cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gulielmus Budaeus
Vita
Homo maxime eruditus et linguam Graecam valde callens Lutetia et Aureliani studia in iuribus humanioribusque perfecit. Reges Ludovicus XII et Franciscus I eum legatum ad diversa officia solvenda miserunt. Insuper ipse Francisco regi persuasit ut Collegium Franciae et bibliothecam ad Fontem Bleaudi institui iuberet.
Praepositus mercatorum in proastio Parisiensi ad Sanctum Germanum et media in Lutetia puteorum et stratorum dispositionem moderabatur. Velut Andreas Alciatus, Laurentius Valla, Huldrichus Zasius iurista humanus fuit et sic dictum morem Gallicum in restitudendis textibus iuridicis excogitavit circumstantiis historicis spectatis.
Inter opera eius mentionis egregiae digna sint »Annotationes in XXIV libros Pandectarum« (Lutetiae 1508), commentatio »De asse et partibus eius« (Lutetiae 1514), »Commentarii linguae graecae« (Lutetiae 1529) necnon opus vel a Graecis ipsis magni aestimatum »Lettres en grec« (Tusanus edidit 1526). Opera omnia »Oeuvres« in lucem prolata sunt quattuor in tomis Basileae 1557.
Viduae eius Genavae coram publicum conversionem suam ad Calvinismi doctrinas declaravit, cum filii eius istius confessionis propagatores in Francia fierent. Itaque iugulationibus nocte Sancti Bartholomaei inter 23 et 24 Augusti 1572 saevientibus familia profugere debuit. Altera pars in Helvetiam iit, altera autem in Pomeraniam.
Ingussi
Ingussi vel Inguschi (Ingussice ГIалгIа́й, G'alg'ai) sunt gens in Caucaso Septentrionali, Ingussetiae indigena et plurima. Lingua illorum Ingussica est. Ingussi religiosi a saeculo XVIII sunt Musulmani, ut plurimum Sunniti. Etiam saeculo XIX et Ingussi Christiani et gentiles inveniebantur. Nunc in mundo sunt circa 500 milia Ingussorum, quorum plus quam 395 milia in re publica Ingussetia Foederationis Russicae habitant.
Lucius Volusius Saturninus
Lucius Volusius Saturninus (natus anno 38 a.C.n. vel 37 a.C.n., mortuus anno 56) senator Romanus fuit. Patria familiae Lucus Feroniae erat, ubi Volusii villam magnam possidebant. Pater eius Lucius Volusius Saturninus erat. Ipse anno 3 consul suffectus creatus est. Augusto imperatore regnante anno 9/10 proconsul Asiam administravit, tum legatus ignotae provinciae, forsitan Illyrici fuit, tum ad annum 38 aut diutius legatus pro praetore Dalmatiae factus est, denique anno 42 ad mortem anno 56 praefectus urbi Romae erat. Praeterea collegiis sodalium Augustalium et Titiorum interfuit. Senatus Volusio mortuo funus censorium constituit. Tacitus scripsit "... at L. Volusius egregia fama concessit, cui tres et nonaginta anni spatium vivendi praecipuaeque opes bonis artibus, inoffensa tot imperatorum amicitia fuit."
Filius eius Quintus Volusius Saturninus, consul ordinarius anni 56 fuit.
Abraham Breugelius
Abraham Breugelius, vulgo Abraham Brueghel (natus Antverpiae anno 1631, defunctus Neapoli anno 1690), filius Ioannis Bruegelii iunioris pictoris, fuit et ipse pictor Flandricus clarus. Qui ab anno 1649 artem suam in Italia (scil. in Sicilia, Romae et Neapoli) coluit.
Ioannes Maria Volontè
Ioannes Maria Volonté (Mediolani natus die 9 Aprilis 1933; Florinae in Graecia mortuus die 6 Decembris 1994) fuit histrio theatralis et cinematographicus Italicus.
Publius Palfurius
Publius Palfurius (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 55 consul suffectus in locum Marci Trebellii Maximi creatus est. Cum Lucio Annaeo Seneca fasces tenuit. Filius Marcus Palfurius Sura orator et philosophus Stoicus a Vespasiano e senatu expulsus est.
Universitas nationalis Bacuensis
Universitas Nationalis Bacuensis (Atropatenice: Bakı Dövlət Universiteti) est universitas publica Atropatenae anno 1919 condita. Sita est in Bacua.
Ioannes Breugelius iunior
Ioannes Breugelius iunior, vulgo Jan Brueghel de Jonge (natus Antverpiae die 13 Septembris 1601, defunctus ibidem die 1 Septembris 1678), fuit illustris pictor Flandricus. Dicitur iunior, quo facilius a patre suo eiusdem nominis internoscatur.
Lucius Duvius Avitus
Lucius Duvius Avitus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum erat. Inter primos Gallos fuit, qui in senatum adlecti sunt. Patria eius Vasio Vocontiorum fuit. Post praeturam legatus Augusti pro praetore Aquitaniam administravit. Mensibus Novembri et Decembri anni 56 cum Publio Clodio Thrasea Paeto consul suffectus erat. Sexto Afranio Burro praefecto praetorio, cuius patria etiam Vasio erat, suadente anno 57/58 legatus Germaniae Inferioris factus est. Frisios, qui agrum cis Rhenum occupaverant, pepulit et tum cum legato Germaniae Superioris, Tito Curtilio Mancia Ampsivarios Germanos, cum sedes a Frisiis relictas occupavissent, vicit.
Os iugale
Os iugale in amphibiis et reptilibus (avibus quoque) est mandibulae os parvum, iunctum cum quadratoiugali et maxilla.
Bibliotheca nationalis Atropatenica
Bibliotheca nationalis Atropatenica, Atropatenice: Azərbaycan Milli Kitabxanası" condita anno 1922, est bibliotheca nationalis Atropatenica. Sita est in caput Bacua. Bibliotheca nationalis habet ~5 000 000 librorum, manuscriptorum et incunabulorum. Bibliotheca collectionem librorum in Atropatene impressorum curat. Aedificium bibliothecae annis 1959 ad 1961 constructum est.
Os iugale
Hoc os momenti habetur in delineatione peculiaritatum calvariae, exempli gratia dinosauris in palaeontologia, ubi calva intera non invenitur.
Os iugale nomen antiquum est ossis zygomatici.
Gulielmus Henricus Cavendish-Bentinck
Gulielmus Henricus Cavendish-Bentinck, tertius Dux de Portland, (natus die 14 Aprilis 1738 in Notingehamia (Nottinghamshire) - obiit die 30 Octobris 1809 in Bulstrode, Buckinghamshire) fuit vir publicus Angliae factionis conservatricis (Tory) et bis primus minister Britanniarum Regni.
Lucas Barbareschi
Lucas Barbareschi (natus in Montevideo, Uruguaia die 28 Iulii 1956) est histrio Italicus.
