cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ioannes Lenz
Iuventus et munus
Proavus eius Matthias Hohner fabricam notam harmonicarum flatilium condidit. Ipse anno 1926 maturitatem Stuttgardiae adeptus est et annis 1926 - 1931 deinde litteris novis Tubingae, Berolini, Londinii, Lutetiae studuit Reykiavicaeque apud universitatem Islandiae, anno 1932 primam probationem accepit. Deinde tirocinium mercatoris librorum fecit et ab anno 1936 Vratislaviae, ab anno 1942 Vindobonae in editione laboravit. Anno 1943 miles conscriptus est. Tribunus militum promotus atque graviter sauciatus est, ut ad usque mortem cruribus debilitatus esset. Postremo captivus belli erat. E captivitate liberatus Lenz Trossingen revertebatur et praeses academiae musicae factus est.
Cursus honorum
Lenz, qui tempore Rei publicae Vimarianae sodalis Factionis Theodiscae Popularis (DVP) fuerat, post bellum anno 1948 sodalis FDP/DVP factus est et vicarius praeses eius factionis Virtembergiae-Zolneri erat. Anno 1950 decurio Trossingen oppidi electus anno 1953 legatus Dietae Foederalis Germaniae creatus est. 14 Novembris 1961 Administer Foederalis Possessionum Foederalium in consilio ministrorum Adenauer nominatus est. 19 Novembris 1962 cum aliis administris factionis suae a magistratu se recessit, propter impetum Francisci Iosephi Strauß (CSU), Administri Foederalis Defensionis Publicae in hebomadalem DER SPIEGEL. Sed 14 Decembris 1962 Administer Foederalis Eruditionis et Scientiae in consilium ministrorum revertebatur. Hunc magistratum et consilio ministrorum Erhard tenuit, sed post electionem Dietae Foederalis 26 Octobris 1965 magistratum reliquit. 5 Octobris 1967 legatus Dietae Foederalis valetudinis causa se recessit.
Copernicia
Copernicia est genus viginti quattuor specierum palmarum, in America Australi et Mari Caribico natarum. Genus ex Nicolao Copernico (1473–1543) astronomo appellatur.
Plantae sunt parvae ad medias arbores, quae ad 5–30 m altae crescunt, usitate prope rivulos et flumina in habitationibus quasi savannae. Species tribus Coryphearum sunt flabellatae. Foliis est petiolus nudus rotundo multorum foliolorum flabello finiens. Folia nonnullarum specierum sunt cerá carnaubá tecta.
Lucius Iulius Rufus
Lucius Iulius Rufus (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanusprimo saeculo post Christum natum fuit. Anno 67 consul ordinarius creatus est. Nihil praeterea de eo notum est.
Levi Lincoln minor
Levi Lincoln minor (Vigorniae natus die 25 Octobris 1782; ibidem mortuus die 29 Maii 1868), filius Levi Lincoln maioris, Massachusettae gubernatoris, fuit iurisconsultus et rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae Republicanae, qui ab anno 1825 usque ad annum 1834 gubernator Massachusettae fuit. Praeterea meruit legatus populi in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum.
Cergeium
Cergeium, vulgo Cergy, est urbs et commune Francicum 60 528 incolarum (anno 2012) ac praefecturae Vallis Esiae caput in provincia Insulae Franciae.
Stieg Larsson
Stieg Larsson  accurate  Carolus Stig-Erland Larsson Carolus  (Umae die 15 Augusti 1954 natus; repente infarcto cordis Holmiae die 9 Novembris 2004 mortuus) fuit scriptor et diurnarius Suecicus et conditor libelli „Expo“, qui contra odium phyleticum et neofascismum pugnat. Extra patriam suam Stieg Larson clarus est praecipue propter trilogiam Millennium quamquam haec opera solum post mortem eius edita sunt.
David Adkins
David Adkins, etiam Sinbad appellatus, est histrio Americanus, natus Benton Harbor in Michigania die 10 Novembris 1956.
Ioannes Davis (Massachusetta)
Ioannes Davis  (natus in Northborough, Massachusetta die 13 Ianuarii 1787; Vigorniae mortuus die 19 Aprilis 1854), causidicus et mercator, fuit politicorum peritus Americanus factionis Whig, qui inter alia bis Massachusettae gubernator fuit ab anno 1834 usque ad annum 1835 et iterum ab anno 1841 usque ad annum 1843. Praeterea Davis sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi sive postea in senatu Massachusettae legatus fuit.
D. G. E. Hall
D. G. E. Hall (Daniel George Edward Hall; natus die 17 Novembris 1891; mortuus die 12 Octobris 1979) fuit rerum gestarum Birmaniae Asiaeque australorientalis scriptor Britannicus. D. G. E. Hall fuit alumnus Collegii Regalis Londiniensis. Fuit professor apud universitatem Yangonensem a mense Maio anni 1921. Anno 1934, in Angliam reditus, factus est director Scholae Caterham, ibique usque ad annum 1949 remansit. Postea fuit professor historiae Asiae australorientalis apud universitatem Cornellianam et mox apud scholam Scientiarum Orientalium et Africanarum Londiniensem.
Taxiraeda
Taxiraeda vel autoraeda meritoria est vehiculum aut ut autocinetum aut autocurrus sarcinarius quod, praesertim in magnis urbibus, transportat homines ad destinationes suarum. Convector destinationem potest optare quo non potest fieri in casu laephoro.
Ratio taxiraedae Lutetiae et Londonii septimo decimo saeculo incipit, minus autem machinae quam vehicula equis tracta. Anno 1871, Wilhelm Bruhn invenit "taximeter", quod est origo nominis "taxi", ad aërem itineris mensurandum. Prima taxiraeda machina moderna facie a Gottlieb Daimler anno 1897 fabricata est, Stutgardiae autem eodem anno adhibita est.
Thomas the Tank Engine
Thomas the Tank Engine (atque vocata Thomas & Friends aut Thomas the Tank Engine & Friends aut Thomas & Friends: Big World! Big Adventures!) est series programmatum televisificorum a libris Vilberti Awdry anno 1984 creata.
Totae personae sunt vaporitrahae cum vultu humanae in ferrivia vaporaria. Thomas est vaporitraha caerula et alterae personae sunt variantiae colori.
Sunt 26 anni seriei programmati televisificorom et ad audientiam puerorum et puellarum derectam.
Castrum Vetus de Sancto Iohanne in Asso
Castrum Vetus de Sancto Iohanne in Asso (alia nomina: Castrum Sancti Iohannis ad Assum ; deinde Fanum Sancti Ioannis in Asso ) (Italiane: San Giovanni d'Asso) est oppidum Italiae et fractio municipii Montis Ilcini. Fuit municipium, circiter 910 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm. Incolae Iohannenses appellantur.
