cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ludovicus Ferdinandus Huber
Litterula
Huber etiam dramata pepigit, quorum comoedia Das heimliche Gericht (Lipsiae 1790) homines incitabat. Criticus cum sale in opere Vermischten Schriften von dem Verfasser des heimlichen Gerichts (Berolini 1793), quod florilegium et recensiones olim pro foliis "Jenaische Allgemeine Literaturzeitung" exaratas amplexum est. Res politicas historicasque scripsit pro periodicis his, "Friedenspräliminarien" (Berolini inter 1794 et 1796) et "Klio" (annis inter 1795 et 1798)
Depinianum
Depinianum (Italiane: Dipignano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Atella (urbs antiqua)
Atella fuit Oscorum antiquorum urbs in Campania sita, et quidem in medio itinere inter Neapolim et Capuam. Hodie eius ruinae inter Hortam Atellanae et Villam Sancti Elpidii urbes iacent. Incolae Atellani appellantur.
Atella exeunte saeculo IV a.C.n. urbs Romana facta est, sed inter secundum bellum Punicum anno 216 a.C.n. una cum multis aliis urbibus Campaniae se ad potestatem Hannibalis contulit, qua de causa a Romanis anno 211 a.C.n. graviter punita est. Medio aevo, saeculo decimo, vigore defecta est. Sed aliquot ruinae reliquiaeque supersunt.
Atella iocosis scurrilibusque fabulis ex tempore factis innotuit, quae Atellanae dicuntur. Quod oblectamentum loci vim habuit non mediocrem ad formandum theatrum Romanum, sicut comoedias Plutinas.
De situ
Ruinae murorum Atellae etiam nunc conspici possunt in regione, quae oppidis quattuor circumdatur: Subcivio in septentrionali parte, Horta in orientali, Villa Sancti Elpidii in occidentali, Fracta Pictula in austro-orientali plaga. In hac regione reperta sunt sepulcra, ruinae balnei magni, multaque fictilia (terracotta).
De rebus gestis
Regio Atellae iam aetate ferrea habitata est, sed mentio Atellae nominis non ante secundum bellum Punicum facta est. Attamen moris est ita putare, inter Atellam et Capuam fati quandam communionem fuisse: itaque, anno 343 a.C.n., Capuà a Romanis auxilium petente contra Samnites, Atellam quoque Capuae petenti se iunxisse. Paucis annis Atella in dicionem populi Romani venit vel redacta est, salvo iure nummos cudendi, et Atellanis civitas sine suffragio data est. Bello Punico secundo post Cannensem cladem (anno 216 a.C.n.) Atella cum aliis Campaniae urbibus ad Hannibalem defecit. Quae defectio detrimentum urbi adtulit, nam anno 211 a.C.n. Capua expugnata etiam Atella a Romanis graviter punita est: supplicio adfecti ilico seditionis concitatores, plurimi incolae sub corona venditi aut coacti, ut in extremis terris considerent. Proximo anno (210 a.C.n.) Nucerini, quorum urbem Hannibal deleverat, in Atella repositi sunt.
Quo facto Atella cito revixisse videtur. Cicero eam adfirmat urbem sibi coniunctissimam esse. Augusto imperante tamen municipium parvum erat. Saeculo decimo decrescere coepit, et anno 1030 Atellani in Aversam, urbem a Rainulpho Drengot nuper conditam, transpositi sunt.
Fabulae Atellanae
Nomen urbis manet in iocosis et ridiculis fabulis quae Atellanae appellantur. Quas fabellas praesertim iuventus Romana suas fecit annis 310 a.C.n.. Oscorum dialectus in Atellanis servabatur, et actores Osco more personati prodibant. Personae firmae in Atellanis erant Bucco, Dossennus, Maccus, Pappus.
Ecclesia Catholica Romana
Atella fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie sedes titularis ecclesiae catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Atellana est.
4685 Karetnikov
4685 , olim designationibus 1978 SP6, 1978 TX2, et 1986 ES5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4685 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Spinulosida
Spinulosida pedicellariis omnino carent, et delicatam sceleti compositionem habent. Nomen ex multis spinis humilibus in superficie superiore deducitur. Nulla Spinulosidorum fossilia inventa sunt.
Philippus VI (rex Hispaniae)
Philippus Ioannes Paulus Alphonsus et omnes sancti (Hispanique Felipe Pablo Alfonso Pío de Todos los Santos de Borbón y Grecia) est filius minore natus Ioannis Caroli Regis Hispaniae et Sophiae Principissae Graeciae Daniaeque. Titula Principis Asturiarum, Vianae et Gerundae ab anno 1977 ad annum 2014 ostentavit. Hispanorum rex ad die 19 Iunii anno 2014 post abdicationem patris. Magnus Magister est Ordinis Aurei Velleris.
Vita
Die 30 Ianuarii 1968 Matriti natus est. Alumnus est Universitatis Autonomae Matritensis et Universitatis Georgiopolitanae. Anno 1986 fidelitatem Magnae Cartae Hispanicae ante parlamentum promisit. Scolae Exerciuum Hispanorum studia discurrit.
Sermones Hispanico, Anglico, Gallico, Catalanoque loquitur. Anno 1986 ad annum 2014 itinera multa de rebus peregrinorum perdoctus fuit quia legatus patris tuto orbe terrarum itineravit, praecipue Americam Hispanicam.
Anno 2004 Laetitiam Ortiz in matrimonium duxit. Duas filias habet Alienoram quae nata est anno 2005 et Sophiam quae nata est anno 2007.
Anno 2012 ad 2014 perniciosa exempla regiae aulae cives inveniuntur, praecipue causa maritus sororis ante iudices propter pecuniam publicii herarii atque venatio elephantorum regis Ioannis Caroli I in mommenta temporis maximae calamitatis oeconomicam. Popularitas Regiae aulae celeriter descendens ad regiam abdicationem duxit. Die 2 Iunii 2014 Ioannes Carolus rex cives certiores fecit se de regno mox abdicaturum.