Ioannes Skelton
Ioannes Skelton (natus circa annum 1460 - mortuus die 21 Iunii 1529 Londinii) fuit, Henrico VII. et Henrico VIII regnantis, scriptor Anglicus. Poëta laureatus fuit et auctor poëmatorum versus inculti.
Index sociorum Regalis Societatis Londini
Hic est index sociorum Regalis Societatis Londini cum activitate eorum et anno cum in societate cooptati sunt. Vide etiam paginam Regali Societati Londini dicata.
Iuliana De Sio
Iuliana De Sio (Salerni nata die 2 Aprilis 1957) est actrix Italica. Iulia est clarae cantricis Theresiae De Sio soror.
Carolus Verdone
Carolus Verdone (Romae natus die 17 Novembris 1950) est histrio et moderator cinematographicus Italicus.
Aulus Vicirius Martialis
Aulus Vicirius Martialis (nescimus, quando natus sit, mortuus est post annum 114) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Patria Vicirii Italia fuit. Anno 98 consul suffectus creatus est et anno 113/114 proconsul Asiam administravit.
Ramsay MacDonald
Ramsay MacDonald, nomine nativo James MacDonald Ramsay sed denuo James Ramsay MacDonald appellatus (humili loco natus 12 Octobris 1866 in Lossiemouth Elginensis; iter faciens trans Oceanum Pacificum die 9 Novembris 1937 mortuus), qui Institutum Mechanicorum Londiniense frequentavit, fuit politicus Scotiae factionis Laboris. Mense Augusto 1931 propter foedus cum factione conservatrice e sua factione expulsus est. Bis primus minister Britanniarum Regni meruit, primus ipse factionis Laboris. Ab anno 1906 usque ad annum 1918 et iterum ab anno 1922 usque ad mortem etiam legatus apud Parlamento Britannico fuit.
Bovillae
Bovillae antiqua civitas latina et romana, hodie surgit in territorium Castrimoenii (Italice Marino).
Publius Postumius Q.f. Tubertus
Publius Postumius Q.f. Tubertus (natus saeculo 6 a.C.n., mortuus saeculo 5 a.C.n.) senator Romanus consularis fuit.
Bovillae
Historia
Vides Historia Castrimoenium
Publius Postumius Q.f. Tubertus
Cursus honorum
Anno 505 a.C.n. primo cum Marco Valerio consul creatus est. Eo anno consules feliciter contra Sabinos pugnaverunt et triumphum egerunt. Et anno 503 Postumius consul iterum electus est. Et hoc anno consules pugnaverunt atque triumphaverunt, ut Livius scripsit:
"Eodem anno duae coloniae Latinae, Pometia et Cora, ad Auruncos deficiunt. Cum Auruncis bellum initum; fusoque ingenti exercitu, qui se ingredientibus fines consulibus ferociter obtulerat, omne Auruncum bellum Pometiam compulsum est. Nec magis post proelium quam in proelio caedibus temperatum est; et caesi aliquanto plures erant quam capti, et captos passim trucidauerunt; ne ab obsidibus quidem, qui trecenti accepti numero erant, ira belli abstinuit. Et hoc anno Romae triumphatum."
At Dionysius Halicarnassensis et Cassius Dio, diversam traditionem rerum secuti, de secundo consulatu Postumii   aliter  nos certiores faciunt :  Postumius a Sabinis captus esset, nisi Menenius Agrippa ei auxilio venisset. Praeterea multos milites amiserat. Itaque, quamquam ambo consules mox claram victoriam de Sabinis rettulerunt, Menenio triumphus, Postumio ovatio tantum decreta est. Quae prima ovatio in historia Romana fuisse dicitur.
Bovillae
Monumenta
Vere pauca monuementa hodie se vedunt in area civitatis Bovillae: sed sub agros multos repertos sunt. Ad 21° chiliometrum Viae Appiae, in localitate Frattocchiae, sunt ruderes Circum romanum.
Ambrosius Breugelius
Ambrosius Breugelius, vulgo Ambrosius Brueghel (natus Antverpiae anno 1617; defunctus ibidem die 9 Februarii 1675), filius Ioannis Breugelii senioris pictoris, fuit idem pictor Flandricus. Qui quamquam circa annum 1639 in Italiam peregrinatus erat, praecipue in loco natali artem suam coluit. Imprimis notabilis est ob topia et flores pictos.
The Sound of Silence
"The Sound of Silence" (scilicet Latine Silentii sonus) est carmen anno 1964 a Simon & Garfunkel scriptum post Civitatum Foederatarum Praesidis Ioannis F. Kennedy homicidium.
Carmen in pellicula The Graduate canitur.
Mauritius Nichetti
Mauritus Nichetti ( Mediolani natus die 8 Maii 1948) est histrio et moderator cinematographicus Italicus.
Valeria Moriconi
Valeria Moriconi (nata Aese die 15 Novembris 1931; ibidem mortua die 15 Iunii 2005) fuit actrix Italica.
Eduardus Albee
Eduardus Franklinius Albee (natus die 12 Martii 1928; mortuus in oppido Montauk Novi Eboraci die 16 Septembris 2016), Vasingtoniae natus sed in civitate Novi Eboraci per adoptionem educatus, fuit scriptor scaenicus propter ludum Who's Afraid of Virginia Woolf? celeber.
Feriae Latinae
Feriae Latinae (aut Prisci Latini aut Lega Latina) fuerunt adunatio omnium civitatum latinarum.
Caput adunationis erat Alba Longa, et sanctuarium praecipuum erat in Monte Albano, qui dicatus erat Iovi Latiali, super Cabum (hodie Rocca di Papa).
Locus adunationis Feriarum erat Locum Ferentinum, in collibus ante Castrimoenium (Italice Marino).
Ioannes Farr Abbott
Ioannes Farr Abbott (natus 1756; mortuus die 22 Septembris 1794) fuit causidicus Britannicus. Farr Abbott societatis antiquariae et Regalis Societatis Londinii sodalis fuit accurate in istam anno 1793 cooptatus est.
Michael Abercrombie
Michael Abercrombie (natus die 12 Augusti 1912; mortuus die 28 Maii 1979) poetae Lascelles Abercrombie filius, fuit biologus Britannicus. Michael Abercrombie Regalis Societatis Londinii sodalis fuit: in eam anno 1958 cooptatus est.
Ronaldus Golias
Iosephus Ronaldus Golias (Lusitane: José Ronald Golias - Golias; 4 Maii 1929 in Urbe Carlopolitana - 27 Septembris 2005 in Sanctus Paulus) fuit actor Brasiliensis.
Henricus Ioannes Temple
Henricus Ioannes Temple, tertius Vicecomes Palmerston, magis notus simpliciter ut Palmerston (Broadlands, 20 Octobris 1784—Brocket in Comitatu Hertfordiensi, 18 Octobris 1865) fuit vir publicus Angliae factionis liberalis et bis primus minister Britanniarum Regni.
