cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pumilio alba
Pumilio alba est genus veteris stellae. Stellae in principio e nebula gasorum contracta fiunt quae in primis ex hydrogenio exstat. Hydrogenium satis arte contractum in helium mutatur, quo energia in forma radiorum editur. Hi radii contractionem stellae consistendam curant stellaque lucere incipit, quae nunc in serie principali diagrammatis Hertzsprung-Russell ideoque generis V est.
Albertus Drach
Albertus Drach (Vindobonae natus familia Iudaica die 17 Decembris 1902; mortuus in Mödling die 27 Martii 1995) fuit scriptor Austriacus. Anno 1988 Praemium Georgio Büchner dicatum accepit.
Pumilio alba
Helio consumpto, stella si satis magna est, carbonium mutare incipit. De stellis illis, vide paginas de stella neutronica deque foramine nigro. Sin autem stella non est sesquialtero maior quam Sol noster, nunc instabilis fit. Primum massae partem amittit, quae nebulam planetariam fingit, tum denique reliquiae stellae contrahuntur: sic fit stella artissime contracta quae pumilio alba vocatur, quae tum lentissime frigescit obscuratque.
Inde pumiliones albae diametrum circiter 1000–10 000 chiliometrum (km) habent, et maiore parte e metallis levioribus (in primis carbonium et oxygenium) exstant, et energiam paulatim deficientem praesertim e contractione trahunt. Illa postrema contractio lege Pauli impeditur qua lege maximum duo electrones idem statum energeticum tenere possunt.
Etiam Sol post forsan quinquaginta miliens centena milia (5 × 109) annorum pumilio alba fiet.Proxima pumilio alba nota est stella Sirius B (8,6 sla (spatia lucis annuae) remota).
Rantzwiller
Rantzwiller (Germanice Rantsweiler) est commune Francicum 819 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Paupertas stimuli
Paupertas stimuli (Anglice poverty of the stimulus) est argumentum a Noam Chomsky, linguista Americano, propositum, secundum quod loquela matris aut aliorum propinquorum per se ea non sit quae infanti incitamenta (vel "stimulos") suppeditet ad maternae linguae structuram opinione velocius coniectandam; constat enim, si Chomskium sequimur, infantes mira velocitate discere lingua sua ad sententias intellegendas formandasque uti. Putat enim nec quantitatem nec qualitatem loquelarium auditionum valere ad animum infantis linguae maternae stimulis satis incitandum, ut ex tam exiguo (vel "paupere") linguae specimine grammatica interna mente excipi eligique possit. Quae cum ita sint, necesse videtur esse in mente humana ponere machinulam quandam nativam, genetice translatam, cuius ope infans linguam maternam sibi adsumere possit. Chomsky, quamquam scientiam linguae dicit in grammatica interna ex auditionibus loquelaribus constructa consistere, negat in theoria grammatica de concretis cerebri mechanismis agi dicitque theoriam generativam nihil nisi in necessarias horum mechanismorum proprietates abstracto modo inquirere.
Constat paupertatem stimuli contra empirismum ac pro nativismo linguistico argumentum speciale praestare.
Paupertas stimuli ante litteram
Ante annos 1980 nemo de paupertate stimuli locutus est, sed in libro Rules and Representations inscripto Chomsky (1980) hoc termino usus dicit et Socratem et Renatum Des Cartes adfirmasse homini ingenitam et innatam esse scientiam, quae, quippe cum stimuli loquelares per aures pervenientes id, quod mente efficiatur in discendo, non adaequent, nequaquam extrinsecus exceptum esse possit. Quibus fundamentis philosophico-historicis adlatis Chomsky se negat novo argumento uti eiusque usum a scrupulo dubitationeque vindicat.
Ab annis 1950 ad exeuntes annos 1960
Chomsky, cum librum Verbal Behavior a B.F.Skinner scriptum recenseret, animadvertit vim "factorum externorum" ab auctore nimium extolli indolemque infantis parum respici. Quamquam talem reprehendit linguae adipiscendae theoriam, quae iis investigandis loquelarum proprietatibus, quae ex relatione ad indolem infantis sint, locum non det, ne ipse quidem has cogitationes ad eas referre videtur res, quae in controversia empiristarum et nativistarum dici solent. Qui loci tum denique paululum aperti tractatique sunt, cum liber Cartesian Linguistics anno 1966 prolatus esset.
Divisio competentiae et performantiae annis 1960 locus communis factus est. Chomsky termino performantiae usus neglegentiam inertiamque sermonis cotidiani pronuntiabat, verum tamen adeptionem linguae nondum sentiebat his vitiis impediri. Haec visio ab idealismo Platonico haud absimilis apparet: mundum cotidianum nihil esse nisi imperfectam idealium formarum adparentiam. Haec visio a Chomskio proposita est eo consilio, ut de eo rimae hiatu commoneat, qui inter "idealis locutoris" scientiam (grammatica generativa descriptam) et vulgaris locutoris sermonem cotidianum est. De adeptione linguae Chomsky haud multum annis 1960 locutus est. In libro Aspects of the Theory of Syntax inscripto paene nihil aliud inveniri potest nisi hoc: "quicquid primum linguae obiectum est, quo nixus ... theoriam construit, multis modis potest mancum esse." Sed hoc fere iam octo annis ante dixit.
De infante grammatico
Annis 1970 ineuntibus Stanley Peters symbolam protulit, in qua quaestionem proposuit de eo, quod projection-problem appellabat: grammatica quomodo possit ex sermone cotidiano coniectari, quippe qui eius modi sit, in quo sententiae grammaticae non possint a sententiis grammaticam violantibus distingui, neque omnes categoriae grammaticae in loquela appareant. Itaque Peters et linguistam et infantem dixit cum iisdem difficultatibus luctari. Qua conlatione factum est, ut quilibet infans linguam suam adipiscens re vera linguista parvus esse videretur. Haec rationis conlatio, quae initio vel inlustris videbatur, depravata est, simulac crebruit opinio infantem generativistam parvum esse. Non igitur de vero infante linguam suam adipiscenti agebatur sed de machina logica quae, cum opus esset, infantis nomine ornabatur. Itaque adeptio linguae intellegebatur difficultates "logicas" infanti grammaticae inventori adferre.