Regnum
Die 19 Iunii 2014. Post abdicationem patris, regiam coronam ascendit atque Philippus VI nomen accepit ante hispanicum parlamentum proclamatur. Sermone proclamationis regnum eius ut "novus pro nova tempora" nominavit,
Itineribus regnum eius nationes confinantes incipit. Die quo Galliam adveniebam (dies 24 mensis martii 2015), uxore comitante, propter caedem germanicum aeroplanum ex Hispania ad Germaniam sed in Gallia delapsus, itinerum abrogatur.
Voluntates eius in primo anno regni, magni momenti sunt: Modus operandi Coronae perlucidam facere atque tempora nova tribulationesque hispanorum appropinquare. Exempli gratiae in aulis regalibus factiones societatis accipit quibus nunquam in eis aderant vel regulas publice solemne vivendi modi faciliores facit. Ex altera parte familia regni minuit, diebus nostris modum parentium regis, coniugis eius puellarumque formatur.
Ut quam in regio solio ascendit rubores quoque conglobat ad disensum inter regionem Catalaunicam atque administrationem Hispanicam minuere.
Vespa ligni
Vespa ligni est vespa variarum symphytorum familiarum non arte cognatarum, quarum sola proprietas communis est quod larvae in ligno crescunt. Nomen sic quotidianis "vespa ligni" (familiae Xiphydriidarum), "vespa ligni parasiticis" (familiae Orussidarum), "vespa Cedri" (familiae Anaxyelidarum), et aliquando "caudis cornutis" (familiae Siricidarum) adhibetur. Cuique feminae ultimorum duorum gregum est ovipositor longus in posteriore suae corporis parte situs; ergo ea periculosa hominibus videtur, sed aculeo carens, pungere nequit.
Regio Kioviensis
Regio Kioviensis (Ucrainice Київська область) est regio administrativa Ucrainae, anno 1932 constituta.
In parte septentrionali Ucrainae sita, regio Kioviensis cum regione Homelensi Rutheniae Albae ad septentrionem et regionibus Ucrainae Czernihoviensi ad orientem, Circassiensi ad meridiem, Zitomiriensi et Vinniciensi ad occidentem contermina est. Aream 28 121 chm2 et circa 1 778 milia incolarum (anno 2019) habet. Metropolis regionis est Kiovia. Aliae urbes sunt Bialoquerca, Boguslavia , Pereaslavia, Czernobela etc. Flumen maximum regionis est Danapris. Et urbs Bucha in regione Koiviensi est ubi Genocidium in Bucha ab mense Februarii ad Martii anno 2022 fit cum Incursio Russica in Ucrainam.
Regio Odessana
Regio Odessana (Ucrainice Оде́ська о́бласть) est regio administrativa Ucrainae, anno 1932 constituta.
In parte meridio-occidentali Ucrainae sita, regio Odessana cum Romania ad meridiem per Danubium flumen, cum Moldavia et Transtyria ad occidentem et cum regionibus Ucrainae Nicolaopolitana et Kirovogradensi ad orientem et cum regione Vinniciensi ad septentrionem contermina est. Aream 33 314 chm2 et circa 2 369 milia incolarum (anno 2018) habet. Metropolis regionis est Odessa. Aliae urbes sunt Bialogroda, Ovidiopolis etc.
Netrum
Netrum (alia nomina: Neostrum) (Italiane: Netro) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Colosimi
Colosimi (Italiane: Colosimi) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina sita.
6818 Sessyu
6818 , olim designationibus 1983 EM1, 1978 VS2, et 1986 AQ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hiroki Kosai et Kiichirō Furukawa, astronomis apud Observatorium Astronomicum Tokii (Statio Kiso) versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6818 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Figulus
Figulus est artifex, qui ex argilla opera fictilia fecit. Ab antiquitate torno figlino utitur, quem Daedali nepos invenire dicitur. Seneca dicit secundum Posidonium Anacharsim rotam figuli, cuius circuitu vasa formantur, invenerit. Plinius Maior autem, ut Dibutades Sicyonius figulus primus invenerit ex argilla facere similitudines ; nam et statuas minores figuli Graeci fecerunt. Inscriptionum testimoniis liquet, ut collegia figulorum in quibusdam municipiis et coloniis erant.
Nexus externi
sub verbo
Albasinum
Albasinum seu Albazinum (Russice olim Албазин, tr. Albazin, nunc Албазино, tr. Albazino), etiam ut Yagsa (Sinice 雅克萨, tr. Yǎkēsà) notum, est vicus regionis Amurensis Foederationis Russicae, in ripa sinistra Amur fluminis situs et 377 incolas (statu anni 2015) habens. Notus est ut primus locus habitatus Russorum ad Amur.
Historia
Anno 1651 Hierotheus Chabarov oppidum fortificatum ducis Daurici Albasi, ad Amur flumen prope Schilcae et Arguni confluxum situm, occupavit. Anno 1665 eodem loco conduta est arx Russorum, quae anno 1682 sedes administrativa palatinatus Russici facta est. Annis 1685 et 1686 Albasinum (Yagsa) a copiis Sinarum oppugnabatur. Anno 1689 Russia et Sinae pactum Nertschiensem subscripserunt. Ibi, inter alia, sic scriptum est: "Arx seu fortalitia in loco nomine Yagsa a Russis extructa funditus eruetur ac destruetur". Idcirco Albasinum a Russis abolitum est. Postquam saeculo undevicesimo Russi denuo terras prope Amur ceperunt, loco arcis priscae vicus hodiernus a Cosacis conditus est.
4686 Maisica
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4686 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Magnanum (Pedemontium)
Magnanum (Italiane: Magnano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Abelmoschus esculentus
Abelmoschus esculentus (binomen a Conrado Moench post Linnaeum anno 1794 statutum), Latinitate communi bamia, est holus pro siliquis esculentis cultum. Hae siliquae virides, mucosae, seminibus plenae sunt. Plantae in Americam australem a saeculo XVI exeunte cultae sunt. Ad testimonium originis Africanae huius speciei citatur nomen Anglicum gumbo, cum ngombo vocabulo Bantu congruens. Praeclarum quidem ius Acadianum ex siliquis factum gumbo appellatur.