Cursus honorum
Viscount Palmerston ab anno 1841 administer rerum exterarum Regni Uniti fuit. Mense Decembri 1851 a magistratu se recedere coactus est, quod res novas a Ludovico Bonaparte praeside rei publicae Francicae petitas probaverat. Die 28 Decembris 1853 administer rerum internarum in consilium ministrorum rediit, quod expeditioni Britannicae in Russiam atque foederi cum Secundo Imperio Francico favebat.
Iulia Neuberger
Julia Barbarita Sarah Neuberger, Baronissa Neuberger (nata 27 Februarii 1950 nomine Iulia Schwab) est rabbina Anglica et socia Aulae Dominorum Parlamenti Britannici. Secunda fuit mulier in Anglia quae rabbinatui ordinata est.
Marcus Trebellius Maximus
Marcus Trebellius Maximus (nescimus, quando natus sit, mortuus post annum 72) senator Romanus fuit. Anno 36 legatus legionis in Syria a legato provinciae, Lucio Vitellio Cietas gentem missus est et eos subegit. Anno 41 in senatu fuit ubi quantum Caligulam odisset post eius necem palam ostendit. Anno 55 cum Lucio Annaeo Seneca consul suffectus erat. Anno 61 cum legato Augusti pro praetore Belgicae Quinto Volusio Saturnino, consule ordinario anni 56 et Tito Sextio Africano, consule suffecto anni 59, ad censos agendos in Galliam missus est. Ibi Sextius et Volusius de primo loco legationis iurgaverunt: "Trebellium dum uterque dedignatur, supra tulere". Anno 63 legatus Augusti pro praetore Britanniae factus est, sed ibi bella non gessit. Anno 69 initio belli civilis Trebellius militibus invisus erat. Tacitus de ea re scripsit : "Praeerat Trebellius Maximus, per avaritiam ac sordis contemptus exercitui invisusque. accendebat odium eius Roscius Coelius legatus vicensimae legionis, olim discors, sed occasione civilium armorum atrocius proruperant. Trebellius seditionem et confusum ordinem disciplinae Coelio, spoliatas et inopes legiones Coelius Trebellio obiectabat, cum interim foedis legatorum certaminibus modestia exercitus corrupta eoque discordiae ventum ut auxiliarium quoque militum conviciis proturbatus et adgregantibus se Coelio cohortibus alisque desertus Trebellius ad Vitellium perfugerit". Sed Vitellius, quod Trebellius fugerat, Marcum Vettium Bolanum, consulem suffectum anni 66 legatum Britanniae fecit. Superstes erat belli civilis, nam anno 72 frater Arvalis erat.
Torben Guldberg
Torben Guldberg (Hamburgi natus anno 1975) est histrio theatralis et scriptor Danicus.
Corduba (Caebua)
Haec sunt nomina Cordubae Caebuanorum regionum sicut in lingua locali sonant:
Columbanus Bobiensis
Columbanus Bobiensis sive Columbanus Luxoviensis (natus circa annum 540 in Lagenia Occidentali Hiberniae; mortuus Bobii in Italia die 23 Novembris 615) fuit monachus et evangelii praeco. Ecclesia catholica, Ecclesiae Orthodoxae et etiam Anglica eum sanctum putant. Monasterium Luxoviense in Gallia condidit.
Barbara D'Urso
Barbara D'Urso (nata Maria Carmela D'Urso ad Turrem Octavam iuxta Neapolim die 7 Maii 1957) est ostentatrix et actrix televisifica Italica. Anno 1984 in primis paginis magazinarum Playboy et Playmen nuda monstrata est. Programmata televisionis veritatis saepe conducit.
Sabaria
Savaria vel Sabaria (Hungarice: Szombathely; Theodisce: Steinamanger; Slovene: Sombotel; Croatice: Sambatel) est oppidum Hungariae occidentalis, caput Comitatus Castriferrei, antiquitate caput Pannoniae Superioris.
Situs
Sita est Savaria ad radices Alpium Inferiorum in planitie Sibaris prope fluvium Perint.
Praehistorico Aevo
Praehistorico aevo Celtae terram Pannoniam incoluerunt circiter sub saeculo 4 a.C.n., et in loco confirmabantur cultura communeque atque postea ab illis conlocati Romani Pannoniae ibi positam culturam mutuam sumpserunt.
Usque ad coloniam conditam
Quamquam locum Savariae incolae Celtae habitavere, coloniam non condiderunt. Ministerium loci admodum augebatur sub expansione Urbis, quoniam adhuc ante coloniam Savariae conditam erat locus variandus equorum essedorumque, partim, iuxta Viam Sucinariam sita est. Propterea confiebat castrum militare, copiae administrationis pedibus et equitibus, ac duo legiones. Claudio imperatore regnante circiter 43 p.C.n., locus 'coloniam' dignitatem, nomen Coloniam Claudiam Savariensum aut Savariam collocatum missarum militiarum accepit. Postea ad milites mercatores et servi familiaeque eorum se applicaverunt, itaque Pannoniae ordo provinciae mutata est.
Post coloniam conditam
Savaria facta nodus commercii et centrum administrationis civilis, cultus imperatoris, immo etiam statio portorii in margine oppidi occidentalis fungebatur, sic Savarienses fruebantur omnibus iuribus sicut cives Romani. Dum Savaria crescere incipiebatur, Pannonia anno 106 in duas partes, Pannoniam Superiorem et Inferiorem divisa est. Oppido palatium imperatoris, balneum, amphitheatrum fiebant. Provinciae praefectus quoque erat imperator Septimius Severus, qui hic a principibus terrarum legionumque vicinarum coronabatur. Post digestum nova ratione admistrationis Imperii Romani Diocletiani fine saeculi 3 erat caput Primae Pannoniae. In Savaria sedem habebat praefectus, hic thesaurum provinciae custodiebat. Visitabant illam imperatores quoque, non solum scripta scriptorum historiae antiqua, sed etiam imperia imperatorum demonstrat.
Sub dominatione religionis Christianae
In fine Imperii Romani religio antiqua Romana postponebat, et intrabat etiam in Savariam Christianismus. Mittebantur duo sancti: Sanctus Quirinus, episcopus Sisciae, qui iniectus est in fluvium Perint anno 303, et cuius natus coloniae etiam Sanctus Martinus erat, qui deinde pontifex Turonensis factus est.
Ruina Urbis Antiquae
Hunni Valentiani imperatoris morte inceptum est anno 377 Pannonia immigrari, et nec provinciae praefecti cum totis copiis suis sustinere eos et eorum foederatos populos barbaros non poterat, sed adhuc Savaria (ob moenia) non est occupata, Attilae rege Hunniscorum solum annis 441–445 dedit, tamen mox terrae motus omnem urbem destruxit. Pars incolarum Savariensum Romam Italiamque remigraverunt.
