cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rectores Muiscani
Ordinatio
Zipa et zaque erant appellationes his rectoribus confoedrationis antiquae datae. Dominationem absolutam tenebat neuter; haec autem munera honoris magni habebantur, caerimoniasque exquisitiores implicabat. Munus zipae erat tam editum ut ne nobiles quidem eius faciem aspicere audebant.
Erat zipae curae aurum deis offerre. Auro obtectus in rate regali ad mediam Guatavitam, lacum sacrum, navigabat, ubi ornamenta aurea offerebat. Quod late putatur origo fabulae Chrysopolis (Hispanice El Dorado). Cum Gonzalus Jiménez de Quesada in terras Muiscanas perveniret, zipa regnans Tisquesusa ac zaque Quemuenchatocha erat.
Hereditas
Rector Muiscani potestatem hereditate excipiebant, sed successio non erat patrilinealis. Potius, regi succedebat filius maximo natu eius sororis maximo natu. Erant autem exceptiones.
Saint-Jean-de-la-Neuville
Saint-Jean-de-la-Neuville est commune Francicum 555 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Castellum Saalaburgense
Castellum Saalaburgense cuius nomen Romanum noniam exstat fuit castellum Romanum quod in summo Tauno monte locabatur ad limitem imperii Romani in provincia Romana Germania Superiore. Ibi cohors collocata erat.
Vipera berus
Vipera berus (vulgo fortasse coluber communis Europaeus et vipera communis Europaeus, ) est anguis venenosus cuius distributio geographica latissime extenditur et qui per plurimum Europae Occidentalis etiam usque ad Asiam Orientalem inveni potest. Vipera est res gentiliciorum morum in Britannia aliisque civitatibus Europaeis. Non periculosus habetur, quia hostilis non est, et mordet solum vehementer irritatus, sub pede contundus, vel manu sublatus. Eius morsus molestissimus sed raro letalis est. Nomen berus, exemplum Latinae Novae, quendam anguem olim attingebat, fortasse Natricem natricem.
Vipera berus in variis circumiectis naturalibus invenitur, et multiplicitas habitationis maximi momenti in eius moribus est. Parvis mammalibus, avibus, lacertis, amphibiis, et aliquando araneis, vermibus, insectisque vescitur. Sicut alii viperae, ovoviviparus est. Feminae semel in biennio vel triennio iuvenes gignunt, fetibus plerumque ab aestate exacta ad autumnum ineuntem in hemisphaerio septentrionali natis. Fetus magnitudine a tribus ad viginti variant, et iuvenes cum matre aliquot dies manent. Adulti (cum cauda) a 60 ad 90 centimetra longi sunt, et massam a 50 ad 180 grammatum habent. Tres subspecies agnoscuntur, inter quas Vipera berus berus, subspecies nominata. Hic anguis in periculum addictus non habetur, quamquam in nonnullis civitatibus legitime protegitur.
Principium minimae mirationis
Principium minimae mirationis ad machinandum usori interfacierum, programmatum, et ergonomicae pertinet.
Roma uno die non est condita
"Roma uno die non est condita" est proverbium quod monet magna incepta longum tempus postulare et non cito perfici posse.
Locutio primum in libro poëmatum Francogallicorum, Li Proverbe au Vilain (circa 1190 edito) reperitur: Rome ne fu[t] pas faite toute en un jour (hodie autem Francogallice dicitur Rome ne s'est pas faite en un jour).
Gaius Vettius Cossinius Rufinus
Gaius Vettius Cossinius Rufinus (quando natus sit, quando mortuus, nescimus) senator Romanus saeculi tertii et quarti erat.
Brienon-sur-Armançon
Brienon-sur-Armançon est commune Francicum 3'141 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Gaius Vettius Cossinius Rufinus
Cursus honorum
Anno 306 proconsul Achaeae electus est, sed propter Maxentii usurpationem magistratum adire non potuit. Itaque annis proximis annis curator Viae Flaminiae, curator alvei Tiberis et corrector Venetiae et Histriae, Tusciae et Umbriae atque Campaniae erat. Maxentio victo Vettius Rufinus amicus Augustorum factus est, quod Constantinus in gratiam senatorum venire voluit: 20 Augusti 315 - 4 Augusti 316 praefectus urbi Romae erat. Anno 316 Rufinus et consul ordinarius erat. Verisimile est eum propinquum consulis anni 323 Vetii Rufini fuisse.
Bella libertatis Hispano-Americana
Bella libertatis Hispanico-Americana fuerunt multa bella contra imperium Hispanicum ad libertatem constituendam saeculo undevicensimo ineunte, paululum post bellum paeninsulare anno 1807 per bella Napoleonica in Europa. Historici aliique eruditi notionem identitatis Hispano-Americanae ab identitate Iberiana separata penitus investigaverunt, sed plurimi Hispano-Americani libertatem politicam in animo primum non habebant, nec inevitabilis erat. Regno Hispanico anno 1814 restituto, Ferdinandus VII rex omnia genera principatus popularis (junta et cortes) reiecit. Triennium liberale anni 1820 praeterea statum constitutionis Gaditanae contra separatismum non mutavit, cum Latinoamericani libertatem politicam magis magisque peterent.
Dononium
Dononium (Francice Denain) est commune 20221 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Soirans
Soirans est commune Francicum 471 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Dechy
Dechy est commune 5093 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Interretiarius
Interretiarius est usor interretis.
Numerus locique interretiariorum
Cito numerus interretiariorum augescet.
Sincey-lès-Rouvray
Sincey-lès-Rouvray est commune Francicum 118 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Castrum Sancti Viti (Latium)
Castrum Sancti Viti (interdum fortasse: Vitellia) (Italiane: San Vito Romano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 316 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm.
