cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clarineta
Ad exsurgem clarinetae dum non progressus erat. Circiter 1700, Ioannes Christianus Denner chalumaeum fecit. Chalumeau tibia est praecurrens clarineta hodierna. Anno 1840 clarineta ultima mutabat, ex cum nihil clarineta mutatum est.
Phyle (taxinomia)
Phyle (Graece φῡλή, 'tribus') est classis biologica, quae ex animalibus inter se procreantibus constat. Taxinomice phyle subspecies complectitur.
Expeditio Malaspinae
Expeditio Malaspinae (1789–1794) fuit exploratio scientifica quae per circumnavigationem annorum quinque, Alexandro Malaspina et Iosepho de Bustamante y Guerra ducibus, facta est. Quamquam expeditio ex Malaspina appellatur, hic semper duci Bustamante partem aequalem tribuit; ille autem Malaspinam fuisse caput expeditionis ex initio fasus est.
Gubernatio Hispanica pecuniam expeditioni concessit, cui proposita definite scientifica instituit, eodem modo navigationum Iacobi Cook et Ioannis Francisci de Galaup, comitis de La Pérouse. Scientiae periti Expeditionis Malaspinae conlectiones fecerunt quae tantum conlectiones expeditionis Iacobi Cook fortasse exsuperabant, sed ob societatem Malaspinae nuper rediti in coniuratione ad deiciendam gubernationem, ipsoque in carcerem coniecto, plurimae expeditionis relationes et conlectiones, ineditae conservatae, primum saeculo undevicensimo exeunte vulgatae sunt.
Campilia (discretiva)
Campilia potest:
Fanum Sanctae Mariae ad Vicum
Fanum Sanctae Mariae ad Vicum (alia nomina: Vicus Novanensis) (Italiane: Santa Maria a Vico) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Metallum symphoniacum
thumb|Grex musicus [[Nightwish, qui metallo symphoniaco perfungitur.]] Metallum symphoniacum est genus musicum, in quo musica metallica coniungitur musicae classicae. Greges metalli symphoniaci nonnumquam cantatricem habent supranistriam.
Latina (urbs Italiae)
Latina  (Italiane: Latina) est urbs Italiae et municipium, circiter 125 700 incolarum, media Italia in regione Latio sita. Caput est provinciae Latinensis.
Urbis administratio
A die 20 Iunii 2016, praesens praefectus Latinae Damianus Coletta est.
Vouvray-sur-Loir
Vouvray-sur-Loir est commune 809 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Basilica Sancti Francisci
Basilica Sancti Francisci (Italice: Basilica San Francesco) est basilica Asisii in Italia sita. Ecclesia sepulcralis Sancti Francisci Assisiensis est. Ut Basilica maior ab anno 1756 inter septem gradu altissimas ecclesias Ecclesiae Catholicae numeratur.
Et ecclesia superior et inferior imaginibus illustribus, inter alios a Giotto Bondonis factis, ornata est.
Die 26 Septembris 1997 terrae motu graviter afflicta, postea immensibus sumptibus renovata est.
Anno 2000 Basilica Sancti Francisci et alii loci Franciscani UNESCO Mundi Hereditas declarati sunt.
Bailleval
Bailleval est commune Francicum 1'473 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Rudolphus Eucken
Rudolphus Christophorus Eucken (natus die 5 Ianuarii 1846 in Aurich/Frisia orientalis – mortuus est Ienae die 14 Septembris 1926) fuit philosophus et scriptor Germanicus. Alma mater sua fuit Universitas Regia Georgia Augusta et professor fuit apud Universitatis Basiliensis.
Anno 1908 Eucken Nobelianum Litteraturae Praemium accepit de quaestio veritatis in vita. Activista fuit qui ralitatem et sensum vitae investigentum et libertatem humanam et vitam spiritualem aestimavit. Etiam socius Academiae Scientiarum Utilium fuit.
Castrum Alipharum
Castrum Alipharum (alia nomina: Castrum Allifarum, Castellum Matetis) (Italiane: Castello del Matese) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Gulielmus II Villeharduinus
Gulielmus II Villeharduinus sive Gulielmos II Billcarduinos (Francice Guillaume II de Villehardouin, mortuus die 1 Maii anno 1278) fuit ultimus Achaiae princeps domus Villeharduinae; principatum, dum floruit, regnavit.
Gulielmus fuit filius Godefridi I Villeharduini. Anno 1236 Imperium Romaniae Latinum contra Imperium Nicaenum adiuvit, qua re a Venetiis potestatem Ducatus Archipelagi ac aliarum regionum in Mari Aegaeo sitarum accepit. In Achaia rerum potitus est, cum frater eius Godefridus II Villeharduinus mortuus est.
Princeps factus reliquas Peloponnesi (tum Moreae dictae) regiones occupavit et Myzethram urbem munitam aedificavit. Anno 1249, sociis Euboeicis adiuvantibus Monembasiam expugnavit. Anno sequente in insula Cypro se Ludovico IX) regi Francorum adiunxit, ut cum 400 equitibus et 28 navibus in septima expeditione sacra particeps fieret. A Ludovico ei nummi modo Francorum Clarentiae cusuri concessi sunt. Damietta capta mense Iunii 1249 in Peloponnesum revertit. Anno 1251 in Mane paeninsula arcem, cuius situs hodie ignotus est, ad incolas opprimendos erexit.
Cum anno 1255 uxor secunda, Carintana dalle Carceri, Veneta, mortua esset, lis de feudo in Euboea insula cum Venetis orta est (Guerre des terciers de l'Eubée dicta), in qua Gulielmus pugna felici vicit.
Anno 1259, Gulielmus Annam Comnenam Ducaenam, filiam Michaelis II Angeli, dominum Epiri, in matrimonium duxit, cum quo foedus contra Nicaeam pepigit. Pugna a Nicaenis victus fugit, sed comprehensus ac Nicaeae in carcerem missus est, ubi usque ad annum 1262 retentus est. Cum ei denique libertas recuperata est, Monembasiam Myzethramque Imperio Romano anno priore renovato tradere debuit.
Gulielmus omni potestate amissa anno 1267 Carolum I regem Siciliae dominum agnovit, qui paulo ante Manfredum, Gulielmi socium, victum interfecerat. Carolo subditus Gulielmus cum 400 equitibus Achaeis in pugna apud Taleacotium commissam 1268 contra Conradinum pugnavit.
