cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carolus Grey
Carolus Grey, secundus Comes Grey (natus die 13 Martii 1764 in Falloden - obiit die 17 Iulii 1845) fuit vir publicus Angliae factionis liberalis (whig) et primus minister Britanniarum Regni a die 22 Novembris 1830 usque ad diem 16 Iulii 1834.
Sergius Celibidache
Sergius Celibidache (vulgo Sergiu Celibidache, ]) natus in Roman die 28 Iunii stilo vetere [die 11 Iulii stilo novo] anno 1912, mortuus die 14 Augusti 1996 in La Neuville-sur-Essonne ad Lutetiam) fuit clarus concentus magister Germanicus oriundus e Romania.
Fridericus Low
Fridericus Low (natus in Frankfort, Cenomannica  die 30 Ianuarii 1828;  Franciscopoli mortuus die 21 Iulii 1894), argentarius, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae - Unionistae, qui inter alia ab anno 1863 usque ad annum 1867 nonus Californiae gubernator fuit. Praeterea Low in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum munere populi Californiae functus est.
Leslius Alvin White
Leslius Alvin White (Salida Colorati 19 Ianuarii 1900–Lone Pine Californiae 31 Martii 1975) fuit anthropologus Americanus notus ob suasionem theoriarum evolutionis culturalis, evolutionis socioculturalis, et praecipue neoevolutionismi, et ob personam ab eo in creatione partis anthropologiae in Universitatis Michiganiae apud Ann Arbor actam. Fuit praeses Anthropologicae Societatis Americanae anno 1964.
Vita
Anni Bufali fuerunt tempus conversionis in eius vita. Tum fuit tempus ex quo sententiam mundi evolvit—anthropologicam, politicam, ethicam—quam sustentavit ed adiuvit usque mortem. Anno 1929, Unionem Sovieticam visitavit; reditus, se cum Factione Laboris Socialistici coniugit, cui nomine "John Steel" commentarios diurnii scripsit. White ad Michiganiam migravit cum conductus est ut substitutus sit in locum Iuliani H. Steward, qui Ann Arbor reliquierat anno 1930. Quamquam universitati fuit museum quod in rebus anthropologicis diu versatum est, White fuit solus professor in parte anthropologica. Anno 1932, fuit caput campi scholae in occasu solis et meridie Americae, quem Fred Eggan, Mischa Titiev, et alii frequentaverunt.
Professor in urbe Ann Arbor, White multos discipulos magni momenti edocuit: Robertus Carneiro, Elisabetha Dillingham, Gertruda Dole, et alii eius programma formá orthodoxá conservaverunt; sed Ericus Wolf, Arthurus Jelinek, Elman Service, Marshall D. Sahlins, et alii doctrinas White adhibuerunt ut suas proprias opiniones anthropologicas expolirent.
Anthropologia White
Una ex validissimarum declinationum ab orthodoxia Boasiana fuit White iudicium naturae anthropologia et eius coniunctiones cum aliis scientiis. White mundum dividi in culturalem, biologicum, et physicum rerum gradus putavit. Talis divisio ostendit compositionen rerum universitatem, et non fuit res heuristica. Sic, Alfredo L. Kroeber, Clyde Kluckhohn, et Edward Sapir ex contrario, White putavit "delineationem" rerum studiorum non esse cognitivam anthropologi confectionem, sed confessionem omnes res quae mundum componunt vere exstare "delineatas." Ergo, distinctio scientiarum naturalium socialiumque non in rationibus, sed in rerum natura conditur: physici res physicas investigant; biologi, res biologicas; et culturologi (verbum a White excogitatum), res culturales. Evenit ut White frequenter evolutionismum socialem saeculi undevicensimi adiuvit ut inveniret decessores mentis a Boasianis vituperatos vel non observatos. Hoc iudicium cernitur in eius sententia evolutionis, quae in scripta Herberti Spencer, Caroli Darwin, and Ludovici H. Morgan firmiter inhaerunt. Secundum White, cultura est res superorganica sui generis, quae solum in ipsius modis explanari potest. Componitur ex tribus gradibus: technologiae, ordinationis socialis, et ideologiae. Unusquisque super priorem sedet; et quamquam omnes interconecti sunt, gradus technologicus penitus est gradus statuens, quem White appellavit "heros nostrae rei" et "personam prima nostri ludi." Gravissimum eius theoriae elementum est technologia: "Systemata socialia determinantur a systematibus technologicis," scripsit White in eius libro, theoriam Ludovici H. Morgan in memoriam revocans.
White distinxit inter quinque evolutionis humanae stationes: primum, homines suis propriis musculis utuntur; deinde, energiá animalium domesticatorum; tertium energiá plantarum (White ad revolutionem agriculturalem hic spectat); quartum, energiá facultatum naturalium (carbonis, olei, petrolei) discunt uti; quintum energiam nuclearem usurpant. White itaque introduxit formulam "principalis evolutionis culturalis legis": ubi E est mensura energiae per capita per annum consumptae, T est mensura efficientiae energiae adhibitae, et C gradum evolutionis culturalis exprimit. Secundum White: "cultura evolvit sicut summa energia adhibita per capita per annum augetur, vel efficientia modi instrumentalis faciendi energiam laborare augetur."
Ergo "invenimus progressum evolutionemque effici abs correctione modi mechanici quo energia ornatur et fit ut laborare, et abs quantitatibus auctis energiae adhibitis." Quamquam White technologiam esse panaceam omnium quaestionum quae homines adficunt non promittit (sicut utopiani technologici), eius theoria res technologicas tractat ut gravissima res in evolutione societatis, et accedit ad notiones in recentioribus Gerhardi Lenski operibus, theoriam scalae Kardashev astronomi Russici Nikolai Kardashev, et alias singularitatis technologicae notiones.
Atropa belladonna
Solanum est planta perennis familiae Solanacearum, cuius nomen scientificum binomiale (a Carolo Linnaeo inventum) est Atropa belladonna (bella donna Italiane: femina formosa). Solanum est indigenum in Europa media et meridiana, in Africa et Asia; nunc etiam in America septentrionali invenitur.
Pharmacologia
Inter alia alcaloidea ut scopolaminum, hyoscyaminum imprimis atropinum producitur. Id a medicis ad pupillas oculorum elatandas, ad cor retardandum et contra varia venena datur.
Historia
In antiquitate et Media Aevo haec planta ut venenum, ut aphrodisiacum et hallucinogenum (cf. nomen eius Theodiscum Tollkirsche) nota erat. Feminae suco fructuum ad buccas pallidas colorandas et ad pupillas amplificandas usas esse dicuntur. Inde nomen "bella donna" deducitur.
