cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hispellum
Ecclesia Catholica Romana
Hispellum fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Hispellana est. Hodie municipium ad Dioecesem Fulginatensem pertinet.
Saint-Germain-sur-Meuse
Saint-Germain-sur-Meuse est commune Francicum 270 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
2 Pallas
2  (symbolum: ) est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Gulielmo Olbers in Brema versato repertus est. In religione Graeca Pallas, e quo asteroides appellatus est, est nomen alterum deae Athenae.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vita Augusti (Nicolaus)
Vita Augusti est opus biographicum Graece (Βίος Καίσαρος ) a Nicolao Damasceno, imperatoris coaevo, scriptum. Huius operis sex fragmenta tantum ad tempora nostra pervenerunt; eventa in illis relata non ultra mensem novembrem anni 44 a.C.n. procedunt : itaque ad Augusti educationem iuventutemque et ad Caesaris successionem pertinent. Praeterea laudatio potius quam historia critica videri potest : sive enim circa 20 a.C.n. sive ut nonnulli volunt circa 8 a.C.n. librum suum perfecit Nicolaus, qui Herodis Magni minister et legatus erat, certe Augusti benevolentiam adsentatione captare cupiebat. Saepe biographiam quam de se ipso composuerat Augustus in linguam Graecam convertisse creditur (quae hodie deperdita est). Sunt tamen etiam qui publicationem post Augusti mortem (14 p.C.) differant.
Mutsuhito
Mutsuhito, imperator Meiji post mortem appellatus (Iaponice: 明治天皇, 睦仁, 3 Novembris 1852―30 Iulii 1912; imperavit 1867―1912) fuit centensimus vicensimus secundus imperator Iaponiae cuius pater Komeius et filius Taisionius est. Cononatus a ritu novo cum globo est die 12 Octobris 1868. Primus imperator fuit qui Ise Magnum Templum ipse iit ad orandum. Et multas poemata waka cantavit.
Posthume, suum mausoleum constituta in Kyotum apud testimonium de voluntate sua, tamen palatium et caput de facto Tokio factus erat.
Tuder
Tuder seu Tudertum   (alia nomina : Colonia Julia Fida Tuder; Toda; Tuda)  (Italiane: Todi) est urbs Italiae et municipium circiter 17 400 incolarum, in regione Umbria atque in provincia Perusina situm. Incolae Tudertes seu Tudertini appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Tuder, cum Urbe Vetere, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Urbevetana-Tudertina est. Dioecesis Apostolicae Sedi immediate subiecta est.
Hecate
Hecate (Graece ) fuit dea religionis Graecae quae cum compitis, ignibus, magica magisque, divinatione, et herbis tam utilibus quam venenosis coniuncta est. Binas facies gerens depingitur, atque tardius triformis. Trivia, nomen Latinum, illi, sed etiam Dianae, attribuitur. Temporibus mythicis Medea Hecaten maxime omnium deorum venerari atque cultu domestico honorare dicebatur.
De cultu
In insula Aegina praecipue antiquitus honorabatur ubi mysteria ab Orpheo secundum fabulam condita in eius honorem quotannis celebrabantur. Eius statua ibi adhuc simplex erat (unum caput, unum corpus). Athenis vero ad templum Victoriae Apterae triformis erat.
Rosales
Rosales sunt ordo plantarum florentium, novem familias comprehendens, quarum familia typica est Roseaceae, familia rosarum. Hae novem familiae, secundum explicationem geneticam ab Angiospermarum Phylogeniae Grege factam, inter se conectuntur. Gregis investigatio monstravit inveteratum Systematis Cronquist ordinem Urticalium recte ad Rosales pertinere. In classificatione APG, celeberrimi Rosales sunt : rosae ; fragariae, rubi, et idaeobati ; mali et pyri ; pruni (Veteris Mundi), pruni sectionis Prunocerasi (Novi Mundi), pruni sectionis Armeniacae (Anglice: apricots), et pruni persicae ; pruni dulces (almonds) ; sorbi et crataegi ; ulmi ; fici ; urticae ; et humuli et cannabis.
Commutatio familiarum
Praeter Rosaceas, haec est absoluta circumscriptionis Rosalium in Systemate Cronquist commutatio, cuius familiae ad alios ordines motae sunt. Hae familiae (laeva parte) et eorum ordines et familiae nunc acceptae (dextra, post sagittulam) sunt:
1552 Bessel
1552 , olim designationibus 1938 DE1, 1933 FJ1, 1948 EH, et 1951 UF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Yrjö Väisälä in Universitate Aboae versato repertus est. Origo nominis est apud gloriam Friderici Gulielmi Bessel.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1552 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Georgius Zamfir
Georgius Zamfir (natus die 6 Aprilis 1941 in Găești Romaniae) est musicus Dacoromanus praecipue clarus ut syringis psaltes.
Ilhacum
Eyliac  est commune Francicum 750 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Meyronnes
Meyronnes  est commune Francicum 72 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Augusta Praetoria
Augusta Praetoria seu Augusta Praetoria Salassorum (Italiane: Aosta; Francogallice: Aoste) est Urbs Italiae et municipium, circiter 34 580 incolarum, locus princeps Liberæ Regionis Vallis Augustanæ. Urbani Augustani vel Augustenses appellantur.
Historia
Imperator Augustus valle a Terentio Varrone Murena expugnata collocavit coloniam quam a se ipso Augusta appellavit anno 15 a.C.n. in situ Salassorum Gallorum oppidi. Nonnulli Praetoriani urbem incolabant.
Ab anno 1024 Vallis Augustae pars comitatus postea ducatus Sabaudiae fuit, anno 1718 regni Sardiniae usque ad unificationem Italiae anno 1861.
Commeatus
Apud urbem statio ferriviae lineae ab urbe Augusta Taurinorum et aëroportus Corrado Gex sunt.
Ad septentrionem Augustae anno 1965 cuniculus Rupis Albae itineris ad Franciam constructus est.
Industria
Societas Cogne anno 1909 condita magnam ferrariam apud Augustam gerit.
