cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Georgius Herbertus Mead
De vita
Georgius Herbertus Mead South Hadley in urbe Massachusettae die 27 Februarii anno 1863 natus est. Pater eius Hiram Mead ex pastore erat ecclesiae congregationalisticae, qui anno 1869 professor homileticae nominatus est in seminario theologico collegii Oberlin. Qua de causa familia Georgii in Ohium commigravit. Patre mortuo anno 1881 Elisabeth Storrs Billings mater aliquamdiu in Oberin praecepit. Georgius autem, cum in collegio Oberlin studia exercebat, opiniones theologicas, quibus puer imbutus esset, in quaestionem vocavit. Studia in Oberlin absolvit anno 1883.
In Civitates Foederatas reversus Mead anno 1891 Helenam Castle, amici sui sororem, uxorem duxit. Eodem anno praecipiendi munus accepit in universitate Michiganensi constitutum. Nam sine dissertatione vocatus est, ut psychologiam physiologicam et historiam philosophiae doceret. Etiam de ratione organismorum et circa locorum praecepit. Ibi in familiaritatem inque omnem vitam amicitiam Iohannis Dewey venit. Anno 1894 Dewey in universitatem Chicaginiensem transmigravit, eumque Mead secutus ibidem in facultate philosophiae et psychologiae munus 'lectoris' (assistant professor) accepit.
Ioannes Clarke Slater
Ioannes Clarke Slater (natus die 22 Decembris 1900 in Oak Park, Illinoesia – mortuus est die 25 Iulii 1976 in Sanibel Island, Florida) fuit physicus et chemicus Americanus, qui mechanicae quanticae contribuit. Alma mater sua fuit Universitas Harvardiana ubi titlum doctor philosophiae acquisit.
Georgius Herbertus Mead
De vita
Universitas Chicaginiensis tamquam pulpitum publicum praebebat, in quo Mead ineunte saeculo XX principia theoriae significationis excogitare et palam facere potuit, in quibus postea suam theoriam socialem posuit. Etiam ad id eum pertinebat, quomodo saluti civium prodesse posset: praesertim in senectute doctrinam significationis et theoriam ad ortum egoitatis pertinentem in magnam synthesin socialem redigere voluit, quod quidem consilium necessitate in medio relinquere coactus est.
Georgius Herbertus Mead e vita excessit Chicagi die 26 Aprilis anno 1931.
De placitis praeceptisque
G. H. Mead a psychologia sociali profectus quaestiones interactionis socialis multis ex partibus tractavit. Multum denique ad problemata philosophica scientiarum socialium contulit. Dum vixit, multa centena commentationum scripsit, sed ne unum quidem librum umquam ipse divulgavit. Tribus annis post Meadium mortuum Carolus W. Morris, auditor eius, librum magnum Mind, Self, and Society ex progymnasmatibus acroasibusque conlectum protulit.
Ex scholis philosophicis pragmatismus maximo opere apud Georgium Mead valebat. Pragmatistarum est realitatem communem vi mutua creatam (sive mundum) pertractare, nam res in processibus, qui actibus ac mente humana informantur, consistere intellegunt. Significationes Mead ex actibus relationibusque socialibus oriri vehementius dicebat: namque homines, cum symbola significabilia (et verbalia et non verbalia) inter se commutant, mundo intersunt construendo. Voces gestus facta res fiunt symbola, cum praeterea plus quiddam prae se ferunt. Sententiae a Mead excogitatae ad augendum interactionismum symbolicum magnopere contulerunt.
De agendo
Mead in suam theoriam psychologico-socialem praeceptiones psychologiae functionalis Iohannis Dewey adsumpsit, nam etiam de actibus et personalitate singulorum deliberavit. Prroprium est enim cogitationis functionalis res psychologicas per actus adspicere. Behavioristas reprehendit, quod actus nihil nisi responsa ad stimulos data esse putarent. Ipse autem contra hos Mead stimulo et responso intercedere arbitrabatur processum cognitivum.
Ineunte saecuölo XX Mead in magnam figuram philosophiae socialis crevit. Praesertim, quantopere ex actibus communicativis commeatuque signorum emergantur mens et egoitas, operam dedit explicando. Qua opera nata est schola interactionis symbolicae. Quae problemata ad behaviorismum socialem pertinentia in Mind, Self and Society penitus tractantur. Philosophia socialis Meadiana in commeatu communicativo hominis posita est, nam actus humanos putabat criterium veritatis esse, et significationem ex actibus nasci; item etiam egoitas communi actuositate nascitur. Mentem Mead putabat non substantiam in quoquam loco transcendentali sitam esse, nec ex eventis physiologicis fieri. Talem repudiabat dualismum, in quo mens a corpore separaretur. Nec mentem in neurophysiologiam redigere volebat: mentem constanti processu sociali experientiaque constitui.
Mead in theoria sua sociali praesertim de actione communicativa deliberavit. Initio esse dixit gestum, motum praeparatorium, quo alteri parti indicetur mens hunc gestum facientis. Exinde gestuum communio fit: primo facto gestu sequitur gestus responsivus ab altera parte factus. Quibus factis gestibus nondum de communicatione agitur, cum neutra pars de suorum gestuum vi mutua conscia sit. Itaque significabiles per se non sunt gestus, nam ut fiat communicatio, sciendum est cuique parti, quomodo una pars actui alterius responsura sit. In eo loco gestus symbola significabilia sunt. Convenit inter plurimos, quamquam sunt qui aliter cogitent, symbolum significabile esse gestum, quem soli homines facere possint. Constat theoriam perceptionis Meadianam admodum similem esse theoriae Gibsonianae. Percipimus enim mundum, prout 'desideriis vivendi' satis facere potest. Perceptio cibi ⇒ potestas edendi; perceptio scalarum ⇒ potestas (vel necessitas) scandendi; etc. Perceptio potestatem agendi praebet.
Lucius Carminius Lusitanicus
Lucius Carminius Lusitanicus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Pater eius Lucius Calventius Vetus Carminius annis 44/45 legatus Augusti pro praetore Lusitaniae erat (idcirco filio cognomen Lusitanici datum est), anno 51 consul suffectus creatus est. Ipse anno 81 mensibus Septembris et Octobris fasces tenuit. Frater eius Sextus Carminius Vetus anno 83 consul suffectus erat.
Gardingi
Gardingi et fortasse Spatharii erant turma virum fidelium regibus visigothicis. Primo adsunt in legibus Visigothicis Chintila regnante (annos 636-639). Saepe Visigothi sed aliquis Hispanoromani erant. Gardingi erant successores fidelium regum et comitatum qui Tacitus in Germania sua locutus est.
Hi fideles regi obedientes erant et varias tenebant obligationes, inter quas erant consilium dare (gardingi erant pars Aulae Regiae), proelia cum rege bellare et dum in palatio regi defendere. Primus inter gardingos comitem spathariorum electus est.
