cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scepticismus scientificus
Percepta scientiae false pericula
Ricardus Dawkins, insigniter in libro The God Delusion, indicat religionem fontem violentiae et putat creationismum biologiae minitari. Nonnulli sceptici, sicut sodales podcast The Skeptics' Guide to the Universe, certis cultibus et novis motibus religiosis adversantur ob sollicitudinem rerum quas ei miracula falsa arbitrantur, a ducibus gregis effectarum vel confirmatarum. Ei systemata fidei saepe detrectant quae ei putant idiosyncratica, bizarre, vel irrationalia.
Barba
Barba sunt pili in facie, ac praecipue in mento hominis, quamquam et de aliis animalibus, ut capris, dicitur.
Varia barbarum genera in variis terris temporibusque usitata sunt. Barba labri superioris (Anglice moustache) Neolatine etiam mystax, subium, grani dicitur.
Circulus 11 (Turicum)
Circulus 11 est Turici praesens undecimus circulus duodecim urbis circolorum. Hic circolus in regiones Affoltern,  Orlinchouam et Seebach, quae usque ad annum 1934 libera municipia erant, divisus est. Circolo undecimo 58197 incolarum (anno 2005) sunt, ergo maximus Turici quod ad incolas pertinet est.
4273 Dunhuang
4273 , olim designationibus 1978 UU1, 1952 WB, et 1961 CU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4273 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Intraville
Intraville est commune Francicum 272 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Saccostrea malabonensis
Saccostrea malabonensis est species bivalvium familiae Ostreidarum ad litora Philippinarum meridianarum sponte gignens ibique ad comedendum capta. Quidam synonymum esse censentur Crassostreae cuccullatae.
Innocentismus
Innocentismus (Russice Иннокентьевцы, Innokentevtsy), vel plenius Ecclesia Innocentista, est secta Christiana chiliastica et charismatica, quae saeculo XX ineunte a corpore principali ecclesiae Orthodoxae orientalis abscisa est. Ecclesia innocentista in Bessarabia, provincia Imperii Russici ab Innocentio (Inochenţie, nato Ioanne Levizor) monacho Dacoromano condita est; deinde in Unione Sovietica permansit et in Romaniam extensa est.
Innocentistae, haeretici a sectis Orthodoxis habiti, se usitate in ecclesia clandestina ordinaverunt, et in partibus regionis Bessarabiae olim vigebant. Innocentius et sui persecuti sunt quia liberum amorem et alia praecepta controversa docere tradebantur, sed motus, insectationem Russicam superare tractans, ad se multos adsectatores enixos traxit, praecipue inter Romanianos. Duce autem mortuo, motus per secundum bellum mundanum obsolevit, permultique adsectatores ad Transnistriam deportati sunt. Motus, a regimine Sovietico per leges contra religionem latas et Gulag deportationes debilitatus, solum in parvis communibus in regione Bessarabia sitis—in Romania, Ucraina, et Republica Moldavica—superest.
Stivale
Stivale vel Stivallus vel bota est calceorum species, ocrea paulo levior. Cum ad utilitatem spectat e cummi fit et ima crura adversus aquam, nivem, lutum paene usque ad genua (nonnumquam etiam altius) protegit. Ab hortulanis et piscatoribus indui solet. E corio quoque ad urbanum usum fieri possunt iis qui elegantes calceos adfectant vel etiam nonnumquam ad Venerem excitandam. Varia altitudine creantur. Verba antiqua si mavis cothurnos appellare potes qui apud venatores in usu erant.
In fabellis puerilibus per multas aetates traditis, magici stivalli inveniuntur ut Pollicelli stivalli septem leugarumː qui eas induit uno passu septem leucas vel septem milia percurrit. In fabella Peter Schlemihls wundersame Geschichte Adelberti de Chamisso quoque occurrunt. Similiter bene nota est fabella Catti botati vel cothurnati.
Ingouville
Ingouville (etiam Ingouville-sur-Mer) est commune Francicum 240 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Phocides pigmalion
Phocides pigmalion (Anglice mangrove skipper) est papilio familiae Hesperiidarum, a litore ad litus in Florida paeninsulari et in Martyribus Insulis, ad meridiem per Indias Occidentalis Mexicumque ad Argentinam, singulis ad septentriones usque ad litoralem Carolinam Meridionalem errantes observatis.
Liberae Ecclesiae Fundamentales Americae
Liberae Ecclesiae Fundamentales Americae sunt societas Cicerone Illinoesiae anno 1930 condita. Nomen ad Liberae Ecclesiae Fundamentales Americae Internationles anno 1996 rite commutatum est. Societas est consociatio ex paene mille liberis ecclesiis Protestantibus, plerumque in Civitatibus Foederatis sitis et usque ad triplus numerum ecclesiarum consociatarum in viginti sex civitatibus extra Civitates Foederatas. Ei sunt plus quam 1100 sodales singuli, inter quos pastores, missionarii, professores, conditores ecclesiarum, capellani, et alii opifices vocationales Christiani. In Civitatibus Foederatis sunt quinque consociata collegia vel collegia biblica, undecim domesticae missionum agenturae, et duodecim agenturae ecclesiarum conditarum. Ei etiam sunt octo agenturiae quae missiones extra Civitates Foederatas administrant.
Turma Pediludica Nationalis Iaponica
Turma Nationalis Iaponica  est pediludici nationalis Iaponiae turma virilis. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Takeshi Okada. Haec turma anno 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium interest. Origo logotypi Turmae est Yatagarasu.
Liberae Ecclesiae Fundamentales Americae
Inter sodales notabilissimos sunt:
Phocides pigmalion
Larvae speciebus Rhizophorae mangle vescuntur. Adulti nectar ex floribus variarum plantarum sorbillant, inter quas Rhizophora mangle, Scandix pecten-veneris, Citrus, et Bougainvillea.
