cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iesus
Sententia Christianae religionis
Nonnulli se Christianos putati greges—Testes Iehovah, Ecclesia Scientiae Christianae, Mormoni, at alii—in divinitate Iesu haud credunt, solum a Deo inspiratum arbitrantur.
Plurimi Christiani unum Deum, qui ex trinitate, qua Iesus unus est, constat, et Iesum esse messiam sive Christum in Vetere Testamento praedictum credunt. Christiani Iesum in cruce mortuum esse—ideo crux est primum religiosum Christianismi signum—et eum postea revixisse et eum hominem curare, credunt.
Sententia Iudaeae religionis
Iudaei Iesum falsum Messiam rentur, orthodoxique Iudaeae adhuc semper rectae Messiae adventum expectant. Iesus solus miraculorum auctorem hominemquem turbulentum perditum opinantur, sed cognorunt magnum magistrum esse. Biblia Iudaeae (Talmud) Jesu dicit.
Iesu (Hebraice ישו) secundum mysticam numerologiam, JESU 315 respondet, hic numerus vero tria nomina operiunt yemach shemo vezichro litterarum verbum Hebraicae appellationis, quod 'obliviscere eius nominis' significare potest, idque valde prope stat Iesua nomen personale (vel mutationem reri potest).
Sententia Islamicae religionis
Musulmani Iesum inter numerum esse fatidicorum antiquissimorum dilectissimorumque Dei et messiam quoque credunt, etsi huic significationem dissimilem cui Christianorum attribuunt, i.e. divinitatem Iesu non credunt. Plurimae religiones aliae interpretationem animi ullam praecipuam Iesu non attribuunt.
Duhort-Bachen
Duhort-Bachen est commune 619 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Fridericus Ashton
Guiliemus Fridericus Mallandaine (Anglice William Frederick Mallandaine) Ashton (natus die 17 Septembris 1904 Guaiaquili/Aequatoria, mortuus die 18 Augusti 1988 in Eye in Suffolcia) saltator et choreographus Anglicus fuit.
Antiopa (Amphionis mater)
Antiopa vel Antiope (Graece Ἀντιόπη) Nyctei filia et uxor Lyci regis Thebarum et Aegyptorum. Hanc Iuppiter in satyrum mutatus compressit, quod cum Lycus comperivisset, ea repudiata, Dircen superinduxit, a qua in carcerem coniecta est. Verum cum partus advenisset, ruptis vinculis, aufugit in Cithaeronem montem, ibique Zethum et Amphionem peperit et exposuit. Illi autem a pastoribus reperti et educati sunt, qui postea adulti, matris iniuriam ulciscentes, Lycum cum uxore Dirce interfecerunt.
Fridericus Ashton
Vita
Ashton filius quartus legati Britannici in Aequatoria natus est. Anno 1917 saltatricem Annam Pavlovam in theatro videbat et statim ipse hoc munus adiit. Postquam in Anglicam rediit, saltationi et choreographiae studere coepit. Anno 1934 choreographiam operae "Four Saints in Three Acts" duxit. Anno 1962 in Anglia nobilitatus est et in Francia ad Legionem Honoris cooptatus est.
Lucentum (provincia)
Lucentum est provincia Hispanica (Valentiane Provincia d'Alacant, Castellane Provincia de Alicante) est una trium Communitatis Valentianae provinciarum cuius caput est Lucentum. Huic provinciae sunt 1 934 127 incolae (anno 2011).
Commarcae
Haec provincia in novem commarcas divisa est:
Union Comitatus (Ohium)
Union Comitatus (Anglice:  Union County) est Ohii comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 40909 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Marysville, die 1 Aprilis 1820 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Ientaculum in horto (Monet)
Ientaculum in horto (vulgo Le déjeuner: panneau décoratif) est pictura olearia a Claudio Monet anno fere 1873 facta, hodie Lutetiae in Museo Orsay exhibita. Puerulus ostentatur qui iuxta mensam ludit.
Donzacq
Donzacq est commune 438 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Urmas Paet
Urmas Paet (Tallinnae natus die 20 Aprilis 1974) est politicus Estoniae qui novem annos minister rerum externarum meruit.
Dacii (pellicula)
Nomine Dacorum nuncupatur Dacii, pellicula dramatica quae de bello Dacico a Domitiano annis 87 et 88 gesto anno 1967 confecta est. In opere isto historica cum historiuncula ficticia de praefecto quodam Romano coniunguntur. Qui miles filius agentis in rebus Dacici esse dicitur. Scaenarum Sergio Nicolaescu moderatore Dacoromano pellicula die 31 Maii 1967 in Francia primo proiecta est. In quintis Festivalibus Moscuensibus cinematographicis opus istud iudicandum fuit. Spectatores autem in Romania pelliculam felicissime receperunt, ubi inter pelliculas maxime spectatas numeratur.
Mouzon (Arduenna)
Mouzon  est commune Francicum 2'330 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Urmas Paet
Urmas Paet, alumnus universitatis Tartuensis ubi rebus politicis studuit, fuit breviter diurnarius pro canalem radiophonicam Estoniensem et pro diario Postimees. Ab anno 1999, sodalis factionis reformationis, magister factus est regionis urbanae Nõmme Tallinnae. A mense Aprili 2003, primo ministro Iohanne Parts, minister culturae selectus est, sed die 12 Aprilis 2005, primo ministro Andrea Ansip, minister rerum externarum; quod officium usque adhuc retinet etiamsi a die 26 Martii 2014 Taavi Rõivas primus minister sit. Mense Novembri 2014 Urmas Paet se legatum ad Parlamentum Europaeum futurum esse nuntiavit. Successor ad interim Anna Sulling promota est.
Dacii (pellicula)
Argumentum
In principio exercitus Romanus sat creber quoddam oppidum Dacicum obsidens deditionem postulat. Romanis dicentibus se mundi dominos esse obicitur, quod ante mortem Dacorum id non valere posse. Fuscus (Georgius Marchal) imperator ad ripam Danubii manens momentum bonum Daciae petendae exspectat. Fuscus et senator Atticus Domitianum corruptione destitutum necare in animo habent, quippe qui paulo antea rerum militarium disponendarum causa venerit. Filius Attii nomine Severus (Petrus Brice) praefectus militum in acie Fusci est. Subito Marcomannorum seditio refertur. Domitianus foederi cum Dacis annuit ut exercitus ad seditionem novam opprimendam usurpari possit. Attius mittitur in regiones ad Danubii ripam ulteriorem sitas una cum Sever, ut agere cum barbaris incipiant. Proh dolor Attius modo terram ingressus ex insidiis necatur. Severus in castra cadaver patrinum portat et signum impetus a Domitiano ipso datur.
