cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Commissio Communitaria Communis
Consilium legiferum suum est Conventus Coniunctus, id est legati parlamenti regionis Bruxellanae qui in gregibus linguisticis suffragium ferunt: aut maiores partes in ambobus gregibus aut maiores partes conventus ac tertiae partes in ambobus gregibus poscitur.
Communitas Theodiscophona Belgicae
Communitas Theodiscophona (ita rite, Theodisce Deutschsprachige Gemeinschaft) vel Communitas Theodiscophona Belgicae est communitas (id est civitas foederata) theodiscophona civitatis foederalis Belgicae cum auctoritate in regione linguae Theodiscae (in oriente Regionis Wallonicae).
Administratio Communitatis Theodiscophonae solum curare et tractare potest de rebus culturalibus et personalisabilibus (de valetudine, de scholis), etenim territorium huius communitatis manet situm in Wallonia, ita ut in aliis rebus administratio wallonica regat.
Regio Wallonica et Communitas Theodiscophona invicem composuerunt etiam certas res regionales a Communitate Theodiscophona regulari.
Caput Communitatis Theodiscophonae sunt, ubi parlamentum suum et rectio sua sunt.
Territorium Communitatis Theodiscophonae pagos continet qui post primum bellum mundanum a Germania Belgicae cessi sunt, sed sine communibus francophonis et  et cum pristino territorio Moresnet neutrius partis (id est vico Theodisce Kelmis et Francogallice La Calamine dicto).
Communia communitatis sunt: Oepi (Theodisce Eupen), Kelmis, Lontzen, Raeren, Amel, Büllingen, Burg-Reuland, Bütgenbach et Sanctus Vitus (Theodisce Sankt Vith), omnia in provincia Leodii.
Commissio Communitaria Francica
Commissio Communitaria Francica (Francogallice Commission communautaire française (Cocof)), est entitas quae in Regione Bruxellana Capitali auctoritatem habet quod attinet ad res "communitarias" dictas, e.g. valetudinaria vel auxilium individuis, si eae res manifeste Communitatem Francicam ascribi possunt. Cocof deinde sicut auctoritas inferior (ut municipium vel provincia) Communitatis Francicae agit.
Nihilominus, Communitas Francica, Regio Wallonica et Commissio Communitaria Francica composuerunt certas res communitarias a Regione Wallonica et a Commissione Communitaria Francica regulari. In eis rebus Commissio Communitaria Francica ergo etiam potestatem legiferam habet.
Institutum exsecutivum suum est Collegium cuius membri sunt rectionis Regionis Bruxellanae Capitalis ministri ac secretarii civitatis sermonis Francogallici.
Administrationi suae etiam nomen Officium Publicum Francophonum Bruxellanum (Francogallice Service public francophone bruxellois) datur.
Ioannes Fichtius
Ioannes Amadeus Fichtius (Theodisce Johann Gottlieb Fichte natus in vico Rammenau anno 1762 die 19 Maii; Berolini die 29 Ianuarii 1814 mortuus) fuit philosophus Germanicus, primus rector Almae Universitatis Berolinensis, et princeps scholae idealisticae Germanicae.
Fichtius doctrinam Immanuelis Kantii qua bina rerum principia (phaenomenon et noumenon) distinguuntur superandam esse putabat: sic ille creavit philosophicum ens "Quod est Ego" (quod imperfectum est sine limine) nomatum sibi opponentem ad superandum "Quod non est Ego" (quod perfectum est), sed "Quod non est Ego" solum est pars ipsius "Cuius est Ego."
Progressio ista appellata est Dialectica Fichtiana, qua quod simile est Kantiani noumeni, "Quod est Ego," superat quod simile est Kantiani phaenomeni, "Quod non est Ego"; et qua noumenon a Fichtio putatum esse pars ipsius phaenomeni.
Forum Livii
Forum Livii (alia nomina: Forum Livium, Forolivium , Forlivium , Forlivum , Forlinum , Liviensium civitas ) (Italiane: Forlì) est Urbs Italiae et municipium, circiter 118 255 incolarum, in Regione Aemilia-Romania situm et caput unum Provinciae Foroliviensis-Caesenatis. Urbani Forolivienses, Forlivienses seu Livienses dicuntur.
Geographia
Forum Livii posita in Italia, accurate Romaniae meditullium, ut in De vulgari eloquentia Dantes Alagherius scripsit.
Historia
Urbem conditam, anno 188 a.C.n., a Gaio Livio M.f. Salinatore esse ferunt.
Praeclari cives
Foro Livii olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae, inter alios:
Ecclesia Catholica Romana
Forum Livii, cum Brittonorio, est sedes episcopalis cui nomen est Dioecesis Foroliviensis-Brittinoriensis.
Georgius Szell
Georgius Szell (Aquinci natus György Széll die 7 Iunii 1897; Cleveterrae mortuus die 30 Iulii 1970) fuit clavista, compositor, et concentus magister Hungaro-Americanus, qui ab anno 1969 usque ad annum 1970 New York Philharmonic duxit.
Catharina Sfortia
Catharina Sfortia, filia haud legitima Ducis Mediolani Galeatio Mariae Sfortia et Lucretia Landraini, fuit illustris nobilis renascentiae mulier. Catharina Hieronymo Riario, nepoti sed scilicet vere filio papae Sixto IV et Fori Livii et Fori Cornelii domino nupsit.
Gulielmus Einthoven
Gulielmus Einthoven (natus die 21 Maii 1860 in Semarang et mortuus die 29 Septembris 1927 in Lugdunum Batavorum) est medicus et physiologicus Nederlandicus, qui electrocardiogrammatis artem invenit et anno 1924 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii et inventi cardiologiae.
Alma mater sua fuit Universitas Rheno-Traiectina et professor Academiae Lugduno-Batavae fuit. Anno 1926 Einthoven et socius Regalis Societatis Londini electus est.
Daniel Pennac
Daniel Pennac natus (Daniel Pennachioni 1 Decembris 1944 Casablancae, Marocum), est mythistoriarum scriptor Francicus.
Aventinus mons
Aventinus mons est unus e septem montibus Romanis. Notus est iam a temporibus antiquis. Ibi habitavit Sanctus Hieronymus, Pius V cum adhuc Dominicanus fuit, et ipse Sanctus Dominicus. Hodie ornatus est ecclesia antiqua Sanctae Sabinae, monasterio Sancti Anselmi, et aliis locis.
Lusatia
Lusatia lingua Sorabica superiore Łužica, lingua Sorabica inferiore Łužyca,,  regio vetus in media Europa. Nostra aetate ad eam regionem veterem partes pertinent illarum regionum quae sunt in Germania Saxonia et Brandenburgum et in Polonia Silesia et Vaivodatus Lubucensis.
