cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4789 Sprattia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4789 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Heijō-kyō
Heijō-kyō (Iaponice 平城京) est situs historicus et ruina antiqui Iaponiae in Nara qui ab Imperatorice Gemmei creatus anno 710 est et caput Iaponiae ab anno 710 ad anno 794 ubi Heian-kyō (Iaponice:平城京) transtulit.
Anno 1998 in tabulas UNESCO Mundi Hereditatis relatum est, et anno 2010 aedificium principale "Daigokuden" refectum est.
Getica (discretiva)
Getica potest esse:
Vilegium
Vilegium (alia nomina: Vilegium Bellinorum) (Italiane: Vellezzo Bellini) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Papiensi (specialiter in Agro Papiensi Superno) situm.
6947 Andrewdavis
6947 , olim designatione 1981 ET8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6947 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Sperl
Ioannes Sperl (natus Norimbergae-Buch die 3 Novembris 1840, mortuus Epiningae die 29 Iulii 1914) fuit pictor Germanicus.
Vita
Scholam artisticam in loco natali suo rectoris Augusti Kreling frequentavit iturus Arnstadium ubi lithographus fiebat. Inde ab anno 1865 in Academia Artium Monacensi arti studuit magistris Anschütz et Arthuro Ramberg. Hic amicitiam contraxit cum Gulielmo Leibl, quocum usque ad mortem habitavit in oppidis Schondorf am Ammersee, Berbling, Aibling, Kutterling. Nonnullas imagines ambo una fecerunt, in quibus Leibl figuras atque Sperl topia pinxerunt (inter alia a venatione reversi).
Coepit opera typica conficere de matrimoniis rusticis, de iter facientibus in reditu, de tetraonum venationibus, etc. Postea topia amoena fecit, etiam prospectus procul cum Alpibus in fundo, conclavia, areas, hortos rusticos, etc. Tres imagines possidet Pinacotheca Nationalis Berolinensis.
Nexus externi
🇬🇷
Didyme (discretiva)
Didyme haec dissimilia significat:
Marcus Mortimer
Marcus Mortimer (vulgo Mark Mortimer), Scholae Salopianae magister a 1958 usque ad 1994, est interpres Anglo-Latinus qui anthologiam divulgavit hymnorum Christianorum trecentorum a se Latine versorum.
Trentum (Bruttium)
Trentum (alia nomnina: Trenta) (Italiane: Trenta) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 730 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Historia
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Casularum coniunxit se cum municipiis Pedacii, Serrae et Pedacii, Spatianum Parvum et Trenti ut constituiret municipium novum Casalium Manci.
Fractiones
Morelli, Magli, Catena, Trenta Centro, Pizzicarizia, Feruci, Cribari, Schiavonea
Lumateperonum
Lumateperonum (antea: ITI-007) est antipsychotica atypicum et medicamentum ad therapiam schizophreniarum praescriptum. Virtutes suae ad systemata et serotonergicum et dopaminergicum et glutamatergicum spectant.
Natura chemica
Structura chemica Lumateperoni est 1-(4-Fluorophenylo)-4-(3-methyl-2,3,6b,9,10,10a-hexahydro-1H-pyridino[3',4':4,5]pyrrolo[1,2,3-de]quinoxalino-8(7H)-yl)-1-butanonum. Massa molaris est 393.506 g/mol.
Pharmacodynamica
Lumateperonum receptoria D2 postsynaptica inhibet, at etiam agonista praesynapticarum receptoriorum D2 agit. Praeterea inhibitio receptoriorum serotonergicorum 5HT2A descripta est.
Terdeghem
Terdeghem (Nederlandice  Terdegem , Flandrice Tergem) est commune 519 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
4790 Petrpravec
4790 , olim designationibus 1988 PP et 1978 EA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4790 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bréançon
Bréançon est commune Francicum 360 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Templeuve-en-Pévèle
Templeuve-en-Pévèle est commune 5749 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Gemmei (imperatrix)
Gemmei (Iaponice 元明天皇, nata anno 660; mortua die 29 Decembris 721) est XLIII imperatrix Iaponiae, qui anno 710, Iaponiae caput ex Fijiwara ad Heijō-kyō transtulit, et anno 712 manuscriptum Kojiki, veterrimus liber de historia Iaponiae per Iasumaro Ono (Iaponice 太安万侶) perfecit. Anno 715 statum morachiae pro Imperatrice Genshō abdicavit. Etiam primum nummum in historia Iaponia "Wadoukaichin" (Iaponice:和同開珎) cudere ordinavit. Et in Man'yōshū carmina wakarum a Impratrice Gemmei sunt.
Ioannes Berger
Ioannes Berger:
Carthusia Papiensis (discretiva)
Carthusia Papiensis postest:
Casoratum (Provincia Papiensis)
Casoratum vel Casorate  (alia nomina: Casoras -atis, Casoratium, Casertum , Casoretum ) (Italiane: Casorate Primo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 425 incolarum, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Papiensi (specialiter in Agro Papiensi Superno) situm. Incolae Casoratenses appellantur.
Pipamperonum
Pipamperonum est substantia sedativa atque antipsychotica levior, ideoque praecipue ad therapiam insomniae, etiam delirii praescriptum. Effectus maior est sedatio. In corpore substantia multa receptoria inhibit. Semivita eius valde longa invenitur.
Natura chemica
Pipamperonum ut benperidolum et haloperidolum et triperidolum est butyrophenonorum (butyrophenonum est 1-phenylbutan-1-onum). Structura chemica melperoni est 1-[4-(4-Fluoro-phenylo)-4-oxobutylo]-1,4-bi-piperidino-4-carbamidum.
