cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Schola Gregoriana Pragensis
Schola Gregoriana Pragensis condita est a David Eben Pragae anno 1987. Cantus Gregoriani cantabantur in terris sicut Italia Hispania Francia Belgia Nederlandia Germania Austria Helvetia Norvegia Suecia Slovacia Hungaria Polonia Israel Iaponia. Disci compacti non creantur nisi domus editoria rerum musicalium Czechica nomine "Supraphon" cooperavit, necnon nonnullis pretiis donati sunt sicut Choc du Monde de la Musique, 10 de Repertoire, “Zlata Harmonie” - Golden Harmony Award. Musici qui cooperaverunt sunt Petr Eben, Jiri Barta, Jaroslav Tuma, Iva Bittova, Choeur gregorien de Paris, Boni pueri, Musica Florea, Iaponica talapoins Ohara Gjosan shomjo kenkju-kai, Varmuzae Dulcimer Music Band, Jeaner Philharmonie, etc..
Gulielmus Lamb
Gulielmus Lamb, vicecomes II Melbourne et sub hoc nomine celeber (Londinii die 15 Martii 1779 natus; ad Brocket Hall Comitatus Hertfordiensis die 24 Novembris 1848 mortuus), alumnus Collegii Etonensis et Collegii Trinitatis apud Cantabrigienses, fuit vir publicus Angliae factionis liberalis (Anglice: whig), minister negotiorum internorum (1830–1834) bis primus minister Britanniarum Regni, et mentor reginae Victoriae. Ad honorem eius urbs Australiana Melburnia nominata est.
Maria Sacraria
Beata Maria Sacraria (Hispanice Maria Sagrario di S. Luigi Moragas Cantarero nata Toleti die 8 Ianuarii 1881; mortua Padrera de S. Isidro Matriti die 15 Augusti 1936) fuit virgo, monacha Carmelitana, et martyr, quae beatificata est ab Ioanne Paulo II die 10 Maii 1998.
Bibliotheca Publica Bostoniensis
Bibliotheca Publica Bostoniensis est bibliotheca publica municipalis Bostoniae in urbe capitali Massachusettae sita annoque 1848 condita. Quae bibliotheca etiam est Bibliotheca Rei Publicae Massachusettae, olim secundum legibus anni 1970 bibliotheca ultimi rei publicae refugii. Omnes rei publicae incolae adultae res mutuari et investigationes intra aedificiis bibliothecae facere possunt. Quae institutio pecuniam a re publica accepit. Cui sunt 24 milliones fere librorum et fontium electronicorum, quam ob rem ea est tertia a maxima bibliotheca publica in Civitatibus Foederatis, post Bibliothecam Congressionalem, receptaculum foederale, et Bibliothecam Publicam Neoeboracensem, privatim autem possessam. Anno fiscali 2014, bibliotheca plus quam 10 000 programmatum tenebat, quorum omnia hominibus libera erant, et materiarum 3.7 milliones mutuabatur. Aedificium insignis urbis proprietas anno 2000 rite designatum est.
Carolus Ploug
Carolus vulgo Carl Parmo Ploug (natus Kolding in Iutlandia die 29 Octobris 1813; ibidem mortuus die 27 Octobris 1894) fuit diurnarius, politicus et poeta Danicus.
Vita
Ploug sub pseudonymo Poul Ritter tamquam bardum procacem se innotuit collectionem »Poul Rytters Viser og Vers« (1847) necnon comoedias  studiosorum »Attellanen« edens. Etiam creationes posteriores radicem in politica quotidiana habuerunt. Notio terrarum septentrionalium uniendarum ei incessanter maximi momenti erat, uti periodicum »Fädreland« annis inter 1841 et 1881 moderans stilo pro istis rebus vehementer pugnaret. Ceterum temporibus rerum novarum anni 1848 ducatorem factionis liberalis nationalisque magnum se praestabat. In camera altera parlamenti (Folketing) annis inter 1854 et 1857 senator fuit; ex anno 1859 autem in camera princeps (Landsting) fuit. Tomus primus et alter cum titulo »Viser og Vers« potius doctis hominibus solummodo legebantur, cum via ad plebem inveniretur in anthologia »Samlede Digte« (Hafniae 1861). Ecce florilegia consecua duo: »Nyere Sange og Digte« (1869) et »Nye Digte« (1883), quibus editio poematum omnium antea scriptorum anteposita erat. Anno 1895 vulgabatur »Efterladte Digte« cum vita a domino E. Recke scripta, qui anno 1901 quoque editionem novam omnium operum disponebat.
Constat Carolum Ploug neotericos Danos annorum 1870 parvi aestimavisse.
Apparitio Christi populo
Apparitio Christi populo est tabula picta Alexandri Ivanov, eius opus magnum.
Fabula
Ioannes Baptista, multos variosque homines in Iordanem baptizans, inopinate Iesum appropinquantem vidit et monstravit eum populo et dicit: ecce agnus Dei qui tollit peccatum mundi; hic est de quo dixi: post me venit vir, qui ante me factus est, quia prior me erat... etc. (Evangelium secundum Ioannem, 1:27-29; cf. ''Evangelium secundum Matthaeum, 3:1-17).
Ioannem Baptistam cum cruce stantem media tabula videmus; manus ad Iesum de parte montium descendentem attendit. A tergo Baptistae Ioannes apostolus capillo rutilo, post eum Petrus apostolus facie ad spectatores versa, post Petrum Andreas Primus Vocatus in pallio fusco, post Andream Nathanael apostolus veste veneta, quem Ivanov dubitantem nominabat. In laeva parte extrema tabulae senex et iuvenis baptizati ex aqua ascendunt; hos Ivanov Izrahel vetus (ante Christum) et Izrahel novum nominabat vel eos allegorice vitae renovationem monstrare explicabat. Sub figura senis in aqua ut in speculo effigiem vestis rubidae videre potes; imperfectum est opus Ivanovi, et cum figuram in veste rubida, quae loco senis steterat, pictor removerit et senem nudum pinxerit, effigies vestis in aqua oblita manet.
Sub manu Baptistae, crucem tenente, viator in petaso cum scipione sedet; huic figurae Ivanov vultus suos dedit. In media parte tabulae prae Ioannem dorsum senis sedentis et figura servi capillo nigro, in vultu cuius rudi, ut pictor dicebat, prima post multis annos spes nascitur. Senex supra servum qui pedibus suis stare nequit, dives est, qui a Christo se avertit. Pater et filius baptizati primi in dextra parte tabulae visi sunt.