In Dacia Cotyso (Alexander Herescu) et Meda (Marie-José Nat), infantes Decebali (Amza Pellea) in montibus Carpatibus venantur. Nuntio de Attii inferfectione allato Decebalus miserationem habet; dicit Attium Romanum honestum fuisse. Namque Attius vere Dacus quidam nomine Zoltes fuit, qui Romam ante annos XL miserint ad res Dacicas clam promovendas. Revelatur Attium multum valuisse Romae et consilia Romanorum Dacis prodere voluisse. A Decebalo statuitur provinciarum finitimarum vacuefactio, cum proelia parva cum Romanis committuntur. Domitiano imperatori dona symbolica mittuntur: musculus in cavea captus, rana, avis, culter, gorytus cum sagittis. Romani autem signa falso interpretantur velut deditionem Dacorum propriorem, ut Severus internuntius mittatur in Dacicum caput ad populum in potestatem Romanam redigendum. Ibi Decebalus non solum eum certiorem facit de vera patris Attii origine sed etiam donorum interpretationem bonam indicat. Dicit signa donata Dacorum animi bellicosae praesentiam exprimere.
Dacis bellum parantibus pugnatorem fortem iuvenem ad victimas dei Zalmoxis designant. Cotyso in certaminibus athleticis palmam ferens privilegium immolationis sui subit. Interim Domitianus iratus Fuscum contra Dacos mittit. Severus a Fusco iubetur ut Dacos petat in valle, ubi Romani autem in insidias cadunt. Severus vulneratus secundum Fusci opinionem mortuus est. Fuscus Severum cladis accusat, qui vulneratus et demens in montibus errat. Decebali filia Meda eum invenit, in casam suam ducit, adamat. Decebalus frustra rogat a Severo, ut Domitiano de pace facienda persuadeat. In castra Romana reversus Severus cum Fusco colloquitur. Fuscus loquitur de Severi cursu honorum post Domitiani necem. Severus ambitum repudians cum Fusco luctatur et eum necat. Tunc Domitianus in Severi manus imperium commendat et impetum contra Dacos iubet. Severus in duello a Decebalo interficitur.
Gravitudo
Praeter hoc opus, multa alia opera amantia patriae in dictatura Nicolai Ceauşescu fabricabantur. Secundum Marcum Stolarik, agitur de ethnogenesi populi Dacoromanici, quae quasi synthesis inter cultus Dacicum Romanumque esse videtur. Una cum pellicula de Michaele, palatino Valachiae (Mihai Viteazul), pellicula quasi historia Dacoromanica saepissime habetur, pellicula historica a plurimis spectata. Mira Liehm et Antoninus Liehm putant innocentem amborum operum magnorum vim ad misericordiam movendam homines in Romania tantopere movisse ut res sociologica fieri potuerit.
L'Osservatore Romano
L'Osservatore Romano (Italiane 'Spectator Romanus') est publicum Civitatis Vaticanae diarium, die 1 Iulii 1861 conditum, Papa Pio Nono regnante. Sententiae eius sunt:
Van Wert Comitatus
Van Wert Comitatus (Anglice:  Van Wert County) est Ohii comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 29659 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Van Wert, die 12 Februarii 1820 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Saint-Martin-des-Plains
Saint-Martin-des-Plains est commune 150 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Valerius Streleț
Valerius, vulgo Valeriu Streleț (natus Țareuca in oppido die 8 Martii 1970) est politicus Moldaviae et a die 30 Iulii 2015 usque ad 30 Octobris eiusdem anni primus minister patriae, successor Cyrillo Gaburici, qui die 22 Iunii eiusdem anni dimissionem suam petiverat, et Nataliae Gherman, quae idem officium ad interim impleverat.
Valerius Streleț alumnus est Universitatis Civicae Moldavicae, ubi annos 1987–1993 historiae studuit, et Academiae Studiorum Oeconomicorum, ubi annos 2002–2005 facultatem oeconomiae generalis et iuris frequentabat.
Saint-Martin-des-Olmes
Saint-Martin-des-Olmes est commune 276 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Urve Tiidus
Urve Tiidus, nomine nativo Urve Uussaar (Rapla in urbe die 6 Iunii 1954 nata), alumna universitatis Tartuensis ubi philologiae Anglicae studuit, est politica Estoniae. Fuit magistra civium urbis Kuressaare a die 18 Novembris 2005 ad 4 Aprilis 2011 a quo anno legata est ad Parlamentum Estonicum. A die 4 Decembris 2013 ad 30 Martii 2015 ministra culturae meruit, primis ministris Andrea Ansip atque deinde Taavi Rõivas.
Daredevil
Daredevil ('vir temerarius') est superheros a Gulielmo Everett pictore et Stan Lee scriptore, pro societate Marvel Comics creatus. Cuius nomen secretum est Matt Murdock. Caecus fortuitu ex pueritia est, sed pro oculis sentit audiendo, et aliorum sensuum multo fortius in morem vespertilionis. Personam et rubrum speciei demonis habitum induit. Patre a mafia occiso, superheros Daredevil fit, delicta Hell's Kitchen in vico Neoeboracensi pugnans. Eius agnomen est "Ille vir sine metu."
Marcellus Germanus Perrier
Marcellus Germanus Perrier (natus in Arêches die 28 Iunii 1933, mortuus die 2 Octobris 2017) fuit a die 16 Maii 2000 usque ad diem 8 Ianuarii 2009 episcopus dioecesis Apamiensis, id est urbis Pamiarum.
Perrier die 29 Iunii 1957 presbyter ordinatus est. Episcopus auxiliaris Camberiaci et titularis Dianae die 15 Aprilis 1988 factus.
Ricardus de Conisburgh (comes Cantabrigiae)
Ricardus, comes Cantabrigiae (natus anno fere 1375/1376; interfectus die 5 Augusti 1415) fuit filius natu alter Edmundi de Langley, ducis Eboracensis, atque nepos regis Angliae Eduardi III et Philippae Hannoniae. Natus est die 5 Iunii 1341 apud Kings Langley Hertfordiensis comitatus; ibidem mortuus est die 1 Augusti 1402. In matrimonium duxit Annam Mortimer, quae eo peperit Ricardum ducem Eboracensem, patrem regum Eduardi IV et Ricardi III necnon Georgii ducis Clarentiae.
