cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Necronomicon
Versio Graeca
Circa annum 950, "Theodorus Philetas" Constantinopolitanus librum "Azif" secreto in linguam Graecam convertit. Manuscriptum Graecum typis mandatum est inter annos 1500 et 1550 in Italia. Huius versionis titulus fuit Necronomicon. Haec versio Graeca ad multa experimenta horribilia excitavit. Quamobrem Patriarcha Michael librum denique interdixit et exemplaria comburi curavit.
Versio Latina
Copia singula adest in bibliotheca Miskatonicensi.
Versio Anglica
Magus aularius doctissimus Ioannes Dee anno 1586 textum in Anglicum convertisse putatur sed haec versio numquam typis mandata est et nihil superest nisi nonnulla fragmenta.
Legianum
Legianum (alia nomina : Legian, -is) (Italiane: Laion; Theodisce: Lajen) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Legianenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Hisaram.
Codex ATC N06DA
Codex ATC N06DA est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso cum substantiis psychoanalepticis et antidementivis, ea sunt Cholinesterasis inhibitores, habent. Hic unus et viginti substantiae perscribuntur:
Per exemplum: N06DA03 Rivastigminum
← ad gradum alteriorem
Berneuil (Vigenna Superior)
Berneuil (Occitanice Bernuèlh ) est commune Francicum 415 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi
Muhairamus
Muhairamus (Arabiceمُحَرَّم Muḥarram) est mensis primus calendarii Islamici et unus inter quattuor menses sacros quo bellum gerere non licet. Solum Ramadanus sacrior est.
Tulna
Inter hortos et topiaria sita Tulna etiam "urbs hortorum" dicitur.
Historia et nomen urbis
Tulna inter veterrimas Austriae urbes numeratur. Sunt, qui nomen "Tulln" a verbo Celtico "alluvionem" significante deducant, quod autem certum non est.
Loco iam ante tempus Imperii Romani habitato primo saeculo medio p.Chr.n. Castra Alae I Commagenorum instructa sunt, quae etiam statio classis Danubii nomine Classis Pannonicae fuerunt. Nomen „Comagenis“, quod in Itinerario Antonini (circa 300), Notitia dignitatum (circa 425), Tabula Peutingeriana (circa 435) et in Eugippii Vita Severini (511) inciditur, forsitan est ablativus loci. Idem Eugippius narrat, Severinum Noricum Comagenis mirabiliter ab hostibus liberavisse, locum autem non iam castra, sed oppidum dicit.
Postquam Odoacer Romanos in Italiam traduci iusserat, pauci Slavi locum habitavisse creduntur; nominis „Comagensis civitas“ ad ultimum anno 791 mentio fit, cum Carolus Magnus ab expeditione contra Avaros revertit.
Nomen "Catulina Castra", quod saepius cum Tulna aequatur, a Wolfgango Lazio (1514-1565) inventa est, fide historica autem carente.
Avaris devictis „extra civitatem“ – forsitan in fundamentis castrorum antiquorum - novum oppidum cum ecclesia conditum est. Anno 859 oppidum „Tullina“ appellatum est, cives autem (forsitan 985 vel 991) „Tullonenses“. In carmine Nibelungorum (saec. 13) Attila, rex populi Hunnorum, Krimhildam in civitate Tulnensi excepit, cuius rei monumentum puteus anno 2005 erectus est.
Tempore Carolingorum Tulna fuit locus iudicii sedesque comitis nomine Ratpot; sub Domo Babenbergensi sedes marchionum quasi comitatus caput facta et locus mercaturae maximi momenti apicem dignitatis adepta est. Rudolphus I, primus Domus Habsburgensis imperator Sacri Romani Imperii, ut Deo grates ageret pro victoria de Ottocaro II, rege Bohemiae, deque liberatione ex vitae discrimine die 31 Augusti 1280 monasterium virginum Dominicanarum condidit.
Castrum Sancti Iohannis (Aemilia-Romania)
Castrum Sancti Iohannis (Italiane: Castel San Giovanni) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Placentina situm.
Tulna
Historia et nomen urbis
Tulna priores partes ascensu Vindobonae atque serie calamitatum (inter quas inundationes, incendia, devastationes bellicas) amisit. Anno 1683 fuit locus, quo copiae Sacri Romani Imperii ad Vindobonam liberandam coactae sunt; a Tulna ad Calvum montem profectae impetum in Turcos fecerunt secundamque obsidionem Viennensem finiverunt.
Saeculo undevicesimo res oeconomicae vehementer efflorescere coeperunt, cum pons Danubii et ferrivia constructa sunt, Tulna novi circuli sedes facta est; saeculo vicesimo res scholas instituendo industriaeque fovendo progressae sunt. Anno 1986 Tulna petivit, ut caput Austriae inferioris fieret, frustra tamen: Cetium electum est.
Jouy-sur-Morin
Jouy-sur-Morin est commune Francicum 2'176 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
5940 Feliksobolev
5940 , olim designationibus 1981 TJ4, 1954 SW, 1986 TK10, et 1986 TX4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5940 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Foyandrum
Foyandrum (alia nomina : Filandres, Filanders, Vilandres) (Italiane: Villandro; Theodisce: Villanders) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Foyandrenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Hisaram.
Magni duces Volodimiriae
Magni duces Volodimiriae fuere duces supremi Rutheniae Septentrio-Orientalis. Index illorum, hic data, periodum a separatione Ducatus Rostoviae et Susdaliae a Kiovia (circa annum 1113) ad annexionem Magni Ducatus Volodimiriae a Ducatu Moscoviae (ad annum 1389).
Valva atrioventricularis sinistra
Valva atrioventricularis sinistra vel valva mitralis vel valva bicuspidalis est una ex quattuor valvis cordis inter atrium sinistrum et ventriculum sinistrum locata. Composita est ex duabus valvulis sive cuspidibus fluxum permittens sinistro ex atrio in ventriculum, at inhibens sanguinis fluxum retrorsum ex ventriculo sinistro in atrium.
