cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benidorm
Clara periegesis urbs est propter oras et alacrem vitam nocturnam; una est ex locis optatissimis ad Mediterraneum sitis. Symbolum cuiusdam generis periegesis multitudinum, quae depingitur inordinata destinatione urbana (toto concreto), haec statio balnearis valde suavi climate fruitur, quod successui populari contribuit.
Castrum Ivanum
Historia
Die 1 Iulii 2016 Municipium Ivani-Fracenae adiunxit se ad Castrum Ivanum.
Fractiones
Barricata, Latini, Lupi, Oltrebrenta, Pellegrini, Prati dei Floriani, Tomaselli, Torgheli.
Municipia finitima
Asiago (VI), Bieno, Castelnuovo, Ospedaletto, Pieve Tesino, Samone, Scurelle.
Badolatum
Badolatum (Italiane: Badolato) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi situm.
Dies internationalis haesitionis linguae
Dies internationalis heasitionis linguae est dies internationalis die 22 Octobris quique anno celebratur, ad sensibilizationem et iura humana hominium haesitationis linguae promovendum et praeiudicia et discriminationes abrogandum. Dies anno 1998 primum in Regnum Britanniarum et Hibernia ludetur.
Organizationes
Inter organizationes quae Diem pro sunt:
Benidorm
Geographia
Urbs per viam N-332 aut per autoviam AP-7 acceditur. Municipale apud territorium sunt multae stationes laophoricae et statio tramviaria et subterranea Lucentina. Praestans eius locus ei singulare clima dedit, dulcibus tepidisque hiemibus et aestatibus amoenis maritimam propter auram. Geographica eius configuratio particularis ut circumdantes montes (consaeptum naturale Serrae Gelatae —Valentine Serra Gelada, Hispanice Sierra Helada— ad orientem; Serra Cortina —Valentine Serra Cortina, Hispanice Sierra Cortina— et Podium Campana —Valentine et Hispanice Puig Campana— ad septentrionem; et Collis Cala—Valentine et Hispanice Tossal de la Cala— ad occidentem) eam ex actione ventorum qui clima mutare possent protegant facit. Magna eius commodi pars urbe Benidormensi eius loco Mediterraneum apud litus, magnificam ante sinum, diviso in partes duas saxeo antiquae fortalitiae vertice et toti directioni ad meridiem debetur.
Teiuș
Teiuș oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est. Ad Teiuș etiam vici Beldiu, Căpud, Coșlariu Nou atque Pețelca pertinent. Teiuș magni momenti Societati Feroviariae Dacoromanicae est, quod hic statio maior linea a Claudiopoli ad Bucarestam est.
Benidorm
Geographia
Tribus Benidormensibus oris vexilla caerulea, maxima dignitas ab Unione Europaea concessa, sunt. Hae tres orae Ora Orientalis (Hispanice Playa de Levante, Valetine Platja de Llevant seu Platja de la Xanca); Ora Occidentalis (Hispanice Playa de Poniente, Valetine Platja de Ponent); et Ora Mali Passus (Hispanice Playa de Mal Pas, Valetine Platja del Mal Pas) sunt, ad quas additur Crecca Thii Ioachimi (Hispanice Cala del Tío Chimo, Valetine Cala del Ti Ximo).
Teiuș
Historia
Teiuș anno 1296 conditum est. Anno 1996 ius urbis adeptum est. Ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit. Dehinc pars Romaniae est.
Benidorm
Barria, partitae, zonae
Municipium Benidormense constitutum est uno incolarum nucleo cum zonis definitis sicuti "La Cala", "Ponent", "Centre", "El Campo", "Foietes-Colònia Madrid", "Els Tolls", "El Castell aut Barri Vell", "Llevant", "Racó de L'Oix" et "Serra Gelada". Sunt circum celebria syncrotēmata veluti "Barrina" aut "Urbanización Coblanca" et aliquae partitae sicuti "Foia Manera", "Armanello", "L'Almafrà", "Sanç" seu "La Lloma" (hae tres ultimae crebro comprehensae nomine "l'Horta de Benidorm"), "L'Alfàs de Benidorm" aut "L'Alfàs de Baix" (adversus "L'Alfàs de Dalt", nomine quod accipiebat Lo Alfaç, Valentine Alfàs del Pi).
Vicina municipia
Municipium Benidormense iuxta municipia Lo Alfaç, Benimantell , Finestrat , Nucīa et Polop seu Palop est.
Clima
Clima generis semiaridum est dulcibus cum hiemibus veribusque. Pluviae paulum abundant et distribuntur magnopere vere et autumno. Crebro torrentis modo effunduntur. Quarum medietas 300 mm non superat. Benidorm occidentali a vento Colli Cala et orientali a vento Serra Gelata protegitur.
Accessus
Urbs Benidormensis acceditur per viam N-332 et autoviam AP-7 (duo exitus ad portoria: 65A-Poniente et 65-Levante), et laophorio e Lucento, Valentia aut Matrito attingitur.
Currus tramviarius Metropolitanus Lucentinus, antique tramen Marinae Lucentum cum Dianio connectebat et urbi Benidormensi et villagiis suum per tractum sitis operam navabat.
Vectura urbana
Circulari potest per urbem taxiraeda aut laophorio. Laophorii urbani diaconia a societate Llorente Bus', familiariter nuncupata "gua-gua", praebetur, qui operam navat circumiectis municipiis sicuti Lo Alfaç, Althaeae, Finestrat , Nucīae, Aloni seu Alloni et Castro de Guadalest non minus quam oris sicuti Recessui Albirensi (Valentine Racó de l'Albir) aut Creccae Finestratensi (Valentine Cala de Finestrat).
Initium et charta populationis
Inventa sunt hoc in territorio Hiberorum et Romanorum vestigia. Recuperationis tempore, Arabicus fundus Lilieti (Valentine Lliriet) fuisse videtur. Quidquid sit, pagus minoris momenti fuisse videtur quia nomen Benidormensis urbis apud Llibre dels feyts regis Iacobi I non apparet, qui hanc provinciae Lucenti partem circum annum 1245 cepit.
