cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bertoldus Pürstinger
Cursus honorum episcoporum et abdicatio
Cum episcopus Christophorus Mendel de Steinfels anno 1508 naturae concessisset, Keutschach iussit Bertoldum successurum esse. Consecratio episcopalis die 8 (aut 9) Iulii fuit. Ita ut antecessores omnes, Bertoldus episcopus auxiliaris Salisburgensis quoque factus est.
Non ante annum 1510, iudicium dictum est in rixa quadam quae initium suum iam ante investitionem Bertoldi habuerat. Mulcta in favorem archidiaconi Herrenchiemsee soluta, querelae cum heredibus domini Mendel de Steinfels porro usque annum 1519 durabant.
Bertoldo regente breviarium proprium pro dioecesi Chiemensi postulatum est, quod Venetiis anno 1515 prelo mandari potuit. Annis 1511 et 1512, conciliis regionalibus adfuit, quorum erat praeparatio Concilii Lateranensis Quinti accurata. Anno 1512, ecclesiam cathedralem Herrenchiemsee consecravit, annoque 1522 conventibus reformatoriis Muhldorpii celebratis particeps fuit.
Ob statum Ecclesiae deplorabilem, Bertoldus iam anno 1516 abdicationem reputavisse dicitur. Septem annis post ob homeliam Protestanticam quandam Kitzbühel habitam minas pertulit, quam non pauci incolae benevole auscultaverant. Insuper ubique in provincia bellum rusticum saeviebat: Bertoldus ergo die 6 Maii 1526 episcopatum reliquit (ei successit Aegidius Rehm) et in monasterium Cisterciense Raitenhaslach apud Burghausen se contulit. Qua in solitudine vacabat finiendo operi theologico Tewtsche Theologey (1527) cum explicatione dogmatum Catholicorum valde bona. Anno 1528, Salafeldam venit, ubi ipse citatum opus theologicum Theodisce exaratum in sermonem Romanorum convertit. Quod vere ex anno 1531 venale prostabat sub titulo Theologia germanica (typographis Augustanis). Onus ecclesiae, libellus quidam anonymus iam anno 1524 scriptum, qui multis editionibus gavisum est, fortasse etiam noster Bertoldus olim pepigerat.
Prénouvellon
Prénouvellon est commune Francicum 220 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Mercuriacum (discretiva)
Mercuriacum potest esse:
Psalmus 36
Psalmus 36 (enumeratione Graeca psalmus 35 dictus) libri Psalmorum verbis "Dixit iniustus" (in versione Gallicana) vel "Susurrat iniquitas" (in Nova Vulgata) incipit. In hoc psalmo, improbitas humana probitasque divina tractantur.
Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: Putant fere omnes Davidem hoc Psalmo in genere mirari Dei bonitatem, quod favore et clementia sua reprobos toleret, a quibus tamen impie contemnitur. Ego vero paulo aliter sentio, sanctum Prophetam graviter ab improbis et sceleratis vexatum de eorum pravitate conqueri: tum deinde consugere ad immensam Dei bonitatem, qua non solum promiscue cunctos mortales, sed peculiariter filios suos prosequitur, ut in hac fide respiret, quod Deo propitio tandem liberabitur. Quod patet ex clausula, ubi se Dei praesidio salvum fore reputans, contra omnes impiorum insultus sese armat ac munit.
Sententia Universitatis Columbiae "in lumine tuo videbimus lumen" ex verbo Psalmi 36, 10 oritur.
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 36 (35) ex versione vulgata Clementina: 1 In finem. Servo Domini ipsi David. 2 Dixit iniustus ut delinquat in semetipso: non est timor Dei ante oculos eius. 3 Quoniam dolose egit in conspectu eius, ut inveniatur iniquitas eius ad odium. 4 Verba oris eius iniquitas, et dolus; noluit intelligere ut bene ageret. 5 Iniquitatem meditatus est in cubili suo; astitit omni viae non bonae: malitiam autem non odivit. 6 Domine, in caelo misericordia tua, et veritas tua usque ad nubes. 7 Iustitia tua sicut montes Dei; iudicia tua abyssus multa. Homines et iumenta salvabis, Domine, 8 quemadmodum multiplicasti misericordiam tuam, Deus. Filii autem hominum in tegmine alarum tuarum sperabunt. 9 Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos: 10 quoniam apud te est fons vitae, et in lumine tuo videbimus lumen. 11 Praetende misericordiam tuam scientibus te, et iustitiam tuam his qui recto sunt corde. 12 Non veniat mihi pes superbiae, et manus peccatoris non moveat me. 13 Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem; expulsi sunt, nec potuerunt stare.
Tatius Andronicus
Tatius Andronicus (natus saeculo 3, mortuus saeculo 4) vir publicus ac militaris Romanus erat.
Cursus honorum
Tatius cum collega Pompeio Probo consules ordinarii fuerunt. Ab anno 308 et praefecti praetorio erant. Consules soli in oriente probantur, ubi Galerius, Maximinus Daia atque Licinius regnabant. Sed cum Italia Maxentius usurpator atque in occidente Constantinus I regerent, his in locis Andronicus atque Pompeius non probabantur.
Carlingfordia
Carlingfordia   (olim: Buvindum ) (Hibernice Cairlinn; Anglice Carlingford: Nordice antique: Kerlingfjǫrðr ) est urbicula Hiberniae, circiter 1.045 incolarum, in provincia Lagenia et in Comitatu Ludensi sita.
Mons Ceneris
Mons Ceneris est mons et transitus 554 metra super maris aequor in pago Ticino in Helvetia.
Transhumanismus
Hodierna vocabuli transhumanismi significatio antecessa est ab uno ex primis professoribus futurologiae, auctor FM-2030, qui "novas humanorum notiones" in Schola Nova annis 1960 docebat, cum homines qui technologias, modos vivendi, et cosmotheorias quae sunt ad posthumanitatem transitoriae ut res "transhumana" capiunt agnoscere inciperet. Haec coniectura fundamenta mentis iecit quibus Maximus More, philosophus Britannicus, principia transhumanismi ut philosophia futuristica anno 1990 articulatim dicere et in California intelligentsiam ordinare coepit quae motus transhumanisticus per orbe terrarum nunc facta est.
