cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alexander Bogdanov
Rerum novarum cupidus, Bogdanov annis 1896–1909 socius Factionis Social-Democraticae Operariae Russicae, bolsevicus erat. Ab anno 1911 se a rebus politicis removit, ad scientiam se applicavit. Unionem scientiarum socialium, biologicarum et physicarum ut systematum relationum et creationem 'tectologiae' (scientiae novae de structione generali) proposuit, nonnullas ideas cyberneticae futurae anticipavit. Anno 1926 condidit mundi primum instututum transfusionis sanguinis, cuius praefectus factus est. Mortuus est, experimenti sui causa.
Maximus Lorenz
Maximus Lorenz (natus Max Sülzenfuß Dusseldorpii die 10 Maii 1901; mortuus die 11 Ianuarii 1975 Salisburgi) fuit operaticus tenor et Wagnerianus Germanicus.
Quamquam gay, anno 1931 Iudaeam Carolam (Lotte) Appel in matrimonium duxit et inter Adolphi Hitler tyrannidem eam tegit et fidelis mansit.
Corpus est in Mediis Sepulcris Vindobonae humatum.
Naufragium navis ''Costa Concordia''
Naufragium navis Costa Concordia fuit calamitas maritima et periculosissima, quae die 13 Ianuarii 2012 ante litus Igilii insulae Italicae in Tuscia regione accidit.
Acta naufragii
Die 13 Ianuarii 2012, qui erat dies Veneris, ob cursus errorem nautae Francisci Schettino. Costa Concordia navis Italica ad scopulos, quibus nomen est Scoliae insulae, aliis est et naufragium fecit iuxta Caput Gabbianaram.
Quo facto, latus eius male afflictum est, et navis tantopere declinari coepit, ut non multum abesset, quin tota aquis submergeretur. Vehebantur ea amplius tria milia viatorum cum mille fere nautis et ministris diversi generis. Terrore panico orto multi in mare desiliendo et in terram natando salutem petere conabantur.
Saltem 31 viatores hac calamitate interierunt, centum et decem vulnerati sunt ac unus non est postea inventus.
Tirepied
Tirepied  est commune 770 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Ioannes Paskevič
Ioannes Theodori filius Paskevič (Russice Иван Фёдорович Паскевич, tr. Ivan Fëdorovič Paskevič; 19 Maii 1782 – 1 Februarii 1856) erat dux exercitus Russicus originis Ucrainicae, particeps bellorum inter Imperium Russicum et Imperium Ottomanicum annorum 1806–1812 et 1828–1829, Belli Patrii anni 1812 ac militiarum consequentium contra copias Napoleonis, belli Russo-Persici annorum 1826–1828, suppressionis rebellionis Polonicae anni 1830, nonnullarum actionum militarium contra montanos Caucasi, suppressionis rerum novarum Hungariae annorum 1848–1849, etiam nonnullorum proeliorum initii Belli Crimaeani (inter alia, dux exercitus Russici in Obsidione Durostori), multis signis laudis Imperii Russici (quorum sunt titula honoraria comitis Erivanensis et ducis serenissimi Varsaviensis atque insignia ordinum Sancti Andreae, Sancti Georgii, Sancti Alexandri Nevensis, Sancti Vladimiri, etc.) ornatus.
Marizy
Manzy  est commune Francicum 464 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Chysauster
Chysauster est oppidum antiquum ruinosum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis. Prima mentio oppidi Chysalvestre, quod est 'domus Silvestri', in documento anni 1313 reperitur.
2160 Spitzer
2160 , olim designationibus 1956 RL, 1956 SJ, 1966 RN, 1971 UV1, et 1976 SX2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidis Indianae Observatorii Goethe Link repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2160 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Théville
Théville  est commune 312 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Il fermo proposito
Il fermo proposito (Latine firmum propositum) est encyclica epistula Italiane scripta papae Pii X. Cum hac encyclica, die 11 Iunii 1906 promulgata, papa Pius X de parte virum publicorum Catholicorum in vita publica Italia e scripsit.
Schutterwald
Schutterwald  est vicus et commune Badense-Virtembergense 336 incolarum (anno 2012).
Ludovicus Bernardus Coclers
Ludovicus Bernardus vel Ioannes Baptista Bernardus Coclers (vulgo Louis Bernard seu  Jean Baptiste Bernard Coclers; Leodii aut Traiecti Mosae die 5 Maii anno 1741 natus; Leodii die 20 Aprilis anno 1817 mortuus) pictor scalptorque Flandricus fuit.
Civitates Foederatae Occidentales
Civitates Foederatae Occidentales, saepissime Occidens Americanus et Occidens tantum appellatae, sunt regio quae occidentalissimas Civitatum Foederatarum civitates a maioribus traditas comprehendit. Quia respublica condita ad occidentem processit, significatio notionis occidentis per tempus mutata est. Ante circa 1800, iugum Montium Appalachianorum limes occidentalis videbatur. Ex quo tempore, limites ulterius processerunt, et Flumen Mississippiense orientalissimus Occidentis limes qui fieri poterat appellabatur.
Occidens aequa et planities aridas et semiaridas et montes silvosos plerumque comprehendit.
Ludovicus Bernardus Coclers
De vita
Ioannis Baptistae Petri Coclers filius, Leodii principis episcopi pictor, G. J. Coclers et M. L. Coclers frater atque Bernardi e Gulielmi Coclers pater, refector clarus fuit, sed etiam artifex operumque mercator. Primum patris discipulus fuit, et postea Romae studuit ab anno 1759 usque ad 1762. In urbibus Leodio, Traiecto Mosae, Ulpia Noviomago Batavorum, Lugduno Batavorum (ab anno 1771 usque ad 1780 et anno 1787), Dordraci (1783), Lutetiae (1787-1789 et 1798) Amstelodamique (1789-1815) versatus est.
Praecipue effigies creavit et generis argumenta, figurae interioraque expressit etiam cum parvae misurae picturis. Opera eius a Francisco et Dirck Hals atque Hadriano de Ostade, quorum sectator putari potest, adductae sunt, sed Gabrielis Metsu, Godefridi Schalcken, Francisci de Mieris et Gerardi Dou picturis animum quoque concitavit. Ut scalptor, rationibus miscellaneis usus est. Pingendi forma eius comparari potest cum Thomae Worlidge illa.