Massa molaris est 375.488 g/mol.
Natura pharmacologica
Pipamperoni effectus sedativus est. Codex ATC est N05AD05.
Pharmacodynamica
Pipamperono potissime plurima receptoria obsidentur (vide tabulam).
Pharmacocinetica
Effectus primi transitus magnus. Semivita biologica. 17-22 horae est. Excretio est per urinas et biles.
Effectus pipamperoni
Cum uso melperoni animum advertere ad effectus secundarios et interactiones necesse est.
Effectus secundarii
Exempli (!) sunt: Nuntii casuum seniorum uno morbo Alzheimeriano aegroto, duorum aliorum hypothermiam intermittentem descripsit.
Usus medicus
Pipamperonum est sedativum atque antipsychoticum levius, ideoque praecipue ad therapiam insomniae, etiam delirii praescriptum. Una casus descriptio effectum schizophreniae refractoriae combinatione substantiarum clozapini, valproati, et pipamperoni ostendit.
Trebisatium
Trebisatium (alia nomina: Vicenumum ) (Italiane: Trebisacce) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 055 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Trebisatienses appellantur.
Mackenzie
— —  —
Trebisatium
Fractiones
Pagliara.
Calisto bruneri
Calisto bruneri est papilio familiae Nymphalidarum, in Cuba endemicus, ubi in occidentalibus Montium Nipe-Sagua-Baracoa partibus invenitur. Species silvas pluviales, humidas silvas humiles sclerophyllas, et silvas pinosas habitat.
Trebisatium
Municipia finitima
Albidona, Plataci, Villapiana.
Calisto bruneri
Latitudo alarum anteriorum est 16–19 mm in maribus et 18–21 mm in feminis. Adulti dum nectar ex floribus Scaevolae wrightii capiebant observati sunt.
1006 Lagrangea
1006 , olim designatione 1923 OU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Sergio Beljavskij in sede addititia Observatorii Pulkovensis, in vico Simeiz Crimaeae sita, repertus est. Origo nominis est apud honorem Iosephi Ludovici Lagrange.
Regio ecclesiastica Marchiae Anconitanae
Regio ecclesiastica Marchiae Anconitanae (vel Regio ecclesiastica Picena) est una ex sedecim regionibus ecclesiasticis in quas dividitur Ecclesia Catholica in Italia, cuius territorium circĭter regioni Marchiae Anconitanaee congruit.
Mons Feretri in Regione ecclesiastica Aemilia-Romania adest. Ad meridiem rergio ecclesiastica comprehendit quinque municipia Provinciae Interamnanae Praetutiorum (Aprutium): Ancharanum et pars municipii Vallis Castellanae (cum capite loci) in dioecese Asculana in Piceno; Civitas ad Truentum, Columella, Martinus de Securia et Fanum Sancti Aegidii in dioecese Sancti Benedicti ad Truentum-Ripana-Montis Alti.
Ismene (Antigonae soror)
In antiquis tragoediis
In pluribus tragoediis antiquis apparet ut in Aeschyli Septem contra Thebas vel Oedipus Coloneus Sophoclis. Praecipue tamen nota est per Antigonam eiusdem poetae. In hac tragoedia timiditate Antigonam sequi et Creonis edictum violare recusat. Damnatà vero Antigonà mox fortitudinem et constantiam ostendit dum cum sorore quamvis se repellente mori vult.
De nomine
Nomen Ismene/Ismenos heroidi cum colle et flumine Boeotico commune erat, unde et epitheton divinum Apollinis Ismenii in illa regione venerati.
4791 Iphidamas
4791 , olim designatione 1988 PB1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4791 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Templemars
Templemars est commune 3319 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Epibolia
Epibolia est motus cellularum qui fit in primo embryone, eodem tempore ac gastrulatio, unus ex multis motibus in primo embryone qui morphogenesin animum moventem sinunt. Hic motus tenuitas et extensio laminarum cellularum plerumque describitur. Epibolia in Danione rerione, piscibus familiae Cyprinidarum, latissime investigatur, quia eorum auctus repraesentationem oculis facillime sinit.
Taisnières-sur-Hon
Taisnières-sur-Hon est commune 886 incolarum (anno 2007) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Biryānī
Biryānī, devanagari बिर्याणी et बिरयानी, litteris Arabicis بریانی, est categoria ferculorum origine Persica in arte coquinaria Indica. Hodie saepissime in popinis Indicis offertur.
In opere anno 1967 edito Len Deighton's London Dossier diurnarius Londiniensis Adrianus Bailey "birianee", ait, "est compositio e pilau ferculoque carnoso constituta". Haud erravit: iam Lucknow in urbe medio saeculo XIX in gastronomia regali biryānī speciem luxuosiorem generis pilau fuisse censebatur.
Strazeele
Strazeele est commune 677 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Turtura
Turtura (Italiane: Tortora) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 190 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Turturenses appellantur.
Municipia finitima
Aieta, Laino Borgo, Lauria (PZ), Maratea (PZ), Praia a Mare, Trecchina (PZ).
Carthusia Papiensis (municipium)
Carthusia Papiensis (Italiane: Certosa di Pavia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Papiensi (specialiter in Agro Papiensi Superno) situm.
6948 Gounelle
6948 , olim designationibus 1981 ET22 et 1990 QL7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6948 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bouffémont
Bouffémont est commune Francicum 6'022 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Bouqueval
Bouqueval est commune Francicum 332 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
De origine actibusque Getarum
De origine actibusque Getarum vel Getica est opus de rebus gestis Gothorum, Latine scriptum anno 551 a clero Iordane.
