cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Don Pramudwinai
Alumnus est universitatis Californiensis iuxta Angelopolim, scholae Fletcher iuris et diplomatiae apud universitatem Tuftensem, Nationalis Collegii Munitionis Thailandensis. Operam dedit ab anno 1974 apud ministerium rerum externarum patriae suae. In legationibus Thailandenses meruit Londinii ab anno 1988 ad 1991, Bernae ab 1994 ad 1998, Pechini ab 2000, Bruxellis ab 2004, Novi Eboraci iuxta Nationes Unitas ab 2007, Vasingtoniae ab anno 2009 usque in 2010. Minister vicarius a rebus externis a mense Augusto 2014, minister rerum externarum a die 23 Augusti 2015 fuit.
Ernestus Araújo
Philologiae apud universitatem Brasiliensem studuit. Apud ministerium rerum externarum ab anno 1991 operam dabat, praecipue de rebus agens, nonnumquam Bruxellis et Berolini ad coniunctiones Europaeas favendas morans. Ab anno 2007 usque in 2010 Ottaviae missus est iuxta regimen Canadense. A praeside futuro Iairo Bolsonaro selectus, a die 1 Ianuarii 2019 usque in 29 Martii 2021 minister a rebus externis meruit. Senatoribus postulantibus demissum esse dicitur ut qui "ad marginem bonae diplomatiae veritatisque rerum gestarum respectusque institutionum" viveret, qui "psychopathus, vagabundus, falsiloquus" esset.
Librum carminum mythistoriasque tres edidit.
Tabitha
thumb|Petrus Tabitham resuscitat ([[Ioannes Franciscus Barbieri|Ioannis Francisci Barbieri pictura, 1618)]] Sancta Tabitha (Graece Ταβιθά) vel Dorcas (Graece Δορκάς) fuit Christiana ex Ioppe, in Actibus Apostolorum memorata. 5 Februarii in Ecclesia Catholica et 25 Octobris in Ecclesia Orthodoxa memoria sanctae Tabithae colitur.
Novogradum (discretiva)
Novogradum significare potest:
Tabitha (praenomen)
Tabitha est praenomen femininum, de sancta Tabitha.
Dorcas ab origine idem nomen est; in Actibus Apostolorum (9:36) dicitur: "Discipula nomine Tabitha, quae interpretata dicitur Dorcas"; nam Aramaice טביתא, Ṭabītā rupicabram significat et Graece δορκάς gazellam.
Crevacorium
Crevacorium (alia nomina: Crevacorum et Coracodium) (Italiane: Crevacuore) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Praemium Carolo de Vogelsang dicatum
Praemium de historia et scientiis socialibus pro Vogelsang nominatum (Theodisce: Karl-von-Vogelsang-Staatspreis für Geschichte der Gesellschaftswissenschaften) praemium publicum Austriacum est. Carolus de Vogelsang editor Catholicus, homo politicus atque reformator socialis fuit.
Omni altero anno is honor, qui euronibus 7.500 dulcatur, a Foederali ministerio scientiarum explorationumque adiudicari solet: cui res detur iudices non ministeriales antea proponunt. Insuper praemium pecuniarie minus dotatum (duo milium euronum tantummodo) datur promotionis caussa.
Inguarus Matovič
Inguarus, vulgo Igor Matovič (Tyrnaviae natus die 11 Maii 1973) est politicus Slovaciae.
Alumnus est Universitatis Comenianae Bratislavensis. Domum editoriam usque in annum 2010 direxit. Motús factionis "hominum ordinariorum personarumque liberarum" (OĽaNO) conditor, ab eodem anno legatus est parlamento Slovacico. Factione sua in comitiis anni 2020 victrice, Inguarus Matovič a die 21 Martii 2020 primus minister meruit. Die 1 Aprili 2021 minister vectigalium factus est, officio primi ministri ad priorem vectigalium ministrum, videlicet Eduardum Heger, cesso.
Nicocles (rex Salaminis)
Nicocles fuit rex Salaminis in insula Cypro post patrem Euagoram necatum ab anno 374 a.C.n.. Circa 360 a.C.n. obisse creditur in satraparum coniuratione. Tum filius Euagoras II ei successit. Discipulus rhetoris Isocratis fuisse traditur qui regi tres orationes dedicavit. In Euagora laudationem funebrem patris composuit atque simul boni regis exemplum glorificavit. In oratione ad Nicoclem regio discipulo praecepta tradit quibus civitatem et populum optime regat. Tertiam orationem Nicocles sive Cyprii inscriptam in Nicoclis ore posuit qui laudata monarchica republica memoratisque suis erga Salaminios meritis postremo officia ab eis sibi debita enumerat.
Isocrati si credimus Nicocles Graecarum litterarum et artium amator fuit et paci studuit.
Iosephus Maria Tomasi
Iosephus Maria Tomasi (natus Licatae in Sicilia 12 Septembris 1649; mortuus Romae 1 Ianuarii 1713) fuit cardinalis eruditusque multilinguis. Ad ordinem Theatinorum pertinuit. Libros edidit, Latine convertit, scripsit. Sanctus habetur.
Super Nintendo Entertainment System
Super Nintendo Entertainment System, brevius Super Nintendo vel Super NES vel SNES, est consola lusoria secunda a Nintendine creata, successor a NES. In Iaponia consola lusoria appellata est Super Famicom (Iaponice: スーパーファミコン), aut SFC abbrevatiationi. In Respublica Coreana appellata est Super Comboy (Coreane: 슈퍼 컴보이) et distributus est a SK Hynix, tum appellatus nomine Hyundai Electronics. Omni versione eadem est, sed habet varios regional lockout.
SNES est pars a saeculo quarto consolarum lusoriarum simul Sega Genesis, et missus est die 21 Novembris 1990 Iaponia, 23 Augusti 1991 in America Septentrionali, 6 Iunii 1992 in Europa, 3 Iulii 1992 in Australasia.
Oleg Țulea
Oleg Țulea (die 31 Martii 1980 natus in oppido Căușeni) est legatus et politicus Moldaviae.
Alumnus est universitatis civicae Moldavicae Chisinoviae et scholae academicae Ovidii Şincai Bucarestensis. Legatus est parlamento Moldavico ab anno 2005 usque in 2009, iterum ab 2011 usque in 2014. Ab anno 2016 legatus patriae iuxta regimen Hungaricum meruit. Die 166 Martii 2020 minister a rebus externis factus est, primo ministro Ioanne Chicu.
