cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruanda
De re politica
Constitutio praesens suffragio anno 2003 habito ascita est, pro constitutione temporaria anni 1994 substituta. Constitutio rem publicam democraticam requirit, e pluribus factionibus electis compositam. Nonnullas autem condiciones postulat: articulum 54 vetat "organizationes politicas se in rassa, ethne, tribu, gente, regione, sexu, vel alio divisione quae praeiudicium parere potest fundare". Res publica etiam leges sanxit generis occidionis proscribentes ideologiam, quae minas, orationes probrosas, negationem occidionis, ac victimarum irrisionem comprehendere potest. Human Rights Watch dicit has leges Ruandam civitatem unius factionis facere, quia "res publica, specie aliae generis occidionis impediendae, generum fundamentalium dissensionis insignam intolerantiam ostendit". Amnesty International etiam severe iudicat, in relatione anni 2010 dicens leges de ideologia generis occidionis usurpari ut "dissensionem restinguant, comprehendentem reprehensionem factionis regnantis et exigentias iustitiae pro Primi agminis sceleribus bellicis."
Lex Ruandensis plerumque in iure civili Germanico Belgicoque fundatur, atque in iure consuetudinario. Ramus iudicialis ex ramo exsecutivo non pendet, quamquam praeses et senatus creatione supremae curiae iudicum implicantur. Organizatio Human Rights Watch administrationem Ruandensem in emendatione iustitiae laudavit, praecipue quoniam poenam mortis aboleverunt, sed etiam magistratus accusant intercessionis in iudicio, comprehendentem factiosam iudicum creationem, perversum potestatis prosecutoriae usum, atque pravum in iudicationes vim. Constitutio duo iudiciorum genera suppeditat, ordinaria et singularia: iudicia ordinaria sunt Suprema Curia, Alta Curia, ac tribunalia regionum; singularia autem iudicia sunt tribunalia militaria et iudicia traditionalia Gacaca, quae ad generis occidionis suspectos iudicandos restituta sunt.
Ruanda parvum gradum corruptionis habet, cum aliis civitatibus Africanis comparata; anno 2010 organization Transparency International Ruandam habuit octavam purissimam inter 47 civitates Africae Subsaharianae, et 66-am purissimam inter 178 in orbe terrarum. Pugna contra corruptionem muneri defensoris populi secundum constitutionem mandatur; magistratús huic defensori publicoque divitias suas declarare requiruntur, sub poena cessationis muneris.
Primum agmen patrioticum Ruandense est ab anno 1994 factio dominans. Potestatem praesidis et maioris partis parlamenti in electionibus nationalibus tenuit, plus quam 70 centesimas suffragii constanter accipiens. Primum agmen factionem a Tutsiensibus rectam habetur, sed in pluribus locis patriae favetur propter pacem permanentem, stabilitatem, ac incrementum oeconomicum. Organizationes autem iurum hominis affirmant rectionem libertatem gregum opponentium opprimere.
Ruanda est socius Consociationis Nationum, Unionis Africanarum, Societatis internationalis Francophoniae, Communitatis Africae orientalis, ac Consortionis Populorum. Amicitia cum Francia Belgioque multis annis Habyarimana praeside habebat, sed sub rectione primi agminis societatem cum terris vicinis Anglophonisque quaesivit. Coniunctiones publicae cum Francia inter annos 2006 et 2010 dilatae sunt, post accusationem magistratuum Ruandensium a iudice Francico factam. Negotiatio cum Re publica democratcia Congensi perturbata est post implicationem Ruandensem in primo secundoque bellis Congensibus. Coniunctiones cum Uganda annis 2000 perturbatae sunt postquam anno 1999 in secundo bello Congense inter se pugnaverunt. Annis recentiorbus, coniunctiones cum Uganda Congoque emendatae sunt.
De divisione administrativa
Ruanda ex tempore ante colonias Europaeas per ordinem severum administrata est. Olim rex, mwami appellatus, per ordinem provinciarum, pagorum, collium, regionumque imperabat. Constitutio praesens terram in provincias (intara), pagos (uturere), urbes, municipia, oppida, sectores (imirenge), cellas (utugari), vicos (imidugudu) dividit; maiores autem divisiones a parlamento statuuntur.
Sextus Papinius Allenius
Sextus Papinius Allenius (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Patria eius Patavium fuit. Homo novus Papinius tribunus militum ultimis annis Augusti in Africa et Syria militavit. Tum erat quaestor, legatus legionis, tribunus militum, praetor, legatus ignotae provinciae, denique anno 36 consul ordinarius creatus est. Duos filios habuit, Sextum Papinium, qui anno 37 a matre in incestum illectus mortem voluntariam petivit, et alium Sextum Papinium, quem conspirationis participem Caligula imperator anno 40 cruciatibus necari iussit.
Ruanda
De divisione administrativa
Provinciae inter rectionem reipublicae et eius pagos constituentes intercedunt, ut consilia civitatis in pagis fieret. Quisque provincia regitur a gubernatore, a praeside creato et a senatu approbato. Pagi officiorum redditionem et progressionem oeconomicam curant. Sectores secundum pagos officia reddunt. Pagis sectoribusque sunt consilia directe electa, quae commissionem ad pagos sectoresque agendas creant. Cellae et vici sunt divisiones minimas, quae populum cum sectoribus coniungunt. Omnes cives incolae adulti sunt membra consilii cellarii, ex quo commissio exsecutiva creatur. Urbs Kigali est divisio gradús provincialis quae rationes urbanas curat.
Constantinus Brailoiu
Constantinus Brailoiu, Romanice Constantin Brăiloiu (1893–1958), fuit compositor et ethnomusicologus Dacoromanicus.
Ruanda
De geographia
Ruanda, aream 26 338 km2 occupans, est 149a inter civitates orbis terrarum magnitudine, superficie Burundiae, Haitiae, Albaniaeque similis. Tota terra est alta: locus humillimus est fluvius Rusizi, altitudine 950 metrorum situs. Ruanda, exitu in mare carens, in Africa media orientali iacet, aliquot gradus ad austrum ab aequatore. Fines habet cum Re publica democratica Congensi ad occidentem, Uganda ad boream, Tanzania ad orientem, ac Burundia ad austrum. Caput Kigali est in Ruanda fere media.
De oeconomia
Oeconomia Ruandae in generis occidione anni 1994 graviter passa est, propter magnam vitae amissionem, infrastructuram dilabentem, rapinam, ac neglectum agriculturae mercatoriae.
De communicatione sociali
Maximae stationes telecommunicationis sicut radiophonicae et telvisificae a civitate geruntur.