Historia
Summarium est Cassiodori perditi operis Libri XII De Rebus Gestis Gothorum titulo, rege Theodorico iubente compositi. Iordanis documentum magni momenti est ad clarandam historiam populorum « barbaricorum » dictorum et ad sciendam antiquitatem Romanam posteriorem. Inter illustria proelia quae ibi descripta sunt, inveniuntur direptio Romae ab Alarico Io atque Pugna Catalaunica quae, anno 451, opposuit Attilae Hunnos gregibus ad Aetii Romanos iunctis. Ad illam Geticam, Historia Romana eiusdem historici annexa est.
Steenwerck
Steenwerck est commune 3465 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Index librorum legendorum Esperanticorum
Librorum Esperanticorum legendorum index fundamentalis (Esperantice Baza legolisto de originala Esperanto-literaturo) continet ea opera primum idiomate Zamenhofiano pacta quae nequaquam legenda habet Gulielmus Auld. Antea libros legendos commendavit, praesertim Litterarum Mundus periodicum Hungaricum.
Historia
Elenchus autem anno iam 1988 confectus anno 1997 novatus amplificatus auctus est. et porro emendabitur.
Taisnières-en-Thiérache
Taisnières-en-Thiérache est commune 511 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Steenvoorde
Steenvoorde est commune 4024 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Vinea de alliis
Conditura Portugallensis ad varia fercula paranda applicatur, inter quae  ("caro e vinea de alliis"), in insula Madeira die Christi nativitatis de carne porcina confecta, et coelho à caçador ("cuniculus modo venatoris") in ipsa Portugallia celeber. Hoc praecepto caro cuiusque generis vino rubro, allio, oleo modico marinatur, e rosmarino, lauri foliis, sale, paprica temperata.
6949 Zissell
6949 , olim designationibus 1982 RZ, 1989 NH, 1992 EX6, et 1993 TB29 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Oak Ridge, astronomo apud Observatorium Harvardianum versato, repertus est.
Blanci
Blanci (Italiane: Bianchi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
6949 Zissell
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6949 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vinea de alliis
Saeculo XIX extra Goam conditura vinea de alliis adhibebatur, praesertim a Britannis qui Indiam sibi vindicabant. Iam anno 1853 "deliciosum caril Lusitanicum" bindaloo, capsico stanneo inclusum, emptoribus in India omni oblatum est. Praecepta Anglice scripta a lectoribus in India ab anno 1869, in Anglia ab 1888 accepta sunt. Huius auctor carnes bovinas porcinas anatinas aequaliter permittit, nocte in aceto cum allio gingibere capsicis cumino coriandro cardamoma marinatas, mane lente ex oleo sinapeo seu butyro soluto sive adipe coctas, additis piperis nigri granis cinnamomique corticibus foliisque lauri.
Apud popinas Indicas vulgariores recentius in Britannia institutas vindaloo, confectura multo simpliciore, gradibus ferculorum calidiorum iuvenibus animosis oblatorum locum tertium tenet: Madras curry ("caril Madraspolitanum") loco secundo, lamb phall vel Bangalore phall ("saltatio Bangalurensis") omnium calidissimam esse confitetur.
1007 Pawlowia
1007 , olim designationibus 1923 OX, 1934 FE, 1954 UG1, et 1956 AK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Vladimiro Aleksandrovich Albitzkij in Observatorio Pulkovo versato repertus est. Origo nominis est apud honorem Ioannes Pavlov.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1007 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Papasiderum
Papasiderum (Italiane: Papasidero) est oppidum Italiae et municipium, circiter 741 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Papasiderenses appellantur.
Fractiones
Avena, Montagna, Nuppolara, Santo Nocaio, Tremoli, Vitimoso.
Municipia finitima
Aieta, Laino Castello, Mormanno, Orsomarso, Praia a Mare, Santa Domenica Talao.
Sector 1 (Bucaresta)
Sector 1 est Bucarestae praesens regio urbana. Huic regioni, quae urbis divitissima est, circiter 229238 incolarum (anno 2007) sunt. Ad sectorem 1 regiones urbanas Aviatorilor, Aviaţiei, Băneasa, Bucureştii Noi, Dămăroaia, Domenii, Dorobanți, Floreasca, Gara de Nord, Grivița, Pajura, Pipera, Primăverii atque Victoriei pertinent.
Diapausa embryonica
Diapausa embryonica, sive implantatio dilata, est ratio reproductiva a centum fere speciebus mammalium in septem vel octo ordinibus adhibita. Embryo (blastocystis) se in diapausa embryonica in uterum statim non inserit postquam reproductio sexualis zygotum genuit, sed in statu quiescentiae manet. Cum embryo ad vallum uterinum non adhaeret, minimus fit progressus. Unde solitum gestationis tempus extenditur speciei proprium.
Inter mammalia quae diapausam embryonicam subeunt sunt rodentia, ursae, mustelidae (e.g., mustelae, melinae, mellivorinae, taxideinae), et marsupialia (e.g., macropodidae). Nonnullis gregibus est solum una species quae diapausam embryonicam subit, sicut Capreolus capreolus ordinis Artiodactylorum.
Flumen Mackenzie
Flumen Mackenzie est flumen in Territoriis septentrio-occidentalibus Canadae. Νomen Alexandri Mackenzie exploratoris Scotici cepit, qui anno 1789 ripas fluminis a meridie ad septentrionem investigavit. E Lacu servorum maiore prope Castellum Providentiae (Fort Providence) initium cepit. Circiter 1738 chiliometra patet et in Mare Beaufort Oceani Arctici effunditur. Per silvam borealem desertam et tundram aquas fert. Lacus Ursini magni aquas Flumen Ursinum maius in Mackenzie flumen affert; alii tributarii Liard, Flumen Arcticum Rubrum (Arctic Red River), Athabasca sunt.