Gulielmo anno 1278 rex Carolus ipse successit, quo potestas domus Villeharduinae finem caperet, Achaia autem re vera provincia Regni Neapolitani facta sit.
Gulielmus etiam poeta notus fuit, cuius duo opera musica in sic dicto Manuscrit du Roi, quod ipso regnante conscriptum est, exstant. Praeter lingua Francica etiam Graeca perfacile usus est.
Gallicata
Gallicata seu Galligata  (alia nomina: Caligata, Galiata ; olim Mevaniola) (Italiane: Galeata) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 500 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Foroliviensi-Caesenati situm. Incolae Gallicatenses appellantur.
Apud Gallicatam reperta est lapis Rubriam Tertullam memorans celebri inscriptione.
Fractiones, vici et loci in municipio
Buggiana, Pianetto, Sant'Ellero, San Zeno, Strada San Zeno
Henricus Köhler
Henricus Franciscus (Theod. Heinrich Franz) Köhler (natus 29 Septembris 1878 Carolsruhae, mortuus 6 Februarii 1949 eodem loco) vir publicus Germaniae et sodalis factionis Centri erat.
Iuventus et munus
Pater eius scriba in fabrica fuit. Post scholam finitam Köhler minister publicus aerarii et vectigalium Badeniae laboravit.
Cursus honorum
Köhler annis 1911 - 1920 decurio Carolsruhae et annis 1913 - 1927 legatus senatus terrae Badeniae fuit. Bello Orbis Terrarum I in administratione aerarii Belgicae occupatae laboravit. Annis 1920 - 1927 administer aerarii publici Badeniae et mensibus Novembris 1923 atque Novembris 1926 - Ianuarii 1927 praeses rei publicae Badeniae fuit. 28 Ianuarii 1927 Administer Imperii Aerarii Publici in consilio ministrorum Marx IV nominatus est et ad dimissionem consilii 12 Iunii 1928 mansit. Annis 1928 - 1932 legatus Dietae Imperii Germanici fuit. Postquam Nazistae Germaniae rerum potiti sunt, pro tempore in carcerem missus est. Anno 1945 sodalis CDU et legatus senatus terrae Virtembergiae-Badeniae factus est. Anno 1946 administer oeconomiae, annis 1946 - 1949 administer aerarii publici eius terrae fuit.
Excalibur
Excalibur:
Zabulon Pike
Vita Iuvenis
Pike oppido Lamberton, Novae Caesareae natus est. Pater, quoque Zabulon nominatus, miles in Georgii Washingtonii exercitu post revolutionem Civitatum Foederatum Americae fuit. Pike iuevenis in patriae medio apud castras varias Ohii Illinoesiaeque adolescebat. Anno 1794 miles ipse factus est.
Uxorem anno 1801 duxit, tum autem miles mediocriter erat. Sed mox dux Iacobus Wilkinson Pike fontem Missisippii Fluminis invenire iussit. Ad Missisippii fontem incedens, dux gentis Sauk nomine Black Hawk (Latine 'Accipiter Niger') apud Rock fluminis ripas offendit. Ut Accipiter Niger postea dixit, Pike alimenta accepit atque vexillium Americanum ei et eius generi dedit. Ille 'hominem bonum atque fortem' Pike esse censuit. Pike etiam agrum magnitudinis 400 km² ab Sioux Indis emit, sed eius conatus ad castras Anglicas in Civitatibus Foederatis Americae frustra erat, atque die 30 Aprilis 1806 cum expeditione sua urbem Sanctum Ludovicum recessit.
Expeditio ad meridiem et occidentem
Urbem recedens, statim Pike iussus erat expeditionem novam rursus ad Arcansiani et Rubri fluminis fontes inveniendas ducere. Apud Sanctum Ludovicum, 15 Iulii 1806, expeditionem Pike ad australem-occidentem patriae partem explorandam ducit.
Eius iter notissimum Pike ipso ab equitatibus Hispanicis praehenso evenit 26 Feb 1807 apud Novum Mexicum. In primis, Pike et comites sui rapti ad Sanctae Fidei fanum tum ad Chihuahuam, quo in loco Duci Salcedo monstrati sunt. Sed mirabile dictu dux Salcedo Pike et comites iuvit, eius verba documentaque capta Hispanice convertens et eis hospitium praebens. Pike quoque tabulas Mexici geographicas accepit. Pike et sui die 1 Iulii 1807 ad Ludovicianae finem relicti sunt.
Pike factus est dux anno 1813, atque apud Novum Eboracum copias in Torontum duxit 27 Apr. eodem anno. Sed Pike subito saxis volentibus interfectus est cum exercitus Anglicus recedens clam media in urbe pyrobolos armaque sua ignivit. Corpus suum nave Novum Ebroracum, Sackets portum, gestum est atque hodie hic iacet.
Homo heidelbergensis
Homo heidelbergensis species generis Homo est familiae Hominidarum. Etiam Homo erectus heidelbergensis nominatur in literatura scientifica.
Habitus inter Hominem antecessorem et Hominem neanderthalensem.
Sceleton similis Hominis neanderthalensis, sed cerebrum minus (1200 centimetra cubica). Cerebrum maius quam cerebrum Hominis erecti, frons fugans.
Cultura Palaeolithica, usus ignis.
In Europa abs septingentiens milliens annis usque ad centiens milliens annos. Exemplum singulum ex africa (circa ducentiens milliens annos).
Cervignanum
Cervignanum   vel Cirvignanum  (alia nomina: Cerveniana, Cervenianum; olim: Servilianum Fori Iulii) (Italiane: Cervignano del Friuli; Foroiuliensice: Çarvignan / Sarvignan) est Urbs Italiae et municipium, circiter 13 670 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Urbani Cervenianenses appellantur.
Fractiones
Muscoli, Scodovacca, Strassoldo.
