cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Georgius Cantacuzino
thumb|left|200px|Princeps Georgius Cantacuzino Princeps Georgius Cantacuzino (Dacoromanice Prinţul Gheorghe Grigore Cantacuzino; natus Bucurestiis die 22 Septembris 1832; mortuus ibidem 23 Martii 1913) fuit primus minister Romaniae.
Aldehydum
Aldehyda substantiae habent formula chemica structura simplica: RHO.
Aldehyda exempli causa sunt Alkanal et Alkenal.
Alkanal:
Alkenal:
Augusta Taurinorum
Augusta Taurinorum (Italiane Torino) est urbs Italica et municipium, circiter 896 350 incolarum, locus princeps regionis Pedemontii et caput urbis metropolitanae Taurinensis.
Fuit colonia Romana, ab Augusto principe condita, sed iam ante Imperium Romanum fuerat, ut videtur, metropolis civitatis Taurinorum. Temporibus recentioribus fuit caput ducatus Sabaudiae, regni Sardiniae, et ab 1861 ad 1865 Regni Italiae omnis; unde nuncupari potest cunabula unificationis paeninsulae. Urbium industrialium Italiae hodiernae loco tertio enumeratur.
Hic admiratione digna sunt Porta Palatina urbis Romanae, Palatium Madama reginarum Sabaudiensium, moles Antonelliana ad museum cinematographicum accommodata, necnon ecclesia cathedralis Sancti Ioannis Baptistae, ubi servatur sindon Taurinensis; hinc praeterea formosissimae Alpium occidentalium valles visitantur.
Nomen
Antiquissimum urbis nomen, si recte huic loco adsignatur, est Taurasia; ita appellabatur caput civitatis Taurinorum, quo tempore Hannibal hanc terram transivit. Colonia Romana ibi ad honorem imperatoris Augusti nomine pleno et sollemni Colonia Iulia Augusta Taurinorum, nomine autem communi Augusta Taurinorum laureata est. Haec appellatio a recentioribus saepe adhibetur. Multi autem brevius Taurinum Latine nuncupant. Haec urbs Italiane hodie Torino appellatur, sed sermone Pedemontico huius regionis (sicut et Theodisce) Turin. Incola Latine Taurinensis (Italiane Torinese ; Pedemontice Turinèis) nuncupatur.
Historia
Tertio saeculo a.C.n. secundum ripas Padanas primae tribus collocabantur, ab Alpibus venientes, quaerentes campos, quos colerent. Hi homines ex stirpe Celto-Ligura appellabantur, etiam Taurini et nomen loci Taurasia dederunt; nomen autem e tauro non oritur, qui signum civitatis postea factum erit, sed a Celtico verbo tau, quod 'mons' significat.
Socii Romanorum invasioni Hannibalis anno 218 a.C.n. restiterunt. Sita in via per Gallias, postea Castra Taurinorum a Gaio Iulio Caesare anno 58 a.C.n. condita sunt.
Urbs comprehenditur in Imperio Romano, Augusto Principe, ut praesidia limitum, nomine Augusta Taurinorum. Ex illo tempore oritur institutio tabulae latrunculariae, quae pertinet et ampliatur usque ad hodiernos dies, cum decumano, qui vocatur hodie Via Garibaldi, et cardine, qui constituitur viis Sancti Thomae et portae Palatinae.
Primo saeculo a.C.n. constructum est theatrum Romanum, e quo amplae partes exstant. Porta Palatina etiam illo tempore constructa est. Anno 69 in proelio inter Othonem et Vitellium incendium civitatem partim delevit.
Anno 1861 Augusta Taurinorum, quae ab anno 1563 caput ducatús Sabaudiae (ab anno 1720 regni Sardiniae) fuerat, primum caput Italiae facta est; sed anno 1865 caput Italiae Florentiam et postea Romam translatum est.
Clima
Urbi Taurinensi inter climata duo per enumerationem Köppen–Geiger, videlicet subtropicum humidum et oceanicum. Clima in stationes quattuor dividitur, hieme frigida et admodum sicca, aestate calida, vere et autumno pluviosioribus, pluviis violentibus aestate interdum incidentibus; temperatura aëris media mense Ianuario 2° atque mense Iulio 22.5°, minima inter −2.5° et 17°, maxima inter 6.5° et 28°, sed minima extrema usque hodie nota −21.8°, maxima extrema 37.1°; pluviis mense Decembri ad 45 mm tantum, mense Maio 145 mm, toto anno non minus quam 981 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 81 incidentibus; humiditate relativa inter mensuras 67 centesimas et 80 centesimas reperta, horis solis fulgentis mense Novembri 105, mense Iulio 260, per annum totum 1990 relatis.
Urbis administratio
Ab anno 2016 praefectus urbis est Clara Appendino.
Ecclesia Catholica
Augusta Taurinorum est sedes episcopalis metropolitana (Archidioecesis Taurinensis) Ecclesiae Catholicae. Praesens archiepiscopus Caesar Nosiglia est. Multi archiepiscopi Augustae Taurinorum etiam cardinales fuerunt. Augustae Taurinorum archiepiscopus est custos sindonis Taurinensis.
Clari cives
Augustae Taurinorum vixerunt aut nati sunt (praeter alios praeclaros incolas):
Res oeconomicae
Augusta Taurinorum est urbs industrialis. Hic est FIAT, maxima societas lucrativa ad autocineta facienda in Italia dicata. Taurini La Stampa, clarum diarium, ac tertium, quod ad propagationem in Italia pertinet, edita est.
Biliothecae
Anno 1839 Bibliotheca Regalis condita est.
Ludi athletici
Juventus FC et Torino FC turmae pediludii urbis Augustae Taurinorum sunt.
Lucius Annaeus Seneca minor
Lucius Annaeus Seneca, seu Seneca minor, e Marco Annaeo Seneca et Helvia parentibus natus est Cordubae in Hispania Baetica, verisimiliter 4 a.C.n. fortasse 1 p.C.n. Mortuus est autem anno 65. Philosophus fuit Stoicorum sectam secutus et idem vir rerum publicarum peritissimus nec non et poeta.