Steene
Steene (Nederlandice Stene) est commune 1235 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Albucianum
Albucianum (Italiane: Albuzzano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Papiensi (specialiter in Agro Papiensi Inferno) situm.
4792 Lykaon
4792 , olim designationibus 1988 RK1 et 1989 UN9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4792 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lex Archimedea
Lex Archimedea est lex scientifica ab Archimede mathematico Graeco in libro De Corporibus Fluitantibus proposita. Quamquam propositio septima saepe dicitur esse originem huius legis, propositio sexta etiam pars legis est. Ut usitate inventa est in libris physicae, lex dicit:
Quia haec propositio modo tractat corporum graviorum humido, necesse est quod propositio sexta addita sit, quae propositio dicit: "Solida leviora humido vi pressa in humidum surrexi feruntur tanta vi ad superius, quanto humidum habens molem aequalem cum magnitudine est gravius magnitudine."
Fertilizatio
Fertilizatio est fusura gametarum ad progressum novi organismi singularis incipiendum. Ratio in animalibus fusuram ovi et seminis implicat, quae zygotum primum gignit, et tum ad incrementum embryonis conducit. Ratio secundum species animalium fieri potest intra corpus feminae (per fertilizationem internam) aut extra (per fertilizationem externam). Circulus fertilizationis et auctus novorum singularium reproductio sexualis appellatur. Per fertilizationem duplicem in angiospermis, gameta mas et haploidica cum binis nucleis polaribus haploidicis coniungitur ad primarium nucleum endospermaticum et triplodicum per rationem fertilizationis vegetativae efficiendum.
Steenbecque
Steenbecque (Nederlandice Steenbeke) est commune 1714 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Carthusia Papiensis
thumb|upright=1.85|Carthusia Papiensis
Carthusia Papiensis seu Gratiarum Carthusia (Italiane: Certosa di Pavia Gra-Car) est magna abbatia cartusiensi Italiae, prope Papiam.
Carthusia in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi, in Agro Papiensi ac in municipio homonymo sita.
Iosephus Ducrot
Iosephus Ducrot (natus Giuseppe Ducrot Romae die 4 Septembris 1966) est sculptor qui inter 'Virtuosos' Pontificiae Academiae Scientiarum numeratur.
Vita
Primo exploratus et expertus pingendi artem et adumbrandi tandem totus se sculpturae arti dedicavit Ducrot. Ea in disciplina artifices sequitur Romani Imperii et aetatis, quae hodie 'Hellenismus' vocatur, aemulatque sculpendi artem Barocam. Argilla utitur Iosephus, opere fictili uitreato, marmore aereque. Consultus non solum in rebus monumentorum restaurandorum sed etiam privatis ab viris et a Sancta Ecclesia opera ei adsignantur. Anno 2013 a Summo Pontefice Benedicto XVI in Academiam eius Pantheonis vocatus est Ducrot. Romae domi ibique opera creat sua.
Opera selecta
Maiora operum Ducrotis sunt:
Staple (Septentrio)
Staple (Nederlandice  Stapel) est commune 656 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Boissy-l'Aillerie
Boissy-l'Aillerie est commune Francicum 1'794 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Marlen Haushofer
Marlen Haushofer, vere Marie Helene Frauendorfer (nata die 11 Aprilis 1920 Molln-Frauenstein in Austria Superiore, mortua die 21 Martii 1970 Vindobonae) scriptrix Austriaca illustrissima fuit.
4794 Bogard
4794 , olim designationibus 1988 SO2, 1980 EY1, 1983 BR, et 1985 VH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Cerro Tololo Inter-American Observatory versato, repertus est.
Marlen Haushofer
Vita
Filia saltuarii et camerariae inde ab anno 1930 Ursulinarum scholam Lentiensem (cum hospitio meritorio) frequentavit. Autumno autem anni 1938 in gymnasium sororum crucialium Lentiense ire maluit. Cum ambae scholae confessionales essent, socialistae nationales abolitionem earum in gremio ecclesiastico imperaverant. In ludis, qui non iam a monialibus ducti sunt, die 18 Martii examen maturitatis fecit. Postquam servitia laboris publicae brevia implevit inde ab anno 1940 linguae et litteris Theodiscis in Alma Matre Vindobonensi studere exorsa est; tres annos post Graecium iit studia numquam finitura. Anno 1941 nupsit stomatologo Manfredo Haushofer, cum quo postea Styram commigravit. Divortium anni 1950 renovatio nuptiarum anno 1958 consecuta est; Haushofer unum filium nothum alterum filium una cum Manfredo habuit.
Bonneuil-en-France
Bonneuil-en-France est commune Francicum 723 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Marlen Haushofer
Vita
Iam anno 1946 historiunculae nonnullae in periodicis Lynkeus et Neue Wege vulgatae erant. Successum autem vere felicem habuit anno 1952 narratiuncula praetitulata Das fünfte Jahr, in qua infantis Marili adulescentiam modo sat sobrio describitur. Eius laborem in litteris conficiendis promovebant atque fovebant Ioannes Weigel et Arminius Hakel. Mythistoria Die Wand, anno 1963 edita et anno 2012 in pelliculam conversa, opus magnum fuisse videtur. Ibi vita in silvis remota monstratur, idylleion in catastrophi autem exortum; valore scriptorio mox detecto opus hoc quoque - velut multa alia (libris infantilibus salvis) - in oblivionem cecidit. Paulatim autem critici in scriptis viderunt et - quoad artem - magni aestimaverunt partes mulieribus in mundo virili agendos, quales Marlen Haushofer accurate depinxerat. Itaque annis posterioribus receptio operum omnium gratissima sentiebatur, cui utique mythistoriarum omnium nova editio ex anno 1984 confecta subvenit.