Vinton Comitatus
Vinton Comitatus (Anglice:  Vinton County) est Ohii comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 12806 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs McArthur, die 23 Maii 1850 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 1.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Butea monosperma
Butea monosperma (binomen a Paulo Taubert post Ioannem Baptistam Lamarck anno 1894 statutum) est species plantarum florentium familiae Fabacearum quae in Asia australi sponte gignitur ibique sicut arbor ornamentalis colitur. Folia ad cibum inferendum adhibentur.
Ziziphus spina-christi
Ziziphus spina-christi (binomen post Linnaeum a Renato Louiche Desfontaines anno fere 1798 statutum) est arbor spinosa fructifera cuius bacae comeduntur. Ab Africa Septentrionali ad Pakistaniam et Indiam boreo-occidentalem sponte gignitur. Lingua Latina communi haec arbor lotus interdum appellatur, sed idem nomen pluribus speciebus applicatur.
Fructus huius speciei in sepulcro Hemaka aulico Aegyptio, qui anno circiter 2 950 a.C.n. vivebat, et in sepultura Saqqāra 3477 feminae nobilis fere eodem tempore mortuae reperti sunt.
Osca
Osca (apud Plutarchum Ὄσκα (Sert. 14.2), verisimiliter etiam Oscenses apud Caesarem (BC 1.60) hanc urbem incolunt; Hispanice Huesca; Aragonense Uesca; Catalanice Osca) est urbs in Aragonia in Hispania. Osca etiam est provincia eiusdem nominis in Hispania sita.
Ziziphus spina-christi
Haec arbor, nomine Graeco παλίουρος "paliurus", a Theophrasto describitur, qui his verbis arbores in Libya et Aegypto crescentes refert: "Paliurus fruticis formam magis habet quam lotus; folium simile folio nostratis, fructus autem diversus: non enim latus, sed rotundus ac ruber,magnitudine fructum cedri aequansaut paullo superans: nucleum continet qui non una comediturmodo acinorum punicae: ceterum dulcis est atque vino infuso et vinum dulcius reddere et ipsum dulciorem fieri aiunt." Arborem bis Alcoranus refert. Sura LIII versibus 14-16 propheta deum vidisse dicitur "iuxta ", scilicet ad limites caeli et telluris. Sura LVI versibus 15-41 describuntur epulae benedictorum inter lotos sine spinis et musas (ṭalḥ) bene dispositas celebrantium.
E ramis eiusdem speciei, quam milites capiti Iesus imposuerunt, plectam esse coniicitur, unde nomen speciale "spina-christi" a Linnaeo impositum. Ibn Sīda, qui medio saeculo XI floruit, auctor est mulieres Aegypti et Syriae sensu lato comas ope surculorum huius arboris pectere.
Osca
Historia
Suum Praeromanum nomen fuit Bolskan, Ilergetum caput in Hispaniae Tarraconensis Septemtrione, in via de Tarracone et Ilerda in Caesaraugustam (Itin. Ant. pp. 391, 451), et sub huius ultimae urbis jurisdictione. Solum Plinius (iii. 3. s. 4) Oscenses in Vescitania, sine aliqua altera mentione regione, collocat. Urbis nomen Osca datum est, et Romana colonia fuit, "Urbs Victrix Osca", per Imperium Romanum. Quinto Sertorio impellente, renegato Hibero Romanoque heroe qui Oscam basem suam fecit, urbs numisma procudit et praeclarae scholae a Sertorio conditae locus ut Hiberi iuvenes linguam Latinam et Romanitatem generatim discerent fuit. De Plutarcho (Sert. c. 14) amplam urbem fuisse, et ibi Sertorium mortuum esse scimus. Probabiliter urbs a Strabone nominata Ileoscan (Iλεόσκαν) sit, in specie corrupto loco (Geographica 3.161; vide Ukert, vol. ii. pt. 1. p. 451). Argentarias possedisse videtur (Liv. xxxiv. 10, 46, xl. 43), nisi argentum Oscense ibi expressum simpliciter ad procusum urbis argentum refertur. Florez, nihilominus (Med. ii. 520), impossibilitatem ut unus locus tantam procusi argenti quantitatem velut ab antiquis scriptoribus cum vocibus argentum Oscense, signatum Oscense relatum invenimus praeberet indicavit; secundum suam opinionem "Oscense" his in sententiis "Hispanicum" significat, ob nationalis nominis "Eus-cara" corruptionem. (Cf. Caes. B.C. i. 60; Vell. Pat. ii. 30; "Euskara", Vasconicus Vasconice).
Plane romanizata urbs, cum suo foro in Cathedralis platea municipium decreto Ausgusti anno 30 a.C.n. facta est. Nomen Wasqah per Arabicam dominationem factum est, cum munita urbs contra Christianos comitatus et locales Pyrenaeorum reges finitima bastio esset. Anno 1094, Sanchus I Ramirez propinquum castellum Montearagon aedificavit ut Wasqah obsideretur; ibi mortem ob vagam sagittam invenit cum moenia recognosceret. Capta est anno 1096 a Petro I Aragoniae.
Osca recens
Osca annuum diem festum Sancti Laurentii (Hispanice San Lorenzo) agitat, oscensis Romae martyrio affecti anno 26 quoque decimo die Augusti. festivitates nono die incipiunt et decimo quinto die finiunt. Sanctus Laurentius, Oscae natus, Romae episcopus fuit et a Romanis martyrio affectus est, metallico in quadro assus, ergo metallicum quadrum sancti symbolum est et in artisticis aliquis urbis expressionibus apparet.
Etiam cinematographici dispositoris Carlos Saura et sui fratris Antonio Saura, contemporanei artificis, ortus locus est.
Per Bellum Civile Hispanicum (1936–1939) "acies Oscensis" cruentissimorum inter Respublicanos et rebelles proeliorum scaenarum unius fuit.
Ecclesiae Oscenses
Oscae sunt plures ecclesiae. In proximitate varia antiqua monasteria sunt quorum unum, de Montearagón, in sua crypta sepulcrum regis Alphonsi I continet. Circa Oscam duplex antiquorum moeniorum linea est. Secundariae Educationis lycaeum aedificium antique antiquae universitatis dedicatum occupat, et in fornicum uno praeclara "Campana Oscensis" est, quae cum seditiosorum nobilium qui rex Ramirus I Aragoniae exsecutus est capitibus facta esse dicitur.
