cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingua Arpitanica
Adhibita est in Francia, Italia et Helvetia in regionibus Sabaudia, Valle Augustana, Pedemontio, Apulia, Libero Comitatu, Iura, Pago Valdensi.
Andreas Dalby
Andreas Dalby, vulgo Andrew, Liverpoli anno 1947 natus, est linguista, interpres, historicus Anglicus qui de re cibaria scribit.
Vita academica
Dalby studia classica secutus est apud Universitatem Cantabrigiensem, de arte bibliothecaria apud Collegium Universitatis Londiniense, et de Historia antiqua apud Collegium Birkbeckense.
Quindecim annos operabatur Dalby apud Bibliothecam Universitariam Cantabrigiensem et praecipue a libris Orientalibus. Annis 1982-3 cum Sao Saimong ad ordinandam Collectionem Scottianam manuscriptorum et librorum Birmania, Aureaque Chersoneso oriundorum collaboravit. Postea brevem Vitam Col. I. G. Scott scripsit, amanuensis, exploratoris, collectionis conditoris.
Scripta glottologica
Dalby Universitate Cantabrigiensi nullos libros scripsit, sed complures de rebus glottologicis ad bibliothecam collectionesque pertinentibus commentationes. Postea Londinii operatus est, bibliothecam primum Collegii Regentis, condens, dein Collegii Goodenough instaurans. Factus est etiam Bibliothecarius H.C. Instituti Linguistarum (The Chartered Institute of Linguists) in cuius ephemeride commentationes seriales sub rubrico "'Notes in the Margin'" ("Notae Marginales") scribere solet. Anno 1998 divulgavit Dictionary of Languages (Lexicon Linguarum), anno 2002 Language in Danger (Lingua Periclitata) de exstinctione linguarum et futura unilinguia quae fortase imminent.
Scripta alimentaria
Eo tempore de historia alimentorum disserebat, et commentationes nonnullas pro periodico Petits Propos Culinaires (Adnotatiunculae Culinares) quam condidit diuque recensuit Alanus Davidson; paulo post auxilio erat eodem Davidson scribenti The Oxford Companion to Food (Comes Oxoniensis Ciborum erat. Primus liber de historia cibaria a Dalby edita erat Siren Feasts (Sireniae Epulae), qui anno 1995 prolatus Praemio Runcimaniano decoratus est. Simul collaborabat cum Sarula Grainger in librum nomine The Classical Cookbook (Liber Coquinarius Classicus), qui primus praecepta antiqua sed non Apiciana redegit.
Dangerous Tastes (De Gustibus Periculosis), de historia aromatum scriptus, "Librum Anni" 2001 socii intitulaverunt Societatis Scriptorum de Re Cibaria, ex cuius libri lucubrationibus provenit commentatio prima Dalbiana in periodico nomine Gastronomica edita, in qua Gundisalvi Pizarri calamitosam expeditionem "Cinnamomi Terram" in Aequatoria orientali petentem exposuit, et quomodo fabellam eam exorta sit, quae species arborum famam genuerit investigavit.
Food in the Ancient World from A to Z est lexicon de alimentis conviviisque Graecorum et Romanorum cum indicibus nominum alimentorum Graeco, Latino classico, Latino zoologorum botanistarumque.
Opera recentia
Anno 2006, suadente Iustino Mansfield, Dalby incepit commentationes scribere apud Vicipaediam Latinam. Nuperrime librum Rediscovering Homer (De Homero Reperiendo) protulit, quem genuerunt duae commentationes academicae annorum nonagesimorum, quibus arguit Iliadem et Odysseam eiusdem mundo pertinuere ac poësis lyrica graeca antiquior, generis autem esse humilioris. His sententiis reversus, poëtam ignotum describit qui, multis annis post Homerum, denique scriptas reddidit Iliadem et Odysseam. Proponit, dicaciter, secundum studia poëtae, et quomodo poësis oralis alibi rescripta est, fieri posse ut poëtria potius fuerit: "it is possible, and even probable, that this poet was a woman" ("Fieri quidem potest, immo verisimile est, poëtam fuisse mulierem.")
Saint-Georges-du-Bois (Cenomannica et Liger)
Saint-Georges-du-Bois  est commune Francicum 417 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Currus
Nexus externi
sub verbo
Bernardus
Bernardus est praenomen masculinum. E Germanico Bernhard qui est fortis ("hart") [tamquam] ursus ("ber").
1652
1652 = MDCLII
Ars dictaminis
Ars dictaminis fuit mediaevalis artis compositionis in prosa descriptio, et disertius scripturae epistolarum, tunc dictamina appellatarum. Haec notio cum arte dictandi penitus coniungitur, quae de compositione instrumentorum praeter epistolas tractabat. Homines crediderunt se has scripturas Latine componere debere, secundum exemplaria bene expolita. Ars compositionis ergo genus videbatur artis rhetoricae.
Poposcit ars dictaminis in epistolis commercii quendam formulam nominis (e.g., "Optime magister"), salutationem ("Bene salutem tibi do"), notificationem ("Ut scias"), expositionem ("lanam in navem impositam esse"), dispositionem ("et pecuniam desidero"), et valedictionem ("Dominus sit tecum"). Clerici scribaeque epistolas secundum eas regulas scribere solebant.
Inter homines magni momenti in evolutione epistolarum Latine scriptarum et instrumentorum compositorum sunt Albericus Cassinensis, Adalbertus Samaritanus eius criticus (Praecepta Dictaminum, circa 1120), et Laurentius Aquilegianus.
Dominicus Grieve
Dominicus Grieve, vulgo plene Dominic Charles Robert Grieve (Londinii in regione urbana Lambeth natus die 24 Maii 1956), causidicus, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae. Alumnus est Lycei Francici Londiniensis et Collegii Magdalenae apud Oxonienses. A die 1 Maii 1997 legatus fuit Parlamento Britannico usque in annum 2019.
Le Mesnil-sur-Bulles
Le Mesnil-sur-Bulles est commune Francicum 235 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Hermannus Fridericus Teichmeyer
Hermannus Fridericus Teichmeyer (natus in Hann Münden die 30 Aprilis 1685 - mortuus est Ienae die 5 Februarii 1746) fuit physicus, botanista et medicus Germanicus et pater medicinae legalis et professor Universitatis Ienensis. Teichmeyer Alberti de Haller socer erat.
Le Nouvion-en-Thiérache
Le Nouvion-en-Thiérache est commune Francicum 2'804 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Bob Hope
Bob Hope (natus Leslie Townes Hope 29 Maii 1903 Londinii, mortuus 27 Iulii 2003 Angelopoli in urbe Californiae) fuit comicus, actor, saltator, scriptor, athleta Americanus, qui in plus 70 pelliculis et quattuordecim libros composuit. Hospitem egit etiam quattuordecim solemnitatum Praemiorum Academiae. Mortem obiit anno 2003 duos menses postquam 100 annos complevit. Coniux sua, Dolores Hope, etiam vitam notabilis longitudinis egit, nam 102 annos nata mortem obiit. Bob et Dolores in matrimonio 69 annos una vixerunt.
Ialta
Ialta (Russice, Tatarice Taurice et Ucrainice Ялта) est urbs in litore meridionali Crimaeae (cuius adiunctio ad Russiam, anno 2014 perfecta, non recognita est ab Ucraina, Crimaeam adhoc sibi postulanti). Plus 79 milia incolarum (anno 2017) habet. Locus curationis notus et portus valens ad Pontum Euxinum est.
Hendecourt-lès-Cagnicourt
Hendecourt-lès-Cagnicourt est commune Francicum 329 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Chasseguey
Chasseguey  est commune 75 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
On the Waterfront
On the Waterfront est pellicula dramatica anno 1954 a Elia Kazan edita. In hac pellicula agunt hi clari histriones:
Noroy-sur-Ourcq
Noroy-sur-Ourcq est commune Francicum 152 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Ludovicus Bourgeois
Ludovicus Bourgeois (natus Lutetiae circa annum 1510; ibidem mortuus est post annum 1561) fuit compositor Francicus qui ad creationem Psalterii Genevani operam dedit.
Saint-Georges-des-Sept-Voies
Saint-Georges-des-Sept-Voies  est commune Francicum 694 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
1917 Cuyo
1917 , olim designatione 1968 AA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Amoris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Ulrico Cesco et A. G. Samuel in Complexu Astronomico El Leoncito versatis repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1917 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Stratum conexionis datorum
Stratum conexionis datorum est protocollum constitutum datandis communicandis sicut pars septimae stratae systema-OSI exemplaris retis computatri, quod ipse stratum conexionis datorum definitur stratum 2. Stratum suppedit pactos ut datam transferat inter machinas retium et procurat transferandis compaginibus datandis inter artificia in eodem area locale rete LAN. Compages datorum conexium sicut appellatur iste elementum compagis datorum, non transeunt fines loci retis et praebet moderationem fluentiae et agnitionem et errorium notificationem certiores facit. Stratum ipsum graviter adhibetur ab Ethernet.
King K. Rool
King K. Rool (scilicet "Rex K. Rector") est persona ficticia et primus antagonista in serie ludorum electronicorum Donkey Kong, ubi malus Grex Kremling (Anglice Kremling Krew) ducit. Ipse et Grex Kremling Familiam Kong persaepe obturbant, quia eorum copia musarum furari, sive membra familiae subducere conantur. King K. Rool habet altera agnomina: Kaptain K. Rool, Baron K. Roolenstein, et King Krusha K. Rool.
Nexus externi
Figuren aus den Donkey-Kong-Spielen List of Donkey Kong characters Personnages de Donkey Kong Personaggi di Donkey Kong Lista över rollfigurer i Donkey Kong-serien
Iulia Kirkbride
Iulia Kirkbride (nata Halifacii Comitatus Eboracensis Occidentalis 5 Iunii 1960) est factionis Conservativae legata apud Parlamentum Britannicum pro Bromsgrovia, munere a die 1 Maii 1997 fungens.
El Rosario
El Rosario est urbs Hispanica, in communitatis Autonomae Canariarum insula Nivaria et provincia eiusdem nominis sita, cui anno 2011 17383 incolarum sunt.
Nexus externi
El Rosario
Pholadomyoida
Pholadomyoida sunt ordo marinorum molluscorum bivalvium, membrum unicum subclassis Anomalosdesmatorum.
Descriptio
Testae et musculi qui eas claudunt sunt magnitudinis aequalis, et margines iuxta valvia sunt crassi. Margines amiculorum coniunguntur, et solum est unus aut nullus dens valvis.
Furnulus undarum brevium
Furnulus undarum brevium sive microfurnus est machina ad cibos coquendum. Est authepsa fabricata operans unda micrometrica radiationis electromagneticae in cibos penetrante. Calor generascit particulis cibis micandis plene coquendis brevi tempore.
Gerardus de Nerval
Gerardus de Nerval (natus Gérard Labrunie Lutetiae die 22 Maii 1808; ibidem mortuus die 26 Ianuarii 1855) fuit scriptor et poëta Francicus more romantismo. Inter amicos suos erant Theophilus Gautier et Victor Hugo.
Perceleber est ut poeta auctor sonettorum et farraginis carminum Filiae ignis anno 1854 editorum. Inter quae opera notissima sunt carmen de Exherede (vere El desdicahdo et anrratinucula cui titulus Sylvia (francice Sylvie) .Etiam Faust in linguam Francogallicam interpretavit.
Operae Geradi de Nerval inlfuentiam litteris Marcelli Proust et surrealismi.
Onychogalea lunata
Onychogalea lunata (binomen a Gould inventum anno 1841), (Anglice: crescent nail-tail wallaby) est animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Christophorus Willibaldus Gluck
Christophorus Willibaldus Gluck (natus Berching-Erasbach die 2 Iulii 1714, mortuus Vindobonae die 15 Novembris 1787) fuit compositor Germanus, praecipue musicae operaticae. Sepultus est Vindobonae in Coemeterio centrali, quod dicitur.
Helfaut
Helfaut est commune Francicum 1'735 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Christophorus Willibaldus Gluck
Vita
Filius saltuarii Alexandri Gluck mox in Bohemiam venit ubi Pragae ampla violina canere edidicit. Anno 1736 autem Vindobonam se contulit ubi princeps Melzi quidam ingenium eius agnoscens eum Mediolanum misit in scholam Ioannis Baptistae Sammartini (usque annum 1740). Gluck porro in Italia versans ex anno 1742 (»Artaserse«, Mediolani) velut melodramatum compositor in modo Italico feliciter incessit ut anno 1745 Londonium vocaretur ad res musicae Italicae in Anglia revivificandas: quoniam ibi Georgius Fridericus Handelius nihil nisi oratoria componere solitus erat. Successus musicorum Londinii confectorum sive recalefactorum infelix in Christophoro Willibaldo Gluck meditationem profundam excitavit. Insuper Ioannes Philippus Rameau et Handelius eum inspirabant, ut denique Gluck ipse summus reformator musicae fieri posset.
Londinio anno 1746 Hamburgum profectus annis inter 1747 et 1748 concentus magister gregis melodramatici circa Petrum Mingotti congregati fuit Dresdae, Pragae, Hamburgi et Hafniae apparens. Anno 1748 Vindobonam commigravit; musico »Semiramide« praesentato (1748) annis inter 1754 et 1764 ad theatrum operaticum capellae aulicae magister erat, quo tempore Singspiel generis Francici in Austriam venit. Ipse composuit multa talia secundum morem modernum (poesim suam dederunt e.g. Carolus Simon Favart, Ludovicus Anseaume, Michael Ioannis Sedaine, Petrus Renatus Lemonnier) sub titulis »Les amours champêtres«, »Le Chinois polien France«, »Le déguisant pastoral«, »La fausse esclave«, »L'ivrogne corrigé«, »Le Cadi dupé«. Dubium non est quin reditus ad naturalem musicam schemata rigida Italica abolirent. Vindobonensibus laborare continuabat et anno 1749 Hafniensibus, anno 1750 Pragensibus, anno 1752 Neapolitanis, anno 1756 Romanis melica dramata secundum morem antiquum donavit. Gluck, cum poetam Rainerium de' Calzabigi convenisset, reformator maximus in musicis factus est. Praesertim in musicis verbis Calzabigi ornatis: »Orfeo ed Euridice« (Vindobonae 1762), »Alceste« (Vindobonae 1767)et »Paris ed Elena« (Vindobonae 1770). Constat alias res in orbitis pristinis porro cucurrisse. Reformationes Gluckianae reactio fortis de argumento poetico esse videtur, momento musicali nimio postposito.
Itaque Gluck et Calsabigi ideas pristinorum musicographorum in melicis (Iacobi Peri, Claudii Monteverdi) redetegerunt et pathos tragoediarum antiquarum magnum (»Orpheus«, »Alceste«) recyclarunt. Altero a latere opera buffa ipsa iam operarum Italicarum pompam artificialem reiciens melodias simpliciores populares fovebat. Incepta ista moderna neque in Germania neque in Italia magni aestimabantur et critici ut Nicolaus Forkel (Gottingae) sive Ioannes Fridericus Agricola (Berolini) eum acriter attingebat quamvis Fridericus Amadeus Klopstock, Ioannes Gottfriedus Herder et Christophorus Martinus Wieland enthei nova Gluckiana laudarunt. Homo alter nova musica inflammatus fuit legatus Franciscus Ludovicus Gand Le Blanc du Roullet qui intellexit, Christophorum Willibaldum Gluck melodramati Francico novum incrementum daturum esse. Roullet argumentum antiquum sibi elegit i.d. »Iphigeniae in Aulide«, quod secundum tragoediam Ioannis Racie pro Gluck adaptabat. Item Theatro operatico magno Parisiensi persuasit ut istam rem sibi arriperent. Anno 1773 Gluck Lutetiam omnium rerum parandarum caussa petivit ubi die 19 Aprilis 1774 opus primo productum est: statim spectatores in partes duas divis sunt in piccinistas (fautores Italicorum, secundum Nicolaum Piccinni Lutetiae laborantem) et alios.
Cum insuper »Orfeo« et »Alceste« in tractatione Francica necnon (Versaliis anno 1775) opuscula »L'arbre enchanté« et »Cythère assiégée« monstrata esset, Gluck Vindobonam rediit. Ibi musicam exaravit ut tranquillus textum Philippi Quinault de »Armide« (anni 1686 pro Ioanne Baptista Lully) novis melodiis ornaret. Laborem in opere »Roland« interrupit et lucubrationes omnes exussit cum notum esset Nicolao Piccini laborem mandatum esse. Gluck anno 1777 Lutetiam reversus opus suum »Armide« die 25 Septembri praesentavit, cui eventus autem non ita bonus fuit. Anno 1778 Piccini quidem cum »Roland« triumphum deportavit antequam die 18 Maii 1779 a Gluck adversario in aeternum viceretur. Eius ultimum melicum drama fuit »Echo et Narcisse« (cum textu Ludovici Theodori de Tschudi). Anno 1780 Vindobonam revenit plumam depositurus.
Praeter melodramata XLVI exaravit ballationem »Don Juan« (1761), liturgicum opus »De profundis« pro choro et symphonia, psalmum octavum choro instrumentis absoluto, cantus VII Klopstockii clavicinibus comitantibus, oratorum »Das Jüngste Gericht« (quod finivit Antonius Salieri) et symphonias VI.
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 8. Lipsiae 1907, p. 49-51 (hic in interreti)
Moltenum
Moltenum  (Italiane: Molteno) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 550 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Moltenenses appellantur.
Solifugae
Solifugae sunt ordo animalium classis Arachnidorum, qui plus mille species in 153 generibus contentas comprehendit. Solifugae propria et aranearum et scorpionum habere videntur, sed re vera sunt scorpionibus propinquiores. Corpus solifugae, sicut corpus araneae, duo tagmata habet: opisthosoma (abdomen) post prosoma (in modum capitis et thoracis coniunctorum). In parte anteriore prosomatis sunt duae chelicerae, quae in plurimis speciebus sunt insigniter magnae. Chelicerae sunt maxillarum instar et in multis speciebus ad stridulationem adhibentur. Solifugae scorpionibus eo dissimiles sunt, quod tertium tagma, hoc est caudam, non habent. Plurimae solifugae regiones siccas habitant et arthropoda terricolas aliaque parva animalia edunt. Maximae species ad longitudinem quindecim centimetrorum, cruribus inclusis, crescere possunt.
Florimont
Florimont est commune Francicum 448 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Monticellus (Provincia Leucensis)
Monticellus (alia nomina: Montexellum , Monticellus Brigantinus) (Italiane: Monticello Brianza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 200 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Monticellenses appellantur.
Heraclitus (nomen)
Heraclitus (Graece Ἡράκλειτος) nomen est Graecum. Hi sunt: necnon alii plures.
Escimaeus
thumb|Mulier Escimaea circiter anno [[1907]] Escimaei sive Esquimenses sunt gentes indigetes Circulum Arcticum ab Siberia orientali usque ad Alascam, Canadam, Groenlandiam habitantes. Duae gentes principales sunt Yupik et Inupiat sive Inuit. Escimaei linguas Escimaicas loquuntur, ex quibus numero locutorum (fere 47 000) maxima est Lingua Groenlandica.
8751 Nigricollis
8751 , olim designationibus 2594 P-L et 1979 OE1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8751 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Chapelle-Urée
La Chapelle-Urée  est commune 128 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Iacobus Andreae
Iacobus Andreae etiam Faber Fabricius (natus in Waiblingen die 25 Martii 1528; mortuus est Tubingae die 7 Ianuarii 1590) fuit theologus Lutheranus Germanicus. Formulam concordiae cum Nicolao Selneccero, Andrea Musculo, Martino Chemnitio, Georgio Lysthenio et Davide Chytraeo composuit. Ioannis Valentini Andreae avus fuit.
Daniel Șova
Daniel Coman (Dacoromanice Dan-Coman) Șova (natus die 9 Aprilis 1973 Bucarestae) causidicus atque vir publicus Dacoromanicus est.
Santa Cruz de La Palma
Santa Cruz de La Palma est urbs Hispanica, in communitatis Autonomae Canariarum insula Palmaria et in provincia Nivariensi sita, cui anno 2011 16924 incolarum sunt.
Daniel Șova
Munus
Daniel Șova ad annum 1995 apud Universitatem Bucarestensem iurisprudentiae studebat et deinde causidicus operam dedit.
Cursus honorum
Daniel Șova, qui sodalis est factionis PSD, ab anno 2008 senator Romaniae est. A die 6 Augusti minister delegatus ad relationes cum parlamento curandum in consilio ministrorum Victore Ponta nominatus est. Paulo post, quod dixisset, nullus Iudaicos inter Bellum mundanum secundum esse interfecti in Romania, et in patria et in alienis civitatibus valde cituperatus est. Die 20 Decembris 2012 minister sine munere factus et die 5 Martii 2014 a praeside ministrorum Romaniae novus administer vecturae nominatus est. Die 26 Iunii 2014 a magistratu ministri se recessit. Die 3 Decembris 2015 senatus, postquam Șova corruptionis accusatus est, eius immunitatem sustulit. Eodem die Șova pro tempore incarceratus est. Die 20 Iunii 2018 ad tres annos carceris damnatus est.
11 Iunii
11 Iunii dies 162ª anni est (163ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 203 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem tertium Idus Iunias, quae a.d. III Id. Iunias abbreviatur.
Felon (Ager Belfortii)
Felon est commune Francicum 248 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Beresova
Beresova (Russice Берёзово, tr. Berëzovo; olim Берёзов, tr. Berëzov) est colonia urbana in districtu autonomo Chanty-Mansiensi – Iugra Foederationis Russicae, plus quam septem milia incolarum habens, anno 1593 ut arx condita, dein urbs ad annum 1926. In Imperio Russico, Beresova erat locus exsilii; inter homines ibi deportatos notus est Alexander Menšikov.
thumb|left|Pons ligneus trans [[Sosva Septentrionalis|Sosvam Septentrionalem flumen et ecclesia Nativitatis Dei Genetricis Beresovae]]
Andreas Kaisarov
Andreas Sergii filius Kaisarov (Russice: Андрей Сергеевич Кайсаров, tr. Andrej Sergeevič Kajsarov), natus die 16 calendario Iuliano (27 Gregoriano) Novembris anni 1782 Mosquae et mortuus die 13 calendario Iuliano (25 Gregoriano) Maii anni 1813, diurnarius et poeta Russicus fuit.
Vita
Artis poeticae non alienus erat, amicus Basilii Žukovskij et Alexii Merzljakov et Andreae Turgenev. Gustus novos non probaverunt; satyram in Nicolaum Karamzin in Descriptione nuptiorum domini Karamzinii («Описание бракосочетания г. Карамзина»), anno 1801 scripsit. Post Germaniam egressus in Universitate Gottingensi cum Alexandro Turgenev amico studebat et medicinae in Universitate Edinburgensi. Multum fabularum deorumque paganorum Slavorum vestigia invenire temptat, manuscripta et antiquitates quaerens et colligens. Anno 1806 thesim Latinam doctoralem edidit De manumittendis servis, ubi Alexandrum I imperatorem monebat rusticos in Russia liberare. Ex Adamo Smithio argumenta haurit et Vergilii eclogam quartam citans promittit post manumissionem novam aetatem auream ortum iri. Belli cum Napoleone anno 1812 particeps fuit et in Bello et pace Leonis Tolstoj inter alias personas veras descriptus est. Anno 1813 cum fratre suo Paisio militiam gerebat et cupa pulvere nigro plena fortuite displosa exstinctus est.
Stellae Canis Minoris
Hic habes indicem stellarum constellationis Canis Minoris.
Le Mesnil-Théribus
Le Mesnil-Théribus est commune Francicum 820 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Kirchheim am Ries
Kirchheim am Ries est vicus et commune Badense-Virtembergense 1'881 incolarum (anno 2012).
Onychogalea unguifera
Onychogalea unguifera (binomen a Gould inventum anno 1841), (Anglice: northern nail-tail wallaby) est animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Basilius Bebutov
Basilius Iosephi filius Bebutov (Georgice ვასილ იოსების ძე ბებუთოვი; Russice Василий Осипович Бебутов, tr. Vasilij Osipovič Bebutov; natus 12 Ianuarii 1791 Triphelis, mortuus die 22 Martii 1858 eodem loco) dux militum Russicus fuit.
Cursus honorum
Inter Bellum Crimaeanum die 1 Decembris 1853 apud Baschkadyklar (vicum hodie in provincia Chorzene situm) Exercitum Turcicum, cui Abdülkerim Nadir Pascha imperabat, proelio vicit.
320 Katharina
320 , olim designatione 1954 UF2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 320 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iacobus Peletarius
Iacobus Peletarius (natus Cenomani anno 1517; Lutetiae mortuus anno 1582) fuit mathematicus, poeta, humanista Francicus. Cum multis scriptoribus et doctis contemporaneis contactum habuit. Vana autem erant temptaminia eius orthographiae Francogallicae reformandae ut minus historicae fieret.
Vita et actiones
Filius advocati Petri Pelletier et Ioannae le Royer studebat philosophiae in Collegio Navarrae Lutetiae et quinquennium Cenomani. Annis 1530 scriba episcopi Cenomanensis erat antequam cursum iurisconsulti deflectens se ipsum docebat linguam Graecam, medicinam et mathematicam. Anno 1541 in lucem protulit interpretationem Francogallicam Artis Poeticae Horatianae. Ad sermonem unitum Francogallicum magis politum creandum similia consilia ac Pleias habebat. Anno 1543 rector Collegii Augustodurensis Lutetiae fuit, a quo munere honorabili se anno 1547 abdicavit ut itineribus vacare posset. Se sustentavit labore mathematici chirurgique. Praeter Lutetiam vidit et Burdigalam, Basileam, Pictavium et Lugdunum. Tomos lyricos Francogallicos vulgavit, partim Francogallice pactos et ad instar Lucretii ubi agebatur de rebus naturalibus, mathematicis et sanitariis.
Eius editio voluminum sex Elementorum Euclidis disputationes varias technicas provocavit cum Christophori Clavio et Ioanne Bueto. ). A Peletario Gemma Frisius convertebatur et liber similis de arithmetica practica scriptus est. Quoad algebram moverunt eum Hieronymus Cardanus et Michael Stifel.
Anno 1572 breve tempus Burdigalae in Collegio Guyenne operam navabat. Tunc consuetudinem contraxit cum Montano et Petro de Brach. Iam anno 1579 limites Parisienses repetivit ubi rector Collegii Cenomanensis creatus est.
Hébuterne
Hébuterne est commune Francicum 546 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Carolus Caffarra
Carlo Caffarra (natus in vico Buxeto iuxta Parmam die 1 Iunii 1938; mortuus Bononiae die 6 Septembris 2017) fuit cardinalis Ecclesiae Catholicae et archiepiscopus emeritus Bononiae (Archidioecesis Bononiensis). Caffarra conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit.
Provincia Sundriensis
Provincia Sundriensis (Italiane Provincia di Sondrio) est provincia Italiae, circiter 182,480 incolarum, in Regione Langobardia sita, cuius signum est SO. Caput Provinciae Sundriensis est Sundrium.
Geographica politica
Fines provinciae Langobardiae fasciam septentrionalem extremam tenet. Vallis Telina et Vallis Clavenna magnam parte provinciae constituunt.
Municipia in Provincia Sundriensi
Municipia in Provincia Sundriensi, cum urbe, 77 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt   :
Havrincourt
Havrincourt est commune Francicum 373 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Merlines
Merlines (Occitanice Merlinas) est commune Francicum 803 incolarum (anno 2010 ) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Lahnstenium
Lahnstenium est oppidum.
La Chapelle-en-Juger
La Chapelle-en-Juger  est commune 659 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Heraclitus Grammaticus
Heraclitus Grammaticus (Graece Ἡράκλειτος), vel Heraclitus Homericus, fuit rhetor Graecus qui primo saeculo floruit et Quaestiones Homericas scripsit.
Compositio (mathematica)
Compositio duarum functionum et  est functio g \circ f pro h scribi solet.
Exempla
et Compositiones, quae aequationi et  sufficiant, inversae appellantur.
Saint-Florent-le-Vieil
Saint-Florent-le-Vieil  est commune Francicum 2'721 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Châtrices
Châtrices est commune 34 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Kirchheim unter Teck
Kirchheim unter Teck  est urbs et commune Badense-Virtembergense 39'264 incolarum (anno 2012).
Kirchzarten
Kirchzarten  est vicus et commune Badense-Virtembergense 9'676 incolarum (anno 2012).
La Chapelle-Cécelin
La Chapelle-Cecélin  est commune 206 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Islebia
Islebia (Germanice: Eisleben) est urbs in Saxonia-Anhaltino meridiana. Circa 22,000 incolae in Islebia vivunt. Martinus Luther, reformator ecclesiae Christianae, Islebiae natus est anno 1483.
Uglonum
Uglonum  (Italiane: Oggiono) est oppidum Italiae et municipium, circiter 8 900 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Uglonenses appellantur.
Solemyoida
Solemyoida sunt ordo marinorum parvorum molluscorum bivalvium, cui sunt duae familiae.
Cryptodonta
Cryptodonta sunt subclassis marinorum molluscorum bivalvium, cui est unus ordo exstans, Solemyoida, cum Praecardioida solum ex fossilibus agnoscantur.
Descriptio
Valvae testae tenuiores et aliquantulum elongatae sunt. Species huius gregis, plurimorum bivalvium aliorum dissimiles, nullum dentem valvae in testis habent. Antiquiores branchias, quae "protobranchiae" appellantur, habent.
Le Meux
Le Meux est commune Francicum 2'060 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Sainte-Gemmes-sur-Loire
Sainte-Gemmes-sur-Loire  est commune Francicum 3'774 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Châtillon-sur-Morin
Châtillon-sur-Morin est commune 191 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Haut-Loquin
Haut-Loquin est commune Francicum 155 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Mercœur (Curretia)
Mercœur (Occitanice Mércuer ) est commune Francicum 244 incolarum (anno 20 ) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Felix IV
Felix IV    (natus die ignoto  Beneventi - obiit die 22 Septembris 530), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 12 Iulii 526.
Vita
Pauca de Felice nota sunt, ante quam papa creatus est. Felix, filius Castorii, Beneventi  in  Samnio (regione Italiae Campania) natus est. Cum papa Ioannes I captivus die  18 Maii 526 obierat, Felix a rege Theodorico papa creatus est.
Pontificatus
Felix IV vel III haeresem Semipelagianismi in Gallia meridionale pugnavit.
Moyses Kirpičnikov
Moyses Eliae filius Kirpičnikov (Russice Моисей Эльевич Кирпичников, tr. Moisej Èl'evič Kirpičnikov), die 18 Iunii (calendario Gregoriano) anni 1913 in Homel et mortuus die 18 Maii anni 1995 Petropoli, botanista Russicus fuit, qui Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum composuit. Praeterea, ut Asteracearum peritus notus est. Kirpicznikovia, genus Crassulacearum, in eius honorem vocatur.
Kißlegg
Kißlegg  est vicus et commune Badense-Virtembergense 8'643 incolarum (anno 2012).
Hauteville (Fretum Calisii)
Hauteville est commune Francicum 307 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Pugna apud Baschkadyklar (1853)
Pugna apud Baschkadyklar (Russice Башкадыклар) die 1 Decembris 1853 apud vicum Başgedikler (hodie in provincia Chorzene situm) facta est. Fuit inter prima proelia Belli Crimaeani.
Res gestae
Exercitus Imperii Russici Basilio Iosephi filio Bebutov duce milites Turcicos, quibus Abdülkerim Nadir Pascha imperabat, vicit, qui fines Russiae invadere in animo habebat.
Les Champs-de-Losque
Les Champs-de-Losque  est commune 205 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Lausata
Lausata (Lusice Lousada) est Lusitanicum oppidum in Districtu Portu Cali (Lusice Distrito do Porto), in Regione Septemtrione (Lusice Região Norte) et in Subregione Tamăca (Lusice Subregião Tâmega) cum 9356 incolarum.
Est sedes municipii cum 96.08 chiliometrorum quadratorum area et 47 387 incolarum populositate anno 2011, subdivisi in paroecias quindecim. Municipium a septemtrione municipio Avicellā (Lusice Vizela), a boreoriente Felgariā (Lusice Felgueiras), ab oriente Amarantho (Lusice Amarante), a meridie Penafideli (Lusice Penafiel), ab Austroccidente Parietibus (Lusice Paredes) et ab Occidente Palatiis Ferrariae (Lusice Paços de Ferreira) ac Sancto Thyrso (Lusice Santo Tirso) terminatur.
Historia
Inventa catoecias saltem e Neolithico probant. Romani hic circa saeculum III a.C.n. Aetatis Ferreae catoecias convenere et per suam occupationem e saeculo II a.C.n. regionem romanizavere. Multa domuum, viarum et pontium inventa et excavationes relative densam Romanam colonizationem hodiernis Lausatae regionibus demonstrant.
Lausata primum saeculo VI p.C.n. officialiter documentata est. Antea Sanctus Salvator Lausatae (Lusice São Salvador de Lousada) nuncupatus, locus in regiis censibus non includebatur anno 1220 velut Sancta Margarita Lausatae (Lusice; Santa Margarida de Lousada). Primum Lausata urbis iura anno 1514 e rege Emmanuele I accepit qui eam etiam oppidum fecit.
Anno 1708 amplificata est regio Lausatae cum municipiis duodecim. Per prolationem amplificatus est hic numerus anno 1758 usque ad municipia duodeviginti. Per administrativam reformationem post anni 1822 Revolutionem Liberalem regio Lausata dissoluta est anno 1836. Ex 1838 rursus independens facta est Lausata, ex eo tempore cum municipiis viginti quinque. Post variorum conciliorum disintegrationem, inter quae Sancta Crux Ripae Tamăcae (Lusice; Santa Cruz de Riba Tâmega), et paroeciarum annexionem ex aliis conciliis, Lausata in praesenti paroeciis quindecim constituitur.
Disportus
Statim in vicinitatibus circum Lausatam iacet Eurautocinetodromus Lausatae (Lusice; Eurocircuito de Lousada), parvum autocinetodromus, ubi quotannis circum cum 20 000 spectatoribus cursus seriales Campionatus rallycrossarii et autocrossarii Foederatio Internationalis Autocineti (Francice; Fédération Internationale de l'Automobile) a domestica societate Clube Automóvel de Lousada (CAL) parantur.
Inter alias municipii societates disportivas excellunt pilamallearia Juventude Hóquei Clube, disportiva Associação Desportiva de Lousada et pedilusoria Aparecida Futebol Clube sunt, praeter alias. Teniludii et caraticae modalitates etiam praecipua municipio sunt.
Paroeciae
Concilium Lausata divisum est in paroecias quindecim quae sunt in tabula inferiori:
Oeconomia
In campo secundario, praeter supellectilium fabricationem et calceorum productionem, praesertim industria textilis hic excellit.
8752 Flammeus
8752 , olim designationibus 2604 P-L et 1984 GB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Lausata
Vectura
Trames ferriviarius Ferrivia Durii (Lusice Linha do Douro) per municipium ducit. Fere chiliometra sex urbs Lausata Septemtrione iacet vicina Magneti statio.
8752 Flammeus
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8752 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lausata
Vectura
Lausata apud Autovia A42 (Lusice Autoestrada A42) iacet, quae Autoviam A11 (Lusice Autoestrada A11), e Septemtrione versus Meridiem euntem, hic convenit.
Educatio
Maio 2007, vulgata sunt data ad scholarem concilii statum referentia, et resultationes quoque confirmantes sunt. Destitionis scholaris casus circiter 51% deminuti sunt, quandoquidem introductum est anno lectivo 2005/2006 Programma Interventionis Educativae (Lusice; Plano de Intervenção Educacional seu PIEML) Primi Cycli scholis. Hoc factum adhuc magis ponderis assequitur si relata est Lausata, 18 annis abhinc, secundum locum in destitionis scholaris classificatione occupavisse. Una inter rationes quae huius proclivitatis inversioni magis contribuit pignus in praescholari, iam totum concilium tegens, fuit.
Ultima anni 2010 data concilium Lausatam destitionis scholaris indicem 0,07% habere asserunt, dum est unum inter nationis concilia cum maximo proventu hoc gradu. Ex destitionis indicibus nimis altis anno 1989 usque ad residuales valores (fere nullos) anno 2010 transivit.
Largitio panis (pictura muralis Romana)
Largitio panis est res in pictura murali Romana ut videtur depicta, olim in Pompeiorum ruinis reperta in ea insula quae "Praedia Iuliae Felicis" appellatur, hodie in Museo Archaeologico Nationali Neapolitano servata.
Lausata
Educatio
Programma Interventionis Educativae quinque scholares congregationes concilio comprehendit, summam 1412 alumnorum involventes. Ad efficendum id, autarchia cum magistrorum decadibus pactum stipulavit, quibus datum est, post normalem classium perihodon munus evolvendarum activitatum septem quae erant introductio in linguam Anglicam, expressio musica, expressio physicomotoria, natatio, technologia informationis, aula studii et ludi.
Cultura
Lausata est in praesenti sedes societatis theatralis Jangada Teatro. Cuius activitates ultimis temporibus crevere, efficiendis aliquibus spectaculis concilii et participanda etiam festa in aliis nationis zonis.
Quotannis apparantur varia festa in variis concilii locis. Inter praecipua excellit Festum Artium Spectaculi Lausatae (Lusice Festival de Artes do Espectáculo de Lousada seu FOLIA), quod anno 2007 habuit septimam editionem.
Societas Culturae Musicae Lausatae (Lusice Associação de Cultura Musical de Lousada) seu Grex Lausatae (Lusice Banda de Lousada), anno 1855 conditus, praecipuissimum et antiquissimum signum concilii est. Suo magno valore et musica qualitate, magnorum festorum milia in regionibus Minio et Transmontana illustravit cuius praesentia in Festo Gregum Civilium, in Germania habito, notanda est ubi Grex Lausata primum locum assecuta est.
Multa sunt in Gregis Lausatae historia, quae Societatis Musicae Lausatae sede, in recente Schola Musicorum Vallis Sausae (Lusice; Conservatório da Música do Val do Sousa) infixa, adhiberi possunt quae revera est creatio nata et e Grege Lausatae et e Societate Clube Automóvel de Lousada.
Festa et sacrae peregrinationes
Lausata est propter traditionem sacrarum peregrinationum et festorum terra, imprimis aestivā epochā, cum efficiuntur variae paulo totum per concilium. Inter diversas peregrinationes, excellunt habita honore Domini Afflictorum (Lusice; Senhor dos Aflitos) Lausatae et habita honore Nostrae Dominae Apparitae (Lusice; Nossa Senhora da Aparecida) Torni.
Dominus Afflictorum
Festum Domini Afflictorum (Lusice Festas do Senhor dos Aflitos) festum maius concilii est quod agitur ultimā Iunii hebdomade exeunte. Describitur traditionalibus Zepereiris (Lusice Zés Pereiras), gigantibus (Lusice gigantones), naviculariis (Lusice arrais) et pompā festivitates hortatā. Processio cum Iesu crucifixo praecipuum huius peregrinationis momentum est.
Una inter traditionales huius festi mores vacca ignis (Lusice vaca de fogo) est, quae corpulentam bovinam ab incolis tractam repraesentat. Intra ligneam vaccam, vehitur homo pyrobola chartacea (Lusice bichas de rabiar) iaciens, quod ridiculas scaenas creat.
Heraldica
E converso, Lausatae vexillum gilvo et purpureo coloribus quadrifarium est, cum cordonis et tassellis. Hasta et lancea aureae sunt.
Gastronomia
Praecipua concilii Lausatae typica fercula in animalibus productis, velut carne, fundantur. Inter notissima excellunt vervecina assa (Lusice carneiro assado) aut haedina assa (Lusice cabrito assado) et oryza furni (Lusice arroz de forno). Elixura Lusitanica (Lusice cozido à portuguesa) plerumque ferculum in usu festis et specialibus eventibus et quālibet anni epochā est. Notandae sunt etiam tergillae (Lusice rojões), serpusculus (Lusice sarrabulho), ius siccum (Lusice sopa seca) et basulaque (Lusice basulaque).
Inter bellaria excellunt placentulae amoris (Lusice bolinhos de amor) et globuli (Lusice rosquilhos) sunt dulcia notissima.
Geminationes
Haec urbes urbis Gundemari sorores sunt:
Kleines Wiesental
Kleines Wiesental  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'862 incolarum (anno 2012).
Ménoire
Ménoire est commune Francicum 90 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Chanteloup (Manica)
Chanteloup  est commune 313 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Milly-sur-Thérain
Milly-sur-Thérain est commune Francicum 1'648 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Olginatum
Olginatum vel Olginate  (alia nomina: Ulginatium, Olginas -atis; olim: Ulcinatum, Ulcinate -atis, Ulcinas -atis) (Italiane: Olginate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 093 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Olginatenses appellantur.
Sasbach (Ortenau)
Sasbach  est vicus et commune Badense-Virtembergense 5'275 incolarum (anno 2013).
Zosimus (papa)
Zosimus  (natus die ignoto in Graecia; mortuus obiit die 26 Decembris 418), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 18 Martii 417.
Pontificatus
A episcopo Patroclo consacrato Zosimus doctrinam pelagianam ab Caelestio substinutam pugnavit.
