cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leprosium (Andra)
Leprosium  (Francogallice Levroux) est commune Francicum 2'834 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Massérac
Massérac  (Britonice Merzhereg) est commune 600 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Malva (commune Franciae)
Malva (Francogallice Mauves-sur-Loire, Gallonice Mauv, Britonice Malvid) est commune 2964 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Portus Blairensis
Portus Blairensis, vulgo scriptura Devanagari पोर्ट ब्लेयर, est urbs Indiae circiter 100 000 incolarum et Unionis Terrae Insularum Andamanensium et Nicobarensium caput. Urbs, quae sub specie castrorum carceralium anno 1858 condita est, nomen Archibaldi Blair fert.
Clenleu
Clenieu  est commune Francicum 179 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Sauret-Besserve
Sauret-Besserve est commune 187 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Pornasium
Pornasium (Italiane: Pornassio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.
Aigleville
Aigleville est commune Francicum 345 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Bartolomaeus Gamba
Bartolomaeus Gamba (natus Bassani die 15 Maii 1766, mortuus Venetiarum die 3 Maii 1841) fuit scriptor et peritus de libris Italianus.
Corbeil-Cerf
Corbeil-Cerf est commune Francicum 337 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Cheltenham
Cheltenham est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi sunt thermae saeculo XVIII et XIX celeberrimae. In oppido Cheltenham nundinae tenebantur ab anno 1307.
Fretum Magellanicum
Fretum Magellanicum (Hispanice Estrecho de Magallanes, Lusitanice Estreito de Magalhaes, Francice Détroit de Magellan, Anglice Strait of Magellan, Hollandice Straet van Magallanes seu Straat Magellaan) est fretum in Chilia situm, inter extrema continentis Americae Australis partem australem et insulam Terram Ignium. Detectum fuit kalendis Novembribus anno 1520 a Ferdinando Magellano, exploratore Lusitano et praefecto classis Hispanicae quinque navium, quae Carolus Rex I Hispaniae (seu Carolus V Sacri Imperii Romani Germanici) invenitum transitum per extremam Novi Mundi partem australem in Insulas Moluccas commisit. Nomen Fretum Omnium Sanctorum Magellanus ipse huic freto imposuit, sed posteriores id semper Fretum Magellanicum appellant.
Daniel Castellaneta
thumb|Daniel Castellaneta
Daniel Louis Castellaneta sive vulgo Dan Castellaneta (natus 29 Octobris 1957, Sicagi, in Illinoesia) est actor et comicus Americanus. Optime notus est ex seriebus televisificis The Simpsons, ubi unam ex partibus principalis Homerum Simpson una cum compluribus partibus aliis agit, et Futurama, atque ex pelliculis ut The Return of Jafar, The Client, The Pursuit of Happyness.
Lucinascum
Lucinascum  (Italiane: Lucinasco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 280 incolarum, in Regione Liguria et in Provincia Imperiensi situm. Incolae Lucinascenses appellantur.
Chaudefonds-sur-Layon
Chaudefonds-sur-Layon  est commune Francicum 959 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Lucinascum
Fractiones
Borgoratto
Municipia finitima
Borgomaro, Chiusanico, Chiusavecchia, Pontedassio, Vasia
O abies
Verba carminis
O abies
O abies, o abies,
Fidissima cum fronde,
Virens aestatis tempore,
Virens nivosa hieme,
Fidissima cum fronde!
Tu mihi valde places:
Quotiens natali tempore
Delectavisti me fronde,
Tu mihi valde places.
K
K ([] subs. indecl.) est decima vel undecima littera abecedarii sive alphabeti Latini.
O abies
Verba carminis
Veste tua me doces:
K
K haud adhibetur apud auctores classicos, praecipue in verbis Karthago (sane et in eius adiectivis derivatis) et kalendae. A Medio Aevo usque ad hanc aetatem, littera K etiam adhibetur in vocabulis de aliis linguis (Graeca inclusa, quamquam Romani translitteraverunt κ Graecum ut C) mutuatis vel derivatis: Kyrie; Iohannes Keplerus; Kiovia, Kielia, Kazachstania, Kansia, Kentukia; Akysis, Okapia; Franklinia, Ginkgo; Kalium, Krypton, Berkelium; alkali/alcali, kyphosis/cyphosis etc. Etiam videtur in plurimis nominibus in biologia, ut nominibus taxinomicis, exempli gratiae in regione Eukaryota et genere Kallima et eius speciebus decem.
O abies
Verba carminis
Spes gignunt et constantia
Semper vires, solacia;
Veste tu me doces.
Kinorhyncha
Kīnorhyncha (Reinhard, 1887) sunt phylum animalium minusculorum, inter quae Protostomia et Ecdysozoa. Maior pars specierum in interstitio harenae maris vivunt; ergo pars miofaunae est. Corpus segmentatum, sunt undecima segmenta. Caput praesentum, retractabile est. Nulla cilia extra corpus adsunt, sed spinae ad corpus caputque, quod motionem perficiunt. Spinae pars cuticulae sunt, ab epidermide secreta. Animalia maria feminaque similia, larvae liberae.
Catharina Iacobi filia
Catharina Iacobi filia sive Islandice Katrín Jakobsdóttir (Reykiavicae nata die 1 Februarii 1976) est politica Islandiae.
Alumna est universitatis Islandiae ubi linguis Islandicae et Francogallicae studuit. Breve temporis spatium docuit apud almam matrem et apud universitatem Reykiavicensem. Ministra ab eruditione fuit a die 2 Februarii 2009 usque ad 23 Maii 2013, prima ministra Iohanna Sigurthi filia. Praeses meret factionis sinistrae viridis ab anno 2013. Die 28 Novembris 2017 prima ministra facta est, coniunctione factionis suae cum factionibus libertatis et progressus corroborata.
Cormeilles (Esia)
Cormeilles est commune Francicum 408 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
1813 Imhotep
1813 , olim designationibus 7589 P-L, 1967 DC, 1969 TT5, et 1971 BA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1813 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Augustus Comte
Isidorus Augustus Maria Francicus Xavier Comte (19 Ianuarii 1798—5 Septembris 1857), Augustus Comte late notus, fuit philosophus Francicus et conditor disciplinae sociologiae et doctrinae positivismi. Laissime habetur primus philosophus scientiae sensu hodierno.
