Testamento Vetere dilatavit. Bradford ait: !width="350"|Verba Anglica!!width="400"|Verba Latine reddita
Plus quam saeculum et dimidium postquam Bradford hunc locum scripserat, abest exemplum usus vocabuli Pilgrims ('Peregrinatores') ad describendos conditores Plimmutenses, praeter cum scriptor hunc locum Bradfordianum commemorarent. Cum historia Mayflower a Nathaniele Morton (anno 1669) et Cottono Mathero (anno 1702), rerum gestarum scriptoribus enarraretur, ambo locum per paraphrasim abstulerunt, et pilgrims ('peregrinatores'), voce Bradfordiana, usi sunt. Per observantiam Diei Maiorum Plimmutae anno 1793 habitam, Reverendus Chandler Robbins hunc locum coram omnibus recitavit.
Lastae Inferiores
Lastae Inferiores (Italiane: Lastebasse) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 230 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina sita. Incolae Lastenses appellantur.
Provincia Sinus Massachusettensium
<!---->
Provincia Sinus Massachusettensium fuit colonia coronae in America Septentrionali sita, una ex tredecim primis Civitatum Foederatarum civitatibus. Diploma, die 7 Octobris 1691 a Gulielmo et Maria, coniunctis regnorum Angliae, Scotiae, Hiberniaeque monarchis concessum, primum die 14 Maii 1692 effectum habuit, Coloniam Sinus Massachusettensium, Coloniam Plimmutam, Coloniam Cenomannicam, Vinetum Martae, Nantucket, Novam Scotiam, et Novum Brunsvicum comprehendens. Hodierna Respublica Massachusettensis est rectus successor, Cenomannica est separata Civitatum Foederatarum civitas, ac Nova Scotia et Novum Brunsvicum sunt provinciae Canadenses.
Robinson Jeffers
Ioannes Robinson Jeffers (10 Ianuarii 1887—20 Ianuarii 1962) fuit poeta Americanus, propter opera de litore mediae Californiae notus. Plurima eius poematum formam narrativam et epicam habent, sed poeta hodie ob versus breviores memoria tenetur, iconque putatur motus circumiectorum. Olim magni momenti et magnopere observatus contra eius inhumanismum dictum, credere solebat superare pugnas requisiverunt res humanae pro toto infinito imminuerentur. Qua pro causa incursioni Americanae in bello mundano repugnavit; quo facto, lectores eum misanthropicum vel nihilisticum esse credentibus, eius bona fama destructa est.
Vita
Jeffers natus est in Allegheny Pennsylvaniae (nunc parte Pittsburgi), filius Reverendi Doctoris Gulielmi Hamilton Jeffers, clerici Presbyteriani et Bibliorum Sacrorum periti, et Annulae Robinson Tuttle uxoris. Hamilton Jeffers frater et astronomus notus, operam Observatorio Lickiano dedit. Familia eius studium poesi sustinuit. Iuvenis iter per Europam fecit, scholamque in Helvetia frequentavit. Qui miraculum puerile rebus classicis et linguis et litteris Graecae et Latinae studuit. Sedecim annos natus in Collegio Occidentali matriculavit, ubi rure avide utebatur, societatique litterarum cupide intererat.
Pattaya
Pattaya (Thailandice: พัทยา, [pʰát.tʰā.jāː]) urbs Thailandiae est. Hodie circa 104 318 incolae illic habitant.
Bruttium
Bruttium seu Calabria hodierna (Italiane: Calabria) est regio administrativa Italiae, circiter 1.980.533 incolarum, in Italia meridiana sita, cuius caput est Catacium. Incolae Bruttii, Brutii et Brittii deinde Calabrici, Calabrienses appellantur.
Bruttium in australissima Italicae paeninsulae parte situm.
Etymologia
Antiqua aetate huic regioni nomen fuit Bruttium, cum Ager Hydruntinus hodierni Sallenti "Calabria" vocabatur.
Urbes Italiae in Bruttio
Urbes Italiae in Bruttio regione 26 sunt et Latine vocari possunt.
Flumina
et cetera.
Thomas Willis
Thomas Willis (natus Great Bedwyn in vico Comitatus Wiltoniensis die 27 Ianuarii 1621; mortuus 11 Novembris 1675) fuit medicus ac studiosus anatomiae, neurologiae et psychologiae Anglicus. Qui anno 1662 inter conditores Societatis Regalis erat, et professor philosophiae naturalis Oxoniae docebat.
