cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asteraceae
De taxinomia phylogeniaque
Synapomorphiae Asteracearum sunt calyx in pappo pertransfiguratus, antherae coniunctae tubulum formantes, ovarium semine uno basali, ac synthesis lactonarum sesquiterpenicarum. <!-- Las sinapomorfias de las Compuestas incluyen: el cáliz modificado en una estructura denominada papus, las anteras connadas formando un tubo y los estigmas modificados para funcionar como cepillos en un mecanismo especializado de polinización, los ovarios que contienen un solo óvulo de placentación basal y la producción de lactonas sequiterpénicas.[7]
La familia, entonces, ha sido universalmente reconocida y dispuesta en el orden Asterales de las dicotiledóneas o eudicotiledóneas. Desde el punto de vista de la taxonomía intrafamiliar, tradicionalmente se han reconocido dos subfamilias: Asteroideae (o 'Tubuliflorae') y Cichorioideae (o 'Liguliflorae'), desde que en 1894 Hoffmann reconoció a las mismas como dos linajes diferentes.[45] Asteroideae se caracteriza por la presencia de capítulos radiados y la ausencia de látex. La subfamilia Cichorioideae, en cambio, se caracteriza por la presencia de látex y por sus capítulos con flores liguladas.
Los intentos de ordenar la diversidad de las compuestas en categorías taxonómicas inferiores, tales como tribus, comenzaron con H. Cassini, quien en 1826 subdividió a la familia en 19 tribus y sugirió sus relaciones naturales.[46] y fueron continuadas por las contribuciones de G. Bentham en 1873 y Arthur Cronquist en 1955.[47] [48] El estudio filogenético llevado a cabo por R.K. Jensen y J.D. Palmer sobre el ADN cloroplástico y publicado en 1987 fue central para establecer que, además de Cichoroideae y Asteroideae, existía otro clado (más tarde denominado Barnadesioideae) distribuido por Sudamérica y que el mismo era basal dentro de la familia. Los datos morfológicos sumados a los análisis cladísticos permitieron a K. Bremer sugerir una clasificación de las Compuestas que incluía 3 subfamilias y 17 tribus, cuya sinopsis se provee más adelante.[49] [50]
Subfamilias y tribus
1. Barnadesioideae (D. Don) Bremer & Jansen
2. Mutisioideae Lindley (sinonimia: Mutisiaceae Burnett, Nassauviaceae Burmeister, Perdiciaceae Link)
Esta subfamilia presenta flores con corola bilabiada pero, a diferencia de Barnadesioideae, los pétalos forman dos grupos, uno conformado por tres miembros y el otro por dos. Los lóbulos del estigma son cortos. El número cromosómico básico es n=6 a 9.
La subfamilia presenta 44 géneros y aproximadamente 630 especies que se distribuyen en Sudamérica. Los 44 géneros se agrupan en las siguientes tribus: Onoserideae (Onoseris, Lycoseris), Nassauvieae (Nassauvia, Criscia), Mutisieae (ejemplo Gerbera, Mutisia) Los géneros con mayor número de especies son Acourtia (65), Chaptalia (60), Mutisia (50) y Trixis (50).
3.- Stifftioideae Panero
Es una subfamilia recientemente propuesta. Incluye cerca de 10 géneros y 40 especies distribuidas principalmente en Venezuela y Guyana, aunque también tiene representantes en los Andes y el noreste de Sudamérica. Algunos de los géneros que componen esta subfamilia, que incluye una única tribu llamada Stifftieae, son Hyaloseris,Dinoseris, Duidaeae, Gongylolepis y Stifftia. 4.- Wunderlichioideae Panero & Funk
Subfamilia que incluye 8 géneros y aproximadamente 24 especies que se distribuyen especialmente en Venezuela y Guyana, aunque también presenta especies en el este de Sudamérica y en el sudoeste de China. La característica más sobresaliente de los miembros de esta subfamilia es la de presentar estilos y ramas estilares glabras y una deleción en el gen rpoB. En esta subfamilia se reconocen dos tribus: Wundelichieae y Hyalideae.
5.- Gochnatioideae Panero & Funk
Con 4 o 5 géneros y unas 90 especies que se distribuyen por América del Sur y América Central, especialmente el Caribe. Esta subfamilia, que incluye una sola tribu denominada Gochnatieae, está caracterizada por sus flores con ramas estilares cortas, glabras y con los ápices redondeados. Los números cromosómicos básicos son n = 22, 23 y 27. El género más representado es Gochnatia que incluye cerca de 70 especies. Los otros géneros de la subfamilia son Richterago, Cnicothamnus y Cyclolepis.
6.- Hecastocleidoideae Panero & Funk
Subfamilia caracterizada por sus capítulos unifloros, las flores polisimétricas con corolas pentalobadas, los brazos estilares cortos con ápice redondeado y el papus escamoso. Esta subfamilia, cuyo número cromosómico básico es x=8, comprende una sola tribu (Hecastocleideae) y una sola especie: Hecastocleis shockleyi distribuida en el sudoeste de Estados Unidos.
7.- Carduoideae Sweet (sin.: Acarnaceae Link, Carduaceae Dumortier, Centaureaceae Martynov, Cynaraceae Durande, Echinopaceae Dumortier, Serrulataceae Martynov).
Es una subfamilia que comprende 83 géneros y 2780 especies de distribución cosmopolita, pero con una marcada concentración de especies en el Hemisferio Norte (Eurasia y norte de África). El hábito bienal es muy común. Presentan hojas disectas, laticíferos y las flores son usualmente zigomorfas. Las ramas estilares son cortas, con un anillo de pelos por debajo de las ramas estilares. El número cromosómico básico es n=12.
Los géneros de esta subfamilia se incluyen en tres tribus: Cynareae (=Cardueae), Dicomeae y Tarchonantheae. Los taxones con mayor número de especies son Centaurea (695), Cousinia (655), Saussurea (300), Cirsium (250), Echinops (120), Carduus (90), Serratula (70), Dicoma (65), Onopordum (60).
8.- Pertyoideae Panero & Funk.
