cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hieroglyphica Aegyptia
Logogrammata
Logogrammata sunt imagines rerum, semper signantur linea muta. Omnia hieroglyphica possunt logogrammata esse. Exempli gratia: Ratio non derecta (metonymia vel metaphora): Logogrammata raro usa sunt.
Semagrammata
Solum consonantes scribuntur, ut vocabula aliquae habeant eandem rationem scribendi. Determinatores sequuntur vocabula ut non conturbaris. Alii determinatores
Quadrati
Hieroglypica non scribuntur in linea recta, sed in quadratis virtualibus. Exempli gratia (vide dextera):
Cobb Comitatus
Cobb Comitatus (Anglice:  Cobb County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 691905 incolarum (anno 2007). Comitatus, cuius caput est urbs Marietta, die 2 Decembris 1832 conditus est. In hoc comitatu septima pars incolarum (14.7 %) haud Anglice domu loquitur.
Paulus Baffi
Paulus Baffi (natus Comiliomagi die 5 Augusti 1911; Romae mortuus die 4 Augusti 1989) fuit oeconomiae et statisticae peritus ac argentarius Italicus, qui inter alia ab anno 1975 usque ad annum 1978 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) duxit. Argentariae Italicae bibliotheca nomen eius fert.
Gualterus Scheel
Gualterus Scheel (Theodisce: Walter Scheel, natus die 8 Iulii 1919 in Höhscheid, mortuus die 24 Augusti 2016 in Bad Krozingen) vir publicus Factionis Democraticae Liberalis Germaniae erat, qui quartus Praeses Foederalis rei publicae Germaniae ab anno 1974 usque ad annum 1979 fuit.
Vita
Scheel annis 1939 - 1945 miles Bello Orbis Terrarum II interfuit.
Cursus honorum
Scheel ab anno 1961 Administer Foederalis Collaborationis Oeconomicae fuit. Hoc officio ad annum 1966 tenuit. 1969 usque ad 1974 etiam fuit minister negotiorum externorum et cancellarii foederalis vicarius. Ab 7 Maii 1974 dies novem erat cancellarius ad interim postquam Gulielmus Brandt se a munere removit.
Gulielmus Krützfeld
Gulielmus Krützfeld fuit Borussicus vir publicae securitatis curae, qui nocte Iudaeorum persecutionum quae dicitur Nox crystallorum inter diem 9 Novembris et 10 Novembris 1938 Adolpho Hitler regnante vitavit Berolini novam synagogam a Nazistis igne deleri.
Quantitas
Quantitas habetur apud fundamentales rerum proprietates: quidditas vel substantia, quantitas, qualitas, mutatio, relatio, locus, tempus, positio, status, actio, et adfectio.
Secundum rei quidditatem eius quantitas potest esse homogenea aut heterogenea; et secundum qualitatem quantitas potest esse continua aut discreta. Latine unitas mensurae saepe ommititur cum de re discreta agitur, quia unitas iam implicita est.
Robertus Ridolfus
Robertus Ridolfus aut de Ridolfo (nobili loco natus Florentia e die 18 Novembris 1531; ibidem mortuus est die 18 Februarii 1612) fuit argentarius Italicus, qui notus est, quia anno 1570 conspirationem contra reginam Elizabetham I paravit.
Cotonou
In Cotonou duo sunt tempora pluviarum (a mense Aprili ad mensem Iulium et a mense Septembri usque ad mensem Novembrem) et duo sicca.
Carolus Haushofer
Carolus Ernestus Haushofer (natus Monaci; die 27 Augusti 1869 – mortuus est die 10 Martii 1946 apud Pähl / Ambriae lacum ) fuit geographus Germanicus.
Maria Szymanowska
Maria Szymanowska, (nata Marianne Agata Wolowska Varsoviae die 14 Decembris 1789 – mortua est die 25 Iulii 1831 in Petropoli) fuit clavilista et compositrix Polonica. Modus musicae suus origo musicae Friderici Chopin putatur.
Stephanus (familia)
Stephanus (Francogallice Estienne vel Étienne) fuit cognomen familiae eruditorum et editorum qui saeculo XVI floruerunt:
Bibliographia
Estienne
Flacourtiaceae
Flacourtiaceae sunt obsoleta plantarum florentium familia ordinis Malpighialium.
Rabun (comitatus)
Rabun  (Anglice:  Rabun County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae  15.050 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Clayton, die 21 Decembris 1819 conditus est.
Andreas Warhola
Andreas Warhola (Anglice Andrew Warhol, natus 6 Augusti 1928, mortuus die 22 Februarii 1987), qui cognomine Andy notus est, fuit unus ex ducibus motus artis oculorum "ars pop" appellati. Cursu inlustrator commercii feliciter constituto, ille factus est artifex clarus atque aliquando controversus. Sua opera coniunctiones inter "expressionem" artificiosam, culturam celebritatis, et artem mercatoriam exploraverunt.
Pater anno 1914, mater anno 1921 in Civitates Foederatas immigraverunt, cives antea Imperii Austrohungarici, ex ea regione quae hodie Slovacia appellatur oriundae. Pittsburgi in urbe natus, Andreas Warhola alumnus fuit Instituti Technologici Carnegie eiusdem urbis. Laboravit in multis mediis, inter quae pictura, sculptura, cinema, et musica. Interview Magazine condidit, et multos libros conscripsit, inter quos The Philosophy of Andy Warhol et Popism: The Warhol Sixties. Ille fuit inlustris vir gay qui aperte sic vivebat ante motum liberationis gay. Eius officina (Anglice The Factory appellata) erat locus celeberrima, ubi egregii homines altissimi mentis, drag queens, scriptores ludorum scaenicorum, homines viarii Bohemiani, famosi ex Hollywood, et patroni divites inter se congrediebantur. Excogitavit dictum "quindecim minuta famae," latissime agnitum.
Maximum pretium pro pictura Warholae solutum est $100 000 000, pro tabula 1963 Eight Elvises inscripto. Hoc negotium privatum nuntiatum est in commentario in diario The Economist anno 2009 vulgato, qui Warholam "vervicem mercatus artis" appellavit. Hoc est pretium quod solum Pollock, Picasso, van Gogh, Renoir, Klimt, et de Kooning adsecuti sunt.
Bos taurus
Taxinomia
Species Bos taurus hodie appellata olim in tres species divisa erat: B. primigenium, B. indicum et B. taurum. Eruditi nunc existimant ambas boum species domesticas de B. primigenio descendisse, ergo hae in B. taurum nunc ponuntur.
Laurentius Gaudé
Laurentius Gaudé (Lutetiae natus die 6 Iulii 1972) est scriptor Francicus. Anno 2004 operis Le soleil des Scortas gratia Praemium Goncourt accepit.