Gardingi fideles erant regi quod rex eis beneficium prestavit ut gardingi in debita regis sint. Rex gardingos remunerabatur aluiendo et in pecunia, sed saepe terrae quoque proscripitae datae sunt gardingis. Aliquando, rex gardingo legationem dedit in regno Francorum, Constantinopoli aut Papae.
Eduardus Oswald
Eduardus (vulgo: Eduard) Oswald (natus 6 Septembris 1947 vir publicus Bavariae et sodalis Christianae Socialis Unionis in Bavaria est.
Iuventus et Munus
Oswald post scholam finitam tirocinium mercatoris fecit. Ab anno 1968 deinde Monachii oeconomiae studebat atque anno 1971 diploma accepit. Deinde ad annum 1974 munus magistri primariarum scholam edidicit. Annis 1974 - 1978 magister scholarum laboravit.
Gardingi
Maiores visigodos
Eduardus Oswald
Cursus honorum
Anno 1966 Oswald sodalis CSU factus est atque annis 1978 - 1986 legatus senatus terrae Bavariae fuit. Anno 1987 legatus Dietae Foederalis electus est et ad hunc diem manet. 14 Ianuarii Oswald a cancellario foederali Helimuto Kohl (CDU) Administer Foederalis Aedificiorum nominatus est. Sed quod CDU/CSU et FDP factiones electionem proximam perdiderunt, iam 26 Octobris eiusdem anni magistratum reliquit. 21 Martii 2011 Oswald praeses vicarius Dietae Foederalis propositus est, successor Gerdae Hasselfeldt, quae nova dux legatorum CSU in parlamento Theodisco electa erat. Anno 2013 noniam candidatus ad Dietam Foederalem fuit.
Elisabetha Vigée-Lebrun
Elisabetha Aloysia Vigée Le Brun (nata die 16 Aprilis 1755 Lutetiae – ibidem obiit die 30 Martii 1842) fuit illustris pictrix Francica. Technicam xerographiarum faciendarum callebat.
Americus Vesputius
Americus Vespuccius seu Vesputius (Italice Amerigo Vespucci) fuit navigator et explorator Italicus. Cartographia fungebatur, atque ex eo America appellatur. Primus enim erat exploratorum suae aetatis, cui persuasum erat non insulas quasdam Indiae occidentales inventas esse, sed novam usque eo ignotam continentem.
Vespucius adulescens cum patruo in Republica Florentina habitabat. In vico prope Burgum Grevem natus est. Cum Laurentio Medice et Ioanne Medice filio, munere fungebatur. Anno 1492, Hispalis in Hispania opus in Argentaria Medicea facere coepit.
Index Asteroidum 135001-136000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 135001 ad 136000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Eduardus Drinker Cope
Eduardus Drinker Cope (Anglice: Edward Drinker Cope) natus est die 28 Iulii 1840 Philadelphiae - mortuus est die 12 Aprilis 1897) fuit studiosus palaeontologiae, zoologiae, herpetologiae, et ichthyologiae Americanus.
Casparus Barlaeus
Casparus seu Caspar Barlaeus (natus 12 Februarii 1584 et mortuus die 14 Ianuarii 1648) Antwerpiensis humanista, orator, rerum gestarum scriptor et poeta. Alma mater fuit Academia Lugduno-Batava. Cum Gerardo Vossio, Athenaeum Illustre Amstelodami creavit. Epicedium Barlaei a Francisco Plante compositum est, qui et poema Mauritias scripsit de iisdem rebus, quas Barlaeus in sua Rerum in Brasilia et alibi gestarum ... historia enarraverat.
Milcolumbus Carnegie McKenna
Milcolumbus Carnegie McKenna (Anglice: Malcolm Carnegie McKenna) natus die 21 Iulii 1930 - mortuus est die 3 Martii 2008 Boulder in oppido Colorati) fuit studiosus palaeontologiae, zoologiae et mammalogiae Americanus et curator apud Museum Historiae Naturalis Americanum Novi Eboraci.
Elbridge Gerry
Elbridge Thomas Gerry [] (Marblehead Massachusettae, 17 Iulii 1744; Vasingtoniae, 23 Novembris 1814) fuit vir publicus, Massachusettae gubernator, et ab anno 1813 usque ad annum 1814, Iacobo Madison praesidente, quintus Praeses Vicarius Civitatum Foederatarum Americae. Praeterea Gerry in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Nicolaus Töpfer
Nicolaus (vulgo: Klaus) Töpfer (natus 29 Iulii 1938 oppido Waldenburg in Silesia) est vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU).
Iuventus et munus
Töpfer anno 1945 cum familia ex Silesia fugere coactus est et anno 1959 Hoxariae maturitatem adeptus est. Anno 1960 militavit et succenturio minor factus est. Tum Moguntiaci, Francofurti Monasteriique studebat. Anno 1964 diploma oeconomici accepit. Annis 1965–1971 adiutor scientiae in universitate Monasterii erat et anno 1968 doctor rerum politicarum promotus est. Annis 1971–1978 minister publicus in cancellaria civitatis Saraviae laboravit. Deinde diversis universitatibus professor erat.
Familia
Töpfer maritus est et tres liberos habet; Hoxariae vivit.
Cursus honorum
Töpfer ab anno 1972 sodalis CDU est. Annis 1978 ad usque 1985 secretarius civitatis in administratione rerum socialium, salutis publicae oecologiaeque Rhenaniae-Palatinati erat, deinde ipse hoc administerium administravit. Die 7 Maii 1987 Administer Foederalis Oecologiae nominatus est. Anno 1990 et legatus Dietae Foederalis et praeses suae factionis Saraviae electus est. Die 17 Novembris 1994 Administer Foederalis Aedificiorum 15 Ianuarii 1998 consilium ministrorum reliquit, ut praeses programmatis oecologiae Consociationis Nationum fieret. Hoc magistratu fungebatur ad 31 Maii 2006. Töpfer anno 2009 praeses instituti Theodisci Potestampii factus est, quod caelum calfaciendum explorat.
Leonardus DiCaprio
Leonardus Gulielmus DiCaprio (natus Angelopoli Californiae die 11 Novembris 1974) est histrio Americanus. Anno 2004, duo praemii Golden Glode optimi actoris abstulit ob pelliculam The Aviator et The Wolf of Wall Street, ubi partes principales egit.
Marmosa
Marmosa (binomen a Gray anno 1821) est animalium subtribus.
Ornella Muti
Ornella Muti (nata Francisca Romana Rivelli die 9 Martii 1955 Romae) est actrix Italica.