Pater Senecae, Seneca maior dictus, ipse artem rhetoricam professus, liberos suos in urbem Romam misit, ut artibus liberalibus et inprimis rhetoricae studerent. Seneca autem et philosophos audivit, e.g Sotionem, sectam Pythagoricam secutum, et Sextium et Attalum. Gallio frater, maior natu, proconsul fuit in Achaia, ubi anno fere 53 apostolum Paulum convenit. Nepotem denique habuit Lucanum poetam. Anno 41, Claudio imperatore, Seneca adulterii cum Livilla Caligulae sorore incusatus in Corsicam exilio missus est. Anno tamen 49 Agrippina minor, nova nupta imperatori, Senecam revocavit ut praeceptor Neronis filii esset. Dein anno 54, Claudio defuncto, Nerone autem principatu potito, una cum Sexto Afranio Burro praefecto praetorio Caesaris consiliarius factus est. Seneca complura consilii causa scripsit opera—inter quae unum est, quod De clementia inscribitur—ut demonstraret cur sapienter agat imperator qui clementia utatur. Ille autem princeps, Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus, anno 65, cum Seneca conscius et particeps Pisonis coniurationis suspicatus esset, nullo iudicio adhibito eum iussit semet interficere; quod fecit philosophus arteriis sectis in amicorum conspectu et colloquio. De sua morte celeberrima est Taciti pagina (Annales, Liber XV).
De operibus
Generatim dicendum est Senecae non tantum propositum fuisse theorias excogitare, sed opera moralia componere, in quibus praecepta Stoicorum ad vitam adhibuit, ita ut philosophia utilis esset hominibus. Orationes autem, quibus celeberrimus suo tempore factus erat, omnino perditae sunt. Commercium etiam epistularum ei ascribitur cum apostolo Paulo, id quod Hieronymum adduxit ut Senecam quasi pro Christianae fidei sancto haberet. Sunt autem qui dicant modum vivendi Senecae contrarium fuisse honestis operum eius postulationibus. Genus scribendi breve et acutum, cupit lectorem stupere, itaque studium eius incendere. Solet antithesi (contrario) uti metaphoraque (translatione).
Seneca libello De brevitate vitae inscripto, quod ante annum 50 compositum esse apparet, inscriptionem refutavit ipsam. Vitam enim brevem non esse, sed brevem a nobis reddi, qui levia et inania ad negotia eam consumeremus. Satis vero longam fuisse futuram, si concesso tempore bene usi philosophiae nos daremus. Sed luxuria et ambitione et imperandi cupiditate nos a libertate animi averti neque id facere, quod hic et nunc opus esset fieri. Neque eis quidem pepercit, qui ad rem publicam accederent. Seneca tamen, qui cum explicavit, quibus otiosi rebus operam dare soleremus, interdum saturam paene conscripsit, nihil vehementius et tamquam ad caelum laudibus extulit quam, id quod hominibus unum esset dignum, sapientiae studium.
De tranquillitate animi dedicatus est Sereno. Seneca decem dialogos philosophicos scripsit, qui nominantur Dialogi, in quo S. describere voluit quid vir in vita sua quaerere debeat, id est sapientiam. Quis haec non quaerit, non vivit.
Homo displicens sui est vir qui saepe propositum suum mutat, qui taedio et levitate vexatur. Sibi displicere est morbus, quia demum vita ipsa et mundus fastidio sunt illi viro qui semper mutabilis fuit. Causae displicentiae sui sunt versare se ad varias cupiditates sine quiete. (Cf. Primum argumentum compositae mentis existimo posse consistere et secum morari Ep. 2.) Effectus sunt marcere, neque locum novitati delinquere.
De providentia dedicatus est Lucilio, amico Senecae carissimo, cui Seneca epistolas quoque morales (opus maximum Senecae) postea dedicavit. Providentia est ratio divina quae orbem terrarum agit. Nihil mali bono viro accidere potest quia contraria non miscentur. Dei bonos viros exagitare volunt, ergo sapientes exercitantur adversa. Sapiens in rebus adversis totis viribus sui utatur non semel, sed retinet ac revocat virtus.
Scripsit Seneca etiam saturam seu Ludum de morte Claudii, qui Apocolocyntosis (fere 'mutatio in cucurbitam') inscribitur, ita ut "apotheosis" imperatoris subaudiatur et irrideatur; deinde opus de philosophia naturali in septem libros digestum, quod Naturales quaestiones inscribitur; varios dialogos philosophicos; 124 epistulas ad Lucilium, quae sunt de quaestionibus ad mores pertinentibus; decem vel novem etiam tragoedias. Senecae interpretatio philosophiae Stoicorum magnum momentum habuit ad progressum morum partis philosophiae. Spectacula eius magnopere formas dramatum Renascentiae constituerunt, praesertim in Anglia saeculo decimo sexto Elisabetha regina.
Sub nomine eiusdem philosophi tradita - eique a perpaucis viris doctis partim attributa - sunt septuaginta duo epigrammata. Scripta sunt, ut putatur, secundo p. Chr. n. saeculo. Partim habent quandam similitudinem cum carminibus Ovidii et Martialis et Silii Italici, sed imprimis plena sunt doctrinis Stoicorum. Cupiditatem regnandi et expugnandi velut Xerxis, Caesaris, Pompei vituperant. Sed illius contemptionis fortunae, quam philosophi Stoici postulavere, non sunt testimonia. Fingunt enim a Seneca exule in Corsica insula scripta esse, et, oblitus illarum quas ipse scripsit consolationum, iste Seneca sicut Ovidius in suis Tristibus ex Ponto saepe suam queritur tristem sortem.
Realismus litterarius
Realismus litterarius est inclinatio modi, primum in litteris Francicis medio saeculo undevicensimo incipiente oriens et tum scriptores saeculorum undevicensim exeuntis et vicensimi ineuntis attingens, ad vitam et societates aequaevas describendas ut fuerunt aut sunt. In generali realismi ingenio, scriptores realismi descriptiones praebere malebant agitationum et experientiarum quotidianarum et insulsarum, contra speciem miram vel similiter speciosam.
