cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Regnum Sassanidarum
Regnum Sassanidarum secundum fuit regnum Persarum, quod in Irania, Irakia, Afghania, proximisque in regionibus dominium antiquitate posteriore tenuit. Conditum est anno 224, successorque fuit regni Parthorum. Exstat usque ad proelium apud Nahavand anno 642, ultimusque rex regum anno 651 necatus est.
Châteauredon
Châteauredon est commune Francicum 93 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Regnum Sassanidarum
Aliud regni nomen est regnum Persicum novum (discernendi regnum Achaemenidarum causa). Multa saecula imperium potentissimum atque maximus adversarius imperii Romani (postea imperii Byzantini) fuit, sed praeter bella caedesque (vide Bella Romano-Persica) ambo imperia etiam temporibus pacis et commercii mutui fruebantur.
Alexandra Pascalidou
Alexandra Pascalidou (nata die 17 Iulii 1970 Bucarestae parentibus origine e Graecia), est ductrix programmatis, scriptrix, et bloggaria. Etiam ad iura hamana defendum agit et programmata Cnsilii Europae contra rassismum participavit.
Regnum Sassanidarum
Regnum a dynastia Sassanidarum (ساسانیان / Sāsānīyān) nomen traxit, quorum nomen a quodam maiore nomine Sasan deductum est. Quasi sine ulla exceptione omnes reges ea gente orti sunt.
Principium regni
Creator regni fuit Artaxares I, princeps seditiosus satrapiae Persis, quam Sassanidae provincia administrabant. Ultimo rege Arsacide (Artabanus IV) interfecto 224 se ipsum regem coronavit. Aeque Vologaesem VI interfecit, aemulum Artabani. Anno 226 urbem capitalem Parthicam Ctesiphonem expugnavit, eam amplificavit et ornavit regiamque urbem gentis suae destinavit. Artaxares assidue studebat auctoritatem ceterorum principum provinciarum minuere, quo incepto autem non nimis successit. Multi enim principes Parthici cum Artaxare pacti sunt magnique momenti in provinciis administrandis erant. Quamquam plurimas institutiones Parthorum retinuit, quasdam mutationes instituit. Titulum "Rex regum Iraniae" accepit. Irania quidem non pro nomine civitatis nostrae aetatis sed pro finibus gente Iranorum incultis habeatur.
Artaxares regnum suum gloria belli confirmare studuisse videtur. Exacto brevi tempore partes orientales imperii Romani ultra flumen Euphratensem sitas recuperandi antiquas provincias atque prohibendi ingressibus hostium per Armeniam causa aggressus est. Primo bellum cum imperatore Romano Severo Alexandro anno 231/32 gestum multis iacturis acceptis tamen infructuosum eventum habuit (vide etiam Bella Romano-Persica). Post mortem Severi anno 235 autem Artaxares iterum anno 238 impetum fecit. 240/41 Hatra, regnum finibus adiacens obsessione dura urbis capitalis eiusdem nominis passa expugnata est. Eo facto fines occidentales Persarum demum tuti erant.
Filius Artaxaris (Persice shahan shah, „rex regum“) Sapores I (240–270/272) iam rex regum Iraniae et Non-Iraniae appellatus est. Inter reges amplimissimos omnium Sassanidarum existimatur. 243 exercitus Romani Persiam invaserunt. Sapores quidem 244 imperatorem Romanum Gordianum III proelio apud Mesichem, in quo Gordianus interfectus est, devicit. Postea pacem imperium Romanum humiliantem composuit. Imperium Romanum enim eo tempore debilitatum fuit. (vide Discrimen tertii saeculi). In rebus gestis suis impetus in fines Romanorum factos commemoravit: Anno 253 Syriam penetravit et Antiochiam expugnavit. Anno 256/257 copiae regis usque ad Duram Europos pervenerunt et oppidum ceperunt. Cum imperator Romanus Valerianus aestate 260 exercitu magno accessisset Sapori eum proelio apud Edessam facto capere contigit; id ignominiae nomini Romano adeo ignotae fuit. Valerianus numquam e servitute liberatus est. Postea trans Euphratem iter fecit, iterum Antiochiam expugnavit atque Ciliciam et Cappadociam vastavit. Triumphi eius caelaminibus in nonnullis rupibus incasis, exempli gratia prope Bishapur et Naqsh-i Rustam, commemorantur, quae res gestae divi Saporis dicuntur.
Sapores e Syria reddens 262 cladem accepit a Septimio Odaenatho allatam. Odaenathus limites Romanos restituit, dum Sapores bella acerbissima cum Cossanis gessit. Secundum nonnullos scriptores rerum gestarum dominium Sassanidarum eo tempore paene eversum est. Sapores Manichaeismo, religioni eadem aetate orienti, favit; tamen etiam constanter Zoroastrismo nitebatur. Filius successorque eius Ormizda I eodem consilio religione publica usus est. Ormizda I. autem unum solum fere annum regnum habuit. Successoribus suis regnantibus (imprimis Bahram II) Manichaei persequebantur. Manius ipse, qui religionem Manichaeismam peperit, necatus est. Praeterea notabile est quantas urbes Sapores condidit. Nonnumquam Christiani in imperio Romano capti ibi deducti sunt, ut opulentiam regni sollertia sua augerent.
Bahram II multa pericula dominatus sui, exempli gratia invasionem Romanam Caro imperatore repellere et saltem unam rebellionem sedare coactus est: Apparet mandatum successionis Bahrami I et Bahrami II filii eius non ab omnibus nobilibus agnotum esse. Successor filiusque Bahrami II, Bahram III, 293 depulsus et per Narsete (293-302) commutatus est. Diocletiano imperatore Sassanidae cladem severam a Caesare Galerio acceperunt et quaedam regiones in Mesopotamia sitas atque quinque satrapias cedere coacti sunt. Antea iam Armenia manibus Persarum delapsa est; Romani quendam principem Arsacidum regem Armeniae creaverunt, cuius heredes in Armenia usque ad 428 regnabant.
