cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Polycestoides
Polycestoides est genus coleopterorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum, Nomen a Carolo Kerremans anno 1902 constitutum est.
Petrus Nečas
Petrus Nečas (Bohemice: Petr Nečas, natus die 19 Novembris 1964 in Uherské Hradiště), alumnus Universitatis Brunensis, fuit primus minister rei publicae Bohemicae a die 28 Iunii 2010 usque ad diem 16 Iunii 2013.
Polycestoides
Species
Inter Polycestoides digeruntur duae species descriptae, quae in Asia Orientali endemicae sunt.
Petrus Nečas
Ab anno 1991 erat sodalis factionis ODS et ab anno 2010 praeses eiusdem factionis. Ab anno 1992 parlamenti legatus et inter annos 2006-2009 minister laboris et rerum socialium fuit.
4519 Voronezh
4519 , olim designationibus 1976 YO4, 1969 QL, 1971 DN, 1979 SX7, et 1979 TK1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4519 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Caesonius Bassus
Caesonius Bassus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus saeculi tertii et quartii fuit.
Familia
Pater eius Lucius Caesaonius L.f. Quirina Ovinius Manlius Rufinianus Bassus erat.
Officia Publica
Caesonius Bassus anno 317 consul ordinarius erat.
Rhantus
Rhantus est genus Coleopterorum familiae Dytiscidarum.
Game of Thrones
Game of Thrones (Ludus thronorum, h.e. 'ludus regnorum') est series pellicularum televisificarum phantasiae mediaevalis a canali Home Box Office ex anno 2011 divulgata. Fabula e serie librorum A Song of Ice and Fire Georgii R. R. Martin accommodatur. Series televisifica cinematographizata est in officina in urbe Belfasto, et locis aliis Hibernia Septentrionali, Melita, Croatia, Terra Glaciali, et Maroco.
Prima series
Eddard Stark, dominus Hibernalis, ab rege amicoque Roberto Baratheone imperatus est ut in Regis Litus capitalem adeat et "Manus Regis" fiat. Sed etiam Septem Regnorum bellum accedit propter Gentis Lannisteris insidias et cupiditatam. Jon Nix, Eddardis spurius filius, est tamen conscriptus in Noctis Vigiliis et in Vallum it, immanis glaciei murus quod ab hostilibus septemtrionis terris regnum hominum separat. Interiectu temporis, Daenerys et suus frater Viserys, Gentis Targaryenis superstites ultimi, quae ante Baratheonis regnum dominabat, recondendum anticum imperium suum in ultra marem terrae. “Ludus Soliorum” libro respondet.
Secunda series
Septem Regnorum bellum iam venit. Dum Tyrion Lannister Manus Regis est difficileque administrat Ferreum Solium, ab stulto iuvene rege Jeoffrey rectum, alteri homini solium vindicant: Robb Stark, qui vexilla septemptrionalis congregavit; Stannis Baratheon, cuius firmitas a nova religio obscurata est; Renly Baratheon ab Alto Horto auxiliatus; Balon Greyjoy cum magna classe; Daenerys Targaryen, exulata regina, mater draconium. Dum, ultra Vallum, Jon Nix et Noctis Vigiliis se parant ad cum obscuris oblitis creaturis confligendum. “Conflictus Regium” libro respondet.
Tertia series
Jon Nix est cum barbaris et Daenerys exercitum in Sinus Servorum quaeret. In Regis Litore, Casa Tyrell magnam potentiam recipet dum imminuire Casam Lannisterem temptat. Jaime Lannister et Brienne Tarthis ad meridiem incedunt. Brannis imagines verae factae sunt novis amicis gratia. Arya nanciscetur Thoron Myris sacerdotem et Sine Signis Sodalitium. Duo tertibus “Tempesta Spatharum” libri respondet.
Quarta series
Quarta series in 2014 anno divulgatura est. Id respondebit ultimae parti de “Tempesta Spatharum” et probabiliter parti “Symposium Coracium” libri.
Pagus (Croatia)
Pagus seu Pagum  (dubius: Curicum  ) (Croatice Pag; Italiane Pago) est urbs et municipium Croatiae, in Regione Iadrensi sita. Incolunt municipium 3.846 (ab anno 2011).
Gastronomia Pictaviensis
Gastronomia Pictaviensis, scilicet ars culinaria regionis Pictaviae in Francia, ante alias regiones Francicas omnes e fontibus mediaevalibus relata est. Nostro tempore innotuunt casei caprini chabichou, ,, alii; ; ; vina Pictaviae superioris.