Meschita al-Haram
Meschita al-Harām (Arabice المسجد الحرام al-Masdschid al-Harām, DMG al-masǧid al-ḥarām), etiam Meschita sancta vel magna dicta, Meccae in Arabia Saudita sita est; meschita maximi momenti religionis Islamicae habetur et item amplissima orbis terrarum est. In area eius est Caba, sanctissimum religionis Islamicae principale, Puteus Zamzam et Maqām Ibrāhīm. Una cum Meschita prophetae Medinae et Meschita al-Aqsa Hierosolymis ad tres Islami locos sanctissimos pertinet. In Meschita al-Haram autem non solum preces (Salāt) et sermo diei sextae (Chutba) locum habent, sed etiam Tawāf, id est ritus, quo Caba a peregrinis septies circumambulatur. Aedificium hodiernum spatium 400.000 metrorum quadratorum tegit, ut inter Haggam plus quam decies centena milia fidelium capere possit. Hoc tempore amplificatur; operis perfectis meschitae 13 minareta erunt.
Riesbach
Riesbach est Turici praesens octavus circulus duodecim urbis circolorum. Huic circolo, qui usque ad annum 1893 liberum municipium erat, ab anno 1971 in regiones Seefeld, Mühlebach, et Weinegg divisus est, 15343 incolarum (anno 2005) sunt.
Saint-Martin-le-Vinoux
Saint-Martin-le-Vinoux est commune Francicum 5'455 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Hainsevilla
Hainsevilla (Francogalliceest commune Francicum 1255 incolarum (anno 2016) praefecturae Sequanae Maritimae in regione boreali Normannia).
Rhadonezia
Rhadonezia (Russice Радонеж) olim urbs, nunc vicus in regione Moscuensi Russiae est, in quo sanctus Sergius Rhadonezianus natus est. A Rhadonego quodam Novogardiensi, ut fama dicit, castellum ibi conditum est saeculo XI. Duces Rostoviae et Susdaliae Rhadoneziam habent antequam in ducatum Moscoviensem inclusa est. Ab anno 1410 usque ad annum 1426 Rhadonezia ipsa caput ducatus fuit, ubi Andreas Vladimiri filius Serpuchovianusru regnavit. Tunc moenia et valla usque adhuc servata aedificata sunt. Ioanni Severo regnante Rhadonezia minuitur. Anno 1409 a Polonis lauram sancti Sergii expugnaturis devastata est. Postquam Rhadonezia rus manebat, quod usque ad annum 1989 Gorodok (i.e. Oppidulum) vallis antiquis causa nominabatur.
Nicolaus Fëdorov
Nicolaus Theodori filius Fëdorov (Russice Николай Фёдорович Фёдоров, tr. Nikolaj Fëdorovič Fëdorov; natus die 26 Maii [7 Iunii] 1829 in pago Ključi tunc gubernii Tamboviensis et nunc regionis Resaniensis, mortuus die 15 [28] Decembris 1903 Moscuae) fuit bibliothecarius et philosophus Russicus Christianus Orthodoxus.
Vita et opera
Nicolaus Fëdorov, filius illegitimus ducis Pauli Ioannis filii Gagarin, Tamboviae in gymnasio et Odessae in facultate iuridica Lycaei Richelieu educatus, initio in variis urbibus Russiae Europaeae ut magister historiae geographiaeque, et dein Moscuae ut bibliothecarius favebat operi. Vitam asceticam traxit, proprietatem quamlibet (intellectualem quoque) peccatum esse putans.
Fuit unis e conditoribus philosophiae cosmismi Russici. Putabat homines mortuos auxilio scientiae revivandos, et planetas alias ad usum inhabitandi illorum tradendas esse. Opinione eius, radix immortalitatis humanae futurae et transhumanismi Trinitas est.
Vassiugan
Vassiugan vel Wassugan (Russice Васюган, in lingua Chantyensi orientali Э́ллё ёган, Selcupice Варӷ кы) est flumen in regione Tomensi Russiae. In paludibus Vassiuganicis prope divortium aquarum Obii et Irtis oritur, circiter 1082 chm patet et in Obium flumen (cuius accola sinister est) effunditur.
Bang bang ji
Bàng bàng jī vel litteris Sinensibus 棒棒鸡 (nomen partim onomatopoeicum quod "pullina bis verberata" dicit) est ferculum frigidum saepe in popinis Sinicis oblatum. E gastronomia Sichuanensi, fortasse in urbe Ya'an, oritur.
Caro pullina iam cocta baculo et cultello percutitur, in offis discinditur, cum frustis cepullarum candidis miscetur. Arachides teruntur et cum granis sesami aduruntur. Ius frigidum e pulte oleoque sesamino, oleo e capsico, aqua, sale, liquamine e soia, aceto Zhenjiangensi, zanthoxyli fructibus praeparatur. Offae pullinae, iure tinctae, arachidibus et granis sesami sparsa, inferuntur.
Melitaea
Melitaea est genus papilionum familiae Nymphalidarum. In tribu Melitaeinorum subfamiliae Nymphalinarum disponuntur; nonnulli autem eruditi hanc tribum ad gradum subfamiliae efferunt.
Species
Generi sunt circa 85 species, infra perscriptae.
Grex didyma/Didymaeformis Grex cinxia/Melitaea sensu stricto Grex minerva Grex phoebe/Cinclidia
Grex Mellicta
Incertae sedis
Aloisius Negri
Aloisius Negri (natus Mediolani die 26 Novembris 1941, ibidem mortuus die 31 Decembris 2021) fuit archiepiscopus Italicus, ab die 1 Decembris 2012, archiepiscopus Archidioecesis Ferrariensis-Comaclensis et Abbas Pomposiae.
Imbleville
Imbleville est commune Francicum 313 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
6302 Tengukogen
6302 , olim designatione 1989 CF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Diagramma (musica)
Diagramma,, synonymo quoque sonorum gradus, in theoria musicae est series omnium tonorum modi intra octavam singularem continens. Praecipue diagrammata octatonica nota sunt. Diagrammatibus octatonicis et maioribus et minoribus octo toni sunt, quorum octavus idem nomen atque primus habet. Insuper alii numeri diagrammatum momentum habent: Diagrammatibus pentatonicis, per exemplum, quinque tantum tonos sunt, et diagrammaticis chromaticis duodecim toni.
6302 Tengukogen
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6302 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Diagramma (musica)
Diagramma per tonum tonicum dictum incipit. Intervalla inter tonos sunt: tonus, tonus, semitonus, tonus, tonus, tonus, semitonus. Exempli gratia, si tonicus est C, diagramma maius est C, D, E, F, G, A, B, C.