Bretagne (Andra)
Bretagne  est commune Francicum 143 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Pomologia
Pomologia (a pomum (fructus) + -logia 'studium') est disciplina botanices quae fructus investigat et colit. Vocabulum fructicultura (a fructu et cultura) etiam adhibetur. Investigationes pomologicae animum plerumque in evolutionem, cultum, et studia physiologica arborum fructiferarum intendunt. Inter fines et proposita profectus arborum fructiferarum sunt amplificatio virtutis fructuum, ordinatio temporum productionis, et imminutio impensarum productionis. Homo qui se in scientia pomologiae implicat pomologista appellatur
Vincentius Sangermano
Vincentius Sangermano, vulgo Vincenzo Sangermano (1758-1819) fuit missionarius ecclesiae Catholicae qui mense Iulio anni 1782 cum Iosepho d'Amato ad Birmaniam venit; permissione regali ab anno 1784 usque ad 1808 ecclesiam et collegium missionarium in urbe Yangon conduxit. Etiam tabulam geographicam portus et fluminis Yangon confecit et de hac re stipendium Societatis Indiarum Orientalium Mercatilis Britannicae meruit.
Vincentius Sangermano opus de regno Birmaniae et de religione Buddhistica conscripsit cuius textum manu scriptum iam anno 1795 Francisco Buchanan monstravit; is nonnullas res in symbola sua "On the Religion and Literature of the Burmas", anno 1799 edita, repetivit. Tandem anno 1833, Sangermano iam mortuo, opus fere completum ab F. Galazzi Romae editum est una cum vita auctoris; eodem anno versio Anglica e prelo venit.
Coloniola
Coloniola  (alia nomina:  Coloniola ad Colles) (Italiane: Colognola ai Colli) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Coloniolenses appellantur.
Castrum Bottatium
Castrum Bottatium, olim Calcabucza (alia nomina: Castrum Carcabutacii , Carcabutaciium , Caccabuchacium ) (Italiane: Castelbottaccio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 400 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Carcabutacienses appellantur.
Quintus Fabius Ambustus
Quintus Fabius M.f. Ambustus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.
Familia
Pater eius Marcus Fabius Ambustus pontifex Maximus erat, fratres Kaeso Fabius M.f. Ambustus (tribunus militum annis 404 a.C.n., 401, 395 atque 390 a.C.n.) et Numerius Fabius M.f. Ambustus, qui eodem officio annis 406 atque 390 fungebatur, fuerunt.
Cursus honorum
Anno 391 Clusium legatus missus est cum fratribus. Quod legati pro Clusiniis et contra Gallos pugnaverunt, Galli bellum Romanis intulerunt. Anno 390 cum fratribus ipse tribunus militum consulari potestate electus est, quo facto Galli eo magis irati erant.
Respublica parlamentaria
Respublica parlamentaria seu respublica constitutionalis parlamentaria sive respublica parlamentaria democratica est genus reipublicae quod parlamentario systemate administratur, ubi rectio cum potestate legislativa gubernat. Varia genera rerumpublicarum parlamentariarum sunt, inter quae nonnulla magnum discrimen inter praesides gubernationis et civitatis habent, cum aliquando constitutionales respublicae ducerentur, et cetera duos honores fuderunt, cum systema praesidentiale gubernarentur.
Focale
Fōcāle (a faucibus ductum) est fascia circa collum gesta, qua apud Romanos antiquos aegri utebantur, nec non oratores et alii qui effeminati ducebantur.
Focale hodie a multis usitatum est focale Croatum, sive fascia Croata, taenia sive e panno laneo, aut serico et nonnunquam plastico factum, quod involvitur nodoque alligatur circum collum, ad partem anteriorem camisiae adornandam. Suam originem habet in Croatia. Saeculo XX maxime in usu fuit apud homines qui elegantes videri cupiebant. Nunc eius usus videtur minui.
Loci antiqui
Quintus Horatius Flaccus, Sermones (Horatius) 2.3
Marcus Fabius Quintilianus, Institutio oratoria 11.3.144
Lucius Annaeus Seneca minor, Naturales quaestiones 4b.13.10
Fanum Sancti Georgii (Forum Iulii-Venetia Iulia)
Fanum Sancti Georgii (olim Plebs Sancti Georgii, deinde Fanum Sancti Georgii Richinveldae ) (Italiane: San Giorgio della Richinvelda) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 760 icolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Portusnaonensi situm. Incolae Georgienses appellantur.
Fractiones
Aurava, Cosa, Domanins, Pozzo, Provesano, Rauscedo.
Gan Ying
Gān Yīng (Sinice: 甘英) vir Sinesicus, qui temporibus antiquis longissime in occidente pervenit. Anno 97 legatus missus est in Imperium Romanum a duce militari Ban Shao, cuius exercitus fines Parthiae visit. Gan Ying numquam Romam advenit, at dicitur destitisse ad oras Sinus Persici. Tametsi urbem ipsam non advenit, ocurrit civibus Romanis et multas res Romanas visit.
Geosesarma
Geosesarma est genus brachyurorum terrestrium quae in terra habitant et procreant, statibus larvarum se intra ova evolventibus. Nonnullae species, sicut Geosesarma nemesis, sunt insectivorae qui hominibus prosunt. Nonnullae species curantur ut animalia dilecta.
Geosesarma species sequentis comprehendit:
8472 Tarroni
8472 , olim designationibus 1983 TC, 1979 YR4, et 1992 UL10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio San Vittore, astronomo apud Observatorium San Vittore versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8472 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ingeniaria structuralis
Ingeniaria structuralis plerumque est pars ingeniariae civilis in qua ingeniarii structurales erudiuntur ut stabilitatem, vires, et rigiditatem structurarum aedificatarum intellegant, praedicant, et computent pro structuris aedificatis et non aedificatis, ut designationes excogitent et cum designationibus aliorum designatorum misceant, atque ut constructionem propositorum in situ procurent. Ingeniarii structurales se etiam implicare possunt in designatione machinamentorum, armamenti medici, et vehiculorum ubi integritas structuralis functionem et salutem afficit. Ratio ingeniariae structuralis in adhibitis legibus physicis et scientia empirica actionis structuralis variarum materiarum et geometriarum condita est.
Inter usitatas ingeniariae civilis structuras sunt cuniculi, ferriviariae, canales aquarii (aquaeductus), lacus, moles, pontes, stationes electricitatis, transportatio per tubos, viae, viae aquariae.
