cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sancta Sophia (Constantinopolis)
Sancta Sophia, antea Aedes Sanctae Sophiae (Graece: 'sancta sapientia'; Turcice: Ayasofya) est meschita et fuit ecclesia Constantinopolitana ab Iustiniano die 27 Decembris 537 sacrata. Ecclesia Imperii Romani Orientalis primaria et sedes patriarchae Constantinopolitani erat. Ante templi altar, multi imperatores Byzantini diademate coronati sunt. Constantinopoli ab Ottomanidis expugnata aedes Sophiana in meschitam, sed post Primum bellum mundanum, ab anno 1934 enim, in museum conversa est.
Die 10 Iulii 2020 Turcicum Danıştay (civitatis consilium) conversionem diei 24 nomvembris 1934 meschitae Hagiae Sophiae in museum dissolvendam esse nuntiavit. Die 24 Iulii 2020 in meschita reaperta primae feria sexta preces locum habuit.
Historia
Iam anno 325 Constantino imperatore loco hodiernae Aedis Sanctae Sophiae primum aedificium erectum est, quod forsitan aulae imperiali fuit. Anno 360 a Constantio II ecclesia sacrata est, quae anno 404 inter motus populi, cum Ioannes Chrysostomus Aelia Eudoxia Augusta auctore depositus esset, destructa est. Ecclesia altera, imperatore Theodosio II anno 415 confecta, rursus die 15 Ianuarii 532 in seditione quae Nika appellatur combusta est. Imperator igitur Iustinianus eodem anno novam ecclesiam eodem loco construendam statuit, architectis Anthemio Tralliano et Isidoro Milesio. Terrae motu die 14 Decembris 557, aedificium graviter decussa est, et praecipue cupola, quae die 7 Maii 558 dum labor restitutionis suscipitur subito effudit. Anno circiter 562 cupola forma excelsiore resarta est. Haec aedificii forma usque hodie manet, sed post novum terrae motum anno 989 architectus Armenus Tiridates columnas et cupolam partim restituit. Opera tessellata iam saeculo IX exeunte ad parietes addita erant ex auro et marmoribus versicoloribus facta. Ecclesia desecrata est anno 1204 a militibus quartae expeditionis sacrae. Eodem tempore, multis ornamentis destructis, aurum et argentum, nec non relicta sanctorum, in Italiam, Franciam, Germaniam, Angliam remota sunt.
Anno 1453, Constantinopoli a Mahometo II sultano Ottomanidarum capto, ecclesia Sanctae Sophiae in mescitam conversa est. Inter annos 1847 et 1849, structura et ornamenta ab architecto Casparo Traiano Fossati refecta sunt, qui opera tessellata (iure Islamico celata) revelavit, restituit rursusque celavit. Die 1 Februarii 1935 Praeside Turciae Kemal Ataturk mescita in museum conversa est, usque ad diem 24 Iulii 2020, quo meschita reaperta est a Recep Tayyip Erdoğan.
Askim
Askim est Norvegiae commune 15104 incolarum (anno 2012) in provincia Østfold.
1865 Cerberus
1865 , olim designatione 1971 UA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Apollinis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Luboš Kohoutek in Observatorio Hamburgi versato repertus est. In honorem Cerberi nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1865 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon
A die 14 Aprilis 2011 pars bibliographica non iam sine impendio accessibilis est.
Pugna Muretana
Pugna Muretana anno 1213 a Cruce signatis expeditionis sacrae in Albigenses pugnata est. In hoc proelio iuxta urbem Muretum Petrus II Aragoniae rex interfectus est.
Estrubulae
Estrubulae (olim Stipulis ac Eudracinum ) (hodie vulgo Etroubles; Etroble, a 1939 usque ad 1946 sunt vici et municipia Italiae, circiter  500 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae Estrubulenses appellantur. Ad Castella pulchriora in Italia pertinet.
Fractiones
Bezet, Chez-les-Blancs, Cerisey, Échevennoz, Éternod, La Collère, Lavanche, Pallais, Prailles, Vachéry, Véyaz
Bouafles
Bouafles est commune Francicum 661 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Inertia
Historia
Notio inertiae ab Aristotele physico (cuius theoria motus usque ad saeculum septum decimum doceri solebat) alienissima est. Aristoteles enim et Peripatetici corporis motum habebant non fieri nisi vi continua effectum. Exempli causa, secundum conceptum Aristotelium, iaculum per aerem volans motum adsiduum praestat nullius causa nisi verticum vel vibrationum aeris, cui rei attribuitur nomen antiperistasis. Sine vi in tale iaculum agenti, Aristotelis sententia, sine mora motus eius dissipat.
Saeculo sexto, Ioannes Philoponus notionem Aristoteliam primum contradixit, potius motum proponens esse corpori quasi rem propriam, quam incitum acciperet.
McNairy Comitatus
McNairy Comitatus (Anglice:  McNairy County) est Tennesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 23653 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs  Selmer, die 8 Octobris 1823 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Inertia
Historia
Cui autem obstabant Averroes et Scholastici, Aristoteli potius faventes. Cum Guillelmus de Ockham vehementer pro theoriam Philoponi argueret, asseclae nihilominus habebant proprietatem motum conservantem in tempus dissipari.
Bouchevilliers
Bouchevilliers est commune Francicum 74 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Inertia
Historia
Saeculo quarto decimo, Ioannes Buridanus proprietati motum conservanti dedit nomen impetum, quem negavit in tempus suo sponte dissipari, aeris potius et gravitatis resistendi actioni cessationem motus attribuens. Buridanus impetum ferebat eo maiorem esse quo maiores essent celeritas incitionis et materiei quantitas. Patet igitur Buridani conceptio impetus aliquid similis esse hodiernae inertiae. Buridanus Newtoni notiones praedixit, hae scribens: Hac notione usus, Buridanus proiectilium motus accurate describere valuit, sed theoriam suam esse remedium minus Aristotelis esse duxit, qui scholam peripatetica in aliis rebus conservabat.
Abdoulaye Diop
Abdoulaye Diop (Brazzapoli natus die 17 Septembris 1965) est legatus et politicus Maliae. Alumnus est tam scholae nationalis administrationis Algeriensis universitatisque Parisiensis XI necnon Lutetiae in urbe. Legatus Maliensis apud Civitates Foederatas Vasingtoniae die 8 Septembris 2003 factus est. Minister a rebus externis a die 11 Aprilis 2014 usque ad 30 Decembris 2017 meruit.
Eidsberg
Eidsberg est Norvegiae commune 11106 incolarum (anno 2012) in provincia Østfold.
Rovelasca
Rovelasca (alia nomina: Rovellasca) (Italiane: Rovellasca) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 60 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Rovelaschenses appellantur.
Laigneville
Laigneville est commune Francicum 4'247 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Mollégès
Mollégès est commune Francicum 2'534 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Allassac
Allassac (Occitanice Alaçac) est commune Francicum 3'796 incolarum (anno 2009) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Bad Grund (commune generale)
Bad Grund erat commune generale Saxoniae Inferioris in Circulo Osteroda ad Harthicos montes. Die 1 Martii 2013 communia ad Bad Grund pertinentes in novum commune coniunctae sunt.
Historia
Anno 1973 communis generale Bad Grund conditum est. Die 1 Martii 2013 omnia communia eius in commune unum Bad Grund coniuncta sunt.
Michael Răzvan Ungureanu
Michael (Dacoromanice Mihai Răzvan Ungureanu (natus die 22 Septembris - 1968 Iassii) rerum gestarum scriptor atque vir publicus Dacoromanus est.
Cursus honorum
Annis 1998 - 2001 secretarius statalis et annis 2004 ad usque 2007 administer rerum exterarum Romaniae fuit. Deinde praeses magistratus nuntiorum externarum (Dacoromanice Serviciul de Informații Externe (SIE)) Romaniae erat. Ungureanu deinde professor historiae Universitatis Bucarestensis operam dedit. Die 9 Februarii 2012 Ungureanu, qui tum sodalis factionis liberalis PNL erat, a parlamento praeses ministrorum Romaniae electus est, post depositum Aemilii Boc, sed iam die 27 Aprilis eiusdem anno eodem parlamento depositus est. Traianus Băsescu praeses rei publicae Victorem Ponta successorem futurum esse decrevit. Mense Iulio 2012 ad novam Vim Civicam factionem transiit, cuius praeses mense Septembri electus est. Die 20 Decembris 2012 senator electus est. Mense Iulio 2014 Vis Civica ad Factionem Democraticam Liberalem adiuncta est, quae mox cum PN-L consociata est. Die 1 Iulii 2015 iterum praeses SIE magistratus nominatus est.
Familia
Ungureanu uxorem duxit filium habet.
Tonsberga
Tonsberga (Norvegice: Tønsberg) est Norvegiae commune 57 464 incolarum (anno 2021) in provincia Vestfoldia et Telemarchia (prius Vestfoldia). Tonsberga est urbs veterrima Norvegiae. Navis Viccingorum "Osabergskipet" in Tonsberga inventa est. Navis a nummo norvegico monstrata est.
Geographia
Tonsberga est urbs et commune in Vestfoldia et Telemarchia, in litore occidentali fiordi Osloensis.
Vallis Belluna
Vallis Belluna seu Vallis Bellunensis (Italiane: Valbelluna) est Vallis Italiae, in Regione Veneta et in Provincia Bellunensi sita, atque historica ac geographica terra.
Valles Passubuli
Valles Passubuli (olim: Vallis Dominorum et Vallis Comitum) (Italiane: Valli del Pasubio) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 3 300 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina sita. Incolae Vallenses appellantur.
Radulphus (monachus Fontis Frigidi)
Radulphus (mortuus anno 1207) fuit abbatiae Fontis Frigidi monachus ordinis Cisterciensis et ab anno 1203 legatus pontificalis contra haeresem Catharorum una cum monacho Petro de Castro Novo institutus; quibus ab anno proximo praepositus est Arnoldus Amalricus Cisterciensis abbas. Illi mense Decembri anni 1206 iuxta Montepessulano invenerunt Didacum Oxomensem episcopum nuper ab apostolico sede reditum. Inde omnes, una cum Dominico Didaci contubernio, praedicationem ad Catharos susceperunt (an Innocentius haec praevidisset non liquet). Anno 1207 mortuus est apud abbatiam quae dicitur Franca Vallis; depositionem eius die 9 Iulii commemorant Cisterciani.
Les Bottereaux
Les Bottereaux est commune Francicum 337 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Meigs Comitatus (Tennesia)
Meigs Comitatus (Anglice:  Meigs County) est Tennesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 11086 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Decatur, anno 1836 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Populetum (abbatia)
Populetum (Catalane Poblet) est abbatia ordinis Cisterciensis in territorio Tarraconensi Hispaniae sita, anno 1150 condita. Huius abbatiae mater fuit Fons Frigidus. Anno 1835 monachi expulsi et possessiones monasterii confiscatae fuerunt, monasterio ipso vasto incendio graviter laeso. Anno 1940 abbatia nova vita reddita est, cum monachi abbatiae Sanctae Crucis ex Ierusalem in Urbe illam restaurarunt. Deinde anno 1950 Populetum monasterium sui iuris devenit et anno 1954 erectum est in abbatiam.
Fanum Sancti Nicolai Manfredi
Fanum Sancti Nicolai Manfredi (Italiane: San Nicola Manfredi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica regione situm.
283 Emma
283 , olim designatione 1980 FJ12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 283 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gulielmus Brandt
Gulielmus Brandt (vulgo Willy; 1913–1992) fuit cancellarius foederalis rei publicae Germaniae ab 1969 usque ad 1974. Socius erat Factionis Socialis Democraticae Germaniae. Biographus eius factus est Petrus Merseburger.
8684 Reichwein
8684 , olim designationibus 1992 FO3, 1982 BP9, et 1993 QY1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen, astronomo apud Observatorium Karl Schwarzschild versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8684 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gulielmus Brandt
Vita
Natus est, nomine Herbert Ernst Karl Frahm, Lubecae die 18 Decembris 1913. Ante secundum bellum mundanum Brandt iam ab 1930 ad 1931 socius SPD erat, ex anno 1931 socius Factionis Socialisticae Operariorum Germaniae (SAPD). Qua factione anno 1933 interdicta, Brandt in exilio vivebat et in operibus factioni perseverabat. Anno 1938, Nazistae civitatem Germanicam Gulielmi Brandt dempserunt. Qui anno 1940 civitatem Norvegicam accepit. Anno 1945, Germaniam rediit, annoque 1948 iterum civitatem Germanicam accepit. Anno 1949 nomen Willy Brandt (pseudonymum quod ab anno 1934 usus erat) legitime accepit.
Brandt erat superior civium magister Berolini a 3 Octobris 1957 usque ad 1 Decembris 1966. Brandt annis 1949 ad 1957, anno 1961 brevi tempore et 1966 ad usque mortem legatus Dietae Foederalis Germaniae erat. Die 16 Februarii 1964 Aquis Godesbergensibus apud Bonnam praeses factionis suae electus est. Ab anno 1966 ad 1969 administer rerum exterarum coalitionis magnae sub cancellario Curtio Georgio Kiesinger (CDU) fuit.
Mense Septembri anni 1969 primo cancellarius electus est, a legatis SPD et FDP et praesertim pro pace cum finitimis orientalibus facienda nitebatur. Anno 1971 idcirco Praemium Nobelianum Pacis accepit. Sed mox legati nonnulli ad CDU factionem transierunt: mense Aprili 1972 CDU eorum auxilio Reinerum Barzel cancellarium novum creare voluerunt. Sed auxilio pecuniae legatis aliquot CDU a agentibus clandestinis RPDG datae id impediri potuit. Tamen Brandt tum maioritatem legatorum non rexit. Die 20 Septembris 1972, Brandt in Dieta Foederali suo consilio suffragium de fide legatorum erga cancellarium perdidit, ut, secundum articulum 68 constitutionis Germaniae, novam electionem haberentur, quibus se victorem futurum speravit. Die 19 Novembris 1972 Brandt et SPD electionem vicerunt; Sociales Democratici plurimos legatos in parlamentum miserunt. Sed anno 1974 Brandt Gunterii Guillaume causa, sit venia verborum ioco, a suae factionis sociis depulsus est. Gunterius erat enim Gulielmi Brandt operis socius, sed etiam (secretus certe) explorator Rei Publicae Democraticae Germanicae. Brandt etiam securitatem socialem pro vulnerabilibus et hominibus cum invaliditatibus fortificavit. Mansit tamen praeses SPD ad usque annum 1987. Ab 1976 usque ad 1992, Brandt praefuit foederationi factionum democraticarum socialium mundi. Ab 1979 ad 1988 legatus ad Parlamentum Europaeum erat. Mortuus est in vico Unkel ad Bonnam die 8 Octobris 1992.
Albussac
Albussac (Occitanice Albuçac) est commune Francicum 693 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Geraldus Majella Agnelo
Geraldus Majella Agnelo (natus die 19 Octobris 1933 in Juiz de Fora) est cardinalis Brasilianus ac archiepiscopus Sancti Salvatoris Bahiae in Brasilia. Fuit alumnus apud Pontificium Athenaeum Anselmianum. Agnelo conclavibus mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt.
Godefridus Danneels
Godefridus Danneels (vulgo Godfried; natus in Kanegem, Flandria in Belgia die 4 Iunii 1933, mortuus Mechliniae die 14 Martii 2019) erat cardinalis Ecclesiae Catholicae ac archiepiscopus Mechlinensis ac Bruxellarum. Danneels conclavibus mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt.
Theodorus III (tzar Russiae)
Theodorus III Alexii filius (Russice Фёдор III Алексеевич, tr. Fёdor III Alekseevič), natus Moscuae die 30 Maii (9 Iunii secundum Calendarium Gregorianum) 1661; mortuus ibidem die 27 Aprilis (7 Maii Calendarii Gregoriani) 1682, fuit tzar Russicus ab anno 1676, monarcha tertius e domo Romanovia. Scorbuto mortuus est, viginti annos natus.
Landa Anconi
Landa Anconi (Francogallice Lalande-en-Son)est commune Francicum 677 incolarum (anno 2015) praefecturae Esiae in regione Alta Franciae.
Gratia
Gratia secundum religionem Christianam est favor Dei pro humanitate et redemptione sua, quae non considerat quantus propter imbecillitatem naturae humanae peccata hominum sint. Iam Sanctus Paulus scripsit: :"ubi . . . abundavit peccatum, superabundavit gratia" (Rom 5,20).
In Ecclesia Catholica
Secundum catechismum Ecclesia Catholicae (§ 1196), gratia est:
Lutetia
Lutetia Parisiorum, tempore mediaevali etiam Parisius (Francogallice Paris), hodie saepissime Lutetia tantum, est caput et maxima Franciae urbs. Flumen Sequana urbem in duas partes dividit, scilicet septentrionalem (rive droite 'ripam dextram') et meridianam (rive gauche 'ripam sinistram').
In ipsa Lutetia urbe, quae ex viginti circumdariis exstat, 2 229  621, in agglomeratione 12  405  426 incolarum die 1 Ianuarii 2013 habitabant. Suburbia extra anulum autoviae sita sunt communia propria, omnino appellata, quae non ad Lutetiam urbem pertinent.
Lutetia una cum Londinio et Novo Eboraco inter urbes Occidentales illustrissimas omnino numeratur. Singularis Franciae locus medius rerum politicarum, oeconomicarum, culturalium est, atque viarum nexus maximi momenti; urbi quidem sunt tres aeroportus et sex stationes ferriviariae terminales. Urbs UNESCO, OECD, et ICC hospitium praebet. Anno 1989 caput culturale Europaeum fuit.
Nomina
Nomen loci in fontibus antiquissimis Graecis ad lucum referet, et ' et ' esse constat, Latinis Lutetia vel Lutecia.  Caesar "Lutetiam Parisiorum" semel refert, Ammianus semel plenius "Parisiorum castellum, Luticia nomine", Ptolemaeus "" et  semel Luticia Parisiorum, e quibus fontibus satis constat nomen Latinum plenum Lutetia Parisiorum fuisse. Fuit caput civitatis Parisiorum: verba igitur A CIV PAR in miliario Romano reperiuntur, scilicet 'a civitate Parisia seu Parisiorum, a Lutetia'. Alibi locativum habemus "apud Parisiam civitatem." Forma Parisiis mox reperitur, qua intellegitur "in civitate vel urbe Parisiorum, i.e. Lutetiae." In fontibus mediaevalibus saepissime Parisius verbum indeclinabile adhibetur; aevo autem Renascentiae, editores aliqui Parisiis se libros venditare proclamant, alii nomen classicum praeferentes, Lutetiae. Nomen adiectivum Parisiensis hominibus, dioecesi, universitati, archidioecesi, conciliis semper attribuitur. Et in lingua Gallorum Lutetia dixit 'locus paludis'.
Sententiola urbana est "Fluctuat nec mergitur," quae in insigni videtur.
Locus geographicus
Media urbs sexaginta quinque metra supra maris aequor eminet. Undique magnis silvis cingitur, quae recuperationem populo commodant. Urbis rus superficiem 105.4 chiliometris quadratis habet. Locus inter fines urbanos altissimus est 129 metra altus, in Monte Martyrum situs.
Aer
Tempestas Lutetiana praecipue sicca est. Mediocris temperatura est 10.6° C. Mensis Iulius est calidissimus, quo 18.0 gradus Celsius, frigidissimus Ianuarius, quo 3.4° Celsius mediocriter metiri solent. Plurimum mense Iunio pluit, dum 65 millimetra est imbri altitudo mediocris, minimum mensibus Februario Aprilique, dum 45 millimetra imbri cadunt.
Structura urbis
Ab anno 1790 Lutetiae exstetit praesidium praefecturae Sequanae, quae anno 1968 destituta Lutetia fit urbs, commune, eodem tempore et praefectura cuius nomen est Ville de Paris ('Urbs Lutetiae'). Commune Lutetiae in circumdaria viginti dividitur, quorum index inveniri potest in pagina "Circumdaria Lutetiae". Omne circumdarium in quattuor compitis in pagina "Compita Lutetiae" enumeratis subdividitur.
Historia
Ad occidentalem partem regionis, ubi hodie stat Lutetia, oppidum constructum est saeculo tertio a.C.n. ad ripam sinistram fluminis Sequanae, aut fortasse (si cursus fluminis postea mutatus est) in insula. Locus recentissime ab archaeologis repertus est, habitationibus et officinis dives, in suburbio a recentioribus Nemetodurum appellato. De hoc oppido textus classici nihil dicunt, nisi quod C. Caesar, qui ad hanc regionem primum anno 53 a.C.n. advenit, "Lutetiam Parisiorum" refert. Anno sequente, rebus novis in civitatibus Galliae commotis Labienoque in flumine ad Lutetiam navigante, dux GallidusCamulogenus Lutetiam ("oppidum Parisiorum, quod positum est in insula fluminis Sequanae") incendi pontesque rescindi curavit, sed mox in proelio debellatus est. Hoc oppidum, anno 52 a.C.n. combustum, aut idem fuit atque illud cuius ruinae iuxta Nemetodurum reperiuntur, aut aliud, hodie omnino deperditum, in Insula Civitatis et Insula Sancti Ludovici positum.
Hac re incerta manente, sub Imperio Romano urbs Lutetia e novo aedificata est, metropolis civitatis Parisiorum in provincia Gallia Lugdunensi, partim in insula civitatis, partim ad ripam Sequanae sinistram collocata ubi via a Burdigala et Cenabo ad septentriones tendens descendit e monte nobis Sanctae Genovefae cognito pontesque duos attigit, qui ripam sinistram ad insulam et istam ad ripam dextram coniungunt. Novae urbis haec via factus est cardo maximus, cuius vestigiis superiacet Via Sancti Iacobi hodierna. Romani forum, tres thermas, aliaque aedificia publica creaverunt ad ripam sinistram: ruinae thermarum iuxta Museum Cluniacense visitari possunt. Aquaeductus e collibus meridianis aquam ferebat. Amphitheatrum extra urbis limites orientem versus iacebat. Templa autem et crepidines, fortasse cum aliis aedificiis, in insula posita sunt. Ibi Tiberio regnante nautae fluminis Sequanae, se NAVTAS PARISIACOS appellantes, cippum lapideum deis Romanis et Celticis et praecipue IOVI OPTVM MAXSUMO ("Iovi Optimo Maximo") dicaverunt, cuius maior pars saeculo duodevicensimo ineunte sub ecclesia Nostrae Dominae reperta est.
Urbs cito crescere coepit: hinc enim eadem via ad septentriones porrexit usque ad Augustomagum et Samarobrivam provinciasque Galliam Belgicam, Germaniam Inferiorem et Britanniam. Hinc etiam super flumen nautae Parisiaci faciliter ad Rothomagum descendebant et usque ad oram Oceani Britannici. Saeculis autem tertio et quarto, rebus politicis incertioribus factis et itaque urbe insulari muris novis cincta, regiones ripae sinistrae fortasse minus habitatae erant: in illis muris lapides cippi nautarum inserti sunt. Itaque Iulianus, qui, dum Alemannos Francosque debellavit, ab anno 355 ad annum 360 Lutetiae mansit ibique Augustus acclamatus est, urbem insularem sicut ipse vidit ita descripsit:
Multi reges e Chlodovechi stirpe, etiamsi semper peregrinabant et administratione perenni carebant, Lutetiam ut regni caput elegerunt. Ludovicus VII et Philippus Augustus autem primi fuerunt reges, qui curiam et cancellariam suas Lutetiae manere iusserunt et illic diu vixerunt. Ergo a saeculo duodecimo Lutetia sine dubio caput Franciae est. Ioannes de Hauvilla, poeta istius saeculi, urbem regnumque Franciae his verbis laudat:
Res oeconomicae
Sunt qui putent urbem moris vestis (vel modae, Francice mode) orbis una cum Mediolano caput esse, quia Lutetiae multae sumptuosorum vestium factorum tabernae sunt. Ibi etiam multa diaria edita sunt, exempli gratia Le Figaro, Libération, France Soir, et Le Monde.
Commeatus
Ferriviae magnae Lutetiam ad urbes Franciae et Europae conectunt. In traminibus grandis velocitatis (TGV) hodie homines e. g. Massiliam (775 km distantem) intra tres horas e Lutetiae Statione Lugdunensi (Gare de Lyon) vehi possunt. Tramen sub Oceano Britannico inter Lutetiae Stationem Borealem (Gare du Nord) et Londinium fere intra tres horas it. E stationibus maximis lineae ad varias Franciae partes extenduntur, e statione Sancti Lazari (Gare Saint-Lazare) anno 1837 coepta ad Franciscopolim et Cadomum, ad Burdigalam et Tolosam, e statione Orientali (Gare de l'Est) usque ad Argentoratum, e statione Austerlitz ad Aurelianum olimque ad Burdigalam, eo autem hodie a statione Montis Parnassi Gare Montparnasse itur, unde et in Britanniam minorem per vallem Ligeris itinera fiunt. Tramina nocturna praecipue e stationibus Austerlitz et Bercy poficiscunt. Ex his stationibus tramina etiam internationalia currunt: e statione Orientali die 1 Iunii 1889 expressum Orientale, paulo antea inceptum, primum a Lutetia sine interruptione usque ad Constantinopolim pervenit. Statio Orsay, propter architecturam magnifica, anno 1900 ad ripam sinistram Sequanae constructa est ad lineas stationis Austerlitz in mediam urbem prolongendas, quo tempore Expositio Universalis Lutetiae frequentabatur; anno 1986 in Museum Orsay conversa est.
Duos habet urbs aeroportus, quorum maior est Aëroportus Caroli de Gaulle (interdum Roissy nuncupatus), prope septentrionalem urbis partem, ubi aeroplana ad urbes principes totius orbis volant; minor est Aëroportus Orlianus, in suburbiis meridianis situs.
Ferrivia subterranea metropolitana Parisiensis, vulgo brevissime le métro, cuncta die 4 500 000 hominum portat. Lineae quattuordecim enumerantur, quarum antiquissima (Linea 1), Portam Vincenarum orientalem et Portam Maillot occidentalem adnectans, die 19 Iulii 1900 coepta et primum ab Expositionem Universalem frequentantibus adhibita est. Novissima (Linea 14), Bibliothecae Nationalis Francicae aedificium novum attingens, annis ab 1998 ad 2007 constructa est. Lineae metropolitanae stationes habent crebrissimas, metris circiter 548 solum inter se distantes, tempore itineris inter proximis 1 min. 20 sec., nec plura, elapso. Ab anno 1977 lineae quinque, titulo Rete Expressum Regionale (RER) appellatae, additae sunt, quae tramina rapidissima per suburbia et sub ipsa urbe iuxta lineas metropolitanas ferunt. Per ferrivias metropolitanam et RER expeditissime inter stationes magnas et usque ad Aëroportum Caroli de Gaulle itur.
Laophoria per totam urbem die et nocte currunt.
Universitates
Sectio urbis prope universitatem Compitum Latinum nominatur, quod professores scholasticique Latine loquebantur. Universitas est divisa in universitates tredecim, inter quas:
Ecclesia Catholica Romana
Lutetia est sedes archiepiscopalis Ecclesiae Catholicae. Praesens archiepiscopus, ex mense Maii anno 2022, est Laurentius Ulrich.
Notae
<references group="conv." />
Thermae Romanae
Tempore Imperii Romani Thermae (verbum deductum a Graeco, "calidus") et balnea  (Graece ) fuerunt aedificia lavandi. Thermae et balineae apud auctores antiquos magnifica opera ab imperatoribus erecta significare solebant, cum balneum sive balnea pro lavacris minoribus sive privatis in usu essent, quorum Romae magnus numerus exstabat, saepe autem haec verba inter se commutabantur.
Census circa annum 400 refert Romae undecim thermae publicae et 856 balinea privata fuisse. Sed plurimis urbibus Romanis fuerunt thermae, quae non solum loci lavandi, sed etiam amicos salutandi vel negotia faciendi erant. Balneis etiam domus privatae ac castra instructa sunt. Etsi verbum Graecum fontes calentium aquarum indicat, tamen thermae Romanae aqua fluminis adiacentis aut saepius aquaeductu suppeditari solebant. Omnibus licebat gratis vel parva pecunia thermas publicas adire.
Partes thermarum
Romani in thermis natare et se exercere potuerunt. In apodyterio vestes posuerunt, quae a servo custodiebantur. In palaestra se exercuerunt. In caldario in aqua calida, quae sic dicto hypocausto calefieri solebat, natare potuerunt. In tepidario aqua erat tepida, id est neque calida neque frigida, in frigidario autem, ut nomen indicat, frigida. Etiam piscinae aqua erat frigida. Praeterea plerumque exstabat laconicum aut sudatorium, caldario multo calidius, camino calefactum.
Hyccara
Hyccara vel Hyccarum  (alia nomina: Hiccara, Hycara, deinde: Carina, Carinis  ) (Italiane: Carini) est Urbs Italiae et municipium, circiter 38 470 incolarum, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Panormitana situm. Urbani Carinenses  vel Hyccaritani (etiam: Hyccarenses) appellantur.
Historia
Hyccara bis diruta est, anno 415 a.C.n. et circa annum 1000 ab Arabis.
Ecclesia Catholica Romana
Hyccara fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Carinensis seu Dioecesis Hyccaritana est. Hodie municipium pertinet ad Archidioecesem Panormitanam.
Fractiones
Villagrazia di Carini, Bivio Foresta, Piraineto, Torre Ciachea,Fondo Zucco.
Anachoreta
Anachoretae (Graece ἀναχωρητής, ad litteras "homo sese retrahens") sunt viri qui in solitudine meditationes et exercitia spiritalia sine perturbatione agere volebant. Ne confundantur cum eremitis, qui saepe in communitatibus congregati vitam paulo minus solitariam praeferebant.
Historia
Antecessores eorum habentur in Sacris scripturis Elias et Elisaeus et insuper Ioannes Baptista.
Anachoretarum praxis ex tempore persecutionum Christianorum venit. In desertis Aegypti, Syriae et Palaestinae vixerunt plura centena hominum modo vario castigantium. Scopus eorum fuit omnium carnalium mortificatio et unio mystica cum Deo. In Oriente anachoretarum momentum maximum fuit, quos vel sanctos habebant. Quoniam numerus eorum crescebat, communitates minores factae sunt. Cuius participes conclavia sibi circa oratoria instruere soliti sunt. Tales vici lingua Graeca laurae appellantur. Inde in Thebaide Aegyptiaca prima monasteria orta sunt. Quibus florentibus autem momentum anachoretarum solitariorum sensim decrescebat.
Pater et anachoretarum et eremitarum putatur Antonius abbas.
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 1. Lipsiae 1905, p. 470, quod in interreti relegatur hic.
Alexander Downer
Alexander Ioannes Downer, vulgo plene Alexander John Gosse Downer (Adelaidopoli natus die 9 Septembris 1951) est politicus Australiae.
Filius politici Alexandri Russell Downer et nepos politici Ioannis Downer, Alexander Ioannes Downer partim Geelong in urbe, partim in Anglia educatus est. Alumnus est universitatis Novocastellensis. Minister a rebus externis a die 11 Martii 1996 usque ad 3 Decembris 2007 fuit, primo ministro Ioanne Howard. A die 27 Iunii 2014 Londinii commissarius principalis Australiae iuxta regimen Britannicum meret.
International Journal of Greek Love
International Journal of Greek Love fuit academicum libellum periodicum editum in Civitatibus Foederatis inter Ianuarium 1965 et Novembrem 1966 a numismatista Walter Breen, amori inter viros et adolescentes (interdum "amor Graecus" nuncupato) dicatum. Licet parva circulatio, habebat insignis auctoritas inter homosexuales academicos.
Regnum Vandalorum
Regnum Vandalorum conditum est in Africa a Vandalis Geiserico rege. Valentinianus eius nominis tertius imperator Imperii Romani Occidentalis regnum agnovit anno 442.
Annis 533 et 534 Romani imperii orientalis duce Flavio Belisario imperatore Iustiniano eius nominis primo regnum Vandalorum expugnaverunt. Ultimus Vandalorum rex Gelimerus Constantinopolim vectus est, sed vitae temperatum est.
Buthrotum
Buthrotum, litteris Graecis Βουθρωτόν (Albanice Butrint) fuit urbs antiqua Chaoniae in Epiro, prope oram maritimam posita eo loco ubi mare Hadriaticum ad Ionium mare coniungitur, insula Corcyra proxime adstante. Saeculo XVIII fuit emporium Venetorum, deinde breve spatium ab anno 1797 territorium praefecturae Corcyrae sub imperio Francico. Ruinae hodie in Albania meridionali visitantur.
Fontes antiquiores
thumb|Ruina baptisterii Christiani saeculo IV aedificati
Ecclesia Catholica Romana
Buthrotum fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, saeculo V condita. Hodie est Sedes Titularis; nomen est Dioecesis Buthrotia
Lalandelle
Lalandelle est commune Francicum 452 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Nicolaus Zabolockij
Nicolaus Alexii filius Zabolockij (Russice Николай Алексеевич Заболоцкий, tr. Nikolaj Alekseevič Zabolockij; natus prope Casanum die 7 Maii 1903, mortuus Moscuae die 14 Octobris 1958) erat poeta Russicus Sovieticus more avant-garde, particeps (cum Daniele Charms nonnullisque aliis scriptoribus) Unionis Artis Realis (abbreviatione vulgari OBERIU notae), etiam interpres versuum poetarum Georgianorum (e.g. Siotae Rustaveli) notus. Anno 1938 arrestatus, ad annum 1943 in "gulagia" incarcerabatur, postquam Karagandae in Kazachstania et ab anno 1946 Moscuae habitabat.
8685 Fauré
8685 , olim designatione 1992 GG3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8685 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bosrobert
Bosrobert est commune Francicum 590 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Montgobert
Montgobert est commune Francicum 204 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Vallis Zaudana
Vallis Zaudana seu Vallis Zaudi (alia nomina: Vallis Zaoldana, Vallis Zoldana; etiam: Pagus Zaudanus) (Italiane: Val di Zoldo) est Vallis Italiae, in Regione Veneta et in Provincia Bellunensi sita, atque historica ac geographica terra.
Rivus Maae percurrit Vallem.
Philippa (comitissa Fuxiensis)
Philippa fuit comitissa Fuxiensis, id est, uxor Raimundi Rogerii Fuxiensis comes qui eam in matrimonium duxit anno 1189 et ex ea tres liberos genuit, scilicet: Philippa vel fautor Catharorum fuit vel credens eius religionis.
Fanum Sancti Angeli ad Cupulum
Fanum Sancti Angeli ad Cupulum (Italiane: Sant'Angelo a Cupolo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica regione situm.
Vallis Astici (Italia)
Vallis Astici (alia nomina: Vallis de Astico) (Italiane: Valdastico) (Venetae: Valdastego) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 400 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Vallasticenses appellantur.
Fractiones, vici et loci in municipio
Sancti Petri (sedes municipalis), Clibani, Pedescala, Barcarola, Septem Domuum, Creverunt Formae, Vallis Pegara, Luca, Solium et Masum.
Municipia finitima
Arserium, Cucullum, Lastae Inferiores, Lucerna, Pedemons, Roana, Rotium, Tonezia.
Rømskog
Rømskog est Norvegiae commune 686 incolarum (anno 2012) in provincia Østfold.
Meyreuil
Meyreuil (Occitanice Mairuelh aut Meiruei) est commune Francicum 5'293 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Belval-sous-Châtillon
Belval-sous-Châtillon est commune 173 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Sirex noctilio
Sirex noctilio est species insectorum ordinis Hymenopterum, quod ratione symbiotica una cum Amylostereo areolato vivit. Species invasiva est, latissime per orbem terrarum ex eius prima habitatione naturali extenta.
Fridericopolis
Fridericopolis (Norvegice Fredrikstad) est urbs et municipium Norvegiae circiter 78 900 incolarum (2016). Anno 1567 a rege Frederico II condita est et post eius nomen appellata. In ostio Glamenis fluvii sita est.
Montfaucon (Axona)
Montfaucon est commune Francicum 190 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Emanuel Bowen
Emanuel Bowen (1694?–1767) fuit Anglicus tabularum scalptor, qui pro Georgio II Britanniae et Ludovico XV Franciae laboravit geographus.
Belval-en-Argonne
Belval-en-Argonnne est commune 53 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Bosquentin
Bosquentin est commune Francicum 115 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Lamécourt
Lamécourt est commune Francicum 223 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Lucius Livius Andronicus
Lucius Livius Andronicus (natus circa annum 280 vel 260 a.C.n., mortuus circa annum 200 ) fuit poëta Latinus, primus nobis notus, natione Graecus (unde nomen Andronicus).
Accius et Cicero narratione vitae eius dissentiunt. Ab Accio traditur Livium, Tarenti civem, Bello Tarentino (293–273) captum, servum Liviae gentis factum esse. Ut illo tempore mos erat, doctus praesertim litteris Graecis, filios domini sui instituit. Postquam liberatus est, tradidit se litterarum negotio: composuit tragoedias et comoedias, et Homeri Odysseam in linguam Latinam convertit. Huius conversionis fragmenta tantum exstant. Exempli gratia, primus versus ab Aulo Gellio traditur: "Ego arbitror et a M. Catone 'insecenda' et a Q. Ennio 'insece' scriptum sine 'u' littera. Offendi enim in bibliotheca Patrensi librum verae vetustatis Livii Andronici, qui inscriptus est Ὀδύσσεια, in quo erat versus primus cum hoc verbo sine 'u' littera: virum mihi, Camena, insece versutum, factus ex illo Homeri versu: ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον."
Cicero dicit Livium anno 240 a.C.n. primum Romae fabulam scaenicam docuisse.
Eduardus Pierson Ramsay
thumb|200px|right|Eduardus Pierson Ramsay Eduardus Pierson Ramsay (Anglice:Edward Pierson Ramsay) natus est die 3 Decembris 1842 in Sydney – 16 Decembris 1916 est fuit studiosus zoologiae et ornithologiae Australiae.
Råde
Råde est Norvegiae commune 7007 incolarum (anno 2012) in provincia Østfold.
Meyrargues
Meyrargues est commune Francicum 3'704 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Fons Bleaudi
Fons Bleaudi (Francogallice Fontainebleau) est commune et urbs Francica 14'908 habitantium (anno 2012) praefecturae Sequanae et Matronae in regione Insula Franciae.
Visitanda
Domus Regia (Francogallice Château de Fontainebleau), ubi reges Philippus IV, Franciscus II, Henricus III et Ludovicus XIII nati sunt. Imperator Napoleo anno 1814 illic abdicavit.
Philatelia
Philatelīa (a verbis Graecis φιλ(ο)- 'affinitas' + ἀτέλεια 'vectigalibus vacuus' ), olim timbromania, est investigatio pittaciorum cursualium, historiae cursualis, aliarumque rerum coniunctarum. Notio etiam collectionem, aestimationem, atque investigationem pittaciorum cursualium aliarumque rerum philatelicarum amplectitur. Philatelia plus quam collectionem pittaciorum implicat, quae studium pittaciorum non solum comprehendit. Homo qui nulla pittacia possideat philatelista esse potest. Exempli gratia, pittacia investiganda rarissima esse, vel solum in museis inveni possunt.
Etymologia
Vocabulum philatélie Francogallice excogitatum est a Georgio Herpin anno 1864. Herpin dixit notas collectas et investigatas sex vel septem annos esse, et melius nomen pro novo avocamento desiderari quam vocabulum timbromanie, quod populo non gratum fuerat. Pittacium cursuale introductum significavit epistulas receptas nunc vectigalibus vacuas esse, quandoquidem antea impensa vecturae litterarum usitate ab acceptore persolvebatur.
Genera
Philatelia traditionalis technicas productionis notarum proprietates resque coniunctas investigat, inter quas:
Sanctus Bartholomaeus in Galdo
Sanctus Bartholomaeus in Galdo (Italiane: San Bartolomeo in Galdo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica regione situm.
Montescourt-Lizerolles
Montescourt-Lizerolles est commune Francicum 1'691 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Ioannes Christianus Fabricius
Ioannes Christianus Fabricius (vulgo Johann Christian Fabricius; natus in oppido Tondern die 7 Ianuarii 1745, mortuus Kieliae die 3 Martii 1808) fuit biologus, zoologiae et entomologiae peritus Danicus qui classificationem biologicam creare conatus est.
Lamorlaye
Lamorlaye est commune Francicum 9'211 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Hypsiprymnodon moschatus
Hypsiprymnodon moschatus (binomen a Ramsay anno 1876 factum; Anglice musky rat-kangaroo) est marsupiale herbivorum Australianum.
Etymologia
Nomen generis a verbis Graecis deducitur, quae sunt ὕψι 'in alto', πρυμνός 'postremus', ὀδούς 'dens'. Nomen speciei a vocabulo musco (odoramento) venit.
Gaium Reginae
Gaium Reginae (vel Gajum Reginae, deinde: Gaium Montanum) (Italiane: Gaggio Montano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 910 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Urbe metropolitana Bononiensi situm. Incolae Gaienses appellantur.