Rotisvila
Rotisvila est municipium districtus Muri in Helvetia. Municipio duo sunt vici: Rottenschwil (Rotisvila) et Werd. Werd erat pars Cellae praefecturae urbis Bremogarti, qua de causa saepe dicitur Rottenschwil; etiam Kelleramtis pars esse.
Index divisionum administrativarum Finniae
Sunt 532 divisiones administrativae Finniae, quae sunt:
Alexander Hamilton Bullock
Alexander Hamilton Bullock (natus in Worcester County,  die 2 Martii 1816; ibidem mortuus die 17 Ianuarii 1882), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1866 usque ad annum 1869 Massachusettae gubernator fuit.
Georgius Sewall Boutwell
Georgius Sewall Boutwell (natus Brookline in oppido Massachusettae die 28 Ianuarii 1818; mortuus in Groton die 27 Februarii 1905), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui ab anno 1851 usque ad annum 1853 gubernator Massachusettae et postea aerariii minister fuit. Praeterea Boutwell sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi sive postea in senatu Massachusettae legatus fuit.
Georgius Nixon Briggs
Georgius Nixon Briggs (natus Adams Massachusettae, 12 Aprilis 1796; mortuus Pittsfield Massachusettae, 11 Septembris 1861), fuit causidicus et politicorum peritus Americanus factionis Whig, qui Bostoniae praefectus urbis, ab anno 1844 usque ad annum 1851 gubernator Massachusettae, et in Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum populi legatus meruit.
Gulielmus Claflin
Gulielmus Claflin (natus in Milford die 6 Martii 1818; mortuus in Newton die 5 Ianuarii 1905), magister officinarum, fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1869 usque ad annum 1872 Massachusettae gubernator fuit. Praeterea Claflin in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Gabriel D'Annunzio (moderator)
Gabriel Maria D'Annunzio, Italice Gabriele Maria D'Annunzio, ut Gabriellino D'Annunzio notus, (natus Romae die 10 Aprilis 1886, mortuus Romae 18 Decembris 1945) fuit actor et moderator cinematographicus Italicus, filius clarioris patris eodem nomine.
Ioannes Henricus Clifford
Ioannes Henricus Clifford (Providentiae, Rhodensis Insula natus die 16 Ianuarii 1809; mortuus in New Bedford, Massachusetta die 2 Ianuarii 1876), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Whig, qui inter alia Bostoniae praefectus urbis et ab anno 1853 usque ad annum 1854  Massachusettae gubernator fuit.
Stephanus Magnus (princeps Moldaviae)
Stephanus Magnus  ( Dacoromanice  Ştefan cel Mare natus circa annum 1433 in Borzeşti (hodie pars oppidi Onești) – mortuus Suceavae die 2 Iulii 1504) fuit princeps Moldavus. Proeliorum eius contra Ottomanicos gratia papa Sixtus IV eum titulum verus Christianae fidei athletam tribuit et adhuc hodie Stephanus enumeratur inter heroes Romaniae historiae.
King of Kings (pellicula)
King of Kings (latine: Rex Regum) est pellicula de Iesus Christi vita a moderatore cinematographico Americano Nicolao Ray anno 1961 ducta. Hac in pellicula hi histriones agunt:
Ioannes Albion Andrew
Ioannes Albion Andrew (natus in Windham die 31 Maii 1818; Bostoniae mortuus die 30 Octobris 1867), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1861 usque ad annum 1866 Massachusettae gubernator fuit.
Nathaniel Prentice Banks
Nathaniel Prentice Banks (natus in Waltham, Massachusetta die 30 Ianuarii 1816; ibidem mortuus die 1 Septembris 1894), causidicus et inter Bellum Civile Americanum generalis, fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1858 usque ad annum 1861 Massachusettae gubernator fuit. Praeterea Banks in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi legatus fuit.
Castrum Novum Berardinga
Castrum Novum Berardinga (alia nomina: Castrum Novum Berardenga (Italiane: Castelnuovo Berardenga) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 130 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Saenensi situm. Incolae Castrumnovenses vel Berardingenses appellantur.
Historia
Proelium Montis Apertis
Fractiones
Bossi, Casetta, Castell'in Villa, Colonna del Grillo,Corsignano, Geggiano, Grillo, Guistrigona, Monaciano, Monastero d'Ombrone, Pacina, Pianella, Pievasciata, Poggiarello - Ripa, Ponte a Bozzone, Pontignanello, Pontignano, Quercegrossa, Rosennano, San Felice, San Giovanni a Cerreto, San Piero, Santa Chiara, Santa Margherita - La Suvera, Stellino, Vagliagli, Villa a Sesta, Vitignano.
Granivicus
Via ferrata Granivicum ad Helsingiam, Pieksamakos, Tammerforsiam, Aboam et Vaasam adiungit. Aëroportus Granivicensis anno 2004 aedificatus est. Ab Aëroportu volatus sunt ad Aëroportum Helsinki-Vantaa.
Etiam
Urbes amicitiae Granivici sunt:
Ernestus Lemmer
Ernestus (Ernst) Lemmer (natus 28 Aprilis 1898 Remscheidii, mortuus 18 Augusti 1970 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.
Iuventus et Munus
Pater eius Architectus fuit. Ipse anno 1914 maturitatem provisoriam accepit, ut miles voluntarius primi belli mundani fieret. Quod ad finem bellum mansit et succenturio exercitum reliquit, postquam etiam legatus opificum et militum Remscheidii oppidi erat. Ab anno 1919 ad 1922 Marburgi et Francofurti oeconomiae studebat. Eodem tempore etiam in diurnis democraticis commentarios composuit. Ab anno 1922 secretarius collegii opificum factus est et pro diurnis claris scripsit. Postquam nazistae regnum Germaniae suceperunt, pro actis diurnis peregrinis Berolini commentarios scripsit.