Subfamilia que comprende 5 o 6 géneros y unas 70 especies incluidas en una sola tribu (Pertyeae) y distribuidas en Asia (Afganistán hacia el sudeste del continente). Las flores presentan la corola profunda y desigualmente dividida, los brazos estigmátcos son cortos, pilosos a papilosos en su cara abaxial. El número cromosómico básico es x=12 a 15. El género más grande es Ainsliaea con aproximadamente 50 especies.
9.- Gymnarrhenoideae Panero & Funk.
Es otra subfamilia monotípica, compuesta por un sola tribu (Gymnarrheneae) que incluye a una única especie, Gymnarrhena micrantha distribuida en el norte de África. Los capítulos se hallan agrupados en inflorescencias. Las ramas estilares son largas y con los ápices redondeados. El número cromosómico básico es x=10.
10.- Cichorioideae Chevalier (sin.: Aposeridaceae Rafinesque, Arctotidaceae Bessey, Cichoriaceae Jussieu, nom. cons., Cnicaceae Vest, Lactucaceae Drude, Picridaceae Martynov, Vernoniaceae Burmeister.)
Es una subfamilia con un número importante de géneros (224) y especies (3600) de distribución cosmopolita. Presentan látex, las flores del disco son profundamente lobadas, los ápices de los brazos estilares son agudos y los pelos también son agudos. Los números cromosómicos básicos más frecuentes son 9 o 10, más raramente 7 o 13. Los géneros con mayor riqueza de especies son: Vernonia (800-1000), Crepis (200), Jurinea (200), Scorzonera (175), Lepidaploa (115), Tragopogon (110), Lessinganthus (100), Hieracium (90-1000), Lactuca (75), Vernonanthura (65), Hypochaeris (60), Sonchus (60) y Taraxacum (60-500). Esta subfamilia ha sido subdividida en las siguientes tribus: Gundelieae, Cichorieae, Arctotideae, Liabeae y Vernonieae.
11.- Corymbioideae Panero & Funk
Esta subfamilia con una sola tribu (Corymbieae) comprende un solo género (Corymbium) con 7 especies oriundas de Sudáfrica. Presenta hojas con nervaduras paralelas, capítulos con una flor encerrados por dos brácteas involucrales. La corola con lóbulos anchos y conspicuos. El número cromosómico básico es x= 16.
12.- Asteroideae Lindley
Con 1135 géneros y más de 16.000 especies, ésta es la subfamilia con mayor riqueza de las Compuestas. Sus miembros, de distribución cosmopolita, no presentan látex, los capítulos son heterógamos, con flores tubulosas con lóbulos inconspicuos y flores liguladas frecuentemente con tres lóbulos. Las áreas estigmáticas se hallan dispuestas en dos candas marginales. Los géneros con mayor riqueza de especies son Senecio (1000), Eupatorium sensu lato (1200, 40 en sentido estricto), Helichrysum (600), Artemisia(550), Mikania (430), Baccharis (400), Verbesina (300), Ageratina (290), Bidens (235), Stevia (235), Anthemis (210), Erigeron (200), Pentacalia (200), Aster (180), Viguiera (180), Chromolaena (165), Gnaphalium (150), Solidago (150), Tanacetum (150), Olearia (130), Seriphidium (130), Ligularia (125), Achillea (115), Coreopsis (115), Anaphalis (110), Brickellia (110), Calea (110), Blumea (100), Koanophyllum (110), Euryops (100), Pectis (100) y Wedelia (100). Se reconocen 3 supertribus dentro de esta subfamilia: Senecionodae, Asterodae y Helianthodae.
Incluye 20 tribus: Anthemideae, Astereae, Athroismeae, Bahieae, Calenduleae, Chaenactideae, Coreopsideae, Eupatorieae, Feddeae, Gnaphalieae, Helenieae, Heliantheae, Inuleae, Madieae, Millerieae, Neurolaeneae, Perityleae, Polymnieae, Senecioneae, Tageteae. -->
Caseus ovillus Pyrenaicus
Nexus externi
Brebis Pyrénées
Bellus cantus
Bellus cantus (Italice bel canto 'cantus pulcher') est notio plerumque operae musicaeque sacrae adhibita, cui sunt variae significationes multis explanationibus subiectae. Primus verbi bel canto in Italia saeculo septimo decimo exeunte usus incidit cum urbano cantus exemplari adhiberetur quod se inter amatores musicae operaticae et sacrae ibi evolvebat. Inter compositores belli cantus sunt Vincentius Bellini, Caietanus Donizetti et Ioachimus Rossini. Verbum autem in usum latum medio saeculi proximi venit, cum opera seria, aria de capite, voxque castratorum erant flores aetatis.
Historia verbi et variae definitiones
Verbum bellus cantus ut hodie intellegitur ad modum vocalem spectat qui in Italia ortus est, per plurimum Europae per saeculum duodevicensimum obtinebat, et genere minus elaborato sed iam regnanti usque circa 1840 moratus est. Inter signa modi belli cantus fuerunt:
Bryonia
Bryonia (Graece ) est genus familiae cucurbitacearum, quae omnes sunt herbae perennes vitium similitudine. Bryoniarum sarmenta exilia longis internodiis geniculata erepunt. Acinis sucus est rubens, qui postea crocinus fit. E radice, quae grandis, alba raphanique similis initio est, caules asparagi satis similes exeunt. Folia pampinea ad magnitudinem hederae dividuntur. Palmites et claviculae et folia bryoniae omnino simillima sunt vitis domesticae.
De usu bryoniae
Constat bryoniam esse venenosam, attamen diutissime medendi consilio adhibita est. Hodie autem bryonia medendi consilio adhibita in desuetudinem adeo abiit, ut nemo iam nisi forte aliquis ad homoeopathiam inclinatus ad virtutes huius herbae decurrat.
De etymologia et mythologia
Bryonia est nomen ab lingua Graeca mutuatum. Nomen Graecum est a verbo  'germino, pullulo; floreo' derivatum.
