cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia Serbiae
Terrae Serbicae ante medium saeculum sextum decimum evanuerant, a simulatibus domesticis vastatae, et ab Imperio Ottomanico superatae. Rebellio contra rectionem Ottomanicam anno 1817 Principatum Serbiae produxit, qui libertatem nationalem anno 1867 de facto adeptus est, a Potestatibus Magnis in Congressu Berolinensi anno 1878 agnitam. Serbia, in bellis Balcanicis annis 1912 et 1913 victor, Vardar Macedoniam, Kosoviam, et Raška regionem (Veterem Serbiam) recuperavit. Anno 1918 exeunte, Voivodina regio secessionem ex Austria-Hungaria nuntiavit, ut se cum Civitate Slovenorum, Croatorum, et Serborum coniungeret; regnum Serbicum se cum confoederatione die 1 Decembris 1918 coniunxit, et regnum Regnum Serborum, Croatorum, et Clovenorum appellari coepit.
Serbia suos fines hodiernos adepta est bello mundano secundo confecto, cum facta esset unitas foederalis intra Rem Publicam Socialisticam Foederativam Iugoslaviae (mense Novembri 1945 pronuntiatam). Serbia post dissolutionem Iugoslaviae in serie bellorum annis 1990 civitas sui iuris iterum die 5 Iunii 2006 facta est, post referendum anno 2006 habitum et dissolutionem coniunctionis cum Monte Negro.
Inter locos archaeologicos in Serbia sunt Aria Babi, Hajdučka Vodenica, Lepenski Vir, Velesnica, Vlasac.
Longobardum
Longobardum (alia nomina: Longobardi ) (Italiane: Longobardi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Supplices (Aeschylus)
Supplices (Graece ) est tragoedia quam Aeschylus post 468 et ante 458 a.C.n. docuit. Primam olim tetralogiae deperditae partem obtinuisse insequentibus tragoediis Aegyptii ac Danaides dictis ac dramate satyrico Amymone nuncupato putatur. Pluribus locis textus corruptus traditus est et multae "cruces" post innumeras philologorum recensiones permanent.
Quo anno docta sit
Quod versus adhuc arte carere chorique frequentia ceteris partibus nimis praestare eis videbatur (nam revera Danaides dramatis protagonistae sunt) critici moderni diu hanc tragoediam  inter veterrimas Aeschyli fabulas ante Marathoniam pugnam doctas ponere solebant donec papyrus nuper reperta paulum ante Orestiam compositas Supplices indicavit tum cum Sophocles cum Aeschylo iam certabat. Multi eruditi nunc fabulam ad annum 463 referunt. Quantum incerta scientia maneat operum chronologia per philologiam restituta hoc exemplo demonstraturǃ
Personae
Res in Argolico litore geritur quo Danaides adpulerunt. Deorum huius civitatis arae in aggere conspicuae sunt.
De praecipuis thematibus et trilogiae deperdita parte
Multa themata dinosci possuntː matrimonium, consuetudo inter viros et feminas, ius asyli et latius peregrinorum ius cuius pars ad Iovis religionem, pars ad politicam pertinebat, democratia in regendis civitatibus, Barbari et Graeci etc. Ad instituta sui temporis in hac fabula saepe alludit Aeschylusː ad metoeciam (Mετοικία) , exsilii sententiam per ostraca , societatem inter Argivos et Athenienses. Difficile dictu quid de his thematibus praeceperit Aeschylus quia duae reliquae partes trilogiae desunt; quin etiam causa cur Danaides patrui filiorum matrimonia ita exsecrentur non aperte detegitur.
Secunda, ut vulgo videtur, tragoedia (Aegyptii ), de qua nihil exstat, expugnata Argivorum arce mortuoque rege nuptias invitas virginum cum Aegypti filiis narrasse putatur. Inde ad caedem ventum est cum sponsarum irata turba (praeter Hypermestram quae Lynceo pepercit) invisis maritis insidias parare patre Danao hortante molitur. Etenim Argolicorum regum stirps posterior, inter quos maxime noti sunt Perseus et Hercules, e Danao per Hypermestram originem duxit. Nonnulli versus e Danaidibus nobis servati sunt, in primis apud Athenaeum Aphrodite amoris et generationis universalis causam suscipit. E quo nonnumquam colligitur iudicium quoddam in ultima tragoedia fieri de rebus ab Hypermestra et ceteris sororibus gestis, cui Venus intererat. Sunt tamen qui longe aliter rem restituant atque primam fuisse Aegyptii volunt ubi oraculum Danao nuntiasset moriturum cum primum una e filiabus nupsisset. Ita Supplices secunda in trilogia fierent et Danaides amore patris matrimonia recusassent. In satyrico dramate Amymone, una ex Danaidibus, cum aquatum ad litus missa esset a satyris primum lacessita postremo succurrenti Neptuno succubuisse creditur.
Vicesimo primo saeculo
Vicesimo primo saeculo Supplices per orbem terrarum doceri non desierunt. Ita nuper anno 2019 Lutetiae in Sorbona ingens flagitium ortum est cum quaedam societates contra rassismum agere praeferentes fabulam Aeschyleam agi vi prohibuerunt quia histrionum vultus Aegyptios agentium nigro colore picti essent, quod ipse textus commendabat. Etenim fabula quae migrantes ex Africa in Europam inducebat aliquid quod ad nostram aetatem pertineat habere quibusdam videri potest.