Comte, ab Henrico Saint-Simon socialista utopiano motus, ad socialem Rerum Novarum Francicarum malaise corrigendum philosophiam positivam excogitavit, novam doctrinam socialem in scientiis conditam invocans. Comte cogitationem saeculi undevicenimi magnopere movit, philosophos sociales movens sicut Carolus Marx, Ioannes Stuart Mill, et Georgius Eliot. Eius notiones sociologiae (Francice sociologie) et evolutionismi socialis primos inspiraverunt theoristas sociales et anthropologos sicut Harrietta Martineau et Herbertus Spencer, atque se in hodiernam sociologiam academicam ab Aemilio Durkheim ut investigatio socialis utilis et aequa praebitam tandem mutavit.
Sociales rationes Comtianae ad summum venerunt in Religione Humanitatis, quae progressum societatum humanismi religiosi et saecularis saeculo undevicensimo movit. Comte adeo vocabulum altruismum (Francice altruisme) excogitavit.
God's Not Dead
God's Not Dead ('Deus haud mortuus est') est pellicula religiosa a Haroldo Cronk ducta et anno 2014 edita. In hac pellicula, quae disputationem et controversiam inter discipulum Christianum et magistrum atheum enarrat, agunt:
Publius Rupilius
Publius Rupilius (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus circa annum 121 a.C.n.) vir publicus ac iuris peritus Romanus fuit.
Cursus honorum
Anno 135 a.C.n. aut antea praetor erat, anno 132 a.C.n. consul electus una cum Publio Popillio Laenate collega eos, qui Tiberii Sempronii Gracchi fautores fuerant, persequebatur. Deinde proconsul Siciliam post seditionem servorum suppressam "Lege Rupilia" reformavit. Aegre tulit quod frater consulatum adeptus non erat atque paulo post mortuus est.
Mythus originum
Mythus originum est fabula quae origines cuiusdam proprietatis mundi naturalis vel socialis describere valet. Grave mythi originum genus est mythus cosmogonicus, qui initium mundi describit. Multis autem culturis sunt fabulae quae tempora post tempus mythi cosmogoni exponuntur, quae origines rerum naturalium et institutorum humanorum intra universum antea exstantium designant.
In litteris classicis Occidentalibus, vocabulum aition (ex Graeco αἴτιον 'causa') aliquando ad mythum adhibetur qui originem explanat, praecipue quomodo res vel mores esse coeperunt. . ..
Mythus fundamentorum
Discrepantia mythorum fundamentorum Romanorum exempla sunt Vergilii Aeneis et popularis Romuli et Remi cultus.
Harrius Shearer
thumb|Harrius Shearer anno [[2009]] Harrius Iulius Shearer sive vulgo Harry Julius Shearer (natus 23 Decembris 1943 Angelopoli, in California) est actor, comicus, moderator cinematographicus, musicus Americanus. Notus est ante omnia e serie animata The Simpsons, ubi complures partes agit et e serie televisuali Saturday Night Live. Etiam videri potest in pelliculis ut This Is Spinal Tap et Godzilla.
Translatio uteri
In historia Lilia Elbe anno 1931 translationem uteri subiecta est at ex immunogenetica mortua est. Hodie anno 2012 in valetudinario Universitatis Gothoburgensis, mulier Suecica translationem uteri subiecta est et mense Septembri anno 2014, puerem gignere posuit.
Saulzet-le-Froid
Saulzet-le-Froid est commune 235 incolarum (anno 2010) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
La Meilleraye-de-Bretagne
La Meilleraye-de-Bretagne (Britonice Melereg-Breizh) est commune 1246 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Retium
Retium (Italiane: Rezzo) est oppidum Italiae et municipium in regione Liguria ac in provincia Imperiensi situm.
Ferdinandus I (rex Neapolis)
Valentiae educatus est sub tutela episcopi Alphonsi Borgia papae futuri. Apud Ferdinandum regem magister Robertus, auctor Libre del coch, coquus meruit. Ferdinandus, qui carnes avidius comedebat, obesus et atherosclerosi affectus, adenocarcinomate coli mortuus est.
Clarques
Clarques  est commune Francicum 281 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
8575 Seishitakeuchi
8575 , olim designationibus 1996 VL8, 1989 NZ, et 1991 AR2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8575 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Châtelais
Châtelais est commune Francicum 640 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Le Coudray-Saint-Germer
Le Coudray-Saint-Germer est commune Francicum 917 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Dorcestria
Dorcestria sive Dorsetia (vulgo Dorset et interdum Dorsetshire ) est comitatus Angliae australis; nomen habet ab urbe satis parva sed praeclara Durnovaria, iam temporibus Romanis nota.
Dorcestria (Anglosaxonice Dornsǣte, scilicet "qui circum Durnovariam incolunt") fuit regni Occidentalium Saxonum scira vel provincia, duce (ealdorman) praeposito. Ab anno 840 in Chronicis Anglosaxonum refertur; quo anno dux Aethelhelm ad Portuniam insulam properavit ut Vicingos debellaret, ibique in proelio interfectus est.
Pagi finitimi sunt Devonia occidente versa, Somersetia et Wiltonia ad septentrionem spectantes, Hantonia ad orientem. Litora Oceani Britannici meridianam partem comitatus confiniunt; sinus vel portus Poole ibi iacet urbsque Poole et suburbium Hamworthy unde naves cursum ad Franciam dirigunt. In ipso portu insulae reperiuntur quarum maxima est Brownsea. Ad litus oceanicus surgit etiam paeninsula (nominis insulae digna) Portunia. Locus huius comitatús excelsissimus est Lewesdon Hill.
Chipping Campden
Chipping Campden est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1181, mercatus autem ab anno 1218.
Dorcestria
Dorcestria enumeratur inter comitatus sollemnes Angliae hodiernae, additis etiam oppidis Christchurch et Highcliffe olim Hantoniae tributariis.