De educatione
Res publica novem annos disciplinae gratuitae in scholis publicis praebet: sex annos in schola primaria et tres annos in programmate commune secondario. Praeses Kagame anno 2010 nuntiavit se tribus annis educationem gratuitam extenturum esse. Multi pueri pauperiores adhuc in scholam non eunt, propter vestitus librorumque sumptum ac laborem domesticum. Sunt in omni terra et scholae privatae, aliquae ab ecclesia gestae, quae idem curriculum sequuntur, sed mercedes appellant.
Constantinus Brailoiu
Natus est Bucarestae die 13 Augusti 1893. Studuit Bucarestae (1901–1907), Vindobonae (1907–1909), Vevey et Lausannae (1909–1912), et Lutetiae (1912–1914). Anno 1920 cum aliis compositoribus Romanicis Societatea Compozitorilor Român (SCR, Societatem Compositorum Romanicorum) condidit, pro qua continenter fuit secretarius generalis inter annos 1926 et 1943. Anno 1928, tabulas publicas coepit nominatas Arhiva de folklore (Archivum Folkloricum).
Anno 1943, Genavam ex Romania emigravit, ubi proximo anno condidit Les Archives internationales de musique populaire, novum latiusque archivum musicum, pro quo fuit rector ab anno 1944 usque ad mortem, Genavae die 20 Decembris 1958.
Sextus Papinius Allenius
Hic Sextus Papinius, "quem consulem vidimus", is fuit qui (secundum Plinium) zizipha et tuberes, antea a se "in castris sata", primus in Italiam attulit.
Tumulus (urbs)
Tumulus (Russ. Курган, Kurgan 'tumulus') est urbs in meridie districtus foederalis Uralensis Russiae sita. Caput regionis Kurganensis est. Incolas 315 311 habet anno 2019. In ripis fluminis Tobolis patet.
Historia
Timotheus Nevezhin agricola in ripa Tobolis prope tumulum quendam antiquum c. annum 1670 primus casam e stipitibus factam (izba) sibi aedificavisse putatur. De hoc tumulo nomen oppidi primum captum est, Tsarevo Gorodischtsche (scilicet 'Valla Tzaris' vel 'Agger Tzaris'). Tumulus iste saeculo tertio aut quarto constructus ab expeditione archaeologica Constantini Sal'nikov initio saeculi vicesimi exploratus est; hodie vestigia eius vix videntur. Anno 1695, oppidum in milliariis Russicis octo inferius secundum cursum Tobolis translatum est, ubi et nunc Tumulus urbs sita est. Initio saeculi duodevicesimi arx militaris facta est. Anno 1789 in numerum urbium inclusa est. Tempore Belli civilis magni tumultus in Tumulo urbe fuerunt: nam imperio Sovietorum iam anno 1917 declarato Bohemi albi anno 1918, rubros exturbaverant et ipsi anno 1919 ab Exercitu Rubro expulsi sunt. Caput regionis Tumulus urbs die 6 Februarii anno 1943 facta est.
Aria (regio Asiae)
Arīa (Lingua Graeca Antiqua: ; Lingua Persica Antiqua: Haraiva, Lingua Persica Moderna: هرات Herāt) est Asiae Australis regio, olim Imperii Persarum satrapia, nunc provincia Afganiae. Caput provinciae est urbs Artacoana, quae etiam Aria appellatur.
Phocion
Phocion, Graece Φωκίων (natus anno fere 403/402 a.C.n.; supplicio affectus anno 318 a.C.n.) fuit vir publicus et militaris Atheniensis.
Schoolcraft Comitatus
Schoolcraft Comitatus  (Anglice:  Schoolcraft County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi   Inferiori cui 8'485 incolae (anno 2010) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Manistique, die 9 Martii 1843 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (3.0 %) loquitur (anno 2000).
Drimia maritima
Drimia maritima, vulgo scilla, est species plantarum florentium in familia Hyacinthacearum. Planta in locis arenosis crescit, ubi folia longa subviridia producit. Sucus est in medicina utilis, sed noxius si nimium comeditur.
Washtenaw Comitatus
Washtenaw Comitatus  (Anglice:  Washtenaw County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi   Inferiori cui 344'791 incolae (anno 2010) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Ann Arbor, anno 1826 creatus est. In hoc comitatu septima pars incolarum haud Anglice domu (14.1 %) loquitur.
Tuscola Comitatus
Tuscola Comitatus  (Anglice:  Tuscola County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi Inferiori cui 55'729 incolae (anno 2010) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Caro, die 1 Aprilis 1840 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (2.8 %) loquitur.
Sanilac Comitatus
Sanilac Comitatus  (Anglice:  Sanilac County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi Inferiori cui 43'141 incolae (anno 2010) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Sandusky, die 10 Septembris 1822 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum haud Anglice domu (3.8 %) loquitur.
Daphne (mythologia)
Fabula.
Secundum Ovidium poetam non casu Apollo Daphnen adamavit, sed ab ultione irrisi Cupidinis qui duas sagittas e pharetra sua misit : alteram auratam in pectus dei Delphici, qua eum inexplebili amore incendit, unam plumbatam quae effecit, ut Daphne omnem amorem aspernaretur. Nec preces audire dei voluit et refugit per silvas quam celeriter potuit. Deus tamen cupidine stimulatus etiam velocior fuit ac iam manum nymphae iniecerat cum illa, patrem non longe aspiciens, precatur ac rogat eum ne virginitatem filiae suae eripi pateretur. Tum numine dei fluminis in laurum arborem commutata est. Apollo frustra lignum osculans, tandem dixit, si non coniugem, attamen arborem suam fore Daphnen. Atque nympha deo annuisse foliorum cacumine, ut capite, narratur. Praenomen hodieque est Daphne in multis regionibus orbis.
De Daphne in litteris.
Iam ab antiquitate exeunte et per omne medium aevum Christiani auctores castitatem Daphnes celebraverunt, ut quae etiam Apollini, iuveni deo ac formoso restitisset. Haec interpretatio in commentariis moralibus Ovidii vulgata est, qui quarto et quinto decimo saeculis floruerunt. Italicus vero poeta Petrarcus (1304-1374) in hac fabula agnovit velut imaginem sortis poeticae et amoris sui in Lauram, puellam nobilem quam in libro Carminum (italice Canzoniere) celebravit. Nam Laura in lingua Italica idem est atque Daphne in lingua Graeca. Poeta et ipse puchritudinem semper fugientem persequitur, et postquam ipsa effugit, laurea tamen corona (id est gloria poetica) caput cingit. Scilicet amor pulchri vim poeticam tribuit. Multa post saecula et Germanicus poeta Henricus Heine hoc thema similiter retractavit.