De gastronomia mediaevali
Perpaucis rebus de gastronomia regionum Europaearum alibi scriptis, Radulphus de Diceto Londiniensis in historia sui temporis, titulo Ymagines historiarum, sub anno 1151 de indole et arte culinaria Pictaviensium disseruit: Fluminibus Pictaviensibus non muraena stricto sensu sed lamprida quaeritur; sicut et sturio, rarissime nostris diebus reperitur. Verbis Radulphi de Diceto hic citatis condimentum vel salsamentum curiose descriptum est quo piper et allium ex agresta sive aceto temperantur. Talium salsamentorum eodem fere tempore in opusculo, cuius titulus est Salsamenta Pictavensium, praecepta dantur; "salsamentum Pictavensium" singulare in fontibus variis mediaevalibus reperitur.
Caseorum saeculi XV Pictaviensium Panthaleo de Conflentia qualitatem inferiorem sic explicat:
Zdravko Zupan
Zdravko Zupan (in abecedario Cyrillico Здравко Зупан; natus in Zagrabia 7 Februarii 1950 — mortuus Belogradie, 9 Octobris 2015) fuit auctor librorum nubeculatorum Iugoslavicus et Serbicus.
Imamus
Imamus (Arabice إمام imām, pl. أئمة aʼimmah ; Farsi امام ) dicitur ille apud Islamicos dignitate et honore insignis. Qui plerumque dux venerationis mescitae et communitatis Musulmanicae in secta Sunnitica invenitur. Hoc in contextu, imamus religiones venerationis Islamicae ducere, duces communitatis merere, et consilium religiosum praebere potest. In secta Siitica, imamus partes maioris momenti in Islam agit et per notionem imamah, nomen quod solum sociis domus prophetae (ahl al-Bayt) adhibetur, quattuordecim qui errare non possunt appellatis. Vocabulum etiam pro appellatione praeclarorum eruditorum Musulmanicorum adhiberi potest.
Imago clipeata
Imago clipeata est fabricata hominis effigies, usitate ad imagines heroum in clipeis Romanis antiquis exhibitas spectans. Haec artis opera saepe ut militares Romanorum statuae memoriales (aliquando ex arboribus suspensae) adhibita sunt. In sculptura recentioris Romani Italicique temporum, imagines clipeatae a nymphis vel geniis sustentae apotheosin significare coeperunt.
Mitella pentandra
Mitella pentandra est planta florens familiae Saxifragacearum, in multo Americae Septentrionalis occidentalis, ab Alasca ad Californiam et Coloratum, endemica, ubi in pratis, nemoribus, silvis montanis, et similibus locis umbrosis habitare solet.
Planta est herba rhizomatosa perennis, quae ad 50 vel 60 centimetra alta crescit. Plurima folia circa fundamentum caulis fiunt. Eis sunt laminae ovatae nunnulla centimetra lata, marginibus in lobos dentatos divisis. Erecta inflorescentia nonnullos flores fert, aliquando usque ad 25, plerumque secundum unum caulis latus. Flos est proprie patelliformis, quinque petalis viridibus praeditus, quae in artis lobis dividuntur.
Saussay (Sequana Maritima)
Saussay est commune Francicum 343 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Festigny (Icauna)
Festigny est commune Francicum 80 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Rock Dog
Rock Dog est animata rerum futurarum pellicula computatralis tribus amplitudinibus ab Ash Brannon moderatore cinematographico ducta annoque 2016 edita.
Virgilius Popescu
Virgilius (Dacoromanice Virgil) Popescu (natus die 20 Iunii 1947) machinator et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.
Ptosima
Ptosima est genus coleopterorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum, Nomen a Petro Francisco Maria Augusto Dejean anno 1833 constitutum est.
Virgilius Popescu
Munus
Postquam telecommunicationis studebat diversis in magistratibus Cursus publici Romaniae operam dedit. Annis 1990 - 1996 in ministerio communicationis Romaniae operam dedit, postremo secretarius statalis fuit.
Cursus honorum
Popescu, sodalis factionis Socialis Democraticae, a die 3 Septembris ad usque 11 Decembris 1996 minister communicationis in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Annis 1996 - 2000 senator Romaniae erst. Annis 2000 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.
Ptosima
Species
Inter Ptosimas digeruntur undecim vel tredecim species descriptae.
Ludovicus Albertini
Ludovicus Albertini (Anconae die 19 Octobris 1871 natus; Romae die 29 Decembris 1941 mortuus), iuris consultus et laboris iuris peritus, fuit diurnarius scriptorque Italicus. Albertini, qui ab anno 1914 etiam senator erat, multos annos (1900 - 1925) clarum diarium Il Corriere della Sera duxit.