Cellarii
Cellarii (alia nomina: Cellara) (Italiane: Cellara) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina sita.
Pycnopodia
Pycnopodia est genus Asteroideorum familiae Asteriidarum.
Meridianus primarius
Meridianus primarius est meridianus, a quo longitudo geographica computatur; meridiani primarii ipsius longitudo zerum aequatur. Secus ac circulus aequinoctialis, meridianus primarius sensu corporeo caret, et ex arbitrio geographorum indicatur. Hemisphaeria occidentale et orientale meridianus primarius dividit. Ex anno 1884, meridianus Grenovicensis ut meridianus primarius usurpatur.
Historia
Hipparchus, qui primus loca terrarum longitudine distinxerat, Rhodum insulam initium cepit. Ptolemaeus ab insulis Beatorum fabulosis in Oceano Occidentali sitis, computavit, quae insulae postea eaedem ut Canariae vel Azores putabantur. Mercator in sphaera mundi anno 1541 facto meridianum primarium per Insulam Planariam (in archipelago Canariensi) delineavit; postea in ceteris tabulis suis per Azores eum designabat, et Abraham Ortelius anno 1570 per insulas Capitis Viridis. Collegium a Richelaeo convocatum anno 1634 insulam Ferri (in extremitate occidentali archipelagi Canariensis sitam) meridianum primarium esse statuit. Ab annis quinquagesimis saeculi undevicensimi, meridianus, qui per observatorium Grenovicense it, saepe ut meridianus primarius usurpabatur; quattuor congressus internationales geographici ab anno 1871 ad annum 1884 quaestionem de meridiano primario spectaverant, annoque 1884 meridianus Grenovicensis ut internationalis statutus est. Alii meridiani, quae tunc in usu erant vel in congressibus proponebantur, sunt per Hierosolyma, per observatorium Pulcovense, per Vasingtoniam, per fretum Beringianum (ubi linea commutationis diei sita est), etc.
Meridianus referentiae internationalis
Si exactius dicimus, nunc meridianus primarius non per observatorium Grenovicense transit, sed 5,3" (circa 102 m) ad orientem ab eo (nam , systema primum navigationis per satellites artificiales, hunc errorem fecerat, quem systemata posteriora non correxerunt). Hic meridianus nuncupatur.
Planetae ceteri
Etiam in ceteris planetis meridianus primarius designatur. In Luna per medium lateris diurni et craterem Bruce transit, in Venere per Ariadnam craterem, in Marte per craterem Airy-0, etc.
Marcellus Crivella
Marcellus, vulgo Marcelo Crivella (in urbe Fluminensi natus die 9 Octobris 1957) est politicus Brasiliae et episcopus ecclesiae universalis Regni Dei ab avunculo suo Edir Macedo conditae.
Alumnus est universitatis Sanctae Ursulae in urbe natali facultatisque ingeniariae iuxta Barra do Piraí. Senator pro civitate Fluminensi ab anno 2003 meret. Minister a piscatu et aquis fuit a die 2 Martii 2012 usque ad 17 Martii 2014, praeside Dilma Rousseff. Die 30 Octobris 2016 praefectus urbi Fluminensi electus est.
Valetudinarium Regiae Winnendensis
Klinikum Schloss Winnenden (Valetudinarium castelli Winnendensis) est valetudinarium morborum mentis curandis Badense-Virtembergense situm.
Valetudinarii nomina vetera Psychiatrisches Landeskrankenhaus Winnenden (valetudinarium terrenum psychiatricum), Krankenhaus für Psychiatrie und Neurologie Winnenden (valetudinarium psychiatriaeque neurologiae) et Zentrum für Psychiatrie Winnenden (centrum psychiatriae) fuerunt.
Contextus
In Virtembergia ab anno 1803 lex non solum profanationem sacrae rei, id est venditionem rerum Ecclesiam, sed etiam usus pecuniae acceptae ad "officium divinum sicut instituta scholares et altera ad usum publicum", sanxit. Instituta delirantium igitur anno 1812 primum in Zwiefalten, loco pristini montasterii Zwifaltensis Ordinis Sancti Benedicti, deinde – anno 1832 – in Winnenthal cogitata sunt.
Valetudinarium regalis iuvandis Winnenthalis
Edictum praefecturae rerum internarum 9. Decembris anno 1833 videlicet mandatum valetudinarii iuvandis sic :
Gulielmus Griesinger
Ab anno 1840 Gulielmus Griesinger hoc in valetudinario laboravit et anno 1845, ab 1843 in Tubinga, Liber de pathologia et therapia morborum mentis scripsit. Subtitulo libri "dargestellt von Dr. Wilhelm Griesinger, Privatdocenten der Medicin und klinischem Assistenzarzte in Tübingen, früherem Secundärarzte an der Irrenheilanstalt Winnenthal." est.
Structura hodierna
Valetudinarium Regiae Winnendensis est negotium Gregis ZfP (centrorum psychiatriae) Badensis-Virtembergensis regionibus suae responsalitatis quinque in tribus urbibus Winnenden enim et Gamundia et Ellwanga operantur:
Res visendae
Circa valetudinarium res visendae sunt:
Epitaphium canis Winnendensis
Fronte dextra domus regiae Mopsdenkmal, epitaphium canis Winnendensis ("Mops von Winnenden") videri potest. Canis lapideus de cane ducis Carolus Alexander admonet. Anno 1717 Carolus comes stabuli Domus Habsburgensis in bello Imperii Ottomanici contra Domum Habsburgensem copias militares illarum in pugnam duxit. Prope Belogradum Carolus et canis eius seiuncti sunt, deinde canis rursus domum regiam Winnendensem cucurrit. Post portem eius gaudii gratiaeque causa epitaphium constituit.
Viridarium domus regiae
Visitator per fornicem in viridarium post domum regiam patefaciens pervenit. Ibi pluribus arboribus vetissimis (per exemplum quercus robur) obviam venitur.
Lararium
Lararium erat in domo Romana sacrarium domesticum, in quo lares familiares, dii custodes familiae, adorabantur. Lararium initio in atrio esse solebat. Cum culina translata esset in conclave peculiare, etiam lararium translatum est, saepe in culinam, in pistrinum vel cubiculum, interdum etiam in perystilium vel hortum.