In grege hominum dextrae partis tabulae Pharisaeos videre potes cum vultibus seriis et falsis, et post eos milites, sed non solum eos. Viri in veste fusco, e grege fere egredientis et ad Christum faciem advertentis, quem Ivanov proximum Christi nominabat, facies Nicolao Gogol pictoris amico similis est.
Alius magnus grex hominum longe in silva, ad Iesum cum spe veniens, inter folia arborum supra figuras Petri et Andrei pictus est (pusillae imagines sunt et interdum non observantur).
Nexus externi
Apparitio Christi populo in Vicicommuniis
Ioannes Russell
Ioannes Russell, primus comes Russell (Londinii natus die 18 Augusti 1792 - obiit die 29 Maii 1878 in Richmond Park, Surregia) fuit vir publicus Angliae factionis liberalis (whig) et, regina Victoria regnante, bis primus minister Britanniarum Regni.
Cursus honorum
A die 30 Iunii 1846 ad usque 23 Februarii 1852 primo primus minister Britanniae erat. Anno 1855 Russell secretarius statalis coloniarum factus est et mensibus Martio et Aprili eius anni legatus Britanniae ad Consultationem Vindobonae erat, qua Bellum Crimaeanum frustra finiretur. 29 Octobris 1865 - 18 Iunii 1866 praeses consilii ministrorum fuit.
Familia
Ioannes Russel fuit avus illustris philosophi Bertrandi Russell.
Ludovicus Bødtcher
Ludovicus Adolphus vulgo Ludvig Adolph Bødtcher (Hafniae natus die 22 Aprilis 1793; mortuus ibidem die 1 Octobris 1874) fuit scriptor et poeta lyrica Danicus qui anacreontica pepigit.
Vita
Nobis reliquit modo collectiones duas minores poeseos, quae autem in litteris Danicis magni aestimantur. Carmina erotica, quibus venustas haud fucata et modus vivus insunt, felicitatem atque beatitudinem rerum bellarum spectandarum annuntiant. Inspiratio non solum ab antiquitate sed etiam ab Adamo Oehlenschläger venit neque romanticismus fontes fefellit (e.g. Mundus, Paulina). Vitae bonae agendae praecepta dedit in operibus Fredensborg et Philosophen. Iste homo autem et modernas res secundum Horatium exaravit, e.g. Farvel til Marthes Kilde, Høstminde et Eros, quae autem rhetoricae Horatianae non aequandae sunt. Nonnulla poemata narrativa sunt de rebus in Italia visis: carmina de Nemi, Mødet med Bacchus et En Mus i Rom. Poetica quoad genus interdum comparantur cum opusculis Aemilii Aarestrup.
Pharus
Pharus vel pharos (-i, f.) (Graece ) in arte navigandi est turris a 15 usque ad 40 fere metra alta, quae pericula maritima nautis luce praenuntiat.
Historia
Praeclarissima pharus antiqua in insula cui nomen est φάρος stabat, ante Alexandriam sita, quae nomen Pharum imposuit.
Etiam in multis linguis recentioribus hoc nomen adhibetur: Albanice (far), Francice (phare), Italiane ac Hispanice (faro), Lusitanice (farol), Romanice (far), Bulgarice ac Russice (фар), et videlicet Graece φάρος.
Virius Nicomachus Flavianus
Familia
Filius eius Virius Nicomachus Flavianus erat.
Georgius Brandes
Georgius Brandes (Hafniae natus die 4 Februarii 1842; ibidem mortuus die 19 Februarii 1927) fuit scriptor, criticae litterarum peritus et philosophus Danicus, qui litteras Scandinavias Continentalesque ab annis 1870 ad saeculum 20 iniens magnopere movit. Alma mater sua fuit Universitas Hafniensis et professor apud eamdem universitatem factus est.
Librum de Shakespeare, de Henrico Ibsen et criticas de Sereno Kierkegaard et bene de Friderico Nietzsche, cum quo relationem amicitiae erat, scripsit.
Abbatia Belli Fontis
Bellus Fons (Francogallice: Abbaye de Bellefontaine) abbatia Benedictinorum ad fines provinciarum Andegavensis et Pictavensis anno 1120 circa condita est. Anno 1642 Cisterciensis Fuliensis (Francogallice Feuillants) facta est. Annis 1816 et 1817, monachi Trappistae aedificia emerunt et novum monasterium illic condiderunt.
Alienora Christina Ulfeldt
Gravetudo
Alienora ob vitam suam valde conquassatam in Danicis historiae libris perpetuata est, quamquam eius famam litterariam opus post mortem legibile praetitulatum Jammers Minde condidit. Editio manuscripti in Austria inventi non ante annum 1869 prolata est. Autobiographia altera autem Den franske selvbiografi Francogallice pacta est. Ibi post pueritiae felicis descriptionem mythistorice, non historice, res maioris momenti cum sale modum in captantem narrantur: auctrix in persona tertia tamquam philosopha sapienter de (suae) vitae casibus variis docet. Se viraginem persecutionem patientem depingit numquam de vita desperaturam. Amor mariti perpetuus sublineatur, qui autem uxore debilior conditur. Adversarios omnes invidia et ambitu corruptos esse affirmatur. In primo autobiographico opere autem Danice scripto vitam duram probamentum a Deo missum statuit, qui innocentibus libertatem remissurus est. Custodibus eliberata Alienora Ulfeldt historiam istam pergebat. Maximi momenti sunt, etiam propter sermonem magis vernaculum, descriptiones vitae in carcere non fucatae. Ulfeldt ipsa opus Jammers Minde simplicem biographicam collectionem habuit, qualem isto tempore plures mulieres confecerunt. Nonnumquam historica facta mantello mythologico sive allegorico obscurantur.
Et optima litterarum nota et aesthetica et scriptricis perseverantia etiam nostris diebus admirationem gignit intra et extra Scandinaviam. Poeta Germanicus Leopoldus Schefer istas memorias praecox inspiciens fontem mythistoriae Die Gräfin Ulfeld oder die vierundzwanzig Königskinder (1834) habuit. Fonti fuernt etiam in opus Ioannis Petri Jacobsen cui titulus Fru Marie Grubbe, Interieurer fra der syttende Aarhundrede. Pictor Danus Christianus Zahrtmann Aleonorae sortem in tabulis duodeviginti gigantibus aeternabat. Critici autem admonebant eius oboedientiam nimiam erga uxorem, arrogantiam, morositatem; opus Jammers Minde habebant opus auctricem omni culpa purgans. Attamen res omnes et nostris diebus venere non egent.