Cursus honorum
Lemmer a mense Decembri anni 1918 sodalis Factionis Democraticae Theodiscae (DDP) erat et Decembri anni 1924 primo legatus Dietae Imperii Germanici electus est. Electione Novembris anni 1932 Dietam Imperii relinquere coactus est. Martio anni 1933 iterum electus est, sed Nazistae, qui interim rerum Germaniae potiti sunt, 5 Iulii 1933 e Diaeta Imperii dimissus est. Post secundum bellum mundanum Lemmer in parte Germaniae, quae ab Unione Sovietica occupata erat, cum aliis factionem CDU condidit, annis 1946 - 1949 legatus senatus terrae Brandenburgi erat, 4 Ianuarii 1946 praeses vicarius CDU in Zona Sovietica factus et anno 1947 praeses tertius Foederis Collegiorum Opificum nominatus est. Sed iam 20 Decembris 1947 ab Unione Sovietica praeses vicarius CDU una cum praeside Iacobo Kaiser dimissus est et anno 1949 Berolinum Occidentalem fugit. Ibi CDU zonae Sovieticae in exsilio condidit et anno 1950 legatus domus legatorum Berolini electus est. 1 Februarii 1952 a parlamento Berolinensi primo legatus Dietae Foederalis Germaniae nominatus est. Annis 1956 - 1961 Lemmer praeses suae factionis Berolini fuit. 26 Novembris 1956 Administer Foederalis Cursus Publici in consilio ministrorum Conradi Adenauer nominatus est. Post electionem Dietae Foederalis anni 1957 Administer Foederalis Relationum inter Germaniae Civitates factus est et ad 11 Decembris 1962 mansit. 19 Februarii 1964 a cancellario foederali Ludovico Erhard Administer Foederalis Expulsorum, Fugitivorum atque Victimarum Belli nominatus est. Eum magistratum ad 26 Octobris 1965 duxit, cum post electionem Dietae Foederalis habitam consilium ministrorum reliquit. Annis 1966 - 1969 legatus cancellarii foederalis Curtii Georgii Kiesinger Berolini fuit. Legatus Domus Legatorum Berolini ad annum 1969, legatus Dietae Foederalis ad usque mortem mansit.
Pinnipedia
Pinnipedia sunt cladus diversus lateque diffusus mammalium marinorum, semiaquaticorum, carnivororum, quae pro pedibus pinnas habent, ex quibus nomen deducitur. Familias Odobenidas, Otariidas, ac Phocidas comprehendit. Pinnipes Romanis antiquis notum erat phoca, seu vitulus marinus.
Fricativa bilabialis sonora
Fricativa bilabialis sonora est consonans oralis labiis articulata, cuius symbolum IPA est sive beta minusculum. Hae sunt proprietates, quae una fricativam bilabialem sonoram ab aliis consonantibus distinguunt:
Eduardus Everett
Eduardus Everett (Bostoniae natus die 11 Aprilis 1794; ibidem mortuus die 15 Aprilis 1865), alumnus collegii Harvardiani et universitatis Gottingensis, Linguae Graecae antiquae professor Harvardianus, fuit politicus Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1836 usque ad annum 1840 Massachusettae gubernator fuit. Praeterea Everett sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi sive postea in Senatu Civitatum Foederatarum Massachusettae legatus et Secretarius Civitatis Civitatum Foederatarum, id est negotiorum externorum minister fuit. Everett fuit etiam Universitatis Harvardianae praeses (1846-1849).
Et die 19 Novembris orationem longuam locutus est, ante orationem Gettysburgensem ab Abrahamo Lincoln.
Gnaeus Pompeius Magnus
Gnaeus Pompeius, appellatus Magnus, fuit generalis et vir publicus Romae Antiquae.
Vita
Gnaeus Pompeius stirpis senatoriae adolescens, in bello civili se et patrem consilio servavit. Pompeii pater suo exercitui ob avaritiam erat invisus; itaque facta est in eum conspiratio. Terentius quidam, Gnaei Pompeii contubernalis, eum occidendum susceperat, dum alii tabernaculum patris incenderent. Quae res iuveni Pompeio cenanti nuntiata est. Ipse nihil periculo motus, solito hilarius bibit, et cum Terentio eadem, qua antea, comitate usus est. Deinde cubiculum ingressus, clam subduxit se tentorio, et firmam patri circumposuit custodiam. Terentius tum districtu ense, ad lectum Pompeii accessit, multisque ictibus stragula percussit. Orta mox seditione, Pompeius se in media coniecit agmina, militesque tumultuantes precibus et lacrimis placavit, ac suo duci reconciliavit.
Pompeius eodem bello civili partes Sullae secutus, ita egit ut ab eo maxime diligeretur. Annos tres et viginti natus, ut Sullae auxilio veniret, paterni exercitus reliquias collegit, statimque dux peritus exstitit. Illius magnus apud militem amor, magna apud omnes admiratio fuit; nullus ei labor taedio, nulla defatigatio molestiae erat. Cibi vinique temperans, somni parcus, inter milites corpus exercebat. Cum alacribus saltu, cum velocibus cursu, cum validis lucta certabat. Tum ad Sullam iter intendit, non per loca devia, sed palam incedens, tres hostium exercitus aut fudit, aut sibi adiunxit. Quem ubi Sulla ad se accedere audivit, egregiamque sub signis iuventutem aspexit, desiliit ex equo, Pompeiumque salutavit imperatorem: deinceps ei venienti solebat assurgere de sella et caput aperire; quem honorem nemini nisi Pompeio tribuebat.
Transgressus inde in Africam Pompeius, Iarbam Numidiae regem, qui Marii partibus favebat, bello persecutus est. Intra dies quadraginta hostem oppressit, et Africam subegit adolescens quattuor et viginti annorum. Tum ei litterae a Sulla redditae sunt, quibus iubebatur exercitum dimittere, et cum una tantum legione successorem exspectare. Id aegre tulit Pompeius paruit: tamen, et Romam reversus est. Revertenti incredibilis multitudo obviam ivit. Sulla quoque eum laetus excepit, et Magni cognomine appellavit: nihilominus Pompeio triumphum petenti restitit; neque ea re a proposito deterritus est Pompeius; aususque est dicere plures solem orientem adorare, quam occidentem: quo dicto innuebat Sullae potentiam minui, suam vero crescere. Ea voce audita, Sulla iuvenis constantiam admiratus, exclamavit: "Triumphet, triumphet."
Metello iam seni et bellum in Hispania segnius gerenti collega datus est Pompeius, ibique adversus Sertorium vario eventu dimicavit. In quodam proelio maximum subiit periculum: cum enim in eum vir vasta corporis magnitudine impetum fecisset, Pompeius manum hostis amputavit, sed multis in eum concurrentibus, vulnus in femore accepit, et a suis fugientibus desertus in hostium potestate erat. At praeter spem evasit: illi scilicet equum Pompeii auro phalerisque eximiis instructum ceperant. Dum vero praedam inter se altercantes partiuntur, Pompeius illorum manus effugit. Altero proelio, cum Metellus Pompeio laboranti auxilio venisset, fususque esset Sertorii exercitus, is dixisse fertur: "Nisi ista anus supervenisset, ego hunc puerum verberibus castigatum Romam dimisissem." Metellum anum appellabat, quia is iam senex ad mollem et effeminatam vitam deflexerat. Tandem Sortorio interfecto, Pompeius Hispaniam recepit.