Fastigium
Traditur Honorius de Balzac (1799–1850) fuisse auctor ordinati in litteris Francicis realismi, per certa singula et personas redientis comprehensas. Theodorus Dostoevskij, Leo Tolstoj, Gustavus Flaubert, et Ioannes Turgenev habentur a multis iudicibus fastigium modi realistici exprimere per inornatam orationem solutam congestumque certorum singulorum vitae quotidianae. In litteris Theodiscis, realismus saeculi undevicensimi nomine realismi poetici vel realismi burgi crevit, et inter figuras maiores sunt Theodorus Fontane, Gustavus Freytag, Godofredus Keller, Gulielmus Raabe, Adalbertus Stifter, et Theodorus Storm. Inter scriptores realisticos sequentis fuerunt Benitus Pérez Galdós, Guido de Maupassant, Antonius Chekhov, Iosephus Maria de Eça de Queirós, Ioachim Maria Machado de Assis, Ioannes Neruda, Bolesław Prus, et sensu latiore, Aemilius Zola, cuius naturalismus consequens realismi saepe habetur.
Scriptores anglophoni
Middlemarch, mythistoria Georgii Eliot (1819–1880), pro magno traditionis realismi Anglici monumento est, praecipuum exemplum partium quas realismus saeculo undevicensimo egit cum crescens forum capitalisticum accommodaret. Gulielmus Dean Howells fuit primus scriptor Americanus qui aestheticam realisticam in litteras Civitatum Foederatarum intulit. Eius fabulae de vita optimatum divitum Bostoniae decennio post 1850 ab eruditis fictionis Americanae magni aestimantur. The Rise of Silas Lapham, eius mythistoria populo gratissima, hominem depingit qui per ironiam operam opesque ob errores suos perdit. Stephanus Crane etiam scriptor agnoscitur qui magnos realismi aspectus indagavit in fictione Americana, insigniter in fabulis "Maggie: A Girl of the Streets" et "The Open Boat." Et mythistoria Jude the Obscure a Thoma Hardy scripta anno 1895 exemplum realismi putatur.
Grignols (Duranius)
Grignols  est commune Francicum 566 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Maenades
Maenades seu Bacchae (Graece ) fuerunt mulieres Dionysi vel Bacchi sectatrices. Etiam nymphae dementiae putatur.
Bacchae (discretiva)
Bacchae haec significat:
Peyruis
Peyruis  est commune Francicum 2'686 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Apoxyomenus
Apoxyomenus (Graece ) est statua athletae, qui strigile crura vel bracchia pulvere ac sudore defricat.
Exempla nota inter alia sunt:
Schola Latina Highlands
Schola Latina Highlands (Anglice: Highlands Latin School) est Christiana schola prope Ludovicopole, Kentukia, quae ab anno 2000 disciplinas classicarum affirmat. Dictum eius est "Docere, Delectare, Movere". Condita in 2000 a Latinae commentatroli auctore Cheryl Lowe, schola ipsa hodiernus 493 discipulos ascribit in duobus campis ad 2800 Frankfort Ave (Crescent Hill) et 10901 Shelbyville Rd (Spring Meadows). Schola certiorem fecit ipsam adeptam esse indices summos mediocres numeros ex SAT in Kentukia in 2005, 2006, et 2008 secundam tabulam annuam scholarum privatarum vulgata in Business First.
Marcus Popillius M.f. Laenas (consul 316 a.C.n.)
Marcus Popillius M.f. Laenas (nescimus, quando natus quandoque mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi 4 a.C.n. exeuntis erat.
Familia
Pater eius Marcus Popillius M.f. Laenas, annis 359 a.C.n., 356, 350 atque 348 erat.
Cursus honorum
Popillius anno 316 a.C.n. consul una cum Spurio Nautio Sp.f. Rutilo erat. Non consules eo anno, sed dictator Lucius Aemilius Mamercinus Privernas bellum contra Samnites tum duxit.
Haiense Castrum
Haiense Castrum seu Aiacense Castrum (alia nomina: Aiae, Firmitas Dominii Gilonis, Haiae Domni Giklonis, Haiae Castrum) est commune Francicum 1'922 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Froville
Froville est commune Francicum 123 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Antonius Bertoloni
Antonius Bertoloni (natus Castri Sarzanae, Liguria, Italia die 8 Februarii 1775; Bononiae die 17 Aprilis 1869 aetate gravissima mortuus) fuit medicus et botanista Italicus. Siglum scientificum eius est  Bertol..
Vita
Bertoloni ad Universitatem Papiensem medicinae et botanicae studuit. Postea Genuae naturae scientias et ab anno 1816 ad Universitatem Bononiensem botanicen docuit. Eodem tempore ut medicus operam dabat. Anno 1840 Academiae Leopoldinae sodalis factus est.
Serlongarina
Serlongarina (alia nomina: Serra Longarina ac Seralongarina) (Italiane: Serrungarina) est oppidum Italiae et fractio municipii Collium ad Metaurum.
Historia
Serlongarina fuit municipium Italiae, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Die 1 Ianuarii 2017 Municipium Montis Maioris coniunxit se cum Municipiis Saltariae et Serlongarinae ut constituiret municipium novum Collibus ad Metaurum.
Amosis
Ămōsis -is (seu -ēs, -is), aut Ămāsis -is (Aegyptie Ỉˁḥ-ms) est nomen Aegyptium satis frequens "de Luna (vel Luno) natus" significans.
Causa dialectorum Aegyptiarum, idem nomen potest aut cum o aut cum a scribi. Sed in scriptis doctorum modernorum, duae formae paene quasi essent nomina distincta decernuntur—nam Amasis cum a paene numquam adhibetur nisi pro pharaone Amose II, qui annis 570—526 a.C.n. regnait.
Inter huius nominis notae dignos sunt:
Reges
Hoc nomen etiam ferebant multae regiae uxores, atque regum filiis.
Clio
Clio (Graece ) in mythologia Graeca est musa historiae et filia Dios et Mnemosynes.
