cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crux Sancti Georgii
Crux Sancti Georgii est rubra crux decussata in campo albo posita. Olim fuit symbolum Reipublicae Genuensis, et a participibus expeditionum sacrarum adhibebatur, et tum ab Anglia rite ascita est. Sancto Georgio tributa est, sancto-bellatori, qui medio aevo exeunte saepe miles Cruce signatus pingitur.
Saint-Marc-du-Cor
Saint-Marc-du-Cor est commune Francicum 185 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Crux Sancti Georgii
Crux etiam invenitur, varias ob causas, in vexillis provincialibus Oscensi, Caesaraugustana, et Terulensi (tribus provinciis Aragoniae in Hispania) atque urbis Barcinonae in Catalaunia. Late adhibetur trans Italiam Septentrionalem, ubi indicium est Bononiae, Patavii, Genuae, Regii Lepidi, Mantuae, Vercellarum, Alexandriae Statiellorum, et insignissime Mediolani, unde saepe appellatur Crux Sancti Ambrosii. In Hibernia Septentrionali, crux in vexillo Virium Voluntariarum Ultoniensium, gregis paramilitaris fidelitatis, apparet.
Multi initus et multi exitus
Multi initus et multi exitus sive MIMO (ex Anglico nomine multiple-input and multiple-output) est ratio augendae mensurae vinculi radiophonici, qua propagatio multivia fit utilis multitudine antennarum transmittentium et recipientium. , iam necessaria normis colloquii filis expertis, e.g. IEEE 802.11n (Wi-Fi 4), IEEE 802.11ac (Wi-Fi 5), HSPA+ (3G), WiMAX, et LTE. Recentius usurpatur in colloquium per lineam vim ducentem ubi assunt fila tria secundum normam ITU G.hn et postulatum HomePlug AV2.
Crux Sancti Georgii
Origines et usus mediaevales
Crux in vexillo militari fortasse primum visa est in proelio Cerami mense Iunio 1063 facto.
Multi initus et multi exitus
Olim "MIMO" vocabulo indicabantur omnes usus multarum antennarum in transmittendo recipiendoque, in recenti autem usu attinet ad rationem unicam per unam canalem radiophonicam plurium signorum transmittendorum propagationis multiviae usu. Cum ipsa multitudo viarum sit digna cogitatu, gratia multiplexionis orthogonalis frequentiis divisis augeri potest mensura datorum. Ratio multorum inituum et multorum exituum penitus distat ab antennis sollertibus quae signorum singulorum actum aptant, ut in effictione radiorum et in diversitate antennarum.
Crux Sancti Georgii
Origines et usus mediaevales
Eduardus III, rex Angliae, Sanctum Georgium ut patronum sui Ordinis Periscelidis anno 1348 elegit, et praeterea crucem rubram supra album in sua norma regali adhibere coepit.
Ioannes Falconerius
Ioannes Falconerius, qui medio saeculo XVI in Anglia floruit, fuit mercator et botanista. Primus Anglorum hortum siccum congessit, incitante Luca Ghinio, apud Bononienses et Pisanos professore: cuius lecturas Ioannes Falconer eodem tempore quo Guilielmus Turnerus et Amatus Lusitanus auscultavit. Ferrariae enim inter annos fere 1540 et 1547 morabat. De eo Amatus scripsit:
In Herbario Turneri Ioannes Falconerius nonnumquam laudatur, ut qui hortum siccum suum Turnero monstraverat (maister Falkonners boke). Turnerus enim de sea trifoly ( syn. T. maritimum) haec scripsit: Alibi autem Turnerus Falconerium obiurgat quia in re herbaria doctissimus nihil de his rebus Anglice scripserat.
Vicus Italiae
Vicus in Italia, Italice frazione, est pars communis, vel adeo "area territorii communalis quae plerumque oppidum (centro abitato), ac viculos (nuclei abitati), ac domos separatas (case sparse) comprehendit, quae ad centrum attrahantur."
Maximus Litvinov
Maximus Maximovich Litvinov (Russice Макси́м Макси́мович Литви́нов; natus Meir Henoch Wallach-Finkelstein Bielcae Poloniae in Imperio Russico, 17 Iulii 1876; mortuus Moscuae Unionis Sovieticae, 31 Decembris 1951) fuit revolutionarius Iudaeus Russicus et legatus Unionis Sovieticae magni momenti. Litvinov, qui pacta diplomatica ad exarmationem ducentia vehementer suadebat, anno 1928 efficit ut Unio Sovietica participes esset Pactionis Kellogg-Briandianae, Protocollumque Litvinovianum anno 1929 plerumque excogitavit, pactionem multilateralem quae Pactionem Kellog-Briandianam inter Unionem Sovieticam et varias civitates vicinas constituit. Anno 1930, Curator Popularis Rerum Externarum creatus est, maximum munus diplomaticum in civitate Sovietica. Decennio proximo, vox magni momenti securitatis collectivae, sollemnis rationis Sovieticae, fuit. Legatus praeterea ad Civitates Foederatas et Cubam meruit.
Capelle (Septentrio)
Capelle est commune 167 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Fratres Karamazov
Fratres Karamazov (Russice Братья Карамазовы, Brat'ja Karamazovy) est mythistoria ultima magni Russici auctoris Theodori Dostoevskij anno 1879 scripta et primum anno 1880 edita.
Castoris et Pollucis Templum
Stat in foro et Romano Castori et Pullox dedicavitur. Illi fili gemini erant Iovis et Ledae et vocaverunt eos Dioscuri ad victoriam apud Regillium lacum anno 495 ACN duxerunt.
Fundamentum
Ab L. Tarquino Superbo, si Latini rem publicam Romani vicerunt, ab ultimo rege Romae promissum est. In iuxta hac fabulam, pueri in forma equites in pugnam venerunt, qui rem publicam adjuvarent, ac deinde, parta pugna confecta, in foro visi sunt, templumque ibi aedificaveruntur.