Sunt pluria diagrammata minora, praecipue diagramma minus harmonicum et diagramma minus melodicum. Diagrammatis harmonici intervalla hae sunt: tonus, semitonus, tonus, tonus, semitonus, secundus augmentatus, semitonus. Diagramma melodicum ascendens est: tonus, semitonus, tonus, tonus, tonus, tonus, semitonus; descendens autem hoc diagramma est tonus, tonus, semitonus, tonus, tonus, semitonus, tonus.
Diagrammatum genera
Quorumque diagrammatum latitudo inter octavam singularem (cum frequentia toni superioris inferiori duplice) invenitur: Diagrammata tetratonica, tritonica, et ditonica temporibus imprimis praehistoricis attribuuntur.
Catharinopolis Germanorum
Catharinopolis, pleniter Catharinopolis Germanorum (Russice nunc Marx) est urbs regionis Saratoviensis Russiae. In ripa laeva Volgae fluminis (cuius aequor hic receptaculo aquae Volgogradensi elevatum est) sita est. Incolas 31 488 habuit anno 2018.
Carolus Fridericus a Ledebour
Vita et opera
In universitate Gryphiswaldensi educatus (1805), ubi medicinam studuerat, Dorpati anno 1805 horti botanici praefectus factus est; ab anno 1811 ad 1836 Universitatis Dorpatensis professor. Expeditionem Altaicam famosam (cum Carolo de Meyer et Alexandro de Bunge) anno 1826 fecit. Flora Altaica et Flora Rossica Ledebourii opera notissima sunt.
Ergasterium atomicum Zaporizhiense
Ergasterium atomicum Zaporizhiense (Ucrainice Запорізька атомна електростанція; Russice Запорожская атомная электростанция) est ergasterium atomicum ad flumen Danaprim non procul ab oppido Enerhodaro in regione Zaporizhiensi Ucrainae situm. Quod intra Europam est maximum ergasterium atomicum cum reactoriis nuclearibus sex, a Zaporizhia 1 ad Zaporizhiam 6 appellatis. Potentia electrica 950 megavattii sexies est. Necessarius Ucrainae victui est.
Non solum propter complures perturbationes ergasterium publico apparuit, sed etiam anno 2022 in incursione Russica in Ucrainam facta, quo ergasterii pars ignem concepit.
Incursio Russica in Ucrainam (2022)
Die 4 Martii 2022 proelio Enerhodariensi ineunte, copiae Russicae ergasterium ceperunt. Vladimirus Zelens'kyj, Praeses Ucrainae, dixit diruptionem finem Europae sibi velle. Ergasterii rector nuntiavit reactores ergasterii putaminibus metallicis crassissimis protectas esse, ut vel allisionem aeroplani tolerarent. Dixit praeterea ergasterio systemata securitatis esse, quae vibrationibus ineuntibus efficerent, ut reactores intermitterentur.
A die 3 Augusti 2022, Ergasterium iam in discrimine est ratione impetus. Die 25 Augusti 2022 circuituum electricorum detrimento igni, interruptio ergasterii ab reti electrico Ucrainico nuntiata est. Die 29 Augusti 2022, Procuratio energiae atomicae internationalis Ergasterium legatos misit, ad securitatem institutionis protegendum. Die 2 Septembris 2022, Procuratio energiae atomicae internationalis hoc Ergasterium primum invesitgavit.
Mutatio technologica
Mutatio technologica est tota inventionis, innovationis, et diffusionis technologiae vel rationum ratio. Mutatio technologica penitus est inventio technologiarum (rationibus inclusis) et earum commercializatio per investigationem et evolutionem (technologias emergentis efficiens), ameliorationem continuam technologiarum (in qua minus pretiosae saepe fiunt), et diffusionem technologiarum per industriam vel societatem (quae aliquando disturbationem et convergentiam implicat). Ad summam, mutatio technologica in technologiam meliorem et plurem nititur.
Saint-Martin-d'Uriage
Saint-Martin-d'Uriage est commune Francicum 5'440 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Theodidacti
Theodidacti (verbum Graecum, a theos 'deus' + didaktos 'doctus') fuerunt "proximi discipuli Ammonii Saccae, qui θεοδίδακτος 'a deo doctus' appellatus est—sicut Plotinus et Porphyrius eius adsectator."
Theodidaktos praeterea est interretiale Conloquii Evangelicalis Mennonitici periodicum.
Randatium
Randatium  seu Randacium  (Italiane: Randazzo) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 190 incolarum, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Catinensi situm. Urbani Randatienses appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: CIVITAS RANDATII.
Alia nomina
Alia nomins urbis sunt: Rendacium, Tissa.
Oppida Lombardorum
Randatium Oppidum Lombardorum ac insula Gallica-Italica in Sicilia regione est; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Fractiones
Flascio, Monte la Guardia, Murazzorotto.
Municipia finitima
Adrano, Belpasso, Biancavilla, Bronte, Castiglione di Sicilia, Centuripe (EN), Floresta (ME), Maletto, Regalbuto (EN), Roccella Valdemone (ME), Sant'Alfio, Santa Domenica Vittoria (ME), Tortorici (ME), Troina (EN), Zafferana Etnea.
Saint-Martin-d'Hères
Saint-Martin-d'Hères est commune Francicum 38'105 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Ketus
Ketus (Russice Кеть, Selcupice Ӄэ̄т) est flumen in territorio Crasnoiarensi et regione Tomensi Russiae. Keto Maiore et Keto Minore confluentibus in divortio aquarum Obii et Ieniseae oritur, circiter 1621 chm patet et in Obium flumen (cuius accola dexter est) effunditur duobus ramis, quorum unus Ketus Togurensis (Togurskaia Ket' ), alter Ketus Kopylovensis (Kopylovskaia Ket' ) est; Keti Kopylovensis ostium prope Narimum situm est, Keti Togurensis prope Kolpaševo urbem.
Historia
Anno 1596 castellum Narimicum ad Ketum aedificatum est, anno 1602 in fluxu Keti superiore castellum Keticum (Ketskij ostrog). Saeculo XIX exeunte cursis aquatilis Obio-Ieniseicus per Ketum, Lomovaiam flumen Keti accolam, Cassum Minorem et Cassum construebantur, qui Obium et Ieniseam coniungeret, sed frustra; nam solum tempore eluvionis vernae navigatio possibilis erat; canalis Keto-Cassianus nunc limo obrutus pars eius principalis fuit.