Aedificia egregia
Vestigia antiquitatis adhuc supersunt: muri turresque, Porta Praetoria, arcus triumphalis, theatrum, amphitheatrum, pons.
Monumenta medii aevi sunt ecclesia cathedralis Sanctae Mariae et Sancti Johannis, ecclesia Sanctorum Petri et Ursi et Aquaeductus Arvou magni.
Lingua
Incolae Augustae Praetoriae praecipue lingua Arpitanica, lingua Romanica Alpium occidentalium, utuntur.
Provincia
Augusta Prætoria provincia non est; vide Provincia Augustana.
Ecclesia Catholica Romana
Augusta Praetoria sedes episcopalis et sedes Dioecesis Augustana est.
Gaius Valerius L.f. Potitus Flacus
Gaius Valerius L.f. Potitus Flac(c)us (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus patricius quarti saeculi a.C.n. fuit.
Familia
Gaius Valerius Potitus, pater eius, quinquies tribunus militum consulari potestate fuit.
Cursus honorum
Gaius ipse anno 331 a.C.n. consul electus est, una cum Marco Claudio C.f. Marcello collega. Eo anno urbs pestilentia vexata est, qua et CLXX viri senatorii ordinis necati sunt. Consules quaestionem fecerunt et matrones multas accusaverunt, quod veneno maritos necavissent. Feminae supplicio affecti sunt. Ut haec facinus piaretur, Gnaeus Quinctius T.f. Capitolinus dictator clavi figendi causa nominatus est, magister equitum eius Gaius Valerius factus est.
Pargny
Pargny est commune Francicum 150 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Croatae
Croatae (Lingua Croatica: Hrvati, Sg. Hrvat) sunt gens Slavica meridionalis, quae maxima ex parte Ecclesiae Catholicae adhaeret et lingua Croatica loquitur. Plurimi Croatae in Croatia habitant, ubi maximam incolarum partem efficiunt, et in Bosnia et Herzegovina, ubi sunt unus e tribus "populis constitutivis".
In Croatia sunt circiter quattuor milliones Croatarum, circiter 4.5 milliones sunt in mundo dispersi.
Refrigerium
Tertullianus, theologus Christianus, locutione refrigerium interim utebatur ad felicem statum describendum quo animae beatae redintegrarentur cum ultimum iudicium eorumque ingressionem in caelum exspectarent. Recentiores scriptores Christiani similem gratiae statum temporarium sinum Abrahae dicebant, locutionem in evangelio secundum Lucam (16:22–23) repertam. Tertulliani notiones refrigerii partes erant disputationis utrum animis mortuorum finem temporum et ultimum iudicium exspectare opus esset antequam ei in caelum aut infernum ingredi possent, an quaeque anima suum locum in aeterna vita post mortem sub morte haberet.
Wang Yangming
Wang Yangming (Mandarinice 王陽明, simplicius 王阳明; pinyin Wáng Yángmíng; natus Wang Shouren (王守仁) Yuyao in oppido provinciae Zhejiangensis, 31 Octobris 1472; mortuus 9 Ianuarii 1529), nomine comitatis Bo'an {伯安; pinyin Bó'ān) appellatus, fuit idealisticus philosophus Sinicus Neoconfucianus, vir publicus, educationista, calligraphus, et dux militaris per domum Ming. Post Zhu Xi, cogitator Neoconfucianus maximi momenti late habetur, cuius interpretationes Confucianismi rationalisticum philosophiae orthodoxae Zhu Xi dualismum negaverunt. Wang in litteris Yangming Xiansheng et Yangming Zi appellabatur, ambobus nominibus 'Magistrum Yangming' significantibus.
Nomine privato, non honorifico, in Sinis, Iaponia, et civitatibus Occidentalibus usitate appellatur. Wang fuit persona maximi momenti in Schola Mentis, philosophia Neoconfuciana a Lu Jiuyuan (陸九淵) ex Song Meridiano condita, quae schola novam Mencii interpretationem celebravit.
Wang Yangming habetur unus ex quattuor maximis magistris Confucianismi in historia Sinarum, cum Confucio ipso, Mencio, et Zhu Xi.
Höpfingen
Höpfingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'050 incolarum (anno 2012).
Alexander Rodčenko
Alexander Michaelis filius Rodčenko (Russice Александр Михайлович Родченко, tr. Aleksandr Michajlovič Rodčenko; 23 Novembris 1891 – 3 Decembris 1956) erat pictor, photographus, atque sculptor Russicus et Sovieticus, unus e conditoribus cursus 'constructivismi' in arte avant-garde.
Eygurande-et-Gardedeuil
Eygurande-et-Gardedeuil  est commune Francicum 384 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Conventus generalis (Nationes Unitae)
Conventus generalis est in numero organorum principalium Nationum Unitarum, complectens cunctos Nationum Unitarum socios, quod rationem fert de omnibus rebus ad Nationes Unitas pertinentibus atque de iure inter civitates et gentes ut iura humana et securitatem inter nationes confirmet. Primum conventus die die 10 Ianuarii 1946 fit. Cuius decisiones quae quidem magni momenti sunt ad Concilium Salutis referri poterunt.
Conventus generalis etiam secretarium generalem elegit.
Saint-Aubin-sur-Aire
Saint-Aubin-sur-Aire est commune Francicum 171 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Longuyon
Longuyon est commune Francicum 5577 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Machina temporis
Machina temporis est res qua inter tempora vehi potest, quod autem violaret leges naturales. Ita id genus machinae non sunt nisi in libris qui de rebus futuris fictive narrant. In lingua Anglica primum verbum time machine apparuit, deinde in alias linguas translatum est. Auctor et inventor verbi fuit Herbertus Georgius Wells in libro anno 1895 edito cuius titulus est The Time Machine.
Vectores eiusmodi vehiculi chrononautae appellari possunt.
Nonnulli artifices sunt qui aut quae artificia creaverunt et nomine Latino machinam temporis appellaverunt.