Bartow Comitatus
Bartow Comitatus (Anglice:  Bartow County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 84730  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Cartersville, die 3 Decembris 1832 conditus est.
Proprietas
Proprietas est quod proprium est:
Albius Tibullus
Tibullus (genere equestri Gabiis in oppido Italico natus circiter annum 50 a.C.n.; circiter annum 19 a.C.n. mortuus) fuit poeta elegiacus Romanus.
De vita
Vita brevis ignota, auctoritate dubia, quae in libris manu scriptis post carminibus Tibulli nobis traditur, nomen plenius Albius Tibullus praebet; Horatius autem duo poemata (Car. 1.33, Epis. 1.4) cuidam Albio dedicat, quem plurimi eundem Albium Tibullum poetam fuisse credunt.
In tertio primi libri poemate apparet Tibullus in cohorte Marci Valeri Messallae tempore Belli Actiaci in Graeciam profectum esse, sed Corcyrae in insula Ionica morbo laborans, remanere coactus est. Utrum Messallam in Aquitaniam comitatus sit necne, non liquet.
Constat Tibullum eodem fere tempore quo Vergilius mortuum esse. Nam in fine libri tertii hoc epigramma, quod Domitius Marsus poeta composuisse creditur, :
Iacobus Shotwell
Iacobus Shotwell (James Thomson Shotwell; 1874 – 1965) fuit rerum gestarum scriptor Americanus in Canada natus. Fuit professor Universitatis Columbianae et particeps deliberationis de pace Lutetiae anno 1919 facta.
Albius Tibullus
De operibus
Tibullus in operibus suis amores suos erga Deliam Nemesinque amicas, necnon etiam erga Marathum quendam puerum cantat. Idem de Messalla Corvino, patrone et amico suo scripsit. Laudat Tibullus in elegiis vitam rusticam et pacem. Elegia septima libri primi a Messallae triumpho de Aquitanis initium capit. Secundum Apuleium, verum Deliae nomen Plania erat.
Henricus Stephanus (mortuus 1598)
Henricus Stephanus (natus Lutetiae anno 1528 aut 1531; mortuus Lugduni anno 1598), Henrici Stephani maioris nepos et Roberti Stephani auctoris Thesauri linguae Latinae (1576–78) filius, fuit editor et humanista Francicus. In primis notus est ob amorem linguae Graecae antiquae et editiones Graecolatinas quae longe ante ceteras excellebant.
Albius Tibullus
De operibus
Carmina Tibulli libros primum alterumque constituunt Corporis q.d. Tibulliani. Libro tertio eiusdem corporis invenies carmina aliorum poetarum, qui in circulo Messallae fuisse dicuntur (e.g. Lygdamus, Sulpicia). Tibullum auctorem carminum 3.8–3.12 et 3.19–3.20 fuisse alii docti homines affirmant, alii negant.
Henricus Stephanus (mortuus 1598)
Filiam genuit Florentiam quam Isaacus Casaubonus in matrimonium duxit. Illa huic Mericum Casaubonum, futurum textuum classicorum editorem, peperit.
Albius Tibullus
Quintiliani et Ovidi sententiae
Quintilianus Tibullum inter quattuor elegiographos claros Romanos numerat. Nam scripsit:
Latitudo geographica
Latitudo geographica φ est in superficie terrae distantia locorum usque ab linea aequatoriali quae distantia gradibus metitur. Linea aequatorialis habet latitudinem nullam, polus septentrionalis latitudinem 90 graduum, australis -90 graduum.
Albius Tibullus
Quintiliani et Ovidi sententiae
Ovidius quoque, qui carmine pulchro mortem Tibulli in libro Amorum deploraverat (Amores 3.9), in libro suo Remedia Amoris eosdem quattuor poetas maximos elegiographos Romanos agnoscit (Rem. Am. 763–6). Idem in Tristium libro quarto scripsit:
Latitudo geographica
Locus in superficie terrae determinatur coordinatis geographicis quae sunt latitudo et longitudo geographica. Haec locandi methodus iam apud Claudium Ptolemaeum invenitur.
Oglethorpe (comitatus)
Oglethorpe  (Anglice:  Oglethorpe County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 12635 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Lexington, die 19 Decembris 1793 conditus est.
Catoosa Comitatus
Catoosa Comitatus (Anglice:  Catoosa County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae  53282 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Ringgold, die 5 Decembris 1853 conditus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (3.5 %) loquitur.
Franciscus Sassetti
Franciscus Sassetti fuit illustris argentarius Florentinus, qui operam suam Cosimo Medices et filiis eius dedit. Rerum gestarum scriptores putant Sassetti magnam partem in ruina argentariae Medicum egit.
Gulielmus Camdenus
Gulielmus Camdenus (Anglice: William Camden; natus Londinii die 2 Maii anno 1551; mortuus in Chislehurst Surregiae 9 Novembris 1623) fuit rerum gestarum scriptor et antiquarius Anglus.
Vita
Puer litteris studiit Londinii, apud Hospitium Christi et scholam ecclesiae cathedralis Sancto Paulo dedicatae, adulescens Oxoniae, in collegio qui aedes Christi vocatur; iuvenis denique locum intravit magistri inferioris vel hypodidasculi inter scholasticos abbatiae Sancti Petri Westmonasteriensis. Quo loco duodeviginti annos instruxit, necnon institutionem linguae Graecae valde collaudatam scripsit. Tum denique honore magistri principalis tandem functus, sed breviter tantum, inter fetiales (vulgo heraldos) adscriptus est. Biduum officium fetiale quod ab oppido illo septentrionali Richmond nominatur exsecutus, regulus armorum creatus est; data est provincia meridionalis regni Angliae (Clarencellorum vocitata), quam rexit usque ad mortem.
Petrus Verri
Pietro Verri, (Mediolani nobili loco die 12 Decembris 1728 natus; ibidem die 28 Iunii 1797 mortuus), fuit illustris philosophus, oeconomicus et rerum gestarum scriptor Italicus saeculo XVIII.
Curiositas
Putatur praeclarum scriptorem Alexander Manzoni filium non patris officialis Petri Manzoni sed Ioannis Verri, fratris Petri Verri, fuisse.
Mitchell (comitatus Georgiae)
Mitchell  (Anglice:  Mitchell County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 23932 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Camilla, die 21 Decembris 1857 conditus est.
Index Asteroidum 127001-128000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 127001 ad 128000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Leo Frapié
Leo Frapié (Lutetiae natus die 27 Ianuarii 1863; mortuus 29 Septembris 1949) fuit scriptor Francicus. Anno 1904 operis La Maternelle gratia Praemium Goncourt accepit.
