cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Georgiopolis (Dacia)
Media in Romania sita Georgiopolis viarum nexus magni momenti est (viae principales DN11 et DN 12 ibi nectuntur). Quaedam societates (textilibus, fistulis nicotianis, dulcibus gignendis) operariis laborem praebent.
Cyaninus
In systhemate computatrali CMYK color cyan, callaino propinquus, est colorum principalium unus.
Saint-Pierre-lès-Bitry
Saint-Pierre-lès-Bitry est commune Francicum 154 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Vexillum Principatus Monoeci
Vexillum Principatus Monoeci, rite Monoeci Vexillum (Francice: Drapeau de Monaco), Europeae civitatis vexillum est. Constat in duo libratis fasciis cum paribus amplitudinibus, rubra superior et alba inferior. Vexillum ante annum 1339 institutum fuit, sed hodiernum bicolor die 4 Aprilis anni 1881 acceptum fuit ab Principe Carolus III.
Alpha Ophiuchi
Rasalhague sive Alpha Ophiuchi (α Oph), magnitudine apparente 2.07, a nobis 48.6 annis luce mensis distans, est stella constellationis Ophiuchi splendidissima; est etiam inter stellas totius caeli splendidissimas quinquagesima octava. Systema binarium constituit.
Murrum
Murrum potest:
Vivier-au-Court
Vivier-au-Court est commune Francicum 3'392 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Consilium Vindobonense
Consilium Vindobonense (Francogallice Congrès de Vienne ; Theodisce Wiener Kongress) fuit conventus Vindobonae ab 28 Septembris 1814 usque ad 9 Iunii 1815 habitus, Napoleone insulam Elbam nuper expulso, in quem sedecim tunc graviorum Europae civitatum legati venerunt, ut una de novo rerum ordine in Europa bellis Napoleonicis pacatis statuendo colloquerentur in Palatio Belli Fontis. Multas propter epulas choreasque sollemnes tempore consilii pro participibus eius institutas conventus ille quoque consilii saltantis nomine vocari solet.
Participes
Consilio interfuerunt sedecim tunc graviorum Europae nationum civitatumque legati, inter quos enumerandi sunt:
Quaestio Latina
Inter disputationes collocutionesque quaestio quoque Latinitatis restituendae fuit. Inventi sunt enim multi, qui Latinitatem voluerunt statui sermonem internationalem, quo omnes Europae cives variis ex terris oriundi inter se uterentur. Iterum quoque natum est consilium civitatis Latinis condendae, quod antea praesertim Maupertuis, mathematicus ille praeclarus Francogallicus, atque Comenius paedagogus Bohemicus proposuerant. Totam huius rei materiem quaestionemque anno 1815 Miguel Olmo abundanter opere in suo Otia Villaudricensia ad octo magnos principes qui Vindobonæ eodem anno pacem orbis sanxerunt, de lingua Latina et civitate Latina fundanda liber singularis inscripto illustravit.
Ioci de legatis
Propter mores cultusque legatorum Consilio Vindobonensi participantium multi nati sunt ioci, quibus hi deridebantur; ecce quaedam.
Stephanus Caldoro
Stephanus Caldoro (natus die 3 Decembris 1960) est rerum politicarum peritus Italicus factionis Populi Libertatis et praeses Campaniae praeses.
Nexus externus
Stephani Caldoro pagina interretialis
Franciscus Xaverius Fabre
Franciscus Xaverius Fabre (Monspessulano die 1 Aprilis 1766 natus; ibidem die 16 Martii 1837 mortuus), Iacobi Ludovici David discipulus, fuit pictor Francicus qui praecipue in Italia antea Romae postea Florentiae operam dedit.
Ambarum (discretiva)
Ambărum, ambar vel ambra (a nomine Arabico عنبر ʿanbar) dicitur unaquisque ex his rebus:
Kelvin Eduardus Felix
Kelvin Eduardus Felix (natus in Roseau insulae Dominicae die 15 Februarii 1933) est archiepiscopus emeritus archidioecesis Castriensis et cardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae.
Annis 1962-1963 in urbe Antigonish Novae Scotiae educatus est apud Universitatem Sancti Francisci Xaverii. Gradum magistri meruit apud Universitatem Dominae Nostrae a Lacu in Indiana; deinde Bradfordiae in Anglia eruditus est in universitate huius urbis. Archiepiscopus Castriensis die 17 Iulii 1981 nominatus est. Papa Franciscus die 22 Februarii 2014 Felix cardinalem creavit.
Saint-Perdon
Saint-Perdon est commune 1390 incolarum (anno 2008) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Germinon
Germignon est commune 128 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Nexus externi
Germignon et ses évolutions
Castrum Belfortis (discretiva)
Castrum Belfortis potest
Castrum Francum Inferius
Castrum Francum Inferius (scilicet Vigesimum ) (Italiane: Castelfranco di Sotto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 13 220 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Pisana situm. Incolae Vigesimenses vel Castrumfranchenses appellantur.
ISO
ISO est acronymum e nomine Anglico International Organization for Standardization factum. Designat Organizationem internationalem unificationis (Francogallice L'Organisation internationale de normalisation; Russice Международная организация по стандартизации), quae consociatio complurium pro normalizatione civitatum die 23 Februarii 1947 condita est.
Linguae consociationis Anglica, Francogallica et Russica sunt. Et anno 2014, 164 civitates, inter quas IEEE e Civitatibus Foederatis, consociationem participant.
Sedes Genavae est.
Laichingen
Laichingen  est urbs et commune Badense-Virtembergense 10'830 incolarum (anno 2012).
Germigny (Matrona)
Germigny est commune 191 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Saint-Quentin-des-Prés
Saint-Quentin-des-Prés est commune Francicum 299 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Edmundus de Valera
Edmundus de Valera, vulgo Éamon de Valera, fuit magistratus Hiberniae.