Rectum
Intestinum rectum aut simpliciter rectum est pars finalis intestini, accurate intestini crassi, immediate post colon sigmoideum locatum. Hac in intestini parte faeces deponuntur, antequam per anum expelluntur. Recti longitudo est 12 cm (4.7 in).
Diversi morbi partium recti noti sunt, ut inflammationes, cancri, mala eius functionis.
In culturae contextu rectum una cum ano et natibus diversis modis aspicitur.
Intussusceptio (procidentia interna)
Intussusceptio in genere est invaginatio, quod est promotus secundum axem longitudinalem partis alterius intestini in alteram cum turbato sanguinis fluxu et periculo ilei. In recti quoque intussusceptione intra corpus promotus secundum axem longitudinalem fit. Notae sunt intussusceptiones typi 1 recto rectalis, typi 2 ano rectalis tantum interna, typi 3 ano rectalis interna externaque. Diversae tractationes excogitabantur.
Prolapsus recti (procidentia externa)
Prolapsus recti est cylindricus promotus pathologicus secundum axem longitudinalem trans anum ad externum, ut mucosa recti extra corpus apparet.
Rectocele
Separatur rectocele ab prolapsu trans anum: Rectocele est in feminis, septi rectovaginalis (textu inter vaginam et rectum) infirmitatis causa, prolapsus quoque, at recti adversus vaginae parietem posteriorem (non trans anum), ut vaginae introitus angustius et videtur prolapsus inter introitum vaginae et recti. Mucosa recti non visibilis est.
Cancer colorectalis
Cancer colorectalis etiam nomine cancri intestinalis vel cancri coli vel cancri recti notus est.
Abbatia Ladinorum
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Pustriosanam ac in Ladinia ethnica ac historica regione situm.
Ethnographia
Unum ex quinque communibus Ladinis Tirolis meridionalis est quorum alia sunt Corvaria, Vallis Ladinorum, Turris Vallis et Marebum. Nomen versisimiliter ab Abbatia Sebati in arce vulgo Sonnenburg est ex qua olim haec regio regnabatur.
Sermones
Magna pars hominum ibi Ladinice, quamquam multi etiam Italice ac Germanice loquuntur accurate:
Polyura hebe
Polyura hebe est papilio subfamiliae Charaxinarum familae Nymphalidarum.
Descriptio
Latitudo alarum circa 65 mm, magnitudo media, corpus grave est. Distalis alarum anteriorum margo est concava, apice acuto praedita, alisque posterioribus sunt binae caudae breves. Superius alarum latus est album virens. Margo apicalis brunnea, in apice lata, sed latitudine ad basem costae decrescens, fasciam latam internam albam virentem format. Alis posterioribus est margo lata brunnea cui parvae notae albae submarginales sunt. Latus inferius est brunneum, cui lata macula mediana argyrovirida pallida est. Eruca est viridis clara, capite nigro quaternis cornibus praedita.
Biologia
Larvae nonnullis plantis subfamiliae Mimosoidearum familiae Leguminosarum vescuntur, praecipue Adenanthera pavonina, Albizia falcata, Falcataria moluccana, Parkia speciosa.
Distributio
Species in Birmania, Malaesia, Thailandia, Singapura, Iava, Sumatra, Bali, et Borneo inveni potest.
Bailly (Esia)
Bailly est commune Francicum 650 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Portus Ilii
Portus Ilii  seu Tortolinum  (alia nomina : Portus Sulpicius, Tortueli, Tortoili, Tortoeli, Oppidum Tortoli) (Italiane: Tortolì; Sardice: Tortuelie) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 130 incolarum, in Regione et insula Sardinia ac in Oleastra historica ac geographica terra, situm, et caput, cum Lanuseibus, Provinciae Oleastrensis. Urbani Tortolinenses (vel Portusilienses, Ilienses ) appellantur.
Vices lunae
Vices lunae sunt Lunae per mensem aspectus e Tellure visi. Hi aspectus sunt luna nova, sive novilunium, luna accrescens corniculata, luna accrescens dimidiata, luna accrescens in orbem insinuata, luna plena, sive plenilunium, luna decrescens in orbem insinuata, luna decrescens dimidiata, luna decrescens corniculata et rursus luna nova.
Portus Ilii
Ecclesia Catholica Romana
Portus Ilii sedes episcopalis Diocesis Oleastrensis sine anno 1927 fuit.
Homo neanderthalensis
Homo neanderthalensis (King anno 1863), ex Valle Neanderthalensi in Germania appellatus, fuit species vel subspecies generis Hominis familiae Hominidarum. In litteris scientificis etiam nominatur.
Portus Ilii
Fractiones
Portus Porti Illi, Arbatax appellatus est.
Homo neanderthalensis
Nomen neanderthalensis nascitur ex nomine vallis prope Dusseldorpium, ubi, anno 1866, reliquiae hominis detectae sunt, ossium similes hominum hodiernorum, sed cerebro maiore (1650 centimetris cubicis), fronte recedente, habituque omnino robustiore.
Portus Ilii
Municipia finitima
Arzana, Bari Sardo, Elini, Girasole, Ilbono, Lotzorai, Villagrande Strisaili.
Homo neanderthalensis
Partes ossium compages Hominis neanderthalensis in Belgia primum detectae sunt anno 1829, iterum Calpae.
Putatur Homo neanderthalensis ex Homine erecto aut Homine heidelbergensi ortum esse.
Relazione del Regno Barmano
Relazione del Regno Barmano est descriptio regni Birmaniae et religionis Buddhisticae huius regni. Opus conscriptum est a patre Vincentio Sangermano, missionario ecclesiae Catholicae, qui ab anno 1784 usque ad 1808 ecclesiam et collegium missionarium in urbe Yangon conduxit. Opus iam anno 1795 confectum eo anno Francisco Buchanan monstravit, qui nonnullas res extractas in symbola sua "On the Religion and Literature of the Burmas", anno 1799 edita, repetivit. Tandem anno 1833, Sangermano iam mortuo, opus completum ab F. Galazzi Romae editum est una cum vita auctoris. Eodem anno versio Anglica Romae divulgata est, traductore Gulielmo Tandy.
Theoremata Kleene de puncto immobili
Theoremata Kleene de punctio immobili sunt duo theoremata theoriae facultatis calculandi a Stephano Kleene inventa.
