cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Appias lalage
Appias lalage est parvus familiae Pieridarum papilio, in India endemicus.
Bunniacum
Bunniacum, vulgo Bouin, est commune Francicum 146 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Achilles Occhetto
Achilles Leo Occhetto (Augusta Taurinorum, 3 Martii 1936 nato) est vir publicus Italicus et politicus communista. Postremus dux Factionis Communisticae Italicae fuit et primus factionis Democraticae Sinistrae.
Neuville-sur-Brenne
Neuville-sur-Brenne est commune Francicum 694 incolarum (anno 2009) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Terminalia bellirica
Terminalia bellirica (binomen a Gulielmo Roxburgh anno 1805 statutum) est species arborum fructiferarum in Asia australi et austro-orientali necnon Australia boreali sponte crescens, eisdem fere locis et in Africa orientali culta propter fructus edules et medicinales. Fructus inter eos, qui myrobalani appellari solent, una cum Phyllanthus emblica et Terminalia chebula comprehenditur; iam apud Clusium anno 1567 myrobalanus bellerica appellatur.
Roxburgh Terminalia bellerica scripsit, fontes Latinos antiquiores secutus, sed descriptione botanica Iosephi Gaertner usus, qui binomen Myrobalanus bellirica anno 1791 rite constituerat. Ergo hodierni orthographiam T. bellirica accipiunt.
Cleyrac
Cleyrac (Gasconice Clairac) est commune Francicum 154 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Coimères
Coimères (Gasconice Coimèras) est commune Francicum 904 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Contraguerra
Contraguerra (alia nomina: Contra Guerra) (Italiane: Controguerra) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Interamnana situm.
Splendrillia lalage
Splendrillia lalage est species gastropodum marinorum familiae Drilliidarum.
Stilvis Prata
Stilvis Prata (alia nomina  : Prata, Pratum ad Stilvium) (Italiane: Prato allo Stelvio; Theodisce: Prad am Stilfserjoch) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Patenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Venustanam.
Stilvis Prata Municipium Mercatum vel Burgata est.
Neuilly-le-Brignon
Neuilly-le-Brignon est commune Francicum 314 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Gronau (commune generale)
Gronau commune generale Saxoniae Inferioris in circulo Hildesiensi est.
Historia
Die 1 Ianuarii 1969 commune generale Gronau conditum est, cum Gronau oppidum cum Banteln Barfelde atque Eitzum (ultimis vicis nunc ad Despetal pertinentibus) ad commune generale coniuncti sunt. Die 1 Martii 1974 commune generale auctum est et 17 vici parvi in septem communia, quae nunc partes Gronau sunt, transformata sunt.
La Frédière
La Frédière  est commune Francicum 78 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Decalogus
Decalogus (ex Graeco δεκάλογος, δέκα λόγοι 'decem verba') sive decem praecepta sunt verba Bibliorum quae Christiani et Iudaei pro principiis moralibus ac fundamentis fidei a Deo Monte Sinai dederunt. Bis in Bibliis Hebraicis (Vetere Testamento invenitur: et libro Exodo 20:1–17 et libro Deuteronomii 5:4–21.
Carolus Philippus Amadeus de Clausewitz
Carolus Philippus Amadeus de Clausewitz (natus die 1 Iulii 1780  Carolus Philippus Amadeus Claußwitz in Burg bei Magdeburg - obiit die 16 Novembris 1831 Vratislaviae) fuit dux exercitus Borussici ac studiosus ac scriptor rerum militarium et toti belli.
Decalogus
Nomen
Decem praecepta Hebraice in Bibliis עשרת הדברים, Asereth ha-D'bharîm et in litteris rabbinicis עשרת הדברות, Asereth ha-Dibroth appellantur. Ambae locutiones 'decem verba', vel 'decem dicta', vel 'decem res' significant.
Graece appellantur δεκάλογος, 'decem verba'. In Septuaginta verba casus accusativi δέκα λόγους reperiuntur libro Exodo 34:28 et libro Deuteronomii 10:4.
Enumeratio praeceptorum
Adnotatio numerorum deest in originali, quam ob rem de ea discrepant inter se Christiani sectarum diversarum:
Vide etiam
Vitulus aureus
Carolus Philippus Amadeus de Clausewitz
Opera
Praeclarum opus eius est De Bello (Germanice Vom Kriege).
Casalectum (Campania)
Casalectum (alia nomina: Casalettum, Casalectum Spartanum) (Italiane: Casaletto Spartano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 500 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Incolae Casalecti Casalectenses appellantur.
Castrum Superius
Castrum Superius (alia nomina: Castrum Altum) (Italiane: Castellalto) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Interamnana situm.
Mechanismus
Mēchănismus vel mēchănēma est series actionum quae secundum leges naturales conexae ita sunt, ut quendam effectum determinatum semper producunt. Mechanismus sensu quotidiano saepe instrumentum mechanicum, vel machinam, vel automaton vel aliud significat cuius actiones initii et finis (saepe desiderati) mechanice conexae sunt. Hic autem conceptus, ex notionibus artis mechanicae scientiaeque physicae ortus, sensu latiore omnes processuschemicos, biologicos (usque ad selectionem naturalem), psychologicos, oeconomicos, politicos, et caeteraqui initium et finem aliquā nectunt admittit. Actiones mechanismi per incertas vel humanas leges conecti possunt, et in hoc casu effectus quoque incertus est.
Corythus
Corythus (Graece Κόρυθος) in mythologia Graeca Paridis filius est. Lycophron dicit Oenonem matrem eius iratam filium ad Graecos misisse, ut iter eis monstraret. Parthenius Hellanicum Lesbium et Cephalonem Gergithium citat, qui narraverunt Corythum ut socium Troiam venisse et Helenam adamasse, quae amice eum tractavit, sed a Paride patre irato Corythum occisum esse; Nicander autem Colophonius Corythum Paridis et Helenae filium putabat.