Sancourt (Septentrio)
Sancourt est commune 218 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Supplices (Aeschylus)
Synopsis
Quinquaginta Danai filiae ex Aegypto fugam properant cum idem numeri Aegypti filiis nepotibus suis nubere aspernentur. Hoc potissimum, cum a Danao genitore hortatae sunt quominus urgentibus nepotibus concederent eo modo fatum illius per oraculum praedictum (id est quod a ipso suo nepote quondam interficetur) explentes. Dum longe lateque per orbem terrarum a sponsis spretis persequuntur fato quodam adductae ubi ad Argos perveniunt regem Pelasgum implorant ut sibi misereatur tectoque se recipiat. Improvisa hac commutatione rerum valde perturbatus rex secum deliberat num eas ob consanguinitatem in suam tutelam excipiat et receptis eis minaces irritorum iras maritorum excitatas sustineat aut eas ultionis timore perterritus dimittat. His rebus mente volutus denique ratus populi suffragio rem experiri. Universa approbatione confirmatus virgines prompte excipi iubet. Paulum iam post temporis spatium nuntius ex Aegyptis cum comitatu missus virgines nuper tutela regis reconditae petit qui eis minaci ductu quam celerrime in patriam revertere mandet. Ille quamvis a Pelasgo rege impeditur, quin eas abducat acerbissimas minas iactat bellumque parari gemit. Frustra autem minavisse videtur quia virgines in Argivorum arcem se recipere instituunt. Quo facto finem fabula habet.
Saméon
Saméon est commune 1489 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Sinus Obiensis
thumb|Sinus Obiensis e spatio cosmico visus Sinus Obiensis (Russice Обская губа, tr. Obskaja guba), sinus maximus maris Karensis, aestuarium Obii est. In districtu autonomo Iamalo-Nenetico Russiae inter paeninsulas Iamalem et Gydaënsem situs, longitudinem plus 800 km, latitudinem ab 30 ad 80 km, et profunditatem ad 25 m habet. Et Nadymus flumen in sinum Obiensem influit, et Tasus flumen in sinum Tasensem magnum, ad sinum Obiensem adiunctum.
Franciscus Xaverius Zach
Ioannes Franciscus Xaverius Vitus Fridericus Baro de (ab 1801) Zach (natus die 13 Iunii 1754 Pest (Hungaria), mortuus die 2 Septembris 1832 Lutetiae) astronomus Hungario-germanicus praefectusque militaris fuit.
Vita
In exercitu Austriaco (tunc Archiducatus Sacri Romani Imperii) finitor decempedatorque fuit. Postea instructor privatus Londinii creatus est, antequam  anno 1786 in servitio ducis Ernesti (Sachsen-Gotha) fungeretur, qui Francisco Zach observatorium modernissimum in monte Seeberg apud Gotam exstrui iussit. Zach instituto isto annis inter 1787 et 1806 praefuit. Ducissam viduam in intineribus comitatus longum tempus Massaliae, Genuae et Lutetiae vixit.
Nexus externi
🇬🇷 Biographia apud ADB
Lingua Monensis
Lingua Monensis est lingua ex linguis Indoeuropeis et sub familia Celtica subsummata. Cum lingua Hibernica et lingua Scotica (Gadelica) linguas Gadelicas format.
Loci
Lingua Monensis adhuc raro in Monapia insula Britannica dicitur. Exstant etiam paucissimi paginae in Vicipaedia Monensia.
Tărlungeni
Tărlungeni vel Theodisce et Hungarice Tatrang) oppidum in Romania est, in Brassovensi comitatu in Transsilvania. Oppidum ipsud 8.320 incolas habet (secundum censum 2011).
Historia
Saeculo 14 hic Septem Villae Valacheles ad fines muniendos conditae sunt. Quorum nomina linguis Dacoromanica, Hungarica atque Germanica sunt:Baciu/Bácsfalu/Batschendorf, Turcheș/Türkös/Türkeschdorf, Cernatu/Csernátfalu/Zernendorf, Satulung/Hosszúfalu/Langendorf, Tărlungeni/Tatrang/Tatrang, Purcăreni/Pürkerec/Pürkeretz atque Zizin/Zajzon/Zuisendorf. Quorum primi quattuor vici anno 1950 ad oppidum Săcele coniuncti sunt, alia tres deinde pars communis Tărlungeni sunt. Nomen Tărlungeni primo anno 1484 in actis descriptum est.
Incolae
Anno 2011 hic 8.320 homines habitabant, inter eos 3.206 Dacoromani, 2.281 Hungari atque 2.403 Zingari atque novem Germani.
Lacum
Lacum (alia nomina: Lacus ) (Italiane: Lago) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Ribes nigrum
Ribes nigrum est frutex hortensis baccas edules ferens. Ad familiam Grossulariacearum pertinet. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum est. Duos varietates habet: Ribes nigrum var. europaeum et Ribes nigrum var. sibiricum.
Area
Ribes nigrum spontaneum per silvas Europae, Sibiriae (usque ad Bailcalem lacum), Kazachstaniae, Mongoliae septentrionalis gignitur; ad margines silvarum, in ripis rivorum et fluviorum fruticeta formans crescit. In hortis passim colitur.
Descriptio
Frutex metrum vel duo metra altitudinis est. Caules recentes ribis nigri pallidi sunt, maturi fusci. Folia triloba vel quinqueloba sunt, cum marginibus crenulatis et paginis superioribus atrioribus et opacis, inferioribus secundum nervos pubescentibus. Flores inconspicui, subviolascentes vel roseoli, in racemos nutantes collecti sunt. Maio mense vel Iunio ribes floret, Iulio fructus etiam maturi sunt. Fructus baccae sunt lividae et paene nigrae, ad 10 mm diametrum habentes, succosae et ribe rubro multo dulciores, sed rariores.
Constantinus Stephanopulus
Constantinus Stephanopulus, litteris Graecis Κωνσταντίνος seu saepius Κωστής Στεφανόπουλος (Patris natus die 15 Augusti 1926; die 20 Novembris 2016 mortuus Athenis in urbe) fuit politicus Graeciae. Alumnus fuit universitatis Athenarum ubi iuribus studuit. Sodalis factionis novae democratiae, legatus est apud parlamentum Graecum ab anno 1958 pro praefectura Achaia. Minister rerum internarum a mense Novembri 1974, minister servitiarum socialium a Septembri 1976, minister iuxta praesidem a Novembri 1977 usque in annum 1981 meruit. Praeses patriae anno 1995 electus est, quo officio usque ad 2005 functus est.