Landbuch Karls IV.
Landbuch Karls IV. seu Landbuch der Mark Brandenburg est catastrum quod imperator Carolus IV scribi curavit et quod anno 1375 editum est. Liber Latine scriptus sed titulus Latinus non exstat.
Giarra
Giarra seu Giarrae  (olim Callipolis) (Italiane: Giarre) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Catinensi situm.
Iugan
Iugan (Russice Юган), vel Iugan Maior, est flumen in districtu autonomo Chanty-Mansiensi Russiae. In paludibus Vassiuganicis haud long ab Ugut vico oritur, per planitiem Sibiricam Occidentalem paludinosam circiter 1063 chm patet et in Obii ramum Iuganicum (cuius accola sinister est) effunditur. Iugan Minor est Iuganis accola maximus. Navigabilis est per 165 chm ab ostio.
Illois (Sequana Maritima)
Illois est commune Francicum 371 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Les Ifs
Les Ifs est commune Francicum 60 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Weinegg
Weinegg est Turici praesens regio urbana una triginta quattuor urbis regionum. Huic regioni, quae est una cum regionibus Seefeld et Mühlebach circuli 8 pars (usque ad annum 1893 liberum municipium Riesbach), 4951 incolarum (anno 2006) sunt.
Saint-Martin-de-Vaulserre
Saint-Martin-de-Vaulserre est commune Francicum 255 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Pullina e capsicis
Pullina e capsicis, Sinice 辣子雞 lazi ji, est ferculum saepe in popinis Sichuanensibus oblatum. In urbicula Geleshan megalopolis Chongqing oriri censetur, ubi coqui gallinas apud villas rusticas circumiacentes emebant. Ferculum haud dissimile in Corea sub nomine "rajogi" paratur.
Pullus exossatus et in ofellas discissus, cute non reiecto, in zingiberi, cepullis candidis, vino Shaoxingensi, sale maceratur. Ofellae in oleo ferventi bis cito coquuntur et eximuntur. Allium et gingiber in oleo cum pulmento fabarum e capsico friguntur. Capsica siccata dissecata plura et zanthoxyli fructus imponuntur. Deinde adduntur ofellae pullinae, denuo sal saccharumque et sicera Shaoxingensis. Ferculo iam cocto instillitur oleum sesaminum modicum, insparguntur grana sesami adusta, et infertur.
Mareotis (lacus)
Mareotis (Arabic: بحيرة مريوط, buḥayrat Maryūṭ), sive Marea, est palus vel lacus subsalsus Aegypti septentrionalis, prope Alexandream situs. Superficies eius saeculo vigesimo ineunte erat ducenta chiliometra quadrata, sed hodie tantum quinquaginta. Ad ripas eius iacebat oppidum antiquum Marea. Regio eius quoque Mareotis vel Marea appellatur et in antiquitate vino suo nobilis erat. Poëtice adiectivum Mareotis vel Mareoticus ad totam Aegyptum referri potest.
Optice
Optice: sive de reflexionibus, refractionibus, inflexionibus & coloribus Lucis libri tres Editio Latina. est liber ab Isaaco Newtono philosopho naturali exaratus, quem Anglice anno 1704 in lucem edidit, annoque 1706 consiliis academicis in linguam nostram reddidit. Liber naturam lucis refractione lucis ope prismatum lentiumque discernit, eaque analysi subicit, diffractionem lucis laminis vitreis stricte collocans, habitum mixtionum coloris luce spectrali vel pulvere pigmentali. Optice erat liber secundus de scientia physica et quoddam ex maximis operibus opticen pertractantibus fuisse fertur tempore novarum rerum scientificarum. Nomen Newtonii in prima editionis primae pagina non apparuit.
Conspectus
Hic liber multum contulit, aliter vero quam opus anterius de philosophiae naturalis principiis mathematicis inscriptum. Optice revera est descriptio experimentorum ac conclusionum exinde deductorum, quae themata varia comprehendunt, postea ut optica physica nota/
Hoogstede
Hoogstede est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Ad commune etiam vici Kalle, Tinholt, Arkel, Bathorn, Scheerhorn atque Berge pertinent. Hoogstede est praeterea pars communis generalis Emlichheim.
Historia
Anno 1209 vicus Scheerhorn hodie ad Hoogstede pertinens primo in actis descriptum est, cum comes Balduinus Binethemsis Scherehorne vicum monasterio in Wietmarschen tradidit. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo Hoogstede pars Regni Hannoverani fuit. Anno 1821 ecclesia reformatata a vico Arkel in Hoogstede translata est et historia communis coepit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Hoogstede ad hunc diem pertinet. Anno 1938 in vico Bathorn castra carceralia a Nazistis instituta sunt, ubi inter Secundum Bellum Mundanum et captivi belli tenebantur. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 vici Berge, Kalle, Scheerhorn atque Tinholt ad Hoogstede adiuncti sunt et Hoogstede sodalis communis generalis Emlichheim factum est. Anno 2011 Fredericus Berends (CDU) novus magister civium electus est.
Byrrhoidea
Byrrhoidea sunt superfamilia coleopterorum cui sunt aliquot familiae quae aut aquatica aut cum habitatione semiaquatica consociata. Praeter superfamiliam Hydrophiloideorum, plurima aliorum polyphagorum aquaticorum in hac superfamilia numerantur. Quae familiae olim inter Dryopoidea, superfamiliam separatam, digerebantur, quae autem non iam proprie agnoscitur. Perplurimae species sunt minutae (< 1 centimetrum) et colore plerumque atrobrunneae vel atra.
Henricus Steele Olcott
Henricus Steele Olcott (Singhalense කර්නල් හෙන්රි ස්ටීල් ඔල්කට්) (2 Augusti 1832–17 Februarii 1907) fuit Americanus tribunus militum, diurnalista, iurisconsultus, et conditor primusque Societatis Theosophicae praeses. Insigniter fuit primus civis Americanus Europá ortus qui se ad Buddhismum rite traduxit. Deinde praeses Societatis Theosophicae cognitionem Buddhismi tam prospere adiuvit quam modernista Buddhisticus ob eius conatus ad explicandum Buddhismum per notiones Occidentales late putatur. Buddhismum hominibus Taprobanis magnopere suasit, ubi iam celebratur ob hos conatus, a civibus Taprobanis appellatus "unus ex personis primis in certamine nostrae libertatis praecursorque praesentis redintegrationis religiosae, nationalis, culturalis."
