cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingua Vandalica Slavica
Lingua Vandalica Slavica seu Prekmura (denominatione autoctona: prekmürščina vel prekmürski jezik, Slovenice prekmurščina; Hungarice vend nyelv) est lingua Slavica occidentalis quam in Hungaria occidentali et Slovenia septentrionali (regione Prekmurje) loquuntur. Consideratur dialectus archaica linguae Slovenicae ob notabiles differentias in flexione ac vocabulario. Character primarius est vocales ö et ü aeque ac in sermone Hungarico.
Abecedarium
Abecedarium prekmurum 32 litteris constat:
Sainte-Marie-Outre-l'Eau
Sainte-Marie-Outre-l'Eau est commune Francicum 81 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Flavius Taurus (consul 428)
Familia
Pater Tauri Aurelianus consul anni 400 erat et nepos Flavii Tauri, consulis anni 361. Et avunculus Flavius Caesarius anno 397 consulatum gessit. Posterior Tauri Flavius Taurus Clementinus Armonius Clementinus anno 513 summum magistratum gessit.
Cursus honorum
Anno 416 comes rerum privatarum fuit et anno 428 Taurus ipse una cum Flavio Felice consul erat et anno 433/434 atque 445 praefectus praetorio per Orientem. Iam ab anno 434 patricius erat.
738 Alagasta
738 , olim designationibus 1913 QO, 1950 BX1, et A908 CA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Fransisco Kaiser in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 738 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gulielmus Wright
Gulielmus Wright, vulgo Billy Wright, fuit athleta et quidem pedilusor Britannicus, natus in oppido Ironbridge die 6 Februarii 1924; cancro stomachi mortuus Barneti die 3 Septembris 1994). Cum grege Wolverhampton Wanderers multos annos lusit.
Aviezri Frankel
Aviezri Siegmund Fraenkel (Hebraice אביעזרי פרנקל natus 7 Iunii 1929 Monaci in Germania) est mathematicus Israeliticus.
9235 Shimanamikaido
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9235 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lodehes
Lodehes   (alia nomina  : Lotde, -is; Locde, -is) (Italiane: Lodè'') sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Sardinia et in Provincia Nuorensi sita. Incolae Lodehenses appellantur.
Municipium in Baroniis historicis ac geographicis terris situm.
Artiodactyla
Suidae
Hippopotamidae
Tayassuidae
Camelidae
Tragulidae
Moschidae
Cervidae
Giraffidae
Antilocapridae
Bovidae
Artiodactyla (nomen a Ricardo Owen anno 1841 compositum ex Gr. ἄρτιος 'par' + δάκτυλος 'digitus') sunt mammalia ungulata binis digitis praedita.
Sanctus Christophorus et Nives
Sanctus Christophorus et Nives, rite Foederatio Sancti Christophori et Nivium, vel insula Christophoriana et Nevisia, est civitas foederata in Mari Caribaeo sita, e binis insulis constituta, scilicet insula Sancti Christophori et insula Nivium. Urbs capitalis est Ima Tellus (vulgo Basseterre).
Historia
Foederatio die 19 Septembris 1983 libertatem a Britanniarum Regno adepta est, sed monarcha regni, hodie Elizabeth II, caput civitatis manet.
Scupi
Scupi (Macedonice Скопје; Albanice Shkup) sunt urbs et caput Macedoniae Septentrionalis. Urbani Scupienses seu Scopienses appellantur.
Scupi, cum Magnis Scupiis, ad Regionem Scupiensem pertinent.
Nomen urbis
Nomen urbanum iam tempore Romano forma Colonia Flavia Aelia Scupi attestatum est. Quamvis urbs anno 518 terraemotu tota deleta sit, nomen Scupi loco saeculis posteris adhaerebat.
Ecclesia Catholica Romana
Scupi sunt sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis Dioecesis Scopiensis est.
Labéjan
Labéjan (Gasconice Labejan) est commune 314 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Logan Comitatus (Kansia)
Logan Comitatus (Anglice:  Logan County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 3046 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Oakley, die 24 Februarii 1887 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 1.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Ossun
Ourdon (Occitanice Aussun) est commune Francicum 2'363 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Scott Fellows
Scott Fellows (natus Portu Novo in Connecticuta die 28 Septembris 1965) est scriba cinematographicus et productor cinematographicus. Notior est ut creator et executive producer a programmate televisifico a Nickelodeon Ned's Declassified School Survival Guide, programma primum a Cartoon Network The Moxy Show, et Johnny Test a The WB, et pro a Nickelodeon programma televisificum Big Time Rush.
Saint-Étienne-la-Thillaye
Saint-Étienne-la-Thillaye est commune Francicum 489 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Georgius Rickey
Georgius Warren Rickey (South Bend Indianae 6 Iunii 1907; Sancti Pauli Minnesotae 17 Iulii 2002 ) fuit sculptor kineticus Americanus. Qui plerumque ab Alexandro Calder et Davide Smith motus est. Collegium Glenalmond frequentavit, et gradum A.B. in historia in Collegio Balliolensi Oxoniae obtinuit. Praeterea in Académie L'Hote et Académie Moderne Lutetiae arti studuit. In nonnullis scholis et universitatibus docuit, plerumque in Instituto Polytechnico Rensselaerano et aliis universitatibus Americanis.
Flavius Florentius (consul 429)
Flavius Florentius (natus saeculo 4 in Syria, mortuus post annum 451) rerum politicarum peritus Imprii Romani Orientalis erat.
Cursus honorum
Florentius anno 422 Praefectus urbi Constantinopoli erat. Tum erat Praefectus praetorio Illyrici et deinde a die 21 Aprilis 428 - 11 Februarii 430 praefectus praetorio per Orientem. Quem honorem etiam anno 438/439 administrabat. Anno 429 consulatum gessit una cum Flavio Dionysio. Fuit omnino sexies praefectus praetorio, sed tempora et loci ignoti sunt. Inter annos 444 et 448 Patricius promotus est. Initio regni Marciani una cum Anatolio imperatori dissuasit, ne Armenios seditiosos contra Persas adiuvaret.