Nexus externi
Aikakone (täsmennyssivu)
Larinum
Larinum   (alia nomina: Alarinum, Arenula ) (Italiane: Larino) est Urbs Italiae et municipium, circiter 6 900 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Urbani Larinenses, Alarinenses vel Larinates appellantur.
Urbs princeps frentanorum nominta est.
Ecclesia Catholica Romana
Larinum, cum Thermulas, sedes episcopales Ecclesiae Catholicae Romanae sunt. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Thermularum-Larinensis est.
Ovillers-la-Boisselle
Ovillers-la-Boisselle est commune Francicum 402 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Diana Ross
Diana Ernestine Earle Ross (vulgo idem; Detroiti nata die 26 Martii 1944) est cantrix actrixque. Diana Ross nota erat ut prima cantrix et socia fundans gregis musici The Supremes annis 1960. Grege relicto anno 1970 incipiebat curriculum solae cantans quod duxit prosperum successum in pelliculis et Broadway.
Index Gubernatorum Kansiae
Hic est index Kansiae gubernatorum.
Agatium
Agatium, seu Agacium seu Ayacium (hodie vulgo Ayas; Aiàs a 1939 usque ad 1946), est municipium Italiae, in Libera Regione Valle Augustana situm. Circiter 1400 incolarum habet, qui Agatini atque Ayacini appellantur.
Longlaville
Longlaville est commune Francicum 2'450 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Melve
Melve  est commune Francicum 103 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Akihitus
Akihitus (明仁 23 Decembris 1933–hodie, regnavit 7 Ianuarii 1989 – 30 Aprilis 2019), imperator usque in 2019 Heisei Iaponicus, fuit filius imperatoris Hirohito et imperatricis. Imperatori uxor Michika imperatrix, filius princeps Naruhito, filius Fumihito, filia principissa Sayako sunt.
Infans titulum habuit Tsugu no miya (継宮; Princeps Tsugu). Sub obsidione Americana post bellum secundum mundi, Anglice doctus erat ab Elizabeth Gray Viningel. Peritus ichthyologiae est.
Die 30 Aprilis 2019, Imperator Akihitus thronum Imperatoris ad principem Naruhito abdicat per ritus speciali ratione senectutis.
Excideuil
Excideuil  est commune Francicum 1'184 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
La Villedieu (Carantonus Maritimus)
La Villedieu  est commune Francicum 217 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Xunchius
thumb|right|240px|Xunchius a pictore ignoto picto. Museum Palatii, [[Pechinum|Pechini]]
Xunchius fuit Sinarum imperator qui regnavit ab 15 Martii 1638 usque ad 5 Februarii 1661.
Méolans-Revel
Méolans-Revel  est commune Francicum 334 incolarum (anno 2011) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Étouars
Étouars  est commune Francicum 144 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Georgius Berkeleius
Georgius Berkeleius (vulgo George Berkeley, 1685–1753) fuit philosophus et episcopus Hibernius, qui empirismo Lockiano favebat; in ontologia autem idealismum defendebat. Philosophiam suam his verbis, Esse est percipi, complexus est.
Berkeleiae, urbi Californiensi, nomen ad honorem Georgii Berkeleii impositum est.
De vita et operibus
Georgius Berkeleius die 12 Martii anno 1685 natus est in Kilkenniensi comitatu, planius, in Dysart Castle, lare familiari ubi educabatur, donec anno 1696 studia iniit apud Collegium Kilkenniense. Tribus annis post, anno 1699, studiosus factus est Dublini et ibidem anno 1707 Collegii Sanctae Trinitatis alumnus factus ex anno 1721 praedicator aulicus vicarii Hibernici nominatus est, i.e. ducis Graftonensis. Ab anno 1724 decanus Derriae fuit.
Georgius Berkeleius ad annum 1752 Cluani manebat, donec emeritus Oxoniam commigravit victurus apud filium. Propter naturam amabilem facilesque mores acceptus erat omnibus. Die 14 Ianuarii anno 1753 diem supremum obiit.
Opera quibus Berkeleius maxime innotuit iis quibus apud Collegium Trinitatis versabatur temporibus scripta sunt. In Theory of vision (1709), quae ad modernam physiologiam visionis viam praeparavit, primus inter res sensas et earum interpretationem discrimen clarum fecit, perceptionemque visualem sensibus tactilibus corroboravit. Eius magna opera philosophica sunt haec duo: Treatise on the principles of human knowledge (1710) et Three dialogues between Hylas and Philonous (1713). Fere viginti annis post Alciphron, or the minute philosopher (1732) e prelo exiit.
De visione
An Essay Towards a New Theory of Vision est explicatio empirica perceptionis visualis. Quae nova theoria visionis praesumptum immaterialismum non habere videtur, quamvis Berkeleius ipse posterioribus operibus coniunctionem adserat. Adhuc sub iudice lis est. Etiam in Alciphron (dialogo IV) theoria visionis tractatur.
Berkeleius non solum, quo modo distantiam et magnitudinem locumque rerum visione percipiamus, demonstrare sibi poposuit, sed etiam deliberare, quatenus inter se differant tangendi et videndi notiones: an aliquid sit utrique sensui commune. Berkeleius optices scriptoribus consentit distantiam non ilico videri, sed re considerata horum opiniones improbat.
Quaenam igitur sunt ideae immediatae quae in perceptione distantiae intercedunt? Primo, sensus sive motus kinaesthetici cum oculorum luminis immissu sociati, cum res oculis obiectas variis distantiis percepimus Secundo, quae obiecta quo propius ad oculum accedunt, eo confusiorem praebent speciem. Tertio, re ad oculos appropinquante, confusio intensione oculorum mitigari potest, quae sensu kinaesthetico cognoscitur. Utrobique inter ideas et distantiam consueta est coniunctio, potius quam adfinitas necessaria. . Coniunctio necessaria talis est ratio, qualis inter numeros in veris aequationibus arithmeticis invenitur. Nam fieri non potest, quin 7+3 aliquid aliud sint quam 10, quod aliquid aliud esse quam 10 animo concipi non potest. Coniunctio in consuetudine posita est relatio per experientiam inventa, in qua una quaedam idea vel sequitur vel cum alio invenitur, quamquam aliter se habere possit. Nam experientia docet — ut insigniter ostendit Humius — quotiens globulus eburneus alterum tutuderit, hic ictu evolvetur; quodsi quidlibet insequi animo concipi possit, ostenduntur actiones globulorum consuetudine tantum conligari. Sic igitur ideae tactus et visus solum ex consuetudine, non ex necessitate coniunctae sunt.