Werd (Turicum)
Werd est Turici praesens regio urbana ad circulum quartum (usque ad annum 1893 municipium liberum Aussersihl ) pertinens et una triginta quattuor urbis regionum. Huic regioni 3865 incolarum (anno 2005) sunt.
Turma Pediludica Nationalis Honduriana
Turma Nationalis Honduriana  est pediludii nationalis Honduriae turma virilis. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Reinaldus Rueda. Haec turma anno 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium anno interest.
The Santa Clauses
The Santa Clauses est comica series televisifica Americana anno 2022 a Jack Burditt creata.
Brandes
Brandes:
Pyrrhocorax graculus
Pyrrhocorax graculus est avis familiae Corvidarum, una ex duabus speciebus generis Pyrrhocoracis, cuius duae subspecies pullos gignunt in montibus altis ab Hispania ad orientem per Europam Meridianam et Africam Septentrionalem usque ad Mediam Asiam et Nepaliam; fieri potest ut nidos faciat in altitudine omnibus aliis aviis superiori. Ova eius accommodationes ad aërem tenuem possident, quibus plus oxygenii accipiunt et minus aquae amittunt.
P. graculo sunt pennae nigrae, rostrum fulvum, crura rubra. Clamorem peculiarem facit et leviter volat, pennis volatús late passis. Unum coniungem in vitam accipit et fidelis manet loco feturae, saepe specui vel rimae in facie scopuli. Nidum baculorum gramine completum facit, in quo tria, quattuor, vel quinque ova alba maculis fuscis ponit. Gregibus in campis herbae brevis pascitur, aestate praedam invertebratam, hiberno fructús edens; etiam libenter ad locos periegeticos accedit ut victum inveniat.
Species, praedatoribus et parasitis aliquando obiecta, nonnullis gregibus etiam propter rationes agriculturae mutatas deminutis, plerumque autem in orbe terrarum non imminetur. Calefactio globalis, quá frigidae condiciones ei necessariae ad maiores altitudines transmutent, periculum futurum esse potest.
Apud Plinium
Eadem avis sine dubio nomine pyrrhocorace apud Plinium reperitur: "capitur circa Alpes etiam, ubi et phalacrocoraces, avis Baliarium insularum peculiaris, sicut Alpium pyrrhocorax, luteo rostro niger, et praecipua sapore lagopus."
4275 Bogustafson
4275 , olim designationibus 1981 EW14 et 1931 VO agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4275 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Niscientia
Niscientia (Anglice Niscience) est motus religiosus in Civitatibus Foederatis ortus. Societas Fundata Niscientiae Anna Ree Colton, organizatio parens, anno 1953 ab Anna Ree Colton condita est. Motus, mixtura Christianitatis et spiritualitatis Novae Aetatis, doctrinas Iesu Christi cum responso meditationi coniungit.
Niscientia, nomen quod 'scientia superconscia' significare dicitur, est schola initiatoria et societas fundata ab Anna Ree Colton condita. Societas Niscientiae Fundata Anna Ree Colton, in Glendale Californiae, ad conservandas et distribuendas doctrinas Niscientiae et ad instituendas cappellas precationis et situs investigationis anno 1953 condita est una ab Anna Ree Colton et Ionatana Murro.
Niscientia in doctrinis Iesu, Biblia Sacra, et quibusdam scripturis Orientalis et Occidentalis conditur. Proprietas magni momenti in Niscience est vivere ut creans et spiritualis Dei servus, ut sodales a divino spiritu tacti, per exemplaria divina a Christo data cogitent et creent. Studium Domesticum Niscientiae, res singulis mensibus prolatae, documenta chartae albae appellantur. A conditoribus sectae, haec documenta quotidianas res legendi et studendi praebent quae in serie exercitationes spirituales rationesque sanationis Niscientiae invehunt.
Saint-Martin-de-la-Cluze
Saint-Martin-de-la-Cluze est commune Francicum 618 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Assecuratio
Assecuratio seu cautio periculi est instrumentum tutelae a damnis pecuniariis, in quibus pars altera convenit, alteram partem condicione damni vel iniuriae compensaturam esse. Forma est periculi procurandi, quam praesertim contra periculum seu risicum damni incerti adhibent.
Henricus Moore
Henricus Moore (natus in Castleford die 30 Iulii 1898; mortuus in Much Hadham die 31 Augusti 1986), alumnus Scholae Artium Ledesiensis, alumnus et professor Regalis Collegii Artium, fuit delineator et sculptor artis abstractae, modernismi, et avant-garde. Anno 1968 Praemium Erasmianum accepit.
Assecuratio
Entitas, quae assecurationem praestat, ut assecurator, societas assecuratoria nota est. Homo seu entitas, quae assecurationem emit, ut assecuratus notus est. Transactio assecurationis nonnihil damni suscepti pretio exsolvendo includit, e contra assecurator compensationem assecurati pollicetur, si damnum evenit. Damnum potest aut nequit esse pecuniarium, sed reducatur oportet ad pecuniam. Includit porro quicquam in quo assecuratus interest in possessione.
Assecuratus contractum accipit, contractum videlicet assecurationis, qui assecurandi condiciones et circumstantias explicat, in quibus assecurator assecuratum seu beneficiarium assignatum compensabit. Nummi copia, quam assecurator assecurato ob hypothecam imputat, praemium appellatur.
Dies mundialis hepatitidis
Dies mundialis hepatitidis est dies internationalis die 28 Iulii ad conscientiam contra hepatitidem decreta ab Ordine mundi sanitario anno 2010. Origo dies est dies natalis Benedicti Samuel Blumberg qui vaccinum contra hepatitidem B.