Cum piratae maria omnia infestarent, et quasdam etiam Italiae urbes diripuissent, ad eos opprimendos, cum imperio extraordinario missus est Pompeius. Nimiae viri potentiae obsistebant quidam ex optimatibus, et imprimis Quintus Catulus; qui cum in contione dixisset esse quidem praeclarum virum Gnaeum Pompeium, sed non esse uni omnia tribuenda, adiecissetque: "Si quid ei acciderit, ecquemnam in eius locum substituetis?"
Acclamavit universa contio: "Te ipsum, Quinte Catule." Tam honorifico civium testimonio victus Catulus e contione discessit. Pompeius, disposito per omnes maris recessus navium praesidio, brevi terrarum orbem illa peste liberavit; praedones multis locis victos fudit; eosdem in deditionem acceptos in urbibus et agris procul a mari collocavit. Nihil hac victoria celerius; nam intra quadragesimum diem piratas toto mari expulit.
Pompeius deinde Tigranem Armeniae regem, qui Mithridatis partes secutus fuerat, ad deditionem compulit; quem tamen ad genua procumbentem erexit, benignis verbis recreavit, et in regnum restituit, aeque pulchrum esse iudicans et vincere reges et facere. Tandem rebus Asiae compositis in Italiam rediit. Ad urbem venit, non, ut plerique timuerant, armatus, sed demisso exercitu, et tertium triumphum biduo duxit. Insignis fuit multis novis inusitatisque ornamentis hic triumphus; sed nihil illustrius visum, quam quod tribus triumphis tres orbis partes devictae causam praebuerunt Pompeius enim, quod antea contigerat nemini, primo ex Africa, iterum ex Europa, tertio ex Asia triumphavit, felix opinione hominum futurus, si quem gloriae, eumdem vitae finem habuisset, neque adversam fortunam esset expertus iam senex.
A Caesare anno 48 a.C.n. apud Pharsalum victus in Aeqyptum fugit, atque die 28 Septembris eiusdem anni, Pelusii appulsus, necatus est. Inter interfectores et Lucius Septimius fuit.
Senescalcus
Senescalcus, senescallus , seniscalcus vel siniscalcus (a nomine Latino senex et Germanico scalc , i.e. famulus - cf. marescalcus) Carolingi tempore erat famulus, tamquam vilicus, in curiis regalibus aut nobilibus in Europa Septentrionali.
Synagoga
Synagoga sive proseucha (Graece: συναγωγή, synagōgē, 'conventus' [ad verbum fere "coactio"]; Hebraice: בית כנסת beit knesset; Iudaeogermanice: שול shul; Iudaeohispanice: אסנוגה esnoga) est congregatio et locus, quo Iudaei ad Deum colendum conveniunt. In synagoga etiam licet studiis religiosis exerceri.
Hebraice synagoga appellatur beit knesset, id est fere 'domus conventus'.
Sabal
Nonnullae Sabal species pro cibo sunt larvis nonnullarum Lepidopterorum species, Paysandisia archonti inclusa.
Usus
Nonnullae species pro ornamento excoluntur. Media Sabal gemma editur: holus praebet cor palmae. Arbores excoluntur ad hunc cibum faciendum, praecipue in Brasila.
Saltatio
Saltatio, seu ballatio, seu chorea, est artis genus quod plerumque ad rhythmicos corporis motus spectat, musicae usitate concinens, in multis culturis perfectum ut forma expressionis vel socialis coniunctionis personalis, sive in condicionibus spiritualitatis vel exsecutionis oblatum.
Saltationis genera
Saltatio vocabulum antiquissimum est. Quamquam sensu latissimo omnia genera corporum ad musicam movendorum continet, praecipuo dicitur corpus brevibus modo saltibus movendi genus, quod antiquitas tantum solebat, non aliter quam hodie Italiane saltarello et Theodisce Springtanz vel nuperrime jumpstyle dicuntur.
Ballatio deducitur a verbo ballare, quod per mutuationem verbi Graeci βαλλίζειν 'saltare' verbo βάλλειν 'iacere' adiuvante in linguam Latinam pervenit. Ballatio maxime significat corporis motum, solum lautii causa sine multo saltatu, vel mulieris virique paribus, saliendo aut non. E ballatione et ballando, verba Francogallice ballet et Hispanice baile veniunt. Chorea, quae e nomine Graeco χορεία venit, maxime dicitur agilitas ballatioque saepe in circulis instructa vel cantata. Notandum est, quod haec genera se invicem non excludunt: agilitas quaedam simul et saltatio et ballatio et chorea potest esse.
Inter ballationes Occidentales, quae inter mulierem et virum aguntur, sunt:
Nexus externi
🇬🇷
Riaevallis
Riaevallis erat abbatia Cisterciensis in comitatu Eboracensi anno 1132 condita. Inter regnum Henrici VIII maior aedificiorum pars deleta est.
Saint-Léonard-des-Parcs
Saint-Léonard-des-Parcs est commune Francicum 72 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Fricativa bilabialis surda
Fricativa bilabialis surda est consonans oralis labiis articulata, cuius symbolum IPA est sive phi. Hae sunt proprietates, quae una fricativam bilabialem surdam ab aliis consonantibus distinguunt:
Iacobus Anderson
Iacobus Anderson (Anglice: James Anderson, natus 17 Ianuarii 1738 - mortuus Chennai die 6 Augusti 1809 in India) fuit medicus et botanista Britannicus.
Renatus Goblet
Renatus Goblet (natus Ariae Freti Calisii die 26 Novembris 1828 - Lutetiae obiit die 13 Septembris 1905) fuit Francicus vir publicus ac Praeses Consilii.
Editha Gorniak
Editha Górniak (Edyta Anna Górniak in urbe Ziębice die 14 Novembris 1972 nata) est cantrix Polonica.
Vita
Anno 2006 in Polonica Playboy periodici editione depicta est.
Agnes Arber
Agnes Arber (Anglice: Agnes Robertson Arber (natus Londinii die 23 Februarii, 1879 – mortua Cantabrigiae die 22 Martii, 1960) fuit studiosa botanista et morphologiae plantarum Britannica. Anno 1948 Praemium Societattis Linnaenae Londiniensis primum ut femina laudatur.