De vita
Pubuit in domo rustica in Limericense Comitatu. Dux in seditione Hiberniae annus 1916 erat et dux factionis Sinn Fein ab 1917 ad 1926 fuit. Posthac dux factionis civilis maximae Hiberniae Fianna Fáil fuit atque Primus Minister Hiberniae ab anno 1932 ad annum 1948, ab anno 1951 ad annum 1954 et ab anno 1957 ad annum 1959. Praeses Hiberniae fuit ab anno 1959 ad annum 1973. Linguam Hibernicam amavit; Institutum Studiorum Superiorum Dublinense anno 1940 condidit.
Andrianum
Andrianum  (Italiane: Andriano; Theodisce: Andrian) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Andrianenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Ultrae Athesis-Athesiae Imae.
Myologia
Myologia in anatomia est studia structurarum, officiorum, et morborum musculi, animalis apparatus muscularis, qui constat ex musculis sceleti, qui se contrahunt ad movendas vel ponendas corporis partes (exempli gratia, ossa quae in commissuris articulantur), vel ex musculis levibus et cardiacis, qui fluxum liquidorum rerumque contentarum propellunt, expellunt, temperant.
Exemplum societatis professionalis quae myologiam promovet est The British Myology Society.
Bischbrunn
Bischbrunn  est vicus et commune Bavaricum 1'830 incolarum (anno 2012).
Prentiss Comitatus
Prentiss Comitatus (Anglice:  Prentiss County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 25556 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Booneville , anno 1870 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Lithosphaera
Lithosphaera (e verbis Graecis λίθος líthos „petra“ et σφαίρα „sphaera“) est tegumen Terrae ridigissima superficies. Pars lithosphaerae superior cortex nuncupatur.
Rivendell
Rivendell (-is) vel Domus Familiaris Ultima (Sindarine: Imladris) est locus in legendario Tolkien inventus. Oppidum, necnon civitas, dryadum, Rivendell est domus Elrondis, qui Rivendellem aedificavit in Secunda Aetate. Rivendell iacet in Eriadore ad pedes Montium Nebulosorum, ad orientem Arnoris, ad ripas Bruinenis fluminis.
Notae
Regionen und Orte in Tolkiens Welt Länner a Stied aus Middle-earth
8870 von Zeipel
8870 , olim designationibus 1992 EQ11, 1977 DY10, et 1994 OD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii UESAC Observatorii La Silla repertus est.
Meiringen
Meiringen est vicus 4548 incolarum (anno 2009) in Berna pago Helvetico situs.
Voncq
Voncq est commune Francicum 226 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Lacus Inari
Lacus Inari seu Enare (Finnice Inarijärvi; Linguá Samicá Septentrionali Anárjávri) est tertius a maximo lacus Finnicus, in municipio Inari Lapponiae situs. Eius area geographica est fere 1084 km².
Myotomia
Myotomia (ex Graeco mys 'musculus' + τομή 'secare') est quaelibet ex multis chirurgiae rationibus in quibus musculus secatur. Frequens myotomiae exemplum est myotomia Hellerensis.
Fruges
Fruges sunt plantae ad usum humanum accommodatae, saepe sub cultivatione mutatae et in varietates cultas devolutae, in agricultura florentes, cuius messes colliguntur.
Vouziers
Vouziers est commune Francicum 4'141 incolarum (anno 2010) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Dona Spiritus Sancti
Fons biblica est Isaiae (11, 2):
Pratobornum
Pratobornum (Germanice  Zermatt ) est vicus Helveticus 5786 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Valesiam pertinet.
Municipia finitima
et cetera.
Chevillard (Indis)
Chevillard est commune Francicum 160 incolarum (anno 2012) praefecturae Indis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Glorianes
Glorianes (Catalane Glorianes) est parvum commune Francicum 17 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Angilbertus Centulensis
Cum Carolus Pippinum filium Italiam miserit ut Langobardos regeret, Angilbertus primicerius palatii, scilicet summus curiae minister, ei comitatus est, ubi regi adiumentum ad Italiam gubernandam familiaris praebuit. Ter quidem legatus ad papam Romanum missus est.
Anno 790, adhuc laicus, Centulensis (aliter Sancti Richarii nuncupatum) creatus est abbas, ubi propter praefecturam eius illustrissimam postea notus foret sanctus.
Angilbertus e filia Caroli Magni nomine Bertha duos filios genuit, Hartnidum et Nithardum, qui Historiarum libros quattuor scripsit.
Bernowini acrosticha fortasse huic Angilberto dedicata sunt.
Philippus Younghusband
Philippus, vulgo saepissime Phil Younghusband, natus die 4 Augusti 1987 in Ashford Surregiae in Anglia, est inter pedilusores Philippinarum praeclarissimus. I ludit adhunc pro societate Loyola Meralco Sparks et est sodalis Philippines National Team (Turma Gentica) abhinc 2006. Filius est patris Philip Younghusband Sr.(anglicis) et matris Susan Placer (philippinae). Frater eius James Younghusband etiam est praeclarissimus lusor et in eadem turma collega.
De honesta voluptate et valetudine
De honesta voluptate et valetudine (sive, ut editiones antiquae, valitudine) titulus est libri hodie optime cogniti scriptoris Italici saeculi XV, bibliothecarii Vaticani, Bartholomaei Platinae. Est eodem tempore liber de coquina, de regimine, de historia ciborum. Fuit primus liber prelo impressus de re coquinaria; editio princeps anno fere 1471 facta est. Opus Bartholomaeo Roverellae cardinali dicatum est: exemplar manuscriptum huic patrono anno circiter 1468 oblatum in Bibliotheca Trivultiana Mediolanensi, sed sine nomine, servatum esse videtur.
Editio Francogallica variis partibus renovata et aucta, Monte Pessulano a Desiderio Christol facta, anno 1505 prodit.
Fontes
Recepta coquinaria auctor hausit e Libro de arte coquinaria Italiane scripto ab amico suo Magistro Martino Comensi (Italice Maestro Martino), ut ipse agnoscit:
Historia facultatesque diaeteticas ciborum partim ex Naturali Historia Plinii aliisque scriptis antiquis collegit, minori parte ex observationibus suis addidit.