Defensio limitis orientalis
Quamdiu exstabat regnum Sassanidarum a multitudine gentium Mediam Asiam incolentium defendenum erat. Fauces Caucasicae tam attente defendi debuerunt (vide Derbentum) quam fines septentrionales, ubi cum Cossanis et Saciis certandum erat. Finis fere regni Persici Oxus flumen fuit. Propterea Sassanidis semper timendum erat, ne ex occidentibus regionibus et simul e partibus orientalibus aggressi sint neve adverso casu Romani pactum cum gentibus orientalibus inierint. Per saecula impeditio eiusmodi foederis Sassanidis praestabat. Mundus Persis visus est tres in partes divisus: Iraniae (Ērān) cum imperio Romano (Rūm) atque Transoxania (Tūrān) pugnandum erat. Semper Sassanidarum intererat, ut pacem servarent cum altero eorum, ne undique opprimerentur.
Pars occidentalis imperii Cossani fortasse iam ab Artaxare I occupata est. Usque ad annum 360 complures regni heredes titulum Kushanshah („Rex Cossitorum“) tenuisse eamque regionem administravisse videntur. Circa annum 350 Chionitae regnum Persarum invaserunt; ineunte saeculo quinto Chidaritae eos secuti sunt, paulo post denique Ephthalitae ('Hunni albi') demum eos subegerunt. Ii quidem Sassano nomini infestiores atque perniciosiores fuerunt, cum efficaciorem modum administrandi haberent.
Circa annum 560 regnum Epthalitarum eversum est et Gok-Turci regiones eorum occupaverunt. Etiam cum imperatore Iustinus II foedus inierunt. Postea Heraclium cum Chosroe II bellum gerentem invasionibus in provincias orientales inferendis adiuverunt.
Bella Saporis II et regimen Saporis III et Isdegerdis I
Notabilis est quaedam mutatio: Romani mora regnum Sassanidarum par esse imperio suo existimare coeperunt. Eos pro barbaris habere sistere, immo pro natione potentissima expolitaque existimare coeperunt hactenus, ut terrorem eorum antiquae minationi Parthicae anteponerent.
Cum rex Ormizda II anno 309 amisit, filius suus nondum natus est. Regnum eo tempore infirmum erat, usque Sapor II filius Ormizdae anno 325 ipse regnum suscipere potuit. Sapore rege, quamquam regnum rursus vigebat, Christiani in regno suo persecuti sunt. Ex anno 338, bellum longum cum Romanis imperatore Constantio II regente gessit eo consilio, ut pactum 298 factum corrigeretur. Anno 359, urbem Amidam expugnavit. Tamen Constantius castella reliqua prope finibus Romanorum sita defendere potuit, quare Sapores incepto desinere coactus est: eodem tempore gentes mediae Asiae, imprimis Chionitae, partes orientales invaserunt.
Imperator Iulianus, sucessor Constantii, iterum bellum suscepit et mense Martio 363 exercitu cum ingente (65.000 milites) deserta Mesopotamiae intravit. Brevi post Ctesiphoni appropinquavit. Tamen paulo post egestate inopiaque coactus illinc Antiochiam revertere constituit. Interea autem rex regum Persarum copias suas convocaverat et proelium commisit, in quo Iulianus interfectus est. Itaque Iovianus novus imperator factus pactum novum subscrire coactus est ea ratione, ne exercitus suus dispergeret. Romani regiones Transtigritanes eaque partes Mesopotamiae, quas ante aliquot annis Galerius ceperat, concesserunt. Praeterea urbs Nisibis in potestatem Persarum redacta est.
Sapores III (383–388) a persecutione Christianorum destitit et cum imperatore imperii Romanum orientalis, Theodosius I, circa annum 387 partitionem Armeniae pepigit. Manifestum est quantum regum Sassanidarum vigebat: Obtinuerunt Persae maximam partem Armeniae (q.d. Persarmenia). Saeculum quintum tranquillum praeteriit praeter duo bella Theodosio II imperatore. Bahram IV regnante (388–399) anno 395 exercitus Hunnorum transitus montis Caucaucasici transcendit et Mesopotamiam invasit, alteri fines Romanorum penetraverunt; uterque exercitus devictus est. Hostibus communibus impugnantibus coniunctio amborum imperiorum firma erat. Isdegerde I rege (399–420) religio Christiana convaluit, tametsi quasdam persecutiones passa est.
A Bahram V. usque ad Cabadem I
Post dominationem brevem Ormizdae III (457–459) filius suus nomine Perozes I (459–484) ad regnum pervenit. Schola christiana a Nestorio condita nomine Nestorianismus eo tempore in Persia latissime disseminata est. Hac re persecutio Christianorum terminata est. Quia multae iam fuerunt differentiae controversiaeque inter ecclesiam Nestorianam et Constantinopolitanam rex regum ex eo tempore coniurationes Christianorum cum Romanis non iam timuisse videtur.
Discrimen internum potestatem militarem Sassanidarum non minuisse videtur: anno 502 bellum cum Anastasio I imperatore Romano exarsit; de stipendiis actum est, et anno 503 Persae Amidae urbis apud Tigrim sitae potiti sunt. Romani quidem reliqua castella ab hoste capi prohiberunt. Mox rex animum ad fines septentrionales attendere coactus est Hunnis rursus fines minantibus. Indutiis anno 507 factis bellum 526 iterum commissum est multosque annos varia fortuna primum in Mesopotamia, postea Caucaso in monte gerebatur. Cum Cabades 531 obiit adhuc pugnatum est. Successor fuit Chosroes I, filius eius gratissimus, rexque splendidus praeclarusque.