Benidormense territorium, sicuti pleraque reliquae Marinae Inferioris (Valentine Marina Baixa; Hispanice Marina Baja) pars, admirallo Benardo de Sarrià concessum est. Hic ponderis dominus feudalis verus urbis conditor considerari potest, cum concedisset primam chartam populationis urbi Benidormensi die 8 Maii anni 1325, creando urbis castello. Huius documenti munus territorales huius novae urbis fines definire erat, quae se administrative a Baronia Polopensi separavit et solum Christianarum familiarum institutionem attrahere conata est.
Strategice, urbis (aequaliter aliorum litoralium villagiorum sicuti Alonis seu Allonis et Castro de Guadalest ) origines terrori illo tempore regenti debentur propter magnum Maurorum numerum qui hac in regione erant et possibilia foedera inter hos ultimos et eos regnorum Granatae ac Barbariae.
Anno 1335, invenitur localis Dominus Infans Petrus Aragoniae et Andegaviae, cui successit eius filius Alphonsus Aragoniae et Fuxii. Antea, Benidorm comitibus Dianii tributa erat, redita ad coronam et denique nobilis Roderici Díaz de Mendoza territorio vendita, quia pecuniariae monarchae difficultates et bellicae causae eum coactae sunt ut multis dominiis directis se exueretur.
Secunda charta populationis et piscatus
Meliorata defensiva aedificia et conditus, ex anno 1666, riguus qui aquam intestina e commarca tulebat novos incolas attrahere sivit. Anno 1701, nova charta populationis urbi concessa est, quae sic independens commune facta est.
Anno 1715. villagium circiter 216 incolas habebat, qui 2700 exeunte saeculo XVIII attingerent. Hoc ingens demographicum incrementum eveniri potuit praecipue propter principalem activitatem piscandorum thunninorum per eorum migrationem, gratia circulorum retium (seu artificii thynnariae piscationis), cuius artificium potissimum incolae coluerunt.
Per Bellum Hispanicum Napoleonicum, Napoleonicae copiae coemeterium profanaverunt et castellum ruerunt.
Periegetica prosperitas et urbis ampliatio
Per saeculum XIX, incrementum pergit et timidae periegeticae experientiae incepit sicuti inauguratio sedis balnearium Virginis Suffragii.
Quamquam priores per annos viae communicationes inter Lucentum et Matritum melioratae sunt, alii locales sectores oeconomici in crisi erant; naves onerariae malam in periodum intraverunt, amissis ultimis transoceanicis coloniis (Cuba, Portorico et Philippinis) anno 1898; et, paulo postea, viticulturae prosperitas propter dactylosphaeram vitifoliae ineunte saeculo XX finita est. Haec oeconomica retardatio cum magna emigratione versus Cubam, maritimam Barcinonis partem et Provinciae Gaditanae litus se coniunxit. Hos per annos, portus ampliatus est et, anno 1925, primae villae in barrio Orae Orientalis (Hispanice Playa de Levante, Valetine Platja de Llevant) apparuerunt. Post Bellum civile Hispanicum, paulatim, oeconomicae activitates vires recuperaverunt, cum piscatu sicuti productivo campo praecipuo. Nihilominus, annis 1950, vera oeconomica transformatio accidere coepit. Ex una parte, anno 1952, praecipua societas piscatoria clausa est malum propter reditum, quod trauma plurimis familiis creavit; ex altera autem parte, anno 1956, hoc municipium urbis propositum probavit cuius scopus urbem ad periegesem destinatam creare erat, creandis viis designatis ad lineam cum orarum decursu. Ex illo tempore, interfuit magna traditionalium activitatum (piscatus agriculturaeque) translatio versus periegesis sectorem, qui tunc urbis prosperitatis fundamentum factus est. Hispanica periegesis spatium cum aliarum Europaearum nationum peregrinatoribus participare coepit, initio eorum propriis vehiculis, deinde, aperto aëriportu Altetano anno 1967, per volatus conducticios. In praesenti, Benidorm una primarum periegeticarum urbium in tota Mediterranea regione est.
Demographia et urbanismus
Cum 26 caeliscalpiis pro solum 69 000 incolis, Benidorm locus cum maximo caeliscalpiorum numero pro incola in toto orbe terrarum et secunda urbana unitas cum maximo caeliscalpiorum numero pro metro quadrato, solummodo post Manhatam Novi Eboraci, est. Benidorm Hispanica urbs est cui sunt plurima caeliscalpia ante Matritum et Barcinonem et est una apud urbes cum minus quam 100 000 incolarum quae maximum eorum numerum tenent.
Altissimum aedificium in Hispania inter 2002 et 2006, Gran Hotel Bali, altissimum deversorium in Europa est. Altissimum residentiale aedificium in Europa immolitum est; 200 metra altum, Intempo nuncupabitur. Haec insula, initio concepta ut urbis renovatio et novus pulsus notarentur, simulacrum Hispanici praediatorii culminis facta est. Nihilominus, hoc aedificium aliquas vicissitudines cognovit. Apud quas notandissima sine dubio est revelatio facta cum 94% totius aedificium constructae erat, ut insula anabathro ultra vicesimam tabulationem careat. Hoc propositum suum symboli aspectum manet, sed ammodo hoc e relicto urbanismo ad aliquam appropinquationem et immoderationem et lucri effectus.
Attamen, haec immodica architecturae verticalitas usque ad illum tempus desidiae non debita est; sed ab urbanistis cupita cogitataque est qui ibi desitum nimis magnae urbis extensioni viderunt. Urbs igitur Benidormensis relative paulo extensa est respectu incolarum quos tenet.
Localis civilitas
E localibus anni 2015 comitiis, politica compositio in coetu municipali erat haec:
Festum patronale
Festum patronale, honore Virginis Sufragii (Valentine Mare de Déu del Sofratge) et Sancti Iacobi apostoli, secundo fine hebdomadis Novembris incipit et die Mercurii sequente finit, quinque dies per quos urbs obsequium suae sanctae patronae praebet; iuvenes et minus iuvenes in sodalicia (Valentine penyes), omnia a Consociatione Sodaliciorum "Virgen del Sufragio" recta, se coniungunt. Haec sodalicia se congregant ad participanda donaria, religiosas pompas et dissimiles activitates et festa ordinata a Commissione Festi Maioris Patronalis. Traditio ut haec sodalicia nomen generatim Valentine ad typicam sententiolam seu typica elementa Benidormensia referens capiant facit.