Epidemia
Epidemia, vel morbus epidemius, Latine etiam pestilentia et lues, est morbus contagiosus, qui in solito maiorem partem hominum in aliqua regione habitantium incurrit. Epidemia effundi potest ruina aut calamitate aliqua, sicut ariditate aut tempestate saeva aut inundatione aut terrae motu. Animalia quoque contagione pestilentiae adfici possunt, unde incommoda addi populo solent. Epidemiae etiam adventiciae esse possunt, cum ex peregrinantibus oriuntur. Epidemiae actionibus sanitariis sicut manuum lavatione et vaccinationibus impediuntur.
Marshall David Sahlins
Marshall David Sahlins (natus Sicagi Illinoesiae 27 Decembris 1930; ibidem in vico Hyde Park mortuus die 5 Aprilis 2021 ) fuit anthropologus culturalis Americanus, qui operibus ethnographicis de societatibus Pacificis et scripturis theoreticis innotuit. Charles F. Grey Distinguished Service Professor Emeritus anthropologiae et scientiarum socialium apud Universitatem Sicagoensem meruit.
Epidemia
De etymologia
Epidemia est vocabulum posterioris Latinitatis a nomine Graeco ἐπιδημία 'aliquo adventus, alicubi mansio' [cf. ἐπιδημέω 'advena sum'] mutuatum, quod non solum ad morbos contagiosos refertur sed etiam de hominum vel deorum adventu dicitur. Etiam morbus epidemius dicitur ex adiectivo ἐπιδήμιος 'in populo versans' [< δῆμος 'populus']. Ab eodem adiectivo etiam epidemion.
Marshall David Sahlins
Vita
Gradus B.A. et M.A. apud Universitatem Michiganensem accepit, a Leslio White praesertim doctus. Gradum Ph.D. apud Universitatem Columbianam anno 1954 accepit, praecipue a Carolo Polanyi et Iuliano Steward promotus. Ad Universitatem Michiganiam rediit, ubi doceret. Annis 1960 factus est recusator politicalis, potissimum contra Bellum Indosinense II. Habitavit annis 1960 exeuntibus Lutetiae, ubi Francicae industriam mentis recta didiscit, praesertim opus Claudii Lévi-Strauss et recusationes discipulorum Mense 1968. Anno 1973, ad Universitatem Sicagoensem migravit, ubi docebat et egregius anthropologiae professor Caroli F. Grey demum meruit.
Sahlins in Evolution and Culture (1960) notiones evolutionis culturalis et neoevolutionismi attigit, et evolutionem societatum in "generalem" et "specificam" divisit. Evolutio generalis est inclinatio systematum culturalium socialiumque ad statum auctum multiplicitatis, ordinationis, et accommodationis ad circumiecta; attamen cum culturae non remotae essent, eorum proprietates commutantur et diffunduntur, sicut inventiones technologicae. Culturae ergo variis modis evolvuntur, dum variae res ad eos coniunctionibus variis variisque evolutionis stationibus introducuntur.
Annis 1990 exeuntibus, Sahlins cum Gananath Obeyesekere de morte Capitanei Iacobi Cook in Insulis Havaianis anno 1779 vehementer disputavit. Animus disputationis erat rationalitatem indigenarum intellegere. Obeyesekere dixit indigenas eodem modo ac homines occidentales necessario cogitare, timens ne anthropolgi aliter arguendo eos irrationales et non civilizatos depingeret; Sahlins autem erga philosophiam Occidentalem scepticus manens, culturas vernaculas culturis occidentalibus distinctas aequalesque esse arguit.
Anno 2001, Sahlins factus est qui libros edendos parvo prelo nominato Prickly Paradigm curaret. Sodalis Academiae Nationalis Scientiarum electus est.
Eius frater erat Bernardus Sahlins (1922–2013), scriptor et comicus. Petrus Sahlins filius est historicus.
Nexus externi
De controversia cum Obeyesekere (vide etiam Mors Cook, de reinventione anno 2004 primae picturae, a Ioanne Cleveley Minoris facta, Cook minus "idealizatum" monstrans:
Oelenberg
Oelenberg erat prioratus canonicorum regularium anno 1046 in Alsatia conditus. Anno 1525 inter bellum de religione deletus est. Anno 1626 aedificia quae exstabant in collegium Iesuitarum versa sunt. Societate suppressa, collegium universitati studiorum Friburgensi anno 1774 cessum est. Anno 1825 monachi Trappistae, qui propter  Rerum Francicarum eversionem in Germaniam fugaverant, aedificia emerunt et novum monasterium illic condiderunt.
Petronius
Petronius fuit nomen gentilicium Romanum.
Piper methysticum
Piper methysticum est species plantarum florentium in familia Piperacearum, in Oceano Pacifico Occidentali endemica.
Botanice et agronomia
Sunt nonnullae Piperis methystici cultivarietates, cum variis primariarum secundariarumque substantiarum psychoactivarum concentrationibus. Vanuatu, cum plurimae ibi colantur, "domus" plantae a nonnullis appellatur. Planta praecipue in Polynesia Occidentali (Samoa, Tonga, et Vitiis), Havaiis, Vanuatu, et Foederatis Micronesiae Civitatibus colitur. Post secundum bellum mundanum, planta etiam in Insulis Salomonis colitur, sed multa kava ibi in usu iam importatur. Piper methysticum est gravis "cash crop" in Vanuatu et Vitiis.
Planta est frutex fere ad duo metra altus, qui in solis laxis viget ubi aer radices attingit. Pluviae copiosae eget, plus quam 2000 mm per annum, temperaturae plus quam 20 ad 35° Celsius (70 ad 95° Fahrenheit), et humiditatis a 70 ad 100 centesimarum. Nimium solis lux est noxia, praecipue plantis immaturis; ergo planta est "understory crop."
Planta sexu non regignitur.
Varietates et origines
Una ex potentissimarum cultivarietatum "Isa" appellatur in Papua Nova Guinea, et 'Tuday' (ex Anglico two-day, quia medicamenti effectus biduum consumere habentur) in Havaiis; Vanuatuenses eandem varietatem habentur, 'Tudei' appellatam. Varietas ipsa est fortissima et cito crescit, multis viridibus caulibus maculas atrovirides elevatas habentibus.
In Vanuatu, leges exportationem plantae severe temperant. Populo gratissimae cultivarietates, "nobiles" appellatae, sunt 'Borogu' ex Insula Pentecostes, 'Melomelo' ex Ambae ('Sese' in Pentecosta Septentrionali appellata), et 'Palarasul' e Spiritu Sancto. 'Tudei' temporibus egregiis reservatur, ex eius exportatio vetatur.
In Havaiis sunt multae aliae plantae cultivarietates, quarum populo gratissimae sunt 'Mahakea,' 'Mo'i,' et 'Nene'. Antiqui Havaiorum reges 'Mo'i' plantam aliis cultivarietibus anteposuerunt quia ea effectus fortissime efficit.