Washington Bartlett
Washington Bartlett (natus familia Iudaica in Savannah, Georgia die 29 Februarii 1824;  Quercupoli mortuus repente die 12 Septembris 1887), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui Franciscopolis praefectus urbis (1883 - 1887) et breviter anno 1887 a die 8 Ianuarii usque ad  mortem decimus sextus Californiae gubernator (adhuc hodie solus religionis Iudaicae) fuit.
Fridericus Ioannes Robinson
Fridericus Ioannes Robinson, primus Comes Ripon (Londinii natus die 1 Novembris 1782; ibidem mortuus die 28 Ianuarii 1859) fuit vir publicus Angliae factionis conservatricis et primus minister Britanniarum Regni a die 31 Augusti 1827 usque ad diem 22 Ianuarii 1828.
Osilia (comitatus)
Osilia seu Latris Estonice Saaremaa est insula atque comitatus Estoniae cuius caput est Kuresaare.
Mona insula inter Osiliam et litus Estonicum sita est.
Melchior Adamus
Melchior Adamus, dictus etiam Silesius circa annum 1575 Grodków in Territorio Nisensi natus et die 23 Martis aut 26 Decembris anno 1622 Heidelbergae mortuus, fuit biographus, paedagogus et lexicographus Germanicus. Paedagogus, lexicographus et litterarum historicus vitis suis Latine pactis de viris doctis notus factus est. Quinque in partibus biographiae hominum scitorum plus quam quingentorum annorum inter 1400 et 1618 tractantur.
Vita
Absolutorio scholastico in gymnasio Bregensi (Brzeg) recepto universitates varias frequentavit. Anno 1598 autem Heidelbergam iit ubi anno 1600 magister artium proclamatus est. Anno 1601 in gymnasio Heidelbergensi docere coepit, anno 1606 rector vicarius et 1613 rector nominatus est. Numquam autem radices suas Silesias neglexit; reformatae ecclesiae sectator in Palatinatu calvinismum promovebat. Diu autem infirmus erat; mors matura fortasse labore nimio et Ligae catholicae victoriis explicari potest. Incertum autem utrum mortuus sit ante sive post Heidelbergam captam.
Lucubrationibus minoribus annorum 1601 et 1602 Heidelbergae opus primum magnum editum est anno 1612 de inscriptionibus in urbe reperiendis. Epitaphia ibi inveniuntur praecipue et urbis et naturae ambientis. Secundum indicem annexum personae CCLXI describuntur. Anno 1615 prelo mandatae sunt Vitae ubi quinque in partibus biographiae dantur de: philosophis (cum philologis, poetis, historicis, mathematicis, physicis), medicis, iuristis, hominibus politicis, theologis domesticis peregrinisve. Singulae sectiones secundum mortem doctorum ordinatae sunt. Praeter peregrinos peritos in theologia Germaniae docti tantummodo describuntur. Femina una inter viros se irrepsit, Olympia Fulvia Morata humanismi fautrix Heidelbergensis. Ista viris exemplo esset, Adam explicavit.
Leo Kamenev
Leo Boris filius Kamenev (Russice: Лев Борисович Каменев, natus familia Iudaica Leo Rosenfeld Moscuae Russia die 6 Iulii secundum calendarium Iulianum - die 18 Iulii secundum Gregorianum - 1883; ibidem supplicio affectus est die 25 Augusti 1936) fuit politicorum peritus Sovieticus Factionis Communisticae Unionis Sovieticae qui, Stalin duce, inter aetatem quae dicitur terroris (1936- 1938) post falsum iudicium ut proditor supplicio affectus est.
Melchior Adamus
Modus concinnandi
Agitur de lucubratione indefessi praeceptoris. Poeta laureatus Silesiae Superioris ex anno 1601 magister in Paegadogio Heidelbergensi erat. Textus eius quasi compendia sive paraphraseis fontium est. Latinitas eius viva atque elegans: lexicographus empathia intellectuque personas proferat. Nimirum in hominibus describendis formulas, iudicia, praelibata prehendit atque retractavit, ut tantum opus bene eveniret. Ipse collectionem magnam orationum funebrium habuit ubi permulta de vita defunctorum legi potuit: revera in lexici lemmatibus nonnullis id genus litterarium adhuc sentitur. Praeterea fas erat usus Bibliothecae Palatinae bibliothecario Ioanne Gruter auxiliante. Adam biographias singulares, commercia epistularia, opera quaecumque contemporanea, opera historica, litterarum compendia necnon renuntiationes in colloquuis captas adhibebat. Fontes hactenus critice probabat: semper autem accurate referentias suas indicat.
Henricus Huntly Haight
Henricus Huntly Haight (natus in Rochester, Novum Eboracum die 20 Maii 1825;  Franciscopoli mortuus die 2 Septembris 1878), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1875 usque ad annum 1880 decimus Californiae gubernator fuit.
Epitome rerum Romanarum (Florus)
Flori Epitome rerum Romanarum sive Epitome de T. Livio bellorum omnium annorum DCC est opus historicum, quod de rebus gestis, et praecipue de bellis, rei publicae Romanorum ab Urbe condita usque ad principatum Augusti narrat. Auctor huius operis fuit Florus quidam, imperatoris Hadriani aequalis, et, ut credunt eruditi, idem ac poëta nomine Publio Annio Floro cognitus.
Leland Stanford
Leland Stanford (natus in Watervliet, Novum Eboracum  die 9 Martii 1824; mortuus in Palo Alto, California  die 21 Iunii 1893) fuit magister officinarum, ferriviae fautore, Universitatis Staffordiensis conditor et politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1862 usque ad insequentem annum octavus Californiae gubernator fuit. Praeterea Stanford in senatu Civitatum Foederatarum Californiae legatus fuit.
Alaricus II (rex Visigothorum)
Alaricus II (Gothice: Alareiks; rexit 484–507) fuit rex Visigothorum qui filiam Theodorici Ostrogothi duxit.
Alaricus volebat Gallos et Hispanos Gothi ut regibus consentissent. Ergo Lex Romana Visigothorum promulgavit, leges Visigothorum Hispanis et Gallis. Alaricus quoque vocavit Concilium Agathae, concilium Catholicum a Caesario Arelatis ductum.