Chosroes I Anusirvan
Anno 532 Chosroes stipendiis amplis ab imperatore acceptis pacem aeternam cum Iustiniano fecit. Tamen iam 540, cum potentia deminuta esset, iterum bellum inceptum est nobis libris scriptoris Procopii Caesariensis traditum. Cum copiae exercitusque Romani operam darent, ut partes occidentales veteris imperii Romani recaperent (vide Restauratio imperii), Persae iterum fines orientales imperii Romani irruperunt et vastaverunt. Eodem anno urbem opulentissimam Antiochiam ad Orontem expugnaverunt atque spoliaverunt. Captae sunt et aliae urbes praeclarae provinciarum orientalium. Hac re Iustinianus intellexit bellum sibi esse renovandum et magistrum militum Belisarium clades ultum in Orientem misit. Loci belli sunt e Lazica apud Pontum Euxinum iacens usque ad Mesopotamiam dispersi. Pax iterum anno 562 factum est, nunc autem Iustiniano concessum est Lazicam retinere. A septentrionibus Chosroi contigit una cum Gok-Turcis circa annum 560 regnum Ephthalitarum evertere, paulo post verum Gok-Turci in locum eorum successerunt. Ad regnum Persarum circumveniendum Iustinianus II anno 572 foedus cum eis iniit, tamen Sassanidae utrimquesecus hostes usque ad annum 573 coercere potuerunt eis graves iacturas infligentes. Tametsi initium victoriam de utroque adepti sunt anno 575 aut 576 proelio Melitense cladem terribilem acceperunt; Chosroes vix e proelio effugere potuit. Victoria Romana tamen fortuna belli non circumagitur.
In extremo dominationis suae rex orae meridionalis sinus Persici potitus est. Regio nostra aetate Omania nominata et Arabia Felix, per quas mercatura cum India faciebatur, anno 570 sub dictione Persarum venerunt. Domi amplificationem auctoritatis suae regalis adversus gentes nobiles et quaedam emendationes administrationis patravit. Instituit modum novum vectigalia exercenda, quem fortasse a Romanis adoptavit; etiam quattuor novas regiones militares creavit. Id postea detrimento fore se praebuit cum imperatoribus nimium potestatis esset. Chosroes, cum de vita decederet, regnum potentissimum sed quidem bello duro debilitatum reliquit.
Chosroes II Parwez et Bellum Persicum Heraclii
Filius Chosrois Ormizda IV (579–590) bellum contra Romanos varia fortuna continuit. Porro contra Gok-Turcos defendere debuit. Civium regni gratiam colligere conatus est. In eo studio inimicitas gentium nobilium et sacerdotum Zoroastris adeo suscepit, ut 590 seditione nobilium everteretur. Nobiles Chosroem II Parwez („victor“; 590–628) novum regem creaverunt. Is postea feminae Christianae nomine Sirina nupsit. Chosroes mox a magistro suo militum Bahramo Chobin depulso coactus est salutem fuga in imperium Romanum petere. Imperatore Mauricio adiuvante anno 591 reddere potuit. Chosroes II pro ultimo Sassanidarum rege magno habetur. Primos decem annos dominationis suae pax inter regnum Sassanidarum et imperium Romanum erat. Fortasse ipse a Mauricio adoptatus est.
Cum Sassanidae saeculis tres praeteritis numquam regnum suum ultra fines Armeniae et Mesopotamiae augere auderent, Chosroes ob successus militares ab ista  doctrina discessit. Syria et Aegyptus anno 620 permanenter provinciae inseratae sunt regno Persico. Utrique provinciae impositum est magistratus nomine marzban ad provinciam administrandam.
Visum est tamquam imperium Achaemenidarum resurectum esset. Variis in expeditionibus Persae imperium Romanum orientale magna ex parte occupaverunt usque Heraclius omnibus copiis collectis anno 622 denuo bellum in eis intulit eosque ad limitem pristinum repressit. Apparuit Chosroem bellum non summa vi gessisse: Cum rex imperatori sui Shahrbaraz bellum cum Heraclio gerenti non toto corde confideret, copias optimas in Aegypto remanere iussit. Persae cum Avaris coniuncti anno 626 frustra Constantinopolem obsederunt, quia copias ad ripam Europaeam transicere nullo pacto potuerunt. Tamen impetum contra Romanos factum solum desitum est cum Gok-Turci iterum bellum inferrent Persas graviter prementes.
Initio mensis Decembris 627 Herclius Persis proelio apud Ninevem cladem ingentem affecit. Chosroes II, qui prope versatus est, fugae se mandavit, quare ei spem auxiliae nobilium abscisum est. Paulo post regno depulsum et interfectum est. Sucessor eius Cabades II a Romanis pacem petivit. Anno 629/630 Sassanidae omnes provinces et praeterea crucem Christi reddere coacti sunt. Copiae Persicae revera invictae se receperunt imperatoresque exercituum de principatu dimicare coeperunt.
Finis dynastiae Sassanidarum
Chosroe II interfecto Cabades II paucos menses regnavit. Deine tempora instabilia atque tumultosa secuta sunt duodecim fere principibus ac regibus brevi tempore regnantibus. Quamquam licuit solum masculos heredes creari, etiam duae filiae Chosrois principatum obtinuerunt.
Finis regni Sassanidarum iam afflicti sub dominatione Isdegerdis III (632–651) paratum est per exercitus Arabum islamicorum simul provincias orientales imperii Byzantini cum Irakiam Persicam invadentes. Amotio regni clientis Lachmidarum iussu Chosrois anno 602 vitium fuisse se praebuit. Tamen Persae forte restiterunt et repugnaverunt. Exeunte anno 634, invasores proelio super ponte apud Kufa repellere et e Mesopotamia fugare contigit, denique autem duobus cladis Sassanidae devicti sunt: primum in proelio apud Cadesiam anno 636, quare urbs Ctesiphon et Mesopotamia regno amissae sunt, et iterum in proelio apud Nehawend medio in Persia propria anno 642 victi sunt. Isdegerdes se in fugam coniecit; alii nobiles Persici pacti sunt cum invasoribus, alii proeliis dimicati sunt. Isdegerdes III denique anno 651 (aut 652) prope Alexandria Margiana (Merw) a quodam servo interfectus est. Id enim interitus regni Sassanidarum fuit. Quaedam provinciae (e.g. Deylamia) tamen perdiu invasoribus restiterunt. Iacturae Arabum immanes fuerunt. Etiam Islamisatio regionis lentissime processit; Solum ex saeculo nono religio Islamica in Persia praevaluit; etiam saeculo duodecimo communio religiosa Zoroastrica inveniri potuisse videtur. Nonnulli gentes nobiles excidio regni Sassanidarum superfuisse et cum Arabibus foedus inisse videntur, quomodo territoria sua etiam longe regnaverunt.
