cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guinea Aequinoctialis
Reditus ad Hispaniam
Anno 1856, Hispania Guineam Hispanicam officialiter condidit, initio reductam ad Guineensium litorum et praeciouae insulae dominium. Anno 1858 missus est primus gubernator generalis insulae, quae annum postea statuto Hispanicae coloniae frueretur. Nihilominus, dominium amplius 800 000 chiliometrorum quadratorum cessum in Guineā a Lusitaniā Hispaniae per foedera Sancti Ildefonsi anno 1777 et Pardense anno 1778 plus minusve relictum est et Hispania magnas difficultates oppetivit ut admitterentur eius iura proprietatis ab aliis Europaeis potentiis quae veniebant statutum se illic: Francia in Gabonem, Germania in Cammaruniam et Britanniarum Regnum in Nigeriam. Hispania geographum Manuelem Iradier y Bulfy misit, qui e 1884 ad annectenda rursus Rivi Muniensis territoria se dedidit, foederibus pangendis cum localibus ducibus. Conferentia Berolinensis annorum 1884 et 1885 de distributione Africae Hispaniae incommodum fuit, cui solum concessa sunt 180 000 chiliometra quadrata, sine computandis possessionibus privatis quae tulit vice Franciae. De quibus Hispaniā questā, Franco-Hispanica commissio creata est, quae bene successit in Foedere Lutetiae diē 27 Iunii anni 1900 tribuente Hispaniae territorium 26 000 chiliometra quadrata latum correspondens ad Rivum Muniensem, continentalem praesentis Reipublicae Guineae Aequinoctialis partem.
Per Bellum Hispano-Americanum anni 1898, Statunitensis militaris occupatio coloniae Hispanicae relativa est, quia Statunitenses curam habebant de coloniis Hispaniae, victae, extra Africam: Philippinis, Guamā, Cubā, Portorico. Anno 1899, Statunitenses definitive Hispanicam Sinūs Guineensis coloniam renuntiavere, quoniam coloniae erant malae infrastructurae, viae callium similes, endemici tropici morbi, etc.
Inter annos 1926 et 1959, colonia nomine Guineae Hispanicae unificatur. Per Franquisticam periodum, e 1936 ad 1968, colonia Hispanica insulata fuit, Francicis coloniis circumdata. Commutationes cum Francicis rara fuit, et Francici milites, e quibus nonnulli ut Germania Nazistica Franciam inter 1940 et 1944 occuparet cognoscebant, Hispanicos milites perperam intellexere. Inter 1939 1944, duabus resumptionibus, colonia Hispanica fere capta est ab viribus Franciae Liberae, sed, quia Hispania neutra manebat, occupatio non fuit. Ceterum, portus Sanctae Isabellae (Malabonis) portui commutationis seu quietis prodesse perrexit Britannicis navibus quae ex Africā Australi aut Asiā discebant, adhuc post 1944. Anno 1958 creata est illic gubernatio autonoma.
Libertas
Die 12 Octobris 1968, antiqua dependentia autonoma Guinea Hispanica plenam integramque ad libertatem accessit, et cepit nomen "Reipublicae Guineae Aequinoctialis", dum Franciscus Macías Nguema praeses electus est.
Navalis missionis foedus Sovieticis permissionem concessit ut statuerent inceptum probatorium elaborandae rei piscatoriae et etiam stationem navalem Lubae. Vice, Unio Sovietica pscibus Guineae Aequinoctiali suppeditanda erat. Sinae et Cuba etiam dissimiles formas pecuniarii, militaris technicique auxilii Guineae Aequinoctiali dedit, quae dedit his nationibus mensuras influxūs illic. Unioni Sovieticae, contemptis ingratis Francisci Macías Nguema circumstantiis, fuit commoditas acquisita in Bello Civili Angoliano ut accessum ad Lubae stationem et postea ad Aëroportum Internationalem Malaboënsem haberet.
Circa medios annos 1970, Francisci Macías Nguema regimen accusationes stragis vidit. Anno 1974 Consilium Oecumenicum Ecclesiarum magnos hominum numeros e 1968 in "terroris regno" pergente occisos esse firmavit. Idem consilium quartam omnium incolarum partem peregre effugisse, dum carceres excedebant et omnibus propositis scopisque immensum campum concentrationis formabant asseruit. Die Christi Natalis anni 1975, Franciscus Macías Nguema 150 coniuratiores subitaneae conversionis supplicio affecisse allegavit. E 300 000 incolarum, aestimati 80 000 interfecti sunt. Praeter allegate commissum genocidium contra ethnicum allophylum Bubicam gentem, is milia suspectorum adversariorum necari iussit, ecclesias clausit et praefuit per oeconomicam collapsionem dum docti cives et advenae e natione fugiebant.
Theodorus Obiang Franciscum Macías Nguema die 3 Augusti anni 1979 demisit; Cruentā in subitaneā conversione, Franciscus Macías Nguema iudicatus et supplicio mox postea affectus est.
Anno 1995, Statunitensis societas petrolearia Mobile petroleum in Guineā Aequinoctiali invenit et natio subsequenter citum oeconomcum incrementum experta est. Verumtamen, quaestūs ex nationali petroleariā opulentiā incolas non attigerunt et natio demissa in Nationum Unitarum indice progressūs humani collocatur; 20% puerorum ante aetatem quinque annorum et amplius 50% incolarum accessū ad puram bibilem aquam carent. Praeses Theodorus Obiang late suspectus est utendi nationali petroleariā opulentiā ut se et suos socios locupletet. Commentarii Forbes personales eus divitias 600 millionum dollariorum Statunitensium esse aestimant.
Anno 2011, gubernatio novum caput nationi, Oyalam nuncupatum, excogitari nuntiavit.
E Februario anni 2016, Theodorus Obiang diuturnissimus dictator in munere in Africā est.
Geographia
Guinea Aequinoctialis in Africā Mediā occidentali est. Natio consistit e continentali territorio Rivo Muniensi, quod cum Cammaruniā ad borealem partem et Gabone ad orientalem meridianamque confinitur; et parvis insulis quinque, Bioko, Corisco, Annobona, Elobey parvum et magnum. Bioko, situs capitis Malabo, circa 40 chiliometra seu 25 milia passuum a Cammaruniae litoribus iacet. Insula Annobona circa 350 chiliometra seu 220 milia passuum ad occidentem et austroccidentem a Capite Lupi Gundisalvi (Francice Cap Lopez) in Gabone est. Insula Coriscensis et duae Elobeyenses insulae in Sinū Coriscensi, in confinio inter Rivum Muniensem et Gabonem, sunt.