Erat Christianus orthodoxus et Concilio Chalcedonensi anno 451 interfuit.
Lotharius Matthäus
Lotharius Matthäus (natus in Erlangen die 21 Martii 1961) est athleta qui fuit celeber pedilusor Germanicus. Inter alia cum grege FC Internazionale Milano lusit. Anno 1990 cum grege Germanico Romae Certamen Mundiale Pediludii vicit.
Phaselis
Phaselis (-idis, f.) (Graece Φασηλίς) antiqua fuit urbs Graeca in ora Lyciae, huius ruinae prope vicum Tekirova collocatae sunt. Inter Bey mons et silvas Olympias, sedecim chilometra ad occidentem oppidi Kemer sita est.
Historia
Oppidum circa 700 a.C.n. a Rhodicis conditum est. Cum ad isthmum duos portus separantem situm sit mox maximus portus Lyciae facta est et cuiusdam momenti in mercaturis inter Graeciam, Asiam Minorem, Aegyptum et Phoeniciam commutandis quamquam non ad foedus Lycum pertinebat. Fuit templum Athenae dicatum Phaselis, ubi lancea Achilles ostentata esse dicitur. Ibi etiam Theodectes poeta natus est. Persae Achaemenidae cum Asiam Minorem ceperunt urbem expugnantes in dicionem eorum redegerunt, demum a Alexandro Magno in expeditione sua capta est.
Alexandro defuncto Aegypti Ptolemaeici urbem inter annos 209 et 197 a.C.n. habebant. Composito autem pacto Apameense regni Rhodici una cum aliis urbibus Lyciae tradita est. Inter annos 190 et 160 a.C.n. sub dominatu Rhodico erat postquam in foedere Lycicum inclusa est. Saeculo primo a.C. piratae urbem constanter minabantur; brevique tempore immo a duce eorum Zekenites obsidebatur dum copiae Romanae illum expulserunt.
Aetate Byzantina urbs sedes episcopalis facta est quamvis iterum in periculum expugnationis per piratas venerit. Gradatim status urbis, quae saeculo septimo a navibus Arabicis aggressa sit, deminuebatur usque saeculum undecimum ad paupertatem redacta est. Cum Selgiukidae Alanyam et Attaliam portus praeferrent Phaselis ullius momenti esse cessit.
Phaselis hodierna
Phaseli tres portus sunt: Portus Septentrionalis, Portus proelii, et Portus Munitus' ('Portus Solis'), quorum superior maximi momenti eorum erat. Via 24 metrorum urbem percurrit, quae in Porta portatoria Hadriani finem habuit. Relicta tabernarum tenus viam inventa sunt. Haud procul sunt thermae Romanae, forum et theatra, quae omnes inter monumenta saeculo secundo nominandi sunt. Exstant praeterea multi sarcophagi per locum dispersi.
Ardelles
Ardelles est commune Francicum 211 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Alexander Magnus
Alexander (Graece ; natus 356 a.C.n.; mortuus die 11 Iunii 323), domo Argeadum ortus, fuit rex Macedonum. Anno aetatis suae vigesimo patri Philippo mortuo successit rex. Imperium Persarum (Anatoliam, Syriam, Aegyptum, Mesopotamiam, Persidem, Bactriam comprehendens) subegit; valoris causa necnon fortunae cognominatus est a Graecis ὁ μέγας Ἀλέξανδρος et a Romanis Magnus Alexander. Nullo in proelio ipse victus, imperium ad illud tempus amplissimum constituit, et propterea inter optimos atque felicissimos omni hominum aevo duces numeratur. Hoc imperium post Alexandri mortem a successoribus divisum est in regna vel quattuor vel plura, et illo tempore Hellenismus per omnem fere regionem Medii Orientis diffusus est.
Iuventus
Alexander, natus anno 356 a.C.n. (et secundum Macedones die sexto mensis Loüs eius anni), fuit filius maior natu Philippi, iam regis Macedonum, uxorisque eius Olympiadis Molossae. Paedagogos habuit iam iuvenis Leonidam cognatum Olympiae et Lysimachum Acarnanem, annum autem tredecimum agens magistrum studiorum Aristotelem et "academiam" in oppido Mieza Emathiae institutam. Hic philosophiae, medicinae, litteris Graecis studuit, Iliadem artis militaris enchiridion esse opinans. Eo tempore, Bucephalam equum Thessalicum, Philippo oblatum, Alexander ipse domuisse dicitur et usque ad mortem retinuisse.
Anno 340 Philippo contra Byzantios bellum gerente, Alexander, securitatem regni Macedoniae in loco patris tuens, Maedos debellavit coloniamque ibi imposuit nomine Alexandrupolim. Post duos annos cum patre contra Graecos apud Chaeroneam pugnavit et ipse primus aciem inimicorum rupit; ibi "Alexandri robur", cuius umbra eo die principi grata fuit, peregrinatoribus saeculo II p.C.n. indicatus est.
Philippo anno 337 Cleopatram in matrimonium ducente, Attalus nymphae cognatus vota in ipsa cena nuptiali praetulit "Nunc quidem legitimi reges, non nothi, nascentur!" Alexandrum causa matris necnon sua ipsa incensum obiurgationesque proferentem Philippus nudum gladium minatus est. Olympias in Epirum refugit, Alexander in Illyriam, unde patre suadente sine mora reditus est. Mox autem filiam Pixodari Cari Aridaeo Alexandri fratre iuniore natu ut uxorem proposita, Alexander ipse, urgentibus Harpalo, Nearcho, Erigyio, Ptolemaeo amicis suis, eam ducere voluit; sed Philippus tale matrimonium vetavit. Pixodarus inconstantiam Macedonum vituperans amicitiam Philippi reiecit, qui valde iratus amicos Alexandri in exsilium misit. Proximo anno Philippus, dum nuptias filiae Cleopatrae Aegis in urbe maxima pompa celebrat, a Pausania necatus est.