Sonata clavili in b maiore, s. 178 (Liszt)
Sonata clavili in b maiore, s. 178, (Theodisce: Klaviersonate h-moll) est compositio musica motu uno clavili ab Francisco Liszt anno 1853 conscripta. Quod opus, omnium illius temporis sonatarum maxumum, Roberto Schumann anno 1854 dedicatum est. Quamquam unum motus triginta minutarum habet, motus a quattuor partibus divisus est. Quaeque partes sine pausas luduntur. Opus, forma sonatae compositum, multis formis simul utitur ac fugam difficillimam continet. Hoc opus antecessoribus fuit difficilius.
Urna
Urnae funereae (etiam urnae cinereae et urnae appellatae) a multis civilizationibus adhibentur. Post hominis mortem, cadaver concrematur, et cineres atque ossa collecta in urna sepulcrali conduntur.
Nexus externi
Urn
Bœurs-en-Othe
Bœurs-en-Othe est commune Francicum 323 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Saint-Jean-de-Folleville
Saint-Jean-de-Folleville est commune Francicum 834 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Dehéries
Dehéries est commune 41 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Anaboladium
right|thumb|250px|Anaboladiorum usus [[saeculum 19|saeculo XIX in Francia.]] Anaboladium (-i n.) sive superumerale (-is n.) vestis est quae laxe super umeris et brachiis et aliquando super capite ponitur. Plerumque rectangulare aut quadratum est et aliquando modo triangulari complicatur. Rariora anaboladia originaliter triangularia sunt.
Damousies
Damousies est commune 220 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Albetum
Albetum seu Olivitum  (Italiane: Alvito) est Urbs Italiae et municipium, circiter 2 730 incolarum, in Regione Latio, in Provinciae Frusinati et in media Italia situm. Urbani Albetenses appellantur.
Alia nomina
Alia nomina sunt: Olvitum, Civitas Sancti Urbani et Civitas Sancti Urbani in Cominio; olim fortasse: Cominium.
4464 Vulcano
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4464 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cornu Africae
Cornu Africae (Aethiopice የአፍሪካ ቀንድ; Somalice Geeska Afrika; Arabice القرن الأفريقي‎; Italice Corno d'Africa), etiam Paeninsula Somaliensis appellatum, est extrema Africae Orientalis pars, quae in civitatibus Aethiopia, Dzibuto, Erythraea, et Somalia consistit. Haec regio est maxime orientalis Africae pars, quae meridianam Maris Rubri partem et Sinum Madocensem ab Arabia separat.
Oecologia
Cornu Africae est punctum calidum biodiversitatis secundum Conservationem Internationalem et una ex duabus omnino aridis regionibus. Tamen Cornu Africae expilationem pastionibus patitur, quamobrem solum 5 centesimae primorum biotoporum manent. Dumeto xerophilo Dioscoridis aliae graves minae urbanizatio sunt.
6562 Takoyaki
6562 , olim designationibus 1991 VR3 et 1982 AE agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masayuki Yanai et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6562 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Surregium
Geographia
Vicus Serregium flumini Arari adiacens est.
Laurentius Ioubertus
Laurentius Ioubertus sive vulgo Laurent Joubert (natus Valentiae anno 1529; mortuus Lombarii anno 1583), alumnus, postea professor, denuo cancellarius apud universitatem Montispessulani, fuit medicus et auctor librorum Latinorum et Francogallicorum. Francogallice vertit opus de piscibus ab antecessore suo Gulielmo Rondeletio scriptum. Edidit chirurgiam magnam auctoris mediaevalis Guidonis de Gauliaco. Opera sua Francogallica Erreurs populaires, res gynaecologicas et venereas partim disserens, et Traité du ris de risu, reginae Margaritae Navarrensis dicavit, cuius marito Henrico medicus ordinarius meruit.
Rhinoptera bonasus
Rhinoptera bonasus est raia superordinis Batoidineorum. In plerisque partibus Oceani Atlantis occidentalis et Mari Caribaei reperitur, ad Boream adusque Novam Angliam in Civitatibus Foederatibus, ad Austram adusque Brasiliam (incolae Atlantis orientalis speciem disiunctam contituunt, Rhinopteram marginatam).
Agobardus Lugdunensis
Sanctus Agobardus (anno 769 natus; Mediolani Santonum die 6 Iunii 840 mortuus) fuit episcopus Lugdunensis et theologus. Contra doctrinam de adoptione Christi et contra Iudaeos scripsit; de liturgia aliquot opera composuit. Superstitiones varias redarguebat, e.g. de maleficis et de iudicio Dei.
Rhinoptera bonasus
Anno 2019 haec species “vulnerabilis” declarata est in Unionis Internationalis ad Naturam Conservandam Indice Rubro.
Etymologia
Nomen generis Rhinoptera appellatum est e verbis Graecis antiquis “ῥίς, ῥινός” (nasus) et “πτερόν” (ala). Nomen speciei derivatum est ex verbo Graeco antiquo “βόνασος” (bison).
Descriptio
Visitores litorei saepe assumunt Rhinopteram bonasum pistris esse ob pinnas eius ex aqua existantes, quae similiores pinnae dorsalis pistris.
Rhinoptera bonasus dorsum suffuscum et ventrem albidum vel luteolum habere solet. Cum colores eius unici non sunt, figura est facile cognoscibilis. Caput latiorus habet cum oculis diffusioribus et duobus lobis in pinna subrostrali. Praeterea laminas dentales habet quae chamas et ostreas comminuat. Periculo imminente, Rhinoptera bonasus unco in cauda utitur ut se defendat. Uncus est venenosus et dentatus; quoque noxam facere potest sicut aculeus apiarius facit.
Dioecesis Nonensis
thumb|250px|Insigne Episcipo Martini Dioecesis Nonensis fuit dioecesis cuius sedes Nona (Aenona) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 2004 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Martino Vidović regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Crucis.
Mesue (discretiva)
Mesue est nomen Latinum quo agnoscuntur medici tres quibus opera inter saecula IX et XIII composita adscribuntur, videlicet:
Flores (Bonaëropolis)
Flores est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 150000 (anno 2001) incolarum sunt. Flores pars regionis administrativae C7 est.