Ut in effossionibus Pompeianis videri potest, lararium saepe tantum pictum erat, fuerunt autem etiam lararia sumptuose ornata. Praeter lares etiam simulacra aliorum deorum necnon imagines maiorum in larariis collocatae sunt. In Historia Augusta, cuius quidem fides historica dubitanda est, refertur Alexandrum Severum in larario Apollinem, Orpheum, Abraham et Christum habuisse.
6819 McGarvey
6819 , olim designationibus 1983 LL, 1970 WF1, 1980 RV6, et 1987 QC5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Susanna Smrekar, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Lararium
Notio lararii non ante tempus Caesarum attestata est. Antea sacrarium, sacellum vel aedicula dictum est. Aedicula larium in triviis non lararia, sed compita (inde: lares compitales) nominata sunt.
6819 McGarvey
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6819 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vladimirus Zel'din
Vladimirus Michaelis filius Zel'din (Russice Владимир Михайлович Зельдин, tr. Vladimir Michajlovič Zel'din; 10 Februarii 1915–31 Octobris 2016) fuit actor theatralis et cinematographicus Sovieticus et Russicus. Inter nonnulla alia signa laudis, Praemiis Staliniano (anno 1951) et Administrationis Foederationis Russicae (anno 2008) atque titulo Artificis Popularis URSS (anno 1975) ornatus est.
Gallianicum
Gallianicum (Italiane: Gaglianico) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Conradus Sanguineti
Conradus Sanguineti (Mediolani natus die 7 Novembris 1964), presbyter catholicus, est a die 16 Novembris 2015 Papiae ( Dioecesis Papiensis ) episcopus electus. ;
Consecratus est presbyter anno 1988, pro-vicarius generalis dioecesis Clavarensis fuerat.
Contra Ctesiphontem
Contra Ctesiphontem vel In Ctesiphontem (Graece κατὰ Κτησιφῶντος) est longissima oratio iudicialis aestate anni 330 a.C.n. ab Aeschine oratore coram iudicibus habita, qua oratione Ctesiphontem specie accusabat quod multos ante annos decretum coronam auream Demostheni conferens contra leges tulisset, revera omnem Demosthenis vitam et res gestas publice damnari sperabat. Cui Demosthenes oratione de Corona respondit. Utraque oratio publicata est quia altera pro Macedonibus partium, altera Macedonibus infestarum partium opiniones divulgabat quae tum Athenis inter se contendere non desierant. Itaque magnus concursus hominum illorum praeclarorum oratorum audiendorum cupidi coierant. Quia ne quintam quidem partem suffragiorum rettulit decem minarum multa Aeschini indicta est. At ille in exsilium proficisci maluitː intellexerat enim quae in re publica gesserat a civibus suis improbari.
Non in omnibus numeris eadem oratio apud iudices habita esse videtur atque hodie eam legimus. Ad publicationem aliquantum rescripta est quia agens nondum argumenta adversarii cognosset. Eruditi etiam nonnulla vestigia orationis quam Aechines circa 336 scripsisset cognoscunt in oratione nobis tradita.
De causa et iudicio
Causam Cicero paucis verbis ita finiebatː "Cum esset lex Athenis, ne quis populi scitum faceret ut quisquam corona donaretur in magistratu prius quam rationes rettulisset; et altera lex, eos qui a populo donarentur, in contione donari debere; qui a senatu, in senatu, Demosthenes curator muris reficiendis fuit eosque refecit pecunia sua; de hoc igitur Ctesiphon scitum fecit nullis ab illo rationibus relatis, ut corona aurea donaretur eaque donatio fieret in theatro populo convocato, qui locus non est contionis legitimae, atque ita praedicaretur, eum donari virtutis ergo benevolentiaeque quam is erga populum Atheniensem haberet. Hunc igitur Ctesiphontem in iudicium adduxit Aeschines quod contra leges scripsisset, ut et rationibus non relatis corona donaretur et ut in theatro, et quod de virtute eius et benevolentia falsa scripsisset, cum Demosthenes nec vir bonus esset nec bene meritus de civitate. Causa ipsa abhorret illa quidem a formula consuetudinis nostrae, sed est magna. Habet enim et legum interpretationem satis acutam in utramque partem et meritorum in rem publicam contentionem sane gravem".
Nam paulo post pugnam ad Chaeroneam commissam Demosthenes a tribu sua Pandionida reficiendis muris curator factus erat atque simul fiscum feriale administrabat. Tum Ctesiphon decretum de corona insignem Demosthenis amorem erga patriam extollens in bule scripsit. Ibi quidem comprobatum est sed antequam populi suffragiis in ecclesia submitteretur Aeschines actionem apud thesmothetas (γραφὴ παρανόμων) iniit arguens quod Demosthenes de rebus in magistratibus gestis nondum rationem reddidisset. Ita Ctesiphontis decretum irritum fecit (circa 336 a.C.n). Cur post sex annos, tum cum Demosthenes iam omnes rationes debitas reddiderat lis tandem ad iudices venerit incertum est sed causae sine dubio politicae fuerunt etiamsi initio Philippi morte fortasse dilatum est iudicium. Certe tum thesmothetae reo et accusatori iudices multos e populo sorte ductos (heliastas) dederunt, quos ambo oratores 'Athenienses' potius quam 'iudices' adloquuntur quia velut pro toto populo sedebant. De sua recenti historia iudicabant cives Athenienses atque de hominibus qui eam fecerant. Ob calamitates a civitate perpessas et libertatem amissam sperabat Aeschines Demosthenem damnatum iri. Sed qui Macedonibus infesti erant adhuc Athenis vigebant, quod Hyperides manifestum fecerat Philocratem, funestae pacis auctorem, e civitate fugans. Et Demosthenes facile absolutus est, quo iudicio Aeschinis consilia politica damnabantur.
Summarium
Oratio sic disposita estː
Praeterea tota oratio contumeliosis verbis conspersa est quibus Demosthenes timidus, venalis , effeminatus , perfidus , ob impietatem infelix , sycophanta ostenditur.