LZ 7
thumb|[[Zeppelinus LZ 7.]]
LZ 7 Deutschland (Germania) fuit zeppelinus qui septimus in navale Portus Fridericiani seu oppidi Friedrichshafen fabricatus est. Statio aeronavis fuit Dusseldorpii.
thumb|Monumentum quo calamitas commemoratur.
Parma FC
Parma Football Club (Latine: Parma Consociatio Pediludii) est societas pediludii parmensis.
Condita anno 1913, ludit nostris temporibus in Serie B.
In historia sua, Italicum Poculum ter, UEFAe Poculum bis, UEFAe Superpoculum atque Italicum Superpoculum semel et alia tropaea vicit.
Stadium
Stadium societatis Stadium Ennii Tardini appellatur. Potest continere 27.908 spectatores.
Sahara Hispanica
Sahara Hispanica (Hispanice: Sahara Español) fuit colonia Hispanica in Sahara Ocidentali, inter annos 1885 et 1975.
Bouillé-Loretz
Bouillé-Loretz est commune Francicum 1'057 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sahara Hispanica
Historia
Sahara capta, territorium divisum est in partes duas, Flumen Aureum (Río de Oro) et Hamra (Seguia el-Hamra). Coloniae duae fuerunt tunc contributae in singula colonia anno 1958, quae simul provinciae Hispaniae recta erat.
9487 Kupe
9487 , olim designationibus 7633 P-L et 1977 DR3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Sahara Hispanica
Historia
Franco moribundo, rex Maroci iussit cives suos anno 1975 sine armis coloniam Hispanicam invadire. Milites Hispanici contra cives iaculare nolebant, ita territorium deseruerunt.
9487 Kupe
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9487 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Villa Bolgoni
Villa Bolgoni, vulgo Bougon, est commune Francicum 177 incolarum (anno 2012) praefecturae Utriusque Separis in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Liberopolis
Liberopolis  (Francogallice Libreville) est maxima urbs (circa 580000 incolarum anno 2005) et caput Gaboniae. Condita est anno 1849 sedes libertorum. Et Universitas Nationalis Gabonensis sedet.
Castrum Novum Cilentanum
Castrum Novum Cilentanum (Italiane: Castelnuovo Cilento) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 600 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Incolae Castri Novi Cilenti Castronovenses appellantur.
Phyllanthus emblica
Phyllanthus emblica (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est species arborum fructiferarum in Asia australi sponte gignens, in Asia austro-orientali Sericaque meridionali necnon America australi culta propter fructus amaros nihilominus edules et medicinales. Fructus inter eos, qui myrobalani nuncupari solent, una cum Terminalia bellirica et Terminalia chebula comprehenditur; iam apud Clusium anno 1567 myrobalanus emblica appellatur.
Civrac-sur-Dordogne
Civrac-sur-Dordogne (Occitanice Civrac de Dordonha) est commune Francicum 212 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Neuillé-Pont-Pierre
Neuillé-Pont-Pierre est commune Francicum 1'957 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Civrac-en-Médoc
Civrac-en-Médoc est commune Francicum 609 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Dulicaria
Dulicaria (alia nomina: Turclaria ) (Italiane: Torchiara) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 800 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Incolae Dulicarienses appellantur.
Banteln
Banteln vicus Saxoniae Inferioris in Circulo Hildesiensi est.
Fanum Sancti Aegidii (Aprutium)
Fanum Sancti Aegidii (alia nomina: Fanum Sancti Aegidii prope Vibratam) (Italiane: Sant'Egidio alla Vibrata) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Interamnana situm.
Banteln
Historia
Banteln anno 997 primo in tabulis descripta est. Ab anno 1969 ad Gronau commune generale pertinet.
Castrum Montis Alti (Latium)
Castrum Montis Alti (alia nomina: Montaltum in Tusco ; in antiquo: Forum Aurelii) (Italiane: Montalto di Castro) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 000 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Viterbiensi situm. Incolae Montealtenses appellantur.
Fouras
Fouras, sive Fouras-les-Bains, est commune Francicum 3934 incolarum (anno 2019) praefecturae Carantoni Maritimi in occidentali Novae Aquitaniae regione situm.
America Britannica
Index coloniarum anno 1775
1. Tredecim Coloniae quae tandem primas civitates Civitatum Foederatarum Americae factae sunt:
2. Alis coloniae et territoria Britannica (in dicione Britannica ex 1763 ) quae deinde Hispaniae (Floridae) vel Civitatibus Foederatis (Reservatio Indorum ex 1783) concessa sunt; quae omnia tanden partes Civitatum Foederatarum facta sunt: 3. Coloniae et territoria Britannicae quae tandem partes Canada facta sunt:
Index coloniarum anno 1783
Coloniae in dicione Imperii Britannici ex 1783 manentes:
Robertus Roversi
Robertus Roversi (Bononiae natus die 28 Ianuarii 1923; ibidem mortuus die 14 Septembris 2012) fuit rerum antiquarum et librorum mercator, poeta, et scriptor Italicus, qui cantoris Lucii Dalla multa carmine composuit.
Rudolphus Agricola
Rudolphus Agricola (natus Roelof Huysman die 17 Februarii 1444 (aut 23 Augusti 1443) Baflo in hodierna Provincia Groningae; obiit die 27 Octobris 1485 Heidelbergae) fuit humanista ac scriptor Batavus. Vocatus est ob originem 'Phrisius''.
Vita
Phrisius Lugdunum Batavorum et Lutetiae studebat et ex anno 1472 in Italia vitam degebat. Anno 1480 in patriam reversus dimidium annum ad litem quandam pro urbe Groninga conciliandam in aula Bruxellensi imperatoris Maximiliani I versatus est. Anno 1483 amico et episcopo Wormatiensi Ioanne XX de Dalberg mediatore Heidelbergam ad universitem vocatus est.