Saint-Victor (Ardesca)
Saint-Victor est commune Francicum 949 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Boscus Gervili
Boscus Gervili (Francogallice Boisgervilly, Gallonice Boéz-Jergaud, Britonice Koad-Yarnvili) est commune 1447 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Grèzes (Duranius)
Grèzes  est commune Francicum 195 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Gélacourt
Gélacourt est commune Francicum 157 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Lentibulariaceae
Lentibulariaceae sunt familia plantarum carnivorarum, quae tria genera—Genliseam, Pinguiculam, et Utriculariam—comprehendit.
Saint-Vincent-de-Barrès
Saint-Vincent-de-Barrès est commune Francicum 807 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Peipin
Peipin  est commune Francicum 1'351 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Abundius (sanctus)
Abundius tum in pontificis legatis tantas primas partes egit, ut a Leone papa anno 450 ad Constantinopolitanam synodum missus est ad persuadendum Orientis clerum ut monophysistica praecepta repudiaret, quae confitentur solam Dei naturam in Christo. In synodo, Abundius usus est Graeco interprete, ergo manifestum est eum esse natione ac lingua Latinum (et non Thessalonicensem sicut antiqua Novocomensis memoria ferret), et adeptus est agnitionem atque extimationem apud potentiores Orientis episcopos, e quibus Theodoretus Cyrrhites, qui sequentibus theologicis disputationibus tantum capturus erat. Abundius, hac gentium auctoritate quoque fretus, in Novocomensi territorio evangelizandi operam amplificavit, cum uteretur fortasse singulari fultura, praeter oppidum, Insula Comacena, ubi per longa tempora habitabat. Verisimile est episcopi operam auxisse sacrorum aedes, circa quas baptizatis proveniebant coemeteri areae quae VI saeculo vertente amplius creturae erant. Sua morte, verisimiliter anno 468, Abundius tumulo illatus est in Apostolorum basilica, quae post pauca decennia ex eo nomen acceptura erat, propter magnam popularem venerationem quae eius corpus colebat.
Les Graulges
Les Graulges  est commune Francicum 61 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Hutellae
Hutellae (seu Castrum de Utellis ) (Francice Utelle) sunt commune 685 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
1573 Väisälä
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1573 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Palud-sur-Verdon
Le Palud-sur-Verdon  est commune Francicum 322 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Ethanal
Ethanal vel Ethylalkanal vel Ethylaldehydum vel Aethanal vel Aethylalkanal vel Aethylaldehydum vel Acetaldehydum (Nova latina) et cum altera nomina (non IUPAC): Alcoholus dehydrogenatus aceticus vel Aldehydus aceticus.
Bonnemain
Bonnemain (Britonice  Bonmaen) est commune 1270 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Scheria
Scheria (Graece, dialecto epica ) seu Phaeacia in Odyssea fuit insula Phaeacum. Insula Ogygia, Calypsus habitatione, relicta, naufragio passo, Ulixes ad oram Scheriae eiectus est ibique a Nausicaa et ancillis eius repertus.
Boistrudan
Boistrudan (Britonice Koetruzan) est commune 671 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Thalia
Thalia (Graece ) in mythologia Graeca est Musa comoediae. Filia Dios et Mnemosyne est.
Talio (mitologio)
Saint-Thomé
Saint-Thomé est commune Francicum 400 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Fundus Sancti Abundii
Sancti Abundii Fundus (Italiane: Serra Sant'Abbondio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Strigilis
Strigilis (Graece ) est instrumentum antiquum, quo athletae exercitiis confectis vel ii, qui e sudatorio exierunt, oleum, sudorem pulveremque corpore defricuerunt. Ex ferro vel aere lunato cum capulo consistebat.
Multa exempla exstant; praeterea multis in imaginibus (in fictilibus Graecis aut sculpturis sicut in sic dicto Apoxyomeno Lysippi) videri possunt.
Phaeaces
Phaeaces (Graece ) in Odyssea sunt populus qui insulam Scheriam colunt quo tempore Ulixes ibi advenit. A Nausicaa repertus est et a parentibus Nausicaae, Arete et Alcinoo Phaeacum rege, receptus.
Carlismus
Carlismus (Hispanice: Carlismo) est politica Hispaniae grex quae regnum Hispaniae fratribus Ferdinandi VII clamat. Saeculo undevicensimo, Carlistae contra Isabellam II et Alphonsum XII usurpationes fecerunt.
Ferdinandus VII anno 1833 mortuus est et filia singula Isabella regnum accepit, sed frater Ferdinandi, Carolus Maria Isidorus testamentum negavit ob Isabellam mulierem esse. Cum fidelibus se regem clamavit et bellum civile gessit.
Filii nepotesque Caroli regnum sibi clamant hodie.
Sententia Carlista est Deus, Patria, Fora et Rex (Hispanice: Dios, Patria, Fueros y Rey). Id est Carlismus Ecclesiam Catholicam, patriam, morem maiorum, ius antiquum defendet contra administrationem mediam et institutionem monarchicam.
Hymnus Carlistarum
"Embaterium Oriamendi" (Marcha Oriamendi)
Bella Carlista
Tria fuerunt bella Carlista, quae regnum clamavant contra domum regnatricem Borbonum. Etiam traditionem contra liberalismum in Vasconia et Navarra defendebant, loci cum rebus publicis praecipuis (fora).
Alexander Kuroš
Biographia
Natus est in vico (urbe ab anno 1926) Jarcevo tunc gubernii et nunc regionis Smolenscensis. Anno 1928 complevit studium suum in Universitate Smolenscensi et missus est in Universitatem Saratoviensem, ubi cathedram algebrae fundavit. Ab anno 1930 ad finem vitae suae in Universitate Moscuensi docebat. Universitas illa gradum doctoris physicae et mathematicae ("scientiarum physico-mathematicarum") anno 1936 ei concessit, Paulo Sergii filio Alexandrov praesidenti.
Peyroules
Peyroules  est commune Francicum 226 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia Alpibus Litore Lazuli (ante 2016 Provincia et Alpibus).
Petrus P. Carp
Petrus P. Carp (Dacoromanice Petre P. Carp; natus Iasiis die 28 Iunii 1837; mortuus apud Ţibăneşti iudicatus Iasiorum 19 Iunii 1919) fuit primus minister Romaniae.