Osismii
Osismii fuerunt populus Galliae antiquae stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes, ad extremitatem regionis Armoricae habitantes. A tempore belli Gallici a Caesare annis fere 58-51 a.C.n. gesti, Osismii sicut populi vicini sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Osismiorum in provincia Gallia Lugdunensi constituerunt, urbe capitali Vorgio.
Canis Minor (constellatio)
Canis Minor est constellatio, in mythologia Romana alter Orionis canis reputata. Hoc sidus est una ex 88 sideribus hodiernis, parva constellatio septentrionalis hemisphaerae. Iam saeculo II aderat in indice 48 siderum creatorum a Ptolemaeo. Dicitur canem sequentem Orionem formare.
Propria
Canis minor est parva constellatio praecipue duarum stellarum: Procyonis (α Canis Minoris, magnitudinis apparentis 0.40) et Gomeisae (β Canis Minoris, 2.89). Duodecim aliae constellationis stellae, quae oculo nudo possunt videri, quartam magnitudinem non antecedunt.
Procyon (α Canis Minoris)
Procyon (α Canis Minoris), splendidissima stella constellationis, est septima stella splendidissima caeli nocturni. Proximitate valet: distat 11.40 spatia lucis annuae ab nostro Sole; est etiam tertia decima stella proxima. Procyon est subgigas flava e classe spectrali F5 IV-V, prope 7iens lucidior quam Sol. Est etiam stella binaria.
Aliae stellae
Secunda constellationis stella est Gomeisa (β Canis Minoris), cuius nomen venit ex expressione Arabica quae significat 'quod plangit'. Distat 170 spatia lucis annuae, et magnitudine apparenti 2.89 lucet; est stella caerula-candida quae in ipsa vertit.
γ Canis Minoris est binaria spectroscopica. 14 Canis Minoris est stella triplex.
U Canis Minoris est variabilis generis Mirae. Magnitudo inter 7.3 et 11.0 intra spatium 338 dierum variat.
Tabula principalis
Numeri veniunt ex datis quae satelles Hipparcos metitur Hipparchos catalogue: query form apud archive.ast.cam.ac.uk.
Alphonsus de Lamartine
In primis Secundae Rei Publicae diebus administrationi ad interim de facto praefuit. Die 25 Februarii 1848 Parisiorum vexillum rubrum proponentium turbae suasit ut Francia nullum vexillum nisi tripartitum caeruleum, album et rubrum habere posset.
Canis Minor (constellatio)
Nebulae
Cum haec constellatio parva sit, habet nullam rem caeli profundi magnitudine 10 inferiori. Designari possunt galaxiae NGC 2350 et NGC 2538, magnitudine superiori quam 14.
Alphonsus de Lamartine
Vita
Filius nobilis pauperis cuiusdam iam in schola iesuitarum Bellicii somniator religiosis inflammatus erat. Cum diu in Italia versatus esset, legionem regiam novam intravit; id servitium finitum est anno 1814 post tempus Dierum centum quod dicitur. Tunc itinera et oblectamina alternabantur, quae scriptor in opere »Méditations poétiques« (1820) nugans reddidit. Ibi poeta plus minusve bene affectus pathos et rhetoricam levem miscet. Legatus factus est Florentiae, ubi in matrimonium duxit Mariam Annam Birch, mulierem Anglicam iuvenem atque divitem. Postea legatus creatus est in Tuscia. Anno 1823 vulgatum est opus »Nouvelles méditations« cum poematibus gravissimis: »La mort de Socrate« et »Dernier chant de Child-Harold« (1825). Ob sententiam unam de Italia maleficam, quae in altero poemate legi potest, ad certamen singulare cum tribuno militum Gabrieli Pepe coactus in querela graviter vulneratus est. Postquam vulgata sunt opuscula »Chant du sacre« (in coronationem Caroli X, 1825) et »Harmonies poétiques et religieuses« (1830; ubi laudes religiosae pullullant), Alphonsus de Lamartine anno 1829 in Academiam Francicam cooptatus est.
Inde a rebus novis anni 1830 magis magisque in politica versabatur; post iter anno 1832 in Orientem, ubi luxuriis fruebatur, senator anno 1834 electus est. Anno 1835 de isto itinere opus »Voyage en Orient« edidit, cui valor scientificus omnino abest. Poesis optima esse videtur »Jocelyn« (1836), idyllicum amoenissimum parochi cuiusdam rustici pugillaribus depromptum (ut fertur...) Multo peius est poema hoc »La chute d'un ange« (1838), ubi modum in malum scribendi genus Georgii Byron imitabatur. Item opusculum »Recueillements poétiques« (1839), ubi musa pro politicis pugnaret, male evenit. Proh dolor ei deeerant sensus praxeos, qui homini politico vero convenirent. Immo, sibimetipsi mixtura e diversis ideis politicis confaciebat neque religio a politica retinenda esse putavit. Se democratiae fautorem conservatorem esse dixit pugnaturum pro monarchia constitutione firmata et libertatibus modernis praedita.
Canis Minor (constellatio)
Historia
Stella Procyon sic a antiquis Graecis appellata est nam oriebatur ante Sirium, lucidissimam maioris Canis stellam, sed constellatio tempore Romanorum antiquorum solum fuit imago minoris canis venationis Orionis.
Alphonsus de Lamartine
Vita
Isclae pepigit anno 1847 octo in tomis opus »Histoire des Girondins« quod eius visionem mundi politici optime effingebat; rerum novarum heroes cum sanctorum aureola circumdantur veritate historica neglecta. Ministerium, quod Ludovicus Philippus ei oblatum erat, non accepit tempora revolutionaria praevidens. Res novae Francicae anno 1848 ab Alphonso de Lamartine diu exoptatae res maximi momenti in vita fuisse videntur. Partes, quas egit agebatque, anno 1848 in libro »Trois mois an pouvoir« multis verbis ostendit. In aggrediendo Francisco Guizot particeps fuit necnon in Motione epularum, quae dicitur. Die 24 Februarii membrum gubernii ad tempus nominatus denique minister rerum externarum creatus est.
Gravitudo
Gloria de re publica creanda penes eum semper manebit, qui sine dubio tunc vir Franciscus notissimus fuit. Manifestum eius die 6 Martii scriptum etiam egregium est et die 4 Martii, quo novum parlamentum apertum est, triumphum agere potuit. Praesidem gubernii autem esse recusavit et velociter auctoritas eius in politicis decrescebat. Re publica die 2 Decembris 1851 eversa scaenam politicam fugit.