Alia festa
Totum per annum, aguntur multa festa urbe Benidormensi. Aguntur Martio Faculae (Hispanice Fallas, Valentine Falles), Pervigilium Sancti Ioannis Baptistae (Hispanice Fiestas de San Juan, Valentine Nit de Sant Joan) Iunio et Octobri Mauri et Christiani (Hispanice Moros y cristianos et Valentine Moros i cristians).
Etiam memorandae sunt consociationes festivae qui alia festa agunt sicuti Peregrinationem Roris (Hispanice El Rocío), Sanctum Antonium, Sanctum Isidorum, Nostram Dominiam Carmeli, festum Castellae-Manicae, festum Asturiarum etc...
6068 Brandenburg
6068 , olim designationibus 1990 TJ2, 1969 UK2, et 1985 VQ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen et Lutz D. Schmadel, astronomis apud Observatorium Karl Schwarzschild versatis, repertus est.
Benidorm
Ars athletica
Urbi Benidormensi est praecipua societas manufollica Club Balonmano Benidorm. Urbs hospitio Campionatus mundanos birotationis in cursu anno 1992 excepit.
Villae Anauniae
Villae Anauniae (alia nomina: Villae Anaunienses, Villae de Anaunia) (Italiane: Ville d'Anaunia) est municipium Italiae, circiter 4 940 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali et in Libera Provincia Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Anaunienses appellantur.
6068 Brandenburg
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6068 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Celeus
Celeus (Graece: Κελεός) in mythologia Graeca fuit rex Eleusis et maritus Metanirae. Erat quoque pater quasdam filias. Nomina eis sunt Callidice, Demo, Cleisidice et Callithoe in Hymno in Cererem Homerico, sed Diogeneia, Pammerope et Saesara a Pausania.
In Hymno in Cererem Homerico, Celeus fuit unus ex primis sacerdotibus Cereris. Qua de causa, erat inter primos homines qui secreta sacra et mysterium Eleusinii cognoverunt. Alii sacerdotes erat Diocles, Eumolpos, Triptolemus et Polyxeinus.
Celeus necatus est a Erichthonio in bello contra Athenienses. Filiae maerentes a Cerere in formam columbarum mutatae sunt.
Villae Anauniae
Municipium pertinet ad Communitatem Anauniam (Anaunia Media).
Historia
Die 1 Ianuarii 2016 Municipium Nauni coniunxit se cum Municipiis Tassulli, Thuennique, ut constituiret municipium novum Villarum Anauniae.
Fractiones
Campo, Pavillo, Portolo, Rallo, Sanzenone.
Municipia finitima
Campodenno, Cles, Contà, Denno, Dimaro Folgarida, Molveno, Predaia, Tre Ville, Sanzeno, Spormaggiore.
Victoria Spiritus Sancti
Victoria (Lusitane Vitória, usque ad decennium anni 1940 Victória) est caput civitatis Brasiliensis Spiritus Sancti, sita in insula parva in sinu maris, quo multa flumina exeunt, anno 1551 condita. Urbs ipsa habet 365,855 homines (2020), sed incolae regionis metropolitanae Victoriae sunt plus quam 1,857,616 (2013), quo 14a urbs Brasiliae est magnitudine.
Victoria Insula est insula fluvialis Victoriensi Sinu circumdata. Alias quoque 34 insulas partemque terrae continentis municipium tenet, quarum summa est 93.381 km2. Olim vero 50 insulae erant, quarum multae mole adiunctae sunt maximae.
Anno 2013 Nationes Unitae Victoriam 4am optimam habitantibus urbem Brasiliensem censuit, sanitatem, educationem, atque conata ad res civiles excolendas iudicantes, superatam São Caetano do Sul, Águas de São Pedro et Florianopoli, et maximi producti domestici generalis per capita. Victoriae indicem progressus humani (HDI) secundum esse inter capita civitatum Brasiliensium (post Florianopolin) invenit Fundação Getúlio Vargas.
Victoriae sunt duo maximi portus, Portus Victoriensis et Portus Tubarão. Hi comprehenduntur in Brasiliae maxima et laudatissima complexione portuum. Victoria, ad oram sita, propinqua est montibus Spiritus Sancti. Curia municipalis per imperium de portibus insulas quoque regit Trindade et Martim Vaz fere 1,100 km ab ora distantes, quae sitae sub divortio massarum aëriarium optimum locum castris meteorologicis praestant.
Geographia
Victoria sita est in Victoriensi Sinu Oceani Atlantici in mediis oris australibus Brasiliae et in civitate Spiritu Sancto, cui capitis officio fungitur. Territorio 97.12 km2, Victoria est inter urbes minimas civitatis et minimum omnium 27 capitum Brasiliensium.
Benidorm
Ars athletica
Stationis adventus apud Circuitum Hispaniae
Victoria Spiritus Sancti
Geographia
Divisa est inter terram continentem et Victoriam Insulam et confinis tribus aliis municipiis: ad septentrionem Serra, ad occidentem Cariacica, et ad austrum Vila Velha. Ex his et ex municipiis Fundão, Guarapari et Viana constat Regio Metropolitana Victoriensis seu Magna Victoria.
Victoria urbs ad planitiem litoralem pertinet. Solum partitum est inter regionem plicatam et aliam depositorum sedimentariorum, quae ei figuram variam collibus, quarum pars de formis relictis derivata est, terris undulatis, et planitiebus induunt. Haec terra est pars Silvae Atlanticae, biomatis super litus orientale Brasiliae extenti, et systematis litoralis et marini. Gignuntur igitur silvae tropicales, manglia, pulvini et thinia. Aqua Magnae Victoriae duobus fluminibus ducitur: Santa Maria da Vitória et Jucu. Ad mare sunt orae Camburi, Curva da Jurema et Castanheiras.
Municipium constat ex 80 vicis, in novem regiones digestis:
Forma terrae
Eadem formae natura est insulae quae continenti, lapide granito, mari et herbis Brasiliensibus restinga-mangue circumdatae. Mons media Victoria Insula, Morro da Fonte Grande, est 308.8 m altus; eminent quoque moles granitae Pedra dos Dois Olhos (296 m alta) et Morro de São Benedito 194 m alta). Victoriae locus summus est Pico do Desejado in Trindade Insula, undecies centum kilometra ab ora continentis, 601 m altus.