Civitates Foederatae Occidentales
Maxima urbs in regione est Angelopolis, in Ora Occidentali sita. Aliae Orae Occidentalis urbes maiores sunt Didacopolis, Bernardinopolis, Iosephopolis, Franciscopolis, Quercupolis, Bakersfieldia, Sacramentum, Seattlum, Tacoma, et Portlandia. Urbes in civitatibus montanis prominentes sunt Denverium, Fontes Coloratenses, Phoenix, Tucson, Albuquerque, Campi, Urbs Lacus Salsi, Boise, El Paso, et Cheyenne.
Maiores areae metropolitae
Hae sunt maximae Areae Statisticae Metropolitae in tredecim civitatibus occidentalibus, quarum numeri hominum die 1 Iulii 2011, a Ministerio Census Civitatum Foederatarum definiti, sunt:
Ludovicus Bernardus Coclers
De vita
Bernardus Coclers, Maria Lambertine Coclers, Leonardus Defrance et Henricus Hoogers discipuli eius fuerunt.
Ludovicus Bernardus Coclers quoque operum colligens fuit atque collectiones eius venditae sunt anno 1789 annoque 1816.
Sant Mori
Sant Mori (Hispanice:  San Mori) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 193 incolarum sunt.
Vaudemange
Vaudemange est commune 290 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Brolium-Jouy
Brolium-Jouy est commune Francicum 1247 incolarum (anno 2016) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Arcanum divinae sapientia
Arcanum divinae sapientiae est encyclica epistula  papae Leonis XIII die 10 Februarii 1880 promulgata. Haec encyclica de matrimonio cristiano agit.
Gensac-la-Pallue
Gensac-la-Pallue est commune Francicum 1'601 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Le Theil (Manica)
Le Theil  est commune 676 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Luciini
Luciini sunt tribus papilonum familiae Lycaenidarum. Quamquam tribus pauca genera nunc continet, aliquibus ex eis sunt multae species. Quod non omnes Theclinae ad tribus iam adsignantur, index generum ad tempus est.
Carn Euny
Carn Euny est oppidum antiquum ruinosum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Montels (Arigia)
Montels  est commune Francicum 161 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Falafel
Falafel (Arabice فلافل‎ falāfil‎ 'pipera'; etiam in Aegypto et Sudania طعمية‎ ṭaʿmiyya 'morsum, aliquantulum cibi') est alimentum mediorientale, ciceribus (et interdum fabis) factum, quae contrita conditaque globantur et friguntur. Globi falafelis cum hummo et acetariis in pita saepe comeduntur.
Hector Berlioz
Ludovicus Hector Berlioz (natus in La Côte-Saint-André Isarae 11 Decembris 1803; mortuus Lutetiae die 8 Martii 1869) fuit compositor Romanticus et iudicus musicae Francicus, pro suis compositionibus Symphonia phantastica (Francice Symphonie fantastique) et Grande messe des morts (Requiem) optime notus. Troiani est opera eius maximi momenti. Berlioz in Commentario de Orchestratione hodiernam orchestram formare adiuvit. Ad nonnulla opera sua producenda ingentem exsecutorum numerum postulavit; ipse conductor nonnullos concentus cum plus quam mille musicis perfunctus est. Composuit circa quinquaginta carmina. Auctoritas eius in addito Romanticismi aucto magni momenti erat, praecipue in compositoribus sicut Ricardus Wagner, Nicolaus Rimsky-Korsakov, Franciscus Liszt, Ricardus Strauss, et Gustavus Mahler. Magna etiam erat sua auctoritas in conductores.
Gosphinium
Gosphinium seu Guspinis  (alia nomina: Oppidum Guspinis, Cuspinis) (Italiane: Guspini; Sardice: Gùspini) est oppidum Italiae et municipium, circiter 12 500 incolarum, in Regione ac insula Sardinia et in Provincia Mediocampidanensi situm. Incolae Guspinensis seu Gosphinienses appellantur.
Fractiones, vici et loci in municipio
Montevecchio, Sciria, Sa Zeppara
Vauclerc
Vauclerc est commune 473 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Dies Archaeologiae
Dies Archaeologiae est internationalis res annua, per horas viginti quattuor habita, cum archaeologi et eruditi camporum coniunctorum proposita blog de suis operibus per interrete patefaciunt. Res a Die Humanitatum Digitalium inspirata est, similiterque sinit ut exercitatores multorum generum sua opera haud sollemni more divulgent et "prospectum vitarum quotidianarum archaeologorum per omnem orbem terrarum suppeditent." Hic dies, quamquam diversitatem contra proposita thematica invitat, propositum aliquantulum Diei Actionis Blog simile est.
Summa rerum
Fontes:
Thomas Slavus
Thomas Slavus (Graece ) fuit dux militaris classiariusque Imperii Romani Orientalis Leone V Armeniano regnante et Imperator contrarius Michaeli II post mortem Leonis. Thomas inprosperam obsidionem contra Constantinopolim duxit. Cum exercitu regressus ab Imperatore Michaele II tandem victus est Adrianopoli.
Schwanau
Schwanau  est vicus et commune Badense-Virtembergense 6'807 incolarum (anno 2012).
Caer Bran
Caer Bran est castra collina antiqua comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Hadrianus Marius
Hadrianus Marius, natus die 8 septembris Mechliniae, frater Iani Secundi, et mortuus Bruxellae anno 1568, erat poeta Latinus saeculi sexti decimi.
Fratre Iano mortuo, edidit anno 1551 cum fratre Grudio pientissime fraterneque eius opera poetica.
Didicit domi cum patre iurisconsulto ius. Annis 1521-1522 studuit cum fratre Iano Secundo apud Andream Alciatum in urbe Avarico Biturigum (Bourges) in media Gallia.