Sententia diei anno 2019 erat "Collocare pecuniae pro eliminatione hepatitidis", anno 2020 "Futura liber ex hepatitide", anno 2021 "Hepatitidis non manere potest", anno 2022 "Therapia hepatitidis tibi sit proxior" et anno 2023 "Nostra vita, nostrum iecur" est.
Sihlfeld
Sihlfeld est Turici praesens regio urbana ad circulum tertium (usque ad annum 1893 municipium liberum Wiedikon) pertinens et una triginta quattuor urbis regionum. Huic regioni 20554 incolarum (anno 2005) sunt.
Zafarana
Zafarana (alia nomina: Safrana, Zafarana Aetnaea) (Italiane: Zafferana Etnea) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Catinensi situm.
Houquetot
Houquetot est commune Francicum 354 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Facsimile
Facsimile, Latine classica descriptio imagoque tabularum atque imago tantum, est imitatio exemplaris primi simillima. Plerumque facsimilia litterarum conficiuntur, quae causis historicis vel arte clarae sunt, sive manuscriptorum sive librorum typis descriptorum.
Origo verbi
Vox facsimile ex imperativo fac (< facere) + adiectivo simile (< similis) annis 1690s formatum est.
Synopsis
Facsimilia sumptuosae fabricantur, quod folia ac saepe etiam involucra librorum exemplaris primi quam simillime conficiuntur. Magni pretii causa praeter facsimilia integra etiam exempla minora vel simpliciora venduntur (sic dictae editiones studendi). Etiam facsimilia, quae tantum partes operis imitandi (exempli gratia picturas) demonstrant, in usu sunt.
Olim non nisi facsimilibus typis impressis exemplaria prima imitando effigi ac scientificis praeberi potuerunt. His diebus magis magisque methodi electronicae digitalis facsimilia supplent, ut nunc magis a librorum amatoribus emantur. Et facsimilia et imitationes digitales copiam praebent manuscripta iterum coniugendi, quae olim divisa et in diversa loca ablata sunt (ut puta Codex Aureus Laureshamensis).
Verbum facsimile etiam pro imaginibus documentorum electronice factis in usu est. Etiam vox telefacsimile eandem originem habet.
La Houssaye-Béranger
La Houssaye-Béranger est commune Francicum 527 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Tabula Rosettana
Tabula Rosettana, etiam titulo OGIS 90 agnita, est stela decreto de rebus sacris in Aegypto anno 196 a.C.n. lato inscripta. Tabula iuxta Rosettam Aegypti, urbem in delta Nili et ad oram maris Mediterranei iacentem, die 15 Iulii anno 1799 a milite Francico reperta est.
Inventio stelae, linguis duabus scripturisque tribus inscriptae, eruditis Instituti Aegypti statim nuntiata est; ibi enim iussu imperatoris Napoleonis eruditi omnium scientiarum (sub aegide Commissionis Scientiarum et Artium) properaverant cum expeditione Francica. Qua a Britannis mox debellata, tabula Rosettana Londinium missa hodie apud Museum Britannicum iacet.
Textus Graecus cito lectus interpretationi textuum Aegyptiorum (in formis hieroglyphica et demotica expressorum) gradatim adiuvit. Denique textum plene interpretatus est Ioannes Franciscus Champollion. Ab opere eruditorum cumulativo coepit hodiernus scripturae hieroglyphicae linguaeque Aegyptiae antiquae intellectus. Ergo temporibus nostris nomen Tabulae Rosettanae in variis linguis metaphorice "clavem interpretationis" significat; inceptum interretiale "Rosetta" artes linguarum mille et quingentum componere spectat.
De decreto
Lex, a concilio sacerdotum Aegyptiorum die 27 Martii 196 a.C.n. decreta, adorationem dei novi ordinat, scilicet iuvenis Ptolemaei V annum tredecimum agentis, potestate plena nuper accepta; insuper refert regem ipsum (quippe qui eam rem efficere vel potius suadere voluerit) varias sacerdotibus templisque immunitates obtulisse. Dies decreti definitur nominibus mensium Macedonico (die 4 mensis Xandici) et Aegyptio (die 18 mensis Mechir). Annus multis modis definitur, sicut in documentis regni Ptolemaici interdum reperitur. Inseruntur enim:
Id decretum, eruditis nomine Decretum Ptolemaei V Memphiticum nunc agnitum, in multis regni Aegypti templis prolatum esse putatur. Tabulá Rosettaná repertá, alia duo exemplaria inventa sunt, quorum unum trilingue iuxta Hermopolin Parvam anno fere 1898, alterum scriptura hieroglyphica pictum in muro templi iuxta Philas siti (sed a picturis posterioribus partim celatum). Haec exemplaria utilissima sunt ad textum hieroglyphicum lacunosum inscriptionis Rosettanae complendum. Cuius textus epitome brevissima sequitur:
Tales leges et antea decretae erant. Regente enim Ptolemaeo III anno 238 a.C.n. Decretum Canopicum factum est, cuius tria exemplaria nobis cognita sunt; deinde regente Ptolemaeo IV anno circiter 217/6 a.C.n. Decretum Ptolemaei IV Memphiticum, cuius tria exemplaria conservantur.
Quae leges, tribus scripturis expressae, indicant, ut eruditis hodiernis videtur, Ptolemaeos populum Aegyptium nec non sacerdotes Aegyptios inter se conciliare voluisse. Paucis enim cognita et difficilis lectu erat scriptura hieroglyphica, a religiosis tantum culta et novis signis nuper amplificata. Scriptura igitur demotica, usque adhuc in papyris et ad usum ephemeridum adhibita, aevo Ptolemaico et in titulis inscribebatur, ut verba principum a gente minime in templo docta legerentur; scriptura Graeca praepositis aliisque advenis destinabatur, quibus sermo Graecus communis erat.
De lapide
Tabula Rosettana 112.3 cm alta est, 75.7 cm lata, 28.4 cm densa, pondo fere 760 kg, polita a fronte neque tamen a tergo neque a lateribus. Neque e granito neque e basalte constat, sicut olim credebatur, sed e granodiorite, lapide colore gilvo canescenti (Middleton et Klemm 2003; Parkinson 1999:23). Summus lapis fractus est et deperditus; in quo fuerunt lineae fere quattuordecim litteris hieroglyphicis exaratae—hae enim lineae ope aliorum exemplarium restitui possunt—et fortasse ad caput inscriptionis imago sculpta regis Ptolemaei et dei seu deorum.