Guinea Aequinoctialis inter latitudines 4º Septentrionales et 2º Meridionales et longitudines 5º et 12º Orientales iacet. Quamquam nuncupatur Aequinoctialis, nulla nationalis territorii pars in lineā aequinoctiali iacet, quia est in hemisphaerio boreali, exceptā Provinciā Annobonā, quae circa 155 chiliometra seu 96 milia passuum ad lineae aequioctialis meridiem est.
Clima
Guinea Aequinoctialis clima tropicum cum distinctis temporibus umido et sicco habet. Ex Iunio ad Augustum, Rivus Muniensis siccus et Bioko umida est; a Decembri ad Februarium, contrarium accidit. Interim gradualis transitio est. Pluvia et caligo quotidie accidit in Annobonā, ubi dies sine nubibus nunquam adscriptus est. Temperatura Malabone, in Biokone, e 16 ºC seu 61 ºF ad 33 ºC seu 91 ºF variant, quamquam in meridionali Oropedio Mocae (Hispanice Moca) normales altae temperaturae solum 21 ºC seu 70 ºF sunt. In Rivo Muniensi, temperatura media circa 27 ºC seu 81 ºF est. Annua praecipitatio e 1 930 mm seu 76 unciis Malabone ad 10 920 mm seu 430 uncias Sancti Antonii de Ureca (Hispanice San Antonio de Ureca), in Bioko, variat, sed Rivus Muniensis aliquanto siccior est.
Oecologia
Guinea Aequinoctialis per complures oecoregiones patet. Rivus Muniensis regio intra oecoregionem silvas litorales aequinoctialis Atlanticas iacet, exceptis areolis mangroviarum Mesafricarum in litore, praesertim in Rivi Muniensis aestuario. Silvae litorales Crossenses-Sanagaënses-Biokoënses oecoregio pleramque Biokonem et adiacentes Cammaruniae ac Nigeriae in continenti Africā portiones tegit et silvae montanae Montis Cammaruniae et Biokonis Biokoënsia oropedia et propinquum Montem Cammaruniam tegit.
Silvae locorum planorum umidorum Sanctithomensium, Principensium et Annobonensium oecoregio totam Annobonam, non minus quam Sanctum Thomam et Principem tegit.
Gubernatio et politica
Nominaliter, Guinea Aequinoctialis constitutionalis democratia, generis praesidialis, est ab anno 1991; tamen, res politica civitatis est dictatura unius factionis et hominis nomine Theodori Obiang Nguema, cum imperio a die 3 Augusti 1979, cum motum popularem contra avunculum Franciscum Macías Nguema direxit, et gubernationem continuat per adulterina suffragia. Hic praesens praeses sobrinus antecessoris Francisci Macías Nguema est. Potestas legifera a parlamento bicamerali (Camerā Repraesentantium Popularium et Senatū) exercitatur, sed revera vix potens. Camera Repraesentantium Popularium centum sedibus suffragio populari directo electis componitur per quinque annos.
Institutionum usus familiarrimus est, quia omnia responsalitatis munera a praesidialis familiae membris habentur, ortis ex Urbe Mongomensi (Hispanice, Francice et Lusice Mongomo), ethnūs Fangici. Haec natio crebro "democratura" (scilicet dictatura democratiae habitū) qualificatur, quoniam est "oppositio legalis" a praesidatū directa, dum oppositio vera se in Hispaniā recipiunt. Cuius dux, Severinus Moto Nsa, iam condemnatus est ad 100 annos carceris de contumaciā, a praeside accusatus participandi conatūs subitaneae rerum conversionis immisi anno 1997 contra eum.
Perventus ad potestatem die 3 Augusti anni 1979 post subitaneam rerum conversionem, Theodorus Obiang Nguema assidue denuo se ducit ad summam potestatem: anno 1982, dux Civitatis per annos septem nominatus est militari a consilio; anno 1989, gratiā 99,99% suffragiorum candidatus unicus electus est; anno 1996, gratiā 97% suffragiorum candidatus unicus denuo electus est in computatione officialiter plurifactionali; praesidii suffragia octavo quoque anno feruntur (ultima lata die 15 Decembris 2002 et mense Novembri 2009) et maiores quam duodeviginti annos nati suffragium ineunt. Praeses, deinde, primum ministrum (hodie, Michaelem Abia Biteo Boricó) convocat. De 100 sedibus in parlamento, 98 ad factionem unam dictaturae, Factionem Democraticam Guineae Aequinoctialis (Hispanice Partido Democrático de Guinea Ecuatorial; Francice Parti démocratique de Guinée équatoriale; et Lusice Partido Democrático da Guiné Equatorial; acronymo tribus his linguis PDGE) in hodiernā legislaturā pertinent.
Manuel Ruben N'dongo, Aequinoctialoguineensis oppositor exsul Lutetiae qui democraticarum oppositionis factionum communitatem dirigit, exercitium potestatis sic summatim describit: "Potestas hodie inter manūs decuriae hominum est, omnes prope praesidis familiam. Habetis, ex unā parte, praesidem Theodorus Obiang, adductum ab eius uxore, cuius voluntas manifesta est impellere quolibet pretio amborum filium Teodorín Obiang ad Civitatis culmen. Ex alterā parte, Armengol et generalem Mba Nguema, praesidis fratres, qui Teodorín incapacem, scilicet periculosum, considerant".
Theodori Obiang patrem filiumque in praesenti prosequitur cognitionis iudex, secundum arbitrium Tribunalis Cassationis Parisii propter numerosa facinora corruptionis, furtivarum rerum recipiendarum, pecuniae malae partae collocandae...orta e pecuniā peculandā per licentias apparationis silvestris et praesertim petroleariae. Filius Teodorín ad Tribunal Correctionale Parisium ab iudicibus Le Loire et Bilger denique denuo missus est. Rerum narcoticarum mercatura etiam praecipuam pecuniae quantitatem praestat.
Vires armatae
Officialiter Vires Armatae Guineae Aequinoctialis summatim 2400 salariariorum activorum comprehendunt et proventūs nationalis grossi pars defensioni anno 2006 concessa 0,1% fuit.
Notandum est septem e novem praefectis militiae cognati Theodori Obiang esse et duos reliquos Theodori Obiang tribūs esse. Nihilominus, etiam ita, Theodorus Obiang paulum suo exercitū suae personali protectioni confidit; ideo, custodia praesidialis a plurimis centenis militum Marochiensium componitur.
Divisiones administrativae
Provinciae vicissim in districtūs divisae sunt.