Notum est morbos rheumatologicos non raro valvam mitralem damnum infligere.
Stenosis ad valvae inopiam se plene aperiendi spectat. Insufficientia valvae atrioventricularis sinistri ad valvae infirmatem refluxum inhibendi spectat.
Structura valvae
Valva atrioventricularis sinistra in anulo fibroso una cum ceteris valvis cingitur. Chordae tendineae fibrae firmae partes mobiles cum myocardio connectuntur.
Morbi valvae mitralis frequentiores
Mala frequentiora sunt stenosis et insufficientia.
Stenosis valvae mitralis
In plerisque civitatbus causa stenosis mitralis est degenerativa cum calcificatione valvae. In morbi cursu area valvae apertae lente deminuit, et aeger dyspnoem, asthma cardiale cum tussi nocturna, fatigationem contrahat.
Planum Boreum
Planum Boreum est Poli Septentrionalis planum in planeta Marte. Anno 1999, Hubble Telescopium Spatiale capiebat procella cyclonica in regione. Diametrum procellae erat circa 1750 chiliometra et habebat oculum 320 chiliometra diametro.
Lusina
Lusina (alia nomina : Lusena) (Italiane: Luson; Theodisce: Lüsen) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Lusinenses, Lusenenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Hisaram.
Codex ATC N06D
Codex ATC N06D est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso cum substantiis psychoanalepticis et antidementivis habent. Hic duo gradus perscribuntur:
Per exemplum: N06DA Cholinesterasis inhibitores
← ad gradum alteriorem
Georgius Levitan
Georgius Levitan, plenius Georgius Boris filius Levitan, Russice Юрий Борисович Левитан, tr. Jurij Borisovič Levitan, fuit annuntiator radiophonicus atque televisificus Sovieticus. Natus Volodimiriae die 2 Octobris 1914, mortuus 4 Augusti 1983 in vico Bessonovka regionis Belogradensis Russiae, tunc in URSS. Notus est ille locutor denuntionum gravium radiophonicarum Unionis Sovietici tempore magni belli patrii, anno 1980 titulo artificis popularis URSS ornatus.
Catharina Colonna
Filia colonorum eruditiorum, patre e Corsica orto, alumna est universitatis Turonensis ubi iuribus civilibus studuit, insuper Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis et Scholae Nationalis Administrationis. Nuntiatrix facta est anno 1993 iuxta Alanum Juppé ministrum rerum externarum, atque ab 1995 usque in 2004 nuntiatrix iuxta praesidem Iacobum Chirac. In legatione Francica Vasingtoniensi operam dedit, deinde in ministerio rerum externarum Lutetiae in urbe. Legata Franciae iuxta UNESCO ab anno 2008 usque in 2010, iuxta regimen Italicum ab 2014, iuxta Ordinem oeconomicae cooperationi et evolutioni favendis ab 2017, iuxta regnum Britanniarum ab 2019 usque in 2022 missa est.
3982 Kastelʹ
3982 , olim designationibus 1984 JP1, 1930 MF, 1947 NE, 1954 RC, et 1978 TT5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3982 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Soussans
Soussans est commune Francicum 1'555 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Aratus Minor
Aratus Minor (natus circa 250 a.C.n., mortuus post 213 a.C.n.) fuit filius Arati Sicyonii, septies decies Foederis Achaici strategi. Et ipse anno 219/218 a.C.n. strategus confoederationis fuit.
Bello Cleomenico Aratus Sicyonius, cum strategus decimum anno 226 a.C.n. a rege Lacedaemoniorum Cleomene proelio apud Dymen victus esset et societatem Macedonum omnino necessariam haberet, filium  legatum atque mox etiam obsidem ad Antigonum Dosonem misit. Victoria per Macedones parta, Aratus Minor strategiam et ipse anno 219 a.C.n. gessit. Tum vero Foedus Achaicum non iam liberum erat sed regibus Macedonicis subiectum.
Uxorem quam duxerat, Polycratiam nomine, corrupit rex et hospes Philippus V (apud modernos sunt qui putent matrem regis Persei fuisse ).
Anno 214 a.C.n. in Messeniam cum patre venit ubi regem Philippum V spe arcis Ithomae potiundae bellum civile inter partes foventem animadvertit atque ob hoc ipsum maledictis acerbis increpuit. Rem aeque ferre simulavit rex sed anno posteriore Aratus pater obiit, veneno, ut sibi ipse videbatur, iussu Philippi V petitus. Si Plutarcho credimus filius quoque veneficiis ad insaniam ductus est et multa flagitiosa facinora commisit antequam moreretur.
Rivus Magnus Septentrionalis
Provincia Fluvii Magni (Lusitanice Rio Grande do Norte) est civitas regionis Septentrio-Orientalis Brasiliae, cuius caput est Urbs Natalis. Oppidum maximum magnitudine provinciae Mossoró nominatur.
Jouy-le-Châtel
Jouy-le-Châtel est commune Francicum 1'501 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Bezmiliana
Bezmiliana (Hispanice: Rincón de la Victoria) est maritimum oppidum Hispanicum Provinciae Malacae, in regione Baeticae. Numerus incolarum suus est 38 666. Area oppidi est 27.5 chiliometra quadrata. Prope oppidum est urbs Malacae, decem chiliometris procul. In oppido tres fluvii parvii sunt: Totalán, Granadillas, Benagalbón. Oppidum in quattuor vicos incolarum dividitur: Cala del Moral, Rincón de la Victoria, Benagalbón, Torre de Bebagalbón. Bezmiliana est clara quod unum castellum saeculi duodevicensimi habet.
Geographia
Maxima oppidi altitudo est 521 metra supra mare.
Clima
Clima Bezmilianae est clima mediterraneum.
