cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hancock Comitatus (Tennesia)
Hancock Comitatus (Anglice:  Hancock County) est Tennesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 6786 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Sneedville , die 7 Ianuarii 1844 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 1.5 %) haud Anglice domu loquitur.
Lingua Anglica
Lingua cognata
Cum linguis Anglica antiqua, Saxonica, Frisica, Theodisca, et Batava bracchium occidentale linguarum Germanicarum conformat.
Grammatica
Quod casus Latini efficiunt, efficitur lingua Anglica a praepositionibus, quae indicant relationes inter verba. Positio verborum pergravis est: prima regula syntaxeos Anglici est quod subiectum ante praedicatum, praedicatum ante obiectum poni debet.
Valerius Stoica
Valerius (Dacoromanice Valeriu) Stoica (natus die 1 Octobris 1953 Bucarestae) iuris peritus ac vir publicus Dacoromanicus est.
Lingua Anglica
Casus
Inflexio linguae Anglicae simplicior est inflexione Latina, casus modo tres praebens: nominativum, genitivum, obiectivum. Hic casus obiectivus constat ex casibus dativo accusativo ablativo, quos omnes lingua Anglica antiqua habetur. Obiectivus casus forma differt nominativo in praenominibus personalibus reflexivisque tantum.
Valerius Stoica
Cursus honorum
Stoica, qui ad Factionem Nationalem Liberalem (PN-L) accessit, a die 12 Decembris 1996 ad usque 17 Aprilis 1998 in consilio ministrorum Victor Ciorbea minister iustitiae fuit; eodem munere a die 17 Aprilis 1998 ad usque 28 Decembris 1999 sub primis ministris Radu Vasile et Mugure Isărescu fungebatur. Annis 1996 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae fuit atque anno 2001/02 praeses suae factionis PN-L.
Lingua Anglica
Casus
sed
Valerius Stoica
Familia
Stoica uxorem Irenam duxit atque filiam habet.
Lingua Anglica
Casus
Casus genitivus phonemate /s/ sive /z/ sive // pronuntiatur, littera et diacritica  -'s  scribitur vel tantum diacritica  -' , si verbum iam in s terminatur. Id est contractio terminationis genitivae in lingua Anglica media -es.
Distinguitur tamen numerus singularis a numero plurali, eadem cum phonematibus eisdemque cum regulis casus genitivi et quoque in fine verbi. Si verbum etiam in s, z, ch, sh terminatur, scribitur -es
Casus obiectivus semper praepositionem sequitur.
Pauca verba sunt quae genera habent; interdum putantur automobilia navesque feminine esse generis, quamquam flexione hoc non videtur. In praenominibus personalibus singularibus distinguuntur tria genera: he (ille), she (illa), et it (id).
Exemplum
Initium soliloquii celeberrimi ab Amleto in Amleto, Principe Daniae ludo scaenico dicti:
Haudivillers
Haudivillers est commune Francicum 807 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Villa Sancti Mandeti
Villa Sancti Mandeti (Francogallice Saint-Mandé) est urbs Francica 22 248 habitantium (anno 2018) in praefectura Vallis Matronae sita.
268 Adorea
268  est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alphonso Ludovico Nicolao Borrelly in Observatorio Massiliae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 268 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cubiérettes
Cubiérettes  est commune 54 incolarum (anno 2008) praefecturae Losarae in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Martinus Suter
Martinus Suter (Turici die 29 Februarii 1948 natus) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque qui Theodisce script.
Natrix (discretiva)
Natrix potest esse:
Fanum Sancti Petri in Mozolino
Fanum Sancti Petri in Mozolino (alia nomina: Fanum Sancti Petri Muzolinum) (Italiane: San Pietro Mussolino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 600 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Petrini seu Petropolitani appellantur.
Boissy-Lamberville
Boissy-Lamberville est commune Francicum 300 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Vallis (discretiva)
Vallis seu Convallis potest:
Exsuperius (episcopus Tolosanus)
Sanctus Exsuperius (mortuus 410) fuit episcopus Tolosanus. Ubi et quo anno natus sit, nescitur. Postquam Sancto Sylvio in episcopatu successit, confecit basilicam Sancti Saturnini (Saint-Sernin) quam aedificandam Sylvius inceperat. Sanctus Hieronymus Exsuperium laudat propter munificentia eius erga monachos Palaestinae, Aegypti et Libyae, necnon propter charitatem erga populum ipsius dioecesis, qui eo tempore subiebat oppugnationes Vandalorum, Alanorum et Suevorum. Gratia pauperum suae dioecesis etiam praeciosa vasa sacra, itaque coactus fuit Hostiam Sacram portare in canistro viminali, et Sanguinem Pretiosum in scypho vitreo. Gratias agens pro pietate eius, Hieronymus commentarium suum "De Zacharia" dedicavit.
Exsuperius notissimus est de Canone Scripturarum, quippe qui scripserat ad Papam Innocentium I ut instruatur de canone et quaestionibus quibusdam de disciplina ecclesiastica. Ei respondens Papa epistulam "Consulenti tibi" misit indice incluso scripturarum ipsarum quas Christiani hodie habent. Haec incluserunt Libros Deuterocanonicos quos nonnulli Protestantes non accipiunt.
Festum Sancti Exsuperii est dies 28 Septembris.
Fanum Sancti Nazarii (Venetia)
Fanum Sancti Nazarii (Italiane: San Nazario) est oppidum Italiae et fractio municipii Vallis Medoaci Maioris. Incolae Nazarienses vel Nazariopolitani  appellantur.
Historia
Fanum Sancti Nazarii fuit municipium Italiae, circiter 1 800 incolarum, in Regione Venetia, in Provincia Vicetina ac in Canale Medoaci Maioris (Vallis) situm. Die 30 Ianuarii 2019 municipium Campi Longi se coniunxit cum municipiis Cismontis, Sancti Nazarii et Vallis Stagnae ut constituiret municipium novum Vallis Medoaci Maioris.