Danila Comastri Montanari
Danila Comastri Montanari (Bononiae die 4 Novembris 1948 nata; die 28 Iulii 2023 mortua) fuit scriptrix Italiana quae mythistorias criminales quae in antiqua Roma aguntur scribet. Persona ficticia a ea inventa est Publius Aurelius qui criminales persequitur.
Regio Czernihoviensis
Regio Czernihoviensis (Ucrainice Черні́гівська о́бласть) est regio administrativa Ucrainae, anno 1932 constituta.
Danapris et Desna et Semus flumina regionis maxima sunt.
Oskol Priscus
Historia
Urbs alicubi in ripis Oskolis fluminis et ante invasionem Bati exstiterat, sed destructa est. Iterum in Lituaniae Vitoldo et Swidrigelone regnantibus floruerat, sed saeculo XVI ineunte iterum a Tartaris Tauricis destructa est. Castellum in ostio Ublae fluminis anno 1571 conditum est. Anno 1593 oppidum in loco Oskolis hodierno aedificatum est. Anno 1655 Oskol Priscus nominatus est, cum urbs Alexii regis (Tsarev Alexejev) nomen Oskol Novus accepit. Tempore Sovietico ferrum prope Oskolem Priscum inventum est, et fodinis urbs crescebat.
Aquaeburgum ad Aenum
Aquaeburgum ad Aenum vel Aquaburgum (Theodisce Wasserburg am Inn) est commune et urbs in circulo Bavarico Rosenheim.
Mexerianum
Mexerianum seu Masseranum  (alia nomina: Messeranum) (Italiane: Masserano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Aquaeburgum ad Aenum
Geographia
Aquaeburgo est singularis situs. Urbis regio vetus in paeninsula paene plene flumine Aeno circumfluente, quae lingula angusta tantum perveniri potest, sita est. A ripa praerupta opposita usque ad 70 metrorum alta omnem urbem veterem, earum aedificia ad aetatem mediam repertinent, conspici potest. In flumine apud urbem parva insula est, cuius nomen Theodiscum Kapuzinerinsel de monasterium Capucinorum pristinum admonet.
Quidem paeninsulam pristina saecula constanter ad orientem et septentriones crevisse, sed ripam oppositam simul minutam esse urbis veteris forma ac aetate aedificiorum cognoscibile est. Quae progressio demum munimento ripae construendo officinam energeticam ad Aenum prima parte saeculi 20 finita est. In photographiis veteribus ergo videri potest ripam oppositam ante paucos decennios contra hodie non silvestris fuisse.
Vicina communia sunt septentrionalia Soyen et Babensham, orientale Isolvinga, meridiana Griesstätt et Ramerberg, occidentale est Edling.
Swithunus
Swithunus natus est circa annum 800 in familia nobili, sed de juvenilitate ipsius nihil notum est. Anno 838 fuit diaconus episcopi Wintoniensis ac gerebat officium apud domum regiam. Fuit cancellarius Egberti (802–839) regis Occidentalium Saxonum ac educator filii ejusdem Ethelwulfi (839–856). Mense Octobri anni 852 sanctus Switunus creatus est episcopus urbis Wintoniae (comitatus Hantonia, Anglia Meridionalis). Obiit die 2 mensis Julii anni 863. Secundum humilitatem suam petivit, ut eum sepelirent tumba in simplici ante portam occidentalem Basilicae "sub pedibus praetereuntium, et pluvia cadat de corona". Anno 971 reliquiae ejus translatae sunt in denuo aedificatam Basilicam cathedralem Wintoniae. Anno 1093 eaedem iterum inventae fuerunt. Tempore Reformationis Anglicanae ex jusso regis Henrici VIII (1509-1547) sepulcrum Sancti fuit destructum.
Asteriidae
Asteriidae sunt familia Asteroideorum ordinis Forcipulatidorum.
Genera
Asteriidis sunt haec genera:
Valvatida
Valvatida sunt ordo Echinodermatum classis Asteroideorum, cui sunt circa 695 species in 165 generibus in 14 familiis. Complectitur ordo et species minimas, solum nonnulla millimetra in diametro (sicut species generis Asterinae), et species maiores, quae ad 75 cm attingere possunt (sicut species generis Thromidiae). Paene omnibus huius ordinis speciebus sunt quinque membra pedibus tubiformibus praedita. Hic ordo a conspicuo marginum ossiculo praecipue distinguitur, a proprietate plurimarum suarum specierum. Pedicellariae fibuliformes sunt praecipua pedicellariorum huius gregis forma.
Familiae
World Register of Marine Species fert :
Morgan Hill (California)
Morgan Hill (Anglice; Latine Morganus Hill possumus dicere) est urbs in parte meridionale Santae Clarae Comitatus qui in parte septentrionale Californiae locatus est. Ea in parte meridionalissime Vallis Siliconis locata est.
Temporibus Ranchos Californiae locus urbis erat latifundium Rancho Ojo del Agua de la Coche primum, a familia Californio divita Murphy nominatá, tentum. Deinde Hieronymus Morganus Hill latifundium tenuit qui villa ibi fundata est. Anno 1906 vicus ex loco ortus incorporatus est.
Olim fuit communitas pecuariorum et agricolarum, nunc domicilium opificium technologicorum quae in Valle Siliconis laborant et aliquot sodalitatum technologicarum.
Machinatio (discretiva)
Machinatio haec dissimilia significat:
Morgan Hill (California)
Nomen
Morgan Hill a Hieronymo Morgano Hill, temporibus prioribus latifundii possessore, nominata est. Saepe a colle (Anglice hill) qui super urbe superest prominenti nominari creditur, sed is El Toro (Hispanice; Ille Taurus) nominatus est. Ante urbe condita, locus Rancho Ojo del Agua de la Coche nominatus est dum familia Murphy totos agros circumlocos tenuit. Cum a Hieronymo Morgano Hill tentus est, locus Morgan Hill's Ranch (Anglice; Latifundium Morgani Hill) nominatus est. Tandem nomen Morgan Hill breviatum est.