Filius Isdegerdis nomine Perozes Sinam profectus ibique comiter in aula dynastiae Tang receptus est. Exercitibus Sinis iuvantibus conatus quam plurimum regni sui recipere Arabibus bello civili debilitatis tamen frustra pugnavit.
Saecula posteriora
Opulentia aulae regiae Sassanidarum exemplum fuit Abbasidis Bagdatum condentibus. Etiam animadversio et studium philosophiae antiquitatis, quae imprimis Chosroe II regente culta est, ibi orti sunt. Regnum Sassanidarum quasi nexum inter Europam et Asiam fuisse dicitur. Interitus regni simul finis antiqui Orientis Medii significat.
Euthymia (philosophia)
Euthymia (Graece εὐθυμία 'felicitas, tranquillitas'), in philosophia antiqua vel ethica a Democrito adhibita, est una e principalibus finium vitae proprietatibus, necessaria cosmotheoriae humanae pars.
Oligicus
Oligicus, Ologicus, Oligitin vel Olitum (Hispanice: Olite; Vasconice: Erriberri qui est vicus -erri- novus -berri) est urbs Hispanica, in Navarra sita, quae 3 435 incolarum habet. Est caput merindadis.
Historia
Fortasse condita est urbs anno 621 a Swinthila rege, post victoriam contra Vascones.
Fuit in Medio Aevo sedes Navarrorum regum.
Gould (discretiva)
Gould est nomen multorum hominum:
Gould est agnomen nonnullorum hominum:
Basilica Sempronia
Basilica Sempronia fuit antiqua basilica Romae in foro Romano sita.
Historia
Basilica Sempronia anno 169 a.C.n. tertia ex quattuor basilicis temporis liberae rei publicae Romanae (Basilica Porcia 184, Basilica Aemilia 179, Basilica Opimia 121 a.C.n.) aedificata est. Titus Livius narrat eam a censore Tibero Sempronio Graccho, qui antea pecunia publica aream domus Scipionis Africani emisset, post veteres ... tabernas erectam esse. De aedificii historia nihil amplius notum est; Basilica Iulia anno 54 a.C.n. Gaio Iulio Caesare auctore aedificari coepta Sempronia abrupta est.
Gulielmus Erskine Stevenson
Gulielmus Erskine Stevenson (natus in Warren  Pennsilvaniae die 18 Martii 1820; mortuus in Parkersburg Virginiae Occidentalis die 29 Novembris 1883) fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1869 usque ad annum 1871 tertius Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Daniel Duane Tompkins Farnsworth
Daniel Duane Tompkins Farnsworth (natus in  Staten Island , Novi Eboraci die 23 Decembris 1819; mortuus in Buckhannon Virginiae Occidentalis die 5 Decembris 1892) fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae , qui inter alia a die 26 Februarii usque ad diem 4 Martii 1869 breviter secundus Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Châteauneuf-Val-Saint-Donat
Châteauneuf-Val-Saint-Donat est commune Francicum 503 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Commensalismus
Commensalismus est coniunctio symbiotica inter binos organismos ubi alius beneficium luctatur, alio nec adiuto nec nocito. Commensalismus ergo distinguitur ab mutualismo, quo ambo organismi beneficium lucrantur, et parasitismo, quo alius organismus adiumentum ex alio excipit.
Genera
Sicut omnes coniunctiones oecologicae, commensalismi vi temporisque spatio inter se variant—ab symbiosibus intimis diuturnisque ad coniunctiones breves exilesque per media. Vox commensalismi primum adhibita est ut describi alii animalis usus cibi non optati ab alio, sicut animal quae cadaver comedit postquam alii animalis fames expletur.
In phoresia, quidam organismus se adfigit ad alium ut transportetur. Hoc praecipue implicat arthropoda, quorum exempla sunt insecta subclassis Acarina classis Arachnidarum et insecta (sicut scarabaei, muscae, et apes), pseudoscorpiones et mammalia (Durden 2001) vel scarabaei, et millipedae in nidis avium (Tajovy et al. 2001). Phoresia sit obligata vel facultativa (ab circumiecto inducta).
In metabiosi, quidam organismus re ab alio creata utitur post alii mortem. Exemplum est quaelibet multorum crustaceorum superfamiliae Paguroidea, quae conchis gastropodum utuntur ut sua corpora protegant.
Coetus Lambethani
Coetus Lambethani seu conventus Lambethani sunt decennales episcoporum Communionis Anglicanae congregationes, usque a annum 1968 Lambethi habitae.
Daniel Evans
Daniel Jackson Evans (Seattli natus die 16 Octobris 1925), architectus, est politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1965 usque ad annum 1977 Vasingtoniae gubernator fuit. Praeterea Evans in senatu Vasingtoniae legatus fuit (1983 - 1989).
Soricidae
Soricidae sunt familia mammalium ordinis Eulipotyphlorum. Soricidae sunt magnitudine Muridis similes, sed anatomiâ et geneticâ Talpidis et Erinaceidis propinquiores. Nomen familia a sorice, nomine generis, deducitur. Soricidae fere per omnem orbem terrarum habitant.
Osceola Comitatus (Florida)
Osceola Comitatus (Anglice:  Osceola County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 172493 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Kissimmee, die 12 Maii 1887 creatus est. In hoc comitatu tertia pars incolarum (accurate 33.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Euthymia (medicina)
Euthymia (Graece εὐθυμία 'felicitas, tranquillitas') est usitatus animus non-depressus et satis positivus. Ab euphoria distinguitur, notione, quae ad extremum felicitatis spectat, et a dysthymia, quae ad animum depressum spectat. Vocabulum euthymia saepe in investigationibus status mentalis adhibetur, atque aliquando ad animum aequum (absentia circuli depressivi vel manici) spectandum adhibetur, in quo homines perturbatione bipolari praediti solum paulum versantur.
Spurius Postumius Albinus
Spurius Postumius Albinus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) fuit vir publicus Romanus patricius quarti saeculi a.C.n.