Othniel Carolus Marsh
Othniel Carolus Marsh (Anglice: Othniel Charles Marsh) natus est die 29 Octobris 1831 in Lockport in vico Novi Eboraci; mortuus est die 18 Martii 1899) fuit studiosus geologiae, palaeontologiae, et zoologiae Americanus. Ab anno 1883 usque ad annum 1895 Marsh Civitatum Foederatarum Academiae Nationalis Scientiarum praeses fuit.
Carolus Thom
Charles Thom, vulgo Charles Thom (natus die 11 Novembris 1872 in Minonk Illinoesiae; mortuus die 24 Maii 1956 iuxta Port Jefferson civitatis Novi Eboraci), alumnus Collegii Lake Forest primusque omnium qui doctoratum meruerit apud Universitatem Missouriensem, fuit mycologus. Eis fungis praecipue studuit qui in confectione casei utiles sunt, inter quos Penicillium camemberti et Penicillium roqueforti.
Abu al-Qasim asch-Schabbi
Abu al-Qasim asch-Schabbi (Arabice ‏أبو القاسم الشابي natus Thusuri in Tunesia die 24 Februarii 1909; mortuus Tunete die 9 Octobris 1934) fuit clarus poeta Tunesicus qui Arabice classice scripsit et inspiratus a motu romantico, ratione aequabilitatis deinde modernismo et surrealismo.
ATP synthasis
ATP synthasis est enzymum, quod ex ADP et phosphato inorganico (Pi) energiam cellulae vel quorundam bacteriorum conservantem ATP (adenosinum triphosphoricum) generat (synthesis ATP). Reactio chemica est: ADP + Pi + H+ext ⇌ ATP + H2O + H+int Reactio simul est gradus terminalis spirationis internae, phosphorylationis oxydativae.
ATP synthasis ex compluribus partibus constituta est, et partes suae de compluribus genibus pendent. Complexus ATP synthasis intra membrana mitochondriali interna (vel bacterium) in ancoris stant.
Physiologia
ATP synthasis F1F0 est machinamentum motorium minimum. Rotationibus dextrorsum functio est ATP synthasis, at contrarie sinistrorsum agit ATPasis et antlia H+.
Ioannes Paulus Dubois
Ioannes Paulus Dubois (Tolosae natus anno 1950) est scriptor  Francicus. Anno 2004 mythistoriae  Une vie française  gratia Praemium Femina consecutus est.
Tipasa
Tipasa (Arabice: ‏ولاية تيبازة‎) est Algerii urbs et prior Ecclesiae Catholicae Romanae dioecesis.
Apus (constellatio)
Apus constellatio in caelo australi sita est, quae avem tropicalem significet, quamquam nomen ipsum avem significat quae ubique terrarum invenitur et plurimum vitae tempus aere volans degit. (Vide: Apus.)
Ericus Fottorino
Ericus Fottorino (natus Nicaeae die 26 Augusti 1960) est diurnarius et scriptor  Francicus. Anno 2007 mythistoriae  Baisers de cinéma  gratia Praemium Femina consecutus est.
Georgius Clinton
Georgius Clinton (natus in Little Britain, Novum Eboracum die 26 Iulii 1739; Vasingtoniae mortuus est die 20 Aprilis 1812), miles, vir publicus Factionis Democraticae Republicanae et Novi Eboraci gubernator, fuit etiam, ab anno 1805 usque ad annum 1809 Thoma Jefferson et postea usque ad mortem Iacobo Madison praesidente, quartus Praeses Vicarius Civitatum Foederatarum Americae. Praeterea Clinton etiam in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuerat. Etiam nepos eius DeWitt Clinton Novi Eboraci gubernator erit.
Capua Nova
Capua seu Capua Nova (olim Casilinum) (Italiane: Capua) est Urbs Italiae et municipium, circiter 18 800 incolarum, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm. Urbani Capuani appellantur.
Penicillium roqueforti
Penicillium roqueforti (binomen a Carolo Thom anno 1906 constitutum) est species fungorum e qua "venae" fiunt caseorum glaucorum fere omnium, inter quos Roquefortensis e quo nomen speciale ducitur. Recentius ad caseum Congorciolae conficiendum adhibetur, cui olim Penicillium glaucum intravit.
Capua Nova
Historia
Hodie est non remotum oppidum in Campania quod Italiane Capua appellatur, sed antiquae Capuae locus congruit cum hodierna Villa Sanctae Mariae Maioris vel Sancta Maria Capuae Veteris (hodie Santa Maria di Capua Vetere). Hodierna Capua olim Casilinum, deinde Capua Nova appellabatur, quod a profugis condita est qui e deleta Capua perfugerant.
Anglice verbum Capua saepe adhuc denotat antiquam et non hodiernam Capuam.
Capua est proxima flumini Volturno et viae Appiae, e Roma ad Apuliam ducenti. Hodie est proxima magnae viae de Roma ad Neapolim.
LXXIII a.C.n. rebellio servorum Spartaci de Capua orta esse dicitur.
Ecclesia Catholica Romana
Capua Nova sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae cum Archiepiscopo est. Nomen Archidioecesis Capuana est.
Roma condita
Roma condita est, secundum memoriam a maioribus ad posteris traditam, die 21 Aprilis anno 753 a.C.n.
De Caco et Hercule
Saeculo decimo a.C.n., Latini apud vallem Fori vixerunt necnon apud montes, quod Cacus, filius Vulcani, in scopulo Palatini incolebat, et carnem hominum vorabat. Tunc Hercules, domum cum bobus Gerionis rediens, per Italiam perambulabat. Incolae auxilium ab eo petiverunt, et Hercules Cacum vicit. Quo facto, incolae Aram Maximam aedificaverunt, ubi Herculi coluerunt.
Aeneas et Iulus
Troia saeculo duodecimo a.C.n. vastata, Aeneas princeps et familia in Italiam fugerunt. Cum in Latium pervenerunt, Aeneas urbem Lavinium condidit. Saepe ad aciem vocatus, socios quaesivit inter Latinos et per Tiberim ad Septimontium pervenit. Ibi Graecum Evanderem congressus est, qui apud Palatinum montem vivebat cum suis. Tunc Iulus vel Ascanius, filius Aeneae, urbem novam condidit, et Albam Longam eam nominavit.
Romulus Remusque
Saeculo octavo a.C.n., Proca, rex Albanorum, duos filios, Numitorem et Amulium, habuit. Numitori, natu maiori, regnum reliquit; sed Amulius, pulso fratre, regnavit. Amulius Rheam Sylviam filiam Numitorie Vestae sacerdotem fecit, ne umquam filios haberet. Nihilominus, Mars eam constupravit, et Rhea filios geminos duos peperit, Romulum et Remum
Amulius ipsam in vincula coniecit, parvulos alveo impositos abiecit in Tiberim, qui tunc forte super ripas erat effusus; sed, relabente flumine, eos aqua in sicco reliquit. Vastae tum in eis locis solitudines erant. Lupa, ut fama traditum est, ad vagitum accurrit, infantes lingua lambit, ubera eorum ori admovit, matremque se gessit. Cum lupa saepius ad parvulos veluti ad catulos reverteretur, Faustulus, pastor regius, rem animadvertit, eos tulit in casam et Accae Laurentiae coniugi dedit educandos.