Michael Baryshnikov
Michael Baryshnikov (Russice Михаил Николаевич Барышников, natus die 27 Ianuarii 1948 Rigae) salatator, choreographus atque actor Russicus et Americanus est.
Vita
Saltator iam in Unione Sovietica clarus anno 1974 in Civitates Foederatas effugit. Etiam in patria nova saltator et choreographus operam dedit. Anno 1984civitatem Americanam adeptus est. Anno 2000 Insigne Artium Nationale abstulit. Filiam cum actrice Iessica Lange habet.
Tibicen
Tibicen erat musicus, qui tibiis canebat.
Tibicina est mulier tibiis canendi perita. Omne convivium Romanum tibicinam habere solebat hospitibus delectandis. In comoedia Romana, tibicina saepe erat inter dramatis personas.
Mouron
Mouron  est commune Francicum 79 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Cantamina Merseburgae
Cantiones Merseburgae vel Cantiones Merseburgana sunt cantiones Linguae Theodiscae Antiquae.
De cantionibus
Urbe Merseburga, quae est in Germania, nominata sunt, quod ibi ea Georgius Waitz anno 1841 invenit.
Haec scripta sunt unici testes religiositatis Germanicae gentilis Linguae Theodiscae Antiquae.
Cantio Prima
A Cantione Prima exercitus ex "vinculis" (e periculo inimicorum) liberandus est. Feminae contionis idisi nominatae sunt.
Cantio secunda
Cantio secunda de deis germanicis Othino et Baldere narrat. Othinus in Linguis Germanicis Aquilonalibus Odin, in Linguis Germanicis Australibus Wodan (in orthographia Linguae Theodicae Antiquae uuodan scriptus) nominatus est. Balder etiam Phol nominatus est.
Doazit
Doazit (Gasconice Doasit) est commune 931 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Superpotentia
Superpotentia est civitas magni ponderis internationaliter quia in orbe terrarum domitatur oeconomico, militari, politico et/aut culturali ambitu.
Rodum (Pedemontium)
Rodum  (alia nomina : Castrum Rodum) (Italiane: Roddi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Rodenses appellantur.
Superpotentia
Post secundum bellum mundanum Civitates Foederatae Americae et Unio Sovietica primae civitates superpotentiae sunt. In praesenti, aliqui, URSS collapsa, solum CFA superpotentiam aut hyperpotentiam esse putant.
Sbigneus Berka
Sbigneus Berka de Duba et Lipa (natus anno 1551; obiit die 6 Martii 1606) fuit decimus archiepiscopus Pragensis et generalis magister ordinis crucigerorum cum rubea stella.
Superpotentia
In praesenti, Sinae et India superpotentiae fieri possunt, intra aliquod temporis. Unio Europaea oeconomica ac commercialis superpotentia est, cuius pondus politico ambitu crescere possit.
Sbigneus Berka
Vita
Sbigneus erat ex familia nobili de Duba et Lipa oriundus. Erat septem ecclesiarum canonicus et per annos complures administrator dioecesis Ratisbonensis. Mortuo archiepiscopo Martino Medek anno 1592 archiepiscopus Pragensis factus est et etiam Crucigeri cum rubea stella eum in suum supremum magistrum elegerum et creaverunt.
Superpotentia
Vocabulum "superpotentia" primum anno 1922 apparuit ut designarentur Civitates quarum pondus maximum esset. Gulielmus Thornton Rickert Fox, peregrinae civilitatis professor in Universitate Columbiae, tres civitates ad hunc conceptum pertinere posse aestimabat, quae erant Civitates Foederatae, Unio Sovietica et Imperium Britannicum.
Sbigneus Berka
Vita
Domum Archiepiscopalem ante Arcem Pragensem magnifice exaedificavit et anno 1603 titulum Principis ab imperatore ac rege Bohemiae Rudolpho II obtulit. Anno 1605 synodum nationalem iuxta Tridentini Concilii leges celebravit. Obiit die 6 Martii anno 1606. Sepultus est Pragae in ecclesia metropolitana sancti Viti.
Lymphoma
Lymphocyti
Notio lymphocyti de loco praelato, quo lymphocyti attinent, in lympha enim, emanavit. Lymphocyti sunt systematis immunitatis adaptivi cellulae, leucocytis attributi.
Dividuntur lymphocyti in cellulas B a (" B ursa derivatas“) et cellulas T a (" T hymo derivatas") et cellulas NK (de verbis Anglicis natural killer, necatores naturales) . Nati in medulla ossium, e cellulis haematopoieticis praecursoriis derivati, maturitatem intra organa lymphacea acquirunt: Lymphocyti B (cellulae B) in medulla manentes crescunt, lymphocyti T (cellulae T) autem in thymo. Praeterea lymphocyti etiam in sanguine inveniuntur. Lymphocytis sunt receptoria specialia, antigena (superficierum alienarum) sentientia, quae signa dant, ut lymphocyti anticorpora ad corpus contra organismos alienos defendendum gignerent.
Cento Vergilianus de laudibus Christi
Cento Vergilianus de laudibus Christi est carmen Latinum a Faltonia Betitia Proba circa annum 352 compositum, postquam auctor ad Christianismum conversa est. Cento hic significat "genus carminis ex variis alieni operis hinc inde decerptis versibus, et ad alia significanda traductis consarcinatum". In hoc centone versibus ex operibus Vergilii extractis fabulae Veteris et Novi Testamenti Bibliorum Christianorum narrantur. Maior pars operis vitam Iesu Christi tractat.
Lymphoma
Lymphocyti
Lymphocyti B se in plasmocytos transferunt, glycoproteina et anticorpora (seu immunoglobulina dicta) secernentes, quod responsum humorale dicitur. Lymphocyti T per receptoria suae proteina complexus histocompatibilitatis maioris (CHM) cognoscant. Subtypi lymphocytorum T sunt lymphocyti collaboratores et lymphocyti cytotoxici.
222 Lucia
222 , olim designationibus A899 EC et A919 AB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est. Asteroides appellatus est e prenomine filiae (Lucia Wilczek) maecenatis Iohannis comitis Wilczek, qui impendia expeditionis polaris Austriacae pecuniis suis solvit stationemque observationis in insula Ioannis Maii aedificare anno 1882 iussit.
Lymphoma
Lymphocyti
Morbi lymphocytorum ad defecta immunitatis et ad transformationem maligna (cancerosam) in lymphomata ducunt. Myeloma de plasmocytis derivatur.