De convivis
Adduntur nomina (vel potius pseudonyma) convivarum, quorum plurimi sodales erant "academiae" ab Pomponio Laeto conductae. Anecdotis in capitulos varios additis Platina ad gustus horum amicorum et nonnumquam ad morbos eorum regimine curandos allusit, quorum nomina et pseudonyma sequuntur:
Fortuna
De Epicureismo "Calvi" (i.e. Platinae) amicus "Callimachus" sic cecinit:
395 Delia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 395 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ursiores
Ursiores (Francice  Orsières ) est vicus Helveticus 2898 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Valesiam pertinet.
Historia
Ursiores statio in via Francigena fuit, quae in Aevo Medio peregrinos Romam duxit. In itinerario Sigerici de hac vico ut L statione mentionem facta est.
Municipia finitima
et cetera.
Germaine (Matrona)
Germaine est commune 536 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Saint-Remy-en-l'Eau
Saint-Remy-en-l'Eau est commune Francicum 406 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Aman
Aman potest esse:
Ius veste utendi
Ius satis veste induendi vel Ius veste utendi agnoscitur ut Iura humana in variis humanis instrumentis. Ius veste utendi fingit partem normae vivendi satis et habetur adeo, res confirmanda ne populus in paupertate vivat. Ius veste utendi cum iure cibo et iure domo, est pars iuris satis normae vivendi ut agnoscitur sub articulo 11 Pactionis internationalis de iuribus oeconomicis, socialibus et culturalibus (ICESCR).
Alfredus Battisti
Alfredus Battisti (natus in Masi die 17 Ianuarii 1925; mortuus Utini die 1 Ianuarii 2012) fuit ab anno 1972 usque ad annum 2000 Utini catholicus archiepiscopus.
Christiana de Goethe
Christiana de Goethe (nata Ioanna Christiana Sophia Vulpius Vimariae die 1 Iunii 1765, ibidem mortua est die 6 Iunii 1816) fuit ab anno 1806 Goethii uxor iam ab anno 1788 more uxorio cum eo vivens.
Vita
Christiana Vulpius pueritiam media in Vimaria ad angiportum Lutheranum peregit, cuius maiores a patrio latere academici a materno autem fabri fuerant. Pater Ioannes Fredericus Vulpius archivarius et iuridicorum studiorum desertor sat inops homo fuit. Ut filius primus Christianus Augustus saltem studiosus fieri posset, pecuniae pro Christiana iam non supererant. Quae capita et capellos concinnabat in taberna quadam apud Carolinam Bertuch, quae sub manibus institoris illustris Frederici Iustini Bertuch fuit. Id munus eo magis necessarium erat, quoniam pater pecunia interversa dimissionem accipere debuit. Frater Christianus Augustus postea mythistorias delectantes pepigit.
Ioannes Volfgangus Goethius familiae istius inopiam cognoverat; die 13 Iulii 1788 in Viridario apud fluvium Ilm codicillum e manibus Christianae accepit ut fratri Augusto Christiano succurreret. Christiana amasiuncula facta die 25 Decembris 1789 filium Augustum peperit; infantes quattuor sequentes in infantia mortui sunt. Concubinatus felicitas atque beatitudo Goethium ad carmina iucunda et amatoria scribenda excitaverunt e.g. ad Erotica Romana et ad poema Gefunden (anni 1813)
Goethius mulierem iuvenem cum germana eius Ernestina et amita Iuliana domi suae sartam et tectam servavit. Cum autem plebs aulica Vimariensis rem istam minoris aestimarent Goethio ducis iussu domus pulchra ad Plateam Mariae sita linquenda fuit. Tunc itum est ad domum Jägerhaus in Viam Mariae. Cum milites Francici urbem violarent, Christiana ipsa Napoleonis bellatores a violatione domus ad Plateam Mariae sitae retinere potuit. Tum copiarum Franciarum praefectus aedes istas sacrosanctas esse declaravit et paulo post die 19 Octobris 1806 confarreatio in sacristia Fani Sancti Iacobi facta est. Tamen acceptatio publica deinde aberat ut Ioanna Schopenhauer, philosophi Arthuri mater a Goethio rogaretur de Christiana invitanda. Quae libentissime annuit.
Litterae Christianae marito datae et naturam incuriosam et statum indoctum perhibent. Quoad familiam valde activa erat: post mortem socrus Catharinae Elisabethae Goethe Francofurti res omnes necessarias hereditarias bene regulavit. Iuvabat saltare, spectaculis adesse, amicos convenire Vimariae et alibi, e.g. ad aquas Lauchstädt (in Saxonia-Anhaltio) ubi histriones Vimarienses aetate actitare solebant. Neque embolia amatoria spernebat Goethio conivente. Carolus Amadeus Weisser, sculptor aulicus Vimariensis, simulacrum Christianae fecit quod in papilione quadam in Lauchstädt saeculo XIX exeunte positum est.
Vinolentia laborans anno 1815 apoplexia icta est et anno 1816 renes deficiebant. Post unam septimanam cruciatam naturae concessit. Funebrae, quibus Goethius afuit, in sepulcreto Ecclesiae Sancti Iacobi celebratae sunt. Cippus eius anno 1888 demum reinventus verba Goethiana haec portat: "Du versuchst, o Sonne, vergebens, durch die düstren Wolken zu scheinen! Der ganze Gewinn meines Lebens ist, ihren Verlust zu beweinen."
Receptio in arte
Inde ab annis 1950 Christianae persona antea in fastidio modum in serium in studiis tractata est. Commercium epistulare editum est (iam ex anno 1916) et Maria Federn-Kohlhaas et Volfgangus Vulpius vitam eius descripserunt. Peritissima philologa Sigrides Damm anno 1997 biographiam recentiorem edidit. Anno autem 1999 pellicula Die Braut Veronica Ferres actrice facta est. Iudith Vulpius proles (1927–2016) melodramatica cantatrix fuit.
Kiro Gligorov
Kiro Gligorov, litteris Cyrillicis Киро Глигоров (natus in Štip die 3 Maii 1917; Scupis mortuus die 1 Ianuarii 2012) fuit ab anno 1991 usque ad annum 1999 primus praeses liberae rei publicae Macedonicae.
M1
Potest M1 significare:
Georgius I (rex Graecorum)
Georgius I (Graece Γεώργιος A'; natus Hafniae die 24 Decembris 1845 sub nomine Christian Vilhelm Ferdinand Adolf Georg; interfectus Thessalonicae 18 Martii 1913) fuit rex Graecorum necnon princeps Daniae. Othone eiecto a regno, Georgius electus est a conventu nationali die 30 Martii anno 1863. Annum quinquagesimum agens regni sui interfectus est ab anarchista (fortasse vesano) Alexandro Schina.
Lectisternium
Apud Romanos antiquos lectisternium fuit praebitio dapum dis et deabus publice facta. Vocabulum lectisternii e lecto et sternere compositum est.
Nam Romani quia mensae accubare solebant, etiam caelestibus ad cenam invitatis, quorum in — ut ita dicam — ἐπιφανίαν credebant, mensam ac lectulum sive pulvinar collocabant. Qua de causa haec res etiam pulvinaria nuncupatur.
Primum lectisternium Romae, libris Sibyllinis ob gravem pestem e senatu consulto aditis, a duumviris sacris faciundis anno 399 a.C.n. factum esse Livius in suis ab urbe condita libris tradit.
Sed non solum rebus adversis coacti Romani hunc morem secuti sunt; immo etiam victoriis triumphisque patratis dis lectisterniis habitis gratias egerunt, sicut ex illis celeberrimis Horatii versibus intellegimus: nunc — id est Antonio una cum Cleopatra mortuo et Alexandria urbe expugnata — [...] Saliaribus / ornare pulvinar deorum / tempus erat dapibus etc.
Provincia Casanensis
Provincia Casanensis (Russice Казанская провинция, tr. Kazanskaja provincija) fuit pars administrativa gubernii Casanensis Russiae, in medio gubernii illius sita, metropolim habens Casanum, anno 1719 formata et anno 1775 cum aliis provinciis Imperii Russici abolita.
Museum Nationale Historiae Naturalis (Lutetia)
Museum Nationale Historiae Naturalis (Francice: Muséum national d'histoire naturelle, vel MNHN) est gravissimum populi Francici museum historiae naturalis, cuius aedificia sunt Lutetiae et in aliis reipublicae urbibus sita.
Historia
Museum Lutetiae constitutum est 10 Iunii 1793 apud Hortum plantarum Lutetiae.<!--- The museum was formally founded on 10 June 1793, during the French Revolution. Its origins lie, however, in the Jardin royal des plantes médicinales (Royal Medicinal Plant Garden) created by King Louis XIII in 1635, which was directed and run by the royal physicians. The royal proclamation of the boy-king Louis XV on 31 March 1718, however, removed the medical function, enabling the garden—which became known simply as the Jardin du Roi (King's Garden)—to focus on natural history.
For much of the 18th century (1739–1788), the garden was under the direction of Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon, one of the leading naturalists of the Enlightenment, bringing international fame and prestige to the establishment. Incorporated as the Muséum national d'Histoire naturelle in 1793, opening in 1794 with, as one of its foundation professors, eminent evolutionary pioneer Jean-Baptiste de Lamarck, it continued to flourish over the next century, and, particularly under the direction of chemist Michel Eugène Chevreul, became a rival to the University of Paris in scientific research. For example, while Henri Becquerel held the chair for Applied Physics at the Muséum national d'histoire naturelle from 1892 till 1908 he discovered the radiation properties of uranium. It has to be noted that four generations of Becquerel had this position from 1838 untll 1948.
A decree of 12 December 1891 ended this phase, returning the museum to an emphasis on natural history. After receiving financial autonomy in 1907, it began a new phase of growth, opening facilities throughout France during the interwar years. In recent decades, it has concentrated its research and education efforts on the effects of human exploitation on the environment. Administratively speaking, it is classed as a grand établissement of higher education.
Mission and organization
The museum has as its mission both research (fundamental and applied) and public diffusion of knowledge. It is organized into seven research and three diffusion departments. The former are Classification and Evolution; Regulation, Development, and Molecular Diversity; Aquatic Environments and Populations; Ecology and Biodiversity Management; History of Earth; Men, Nature, and Societies; and Prehistory. The latter are the Galleries of the Jardin des Plantes; Botanical Parks and Zoos; and the Museum of Man (Musée de l'Homme).
Location and branches
The museum includes sites throughout France, including the original location at the Jardin des Plantes in the Ve arrondissement in Paris (métro Place Monge). The galleries there include the Gallery of Mineralogy and Geology, the Gallery of Palaeontology and Comparative Anatomy, and the famous Grand Gallery of Evolution (Grande Galerie de l'évolution). The museum's Menagerie is also located here.
The Musée de l'Homme is also in Paris, in the XVIe arrondissement (métro Trocadéro). It houses displays in ethnography and physical anthropology, including artifacts, fossils, and other objects.
Two zoos, the Parc zoologique de Paris (also known as the Zoo de Vincennes), at the Bois de Vincennes in the XIIe arrondissement, and the Parc zoologique de Clères, at a mediæval manor in Clères (Seine-Maritime), are also part of the museum.-->
Giraldus Cambrensis
Giraldus Cambrensis, sive Giraldus de Barri, fuit clericus, aulicus, historicus temporis sui. Natus est e stirpe Normannocambrica ad Manorbier agri Penbrochiensis anno 1145/1146. Anno enim 1165, "adolescens ... et quasi vicesimum aetatis suae tunc annum adimplens", Giraldus Parisiis scientiis liberalibus studebat quo tempore princeps Philippus natus est. Anno 1184, factus est capellanus regis Anglorum Henrici II; secutus est Iohannem sine terra, regis filium, qui Hiberniam expugnavit anno 1185; comitatus est Balduino Exoniensi itinere Cambrico anno 1188. Voluit episcopus fieri Meneviensis, sed frustra. Mortuus est anno circiter 1223.
Iam ante Iacobum Macpherson mentionem fecerat de poeta Ossiano.
Nicolaus Burnete
Nicolaus (Dacoromanice Nicolae) Burnete (natus die 4 Iunii 1960 in Roșia de Secaș in circulo Alba) machinator et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis PSD est.
Eruditio et munus
Burnete annis 1980 - 1985 apud Universitatem Claudiopolitanam et Universitatem Hohenheim mechanicae studebat. Deinde pro eadem universitate operam dedit, anno 2001 gradum professoris adeptus est et nunc decanus facultatis autocinetorum est. Anno 2012/13 pro ministerio educationis operam dedit.
Cursus honorum
Die 29 Ianuarii 2018 minister scientiae pervestigationis in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe nominatus est. Iam die 30 Augusti eiusdem anni se a magistratu recessit, properea quod 120.000.000 Lei ministerio scientiae subtracti sunt. Die 12 Septembris ei Viorel Ștefan pro tempore successit.
Familia
Burnete uxorem duxit atque duos liberos habet.
Chantuorus
Chantuorus (Francogallice: Champtauroz) est parvus vicus Helveticus 118 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Valdensem pertinet.
1991 Darwin
1991 , olim designationibus 1967 JL, 1954 UG, et 1971 SU2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Ulrico Cesco et Arnoldo Ricardo Klemola in Statione Australis Yalensis-Columbiae (El Leoncito) versatis repertus est. Origo nominis est apud honorem Caroli Darwin.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1991 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ludus bellicus de statuis parvis
Ludi bellici de statuis parvis (Lingua Anglica: Miniature Wargame; Lingua Francogallica: Jeu de figurines) sunt ludi ut bella et proelia assimulent cum statuis parvis militium. Milites, equites aut cannae sunt vulgares in ludis diversis. Ludi bellici inventi erant in Borussia Saeculo XIX. Sunt ludi bellici de historia et fabula (exempli gratia: de libre Domino Anulorum).
Ludi famosissimi de historia titulos in Latina habent: De Bellis Antiquitatis et De Bellis Multitudinis. Duo ludi hi sunt de historia Antiquitae et Medii Aevii. Ludus Officina est formatorem famosissimum statuarum parvarum et ludi bellici de fabulae; Dominus Anulorum: Ludus bellicus strategematicus factus ab eis anno 2001, ubi Petrus Jackson librum Comitatum Anuli in pellicolas cinematographicas convertit.
Howard Goldblatt
Howard Goldblatt (natus anno 1939 in urbe Long Beach Californiae), alumnus Collegii Civici Franciscopolitani et Universitatis Indianensis, fuit professor in eodem collegio Franciscopolitano (sed iam in universitatem converso) et ab anno 2002 usque ad 2011 professor linguae Sinensis apud Universitatem Dominae Nostrae a Lacu. Litteras Sinenses Anglice convertit et imprimis opera Mo Yan qui anno 2012 Praemio Nobeliano Litterarum laureatus est. Donatus Interpretationis Nationalis Howard Goldblatt anno 2000 decretus est pro versione sua libri Chu Tien-wen titulo 荒人手記, Anglice Notes of a Desolate Man.
Fuilla
Fuilla (Catalane Fullà) est commune Francicum 430 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Universitas Parisiensis
thumb|Aedificium princeps universitatis saeculo septimo decimo delineatum thumb|Idem aedificium hodie pictum Universitas Parisiensis, plenius Universitas magistrorum et scholarium Parisiensis (Francogallice Université de Paris) est universitas studiorum Lutetiae in urbe anno circiter 1150 constituta. Chartam regis Francici Philippi II anno 1200, bullam papae Innocentii III (qui ipse scholaris Parisiensis fuerat) meruit. Saeculis insequentibus studiis philosophicis, iuridicis, theologicis innotuit. Nomen collegii theologici Sorbonae compendiose pro universitate omni usurpatur.
Finis universitati Parisiensi bis posita est. Anno 1793 iussu regiminis revolutionarii clausa, ab anno 1806 sub forma quinque facultatum autonomarum, sed non ante annum 1896 sub antiquo nomine "universitatis Parisiensis" restituebatur. Sententiola universitatis redivivae fuit "Hic et ubique terrarum". Cuius functio motibus scholarium anno 1968 abrupta est. Lege eodem anno ab Edgaro Faure lata, singula universitas in successores tredecim anno 1970 divisa est, quae ab initio numeris, deinde agnominibus mutabilibus distinctae sunt: I Panthéon-Sorbonne, II Panthéon-Assas, III Sorbonne-Nouvelle, IV Paris-Sorbonne, V René-Descartes, VI Pierre-et-Marie-Curie, VII Denis-Diderot, VIII Vincennes-Saint-Denis, IX Paris-Dauphine, X Paris-Nanterre, XI Paris-Sud, XII Paris-Est, XIII Paris-Nord.
Le Luot
Le Luot  est commune 214 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Altaripa (Italia)
Altaripa  (alia nomina  : Anterivum) (Italiane: Anterivo; Theodisce: Altrei) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Altaripenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Ultrae Athesis-Athesiae Imae.
Ioannes Bargh
Ioannes Bargh, vulgo plenius Ian Martin Bargh (natus in Prestwick vicecomitatus Aerensis die 8 Ianuarii 1935; Toronti mortuus die 2 Ianuarii 2012) fuit Iazensis musicae clavista qui a Scotia in Canadam anno 1957 migravit.
Le Gault-Soigny
Le Gault-Soigny est commune 519 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Saint-Samson-la-Poterie
Saint-Samson-la-Poterie est commune Francicum 258 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Oenussae
Oenussae (Graece (f. pl.)) sunt insulae Graecae in Mari Aegaeo sitae. Eaedem etiam demum Oenussarum (Δήμος Οινουσσών) et una cum demi Chio et Psara regionalem Chiam unitatem (Περιφερειακή Ενότητα Χίου) in regione Aegaeo Boreali efficiunt. Maxima insula et solus demi locus in insula meridiana sita idem nomen habent. Oenussae in freto 17 chiliometroum inter Chium insulam et contintem Turcicam sive Asiam Minorem iacent.