Clima
Clima est tropicale, temperatura media 23°C et pluvio praesertim inter menses Octobrem et Ianuarium cadente. Hieme temperatura varia est, cum usque ad 30°C siccis temporibus efferatur, sed ad 12°C cadat si frontem frigidam mare intempestive frigidum sequatur.
Temperatura maxima Victoriae tradita est 39.6°C (INMET) die 25 Februarii 2006, et minima est 9°C, quae ob Flumen Oceanicum Malvinum accidit.
Benidorm
Coniunctio communium
Urbs Benidormensis coniunctorum communium inceptum alia apud instituta ab Unione Europaea aut Foederatione Hispanica municipiorum et provinciarum (Hispanice Federación Española de Municipios y Provincias) promotum participat. Hoc propter inceptum, haec sunt urbes coniunctae cum urbe Benidormensi:
Victoria Spiritus Sancti
Clima
Victoria est inter urbes calidissimas Spiritus Sancti propter inquinationem aëris et tecta densata montesque insulae, qui frigido austro obstant. Interest quoque pluvium 350 mm medio Spiritus Sancti minus. Eo temperatura minima Victoriensis 2°C superat minimam mediam civitatis et 1°C urbis vicinae Vila Velha.
Historia
Cum Vila Velha, caput priscum capitaniae Spiritus Sanctus, bello urgeretur a populis indigenis, quibus linguae erant Tupi-Guarani et quibusdam fortasse Macro-Jê, et a Francis et Batavis, Lusitani caput removere decreverunt. Lecta est insula proxima continenti, cui nomen erat Guanaani. Oppidum conditum est die 8 Septembris 1551 nuncupatumque Vila Nova do Espírito Santo; postea nomen Victoria datum est quia coloni duce Vasco Fernandes Coutinho populum Goytacaz pugna vicerant.
Usque ad saeculum XX limites capitis fuerunt Castellum São João, ubi nunc situs est Club de Regatas Saldanha da Gama, prope mediam urbem, et mons ubi nunc stat valetudinarium Santa Casa de Misericórdia, in Vila Rubim. Oppidum in collibus structum est, quo quaedam viae angustiores factae; cum terrae inferiores oppugnari solerent, multi loci in oris muniti sunt.
Victoria oppidum die 24 Februarii 1823 urbs facta est, sed insularis situs incremento obstabat. Post annum 1894, negotio caffeino florente, partis urbanae inferioris magnitudo aucta et forma mutata est molibus multis. Novi vici culti et collibus viis publicis nexi; domus antiquae eversae sunt et cloacae aedificatae. Anno 1927 pons inter insulam et continentem apertus est, anno 1941 aperta prima pila portus.
Hic inde mire increvit; super moles latae viae pansae; Victoria urbs metropolis maxima Spiritus Sancti facta est. Anno 1970, Victoriensi facto pari portibus maximis Brasiliensibus, industrializatio incepit, qua paene omnia vestigia Coloniae et Imperii Brasiliensis perierunt.
Demographia
Anno 2010 IBGE 348,265 homines Victoriae habitantes censuit, quorum gente 48 centesimae albae, 42 Pardo (polyphyleticae), 9 nigrae, 0.62 Asiaticae, et 0.38 indigenae.
Victoriam secundum optimum statum vivendi capitalium Brasiliensium habere pronuntiat Fundatio Getúlio Vargas et 9am optimam urbem laborantibus esse. Fructus per capita est capitalium Brasiliensium maximus.
Religio
Fons: IBGE 2000
Oeconomia
Oeconomia Victoriensis in portu, commercio activo, industria, et officiis periegeticis stat. Duos portus maximos Brasiliae habet, Portum Victoriensem et Portum Tubarão. Maximae industriae sunt ArcelorMittal Tubarão (olim CST), quae chalybem toti orbi facit, et societas fossoria metalli Vale (olim Companhia Vale do Rio Doce, CVRD).
Productus domesticus generalis Victoriae 20 centesimas civitatis metitur. Illius maxima pars est tertiaria, 60 centesimas summae efficiens, commercio et officiis sed non re publica urbana comprehensis. Industria 30 centesimas oeconomiae Victoriensis facit, hic inclusis magnis societatibus extractivis ut Petrobras.
Commercium
Maximum forum mercatorium Victoriae est Shopping Vitória, tabernis plus 400, magna aula cibaria, et complexione cinematica. Sunt quoque Shopping Norte Sul tabernis 99, Shopping Centro da Praia, Shopping Boulevard, et alia.
Educatio
Lingua Lusitana, cum sit sermo publicus Brasiliae, princeps est in ludis. Etiam docenda est lingua secundaria et in ludis primariis et in secundariis. Quae saepissime est Anglica, sequentibus Hispanica, Francogallica, et Italiana. In perpaucis autem ludis lingua Theodisca docetur, quamquam ea (praesertim sermone Pomeranico Orientali) fere tot cives Spiritus Sancti loquuntur quot Francogallice et Italiane.
Instituta disciplinae
Victoriae olim fuit ludus gentilis Iaponicus nomine Ludus Iaponicus Victoriensis (ヴィトリア日本人学校 Vitoria Nihonjin Gakkō).
Portus aërius
Portus Aërius Eurici de Aguiar Salles (Goiabeiras) situs est in area pauco plus 52 centenorum milium metrorum quadratorum. Post primum tectum anno 1946 perstructum, Portus Aërius Victoriensis aliquoties aucta et novata est, sed mensuram eius, 29 centena milia viatorum per annum, postulantes iam superarunt, anno 2013 paene 40 centenis milibus numeratis.
Aula viatorum aëra accommodatum habet, aream instructam paene 17,000 metrorum quadratorum, atrium adscribendorum, 25 mensas adscriptorias, porticusque conscensorias et adventorias. Victoriensis est unus ex 32 portibus retis Infraero, qui aulam onerariam habent. Recentia stabula navibus structa operam portuariam alacriorem reddiderunt. Mense Maio 1999 incepit primus nexus rectus onerarius inter Victoriam et urbem Civitatum Foederatarum (Miamiam) ut res in Spiritum Sanctum facilius importarentur, cuius gratia transvolatus quinquiens in septimana fit.
Commeatus publicus
Victoria duo systemata vectoria urbana habet.