Theodorus Mayernius
Theodorus de Mayerne vel Mayernius, Francogallice plenius Théodore Turquet de Mayerne (Genavae natus die 28 Septembris 1573; mortuus Chelseae prope Londinium die 22 Martii 1655) fuit medicus celeberrimus et philosophus rerum naturalium. Privatus principibus Franciae Angliaeque medicus meruit, videlicet Henrico IV, Iacobo I, Carolo I; insuper patronos Henricum de Rohan et, amicos Isaacum Casaubonum, Agrippam Albinaeum, Petrum Paulum Rubens, Antonium van Dyck agnovit. De rebus medicis et biologicis Latine praesertim scripsit.
Iuventus
Filiolus Theodori Bezae, filius Hugenotorum, patre Ludovico pecuniis egente emolumenta libris scribendis quaeritante, Theodorus in urbe nativa educatus est. Ibi iam Isaacum Casaubonum incurrit, amicum perennem. Annum agens decimum quintum Heidelbergae ad universitatem progressus est. Ibi opusculum iuvenile de civitatibus itineribusque Europaeis conscripsit atque divulgari anno 1591 iussit, patre hortente. Eodem anno Montempessulanum ad studia medica persequenda migravit, ubi universitas sub tutela Henrici regis Navarrae florebat. Casaubonus anno 1596 professor linguarum litterarumque apud Montispessulanenses receptus erit. Mayernius his annis, professoribus amborum studiorum haud adnuentibus, doctrinam medicinae chemicae favebat quam Paracelsus primum suaserat Quercetanusque (Mayernio a primo iuventute cognitus) promovebat.
Medicus regi Henrico IV
Mayernius doctoratum medicinae anno 1597 nactus est. Lutetiam statim petivit ubi inter medicos regios, sicut et Quercetanus, receptus est: anno 1599 medicus privatus iuxta Henricum de Rohan, legatum regium, iter fecit per Germaniam Italiamque, fortasse et Bataviam Angliam Scotiam, cum eodem Henrico fratreque. Argentorati nosocomium publicum admiravit. Venetiis et Patavii, ubi morbo gravi affectus est, medicum Hugenotum ibi morantem Petrum Asselineau cognovit. De eo itinere mox scripserit:
Lutetiam reditus ille et Quercetanus necnon Ioannes Riverius, Hugenoti Paracelsianique medicique regii tres, contra professores facultatis medicae Parisiensis Catholicos Galenianos contenderunt, successu vario; e quibus controversiis orta est Apologia anno 1603 Rupellae in urbe (Hugenotorum arce) edita. Riverius, morbo epidemico saeviente, anno 1605 mortem obiit; Mayernius autem rege suadente legatum Anglum Franciscum Norris de Rycote, regis Iacobi I fautorem haud ignobilem, Lutetiae eodem morbo affectum, optimo successu curavit. Quo invitante Angliam visitavit ubi reginae Annae fortasse consilia medica dedit: doctor enim universitatis Oxoniensis mense Aprili 1606 creatus "Reginae medicus" laudatus est. In Anglia patronum futurum, insuper Iacobum Garet apothecarium, chirurgum regium, Gulielmum Butlerum medicum cognovit. Lutetiam reditus Margaritam van den Botzelaer, viduam nobilem Protestantem, in matrimonium duxit, e qua filium natu maiorem Henricum anno 1608 genuit. Anno insequenti, amicis Quercetano et Laurentio mortuis, sibi officium principalis medici regii attribui exspectavit, vano autem, quia conversionem Catholicam recusavit.
Medicus regi Iacobo I
Henrico regi anno 1610 necato, tumultu religioso rursus saeviente, fratre Genavae in rixa necato, Mayernius Angliam anno insequenti petivit sicut paulo antea amicus Isaacus Casaubonus iam fecerat. Qui ambo a Catholicis Franciae obsessi a rege Iacobo I ad aulam suam invitati sunt. Mayernius, iam Londinii celeber, statim inter medicos regi Iacobo reginaeque Annae Daniae receptus est; cum Gideone Delaune apothecario regio, exsule Hugenoto, collaboravit. Cum Gulielmo Butler, qui et ipse regi Iacobo succurrebat, saepe disputavit; aemulum nihilominus admirans controversias eorum "amantium iras" nuncupavit, Terentio citato. Thermas Bathoniae Bristolienses anno 1611 visitavit ad facultates aquarum aestimandas (regina Anna medio anno 1613, Mayernio assistente, Bathoniam petiverit).
Alexius Papae filius
Alexius Papae filius est bylinarum Russicarum persona laudata, bohatirus famosus. Saepe (sed non semper) Rostovia urbs eius natalis indicatur, et sacerdos (papas), cuius filius dicitur, Leontius (rarius Theodorus) nominatur. Tres bohatiri fortissimi saepe una memorantur et figurantur; hi sunt Elias Muromensis, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius. Trium minime robustus et iunior, quam Elias et Dobrynia, Alexius est, sed audax, iocosus et callidus.
Theodorus Mayernius
Medicus regi Iacobo I
His annis mortui sunt illustres nonnulli quibus Mayernius medebatur, inter quos, minister regi Iacobo I qui successionem anno 1603 ordinaverat. Henricus princeps, Iacobi filius natu primus, anno 1612 subito obiit, aliis venenum, nonnullis imperitiam inculpantibus Mayernii, qui nihilominus autopsiam efficiens iuvenem febri mortali affectum monstravit quam recentiores typhum abdominalem appellaverint. Anno insequenti, olim minister sed maiestate inculpatus, in Turre Londinii subito aegrotans mortem obiit, cui ultimas curas, iussu Mayernii, dederat apothecarii Pauli Lobelii satelles. His rebus gestis, Mayernius (qui certe innocens a nonnullis, odio medici extranei motis, inculpabatur) in ephemeride privata versus Martialis citavit: "... Nulli te facias nimis sodalem; Gaudebis minus et minus dolebis".
Alexius Papae filius
De Alexio solo duae fabulae narrantur, in prima Tugarinem interfecit, in alteram Helenam Sbrodi filiorum sororem nupsit.