His decem fere annis a linguistis exsignata sunt exempla sententiarum (scilicet Anglici sermonis), quarum structura grammatica non videbatur apparere ex elocutione, quippe quae nimis pauper esset, ut eam, ex qua produceretur, grammaticam accurate patefaceret. Denique exeuntibus annis 1970 omnia fere exempla classica huiusmodi structurarum collecta sunt a Carolo Baker, cuius symbola cum alia tum celebres sententias sicut John is eager to please et John is easy to please tractat. Quae sententiae, quamquam comparem simulant structuram, ex figurationibus grammaticis valde disparibus sunt. Quae cum ita sint, dixit infantis esse ex loquela exaudita grammaticam, quae hunc loquelam produceret, invenire non simpliciter sed ratiocinabiliter. Hic sine dubio de qualitativa paupertate stimuli agitur.
De structura argumenti
Iam Chomsky (1959), cum opus Skinnerianum recenseret, adeptionem linguae dixit non posse associatione idearum niti. Non enim desunt elocutionibus loquelisque tales proprietates grammaticae, quarum imperiti infantes nihilo minus linguam suam adipiscuntur. Potius autem videri infantes ratione Popperiana "coniecturis et refutationibus" paulatim theoriam (id est: grammaticam generativam) consequi. Etiam hunc linguae adipiscendae modum repudiat Chomsky, quod primordia linguae (primary linguistic data) ab infante auribus accepta tantam sententiarum multitudinem non suppeditent. Haec defectio suppeditandi paupertatem quantitativam indicat. De qualitativa paupertate agitur, si falsae hypotheses a veris non possunt primordiis linguae discerni. Hae sunt ambae partes paupertatis stimuli, quarum altera ad multitudinem, altera ad naturam loquelae spectat.
Re vera mirum videtur quod doctrina linguae adipiscendae naturalistica a generativistis tradita imprimis in paupertate stimuli posita est, quamquam res ipsa his nominibus minus feliciter repraesentatur. Primo, Chomsky (1959) linguam diserte negavit stimulum esse. Secundo, vagam videtur habere sententiam qui primordia linguae dicat paupera esse, nam nisi sufficiens nec pauper esset linguae specimen, lingua ab infante adsumi non posset. Itaque agnitio et acceptio huius termini benevolentiam quandam poscit. Ad adipiscendam enim linguam non tanta loquelarum copia necesse est quantam putes, neque apta est linguae adeptionis cum ratione Popperiana comparatio. Utique constat paupertatem stimuli inter omnes fere generativistas argumento esse naturalismi linguistici: omnia experiri non est opus infantibus, quippe qui instrumenta linguae adipiscendae in mentibus insita habeant. Sic Chomsky. Paupertas stimuli hanc habet structuram generalem:
De scientia grammatica
Annis 1960 Chomsky de competentia linguistica loqui coepit, quo termino perfectam "locutoris idealis" suae grammaticae (generativae) regularum scientiam significabat. Quae "scientia" (knowledge) etiam significabat, quam rationem habeat infans cum grammatica generativa in mente sua ex primordiis linguae aedificanda. Hic nec de scientia propositionali (knowing that) neque vero de callendo (knowing how) agi videtur, sed de alio quodam sciendi modo, cuius natura tacita atque inscia est. Itaque Chomsky, cum huic peculiari sciendi modo aliquid miri inesse videretur, ad verbum (to) cognize rarius adhibitum decucurrit. Nihilo minus parum liquebat, qualem denique modum sciendi hoc verbum "cognizandi" significaret. Dubium erat, an adfectioni epistemicae credendi simili comparari posset. De eo denique agebatur, quo modo competentia lingustica adsumi posset et quam rationem haberet competentia cum performantia. Haec quaestio magni momenti est, quia, priusquam iudicari possit, quibus in rebus lingua adipiscenda consistat, intellegendum est, qualem scientiam grammaticam sibi adsumerit infans. Si grammaticae generativae fundamenta infanti sint in mente insita, necesse non sit "stimulos" sive primordia linguae perquam divitia esse, cum diiudicandi ratio iam parata aptataque sit. Sin autem Michaelem Tomasello secuti syntaxin generativam omnino repudiemus, etiam paupertas stimuli vim suam argumentatricem amittat.
De discendo
Paupertas stimuli est argumentum "ut aliter?" (how else?) quaerens. Infans empiristicus a Chomsky adumbratus, qui appendice genetica (UG) caret, Popperianam coniectandi et refutandi rationem secutus mox in falsarum hypothesium paludem incidet, nam constat mundum perraro causas refutationis praebere. Huic opinioni subesse videtur cogitatio, infantem novas in lingua adipiscenda hypotheses non respicere, quid antea expertus sit qualesque conclusiones alibi bene successerint. Constat hanc opinionem quandam "pupam stramenticiam" esse, qua naturalismus linguisticus defendatur. Sunt enim qui ipsam paupertatem stimuli negent comparari posse cum tali theoria, in qua infans inductive et statistice et analogice ex pluribus ad generaliora perveniens syntaxin linguae sibi adsumat.
De primordiis linguae
Argumento paupertatis stimuli subest opinio, primitias linguae (sive res loquelares primitus datas) carere certis rebus D, et nihilo minus veram rerum D descriptionem grammaticam ab infantibus effici. Omnino videtur distinctio inter primordia linguae et res D posita magis in imaginatione quam in peritia niti.
De adeptione linguae definienda
Argumentum paupertatis stimuli hoc indicare videtur, mechanismum linguae adipiscendae certis discendi modis definiri et circumscribi. Animadvertendum quidem est non necesse esse ut hi modi natura sint linguistici aut genetici. Itaque pauci iam generativistae propositionem argumentabilem vel demonstrabilem paupertatis stimuli argumento contineri dicunt. Sed non est infitiandum studium linguae infantibus adipiscendae huius argumenti impulsu magno opere auctum esse.
Catalogus fluminum, rivorum et lacuum Belgicae
Catalogus fluminum, rivorum et lacuum Belgicae.
Rivi Belgici
Rivi aquarum cursus minus quam aut 18 chiliometra longi et/aut debili cum torrente sunt.
Regishemium
Regishemium (Francogallice Réguisheim; Theodisce Regisheim) est commune Francicum 1990 incolarum (anno 2019) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Necromanis
Necromanis est extinctum genus pholidotum quae in Franciae vixerunt.