Ausbund
Ausbund, Das ist: Etliche schöne Christliche Lieder est collectaneum carminum religiosorum corpus sectae anabaptistarum. Hac collectione, anno 1583 typis exscripta, anabaptistae Helvetici usi sunt. Continens fere 130 carmina apud gentem Amish adhuc in usu est. Liber saeculis insequentibus saepius editus est, in Civitatibus Foederatis primum anno 1742. Unicus omnino carminum liber est, qui uno tenore usque ad hoc tempus in religionibus usum habet.
In prima parte, carmina variorum gregum huius fidei collecta sunt. Alterius autem partis quinquaginta fere carmina iam anno 1564 primum separatim edita sunt sub titulo Etliche schöne Christliche Geseng, wie sie in der Gefengkniß zu Passaw im Schloß von den Schweitzer Brüdern durch Gottes gnad geticht vnd gesungen worden ('Nonnulla pulchra carmina Christiana, ut in carcere Bataviae in arce a fratribus Helveticis per dei gratiam pancta et cantata sunt'). Huius primae editionis unum solum exemplar exstat, et in Mennonite Historical Library ad Goshen College in Indiana conservatur; veterrimus talium cantuum liber est.
Carmina haec eodem in loco eodemque tempore conscripta sunt: in arce Oberhaus, annis ab 1535 ad 1540, cum in persecutione huius sectae haereticae putatae grex eorum ibi in vincula coniectus erat. Numerus captivorum erat fere sexaginta (viri et feminae et liberi), qui in ea urbe comprehensi erant. Multi eorum in carcere, alii post liberationem mortui sunt. Nomina nonnullorum auctorum horum carminum per additas litteras nominum initiales eruta sunt.
Monasterium Grandis Vallis
Monasterium Grandis Vallis fuit abbatia circa annum 640 a sociis Columbani in valle fluminis Birsae inter locos Biennam et Delemontem condita. Primus abbas sanctus Germanus Treveriensis clarus est.
Rex Rudolfus III Burgundiae monasterium grandisvallense dedit 999 episcopo Basileae. Ineunte saeculo 12 praepositus monasterii Siginandus ecclesiam in loco Bellelagia condit ubi paulo post monasterium Bellelagiae ortus est. 1533 reformatione in parte Iurae instituta monasterio dissoluto abbas et conventus a Monasterio ad Salodurum et 1534 ad Delemontem profecti sunt.
Situs monasterii hodie in urbe Monasterium pagi Bernae Helvetiae in monte Iura iacit.
Ecclesia urbis saeculo 19 noviter super rudera abbatiae destructae aedificata est.
Salomé (Septentrio)
Salomé est commune 3002 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Ecclesia cathedralis Roffensis
Ecclesia cathedralis Roffensis in Cantia visitatur. Dioecese Roffensi anno 604 constituta, prima ecclesia iam ruinosa, episcopus Gundulphus anno fere 1080 cathedralem novam Roffae in urbe construere coepit quam a successoribus Ernulpho et Ioanne perfectam anno 1133 rite consecravit Willelmus de Corbolio archiepiscopus Cantuariensis. Turrem autem episcopus Hamo Hethe anno 1343 erigendam curavit.
Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott inter annos 1871 et 1874 curavit.
Gideon Mantell
Gideon Algernon Mantell (Lewes in oppido natus die 3 Februarii 1790; mortuus Londinii die 10 Novembris 1852) fuit chirurgus et palaeontologus. Filius sutoris Methodistae, propter religionem e scholis publicis exclusus, privatim in oppido nativo et apud patruum Westburiae educatus est. Tiro apud chirurgum hanc artem didiscit. Magister anno 1811 apud Regium Collegium Chirurgorum receptus, ipse chirurgus ab eodem anno Lewes in oppido, ab 1833 Brightoniae, ab 1838 in suburbio Londiniensi Clapham operam dedit.
Puer iuvenisque mineralia et fossilia quaesitabat. De geologia aevi praesertim Cretacei comitatuum Sussexiae et Surregiae, de palaeontologia animalium exstinctorum eiusdem aevi libros et symbola composuit museumque fossilium apud se congerebat. Opus huius generis primum, The Fossils of the South Downs sub patronatu regio prodit. Necessitate tam otii quam pecuniarum semper vexatus, collectum palaeontologicum anno 1838 Museo Britannico vendidit.
Genera et species palaeontologicas, quas alii eruditi mox sub dinosauriis ordinaturi erant, ille primus descripsit: Iguanodon, Mosasaurus hoffmanni ( p. 207, cf. pp. 242-246), Hylaeosaurus armatus , Regnosaurus northamptoni , Pelorosaurus.
Sphondylia
Sphondylia est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod ab Iulio Weise anno 1902 constitutum est. Typus generis est Sphondylia magnicollis.
Species
Inter Sphondylias digeruntur viginti tres species.
Delos
Delos sive Delus (Graece: ) est parva sed sacratissima insula Graeciae mediis insulis Cycladibus posita prope insulam maiorem Myconum. Nec quicquam in illa parva terra natura praebebat quo homines divitias sibi parare possent. Qui tamen religione adhibita insulam praeclaram fecerunt ac sibi victum quaesiverunt. Parvus mons eminet Cynthus dictus et parvus rivus fluebat cui nomini Inopos erat.