Historia
Ante coloniae Hispanicae advento Tribus Ohloniensis Matalan in illa terra super mille annis incolebant.
Monasterium Garsense
Monasterium Garsense est monasterium Garsae ad Aenum in Bavaria Superiore in Archidioecese Monacensi et Frisingensi.
Historia
Conditum est anno 768 a Tassilone III. duce Bavarico, habitatum est primum ordine Benedicti, deinde a 1122 usque ad 1803 Canonicis Regularibus Augustini. Hodie monasterium Congregationis Sanctissimi Redemptoris est.
Zona dearmata
Zona dearmata est area plerumque terminus inter duos vel plures potestates militari (aut foedera) ubi actio militari est interdicta plerumque per pacem foederis vel indutiam, et confinum internationalis fit. Plerumque zonarum dearmatorum habetur territorium neutrum quia utrumque prohibeantur id gubernare.
Admetus
In mythologia Graeca Admetus, regis Pheretis filius, Pheris in Thessalia regnavit et Alcestidem, regis Iolcorum Peliae filiam, uxorem duxit e qua Eumelum genuit, Troiani belli heroem.
Fabula
Postquam cyclopes occidit Apollo anno servitutis a Iove damnatus boves Admeti custodivit et dominum suum magni aestimavit. Qua de causa Admeto Alcestidis matrimonium adfectanti opem tulit. Nam puellae pater Pelias nisi ei qui bigas leone et apro iunctas sibi adferret filiam non daturum stipulaverat. Matrimonio autem peracto sacra solita deis faciendo Dianae oblitus est novus maritus. Nec moraː cum thalami portam aperiret ingentem serpentium numerum intra invenit, quod mortem proximam ei portendebat. Quem tum Apollo dolo adhibito Parcis  subripuitː at infernales potestates mortuum debitum flagitabant nec quidquam amplius deo concesserunt quam ut si alius pro Admeto volens moreretur, ita diutius regi vivere liceret. Nec quisquam alius - ne parentes quidem - pro Admeto in umbrarum regnum descendere voluit nisi uxor Alcestis. Postremo sive sponte sua Persephone eam reddidit sive Hercules ex inferis eam solis luci reddidit. Quae fabula argumentum praeclaro dramati Euripidis praebuit. Idem argumentum et Sophocles et Phrynichus tractaverunt, quorum tragoediae hodie deperditae sunt. Musicis modernis pluribus hoc placuit themaː Georgius Fridericus Handelius, Christophorus Willibaldus Gluck, Iohannes Baptista Lully etc. de Alcestide et Admeto dramata cantata composuerunt.
Montirat (Tarnis)
Montirat est commune Francicum 268 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Regio Vinniciensis
Regio Vinniciensis (Ucrainice Вінницька область) est regio administrativa Ucrainae, anno 1932 constituta.
Oberonia
Oberonia est genus plantarum florentium familiae Orchidacearum. Species huius generis sunt plantae vel epiphyticae vel lithophyticae, quibus sunt folia flabelliformia in ima parte convenientia summaque parte prope apices dispergentia. Permulti flores minimi, breviter viventes, cupulati, non resupinati in arcuato caule florente ordinantur, qui ex ima folii summi parte oriuntur. Circiter 240 species rite descriptae ab Africa tropica austrinaque ad Oceanum Pacificum fiunt.
Taxinomia et nomina
Oberonia primum a Ioanne Lindley anno 1859 rite agnita est, qui descriptionem in libro The Genera and Species of Orchidaceous Plants protulit. Nomen Oberonia, quod ex Oberonte rege fadarum appellatur, minusculos harum orchidacearum flores eorumque inusitatum in caulibus florentibus ordinem attingit.
Distributio geographica
Orchidaceae generis Oberoniae endemicae sunt in Africa tropica, Asia Meridiana (plerumque India), China, Iaponia, Indosina, Indonesia, Philippinis, Australia, et variis oceanorum Pacifici Indicique insulis.
Ludovicus Storch
Vita
Gottingae Lipsiaeque theologiae studens, mox animum in litteras vertit. Causae erant angustiae professionales pecuniariaeque. Attamen neque nova occupatio tranquillitem veram attulit; longum tempus degebat Lipsiae Gotaeque.
Inde ab anno 1866 rude donatus in Franconia vixit sumptibus Fundationis Schiller quae dicebatur.
Gravitudo
Ingenium Ludovici Storch mediocre fuit. Historiae et historiunculae (epitome Lipsiae annis 1855–62, in voluminibus 31) nuntiis poeticis carent. Carmina praetitulata Gedichte (1854) libertatem patrioticam amabiliter pactam exhibent. Publice valde dilecta erant haec:
Relicta poetica edidit Alexandrus Ziegler anno 1882 Ysenaci. Amicus erat Ludovici Bechstein.
Nexus externi
🇬🇷
Rudolphus Baumbach
Rudolphus Baumbach (natus die 28 Septembris 1840 ad Kranichfeld circuli Weimarer Land, mortuus die 21 Septembris 1905 Mainingiae) Germanicus poeta et magister fuit.
Vita
Baumbach studebat scientias naturales Herbipoli, Friburgi, Lipsiae et Heidelbergae. Laboravit docens Tergesti et venit anno 1885 Mainingiam. Ingenium eius excitaverunt poemata Iosephi Victoris de Scheffel; tamen eius radices minime in studenticis quam in migrationibus inveniuntur. Bene successerunt eius carmina Zlatorog, eine slowenische Alpensage (1877), quae modo romantico locum communem feminarum capricornuus servantium transportant neque minus imaginem laetam vitae cotidianae alpestris Sloveniae tradunt.
Cantus
Gloria eius multiplicabatur post editionem operum Lieder eines fahrenden Gesellen (1878) et Neue Lieder eines fahrenden Gesellen (1880). Quibus postea sequebantur:
Lyrica
Lyrica Baumbachiana testimonium perhibent personae auctorialis haud illustrissimae sed valde amabilis strenuaeque. Minus felicia erant poetica Baumbachiana, ubi res populares tractat, e.g.:
Fatarum fabulae
Etiam in fabulis scribendis experiebatur, velut: Omnia opera pluries edita sunt. Temporis studiosi est fabella historica praetitulata »Truggold« (1885).