Historia
Per re publica, senatu conveniebatur hac, postea podium templi pro tribunali oratoris adhibebatur. Imperio tempore adhibebatur per aerarium. Templum bis restitutum est, primum in anno 117 ACN iterum in 73 ACN. In triumphis erant duo juvenes, qui partes agebant Castoris et Pollucis.
Templum iterum igne anno 14 BC destructum est, et a Tiberio in 6 AD reaedificatum est, et reliquiae adhuc hodie stant. Fama est templum usque ut locum secretum de senatu ad ammum Domini 237.
Architecture
Hoc templum habebat 8 columnas ex parte breviore, et 11 in longior parte. Sculpebantur secundum corinthium ordinem. Tabulatum lapillis stratum est. Erat podium in medio cubiculi, et scalae quae ad eum ferebant.
Helena Ornella Paciotti
Helena Ornella Paciotti (Italiane: Elena Ornella Paciotti) (vulgo cognita sicut Elena Paciotti, Romae die 9 Ianuarii 1941 nata) est iuris consulta ac praeclara magistratus, quae ab anno 1999 Fondazione Lelio e Lisli Basso per lo studio della società contemporanea praeses est.
Ab anno 1999 usque ad 2004 deputata in Parlamenti Europaei legislatura V fuit, factionis PD. ;
Archaeologia Europaea
Archaeologia Europaea est studium historiae Europae per culturam materialem adhibitum. Etiam est studium culturarum archaeologicarum quae in Europa floruerunt ante scripturam adventam. Ita archaeologia Europaea fortasse sit studium praehistoricorum populorum in Europa, a Palaeolithico usque ad Aetatem Ferream et Medium Aevum Priscum.
Neolithicum et Chalcolithicum
thumb|Culturae Neolithicae Europaeae
Nida
Nida fuit in imperio Romano caput Civitatis Taunensium. Primum Romani ibi fuerunt aetate Vespasiani annis ab 69 usque ad 79. Romani reliquerunt oppidum circa annum 260. Oppidi reliqua destructa sunt cum suburbia Francofurtensia saeculo XX exstructa sunt quae vocantur vulgo Siedlung Römerstadt et Frankfurt-Nordweststadt sive suburbium boreo-occidentale Francofurtense. Oppidi nomen verisimiliter originem habet in nomine fluvii propinqui cuius nomen est Nidaha.
6553 Seehaus
6553 , olim designationibus 1989 GP6, 1968 KO, et 1975 XV6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Michaele Geffert, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6553 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iosephus Antonius Kast
Iosephus Antonius Kast Rist (natus in Urbs Sancti Iacobi die 18 Ianuarii 1966) est politicus Chilensis qui deputatum fuit in Congreso Chilensis ab ano 2002 usque ad annum 2018.
Fuit membrum factionis politicae Unión Demócrata Independiente (UDI) ad ista 2016, et liberum ad ista 2019.
Biographia
Kast natum est Sanctiacobo die 18 Ianuarii 1966. Fuit eius mater Olga Rist ac Michael Kast fuit eius pater. Alumnus est universitatis Catholicae Chilensis.
Uxorem eius Pía Adriasola est. Apud ea Kast habet 9 filios et filias.
In 2016 Kast nuntiat se candidatus in electionibus anni 2017 fore, sed superata est a Sebastianus Piñera, Alexander Guiller et Beatrix Sánchez, habit 8% suffragia.
Praeses Factionem Republicanam ad ista 2019 est.
Petralia Inferior
Petralia Inferior (alia nomina: Petra Leia Inferior, Petrala Inferior, Petrinae Inferiores, Petra Eliae Inferior) (Italiane: Petralia Sottana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Sepulcretum Sancti Ioannis (Iena)
Sepulcretum Sancti Ioannis (Theodisce Johannisfriedhof) est area viridissima quaedam media in urbe Ienensi sita. Anno 1307 eius mentio prima in documento quodam facta est; homines ibidem usque annum 1889 sepeliebantur.
Petralia Inferior
Sententia
Sententia est: Lilium Petrae.
Sepulcretum Sancti Ioannis (Iena)
Ibi plus quam mille cippi nominatim distribui atque descriibi possunt, quo permulti egregii Ienensis necnon Universitas Litterarum Ienensis saeculis inter XVII et XX nobilis translati sunt. Neque cippi Baroci desunt cum ornamentis calvae, clepsydrae, mortis personificatae, et papilionis, velut tunc erat mos.
Locus fanorum duorum
Coemeterium olim extra muros iacuisse constat, quod in principio communitas Catholica Ioannis Baptistae Leutra in vico curabat. Cum Reformatio terram ingressa esset communitas abolita est et fanum in oratorium coemeterii simplex redactum est. A saeculo XVII ecclesia ruinosa putrescebat: anno autem 1806 Napoleo tyrannus oratorium tradidit fidelibus Catholicis circa Gabrielem Henry presbyterum congregatis, qui Franciam rebus novis percussam emigraverat.
Econtra Ecclesia Pacis genere Baroco erectum est annis inter 1686 et 1693 tamquam nova capella tempore quo dux pro Ducatu Ienensi nova bella construi iussit. Ichnographias fecerunt Ioannes Henricus Genenbach (Zeitz) et Ioannes Leonardus Reinhold (Ysenacum) et in principio nomen ducis Ioannis Georgii II (Saxonia-Eisenach) sumpserat. Anno 1743 autem cohortes urbanae eam ecclesiam nacti sunt, ut usque annum 1946 Ecclesia urbaniciana (Garnisonskirche) nuncuparetur. Quoad coemeterium: id pluries amplificatum est, de quo testimonium perhibent muri nunc interni olim externi.
Caietanus dalla Piazza
Caietanus dalla Piazza (natus die 31 Iulii 1768 Schii, mortuus anno 1844 Vicetiae) fuit clericus ecclesiae Catholicae, abbas Vicentinus, interpres Graeco-Italianus et Italiano-Latinus.