Theodorus Mayernius
Medicus regi Iacobo I
Annis 1615 et 1618 Franciam petens negotia privata gerebat nuntiosque secretos inter regem Iacobum ducemque de Rohan transmittebat, de quibus rex Ludovicus XIII mense Iulio 1618 certior factus Mayernium statim e Francia expelli iussit. Interdum anno 1617, regi medicus, cum eo Scotiam profectus est. Mox socius anno 1616 receptus, constitutionem novi  editionemque Pharmacopoeae Londinensis favit, quod opus post duos annos prodiit; iam diu editio talis pharmacopoeiae a medico Thoma Moufeto (anno 1604 mortuo) suasa erat, cuius schedae et manuscripta Mayernio his annis emerat. Ipse deinde opus magnum de insectis, ab, Conrado Gesnero, saeculo XVI exeunte inceptum, a Moufeto congessum, denuo anno 1634 divulgaverit.
Alexius Papae filius
E Rostovia cum Ioachimo puero Alexius profectus erat et Tugarin obviam iis factus est. Interdum ut draco volans et ignem evomens describitur, interdum et gigas et latro saevus alis chartaceis volans (quas alas Alexius imbre advocato corrumpit) et equum ignem vomentem habens. Obiurgat Alexium Tugarin et minatur, Alexius autem se surdiorem esse respondet et propius accedere rogat, ut verba eius audiat; cum Tugarin accesserit, fusti eum percutit et ictu singulo interficit. Vestes Tugarinis luxuriosas Alexius iuvenis ioci causa induit et sic a Ioachimum redit, qui Tugarinem se videre credens, Alexium ipsum fusti percutit, ut sine sensu ille cadat; Ioachimus vestibus Tugarinis detractis et crucem in pectore Alexii visa socium cognovit. Postea Kioviam adveniunt.
Theodorus Mayernius
Medicus regi Iacobo I
Bernam anno 1621 visitavit, ubi castellum de Aubonne emit et baro de Aubonne creatus est. Ibi patrimonium sibi constituit ubi neque ille nec filii habitaverint (ambo enim ante patrem mortem obierint). Per Sedanum, urbem Hugenotorum, in Angliam reditus est. Sedani cum de rebus Protestantibus, cum amico Gulielmo de Trougny de rebus alchemicis Hermeticisque collocutus est. Ab hoc anno legationi urbium Bernae Genavaeque iuxta regnum Angliae fungebatur; epistolis cum Agrippa Albinaeo Protestantium heroem commutabat.
Alexius Papae filius
Interdum Alexius dicitur Kioviae in convivio Tugarinem invenisse, ubi ille immodice edebat et bibebat et cum Eupraxia ducissa magna Vladimiri uxore colloquia nimis blanda habebat; Alexius irridere eum coepit, quorum iocorum magna varietas in bylinis invenitur. Denique certare in agris Tugarin Alexium provocat, et pugna eodem finit; caput Tugarinis Alexium Kioviam affert (ubi Eupraxia interdum Alexium pro amico caro occiso vituperat, ille ei verbis, quibus meruit, respondet.
Abdulrahman Dambazau
Abdulrahman Dambazau (Zariae natus die 14 Martii 1954) est miles Nigeriae. Alumnus est Academiae Munitionis Nigeriensis apud Kadunam necnon universitatis civicae Kent et universitatis iuxta Keele. Annis 2008–2010 princeps tribunorum exercitus (Chief of Army Staff) meruit. Die 11 Novembris 2015 minister a rebus internis factus est, praeside Mahometo Buhari.
Theodorus Mayernius
Medicus regi Iacobo I
Iterum anno 1625 peragrationem in Helvetiam suscepit. Rex Iacobus vetulus morbisque affectus nihilominus medicum suum ad hoc iter urgebat ut consociationem civitatum Protestantium confirmaret: eques regni Angliae eum die 14 Iulii 1624 creavit. Mayernius ergo collegis suis historiam regis medicam methodumque curarum documentis duobus Latinis assidue ordinavit. Per Lutetiam Genavam Aubonne Bernam mense Decembri 1624 profectus est. Sed dum Genavam iterum visitabat Iacobus rex (medicis ordinariis inter se disputantibus) die 27 Martii 1625 mortem obiit. Per Lutetiam rediens Nicolaum Briot nummorum incussorem celebrem, Hugenotum, cognovit, qui mox refugus Londinii apud Mayernium habitaverit.
Medicus regi Carolo I
Carolus rex, Iacobi filius, Mayernium inter medicis regiis retinuit: ille autem rarius regi, crebrius reginae Henriettae Mariae (origine Francica) succurrere invocatus est. Anno 1639 cum (qui et ille reginae medicus merebat)  destillariorum sub patronatu regio rite condidit regulamque constituit. Rex autem Mayernio tanquam legato vel emissario uti nolens itinera in Helvetiam interdixit. Londinii ergo iussu regio mansit: nimis modeste "Mecum habito et novi quam sit mihi curta supellex", Persio citato, ad collegam quemdam scripsit. Ex emolumentis practicae medicae divitissimus, plurimos nobiles consiliis medicamentisque succurrebat et inquisitiones suas chemicas persecutus est. Medicamenta chemica vel alchemica, hodie oblita, cum Kenelmo Digbio quaerere solebat. De pigmentis artibusque picturae adiutoriis curiose inquisivit, adiuvantibus artificibus (anno 1621 mortuo), Nicolaum Briot, Iacobo Callot,  (qui "pictor et illuminator nulli secundus" a Mayernio nuncupatus effigies fecit reginae Henriettae Mariae ipsiusque Mayernii), Petro Paulo Rubens (qui Mayernii), Antonio van Dyck (qui reginae),  et Artemisia Gentilescia, Ioanne Petitot exsule Hugenoto. Notas commentatiunculasque ab his contributas in librum manuscriptum suum incorporavit. Cui libro anno 1620 titulum Pictoria sculptoria et quae subalternarum artium spectantia ... imposuit. Annis insequentibus auxit, novis observationibus amicorum semper semperque additis, minime ad divulgationem paraverit; amicum interea Eduardum Norgate pictorem ad opus de pictura conscribendum suadebat. Quo opere anno 1919 edito, manuscriptum Mayernii non ante annum 1981 divulgatum erit.
Alexius Papae filius
Haud semper bona de Alexio narrantur; nam et Anastasiam Mikulae filiam fallere et a Dobrynia viro abducere volebat.