De rebus gestis
Alexander annum vicensimum agens regnum accepit. Pausania statim trucidato, rex Heromenem et Arrabaeum ut coniurationis Pausaniae conscios sine quaestione supplicio mortis damnavit; fratrem ex alia matre Caranum consobrinumque Amyntam interemit; Attalum, pro Philippo in Asia bellantem, interfici iussit. Olympias eodem tempore Cleopatram, Philippi viduam, filiamque eius infantem crudeliter necavit, Alexandro vel nolente vel adnuente.
3282 Spencer Jones
3282 , olim designationibus 1949 DA, 1933 FL1, 1933 HN, 1973 SL6, 1975 EU2, 1988 DE1, et 9528 P-L agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidis Indianae Observatorii Goethe Link repertus est.
Alexander Magnus
De rebus gestis
Anno 334 Alexander Hellespontum transgressus, sepulchro Achillis iuxta Ilium adorato, iam Persarum imperio instabat. Itaque primus congressus factus est ad Granicum fluvium, ubi satraparum copias Memnonisque mercennarios Graecos prostravit. Deinde Sardibus, Epheso, Mileto aliisque urbibus Asiae sibi conciliatis iter perrexit ad Halicarnassum, quam cruento expugnavit impetu. Ibi Pixodaro rege expulso Adam reginam statuit, quae Alexandrum "filium" adoptavit.
3282 Spencer Jones
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3282 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alexander Magnus
De rebus gestis
Anno 333 Alexandrum vere ineunte Gordio profectum Darius rex Persarum ingenti exercitu conscripto, cui praeerat ipse, in planitie sub montibus Ciliciensibus sita exspectavit. Tamen hoste non invento alter alterum praeteriit, ut ad Isson conversa tandem acie dimicandum esset. Spatium autem montibus et mari intermissum angustius erat, quam ut rex regum multitudine uti posset. Cuius cornu dextero ad ripam maris, laevo ad montes imos collocato, Alexander, qui Parmenionem ducem a sinistra parte ad ripam consistere iusserat, cum fortissimo quoque equitum a latere dextro impetus faciendi consilium cepit. Itaque paulo post meridiem proelio a Macedone commisso, cum Parmenio impetus equitum Persarum vix sustineret, Alexander laevo hostium latere profligato mediam aciem a tergo aggressus est. Quin recta Darium petivit ipsum, qui hasta iam se feriri posse veritus equo concitato evolavit. Uxor, filia, mulieres una cum impedimentis Darii ab exercitu Macedonum captae sunt.
Ab Aegypto vere anni 331 regressus, in Mesopotamia die 1 Octobris 331 ad Gaugamelam (iuxta Arbelam sitam) proelium tertium contra Persas bono successu pugnavit regemque Darium rursus ad fugam pulsit. Iam metropoles et thesauros imperii Achaemenidarum possedit, Babylonem, Ecbatana, Susa, unde ad Persepolim progressus regum Persarum palatium incendi iussit (suadente, ut dicitur, meretrice Atheniensi Thaide). Mox Bessum (qui Dario III mortuo imperium gerere voluerat) interfecit et in Bactrianam et Sogdianam properavit, ubi urbem Alexandriam "Ultimam" condidit et Roxanam, Oxyartis satrapae filiam, in matrimonium duxit. Anno 326 in Indiam adgressus est usque ad Hyphasim flumen; apud Mallos in obsidione urbis graviter vulneratus est, moxque ad sanitatem reversus cenam apud eosdem celebravit. Inde, militibus expeditionem ulteriorem recusantibus, flumen Indum usque ad mare Indicum descendit et per Gedrosiam et Carmaniam ad Susa, Ecbatana et Babylonem reversus est. Inter sectatores Alexandri in expeditionem Persicam fuerunt Leonnatus, Peucestas et Polyperchon; inter satrapas imperii Alexandri fuit Menander; inter aulicos Hagnon Teius. Susis anno 324 a.C.n. ineunte nuptias fere nonaginta inter socios eius et mulieres Persas uno die celebravit.
Asia igitur subacta, terrarum orbe fere toto victoriis et fama sui nominis impleto, post convivium apud amicos celebratum Alexander mortuus est Babylone die 10 Iunii 323 filio e Roxana genito nondum nato. Sepulchrum eius, sive ad Aegas Macedoniae seu Sivas Aegypti a principio destinatum, ab hoc itinere deflectum est a Ptolemaeo socio et Aegypti satrapa, qui ad urbem Memphitem conduxit; unde postea ad Alexandriam pervenit. Successores Alexandri titulares fuerunt filius anno 322 natus, qui Alexander IV appellatur, una cum filio Philippi e Philinna genito, Philippo Arrhidaeo; qui ambo post aliquot annos interfecti sunt. Interdum socii Alexandri et duces exercituum Macedonum, sub nuncupatione "diadochorum" seu successorum cogniti, de imperio pugnabant; ultimo potestatem diviserunt et regna condiderunt, quorum praecipua sunt Aegyptus (rege Ptolemaeo), Syria (rege Seleuco), Thracia (rege Lysimacho) et Macedonia ubi breviter regnavit Cassander Antipatri filius.
De indole Alexandri
Discipulus summi philosophi Aristotelis, Alexander litterarum et artium studio semper fuit deditus: Homeri libros etiam in Asia legebat, et in arca aurea servabat. Sacra deorum templa frequenter visitabat, deorumque auxilium hostiis magnaque copia talentum aureorum expetebat. Divitias saepe neglexit. Nonnulli scriptores poetaeque antiquitatis dixerunt Alexandrum virtute vitiisque Philippum patrem superfuisse. Et Alexandro et Philippo fortitudo miranda est, ad hoc magnum ingenium in bello et in rebus civilibus.
De fama Alexandri
Strabo geographus Graecus, dixit omnes homines qui de Alexandri vita scriberent mirabilia quam vera narrare maluisse; et re vera res gestae eius etiam viventis fabulosae fiunt.