Demographia
[[Fasciculus:Equatorial Guinea's ethnic groups.png|thumb|upright=2|Ethnōn tabula:
1. Fernandini (Urbe Malabone et Lubae) 2. Bubi ( in insulā Biokone) 3. Igbones (remoto boreoccidente) 4. Bakae (Acotensi in areā) 5. Quasiones seu Buiebae 6. Bengae 7. Gabonenses (Urbe Cormopoli) 8. Annobonenses (mixti Lusi, Angolienses, Hispani) 9. Lingua creola Annobonensis (in insulā Annobonā) 10. Fangi ]] Plerique Guineae Aequnoctialis homines Bantuensis originis sunt. Maximum ethnos, Fangi (Hispanice, Lusice et Francice Fangs), continentis autochthones sunt, sed substantialis migratio in Biokonem e saeculo XX Fangorum numerum primorum incolarum eum Buborum excedere significat. Fangi 80% incolarum constituunt et circiter gentes 67 comprehendunt. Qui de boreali Rivi Muniensis (Hispanice Río Muni, Francice Río Muni seu Mbini, Lusice Rio Muni, Fangice Mbini et Combice Rio Muné) parte Fangice Ntumuvice; qui autem meridiē Fangice Okahice loquuntur; ambae dialecti, Ntumuvica et Okahica, differunt sed mutue intelligibiles sunt. Linguae Fangicae dialecti etiam in usū sunt in partibus vicinarum Cammaruniae (dialectus Buluvica) et Gabonis. Hae dialecti, quamquam adhuc intelligibiles, distinctiores sunt. Bubi (Hispanice Bubis; Lusice Bubi seu Bube; et Francice Bubi), 15% incolarum constituentes, insulae Biokonis autochthones sunt. Traditionalis limes inter Fangos et "Orae" (intestina) ethnē erat villagium Niefangense (Hispanice, Lusice et Francice Niefang), Fangorum fines, oriente Batae (Hispanice, Lusice et Francice Bata).
Praeterea, sunt litoralia ethnē, aliquando nuncupata Plagiarii (Hispanice Playeros): Combes seu Ndowes (Hispanice Ndowés; Lusice et Francice Ndowe seu Combe); Buiebae seu Quasiones (Hispanice, Lusice et Francice Bujebas); Balengues (Hispanice, Lusice et Francice Balengues); et Bengae (Hispanice et Lusice; Bengas et Francice Benga) in continenti et parvis insulis; et Fernandini (Hispanice, Lusice et Francice Fernandinos), Creoli Sierraleonenses in insulā Biokone. Coniuncti, hi circuli 5% incolarum componunt. Aliqui Europaei (praecipue posteri ex Hispanis aut Lusis, aliqui cum partiali Africā origine) etiam nationem incolunt. Plerique ethnice Hispani post independentiam discesserunt.
Crescens advenarum numerus ex vicinis Cammaruniā, Nigeriā et Gabone in nationem immigraverunt. Secundum Encyclopedia of the Stateless Nations (2002) 7% Bioköensium insulanorum Igbones (lingua Igbo Ṇ́dị́ Ìgbò), ethnos ex austrorientali Nigeriā, erant. Guinea Aequinoctialis Asianos et Nigricolores Afros aliis e nationibus sicuti opifices in cacaonis et coffeae plantationibus accepit. Alii Nigricolores Afri e Liberiā, Angoliā et Mozambico veniunt. Plerique Asiani Seres sunt, cum parvo Indorum numero.
Guinea Aequinoctialis etiam destinatus locus Europaeis colonis quaerentibus fortunam e Britanniarum Regno, Franciā et Germaniā fuit. Israëliani et Marocani etiam hic vivunt et laborant. Petrolei extractio ex annis 1990 ad duplicandum numerum incolarum Malabone contribuit. Post independentiam, milia Aequatoguineensium in Hispaniam iverunt. 100 000 aliorum Aequatoguineensium in Cammaruniam, Gabonem et Nigeriam iverunt ob Francisci Macías Nguema dictaturam. Aliquae Aequatoguineenses communitates etiam in Americā Latinā, Civitatibus Foederatis Americae, Portugalliā et Franciā inveniuntur.
Linguae
Per annos, linguae officiales Hispanica (localis variatio Hispanica Aequatoguineensis est) et Francica erant. Lusitanica etiam adoptata est sicuti lingua officialis postea anno 2010. Hispanica lingua officialis ex anno 1844 fuit. Adhuc est lingua educationis administrationisque. 67,6% Aequatoguineensium Hispanice loqui possunt, praesertim incolentes caput, Malabonem. Aboriginales linguae sicuti integra "nationalis culturae" pars (secundum Legem Constitutionalem nº 1/1998 diei 21 Ianuarii) agnoscuntur. Apud linguas indigenas Fangica, Bubica, Benga, Combica, Balengue, Buieba, Bissio, Gumuvica, Fernandina, Annobonensis et paene exstincta Sekica sunt. Pleraque Africa ethnē linguis Batuensibus loquuntur. lingua Annobonensis, in Lusitana fundata, fortem usum in provinciā Annobonā, capite Malabone et apud aliquos loquentes in continentali Guineā Aequinoctiali habet. Multi Biokonis incolae etiam Hispanice, praesertim capite, et locali commercii linguā, lingua creola Fernandina, Anglici fundata, loqui possunt. Lingua Hispanica haud multum usum habet in Annobonā, nisi in gubernatione et educatione. Haud creolizatā linguā Lusitanā utuntur sicuti linguā liturgicā indigenae Catholici. Annobonensis ethnica communitas Communitatis Nationum Linguae Lusitanae (Lusice Comunidade dos Países de Língua Portuguesa; Lusico acronymo CPLP) socia esse conata est. Gubernatio pecuniam sociolinguistico Instituti Internationalis Linguae Lusitanae (Lusice Instituto Internacional da Língua Portuguesa; Lusico acronymo IILP) studio in Annobonā suppeditavit. Quod fortia vincula cum Lusitanis creŏ lis incolis Sancti Thomae et Principis, Capitis Viridis et Guineae Bissaviensis testificatum est.
Propter historica culturaliaque vincula, anno 2010 legislatio articulum quartum Constitutionis Aequatoguineensis mutavit ut lingua Lusitana statueretur sicuti lingua officialis Reipublicae. Quod conatus gubernationis fuit ut meliorarentur communicationes, commercium et bilaterales rationes cum Lusophonis nationibus. Etiam agnoscuntur longinqua historica vincula cum Portugalliā et cum Lusophonis populis Brasiliae, Sancti Thomae et Principis et Capitis Viridis.