Berkeleius, ut plerique philosophi illius aetatis, tactum putare videtur immediatum aditum mundi praebere. Visuales autem ideae variant prout res visui obiecta ab homine observanti distat. Cum quis cuilibet turri adpropinquat, huic certam mensuram figuramque esse putat. At species visualis continue mutatur. Qui fieri potest? Berkeleius ideas visuales nihil esse dicit nisi signa idearum tactilium. Nam nulla est inter ideas visuales et tactiles similitudo, quarum ratio ad instar est verborum eorumque significationum. Si quis quod nomen audit, rem ad quam refertur cogitat. Item, si quis quam videt rem, de simili idea tactus cogitat, quam Berkeleius secundarium obiectum esse putat. In utroque casu non sunt necessariae coniuntiones idearum, nam coniiunctio associativa in experientia posita est.
Magnitudinem Berkeleius simili modo ac distantiam tractat. Cum enim inter ea quae cerni possint et ea quae tangi possint relationes explorat, notiones 'minimorum visibilium et tactilium' inducit, quae sunt puncta minima (et quidem individua) quae cerni tangive possint. Magnitudo apparens rei visibilis pro distantia variat, cum magnitudo consequentis rei tactilis constare putetur. Ut in distantia, inter elementa sensoria visibilium et tactilium necessariae coniunctiones non sunt. Correlationes constanti experientia cognoscuntur.
Adversus ideas abstractas
Theoria abstractionis iam ab Aristotele initium capere videtur. Apud philosophos mediaevales frequentabatur, et apud Cartesium et Lockium invenitur.Berkeleius nos hortatur, ut ex verbis dictis ad res ipsas transeamus, ne in controversia de notionibus versantes immediatum contactum realitatis amittamus. Itaque nos rerum naturam cognoscere cupientes oportet adsequi conari quae immediate in experientia se praebeant. Lockius, adgressus fundamenta cognitionis probare, eundem sibi finem proposuerat. Hunc autem philosophum, cum mentem ideas abstractas habere existimaret, Berkeleius infauste errasse putabat. Nam Lockius de entibus, quae in mundo experientiarum percipi possunt, more nominalistico cogitavit: nihil nisi entia individua cognoscere possumus. Genera speciesque nihil aliud sunt quam notiones conventionales, quas inexhaustam pluralitatem realitatis conspecturi fingimus. At Lockius ideas generales multis diversis entibus communes mente formari posse adfirmavit. Ita qualitatem 'rubri' a ceteris qualitatibus alicuius entis, quod hic et nunc percipimus, abstrahi posse dicit. Possumus item certas communes qualitates diversorum entium discernere ac nobis ipsis ideam abstractam formare cuiusdam entis, quod has qualitates nihilque aliud habeat.
Berkeleius autem genus durissimum nominalismi sequitur, nam solas certas vel concretas imagines mentales esse dicit. Qui de ideis abstractis loquitur, eum verbis inanibus uti dixit. Immediatam notionem cuiusque lectoris provocans interrogat: Num imaginari potestis trigonum quod nec rectangulum nec aequilaterum est sed haec omnia et simul nihil horum; colorem nulli superficiei inductum; hominem qui nec parvus nec magnus est? At ex altera parte, quomodo de omnibus cuiusdam generis copusculis opiniones dici possint? Demonstrat enim Euclides summam angulorum trigoni eandem esse ac summam binorum rectiangulorum. Quod dictum non solum ad trigonum, quod in charta tabulave pingo, sed etiam ad quamque superficiem ternis lineis rectis finitam pertinet. Ut fieri possit, nisi generalem ideam trigoni, notionem abstractam figurae geometricae habeamus?
In philosophia translaticia (dicit Berkeleius) experientia in duos dividebatur mundos: subiectivum, cum sensus in mente versantur; obiectivum, cum "extra" mentem obiectiva sunt entia, quae organa sensus movere et varios efficere sensus putantur, quibus de natura mundi "extramentalis" iudicia fiunt. Quaedam qualitates sensiles etiam ad entia externa (sive extramentalia) pertinere existimantur, quaedam autem qualitates solum ex mundo sentiendi dependere. Berkeleius etiam Lockium huiusmodi theoriae duorum mundorum favere putat, ex quo dubitatio scientiam humanam perturbantem consequi videt. Putat enim Lockius esse substantias materiales, quibus quidem nullam significationem definitam sociare potest. Ex causis practicis confidere nos oportet, quendam post ideas nostras latere mundum, quem esse certe demonstrare non possumus. Dum in opinionibus translaticiis manemus, scepticismum vitare non possumus.
At nos, ut hanc dichotomiam accipiamus, nihil cogit (dicit Berkeleius) — nihil nisi praeiudicium inveteratum, quo deliberatione nos expedire debemus. Non necesse est experientiam immediatam adire ac sermonem abstractum fugere, ne cogitationem et id quod ab origine datum est limite partiamus. Berkeleius, item ac Lockius, ea ad quae cognitio nostra immediate pertinet ideas simplices nominat, quae idem valere videtur ac sensus. Quae esse minime dubitare possumus. Quae simulac percipiuntur, sunt, et versa vice; vel, ut dici solet, esse est percipi. Mens sive anima in variis apparet agendi modis, qui perceptio memoria phantasia, voluntas etc dicuntur. Berkeleio nihil nisi mente et Deo opus est: mundum materialem post ideas latentem opinionem inutilem inanemque esse. Non esse ulla entia materialia, quae de aliquo homine percipienti non dependeant. Nam corpuscula materialia quid aliud sint quam entia quae organis sensus percipimus? Quid aliud quam plus minusve solidae idearum aut qualitatum quas experimur coniunctiones, quibus certa forma, certus color, certum pondus sunt? At si quid esse dicamus separatum ab eo quod percipimus, inanibus loquamur verbis, quae postremo in idearum errore posita sunt. Nec imaginari possumus extensionem figuramque corpusculi, nisi huic simul colorem aliasque qualitates sensibiles mente addamus. Si quas proprietates dicamus obiectivas, alias autem subiectivas, deliremus. Et rem deterius mutamus, si materiales putamus esse primarias substantias, quibus qualitates "sustineri" adfirmentur.