De fabulis a mythographis traditis et religione loci
Ferunt deos Apollinem Artemidemque hic natos esse postquam eorum mater Latona a Iunone lacessita in insulam natantem et desertam consedit. Ita Diana etiam Delia dea nuncupatur cum Delius vates aut simpliciter Delius significet Apollinem. Ita poetae Deliis foliis, sive lauro Apollini dicata, ornati esse dicuntur. Nam templa Delia tribus deis dedicata erant, matri et gemellis.
Nefas erat canes in insulam admittere nec licebat ibi mortuos sepelire aut concremare, ne mori quidem nec partus parere; ad omnia ista in parvam insulam proximam Rhaenam transeundum erat; itaque Athenienses anno 426 a.C.n. omnes homines antiquitus ibi sepultos ex insula removerunt. Item Delus ab omni vectigali ob templum immunis erat.
Historia
Antiquis temporibus Deli fanum sanctissimum peregrinationes et dona ex omni orbe Graeco in insulam feriarum panegyricarum tempore adliciebat. Duces Darii primo bello Medico insulae pepercerunt. Post bella Medica victores Athenienses foedus Deliacum instituerunt, cui ipsi praeerant et civitates eius participes tributum annuum solvebant quod in templum Apollinis poneretur. Sed iam circa 450 a.C.n. ille thesaurus Athenas translatus est, quo Athenienses ad libitum uterentur spretis sociis. Ab ultimis annis quarti saeculi a.C.n. usque ad annum 167 a.C.n. Delos libera civitas fuit. Anno 167 vero Romani qui Macedones vicerant insulam Atheniensibus dederunt qui ibi forum quoddam internationale ad servorum commercium effecerunt quo mercatores immunitatis causa affluebant et piratae captivos venales advehebant. Urbs et portus florebant usque ad primum saeculum a.C.n. cum a Mithridatis duce Monophane et a  piratis e Cilicia venientibus direpti sunt (86 a.C.n.). Nec umquam postea floruit ut olim Delos. Atheniensium dominium erat.
Etiam in Africa prope litus maris locus appellabatur Delia Castra.
Gubernium Simbiriense
Gubernium Simbiriense (Russice Симбирская губерния, tr. Simbirskaja gubernija) fuit prisca administrativa Russiae pars, metropolim habens Simbirium, in meridie-oriente Russiae Europaeae ad Rha fluvium sita, anno 1796 e praefectura Simbiriensi (anno 1780 secundum decretum anni 1775 creata) in Imperio Russico formata, anno 1924 secundum nomen novum metropolis in gubernium Ulianovskense (Russice Ульяновская губерния, tr. Ul'janovkaja gubernija) renominata et anno 1928 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.
Alatyria, Ardatovia, Syzranum capita circulorum gubernii Simbiriensis fuerunt.
Inter homines notos e gubernio Simbiriensi oriundos sunt Alexander Kerenskij et Vladimirus Lenin, Simbirii nati.
Ioshua Hall
Ioshua Hall (natus Lewes in oppido Delavariae die 22 Octobris 1768; mortuus die 25 Decembris 1862) fuit politicus Americanus factionis Nationalis Republicanae, qui anno 1830 gubernator Cenomannicae fuit.
6929 Misto
6929 , olim designationibus 1994 UE, 1971 VG, et 1992 JX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Vincentio Silvano Casulli, astronomo apud Observatorium Colleverde di Guidonia versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6929 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4774 Hobetsu
4774 , olim designationibus 1991 CV1, 1951 GJ1, 1951 JH, 1964 CJ, 1973 YD4, 1976 YJ, 1986 XH1, et 1989 TB2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4774 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Viburnum
Viburnum est genus Adoxacearum. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum est. Circa 160 species includit.
Descriptio
Frutices sunt vel arbores parvae. thumb|[[Viburnum burejaeticum]]
Georgius Ratas
Georgius, vulgo Jüri Ratas (natus die 2 Iulii 1978 Tallinnae in urbe) est politicus Estoniae. Alumnus est universitatis Tartuensis. Praefectus urbi nativae ab anno 2005 usque in 2007 meruit. Dux factionis centralis electus est, Edgaro Savisaar successor, die 5 Novembris 2016. Die 20 Novembris eiusdem anni primus minister nominatus est a praeside Christina Kaljulaid.
Salesches
Salesches est commune 308 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Districtus autonomus Iamalo-Neneticus
Sinus Obiensis maris Karensis, in quo Obius et Nadymus flumina influunt, et sinus Tasensis, in quo Tasus et Pur flumina influunt, tenues et longissimi ambo, districtum in partes dividunt. Kara flumen per confinium cum districtu autonomo Nenetico fluit.
Deposita magna gasii naturalis (quantitate prima in Russia) et petrolei (quantitate secunda in Russia) hoc in districtu sunt, quorum extractio nunc est basis oeconomiae eius. Pars oeconomiae hac in terra antiquitus tradita et pro populo indigeno gravissima est res pecuaria a tarandis pendens.
Caput districtus est Salechardum (Obdorium priscum). Nadymus, Noiabr'sk, Labytnangi aliae urbes disctrirus sunt. Mangasea his terris urbs antiqua celebris fuit.
Lucii
Lucii seu Thebae  (alia nomina: Castrum Lucii in Valle Gratis) (Italiane: Luzzi) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina sita.
Regio Sverdloviensis
Regio Sverdloviensis vel Sverdlovskiensis (Russice Свердловская область, tr. Sverdlovskaja oblast' ) est subiectum Foederationis Russicae, die 17 Ianuarii 1934 formatum (regione Uralensi Russicae SFSR Unionis Sovieticae dissoluta) et ab anno 2000 ad districtum foederalem Uralicum pertinens. Metropolis eius est Catharinopolis, quae ab anno 1924 usque ad annum 1991 Sverdlovsk in honorem Iacobi Sverdlov vocabatur, unde et nomen regionis. Tagil Inferior, Verchoturia, Turinium, Sisertus, Serov, Asbestus aliae regionis urbes sunt. Irbitus, Isetus, Niza, Sisertus, Tagil, Tauda, Tschussowa, Tura, Ufa flumina regionis sunt.