Vita et opera
In seminario Patavino educatus, in Schium urbem natalem revertit. Pindari epinicia omnia Italice vertit (sed solum Olympica Patavii edita sunt). Annis vicesimis Vicetiam migravit, ubi abbas factus est. Iam sexagenarius Alagherii Divinam Comoediam Latine vertere incepit, quod opus finiverat, sed carmina quinque sola edita vidit; anno 1848 tantum Lipsiae versio tota edita est.
Imperatrix Masako
Imperatrix Masako polyglota est qui Anglice, Francogallice, Hispanice et Russice locueri potest.
Canolus
Canolus (alia nomina: Canalis) (Italiane: Canolo: Catoitalice: Kànalos) est oppidum Italiae et municipium, circiter 770 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Canolenses appellantur.
Imperatrix Masako
Bibliographia
•
Canolus
Fractiones
Canolo nuova, Mondarola, Prestarona, Scorciapelle, Zovaianni, Malivindi.
Municipia finitima
Agnana Calabra, Cittanova, Gerace, Mammola, San Giorgio Morgeto.
Buprestinae
Tribus et genera
Subfamiliae sunt 136 fere genera descripta inter Anthaxiinos, Buprestinos, Chrysobothrinos, Melanophilinos, et Xenorhipidinos tribus digesta.
Gothicismus
Gothicismus (Suecice Göticism) vel Gothismus fuit motus culturalis olim in Suecia magni aestimatus, qui fidem gloriae Gothorum Suecicorum vehementius habebat, gentis cum Gothis comparatae. Conditores fuerunt Nicolaus Ragvaldi atque Ioannes et Olaus Magnus fratres. Haec fides saeculo septimo decimo regnabat, cum Suecia post Bellum triginta annorum magna potestas in Europa esset, sed saeculo duodevicensimo magnopere minuebatur. Motus per nationalismum romanticum saeculo undevicensimo ineunte refotus est, cum Viccingos eius heroes haberet.
Dioecesis Aemoniensis
Dioecesis Aemoniensis seu Dioecesis Civitatis Novae fuit dioecesis cuius sedes Aemona (Aemonia) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 2012 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Laurentio Henrici regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Pelagii et S. Maximi.
Retina (anatomia)
Retina ( 15.2.04.002) est interna oculi tunica multorum stratorum, quae lucem recipit, in signa electrica transformat, in nervum opticum transmittit.
Anatomia macroscopica
Periti oculo structura retinae macroscopica directe haud sine instrumentis visibilis est. Solum ophthalmoscopiae ope, trans pupillam, lucis ope, retinae tantum partes conspectui suo fundi oculi porrigantur. Alia itinera ad retinam conspiciendam sane modo iconismo medico vel, post mortem, per sectionem anatomicam sint.
Providentia vascularis
Providentia sanguine arteriali per arteriam centralem retinae fit, ramulum arteriae opthalmicae.
Anatomia microscopica
Strata retinae sunt, quo internum ad cavum oculi spectat:
Ablatio (amotio) retinae
Si retina ab parte nutritiva epithialialia abiungatur, nominatur status hoc ablatio vel amotio. Symptomata sunt repentina sensationes visuales imprimis fulgurales vel maculas obscuras sentiendi. Si cognoscitur, sit necessitas medica, tractatio immediate pernecesse sit.
Petralia Superior
Petralia Superior (alia nomina: Petra Leia Superior, Petrala Superior, Petrinae Superiores, Petra Eliae Superior) (Italiane: Petralia Soprana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Retina (anatomia)
Retina et morbi aliorum corporis systematum
Nonumquam morbi extra systema visuale etiam cum signis retinalibus cognoscuntur. Frequenter, sane, apparatus speciales in tales mutationes dignoscendis pernecesse sunt.
Morbi neurologici
Quidam morborum neurologicorum mutationes retinae ostendunt :
Pseudoscorpiones
Pseudoscorpiones sunt ordo arthropodum classis Arachnidorum. Homines magnopere adiuvant, quia larvas Tineolae bisselliellae et dermestidarum, psocoptera, formicidas, acaros, et parva diptera praedantur. Minuti sunt, et raro videntur propter eorum magnitudinem, quamquam in multis circumiectis abundant. Cum homines eos videantur, praecipue intus, saepe ixodida parvaeque araneae false putantur. Pseudoscorpiones phoresiam saepe faciunt, genus commensalismi, cum unus organismus alio ad se transvehendum utatur.
Proprietates
Pseudoscorpiones sunt parva arachnida, corpore complanato et pyriformi, pedipalpisque qui pedipalporum scorpionum similes sunt. A duobus ad octo millimetra longi plerumque sunt. Maxima species descripta est Garypus titanius Insulae Ascensionis usque ad 12 mm longi. Magnitudo media est 3 fere millimetra.
Pseudoscorpionis sunt octo crura, quoque in quinis ad septenis segmentis consistens; numero segmentorum fusorum familiae et genera distinguuntur. Eis sunt bini pedipalpi longissimi, chelis palpalibus (forcipibus) praediti, qui forficum scorpionis admodum similes sunt. Pedipalpi plerumque in manibus immobilibus digitisque mobilibus consistunt, quorum hic a musculo adductionis continetur. Glandula ductusque veneni plerumque in digito mobili inveniuntur, unde veneno praedam immobilem faciunt. Per digestionem super praedam fluidum aliquantulum corrosivum exudant, tum liquefacta corporis reliquia ingerunt. Abdomen, opisthosoma rite in zoologia appellatum, in duodecim segmentis consistit, quorum quodque a lamina sclerotizata (tergites supra, sternites infra appellata) protegitur. Abdomen est breve et in parte posteriori rotundum, potius quam in caudam segmentatam et aculeum extendens, ut in scorpionibus veris. Color corporis ab adusto flavo tincto ad atrofuscum est, unguibus autem saepe aliter coloratis. Eis sunt bini, quattuor, aut nulli oculi.
Pseudoscorpions sericum ex glandula inter maxillas emittunt ad globulos disciformes faciendos ut coeant, cutem novam ponant, caeloque frigido resistant. Eis autem non sunt pulmones biblioformes et tetrapulmonata scorpionum verorum; potius, solum per tracheas spirant, quae lateraliter per bina spiracula paria in posterioribus marginibus sternitum segmentorum abdominalium tertii et quartii aperiunt.