Externi nexus
🇬🇷
Caesar Maldini
Caesar Maldini (Tergeste die 5 Februarii 1932 natus; Mediolanii mortuus die 3 Aprilis 2016), pedilusoris Pauli Maldini pater, fuit ipse athleta et clarus pedilusor Italianus. Multos annos accurate ab anno 1954 usque ad annum 1966 cum grege AC Milan lusit, cuius procurator etiam fuit ab anno 1967 usque ad annum 1974 et iterum anno 2001. Etiam Turmae Pediludicae Nationalis Italicae lusor et palaestricus magister fuit.
6820 Buil
6820 , olim designationibus 1985 XS, 1974 OF1, 1974 PH, et 1979 OF15 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Centrum Investigationis pro Geodynamica et Astrometria, astronomo apud Observatorium CERGA (Caussols) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6820 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Montgey
Montgey (Occitanice Montjèi) est commune Francicum 293 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Iuncta Extremadurae
Iuncta Extremadurae (Hispanice Junta de Extremadura, Lusice Junta da Extremadura, Extremadurice Junta d'Estremaura, Falice Junta d'Extremadura) est organum collegiatum propria Gubernationis Communitatis Autonomae Extremadurensis munera exercens. Praeterea, secundum generalia praesidis iussa, generalem civilitatem statuit, Communitatis Autonomae administrationem dirigit, et potestatem exsecutivam legitimamque in Constitutionis Hispanicae et Statuti Extremadurae ambitu exercet.
Iuncta Extremadurae a praeside, praeside cicario aut praesidibus vicariis, et consiliariis (sive regionalibus ministris) constituitur. Singuli consiliarii singulis consiliis praesunt, et a praeside designantur libereque separantur, qui rationem Conventui Extremadurae reddunt.
Andreas Alpagus
Andreas Alpagus, saepe Bellunensis propter originem suum cognominatus (anno 1521 mortuus), fuit medicus et Arabista Italus. Medicinae in universitatem Patavinam studuisse censetur. Triginta fere annos usque in 1517 Damasci officio medici iuxta consulatum Venetum functus, crebriter sub eisdem annis in diariis refertur, nuncupationibus maistro Andrea Bellunese et Andrea da Cividale, ut qui traduse Avicena de arabico in latin. Inde tres annos Leucosiae Cypri tale officium tenuit. Nepote Paulo contubernali, per Syriam, Aegyptum et Cyprum manuscripta Arabica quaerebat. Iussu senatus Veneti professor apud almam matrem Patavinam anno 1520 factus est, sed anno insequenti post cenam subito mortuus est.
Magnum opus Avicennae, titulo Liber canonis medicinae, iamdudum a Gerardo Cremonensi Latine versum multotiesque impressum, Andreas Alpagus correxit et novis versionibus operum Avicennae, titulis De medicinis cordialibus et Cantica, auxit. Haec editio emendata post editoris mortem, Paulo Alpago curante, anno 1527, novisque curis anno 1544 divulgata, iterum a Benedicto Rinio anno 1555 aucta est.
Opera minora ab Avicenna scripta, cum commentationibus aliorum Arabicis, ab Andrea Alpago Latine conversa, volumine separato anno 1547 a Paulo Alpago edita sunt. Libellus Ebenbitar de limonibus, ex opere eiusdem maiore de simplicibus medicamentis], Latine ab Andrea Alpago versus, anno 1583 prodit.
Nicolaopolis Olbiopolitarum
Nicolaopolis, pleniter Nicolaopolis Olbiopolitarum (Ucrainice Микола́їв) est urbs Ucrainae et Ponti Euxini portus. Incolas habet 495 064 anno 2018. Regionis Nicolaopolitanae caput est. In ostio Inguli fluminis, ubi in limenem Hypanicum Ingulus effunditur, sita est.
Historia
In ostio Inguli fluminis anno 1789 a Gregorio Potemkin condita est et nomine sancti Nicolai nominata (nam pugna apud Otchakov, ubi imperii Ottomanici exercitum Potemkin vicit, die sancti Nicolai, 6 Decembris anno 1788 fuerat). Prima navis Nicolaopoli constructa, etiam Sanctus Nicolaus nominabatur.
4687 Brunsandrej
4687 , olim designationibus 1979 SJ11 et 1951 RF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Machinatio
Machinatio est res coagentes in machinulis, machinis et aliquibus generibus instrumentorum, quae eis agere faciunt, aut cum electricitate aut vi humana vel animalium. Exempla possunt rotae dentatae in horologiis, emboli in motris, et catena birotaria in propulsione birotae. Hodie cum technologia progressiva machinationes in rebus solitae sunt. Exempla in temporibus vetustiis sunt Machina Anticytherensis aevo antiquo et horologia astronomica aevo medio excogitata.
Aliud thema machinatio simile est machinatio vitalis, quae explicatio de creationibus rerum vitalium agit.
Andrea Sailer
Andrea Sailer (nata Weiz in Styria anno 1972) est scriptrix Austriaca.
Vita
In Universitate Carolo-Franciscea philosophiae et linguae Anglicae studuit rebus Americanis haud neglectis. Poemata, fabulas, mythistorias pangit et vulgat, quod fit aut in libro aut in florilegiis aut in periodicis. Praeterea eius symbolae saepe in radiophonia auscultari possunt, e.g. in rubrica cui titulus "Gedanken zur Zeit" (mentes de tempore datae).
Anno autem 2001 Expositionem Styriae ditavit structione litterarum captanti cui titulus Vitae spiritalis: de fontibus septem ad fortitudinem ducentibus (Spiritueller Weg - 7 Quellen zur Kraft). Quas res in oratorio Emmanuel in ecclesia peregrinatoria Weizberg admirare potuisti. Sailer usque nunc in oppido natali Weiz vitam degit velut scriptrix.