Nomen oriundum est a verbo Sorbico luzicy, cuius vis est "palus" vel "cavum aquosum".
Lusatia divisa est in Lusatiam inferiorem et Lusatiam superiorem.
Portus Saʿīd (provincia)
Portus Said  (Arabice ‏محافظة بور سعيد‎ Būr Saʿīd) est Aegypti provincia 72 km2 superficiei et 570 768 incolarum anno 2006. Provinciae caput est Portus Saʿīd.
Communicatio (informatica)
Communicatio, in informatica, dicitur modus quo ens quoddam cum alio ente informationem commutat. Communicatio invenitur inter omnia viventium regna: animalia, plantas, protista, fungos, eubacteria, et archaebacteria. Communicatio accidit inter cellulas et inter species.
Inter homines, quidem communicatio omnes interactiones appellatur ubi nuntia, facta, data, cogitationes, opiniones, aliasque res informaticae per signa, symbolos et regulas semioticas coniunctim condictas commutantur. Quae signa et modi includunt linguas, litteras, et gestús.
Communicatio, sicut disciplina academica, longam historiam habet. Apud antiquos, Trivium scholasticum constabat in intenso artium grammaticae, rhetoricae, dialecticae studio.
Communicatio rationem duarum viarum censeri potest, ubi cogitationes, sensús, et notiones coniunctim commutantur eo consilio ut finis aut meta mutua per opera facilius attingetur.
Pactio de iuribus hominum invalidorum etiam Braille, linguam simplicam, multimedia, communicationem augmentantem et alternativam et informationis technologiam accessibiles etiam "communicationem" definivit.
Insula Wrangelii
Insula Wrangelii (Russice остров Врангеля, tr. ostrov Vrangelja) vel Insula Wrangel est insula, in Oceano Arctico (Glaciali Septentrionali) inter maria Sibiricum Orientale atque Tschukotense sita et in districtum autonomum Tschukotensem Foederationis Russicae inclusa. Freto Longii a terra continente separata est. In honorem Ferdinandi Wrangelii, exploratoris terrarum arcticarum, nominatur. Propter plantarum et animalium huius insulae raritatem Wrangelii insula ad patrimonium mundi pertinet.
Mammuthi in insula Wrangelii quattuor milibus annorum ante exstincti sunt.
L. M. Montgomery
Lucia Magdalena Montgomery, vel publice L. M. Montgomery (Lucy Maud Montgomery; nata Cliftoniae in vico hodie Novo Londinio Insulae Principis Eduarti Canadae, die 30 Novembris 1874; mortua Toronti die 24 Aprilis 1942) fuit scriptrix litterarum puerilium et poeta Canadensis.
Denarius
thumb|350px|Prima linea: c. [[157 a.C.n. Respublica Romana, c. 73 Vespasianus, c. 161 Marcus Aurelius, c. 194 Septimius Severus.
Secunda linea: c. 199 Caracalla, c. 200 Iulia Domna, c. 219 Elagabalus, c. 236 Maximinus Thrax]]
Denarius fuit nummus argenteus, quem secundo bello Punico primum Romani percusserunt, nec ante annum 238 omiserunt. Denos asses aeneos valebat, unde nomen. Post circiter septuaginta annos, sedecim asses valere coepit. A Caesare Augustoque principibus, aureus nummus viginti quinque denarios valens percussus est, qui omnium Romanorum nummorum plurimum valebat.
Postea Carolingi quoque similem nummum argenteum cuderunt, cui Romanorum imitandorum causa nomen denario fuit.
De pondere et valore
Romani Secundo bello Punico, postquam Hannibalem in Italia meridionali continebant atque Siciliam receperant, novum nummum argenteum proprie Romanum, qui non iam ad drachmam Graecam exigebatur ut antea quadrigatus vel didrachma, sed ad libram Romanam, circa 212/211 a.C.n. creaverunt atque denarium vocaverunt, quia decem asses valebat. Pendere enim debebat septuagesimam secundam librae partem, id est quattuor scripula (circiter 4gr.52). Eodem tempore etiam divisiones denarii cuderunt, quinarium et sestertium. In nummis exprimebantur ex una parte caput galeatum deae Romae, ex altera Dioscuri pileati equitantes cum stellis supra capitibus. Inscribebatur praeterea X (sc. asses) et ROMA.
Iam tertio saeculo exeunte leviores esse solebant et secundo ineunte iustum pondus redactum est ad 82am partem librae (circiter 3gr.96), ut alii volunt quia efficit tria scripula et dimidium, ut alii ad 84am partem (circiter 3gr.87) quia mutationes in ponderibus per duodenas partes fieri solent. Denarii servati inter 3gr.30 et 4gr.10 pendunt, saepius tamen inter 3gr.60 et 3gr.95. Post secundum bellum Punicum emissiones annuae modicae fuerunt atque adeo inter 167 a.C.n. et 157 a.C.n. (id est post victoriam de Macedonibus et rege Perseo) omnino cessavisse videntur. Postea emissiones maiores in annum creverunt, praecipue bellis civilibus.
Ante annum 141 a.C.n., denarius sedecim asses valere coepit (as tum uncialis erat, id est unciam pendebat). Etenim XVI legitur in denario C. Valerii Flacci, qui eo anno cusus creditur ac Plinius de mutatione valoris certo anno non tradito scripsit. Nihilominus, post eum annum, nonnulli denarii adhuc notam X praebent: mox tamen per aliquot annos in omnibus monogramma (X cum virga iacente in medio) XVI significans conspicitur. Ipse Plinius scribit in stipendio militum denarium decem asses semper valuisse.
De figuris impressis.
Ineunte secundo saeculo nomen magistatus monetarii in nummis apparuit, primo sub forma monogrammatis, deinde paene omnibus litteris suis inscriptum. Item in locum Pollucis et Castoris Diana/Luna et mox dea Victoria bigis vecta expressa est : qui denarii ab auctoribus antiquis bigati appellati sunt (ut antea quaedam didrachmata quadrigati appellati erant quia quadrigas in aversa parte praebebant). Nihilominus denarii ordinarii erant.