Institutio et munus
Bonnae iurisprudentiae studebat atque legatus Romaniae vindobonae fuit.
Propanal
Propanal vel Propylalkanal vel Propylaldehydum vel Propionaldehydum(Nova latina) et cum altera nomina (non IUPAC):
Formula structura (C3H6O, CH3CH2-CHO) est.
Methanal
Methanal (sensu IUPAC) vel Methylalkanal vel Methylaldehydum vel Formaldehydum (Nova latina), Alcoholus dehydrogenatus formicus vel Aldehydus formicus vel Aldehydum vel Formalinum, compositum chemicum familiae aldehydorum cuius formula chemica CH2O. Magis simplex compositum e aldehydis est.
8 Decembris
8 Decembris est dies 342ª anni (343ª in annis bissextilibus) in Calendario Gregoriano. Viginti tres dies manent.
Methanal
Formulae structurae sunt CH2O, HCHO.
Melpomene
Melpomene (Graece ) in mythologia Graeca est Musa canendi, chori tragoediae que.
8 Decembris
Secundum Calendarium Romanum est ante diem sextum Idus Decembres (a.d. VI Id. Dec.).
Camentia
Camentia, vulgo Kamenz, est oppidum Saxoniae, uncolis 16 995. Ad Viam Regiam Lusatiae Superioris et ad Alsteram Nigrum flumen sita est.
Ainacum
Ainay-le-Vieil est commune Francicum 215 incolarum (anno 2012) praefecturae Cari in regione Centro et Valle Ligeris.
Phyla
Phyla est genus Verbenacearum. Nunnullae species generi q.e. Lippia olim descriptae sunt. Phyla dulcis et aliae species partes edules ferunt, et in arte coquinaria adhibentur. Nomen a verbo Graeco quod est φυλή, 'tribus', deducitur, fortasse propter flores qui conglobati crescent aut folia quae expandantes tegetem formant. Species comprehendunt:
Trophaea Augusti
Trophaea Augusti vel Turbia  (Francogallice La Turbie) est commune 3165 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis. Ibi eminet Tropaeum Augusti, iussu huius principis anno 7/6 a.C.n. aedificatum.
Ötigheim
Ötigheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 4'483 incolarum (anno 2012).
Cass Comitatus (Illinoesia)
Cass Comitatus (Anglice:  Cass County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 13642 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Virginia, anno 1837 creatus est. In hoc comitatu quasi decima pars incolarum (accurate 16.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Iovinus
Familia
Avus eius Flavius Valerius Iovinus consul anni 367 erat.
Saint-Symphorien-sous-Chomérac
Saint-Symphorien-sous-Chomérac est commune Francicum 708 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
La Bosse-de-Bretagne
La Bosse-de-Bretagne (Britonice Bosenn) est commune 572 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Trinitas Nicaeensium
Trinitas Nicaeensium (Francice  La Trinité) est commune 10336 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Mnemosyne
Mnemosyne (Graece 'Moneta' ), ut Graeci narrare solebant, est dea memoriae, Titania, quae Iovi Musas peperit.
Inguiomerus Bergman
Ernestus Inguiomerus Bergman (natus Ernst Ingmar Bergman Upsaliae die 14 Iulii 1918; mortuus Fårö in insula die 30 Iulii 2007) fuit moderator, scriptor, choragusque Suecicus, qui operam pelliculis, televisioni, theatro, radiophoniaeque saeculo vicensimo dedit. Numeratur inter pellicularum fabricatores optimos et maximi momenti. Inter eius pelliculas latissime laudatas sunt Smiles of a Summer Night (1955), Det sjunde inseglet ('Sigillum septimum') (1957), Smultronstället ('Fragetum' ) (1957), Persona (1966), Cries and Whispers (1972), Scenes from a Marriage (1973), et Fanny och Alexander (1982), binis ultimis in televisificis editionibus protractis conversis.
Plus quam sexaginta pelliculas et documentarias pro exhibitione commerciali in theatris et televisione fecit, quorum plures etiam conscripserat. Praeterea plus quam 170 ludos scaenicos direxit. Ad ultimum societatem creativam cum Gunnar Fischer et Sven Nykvist cinematographis confecit. Inter eius grege histrionum erant Harrietta Andersson, Bibi Andersson, Liv Ullmann, Gunnar Björnstrand, Erland Josephson, Ingrid Thulin, et Max von Sydow. Plurimae suarum pellicularum in Suecia positae, multaeque post 1961 Fårö in insula in taeniolas redactae sunt.
Philippus French, iudex pellicularum Anglicus, Bergman appellavit "unum e maximis saeculi vicensimi artificibus, . . . [qui] in litteris et artibus activis modum condicionis humanae ambae iterum creandae et interrogandae invenit." Martinus Scorsese, moderator Italo-Americanus, scripsit: "Si aetatis certae annis 1950 et 1950 vivebas, adulescens mox adultus, pelliculasque facere volebas, necesse erat, ut opinor, a Bergman moveri. . . . Effectus qui illae pelliculae in hominibus maioris aestimare non potest."
De vita
Filius fuit Erici Bergman, pastoris Lutherani, et Carinae uxoris. Unitersitatem Holmiensem frequentavit. Undeviginti annos natus studium historiae litterarum coepit, sed postea studia academica intermisit.
Ab anno 1960 Bergman moderator cinematographicus operam dedit et ab anno 1963 usque ad annum 1966 fuit dux Holmiae Regii Theatri Scaenici.
Domi Fårö in insula die 30 Iulii 2007 obiit.
Oraison
Oraison  est commune Francicum 5'392 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Bernay-en-Champagne
Bernay-en-Champagne  est commune 460 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Titus Livius Maiorescu
Titus Livius Maiorescu (Dacoromanice Titu (Liviu) Maiorescu; natus Craiovae die 15 Februarii 1840; mortuus Bucurestiis die 18 Iunii 1917) fuit primus minister Romaniae.
Bromont-Lamothe
Bromont-Lamothe est commune Francicum 924 incolarum (anno 2007) praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia iuxta Augustonemetum.