Dorcestria est etiam comitatus administrativus, retractis autem duabus urbibus satis magnis, scilicet Bournemouth et Poole, quae gubernia superiora in seipsis constituuntur. In Dorcestria "administrativa" hodierna manent urbs Durnovaria gubernii caput portusque Vimutium; oppida mediterranea Beaminster, Bere Regis, Blandford Forum, Cerne Abbas, Charminster, Corfe Castle, Cranborne, Gillingham, Maiden Newton, Milborne, Milton Abbas, Puddletown, Sceftonia, Sherborne, Stalbridge, Sturminster Newton, Tolpuddle, Verwood, Wareham, Whitchurch Canonicorum, Wimborne Minster, Winterborne Whitechurch, Wool, Yetminster; oppida iuxta oram maritimam iacentia Bridport, Charmouth, Christchurch, Fortuneswell, West Lulworth, insulae Portuniae, Highcliffe, Lyme Regis et Swanage.
Sebastianus Vlădescu
Munus
Ad annum 1983 Vlădescu oeconomiae apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae studebat. Annis 1983 - 1997 et 2001 - 2005 pro societatibus commercialibus operam dabat.
Cursus honorum
Anno 1997 Vlădescu, sodalis factionis PNL, Victore Ciorbea praeside ministrorum secretarius statalis in administerio industriae et commercii et annis 1998 - 2000 in administerio fiscali fuit, cum Radu Vasile et Mugur Isărescu consilium ministrorum regerent. A die 28 Decembris 2004 ad usque 5 Aprilis 2007 minister fiscalis in consilio ministrorum Călinis Popescu-Tăriceanu fuit. Eodem magistratu a die 23 Decembris 2009 ad usque 3 Septembris 2010 fungebatur, cum Aemilius Boc primus minister erat.
Iaipura
Iaipura, vulgo (Devanagari जयपुर), die 18 Novembris 1727 condita, est urbs Indiae circiter 2 324 319 incolarum et civitatis Rajasthan caput.
Clima
Sicut Rajasthanae parti maximae, urbi Iaipurae clima est semiaridum calidum per enumerationem Köppen–Geiger, imbribus pluribus sub hippalo incidentibus inter menses Iunium et Septembrem; temperatura aëris minima mense Ianuario 8.4° atque mense Iunio 27.4°, maxima inter 22° et 40°, sed minima extrema usque hodie nota −2.2°, maxima extrema 48.5°; pluviis mense Martio ad 3 mm tantum, mense Novembri 4 mm, sed mense Iulio non minus quam 223 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 35 incidentibus.
Clairmarais
Clairmarais  est commune Francicum 631 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Alphonsus II (rex Neapolis)
Alphonsus II  (natus die 4 Novembris 1448 - mortuus est die 18 Decembris 1495 Messanae), Ferdinandi I primus filius, fuit breviter Neapolis rex accurate a die 25 Ianuarii 1494 usque ad diem 23 Ianuarii 1495, cum Carolus VIII rex Franciae Neapolim cepit et Alphonsus fugere debuit. Paulo post exsul Messanae in monasterio obiit.
Ferdinandus Hippolytam Mariam Sfortiam et post mortem eius Trogiam Gazzelam in uxorem duxit.
Linimentum rasorium
Linimentum rasorium est res ad faciem post rasuram inungendae. Usu necesse esse potest tum cutis detrimentum capit per rasuram cum novacula vel rasoria vel culter tonsorius, praecipue cum novacula atque cultro tonsorio, tum eorum laminae aceriores sunt.
Mésanger
Mésanger  (Gallonice Mezanjaer, Britonice Mezansker) est commune 4185 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Le Coudray-sur-Thelle
Le Coudray-sur-Thelle est commune Francicum 520 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Lingua (discretiva)
Lingua est:
Mesquer
Mesquer  (Britonice Mesker) est commune 1694 incolarum (anno 2008) praefecturae Ligeris Atlantici in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Alilat
Alilat (Arabice اللات) est nomen deae matris quam Arabes ante Islamismo orto colere solebant. Secundum Herodotum Arabes Aphroditen deam Alilat appellaverunt. Una cum Manat Uzzaque deabus filiam Allah dei habita est (Alcoranus, Sura 53:19). In urbibus Ugarit et Palmyra et Petra atque Mecca atque Medina culta est.
Talcott Parsons
Talcott Parsons (13 Decembris 1902 – 8 Maii 1979) fuit sociologus Americanus qui inter professores Universitatis Harvardianae ab 1927 ad 1973 meruit. Qui theoriam actionis, rationem generalem ad societatem investigandam, excogitavit, quam in principio methodologico voluntarismi et in principio epistemologico realismi analytici condidit. Haec ratio librare conata est duas traditiones maiores: traditionem utilitario-positivisticam et traditionem hermeneutico-idealisticam, inter quas, apud Parsons, voluntarismus tertiam condicionem alternatam constitit, quae vicissim, plus quam ratio societatis, fuerit ratio evolutionis socialis interpretatioque concreta virium et inclinationum historiae mundi. Parsons opera Aemilii Durkheim et Vilfredi Pareto subtiliter enodavit et eorum contributiones per paradigma actionis voluntaristicae aestimavit.
Placita Stoicorum
Placita Stoicorum vel Stoicismus (a verbo Graeco 'porticus') est schola philosophiae a Zenone Citieo Athenis circa 300 a.C.n. condita. Sic vocatur, quod Zeno philosophiam primum docuit in porticu quae Poecile ('picta, varia') vocabatur. Stoici crediderunt vitae perfectionem non haberi nisi turpitudinibus animi motus tollendis. Marcus Aurelius felicitati virtutem satis esse credidit.
Doctrina
Constat Stoicam philosophiam divisam esse in tres circulos, qui sunt stoa antiqua, stoa media, stoa nova. Stoa antiqua philosophos a Zenone ad Antipatrum attingit, stoa media ad Panaetium Rhodium et Posidonium Apameum, et stoa nova a Lucio Annaeo Seneca ad imperatorem Marcum Aurelium.
Stoici non absentiam sed frenum animi commotionum suaserunt: turpes animi motus tollendos esse; quidquid natura acciderit, accipiendum esse; quo accepto Stoicos cuilibet infortunio felices occurrere posse. Stoicus igitur iis rebus solum intendunt moderari quibus possint, et non pluribus. Obnoxius igitur est libidinibus fortunae, sed conservans quidquid possit et omittit quidquid non possit. Dixit enim Seneca: “Quod non dedit fortuna, non eripit.”