Nova Atlantis
Nova Atlantis titulus libri quem Franciscus Baco scripsit. Liber editus est Anglice anno 1627 in anno post mortem auctoris. Latine editus est anno 1643.
Hoc in libro agitur de moderna forma universitatis et scientiarum praevestigationis. Exemplum eiusmodi instituti in libro est Domus Salomonis sive "Collegii Operum sex Dierum".
Praefectus urbi Romae
Praefectus urbi Romae fuit antiquitus officium Romae, quod primum regibus Romanis creatum praecipue Antiquitate Posteriore in honore habitum est.
Regnum et res publica antiqua
Temporibus regum et initio rei publicae liberae praefectus urbi Romam administravit, cum rex et postea consules non adfuerunt. Exempli gratia, Tarquinio rege Ardeam obsidente atque in castris manente, pater Lucretiae Lucretius Tricipitinus praefectus urbi creatus erat tunc cum, seditione facta, Iunius Brutus reges ex urbe exegit. Hoc officium praecipue ad ius dicendum pertinebat. Sed postquam praetores ab anno 367 iudiciis praefuerunt, nihil de praefectura audimus.
Imperium Romanum
Augustus imperator magistratum praefecti urbi denuo creavit, a Tiberio imperatore semper praefecti urbi fuerunt. Praefectus urbi consularis fuit, qui legi disciplinae curabat. Ad quem officium cohortes vigiliae habebat. Postea praefectus urbi etiam princeps senatus fuit.
Medium Aevum
Etiam post interitum imperii Romani praefecti urbi fuerunt, qui tum a rege Ostrogotorum, postea ab imperatore orientali, tum demum a papa creati sunt.
Iosephus Kasa-Vubu
Iosephus Kasavubu (natus inter annos 1910 et 1917 in oppido Kuma-Dizi; mortuus apud Boma die 24 Martii 1969), e proavis Sinensibus et Bakongo ortus, fuit ab anno 1960 praeses, primus ille, eius rei publicae quae hodie Congensis democratica appellatur. Id officium usque in 1965 implevit, quo anno seditione a Iosepho Desiderato Mobutu mota depositus est.
Aegilos (discretiva)
Aegilos, vel Capraria et Caprasia est:
Mestracum
Mestracum   (alia nomina: Ad Nonum Venetiae, Mestrius , Mistrinae , Mestrius, Mestre) est Urbs Italiae et fractio municipii Venetiarum, circiter 89 571 incolarum, in Urbe metropolitana Veneta et in regione Venetia sita. Urbani Mestrini seu Mestrenses appellantur.
Mestracum cum Carpineto (hodie Carpenedo), Bissuola, Madrucho (hodie Marocco) Municipalitatem Mestrinam-Carpinetensem constituit.
Sententia
Sententia urbis est: MESTRE FIDELISSIMA.
Historia
Mestracum fuit urbs Italiae (anno 1923) et liberum municipium in provincia Veneta a 1808 ab 1926.
Mursa
Mursa  (alia nomina: Mursia, in aevo medio Essecium ac Essekinum ) (Croatice: Osijek) est Urbs Croatiae, in Sclavonia terra historica sita et caput Regionis Mursanae-Valerianae. Incolunt urbem 114 616 (ab anno 2005). Urbani Mursani appellantur.
Historia
Die 28 Septembris 351 inter Pugnam apud Mursam Constantius II imperator Magnentium usurpatorem primo vicit.
Ecclesia Catholica Romana
Mursa, cum Diacovio, sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Diacovensis-Osijekensis est.
Iosephus Desideratus Mobutu
Iosephus Desideratus, vulgo Joseph-Désiré Mobutu sed denuo Mobutu Sese Seko appellatus (natus Lisalae die 14 Octobris 1930; cancro prostatae mortuus Rabati in Maroco die 7 Septembris 1997), e populo Ngbandi ortus, fuit ab anno 1965 usque in 1997 praeses Reipublicae Democraticae Congensis.
Hyginus Papa
Tradunt etiam Hyginum instituere in baptismo patrinos qui infantem in Christiana vita adiuvent. Statuit omnes ecclesias consecratas fore. Ferunt auctores quidam martyrium eum passum esse, Marco Aurelio imperante, sed non exstant memoriae huius martyrii. Dies feriae est 11 Iulii.
Retzwiller
Retzwiller (Germanice Retsweiler) est commune Francicum 634 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Eduardus Schulte
Eduardus Schulte (natus Dusseldorpii die 4 Ianuarii 1891 - mortuus est Turici die 6 Ianuarii 1966) fuit magister officinarum Germanicus et Nationalsocialismi adversarius, qui conatus est persecutiones contra Iudaeos et modus eorum Britannicis, Americanis, Helveticis et Sanctae Sedi nuntiare, sed hi de persecutionibus certiores facti numquam fecerunt aut facere potuerunt.
Brigitta Zypries
Brigitta (vulgo: Brigitte) Zypries (nata 16 Novembris 1953 Cassalae) est femina rei publicae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD).
Apollodorus grammaticus
Apollodorus (-i, m.) (natus Athenis c. 180 a.C.n., mortuus post annum 120), vir eruditissimus, fuit grammaticus Alexandrinus, qui Athenis Diogenem Babylonium audivit, Alexandriae cum Aristarcho laboravit. Scripta Apollodori fuerunt:
Brigitta Zypries
Munus
Postquam maturitatem anno 1972 adepta est, Zypries Giessae iurisprudentiae studebat. Hic et Francum Gualterum Steinmeier, qui postea cum Zypries Administer Foederalis erat, cognovit. Anno 1978 primam, anno 1980 secundam probationem accepit. Ad annum 1985 tum pro universitate Giessensi laboravit et deinde in civica Hassiae cancellaria adiutrix Holger Börner fuit. Ab anno 1988 apud iudicium constitutionis Carolsruhae operam dedit. Anno 1991 denique ad usque 1997 Zypries in civica Saxoniae Inferioris cancellaria operam dedit adiutrix hoc tempore Gerhardi Schröder, qui tum praeses ministrorum huius terrae fuit.
Apollodorus grammaticus
Apollodori bibliotheca, liber notus de fabulis Graecis, false ei attributa est.