Alaricus cum Chlodovecho socius erat, sed Chlodovechus velit rex omnium Galliarum esse, ergo anno 507, foedere deleto, Ligerem transfuit cum copias et contra Visigothos pugnavit proelium apud campum Vogladense circa Pictavium. In proelio, Alaricus mortuus est et Aquitaniam amisit.
Gregorius Zinoviev
Gregorius Eusebii filius Zinoviev  (Russice: Григорий Евсеевич Зиновьев, Grigorij Evseevič Zinov'ev; natus familia Iudaica Овсей-Гершен Аронович Радомысльский-Апфельбаум, Ovsej-Geršen Aronovič Radomysl'skij-Apfelbaum in Nowomirgorod die 11 Septembris secundum calendarium Iulianum - die 23 Septembris secundum Gregorianum - 1883; Moscuae supplicio affectus est die 25 Augusti 1936) fuit politicorum peritus Sovieticus Factionis Communisticae Unionis Sovieticae qui unus creatorium Communistici Internationali sub Lenin fuit, deinde Stalin duce, inter aetatem quae dicitur terroris (1936- 1938) post falsum iudicium ut proditor supplicio affectus est.
Tabacum
Fistulae nicotianae cum foliis tabaci fabricantur.
Quod usus tabaci ac dependentia nicotini venenum salutem hominum violans et causa cancri pulmonum et leuchaemiae habetur, ordo mundi sanitarius hoc opprimere conatur per motum socialem et diem mundi sine tabaco.
Final Fantasy VII
Phantasia Finalis VII (Anglice: Final Fantasy VII, Iaponice: ファイナルファンタジーVII) est ludus electronicus personarum pro Playstation computatroque personali, anno 1997 Squaresoft divulgatus est. Septimus ludus in serie Phantasiae Finalis est et hic ludus est primus in serie ille utitur imaginibus computatralibus trium dimensionum.
Fabula Phantasiae Finalis VII, posita in mundo dystopiano, narrat de persona ficticia Cloud Strife (Latine: Nimbus) quae conducat socios alios ut desinat megacorporationem Shinrae quae energiam planetae capit atque utitur hac energia. Fabula continuante, Nimbus sociique pugnant Sephiroth, antagonistam principalem ludi.
Creatio Phantasiae Finalis VII coepta est anno 1994. Ludus fuit pro Super Nintendo Entertainment System divulgari sed auctores eum pro Nintendo 64 dehinc voluerunt divulgare. Modulis electronicis systematis carentibus capacitate ponendi memoriam ludi, Square decrevit divulgare ludum pro Playstation in loco de Nintendo 64. Musica scripta est a Nobuo Uematsu. Yoshitaka Amano, auctor personarum ficticiarum Phantasiae Finalis diu, surrogatus est a Tetsuya Nomura.
Nota ob graphicas modumque ludendi musicamque fabulamque, Phantasia Finalis VII agnoscitur unum ludum maximorum ludorum temporis omnis esse. Nunc Octobri mense 2009 ludus vendidit plus quam decem milliones copias trans mundum et vendidit plures copias ludis Phantasiae Finalis omnibus aliis. Square Enix produxit seriem praecedentium consequentiumque narratuum editam sub titulum Compilation of Final Fantasy VII. Rumor de recreationem ludi fuerat anno 2005 sed Square Enix dicit recreationem esse non in initio.
Modus Ludendi
Similis ludis aliis in serie Phantasiae Finalis, Phantasia Finalis VII habet tres modos, quorum supermundus est primus, tabula camporum est secunda, proiectio pugnarum est tertia. Tabula geographica mundi est exemplum trium dimensionum versionem mundi ficticii quem lusor meat inter loca in ludis ostendentium. Lusor potest transire supermundum, chocobis, aerostatis, navibus sub mari. In tabulis camporum, personae ficticiae ducuntur trans circumiecta realistica quae habent proiectiones duorum dimensionum varia loca demonstrantium. Proiectio pugnae est praesentatio trium dimensionum spatiis in quibus lusor iubet personas ficticias pugnare contra hostes gubernatos a computatro. Personae ficticiae sunt deformatae in supermundo sed sunt realisticae in pugna. Personae ficticiae in Phantasia Finale VII sunt in serie primae illae habent imagines cum polygonis.
In initio lusor explorare urbem Midgaris solam potest. Ludo continuante, mundus totus explorari a lusore potest. Occasiones scriptae et cinematicae creant progressionem ludum.
Pugnae
Per pugnas ludus utitur systemate Active Time Battle (ATB) quae creata est a Hiroyuki Ito et in Final Fantasy IV ostenditur. Ludi seriei ante Phantasia Finali VII habent quinque personas ficticias in pugna participantes at tres personae ficticiae solae esse in iugo temporibus omnibus possunt.
Systema artium utitur materia quae orbes magici est illi ponuntur in cavis armorum teguminumque. Lusores incantationes magicas evocataque potestatesque speciales personarum ficticiarum possunt mutare. Quoque materiae magiae evocatorumque labefactant vires corporales personarum ficticiarum. Lusor materiae dissimiles possit commiscere ut augeat effectus eorum atque producat alias potestates.
Lorin Maazel
Lorin Varencove Maazel (natus Noviliaci ad Sequanam in praefectura Alta Sequanae die 6 Martii 1930; mortuus in Castleton Virginiae die 13 Iulii 2014) fuit clarissimus concentus magister et compositor Amaericanus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Final Fantasy VII
Pugnae
Forma mutata Impetus Depserationis (Desperation Attacks) de Phantasiae Finali VI reapparent in Phantasia Finali VII in modo Limit Break (Fracturae Limitis). Omnes personae ficticiae quae ludi possunt habent regulam mensurae quae impletur damno afflicto in pugna. Regula mensurae impleta totaliter, persona ficticia potest perficere Fracturam Limitis, impetum qui aut efficit plus damni impetibus normalibus aut adiuvat iugum in pugna. Omnes personae habent suas unicas Fracturas Limitis quae dividuntur in quattuor libellas vis.
Occasus
Occasus ludi sequitur vestigia Phantasia Finali VI ostendendi mundum plus technologiae magnae primis quinque ludis in serie habentem. Mundus Phantasiae Finalis VII, vocatus in ludo "The Planet" et "Gaia", habet tres continentes. Continens orientalis habet urbem Midgaris, metropolem industrialem illam quae est urbs capitalis mundi. Shinra, gubernatio mundi de facto, condit operationem suam in Midgare. Loca alia in continente orientali sunt Junon, basis militaris Shinrae; Fort Condor, castra cum vulture reactrum Makonis tegente; rus chocoborum; Kalm, oppidum parvum.