Liber iam 1849 editus cui titulus »Histoire de la révolution de 1848« istarum actionum praesentatio est, quae autem unam tantum partem spectat. Commentarii praetitulati »Raphael, pages de la vingtième année« (1849) et eorum continuatio »Nouvelles confidences« (1851) sincere errores iuveniles describunt sed dulcedo voluptuosa, qua res odiosae narrantur, fastidium affert. Econtra casus »Graziella«, qui postea aliis rebus absolutus editus est, lectorem laetificat.
Opus »Histoire de la Restauration« (1851) scriptum est crumina aegrotante. Quaestus studio pecuniam amiserat, quam postea libris scribendis facere coactus est. Itaque permulta in seriebus fabricavit: 1850 editur poema dramaticum »Toussaint Louverture«; 1851: »Geneviève, mémoires d'une servante«; 1852: »Graziella;« 1853: »Les Visions«, historia quaedam de anima humana; 1854. »Histoire des Constituants« et »Histoire de la Turquie«; 1855: »Histoire de la Russie«; annis 1856–59 opus ignorantia plenum »Cours familier de littérature«. Attamen pecuniam debitam omnem solvere non quivit et aes alienum refaciebatur. Publice homines invitabantur, ut ei auxilio venirent, immo ipse sine pudore pecuniam sibi petebat. Denique anno 1867 emeritorium ei concessum est. Anno 1886 Lutetiae (Passy) ei statua erecta est.
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 12. Lipsiae 1908, p. 70-71 (hic in interreti)
Nexus externi
🇬🇷
Argentum
Argentum est elementum chemicum metallicum transitionis cui sunt symbolum chemicum Ag (ex radice Indo-Europaea *arg- 'canus, fulgens') et numerus atomicus 47. Id est inlustre metallum transitionis, molle et album, quod maximam omnium elementorum conductivitatem electricam et maximam omnium metallorum conductivitatem thermalem habet. Naturá fit in statu puro liberoque (ut argentum nativum), ut ligatio metallica cum auro aliisque metallis, et in mineralibus sicut argentites et chlorargyrites. Plurimum argenti ex purgatione auri, cupri, plumbi, zinci nascitur.
Argentum metallum pretiosum diu aestimatur, et ad efficienda ornamenta, gemmas, utensilia sumptuosa (ergo nomen argentum pro vasis cenandi), et nummos adhibetur. Metallum argenteum hodie in contactibus et conductoribus electricis, speculis, et catalysi reactionum chemicarum adhibetur. Eius composita in pellicula photographica adhibentur, et dilutae nitrati argenti solutiones et alia composita argenti ut disinfectants et microbiocida adhibentur. Cum autem antibioticae in eius locum pro multis in medicina usibus antimicrobialibus substitutae sunt, investigationes in potentiales clinicas persistunt.
Cum argentum in aere oxygenico exponitur res aeruginis similis in superficie metalli apparet. Densitas est 10.53 g/cm³.
Proprietates
Argentum est ductile et malleabile (auro aliquantulum durius) metallum rei nummariae monovalens, clarissime albo nitore metallico praeditum, quod maiorem poliendi gradum accipere potest. Ei est maxima omnium metallorum conductivitas electrica, altior etiam cupro, sed pro usu generali in loco cupri pro rationibus electricis id est nimius carum. Contra hoc, 13,540 tonnae in electromagnetibus ad locupletandum uranium per secundum bellum mundanum (praecipue ob bellicam cupri egestatem) adhibebantur. Exceptio huic fit in ingeniaria frequentiarum radiophonicarum, praecipue in frequentiis VHF et altioribus, ubi argento inductio late adhibetur.
Officina veli Offermann
Officina veli Offermann (Theodisce: de:Tuchmacherhof Offermann) fuit officina orichalci et officina veli in urbe Stolberg.
Officina orichalci in saeculo 17 aedificabatur. Anno 1760 Johannus Paulus Offermann aedificium emisit et officina veli condidit. Hic plus 60 anni laboravit.
Hodie aedificium est domicilium in urbe Stolberg.
Leonidas I
Leonidas (Graece Λεωνίδας 'Leonis filius') (Spartae 521 a.C.n.—Thermopylis 480 a.C.n.) fuit decimus septimus rex Spartanus e stirpe Agiadum, qui ab anno 490 a.C.n. usque ad annum 480 a.C.n. regnavit. Filius fuit Anaxandridae II, et Cleomeni I semifratri successit. Illustrem eum fecit pugna ad "portas calidas" (Pugna ad Thermopylas (480 a.C.n.)), quo proelio necatus est postquam in angustiis cum trecentis delectis hoplitis Lacedaemoniis diu ab introitu in Graeciam totum exercitum Persarum regis Xerxis prohibuit. Tandem ob proditorem qui Persis occultam semitam per montem Oetam ostendit circumventus multitudine est.
De gente
Leonidas fuit filius regis Anaxandridae et primae eius uxorisː ex omnibus filiis regis tertius natu erat, e filiis primae uxoris secundus (maior natu erat Dorieus, minor Cleombrotus). Cum obiit Anxandridas Cleomenes e secunda quidem uxore natus sed omnium filiorum maximus natu et Dorieus primus e filiis primae uxoris de successione contenderunt. Spartani Cleomenem praeverterunt quia maior natu erat; Dorieus itaque preregre profectus est ubi brevi periit. Cleomeni vero sine maribus liberis mortuo successit Leonidas. Cui anno 480 successit filius Pleistarchos adhuc puer, quem uxor Gorgo, Cleomenis regis filia, Leonidae pepererat. Eius tutela primo fratri Cleombroto mandata est qui exercitui isthmum Peloponnesiacum munienti anno 480 a.C.n. praeerat et anno proximo obiit; quo mortuo Pausanias, Cleombroti filius,  cuius posteri regnaturi erant,  tutor regis factus est.
De monumento
Quadraginta post annos ossa Leonidae e Thermopylis Spartam a rege Pausania reportata sunt et non procul a theatro monumentum in eius honorem erectum est ubi quotannis orationes habebantur et certamen fiebat. In ipsis Thermopylis leo marmoreus in eius honorem positus erat.
Pellicula
Pellicula 300 de illius vita et historia commilitonum mythistorice narrat.
Publius Trebonius
Publius Trebonius (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 53 mense Octobri consul suffectus creatus est.
Rosalia Panormitana
Sancta Rosalia (in dialecto Siciliae la Santuzza appellata) erat virgo et eremita in monte Peregrino prope Panormum (nata circa annum 1130, mortua die 4 Septembris anno 1156 - indicia tamen sunt ficticia!). In Ecclesia Catholica Romana sancta habetur.