Omnia quae sunt orta sunt igne, qui etiam aether appellatur. Omnes materiae logo aspiratae sunt: in universo igitur toto ratio divina reperiri potest, omnium rerum hominumque causa est providentia, quae origo iuris naturalis qualitatis Cosmopolitanismi est. Hominis est partem omnium esse atque animo rationeque summum bonum, quo ad beatam vitam pervenire potest, petere. Ut summum bonum sequaris, animum sedare debes. Quo facto, ataraxia, apathia, autarcia accipiuntur, quibuscum beate vivere potes. Communitas hominum est maximi momenti. Nisi fortiter omnes unum opus faciant, nemo vitam beatam adipiscetur; propter hanc cogitationem apud Romanos stoa quasi schola rei publicae erat.
Natura tamen non est inimica: Stoici putaverunt naturam esse semper bonam, et nobis non adversandum esse sed congruendum. Ad hunc modum omnia est subiecta fato et viae naturae: Anima Mundi. Credens fatum ducere facta, stoicus non vacat voluntate: Facit propter fatum, sed mores (seu stultus seu sapiens) finit quomodo facere. In eadem via, alii homini sunt partes fatae, et solum possumus praeesse vestris moribus mente. Mens accommadanda est stoico homino, quoniam non sunt mali per se. Marcus Aurelius dixit: "Mane sibi praedicere: incidam curiosam, ingratum, contumeliosum, fraudulentum, invidum, insociabilem: omnia ista vitia iis ex ignorantia bonorum et malorum evenerunt."
Hac via, stoici putaverunt omnes homines esse aequos. Novus dictu, etiam cogitaverunt dissimilitudinem non esse inter viros et feminas, servos et cives, dives et pauperes. Hi crediderunt quoniam mortem conveniri omnibus hominibus, et in aspectum mortis fieri aequos. Opes et discrimen sunt neque bonum nec malum, sed medii casus. Dives stoicus tam felix quam pauper est, quod ambo sunt felices sua fortuna. In eadem via, servus est aequs dominus, solus potest differe in more.
Stoici philosophi non videntur sollicitare se cum morte. Non sunt honesti spei praemii causa in morte, immo, quoniam putant vitam esse brevem et virtute esse optimam viam ad felicem vitam. Si stoicus iudicat vitam difficilem lectu, potest mortem sibi consciscere sine pudore. Mors voluntaria etiam confirmetur si vivando stoicus incideat errori. Mors est pars naturae, et accommodat in Animam Mundi.
Stoicismus, sicut omnes aliae scholae philosophiae, interemptus est a Theodosio I, imperatore Christiano, circa annum 390. Nihilominus stoici mores erant valde similis illis Christianis (ignoscere hostibus, vivere honeste), stoicismus visus est paganus. Tamen, primi patres ecclesiae, sicut Ambrosius Milanus, frequenter adhibent stociam philosophiam in doctrinis, et etiam adhibent stoicorum verborum copiam.
Portalegrensis
Portalegrensis (Lusitane Distrito de Portalegre) est pagus Portugalliae cuius maxima pars ad veterem Transtagiae Superioris provinciam pertinet, cum aliquibus conciliis ad Ripam Tagi pertinentibus perfectus. Septremtrione Albicastri districtu, Oriente Hispaniae, Meridie Eborae districtu et Occidente Scalabis districtu finitimus est.
Pagus Portalegrensis subdividitur in inferiores 15 municipia sive concilia:
Municipio Oliventiae (Lusice Olivença ; Hispanice Olivenza) iam ab Hispania occupato, cum anno 1835 districtus creati sunt, hoc ad Lusitanorum districtuum nullum adscriptum est et probabiliter propter geographicam et culturae propinquitatem in districtu Portus Alacris et non in Ebora integretur.
In praesenti praecipua nationis divisione, districtus in Transtagiae regione integratur et omnia municipia ad Transtagiae Superioris subregione pertinent. Summatim:
Gubernatio Civilis Portus Alacris
Anno 2009 districtus Portus Alacris Gubernatio Civilis Iacobus da Conceição Estorninho, munus e die 5 Aprilis anni 2005 fungens, erat.
Locus: Governo Civil de Portalegre, Praça da República, n.º 19, 7301-901 Portalegre
Acastus
Acastus (Graece Ἄκαστος) Peliae regis Thessaliae (hinc Haemonius dictus ) filius ex Anaxibia (sive ut alii tradunt Philomache) Biantis filia, nepos Neptuni ex formosa Tyro, frater Alcestidis, uxoris Admeti Inter Argonautas fuit teste Valerio Flacco et Hygino qui haec tradit :"Acastus Peliae at Anaxibia Biantis filiae filius, ex Iolco, duplici pallio coopertus. Hic voluntarius Argonautis accessit, sponte sua comes Iasonis." Valerius Flaccus refert eum a Iasone persuasum, inscio patre Pelia, addidisse se Argonautis, cum iam solverent navem, et fuisse primae aetatis iuvenem qui duce Iasone "primos virtutis honores carpere" ardebat. Ovidius Acastum (quem "iaculo insignem" fuisse refert) ascribit venatoribus Apri Calydonii simul cum Meleagro quae expeditio posterior illa fuit. Redux ab hac expeditione, dicitur duxisse Hyppolyten quae ab aliis Cretheis aut Astydamia dicta est ex qua suscepit Laodamiam ubi ab ea grandaevus dicitur. Dubium est utrum hic Acastus idem sit de quo hucusque an diversus; vix enim illi videtur ad Troiana usque tempora vitam perducere potuisse. Hic Acastus in honorem patris Peliae ludos funebres instituit et agonem, quos saepe a pictoribus et artificibus expressos memorat Pausanias. Hos ludos Argivos vocat Hyginus, qui etiam enumerat illos qui in iis vicerunt. Memorat et Plinius "[Ludos] funebres Acastus Iolco". Acastus enim Iolci et Magnesiae rex traditur. Inter eos qui alios criminibus obnoxios lustratione purgabat recensetur Ovidius. De Acasto alia potes colligere ab Hygino, Seneca et Dictye Cretensi.
Fontes
Haec pagina textum incorporat ex Onomastico Vincentii De-Vit.
Arnaldus de Villa Nova
Arnaldus de Villa Nova seu Villanovanus (anno circiter 1240 natus; mortuus die 6 Septembris 1311) fuit theologus et medicus Aragonensis. Medicinae professor fuit apud Universitatem Montispessulani medicusque et consiliarius iuxta reges Aragonenses papasque Avenionenses.