Urcianum (Marchia Anconitana)
Urcianum (alia nomina: Urcianum Pisaurensium, Urcianum Pisaurense) (Italiane: Orciano di Pesaro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 100 incolarum, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Fractiones
Montebello, Rupoli, Schieppe
Saint-Symphorien-de-Mahun
Saint-Symphorien-de-Mahun est commune Francicum 134 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Gerardus D'Ambrosio
Gerardus D'Ambrosio (Fani Sanctae Mariae ad Vicum natus in die 29 Novembris 1930; Mediolani die 30 Martii 2014 mortuus) fuit clarus iudex Italianus aetate quae dicitur "mani pulite" (scilicet Latine manus mundae). Postea fuit etiam factionis Democraticae senator.
Le Broc (Podium Dumiatis)
Le Broc est commune Francicum 613 incolarum (anno 2007) praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Oppedette
Oppedette  est commune Francicum 61 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Ötisheim
Ötisheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 4'703 incolarum (anno 2012).
Gregorius XI
Gregorius XI  (natus, Petrus Rogerius de Beaufort, circiter anno 1330 in regione Franciae Lemovicense  - obiit die  26 Martii 1378), fuit papa catholicus i.e. episcopus Romanus a die 30 Decembris 1370.
Anno 1348 a patruo eius papa Clemente VI Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae factus est. Postea theologiae ac iuri canonico apud universitas Perusiae studuit.
Precibus Sanctae Catharinae adductum, Gregorius XI sedem paparum Romam mense Ianuario 1377 reportavit. Ibi Gregorius XI post quattuordecim menses obiit.
Berfay
Berfay  est commune 369 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Laneuveville-devant-Bayon
Laneuveville-devant-Bayon est commune Francicum 245 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Citrus × microcarpa
Citrus × microcarpa, linguis vulgaribus saepe calamondin, est species hybrida arborum fructiferarum quae ad genus citrorum pertinet. E parentibus C. japonica et C. reticulata orta est. Sub hoc nomine anno 1833 ab Alexandro Andreae f. Bunge descripta est. Alii alia nomina temptaverunt, e.g. × Citrofortunella microcarpa, Citrus madurensis, Citrus mitis. Fructus parvi comestibiles sunt, sed haec arbor praecipue ad ornamentum in Indonesia et Philippinis alibique culta est.
7 Iris
7  est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioanne Russell Hind in Londinio versato repertus est. In mythologia Graeca Iris, e qua asteroides appellatus est, fuit dea primae lucis et arci caelestis.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fanum Sancti Hippolyti (Marchia Anconitana)
Fanum Sancti Hippolyti (Italiane: Sant'Ippolito) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Buxeria
Buxeria (Francogallice La Bouëxière, Gallonice La Boécierr, Britonice Beuzid-ar-C'hoadoù) est commune 3845 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Fanum Sancti Hippolyti (Marchia Anconitana)
Fractiones
Pian di Rose, Reforzate, Sorbolongo.
1574 Meyer
1574 , olim designationibus 1949 FD, 1930 KE, et 1935 CW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludovico Boyer in Observatorio Algerii versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1574 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Priscus Attalus
Priscus Attalus (natus die ignoto - Liparae exsul post annum 416 obiit) fuit Senator Romanus paganus.
Anno 409 primo comes sacrarum largitionum et deinde praefectus urbi Romae factus est. Bis a Visigothis imperator Romanus creatus est, accurate: Primo Romae anno 409 exeunte, cum post breve tempus, postquam Alaricus cum Honorio imperatore de pace convenit, depositus est. Tum apud Gothos vixit. Secundo tempore Burdigalae anno 414 proclamatus est. Anno 415 a Honorio captus, 416 mutilatus relegatusque est.
Priscus Attalus ante annum 409 senator paganus fuerat. Tum more Arianorum - ut plerique Germani - baptizatus est. De novo, sed frustra spes senatorum paganorum religionis Romanae atque praesertim arae Victoriae renovandae aucta est.
Sowerby (familia)
Sowerby fuit familia Anglica cuius familiares saepe zoologi, malacologi et Palaeontologi erant. Familiares nonnulli sunt:
Autocinetum
Autocinetum, sive autoraeda,  est autovehiculum usus proprii et in operatione. Multitudo generum sunt, quarumque necessitudines usoris adaptarum. Varii methodi pulsus quoque sunt, sicut vi petroleica, electrica, gas, et a his per varias combinationes, vel in temporibus vetustioribus a vapore. Ab uno homine gubernatur quo primas functiones quoque tractat. Historia autocinetorum plus quam unum saeculum pertinet, quo primum verum autocinetum nomine Benz Patent-Motorwagen esse arbitratur, ab anno 1886.
Quo modo autocineta operantur
Autocinetum vehiculum est machinatum plerumque quattuor rotis praebitum, quod gubernaculo rotatili sive rotula moderatrici dirigitur. Vim motricem suppeditat motorium sive motrum in quo benzenio (mixtura fractionum petrolei destillati, genus laticis igniferi) comburitur. Intra motorium partes sunt mobiles quorum motu alternanti per varios apparatus mechanicos vis reciproca in motiones versatiles convertitur ac demum inter quattuor rotas dispertitur.
Partes principales motori combustione interna acti sunt haec: Truncus sive moles motorii est pars maxima et gravissima, in qua modioli (numero inter quattuor et sedecim) terebrantur. In modiolis emboli inseruntur qui expansione mixturae ardentis naphthae et aere moventur. Circumcirca embolos sunt anuli ferrei ad oleum et gasia ardentia constringenda adapti. Hi emboli ad ferrum uncatum scapis nectentibus iunguntur quod invicem magnam rotam momentosam convertit.
Super truncum motori epistylium sive caput modiolorum cochleis robustis affixum est. Subter est patina sive receptaculum olei in qua antlia olei locatur. In epistylio sunt valvulae per quas alimentum introit et fumus exit. Prope has sunt et scintillatra vi electridis acta ad naphtham ipso articulo maximae compressionis accendendam.
Apparatus quo naphtha et aer miscentur est migma benzini sive scatebra naphthae nebulosae cui alimentum ab antlia naphthae suppeditatur. Haec in receptaculo naphthae locatur, illa super fauces multiforabiles in epistylio.