Gaye
Gaye est commune 557 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Provincia Pensensis
Provincia Pensensis (Russice Пензенская провинция, tr. Penzenskaja provincija) fuit pars administrativa gubernii Casanensis Russiae, metropolim habens Pensam, anno 1719 formata annoque 1775 cum aliis provinciis Imperii Russici abolita.
Makemake
Makemake, maximus deus Rapanuiensis, est natus e sincipite humano quod undas innatabat. Hominibus per voces sacerdotum praemia bonis dat, malosque castigat; iram etiam fulminibus manifestat. Deos et homines generavit, sed ei non erat uxor: imagine mulieris humo formato, masturbatus est, ex quo nati sunt dei Tive, Hova, et ceteri. Aves quoque fecit, quam ob rem insulani cultum avis-hominis promoverunt. Credidit Alfredus Métraux anthropologus (1971:314) Makemakem esse singularem Proto-Polynesii dei Tanis manifestationem.
Geraldus Emmett Carter
Geraldus Emmett Carter (natus Monte Regio, Canada die 1 Martii 1912; mortuus Toronti, Canada die 6 Aprilis 2003) fuit cardinalis et Toronti archiepiscopus (Archidioecesis Torontinus ).
Vrigne-aux-Bois
Vrigne-aux-Bois est commune Francicum 3'497 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Montes Nebulosi
Montes Nebulosi (Sindarine: Hithaeglir; vulgo Misty Mountains) sunt iugum montium inventa a scriptore Anglico I.R.R. Tolkien et in Arda posita. Noti sunt etiam nomine Turres Nebulosae.
Geographia
Maximi transitus sunt Altus Transitus et Transitus Rubricornu.
Haec sunt flumina defluentia ex Montibus Nebulosis:
Habitatores
Sunt sub Montes Nebulosos antiqui Regni Nanorum Moriae cuniculi atque cavernae metallaque Gobelinorum in quibus Bilbo Baggins dominum anulorum invenit. Aquilis permagni sunt nidi in verticibus montium, unde omnia cacumina perspici possunt. In profundis hiatibus erat sedes pollentissimi monstri cuiusdam Balrog (Sindarine, Latine 'daemon potentiae'), priusquam Gandalf id diruit acerrima pugna pugnata. Erant etiam Gigantes lapidei, tam ingentes, ut ipsorum partes montium viderentur; valles Montium Nebulosorum plenae cuiusdam obscuritatis pristinae esse dicuntur.
Nexus externi
Lista gór i wzgórz Śródziemia Platser i Tolkiens värld
Fosse
Fosse (Catalane Fòssa) est commune Francicum 39 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ericus Emminger
Ericus (Theod. Erich) Emminger (natus 25 Iunii 1880 oppido Eichstätt, mortuus 30 Augusti 1951 Monachii) vir publicus et sodalis primo factionis Centri, deinde Factionis Popularis Bavaricae (BVP) fuit.
Iuventus et munus
Emminger, postquam maturitatem adeptus est, iurisprudentiae studebat, deinde causidicus laboravit atque ab anno 1910 iudex Augustae Vindelicorum erat. Ab anno 1925 ad usque 1949 iudex summi iudicii Bavariae Monachii fuit.
Cursus honorum
Emminger, qui ante annum 1918 sodalis Centri et annis 1913 - 1918 primo legatus Dietae Imperii Germanici erat, anno 1918 ad BVP accessit et mense Iunio 1920 iterum legatus Dietae Imperii electus est et ad usque annum 1933 mansit. 30 Novembris 1923 Administer Imperii Iustitiae in consilio ministrorum Marx I nominatus est. Cum administer esset, quaestiones iudicales variis modis reformatae sunt. 15 Aprilis 1925 a magistratu se recessit, quod Centrum, alia factio catholica in consilio ministrorum, et in Bavaria candidatos electionis Dietae Imperii nominaverat. Anno 1933, cum Nazistae rerum Germaniae potiti sunt, a re publica se recessit et iterum iudex fuit.
Oceania
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 25em; text-align: right; font-size: 0.86em; line-height: normal;"> <div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;"> Oceania Oceania geopoliticalis Oceania est regio in insulis Oceani Pacifici tropici sita. Notiones Oceaniae inter atolla curalii volcanicasque Pacifici Australis insulas (ethnologice in subregiones Melanesiam, Micronesiam, Polynesiam divisas ) et adeo omnem regionem insularem inter Asiam et Americam (Australasia Archipelago Malaesianoque non exceptis) variantur. Nomen aliquando adhibetur diserte ad significandum continentem qui in Australia et insulis proximis consistit,  atque in studiis biogeographicis ut synonymum Oecozonae Australasianae (Wallaceae et Australasiae) vel Oecozona Pacifica (Melanesia, Polynesia, et Micronesia, vel Nova Zelandia vel Nova Guinea excepta ).
Etymologia
Nomen Océanie a Conrado Malte-Brun geographo circa 1812 Francice factum est. Nomen Océanie vicissim ex Graeco 'oceanus' deducitur, ex nomine Oceani, dei fluviorum, cum nomen Asiae, continentis adiacentis, a filia sua ortum esset, fluviorum fontiumque matre.
Physiographia
Oceania, primum in terris Oceani Pacifici, a Freto Malaccensi ad orientem ad litus Americae concepta, quattuor regiones olim comprehendit: Polynesiam, Micronesiam, Malaesiam (nunc Archipelagum Malaesiensem appellatam), et Melanesiam (nunc Australasiam appellatam). Inter Oceaniam sunt partes trium continentium geologicorum (Eurasia, Australia, Zelandia), cum insulis noncontinentalibus volcanicis Philippinarum, Wallaceae, et Pacifici aperti. Patet ad Sumatram in occidente, Insulas Bonin in boreoccidentali, Insulas Havaianas in boreorientali, Rapa Nui et Sala y Gómez in oriente, et Insula Macquarie in australi—Taivania, Archipelago Iaponico (inter quem Insulae Ryukyu), et Insulis Aleutianis marginum Asiae exceptis.