Areopagus
Areopagus (Graece Ἄρειος Πάγος 'saxum Aris') est magnum saxum ad boreoccidentem Acropolis Athenarum Graeciae in altum prominens. Quod temporibus classicis pro tribunali ad deliberatum homicidium iudicandum fuit. Ares deus, ut fabula a maioribus posteris tradita affirmat, hic a deis iudicatus est ob Halirrhothium filium Posidonis necatum, quod commune mythi aetiologici exemplum ab investigatoribus gentiliciorum morum aestimatur. Ibidem Orestes et Eumenides a magnis deis iudicati esse narrabantur.
Hadrianus Marius
Anno 1534 factus est advocatus apud Magnum Concilium Mechliniense. Anno 1538 duxit uxorem Elisabetham Blocciam. Anno 1541 factus est consiliarius in Curia Suprema Mechliniensi et postea consiliarius ordinarius Geldriae et Zutphenae.
Areopagus
De Areopagitico consilio
Initio Areopagiticum consilium (ἡ τῶν Aρεoπαγιτῶv βουλὴ vel ἡ βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου Πάγου ut a quingentivirum bule distinguatur ) summum in republica Atheniensium consilium fuitː plurima enim et maxima in rerum administratione regebat atque simul summum ei iudicium erat. In primis leges custodiebat (διατηρεῖν τοὺς νόμους, φύλαξ  τῶν νόμων, τῆς πολιτείας φυλακή) et magistratus cavebat ne peccarent (διετήρει τὰς ἀρχὰς)  et mores castigabat. Sexto saeculo potentia illius consilii imminuta est sed post bella Persica iterum viguit. Perenne enim erat eorum munus, cum ceteri magistratus atque quingentorum consilium annua officia gererent. Aristocratiam quandam, senatui Romano similiorem, instituisse videbantur quia consilium ex archontibus emeritis constabat. Ergo democraticarum partium duces Ephialtes et Pericles adversus Areopagitas egerunt et lex anno 462 lata nihil nisi religiosa et iudiciaria munera eis reliquit. Non omnes causas iudicare poterant sed tantum quae ad venenum, incendium, homicidium voluntarium spectabant. Item de sacrilegii accusationibus ad olivas sacras pertinentibus cognoscebant. Trigintaviri maiorum rempublicam restituere cupientes paulisper eis aliquantulam potentiam reddiderunt. Democratia vero restituta in pristinum statum redacti sunt. Medio quarto saeculo Isocrates orationem Areopagiticus inscriptam adhuc scribebat qua populo suadebat ut antiquuum splendorem Areopagitico consilio redderet, nimiae democratiae cohibendae causa.
Hadrianus Marius
Opera
Reliquit carmina latina posthuma, quorum melioris famae est "Cymba amoris".
Etiam notum est carmen epitaphium de fratre suo Iano Secundo, quod incisum est in imagine eius, facta secundum picturam Ioannis Scorelli et quod damus hic : Talis Ioannes oculis eram et ore Secundus, Festinans quintam claudere Olympiadem ; '''Praevenit cita mors. At, docti dextra Scorelli''' Quam dederat, vitam laedere non potuit.
Baddeckenstedt (commune generale)
Baddeckenstedt commune generale Saxoniae Inferioris in circulo Guelpherbytensi est.
Historia
Anno 1974 commune generale Baddeckenstedt conditum est, cum vici infra descripti coniuncti sunt.
Faya (discretiva)
Faya potest:
Teurthéville-Hague
Teurthéville-Hague  est commune 894 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Montégut-Plantaurel
Montégut-Plantaurel  est commune Francicum 327 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Vauciennes (Matrona)
Vauciennes est commune 299 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Galez
Galez (Occitanice Galés) est commune Francicum 150 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Crux (discretiva)
Crux potest esse:
A Looking Glass for London and England
A Looking Glass for London and England (sed orthographia antiqua A Looking Glasse for London and England) est ludus scaenicus moralis de Londinii vitiis, a Thoma Lodge et Roberto Greene anno 1594 primum editus.
Ferdinandus IV
Ferdinandus IV  (natus Vindobonae die 8 Septembris 1633 - ibi obiit die 9 Iulii 1654) fuit ab anno 1653 usque ad mortem imperator Sacri Romani Imperii, ab anno 1646 rex Boemiae ab inseguenti anno rex Hungariae.
Ferdinandus senior filius imperatori Ferdinandi III et Maria Anna Hispaniae (filia regis Philippi III) iam anno 1652 successor eius designatus est. Die 18 Maii 1653 solemnis imperator creatus et die 18 Iunii coronatum est, sed insequenti anno Ferdinandus propter variolam obiit.
Faffinchova
Faffinchovaa  aut Phaffinchova (Germanice:  Pfäffikon) est urbs Helvetica 10140 incolarum (anno 2007) quae ad pagum Turicum pertinet.
Insulae Lero et Lerina
Lero et Lerina insulæ (francogallice « îles de Lérins ») adversus Canuam in australi Francia haud procul a litore stant. Lerina (vel Lerinus, francogallice « île Sainte-Marguerite ») major est propiorque litori, Lero autem (francogallice « île Saint-Honorat ») multo minor pone Lerinam in altiore mari stat. Antiqui vero eruditi nomina invertebant, qui error nuper correctus est. Circum autem illas maximas nonnullæ sunt aliæ parvulæ insulæ.
Hæc de eis Plinius Major scribit : « Lero et Lerina, adversum Antipolim, in qua Vergoani oppidi memoria ». Strabo autem, apud quem Lerinæ « Πλανασία » græce nomen est, Leroni « Λήρων », herois Leronis vocati templum Lerone situm memorat. Illustrius vero sanctus Honoratus monasterium Lerone quoque circa annum 410 condidit, quod etiamnunc exstat. Lerinæ autem septimo decimo sæculo arx ædificata est, in qua ad usum carceris accommodata complures clari homines inclusi sunt, inter quos arcanus « Vir ferrea persona tectus » memorari potest.
Fanum Sancti Nicolai Baroniae
Fanum Sancti Nicolai Baroniae (alia nomina: Casalis Sancti Nicolai Baroniae) (Italiane: San Nicola Baronia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Genouillac (Carantonus)
Genouillac (Occitanice Janolhac) est commune Francicum 625 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Marcilly-lès-Buxy
Marcilly-lès-Buxy  est commune Francicum 626 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Proconsul
Proconsul (-is, m.) erat in re publica Romana consul cuius imperium ultra spatium unius anni prorogabatur. Proconsul necesse erat in bello, quando numerus tenentium imperium, consules enim et praetores, ad exercitum ducendum non iam suppetebat aut felix debebat imperator retinere suum imperium.