Phrisius inter propugnatores humanismi Germanici numerari potest, plus autem habitu moribusque quam scriptis suis. Opera eius en: »De inventione dialectica libri III« (interpretationes Latinae operum Graecorum et litterae, inter quas est epistula Barbiriano data cum titulo »De formando studio«). Orationes poemataque eius collegit Alardus Amstelodamus sub titulo »Rudolphi Agricolae lucubrationes«. Ultimis annis et linguam Hebraicam edidicit; peritus autem fuit et in theologia, in musica, in pictura.
Civrac-de-Blaye
Civrac-de-Blaye est commune Francicum 826 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Iohannes Aventinus
Iohannes Aventinus (vulgo Johann Georg Turmair, natus die 4 Iulii 1477 Abusinae, in Bavaria inferiori, obiit die 9 Ianuarii 1534 Ratisbonae) fuit rerum gestarum scriptor humanista et philologus Germanicus.
Neuillé-le-Lierre
Neuillé-le-Lierre est commune Francicum 711 incolarum (anno 2009) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Mercurius (planeta)
Mercurius est minimus e planetis nostri systematis solaris, proximus Soli, cui octoginta octo diebus se circumvolvit. Micat speciem praebens –2.5 vel +5.5 magnitudinis, sed difficilius videtur, quia a Sole nunquam longius distat quam 28.3°; igitur nonnisi aut diluculo aut crepusculo videri potest. Mariner 10, illa navis spatialis dum Mercurio annis 1974 et 1975 appropinquavit, 40%-45% tantum superficiei planetariae depinxit, sed ab anno 2011 Messenger plura et minutiora inspexit usque ad diem 30 Aprilis 2015, quo in planetam ipsam irrupit.
Mercurius crateribus coopertus Lunae similem aspectum praebet. Hic planeta satellitibus naturalibus et atmosphaera densiore caret, amplum autem nucleum ferreum habet qui campum magneticum ad 0.1 centesimam potentiae terrestris gignit. Temperatura inter punctum subsolare calidissimum et crateres circumpolares frigidissimos patet a 700 ad 90 K (+430 ad -180 °C/+806 ad -292 °F).
Quem planetam cito moventem Romani a Mercurii deorum nuntii nomine appellaverunt; symbolum Mercurii astronomicum ac olim astrologicum effigiem facit capitis huius dei galeaeque alatae in caduceum impositam. Astronomi Graeci ante saeculum quintum a.C.n. eum duas planetas esse putabant, quarum unum prima luce, alterum in Solis occasu apparebat; aevo posteriori Graeci Στίλβων (stilbōn 'splendens') nominaverunt. Indi बुध (Budha) pro filio Lunae (Chandra) nuncupant; stellam aquariam autem Sinenses, Coreani, Iaponenses, Vietnamenses (Sinice 水星; Vietnamice Sao Thủy) secundum doctrinam Quinque Elementorum. Hebraei eum כוכב חמה (Kokhav Hamah, "stella Calidi [i.e. Solis]") nominant. Duae satellitae systematis Solaris nostri, Ganymedes et Titan, maiores sunt Mercurio.
Structura intestina
Mercurius est unus ex quattuor planetis terrestribus, corpore rupestri velut Tellus, et minimus omnium, diametro aequatoriali 4.878 km. Mercurius in fere 70 centesimis metallicorum et 30 centesimis silicatosorum materialium consistit. Planetaria densitas magnitudinem secunda in Systemate Solare cum 5.43 g/cm³, solum paulum minus quam Telluris densitas. Si gravitationalis compressionis effectus tolleretur, materalia de quibus Mercurius fit densiora essent, cum imcompressa densitate 5.3 g/cm³ contra Telluris 4.4 g/cm³. Mercurii densitate utere debemus ut interioris structurae singularitates inferamus. Dum Telluris magna densitas sensibilis fit ob gravitationalem compressionem, particulatim in nucleo, Mercurius valde minor est et intestina regiones suae haud circa et fortiter comprimuntur. Ergo, quia tantam densitatem habet, eius nucleus ferro abundandus est. Geologi Mercurii nucleum circa 42 centesimas voluminis occupare putant (Telluri 17% proportio est). Recentes investigationes Mercurium fusum nucleum habere rotunde suggerunt.
Circum nucleum palla cum 600 chiliometris est. Mature in Mercurii historia, gigans impactus cum corpore cum variis diametrum centis chiliometrorum planetam de originale pallae materia nudare, facto relative tenue palla secundum metibilis nuclei comparationem, generatim putatur.
Mercurius maximum ferreum contentum habet inter praecipuos Systematis Solaris planetas habet. Aliquae theoriae proposita sunt ut Mercurii magna metallicitas explanetur. Quarum ample accepta theoria est ut Mercurius originaliter metallosilicatosam rationem similem haberet Mercurii cortex 100-200 chiliometra tenuitatem habere censetur. Distinctiva Mercurianae superficiei indoles numerosa angusta dorsa, per varia centa chiliometrorum dilatantia, est. Quae formatae esse, Mercurii nucleo pallaque frigidioribus factis et iam solido cortice facto, creduntur.
Mercurius maximum ferreum contentum inter praecipuos planetas in nostro Systemate Solare habet. Aliquae theoriae propositae sunt ut Mercurii magna metallicitas explanaretur. Quarum ample accepta theoria est ut Mercurius originaliter metallosilicatosam rationem communium chondritosorum meteororum (quae mediae Systematis Solaris rupestris materiae typica censentur) similem et massam circa 2.25 vicibus maiorem praesenti massae haberet. Nihilominus, mature in Systematis Solaris historia, Mercurius planetesimo cum massa 1/6 minore collidus est. Impactus planetam de originalibus cortice pallaque nudavisset, retro nucleum relative praecipuum elementum relinquens. Similis processus propositus est ut etiam Lunae formatio explanaretur.