Bosnormand
Bosnormand est commune Francicum 329 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Fanum Sancti Georgii de Molaria
Fanum Sancti Georgii de Molaria (Italiane: San Giorgio La Molara) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica regione situm.
Batata
Batata sive batatas (-ae, f.) est:
Sciurus carolinensis
Sciurus carolinensis est species mammalium generis Sciuri. Habitat Americam borealem orientalem, ubi magnas partes in regeneratio silvarum agit. In Europa autem Sciurus carolinensis species invasiva (hoc est, aliena et noxia) habetur.
Beaunay
Beaunay est commune 99 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Petrus Vidal
Petrus Vidal, qui saeculo XII floruit, fuit trobator Tolosanus. Temporibus comitis Raimundi V aulam Tolosanam, temporibus Barrali vicecomitis aulam Massiliensem frequentavit, ibique mulierem Barrali, Alasaciam Porcelletam, amavit. Traditiones de vita Petri Vidalis huic amicitiae attribuunt historiam basii rapti cui in nonnullis carminibus allusit:
Per alias regiones multas vagavit, inter quas Hispaniam, Italiam, Hungariam. In insula Cypro, ut dicitur, in matrimonium duxit puellam quandam quae se principissam Byzantinam finxit. Famam eius celebravit Petrarca in Triumpho amoris.
Dionysius Oppenheim
Dionysius Oppenheim (natus in Electric City Vasingtoniae die 6 Septembris 1938; mortuus Novi Eboraci 22 Ianuarii 2011) fuit artifex conceptualis, artifex practicus (Anglice performance artist), artifex telluris (earth artist), sculptor, et photographus Americanus.
Ruina
Ruina est aedificium quod vel vi bellorum vel aliis causis corruptum est aut per se muris et tectis fractis et contusis ruit. Et viribus caeli et calamitatibus naturalibus sicut et cursu temporis ruinae fiunt, cum aedificia per annos nec reparantur nec conservabantur nec renovantur.
Ruinas celebras toto orbe reperire possumus: Romae — ut exemplar detur — atque aliis locis antiquis multae sunt. Quae saepe magni momenti scientiae et archaeologiae sunt, quoniam e structura illarum et rebus multis, quae circum illas aut in illis inveniuntur et effodiuntur (e.g. nummi, arma, ossa et cetera) et multum de temporibus, quibus ruinae iam florebant et incolebantur, et de cultibus priscorum populorum discimus.
De urbibus totis in ruinas commutatis
Cum oppida nonnulla, inter quae imprimis Pompeios et Herculaneum memoranda habemus, igne et cinere Vesuvii montis concremata et tota obruta sint, reliquias illorum antiquitatis investigatores effodiunt. Sic nobis sunt conservata, quae aliter cursu milium duorum fere annorum peritura fuisse intellegimus. Quamquam non negemus eam calamitatem, de qua praeter auctores alios iam Plinius Secundus (ep. VI,16 et VI,20) nobis narravit, detrimentum et damnum maximum fuisse, antiquitatis investigatoribus ea est fautum, nam ruina eius modi prohibitum est, ne multa aedificia et muri et aliae res ruerent et solo aequarentur. Cinere et pulvere remoto nunc ruinas restauratas conspectare possumus.
De Roma antiqua
Multae magnaeque structurae antiquae ruinarum similes totam per Romam stratae sunt, quarum paucae hodie videri possunt. Maxima pars reliquiarum adhuc sub urbe moderna non efossa iacet ibique veri similiter manebit. Aedificia nonnulla partim integra (Pantheon hic est commemorandum) partim deleta et in ruinas maximae magnitudinis commutata (quis ignoret Colosseum illud amphitheatrum Flavium praeclarissimum) Romae spectari possunt. Quae ad spectanda quotannis milia hominum Romam veniunt.
Villa Verla
Villa Verla (alia nomina: Roburetum, Roveredum) (Italiane: Villaverla) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 250 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Villaverlenses appellantur.
1866 Sisyphus
1866 , olim designatione 1972 XA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Apollinis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild in Observatorio Zimmerwald versato repertus est. In honorem Sisyphi in mythologia Graeca nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1866 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
284 Amalia
284  est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 284 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Longaro
Longaro (alia nomina: Longaronium) (Italiane: Longarone) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Bellunensi situm. Incolae Longaroneses appellantur.
Historia
Die 9 Octobris anno 1963 ex calamitate Vajont magna pars oppidi ipsa destructa est. Haec caedes facta est propter lapsum terrae, quod ex monte Toc ortum, versus in vicos Ercti et Cassi. Lapsum terrae cecidit in lacum artificialem, quod creatum est ab Mole Vajont; ad ipsa unda terribilis genita est, quae effluxit e mole ac eruit oppidum subditum. Mors 1.910 civium subsecuta est clades.
Die 21 Ianuarii 2014 Municipium Longaronis coniunxit se cum Municipio Laebactii ut constituiret municipium novum. Nomen municipii novi semper Longaro manet.
Fractiones
et cetera.
8686 Akenside
8686 , olim designationibus 1992 OX1 et 1996 QL1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Petrus Raimon
Petrus Raimon, qui saeculo duodecimo exeunte floruit, fuit ioculator et trobator Tolosanus. Temporibus comitis Raimundi V aulam Tolosanam, temporibus Alphonsi regis aulam Aragonensem frequentavit. Mulieri cuidam Tolosanae (fortasse vel Constantiae vel Richildae uxoribus comitis) carmina de amore medico cantavit. Postea, secundum posteris traditam poetae vitam, ipse uxorem duxit et Apamiis habitavit.
Mont-d'Origny
Mont-d'Origny est commune Francicum 868 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Maussane-les-Alpilles
Maussane-les-Alpilles (Occitanice Maussano lis Aupiho) est commune Francicum 2'242 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Sybrand de Beest
Sybrand vel Sybrandt vel Sybrant de Beest (vulgo: Sybrand vel Sybrandt vel Sybrant van Beest; Hagae 1610 fere natus; Amstelodami 27 Ianuarii 1674 mortuus) fuit saeculi aurei pictor delineatorque Nederlandicus.