Theodorus Mayernius
Medicus regi Carolo I
Rege ab anno 1642 ab urbe capitali abeunte, bellum civile contra parlamentarios gerente, Mayernius (convocatione regia pro nihilo putato) Londinii manebat: regis filium Henricum filiamque Elizabetham, ibi retentos, curabat. Regina autem Exoniae mense Maio 1644 subito aegrotante futuraeque principissae Henriettae gravida, Mayernius Exoniam statim properatus est, litteris brevissimis a rege receptis: Mayerne, pour l'amour de moi alle[z] trouver ma femme.—C.R. Ab anno 1649, rege interfecto, Chelseae in suburbio habitans sub protectoratu Cromwelliano anno 1655 mortem obiit. Post mortem manuscripta eius plura divulgata sunt, de morbis curisque aegrotantium nobilium, etiam de re coquinaria.
De methodo medendi
De morbis internis, digestivis, urinariis, venereis praesertim operam dedit. Neque Galenianus neque Paracelsianus se esse iactabat, sed modo Paracelsiano medicamenta chemica saepe praecepit thermarumque usum commendavit, Spadanarum, Poguae, Bathoniensium. Pondus magnum historiae medicae observationique dabat. Ita curandorum, quibus consilia praebuit, historias salutis, indolis, regiminis, curarum (etiam inutilium) assidue conscribere solebat. Hae historiae partim, textu imperfecto, inter Opera medica ab Iosepho Browne anno 1704 edita comprehenduntur. Aliae multae, in libris manuscriptis ab Ioanne Sloane post Mayernii mortem emptis, in Bibliotheca Britannica latent.
Inter curandos celebres, quibus in Francia succurrit, fuerunt ; ; ; ; ; ; ; Armandus Ioannes Plessaeus Richelaeus; ; ; familia de Loménie; ;. Amicum Isaacium Casaubonum tam in Francia quam in Anglia curans morbum eius mortalem profundius disseruit. Anno 1615 Ioannem Rudolphum de Erlach Bernensem, morbo vesicali patiens, curavit.
Inter curandos in Anglia illustriores, principibus praetermissis, fuerunt Petrus Antonius Bourdin (exsul Hugenotus et ille); filiaque ; ; ; ; ; ; ; Thomas Fenton; ; ; ; ; ; Radulphus Winwood; ;  filiusque ; Margarita Cavendish maritusque ; Kenelmus Digbius; Thomas Harriot mathematicus; Paulus van Somer Ioannesque Hoskins pictores; Nicolaus Lanier musicus regius.
Rumex acetosa
Rumex acetosa est perennis planta herbacea familiae Polygonacearum. In habitationibus gramineis sponte oriens saepe videtur, et herba vel holus foliaceum in hortis colitur.
Subspecies
Nonnullae subspecies nominatae sunt. Non omnes autem coluntur:
Distributio
Rumex acetosa in habitationibus gramineis per Europam invenitur, a litore Mediterraneo septentrionali ad Scandinaviam septentrionalem atque in regionibus Asiae Mediae. Species introducta in Nova Zelandia, Australia, et America Septentrionali est.
6769 Brokoff
6769 , olim designationibus 1985 CJ1, 1987 SF22, et 1989 FK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6769 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Emma (flumen)
Emma est flumen regionis mediae Helvetiae in pagis Bernae et Saloduri.
Geographia
Flumen ad meridiem urbis Schangnau inter montes Cornum Prati Augusti, Montem rubrem Brienzolae et Hohgant oritur. Cursum 80 chiliometrorum districtu bernense Vallem Emmae ducit trans urbes Schangau, Lützelflüh, Vicum castelli, Montem ecclesiae, Utzenstorf, Wilare et usque ad vicum salodurensem Clarus Rivus ubi influit Aruram.
Marius Aurelius Poli
Marius Aurelius Poli (Bonaëropoli die 29 Novembris 1947 natus), alumnus universitatis Bonaëropolitanae et universitatis Catholicae Argentinae, est a die 28 Martii 2013 urbis suae natalis archiepiscopus. Archiepiscopus factus est a papa Francisco, decessore eius ut archiepiscopus Bonaërensis. Papa Franciscus Poli die 22 Februarii 2014 cardinalem creavit.
Neocastrum (Albania)
Neocastrum olim Scampa  (alia nomina: Novogradum, Terra Nova , Mansio Scampa ) (Albanice: Elbasan / Elbasani; Graece: Νεόκαστρον / Neokastron) est urbs Albaniae, et caput Praefecturae Neocastrensis. Urbani Neocastrenses vel Scampini appellantur.
Emma (flumen)
Hydrologia
Flumen saepe post magnas pluvias magnopere augetur et inundationes efficit. Eo propter pagi Berna et Salodurum a saeculo 19 aggeres et moles ad continendas aquas fluminis construunt. De inundatione die 13 Augusti 1837 cantavit scriptor bernensis Jeremias Gotthelf.
Neocastrum (Albania)
Ecclesia Catholica Romana
Scampa fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, saeculo V condita. Hodie est Sedes Titularis; nomen est Dioecesis Scampina
Emma (flumen)
Vectura
Ex valle Emmae magnarum silvarum contecta usque ad saeculum 19 arbores ratibus exportatae fuerunt ad constructanda aedificia urbium apud flumen Rhenum et magnas antennas navium maris. In regione meridionali vallis Emmae nonnulli pontes lignei veteres super flumen constructi sunt.
Praefectura Neocastrensis
Praefectura Neocastrensis (alia nomina: Praefectura Scampina ) (Albanice: Qarku i Elbasanit) est una praefecturarum duodecim Albaniae. Urbs capitalis est Neocastrum (Scampa).
Municipia praefecturae
Haec municipia ad praefecturam pertinent:
Aprilianum
Aprilianum (Italiane: Aprigliano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Alia nomina
Alia nomina municipii sunt: Abustrum, Abystrum, Arpilianum, Aprustum.
Inza
Inza (Russice Инза) est urbs regionis Simbiriensis Russiae. In ripis Sjuksjumkae fluminis sita est. Incolas 17 714 habuit anno 2018, qui Russi, Tatari, Mordua et Theodisci sunt.
Historia
Anno 1897 ut statio ferrivialis et colonia ad stationem Inza condita est. Anno 1919 cum Kitovka vico proximo coniucta est. Artibus variis necnon ferrariis urbs crescebat et anno 1946 in numero urbium inclusa est.
Iohannes Palisa
Iohannes Palisa (vulgo Johann Palisa, natus Oppaviae in Silesia Austriaca die 6 Decembris 1848, mortuus Vindobonae die 2 Maii 1925) fuit astronomus Austriacus, qui 123 asteroides invenit et chartas caelestes edidit. Mathematicae et astronomiae in Universitate Vindobonensi studuit; deinde Observatorium navale Austriacum Polae et Vindobonae posea administravit. Asteroides 914 Palisana et crater lunaris Palisa ad eius honorum nominantur.