Numero provinciarum crescente proconsules ordinarios iuxta magistratus ibi agebant. Lucius Sulla dictator circum annum 80 a.C.n. administrationem provinciarum comparabat: hinc solum proconsules et propraetores post ordinarium magistratum (Romae) provincias accipiebant. Bellis civilibus saepe erant exceptiones, velut prorogatio; sic Caesar erat quinque annos proconsul trium provinciarum (postea etiam quinque annos), cum Gnaeus Pompeius Hispaniam suam provinciam a legatis sinebat administrare.
Circum annum 50 a.C.n., constituebatur inter magistratum et promagistratum esse spatium annorum quinque.
Augusto imperante provinciae dividebantur in imperatoris et senatorias. Cum praefectus esset legatus Augusti pro praetore in provinciis imperatoris, tenebant praefecti provinciarum senatoriarum titulum pronconsul, etsi fuerant praetor et haud consul.
Marigny (Arar et Liger)
Marigny  est commune Francicum 146 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Ferdinandus III (imperator)
Ferdinandus III (vulgo Ferdinand III.; natus Graeciae Germanice Graz die 13 Iulii 1608; obiit Vindobonae die 2 Aprilis 1657) fuit ab anno 1637 usque ad mortem imperator Sacri Romani Imperii. Notus est fautor musicae sacrae; ipse musicae apud Ioannem Valentini studuit.
3073 Kursk
3073 , olim designationibus 1979 SW11 et 1969 VG1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3073 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Teurthéville-Bocage
Teurthéville-Bocage  est commune 600 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Chûn Castle
Chûn Castle est castra collina antiqua comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis.
Gallia Cisalpina
Gallia cisalpina erat ab anno 203 a.C.n. ad 41 a.C.n. provincia imperii Romani, in septemtrionalis parte Italiae hodiernae sita.
Bibliographia
Galia
Maceio
Maceio (Lusitane: Maceió) est urbs Brasiliae Septentrio-Orientalis, caput provinciae Alagoas; ei cognomen Paraíso das águas, scilicet "Paradisus aquarum" datur.
M. Gavius Apicius
Marcus Gavius Apicius, ganeo et coquus, saeculo primo ineunte vixit.
Marcus Gavius Apicius notissimus ganeo Romanus scriptorque fuit antiquissimi libri de arte culinaria, cui nomen "de re coquinaria", qui redactione saeculi 3 vel 4 nobis traditus est. Tempore Tiberii Caesaris vixit. Quem Plinius Maior dicit "ad omne luxus ingenium natum" et "nepotum omnium altissimum gurgitem" fuisse (Nat. Hist. 9,66 & 10,133). Hoc eo manifestum est, quod phoenicopterorum linguarum saporem laudavit (Nat. Hist. 10, 133). Plinius etiam refert Apicium novam methodum invenisse porcos ficis saginandi, ut iecur eorum eximium saporem acciperet (Nat. Hist. 8, 209). Nomen autem "ficati" linguis Romanicis ut "fegato" (Ital.), "higado" (Hisp.), "foie" (Franc.) etc. ad nos pervenit. Seneca quidem in "De consolatione" (X, 9) narrat Apicium vitam veneno finivisse, cum sestertium millies in culinam coniecisset atque superfuturum sibi solummodo sestertium centies computavisset.
Seneca, in Consolatio ad Helviam, X, dixerat: "Scilicet minus beate uiuebat dictator noster qui Samnitium legatos audit cum uilissimum cibum in foco ipse manu sua uersaret—illa qua iam saepe hostem percusserat laureamque in Capitolini Iouis gremio reposuerat—quam Apicius nostra memoria uixit, qui in ea urbe ex qua aliquando philosophi uelut corruptores iuuentutis abire iussi sunt scientiam popinae professus disciplina sua saeculum infecit. Cuius exitum nosse operae pretium est. 9. Cum sestertium milliens in culinam coniecisset, cum tot congiaria principum et ingens Capitolii uectigal singulis comisationibus exsorpsisset, aere alieno oppressus rationes suas tunc primum coactus inspexit: superfuturum sibi sestertium centiens computauit et uelut in ultima fame uicturus si in sestertio centiens uixisset, ueneno uitam finiuit. 10. Quanta luxuria erat cui centiens sestertium egestas fuit! i nunc et puta pecuniae modum ad rem pertinere, non animi. Sestertium centiens aliquis extimuit et quod alii uoto petunt ueneno fugit. Illi uero tam prauae mentis homini ultima potio saluberrima fuit: tunc uenena edebat bibebatque cum inmensis epulis non delectaretur tantum sed gloriaretur, cum uitia sua ostentaret, cum ciuitatem in luxuriam suam conuerteret, cum iuuentutem ad imitationem sui sollicitaret etiam sine malis exemplis per se docilem."
Tessy-sur-Vire
Tessy-sur-Vire  est commune 1468 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Lucia (papilio)
Lucia est genus papilionum familiae Lycaenidarum.
Marcilly-la-Gueurce
Marcilly-la-Gueurce  est commune Francicum 128 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Vatry
Vatry est commune 106 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Vauchamps (Matrona)
Vauchamps est commune 324 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Castle an Dinas
Castle an Dinas est castra collina antiqua comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis. Inde haud longe distant fodinae olim frequentatae.
Gardes-le-Pontaroux
Gardes-le-Pontaroux (Occitanice Garda ) est commune Francicum 268 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Galan (Pyrenaeus Superior)
Galan (Occitanice Galan) est commune Francicum 742 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Reginaldus Maudling
Reginaldus Maudling (Londinii natus die 7 Martii 1917; mortuus die 14 Februarii 1979), litterarum antiquarum studiosus, fuit rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae qui inter alia ab anno 1950 usque ad annum 1979 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit accurate in Parlamento munere populi  Barnet  et Chipping Barnet functus est. A die 13 Iulii 1962 usque ad diem 16 Octobris 1964 Maudling fuit etiam cancellarius scaccarii, id est aerarii minister.