Brigitta Zypries
Cursus honorum
Anno 1991, Zypries sodalis SPD facta est. Anno 1997, secretaria civitatis in administerio feminarum Saxoniae Inferioris fuit. Anno 1998, cum Schröder cancellarius foederalis creatus esset, ipsa Administer Foederalis Iustitiae nominata est. Hunc honorem et Angela Merkel cancellaria ab anno 2005 tenuit. Eodem anno et legata Dietae Foederalis Germaniae creata est. Die 28 Octobris 2009, postquam SPD electionem perdidit, Zypries administerium reliquit, sed legata manet. Etiam anno 2013 tertium legata Dietae Foederalis electa est. Deinde consiliatrix iuris fractionis SPD et tum secretaria statalis in ministerio oeconomiae foederali fuit. Die 27 Ianuarii 2017 nova ministra oeconomiae Sigmario Gabriel successit, qui administerium rerum exterarum nunc regit. Electione diei 24 Septembris 2017 non iam candidata ad Dietam foederalem Germaniae fuit.
Reiningue
Reiningue (Germanice Reiningen) est commune Francicum 1'908 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Igilium (discretiva)
Igilium potest:
Richwiller
Richwiller  (Germanice Reichweiler) est commune Francicum 3'516 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Luna (municipium Italiae)
Fractiones
Annunziata, Dogana, Isola, Luni Stazione, Luni Mare, Nicola, Serravalle.
Iosephus Kabila
Iosephus Kabila (natus in Hewa Bora territorii Fizi die 4 Iunii 1971), Laurentii Desiderati Kabila filius, discipulus breviter apud universitatem Makerere, est rei publicae democraticae Congensis praeses, electus die 27 Novembris 2006 vestigiis ingressus patris.
Mense Octobri 2021, Ioseph Kabila suam graduationem thesim in Universitate Johannesburg defendit. Gradus domini in scientia politica et relationes internationales illi ad finem studiorum quinque annorum duravit.
Curtius Gerstein
Curtius Gerstein (natus Monasterii die 11 Augusti 1905 - mortem sibi conscivit Lutetiae die 25 Iulii 1945) fuit vir militaris Germanicus qui quamquam ad infames SS pertinens, quod caedum et occisionum testes fuit in castro ad captivos concludendos posito Belzec et Treblinka, conatus est persecutiones contra Iudaeos et modus eorum Britannicis, Americanis, Helveticis et Sanctae Sedi nuntiare, sed hi de persecutionibus certiores facti numquam fecerunt aut facere potuerunt.
Lobus frontalis
Lobus frontalis est unus ex quattuor lobis corticis cerebri et simul maximus eorum. Anteriore parte utriusque hemisphaerii cerebri situs uterque lobus frontalis obducitur cortice frontali, cui cortex praemotorius et cortex motorius primus atribuuntur. Pars anterior (sive rostralis) lobi frontalis obductus cortice praefrontali est.
Lobo frontali gyri quattuor principales sunt: unus immediate sulco centrali anterius gyrus praecentralis compositus, tres subsectiones gyri frontalis: gyrus frontalis superior enim, gyrus frontalis medius, et gyrus frontalis inferior. At gyrus frontalis inferior ipse in partes tres videtur: pars orbitalis, pars triangularis, pars opercularis (sive area opercularis).
Fabaceae
Caesalpinioideae
Calendarium Coliniacense
Calendarium Coliniacense, Francogallice calendrier de Coligny, est tabula aenea et inscripta cuius fragmenta multa iuxta Coliniacum Franciae anno 1897 reperta sunt. Longissimum textum linguae Gallicae hodie servatum praebet, e quo calendarium Gallicum seu Celticum antiquum magna parte restitui potest.
Suffragium
Suffragium est expressio comitiorum ad optimam optionem contendentem decidendam. Optiones cum maiore numero suffragiorum in scrutinio vincunt. Suffragium liberum est conditio ad democratiam est, etiam Universa Iurum Humanorum Declaratio ac Pactio Internationalis de Iuribus Civilibus et Politicis de iure suffragii ut iura civilia et politica definit.
Calendarium Coliniacense
Structura mensis
Unusquisque mensis in binas aequas partes seu spatia 15 dierum dividebatur, quae quindenae omnes in calendario ope verbi Gallici atenoux (fortasse "nox plenae lunae") discriptae sunt.
Structura anni et lustri
Nomina mensium cum appellationibus feriarum rerumque ad stationes anni pertinentium in linguis Celticis recentioribus saepe consonant. Menses e triginta diebus constituti matu sive fasti, menses ex undetriginta diebus anmatu sive nefasti in religione Celtica censebantur.
Hi sunt menses duodecim anni regularis: Ita iustus annus e diebus 355 constitutus erat. Duo menses intercalares (quibus 30 dies erant) quoque lustro vel quinquennio addebantur, videlicet: Ita calendarium Coliniacense sexaginta et duo menses per singulum lustrum enumerabat.
Structura tricennii
Sex lustris peractis, tricennio ita impleto, necesse fuerit mensem singulum "Quimon" insequentem omittere: quo facto annus proximus eodem fere die astronomico, quo annus primus tricennii praeteriti, incepturus erit. Hic autem calculus non ex ipso calendario Coliniacensi, sed e lucubrationibus eruditorum recentium, evenit.
Lobus frontalis
De area tegmentali ventrali lobus frontalis abunde viis dopaminergicis informationem et stimulationem recipit. Cui sociata sunt systema remunerationis, attentio, memoria, meditatio, et incitatio.
Detrimentum lobi frontalis functiones cogitationis gravissime deminuere potest.
Anna Maria Ludovica Aurelianensis (Ducissa Monpenserii)
Anna Maria Ludovica Aurelianensis, Ducissa Monpenserii (Francogallice: Anne Marie Louise d'Orléans, Duchesse de Montpensier; Lutetiae, 29 Maii 1627 - ibidem, 5 Aprilis 1693), neptis Henrici IV regis Franciae erat et ducissa Monpenserii suo iure.
Lobus frontalis
Gyri lobi frontalis
Utroque lobo frontali gyri cerebri quattuor sunt: Gyrus frontalis superior, gyrus frontalis medius, Gyrus frontalis inferior, Gyrus praecentralis. Sulci et praecentalis superior et frontalis superior inter se communicant.