De vita
Fontes, qui a tempore sanctae repetunt, non exstant, omnes vitae post translationem reliquiarum conscriptae sunt, ut in processu canonizationis proponerentur. Quo die vel anno sancta nata aut mortua sit, nescitur. Narratio notissima vult Rosaliam filiam comitis Sinibaldi ex muliere Quisquina in Sicilia fuisse; iam adulescentem vitam Deo vovisse; post seditionem Normannorum contra regem patre capitis damnato anno 1160 Rosaliam recessum montis Peregrini petivisse, ubi sex annis post mortua esset. Aliae narrationes alia documentis aut inscriptionibus ficticiis confisae referunt.
In Iconographia Rosalia interdum monialis Graeca demonstratur. In icon saeculi 13, quae nunc in museo dioecesano Panormitano asservatur, sancta Oliva, pristina Panormi patrona, a sancta Rosalia, Elija et Venera comitata picta est.
De veneratione sanctae Rosaliae
Duo eremitae cultui sanctae Rosaliae anno 1625 denuo animam infuderunt. Se sanctam in somnis vidisse rettulerunt, quae, ubi reliquiae essent, sibi indicavisset. Corpus nulla tabe affecta rosis coronatum inventum esse. Translatio corporis Panormum in finem pestilentiae incidit, quamobrem sancta contra pestilentiam invocatur. Corpus sanctae in ecclesia cathedrali Panormitana oculis fidelium oblatum, secessus in monte Peregrino sanctuarium (sanctuarium Sanctae Rosaliae) factus est. Dies memoriales sunt 4 Septembris et in Sicilia etiam 15 Iulii (dies translationis). In festo sanctae Rosaliae Panormi arca reliquiaria exponitur, in viis processiones et spectacula pyrotechnica fiunt.
Nuraghe
Nuraghe (Italiane, [nuˈraːɡe]; Sarde nuraghe, [nuˈɾaɣe]) est turres olim a Sardiniae populo prisco Sardis in omni insula erecti. Aedificatio quae circa ab anno 1 900 a.C.n. usque ad 730 a.C.n. duravit, plus quam 10 000 facti esse aestimatur dum circa 7 000 etiamnunc sunt. In architectura conica ex petris magnis formabantur ubi intra aut paucia aut pluria sola cum scalis labyrinthicis videmus. Functus Nuraghe in incerto sunt, sed turres genus certum templi, domicilia plebi vel rectoribus, sive munimenta fuerint. Ei sunt qui in cacuminibus collium siti sunt ibi vias custodire licet.
Nuraghe sunt pars UNESCO et symbolum et antiquitas culturalis Sardiniae. Cum numero magno circa 7 000 et functibus insolutis status arcanus acceperunt.
Lingua Sarda
Lingua Sarda est lingua romanica, quam Sardi in insula Sardiniae loquuntur. Maxime omnium linguarum romanicarum sonos antiquos latinos conservavisse putatur.
Varietates
A linguistis in duas dialectos praecipue divisa est:
Gallurensis est dialectus corsa, aligherensis est catalana, itaque non sunt sardae dialecti. Nugorensis sermo urbis Nugoris (Nugoro) est, affinis sermoni Logudorensi.
Stephanus Carell
Stephanus Carell (natus Concordiae in Massachusetta die 16 Augusti 1962) est actor et comicus Americanus. Electus est "Facetissimus Americanus" ("America's funniest man") in Life ephemeride.
Patricius Rambaud
Patricius Rambaud  (Lutetiae natus die 21 Aprilis 1946) est scriptor  Francicus. Anno 1997 operis  La bataille gratia Praemium Goncourt accepit. Anno 2008 Rambaud in Academiam Goncourt cooptatus est.
Camellia sinensis
Camellia sinensis est species plantarum florentium familiae Theacearum. Ex eius floribus foliisque paratur thea.
Haec planta in Taprobane, Serica, Kenia, Indonesia, Malaesia, India, Turcia plerumque colitur.
Britanniarum Regnum, Russia, Pakistania, Civitates Foederatae Americae, et civitates Arabicae emunt permultam theam.
Quintus Caecina Primus
Quintus Caecina Primus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 53 consul suffectus creatus est.
Renatus Maran
Renatus Maran  (natus Oppidi Francici, Martinica die 8 Novembris 1887; mortuus die 9 Maii 1960) fuit scriptor   Francicus oriundus e Guiana. Anno 1921 operis  Batouala  gratia Praemium Goncourt accepit.
Resania
Resania (Russice Рязань, tr. Rjazan' ) est urbs Russiae, caput regionis Resaniensis, ad flumen Occam sita. Circa 538 milia incolarum habet.
Resania est valens sedes industriae, commercii, commeatus atque scientiae et culturae. Multas officinas, instituta educationis, musea, theatra, monumenta historica architecturae habet.
Historia
Urbs, anno 1095 condita, initio "Pereaslavia Resaniensis" (Russice Переяславль-Рязанский, tr. Perejaslavl'-Rjazanskij) nominabatur. Ab anno 1129 ad ducatum Resaniensem pertinens, extremo saeculo tredecimo initioque saeculi quattuordecimi gradatim caput ducatus illius facta, metropolis eius prisca, Resania Vetus, anno 1237 enim a Mongolo-Tataris deleta. Anno 1521, ducatus Resaniensis a Moscovia adiunctus est. Pereaslavia Resaniensis, ab anno 1708 ad gubernium Moscuense Russiae pertinens, sedes administrativa districtus et ab anno 1719 etiam provinciae gubernii illius fuit. Anno 1778 urbs, quae anno illo nomen Resaniae officiale obtinuit (quum hoc nomine iam a saeculo sedecimo commune appellabatur), metropolis gubernii Resaniensis (praefecturae Resaniensis annis ab 1778 ad 1796) Imperii Russici facta est. Gubernio Resaniensi anno 1929 abolito, Resania nonnullos annos sedes administrativa districtus in regione Moscuensi erat, ab anno 1937 autem regionis Resaniensis metropolis est.
Palladius Rutilius Taurus Aemilianus
Palladius Rutilius Taurus Aemilianus vir illustris (communiter Palladius) fuit scriptor de re rustica Romanus. Saeculo IV adscribitur sed de vita eius fere nihil scimus. Opera tria eo attribuuntur, scilicet:
Familia
Filius eius forsitan Flavius Caesarius erat, consul anni 397.
Ioannes Leslie
Ioannes Leslie (natus die 29 Septembris 1527 in oppido Kingussie Invernessensis; mortuus die 31 Maii 1596 in Guirtenburg prope Bruxellas), alumnus Collegii Regii Aberdonensis et universitatum Pictaviensis, Tolosanae et Parisiensis, fuit presbyter qui Mariae Stuartae gratia episcopus Catholicus Scoticus creatus est. Conspirationi contra reginam Elizabetham I interfuit et postquam comprehensus est e Scotia effugere potuit et Romae exsul vixit. Ibi anno 1578 Scotiae historiam edidit.