Cursus honorum
Postumius anno 334 a.C.n. primum consul Romanus electus est, una cum Tiberio Veturio Calvino. Ambo consules in Sidicinos milites duxerunt. Qui autem et Samnium auxilio vocaverunt. Itaque a consulibus dictator Publius Cornelius Rufinus et magister equitum eius Marcus Antonius nominati sunt. Sed "religio deinde incessit vitio eos creatos; magistratu se abdicaverunt."
Anno 327 magister equitum dictatoris Marci Claudii C.f. Marcelli nominatus est, cum consules Lucius Cornelius Lentulus et Quintus Publilius Q.f. Philo contra Samnites certarent et comitia habenda erant.
Nexus externi
Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)
Ethanum
thumb|C2H6 Ethanum seu aethanum est alkanum. Chemica formula summa est C2H6. Ethanum est gasum incolorum et inodorum. Primae viae industriales ad ethanum purificandum sunt id a gasio naturale seiungere, et in processu petrolei purificandis id auferre.
Ethani usus principaliter est in ethenum fabricari.
Colobrarium
Colobrarium (alia nomina: Colubrarium, Colubraria ac Colubrara) (Italiane: Colobraro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 320 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situm. Incolae Colubrarienses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: MAGIS MAGISQUE FULGEAT URBS.
Gluten
Gluten, sive glutinum, est materia lenta in superficie rerum posita ut haec inter se adhaereant. Glutina in natura reperiuntur aut ab hominibus fabricantur. Aliis modis iunctionis comparatum, gluten aptius est ad materias dissimiles coniugandas et ad tensionem efficaciter per iuncturam differendam; etiam potest minoris constare et gratius esse oculis. Incommodum autem esse potest, quia instabilius fit in alta temperatura; infirmum est, si magnarum rerum superficies iungenda est parva; ac saepe difficile est res glutine coniunctas separare.
Ernestus Lister
Ernestus Lister (natus in Halifax, Anglia die 15 Iunii 1870; mortuus die 14 Iunii 1919), magister officinarum, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1913 usque ad annum 1919 Vasingtoniae gubernator fuit.
Cumae
Ecclesia Catholica Romana
Cumae sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae fuerunt et hodie sedes titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Cumana est.
Adlī Manṣūr
Unio Africana Aegyptum ex sociis derogaverat conversionis causa. Et exercitus militaris manifestationes Fratribus muslmani qui Mahometo Mursi prosunt opprimivit per vim die 14 Augusti 2013, quod multas victimas fecit. Etiam ecclesias Coptorum violantur.
Ei successit die 8 Iunii 2014 novus praeses Abd al-Fattah al-Sisi, mense Maio electus.
Paraclausithyron
Paraclausithyron (Graece παρακλαυσίθυρον, 'ad ianuam clausam') est carmen in quo poeta amans et exclusus ipsam ianuam amicae suae adloquitur, sive ei minatur sive ei supplicat. Hoc genus in Graecia natum est, ubi aetate Alexandrina maxime floruit. Postea Romae et Catullus et Horatius et Tibullus et Propertius et Ovidius hoc genus coluerunt. Primus omnium in litteris Latinis exstantibus Plautus in comoedia sua Curculione parodiam carminum eiusmodi scripserat.
Saint-Étienne-de-Serre
Saint-Étienne-de-Serre est commune Francicum 208 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Ioannes Ieremiah Jacob
Ioannes Ieremiah Jacob (natus in Hampshire County Virginiae Occidentalis die 9 Decembris 1829; mortuus in Wheeling  Virginiae Occidentalis die 24 Novembris 1893), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1871 usque ad annum 1877 quartus Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
1539 Borrelly
1539 , olim designationibus 1940 UB, 1929 VL, 1934 RA, et A923 RJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Andrea Patry in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1539 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Russell Feingold
Russell Feingold (natus in Janesville Visconsiniae die 2 Martii 1953) est rerum politicarum peritus Americanus Democraticae et praesens Visconsinia senator.
Rajendra Prasad
Rajendra Prasad, scriptura Devanagari राजेन्द्र प्रसाद (natus in Zeradei die 3 Decembris 1884; mortuus in Patna die 28 Februarii 1963), alumnus Universitatis Calcuttensis, fuit primus Indiae praeses.
Palm Beach Comitatus
Palm Beach Comitatus est maximus comitatus in civitate Florida quod ad aream, tertiusque quod ad numerum incolarum pertinet. Anno 2010, aestimatus civium numerus fuit 1 320 134. Plus quam 40 centesimae incolarum in regionibus non incorporatis prope litus Atlanticum habitat.
Sedes comitatus est urbs Litus Palmense Occidentale, die 30 Aprilis 1909 creatum.
Gray
Gray potest nominare multas res:
Loci
Gray (surname)
Saint-Étienne-de-Lugdarès
Saint-Étienne-de-Lugdarès est commune Francicum 445 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Nicodemus Sippo
Nicodemus Sippo, vulgo Teemu Sippo (natus 25 Maii 1947 in Finlandiae urbe Colpopoli) creatus est anno 2009 episcopus catholicus Helsingiae (Dioecesis Helsingiensis).
Récicourt
Récicourt est commune Francicum 173 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Nicodemus Sippo
Biographia
Pater Nicodemus est primus episcopus Finnicus ab anno 1955, quo anno Dioecesis Helsingiensis condita est.
Sententia atque vexillum
Christus fons vitae
Parantechinus apicalis
Parantechinus apicalis (binomen a Gray sub forma Antechinus apicalis anno 1842 factum) est species animalium marsupialium carnivorum in Australia Occidentali endemica.
10 Martii
10 Martii dies 69ª anni est (70ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 296 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem sextum Idus Martias, quae a.d. VI Id. Mar. abbreviatur.
Châteauneuf-Miravail
Châteauneuf-Miravail est commune Francicum 77 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Rotatum
Rotatum (a rotando) in physica est derivatum momenti virium de tempore. Quod per aequationem scriptum, rotatum Ρ est:
ubi τ est momentum virium et est derivatum de tempore t. Vocabulum rotatum non ubique adnoscitur, sed generatim adhibetur. Unitates rotati sunt vis per distantiam per tempus, vel (eadem res) massa per longitudinem quadratam per tempus potentia tertia; in unitatibus basicis SI hoc est chiliogramma metrum quadratum per secundum potentia tertia (kg·m2/s3), vel newtonia per metrum per secundum (N·m2/s).