Cento Vergilianus de laudibus Christi
Cur Proba hoc poëma scripsit non definite scitur, sed variae coniecturae factae sunt. Utique Cento late pervulgatus, denique in scholis, saepe cum Augustini libro De doctrina Christiana, ad instituta Christiana docenda adhibitum est. Eruditi autem non omnes magno eum aestimabant. Creditur Hieronymum Probam ac Centonem reprehendisse, et in decreto Gelasio I papae ascripto, poëma contemptum et "conpaginatum apocryphum" appellatum est. Nihilominus, Isidorus, Petrarca, Boccacius Probam approbaverunt et multi ingenium eius laudaverunt. Saeculis XIX et XX Cento deterior habitum est, sed philiologi recentes eum maioris aestimant.
222 Lucia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 222 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lymphoma
Lymphomata cancri sanguinis
Quodque lymphoma de lymphocytis derivatur. Quare etiam cum apparatu circulatorio conexa, lymphomata tumoribus sanguinis attribuuntur, quamquam lymphocyti non solum in sanguine sed, maiore ex parte, in telis diversis organismi inveniuntur.
Symptomata generalia et signa
In initio symptomata saepe incerta sunt et non diversa ab aliis morbis. Non semper, sed saepius inveniuntur: nodi lymphatici tumefacti (lymphadenopathia), symptomata B (quae sunt febris, sudor profusus nocturnus, amissio ponderis), necnon alia signa velut pruritus et sensus fatigationis perpetuus et anorexia et dyspnoea.
Diagnosis
Non frustra mature magnitudo nodorum lymphaticorum anquisitorum cuivis accidat. Quidquid progrediens morbus sic symptomatum signorumque magnitudines promptae sunt. Lymphomatis diagnosis tum biopsiae nodi lymphatici indiga est. Nodus in parte vel in toto excisus sub microscopio examinetur, unde criteriis histologicis nomenclatio sequitur. Deinde cytometria fluminea et fluorescentiae microscopio prostremo classificatio generis prodi queat.
Classificationes
Quodvis lymphoma sensu strictu neoplasma telarum lymphaticarum est. Classificatio prima est dividere inter lymphoma Hodgkinianum et lymphomata non Hodgkiniana, deinde nominare genus cellularum (cellularum B vel cellularum T) orientium, tum illarum cellularum situs originis.
Lymphoma Hodgkinianum (Morbus Hodgkinianus)
Morbus Hodgkin sive lymphoma Hodkinianum, olim lymphogranulomatosis, est lymphoma cellularum B monoclonale. Noti sunt lymphoma Hodkinianum classicum et lymphoma Hodkinianum nodulare.
Lymphomata Non Hodgkiniana (LNH)
Lymphomata non Hodgkiniana (LNH) diversa sunt secundum neoplasiam et secundum originem in cellulis B vel T.
Lymphomata non Hodgkininana ordinis cellularum B
Exempla sunt:
Lymphomata non Hodgkiniana ordinis cellularum T
Exempla sunt:
Historia
Thomas Hodgkin primam lymphomatis descriptionem anno 1832 divulgavit, praecipue generis ex ipso deinde appellati. Multa alia lymphomatis genera nunc describuntur.
Sinaia
Sinaia est urbs circuli Prahovae in Romania. In valle profunda fluminis Prahovae sub montibus Bucegi iacet iuxta viam ferriviamque quae a Bucaresto Coronam tendent. Ibi anno 2011 homines 10 410 habitabant.
Merseburga
Merseburga (Theodisce: Merseburg) est urbs in Saxonia-Anhaltino, Germania.
Urbs Merseburga Cantaminis Merseburgae cognoscitur.
Episcopus Thietmarus Merseburgensis (975–1018) erat praeclarus scriptor rerum gestarum Saxoniae.
Dietmarius Woidke
Dietmarius (Theod. Dietmar) Woidke (natus die 22 Octobris 1961 in vico Naundorf, qui nunc ad Forst oppidum pertinet) vir publicus Germanicus et sodalis Factionis Socialis Democraticae est.
Iuventus et munus
Post scholam finitam Woidke annis 1982 - 1987 Berolini agriculturae studebat et deinde ad annum 1990 eodem adlatus scientificus, annis 1990 - 1993 in societate, quae cibum animalium facit, operam dedit. Anno 1993 doctor promotus est. Tum fuit minister publicus Circuli Sprehae-Nysae.
Cursus honorum
Woidke anno 1993 sodalis factionis SPD factus est et anno sequente primo legatus senatus terrae Brandenburgi electus est. Eodem anno administer rerum acriculturae in consilio ministrorum Manfredi Stolpe nominatus est. Anno 2009 praeses legatorum SPD in senatu terrae factus iam die 6 Octobris 2010 administerium rerum internarum accepit. Die 29 Iulii 2013 Matthias Platzeck praeses ministrorum pronuntiavit se mox a magistratu se abdicturum, quod mense Iunio Ictu affectus noniam tam diu operam dare posset. Dietmarium Woidke successorem proposuit. Die 28 Augusti eiusdem anni a senatus terrae lectus hunc officium adiit. Die 1 Novembris 2019 magistratum praesidis Consilii Foederalis Germaniae iniit.
Familia
Woidke uxorem duxit et filiam habet.
Megaphonum
Megaphonum ' vel megaphonium apparatus est qui sonum agit et sonum voluminis amplificat, quem gubernas. De sonu potest esse musicam, vocem, et sonum. Megaphona in aliis apparatibus inaedificata esse possunt, sive separata. Megaphona separata tum cum certo apparatu conicuntur, sicut computatro, televisione, apparatu stereophonico, et radiophono, telephono gestabili, actor musicus gestabilis, actor mediae genstabilis, etc.
Ernestus Albrecht
Ernestus Albrecht (vulgo Ernst Albrecht, natus 29 Iunii 1930 Heidelbergae; mortuus die 13 Decembris 2014 in Burgdorf) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae.
Iuventus et munus
Albrecht in vico Leuchtenberg apud Bremam puer et iuvenis vixit, primo theologiae et philosophiae Basiliae atque Ithacae, et deinde ad annum 1953 Tubingae atque Bonnae iurisprudentiae et oeconomiae studebat, tum anno 1959 promotus est. Erat magistratus Unionis Europaeae.