Adimantus Androsthenis filius
Adimantus Androsthenis filius (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit Demetrii Poliorcetae sectator. Templum Aphroditae Philae ad honorem partim deae Veneris, partim autem Philae Demetrii uxoris in demo Atheniensi Thriis dicare suasit. Adimantus inter praesides Consociationis Corinthianae (anno 302 a.C.n. iussu Demetrii redivivae) numeratus est. Adimantus fuit etiam testamenti Theophrasti philosophi exsecutor.
Matthaeus Gil
Matthaeus Gil Rodríguez (natus die 23 Septembris 1972 in Las Palmas in Canariis Insulis, Hispania) est scriptor fabularum scaenicarum et moderator cinematographicus.
Publius Calvisius Ruso (consul 53)
Publius Calvisius Ruso (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 53 consul suffectus creatus est. Filii eius Publius Calvisius Ruso, consul suffectus anni 79 et Publius Calvisius Ruso Iulius Frontinus, qui eodem magistratu anno 84, fungebatur.
Santones
Santones fuerunt antiquus populus Gallicus stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes. A tempore belli Gallici a Caesare annis fere a 58 ad 51 a.C.n. gesti, populus vicinus sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Santonum in Aquitania constituerunt, urbe capitali Mediolano Santonum. Saeculo fere quatro p.C.n., dioecesis Santonensis ecclesiae Christianae constituta est, eisdem fere limitibus quibus civitas Gallica, Mediolano Santonum sede episcopali.
Adrastus (Antigoni miles)
Adrastus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit inter annos 323 et 301 a.C.n. huius regis seu miles seu sectator; de terris ab eo et a Pytheo Lydo iuxta Sardibus possessis in "inscriptione Mnesimachi" legimus.
Henricus Béraud
Henricus Béraud (Lugduni natus die 21 Septembris 1885; mortuus in Saint-Clément-des-Baleines die 24 Octobris 1958) fuit scriptor et diurnarius Francicus. Anno 1922 operis Le vitriol de la lune et Le martyre de l'obèse gratia Praemium Goncourt accepit.
Petrus Sellers
Petrus Sellers, vulgo Peter sed nomine nativo Richard Henry Sellers (natus die 8 Septembris 1925 in vico Southsea Portus Ostium; Londinii mortuus die 24 Iulii 1980) fuit histrio comicus Anglicus. Adfuit multis pelliculis comicis a decenio sexto saeculi vigesimi. Pellicula praeclara eius fuit The Pink Panther, in qua partes egit Inspectoris Clouseau.
Theaceae
Theaceae sunt familia plantarum florentium lignearum ordinis Ericalium, in tropicis, et subtropicis endemicarum.
Inter Theaceas maximi momenti sunt Camellia sinensis et Camellia japonica.
De insitione (Palladius)
De insitione est carmen elegiacum didacticum de insitione, Latine scriptum a Palladio Rutilio Tauro Aemiliano, fortasse saeculo IV (sed de aetate Palladii fere nihil scimus). A J. C. Schmitt hoc carmen ut librum quartum decimum Operis agriculturae Palladii ordinatur.
Aminus Maalouf
Aminus Maalouf (vulgo Amin Maalouf, Arabice scriptum أمين معلوف), Beryti in Libano die 25 Februarii 1949 natus et Universitatis Sancti Iosephi eiusdem urbis alumnus, est scriptor Francogallicus. Anno 1993 operis  Alabama Song  gratia Praemium Goncourt accepit. Anno 2011 in Academiam Francicam cooptatus est.
Longitudo geographica
Longitudo geographica, sive gradus longitudinis λ est in superficie terrae una ex duobus coordinatis geographicis. Longitudo geographica est angelum inter meridianum super quo quisdam locus iacet et meridianum ut dicitur primarium, qui meridianus primarius ex omnibus meridianis est ille qui per definitionem Grenovicum in Anglia situm transcurrit.
Puncta eiusdem longitudinis ergo omnia in uno meridiano iacent. Meridianus primarius habet longitudinem nullam. E contraria parte ii telluris loci sunt maximae longitudinis, quorum longitudo est 180 gradus. Quia ii loci e regione exadversum primarium meridianum iacent, hi 180 gradus habent et orientales et occidentales. Alioquin meridiani dimidii ab orientali parte orientalibus gradibus indicantur,ab occidentali occidentalibus.
Locus in superficie terrae determinatur coordinatis geographicis, quae sunt latitudo et longitudo geographica. Haec locandi methodus iam apud Claudium Ptolemaeum invenitur.
Ernestus Perochon
Ernestus Perochon (natus in Courlay die 24 Februarii 1885; mortuus in Niort die 10 Februarii 1942) fuit scriptor Francicus. Anno 1920 operis  Nêne  gratia Praemium Goncourt accepit.
Lectiones antiquae (Rhodiginus)
Lectiones antiquae est opus frequentissime citatum Ludovici Caelii Rhodigini quod in libros sedecim divisum Venetiis anno 1516, Ioanne Grolierio aliisque dicatum, edidit Aldus Manutius, sed titulo indistincto Sicuti antiquarum lectionum commentarios concinnarat olim Vindex Ceselius, ita nunc eosdem per incuriam interceptos reparavit Ludovicus Coelius Rhodiginus ... . Editio leviter recensa divulgata est Lutetiae in officina Badii Ascensii et Basileae in officina Frobeniana anno 1517 titulo Lectionum antiquarum libri xvi. Post auctoris mortem anno 1542 idem opus tertia plus parte auctum, a nepote Camillo Ricchieri et G. M. Goretti recensum, ibidem prodit sub titulo Lectionum antiquarum libri xxx.
Hoc opus florilegium locupletissimum praebet textuum Latino Graecoque sermonibus scriptorum. A principio dicitur Erasmum iratum esse ob plagiarismum Adagiorum suorum, postea autem Rhodigini utilitatem et eruditionem agnovisse.
Ioannes Epstein
Jean Epstein fuit studiosus cinematographiae et moderator cinematographicus Polonicus et Francicus.
Agesilaus (legatus)
Agesilaus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit anno 315 a.C.n. huius regis legatus, in insulam Cyprum missus. Reges urbium Cypriarum suadere tentavit ut a Ptolemaeo se dividerent et cum Antigono iungerent. Suasit, ut videtur, Pumathionem Citiensem, Praxippum Lapethensem, Stasioecum Mariensem, Androclem Amathuntium regique Ceryniae, cuius nomen non traditur.