Anna Maria Ludovica Aurelianensis (Ducissa Monpenserii)
Filia prima Vedasti, ducis Aurelianensis et fratris postnati Ludovici XIII, praeclarum agnomen "Puellam Magnam" (Francogallice: la Grande Mademoiselle) accepit. Matre sua (filia Henrici Borbonii ducis Monpenserii) Maria Borbonia, quae post puerperium mox mortua erat, possedit titulum Monpenserii. Quamquam Ludovici XIV patruelis esset, adversus curiam regiam in bello civili Fundae (Francogallice: la Fronde) Aurelianensi et Lutetiae pugnavit ducissa. Postea recessit in exilium rusticum quinque annos (1652-1657) antequam curiae reconciliaretur.
Nullis filiis suis partis, Anna Maria Ludovica novissima domus Borbonii-Monpenserii erat. In sepulchro regio abbatiae (hodiernae basilicae cathedralis) Sancti Dionysii iacet corpus eius.
Lobus frontalis
Gyrus frontalis superior
Gyrus frontalis superior sive gyrus marginalis immediate infra convexitatem hemisphaericam situs est. Infra invenitur sulcus frontalis superior versus gyrum frontalem medium, ac posterius perpendicularis sulcus praecentralis (superior) adversus gyrum praecentralem.
Gyrus frontalis medius
Gyrus frontalis medius inter gyros frontales et superiorem et inferiorem invenitur, terminatus supra per sulcum frontalem superiorem, ac infra per sulcum frontalem inferiorem, denique posterius adversus gyrum praecentralem per sulcum praecentralem (et superiorem et inferiorem)
Gyrus frontalis inferior
Infra gyrum frontalem medium gyrus frontalis inferior situs est. Partes eius inferiores ipsae in tres dividuuntur, ab postiore ad frontalem: pars opercularis - pars triangularis - pars orbitalis. Infra sulcus lateralis (sive fissura Sylvii) iacet. Rami eius ascendens pars triangularis ab operculare, eius horizontalis pars orbitalis ab triangulare separant. posterius sulcus praecentralis (inferior) adversus gyrum praecentralem.
Gyrus praecentralis
Invenitur gyrus praecentralis (sive area praerolandica sive gyrus centralis anterior) inter gyros frontales, supra dictos, et corticem motorium principalem (sulco centrali separatum). Est locus corticis motorii primi, sive area Brodmanniana 4 (BA4).
Providentia arterialis
Parenchyma lobi anterioris sanguinem arteriarum cerebri et anterioris et mediae ope, ambae ex arteria carotis interna orientibus, recipit. Apoplexia cum interruptione fluxus arterialis cuiusque ambarum arteriarum functionem parenchymatis cerebralis gravissime deminuere potest.
Effluxus venosus
Sanguinis venosi effluxus imprimis per venas superficiales ascendentes fit, deinde sanguis in sinum sagittalem superiorem, postea in sinum transversum fluit.
Fabaceae
Mimosoideae
Taxinomia
Haec est index subfamiliarum, tribuum, et generum familiae Fabacearum.
Quod nunquam
Quod numquam  est encyclica epistula papae Pii IX episcopis Borussicis scripta et die 5 Februarii 1875 promulgata. In hac encyclica papa leges a Othone de Bismarck contra Ecclesiam Catholicam factas oppugnavit.
Torcellum
Torcellum  seu Tauricellium   (alia nomina: Altinum Novum, Doracum ) (Italiane: Torcello) insula Italiae in Laguna Venetiana et locus municipii Venetiarum est. Torcellum cum Giudecca, Ammuriano (hodie Murano), Sancto Erasmo, Biniola (hodie Vignole), Buriano (hodie Burano) et Maiurbio (hodie Mazzorbo) Municipalitatem Venetianam-Ammurianensem-Burianensem constituit. Incolae Torcellii Torcellani vel Turcellani appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Torcellum fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Torcellana est.
Lobus frontalis
Physiologia
Lobis frontalis munera cogitationis sunt. Pro eis nexus ab cerebri aliis regionis pernecesse sunt. Ita areae frontales de mesencephalo copias fibrarum nervalium, quarum synapses neurotransmissorem dopaminum portant, recipit. Cui sociata sunt systema remunerationis, attentio, memoria, meditatio, et incitatio. Nexus ab mesencephalo in cortices vocitantur mesocorticales et nexus dopaminergici in structuras corticales frontales generaliter nominatur systema dopaminergicum mesocorticale.
Systema dopaminergicum mesocorticale
Munera corporis ut motus et cogitationes in parte coniuncta sunt cum functionibus nucleorum mesencephali dopaminergicorum ut campi retrobulbaris (A8), substantiae nigrae (A9), et areae tegmentalis ventralis (A10).
Pachycephala jacquinoti
Pachycephala jacquinoti est species avium familiae Pachycephalidarum. In insulis Vava'u et Late in Tonga endemica est. Plerumque in silva primaria tropica invenitur, sed aliquando in silva secundaria vel plantationibus silvosis videtur. Visu insigniter Pachycephalae pectorali similis est, sed caput faucesque maris omnino atrae sunt, atque inferiores feminae pinnae sunt flavae. Damnatio habitationis speciei minatur. Haec avis, primum ab Iacobo Pucheran in genere Eopsaltria descripta, aliquando subspecies Pachycephalae pectoralis habetur.
Riedwihr
Riedwihr (Germanice Riedweier) est commune Francicum 401 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Georgius Carey
Georgius Carey (natus die 13 Novembris 1935) est Ecclesiae Anglicae clericus qui fuit ab anno 1981 usque ad annum 2002 archiepiscopus Cantuariensis.
Quanta cura (Pius IX)
Quanta cura est encyclica epistula papae Pii IX die 8 Decembris 1864 promulgata cum Syllabo Errorum qui plurima novas res condemnavit quas papa putabat contra Catholicam fidem esse.
Carolus Ossola
Vita
…
Fibula
Fibula (TA: A02.5.07.001) sive perone (Graece περόνη) est cum tibia alterum duorum ossium cruris  hominis et aliorum animalium vertebratorum. Fibula hominis est quater vel quinquies subtilior quam tibia.
Nota est divisio fracturarum fibulae distalium secundum Danis-Weber (sive sec. Weber).