Biogeographia
Adhibetur nomen Oceania in rebus biogeographicis ut synonymum vel Oecozonae Australasianae (Wallaceae et Australasiae) vel Oecozonae Pacificae (Melanesia, Polynesia, et Micronesia, sine Nova Zelandia et Nova Guinea ).
Res geopoliticae
Secundum notionem geopoliticam in geoschemate Consociationis Nationum et propositis Consilii Olympiorum Internationalium adhibitis, et in multis atlantibus editis, Oceania Australiam et civitates Pacifici a Papua Nova Guinea ad orientem, sed non Archipelagum Malaesianum et Indonesianam Nova Guineae partem continet.
Demographica
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 20em; text-align: right; font-size: 0.86em; line-height: normal;"> <div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;"> Oceania Latius Oceania Geographica. Paene nihil Oceniae in hoc gradu videtur, quamquam Havaii videri possunt prope orbis finientem boreorientalem. <div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;"> Angustior Oceania Geographica. Melanesia Insularis, Micronesia, et Polynesia (praeter Novam Zelandiam)
Tabula demographica infra edita subregiones et civitates Oceaniae geopoliticae exhibet. Civitates et territoria hac in tabula secundum schema pro subregionibus geographicum abs Consociatione Nationum adhibitum digeruntur.
Religio
Praepollens in Oceania temporibus hodiernis tractata religio est Christianitas. Plurimae religiones veteres sunt animistae, et populis qui moribus a maioribus posteris traditis student est fides spiritibus incommodis vel adeo malis (masalai in Tok Pisin). In recentioribus censibus Australianis et Novis Zelandicis, multi homines dicunt eis esse nullius religionis (categoria cui sunt humanismus, atheismus, agnosticismus, rationalismus). In Tonga et Samoa, vita quotidiana a memoriis Polynesiis et praecipue fide Christiana magnopere adficitur; Domus Sacrorum Bahaiensis, Tiapapatae in vico Samoano sita, est unus ex septem designationibus in fide Bahaiensi administratis.
Artes athleticae
Artes athleticae populo gratissimae sunt harpastum et pediludium. Aliae delectationes athleticae sunt basipila, canistriludium, criccetius, cultura physica, lapsus, natatio, et squash.
Ludi Pacifici
Ludi Pacifici (olim Ludi Pacifici Australis appellati) sunt certamina multarum artium athleticarum, multo sicut Olympia, in quibus autem solum civitates intra Pacificum sitae certare sinuntur. Anno 1963 coepit, et quoque quadriennio fit.
Foedus rugbiense
Foedus rugbiense est genus harpasti populo omnem per Oceaniam gratum, ars quidem athletica civitatis Papuae Novae Guineae, popularissima in Australia, et aliquantulum popularis in Nova Zelandia et Insulis Pacificis.
La Lucerne-d'Outremer
La Lucerne-d'Outremer est commune Francicum 826 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in provincia boreali Normannia Inferiori.
Oceania
Foedus rugbiense
Manus foederis rugbiensis civitatis Australiae et Novae Zelandiae sunt duo ex felicissimarum manuum orbis terrarum. Australia calicem mundialem foederis rugbiensis novies abstulit (res inaudita), atque Nova Zelandia eius primum calicem mundialem anno 2008 abstulit. Australia anno 1957 fuit situs alterius certaminis mundialis. Australia et Nova Zelandia una fuit situs annis 1968 et 1977. Nova Zelandia primum fuit situs lusuum ultimorum annis 1985–1988, et Australia fuit situs anno 2008.
Constantinus Simites
Constantinus Simites (Graece: Κωνσταντίνος Σημίτης, natus die 23 Iunii 1936 Piraei) vir publicus Graecus et sodalis factionis socialisticae PASOK est.
Oceania
Criccetius
Criccetius est popularis aestatis ludus in Australia et Nova Zelandia. Criccetius litoralis, simplicius criccetii genus, in litore arenoso lusum, est oblectamentum in Australia populo gratum.
Constantinus Simites
Iuventus et munus
Simites annis 1954 - 1959 Marpurgi iurisprudentiae studebat et doctor promotus est. Deinde Londinii in Schola Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum, anno 1971 Giessae professor iurisprudentiae nominatus est. Praeterea ab anno 1961 in Graecia iuris consultus operam dat.
Oceania
Criccetius
Criccetius etiam est ars athletica aestate certata magni momenti in cultura Oceanica. Examen Diei Capsificationis Australianis est gratissimum, quotannis die 26 Decembris apud Melbourne Cricket Ground Melbourni in urbe certatum.
Constantinus Simites
Vita publica
Simites inter dictaturam militarem anno 1969 e patria fugit et anno 1974 libertate recuperata cum aliis factionem PASOK condidit. Ab anno 1985 legatus ad parlamentum Graeciae fuit et ab anno 1989 saepe administer erat. Die 22 Ianuarii 1996 primus minister Graeciae electus est, postquam eius antecessor Andreas Papandreu mortuus est. Die 8 Februarii 2004 a magistratu se recessit, ut iuniores ei succederent.
Oceania
Pediludium regularum Australianarum
Pediludium regularum Australianarum est genus pediludii populo gratissimum in Australia, et adeo publica civitatis Nauru ars athletica. Id nuper factum est populo gratum in Papua Nova Guinea, cuius maior manus civitatis, Mosquitoes (Culices) appellata, primum in Ludis Arafurensibus Darwin in urbe Territorii Septentrionalis habitis prospere certavit, Novam Zelandiam in "Grand Final" vincens et clipeum aurem auferens.
Anthropophagia
Anthropophagia (Graece ἀνθρωποφάγος), vel cannibalismus humanus, est factum vel mos, ubi homines carnem vel viscera aliorum hominum edunt. Homo qui anthropophagiam exercet anthropophagus appellatur.
Homines olim anthropophagiam late in multis regionibus orbis terrarum exercebant, iam usque ad saeculum vicensimum in nonnullis Australasiae culturis remotis, et usque ad hodie in regionibus Africae tropicae. Anthropophagia mos erat in Nova Guinea insula et in regionibus Insularum Salomonis, caroque hominum in macellis in nonnullis Melanesiae regionibus venumdari dicebatur.
