cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tiburga (trobatrix)
Tiburga, quae saeculo XII medio floruit, fuit trobatrix et (si recte identificatur) filia natu altera Tiburgae principissae et Guillelmi de Omelacio, filii Guillelmi V, domini Montispessulani. Tiburga fuit igitur soror Raimbaldi de Aurenga domini Arausionensis et trobatoris. Tiburga Galfridum de Mornas nupsit, quo sine prole mortuo Bertrandus de Baucio Tiburgam in matrimonium duxit et ex ea genuit:
Gomadingen
Gomadingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'239 incolarum (anno 2012).
Stratum
Stratum potest esse:
Fargues (Oltis)
Fargues est commune Francicum 153 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Tredoccium
Tredoccium (alia nomina: Castrum Treudacium, Tredolcii Castrum, Tredolcium , Tredolcum , Tredosii Castrum ) (Italiane: Tredozio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 300 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Foroliviensi-Caesenati situm. Incolae Tredoccienses appellantur.
Fractiones, vici et loci in municipio
Madonna della Neve, Montebusca, San Valentino.
Alexander Caratheodores
Alexander Caratheodores pasas, litteris Graecis Αλέξανδρος Καραθεοδωρής πασάς; Turcice Aleksandros Karatodori (natus Berolini anno 1833; mortuus 1906) fuit vir publicus Imperii Ottomanici, Phanariotes origine Graeca. Fuit legatus Imperii ad Congressum Berolini anni 1878 et postea gubernator insularum Sami et Cretae.
Vita
Natus Berolini e stirpe Graeca inter familias quae dicuntur Phanariotae, fratre Constantino Caratheodore, Alexander Caratheodores legibus studuit Lutetiae inter annos 1855 et 1860. Fuit legatus Imperii Ottomanici pro foedere Sancti Stephani anni 1878 et postea Berolini in congressu ubi foedus Berolini praeparatus est. Socer eius Constantinus Caratheodores mathematicus erat.
Bene Doceri Debes
Bene Doceri Debes est locus interretialis qui factus est ut homines Latine scire possint. Non perfectum est. Anglice scribitur ut intellegi ab hominibus modernis possit. Lexicon Latinum habet.
Index theologorum
Hic est index theologorum religionum et litterarum ordine dispositus.
Wincanton
Wincanton est oppidum Somersetensis comitatus in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1235. Homines fere 5 250 ibi nostro tempore habitant.
Ecclesia SS. Petri et Pauli, saeculo XIV vel XV exstructa, anno 1735 ab architecto hic habitante Nathaniele Ireson aucta, anno 1889 designatore magna parte refecta est.
Pulverigium
Pulverigium (alia nomina: Pulverisium) (Italiane: Polverigi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Anconitana situm. Incolae Pulverigiani appellantur.
Podium Domus
Podium Domus (Italiane: Poggiodomo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 135 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Perusina situm. Incolae Podiani appellantur.
Defectio solis die 30 Octobris 1207 a.C.n. visa
Defectio solis anularis die 30 Octobris 1207 a.C.n. in Aegypto et Palaestina visam esse constat quo tempore Israelitae duce Iosue contra Canaanitas apud Gabaon vallemque Aialon pugnabant (Iosue 10:12–14), pharaone Aegyptio Amenephthi.
Hendricus Goltius
Hendricus Goltius sive vulgo Hendrick Goltzius (natus iuxta Venlonum anno 1558 - mortuus Harlemi anno 1616 sive 1617) saeculi aurei chalcographus delineationum artifexque Nederlandicus fuit.
Sergius Sargsjan
Sergius, vulgo Serž Sargsjan vel litteris Armeniacis Սերժ Սարգսյան (Stephanocertae in Carabachia Superiori natus die 30 Iunii 1954) est politicus Armeniae, ab anno 2008 praeses patriae, atque ludi scaccorum magister.
Sergius Sargsjan alumnus est universitatis Erevanensis et breviter miles unionis Sovieticae. Inter ductores fuit factionis communisticae Carabachiae Superioris, quae regio eo aevo fuit separata rei publicae Armenicae pars. Ibi inter annos fere 1988 et 1994 contra Atropatenam militavit, sed etiam legatus est ab anno 1990 apud consilium Armeniae omnis supremum. Conditor habetur hodierni Armenorum exercitus. Minister munitionis Armeniae fuit a die 21 Augusti 1993 ad 17 Maii 1995, primo ministro Hrant Bagratjan, rursusque a 20 Maii 2000 ad 26 Martii 2007, primo ministro Andronico Margarjan; cui statim succcedit, primus minister a 4 Aprilis 2007 ad 9 Aprilis 2008 merens. Insuper minister fuit pro rebus internis a 4 Novembris 1996 ad 11 Iunii 1999 sub tribus primis ministris.
Publius Septimius Geta (consul 203)
Publius Septimius Geta, filius P. Septimii Getae et e familia equitum Romanorum ortus, urbis Lepcis Magnae provinciae Africae incola, fuit consul Romanus anno 203 et frater maior natu imperatoris L. Septimii Severi. Fuit igitur et avunculus imperatorum Caracallae et Getae.
Cursus honorum P. Septimii Getae partim cognovimus. Fuit decemvir stlitibus iudicandis; tribunus legionis II Augustae; aedilis; anno 185 legatus Legionis I Italicae; proconsul Siciliae; anno 188 legatus Lusitaniae; anno 191 consul suffectus; legatus Moesiae, unde anno 193, fratre ad principatum elevato, Carnunti cum legionibus profectus est ut eo adiuvaveret. Mox fuit legatus Daciarum; quaestor; praetor Cretae et Cyrenes; consul anno 203, anno sequente mortuus est. Moriens perfidiam C. Fulvii Plautiani praefecti praetorio ad fratrem denuntiavit.
Gabbium
Gabbium (hodie vulgo Gaby) est vicus ac municipium Italiae, circiter 500 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae Gabbienses appellantur.
Fractiones
Bouri, Chanton Desor, Chanton Desout, Crusmato, Gattinery, Gruba, Niel, Pont-de-Trentaz, Rubin, Serta Desor, Serta Desout, Tzen de la boa, Pro Du Toucco, Yair Desout, Moulin, Palatz, Halberpein, Voury, Yair Desor, Zappegly, Zuino.
Pincé
Pincé  est commune 197 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Piacé
Piacé  est commune 361 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Ferdinandus Huanacuni
Ferdinandus Huanacuni, vulgo plene Fernando Huanacuni Mamani (natus in provincia Pacensi die 29 Maii 1966), e populo Aymara ortus, est politicus Boliviae.