Libri biographici et historici antiqui
Alexandri socii et sectatores nonnulli de vita eius scripserunt. Primus omnium Callisthenes historicus De rebus Alexandri Magni componere coepit, suadente ut videtur Aristotele, sed iussu Alexandri ipsius anno 328 mortuus est; inter alios qui cum Alexandro iter fecerunt, Onesicritus Quomodo Alexander educatus sit scripsit et Clitarchus Historias Alexandri. E quibus operibus, hodie deperditis, res et veras et incredibiles historici posteriores citaverunt; iam Callisthenes mare in litore Ciliciae a pedibus Alexandri recedens descripsit; iam Onesicritus et Clitarchus Alexandri cum Thalestride Amazonum regina concubitum.
Sed nulla narratio a coaevali conscripta nobis servatus est. Olim exstabant Commentaria regis Ptolemaei quae praecipue de rebus militaribus disseruerunt, una cum opere De rebus Alexandri Magni, ad res geographicas explicandas perutili, ab Aristobulo scripto; olim memorabilia de aula Alexandri a Charete Mytilenaeo; olim et Navigatio Nearchi et Navigatio Indica Androsthenis Thasii; olim historiae generales eius temporis, inter quas Tertiae historiae Anaximenis Lampsaceni, Historiae Hieronymi Cardiani et Historiae Duridis Samii. Alii de ultimis diebus et de morte Alexandri scripserunt: legimus fragmenta operis Ephippi Olynthii De morte Alexandri et Hephaestionis, paginasque paucas ex Ephemeridibus Alexandri Magni quas (si famam accipimus) confecerant Eumenes Cardianus, Diodotus Erythraeus necnon Strattis Olynthius. Legimus et epistulas quasdam Alexandri aut veras aut suppositicias. Pauca, sed utilia, contribuunt tabulae cuneiformes Accadicae (ABC 8, BM 41080, S-H 330, S-H 322) quae annales et ephemerides praebent brevissimas de proelio apud Gaugamelam commisso et de morte Alexandri. Nonnulla decreta urbium Graecarum in inscriptionibus servantur quae ad res Alexandri Magni pertinent.
Scriptis igitur anterioribus aut lacunose servatis aut omnino deperditis, ad narrationem vitae et rerum gestarum Alexandri legendam necesse est libris tardioris aetatis uti: inter quos numeranda sunt opera Diodori, Q. Curtii Rufi, Plutarchi et (omnium plenissimum) Arriani. Insuper additur epitomen quam historiarum Philippicarum Cn. Pompei Trogi (Latine aevo Augustano scriptarum) saeculo fere III confecit M. Iunianus Iustinus. Arrianus operibus Ptolemaei et Aristobuli se usum esse confitetur, aliis saepe collatis; ad libellum Indica scribendum usus est Nearcho. Diodorum et Curtium fontem unum secutos esse satis constat, aliis interiectis (fortasse eundem quo usus est Trogus, fortasse Trogum ipsum); Plutarchus multos auctores citat sed saepius Callisthenem, Aristobulum, Charetem, Onesicritum, Clitarchum et Alexandri epistularium. Aristobuli etiam citationes in Strabonis Geographia reperimus, Aristobuli necnon Charetis apud Athenaei Deipnosophistas.
Historia traditionalis Alexandri
Vita fabulosa Alexandri Magni, cuius versiones posteriores permultae nobis cognoscuntur, primum saeculo fere III p.C.n. Graece conscripta est. Recensiones Graecae quinque nobis servantur, quarum antiquissima (interdum nuncupatione "Pseudo-Callisthenes", interdum "α" indicata) in uno, posteriores ("β", "γ", "δ", "λ") in pluribus libris manu scriptis exstant. E quibus versiones in aliis linguis mox factae sunt, Armenice, Syriace (e qua Arabice et Aethiopice), Hebraice, Russice necnon Latine. Versio Latina prima a Iulio Valerio confecta est, e qua mox recensiones mediaevales Francogallice, Anglice, Batavice et Theodisce scriptae sunt; e carmine Francogallico ab Alexandro Parisiensi facto nomen venit illorum versuum alexandrins, e syllabis duodecim structorum, quibus etiam hodie poëtae Francogallici utuntur. Versio Latina altera, a Leone archipresbytero titulo Nativitas et victoria Alexandri Magni confecta, non solum Latine sed et Theodisce et Suecice servatur. Recensio Latina anonyma eiusdem versionis, titulo Historia de preliis, progeniem numerosiorem reclamat, Theodisce, Francogallice, Anglice, Italiane, Bohemice, Polonice, Hungarice, Hebraice et Russice.
In traditionibus Islamicis, Alexander nomine prophetae "Ḏū al-Qarnain" agnoscitur, id est 'qui cornua duo geritur'; ita enim in nummis depingitur. Hic in capitulo Al-Kahf, Alcorani duodevicesimo, murum aedificat ut populos Gog et Magog excluderet (quod episodium et in recensionibus Pseudo-Callisthenis reperitur). Religioni Zoroastrianae haerentes "Alexandrum Romanum" (i.e. a stirpe Graeca ortus e regionibus Imperii Romani posterioris) "Aegypti incolam" (ab Aegypto enim Persidem aggressum) huius cultus destructorem fuisse adseverabant, qui libros a Zoroastro compositos, litteris aureis in mille et ducentis pellibus bovinis exscriptos, comburere iusserit; ita aevum Achaemenidarum, Zoroastrianismo propitium, exitum habuisse, aevumque peius, religione carente, incepisse. Talia in libris sacris reperitur, in lingua Persica media sub imperio Sassanidarum scriptis, et praecipue in Ardā Wirāz Nāmag et Tansar-nāma. Eodem fere tempore, et fortasse e lectura versionis Syriacae operis "pseudo-Callistheni" attributi, oritur recensio Persica vitae et rerum gestarum Alexandri fabulosa, ubi explicatur Alexandrum fratrem ex eadem matre regis Darii III fuisse; imperatorem Romanum factum esse; Darium fratrem debellavisse, sed neptem Roxanam, Darii filiam, in matrimonium duxisse itaque religionem et traditionem Persarum continuavisse. Hanc historiam anno circiter 1011 Firdausī in carmine suo epico Šāhnāmah enarravit; similia et Nizāmī anno fere 1202 in Iskandar-nama, sed hic adseverat Alexandrum, post Roxanae matrimonium, ignes religionis Zoroastrianae exstinguisse et templa destruxisse, traditionibus duabus ita coniunctis.