Medio Aevo
Anno 1407 Savaria urbis dignitatem accepit. Anno 1440 prope urbem copiae Ulrici Cillei superaverant Vladislai de Polonia exercitum, tumque homines rei pacem composuerunt anno 1441 mense Aprili die 19. Aegre 50 annis transitis copiaeMaximiliani imperatoris, filii Friderici tertii, urbem oppugnabant, sed arcis statio episcopi Iauriensis, Thomae, repugnavit, anno verum 1490 tamen oppidum in Maximiliani fundum venit. Anno 1491 pacto Posonii facto urbs reddita est Vladislao.
Novo Aevo
Urbem initio novi aetatis perpetua Turcicorum formido circumdedit. Anno 1664 exercitum Turciae plene ad urbem Sancto Gotthardo denominatam, in Castriferrei partem extremam consequi, detrimento Turcico accepto, contigit. Turcae anno [1683] expeditionem novam in Vindobonam inceperunt, sed rursus post cladem ad revadendum coacti sunt; temptaverunt Savariam diripere, at moenia urbis illam defenderunt. Turcicis exactis populus sublevavit, pacemque parvam significavit, cum Cruciaticum bellum pro libertate tuenda circum saeculum 17. initum non attinuerit.
Raluca Turcan
Raluca Turcan (nata 2 Aprilis 1976 in Botoşani) rerum politicarum perita Dacoromanica factionis PNL est.
Institutio
Turcan schola finita apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae ad annum 1996 oeconomiae studebat. Eodem tempore apud Institutum Alexander Puškin Moscoviae lingua Russica studebat.
Vespasianus Florentinus
Vespasianus librarius Florentinus, vulgo Vespasiano da Bisticci (natus Bisticci anno 1421 – mortuus anno 1498) fuit editor et librarius Florentinus Renascentiae. "Princeps omnium librariorum Florentinorum" putatur.
Raluca Turcan
Familia
Turcan nupsit atque filium habet.
Cereus paschalis
Cereus paschalis vel candela paschalis est magnus cereus, qui ad initium vigiliae Paschalis in Christianitate Occidentali (praecipue in ecclesiis Romanis Catholicis, Anglicanis, Lutheranis) accenditur. Iuxta praesentem ritum, extra templi ianuas novo benedicto igne excusso de lapide accensus, cereus ipse benedicitur a presbytero et, signatus numeris anni praesentis, litteris alpha et omega, quinque granis thuris aut quinque clavis in modum crucis dispositis pungitur, antequam a diacono, aut, si abest diaconus, a presbytero in ecclesiam obscuram portatur. Ter fit statio, intra ianuas, in media ecclesia, et ante gradum apsidis, diacono clamante "lumen Christi" et respondente populo "Deo gratias"; dein cereus in summo ponitur candelabro affabre confecto et, ubi mos est, floribus vernalibus ornato. Tum cereo thus offertur, diaconusque ex ambone praeconium paschale cantat.
Post evangelium lectum, cereus ad benedictionem aquae baptismalis a candelabro sublatus in processione ad fontem baptismalem portatur terque in aquam benedicendam immergitur.
Gulielmus Abney
Gulielmus Abney, vulgo plenius William de Wiveleslie Abney (natus Derbiae die 24 Iulii 1843; mortuus in Folkestone Cantii die 3 Decembris 1920), alumnus Academiae Militaris iuxta Woolwich, fuit chemicus et astronomus Britannicus. Gulielmus Abney Regalis Societatis Londinii sodalis fuit accurate in eam anno 1876 cooptatus est.
Cereus paschalis
Post tempus paschale, cereus in baptisterium movetur, ubi modo accenditur cum baptismata et obsequia defunctorum fiunt.
Grandia candelabra cereorum paschalium artificiose confecta multis in ecclesiis exstant, velut Romae in Basilica Sancti Ioannis in Laterano et in Basilica Sancti Pauli extra muros.
Ioannes Abernethy
Ioannes Abernethy (natus die 3 Aprilis 1764; mortuus die 20 Aprilis 1831) fuit medicus, anatomicus et chirurgus Britannicus. Ioannes Abernethy Regalis Societatis Londinii sodalis fuit accurate in eam anno 1796 cooptatus est.
Phonetica
Phonetica (Graece φωνητική fere 'ars vocalis') est studium orationis humanae et sonituum eius. Maxima enim cum cura sonitus verborum exponit et quomodo fiant.
Phonetica in tres partes divisa est:
Phonetica et Phonologia
Phonetica est studium sonorum et gestuum, quomodo his utantur ei qui aliqua lingua loquuntur. Cum phonologia arte phonetica utatur, tamen alia est pars scientiae linguisticae, nam non modo partes minimas et sonorum et gestuum, qui phonemata appellantur exponit una cum formis variis eorum, quae allophona appellantur – quibus distinctionibus nos differentias inter has partes minimas sonorum sentire possumus – sed etiam exponit quomodo fiant secundum modos, quibus hi labiis, lingua, dentibus, etc. naturaliter ordinari possint. Phonetica autem sonos ipsos describit sed non quomodo significationem edant. Sunt amplius quam centum phonemata quae Societas Phonetica Internationalis radices cogitat. Hi litteris simplicibus in abecedario phonetico internationali transcribuntur.
Phonetica Latina
Vocales
Vocales sunt quibus nulla pars tractus vocalis obstat. Vocalis quaeque unius syllabae nucleus habetur.
Sunt duae formae omni vocali Latinae, cuius altera longa, altera brevis.
Diphthongi
Diphthongi sunt vocales tautosyllabae sive ad eandem syllabam pertinentes.
Consonantes
Consonantes sunt quae fiunt cum organum vocale sicut lingua spiritum effugientem obstruit aut sive spiritum per canalem angustum cogit. Si spiritus per nasum derigitur, nasales fiunt consonantes.
Graeca translitterata
Nonnullae sunt litterae vel litterae compositae, quae alienae sunt linguae Latinae. Hae sunt litterae et soni linguae Graecae.
Thomas Wyatt iunior
Thomas Wyatt (natus die 10 Septembris 1521; supplicio affectus die 11 Aprilis 1554), "iunior" nuncupatus, ut a patre homonymo distinguetur, fuit dux hominum seditiosorum, qui, Maria I regnante, Ioannam Grey aut Elisabetham Mariae sororem reginam facere volebat.
Harrius Potter et Poculum Ignis
Harrius Potter et Poculum Ignis, titulo Anglico Harry Potter and the Goblet of Fire, est quartus liber in serie de Harrio Pottero, cuius scriptrix est Ioanna Rowling. Eiusdem nominis a Michaële Newell directa pellicula publicata est
Feriis post tertium annum in Schola Hogvartensi Harrius Potter cum Visliorum familia, cum qua amicitia coniunctus est, Certamine Mundiali Ludi Quidditch fruitur. Noctu in caelo apparet Signum Tenebricum Ducis Voldemortis et stipatorum suorum, qui Death Eaters (sc. Edaces Mortis) appellantur.