Anatomia macroscopica
Fibula est os longum cruris compositum ex capite et corpore. In corpore dividuntur margines quattuor et superficies quattuor. Connectitur fibula cum tibia.
Ludovicus de Brenner
Ludovicus de Brenner (Lipsiae natus die 19 Septembris 1833; Berolini mortuus die 9 Februarii 1902) fuit concentus magister qui ab anno 1882 usque ad annum 1887 claram orchestram Berliner Philharmoniker duxit.
Michael Glos
Michael Glos (natus 14 Decembris 1944 oppido Brünnau) rerum politicarum peritus Germanicus et sodalis Christianae Socialis Unionis in Bavaria est.
Fibula
Fracturae
Fracturis iuxta articulationem talocruralem significatio clinica est.
Michael Glos
Iuventus et munus
Post scholam finitam Glos tirocinium pistoris fecit. Anno 1967 probationem magistri huius artificii accepit. Anno 1968 molas patris regere coepit.
Cursus honorum
Glos ab anno 1970 sodalis CSU et ab anno 1976 legatus Dietae Foederalis Germaniae est. 22 Novembris 2005 ab Angela Merkel (CDU) nova cancellaria Germaniae Administer Foederalis Oeconomiae nominatus est. Hoc officium ad 9 Februarii 2009 duxit, cum sua sponte propter aetatem provectam a magistratu se recessit. Tamen 27 Septembris huius anni iterum in Dietam Foederalem electus est. Anno 2013 non iam candidatus parlamenti Germanici fuit.
Taipeia
Taipeia (Sinice 台北 vel 臺北, Pinyin Táibĕi), anno 1875 condita, est maxima Taivaniae urbs, quae ex anno 1949 ut caput ad tempus Rei publicae Sinarum fungitur. Urbs, quae ad insulae Formosae septentriones sita est, est prima sedes culturae oeconomicaeque rei publicae, complures universitates studiorum, bibliothecas, musea, et collegia oeconomica habens. Mense Martio anni 2009, numerus incolarum 2 619 920 urbi et 6 752 826 regioni metropolitanae esse datur.
Historia
Taipeia, postquam saeculo duodevincesimo incipiente condita, mox saeculo undevicesimo sedes commercialis magni momenti in Asia facta est. Quamobrem Domus Tsingiana Sinas tunc regnans Taipeia in caput Taivaniae anno 1886 fecit. Et Iaponia, cum Taivaniam anno 1895 post primum bellum Sino-Iaponicum annexit, Taipeia ut caput insulae attinuit.
Bello Orbis Terrarum II anno 1945 confecto, Res publica Sinarum insulam ab Iaponia recepit. Tunc, cum Bello civili Sinarum cladem passus est Chiang Kai-shek, rei publicae regimen ad Taivaniam anno 1949 recessit, Taipeia declarans caput ad tempus Rei publicae Sinarum.
Commeatus
Urbs ad alias urbes connectitur per ferrivias, autovias, et aeroportus. Quae systemata complectuntur magna laophorii retia, hamaxostichos altae velocitatis inter Taipeia et urbem ad litus meridionale insulae sitam Kaohsiung, duosque aerodromos, scilicet aëroportum Songshan Taipeiensem media in urbe situm, qui volatús domesticos tantum et a re publica populari Sinarum oriundos accipit, et aëroportum Taoyuan internationalem unde volatús ad fere omnes mundi partes abeunt.
Geographia et clima
Urbs Taipeia clima subtropicum humidum habet, ubi propter eius locum ad Oceani Pacifici litora hiemes sunt breves et mites; aestates autem sunt humidae nimbis et tempestatibus typhonicis occultae: a mense Iunio usque ad mensem Octobrem urbs subiicitur ad quattuor seu plures typhonicas tempestates. Media temperatura annualis est 23.6°, media aestiva 29.4° et media hibernali 11°, minima inter 14° et 26°, maxima inter 19° et 34°, sed minima extrema usque hodie nota −0.2° die 13 Februarii 1901, maxima extrema 39.3° die 8 Augusti 2013; pluviis mense Decembri ad 73 mm tantum, mense Iunio 326 mm, mense Septembri 360 mm, anno toto non minus quam 2 405 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 165 incidentibus; humiditate relativa inter mensuras 73% et 81% reperta, horis solis fulgentis mense Ianuario 81, mense Augusto 189, per annum totum 1 405 relatis.
Districtus
Taipeia in 12 districtus (區 qu) dividitur.
Robertus Runcie
Robertus Runcie (natus Liverpolii die 2 Octobris 1921; mortuus die 1 Iulii 2000) fuit ab anno 1980 usque ad annum 1991 archiepiscopus Cantuariensis.
Riespach
Riespach est commune Francicum 710 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Laurentius Desideratus Kabila
Laurentius Desideratus Kabila (natus Mobae in Catanga die 27 Novembris 1939; Kinshasae necatus die 18 Ianuarii 2001) fuit Reipublicae Democraticae Congensis praeses ab anno 1997 usque ad mortem. Successor eius est filius Iosephus Kabila.
Rimbach-près-Guebwiller
Rimbach-près-Guebwiller (Germanice: Rimbach) est commune Francicum 234 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Simon Rattle
Simon Rattle (natus die 19 Ianuarii 1955) est concentus magister qui ab anno 2002 claram orchestram Berliner Philharmoniker ducit.
Diospolis (provincia)
Diospolis  (Bulgarice  Област Ямбол, Oblast Jambol) est una viginti octo Bulgariae provinciarum. Urbs eiusdem nominis est caput huius provinciae, cui 141.157 incolarum sunt.
Riedisheim
Riedisheim est urbs et commune Francicum 12'660 incolarum (anno 2018) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Testudines
Testudines sunt animalia classis reptilium, quibus est praecipua testa ossea vel cartilaginea, ex eorum costis evoluta et scutum agendum. Ordo species ambas exstantis exstinctasque comprehendit. Primae huius gregis species Iurassico medio ortae sunt, qua pro causa testudines sunt unus ex veterrimis reptilium gregibus, atque anguibus crocodiliisque antiquior. Ex 356 speciebus notis quae hodie in vita sunt, nonnullae in periculum addicuntur.