1684
1684 = MDCLXXXIV
Linguistica
Linguistica, sive plenius linguistica generalis, etiam glottologia, est scientia quae quaslibet linguas naturales pertractat, quali vocum sive gestuum, verborum, sententiarum, significationumque structura constitutae sint. Lingua naturalis est terminus technicus, qui ad linguas humanas adhibetur. Naturalem dicimus, quia velut natura, id est: sponte sua, ex hominum inter se loquentium actuum multitudine creverunt continuoque crescunt, nec mathematicorum artificiis constructae sunt. Itaque linguae formales, quippe quae nihil in mundo sociali attingunt, ad linguisticam non pertinent (quamquam etiam linguistae interdum rationibus formalibus utuntur). Humanam dicimus, quia talibus de signis agitur, quae ex forma et significatione constant.
Studia linguistica ex maxima parte ad singulas linguas describendas pertinent. Quibus in studiis philologia et linguistica corporum magnas partes agunt. Constat quamque linguam systema esse ex subsystematibus constans. Descriptionem structurae linguae perficit grammatica scientifica, quae multiplicem imaginem diagrammaticam subsystematum describendorum praebet.
De divisionibus linguisticae
In linguistica, quamquam per singularum linguarum exemple proficitur, tamen quaestiones generales ad naturam ac pertractationem linguae naturalis pertinentes proponuntur:
Hautbos
Hautbos est commune Francicum 156 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Somanum
Somanum  (alia nomina : Sumanum) (Italiane: Somano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Somanenses appellantur.
Robertus Guiscardus
Robertus Guiscardus fuit frater Rogerii, primi Normanni Comitis Siciliae.
Eyragues
Eyragues (Occitanice Airaga aut Eirago aut Irago) est commune Francicum 4'178 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Aegidius Quintijn
Aegidius Quintijn (vulgo Gillis Jacobszoon Quintijn; Harlemi anno 1590 fere natus; Hagae anno 1635 fere mortuus) fuit scriptor et poeta Nederlandicus saeculi aurei.
1682
1682 = MDCLXXXII
Aegidius Quintijn
Biographia
Anno 1627 per carmen Oraeniens Grolsgewin se protulit, quod principis Friderici Henrici Auriaci interventus de magis quam 4939 monetarum sponsione aut aere alieno cum eius matertera Cornelia Kooymans, Abrahami de Visscher vidua, suscitavit. Iudicum iussu poeta inclusus et post tres annos absolutus est, quamquam iam anno 1624 rem solvisset. Anno 1629 Hagam cum familia magna migravit, ubi alias poemata creavit, inter quae ''De voor-lopende Hollandsche Wee! ende Wraecke-klagt, Oraniëns overwinning van 's Hertogenbos, et De Hollandsche Liis met de Brabantsche Bely.'' In hoc libro postremo, auctor iuvenum mores vituperat, affirmans saltandi consuetudo ad obscaenos mores adducit. Praeterea ab Hadriani Matham, Theodori Matham, et Cornelii de Kittensteyn imaginibus in libro hoc periculum monstratur.
Ut Quintijn in versuum 58 carmine asseruit, Iacobi Cats sectator fuit.
Xixuthrus
Xixuthrus est parvum genus colepterorum familiae Cerambycidarum, praecipue in insulis Oceanici Pacifici endemicum, inter quas praecipue Indonesia, Nova Guinea, Insulae Salomonis, et Viti. Ei sunt nonnullae ex maximis speciebus insectorum vivorum, Xixuthrus heros et Xixuthrus terribilis. His coleopteris sunt maxillae robustae. Eruditi larvas non iam viderunt, quamquam in Vitis, ubi tres species fiunt, indigenae eas cuppedia rara et eximia habent.
Systematica
Genus Xixuthrus nunc in duo subgenera didivitur: Xixuthrum et Daemonarthram. Illud ab hoc differt in apicalibus acutisque (non rotundis) tertiis segmenti tarsalis lobis.
La Boissière (Ebura)
La Boissière est commune Francicum 270 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Duodecim festa principalia Orthodoxa
Duodecim festa principalia Orthodoxa (Graece: Δωδεκάορτον) ex octo festis Iesu Christo dedicatis et quattuor festis, quibus Virgo Maria (Θεοτόκος) celebratur, consistunt. Festum resurrectionis Iesu Christi, Pascha dictum, ut festum maximi momenti "festum festorum" vocatur.
Duo sunt genera festorum: Festa mobilia atque fixa. Fixa singulis annis eodem die occurrunt, cum mobilia quotannis varient. Mobilia a die paschali deducuntur, quare cyclus festorum mobilium cyclus paschalis appellatur.
Index festorum
Index Calendario Gregoriano respondet. Pars ecclesiarum Calendarium Iulianum (sive antiquum) sequitur; quod si ita est tredecim dies addendi sunt: Nativitas Beatae Mariae Virginis exempli gratia non in die 8 Septembris, sed in die 21 Septembris celebratur.
Praeter duodecim festa principalia in Ecclesiis Orthodoxis sunt alia quinque festa maiora:
8651 Alineraynal
8651 , olim designationibus 1989 YU5, 1940 RA1, 1975 YO, 1982 YH4, et 1982 YK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Haute Provence versato, repertus est.
Saba (Sudania)
Saba et Sabae (Graece ) sunt loci duo, ut videtur, in regione Sudania hodierna siti, ubi (tempore Strabonis, i.e. saeculo 1 p.C.n.) elephantes multi reperti sunt. Secundum eundem auctorem Sabae ad oram Maris Rubri iacebat, Saba autem iuxta ripas Nili non longe a Meroë remota.
8651 Alineraynal
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8651 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Unio democratica Britannica
Unio Democratica Britannica (Francogallice: Union Démocratique Bretonne, Amoricane: Unvaniezh Demokratel Breizh) est factio quae pro libertate Britanniae Minoris agit. Anno 1964 creata est. Cathedras quattuor in consilio regionis tenet.