Viae
Accessus principales sunt viae foederales BR-101, raedaria Magnam Victoriam cum partibus australi et orientali-septentrionali Brasiliae iungens, BR-262 Victoriam cum Regione Mediana iungens, et Rodovia do Sol (Via Raedaria Solis). Minor foederalibus est ES-060 per urbem ducta et regionem litoralem coniungens.
Portus
Portus sunt duo: Portus Victoriensis et Porto do Tubarão.
Porto de Vitória est navium accessu difficillimus totius Brasiliae. Nam Victoriensis Sinus perangustus est, scopulique et montes navibus onerariis et bellicis accessum ad navalia impediunt. In loco autem arto et naves et raedae et homines concurrunt. Commeatus igitur regulis cohibetur, quod usui portus obstat. Itaque maxime adeunt naves periegeticae aut naves et suggestus petrolearii reficiendi.
Portus Tubarão decennio anni 1960, Portu Victoriensi saturo viso, a Companhia Vale do Rio Doce descriptus est. Hic multo faciliorem accessum ad mare praestat. Anno 1966 apertus, gradatim mensura auctus est, et recentissimo decennio ad 800 centena milia tonnarum pervenit. Cum ab origine structus sit ad metallum ferreum exportandum, tempore recenti addita sunt horrea granaria et farinae soiae. Hic portus ad extremum Orae Camburi situs est.
Ferriviae
Ferrivia Vitória-Minas onera ab Regione Mediana et viatores Victoria Urbem Belli Horizontis vehit.
Pons
Pons Legati Darcy Castelo de Mendonça, qui appellatur etiam Pons Tertius (Lusitane: Terceira Ponte), est secundus altitudine pons in Brasilia. Hic sinit inter urbes Vila Velha et Victoriam transvehi.
Tumor cerebri
Tumores cerebri sunt tumores sensu strictu telarum neuroepithelii systematis nervosi centralis benigni vel maligni. Tumores sensu lato sunt alii tumores circum cerebrum ut meningiomata. Non raro novus capitis dolor, mane vomitus, convulsio symptomata prima malum indicent. Diagnosis per imagines et biopsiam constituta est.
Classificatio ordinis mundi sanitarii valida annis 2007 de tumoribus systematibus nervosi centralis distinguit inter tumores telarum neuroepithelii, tumores nervorum cranialium ac paraspinalium, tumores meningum, lymphomata ac neoplasmata haematopoietica, tumores gametorum, tumores regionis sellae, tumores metastaticos.
Exempla
Exempla tumorum sunt:
Ury (Sequana et Matrona)
Ury est commune Francicum 804 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Victoria Spiritus Sancti
Ludi
Habet Victoria quattuor greges pediludicos: Rio Branco Atlético Clube, (vulgariter Rio Branco), Vitória Futebol Clube (ES), (vulgariter Vitória vel Vitória-ES), Espírito Santo Futebol Clube, (vulgariter Espírito Santo), Doze Futebol Clube, (vulgariter Doze), nunc in primo gradu certaminis Campeonato Capixaba certantem.
Monumenta
Victoriae posita sunt multa temporibus Coloniae et Imperii, quorum nonnulla creata sunt monumenta foederalia, civilia, aut municipalia.
Aspis (Menander)
De textus traditione
Anno 1913 G. Vitelli fragmentum papyraceum 84 versus ignotae fabulae praebens publicabat. Opus quidem Menandro adsignabat sed 'fabula Florentina' dicebatur usque ad Bodmerianum codicem publicatum. Hodie scimus actum secundum exeuntem et tertium ineuntem hos versus restituisse. Codex Bodmerianus vero primam partem fabulae anno 1969 vitae reddidit. Nova parva fragmenta ad opus idem pertinere videntur.
Personae
Res in platea Athenis agitur. In medio stat ara Fortunae. Ex una parte Smicrinis domus, ex altera Chaerestrati domus.
Argumentum
In prima scaena Daos servus e bello domum rediit cum multa praeda atque simul domini Cleostrati mortem nuntiat cuius non corpus iam tabescens agnoscere potuit sed scutum quem portabat ad cadaver iacebat. Smicrines Cleostrati patruus (hoc est patris iam mortui frater) Daum diligenter et de praeda et de morte interrogat. Tunc dea Fortuna in scaenam intrat et prologum dilatum dictum quia non ineunte fabula ponitur pronuntiat. Quod genus prologi et apud Menandrum et in cetera comoedia nova reperiri potest. Fortuna spectatores certiores facit re vera Cleostratum non occisum sed captum esse; alium militem in repentino hostium impetu scutum illud rapuisse et cum eo infeliciter pugnasse. Mox Dai dominum rediturum esse pollicetur. Simul indicat Scriminem hominem malum et avidum esse qui ut praeda potiretur virginem epicleram (Graece ἐπίκληρος, de filia unica quae paternam hereditatem sola adibit dicitur) matrimoniali vinculo secundum legem sibi iungere conabitur. Nam ius Atticum virum ex eadem gente puellam epicleram uxorem ducere iubebat, ne gens tota re familiari spoliaretur. Ut maximus natu igitur Scrimines fratris filiam sibi vindicat. Econtra Chaerestratum cui Cleostratus ad dotem sorori bellando quaerendam proficiscens eam tradidit, virum bonum esse indicat qui hoc ipso die, quia fratris absentia diuturnior fieret, illam cum privigno (hoc est uxoris filio e priore thoro nato) Chaerea copulare parabat atque insuper duorum talentorum dotem de suo dabat. Nuntiata Scriminis voluntate et Chaereas qui amore ardebat et Chaerestratus qui adulescentes beatos facere cupiebat maerore conficiuntur. At Daus cuius mores ad archetypum comicum 'servi callidi' vel ut Ovidius voluit 'servi fallacis' pertinent strategema excogitat. Accito falso medico Chaerestrati morbum et mortem divulgare iubet. Ille domi sese occultabit dum cadaveris simulacrum sub veste in lecto iacebit. Ita altera virgo epiclera fiet multo ditior (sexaginta talenta versus quattuor). Sine dubio Scrimines priorem relinquens Cherestrati filiam unicam eliget et dolo decipietur. Reliqua lacunosa suntː certe Cleostrati reditus Smicrinis mala consilia profligabat et bonos beatos faciebat. Fabula duplo matrimonio finitur quoniam Chaerestratus filiam suam Cleostrato dat.