Ab annis 140/130 a.C.n. tresviri monetales figuras et notas ipsi elegerunt, unde magna varietas orta est : dei et deae, heroes mythologici, templa, aedificia, cives suffragium in urnam deicientes, insignia imperii, ludi circenses etc. Nam etsi iuvenes etiam tum erant (unus e primis magistratibus cursus honorum erat), e magnis gentibus oriundi esse solebant. Itaque maiores suos (veros vel suppositos) celebrabant necnon eorum facta gloriosa et munera erga populum. Sic futura comitia  parabant. Nonnumquam etiam figurae ad nomen vel cognomen monetarii alludebant : exempli gratia Gaius Vibius Pansa caput dei Panis in denariis suis ponebat, quia primae litterae cognominis sui erant (Pansa). Primus tamen Gaius Iulius Caesar suam effigiem vivus ponere ausus est anno 44 a.C.n., paulo ante mortem. Antea non licebat.
De Provinciis
Contra in Hispania et in Gallia (Cisalpina et postea Narbonensi) denarii iuxta emissiones monetarias indigenas in thesauris reperiuntur. Iberici denarii fuerunt usque ad Sertorianum bellum : pondere et argento similes erant denariis Romanis sed litteris Ibericis inscripti nomen urbis ubi cusi erant praeferebant : praecipua officina Osca fuit. Eaedem figurae plerumque in eis expressae erant : ex una parte caput barbatum iuvenis (Hercules?), ex altera eques hastam tenens. Unde numismatistae hoc genus monetae "denarios cum equite" appellant. In Gallia tam Cisalpina quam Transalpina imitationes monetae Massiliensis in usu fuerunt iuxta denarios et quinarios Romanos usque ad annum circiter 50 a.C.n.. Pondere saepe similes erant quinario Romano.
Postquam in provinciam Romanam anno 146 a.C.n. redactae sunt, civitates Graeciae proprios nummos cudere perrexerunt tamquam si nihil novi evenisset. Nec ante Sullanam aetatem et bellum Mithridaticum denariorum magnus numerus in Graeciam penetravit. Romani et ipsi cum in Graecia morabantur nummis Graecis utebantur. At bellis civilibus imperatores Romani, Pompeiani primo et postea Brutus et Cassius, ingentem numerum denariorum ad stipendium militum in castrensibus officinis cudi fecerunt, ita ut denarius moneta argentea Graeciae quoque ex eo tempore fuerit.
Item in Asia post mortem Attali III qui regnum Romanis legavit, non cessavere emissiones cistophorum omnino similium prioribus, tam Ephesi quam Pergami signatorum : Marcus Antonius et ipse, cum orientali parti imperii praefectus est cistophoros sua effigie percussit. Quod factum et Augustus imitatus est. Nec in Asia nec in Syria, ubi tetrachma cudebantur, denarius in usu communi tunc temporis fuisse videtur.
De denariis subaeratis et serratis
Numismatistae saepe inveniunt denarios subaeratos dictos, qui sub tenui lamina argenti aes vel etiam ferrum occultant. Non semper a falsariis cusi sunt, ipsi magistratus et imperatores Romani hoc genere fraudis uti solebant, maxime quidem bellis civilibus et rei publicae angustiis. Ipse Plinius scripsit : "miscuit denario triumvir Antonius ferrum, miscent aera falsae monetae". Unde popularitas Mari Gratidiani orta est, qui legem de probanda publice pecunia tulit.
Quapropter nonnulli numismatistae (iam a sedecimo saeculo) putant denarios serratos dictos ideo institutos esse ut fraudes monetariae facilius detegerentur. Denarii serrati non levem circuitum ut ceteri praebent sed incisuras et dentes, velut ora serrae cuiusdam. Quod si ea causa fuit, propositum certe non effectum est ! Itaque alii putant de mero ornamento inibi agi.
Primi denarii serrati anno tantum 118 a.C.n. cusi sunt. Deinde prima parte primi saeculi a.C.n. maxime emissi sunt ac postea mos ille omnino omissus est. De denariis eisdem notis eodem anno ab eodem magistratu signatis, nonnumquam alii sunt serrati, alii non serrati.
Sub imperatoribus
In re nummaria ab imperatore Augusto instituta denarius pondus et valorem servavit. Haec tum monetarum ratio fuit : Haec ratio per duo saecula remansit nisi quod pondus denarii a Nerone ad 96am partem librae redactum est (circiter 3gr.38 = 3 scripula = drachma Neapolitana). Praeterea denarius consulum ex argento puro fuerat: primo saeculo p.C.n. exeunte, parva pars aeris immixta est. Imperatores interdum pollicebantur sese "bonam monetam" reddituros et per breve tempus ita faciebant. Nihilominus, pars argenti per secundum saeculum usque decrevit et imperante Septimio Severo pars media tantum denarii ex argento erat. Sub filio successore difficultates creverunt ob penuriam argenti (metalla Hispanica exhausta erant) et crescentia expensa. Obviam ire vilitati monetae temptavit Caracalla dum novum "argenteum" nummum ex suo nomine Antoninianum appellatum anno 215 instituit, qui duos denarios quidem valebat sed dimidio tantum gravior erat (circiter 5 gr. pendebat). Ita fiscus lucrum faciebat quod pars argenti eadem atque in denario remanebat. Nec primo feliciter evenit : iam anno 219 Antoniniorum emissiones cessavere. Sed anno 238 imperatores Pupienus, Balbinus et Gordianus III principem locum antoniniano dederunt atque ingentem numerum percusserunt ; simul denariorum emissiones omnino omiserunt ; post aliquot annos (circa 250 ?) denarii conflati sunt, ut ex eis antoniniani fierent. Postea si nonnumquam nummi denariorum similes percussi sunt, numismata potius ad magnos eventus celebrandos quam vera moneta fuisse videntur.
Sub Carolingis et in regno Francorum
Denarius (saltem nomine tenus) imperio Romano superstes fuit : nam Carolingi argenteum nummum parvum et levem (inter 1 et 2gr.) cudi fecerunt, cui nomen denario erat. Postea in Francogallorum regno multi et varii nummi fuere (multi et varii denarii quoque!) usque ad magnas Res Novas anni 1789, sed semper eadem haec ratio suberat : Ita non tantum nummus erat denarius sed etiam moneta rationalis.
De quibusdam nominibus hodiernis et derivatis.
In linguis Romanicis verbum denarius saepe latiorem sensum accepit atque significat "pecuniam, argentum" : Italiane denaro, Hispanice dinero, Lusitanice dineiro. Eadem significatio reperitur in nonnullis locutionibus veteribus Francogallicis : les deniers publics = argentum publicum, payer de ses deniers = ex suo solvere, le denier du culte = pecunia a fidelibus parocchiali curato donata...
In linguam Arabicam quoque receptus est, ubi olim nummum aureum designabat. Hodie est moneta plurium civitatum sub forma dinar : denarii sunt in Iraco, Iordania,Tunisia, Algeria, Libya, Serbia, ...