Saba (Sudania)
Nomen "Saba" in libro Genesi in genealogia filiorum Ham bis reperitur. Saba fuit et filius Chus filii Cham, et filius Sabathaca nepotis Cham. Quidam Saba, reginae famosae patriam, in regione Sudania et Aethiopia collocant.
Iohannes de Eyck
Iohannes de Eyck (natus ut putatur Maaseik in oppido circa annum 1390; mortuus Brugis anno 1441) fuit pictor Flandricus.
Penicillo tenuissimo modo realistico pingebat. Picturis a nobis notis omnibus decennium ante mortem Joannis ascriptis, non scimus multa de educatione eius in artibus, sed putatur eum prius icones libros ornantes effecisse. Etiam verisimile est eum ex tabulis a Roberto Campin (c. 1378-1444) pictis aliquot didicisse, ut realismum fortem, ut velati artem symbolismi. Fortasse etiam scientia colorum, qua ipse Iohannes praeclarus, colores stratis tenuibus translucentibusque extruens, originem ex Campin trahit. Ara Gandavina (1432) eius magnum opus est, etiam coniuges Arnolfini (1434) famosissimi sunt.
Iohannes de Eyck iam saeculo 15 in Italia maxime aestimabatur testibus Kyriaco Anconitano (1449) et Bartholomaeo Facio qui in suo libro De viris illustribus (1456) ita scripsit: "'Joannes Gallicus nostri saeculi pictorum princeps iudicatus est, litterarum nonnihil doctus geometriae praesertim et earum artium, quae ad picturae ornamentum accederent, putaturque ob eam rem multa de colorum proprietatibus invenisse, quae ab antiquis tradita ex Plinii et aliorum auctorum lectione didicerat.'"
Aliquae opera, nunc perdita, descripsit, inter ea mappam mundi his verbis: "'Eius est Mundi comprehensio orbiculari forma quam Philippo Belgarum Principi pinxit, quo nullum consummatius opus nostra aetate factum putatur, in quo non solum loca, situsque regionum, sed etiam locorum distantiam metiendo dignoscas.'"
Porro tabulam balneum cum speculo depingentem: "'Sunt item picturae eius nobiles apud Octavianum Cardinalem virum illustrem eximia forma feminae e balneo exeuntes occultiores corporis partes tenui linteo velatae, notabili rubore, e quis unius os tantummodo, pectesque demonstrans posteriores corporis partes per speculum pictum lateri oppositum ita expressit, ut et terga quemadmodum pectus videas. In eadem tabula est in balneo lucerna ardenti simillima, et anus, quae sudare videatur, catulus aquam lambens, et item equi, hominesque perbrevi statura, montes, nemora, pagi, castella tanto artificio elaborata, ut alia ab aliis quinquaginta millibus passuum distare credas. Sed nihil prope admirabilius in eodem opere, quam speculum in eadem tabula depictum, in quo quaecumque inibi descripta sunt, tanquam in vero speculo prospicias.'"
Ulma
"Alcimoënnis" nomen vetus Celticum aut Ulmae aut oppidi Michelsberg (Mons Michaelis) in Bavaria habetur.
Historia
Die 17 Decembris 1944, maxima Ulmae urbis pars impetu aeroplanorum foederatorum bombis deleta est.
Geographia
Fluvii urbis sunt Danubius, Ilara, et Blavius.
Vinum Cretense
Vinum Cretense vel Creticum in insula Creta iam aetate Minoa factum est, postea Hellenica, Romana, Constantinopolitana, Veneta, moderna. Tempore Galeni vinum Creticum dulce Romae vehitur et interdum nomine Graecolatino "protropum" laudatum. Saeculis XIV, XV, XVI notum est Constantinopoli, Francogallia, Anglia, Germania "vinum Candiae" necnon "vinum Cretense". Hodie inter vina Graeciae recognita sunt appellationes vel vineta quattuor:
Possessio
Possessio secundum leges est status de facto cum res in potestate alicui est, qui non semper proprietarius est aut esse debet. Ergo possessio non est iuris, sed facti. Tamen melior est conditio possidentis, nam cum iudex de rei proprietate iudicare debet, rei possessori favet, et ergo parti clamanti onus probandi est, res ad eam invicem pertinere.
Eyguières
Eyguières (Occitanice Aiguiera aut Eiguièro) est commune Francicum 6'596 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Fanum Sancti Prosperi de Roncalleis
Fanum Sancti Prosperi seu Fanum Sancti Prosperi de Roncalleis (Italiane: San Prospero) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 860 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Mutinensi situm. Incolae Prosperenses vel Prosperopolitani appellantur.
Liber gestorum Salomonis
Liber gestorum Salomonis, secundum auctorem libri I Regum, fuit vita regis Salomonis quae alias res, ab hoc auctore omissas, continebat: "Reliqua autem gestorum Salomonis, omnia quae fecit, et sapientia eius, ecce universa scripta sunt in libro gestorum Salomonis." Nonnullae versiones eandem rem quaestionis forma exprimunt: Anglice p.ex. "Now the rest of the acts of Solomon and whatever he did, and his wisdom, are they not written in the book of the acts of Solomon?" (id est "...nonne sunt scriptae...?") Auctor libri I Chronicorum, qui fere omnia de rege Salomone e libris Regum extraxit, hanc citationem omittit aliosque libros amissos refert. Ergo non satis constat an tale opus olim exsisterit.
Boissey-le-Châtel
Boissey-le-Châtel est commune Francicum 885 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Écuires
Écuires  est commune Francicum 784 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
1852 Carpenter
1852 , olim designationibus 1955 GA, 1931 TT2, 1937 WH, et 1939 FK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Universitate Indianae in Observatorio Goethe Link versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1852 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Schola cantorum (discretiva)
Schola cantorum in liturgia Christiana est coetus illorum, qui in officiis (Missa, Liturgia horarum, aliisque actionibus liturgicis) cantus moderantur ita, ut aut alternis vicibus cum cantore solo aut cum populo, cantus peragatur. Olim Cantus Gregorianus a cappella cantabatur; his autem diebus, organum saepe comitatur.