Distributio geographica
Plus quam 3300 specierum pseudoscorpionum in plus quam 430 genera digeruntur, et exempla nova saepe inveniuntur. Omnem per orbem terrarum extenduntur, etiam in regionibus a temperatis ad frigidas sicut Ontario septentrionalis, et super lineam materiae in Montibus Saxosis Vyominae in Civitatibus Foederatis et Cavernis Jenolan Australiae, sed multitudines densissimae et pervariae in regionibus tropicis et subtropicis habitant, ubi etiam ad insulas sicut Canarias Insulas extenduntur, ubi circiter viginti quinque species endemicae inveniuntur. Etiam in insulis Melitensibus sunt duae species endemicae. Species sub cortice arborum, in detritu foliorum et pinorum, in solo, in foraminibus in arboribus, sub lapidibus, in cavernis sicut Caverna Movile, ad litus in zona interaestuaria, intra saxa fissa inveniuntur.
Commemorationes historicae
Pseudoscorpiones primum ab Aristotele descripti sunt, qui eos fortasse inter volumina in bibliotheca invenit, ubi psocopteris vescissentur. Robertus Hooke hoc animal Land-Crab ('brachyurum terrestre') in libro Micrographia (1665) appellavit. Annis 1780, Georgius Adams "insectum-nephropidum, quod nonnulli operarii, cerevisiam bibentes, conspecti sunt, et quod ab ingenioso viro honesto ad meum hospitium tulit" commemoravit.
Classificatio
Numeri taxorum anno 2012 exeunte aestimabantur.
Forfex
Forfex est secandi vel tondendi instrumentum una manu adhibendum, quod binis constat laminis metallicis ita fixis, ut acies acutae, cum ansulae cnodaci oppositae clauduntur, inter se contra labantur.
Forfices hodiernae ergonomice saepe designantur, ex thermoplastica cum manubriis e latice compositis, quae sinunt ut homo comprehensionem aut validam aut exactam adhibeat.
Petrus Wessel Zapffe
Petrus Wessel Zapffe (natus die 18 Decembris 1889 et mortuus die 12 Octobris 1990) est philosophus et oreobaticus Norvegicus.
Hubertus Herbreteau
Hubertus Herbreteau (natus in Vendrennes die 10 Iunii 1948) est clericus catholicus et episcopus Francicus urbis Aginni (Dioecesis Agennensis).
Camphin-en-Pévèle
Camphin-en-Pévèle est commune 1702 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
4457 van Gogh
4457 , olim designationibus 1989 RU, 1970 EQ1, 1970 GL1, 1976 SJ8, 1981 UO15, 1985 SA5, et 1985 VV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Haute Provence versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Vincentii van Gogh.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4457 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pollina
Pollisna seu Polla (Italiane: Pollina) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.
Ottocium
Ottocium (Croatice, Otočac) est Urbs Croatiae, in Regione Iapudiensi-Seniensi sita. Incolunt urbem 10 411 (ab anno 2011). Urbani Ottocienses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Ottocium fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Ottociensis est.
Omasum (gastronomia)
Omasum animalium domesticatorum, macaronice trippae nuncupatum, est impensum ferculorum variis modis in pluribus civitatibus accommodatum. Potagium minutum omasorum (interdum una cum pedibus animalium decoctum) ad horam ientaculi sicut cibus nutritivus consumitur ab illis qui totam noctem vigilaverant aut mane laborare inceperant. Huius generis sunt patsas Graecorum, omasa modo Cadomensi (tripes à la mode de Caen) Normannorum et modo Portucalensi (dobrada vel tripas à moda do Porto) Lusitanorum.
Talia fercula iam a scriptoribus antiquis mediaevalibusque commemorantur: saeculo XIII exeunte in Francia tripes de porc et de mouton ("omasa porcina et vervecina") inter alios cibos in La Bataille de Caresme et de Charnage enumerantur. Auctor recensionis Vaticanae Viandier "de aliis potagiis minoribus" ait "mulieres sunt magistrae, at omnes quomodo facere sciunt; etiam de omasis, quae in coquinarium meum non immisi, bene scitur quomodo comedi debent". Busecca apud Italos septentrionales fieri solet.
Cosiletum
Cosiletum (Italiane: Cosoleto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 865 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Cosiletenses appellantur.
Fractiones
Acquaro, Sitizano
Municipia finitima
Africo, Delianuova, Oppido Mamertina, Roghudi, Samo, San Luca, San Procopio, Santa Cristina d'Aspromonte, Scido, Sinopoli.
Saint-Lubin-en-Vergonnois
Saint-Lubin-en-Vergonnois est commune Francicum 703 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Samerey
Samerey est commune Francicum 131 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Sorex
Sorex est genus mammalium familiae Soricidarum, cui sunt plus quam 140 species.
Romani antiqui soricem etiam murem araneum appellabant. Sorices in Italia habitantes sunt S. alpinus, S. araneus, S. minutus, S. samniticus.
Saepe cum mure confusus est, unde in nonnullis linguis Romanicis mus vocabulis a sorice deductis appellatur, ut Francogallice souris, Dacoromanice şoarece.
Species
Hic est index specierum apud systema taxinomicum ITIS anno 2006 datus:
Georgius Brega
Georgius, vulgo Gheorghe Brega (natus Drepcăuţi in oppido die 25 Septembris 1951), alumnus Instituti Medici Moldavici, est chirurgus et politicus. Pro factione liberali legatus est apud Parlamentum Moldavicum ab anno 2009. Primus minister vicarius a die 30 Iulii 2015 meruit sub regimine Valerii Streleț. Cui succedens ipse die 30 Octobris 2015 factus est primus minister ad interim Moldaviae.
Rambhai Barni (regina Siamensis)
Rambhai Barni (รำไพพรรณี; nata die 20 Decembris 1904; mortua die 22 Maii 1984) fuit regina Siamensis, uxor primaria regis Prajadhipok, filia principis Svasti Sobola quam ex uxore minore Abha Barni genuit.