Mons Ceneris
Passagium anno 1004 citatum communicatio viarum magni momenti ad vecturam internationalem adhibetur. Via et linea ferriviae vel etiam autovia inter montem Sancti Godehardi et Luganum Civasiumque et inde ad urbem metropolitanam Mediolanum Montem Ceneridem traiciunt. Novus cuniculus ferriviae exstruitur sequens Cuniculum Ferriviae Montis Sancti Godehardi novum.
Transhumanismus
Finis humanitatis futurae commutatae, ab operibus scientiae fictae auctoritate gravibus motae, multos fautores et obtrectatores ex variissimis cosmotheoriis attraxit. Transhumanismus a Francisco Fukuyama, iudice civili, inter periculosissimas mundi notiones descriptus est, sed Ronaldus Bailey, eum contradicens, transhumanismum esse affirmat "motum qui audacissimas, fortissimas, ingeniosissimas, omnibusque virtutibus ornatas humanitatis spem repraesentat."
Historia
Secundum Nicolaum Bostrom, animi impetus transcendentalistici iamdudum expressi sunt, in inquisitione immortalitatis in Carminibus de Gilgamo, atque in historicis fontis iuventutis et elixir vitae inquisitionibus, et in aliis conatibus ad senectitutem et mortem arcendam.
Prima cogitatio transhumanistica
Fundamentales transhumanismi notiones primum expositae sunt ab I. B. S. Haldane, genetico Britannico, anno 1923 in commentario Daedalus; or, Science and the Future, qui praedixit magna commoda ex adhibitiones scientiarum provectarum ad biologiam humanam evenire, et omnem talem progressum primum nonnullis videri blasphemiam vel perversitatem, "impudicum et contra naturam." Potissimum, eum tenebant progressus scientiae eugenicae, ectogenesis (vita in circumiectis artificiosis creata et sustenta), et geneticae ad meliores proprietates humanas faciendas adhibitae, sicut salus et intellegentia.
Eius commentarius studium academicum et popularem movit. J. D. Bernal, crystallographus in Universitate Cantabrigiensi, librum The World, the Flesh and the Devil anno 1929 protulit, in quo coniecturam fecit de spe colonizationis spatii et de totis in corporibus humanis et intellegentia mutationibus per implantationes bionicas et amplificationes cognitivas. Hae notiones ex illo tempore solita argumenta transhumanistica sunt.
Iulianus Huxley biologus late habetur conditor transhumanismi post 1957, cum vocabulum in inscriptione commentarii magni momenti adhiberet; ipsum autem vocabulum ex commentario W. D. Lighthall philosophi Canadiani (1940) derivatur. Huxley transhumanismum sic describit: Usque ad hodie, vita humana generatim fuit, ut Hobbes dixit, "foedus, immanis, et brevis"; longe maior pars hominum (si non iam mortui sunt iuvenes) miseria conflictati sunt. . . . Iure credere possimus has terras quae fieri possunt exsistere, et praesentes circumscriptiones miserasque nostrae exsistentiae frustrationes maximam partem superari posse. . . . Species humana, si vult, se superare potest, non solum dispersim, singulo hic uno modo, singulo ibi alio modo, sed omnino, gens humana.
Definitio Huxleyana a definitione late in usu ex annis 1980s differt, quamquam non magna ex parte. Notiones ab his cogitatoribus positae in scientia ficta annorum 1960 exploratae sunt, insigniter in Arthuri C. Clarke 2001: A Space Odyssey, libro ubi quicumque artifactum alienum tenet plurimum pollet.
Metabolici architecti Iaponienses edictum anno 1960 protulerunt quod fines per designationem et technologiam delineavit ad "metabolicum nostrae societatis progressum actuosum cohortandum." Noboru Kawazoe in edicti parte metabolismo designationis dicata proponit: "Post decennia nonnulla, technologia communicationis rapide progrediente, omnes in aure 'receptorem undarum cerebri' habebunt, qui directe et accurate significat quod alii de eo cogitant, et vice versa. Quod puto ab omnibus hominibus scietur. Abest conscientia hominum singulorum: [manet] solum voluntas totius generis humani."
Intellegentia artificosa et singularitas technologica
Notio singularitatis technologicae, vel adventus ultrarapidi intellegentiae superhumanae, primum ab I. J. Good cryptologo Britannico anno 1965 proposita est: "Definiatur machina ultraintellegens 'machina quae omnes agitationes mentis ullius hominis quoquomodo callidi longe excedere potest.' Quia designatio machinarum est una ex his agitationibus mentis, machina ultraintellegens machinas etiam meliores designare posset; facile fuerit ergo 'diruptio intellegentiae,' et intellegentia hominis procul relinqueretur. Ergo prima machina ultraintellegens est ultimum inventum quod homini umquam facere necesse est."
Fines
Cum multi theoristae et suasores transhumanismi rationem, scientiam, et technologiam adhibere conentur ut paupertatem, morbos, inhabilitatem, et alimentum tenue ubique in orbe terrarum minuant, transhumanismus adhibitiones technologiarum ad singula corpora humana meliora facienda proprie exprimit.
Artes et cultura
Inferno, mythistoria Danielis Brown, et The Transhumanist Wager, mythistoria Zoltan Istvan, materiam transhumanismi expressunt.
Ars carnalis, genus sculpturae ab Orlan artifice Francico excogitatum, corpore pro medio et chirurgia plastica pro ratione utitur. Iuditha Nicogossian, anthropologus biologicus Francicus, etiam operam repraesentationibus corporis hybridi dat.