Carpates
Carpates seu Carpathes, aliter montes Sarmatici , sunt montes in Europa Media australi et orientali siti. Arcum 1300 km longum et a 100 ad 350 km latum occupant, qui ad occidentem aperitur, civitates Cechiam, Slovaciam, Poloniam, Ucrainam, Hungariam, Romaniam, et Serbiam attingentes; Transcarpathiam regionem circumcingunt.
Cusnezia (regio Pensensis)
Cusnezia seu Kusnezia (Russice Кузнецк) est urbs regionis Pensensis Russiae. In ripis Trujov fluminis sita est. Incolas 82 276 habuit anno 2018.
Historia
A Basilio Theodori f. Naryškin, Petri Magni consanguineo anno 1699 condita est. Vicus Trujovo-Voskresenskoje (scilicet Resurrectionis ad Trujov) vel Naryškino tunc nominabatur. Artibus variis necnon ferrariis urbs crescebat et anno 1780 a Catharina II in numero urbium inclusus est et Cusneziae (i.e. Fabriciae) nomen cepit. Anno 1874 ferrivia in Cusnezia constructa est.
Scaevola Sammarthanus
Scaevola Sammarthanus seu vulgo Gaucher de Sainte-Marthe (Loduni natus die 2 Februarii 1536; ibidem die 29 Martii 1623 mortuus) fuit biographus, orator et poëta qui praecipue Latine sed etiam Francogallice scripsit. Eruditus est Lutetiae, deinde Pictavii et Biturici. Apud coaevos carmina eius celebria erant. Apud recentiores opus oratione soluta scriptum, videlicet Elogia seu breves Francorum eius temporis vitae, saepius citatur.
Universitas Craiovensis
Universitas Craiovensis (Lingua Dacoromanica: Universitatea din Craiova) est universitas publica in Craiova in Romania, quae anno 1947 schola superior constituta est et die 27 Augusti 1965 titulum universitatis accepit. Circa 25.000 studiosi hic student.
Crosa
Crosa (Italiane: Crosa) est vicus Italiae et fractio municipii Lexonae. Incolae Crosenses appellantur.
Elogia (Sammarthanus)
Elogia est catena vitarum brevium Latine a Scaevola Sammarthano anno 1598 primum edita, usque ad annum 1615 graduatim aucta. Versio Francogallica anno 1644 a Gulielmo Colletet divulgata est.
Thamar Smirnova
Thamar Michaelis filia Smirnova (Russice Тамара Михайловна Смирнова; Ucrainice Тамара Михайлівна Смирнова; nata die 25 Decembris 1918, mortua anno 2001) fuit astronomus Sovietica, quae in Observatorio astrophysico Crimaeae laboravit, et cum Instituto astronomiae theoreticae Leningradensi collaboravit. Inter annos 1966 et 1984, 136 asteroides invenit, uno a Ludmila Černych quoque invento. Thamar Smirnova cum Nicolao Černych etiam cometam 74P/Smirnova–Chernykh invenit. Eius honoris causa, asteroides 5540 Smirnova nominatus est.
Anna Porphyrogenita
Anna Porphyrogenita (nata die 13 Martii 963; mortua anno incerto inter 1008 et 1022), filia imperatoris Byzantini Romani II, soror igitur imperatorum Basilii II et Constantini VIII, anno 988 nupsit magno duci Kioviensi Vladimiro, qui religionemque Christianam in Ruthenia introduxit.
Ioannes Korčok
Ioannes, vulgo Ivan Korčok (Neosolii natus die 4 Aprilis 1964) est legatus et politicus Slovaciae.
Torsten Haß
Torsten Hass (natus die 21 Novembris 1970), etiam Kim Godal notus, poeta, fabulator, scriptor et bibliothecarius est. Exempli gratia, scripsit Bibliotheken für Dummies. Liber in MMXIX editus est. Fere 60,000 libri a fine 2020 petiti sunt. Liber plures recensiones recepit et in multis universitatibus adhibetur. Exempla: Bibliotheca Universitatis Tubingensis , Bibliotheca Universitatis Baucumensis , Bibliotheca Universitatis Technicae Bingensis.
4648 Tirion
4648 , olim designationibus 1931 UE et 1977 CA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth, astronomo apud Observatorium Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4648 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Mecislaus Ledóchowski
Mecislaus (Polonice Mieczysław) Halka-Ledóchowski (natus 29 Octobris 1822 – obiit 22 Iulii 1902) archiepiscopus Posnaniae et Gnesnae, praefectus Congregationis de Propaganda Fide et cardinalis fuit.
Lexona (Italia)
Lexona< (Italiane: Lessona) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 855 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm. Incolae Lexonenses appellantur.
Historia
Die 1 Ianuarii 2016 Municipium Lexonae coniunxit se cum Municipio Crosae ut constituiret municipium novum. Nomen municipii novi semper Lexona manet.
Fractiones
Crosa, Allacqua, Barale, Battiana, Capovilla, Casetti, Castello, Corte, Fabbriche, Fiora, Foglia, Monte, Palazzina, Piccone, Ponte Guelpa, Principe Lodolo, Ratina, Valle.
Municipia finitima
Casapinta, Castelletto Cervo, Cossato, Masserano, Mottalciata, Strona.
Aqua Formosa
Aqua Formosa (alia nomina: Aquaformosa ) (Italiane: Acquaformosa; Albanice: Firmoza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 120 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Aquaformositani appellantur.
Arberesca gens
Aquaformosa est Civitas Arberesca in Regione Bruttio; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Municipia finitima
Altomonte, Lungro, San Donato di Ninea.
Gino Rocca
(Mantuae natus die 22 Februarii    1891; Mediolani die   13 Februarii   1941  mortuus) fuit diurnarius, scriptor etiam scaenicus  Italianus. Anno 1930 operis  Gli ultimi furono i primi  gratia Praemium Bagutta accepit.
Anthenea
Anthenea est genus Asteroideorum familiae Oreasteridarum.
Lacus Tzadia
Lacus Tzadia est magnus et tenuis lacus endorheicus in Africa, qui per saecula magnitudine variat. Secundum Global Resource Information Database Programmatis de Circumiectis Consociationis Nationum, usque ad 95 centesimas ab anno 1963 ad annum 1998 imminutus est, minima magnitudine anno 1986 fiente, cum ei essent 279 chiliometra quadrata, sed "photographema ex satellite anno 2007 factum mutationem in meliorem statum magni momenti monstrat." Lacus Tzadia oeconomiam magnopere afficit, aquam plus quam 30 millionibus hominum in quattuor civitatibus eum circumdantibus (in Tzadia, Cameronia, Nigritania, Nigeria) in mediis desertis Sahelicis praebens. Lacus Tzadia est maximus lacus in Pelvi Tzadica situs.