Ludovicus Henricus Ferdinandus Olivier
Ludovicus Henricus Ferdinandus Olivier (natus die 19 Septembris 1759 La Sarraz in Pago Valdensi, mortuus die 31 Martii 1815 Vindobonae) paedagogus Helvetus fuit.
Vita
Olivier anno 1781 factus est magister Dessaviae in Philantropino. Ibidem ipse ludos aperuit anno 1793 in quibus usque annum 1801 et moderatoris munere functus est. Praeconia pro methodis modernis suis de disciplinis efficacioribus Lipsiae, Berolini et alibi facere indefesse conabatur. Una cum Ernesto Tillich Lipsiae scholam alteram aperuit anno 1806: mox in manus eius responsabilibatem omnem commendavit. Ex anno 1811 Olivier denuo vitam in Helvetia degebat.
Insuper magister creatus est posterioris imperatoris Germanici Gulielmi I.
Familia
Filii Henricus (1783-1848), Ferdinandus (1785–1841) et Waldemarus Fridericus (1791–1859) pictores delineatoresve notissimi facti sunt. Filius tertius discipulus fuit domnorum Friderici Overbeck et Petri de Cornelius. Etiam infantilem biblicam editionem quandam edidit cui titulus »Volksbilderbibel in 50 Darstellungen aus dem Neuen Testament« ubi insunt bellae delineationes cupreae artificum Iulii Thäter et Henrici Merz necnon textus a domno G.H. Schubert exaratus. Editum est istud opusculum Gotae anno 1838.
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 15. Lipsiae 1908, p. 43, quod relegi potest hic in interrete.
Saint-Léonard-en-Beauce
Saint-Léonard-en-Beauce est commune Francicum 638 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Louisental (Erfordia)
Priscum Viridarium Louisental (Theodisce: Park Louisental) ad septentrionem Locus memorialis Andreasstraße invenitur, Erfordiae, in Germania. Territorium cessum est ante plus quam 140 annos a magistratu urbis, ut novum iudicium construeretur.
Historia
Tribunal civitatis foederalis Thuringiae in Platea cathedralis nostris diebus maxime affabre in complexum domuum circumstantium inseritur. Genere Gothico novo factum est anno 1879, tempore fundatorum plurimorum saeculo XIX exeunte. Tempore illo multa aedificia Erfordiae erecta sunt. Quoad artem structoriam tribunal perfecte latus Platae cathedralis olim apertum complet. Multis Erfordiensibus notum est aream citatam campum latum factam esse post annum 1813, cum globi incendiarii iacti tribum domibus plenum destruxissent bello contra tyrannum Napoleonem saeviente. Domuum restantia ablata sunt, ut campus largissimus ambulationis militaris fieret. De his omnibus etiam exhibitio quaedam in Museo municipali narrat.
Ferrutianum
Ferrutianum (Italiane: Ferruzzano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 725 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae
Louisental (Erfordia)
Historia
Attamen paucissimi Erfordienses sciunt historiam areae istius annis inter 1813 et 1879. Nomen Louisental vix notum est: ita vocabatur viridarium quoddam, media in urbe - quod factum per se rarum est. Indagatori historico Horst Stecher gratias agamus in viridarii vestigiis inveniendis. Mox post temporis Napoleonici tumultus voluntas orta est, ut platea ante cathedralem, quae tunc nomen Vor den Graden habuit, pulchrior redderetur. Haec effectum et xysti et viridarium septentrionale subveniebant. Querelis de pecunia danda solutis - insuper argumenta urbis exercitusque inter se valde differebant - inauguratio anno 1823 facta est. Viridarium triangulare evenit, cuius attractio prima aequae deiectus ficticius fuit. In cuius vertice saxum cum figura Herculis admiranda erat, quae ex hortis Castelli Molsdorf venerat. Versus Plateam Friderici Vilhelmi (ita vocabatur platea cathedralis post annum 1823) fossa Falloch limiti erat. Fossa aqua plena post annum 1864 piscina publica facta est. Curavit viridarium Societas urbi convenustanda (Verschönerungsverein); auxilio erant insuper legata praefecti Leopoldi Vilhelmi de Meinecke (1789-1860). Monumentum isti homini anno 1861 in viridario erectum iam anno 1872 ante Ecclesiam Mercatorum Erfordiensem positum est. Postquam anno 1889 monumentum in honorem Lutheri eodem erectum est, monumentum Meineckianum in stratam Meinecke transtulerunt.
Ferrutianum
Fractiones
Ferruzzano Marina, Ferruzzano Superiore, Saccuti.
Municipia finitima
Bianco, Bruzzano Zeffirio, Caraffa del Bianco, Sant'Agata del Bianco.
Salmaise
Salmaise est commune Francicum 142 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Insufficientia cordis
Insufficientia cordis (ICD-10: I50.-) est minuta cordis facultas sanguinem exhauriendi necnon in corpus distribuendi. Symptomata, quae cordis insufficientiam indicare possint, sunt: tussire, fatigare, oedemata pulmonum, vis exhauriendi tenuior, ascites, oedemata pedum. Adhuc insufficientia cordis in gradus quattuor dispertitur.
Classificatio NYHA
Classificatio classica est illa secundum Associationem Cordis Neo-Eboracensem (NYHA), quae gradus I ad IV enumerat.
6554 Takatsuguyoshida
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6554 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iosephus Galloway
Iosephus Galloway (natus West River, Comitatus Anne Arundel Terrae Mariae anno 1731; mortuus Watford Hartfordiae Angliae 10 Augusti 1803) fuit rerum politicarum peritus Americanus, qui per Res Novas Americanas Fidelis factus est, postquam legatus Primi Congressus Continentalis ex Pennsilvania meruit. Multum ex eius cursu in rebus civilibus in Pennsilvania familiaris Beniamini Franklinii socius erat, et persona magni momenti in colonia factus est. Legatus in Congressu Continentali fuit moderatus, cuius Consilium Unionis Gallowayana plenum discidium coloniarum et Britanniae avertisset; hoc autem reiecto, Galloway ad Fidelitatem magis atque magis movit. Post 1778 in Britannia degit, ubi ducem motus Fidelium et fautorem rectionis egit. Libertate autem Americana inter Pacem Lutetiensem (1783) a Parlamento Britannico concessa, multi Fideles in exsilium sua sponte ierunt, Gallowayque in Britannia perpetuo consedit.