Coniunctio cum aliis quantitatibus physicis
Secunda lex Newtoni, motum angularem tractans, dicit:
ubi L est momentum angulare; ergo, si aequationes superiores commiscemus:
8126 Chanwainam
8126 , olim designationibus 1966 BL, 1987 SD24, et 1994 CA2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rotatum
Coniunctio cum aliis quantitatibus physicis
ubi I est momentum inertiae et \omega est velocitas angularis. Si momentum inertiae per tempus non mutatur (i.e., constans est), tum:
8126 Chanwainam
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8126 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Rotatum
Coniunctio cum aliis quantitatibus physicis
quod etiam scribi potest:
ubi ς est motus subitus angularis.
Gangraena
Gangraena(Graece, gangraina (γάγγραινα), est morbus exitiabilis qui evenit cum a mole satis corporis mortuum est (necrosis).). Hoc occurrere potest post aut vulneratione aut infectione. Summa causa gangraenae est deminutio copia sanguinis ad affectas viscera, ob hanc causam, lectum cellulae sit. Diabetes et fumere diuturnus graviter periculum gangraenae periclitantur.
Châteaufort (Alpes Provinciae Superioris)
Châteaufort  est commune Francicum 23 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Reffroy
Reffroy est commune Francicum 64 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Carnation, Lily, Lily, Rose
"Carnation, Lily, Lily, Rose" (ut qui cantaret "Dianthus, lilium, lilium, rosa") est tabula ab Ioanne Singer Sargent annis 1885-1886 picta, anno 1887 apud Regiam Academiam ostensa, eoque anno suadente Friderico Leighton empta ut apud futuram pinacothecam nationalem artium Britannicarum (Pinacothecam Tate, anno 1897 inceptam) monstraretur. Puellae duae hic depictae sunt Polly et Dorothea, filiae pictoris librorum Friderici Barnard; Sargent enim eo tempore in oppido Broadway Vigorniae habitavit apud pictorem Franciscum Millet, Friderici Barnard vicinum. Titulus e versu singulo trahitur carminis "Ye shepherds, tell me" ("O pastores, dicite mihi") a Iosepho Mazzinghi compositi:
Scotismus
Scotismus est ratio vel schola philosophica et theologica ex Beato Ioanne Duns Scoto appellata. Verbum a nomine auctoris deducitur, cuius Opus Oxoniense fuit unum ex gravissimis instrumentis in philosophia mediaevali et theologia Catholica Romana, dogma definiens quod recentius conceptio immaculata a Pio Papa IX in Ineffabilis Deus constitutione apostolica die 8 Decembris 1854 pronuntiatum est.
Scotistae
Plurimi Scotistae sunt ambo philosophi et theologi. Notabiles saeculi quarti decimi Scotistae fuerunt Franciscus Mayron, qui actum sorbonicum in Universitatem Lutetiensem introduxit.
Saeculis quintum decimum et sextum decimum
Inter Scotistas saeculi quinti decimi fuerunt duo papae, Alexander V et Sixtus IV, Fridericus III elector Saxoniensis, et Angelus Clevasiensis (Clevasii ortus). Opus Angeli Clevasiensis de theologia Scotista fuit tam notum quam a Martino Luthero coram omnibus combustum est. Inter notabiles saeculi sexti decimi Scotistas fuerunt Paulus Scriptoris, professor clarus in Universitate Eberhardina Carolina, et Antonius Trombetta, Archiepiscopus Athenarum.
Saecula septimum decimum et duodevicensimum
Ex plurimis Scotistis nominari possunt:
Saeculum undevicensimum
Saeculo undevicensimo, quamquam Scotismus in scholis Ordinis Franciscanorum ex statutis retentus est, pauca opera modo Scotiano conscripta sunt, ne minimum quidem celebria.
Saecula vicensimum et vicensimum unum
Usus nominis Scotismi aliquantulum priscus fit, sed nonnulli theologi hodierni, praecipue ex Ordinibus Franciscanis, sicut Kenan Osborne OFM et Daniel Horan OFM, Scoti adsectatores videri possunt. Nonnulla proposita recentiora, sicut Propositum Scotus CUA, Commissio Internationalis Scotista Romae, et Commissio Traditionis Intellectualis Franciscanae Conferentiae Anglophonae OFM, vim Ioannis Duns Scoti et Scotismi in theologia hodierna augere petiverunt.
Henricus Mason Mathews
Henricus Mason Mathews (natus familia  in Frankford  Virginiae Occidentalis die 29 Martii 1834; mortuus  in Lewisburg Virginiae Occidentalis die 28 Aprilis 1884), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1877 usque ad annum 1881 quintus Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Helena Dumitru
Helena (Dacoromanice Elena) Dumitru (nata die 6 Ianuarii 1961) rerum politicarum perita Dacoromanica est.
Munus
Annis 1980 - 1984 apud Universitatem Bucarestensem physicae studebat. Deinde ad annum 1990 apud institutum spectroscopiale in Târgoviște operam dedit.
Cursus honorum
Annis 1990 - 1992, tum sodalis factionis FSN, legata ad Cameram Legatorum Romaniae fuit. A die 19 Iunii 2003 ad usque 14 Iulii 2004 ministra laboris in consilio ministrorum Hadriani Năstase erat. Anno 1992 praeses vicaria Factionis Democraticae facta est. Quam factionem anno 2001 reliquit et ad Factionem Socialem Democraticam trransiit.
Beuvardes
Beuvardes est commune Francicum 722 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Nuntia De Girolamo
Nuntia De Girolamo  (Beneventi die 10 Octobris 1975) est mulier, iuris consulta et politicorum perita Italica factionis Popolo della Libertà. A die 28 Aprilis 2013 usque ad 26 Ianuarii 2014 agriculturae ministra in Henrici Letta administratione fuit.