Genac
Genac est commune Francicum 748 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Parachrysops
Parachrysops est genus papilionum familiae Lycaenidarum.
Milliardum
Milliardum (etiam miliardum) nomen numeri 1 000 000 000 = 109 (decem ad nonam potentiam dignatum vel evectum). 1 Milliardum aequale mille Millionibus. Mil(l)iardum sive mil(l)iartum verbum Latinitatis mediaevalis est.
Brétigny-sur-Orge
Brétigny-sur-Orge est commune Francicum 25'214 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Milliardum
Secundum Gulielmum Budé milliartum cum sensu compendiario adhibebatur. Nomen erat numeri 1 000 000 000 000 = 1012 (decem ad duodecimam potentiam dignatum vel evectum). Gulielmus Budé usum milliarti explicare conatur, afferendo, exemplorum causa, aliquas abbreviaturas numericas e veteribus scriptoribus collectas, quibus compendiariam notationis viam explanat. Numeratio Romana sine dubio reiteratis abbreviaturis efficiebatur, non solum in manuscriptis, sed etiam in operis impressis. Mille et centena millia, praeter alia nomina numerica, mente subiiciebantur, cum nomina essent et conventione et usitatione plane firmata.
Milliartum paucis post saeculis significatione relativa definiri incepit, scl. id mille milliones in seipso esse, ex tunc putabatur, cum mathematici, per progressionem systematis Nicolai Chuquet, saeculis XIX et XX currentem, nisi sunt ut ratio numerandi stabilis fieret, modo ut permagni numeri aptius nominari possent. Hodiernis temporibus milliartum, sibi mille milliones esse vellens, denuo Latine redditum est milliardum, ex forma currente apud Francogallicos.
545 Messalina
545 , olim designationibus 1904 OY, 1949 YH, et 1973 YO4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Götz in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Milliardum
Milliardum ergo semper 109 in scalis longis sibi vult. Paene numquam autem huius numeri nomen milliardum in lingua Anglica Americana in usu est et interea rare in sermone Anglico Britannico. Secundum dictionarium Anglicum Oxoniensem vulgo Oxford English Dictionary vocabulum milliardi a verbo Latino post classicum aevum orso, quod est "milliartum", derivatum est.
Matthias (imperator)
Matthias  (natus Vindobonae die 24 Februarii 1557 - ibi obiit die 20 Martii 1619) fuit ab anno 1612 usque ad mortem imperator Sacri Romani Imperii, iam ab anno 1608 rex Hungariae et ab anno 1611 rex Boemiae erat. Sepultus est Vindobonae in ecclesia fratrum minorum Capuccinorum, quam cum uxore sua Anna fundaverat.
Milliardum
Secundum Brennum Regan in Voce Latina 109 anni "aeon" (aeonis, masc.) nominantur.
Tabula
Milliarti, et milliardi positiones, una cum eius definitionibus diversis, necnon cum similibus numeris, infra in tabula demonstrantur. Ecce vero Tabulam confusionis numericae dilucidariam:
Carolus Stephanus
Carolus Stephanus, vulgo Charles Estienne (natus 1504; mortuus 1564) fuit scientiarum anatomicae et botanicae fautor Francicus scriptorque glossariorum necnon librorum manualium. Filius fuit Henrici Stephani typographi, frater autem Francisci et Roberti (qui Thesaurum linguae Latinae divulgaverit). Doctoratum in medicina Lutetiae apud Sorbonam nactus est. Paedagogus meruit poëtae futuri Ioannis Antonii Bayfii. Quo tempore frater Robertus ad Genavam effugit, Carolus officinam typographicam Stephanorum Lutetiae praefuit. Filia Nicola Stephana fuit poëtria.
Ayn Rand
Ayn Rand fuit scriptrix et philosopha Russica-Americana saeculi vicensimi. Nata est in Russia die 2 Februarii 1905 nomine Russico Алиса Зиновьевна Розенбаум (Alisa Zinov'evna Rozenbaum); mortua tamen Novi Eboraci die 6 Martii 1982.
Rand inprimis pro fabulis et mythistoriis eius nota est, demum pro schola philosophica ab ea fundata, nomine Obiectivismo, quae multum contendit de ratione persequenda beataque vita. Rand ubique rationem, liberos mercatus et ius hominis singulis efflictim defendit. Post mortem, eius fautores Institutum Ayn Rand anno 1985 ad Obiectivismum citandum condiderunt. Suum magnum opus a multis opinatur esse mythistoria Atlas Shrugged.
Notiones quidem de oeconomia, civilitate, et iure a Rand conceptae evolutionem politicam Civitatum Foederatarum substantialiter adfecerunt, motum ad capitalismum, qui sero saeculo vicensimo accidit, citantes. Omnes libri eius usque hodie manent populares in Civitatibus Foederatis.
Pueritia et educatio
Ayn Rand nomine Alisa Rosenbaum Petropoli in Russia die 2 Februarii 1905 ad familiam Iudaicam classis mediae nata est. Mater fuit Anna Boris filia Rosenbaum et pater Zenobius Zacharii filius Rosenbaum, chemicus et prosperus conductor pharmaceuticus. Trium sororum, scilicet Alisae, Nataliae, Norae, fuit illa maior natu.
In memoriis suis annis 1960 relatis Ayn Rand agnovit Nicolaum Łosski esse doctorem principalem suum Universitatis Petropolitanae, usque ad diem cum de munere doctoris submotus est a regimine Sovietico. Eo tempore introducta est ad litteras Aristotelis et Platonis, qui evolutio philosophica eius maxime affecerunt. Rand subsequenter Aristotelem multum laudavit, Platonem autem improbavit. Ea quoque operibus Victoris Hugo, Edmundi Rostand, Friderici Schiller, Theodori Dostoevskij et Friderici Nietzsche studuit. Friderici Nietzsche artem, qua heroëm in libro "Sic dixit Zarathustra" depixit, multum admirata est.
Programma trium annorum perficiens, anno 1924 demum diploma universitatis adepta, Publicum Artium Cinematographicarum Institutum iniit ad scripturam scaenariam discendam.