Alternative, Mercurius forsan de nebula solare formaretur antequam solaris energiae exitus stabilis fieret. Planeta in initio duplam massam praesenti habuisset. Sed, protosole contracto, temperaturae prope Mercurium inter 2500 et 3500 K, et possibiliter adhuc altissimam velut 10000 K, potuissent. Pleraque Mercurianae superficiei saxa vaporem facta essent in tantis temperaturis, atmosphaeram "rupestris vaporis" formantia, qui vento solare sublatus esset.
Tertia theoria nebulam solarem in particulis de quibus Mercurius accreverit tractionem causare proponit, quamobrem tenuissimae particulae de accretoria materia amitterentur. Harum theoriarum unaquaeque dissimilem superficialem compositionem praedicit, et duae proximae spatiales missiones, MESSENGER et BepiColombo, idem propositum observationum capiendarum quae theorias probari permittant habent
Geologia superficialis
Mercurii superficies speciem Lunaris plerumque persimilis est, latas marium similes planities et abundantem craterationem exhibens, quod geologice iners per annorum billiones fuisse indicat. Quia nostra notitia de Mercurii geologia solum in unius navis spatialis itineri fulcitur minimus bene intellectus inter terrestres planetas est. Superficiales proprietates sunt:
Per et paulum post Mercurii formationem, cometis et asteroidibus intense pyrobolatus est per periodum ultimam intensam coniectionem nominatam, 3.8 annorum billionibus abhinc. Per hanc intensae craterum formationis periodum, planeta impactus super fere totam superficiem ob atmosphaerae absentiam quam impactoria corpora frenaret accepit. In eo tempore planeta vulcanice activus erat; planitiae velut Caloris Planitia magmate e planetae intestino implevere, quod aequas planitias lunarium marium similes produxit.
Planitiae Mercurii duas dissimiles aetates habet: noviores planitiae minus intense crateris plenae et probabiliter formatae cum lavae flumina recentius terrenum sepelivere. Inusualis planetariae superficiei character numerosa compressionis vada quae planitias transeunt est. Planetariis intestinis frigidioribus se facientibus, planeta contraxisse et superficies deformari coepisse censentur. Vada supra alios characteres velut crateres et aequiores planitias videri possunt, recentiora esse indicantia. Mercurii superficies Sole auctis aestuosis convexionibus etiam flectitur, -Solares aestus in Mercurio circa 17% fortiores lunaribus in Tellure sunt.
Velut Luna, Mercurii superficies probabiliter meteorologicorum spatialium processuum effectus patitur. Ventus solaris et micrometeoritorum impactus albedinem obscurare et superficialis reflectantiae proprietates alterare possunt.
Adhuc generatim extreme maxima superficiale temperatura, observationes gelu in Mercurio esse valide suggerunt. Aliquorum profundorum craterum pavimenta prope polos numquam directae solari luci exponuntur, et ibi temperaturae valde minores globali media manent. Aquarium gelu radioelectridem valide reflectit, et observationes valde magnae radioelectricae reflexionis terrena esse prope polos revelant.
Brookmerland (commune generale)
Brookmerland commune generale Saxoniae Inferioris et pars Circuli Aurich est. Ad Brookmerland communia Leezdorf (1859 incolae), Marienhafe (sedes administrationis, 2253), Osteel (2201), Rechtsupweg (2060), Upgant-Schott (3802) atque Wirdum (1029) pertinent.
Mercurius (planeta)
Geologia superficialis
Gelidae regiones cum profundo solum paucorum metrorum tegi et circa 10-15 kg cum gelu continere creduntur. Comparative, Antarctica gelida lamina in Tellure massam circa 4kg et Martis Meridionalis pilleus circa 10-16kg aquae continet. Mercuriani gelu origo adhuc nescitur, sed plausillimi fontes aquaria egasiatio e planetario intestino aut ob cometarum impactus depositio sunt.
Brookmerland (commune generale)
Historia
Commune generale Brookmerland die 1 Augusti 1969 e communibus parvis 7 constitutum est. Anno 1971 et Wirdum commune accessit. Anno 1972 duo minora communia cum maioribus coniuncta sunt: Tjüche pars communis Marienhafe factum est et Siegelsum ad commune Upgang-Schott se adiunxit, ut nunc sex communia in Brookmerland essent.
Mercurius (planeta)
Atmosphaera
Mercurius satis minimus est ne gravitas sua significantem atmosphaeram per longam temporis periodum retienat; nihilominus, tenuem atmosphaeram hydrogenium, helium, oxygenium, natrium, calcium et kalium continentem habet. Haec atmosphaera stabilis non est –atoma continenter amittuntur et de fontium varietate replentur. Hydrogenii heliique atoma probabiliter de vento solare veniant, per Mercurii magnetosphaeram diffundentes antequam denuo effugiant spatio. Elementorum decidentia radioactiva in Mercurii corticem et helii et natrii et kalii alter fons est. Aquarius vapor probabiliter ibi praeest, in Mercurium cometis in superficie collidentibus transvectus.
Magnetosphaera
Adhuc cum lenta 176 dierum tempus rotatione, Mercurius relative fortem et specie globalem campum magneticum habet. Qui 0.1 centesimae tam fortis Tellurico est. Plausibile campum magneticum modo simili Tellurici generari, circulantis liquidae nuclei materiae dynamo, est. Mechanema ut liquidum servet suggestum praesertim fortes aestuosi effectus per magnae orbitalis eccentricitate periodos est.
Mercurii campus magneticus satis fortis vento solare deflectendo circum planetam, magnetosphaeram intus quam ventus solaris non penetrat creans. Quod in Luna status dissimile est, quae campum magneticum sic debilem ne ventus solaris in superficie collidens retinetur et ergo magnetosphaera caret.