Libri fabulosi per omnem Europam post litteras Latinas Graecasque renatas paullisper obliti sunt. Operi enim Q. Curtii Rufi iam melior fides attributa est; historiae insuper ab Arriano, Plutarcho et Diodoro conscriptae, denuo repertae, graduatim e prelo in editionibus Graecis, Latinis et vernacularibus prodierunt.
Nexus externi
🇬🇷
Labastide-Savès
Labastide-Savès (Gasconice La Bastida Savés) est commune 133 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Saint-Georges-d'Aunay
Saint-Georges-d'Aunay est commune Francicum 717 incolarum (anno 2018) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia (ante 2016 Normannia Inferiore).
Ernestus Kantorowicz
Ernestus Kantorowicz (natus die 3 Maii 1895 in Posnania (Germanice Posen) tunc in Germania hodie in Polonia (Polonice Poznań) - obiit die 9 Septembris 1963 in Principitonia, Nova Caesarea) fuit illustris rerum gestarum scriptor Germanicus religionis Iudaicae.
Vita
Kantorowicz in Bello Orbis Terrarum I sua sponte pugnavit. Postea ab anno 1918 usque ad annum 1921 studuit philosophiae, historiae et oeconomiae in Berolino, Monaco et Heidelberg, ibi post annum 1922 historiam docuit.
Anno 1939 propter vexationes Nazismi contra  Iudaeos Kantorowicz in Civitates Foederatae Americae migravit, ubi in Berkeley (California) et post 1949 usque ad  mortem  Principitoniae apud Academiam studium superiorum (Institute for Advanced Study) docuit.
Aliqua opera
Illustrissimus inter opera eius est liber de Friderico II imperatore.
Ossen
Ossen (Occitanice Aussen) est commune Francicum 192 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Adolphus Abraham Halevi Fraenkel
Adolphus (Abraham Halevi) Fraenkel (Hebraice אברהם הלוי פרנקל natus Monaci in Germania die 17 Februarii 1891 – mortuus est Hierosolymae die 15 Octobris 1965) fuit mathematicus Israelita et Germanicus qui theoriae copiarum peritus fuit et axiomata Zermelo-Fraenkel inventus est.
Stellae Octantis
Hic habes indicem stellarum constellationis Octantis.
Lyon Comitatus (Kansia)
Lyon Comitatus (Anglice:  Lyon County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 35935 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Emporia, die 5 Februarii 1862 creatus est. In hoc comitatu septima pars incolarum (accurate 15.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Thomas Ward Veazey
Thomas Ward Veazey (natus in Cecil County Terrae Mariae die 31 Ianuarii 1774; mortuus die 1 Iulii 1842) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1836 usque ad annum 1839 Terrae Mariae gubernator fuit.
Monfaucon (Pyrenaeus Superior)
Montfaucon (Occitanice Montfaucon id est Latine Falconis Mons) est commune Francicum 222 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Burgus Nura
Praeclari cives
Burgi Nurae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque feminae, inter eos:
Vici
Bramaiano, Calenzano, Ebbio, Groppoducale, Leggio, Missano, Olmo, Padri, Pradello, Recesio, Revigozzo, Rigolo, Roncovero, Rossoreggio, San Bernardino, San Giovanni, Spettine, Vigolo, Villanova.
Loci
Badoni, Bellito, Bigotti, Bocito, Camminata, Casaleto, Case Camia, Castellana, Cordani, Costa, Costa Pradello, Forlini, Generesso, Grilli, Lugherzano, Maiolo, Montelana, Montesolio, Montosero, Murlo, Negri Olmo, Orlini, Padri Chiesa, Preventorio, Ronchi Revigozzo, San Boceto, Tollara, Vaio, Verogna, Vidonico, Zini.
Municipia finitima
Coli, Farini, Gropparello, Morfasso, Ponte dell'Olio, Travo, Vigolzone
Labarthète
Labarthète (Gasconice La Barteta) est commune 145 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Stephanus Skinner
Stephanus Skinner (natus anno 1631 – mortuus anno 1667), qui doctoris insigne Oxoniae anno 1646 et Heidelbergae anno 1654 consecutus est, fuit medicus et linguae studiosus Anglicus.
Ratio Erasmiana
Ratio Erasmiana est ratio commutationis scholasticorum ab Unione Europaea anno 1987 condita. Erasmus Plus (usitate imminutum Erasmus+) est nova ratio, Ianuario 2014 condita, quae omnes Unionis Europaeae rationes hodiernas educationem, exercitationem, iuventutem, artesque athleticas tractantes coniungit.
Ratio Erasmiana, cum aliis rationibus liberis, in Rationem Socratis, a Commissione Europaea anno 1994 constituta, inserta est. Ratio autem Socratis die 31 Decembris 1999 desiit, et a Ratione Socratis II die 24 Ianuarii 2000 reposita est, quae vicissim die 1 Ianuarii 2007 a Lifelong Learning Programme 2007–2013 reposita est. Et anno 2004 Praemium principum Asturiarum cooperationnis internationalis accepit.
Ex Desiderio Erasmo Roterodamo, philosopho Batavo, adversario dogmatismi, appellatur.
David Abulafia
David Samuel Harvard Abulafia (natus familia Iudaica die 12 Decembris 1949 in Twickenham, Anglia) est rerum gestarum scriptor Anglicus religionis Iudaicae et ab anno 2000 professor apud Universitatem Cantabrigiae.
Abulafia multa de historia Maris Mediterranei scripsit. Praeclarior inter opera eius est liber de imperatore Friderico II (Frederick II: a medieval emperor).
Etiam uxor eius Anna Sapir Abulafia rerum gestarum scriptrix est.