4794 Bogard
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4794 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Marlen Haushofer
Pelliculae
Die 12.2.2012 pellicula in opus Die Wand prima vice Berolini datur, Iuliano Pölsler moderatore Anno autem 2016 fit pellicula in mythistoriam Wir töten Stella Martina Gedeck histrione principali
1008 La Paz
1008 , olim designationibus 1923 PD, 1950 UN, et 1970 JA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud caput Boliviae Pacem.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1008 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dūpiāza
Dūpiāza vel litteris Perso-Arabicis دوپیازه, Bengalicis দোপেঁয়াজা, est categoria ferculorum origine Persica in arte coquinaria Indica. Nomen lingua Persica ad pedem litterarum "duae cepae" dicit quia cepae bis iniciuntur dum ferculum paratur.
Ferculum solitum artis coquinariae Musulmanorum Indiae (recentius Pakistaniaeque et Bangladesae), dupiaza iam ante annum 1841 Britannis in India bene cognoscebatur, praesertim illis e matre Inda natis qui stilo partim Indico vivebant. Ita in mythistoria Society in India dupiaza allio temperata pilauque modo Deccanensi in cenis veterani Jones comeduntur, uxore Inda, matre Inda, filiabus formosis, ab iuvenibus coniuge carentes senesque stirpis eiusdem atque suae tantum frequentati. Eodem aevo Anglus quidam in Britanniam reditus commemoratur cui somnia reveniunt carilis dupiaza, pilau, chebeb cervini quae non iam gustaverit. Recentius autem Britannis aliisque, si popinas Indicas frequentent, dupiaza saepe offertur.
Cepae concisae praefricantur. Carni cuiusque generis sal, gingiber, lac vel cramum illinuntur. Caro sic parata e butyro soluto, curcuma, recentius capsicis, cepa allioque contusis, coriandro, gariofilo, nuce moschata fricatur; ceparum frusta iam fricata iniciuntur; aqua additur; omne elixatur. Capsico olim non usitato, piper sucusque limonii ultimo addebantur.
6950 Simonek
6950 , olim designationibus 1982 YQ, 1977 VD1, et 1990 WL3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Francisco Dossin, astronomo apud Observatorium Haute Provence versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6950 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Therasia (discretiva)
Therasia est nomen duarum insularum:
Fertilizatio externa
Fertilizatio externa est genus fertilizationis in quo cellula spermatica cum cellula ovalis coniungitur sub divo, potius quam intra organum proprium intra corpus parentis. Liberatio ovorum et seminum in aqua ova parere appellatur. Contra, fertilizatio interna intra feminam post inseminationem per copulationem fit. Inter vertebrata, plurima amphibia et pisces fertilizatione externa utuntur, ovis circumiectis a femina et semen a mare liberatis. Saepissime, copia ovorum ponitur, cum mas in proximo eius semen statim liberat.
Nucifrangibulum
Nucifrangibulum est instrumentum manuale ad frangendum putamen nucis, amygdalae, iuglantis vel aliorum fructuum siccorum. Nucifrangibulum constat ex vecte, aut ex coclea, aut ex retentorio, quo putamen, donec hiet, exprimatur. Etiam fieri potest, ut nucifrangibulum in simulacrum humana effigie figuretur, quod malis firmis nuces frangat.
At non opus est nucifrangibulo ad omnis generis nuces aperiendas, nam putamina arachidis manibus nudis frangi possunt, et putamina pistaciorum et manibus et aliis putaminibus aperiri possunt. Sed duriorum nucum, sicut abellanae, putamen non sine nucifrangibulo rumpi potest. Si quis malleo utatur, sciat eum mediocrem operam mundatoriam exspectare.
Pauca de historia
Sine dubio putamina nucum antiquitus dentibus quoque frangi solebant, ut ex Plauti testimonio oblique elucet. Nam apud eum nucifrangibulum facete ad dentes refertur. Sed deficientibus dentibus quaelibet res dura, sicut lapis malleusve, satisfacere potuit. Sane dubium non est, quin iam apud antiquos instrumento quodam, quod "nucifrangibulum" vocari potest, putamina nucum rumperentur, et fama est nucifrangibulum ornatum in sepulchro (circiter ex anno 300 a.C.n.) prope Tarentum repertum esse.
In Germaniae orientalis regionibus metalliferis orta sunt simulacra nucifrangibula humana effigie instructa, quae exeunte saeculo XVII artifices loci formare coeperunt. Quae utensilia machinis confici et ex Germania in alias terras Europae exportari annis 1870 coeptum est. Fama est Wilhelmum Füchtner illis annis primum exsculpsisse simulacrum militari effigie praeditum, quod nucifrangibuli vice operaretur.
Hodie etiam multa simulacra nucifrangibula sunt, quae ornamenti causa tantum adhibentur nec nuces frangere possunt.
Aquila (signum)
Aquila fuit ad summum eminentissimum signum qualis vetus roma praecipue ut signum legionis romanae fuit. Legionarius quidam, aquilifer dictus, istud signum ferebat. Omnes legiones quaeque, signum habebant. Aquila gravissima nimia fuit militibus romanis, plus quam mero sit symbolus legionis. Perdire signum habebatur gravissimium nimium eventum. Enim, in proelio silvae Teutoburgiensi unde romani decades adsumebant reperiendis signis trium legionium. Nulla aquilarum supervixerunt in memoria. Tamen autem nonnulla aliarum aquilarum imperium ostentes et alii ut indicia funerea repperti sunt.