Alumnus est Universitatis Maioris Divi Andreae in urbe Pacensi ubi iuribus studuit. Discipulum fuisse dicitur Alfredi Sfeir philosophi apud institutum Zambuling. Novos modos proponit bene vivendi et communiter agendi in rebus publicis plurinationalibus sub lege matris Terrae Pachamama, quos modos e cultura Tihuanaco derivatos praetendit. A die 23 Ianuarii 2017 usque ad 4 Septembris 2018 minister rerum externarum meruit, successor Davidi Choquehuanca, praeside Evo Morales.
El so que pus m'agensa
"El so que pus m'agensa" incipit carmen satyricum anno circiter 1188 et pro certo inter 1182 et 1192 a Raimbaldo de Vaqueiracio Occitanice compositum, in quo tornamentum seu certamen fictum narratur de equis aut mulieribus inter nobiles quosdam amicos aut vicinos Guillelmi de Balcio principis Arausionensis. Enumerantur:
Rauenberg
Rauenberg est urbs et commune Badense-Virtembergense 8 202 incolarum (anno 2012). In agris huius communis latet sedimentum apothecarium palaeontologicum Rauenbergense.
Fajoles
Fajoles est commune Francicum 262 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Schiaginum
Schiaginum (Italiane: Scheggino) est oppidum et commune Italiae, circiter 500 incolarum, in Provincia Perusina Regionis Umbriae. Incolae Schiaginenses appellantur.
Hafizus (tabulae Feuerbach)
Imagines de Hafizo poëta Persico Anselmus Feuerbach bis pinxit. Altera pictura anno 1852 confecta, titulo "Hafizus ad tabernam" (vulgo "Hafis vor der Schenke"), Manhemii in Aula Artium servatur. Altera tabula anno 1866 picta, titulo "Aretalogus ad fontem" (vulgo "Der Märchenerzähler am Brunnen" seu "Hafis"), in Pinacotheca Palatina iuxta Caesaream Lutram reperitur.
Of the Blue Colour of the Sky
Of the Blue Colour of the Sky est tertium album officinale ab OK Go grege Americano rock confectum, quod a societate Capitol Records die 12 Ianuarii 2010 prolatum est. Operis nomen, verba, notioque librum The Influence of the Blue Ray of the Sunlight and of the Blue Colour of the Sky ostendunt, artificium pseudoscientificum anno 1876 editum. Albi modus a nonnullis habitus est magnus mutatio a rock-populari gregis modo in eius albis superioribus.
Historia
Post confectionem gregis albi superioris Oh No, anno 2005 confecti, citharista Andy Duncan gregem propter dissensiones consilii incitationemque maiorum societatum discessit. Pro eo substitutus est Andy Ross, qui fuerat adiutor albi et in eius pelliculis musicis visus erat. Pelliculae musicae pro gregis carminibus "A Million Ways" et "Here It Goes Again" in vulgus gratissimae erant ut pelliculae virales apud YouTube, et ergo prosperitatem albi Oh No incrementumque populi favoris gregis magnopere impulerunt. Grex inde EP You're Not Alone cum Bonerama grege rock funk brass Novae Aureliae anno 2008 protulit, et adsidue, paene tres annos, peragrabat ut Oh No adiuvarent.
Recording et productio
Carminibus novis compositis, grex OK Go in officina laborare mense Octobri anni 2008 coepit. Praeluserunt in productoris Dave Fridmann Officina Tarbox Road (Anglice: Tarbox Road Studios), horreo ex usibus Amish converso in Cassadaga Novi Eboraci per Maium proximi anni.
Notio et ars
Libellus qui Of the Blue Colour of the Sky comitatur album ut notionem apud locum in The Influence of the Blue Ray of the Sunlight and of the Blue Colour of the Sky introducit, libro ab Alfredo J. Pleasonton Generali scripto. Partes libelli verba cum factis conlectis ex proprietatibus verborum a variis modis graphicis ostentis comparant. Imago in albi operimento ex indice viginti quinque thematum (exempli gratia, "Unfounded or Wildly Broad Claims," "Wonderment", et "Light/Optics/Color") facta est, quoque themate singulum colorem ostendente, et aliqua sententia in loco litterisque carminis attributo. Si plus quam unum thema eidem sententiae attribuitur, colores ratione mixturae additae miscentur. Quaque sententia a linea colorata ostenta, lineae ducuntur ut radii—effectus radiorum lucis multicoloratae ex media parte ortorum. Alia facta hac pro imagine conlecta in libello sunt longitudo sententiarum, numeri partium orationis, momentum syllabarum, et verba in ambobus libris communia. Damian Kulash, princeps albi compositor, notionem excolebat, et facta cum Stephania Posavec Gregorioque McInerny, opificibus qui in libello pro "visualizatione" et forma tolluntur, conlegebat.
Index cursuum
Omnia carmina ab OK Go composita.
1700 Zvezdara
1700 , olim designationibus 1940 QC, 1929 PM, 1951 SB, 1951 SO, 1955 XP, et 1962 WJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Petro Đurković in Observatorio Astronomico Belgradi versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1700 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Matrimonium hominum eiusdem sexus
Matrimonium hominum eiusdem sexus est matrimonium vel coniugium binorum virorum vel binarum mulierum. Hodie saepe ius homophylophiliae putatur, et nonnullae civitates hoc legibus admittunt.
Historia matrimonii hominum eiusdem sexus
Ante saeculum vicensimum unum, religionis causa, multae civitates relationem homophylophiliae ipsam peccatum vel scelus putavit, at hodie tolerantiae et dignitatis humanae causa, Unio Europaea, quaedam civitates in America et alibi, plurimaeque civitates Civitatum Foederatarum distinctionem ex propensione sexuali prohibent. Igitur adhuc nunc sunt civitates quae matrimonium hominum eiusdem sexus legitime spondeant:
Matrimonium hominum eiusdem sexus in religione
Multae religiones matrimonio hominum eiusdem sexus repugnant. Matrimonium in Ecclesia Catholica Romana foedus unius viri unius mulierisque est. Tamen nonnullae ecclesiae christianae et aliae communiones religiosae matrimonia etiam inter homines eiusdem sexus celebrant, velut Ecclesia Episcopalis in Civitatibus Foederatis Americae, Ecclesiae Lutheranae in Dania , Norvegia , Suecia et Rhenania et nonnulli gregi Buddhistici et Iudaici.