Henricus Weixelbraun
Henricus Carolus Weixelbraun (Germanice, Heinz Weixelbraun, natus Spittal an der Drau, in Carinthiae, Austria, die 19 Maii 1963) est histrio televisificus atque theatralis Austriacus. Labora pro cinema, theātri et televisionem. Weixelbraun propter pelliculam televisivam "Kommissar Rex" (It. Il Commissario Rex) notus est, ubi pars Inspector Christianus Böck eget.
Rhoegus
Rhoegus (litteris Graecis Ῥοίγος) saeculo III a.C.n. ineunte rex Odrysarum fuisse censetur. Nummi nomine Ῥοίγου incusi, typis eo aevo communibus (obverso caput Alexandri Magni; reverso eques) perpauci servantur. Inter picturas murales in reperto, medio saeculo IV a.C.n. deposito, inscriptio informalis inventa est verbis Κοζιμασης ἐζωγράφησεν. Ροιγος Σευθου "Cozimases pinxit: Rhoegus Seuthi filius". Quae verba, fortasse Rhoego regente exarata, hunc filium fuisse refert regis Thracici Seuthi III, qui anno circiter 300 a.C.n. mortuus erit, filiis multis relictis. Si re vera Rhoegus inter fratres patre mortuo regnavit, incursionem Celtarum Galatarum anno 281 a.C.n. factam expertus erit a quibus urbs capitalis Seuthopolis destructa est.
In inscriptione Graeca Delphis anno 276/275 a.C.n. posita Κότυς Ῥαίζδου Θραικῶν βασιλεὺς "Cotys Rhaezdi filius Thracum rex" se proclamat. A nonnullis igitur successio regum Thracicorum "Seuthes III > Rhoegus=Rhaezdus > Cotys III" accipitur, sed an saeculo III a.C.n. regnum Thracicum singulum permaneret, an Rhoegus nummorum Thracicorum Rhaezdusque inscriptionis Delphicae idem essent, res incertae sunt.
Biographia
Pater et avus Rhoegi pugnaverunt bellum indipendentiae Thraciae contra Macedones et partiliter indipendentia Odrysarum capta est, mortuo Lysimacho Macedone, sed rex Ptolemaeus Ceraunus bellum renovavit et avi Rhoegi pugnaverunt iterum contra Macedones. Rhoegus rerum potitus est circa 290 a.C.n. et primum regnavit cum Coty II. Anno 281 a.C.n. Seuthopolis capta et destructa a Galatis est atque Cotys occisus est. Post bellum Galaticum Rhoegus solum gubernavit regiones ipsarum Odrysarum. Nescimus annum suae mortis sed 270 a.C.n. Cotys III Rhoego successit in regnum.
Fortuna
Commissio onomastica Bulgarica, in Antarctica laborans, nomina historica Bulgaro-anglica imposuerunt cretae Roygos Ridge ad honorum Rhoegi, culminis Sevtopolis Peak ad memoriam urbis antiquae capitalis.
Dahlia
Dahlia est plantarum perennium fruticosarum, tuberosarum, et speciosarum familiae Asteracearum genus, in Mexico, Media America, et Columbia endemicum. Sunt saltem triginta et sex species. Genus ex Andrea Dahl botanista Suecio saeculi duodevicensimi appellatur. Linguá autem Theodiscá, planta per plurimum saeculi undevicensimi appellabatur Georgia vel Georgina, ex Ioanne Gottlieb Georgio, naturalista Petropolis Russiae.
Lucianus Fabre
Lucianus Fabre (natus in Pampelonne die 14 Februarii 1863; mortuus anno 1952), machinator, fuit scriptor Francicus. Anno 1923 operis  Rabevel ou Le mal des ardents  gratia Praemium Goncourt accepit.
Dahlia
Nexus externi
Dahlia
Ioannes Delfino
Ioannes Delfino   fuit Reipublicae Venetae  Dux a die  13 Augusti 1356 usque ad mortem.
Final Fantasy VI
Final Fantasy VI (Phantasia Finalis VI) est sextus ludus electronicus in serie Final Fantasy creata a Quadrato Enice. Prius in America Septentrionali vocatur nomine Final Fantasy III. Ludus editus est anno 1994 pro Super Nintendo Entertainment System creatus postmodo pro et Playstation et Game Boy Advance. Phantasia Finalis VI quoque non est creata Hironobu Sakaguchi sed magis Yoshinori Kitase et Hiroyuki Ito. Ludus editus multis famis et est significans ludus seriei. Manetur laudatus late fabulae eius et personis fictitiis
Fabula implicat decuriam rebellum quorum appetunt vertere imperium.
Mechanismi Ludi
Similiter priori Phantasiani Finales ludi Phantasia Finalis VI habet quattour modi mechanismi ludi: tabula geographica mundi supri, arena belligera, tabulae geographicae oppidorum et labyrinthorum, arena inventarii. Tabula geographica mundi supri est versio impar mundi fictitii ludi. Facultates advectus sunt Chocobes, aerostata et pede. Hostes sunt passive offensus in campiis ubi means pede. Fabula ludi crescit sciut lusor percurrit per oppida et labyrinthos. Civitates oppidani donabunt consilium utilis et nonnulli civitates habent coponas armamentias. Postmodo in ludo visitans certa oppida faciet inquisitiones. Labyrinthi apparent sciut varietatem arearum includens cavernas, cloacas, silvas et aedificia. Hi labyrinthi habent cistas thesaurias continens apparatus raros illos non sunt praestos in plurimis coponis. Nonnulli labyrinthi insignit aenigmata qua requirunt lusorem dividere personas fictitias in multiplicabilibus partibus.
Arena inventarii est ubi lusor facit decisiones de quibus personis fictitis erunt in parte viatoria, quibus apparatibus tenentur eis et configuratione mechanismorum ludi. Est quoque usus notare puncta experimentana
Duellum
Duellum in Phantasia Finali VI est appositum in inventario. Lusor legit actionem de catalogo optionum quibus includunt Fight (Pugnare), Magic (Magica) et Item (Res). Maximum quattour personarum fictitiarum possunt esse in pugnis. Pugnae in Phantasia Finali VI utuntur systema Active Time Battle (Pugnae Alacris Temporanae) cuius deformatus est a Hiroyuki Ito et insignitus in Final Fantasy IV. Sub systemate omnes personae fictitiae habent regulam illam renovat sese proportione apta ex statistica celeritatis. Ubi regula personae fictitiae est exsaturata lusor potest assignare actionem. In additione super technicis bellatoris commodis omnes personae fictitiae tenent potestates peculiares. Exempli gratia Loce tenet auferre res ab hostibus donec Celes potestas Runic permittit eam arripere plurimas cantiones magas ad suam proximam vicem. Personae fictitiae remunerantur pugnis victoriosis ab punctis experimentanis et pecunia vocatus "gil". Ubi personae fictitiae accipiunt quantitatem certam punctorum experimentanorum suae statisticae augescunt.