Si accipiatur in Communitate Nationum Linguae Lusitanae (Lusice Comunidade dos Países de Língua Portuguesa; Lusico acronymo CPLP), Guinea Aequinoctialis aliquot professionalium academicarumque commutationum programmatibus accedere et translimitaneam civium commeationem praebere possit. Linguae Lusitanae adoptio unum e requisitis applicandis erat ut Communitas Nationum Linguae Lusitanae acciperet. Praeterea, natio politicas reformationes democratiae et iurum humanorum respectui indulgentes adoptatura esse dicta est. Parlamentum nationale hac de lege Octobri mense anno 2011 disceptavit.
Libri de regimine medio aevo scripti
Hic habes indicem librorum de regimine medio aevo scriptorum.
Guinea Aequinoctialis
Linguae
Februario anni 2012, Aequatoguineensis minister rerum externarum foedus cum Instituto Internationali Linguae Lusitanae ad favendum linguae Lusitanae in nationi obsignavit.
Sed Iulio anni 2012 Communitas Nationum Linguae Lusitanae rursus Guineam Aequinoctialem sicuti plenam sociam recusavit, praesertim propter continuas graves iurum humanorum violationes. Gubernatio respondit e lege confirmandis factionibus politicis, declarandā moratoriā de poenā mortis et incipiendo colloquio cum omnibus politicis viribus. Institutum Internationale Linguae Lusitanae terram e gubernatione ad aedificandas sedes culturales Batae et Malabone consecutum est. Decimo conventū urbi Dili Iulii anni 2014, Guinea Aequinoctialis sicut Communitatis Nationum Linguae Lusitanae socia admissa est. Poenae capitalis abolitio et promotio linguae Lusitanae velut lingua officialis aliquae huius probationis monitiones fuerunt.
Religio
Praecipua religio in Guineā Aequinoctiali Christiana, 93% incolarum fides, est. Plerique Catholici Romani (87%) sunt, est autem minoritas Protestantium (5%). 2% incolarum Religionem Islamicam (praesertim sectam Sunniticam) colunt. Reliquae 5% Animismum, Bahaismum alias apud religiones sequuntur.
Urbes maximae
Viginti urbes maximae Guineae Aequinoctialis magnitudine incolarum sunt:
Oeconomia
Ante independentiam, Guinea Aequinoctialis cacaonem, coffeum et ligna, praesertim suo coloniali gubernatori, Hispaniae, sed etiam Germaniae et Britanniarum Regno, exportabat. Magnorum camporum petroleiferorum inventio anno 1996 et posterior eius apparatio multo magno incremento in gubernationis reditibus contribuerunt. Anno 2004, Guinea Aequinoctialis tertia maxima natio petrolei productoria in Africā Subsaharianā facta est. Cuius petrolei productio ad 360 milia barilium pro diē auxit, quamquam, duo annos antea, solum 220 milia producebantur. Silvicultura, agricultura et piscatus etiam praecipua elementa proventūs domestici grossi sunt.
Iulio anni 2004, Senatus Civitatum Foederatarum Americae investigationem de Riggs Bank, argentariā cum sede Vasingtoniae (D.C.), prodidit, in quā plerique reditūs e Guineae Aequinoctialis petroleo usque ad recens tempus soluti sunt. Senatūs relatio saltem 35 milliones dollariorum Statunitensium a Theodoro Obiang, eius familiā et eius regiminis responsalibus deviaviatos esse ostendit. Praeses quamvis irregularitatem negavit.
Energia
Energia in Guineā Aequinoctialis industria est cum potentiae copiā, praesertim in petrolei et gasii naturalis campis.
Anno 2003, electricitatis generandi capacitas in 15,4 MW stabat, e quibus 20% hydroelectricitas et 80% energia conventionalis thermica erat. Productio anno 2002 in 30 GW aestimata est, consumptio autem in 25 GWh posita est. Nihilominus, deficiens conservatio et vetulus apparatus prolongatos defectūs electricos intulerunt. Sicut resultatio, parva benzini aut Diseliana generatoria electrica sunt in usū velut contingentiae fontes energiae. Electricitas a nationali societate electricā Segesa praebetur.
Ex anno 1995, cum significativae pelagici petrolei inventiones in Sinū Guineensi facta sunt, petroleum praecipuissima Aequatoguineensis exportatio factum est. Anno 2005, secundum catalogum nationum per petrolei productionem, confirmatae petrolei reservationes in 1,28 billionibus barilium (204×106 m3) ponebantur. Anno 2005, petrolei productio in 420 000 barilium pro die (67 000 m3/d) aestimata est, e quibus petroleum rude circa 90% constituebat. Nationale petrolei quaesitum et certae petrolei exportationes anni 2004 in 2 000 barilium pro die (320 m3/d) et 369 700 barilium pro die (58 780 m3/d) respective aestimata sunt. Nationalis societas petrolearia GEPetrol est.
Ganges
Ganges (Devanagari: गंगा  in plerisque linguis Indiae) est unus ex maximis fluviis subcontinentis Indicae, qui in longitudinem chiliometrorum 2510 decurrit. Cursus praecipuus ad orientem per Indiae septentrionalis planitiem Gangeticam ad Bangladesam profluit. Fluvius in Uttarakhanda, civitate Indica in Himalaia occidentali sita, ortus, in Sunderbansam delta apud sinum Bengalensem influit. Ab Hinduistis amnis sacer iam dudum habetur, et Ganga dea fluminis in Hinduismo colitur. Ganges cum amnibus suis influentibus regionem fertilem reddit, quae ingentem multitudinem et frequentiam hominum sustinet. Altitudo media fluminis 17 metrorum est, maxima autem 33 metrorum.
Guinea Aequinoctialis
Instrumenta divulgationis
Instrumenta divulgationis in Guineā Aequinoctiali praesertim a civitate geruntur. Statio Radiophonica et Televisifica Asonga haud officialiter a civitate sed ab hominis propinquis administrationi.
Ganges
Significationes culturae Gangis fluvii ab Jawaharlal Nehru in libro The Discovery of India (1946) descriptae sunt: "Ganges, super omnia, est amnis Indicus, Indiae qui corde capto innumerabilia decies centena milia ad suas post primam historiae lucem ripas traxit. Fabula Gangis, a capite ad mare, ab antiquitate ad praesentem, est historia civilizationis culturaeque Indicarum, ortus casusque imperiorum, urbium magnarum superbarumque, facinorum humanorum." Mense Novembri anno 2008, Administratio Indiae flumen esse Indicum Civitatis Flumen declarare statuit.