Manatense Monasterium
Geographia
Fluviolus Sicaula per Manatense Monasterii agrum labitur.
Ripae (Provincia Anconitana)
Ripae (Italiane: Ripe) sunt oppida Italiae et fractiones municipiorum Trium Castrorum. Incolae Ripenses appellantur.
Historia
Ripae fuerunt municipia Italiae, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Anconitana sita. Die 1 Ianuarii 2014 coniunxerunt se cum Monte Rado ac Tumba Senogalliensium, ut constituiret municipia nova Trium Castrorum.
Lacus Peipus
Lacus Peipus (Estonice Peipsi-Pihkva järv; Russice Чудско-Псковское озеро, tr. Čudsko-Pskovskoe ozero) est lacus in Europa Orientali situs, interque Estoniam (ab occidente septentrioneque) et Russiam (ab oriente) divisus.
Domitius Marsus
Domitius Marsus (natus anno incognito; mortuus inter 19 ac 12 ante aer. vulg. ) fuit poeta et scriptor prosaicus, Vergilio Tibulloque amicus, qui cum Maecenate et quem Martialis nonnumquam dicit antecessorem suum fuisse.
Opera
Marsus scripsit epigrammatum librum appellatum Cicuta, nominatum pro acerbitate venenoque sarcasmi atque librum elegiarum. Scripsit etiam commentationem prosaicam De urbanitate.
Lacus Peipus
Gdovia urbs Russiae 2 chm et Pscovia, ad Velicam sita, 10 chm a lacu distant. In Estonia Callaste et Mustut urbes ad lacum Peipum stant.
Domitius Marsus
Opera
Carmen eius epicum, Amazonis nomine, non bene receptum est, nam legimus apud Martialem: Etiam Taciti Ann. vi.47, et fortasse Horatii Carm. iv.4.19–20, Amazonidem referunt.
Inscriptionem, Tibullo morienti, Marsus finxit:
Eduardus Kellaeus
Eduardus Kellaeus sive Eduardus Kelley sive Eduardus Talbot, Vigorniae natus die 1 Augusti 1555 et morte raptus anno 1597, erat iurisconsultus, alchemista, magus, astrologus et adeptus doctrinae hermeticae.
Kellaeus iunctus erat amicitia cum Ioanne Dee et patrinus erat doctae poetriae Elisabethae Ioannae Westoniae.
Vita
Dicebat se pulverem secretam invenisse qua cuprum in purum aurum mutare valebat. Etiam dicebat se cum sphaera cristallina posse cum angelis loqui sermone quem vocabat "enochiano". Dicitur ab angelis raptus esse quibuscum longum iter caeleste fecisse. Haec omnia in suo "Libro Enoch" narravit, quo in libro alphabeto incognito scripta lingua enochiana transcripsit. Hoc alphabetum aliquatenus eiusdem generis est quam alphabetum Codicis Voynich. Reapse non ab angelis sed a semetipso et Ioanne Dee hoc alphabetum fabricatum esse videtur.
De eius morte
Eduardus Kelley multum ab imperatore Rudolpho II aestimabatur, sed timens ne in Angliam cum secreto suo auri fabricandi aufugeret, eum in carcerem castelli Hnevin iecit quo in loco dicitur mortuus esse anno 1597 cum erat 42 annos natus. Secundum alios mortuus est anno 1593 cadendo de alta turri cum tentabat e castello aufugere. Haec mors post casum de turre fortasse mythica est et referre videtur ad cartam tarochi cui nomen "casa Dei".
Innocentius II
Innocentius II  (natus, Gregorius Papareschi de Guidonibus, die ignoto Romae - ibi obiit die 24 Septembris 1143), papa catholicus episcopus Romanus a die 14 Februarii 1130 erat.
Vita
Gregorius Papareschi de Guidonibus Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae a papa Paschali II creatus est. Cum papa Gelasio II in Franciam interfuit. Anno 1122 legatus pontificius in Germanicam urbem Vormatiam a papa Callisto II missus est, ut inter imperatorem et papam pacem (Vormatiae concordatus) conciliaret. Die 29 Martii 1139 Innocentius II cum bulla "Omne datum optimum" creationem Ordinis Templariorum confirmavit.
Ioannes Rotkvić
Ioannes Rotkvić (recte: Ivo Rotkvić sive Rotković; natus die 23 Octobris 1901 Bellovarii, mortuus die 12 Decembris 1983 Zagrabiae) Croatus iuris consultus fuit et scriptor operum lingua Esperantica.
Agilis in Esperanticis
Rotkvić fuit collaborator principalis domni Dušan Maruzzi necnon secretarius Societatis Esperanticis Zagrabiensis (Zagreba Esperanto-Societo) multos per annos. Cum aliis disposuit omnes res in primo congressu Illyrico de Esperanticis (Sudslava Esperanto-Kongreso) anno 1923. Eodem anno fundata est Unio Esperantica Illyrica (Sudslava Esperanto-Ligo) cuius scriba primus et praeses vicarius longe fuit Ioannes Rotkvić. Laborabat etiam in editione et in bibliopolio "Sudslava Esperanto-Servo". Moderatus est periodica "Konkordo" et - auxilianter - "Balkana Konkordo". Multas orationes de rebus Esperanticis fecit et multos cursus duxit.
Tamquam scriptor
Rotkvić interpres fuit notissimus; mythistoriam Caesar auctoris Bohemici Mirko Jelušić (1934) in linguam Esperaticam convertit. In multis periodicis Iugoslavicis tractationes scripsit, in multis periodicis aliarum terrarum conversiones appareri fecit. Occupabant eum saepe linguisticae quaestiones disputatae quoque. Itaque una cum domno Maruzzi glossarium Croaticum-Esperanticum anno 1924 exaravit.
Fabricius De André
Vitae narratio: Pueritia
Natus est Fabricius Genuae die 18 Februarii 1940 a patre Iosepho De André privatarum scholarum praeceptore atque rectore, et a matre Ludovisia Amerio. Primo vere anno 1941 Iosephus pater, strenuus adversarius Lictorii regiminis a publicis custodibus quaesitus oppressusque, bellicis condicionibus ingravescentibus acquirit rusticam domum in agro Hastense, quo Fabricius traducit primam pueritiam cum matre atque fratre Mauro primo genito.