Balthus
Balthasar Kłossowski de Rola, Balthus dictus (natus Lutetiae die 29 Februarii 1908; mortuus Rossinière in urbe Helvetiae die 18 Februarii 2001), fuit pictor Polonicus-Francicus. Anno operis suae gratia anno 1991 Praemium Imperiale accepit.
Sinai Septentrionalis
Sinai Septentrionalis (Arabice محافظة شمال سيناء  Muḥāfaẓat Schimāl Sīnāʾ) est Aegypti provincia 27574 km2 superficiei et 339.752 incolarum anno 2006. Provinciae caput est urbs al-Arisch.
Carolus Fridericus Gulielmus Claus
Carolus Fridericus Gulielmus Claus (Germanice: Carl Friedrich Wilhelm Claus) natus Cassalae die 2 Ianuarii 1835 - obiit Vindobonae die 18 Ianuarii 1899 est zoologiae et carcinologiae peritus Germanicus.
Pons Milvius
Pons Milvius vel Pons Mulvius est erectus saeculo III a.C.n. super flumen Tiberim, super qua ducit vias Flaminiam et Cassiam. Notus est figurare in secundo bello Punico. Anno 109 a.C. est refectus a censore Marco Emilio Scauro. Pons tamen est notus certamine pontis milvii, anno 312, ubi Constantinus contra Maxentium certavit. Ante proelium, notus erat Maxentium habere plus quam quattuor milites pro uno milite Constantini. Constantinus visus est in sole signum Chirhographi (XP); nomen Christi, et audivit vocem dicentem: ", id est: "In hoc signo vinces." Symbolo inscripto in scuta militum eius, et proelio coepto, vincit fortiter contra Maxentium, qui fugire nequit propter strictum pontem. Maxentii vitam amisit in proelio. Romam ingresso, Constantinus Christianos liberavit.
Robertus Graves
Robertus Graves (Robert Graves et interdum Robert von Ranke Graves; natus Wimbledon in vico Londinii die 24 Iulii 1895; mortuus Daiae insulae Maioricae die 7 Decembris 1985) fuit poëta, scriptor mythistoriarum, et interpres mythologiae Graecae Anglicus.
Pons Milvius
Pons est restauratus a Papa Martino V anno 1429, Pio VII anno 1805, et a Pio IX anno 1850, postquam a Iosepho Garibaldi erat destructus.
Robertus Graves
Robertum Graves genuit Alfredus Perceval Graves scriptor ex uxore Amalia von Ranke, nepte Leopoldi de Ranke, scriptoris rerum gestarum Germanici. Robertus fratres habuit Carolum Patricium Graves et (ex alia matre) Philippum Graves. Robertus ipse in matrimonium duxit primo Nancy Nicholson; mox cum Laura Riding in concubinatu vixit; postea Beryl Graves in matrimonum duxit, et ex ea genuit liberos Luciam, Ioannem, Thomam. Ob mythistorias I, Claudius et Claudius the God, praemium James Tait Black anno 1934 accepit.
Baker Comitatus (Georgia)
Baker Comitatus (Anglice:  Baker County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 4074 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Newton.
Bacon Comitatus
Bacon Comitatus (Anglice:  Bacon County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 10103 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Alma.
Discus fixus
1: Quadrum visificum
2: Tabula materna
3: Processorium centrale (CPU)
4: Portus ATA
5: Memoria volatilis (RAM)
6: Tabula expansionis
7: Fons electrica
8: Discus compactus (DC)
9: Discus fixus
10: Plectrologium vel claviatura
11: Mus]]
Universitas Catholica Lovaniensis
Universitas Catholica Lovaniensis (Francice Université catholique de Louvain ; Nederlandice ex anno 1930 Katholieke Universiteit te Leuven) est nova universitas studiorum Monendum est hanc Universitatem Catholicam Lovaniensem, revera conditam Mechliniae anno 1834, non esse confundendam cum vetere et illustri Studio Generali Lovaniensi (1425-1797), quocum ne unam quidem conexionem historicam habet. Apud iudicium Curiae Supremae Cassationis Belgicae die 26 Novembris anno 1846 etenim latum: "Universitas Catholica Lovaniensis nullo pacto reputari potest ut continuans vetus Studium Generale Lovaniense." Vide Table générale alphabétique et chronologique de la Pasicrisie Belge contenant la jurisprudence du Royaume de 1814 à 1850 (Bruxellis: 1855), p. 585, columna 1, a linea 2. Vide quoque Bulletin Usuel des Lois et Arrêtés (1861), p.166). Ecce hoc iudicium Curiae Cassationis die 26 Novembris 1846, quod vetat quin Universitas Catholica Lovaniensis sese ut continuatricem veteris Studii Generalis Lovaniensis praesentet: "L'université catholique de Louvain ne peut être considérée comme continuant l'ancienne université de Louvain; et lorsqu'un acte de fondation a désigné pour collateur un professeur de cette ancienne université, il y a lieu d'y pourvoir par le gouvernement," Table générale alphabétique et chronologique de la Pasicrisie Belge contenant la jurisprudence du Royaume de 1814 à 1850 (Bruxellis: 1855), p. 585, columna 1, a linea 2. Similiter vode Bulletin Usuel des Lois et Arrêtés (1861), p.166.
Discus fixus
Discus fixus vel discus rigidus est computatri pars ad data et programmata modo magnetico et non volatili conservandum dicata, saepe in armatura computatri conservata.
Discus rigidus plerumque ad hanc functionem usurpandam sed etiam hodie quaedam computatra loco disci rigidi "discum fulgentem" tenent, qui re vera non est discus, sed memoria fulgurea, quae sicut discus fungitur.
Universitas Catholica Lovaniensis
Vide etiam hoc iudicium Curiae Revocationis anni 1844: La Belgique Judiciaire, 28 Iulii 1844, n° 69, p. 1: "Cour d’Appel de Bruxelles. Deuxième chambre. L'université libre de Louvain ne représente pas légalement l’antique université de cette ville. Attendu que cette université (l’ancienne Université de Louvain), instituée par une bulle papale, de concert avec l'autorité souveraine, formait un corps reconnu dans l'État, ayant différentes attributions, dont plusieurs même lui étaient déléguées par le pouvoir civil; Attendu que ce corps a été supprimé par les lois de la république française; Attendu que l'université existant actuellement à Louvain ne peut être considérée comme continuant celle qui existait en 1457, ces deux établissemens ayant un caractère bien distinct, puisque l'université actuelle, non reconnue comme personne civile, n'est qu'un établissement tout-à-fait privé, résultat de la liberté d'enseignement, en dehors de toute action du pouvoir et sans autorité dans l'État." Belgica, anno 1834 condita ab episcopis Belgicis per breve Romae 13 Decembris 1833 a Papa Gregorio XVI datum, Mechliniae in urbe et quae postea Lovanium migravit.