Fêche-l'Église
Fêche-l'Église est commune Francicum 795 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Liber pontificalis
Liber pontificalis est collectio vitarum Romanorum pontificum ordine chronologico disposita.
Hautecloque (Fretum Calisii)
Hautecloque est commune Francicum 216 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Gavin Betts
Gavin Betts (natus Penrith in suburbio Sydneii Novae Cambriae Australis die 31 Maii 1932; mortuus 28 Februarii 2013) fuit professor linguarum Latinae Graecaeque in Universitate Monash in Australia.
Faverois
Faverois est commune Francicum 526 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Georgius Galloway
Georgius Galloway  (natus Taoduni Fifensis die 16 Augusti 1954) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris et, postquam e factione Laboris anno 2003 expulsus est, factionis Respect qui a die 11 Iunii 1987 usque ad diem 6 Maii 2010 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit.
Champrepus
Champrepus  est commune Francicum 303 incolarum (anno 2010) praefecturae Manicae in provincia boreali Normannia Inferiori.
1918 Aiguillon
1918 , olim designatione 1968 UA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Guidone Soulié in Observatorio Burdigalae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1918 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Abdülkerim Nadir Pascha
Abdülkerim Nadir Pascha (natus anno 1809, mortuus anno 1883) dux militum Ottomanicus fuit.
Cursus honorum
Abdülkerim Nadir Pascha anno 1853 initio Belli Crimaeani milites suos in Anatolia contra Russiam duxit. Sed apud Baschkadyklar (vicum hodie in provincia Chorzene situm) ab exercitu Russico Basilio Osipi filio Bebutov duce proelio victus est.
Laborem Exercens
Laborem exercens est tertia encyclica papae Ioannis Pauli II labori humano dicata. Haec encyclica iam die 15 Maii 1981 nonagesimo anno iubilaei encyclicae papae Leonis XIII Rerum Novarum tempore promulgare debebatur, sed propter graves insidias contra papam die 13 Maii 1981 solum die 14 Septembris 1981 promulgata est.
Antipatris
Antipatris, -idis (Graece Ἀντιπατρίς; Arabice Kafr Saba, Qal'at Ras al Ayn) erat antiqua urbs in Israël. Reliquiae Antipatridis apud praesentem urbem Tel afek visitari possunt.
Aaron Copland
Aaron Copland (natus Novi Eboraci 14 Novembris 1900; mortuus ibidem 2 Decembris 1990) fuit compositor et clavilista Americanus.
Dominum et Vivificantem
Dominum et Vivificantem est quinta, die 18 Maii 1986 centesimo anno iubilaei apostolicae epistulae papae  Leonis XIII Divinum illud munus tempore promulgata, encyclicarum papae Ioannis Pauli II. Haec encyclica de Spiritu Sancto in vita orbis et Ecclesiae agit.
Aegidius Simeoni
Aegidius, vulgo Gilles Simeoni (Bastiae natus die 20 Aprilis 1967) est advocatus et politicus Corsicae.
Alumnus est universitatis Corsicae et Instituti Scientiarum Politicarum Aquissextiensis. Consiliarius est urbis nativae a die 22 Martii 2008, ubi et praefectus urbi meruit a die 5 Aprilis 2014 usque ad 7 Ianuarii 2016. Eisdem annis consiliarius territorialis Corsicae omnis a die 25 Martii 2010 usque ad 17 Decembris 2015 atque praeses consilii exsecutivi Corsicae ab 17 Decembris 2015, cui officio iterum die 2 Ianuarii 2018 electus est.
Fabrianum
Fabrianum (alia nomina: Fabiranum; Italiane: Fabriano) est Urbs Italiae et municipium, circiter 31 570 incolarum, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Anconitana situm. Urbani Fabrianenses appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: "FABER IN AMNE CUDIT, OLIM CARTAM UNDIQUE FUDIT".
Ecclesia Catholica Romana
Fabrianum, cum Mathelica, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Fabrianensis-Mathelicensis est.
Fractiones
Albacina, Argignano, Attiggio, Bassano, Bastia, Belvedere, Borgo Tufico, Cacciano, Ca' Maiano, Campodiegoli, Campodonico, Cancelli, Cantia, Castelletta, Ceresola, Ciaramella, Coccore, Collamato, Collegiglioni, Colle Paganello, Cupo, Fontanaldo, Grotte, Marena, Marenella, Marischio, Melano, Moscano, Nebbiano, Paterno, Poggio San Romualdo, Precicchie, Rocchetta, Rucce, San Donato, San Giovanni, San Michele, San Pietro, Sant'Elia, Serradica, Valgiubbola, Vallemontagnana, Valleremita, Vallina, Varano, Viacce, Vigne.
Vladimirus Komarov
Vladimirus Komarov nominantur:
Christina
Christina est nomen femininum quod scilicet "Christianam".
Meilhards
Meilhards (Occitanice Melhars) est commune Francicum 529 incolarum (anno 2007) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Augustus Strindberg
Augustus Strindberg (Holmiae die 22 Ianuarii 1849 natus; ibidem die 14 Maii 1912 mortuus) fuit praeclarus scriptor Suecius in lingua Suecica et lingua Francogallica (opus suum Inferno exempli gratia). Opus more realismi, expressionalismi, et cum influentia Emanuelis Swedenborg, mysticae produxit.
Vita
Strindberg primo magistri munere fungens medicinae studere coepit et scholam histrionum frequentavit; Augustum autem ipsum in scaenis declamare vetitum est. Itaque studiis denuo se dedere debuit. Drama sat bonum »Meister Olof« anno 1872 a spectatoribus minus aestimatum est, quae offensio in libro de vita artificum Holmiensium praetitulato »Das rote Zimmer« (1879) bene videri potest. Quo libro non solum realismus naturalismusque in litteras Suecicas intraverunt sed etiam animi multorum excitati sunt. Iis rebus a Strindberg responsum est in satura valde subdola atque maligna »Das neue Reich« (1882). Ocius venerunt dramata »Frau Margit« et »Glückspeter«, poesis satirica-excitatoria »Wundfieber«, »Schlafwandeln« (1883) et alia.