Qui adulti inter pastores primo ludicris certaminibus vires auxere, deinde, venando saltus peragrare coeperunt, tum latrones a rapina pecorum arcere. Quare eis insidiati sunt latrones, a quibus Remus captus est. Romulus autem vi se defendit. Tunc Faustulus necessitate compulsus indicavit Romulo quis esset eius avus, quae mater. Romulus statim, armatis pastoribus Albam Longam properavit.
Interea Remum latrones ad Amulium regem perduxerunt, eum accusantes, quasi Numitoris greges infestare solitus esset; Remus itaque a rege Numitori ad supplicium traditus est: at Numitor, considerato adolescentis vultu, haud procul erat quin nepotem agnosceret. Nam Remus oris lineamentis erat matri simillimus, aetasque tempori expositionis congruebat. Dum ea res animum Numitoris anxium teneret, repente Romulus supervenit, fratrem liberavit, et Amulio interfecto, avum Numitorem in regnum restituit. Deinde Romulus et Remus urbem in eisdem locis ubi expositi educatique fuerant condiderunt; sed orta est inter eos contentio uter nomen novae urbi daret, eamque regeret; adhibuere auspicia. Remus prior sex vultures, Romulus postea, sed duodecim, vidit. Tunc Romulus urbem ad Palatinum et Remus ad Aventinum conduerunt. Sic Romulus augurio victor Romam vocavit; et ut eam prius legibus quam moenibus muniret, edixit ne quis vallum transiliret. Quod Remus irridens transilivit; eum iratus Romulus interfecit, his increpans verbis: Sic deinceps malo afficietur quicumque transiliet moenia mea. Ita solus potitus est imperio Romulus.
Relicta archaeologica
Historiae fabulosae veram conditionem Romae non narrant. De fallaciis versionis Romuli et Remi, dicitur Alba Longa non ad ripas Tiberis esse, necnon erant virgines Vestales saeculo octavo a.C.n.
Archaeologi relicta antiquissima Romana saepe apud colles et in valle Fori inveniunt. Sunt vestigia hominum saeculi undecimi a.C.n.: homines Aetatis Aeris insulam Tiberinam ut vadum usui sunt, et parvulum vicum condiderunt. Saeculo octavo a.C.n., vici duos sunt ad Septimontium, in Palatino et in Quirinale.
Hi vici in urbe singula insiderunt, ita urbs Roma surrexit. Mox, haec urbs Latinorum, quae transitum inter Graecos meridie et Tuscos septentrione, capta est a Estruscis, et re vera tunc Roma urbs fuit.
Stephanus Hough
Stephanus Hough (natus in Heswall, Anglia die 22 Novembris 1961) est clavista et compositor Austro-Britannicus.
Dominicus Noguez
Dominicus Noguez (natus in Bolbec  die 12 Septembris 1942; mortuus die 15 Martii 2019) fuit scriptor  Francicus. Anno 1989 M. Valeri Martialis Epigrammaton libros transtulit in gallico sermone. Anno 1997 mythistoriae  Amour noir gratia Praemium Femina consecutus est.
Caseus Castrensis
Caseus Castrensis, seu Castriensis Anglice Cheshire cheese (, scilicet "caseus comitatús Cestriae") est caseus densus et fissilis e lacte bubulo confectus. Qui caseus in comitatibus Cestria, Salopia et Staffordia Angliae, insuper Denbighshire et Flintshire Cambriae provenit; in urbe Deva vel Cestria venundatur, e cuius nomen Anglicum caseus idem apud Francicos Chester appellatus est.
Caseus Castrensis olim ope Galii veri coagulatus et colore flavo imbutus est; recentius ope bixae coloratur. Rarius et impraevisibiliter aerugosus provenit.
Historia
Castrensis inter nomina veterrima caseorum Britannicorum enumeratur; primum (iuxta caseum Shropshire) Thomasso Muffet in libro de regimine cuius titulus est Health's Improvement anno circiter 1580 commemorat. Iam saeculo 12 ineunte Gulielmus Malmesburiensis in Gestis pontificum Anglorum sub rubrico dioeceseos Cestrensis boves et lacticinia huius comitatus laudat. Multi nomen casei Cheshire in libro de Wintonia reperi asseverant, sed falso.
Penicillium glaucum
Penicillium glaucum (binomen a Link anno 1805 constitutum) est species fungorum e qua fit "venae" caseorum aerugosorum aliquorum, praecipue Stilton, Fourme d'Ambert et interdum Gorgonzola.
Praemium Femina
Praemium Femina (Francice Prix Femina) est praemium Francicum anno 1904 ab Anna de Noilles primum ut "Praemium Vita Felix" (Francice Prix la vie heureuse) conditum quod secundum iudicium duodecim gregis solis mulieribus constituti mythistoriae tribuitur. More contra sexismum creatum est et hodie auctoritas sic Praemium Goncourt putaur de litteratura Franciae.
Ulug Beigus
Ulug Beigus sive Ulugh Beighus, (Arabice:میرزا محمد طارق بن شاه رخ الغ‌بیگ / Mīrzā Muhammad Tāriq bin Schāhruch Ulugh Beg; natus Soltanije in urbe Iraniae die 22 Martii 1394; interfectus Maracandae die 27 Octobris 1449) fuit princeps Maracandae e familia Timuridarum (Sachruchi filius, Tamerlanis nepos). Astronomus notus est, qui scientiam super omnia (etiam religionem et officia principis) posuisse dicitur, quamobrem interfectus et quasi martyr scientiae factus est. Nomen Ulug Beg re vera est titulus idem ac magnus princeps valens.
Henricus Fairfield Osborn
Henricus Fairfield Osborn (Anglice: Henry Fairfield Osborn) natus est die 8 Augusti 1857 Fairfield in oppido Connecticutae - mortuus die 6 Novembris 1935) fuit studiosus geologiae, palaeontologiae et zoologiae Americanus et curator apud Museum Historiae Naturalis Americanum.
Franciscus de Miranda
Franciscus de Miranda (natus Caracis Venetiolae die 28 Martii 1750; mortuus Gadibus Hispaniae die 14 Iulii 1816) fuit Venetiolanus ductor exercitus, qui pro libertate Americae Australis ab Hispania pugnavit.