Historia
Bezmiliana a Palaeolithico incolitur. Murum abs circa annum 1000 a.C.n. habet. Hic murus fors gentum Ibericarum est. Circa annum 50 a.C.n., Phoenices hic venierunt et resistunt. Habitaverum prope litus. Post eos Romani venierunt. Hi Romani aedificaverunt oppidum cum muro circum id. Bezmiliana appellaverunt. Post eos, Arabes venierunt et meschitas duas aedificant.
Saeculo quinto decimo, Reges Catholici Bezmilianam expugnaverunt, et totam Granatam. Benagalbón tunc sedem Bezmilianae convertit.
Carolo III regnante, castellum Bezmilianae aedificatum est.
Maria Davis
Maria Davis, Anglice saepius Moll Davis (nata anno circiter 1648; mortua circa annum 1700) fuit actrix theatralis, regis Angliae Caroli II amasia, et mox compositoris musicalis Iacobi Paisible uxor.
Bellac
Bellac (Occitanice Belac ) est commune Francicum 4'211 incolarum (anno 2012) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis)
Iacobus Cleverly
Iacobus Cleverly, vulgo plene James Spencer Cleverly (Lewisham in burgo Londiniensi die 4 Septembris 1969 natus) est politicus Britanniae.
Patre Britanno, matre e Monte Leonino orta, tiro in exercitu Britannico inscriptus est sed propter vulnus decessit: deinde administrationi deversoriorum apud Polytechnicum Londinii Occidentalis studuit. Ab anno 2002 iuxta domos editoriales laboravit. Anno 2007 legatus congressui Londiniensi electus est pro circulo Bexley et Bromley: hic primum prope Borisium Johnson (eo tempore praefecto Londiniensi) operam dabat, titulo "legatus iuvenibus" (youth ambassador) ornatus. Legatus est parlamento Britannico ab anno 2015 pro circulo Braintree. Die 7 Iulii 2022, primo ministro Johnson iam iam abituro, Iacobus Cleverly minister ab eruditione factus est, at, Elisabetha Truss prima ministra nuper creata, minister a rebus externis die 6 Septembris 2022 promotus est.
Index communium praefecturae Vari
Hic est index communium Vari praefecturae Francicae, cui subsunt communia 153 numero.
Muricoidea
Muricoidea sunt superfamilia marinorum molluscorum praedatorum cladi Neogastropodorum classis Gastropodorum. Hac in superfamilia sunt multa animalia familiaria, inter quae genera Busycon, Melongena, Mitra, Murex, Turbinella, et familiae Buccinidae, Columbellidae, Fasciariidae, Harpidae, Marginellidae, Olividae, Volutidae.
Descriptio testae
Testa horum gastropodorum inter se forma graduque ornamenti magnopere variantur. Eis sunt apertura ovalis distinctusque canalis siphonalis.
Familiiae
Familiae intra superfamila Muricoidea sunt:
Nouces-Scouvis
Nouces-Scouvis (alia nomina : Nouces-Scoubes) (Italiane: Naz-Sciaves; Theodisce: Natz-Schabs) sunt oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Noucenses ac Scouvenses appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Hisaram.
Receptorium androgeni
Receptorium androgeni (RA) est receptorium nucleare in viris, ut receptorium progesteroni in feminis, quod iam in cytoplasmate per androgena, ut testosteronum et dihydrotestosteronum stimulatur, deinde in nucleum ponitur (translocatur).
Functio receptoriorum androgenii (et progresteroni) non solum ad motum sexuales sed etiam ad sanitatem structurarum nervalium spectant.
Physiologia
Genum receptorii invenitur apud homines in chromosomate X, ibi in brachio longo (Xq11.2). Geno exona octo (1-8) sunt, productum est proteinum 110 kD, ex 910 aminoacidorum compositum.
Tarlac (urbs)
Urbs Tarlacensis est caput provinciae nominis eiusdem. Anno 2010, multitudo est 318 332 hominum. Praefectus urbis est Gelacio R. Manalang. Condita est anno 1788. Summa religio est Christianismus.
Soussac
Soussac (Gasconice Sossac) est commune Francicum 178 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
3983 Sakiko
3983 , olim designationibus 1984 SX, 1952 FX, 1971 BO, et 1975 EG3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3983 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Civerium aprinum
Civerium aprinum (Francogallice civet de sanglier), scilicet de apro, est ferculum ope civeti confectum, quod ius cum cepis incipit; olim sanguis animalis addebatur, recentius vinum.
Soulignac
Soulignac est commune Francicum 439 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Clagenfurtum
Clagenfurtum (Theodisce: Klagenfurt, Slovenice: Celovec) est urbs et caput Carinthiae et sedes Dioecesis Gurcensis.
Clagenfurti est Collegium Sapientiae et Pietatis. Quotannis certamen litterarum de Praemio pro Ingeborg Bachmann nominato indicitur, quod spectaculum cum aliis Humbertus Fink proposuerat.
Argus (gigas)
In mythologia Graeca Argus vel Argus Panoptes (Graece Ἄργος Πανόπτης) erat gigas cuius caput centum oculis cingebatur. Ob hanc miram vigilantiam regina deorum Iuno eum Ioni nymphae in candidam iuvencam transformatae ut custodem pastoremque adposuit ne maritus Iuppiter eam occulte adire posset. Numquam enim omnes eius oculi somno simul opprimebantur et in omnem regionem uno tempore spectare poterat. Puellae dolores miserans Iuppiter filio Mercurio imperat ut Argum necet. Qui cantu et syringis sono et virga somnifera gigantem consopire potuit cuius caput a collo falce abscidit. Oculi Iunoni dati sunt qui eos ad avis suae pennas ornandas adhibuit. Quae causa fuit cur pavonum caudae velut stellis distinctae sint.
Ad hanc fabulam alludere creditur Hermae epitheton Homericum Ἀργειφόντης, 'Argi necator' nisi fabula e verbo enata est.