Opera sua praecipue Latine scripsit, quibusdam popularibus exceptis, quae Catalanice composuit. Omnia fere genera scriptorum medicorum illuminavit, videlicet versiones auctorum antiquorum, commentaria, aphorismos, summa tam theoretica quam practica, consilia patientibus singulis dicata, monographias de morbis, regimina, fortasse etiam antidotaria. Insuper de religione vera falsaque et de rebus futuris disseruit.
Arnaldus de Villa Nova Valentiae in regno (eo tempore coronae Aragonum tributo) natum esse censetur e familia ab oppido quodam "Villa Nova" oriunda. Valentiae sine dubio educatus est. Ibi ordinatum esse refert documentum papae Clementis V ubi clericus dioecesis Valentianae nuncupatus est. Anno fere 1260 scholam medicam Montispessulani petivit titulumque magistri meruit. Breviter eisdem annis in eadem urbe theologiae apud Dominicanorum conventum studuit. Agnetem Blasii ibi cognovit et in matrimonium duxit, quae eo filiam Mariam peperit.
Valentiae habitavit ab anno 1276, sed anno 1281 ad officium medici privati regi Petro III convocatus aulam Barcinone constitutam petivit. Ibi anno insequenti opus Galeni Graecum e versione Arabica in Latinum sermonem vertit. Eisdem annis opera Avicennae celebri et Abū al‐Ṣalt (auctoris Hispani saec. XI ineuntis) e lingua Arabica convertisse, librumque contra magiam episcopo Valentiano (qui anno 1288 mortuus erit) dicavisse censetur:
Linguae Hebraicae docente Raimundo Martini studuit. Rege Petro III aegrotante et anno 1285 mortuo, Arnaldus medicus meruit iuxta successorem Alphonsum III, sed anno insequenti in Valentiam rediit et quinque annos mansit. Ibi filia eius monacha Dominicana facta est.
Flavius Claudius Iulianus
Iuventus
Iulianus natus est 6 Novembris(?) anno 331 (aut 332) ex Iulio Constantio Constantini Augusti fratre. Ei mater erat Basilina Iulii Iuliani filia praefecti praetorio Licinii imperatoris, quae anno post Iulianum natum mortua est. Constantius I morte Constantini potestatem munire, trucidationi familiae Iuliani iussit et patrem et cognatos necavit quando quinque anni natus fuit. Iulianus et frater suus Gallus vacui morte et missi sunt ad exsilium in Nicomedia
Arnaldus de Villa Nova
Professor medicinae anno fere 1291 factus est apud universitatem Montispessulanensem, cuius schola medica iam diu illustris ante duos tantum annos in novum studium generale congregata est. Annis insequentibus opera medica nonnulla composuit tam ad discipulos adiuvandos quam ad novas cogitationes proponere: aphorismata, commentarios in opera Hippocratis et Galeni, libros de pharmacologia et medicina theoretica. Lecturas suas non tantum e libris Arabicorum manualibus iam bene cognitis sed ex operibus Graecis usque eo inter Europaeos fere incognitis hausit. Ita medicinam in scientiam autonomam a philosophia naturali distinctam erigere curavit:
Flavius Claudius Iulianus
Iuventus
Educatus est a Mardonio et Eusebio episcopo Nicomediano, deinde 18 annis natus Constantinopolitano. In doctrina Christiana educatus sed etiam in litteris antiquis Homeri et Platonis. Inter exsilium secretus est a quoque neque amici nec aliquis eum visere possuerunt. Etiamsi eruditio suus Christiana est, tractus est multum ad philosophias "Paganas" sicut Neoplatonismus et favorem litteris auctoribus antiquis excoluit. Natali vicessimo, subito crevit se esse cultorem deorum gentilium. Circa eodem tempore, peregrinari in imperio concessus est. Primo studuit Neoplatonismum sub philosopho Aedesio, discipulus pristinus Iamblichi in Asia Minor et tum relatus a discipulo Aedesii ad Maximo Ephesio. Iulianus a Maximo initiatus in religionem Neoplatonicam item varias cultus velut Cultum Mithrae. Cum rebellio in Occidente indicata est ab usurpator Magnentio, antequam ire in itinere expeditioni, Constantius fratrem consanguineum Iuliani Gallum Caesarem fecit in 351. Iulianus autem in 354 cum Gallo accusatus perduellionis et vocatus est ad Mediolanum. Dissimilis ob fratrem Gallum, qui necatus erat, Iulianus absolutus est sed detentus illic uno anno. Permissus est redire Athenas, ubi studia colere perguit. Post rebellionem usurpatoris Magnentii, cum morte Constantis Constantio totum imperium traditum est.
Arnaldus de Villa Nova
Eisdem annis, a Franciscanis reformantibus (sicut qui apud scholam theologicam Montepessulanensem legebat) suasus, opera theologica et de adventu imminenti Antichristi scribere coepit:
Flavius Claudius Iulianus
Iulianus Caesar
Quaerens subsidio et Eusebia uxore suadente Constantius titulum Caesaris Iuliano tribuit et factus est imperator Occidentis die 6 Novembris 355. Eodem tempore ei Helenam sororem Mediolani uxori dedit. In Galliam profectus est, quae tum barbarorum incursionibus vexata est. Hos aggressus est et autumno Francos apud Argentoratum pervicit.
Arnaldus de Villa Nova
Montepessulani etiam degens commentaria antiquorum de medicina operum in usum discipulorum aut scripsit aut dictitavit. Anno fere 1297 medicus factus est regi Iacobo II uxorique Blancae Andegavensi et liberis quos ex ea genuerit. Arnaldi nepos, nomine Armengandus Blasii, eodem regi medicus meruerit. Arnaldus ipse sub specie consiliarii regii Lutetiam anno 1299 vel 1300 missus est ad regem Philippum IV ut de negotiaret. Ibi ergo opiniones suas apocalypticas apud scholam theologicam universitatis Parisiensis exposuit. Ab inquisitores requisitus, in carcerem breviter inclusus, a quaestionibus disputationibusque ita evocatis fere nunquam se liberaverit, sed anno 1301 Anagniam petivit ubi papa Bonifacius VIII, scriptis theologicos perlectis leviterque reprobatis, auctorem sine poena remissum se ad opera sua medica cohibere hortatus est. Eodem tempore papa ipse, calculis affectus, ab Arnaldo curatus est. His fere annis hae opera medica scripsit:
Flavius Claudius Iulianus
Iulianus Augustus
Alamannis Francisque debellatis Galliaque pacata Iulianus Caesar, cum Februario 360 a militibus suis Lutetia in urbe Augustus declaratus Constantio Augusto fratri suo patrueli obviam profectus esset, eo denique in Cilicia mortuo duos tantum annos regnavit. Qui cum auctoritatem deorum veterum restituendam esse ratus, quae beneficia sacerdotibus Christianis ex edicto Mediolanensi essent concessa, omnia sustulisset, a rerum scriptoribus Christianis Apostata cognominatus est. Quae cum ita essent, eruditissimus imperator, qui sapientiae Platonis tantam dedit operam, ut inter scriptores illius aetatis philosophosque maximos numeretur, cum apud doctiores in civitatibus Graecis homines et quidem cultores antiquae pietatis nobiles auctoritate floreret, milites populumque alienavit.