Haec regio, in partibus media et septentrionali montium Uralicorum atque in margine occidentali planitiei Siberiae Occidentalis sita, cum territorio Permico in occidente, re publica Komi et districtu autonomo Chanty-Mansiensi – Iugra in septentrione, regione Tumenensi in oriente, regionibus Kurganensi et Celiabinscensi ac re publica Baschkiria in meridie contermina, aream 194 307 km² et plus quam 4 316 milia incolarum (anno 2019) habet.
Geographia politica
Geographia politica est illa pars geographiae quae civitatum fines, divisiones ac possessiones tractat. Investigantur tam mutationes spatii rationibus civilibus effectae, quam rationes politicae spatiis affectae. Plerumque investigationis sunt gradus tres: studium civitatis, super id studium rationum inter civitates (vel geopoliticae), et sub illud studium minorum locorum. Curae geographiae politicae maximi momenti sunt coniunctiones populorum, civitatum, ac territoriorum.
Sainte-Marie-Cappel
Sainte-Marie-Cappel (Nederlandice  Sint-Mariakappel ) est commune 831 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Monasterium Grandis Vallis (urbs)
Monasterium est urbs 7701 incolarum (anno 2000) pagi Bernae, in districtu Monasteriensi, Helvetiae in monte Iura sita.
Geographia
Urbs in valle fluminis Birsae inter magnas clusas montium ad viam urbe Bienna super transitum Petrae Pertusae versus Delemontem pagi Iurae et ad urbem Basileam iacet.
Ad orientem Monasterii vicus Grandisvallis situs est, ubi via versus montem Album ducit.
Historia
Ex vico apud monasterium saecula 7 conditum creato saeculo 19 urbs constituta est. Usque ad 1797 oppidum ad dioecesim Basilensem pertinebat, postea ad Franciam in provincia Montis Terriblis vel Rheni Superioris. 1815 pagum Bernae attingit.
Infrastructura
Monasterium linea ferriviae inter Basileam et Biennam ad septentrionem cuniculi Montis Grangiae 1915 constructi coniunctum est. . Nova autovia Transiurana in valle Birsae Monasterio construenda est.
Saint-Waast
Saint-Waast est commune 596 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Campsas
Campsas est commune Francicum 1'224 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Canals (Tarnis et Garumna)
Canals est commune Francicum 703 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ceretum (Latium)
Ceretum (alia nomina: Cerretum) (Italiane: Cerreto Laziale) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 456 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae Ceretenses appellantur.
Bergicourt
Bergicourt  est commune Francicum 158 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Fortuna
Fortuna, "nomen a breviore fors productum, est subitus et inopinatus eventus rerum accidentium," vel vis inexspectata et effrenata quae bona et mala hominibus infert. Romani antiqui habebant Fortunam deam (Graeci Τύχην).
Ribes
Ribes est genus Grossulariacearum. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum est. Circa 190 species includit.
Descriptio
Frutices sunt floribus et foliis in racemos collectis.
Lingua Hibernica
Lingua Hibernica (Hibernice Gaeilge na hÉireann ; confer nomen Latinum "Gadelica") est lingua Indoeuropaea e ramo Celtico. Cum Gadelica et Monensi grex linguarum Goedelicarum seu Gadelicarum constituit.
Hibernica fuit olim omnium insulae Hiberniae incolarum lingua materna; hodie permulti ut sermo nationalis recognoscunt sed paucissimi quotidie utuntur: e saeculo sexto decimo inrepsit gradatim lingua Anglica. In parvis regionibus occidentalibus terrae, Gaeltachtaí appellatis, loquuntur homines Hibernice quotidie volubiliterque.
Secundum formam civitatis Irlandiae est lingua Hibernica lingua prima ex officio reipublicae; lingua secunda ex officio lingua Anglica est. Usque ab Kalendis Ianuariis anno 2007 lingua Hibernica est vicesima tertia lingua ex officio in Unione Europaea.
Dialecti
Lingua Hibernica in tres dialectos divisa est. Dialectus Momoniae in meridie in Comitatu Kerriensi, Waterfordiensi Corcagiensique auditur, dialectus Connaciae in occidente in Comitatu Gallivensi Maigonensique, et dialectus Ultoniae in septemtrionibus in Comitatu Dungalensi. Lingua scripta exemplaris Caighdeán Oifigiúil vocatur et in characteribus omnium trium fundatur.
Castanet (Tarnis et Garumna)
Castanet est commune Francicum 240 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ionathan Hunton
Ionathan Hunton (natus familia   in Unity  Novae Hantoniae die 14 Martii 1781;  mortuus in Fairfield Cenomannicae die 12 Octobris 1851), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Nationalis Republicanae, qui inter alia ab anno 1830 usque ab anno 1831 Cenomannicae gubernator fuit.
Armorica
Armorica potius Britannia Minor vel Britannia Armorica nominatur, hodie regio est Galliae. Imperii Romani tempore fuit pars litorea Galliae Lugdunensis provinciae.
In Asterix serie fabularum vicus Gallicus Asterigis Obeligisque in Armorica situs est.
Linguae Mayenses
Linguae Mayenses sunt familia sermonum in Mesoamerica minime indigenis Maiensibus loquentibus 6 millionibus. In 1996, gubernaculum Guatimaliae ritu unumvigentem linguas agnoscivit interea Mexicum octo plures agnoscit. Maxima grex maiensus invenitur in Iucatania, Mexico et finitimis civitatibus Campeche et Quitana Roo. Vulgo se agnoscitur simpliciter sicut Maya sine extra subdivisione ethnicae (dissimile vero in montibus Occidentalis Guatimalibus). Quibus loquuntur lingua, quae anthropologistae vocant et vere debet esse "Mayensis Yucateca", agnoscitur loquentibus sicut simpliciter Maya. In Guatemala, indigenae populus mayensis 40% populi comprehendit.