Nucleus ventromedialis hypothalami
Munera eius sensum satietatum, ut famum, timoris, activitatis sexualis, gubernationis temperaturae corporis velut alia endocrinea.
Colomannus (Sanctus)
Fontes
Nuntii antiqui de vita Sancti Colomanni inveniuntur apud Thietmarum Merseburgensem in Chronico eius ad annum 1017 et in Passione sancti Cholomanni abbatis Mellicensis Erchenfried († 1163).
Nucleus ventromedialis hypothalami
Anatomia microscopica
Nucleo ventromediali partes quattuor sunt:
Physiologia
Munus nuclei principale ventromedialis est sensum satietatis instituendi. Putatur, ut numerus circadianus ope inditorum a nucleo suprachiasmatico missorum etiam in nucleo ventromediali momentum habeat.
Fames et satietas
Functionem satietas imprimis ad famem spectare constat.
Sexualitas
Functiones nuclei ventrolateralis multipliciter ad motus sexuales humanos et animum adigit. Praeterea dimorphismus sexualis narratum est.
Dimorphismus sexualis
In rattis femininis, per exemplum, nucleus reflexum lordosis (dorsiflexionem rattorum femininorum oestro ineunte facilius facit.
Rattis masculinis receptoria androgeni sunt.
Actinida
Actinida sunt successio 15 elementorum numeris atomicis a 89 usque ad 103. In hac succesione 5f-submembrana effercitur. Omnia actinida radioactiva sunt et spontanee ad leviora elementa (deinde ad plumbum) cadunt. Autem duo elementa (thorium et uranium) in terra ut elementa naturalia sunt, quia isotopos semivita milliardorum annorum habent. Levia actinida producta dissolutionis horum isotoporum sunt. Hoc est ea extincta esse si non iugiter a dissolutione thorii et uranii facta sunt. Elementa transuranica numero atomico plus quam 92 (numerus atomicus uranii) modo facta in reactionibus nuclearibus posse fiunt.
5941 Valencia
5941 , olim designationibus 1982 UQ6, 1972 TZ6, et 1987 WY3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem urbis Valentiae nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5941 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Jouarre
Jouarre est commune Francicum 4'180 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Costellariidae
Costellariidae (Anglice ribbed miters, vexillum miters) sunt familia marinorum molluscorum praedatorum classis gastropodorum quae magnitudine sunt minutae ad mediocrem. Contra nomen Anglicum, principalis testarum mitratarum familia est Mitridae, grex ad Costellariidas arte coniunctus.
Taxinomia
Haec familia olim Vexillidae aliquando appellabatur
Genus Latiromitra, ex familia Ptychatractidis, per investigationem phylogeniae molecularis a Fedosov & Kantor (2010) suscepta, ad Costellariidas arte conexum putatur.
Genera
Genera intra familiam Costellariidas sunt:
Synonyma:
Oecologia
Omnes genera sunt carnivora.
Eberholzen
Eberholzen commune Saxoniae Inferioris in Circulo Hildesiensi est. Ad commune etiam vicus Segeste pertinet.
Historia
Eberholzen anno 1151 nomine Eilbereholthusen primo in actis descriptus est. Ab anno 1974 Eberholzen ad commune generale Sibbesse pertinet.
Soulac-sur-Mer
Soulac-sur-Mer (Gasconice Solac) est commune Francicum 2'531 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Cosmas (presbyter)
Cosmas (floruit saeculo X exeunte) fuit presbyter in Bulgaria et auctor sermonis de haereticis praecipue Bogomilis sub titulo Слово на еретикы препрѣніе ("tractatus contra haereticos") servati. Hoc opus Caesare Petro I iam mortuo compositum est (qui anno 969 obiit) sed Ioanne Exarcho etiam vivente (qui anno circiter 890 natus est, anno obitús incerto). Presbyter Ieremias, qui libros apocryphos vel haereticos scripserit, sive discipulus sive et filius fuit Cosmae.
CNN opera
CNN opera est descriptio Anglica aliquantulum deprecativa cuiuslibet operae hodiernae quae res nuntiatas tractet vel operam classicam de novo efficiat. Nomen litteras CNN (pro Anglico Cable News Network) designat. Inter operas quibus locutio adhibetur sunt:
Jossigny
Jossigny est commune Francicum 642 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Laodice (filia Priami)
Laodice (graece Λαοδίκη, Laodike), est persona mythologiae Graecae. Erat femina nobilis troiana, "pulcherrima e filiabus" Priami et Hecubae. Uxor fuit Helicaonis vel secundum alios Telephi.
Qui post Homerum scripserunt tradunt eam adhuc puellam amasse Acamantem, unum e filiis Thesei, cum legatus venisset Troiam ad Helena m primum repetendam. Ex eo genuit filium, cui nomen Munitus. Pluresque narrant terram dehiscentem illam absorbuisse cum, urbe deleta, Graecos victores fugeret.
Rodengum
Rodengum (alia nomina: Rotungum) (Italiane: Rodengo; Theodisce: Rodeneck) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Rodengenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Hisaram.
Natalia Gavrilița
Natalia Gavrilița (die 21 Septembris 1977 nata) est politica Moldaviae.
Mălăiești in oppido, hodie intra limites Transnistriae iacente, nata est. Iuribus internationalibus politiaeque publicae studens, alumna est universitatum Moldavicae Civicae Chisinoviae in urbe et Harvardianae apud Massachusettenses. In ministeriis Moldavicis ab oeconomia et ab eruditione, sed interdum extra Moldaviam operam dedit, videlicet Oxoniae iuxta Oxford Policy Management, Vasingtoniae apud Global Innovation Fund: a quo munere bis subito demissionem petivit, primum ut ministra vectigalium Moldaviae fiat, denuo ut prima ministra. Illo officio a die 8 Iunii 2019 usque in 14 Novembris tantum functa est (prima ministra Maia Sandu), hoc autem a die 6 Augusti 2021 hodie usque.