De iuventute
Sebastianus de Miranda Ravelo, pater et mercator prosper Canariarum Insularum fuit. Francisca Antonia Rodríguez de Espinoza mater fuit. Franciscus de Miranda fuit studiosus Universitatis Caracarum ab 1762. Studia 10 Ianuarii coepit et duos annos grammaticam Latinam et Hispanicam didicit. Annis ab 1764 ad 1766 studii maioris accessit. Miranda hic classicos Latinos, historiam, religio, arithmeticam, et geographiam studebat.
Tempus cum Exercitu Hispanico
Anno 1771 Miranda in Hispaniam advexit et centurio Exercitu factus fuit. Miranda anno 1781 in bello Pensacolae cum exercitu hispanico pugnavit.
Peregrinatio
Ab anno 1786 ad annum 1790 in Europam et Turciam peregrinavit. Commentari diurni copiosi scripsit.
Res novae Francicae
Anno 1792 in Res Novae Francicae pugnavit. Die 30 Novembris Antverpiam expugnavit.
Miranda Londini habitavit, ubi e Sarah Andrews dues filii (Leandro et Francisco) procreavit.
Res novae Venetiolae
Die 11 Aprilis 1810 provinciae Venezuelanenses libertatem ab Hispania declaraverunt. Simon Bolivar et Andreas Bellus legati ad Britanniarum Regnum missi sunt. Miranda ad Venetiolam cum Venezuelenses redutus est. Ab anno 1810 ad annum 1812 in Venetiola exercitu duxit. Mensi Iulii captus est, et iam captivus mortuus est.
Olympia (certamina)
Olympia sunt internationales ludi aestivi et hiemales, in quibus multa milia athletarum variorum certaminum generibus contendunt. Olympia hodierna alternis annis fiunt, cum Olympia aestiva et hiberna in vicem altera alteris succedant. Itaque aestiva et hiemalia Olympia quinto quoque anno utraque fiunt. Olympia antiqua Olympiae in Graecia saeculo octavo a.C.n. orta usque ad saeculum quintum p.C.n. continuata sunt. Anno 1894, Petrus de Coubertin Baro Consilium Olympicum internationale (COI) condidit, quod mox consociatio moderatrix Motus Olympici facta est, cuius conformatio actionesque Charta Olympica definiuntur. Motus Olympicus ex foederationibus athleticis internationalibus et consiliis Olympicis nationalibus consistit. Insuper homines sunt, qui urbem hospitem ludo cuique faciendo deligant.
Saeculis vicensimo et uno et vicensimo ludi Olympici mutati sunt aliquibus renovationibus, quae ludis certaminum copiam et varietatem addiderunt, exempli gratia Aliae quoque his temporibus mutatae sunt rerum condiciones, simul et oeconomicae et politicae et technologicae, ad quas COI sua consilia accommodare debuit. Itaque non solum voluptuariis athletis, ut voluerat Coubertin, sed etiam professionalibus licet ludis interesse. Publicae communicationis instrumentis magis magisque proficientibus et praevalentibus, factum est, ut etiam ludi Olympici commerciandi spem inicerent mercatoribus horumque consociationibus. Ludi annorum 1916 et 1940 et 1944 revocati sunt propter bella mundana. Etiam magnae repudiationes sive boicotizationes bello frigido adlatae numerum athletarum participum diminuerunt anno 1980 (Moscuae) et 1984 (Angelopoli).
Antiquitas
Graeci ab ultima antiquitate ludos sollemnes ad honorem deorum heroumque instituerant. Quaterni erant hi ludi: Pythii, Isthmii, Nemei, Olympici. Olympiorum ludicrum ab omnibus Graeciae populis et civitatibus concelebratum est. Hoc in ludicro, praemia cursoribus, athletis, equorum, et quadrigarum cursibus fuerunt proposita; nec deerant musicae et poeticae certamina inter discipulos Musarum. Victores, in publico Graeciae conventu laureati, redierunt triumphantes in patriam, quorum nomina in marmoribus publicis incisa erant, et carminibus laudata. Vivit adhuc memoria victorum, quos celeberrime cecinit Pindarus, poeta Thebanus, princeps lyricorum Graecorum. Ab anno 776 a.C.n. usque ad annum 393 p.C.n. quoque quinto anno in sacro luco Olympiae regionis Elidis celebrabantur.
Origines Olympiorum novorum
Rebus novis Francicis nuper gestis "Olympia Rei Publicae" (Olympiade de la République) anno 1796 coepta sunt et quotannis usque ad 1798 peracta in Campo Martio Lutetiano. Systema mensurarum metricum, nuper iussu gubernii republicani adhibitum, in ludos athleticos ibi primum anno 1798 introductum est.
In Graecia ludi sub nomine Olympiorum anno 1859 celebrati sunt, suadente poeta Panagiota Sutso sed adiuvante praesertim philanthropo Euangele Zappa, mercatore e stirpe Graeco ortus divitissimus, qui pecuniam ad restructionem stadii Panathenaici antiqui iuxta Athenas praebuit. Olympia rursus annis 1870 et 1875 Athenis peracta sunt. Eisdem fere annis Olympia in Anglia celebrabantur, anno 1850 (et annuatim usque hodie) ad oppidum Much Wenlock Salopiensis comitatus, etiam inter annos 1862 et 1867 Liverpolii. Semel anno 1866 Olympia Nationalia iuxta Londinium ad Palatium Crystallinum gesta sunt, suadente imprimis Gulielmo Penny Brookes, qui iam ludos Salopienses incipere curaverat Consociationemque Olympicam Nationalem condiderat.
Quae Zappas in Graecia, Brookes in Anglia coeperunt, Petrus de Coubertin perficere conatus est, qui, a Zappa inspiratus et a Brookes adiutus anno 1894 Consilium Olympicum internationale constituit, cuius primus praeses fuit Demetrius Bicelas Graecus. Coubertin a secretis meruit, sed ab anno 1896 usque ad 1925 ipse praeses fuit. Consilii sodales Olympia non nationalia sed internationalia praeparabant, quae primum anno 1896 Athenis in stadio Panathenaico celebrata sunt; quod stadium, olim a Zappa restauratum, nunc rursus munificentia Georgii Averoff renovatum est.
Die 6 Aprilis 1896 ludi instaurati sunt; inter 40 000 et 70 000 hominum in stadio spectabant. Princeps Constantinus patrem regem Georgium adlocutus est, qui respondens ludos inauguravit. Hymnus Olympicus, cuius musicam Spirus Samaras, verba Costis Palamas scripserunt, hoc die primum cantatus est. Primum certamen fuit cursus centum metrorum. Usque ad tempus nostrum rex, regina, praeses, aut alius summus magistratus civitatis ludos inaugurat, ut fecit Londinii Elisabetha, regina Britannica, 27 Iulii 2012.
Olympia nova
Elogium ludorum est: Citius, altius, fortius.