Kat Von D
Kat von D (nata Katherine von Drachenberg in Montemorelos, Mexici die 8 Martii 1982), est artifex compunctionis et indutrix. Eius arte compunctionis in LA Ink innotuit, programmate realitatis quod die 7 Augusti 2007 in Civitatibus Foederatis coepit.
Basilissa Mikulae filia
Basilissa Mikulae filia est bylinarum Russicarum persona laudata, polenitsa (heroine) fortis. Mikulae Agricolae filii filia est maior, Anastasiae soror, Stauri Godini filii uxor.
Basilissa Staurum coniugem praemonebat, ne de pulchritudine et castitudine sua iactaret, sed ille in convivio apud Vladimirum Solem Praeclarum ebrius iactare incepit et a Vladimiro in hypogaeum inclusus est; Basilissam Vladimirus ad se adduci iussit, sed illa, cum de miseria coniugis certior facta esset, vestem virilem induerat et in convivium Vladimiri advenit, ubi dixit se Basilium filium vel nuntium regis peregrini esse. Sola Delectatio Putiatae filia protinus intellexit feminam transvestitam esse. Basilius non solum Vladimiro se bohatirum fortem esse probat, sed etiam Delectationem Putiatae filiam sibi uxorem poscit; postea autem et Staurum, ut citharistam bonum, sibi donari rogat; Basilissa a Stauro cognita coniuges Kioviam relinquunt.
Pax de Rijswijk
Pax de Rijswijk seu Pax Risvici anno 1697 in oppido Risvici in provinica Hollandia Australi signatum est. Hoc foedere Bellum Coalitionis Augustanae Vindelicorum, quod ab anno 1688 inter Franciam ex una atque Nederlandia, Hispania, Anglia atque Imperium Sacrum Romanum ex altera parte ortum erat, finitum est.
Foedus 20 Septembris
Die 20 Septembris Francia foedus cum Nederlandia, Hispania atque Anglia signavit.
Foedus 30 Octobris
hoc die Francia etiam cum Imperio Sacro Romano pacem fecit. Inter alia stipulatum est, ut urbs Argentoratum iam anno 1681 a Francicis occupatum nunc et de iure ad Francia pertineret,
Hiflinca
Hiflinca (Italiane: Gifflenga) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
6770 Fugate
6770 , olim designationibus 1985 QR, 1979 OP8, et 1980 TP13 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6770 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Radulphus Radice
Radulphus, vugo Raul Radice (Mediolani natus die 19 Martii 1902; Romae anno 1988 mortuus) fuit scriptor et diurnarius Italicus. Anno 1933 operis Vita comica di Corinna gratia Praemium Bagutta accepit.
Dominicus Faustinus Sarmiento
Dominicus Faustinus Valentinus Sarmiento (natus in Sancto Ioannes a Cuio Argentinae die 15 Februarii 1811; mortuus Assumptione Paraquariae die 11 Septembris 1888) fuit causidicus, magister ludi, miles, scriptor, et rerum politicarum peritus, atque ab anno 1868 usque ad annum 1874 septimus Argentiniae praeses.
Vita
Sarmiento fuit Iosephi Clementis Quiroga Sarmiento et Annae Paulae Albarracín filius.
Tempus pluviosum
Tempus pluviosum vel periodus pluviorum est tempus anni, quo imbres abundant. Tempore pluvioso interdum per mensem imber non desinit. Tempus pluviosum definitur ut tempus, cum per mensem praecipitationis media quantitas plus, quam 60 mm est.
Geographia
In regionibus, ubi pluvia abundantia a vento mutato afferuntur, tempus anni pluviosum hippalis advenientibus incipit et saepe nomen hippalus vel venti monsonarii fert. Haec sunt Asia austro-orientalis cum Indonesia et Philippinis, Australia septenrionalis et Polynesia, America media, Mexici et Brasiliae partes et Guiana meridiana.
Puteus monumentalis (Erfordia)
Puteus monumentalis (Theodisce: Alter Angerbrunnen sive Monumentalbrunnen) media in urbe Erfordiae apud Ecclesiam Sancti Wigberti invenitur.
Historia
Monumentum hoc die 6 Septembris 1890 inauguratum est, quod confecerunt Berolinenses Henricus Stöckhardt (architectus) et Henricus Hoffmeister (sculptor). Laurentius Müller Erfordiensis fudit figuras eius. Postica est historica domus negotiationis quaedam (via Anger nr. 39-40) anni 1899, cuius ichnographias fecerat domnus Dinklage magistratus Berolinensis. Limitem describit puteus hic stratarum Anger, ut alter puteus Puteus Anger novus ante pantopolium "Anger 1".
Descriptio
Flora, dea Romana florum, rosam porrigere videtur praetereuntibus palma extensa. Symbolum est horticulturae agriculturaeque, quae ambae Erfordiae vigebant et vigent. Aquae fructus oleraque desuper fluentes irrigant. Industrias machinarum armorumque construendorum vir fortis quidam annuntiat, qui malleum, urceam, galeam, rotam dentariam, forcipes tenat Figurae cupreae magnitudinem naturalem transeunt. Obeliscus porphyrita est, suggestum lapide arenario.
Nexus externi
🇬🇷 Informationes apud erfurt-web.de
Bellimontum (Bruttium)
Bellimontum (alia nomina: Bellus Mons) (Italiane: Belmonte Calabro) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Pseudonerones
Post mensem Iunium anni 68 quo Nero princeps ad villam liberti eius Phaontis se occiderat, nonnulli Pseudonerones vel falsi Nerones, id est qui se Neronem esse falso profitebantur, ab autumno 69 usque ad Domitiani principatum exstiterunt. Quos plerique homines docti duo aut tres numero fuisse censent, quamquam Aurelius Augustinus, cum scriberet in capitulo undevicesimo libri De civitate Dei vicesimi "nonnullos Neronem nec occisum putare, sed subtractum potius ut putatus esset occisus, et vivum occultari in vigore ipsius aetatis in qua fuisset cum creditus esset exstinctus, donec suo tempore revelaretur et restituaretur in regnum", ibidem de ea opinione quae Neronis redivivi fabula hodie vocatur commemoravit. Suetonius autem, praeter tres pseudonerones relatos, Neronis de edictis "quasi viventis et brevi magno inimicorum malo reversuri" mentionem in ejus vitae capitulo LVII° fecit.