Orbita rotatioque
Mercurii orbita 7º super Telluricae orbitae planum (eclipticam) inclinatur, ut laevo in diagrammati ostenditur. Velut effectus, Mercurii transitus per Solis faciem solum accidere possunt cum planeta eclipticae planum transit simul inter Tellurem Solemque iacet. Quae circa septimo quoque anno accidunt.
Mercurii inclinatio axialis 0.01 gradus est. Quae trecentiens minor Ioviana, secunda omnium planetarum minima cum 3.1 gradibus, est. Quod observatorem in Mercurii aequatore locali meridie Solem magis quam 1/100 unius gradus caelestis fastigii Septemtrione aut Autro videre nunquam posse significat. Converse, in polis Sol magis quam 0.01º super horizon nunquam escendit.
Aliquibus in Mercurianae superficiei locis, observator Solem media in via escendere, tunc revertere et postea denuo escendere, omnia eadem Mercuriana die videre posset. Quae accidunt quia circa quattuor diebus ante perihelion, Mercurii angularis velocitas orbitalis exacte angularem velocitatem rotationalem aequat, ergo Solaris motio apparens desinit; in perihelio, Mercuriana angularis velocitas orbitalis angularem velocitatem rotationalem tunc exsuperat. Sic, Sol se in retrogradam directionem movens apparet. Quattuor diebus post perihelion, istis in locis normalem motionem apparentem resumit.
Orbitales simulationes Mercurianae orbitae eccentricitatem de 0 ad 0.47 per Systematis Solaris aetatem variavisse indicant. Quod 3:2 Mercurianam resonantiam orbita centrifugae explicare putatur, quia hunc statum per magnae eccentricitatis periodum accidere plausibilius est.
Perihelii progressio
Saeculo undevicensimo, lentam praecessionem Mercurianae orbitae circum Solem mechanica Newtoniana et cognitorum planetarum perturbationibus complete explicari nequire perceptum est (notabiliter a Gallo mathematico Verriero). Alterum planetam in orbita adhuc propiore Solem exsistendum esse hypothetizatum est ut haec pertubatio explicaretur (aliae explicationes parvam oblatitatem Solis inclusam putabantur). Successus in Neptuno invenendo in Uranianae orbitae perturbationibus fultus astronomos multo fidere huic explicationi tulit, et hypotheticus planeta adhuc baptizatus est Vulcanus. Tamen, in saeculo vicensimo principiis, Einsteniana Relativitatis Generalis Theoria explicationem observatae praecessioni instruit. Effectus minimus est: Mercuriani relativistici perihelii progressionis excessus exacte 42.98 arcosecundarum pro saeculo est, circa duodecim miliones orbitarum integrae excessus reditui requiruntur. Similes, sed valde minimi, effectus aliis planetis quorum arcosecundae pro saeculo 8.62 Veneri, 3.84 Telluri, 1.35 Marti et 10.05 1566 Icaro sunt operant.
Resonantia orbitae centrifugae
Aliquos per annos Mercurius semel quaque in orbita synchrone aestuose occludi cum Solem, eandem faciem Soli directam semper, eodem modo velut Luna semper Telluri, ostendens putabatur. Nihilominus, radioelectricae observationes anno 1965 planetam 3:2 resonantiam orbitae centrifugae habere, ter pro duabus circum Solem revolutionibus rotantem, probavere; Mercurii orbitae eccentricitas hanc resonantiam stabilem facit; in perihelio, cum solaris aestus maximus est, Sol fere iam in Mercurii caelo est. Originalis ratio ab astronomis putata ut synchrone aestuose occluderetur quia, quotienscumque Mercurius observationi optimus erat, semper eodem in loco in 3:2 resonantiam, quamobrem eandem faciem ostendens, erat. Ob Mercurii 3:2 resonantiam orbitae centrifugae, dies solaris (longitudo inter duos meridianos Solem transeuns) per circa 176 Telluricos dies durat.
Observatio
Velut Luna, Mercurius vices exhibet secundum visas de Tellure, "novus" in coniunctione inferiore et "plenus" coniunctione superiore. Planeta invisibilis fit in duas harum occasionum secundum suum ortum et occasum ambos pactos cum Sole. Prima et ultima quadrantes phases maxima in elongatione de Oriente ad Occidentem, respective evenunt, cum Mercurii separatio a Sole de 18.5º in perihelio ad 28.3º in aphelio mutat. Maxima in elongatione occidentali, Mercurius ortus est ante Solem, et maxima in elongatione orientali, post Solem occidit.
Mercurius coniunctionem inferiorem generatim quoque 116º die attingit, sed hoc intervallum de 111 diebus ad 121 ob planetariam eccentricam orbitam mutare potest. Haec motionis retrogradae periodus, velut videtur de Tellure, de octo ad quidecim dies alterutro in latere coniuctionis inferioris variare potest. Haec ampla variatio et de planetaria magna orbitale ecentricitate surgit.
Mercurius fulgidissimus velut de Tellure videtur est cum in phasi gibbosa inter quadrantem phasem et plenam est. Quamquam planeta valde longius a Tellure in gibbosa phase quam in crescente, maior illustrata area visibilis magis maiore distantia compensat. Opposita Veneri vera sunt, quia fulgidissimus in crescente phase apparet, namque valde propius Tellurem quam in gibbosa est.
Antiqui astronomi
Primae de Mercurio mentionem de millennio tertio a.C.n., cum a Sumeriis Mesopotamiae nomine Ubu-idim-gud-ud, inter alia cognoscebatur. Babylonii (2000-500 a.C.n.) Sumeriis successere, et iam primi observationes de planeta collexisse possent, etsi haec non supervixerint, enim posterioria Babylonia acta de septimo saeculo a.C.n. ad anteriora acta referunt. Babylonii planetam Nabu aut Nebu nominaverunt de nuntio deorum in sua mythologia.
antiqui Graeci duo nomina planetae dedere: Apollinem cum visibilis in matutino caelo erat et Hermen cum visibilis vespere. Nihilominus, Graeci astronomi duo nomina ad idem corpus referre intellexere, et fuit Pythagoras primus Graecus qui ideam proposuit.