Diango Reinhardt
Ioannes "Diango" Reinhardt (dʒɑ̃ŋgo ʀeˈnɑʀt) (natus 23 Ianuarii 1910 – mortuus 16 Maii 1953) fuit citharista iazicus Belgicus e gente Acingana ortus.
Societates Indiae orientalis
Societates Indiae orientalis fuerunt societates mercatoriae quae privilegia regalia habebant commercium agendi cum India et Asia et imperio Sinense. Praeter societates Indiae orientalis etiam societates Indiae occidentalis fuerunt quae etiam commercii monopolio donatae erant.
Multae nationes Europaeae eiusmodi societates habebant, quae erant:
Leslius
Leslius sive Leslaeus sive Lesleus sunt formae Latina praenominis Anglici Leslie (seu Lesley, breviter Les).
Etymologia
Praenomen Anglicum Leslie extractum est ex nomine Caledonico quod viro Lesslyn (qui in Comitatu Aberdoniae vixit) pertinet. Lesslyn ipsum derivatum est de leas cuilinn (Scotice ‘hortum aquifoliorum’ significans).
Iaroslaus Kaczyński
Iaroslaus Alexander Kaczyński, Jarosław Aleksander Kaczyński (Varsoviae natus 18 Iunii 1949), alumnus Universitatis Varsoviensis, est rerum politicarum peritus Polonus. Praeses factionis Iuris et Iustitiae ab anno 2002 meret. Fuit Poloniae primus minister a die 14 Iulii 2006 usque ad die 6 Novembris 2007. Post gemini fratris sui et Poloniae praesidis Lechi Kaczyński mortem die 10 Aprilis 2010 in sinistro casu aeroplani petitionibus anno 2010 praefecturam Rei Publicae Polonicae petivit.
Die 20 Iunii 2010 Komorowski in primo ordine petitionis Praesidatus Rei Publicae Poloniae cum 36.7 % suffragii proxime accessit. In secundo ordine die 4 Iulii 2010 contra Bronislaum Komorowski pugnabit, qui vicit (52,6% suffragiorum a Komorowski nactis, 47,4% a Kaczyński).
Kolob
Kolob secundum Librum Abraham Ecclesiae Iesu Christi Sanctorum in Novissimis Diebus est stella valde prope 'sedem' dei Mormonismi. Nondum autem ab astronomis inventa est.
Alexander Jardin
Alexander Jardin (natus in Noviliaco ad Sequanam  die 14 Aprilis 1965) est scriptor et moderator cinematographicus Francicus. Anno 1988 mythistoriae  Le Zèbre  gratia Praemium Femina consecutus est.
Societates Indiae occidentalis
Plures Societates Indiae occidentalis fuerunt scilicet:
Has societates mercatorias societatibus Indiarum Orientalium similes res publica monopolio donavit commercium agendi cum India hespera, et Africa et America.
Renatus Primevère Lesson
Renatus Primevère Lesson (Francogallice: René Primevère Lesson) natus est die 20 Martii 1794 in Rochefort - mortuus est die 28 Aprilis 1849 fuit studiosus medicus, botanistae, zoologiae et ornithologiae Francicus.
Angelus Cabrera
Angelus Cabrera (Hispanice: Ángel Cabrera) natus est die 19 Februarii 1879, Madrid - mortuus est die 8 Iulii 1960; fuit studiosus zoologiae Hispanicus.
Nexus externi
Biographia (Hispanice)
Heilongjiang
Hēilóngjiāng (litteris Sinicis 黑龙江) seu provincia Heilongjiangensis est septentrio-occidentalis Rei Publicae Popularis Sinarum provincia, cuius caput est Harbinia. Nomen provinciae significat Flumen Draconis Nigri vel Flumen Amur. Heilongjiang est in Mandshuria situm.
Amur et Sungari provinciae flumina maxima sunt; Sungatschi et Ussuri per confinium cum Russia fluunt. Chanka est regionis lacus.
Marcus Geganius M.f. Macerinus
Marcus Geganius M.f. Macerinus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) senator Romanus patricio ex ordine ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.
Familia
Pater eius verisimile Titus Geganius Macerinus anno 492 a.C.n., frater Proculus Geganius Macerinus anno 440 consul rei publicae Romanae fuit.
Cursus honorum
Ipse Marcus ter consul fuit: Primo anno 447 una cum Gaio Iulio Iullo electus est. Eo anno consules milites conscripserunt contra Volscos et Aequos, ut controversias minuerent domi cum plebe. Tamen certatum non est.
Anno 443 iterum consulatum gessit, nunc cum Tito Quinctio Capitolino Barbato. Geganius Volscos vicit et ex eis triumphavit.
Anno 437 consul III erat cum Lucio Sergio L.f. Fidenate collega. Eo anno Fidenae oppidum ad Veientes hostes transiit. Consules hostes vicerunt, sed multi milites Romani necati sunt. Itaque Mamercus Aemilius Mamercinus dictator nominatus est.
Anno 435 denique censor creatus est una cum Gaio Furio Pacilo Fuso.
Stephanus Accorsi
Stephanus Laelius Beniaminus Accorsi (natus Bononiae die 2 Martii 1971) est histrio cinematographicus Italicus. Accorsi cum praeclara actrice Laetitia Casta, quae mater filius eorum Orlandus est, vivit.
Marcus Geganius M.f. Macerinus
Cursus honorum
Anno 431 Geganius legatus Aulum Postumium Tubertum dictatorem sequebatur in expeditionem contra Aequos et Volscos.
Stephanus Accorsi
Pelliculae selectae
Inter pelliculas in quibus Stephanus Accorsi egit sunt:
Provincia Spaniae
Provincia Spaniae fuit territorium Iberiae, a Byzantinis creatum anno 552, cum Athanagildus Iustiniano auxilium petivit.
Historia
Liuvigildus et Recaredus hanc provinciam intraverunt, sed repulsi sunt a copiis Byzantinis. Tandem Suinthila anno 624 ultima praesidia Byzantinorum cepit.
Arthurus Rubinstein
Arthurus, vulgo Artur Rubinstein (natus Lodziae, tunc in imperio Russico, die 28 Ianuarii 1887; mortuus Genavae die 20 Decembris 1982) fuit clavilista. Sub imperio Russico e stirpe Iudaica natus, religione autem agnosticus, in Germania Angliaque et praecipue in Civitatibus Foederatis habitavit.
Et polyglottus fuit et abilitatem memoria eidetica possidebat.
Lotharingia
Lotharingia significare potest:
Robertus Pinget
Robertus Pinget (Genavae natus die 19 Iulii 1919; Augustae Turonum mortuus die 25 Augusti 1997) est scriptor  Helveticus. Anno 1965 mythistoriae  Quelqu'un gratia Praemium Femina consecutus est.