Conditio in urbe Mechliniae anno 1834
Universitas Catholica Lovaniensis, primum Universitas catholica Belgii appellata, Mechliniae in urbe anno 1834 condita est.
Universitas Catholica Belgii, vulgo Universitas Catholica Mechliniensis appellata, est universitas studiorum quae Mechliniae in Belgica die 8 Novembris 1834 ab episcopis Catholicis Belgicis cum licentia papae Gregorii XVI data per breve 13 Decembris 1833 condita est.
Tunc temporis enim, episcopi voluerunt universitatem studiorum novam in Regno Belgico condere ad "integram doctrinam de Sancta Sede apostolica manantem accipiendam et ad respuenda omnia quae non ab hoc augusto fonte scaturiebant."
Primus rector magnificus ut aiunt, huius universitatis fuit Dominus Petrus de Ram, sed post unum annum Lovanium migravit, qua in urbe nomen novum sibi selegit, quod est Universitas Catholica Lovaniensis.
Multi Belgae, qui liberalismo favebant, aegre tulerunt hanc universitatem conditam esse, atque timentes ne Ecclesia Catholica totam educationem populi usurpareretur, tumultus publicos Gandavi, Lovanii, Leodiique in magnis urbibus incitaverunt.
Translatio sedis in urbem Lovanii
Haec universitas sedem suam in urbem Lovanium convertit, qua in urbe sollemniter inaugurata est Kalendis Decembribus anno 1835, nomenque ei ab hoc temporis momento inditum est Universitas Catholica Lovaniensis.
Episcopi eligerunt urbem Lovanium quia olim iam fuerunt in hac urbe duae celebres universitates quae abolitae sunt:
Anno 1859, Iovis die 3 Novembris, Universitas Catholica Lovaniensis diem anniversarium conditionis vicensimum quintum sollemniter celebravit. et viginti quinque annos existentiae suae. Die 23 Novembris 1859, in recordationem vicensimorum quintorum annorum conditionis, alumni opiparas epulas apparaverunt in honorem rectoris et professorum in magnâ aulâ Academiae Musicae Lovaniensis.
Anno 1884 Universitas Catholica Lovaniensis sollemniter quinquagesimum diem anniversarium conditionis celebravit.
Historia sigilli Universitatis Catholicae Lovaniensis
Anno 1834, haec universitas, sub patrocinio Beatae Virginis Mariae esse cupiens, sibi ut insigne sigillum rotundum in cuius media parte litterae maiusculae SMR (Sancta Maria Regina) delineabantur elegit, super quas corona radiique gloriae eminebant, cum hac inscriptione in margine scripta: "Sigillum univ. cath. in opp. Lov."
Carolus Grobben
Carolus Grobben (Theodisce: Karl Grobben) natus Brunae die 27 Augusti 1854 - obiit Salisburgi die 13 Aprilis 1945 fuit studiosus malacologiae carcinologiae et zoologiae peritus Austriacus qui praecipue mulluscis et crustaceis apud Universitatem Vindobonensem studuit. Fuit huius universitatis professor ab anno 1884; ab anno 1904 fuit etiam socius Academiae Leopoldinae.
Universitas Catholica Lovaniensis
Historia sigilli Universitatis Catholicae Lovaniensis
Postea, anno 1909, ad celebrandum diem anniversarium septuagesimum quintum conditus sui, universitas novum sigillum sibi creavit, in quo repraesentabatur "Sedes Sapientiae," modo neomediaevali delineata.
Rectores Magnifici Universitatis Catholicae Mechliniensis et postea Universitatis Catholicae Lovaniensis
Ab anno 1969, unaquaeque pars Universitatis, pars flandro-belgica parsque gallo-belgica suum proprium Rectorem Magnificum habet.
Universitas Dunelmensis
Universitas Dunelmensis (Anglice University of Durham sive Durham University) est universitas publica Anglica in urbibus Dunelmo Stockton-Upon-Teesque. Universitas, lege parlamenti anno 1832 fundata, est universitas tertia a veterrima Angliae, post Oxoniensem et Cantabrigiensem, licet aliae universitates vetustiores sint. Cancellarius est Thomas Allen Eques, cantor Anglicus.
Origines
Cum traditio studii theologici Dunelmo floruisset, petitum est hoc universitas prime sub duce Regis Henricus VIII dehinc sub duce Oliver Cromwell condere. Hic cum epistola conditus college (collegium) anno 1657 fundavit. Non antequam lex parlamenti anno 1832 rege conventa est potuisset condi. Carta regiam incorporationem anno 1837 rege Guliemo IV conventa est. Prime universitate unum collegium fuit, Collegium Universitarium, quae modo anno 1837 in castello Dunelmensis sedit.
Saeculum 19
Anno 1846 Bishop Hatfield's Hall (dehinc Hatfield College, Collegium Hatfieldensis) fundata est ut studentes parvioribus cubiculis cenationibusque parentur. Dehinc anno 1852, cum collegio medicinae in urbe Novo Castello et dein Collegium Scientiarum Physicalium (quod anno 1884 in Collegium Scientiae dein anno 1904 Collegium Armstrongensis versum est) adiunxissent, universitas aucta est. Societas Sancti Cuthberti anno 1884 pro studentes non in urbe sedentes condita est; aeque collegia didactica, Sanctae Hildae pro feminas anno 1858, Sanctique Bedae Venerabilis pro viros anno 1839. Quae anno 1975 constituentes Collegia Sanctae Hildae et Sancti Bedae commisa sunt. De 1896 cum universtitatem connexa sunt et discipulae Collegii Sanctae Hildae anno 1898 primae diplomatae universitate sunt.
Post cartam regalem additam anno 1895, quae feminas permisit, Women's Hostel (Diversorium Feminarum) anno 1899 conditum est. In Collegium Sanctae Mariae anno 1919 transnominatum est.
Collegiae universitatis
Cum Universitatibus Cantabrigiensi, Londinii Oxoniensique est sola universitas Britannicarum ita collegiata. Collegia universitatum Cantii, Lancastrensi Eboracique statum legalem aequalem non habent. Cursus autem in Collegiis non sunt, sed potius Collegiis munus residentiale, sociale, ludorum religionisque est.