Caronum Pertusella
Caronum Pertusella (alia nomina: Calonum Pertusella) (Italiane: Caronno Pertusella) est oppidum Italiae et municipium, circiter 16 420 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Caronenses et Pertusellenses appellantur.
Geographia
Municipium patet 8 km², et altitudo est 393 m.
Inscripciones cristianas de la España romana y visigoda
Inscripciones cristianas de la España romana y visigoda (scil. Latine: Inscriptiones Christianae Hispaniae Romanae Visigothicaeque), saepe ICERV, est corpus inscriptionum tam latinarum quam graecarum in Paeninsula Iberica locatae cum texto vel contexto christiano, inter annos 300 atque 1000 p.C.n. Scriptum est a Iosepho Vives, epigraphista hispanus, et anno 1942 impressum. Est cum IHC corpus primarius pro scientia epigraphica Medii Aevi Hispanici.
Eta Piscium
Eta Piscium (η Psc) vel 99 Piscium est splendidissima constellationis Piscium stella. A Tellure fere 294 spatiorum lucis annuorum distat; magnitudinem apparentem +3.62 monstrat, et in classi spectrali G7 III enumeratur.
Missuria
Missuria est civitas Civitatum Foederatarum Americae. Civitates finitimae sunt ad orientem Illinoesia, ad meridiem et orientem Kentukia Tennesiaque, ad occidentem Cansia, ad occidentem et meridiem Oclahoma ad occidentem et septentrionales Nebrasca, usque ad septentrionales Iova. Sola Tennesia, quae est vicinus Missuriae, tam numerum civitatum tangit. Missuria Porta Occidentalis saepe appellatur quia coloni ad occidentem euntes hinc profecti sunt.
Arbor civica est Cornus florida.
Gaius Sulpicius Camerinus
Gaius Sulpicius Camerinus (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanus quarti saeculi a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Sulpicius anno 382 tribunus militum consulari potestate creatus est. Ceteri tribuni Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Papirius Mugillanus, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Spurius Papirius Crassus, Quintus Servilius Q.f. Fidenas erant. Cum Lucius et Spurius Papirii - fortasse fratres fuerunt - contra Velitras milites ducerent, Aemilius et ceteri collegae in urbe manserunt, si Etrusci impetum facerent.
Anno 380 Sulpicius censor erat, una cum Spurio Postumio Albino Regillensi, qui autem hoc anno mortuus est. Quia censori mortuo religionis causa alius suffici non poterat et sine collega coepta perficere ei non licebat, Sulpicius a magistratu se abdicavit.
Bacteria
Bacteria (Graece βακτήριον 'parvum baculum') sunt organismi plerumque libere viventes et omnibus locis praesentes, qui saepe in una cellula consistunt ac magnum microorganismorum prokaryoticorum dominium constituunt. Ferme pauca micrometra longa, inter prima vitae genera in tellure orta erant, atque in plurimis eius habitationibus iam inveniuntur. Solum, aquam, fontes calidos acidicos, ramenta radioactiva, et biosphaeram profundam corticis Telluris habitant. Magni momenti sunt bactera in multis circuli nutrimentorum gradibus per nutrimenta sicut nitrogenium ex atmosphera extracta et ficta. Circulus nutrimentorum decompositionem corporum mortuorum comprehendit, ubi bacteria rationem gradus putrefactionis reddunt. In communitatibus biologicis quae spiramenta hydrothermalia et manationes frigidas circumdant, bacteria extremophilia nutrimenta ad vitam sustenendam necessaria per composita soluta, sicut sulphidum hydrogenii et methanum, ad energiam conversa praebent. Bacteria praeterea symbiotice et parasitice cum plantis animalibusque coniunguntur. Plurima nondum rite circumscripta sunt, multaeque species coli in laboratorio non possunt. Studium bacteriorum est bacteriologia, provincia microbiologiae.
Bacteria ubique sunt, et nonnulla morbos efficiunt.
Structura bacteriorum
Structura bacteriorum cum notionibus morphologiae, structurae intracellulares, membranae plasmaticae, parietis cellularis, endospororum, et structurae extracellulares describitur. Nonnumquam membrana plasmatica (interne, cytoplasmati adversa) et paries cellularis communiter involucrum cellulare nominatur.
Morphologia
Forma bacterii singularis conspicua est. Ita morphologia nominatur coccus, bacillus, coccobacillus, spiraliter, fílamentose.
Structurae intracellulares
Structurae intra bacterium sunt per exemplum cytosceletus, membranae internae, ribosomata, ADN, plasmidi.
Cytosceletus
Cytosceletus cellulae figuram ad locum tenet.
Membranae plasmaticae
Membrana plasmatica bacteriorum fines cytoplasmatis constituit.
Sedes comitatus
Sedes comitatus est locus administrativus vel sedes administrationis cuiusdam comitatus vel paroeciae civilis. Vocabulum praecipue in Civitatibus Foederatis adhibetur. In Britanniarum Regno et Hibernia, oppida comitatuum simile habent munus.
Bacteria
Paries cellularis
Plerisque bacteriis una paries cellularis est, quae bacteriis rigorem stabilitatemque tribuit.
Endospori
Tempore sine nutrimento bacteria in endosporos structurae duriorae transeunt. Illi non in proles mutant, sed ex membrana, cortice, nucleo consistunt.
Structurae extracellulares
Structurae externae bacterii sunt fimbriae, pili, lamina superficialis, glycocalyx, flagellae
Phyla confirmata
Phyla sequentia secundum Bacteriological Code rite circumscripta sunt.
Eppianum
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Ultrae Athesis-Athesiae Imae.
Lozon
Lozon  est commune 307 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Vrigne-Meuse
Vrigne-Meuse est commune Francicum 286 incolarum (anno 2013) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Saint-Sauveur (Esia)
Saint-Sauveur est commune Francicum 1'578 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Siarensis
Provincia Siarae seu Siarensis (Lusitanice Ceará) est civitas regionis Septentrio-Orientalis Brasiliae. Caput est Fortalexia.