Praeterea schola cantorum valere potest:
Glucosum
Glucosum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est.
Dangio
Dangio (-onis, f.) appellatur magna turris quae olim in castellis mota et baillio munitis locata est in mota, super castellum dominans. Postea sic etiam appellatur omnis turris castello dominans. Principe, rege aut homine nobili sedem suam ibi habente, idem ac arx aut burgus diu fungebatur. Cum ibi in parte subterranea carcerem plerumque habebant, etiam nomen dangio interdum usurpatur ad carceres subterraneas appellandos.
Pagus Feltrensis
Pagus Feltrensis seu Ager Feltrensis (Italiane: Feltrino) est historica Italiae terra, in Regione Veneta et in parte meridionali Provinciae Bellunensis sita. Territorium feltrenses urbs Feltria cingit.
Eygalières
Eygalières (Occitanice Eigaliero) est commune Francicum 1'761 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Attica Orientalis (unitas regionalis)
Attica Orientalis (Graece: Περιφερειακή ενότητα Ανατολικής Αττικής) est unitas regionalis Graeciae, una ex octo unitatibus regionalibus regionis Atticae. Unitas regionalis partem urbis Athenarum orientalem et plagas rusticas in paeninsula Atticae meridiana sitas amplectitur.
Unitati sunt 403 918 incolae et 11 sedes in consilio regionali. caput unitatis est urbs Pallene.
Dermoptera
Dermoptera sunt ordo mammalium, ab Ioanne Carolo Gulielmo Illiger anno 1811 descriptus.
Glucagon
Genetica
Nomen geni glucagonis, quod apud homines in chromosomate 2 patet, GCG (OMIM: 138030) appellatur. Eius locus cytogeneticus est 2q24.2, cum sex exonis et quinque intronis. Ex geno praeproglucagonum exprimitur. Hormonti glucagoni ipso undetriginta aminoacida sunt.
Confiteor
Confiteor est prex poenitentialis, quae etiam inter missam dicitur.
Cuius textus, ut hodie dici solet, hic est:
Liturgia nondum post Concilium Vaticanum Secundum instaurata textus eiusdem prolixior fuerat, ut patet ex verbis cuique recensioni propriis oblique scriptis:
Saccharosum
Saccharosum est sacchari species (saccharum commune). Saccharosum est disaccharides, id est saccharum a duabus moleculis ligatis saccharii simplicis (monosaccharidis) constitutum; saccharosum a molecula α- D - glucosi et a molecula β- D -fructosi constituitur.
Ecques
Ecques  est commune Francicum 1979 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Boisset-les-Prévanches
Boisset-les-Prévanches est commune Francicum 440 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
London Review of Books
London Review of Books est series libellorum Londinii ab anno 1979 edita, a Carolo Miller condita, ubi recensiones librorum, poëmata, delineationes, symbolae de re publica litterarum divulgantur.
Calabri montes
Calabri montes vel Murgesii montes (alia nomina: Morigines ) (Italiane: Altopiano delle Murge) alta planities in Apulia Lucaniaque est.
Municipia Murgesia
Altilia, Aqua Viva, Butuntum, Casalis Sancti Michaelis, Cassanum, Castellana, Casa Maxima, Coratum, Cupersanum, Fanum Sancti Erasmi, Gravina, Grumum Apulum, Ioia, Locus Rotundus, Monopolis, Nuces, Palum, Podium Ursini, Putinianum, Rubi, Silva Alborelli, Turittum, Turium; Andria, Canusium, Minerbinum, Spinacciola; Fasanum, Cilium Peucetium, Cisterninum, Ostunium, Franca Villa, Villa Montis Castelli; Castania, Crispianum, Cryptaleae, Franca Martina, Genusia, Latentia, Massa Afra, Mons Mesula, Motula; Mathera, Mons Caveosus; Alexanum, Andreanum, Casalis Aquaricae, Collispatium, Mons Sanus Sallentinus, Praesidium, Specula Presbiterorum, Uxentum
Fanum Sancti Ursi (Italia)
Fanum Sancti Ursi (olim: Salzena, Salxena) (Italiane: Santorso) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 850 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Ursiani appellantur.
Ecquedecques
Ecquedecques  est commune Francicum 480 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Fanum Sancti Ursi (discretiva)
Fanum Sancti Ursi potest:
et cetera.
Populus canus
Populus canus, sive nominibus cani, zetani, zetani reticuli, reticulani, et alienus canus etiam appellatus, sed nomine Anglico greys notissimus, et minore aliis nominibus Anglicis zetans et zeta reticulans, opinione vita extraterrestris intelligens est, in cultura nostra solite dictus, primum Europae et Americae Septentrionali. In cultura populari aliquando etiam apparet. De biologia, populus canus in plurimis variis longitudinibus existit, e brevi ad longum, et eius aspectus notissimus est, ubi eius color cutis canus est, itaque nomininibus greys/cano, et ceteris, appellatur, et duo oculi nigri magni habet. A multis annis, populi eos occucurrerunt dixerunt, ubi abducti eorum alicui subire dixerunt, ut experimento, examini, et lectionibus. Dicitur populus canus frigidus est, et videt in hominibus fere similiter ut agricolae in vaccis suis vident. At homines sunt qui populus canus bonus est credunt, et hic Tellure est variis rebus nos adiuvare.
Mythus et aliae res de populi cani existentia e casibus Casu Roswell ab anno 1947 et plagio de Betty et Barney Hill 1961 oriuntur. In Roswell Novi Mexici ubi Casu Roswell fiebatur, museum de populo cano etiam est.