Aliae varietates in Samoa, Tonga, et Vitiis inveniuntur.
Explorator
Explorator, etiam emissarius et speculator (Anglice: scout, spy), in exercitu Romano temporibus antiquis fuit miles vel homo non militaris qui, hostium itineribus locisque exploratis, ducibus Romanis inventa deferebat. Generatim saeculis recentioribus, explorator (Anglice: explorer) est qui maria terrasque praecipue peregrinas explorat vel investigat, et saepe de quibus scribit. Hic index talium exploratorum digestus est nomine; vide etiam nexus.
Administer Foederalis Rerum Consilii Foederalis et Terrarum Foederalium
Administer Foederalis Rerum Consilii Foederalis et Terrarum Foederalium primus anno 1949 nominatus est et legatus Consilii Ministrorum Foederalis in Consilio Foederali fuit. Anno 1969 hoc administerium dissolutum et hodie munera ab Officio Cancellarii Foederalis administrantur.
Administri fuerunt:
Thiufadus
Thiufadus erat iudex Visigothorum et post saeculum VI fuerunt quoque duces copiarum. Liber Iudiciorum Reccesvinthi hanc rem confirmavit. Thiufadus magistratus subalternos in rebus legum habebant sayi appellati.
Gulielmus Macready
Gulielmus Macready (Londinii natus die 3 Martii 1793; mortuus Cheltenham in urbe die 27 Aprilis 1873) fuit histrio theatralis Britannicus.
Iohannes Bugenhagen
Iohannes Bugenhagen, qui dicitur Doctor Pomeranus, (natus die 24 Iunii 1485 in Wollin in Pomerania – mortuus est die 20 Aprilis 1558 Wittenbergae) fuit theologus et socius Martini Lutheri. Bugenhagen magnam partem habuit in reformatione ecclesiae, quia inter alia multarum novarum Ecclesiarum in Germania septemtrionali et Dania leges ecclesiasticas (ordinationes Ecclesiasticas Germanice Kirchenordnungen) paravit. Petrum Palladium Daniae episcopum primum ordinavit.
Familia
Uxorem duxit et ex ea filium habuit eiusdem nominis, qui ut pater theologus Lutheranus fuit.
Index craterum lunarium
Hic index craterum Lunae 29 crateres diametro longiores, quam 200 chm, continet.
Luna milia craterum habet. Crateribus diametro minoribus, quam 100 chm, raro nomen tribuitur. Indicem pleniorem, e.g., Vicipaedia Nederlandica habet.
Inferiores Visigothici
Inferiores Visigothici vel Humiliores erant ordo socialis regni Visigothorum infra maioribus Visigothicis. Inferiores magistratus erant sed non nobiles. Ita pars erat Offici Palatini et exercitus (Thiufadi humiliores erant).
Iudices et magistratus urbium inferiores quoque erant. Erant inferiores Romani et Gothi.
Iohannes Bugenhagen Iunior
Iohannes Bugenhagen Iunior  (natus die 31 Decembris 1527 Wittenbergae – ibidem mortuus est die 12 Februarii 1594), filius illustris hominis Ecclesiae emendationis Iohannis Bugenhagen, fuit theologus Lutheranus Germanicus.
Ioannes Tasker Howard
Ioannes Tasker Howard (natus Brooklynii 30 Novembris 1890; mortuus West Orange Novae Caesareae 20 Novembris 1964 ) fuit historicus musicae, hospes radiophonicus, lector, et compositor Americanus. Our American Music, liber primum anno 1931 editus, fuit unus ex primis musicae in Civitatibus Foederatis historiis generalibus. Biographias Stephani Foster, Ethelberti Nevin, aliorumque conscripsit. Curator Bibliothecae Publicae Novi Eboraci ab anno 1940 ad annum 1956 erat.
Fay Compton
Fay Compton (Londinii in vico urbano West Kensington nata die 18 Septembris 1894; in eadem urbe mortua die 12 Decembris 1978), soror scriptoris et legati Compton Mackenzie, fuit actrix Britannica.
Kasatra (princeps Siamensis)
Kasatra (nomine primordiali Supantawongse; natus 1779; mortuus 1809) fuit filius regis Siamensis Taksin e filia (nomine incognito) ducis Chakri genitus. Regno ab eodem Chakri anno 1782 usurpato, Supantawongse nomine novo Kasatra in familia principis retentus est. Anno autem 1809, rege mortuo, successor Rama II coniurationem quandam Kasatrae suspiciens, eum supplicio mortis damnavit.
Taksin (rex Siamensis)
Taksin (ตากสิน; natus 1734; mortuus 1782) fuit rex Siamensis. Urbe Udia anno 1767 a Birmanis deleta Taksin cum aliis pro patria repugnavit seque rex proclamavit et in urbe Thonburi praesidium posuit. Ei servaverunt duces exercituum chao phraya Surasih et Chakri, cuius filiam (nomine incognito) Taksin in matrimonio duxit puerumque genuit Supantuwongse. Chakri autem anno 1782, rerum novarum cupidus, regem interfecit et, nomine "Rama" sibi imposito, regnum usurpavit.
Cyrus
Cyrus erat nomen proprium Persicum (Persice Kūruš) et hodie est praenomen Italicum (Italiane Ciro).
Italice Ciro est etiam agnomen dinosauri Scipionycis samnitici.
Heribertus Wehner
Heribertus (Herbert) Wehner (natus 11 Iulii 1906 Dresdae, mortuus 19 Ianuarii 1990 Bonnae) vir publicus et primo sodalis factionis KPD, deinde Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) erat.
Familia, iuventus et munus
Pater Heriberti sutor, mater vestifica fuit. Ipse post scholam finitam ab 1924 Wehner tirocinium mercatoris fecit. Sed quod rerum novarum cupidus erat (vide infra), mox hoc munus amisit et diurnarius actorum diurnorum socialistorum et pro collegiis opificum laboravit. Adlatus fuit Erici Mühsam.
Wehner tres uxores duxit: Anno 1927 actricem Lotte Loebinger, cum qua postea divortium fecit, anno 1944 Carlottam Burmester, quae iam filiam nomine Gretam genuerat. Postquam Carlotta anno 1979 mortua est, Wehner eius filiam Gretam anno 1983 in matrimonium duxit.
Res publica Vimariana
Wehner iam iuvenis sodalis variorum foederum socialistarum vel etiam communistarum fuit. Anno 1927 Wehner ad Factionem Communisticam Germanicam accessit et legatus senatus terrae Saxoniae electus est. Anno 1931 senatum terrae reliquit atque Berolini inter rectores factionis KPD adlatus Gualteri Ulbricht laboravit.