Ornithoptera rothschildi
Ornithoptera rothschildi (Anglice Rothschild's birdwing) est magnus familiae Papilionidarum papilio, in Montibus Arfak Novae Guineae occidentalis endemicus.
Descriptio
Haec species, primum a Carolo Brenders Pratt entomologo agnota, a Georgio Kenrick anno 1911 descripta est. Ex Domino Gualterio Rothschild, qui alienum plurimis expeditionibus suis copiis persolvit, appellatur.
Latitudo alarum feminarum est usque ad 15 cm. Alae anteriores sunt atrofuscae vel fuscae denigratae, maculis coloribus cremeis ad cinereis. Alis posterioribus sunt laminae nigrae, medio panno aureo, apicibus nigris. Abdomini sunt anuli nigri et setosi.
Ornithopterae rothschildi est minima omnium Ornithopterarum distributio. Habitatio naturalis est prata florifera usque ad 2000–2700 m super maris aequor.
Gradus Celsianus
Gradus Celsianus, saepe gradus Celsii est unitas temperaturae scalae Celsianae, ab Andrea Celsio nominata, qui anno 1742 librum Observationes duorum graduum in thermometro certorum edidit.
In usu quotidiano homines scalam Celsianam malunt, ubi aquae congelationis temperatura valore zero assignatur, et ebullitionis centum. Ad temperaturas Kelvinianas in Celsianas et vice versa convertendas habemus igitur formulas
Petropolis (Dacota Meridiana)
Sententia urbana est Super Flumen, Semper Movens (Anglice On The River, On The Move).
Sviatogor
Sviatogor vel Sacrimontanus est bylinarum Russicarum persona laudata, bohatirus. Gigas erat statura et pondere incredibili, quem terra sustinere non posset, et in saxis Montium Sacrorum fabulosorum aetatem degebat.
De Sviatogore duae vel tres fabulae narrantur. Mikula Agricolae filius ei peram parvam tollere proposuit, sed Sviatogor quamvis gigas eam a solo tollere nequit, ipse autem usque ad genua in humum demergitur; interdum sic narratur, ut et mortuus sit, interdum autem Mikula una manu peram tollit Sviatogorique explicat omnem gravitatem terrae in ea esse. Rarius narratur Sviatogor uxorem quaerens Mikulam (qui et vates est) consuluisse, postquam Membranam Maritimam secundum Mikulae praedicta nupsit.
Notior est fabula de Sviatogore et Elia Muromensi; uxor Sviatogoris, dum ille dormiebat, Eliam corrumpit et in cruminam abscondit, quibus cognitis (nam equus Sviatogoris dixit nimis grave pondus, immo bohatiros duos, se vehere nolle) Sviatogor uxorem infidelem necavit, Eliam autem fratrem germanum sibi nuncupavit. Iter facientes Sviatogor et Elias capulum mirabilem inveniunt, de quo Sviatogor exire non potest nec Elias eum liberare scit, quamvis gladium Sviatogoris et pars vis eius acceperat; nam ubi Elias gladio capulum percutit, ibi annulus ferreus circum capulum apparet.
Gralia
Gralia (Italiane: Graglia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Historia Antarcticae
Historia Antarcticae ex veteribus fabulis doctrinisque Occidentalibus de continente vasta oritur, qua.ms eruditi terram australem appellabant, et in extremis orbis terrarum regionibus australibus exsistere putabant. Vocabulum Antarctica, ad rem contra circulum arcticum attingens, a Marino Tyrio saeculo secundo excogitatm est. Transitus Promontorii Bonae Spei et Hornani Capitis saeculis quinto decimo et sexto decimo confirmabant terram australem incognitam (ut appellabatur) si revera exstaret, esse continentem veram. Iacobus Cook et sui anno 1773 circulum Antarcticum primum transierunt, sed, quamquam insulas proximas invenerunt, Antarcticam ipsam non conspexerunt; qui solum 240 km a continente fuisse putantur.
Nonnullae expeditiones polum australem attingere saeculo primo conatae sunt, per conatus heroicum explorationis Antarcticae aevum a rerum gestarum scriptoribus appellatos. Exitus autem multarum erat iniuria et mors. Rodoaldus Amundsen Norvegicus polum ad ultimum attigit die 13 Decembris 1911, post certamen cursus animum moventem cum Roberto Falcon Scott Britannico.
Nervus thoracalis 12 (homo)
Par nervus thoracalis 12 (Th12 seu T12) est in hominibus unus ex paribus 31 nervorum spinalium. Nervus Th12 medullae spinalis segmento thoracali infra vertebram thoracalem ex columna vertebrali evadit.
Nervo fibrae et motoriae et sensoriae sunt.
Carolus Aemilius Gadda
(Mediolani natus die 14 Novembris 1893 ; Romae die 21 Maii 1973  mortuus) fuit machinator, scriptor, et poeta Italicus. Anno 1934 operis Il castello di Udine gratia, Praemium Bagutta accepit.
Nervus thoracalis 12 (homo)
Non raro pariter notionem segmenti Th12 adhiberi solet.
Pars sensoria
Area sensoria nervi Th12 dorsum iuxta vertebram thoracicam duodecimam (Th12): Dorso regio cutanea infra lineam adversus latus descendentem altitudinis vertebrae Th12, circum partem thoracis inferiorem et antrorsum. Nervus Th12 est plexūs lumbalis nervus supremus.
6771 Foerster
6771 , olim designationibus 1986 EZ4 et 1974 YS agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6771 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Leonidas Rèpaci
(Palmis natus die 5 Aprilis 1898 ; mortuus in  Marina di Pietrasanta die 19 Iulii 1985) fuit scriptor etiam scaenicus et pictor  Italianus. Anno 1932 operis Storia dei fratelli Rupe  gratia Praemium Bagutta accepit. Anno 1929 una cum Carolo Salsa et Alberto Colantuoni litterarum Praemium Viareggio condidit, quocum praeses usque ad mortem mansit.
Dies mundialis poësis
Dies mundialis poësis est dies internationalis celebrata die 21 Martii quoque anno poësem scribendo vel legendo ad finem diversitatis linguisticae culturalis que promovendae et expressionis linguarum minoritatum in periculo extinctionis creandae. Dies a UNESCOne anno 1999 decreta est.