Militibus Francicis castellum (Fort Julien ab eis appellatum) iuxta Rosettam situm restaurantibus, lapis in fundamento muri a locumtenente Petro Francisco Bouchard mense Iulio exeunte anno 1799 repertus est; qui statim Iacobo Francisco Menou, duci exercituum, de lapide reperto nuntiavit lapidemque mox Cairum ad Institutum Aegypti misit. Napoleo ipse tabulam inspexit, sed mox ad Franciam reversus est; milites autem et eruditi Commissionis in Aegypto manserunt, ibique in exemplaribus inscriptionis faciendis laboraverunt, quae ad eruditos Europaeos mitterentur. Talia exemplaria lithographica, quae Ioannes Iosephus Marcel Antoniusque Galland typographi et Nicolaus Iacobus Conté mechanicus annis 1800 et 1801 confecerant, ab Aegypto Lutetiam adlata sunt, a duce exercituum Carolo Dugua aliisque, quorum duo Instituto Franciae tradita sunt. Ex his imaginibus editae sunt, post multos annos, inscriptiones tres tabulae Rosettanae inter tabulas archaeologicas illius seriei magnificae librorum, quam titulo Description de l'Égypte Napoleo Bonaparte divulgare iussit.
Milites et eruditi Francici terram quam conquisiverant et antiquitates quas conlegerant a manibus militum Britannorum et Ottomanidarum tutari temptabant, sed frustra. Tabulam Rosettanam a Cairo Alexandriam usque transtulerunt; ibi dux Iacobus Franciscus Menou a Britannis obsessus die 30 Augusti 1801 urbem concessit. Menou per speciem rei privatae tabulam retinebat—si enim status privatus huius monumenti a Britannis concessus esset, tabulam ad Franciam transferri licuisset —sed hoc consilio ab Eduardo Daniele Clarke et Gulielmo Ricardo Hamilton revelato, milites (duce Tomkyns Hilgrove Turner) tabulam abstulerunt et Ioanni Hely-Hutchinson, praeposito exercitus Britannorum, reddiderunt, qui deinde tabulam Londinium misit praedam bellorum Napoleonicorum regi Georgio III offerendam. Rex autem tabulam Museo Britannico destinavit, "where I trust it will long remain" (sic dixit Turner ipse, qui tabulam Rosettanam Londinium vehendam nave Egyptienne nuncupata prosecutus erat) "a most valuable relic of antiquity, the feeble but only yet discovered link of the Egyptian to the known languages, a proud trophy of the arms of Britain (I could almost say spolia opima) . . . honourably acquired by the fortune of war."
Tabula nuper in Britanniam recepta primum ad Societatem Antiquariorum Londiniensem missa est, suadente Turner ipso et iussu domini Hobart secretarii bellorum gerendorum, ut a die 11 Martii 1802 eruditis monstraretur. Eodem anno exemplaria e gypso facta quattuor universitatibus, scilicet Oxoniensi, Cantabrigiensi, Edinburgensi et Collegio Trinitatis iuxta Dublinum data sunt, imaginesque textus Graeci divulgatae. Anno exeunte tabula in Museo Britannico deposita est. In lateribus lapidis inscriptiones novellae videntur: Captured in Egypt by the British Army in 1801 (sc. "1801 ab exercitu Britannico in Aegypto capta") et Presented by George III of the United Kingdom (sc. "A Georgio III Britanniarum rege dono data").
Lapis ab anno 1803 fere uno tenore in Museo Britannico in promptu positus est, sed anno 1917, Bello Orbis Terrarum Primo saeviente, curatores tabulam Rosettanam cum aliis antiquitatibus pretiosissimis in statione subterranea ferriviae cursualis iuxta vicum Mount Pleasant ("Mons Iucundus") deposuerunt. Lutetiam ad Museum Lupariense mense Octobri 1972 lapis missus est, ut una cum "epistula" Ioannis Francisci Champollion de litteris hieroglyphicis interpretandis ostenderetur. Olim in litteris incusis creta infricata est, et ad superficiem poliendam cera carnauba applicata; quae adulterationes anno 1998 expurgatae sunt. Denique anno 2003 Zahi Hawass, Concilii Supremi Antiquitatum Aegyptii secretarius, tabulam Rosettanam, "iconem identitatis nostrae Aegyptiae", in Aegyptum reddi postulavit, hactenus quidem frustra.
Linguarum et scripturarum interpretatio
Lapide iam reperto, eruditis omnibus videbatur textus Graecus tamquam clavis fore, qua aliae scripturae aperirentur; anno 1799, tabula nuper Cairum missa, in verbis diarii Courrier d'Égypte legimus: Cette pierre offre un grand intérêt pour l'étude des caractères hiéroglyphiques; peut-être même en donnera-t-elle enfin la clef, id quod post viginti quinque fere annos re vera accidit.
Textus Graecus
Textum lingua Graeca exaratum ex exemplaribus lithographicis anno 1801 exeunte in Institutum Franciae depositis primum interpretari coepit Gabriel de la Porte du Theil, bibliothecarius et antiquarius, qui autem, statim iussu Napoleonis e Lutetia dimissus, opus incohatum Huberto Paschale Ameilhon, conlegae suo, tradidit. Anno 1803 Ameilhon commentationem divulgavit, in quam versiones et Francogallicam et Latinam inseruit. Ita eruditi certiores fiunt de tribus textibus "en caractères sacrés, et en caractères du pays, et en caractères grecs" seu "sacris, et patriis, et Hellenicis litteris" inscriptis (constat textum secundum minime Syriace sed quodammodo Aegyptiace exaratum esse). Ameilhon se sperare confessus est que, si l'inscription grecque pouvoit faciliter l'intelligence de l'inscription copte ou égyptienne, cette dernière pourrait réciproquement jeter du jour sur quelques endroits obscurs de la première.
Christianus Morgenstern
Christianus Otto Iosephus Wolfgangus Morgenstern (Monaci die 6 Maii 1871 natus; Merani die 31 Martii 1914 mortuus) fuit poeta et scriptor satirarum non-sensus Germanicus. Opera Henrici Ibsen in Germaniam interpretavit. Amicus Rudolphi Sterner et socii Societatis anthroposophiae fuit.