Itaque Dionyso, deo vitisatori, non solum vitis vinifera placet, sed etiam aliae herbae eum delectant vitis modo claviculis scandentes racemisque baccas praebentes viridibusque sarmentis pullulantes. Hedera et milax eius sunt generis nec non bryonia, ad quam illud alludere videtur.
Arca Caesarea
Arca Caesarea (hodie vulgo Arqa) est urbs in Libano.
Historia
Arca est urbs antiquissima. In Bibliis Sacris, haec urbs Arkite appellata est. Inter expeditiones sacras Arcae erat praeclarum oppidum.
Cives illustres
Arcae Caesareae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae, inter eos:
Olesa de Montserrat
Olesa de Montserrat (Hispanice:  Olesa de Montserrat ) est commune Hispanicum in Catalauniae  Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 23924 incolarum sunt.
Iaroslaus I Sapiens
Iaroslaus I Vladimiri filius (Russice Ярослав I Владимирович, Ucrainice Ярослав I Володимирович), cognomine Sapiens (Russice Мудрый, Ucrainice Мудрий), natus circa annum 978, mortuus die 20 Februarii 1054, erat Vladimiri Magni et Rognedae filius, dux Rostoviensis (annis 987—1010), dux Novogardiensis (annis 1010—1034), magnus dux Kioviensis (annis 1016—1018 et 1019—1054). Anno 1037, Cathedralem Sanctae Sophiae in Kiovia constituit.
Iaroslaus Ingigerdam (nomine Irene baptizatam), sancti Olai Sueciae regis filiam, nupsit et sex filios habuit:
Bistertia Illyrica
Historia
Ab anno 1920 ad annum 1947 Bistertia Illyrica vicus et municipium Italiae in Venetia Iulia regione fuit; ab 1920 ad 1924 in Provincia Polense, ab 1924 ad 1947 in Provincia Fluminense.
Loubersan
Loubersan (Gasconice Lobersan) est commune 184 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Panchrysia v-argenteum
Panchrysia v-argenteum est lepidoptera familiae Noctuidarum, qui in Carpatibus, Dalmatia, Alpibus, Graeciaque endemicus est, plerumque in altitudinibus usque ad 1400 metra altis.
Subpspecies
Sunt duae subspecies descriptae:
Kirk Douglas
Kirk Douglas, nomine nativo Issur Danielovitch (Amstelodami in oppido Novi Eboraci natus die 9 Decembris 1916; die 5 Februarii 2020 mortuus) fuit histrio et scriptor Americanus. Anno 1960, primas partes insigniter egit in Spartaco, pellicula a Stanley Kubrick ducta, quae de Spartaco gladiatore et duce rebellium narrat. Ter candidatus praemiorum Academiae fuit, numquam autem praemium consequens, donec anno 1996 praemium honorarium accepit ob cursum suum quinque decenniorum.
Pater materque, Iudaeogermanice loquentes, e regione Ruthenia Alba imperii Russici orti sunt. Michael Douglas, filius eius, est histrio.
La Péruse
La Péruse (Occitanice  La Peirusa) est commune Francicum 507 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
9266 Holger
9266 , olim designationibus 1978 RD10 et 1981 EC36 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9266 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Brennus mons
Brennerus seu Brennus sive apud plures Pyrenaeus mons (Theodisce Brennerpass) in Alpibus situs est inter Austriam et Italiam (ab usque bello orbis terrarum I) sive inter Pontem Aeni et Bauzanum. Altitudo est 1374 metrorum. Omnium ergo transituum in culmine Alpium demissimus est.
Ibi statio ferriviaria est. Commeatui inter Europaeam septentrionalem et meridionalem maximi momenti est. Ibi portorium solvendum est illis qui autocineto ex Italiana parte autostrada uti velint vel ex Austriaca parte Autobahn. Quae via etiam autovia Brennerensis appellata est. Sed etiam nulla impensa viis nationalibus uti potes.
De nomine
"Vide eum, Rer. Germ. l. 3. com Notis Cl. Ottonis ICti. Baudrand. Der Gross Verner German. le Grand Brenner Gall. pars est Alpium Tridentinarum, inter Oenipontem ad Boream et Bolzanum ad Meridiem versus fontes Athesis fluv. Huius praeterea meminêre Appian. Seneca, Consol. ad Helv. c. 6. Dionysius Philargyrus in Virgil. Georg. l. 4. Brennum vocat."
783 Nora
783 , olim designationibus 1914 UL et A911 QG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est.
3326 Agafonikov
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3326 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
783 Nora
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 783 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Les Châtelets
Les Châtelets est commune Francicum 97 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
2371 Dimitrov
2371 , olim designationibus 1975 VR3, 1952 UG1, 1952 UQ1, 1954 EY, 1967 RV, 1978 NK2, 1981 GU, et A920 EA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2371 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pélardon
Pélardon est nomen varietatis casei caprini in Francia inventae.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Caseus Pélardon ab anno 2000 appellationem in Francia verificatam portabat et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam habebit.
Pluto
Pluto haec dissimilia significat:
Faenum
Faenum, sive fēnum, est gramen demessum et siccatum ad pabulum praecipue bubus, equis, capris, ovibusque.
Marcus Terentius Varro haec de faeno secando scripsit: "primum de pratis summissis herba, cum crescere desiit et aestu arescit, subsecari falcibus debet et, quoad perarescat, furcillis versari: cum peraruit, de his manipulos fieri ac vehi ad villam: tum de pratis stipulam rastellis eradi atque addere faenisiciae cumulum."
Huldericus Zvinglius
Huldericus Zvinglius (natus Wildhaus in Pago Sanctogalli die 1 Ianuarii 1484; bello necatus apud Kappeln in Pago Turici die 11 Octobris 1531) fuit theologus ac reformator ecclesiae Christianae et urbis Turici, quae iam anno 1519, eo duce, se ad fidem reformatam convertit.