Continens occidentalis habet plurima loca accessibilia quae sunt Gold Saucer, hortus delectationis cum Corel Prison infra eum; Costa Del Sol, taberna in litore; Nibelheim, oppidum prope basem Montis Nibelis; Rocket Town, locus ruchetae Shinrae quae defuit; Cosmo Canyon. Wutai, rus simile Iaponiae Sericaeque antiquae est in insula magna ex continente occidentali. Gens in Cosmo Canyon habitans hortatur vivendum cum natura dedicandumque causas saluti planetae. Colonia eorum habet observatorium et ea est facilitas investigationis pro omnibus qui cupiunt participare in philosophia vocata "Study of Planet Life". Continens borealis est plena glaciarorum. Coloniae ibi sunt situs excavationis; taberna nartandi; "City of the Ancients"; Crater Borealis (Northern Crater)est ubi climax ludi fit. Loca sub mari sunt accessibilia navi submarina.
Personae Ficticiae
Novem personae ficticiae quae possunt a lusore ludi sunt Cloud Strife, mercenarius solus aiens se esse militem primarium exercitus SOLDIER; Barret Wallace, dux manus AVALANCHE pugnantis Shinram; Tifa Lockhart, artista martialis et amica Nimbi; Aeris Gainsborough, mercatrix florarum quam exercitus de Turks secutus est per cunas; Red XIII, animal sapiens quod fuit experimentum scientistarum Shinrae; Cait Sith; Cid Highwind; Yuffie Kisaragi; Vincent Valentine, miles exercitus Turks qui interfectus est et resurrexit esse immortalis.
Angelus Uni-alatus
Angelus Cum Una Ala (Anglice: One-Winged Angel, Iaponice: 片翼の天使 aut Katayoku No Tenshi) est carmen audiatur in proelio finale ludi computralis ubi Nimbus et socii contra Sephirosem pugnabant. Sephiros angelus cum una ala in dextro armo transformaverat et Nimbo sociisque erat superandus Orbis Terrarum servetur. Verba carminis sunt:
Alexander Kerenskij
Alexander Theodori filius Kerenskij (Russice: Александр Фёдорович Керенский,  Aleksandr Fëdorovič Kerenskij natus Simbirii in urbe Imperii Russici die 22 Aprilis secundum calendarium Iulianum - die 4 Maii secundum Gregorianum - 1881 ; mortuus est Urbe Novo Eboraco die 11 Iunii 1970), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Russicus, qui inter Res Novas Russicas mense Februario et mense Octobri saepe Administrationis Russicae dux fuit. 16 Septembris eius anni rempublicam Russiae proclamavit. Postea semper exsul extra Russiam vixit.
Himilce
Imilce seu Himilce (III saeculum a.C.n.- fortasse 214 a.C.n.) principissa hiberica, in Castulone nata, et uxor Hannibalis Barcae fuit.
Biographia
Filia regis Castulonis, urbs Oretanorum in Hiberia meridionale, erat. Ut Silius Italicus scripsit Imilce ab Castalio, vir Cirrhaeus qui nomen urbi dedit, orta est. Facto foedere inter Oretanos Punicosque Imilce Hannibali nupsit ante initium secundi belli Punici, anno 221 aut 220 a.C.n., in templum deae Thinith in Carthagine Nova. Imilce cum Hannibale filium habuit, ut Silius Italicus scripsit. Ante expeditionem punicam in Italia Hannibal eam iussit remanere in Hispania cum filio. Hannibale pugnante Romanos in Italia Imilce morta est et in Castulone sepulta est, ubi simulacrum funebre postum est. Urbs Castulo paulo post ad Romanos defecit.
Odonata
Odonata sunt ordo insectorum qui Anisoptera et Zygoptera comprehendit. Maxima odonata exstantia sunt Megaloprepus coerulatus Mediae Americae et Anax strenuus in Insulis Havaianis endemicus. "Gigantica epiprocta" praehistorica ad Protodonata (vel Meganisoptera) pertinuerunt, ad odonata arte cognata, sed non inter odonata sensu stricto descripta.
Etymologia
Ioannes Christianus Fabricius nomen Odonata ex Graeco οδόντoς (οδούς) 'dens' fecit, ut videtur quod his insectis sunt dentes in mandibulis, quamquam plurimis insectis etiam sunt mandibulae dentatae.
Bibliotheca Nationalis Coreae
Bibliotheca Nationalis Coreae (Coreanice 국립중앙도서관, Mandarinice 國立中央圖書館), Seuli in Coreá Meridianá sita, anno 1945 constituta est, maxima bibliotheca in civitate. Plus quam 10 milliones librorum tenet, inter quos plus quam 1 134 000 libri externi nonnullaeque res ex Gazis Nationalibus Coreae Meridianae.
Aedificia bibliothecae in lineis ferriviarum subterranearum 3, 7, et 9 iacent, quorum omnes inter se in Statione Laophoriorum Expressorum Seuli coniunguntur.
Spurius Cassius Vecellinus
Spurius Cassius Vecellinus aut Viscellinus (mortuus 485 a.C.n.) senator Romanus VI-V saeculi a.C.n. fuit, qui ter consulatum gessit et bis triumphavit. Nihilominus ob suspiciones adfectati regni morte damnatus est et domus eius solo adaequata.
Cursus honorum
Cassius anno 502 primo consul creatus est. Una cum collega Opitre Verginio Tricosto bellum cum Auruncis vel Latinis gerens oppidum Pometiam vel Cameriam cepit et triumphum egit. Anno 493 a.C.n., cum consul II esset, templum Cereri dedicavit atque Foedus Cassianum pacis et amicitiae cum Latinis icit. Hic annus fuit cum prima secessio plebis in Montem Sacrum evenit.
Anno 486 consul III de Hernicis triumphavit, foedus Cassianum ad eos extendit. Sed historici antiqui in tertio consulatu eum tamquam longinquum Gracchorum antecessorem depingunt : iam enim agrum publicum a nonnullis patriciis sine iure occupatum et frumentum a tyranno Siciliae donatum non tantum plebi Romanae viritim et gratuito dividere sibi proposuerat sed etiam Latinis et Hernicis sociis. Quocirca anno proximo, simul atque magistratum deposuit, perduellionis accusatus morte damnatus est. Duas diversas traditiones de eius exitu nobis reliquere historici : sive a quaestoribus Kaeso Fabio K.f. Vibulano et Lucio Valerio M.f. Potito regni affectationis coram populo accusatus comitiis tributis damnatus et saxo Tarpeio praecipitatus est, sive, quod minus veri simile eis videbatur, ab ipso patre in senatu delatus et, causa eius a senatoribus cognita, domi iure patrisfamilias necatus est.