Estoria de España
Estoria de España ('Historia Hispaniae') est chronica ab auspicio Alphonsi X et prima historia Hispaniae Hispanice scripta. Historiam narrat ab origine quibus rebus in Bibliis sunt. Etiam est prima chronica Hispanice scripta quae ex lingua Latina non conversa est.
Editiones
Editio a Menéndez Pidal in 96 facta, sub inscriptione Primera Crónica General est fusio duorum manuscriptuum.
Fontes
Fontes ques plus data donat re historia Alfonsis sunt duae chronicae latinae: "Chronicon mundi" (1236), ab Lucas de Tuy scripta, et De rebus Hispaniae (1243), a Rodrigo Jiménez de Rada scripta.
Mahometus wuld Bilāl
Alumnus est iuxta Blida Algerii. Diplomata insuper studiorum commercialium ex institutis MIT-University Dakar in urbe et Business Science Institute Luxemburgense accepit. Minister ab instrumento et habitatione Mauritaniae ab anno 2007 duos annos meruit: plures officinas procurationesque iuxta regimen Mauritaniae inter annos 1991 et 2004 direxit. Denuo sectretarius a consilio primi ministri Ismail Ould Bedde Ould Cheikh Sidiya a mense Februario 2019 operam dedit, atque die 6 Augusti 2020, consilio omni ipsoque primo ministro demissionem petentibus, praeses Mahometus wuld al-Ġazwānī Mahometum wuld Bilāl in officium primi ministri convocavit. Semel et ille demissionem petivit, die 29 Martii 2022, sed statim reconductus est.
Nexus externi
" "Mohamed ould Bilal Messoud: Premier ministre: Biographie" olim apud Agence Mauritanienne d'Information divulgata
Bathy
Bathy:
David Malpass
David Malpass, vulgo plene David Robert Malpass (Petoskey in oppido Michiganiae die 8 Martii 1956 natus), est oeconomus Civitatum Foederatarum et ex die 9 Aprilis 2019 praeses Argentariae mundanae.
Alumnus est Collegii Coloratensis, ubi scientiae physicae, Universitatis Denveriensis, ubi administrationi commercii, Universitatis Georgiopolitanae, ubi oeconomiae inter civitates studuit. Tam apud societates commercii quam iuxta factionem Republicanam operam dedit: oeconomus principalis argentariae Bear Stearns ab anno 1993 usque in 2008 meruit, quo anno haec societas subito defecit, inter primas. Commentationes de rebus oeconomicis apud Forbes et Wall Street Journal nonnumquam edidit. Candidaturas praesidales Georgii W. Bush et praeter alias Donaldi Trump, qui comitiis anni 2016 contendebat, adiuvit. Trump vicissim, iam praeses electus, Davidem Malpass secretarium a rebus internationalibus Thesauri Civitatum Foederatarum anno 2017 promovit, atque anno 2019 ad officium praesidis Argentariae mundanae proposuit.
Lacus subglacialis
Lacus subglacialis est lacus sub glaciario semper conditus. In Antarctica, ubi scuti glaciali altitudo usque ad 4 chm accedere potest, lacus subglaciales circa 150 instrumentis radioelectricis detectoriis inventi sunt. Ad aliquot lacus etiam foramina machinis terebratoriis terebrata sunt. Lacus Antarcticae etiam fluminibus subglacialibus coniungi supponuntur, sed haec flumina nondum certe inventa sunt.
Lacus Antarcticae
Lacus Antarcticae subglaciales maximi vel iam explorati sunt:
aliique.
Bogomilus
Bogomilus, qui floruit Caesare Petro I Bulgariae, fuit sacerdos et religionis Bogomilorum conditor, si verbis Cosmae presbyteri fidem reponimus. Ille enim in opere Слово на еретикы препрѣніе (scilicet "tractatus contra haereticos") originem huius religionis ita enarrat.
Lacus subglacialis
Aqua subglacialis aliis locis
In Europa Iovis satellite et in Encelado Saturni satellite oceani vel maria subglacialia sunt.
In Islandia, ubi montes igniferi glaciario tecti existunt, circa eos haud raro aqua tabescit et quoddam lacui subglaciali simile facit.
Mons Bricti
Mons Bricti (alia nomina: Brictus, Castellum Britti, Mons Brittorum, Mons de Brectis) (Italiane: Montelibretti) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 023 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm.
5942 Denzilrobert
5942 , olim designationibus 1983 AN2, 1978 EV3, 1991 RK38, et 1992 WV2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a B. E. Behymer et Marco S. Marley, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5942 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Jaulnes
Jaulnes est commune Francicum 367 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
22 Novembris
22 Novembris dies 326ª anni est (327ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 39 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem X (decimum) Kalendas Decembres, quod a.d. X Kal. Dec. abbreviatur.
Sillas
Sillas (Gasconice Silhàs) est commune Francicum 106 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Vostok
Vostok est lacus subglacialis Antarcticae, prope ad Vostok stationem situs, de qua nomen habet. Magnitudo lacus circa 15 500 chm2 et altitudo circa 1200 metra est. Sub glaciario circa 4000 metrorum iacet. Lacus Antarcticae maximus esse videtur. Anno 2013 ab expeditione Rossico-Francogallica foramen ad lacum primum terebratum est. Hydrogenophilus thermoluteolus bacterium in lacu inventum est.
Semens
Semens est commune Francicum 196 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Candidus Fuldensis
Candidus Fuldensis, sive Brun Candidus Fuldensis natus inter annum 770 et 780 mortuus est anno 845. Fuit monachus Benedictinus et presbyter in abbatia Fuldensi, poeta scriptorque Latinus atque etiam pictor et illuminator librorum excellebat.