Vita
Zvinglius, filius administratoris publici, studia sua philosophica humanioraque fecit Bernae et Vindobonae, theologica autem Basileae inde ab anno 1502. Ibi discipulus Thomae Wyttenbach erat. Parochus anno 1506 creatus est Glaronae ubi Aegidium Tschudi discupulum habuit. Tunc pugnis in favorem papae contra Francos in Langobardia annis ab anno 1512 ad annum 1515 particeps fuit, unde Roma emeritorium nactus est. Novo Testamento pluries relecto ei ante oculos positum est doctrinam ecclesiasticam a praeceptis divinis interdum utique aberrare. Magni momenti etiam scripta Erasmi Roterodami. Anno 1516, Zvinglius in Suitia in Abbatia territoriali Sanctissimae Virginis Mariae Einsiedlensis, quae pereginationibus patebat, praedicavit. A superstitione omni abhorrens mox contra peregrinationum multitudinem et indulgentiarum venditorem papalem Bernardinum Sanson invehere coepit.
Actiones Turico ordinatae
Kalendis Ianuariis anni 1519 plebanus in Monasterio magno Turicino (apud canonicos regulares) installatus est. Fidem christianam clare atque sine ambagibus explicans brevi reformationi in ista urbe Helvetica tantopere proderat. Simul tamquam patriota contra militum mercennariorum abusum praedicavit, e.g. Helvetorum in servitio Franciae, Mediolani et papae pugnantium.
Praedicatoribus omnibus et ruri et in oppidis urbibusque anno 1520 (aut demum 1523?) officialiter praescriptum est ut solum secundum doctrinam puram evangelicam res ab ambone interpretarentur. Anno 1522 primum scriptum reformatorium Zvinglii editum est contra ieiunia multa ab Ecclesia Catholica Romana commendata. Cum Ordo Fratrum Praedicatorum Turici eum haereseos accusarent, Consilium urbanum magnum die 29 Ianuarii 1523 disputationem de argumentis Zvinglianis publicam produci iussit. Quoniam episcopales nuntii, inter quos Ioannes Faber, tantummodo auctoritatem traditionis conciliorumque proponebant, Zvinglius facile palam tulit. In altera disputatione de simulacris et missa diebus inter 26 et 29 Octobris coram nongentis christifidelibus e omnibus Helvetiae pagis oriundis habita theologi iterum sermocinabantur. Sermonibus terminatis cuncta artificia e delubris Turicensibus remota sunt; denique post tertiam disputationem (diebus 13 et 14 Ianuarii 1524) sancta missa ipsa mutata est. Eodem anno Zvinglius in matrimonium duxit viduam Annam Meyer et hominibus politicis Turicensibus multis auxiliantibus quasi dictatorem spiritalem ac saecularem se gerebat. Praescripta quoad scholas, ecclesias, nuptias ipse mutabat et disponebat.
Discrimina inter reformatores
Cum Luthero et aliis reformatoribus in multis rebus Zvinglius consentiebatur, quippe qui in liturgicis radicitus plura commutare intenderet. Praesentiam Christi in communione verbi gratia reformator Turicensis longe reiecit. Auctoritates saeculares, ad instar Lutheri, Zvingli e vinculis ecclesiasticis emancipandas esse censuit. Sed, in benevolis consiliariis localibus fultus, nolens volens fecit theologica maiores partes in re publica saeculari agere.
Disputatio Marburgensis
Rixae de communione cum Lutheranis magis magisque ab anno 1525 acerbae fiebant. Marburgi diebus inter dies 1 et 4 Octobris 1529 magna disputatio Philippo Magnanimo lantgravio annuente celebrata est, ubi argumenta Zvingliana vix auscultata et statim refutata sunt.
Itaque inceptum, ut positio communis reformatoria contra imperatorem et pontificem maximum Romanum inveniretur, ad irritum est ductum. Ideae reformatoriae ob varietates dumtaxat theologicas publice debilitatae et infirmatae sunt. Attamen Zvinglius cum amico Philippo porro somniabantur de unione reformatoria a Mari Hadriatico usque ad flumen Baltica Freta et ad Oceanum Atlanticum contra Habsburgos catholicissimos ineunda. Mense Ianuario 1528 Circulum Bernae pro nova fide inflammaverat. Cum Pace Cappellensi (1529) periculum belli religiosi inter Turicum et pagos catholicos Helveticos quinque non iam instaret, anno 1531 conflictum est. Die 11 Octobris 1531 Turicenses victi sunt et Zvinglius in acie morte se offerens animam efflavit. Sequenti die eius cadaver rogae impostum est et cineres in aera circumcirca sparsae sunt. Monumentum primum Cappellensem, in Pago Turici ubi pugnatum erat, anno 1838 erectum est, Turici ipsius anno 1885.
Ivana Baquero
Ivana (-ae f.) Baquero (Hispanice: Ivana Baquero Macias; 11 Iunii 1994 Barcinone, in Hispania, nata) est actrix Catalana quae maxime nota est propter magnificas eius partes in Labyrintho Fauni. Eam, undecim annos natam, moderator cinematographicus Gulielmus de Tauro elegit ut primas partes, illas Ofeliae, in Labyrintho Fauni ageret. Quam ob rem famam apud criticos ea est lucrata.
Pelliculae praematurae
Ivana Baquero paucas minoris momenti personas ante Labyrinthum Fauni egit, quarum notissima est ea in Fragile, in qua pellicula quandam minimi momenti personam egit cum Calista Flockhart et Ricardo Roxburgh. In numero aliarum pellicularum egit, inter quas Romasanta et Rottveiler sunt. Etiam in televisione Hispanica in paucis occasionibus prodiit.
Labyrinthus Fauni
In Labyrintho Fauni (Hispanice: El Laberinto del fauno) Baquero ex circiter centum parvis actricibus electa est. De Tauro dixit se, cum Ivanam primum vidisset, statim intellexisse eam partes Ofeliae perfecte acturam esse. Consilium initiale erat ut persona Ofeliae puellae octo annos natae concrederetur, quam ob rem scriptio mutata est ut accommodaretur Ivanae Baquero quae tunc undecim annos nata erat.
Uxor Anarchistae
Uxor Anarchistae (Hispanice: La Mujer del anarquista), proxima Ivanae pellicula, iterum incerto Belli Civilis Hispanici tempore ponitur. In ea Ivana egit Palomam, personam secundariam, quindecim annos natam. Anno 2008, pellicula in "postproductione" erat, et anno 2009 ineunte edenda erat.