Dioecesis Insulensis
Dioecesis Insulensis (sive Dioecesis Insulana) fuit dioecesis cuius sedes Insula erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Mater Aquarum
Mater Aquarum (Estonice Pärnu jõgi) est flumen in Estonia. Circiter 144 chm longum est. Ex Allikajärv lacu parvo exoritur et in sinum Rigensem Maris Baltici effunditur. Pernavia urbs in ripis Matris Aquarum stat.
Dioecesis Insulensis
Episcopus titularis
Anno 2016 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Henrico Iosepho Parravano Marino SDB regitur.
Ecclesia cathedralis
Cathedralis insulensis fuit Ecclesia Assumptionis B.M.V..
Quintinus (discimpositor)
Quintinus van den Berg (natus in Den Helder die 21 Septembris 1985), usitate Quintinus (vulgo Quintino) nomine scaenico notus, est discimpositor et productor musicae domesticae Nederlandicus.
Sergius Bulgakov
Sergius Nicolai filius Bulgakov (Russice Сергей Николаевич Булгаков, tr. Sergej Nikolaevič Bulgakov; natus die 28 Iunii, seu 16 Iunii secundum Calendarium Iulianum, anno 1871 in Livny gubernii Orelensis Imperii Russici, mortuus Lutetiae die 12 Iulii 1944) fuit oeconomus, philosophus et theologus Russicus, sacerdos Ecclesiae Orthodoxae Russicae. Filius sacerdotis orthodoxi, Sergius Bulgakov initio in schola et seminario clericalibus, dein in gymnasio, postea ad annum 1894 in facultate iuridica Universitatis Moscuensis educabatur. Ab anno 1898 duos annos in Germania studebat, ibi dissertationem de capitalismo et agricultura pro gradu magistri complevit, anno 1901 in Universitate Moscuensi defensam. Dein ut professor oeconomiae politicae (Kioviae, annis 1901–1906, et Moscuae, annis 1906–1918) favebat operi. In iuventate sua ad "marxismum legalem" pertinebat, postea tamen ad philosophiam religiosam Christianam se applicavit, marxismum, positivismum et atheismum damnans, ideas sophiologiae suas autem elaborans. Anno 1918 sacerdos Christianus orthodoxus factus est. Anno 1922 exsilio e Russia affectus, ab anno 1925 ad finem vitae suae Lutetiae colebat.
Évry (Icauna)
Évry est commune Francicum 362 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Dioecesis Ecclesiensis
Dioecesis Ecclesiensis (Italiane: Diocesi di Iglesias) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Sardiniae sita, suffraganaea Archidioecesis Calaritanae, cuius caput est Ecclesiae.
Dioecesi 65 paroeciae sunt.
Episcopus
Anno 2007 dioecesis a S.E. episcopo Ioanne Paulo Zedda regitur.
Historia
Dioecesis IV-V saeculus erecta est.
Sauqueville
Sauqueville est commune Francicum 384 incolarum (anno 2014) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
La Ferté-Loupière
La Ferté-Loupière est commune Francicum 588 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Amputatio
Amputatio est amotio membri corporis saepe per chirurgiam ob damnum corporis vel morbum vel scelus, ut finiat dolorem vel extendere morbus sicut cancer et gangraena. Semel amotu, membrum humani non renascitur, salve alia membra sicut iecur. Ut damnum sarciat, optiones dantur solum utrum translatio an prosthesis.
Marius Missiroli
Marius Missiroli (Bononiae die 25 Novembris 1886; Romae die 29 Novembris 1974) fuit clarus diurnarius scriptorque Italicus qui quattuor diaria duxit, id est:
et post tyrannidem fascistarum et secundum bellum mundanum
Ampflificator operationalis
Ampflificator operationalis est circuitus electronicus, amplificator electronicus fluxus constantis, factore amplificationis magna, cum inditis binis et editis singuli. Nomen de computatris analogis emanavit, anno 1947 primum ab Americano electrotechnico Ioanne Ralpho Ragazzini usum, quibus amplificatores electronici calculationibus servant.
De consuetudine amplificator operationalis est amplificator differentialis, quo indita binis subtrahantur, deinde differentia amplificatur.