Germania Nazista et exilium
Cum anno 1933 Nazistae Germaniae rerum potiti sunt, Wehner primo in Saravia, quae terra tum a Societate Civitatum administrabatur, opus continuavit. Anno 1935, cum Saravia iterum ad Germania coniuncta esset, Wehner cum aliis communistis primo Lutetiam, deinde Pragam, postremo 1997 in Unionem Sovieticam fugit. Cum dux Communistarum Sovieticarum Iosephus Stalin semper coniurationes timeret, multi eorum, qui in exilium fugerant, a vigilibus clandestinis, in carcerem missi vel etiam necati sunt. Post mortem Heriberti Wehner patefactum est, quod socios quosdam accusaverat, qui deinde a vigilibus necati sunt. Anno 1941 in Sueciam, quae secundo bello mundano non interfuit, missus est, ut resistentiam communistarum in Germania componeret. Sed a vigilibus Sueciae in carcerem missus et ad unum annum incarcerationis iudicio damnatus est. Sunt, qui credant, Wehner sua sponte incarcerationem appetisse, ne iussa factionis conficere coageretur. Itaque a factione KPD exclusus est, sed et ipse se a sententiis communistarum recessit. Postquam duoas annos et sex menses in carcere vel castris fuerat, Wehner dimissus est et opifex atque tabularius in Suecia vixit.
Maria Mannering
Maria, vulgo Mary Mannering, nomine nativo Florence Friend (Londinii nata die 29 Aprilis 1876 Londinii; mortua 21 Ianuarii 1953 Angelopoli Californiae) fuit actrix theatralis Britannica quae Novi Eboraci floruit.
Heribertus Wehner
Post secundum bellum mundanum
Wehner anno 1946 Hamburgum in Germaniam rediit. Ibi sodalis SPD factus est et brevi tempore diurnarius actorum diurnorum factionis et adlatus praesidis Curtii Schumacher erat.
Homo publicus Rei Publicae Foederalis Germaniae
Anno 1949 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est et usque ad annum 1983 mansit. Annis 1952 - 1958 etiam legatus Parlamenti Europai fuit. In parlamento Theodisco semper rebus Germaniae et agendorum cum civitatibus ceteris studebat. Sua sponte factio anno 1959 sententias communistas dondemnavit et capitalismum adiuvit. Annis 1957/1958 et 1964 - 1966 Wehner praeses vicarius legatorum SPD in Dieta Foederali fuit. Annis 1958 - 1973 etiam praeses vicarius totius factionis erat. Ab anno 1966 in consilio ministrorum Kiesinger, quod SPD et CDU factiones adiuvabant, ab 1 Decembris Administer Foederalis Relationum inter Germaniae Civitates fuit. Hunc magistratum ad 21 Octobris 1969 duxit, cum SPD Gulielmo Brandt cancellario foederali duce cum factione FDP novum consilium ministrorum constituit. Wehner nunc praeses legatorum SPD in Dieta Foederali electus est. Hunc magistratum ad annum 1983 tenuit, cum Dietam reliquit. Annis insequentibus consilia cancellariorum Brandt et Helimuti Schmidt adiuvit et e.g., cum Rainer Barzel dux factionis CDU anno 1972 cancellarium Brandt dimittere conaretur, aliquot legatos CDU commovit, ut pro Brandt suffragia darent. Sunt, qui dicant, Wehner eos pecunia corrupisse. Anno 1974 autem Brandt ad recessum commovit, cum Gunterus Guillaume adlatus Brandt vigilis tectus Rei publicae Democraticae Germanicae detectus esset. Anno 1982 SPD a factionibus CDU et FDP e consilio ministrorum pulsa est et Wehner anno electione anni 1983 aetate confectus noniam candidatus Dietae Foederalis contendit.
Orator
Wehner in Dieta Foederali ut antea orator clarus et asperrimus fuit, qui et sententiis longis atque complicatis, sed tamen semper rectis et verbis inimicos vel sodales callide reprehentibus omnes - amicos vel hostes admiratione afficiebat.
David Suchet
David Suchet (Londinii natus die 2 Maii 1946), alumnus Scholae Wellingtonensis et Academiae Artium Musicae et Scaenicae Londiniensis, est theatralis et televisionis histrio Britannicus.
Joely Richardson
Joely Richardson (Londinii nata die 9 Ianuarii 1965), actricis Vanessae Redgrave et moderatoris cinematographici Antonii Richardson filia, est ipsa actrix Britannica, alumna Regalis Academiae Artis Scaenicae.
Agatha (discretiva)
Agatha est:
Germanus (nomen)
Germanus nomen est, a vocabulo Latino germanus ortum, Medio Aevo in Europa occidentali et in Byzantia satis usitatum. Multi sancti catholici et orthodoxi id ferebant.
Formae nominis in variis linguis
A nomine Hermannus Germanicae originis distinguendum est.
Qui hoc praenomen habuerunt
etc.
Wolfgangus Musculus
Wolfgangus Musculus (natus  Wolfgang Müslin die 8 Septembris 1497 in Dieuze (Duß), Lotharingia; mortuus die 30 Augusti 1563 in Bernae ) fuit theologus et homo Ecclesiae emendationis.
Armandus Maillard
Armandus Maillard (natus die 18 Iunii 1943 in Offroicourt in Francia) est a die 11 Septembris 2007 Avarici Biturigi (Archidioecesis Bituricensis) archiepiscopus est, accipiens titulum ad honorem Patriarcha Aquitanorum.
Antea, ab anno 1996, Laval (Dioecesis Valleguidonensis) episcopus fuerat.
Cammarunia
Cammarunia seu Cameronia sive et aliter (Francogallice Cameroun, Anglice Cameroon) est civitas sui iuris in Africa Occidentali sita, cuius caput est Urbs Yaundensis. Nigeriae occidente, Tzadiae boreoriente, Reipublicae Africae Mediae Oriente et Guineae Aequatorensi, Gaboniae Reique publicae Congoliae meridie finitima est. Cammaruniae litus iuxta Sinum Biafarensem, Sinus Guineensis, et Oceani Atlantici partem, iacet. Civitas "Africa in parvulis sigillis" propter suam geologicam culturalemque proprietates dissimiles appellatur. Inter naturales proprietates litora, deserta, montes, silvae pluviales et savannae sunt. Altissimus locus Mons Cammarunia, Austroccidente, est dum maxima urbes Duala, Urbs Yaundensis et Garua (Anglice et Francice: Douala, Yaoundé, et Garoua, respective). Cammaruniae amplius 200 dissimilium linguisticorum circulorum sunt. Civitas ob autochthonica musica genera, praesertim macossam et bicutsos (Anglice et Francice: makossa et bikutsi, respective), et ob suam prosperam turmas pediludicam nationalem celeberrima est. Anglica et Francica linguae publicae sunt. Cammaruniae praeses est nunc Paulus Biya, Primus Minister Philemon Yang.