In cultura populari
Cum populi cani statu claro, in cultura populari aliquando etiam apparet, ut in universo ficticio Stargate ("Astrorum Porta") nomine speciei Asgard (Latine "Anses"), ubi Tellus caelestis per eorum tutelam est contra pericula externa aliorum extraterrestrorum, ut speciei malae Goa'uld. Ut nomen Asgard ("Anses") indicet, illi est qui cum mythologia Nordica facere habent, ubi homines in tempora obscura hanc religionem dant, et eis quando maturescerunt se ipsi revelare etiam expectant. In ludo consolae Perfect Dark ("Perfectum Obscure") persona cana nomine Elvis est, quo Ioanna Dark in eius adventura adiuvat. Alius apparens in pellicula Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull ("Indiana Jones et Regnum Calvae Crystallinae") est.
Disaccharides
Disaccharides est saccharum a duobus moleculis ligatis saccharii simplicis (monosaccharidis) constitutum. Disaccharides pertinent ad unum quattuor complexuum carbohydratorum: monosaccharides, disaccharides, oligosaccharides et polysaccharides.
Georgius Sand
Georgius Sand (nata Amandine-Aurore-Lucile Dupin de Francueil Lutetiae die 1 Iulii 1804; mortua die 8 Iunii 1876 in Nohant in hodierna praefectura Andrae) fuit scriptrix Francica quae criticum litterarium pro iuribus mulierum pugnavit et societatem sine classibus pro opificis hominibus paupertatis voluit. Fuit amans compositoris Friderici Chopin, scriptoris Alfredi de Musset democraticis socialistisque sicut; D. F. I. Arago, Ludovici Blanc, Petri Leroux et Michael Bakunin et Petri Iosephi Proudhon.
Vita
Sand in latifundiis familiae Nohant in Bituricensi provincia (Berry) pueritiam bellam peregit antequam Lutetiam in hospitium Augustinianarum angelicarum veniret. Ibi mansit tres per annos (1817-1820). Reversa ad Nohant nupsit anno 1822 baroni Dudevant. Sed matrimonium incrementum infelix habuit; marito assentiente Sand dimidium annum Lutetiae versabatur, ut spiritali vitae melius faveret et pecuniam faceret. Variis muneribus sine feliciore eventu occupabatur e.g. in libris convertendis, in plassando, in pingendo. Iulio Sandeau consulente mythistorias exarare coepit, primo una cum eo. Opus eorum commune »Rose et Blanche« (sub pseudonymo "Jules Sand" anno 1831, quinque tomorum) non applausum est. Quo melior successus fuit in fabula Milesia quam anno 1832 sine auxilio pepigit, nempe »Indiana«. Se ipsam Georgium Sand nominavit quia "George" cognomen facetium compatriotarum in Berry est. Eodem anno editum est opus »Valentine«, proximo anno autem »Lélia«: ambo opera et laudes et repudium genuerunt.
Itineraria cum geniis
Aestate anni 1833 iter fecit Venetias una cum poeta Alfredo de Musset, qui cum Sand consuetudines contraxerat. Venetiis, ubi Musset aegrotavit, amicitia ex inopinatu rupta est. De variis istius mansuetudinis aspectibus Sand scripsit opera »Le secrétaire intime« (1832), »Les lettres d'un voyageur« (1834) et (multo post) »Elle et lui« (1859). Versio ultima autem ita audax et insolens fuit, ut poetae frater Paulus de Musset libro »Lui et elle« responsum multo acrius reddidit.
Opus »Lettres d'un voyageur«, ubi evidentissime Franciscus Liszt et baronissa d'Agoult partes suas vix celatas agunt, ingenium scriptoris egregium ante omnium oculos ponsuit. Anno 1836 denique divortium officiale concessum est; marito pristino Sand porro pecunias multas dedit. Ecce mythistoriae tunc novae: »Jacques« (1834), »Leone Leoni« (1835), »André« (1835) et »Simon« (1836). Inter homines eminentes, qui circulos eius intraverant, fuerunt Chopin, Lamennais, Michael de Bourges respublicanus et Petrus Leroux socialista. Cum Chopin relationem intimam longam habuit et comitata est eum anno 1838 in insulam Maioricam morbo medendo. De quibus diebus librum notissimum »Un hiver à Majorque« (1842) scripsit. Annis inter 1833 et 1838 mythistoriae variae additae sunt: »Lavinia«, »Metella«, »Mathéa«, »La marquise«, »Mauprat«, »La dernière Aldini«, »Les maîtres mosaïstes«, »L'Uscoque« quae omnia in foliis »Revue des Deux Mondes« edita sunt. Inspirantibus Lamennais et Cabet scriptae sunt litterae »Lettres à Marcie« (anno 1837 editae apud »Monde«), insuper taediosa mythistoria mystica »Spiridion« (1839) et phantasicum scriptum »Les sept cordes de la lyre« (1840). Iurgiis cum moderatoribus foliorum »Revue des Deux Mondes« ortis Sand cum Leroux, Viardot, Lamennais et aliis fundavit periodicum praetitulatum »Revue indépendante«. Tunc mythistorias plus minusve socialisticas confecit quibus tituli hi: »Le compagnon du tour de France« (1840), »Le meunier d'Angibault« (1845), »Le péché de M. Antoine« (1847), »Consuelo« (1842; opus optimum quod in argumentis complebat »Comtesse de Rudolstadt« (1843). Ecce aliae fabulae Romanenses similis generis: »Pauline« (1841), »Horace« (1842), »Isidora« et »Teverino« (1846) et »Lucrezia Floriani«, »Le Piccinino« et »Le château des désertes« (1847). Litterarum Francogallicarum canoni ditavit etiam historiunculis de vicis, velut: »Mouny-Robin« (1841), »Melchior« (1841), »Jeanne« (1844), »La mare an diable« (1846), »François le champi« (1847) et »La petite Fadette« (1849), quae opuscula criticus quidam Georgica Francogallica nuncupabat.