Sunt qui cogitationem Berkeleianam deriserunt. "Hodie casu hallux mihi lapidis ictu percussus est. Ego errat Berkeleius." Ita fere significat Samuel Johnson, negasse arbitratus Berkeleium res spatio-temporales esse. Sed Berkeleius, cum substantiam materialem vel entia transcendentalia esse negaret, nequaquam negavit esse res, quas oculis videat manibusque tractet. Vult enim coloratum sonorum odoratum mundum vulgi producere, et quidem contra monstra abstractionum, quae philosophi realitatem ipsam esse adserunt. Berkeleius scepticus non erat, immo dubitationibus ex mundo experientiarum nos expedire voluit.
Ad summam, Berkeleius ea quae sunt et ea quae percipiuntur idem esse putavit. Itaque entia, cum percipiuntur, realia fiunt. Sed cum percipi desinunt, nonne evanescunt? Nam unde fit, ut, cum birotam meam in receptaculum reposuerim, tamen illud vehiculum, a conspectu amotum, ibi remanere confidam? Non solum "esse est percipi" sed etiam "fieri posse, ut percipiatur" essentiam tutatur. Berkeleius, quippe qui menti et Deo operetur, putat spiritum divinum apud nos valere ac eas efficere ideas, quibus mundus sensibilis formatur. Itaque omnia entia, et percepta et a conspectu amota, infinita mente Dei contineri.
Horben
Horben  est vicus et commune Badense-Virtembergense 1'054 incolarum (anno 2012).
Res transitionis
Res transitionis seu consolationis est res quae solacium mentis praebet parvulis pueris aut aliis qui iniurias passi sunt. Hodie res consolationis, ut bestiolae molles et lodices, saepe in hora somni pueris dantur.
Locutiones res transitionis (Anglice transitional object) et experientia transitionis (Anglice transitional experience) a Donaldo Woods Winnicott psychologo creatae sunt, ut gradum incrementi pueri describat.
Michika
Michika, Iaponice Michiko 美智子 (nata die 20 Octobris 1934), est coniunx Akihiti et imperatrix Iaponica, cuius nomen nativum fuit Michiko Shōda (Iaponice 正田美智子).
Anno 1957 graduata est summa cum laude in litteris in Universitate Cordis Sacri Tocii.
Mauricius de Soliaco
Mauricius de Soliaco (natus saeculo XII ineunte; mortuus die 11 Septembris 1196), e Soliaco oriundus, Lutetiae theologiae studuit ibique archidiaconus creatus est. Die 12 Octobris 1160, suadente rege Ludovico VII, electus est episcopus Parisiensis, successor Petro Lombardo. Illum Robertus Antissiodorensis monachus in Chronologia sua sub anno 1175 his verbis laudat:
Aedificatio ecclesiae cathedralis
Mauricius aedificationem Ecclesiae Cathedralis Nostrae Dominae Parisiensis iam ab anno 1163 curaverat. Annum pro certo habere licet si fides in fontibus tardiores ponenda est. Galla Christiana enim ex auctore saec. XIV de Mauricio ita refert: "circa id tempus [scil. mense Aprili 1163] prima novae cathedralis fundamenta iecit, cuius primarium lapidem posuit Alexander III ut habet Iohannes canonicus Victorinus." Robertus de Torigneio de nova ecclesia in Chronicis suis sub anno 1177 refert: Continuatio autem Chronicorum Sigeberti Gemblacensis talem rem sub anno 1182 ordinat: De aviditate Mauricii ad pecunias pro ecclesia sua congerendas Caesarius Heisterbachensis refert:
Edmundus Abindoniensis
Edmundus Abindoniensis (natus anno fere 1174; mortuus die 16 Novembris 1240) fuit eruditus Anglicus, praeceptor iuxta universitates incunabulas Parisiensem et Oxoniensem, et a die 2 Aprilis 1234 archiepiscopus Cantuariensis; igitur saepe Edmundus Cantuariensis appellatur. Iussu papae Innocentii IV canonizatus est et e hac re Sanctus Edmundus nuncupatus.
Morphina
Morphina (Nomen Nonproprietarium Internationale) (sub paene centum nominibus mercatoriis venumdata) est alcaloides et medicamentum analgesicum, principale in opio. Habetur in medicina clinicali res sine qua non analgesicorum. Sicut alia opioidea, inter quae oxycodonum, hydromorphonum, et diacetylmorphina (heroina), morphina in systemate nervoso centrali ad mitigandum dolorem recte agitur.
Morphina dependentiae magnopere favet, quia tolerantia et psychologica dependentia rerum cito nascuntur, quamquam dependentia physiica post nonnullos menses fieri potest. Tolerantia depressionis respiratoriae et euphoriae rapidius crescit quam tolerantia analgesiae, multique patientes doloris chronici ergo portione constante nonnullos annos sustinentur. Effectus autem celerius inverti possunt dolore per hyperalgesiam ingravescente.
Morphina est opiatum abundantissimum in opio inventum, latex siccatus ex immaturis Papaveris somniferi fructibus. Primum fuit elementum activum e planta purificatum. Quod est unum ex saltem quinquaginta alkaloideis nonnullorum generum in opio stramento papaverum, et aliis rebus ex papaveris deductis inventorum. Primarius morphinae fons est extractio chemica ex opio.