Nexus externus
Pagina officialis Universitatis Cantabrigiae de David Abulafia Anglice
Saint-Germain-d'Ectot
Saint-Germain-d'Ectot est commune Francicum 322 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Flavius Dionysius
Flavius Dionysius (natus saeculo 4 aut 5 in Thracia, mortuus saeculo 5) vir publicus Imperii Romani Orientalis fuit.
Cursus honorum
Annis 428 - 431 Dionysius comes et magister utriusque militiae per Orientem erat et anno 428 Nestorium novum patriarcham Constantinopolis ab Antiochia in novam sedem comitabatur. Anno 429 consulatum gessit una cum Flavio Florentio. Anno 431 Concilio Ephesino interfuit. Anno 434 Dionysius iterum magister militiae erat.
Esténos
Esténos est commune Francicum 184 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Torpehes
Torpehes   (Italiane: Torpè) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Sardinia et in Provincia Nuorensi sita. Incolae Torpehenses appellantur.
Municipium in Baroniis historicis ac geographicis terris situm.
2338 Bokhan
2338 , olim designationibus 1977 QA3, 1953 RH, 1956 EU, 1971 HG, et 1975 ET2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2338 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Anet
Anet est commune Francicum 2'657 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Genava
Genava vel Geneva (Francogallice Genève, Italiane Ginevra, Anglice Geneva, Theodisce Genf) est urbs in Helvetia et caput reipublicae et Helvetici cantonis eiusdem nominis.
Insigne
Signo heraldico urbis Genavae aquila coronata media clavisque videntur. Sententia sub stemmate Genavensi scribitur: "Post tenebras lux".
Situs
Urbs Genava apud flumen Rhodanum exeuntem Lacu Lemano inter montes Iuram et Alpes sita est 375 metra super maris aequorem. In urbe flumen Arva a regione Sabaudiae Francicae oriens Rhodanum influit. Prope urbem mons Salevius 1380 metrorum eminet.
Aetas antiqua
Circa annum 500 a.C.n. regio Genavensis ab Allobrogibus habitata fuit unde vicus Romanorum nomine Augusta Allobrogum vocata fuit.
Gaius Iulius Caesar in libro Belli Gallici (Liber I, VI et VII) de urbe Genava scripsit: "Extremum oppidum Allobrogum est proximumque Helvetiorum finibus Genava. Ex eo oppido pons ad Helvetios pertinet. Allobrogibus sese vel persuasuros, quod nondum bono animo in populum Romanum viderentur, existimabant vel vi coacturos ut per suos fines eos ire paterentur. Omnibus rebus ad profectionem comparatis diem dicunt, qua die ad ripam Rhodani omnes conveniant. Is dies erat a. d. V. Kal. Apr. L. Pisone, A. Gabinio consulibus.''"
Vide etiam: Monumenta Romana Genavae.
Medium aevum
Annis circa 400 ad 1536 in urbe sedes episcopi fuit. Apud ecclesiam cathedralem Genavae rudera archaeologica palatii episcopalis et ecclesiarum ab antiquo aetate reperta sunt.
Anno 563 inundatio Megacymae Taureduni vicos ad lacum et urbem Genavam devastavit.
Novum aevum
Ab anno 1526 Genava confoederatione cum urbibus Berna et Friburgo coniuncta fuit. Anno 1536 urbs se ad fidem reformatam convertit et sedes episcopalis apud Annecium (Francice "Annecy") translata est. Die 7 Augusti ipsius anni Genava foedus cum Berna contra ducem Sabaudiae fecit a quo Genava a saeculo XV iam minata erat.
Genavae ab anno 1541 usque ad mortem clarus Ecclesiae emendator Ioannes Calvinus vixit et urbem duxit.
Anno 1602 Sabaudici iterum urbem obsiderunt et moenia scalis ascendere coeperunt, sed die 11 Decembris profligati sunt. Adhuc hodie propter cladem Sabaudicorum feriae Bataille de l'Escalade celebrantur.
Anno 1815 Genava pagus Helvetiae facta est.
Scientia
Magnum particularum accelerator, quod est pars institutionis Europaenae CERN vocatae, Genavae ab anno 1954 situm est. Experimenta multa physicae quotannis ibi accurate fiunt, quibus comprehensionem physicae particularum minimarum legum valde augent. Genavae in aedibus CERN interrete inventum est. Quotannis, 25000 homines ex Europa videre veniunt.
Vide etiam: Schola Genevensis (Universitas Genavae).
Res oeconomicae
Genavae Rostra Genavae (Francice La Tribune de Genève) clarum diarium Helveticum editum est.
Opera publica
Inter Opera publica Genavae Commeatus publicus Genavensis numeratur.
Navigatio
Navigationem Lacus Lemani ab portu Genavae gerit Societas generalis navigationis Lacus Lemani (CGN).
Confoederatio Nationum
Annis 1919 ad 1946 Genavae Confoederationis Nationum sedis fuit.
Nationes Unitae
Post formationem Nationum Unitarum nonnullae institutiones eorum sedes urbe Genevae condiderunt, exempli gratia:
Sinus
Sinus significat flexum vel curvaturam. Etiam potest esse:
Ferdinandus II (rex Utriusque Siciliae)
Ferdinandus II Utriusque Siciliae (natus Panormi die 12 Ianuarii 1810 - obiit Saticulae die 22 Maii 1859) fuit Utriusque Siciliae rex ab anno 1830 usque ad mortem anno 1859. Piissimus et amantissimus Regniculorum Populorum, quae pro sua habuit familia tamquam propriis multis consanguineis et adgnatis, fuit maximus Rex Utriusque Siciliae etsi ex eius impraevisa et repentina morte magnum momentum sui dominatus perfectum exitum consequi non valuit.
Descedentia
12 filios habuit:
Caliphatus Abbasidarum
Caliphatus Abbasidarum vel Caliphatus Bagdatensis fuit civitas qui magnam partem musulmanorum regnaverunt ab anno 750, cum caliphatum Omayadarum everterunt, usque ad 1258, cum Mongoles Bagdatum ceperunt. Abbasidae nomen traxerunt a progenitore Abbas ibn Abd al-Muttalib, Machometi patruo. Caliphatūs Abbasidarum conditor fuit As-Saffah, qui seditione facta anno 750 ad Lycum flumen Marwanum II Ommiadam bello superavit et occidit.