Philadelphium
Philadelphium sive Capitolium fuit sanctuarium in urbe Constantinopoli situm. Media via sive Mese iuxta hoc sanctuarium ibat.
Sergius Jurskij
Sergius Georgii filius Jurskij (Russice Сергей Юрьевич Юрский, tr. Sergej Jur'evič Jurskij; Leninopoli natus die 16 Martii 1935, Moscuae mortuus die 8 Februarii 2019) fuit actor et moderator theatricus et cinematographicus Sovieticus et Russicus, titulo Artificis popularis RSFSR (anno 1987) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.
Astronautica
Astronautica, sive cosmonautica, est ars (vel theoria) et facultas itinerum in spatium praeter atmosphaeram Telluris faciendorum. Volatus spatialis est una ex eius principalibus adhibitionibus, et scientia spatialis est eius disciplina praestans.
Vocabulum astronautica (primum astronautique in sermone Francogallico) annis 1920 fictum est a J.-H. Rosny, praeside academiae Goncourtianae, cum vocabulo aeronautica congruens. Quia ambae disciplinae inter se multum congruunt, vocabulum aerospatium ambas semel describere saepe adhibetur. Robertus Esnault-Pelterie aviator Francicus primum librum de hac nova indagationis disciplina anno 1930 edidit.
Vocabulum praeterea cosmonautica (Francogallice primum cosmonautique) annis 1930 ab Ary Sternfeld in Initiation à la Cosmonautique introductum est, cuius libri causa Praemio Roberti Esnault-Pelterie, ad ultimum Praemium Astronauticae Societatis Astronomicae Francicae appellato, anno 1934 ornatus est.
Sicut in aeronautica, opus circumscriptionibus massae, temperaturae, viriumque externarum est, ut adhibitiones in spatio circumiectis extremis resistere possint, inter quae magnum vacuum, verberatio radiationis ex spatio interplanetario, et magnetae humilis Telluris orbitae zonae. Vehicula astronavium immitendarum ​permagnis viribus resistere debent, cum satellites magnas temperaturae mutationes brevissimis temporibus pati possint. Extremae massae circumscriptiones faciunt ut ingeniarii astronautici massam in designationibus imminuant, ut quam maximum sit onus mercatorium quod orbitam attinet.
Historia
Prima astroncuticae historia est res coniecturarum: prima itineris spatialis mathematica ab Isaaco Newtono in Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica libro anno 1687 edito constituta est. Alii mathematici, sicut Leonhardus Eulerus Helveticus et Iosephus Ludovicus Lagrange Francico-Italicus, saeculis duodevicensimo et undevicensimo inventa maximi momenti fecerunt. Nihilominus, austronautica disciplina practica solum medio saeculo vicensimo facta est. E contrario, volatus spatialis Iulium Verne, H. G. Wells, aliosque scriptores vehementer tenebat. Saeculo vicensimo ineunte, Constantinus Tsiolkovsky, cosmista Russicus, aequationem rochetalem derivavit, praestantem propulsionis in rochetis conditae aequationem, quod vicissim computari sivit ultimam rochetae velocitatem e massa astronavis (m_1), coniuncta massa propellantis et astronavis (m_0), et velocitate consumptionis propellantis (v_e).
Ante annos 1920 ineuntis, Robertus H. Goddard Americanus rochetas a liquidis propulsas evolvebat, quae post aliquot decennia factae sunt pars necessaria in designationibus V-2, Saturni V, aliarumque rochetarum notissimarum
Praemium Astronauticae (Francice Prix d'Astronautique), a Societate Astronomica Francica permissa, fuit primum praemium huius rei causa concessa. Hoc arbitrium, a Roberto Esnault-Pelterie cum Andrea Ludovico Hirsch constitutum, ab anno 1929 ad annum 1939 concedebatur, studium itinerum interplanetariorum et astronauticae agnoscens.
Ante mediis annis 1950, cursus spatialis inter USSR et Civitates Foederatas iam coeperat, pars belli frigidi.
Subdisciplinae
Quamquam ipsa astronautica res subtilissima late existimatur, ingeniariis et eruditis opus huic disciplinae dantibus multas disciplinas distinctas discere debent, inter quas sequentes.
Felegaria
Felegaria (Italiane: Filighera) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Papiensi (specialiter in Agro Papiensi Inferno) situm.
Sommaing
Sommaing est commune 335 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Custodia Rubriensis Nova
Custodia Rubriensis Nova (alia nomina: Barinum, Barium Sardum) (Italiane: Bari Sardo; Sardice: Barì) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 000, in Regione Sardinia, in Provincia Oleastrensi ac in Oleastra historica ac geographica terra, situm. Incolae Custodienses appellantur.
Bezons
Bezons est urbs et commune Francicum 28'172 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Tutti a casa
Tutti a casa est pellicula anno 1960 a moderatore cinematographico Italico Luigi Comencinii ducta.
Fissura (embryo)
Fissura in embryologia est divisio cellularum in primo embryone. Zygota multarum specierum circulos cellularum rapidos subeunt auctu magni momenti carente, fasciculum cellularum magnitudine eadem ac magnitudo primi zygoti gignentia. Cellulae variae ex fissura effectae blastomeri appellantur, qui massam compactam morulam appellatam formant. Fissura finitur cum blastula gignatur.
Béthemont-la-Forêt
Béthemont-la-Forêt est commune Francicum 429 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Patricius Van Loon
Patricius Van Loon (natus die 27 Martii 1974 Tiliae) est iudokus Nederlandicus.