Emigratio et matrimonium
Sero anno 1925, regimen Sovieticum diploma periegeticum Rand dedit ut cognatos suos in Civitatibus Foederatis Americae visat. Viginti unum annos nata, navi mense Februario anno 1926 vecta est ad urbem Novum Eboracum, quae sua futura domus erat. Breviter post cognatos visitandos, se decernit numquam ad Unionem Sovieticam reddere, et potius ad urbem Ruscisilvam ire ad operam impetranadam qua scripta scaenica cinematographicaque scriberet.
Iam cognomen Rand adhibens, ut eius cognominis Cyrillici contractionem, tunc praenomen Ayn etiam adsumit, cuius origo adhuc disputata est. Putata a Richardo Ralston est mutatio Розенбаум ~ Рзнб аум ~ Rand Ayn.
Rand primitus Ruscisilvae molita est, cum operas impares adsumpsit, ad impensas usitatas solvendas. Forte moderatorem cinematographicum Caecilium B. DeMille convenit, qui ei partem additiciam in pellicula King of Kings (sc. Latine "Rex Regium") dedit, et quoque alias operas ubi scripta scaenica recensuit. Ibi laborans, actorem iuvenem Franciscum O'Connor appellatum convenit, qui corde eam tenuit. Franciscus mox eam die 15 Aprilis anno 1929 nupsit, et Rand ei nupta quinquaginta annos mansit, usque cum O'Connor anno 1979 moritur.
Fabulae et scripta scaenaria
Prima prosperitas quam Rand scriptrix habuit fuit anno 1932 cum vendidit ad societatem Universal Studios scriptum scaenicum nomine Red Pawn (sc. Latine "Pedes Ruber"). Iosephus Von Sternberg opinatus est Mariam Magdalenam Dietrich partem heroinae hac in pellicula agere, sed themata Russica tunc non erant populo gratia, et de eo nihil accidit. Tunc anno 1934 sequitur drama iuridicum The Night of January 16th (Latine "Nox Ianuarii Sextusdecimi") quae feliciter habetur in via Broadway Novi Eboraci anno 1935.
Mythistoria autobiographica et fabula dystopica
Prima mythistoria quam Rand scripsit fuit We the Living (Latine "Nos Vivi"), a domu editoria Macmillan anno 1936 edita. Mythistoriae eventús, qui in Russia Communistica accidunt, certamen depinxerunt inter hominem singulum et civitatis regimen. Quia eventús tractant de nonnullis veris eventibus vitae Ayn Rand, mythistoria interdum dicitur quasi autobiographica.
Regimen Italicum Beniti Mussolini, quamquam eo obstat, mythistoria in Italia anno 1942 conversa est in pelliculam duarum partium, primam nomine Noi Vivi, alteram Addio Kira. Actrix Alida Valli partem Kirae Argounova egit, actor Fosco Giachetti partem Andrei Taganov, et Rossano Brazzi partem Leonis Kovalensky.
Anno 1938 fabula Anthem ('Motetus') in Regno Britanniarum edita est, quae post septem annos etiam edita est in Civitatibus Foederatis. Fabula mundum futurum depingit dystopicum, ubi collectivismus triumphans vel et verbum "ego" a lingua et memoria omnino abdidit. Haec fabula saepe comparatur cum mythistoriis Nos Eugenii Zamyatin (1921) et 1984 Georgii Orwell (anno 1949).
Prima mythistoria favorabilis
Notitia autem lata Rand prima adepta est, solum cum mythistoriam romanticam philosophicamque The Fountainhead ('Fons'), iam adhuc quam septem annos scribebat, anno 1943 in lucem tulit.
Mythistoria circum protagonistam Howardum Roark, architectum destrictum, dirigitur. Roark in mythistoria contra homines secundarios (Anglice second-handers appellatos) fortiter certat ad sinceritatem sui artis conservandam. Secundum Rand, homines primi (Anglice first-handers) instar Roark, quosque Rand et appellat veros egoistas, sunt qui fortunas quaerunt per creativitatem personalem, cogitationes independentes, et laborem proprium. Secundarii autem sunt qui potestatem fortunasque suas quaerunt per ambitionem socialem et machinationes contra alios, nec re vera per meritum proprium.
Mythistoria detrectata est a duodecim domibus editoriis antequam Societas Bobbs-Merill eam imprimere suscepit. Hoc accidit cum Archibaldus Ogden, collegii editorialis socius, minatus est a munere suo decedere, nisi liber imprimatur. The Fountainhead postremo editus magna receptione bonam fortunam ei meruit, quod adhuc sex miliones exemplarum venditi sunt, et hodie centum millia exemplarum quoque in anno vendi constat.
Vita politica
Annos 1940 Rand rebus politicis studebat, gratis cum marito suo laborans, ut Wendell Wilkie praeses Civitatum Foederatarum creetur. Post pelliculas nuntias Wilkie adhortantes fori Unioni, Novi Eboraci exhibitas, Rand tunc primum oratoris munere functa est, innimicas audientiae quaestiones saepe respondens, quid eam maxime placuit.
Anno 1947 dum Civitates Foederatae Secundum Terrorem Rubrum patiuntur, Rand testimonium Camerae Repraesentatum dedit. In testimonio Rand consuetudinem suam apud Unionem Sovieticam cum depictione vitae Russicae monstrata in pellicula Song of Russia (sc. Cantus Russiae) comparavit. Rand arguit pelliculam falsitates de Unionis Sovieticae statu oeconomico depinxisse, populi vitam meliorem latioremque quam actualem mostrans. Demagis censuit, etsi foedus momentarium cum Unione Sovietica necesse esset ad Germaniam Nazisticam vincendam, tamen argumentum ad populum pro hoc foedere numquam illas falsitates depingere debuisse.
Multá tali ré factá Rand mox multis hominibus favit, qui liberi mercatús capitalismo studerint. Diurnarius Henricus Hazlitt quidem, qui laborabat apud The New York Times et uxor sua fuerunt amici Randii vel ante prosperitatem libri eius The Fountainhead. Fuit Hazlitt qui annis 1940 eam ad oeconomum Ludovicum von Mises introducit, qui tunc scholae oeconomicae Austriacae tantum studiebat. Ambo homines Randium multum admirati sunt, et Rand invicem, quamquam ab eorum philosophiis tanto discrepabat, opera amborum hominum valenter usque a morte adprobavit.