Bibliographia
Journal of Women Studies'' 3(1):62–67.
4458 Oizumi
4458 , olim designationibus 1990 BY, 1954 UV1, 1981 WE8, 1985 YA, et 3293 T-2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshio Kushida et Osamu Muramatsu, astronomis apud Observatorium Meridianae Basis Yatsugatake versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4458 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iosephus Paschalius Marinellius
Iosephus Paschalius Marinellius (Italice Giuseppe Pasquali Marinelli, natus die 20 Aprilis 1793 Camurani; mortuus ibidem 9 Iulii 1875) fuit iuris peritus Italicus, poeta Latinus, et interpres Italiano-Latinus.
Vita et opera
Auximi et Maceratae educatus, ab anni 1818 ad annum 1830 Romae cardinalis Bartholomaei Paccae a secretis erat. In Camuranum urbem natalem revertir et anno 1835 Anconae Institutiones Iuris Civilis edidit. Camurani officiosus etat et domum suum testamento ut hospitium pauperrimis reliquit.
Carmen De pugna ad Castrumficardum inter Pontificis Summi et Sardi Regis copias depugnata composuit, anno 1991 editum, Multa hexametrus Latinis vertit, quarum maxima est Divinae Comoediae Alagherii versio (anno 1874 edita); necnon Scripturae Sacrae libros, Hugonis Foscolo et carmina; et Iliadem vertere videtur, sed versio inedita est.
Dioecesis Modrusiensis
Dioecesis Modrusiensis seu Dioecesis Corbaviensis fuit dioecesis cuius sedes Uduina erat (deinde Modrussa). Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 2001 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Dominico Ioanne Lagonegro regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis a Turcis deleta est.
L'Aiguillon-sur-Mer
L'Aiguillon-sur-Mer est commune Francicum 2'214 incolarum (anno 2012) praefecturae Vendeae in regione occidentali Pagis Ligeris.
Talba
Talba, vulgo Tuolba (Russice Туолба) est flumen in Iacutia re publica Russiae. In parte boreorientali planitiei montanae Aldanicae oritur, per taigam desertam et saxosam circa 395 chm fluit et in Lenam duobus ramis, Talba Maiore et Minore effunditur; 350 chm Talbae ostium a Iacutia urbe distat. Glacie a mense Octobri usque ad Maium stricta est.
Galatrum
Thermae Galatrenses
Galatrenses celeberrimae thermae et balnea sunt quarum aquae calidae ex terra fluunt.
Municipia finitima
Fabrizia (VV), Feroleto della Chiesa, Giffone, Grotteria, Laureana di Borrello, Mammola, Maropati, San Pietro di Caridà.
Ricardus Hartmann
Ricardus vulgo Richard Hartmann (natus die 8 Novembris 1809 Barr, mortuus die 16 Decembris 1878 Chemnicii) institor Germanicus fuit.
Vita
Anno 1832 administer in fabrica Caroli Theophili Haubold factus est ubi variae machinae fabricabantur. Sexennio autem post una cum tribus operariis domum ad machinas staminum nendorum conficiendas potens sui condidit. Quibus linum xylinum pretiosum efficeretur. Cum instrumentum »Continue« et excogitatum et porro emendatum est domus eius effloruit. Itaque licuit instruere aerariorum officinas et fabricare ahena vaporaria gigantia et machinas vapore promovendas.
Annis inter 1847 et 1848 laboratorium locomotivis et carris carbonariis dedicatum est. Sed inde ab anno 1855 res ibidem confectae varietatis maioris erant: machinae metallorum exercendorum, instrumenta fodinarum non vaporaria, terebrae, machinae machinamentorum conficiendorum. Domus confectrix ista revera in tota Germania ob multitudinem productorum magni aestimata est. Quam anno 1870 societas anonyma quaedam acquisivit et sibi tituluum »Sächsische Maschinenfabrik zu Chemnitz« dedit. Tamen Hartmann usque ad mortem in praesidio antistitum sedebat.
Eulipotyphla
Eulipotyphla sunt ordo mammalium cladi Laurasiatheriorum, qui quattuor familias exstantes continet. Inter Eulipotyphla notissima sunt erinaceus, talpa et sorex.
Saint-Laurent-Nouan
Saint-Laurent-Nouan est commune Francicum 4'268 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Index Asteroidum 199001-200000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 199001 ad 200000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Thenissey
Thenissey est commune Francicum 122 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
6556 Arcimboldo
6556 , olim designationibus 1989 YS6, 1969 RM, et 1977 AW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6556 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Salives
Salives est commune Francicum 275 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Henricus Sagittarius
Henricus Sagittarius, vel Henricus Schütz, vulgo Heinrich Schütz (natus die 8 Octobris (Calendario Iuliano) 1585 ad Bad Köstritz, mortuus die 6 Novembris 1672 Dresdae), fuit compositor et organista, gravissimus compositor Germanicus aetate Baroca ante Ioannem Sebastianum Bach late habitus, et saepe unus ex gravissimis saeculi septimo decimo compositoribus, una cum Claudio Monteverdi. Dafne composuit, primam operam Germanicam putatam, in scaenam Torgaviae anno 1627 prolatam, cuius musica et verba deperdita sunt. Ipse ut musicus in Calendario Sanctorum Ecclesiae Lutheranae die 28 Iulii cum Ioanne Sebastiano Bach et Georgio Friderico Handel memoratur. Corpus est in Frauenkirche Dresdae sepultum, sed sepulcrum destructum est.