Morphina prima anno 1804 a Friderico Sertürner excocta est, quae late creditur primum decoctum alkaloidei herbacei naturalis. Sertürner id distribuere coepit anno 1817, et Merck id in commercio venumdare coepit anno 1827. Merck eo temopre parva medicamentarii officina erat. Morphina latius adhibebatur post acum hypodermicum anno 1857 inventum. Sertürner rem morphium primum appellavit, e Morpheo (Graece Μορφεύς), deo Graeco somniorum, quia somnum efficere solet.
Morphina in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium recepta est.
8151 Andranada
8151 , olim designationibus 1986 PK6, 1935 GH, et 1989 LS agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8151 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Escoire
Escoire  est commune Francicum 454 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Oust-Marest
Oust-Marest est commune Francicum 649 incolarum (anno 2009) praefecturae Samarae in provincia Picardia. Fluvius Brisella oppidum praeterlavitur. Nomen ex urbe Romano "Augusta" appellato derivare censetur. Re vera vestigia habitationum Romanarum in agris huius commuinis reperta sunt, nomine autem haud certo.
Fructuum apotheca (pictura muralis Romana)
Fructuum apotheca, scilicet malorum persicorum et amygdalorum in frondibus pendentium, nucum avellanarum necnon ficorum siccorum in vase vitreo iacentium, vinique et aquae in aliis vasis vitreis, in pictura murali Romana monstratur olim in Pompeiorum ruinis reperta, hodie in museo archaeologico nationali Neapolitano servata.
Nicolaus Amsbergensis
Nicolaus Georgius Vilelmus Otto Fredericus Gertus Amsbergensis (nomen familiare Claus, natus 6 Septembris 1926; mortuus 6 Octobris 2002) fuit maritus Beatricis reginae et princeps Nederlandiae.
Vita
Frequentabat scholam Germanicam Friderico-Francisceum Doberano.
Die 10 Martii 1966 Beatricem tunc heredem regni Nederlandiae in matrimonium duxit. Eis tres filii sunt: Ab anno 1980, cum Iuliana se a regno abdicavit, maritus reginae fuit.
Creusa (filia Priami)
Creusa (Graece Κρέουσα), in mythologia Graeca filia Priami et Hecubae, est prima uxor Aeneae, herois Troiani, materque Ascanii, etiam Iuli appellati. Secundum Pausaniam, geographum Graecum saeculi secundi, Rhea et Aphrodite Creusam eripuerunt servam e Graecis quia uxor Aeneae, filii Aphroditae, erat. In libris Vergilii, urbe Troiae victa, Creusa oravit Aenean ut effugeret. Aeneade et Ascanio effugientibus, Creusa ab Venere vel Magna Matre erepta est. Cum Aeneas rediit Troiam, umbra Creusae apparuit dixitque Aenean ducturum esse in matrimonium aliam feminam in Italia.
Loisy (Murta et Mosella)
Loisy est commune Francicum 322 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Villars-les-Bois
Villars-les-Bois  est commune Francicum 262 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Les Mées (Alpes Provinciae Superioris)
Les Mées  est commune Francicum 3'630 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Marcus Claudius C.f. Marcellus
Familia
Marcus Claudius Marcellus veterrimus e gente plebeia Claudiorum Marcellorum erat. Filius eius Marcus Claudius M.f. Marcellus consul anni 287 a.C.n. erat.
Cursus honorum
Claudius anno 331 a.C.n. consulatum administravit, una cum Gaio Valerio L.f. Potito Flaco. Eo anno urbs pestilentia vexata est, qua et CLXX viri senatorii ordinis necati sunt. Consules quaestionem fecerunt et matrones multas accusaverunt, quod veneno maritos necavissent. Feminae supplicio affecti sunt. Ut haec facinus piaretur, Gnaeus Quinctius T.f. Capitolinus dictator clavi figendi causa nominatus est, magister equitum eius Gaius Valerius factus est.
Anno 327 ipse dictator nominatus est, cum consules Lucius Cornelius Lentulus et Quintus Publilius Q.f. Philo contra Samnites certarent et comitia habenda erant. Magister equitum eius Spurius Postumius Albinus erat.
1984
Pro libro Georgii Orwell vide paginam "Liber 1984 inscriptus".
Apiculum
Apiculum (Italiane: Apecchio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Oresmaux
Oresmaux est commune Francicum 838 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Horgenzell
Horgenzell  est vicus et commune Badense-Virtembergense 4'913 incolarum (anno 2012).
Ida (mons Troadis)
Ida mons (Turcice: Kaz Dağı, "mons anserum") in regione Troade Turciae boreo-occidentalis situs est.
Macana
Loci
Petri Martyris Decades de Orbe Novo:
Ida
Ida est:
Ordines creationis
Ordines creationis sunt doctrina theologica quae affirmat deum Christianum formavisse vel constituisse institutiones sociales sicut familia ecclesia, civitas, oeconomia. Haec notio usitate a primo Lutheranismo repetitur, sed etiam intra Christianitatem Reformatam et Iudaismum recentiorem disputatur. Annis a 1930 ad 1940, cum nova orthodoxia Europaea orta esset, significatio huius doctrinae erga fundamenta ecclesiae et civitatis disputabatur insigniter a Carolo Barth, Aemilio Brunner, Dietrico Bonhoeffer, aliisque theologis notissimis. Quamquam quaedam controversia anno 1934 inter Brunner et Barth de interpretationibus doctrinarum legis naturalis et ordinum creationis in se politica non erat, Barth arguit sententiam Brunneranam Christianis Germanis credere cui Nazistis favebant.
Momentum virium
Momentum virium, sive plenius momentum virium respectu axis (symbolum usitatum \vec{\tau} de verbo torquĕo derivatum), est velut vis angularis, quae corporis rotationem efficit, auget, vel diminuit, secundum aequationem: ubi
\vec{\tau} quidem ab vi \vec F calculatur per formulam definientem: ubi
Cum rotatio solum circum axim fixum producitur, facilius est solum magnitudinem momenti tractare: tunc quidem saepe scribitur tantum: ubi Unitas momenti virium a producto distantiae per magnitudinem virium multiplicatae datur: quod in Systemate Internationali unitatum est Newtonium-metrum, Nm.