Anastasia Kinski
Anastasia Kinski (nata Nastassja Aglaia Nakszynski Berolini die 24 Ianuarii 1961), clari histrionis Nicolai Kinski filia, est ipsa illustris actrix Germanica.
Academia Scientiarum Petropolitana
Academia die 28 Ianuarii secundum Calendarium Iulianum (8 Februarii secundum Gregorianum) anni 1724 Petropoli condita est. In insula Basilii in ripa Nevae Maioris aedificium Academiae antiquum situm est.
Nomina huius Academiae propria fuere:
Praesides academiae, ab imperatoribus Russicis assignati, fuere:
Die 29 Martii anni 1917 nomen novum, Academia Scientiarum Russica vel Rossica (Russice Российская Академия наук, Francogallice Académie des Sciences de Russie), pro academia olim imperiali a sociis eius propositum est, quod dein et ab administratione temporali Russiae confirmatum est.
Andreas Gide
Andreas vulgo André Gide fuit scriptor Francicus Lutetiae natus die 22 Novembris anno 1869, ibidem mortuus die 19 Februarii 1951. Mente homosexualis erat - tempore suo confessio adhuc inaudita! - et in Africa colonialismum condamnavit; communismum admisit ante peregrinationem ad Unionem Sovieticam. Definitionem suimetpisius, libertatem atque hominis dignitatem alti aestimabat.
Arvernia
Inter significationes nominis Arverniae sunt:
Andreas Gide
Anno 1947 praemium Nobelianum litterarum accepit. Opera eius anno 1952 in indice librorum prohibitorum deposita sunt.
Vita
Filius Pauli Gide, universitarii professoris Parisiensis in iurisprudentia et nepos oeconomi Caroli Gide in Normannia pueritiam egit. Natus est in familia piissima protestantica et in Schola Alsactiensi et Lycaeo Henrici IV studebat. Primus liber Les Cahiers d’André Walter (1891) de idealismo romantico et religioso iuvenis cuiusdam infelicis agitur: ob insaniam saepe solus fuit in adulescentia scribere coeperat. Symbolismum amplexus mox visiones proprias ostendebat - etiam quoad genus scribendi. Anno 1895 post mortem matris (pater iam annis XI ante mortuus erat) consobrinam Magdalenam Rondeaux in matrimonium numquam consummatum duxit.
Anno 1908 pro periodico litterario La Nouvelle Revue Française operam navabat. Primo bello panscosmico terminato fama eius valde crescebat. Annis 1920 inspirationem apud Gide invenerunt e.g. Albertus Camus, Ludovicus Cernuda et Ioannes Paulus Sartre. Anno autem 1923 librum quendam Theodori Dostoevskij edendum curavit. Cum anno 1924 homosexualitatem in opere Corydon  defenderet, critica praevalebat; Andreae ipsi opus citatum optimum habitum est. Anno 1923 filia Catharina nata est, quae nata Elisabethae van Rysselberghe. Uxor legitima Magdalena autem anno 1938 naturae concessit. Statim matrimonii sui numquam perpetrati argumentum in libro Et nunc manet in te (1951) sumpsit. Ex anno 1925 de condicionibus scelestorum emendandibus cogitabat et anno post autobiographia Si le Grain ne Meurt prelo mandata est. Etiam dramata in versibus pepigit - Le Roi Candaule (1901) et Saül (1902) et opera duo Shakesperii (Antony and Cleopatra, Hamlet) Francogallice convertit; Gulielmi Blake ous Marriage of Heaven and Hell quoque interpretatus est. Gualterius Whitman etiam in interpretatione Andreae Gide notus factus est. Quando diarium sriptoris annorum inter 1939 et 1951 quattuor in tomis editum est, ubique terrarum grate perlectum est.
Gide et politica
A mense Iulio 1926 usque mensem Maium 1927 cum amasio Marco Allégret colonias Francicas in Africa visitavit: terrae visae fuerunt Res publica Congensis, Res publica Africae Mediae, Tzadia et Cammarunia. Peregrinationes suas foliis narravit (Voyage au Congo, 1927, et Le Retour du Tchad, 1928) politicam Francicam externam criticans et reformationes oeconomicas, quae et Europaeis et Africanis prodessent, proponens. Abusus operariorum in Africa servituti comparavit. Annis 1930 tempus breve communismo favens Unione Sovietica visitata ilico talem amentiam longe a se proiecit. Communismi reprehensio et editio libri Du retour de l'URSS sodales amicos terruit. Anno 1933 cooperationes fecit cum Inguaro Stravinskij in ballatione Perséphone. Secundo bello mundano saeviente Africam recoluit (anno 1942) unde non ante 1945 reditum est. Anno 1947 praemio Nobeliano honoratus est - tamen, anno 1952 libri eius ab Ecclesia Indice librorum prohibitorum positi sunt. Saepe in fabulis Milesiis agitur de moralitate ancipiti, quae vitam eius implebat.
Toga
Toga est vestimentum a viris Romanis (et olim etiam ab Etruscis et feminis Romanis) gestum, ex magno hemicyclio texti lanei non tincti factum. Nomen togae eandem radicem ac verbum tegendi habet. In Vergilii Aeneide (1.282) Iuppiter Veneri Romam conditum iri pollicitus Romanos "gentem togatam" vocat. Toga Romana ex Etruscorum et Graecorum vestimentis configurata est.
Clivus (Verona)
Clivus (Italiane: Chievo) est vicus Italiae et vicus in Municipio Veronensi circiter 4 500 incolarum, in Provincia Veronensi, in ripa Athese fluvio, et in Venetia Regione. Incolae Clivi Clivenses appellantur.
AC Chievo Verona
Associazione Calcio Chievo Verona (Latine: Societas Pediludium Clivus Veronensis) est Italica pediludii societas urbis Veronae et fractionis Clivi, anno 1929 condita. Nunc (anno 2014) in prima categoria italici pediludii, Series A (Italiane: Serie A), ludit.
Bella Graeco-Persica
Bella Graeco-Persica fuerunt pugrnae tres saeculo V a.C.n. gesta inter Persas et Graecos, Athenienses ducentes. Persae in Graeciam intraverunt, ob causam auxilii Atheniensium Ioniis rebellantibus. Persicum bellum seu Medicum (ob Medos) narravit Herodotus Halicarnassensis, qui dictus fuit "historiae pater." In hoc bello, Graecorum et praesertim Atheniensium virtus memorandis facinoribus inclaruit.
Belli origo
Athenienses opem tulerant incolis Mileti adversus Darium rebellantibus ; Darius, iratus Atheniensibus, Graeciam redigere in suam potestatem decrevit. Iussu eius, Datis et Artaphernes, praefecti classi quingentarum navium, ad Euboeam appulerunt. Persarum exercitus ducenta peditum millia et decem millia equitum numerabat. Atheniensibus, praeter Plataeensium civitatem, nulla auxilio fuit : ea mille misit militum, quorum adventu decem armatorum millia Atheniensibus completa sunt. Huic perparvo exercitui decem praetores praeerant, inter quos Miltiades, filius Cimonis, dux fortitudine et scientia rei militaris singularis.