Ultimis annis
Aetate provecta Sand nec studium nec fortitudinem deposuit; immo ars eius magis pura elucere videtur quam in operibus pristinis immaturis et nimis excitatis. Ecce exempla creationum novarum: »Mont Revêche«, »La filleule«, »Les maîtres sonneurs« (1853). Dramata eius collecta sunt apud »Théâtre de Nohant« (1864) et apud »Théâtre complet« (1866–67). Inter mythistorias magis maturas sobriasque mentionem faciamus de »Le marquis de Villemer« (1861); »Mademoiselle de la Quintinie« (1863; contra opus Feuillet cui titulus »Sibylle«); »Laura« (1865); »La confession d'une jeune fille« (1865); »Monsieur Sylvestre« (1866); »Pierre qui roule« (1870); »Mademoiselle Azote« (1870); »André Beauvray« (1870). Autobiographia longa quae primo edita est apud »Presse« multis lectoribus non placuit quia ibi argumenta psychologica philosophicaque praevalent.
Femina cogitationum liberalium usque ad mortem fuit: in Castello Nohant animam efflavit. In La Châtre haud procul a Nohant anno 1881 monumentum erectum est, quod fecerat Millet. Anno 1904 in anniversario centesimo Lutetiae in Palatii Luxemburgensis hortis artifex Sicard monumentum creavit. Statua eius etiam in Theatro Francico invenitur.
Gravitudo
In operibus eius profundae observationes inveniuntur et robur quo omnia confici potuerunt. Inter mulieres temporis sui excellebat. Amor intra et extra matrimonium laudatur; politica, oeconomica, religio, hominum superioritates animum et stilum regebant. Multa in scriptis tamen temporis istius cogitationibus typicis plena sunt. Affabre poeta scribit in litteris, ubi generatim de natura et de hominibus (e.g. in historiunculis de vita rustica) narrat.
Benetice (Swetla)
Benetice est parvus vicus apud Swetlam in Bohemia meridiorientali in Cechia. Primo anno 1375 actis nominata est. Olim erat praeclara vasum officina in Benetice.
Motus itineris in Vasingtoniam
Motus itineris in Vasingtoniam annis 1941–1946 institutum est ab A. Philippo Randolph et Bayard Rustin, instrumentum instituendum agmen contionis in Vasingtonia (D.C.) cum fine ut urgeat dicionem Civitatum Foederatarum non segregando exercitum et praebendo opportunitates occupationis Africanis Americanis. Tamenetsi nomen cluet, nihilominus motus non ad verum agmen Vashingtoniae docuit hoc tempore, quia postulata Randolphi concessa sunt antequam agmen factum sit. Martin Luther King valde motus est a Randolpho et doctrinis eius.
269 Justitia
269 , olim designatione 1942 XY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est. Origo niminis est apud Iustitiam, deam Romanam.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 269 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hautefontaine
Hautefontaine est commune Francicum 268 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Fanum Sancti Viti in Leguzano
Fanum Sancti Viti in Leguzano (alia nomina: Fanum Sancti Viti Luizani, Fanum Sancti Viti de Luizano) (Italiane: San Vito di Leguzzano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 600 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Vitenses vel Vitopolitani appellantur.
Leges Inae et Alfredi
Leges Inae et Alfredi sunt textus Anglosaxonice iussu regis Alfredi anno circiter 890 compositus quem praebet liber manu scriptus CCCC 173 e Bibliotheca Parkeriana Collegii Corporis Christi Cantabrigiensium (una cum Chronicorum Anglosaxonum textu "Parkeriano"). Est codex legum Regni Occidentalium Saxonum.
Mons Rubrus
Mons Rubrus (Italiane: Monterosso Almo; Sicule: Muntirrussu / Muntirussi Jalmu) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 250 incolarum, in Regione Sicilia ac in Consortio Libero Municipali Ragusiensi situm. Incolae Monterubrenses appellantur.
Ensuès-la-Redonne
Ensuès-la-Redonne (Occitanice En Suá La Redona aut Ensue La Redouno) est commune Francicum 5'311 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Attica Occidentalis (unitas regionalis)
Attica Occidentalis fuit unus inter quattuor nomarchias nomi Atticae.
Attica Occidentalis (Graece: Περιφερειακή ενότητα Δυτικής Αττικής) est unitas regionalis Graeciae, una ex octo unitatibus regionalibus regionis Atticae. Unitas regionalis partem urbis Athenarum occidentalem et Atticae plagas in occidentem versus sitas amplectitur.
Reformatione administrativa anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) unitas regionalis Atticae Occidentalis e pristina nomarchia Athenarum, cuius territorium amplectitur et quae fuit una e quattuor nomarchiis Atticae, formata est. In quinque demos - partim pristinis demis coniunctis - divisa est.
Index suppositus demos (cum numeris sicut et in tabula inveniuntur), quales anno 2011 coagmentatione exstant, et antea demos, e quibus exstiterunt, refert.
Tao
Tao (IPA daʊ, Mandarinice 道, pinyin Dào 'via', 'semita', 'trames', 'iter', 'eligere', 'clavis', et aliquando laxe 'doctrina', 'principium', vel 'scientia holistica' ) est cogitatio vel doctrina cardonis Taoismo, quae significat "essentiam" primoridii vel naturam fundamentalis universi.
8652 Acacia
8652 , olim designationibus 1990 EA5, 1979 MC1, 1990 GQ, et 1991 SW1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8652 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Haute-Épine
Haute-Épine est commune Francicum 276 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Gundemarus (Portugallia)
Gundemarus (Lusice; Gondomar) est Lusitana urbs ad Districtum Portum Cale, ad Regionem Septemtrionem, ad Subregionem Magnum Portum Cale pertinens. Inclusus est adhuc intra Territorium Urbis Portus Calis Magnum (Lusice; Grande Área Metropolitana do Porto).