Vetus Phalerum (demus)
Vetus Phalerum (Graece Παλαιό Φάληρο, Catharevusa Παλαιόν Φάληρον) est urbs Graeca et regionalis Athenae Meridianae demos (Δήμος Παλαιού Φαλήρου). Solum ex hoc uno demo consistens ad Atticam regionem pertinet et suburbana Athenarum pars in meridiem sive austro-occidentem versus est.
Antiquitate in hodiernae urbis terra fuit unus e duobus Athenarum portibus, nomine Phalerum, qui totam urbem Novum Phalerum (Νέο Φάληρο), partem Piraei necnon communia Moschatum et Callitheam comprehendit.
Portula
Portula (Italiane: Portula) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Osmantinum
Osmantinum (Theodisce Wielandgut) est praedium Christophori Martini Wieland in vico Oßmannstedt / Circulus Weimarer Land, inter urbes Vimariam et Apoldam situm. Locus iste amoenissimus a multis habetur.
Historia
In valle Ilmenae oppidulum invenitur ante plus quam mille annos conditum, ubi Christophorus Martinus Wieland clarus professor vitam degebat. Quia non iam strepitus habitationis Vimariensis ferre potuit, praedium emit pecunia quam ab Georgio Ioachim Göschen editore suo acceperat. Una commigraverunt omnes familiares gavisuri de futura vita in natura. Ubique, in praegrandi fundorum domo, cui unum tabulatum est, in aedibus oeconomicis, in horto, in viridariis nemoribusque, in campis et caespitibus, vigebant Wielandensia ingenia. Tres filii curabant agriculturalia, sex filiae labores domisedae et hortulani. Wieland ipse arbores seruit, cum agricolis vicinis tractatus habuit sese ipsum agrestem habens et libentissime hospitibus fundos amplissimos monstravit.
Ioannes Volfgangus Goethius saepe venit, quippe qui praedium haud procul apud Oberroßla teneret; alii hospites fuerunt, e.g. Ioannes Gottfriedus Herder, Fridericus Schiller, Jean Paul, Ioannes Vilhelmus Ludovicus Gleim, Ioannes Godefridus Seume. Autumno anni 1802, praelegit ibidem Henricus de Kleist ex libro suo qui Robert Guiskard praetitulatur; is eo tempore adhuc ignotus scriptor erat inquiete per orbem terrarum errans. Wieland eum sartum et tectum accepit, locum pacis et refugii ei porrigens.
Creationes scatentes et fortunae ictus
Elucubrationes Wielandenses ob munera agrestia haud cessaverant. Ad Oßmannstedt pacta sunt opera Agathodämon, ubi de Christianismo exploratur, et Aristipp und einige seiner Zeitgenossen, fabula Milesia modo epistularum exarata de cultu humano civilique Graeco et de philosopho Socrata. Mox tamen aerumnae nummariae impendebant, cum Wieland nimis solveret pro praedio. Neque contigit, ut omnia ad agros subigendos et aedes administrandas necessaria in promptu haberet.
Tres fortunae ictus terruerunt: mors filii cuiusdam casu infelici et Sophiae Brentano, neptis Sophiae La Roche, quae olim fuerat amica Wielandensis. Causa mortis erat typhus. Fine naturae concessit eius uxor amatissima Anna Dorothea, post triginta sex annos connubii. Isto momento sensus vitae defuit Martino Wieland: in loco fundorum bellissimo homines e vita functos sepeliri iussit, vitam agrestrem reliquit, et ad Tiefurt, in suburbium Vimarense, commigravit. Decem annos post revenit eius cadaver die humationis ut ad uxoris latus requie aeterna frui posset. Epitaphium versu Theodisco scriptum: Liébe und Freúndschaft umschláng die verwándten Seélen im Lében, únd ihr Stérbliches déckt diéser gemeínsame Steín.
Museum
Commemorativus locus in praedio conspectum perfectissimum praebet de annis quibus Wieland erat ibi. Primo in musei conclavi spectari possunt documenta et manuscripta pertinentia ad vitam agrestem. Typis impressae primae editiones fabularum Milesiarum necnon periodica, quae Wieland edenda curavit, testimonium perhibent de creationibus urberrimis in Oßmannstedt patratis. Ficta imago, quam fecit sculptor Ioannes Godefridus Schadow, vultum amabilem Wielandensem optime excussum praesentat. Imagines a parietibus pendentes narrant de praesentia amicorum et visitantium, epistulae quocumque terrarum datis tradunt commutationem intellectualem numquam interruptam.
Alia conclavia erant domicilio et officinae. Mensa scriptoria ibi posita Wieland ipse usus est ut et clavichordio: ibi gaudebant homines de illius ludo minime artificiali est harmoniae pleno. In pegmatibus stant 42 volumina, operum omnium editio Lipsiae apud casam editricem Göschen praelo commissa inter annos ab 1794 ad 1802. Opaca semita conducat visitantes a museo trans viridarium usque ad sepultum Wielandense directe ad ripam fluvii situm.
4649 Sumoto
4649 , olim designationibus 1936 YD, 1931 VD1, 1981 YA, 1983 CD3, et 1986 YW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Margarita Laugier, astronomo apud Observatorium Nicaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4649 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4650 Mori
4650 , olim designationibus 1950 TF, 1930 UE1, 1950 TU2, 1975 BR, 1984 YR5, et 1987 WJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth, astronomo apud Observatorium Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4650 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iosephus Dion Ngute
Iosephus Dion Ngute (die 12 Martii 1954 natus) est politicus Cammaruniae. Alumnus est collegii Reginae Mariae Londiniensis et universitatis Warwicensis in Anglia, ubi gradum doctoratus iuris ascendit. Professor apud universitatem Yaundensem 2, deinde dux vicarius Instituti nationalis administrationis et magistraturae Cammarunensis, mox rector factus est Scholae nationalis administrationis Yaunde in urbe. A mense Decembri 1997 viginti annos minister vicarius a Consortione populorum meruit, sed a mense Martio 2018 minister iuxta praesidatum. Die 4 Ianuarii 2019 primus minister Cammaruniae creatus est, praeside Paulo Biya.
Henricus Sacchetti
(Romae natus die 28 Februarii  1877; Florentiae mortuus in Settignano  die 27 Decembris 1967) fuit scriptor et pictor  Italianus. Anno 1935 operis Vita da artista gratia Praemium Bagutta accepit.