Expositio
Theorema. Si F functio sit numerorum naturalium, ei est punctum immobile. Id est, numerus naturalis e est, ut programma P_e idem sit quod P_{F(e)}.
Bouges-le-Château
Bouges-le-Château  est commune Francicum 283 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Cucca
Cucca  (alia nomina: Veronicella) (Italiane: Veronella) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Cuccenses seu Veronicellenses appellantur.
Ioannes Hale
Ioannes Hale (3 Iunii 1636—15 Maii 1700) fuit Puritanus oppidi Beverly Massachusettae pastor tempore iudiciorum de magia apud Salem anno 1692 actorum, unus ex clericis auctoritate gravissimis cum iudiciis sagarum consociatis, qui iudiciis primum sustentis, et tum, mente commutata, in libro prolato reprehensis innotuit.
Biographia
Reverendus Ioannes Hale natus est Charlestown in oppido Massachusettae die 3 Iunii 1636, filius primus natu Roberti Hale fabri ferrarii. Eruditus est in Collegio Harvardiano Cantabrigiae, anno 1657 diploma studiorum adipiscens. In vico Bass-River-Side, deinde Beverly appellato, circa 1664 praedicare coepit, et minister templi paroechialis ibi ordinatus est die 20 Septembris 1667, cum congregatio ab oppido Salem rite separaret, et ibi mansit usque ad mortem, anno 1700. Duxit Rebeccam Byly, primam uxorem, die 15 Decembris 1664, quae mortua est die 13 Aprilis 1683, anno aetatis suae quadragesimo quinto.
Hale puer spectaverat supplicium Margaretae Jones, primi ex quindecim hominibus propter magiam in Nova Anglia inter 1648 et 1663 necatis. Examinationibus et iudiciis variorum hominum artis magicae per iudicia de magia apud Salem acta anni 1692 accusatorum aderat, et opus iudicii sustinere solebat. Die autem 14 Novembris 1692, quaedam Maria Herrick, septendecim annos nata, Saram Noyes Hale, alteram clerici uxorem, et larvam cuiusdam Mariae Esty ob se affectam calumniata est, sed Sara scelere numquam rite arguta vel apprehensa est. Carolus Wentworth Upham, commentator aetatis posterioris, dixit hanc accusationem famam adiuvit ut accusationes finiret, et studium iudiciorum Hale reputare persuasit.
Fictio
In The Crucible, ludo scaenico Arthuri Miller (1953), Hale fictus in actu primo apparet, per petitionem Samuelis Parris ut Hale Elizabetham Parris, filiam Reverendi Parris, interroget. Eam visens, unus ex principalibus ludi personis fit. Depingitur clericus iuvenis, qui suam vitam studio magiae et aliarum artium daemonicarum dicavit, sperans se eas in nomine Dei destruere posse. Sagam invenit in Beverley, suo oppido, ubi praedicare solet. Per ironiam, Hale est clericus qui investigationi insignium diaboli pro iudiciis praeest, quae ad ultimum reprehenit. Ipse, Christianus pius, credit suum munus magas petere earumque animas salvare esse. Horrores autem iudiciorum damnumque iurum civilium et humanorum videns, animo commutato, iudicia vituperat, ea contra bonos mores esse Iudici Danforthensi dicens. Cum Maria Warren Ioannem Proctor magiae calumniatur, Hale de foro discedit, insigniter dicens, "Haec acta reprehendo. Me hoc iudicio abdico!" cui Danforth tantum respondet, ei occurrens, "Domine Hale, Domine Hale!" In pelliculari ludi scaenici accommodatione anno 1957 facta, partes Haleanae ab Ivone Brainville; in pelliculari accommodatione anno 1996 a Roberto Campbell aguntur, ab homine autem multo iuniore quam aptus sit, quia clericus historicus quinquaginta sex annos natu tempore iudiciorum fuit. Uxor ab Abigail Williams accusatur cum primum suspicatur eum suas affirmationes dubitare. Accusatione a Danforth confestim dismissa, ea ex vico effugit. Deinde Hale suspensioni Rebeccae Nurse, Marthae Corey, et Ioannis Proctor maeste interest.
Iura humana
Iura humana vel iura hominis sunt "prima iura omnibus hominibus pertinentes," "usitate considerata principalia iura quae abalienari non possunt, quae persona per se commeritur tantum quia ea vel is homo vivit." Iura humana ergo concipiuntur universa (quae ubique adhiberi possunt) et aequalitariana (idem pro omnibus). Haec iura exsistere possunt iura naturalia vel iura legitima, in leges nationales et internationales digesta (Nickel 2010). Doctrina iurum humanorum in facinoribus internationalibis, intra iura internationalia institutionesque orbis terrarum et regionum, in rationibus civitatum suorum iuris gerendis, et in actionibus organizationum non gubernationalium fuit fundamenda rationis publicae omnem per orbem terrarum. Beitz, in libro The Idea of Human Rights, docet: "Si sermo publicus de societate orbis terrarum tempore pacis communem morum linguam habere dicitur, haec est lingua iurum humanorum." Contra hoc, postulationes quae a doctrina iurum humanorum vehementer adfirmantur magnum scepticismum gravesque disceptationes de corpore, natura, et excusationibus iurum humanorum iam commovent. Immo, ipsa notionis "iuris" significatio est controversa et res perpetuae disceptationis philosophicae (Shaw 2008:265).
Exempla iurum quae plerumque habentur iura humana sunt: iura civilia et politica; sicut ius vitae, vitae privatae, ius libertatis, libertas sentiendi, libertas religionis, libertas loquendi, libertas imprimendi libertatis informationis, ius exprimendi, et ad aequalitatem ante leges; et iura oeconomica, socialia et culturalia, sicut ius in cultura esse, ius edendi, ius laborandi, et ius discendi.
Ius humanitarianum
Humanitarium belli ius
Lex
Internationalis iurum humanorum lex
Caesa
Caesa (alia nomina: Cesa) (Italiane: Cesa) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Iura humana
Violationes iurum humanorum
Septem regiones diurnaristis clauduntur:
Balagny-sur-Thérain
Balagny-sur-Thérain est commune Francicum 1'424 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
De morbo sacro
De morbo sacro est tractatus medicus in corpore Hippocratico comprehensus qui primus morbum Herculeum sive epilepsiam descripsit. Hoc in opere cum hunc morbum divina quodam interventione effectum esse spernatur disturbationis causam per certae humoris descensum a capite sursum ad venas esse demonstratur.