Bernardus Katz
Bernardus Katz (vulgo Sir Bernard Katz; Lipsiae natus die 26 Martii 1911, Londinii mortuus die 20 Aprilis 2003) fuit biologus Britannicus e Germania oriundus, qui anno 1970 una cum Ulf von Euler et Iulio Axelrod Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Romeo and Juliet
Romeo and Juliet (quae nomina Latine versa sunt "Romeus" et "Iulietta" necnon aliter) est praeclara tragoedia et historia amoris Gulielmi Shakesperii. Scripta est inter annos fere 1591 et 1595, edita in quarto anno 1597 et rursus, locis multis aucta et emendata, 1599 (quae editio saepius reimpressa est). In editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 complexa est. Fons principalis a quo Shakesperius hanc fabulam dempsit fuit carmen narrativum ab Arthuro Brooke titulo The Tragicall Historye of Romeus and Iuliet anno 1562 divulgatum; id e fabula Italiana Matthaei Bandello conversum est.
Praetenditur Romeum Veronensem e familia Montague virginem Rosalinam amare, quae castitati devota amorem reicit. Ab amico Benvolio suasus in epulum familiae Capulet (Montague inimicae) figurá dissimulatá intrat. Ibi Iulietta filia hospitis et Romeus inter se amare coeperunt. Iulietta autem iussu patris Paridi sponsa est. A fratre Laurentio Romeus et Iulietta clam in matrimonium coniunguntur. Eodem die in rixis familiarum, Benvolio a Tybalt interfecto, hunc Romeus gladio percutit. Qui mox in cubiculo Iulietta, adiuvante nutrice, introducitur; sed mane ob homicidium in exsilio in urbem Mantuam effugere cogitur.
Ad matrimonium Paridis evitandum Iulietta in somno artificiali cadit, pharmacis consilio fratris Laurentii sumptis. Ab omnibus mortuam esse censetur et in sepulchro deponitur. Romeus et Paris, nuntiis de Iuliettae morte receptis, in sepulchrum eodem tempore redeunt. Ibi Paris a Romeo necatur; hic autem, Iulietta in sepulchro visa, sibi veneno mortem infert. Iulietta e somno suscitata Romeum mortuum videt, gladium eius rapit, seipsam interficit. Patres familiarum Montague et Capulet de hac historia certi fiunt amicitiamque inter se futuram promittunt.
Cycas bougainvilleana
Cycas bougainvilleana est species Cycadophytorum generis Cycadis, endemica in insulis ad septentrio-orientalem Papuae Novae Guineae (in Nova Britannia et Archipelago Bismarckiano), et in Insulis Salomonis, ubi in vel prope litus in harena calcarea et in silvis contiguis viget.
Caules sunt erecti, ad 5 metra alti, cum corona multorum foliorum. Folia sunt 2.4–2.7 metra longa, pinnata, foliolis, dense alba ad aurantia, primum tomentosa, tum glabrosa, nitida, alboviridia. Foliola sunt 25–34 centimetra longa et 13–18 millimetra lata, prorsum angulata 60–80 gradibus. Petiola aliquando spinis armatur, spina vel pari foliorum terminata.
Alfredus Gomolka
Alfredus (vulgo: Alfredus) Gomolka (Vratislaviae natus 21 Iulii 1942; m. 24 Martii 2020) fuit publicus Germaniae vir et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU).
Munus
Post scholam anno 1960 Ysenaci finitam, Gomolka Gryphisvaldiae geographiae atque linguae Germanicae studebat, ab anno 1964 magister laboravit, et anno 1965 diploma geographiacum accepit. Tum in universitate Gryphisvaldiae laboravit. Anno 1971, doctor promutus est. Ab anno 1979 ad annum 1984, decurio Gryphisvaldiae rerum aquarum et circumiectorum tutelae fuit. Anno 1992, professor Universitatis Gryphisvaldiae factus est.
Cursus honorum
Gomolka primo annis 1960–1968, cum a factione recederet, sodalis CDU Rei publicae Democraticae Germanicae (RDG) fuit. Anno 1971, iterum ad factionem suam accessit. Anno 1990, primo legatus libere electae Camerae Populi RDG erat, deinde legatus primi senatus terrae Megapolis et Pomeraniae Citerioris electus est, et paulo post etiam primus praeses ministrorum eius terrae. Hunc honorem ad annum 1992 tenuit, anno 1991–-1992 etiam praeses Consilii Foederalis Germaniae fuit. Postquam administrum iustitiae Ulricum Born ut infidelem dimsit, ipse 19 Martii ad honorem deponendum coactus est. (Fuit iurgium de navaliis reipublicae vendendis.) Ad annum 1994 legatus senatus terrae mansit, tum in parlamentum Unionis Europaeae missus est, ubi ad annum 2009 mansit.
Ferdinandus Sarrien
Ioannes Maria Ferdinandus Sarrien (natus in Bourbon-Lancy praefecturae Araris et Ligeris die 15 Octobris 1840 - Lutetiae obiit die 28 Novembris 1915) fuit causidicus, vir publicus Francicus ac Praeses Consilii.
Saint-Léger-sur-Sarthe
Saint-Léger-sur-Sarthe est commune Francicum 339 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Fonteius Capito
Fonteius Capito (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 68) senator Romanus fuit. Anno 67 consul ordinarius creatus est. Anno 68 legatus Augusti pro praetore Germaniae Inferioris fuit. Batavos Gaium Iulium Civilem et Claudium Paulum rebellionis accusatos comprehendit, hunc necavit, illum postea liberavit. Paulo post iussu Galbae a legatis legionis Fabio Valente et Cornelio Aquino necatus est.
Timon of Athens
Timon of Athens est tragoedia Gulielmi Shakesperii. (cum Thomas Middleton scripta ese potest) Haec fabula de vita Timonis Atheniensis, philosophus Scepticismi more misanthropiae fortasse scripta est annis fere 1604-1605 (sed hoc incertum est) et primum in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 edita.
Verbum quod pecuniam odium putat stat in Actione IV Scena III quod Carolus Marx in suo libro De Capitali citat.
Thaddaeus Reichstein
Thaddaeus Reichstein (natus in Włocławek, (tunc urbe ad Imperium Russicum pertinente hodie ad Poloniam) die 20 Iulii 1897 - Basiliae mortuus die 1 Augusti 1996) fuit chemicus Helveticus oriundus e Polonia.
Vita et merita
Thaddaeus Reichstein primum Kioviae, Ienae et Turici vixit. Ibi apud Scholam Industriae Turicensem et Scholam Superiorem Polytechnicam Foederalem Turicensem chemiae studuit. Studia de chemiae renis, de aldosterono et de cortisono efficit. Anno 1929 operi de cichorioideis (subfamiliae Asteracearum) sese habilitavit. 1932 Reichstein construxit materiam vitamini C in modo ab eo invento nomine Synthesis Reichsteini. Hoc methodo societas Helvetica chemiae F. Hoffmann-La Roche AG Basileae sita magnam quantitatem vitami fabricavit quod magni momenti in historia huius societatis fuit, prima inter societates chemiae orbis terrarum in productione synthetica vitamini.