Harrius, in Scholam Hogvartensem redditus, accipit clarissimum Certamen Trimagicum, ubi habitum iri et invitus Vindex Scholae creatur. Voldemorte convalescente, mandata periculosa ei perficienda sunt.
Anno 2005 liber a Michaële Newell in pelliculam translatus est.
Responsiones criticae
Eminens criticus litterarius Haroldus Bloom de Harrio Pottero scripsit “Passus sum valde legendo. Scriptura horrenda fuit; liber fuit terribilis….Societas literaturaque nostra exscinduntur.”
Melbourne
Melbourne est:
C'era una volta il West
C'era una volta il West (Anglice Once Upon a Time in the West) est pellicula moderatoris cinematographici Sergii Leone anno 1968 edita. Musica ab Ennio Morricone accommodata est. In hac pellicula hi histriones agunt:
Robertus Hookius
Robertus Hookius, vulgo Robert Hooke (natus Vectae in insula die 18 Iulii 1635; mortuus 3 Martii 1703 Londinii) fuit physicus, mathematicus, architectus, inventor, polymathes Anglus. Ipse primus cognovit plantas cellulis per microscopium constare. Etiam scitur Lex Hookiana de elatero.
Hadit
Hadit (Arabice الحديث, al-ḥadīṯ 'nuntia, novellae') sunt dicta quasi anecdota prophetae Machometi, e memoria familiarium tradita, a posterioribus ordinatim scripta. Omne hadit duas partes habet, scilicet:
Historia anthologiarum
Primum ex omnibus operibus hodie cognitis liber iurisprudentiae cuius titulus est al-Muwaṭṭa, ab auctore Mālik ibn Anas saeculo octavo exeunte confectum, dicta Mahometi comprehendit, sed causa iuris statuendi tantum; igitur isnād vel catenam auctoritatum saepe neglexit. Si etiam duo scriptores, ʿAbd al-Malik ibn Juraij et Saʿīd ibn Abī ʿArūba, anthologias dictorum Machometi congesserunt, ut asseveratur, haec fortasse fuerunt re vera libri iurisprudentiae, hodie autem deperditi.
Paullo postea collectae sunt anthologiae dictorum secundum isnād vel catenas seriatim scriptae. Ex omnibus eis operibus hodie servatur Musnad 'index catenarum', ubi sub nominibus 700 familiarium Machometi circa 30 000 dicta ordinantur, sed indigeste. Hoc opus ab Aḥmad ibn Ḥanbal collectum esse confitetur et a filio ʿAbd Allāh Abū ʿAbd al-Raḥmān saeculo nono exeunte conscriptum.
Eodem fere tempore iuris consulti dicta prophetae recensebant ut ex eis decreta de quaestionibus iuridicis immutabilia deducerent. Primus talis collectionis inventor fuisse creditur Mahometus Bucharius (anno 870 mortuus), cuius opus titulo Ṣaḥīḥ 'Genuino', usque ad tempora nostra traditur. Hic in 97 libros divisa et sub 3450 titulos digesta habemus 2762 dicta prophetae; multa eorum, si ad quaestiones diversas relevant, vel bis vel ter vel pluries repetita sunt. Omnis huius operis liber ad rem iuridicam distinctam pertinet. Similiter in libros digestum et sub eodem titulo Ṣaḥīḥ notum, eiusdem fere temporis opus auctoris Muslim Nisaburensis (anno 875 mortui) eo differt quod ad initium de congruitate, verisimilitudine, auctoritate et fide catenarum disserit. Circa tria milia dictorum proponit, e quibus fere duo milia cum Ṣaḥīḥ al-Buḫārī communia sunt. Dārimī autem (mortuus anno 869; ergo scriptorum Bucharius et Muslim aequalis) auctor fuit aliae anthologiae, sub titulo Sunan servatae, in qua libertatem adsumit aut consentire cum dictis Machometi attributis aut renuere, et minus de nugis iurisprudentiae, potius de moralibus disserere.
Quattuor anthologistae qui his secuti sunt multa alia dicta (aliqua inter se discrepantia) ad corpus ḥadīṯ addiderunt, quorum nonnulla ad imperium Abbasidarum corroborandum destinabantur. Hi quattuor scriptores, quorum opera hodie a credentibus secti Sunna ut canonica recipiuntur, sunt: Abū Dāūd, mortuus 889, auctor Sunan; al-Tirmidhī, mortuus 893, auctor Jāmiʿ; Ibn Māja, mortuus 897, auctor Sunan; al-Nasāʾī, mortuus 917, auctor Sunan al-Šuǧra. Credentes autem sectae Šīʿa hos libros, una cum operibus aliis supra citatis, omnino reiciunt, aliosque recipiunt, quorum antiquissimus est Kitāb al-Kāfī, ab al-Kulaynī (anno 941 mortuo) confectum, qui multa dicta Machometi de germano ʿAlī ibn Abī Ṭālib et de progenie eius inclusit.
Museum Historiae Naturalis (Franciscopolis)
Museum Nationale Historiae Naturalis Franciscopolis est museum historiae naturalis Franciscopolis anno 1881 a Carolos Alexandro Lesueur constitutum.
Gemitus Britannorum
Gemitus Britannorum titulus est epistulae in qua (secundum opus Gildae De excidio Britonum) populus provinciae Britanniae exercitum Romanum poposcit ut contra Scotos, Pictos, Anglos Saxonesque eos protegeret. E textu epistulae Gildas sic nonnulla verba extrahit:
Agitii (vel potius Aetii) tertius consulatus anno 446 fuisse satis constat. Sed fortasse auxilium petitum est apud Aegidium ducem Romanorum in Gallia.
Bulletin de l'École française d'Extrême-Orient
Bulletin de l'École française d'Extrême-Orient (scilicet "Commentarium Scholae Extremi Orientis Francicae") est series symbolarum ab instituto Francico transmarino Schola Extremi Orientis Francica edita, anno 1901 incepta, per multos annos in urbe Hanoi impressa sed temporibus recentioribus Lutetiae; ubi reperiuntur commentationes philologicas et historicas una cum notitiis Scholae. Olim acta gubernii Indosinae Francicae in paginis distinctis eiusdem periodici divulgata sunt.
Henricus Morgenthau Senior
Henricus Morgenthau Senior (natus die 26 Aprilis 1856 Manhemii, Germania – mortuus est die 25 Novembris 1946 Novo Eboraco) fuit mercator et legatus Americanus. Henricus Morgenthau senior ab anno 1913 usque ad annum 1916 legatus Americanus Constantinopoli fuit, ubi de persecutionibus contra Armenos scripsit.