1763 Williams
1763 , olim designationibus 1953 TN2, 1939 EO, 1953 VJ, et 1966 TN agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidis Indianae Observatorii Goethe Link repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1763 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Voivres-lès-le-Mans
Voivres-lès-le-Mans est commune 1234 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Chalybs structuralis
Chalybs structuralis est genus chalybis quod ad materias constructionis in variis formis faciendas adhibetur. Multae chalybis structuralis formae trabibus praelongis similes sunt, quibus est facies obliqua certae sectionis transversae. Chalybis structuralis formae, magnitudines, compositiones chemicae, proprietatesque mechanicae (sicut vires et rationes reponendi) per normas technicas in plurimis civitatibus industrializatis legibus ordinantur. Plurimis chalybis structuralis formis, sicut trabibus-I, sunt alta momenta areae secunda, quod significat eos esse rigidissimos de eorum area transversa, et ergo magnum onus sine nimio languendi sustinere possunt.
Edmundus Malone
Edmundus Malone (natus Eblanae die 4 Octobris 1741 – mortuus est die 25 Aprilis 1812) fuit Gulielmi Shakesperii vitae et operum studiosus et editor Hibernicus. Urbs Malone in Novo Eboraco nomen Edmundi Malone fert.
Account of an Embassy to the Kingdom of Ava
An Account of an Embassy to the Kingdom of Ava (scilicet "Commentarius de legatione ad regnum Ava"), est narratio a Michaele Symes conscriptum de legatione anno 1795 a Societate Indiarum Orientalium Mercatili Britannica missa ut inter gubernium Birmanicum et praepositos huius Societatis relationes mercatiles necnon diplomaticas institueret. Liber anno 1800 primum divulgatus est. Mox anno 1827 reimpressus est una cum novo commentario, ab Henrico Glassford Bell compositum, de primo bello Anglo-Birmanico quod annis 1824-1826 saevivit.
Hida
Hida sive hyda (Anglosaxonice hīd) in Anglia mediaevali fuit mensura terrae, et a principio ea superficies e qua familia una vitam nancisci potebat. Hidae enumerantur regni Merciae in documento cuius titulus est "De numero hidarum in Anglia" (Tribal Hidage), regni Occidentalium Saxonum in "Hidatu burgali" (Burghal Hidage), postea Angliae fere totae in Libro de Wintonia anno 1086 composito. Polydorus Vergilius "hidam" esse asseveravit "mensuram terrae quae 20 continet iugera".
Eduardus Bairstow
Eduardus Cudbertus Bairstow (natus Huddersfield in vico 22 Augusti 1874; mortuus Eboraci 1 Maii 1946) fuit organista et compositor'' musicae ecclesiasticae Anglicanae.
Arti organi canendi studuit, docente Ioanne Farmer apud Collegium Balliolense Oxoniae, et post tirocinium in Abbatia Visimonasteriensi sub Friderico Bridge, studuit musicae theoriae apud Universitatem Dunelmensem, ubi ad gradum Baccalaurei Musicae anno 1894 pervenit.
Ab 1913 usque ad mortem fuit organista Monasterii Eboracensis et anno 1932 in ordinem equestrem receptus est. Notus ob brevitatem et inurbanitatem moris non semper alios devinciebat. Cum quaesitus sit an vellet exemplum sequi praecessoris eius Tertii Noble emigrando ad Civitates Foederatas, respondit se potius ad diabolum iturum. Amicus eius optimus fuit quidam Doctor Moody, organista Cathedralis Rhypensis.
Opera notissima sunt antiphonae liturgicae, inter quas "Blessed City heavenly Salem" et "Let all mortal flesh keep silence" celeberrimae sunt, et digestiones musicae Missae Anglicanae et Canticorum Vesperarum (scilicet Magnificat et Nunc Dimittis).
Abelcourt
Abelcourt est commune Francicum 340 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Barbery (Esia)
Barbery est commune Francicum 539 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Angels Fall First
Angels Fall First (Latine scilicet Angeli primum cadunt) est primum album gregis musici Finnici Nightwish anno 1997 editum. Nightwish non provenit internationaliter ante album secundum Oceanborn editum.
Ars Fugae
Ars Fugae BWV 1080 (Theodisce Die Kunst der Fuge) est compositio musica, anno 1751 primum edita, quam Ioannes Sebastianus Bachius composuit. Unum ex eius magnis operibus - a quibusdam etiam maximum - putatur.
Vivoin
Vivoin est commune 902 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Bargny (Esia)
Bargny est commune Francicum 308 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Guido Fawkes
Guido Fawkes, seu Fauxus, seu Falxius, fuit miles Anglicus et unus inter conspiratores Catholicos qui interficere Regem Iacobum I et Protestantes  pulvere nigro conati sunt.
Vita
Filius advocati protestantici vitrico instigante conversionem Catholicam sibi secutus est. Ex anno 1593 pro Hispanis in Batavia stipendia meruit. Anno autem 1604 coniurationem contra rectionem protestanticam Anglicam una cum aliis coniuratoribus parabat: eius esse incensionem pyroboli ipsam. Quo senatores una cum rege Iacobo I eiusque ministris die 5 Novembris 1605 in momento sessionum novarum inaugurandarum necarentur. Sed monitus, quem coniurator quidam baroni Monteagte dederat, consilia subdola omnia ad irritum duci fecit. Itaque Falxius in carcerem missus et die 31 Ianuarii 1606 morte punitus est.
Guardia (Venetia)
Guardia  (alia nomina: Garda) (Italiane: Garda) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Guardiesani appellantur.
Oceanborn
Oceanborn (Latine scilicet Oceanitis) est secundum album gregis musici Finnici Nightwish anno 1998 editum, quod continet nota carmina gregis Sacrament of Wilderness, Walking in the Air, Sleeping Sun.
Guido Fawkes
Vita
In memoriam eventus in multis oppidis Angliae et Londinii praesertim pupa culmea in in viis portatur vocibus »No popery« antequam flammis commendaretur. Accidit, ut pupae vultus hominum ingratorum tam patrioticorum quam peregrinorum sint.