Sardon
Sardon est commune 277 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Institutiones publicae Romae antiquae
Hoc indice institutiones publicae Romae antiquiae enumerantur, quorum partes ad proprias commentationes referant.
Flavius Claudius Iulianus
Mors
Postremo bello Persis illato cum Alexandri aemulus gloriae Ctesiphontem Persarum caput frustra obsedisset, in proelio prope Maranga die 26 Iunii 363 mortem obiit: pilo necatus est quod miles Christianus (secundum fontes posteriores) in illum iecerit. Quam ob rem in extremis illud vicisti exclamavisse Galilaee (nam imperator Galilaeum appellabat Christum Christianosque) traditur a Theodoreto rerum gestarum scriptore in historiae ecclesiasticae libro tertio, capite vicesimo quinto.
Opera
Paene omnia scripta lingua Graeca composita sunt.
Arnaldus de Villa Nova
Controversias de Antichristo adveniente, quas Arnaldus inceperat, annis insequentibus persecuti sunt scriptis variis Ioannes Quidort Parisiensis, Petrus Cros de Arvernia, Dominicanique Bernardus de Puigcercós, Ioannes Vigoros,. Arnaldus opiniones suas defendit Gerundae anno 1302, Ilerdae 1303, Massiliae 1304, Barcinone 1305 atque apud papas Benedictum XI et Clementem V: Clemens V enim, omnibus operibus Arnaldianis evangelicis congessis, ad sanctam sedem inquisitionem horum operum reservavit. Eisdem annis rex Iacobus II, eisdem scriptis ab inquisitore Valentiano Guillelmo de Caucolibero reclamatis, se ipsum librorum Arnaldianorum possessorem et lectorem proclamavit. Finis ita ad interim controversiarum facta est.
Arnaldus ab anno fere 1305 crebriter missus est inter reges fratres Iacobum II Aragonensem Fridericumque Siciliae et papam Clementem V. Anno 1308 in persecutione Templariorum intervenit. Eodem anno Massiliae monachis Athois receptis petitionem de montis sacri a praedationibus Catalanorum immunitate ad regem Iacobum transmisit, bono eventu. His annis Arnaldus opera medica et theologica scribebat patronisque variis mandabat:
Avenione anno 1309 palam cardinales religionem Christianam reformare suasit ducibus Friderico Siciliae (hoc favente) et Iacobo Aragonensi (dubitante). Narbone cum Franciscanis spiritualibus concurrit. Papa Clemens V curriculum medicum Montepessulanensem, ab Arnaldo elaboratum, confirmavit. Hoc anno Arnaldus scripsit:
Almariam anno 1310 properavit, quam urbem rex Iacobus obsidebat. Ibi apud regem Catalanice explicavit (Raonament d'Avinyó) argumenta de ecclesiae reformatione quae antea Avenione palam cardinales Latine exposuerat: rex autem, versionibus Catalana et Latina comparatis, iratus est familiaritatemque abrupsit. Siciliam deinde petivit ubi Informació espiritual composuit, e quo rex Fridericus praecepta in Constitutiones Regni Trinacriae, i.e. codicem legum Siciliae, incorporare curavit. Eodem anno chirurgus Berengarius de Sarriera versionem Catalanam operis Arnaldiani Regimen sanitatis ad regem Aragonum reginae Blancae Andegavensi dicavit. Anno fere 1310 Arnaldus scripsit:
Fustrum
Fustrum (Anglice fusor), est apparatus qui campo electrico ad ionta usque ad statum fusioni nucleari idoneum calefacienda utitur. Haec machina tensionem electricam inter binas caveas metallicas intra vacuum habet. Ionta positiva per hanc deminutionem tensionis electricae accelerantes cadunt; si in media parte confligunt, coalescere possunt. Hoc est genus apparatus inclusionis electrostaticae inertialis.
Arnaldus de Villa Nova
Controversiae de adventu Antichristi mox recrudescebant. Galfridus de Cruïlles, praepositus archidioecesi Tarraconensi, et Ioannes de Llotger die 8 Novembris 1316 theses theologicas varias Arnaldianas damnaverunt possessionemque et lecturam operum Arnaldi theologicorum interdixerunt. Ergo opera medica valde admirata in multis manuscriptis, theologica autem in paucis servantur.
Fustrum
Fustrum Farnsworth–Hirschense est usitatum genus fustri, cuius designatio a notionibus a Philo T. Farnsworth anno 1964 et Roberto L. Hirsch anno 1967 excogitatis procedit.
Arnaldus de Villa Nova
E scriptis Arnaldi theologicis satis multa, e medicis fere nulla, post auctoris mortem ab inquisitoribus damnata sunt; e qua re evenit opera medica in multis, opera religiosa et apocalyptica in perpaucis libris manuscriptis servata aut omnino deperdita esse. Auctori nihilominus celeberrimo alia opera haud pauca, praesertim alchemica, falso saeculis XV et XVI adscripta sunt:
Sallèdes
Sallèdes est commune 560 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Lucnovia
Bibliographia
*Jerram, Charles S., et Theodore W. James, eds. 1868. Flosculi Cheltonienses: A Selection from the Cheltenham College Prize Poems: 1846–1866. Londinii, Oxoniae, Cantabrigiae: Rivingtons. Google Books.