Tunicula maculata
Tunicula maculata (Anglice: polka-dot jersey; Francogallice: maillot à pois rouges) est tunicula quam ductor in classificatione punctorum conscensioni in Circuitu Franciae gerit, colore candido, maculis rubris. Birotarius hanc tuniculam gerens vulgo rex montium appellatur. Palma est Grande Montium Praemium (Francogallice: Grand Prix de la Montagne).
Notae
Maillot à pois Maglia a pois
Pasco Comitatus
Pasco Comitatus (Anglice:  Pasco County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 344765 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs New Port Rechey, die 2 Iunii 1887 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum (accurate 10.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Stoicorum veterum fragmenta
Stoicorum veterum fragmenta est collectio fragmentorum et testimoniorum Stoicorum veterrimorum ab Ioanne ab Arnim annis 1903-1905 composita. Complectitur fragmenta et testimonia Zenonis, Cleanthis, Chrysippi et eorum discipulorum. Opus primo e tomis tribus constabat, quibus anno 1924 Maximilianus Adler quartum, indices continentem, addidit.
Pingue
Pingue in scientia nutritionis, biologia, et chemia plerumque est ester acidorum pinguium vel permixtio talium compositorum chemicorum, usitatissime illa quae in animalibus vivis atque in cibo fiunt.
Pinguis est chemica crassa, unum ex tribus macronutrimentis (cetera sunt hydrata carbonii et proteina) quae in victu hominum necessaria sunt, et forma principalis qua energia in corpore humano conservatur. Quod ad chemiam spectat, pingue est genus lipidorum, quod ex triglyceridis componitur.
De vocabulo
In nostra lingua antiquitus distinguebantur tria pinguis genera, quae sunt pingue 'liquor crassus'; adeps 'pinguedo liquida sine sensu, quae nequeat facile durari'; ac sebum vel sevum 'oleosa et pinguis substantia, adipe siccior, concretior et magis compacta, fragilior etiam et igne difficilius liquescens'.
Cinetoscopium
Thomas A. Edison invenit Cinetographum anno 1890, postquam cognovit Emile Reynaud et eius theatrum opticum in expositione universali Lutetiae. Cinetographus est primum instrumentum quo imagines cinematographicae sumuntur. Ut spectarentur hae imagines, concipitur deinceps Cinetoscopium, quod artefactum est unum metrum altum et serie fabricatum est ab anno 1893. (Anglice solet etiam appellari "peep show.") Spectaculum durabat unum minutum et constabat quinque nummis centesimis. Tam bene successit ut Edison ei adiecerit phonographum, novumque instrumentum nuncupavit Cinetophonum, sed hoc non tam bene successit.
Autotranslatio
Autotranslatio est translatio textus originalis in alium versus ab auctore textus originalis. Autotranslatio reperitur in variis contextibus scribendi et est maxime aspectabilis in litterarum.
Usus autotranslationis bene meret curam eruditorum praesertim ab ineunte saeculo, amplas saeculo XX investigationes in campo translationis persequens. Autotranslatio cognoscitur ut ramus particularis de translatione studiorum saltem cum 1998, publicationis tempus primae editionis libri Routledge Encyclopedia of Translation Studies.
Autotranslationes satis frequenter in Medii Aevi et primi Novi Aevi tempore iam invenitur, praesertim velut genus quoddam pontis inter eruditorum Latinam linguam et Europae linguas vernaculares.
Genera autotranslationis
- Autotranslatio ex consueta actione auctoris oriri potest, vel ex experientia omnino fortuita, ob causae varietatem. Sic accidit in casu James Joyce, qui autoconvertit in Italicam linguam duos locos eius operis "Work in Progress" (postea "Finnegans Wake" inscriptum). Etiam ad rem pertinentes sunt autotranslationes a Stefan George et Rainer Maria Rilke.
- Autotranslatio aliquo tempore post expletionem originalis evenire potest vel per processus creationis, ita quod duos textus fere simul crescunt et se invicem afficiunt.
- Autotranslatio plures quam unam adveniendi linguam, patriam aut acquisita, habere potest. Sic accidit in casu Fausto Cercignani, Alejandro Saravia et Luigi Donato Ventura.
Saint-Étienne-de-Fontbellon
Saint-Étienne-de-Fontbellon est commune Francicum 2'480 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Nexus externi
Saint-Etienne-de-Fontbellon, le site
Tiberius Veturius Calvinus
Tiberius Veturius Calvinus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus plebeius quarti saeculi a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Veturius anno 334 a.C.n. primum consul Romanus electus est, una cum Spurio Postumio Albino. Ambo consules in Sidicinos milites duxerunt. Qui autem et Samnium auxilio vocaverunt. Itaque a consulibus dictator Publius Cornelius Rufinus et magister equitum eius Marcus Antonius nominati sunt. Sed religio deinde incessit vitio eos creatos; magistratu se abdicaverunt.
Anno 321 Veturius iterum consul creatus est, iterum cum Albino. Eo anno consulibus apud Furculas Caudinas a Samnitibus insidiae paratae sunt. Ab omnibus partibus circumventi non servare se potuerunt, nisi condiciones turpes hostium acciperent: Omnia arma tradidere et sub iugum a Samnitibus positum transire coacti sunt et quasi nudati domum redierunt. Domo autem magistratu se abdicaverunt atque dictator Quintus Fabius Ambustus et magister equitum Publius Aelius Paetus nominati sunt. Senatus populusque propter condiciones indutiarum eas non acceperunt, sed anno sequenti Veturium Samnitibus tradiderunt. Sed hi Veturium domum remiserunt. Romani autem huius cladis numquam obliti et Samnites maximo odio persecuti sunt.
Nexus externi
Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)
Architectura
Architectura (a Graeco ἀρχιτέκτων, ab ἀρχι- 'dux' + τέκτων 'creator, aedificator') est ars et scientia aedificiorum aliarumque structurarum destinandarum, designandarum, construendarum. Opera architecturalia, formam aedificiorum habentia, saepe signa culturae et operis artis videntur. Identitas civilizationum historicarum saepe in earum exstantibus rebus gestis invenitur.