Ecclesia cathedralis Norvicensis
Ecclesia cathedralis Norvicensis Nordovici in urbe Angliae orientalis visitatur. Sedes dioecesis regni Anglorum Orientalium saeculo VII, anno 1075 Thetfordiae positae, mox anno 1094 Nordovicum translata est, episcopo illo tempore Herberto de Losinga. Qui novam cathedralem super vestigia duarum ecclesiarum antiquiorum anno 1096 construere coepit. Successor eius Everardus de Calna aedificium anno 1145 perficere curavit. Culmen autem lapideum super turrem quadratam non ante annum 1480 impositum erit, episcopo Iacobo Goldwell.
Tiresias
Tiresias (Graece Τειρεσίας) in mythologia Graeca, Everis et Chariclis filius, est praeclarus vates Thebanus, qui voluntatem deorum avium cantibus vel etiam sonitu alarum dinoscit. In Odyssea Ulixes Circae monitu ad Inferos mittitur ad eum consulendum, quia solus inter umbras vanas mentis facultates non amisisset. Vitam autem in Boeotia degit, regum Thebanorum comesː in primis Labdacidas saepe monuit, quibus ob oracula saepe invisus fiebat adeo, ut artem divinatricem vati inutilem esse existimarit, quia si acerba praenuntiaris inimicos tibi feceris, si contra mentiaris iniuriam deis feceris. Ut qui fatorum interpres esset, in multis tragoediis antiquis apparebat, inter quas praeclarissimae sunt Sophocleae Antigona et Oedipus rex. Longissima vita donatus est ut qui in Bacchis Cadmo adhuc vivente iam senex esse dicebatur et Oedipodi eius abnepoti nihilominus superfuit.
Cur a deis excaecatus sit
Caecitas saepe cum vaticinatione coniungebatur (Phineus, Homerus...). De Tiresia duae praecipuae fabulae narrabanturː
Castelferrus
Castelferrus est commune Francicum 407 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Belloy-Saint-Léonard
Belloy-Saint-Léonard  est commune Francicum 88 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Saint-Souplet
Saint-Souplet est commune 1289 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
4775 Hansen
4775 , olim designationibus 1927 TC et 1990 JA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf, astronomo apud Observatorium Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4775 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cotys II
Cotys II (Graece Κότυς) (floruit 300 a.C.n.-280 a.C.n.) rex Odrysarum fuit, qui inter annos 300 a.C.n. et 280 a.C.n. regnavit.
Biographia
Cotys II filius regis Seuthi III et primae uxoris eius erat. Probabiliter Cotys II pater regis Rhaezdi vel Roegi aut pater regis Cotyis III fuit. Circa 290 a.C.n. Rhaezdus rerum potitus est et primum regnavit cum patre Coty. Postea Galatae caput regni Seuthopolis ceperunt et destruxerunt atque Cotys II occisus est.
4776 Luyi
4776 , olim designationibus 1975 VD, 1982 RD2, et 1982 UU agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Universitate Harvardiana, astronomo apud Observatorium Harvardianum versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4776 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Viridarium (discretiva)
Viridarium potest esse:
Castelmayran
Castelmayran est commune Francicum 1'140 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Salvator Aranzulla
Salvator (Italice Salvatore) Aranzulla (natus Calatae Hieronis die 24 Februarii 1990 ) est rami computatrorum peritus Italicus. Notus est, quia situm interretialem suum creavit, qui permultas explicationes habet.
Mayera
Mayera (alia nomina: Machaera, Maiora) (Italiane: Maierà) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 230 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae Mayerenses appellantur.
Municipia finitima
Buonvicino, Diamante, Grisolia.
Saint-Vaast-en-Cambrésis
Saint-Vaast-en-Cambrésis est commune Francicum 887 incolarum (anno 2010) praefecturae Septentrionis in regione boreali Septentrione et Freto.
Ecclesia cathedralis Petroburgensis
Ecclesia cathedralis Petroburgensis Petroburgi in urbe Angliae orientalis visitatur. Abbatia Benedictina anno 966 ibi condita erat, cuius ecclesia anno 1116 incendio deleta est. Nova ecclesia abbatialis eodem anno ab abbate Ioanne de Sais incepta est, lapidibus a Barnack advectis, atque anno 1238 a Roberto Grosseteste episcopo Lincolniensi consecrata est. Dioecese Petroburgensi anno 1541 constituta, ecclesia olim abbatialis in cathedralem conversa est.
Ioannes Hubbard
Ioannes Hubbard (natus in Readfield die 22 Martii 1794; mortuus in Hallowell Cenomannicae die 6 Februarii 1869), medicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1850 usque ab anno 1853 Cenomannicae gubernator fuit.
Enumeratio climatum Köppen–Geiger
Enumeratio climatum hodie saepissime recepta a Vladimiro Köppen est classificatio climatum primum anno 1884 elaborata, annis 1918 et 1936 ab eodem recensa, recentius adiuvante Rudolpho Geiger emendata est. Qua ratione haec enumeratio interdum Köppen, saepe nominibus coniunctis Köppen–Geiger nuncupatur.
Cotys IV
Cotys IV (Graece Κότυς) (floruit 171 a.C.n.-160 a.C.n.) rex Odrysarum fuit, qui circiter inter annos 170 a.C.n. et 160 a.C.n. regnavit.