Futurae pelliculae
Maio 2008, Ivana perfecit Novam Filiam, et rediit Barcinonem. In Nova Filia Ivana egit primas suas partes Anglice.
Alexandra Mussolini
Alexandra Mussolini (nata Romae die 30 Decembris 1962), Romani Mussolini filia et ergo dictatoris Beniti Mussolini neptis, fuit actrix et est nunc mulier nota Italiae novae factionis Populi Libertatis Silvii Berlusconi. Matertera eius est illustris actrix Sophia Loren (nata Sofia Scicolone).
Zoran Zaev
Zoran Zaev seu litteris Cyrillicis Зоран Заев (Tiberiopoli die 8 Octobris 1974 natus) est politicus rei publicae Macedonicae.
Alumnus est universitatis Scupiensis ubi magister oeconomiae monetariae factus est. Iam scholarius se ad unionem socialem democraticam adiunxit. Huius factionis mox praeses sectionis Tiberiopolitanae, deinde anno 2006 praeses vicarius nationalis, anno 2013 praeses nationalis, Branko Crvenkovski successor. Eisdem fere annis a 2003 ad 2005 legatus ad conventum Macedonicum, inde usque in 2016 praefectus urbi Tiberiopoli erat. Sub specie ducis factionis contrariae particeps fuit induciis Pržino mense Iulio 2015 pactis cum Nicolao Gruevski primo ministro et Ioanne Hahn commisso Europaeo, e quibus induciis tardius evenerint dimissio Nicolai Gruevski, comitia nationalia anno 2016 habita, atque electio Zoran Zaev ad officium primi ministri die 27 Maii 2017.
Olesa de Bonesvalls
Olesa de Bonesvalls (Hispanice:  Olesa de Bonesvalls ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 1762 incolarum sunt.
Vallis Elsae
Vallis Elsae (Italiane: Val d'Elsa) est vallis Italiae, in Tuscia sita, infra Provinciam Florentinam, Pisanam ac Senensem, ubi Elsa flumen interfluit.
Castrum Novum (Histria)
Castrum Novum (deinde Castrum Novum Histriae vel Castrum Novum Carsticum) (Slovenice: Podgrad; Italiane: Castelnuovo d'Istria; Theodisce: Castelnuovo vel Neuhaus) est vicus Sloveniae in municipio Bistertiae Illyricae.
Vicus in Histria geographica regio, in historica provincia slovena Carniola Interiore et in regione statistica slovena Carniola Interiore-Carsto situm.
607 inhabitantes vicum incolunt (anno 2002). Incolae Castri Novi Castronovenses appellantur.
Historia
Castrum Novum oppidum romanum fuit.
Ab anno 1920 ad annum 1947 Castrum Novum vicus et municipium Italiae in Provincia Polensi et in Venetia Iulia regione fuit.
Homo suspensus
Homo suspensus est ludus qui in charta a duobus lusoribus agitur. Unus verbum fingit, alterque id conicere conatur.
Verbum fictum a lineis inanibus ( id est: _ _ ) repraesentatur, ut numerus verbi litterarum clariter videatur. Littera recta coniecta, primus eam in lineam scribit; littera mendosa autem electa, primus eam pingit unum membrum diagrammatis hominis pensi delineat. In exemplo dato, lusor verbum latrare coniectare affectat, sine strategemate:
Concludetur ludus si:
Plerumque 6 coniectiones lusori dantur prius quam homo est suspensus (sicut in pictura ad summam paginam), sed multae sunt variationes (sicut in secundo diagrammate, in qua lusor 14 electiones habet).
Historia
Origines hius ludi male cognoscuntur:
De strategemate
In lingua Caesaris, litterae 12 vulgissimae sunt: e i t u a s r n o m c p.
Si lusor verbum coniectare non potest, ratio bona esset litteras maxime scriptas eligere.
Cave autem contra: eamdem rationem qui verbum finxit adhibeat, verbum cum litteris rarioribus (sicut zephyrus) eligens.
Ludi exemplum
Hoc in ludi exemplo, verbum coniectandum est pendens, et lusor strategemate secundum litterarum frequentiam machinato utitur:
Flavius Areobindus
Flavius Areobindus (natus saeculo 4 aut 5, mortuus anno 449) dux militum et rerum politicarum peritus Imperii Romani Orientalis fuit.
Familia
Areobindus Gothus erat. Filius eius Flavius Dagalaifus anno 461 consul fuit.
Cursus honorum
Anno 422 bello contra Bahram V regem Sassanidarum interfuit et exercitum Persarum vicit. Erat tum comes foederatorum. Anno 434 consulatum gessit una cum Flavius Ardaburius Asparus. Eodem anno magister militum per Orientem nominatus est. Anno 441 Theodosius II imperator eum cum classe Romana in Africam in Vandalos misit. Quae expeditio male evenit. Anno 443 ab Attila rege Hunnorum victus est. Anno 447 Patricius factus est. Anno 449 mortuus est.
Fremitus
Fremitus est sonus gravis et murmurans ex animalium praedatoriorum (sicut canis, leonis, lupi, tigridis) gutture strepens, qui monitum, impetum aut iram significat. Non solum praedatorum sed etiam aliorum animantium sonum indicat sicut equorum et hinnitum et naribus stertendi crepitum aut apium examinis aut hominum turbae murmur. Rerum quoque inanimarum sonitus hac voce simulatur, sicut fluctuum, maris, silvae, undarum, ventorum stridor.
Châteauneuf-en-Thymerais
Châteauneuf-en-Thymerais est commune Francicum 2'618 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Statio laophoriorum
Statio laophoriorum in transportatione communi est zona apud viam collocata usu ascensionis et descensionis e laophoriis. Dependens a forma, aedificium laophorii, quo homines expectare possunt, sive solum aream apertam, habeat. Genera laophoriorum in statione industria primum sunt urbana et regionalia.