Ivajlo
Ivajlo (Bulgarice: Ивайло) rebellator et rex Bulgarorum fuit ab anno 1277 ad annum 1280. Uxorem duxit Mariam Palaeologinam Cantacuzenam, imperatoris Byzantini Michaelis VIII Palaeologi neptem, quae antea regi Constantino nupsit.
Regimen Viciacense
Regimen Viciacense (francice Régime de Vichy aut France de Vichy aut État français) a Pétain conditum est cum, Francia a Germania debellata et ad deditionem coacta mense Iunio 1940, parlamentum in Viciaco sedens ut summam potestatem ei tribueret a Laval suasum sit. Etiamsi usque ad annum 1942 pars Franciae quam regebat pro civitate libera haberi poterat, in Germanorum dicione erat et de nulla re nisi consensu eorum decrevit. Cum copiae Civitatum Foederatarum Americae Algerium mense Novembri 1942 cepissent, haec pars Franciae a Germanis occupata est et imperium regiminis in fictione mutatum est. Finem tamen habuit cum Carolus de Gaulle rem publicam mense Augusto 1944 restituit.
Clari homines
Istius regiminis praeclari homines fuerunt:
Universitas Londiniensis
Universitas Londiniensis est studium generale Londinii anno 1836 constitutum, omnium universitatum regni Britanniarum maxima quae ad numerum scholarium pertinet. Motu collegiorum Universitatis et Regii, iam antea conditorum, incepta est.
Oppianus Apameensis
Oppianus Apameensis vel Oppianus Syrius (Graece Ὀππιανός), Apameae saeculo II natus, fuit poeta Graecus antiquus, qui Cynegetica composuit. Saepius ab Oppiano Corycio, qui etiam carmina didactica reliquit, non distinguebatur; etiam antiquo tempore confundebantur.
Cynegetica (Κυνηγητικά)
Poema quattuor carminibus de venatu cum canibus. Circa 215 annum compositum est; prooemium Caracallam imperatorem laudat. Carmen IV finem non habere videtur.
Ixeutica (Ἰξευτικά)
Carmen didacticum de avibus capiendis. Perditum est, sed paraphrasis oratione soluta ab Euctecnio sophista facta nota est.
Henricus Morgenthau Iunior
Henricus Morgenthau Iunior [] (natus familia Iudaica oriunda e Germania die 11 Maii 1891 in Poughkeepsie, Novo Eboraco – mortuus est die 6 Februarii 1967 in Urbe Novo Eboraco), filius Henrici Morgenthau Senioris ab anno 1913 usque ad annum 1916 legatus Americanus in Constantinopoli, fuit vir publicus et ab anno 1934 usque ad annum 1945 aerarii minister Americanus.
Uranus
Uranus est:
Vislava Szymborska
Vislava Szimborska, Maria Wisława Anna Szymborska (nata in Bnin iuxta Posnaniam die 2 Iulii 1923, mortua die 1 Februarii 2012 Cracoviae) fuit scriptrix, poetria, scriptorix progymnasmatis, et intepretatorix Polonica, quae anno 1996 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit de poesi ironiae quod exemplum realitatis humanae in relatione historica et biologica exponit.
Alma mater sua fuit Universitas Iagellonica, ubi litteris Polonicis et sociologiae studuit.
Claudia Cardinale
Claudia Cardinale (nata Claude Josephine Rose die 15 Aprilis 1938 in Tune, Tunesia) est notissima actrix Italica.
Ioannes Foy-Vaillant
Ioannes Foy-Vaillant, nonnumquam brevius Ioannes Vaillant, rarissimo Joannes Fides Vaillantius - natus Bellovaci die 24 Maii anno 1632, mortuus Parisiis die 23 octobris 1706 - fuit numismatista Francogallicus qui multa opera Latine publicavit. Primus enim separatim de nummis Ptolomaeorum, de nummis Seleucidarum, de nummis Arsacidarum, secundus post Ioannem Harduinum de nummis Imperatorum Romanorum in urbibus Graecis cusis et Graece inscriptis, de nummis coloniarum Romanarum scripsit. Peregrinationes in Orientem quoque suscepit regi suo Ludovico XIV qui tum locupletissimam et lautissimam nummothecam in Europa colligere cupiebat, rariora numismata aliasque antiquitates ut coemeret.
De familiaribus necessitudinibus
Honesto loco ortus Ioannes erat filius Ioannis Foy et Franciscae Delacroix ; patrem tres annos tantum natus amisit et ab avunculo magno Nicolao Vaillant qui dotes insignes infantis perspexerat educatus et adoptatus tam eius nomen quam hereditatem  adiit. Anno 1654 Antoniettam Adrian, filiam cuiusdam advocati, uxorem duxit quae ei tres filias peperit antequam praemature anno 1661 obiret. Tunc Ioannes Vaillant Ludovicam, uxoris defunctae sororem, matrimonio secum iungere cupiens Romae consedit ut a papa licentiam derogatoriam impetraret, sine qua incestum tale coniugium haberetur. Quae altera ei causa fuit praeter antiquitates cur tam saepe Romae commoratus sit. Quo matrimonio anno 1664 Romae celebrato tres filii et una filia nati sunt. Maximus natu filiorum Ioannes Franciscus (1665-1708) vestigiis patris ingressus et ipse in Academiam Inscriptionum adlectus est ita ut apud academicos collegas adposito nomini sive 'patre' sive 'filio' distinguerentur. Contra duo minores natu cursum militarem secuti sunt. In summa praecipue hominum qui officia iurisdictionis emerant et eorum familiarum necessarius erat.
De studiis
Iuri primum studuit et advocatus in Parlamentum Parisiense iam receptus mox medicinae studiorum cursum absolvit nec tamen aegris curandis operam dedit sed, invento in vicinia thesauro numismatum antiquorum, totus se numismaticae studio convertit. Tum Petrum Seguinum velut Mentorem quendam Lutetiae coluit a quo apud aulam regiam et eruditos commendabatur. Nomini titulum suum "Doctorem Medicum" adponere solebat ac mox "regium antiquarium" addidit, postremo "ducis Cenomanensium antiquarium" (ille dux filius Ludovici XIV erat). Annis 1683-1685 novo catalogo Nummothecae regiae operam dedit et anno 1701 in Academiam Inscriptionum et Numismatum tunc primum a Ludovico XIV creatam adlectus est, quae academia anno 1716 nomen mutavit Academia Inscriptionum et Litterarum Humaniorum facta.
Collectorem quoque studiosum fuisse ex eo apparet quod in libris suis ad figuras quorundam nummorum aeri incisas saepe legitur ː "Ex Museo nostro".