Ioannes VI (imperator Russiae)
Ioannes, cuius parentes fuere dux Brunsvicensis Antonius Ulricus (Theodisce Anton Ulrich Herzog von Braunschweig-Wolfenbüttel) et Anna, filia ducis Megalopolis-Suerinensis Caroli Leopoldi e uxore illius Catharina (filia tzaris Ioannis V), post mortem imperaticis Russicae Annae Ioannis filiae, sororis aviae eius, factus fuit imperator Russiae initio cum duce Ernesto Ioanne de Biron, dein cum Anna Leopoldi filia regente. Annum post tamen imperator haec infans deiectus est ab Elisabetha, filia Petri I, et ad finem vitae suae in carceribus mansit. Necatus est a custodia carcerali cum rebelles eum liberare temptaverunt.
Accessibilitas
Accessibilitas est status ub omnes accessibles sunt qualiscumque situatio, exempli gratia, sexus, inhabilitas, status salutis, aetas habent ad materias et cognitiones vitae necessarias.
Notio accessibilitatis e informationis technologia oritur et a Conventione de Iuribus Hominum cum Inhabilitatibus uteri est et scriptura Braille, linguae gesticulatoriae, informationis technologia, et accessus ad interrete etiam media accessibilitatis considerantur.
Église-Neuve-d'Issac
Église-Neuve-d'Issac est commune Francicum 131 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Saint-Amand-sur-Ornain
Saint-Amand-sur-Ornain est commune Francicum 73 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Le Trioulou
Le Trioulou est commune 94 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Église-Neuve-de-Vergt
Église-Neuve-de-Vergt est commune Francicum 453 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Méailles
Méailles  est commune Francicum 117 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Liverdun
Liverdun est commune Francicum 6'003 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Trinitas (Mons Celtorum)
Trinitas est commune 42 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Andreas I (rex Hungariae)
Andreas I (Hungarice András I; natus anno 1015, mortuus anno 1060) fuit quartus Hungariae rex, qui ab 1046 ad 1060 regnavit. Is fuit secundus natu ex filiis Basilii, propinqui regis Stephani. Basilius rebellavit contra imperium Stephani parum prae eius morte. Postquam rex ob hoc ultus erat, filii Basilii confugerunt ex Hungaria in Bohemiam. Fratres nec post mortem Stephani revertere ausi sunt, quia crebebant regem Aba Samuelem et Petrum fuisse hostiles ipsis. Quando seditio pagana incepit in Hungaria anno 1046, fratres tempus censuerunt esse aptum ad redeundum et cum paganis et subsidiis Petrum regno spoliaverunt. In ultimis imperii annis, relatio sua deterior facta est cum fratre Bela, quia antea thronum ipso obtulit pro tempore post mortem suam, quod progeniem non habuit. Sed sero tamen filium, Salomonem, genuit et fecit eum heredem ducem. Id discordiam iniecit inter fratres. Bela coactus est fugere in Bohemiam, unde anno 1060 revertit cum subsidiis. Andream regem vicit in proelio et in thronum ascendit. Andreas mortuus est in captivitate.
Villars-en-Pons
Villars-en-Pons  est commune Francicum 564 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Omiécourt
Omiécourt est commune Francicum 243 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Rupt-sur-Othain
Rupt-sur-Othain est commune Francicum 54 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Marcoux (Alpes Provinciae Superioris)
Marcoux  est commune Francicum 517 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Boianum (Molisium)
Boianum   seu Bovianum  (alia nomina: Bobanium, Bobianum, Boianus, Bovinianum, Buianum ) (Italiane: Bojano / Boiano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 7 950 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Urbani Bovianenses seu Boianenses (etiam: Bovianates) appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: EGO BOS TAURUS SAMNITES AD BOVIANUM PERDUXI.
8154 Stahl
8154 , olim designationibus 1988 CQ7, 1992 HK4, et 1993 SU8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est. In honorem Georgii Ernesti Stahl nominatus est.
Boianum (Molisium)
Ecclesia Catholica Romana
Boianum, cum Campo Basso, sedes episcopalis metropolitana est; nomen sedis episcopalis Archidioecesis Campobassensis-Boianensis est.
Trizac
Trizac (Occitanice Trijia) est commune 564 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Augurium
Augurium sacrarum avium ab augure quod astrologiae educatio est, animadversio atque ex iis rerum futurarum divinatio.
Boianum (Molisium)
Fractiones
Alifana, Campi Marzi, Castellone, Chiovitti, Ciccagne, Civita Superiore, Codacchio, Colacci, Collalto, Cucciolene, Fonte delle Felci, Imperato, Limpiilli, Majella, Malatesta, Monteverde, Mucciarone, Pallotta, Pietre Cadute, Pinciere, Pitoscia, Pitti, Prusciello, Rio Freddo, Santa Maria dei Rivoli, Sant'Antonio Abate, Taddeo e Tilli Tilli.
8154 Stahl
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8154 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Augurium
Ex volatu avium capiebant Romani augurium prosperum quidem, si a sinistra parte auguris advolassent, augurium adversum autem, si dextera. Etiam e fulmine laevo laetum, e dextero triste augurium putabant.
Alexander Vasilevskij
Alexander Michaelis filius Vasilevskij (Russice Александр Михайлович Василевский, tr. Aleksandr Michajlovič Vasilevskij; natus die 30 Septembris 1895 in vico Novaja Gol'čicha gubernii Costromensis Imperii Russici, qui nunc est pars urbis Vičuga regionis Ivanovensis Foederationis Russicae, mortuus die 5 Decembris 1977 Moscuae) erat ductor exercitus Sovieticus, particeps Belli Orbis Terrarum Primi, Belli Civilis Russici et Belli Orbis Terrarum Secundi, Marescalcus Unionis Sovieticae ab anno 1943, Heros Unionis Sovieticae (eo titulo bis – annis 1944 et 1945 – dignatus).