Inter primos terrae incolas civilizatio Saoica circum Lacum Tzadiam et Bacae venatores conlectores in austrorientalibus silvis imbricis sunt. Lusitanici exploratores litus saeculo quinto decimo attigere et regionem Rio dos Camarões ('Flumen Carideorum') nominaverunt, e quo nomen Cammaruniae derivatur. Fulae milites Phylarchiam Adamavensem septemtrione saeculo undevicensimo condiderunt, et varia occidentis et boreoccidentis ethne potentes caranocratias fonocratiasque statuerunt. Cammarunia colonia Germanica anno 1884 facta est.
Primo bello mundano confecto, regio inter Franciam et Britanniarum Regnum velut Societatis Civitatum mandatum divisum est. Unio Populorum Cammaruniae (Francice: Union des Populations du Cameroun ; Anglice: Union of the Peoples of Cameroon), factio politica, libertatem suasit, sed a Francia decennio 196 utlagata est. Bellum contra Franciam et contra Unionis Populorum Cammaruniae militantes usque ad 1971 gestum est. Anno 1960, a Francia administrata pars Camerunensis libera sicut Respublica Cameroniae facta est, Praeside Ahmadou Ahidjo. Britannicarum Cameroniarum meridionalis pars cum ea anno 1961 emersit ad formandam Rempublicam Foederalem Cammaruniae. Civitas denuo Respublica Coniuncta Cammaruniae anno 1972 et Respublica Cammaruniae anno 1984 nominata est.
Historia
Hodiernae Cammaruniae terra primum per Neolithicum colonizatum est. Diuturnissime continui incolae ethne velut Bacae sunt. Cultura Saoica circum Lacum Tzadiam circa 500 a.C.n. surrexit et Canemicum et eius successorium, Imperium Bornu delevit. Regna fonocratiae et caranocratiae occidente surrexerunt.
Lusi nautae litus anno 1472 attigere. Qui dendrobranchiatorum et astacorum copiam in Vurorum flumine animadverterunt, quod Rio dos Camarões, scilicet 'Flumen Dendrobranchiatorum', nominaverunt ex quo "Cammaruniae" nomen derivatur. Per insequentia pauca saecula, Europaea commoda commercium cum litorales populos regularizaverunt Christiani missionarii intus invaserunt. Ineunte saeculo undevicensimo, Modibo Adama Fulanos milites in gihad Septemtrione contra haud Musulmanos et partim Musulmanos populos duxit et Phylarchiam Adamavensem statuit. Coloni populi qui a Fulis fugiebant magnam incolarum dispertitionem apportaverunt.
Imperium Germanicum territorium ut Cammaruniae coloniam anno 1884 exegit et firmam penetrationem incohavit. Ei proposita ad admeliorandam colonialem infrastructuram acerbo laborum coactorum systemati freta initiavere. Germania in primo bello mundano victa, Cammarunia Societatis Civitatum mandatum facta et in Cammaruniam Francicam et Cammaruniam Btitannicam anno 1919 divisa est. Francia Camerunensem oeconomiam in Francica inseruit et infrastructuram cum collocationibus pecuniariis et peritis operariis admelioravit, sed laboribus coactis perseveravit.
Britanni suam terram ex vicina Nigeria administraverunt. Quod Cammaruniam neglectam "coloniae coloniam" faciebat, secundum autochthonum questus. Nigeriani adventicii operarii in Cammaruniam Meridionalem venerunt, ad finem labores coactos adducentes sed autochthones populos incitantes. Societatis Civitatum mandata ad Consociationis Nationum Protectoratus anno 1946 conversa sunt et quaestio de libertate "instans problema"" in Francica Cammarunia facta est. Francia radicallimam factionem politicam, Societatem Populorum Cammaruniae (Francice: Union des Populations du Cameroun ; Anglice: Union of the Peoples of Cameroon), die 13 Iulii anni 1955 utlagavit. Quod longum bellum tectum et factionis ducis, Rubenis Um Nyobé, caedem, cum iter in Helvetia faciebat, provocavit. In Cammaruniis Britannicis quaestio aut Cammaruniae Francicae aut Nigeriae coniungi erat.
Haec factio politica, Unio Populorum Cammaruniae, unica legitima factio politica Kalendis Septembribus anni 1966 facta est et anno 1972 foederalis gubernationis systema pro Republica Unita Cammaruniae, ex Yaunde recta, abolitum est. Ahmadou Ahidjo oeconomicum liberalismi destinati programma insecutus est, commercialem agriculturam et petrolei expilationem praestans. Gubernatio e petroleo pecunia usa est ad creandum civitatis numeratae pecuniae suppletorium, ad agricolis solvendum et ad pecuniam praecipuis evolutionis propositis suppeditandam; nihilominus, multa incepta prolapsa sunt cum Ahmadou Ahidjo inqualificatos socios ad dirigendum designaret.
Ahmadou Ahidjo se die 4 Novembris anni 1982 abdicans, potestatem constitutionali successori, Paulo Biya, reliquit. Nihilominus, Ahmadou Ahidjo Societatem Populorum Cammaruniae moderatus remansit et civitatem post siparium gerere conatus est, donec Paulus Biya et sui socii eum desistere coegerunt. Paulus Biya suam administrationem coepit impellendo in democraticiorem gubernationem, sed defecta subitanea rerum conversio anno 1984 eum adegit ad dominandi modum sui decessoris.
Cammarunia oeconomicam crisin e medio decennio 199 in exeuns decennium 200 passa est propter internationales oeconomicas condiciones, siccitatem, petrolei pretii deminutionem, corruptionis annos, malam administrationem, et nepotismum. Cammarunia ad adventicium auxilium se vertit, gubernationis sumptus secavit et industrias privatizavit. Denuo introducta multifactionali civilitate Decembri mense anni 1990, antiquarum Cammaruniarum Britannicarum coactus circuli de maiore autonomia expostulavere, dum Consilii Nationalis Cammaruniarum Meridionalium (Anglice: Southern Cameroons National Council) quidam pro tota secessione velut Republica Ambazoniae advocabant. Februario anni 2008, Cammarunia pessimam violentiam in quindecim annis experta est, cum vectura operistitium Dualae violentas reclamationes in 31 municipalibus areis factum est.