Documentum de ea re in aede Cereris fuisse dicebatur, signum inscriptionem praebens : "Ex Cassia familia datum", tamquam illud signum e bonis Spurii Cassii deae sacratis factum esset. Memoriae damnatione quoque dignus visus est ille vir : domus eius solo adaequata tradebatur eo ipso loco quo vivente Tito Livio templum deae Telluris stabat. Omnes narrationes tamen de Spurio Cassio, ut quae ad aetatem remotam et obscuram pertineant, dubiae fidei sunt : forsitan ex ipsa inscriptione et signo pars fabulae orta sit. Praeterea temporibus certius notis reipublicae Romanae gens Cassia sine dubio plebeia est, quod alioqui bene congruit cum aedis Cereris dedicatione. Nonnulli historici moderni coniecere quidem senatum Cassios ad plebem transferre ob illud ipsum scelus Spurii Cassi potuisse sed aeque verisimile est gentem plebeiam et potentem reipublicae liberae exeuntis maiores patricios et fictos sibi quaerere voluisse.
Cingulus asteroidum
Origo
De ortu cinguli, creditissimus cum systema Solare formabatur est. Per processum hoc loco materiam, quam ad planetam sit, numquam adfiebant, quia trahebatur inter Solis Iovisque vires tractionis. Etiam si asteroides simul ponis, non satis magnopere erit ad planetam videri. Alia res credita est, asteroides omnes olim planetam fuisse, sed perditam fuisse certa causa, exempli gratia aliquo formae vehementis belli ut bellum bombae atomicae.
Diffusio asteroidum
Diffusio horum corporum caelestium variat: Maximus numerus est in regione inter 2.06 ua (resonantia orbitalis 4:1 Iove) et 3.27 ua (resonantia 2:1 Iove), quae cingulus asteroidum principalis vel breviter cingulus principalis vocatur.
Distinguuntur:
Circiter 10% asteroidum non inter Martem et Iovem siti sunt.
Lapithae
Lapithae in mythologia Graeca est nomen gentis Graecae montes Thessaliae et vallem Penei fluminis incolentis. Lapithus, filius Apollinis eorum eponymus fuisse dicitur, clarissimus vero in fabulis rex Pirithous, amicus Thesei quocum venationi apri Calydonii interfuit et in regnum Plutonis descendit.
Nobilissimum in litteris et artibus Graecis est bellum Lapitharum cum Centauris, quod velut exemplar belli semiferorum barbarorum cum cultis hominibus nobis ostenditur. Nam hoc thema magni momenti in mythologia Graeca est, quae saepe humanitatem de feritate triumphantem laudat. Exempli gratia pugna Lapitharum cum centauris in Iovis Olympici templi fastigio occidentali sculptum erat
Pirithous et centauri semifratres erant, Pirithous filius Ixionis et Diae, centauri vero filii Ixionis et Nubis quam Iupiter in Iunonis vicem miserat. Itaque rex Lapitharum eos ad suas nuptias cum Hippodamia invitavit (cuius nomen Graece significat "equorum domitricem"). Centauri autem nimium potando ebrii violentique facti, et ceteri et in primis Eurytion sponsam rapere et vitiare conati sunt. Unde rixa et magnum bellum ortum est. Multi Lapithae perierunt: victi tamen in fine centauri refugerunt.
Aetate proxima filius Pirithoi Polypoetes Lapithas ad bellum Troianum duxit, Agamnonem secutus.
Thomas Murner
Thomas Murner (natus Obernaci die 24 Decembris 1475, mortuus ibidem anno 1537) fuit scriptor saturarum more humanismo, poeta et sacerdos Catholicus, et Martini Lutheri adversarius summus.
Vita
Murner Franciscanus factus est Argentorati ubi anno XIX annorum sacerdos secundum ordinem Melchisedech consecratus est. Friburgi, Lutetiae, et Cracoviae studuit; ibi theologiae baccalaureatum est adeptus. Post moras Coloniae Agrippinae, Rostochii et Pragae circa annum 1499 in patriam revertit. Tunc magister publicus Friburgi fuit ubi edidit »Nova Germania« (Argentorati 1502), scriptum contra opus Iacobi Wimpfeling praetitulatum »Germania«. Ibi factionem Francicam esse in Alsatia et iure Alsatiam et Francicam esse monstrare voluit potuitque. Magistratus Argentorati inde vulgationem interdicentes exemplaria quasi omnia inculcavit.
Anno autem 1505 imperator Maximilianus I eum poetam laureatum proclamavit, qui in urbibus Cracoviae, Friburgi, Bernae, Spirae et Francofurti habitabat. Eo tempore libris definitivis sat modernis homines excitavit, quibus logicam aliasque scientias pueri modum in iucundum docerentur. Sed opera duo anno 1512 vulgata et auctorem et tempus eius bene depingunt, nempe »Die Narrenbeschwörung« et »Schelmenzunft«. Inspirationem carpiebat ex opere »Narrenschiff« Sebastiani Brant cuius xylographias partim quoque in opus suum proprium suscepit. Dialecto Alsatiana vitia et amentias temporis sui publice calumniabatur classi sociali nulli, ne clericis quidem, parsurus. Mentio detur et de »Schelmenzunft«, ubi homeliae Francofurtenses tractantur et societas humana omnis mordaciter criticatur. . Generis severi autem videtur »Andächtig geistliche Badenfahrt« (1514), rationis autem vere facetae popularisque »Die Mülle von Schwyndelsheim und Gredt Müllerin Jarzeit« (Argentorati 1515).