Ab anno 1938 Universitate Basileensi docuit. Annis 1960 ad 1967 fuit rector instituti chemiae organicae Universitatis Basileensis.
Emeritus studia de Asplenio cretico speciei asplenii efficit.
Merita
Anno 1950 una cum Philippo Showalter Hench et Eduardo Calvino Kendall Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Reichstein Regalis Societatis Londiniensis sodalis fuit, accurate in anno 1952 cooptatus est.
Ioannes Carew Eccles
Ioannes Carew Eccles (natus die 27 Ianuarii 1903 - mortuus die 2 Maii 1997) fuit illustris physiologus Australianus, qui anno 1963 una cum Alano Lloyd Hodgkin et Andrea Fielding Huxley Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Iacobus Dewey Watson
Iacobus Dewey Watson (Sicagi natus die 6 Aprilis 1928 ) est illustris biochemicus Americanus, qui anno 1962 una cum Francisco Crick et Mauritio Hugone Friderico Wilkins propter DNA structurae inventionem Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Lucius Aurelius Priscus
Lucius Aurelius Priscus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 67, consulibus ordinariis L. Iulio Rufo et Fonteio Capito, L. Aurelius Priscus et Appius Annius Gallus consules suffecti creati sunt.
Ernestus Courtot de Cissey
Ernestus Ludovicus Octavius Courtot de Cissey (Lutetiae natus die 12 Septembris 1810 - ibidem obiit die 15 Iunii 1882) fuit Francicus vir militaris, vir publicus ac Praeses Consilii.
Vita
Annis 1854 - 1856 Bello Crimaeano interfuit atque Proelio Inceromaniae se fortiter praestitit.
Kenji Tochio
Tochio Kenji (橡尾 健次) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1961) lusor est. inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.
Franciscus Crick
Franciscus Crick (natus in Weston Favell Northamptoniensis comitatus die 8 Iunii 1916; mortuus in urbe Sancti Didaci die 28 Iulii 2004), alumnus Collegii Universitatis Londiniensis, fuit biochemicus Britannicus, qui anno 1962 una cum Iacobo Dewey Watson et Mauritio Hugone Friderico Wilkins propter DNA structurae inventionem Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Appius Annius Gallus
Appius Annius Gallus (nescimus, quando natus sit, mortuus est post annum 72) senator Romanus fuit. Anno 67 consul suffectus creatus est, anno 69 dux militum Othonianus in Vitellium erat ; annis 70 ad usque 72 legatus Augusti pro praetore Germaniae Superioris contra Gaium Iulium Civilem Batavum contra imperium Romanum rebellantem pugnavit.
Ulf von Euler
Ulf von Euler (Holmiae natus die 7 Februarii 1905 - mortuus die 9 Martii 1983) fuit physiologus et pharmacologus Suecicus, qui anno 1970 una cum Bernardo Katz et Iulio Axelrod Nobelianum Medicinae Praemium accepit de studio neurotransmissoris. Alma mater sua fuit Institutum Karolinska.
Pater suus fuit chemicus Ioannes von Euler-Chelpin fuit.
Georgius Bernardus Shavius
Georgius Bernardus Shavius, vulgo George Bernard Shaw (natus die 26 Iulii 1856; die 2 Novembris 1950 mortuus), fuit scriptor Hibernus qui Anglice ludos scaenicos plus quam sexaginta aliaque multa composuit. Shavius accepit Praemium Nobelianum Litteraturae anno 1925 et Praemium Academiae anno 1938. Erat fautor socialismi apud Marx qui usurpationem et propietatem negat ac fuit socius Societatis Fabianae, quae apud modum Quinti Fabii Maximi et pacifismi et iurum feminarum, at etiam eugenicae.
Eius magnum opus a criticis habetur Pygmalion, ludus scaenicus qui fabulam Pygmalionis, personae in mythologia Graeca, iterum narrat. Ipse iudex operum Henrici Ibsen, Shakespeare, et Ricardi Wagner fuit.
Onnatini
Onnatini (Hispanice: Oñacinos; Vasconice: Oinaztarrak) fuerunt membra familiae Oñaz, Hispaniae in Medio Aevo. Nota familia Ipuscoana, pro causa Castellae regni pugnaverunt in Vasconia contra Gamboienses, simul Beaumonteses in Navarra pugnabant contra Agramonteses saeculo XII.
Mauritius Wilkins
Mauritius Wilkins (natus Pongaroae in Nova Zelandia die 15 Decembris 1916; Londinii mortuus die 5 Octobris 2004) fuit illustris biochemicus et biolgogiae molecularis peritus Britannicus, qui anno 1962 una cum Iacobo Dewey Watson et Francisco Crick propter DNA structurae inventionem Nobelianum Medicinae Praemium accepit. Etam studium cum X-raddibus fecit.
Carantonus (discretiva)
Vide etiam:
Saint-Langis-lès-Mortagne
Saint-Langis-lès-Mortagne est commune Francicum 909 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Gamboienses
Gamboienses (Hispanice: Gamboínos; Vasconice: Ganboatarrak) fuerunt membra familiae Gamboiae, Hispaniae in Medio Aevo. Nota familia Ipuscoana, pro causa Navarrorum cum Agramontesibus pugnaverunt in Vasconia contra Onnatinos per saeculum XII.
Zona tropica
Zona tropica, aliquando zona torrida appellata (vide Zonam geographicam), in aequatorialibus telluris regionibus iacet, latitudine inter Cancri Tropicum, in hemisphaerio septentrionali 23 gradus 26 minutas 22 secundas (prope 23°26' vel 23.4°) ad septentrionalem partem ab linea aequinoctiali, et Capricorni Tropicum, similiter in hemisphaerio australi.
Zona omnes telluris regiones comprehendit ubi Sol punctum recte supra attinet, et punctum recte infra, saltem semel per annum solarem. In zona temperata, Sol verticem vel nadir numquam attinet, et numquam recta supra vel recta infra stat, quia ad meridionalem verticis in hemisphaerio septentrionali septentrionalemque verticis in hemisphaerio australi movetur, et ad meridionalem puncti nadir in hemisphaeriis australi et septentrionali puncti nadir in hemisphaerio septentrionali.