6563 Steinheim
6563 , olim designationibus 1991 XZ5, 1972 HJ1, et 1984 WJ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen, astronomo apud Observatorium Karl Schwarzschild versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6563 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Herodes Agrippa I
Herodes Agrippa I alias Herodes Iulius Agrippa (natus circa 10 a.C.n., mortuus 44) contra omnium expectationem ab anno 37 rex fuit, a Caligula creatus in regionibus quae partes regni avi sui, Herodis Magni, fuerant. Causa cur titulo regio honoratus sit quamquam e progenie Herodis Magni post eius mortem (4 a.C.n.) nemo rex appellatus est nec ipse umquam ad talem honorem destinatus erat haec est ː comes Gai (i.e. futuri imperatoris Caligulae) Tiberio sene imperante in cenis et commissationibus Romae erat atque quondam sive cum simul carpento veherentur sive apud cenam in sermone exclamasse dicitur quantum optaret ut Gaius quam celeriter Tiberio succederet. Quae verba cum Tiberio relata essent, Agrippam in carcerem coniecit. Post paucos menses tamen obiit et Gaius rerum potitus amicitiam Agrippae summis beneficiis rependens eum et libertate et regno donavit. Anno 37 regiones quibus constarat tetrarchia Philippi a provincia Syria rursus seiunctas accepit, anno 39 addita tetrarchia Antipae (Galilaea et Peraea), anno 41 tandem Claudius ei Iudaeam et Samariam cum Idumaea dedit. Ita regnum non multo minus fuit quam sub Herode Magno.
De familiaribus necessitudinibus
Agrippa erat filius illius Aristobuli qui anno 7 a.C.n. a patre Herode morte damnatus est et Berenicae, filiae Salomae Herodis Magni sororis. Agrippam eum appellarunt in honorem generi Augusti, Marci Vipsani Agrippae. Per patrem Aristobulum nepos erat Herodis Magni et Mariammae I atque ita in sua persona domum Hasmonaeorum cum Herodibus coniungebat. Nam Mariamma I neptis fuit Hyrcani II eademque Aristobuli II. Fratres ei fuerunt Aristobulus et Herodes qui Chalcide apud Libanum ab anno 41 usque ad mortem (48) regnavit, soror vero Herodias quae primum maritum Herodem reliquit ut Herodi Antipae nuberet.
Sobrinam Cyprum (nam filia erat Salampsionis sororis sui patris Aristobuli et Phasaelis qui filius fratris Herodis Magni et ipsius Phasaelis nomine erat ) uxorem duxit e qua genuit tres filias Berenicam circa 28 natam, Mariammen circa 34, Drusillam circa 38, quae omnes plures maritos habuere et magna libertate morum gaudebant. Praeclara est Berenice ob amorem Titi imperatoris. Duos filios quoque genuit: Drusum mortuum antequam adulesceret, et Herodem Agrippam natum circa 27, qui et ipse postea regnavit.
Antequam rex fieret
De morte sibi consciscenda iam cogitabat cum uxor Cypros ab Herodiade mariti sorore opem petiit. Quae per maritum Antipam Agrippam aedilem Tiberiade fecit, ita ut reditum aliquem acciperet. Mox tamen iurgio inter eos facto ob sempiternam pecuniae inopiam ad Pomponium Flaccum legatum Syriae confugit, quocum Romae amicus fuerat. Agrippa legato in consilio adsidebat cum ille iudicabat donec accepta pecunia sententiam Damascenis vendidisse coram Pomponio convinceretur ab ipso fratre Aristobulo ː tum legatus amicitiam ei renuntiavit et eum dimisit. Profugus et a creditoribus lacessitus pecunias Alexandriae usura mutuatus est et Romam navigavit. Benigne a Tiberio acceptus, eo magis quod per Antoniae liberalitatem pecunias debitas rependere potuit, nihilominus potius quam Drusum ipsius Tiberii nepotem Gaium fratris Germanici filium colebat, quem sperabat ad principatum mox accessurum. Nec periit eius opera ː nam primis temporibus principatus sui Caligula diademate, insigni regio, eius capiti imposito Agrippam regem fecit et insuper catena aurea eiusdem ponderis atque fuerat catena qua iussu Tiberii vinctus erat donavit. Alios quoque comites reges simul faciebat, Antiochum in Commagena et filios Cotyis in Thracia ː ita contraria Tiberio faciebat in republica et provinciis orientalibus administrandis. Certe quibus in regionibus tetrarchia Philippi mortui anno 34 constarat coepit regnare, in Trachonitide, Gaulanitide, Batanea, Auranitide, Paniade.
De praecipuis eventis
Rex factus modo Romae modo in regno vitam agebat. Romae erat cum ei renuntiatum est Iudaeos in magno periculo versari pereundi postquam Caligula legato Syriae Publio Petronio praecepit ut statuam suam spreta Mosaïca lege in templo Hierosolymitano vi militari si necesse adhibita erigeret. Siquidem Flavio Iosepho credimus Agrippa sumptuosissimam cenam principi adposuit qui magnifico apparatu delectatus quicquid ille posceret invicem daturum cum polliceretur, tum rex ut ab incepto de statua desisteret et petivit et impetravit. Philo Alexandrinus propior vero videtur qui nihil de cena sed primam consternationem regis ac deinde longum et supplicem libellum ab Herode principi missum memorabat. Certe Caligula sententiam mutavit atque rex Agrippa nonnihil ad salutem Iudaeorum contulit, quibus ut nondum rex ita iam patronus Romae apud principem dici poterat.
In regno versabatur anno 39 cum tetrarches Herodes Antipas, cuius fines vicini erant, ab uxore Herodiade (ipsa sorore Agrippae) fratris fortunam ex invidia aegre ferente impulsus Romam navigavit titulum regium sibi ut posceret. Tum Agrippa libertum quendam post eum misisse dicitur qui eum accusaret apud Gaium quod societatem cum Artabano, Parthorum rege, coniunxisset. Postremo Gaius ira incensus exsilio perpetuo Antipam damnavit atque eius tetrarchiam (id est Galilaeam et Peraeam) Agrippae dedit, regno ut adderetur.