739 Mandeville
739 , olim designationibus 1913 QR et 1963 HE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Vintonia versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 739 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Thomas Georgius Pratt
Thomas Georgius Pratt (natus in Georgetown die 18 Februarii 1804; Baltimorae mortuus die 9 Novembris 1869), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1845 usque ad annum 1848 Terrae Mariae gubernator fuit. Praeterea Pratt in Civitatum Foederatarum senatu Terrae Mariae legatus fuit.
PhiloSOPHIA (periodicum)
philoSOPHIA est ephemeris academica a paribus recognita, quae rationem feministicam et philosophiam continentalem tractat. Anno 2011 condita, a Prelo Universitatis Civicae Novi Eboraci bis in anno editur. Editores principales sunt Lynne Huffer (Universitas Emory) et Shannon Winnubst (Universitas Civica Ohii). Ephemeris res philosophicas feministicas explicat, praecipue per conspectibus queer, phylae, debilitatis, et transnationalitatis.
Canariae Insulae
Canariae Insulae sive Fortunatae Insulae (Hispanice: Islas Canarias) sunt septem volcanicae Oceani Atlantici insulae ante litora Marocana et Saharae Occidentalis sitae. Administrative, hae insulae nomine Canariae constitutae, simul sunt communitas autonoma Hispaniae, historica nationalitas, ut dicit Lex Autonomiae sua, et regio ultraperipherica Unionis Europaeae. Capitalitatem insularum urbes Sancta Crux Nivariae et Palmae Canariae partiuntur, ubi utraque urbs est caput utriusque provinciarum Canarium archipelagus formantium. Praesidii sedes gubernationis inter ambas urbes secundum parlamentariam sessionem in effectu variat.
Toponymia
Primum documentum de Canariis narrans Naturalis Historia Plinii Maioris est. Plinius iter regis Iubae II Mauritaniae in insulas anno 40 a.C.n. citat et eas insulas Insulas Fortunatas vocat. Hoc in documento quoque primum vox Canaria, e nomine canis, apparet, quod probabiliter ad insulam Canariam referendam adhibetur. Secundum Plinium, hoc nomen insulae in memoriam duorum magnorum mastifforum datum est quos Iubae legati ceperunt et in Mauritaniam (in praesenti Maroco) tulerunt et quos sicut donatum insigne Canarium ostenderunt. Aliae theoriae hodiernae suggerunt nomen ab Mazicana stirpe Canariis Boreoccidentalem zonam Africae incolantibus oriri; re vera Plinius mentionem Canariorum in altero documento facit, et tametsi hanc vocem ad canes refert, tamen probabiliter Mazicanae vocis adaptatio sit.
Historia
Canariae Insulae ante Europaeam occupationem a Guanchis cultae sunt. Vox Guanchus insulae Nivariae (Hispanice: Tenerife) fuit incolarum gentilicium, postea quod adhibitum est ad cunctos incolas autochthones archipelagi referendos, Populus ad antiquos Borealis Africae Mazicanos pertinuit. Cum subtilitate singulatim insularum colonizatio nescitur, quamquam theoriae acceptissimae ut hic populus a Phoenicibus et Romanis apportatus sit subiiciunt. Praecipuae oeconomicae huius populi "activitates" fuerunt pecoris ductio, agricultura, perceptio frugum, et piscatus in litoribus.
Saeculo quarto decimo, insulae Europaeis monarchiis et feudalibus civitatibus inventae sunt. Crebro Maioricani, Lusitani, et Genuenses insulas frequentaverunt. Genuensis nauta Lanzarotus Marocelus insula Lanzaroto Hispanice Lanzarote) anno 1350 consedit. Maioricani missionem in insulis cum episcopo qui ex anno 1350 usque ad 1400 mansit instituerunt, et a quo aliquae imagines virginum a Guanchis cultarum gignuntur. Per quinquaginta annos, cum papali venia et Coronae Castellanae firmamento, plurimae expeditiones paratae sunt servos, pelles et pigmenta quaesitum. Annus 1402, principii insularum captarum annus consideratur cum in Lanzarotum expeditione Normannorum Ioannis de Béthencourt et Gadifer de la Salle, amborum sub vassalatione Coronae Castellae et cum Sanctae Sedis firmamento. Attactis orographia, utilitatis commercialis amissione et autochthonum defensione, occupatio non finita est sed usque ad annum 1496, ubi ultimi autochthones Nivariae se dediderunt, et insulae in Coronam Castellae incorporatae sunt. Canariarum occupatio, quae duravit circa 100 annos, praeiudicium occupationis Novi Mundi esset.
Sic prospera occupatio Canariarum finita est, ut nova oeconomica norma fundata monocultura, in principiis sacchari officinarum, ibi imposita sit. Hac epocha primae institutiones et gubernationis organa constituta sunt. Cum inventione Americae et posteriori occupatione, insulae locus scalarum itinerum commercialium cum America, Africa, et India se verterunt portus Sanctae Crucis Palmae (Hispanice: Santa Cruz de la Palma) unus portuum principalium Hispanici se vertit, quod comes fuit magnae prosperitati determinatis socialibus partibus Imperii insularum. Monoculturarum saeculi duodevicensimi crisis et Americanarum coloniarum independentia per saeculum undevicensimum graves oeconomicas recessiones produxerunt. Propter oeconomicas crises quas archipelagus passum est, productae sunt magnae undae migratoriae versus Americanum continentem.
Saeculo vicensimo, principiis nova bananae monocultura introducta est, cuius exportatio societatibus effectoriis ut praesenti Fyffes regitur. Inter electas hominum urbium Sanctae Crucis et Palmarum manus concertatio ob insularum capitalitatem "archipelagi" divisioni in duas provincias anno 1927 attulit.