Genera collegiorum
Constat re in XVII collegiis Dunelmensibus, quae sunt:
Philippus Bouhler
Philippus Bouhler (natus Monaci die 11 Septembris 1899; mortem sibi conscivit die 19 Maii 1945 iuxta Dachau) fuit vir publicus Germanicus accurate inter dictaturam Nazistam inter alia Adolfi Hitler cancellariae dux. Bouhler a dictatore mandatus est euthanasiae propositum Nazistorum contra homines morbis laborantes perficere.
Cursus honorum
Bouler praeter alia officia ab anno 1933 ad usque finem belli legatus Dietae Imperii Germanici fuit.
Aegidius Perrault
Aegidius Perrault (Francogallice Gilles Perrault natus Jacques Peyroles Lutetiae die 9 Martii 1931 Jacques Peyroles; mortuus die 3 Augusti 2023) fuit diurnarius et scriptor Francicus.
Michael Angelus Rossi
Michael Angelus Rossi (qui dicitur Michael Angelo del Violino) (natus anno 1601 aut 1602 Genuae ; - mortuus est mense Iulio 1656 Romae) Lelii de Rubeis nepos et discipulus, fuit compositor et fidiculae psaltes Italicus.
Dimensio
Dimensio potest dici:
Abune Antonius
Abune Antonius (natus Antoniyos Hemberti die 12 Iulii 1927; mortuus Asmarae die 9 Februarii 2022), fuit tertius patriarcha (a die 1 Decembris 2003) Ecclesiae Orthodoxae Erythraeensis.
In Sancta Synodo mensis Februarii 2006 munere amotus est. Decessor eius fuit Abune Yaqob, successor est Abune Dioscorus. De causa missionis dubitatur. Abune Antonius adversus rem publicam, quae se rebus ecclesiasticis admiscere solebat, dubius habebatur.
Abune Antonius die 27 Maii 2007 comprehensus est, ut Amnesty International mense Iunio 2007 nuntiavit.
Dominica die 16 Iulii 2017 regimen Erythraeae ei liturgiae interesse quidem permisit, interdixit autem, ne ad populum orationem faceret. Liturgia finita denuo in locum ignotum tranlatus est. Radio France International rem nuntiavit.
Patricius Süskind
Patricius Süskind (natus die 26 Martii 1949 in Ambach apud Vermis lacum in Bavaria) est scriptor Germanicus.
Dawson (comitatus Georgiae)
Dawson  (Anglice:  Dawson County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 15999 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Dawsonville.
Intervallum
Intervallum dici potest
Petrus Calchi Novati
Petrus Calchi Novati (natus Mediolani die 9 Novembris 1868, mortuus Laudis Novae die 11 Iunii 1952) fuit episcopus Italicus.
Matthias Corvinus
Matthias Corvinus (Hungarice Hunyadi Mátyás, Dacoromanice Matia Corvin vel saepius Matei Corvin ) (natus Claudiopoli Transylvaniae die 23 Februarii 1443; mortuus Vindobonae die 26 Aprilis 1490) fuit rex Hungaricus et simul Croaticus, et 1469–1490 usurpatorius Bohemiae rex. Postquam terras hereditarias Habsburgicas magna ex parte occupavit, 1485–1490 Vindobonae regnavit. Filius secundus erat Ioannis Hunyadi et Elisabethae Szilágy de Horogszeg. Frater maior Ladislaus vocabatur.
Vita
Postquam Catharina Podiebrad prima uxor, quam anno 1461 in matrimonium duxerat, repente anno 1464 mortua est, Matthias die 22 Decembris 1476 cum Beatrice de Aragona matrimonium iniit. Praeclarissima erat bibliotheca a Matthia creata et iniquitate temporum magna ex parte amissa, quae Bibliotheca Corviniana (aut breviter Corvina) nominatur. Ex plus quam 5000 librorum manuscriptis adhuc 107 in 33 bibliothecis noti sunt.
Zubin Mehta
Zubin Mehta (Bombayae in India natus die 29 Aprilis 1936) est musicorum moderator.
In familia natus, patre Mehli Mehta conditore orchestrae symphonicae Bombayensis, Zubin Mehta in urbe natali educatus est. Medicinae, matre suadente, apud Collegium Sancti Xaverii Bombayense studuit sed sine lauris abscedit et Vindobonam petivit ubi academiam musicam frequentavit, magistro, contubernalibus Claudio Abbado et Daniele Barenboim. Ab anno 1978 usque ad annum 1991 New York Philharmonic  duxit.
Petrus Calchi Novati
Biographia
Natus Mediolani, in familia eius atiam fratres Franciscus, Petrus et duo sorores religiosi fuerunt. Consacratus presbyter die 9 Augusti 1891.
Die 15 Decembris 1915 Episcopus Bobii-Sancti Columbani consacratus est. Ad Laude Nova ivit die 8 Iulii 1927.
In Laude Nova die 11 Iunii 1952 obiit.
Eius sententia apostolica
"Vias Domini spe calco novatas"
Leo Ginzburg
Leo Ginzburg (natus Odessae die 4 Aprilis 1909 – necatus est Romae die 5 Februarii 1944) diurnarius et scriptor Italicus qui Fascismi pugnax adversarius fuit.
Strata imperialis
Strata imperialis medio aevo fuit nomen viarum in Imperio Romano Sacro quas rex protexit.
Georgius Mandel
Georgius Mandel, natus familia Iudaica oriunda e Elisatia Louis Georges Rothschild die 5 Iunii 1885 in Chatou, (praefecturae Evelinarum) et necatus die 7 Iulii 1944 in silvis iuxta Fontem Bleaudi, fuit diurnarius et politicus Francicus et inter secundum bellum mundanum miles qui contra Germanos et pro libertate pugnabat.
Carolus Patterson Schmidt
Carolus Patterson Schmidt (Anglice: Karl Patterson Schmidt) natus est die 19 Iunii 1890 in Lake Forest, Illinois – mortuus est Sicagi die 26 Septembris 1957 ) est zoologiae et herpetologiae peritus  Americanus.
Leo Ginzburg
Ginzburg fuit Nataliae Ginzburg maritus et historici Caroli Ginzburg pater.
Strata imperialis
Via imperii fuit una e pluribus stratis imperialibus.
Postea nomine Germanico Reichsstraße etiam magnae viae designabantur in imperio Germanico usque ab anno 1934 usque ad rem publicam foederalem Germanicam anno 1949 conditam. Tum in Germania occidentali pristinae stratae imperiales appellatae sunt foederales quia ex imperio Germanico res publica foederalis facta est.
Worth (comitatus Georgiae)
Worth  (Anglice:  Worth County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 21967  incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbicula Sylvester.