Acopa
Acopa est genus papilionum subfamiliae Hadeninarum familiae Noctuidarum.
Mawangdui
Mǎwángduī seu litteris Sinicis 馬王堆 est locus archaeologicus intra limites urbis Changsha provinciae Hunan in Sinis iacens. Ibi reperta sunt sepulcra nobilium aevi Han, picturis muralibus ornata, rebus luxuosis cibisque variis et libris manuscriptis plena. Tria sepulcra inter annos 1972 et 1974 effossa sunt:
Buire-au-Bois
Buire-au-Bois est commune Francicum 211 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Øyer
Øyer est Norvegiae commune 5086 incolarum (anno 2012) in provincia Oppland.
Castelnau-Chalosse
Castelnau-Chalosse  est commune 515 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Iazyges
Iazyges (Graece Ἰάζυγες) erant populus antiquus vagus, ramus Sarmatarum. Primum prope Danubium inferiorem habitabant, sed saeculo primo in dicionem Hungaricam migraverunt.
Bouvresse
Bouvresse est commune Francicum 180 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Saint-Julien-la-Geneste
Saint-Julien-la-Geneste est commune 145 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Lislet
Lislet est commune Francicum 246 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Perennianum
Perennianum sive Perinianum  (alia nomina: Prennianum, Prignanum ) (Italiane: Prignano sulla Secchia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 750 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Mutinensi situm. Incolae Perennianenses appellantur.
De historia loci et nominis
Prima hominum indicia huius sedis ex aetate neolithica sunt, ut ex reliquiis vici antiquissimi intellegi potest. Incolae primi Ligurum stirpis fuisse videntur. Deinde per longam saeculorum seriem subsecutae sunt Etruscorum, Gallorum, Romanorum habitationes. Cippi votivi et utensilia varia ad aetatem Romanam pertinere videntur. Postea Longobardi, qui hoc in territorio suis finibus et exarchatui Ravennati confini guerribant vel clandestine belligerabant, ut locos idoneos, sicut Perennianum, expugnarent.
Carolingis imperium suscipientibus parte secunda saeculi VIII Perennianum in conspectum historiae primum prodiit, nam nomen eius variis formis in diversis diplomatibus ad ecclesiasticas loci conditiones relatis apparet. In diplomate a Carolo Magno, Francorum et Langobardorum rege, die 7 Iunii 781 Papiae dato confinia Dioecesis Regiensis in Aemilia determinantur. Hoc in documento nomen oppidi prima vice apparet scriptum Periniana. Mortuo Carolo Magno anno 814 imperium in discrimen venit et quidem in pericula incurrit adlata rapinis Normannorum, incursionibus Saracenorum, invasionibus Hungarorum. Berengarius I, rex Italiae, qui progeniem maternam a Carolo Magno proferebat, Papiae versatus die 6 Novembris 898 edictum edidit, quo omnia bona canonica Ecclesiae Cathedralis Regiensis confirmavit. Hoc in edicto scriptum est Perinianum. Henricus II, imperator Sacri Romani Imperii, in edicto circa annum 1020 dato, quo ecclesiae Regiensis privilegia confirmavit, Perennianum Pregnanum appellavit. Etiam aliae formae nominis in scriptis mediaevalibus inveniuntur, sicut Prennianum, Piriniana, Pirinianum, Prinianum.
Pregnanum (c. 1020) et Prenianu (1092) formae sunt simillimae appellationi Italianae. Periniana (781) et Perinianum (814), formae antiquissimae, paene omnium consensu ad nomen Romanum q.e. Perennius reductum est, quod nomen, quamquam rarum, inscriptionibus testatum est. Quippe cum nomina locorum habitabilium saepe ex fundi possessoris nomine originem ducant, expedivit cogitare de fundo aut praedio Perenniano agi, cuius possessor Perennius quidam fuerit. Notandum igitur est Perennianum esse nomen ratione restitutum.
Fractiones
Castelvecchio, Montebaranzone, Morano, Pescarola, Pigneto, Saltino, Sassomorello.
La Grigonnais
Le Grigonnais  (Britonice Kerrigon) est commune 1454 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Nanzi
Nanzi seu litteris Sinicis 南子 (anno fere 480 a.C.n. mortua), e civitate Song oriunda, uxor fuit ducis Ling civitatis Wei.