Pearl S. Buck
Pearl Sydenstricker Buck (nomine Sinico 賽珍珠 Sai Zhenzhu quod dicitur etiam John Sedges; nata Hillsboro in vico Virginia Occidentalis 26 Iunii 1892 ; mortua Danby in vico Mons Viridis 6 Martii 1973) fuit scriptrix Americana.
Vita
Pearl Buck, evangelii praeconis Absalom Sydenstricker filia, multos annos Zhenjiang in urbe Sinarum vixit et ergo de hac civitate multa scripsit. 1918 nupsit praeconi Iohanne Lossing et post divortium anno 1934 Ricardo J. Walsh. Anno 1932 operis The Good Earth gratia Praemium Pulitzer et anno 1938 etiam Nobelianum Litteraturae Praemium accepit suae biographiae ratione.
Petra Cutilia
Cutilia Petra (alia nomina : Petra Catella) (Italiane: Pietracatella) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 500 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Campobassensi situm. Incolae Petracatellenses appellantur.
Viré-en-Champagne
Viré-en-Champagne est commune 235 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Servius Fulvius Flaccus
Servius Fulvius Flaccus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 133 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Gens
Pater eius verisimile Quintus Fulvius Cn.f. Flaccus consul suffectus anni 180 a.C.n. fuit, frater Gaius Fulvius Flaccus ei anno 134 a.C.n. consul successit.
Cursus honorum
Anno 135 a.C.n. una cum Quinto Calpurnio Pisone consul erat atque Ardeios populum in Illyrico vicit. Praeterea orator fuit atque anno 133 Tiberio Sempronio Graccho persuadere conatus est, ne vi consilia sua adipisci conaretur.
Gulielmus Roxburgh
Gulielmus, vulgo William Roxburgh (natus apud Underwood iuxta Craigie vicecomitatus Aerensis die 3 Iunii 1751; mortuus Edimburgi die 18 Februarii 1815, fuit botanista Scoticus qui in India sub gubernio Societatis Indiarum Orientalium Mercatilis Britannicae meruit. Horto Botanico Calcuttensi ab anno 1793 usque ad 1813 praefuit.
Gulielmus Roxburgh gradum medicinae apud Universitatem Edinburgensem studuit; ibi botanistae Iohannis Hope discipulus fuit.
Gaius Fulvius Flaccus
Gaius Fulvius Flaccus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 134 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Gens
Pater eius verisimile Quintus Fulvius Cn.f. Flaccus, consul suffectus anni 180 a.C.n., frater Servius Fulvius Flaccus, consul anni 135 a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Flaccus anno 134 a.C.n. una cum Publio Cornelio Scipione Aemiliano Africano consul erat. Ei bellum contra servos seditiosos Siciliae traditum est.
Cinthum
Cinthum seu Cintum potest:
186 Celuta
186 , olim designatione 1954 FD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Prosper-Matthaeo Henry in Observatorio Lutetiae versato repertus est. Origo nominis nescitur.
Vion (Sartha)
Vion est commune 1395 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
186 Celuta
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 186 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Wishmaster
Wishmaster (Latine scilicet Magister libidinum) est tertium album gregis musici Finnici Nightwish anno 2000 editum, quod continet nota carmina gregis The Kinslayer, Wishmaster, Deep Silent Complete.
Palaemon (genus)
Palaemon est genus Carideorum familiae Palaemonidarum, cui sunt quadraginta-quattuor species:
Notae
Felsengarnelen (Gattung) Palaemon (genus) Krevett Palaemon Palaemon
Lorisidae
Lorisidae, sive Loridae, sunt familia primatum strepsirrhinorum. Sunt animalia gracilia quae arbores Africae mediae et Asiae Meridianae Orientalisque habitant.
Geminula
Geminula  (alia nomina: Gemella, Jumella, Zomella, Zumella, Simella) (Italiane: Zimella) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi situm. Incolae Geminulenses appellantur.
Theorema Posner–Robinson
Theorema Posner–Robinson est theorema theoriae facultatis calculandi de gradibus Turing.
Expositio
Theorema. Sit B copia numerorum naturalium, quae calculari non potest. (Id est .) Tum est copia G ut.
Demonstratio
Sit B. Volumus facere series, quorum: in qua serie, si q>p: ita ut, si, tum. Sit. Si habemus, sic agamus ut faciamus: Nunc tota serie facta habemus \Phi ut. Ergo, quod erat demonstrandum.
Significatio
Hoc theorema naturam omnium copiarum quae calculari non possunt patefacit. Si B est copia quae calculari non potest, tum nancisci possumus copia G, ut differentia inter G et G^\prime sit B.
Quintus Sulpicius Longus
Familia
Nepos eius Gaius Sulpicius Ser.f. Longus, consul annorum 337, 323 atque 314 a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Sulpicius anno 390 a.C.n. tribunus militum consulari potestate erat. Collegae eius tum Numerius (vel Gnaeus) Fabius M.f. Ambustus, Kaeso Fabius M.f. Ambustus, Quintus Fabius Ambustus, Quintus Servilius Q.f. Fidenas atque Publius Cornelius P.f. Maluginensis fuerunt. Eo anno tribuni militum infeliciter contra Gallos certaverunt. Sulpicius de pace cum duce Gallorum Brenno agere coactus est.
8474 Rettig
8474 , olim designationibus 1985 GA1 et 1992 NQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8474 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
The Song of Hiawatha
The Song of Hiawatha ('Carmen Hiavathae') est poema epicum tetrametro trochaico conceptum ab Henrico Wadsworth Longfellow anno 1855 prolatum, heroem Indicum vehementius dicens. Fontes legendorum et ethnographiae in poemate inventae fuerunt Kahge-ga-gah-bowh princeps Ojibwe, qui Longfellow domi visitavit; Black Hawk et alii Indi Sac et Fox, in quos Longfellow apud Boston Commons incidit; Algic Researches (1839) et alia scripta Henrici Rowe Schoolcraft, ethnographi et procuratoris Indici Civitatum Foederatarum; et Heckewelder's Narratives. Sensu, campo, tota notione, multisque singulis, poema Longfellowanum manifeste est opus romanticarum Americae litterarum, non vera traditionis oralis ingenarum repraesentatio. Longfellow confirmavit: "Horum legendorum capitulum et versum citare possum. Eorum aestimatio principalis est quod legenda Indorum sunt."