Christianus Stock
Christianus (Christian) Stock (natus 28 Augusti 1884, mortuus 14 Aprilis 1967) vir publicus Germaniae et sodalis SPD erat.
Munus
Post scholam finitam Stock sigaris conficiendis operatus est.
Initia
Anno 1902 sodalis SPD factus est et 1910 secretarius collegii opificum Badeniae electus est. Ab anno 1914 ad 1918 miles conscriptus inter primum bellum mundanum fuit. Anno 1919 Stock legatus ad Consilium Formae Civitatis Constituendae Wimariae creatus est. Ab anno 1920 ad 1922 secretarius status in ministerio defensionis fuit, tum praeses societatis cautionum valetudinis Heidelbergae, deinde Francofurti ad Moenum erat. Anno 1933 nazistis, qui rerum Germaniae potiti erant, dimissus et aliquamdiu in castra carceralia coniectus est. E castris liberatus repraesentator nonnullorum societatum laboravit, deinde tabernam sigarorum condidit. Hoc loco sodales SPD vetitae clam convenerunt. secundo bello mundano finito Stock initio iterum praeses societatis cautionum Francofurti laboravit, deinde magistratui praeerat, qui societates cautionum inspiciebat.
Praeses ministrorum Hassiae
Concilio ad constitutionem Hassiae constituendam interfuit atque 20 Decembris 1946 primus praeses ministrorum Hassiae post bellum electus est: Antecessor eius Carolus Geiler ab Americanis, qui tum Hassiam occupaverant, nominatus erat. De foedere cum factione CDU conventum est.
Consilia
Praeses ministrorum Stock praesertim oeconomiae post bellum reficiendae curavit atque fugitivis Hassiae inserendis providebat. Praeterea Bonnae cum aliis auctor erat novae Germaniae constitutionis atque primam electionem Dietae Foederalis Germaniae custodiebat.
Gormenghast
Gormenghast est nomen castelli in fabula phantastica quam Mervinus Peake scripsit. Haec fabula ex tribus libris constat qui anno 1946o, 1950o atque 1959o editi sunt.
Agitur in fabula de maximo castello nomine Gormenghast et eius incolis. Castellum tam immensum est ut magnae partes multis annis non iam in usu sint. Castellum ex myriadibus camerarum, cubiculorum, platearum, vicorum, turrium, domuum, aularum, atriorum, fororum, cuniculorum, specuum, porticuum constat.
Tres libri sic inscripti sunt:
Titus Groan est filius et heres Sepulchravii 76i comitis de Groan et ducis arcis Gormenghast.
Tempus quo res aguntur difficile inventu est. Res autem nostra aetate fieri videntur in castello quidem solitario et procul a nostro mundo sito. In tertio libro Titus castellum relinquit et mundum quodam modo modernum obit.
Malae valetudinis causa Mervino Peake non successit fabulam prorsus conficere, neque tamen magnae lacunae sunt. Fortasse argumentum fabulae minoris momenti est quam spiritus vel filum vel animorum affectio quae in lectoribus fabula efficiuntur.
Iohannes Georgius Zimmermann
Iohannes Georgius Zimmermann (natus die 8 Decembris 1728 Brugae in Helvetiae pago Argovia, mortuus die 7 Octobris 1795 Hannoverae) fuit homo doctus, medicus, philosophus, scriptorque Helveticus, qui ab anno 1768 Hannoverae Georgium III Britanniarum regem curavit.
Autoraedula
Proprietates
Vehicula lusoria nonnulla effectus producere possunt qui pueros delectant: alia sonos stridentes emittunt, alia luces aut colores, alia etiam machinulas intus habent quibus se movere possunt, humana aut electrica vi adiuvante. Sunt autem vehicula quae etiam remote dirigi possunt gubernaculo undis radioelectricis utente.
Hubertus Maga
Hubertus Maga (natus mense Augusto 1916; mortuus die 8 Maii 2000), olim magister ludorum, alumnus scholae Gulielmi Ponty iuxta Dakar, fuit primus praeses Dahomeae a die 1 Augusti 1960 usque ad diem 22 Octobris 1963. Antea legatus apud Conventum Nationalem Francicum et Primus Minister patriae fuerat.
Paulus Speratus
Paulus Speratus (natus Rötlen in vico prope Ellwangen die 13 Decembris 1484; mortuus Marienwerder, hodie Kwidzyndie, 12 Augusti 1551) fuit presbyter, postea reformator ecclesiae et evangelii praeco Lutheranus.
Eduardus Amaldi
Eduardus Amaldi (natus Carpeneti die 5 Septembris 1908; mortuus Romae die 5 Decembris 1989), mathematicae professoris Hugonis Amaldi filius, fuit physicus Italicus. Qui cum Henrico Fermi, Aemilio Segré, Franco Rasetti (et postea Brunone Pontecorvo, Hectore Majorana, Anschario D'Agostino) unus e Pueris viae Panispernae erat.
Hugo Amaldi filius etiam est physicus.
Petrus Boulez
Petrus Boulez (natus in urbe Montbrison die 26 Martii 1925; mortuus die 5 Ianuarii 2016) fuit compositor et concentus magister Francicus, qui evolutionem strictae dodecaphoniae Antonii Webern sicut "dodecaphonum seriei" sub specie Impressionismi Claudii Debussy effecit. Etiam musica electronica uti eique studere conatus est.
In Conservatorio Parisiensi, magister eius erat Olivarius Messiaen.
Concentus magister ab anno 1971 usque ad annum 1977 gregem symphoniacorum New York Philharmonic ducebat. Operam Lulu Albani Berg, a Frederico Cerha completam, Lutetiae anno 1979 mundo primum obtulit. Ab anno 1976 usque ad annum 1995 professor Collegii Franciae fuit. Anno 1989 Praemium Imperiale et anno 2009 Praemium Kiotoense accepit.
Gnaeus Octavius (consul 128 a.C.n.)
Gnaeus Octavius fuit vir publicus et anno 128 a.C.n. consul Romae Antiquae.
Gens
Octavius erat filius Gnaei Octavii consulis anno 165 a.C.n. et pater Gnaei Octavii qui consul anno 87 a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Anno 128 a.C.n. Octavius una cum Tito Annio Rufo consulatum gessit. Fuit orator bonus.
Caudex (discretiva)
Caudex, sive codex, potest esse:
Ioannes Alexander Brassicanus
Ioannes Alexander Brassicanus (vulgo Köl; natus 1500 ; mortuus Vindobonae die 25 Novembris 1539), fuit humanista operumque Graecorum classicorum recensor.