Terrestris basis cum telescopiis investigatio
Prima telescopica observatio Mercurii a navicula Galileo facta est in principiis saeculi decimi septimi. Quamquam phases Venerem intuitus observavit, suum telescopium non satis potens erat ut Mercurii phases viderent. Anno 1631, Petrus Gassendius primas observationes de planetae transitu per Solem fecit, cum transitum Mercurii a Iohanne Kepler praedictum vidit. Anno 1639, Iohannes Baptista Zupius telescopio usus est ut planetam Veneris et Lunae similes phases habentem inveniret. Observatio conclusive Mercurium circum Solem orbitare demonstravit.
Rarissimus in astronomia eventus prae altero planetae transitus, occultatio, est, velut de Tellure videtur. Mercurius et Venus paucis quibusque saeculis se occultant, et diei 28 Maii 1737 eventus una occultatio historice observata est a Iohanne Bevis in Regali Grenvicano Observatorio. Proxima occultatio Mercurii Venere anno 2133 erit.
Mercurio observando inhaerentes difficultates eum valde minus studia aliis planetis habere significant. Anno 1800, Iohannes Schroeter superficiales indoles observavit, sed erronee planetariam rotationalem periodum in circa viginti quattuor horis arbitratus est. Saeculi undevicensimi decade annorum 80, Iohannes Schiaparellius accuratiorem tabulam geographicam fecit, et Mercurii rotationalem periodum octoginta octo dierum esse, tam quam suum orbitalem periodum ob occlusionem aestuosam suggessit. Haec res rotatio synchrona cognoscitur et etiam id monstrat Telluris Luna.
Theoria ut Mercurii rotatio synchrona esset ample accepta est, et fuit ponderis pertubatio astronomis cum radiobservationes decade 1960 eam addubitavere. Si Mercurius aestuose occluderetur, sua obscura facies extreme frigida esset, sed radioemissionum mensurae eam formiorem quam exspectata esse revelavere. Astronomi reluctantes ut relinqueretur rotationis synchrinae theoria fuere et alternativa mechanemata, velut potentes calorem distribuentes ventos, quae observationes explicarent proposuere, sed anno 1965 radioelectricae observationes planetariam rotationalem periodum circa quinquaginta novem dierum esse conclusive demonstravere. Astronomus Italicus Iosephus Columbus hunc valorem circa duas tertias partes Mercurianae orbitalis periodi esse notavit et dissimilem occlusionis aestuosae modum evenisse quo planetarias orbitalem rotationalemque periodos ocluderentur cum 3:2 potius quam 1:1 resonantiam proposuit.
Cum terrestre base observationes de planetariis intestinis multam lucem non iecere, et usque ad speculatra spatialia Mercurium visitantia multa fundamentalium propriorum ignota mansere. Nihilominus, recentes technologicae progressiones meliores cum terrestre base observationes fecere: anno 2000, magnae resolutionis photographia fortunata de Montis Wilsoniani Observatorii 60 pollicum telescopio primos aspectus qui aliqua superficialia propria in locis Mercuriis quos Marinerianae missiones non photographavere solvere instruit.
Investigatio cum speculatris spatialibus
Solaris putei potentialis summotu liberata energia potentialis energia cinetica fit; aliam amplam delta-v quae aliquod alius quam rapide transire Mercurium faciat requirens. Ut secure descendat aut stabilem orbitam intret navicula missilis motoriis tote fisura est namque aerosufflamen excluditur quia planeta paucissimam atmosphaeram habet. Versus Mercurium excursio in praesenti plus missilis liquorem propulsorium quam ut plane Solare Systemate effugiet requisita requirit. Consequentiter, solum unum speculatrum spatiale planetam tam longe visitavit.
Mariner 10
Una navicula sideralis Mercurio tam longe appropinquans NASAe Mariner 10 (1974-1975) fuit. Navicula Venerea gravitate usa est ut sua velocitatem orbitalem aptaret ut Mercurio appropinquare posset- prima navicula sideralis Gravitationalis fundae effectu usa est. Mariner 10 scrutatorias Mercurianae superficiei imagines instruit, quae confestim eius craterum plenam naturam monstravit, et etiam multa geologicorum propriorum genera revelavit, velut giganteas declivationes quae postea parvae planetae contractionis effectui sicut ferrei nuclei frigoribus ascriptae sunt. Infortunate, quia Marineris 10 orbitalis periodus circa exacte 3 sidereorum Mercurianorum dierum erat, eadem planetae facies in quaque Marineris 10 appropinquatione ostendebatur, quorum consequentia ut minus quam 45 centesimae planetariae superficiei tabula geographica facta sit fuit.
Navicula tres vicinas appropinquationes Mercurio fecit, proximam quarum 327 km a superficie distavit. Prima vicina in appropinquatione, instrumenta campum magneticum detexere magnae planetariis geologis perturbationi quia Mercurii rotatio lentior ponderis dynami effectui generando esse exspectabatur. Secunda vicina appropinquatione praecipue ad imagines capiendas usi sunt, sed tertia in appropinquatione, lata magnetica data obtenta sunt. Data planetae campum magneticum Tellurici simillimum esse, circum planetam ventum solarem deflectentem, revelavere. Nihilominus, Mercurii campi magnetici origo adhuc variarum certantium theoriarum quaestio est.
Iuste paucis diebus post finalem vicinam appropinquationem, Mariner 10 liquorem propulsorium hausit, sua orbita diu accurate regi nequiebat et missionis inspectores speculatra cessare iussere. Mariner 10 adhuc Solem orbitare, adhuc prope Mercurium paucis quibusque mensibus transeuns creditur.
MESSENGER
Ad Mercurium NASAe secunda missio, nominata MESSENGER (‘’Mercury Surface, Space Environment, Geochemistry, and Ranging’’, Latine; Mercurii superficies, sideralis ambitus, geochemica et super obiecta extensio), iacta est die 3 Augusti anni 2004, de Promontorii Harundineti Aerearum Virium Statione in Boeing Delta 2 missile. MESSENGER navicula varias vicinas planetis appropinquationes fecit ut in correcta traiectoria ad circum Mercurium orbitam assequendam locaretur. Tellurem supervolavit Augusto anni 2005, et Venerem Octobri mense anni 2006. Denuo Veneri occurrit die 5 Iunii anni 2007, et postea tres Mercurii supervolatus fecit (Ianuario Octobrique anni 2008, et Septembri mense anni 2009), post quos circum planetam orbitam Martio 2011 intravit. MESSENGER in orbita mansit usque ad Aprilem 2015, quo mense fomite exhausto in solum cadens confractum est.
Missio ut sex praecipuas quaestiones responderet designata est: de Mercurii magna densitate, de eius geologica historia, de eius campi magnetici natura, de eius nuclei structura, an gelu in polis haberet, et unde tenuis atmosphaera venisset. Ad hoc speculatrum imaginum capiendarum machinamenta ferebat quae maximae resolutionis imagines et plus locorum quam Mariner 10 colligarent, accommodata spectrometra quae in cortice elementorum abundantias determinarent, et ad oneratarum particularum velocitates metiendas magnetometra et machinamenta. .
Bepiocolumbiana
Iaponia coniunctim cum Procuratione Siderali Europaea in animo missionem habet, nominatam Bepiocolumbianam (Anglice BepiColombo), quae Mercurium cum duabus speculatriis orbitabit: unum quod planetae tabulam faciet, altrum quod magnetosphaerae studebit. Originale destinatum terrestris vehiculi includendi abrogatum est. Russa Soiuziana missilia anno 2013 speculatra eiicient. Sicut MESSENGER, Bepiocolumbiana speculatra vicinas aliis planetis appropinquationes in tramite versus Mercurium, Lunam Veneremque transeuntes et varias Mercurio appropinquationes facientes antequam orbitam intrent. Speculatra Mercurium assequentur circa annum 2019, per annum orbitantia et superficiem magnetosphaeramque explorantia.
Speculatra MESSENGERis similem spectrometrorum seriem ferent, et planetae et aliquibus longitudinibus undariis infrarubro, ultraviolaceo, Roetgenianis radiis, et radiis gamma comprehensis studebunt. Insuper intensivo de planeta ipso studio, missionis destinatores speculatro vicinitate Soli uti etiam sperant ut Relativitatis Generalis theoriae praedictiones cum optima subtilitate temptentur.
Missio sic nominatur a Iosepho (Bepio) Columbo, scientista qui primus Mercurianae orbitalis resonantiae cum Sole naturam determinavit et qui et in Marineris 10 gravitate auxiliatae traiectoriae anno 1974 adumbratione involutus est.
Ioannes Claudius Turcotte
Ioannes Claudius Turcotte (natus Monte Regii die 26 Iunii 1936; ibidem diabete mellito mortuus die 8 Aprilis 2015) fuit cardinalis ac Montis Regii Archiepiscopus emeritus (1990-2012). Mense Aprili 2005 Turcotte conclavibus mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt.
Ignatius Visco
Ignatius Visco (Neapoli natus die 21 Novembris 1949) est oeconomiae peritus et argentarius Italicus, qui ab anno 2011 Argentariam Italicam (Italiane  Banca d'Italia) ducit.
Vita
Visco Romae oeconomiae studuit et anno 1971, Friderico Caffè docente, doctoris insigne consecutus est. Iam ab insequenti anno apud Argentariam Italicam operam dedit, eodem tempre tamen apud Pennsilvaniae Universitatem studuit.
Carolus Iacobus Weber
Carolus Iacobus Weber, vulgo Karl Jakob Weber (natus in oppido Arta pagi Suitiae die 12 Augusti 1712; mortuus anno 1764) fuit ingeniarius militaris Helvetus. In primis excavationibus urbium Romanarum a Vesuvio deletarum, iuxta antiquarium regalem Roccum Ioachim de Alcubierre, qui praecipue opera artis pro museis quaerebat, Weber delineationem oecorum domorumque describere temptavit. Herculanei villam Papyrorum et theatrum Pompeiisque Praedia Iuliae Felicis curiose depinxit. Delineatio villae Papyrorum Weberiana adhibita est in constructione villae Getty Angelopolitanae, anno 1974 confectae.
Neuil
Neuil est commune Francicum 426 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Cuccarus
Cuccarus (alia nomina: Cucharum) (Italiane: Cuccaro Vetere) est oppidum Italiae et municipium, circiter 600 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Incolae Cucharenses appellantur.
Garcinia mangostana
Garcinia mangostana (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est species arborum fructiferarum familiae Clusiacearum in insulis Indonesiae orientalis sponte crescens, in Asia austro-orientali australique, America Media, insulis Caribicis, Florida propter fructus deliciosos culta.
Primum in libro Yingyai shenglan de expeditionibus nautae Zheng He inter 1413 et 1431 factis ab interprete Ma Yuan anno 1433 relatis, atque saeculo insequenti a Garcia ab Orta in opere Lusitano Colóquios dos simples e drogas da Índia anno 1563 divulgato describitur.
Boiseria
Boiseria, vulgo La Boissière-en-Gâtine, est commune Francicum 231 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Forges (Carantonus Maritimus)
Forges  est commune Francicum 1'211 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
3503 Brandt
3503 , olim designationibus 1981 EF17, 1974 TB1, et 1978 SQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Ioannes-Petrus Friedrich
Ioannes-Petrus (Theod.: Hans-Peter) Friedrich (natus 10 Martii 1957 oppido Nailae (Franconia) vir publicus Germaniae factionis CSU est.
Iuventus et munus
Friedrich, postquam examen maturitatis Nailae accepit, miles conscriptus erat et deinde Monachii et Augustae Vindelicorum iurisprudentiae studebat. Anno 1983 primam, anno 1986 postquam referendarius fuit, secundam probationem adeptus est. Tum oppido Hagen oeconomiae studium coepit. 1988 doctor iurisprudentiae promotus est et pro Administerio Foederali Oeconomiae laboravit. Anno 1990 in legationem Germaniae Vasingtoniae fuit. Ab anno 1991 pro fractione CDU/CSU Dietae Foederalis et ab anno 1993 pro duce legatorum CSU Michaele Glos operam dedit.
Familia
Friedrich uxorem duxit et tres liberos habet.
Cursus honorum
Friedrich ab anno 1973 sodalis Unionis Iuvenilis fuit et a 1974 etiam CSU Ab anno 1998 legatus Dietae Foederalis est. Ab anno 2005 praeses vicarius et ab 2009, cum Petrus Ramsauer collega Administer Foederalis Commeatus et Aedificiorum factus esset, praeses legatorum CSU Dietae Foederalis erat. Die 3 Martii 2011 Friedrich novus Administer Foederalis Rerum Internarum factus est, postquam Thomas de Maizière successor Administerium Foederale Defensionis Publicae suscepit. Cum die 30 Septembris 2013 Ilse Aigner, qui in Bavaria opus datura erat, Administra Foederalis Rei Agrariae dimissa est, Friedrich ei pro tempore successit et die 17 Decembris rite nominatus est. Administer rerum internarum ei Thomas de Maizière successit. Die 14 Februarii 2014 a magistratu se removit, quod arcana de criminibus contra Sebastianum Edathy legatum factionis SPD enuntiavisse accusatus est. Sed Friedrich etiam anno 2017 legatus ad Dietam Foederalem electus est. Die 25 Octobris 2017 Friedrich novus praeses vicarius Dietae Foederalis electus est.
Nazelles-Négron
Nazelles-Négron est commune Francicum 3'587 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Cissac-Médoc
Cissac-Médoc est commune Francicum 1'854 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Fontenet
Fontenet  est commune Francicum 388 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
972 Cohnia
972 , olim designationibus 1922 LK, 1926 XC, A906 BB, A912 EA, et A917 DC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 972 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
2514 Taiyuan
2514 , olim designationibus 1964 TA1, 1938 SB, et 1977 SL1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Boisserolles
Boisserolles est commune Francicum 63 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
2514 Taiyuan
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2514 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Chamadellum
Chamadelle est commune Francicum 681 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Villa Papyrorum
Villa Papyrorum est villa suburbana Herculanei in Campania inter annos fere 60 et 50 a.C.n. aedificata, eruptione Vesuvii anno 79 deleta, saeculo XVIII ab archaeologis reperta. Nomen habet ob bibliothecam papyrorum antiquorum ibi repertam, quorum maxima pars sunt opera Epicuri et Epicureanorum.
E delineatione villae Papyrorum, a Carolo Iacobo Weber medio saeculo XVIII facta, elaborata est villa Getty Angelopolitana anno 1974 confecta.
Thomas Babington Macaulay
Thomas Babington Macaulay fuit rerum gestarum scriptor, poeta, et vir publicus Anglicus. Educatus est in Collegio Trinitatis Universitatis Cantabrigiensis.
Leitmotiv
Leitmotiv (a Theodisco Leitmotiv 'notio perductoria' ) est notio theoriae musicae. Non primus, sed in primis Richardus Wagner haec leitmotive in operam introduxit. Ex eo compositores musicae hac re utuntur, ut personis operarum notas dant modis certis. Wagner in sua serie quattuor operarum, nomine Der Ring des Nibelungen (Anulus Nibelungi), tales notiones leitmotiv invenit ad notandum e. g. et personas dramatis et gladium Siegfriedi (theodisce Schwertmotiv) et aurum in flumine Rheno immersum (theodisce Rheingold). Deinde etiam Richardus Strauss et Albanus Berg hac ratione egerunt. Similis huic rei est etiam "idée fixe" (idea fixa) Hectoris Berlioz.
Schlanderna
Schlanderna  (alia nomina  : Slanderes, Silandrum) (Italiane: Silandro; Theodisce: Schlanders) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Schlandernenses appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Venustanam, cuius caput est.
Schlanderna Municipium Mercatum vel Burgata est.
Pactio internationalis de supprimendo mercatu mulierum et impuberum
Pactio internationalis de suppprimendo mercatu muierum et impuberum est pactio internationalis a Societas Civitatum contra mercaum hominum et prostitutionem de mulieribus et impuberibus decreta Genevae die 30 Septembris 1921.
Hae Pactio protectionem internationalem ex abusu et mercatu hominum postulat; in instituto pro occasione laboris (articulo 6), et in casu immigrationis et emigrationis. (articulus 7) Et texti authentici sunt in lingua Francogallica et Lingua Anglica. (articulo 8)
Hae Pactio modificata est a Protocollo anno 1947 ad potestatem legalem constandum, quod Societas Civitatum demissa est a formationis Consociationis Nationum et origo est Pactionis Consociationis Nationum contra Mercatum Homunum Prostitutionem decreta anno 1949.
Melia azedarach
Melia azedarach (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est species arborum fructiferarum familiae Meliacearum in India sponte crescens, in Havaiis, Madagascaria, Kenia, Israele culta. Fructus hominibus periculosi sed avibus grati, folia bubus nutritiva sunt. Lignum utile est.