Cursus honorum
Sodalis factionis CDU factus est et ab anno 1970 legatus senatus terrae Saxoniae Inferioris erat. 6 Februarii 1976 inopinans suffragio secreto praeses ministrorum Saxoniae Inferioris successor Alfredi Kubel (SPD)creatus est. Annis 1978, 1982, 1986 populari suffragio reelectus est, sed anno 1990 electionem contra Gerhardum Schröder perdidit.
Familia
Ex uxore Heidi Adele septem liberos habuit, quorum clarissima Ursula de Leyen est, quae ab anno 2005 Administra Foederalis Feminarum et Iuventutis erat et ab anno 2009 Administra Laboris est. Frater eius Georgius Alexander Albrecht concentus magister famosus est.
Nexus externi
Vita Ernesti Albrecht (Lingua Theodisca)
Universitas Sancti Spiritus Eborensis
Alma studiorum artiumque Universitas Eborensis, quae successit Collegio Sancti Spiritus Iesuitarum, et quae propterea nuncupatur Lusitanice Universidade do Espírito Santo (quod significat latine Universitas Sancti Spiritus) est Universitas Iesuitarum condita anno 1559 a Cardinali Infante Domino Henrico, qui mox rex erit.
Suppressio
Universitas Sancti Spiritus Eborensis perpetue abolitum est anno 1759 a regimine Portugalensi cui praeerat Marchio de Pombal, cum Iesuitae a regno Portugalensi expulsi sunt.
Omnes possessiones universitatis supressae, inter quas aedificia, praedia et acervus librorum bibliothecae, dono datae sunt Universitati Conimbrigensi anno 1774 ab Iosepho rege Portugalliae. .
Saint-Maigner
Saint-Maignier est commune 204 incolarum (anno 2006) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Antonius Szandor LaVey
Antonius Szandor LaVey (natus Howardus Stanton Levey die 11 Aprilis 1930; mortuus die 29 Octobris 1997) fuit Americanus conditor et pontifex maximus Ecclesiae Satanae. Scriptor erat multorum operum, praeclarissime Bibliorum Satanicorum. Coniunxit sententias Satanismi et varias philosophias, quae suadent res mundanas et sententiam potentiae sui, sine fide animae, spiritualitatis, et rerum metaphysicarum in primam publicam Satanae religionem ordinatam.
De Iuventute
Antonius Szardor LaVey natus est Sicagi in urbe Illinoesiana die 11 Aprilis 1930. Mox postquam familia sua Californiam migravit. In illis locis pueritiam et primam partem aetatis vixit. Studium rebus fabulosis mythologicisque habuit a matutina aetate, sicut fabulas et superstitiones Europaeae Orientalis audiebat ab avia sua atque studium mythistoriis Draculae et Frankenstein. Item amorem instrumentorum musicorum tenuit, praecipue clavilis et organi.
Anno iuniore suo excidit de schola superiore et circum iunxit, ubi calliope lusit aliosque actus egit.
Ecclesia Satanae
Anno 1966, LaVey Ecclesiam Satanae condidit. Minus religio quam philosophia vero est. Eius philosophia est diversa aliis generibus in quo istius Satanismus non Satanam veneratur sed ut signum et plerumque athei assequuntur.
Mors
Antonius Szandor LaVey mortuus est die 29 Octobris 1997 infarctu cordis valetudinario Franciscopoli. Principio dies mortis indicatus ut fuisse die 31 Octobris Pervigilio Omnium Sanctorum sed mutatus ad verum diem mortis postea ut fortasse Satanici non tentaverint turbare diem sanctissimum ob Satanismum. Funus privatum actum ei est et corpus crematum.
Nexus Externi
Biographia Antonii LaVey (Anglice)
Dialecti Theodiscae altae
In sermone cottidiano Lingua Theodisca Alta est synonyma cum Lingua normata, brevius: „Lingua Theodisca”, quae variis dialectis „Dachsprache” (lingua tectoria) est.
Megarici
Megarici fuerunt philosophi Athenienses qui, Euclidem Megareum unum ex discipulis Socratis plus minus secuti, logicae et dialecticae studebant. Cogitaverat enim Euclides Socrati adsensus, virtutem in scientia consistere; maluerat tamen scientiam ab omni sensuali et experientiali dissolutam finibus dialecticae et logicae circumscribere. Quibus placitis addidit ex Eleaticis Unitatem esse idem ac Bonum: re vera nihil esse nisi bonum illud omnia intellegibilia superans. Materiam, motum, auctum, defectum nihil nisi sensuum inventiones rationi purae alienas esse. "Quod est, est." Scientiam ad ideas legibus cogitandi subiectas pertinere.
Megarici philosophi in duas tresve classes dividi solent. Praeter Megaricos proprios, inter quos Stilpo (saec. IV a.C.n.) nobilitate excellit, etiam fuerunt, qui vel dialectici vel eristici appellantur. Sunt qui differentiam notabilem inter hos esse negent. Sunt autem etiam qui Eubulidem (saec. IV a.C.n.) inter eristicos numerent. Quodsi Eubulides interdum eristicus ('rixator') appellatus est, quod iocandi aut inritandi causa sophismata sua diceret, non desunt, qui eum quoque inter dialecticos numerent. Alii Megarici sunt Apollonius Cronus, Eubulidis auditor, et Diodorus, Apollonii auditor, cui etiam Cronus nomen ex praeceptore translatum est.
8556 Jana
8556 , olim designationibus 1995 NB, 1992 BD6, et 1996 WF3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Zdeněk Moravec, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8556 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1803 Zwicky
1803 , olim designationibus 1967 CA et 1931 DL agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild in Observatorio Zimmerwald versato repertus est. In honorem Friderici Zwicky nominatus est.
Saravia
Saravia est res publica sive terra foederalis Germaniae.
Historia
Saravia usque ad primum bellum mundanum ad Imperium Germanicum pertinuit. Foedus Versaliis sancitum annum 1919 stipulavit, ut haec civitas XV annos Societate Civitatum administraretur. Anno 1935 Saraviani suffragio pro Germania sententiam tulerunt. Anno 1945 a militibus Franciae iterum occupatus est. Die 19 Novembris 1953 - Consilium Rei Publicae Francicae conventiones Saraviae constituit, qua Saravia cum Francia unione monetae et teleonum consociata est. Die 29 Septembris 1956 Conradus Adenauer cancellarius Theodiscus et Guido Mollet, praeses ministrorum Franciae constituerunt, ut Saravia die 1 Ianuarii 1957 ad Germaniam reverteret.