Civilitas et gubernatio
Praeses Cammaruniae latas unilateralesque potestates ad creandum politicum programma, ad administrandas gubernativas agenturas, ad iubendas vires armatas, ad negotiandum et ad sanciendum foedera et ad enuntiandum iustitium habet. Praeses gubernationis publicae omnibus gradibus eligit, e primo ministro (duce gubernationis considerato) ad provinciarum gubernatores, divisionum praefectos, et magnarum urbium symbulos. Praeses singulis septem annis populari suffragio eligitur. Minoribus in municipiis, populus demarchos et symbulos eligit.
Corruptio omnibus gubernationis gradibus abundabat. Anno 1997, Cammarunia graphea contra corruptionem in viginti novem ministeriis statuit, sed solum 25% operativum factum est et anno 2007 Transparentia Internationalis (Anglice: Transparency International) Cammaruniam numero 138 conlocavit in catalogo cum 163 civitatum ordinatarum e minore ad maiorem corruptionem. Die 18 Ianuarii anni 2006, Paulus Biya ambitionem contra corruptionem incepit, dirigente Observatorio Nationali Contra Corruptionem.
Legitimum Cammaruniae systema aliquam in Francica lege civili cum communibus legitimis ponderibus fundatur. Quamquam nomine libera, res iudiciaria in exsecutivae Ministerii Iustitiae auctoritatem incidit. Omnibus gradibus praeses iudices eligit. Res iudiciaria publice dividitur in tribunalia duo, Tribunal Appellationis et Tribunal Supremum. Conventus Nationalis Alti Tribunalis Iustitiae novem socios eligit quod alti gradus gubernationis socios iudicat cum de crimine maiestatis aut de laedenda reipublicae securitate accusantur.
Iurum humanorum societates biocolyticas et militares vires de male tractandis et adhuc cruciandis sceleratis suspectis, ethnicis minoritatibus, homosexualibus, et politicis activistis accusant. Carceres plenissimi sunt cum paucis accessibus ad adaequata alimentaria et medica catastemata, dum carceres a traditionalibus praefectis septemtrione recti munus continendorum politicorum opponentium, gubernatione petente, exsequuntur. Nihilominus, ex ineunte decennio 201, crescens vigilum et gendarmorum numerus propter indecoram morem iudicatus est.
Conventus Nationalis leges fert. Corpus in centum octoginta sociis consistunt, qui per quinquennium eliguntur et inter se ter quotannis congrediuntur. Leges maioritario suffragio fertur. Rarissime Conventus leges a praeside propositas mutavit aut impedivit. Constitutio anni 1996 secundam parlamenti cameram, centum sedium Senatum, statuit, sed hoc corpus nunquam effectum est. Gubernatio traditionalium ducum, fonorum et lamidonum, auctoritatem agnoscit ut locali gradu ad solvendas discussiones gubernent dummodo tales rectiones cum civitatis legibus non confligant.
Praesidis Pauli Biya Motus Democraticus Populi Camerunensis (Anglice: Cameroon People's Democratic Movement ; Francice: Rassemblement démocratique du Peuple Camerounais) unica legitima factio politica usque ad Decembrem anni 1990 fuit. Numerosi politici et regionales circuli ex illo tempore formatae sunt. Praecipua oppositio Frons Socialis Democratica, praesertim in Anglophonica nationis regione fundata et ab Iohanne Fru Ndi ducta, est. Paulus Biya et sua factio in praesidatu et Convento Nationali dominium in nationalibus comitiis servaverunt sed aemuli haec iniusta fuisse arguunt. Iurum humanorum societates gubernationem oppositionis circulorum libertates protestationibus prohibendis, disrumpendis congressionibus et prehendendis oppositionis ducibus et diurnariis tollere allegant. Domus Libertatis Cammaruniam "haud liberam" prout cognitionem politicorum iurum et civilium libertatum catalogat. Ultima comitia parlamentaria die 22 Iulii anni 2007 habita sunt.
Cammarunia cum Consortionis Populorum tum Francophoniae socia est. Eius rationes internationales eas praecipuae sociae, Franciae (antiquae colonizatoriae potentiae), sequuntur. Civitas multo in Francia suae defensioni nititur, quamquam militaris sumptus maior sumptu aliorum gubernationis camporum est. Paulus Biya cum Nigeriana gubernatione propter paeninsulae Bacassicae possessionem et cum Gaboniae praeside, Omare Bongo, propter personales aemulationes collisus est.
Educatio et valetudo
Sex a civitate rectae universitates Camerunensibus studentibus serviunt. Amplius 60 000 studentium ad academicum annum 1998–1999 adscriptum est. Decanorum consilium, scholarum directores et civitatis ministeriorum repraesentantes scholas gubernant, ducente rectore. Civitatis opes universitatibus exiguae et studentium matriculationes nomine 25% dispensationis superioris educationis constituunt. Nihilominus, studentes contra has taxas ex earum introductione anno 1993 pugnavere. Universitates contra necessitatem augendi admissionis selectivitatem restiterunt, operam dando ut reditus e studentium taxis augeantur, et sudentium numerus amplius 5000 superavit, ad quos educandos universitates constructae sunt. Similiter in facultatibus salariorum deminutio anno 1993 difficile idoneum conturbenium invenire et servare fecit.
Ex anno 1990, privata instituta in regionibus quinque surrexere. Haec scholae honoraria inter quinquies et decies maiora civitatis scholarum eis referunt. Verumtamen, brevia programmata exercitandorum professionalium in campis utputa ratiocinio, administratione, diurnalismo et Interretialibus technologiis offerunt, quamobrem populares inter studentes sunt. Quaedam scholae nihilominus minimas gubernationis normas de infrastructura et facultate non attingunt et sine diplomate operare possunt.
Curationis medicae qualitas plerumque humilis est. Extra praecipuas urbes, catastemata crebro sordida et tenuiter intructa sunt. Inter endemicos morbos sunt febris dengue, filariasis, leishmaniasis, malaria, meningitis, schistosomiasis, trypanosomiasis Africa. Morbus SCDI/VIDH seropraevalentiae index 5,4% inter 15 et 49 annos natos aestimatur, quamquam grave stigma contra morbum relatorum casuum numerum artificiose parvum servat. Medicina traditionalis velut popularis alternativa Occidentali medicinae manet.
Administratio territorialis
Ministerium Administrationis Territorialis responsalis parationis, implantationis, et aestimationis de gubernationis programmate in territoriali administratione, decentralizatione et civili tutela, naturalium calamitatum impeditionem et parationem includente, est. Ministerii Administrationis Territorialis munus territoriales administrativas unitates et externas diaconias instruere et nationalia localiaque comitia referendaque instruere est.