Item Romae erat mense Ianuario anni 41 tum cum Caligula per coniuratorum manus multis vulneribus confosso Claudius a praetorianis raptus imperio Romano ex improviso praepositus est. Tum qui condiscipulus sibi olim fuerat et animo firmasse dicitur Agrippa rex et responsum ad senatorum legatos dignitati imperatoriae conveniens ei suggessisse. Claudius sive illorum beneficiorum gratia sive etiam quia Iudaei e Caligulae principatu turbabantur Iudaeam et Samariam additamenta regni ei dedit. Agros in monte Libano et consularem dignitatem addidit, dum praetoriam fratri Herodi confert et foedus cum rege in Foro icit. Praeterea ius accepit summi sacerdotii cui vellet Hierosolymis conferendi abrogandique, quo iure ter in tribus annis usus est.
De moribus
Etsi Iudaeorum deo e more patrio sacrificabat Herodes Agrippa, ut qui Romae diu vixisset et educatione Romana instructus esset, moribus Romanis aut Graecis delectabatur. Quapropter munificentiam avi sui erga gentiles civitates imitatus theatra, amphitheatra, balinea, porticus suo impendio aedificavit cum alibi tum in primis Beryti. Ipse scaenicos ludos Caesareae spectare solebat. Munera gladiatoria quoque edidit quamquam satis constabat Iudaeos hoc genere spectaculi non delectari ː septingenta paria sontium morte damnatorum commisit atque ita mille quadringenti homines semel in arena perierunt. Non severus igitur Mosaicae legis zelator fuisse videtur eo magis quod primus omnium regum Iudaeorum nonnullos nummos sua effigie signare non dubitavit. Insuper trium filiarum statuas in publico Caesareae erexit. Nec difficile intellectu igitur cur Simo quidam hunc regem hominem impurum esse iudicarit cui ne intrare quidem in templum licere decebat. Sed inter subiectos non Iudaei  iudaeis pauciores non  erant.
De dissensionibus cum legato Marso
Inter legatum Syriae Petronium et Agrippam magna concordia constasse videtur, ut qui simul Caligulae consiliis de Iudaeis periculo suo obviam ibant. Contra rex eius successori Gaio Vibio Marso a Claudio designato brevi suspicioni fuit ː nam Agrippa moenia Hierosolymitana ita reficere coeperat ut si opus peregisset nulla humana vi (ita quidem sentiebat Flavius Iosephus) urbs expugnari potuisset ; quod Romanorum detrimento fieri ratus Marsus ad imperatorem Claudium rem detulit qui statim Agrippae praecepit ne in consilio persisteret. Paulo post societatem et colloquia cum regulis vicinis et, ut ipse, "Romanorum amicis" inire voluit atque eos Tiberiadem in regnum suum invitavit. Venerunt frater Herodes, rex Chalcidis, necnon reges Commagenae, Antiochus, Armeniae Minoris, Cotys, Emesae, Sampsigeramus idemque Aristobuli, Agrippae fratris, filiae maritus, Ponti, Polemon. Qui omnes adulescentes Romae magna inter se familiaritate vixerant. At Marsus concordiam tot regum Romanis non conducere ratus Tiberiadem contendere festinavit atque omnes reges advenas domum statim redire iussit. Quod aegre tulit Agrippa atque de Marso apud Claudium querebatur, ut Romam revocaretur frustra flagitans. Adeo ut nonnulli historici moderni regem veneno iussu Marsi sibi subministrato succubuisse coniecerint, quamquam nihil de illa suspicione apud Iosephum invenitur. Certe sedebat in theatro Caesariensi cum repentinis et acutissimis ventris doloribus correptus domum reportatus est atque intra quinque dies obiit. Vindicta Dei non tantum Christianis sed etiam nonnullis Iudaeis (nam paene eadem narrabat Iosephus) mors eius visa est quod illo die ab adsentatoribus ut deus salutatus hanc impiam appellationem non respuisset. Vermibus consumptus est secundum Actuum apostolorum auctorem qui eum oderat. Anno 44 filius regis iunior quam ut regnare posset libertis Claudii qui tum Romae plurimum pollebant visus est eo magis quo nuntiata patris morte milites cohortium Caesareae et Sebasti hibernanatium gaudium suum et odium erga Herodes dynastas insolentius ostentarint ; ideo imperator procuratorem Iudaeae praefecit, Cuspium Fadum
Sic periit qui ultimus Iudaeorum rex dici potest quoniam filius Herodes Agrippa II in Iudaea numquam regnavit. Eius breve regnum intervallum tranquillitatis fuisse videtur, quiescentibus Iudaeis.
Taumali
Taumali (aut sic aut taumalin Francogallice loquentes; Anglice tomalley; nomen origine Arawakense) est res rubea sive et cremosa quae ex organis interioribus cancrariorum locustariorumque et astaculorum constituitur; e quibus saeculo XVII populus Taino ius condimentarium facere solebant, nomine tomáli appellatum. Quae habitudo primum a servis Africanis, deinde a dominis eorum tam Britannis quam Francicis discebatur.
Eo tempore, quo Europaei de arte coquinaria populorum Antillensium quaerebant, illi ipsi iecora et ova cancrariorum locustariorumque minimo pretio aestimabant. Observaverunt autem homines Taino has partes ad ius deliciosum faciendum adhiberi. Carolus de Rochefort anno 1667 de usu cancrariorum ait: Verbum Arawak tomali ille hic inter primos notat. Embamma vel ius in hac forma non ante adventum Hispanorum exsistit: hi enim primi anno 1493 aurantia in insulam Hispaniolam introduxerunt. Ioannes Baptista Labat, de anno 1695 scribens, res haud dissimiles referens, verum embammatis praeceptum dat:
Verbum praecipue nostro tempore in creolis Caribicis dialectisque Ludovicianis adhibetur. Usque ad saeculum XIX iniens in Anglia intellegebatur, ubi eo anno Eduardus Griffith de carne venenosa aliquorum cancrariorum scripsit: "The black colour of the taumalin should indicate, according to the report of some writers, that these crustacea are poisoned." Verbo iam diu oblito, res ipsa coquis Francicis bene cognoscitur. Hi enim ad fercula creanda e.g. civet de langouste et homard à l'américaine ius ex organis locustariorum conficiunt sicut olim populi Caribaei.
Metoecus
Athenienses erga peregrinos satis benignos esse sese iactabant nec eos subinde expellebant ut Lacedaemonii (ξενηλασία). Nihilominus trigintaviri anno 403 a.C.n. publicandorum bonorum causa ditissimos metoecos sine iusto iudicio cicutam bibere coegerunt. Atque nonnumquam cum frumentum deerat et fames imminebat metoeci libenter accusabantur. In iudiciis per patronum (προστάτης) agebant et si quis metoecum interfecisset in eodem iudicio iudicabatur atque qui servum aut peregrinum necassent aut non voluntarii homicidii accusabantur. Eius vita non ita pretiosa ut vita civis erat. Apud iudices metoecorum testimonia minoris aestimabantur quam civium. Servi manumissi plerumque metoeci fiebant. Si qui metoeci de civitate optime meriti essent isotelia (aequalitate fiscali) et iure agrorum emendorum aut proxenia donabantur atque etiam sed raro per decretum in ecclesia ratum civitate Atheniensi.
Constantius Gallus
Constantius Gallus (natus anno 325, Massae Veternensis in Etruria, supplicio affectus Flamona in insula apud Pietatem Iuliam in fine anni 354) Caesar Romanus annis 351 - 354 fuit.
Familia
Pater Galli Flavius Iulius Constantius erat, mater Galla. habuit fratrem et sororem ignotorum nominum. Pater post mortem matris iterum uxorem duxit Basilinam, e qua filium Iulianum habuit, Galli semifratrem et postea imperatorem Romanum. Ipse Gallus anno 351 Constantinam, sororem Constantii II duxit. Filiam unam habuerunt.
Ante imperium
Mater iam circa annum 330 mortua est, pater anno 337 militibus Romanis necatus est, qui posteriores Constantii I et Theodorae uxoris secundae necaverunt, ut posteriores Constantini I, i.e. Constans, Constantius II atque Constantinus II imperarent. Soli Gallo et Iuliano semifratribus pepercerunt. Constantius II eos Eusebio episcopo Nicomediae ad erudiendum tradidit. Apud eum ab anno 340 vixerunt.
Caesar
Anno 350 Magnentius usurpator in occidente Imperii Constantem imperatorem pepulerat et necaverat. Constantius II, qui bellum contra eum paravit, Gallum die 15 Martii 351 Sirmii Caesarem fecit, ut orientem partem contra Persas defenderet. Praeterea Constantinam sororem suam ei uxorem dedit. Gallus Antiochiae mansit, cum Constantius in bellum civile profectus est et Magnentium anno 353 vicit et necavit. Gallus autem et uxor sua, qui imperiis magistratus Constantii non oboedirent et ut imperator atque imperatrix se gererent, praetextu ad Constantium vocati sunt. In fine anni 354 Gallus iussu Constantii supplicio affectus est.
4465 Rodita
4465 , olim designationibus 1969 TD5, 1975 GJ1, et 1982 AC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Bella Alekseevna Burnasheva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4465 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Teh
Cum T et E manus laevae digitis adiacentibus dactylographentur in claviatura genere Qwerty, H autem manu dextra, T et E saepe dactylographantur citius quam ut manus dextra inter duas litteras litteram H ponere possit. Cum labore superfluo manus dextrae mendum hte ergo fieret.
Floresta (Bonaëropolis)
Floresta est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 40000 (anno 2001) incolarum sunt. Floresta pars regionis administrativae C10 est.
Teh
De usu
Cum pwn, teh est adiunctum dialecti leet. E mendo typographico usitato oriundi, convenientia vocabuli ad contextorum varietatem facta est. Saepe dicitur ironice, et adhiberi ad illudendam alicuius inopiam scientiae vel facultatis technologicae potest, ad insultandum, vel etiam ad elitismum gregis cuiusdam roborandum. Frequenter dicitur ut demonstretur imprudentia falsa de conceptis nimis adhibitis ac obnixis (e.g., "long live teh Patriarchy!" scilicet "Teh Patriarchatus diu vivat!").
Usus grammaticus vocis teh in sermone remisso aliquanto commutabilis est. Plure quam alternatione orthographica vocabuli the, teh quoque grammaticas qualitates habet quibus vox the eget; generaliter teh contentio vocabuli the est. Nova orthographia orta a mendo typographico est, qui symptoma esse commotionis videtur, velut videtur exempli gratia adiectio numeralis unius inter puncta exclamationis. Cum nominibus propriis dici potest (ergo "teh John"); compone usui Graece articuli definiti: ο Ιωαννης (o Ioannes), verbatim Anglice "the John" et fortasse Latine "ille Ioannes." Usus similis est linguae Germanicae vulgari, qua articulus definitus ad nomen definiendum adhibetur: "der Johann," verbatim iterum "the John" et "ille Ioannes," dici possit ut Ioannes, et non Marcus, identificetur. Latine, vox similis ille et declinationes eius, quae primo erat pronomen cuius aequivalens Anglicus sit "that," fons est derivativorum linguarum Romanicarum. Usus vocabuli ille admodum comparabilis usui vocabuli teh, cum ille sententiam habere vocum "homo nobilis" potest ; "teh John" et "ille Ioannes" ambo enim "Ioannes homo nobilis" significant, etsi scilicet Anglica sententia vocem ironicam habeat.
Demagis, teh ante verbum dici potest, ita ut novum genus gerundii fingatur, et facultatem habet vocabuli in nomen adauctum mutandi, quod gradum surrogare superlativum possit. Exemplum notissimum huius concepti grammatici est verbum suck (sugere, fellitare). Ergo locutio "this sucks" (verbatim "hoc sugit" sive "hoc fellitat," vice enuntiationis "mihi displicet") converti potest in "this is teh suck" (fortasse "hoc ille fellitare est"; "teh suck" aequivalente gradum superlativum "the suckiest," fortasse Latine "qui nimis fellitat"); verbum pwn similiter converti potest (teh pwn seu teh pwnage). Posterae duae locutiones principaliter a ludorum communitate electronicorum adhibetur, et saepe festive.
Anglice the dicitur ut gradus superlativus nominum adiectivorum adaugeatur; compone "that is best" ("est optimus") et "that is the best" (forsitan "est ille optimus," sed Anglice grammatica hic recta est). Teh usum similem habet ad nomina adiectiva non mutata adaugenda, qui accentum generaliter dicacem demonstret. Exempli gratia, "that is teh lame" (fortasse "hoc ille patheticus est") dicitur pro "that is the lamest" ("haec est res patheticissima").
Teh nomen substantivum
Ob usum vocis teh in circulis quibusdam populo gratum, praesertim apud amplificatores programmaturae, in nomina programmaturarum ascita est. Exempli gratia, apud applicationes interretiales (Anglice web-based applications), TEH est machina ad blog scribendum, quae in Google App Engine adhibendo scribitur. TEH Engine praefiguratio machinae ludi 3D—TEH hic acronymum pro "TEH Extremely Hardcore" est.
Sennecey-lès-Dijon
Agencourt est commune Francicum 2219 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Vita Alexandri Macedonis (Pseudo-Callisthenes)
Vita Alexandri Macedonis (Graece ) est narratio fabulosa (sed partim e fontibus historicis sumpta) de origine et rebus gestis Alexandri Magni. Huius operis recensio antiquissima nobis cognita, interdum nuncupatione "Pseudo-Callisthenes", interdum "α" indicata, saeculo fere III p.C.n. Graece conscripta est. Nomen auctoris ignoscitur, nam attributio Callistheni, quam in libris manu scriptis recensionis β et in libro Historiarum Ioannis Tzetzae reperitur, pro certo falsa est; taliter et attributiones Aesopo in versione Latina Iuli Valerii reperta, Aristoteli in versione Armenica. Narratio convivii ultimi et mortis Alexandri, cum textu testamenti quod fertur, e fonte ut videtur historico seu semi-historico sumpta, separatim etiam Latine servatur (nomine "Liber de morte Alexandri Magni") in collectaneo "Epitome Mettensis" nuncupato.
Saint-Jacques-sur-Darnétal
Saint-Jacques-sur-Darnétal est commune Francicum 2'587 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Vita Alexandri Macedonis (Pseudo-Callisthenes)
Ex hac recensione antiquissima versio versione Armenica versioque Latina prima, Iulio Valerio tributa, confectae sunt. Recensiones Graecae posteriores ("β", "γ", "δ", "ε", "λ") in pluribus libris manu scriptis exstant; e quibus versiones in aliis linguis mox factae sunt, Syriace (e qua Arabice et Aethiopice), Hebraice, Russice necnon Latina altera, a Leone archipresbytero titulo Nativitas et victoria Alexandri Magni scripta, et tertia, titulo Historia de preliis.
Villebarou
Villebarou est commune Francicum 2'569 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Passer montanus
Passer montanus est species avium passeriformium familiae Passeridarum. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1758 institutum est.
Villebout
Villebout est commune Francicum 127 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Brion (Icauna)
Brion est commune Francicum 605 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
David Ibbetson
David Ioannes Ibbetson est Britannicus iuris historiaeque iuridicae studiosus, qui ex anno 2000 Regius Professor Iuris Civilis in Universitate Cantabrigiense docet, ubi ab anno 2009 ad annum 2012 praeses Facultatis Iuris et ex anno 2013 praeses Aulae Clarae fuit.
Biographia
Pro gradibus Magistri Artium et Philosophiae Doctoris in iure Collegio Corporis Christi, Cantabrigiae studuit.
Anno 1980 tutor in iuribus in Collegio Magdalenae apud Oxonienses promotus est. Ad Collegium Corpus Christi Cantabrigiamque redit, professor iuris civilis anno 2000 electus.
Socius in Academiam Britannicam anno 2003 cooptatus est. Custos, quae est domus sive insulae discipulorum superiorum, id est qui iam habent alium gradum, in Collegio Corporis Christi. A fundatione Aulae Clarae, hoc collegium est solum cui est domus discipulorum superiorum.
Mense Augusti anni 2013 Ibbetson Collegium Corporis Christi reliquit ut octavus Aulae Clarae praeses fieret, Martino Harris successor, et vicissim anno 2020 ab Alano Short professore successus est.
Opera
Ibbetson studiat ius generaliter Romanum et praecipue civile, sed in historiam ius Anglorum sive commune et commune sicut Europaeis dicitur sive Mediae Aetatis Europaeae etiam studiat. Animum in finem saeculi sexti decimi et initium septimi decimi intendit. Vinculus inter utrumque ius et in philosophiam et in influentiam utriusque in utrumque est ubi contrahit. Si una magna questio tantum iacet sub operam suam id est cur sunt iura Romana et Anglicana tanta ac tam prospera.
Inter eius magna opera est liber A Historical Introduction to the Law of Obligations ("Historica iuris obligationum praefatio", 1999) ubi totam iuris obligationum Angliae historiam ,narrat et thesem ubi quasi-delictum iuris classici iudici qui litem suam fecit exponit.
Cisonium
Cisonium, Francogallice Cysoing, est commune 4457 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Ioannes Mesue
Ioannes Mesue vel Ioannes filius Mesue, Arabice يوحنا بن ماسويه Yūḥannā ibn Māsawayh (anno 857 mortuus) fuit medicus et scriptor de medicina. Filius fuit Mesuae qui nosocomium Bagdatense condiderat.
Pegestorf
Pegestorf commune Saxoniae Inferioris in circulo Holtisminnensi ad flumen Visurgis situm est. Ad Pegestorf etiam vicus Steinmühle pertinet.
Historia
Pegestorf anno 840 nomine Perderestorpe primo in actis descripta est. A die 1 Ianuarii 2010 pars communis generalis Bodenwerder-Polle est.
Thoury
Thoury est commune Francicum 411 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
La Paternal
La Paternal est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 20000 (anno 2001) incolarum sunt. La Paternal pars regionis administrativae C15 est.
Psalmus 37
Psalmus 37 (enumeratione Graeca psalmus 36 dictus) libri Psalmorum verbis "Noli aemulari" incipit; etiam habet superscriptionem: "David" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista auditorem ad patientiam fidemque hortatur.
Versi celebres sunt quintus ("Revela [sive 'Committe'] Domino viam tuam...") et versi 30–31 ("Os iusti..."), ab Antonio Bruckner ad musicam accommodati (vide Os iusti (Bruckner)).
Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: "Psalmus hic quem inscriptio, Davidis esse ostendit, doctrinam continet apprime utilem. Nam quum fideles quandiu peregrinantur in mundo, res videant mire confusas, nisi spe melioris exitus tristitiam suam solentur, subinde animos despondebunt. Quo quisque audacius Deum contemnit, seque prostituit ad omne scelus, eo videtur foelicius agere. Nunc dum prosperitas Divini erga impios favoris videtur signum esse, quid inde colligere licebit nisi vel fortuito regimundum, fortunamque dominari, vel nullum Deo esse bonorum et malorum discrimen? Contra hos tentationum insultus nos Dei Spiritus munit et confirmat in hoc Psalmo. Nam utcunque prospere habeant ad tempus impii, caducam et evanidam eorum foelicitatem esse pronuntiat: ideoque miseros esse, et maledictam qu exultant laetitiam: pios autem et sanctos Dei cultores etiam in summis aerumnis beatos esse, quia Deo curae sunt qui tempestive demum illis succurrit. Hoc quidem paradoxon est, a quo abhorret carnis sensus. Nam quia boni prolixe esuriunt, diu sub multis incommodis languent, probris et iniuriis saturantur, dum suos triumphos agunt scelerati et improbi, suisque deliciis se oblectant: cui non obtepat opinio, Deum res humanas non curare: Quo utilior (ut nuper sum praefatus) est huius Psalmi doctrina, quae sensus nostros a praesenti intuitu avertens, iubet in Dei providentia tantisper quiescere, dum servis suis manum porrigat, et rationem severe ab impiis reposcat, tanquam furibus et sacrilegis qui paterna sua beneficentia foede abusi sunt."
La Boca
La Boca est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 46494 (anno 2001) incolarum sunt. La Boca pars regionis administrativae C4 est.
Thésée (Lidericus et Carus)
Thésée est commune Francicum 1'187 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Mesue
Mesue, Arabice ماسويه Māsawayh, qui saeculo VIII exeunte floruit, medicus, discipulus Jebrāʾīl ibn Boḵtīšūʿ, nosocomium Bagdatense condiderat.
Saint-Jacques-d'Aliermont
Saint-Jacques-d'Aliermont est commune Francicum 367 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
6564 Asher
6564 , olim designatione 1992 BB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Limes Romanus
Limes est primo via ac praecipue via limitanea, ab hoc postea etiam areae vel territorii civitatis finis vel terminus.
Architectura militaris
Limites vocantur fortificationes vel valla quo Romani se contra Barbaros defenderent. Nonnulla castra legionum ad limitem constructa fuerunt. Ex limite in terras Barbaricorum speculabant. Ad limitem vectigalia a mercatoribus exigebantur.
Romani etiam limitibus, id est viis apud valla, usi sunt ut nuntios celeriter mitterent.
Exercitus
Romani ad protectionem limitum exercitum Limitaneorum et Ripensum instituerunt.
Inscriptio im memoriam Romanorum
Ad praetoriam castelli Saalaburgensis portam, anno 1900 pro monumento archaeologico refectam, statua Antonini Pii posita est, hac inscriptione ornata:
Unesco Hereditas
Partes Limitum Romanorum UNESCO Mundi Hereditas sunt.
Sacerdos Alexandri eponymus
Hic habes indicem sacerdotum Alexandri qui ab anno 290 a.C.n. Alexandriae officium tenuerunt et eponymi dicuntur, nominibus ad annos definiendos adhibitis.
Sloboda Alexandri
Sloboda Alexandri (Russice Александров, Aleksandrov) est urbs regionis Volodimiriensis Russiae. In ripis Seraia fluminis patet. Incolas 57 899 anno 2020 habuit.
Historia
Primo Sloboda magna appellabatur. Annis a 1509 ad 1515 ab Aloysio Novo palatia et ecclesiae Basilio III aedificata sunt. Ioannes Severus Slobodam Alexandri amabat et opritchninae caput hic fecit. Anno 1778 in numero urbium relata est. Ferrivia anno 1870 constructa est.
Lingua coactionis
Lingua coactionis vel lingua coactri in programmatura computatrali est lingua programmandi gradus humilis ubi mandata in lingua et mandatis codicis machinatorii architecturae computatralis arte congruunt. Quia coactio in mandatis codicis machinatorii nititur, cuique coactro est sua lingua coactionis quae ad usum solum in una certa architectura computatrali designatur. Lingua coactionis codex machinatorius symbolicus appellari potest.
Galbella abyssinica
Galbella abyssinica est species coleopterorum familiae Buprestidarum. Binomen a Carolo Kerremans anno 1899 constitutum est.
Albaida
Albaida, vulgo Albaiḍāʾ (البيضاء) est Libyae urbs circiter 250.000 incolarum (anno 2010).
Historia
A die 16 Februarii 2011 sedes insurgentium Transitorii Libyae contra Muammar al-Gaddafi dictatorem est..
Cuvillers
Cuvillers est commune 194 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Gottesheim
Gottesheim est commune 301 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Thenay (Lidericus et Carus)
Thenay est commune Francicum 844 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Mataderos
Mataderos est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una quidem duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 65000 (anno 2001) incolarum sunt. Mataderos pars regionis administrativae C9 est.
Galbella africana
Galbella africana est species coleopterorum familiae Buprestidarum. Binomen a Carolo Kerremans anno 1907 constitutum est.
Yogānanda
Paramahaṃsa Yogānanda seu litteris Bengalicis পরমহংস যোগানন্দ (natus die 5 Ianuarii 1893; mortuus die 7 Martii 1952) fuit magister Yogae et monachus Swami ordinis.
Ortus est, nomine nativo মুকুন্দলাল ঘোষ, e gente nobili kshatriya ("militaris"), Gorakhpur in urbe Indiae. Dum annum aetatis septemdecimum agebat, praeceptor Swami Sri Yukteswar Ji mortem obiit. Yogānanda alumnus fuit collegii Ecclesiae Scoticae et collegii Seramporensis, unde Artium Baccalaureatus est in philosophia et litteris anno 1915 sub aegide universitatis Colcatensis. Cum monachus fuisset, nomen 'Paramahansa (Latine 'Cygnus') Yogananda(Latine 'Beatus Yogae')' adsumpsit.
Praeclarus est inlatum Kriya Yogam, disciplina mentis illustrandam, et vulgatum quoquo opus suam Autobiography of a Yogi, et varios alios libros et condiditum sodalitas Self-Realization Fellowship.
Carolus Acutis
Carolus Acutis (Italiane: Carlo Acutis; natus Londinii die 3 Maii 1991; mortuus Modiciae die 12 Octobris 2006) fuit adulescens Catholicus Italicus qui notus est a sua vita caritata et ob situm interretialem praebentem miracula Eucharistica quem construxit ante mortem suam. Corpus eius in ecclesia Sanctae Mariae Maiorae apud Asisium iacet. Anno 2020 Papa Franciscus Carolum beatum declaravit.
Monte Castro
Monte Castro est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 35000 (anno 2001) incolarum sunt. Monte Castro pars regionis administrativae C10 est.
Universitas Insulensis
Universitas Insulensis (Francogallice Université de Lille) est nova universitas publica studiorum, quae Insulis in urbe Franciae sita est.
Curgies
Curgies est commune 1161 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
4466 Abai
4466 , olim designationibus 1971 SX1, 1972 YQ, 1973 AY, 1979 FT3, 1980 NM, 1981 TN3, et 1988 AD1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astrophysico Crimaeae, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Saint-Honoré (Sequana Maritima)
Saint-Honoré est commune Francicum 166 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Ioannes Retcliffe
Vita
Tamquam agens in rebus in servitio cursuali Berolini laborans propter implicationem in causa tribunalicia de domino Waldeck liberalismi fautore demissus est. Denique auctor et diurnarius factus est. Pseudonymo Theodori Armin iam fabellas multas confecerat. Fama autem eius crescebat alio sub pseudonymo, Equitis Ioannis Retcliffe et en seriem mythistoriarum maxime captantium: »Sebastopol«, »Nena Sahib«, »Villafranca«, »Puebla«, »Biarritz«. In opusculis illis diligenter et sollerter res gestas inde a tempore Belli Crimaeani verbis narrare et ornare conabatur. Multitudo autem rerum descriptarum genere scribendi sat vili debilitatur.
Ternay (Lidericus et Carus)
Ternay est commune Francicum 329 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Jembke
Jembke commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Gifhorn est. Jembke ab anno 1972 ad commune generale Boldecker Land pertinet.
Historia
Commune Jembke anno 844 nomine Lianbeke primo in actis descriptum est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est.
Misilmeris
Misilmeris seu Misilmerium  (Italiane: Misilmeri) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
De alimentorum facultatibus
De alimentorum facultatibus (Graece Περὶ τῶν ἐν ταῖς τροφαῖς δυνάμεων) est opus de regimine humano a Claudio Galeno saeculo II exeunte scriptum. Saeculis sequentibus usque in sextodecimo (necnon recentius) crebrissime a scriptoribus Europaeis de diaeta citatur: hinc praesertim aestimationes dempserunt de temperamentis ciborum potionumque.
Novae Gades
Ante 1502, nonnulli viculi Cubaguae constituti sunt, quot annis per tres vel quattuor menses commercium faciendi causa habitati. Insula propter abundantiam ostrearum, praecipue pinctadarum (ergo margaritarum) hominibus grata atque accepta fuit. Ad ultimum, colonia perennis facta est, atque ante 1520, post magnam indigenarum rebellionem, numerus incolarum habitantium trecentos excedebat. Die 12 Septembris 1528 per decretum regale Caroli V locus incorporatus urbs nomine Nueva Cádiz facta est, atque ea prima urbs Hispanica in America Australi rite constituta. Anno 1541 urbs terrae motu fluctuque insequenti funditus eversa est.
Anno 2015, Georgius Thielen Armand, director Venetiolanus, Flor de la Mar fecit, brevem pelliculam documentariam de ruinis Novarum Gadium et de insula Cubagua.
Fanum Sancti Magni (discretiva)
Fanum Sancti Magni potest esse:
Cuincy
Cuincy est commune 6693 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Le Temple (Lidericus et Carus)
Le Temple  est commune Francicum 187 incolarum (anno 2017) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Galbella cuneiformis
Galbella cuneiformis est species coleopterorum familiae Buprestidarum. Binomen a Carolo Kerremans anno 1898 constitutum est.
6565 Reiji
6565 , olim designationibus 1992 FT, 1977 RZ10, et 1982 BQ10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.