Biographia
Cotys IV successor patri sui Seuthi IV erat. Ille Semestram uxorem duxit duo filii, Dyegilus et Bithyas, habuit. Cotys IV regem Macedoniae Perseum adiuvavit in bello contra Romanos et anno 171 a.C.n. pugnavit in proelio Callinici et consulem Romanum Publium Licinium Crassum superavit. Tamen anno 168 a.C.n. post pugnam Pydnae Romani filium Bithyam comprehenderunt: Cotys mandata petitura filium exposuit et postea Romani eum liberaverunt. De vita Cotyis IV post annum 160 a.C.n. non scimus.
Saint-Sylvestre-Cappel
Saint-Sylvestre-Cappel (Nederlandice Sint-Silvesterkappel) est commune 1091 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Gulielmus Crosby
Gulielmus Crosby (natus in Belfast Cenomannicae die 10 Septembris 1805; ibidem mortuus die 21 Martii 1881), causidicus, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Whig, qui inter alia ab anno 1853 usque ab anno 1855 Cenomannicae gubernator fuit.
Huxley (discretiva)
Huxley est nomen familiae Anglicum:
Crassostrea tulipa
Crassostrea tulipa, saepe C. gasar appellata, est species ostreorum ad litora Africae occidentalis sponte crescens ibique assidue ad comedendum quaesita.
Eustathius de la Fosse, explorator Francicus, litus Granorum anno 1479/1480 visitans, ostrea huius speciei "tantae magnitudinis, ut cruda comedere abominati sumus" e granis meleguetis contusis elixata comedit cum oryza Africana butyro caprino et melle illita: ita quarantesimam optimo modo celebravit.
Belloy-en-Santerre
Belloy-en-Santerre  est commune Francicum 170 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Apsis
Apsis est locus longinquitatis maximae aut minimae corporis ab alterutro ex focis orbitae ellipticae suae. In recentiore mechanica caelesti, hic focus est etiam medius vis attrahendi, quae maxime est media massa systematis. In historia, apsides in systematibus geocentricis a media Terra mensae sunt.
Locus proximus adventus (locus ubi corpora duo sunt proxima) periapsidem vel pericentrum appellatur, ex verbo Graeco περὶ 'circa'. Locus ultimus adventus apoapsidem, apocentrum, vel apapsidem appellatur, ex Graeco ἀπό 'ab'. Verbum apapsidis, quamquam etymologico rectius, est haud quotidianum in Anglice. Linea recta scripta per periapsidem et apapsidem est linea apsidis. Haec est axis maior ellipsis, quae est pars longissima ellipsis.
Verba denominativa sunt ad corpus circumfinitum agnoscendum. Verba quotidianissima sunt apogaeum et perigaeum, in orbitis circum Terram (Graece: γῆ), et aphelion et perihelion, in orbitis circum Solem (Graece: ἥλιος). Programma Apollo verbis apocynthion et pericynthion usum est in orbitis circum Lunam.
Formula
Et secundum leges Keplerianae motus planetae (conservationem momenti angularis) et conservationem energiae, haec parametri sunt constantes in orbita diserta:
ubi:
Nota: ad convertendum ex altitudine super superficiem ad longinquitatem inter orbitam et corpus primum suum, necesse est radium corporis centricum addere, et vice versa.
Media arithmetica duae longinquitatum est longitudo axis semimaioris a. Media geometrica duae longinquitatum est longitudo axis semiminoris b.
Media geometrica duae velocitatum est, quae est velocitas congruens energiam cineticam quae, cum addatur ad enegiam cineticam extantem apud quemcunque locum orbitae, corpus orbiculantem fugere permittit (et est velocitas fugae regionis).
Onomatologia
Verba pericentrum et apocentrum interdum videntur, quamquam periapsis et apapsis in usu technico praeoptantur.
Sunt verba denominativa varia alibus corporibus caelestibus. Formae "-gaeum", "-helion", "-astron", et "-galacticon" in litera astronomica maxime inveniuntur, et aliae formae, infra scriptae, interdum inveniunter, quamquam "-saturnium" haud vulgo in quinquaginti annis novissimis. Formam "-gaeum" vulgo (sed male) utuntur pro quacunque planeta, non solum pro Terra. Galfridus A. Landry, physicus, verbis peri/apomelasma (ex Graeco) anno 1998 usus est antequam peri/aponigricon (ex Latina) anno 2002 in literis scientialibus apparent.
Cum "peri" et "apo" sint ex Graeco, nonnulli homines in scribendo diligentior considerunt usum Graecae formae pro corpore esse rectiorem, ita formas ut '-zene' pro Iove et '-krone' pro Saturno utuntur. Postulatio autem metuenda verborum variorum sustinendi pro omni corpore quod circumfinire potest in systema solaris (et ultra) est causa maior quoniam verba generalis '-apsis' facta est lex prope universalis.
Castelsagrat
Castelsagrat est commune Francicum 556 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Temnaspis elegans
Temnaspis elegans est species coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quae a Michio Chûjô anno 1951 constituta est. Invenitur in Taivania.
Apsis
Perihelion aphelionque Terrae
Tempora perihelii apheliique per tempestates progrediuntur, complentes unam orbitem per 22,000 ad 26,000 annos. Haec est una machinatio ducens una ex multa orbites Milankovitch, sed non satis est intervallum ad saecula glacia efficiendum, quae prope 100,000 annos quisque fiunt.
Mos vulgus temporum perihelii spectantem ad aequinoctium vernum dies non exprimit, sed ut angulus loci orbiti, qui est longitudo periapsidis. Orbitā Terrae haec est longitudo perihelii, quae anno 2000 erat 282.895 graduum.
Tempora perihelii apheliique adventurorum sunt:
Perihelion et aphelion planetae
Imagines infra locos perihelii apheliique planetarum interiorum exteriorumque monstrant.
Temnaspis
Species
Inter Temnaspes digeruntur quinquaginta tres species.