De personis comicis
Sunt etiam personae comicae in comoedia nova solitae ut coquus qui matrimoniales epulas parat et Cleostrati morte nuntiata dimittitur et operam perdidit. Aliud comici genus in tragici sermonis parodia consistit. Ita Daos simulatum Chaerestrati morbum divulgans versus quattuor tragicorum poetarum recitat (Aeschyli, Euripidis, Chaeremonis, Carcinique) atque ita Smicrinem exasperat. Ut Aristophanes qui personas peregrine et comice loquentes in suas fabulas inducebat, hic Menander medicum simulatum Dorice loquentem facit.
Ampelum
Ampelum  (Dacoromanice Zlatna, Germanice Kleinschlatten, Hungarice Zalatna) oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est. Ad Ampelum etiam vici Feneș, Galați, Valea Mică, Pătrângeni, Podu lui Paul, Pârâu Gruiului, Pirita, Trâmpoiele, Dealu Roatei, Izvoru Ampoiului, Botești, Budeni, Dumbrava, Dobrot, Ruși, Vâltori, Runc, Suseni atque Fântânele pertinent.
Historia
Ampelum anno 158 primo in actis descriptum est. Anno 1201 primo sub nomine Zlatna, quod Slavice "aurum" sigificat, descriptum est. Nam hic metallica auri fuerunt. Ab anno 1357 hic nundinae habebantur. Ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam.
Maniola
Maniola est genus papilionum tribus Satyrinorum familiae Nymphalidarum.
Sergius Rumas
Minsci educatus, alumnus est Instituti Oeconomici Militaris Iaroslaviae in Russia et academiae administrationis publicae Rutheniae Albae. Praeside Alexandro Lukašenko die 18 Augusti 2018 primus minister factus est.
Alexander Volkov
Alexander Eugenii filius Volkov ( Russice Александр Евгеньевич Сычёв, natus die 26 Octobris 1988 in Moscua) est athleta et MMA gladiator Russicus.
Alumni Universitatis Publicae Technicae Moscuensis Baumanianaen (2011): catedra "Dynamica et imperium fugae rochetarum et astronavium" (SM3).
Antonia Susanna Byatt
Antonia Susanna Byatt, vulgo denuo Dame Antonia Susan Duffy sed A. S. Byatt (cognomine coniugis prioris) etiamnunc nota, Sefeldae nata die 24 Augusti 1936, est scriptrix et poëta Anglica ac laureata praemii Booker anno 1990 et Praemii Erasmiani anno 2016.
Alumna est collegiorum Newnham apud Cantabrigienses, Bryn Mawr in Pennsilvania, Somerville Oxoniensium. Diarium The Times eam nominavit in indice quinquaginta optimorum scriptorum Britannicorum qui post annum 1945 scripserunt.
Columna Constantini
Columna Constantini sive purpurea (Turcice Çemberlitaş) media Constantinopoli in Foro Constantini stetit. Iussu imperatoris Constantinus I anno fere 330 erecta, a Manuele Comneno anno circiter 1150 refecta est. Foro hodie destructo, columna etiam hodie eodem loco stat.
Neita
Neita est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
Imran Khan
Imran Khan, plene عمران احمد خان نیازی Imrān Aḥmad Ḫān Nīāzi (Lahorii natus die 5 Octobris 1952) est criccetii lusor et rerum politicarum peritus Pakistaniensis.
E gente Pathanensi ortus, in urbe nativa Vigorniaeque in Anglia educatus, alumnus est collegii Keble apud Oxonienses. Factione, quam conduxerat, comitiis victrice, primus minister patriae die 18 Augusti 2018 factus est.
4068 Menestheus
4068 , olim designationibus 1973 SW, 1979 HA2, et 1987 WR3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Coryletum
Coryletum potest:
Eumenes I
Eumenes I (mortuus anno 241 a.C.n.) fuit dominus Pergami (263–241 a.C.n.) domu regia Attalidarum ortus.
Pater Eumenes, frater Philetaeri, primi Pergami dominatoris, suo nomine filium vocavit. Mater eius Satyra, cuiusdam Posidonii filia, fuit. Quod Philetaero liberi non erant, Eumenen adoptavit, ut sibi succederet. Tum Pergamum solam regionem circa urbem sitam dominans regno Seleucidarum subiectum erat.
Primo anno dominationis sui Eumenes, cum Antiochum I prope Sardis anno 262 a.C.n. devicisset, Pergamum in libertatem vindicavit et regnum usque ad Aegaeum mare nec non longe in Asiae Minoris interiora extendit. Fratris nepotem Attalum adoptavit, qui ei mortuo successit.
Boiari
Boiari Introductio ad cognitionem status publici universalis..., Noribergae 1723, pp. 281, 285; Hermanni Conringii Varia scripta politica et historica, Brunsvigae 1730, p. 446;  (ed.) Narratio rerum quae post obitum Alexii Mikalowicz Russorum Imperatoris gestae sunt, Floremtiae 1829, pp. 12, 15;  SI Thesaurus Polonolatinograecus, vol. I, Cracoviae 1643, p. 40 etc. Boihari apud Reutenfels (pp. 98, 117), Sg. boiarus, — Augustini Meyerberg Iter in Moschoviam..., 1665, saepe; Acta Nuntiaturae Polonae: Opitius Pallavicini (1680-1688), vol. 34, 2005, pp. 19, 411, 414; (ed.) Monuments historiques relatifs aux règnes d'Alexis Michaélowitch, Féodor III..., Romae 1859, pp. 7, 325;  Uebersetzung der Algemeinen Welthistorie..., pars V, Salinis Saxonicis 1785, pp. 90-92; Acta ex iis decerpta quae apud Sanctam Sedem geruntur..., vol. I, Romae 1865, p. 259. vel sg. boiarin (ut Russice) — [https://books.google.ru/books?id=p0tmXiCQShwC&q=boiarin#v=snippet&q=boiarin&f=false Commentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae, ann. 1726-1736, vol. 8, p. 427]. fuerunt status superior in multis civitatibus Europae orientalis a saeculo X usque ad XVII (in principatibus Moldaviae et Valachiae ad annum 1864).
Etymologia vocis incerta est, fortasse Slavica vel Turcica, cum sensu magnates (de magnus, maior). A regno Bulgarico primo boiari ut nobiles knezo proximi noti sunt, qui Consilium boiaricum ("Duma") consistebant. Boiari Galiciae et Lituaniae in Polonia ad nobilitatem Polonicam (szlachta) adaequati sunt.
In Moscovia a saeculo XVI usque ad tempora Petri Magni boiarus est gradus dignitatis (čin) maximus; ceteri sunt ocolnicius (окольничий), consiliarius, stolnikus (стольник), strapezius (стряпчий), nobilis (дворянин), diakus (дьяк), zylcius (жилец) Gradus superiores a rege iis donabantur, qui originem nobiliorem habent. Hoc systema localitas (местничество, de loco regi propiore vel ab eo longinquiore in sessionibus Consilii boiarici) nominabatur et multarum discordiarum causa erat; sed nonnullae gentes boiaricae habebantur, ceterae non.
Plurimi boiari illorum saeculorum famosi sunt.
Trilport
Trilport est commune Francicum 4'898 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Bellicastrum
Bellicastrum  (alia nomina: Belicastrum ) (Italiane: Belcastro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 400 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi situm. Incolae Bellicastrenses appellantur.
Ecclesia cathedralis
Cathedralis Dioecesis Bellicastrensis fuit Ecclesia S. Michaelis Archangeli.
Ecclesia Catholica Romana
Belicastrum fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Bellicastrensis est. Hodie municipium ad Archidioecesem Crotonensem-Sanctae Severinae pertinet.
Fractiones
Belcastro Marina (Fieri, Condoleo e Magliacane) e Acquavona (in presila)
Municipia finitima
Andali, Botricello, Cerva, Cutro (KR), Marcedusa, Mesoraca (KR), Petronà
Negenborn
Negenborn est commune in Saxonia Inferiore meridionali in circulo terrae Holtisminnensi situm. Ad Golmbach etiam vicus Warbsen pertinet.
Historia
Negenborn anno 891 nomine Nighunburni, quod 'novem puteos' significat, primo in actis descripta est. Qui putei etiam in sigillo communis depicti sunt. Anno 1973, Negenborn vicus ad Bevern commune generale accessit.
Cavae
Cavae (alia nomina: Cavarum Terra, Castrum Cavae) (Italiane: Cave) sunt Urbes Italiae et municipia, circiter 11 250 incolarum, in Regione Latio et in Urbe metropolitana Romae Capitis situm. Urbani Cavenses appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: CAVARUM TERRA.
Fractiones
Colle Palme, San Bartolomeo.
6069 Cevolani
6069 , olim designationibus 1991 PW17, 1978 XN1, 1981 SR4, et 1990 FJ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico E. Holt, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6069 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ecclesia cathedralis Sanctorum Petri et Pauli (Ulanbatoria)
Ecclesia cathedralis Sanctorum Petri et Pauli est ecclesia cathedralis Ulanbatoriae sita, anno 2003 ab architecto Predak Stupar confecta.
Hoc templum, sedes praefecturae apostolicae Ulanbatoriensis, a cardinale Crescentio Sepe consecrata est. Eius forma est yurtae, typicae casae Mongolicae, similis.
Borgia (Italia)
Borgia (Italiane: Borgia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi situm.
Crécey-sur-Tille
Crécey-sur-Tille est commune Francicum 147 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Percnodaimon
Percnodaimon pluto (Anglice black mountain ringlet ; Maorice pepe pouri) est papilio familiae Nymphalidarum, in Nova Zelandia endemicus, solum sui generis membrum.
Arradon
Arradon  (Britonice  Aradon) est commune 5215 incolarum (anno 2008) praefecturae Mariculi in Francia occidentalis provincia Britanniae Minoris.
Lingua Talossana
Lingua Talossana (Talossana: Talossan, pronuntiatus [/tɐɫɔˈsan/]) est lingua artificiosa. Lingua creata est ab Roberto Madison anno 1980. Talossana est a linguis Romanicis, videlicet Francogallica et Occitana, inspirata.
Exemplum
Lingua artificiosa
Sedimentum Bolcense
Sedimentum Bolcense inter rupes montis Bolcae in agris communis Vestenae prope Veronam latet. Ibi iam saeculo XVI eruditi fossilia mirabiliter servata reperiebant. Hodie inter sedimenta apothecaria celebratur: ibi plantae et animalia, olim sub aquis maris Tethyi viventia, inspici possunt. Sedimentum medio aevo Eocaeno, abhinc annos fere 49 milies milium, depositum esse censetur,
Eumenes II
Eumenes II (natus anno 221 a.C.n.; mortuus anno 159 a.C.n.) fuit rex Pergami regia domo Attalidarum ortus.
Familia
Eumenes II fuit filius maior Attali I regis.
Regnum
Vim Galatarum repressit et regnum usque ad Taurum montem extendit. Foedere cum Romanis icto, qui Seleucidas ex Asia Minore depulerunt, hegemoniam in Asia Minore obtinuit. In acropoli aram illam notissimam, cuius reliquiae hodie Berolini in Museo Pergameno visuntur, aedificari iussisse videtur. Post mortem eius Attalus II Philadelphus ei successit.
Eckard Lefèvre
Eckard Lefèvre (Hannoveriae natus die 3 Septembris 1935) est sermonum antiquorum philologus Germanicus. Annis 1956 - 1962 Monachii, Vindobonae atque Kieliae philologiae classicae studebat. Ab anno 1977 usque ad annum 2003 apud Friburgi Brisgoviae universitatem docuit.
Neglina
Neglina (Russice Неглинная) est flumen in Moscua. Nunc tota in alveum subterraneum inclusa est. In septentrione Moscuae mediae incipit et ad meridiem fluens sub murum Cremlini orientalem in Moscum flumen influebat; nunc duo habet ostia artificialia subterranea. Etiam saeculo XIX obruta est.
Cerva
Cerva (Italiane: Cerva) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi situm.
Pontificia Universitas Sanctae Crucis
Huic universitati quattuor sunt facultates, scilicet theologiae, philosophiae, iuris canonici et communicationis socialis institutionalis.
Rector universitatis nunc est Aloisius Navarro, professor iuris canonici.
Magnus Cancellarius Pontificiae Universitatis Sanctae Crucis est Praelatus Operis Dei, hodie Ferdinandus Ocáriz.