De peregrinationibus
Romae saepe manebat unde anno 1670 Ludovici XIV mandato in Ottomanicum imperium profectus inter alias urbes Smyrnam, Constantinopolim, Nicomediam, Prusiam adiit ː numismata ceterasque antiquitates colligebat, inscriptiones antiquas describebat, quarum magnam partem postea Iacobo Sponio publicandam tradidit. Delineatorem quoque, Gulielmum Grelot, secum circumagebat monumentorum effigiem ut retineret. Relationem huius peregrinationis inchoaverat cuius fragmenta manuscripta et adhuc inedita apud Bibliothecam Francicam legere licet.
Quo amore numismatum flagaret ut manifestum facerent omnes auctores qui de vita Ioannis Vaillant quicquam rettulerunt casum anni 1674 narraverunt ː cum enim Romam navigaret ille praeclarus numismatista a piratis captus et Algeriam abductus captivitatem pati coactus est donec auctoritatem suam rege Francorum interponente quinto tandem mense liberaretur. Cum in Franciam rediret et denuo piraticam navem in longinquo adspexisset, metuens ne thesauro quem secum ferebat spoliaretur pretiosissimos nummos aureos hausit. Ac postquam periculum piraticum effugit paulatim nec sine multo labore per fluxum ventris antiqua numismata reciperavit.
Inter multas alias memorandae sunt adhuc peregrinatio in Persida anno 1679 facta ubi materiam libri posthumi (Arsacidarum imperium, 1725) invenit et alterum iter in Asiam Minorem anno 1685.
Opera
Breviora scripta quoque publicavit ut Observationes quas ultimae editioni a se curatae Selectorum Numismatum antiquorum Petri Seguini subiunxit aut libellum ''Ad totius Europae antiquarios. Utrum laurea Eumenio Pacato concedenda ? quo Antirrhetico'' Ioannis Harduini respondit in controversia quam cum illo erudito de nummis coloniarum iniit. Pleraeque dissertationes breves in Academia prolatae anno 1717 apud seriem librorum Mémoires de l'Académie inscriptam in lucem Francogallice prodierunt. Hae sunt ː In alio periodico erudito, Journal de Trévoux mense Ianuario anno 1702, simili modo invenies ː
Guettarda comata
Guettarda comata est species plantarum florentium in familia Rubiacearum. Endemica est in Peruvia.
Oppianus Corycius
Oppianus Corycius vel Anazarbensis vel Cilicius, Anazarbi natus, qui saeculo II floruit, fuit poeta Graecus antiquus, qui Halieutica composuit. Saepius ab Oppiano Apameensi, qui etiam carmina didactica reliquit, non distinguebatur; etiam antiquo tempore confundebantur.
Vita
Ut vita Oppiani Byzantina dicit, Melitae educatus est, ubi pater eius in exilio erat, a Lucio Vero fugatus. Cum anno 169 Vero mortuo Romam reverterat, mox ipse triginta annos natus de peste mortuus est.
Halieutica (Ἁλιευτικά)
Poema tribus carminibus de piscatu. Prooemium Marcum Aurelium imperatorem laudat. Plus quam 120 pisces necnon alia animalia marina describit.
Irenaeus (episcopus Lugdunensis)
Irenaeus (Graece, natus fortasse Smyrnae; mortuus anno circiter 202), fuit episcopus ecclesiae Christianae Lugdunensis saeculi secundi, scriptor ecclesiasticus, et apologeta Christianus. Iuxta traditionem, Polycarpi Smyrnaei discipulus fuit. Opera sua Graece scripsit, sicut Adversus haereses inscriptum, quo gnosticismum vituperat.
Arthurus Conan Doyle
Vita
Filius patris origine Hibernica nobili medicinae apud Universitatem Edingburgensem studuit. Qua in urbe consuetudinem contraxit cum chirurgo illustri Scotico Iosepho Bell cuius famulus anno 1878 factus est. Insuper scholas iesuitarum Collegium Saxosylvanum in Lancastriensi comitatu et Stella Matutina Campitempli frequentaverat.
Irenaeus (episcopus Lugdunensis)
Lugduni ab antiquis temporibus tamquam qui hanc urbem evangelizaverat necnon ut martyr colebatur. In Kalendarium autem Romanum generale, eius memoria anno 1920 introducta est. Doctor Ecclesiae Universalis a papa Francisco declaratus est anno 2022.
Arthurus Conan Doyle
Vita
Anno 1880 Doyle velut medicus in navi Hope cetariae venationi apta in Arcticam, anno post in navigio Mayumba in Africam Occidentalem navigavit. Annis inter 1882 et 1890 medicus meruit Southsea iuxta Portum Magnum. Tempore subsicivo litteris vacabat. Anno 1883 fabulam Milesiam primam confecit praetitulatam The Narrative of John Smith quae interminata non ante annum 2011 edita est. Anno 1887 primum investigator Sherlock Holmes cum amico Watson opere A Study in Scarlet progressus est. Methodus investigandi analytica quasi omnibus partes agentibus propria est; Conan Doyle se in figura doctoris Watson incorporavit, cum Holmes Iosepho Bell professori Edinburgensi simillimus esse videatur. Nonnulla ibi reperienda (e.g. dactyloscopia) et indagatio criminalis stricte scientifica) viis astynomicis contemporaneis vel antecellebat. Anno 1890 Londinium petivit et iam ab anno 1891 libris scribendis se sustentare potuit, cum in periodico "The Strand Magazine" narratio criminalis A Scandal in Bohemia vulgata esset.
Ambrosius Stub
Ambrosius Stub (natus Gummerup in Fionia mense Maio 1705; mortuus Ribe in oppido die 15 Iulii 1758) fuit poeta Danicus.
Arthurus Conan Doyle
Vita
Sed anno 1893 Sherlock Holmes auctore suo volente necandus erat, quem taeduit narratiuncularum talium. Conan Doyle se aliis figuris dedicare maluit. Mater eius, avidissima historiarum lectrix, vane implorabatur filium ut fabulas de Holmes pergeret. Itaque in fabella The Final Problem Sherlock cum inimico Moriarty apud aquae deiectum Reichenbach in Helvetia casu deorsum mortem obiit. Eodem anno Doyle in massonica lobia Phoenix No. 257 magister declaratus est.
Ambrosius Stub
Vita
Quamquam optime eruditus diu magister privatus atque scriba in latifundiis sine cursu honorum erat. Anno 1758 tamquam ludimagister Ribe in Dania Meridiana naturae concessit. Tempore moribus nimium constricto procacitate amabili, naturae dilectione et pietate sincera praestitit. Florilegium operum »Samlede Digte« anno 1771 prelo mandatum dominus Barfod biographia auctum iterum edidit (editio quinta, Hafniae 1879). Christianus Knud Fredericus Molbech autem anno 1877 vitam eius in dramate »Ambrosius« narravit.