Tempore Belli Magni Patrii, ab Iunio anni 1942 ad Februarium anni 1945, praefectus praetorii generalis URSS erat, dein ductor frontis factus est et oppugnatione Regiomontii praefuit. Mensibus Iunio – Septembri anni 1945 fuit ductor supremus copiarum Sovieticarum, in Oriente Extremo contra Iaponiam bellantium. Annis 1946–1948 praefectus praetorii generalis atque vicarius ministri armatorum vium URSS, annis 1949–1953 minister armarorum vium et minister militaris URSS erat.
Augur
thumb|Augur cum [[avis|ave]] Augur (-is, m) vir est, qui auctoritate publicâ sacras aves alit, custodit atque observat, et ex iis futura divinat. Multus fuit augurum et usus et honos apud Romanos. Tanta sacerdotio augurum erat auctoritas, ut nihil bello domique Romani gererent, nisi prius per augures deorum voluntatem explorassent. Augures initio tres fuerunt, creati a Romulo, ad quinque autem a Numâ creati. Posterioribus temporibus saepe collegium augurum ampliatum est.
Hypnomonas
Hypnomonas est genus algarum familiae Hypnomonadacearum.
Species
Species huius generis sunt:
1553 Bauersfelda
1553 , olim designatione 1940 AD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Oissy
Oissy est commune Francicum 239 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Liotiidae
Liotiidae sunt familia parvarum gastropodorum marinorum cladi Vetigastropodorum secundum usitatam taxinomiam (Bouchet & Rocroi 2005).
Anni 2005
Familia Liotiidae ad superfamiliam Turbinoidea pertinet, secundum Taxonomy of the Gastropoda (Bouchet & Rocroi, 2005), quod subicit hanc familiam in tribus subfamiliis consistere:
Anni 2008
Liotiidae ad superfamiliam retractatam Trochoidea motae sunt, secundum Williams et al. (2008).
Troas
Troas (-adis, f.) est nomen antiquum regionis a Hellesponto in austro-meridiem versus in Asia Minore (Turcia) sita, quae reliquias urbis Troiae circumdat.
Rhenus
Rhenus est flumen quod Helvetiam, Lichtenstenum, Austriam, Germaniam, Franciam, et Nederlandiam permeat.
Cursus fluminis
Rhenus in Alpibus Helvetiae in pago Grisoniae e lacu Tuma oritur, prope Curiam Raetorum et trans lacum Bodamicum fluit, per urbes Constantiam, Scafusam, Laufenburg, duo Rheinfelden (Badensem et Argoviam) et Basileam, tum inter fines Germaniae et Franciae. Prope Confluentes Helveticos Aruram flumen, apud Moguntiacum Moenum, prope Confluentes Germanicos Mosellam, prope Thuiscoburgum Ruram, prope Dordracum Mosam tributaria accepit. Postea Bonnam Coloniamque transfluit, tunc se ad occidentem vertit et Nederlandiae divertitur in aestuario ubi in provincia Hollandia Australis Mare Germanicum influit prope Lugdunum Batavorum et Roterodamum in magno ostio una cum flumine Mosa.
Systema fluvii
Rheni systema fluvialis, maxima ad septentrionem Alpium, superficiem ca. 220 000 chiliometrorum quadratorum habet.
Historia
Tacitus Rhenum "uno alveo continuus aut modicas insulas circumveniens" esse scribit (Tac. ann. 2,6). Saeculo primo, multis alveis deletis flumen directum est. Rhenus canalis factus est ut magnae naves ibi vehantur et merces perfacile in eo transportentur. At imbribus assiduis aqua per canalem celerrime fertur.
Oeconomia
Ab antiqua aetate Rhenus inter cursus aquarum maximi momenti in Europa ad navigationem est. Inter Rheinfelden et Portum urbis Roterodami nonnulli portus apud magnas urbes naves recipiunt. Anno 1836 Societas navium vaporariarum Rheni inferioris vecturam inter Manhemium et Roterodamum instituit.
Oecologia
In aquis Rheni ingens quantitas particulorum plasticae invenitur ad damnum circumiectorum naturalium, quod est exemplum pollutionis plasticae.
Ob magnam contaminationem aquarum Rheni anno 1963 inter Helvetiam, Lichtenstenum, Austriam, Germaniam, Franciam, Nederlandiam, Luxemburgum et Unionem Europaeam conventio facta est ad instituendam Commissionem Internationalem ad Protectionem Rheni.
Nexus externi
🇬🇷
Yoshihito
Yoshihito, imperator Taishō post mortem appellatus (Iaponice: 大正天皇, 嘉仁) (natus 31 Augusti 1879; mortuus 25 Decembris 1926) fuit imperator Iaponicus ab anno 1912 usque ad mortem. Fuit imperatoris Meidii Ianagivarae Naruco filius. Ab anno 1921 ad annum 1926, Hirohito, filius suus regens erat ad Imperatoris morbi auxillum dandum.
Et 1367 poëmata Sinice antique creando peritus; inter eas poema quae Byōdō-in laudet est. Et linguam Coreanam studire voluit ad amicitia inter genters.
Primi ministri Graeciae
Hic habes indicem primorum ministrorum civitatis Graeciae. thumb|600px|center|Senatus Graeciae praeside Charilao Tricupe circa annum 1894 a N. Orlof pictus
Échourgnac
Échourgnac est commune Francicum 420 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Dussac
Dussac  est commune Francicum 414 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Wolfgangus Bosbach
Wolfgangus Gualterius Gulielmus (Theod. Wolfgang Walter Wilhelm) Bosbach (natus die 11 Iunii 1952 in Bergisch Gladbach) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.
Iuventus et munus
Postquam scholam finivit, Bosbach tirocinium mercatoris fecit et et deinde amplam sedem rerum venalium rexit. Academiam oeconomiae frequentabat et anno 1977 diploma accepit. Anno 1980 testimonium maturitatis adeptus est et Coloniae studium iurisprudentiae coepit. Anno 1988 primam, anno 1991 secundam probationem accepit et dehinc causidicus admissus est.
Cursus honorum
Bosbach, qui ab anno 1972 sodalis Factionis Christianae Democraticae est, ab anno 1994 ad hunc diem legatus ad Dietam Foederalem Germaniae est.