Annis inter 1515 et 1521 Murner in Italia versatus est et Argentorati iterum, unde Maximiliano imperatori conversionem Aeneidos rimis confectam misit dedicavitque. Tum Augustae Treverum fuit et Basileae, ubi anno 1519 doctoratu in iurisprudentia laureatus est. Quoniam iurisprudentiam compendiarie et modo intellectu faciliore hominibus tradere voluit cum doctis Basiliensibus rixabatur. Unde Italiam petivit ante reditum Argentoratum anno 1521. Annis istis etiam exaratum est »Gäuchmatt« (»Narrenwiese«, Basileae 1519), ubi mulierum artes subdolae revelantur, ut viri stulti ludibrio habeantur; inter viros insanos sat multi illustres exemplo citantur. In querelis inter Ioannem Reuchlin et ordinem Fratrum Praedicatorum humanistas adiuvabat; conversio operis Lutheri »De captivitate babylonica« anni 1520 Lutherum paululum criticat; opere altero »Christliche und brüderliche Ermahnung« Lutheri adversariorum opinionem iam confirmavit. Mox autem in rixis novis implicatus est; anno 1522 tractatum quoddam regis Henrici VIII convertit cui titulus »De septem sacramentis« et porro eum defendit scripto »Ob der Künig uß Engelland ein Lügner sei oder der Luther« (de inquirendo utrum rex Angliae an Lutherus mendax sit). Simul est editum carmen allegoricum-satiricum »Von dem großen lutherischen Narren, wie ihn Doktor M. beschworen hat« ubi inclinationes reformatorum debiles versute ostentantur, quod pamphleto nullo alio superatum esse videtur. Murner, cum anno 1523 iter Anglicum faceret, a rege ipso pompa magna acceptus est. Argentoratum reversus saepius cum curia conflixit, qua in urbe Reformatio magis magisque se pandebat. Anno 1525 agricolas furiosos fugiens in Helvetiam se contulit ubi in Pago Lucernae parochus factus est. Anno 1526 colloquio theologico Aquis in Argovia interfuit; attamen anno 1529 cum protestantibus dimicans ex Helvetia expulsus est et Heidelbergam venit a principe electore Frederico benigne accipiendus. Denique Oberehnheim possessionem parvam obtinuit.
Gravitudo
Murner revera inter scriptores fecundissimos atque ingeniosissimos numerari potuit, qui paulo immodicus et effrenatus fuisse videtur. Ingenium ei maximum in polemicis satiricis elucebat; cum se retineat, taediosus scriptor est. Sunt qui dicant Thomam Murner librum rerum gestarum scurronis Eulenspiegel in versione Theodisca retractasse.
50033 Perelman
50033 , olim designatione 2000 AF48 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Stephano Sposetti in Observatorio Astronomico Gnoscae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 50033 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Srinagarindra (principissa Siamensis)
Srinagarindra (ศรีนครินทรา; nomine primordiali Sangwalya สังวาลย์; nata die 21 Octobris 1900; mortua die 18 Iulii 1995), e familia paupera orta, fuit alumna collegii nosocomarum cui obviam ivit et in matrimonium duxit princeps Mahidol Adulyadej. Ex ea genuit tres liberos inter quos duos reges Siamensium, scilicet: Hic ob patris studia Cantabrigiae iuxta Flumen Carolanum natus est.
Administratio temporanea Rei Publicae Francicae
Administratio temporaria Rei Publicae Francicae (Francogallice: Gouvernement provisoire de la République française, GPRF) fuit regimen Franciae, quod ab anno 1944 ad annum 1946 duravit, ergo post secundum bellum mundanum per Repugnationem Francicam et ante quartam Rem Publicam Francicam.
Lacus servorum maior
Inter oppida in litoribus lacús iacentia sunt Yellowknife, Hay River, Behchokǫ̀, Fort Resolution, Łutselk'e, Hay River Reserve, Dettah, et Ndilǫ. Solum commune in Bracchio Orientali est Łutselk'e, vicus cui sunt 350 fere homines, plerumque indigenae Chipewyan Nationis Dene, ac Fort Reliance, castra hiemalia et statio Societatis Sinús Hudsoniani, nunc relicta. Secundum litus meridianum, ad orientem Hay River versus, iacent Fodina Pine Point (nunc relicta) et Pine Point, oppidum societatis.
Ice Lake Rebels
Animal Planet, canalis televisificus Americanus, ab anno 2014 ad annum 2016 seriem pellicularum documentariarum produxit, Ice Lake Rebels appellatam, cuius argumentum in Magno Servorum Lacú fit, et quotidianam sequitur vitam hominum qui ad lacum habitant.
Hermaphroditus (Panormita)
Hermaphroditus est liber carminum eroticorum ab Antonio Panormita scriptus.
Anno 1824 Fridericus Carolus Forberg editionem recensuit Hermaphroditi; cui editioni cum notis eruditissimis addidit florilegium ex scriptoribus linguae Graecae, Latinae, Italicae ad coitum figurasque venereas pertinens.
Dunt
Dunt (nomen Anglicum) est vitium quod fieri potest cum res ceramica in fornace accendatur, genus "fracturae quae in fictilibus accensis ut exitus tensionis a calore adductae fit," et ex nimis refrigerationis post accensum efficitur. Quamquam haec vitia per refrigerationem plerumque fiunt, vitia etiam per rapidas calorifactionis proportiones fieri possunt. Quae vitia ex rotundis rimarum marginibus agnoscuntur, quia illitio postea maturuit, quandoquidem vitiis ex refrigeratione factis sunt margines acutae.
Investigationes monstrant corpora quarzo potius quam silice formulata fissioni obnoxia esse, praecipue cum iterum accendantur. Quod pertinere potesse dicitur ad inferiorem modulum Youngianum corporum in quarzo funditorum.
Hoc fissionis genus etiam in fictilibus ex corporibus argillae montmorillinitis factis fit, propter prolationem voluminis cristobalitis per eius inversionem cum refrigeretur. "Liberatio silicae liberae in montmorillonite supra 950 C fit, sed paene bis summa silicae liberatur, contra kaolinitem. Ergo, corpora argillosa quibus magna proportio montmorillonitis est magnam silicae liberae proportionem post accensum continent, quod rem rimosam fieri per refrigerationem efficere potest."
Catullus (cognomen)
Catullus fuit cognomen Romanum.
Kennethus Pike Emory
Kennethus Pike Emory, vulgo in insulis Pacificis Keneti dictus (natus die 23 Novembris 1897 in oppido Fitchburg (Massachusetta), mortuus 2 Ianuarii 1992 Honoluli, Havaii), fuit anthropologus Americanus, qui personam gravem in formatione anthropologiae hodiernae in Oceania egit. Modo Alfredi L. Kroeber et aliorum anthropologorum qui eum docuerant, sua opera omnes anthropologiae ramos attigerunt: anthropologiam physicam, archaeologiam, ethnographiam, et glottologiam (Kirch 1992:1).