Opera
Hic sunt opera Sagittarii divulgata, plurima quorum aliquot artificia musica continent; sunt plus quam quingenti singula artificia exstantia a Sagittario composita.
Serrano (capsicum)
Serrano est grex varietatum calidiorum (Sco. 7,000-25,000) capsicorum, speciei capsico annuo attributus, in Mexico ad coquendum embammaque guacamole conficiendum adhibitus.
Fructus cylindricus ad apicem constrictus, inter 3 cm et 5 cm longus, diametro fere 1 cm, inter calidiores aestimatus, cortice tenui nitido, carne duriore, venis interioribus calidissimis gustu. Lentius rubescit: viridis autem et immaturus comedi solet (unde nomen vulgare Mexicanum chile verde). Varietas in montibus civitatum Angelorum, Hidalgi, Mexici a principio culta est (unde nomen commune serrano "montanum").
Fructus virides aut secti aut contusi in guacamole et salsis immittuntur; saepe autem in familiis Mexicanis fructus crudi in mensam apponuntur ut convivae gradatim inter buccellas ciborum comedant. Modo haud dissimili, si fructus integri cum ferculo concoquuntur (per exemplum cum, iuscello pullino, carnibus assatis) in fine extrahuntur et separatim convivis offeruntur. Fructus plurimi conduntur et per Mexicum venditantur sub nominibus serranos en escabeche, serranos encurtidos, serranos en rajas aliisque: fructus conditi in pastillis et acetariis immitti solent. Rarius siccantur: fructus sicci in civitate Verae Crucis chile pico de pájaro vel chile santa María nuncupantur.
Ternant (Clivus Aureus)
Ternant est commune Francicum 110 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Genocidium My Lai
Genocidium My Lai est genocidium a militaria Civitatum Foederatarum in Bellum Indosinense II quod plus 500 homines necavit die 16 Martii 1968.
Hoc genocidium disputationem contra humanitarium belli ius esse parit a motu pacis et causa finis Belli Indosinense II factum est. At culpabilitas negatur, nisi solum hominem poenam datur. Necem 22 homines causa incarcerationem vitae datur. Tres annos post, poena mutatur, et homo liberatus erat.
Tres homines, manus helicopterum, opposuerunt milites necantes. Haec opere servabant nonnulli. Ob eam causam multis annis post insigne tribuebantur.
4459 Nusamaibashi
4459 , olim designationibus 1990 BP2, 1978 PN3, 1978 RD13, 1978 RL3, 1978 TS9, 1985 SZ4, et A924 WF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masanori Matsuyama et Kazuro Watanabe, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4459 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Magufuli
Ioannes, vulgo plene John Pombe Joseph Magufuli (natus die 29 Octobris 1959; mortuus die 17 Martii 2021), alumnus universitatis Daressalaamensis ubi doctor chemiae laureatus est, olim magister scholarum, fuit politicus et praeses  Tanzaniae (2015 ad 2021). Legatus fuit ad Parlamentum Tanzaniense ab anno 1995. Minister operum publicorum ab anno 2000, minister terrarum et habitationum ab anno 2006, minister agriculturae piscatusque ab anno 2008 usque in 2010 meruit. Die 29 Octobris 2015 praeses patriae electus est.
Saint-Julien-de-Chédon
Saint-Julien-de-Chédon est commune Francicum 738 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Eutropia (filia Constantii I)
Eutropia (mortua anno 350 vel 351) filia imperatoris Romana fuit.
Familia
Eutropia filia Constantii I et Flaviae Maximianae Theodorae, huius secundae uxoris fuit. Itaque et semisoror Constantini I imperatoris erat. Habuit tres fratres Flavium Hannibalianum, Flavium Iulium Dalmatium, Flavium Iulium Constantium et duas sorores Flaviam Iuliam Constantiam et Anastasiam.
Vita
Virius Nepotianus, consul anni 336 eam uxorem duxit. Filius eorum Flavius Popilius Virius Nepotianus erat, qui anno 350 Augustus proclamatus a Magnentio usurpatore necatus est. Et Eutropia tum caesa est.
Historia tragico-maritima
Historia tragico-maritima est corpus narrationum de navibus Portugallensibus submersis et de peregrinatorum fortuna. Opus ab editore Bernardo Gomes de Brito duobus voluminibus annis 1735 et 1736 divulgatum est. E scriptis variorum componitur, quorum enumerationem hic habes:
Tellecey
Tellecey est commune Francicum 127 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Tanith Lee
Tanith Lee (Londinii die 19 Septembris 1947 nata; mortua die 24 Maii 2015) fuit scriptrix Britannica quae nota est ob phmatasia et mythistorias rerum futurarum.
Andreas Buscemi
Andreas Buscemi (Pisarum, 5 Novembris 1963) est histrio praecipue theatralis Italicus.
6557 Yokonomura
6557 , olim designationibus 1990 VR3, 1973 UP4, 1979 YT9, et 1992 DD2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Toshiro Nomura et Kōyō Kawanishi, astronomis apud Observatorium Minami-Oda versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6557 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Codex Mettensis 500
Codex Mettensis 500, olim in Bibliotheca publica Mettensis iacens, anno 1944 cum multis aliis combustus est. Continuit:
Pactio de armis biologicis
Pactio de armis biologicis est pactio a Nationum Unitarum ad armas biologicas, sicut bacillus anthracis prohibendum decreta die 10 Aprilis 1972 et in potentia facta est die 26 Martii 1975. Adhuc anno 2023, 185 civitates hanc ratam habent, inter eas Palaestina et Civitas Vaticana.
Origo pactionis est Conventus Genavenses anno 1925 de gasio et materia veneni et de arma chemica. Pactio de Armis Chemicis postea decreta est.
Chrysochroinae
Chrysochroinae sunt subfamilia coleopterorum familiae Buprestidarum. Speciebus sunt colores clarissimi.
Tribus et genera
Subfamiliae sunt aliquot genera in nonnullas tribus digesta.
Chrysochroini
Auctoritas: Laporte de Castelnau, 1835; synonyma: Chalcophorellini Tôyama, 1986, Chalcophorini Lacordaire, 1857, Iridotaenini Tôyama, 1987.