Vita
Puer oblatus a parentibus monasterio Fuldensi traditus ibi monachus et presbyter factus est. Ab abbate Ratgario (802-817), qui praeclarum ingenium iuvenis illius animadverterat, ad curiam Caroli Magni imperatoris missus apud Eginhardum inter alia etiam artem pingendi discebat. Fuldam reversum eum Hrabano Mauro, postquam ille abbas (822) factus est, successisse in scholam monasticam dirigendam quidam viri docti putaverunt. Sed cum ad hanc opinionem confirmandam non aliud documentum attulerint nisi magistri titulum, quo ornetur, haec res in dubio relinquitur. Nam titulus ille non praeceptoribus tantum, sed etiam monachis artem aliquam exercentibus attributum esse videtur. Ipsius autem verbis constat eum postea ad quoddam ministerium exterius administrandum delegatum esse. Ibi eum scholarum quandam exteriorum, quarum nonnullas iussu Karoli magni in locis quibusdam ad coenobium Fuldense pertinentibus institutas esse scimus, rexisse verisimile est.
Opera
Temporibus nostris scientia eius operis litterarii colitur et renovatur in Germania praesertim a viro docto Gereone Becht-Jördens, philologo et historico, qui et editionem vitae Aegil edidit, qua formam pristinam operis illius quodammodo tergemini – nam prosa, metro, picturis eadem narrat – ab editoribus prioribus in partes disiectam redintegravit et multa ad sensum reconditum enucleandum cognoscendumque necessaria adstruxit.
Caulum
Caulum (etiam Cauli) (Italiane: Coli) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Placentina situm.
Historia (Acropolites)
Historia (Graece ) est opus Georgii Acropolitae, saeculo XIII scriptum. Ibi res gestas Byzantinas seu potius Nicaeenses narrat ab anno 1203 usque ad 1261.
Fons Nova
Fons Nova (Italiane: Fonte Nuova) est municipium Italiae, circiter 28 286 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Fontenovenses appellantur.
Vallis Nassicae
Vallis Nassicae (alia nomina : Volnescis, Volnesse,) (Italiane: Funes; Theodisce: Villnöß) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Nassicenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Hisaram.
Savignac-de-l'Isle
Savignac-de-l'Isle est commune Francicum 503 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Stephanus Dabissa
Stephanus Dabissa (lingua Bosniaca: Stjepan Dabiša) fuit secundus Bosniae rex, qui ab anno 1391 usque ad mortem rexit.
3984 Chacos
3984 , olim designationibus 1984 SB6, 1969 VE1, et 1980 PS2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Lex Romana
Quomodo vox legis variis rei publicae Romanae aetatibus definita sit
Iustiniano imperatore in institutionibus (1 tit.2 s4) vox ita definitur: Lex est quod Populus Romanus senatorio magistratu interrogante, veluti consule, constituebat.
3984 Chacos
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3984 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Stephanus Dabissa
Dabissa non legitimus filius filii Stephani I bani Bosniae fuit. Vladislaus, secundus filius Stephani I, aut Ninoslaus, tertius Stephani I filius, fuit Stephani Dabissae pater.
Lex Romana
Quomodo leges aetate rei publicae latae sint
Exinde leges a comitiis centuriatis sanciri, e magistratibus rogantbius nominari mos erat. Ex anno 287 v. Chr. lege Hortensia constitutum est plebiscita legibus aequiparari. Aetate imperiali leges plebiscitaque a senatus consultis et praecipue a constitutionibus gradatim substituta sunt.
Stephanus Dabissa
Stephano Tuartco I mortuo, Stephanus Dabissa novus rex electus est. Is Sigismundo et Mariae, regibus Hungariae, debuit dare partes Dalmatiae et Croatiae quae Stephanus Tuartcus I vicerat.
Lex Romana
Quomodo mos legum ferendarum abolutus sit
Apud Tacitum legimus (Annales iii.25-28) legum frequentiam magnopere auctam esse. Iulius Caesar cum etiam arbitratus esse feratur num legum collationem curari opporteat leges Iulias tulit. Teste quidem Gaio iuris consulto (i.2ff) leges et plebis scita etiam aetate imperatorum retinebantur, exempli gratia lex Visellia, altera lex agraria imperante Caligula nec non lex Claudia de manumissione feminarum (Gaius, i. 157, 171). Nulla autem lex post Nervam imperatorem esse latam in digestibus 47 tit.21 s3 § 1 legimus (cf. Herennium Modestinum).
Stephanus Dabissa
Anno 1394, cum Sigismundus Luxemburgicus, iure uxoris rex Hungariae, in Bosniam venisset, oppidum Dobor appellatum populavit, et Stephanus Dabissa factus est Sigismundi vassallus.
Lex Romana
Quo consilio voce aetate media usum sit
Initio saeculo VI sub voce legis in regno Visigothorum complures codices iudicales ad Romanam partem habitantium spectantem (lex Romana Visigotorum) et Burgundorum (lex Romana Burgundionum) edicti sunt. Etiam in moribus Germanorum tribuum conscribendis nomen legis identidem adhibita est (lex Alamannorum, lex Baiuvariorum, Lex Frisionum, lex Ribuaria, lex Salica, lex Saxonum etc.).
Stephanus Dabissa
Uxor regis Stephani Dabissae fuit Helena Gruba, quae ei peperit Stanam, unam filiam.
Stephanus Dabissa rex mortuus est die 8 Septembris 1395 de morbo epidemo. Helena nova regina Bosniae electa est a Consilio Regni Bosniae.
Lex Romana
Notissimae leges Romanae
(secundum annum conceptionis)
Birgitta Nilsson
Birgitta Nilsson (Märta Birgit Nilsson, nata die 17 Maii anno 1918 in Västra Karup, commune Båstad; mortua die 25 Decembris anno 2005 in Bjärlöv, commune Kristianstad) fuit cantrix theatri lyrici Suecica. Discantu valde commovente praedita ab anno 1953 usque ad annum 1984, quo scaenae renuntiavit, inter optimas melodramatum Ricardi Wagner et Ricardi Strauss actrices habebatur.