Irenaeus (episcopus Lugdunensis)
Eius festum die 28 Iunii celebratur. Cum autem in hunc diem etiam vigilia sanctorum Apostolorum Petri et Pauli incidat, festum sancti Irenaei in alium diem nonnumquam transferebatur, exempli gratia inter annos 1960 et 1969 in diem 3 Iulii. Apud Orientales, Irenaeus die 23 Augusti commemoratur, quod apud Kalendario Iuliano utentes diei 5 Septembris Kalendarii Gregoriani respondet.
Arthurus Conan Doyle
Vita
Anno ferme 1900 typho affectus iter in Norfolciam fecit ubi Fletcher Robinson degebat. Qui vir fabulas veteres e.g. de phantasmate canis ingentis narrans scriptorem utique inspiravit. In fabularum situm peregrinans Doyle statim vidit detectorem catissimum tantummodo aenigma multiplex de citato cane crudeli solvere posse itaque episodus una in seriem de Holmes iam finitam a posteriore inserenda erat.
Propterea quod liber The Hound of the Baskervilles in lectoribus tantopere bene evenit, narratiuncula sequens praetitulata The Empty House anno 1905 resurrectionem indagatoris egregiae celebravit. Ex anno 1906 in ephemeridibus pro Georgio Edajli pugnabat, qui falso vexationis in pecudes accusatus erat. Namque Dolye legatum Britannicum Rogerium Casemet convenerat, qui atrocissimas res in Civitate libera Congensi regis Belgarum Leopoldi II commissas anno 1904 in lucem protulerat. Circumstantiis vix emendatis Doyle manifestum vehemens de criminibus Congensibus pepigit et regem Belgarum ipsum responsalem esse affirmavit.
Annis consecuis figura altera popularis creata est, nempe Professor Challenger. Mythistoria The Lost World, ubi Challenger primum apparuit, anno 1912 edita est. Primo bello pancosmico saeviente Doyle textus Germanos invehentes scripsit et mense Octobri 1918 filius Kingsley morbo Hispanico mortuus est. Nunc fictione scientifica captus Iulii Verne traditionem reprehendit; spiritismus et mysticismus magis magisque eum captabant, de quibus toto in orbe terrarum praelectiones habuit. Etiam in fadas credidit, de quibus Cottingley in Isuria Occidentali photographiae falsae confectae erant; de his anno 1997 pellicula Photographing Fairies facta est. Vulgo notae sunt etiam querelae cum Haraldo Houdini mago qui spiritismum aliter interpretabatur. Holmes enim explicationes rerum spiritisticarum rationales accipere noluit.
Anno 1927 collectio ultima de Holmes divulgata est The Casebook of Sherlock Holmes; annis tribus post Doyle apoplexia mortuus est. Uxores duas habuit, annis inter 1885 et 1906 Ludovicam Hawkins et ex anno 1907 Ioannam Leckie. Nuptiarum primarum infantes fuerunt Kingsley et Maria, matrimonii autem alterius Dionysius, Hadrianus et Ioanna. Sepultus est sub querco patula vetere in Sepulcreto ecclesiae Omnium Sanctorum vici Minstead in Comitatu Hantoniensi; anno 1940 matronae cadaver quoque eo inhumatum est. Pelliculae secundum mythistorias sat multae factae sunt: inter classicas mentionis specialis digna sit ista de cane Baskervillano cum Christophoro Lee (1959). Inter eas ludibrio autem The Private Life of Sherlock Holmes (1970; Gulielmo Wilder disponente) sive They Might Be Giants (1971; Antonio Harvey disponente). Liber Escapades Gualterii Satthertwait (1995) de conventu excogitato amicorum Holmes et Haraldi Houdini modum in satiricum narrat.
Cursus honorum athleticus
Mense Mario 1893 Doyle Anglus primus longum cursum campestrem fecit per unum totum diem. Honorationi explorator Australicus Douglas Mawson molem glacialem in Antarctica sitam pro eo nominavit.
Nennius
Nennius (aliter Ninnius, Nemniuus) fuit Britannicarum rerum scriptor. Opus eius notissimum, quod Historia Brittonum inscribitur, paulo post annum 796 confectum, est corpus fragmentorum, narratiuncularum, tabularum, catalogorum ad Britannos et Anglos pertinentium. In praefatione operis sic se ipsum describit: "Ego Nennius sancti Elbodugi discipulus" (Elbodugus ille episcopus anno 809 mortuus est). Nennius fortasse idem est ac "Nemniuus" qui eodem tempore alphabetum Runicum invenit.
Arthurus Conan Doyle
Cursus honorum athleticus
Doyle insuper portae custos fuit in turba pedilusoria Association Football Portu Ostium et sibi pseudonymum A.C. Smith tribuit. Diligebat quoque criccetium lusum et annis inter 1899 et 1907 decies in grege primo consociationis "Marylebone Cricket Club" se praesentare potuit. Diligebat porro pilamalleum qui anno 1910 praeses in campo consociationis "Crowborough Beacon Golf Club" (Sussexia Orientalis) creatus est. Tavai campum pilamallei instituendum esse publice annuntiavit, cum annis inter 1893 et 1895 identidem eam regionem visitaret.
In Olympiis aestivis 1908 Doyle pro diariis "Daily Mail" de cursu Marathonio referens commentarios longos de scandalo ad Adorati Pietri victoriam impeditam pertinenti scripsit. Istum virum medicus et agonotheta novissimis in distantiae metris auxiliatum trans metam finalem pulserunt - et statim inhabilitationem paraverunt. Doyle maxime de sorte cursoris compatiens tractationes scripsit et emeritorium pro eo postulavit. Erant qui putarent virum in photographiam esse Arthurum Conan Doyle ipsum; revera autem agitur de Michaele Bulger medico anxio atque incauto.
Opera selecta (Holmesiacis neglectis)
''→ cf. textum supra et symbolam Vicipaedianam de Holmes
Fabulae Milesiae de rebus gestis:
Pro adulescentibus:
Mysticae confabulationes:
Autobiographica:
De excidio Britonum
De excidio Britonum (aliter De excidio Britanniae, De excidio et conquestu Britanniae liber querulus) est oratio in qua Gildas, monachus Britannus saeculi VI "sapiens" appellatus, res gestas a regibus Britanniae, coaevis suis, vituperat.
Quidam hoc opus historiam esse credunt, minime recte. Nemo in saeculo VI veram historiam scripsit nisi de Romanis discedentibus, nisi de adventu Anglorum Saxonumque, nisi de fuga Britannorum in Armoricam. De ea re oratio Gildae utilissima est historicis. Nomina perpauca regum ducumque citat; annos rerum gestarum fere nullos enumerat. Dicit autem se natum esse ipso anno proelii ad montem Badonicum, sed ducem Britannorum in hoc proelio non nominat.
In hoc libro Gildas amoenitatem insulae Britanniae sic describit:
Guettarda noumeana
Guettarda noumeana est species plantarum florentium in familia Rubiacearum. Endemica est in Nova Caledonia.