Amicitia autem maximi momenti huius temporis fuit cum Isabella Paterson, scriptice libertariana, quae librum The God of the Machine (sc. "Deus Machinae") scripsit. Duae quidem feminae longas controversias de civilitate, politica et historia inter se saepissime habuerunt, sed Rand amicitiam desivit postquam in convivio Ruscisilvae quodam Isabella verba quaedam dixit quae sensum Rand obfenderunt. Quantum opera Paterson opera Rand influerunt est incertum, sed biographus Stephanus Cox credidit longum cursum libri The God of the Machine propter commendationes quas Rand egit.
Magnum opus
Magnum opus Randianum, ultimumque commenticiae opus eius, fuit mythistoria Atlas Shrugged (sc. Latine "Atlas mundum effundit"), quae mille centum paginarum composita anno 1957 edita est. Venditio eius hodie ducenta milia exemplarum quoque in anno excedit. Hoc opus finem vitae eius sicut scriptrix commenticiae designat; postea vitam sicut philosopham popularem adsecuta est.
Mythistoria multa elementa mysterii et rerumque futurarum continet, habuitque longissimam orationem a duce John Galt locutam, philosophiam Obiectivisticam mundo ostendentem, citantemque.
Heros ille John Galt (sc. Latine Ioannes Gualterius) descripsit hoc operistitium "motrum mundi sistere" submovendo a mundo illas "mentes" quae Rand censuit maximum contribuere ad productivitatem creativitatemque nationalem. Operistitió protagonistae conati sunt demonstrare oeconomiam corruendam societatemque disruendam esse nisi labores hominum rationalium industrialiumque habeantur. Hoc agendo, Rand suam notionem effectionis humanae monstrat.
Philosopha
Libro Atlas Shrugged confecto Rand philosophiam Obiectivisticam exponere adusque assecuta est, sex libros scribens, schola philosophica fundans, et multa colloquia et televisifica et acroatica dans.
Rand semper cupide habuit capitalismum liberum esse necessarium ad beatam vitam humanam et progressum humanum attingendum. Quamobrem ea in CFA hodie maxime nota est pro defensione capitalismi. Obiectivismus autem plus exponit de epistomologia et ethica quam de politica.
Olim relatores Ayn Randium rogaverunt suam philosophiam describere. Ea summarium de conclusionibus Obiectivistis eo quod sequitur simile dat:
Rand ipsa anno 1976 dixit suas maximi momenti effectiones philosophias fuisse suam theoriam conceptionum, suam ethicam, et suam reppertionem in civilitate quod malus—omnes iurum violationes—in vi initiando constat.
Schola Obiectivistica
Anno 1951 Rand ab Angelopoli ad urbem ei tam caram Novum Eboracum, migravit, ubi primum insulam 36 ad orientem viae 36 habitavit, tunc ab anno 1965 usque ad mortem anno 1982 insulam 120 ad orientem viae 34.
Novi Eboraci sodalicium philosophicum (iocose nominatum Collectivum) formavit, inter cuius membra numerabantur oeconomicus Alanus Greenspan, psychologus Nathaniel Branden et uxor eius Barbara, et philosophus Leonardus Peikoff—omnes fautores qui librum The Fountainhead corde habuerunt. Collectivum primum ut coetus amicorum parvi momenti coepit, qui exeunti quaque hebdomade aedibus Randii congrediuntur ad philosophiam disputandam; postea Collectivum partem maiorem habuit, cum manuscriptum libri Atlas Shrugged legerunt, lustraverunt, analyzaveruntque, et philosophiam Randii citaverunt per institutum quod Nathaniel Branden statuit ad propositum nomine Nathanielis Branden Institutum (NBI). Sodales colloquia acroamatica trans Civitates Foederatas dederunt et multas symbolas scripserunt in evulgationibus Randii appellatis The Objectivist Newsletter (sc. Latine "Novae Res Obiectivisticae") et The Objectivist (sc. "Ille Obiectivisticus").
His annis Rand et Branden, tanto affectu, coniugibus suis consentibus, quidem amatores facti sunt. Anno autem 1968, Collectivum et Institutum NBI abrupte fracta sunt, et desiverunt, postquam Rand invenit Branden eam decipere, fingendo philosophiam assentiri lucri causa et eam mentiendo de consuetudine cum alia femina Patricia Scott. Quamobrem usque hodie et Nathaniel et Barbara Branden manent personae non gratae apud fautores Obiectivismi qui Institutum Ayn Rand subsequenter fundaverunt. Liber autem The Psychology of Self-Esteem (sc. "Psychologia de sui aestimatione") anno 1969 editus, a Branden scriptus, qui multas notiones novas praebuit de parte quae sui aestimatio in vita humana habuit, multa principia Obiectivista revocat.
Receptio ab hominibus academicis intellectualibusque
In libro The Fountainhead Rand descripsit quo modo genius architectus Howardus Roark resistentiam convenit magnam ab hominibus intellectualibus conventionalibus. Nonnumquam vita artificium simulat.
Mythistoriae Randii, cum primum editae sunt, ab existimatoribus decachinnatae sunt, ut perlongae et melodramaticae. In diario National Review, auctor conservatoris Whittaker Chambers librum Atlas Shrugged vocavit sophomoricum et excordem et scripsit quod illam mythistoriam appellari possumus solum si hunc terminum deaestimamus. Noam Chomsky quidem dixit de Randio: Eam fuisse inter pessimos homines historiae intellectualis modernae.
Nonnulli philosophi academici Randium exprobant propter analysís infectas et malum materiae philosophicae intellectum. Emphatica capitalismi defensio eius—ubi egoismum ut virtutem defendit—effecit ut Rand factae esset homo infamis, quae inter intellectus cotidianos numerari non potest. Plurimi quidem philosphiarum continentalium fautores eius sui curae concelebrationem exprobant, qua propter pauca opera sua eis intersunt.
Christophorus Mattheus Sciabarra has criticas Randii disputat, dicens quod Laevi instincti sunt ab eius politica anti-communista pro-capitalistaque, dextri autem ab eius atheismo et libertarianismo civili.