Guinea Aequinoctialis
Instrumenta divulgationis
Anno 2003, erant solum circa 9 600 praecipuorum telephonorum in usū totam per nationem. Eodem anno, erant circa 41 500 telephonorum gestabilium in usū totam per nationem.
Ganges
Cursus
Multi rivi parvi capita Gangis comprehendunt, sed geographia culturaque sex maxima flumina et quinque confluentes vehementius dicunt: Alaknanda, Dhauliganga in urbe Vishnuprayaga, Nandakini in urbe Nandprayaga, Pindar in urbe Karnaprayaga, Mandakini in urbe Rudraprayag, et deinde Bhagirathi in urbe Devprayaga coeunt, ut praecipuam Gangis profluentem componant. Bhagirathi, verus fons, ex radicibus Gangotri Glaciei apud Gaumukham, altitudine 3892 metribus oritur. Capita Alaknandae a nivibus liquefactis ex Nanda Devis, Trisula, Kameta, et aliis cacuminibus componuntur.
Ganges, post 200 chiliometra trans artam vallem Himalaianum praeterfluxit, ex faucibus emergit in Planitiem Gangeticam apud Haridwaram, urbem peregrinationis, ubi moles aquas deducit ex flumine in Gangem Canalem, qui Doabam regionem Uttar Pradeshae inrigat. Ganges ipsa, cuius cursus hactenus fuit circa inter occasum solis et meridiem, nunc inter meridiem et solis ortum per planities Indiae septentrionalis defluere incipit. Flumen cursum contortum 800 chiliometra sequens per urbem Kanpuram transit, et mox ex occasu solis et meridie cum Iamuna Allahabadae commiscitur. Hic locus, Sangama appellatus, est sacer in Hinduismo situs. Secundum antiquas scripturas Hinduanas, tertium flumen, Sarasvati, hoc in loco alios amnes olim coniunxit.
Guinea Aequinoctialis
Instrumenta divulgationis
Sunt duo tramites televisificae a civitate gesti, alter Malabone et alter Batae. Praeterea, trames Asonga Televisión e Malabone emittit.
Quamquam constitutio Guineae Aequinoctialis libertatem loquendi et liberas ephemerides praebet, gubernatio has libertates in actione severe restringere dicitur, reprehendendis omnibus criticis de praeside et viribus salutis. Introitus ad adventicias editiones limitatus est.
Ganges
Cursus
Hinc a Kosis, Sona, Gandakis, Ghaghra, et plurimis fluminibus aliis coniunctum, Ganges inter Allahabadam et Maldam in Bengalia Occidentali fit flumen grave, quod, urbes Mirzapuram, Buxaram, Varanasos, Patnam, et Bhagalpuram transiens, flexuoso cursu praeter Rajmahal Colles fluit, et ad meridiem nunc fluit. Apud oppidum Pakuram, flumen se terere incipit, cum suus primus distributarius, Bhagirathi-Hooghly, se erumpit et Hooghly Flumen fit. Prope fines Bangladeshae, Farakka Moles, anno 1974 aedificata, fluxionem Gangis temperat cum aliquas aquarum divertit in canalem qui Hooghly et Gangem nectit ut huius fluxio a limo aliquantum sit libera. Bangladeshá intratá, praecipuus Gangis ramus appellatur Padma Flumen, donec ab Iamuna flumine, maximo Brahmaputrae "distributario" coitur. Longius Ganges a Meghna Flumine, altero Brahmaputrae tributario, coniungitur, et Meghnam Aestuarium intrans nomen Meghnae sumit. Deinde expanditur in suum delta, 350 chiliometra latum, et ad extremum in Sinum Bengaliam exhauritur. Duo tantum orbis terrarum flumina, Amazonum et Congo, plures emittunt aquas quam coniuncta Gangis, Brahmaputrae, Surma-Meghna Systematis Fluminum fluxio.
Libri de regimine antiqui
Hic habes indicem librorum de regimine antiquorum.
Ganges
Significatio religiosa
Varanasi, situs ad ripas Gangis Fluminis, a multis habetur sanctissima in Hinduismo urbs. Ganga in Rigveda, prima scriptura Hinduana, commemoratur. Primum apparet in nadistuti (Rigveda 10.75), quod flumina perscribit ab oriente ad occidente; etiam in Rigveda, verbum Ganga commemoratur (6.45.31), sed hodie ignotum est an hoc nomen flumen significet. Homines cinerem eis carorum hic spargunt. Secundum religionem Hinduanam, Bhagiratha celeberrimus rex adsidue multos annos ad fluminis ripas austeritatem voluntariam passus est ("tapasiam fecit"), tunc in caelis habitantem, ad terram delatum ut parentibus, quos vates exsecrati erat, salutem inveniret. Ganga igitur ad terram pilo Shivae dei, ut totam terram piam et fecundam faceret purgaretque peccata hominum, descendit. Hinduibus in India, Ganges non est merum flumen, sed mater, dea, memoria, cultura, et aliae res multae.
Plurimi Indi vitam sine lavatione in Gange esse imperfectam putant, et multae familiae ampullam aquae Gangeticae domi servant, cum praesentia aquae ex flumine gloriam inter homines habeat sinatque morientem bibere aquam. Multi homines credunt aquam Gangeticam animo posse peccata purgare sanareque aegros. Scripturae antiquae dicunt aquas Gangis benedictiones pedum Vishnus ferre; inde Mater Ganges appellatur Vishnupadi, quod significat 'Ex loti pedibus [Domini Supremi] Vishnus'.
Nonnullae ex maximi momenti feriis Hinduanis et congressibus religiosis hic factae sunt. Congressus sicut Kumbh Mela ad ripas Gangis duodeciens annos Mediae Allahabadae et Chhath Puiae celebrantur. Varanasiis sunt centum templorum ad ripas Gangis quae per pluvias saepe inundantur. Haec urbs, praecipue ad ripas Gangis, Hinduibus est gravis rituum locus terraque cremationis. Secundum mythologiam Indicam, Ganga, Himavanae Regis Montium filia, poterat quidquid eam contingeret purgare. Ea ab caelis defluens homines Indiae emendavit. Hodie post funera, Indi cadavera in Gange ad eorum peccata purganda saepe submergunt.