Sest
Sest, vulgo Sestra (Russice Сестра ) est flumen in regionibus Moscuensi et Tueriensi Russiae. In regione Moscuensi prope Solnečnogorsk urbem incipit et mox in receptaculum aquae Senežense influit. Circa 138 chiliometra fluit, sub aggere Canalis Moscuae per duiker transit et in Dubnam fluvium prope Dubnam urbem influit. Cuneum urbs ad Sestram flumen stat. Iachroma flumen Sestrae accola est.
6631 Pyatnitskij
6631 , olim designationibus 1983 RQ4 et 1987 SR agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Iachroma
Iachroma (Russice Яхрома) est flumen in regione Moscuensi Russiae. Sensu stricto hodie duae Iachromae sunt; nam Canale Moscuae disrupta est et Iachroma prima per receptaculum aquae Iachromense in canalem influit, Iachroma autem secunda a confluviis suis Ikša et Volguša et ab aqua superflua, quae interdum a canale abicitur, incipit. Haec secunda circa 54 chm longitudinis est et in Sestram flumen influit. Iachroma urbs ad Iachromam flumen stat.
Étivey
Étivey est commune Francicum 235 incolarum (anno 2011) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
6631 Pyatnitskij
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6631 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4520 Dovzhenko
4520 , olim designationibus 1977 QJ3, 1960 WC, et 1989 AW1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Demetrius Popescu
Demetrius (Dacoromanice Dumitru) Popescu (natus die 9 Septembris 1935) machinator atque rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.
Munus
Ad annum 1957 apud Universitatem Polytechnicam Timisvariensem technicae energiae studebat. Tum in diversis societatibus energiae operam dedit.
Cursus honorum
Annis 1976 - 1984 secretarius statalis in ministerio energiae electricae fuit. A die 19 Novembris 1992 ad usque 20 Ianuarii 1996 minister industriae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Annis 2000 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.
6632 Scoon
6632 , olim designationibus 1984 UX1 et 1976 QB2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
Diploma
Diploma est testimonium vel instrumentum ab auctoritate sui iuris vel institutione educationis (sicut collegio vel universitate) concessum, acceptorem certum studii cursum prospere absoluisse affirmans. Vocabulum diploma etiam praemium academicum attingit quod post studium in variis cursibus sicut educatione superiori, graduatione, et ceteris conceditur. Vocabulum etiam chartam historicam vel instrumentum civicum attingit.
Vocabulum diploma etiam in nonnullis contextibus historicis adhibetur ad documenta a rege vel imperatore subscripta attingenda, sicut terrae donum vel certum agrum suasque proprietates adfirmans. Instrumentum quo praemium Nobelianum conceditur etiam diploma appellatur.
Étigny
Étigny est commune Francicum 757 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Psalmus 63
Psalmus 63 (enumeratione Graeca psalmus 62 dictus) libri Psalmorum verbis "Deus, Deus meus" incipit; etiam habet superscriptionem: "PSALMUS. David, cum in deserto Iudae commoraretur" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista de solatio et fiducia in Dei praesentia canit.
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 63 (62) ex versione vulgata Clementina: 1 Psalmus David, cum esset in deserto Idumaeae. 2 Deus, Deus meus, ad te de luce vigilo. Sitivit in te anima mea; quam multipliciter tibi caro mea! 3 In terra deserta, et invia, et inaquosa, sic in sancto apparui tibi, ut viderem virtutem tuam et gloriam tuam. 4 Quoniam melior est misericordia tua super vitas, labia mea laudabunt te. 5 Sic benedicam te in vita mea, et in nomine tuo levabo manus meas. 6 Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum. 7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te. 8 Quia fuisti adiutor meus, et in velamento alarum tuarum exsultabo. 9 Adhaesit anima mea post te; me suscepit dextera tua. 10 Ipsi vero in vanum quaesierunt animam meam: introibunt in inferiora terrae; 11 tradentur in manus gladii: partes vulpium erunt. 12 Rex vero laetabitur in Deo; laudabuntur omnes qui iurant in eo: quia obstructum est os loquentium iniqua.
6632 Scoon
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6632 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Michaël Boym
Michaël Petrus Boym (Polonice Michał Piotr Boym, Sinice 卜彌格 Bǔ Mígé; natus anno 1612, mortuus anno 1659) fuit missionarius Iesuita exploratorque Polonicus. In Sinis aliisque terris peregrinationes fecit et de eis commentarios nonnullos scripsit. Etiam primum lexicon inter linguam Sinicam et linguam Europaeam convertens scripsit.