Confucius in civitate Wei morans Nanzi visitavit (quamquam stupri cum fratre libidinumque aliarum iam accusata est). De qua re a sectatore Zilu interrogatus "Si ullam rem nefastam feci," ait, "me caelum exsecretur, me caelum exsecretur!"
Benedictus III
Benedictus III  (scilicet Romae natus die ignoto; mortuus mense Aprili 858), episcopus Romae Papa Ecclesiae Catholicae Romanae circiter a mense Iulio aut Augusto 855 erat. Benedictus, sapiens ac humilis stimatus, pontificatum accipit post Hadriani negationem et die 29 Septembris 855 coronatus est. Pauca alia de Benedicto nota sunt.
Grandis Campus (Liger Atlanticus)
Grandis Campus (Francogallice Grandchamps-des-Fontaines, Gallonice Graunchaun, Britonice Gregamp-ar-Feunteunioù) est commune 4837 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Bucquoy
Bucquoy est commune Francicum 1'467 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Iuppiter (discretiva)
Iuppiter (Iovis, m.) haec dissimilia significat:
NTV
NTV:
Castandet
Castandet  est commune 408 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Eugenius Sue
Eugenius Sue, (nomine primordiali Joseph-Marie Sue; natus Lutetiae die 10 Decembris 1804; mortuus Annecio Veteri die 3 Augusti 1857) fuit scriptor Francicus saeculi XIX.
Gualtherius Rathenau
Gualtherius Rathenau (Berolini natus die 29 Septembris 1867 - ibidem necatus est die 24 Iunii 1922), filius Aemilii Rathenau conditoris cum aliis societatis AEG, fuit praeses huius societatis, scriptor, vir publicus ac minister negotiorum externorum Germanicus. Rathenau religionis Iudaicae erat.
Castaignos-Souslens
Castaignos-Souslens  est commune 353 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Laebactium
Laebactium seu Levatium  (alia nomina: Castellum Laebactii, Castellum Laebactium) (Italiane: Castellavazzo) est oppidum Italiae, et fractio municipii Longaronis. Incolae Laebactienses appellantur.
Historia
Laebactium fuit municipium Italiae, in Regione Venetia ac in Provincia Bellunensi situm. Die 21 Ianuarii 2014 coniunxit se cum Municipio Longaronis ut constituiret municipium novum. Nomen municipii novi Longaro est.
Maranum (discretiva)
Maranum seu Maranus potest:
Limé
Limé est commune Francicum 184 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Publius Cornelius
Publius Cornelius (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit. Quod cognomen ei fuerit, nobis non traditum est. Forsitan Rutilus aut Cossus erat, ut multi Cornelii tum nominabantur.
Cursus honorum
Anno 385 iterum tribunus electus est atque cum eo Lucius Papirius Cursor, Aulus Manlius T.f. Capitolinus, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Quinctius Cincinnatus, Gnaeus Sergius Fidenas Coxo. Eo anno bellum contra Volscos continuatum est, Latini et Hernici defecti sunt. Praeterea Marcus Manlius T.f. Capitolinus damnatus est, quod regnum Romae appetisset.
Somnium aedium rubrarum
Somnium aedium rubrarum (vel "Somnium cubiculi rubri: titulo Sinico 紅樓夢, pinyin Hónglóu mèng), una ex quattuor magnarum mythistoriarum classicarum Sinensium, a multis habetur opus litterarum Sinarum summo artificio factum. Liber, medio saeculo duodevicensimo per Domum Qing compositus, scriptori Cao Xueqin (曹雪芹) saeculo vicesimo late attributus est. Opus ipsum disciplinam hongxue tulit (vel in sermone Anglico Sinistarum redology); ab hominibus artium plerumque summa Sinarum mythistoria classicalis spectatur et probatur.
Mythistoria habetur parte autobiographica, memoria historiae familiae Cao. Auctor in capitulo primo mentionem facit librum esse libellum (monumentum scriptum) feminarum quas ipse novit iuvenis: amicarum, propinquarum, servarum. Insignis est mythistoria ob numerum personarum (plurimarum feminearum) et varietatem psychologicam, atque adeo ob subtiles vitae consuetudinumque singulas res quas omnino habuerunt Sinici saeculi duodevicensimi primores. Mythistoria primum divulgata est sine auctoris nomine propter inquisitionem literariam quae per domus Ming et Qing obtinuit.