Vulcanus (insula)
Vulcanus (vel Volcanus; alia nomina: Vulcania insula, Vulcani insula ; olim: Therasia , Thermessa , Thermissa , Hiera ) (Italiane: Vulcano; Graece: Θηρασία/Θέρμεσσα/Ἱερά) est insula Italica in mari Tyrrhenico, prope Siciliam, huius in regionis dicione, provincia regionali Messanensi et Municipio Liparensi sita.
Bessancourt
Bessancourt est commune Francicum 6'629 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Vulcanus (insula)
Vulcanus una ex Aeoliis Insulis est, illiusque incolae Vulcanarii (Volcanarii) appellantur.
Sector 2 (Bucaresta)
Sector 2 est Bucarestae praesens regio urbana. Huic regioni circiter 357338 incolarum (anno 2007) sunt. Ad sectorem 2 regiones urbanae Colentina, Iancului, Pantelimon atque Tei pertinent.
Solrinnes
Solrinnes est commune 119 incolarum (anno 2007) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Associatio Esperanticum docentium internationalis
Associatio Esperanticum docentium internationalis (Esperantice Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj, compendiarie: ILEI) est principalis linguae Esperanticae magistrorum societas. Praeses anno 2021 electus est Ahmad Reza Mamduhi architectus Persicus. Antea id officium subierat Mirella Grosjean Helvetica, Stephanum MacGill sequens.
Fundata est ista sodalitas utilissima anno 1949; praeses emminens habebatur Eduardus Symoens Belga. Annis inter 1993 et 1998 regebat Duncan Charters Britannicus.
Historia Melitae
Historia Melitae praehistoriam diuturnam sequitur, post annum 5900 fere, cum homines insulas nunc Melitam appellatas habitare coeperent. Primi incolae agricolae erant, quarum rationes agriculturales solum laedere solebant, cum ad ultimum insulae inhabitabiles factae sunt. Alii immigrantes circa annum 3850 a.C.n. advenerunt, civilizationem ferentes quae vigens templa megalithica aedificavit hodie inter veterrima aedificia in orbe terrarum inventa. Earum cultura circa annum 2350 a.C.n. collapsa bellatores Aetatis Aeneae insulas mox frequentaverunt.
Associatio Esperanticum docentium internationalis
Descriptio
ILEI sectio officialis Universalis Societatis Esperanticae Roterodami est. Membra eius e terris plus quam 45 oriuntur. Disciplinas dat praesertim magistris in omni orbi terrarum dispersis, qui quotannis in congressu conveniunt. Eduntur periodica Internacia Pedagogia Revuo (IPR) quater in anno et Juna Amiko textus didascalicos facetissimos qualitatis supremae habens.
Historia Melitae
Praehistoria Melitensis circa 700 a.C.n. finivit, cum Phoenici colonias in insulis deducere coeperunt, quas regnabant donec respublica Romana eas in suam dicionem anno 218 a.C.n. redegit. Melita a Romanis orientalibus saeculo sexto p.C.n. victa est, qui vicissim ab Aghlabidis post oppugnationem Medinae urbis anno 870 expulsi sunt. Terra perpaucos incolas nonnulla saecula fortasse sustinebat, donec ab Arabis saeculo undecimo frequentari inciperet. Insulae, a Normannis, qui regnum Siciliae constituerant, anno 1091 victae, Christianizatio gradatim insequebatur. Insulae illo tempore a rectoribus continuis regebantur, inter quos erant Suabi, Aragonici, et denique Hispani.
Associatio Esperanticum docentium internationalis
Cooperantes
Artae cooperationes fiunt cum hominibus operam dabantibus in retibus edukado.net, qui et examina linguistica internationaliter approbata parant et modernitatem didacticam praestant. Responsalibus in totius mundi institutis educatoriis libentissime commoda linguae Esperanticae exhibentur et auxilium in Esperanticis instituendis, ut communicatio interculturalis et internationalis facilior fiat, praebetur.
Historia Melitae
Melita Ordini Hospitali anno 1530 concessa est, qui cliens Siciliae in incolas dominabatur. Imperium Ottomanicum anno 1565 insulas per Magnam Obsidionem Melitensem capere conatum est, sed incursio defecit. Ordo Hospitalis Melitam plus quam duo saecula continenter regebat, cum artes et architectura vigerent ac societas penitus proficeret. Prima res publica Francica insulas anno 1798 invasit, Napoleone duce, Ordinem Hospitalem expellens, et occupationem Francicam incipiens.
Associatio Esperanticum docentium internationalis
Cooperantes
In studiorum Universitate Adam Mickiewicz Posnaniensi magistri Esperantici et diplomata acquirere possunt. Multis ex annis Domus culturalis Esperantica quae dicitur in Castello Grésillon cooperationes cum magistris Esperantici totius mundi init. Annis 1990 paedagogiam computatris adiutam in mundum Esperanticum introduxerat Maurus La Torre Italus, associationis huiusce praeses.
Historia Melitae
Post autem nonnullos rectionis Francicae menses, incolae rebellantes Francicos anno 1800 expulserunt, Britannis, Neapolitanis, Portugallicisque adiuvantibus. Melita postea protectoratus Britannicus facta est Colonia Coronae Melitae anno 1813 de facto creata. Quod confirmatum est per Pacem Primam Lutetiae anno insequente confectam. Insulae portus et castra navalia magni momenti Britannis mox profuerunt, ad praesidium quidem Classis Mediterraneae. Qua pro causa insulae vehementer petita sunt a Potestatibus Axis per secundum bellum mundanum, unde Melita Crucem Georgii anno 1942 accepit, symbolum virtutis, qui hodie in vexillo armisque heraldicis Melitae videtur. Colonia coronae Melitae se gubernabat inter annos 1921–1933, 1947–1958, et 1962–1964.