Museum Historiae Naturalis Field
Museum Historiae Naturalis Field (Anglice: Field Museum of Natural History) est museum historiae naturalis Sicagi Illinoesiae situm. Museum, anno 1905 constitutum, ex Stanleio Field appellatur. Sedes est in Lake Shore Drive iuxta Lacum Michiganum, pars multiplicis scaenici qui Campus Musei Sicagoensis (Anglice Museum Campus Chicago) designatur. Inter congeries musei sunt plus quam 21 milliones speciminum, quorum solum parva pars umquam exhibetur.
Final Fantasy VI
Duellum
In contrafactione versionibus prioris systematis Pugnae Alacris Temporanae lusor potest legere de omnibus personis fictitiis quibus habent plenam regulam actionis et recipiuntur iussum tamen atqui essens compulsus iubere iussus personae fictitiae cui habuit regulam actionis plenam prime. Aliud elementum novum est potens substitio bellica illa apparet alicubi ubi personae toleratio decrescitur significanter. Adiuncta similia apparent in serotinis ludis Phantasianis Finalibus sub varietate nominum variorum includens Limit Break, Trance et Overdrive.
"Customizatio"
Quamvis modo duae personae incipiunt ludum potestate uti magicam, paene omnes personae possunt noscere uti magicam. Personae possunt apparare magicite (minerale magicum) quam permittit evocandum esperorum quorum huius ludi incarnatio monstrorum evocatorum et permittit personas noscere incantiones magicas. Persona qui mineralis magici apparatum habet puncta adquisitionis magicae post nonnullas pugnas adquirit.
Engelbertus Kaempfer
Engelbertus Kämpfer seu Kaempferus (natus die 16 Septembris 1651 - mortuus in Lieme die 2 Novembris 1716) fuit medicus naturalista, botanista et explorator Germanicus, qui multa de itineribus suis in Persiam et Iaponiam Desimae scripsit. Ante peregrinationem ambassiator Sueciae fuit. Post peregrinationem per Asiam, professor Academiae Lugduno-Batavae factus est.
Laurentius Celsi
Laurentius Celsi  fuit Reipublicae Venetae Dux ab anno   1361  usque ad mortem.
Georgius Conchon
Georgius Conchon  (natus in Saint-Avit die 9 Maii 1925; Lutetiae mortuus die 29 Iulii 1990) fuit scriptor Francicus. Anno 1964 operis  L'État sauvage  gratia Praemium Goncourt accepit.
Titus Aurelius Fulvus (consul 85)
Titus Aurelius Fulvus (nescimus, quando natus sit, mortuus post annum 89) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit.
Cursus honorum
Patria eius Nemausus in Gallia Narbonensi erat, Claudio vel Nerone imperatore in senatum adlectus est. Tum legatus Legioni III Gallicae in Oriente praepositus est. Anno 69 in Moesia Roxolanos vicit et ab Othone ornamenta consularia accepit. Anno 70 consul suffectus creatus est et tum legatus Augusti pro praetore Hispaniam Citeriorem administravit. Anno 85 cum Domitiano imperatore consul II ordinarius fasces tenuit et eo tempore etiam praefectus urbi Romae fuit. Filius eius Titus Aurelius Fulvus, nepos Antoninus Pius imperator erat, quem post mortem filii sui et patris pueri in domo sua educavit.
Marius Grout
Marius Grout  (natus in Fauville-en-Caux die 8 Novembris 1903; mortuus Franciscopoli die 1 Maii 1946) fuit scriptor  Francicus. Anno 1943 operis  Passage de l'homme  gratia Praemium Goncourt accepit.
Secretaria Status (Sancta Sedes)
Secretaria Status est primum et antiquissimum dicasterium curiae romanae, quod curiae ipsi praeest. Praeses Secretariae Status est Cardinalis Secretarius Status, nunc cardinalis Petrus Parolin. Secretaria Status divisa est in duas sectiones:
Secundum constitutionem apostolicam Pastor Bonus officium secretariae status est iuvare:
Palladius
Palladius est:
Alexander (emissarius)
Alexander (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, fuit Demetrii Poliorcetae in obsidione Rhodi emissarius. Ducem mercennariorum Athenagoram Milesium, Rhodiis a Ptolemaeo Aegyptio missum, corrumpere voluit et in urbem per cuniculum ad hoc faciendum intravit, sed ab Athenagora delatus est et in carcere iactus. Demetrius eum, ut a morte salveret, redimere consentivit.
Tresiana
Tresiana (alia nomina: Tresana, Tregjana ) (Italiane: Tresana) est municipium Italiae, circiter 2 100 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm. Incolae Tresianenses appellantur.
Tresiana ad municipiom nomen dat sed vicus princeps atque sedis comunalis Barbarascum est.
Fractiones
Bocco, Bola, Camposopra, Canala, Careggia, Castello, Catizzola, Cavecchia, Ceppino, Cercò, Chiesa, Corneda, Debirotti, Folla, Giovagallo, Groppo, In fondo alla Villa, Lorenzana, Meredo, Nave, Novegigola, Ortigaro, Penolo, Popetto, Preda bianca ("Pietre bianche"), Quercia, Ricco, Serrapiana, Tassanarla, Tavella, Vigonzla, Villa Rosticciola, Villa, Villecchia.
Benacus lacus
Benacus lacus (etiam Gardae lacus, Gardensis lacus , Guardae lacus , Minciadis lacus vocari potest) (Italiane Lago di Garda) est Italiae lacuum maximus: hic Italiae septemtrionalis lacus inter Veronae provinciam in Venetia, Brixiae provinciam in Langobardia et Tridentinam regionem dividitur; Mincius Benaci lacus emissarium est. Sirmio locus saluber est. Acria poma et olivae apud lacum coluntur.
Sarca-Mincius
Sarca-Mincius est systema fluvialis Italiae septentrionalis, quod includit flumen Sarcam (77 km]), lacum Benacum (51,5 km) et flumen Mincium (75 km). Sarca est flumen imissarium Benaci et Mincius emissarium. Systema fluvialis patet 203 km et undecimum italicum flumen in longitudine est.
Vici et loci ad oras Benaci
Ad oras lacus Benaci sunt parvae urbes:
De Sirmione et Benaco laudationis verba inveniri possunt apud Catulli Carmina.