Vita
Emory natus est in urbe Fitchburg Massachusettae die 23 Novembris 1897, parentibus quoque in Massachusetta ortis. Iam discipulus in schola alta, se ob causam nonnullarum fossionum prope Honolulu Havaiorum de artefactis culturisque Polynesiarum iactavit. Missionarii Catholici Romani, Protestantes, et Mormoni saeculo undevicensimo fuerant tam fortunati quam ante annos 1920, Polynesiani eorum deos avitos ubique praeter locis remotis reliquerant. Hoc intellecto, Emory se dedidit studio inveniendi describendique quantum maximum culturae Polynesiae quae ante missionariorum adventum exstavisset. Gradu A.B. a Collegio Dartmuthensi ei concesso, se consociavit cum Museo Bishop in urbe Honolulu, inde sexaginta annos per Pacificum palatus est, situs deductionum Polynesianarum exquirens, reliquias effodens, petroglyphas photographans, societates investigans. Praesertim exquisivit Polynesianos qui paganorum carminum rituumque meminissent, quos pelliculá cepit. Ante decennium 196, factus est primus mundi culturá Polynesiá eruditus. Emory primum sumpsit Polynesianos esse progenies Maororum Aotearoae, et culturam Polynesiam, in Tonga et Samoa ortam, ad orientem trans oceanum ad Tahitos, Insulas Marchionis, Havaiosque migravisse. Habuit, sed probare non conatus est, Polynesianos longe lateque navigare potuisse. Posuit regem vel nobilem, cum insulanorum numerus capacitatem insulae excesset, magnam navem marinam parare et super ea vectum esse ut rumores de aliis insulis habitabilibus confirmet; posuit quoque Havaios sic fuisse ab hominibus ex Insulis Societatis constitutos. Anno 1947, Thor Heyerdahl et socii, in rati Kon-Tiki fluitantes, nautas antiquos ad occidentem trans Pacificum navigare potuisse in speciem confirmaverunt; Emory autem ei respondit Peruvianos quidem potuisse capere ad Insulam Paschalem, sed culturam illius insulae omnino esse Polynesianam. Alii posuerunt, etiamsi Tahitiani novam terram sicut Havaios invenissent, eos domum redire non potuisse. Indicavit autem Emory, iterum dissentiens, hodiernas naves (Anglice: schooners) quae copram vexabant cursibus undarum, aestibus maris, avibusque marinis confidere ut in terram adducantur, et fabulas Polynesias saepe memorare sideribus navigationem. Praeterea: "Si ei ad meridiem navigavissent, ad insulas cepissent quarum habitantes scivissent ubi Insulae Societatis iacerent" (Krauss 1988:368). Anno 1947, Emory Kapingamarangis in remoto Micronesiae atollo degit, quod ex eius descriptione simile fuit commenticiae Ioannis-Iacobi Rousseau societati: "Haec vita a maioribus posteris tradita quingentos homines sustinuit in terra . . . quae non fuit plus quam sedecim milia quadrata. Non adfuit delictum. . . . Populus . . . fuit comis, hospitalis, industrius . . . et magnifice ad circumiectum accommodatus" (Krauss 1988:311).
Emory feminam cuius matris familia fuit Tahitiana et patris Francica duxit; ea habuit Lutetiam esse eius domicilium alterum (Krauss 1998:137). Ipse mortuus est in urbe Honolulu die 2 Ianuarii 1992.
Zoë
Zoë (Graece:Ζωή) (nata c. 978; mortua mense Iunio 1050) fuit imperatrix Byzantina a die 15 Novembris 1028 usque ad mortem. Filia fuit Constantini VIII.
50240 Cortina
50240 , olim designationibus 2000 BY3 et 1978 WP5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alexandro Dimai in Observatorio Astronomico de Col Drusciè versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 50240 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Natron
Natron vel soda sunt nomina communia eiusdem salis. qui a chemicis natrii carbonas decahydricus (Na2CO3·10H2O) appellatur, quemque antiqui, ut videtur, nitrum appellabant.
Etymologia nominum
Utrumque nomen a lingua Arabica mutuatum est:
Ioannes Ernestus Immanuel Walch
Ioannes Ernestus Immanuel Walch (Theodisce: Johann Ernst Immanuel Walch, natus est die 29 Augusti 1725 in Iena - mortuus est die 1 Decembris 1778 in Iena) fuit studiosus theologiae, palaeontologiae et geologiae Germanicus.
Simon Grynaeus
Simon Grynaeus (natus Simon Griner anno 1493 in Veringendorf; mortuus die 1 Augusti 1541 Basileae) fuit theologus Germanicus, reformator et humanista.
Cursus honorum
Grynaei cursus honorum maiores munera fuerunt ab anno 1524 universitate Heidelbergensi, ab anno 1529 universitate Basileae linguam Graecam docendi.
Opus editorium
Grynaeus textus auctorum antiquorum apud primas officinas impressionis Basileae noviter edidit:
Opus ad usum geographiae:
Libertas commeandi
Libertas commeandi est ius humanum agnitum a pluribus pactionibus internationalibus, sicut e.g. in Articulo 13 Iurum humanorum declarationis universalis atque in Articulo 12 Pactionis internationalis de iuribus civilibus et politicis.
Generaliter pactiones solum concedant ius commeandi intra civitatem. Inter civitates modo iura omnes civitates relinquendi ac ad patriam suam redeundi conceditur.
Unio Europaea etiam ius commeandi inter civitates socias suas concedit.
Georgius Hamilton Gordon
Georgius Hamilton Gordon, quartus Comes Aberdeen (Edimburgi natus die 28 Ianuarii 1784 - Londinii obiit die 14 Decembris 1860) fuit vir publicus Angliae factionis conservatricis (tory) et primus minister Britanniarum Regni a die 19 Decembris 1852 usque ad diem 6 Februarii 1855. Die 29 Ianuarii 1855 propter Bellum Crimaeanum gerendum vituperatus a magistratu se abdicaverat.
Ioannes-Georgius Wischnewski
Ioannes-Georgius (Theodisce: Hans Jürgen) Wischniewski (natus Alienstenii in Borussia Orientali 24 Iulii 1922, Coloniae mortuus 24 Februarii 2005) fuit vir publicus et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD).
Origo, Iuventus et Munus
Filius telonarii Borussici fuit. Anno 1927, familia Berolinum sedem mutavit. Ibi Wischnewski anno 1941 maturitatem adeptus est. Tum ad annum 1945 miles conscriptus postremo succenurio maior militavit. Postquam brevi tempore captivus belli ab Americanis habebatur, Coloniae metallicus laboravit et cito secretarius collegii opificum factus est. Ad annum 1959 secretarius collegii opificum laboravit.
Familia
Wischnewski maritus erat et tres liberos habuit.