Pugna Marathonis anno 492 a.C.n.
Persae Atticam invaserant, et copias suas in campum Marathona deduxerant : is abest ab oppido Atheniensium circiter millia passuum decem. Athenienses, Miltiadis auctoritate impulsi, milites educunt ex urbe, locoque idoneo castra faciunt. Postero die, aciem instruunt sub radicibus montis Pentelici ; arbores multis locis stratae fuerant, quarum tractu equitatus hostium foret impeditus. Datis, fretus numero suorum, decem millia equitum produxit in peditatum Atheniensium. Athenienses summa alacritate proelium commiserunt, et ante iactum sagittarum, citatu gradu ad hostem venerunt. Ned audaciae eorum defuit eventus ; nam Persae victi sunt. Continuo unus ex Atheniensibus citatissimo cursu petiit Athenas, victoriam nuntiaturus. Ingressus Prytaneum, vix exclamaverat : "Gaudete, victores sumus," cum cecidit exanimis.
Pugna Marathonis nihil exstitit nobilius. Nulla enim unquam tam exigua manus tantas prostraverat copias. Persae perterriti profligatique non ad castra, sed in naves confugerunt. Eorum aiutor Hippias, tyrannus Atheniensis transfuga, in acie caesus, proditionis poenas luit. Ex Atheniensibus Themistocles adolescens, et Aristides et Aeschylus poeta rem strenue gesserant. Sed longe pulcherrimum virtutis et constantiae exemplum datum fuit a Cynegiro, Aeschyli fratre. Hic barbaros fugientes persecutus, scapham hostibus onustam dextra manu tenuit, nec prius dimisit, quam manum amitteret. Tum quoque, amputata dextra, scapha sinistra comprehendit, quam et ipsam amisit. Postremo navem dentibus detinuit, usque ad extremum spiritum dolore invictus.
Miltiades
Miltiadi, qui Athenas servaverat, tributus est honor talis : scilicet in tabula, in qua Marathonis victoria depicta fuit, effulgebat ante alias imago eius, pugnantes adhortantis et proelium committentis. In tanto duce summa erat, non modo Athenis, sed etiam apud omnes civitates auctoritas, et nobile nomen, et laus rei militaris maxima. Ille tamen proditionis accusatus fuit, et pecunia mulctatus ab ingratis civibus. Hanc pecuniam quod solvere non poterat, in vincula publica coniectus est, et in carcere, aeger vulneribus, diem obiit supremum. Athenienses autem postea culpae suae poenituit, et Miltiadi sepulchrum erectum est iuxta commilitonum tumulos in campo Marathonis.
Darius
Darius erat magnus imperator Persarum. Gentes Medorum, Lydorum, Babyloniorum et Persarum coniunxit sub imperio Persarum.
Xerxes
Darius novum bellum adversus Graecos parabat, cum decessit. Xerxes, Darii filius et successor, patris incoepta persecutus est. Bellum et mari et terra per quinquennium instruxit, et tantas collegit copias, quantas neque antea, neque postea quisquam habuit. Eius enim classis mille et ducentarum navium longarum fuit, quam sequebantur duo millia onerariarum. Terrestres autem exercitus septingentorum millium peditum, equitum quadringentorum millium fuerunt. Diversissimae gentes, et innumeri populi sub signis Persarum militabant : Indi, Arabes, Chaldaei, Lydi, Aethiopes. Haec multitudo varia linguis, vestibus et armis, colluvio barbarorum erat, non iustus exercitus. Ceterum tanto agmini dux deerat.
Themistocles
In bello adversus Xerxem, praecipuam laudem obtinuit Themistocles, electus dux ab Atheniensibus. Hic vir, quem "tropaea Miltiadis a somno suscitabant", non nimus promptus fuit in rebus gerendis quam excogitandis. Ille peritissimos rei navalis fecit Athenienses, quibus persuaserat ut classem navium centum pecunia publica aedificarent. Id autem mox saluti fuit universae Graeciae. Ubi primum Xerxis adventus nuntiatus est, Athenienses consuluerunt de rebus suis Pythiam, quae respondit eis : "Moenibus ligneis vos munite." Oraculi sententiam solus intellexit Themistocles. "Moenibus ligneis", inquit, "sacerdos Apollinis nihil aliud quam naves significat ; ergo naves conscendamus."
Leonidas apud angustias Thermopylarum
At ceteris Graeciae civitatibus magis placuerat in terra dimicare. Itaque Leonidas, Lacedaemoniorum rex, cum trecentis civibus et sociis Thespiis, angustias Thermopylarum occupaverat. Xerxes, aspernatus Graecorum paucitatem, eos arma sibi tradere iussit ; regis respondit Leonidas : "Veni, ut ea capias." Per triduum multitudo Persarum frustra conata est aditus angustiarum superare ; sed, quarta die, montis cacumen tenuit, undi hosti imminebat. Tum Leonidas suos hortatus est his verbis : "Pergite animo forti, commilitones ; cras apud Inferos fortasse cenabimus." Noctu Lacedaemonii Barbarorum castra invadunt, caedunt sternuntque omnia ; tandem non victi, sed vincendo fatigati, inter ingentes hostium catervas occumbunt. Leonidas eiusque comites gloriam immortalem merito adepti sunt. Ad virtutem eorum celebrandam, hoc epigramma inscriptum est in saxo, haud procul ab eo loco ubi ceciderant :
"Dic, hospes, Spartae nos te hic vidisse iacentes,
Themistocles et Eurybiades
Xerxes, Thermopylis expugnatis, Thespias, Plataeas et Athenas vacuas hominibus incendit. Non modo privatorum aedes et publica aedificia, sed etiam Deorum templa igne delevit. Flammis perterriti Athenienses non audebant manere in navibus, sed vehementer cupiebant classem deserere, ut domos ac penates defenderent. Themistocles unus restitit ceteris ducibus, et ipsi Eurybiadi, Lacedaemoniorum regi, qui summum imperium exercebat. Eurybiades, iratus, verbis invectus est in Themistoclem, et baculum in eum sustulit ; cui Atheniensis : "Percute," inquit, "sed audi." Et dedit consilium classem retinendi apud Salamina, ibique in freto perangusto Barbaros opperiendi. Deinde, ut Graeci ipsa necessitate cogerentur ad depugnandum, noctu servum fidelem ad Xerxem misit cum hoc nuntio : "Graeci discordantes parati sunt dilabi et fugere ; regi non erit difficile hostes universos opprimere, si eos quamprimum aggredietur."