Libri Randii certe ob verba eius lectorum plerumque diffusi sunt. Anno 1991, cum Biblioteca Congressus et Libri Mensis Collegium rogaverunt qualem esse valentiorem librum in vita respondentis, liber Atlas Shrugged fuit populo gratissimus, secundus post Biblia Sacra. Demoscopia a societate Freestar Media/Zogby anno 2007 facta invenit circum octo centesimae adultorum Amercanorum librum Atlas Shrugged legerunt.
Opera optima sua
Inter maxima opera eius hodie habentur liber The Virtue of Selfishness ('De Virtute Egoismi'), qui anno 1964 editus ostendit doctrinam eius ethicam, et liber Capitalism: The Unknown Ideal (sc. "Capitalismus: Summum Ignotum"), qui anno 1966 editus principia Obiectivistica de civilitate et oeconomia praebuit. Hi libri incluserunt symbolas scriptas a Nathanieli Branden, Alano Greenspan, et Roberto Hessen. Ab anno 1967, Rand continue principia epistemologica Obiectivista excogitabat, quae ex anno 1968 in The Objectivist evulgavit, et tandem anno 1979 in libro Introduction to Objectivist Epistemology (sc. "Prooemium De Epistemologia Obiectivista") edidit.
Morbus et mors
Ab anno 1960 usque ad annum 1980, Rand continue suam philosophiam excoluit et citavit per opera didactica et colloquia acroamatica in praeclaris universitatibus, inter quas numerantur Universitas Yalensis, Universitas Columbiae, et Universitas Michiganensis.
Inter ultima conamina eius fuit pelliculam televisificam de Atlas Shrugged citandam. Etiam conata est scribere novam mythistoriam, sed tantum in hoc non progressa est.
Rand infarctús cardiaci mortua est, annos postquam cancrum pugnavit, die 6 Martii 1982 in aedibus suis trigesima quarta via Novi Eboraci. Cum Valhallae in Novo Eboraco in cementario Kensico humata est, fautores eius poema "If-" a Rudyard Kipling scriptum et a Davide Kelley lectum audiverunt, signo dollarii sex pedibus altitudine prae arcam eius posito.
Legatum eius
Notiones quidem de oeconomia, civilitate, et iure a Rand conceptae evolutionem politicam Civitatum Foederatarum substantialiter adfecerunt. Rand exempli gratia vitas tetigit oeconomici Alani Greenspan psychologique Nathanielis Branden. Ea etiam partem notam habuit in revolutione ad capitalismum quae sero in saeculo vicensimo accidit.
Vita Randii usque hodie in Civitatibus Foederatis concelebratur. Exempli causa, ex die 22 Aprilis 1999 imago Randii in pittacio cursuali Americano apparuit. Anno 1997 pellicula documentaria de vita Randii, nomine Ayn Rand: A Sense of Life, pro Praemio Academico ob Optimam Pelliculam Documentariam, nominata est. Etiam anno 1999 pellicula libera de vita sua nomine The Passion of Ayn Rand facta est, ubi Helen Mirren partem Ayn Randium egit, et Petrus Fonda eius maritum. Pellicula eventus in libro Barbarae Branden datos sequitur. Ob actionem, Mirren Praemio Emmy laureata est, et Fonda Praemio Orbis Auri.
Diurnarii Americani, vel qui tamen philosophiam Obiectivisticam recusant, sicut Rush Limbaugh, Ioannes Hannity, Michelle Malkin, et Stephanus Colbert, interdum verba Randiana in transmissionibus radiophonicis programmatibusque televisificis suis adhibent.
In testamento suo, Rand heredem praedii sui nominavit Leonardum Peikoff, cuius opera ea antidea agnovit esse optimam expositionem suae philosophiae.
Tertio anno post mortem eius, anno 1985 Peikoff Institutum Ayn Rand instituit in California ad Obiectivismum citandum. Institutum continet in se multos sedes ad quasdam functiones dicatas:
Etiam factio Libertariana et Societas Atlas habentur, quae aliqua principia Obiectivista comprobant, sed non omnia. Ambae ab Atlas Shrugged inspirantur, sed a motu obiectivistico divisae sunt, ob differentias philosophicas, quae Ayn Rand et Peikoff putaverunt magnas.
Dux Societatis Atlantidis David Kelley contendit Obiectivismum omnes philosohias complecti quae "fundamentalia Obiectivismi principia" comprobant, alia recusantes. Peikoff autem et alii fautores Instituti Ayn Rand contendunt Obiectivismum esse solam illam philosophiam, quae omnia philosophica Obiectivismi principia comprobat. Peikoff quamobrem librum suum de Obiectivismo anno 1991 editum appellavit: Objectivism: The Philosophy of Ayn Rand ('Obiectivismus: Philosophia Ayn Randii').
Vicipaedia ipsa potest haberi propositum obiectivisticum, nam Iacobus Wales et Laurentius Sanger, conditores vicipaediani, se obiectivistas intente appellant.
Montégut-en-Couserans
Montégut-en-Couserans  (Occitanice Montagut de Coserans) est commune Francicum 69 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Le Teilleul
Le Teilleul  est commune 1306 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Sant Miquel de Fluvià
Sant Miquel de Fluvià (Hispanice: San Miguel de Fluviá) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 764 incolarum sunt.
Praedium rusticum
Praedium rusticum est opus de re rustica anno 1554 Latine a Carolo Stephano medico et botanista divulgatum. Idem opus Francogallice versus est, titulo L'agriculture et maison rustique, necnon Anglice, titulo Maison rustique or The Countrie Farme. E verbis harum varsionum praefixis Maison rustique derivantur varii tituli operum tardiorum e.g. Maison rustique des dames a Cora Millet-Robinet anno 1845 divulgati.
Vassimont-et-Chapelaine
Vassimont-et-Chapelaine est commune 69 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Garat (Carantonus)
Garat est commune Francicum 1'904 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
17 Iulii
17 Iulii dies 198ª anni est (199ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 167 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem sedecimum Kalendas Augustas, quod ''a.d. XVI Kal. Aug.'' abbreviatur.