Villiacum (discretiva)
Villiacum potest esse:
Encyclopedia of the Roman Empire
Encyclopedia of the Roman Empire est opus a Matthaeo Bunson scriptum, editione prima anno 1994, secunda 2002, tertia anno 2013 divulgatum.
Descriptio
Librum de locis, eventis et ideis Romae antiquae tractat. Encyclopedia photographemata unicoloria habet; tabulas geographicas bibliographiasque includit. Hoc opus 636 paginas in editione anni 2002 habet.
De auctore
Matthaeus Bunson est rerum gestarum scriptor, editor, et diurnarius Catholicus. Professor apud etiam meret.
Anson Morrill
Anson Morrill (natus familia   in Belgrade Cenomannicae die 10 Iunii 1803; Augustae Cenomannicae die 4 Iulii 1887 mortuus), , fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Nulla Scio, qui inter alia ab anno 1855 usque ab anno 1856 Cenomannicae gubernator fuit. Praeterea MOrrill in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum munere populi .... Cenomannicae districti functus est.
Nexus externi
[[Categoria: ]]
Hymnus Ido
Hymnus Ido (lingua Ido: Ido-himno) hymnus internationalis fautorum linguae auxiliaris mundanae Ido. Qui secundum melodiam hymni Esperantici La Espero cantatur verbis a Sten Liljedahl pactis: Yen ni venas mikra Idistaro
kun ideo bel e praktikal,
por montrar ad obstinem homaro
maxim bona verko mondlingual,
Lernez Ido simpla e sparema
nam stranjera lingui desfacil
qui impedas agi plu fertil.
Helpez do per honoroz kombato,
frati sur la tero sospirant,
al felica e vinkoza fato,
quan meritas linguo unigant !
Vivez Ido, nia grand idolo,
kom la vera linguo futural !
Brilez stelo, nia kar simbolo,
klare tra la mondo unesal !
Malvetum
Fractiones
Pauciuri, Piana, Vaditari
Municipia finitima
Cetraro, Fagnano Castello, Mottafollone, Roggiano Gravina, San Sosti, Sant'Agata di Esaro, Santa Caterina Albanese.
Auriga (discretiva)
Auriga haec dissimilia significat:
Colonium (Urbs metropolitana Mediolanensis)
Colonium vel Colonia Castrum (alia nomina: Colonium Modiciensium) (Italiane: Cologno Monzese) est Urbs Italiae et municipium, circiter 47 850 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Urbani Colonienses appellantur.
Ecclesia cathedralis Lincolniensis
Ecclesia cathedralis Lincolniensis in urbe Lincolniae visitatur. Dioecesibus anterioribus Lindeseiensi et Dorcestriensi in unam congessis, sede Lincolniam translatura, episcopus Remigius Fiscamnensis cathedralem anno 1072 construere incepit quae incendio anno 1124 et terrae motu die 15 Aprilis 1185 fere omnino deleta est. Ecclesia quae hodie videtur e restitutione anno 1192 ab Hugone episcopo incepta, a successore Willelmo Blesensi magna parte confecta evenit, fenestris autem rosiformibus annis 1235 et 1330 additis.
Scherlenheim
Scherlenheim  (Germanice  ) est commune 118 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Belleuse
Belleuse  est commune Francicum 339 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Castéra-Bouzet
Castéra-Bouzet est commune Francicum 115 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Lacerta (genus)
Species
Inter lacertas digeruntur species sequentes.
Scherwiller
Scherwiller  (Germanice  ) est commune 3009 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Caumont (Tarnis et Garumna)
Caumont est commune Francicum incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
4777 Aksenov
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4777 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Scheibenhard
Scheibenhard  (Germanice Scheibenhardt) ) est commune 675 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ecclesia cathedralis Lichfeldensis
Ecclesia cathedralis Lichfeldensis Lichfildiae in urbe visitatur. Dioecesi Merciorum saeculo VII exeunte constituta, prima ecclesia lignea anno circiter 700 constructa est. Huic ab anno 1085 aedificium lapideum succedit. Cathedralis autem quae hodie videtur, anno 1195 incepta, non ante medium saeculum XIV perfecta erit.
Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Iacobus Wyatt inter annos 1788 et 1795 curavit, inter annos 1855 et 1861 iterumque inter 1877 et 1881 Georgius Gilbertus Scott, qui praesertim de refectione frontis occidentalis, graviter delapidatae, laboravit ut faciem mediaevalem recrearet.
Bellancourt
Bellancourt  est commune Francicum 509 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Granitsa (Eurytania)
Granitsa (Neograece: Γρανίτσα Ευρυτανίας) est vicus montuosus Eurytaniae in altitudine 850 metrorum a Carpenesio 82 chiliometris in boreo-occidentem versus situs. Sedes fuit pristini demi Aperantiae. Granitsa aspectum translaticium maxima ex parte conservavit, quare a periegeticis visitur, praeterea vico est museum regionale visu dignum. Post Secundum Bellum Mundanum plurimi homines Granitsam ad victum in urbibus sive in exteris quaeritandum reliquerunt, ut his diebus multae domus incolis careant.
Homines noti
Granitsa est locus natalis plurium artificum, inter quos Stephanus Granitsas, Demosthenes Gulas et Michaelis Staphylas. Patria fuit etiam Michaelis Maurudis, qui anno 1544 interfectus postea martyr habitus est.
Le Causé
Le Causé est commune Francicum 135 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Schillersdorf
Schillersdorf  est commune 430 incolarum (anno 2017) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
6931 Kenzaburo
6931 , olim designationibus 1994 VP6, 1978 UU3, 1980 BW1, et 1992 JA2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6931 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Caussade (Tarnis et Garumna)
Caussade est commune Francicum 6'701 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
4778 Fuss
4778 , olim designationibus 1978 TV8 et 1984 YG4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4778 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.