Eo loco Fabricius puerulus, Bicio benigne cognominatus, omnes modos atque aspectus rusticae vitae didicit et venit in familiaritatem agricolarum et eorum familiarum, qui eum diligebant. Eo tempore quidem Fabricius patefacit musicae incipientem curam atque studium: die quodam mater eum deprehendit stantem in sella ante radiophonum emittens aliquam symphonicam musicam, quasi symphoniacorum gregem regentem. Haec musica fuisse dicitur praeclari musici Ludovisii Marinuzzi iunioris Chorea Agrestis, ad quam Fabricius post 25 annos harmonizavit suam cantionem Valzer per un amore. Anno 1945 familia Iosephi De André Genuam rediit et, mense Octobri anno 1946, inscriptus est Fabricius puer in ludum litterarium Marcellinianarum monacharum, quo coepit suam indolem indocilem atque communem opinionem adversantem patefacere. Propter pueri disciplinae impatientiam, pater familias eum retrahit a monacharum severo discendi ludo et inscribit in publicum ludum Armando Diaz. Anno 1948 comprobant parentes, classicae musicae studiosissimi, filium esse maxime proclivem ad musicam et statuunt mittere puerum ad peritum fidicinem Gatti qui eum doceat fidiculariam artem. Confestim percipit musicus discipuli permagnam facultatem.
Vitae narratio: Adulescens et musicus
Anno 1951 Fabricius De André inscriptus est in Genuensem gymnasium publicum, sed repulsus est puer a secundo cursu et pater furens eum mittit ad severissimorum Iesuitarum patrum gymnasium, Arecco vocatum. Anno 1954 Fabricius incipit et Hispanicae citharae studium cum Columbiano citharista Alexandro Giraldo.
Subsequente anno Fabricius canit prima vice coram Genuense populo in benefico spectaculo, in Carolofelicense Theatro. Congregatio, cuius Fabricius adulescens est socius, canit musicam Americanam rustici atque Liminarii generis in privatis circulis, sed haud ita multo post Fabricius studere incipit Jazzicae musicae et, anno 1956, Gallicorum fabulatorum cantionibus atque mediae aetatis cantorum musicae.
Canon der Finsternisse
Canon der Finsternisse est opus astronomicum a Theodoro de Oppolzer Vindobonae anno 1887 divulgatum. Quo libro mira assiduitate annos diesque defectionum tam solis quam lunae ab anno 1207 a.C.n. usque ad 2162 p.C.n. calculavit. Defectiones fere 8 000 solis, 5 200 lunae enumeravit.
Fabricius De André
Vitae narratio: Adulescens et musicus
Pater rediens ab itinere professionali in Galliam eum donat duos phonodiscos in quibus incisae sunt Gallici fabulatoris Georgii Brassens cantiones, quas musicus adulescens incipit vertere in Italicum sermonem. Post litterarii lycei diplomate assecuto, Fabricius adit iuris magisterium, sed relinquit cum etiam sex probationes ei subeundae sint. Primum phonodiscum incidit Fabricius anno 1958 cum oblita cantione Nuvole barocche; aliae incisiones sequuntur, sed plenam consecrationem dat Fabricio post nonnullos annos maxima Italiae fabulatrix Mina canens et incidens Marinulae Carmen (Italice: La canzone di Marinella), quod claram famam consequitur.
Vitae narratio: Concentuum itinera atque raptus anno 1979
Solum anno 1975 Fabricius, indole tacitus et difficilis, incipit itinerare in Italiam et peregre in publicis concentibus. Acquirit rusticam domum cum praedio in Sardinia in agro Pausaniae Templi, Agnata vocatam, quam sibi domicilium constituit anno 1978. Subsequente anno canit cum musicorum congregatione Premiata Forneria Marconi in memorabili concentuum itinere quod est incisum duplo phonodisco. Ipso anno 28 Augusti Fabricius et concubina Dori Ghezzi rapiuntur a Sardorum latronum grege et in captivitate retinentur menses 4. Post gregem comprehensum a publicis custodibus et ductum ad iudicium, Fabricius, sympatheticus cum reiectis, recusat in latrones testari dicens non se, sed eos esse victimas oppressionis atque auctoritatis. Anno 1981 raptus ei animum inflammat ad compositionem cantionum quae incisae sunt in anonymo phonodisco in cuius involucro Amerhindicus describitur, et in quibus Sardiniae pastorum humanitas comparatur cum Americae indigenarum.
Vitae Narrationis ultima pars
Fabricius De André consecratur inter omnes gentes anno 1984 cum phonodisco Creuza de mä, scripto in Genuense dialecto et harmonizato ad musicae instrumenta typica Mediterranei maris regionum. Huius phonodisci cantiones caracterizantur aura sonora, quae odores, personas atque historiam portuariarum civitatum exprimit musica. Phonodiscus existimatus est a musicae criticis et iudicibus esse miliarium in intermundana Italica musica et electus est maximus phonodiscus currentis anni atque decennii.
Anno 1988 Fabricius uxorem ducit concubinam Dori Ghezzi. Subsequente anno consociatur cum alio Genuense cantore Ivano Fossati, cum quo componit cantionem In his marinis locis (It. Questi posti davanti al mare). Anno 1990 componit cantiones quas congregat in phonodiscum Nubes (It. Le nuvole). Anno 1991 componit suas extremas cantiones cum Ivano Fossati, quae sunt in phonodiscum Animae Servatae (It. Anime Salve) congregatae; hic phonodiscus, cui arridet permagnus exitus, existimatur esse testamentum spirituale Fabricii De André. Anno 1998, dum Fabricius itinerat in publicis concentibus, apparent in eo prima symptomata insanabilis morbi accurate pulmonum cancri. E vita excedit die 11 Ianuarii 1999 Mediolani. In exsequiis accidentibus Genuae 12 Ianarii intersunt plus quam decem milia.
Fabricius De André requiescit Genuae in coemeterio apud Staglieno.
8378 Sweeney
8378 , olim designationibus 1992 SN1, 1990 FK3, et 1990 FL2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8378 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Clyde Tombaugh
Clyde Tombaugh, vulgo plene Clyde William Tombaugh (in oppido Streator Illinoesiae die 4 Februarii 1906 natus; mortuus die 17 Ianuarii 1997) fuit astronomus. Ille anno 1930 Plutonem planetulam primus repperit.
E familia agricolarum ortus est. Propter messium inopiam universitatem frequentare renuntiavit studiaque astronomica ope telescopii a se facti domi persecutus est, sed ad observatorium Lowell Flagstaff in urbe anno 1929 convocatus ibi operam dedit usque in 1945. Computationibus Percivalli Lowell directus, planetam nonum usque eo incognitum quaerebat dieque 18 Februarii 1930 Plutonem (planetulam hodie nominatum) primus repperit. Insuper duos cometes plurimosque asteroides invenit, quorum primus 2839 Annette nomine filiae suae appellavit. Apud universitatem Kansiensem his annis studuit.