Historia
Per primas aetates Vedicas, Indus Sarasvatique flumina, non Ganges, erant maiora Indiae flumina, sed ultimae tres Vedae ut fit Gangem maiorem aestimant, quod eius mentionem crebro movent. Fortasse primus homo Occidentalis qui Gangem commemorat fuit Megasthenes, qui flumen interdum in libro Indika nominat: "India, iterum, possedit multa flumina magna et navigabilia, quae, capita in montibus qui praeter confinia septentrionalia patent habentia, fines planas peragrant, et nonnulli eorum, postquam inter se coiunt, in flumen Ganges appellatum incidunt. Nam hoc flumen, quod capite est 30 stadia latum, ab septentrionalem ad meridionalem fluit, et aquas in mare exhaurit ut componat finem orientalem Gangaridai, civitatis quae possedit vastum vim maximorum elephantium. (Diodorus II.37)" Fons Quattuor Fluminum, insignis sculptura a Ioanne Laurentio Bernini descripta et in Area Agonali Romae anno 1651 aedificata, quattuor orbis terrarum maximorum fluminum—Gangem, Nilum, Danuvium, Flumen Argentique—effingens, quattuor continentes tunc ab Europaeis scitos repraesentat.
Oeconomia
Feraces Gangis Regionis agri reipublicae administrationes Indiae et Bangladeshae sustinent. Ganges et sui tributarii sunt regioni lato perennes irrigationis fontes. Praecipuae fruges in regione cultae sunt oryza, saccharum, legumina, semina olearia, patatae, et triticum. Paludes lacusque secundum ripas fluminis sunt efficientes leguminum, capsicorum, sinapis, sesami, sacchari, corchori, et aliarum frugium. Sunt etiam in flumine, quamquam inquinato, multae piscatus occasiones.
Periegesis quoque est industria finitima. Tres urbes Hinduismo sanctae—Haridwara, Allahabada, Varanasi—milia peregrinatorum quotannis ad se trahunt. Milia Hinduum qui ad has urbes veniunt in aquis fluminis lavantur ut se, peccatis delictisque expurgatis, salutem adsequantur. Vertices Gangis sunt in vulgus pro ratibus innatione in flumine vivo accepti; multi praeterea talia facinora petentes mensibus aestivis adveniunt. Musulmani ex India et Bangladesha saepe "vudu faciunt," religiosam corporis purgationem ante in aquis fluminis precantur.
Oecologia
Extrema Gangis pollutio 400 decies centena milia hominum qui prope flumen habitant attingit. Aquae amnis ex capitibus ipsis inquinari incipiunt. Commercio auxit usus fluminis dum regio frequentiá crevit. Gangotri et Uttarkashi sunt exempla: Gangotris fuerunt solum pauca sadhuum tuguria ad annum fere 1970, sed Uttrakashi recentioribus annis frequentiá crevit. Ganges, dum per regiones frequentissimas defluit, permultis conluviebus humanis (exempli gratia, Schistosomis mansoni) et coliformibus faecalibus. Multa proposita pro hoc statu ameliorato exstant, sed progressus est lentus et tardus.
Secundum autem famam opinionemque omnium, aquae fluminis homines expurgare possunt, et haec persuasio ut fit ab scientia probata est: hae aquae oxygenum unice et mirifice conservant. Programma retis Publici Civitatis Radiophoni eas dysenteriam choleramque e medio tollere nuntiavit, ergo lues retardare.
Nuntium de caelo a Consociatione Nationum prolatum anno 2007 indicat montes glacies Himalaianas quae Gangem alunt evanescere ante annum 2030 posse, postquam accidant accessus amnis ad tempus, a typhonis quotannis temperati.
Variae res culturales
In vico Mahaballipuram in Tamil Nadu civitate invenitur maximum mundi bas-relief, saepe depictio descensús Gangis habitum.
Anno 1950, Ioannes Renoir, pellicularum moderator Americanus, Flumen, suam primam coloribus pelliculam, fecit; quae Praemium Internationale Criticismi in feriis Venetiae anno 1951 abstulit.
Supplices
Supplices potest esse:
Guinea Aequinoctialis
Vectura
Optimus vehendi modus via est, paene sunt ferriviae in Guineā Aequinoctinoctiali. Sunt 2 880 chiliometrorum (seu 1 790 milium passuum) viarum, quarum pleraeque anno 2002 haud communitae erant. Guineae Aequinoctialis viae et autoviae paulum evolutae sunt sed meliorantur. Umidum per tempus, viae crebro inviae sunt sine vehiculis cum rotis motoriis quattuor. Praecipui portūs Bataënsis ac Benedictopolitanus in Rivo Muniensi et Malaboënsis ac Lubaënsis in Biokone sunt. Sunt aëroportūs sex in Guineā Aequinoctinoctiali. Quorum praecipuus est Aëroportus Malaboënsis-Sanctae Isabellae (Hispanice Aeropuerto de Malabo-Santa Isabel; Francice Aéroport de Malabo; Lusice Aeroporto Internacional de Malabo), in Promunturio Europa (Hispanice et Lusice Punta Europa; Francice Pointe Europa), in insulā Biokone. CEIBA Intercontinental est praetoria societas aëronautica hac in natione, quae hebdomadales volatūs duos inter Malabonem et Matritum efficit.
Educatio
Dictatore Francisco Macías Nguema, educatio significative neglecta erat, paucis pueris quemvis educationis modum accipientibus. Praeside Theodoro Obiang, index analphabetismi e 73% ad 13% deminuit et alumnorum numerus in ludo litterario e 65 000 anno 1986 ad amplius 100 000 anno 1994 crevit. Educatio gratuita obligatoriaque pueris inter aetates 6 et 14 annorum.
Gubernium Guineae Aequinoctialis cum Hess Corporation et AED se consociavit ut constitueretur 20 millionum dollariorum programma educativum per quod ludorum litterariorum magistri programma exercitationis participant quod moderna infantilis evolutionis artificia doceat. Sunt nunc Scholae Exemplares 51. Activa paedagogia in Scholis Exemplaribus nationalis reformatio erit.
Recentibus annis, mutatis oeconomico politicoque climate et socialibus gubernii agendis, aliquot culturalis divulugationis et alphabetizationis organizationes in natione conditae sunt, praecipue adiuvante Hispanico gubernio. Nationi est una universitas, Universitas Nationalis Guineae Aequinoctialis (Hispanice Universidad Nacional de Guinea Ecuatorial; Francice Université nationale de Guinée équatoriale; et Lusice Universidade Nacional da Guiné Equatorial; acronymo UNGE), cum campo Malabone et Facultate Medicinae Batae in continenti sitā. Anno 2009, universitas primos 110 nationales doctores produxit. Schola Medica Bataënsis principaliter a Cubae gubernio adiuvatur et huic contubernium suppeditant medici educatores et medici. Guinea Aequinoctialis se satis nationalium medicorum in natione proximos intra annos quinque habituram esse vaticinatur.