Melita libertatem nationalem intra Consortionem Populorum anno 1964 nomine Civitate Melita adepta est, sed respublica anno 1974 facta est, quae civitas sui iuris ex 2004 socius Unionis Europaeae est.
Berville (Vallis Esiae)
Berville est commune Francicum 339 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.
Graecia Media (regio Graeciae)
Graecia Media (Graece: Στερεά Ελλάδα‚ "Graecia firma" sive "Graecia continens") est una ex tredecim regionibus (περιφέρεια) Graeciae, cuius caput est Lamia. Partes Graeciae continentis et insulas Euboeam Scyrumque continet.
Res oeconomicae
Graecia Media est regio Graeciae locupletissima. Comparata ad Productum domesticum grossum Unionis Europaeae secundum facultatem emendi normatam Graecia Media anno 2003 indicem 115.7 (EU-25:100) nancta est. Inopia operarum anno 2005 10.9 % effecit.
Floridae flumen
Floridae flumen est oceanicum aquae calidae flumen, ex Mari Caribico per Oceanum Atlanticum septentrionalem ad litora Europae Occidentalis ductum. Ad Sanctum Nasum promunturium ramus unus Floridae fluminis finit. Nomen ex Sinu Mexicano provenit, ubi res oritur.
Aquae velocitas valores trium metrorum pro secundo ibi attingere potest, quod magnam affectionem in maritimo transitu repraesentat.
Aedes parlamentariae Holmienses
Aedes parlamentariae Holmienses (Suecice Riksdagshuset i Stockholm vel Riksdagshuset) sunt aedificia et sedes parlamenti Sueciae in Holmia sita, urbe capitali nationis, ad dextram Castelli Holmiensis iacentes. Aedificium ab anno 1897 ad 1905 constructum est stylo neoclassico et Neobarocico. Architectus fuit Aron Johansson. Aedes ab anno 1980 ad 1983 auctae sunt, architectis AOS Arkitekter.
Spycker
Spycker (Nederlandice: Spijker) est commune 1500 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Floridae flumen
Creditur Floridae sinus gratia Europa climate calidiore gaudere quam eo quod a priori ei reponderet propter latitudinem ubi sita est, praesertim hieme. Ita, Insularum Britannicarum, Scandinaviae, aut Benelucis litora non solum se e glacie liberata vident, sed etiam gelicidia velut exceptionale phaenomenon habent cum pluvia velut normali praecipitationis modo.
Comparando inter dissimiles continentes, Barcino in eadem latitudine quam Neo-Eboracum est, ubi nix crebrum phaenomenon est, cum menstrua temperaturae media solum +0,5 Ianuario, dum Barcinone +9.
Urbs Quebeci, in latitudine aequivalente ad eam Lutetiae, amplius quattuor menses intentorum gelicidiorum cum media -11,5 graduum Ianuario cognoscit. Paulum superius, circiter 50 gradus septentrionales, urbium praesentia fere non est et in America Septentrionali et in Extremo Oriente, dum multa Europaea capita (Londinium, Bruxellae, Amstelodamum, Berolinum, Praga, etc.) ibi sita sunt sine patendis difficultates climatis causa.
Nec Islandia nec Insulae Faeroae, quamquam in finibus Circuli Polaris Arctici sunt, clima specialiter frigidum hieme ignoscunt, etsi aestas non multo calidior ibi est. Floridae sinus umida, ventosa et cum pauca thermica oscillatione climata eis praebet.
In Hemisphaerio Australi, Bonaëropolis et Mons Videus, Meridionalissima Austramericana capita thermico regimine simili Barcinonis gaudent, etsi sunt sita septem gradibus propioribus Aequatori, in 34 gradibus, qui casu hemisphaerii septentrionalis iam ad Africam responderet. Analoge, Vellingtonia, Novae Zelandiae caput, annuam mediam non gradum tredecimum septentrionale attingentem habet, quamquam est sita in eadem latitudine quam Barcino.
Fertilizatio interna
Fertilizatio interna est fusura ovi et seminis per reproductionem sexualem intra corpus parentis. Ut hoc fiat, mas semen in reproductivum feminae tractum introducere debet. Quod mammalibus, reptilibus, nonnullis avibus, nonnullis piscibus, et quibusdam aliis animalium gregibus per copulationem efficitur, cum penis vel aliud organum intromittens in vaginam aut cloacam introducitur. Plurimi aves osculo cloacali utuntur, binis animalibus earum cloacas cum semen transferant comprimentibus. Urodela, araneae, ac nonnulla insecta et mollusca fertilizationem internam efficiunt per spermatophoros, fascicula seminum, a mare ad feminam transferenda. Post fertilizationem, embryones ut ova in organismis oviparis ponuntur, aut in organismis viviparis iam crescunt intra reproductivum matris tractum, ut animalia viva denique gignantur.
Solre-le-Château
Solre-le-Château est commune 1819 incolarum (anno 2007) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
6952 Niccolò
6952 , olim designationibus 1986 JT et 1987 ST5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Fetus
Fetus sive foetus in vita humana est homo antenatalis inter stationem embryonicam et partum. Fetalis auctus statio plerumque consideratur initium aetatis gestationalis undecimae hebdomadis, novem hebdomades post fertilizationem. Auctus autem antenatalis condicionibus biologicis continuum est, cum proprietates corporeales embryonem a fetu nondum distinguunt. Usus vocabuli fetus plerumque significat embryonem satis crevisse ut homo agnosci possit; hoc est tempus usitate nona hebdomas post fertilizationem habitum. Fetui praeterea sunt omnia organa corporis, quamquam nondum penitus evoluta et functionis potens sunt, ac nonnulla nondum in eorum proprio loco anatomico reperiuntur.