Utile per inutile non vitiatur
Utile per inutile non vitiatur est brocardus Latinus cuius vis est: si solum aliquae partes pacti nullae sunt, aliae manent invicem obstringentes. Commodissimum est in ambiguis id accipi, quo res, de qua agitur, magis valeat quam pereat.
Chipping Sodbury
Chipping Sodbury est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1218, mercatus autem ab anno 1227.
Betzendorf
Betzendorf commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luneburgensi est. Ad Betzendorf etiam vici Drögennindorf, Glüsingen et Tellmer pertinent. Betzendorf ab anno 1974 pars communis generalis Amelinghausen est.
Missillac
Missillac  (Britonice Merzhelieg) est commune Francicum 4843 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligeris Atlantici in provincia occidentali Pagis Ligeris.
Chocques
Chocques  est commune Francicum 2'987 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Bellerophon
Bellerophon (Graece Βελλεροφῶν), sive Bellerophontes (Βελλεροφόντης), filius Glauci et Eurymedae sive Eurynomae, nepos Sisyphi, Corinthiorum regum, fuit heros mythicus Graecus, vel fortasse potius Lycius, qui Pegasum, equum alatum, domuit et Chimaeram in Lycia vicit necavitque, dea Athena adiuvante. Postea cum Solymis, vetustissimo populo Lyciae, et cum Amazonibus bellum gessit, filiam Iobatae Lyciorum regis uxorem duxit, atque ipse in Lycia regnavit. Postremo in Olympum inrumpere contendens, a Iove fulminatus est.
Fabulae
Regia stirpe Corinthia ortus Bellerophontes ob aliquam caedem in exsilium proficisci coactus est : nonne ipsum nomen Graece "Belleri necatorem" significat ? Utrum frater necne fuerit aut quo nomine appellatus sit is quem interfecit, inter mythographos antiquos non constat. Certe apud Tirynthium regem Proetum confugit, cuius uxor Stheneboea (Antaea in Iliade dicta), amore pulchri iuvenis capta, cum eo coire volebat. Bellerophon sacra iura hospitii respiciens pertinaciter recusabat : quam contumeliam aegre ferens puella apud maritum eum accusavit quod se stuprare temptasset. Rex deos veritus hospitem ipse necare noluit sed epistulam eum interfici iubentem scripsit atque signatam Bellerophonti tradidit, quem ad uxoris patrem, Lyciorum regem Iobaten misit. Qui iuvenem benigne accepit. Postquam vero tabellam aperuit, et ipse iura hospitii violare non ausus adulescenti imperavit ut regionem monstro eam vastante liberaret. Bellerophon Chimeram pugnat et vincit. Sed contra omnium exspectationem Bellerophon Chimaeram necavit. Ad bellum cum Solymis deinde eum misit rex, feram gentem quam primam incoluisse Lyciam scribebat Herodotus. Amisso quamvis filio Pisandro denuo victor rediit Bellerophon. Exin rex fortissimis viris ex Lycia delectis insidias ei paravit : omnes illi bellatores  trucidati a Iovis filio. Tum intelligens a deis amatum esse Bellerophontem, rex ei filiam Philonoen collocavit et optimos agros in Lycia dedit. Bellerophon freto aureo utitur, donato ei a Minerva, ut Pegasum domitet. Bellerophon ad caelum in Pegaso volare temptavit, sed musca, missa a Iove, Pegasum momordit, agitans eum ex equo.
De prole
Ex uxore genuit Isandrum, Hippolochum, Laodamiam. Isandrum necavit deus Ares in bello adversus Solymos, Laodamiam dea Artemis postquam Sarpedonem Iovi peperit. Nam Bellerophonti iam seniori dei infesti erant. Hippolochus vero Glaucum genuit quem sexto carmine Iliadis Diomedes ut hospitem paternum agnovit atque quamvis Troianorum socium honoravit
Matthaeus Damon
Matthaeus Damon (Anglice Matthew Paige Damon, saepius Matt Damon; natus Cantabrigiae in Massachusetta die 8 Octobris 1970) est histrio, procurator, scriptorque cinematographicus Americanus, unus ex actoribus quorum pelliculae maximam summam pecuniae meruerunt. Unum Praemium Academiae et duo Praemia Globi Aureati consecutus est.
Saxulum
Saxulum  (alia nomina: Saxolum ) (Italiane: Sassuolo) est Urbs Italiae et municipium, circiter 40 970 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Mutinensi situm. Urbani Saxulellenses appellantur.
Sententia
Sententia urbana est: Sic ex murice gemmae.
Soldanum
Soldanum (Italiane: Soldano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.
Couloisy
Couloisy est commune Francicum 499 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Cinderford
Cinderford est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm, saeculo XIX e novo constructum.
Herm (Landae)
Herm est commune 977 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Carolus Clark Stevenson
Carolus Clark Stevenson (natus in Phelps Novi Eboraci die 20 Februarii 1826; mortuus in Carson City Nivatae die 21 Septembris 1890) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1887 usque ad annum 1890 Nivatae gubernator fuit.
Coudun
Coudun est commune Francicum 906 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
232 Russia
232 , olim designationibus 1929 QA, 1954 SV, 1970 SN1, et A921 UA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est et ad honorem civitatis Russiae appellatus.
Surrentum
Surrentum   (alia nomina: Sorrentum, Surentum ) (Italiane Sorrento) est Urbs Italiae et municipium, circiter 16 745 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana sita. Urbani Surrentini (etiam: Sorrentini, ) appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Surrentum, cum Castro Maris de Stabia, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et sedes Archiepiscopalis est. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Surrentina-Castri Maris vel Archidioecesis Surrentina-Stabiensis est.
Fractiones
Casarlano, Cesarano, Marano, Priora, Santa Lucia, Sorrento Capo, Marina Grande, Marina Piccola.
Dora Exploratrix
Dora Exploratrix (Anglice: Dora the Explorer; Hispanice: Dora la Exploradora) est ludicrum televisionis Civitatum Foederatarum Americae. Actus ludicri primus anno 1997 productus, et Dora Exploratrix ludicrum adsiduum anno 2000 factum est.
Inguarus Mitoraj
Inguarus Mitoraj (natus Oederani die 26 Martii 1944 – mortuus Lutetiae die 6 Octobris, 2014) fuit illustris sculptor Polonicus.