Mons Regalis (Forum Iulii-Venetia Iulia)
Mons Regalis (deinde: Mons Regalis Cellinae, Mons Regalis Vallis Cellinae ) (Italiane: Montereale Valcellina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 455 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Portusnaonensi situm. Incolae Monsregalenses appellantur.
Fractiones
Grizzo, Malnisio, San Leonardo.
The Song of Hiawatha
Versio Latina oratione soluta facta est a Francisci Gulielmo Newman anno 1862.
Mons Regalis (Forum Iulii-Venetia Iulia)
Loci
Borgo Alzetta, Cao Malnisio, Castelu, San Rocco.
Theorema Löwenheim–Skolem
Theorema Löwenheim–Skolem est theorema theoriae exemplarum quod exemplarum theoriae congruentis omnium cardinalitatum infinitarum monstrat.
The Song of Hiawatha
Textus
Locus versuum 94 fuit et saepe in anthologiis iam invenitur nomine Hiawatha's Childhood ('Pueritia Hiavathae'), qui etiam est nomen partis 234 versuum ex qua locus deducitur. Hic locus brevis, familiarissima poematis pars, his versibus notissimis incipit: !width="250"|Verba Anglica!!width="225"|Verba Latine libere reddita
Iohannes Luther
Iohannes (Hans) Luther (Berolini natus die 10 Martii 1879, Dusseldorpii mortuus die 11 Maii 1962) fuit iuris consultus, argentarius, vir publicus extra factionibus et cancellarius Rei Publicae Wimarii a die 15 Ianuarii 1925 usque ad diem 12 Maii 1926.
Cursus honorum
Luther anno 1907 decurio urbis Magdeburgi electus est. Anno 1913 rector foederis urbium Borussiae et deinde omnis Germaniae erat. Mense Iulio 1918 usque ad 1922 magister civium superior Assindiae erat. A die 22 Novembris 1922 ad diem 4 Octobris 1923, quamquam nullius factionis sodalis erat, Administer Imperii Victus et Agriculturae in consilio ministrorum Cuno et Stresemann I fuit. A die 6 Octobris 1923 ad 15 Ianuarii 1925 Administer Imperii Aerarii Publici fuit, antequam ipse cancellarius factus est. Postquam Iosephus Frenken, Administer Imperii Iustitiae 21 Novembris 1925 propter foedera Locarni signata a magistratu recessit, ad tempus (et quidem ad mensem Ianuarium 1926) et hoc officio fungebatur. Maio 1926 a magistratu se abdicare coactus est, cum factiones de vexillo Germaniae inter se iurgarent. Annis proximis in argentariis diversis opus fecit atque inter rectores ferroviarios imperii (Reichsbahn) electus est et anno 1930 successor Hjalmar Schacht praeses argentariae imperii. A die 17 Martii 1933 ab Adolpho Hitler dimissus est, quod consilia eius aeris alieni ad arma augenda sumendi recusavit. Hitler eum legatum Germaniae ad CFA (usque ad 1937) fecit. Post secundum bellum mundanum iterum argentarii munere functus est.
Bouesse
Bouesse  est commune Francicum 370 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
I heard a fly buzz
Textus
!width="300"|Verba Anglica: "I heard a Fly buzz—when I died"!!width="300"|Verba Latine reddita: "Muscam susurrantem audivi—cum morier" I heard a Fly buzz—when I died— The Stillness in the Room Was like the Stillness in the Air— Between the Heaves of Storm— The Eyes around—had wrung them dry— And Breaths were gathering firm For that last Onset—when the King Be witnessed—in the Room— I willed my Keepsakes—Signed away What portions of me be   Assignable—and then it was There interposed a Fly— With Blue—uncertain stumbling Buzz— Between the light—and me— And then the Windows failed—and then I could not see to see— Muscam susurrantem audivi—cum morirer— silentium in cubiculo silentio in aere simile erat— inter aestus turbulentos— oculi circa—se siccaverant— et firmi conveniebant spiritus impetui ultimo—cum rex spectaretur—in cubiculo— Dona legavi—adsignavi tales partes meas quae pati legandum possent—et tum fiebat ut se interponeret musca— caeruleo—incerto susurro offendente— inter lucem—ac memet— et tum defecerunt fenestrae—et tum ut viderem videre non poteram—
Sidney Lanier
Sidney Clopton Lanier (3 Februarii 1842—7 Septembris 1881) fuit musicus et poeta Americanus qui dialectos linguae Anglicae Americanae usus fuit.
Asclepiadeus
Asclepiadeus versus est trimeter choriambus Graecarum et Latinarum litterarum, cuius origo reperiri in glyconeo versu potest, metro addito alio.
Sunt genera duo huius prisci versus:
Universitas Publica Smolenscensis
Universitas Publica Smolenscensis (Russice Смоленский государственный университет, Smolenskij gosudarstvennyj universitet) est veterrima universitas studiorum Smolensci sita. In media urbe patet. Haec est centrum scientiae, culturae et educationis Russiae Occidentalis.
Partes
Universitati sunt novem ordines professorum, 36 cathedrae, plus quam 330 professores.
Historia
Universitas die 7 Novembris 1918 Smolensci decreto Concilii Comissariorum Popularium condita est. Appellabatur ab 1930 ad 1998 Institum Paedagogica Publica Smolenscensis. Ex anno 2005 appellatur Universitas Publica Smolenscensis. Hic laboraverunt et studuerunt poetae Soveticae Rilenkov Isakovskiy et Tvardovskij. Ab anno 2010 Universitas est membrum proiecti "Tempus-IV".''
Asclepiadeus
N.B. Pedes primi plerumque spondei vel trochaei sunt, extremi autem iambi.
Traditur Asclepiades Samius poeta Graecus versum eodem nomine comminiscisse, etiam si iamdiu Asclepiadeo usi sunt antiqui lyrici poetae (uti Alcaeus et Sappho) et scriptores canticorum (e.g. Stesichorus) tragoediarumque.
Exempla ictibus indicatis Asclepiadei minoris atque maioris e Carminibus Q. Horatii Flacci educta: