cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Detern
Detern est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Ad commune Detern etiam vici Amdorf, Barge, Neuburg, Stickhausen atque Velde pertinent. Ab anno 1973 Detern cum aliis communibus ad commune generale Jümme pertinet.
Historia
Olim regio pars Frisiae Orientalis fuit. Die 27 Septembris 1426 hic Pugna apud Detern de libertate Frisiae Orientalis pugnata est. Annis 1744 - 1806 Detern ad Borussiam pertinuit. Anno 1752 Detern nomine "Dedarden" vel "Detarden" nominatum est. Detern ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Detern Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Detern ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in hac regione novam patriam invenerunt. Anno 1973 Detern cum communibus Filso et Nortmoor ad commune generale Jümme se coniunxit.
Saint-André-en-Royans
Saint-André-en-Royans est commune Francicum 326 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Gommerville (Sequana Maritima)
Gommerville est commune Francicum 702 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Werner Oechslin
Werner Oechslin (natus Eberhardescellae anno 1944) est historiae artis et architecturae studiosus Helveticus et professor Scholae Superioris Polytechnicae Foederalis Turicensis fuit.
Vita
Postquam scholam finivit, Turici et Romae historiae artis, archaeologiae, philosophiae mathematicae studebat et anno 1970 doctor promotus est. Annis 1975 ad usque 1980 apud Massachusettense Institutum Technologiae, Rhodensi in insula, Berolini docuit et anno 1980 habilitatus ad Universitatem Bonnensem professor vocatus est. Ab anno 1985 Genavae docuit et ordinarius historiae artis Turici fuit. Die 31 Ianuarii 2010 emeritus est. Condidit etiam bibliothecam quae sub nomine Stiftung Bibliothek Werner Oechslin Eberhardescellae floret.
Michael Heller
Michael Heller (natus Tarnów in urbe Polonica die 12 Martii 1936) est philosophus et theologus Polonicus, ac sodalis Pontificiae Academiae Scientiarum.
Nar (flumen)
Cursus Naris fluminis
Apud Vallis Infantem natus Nar ad Castrum Sancti Angeli Naris versus (725 m s.m.a.) defluens Vissum (607 m s.m.a) appetit et auctior in Umbriam illapsus per amoenam vallem Valnerinam ('Vallem Nerinam') currit. Apud Treponcio ('Triponzio') aquis Corno fluminis a sinistra influentis auctus duplici amplitudine in valle viridissima praeterfluit vicos Perusinos, inter quos sunt Cerreto di Spoleto ('Cerretum Spoletinum'; 557 m s.m.a.), Vallo di Nera ('Vallum Naris'; 333 m s.m.a.), Sant'Anatolia di Narco ('Sancta Anatolia Naharci'; 328 m s.m.a.) et Schiaginum (281 m s.m.a.).
Deinde Nar in Interamnatem provinciam illapsus vicos q.s. Ferentillo ('Ferentillum'; 260 m s.m.a.) et Arrone ('Arro'; 239 m s.m.a.) praeterfluens Interamnae Naharti appropinquat. Prope vicum Collestatte, qui fere 7,5 km ab Interamna abest, Avens flumen in cataractam spectabilem mutatus a sinistra influens aquis suis vim Naris duplicat. Itaque copiosissimis aquis Nar Interamnam intrat urbem, ubi insuper Serrae torrentis aquis alitus Narniam praeterfluit et artificialem lacum q.e. Lago di San Liberato alens denique post Hortam, oppidum in Viterbiensi provincia situm, in Tiberim a sinistra influit.
Dux
Dux est notio lata quemcumque qui ducit sive regit sive administrat significans, ut puta ducem viae, ducem latronum, ducem classis Romanae et etiam principem.
Post provinicas orientis reformatas Constantino I imperatore dux factus est titulus illorum legatorum, qui Magistro militum subditi copiis, quae in provinciis versabantur, praeerant. Inde Medio Aevo verbum dux in hierarchia feudali certum gradum regi sive imperatori inferiori valens multum usurpatum et a multis linguis receptum est (Francogallice: duc, Italice: duca et al.).
Odontesthes
Odontesthes est genus piscium familiae Atherinopsidarum.
Dux
Habsburgis proprius erat titulus Archiducis usque ad annum 1918. Hic titulus quendam principatum inter principes Sacri imperii exprimere volebat.
Odontesthes
Species
Viginti species agnitae in genus digeruntur :
Dux
Dux praeterea est melodia, quae in fuga auditur prima et deinceps omnibus in vocibus tractatur, ducens ut dicitur cursum fugae.
Spatium (astronomia)
Spatium est inanitas quae praeter ullum corpus caeleste exsistit, Tellure non excluso. Omnino autem vacuum non est, sed in vacuo duro consistit, quod humilem particularum densitatem continet, praecipue plasmatis hydrogenii et helii, etiam radiationis electromagneticae, camporum magneticorum, et neutrinorum. Secundum doctrinam, id etiam materiam obscuram et energiam obscuram continet.
Inventio
Circa annum 350 a.C.n., Aristoteles philosophus Graecus dixit "naturam vacuum abhorrere"—principium "horror vacui" saepe appellatum. Secundum hanc notione, homines multa saecula putabant spatium inane non posse. Adeo saeculo septimo decimo, Renatus Cartesius philosophus Francicus omne arguit spatium complendum esse.
Galilaeus Galilaei intellexit aer pondus habere atque ergo gravitati subiectum esse. Demonstravit esse vim stabilem, quae creationem vacui resistit, sed erat Evangelista Torricelli discipulus suus qui apparatum vacui efficiendi capacem creavit. Hoc experimentum illo tempore in Europa admirationem movit. Blasius Pascalis mathematicus Francicus ratiocinatus est quod, si columna hydrargyri in vitro habita aere suspenderetur, columna altitudine altiore brevior esse debet. Florin Périer, maritus suae sororis, experimentum iterum in monte Puy-de-Dôme in media Francia faciens, cognovit columnam esse tres uncias brevior. Haec pressionis deminutio porro demonstrata est cum Périer balloon semiplenum sursum in montem portaret, quod se gradatim inflavit, et vice versa, Périer ex monte descendente, se deflavit. Haec et alia experimenta principium horroris vacui superaverunt.
Hodierna spatii exterioris notio in cosmologia Fragoris Maximi conditur, quae primum a Georgio Lemaître physico Belgico anno 1931 proposita est. Haec theoria censet universum quod videri potest ex forma densissima ortum esse, quae postea expansionem perpetuam passum est, atque materia post primam expansionem manens postea conlapsum gravitatis passa esse, ut stellae, galaxiae, aliaeque res astronomicae gignerentur, vacuo profundo relicto, quod fit quod nunc spatium exterius appellatur.
Locutio spatium exterius ex outer space locutione Anglico deducitur, vocabulo a Domina Emmelina Stuart-Wortley poeta Anglica in "The Maiden of Moscow" poemate anno 1842 composito. Grata populo demum facta est in scripturis H. G. Wells anno 1901. Simplex autem vocabulum spatium re vera est vetustius, primum Anglice adhibitum ut regionem praeter caelum Telluris significet in Paradiso Amisso, poemate Ioannis Miltoni anno 1667 edito.
Gerville
Gerville est commune Francicum 377 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Glicourt
Glicourt est commune Francicum 225 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
4230 van den Bergh
4230 , olim designationibus 1973 ST1, 1978 JB2, et 1979 OD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4230 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Anthedon
Anthedon (Neograece: Ανθηδώνα), ex oppido Boeotio Anthedone nominatum, est pristinus demus Euboeae in Graecia 5871 incolarum (status: 2010). Sedes demi fuit Drosia. Ab administratione reformata anno 2011 (vide: libellum Callicratis) pars est Chalcidis demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).
Christianus de Duve
Christianus de Duve (natus in Thames-Ditton Angliae die 2 Octobris 1917; mortuus die 4 Maii 2013) fuit biochemicus Belgicus peritus cytologiae, qui anno 1963 autophagocytosem inventus est et anno 1974 una cum Alberto Claude et Georgio Aemilio Palade Nobelianum Medicinae Praemium accepit. De Duve sodalis Academiae Scientiarum Francicae, Pontificiae Academiae Scientiarum et Regalis Societatis Londiniensis est, nam in istam anno 1988 cooptatus est.
Anthedon
Quamvis pars regionalis Euboeae unitatis, non in insula Euboea sita est, sed in continenti Boeotiae parti boreo-orientali adiacens.
Labergement-lès-Seurre
Labergement-lès-Seurre est commune Francicum 958 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Alexander Stille
Alexander Stille in (Urbe Novo Eboraco familia Iudaica anno 1957 natus), diurnarii Italiani Hugonis Stille filius, est ipse diurnarius Americanus. Quamquam ab anno 1993 in Civitatibus Foederatis Americae vivit, vitam publicam Italicam et praecipue Silvium Berlusconi acri subtilique ingenio et iudicio percenset.
Hubertus Schlebusch
Iuventus et munus
Post scholam primariam finitam Schlebusch seminarium magistrorum frequentabat et deinde ab anno 1913 magister oppido Viersen laborabat. Deinde annis 1914 - 1918 Bello Orbis Terrarum I miles conscriptus interfuit. Post bellum finitum iterum magister fuit.
Labruyère (Clivus Aureus)
Labruyère est commune Francicum 213 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Christianus de Duve
Etiam humanista fuit qui ad iura humana defenndum canatus est. Die 4 Maii 2013, sibi euthanasiam conscivit.
Goderville
Goderville est commune Francicum 2'824 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Hubertus Schlebusch
Cursus honorum
Schlebusch, qui anno 1919 sodalis SPD factus est, eodem anno decurio Gladbaci Monachorum electus est. Anno 1933 etiam legatus Dietae Imperii Germanici electus est, sed iam brevi post tempore a Nazistis, qui rerum Germaniae potiti sunt, dimissus est et Gladbaco Monachorum expulsus est. Itaque Schlebusch Brunsvicum iit. Ibi cum aliis sodalibus suae factiones clam Nazistis resistebat et itaque nonnumquam in carcerem iactus est. Praeterea hoc tempore pro societate cautionum Helvetica laboravit. Bello Orbis Terrarum II finito Schlebusch 12 Aprilis 1945 a militibus Americanis, qui Rem Publicam Brunsvicum expugnaverant, novus praeses ministrorum huius terrae factus est. Mense Ianuario 1946 Alfredus Kubel (SPD) eius successor nominatus est. 21 Novembris 1946 Res Publica Brunsvicum cum aliis terris consociata et nova terra Saxonia Inferior condita est. Schlebusch praeses regionis Brunsvici (pristinae terrae) factus est et ad annum 1955 mansit.
Dana International
Sharon Cohen (Hebraice שרון כהן), pseudonymo Dana International (דנה אינטרנשיונל) nota, est cantrix Israëlitica musicae pop. Octo alba musica triaque alba compilationis divulgavit. Anno 1998 Certamen cantus Eurovisionis Birminghamiae suo carmine "Diva" vicit.
Cohen, sexu virili tempore partús ascripta, a pueritia se mulierem transsexualem agnovit. Anno 1993 chirurgiam permutationis sexus exsecuta est.
Monoaminorum oxidasis B
Monoaminorum oxidasis B (abbreviatura MAO-B) est unum ex duobus isoenzymis monoaminorum oxidasis (OMIM: 309860). Nomen chromosomate X locati geni est MAOB.
Natura MAO-B
Genum MAOB in chromosomate X (Xp11.3) locatum est. In cerebro humano MAO-B praecipue in cellulis nervorum systematis serotonergici atque nucleis raphes (et dorsalibus et medianis) inventum est. Enzymum MAO-B in thrombocytis quoque exprimuntur.
Effectus MAO-B
Enzym hoc decompositionem dopamini perficit. Inhibito igitur enzymi multitudinem dopamini augeat.
Inhibitores MAO-B
Inhibitores sunt Rasagilinum, Safinamidum, Selegilinum. Fumatio quoque MAO-B inhibit.
Benedictus Violier
Benedictus Violier (natus Mediolani Santonum die 22 Augusti 1971; mortem sibi conscivit in Crissier die 31 Ianuarii 2016) fuit clarus coquus Franco - Helveticus.
Petrus Ludovicus Speranza
Petrus Ludovicus Speranza (natus Piarii die 3 Decembris 1801 - mortuus Bergomi 4 Iunii 1879) fuit presbyter et episcopus dioeceseos Bergomensis usque ad mortem.
Vita
Speranza anno 1801 natus, anno 1824 presbyter ordinatus.
A cardinale Constantino Patrizi Naro die 8 Ianuarii 1854 episcopus Bergomi factus est. Anno 1868 decreto Congregationem Sacrae Familiae Bergomensem recognovit.
Concilio Vaticano Primo adfuit.
Melanotaenia angfa
Melanotaenia angfa est species piscium familiae Melanotaeniidarum, in Papua Indonesiae endemica. Ex societate Australia New Guinea Fishes Association appellatur.
Corbeia nova
Corbeia nova (Theodisce: Corvey, Corvei, Korvei, Korvey) est pristina abbatia Benedictina imperio Romano-Germanico immediate subiecta ad Visurgim fluvium in hodierna urbe Höxter (Rhenania Septentrionalis et Vestfalia) sita. Nova dicta est, ut a Corbeia vetere sive Corbeia Gallica distingueret.
Opus occidentale ex tempore Carolingorum picturis muralibus saeculi noni exornatum anno 2014 ab UNESCO in indice patrimonii totius mundi positum est.
Saint-Alban-du-Rhône
Saint-Alban-du-Rhône est commune Francicum 845 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Nea Artace
Nea Artace (Graece: Νέα Αρτάκη) est urbs et pristinus demus Euboeae in Graecia 8571 incolarum (status: 2010). Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Chalcidis demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).
Nea Artace a Chalcide in septentriones versus situs ob litora nota est et a multis hominibus recreandi causa adeuntur. Urbs anno 1924 orta est, cum profugae ex Artaca in Asia Minore sita in hunc locum sedes transtulerant.
Taifa
Taifa (-ae, f.) intra Hiberiae historiam fuit liber Musulmanus principatus, praesertim phylarchia aut parvum regnum cum oligarchia sui iuris, quae in Hiberia Andalusica formata est, Caliphatu Cordubae anno 1031 conlapso. Nomen ab Arabico vocabulo طائفة deducitur.
Labergement-lès-Auxonne
Labergement-lès-Auxonne est commune Francicum 361 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Tifernum (discretiva)
Tifernum vel Tiphernum potest:
Paeninsula Italica
Paeninsula Italica (Italiane penisola italiana et penisola italica), antiquitus et saepe, sed aequivoce, hodie Italia, est paeninsula maris Mediterranei ac regio Europaea, quae tres civitates sui iuris comprehendit: Italiam, rem publicam Sancti Marini, ac Civitatem Vaticanam. Circa mille chiliometra a septentrione ad meridiem patet. Ob formam Italiane dicitur stivale ('cothurnus, longa caliga'); itaque Bruttium est punta ('digitus pedis'), Sallentum est tacco ('calx'), et Garganus mons est sperone ('calcar').
Artace
Artace (Graece: Αρτάκη), hodie Turcice: Erdek, est urbs in Balıkesir provincia Turciae. Maxima urbs est in paeninsula Kapıdağ in Propontide et locus periegeticus numerosis xenodochiis praeditus. Ad urbis aditum antiqua urbs Cyzicus sita est. Hinc insulae Avşa et Marmara adeuntur. Artace 120 chiliometra a Constantinopoli distat.
Juilly (Clivus Aureus)
Juilly est commune Francicum 43 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Nexus externi
Juilly
Scafatum
Scafatum (Scaphatum) seu Scafata (Scaphata)  (Italiane Scafati) est Urbs Italiae et municipium, circiter 50 830 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Urbani Scaphatenses appellantur.
Fractiones
Bagni, Contrada Cappelle/Ferrovia, Mariconda, Marra-Zaffaranelli, San Pietro, San Vincenzo, Sant'Antonio Vecchio, Trentuno, Ventotto..
Ganzeville
Ganzeville est commune Francicum 490 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
4231 Fireman
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4231 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Chirurgia generalis
Chirurgia generalis est disciplina medicinae quae in contenta abdominis defigit quo sunt esophagus, stomachus ,Intestinum tenue, intestinum crassum, iecur, Vesica biliaris, ductus biliaris, glandula thyreoidea et aliis. Post adventum chirurgiae laparoscopicae, chirurgus generalis debuit adsumere pacta laparoscopicas quae adhunc fuerunt omnino apertae.
Raimundus Hide
Raimundus Hide (natus Dani Isuriae die 17 Maii 1929, mortuus die 6 Septembris 2016) fuit alumnus Universitatis Mancuniensis moxque Collegii Caii apud Cantabrigienses. De rebus physicis et praecipue geophysicis in universitatibus nonnullis quaesitavit. Professor meruit apud Institutum Technologiae Massachusettense, deinde apud Oxonienses (ubi socius fuit Collegii Iesu), insuper Londinii in Collegio Greshamensi et apud Collegium Imperiale. Hide sodalis Pontificiae Academiae Scientiarum et Regalis Societatis Londiniensis est (huic anno 1971 cooptatus est).
Gancourt-Saint-Étienne
Gancourt-Saint-Étienne est commune Francicum 231 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Suberatum
Suberatum (alia nomina: Soveratum) (Italiane: Soverato) est urbs et municipium Italicum, circiter 9 110 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi situm. Urbani Suberatenses appellantur.
Saint-Agnin-sur-Bion
Saint-Agnin-sur-Bion est commune Francicum 914 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Domus Theodosiana
Domus Theodosiana fuit gens Romana, quae rerum labefacto imperio Romano potita est.
Historia
Inchoavit domum Flavius Theodosius (saepe Comes Theodosius nominatus), valentissimus dux copiarum Romanarum in Britannia, qui provinciam Barbarica Conspiratione servaret. Filius eius, Flavius Theodosius, anno 379 imperator Imperii Romani Orientalis factus est totumque imperium breviter inter annos 394–395 devicto usurpatore Eugenio in unum redigit. Theodosium I secuti sunt Honorius per occidentem, Arcadius autem in orientali imperio. Domus Theodosiana matrimonio Domui Valentianae iuncta erat cum Theodosius I Gallam, filiam Valentiniani I in matrimonium duxisset. Prognata filia eorum fuit Galla Placidia. Ultimus imperator occidentalis hac domu natus fuit filius Gallae Placidiae Valentinianus III. Ultimus autem imperator orientalis imperii huius domus fuit Marcianus, qui Pulcheriam, maiorem sororem Theodosii II, eo defuncto in matrimonium ducens ad imperium pervenit. Postea Placidia, filia Valentiniani III nupta est Olybrio et Anthemio. Prognati huius domus pars nobilitatis imperii orientalis usque ad VI saeculum permanebant.
Opus occidentale
Opus occidentale (Germanice: Westwerk) est pars quarundam ecclesiarum, qui Medio aevo (imprimis) in regionibus Sacri Romani Imperii opere Romanico aedificatae sunt.
Terminus technicus
Opus occidentale saepius in litteris Latinis invenitur partem ecclesiae occidentalem denotans. Terminus technicus „Westwerk“ (vox Latin opus occidentale in Theodiscum versa) primo a Ioanne Bernhard Nordhoff anno 1873 ad frontem vel opus occidentale ecclesiae cathedralis Mindensis et anno 1888 Corbeiae novae adhibitum est. Anno 1929 vox ab Aloysio Fuchs definita est.
Historia et architectura
Tempore Carolingorum basilicis in parte occidenti spatia conclaviaque addita sunt. Postea hoc opus occidentale aliis cum generibus frontium coniunctum est. Non solum sed imprimis in Saxonia aedificium est nave ecclesiae altius rectangulareque repagulo simile, qua re haec forma peculiaris in architectura nomine Theodisco "Westriegel" (repagulum occidentale) appellatur.
Opus occidentale navi antepositum propria est aedificii pars plerumque tribus turribus, media turri operi supraposita. In imo opere est atrium, in superiore parte spatium ad navem ecclesiae apertum matroneis circumdatum. Aedificia postera tabulatione et turri media carent.
Sorbum (discretiva)
Sorbum potest:
Dioecesis Locrensis-Hieracensis (-Sanctae Mariae de Pulsi)
Dioecesis Locrensis-Hieracensis (-Sanctae Mariae de Pulsi) (Italiane: Diocesi di Locri-Gerace) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Bruttii sita, suffraganaea Archidioecesis Rheginensis-Bovensis, cuius caput est Locri, cum Hieracio.
Dioecesi 74 paroeciae sunt.
Terra
Dioecesis Municipia sunt:
Historia
Dioecesis saeculo V erecta est.
Jours-lès-Baigneux
Jours-lès-Baigneux est commune Francicum 83 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Praemium civitatis Austriacae magnum
Praemium civitatis Austriacae magnum est ornamentum sive honos quotannis alicui artifici ab Austria datum. Accipiens cives Austriacus, qui domicilium et sedem in Austria habet, esse debet. Institutum est anno 1950 a Felix Hurdes, qui tum minister educationis fuit. Praemium tribuitur secundum commendationes Senatus artis Austriaci pro meritis in litteratura, musica, arte visuali et architectura nullo ordine fixo. Ab anno 2003 praemium 30 000 Euronibus dotatum est.
Siberia Orientalis
Planities elevata Siberiae Mediae cum silva boreali (taiga) partem magnam Siberiae Orientalis occupat, in septentrione demissionibus cum tundra, in meridie orienteque autem iugis montanis altis Saianorum, Transbaicaliae et territorii Iano-Colymensis successa.
Ruy (Isara)
Ruy aut Ruy-Montceau est commune Francicum 4'282 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Siberia Orientalis
Area Siberiae Orientalis, ad Russiam demidio secundo saeculi septimi decimi adiunctae, est circa 7 280 milia km², i.e. 43% territorii Foederationis Russicae hodiernae. 9,4 decies centena milia hominum (secundum censum anni 2010), i.e. 6,6% incolarum Russiae, in hac area habitant.
Subiecta Foederationis Russicae, in Siberia Orientali sita, sunt regio Ircutensis, territoria Crasnoiarense et Transbaicalicum, res publicae Buriatia, Chakassia et Tuva districtus foederalis Siberici atque res publica Iacutia districtus foederalis Extremorientalis.
Bellum Turcicum
Bellum Turcicum est multitudo concursuum sive bellorum post Imperium Romanum Orientale anno 1453 dilapsum inter Imperium Ottomanicum, quod in regiones septentrionales et occidentales se expandit, et civitates Europaeas Christianas.
Adversarius maximi momenti initio erant Respublica Veneta, Austria Habsburgensis et Polonia-Lithuania, a saeculo decimo septimo exeunte magis magisque etiam Imperium Russicum. Ad tempus Imperium Ottomanicum cum Francia, Suecia et Borussia societatem iniit. Polonia-Lithuania saeculo decimo septimo ad tempus cum Chanato Tatarorum Crimaeanorum foederata erat. Poloni rei publicae amantes saeculo decimo octavo societatem cum Imperio Ottomanico quaesiverunt. In civitatibus Orthodoxis saeculis decimo quinto et sexto gravibus pugnis affectis factiones inter se oppositae Ottomanicos in auxilium vocaverunt. Magnitudo sic dictorum "Turcarum" in sultani exercitu non erant Musulmani linguae turcicae ex Anatolia oriundi, sed autochthones variarum regionum Balcanicarum (Graeci, Bulgari, Albani, Serbi, Bosnii, Valachi). Auxilia Imperii Ottomanici maxima ex parte erant Christiani Orthodoxi. Igitur occupatio Europae meridianae non solum aggressio Asiatica, sed etiam genus "belli civilis" inter assectatores ac adversarios Imperii Ottomanici.
6246 Komurotoru
6246 , olim designatione 1990 VX2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Akira Fujii et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6246 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Stigmergia
Stigmergia (Graece στίγμα 'signum' + ἔργον 'opus, actio') est ratio retis socialis per consensum effecta quae agentes vel actiones per circumiecta oblique coniungit. Quod principium dicit vestigia in circumiectis naturalibus ab actione relicta exsecutionem proximae actionis stimulare, per eundem aut alium agentem. Quo facto, actiones sequentes se supplere et crescere solent, ad spontaneum actionum cohaerentium aperteque systematicarum ortum ducentes.
Stigmergia est manifestum organizationis sui genus, quod structuras multiplices, ut videtur intellegentes, sine destinatione, moderatione, atque adeo communicatione recta inter agentes efficit.
Stigmergie, vocabulum Francicum, a Petro Paulo Grassé, biologo Francico, ad mores isopterorum attingendos anno 1959 introductum est. Quod ipse definivit: "Stimulatio operarum per opus quod exsecuti sunt."
Gainneville
Gainneville est commune Francicum 2'676 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Megalithus
Megalĭthus (-i, m.) (e Graecis vocabulis μέγας 'magnus' + λίθος 'lapis') monumentum ad megalithismum relatum et uno aut variis lapidibus ingentis magnitudinis formatum est, qui ab hominibus Aevo Praehistorico sine lithocolla genere erecti sunt. Quamvis sensu lato vocabulum quodvis genus aedificationum quae per totum orbem terrarum in dissimilibus historicis temporibus sparsae sint designare possit, eius scientificus sensus exactus solum ad monumenta per Neolithicum, Chalcolithicum aut aliquamdo per Aetatem Aeneam, secundum regiones, erecta refert.
Nexus externi
Megalith
Institutum Leo XIII
Institutum Leo XIII, seu vulgo Istituto Leone XIII, est schola privata catholica in Mediolano sita, anno 1893 condita a societā iesu.
Lycophron Chalcidensis
Lycophron Chalcidensis (Graece: Λυκόφρων ὁ Χαλκιδεύς) fuit poeta Graecus hellenisticus e Pleiade tragica, grammaticus et comoediarum commentator, cui carmen Alexandra attribuitur (forsitan falso). Iosephus Scaliger Latine Alexandram vertit.
Institutum Leo XIII
Historia
Instituti primum sedes fuit in advenitā Portae Novae, postea apud villam Sacrum Cor Tredugii, Secondi Belli Mondani decursu apud institutum Sororum Ursulinarum viae Parinorum, denique post annum 1950 in viā Leone XIII, in zonā Pagano.
Domus in Gressoneto
Villa Belvederium est in Gressoneto ad Sanctum Joannem in Valle Augustanā, apud castellum Sabaudiorum in Valle Gressoneti.
Domus in Caprulis
Villa Sanctus Ignatius est in Caprulis in Venetiā, apud mare Hadriaticum.
Bibliotheca
Instituti bibliotheca, cuius curator multos annos fuit Iulius Besana, ab 150000 libris composita est, quoque in italicarum bibliothecarum nationis indice est.
Insigne
Insituti insigne tenet Societae Iesu triagrammum, crucem Sancti Georgii Mediolani symbolum, sigillumque Leonis XIII.
Ars athletica
Institutum tenet piscinam, campum pediludii, campum harpasti, campum canistriludii, circuitum ludi gymnici campestris, palaestras.
Moderatores
Hodie moderator est Grabriela Tona, prima femina et pirma laica quae hoc administerium administravit in Italiā. Usque ad hoc tempus, scholae moderatores fuerunt:
Roybon
Roybon est commune Francicum 1'296 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Fanum Sancti Lucae (discretiva)
Sunt oppida ex Sancto Luca nominatae:
Solophra
Solophra (alia nomina: Solofra, Castrum Solofrae) (Italiane: Solofra) est Urbs Italiae et municipium, circiter 12 155 incolarum, in Regione Campania, in Provincia Abellinensi et in Hirpinia historica ac geographica terra situm. Urbani Solophrani appellantur.
6249 Jennifer
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6249 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Solophra
Fractiones
Sant'Agata Irpina, Sant'Andrea Apostolo
Rhea (avis)
Rhea est genus magnarum avium sine volatu familiae Rheidarum ordinis Rheiformium. Carina in sterno caret. In America Australi invenitur, Struthionis cameli et Dromaii novaehollandiae remote cognata. Plurimi taxinomiae eruditi duas species exstantis agnoscunt, quae sunt Rhea americana et Rhea pennata. Index Ruber IUCN Rheam tarapacensem tertiam speciem agnoscit; qui index rheas americanam et tarapacensem paene periclitatas in earum patriis aestimat, cum rhea pennata iam vigeat. Praeterea, ferus rhearum americanarum grex in Germania crescere videtur.
Taxinomia et systematica
Genus Rhea a Maturino Iacobo Brisson, zoologo Francico, anno 1760 introductum est, Rhea americana typo generis.
Species exstantes
Generi sunt duae species exstantes et octo subspecies.
Fossilia
Rhea pennata non semper in genus Rheam digerebatur. Die 7 Augusti 2008, American Ornithologists' Union, ultimus adversarius, coniunctionem generum Rheae et Pterocnemiae sanxit, ut solum genus Rhea maneret. Rhea nana, alia species tertia, a Ricardo Lydekker anno 1894 descripta est secundum unum ovum in Patagonia inventum, sed eruditi hanc speciem nomen falsum hodie considerantur.
Cremifanum (abbatia)
Abbatia Cremifanensis est monasterium Benedictinum Congregationis Austriacae in Austria Superiore, Cremifani in communi eiusdem nominis situm.
Tempus fundationis
Coenobium a Tassilone III, duce Bavariae, anno 777 fundatum est. Legenda saeculi tertii decimi narrat Tassilonem monasterium in memoriam filii Guntheri in venando ab apro occisi fundavisse. Quod autem sine fundamento historico esse videtur.
Litterae fundatoriae in Codice Fridericiano maiore, ut dicitur, bibliothecae abbatialis servatae quotannis in festo fundatoris (die 12 Decembris) ad mensam recitantur.
Anno 788, Tassilone a potestate demoto, Carolus Magnus anno 791 possessiones statumque monasterii confirmavit. Post Hungarorum autem devastationes saeculo decimo abbatia tamquam commenda in dicionem episcoporum dioecesis Passaviensis venit.
Filsum
Historia
Ecclesia Paulus Tarsensis Filsi saeculo XIII aedificatum est; hoc tempore vicus conditum esse creditur. Olim Filsi regio pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 Filsum ad Borussiam pertinuit. Filsum ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Filsum Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Filsum ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in hac regione novam patriam invenerunt. Anno 1973 Filsi vici supra dicti in unum commune coniuncti sunt et hoc cum communibus Detern et Nortmoor ad commune generale Jümme se coniunxit. Ab anno 2011 Margareta Schulte-Cramer magistra civium est.
Cremifanum (abbatia)
Medium aevum
Ineunte undecimo saeculo, Henricus II reformationem monasticam commovit, qua re secundus fundator monasterii habetur. Traditio Cremifanensis vult eum Godehardum Hildesheimensem, abbatem Altensem, qui tum monasteriis reformandis operam dedit, abbatem Cremifanensem fecisse, quod autem dubium est. . Cuidam Sigmaro (saec. 11 ineunte) primus index librorum bibliothecae abbatialis 60 codices manuscriptos exhibens debetur.
Per Altmannum episcopum Pataviensem (~1015-1091) monasterium novis monachis frequentatum est, quos Theodoricus abbas ab Altmanno constitutus e monasterio Gorziensi vocaverat. In monasterio primum ordini Gorziensi adiuncto postea leges Hirsaugienses introductae sunt.
Abbate Friderico de Aich (1274–1325) regnante, abbatia mediaevalis in fastigio stabat: Floruit numero monachorum, scientia disciplinaque monastica. Fridericus novam ecclesiam perfecit. administrationem emendavit. Biblia trium voluminum imaginibus illustrata, quae nomine Aich-Bibel nota sunt, scriptorium magni momenti testimonio sunt. Inter monachos eius erat Bernardus Noricus, qui legendam fundatoriam tradidit et multas litteras ad vitam monasticam historiamque pertinentes reliquit, et Hartivicus de Schlüsselberg, pictor fenestrarum vitrei nulli secundus.
Tempus reformationis
Anno 1548, abbas Gregorius Lechner "scholas aperuit" : cum confessio Lutherana Austriam Superiorem invasisset, schola monasterii, quae saeculo quinto decimo floruerat, interierat. Inde et abbas Gregorius scholam Latinam instituit, qua quasi aequipondum Catholicum erga scholas Lutheranorum crearet; ex quibus primordiis effloruit schola, quae licet varia variis temporibus sint mutata, adhuc viget nomine Stiftsgymnasium Kremsmünster sive Academia Cremifanenis.
Inter hos eminent Alexander a Lacu (1552–1613) et successor eius Antonius Wolfradt (1613-1639), qui, postquam 1624-1630 camerae aulicae praesedit, anno 1630 episcopus Viennensis, 1631 princeps imperii factus est et plurimas missiones diplomaticas pro imperatore suscepit. Anno 1626 turmae rusticorum, quae rebus novis studebant, Stephano Fadinger duce abbatiam occupaverunt, tamen nihil detrimenti inferentes.
Tempus barocianum
Saeculo septimo decimo et duodevicesimum abbatia alterum apicem consecuta est: Abbatibus Placido Buechauer (1644–1669) et Erenberto Schrevogl (1669-1703) monasterium cum ecclesia arte barociana restauratum (et insuper multis in partibus a fundamentis exstructum) est, Simon Rettenpacher, qui erat poeta notissimus ordinis Sancti Benedicti, theatrum ad primum apicem fert.
Abbas Alexander Fixlmillner (1731–1759) piscinam (Fischbehälter), triclinium magnum (vulgo Kaisersaal dictum), speculam astronomicam, cuius in aedifico turri simili (qua re etiam turris mathematica appellatur) praeter observatorium et stationem meteorologicam etiam museum historico-naturale instructum est, erigi iussit, praeterea permultas ecclesias et canonicas in paroeciis, vias et pontem super fluvio Cremisa atque domum in vico sitam pauperibus destinatam. Academia equitum (Ritterakademie) pro filiis nobilium condita est (1743), scientia (historiographia, astronomia) artesques (musica, lusus theatralis, poesis, architectura) colebantur. Multi monachi in variis universitatibus, praecipue autem in Alma Matre Benedictina Salisburgensi, officio professorum fungebantur.
Tempus imperatoris Iosephi II
Cum Erenbertus Meyer (1771–1800) anno 1777 millenium monasterii celebraret, numerus monachorum summus erat (113 monachi), musica P. Georgiii Pasterwiz compositoris festivitatem ornavit, P. Marianus Pachmayr historiam monasterii adhuc utilem scripsit. Sed Iosephinismus, qui dicitur, vitam monasticam multis modis impedire coeperat. Abbatia vix suppressionem fugit, Erenbertus autem anno 1789 animi imbecilli declaratus eiusque loco Maximilianus Stadler, musicus et compositor Mellicensis, monasterio praepositus est. Vita comunis abolita, officium divinum magna ex parte prohibitum, Academia equitum clausa, traditio musicale interruptum, theatrum barocianum destructum, opes monasterii magna ex parte dispersae sunt.
A tempore Napoleonico usque ad annum 1940
Iosepho II mortuo, Erenbertus Meyer abbas iterum electus est, tempora autem difficillima manebant: bellis Napoleonicis milites et profugi, concursus et messes ingratae variabant. Anno 1848, dominii directi abolitio negotia nova attulit.
Tamen monasterium paulatim revirescebat: abbas Caelestinus Iosephus Ganglbauer, qui anuum iubilaeum 1877 celebravit, anno 1881 princeps archiepiscopus Viennensis, 1884 cardinalis factus est. Anno 1891 novum aedificium scholasticum exstructum est. Abbas Leander Czerny (abbas 1905–1929, mortuus 1944), notus entomologus, novam speculam astronomicam, cui illo tempore erat circulus meridianus optimus Austriae, et electrificinam aedificavit. Cum autem multi novitii spem boni temporis futuri nutrirent, paene finis monasterii venit: Die 4 Aprilis 1940, a regimine Nazistico suppressum est.
Tempus novissimum
Ultimis annis numerus monachorum conspicue minutus est, ut communitati difficilius fiat varia officia implere.
Anno 2010 crimina abusus a monachis educatoribus inter annos 1970 et 2000 in oecotropheo perpetrati per media publica sparsa, investigationes publicae apertae, quidam monachi officiis suspensi sunt. Annis a 2010 ad 2013 abbatia retributionis causa plus quam € 700000 fere 40 victimis solvit. Die 3 Iulii anno 2013, Alphonsus Mandorfer, principalis facinorum auctor ac pristinus collegii rector, a iudicio Styrensi ad custodiam decem annorum damnatus est. Iam mense Martio anno 2012, Mandorfer post actionem ecclesiasticam ordinem religiosum reliquerat, et mense Aprili eiusdem anni a Benedicto XVI papa in statum laicalem redactus est. Die 27 Martis 2015 ab instituto Monacensi nomine "Münchner Institut für Praxisforschung (IPP)" Heiner Keupp duce tractatus de vi sive sexuali sive psychica sive physica in oecotropheo gymansioque illata praesentatus est. A mense Septembri 2014, tabula in porticu ad scholam ducente discipulorum vim passorum meminit.
Statistica et index negotiorum
Quadraginta sex monachi abbate Ambrosio Ebhart (abbas ex anno 2007) officia sequentia praebent:
A fundatione usque ad annum 1082
Monasterium cum ecclesia a Tassilone III Salvatori mundi, cuius statua inter duas turres super fronte occidentali eminet, dedicata est, ut ex litteris fundatoriis patet. Secundum Bernardum Noricum ecclesia post incendia 1050 iterum ac 1082 tertio dedicata est, quo anno patronum alterum Agapitum Praenestinum, cuius reliquiae iam a saeculo IX in monasterio venerantur, accepit.
Ecclesia gothica
Variis incendiis ecclesia romanica anno 1082 dedicata diruta abbas Rudolf (1209-1222) cappellam Marianam exstruxit, quae monachis ad liturgiam serviret, dum nova ecclesia aedificaretur. Pro laicis iam antea ecclesia paroecialis in colle propinquo nomine Kirchberg aedificata et anno 1098 dedicata erat. Tum abbas Henricus de Playen (1230-1247) novam ecclesiam aedificare coepit. Polygonum presbyterii cum fenestris arcuatis et oculis, quod ex horto monasterii adhuc est visibile, primo factum est, deinde navis principalis, quae anno 1277 abbate Friderico de Aich in celebratione monasterii quingentis annis ante fundati dedicari potuit. Anno 1304 tumulus Guntheri media in ecclesia erectus est, postremo saeculo XIV medio opus occidentale cum turribus est aggressum, quod autem plus centum annis post demum confici potuit. Statuae magnificae ligneae Salvatoris mundi, Sancti Agapiti et Tassilonis III ducis, quae tum altare maius ornabant, hodie in altari maiore ecclesiae paroecialis Grünau (in parte meridionali Austriae Superioris) inveniuntur.
Renovatio barociana
Saeculo XVII ineunte Antonio Wolfradt abbate presbyterium modo barociano renovatum est. Ab anno 1770 artifice Carolo Antonio Carlone auctore tota ecclesia vestitu barociano ornata est: Crustae parietum singularis bonitatis Ionanni Baptistae Colombo et Ioanni Baptistae Barberini debentur, Barberini anno 1681 etiam frontem ecclesiae occidentalem conformavit. Ad opus tectorium conficiendum, quod narrationes veteris Testamenti exprimit, fratres Grabenberger Cremisa urbe Austriae Inferioris oriundos conducti sunt, Michaele Christophoro Grabenberger imprimis eminente. Angeli a Michaele Zürn iuniore e marmore facti, ad numerosa altaria minora stantes vel genibus nixi, artificia praeclara Baroci Austriaci sunt.
Triclinium magnum (vulgo Kaisersaal)
Oicos amplissimus a Carolo Antonio Carlone annis a 1693 ad 1695 aedificatus, initio "excipiendis hospitio summis principibus proprie dedicatus,“ nunc ad dies festos monasterii scholaeque agendos, concentus acroases habendas serviens.
In laqueari Melchior Steidl Apollinem victorem, qui Selenam sive tenebras fugat, pinxit imperatorem Carolum VI, qui Turcas vicerat, describentem. Anno 1720 Didacus Franciscus Carlone parietes gypsato opere, quod italice stucco appellatur, exornavit, Martinus Altomonte ambitum 15 proceris tabulis Austriae imperatorum effigies referentibus condecoravit, quibus triclinium cognomine Kaisersaal (i.e. oicus Caesarum) affectum est. In pariete ingressus imago Rudolphi I ab Ecclesia et Imperia, Fama et insignibus Domus Habsburgensis circumdata depicta est. Duo denique fontes initialem triclinii usum ostentant.
Museum artis operibus dedicatum
Museum praebet selectionem ex artificiis gazophylacii ecclesiae abbatialis, inter quae eminent Calix Tassilonis et Codex Millenarius, qui dicuntur. Calix, qui pro matrimonio fundatoris monasterii, Tassilonis, cum Liutperga, Desiderii regis Langobardorum filia, confectus est, et Codex Millenarius, evangeliarium temporis Caroli Magni (ca. 800), in conclavi nomine Gobelinzimmer (ita ob tapetia parietes tegentia nominatum), quod olim erat cubiculum hospitii nobilibus reservati, exponuntur. Etiam duo candelabra fere eiusdem temporis, Tassilonis dicta, ibi visuntur.
Praeterea monstratur collectio tabularum pictarum (Medium Aevum usque ad undevicesimum saeculum complectens). Imprimis collectio picturarum Flandrensium saeculi septimi decimi recuperatam post reformationem catholicam gravitatem abbatiae demonstrat, quarum inter pictores sunt Michael Cocxie (pictura: Sacra familia) et Ioannes Breugelius senior (pictura: Quattuor elementa). Saeculo duodevicesimo potius pictores austriaci, velut Martinus Altomonte vel Martinus Ioannes Schmidt, colligebantur.
Ad hoc pretiosa mira arte inveniuntur: Ebur vel buxus tornatus; calices e cocote vel patinae testudineae; flabellum duodecimi saeculi singularis bonitatis, quod in areis inter crucis trabes imagines typologicae e Bibliis Sacris et Physiologo ductae demonstrat; tandem solium ex ossibus illius elephanti factum, qui imperatori Maximiliano II anno 1552 a rege Lusitanico munus nuptiale missus erat, ut inscriptio summa in sede testificatur.
Inter arma antiqua memoriale singulare servata est supellex venatoria imperatoris Maximiliani I (a Ioanne Summersberger 1496 confecta), qua abbas Ioannes Schreiner pro meritis confessoris et testamentarii imperatoris Ovilavae, urbe vicina, mortuii donata est.
Bibliotheca
Bibliotheca abbatialis inter maximas antiquissimasque Austriae numeratur. Aula magnifica longitudine 65 metrorum fere 160000 librorum comprehendit; in thesauro etiam multa manuscripta et incunabula asservantur. Liber manu scriptus notissimus est Codex Millenarius (maior) ex tempore circa annum 800 oriundus.
Specula astronomica (cum museo historiae naturalis)
Specula astronomica Cremifanensis inter annos 1749 et 1758 aedificata primum Europae caeliscalpium habetur. Circiter 51 metros in altitudinem surgit et inter antiquissima Europae observatoria numeratur. Hic noti astronomi in labore erant, inter quos et Placidus Fixlmillner; ad tempus tres monachi ibi laboraverunt.
Circa annum 1930 observationes ab summo observatorio variis causis in hortum translatae sunt, ubi "casa meridiana" aedificata est. In profundo sub casa est statio sismologica ab Universitate Vindobonensi tractata.
Quattuor tabulata speculae astronomicae museo scientifico hospitium praebent, quod progressum scientiae pervestigationis per fere duo saecula demonstrat.
Ab anno 1763 observationibus meteorologicis opera datur; qua re Cremifanum sola in orbe terrarum est statio, quae seriem observationum plus quam 230 annorum exhibere potest nulla loci mutatione interrupta.
Piscina (magna)
Piscina a porta monasterii principali in orientem versus sita (quae a taberna monasterii accessibilis est) inter aedificia notabiliora abbatiae numeranda est. Nullo alio consilio erecta, quam ut pisces ad mensam monasticam praebeat, animo barociano adornata est. Carolus Antonius Carlone designatione sua (1690-1693), quae per se antiquiorem piscinam abbate Alexandro a Lacu annis 1606-1608 in memoriam Guntheri aedificatam revocat, piscinam trium labrorum porticu columnis Tuscis cinctam excogitavit, quae liberum prospectum in officinas et hortos daret. Novo aedificio rustico ("Meierhof") anno 1720 a Iacobo Prandtauer constructo prospectus occlusus est. Prandtauer duo labra addidit seriem creans quinque labrorum forma quadrata, quorum medium e duobus quadris constat. Mediis in labris statuae aquam eructantes Andreas Götzinger Melchiore Steidel auctoribus positae figuras biblicas fabulosasque variantes (ab occidente in orientem) repraesentant: Samsonem cum leone, Davidem cum urso, Tritonem, Neptunum, Petrum et Tobiam. Parietes porticus tropaeis ab abbatibus in venatu captis (i.e. cornibus cervorum) ornati sunt.
Tectum hortulanum, vulgo moschea dictum
Res insignis temporis Baroci est tectum hortulanum stilo orientali anno 1642 abbate Bonifacio Negele regnante aedificatum, quod moschea dicitur. A parte meridiana bonus super vallem Cremisae aspectus praebetur.
Centrum Goethianum
Ab autumno anni 2007 in abbatia est Centrum Goethianum, quod dicitur, sedesque societatis Goethianae Austriacae. Societatae sunt quattuor lineamenta a poeta manu propria facta, quaedam autographa Goethii, Hugonis de Hofmannsthal et aliorum scriptorum, bibliotheca scientiis pretiosa et alia musealia.
Feuerbach
Cognomen hoc Theodiscum plures homines habe(ba)nt, inter quos:
Russ Kun
Russ Kun, vulgo plene Russ Joseph Kun (die 8 Septembris 1975 natus), est politicus Nauruensis. Ab anno fere 2005 iuxta ministerium commercii operam dedit. A die 11 Iunii 2013 legatus est parlamento Nauruensi pro circulo Ubenide. Ab anno 2019, praeside Lionello Aingimea, minister vicarius a vectigalibus, portubus, peregrinatione, patrimonio meruit. Comitibus die 24 Septembris 2022 habitis, legatis undeviginti rite electis, Russ Kun solus se ad officium praesidis proposuit: cui statim electus die 29 eiusdem mensis inductus est.
Ministeria rerum externarum, vigilium, iustitiae sibi reservavit. Ministris Stephano Hunt vectigalia, Wanani Dowiyogo piscatum, Timotheo Ioanni Ika valetudinem, Rennier Gadabu circumiectum et mutationem climatis, Ricardo Hyde Menk eruditionem, Pyon Deiye informationem confidit.
Garry Marshall
Garry Marshall (natus Garry Kent Masciarelli Bronx in comitatu Novi Eboraci die 13 Novembris 1934; mortuus pneumonia Burbank in urbe Californiae die 19 Iulii 2016) fuit dispositor et productor cinematographicus, scriptor, histrio vocalis, et comicus Americanus.
Galonifontes
Galonifontes (Francogallice Gaillefontaine) est commune Francicum 1223 incolarum (anno 2018) praefecturae Sequanae Maritimae in boreali regione Normannia).