Sarpedon
Sarpedon (Graece Σαρπηδών) fuit dux Lyciorum in Bello Troiano. Filius erat Iovis et Laodamiae, quae et ipsa filia Bellerophontis erat. A Patroclo in pugna occisus est, diu dubitante Iove an filium periculo erepturus esset : postquam uxor Hera ei persuasit ut funebribus honoribus potius eum honoraret, luctum manifestum ut faceret sanguine pluere in terram iussit. Mox Apolline rem curante, Mors et Somnus corpus herois proelio et ictibus subtraxere atque in Lyciam transtulerunt, ubi cultu heroico donatus est. Quae scaena in vasibus antiquis saepe pingebatur.
Melior est conditio possidentis
Melior est conditio possidentis aut  melior est causa possidentis est brocardus Latinus cuius vis est: cum iudex de rei proprietate iudicare debet, rei possessor favet et ergo parti clamanti onus probandi est, res ad eam invicem pertinere.
Chérisy
Chérisy  est commune Francicum 278 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Thomas Aquinas
Thomas Aquinas seu de Aquino, Sanctus anno 1323 a Papa Ioanne XXII renuntiatus (Italice: Tommaso d'Aquino) (Rocchae Siccae, in Latio anno 1225 natus; Abbatiae Fossanovensis prope Privernum 7 Martii anno 1274 mortuus) fuit presbyter in Ordine Praedicatorum, philosophus, theologus scholasticus, et Doctor Ecclesiae. Doctor Angelicus nonnumquam propter doctrinam De substantiis separatis de angelis, Doctor Universalis propter doctrinam a multis universitatibus et ab Ecclesia Romana acceptam, atque Doctor Communis propter doctrinam ab omnibus Catholicis admissam nominatus est. Ipse, qui omnia elementa comprehendit et "essentias" doctrinarum praecedentium, vir magni ingenii fuit, suasor theologiae naturalis princeps, et scholae Thomisticae philosophicae theologicaeque conditor.
Doctrina Thomae Aquinatis regulas et Ecclesiae Romanae Catholicae et Scientiae et Civilitatis (vide et Can. 252, §3) indicat.
Primus doctorum in Ecclesia Romana Catholica Thomas semper habetur, sententiaque eius a multis approbata est.
Vita
Thomas Aquinas ex nobili genere, patre Landolpho et matre Theodora, c. annum 1225 in Castello Roccasiccano prope oppidum Aquinum natus est. Iam infans orationem "Ave Maria" in chartula manu scripserat, quod ostentum eius augurabat. Chartula ab eo ablata, infans ad matrem, Deum, et Sanctam Mariam valde clamare consuetus est; chartula ei reddita, conticere.
Thomas quinque annos natus puer in monasterium Montis Cassini oblatus intravit. Neapolim anno 1239 se contulit, trivio et quadrivio studuit. Thomas anno 1244 Ordinem Fratrum Praedicatorum ingrediendi cupidus, patribus opponentibus a fratribus in castellum inclusus est longius quam annum ut propositum eius mutarent, sed frustra.
Thomas valde sese ad Deum convertit, et fidem Catholicam ratione revelationeque investigavit.
Saeculum locaque vitae
Vixit:
Obiit die 7 Martii 1274 in monasterio Fossanovensi in Latio.
Anno 1568, a Papa Pio Quinto Doctor Ecclesiae renuntiatus est.
Summa Theologica
Opus Thomae magnum ultimumque est Summa Theologica. Quo in opere novitiorum formas ratiocinii gratia, exegeses Sanctarum Scripturarum, exegeses seu collationis Patrum Sanctorum, amorem Dei docet. Thomas sententias suas secundum philosophos Graecos Romanosque antiquos excogitavit, in his, Platonem, Senecam, Ciceronem.
Materies huius operis est Deus. Catechizat Deum omnium rerum factorem primusque motorem, etiam bonum summum omnium creaturarum esse; omnia in Deo redire; Deum omnia existere effecisse.
Sententiae praeclarae
"Propositam nostrae intentionis in hoc opere est, ea quae ad Christianam religionem pertinet, eo modo tradere, secundum quod congruit ad eruditionem incipientium." — Summa Theologiae, Prologus.
De Deo
Deus est:
Divinam Scientiam esse Creatricem omnium entium praeteritorum, praesentium, & futurorum. Sine Deo, nihil erat, est, vel erit. Deus est causa omnium entium.
=== De natura hominis ===
Maiora opera
Thomas scripsit aut dictavit inter alia:
● Scriptum Super Sententiis Magistri Petri Lombardi
Tabernae Mosellanicae-Cusa
Tabernae Mosellanicae et Cusa est commune ad Mosellam flumen situm. Habet quattuor partes quae sunt Tabernae Mosellanicae, Cusa, Wehlen et Andel.
Cusa habet paene quinque milia incolarum, aliae partes habent quaeque fere mille incolas.
Tabernae Mosellanicae et Andel ad dextram, Cusa et Wehlen ad laevam ripam Mosellae iacent.
Iudex suspectus
Iudex suspectus est iudex quem pars propter graves rationes recusare potest exempli gratia quia aliae parti propinquus, amicus aut inimicus est.
Alphonsus Weische
Alphonsus Weische sive Alfonsus Weische (natus Alfons Weische Menedinnae die 17 mensis Ianuarii anno 1932, mortuus Monasterii Guestphalorum die 1 mensis Iunii anno 2023) fuit professor philologiae emeritus. Postquam philosophiam, theologiam, philologiam didicit, anno 1960 Monasterii Guestphalorum de Ciceronis philosophia disseruit. Professor factus ex anno 1970 praecipue vim verborum Latinorum perscrutabatur. Latinitatem vivam cum vehementer coleret, fuit inter eos, qui Latinitati Vivae Provehendae Associationem anno 1987 condiderunt.
Iussus ab Ordine Philosophorum Universitatis Monasteriensis Latina diplomata per tria decennia conscripsit, cum homines de litteris bene meriti titulo 'Doctoris honoris causa' ornabantur. Inter eos erant Ioannes Claudius Juncker, Wolfgangus Thierse, et Geert Mak. Etiam composuit multa carmina Latina variis metris utens, quibus laudavit vitam, animum, mores complurium hominum, qui in studiis classicis excellunt. Praeterea Latine egit de diversis rebus opusculis publice factis.
Haut-Mauco
Haut-Mauco (Gasconice Mau Còrn Haut) est commune 785 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.