Tabula Rosettana
Textus Graecus
Eo tempore tabula ipsa Londinii iacebat, a principio in aula Societatis Antiquariorum Londiniensis. Ibi Stephanus Weston versionem Anglicam anno 1802 bis viva voce obtulit. Interea exemplar lithographicum iussu Societatis editum Cantabrigiam pervenerat, ubi Ricardus Porson philologus infimas textus Graeci lineas deperditas summo ingenio anno 1803 restituit. Exemplar aliud Gottingam pervenit, ibique Christianus Gottlob Heyne editionem textus Graeci una cum versione Latina eruditissima sodalibus Societatis Scientiarum Gottingensis rapidius obtulit; quod opus ibi anno 1804 divulgatum est (Heyne 1804). Denique anno fere 1810 sub aegide Societatis Antiquariorum varia tabulae documenta a nonnullis eruditis data impressa sunt, inter quae restitutio Ricardi Porson versionesque Anglica Stephani Weston et Latina Christiani Heyne.
Textus Demoticus
Textum in media tabula inscriptum, plurimis ignotum, primi spectatores "Syriacum" esse dubitanter pronuntiaverunt. Dum haec opinio in Aegypto est, Ioannes David Åkerblad legatus et philologus Suecicus in ea scriptura cursiva, usque eo rarius ab eruditis visa, linguam Aegypti indigenam agnovit eamque "Copticam cursivam" appellavit. Id Silvestro de Sacy, magistro suo, per litteras explicavit; ergo, primis imaginibus tabulae Rosettanae Lutetiam anno 1800 exeunte receptis, Silvester de Sacy discipulo Åkerblad exemplaria dedit amboque statim hunc textum (secundum Graecos, sc. "litteris enchoriis" vel indigenis scriptum) interpretari temptaverunt. Silvester de Sacy anno 1802 Ioanni Antonio Chaptal, ministro rerum internarum, epistulam misit, in qua etiam in textu demotico se dixit nomina propria agnovisse, quae in textu Graeco iam lecto agnita essent, scilicet "Alexander", "Alexandria", "Ptolemaeus", "Arsinoë", "Epiphanes". Mox, ope regularum phoneticarum Copticarum quas notaverat, Åkerblad eadem nec non alia nomina expressit alphabetumque huius scripturae (erroribus quidem intermixtis) elaboravit.
Textus hieroglyphicus
Qui saeculo XVIII inscriptiones hieroglyphicas inspexerunt aliquas notas in capsis inclusas observaverunt. Quas capsas primus Ioannes Iacobus Barthélemy nomina propria notare coniectavit ; quem secutus Georgius Zoëga easdem capsas (quas "schemata ovata sive elliptica" appellavit) notas alphabeticas continere putavit. Nihil novi igitur confecit Silvester de Sacy, Zoëgae lector, qui anno 1811 notas alphabeticas non solum in textu demotico sed etiam in capsis inscriptionis hieroglyphicae quaerendas esse docuit (minime quidem Zoëgam secutus, ut videtur, sed potius a discipulo quodam linguae Sinicae perito affectus; nomina enim barbara in scriptura Sinica notis phoneticis scribi solent).
Thomas Young, rerum exterarum secretarius Regalis Societatis Londiniensis, a Silvestro de Sacy monitus anno 1814 studia inscriptionis Rosettanae navavit. Deinde alphabeto scripturae demoticae aucto, huic scripturae observavit cum notis hieroglyphicis similitudinem conspicuam esse; aliqua enim nomina, iam in scriptione demotica agnita, denuo in hieroglyphica agnovit. Ex hac observatione scripturam demoticam deduxit partim alphabeticam esse, partim notas hieroglyphicas imitari. Itaque nomine q.e. "Ptolemaeus" in capsis agnito, notas alphabeticas septem ex hieroglyphicis expressit, easdem scilicet quas nostratibus litteris p t o l m e s reddi possunt. Usque ad annum fere 1819 uno tenore laboravit, quo anno, in commentatione "Egypt" inscripta in Encyclopaedia Britannica divulgata, octoginta fere similitudines inter scripturas demoticam et hieroglyphicam demonstravit.
Epistulae de scripturis Aegyptiis disserentes ab anno 1814 etiam inter Young et Ioannem Franciscum Champollion missae sunt, magistrum apud gymnasium Gratianopolitanum eruditissimumque rerum Aegyptiarum. Champollion, qui a principio naturam alphabeticam harum scripturarum omnino reiecit, anno 1822 capsas nominum hieroglyphicas in obelisco iuxta Philas nuper a Gulielmo Ioanne Bankes reperto inscriptas interpretari temptavit. Ibi nomina repperit Ptolemaei (cuius interpretationem a Young factam ita confirmavit) et Cleopatrae (quod nomen litteris k l e o p a t r a reddidit ) alphabeto Graeco et notis hieroglyphicis exarata. Mox in hieroglyphicis Rosettanis nomen Alexandri agnovit, quod litteris a l k s e n t r s reddidit. Itaque anno 1822 Champollion tabulam alphabeticam scripturarum duarum completam divulgavit in epistula ad Bonum Iosephum Dacier, Academiae Inscriptionum Parisiensis secretarium missa, et in contione apud hanc academiam habita. Hactenus nomina Graeca tantum hieroglyphicis scripta legere temptaverat, sed ad finem epistulae se credere addidit "easdem notas hieroglyphico-phoneticas . . . etiam in scriptis ideographicis iamdudum ante Graecorum in Aegyptum adventum incisis adhiberi, easque condicionibus certis iam eandem habere repraesentandi vim." Eodem anno, Champollion exemplaria vidit inscriptionum hieroglyphicarum in Abu Simbel a Bankes repertarum, ab Ioanne Nicolao Huyot, amico suo, missa. Ibi in capsis Aegyptia Pharaonum Ramesses et Tuthmosis nomina agnovit; itaque totum litterarum hieroglyphicarum systema explicare coepit.
Trimosterium
Trimosterium (alia nomina: Trimostrina, Tria Monasteria) (Italiane: Tremestieri Etneo) est oppidum Italiae et municipium, in regione Sicilia ac in provincia regionali Catinense situm.