Vitruvius docet:
Architecturae theoria
Theoria architecturae cum aesthetica, ramus philosophiae, coniuncta est, velut semantica sua, quae est studium significationis, denique relationibus incrementorum culturae. Complures architecti et philosophi, ut Plato, Michael Foucault, Aegidius Deleuze, Robertus Venturi, Ludovicus Wittgenstein ad theoriam architecturae contribuerunt.
Nexus externi
🇬🇷
Savericus de Malleone
Vita brevis Savarici de Malleone in libris manu scriptis carminum Occitanicarum reperitur. Petrus Vallis Cernaii in Historia Albigensi sic describit vel vituperat: "... ille pessimus apostata, ille prevaricator iniquus, filius Diaboli, minister Antichristi, Savericus videlicet de Malleone, omnem excedens hereticum, omni deterior infideli, impugnator ecclesiae, Christi hostis. O virum, immo virus, pessimum, Savericum dico, qui, scelestus et perditus, inpudens et inprudens, currens adversus Deum erecto collo, inpugnare ausus est ecclesiam sanctam Dei! O hominem apostasie principem, crudelitatis artificem, perversitatis actorem ..."
Carmina
Tria carmina a Saverico de Malleone composita servantur, inter quae copula comitissae Alienorae missa de pugna contra Simonem Montis Fortis; partimentum cum Gaucelmo Faidit et Hugone de Bacalaria; partimentum cum praeposito quodam Valentiano. Rationes iuxta partimenta servantur.
Beugneux
Beugneux est commune Francicum 118 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Provincia Augustae Praetoriensis
Provincia Augustae Praetoriensis fuit una provinciae Italiae, condita anno 1927 et abolita anno 1945. Anno 1946, territorium historicum Vallis Augustana convertitur in Circoscritio Autonoma Vallis Augustana, quae cum Constitutionis ingresso anno 1948 sibi nomen indiderint Regio Autonoma Vallis Augustana.
Agathocles (comoedus)
Agathocles fuit scriptor comoediarum Graecus qui saeculo II a.C.n. floruisse videtur. Unius tantum operis eius nomen nobis traditum est, scilicet Homonoea, Athenis primo actum.
Herbertus Georgius Wells
Herbertus Georgius Wells magis notus simpliciter ut H. G. Wells (natus in Bromley, Cantium die 21 Septembris 1866 - Londinii mortuus die 13 Augusti 1946) scriptor fuit Britannicus. Notissimus est forsitan libris de rebus futuris inter quos est The Time Machine (scilicet Latine Temporis Machina).
Bethleem
Bethleem (sive Bethlehem; Arabice: بيت لحم Bayt Laḥm, Hebraice ביתלחם Bet léḥem / Bet láḥem, Graece Βηθλεέμ) est oppidum iuxta urbem Hierosolyma situm, quod locus natalis Iesu Christi et antecessoris David Regis putatur. Lingua Hebraica nomen significat 'Domus Panis', aptum civitati natalicii Panis Angelici. Arabice potius significat 'Domus Carnis', scilicet eius qui dedit carnem suam in salute hominum. Vera autem origo fortasse in nomine dei pagani Dachi (Accadice: Laḫmu) restat. Hic sub Ecclesia Nativitatis (saeculi VI) invenitur antrum nativitatis Iesu, locus ubi, secundum scripturas, Maria "peperit filium suum primogenitum; et pannis eum involvit et reclinavit eum in praesepio, quia non erat eis locus in deversorio." (Lc 2:7) Hic etiam Sanctus Hieronymus in altera caverna habitavit, et hic concinnavit versionem Latinam Bibliae Vulgatae quae dicitur.
Iam propheta Michaea scripsit (Mich. 5:2): "et tu Bethleem Ephrata parvulus es in milibus Iuda ex te mihi egredietur qui sit dominator in Israël et egressus eius ab initio a diebus aeternitatis."
Arthurus Ingelramnus Boreman
Arthurus Ingelramnus Boreman, vulgo Arthur Ingraham seu Ingram Boreman (natus in Waynesburg Pennsilvaniae die 24 Iulii 1823; mortuus in Parkersburg Virginiae Occidentalis die 19 Aprilis 1896), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1863 usque ad annum 1869 primus Virginiae Occidentalis gubernator fuit. Praeterea Boreman in senatu Civitatum Foederatarum Virginiae Occidentalis legatus fuit.
Béthancourt-en-Vaux
Béthancourt-en-Vaux est commune Francicum 447 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Pinellas Comitatus
Pinellas Comitatus (Anglice:  Pinellas County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 921,482 incolarum (anno 2000). Comitatus die 23 Martii 1911 creatus est. Urbs capitalis est Clearwater, sed maxima est urbs Sancti Petri. In hoc comitatu octava pars incolarum (accurate 12.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Macedonia Septentrionalis
Macedonia Septentrionalis (Macedonice Северна Македонија, Albanice Maqedonia e Veriut) est civitas Europae in paeninsula Balcanica sita, quae plus quam vicies centena milia incolarum et superficiem 25,713 chiliometrorum quadratorum habet. Civitas mediterranea est, Graeciae, Bulgariae, Serbiae, Kosoviae, Albaniaeque</nowiki adiacens. Terra eius plerumque montuosa est et fere quinquaginta lacuum habet.
Olim pars Iugoslaviae, anno 1991 libertatem accepit et usque ad annum 2019 (res publica) Macedonia vel prior res publica Iugoslavica Macedonia appellabatur. Hoc nomen erat in controversia inter hanc civitatem et Graeciam propter regionem Graecam eiusdem nominis. Anno 2019 novum nomen Macedonia Septentrionalis confirmatum est.
Caput et urbs maxima est Scupi (Skopje), ubi habitant fere quarta pars omnium incolarum. Aliae urbes maximae sunt Bitolia, Cumanovum (Kumanovo), Prilapum (Prilep), Oaeneum (Tetovo). Maior pars incolarum ex Macedonibus Slavicis et quarta pars ex Albanis constat. Alii incolae sunt Turci, Romanes (Zingari), Serbi, Bosniaci, Aromanici. 70.7% sunt Christiani (fere omnes Orthodoxi) et 28.6% sunt Musulmani. Linguae publicae sunt Macedonica et Albanica.