6508 Rolčík
6508 , olim designationibus 1982 QM, 1942 RE1, 1969 VU1, 1982 SL2, et 1991 RJ6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Psalmus 58
Psalmus 58 (enumeratione Graeca psalmus 57 dictus) libri Psalmorum verbis "Si vere utique" vel "Numquid vere" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Secundum 'Ne destruxeris'. David. Miktam" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista ultionem praecatur
Martellum (discretiva)
Martellum potest esse:
Psalmus 58
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: Hoc Psalmo celebratur memorabilis quaedam Ierosolymae liberatio, quum in eius excidium conspirassent multi Reges. Ubi autem Propheta (quisquis fuerit author) Deo gratias egit, occasione inde sumpta, magnificis elogiis foelicem eius urbis statum extollit, quod Deum habeat perpetuum salutis suae custodem. Neque enim satis fuisset, pios sentire et agnoscere semel Dei manu se fuisse servatos, nisi in posterum confiderent se Dei eiusdem praesidio salvos fore, quia in populum peculiarem adoptati essent. Ideo Propheta in eo praecipue insistit, non frustra in mente Sion erectum esse sanctuarium Dei, sed illic invocari eius nomen, ut in populi sui salutem virtus eius conspicua appareat. Porro ex argumento colligere licet, Psalmum post mortem Davidis fuisse compositum. Fateor quidem Davidi infestos fuisse quosdam exteros Reges, nec per eos sterisse quominus Ierosolymam funditus delerent: huc usque tamen progressos fuisse non legimus, ut eam obsidione premerent, ut oportuerit admirabili Dei virtute reprimi illorum conatus. Potius credibile est notari tempus Regis Achaz, quo soluta repente fuit obsidio in summa desperatione. Vel etiam tempus Iosaphat, et Asaph: quia tunc scimus non nisi caelesti auxilio Ierosolymam ab extrema clade mirabiliter servatam fuisse. Hoc quidem pro certo tenendum est, specimen unum Dei gratiae proponi fidelibus, in quo agnoscant bene et foeliciter secum agi, quod domicilium sibi elegerit Deus in monte Sion, unde ipsis in salutem praesideat.
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 58 (57) ex versione vulgata Clementina: 1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem. 2 Si vere utique iustitiam loquimini, recta iudicate, filii hominum. 3 Etenim in corde iniquitates operamini; in terra iniustitias manus vestrae concinnant. 4 Alienati sunt peccatores a vulva; erraverunt ab utero: locuti sunt falsa. 5 Furor illis secundum similitudinem serpentis, sicut aspidis surdae et obturantis aures suas, 6 quae non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. 7 Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum; molas leonum confringet Dominus. 8 Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens; intendit arcum suum donec infirmentur. 9 Sicut cera quae fluit auferentur; supercecidit ignis, et non viderunt solem. 10 Priusquam intelligerent spinae vestrae rhamnum, sicut viventes sic in ira absorbet eos. 11 Laetabitur iustus cum viderit vindictam; manus suas lavabit in sanguine peccatoris. 12 Et dicet homo: Si utique est fructus iusto, utique est Deus iudicans eos in terra.
Sacerdos
Sacerdos est homo cuius officium vel munus est ritus religiosos celebrare vel fungi, maxime victimam vel hostiam mactare et diis aut Deo donum offerre. Saepe in templo vel monasterio invenitur. Dux sacerdotum vel magister inter sacerdotes pontifex dicitur.
4419 Allancook
4419 , olim designationibus 1932 HD, 1953 DH, et 1985 CK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth, astronomo apud Observatorium Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4419 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Index Legatorum Dietae Imperii Germanici (Dictatura Nazista) III
Dietae Imperii Germanici III inter Dictaturam Nazistam die 10 Aprilis 1938 electae (omnes Nazistae) fuerunt legati inter alios:
Martinus Bormann · Gualterius Buch · Philippus Bouhler · Gualterius Darré · Franciscus de Epp · Carolus Hermannus Frank (a mense Octobri 1938) · Ioannes Frank · Rolandus Freisler (ad diem 3 Februarii 1945) · Paulus Giesler · Iosephus Goebbels · Hermannus Göring · Gualterus Granzow · Conradus Henlein · Henricus Himmler · Adolphus Hitler · Alfredus Hugenberg · Georgius Joel · Ioannes Kerrl (ad diem 15 Decembris 1941) · Manfredus de Killinger (ad diem 2 Septembris 1944) · Theodericus Klagges · Gualterus Köhler · Gulielmus Kube (ad diem 18 Septembris 1943) · Gulielmus Marschler · Martinus Mutschmann · Alfredus Rosenberg · Carolus Röver (ad diem 15 Maii 1942) · Bernhardus Rust · Franciscus Seldte · Ludovicus Siebert (ad 1 Novembris 1942) · Albertus Speer (a mense Augusto 1941) · Iacobus Sprenger · Iulius Streicher · Iosephus Wagner (ad annum 1944 vel 1945) · Robertus Wagner ·
Kaniovia
Kaniovia, vulgo Kaniv (Ucrainice Канів), urbs est in regione Circassiensi Ucrainae, sedes administrativa districtus Kaniovensis, in ripa dextra Danapris sita. Plus quam 25 milia incolarum (anno 2015) habet. Saeculo undecimo a duce Iaroslao Sapienti condita, ad saeculum duodevicesimum arx contermina erat. Urbi sunt musaea monumentaque nonnulla. Tarasius Ševčenko, Arcadius Gajdar et certi alii homines clari Kanioviae sepulti sunt.
Pray (Lidericus et Carus)
Pray est commune Francicum 302 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Phoenicopteriformes
Phoenicopteriformes sunt ordo avium.
Christophorus de Schmid
Vita
Studiis Dilingae perfectis anno 1791 sacerdos catholicus ordinatus est. Tunc scholarum inspectio et beneficiatus scholastici fructus Thannhausen (in Circulo Guntiae) eius erant. Anno 1816 autem parochus Stadion apud Ehingen, anno 1827 capitularis in cathedrali ecclesia Augustana et anno 1832 insuper scholarchus ecclesiasticus creatus est.
Multos libros adulescentibus atque infantibus pepigit, quorum conversiones in linguas Francogallicam et Anglicam quoque habemus. Inter opera imaginibus facilibus atque genere scribendi placido maxime allicientia mentionis digna sint haec: »Ostereier«, »Genoveva«, »Der Weihnachtsabend«, »Rosa von Tannenburg« et »Das Blumenkörbchen«. Memoriae autobiographicae eius »Erinnerungen« annis inter 1853 et 1857 Augustae Vindelicum editae sunt.
Nervus femoralis
Nervus femoralis (TA: 14.2.07.020) est simul nervus maximus victus regionis femoralis et ramus maximus plexus lumbalis. Plerique musculorum femoralium nervo femorali innervantur. In lacuna musculorum una cum arteria venaque eiusdem nominis inter musculum psoas maiorem et musculum iliacum transit.
Cursus nervi femoralis
Ex plexu lumbali (radicibus L2-L4) nervus femoralis sub lacunam vasorum ligamento inguinali Vesaliensi formatam iacet, una cum arteria et vena femorali, ordine ab interiore latere extrorsum: vena - arteria - nervus. Iam ante ligamentum inguinale rami musculares nervi parvi ad musculum pectineum et iliopsoas deserunt. Mox post lacunam vasorum primum rami musculares extensorum femoris, deinde nervi cutanei in cutem femoris anterior, partium dodrantis distalis, ab nervo abeunt. Postquam nervus in nervum saphenum transit.
Cursi nervi sapheni
Nervus saphenus in canalem adductorium sub membranam vasto-adductoriam ducit, eadem statim perfodiens, inter musculos sartorium gracilemque currens, postremo cutem lateris medialis cruris pedisque perveniens.
Investigatio
Superextensione pedis extensi aegroti iacentis nervus extenditur. Cum compressione radicum L3 et L4 dolor prompte producitur. Nonnumquam hic effectus signum Lasèguense inversum positivum dicitur.
Dixeia charina
Dixeia charina (Anglice: African small white ) est papilio familiae Pieridarum, in Africa meridio-orientali endemicus.
Latitudo alarum est 34–40 mm in maribus et 36–42 mm in feminis. Adulti omnem per annum volare solent.
Larvae Cappare citrifolia et Cappare sepiaria vescuntur.
Subspecies
Sunt circa septem subspecies, ordine alphabetico hic perscriptae.
Luthum
Luthum (Hibernice Lú; Anglice Louth) est vicus Hiberniae, circiter 735 incolarum (anno 2016), in provincia Lagenia et in Comitatu Ludensi situs. Incolae Luthenses appellantur.
Historia
Luthum non est caput Comitati Ludensis (Ludensis) sed nomen ad comitatum dat.
Bagneaux
Bagneaux est commune Francicum 230 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Pouillé (Lidericus et Carus)
Pouillé est commune Francicum 811 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Baon
Baon est commune Francicum 83 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Almanac Singers
Almanac Singers fuerunt grex musicus Americanus qui musicae vulgari ab 1940 ad 1943 favebat, Novi Eboraci in urbe a Millard Lampell, Lee Hays, Petro Seeger, et Woody Guthrie fundatus. Ut nomen significabat, eorum proprietas erat carmina eorum temporis, plerumque carmina quae philosophiae contra bellum, contra rassismum, et pro collegiis opificis serviebant. Pars revera erant Frontis Popularis, societatis liberalium et sinistristarum, inter quem Factio Communistica Civitatum Foederatarum erat (cuius sententiola, Earl Browder duce, fuit "Communismus est Americanismus saeculi vicensimi" ), qui dissensiones inter se praeterire statuerunt ut fascismum una pugnarent, patientiae phyleticae et religiosae faverent, et iura operariorum sustinerent. Almanac Singers credebant carmina hos fines conficere adiuvare posse.
Anthurium obovatum
Anthurium obovatum est species plantarum florentium familiae Aracacearum, in Aequatoria endemica. Habitatio naturalis est montanae tropicae et subtropicae. Detrimentum habitationis ei comminatur.
Stylasteridae
Stylasteridae sunt familia cnidariorum classis Hydrozoorum.
Genera
Familiae sunt saltem viginti novem genera descripta.
Pompeius Probus
Cursus honorum
Anno 307 cum Licinio legatus ad Maxentium usurpatorem in Italiam missus est. Tatius cum collega Pompeio Probo anno 310 consules ordinarii fuerunt. Ab annis 310 - 314 et Praefectus praetorio per orientem erat. Consules anni 310 soli in oriente probantur, ubi Galerius, Maximinus Daia atque Licinius regnabant. Sed cum Italia Maxentius usurpator atque in occidente Constantinus I regerent, his in locis Andronicus atque Pompeius non probabantur.
Pulmo (cnidaria)
Pulmo est medusana certarum specierum subphyli Medusozoorum phasis, quod subphylum maiorem phyli Cnidariorum partem constituunt. Pulmones plerumque sunt animalia maritima libere circumnatantia, campana umbelliformi multisque tentaculis pendentibus praedita, quamquam nonnulla migrare nequiunt, ad imum mare caulibus conecta. Campana palpitare potest ad propulsionem et locomotionem magnopere efficientem praebendam. Tentacula cnidocytis, cellulis pungendi, armantur, quibus praedam capiunt et invicem praedatores repellunt. His animalibus est multiplex vitae circulus: pulmo plerumque est phasis sexualis, planula est larva quae late dispergere potest, et sequitur phasis sedentaria, cum animal polypus describitur. Pulmones omnem per orbem terrarum iuveniuntur, ab aquis superficiales ad imum mare. Scyphozoa (aliquando veri pulmones appellata) solum sunt animalia aquae marinae, sed nonnulla hydrozoa aspectus similis in aqua dulce habitant. Magni, saepe multicolores, in zonis litoralibus omnem per mundum vulgati sunt. Pulmones plurimarum specierum rapide crescunt, nonnullos menses maturant, et sub fetura moriuntur, sed certi polypodum gradus, ad imum mare adiuncti, diu vivere possunt. Pulmones saltem annorum 500 milliones exstant, et fortasse annorum 700 milliones aut plus, ut veterrimus animalium multorum organorum grex sint. Homines in certis civitatibus pulmones edere solent, quae animalia cuppedia in nonnullis culturis magni aestimantur, ubi species ordinis Rhizostomarum imprimuntur et saliuntur ad nimiam aquam amovendam. Etiam in investigationibis scientificis adhibentur, ubi proteinum fluorescens viridis, ab aliquot species ad bioluminescentiam efficiendam instructum, pro fluorescente signo genetico prodest in genis in alias cellulas vel organismos insertis. Cellulae pungendi, ad praedam a pulmonibus superandam adhibitae, homines etiam nocere possunt. Multa milia natatorum quotannis iciuntur, dolores vel etiam mortem accipientia; parva cnidaria classis Cubozoorum multas ex eis mortibus efficiunt. Circumiectis secundis, pulmones vasta examina constituere possunt, quae detrimentum infligunt cum apparatum piscandi laedant, retia piscationis impleant, et refrigerantia fabricarum electricatis faciendae et desalinationis systemata aliquando obstruant, quae aqua ex mari extrahunt.
'Alīkūš
ʿAlīkūš sive apud archaeologos Ali Kosh est locus archaeologicus Iraniae prope oppidum. Ibi repertae sunt ruinae habitationum humanarum aevi neolithici. Vestigia reperta sunt plantarum cultarum Triticum dicoccum, Hordeum vulgare ssp. distichum, silvaticarumque H. vulgare ssp. spontaneum, Capparis spinosa, Pistacia sp., Astragalus sp., Trigonella sp., Medicago sp., Aegilops sp., Lolium sp., Avena sp., Phalaris sp., Lathyrus sp., Prosopis sp., animalium domesticatorum Ovis aries, Capra aegagrus, silvaticorumque Gazella sp., Equus hemionus, Vulpes sp., Anser sp., Anas sp., Silurus sp., Cyprinus sp., aves, pisces, testudines. Cum cerealibus intermixta sunt semina silvatica Scirpus sp. quae ad ripam paludis iuxta agros ut videtur floruerint.
Dixeia doxo
Dixeia doxo (Anglice black-veined white ) est papilio familiae Pieridarum, in Africa austrina endemicus.
Pulmo (cnidaria)
Classificatio
Pulmones non sunt cladus, quia plurima medusozoa comprehendunt, sed nonnulla hydrozoa vitant. Greges medusozoani ab auctoritatibus comprehensi in arbore sequente cum citationibus inveniuntur. Nomina pulmonum inclusorum litteris pinguibus imprimuntur.
Dixeia doxo
Latitudo alarum est 34–40 mm in maribus et 36–42 mm in feminis. Adulti omnem per annum volare solent.
Augy (Icauna)
Augy est commune Francicum 1'061 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Dixeia doxo
Larvae speciebus Capparis vescuntur.
Subspecies
Sunt quinque subspecies, ordine alphabetico hic perscriptae.
Périgny (Lidericus et Carus)
Périgny est commune Francicum 187 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Aethusa (discretiva)
Aethusa (Graece Αἴθουσα "ardens", unde αἴθουσα (στοά), "porticus") potest esse:
Salle Le Peletier
Salle Le Peletier seu breviter Lepeletier (interdum Salle de la rue Le Peletier seu Opéra Le Peletier ) fuit domus Operae Lutetiensis ab anno 1821 usque ad aedificium igne consumptum anno 1873. Theatrum designatum et constructum est a Francisco Debret architecto in situ horti Hôtel de Choiseul in via Lepeletier. Ob multas mutationes gubernationis et administrationis, complura nomina habuit, quorum potissima erant Théâtre de l'Académie Royale de Musique (1821–1848), Opéra-Théâtre de la Nation (1848–1850), Théâtre de l'Académie Nationale de Musique (1850–1852), Théâtre de l'Académie Impériale de Musique (1852–1854), Théâtre Impérial de l'Opéra (1854–1870), et Théâtre National de l'Opéra (1870–1873).
Ferdinandus Maaß
Ferdinand Maaß (natus die 23 Martii 1902 Ried im Oberinntal in circulo Landeck, mortuus die 15 Octobris 1973 Vindobonae) theologus, historicus ecclesiasticus et iesuita Austriacus fuit.
Vita
Absolutorio scholastico anno 1921 Brigantii accepto in vitam monasterialem apud iesuitas iniit. Praeparatio longinqua, ut bonus iesuita fieret, ita dividebatur:
Anno 1931 presbyter ordinatus est. Inde ab anno 1933 in Alma Matre Rudolphina Vindobonensi historiae, geographiae et linguis Romanicis studuit. Anno 1938 doctoratu laureatus est professore Henrico de Srbik postquam defendit thesim Die Jesuiten in Tirol 1838–1848. Unde ecclesiam historicam iesuitas Aenipontanos docuit. Maaß, quoniam anno 1939 schola superior ordini propria post invasionem Germanorum evanuerat, Vindobonam iit. Ibi consuetudines contraxit cum Alphonso Lhotsky, historico artium.
Anno 1947 Maaß habilitationem Vindobonae peregit et in Universitas Leopoldino-Franciscea instruere coepit. Ibi anno 1954 professor extraordinarius factus est antequam anno 1964 Hugoni Rahner succedens cathedram historiae ecclesiasticae arriperet. Mortuus est casum viarium perpessus.
Moneta Hiberniae Anglorum
Moneta Hiberniae Anglorum ...
Athie (Icauna)
Athie est commune Francicum 150 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Fredericia
Fredericia sive Friderici Oda est Daniae urbs 39513 incolarum (anno 2010).
Incolae illustres
Fredericiae olim vixerunt aut nati sunt multi illustres feminae atque viri:
Comitatus Kildariensis
Comitatus Kildariensis (Hibernice: Contae Chill Dara; Anglice:  County Kildare) est comitatus 186335 incolarum in parte Hiberniae ad orientem versus. Caput huius Rei Publicae Hibernicae comitatus est Naas.
Nomen
Nomen Comitatus Kildariensis e urbe Kildaria (Kildare / Cill Dara) tractum est.
Circulus (Russia)
Circulus vel districtus, vulgo ujezd (Russice уезд), erat divisio administrativa Russiae ab Aevo Medio nota. In Imperio Russico post Petrum I gubernia in circulos (ujezd) dividebantur. Annis vicesimis saeculi XX circuli-ujezd in districtus (rajon) mutatae sunt. Circuli capita urbes esse solebant, sed interdum et vicus magnus vel colonia Cosacorum sedes administrationis circuli erat.
Cuniculus Ferriviae Montis Sancti Godehardi novus
Cuniculus Ferriviae Montis Sancti Godehardi novus est recens aedificium vecturae Alpium sub transitu Sancti Godehardi in Helvetia. Magnum opus publicum longissimus cuniculus ferriviarius orbis terrarum die 1 Iunii 2016 inauguratum est.
Nova linea minimae declivitatis ad communicationem et vecturam onerariam intermodalem inter civitates septentrionales Alpium sc. Helvetiam, Germaniam Franciamque et Italiam ad meridiem magni momenti est. Post viam super Sanctum Godehardum montem (1953-1983), cuniculum ferriviae vetus anno 1882 inauguratum et cuniculum autoviae anno 1972 constructum novum aedificium quartum eo loco passagium aperit.
Historia
Societas ferriviae Sancti Godehardi qui primum cuniculum construxerat inter urbes Turicum, Basileam et Lucernam ad sptentrionem et Bilitionem vel Luganum vel Mediolanum anno 1909 in novam societatam nationalem Ferriviae Foederales Helveticae integrata fuit. Cuniculi ferriviarius primus autoviariusque inter vicos Uranicum Göschenen et Ticinicum Oriolonem iacent.
Propositio talis cuniculi anno 1947 facta, constructio novorum cuniculorum transalpinorum anno 1989 a gubernatione Helvetica proposita die 29 Novembris anno 1998 suffragio Helvetico sancita est.
A mense Novembri 1999 a quinque locis mons terebrabatur usque ad perforationem cuniculi orientalis die 15 Octobris 2010 occidentalisque die 23 Martii 2011.
Bidford
Bidford (ita Anglice, sed plenius Bidford-on-Avon) est oppidum Warwicensis comitatus. Ad fluvium Avon stat eo loco ubi via Romana, recentius Ryknild Street appellata, a Corinio ad Letocetum tendens, hunc fluvium per vadum transibat. Quem traiectum pons mediaevalis hodie permittit. Vestigia sepulcreti Anglosaxonici medio fere oppido reperta sunt. Variis in locis sub agris huius oppidi nummi sceattae Anglosaxonici haud pauci effodiuntur. Nundinae in oppido Bidford ab anno 1220 tenebantur.
Asquins
Asquins est commune Francicum 324 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Dixeia spilleri
Dixeia spilleri (Anglice Spiller's sulphur, Spiller's yellow, Spiller's canary white ) est papilio familiae Pieridarum, in Africa austrina et orientali endemicus.
Latitudo alarum est 33–40 mm in maribus et 35–42 mm in feminis. Adulti omnem per annum volare solent.
Larvae speciebus Capparis vescuntur. .
Taejo (rex Chosun)
Chosun Taejo (Coreane: 조선 태조, Hanja: 朝鮮太祖, 11 Octobris 1335 - 24 Maii 1408), natus Yi Songkye (Coreane: 이성계), fuit primus Rex Chosun.
Rex Taejo Sagittator Dei (Coreane 신궁, 神弓) nuncupatus est.
Ursula Karven
Ursula Karven (nata Ursula Ganzenmüller Ulmae die 17 Septembris 1964) est actrix Germanica.
4420 Alandreev
4420 , olim designationibus 1936 PB, 1949 OB, 1958 TL, 1967 TD, 1971 OD1, 1971 QB, et 1987 DY1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio N. Neujmin, astronomo apud Observatorium Simeiz versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4420 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Neuvy (Lidericus et Carus)
Neuvy est commune Francicum 320 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Dioecesis Netensis
Dioecesis Netensis (Italiane: Diocesi di Noto) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Syracusanae, cuius caput est Netum.
Dioecesi 98 paroeciae sunt.
Episcopus
Dioecesis a episcopo S.E. Antonio Staglianò regitur.
Historia
Dioecesis Netensis die 15 Maii 1844 erecta est.
Stagnum (discretiva)
Stagnum significare potest:
Oigny (Lidericus et Carus)
Oigny est commune Francicum 94 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Sandra Oh
Sandra Miju Oh (natus Ottavae die 20 Iulii 1971) est actrix Canadensis et Americana, qui nota est praesertim propter partes quas in seriebus televisificis Grey's Anatomy (inter annos 2005 et 2014) et Killing Eve (ab anno 2018 adhuc) egit. Duo praemia Globi Aurei consecuta est. Anno 2019 a diario Time in indice centum hominum summam auctoritatem habentium inclusa est.
Jesper Christiansen
Jesper Christiansen (natus Roskildiae die 24 Aprilis 1978) est pedilusor accurate ianuae custos Danicus qui inter alia cum turmis Glasgow Rangers et Viborg FF lusit. Nunc ad gregem FC Kopenhagen pertinet sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Danicae lusor est.
Thomas Sørensen
Thomas Sørensen (Fredericiae natus die 12 Iunii 1976) est pedilusor accurate ianuae custos Danicus qui inter alia cum turmis FC Sunderland et Aston Villa lusit.
Nunc ad gregem Stoke City pertinet sed etiam Turmae Pedilusoriae Nationalis Danicae lusor est.
Asnières-sous-Bois
Asnières-sous-Bois est commune Francicum 151 incolarum (anno 2012) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Lingua gesticulatoria Nicaraguensis
Lingua gesticulatoria Nicaraguensis (Hispanice Idioma de señas de Nicaragua, ISN) est lingua sponte creata annis 1970 et 1980 inter discipulos surdos in nonnullis scholis in Nicaragua occidentali sitis. Quae lingua gesticulatoria quam maxime linguistarum interest studiaque movet, quod novae linguae originis inquirendae occasionem praebeat.
6510 Tarry
6510 , olim designatione 1987 DF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker et Eugenio Merle Shoemaker, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Lingua gesticulatoria Nicaraguensis
Surdi (600.000 ) ab aliis disiuncti plerumque simplicibus gestibus uti solebant, ut de rebus domesticis cum amicis necessariisque communicare possent. Ex quibus gestibus saepe lingua privata evenit. .
6510 Tarry
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6510 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Arthonnay
Arthonnay est commune Francicum incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Saint-Victor-sur-Ouche
Saint-Victor-sur-Ouche est commune Francicum 238 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Demonyma
Demonymum (ex graecis δῆμος + ὄνυμα) est substantivum aut adiectivum, quo homo quidam, ex terra data ortus, appellatur.
Regiones et praefecturae et urbes
L'outre-mer français comprend deux départements et région d'outre-mer (DROM), trois collectivités territoriales uniques, cinq collectivités d'outre-mer (COM) habitées et une collectivité sui generis (la Nouvelle-Calédonie). Les Français d'outre-mer sont appelés de manière générique Ultramarins :
Asokavadana
Aśokāvadāna (Devanagari: अशॊकवदन "Narratio Asoki") est narratio mythistorica Sanscrite saeculo II ab auctore quodam religionis Buddhisticae haerenti composita de vita imperatoris Asoki. Operis partim fortasse deperditi maior pars in collectanea Divyāvadāna servata est. Aśokāvadāna anno 300 Sinice versum est a monacho Faqin.
Exona (flumen Franciae)
Exona sive Exona Parisiorum (Francogallice: Essonne) est amnis Franciae qui in La Neuville-sur-Essonne e confluentia fluvii Ovi et Rimarde oritur, Centrum Insulamque Franciae regiones rigat et post praefecturas Ligerulam, Sequanam et Matronam, Exonamque praeterlapsus esse ostium in Corbeil-Essonnes invenit quo Sequanam incidens ea confluit usque ad Manicam.
Tributarii Exonae
Rivi et fluvii praecipui qui in Exonam influunt :
Loci ad Exonam
Communia praefecturis digesta quae Exonaa praeterlabitur, a monte ad vallem :
Horsens
Horsens seu Horsnesia seu Hothersnesium (Danice; Horsens) est Daniae urbs 52998 incolarum (anno 2010).
Incolae illustres
In Horsens olim vixerunt aut nati sunt multi illustres feminae atque viri:
Saint-Usage (Clivus Aureus)
Saint-Usage est commune Francicum 1150 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Pontlevoy
Pontlevoy aut Pont-Levoy est commune Francicum 1'538 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Hvidovre
Incolae
In Hvidovre olim vixit:
Le Poislay
Le Poislay est commune Francicum 205 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Kildaria
Kildaria (Hibernice Cill Dara; Anglice Kildare) est urbicula Hiberniae, circiter 8,634 incolarum (anno 2016), in provincia Lagenia et in Comitatu Kildariensi situs. Incolae Kildarienses appellantur.
Historia
Kildaria non est caput Comitati Kildariensis sed nomen ad comitatum dat.
Ecclesia Catholica Romana
Kildaria, cum Leighlin, fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, nomine Dioecesis Kildariensis vel Darensis et Leighliensis. Sedes in urbem Caterlogum traslata est.
4421 Kayor
4421 , olim designationibus 1942 AC et 1981 BW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth, astronomo apud Observatorium Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4421 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Charta memorialis
Charta memorialis est conditorium datorum memoria fulgurea agens, quod ad informationem digitalem servandam adhibetur. Chartae memoriales plerumque in apparatibus electronicis gestabilibus usurpantur, sicut in cameris digitalibus, telephonis gestabilibus, computatris gestabilibus, computatris tabulariis, instrumentis MP3, cartibulis lusoriis.
Le Plessis-l'Échelle
Le Plessis-l'Échelle est commune Francicum 75 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Ludovicus Munthe
Ludovicus vulgo Ludvig Munthe (natus die 11 Martii 1831 Årøy apud Sogndal, mortuus die 30 Martii 1896 Dusseldorpii) pictor Norvegicus fuit. Et in aulicum pictorem Suecicum et in professorem Borussicum promotus est.
Vita
Primo educatus est ab architecto et pictore Francisco Gulielmo Schiertz Bergae antequam anno 1861 Dusseldorpium peteret. Quia ibi nonnullos menses discipulus Alberti Flamm factus est - et domicilium locavit.
Praesertim plagas hibernales et autumnales diligebat pluviis nebulisque coopertas. Tractavit modum in latum fortemque saepe adumbrationes tantummodo (proh dolor?) praeferens. Summatim realismo deditus fuisse videtur, a melancholia non alienatus.
Inter picturae topiariae artifices maxime egregios numerabatur. Res valde simplices atque modestas delineabat cuncta tam bene et examussim cum umbris, lumine, circumiectu redditurus, ut spectatorem facile captarent.
Inter eius opera mentionis digna sint haec:
6511 Furmanov
6511 , olim designationibus 1987 QR11, 1952 DP1, 1973 FA1, et 1991 PR21 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6511 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Armeau
Armeau est commune Francicum 744 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Roskildia
Roschildia seu Roskildia (Danice Roskilde) est urbs Daniae 50 046 incolarum (anno 2016). Sedes fuit olim dioecesis Roschildensis atque recentius sedes titularis, episcopo Iosepho Ludovico Brems attributa, qui annis 1922-1938 vicarius apostolicus Daniae merebat. Ecclesia Cathedralis Roschildensis ibi visitatur. Eadem in urbe hodie universitas Roskildensis floret, anno 1972 constituta.
4422 Jarre
4422 , olim designationibus 1942 UA, 1978 JS, 1979 YW3, 1981 EY1, 1982 QD3, 1984 DG2, et 1989 UQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludovico Boyer, astronomo apud Observatorium Algerii versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4422 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bertrandus Guégan
Bertrandus, vulgo Bertrand Guégan (anno 1892 natus; in castris carceralibus Orianenburg-Sachsenhausen anno 1943 mortuus) fuit editor textuum et scriptor de rebus litterariis coquinariisque. Nonnumquam cum Henrico de Régnier et Eduardo Nignon collaboravit.
De pictoribus librisque pictis annorum 1920 haec anno fere 1931 scripsit: M. Roméo Dumoulin s'est mis à l'école de Joseph Hémard et illustre des livres au pochoir, dans le genre de ceux que beaucoup d'éditeurs français ont publiés depuis dix ans pour plaire au public, et que le public, moins sot qu'on ne pense, a laissés chez les libraires. Ipse autem inter primos tales libros divulgari iusserat, et praesertim editionem Francogallicam Hypnerotomachiae Poliphili Francisci Columnae quae anno 1926 prodit.
Carmina primus recentiorum congerere et edere curavit. Praemia Academiae Francicae bis meruit, propter librum receptorum historicum La Fleur de la cuisine française anno 1922, et versionem Apicianam Les Dix Livres de cuisine d'Apicius anno 1933 divulgatam.
6512 de Bergh
6512 , olim designationibus 1987 SR1, 1978 JZ, 1987 WD3, et 1991 PT17 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6512 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Argenteuil-sur-Armançon
Argenteuil-sur-Armaçon est commune Francicum 245 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia Burgundia.
Argentenay
Argentenay est commune Francicum 99 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia Burgundia.
Index communium praefecturae Olinae
Hic est index communium Olinae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 505 numero.
Ethel Groffier
Ethel Groffier (nata Bruxellis in communi Etterbeek die 13 Ianuarii 1935) est iuris perita, scriptrix, et Canadensis sententiarum historica, cui maximae curae est tam reformatio quam melioratio rerum iuridicarum et institutorum.
De vita
Ethel Groffier ius in Universitate Libera Bruxellensi primum didicit. Anno autem 1961 munus adepta est apud Organisation internationale des employeurs, organizationem inter gentes, Genavae in Helvetia sitam. Varias tunc inquisitiones de iure laborandi fecit, et particeps sessionum Organizationis Internationalis Laboris fuit.
Iam rude donata facta est inquisitrix in instituto Paul-André Crépeau apud Universitatem McGill, quod de iure privato comparato tractat. Collaborat cum sectione librorum pretiosorum, ubi collectionem librorum Klibanskianam augere conatur. Pro ea, cultus mentis et eruditionem magni momenti esse debet in educatione et vita studentium.
De iure reformando
Fuit anno 1967 Montis Reali indagatrix de codice civili reficiendo. Anno 1980, edidit Précis de droit international privé québécois ad usum studentium universitatum McGillensis et Sherbrookianae.
De vocabulario iuridico
Maxime cordi fuit ei usus linguae iuridicae et peculiare scientiae iuridicae vocabularium, quod perutile ad transferendum et bene intelligendum sensum legis communis in Canada erat.
De historia idearum
Incepit anno 2005 novas indagationes et studia de historia idearum, praecipue saeculi duodevicensimi. Ita primum de operibus comitis de Guibert, cuius opera denuo in lucem prodiit, librum scripsit. Ex eius notionibus novis apparet patrioticam virtutem non iam regi, sed nationi, dicatam esse. Postea edidit librum de Iacobo Peuchet (1758–1830). Cogitationes Ethelis Groffier de iure reformando exprimuntur in eius libro cui titulus ''Criez et qu'on crie! Voltaire et la justice pénale'' edito anno 2001. Anno 2018, de James Forbes habuit acroasin.
De mutatione scoporum universitatum
Anno 2014, videns mutationes scoporum universitatum, edidit Réflexions sur l'université: Le Devoir de vigilance. Quo in libro monet quod sit cavendum ne universitates fiant instituta submissa potentiae mercatorum et dirigentibus rerum oeconomicarum et politicarum qui universitates transformare cupiunt in scholas quarum discipuli fiant homines sine eruditione et sine mentibus criticis solum servi submissi necessitatibus rerum oeconomicarum, sine ulla libertate mentis, ut lente, pedetemptim et gradatim fit.
Familia
Ethel Groffier est filia Ioannis Groffier, scriptoris et poetae Belgae. Uxor fuit Raymundi Klibansky philosophi.
Comitatus Vicloensis
Comitatus Vicloensis (seu Comitatus Wicloensis ) (Hibernice: Contae Chill Mhantáin; Anglice: County Wicklow) est comitatus Hiberniae, 126 194 incolarum (2016), in parte ad orientem versus Hiberniae insulae et in provincia Lagenia situs. Caput huius Rei Publicae Hibernicae comitatus est Vicloa.
Adbusters
Adbusters Media Foundation est organizatio non lucrativa, anticapitalista, oecologista, et anticonsumptiva, anno 1989 a Kalle Lasn et Gulielmo Schmalz Vancuverii in Canada condita. Opus fundatum sese depingit esse "rete globale artificum, activistarum, scriptorum, balatronum, discipulorum, magistrorum, et conductorum qui novum activistarum socialium motum aetatis informationis proferre volunt."
Adbusters periodicum eodem nomine divulgat, a lectoribus fultum, cui sunt 120 000 exemplorum et quod se numerosis causis politicis socialibusque devoveat, plerumque anticonsumptivis. Adbusters quoque multas internationales obsonatus socialis expeditiones coepit, sicut Diem sine emptione, Hebdomadem sine televisione, Occupy Wall Street.