Asteroides 1604 Tombaugh, anno 1931, ad repertum Plutonis celebrandum nuncupatus est. Tombaugh regio, prima omnium rerum topographicarum planetulae Plutonis quibus nomina ab astronomis attributa sint, ad eius honorem appellata est.
Apollonius Molon
Apollonius Molon (Graece et  ) fuit iuris consultus, grammaticus et in primis rhetor Graecus, qui saeculo primo a.C.n. Rhodi floruit. Molo — quo nomine etiam appellabatur — Alabandae in Cariae urbe natus erat.
De vita
Apollonius Molon a puero ad rhetoris officium adspirabat Menecle, rhetore Alabandensi, usus doctore. Finitis studiis Rhodum in insulam propinquam migravit, quae tum celeberrima rhetoricae, grammaticae et philosophiae sedes erat. Ibi artem rhetoricam docere coepit. Inter suos discipulos numerabat Gaium Iulium Caesarem et Marcum Tullium Ciceronem.
Etiam Romam visitavit Molo, primum anno 87. Qua re occupatus tunc Romae versaretur, nemo pro certo scit, sed satis constat ei nihil fuisse cum Rhodiorum legatione, quae eodem anno Romam venit. Anno 81 Molo ipse legatus denuo Romam venit, et quia Latine nesciebat, a senatu privilegium Graece sine interprete loquendi habuit. Legatus enim ad senatum venit de Rhodiorum praemiis, id est, de compensatione damnorum, quae Rhodii ex bello Mithridatico passi Romanos sibi debere censebant. Praeter legati munera Molo etiam artem oratoriam docebat. Cicero, qui expedite Graece loquebatur, tunc eum audiebat.
Beneficio Molonis schola rhetorum Rhodia apud studiosos maagna gratia valebat. Etiam Cicero denuo anno 78 Molonem adplicavit, quod mores suos oratorios emendare vellet. Alii noti Molonis auditores fuerunt Gaius Julius Caesar (anno 76), Marcus Favonius (annis 60, ut videtur) et Titus Torquatus Titi filius, qui "plus facultatis habuit ad dicendum quam voluntatis."
Quibus de rebus scripserit
Molonem complures libros artem rhetoricam tractantes scripsisse cognovimus, inter quos librum de ornamentis rhetoricis disserentem. Etiam orationes suas ad usum discipulorum edidisse, neque grammaticam quidem praeterisse videtur. Satis enim compertum habemus Molonem Homerum tractasse commentario, qui cum observationes rhetoricas tum explanationes allegoricas complectebatur, quarum specimen a Porphyrio, philosopho neoplatonico, datum est ex nono carmine Iliadis. Molo etiam adversus philosophos scripsit. Quid illo libro contineretur, parum compertum habemus, sed credi potest eum philosophorum maximos, sicut Socratem et Platonem, reprehendisse.
De Molone oratore et praeceptore
In docendo Molo praecipuam operam declamationibus (sive ) dabat, ut oratores adfectus auditorum movere et moderari discerent. Id quidem agebat, ut ex elocutione omnia amputaret quae auditorum animis movendis non prodessent. Ex Molonis ipsius orationibus unam cognovimus in Caunios habitam, qua effectum est, ut Caunus, quod oppidum se ex Rhodiorum dicione expedierat, Romanis adnuentibus denuo Rhodiis subiceretur. Alteram orationem de Rhodiorum praemiis anno 81 habuit. Molo id genus elocutione oratoria utebatur, quod genus Rhodium appellabatur. Quod a genere Asiatico differebat Meneclis, praeceptoris eius, qui sententiosae et argutae dictioni favebat.
Honorius II
Honorius II (humili loco natus, Lambertus, qui Scannabecchi appellatur, die 9 Februarii 1060 in oppido Castrum Casale quodam apud Forum Cornelii (hodie Italiane Imola) sito - obiit die 13 Februarii 1130), papa catholicus episcopus Romanus a die 15 Decembris 1124 erat.
Vita
Lambertus studuit in Foro Cornelii et postea Pisis.
Lambertus Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae et episcopus Ostiae a papa Gelasio II creatus est.
A papa Callisto II legatus nominatus inter suasores Vormatiae concordati fuit.
Battlefield: Bad Company
Battlefield: Bad Company (Latine "campus proelii - comitatus vilis") est ludus televisificus iaculationis personae primae ab EA DICE divulgatus. Americae Septentrionalis die 23 Iunii 2008 primum editus est, deinde Europae 26 Iunio, et ad PlayStation 3 et Xbox 360 divulgabatur.
Nadja Tiller
Nadja Tiller (nata Vindobonae die 16 Martii 1929; mortua die 21 Februarii 2023) fuit histrio Austriaca.
Vita
Tiller, postquam scholam anno 1948 absolvit, ab anno 1945 Vindobonae arti histrionis studebat. Anno 1949, pulcherrima Austriaca (Miss Austria) electa est. Ab eodem anno actrix pelliculis permultis agebat, et partes contra notissimos histriones egit, inter quos Iulius Brynner, Robertus Mitchum, Rod Steiger, Ioannes Paulus Belmondo, Ioannes Marais, Ioannes Gabin, Curd Jürgens.
Portucalensis
Portucalensis (Lusitane Distrito do Porto) est pagus Portugalliae ad traditionalis provinciae Durii Litoralis nucleum correspondens. Terminatur a Septemtrione districtu Bracara Augusta, ab Oriente districtu Villa Regia, a Meridie districtu Verurio et districtu Aviario et ab Occidente Oceano Atlantico. Habet aream 2 395 km² (17us maximus Lusitanus districtus) et numerum incolarum residentium 2 027 191 (anno 2009). Districtus sedes urbs homonyma est.
Pagus Portucalensis subdivisus est in haec duodeviginti municipia:
In praesenti nationali divisione, districtus integratus est in Regione Septemtrione (Lusice; Região Norte), dum municipia per subregiones Magnum Portum Cale (Lusice; Grande Porto) et Tamăcam (Lusice; Tâmega) patent. Summatim:
Animavertendum est Portum Cale sedem et caput Lusitani territorii urbani magni (Lusice; grande área metropolitana), Territorii Urbani Portus Calis Magni (Lusice; Grande Área Metropolitana do Porto), esse, quod municipia septendecim cum 2 089 km² complectitur, eius praesenti praeside Herminio Loureiro. Cui spissitudo incolarum fere 1098 incolarum pro km² est. Correspondet ad aream a subregionibus Magno Portu Cali (Lusice; Grande Porto) et Inter Durium et Vacuam (Lusice; Entre Douro e Vouga) contentam. Portus Cale et Territorium Urbis Portus Calis Magnum (Lusice; Grande Área Metropolitana do Porto) structuralem Regionis Septemtrionis (Lusice; Região Norte) nucleum constituunt, quae aream 21 278 km² et populositatem 3 689 609 incolarum habet (secundum census anni 2011), ad 37% Portugalliae Continentalis et 35% Civitatis-Nationis Lusitanae correspondens, quamobrem est regio cum maximo numero incolarum et maxima magnitudine in natione et regio ubi sitae sunt pleraeque societates medianae et parvae et quae quoque regio maxime ad nationales exportationes contribuens et unica magis exportans quam importans est. Regio Septemtrio 40% valoris additi in natione producit et 50% laborum industrialium habet, cum indice tegendarum importationum per exportationes 129%, contra nationalem mediam 74%. Huic regioni serviunt duae praecipuae infrastructurae: Portus Leixonum (Lusice; Porto de Leixões), 25% Lusitani internationalis commercii repraesentans et circiter quattuordecim milliones tonnarum mercimoniorum per annum movens; et Aëroportus Franciscus Sá Carneiro (Lusice; Aeroporto Francisco Sá Carneiro), optimus aëroportus in Portugallia secundum aërodromorum spatium. Secundum aëreos oneris et viatorum motus, est secundus maximus in Portugallia, optimus in toto orbe terrarum laureatus in categoria aëroportuum usque ad quinque milliones viatorum.
Danda continuitate novae administrativae ordinationi, in praesenti, verificatur magnum ponderis incrementum Territoriis Urbis et Communitatibus Intermunicipalibus contra districtus. Secundum legem nº 45/2008 diei 27 Augusti, inter territoria urbis, anno 2003 creata, solum supererunt nuncupata classica: Territorium Urbis Portus Calis Magnum (Lusice; Grande Área Metropolitana do Porto) et Territorium Urbis Olisiponis Magnum (Lusice; Grande Área Metropolitana de Lisboa), dum reliquae in Communitates Intermunicipales denuo ordinabuntur. Obvia ratio huic statui, praeter oeconomicarum administrativarumque consociationum rationes, fertur ad factum ne catoeciae se cum districtu cui subiectae fuerint identificent, velut evenit, sicut paradigmaticum exemplum, cum municipiis Spino, Sancta Maria Feriensi, Sancto Ioanne Materiae, Oliveto Azemedensi, Valli Cambrae et Araducta, Territorii Urbis Portus Calis municipiis, quae, quamquam ad districtum Aviarum pertinent, magnum socio-oeconomicum vinculum semper cum urbanum Portus Calis spatium habuerunt, praeter territorialem propinquitatem urbi Portui Cali et eorum identificationem cum municipiis Districtus Portus Calis, quod acuitum est hodie. Lege 75/2013 pridie Idus Septembres, continuitatem novae administrativae ordinationi et novae munerum structurationi in territoriali ordinatione dante, districtus in recessu relegati sunt, cum administrativo Territoriorum Urbis et Communitatum Intermunicipalium protagonismo.
Pezé-le-Robert
Pezé-le-Robert  est commune 362 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Liliana
Fractiones
Chessun, Chessun Vieux, Chichal, Praz, Rouby, Fey, They, Court, Foby, Tournoun, Suc, Lazé, Bonnesheures, Barmetta, Barbiaz, Salé, Las, Toux, Coeurtes, Fangeas, Vérigoz, Mattet, Costey, Parte-Joux, Grange, Choulére, Moler, Tetoun, Sassa, Moliné, Pines, Sénéchaz, Russy, Vallomy, Montcervier, Rive, Piatta, Pérapianaz, Traversagn, Duzeré, Mirioux, Verfey, Riasseu, Berlechuz, Couleura.
Battlefield
Battlefield est verbum Anglicum quod Latine sonat "Campus Proelii", et dicendo sit:
Gondelsheim
Gondelsheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'539 incolarum (anno 2012).
Amazonomachia (Feuerbach)
Amazonomachia, i.e. Pugna Amazonum, ab Anselmo Feuerbach bis picta est. Altera pictura anno 1869 confecta, olim in Pinacotheca Nationali Berolini servata, anno 1945 deperdita est. Altera tabula anno 1873 picta hodie in atrio Aulae Operarum urbis Norimbergae ostentatur.
Theodoricus Romanus Camillus Jordan
Theodoricus Romanus Camillus Jordan (natus die 31 Augusti 1943 Siamhaevi in Sina) est a die 20 Iulii 1999 archiepiscopus Remensis.
Consacratus presbyter die 17 Decembris 1966.
Consacratus episcopus Dioecesis Pontisarae (Franciae), die 13 Decembris 1987.
Peray
Peray  est commune 54 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Hugo Falcandus
Hugo Falcandus (Italiane: Ugo Falcando; Francogallice: Hugues Falcand; mortuus post annum 1194 in Italia), fuit rerum gestarum scriptor Italicus, Latine scribens, saeculi XII p.C.n.
Meilhaud
Meilhaud est commune 380 incolarum (anno 1999) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Finum (discretiva)
Finum potest:
Roncelinus Massiliensis
Roncelinus, qui die 21 Decembris 1215 mortuus est, fuit filius natu quartus Hugonis Galfridi, vicecomitis Massiliae, et monachus. Fratre Raimundo Galfrido anno 1192 mortuo sine prole masculino Massilienses Roncelinum e monasterio exire compulserunt et ad dignitatem vicecomitis accedere. Anno 1209 a papa Innocentio III excommunicatus est; anno 1211 absolutionem petivit et vitam monasticam rursus suscepit.
Estal
Estal est commune Francicum 115 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Finium
Finium seu Finum  (alia nomina : Finium Mornascum, Finum Mornascum) (Italiane: Fino Mornasco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 600 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Finienses appellantur.
Alternative facts
Alternative facts (Latine fere altera veritas) locutio est qua consiliatrix praesidis Kellyanne Conway, die 22 Ianuarii 2017 in programmate televisifico Americano Meet the Press interrogata, usa est ad commentum secretarii diurnariorum Aedium Albarum Ioannis Spicer de numero spectatorum inaugurationis Donaldi Trump praesidis Civitatum Foederatarum defendendum. Nam, cum a Carolo Todd interrogatore ut explanaret urgeretur cur commentum contestatum Spicer dixerit, Conway "O Carole" inquit, "noli tantam scaenam sumere; quod tu quidem dicis commentum esse, noster secretarius diurnariorum Spicer altera veritate usus exposuit." Quem sermonem Todd interrumpens ait: "Altera veritas, quippe quae falsa est, veritas non est."
Amenephthis
Amenephthis sive nomine Aegyptio translitterato Merneptah fuit pharao Aegyptius, Rhamsi II antecessore, natus anno circiter 1270 a.C.n., qui iam senex ab anno circiter 1210 usque ad 1200 a.C.n. regnavit eoque anno mortuus est, succcessore Setho II. Mumia eius anno 1898 in sepulcro Amenophis II a Victore Loret reperta est. Defectio solis anularis die 30 Octobris 1207 a.C.n., in Aegypto et Palaestina visa, in documentis Aegyptiis sub Amenephthis regno refertur.
Xestia caelebs
Xestia caelebs est papilio familiae Noctuidarum, in Xinjiang Sinarum endemicus. Locus typicus est "inter Lob Noor et Kuku Noor."
Athelstanus (rex Anglorum)
Athelstanus sive Ethelstanus (Anglosaxonice Æðelstān; natus anno 895; mortuus die 27 Octobris 939) fuit rex Anglorum ab anno 924.
Ravenspurgum
Ravenspurgum, vulgo Ravensburg est urbs et commune Badense-Virtembergense 48915 incolarum (anno 2012).
Athelstanus (rex Anglorum)
Athelstanus fuit filius maior natu regis Eduardi. Die 2 Augusti 924, patre mortuo, nominatus est rex Merciae. Eo tempore frater eius Elfwerdus fit rex Occidentalium Saxonum sed mortuus est eodem anno. Athelstanus fit rex omnium Anglorum et Saxonum die 4 Septembris 925. Titulum "regis totius Britanniae" (Anglosaxonice Brytenwalda) paulo postea sibi vindicavit.
Athelstanus fraterque suus Edmundus pugnaverunt maximo cum successu apud Brunanbyri (Anglosaxonice Brunanburh) anno 937 contra tres reges, nominatim Anlaf III (rex Eblanae), Constantinus II (rex Scotiae), Eugenius (rex Cumbrorum). Athelstanus mortuus est sine prole die 27 Octobris 939; Edmundus fit rex.
Parigné-l'Évêque
Parigné-l'Évêque  est commune 4744 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Wiveliscombe
Wiveliscombe est oppidum Somersetensis comitatus in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1285. Circa Wiveliscombe homines Aetatis ferreae duo vel tria castra collina construxerunt inter quae ; Romani castra posuerunt cuius vestigia saeculo XVIII reperta The Castle nuncupantur; Saxones dominium aevo incerto constituerunt, quod in Libro de Wintonia inter praedia episcopi Wellensis enumeratum est. Nostro tempore homines fere 2 750 ibi habitant.
Ecclesia S. Andreae, a Ricardo Carver anno 1829 refecta est, paucis saeculi XIV reliquiis servatis. Fundamenta domi episcopalis medio aevo exstructae, diu delapidatae, anno 2021 reperta sunt.
Olympia hiemalia 1956
Olympia hiemalia 1956 fuerunt ludi VII Olympici hiemales Cortinae Ampecanorum in Italia habiti.
Theodorus de Guérard
Carolus Theodorus de (Theod. Karl Theodor von) Guérard (natus 29 Decembris 1863 Confluentium, mortuus 21 Iulii 1943 Aarhusi) vir publicus Germaniae et sodalis factionis Centri fuit.
Iuventus et munus
Pater eius procurator iudicii superior erat. Ipse, postquam maturitatem adeptus est, Dusseldorpii iurisprudentiae et rebus politicis studebat. Anno 1885 primam probationem accepit. Anno 1886 referendarius iudicii, anno 1888 administrationis factus est et anno 1891 secundam probationem accepit et assessor administrationis Borussiae nominatus est. Ab anno 1908 in praesidio superiore provinciae Rhenaniae Confluentium laboravit (ad annum 1928).
Cursus honorum
Annis 1898 - 1905 administrator (Theod. Landrat) pagi Montis Ioci (Theod. Monschau) fuit. De Guérard anno 1920 pro factione sua Centrum legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ad annum 1930 mansit. Anno 1926 praeses vicarius legatorum Centri electus est. 28 Iunii 1928 in consilio ministrorum Müller II Administer Imperii Commeatus nominatus est. Praeterea pro tempore Administer Imperii Regionum Occupatarum fuit. Propter controversiam cum Factione Theodisca Populari de numero administrorum 6 Februarii 1929 consilium ministrorum reliquit. Sed iam 13 Aprilis eiusdem anni Administer Imperii Iustitiae factus est. 31 Martii 1931 in consilio ministrorum Brüning I iterum Administer Commeatus fuit. Cum Brüning 9 Octobris 1931 novum consilium ministrorum constitueret, De Guérard iussu Pauli de Hindenburg praesidis inter administros noniam erat.
Raimundus Galfridus (vicecomes Massiliae)
Raimundus Galfridus, dictus "Barralus", qui die 13 Decembris 1192 mortuus est, fuit filius natu tertius Hugonis Galfridi et (fratre Guillelmo mortuo) vicecomes Massiliae. Patronus fuit trobatorum, inter quos Fulconis Massiliensis (postea episcopus Tolosanus) et Petri Vidal. Nomen eius in carmine satyrico Raimbaldo de Vaqueiracio, incipit El so que pus m'agensa, reperitur.
Aestas
Pueri aestate delectantur, quia in lacubus atque fluminibus natare possunt et ferias diuturnas habent.
Astronomia
In astronomia, incipit aestas cum solstitio aestatis, id est:
Status caeli
Aestas cum temperaturis altis et calidis sociata est.
Effectus temperaturae altae in corpus humanum
Temperaturae calidae symptomata in organismum perficere solent, imprimis dehydratione (exsiccosi):
Pascha (festum Christianum)
Pascha (-ātis, n.; Hebraice ; Aramaice ; Graece in Septuaginta et in Novo Testamento πάσχα 'transitus') est festum quo Christiani resurrectionis Iesu Christi commemorant. Libri Novi Testamenti tradunt vel saltem inclusive ponunt Christum tertio die post crucifixionem ac mortem resurrexisse discipulosque suos accedisse.
Computus paschalis
Cum res salutis, ut Biblia narrant, intra hebdomadem gererentur qua sollemnitas Iudaica maximi momenti nomine Pascha celebrata est, dies festi Iudaici etiam diem festi Christiani praestituit: Concilio Nicaeno Primo (325) decretum est Pascha in religione Christiana semper in dominica post primum plenilunium celebrandum esse. Inde in ecclesiis (imprimis occidentalibus), quae Calendarium Gregorianum sequuntur, Pascha inter dies 22 Martii et 25 Aprilis celebratur; aliter in paene omnibus Eclesiiis Orthodoxis et Orthodoxis Orientalibus (Ecclesia Orthodoxa Finlandiae ac parte Ecclesiarum Catholicarum Orientalium exceptis), quae diem paschalem secundum Calendarium Iulianum computant. Praeterea in his ecclesiis Pascha Christianum ante Pascha Iudaicum celebrandum non est. Interdum dies paschalis omnium ecclesiarum in idem tempus incidit, tamen casu et fortuito.
Explicatio festi
Hac dominica incipit tempus paschale, quod est spatium quinqua+ginta dierum usque ad Pentecosten pertinens.
Consuetudines paschales
Christiani saepissime carnem agninam Paschate comedunt. Graeci potagium magiritsam sabbato Sancto parare, cocoretsium agnumque die Paschali assare solent.
In multis terris ova paschalia decorantur. Fabulosum festi animal est lepus paschalis.
In ecclesiis orientalibus, fideles inter se salutatione paschali salutant: "Christus resurrexit! Vere resurrexit!"
Pascha in Novo Testamento
Haec sunt verba Sancti Pauli ad Corinthios missa (1:15 12–14):
Pascha Iudaicum ac Christianum
Secundum evangelia synoptica Iesus ipsa in sollemnitate Paschatis Iudaici die quinto decimo Nisan crucifixus est. In evangelio secundum Ioannem narratur eum die 14 Nisan eodem tempore quo agni paschales in templo Hierosolymitano necatum esse.
Ecclesia antiqua inter alia interpreta est Iesum verum agnum paschalem sive Agnum Dei esse et secundum Moysen, qui fideles per Mare Rubrum in terram promissionis duceret. Ita Pascha Christianum partim continuatio partim nova interpretatio Paschatis Iudaici factum est. Spem salutis, quae a populo Iudaico super omnes gentes tranlata esset, resurrectione Iesu affirmatam esse.
Eucharistia Christiana ab ultima cena Iesu in evangeliis descripta repetitur, quae apud Synopticos cena est Paschatis (Mc 14,12–26). Imago Agni Dei ex evangelio secundum Ioannem (Io 1,29) et imprimis primam Sancti Pauli epistulam ad Corinthios (1 Cor 5,7) deducta est, quae agnos paschales usque ad annum 70 in templo sacrificatos admonet.
Conclave Caeruleum
Conclave Caeruleum est conclave in Domo Alba, domo Praesidis Civitatis Foederatarum Americae, quod pro convivio utatur. Coloris caerulis et forma ovalis distinguitur. Conclave sextem portae quarum ad Atrium Crucis, Porticum Meridionalem, Conclave Rubrum, et Conclave Viridem ducentes habet.
Ecclesia
Ecclesia Christiana (, a Graeco 'evocatio') est communio fidelium vel et domus eius in cuius nomine conveniunt fideles. Vocabulo, quod ad Christianos attinet, haec significantur:
etiam sensu latiore:
Ravenstein (Germania)
Ravenstein  est urbs et commune Badense-Virtembergense 2'831 incolarum (anno 2012).
Iesse Alexander Helms, Minor
Iesse Alexander Helms, Minor (1921–2008), quinquiens ad senatorium Civitatis Foederatae Americae ordinem a populo civitatis Carolinae Septentrionalis electus est, et Conventui Senatorio de Rebus Externis ab 1995 ad 2001 praefuit, fortasse ultimus Senator Meridionalis non "reconstructus," qui curriculum publicum coepit socius Factionis Democraticae cum illa factio fuit signum conservatismi erga genera humana, et deinde factus est socius Factionis Republicanae.
Vita
Breviter et insignissime, Helms, nihil in republica immutari volens, contra feminarum praecipue de abortu iura, contra iura quoque quorum suum sexum amant, "actionem affirmativam" pro numeris minoribus, et commoda publica civibus perpauperibus et aegrissimis vehementius atrociterque, non sine saevo ad tempus effectu, repugnavit.
Familia et educatio
Helms natus est 18 Octobris 1921 in vico Monroe, ubi pater, dictus "Magnus Iesse," fuit dux vigilium. Mater, Ethel Mae Helms, fuit materfamilias.
Mors
Helms dementia vasculari mortuus est prima luce die 4 Iulii 2008, aetatis suae 86. Sepultus est in Historic Oakwood Cemetery in urbe Raleigh in Carolina Septentrionali.
Edmundus (rex Anglorum)
Edmundus (Anglosaxonice Ēadmund; natus anno 921; mortuus die 26 Maii 946) fuit rex Anglorum ab anno 939. Suo tempore cognominatus est Æðeling, scilicet "princeps".
Xestia alpicola
Xestia alpicola (Anglice northern dart) est papilio familiae Noctuidarum, in Europa septentrionali ad mediam Siberiam et in Alpibus endemicus.
Edmundus (rex Anglorum)
Edmundus fuit filius regis Edwardi uxorisque eius Edgivae. Fratre suo Athelstano mortuo, die 27 Octobris 939, Edmundus factus est rex, sed post septem annos mortuus est ipse; frater eius minor natu, nomine Edredus, regnum sumpsit.
Xestia alpicola
Latitudo alarum est 35–40 mm. Adulti ab Iunio ad Augustum volare solent. Vita duos annos durat, larva bis hiemans.
Larvae praecipue Empetro nigro vescuntur, sed in aliis plantis, inter quas Calluna, observatae sunt.
Edmundus (rex Anglorum)
In matrimonium duxit Elgivam, et ex ea genuit duos filios, postea reges:
Xbox
Xbox (indecl.) est consola lusoria, quae apud societatem Microsoft veniit ab anno 2001 ad annum 2009.
Parigné-le-Pôlin
Parigné-le-Pôlin  est commune 1050 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Parennes
Parennes  est commune 547 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Fontana Maura
Fontana Maura (hodie vulgo Fontainemore) est vicus Italiae ac municipium, circiter 500 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae Fontanamaurenses appellantur.