Tempora tropica et clima
Tempora tropica a motu tropici pluviae cinguli regnantur, qui per annum a tropicis septentrionalibus ad australes et retro movetur, tempora siccum humidumque producens, pro variis temperaturis et spatiis dierum, quae exempla veris, aestatis, autumni, et hiemis in regionibus extra tropicas inventis generant. Incipit ver sole recte supra aequatorem (die aequinoctii vernalis). Incipit aestas sole recte supra Cancri Tropicum in septentrionalibus, vel recte supra Capricorni tropicum in meridionali (die solstitii aestivi). Incipit autumnus sole iterum recte supra aequatorem (die aequinoctis autumnae). Incipit hiems sole recte supra Capricorni Tropicum in septentrionali, vel recte supra Cancri Tropicum in meridionali (die solstitii hiemalis).
Verbum tropicae aliquando sensu generali pro climate tropico adhibetur, calido ad ferventi et humido per annum, saepe cum notione vegetationis vigentis. Sunt autem in tropicis loci qui hoc sensu non sunt "tropici," cum etiam tundra alpina et cacuminibus nives perpetuo ferentibus, sicut Mauna Kea, Kilimandiaro, et Andibus tam meridionalibus quam septentrionalissimis Argentinae Tsiliaeque partibus. In Köppen climatis classificatione, multum terrae in tropicis geographicis non "tropicum" appellatur, sed "siccum" (recte climata aridum et semiaridum), Sahara et Interiore Australiano (Anglice: Australian Outback) inclusis.
Oecosystemata tropica
Plantae et animalia tropica sunt species in zona tropica natae. Oecosystemata tropica possunt consistere in silvis pluvialibus tropicis, silvis siccis deciduisque, silvis spinosis, desertis, et aliis habitationis generibus. Saepe sunt maiores biodiversitatis et specierum endemismi regiones, praecipue in silvis pluvialibus et silvis siccis deciduisque. Gravia exempla systematum biodiversitatis et/vel endemismi sunt silvae pluviales Costae Ricae et Nicaraguae, silva pluvialis Amazonica Brasiliae et Venetiolae, silvae siccae deciduaeque Madagascariae, et silvae pluviales Biosphaerae Waterberg Africae Australis et Madagascariae. Sola silvarum tropicarum plantis parvum alimentum ferme praebent, ut hae silvae propositis incidendi incendendique facillime succumbant, quae aliquando sunt partes systematum agriculturae cultivationis mutantis.
In biogeographia, zona tropica divisa est in zonas palaeotropicas (Africam, Asiam, Australiam) et neotropicas (Americam Mediam et Americam Meridionalem)—coniunctim zonas pantropicas plerumque appellatas. Zona neotropica confundenda est cum oecozona eiusdem nominis.
Anno 2008, circa 40 centesimae partes hominum intra zonam tropicam habitabant, et ante annum 2060, 60 centesimae hominum tropicas habitabunt.
Eduardus Lawrie Tatum
Eduardus Lawrie Tatum (natus Boulder in urbe Coloratensi die 14 Decembris 1909; Novi Eboraci mortuus die 5 Novembris 1975) fuit biochemicus Americanus, qui anno 1958 una cum Georgio Wells Beadle et Ioshua Lederberg Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Aelredus
Sanctus Aelredus Riaevallensis (natus 1110, mortuus 1167) fuit abbas et scriptor. Filius presbyteri apud Hagastaldunum et Dunelmi educatus, anno 1130 adiunctus est curiae Davidi I Regis Scotiae, ubi senescalcus creatus est. Anno 1134, vestitu ordinis Cisterciensis indutus, in abbatiam nuper conditam apud Riaevallem receptus est, ubi Sanctus Bernardus scribam suum Gulielmum abbatem eis monachis de Claravalle ad novam communitatem condendam translatis praefecerat. Salute infirma adfectus, Aelredus nichilominus regimini severo oboediens tam bene a sociis aestimabatur ut anno 1142 legatum ad Romam de re quadam in dubium vocata electus sit, et, postea non multo, magister novitiorum. Anno 1143, abbas apud Revesby in comitatu Lindensi creatus, quattuor post annos ad Riaevallem abbas revenit.
Sub regimine Aelredi, coenobium tam floruit ut, numero monachorum usque ad quinquaginta et fratrum laicorum ad circiter 500 aucto, amplissima domus religiosa in Anglia factum est, ex quo praeterea quinque coenobia nova in Scotia condita sunt. Ab operibus Sancti Augustini Hipponensis motus, Aelred ipse multa scripsit. Multam vitam suam dolore lapidis in vesica affectus, demum, infirmitate Aelredus coactus est prope valetudinarium abbatiae habitare. Mortuus 12 Ianuarii 1167 apud Riaevallem, in Domo Capitulari sepultus est. Postea reliquiae eius in scrinium templi abbatialis translatae sunt. Discipulus eius, Gualtherius Daniel, suam vitam scripsit.
Saint-Lambert-sur-Dive
Saint-Lambert-sur-Dive est commune Francicum 142 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Iulius Axelrod
Iulius Axelrod (Urbe Novo Eboraco natus familia Iudaica oriunda e Polonia die 30 Maii 1912 - mortuus in Rockville, Terra Mariae die 29 Decembris 2004) fuit biologus Americanus, qui anno 1970 una cum Bernardo Katz et Ulf von Euler Nobelianum Medicinae Praemium accepit.
Alanus Lloyd Hodgkin
Alanus Lloyd Hodgkin (natus in Banbury die 5 Februarii 1914; Cantabrigiae mortuus die 20 Decembris 1998) fuit illustris physiologus Britannicus, qui anno 1963 una cum Ioanne Carew Eccles et Andrea Fielding Huxley Nobelianum Medicinae Praemium accepit de studio synapsis chemicae et neuronnis in systemate nervosum centrali.
Sophistae
Sophistae (ex Graeco σοφία 'sapientia') fuerunt philosophi Graeci. Sic appellabantur nam ei sapientes de verbis se putabant. Indagabant de cognitione, ethica, deis. Docebant etiam cogitatione sua, sed solus cui absolvere poterat, hanc illis famam dedit.
Quoniam nodos contradiсtionesque philosophiae illius temporis emergere fecit, ars sophistica philosophia crisis appellabatur.
Saeculo secundo fuit secunda aetas sophistarum, quae secunda sophistica appellatur.
Conceptio ethicae, veritatis, verborum
Sophistae putabant bonum varium inter homines: quod bonum sit cuidam, malum alteri esse possit. Aequaliter veritas non absoluta consideratur, sed serviens experientiae omnium hominum, etiam de moralitate. Propterea linguae et communicationi studebant, et sententias eorum praeminere agebant, etenim hac scientia in re publica utebantur. Ea conceptio crisim verbi tulit.
Conceptio religionis
Sophistae putabant homines solum quod datum ab experientia cognoscere possent; ergo, ubi nullus deus videatur vel audiatur, nullus deus experiri posset.