Anno 2018 librum XIV confecit, imaginem lyricam de vita quotidiana in Vico Sancti Vincentii Graecensis (VinziDorf Graz), ubi homines e margine societatis (e.g. alcoholi nimium dediti) vitam degunt. Argumenta de solitudine, infirmitate, morte Andream Sailer generatim captabant et captant. Insuper ipsa institutiones tales libenter iuvat atque hominibus infirmioribus succurrere solet. Andrea Sailer interrete minoris aestimans machina scriptoria antiqua ad libros scribendos utitur.
Factio Municipalista Brasiliensis
Factio Municipalista Brasiliensis (Portugallice Partido Municipalista Brasileiro, vel PMB) fuit factio politica Brasiliensis ab anno 1985 condita ab evangelico pastore et advocato Armando Corrêa sub adnotatione provisionis, utens numero 26. Praecipua propositio municipiorum fuit, id est, maior autonomia pro municipiis Brasiliensium.
Dissoluta est factio politica anno 1989.
Montgaillard (Tarnis)
Montgaillard est commune Francicum 398 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Catena
Catena est res a metallo saepe creata quae in multis annulis conexis consistit atque ad res coniungendas adhibetur. Catenae in diversis magnitudinibus et longitudinibus inveniuntur, et plerumque ad usus plus aut minus duros utuntur, et igitur a metallo fabricatae sunt.
Mirogroda (Gogol)
Mirogroda (Russice Миргород) est Nicolai Gogol collectio fabularum secunda, anno 1835 edita. Quattuor fabulas continet:
In duobus voluminibus, binas fabulas continentibus, Mirogroda primum edita est. Historia (Tarasius Bulba), eruditio vulgaris (Vius) et vita cotidiana Ucrainae illius temporis describuntur.
Thecla
Thecla (Graece Θέκλα) est sancta Christiana, aequalis apostolis, apostoli Pauli discipula, cuius vita solum in Actis Pauli et Theclae apocryphis descripta est.
Vita
Iconii in familia nobili nata, Thamyridi iuveni sponsa erat, sed praedictis apostoli Pauli confisa nuptias abnegavit; Thamyris rectori urbis rettulerat, qui Paulum vinculis dedit, Theclam matre eius admonente in rogo incendi iussit. Sed imber flammam extinxit, bestiae ferae Theclae non solum pepercerunt, sed etiam eam defendebant, et dimissa a rectore mirato est. Mater Theclae etiam Chrisriana facta est. Thecla diu Seleuciae vixit, ubi annos nonaginta nata a sacerdotibus paganis persecuta in monte modo mirabili absconsdita est
Asterinidae
Asterinidae (nomen ab Ioanne Eduardo Gray anno 1840 statutum) sunt familia animalium marinorum classis Asteroideorum ordinis Valvatidorum.
Genera
Familiae sunt viginti-septem genera :
Dortianum
Dortianum (alia nomina: Dorzanum) (Italiane: Dorzano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
4689 Donn
4689 , olim designationibus 1980 YB, 1964 CC, 1978 GN2, et 1988 AR1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4689 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Timotheus Guldimann
Legationes
Legatus Helvetiae ad Iraniam de 1999 ad 2004 etiam causas Civitatum Foederatarum ad Iraniam gessit, quia post captationem ambassiatae Civitatum Foederatarum Americae Teherano anno 1979 diplomatia inter Civitates Foederatas et Iraniam interrupta erat.
Anno 2008 praeses missionis OSCE Kosoviae fuit.
Mense Februario 2014 Desiderius Burkhalter praeses Confoederationis Helveticae et eo tempore praeses organizationis OSCE mandavit Timotheum Guldimann legatum praecipuum OSCE in Ucrainam ad tractandum de bello civili in regione Donetsk.
Res politicae Helvetiae
Anno 2015 Timotheus Guldimann legatus pagi Turici ad Consilium Nationale Bernae positum electus est.
Scientiae
Guldimann res politicas universitatibus Turici, Bernae, Friburgi et Francofurti docet.
Montfa (Tarnis)
Montfa est commune Francicum 437 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Scala (Bruttium)
Scala seu Scalea (alia nomina: Talaus ) (Italiane: Scalea) est oppidum Italiae et municipium, circiter 11 350 incolarum, in regione Bruttio et in provincia Consentina situm. Incolae Scaleenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Scalea, cum Fano Sancti Marci Argentanensis, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis dioecesis Sancti Marci Argentanensis-Scaleensis est.
Municipia finitima
Ursimarsum, Fanum Sancti Nicolai Arcellae, Fanum Sanctae Dominicae (Bruttium), Cepollina.
6821 Ranevskaya
6821 , olim designationibus 1986 SZ1, 1938 BJ, 1941 WM, et 1992 AS agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6821 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Paropsisterna bimaculata
Paropsisterna bimaculata est species chrysomelidarum subfamiliae Chrysomelinarum, quae in Tasmania plerumque invenitur atque in commercio silvestri pestis esse potest.
Descriptio et habitatio
Paropsisternae bimaculatae sub hieme se rubras commutant; cum autem emergant, hic color viridem pallidum cum tessellatione aurea tenui gradatim commutatur; quod uno mense fit, in maribus aliquantulum maturius. Specimina horum coleopterorum nuper in Victoria inveniuntur.
Ioannes Pedius Tethingerus
Ioannes Pedius Tethingerus (Theodisce Johann(es) Pedius Tethinger; natus Tubingae circa annum 1495, mortuus circa annum 1558) fuit ludi magister, rerum gestarum scriptor et poeta Germanicus primo dimidio saeculi 16 florens.
Vita
Non multa de Tethingeri vita comperta habemus. Ioannes Pedius Tethingerus videtur natus esse Tubingae, in praeclara urbe Virtembergiae, propterea quod in operibus suis additamentum Tubing: (hoc est ‘Tubingius’, ‘Tubingus’ vel ‘Tubinganus’) non semel tantum nomini suo adiecit.
Anno fere 1518 litteratoris vel ludi magistri munere fungi coepit, ut ipse commemorat, idque Friburgi Brisgoiae, ubi anno 1533 etiam ad officium rectoris scholae particularis (vulgo ‘Particularschule’) evectus est. Quod officium usque ad annum 1553 probe strenueque administravit, numerum discipulorum se rectore non leviter augens.