Physcaeneura
Physcaeneura est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
4069 Blakee
4069 , olim designationibus 1978 VL7, 1981 UG15, et 1986 CR1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin et Schelte Ioanne Bus, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4069 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Rogerius van der Weyden
Rogerius van der Weyden etiam Rogerius de la Pasture appellatus (Turnaci natus circa annum 1400; Bruxellis die 18 Iunii 1464 mortuus) fuit illustris pictor Flandricus. Inter pictores in eadem aetate est Iohannes de Eyck.
Vita
Weyden ex anno 1427 discipulus fuit pictoris Roberti Campin Turnacensis et anno 1432 magister fraternitatis quaestuariae Sancti Lucae. Paulo post Bruxellas iit ubi anno 1436 de munere quodam officiali municipali mentionem habemus. Anno 1449 Italiam petivit et anno iubilaeo (1450) Romae versabatur; sequebatur autem reditus Bruxellensis.
Adeptiones
Imagines modum in severum delineatae atque perfectae cum stabilitate et technica olearia optima vel artificia fratrum Eyck quoad motionem superant. Insuper magis et volubilius narrant. Weyden ipse sic dictam Scholam Brabanticam condidit discipulos sat multos (inter quos Memling) geniturus. Germani technicam eius extra Flandriam vulgabant.
Ecce opera magna:
Supplicium capitis novem generibus cognationis
Supplicium capitis novem generibus cognationis dicitur (Sinice: 株連九族 zhū lián jiǔ zú) id quo apud Seres priscos nonnullo tempore iussu imperatoris adfici qui tantae huic irae esset, ut non ipsum tantum coniuratoresque eius ad mortem duci, sed etiam unum quemque qui ad novem genera cognationis attineret oportere est iudicatum, quae sunt:
Supplicium huius generis usque ab antiquitate atavisque Sinarum est constitutum, nec prius abrogatum erat quam simul atque imperatorum imperium abolitum; praeterea et apud Coreanos ac Iaponos Vietnamosque ad tempus sumebatur.
Praefectura Apostolica Ulaanbaatarensis
Praefectura Apostolica Ulaanbaatarensis (Mongolice Улаанбаатар хот дахь Апостолик Захиргаа) est sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, immediate subiecta Sedi Apostolicae in Mongolia sita, cuius caput est urbs Ulanbatoria.
Praefectura condita est die 14 Martii 1922, et hodie ei 6 paroeciae sunt, quorum quattuor in Ulanbatoria.
Sedes praefecturae cathedralis Sanctorum Petri et Pauli est.
Tousson
Tousson est commune Francicum incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Créancey
Créancey est commune Francicum 518 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
6070 Rheinland
6070 , olim designationibus 1991 XO1, 1950 TW1, et 1983 NW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen, astronomo apud Observatorium Karl Schwarzschild versato, repertus est. Origo nomins est apud urbem Rhenaniam.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6070 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Index regum Macedoniae
Domus Argeadorum
Caveto: Antiquissimorum regum annos dominationis incerti sunt.
Neita durbani
Neita durbani (Anglice Durban’s brown) est papilio familiae Nymphalidarum, in Africa Australi endemicus.
Latitudo alarum est 45–48 mm in maribus et feminis. Adulti ab Octobri exeunte ad Februarium volare solent. Est una generatio per annum
Larvae probabiliter graminibus vescuntur. Larvae in Ehrharta erecta alita sunt.
Couternon
Couternon est commune Francicum 1650 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Karl-Marx-Haus
Domus Caroli Marx (Theodisce Karl-Marx-Haus) est museum socialismi communismique de Carole Marx Augustae Treverorum, ex domo ubi Carolus Marx natus est, die 5 Maii anno 1947 constituta.
Domus post mortem Caroli Marx Factione sociali democratica Germania possessus est, at per bellum mundanum secundum depositus erat. Hic domus dum annus centesimus vicesimus e natali Caroli Marx (anno 1818), aestimatur et ut museum uti decretum est.
Attalus II
Attalus II Philadelphus (natus anno 220 a.C.n.; mortuus anno 138 a.C.n.) fuit rex Pergami domu regia Attalidarum ortus. Secundus Attali I filius fuit.
Anno 159 a.C.n. Eumeni II fratri successit, postquam iam ab anno 192 a.C.n. muneribus regiis functus est. Notissimum illum Forum Attali Athenis aedificari iussit. Rege Attalo II anno 138 a.C.n. mortuo ei Attalus III, filius Eumenis II, successit.
Universitas Nicolai Copernici Thoruniensis
Universitas Nicolai Copernici Thoruniensis (Polonice Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu) est universitas publica Poloniae in urbe Thorunii sita, ex Nicolai Copernico nominata annoque 1945 constituta.
Ambillou-Château
Ambillou-Château est commune Francicum 968 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione occidentali Pagis Ligeris.
Geographia
Ambillou-Château est commune quo fluvius Latanus oritur.
Porticus Attali
Porticus sive Stoa Attali est stoa hellenistica Athenis sita, quae saeculo vicesimo renovata est, ut sit museum.
Aedificium originale Attalus II rex Pergami saeculo secundo a.C.n. aedificari iussit.
Paulus Siu
Paulus Siu  (Sinice: 徐光啟 Xú Guāngqǐ sive Hsü Kuang-ch'i, natus, mortuus ), Sinicus scriptor, politicus, mathematicus, astronomus, interpres sub imperio domus Mim regnatricis. Nonnullorum a Christianis gentibus in Sinis missorum causa Evangelii propagandi virorum, sicut Matthaei Ricci ac Sabatini de Ursis, in amicitiam sese contulit, quibuscum multos qui ab occidentalibus scriptoribus proditi libros sermonem in Sinicum vertit, quorum praeclarissimus Euclidis Alexandrini Elementa. Ad fidem Catholicum conversus annos unum et quinquaginta natus haud parvam postea opem auxiliumque ecclesiae ea in terrarum orbis regione attulit, cuius rei gratia et vivans ab amicis societatis Iesu laudatus, qui eum “doctorem” vel ad tempus “nostrum Paulum” vocare solebant, et nostra aetate a Catholicis ut servus Dei memoratur.
Pauli neptis Candida Siu discipula fuit Philippi Couplet ac praeclarissima Catholicae fidei patrona, quae et Apostola Sinica apud ecclesiam vocari solebat.
Courtivron
Courtivron est commune Francicum 192 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.