Valetudo
Nationale systema valetudinarium in Guineā Aequinoctiali in ordinibus quattuor consistit qui sunt: valetudinaria ambulatoria omnibus villagiis 600 incolarum, diribitoria in sedibus medicis cum aegrotum ministris intermedio in ordine, districtūs ordine valetudinaria et duo respectūs valetudinaria centralizatissimo in ordine. Anno 2004, medici 25, aegrotum ministri 40, dentista unus, pharmacopola unus per 100 000 hominum fuisse aestimantur.
Liber Factorum Mundanorum Procurationis Nuntiorum Centralis mediam exspectationem vitae in Guineā Aequinoctiali 63,49 annos natos esse aestimavit.
Morbi SCDI et viri VIDH praevalentia 3,4 per centum adultos anno 2003 erat. Anno 2004, fuerunt propemodum 5 900 hominum morbo SCDI laborantium in natione. 370 mortes propter SCDI anno 2003 fuisse aestimantur.
Cultura
Iunio anni 1984, Primus Congressus Culturalis Hispano-Africus convocatus est ut exploraretur culturalis Guineae Aequinoctialis identitas. Congressus inter Hispanicam et Africam culturas integrationis matrimoniique centrum constituit.
Patrimonium totius mundi
Guinea Aequinoctialis in praesenti nullum patrimonium mundanum ab UNESCO declaratum apud Catalogum Patrimonii Mundani habet. Natio etiam nullum documentatum patrimonium enumeratum in Programmate Memoriā Mundi ab UNESCO et nullum intangibile patrimonium culturale in catalogo Patrimonii Culturalis Intangibilis ab UNESCO enumeratum habet.
Litterae
Litteraria traditio in Guineā Aequinoctiali oralis potius quam scripta est. Est ampla mythorum et legendarum varietas quae alterā ex aetate alteram in aetatem traditur et cuius aliqui tribuum historiam conservare, alii naturalia phaenomena explicare volunt. Venefici et veneficae crebro valde repraesentantur.
Sicuti autem antiqua Hispanica colonia (e 1778 usque ad 1968), Guinea Aequinoctialis litteras Hispanice evoluta est quae servantur usque ad hodiernum tempus, aliquod rarum Africas apud nationes.
Dispar Africas litteras Anglice, Francice et Lusice, Aequatoguineenses litterae Hispanice relative oblivioni fuit. Aliquot praecipua opera Africis de litteris Europaeis linguis aliquod litterarum Hispanice vix memorant.
Principales apud auctores recentis temporis excellunt: Anthimus Esono (1954 – 1996), Maria Nsué Angüe (1945 –2017 ), Ioannes Balboa Boneke (1938 – 2014), Ioannes Thomas Ávila Laurel (1966 – ), Donatus Ndongo-Bidyogo (1950 – ), Rachel Ilonbé (¿1938? – 1992), Constantinus Ocha'a Mve Bengobesama (19¿? – 1991), Mercedes Jora, Gerardus Behori, Ioannes Manuel Jones Costa, Hieronymus Rope Bomabá, Ioachimus Mbomío Bacheng, Iustus Bolekia Boleká (1954 – ), Maximilianus Nkogo et Leontius Evita Enoy (1929 – 1996).
Munera sexuum et res familiares
Traditionalia munera sexuum adhuc afficiunt; rarum mulieres extra domum typice virilibus muneribus addictas videre est. Feminae de domesticis muneribus et curatione puerorum responsales sunt, quamquam ruricolae feminae etiam in agriculturā laborant. Feminarum absentia professionalibus in laboribus inaequalitatibus educativis perpetuatur: media mulier solum quintam partem velut maximum scholae accipit cuius medius vir accipit. Quamquam legaliter conceduntur eadem iura, mulieres multis modis secundi ordinis cives putantur. Quarum status paulum melior quam puerorum est, et feminae viros plerumque et suos maritos imprimis vereri exspectatur. Violentia in mulieres communis est, praesertim abusus coniungalis. Feminae bonorum emendorum et vendendorum ius habent, sed in praesens feminae paucas proprietates tenent.
Polygynia communis est apud Fangos. Traditionaliter, per matrimonium maritus dotem sponsae familiae dat. Viri crebro suas uxores pulsant et, etsi publica pulsatio illegalis est, abusus domi non et non modus est prosequendae violentiae domesticae. Secundum plerarumque tribuum morem, si matrimonium scinditur, uxor dotem redire cogitur. Praeterea, maritus omnium puerorum per connubium natorum custodiam accipit, feminae autem omnes pueros ante matrimonium natos servant.
Familia indivisa crebro coniuncta vivit. Cum sponsi nubunt, traditionale eis in mariti familiam migrare est.
Tribūs primogeniturae morem sequuntur, cedendā hereditate seniori masculo puero. Quamquam legale est mulieres proprietates capere, reverā hoc rare accidit.
Nucleus caudatus
Nucleus caudatus est una ex structuris quae corpus striatum constituunt, quod vicissim est pars nucleorum basalium. Instar habet litterae C, cum extremo anteriori crassiori, capite nominato, ac extremo postico tenuiori, cauda dicto. Communiter cum putamine intrinsecus structuram striati ventralis format.
Cheddar
Cheddar est oppidum et paroecia civilis in districtu Sedgemoor comitatus Somersetensis in Anglia sita. A Bristolio fere 30 km distat. Cheddar incolarum fere 5700 habet. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1254. Caseus Cheddarensis per omnis orbis terrarum celeber nomen huius oppidi portat. Spelunca Gough, ad partem septentrionalem huius oppidi latens, a multis visitatur; aliae cavernae hodie a peregrinatoribus frequentatae sub rupibus faucium Cheddarensium latent. Per has fauces (ab amne creatis quae hodie sub terra fluit) via sinuosissima ad culmina Mendipporum ascendit.
Guinea Aequinoctialis
Munera sexuum et res familiares
Fangi exogami sunt (nubunt extra gentem), Bubi autem endogami sunt (nubunt intra gentem). Olim, acceptabantur frater et soror nubere, dummodo communiter eandem matrem haberent.
Artes visuales
Guinea Aequinoctialis sculpturae et personarum efficiendarum traditionem habet. Quarum multae crocodilia, lacertilia et alia animalia depingunt. Fangica ars nota sunt propter abstractas, conceptuales eius qualitates.
Philatelia
Prima pittacia cursualia in Guineā Hispanicā anno 1902 edita sunt.