Dicercini
Auctoritas: Gistel, 1848.
Systematica
Systematica in biologia est studium diversificationis formarum quae in vita sunt, aevis praeteritis et praesente, et coniunctionum inter res viventis per tempus visas. Coniunctiones plerumque videntur stemmata evolutionaria, cuius synonyma sunt cladogrammata, arbores phylogeneticae, phylogeniae. Omnibus phylogeniis sunt duae partes: ordo ramorum (coniunctiones inter greges monstrans) et longitudo ramorum (summam evolutionis monstrans). Per phylogeneticas specierum taxorumque superiorum arbores investigatur evolutio proprietatum corporearum (exempli gratia, proprietates anatomicae et moleculares) et distributio organismorum (biogeographia). Systematica ergo ad evolutionariam vitae in tellure historiam intellegendam adhibetur.
Vocabulum systematica derivatur ex systemate, quod 'ordinatam organismorum dispositionem' significat. Quod vocabulum apparet in titulo Systemate Naturae, libro Caroli Linnaei.
Rami et adhibitiones
Investigatores scientifici, qui systematicae biologicae studeant, varios adhibent ramos ad coniunctiones inter organismos intellegendas. Qui rami ad adhibitiones ususque systematicae hodiernae inveniendos adhibentur.
Systematica biologica species describit per tris ramos certos. Systematica numerica (vel biometria) statisticas biologias adhibet ad animalia agnoscenda et describenda. Systematica biochemica animalia agnoscit et describit secundum enodationem materiei quae vivam cellulae partem constituit, sicut nucleus, organellae, et cytoplasma. Systematica experimentalis animalia agnoscit et describit secundum unitates evolutionarias quae speciem constituunt, etiam adeo eorum momentum in evolutione ipsa. Res sicut mutationes, deflectio genetica, et hybridizatio unitates una evolutionariae considerantur.
Tart-le-Haut
Tart-le-Haut est commune Francicum 1401 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Tart-le-Bas
Tart-le-Bas est commune Francicum 232 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Grandis Columbia
Grandis Columbia seu Magna Columbia (Hispanice Gran Colombia) fuit civitas sui iuris quae multum Americae Australis septentrionalis et partem Americae Mediae meridianae ab anno 1819 ad 1831 amplexa est. Terras hodiernae Columbiae, Venetiolae, Aequatoriae, Panamae, Peruviae septentrionalis, Guianae occidentalis, et Brasiliae boreoccidentalis comprehendit. Nomen autem proprium illo tempore erat Respublica Columbiae. Rerum gestarum scriptores recentiores notionem Grandis Colombiae ad hanc rempublicam distinguendam ab hodierna Republica Columbiae adhibere solent, quae hoc nomen adhibere coepit anno 1863.
Index communium praefecturae Matronae Superioris
Hic est index communium Matronae Superioris, praefecturae Francicae, cui subsunt communia 438- numero.
Martonum
Martonum (Italiane: Martone: Catoitalice: Martiri) est oppidum Italiae et municipium, circiter 540 incolarum, in Regione Bruttio et in Urbe metropolitana Regina situm. Incolae Martonenses appellantur.
Liber de morte Alexandri Magni
Liber de morte Alexandri Magni est altera pars textús quem nuncupatione "Epitomae Mettensis" cognovimus; prima pars eiusdem sub titulo Epitome rerum gestarum Alexandri Magni describitur. Liber de morte nobis in versione Latina servatur. Olim, ut censetur, Graece scriptum est saeculo 4 a.C.n. exeunte; textus Graecus primarius deperditus est, sed recensio posterior Graeca huius libri etiamnunc reperitur in fine Historiae fabulosae Alexandri Callistheni falso tributa ("Pseudo-Callisthenes"). In hoc libro comprehenduntur narrationes convivii novissimi et mortis Alexandri cum textu testamenti quod fertur eius.
Martonum
Municipia finitima
Fabrizia (VV), Gioiosa Ionica, Grotteria, Nardodipace (VV), Roccella Ionica, San Giovanni di Gerace.
Petrus Petitus
Petrus Petitus (Francogallice Pierre Petit; Lutetiae natus anno 1617, ibidem mortuus anno 1687) fuit Francicus poeta, medicus et philologus classicus. Ille quoque divulgavit sub pseudonymibus Marinus Statileus et Euthyphron.
Mortuus est in eodem anno, quo matrimonium duxit. Abbé Nicaise, amicus eius, elogium conscripsit.
Opera
Sint opera eius notissima:
Sub nomine Statileus:
Sub nomine Euthyphron:
Cuta
Cuta (Russice Кута) est flumen in regione Ircutensi Russiae. In In planitie elata Leno-Angarensi oritur, iugum magno arcu circumiens circiter 408 chiliometra patet et in Lenam flumen (cuius accola sinister est) in Ostio Cutae (Ust'-Kut) urbe duobus ramis effunditur. Multi vici ad Cutam siti sunt; septem pontes trans Cutam aedificati sunt.
"Cuta" nomen Evenkice locus uliginosus significat (nam per loca paludinosa fluxus Cutae superior transit). A Cosacis Basilio Bugor duce anno 1628 inventa est. A saeculo XVII tractus navium a Lena ad Ilimum per Cutam vel Mucam ducebat.
Tarsul
Tarsul est commune Francicum 172 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Bokensdorf
Bokensdorf commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Gifhorn est. Bokensdorf ab anno 1972 ad commune generale Boldecker Land pertinet.
Historia
Commune Bokensdorf anno 1468 nomine Bokelstorpe primo in actis descriptum est. Fuit tum pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est.
Tart-l'Abbaye
Tart-l'Abbaye est commune Francicum 232 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Organizatio meteorologica mundi
Organizatio meteorologica mundi est organizatio Nationum Unitarum ad meteorologiam investigandam et ad calamitatum naturae, pollutionis ac calefactionis globalis praeventionem die 23 Martii anno 1950 instituta, cuius sedes Genavae sita est.