Motio versatilis rotae momentosae per compaginem discorum molaris instar ad scapum actorium transfertur in quo est commissura universalis ubi licet scapo quaquaversum flecti. Hic invicem per rotulas dentatas differentiales aut rotas posticas aut omnes quattuor rotas et canthos circumagit.
Autocineti structura
De structura autocineti sunt: motrum, transmissio, elevatio, frenum et loculus.
Frenum
Frena tardant vel cessant autocinetum: duo sunt: Alia pedalia sunt acceleratrum (ut celerius eat) atque symplectes (ut motrum et rotae non communicent). Auxilio symplectis schesis (quasi ratio eundi) mutari possit. Scheses quinque vel sex sunt eundi, atque schesis nulla (seu neutra) et schesis retrorsa.
Loculus
Loculus est pars autocineti, quæ accipit aurigam, viatores et, forte, onera
Faces
Plurima genera facium sunt in autocinetum:
Historia
Primum autocinetum vapore agebatur. Erat Francogallus, Nicolaus Iosephus Cugnot nomine, qui carrum trirotalem machina vaporaria actum anno 1769 Lutetiae finxit. Die 3 Iulii 1886, Carolus Benz ingeniarius Theodiscus primo autocineto a se invento Manhemii vexit. Celerrimum autocinetum machina vaporica actum a fratribus Francisco et Freelan Stanley anno 1906 constructum est, cuius maxima velocitas erat 205 chiliometra per horam, eo tempore celerrimum automocinetum mundi. Primum autocinetum electricum a Roberto Anderson homine Scotico anno 1839 finctum est. Primum autocinetum petroleo utens erat carrus trirotalis quem Carolus Benz anno 1896 finxit.
Ongles
Ongles  est commune Francicum 344 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Saint-Sylvestre (Ardesca)
Saint-Sylvestre est commune Francicum 497 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
8188 Okegaya
8188 , olim designationibus 1992 YE3, 1983 GS2, et 1994 EY1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yoshikane Mizuno et Toshimasa Furuta, astronomis apud urbem Kani versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8188 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Briffons
Briffons est commune Francicum 333 incolarum (anno 2007) praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Beillé
Beillé  est commune 512 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Castrum de Torretis
Castrum de Torretis (Francogallice:  Tourrettes-sur-Loup) est commune 4213 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Imago aurea beatae Mariae Virginis
Imago aurea beatae Mariae Virginis est statua Mariae ex populo et auro, saeculo 10 exeunte confecta, quae reperitur Assindia in urbe in thesaurario ecclesiae cathedralis. Ea est vetustissima reliqua statua Mariae Virginis ac vetustissimum exemplum illius artis quae Vollplastik vocatur ad laevam Alpium. Cum cruce Archiepiscopi Gero de Colonia Agrippina est unum ex paucis signis aevo generationum familiae Caesaris Othonis factis quae hodie supersunt. Hodie est etiam Imago Culturae illius regionis quae Ruhr vocatur ac historiae eius.
Liber Ordinarius manu scriptus saepe hanc imaginem refert locutionibus "ymaginem beate Marie auream" (p. 32), "ymagine beate Marie aurea" (p. 84), "ymaginem beate Marie virginis" (p. 86), "ymagine aurea beate Marie virginis" (p. 87) etc.
Bernardus Lonergan
Bernardus Iosephus Franciscus Lonergan (natus Buckinghamiae, in oppido Quebecensi, die 17 Decembris 1904; mortuus in Pickering, urbe Ontarionis, die 26 Novembris 1984) fuit presbyter Societatis Iesu sodalis, philosophus theologusque Canadiensis. Bernardus Lonergan etiam quaestiones paedagogicas et oeconomicas tractavit necnon res mathematicas ad philosophiam attinentes. Idem Lonergan unus ex maximis philosophis catholicis saeculi XX habetur. Motum quendam philosophico-theologico-culturalem Bernardi Lonergan doctrinae excitaverunt, qui proprie Lonerganianus nuncupatur. Motus Lonerganiani vero fautores cultum ac vitam socialem et Ecclesiae et mundi funditus a Lonerganianis doctrinis renovari posse opinantur. Presbyter ordinatus est Bernardus Lonergan anno 1936; deinde dissertationem doctoralem de gratia operante apud Thomam Aquinatem Romae perfecit atque docere coepit Monte Regio anno 1940 apud Collegium Immaculatae Conceptionis (Collège de l’Immaculée Conception). Postea et in Collegio Christi Regis, quod nunc est pars Universitatis Torontonensis, inde ab anno 1947 usque ad 1953 atque iterum a 1965 usque ad 1975 necnon Romae, in Pontificia Universitate Gregoriana, ab anno 1953 usque ad 1964 institutioni theologicae operam dedit.
Celeberrima Bernardi Lonergan opera, qui sermone suo patrio Anglico plerumque scripsit, sunt Insight: A Study of Human Understanding (Latine: Intellectio: commentatio de intellegentia humana), liber anno 1957 editus, et Method in Theology (Latine: Methodus in theologia), opus anno 1972 publicatum. Ad usum autem suorum discipulorum apud Universitatem Gregorianam, ubi de christologia ac de Trinitate docebat, Latine nonnulla opera Lonergan conscripsit, inter quae sunt De Constitutione Christi ontologica et psychologica supplementum confecit Bernardus Lonergan, S.I. (1956) et Divinarum personarum conceptionem analogicam evolvit Bernardus Lonergan, S.I. (1957), scripta in quibus novitas cogitationum Lonerganianarum temperie scholastica catholica illius aetatis afficitur. Etiam de methodo theologica Lonergan discipulos Romae docuit, prius quam tractatum Anglice exaratum hac de re ederet: exstat enim opus Bernardi Lonergan Latinum quod inscribitur ''De methodo theologiae. Notae desumptae ab alumnis'' (1962).