Sophistae clari
Inter sophistas claros sunt:
Simon Bolívar
Simon Iosephus Antonius Sanctissimae Trinitatis Bolivarius et Palacios Ponte y Blanco usitate Simon Bolívar vulgo appellatus (natus Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte y Blanco Caracis in urbe Venetiolana die 24 Iulii 1783; mortuus Sanctae Marthae Columbiae die 17 Decembris 1830), aliquando Liberator (Hispanice El Libertador) dictus, fuit dux militaris et civilis Venetiolanus, qui partes maximi momenti in pugna Americae Hispanicae pro libertate ab Imperio Hispanico egit, et hodie unus ex potentissimis viris civilibus in historia Americae Australis Latinaeque habetur. Fuit praeses Magnae Columbiae, Boliviae, et Peruviae.
Hugo Chávez Bolívar magni aestimavit, et ex eo nomen Venetiolae in Rem Publicam Bolivarianam Venetiolam mutavit, motumque Res Novas Bolivarianas et socialismum saeculi vicensimi primi affirmavit.
Vita
Iurisprudentiae studens in terras Europaeas iter fecit; postea anno 1809 Civitates Foederatas visitavit eorumque instituta sat libera admiravit. Tunc consilium cepit rerum istarum in patria imitandarum et patriae liberandae. In Venetiolam reversus cum aliis cerebrosis patriam amantibus coiit, ut res novas perpelleret. Cum die 19 Aprilis 1810 Caracis contra Hispanicos insessores insurgeret, Londinium missus est armorum afferendorum causa. Revera mense Septembri 1811 cum telis revenit; manipula pro militum praefecto Francisco de Miranda duxit, et post eius abdicationem in Insulam Curacensem confugere debuit. Tamen mense Septembri 1812 denuo in seditiosis inveniri potuit, qui paulatim rerum novarum ducatorem se gessit. De Hispanis crudelibus indignatus edicto in Trujillo die 13 Ianuarii 1813 facto occupatores minabatur. Hoc enim omnes regis Hispanici fautores necandos esse declaravit. Proeliis pluribus commissis die 4 Augusti 1813 Caracas ingressus est, et ovantes eum Venetiolae liberatorem salutaverunt. In se potestates omnes tam civiles quam militares contulit, cui incepto bonorum hominum conventus die 2 Ianuarii 1814 annuerunt. Fortuna autem erga Bolivarium haud longe benevola erat, namque copiae eius die 11 Iunii 1814 apud La Puerta ab imperatore Iosepho Thoma Boves concussae sunt. Inde Boves Kalendis Iuliis 1814 caput intravit et rei publicae fautores prope Arguna profligaturus. Bolivar autem cum fidelibus Carthaginem Indiarum navigavit, et provinciis confoederatis in regno vicario Granatae Novae servitia sua obtulit. Postquam ei summum imperium datum est urbem Bogotam cepit et provinciam Cundinamarca liberavit. Cum autem Paulus Morillo, militum praefectus Hispanicus, mense Martio 1815 cum militibus novis appuleret, Simoni in Iamaicam eundum erat, unde in Haitiam iit. In situ profugos congregavit, et mense Decembri 1816 in insula Margaritae exiit. Annis sequentibus una cum Iosepho Antonio Páez et Francisco de Paula Santander toties Hispanos excitavit, ut die 15 Februarii 1819 congressus ad Angostura indictus est praesidenti Columbiae eligendo. Inde exercitum mense Iunio trans Cordilleram Americanam apertam usque ad Novam Granatam traxit die 23 Iulii 1819, oppidum Tunja expugnaturus.
Anno 1821, Hispanos vicit apud Calabozum, quo facto provincia tota liberata est. Inde annis 1823 et 1824 liberationem complevit, annoque 1825 dictator creatus est. Nomine Boliviae e terris coniunctis res publica creata est; anno autem 1826 abdicavit, et Limae consilium convocavit, necnon foedus cum variis civitatibus liberis Americanis fecit. Annis 1826 et 1828, rei publicae Columbianae praeses cum magna potestate electus est. Insidiatores qui die 25 Septembris necem sectati sunt interfici iussit. Die 17 Augusti 1827, praeses perpetuus creatus est; constitutio quasi dictatoria terrae data est (Codex Bolivianus) et expressionis libertas reppulsa est: nimirum ferebatur iste vir utique monarchiam appetere. Itaque in Columbiam festinavit et constitutionem abrogatam esse declaravit, novam disciplinam promissurus. Post unum tyrannidis annum die 25 Novembris 1829, Caracis impetus exortus est, et nonnullis septimanis post civitas omnes Páez duce exsurgebant. Separatio a Nova Granata et exsilium pro Simone Bolivar postulabantur. Interim nemo iam ei succurrere praesto fuit, et mense Ianuario 1830 a parlamento Bogotae habito abdicatione acceptata emeritorium Simoni Bolívar concessum est. Anno 1832, politici egregii cineres sollemniter Caracas reportati sunt, arcusque triumphalis erectus est, Bogotae autem simulacrum.
Latomismus
Bolivarius, aliorum fautorum libertatis Americanae similis (sicut Georgii Vasingtonii, Michaelis Hidalgo, Iosephi Sancti Martini, Bernardi O'Higgins, Francisci de Paula Santander, Antonii Nariño, Francisci de Miranda), fuit francomurarius, anno 1803 in lobiam Lautaro cooptatus, quae Gadibus in Hispania tum actuosa erat. In qua lobia in alios revolutionarios primum incidit, inter quos insigniter Iosephus Sancti Martini. Mense Maio 1806 gradus francomurarii magistri Lutetiae in lobia "Matre Scotica Sancti Alexandri Scotiae" ei concessus est. Cum Londinii habitaret, lobiam "Magnam Reconciliationem Americanam" ibi frequentabat, a Francisco de Miranda conditam. Mense Aprilo 1824, gradum tricensimum tertium inspectoris generalis honoris causa accepit. Bolivarius ipse secundam Peruviae lobiam condidit, quam Ordinem et Libertatem nominavit.
Atto Melani
Atto Melani (Pistoriae natus die 30 Martii 1626; Lutetiae mortuus die 4 Ianuarii 1714) fuit Italicus castratus, nuntius, explorator, et scriptor, qui multos annos aetate Ludovici XIV apud curiam Franciae vixit.
Systema trium phasium
Systema trium phasium est modus vim electricam fluxionibus alternantibus per fila conductiva transmittendi, qui a pluribus retibus electricitatem subministrandi in orbe terrarum adhibetur. Etiam hoc systema adhibetur ad motra magna et alia onera magna electricitate impellenda, quia eadem tensione habita hoc systema minus materia conductiva utitur quam alia systemata.