Christophorus Biggins
Christophorus Biggins, vulgo Christopher Kenneth Biggins (natus in oppido Oldham Lancastriensis comitatus die 16 Decembris 1948), Sarisberiae educatus, est theatralis et televisionis histrio Britannicus. In serie televisuali I, Claudius (1976) partes Neronis imperatoris futuri egit.
Cammarunia
Divisio administrativa
Constitutio Cameroniam in semiautonomas regiones decem, singulas a singulis Consiliis Regionalibus administratas, dividit. Praesidiale decretum diei 12 Novembris anni 2008 mutationem e provinciis in regiones rite instigavit. Singulae regiones a singulis gubernatoribus quos praeses designat ducuntur. Hi ductores munere perficiendae voluntatis praesidialis, referendarum generalium rerum condicionibusque in regionibus, administrandarum civilium diaconiarum, servandae pacis et praesidendi minorum administrativarum unitatum ducibus funguntur. Gubernatores latas potestates habent: propaganda in area distribuere et exercitum, gendarmos et vigiles vocare possunt. Omnes locorum gubernationis publici mediae gubernationis Ministerii Administrationis Territorialis functionarii, e quo locorum gubernationes plerasque suas dispensationes oeconomicas etiam adipiscuntur. Infra in tabula regiones sunt:
Regiones vicissim in quinquaginta octo departimenta (Francice: départements) subdividuntur. Quae a praefectis qui praeses designat et qui gubernatoris muneribus minore scala funguntur reguntur. Haec departimenta vicissim in circumdaria (Francice: arrondissements) subdividuntur quae a subpraefectis (Francice: sous-prefets) reguntur. Districti, a ducibus districti (Francice: chefs de district  Anglice: district heads) administrati, minimae administrativae unitates sunt. Qui in magnis circumdariis et in regionibus difficilibus attactu inveniuntur.
Geographia et clima
Circa 475 442 chiliometrorum quadratorum (183 569 milium passuum quadratorum) lata, Cammarunia locum 53 secundum maximam civitatis aream occupat. Magnitudinem comparabilis Papuae Novae Guineae est et paulum maior quam Civitatum Foederatarum civitas California est. Civitas inter Africam Centralem et Occidentalem iuxta Sinum Biafarensem, et ad Sinum Guineensem et ad Oceanum Atlanticum pertinentis, sita est. Periegeticae litterae Cammaruniam velut "Africam in miniatura" describunt quia praecipua continentis climata et vegetationem ostendit: litus, deserta, montes, silvas imbricas, savannam. Civitatis vicinae Nigeria occidente, Tzadia boreoriente, Respublica Africae Mediae oriente, et Guinea Aequatoriensis, Gabonia Resque Publica Congoliensis meridie sunt.
Cammarunia in praecipuas geographicas zonas quinque, principalibus physicis, climaticis et vegetationis proprietatibus distinctas, dividitur. Litoralis planities inter quindecim et centum quinquaginta chiliometrorum (inter 9 et 93 milium passuum) intus e Sinu Guineensi patet et mediam elevationem 90 metrorum (295 pedum) habet. Excessive aestifera et umida cum brevi tempore sicco, haec zona crebre nemorosa est et in Tellere madidissimorum locorum quosdam, silvarum litoralium Crossensium-Sanagaënsium-Biokoënsium partem, includit.
Oropedium Meridionale Camerunense e litorali planitie usque ad mediam elevationem 650 metrorum (2133 pedum) ascendit. Aequatorensis silva pluvialis tropica in hanc regionem domitatur, quamquam alternatio inter tempus pluviosum et siccum eam minus umidam litore facit. Haec area ad Silvarum litoralium aequinoctialium Atlanticarum oecoregionem pertinet.
Inaequabile montium, collium, et oropediorum iugum, velut Linea Cammaruniae notum, e litorali Monte Cammarunia (Francice: Mont Cameroun ; Anglice: Mount Cameroon), Cammaruniae maximo loco 4095 metrotum (13 435 pedum) alto, fere usque ad Lacum Tzadiam in Camaeroniae Septemtrionali cuspide patet. Haec regio placidum clima, speciatim in Oropedio Occidentali, habet quamquam pluviae crebrae sunt. Cuius sola inter Cammarunia fecundissima, praesertim circum vulcanicum Montem Cammaruniam, sunt. Vulcanismus ibi lacus crateris creavit. Quorum unus, Lacus Nyos, die 21 Augusti anni 1986 carbonii dioxidum ructavit et inter 1700 et 2000 hominum necavit. Haec area ab Instituto Mundano Naturae (Anglice: World Wide Fund for Nature) silvarum Oropedii Camerunensis oecoregio designata est.
Cammarunia quattuor siccationis exemplaria habet. Meridie, praecipua flumina Ntemense Nyogense, Sanaga et Vuri (Francice et Anglice: Ntem, Nyong, Sanaga, Wouri, respective) sunt. Quae in austroccidentem et in occidentem directe in Sinum Guineensem influunt. Flumina Dza et Cadei (Francice et Anglice: Dja et Kadéï, respective) in Austrorientem in flumen Congonem influunt. In septemtrionali Caammarunia, flumen Benues (Francice et Anglice: Bénoué) in Septemtrionem et in occidentem in Nigrum influit. Logone (Francice et Anglice: Logone) in septemtrionem in Lacum Tzadiam, quem Cammarunia tribus vicinis nationibus impertit, influit.
Oeconomia et infrastructura
Cameroniensis per capita PDG (PAP) 2300 Statunitensium dollariorum anno 2008 aestimatus est, inter maximos decem in Africa Subsaharica. Inter praecipuos exportationis mercatus Francia, Italia, Corea Meridionalis, Hispania et Britanniarum Regnum sunt. Cameronia Argentariae Civitatum Africae Centralis, Unioni Telonariae et Oeconomicae Africae Centralis et Consociationi pro Harmonizatione in Africa Iuris Negotiorum interest.
Cameroniaenummus est francus CFA. Ambages grapheocratica, magna vectigalia et endemica corruptio campi privati incremento obstavit. Vacatio operis 30% anni 2001 aestimabatur et circiter tertia incolarum pars sub limine paupertatis 1.25 Statunitensium dollariorum pro die anno 2009 vivebat. Ex exeunti decennio 199, Cameronia programmata ab Argentaria Mundana et a Aerario Monetario Internationali suasa ad reducendam paupertatem, ad privatizandas industrias et ad augendum oeconomicum incrementum secuta est. Periegesis est campus crescens, praesertim litoralibus in regionibus circum Montem Cameroniam et septemtrione.