Bernardus Lonergan quodam modo temporibus suis fecit, saeculo sane XX, id quod Thomas Aquinas –qui philosophia  Aristotelea usus est ad religionem Christianam melius intellegendam et novis in adiunctis exprimendam ac praedicandam– saeculo XIII fecerat: recentiora inventa scientiae naturalis disciplinaeque historicae et hermeneuticae ad eundem finem quidem adhibuit ut Ecclesiae actuositas novis temporibus magis idonea efficeretur. Notio autem "appropriationis sui" (per gradus experientiae, intellectus, rationis, moralitatis, religiositatis demum summeque, amorisque absoluti; cum de appropriatione sui a subiecto experiente, intellegente, rationem adhibente, morali, religioso amanteque facta vel facienda agatur) maximi momenti locum in Bernardi Lonergan philosophia atque theologia –necnon consequenter in eius placitis paedagogicis– tenet.
Concubinatus
Concubinatus est diuturna nec occultata viri et feminae coitio sexualis, quae iure matrimonii ordinata non est. His diebus, cum tales coniunctiones creberrimae et inter se diversissimae factae sint, alia verba in usum venerunt, ut puta cohabitatio, necessitudo intima, unio libera, unio civilis et alia. Ideo notio concubinatus plerumque in regione historica adhibetur, Helvetia et Codice Iuris Canonici exceptis.
Concubinatus apud Romanos
Apud Romanos antiquos concubinus fuit servus, quem dominus diligebat.
A quo distinguendus est concubinatus viri et feminae, qui matrimonium inire non potuerunt aut noluerunt, libere ac voluntarie initus. Concubinatus, quamvis iuri matrimonii non subiectus, tamen lege approbatus coniunctio firma erat; concubina uxoris loco cum viro in domo vivebat, aliis viris feminisque exclusis. Concubinatus iniri potuit ea conditione, ut et vir et femina sui iuris erant et libere consenserunt. Dote opus non erat. Liberi patriae potestati subiecit non erant, nomen matris acceperunt, legitimi non habebantur.
Ioannes Brătianu
Ioannes Brătianu (Dacoromanice Ion I. C. Brătianu; natus apud Floricam iudicatus Argeş die 20 Augusti 1864; mortuus Bucurestiis die 24 Novembris 1927) fuit primus minister Romaniae.
Familia
Pater eius Constantinus I.C. Brătianu erat, fratres eius Vintilă Brătianu atque Constantinus I.C. Brătianu fuerunt, Elisam Știrbei in matrimonium duxit, filius eius Georgius I. Brătianu fuit.
Tabula magistratuum
Ab anno 1911 praeterea senator Romaniae erat.
Honores
Annis 1925 ad usque 1948 oppidum Făurei in Brăila circulo eius nomen tulit.
Palatium Imperiale (Vindobona)
Palatium Imperiale (Theodisce Hofburg) Vindobonae a saeculo XIII usque ad annum 1918 (quibusdam anni exceptis) fuit regia Domus Habsburgensis Vindobonae. Ab anno 1945 sedes publica praesidis Austriaci est. In hoc palatio sunt varia musea (inter quae Albertina et Museum Ephesinum), et maxima Bibliothecae Nationalis Austriacae pars nec non publici monumentis conservandis magistratus (Bundesdenkmalamt). Opera per septem saecula sine ordine aedificata etiam duas aedes sacras comprehendunt: Capella Aulica (Hofkapelle) et Ecclesia Augustinorum.
Burgus Barratus
Burgus Barratus (Francogallice Bourgbarré, Gallonice Bórg-Baraé, Britonice Bourvarred) est commune 3135 incolarum (anno 2008) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Geographia
Burgus Barratus est plebs super Izam fluvium Siccae adfluentem.
Laneuveville-devant-Nancy
Laneuveville-devant-Nancy est commune Francicum 6'012 incolarum (anno 2010) praefecturae Murtae et Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Kanteletar
Kanteletar (Finnice fere 'Citharistria') est corpus carminum lyricorum populi Finnici ab Elia Lönnrot collectum, quod anno 1840 editum est. Liber 652 carmina complectitur, quorum omnes versus numero 22 201 sunt.
Fanum Sancti Laurentii in Silvis
Fanum Sancti Laurentii in Silvis (alia nomina: Fanum Sancti Laurentii in Campo) (Italiane: San Lorenzo in Campo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Dubicza (Croatia)
Dubicza seu Dubicza Croatica (Croatice: Hrvatska Dubica) est oppidum et municipium Croatiae, in Regione Sisciensi-Moslavinensi situm. Incolunt urbem 2 341 (ab anno 2001). Incolae Dubiczenses appellantur.
Springfield
Springfield est nomen urbium nonnullarum, videlicet:
Xinnungus
Xinnungus (Mandarinice 神農, simpliciter 神农, pinyin Shénnóng, Wade-Giles Shen-nung vel Shen Nung), varie 'deum-agricolam' et 'deum agriculturae' et 'deum rusticum' significans, est deitas in religione Sinica, heros culturae et opinabilis Sinarum praehistoricarum rector.
Nomen proprium Shennong etiam eius populum attingere potest, qui Shennong-shi (Mandarinice 神農, pinyin Shénnóngshì 'gens Shennongiana') appellatur.
Homines hodierni Shennong venerantur patrem medicinae Sinicae, qui praeterea artem stylostixis introduxisse putatur. Ergo Yàowáng (藥王 'rex medicinae') aliquando appellatur.
Panagiotes Curumples
Panagiotes Eleutherii f. Curumples, Neograece Παναγιώτης Ελευθερίου Κουρουμπλής (Matsucii in Aetoloacarnania die 2 Octobris 1951 natus), est politicus Graeciae.
Panagiotes Curumples, e familia Graecorum Ponticorum ortus, annum agens undecimum eruptione vetusti Germanorum pyroboli excaecatus est. Alumnus est scholae iurisprudentiae Universitatis Athenarum. Legatus est ad Parlamentum Graecum pro factione Socialistarum a die 22 Septembris 1996 ad 29 Iunii 2011, deinde sine factione, mox autem pro factione SYRIZA a die 9 Aprilis 2012. A die 27 Ianuarii 2015 ad 28 Augusti 2015 minister valetudinis meruit, a die 23 Septembris 2015 minister rerum internarum, sed a die 5 Novembris 2016 minister rerum nauticarum, primo ministro Alexio Tsipra.