Testudines sunt ectothermi—animalia vulgo poikilothermi appellata—quod significat eorum temperaturam internum cum temperatura ambiente variare. Corporea autem Dermochelytis coriaceae temperatura, propter eius altam proportionem metabolicam, aqua circumpatenti insigniter altior est. Testudines amniota classificantur, cum aliis reptilibus, avibus, et mammalibus. Aliorum amniotorum similes, aerem suspirant, et ova in aqua non pariunt, quamquam multae species in aut prope aquam habitant.
Classificatio
Ordo Testudines Linnaeus, 1758
Sternum
Sternum (a Graece 'pectus; sternum') sive sternon sive os pectoris sive os pectorale est os thoracis hominis et plurimorum vertebratorum, a quo costae avertuntur. Sternum mammalium in tres partes divisum est:
Sternum cum costis cor, pulmones, aliaque membra vitalia protegit.
Iassium
Iassium sive (Medio Aevo) Forum Philistinorum (Dacoromanice: Iași, Hungarice: Jászvásár, Theodisce: Jassy) est urbs Romaniae 263 410 incolarum (secundum censum 2011) in Moldavia regione sita.
Annis 1565-1859 Iassium caput Principatus Moldaviae fuit, annis 1859-1862 etiam civitatis Romaniae tum conditae. Hodie caput Romaniae culturale habetur.
Geographia
Urbem prope fines Moldaviae, qui Pyreto flumine fiunt, sitam Bahlui fluvius transfluit. Quod septem collibus includitur - ut Roma - "urbs septem collium" nominatur.
Populus
Secundum censum 2002, adsunt:
Praeclari cives
Iassii olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Rimbach-près-Masevaux
Rimbach-près-Masevaux (Germanice: Rimbach) est commune Francicum 489 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Curtatonum
Sedes municipalis Montanaria est.
Patella (os)
Patella sive epigonatis est os quod articulum genus protegit. Inter musculi quadricipitis femoris tendinem et ligamentum patellae, quod patella cum tibia nectat, interposita est.
Notae
Knæskal
Gulielmus Temple
Gulielmus Temple (Exoniae natus die 15 Octobris 1881; mortuus ad Westgate-on-Sea Cantiae die 26 Octobris 1944)
Filius fuit Friderici Temple archiepiscopi Cantuariensis. Gulielmus Temple Scholam Rugbeiensem frequentavit, deinde collegium de Balliolo apud Oxonienses. Socius lectorque fuit apud Collegium Reginae eiusdem universitatis et magister scholae Reptonensis. Fuit ab anno 1921 ad annum 1929 episcopus Mancuniensis, ab anno 1929 ad annum 1942 archiepiscopus Eboracensis, et ab anno 1942 usque ad mortem archiepiscopus Cantuariensis.
Ericus Klausener
Ericus Klausener (Dusseldorpii, 25 Ianuarii 1885—Berolini, 30 Iunii 1934) fuit vir publicus Catholicus Germanicus, qui Nazistis audacter resistere ausus est. Interfectus est in Nocte Longarum Ensium.
Leo Borchard
Leo Borchard (natus Лев Львович Боргард, tr. Lev L'vovič Borgard Moscuae die 31 Martii 1899; Berolini necatus die 23 Augusti 1945) fuit concentus magister Russicus, et ab anno 1920 Germanicus, qui breviter anno 1945 claram orchestram Berliner Philharmoniker duxit.
Egon Hilbert
Egon Hilbert (Vindobonae natus die 19 Maii 1899; ibidem mortuus die 18 Maii 1968) fuit concentus magister Austriacus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Donaldus Coggan
Donaldus Coggan (natus Londinii die 9 Octobris 1909; mortuus Wintoniae die 17 Maii 2000) fuit clericus in ecclesia Anglicana.
Rimbachzell
Rimbachzell est commune Francicum 202 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Donaldus Coggan
Alumnus fuit collegii Sancti Ioannis apud universitatem Cantabrigiensem ubi philologiae Semiticae studuit, quas res postea aliquot annos in universitate Mancuniensi docuit. Ab anno 1944 praefectus et professor meruit collegii divinitatis Londiniensis. Fuit ab anno 1956 episcopus Bradfordiensis, ab 1961 archiepiscopus Eboracensis, ab 1974 usque ad annum 1980 archiepiscopus Cantuariensis.
Alzanum (Langobardia)
Alzanum seu Altianum  (olim fortasse Praedium Alicianum; deinde: Azanum Langobardorum) (Italiane: Alzano Lombardo) est Urbs Italiae et municipium, circiter 13 600 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Urbani Altianenses vel Alzanenses appellantur.
Clemens Krauss
Clemens Henricus Krauss (Vindobonae natus die 31 Martii 1893; Mexicopoli mortuus die 16 Maii 1954) fuit concentus magister Austriacus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Palatiolum (discretiva)
Palatiolum seu Palaciolum et Palazolum est:
Sally Margarita Field
Sally Margarita Field est actrix Americana, quae praemium Academiae ut actrix optima bis anno 1979 et 1984 accepit.
Ioannes Gregor
Ioannes Gregor (Dresdae natus die 14 Aprilis 1866; mortuus in Wernigerode die 13 Augusti 1945) fuit histrio et moderator ac praefectus theatralis Germanicus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Catalogus montium Belgicae
Hic habes Catalogus Montium Belgicae.
Moldavia (discretiva)
Moldavia regio in nationibus tribus Romania, Respublica Moldavica et Ucrainam eque est. Vide:
Scriba
Scribae muneribus magni momenti ante prelum typographicum inventum fungebantur, et adhuc in societatibus plerumque agrammatis funguntur.
Riquewihr
Riquewihr (Germanice Reichenweier) est commune Francicum 1'164 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Carolus Böhm
Carolus Böhm (Graeciae natus die 28 Augusti 1894; Salisburgi mortuus die 14 Augusti 1981) fuit concentus magister Austriacus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Nexus externus
Filius eius Carolus Henricus Böhm (1928-2014) clarus actor fuit.
Currus tractorius
Currus tractorius seu hamaxa (a Graeco ἄμαξα, 'currus, raeda') est machina quae tramen in orbitis trahit. Ductor machinae hamaxista dicitur.
Hodie tramina saepe duos currus tractorios in ambobus extremitatibus habentur, quibus tramen et pelli et trahi potest.