Goutevernisse
Goutevernisse est commune Francicum 167 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Les Pins
Les Pins est commune Francicum 446 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Antonius Mpenaces
Antonius Mpenaces (Graece Αντώνης Μπενάκης; natus Alexandriae anno 1873; mortuus Athenis die 31 Maii 1954) fuit mercator e familia Graeca Aegyptum habitans; fuit etiam amator artium et conditor Musei Mpenacei Athenarum. Fuit filius mercatoris et viri publici Emmanuelis Mpenacis, frater autem scriptricis Penelopes Deltae. Liber ab illa scriptus Trellantones (scilicet "Nequam Antonius") narrat vita eius puerilis.
Ioannes Iacobus Russavius
Ioannes Iacobus Russavius, vulgo Jean-Jacques Rousseau (natus Genavae die 28 Iunii 1712, mortuus Ermenonville die 2 Iulii 1778), fuit philosophus, scriptor, musicus Genavensis. Sectator eius fuit e.g. scriptor Iacobus Henricus Bernardinus de Saint-Pierre.
Vita
In primo Discours iam exstiterunt praecipuae philosophiae Russavianae proprietates: severum iudicium humani cultus, causae omnium malorum et infelicitatis vitae humanae, et laudatio naturae, quae omnes qualitates bonas possideat. Haec argumenta deinde in Discours sur l'origine et les fondements de l'inégalité parmi les hommes (Disputatione de origine et fundamentis inaequalitatis inter homines) anni 1754 elaborata sunt; ex hac secunda disputatione emerserunt notiones Russavii de homine et statu naturae, de origine linguae, proprietatis, societatis, et civitatis. Alius liber Du contrat social ou Principes du droit politique (De contractu sociali, sive de principiis iuris politici) propositiones Russavii continuit propositiones Russavii pro societate restituenda in fundamento pacti aequi, constituti a populo, corpore sui iuris, solo possessore potestatis legiferae, sibi ipso subiecto. Haec et alia scripta (praesertim Émile ou De l'éducation) a potestatibus damnata Russavium a mundo culturali eius temporis seiunxerunt. Necessitudines cum aliis philosophis Illuministis et cum institutis rei publicae Genavensis propter varias offensas, suspiciones, ac lites denique dilapsae sunt, et Russavius in solitudine mortuus est.
Russavius, quodammodo illuminista habitus, praevalentes autem opiniones sui temporis obsistens, magnam auctoritatem habuit in motu pro iuribus aequis qui deinde fundamentum fuit rerum novarum Francicarum anni 1789; etiam pluribus notionibus Romanticismum praecucurrit; denique politicam, sociologicam, ethicam, psychologiam, ac paedagogiam sequentem valde afficit. Praesertim notiones eius de ethica ab Immanuele Kantio sumptae sunt.
De nomine
In fontibus Latinis saepius Russavius vel Rusavius, rarius Russeus, appellatur. Verbum adiectivum "Rousseauianus" etiam reperitur.
Arma chemica
Arma chemica sunt arma venenosa quae reactione chemica vel technologia chemica utuntur.
Fridericus Haber primum gasium venenosum inventus est, quod in primo bello mundano adhibitum est.
Humanitarium belli ius sicut Conventus Genavenses, Protocollum Genavense, et Pactio de Armis Chemicis arma chemica expedienda prohibent.
Mies vailla menneisyyttä
Mies vailla menneisyyttä (scilicet Latine  homo sine tempore acto) est pellicula et comoedia Finnica anno 2002 a moderatore cinematographico Aki Kaurismäki confecta. Haec pellicula res gestas hominis qui propter adgressionem memoriam amisit enarrat. In pellicula agunt:
Olvan
Olvan (Hispanice: Olván) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 908 incolarum sunt.
Olèrdola
Olèrdola (Hispanice: Olérdola) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 3584 incolarum sunt.
Requies sabbatica (Hirszenberg)
Requies sabbatica (Anglice The Sabbath Rest), sive Sabbatum post meridiem (Theodisce Sabbatnachmittag) est tabula anno 1894 a pictore Lodziensi Samuele Hirszenberg confecta. Anno 1923 pro pinacotheca Ben Uri Londiniensis emptus est. Inter primas huius collectús picturas recognita, ibi usque hodie ostentatur.
Soublecause
Soublecause (Occitanice Soblacausa) est commune Francicum 187 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Châtaincourt
Châtaincourt est commune Francicum 241 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Mulatianum (discretiva)
Mulatianum potest:
Wii U
Wii U est cartibulum visificum lusorium sextum et recens a Nintendo divulgatum atque primum saeculi octavi. Primum editus est die 18 Novembris 2012 America Septentrionali, deinde die 30 Novembris 2012 Europae Australiaeque et 8 Decembris 2012 Iaponiae. Wii U primum cartibulum lusorium Nintendo est graphicem resolutionis maximae habere.
Ludi televisifici
Wii U ludi televisifici in discum compactum programmantur velut deonerabiles esse per Nintendo eShop.
Praesens ludus televisificus Wii U maxime vendissimus orbe terrarum est Mario Kart 8, cum super 7 240 000 exemplaria a censu 31 Decembris 2015 mensure.
Machinulae moderatrices
Wii U machinulae moderatrices sunt Wii U GamePad, sua prima, et Wii U Pro Controller. Wii U GamePad ambo pressoriola et quadrum tactile habet. Wii U Pro Controller formam in more habet quam cum manibus tenere accomodatam est. Antecessoris Wii machinulae moderatrices cum Wii U quoque ficiunt.
Sévignacq
Sévignacq  est commune 667 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Gourdan-Polignan
Gourdan-Polignan est commune Francicum 1'329 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Imperium Neoassyrium
Imperium Neoassyrium vel Neo-Assyrium fuit antiqua civitas Mesopotamiae, tertium et notissimum regnum Assyriorum, quod fuit inter annos 744 a.C.n. et - 609 a.C.n.. Assyria modice per aetatem turbulentam annis ab 1200 a.C.n. constiterat rege semper valido occupataque in exercitu regendo contra Aramaeos: nam equites magis ac tela accuratoria conferens ad proelium tam fortis exercitus factus est, ut expeditiones in extremas hostium regiones suscipere posset. Impotens tamen permanenter auctoritatis subiciendae.