Cursus honorum
Wischnewski ab anno 1946 sodalis SPD fuit. Anno 1957 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae et praeses factionis pagi Coloniae electus est. Annis 1959–1961 praeses Iuvenum Socialistarum erat. Annis 1961–1965 a Dieta Foederali in Parlamentum Europaeum missus est. 1 Decembris 1966 in consilio ministrorum Kiesinger Administer Foederalis Collaborationis Oeconomicae nominatus est. Anno 1968, generalis factionis suae secretarius electus die 2 Octobris 1968 administer se recessit, ut certamen suffragiorum SPD praepararet. Secretarius generalis ad annum 1972 fuit. Anno 1970 inter rectores SPD electus est et annis 1979–1982 praeses vicarius totius factionis fuit. Anno 1974, Helimutus Schmidt (SPD) cancellarius foederalis eum administrum reipublicae in Offico Externo fecit. Anno 1976, eodem officio Officio Cancellarii Foederalis nominatus est et ad annum 1979 mansit. Hoc tempore saepe in Orientem Medium iter faciebat, ut e.g. de abductis civibus ageret. Mense Aprili ad Octobrem anni 1982 eodem officio iterum fungebatur. Anno 1984/1985 aerarius factionis SPD fuit, atque anno 1990 noniam candidatus Dietae Foederalis contendit.
Vita Merlini
Vita Merlini est carmen epicum in lingua Latina a Galfrido Monemutensis circa annum 1150 scriptum. De hoc carmine aliisque operibus Galfridi scriptor coaevalis Willelmus Neuburgensis sic disserit:
Likud
Likud (Hebraice ליכוד ) (scilicet Latine:  Unio) est factio dextrae Israelianae maxima quod ad suffragia pertinet anno 1973 a Menachem Begin condita.
Franciscus Rosi
Franciscus Rosi (Neapoli die 15 Novembris 1922 natus; mortuus die 10 Ianuarii 2015) fuit moderator cinematographicus et scriptorum scaenariorum auctor Italicus.
Pelliculae selectae
Inter pelliculas a Francisco Rosi ductas sunt hae:
50412 Ewen
50412 , olim designationibus 2000 DG1, 1996 HU17, et 1998 XD55 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gulielmo Kwong Yu Yeung in Observatorio Rock Finder versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 50412 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Myasthenia gravis
Myasthenia gravis est morbus neurologicus chronicus et autoimmunitatis, malo translationinis neuromuscularis, cum fatigatione et infirmitate musculari. Infirmitas muscularis motibus ineuntibus initiat acceleratque, cum quiete sane denique mitigat.
Causa sunt autoanticorpora contra receptoria acetylcholini (AChR) velut alia proteina unitatis neuromuscularis.
Proxima morbi signa sunt pro maxima parte debilitates membrorum (pareses); saepe etiam musculorum oculi, faucium (cum difficulatis devorandi) vel systematis respiratorii (cum difficultatibus respirandi) observantur.
Incidentia morbi, numerus novarum insanitatum, est anno 30/1 000 000.
Signa morbi
Saepe myasthenia gravis cum infirmate, sine doloribus, singulorum musculorum incipit. De myastheniae consuetudine infirmitas actionibus muscularibus connexa est, quamdiu musculi exercitantur. Postea infirmitates mitigant, nisi musculi de novo moveantur. Vesperi signa graviora, una sensu cum fatigationis.
In genere aegroti notare possunt:
Tractatio
Saepe medicamentum inhibitor enzymi acetylcolinesterasis ut Neostigminum vel Pyridostigminum commendatur. Ab anno 2017 anticorpus monoclonale eculizumab admissum est.
Musaceae
Musaceae sunt familia plantarum florentium, in tropicis Africae Asiaeque endemica. Eis est magnus herbaceus auctus habitus, foliis basi vaginatis quae pseudocaulem gignunt.
Systema APG II anni 2003 (sicut Systema APG anni 1998) Musaceas in ordine Zingiberalium cladi Commelinidarum inter Monocotyledones ponit.
Familia sicut nunc circumscripta duo vel tria genera includit, quorum omnia in Vetere Mundo habitant. Maximum et oeconomice gravissimum genus est Musa, celeber pro banana et plantagine. Genus Musa rite statutum est in prima editione Linnaei libri Species Plantarum anno 1753. Linnaeus, cum librum scriberet, solum unum Musae genus novit, quod ipse sub vitro in caldario horti Georgii Clifford prope Harlemi in Nederlandia vidit.
Archibaldus Philippus Primrose
Archibaldus Philippus Primrose, quintus comes Rosebery ( Londinii natus die 7 Maii 1847 - obiit die 21 Maii 1929) fuit vir publicus Angliae factionis liberalis et primus minister Britanniarum Regni a die 5 Martii 1894 usque ad diem 25 Iunii 1895. Fuit alumnus Collegii Etonensis posteaque Aedis Christi apud Oxonienses. Anno 1878 in matrimonium duxit Annam de Rothschild, qui anno 1890 mortua est.
Bibliotheca Diaetae Nationalis
Bibliotheca Diaetae Nationalis (Iaponice 国立国会図書館 Kokuritsu Kokkai Toshokan) est bibliotheca nationalis Iaponiae et una ex maximis bibliothecis mundi. Quae condita est anno 1948 ad legatos Diaetae Nationalis (国会 Kokkai) adiuvandos cum res ad rationes publicas pertinentís investigarent. Haec bibliotheca Bibliothecae Congressionali proposito aspectuque similis est.
Omnis Bibliotheca Diaetae Nationalis in binis aedificiis Tocii et Kyoti, et in nonnullis bibliothecis subsidiariis per Iaponiam consistit.
Rector ex die 1 Aprilis 2016 est Sawako Hanyu (nata 1948), olim professor et praeses Universitatis Ochanomizo.
Historia
Bibliotheca Diaetae Nationalis est successor trium bibliothecarum separatarum: bibliothecae Curiae Parum, bibliothecae Domus Repraesentativorum, quae ambae anno 1890, tempore Diaetae Imperialis constitutae, creata sunt; et Bibliothecae Imperialis, quae anno 1872 in dicionem Ministerii Educationis, Culturae, Athleticarum, Scientiae, et Technologiae redacta erat.
Bibliotheca Diaetae Nationalis exemplaria omnium rerum in Iaponia editarum lege accipit; praeterea, quia haec institutio est bibliotheca investigationis legatorum Diaetae, eorum operariorum, et omnium quidem civium, latam collectonem materiarum peregre et in linguis externis de variissimis rebus editarum tenet.