Eberhardus Waechter
Eberhard Waechter (Vindobonae natus familia Iudaica die 8 Iulii 1929; ibidem mortuus die 29 Martii 1992) fuit baritonus et concentus magister Austriacus, qui inter alia Wiener Staatsoper praefectus fuit.
Oedipus Coloneus (Sophocles)
Oedipus Coloneus (-i, -i, m.; Graece Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ) est ultima tragoedia Sophoclis poetae, quam circa annum 406 a.C.n. iam nonaginta annos natus composuit, et nepos Sophocles Iunior anno 401 post mortem poetae eam docuit. Finem vitae Oedipodis herois narrat quem Sophocles in Oedipode rege Thebanorum throno deiectum ostenderat ac simul vicum natalem Colonum in Attica atque fabulas ibi florentes celebrat.
Longissima est eademque ultima Graecarum tragoediarum antiquarum et hodie servatarum. Fabula antiquitus late vulgabatur Sophoclem, cum unus e filiis eum tamquam ob longaevam aetatem mentis non iam compotem iuribus privare vellet, nihil aliud quam apud iudices primum stasimon Oedipodis Colonei cecinisse atque statim absolutum magna pompa adclamantium et admirantium domum redisse.
Personae
Οἰδίπους, Oedipus
Ἀντιγόνη, Antigone, filia Oedipodis
Ξένος, homo apud Colonum Oedipo ignotus
Χορὸς Ἀττικῶν γερόντων, Chorus senum Atticorum (vel homines Colonei)
Θησεύς, Theseus, rex Athenarum
Roderen
Roderen commune Francicum 898 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Werner Zeyer
Werner Zeyer (natus 25 Maii 1929 in oppido Oberthal, mortuus 26 Martii 2000 Saravipontis) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU).
Oedipus Coloneus (Sophocles)
Personae
Ἄγγελος, nuntius
Werner Zeyer
Munus
Zeyer post scholam anno 1949 finitam Saravipontis iurisprudentiae studebat. Anno 1953 primam probationem, anno 1956 secundam adeptus est. Tum iudex in terra Saravia laborabat.
Oedipus Coloneus (Sophocles)
Personae
Locus: nemus Eumenidum apud Colonum
Werner Zeyer
Cursus honorum
Annis 1961 - 1972 praeses pagi Sancti Wendellini fuit. Zeyer sodalis CDU anno 1972 in Dietam Foederalem Germaniae electus est. Anno 1978 praeses suae factionis in Saravia electus est. Anno 1979, post mortem praesidis ministrorum Saraviae Francisci-Iosephi Röder (CDU), 5 Iulii eius successor creatus est. Una cum FDP terram rexit. Quamquam electione anni 1980 SPD Anscharii Lafontaine factio maxima facta est, tamen FDP adiuvante praeses ministrorum mansit. Sed electionem anni 1985 CDU perdidit atque Lafontaine 9 Aprilis eius successor electus est. Itaque Zeyer omnia officia reliquit.
Oedipus Coloneus (Sophocles)
De argumento
Oedipodi ex rege beato mendicus et caecus factus postquam Eumenidum lucum Coloni prope Athenas adiit novis oraculis dei dignitatem et potentiam velut post mortem ei rursus tribuere decreverunt. Nam qui corpus eius custodient victores et tuti erunt. Contra qui eum expulerint magnis cladibus occurrent. Itaque sive minaces sive supplices ambae Thebanorum partes, et Creon pro Eteocle faciens et Polynices filius bellum contra fratrem parans eum adeunt ut secum vim fatalem habeant. Qui tamen eos iracunde dimittit et corpus suum Atheniensibus et eorum regi Theseo offerre decrevit quia erga exsules et miseros aequi sunt.
Werner Zeyer
Post magistratus
Post recessum Zeyer cum filio iurisconsultus laboravit.
Oedipus Coloneus (Sophocles)
De argumento
Coloneum episodium in Oedipodis vita ante Sophoclem litteris Graecis parum notum fuisse constat. Sed anno 407 a.C.n. Agide rege duce Boeotii equites Atticam invaserunt et prope Colonum repulsi sunt. An Oedipodis ibi sepulti heroica potentia Athenienses adiuverit dubitare non videtur Sophocles qui tamen adhuc in Antigona sua Homerum secutus herois monumentum funebre Thebis collocabat. Certe vici natalis celebrandi occasionem non praetermisit poeta. Pausanias, qui fabulam in Oedipo Coloneo narratam ab ipso Sophocle inventam existimabat, heroon Oedipodis tam Coloni quam Athenis in Areopago memorat.
Synopsis
Cum multos annos erraverint, Oedipus caecus detestatusque et filia Antigone Coloni apud Athenas adveniunt. Oedipus, audiens ab homine ignoto se ad nemus Eumenidum pervenisse, ad finem itineris se accessisse intellegit. Chorus primo timens Oedipum discedere iubet, sed tamen, cum petitionem Oedipi audiverit, in consilio regis Thesei stare consentit. Ismene, soror Antigonis, quae improviso advenit, nuntiat Creontem venire ut Oedipum Thebas reducat. (Oraculum dicitur datum esse corpus Oedipi ei urbi quae id possideat auxilio futurum esse.) Theseus, cum advenerit, Oedipum ibi manere patitur. Creon, qui Ismenem iam cepit, Antigonem quoque aufert, linquens Oedipum virum solum. Chorus auxilium ab Theseo petit, qui posthaec filias Oedipi Creonti eripit. Theseus nuntiat peregrinum quendam qui ab Argo nuper advenit cum Oedipo loqui cupere. Sed ille vere est Polyneices, Oedipi filius, qui auxilium ab eo ad regnum reciperandum petit. Oedipus recusans iratus ambos filios exsecratur. Deinde caelum tonitru tremit, quae res Oedipo moriendum esse significat. Theseus solus Oedipum rimam terrae intrantem videt.
Philosophia religiosa
Philosophia religiosa est cogitatio philosophica quae praecipue a religione excitatur et dirigitur, sicut philosophiae Buddhistica, Christiana, Hinduica, Islamica. Ea est antiquum philosophiae genus, quod plerumque attinet ad philosophicam religionis cognitionem, usitate intra studium metaphysicae habitum. Philosophia religionis est disciplina hominum qui se tranquille appellent credentes, hominum qui appellentur non credentes, atque aliorum qui fidem suam vel generalem tractent vel propriis modis designent.