Municipii sedes est cum area 131.86 km² et populositate 168 027 incolarum anno 2011, subdivisus in paroecias septem. Municipium a meridie Araductā ac Sanctā Mariā Feriensi, ab occidente Portu Cali, ab austroccidente a Cali, a boreoriente municipiis Valli Longo ac Parietibus, ab austroriente Penafideli ac Castello Paivensi et a boreoccidente Maiā terminatur.
Historia Gundemari
Gundemarus, cuius nomen historicas resonantias habet. Varia inventa veteres humanae vitae radices in hoc loco e praehistoria patefaciunt. Aurifodinarum usus finitimis in regionibus et strategica castri positio Romanos in his terris mansisse demonstrant. Alias inter versiones, denominatio Gundemarus Visigotho regi Gundemaro attribuitur qui, anno 610 cautum illic condidisset. Quamvis Visigothorum equitum vestigia non sint, urbs Gundemarus primum forum anno 1193 e Domino Sanctio I accepit quod, postea, a rege Domino Alphonso II per Inquiritiones (Lusice; Inquirições) confirmatum est. Monarcha honorem Gundemarum Domino Suero Raimundo fecit, qui illic manerium habebat.
Rege Domino Emmanuele I concessum est secundum forum "Municipio Gundemari" anno 1514. Etiam hi fertiles agri Dominae Margaritae de Vilhena donati sunt, datis iuribus reditus, firmagii etc. Saecula secuta, "iurisdictio Gundemari" non semper praesentes paroecias comprehendit. Praeter annos variae statuti et demarcationum modificationes aliquibus locis -Mellaribus (Lusice; Melres), Flumini Tincto (Lusice; Rio Tinto), Lombae (Lusice; Lomba) et Sancto Petro Covae (Lusice; São Pedro da Cova)- concilii formam mutare fecere. Quamvis haec paroeciae cum omnibus suis potentialitatibus integratae esset, ad concilium iam pertinuerant paroecia Abientes (Lusice; Avintes) -hodie urbi Cali (Lusice; Vila Nova de Gaia) ligata- et Campaniana (Lusice; Campanhã) -Portus Calis paroecia Gundemarensibus limitibus finitima.
Originem trahit a 1868 paroeciarum Sancti Cosmae (Lusice; São Cosme), Vallis Bonus (Lusice; Valbom), Fluminis Tincti (Lusice; Rio Tinto), Fanzanarum (Lusice; Fânzeres), Sancti Petri Covae (Lusice; São Pedro da Cova), Villae Iovini (Lusice; Jovim), Ostii Sausae (Lusice; Foz do Sousa), Covelli (Lusice; Covelo), Medarum (Lusice; Medas), Mellarum (Lusice; Melres) et Lombae (Lusice; Lomba) incorporatio in concilium. Formaliter, solum anno 1927, concilii sedes -Sanctus Cosmas- velut Villa Gundemari confirmata est, per petitionem praesidatui Reipublicae. Anno 1985, promulgata est lex creandae paroecia Villae Baquini Montis (Lusice; Baguim do Monte), anno 1991 Gundemarus urbs factus est, idem evenit anno 1995 cum Flumine Tincto. Recentius (Ianuario anni 2005) Vallis Bonus urbis categoriam assequitur.
Insigne
Nigrum insigne cum aureorum filigranorum corde azuro color tincto, circumdato corollā octo spicarum ex aureo tritico, se ipsas sustinentium et frondentium. Est argentea corona muralis cum turribus quinque et album limen cum sententiola Município de Gondomar, scilicet "Municipium Gundemarus", nigro colore.
Vexillum
Vexillum dividitur in partes octo gilvas et caeruleas. Sunt cordonus et tasselli aurei et caerulei. Hasta et lancea aureae sunt.
Lucius Aquillius Corvus
Lucius Aquil(l)ius Corvus (nescimus, quando natus vel quando mortuus sit) senator Romanus saeculi quarti a.C.n. erat.
Gundemarus (Portugallia)
Sigillum
Sigillum circulare est, in centro insigne sine indicatis tincturis habens. Circum, concentricos intra circulos, est sententiola Município de Gondomar, scilicet "Municipium Gundemarus". Quia praecipuae insignis tincturae aureae et azurae sunt, vexillum gilvum est, correspondens ad aureum et caeruleum. Cum destinatur ad pompam et alias caerimonias, vexillum e serico ornatur et unius chiliometri quadrati aream habere debet; cum destinatur ad volandum, dimensiones necessarias putatas habebit, capax non incluendae insignis repraesentationis. Niger insignis campo indicatus tinctura heraldica terram symbolizans et firmitatem, oboedientiam, honestatem ac affabilitatem significans est.
Lucius Aquillius Corvus
Cursus honorum
Aquillius anno 388 a.C.n. tribunus militum consulari potestate electus est, una cum ei magistratum administraverunt: Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Iulius Iullus, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Servius Sulpicius Rufus. Eo anno tribuni exercitum in Aequos duxerunt atque oppida Etruscorum Cortuosam et Contenebram vi ceperunt. Domi tribuni plebis leges agrarias postulaverunt.
Gundemarus (Portugallia)
Sigillum
Filigranorum cor, locales industrias repraesentans et musivum sensum quo haec industria Gundemari elaboratur significans, ex auro metallo est, quod Urbis nomine alludit et est opulentissimum apud heraldicam, nobilitatem, fidem, sapientiam, fidelitatem, constantiam, potentiam et libertatem significans. Cor azuro tingitur, qui zelum, fidelitatem et caritatem significat.
Spicarum e tritico corolla, regionalem agrariam ubertatem symbolizans, est ex auro, cuius significatum iam descriptum est.
Eruditio
thumb|350px|[[Schola Secundaria Gundemari (Lusice; Escola Secundária de Gondomar).]] Concilium Gundemarus quattuor publicas et duas privatas scholas secundarias possidet.