Teliavus
Sanctus Teliavus (Cambrice Teilo) fuit dux Ecclesiae Celticae in Cambria inter sexto saeculo. Anni natalis et mortis non certi sciuntur, sed Penally in Comitatu Pembrochiano locus eius natalis habetur.
Iosephus Pacheco
Iosephus Pacheco, vulgo plene José Condungua Pacheco (die 10 Septembris 1958 natus in pago Búzi provinciae Sofalae natus) est agronomus et politicus Mozambici.
Teliavus
Filius erat Principis Ensig ap Hydwn ap Ceredic et aequalis tempore patruelis sui Sancti David, quocum fertur se Hierosolymam peregrinationem fecisse. Teliavus creditur episcopus et Landavensis et Meneviensis fuisse. Cranium eius, nunc in calicem conversum, in scrinio in Cathedrale Landavensi tenetur, multos post annos ubi tum in fundo apud Maenclochog Comitatus Pembrochiani, tum in cavea argentariae in Australia custodiebatur a familia Matthews, qui tempore Reformationis eo potita erat.
Iosephus Pacheco
Beirae in urbe educatus est. Erudiri in agronomia Manicae coepit, quae studia apud collegium iuxta Wye universitatesque Minnesotensem et Wisconsinensem persecutus est. Eisdem annis director agriculturae meruit in provincia Zambezia ab anno 1980 usque in 1990, deinde director nationalis ab evolutione agronomica. Ab anno 1995 usque in 1998 minister vicarius ab agricultura fuit, praeside Alberto Chissano, deinde gubernator provinciae Capitis Delicati, deinde ab 2005 minister a rebus internis, praeside Armando Guebuza. Anno 2010 sub eodem praeside minister ab agricultura factus est, quod officium sub praeside Philippo Nyusi retinuit. Die 12 Decembris 2017 minister a rebus externis promotus est.
Teliavus
Sicut multi eius temporis sancti, Teliavis fuit dux monasticus qui llan, ut Cambrice coenobium dicitur, condidit quod nomen oppido Llandeilo dedit (t in d per mutationem iuxta morem Cambricum mutato), et alia quoque loca compluria eius nomen ferunt. Creditur etiam in Britannia Minore praedicasse aut evangelizasse, ubi est vicus quidam Landeleau ("Coenobium Teliavi") nomine. Patronus est cum Dubritio, Odoceo, et Apostolis Petro Pauloque, Cathedralis Landavensis quam condidisse habetur.
Dies festus est 9 Februarii.
Créon-d'Armagnac
Créon-d'Armagnac est commune 306 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Nebrasca
Nebrasca est civitas Civitatum Foederatarum Americae.
Saint-Laure
Saint-Laure est commune 490 incolarum (anno 2010) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Geographia
Fluvius Morge adfluentem eius Bedacium accipit Saint-Laure agro.
Thiene
Thiene seu Thienis  (alia nomina: Thienum, Thienae  , Thiennis) (Italiane: Thiene) est Urbs Italiae et municipium, circiter 23 800 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetiensi situm. Urbani Thienenses appellantur.
Stephanus Christophorus Bridé
Stephanus Christophorus, vulgo Stéphane Christophe Bridé (apud Dakar natus die 30 Septembris 1971), alumnus Scholae Quadrorum Lutetiae in urbe, negotiator olim Francicus, est a die 18 Februarii 2015 minister a rebus oeconomicis Moldaviae.
Ménerbes
Ménerbes  est commune 1135 incolarum (anno 2008) praefecturae Vallis Clausae in Franciae australis regione Provincia et Alpibus.
Najib Tun Razak
Najib Tun Razak (natus die 23 Iulii 1953) est politicus Malaesiae. Filius est natu primus Abdul Razak Hussein, qui his annis secretarius civicus vicarius regni Pahang operam dedit atque primus minister Malaesiae meruerit. E stirpe nobili Pahang ortus, patre secutus, Najib Tun Razak unus est ex quattuor principibus illius regni, titulo .
Coudures
Coudures est commune 503 incolarum (anno 2013) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Najib Tun Razak
Educatus est apud Institutum Sancti Iohannis Cualae Lumpuriae. Postea Collegium Malvern et universitatem Nottinghamiensem in Anglia frequentavit ubi anno 1974 in oeconomia industriali baccalaureatus est. Eodem anno in Malaesiam reditus, in negotiis implicatus, breviter apud, mox apud societatem petrolii Petronas a rebus publicis laboravit.
A die 4 Maii 1982 ad 14 Augusti 1986 primus minister regni Pahang meruit. Iam antea in rebus nationalibus agens, legatus est parlamento Malaesiano a die 4 Maii 1982 ad 14 Augusti 1986, iterum a die 6 Octobris 1986 hodie usque. primus minister vicarius Malaesiae a die 7 Ianuarii 2004, primus minister a die 3 Aprilis 2009 usque ad 10 Maii 2018 fuit. Eisdem annis munere ministri a vectigalibus a die 23 Septembris 2008 decem fere annos functus est. Die 3 Iulii 2018, peculato publico culpatus, in custodiam datus est.
Mont-Saint-Remy
Mont-Saint-Remy  est commune Francicum 55 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Rossana (Italia)
Rossana  (alia nomina: Rosana, Rosiana, Roxana ) (Italiane: Rossana) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Rossanenses appellantur.
Canny-sur-Thérain
Canny-sur-Thérain est commune Francicum 219 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Saint-Just (Podium Dumiatis)
Saint-Just est commune 145 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Mont-Saint-Martin (Arduenna)
Mont-Saint-Martin  est commune Francicum 86 incolarum (anno 2009) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Megaphonum (discretiva)
Megaphonum sive megaphonium esse potest:
Castrum Novum (Provincia Novocomensis)
Castrum Novum (alia nomina: Castrum Novum Bazente, Castrum Novum Bozzente) (Italiane: Castelnuovo Bozzente) est oppidum Italiae et municipium, circiter 870 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Castronovenses appellantur.
Mazan
Mazan  est commune 5585 incolarum (anno 2008) praefecturae Vallis Clausae in Franciae australis regione Provincia et Alpibus.
Albertus Santos Dumont
Albertus Santos Dumont (natus die 20 Iulii 1873; mortuus ipse voluntaria die 23 Iulii 1932), fuit Brasiliensis qui aeroplanum primum (14-Bis) Lutetiae anno 1906 construxit et aerodynamicae peritus fuit.