Phaedon Elidensis
Phaedon Elidensis vel Phaedon (Graece: Φαίδων) saeculo quarto ad saeculum tertium a.C.n. fuit philosophus Graecus qui Socratis discipulus Elidensem sectam condidit.
Nomen enim eius in Platonis de immortalitate animae sermone traditum est; fuit autem ex Aulo Gellio servus, nam Socratem et praecepta sua audire Phaedon solebat. Ceterum Phaedon, paucis ante Socrates ciculam bibit, in carcere aderat. Sic etiam is in Platonis sermone Phaedo narravit quomodo Socrates mortuus esset; deinde autem ad Elidem reversus est in qua urbe sectam condidit.
Socratici discipuli qui in carcere eo die quo Socrates mortuus est aderant: Aeschines, Antisthenes, Apollodorus, Cleombrotus, Crito, Critobulus, Ctesippus, Epigenes, Euclides Megarensis, Hermogenes, Menexenus, Simmias, Cebes, Phaedon, Phaedondes, et Terpsion; Plato autem, quia aegrotabat, aberat.
Seneca a Phaedone dictum refert (epistulae, 14, 94): "Minuta quaedam" ut ait Phaedon "animalia cum mordent non sentiuntur, adeo tenuis illis et fallens in periculum vis est; tumor indicat morsum et in ipso tumore nullum vulnus apparet."
Synodus Caesaris Borili (1211)
Synodus Caesaris Borili Trinovi in Bulgaria die 11 Februarii 1211 acta est, praesidibus Caesare Borilo et primas Basilio I, praecipue ad haeresim Bogomilorum exstirpandam.
Synodicon Caesaris Borili
Synodicon Caesaris Borili, eodem anno Graece composita et mox Slavonice versa, originem et praecepta religionis Bogomilorum describit. Textus Graecus deperditus est; versio Slavonica in libro uno saeculo XIV manu scripto servatur.
Chronicon maius (Sphrantzes)
Chronicon maius (Graece ) est opus Georgii Sphrantzae, saeculo XV exeunte in urbe Roma scriptum. Ibi res gestas Byzantinas narrat ab anno 1258 usque ad 1477.
Receptorium AMPA
Agonista naturalis est acidum glutamicum (glutamatum).
Stimulatio receptoriorum immodica detrimentose videtur, quia functio mitochondriorum impediatur.
Anticorpora contra receptoria AMPA morbi encephalitis autoimmunis causa est.
Structura receptorii AMPA
Receptorii quattuor subunitates nomine GluA1 (GluR1), GluA2 (GluR2), GluA3 (GluR3), GluA4 (GluR4) notae, et nomina genorum correspondentium, sunt GRIA1, GRIA2, GRIA3, GRIA4. Compluria receptoria AMPA sunt heterotetramerica, quod est de consuetudine bina dimerorum GluA1 cum binis GluA2 vel GluA3 vel GluA4 subiungunt. Formatio dimerorum iam in reticulo endoplasmatico coepit.
AMPA
AMPA est abbreviatura α-amino-3-hydroxy-5-methyl-4-isoxazolepropionici acidi.
Jablinae
Jablinae (Francogallice Jablines) est commune Francicum 686 incolarum (anno 2017) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Receptorium AMPA
Contra AMPA receptoria encephalitis limbica
Encephalitis cum anticorporis contra receptoria AMPA est inflammatio cerebri cum symptomatibus febris, dolorum capitis, psychosis. Feminae imprimis afflictae sunt. Ratio cum dementia frontali quoque disputata est.
Aelius Lampridius Cervinus
Aelius Lampridius Cervinus (Croatice Ilija Crijević), anno 1463 Ragusii natus et die 15 Septembris anno 1520 ibidem mortuus, fuit humanista Ragusinus, poeta Latinus et Dalmaticus.
Vita et opera
Ragusii in familia nobili natus, Avunculus Romam ad aulam Sixti IV eum adduxit. Annis 1483–1485 Pomponii Laeti familiaris et Academiae Romanae socius fuit. De Vergilio et Plauto opera composuit. Anno 1490 Ragusium revertit. Carmina lyrica more Catulliano componebat et de Epidauro (quo nomine Ragusium nuncupabat) a Turcis oppresso carmen epicum imperfectum.
Marnie (pellicula 1964)
Marnie est pellicula animum agitans miramque fabulam amatoriam narrans, cui Alfredus Hitchcock anno 1964 faciendae moderatus est. Quae pellicula, quae in narratione criminali eiusdem nominis a Winston Graham scripta posita est, de Marnie virgine mente inconstanti cleptomaniaque adfecta narrat.
Quae pellicula a criticis varie recepta est, nam sunt, qui magnam cinematographandi artem laudent, cum alii varias iniquitates actuum eventorumque vituperent.
Argumentum
Margareta "Marnie" Edgar, quae sub nomine falso Sidneium Strutt consiliarium tributorum adeo effascinaverat, ut hic sine commentationibus eam conduceret secretariam. Quadam nocte notabilem summam pecuniariam furata ex arca loricata in fugam se dat. Marnie mutata forma et quis esset dissimulata in Virginiam proficiscitur visura Forium equum quem in stabulo habet. Deinde ad suam visendam matrem invalidam, quam pecuniis adiuvare solet, in Baltimoram proficiscitur. Apud matrem Bernicem zelotypia laborat, cum matrem suam videt filiam vicini curantem sicut ipsa voluisset a matre curari. "Cur non me diligis?" Marnie matris erga se adfectionem rogat. Sed mater Bernice leviter et inaniter sermocinatur. (Cur? Responsionem in fine pelliculae habebimus.) Marnie etiam rubro colore gladiolorum in vase conlocatorum terretur.
Post aliquot menses Marnie rursus sub nomine falso sedem secretariae apud domum editoriam Philadelphiensem quaerit. Marcus Rutland, dominus huius societatis, cum forte apud Strutt consiliis communicandis versaretur, petitricem inter operarias viderat, eamque nunc adgnoscit. Memor furti Marcus eam conducit secretariam.