Schola Secundaria Gundemari (Lusice; Escola Secundária de Gondomar) paroeciae Sancti Cosmae, Schola Secundaria Fluminis Tincti (Lusice; Escola Secundária de Rio Tinto) paroeciae Flumine Tincto, Schola Secundaria Sancti Petri Covae (Lusice; Escola Secundária de São Pedro da Cova) paroeciae Sancti Petri Covae et Schola Secundaria Vallis Boni (Lusice; Escola Secundária de Valbom) paroeciae Valli Bono. Ei est etiam Collegium Pauli VI (Lusice; Colégio Paulo VI), unum inter optima eruditionis instituta in natione consideratum, et Collegium Camonii (Lusice; Colégio Camões).
Paroeciae
Concilium Gundemarus divisum est in paroecias septem, quae sunt inferiori in tabula:
Geminationes
Haec urbes urbis Gundemari sorores sunt :
Vecturae publicae
thumb|[[Statio metropolitana Villae Baquini Montis.]] Concilio Gundemaro ministrant vecturae publicae plerisque paroeciis:
Marklandia
Marklandia est nomen terrae incognitae datum a Leivo Erici filio Americam Septentrionalem explorans. Marklandia (terra sylvae) a septemtrione Vinlandiae distat, et a meridie Hellulandiae. Creditur esse in Terra Laboratioria (Terra Nova aut Vinlandia erat aut Marklandiae pars). Leivi viri lignati sunt, ut trabes in Groenlandiam arboribus carentem referrent. Cum Nordici numquam huic terrae incuberint, erat verisimiliter complures expeditiones Groenlandicae ad lignandum.
Hécourt (Esia)
Hécourt est commune Francicum 153 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Xixuthrus terribilis
Xixuthrus terribilis (Anglice Taveuni beetle) est coleopterum familiae Cerambycidarum, in insula Taveuni in Vitis endemicum, una ex maximis speciebus insectorum vivorum, cuius specimina sunt circa 14 cm longa, cruribus, antennis, mandibulisque exclusis.
Hoc insectum est arta Xixuthri heros cognatio. Ambobus sunt maxillae valentes, et viva ergo diligenter tractari debent.
Haec species falso binomine Xixuthro heyrovskyi post 1945 appellatur, cum inscite iterum describeretur, et hoc nomen in multis litteris scientificis iam apparet.
Écoust-Saint-Mein
Écoust-Saint-Mein est commune Francicum 494 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Hellulandia
Hellulandia dicitur una ex tribus terris a Leivo Erici filio anno fere 1000 inventis in margine septentrionali et Atlantico Americae Septentrionalis. Hellulandia in fabulis Nordicis describitur esse terra lapidibus planis repleta (Lingua Islandica Antiqua Hellur), unde nomen Hellulandia, h.e. "terra saxeae planitiei." Hac de causa, historici coniciunt Hellulandiam fuisse Insulam Baffin Canadensem.
Credibile est exploratores nortmanicos obviam indigenis Escimaeis huius regionis iisse, sed nullum vestigium in utroque cultu civili restant.
Éguilles
Éguillesest commune Francicum 7'453 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
1853 McElroy
1853 , olim designationibus 1957 XE, 1930 YP, 1950 NX, et 1950 OM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Universitate Indianae in Observatorio Goethe Link versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1853 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Waldo Augiensis
Waldo Augiensis (seu Walto) (natus 740 - mortuus 814, Parisiis) fuit abbas et episcopus aevi Carolini.
In 782 abbas creatus est Abbatia Sancti Galli, ubi bibliothecam condidit. Ab 786 usque ad 806 fuit Abbas Augiensis, ubi et bibliothecam et scholam condidit. Carolus Magnus eum Episcopus Papiensem et Basiliensem in 791 elegit et in 805 Abbatem Sancti Dionysii apud Parisios ubi anno 814 mortuus est.
Ortvinus Runde
Ortvinus (vulgo Ortwin) Runde (natus die 12 Februarii 1944 Elbingae) vir publicus Theodiscus et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.
Cursus honorum
Runde Hamburgi, Monasterii, Londiniique annis 1964 - 1969 oeconomiae et sociologiae studebat. Tum cursum publici magistri coepit. Ab anno 1968 sodalis SPD fuit atque annis 1983 - 1988 praeses eius factionis Hamburgi. Ab anno 1974 ad usque 1988 Runde et sodalis parlamenti patriae urbis fuit. Anno 1988 senator laborum, sanitatis rerumque socialium factus est. Ab anno 1993 senator aerarii fuit. Cum anno 1997 Henning Voscherau (SPD), magister civium superior Hamburgi suffragium perdidit, Runde 12 Novembris eius anni successor electus est. Quattuor annos post suffragio quidem vicit, sed Virides, socius colalitionis, perdiderunt. Sic 31 Octobris 2001 Ole de Beust (CDU) successor electus est. Ab anno 2002 Runde sodalis Dietae Foederalis Germaniae est.
Cynocephalidae
Cynocephalidae sunt mammalia arborea et prolabentia, in Asia Meridio-Orientali endemica. Sunt tantum duae species vivae, quae omnem familiam Cynocephalidarum et ordinem Dermopterorum comprehendunt.
Maria Clara Alain
Maria Clara Alain (Sancti Germani in Laya nata die 10 Augusti 1926; mortua in Pecq die 26 Februarii 2013) fuit clara organista Francica. Etiam fratres eius Ioannes et Oliverius Alain compositores et organistae fuerunt.
Fridericus Augustus Bartholdi
Fridericus Augustus Bartholdi (natus Colmariae Elisatiae die 2 Augusti 1834; mortuus Lutetiae die 4 Octobris 1904) fuit sculptor Francicus, notus quia Statua Libertatis Urbe Novo Eboraco posita finxit.
Bandarra
Interpretatio quaedam carminum Bandarrae Sebastianismum aluit.
La Jumellière
La Jumelière  est commune Francicum 1'377 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.