Carlepont
Carlepont est commune Francicum 1'456 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Mahatma Gandhi
Mohandas Karamchand Gandhi (Gujaratice મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી, Devanagari मोहनदास करमचंद गांधी), Mahatma ('Magnanimus') et Bapu ('Pater') emeritus appellatus (natus Porbandar in oppido Gujaratensi die 2 Octobris 1869; necatus Dellii Novii die 30 Ianuarii 1948), fuit causarum actor Indicus, diurnarius, asceta, pacifista.
Cithara electrica
Cithara electrica (-ae, f) est genus citharae quae, vibratione chordarum sensa et in flumen electricum mutata, sonum facit auxilio instrumenti amplificatorii citharae. Varietates structurae citharae electricae sunt, sed solitim habent nervos sex et cervix. Sunt multae species cithararum electricarum, nam celeberrimi sunt Stratocaster Fender et Les Paul Gibson. Cithara electrica inventa est anno 1931, a Georgio Beauchamp, general manager societatis mercatoriae National String Instrument Corporation, cum Paulo Barth, tum vice president societatis mercatoriae.
Mahatma Gandhi
Gandhi fuit dux politicus ac spiritalis motus saeculi 20 Indiae libertatem ac maiestatem appetentis, quas anno 1947 Britanniarum Regno sine violentia resistendo, magistratibus non oboediendo et "ieiunio usque ad mortem" ad verum perduxit Britannicamque super Indiam dominationem finivit.
Cithara electrica
Collegia
Societates mercatoriae quae citharas electricas creant:
Mahatma Gandhi
Iam antea in Africa Australi contra apartheid et pro Indorum paritate contenderat.
Gandhi affectus conscientiamque adversariorum suo habitu satyagrahae (quae est "adhaesio ad veritatem") et ahimsae (quae est "non-violentia" una cum patientia laborum) tangere studuit, quam vi potentiorem duxit. Ita se animos eorum allecturum speravit. Iura humana sic dictorum "Intactilium" (Dalit) et mulierum poposcit, reconciliationem Hinduorum et Musulmanorum temptavit, direptionem colonialisticam respuens ad novum systema oeconomicum annisus est, quae liberum esset et vita rusticorum signatum.
Mahatma
Nomen honestum Sanscriticum Mahatma (महात्मा "anima magna") a philosopho Indico et Praemio Nobeliano Litterarum laureato Rabindranath Tagore repetere putatur, qui Gandhi die 9 Ianuarii 1915 ex Africa Australi in Mumbai urbem advenientem ita salutavit. Gandhi hoc cognomen diu moleste ferebat, quod se invito in usum venit, cum omnem sui cultum abnueret. In libro, quem de vita sua scripsit, titulum Mahatma sibi non solum sine honore, sed etiam magno dolori fuisse. Tamen postea nomen, quod hodie originali longe notius est, probavit et, ut ei par fieret, studuit.
Bapu
Aliud nomen honestum in India usitatum, quod libenter ferebat quoque eum etiam uxor et amici allocuti sunt, fuit Bapu (Gujaratice: બાપુ "pater"). Postea in titulum "pater civitatis" amplificatus est, quod nomen regimen Indicum publice agnovit.
Pueritia ac adulescentia
Natus est Gandhi die 2 Octobris anno 1869 Porbandar in urbe Gujaratensi in India Britannica, quae tunc pars Imperii Britannici erat. Familia ad tribum pertinebat, quod commercium exercere solebat. Avus paterque eius autem consiliarii sive primi ministri (divan) munere in civitate Porbandar fungebantur, quae specie quidem autonoma, re vera autem Britanniarum Regno subiecta erat.
Post scholam elementarem, Gandhi studia superiora in Rajkot frequentavit, quo pater muneris primi ministri causa se contulerat.
Anno 1881 duodecim annos natus Gandhi, ut tum mos erat, Kastürbā Gāndhi coaetaneam in matrimonium duxit. Postea pluries "crudelem nuptiarum minorum usum" condamnavit. Maritis quattuor filii erant.
Septendecim annos natus, tribus mensibus mortis patris post, Londinii iit, ut ibi in Collegio Universitatis ius disceret. Gens sive genus, cum praecepta Induistica in Anglia observari pro impossibili poneret, se itineri opposuerat, sed frustra, quare Gandhi a generis principe extra genus esse condemnatus est. Londinii se quodam modo moribus Anglicis accomodat, vestibus occidentalibus induitur, more "gentleman" vivere studuit.
Duobus diebus post, quam examina iurisprudentiae superavit, Angliam die 12 Iunii 1891 reliquit Indiam reversurus. In Mumbai ex navi egrediens de matris morte certior factus est. Fratre adiutore in genus denuo acceptus causidicus laborare coepit. Cum autem imprimis scientias theoricas haberet neque ius Indicum bene novisset, praeterea coram publico loqui veritus sit, post sex menses ob reditus insufficientes coepto abstinuit.
Gandhi in Africa Australi (1893-1914)
Deinde Gandhi in Rajkot urbem revertit, ut apud fratrem suum, qui etiam fuit causarum actor, laboraret. Duobus annis post societas Indica Dada Abdullah & C., quae mercaturas in Natal fecit, ei ut causam in Africa Australi defenderet negotium dedit. Gandhi illa aetate erat homo dulcis, timidus, nequaquam salutis publicae studiosus, gravis in tribunali.
In Africa Australi cum apartheid (segregationem generum), tum despectionem ac miserabiles vitae conditiones Indorum, quorum ibi 150 000 servorum instar vivebant, cognovit. Quo viso animum permutare coepit. Varia dicta memoratu digna hanc mutationem demonstrant: cum quondam in aliquo tribunali Durbanensi magistratus eum capitis tegumen (turbanum) deponere iussisset, Gandhi recusans e tribunali expulsus est. Alio tempore in Pietermaritzburg ex hamaxosticho missus est, quoniam ex vehiculo primae classis in alium tertiae ire iussus abnuit, quod tesseram primae validam haberet. Deinde ubi gestationem raedae facere voluit, praefectus primo, ut in raeda una cum aliis vectoribus Europaeis sederet, vetuit, deinde eum pulsavit, quod in podio stare denegavit.
Talibus casibus commotus Gandhi, quae sit sua ipsius in societate positio populique Indici in Britanniarum Regno status, quaerere coepit. Tandem ei persuasum erat sibi contra iniurias ab Indis acceptas pugnandum esse: numerosas litteras querulas publicavit, Praetoriae concilium omnium Indorum convocavit, ubi primam orationem publicam habuit, petitionis verba concepit.