Mortuo Francisco Franco et restituto democratico monarchiae parlamentariae regimine, Lex Autonomiae anno 1982 probata elaborata est. Hodie Canariae a Coalitione Canaria gubernantur, quamquam minor pars in Parlamento est.
Geographia
Canariae sive Fortunatae insulae archipelagus in Oceano Atlantico formant, situm ad plagam boreoccidentalem litoris Africi. Archipelagus Macarinesicam oecoregionem iuxta Accipitrinas, Promontorium Viride, Madeiras et insulas Silvestres complectit. Insula Canariarum proxima continenti iacet 180 km ab litore Africo.
Archipelagus Canarium his insulis formantur:
Teide, mons ignifer, in Nivaria, est altissimus Hispaniae mons, et tertius in mundo mons ignifer.
Clima
Ubi insulae iacent, in eo quod attinet ad ventos Aliseos, clima mite humidumque aut siccissimum potest. Generaliter, clima Oceanicum Tropicaleque cum suavibus temperaturis. Praecipitationes variant ex insulis. In Sancto Michaele Palmae, annuae praecipitationes maiores quam in Occiduis insulis sunt. Itaque, in insulis Planaria et Lanzaroto clima aridius sive semideserticius est. Inopia aquae stationum desalinatoriarum instructioni attulit ad areis urbanis suppeditandum. Soli porositas propter vulcanicam naturam quaestui aquae pluviosae in aggeribus et stagnis impedimenta infert, quamquam in Canaria et Gomera eis utuntur. Occiduae insulae aqua e subterraneis aquiferis utuntur. Ob praesentiam montium prope litora, massae aereae densantur et phaenomenon nominatum massas nebulosas formant quae madorem vegetationi aliquarum zonarum suppeditant.
Circumiecta naturalia
Conservantur variae autochthones species, ut arbor Dracaena draco et silvae laurisilvarum. Quattuor e tredecim vivariis nationalibus Hispanicis in Canariis sunt, plurima quam in qualibet alia communitate autonoma:
Res publica et regimen
Insulae Canariae se autonome reguntur, sicut communitas autonoma Hispaniae, ab anno 1982 cum Lex Autonomiae Canariarum probata est et ius ad autonomiam a Constitutione Hispanica nationalitatibus datum est. Communitatis autonomae Canariarum potestates per Parlamentum, Gubernationem et Canariarumque Praesidium exercentur:
Canariae insulae divisae sunt in provincias duas: provincia Nivaria et provincia Palmarum.
Unaquaeque insularum a cabildo recta est.
Politicae factiones quae in Canariis certant sunt:
Oeconomia
Oeconomia sectore tertiario (74.6% Producti Domestici Grossi), praecipue periegese, quae incrementum aedificationis stimulavit, fundatur. Loci industria est exigua, magnopere agroalimentaria, tabaci et petrolei purgandi. Ergasterium petrolei in Sancta Cruce Nivariae est maximum Hispaniae. Sahara Occidentali a Maroco capta, industriae conservationum alimentorum salsamentorumque piscium sunt exstinctae. Verumtamen, insulae sunt secunda Hispaniae regio piscatoria. Quod attinet ad agriculturam, solum 10% territorii cum tritico, patata, et hordeo colitur.
Demographia
Numerus insularum anno 2006 fuit fere 1 995 833: in provincia Palmas Canarias, 1 024 186 (33 municipia); in provincia Sancta Cruce Nivariae, 971 647 (52 municipia). Municipium quod maximum incolarum numerum habet est Palmae Canariae, cum 377 056; quod sequuntur Sancta Crux Nivariae, cum 223 148, Fanum Sancti Christophori de Laguna (Hispanice: San Cristóbal de La Laguna), cum 142 161, Telde, cum 97 525, et Arona, cum 79377. "Densitas" incolaria 219 incolarum/km², maior quam media civitatis. Canaria et Nivaria hospitio 80% incolarum omnium insularum accipiunt.
Musica
In Canariis insulis, carmina saepe cum citharis Canariis, panduriis et lautis adhibita est. Musicae duae Canariarum sunt isa et folia.
Marion Comitatus (Kansia)
Marion Comitatus (Anglice:  Marion County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 13361 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Marion, die 30 Augusti 1855 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Les Belles Lettres
De editionibus conditis
Fama est domum circum tempus Belli Orbis Terrarum primi coepisse, cum Iosephus Vendryes (1875–1963) philologus, qui auferre in sarcinis Homeri litterarum editionem cupiebat, nihil aliud nisi editiones Germanicas reperiret. Bello confecto, societas facta est, Societas Guillaume Budé, ex nomine eruditi Gallici sexti decimi saeculi. Societas huc pertinebat ut classicos scriptores maiores e culturis Graeca et Latina proderet, et statuit publicare "corpus completum scriptorum Graecorum et Latinorum, Latine Graeceque ac simul Francogallice versum."
Iura minoritatum
Iura minoritatum ad duas res referuntur, quarum una consistit in solitis iuribus individualibus accommodatis ad singulos homines, qui ad phyleticas, ethnicas, classicas, religiosas, linguisticas, culturales nec non sexuales minoritates pertinent: altera autem ad collectiva iura variis minoritatibus concessa attinet.
Les Belles Lettres
De editionibus conditis
At Societas Guillaume Budé facultatibus ad hoc propositum adsequendum carebat. Ad illos classicos libros edendos, decretum est condere editionis societatem, Societatem Liberales Litteras ad Culturam Classicam Proferendam, quae hodie facta est Societas Editionis Liberales Litterae. Caput coactum est a Gallicis negociatoribus amicis classicarum litterarum, quorum summa fuit ad trecentos participes, cuius primus praeses fuit Paulus Mazon (1874–1955), Graecarum litterarum studiosus, qui Homerum convertit. Editionum socialis sedes in via Saint-Germain 157 sita est: de quibus editionibus vide et Collection des Universités de France ("Corpus Francicarum universitatum").<!--
Iura minoritatum
Motus iurum civilium fere petat et non neget iura singulis causa membris paucorum eiusmodi homosexualium, invaliditatium et mulierum etc.