Ibi editionem Geoponicon paravit, quam edidit (una cum libris De plantis Aristoteli tributis) eodem anno in quo mortuus est. Editiones antea divulgaverat scriptorum Classicorum Luciani et Moschi; Eucherii Lugdunensis, Salviani Massiliensis, Salonii Viennensis, Pothonis Prumiensis et Haymonis Halberstatensis Christianorum; recentiorum etiam Iani Parrhasii, Philippi Melanchthonis, Leonardi Aretini interpretis Homerici, Gennadii Scholarii. In operum Salviani Massiliensis praefatione, saepissime a posterioribus citata, Brassicanus de bibliotheca regis Matthiae Corvini, "librorum magni devoratoris", disserit; ibi olim textum integrum orationum Hyperidis cum scholiis vidit.
Brassicano subiter mortuo bibliothecam eius emit Iohannes Faber; hodie in Bibliotheca Nationali Austriaca apud Vindobonenses inclusa est. Liber manu scriptus e quo editionem Geoponicon confecit postea ad Ioannem Oporinum pervenit, deinde ad Ioannem Sambucum; ultimo autem in eadem Bibliotheca iacet.
Ionathan Lester
Ionathan Lester, Anglice Jonathan Tyler Lester (natus Tacomae die 7 Ianuarii 1984), est primus iactator qui pro Boston Red Sox (Tibialia Rubra Bostoniensia) ludit. Is est notus iactanti pilam sine ictubus contra Kansas City Royals et pugnanti privatum exemplum cancris. Incepit suam cursum cum Tibialia Rubra Bostoniensia 10 Iunii 2006. Primo anno iactavit 81.1 "sessiones" et habuit medium meritorum cursuum (MMR aut ERA) 4.76. Postmodum habet ERA 3.81. Est valentissimus iactator Tibialiae Rubrae Bostoniensis.
Aquatae
Aquatae seu Coade (Italiane Acquate; dialecto Leucensi Quàa) sunt vicus urbanus Leuci in provincia Leucensi Italiae situs.
Historia
Aquatae, olim parvum oppidum, propter paucitatem incolarum anno 1923 in oppidum Leuci annexae sunt.
Multae partes mythistoriae Promissorum sponsorum in vico Aquatarum enarratae sunt.
Coccinellidae
Coccinellidae sunt familia insectorum ordinis coleopterorum, quae circa 6000 specierum descriptarum comprehendit.
Unctio
Unctio est actus capitis vel corporis oleo aliove pingui oblinendi, qui varios usus in variis religionibus habet, praecipue in consecratione regum et sacerdotum.
Apud Christianos Catholicos et Orthodoxos unctio infirmorum, sive extrema unctio, unum ex sacramentis habetur.
Cassiopeia (constellatio)
Cassiopeia  constellatio spectabilis in caelo septentrionali sita est. Lucidissimae quinque stellae huius constellationis litteram W in caelo fingunt. Qua de causa etiam W caeli appellari potest. Apex media illius litterae W ad Polarem monstrat, ut illa facile reperienda sit.
Iuxta Chaph stellam (β Cas), quae maxime ad orientem spectat, Colur, id est meridianus princeps (0° ascensionis rectae) situs est.
De historia
Cassiopeia inter illas 48 constellationes temporum antiquorum numeratur et iam a Ptolemaeo descriptum est.
De nomine
Secundum mythologiam Graecam Cassiopeia uxor regis Aethiopi Cepheus erat eademque mater Andromedae.
Stellae
Schedir lucidissima stella in Cassiopeia sita est. Quae stella 120 sla a Sole remota e classe spectrali K0 V est.
Sequitur stella Chaph nominata, circa 46 spatia lucis annuae remota et classis spectralis F2 V.
Ruchbah, 80 sla remota, e classe spectrali A5 V est. η Cassiopeiae ex duabus stellis constat, tantum 19,41 sla remota. Achird A est stella lutea classis spectralis G0 V quae comitatur a stella rubra η Cassiopeiae B classis spectralis M0 V.
Systema ι Cas, 150 sla remota exstat e duabus stellis caeruleis classium A4 V et F5 V.
Annis 1181 et 1572 (et fortasse etiam 1680) in Cassiopeia stellae supernovae illucuere. Illa stella supernova anni 1572 ab astronomo clarissimo Tychone Brahe descripta est.
Fridericus Augustus Stock
Fridericus Augustus Stock (Iuliaci natus die 11 Novembris 1872; Sicagi mortuus die 20 Octobris 1942) fuit concentus magister et compositor Germanicus, qui inter alia ab anno 1905 usque ad annum 1942  Orchestram symphonicam Sicagensem (Anglice Chicago Symphony Orchestra) duxit.
Georgius Grosz
Georgius Grosz, natus Georg Ehrenfried Groß, fuit pictor, graphicus et auctor satyrae more Dada Germanicus.
Mithridates I (rex Ponti)
Mithridates I "Conditor" (Graece: ; nescimus quando natus mortuusque sit) Regnum Ponti condidit. Is inter 302 et 266 a.C.n. regnavit. Pater eius, etiam nominatus Mithridates, fuit princeps Cii, urbis Graecae.
Philippus Ball
Philippus Ball (natus anno 1962) est chemicus, physicus et librorum de scientia scriptor Anglicus.
Vita
Ball Chemicae Oxoniae studuit et doctoris insigne apud Bristolii universitatem consecutus est.
Curtius Masur
Curtius Masur (natus Altae Ripae in Silesia sita die 18 Iulii 1927; mortuus Grenovici in urbe Connecticutae die 19 Decembris 2015) fuit concentus magister Theodiscus, qui ex anno 1970 usque ad annum 1996 orchestrae philharmonicae Lipsiensi (Theodisce: Gewandhausorchester) et ab anno 1991 usque ad annum 2001 orchestrae Neo-Eborancensi praefuit.
Anno 1989 particeps fuit nonnullarum manifestationum in Germania orientali exorsarum mutandarum rerum publicarum causa, quam ob rem anno 1997 in legionem honoris acceptus est.
Lusatia superior
Lusatia superior lingua Sorabica inferiore Hornja Łužica, lingua Sorabica superiore Górna Łužyca, Łużyce Górne, sermone locali Äberlausitz, regio magnam partem ad Saxoniam pertinens, minorem partem ad Poloniam et Brandenburgum.
Minerbinum (Provincia Barolensis-Andriensis-Tranensis)
Minerbinum seu Minervium  (Italiane: Minervino Murge) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 035 incolarum, in Regione Apulia et in Provincia Barolensi-Andriensi-Tranensi situm. Incolae Minerbinenses appellantur.