Prima insulae de Fernando Poo pittacia anno 1868 ab Hispanicis colonialibus auctoritatibus capite Sanctae Isabellae edita sunt. Editiones per saeculum unum usque ad 1968 perrexerunt cum colonia in Guineam Hispanicam incorporata est. Insula de Fernando Poo (ex illo tempore Bioko nuncupata) nunc est pars Guineae Aequinoctialis.
E 30 Iulii anni 1959 ad 11 Octobris Rivus Muniensis sicuti separata transmarina Hispaniae provincia tractabatur donec insulae de Fernando Poo coniuncta est ut formaretur Guinea Aequinoctialis diē 12 Octobris anni 1968. Prima pittacia edita sunt diē 27 Aprilis anni 1960.
Rivi Muniensis residentes initio Guineae Hispanicae pittaciis cursualibus utebantur usque ad 1960 cum Hispanicum gubernium dissimilium pittaciorum Rivo Muniensi et insulae de Fernando Poo (seu Biokoni) usum decrevit. Prima series definitiva seu vulgata eodem anno apparuit, consistens e novem valoribus, e 25 centimis usque ad 10 pesetas, omnibus eādem cum diagraphā ostendente missionarium et autochthonem puerum legentes, et cum inscriptione "RIO MUNI".
Editiones e 1961 inscriptionem "ESPAÑA" addiderunt; typice duo e tribus editionibus per annum, consistentes e duobus, tribus aut quattuor pittaciis omnes et plerumque localia plantas animaliaque depingentes. Alia series definitiva anno 1964 apparuit, etiam cum valoribus novem.
Ultima Rivi Muniensis editio synthesis trium signorum Zodiacalium emissa diē 25 Aprilis anni 1968 fuit.
Guinea Hispanica independens respublica anni 1968 facta est et eius prima pittacia emissae sunt eādem diē.
Nucleus caudatus
Nucleus caudatus copiose fibras afferentes dopaminergicas (cum neurotransmissore dopamini) a parte compacta substantiae nigrae recipit.
Guinea Aequinoctialis
Philatelia
Multa varia pittacia emissa sunt ex illo tempore, plerumque designata plus ad appellandos transmarinos pittaciorum collectores quam domestico usui.
Nucleus caudatus
Munera nuclei ad functiones motoricas, cognitionem, memoriam, discere, somnum, linguam spectant.
In quibusdam morbis neurodegenerativis, ut morbis Alzheimeriano, Parkinson, Huntington, atque etiam morbis mentis, ut schizophrenia, nucleus caudatus plus vel minus affectus est.
Guinea Aequinoctialis
Musica
Hymnus nationalis Guineae Aequinoctialis, "Ambulemus super semitis nostrae immensae felicitatis" (Hispanice Caminemos pisando las sendas de nuestra inmensa felicidad; Francice Marchons en foulant les chemins de notre bonheur immense et Lusice Caminhemos sob a Trilha de Nossa Imensa Felicidade), ab Athanasio Ndongo Miyone scriptus et adoptatus est anno 1968, cum natio independentiam ab Hispaniā adepta est.
Maximum ethnos Fangi (85,7% secundum anni 1994 censum) sunt e toto numero 704 001 incolarum (secundum anni 2013 aestimationem), cum 6,5% Buborum et minoribus gentibus Mdowibus (3,6%), Annobonensibus (1,6%) et Buiebis (1,1%), inclusis minoribus globis sicuti Ndowibus, Bisionibus et Combibus.
Fangi noti sunt propter muettum (Hispanice Lusiceque mvet et Francice mvett), mixtionem inter citharam et harpam. Muettum usque ad quindecim nervos habere potest. Hemisphaerica huius instrumenti pars e bambusā facta est et nervi centro per fibras affiguntur. Muetti musica formā notationis musicae scribitur quae ab societatis bebommuetticae (Hispanice bebom muet et Lusice bebom-muet) initiatis solum disci potest. Musica typice advocatio et responsio est, hypopsalmatibus et tympanis alternantibus. Musici sicuti Eyi Moan Ndong ad pervulganda laographica genera adiuvit.
Trium aut quattuor hominum orchestra consistens ex aliquibus dispositionibus mbirae, xylophoni, tympanorum, cithararum et harparum comitatur multas Guineae Aequinoctialis saltationes sicuti balӗle (Hispanice, Francice et Lusice balélé) et risqueibanga (Hispanice, Francice et Lusice risque ibanga).
Aliud populare instrumentum est tamtam, ligneum tympanum animalis corio tectum. Medio in quo claves e bambusā instruuntur cum completis gradibus musicis. Secundum tamtamicum genus duas dissimiles musicarum clavium ordines habet. Generatim, lignea instrumenta musica faunae imaginibus et geometricis picturis ornantur. Tympana aninalium coriis aut animalium picturis teguntur.
Est paulum musicae popularis venientis extra Guineam Aequinoctialem. Panafrica genera sicuti sucus et macossa populares sunt, non minus quam reggae et nuta et volvere. Citharae acusticae greges fundati Hispanicis in exemplis sunt notissima autochthonica tradition in natione, praecipue nationalis celebratus cantor Desmali aut Dambo de la Costa.
Alios apud Aequatoguineenses musicos sunt Malabo Strit Band, Luna Loca, Chiquitín, Dambo de la Costa, Ngal Madunga, Lily Afro et in Hispaniam exsules sicuti Super Momo, Hijas del Sol et Barón Ya Buk-Lu.
Cinematographia
Ineuntibus annis 2000, industria cinematographica adhuc paene inexsistens in Guineā Aequinoctiali erat. Nihilominus, primae Aequatoguineenses breviores pelliculae et medianae pelliculae effici coeperunt, praesertim ab Ioannē Paulo Ebang Esono, cum breviore pelliculā No está desnuda, postea cum medianā pelliculā Teresa.
Drusus Iulius Caesar
Drusus Iulius Caesar (natus 7 Octobris 15 aut 14 a.C.n. nomine Nero Claudius Drusus, mortuus 14 Septembris 23) filius Tiberii imperatoris et Vipsaniae Agrippinae.
Albertus Grisart
Albertus Grisart, mortuus die 24 novembris 1987, natione Belga, fuit, magister, professor in Universitate Quebecensi Laval, historicus et scriptor latinus.
Lingua Karbi
Lingua Karbi seu Mikir ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In India adhibetur in civitatibus Assam et Meghalaya.
Albertus Grisart
Anno 1929 doctor factus est in Universitate Leodensi etiam studuit Parisiis in "École Normale Supérieure" dicta.