De Daphne in pictura et sculptura.
Pictores et sculptores quoque hoc thema libenter tractaverunt : notissima est statua a Bernini sculpta, quam  paulo supra dextra  admirari poteras, antequam de communibus deleretur. Iam in domo Pompeiana "Ephebi" dicta pictura parietalis hanc fabulam retractabat.
Medicago sativa
Medicago sativa, Latinitate classica medica, est planta Asiae meridionalis indigena, utilis rusticis ut pabulum boum. Species Medicago sativa attribuitur genere "Medicagine" in subfamilia Faboidearum plantarum florentium.
Alta Ripa (abbatia)
Abbatia Sanctae Mariae de Altaripa est monasterium Cisterciensium ca. annum 1135 in pago Friburgi Helvetico conditum.
Geographia
Fundatores locum monasterii in valle Senonae fluminis inter urbes Grueriam et Friburgum prope Castellum Glanae eligerunt. Nomen loci Alta Ripa a despectu in magnam rupem super litus fluminis formatum est. Anno 2001 urbs adiacens e fusione antiquorum vicorum condita etiam nomen Alta Ripa recepit.
Historia
Dominus Guillelmus Glanae dynastiae eius ultimus, vassallus comitis Burgundiae, ad fundationem monasterii nonnulla bona dedit in circumiecto Grueriense. Monachi ex abbatia Claro Loco apud Vesulum emissi novum monasterium construere inciperunt. Die 25 februarii 1138 episcopus Lausannae primam conventus ecclesiam inauguravit comite Rodolpho Grueriae solum anno 1162 concessionem ipsae fundationis faciente. Dux Zeringiae rector imperialis partis Burgundiae inter Iuram et Alpes sitae advocatiam monasterii gessit sicut in charta ca. annum 1165 scripta dixit: domum de Altaripa … in nostram tuitionem recepimus.
1185 conventus Altaripae loco Capella apud Turicum novam abbatiam filialem condidit.
Post dynastiae Zeringensis finem anno 1218 comites Novocastri advocati Sanctae Mariae fungentes urbs Friburgum de anno 1452 abbatiam regebat et eam anno 1848 post Bellum civile Helveticum de 1847 dissolvit et ibi Scholam agriculturae Friburgensem instituit.
Anno 1939 monachi ex monasterio Mehrerau noviter Altaeripae vitam religiosam inciperunt.
Domanium monasterii
Historia bonorum domanialium abbatiae in Libro donationum Altaeripae (hodie servato in Bibliotheca rerum culturarum Prussiae Berolini) a saeculo 12 inscripta est. Guillelmus Glanae conditor ad fundum monasterii etiam vineam loco Fabricia Sancti Saphorini prope Viviscum pagi Valdensis ad litus lacus Lemani sitam dedit. Aliae gentes nobiles pagi Friburgi casas, terras agricolas, silvas et cetera cederunt, praecipue curae defunctorum (anno 1174: sepultura in cemiterio Alteripe ) et commemorationis in ecclesia abbatiae causa. In montibus Grueriae monachos etiam alpes ad pecum alendum et caseum fabricandum (quod sit origo casei Grueriae) tenerunt exempli donationis gratia a domino Rudolpho Arcunciaci ca. annum 1145 factae qui alpem in montibus ad orientem Altaeripae apud Lacum Nigrem reliquit: ''dedit ecclesiae Alteripe quicquid habebat in alpibus … et pasturam et usimentum in aliis alpibus …. Hi sunt termini qui dividunt alpes …''.
Vicia (discretiva)
Vicia est:
Alta Ripa (abbatia)
Aedificia
Ecclesia architectura romanica annis 1150 ad 1160 sub abbate Petro Rich more Cisterciensium sine magna turri constructa longitudinem 49 metrorum habet. Prima pars lapide tofaceo (ex tuffaria nota prope monasterium), sed pars occidentalis lapide harenario consistit.
Ca. annum 1250 murus extraneus ad occidentem cum magna porta stilo gotico, chorus medio in saeculo 14, domus conventualis saeculo 18 vero ab architecto Francisco Beer reconstructi sunt.
Apparatus artium
In columnis basilicae capitella ornata, fenestris chori vitra colorata saeculi 14, concameratione opera sculpta, muris ecclesiae imagines pictas saeculo 15, claustro monumenta totius monasterii historiae inveniuntur.
Vitra figurata in choro sub abbate Petro Rich facta (sicut dicit necrologium monasterii sub die 15 Maii 1327: Hic curavit fieri fenestras retro majus altare) inter monumenta vitrearum Helvetica maximi momenti saeculi 14 numerantur. Imagines vitam Iesu Christi, picturas apostolorum et alia monstrant. Partes vitrearum saeculo 19 ad commercium operum artis donatae hodie in museorum Turegi, Londinii, Holmiae et Monaci collectionibus servantur.
Monumenta funeralia
Inter epitaphia Altaripensia inscriptio tumbae fundatoris mortui anno 1142 eminet quae non conservata sed cura historiographi Francisci Guillimann nota est :
Bibliotheca monasterii
Nonnulli manuscripti ex archivo et bibliotheca Altaripenses hodie in Bibliotheca Friburgi conditi sunt.
Computus
Computus   est tabula quae ostendit quam pecuniae summam aliquis aliis debeat et quantam pecuniam crediderit. In computi tabula notantur a laeva creditae et a dextra debitae pecuniae summae. Singuli homines computos habere possunt apud argentarias.
Glyn Simon
Glyn Simon, vulgo plenius William Glyn Hughes Simon (1903-1972) clericus episcopusque Ecclesiae Cambrensis Anglicanae saeculi vicensimi medio, primatis officium tenebat.
Georgius Clemenceau
Georgius Beniaminus Clemenceau (Francogallice Georges Benjamin Clemenceau; natus die 28 Septembris 1841 apud Mouilleron-en-Pareds Vendeae; Lutetiae mortuus die 24 Novembris 1929) fuit diurnarius et vir publicus Francicus. Anno 1898 epistulam "J'accuse...!" ab Aemilio Zola scriptam pro Alfredo Dreyfus edidit. Clemenceau primus minister rei publicae Francicae meruit inter annos 1906 et 1909, rursusque a die 15 Novembris 1917 adusque annum 1920. In Academiam Francicam anno 1918 cooptatus est.
Glyn Simon
Familia clericali e Maridunensi comitatu oriunda Abertawe sive Swansea natus, Collegio Christi Brechoniae, postea Collegio Iesu apud Oxonienses institutus, Litteris Humanioribus Theologiaeque studuit. Cambriam regressus, diaconus ab episcopo Cestrensi, presbyter a Bangorensi episcopo ordinatus est. Seminariorum Bangorensis postea Sancti Michaelis prope Landavam rector fuit. Huius seminarii inter discipulos poeta celeberrimus R. S. Thomas mentionem meretur.
Simon anno 1948 curam decani Ecclesiae Cathedralis Landavensis cum cura paroechiali Landavensi accepit. Ecclesiae Bello Mundiali Secundo diruptae, Georgio Pace architecto, restaurationem incepit, inter quam arcus magnus parabolicus Christi statuam a Iacobo Epstein sculptam sustinens constructus est ut nauis a choro divideretur. Decanus, qui iam commissioni liturgicae praesidebat, motu liturgico impulsus missam paroechialem instauravit. Cum iuvenum catechesi se adstrinxit tum mulierum virorumque societatis constituit.
Anno 1954, Simon, episcopus Abertawe Brechoniaeque electus post homiliam praeclaram ab episcopo Oxoniensi Galfrido Kirk habitum, Brechoniae ecclesiae consecratus est. Paroechias urbanas necnon rurales assidue frequentavit. His visitationibus pastoralibus villarum rusticarum ecclesiarumque parvarum "Purae Walliae" sitarum proportiones aedificiales miratus, architecturae quaestionum peritus, mox linguae Cambricae cognitionem adeptus est.
Simon anno 1958 Collegium Electorale in episcopatum Landavensem transtulit. Hic pastorem donis eximiis praeditum se praestitit. Praedicator optimus, is huius magnae diocesis necessitatibus se conformavit. Theologus acutus, traditione Anglo-Catholica nutritus, exegesis libros conscripsit. Simon Edwardi Wickham Sheffeldensis canonici exemplo inductus industriae problemata comprehendere volens, fabricae ferreae Portus Talboti (prope Margamensem Cistercensium olim abbatiam) presbyterum assignavit.
Simon nusquam controversiam detrectavit. Iam decanus traditiones pseudo-Druidicas ab Iolo Morgannwg adinventatas quae Curiae Poetarum (vulgo Gorsedd y Beirdd) habentur denuntiavit. Simon ipse nihilominus huic curiae multis post annis adhaerebat. Mense Octobri anni 1966 Simon, cum tempore pluviali scoriarum post carbones extractas congeries montis clivo deposita, prolapsa, vici cognomine Aberfan scholam obruisset, discipulos 118 praeceptoresque oppressisset, Auctoritatis Carboneae Praesidem Baronem Robens publice increpuit.
Episcopus de bello iusto doctrinam Catholicam ab Augustino Thomaque Aquinate formulatam recepit. Armamenta nuclearia plane repuduit. Adagium (Anglice adlitteratione expressum) "Melius mortuum quam Rubrum [scilicet communistam] esse" respuit. Simili modo, apartheid (generum separationis) tempore, post invitationem Africae Meridionalis ludentibus adhibitam, Societati Criccetii Glamorganensi adhaerentis tesseram se remissurum minatus est.
Alfredo Edwino Morris Monumetensi episcopo, qui linguam Cambricam loqui nesciebat, in archiepiscopatum designato, Simon in Collegii Electoralis "factiones" vehementer invectus, refutationem ab amico Carolo Witton-Davies Oxoniensi archidiacono compositam saturamque ab actorum diurnalium scriptore Theomemphi cognomine redactam recepit.
Franciscus Argüello
Opera
left|thumb|Ecclesia Sacrae Familiae Nazarenae apud [[Uloa (urbs)|Uloam, urbem Finniae, constructa ab Itinere Neocatechumenali mense Februario 2006]]
Glyn Simon
Simon episcoporum Anglicanorum Lambethi congressibus bis interfuit. Anno 1967, Gazzadae Langobardiae conversationis inter Catholicos Anglicanosque Concilio Vaticano Secundo instigatae particeps fuit. Anno 1963, Congressui Anglicano apud Toronto habito adfuit.
Franciscus Argüello
Opera
Mense Februario anni 2006 Franciscus Argüello ecclesiam catholicam in Finnia aedificavit in situ antiquae basilicae catholicae.
Raimundus Poincaré
Raimundus Poincaré (natus die 20 Augusti 1860 Barri praefecturae Mosae; Lutetiae obiit die 15 Octobris 1934) fuit vir publicus ac praeses Reipublicae Franciae a die 18 Februarii 1913 usque ad diem 18 Februarii 1920, ergo etiam inter primum bellum mundanum. Socius in Academiam Francicam anno 1909 cooptatus est.
Poincaré quater Praeses Consilii fuit:
Henricus Poincaré, mathematicus ac physicus illustris, consobrinus Raimundi erat.
Ricardus Whittington
Ricardus Whittington (natus in vico Pauntley Glocestriae circa annum 1354; mortuus anno 1423) fuit clarus mercator, vir publicus et Londinii praefectus urbis.
Wayne Comitatus (Michigania)
Wayne Comitatus  (Anglice:  Wayne County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi Inferiori cui 1'820'575 incolae (anno 2010) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Detroitum, die 15 Augusti 1796 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum haud Anglice domu (12.2 %) loquitur.
Lucius Vitellius (consul 34)
Lucius Vitellius (natus anno 10 a.C.n. aut antea, mortuus anno 51) fuit senator Romanus et imperatoris A. Vitellii pater.
Familia
Pater eius Publius Vitellius, eques Luceriae natus et rerum Augusti procurator erat. Lucio Vitellio tres fratres fuerunt: Uxor eius Sextilia erat, ex qua filios duos genuit, scilicet Lucium, qui consul suffectus creatus est anno 48, et Aulum, qui postea imperavit.
Cursus honorum
Anno 28 frater Arvalis cooptatus est, anno 34 consul ordinarius creatus est. Tum anno 35 a Tiberio imperatore legatus Augusti pro praetore Syriae factus est et "cunctis, quae apud Orientem parabantur, Lucium Vitellium praefecit". Ibi bellum cum Parthis imminentem avertit atque Artabano eorum regi persuasit ut filium obsidem Romam mittere vellet firmandae amicitiae causa. Praeterea praefectum Pontium Pilatum, quem saevitiae Samaritanae accusabant, Romam redire iussit coram ipso imperatore ut sese purgaret atque in eius locum Marcellum quendam praefectum Iudaeae fecit. In Cappadocia Cietarum gentem aggressus est et Marcum Trebellium Maximum legatum eo misit. Cietae in deditionem accepti sunt. Bello inter Herodem Antipam, Galilaeae praefectum et Aretam IV, regem Nabataeorum, orto, victus Antipas exercitum amisit. Anno 37 ineunte Vitellius duabus legionibus ei succurrere volebat et iam Nabataeorum fines ingressurus erat cum Tiberius mortuus et Caligula Augustus renuntiatus eum ab incepto avertere quia voluntatem novi imperatoris compertam non habebat. Ita Aretas IV poenas effugit. Anno 39 a Caligula imperatore revocatus est, sed adulatione adeptus est, ut vitam servare posset. Erat Claudii imperatoris familiaris et Messalinae imperatricis. Anno 43 cum Claudio consul II factus eius vicarius Romae fuit, dum imperator expeditionem in Britanniam facit: Claudius ei curam imperii tradidit. Post caedem Messalinae Agrippinae minori se adiunxit, uxori novae principis. In senatu censuit matrimonium inter patruum et neptem nefas non esse. Anno 47/48 cum principe censuram administravit. Anno 51 frustra in senatu accusatus est.
Augustus Pavie
Augustus Pavie (Auguste Pavie natus apud Dinnanum die 31 Maii 1847; mortuus in Thourie praefecturae Illae et Vicinoniae die 7 Maii 1925) fuit explorator Laotiae et fluminis Mecongi, legatus Francicus, stator Indosinae Francicae, et ethnographus.
Lucius Vitellius (consul 34)
L. Vitellius agricola
Fuit L. Vitellius, secundum Plinium, qui varia ficorum genera "in Albense rus e Syria intulit ... cum legatus in ea provincia esset, novissimis Ti. Caesaris temporibus". Similiter de pistaciis: "Et haec autem idem Vitellius in Italiam primus intulit eodem tempore, simulque in Hispaniam Flaccus Pompeius eques Romanus, qui cum eo militabat."
Mors
Anno 51 mortuus est et Claudius eum funere censorio honoravit. In statua eius memoriae erecta legebatur: pietatis immobilis erga principem.
Potassa
Potassa, vel sal alkalinus, est nomen commune kalii carbonatis (K2CO3) et aliorum salum quibus ionta kalii (K+) insunt.
Nomen derivatum est a nomine Batavo potasch (hodie: potas), i.e. 'ollae cinis', quia parari solebat ligni cinere in aqua solvendo, deinde colando, postremo solutione in olla ad siccitatem coquenda. Aevo Medio potassa 'alkali' appellabatur, a nomine Arabico القلي al-qili, a verbo قلی  qalā, i.e. 'coquere'. Ex his duobus nominibus nomina invicem elementi kalii vel potassii derivata sunt.
Notae
بوتاس Potash Potasa Potasse Potas Potaż Поташа 草木灰
Fanum Sancti Gregorii in Alpibus
Fanum Sancti Gregorii in Alpibus (Italiane: San Gregorio nelle Alpi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 600 incolarum, in Regione Venetia, in Provincia Bellunensi ac in Pago Feltrensi, historica ac geographica terra, situm. Incolae Sangregorienses appellantur.
De geographia sangregoriensis
Ager publicus sangregoriensis in tre regionibus dividi potest:
De historia sangregoriensis
Hic locus semper habitatus est.
Fractiones, vici et loci in municipio
Muiach, Paderno, Roncoi.
Municipia finitima
Cesiomaggiore, Santa Giustina, Sospirolo.
Van Buren Comitatus (Michigania)
Van Buren Comitatus  (Anglice:  Van Buren County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi Inferiori cui 76.258 incolae (anno 2010) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Paw Paw , anno 1829 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum haud Anglice domu (9.7 %) loquitur.
Acephali
Acephali fuerunt saeculi 5 haeretici qui nec episcopum suum nec concilium Chalcedonense, mox tamen Petrum Gnapheum sive Fullonem et postea Severum Episcopum Antiochenum sequebantur. Erant hi propago Euthychianorum: statuebant enim proprietatum utriusque naturae confusionem et per consequens etiam naturarum, licet has voluerint inconfusas.
Love Over Gold (album)
Love Over Gold est quartum album ab Dire Straits, grege rock Britannico, 16 Septembris 1982 in medium prolatum.
Album
Love Over Gold ('Amor aurum superans') est album peculiare, quod haud procul a rock progressiva abhorret. Quamquam musica auditoribus plus quam 41 minuta poscit, album quinque tantum cantus continet. Quorum primus, Telegraph Road ('Via telegraphica') est musicus tractus quindecim fere minutorum, qui quidem longo ambitu audientiam sibi facit vim sollerter impendendo et momentum augendo. Popularissimus huius albi cantus videtur esse Private Investigations ('Privatae Indagationes').
Tituli cantuum
Omnes cantus a Marco Knopfler et compositi et producti sunt.
Wexford Comitatus
Wexford Comitatus  (Anglice:  Wexford County) est Michiganiae et ergo Civitatum Foederatarum Americae comitatus in Paeninsula Michiganensi Inferiori cui 32'735 incolae (anno 2010) sunt. Comitatus, cuius caput est urbs Cadillac, anno 1840 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (3.3 %) loquitur.
Puteoli
Puteoli   seu Dicaearchia  (alia nomina: Dicarchum, Putheoli et Putheolum) (Italiane Pozzuoli) sunt Urbs Italiae et municipia, circiter 81 635 hominum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana sita. Urbani Puteolani appellantur.
Sententia
Sententia urbana est: PUTEOLORUM FIDELISSIMA CIVITAS.
Aemilius Lussu
Aemilius Lussu (natus Armungiae apud Caralem, Sardinia die 4 Decembris 1890; - mortuus est die 5 Martii 1975 Romae) fuit illustris scriptor, politicorum peritus Italicus et adversarius Fascismi.
Puteoli
Historia
Dicaearchia a Graecis condita primum portus fuit Cumanorum, quae prima colonia Graeca in continenti Italia octavo saeculo a.C.n. condita erat. Anno 421 a.C.n. Samnites urbem a Graecis ceperunt. Post Hannibalicum bellum Romani coloniam maritimam anno 194 a.C.n. eo deduxerunt et nomen in Puteolos mutaverunt, e vocabulo Latino 'puteo'. Ab illo tempore donec imperator Claudius Ostiam magno portu instrueret praecipuus portus Romanorum ad naves onerarias erat. In primis postquam Aegyptum in provinciam redegerunt naves frumenti onustae quae a nova provincia advenientes annonam Urbi portabant Puteolos adpellebant. Merces deinde sive via Appia Romam carris advehebantur sive in minora navigia tranferebantur quae per Tiberim navigare possent. Alioqui urbs industria erat ubi multi negotiatores et multi fabri consederant.
Ecclesia Catholica Romana
Puteoli sunt sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, nomine Dioecesis Puteolana.
Fractiones
Arco Felice, Campana Annunziata, Licola Centro, Licola Lido, Lucrino, Montenuovo, Monterusciello, Pisciarelli, Toiano.
Alfredus Ottaviani
Alfredus Ottaviani (vel latine Octaviani, humili loco natus die 29 Octobris 1890 Romae; ibidem die 3 Augusti 1979 mortuus) fuit cardinalis Italicus notus quia defensor antiquorum morum Ecclesiae. Ottaviani, qui primus praefectus novae Congregationis pro Doctrina Fidei fuit, contra Novum Ordinem Missae scripsit et postea se a munere removit. Apostolica sententia eius erat: semper idem.
Transubstantiatio
Transubstantiatio, ut notio philosophica, est supernaturalis mutatio alicuius substantiae in aliam.
Ecclesia Catholica
Ecclesia Catholica de more utitur vocabulo transsubstantiationis[sic], ut rite explicet illud quod fit in missa: mutatio sive conversio totius substantiae panis et totius substantiae vini in substantiam corporis et sanguinis Christi per Eucharistiam. Querelas theologicas de transsubstantiatione participavit e.g. Ratherius Veronensis.
Vicia
Vicia est genus Plantarum Angiospermarum Fabacearum. Multae huius generis species cibum Hominibus praebent et pabulum aliis Animalibus.
Ioannes Colet
Ioannes Colet (natus anno 1467 Londinii – ibidem mortuus est die 18 Septembris 1519), qui Erasmi Roterodami socius erat, fuit presbyter catholicus Anglicus et clarus theologus. Colet Novum Testamentum Anglice reddidit
Caietanus Salvemini
Caietanus Salvemini (natus Melphictae iuxta Barium die 8 Septembris 1873; mortuus Surrenti die 6 Septembris 1957) fuit rerum gestarum scriptor, rerum politicarum peritus et pugnax Fascismi adversarius Italicus.
The Clash
The Clash fuit grex musicae rockicae Anglicus. Clari sunt propter creationem musicae punkicae simul Sex Pistols et Ramones. The Clash Londinii anno 1976 ortus est et constitutus erat a Iosepho Strummer, Nicolao "Topper" Headon, Michaele Jones et Paulo Simonon.
Nexus externus
mzn:کلش (نمین)
Ioannes Corigliano
Ioannis Corigliano (Anglice: John Corigliano; natus die 16 Februarii 1938 in urbe Novi Eboraci) est praecipue pellicularum musicae compositor ac studiosus musicae Americanus. Iam docet apud Collegium Herberto H. Lehman et Schola Iuilliard.
Corigliano propter pelliculam Fidicularum Ruberum (The Red Violin) praemium Academiae anno 1999 ut Musica originalis optima accepit et propter Symphonia No. 2 Praemio Pulitzer Musicae anno 2001 laureatus fuit.
In Novi Eboraci cum suus compar compositor Mark Adamo vivit.
Berceorium
Berceorium, vulgo Bressuire, est urbs et commune Francicum 18'966 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Leicestriensis comitatus
Leicestriensis (Anglice Leicestershire) est comitatus Angliae, cuius caput est urbs Leicestria.
Toarcium
Toarcium (Francogallice  Thouars) est commune Francicum 9'462 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Geographia
Toarcium est commune quod fluvius Thoeda adluit.
Clara Assisiensis
Clara Assisiensis (nobili loco nata Asisii in Umbria Italiae circa annum 1193 aut 1194; ibidem mortua in abbatia Sancti Damiani die 11 Augusti 1253), Favarone di Offreduccio di Bernadino filia, fuit monacha, Sancti Francisci Assisiensis discipula, quae instar Sancti Francisci, conventum sororum firmavit et Clarissarum ordinis conditrix fuit. Die 15 Augusti 1255 papa Alexander IV eam sanctam fecit.
Castrum Timiniani
Castrum Timiniani seu Timinianum  (alia nomina: Castrum Timiniani in Valle Elsae, Castellum Timiniani , Castrum Florentinum , Castellum Florentinum ) (Italiane: Castelfiorentino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 17 960 incolarum, in Regione Tuscia, in Urbe metropolitana Florentina et in Valle Elsae, historica ac geographica terra, situm. Incolae Timinianenses vel Castellanenses appellantur.
Fractiones
Cambiano, Dogana, Fontanella (pars), Granaiolo, Petrazzi
Furca (cibus)
Furca, sive furcula, inter instrumenta escaria et coquinatoria est utensile, hodie plerumque metallicum, cuius manubrium in capite terminatur quod in nonnullos dentes angustos parumque curvos dividitur, quibus homines cibos transfigunt, aut ad eos tenendos ad cultro secandos, aut ad os tollendos.
Historia
In Imperio Romano, furcae aeneae et argenteae adhibebantur, quarum multae exempla exstantia in museis per Europam exhibentur. Usus furcarum moribus locorum, classi sociali, et genere cibi variabatur, sed furcae temporibus prioribus plerumque utensilia solum coquendi et apponendi erant.
Furca fortasse in Graecia antiqua orta est, sed furca mensalis ut videtur in Imperio Romano Orientali (Byzantino) inventa est, ubi ante saeculum quartum usitatae erat. Ante saeculum nonum, nonnulli nobiles Persiae barjyn, utensili simili, utebantur. Ante saeculum decimum, usus furcae mensalis vulgo per Mediam Orientem sciebatur.
Ante saeculum quartum decimum, furca mensalis vulgaris in Italia erat, atque ante annum 1600 paene universalis inter classes negotiatorum et nobilium videbatur. Hospites suas furcas et cochlearia propria ad cenam ferebant, in capsa cadena appellata; qui mos in curiam Francicam a comitatibus Catharinae Medicaeae introductus est. Furca in Portugalliam primum anno 1450 fere invecta est ab Infanta Beatrice, matre Emanuelis I regis Portugalliae, sed furcae, solum saeculo sexto decimo, cum pars regiminis morum Italici fierent, in usu vulgari in Europa Meridiana erant, usum in Hispania adipiscebatur, atque ad Franciam gradatim extensa est. Reliquum Europae furcam saeculo duodevicensimo ascivit.
Assumptio furcae in Europa Septentrionali tardior erat. Cuius usus primum Anglice descriptus est a Thoma Coryat in volumine scripturarum de suis itineribus Italicis (1611), sed multos annos affectatio mollis Italica videbatur. Nonnulli clerici Catholici furcam plane improbabant; sanctus quidem Petrus Damianus furcam "subtilitatem immodica" appellavit. Furca solum saeculo duodevicensimo in Magna Britannia late adhibebatur, sed nonnulli fontes dicunt furcas in Francia, Anglia, et Suecia iam saeculo septimo decimo ineunte late adhibitas fuisse.
Furca in America Septentrionali primum populo grata est tempore rerum novarum Americanarum. Forma dentium quattuor saeculo undevicensimo ineunte norma facta est.
Carolus Brjullov
Eius pictura clarissima est Dies ultimus Pompeiorum («Последний день Помпеи», annis 1830–1833 creata).
Carolus Kautsky
Carolus Ioannes Kautsky (natus die 16 Octobris 1854 Pragae - mortuus est die 17 Octobris 1938 in Amstelodami) fuit illustris vir publicus Germanicus factionis Socialisticae. Anno 1881 Kautsky ut socialista Marx et Engels Londinio vidit. Ante annum 1914 semper contra bellum imminentem certavit: Dum Res Novae Russiae facta est, politicam Vladimiri Lenin dissentionem fecit. Etiam die 29 Iulii eius anni cum Hugone Haase Ioannem Iaurès ducem socialistarum Franciae Bruxellas convenerat, ut de pace conservanda deliberarent, sed frustra: Jaurés die 31 Iulii a nationalista necatus est.
Herodorus Megareus
Herodorus Megareus, ganeo et musicus Graecus Megarorum incola, salpingista ob cantum fortissimum celeber, fuit decies Olympionices.
Muridae
Muridae (ex mure) sunt maxima mammalium familia, quae plus quam sescentas species comprehendit, per Eurasiam, Africam, Australiam naturaliter endemicas, et per totum terrarum orbem introductas. Eae mures, rattos, gerbillinas, et species cognatas comprehendunt. Nomen muridarum aliquando laxe adhibetur ad appellandas omnes superfamiliae muroideorum species.
Proprietates
Muridae sunt mammalia parva, usitate circa 10 cm longa, cauda exclusa, sed variantes a 4.5 ad 8 cm in Mure minutoidea ad 48 cm in Phloemyre cumingi. Eis sunt corpora tenuia, caudis squamosis, nasis acutis, vibrissis prominentibus. Intra autem has proprietates est multum variationis: multis muridis sunt crura pedesque elongati, ut saliendo moveantur; aliis sunt pedes lati caudaeque praehensiles, ut melius scandant; aliis est neutra adaptatio. Plurimae colore sunt fuscae, fulvae, spadices, sed multis sunt signa atra, cana, alba.
Muridis plerumque sunt praestantes auditus odoratusque sensus. Utuntur habitationibus late variis, a silvis ad terras gramineas (Anglice: grasslands) et montes. Complures species, praecipue gerbillinae, se ad circumiecta deserta accommodant, et cum paululo aquae diu superare possunt.
Muridae sunt aut herbivora aut omnivora, et multis cibis variarum specierum vescuntur.
Muridae fetum saepissime edunt, et magnas feturas multoties per annum pariunt. Eae fetum usitate inter viginti et quadraginta dies post coniungiendum edunt, sed numeri dierum inter se specie variantur. Iuvenes plerumque sunt caeci, sine capillis, inermes; sed sunt exceptiones, sicut Acomys.
Classificatio
Muridae in quinque subfamiliis, circa centum et quadraginta generibus, et circa secentis et quinquaginta speciebus classificantur.
Carolus Schiller
Carolus (Theod.: Karl) Schiller (natus 24 Aprilis 1911 Vratislaviae, mortuus 26 Decembris 1994 Hamburgi) vir publicus et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) erat.
Cursus honorum
Anno 1933 sodalis Sturmabteilung (SA) et ab anno 1937 NSDAP factionis fuit. Anno 1946 sodalis SPD et legatus Civitatis Hamburgensis (Theodisce Bürgerschaft, i.e. parlamentum) factus est. Anno 1948 senator Hamburgi oeconomiae et commeatus electus est et ad annum 1953 mansit. Anno 1957 Civitatem Hamburgensem reliquit. Annis 1961 – 1965 senator Berolini oeconomiae erat, tum primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Anno 1966, cum CDU et SPD factiones una Germaniam regere inciperent, Schiller 1 Decembris Administer Foederalis Oeconomiae nominatus est. Hunc magistratum et 1969 Gulielmo Brandt (SPD) cancellario foederali tenuit. Cum Alexander Möller Administer Foederalis Aerarii Publici 12 Maii 1971 a magistratu recessisset, quod aes alienum rei publicae maius factum esset, Schiller eius successor nominatus est. Sed 7 Iulii 1972 iisdem de causis se recessit, Dietam Foederalem et etiam factionem SPD reliquit. Anno 1980 autem in factionem revertebatur.
Baiona (discretiva)
Baiona est:
Iulius Kim
Iulius Čersan filius Kim (Russice Юлий Черсанович Ким, tr. Julij Čersanovič Kim; Moscuae natus die 23 Decembris 1936), qui ad annum 1985 pseudonymo Michajlov (Russice Михайлов) utebatur, est poeta, dramaturgus, compositor, musicus, cantor Sovieticus et Russicus (nunc etiam incola Israelis). Circa quingentas cantiones (quarum multi in pelliculis cinematographicis ac ludis scaenicis utuntur) creavit atque fere triginta fabulas et decem libros scripsit.
As Good As It Gets
As Good As It Gets est pellicula accurate comoedia cum praeclaro histrione Iacobo Nicholson a  Iacobo L. Brooks anno  1997 ducta. In hac pellicula, quae inter alia magnam indolis mutationem viri amore capti et etiam de homophylophiliam enarrat, agunt:
Herodorus Heracleotes
Herodorus Heracleotes, saeculo VI seu V a.C.n. Heracleae Ponticae incola, fuit auctor de rebus gestis Heraclis herois; quod opus saepius citat Plutarchus in "Vita Thesei".
Iulius Pollux
Iulius Pollux seu Polydeuces (Graece ) fuit philologus et sophista Graecus saeculi II p.C.n., origine Naucratita, auctor operis de vocabulis Graecis cuius titulus est Onomasticon.
About Schmidt (pellicula)
About Schmidt est pellicula cum histrione Iacobo Nicholson ab Alexandro Payne anno 2002 ducta secundum mythistoriam eiusdem tituli (vide About Schmidt) a Ludovico Begley scriptam. In hac pellicula agunt:
Quintus Labienus Parthicus
In republica Romana Quintus Labienus Parthicus (mortuus 39 a.C.n.) fuit vir militaris, triumviris inimicus, fautor vero Cassii ac Bruti ; quibus mortuis societatem cum Parthis iniit, ita ut exercitu Parthico adiutus usque ad mortem contra Marcum Antonium bellum gesserit.
Quintus filius erat Titi Labieni, Caesaris praecipui legati in Gallia ac postea acerrimi hostis in bello civili. Mortuis patre atque Caesare a coniuratis Bruto et Cassio stetit ac bellum adversus triumviros in Oriente paravit. Ad Parthos anno 42 a.C.n. a Cassio missus est, ut regi eorum Orodi persuaderet ut bello civili Romano interesset. Cum ille varie tergiversaretur atque interea Cassius et Brutus apud Philippos victi ac necati essent, Labienus ne ab hostibus caperetur apud Parthos diutius moratus est. Marcus Antonius provincias orientales iam ordinaverat, cum  Quintus Labienus tandem regi persuasit ut Romanos incautos (Marcus Antonius in Aegypto apud Cleopatram hiemabat) et discordiis civilibus exhaustos aggrediretur : hieme 41/40 a.C.n. Parthorum exercitum ducens una cum regis filio Pacoro, Syriam invasit. Mox victores fuerunt ac multi milites Romani, qui sub Bruto Cassioque meruerant atque in exercitum Marci Antonii post deditionem inclusi erant, ad eos transierunt. Urbes Antiochiam (caput provinciae) et Apameam cepit. Lucius vero Decidius Saxa, legatus Marci Antonii, qui eam provinciam regebat, sese occidere coactus est postquam in Ciliciam frustra confugerat. Dum Pacorus Syria reliqua et Palaestina potitur, excepto Tyrio quod obsidionem facile sustinuit, Q. Labienus Romanorum transfugarum exercitum ducens Cariam, Ciliciam ac magnam partem Asiae Minoris in fidem recipit. Tum denarium necnon aureum cudi fecit, caput suum una parte exhibens cum titulo : Q. LABIENUS PARTHICVS IMP(erator). Qui nummi hodie rarissimi sunt. Lucius Munatius Plancus qui tunc a Marco Antonio Asiae praepositus erat sese ob timorem in insulas recepit (Labienus classem non habebat) ː quocirca civitates Graecae Labieno portas aperuerunt exceptis Laodice et Mylasis ; Mylasa tum vi capta et direpta sunt. Iam tamen anno 39 a.C.n. Marci Antonii novus legatus, Publius Ventidius Bassus, in Cilicia eum vicit. Paulo post cum apud hospites fugiens lateret a Demetrio, Gai Caesaris liberto qui tum insulae Cypro praesidebat deprehensus et occisus est.
Parthiniacum
Geographia
Parthiniacum est commune quod fluvius Thoeda adluit. Vicus urbanus Parthiniacum Vetus ab aliis vicis separatur.
Decimus Valerius Asiaticus
Decimus Valerius Asiaticus (natus circum annum 5 a.C.n., mortuus 47) senator Romanus fuit. Origo eius Vienna urbs in Gallia Narbonensi provincia fuit. Primus ex Vienna ortus consulatum suffectum anno 35 adeptus est. Uxorem Lolliam Saturninam duxit, cum qua Caligula imperator stuprum fecisse dicitur. Asiaticus particeps coniurationis in hunc imperatorem fuisse creditur ː nam vulgo ira commoto et saepius roganti qui essent Caligulae interfectores respondisse dicitur ː Utinam ego essem. Nec dubitavit sese candidatum ad imperatoriam dignitatem profiteri donec Claudio praetorianis cohortibus freto concedere cogeretur Postea Claudium imperatorem expeditione Britannica anno 43 secutus est. Anno 46 consul II ordinarius factus est. Messalina uxor Claudii, cum eum ad libidinem illicere non posset, Valerium per Publium Suillium Rufum coniurationis accusavit. Damnato modus moriendi concessus est atque Asiaticus venas suas aperuit. Filius eius Valerius Asiaticus fuit . Nepos autem Marcus Lollius Paullinus Decimus Valerius Asiaticus Saturninus, consul ordinarius anni 125 fuit.
Matthias Casimirus Sarbievius
Matthias Casimirus Sarbievius, Polonice Maciej Kazimierz Sarbiewski (natus Sarbiewo in loco die 24 Februarii anno 1595; mortuus Varsoviae die 2 Aprilis anno 1640) fuit ultimus poëta Latinus, Horatius Christianus et Horatius Sarmaticus appellatus.
Ex familia nobili et insigni Prawdzic in vico Mazoviae Sarbiewo ortus est. Societatem Iesu ingressus est anno 1612. Ab anno 1622 Romae studuit, ubi famam viri prudentis et ingeniosi assecutus est et poëta laureatus ab Urbano Papa VIII factus est. Sarbievius primus in Europa tunc temporis poëta fuit.
Anno 1625 in Poloniam rediit et professor Academiae Vilnensis atque orator sacer aulae Vladislai IV regis nominatus est.
Maximum opus eius Lyricorum libri IV (1632) sunt, insuper Epodon liber, Epigrammatum liber (1634). In his Deum cum sanctis (maxime Maria), vitam humanam (etiam ipsius auctoris), et bella (praesertim cum Turcis gesta) cantat.
Sarbievius etiam nonnulla opera theoretica de poësi scripsit, quae sunt:
In numero operum eius etiam habentur:
Pediscianum
Pediscianum (alia nomina: Pescianum, Fanum Sanctae Luciae) (Italiane: Santa Lucia) est parvus vicus Italiae et fractio in municipio Pontis Herae, circiter 940 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pisana, in Valle Arni Inferiore et in Valle Herae situs. Incolae Pescianenses vel Pediscianenses appellantur.
Onomasticon (Pollux)
Onomasticon est opus Graece scriptum a Iulio Polluce seu Polydeuce, philologo saeculi II p.C.n., de vocabulis Graecis antiquioribus.
Vicia sativa
Vicia sativa est species in genere Vicia et familia Fabacearum. Hoc species, Italis antiquis familiaris nomine simplici Vicia, et pabulum animalibus praebet et, si necessitas urget, cibum nobis; legumen autem noxia est nisi bene fervita.
Bibliographia
thumb|Vicia sativa
Calor (discretiva)
Calor dicit:
Ichirō Mizuki
Ichirō Mizuki (Iaponice: 水木一郎, Mizuki Ichirou), nomen publicum Tosio Haiacava (Iaponice: 早川俊夫, Hayakawa Toshio), fuit cantor, compositor, et actor Iaponiensis, natus Tōciōni 7 Ianuarii 1948 et mortuus die 6 Decembris 2022. Anno 2000, fuit tympanista in grege Iaponiensi JAM Project.
Cinematographia
Anime Tokusatsu Ludi Video