Leontius Theotocites
Leo seu Leontius Theotocites, Graece fuit patriarcha Constantinopolitanus anno 1189, praecessore et successore Dositheo, imperatore Isaacio II Angelo.
Imperium Neoassyrium
De imperio ab Tiglapilesere creatum
Quod autem rege Tiglatopilesere, qui annos inter 744 et 727 praesidebat, potuere, unde, quod nos Neoassyrium dicimus, ortum est. Reges Assyriorum clientes magis magisque coniunxere in provincias duce Assyrico. Id Sargo II annos inter 722 ac 705 primus urbi Samariae ab decessore anno 722 capta adfecit. Populatio deinde, uti mos, deportata est, dum alienae importarentur. At Iudae status clientis tantum nec provinciale fatum contigit.
Subiere Assyrii deportationibus, quas ad rebelliones respondentes magnum in numerum urbium capitibus novissime extructis destinatum apparabant. Namque per suas hominum penurias artium familiaribus egebant permultique deportatorum in exercitum tunc primum fixum adsumpti. Deporatorum 100.000 tradidere plerosque sub Tiglatho Pilesere primisque succedentibus esse transmigratos. Sed numerus alienorum ita magnus ea via Assyriam intravit, ut imperii caput non magis olim quam polis Assuris moribus Assyricis alienatum sit: nam linguae Assyriorum Babyloniorumque eiectae paulatim Aramesia invadente, quae commodium elementorum multo faciliorum signis pro syllaba inferebat.
Babylonia etiam autonomiam perdidit conservatam primum per primos regum verecundia morum, cum protectores potius regionis contra Chaldeaeos apud mare Persarum ac onus urbi nonnumquam Assyrii videbantur, sed addita, postquam res Chaldeaeicus sceptrum Babylonis usurpavit Tiglathusque armis respondit anno 729, non cliens tamen nec provinciae destinata, sed rege Tiglatho ipso, qui urbis coronam, qua caerimoniarum Babylonicarum particeps esset, accepit.
Assurbanipalus igitur, annos inter 669 et 631 princeps et grandium ultimus, tam moribus Babylonicis intentus erat, ut magistratibus opera litterarum vetera collegerent ad Ninevem caput conferenda mandaverit. Adventa dein transscripta ibi ac conservata sunt. Quare editio notissima epici poematis de Gilgamo hic conperta.
At hanc verecundiam non omnes regum habuere: namque Sennacheribus, qui post Sargonem regnabat, Babylonem anno 689 de rationibus malis delevit et propter seditiones, quod privilegia ab Tiglatho intenta non apte colerentur.
Regnum Assurbanipalis
Imperium per prolationem maximam Assurbanipalo regente et Aegyptum continebat anno 671 captam subiectamque ad annum 655, cum seditiones contra syrios in Palaestina persaepe aluisset sub dynastia Nubica, exque eo non provinciam effecere regentibus localibus permissis clientibus. Unus horum Psalmmetichus primus ab anno 664, obitus 610, iugum Assyricum exuere potuit anno 655, quod Aegyptum renatam validamque unum per saeculum genuit. Initium imperii per regiones Aegyptias nobis Saitici appellati e capite novo. Id Manetho dynastiam XXVI de sede annos inter 664 ac 525 rexisse tradidit. Et reges eius ad mores Aegyptias restituendas Imperiique Veteris maxume temnptasse.
Graeci sub idem tempus Aegyptum magis visebant, adeo ut multos eorum Psammetichus in cohortes adsumpserit et illis, uti coloniam commercialem Naucratem instituerent, permiserit.
Ceterum Aegyptus amissa exitum imperii attulere: nam potentiam posthac in clientes Palaestinorum perdere coepit, Iudam inter eos, atque Assurbanipalo mortuo anno 731 res vacillavere virtutibus supremi valde nisae interitaeque ideo, cum praetendentes tres coronae causa certarent, rebellione pro rege praetoris Babylonis Nabopolassaris orta, qui sceptrum eius poposcebat, quibus addere periculum orientale Medorum ne omittatur.
Exitum Imperii
Medes etenim cum praetore avido coniuravere non sine prosperis: annos nam inter 614 et 609 omnia Assyriorum capita cepere vehementerque deleta. Perturbata Assyria fuit, surrexere duo nova imperia: Medicum orientis ad ripas Tigris, cui Ecbatana praesidebat caput, alterum Neobabylonicum a Babylonis urbe, dum Palaestina ad Aegyptum Saiticam ad tempus pertineret.
Plusiinae
Plusiinae sunt minor subfamilia papilionum familiae Noctuidarum. Quia Noctuidae collectio paraphyletica videntur, fortasse Plusiinis status familaris denique dabitur (Weller et al. 1994).
Sost (Pyrenaeus Superior)
Sost (Occitanice Sòst) est commune Francicum 98 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Mundelsheim
Mundelsheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'226 incolarum (anno 2012).
Franciscus I Sfortia
Franciscus Sfortia (natus Fani Sancti Miniati in Tuscia die 23 Iulii 1401; mortuus Mediolani die 8 Martii 1466) fuit dux Mediolanensis ab anno 1450 usque ad mortem, domus regnatricis Sfortiae primus.
Franciscus Blancam Mariam Vicecomitem (Italice Bianca Maria Visconti) filiam spuriam Philippi Mariae Vicecomitis ultimi ducis familiae Vicecomitum die 25 Octobris 1441 in matrimonium duxit.
Apud eum Martinus Comensis ab anno fere 1457 coquus meruisse censetur.
Munderkingen
Munderkingen  est urbs et commune Badense-Virtembergense 4'969 incolarum (anno 2012).
Otto Landsberg
Otto Landsberg (natus 4 Decembris 1869 Rybnik in oppido (Silesia), mortuus 9 Decembris 1957 ''Baarn (Traiectum ad Rhenum (provincia))) vir publicus Germaniae et sodalis factionis SPD fuit.