Quodam fine septimanae Marnie, cum extraordinarium opus cum Marco facit, subito coorta tempestate magno tonitru consternata panicoque iniecta terrore consolatione Marci utitur. Marcus perterritam permulcens virginem osculatur. Se in consuetudinem dant. Sed Marnie incubo laborat, et rubro colore illi commotio animi quam vehementissima excitatur.
Paulo post Marnie furata pecuniam ex Marci arca denuo in fugam se conicit proficisciturque in Virginiam. Marcus autem eam secutus apud Forium equum invenit. Cognitione criminum Marcus — quippe qui amore captus sit — matrimonium a Marnie extorquet. Cuius matrimonii Liliam, defunctae uxoris sororem Marci amore captam, magnopere piget. Itaque Liliae suspicio incidit, cum Marcum, ut primum Marniem in matrimonium duxit, magnam pecuniam consumpsisse animadvertit.
Iter nuptiale in luxuriosa nave vaporaria factum in catastropham pernicialem evadit, nam Marnie coitum vehementer retractat. Initio Marcus voluntati virginis morigerari pollicetur, sed brevi stuprum Marniae infert (quamquam in pellicula haec scaena subtiliter innuendo praeteritur. ) Primo mane Marcus experrectus lectum Marniae vacuum esse animadvertit sollicitusque ubi sit investigatum it. Tandem uxorem suam in natabulo navigii videt in aqua paene perditam. Marcus uxorem suam servat. Nuptiali interrupto itinere domum redeunt. Species intacti matrimonii conservatur.
Lilia Marco prae se fert Marniae matrem nondum mortuam esse, auscultaverat enim telephonema, quod illa ad suam matrem fecerat. Marcus investigatorem privatum conducit, qui investiget, an mentiretur Marnie, cum matrem suam mortuam esse dixerat. Eodem fere tempore auscultat Lilia Marcum se "Struttio satis fecisse" Marniae narrantem. Deinde malevola ad Rutlandium praedium invitat Struttium, qui statim Marniem adgnoscit, sed Marcus Struttium urget, ut Marniem prodere parcat. Sed Marnie postea confitetur se compluria fecisse furta. Itaque Marco temptandum est, ut, ne crimina inferantur Marniae, victimis satis faciat. Marcus, ut Marniae placeat, Forium equum ad praedium adfert. Marnie, cum vulpium venationi interest, novum impetum rubra veste equestri iniectum passa Forium in caecum cursum concitat, unde fit, ut equus fracto pede hinniens dolore humi iaceat. Qua re sollicita Marnie in domum vicinam properat, ut accipiat pistolium, quo Forium a dolore liberet.
Luctuose domum reversa clavem graphei Marci invenit. Grapheum intrat, loricataque aperta arca pecuniam prehendere nequit — ne hortatu nec coactu quidem Marci, qui grapheum intrat. Marcus, ratus causam, cur Marnie tam iniquo animo se gerat, apud Bernicem matrem inveniri posse, in Baltimoram uxorem suam perducit. Magni fragores et tonitrus sunt, cum ad Bernicem veniunt. Cum Bernicem olim prostitutam fuisse patefit, Marnie sibi memorias paene perditas recreat: nam cum parva esset puella fere quinque annorum, Bernice quendam adgressa amatorem, animum puellulae tonitru perterritae placare conatum, scilicet credens ab eo filiolan suam infestari, alterum sibi pedem, cum ille se defenderet, vexavit. Marnie puellula perterrita matrem suam defendere conata virum ictu rutabuli ad mortem percussit. Cum sanguinem ex viri capite emanantem videret, taedio rubri adfecta est; et noctes praeteritae sexualitate imbutae taedium propinquitatis physicae effecerant. (Haec facta Marnie voce puellascenti narrat.) Deinde Bernice biocolytis narraverat virum a sese interfectum esse.
De proferenda pellicula
Scriptum scaenicum factum est a Joy Presson Allen ex narratione a Winston Graham anno 1961 edita. Contra hanc narrationem tristissimam Marnie Hitchkockiana feliciter finitur: Marnie "therapiam brevissimam" passa vitam suam recuperasse videtur. Praeterea nupsisse se — coactam quidem — intellegit viro, cuius auxilio vitam sibi feliciorem consequi poterit. Nam postremo Marcus et Marnie autocineto vecti circum angulum angiporti vertuntur. Quid eos futuro tempore exspectet, spectatori relinquitur coniectandum. Forsitan pigeat aliquem nimietas psychologiae Freudianae, quae in hac pellicula verum culmen habet. Resuscitatio animi Marniae miraculum incredibile est, sed constat spectatoris esse etiam incredibilia et inconsequntia accipere, dummodo experientia spectatoria satis bona nascatur.
A prima origine Hitchkock in animo Gratiam Kelly designavit, quae partes Marniae ageret, sed cum illa litteris hoc munus amice recusavisset, suam novam inventionem Tippi Hedren, quae anno ante primas partes pelliculae The Birds ('Aves') egerat, ad agendas partes Marniae conducere statuit. Tippi Hedren, cum parens solitaria filiae quinque annorum esset, recusare nequivit, quamquam se in Avibus male tractatam esse putavit. In cinematographanda Marnia Hitchkock suam scaenicam, quantum potuit, a ceteris separavit suamque fecit, nam Tippi Hedren una (et ultima) fuit virginum flavicomarum, quarum amore capi solebat.
Curtis Maior
Curtis Maior (etiam Castrum Laurum) (Italiane: Cortemaggiore) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Placentina situm.
Ornithodira
Ornithodira (-orum, n.) sive Ornithosuchia (item) sunt grex Reptilium, Pterosauria et Dinosauria inter alia continens, qui a Triassico usque ad aetatem praesentem (per Aves) floruit.