Iuventus et munus
Iudaica origine natus Landsberg maturitatem adeptus est et ab anno 1887 Berolini iurisprudentiae studebat. Anno 1890 primam probationem accepit et anno 1895 secunda probatione accepta causidicus Magdeburgi laborabat.
Cursus honorum
Landsberg, qui ab anno 1890 sodalis SPD erat, annis 1903 - 1909 decurio urbis Magdeburgi est. Anno 1912 etiam legatus Dietae Imperii Germanici electus est. Bello Orbis Terrarum I exorto factionem ad defendendam patriam adhortabatur.10 Novembris 1918, post casum monarchiae, legatus Consilii Legatorum Populi una cum Friderico Ebert et Philippo Scheidemann (ambo factionis SPD) et tribus legatis factionis USPD factus est. 19 Ianuarii 1919 legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae electus est. 13 Februarii 1919 Administer Imperii Iustitiae in consilio ministrorum Scheidemann factus est. Una cum ceteris administris 20 Iunii a magistratu recessit, cum condiciones Foederis Versaliorum palam factae essent. Annis 1924 - 1933 iterum legatus Dietae Imperii fuit.
Praeter cursum honorum
Annis 1920 - 1923 legatus Germaniae in Belgica fuit, deinde iterum causidicus laboravit et inter alios et anno 1925 iurisconsultus Friderici Ebert praesidis rei publicae fuit, cum eius dignitas laesa esset.
Exilium
Cum anno 1933 Nazistae Germaniae rerum potiti essent, Landsberg primo in Cechoslovaciam, deinde Belgicam et postremo Bataviam fugit. Annis 1940 - 1945, cum Nazistae Bataviam occuparent, Landberg ab amicis abditus itaque servatus est. Post finem Belli Orbis Terrarum II in Batavia mansit et anno 1957 mortuus est.
Simacourbe
Simacourbe  est commune 353 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Fornillum
Fornillum seu Furnelli  (Italiane: Fornelli) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Aesernina situm. Incolae Fornillenses seu Furnellenses appellantur.
Fractiones
Bivio, Canala, Castello, Cervaro, Chiuselle, Fontanelle, Fornelli, Guardiello, Pincere, Santa Maria Casali.
Òdena
Òdena (Hispanice: Ódena) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 3469 incolarum sunt.
Creta et Cyrene
Creta et Cyrene fuit provincia Romana insulam Cretam et regionem Cyrenaicam comprehendens.
Historia
Postquam Quintus Caecilius Metellus Creticus (consul anni 69 a.C.n.) Cretam expugnavit, insula cum Cyrenaica, quae provincia Romana fuit ab anno 74 a.C.n., una provincia unita facta est. Cum Marcus Antonius triumvir anno 43 a.C.n. eam iterum divisisset et Cretam liberam declaravisset, Augustus Imperator partes anno 27 a.C.n. denuo unificavit. Fuit semper provincia populi Romani proconsule duce. Caput provincia Gortyna erat. Cum Diocletianus imperator administrationem provinciarum reformaret, provincia iterum divisa est et Cyrenaica ad provincias Libyam Superiorem et Libyam Inferiorem adiuncta est.
Proconsules
Provinciae inter alios et hi proconsules praefuerunt:
Pactio de Armis Chemicis
Pactio de Armis Chemicis est pactio a Consociatione Nationum decreta die 13 Ianuarii 1993 et 29 Aprilis 1997 ad arma chemica prohibenda. Motus internationalis ad interdictionem armorum chemicorum hanc pactionem creavit ac custodit. Hodie anno 2021, 193 civitates hanc ratam habent, ut Syria hanc ratam habet die 14 Septembris 2013.
De vita sua (Claudius)
Libri octo De Vita Sua, a principe Claudio (10 a.C.n.-54) Latine confecti, hodie deperditi sunt. Suetonius in voluminibus suis De vita Caesarum opus Claudii "magis inepte quam ineleganter" scriptum asseverat. Semel vel ex his libris vel alio simili Suetonius oratione obliqua citat, de paedagogo Claudii iuvenis:
Humbertus de Silva Candida
Humbertus de Silva Candida (etiam Humbert de Moyenmoutier, Humbertus Burgundus natus circa annum 1010 – obiit die 5 Maii 1061) fuit monachus Benedictinus et cardinalis.
Picodon
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Caseus Picodon anno 1983 appellationem in Francia verificatam portabat et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam habebit.
Charray
Charray est commune Francicum 107 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Chartainvilliers
Chartainvilliers est commune Francicum 725 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Maximilianus Becker
Richardus Maximilianus Adolphus (Theod. Richard Max Adolf) Becker (natus 25 Maii 1888 Cassalae, mortuus 29 Iulii 1960 Heidelbergae) rerum politicarum peritus Theodiscus primo DVP, deinde FDP fuit.
Iuventus et munus
Becker, postquam testimonium maturitatis accepit, Gratianopolis, Berolini, Salinis Saxonicis Marburgi iurisprudentiae studebat et ab anno 1913 causidicus Hersfeldiae operam dedit. Miles conscriptus Bello Orbis Terrarum I interfuit.
Vita publica
Inter Rem Publicam Vimarianam sodalis factionis liberalis conservativae DVP erat. Annis 1919 in dieta pagi Hersfeldiae erat, annis 1922 - 1933 legatus ad dietam communalem provinciae Hassiae-Nassoviae atque ad dietam provinciae eiusdem regionis fuit. Bello Orbis Terrarum II finito Hassiae cum aliis Factionem Democraticam Liberalem Germaniae condidit. Annis 1946 - 1949 legatus ad senatus terrae Hassiae erat, anno 1948/49 ad Consilium Parlamentaricum Bonnam missus est, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Anno 1949 ad usque mortem legatus ad Dietam Foederalem Germaniae erat. Anno 1957 brevi tempore praeses fractionis FDP in parlamento Theodisco erat.
Navàs
Navàs (Hispanice: Navás) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Barcinonensi situm, cui anno 2011 6171 incolarum sunt.
Soréac
Soréac (Occitanice Soriac) est parvum commune Francicum 42 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).