Opus eius notissimum, Flora Sinensis, Vindobonae anno 1656 edita, animalia plantasque Sinarum describit. Textus plures composuit qui in opere Athanasii Kircheri, titulo China illustrata, comprehenduntur. Atlas geographicus a Boym delineatus, titulo Magni Cathay, quod olim Serica et modo Sinarum est monarchia, quindecim regnorum octodecim geographicae tabulae, usque adhuc ineditus, apud bibliothecam Vaticanam iacet (Borg. Cin. 531). Opus magnum, titulo Medicus Sinicus, quod post mortem auctoris libelli Specimen medicinae Sinicae et Clavis medica partim patefecerunt, magna parte ineditum manet.
Morena
Morēna seu moles glacialis materies et sedimenta cum nive eversa sunt, quae glaciarii linguā pelluntur. In fragmentis lapidum, ruderum, et argillae plerumque consistunt. Dissimilia morēnarum genera sunt, secundum earum coniunctionem cum glaciario:
Schoutedeniastes
Schoutedeniastes est genus coleopterorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum, Nomen a Ludovico Iulio Leone Burgeon anno 1941 constitutum est.
Species
Inter Schoutedeniastes digeruntur decem species descriptae.
Rhantus alutaceus
Rhantus alutaceus est species coleopterorum familiae Dytiscidarum, quod in Nova Caledonia invenitur.
Salix alba
Salix alba (nomen botanicum a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum ) est arbor generis Salicis plantarum florentium familiae Salicacearum.
Descriptio
Arbor usque ad 30 m altitudinis est, comam effusam et late rotundatam, saepe pendulam habet. Truncus robustus, usque ad 3 m latitudinis est; saepe aliquot trunci ex una radice crescunt. Cortex trunci cana vel atro-viridis, in truncis veteribus longitudinaliter rimosa est. Cortex caulium olivacei vel rubidi coloris cum pubescentiam argenteam in apice est. Rami veteriores saepe usque ad humum pendent. Salix alba decidua est. Gemmae lanceolatae acutae sericeae, coloris crocei vel aureoli. Folia alterna lanceolata, usque ad 15 cm longitudinis et 3 cm latitudinis, apicibus acutis, marginibus serrulatis vel integerrimis. Pagina foliorum superior viridis, inferior argentea et pubescens. Flores in amenta gilva vel virentia collati. Mense Aprili vel Maio salix alba floret itidemque folia expandit. Fructus capsulae usque ad 6 mm longitidinis sunt, quas ventus fert. Saepe caulibus salices multiplicantur, potest et ramus abruptus radices mittere.
Habitatio
In zona temperata Eurasiae late dispersa est. In ripis aquarum saepissime crescit vel secundum vias. In Europa, Russia, Kazachstania, Asia minore et in Persia gignitur.
Reditus aeternus
Reditus aeternus est notio universum redisse, et redire perrectum fore, per formam similem sui, infinite trans tempus et spatium infinitum. Quae primum in philosophia Indica et in Aegypto antiqua invenitur, et deinde a Pythagoreanis et Stoicis capta est. Antiquitate classica defecta et Christianitate late patente, notio reditus aeterni in humano cultu Occidentali desuefacta est, Friderico Nietzsche excepto, qui hanc notionem ad multas ex suis aliis notionibus coniunxit, praecipue ad sententiam amoris fati. Praeterea, philosophica reditus aeterni notio ab Arthuro Schopenhauer tractata est; solum autem notio physica fuit, nullam reincarnationem supernaturale implicans, sed reditus entium eadem corpora habitantium. Tempus sic videtur non lineare, sed rotundum.
Propositio
Prima huius notionis propositio ex sumptione oritur probabilitatem mundum fieri sicut noster plus quam zerum esse (hoc scimus quia noster mundus exstat). Si spatium infinitum sit, tum cosmologia nobis dicit nostram exsistentiam infinite rediebit.
Anno 1871, Ludovicus Augustus Blanqui, cosmologiam Newtonianam assumens, ubi tempus et spatium infinita sint, dixit se monstravisse reditum aeternum esse certum mathematicum. Tempore sub Einstein, erant qui dubitarent quidem tempus vel spatium infinitum esse, sed multa exemplaria notionem infinitatis spatii vel temporis suppeditaverunt quam coniectura reditus aeterni postulavit. Exemplar universi oscillatorii in physica adduci potest ut exemplum de quo modo universum per eosdem eventus infinite circumagitur.
Arthuri Eddington notio sagittae temporis, exempli gratia, cosmologiam tractavit rem quae ad quendam punctum progreditur, post quem reversionem temporale patitur (quod, ut consequentia symmetriae T, statum chaoticum ob entropiam efficere habetur). Stephanus Hawking et J. Ricardus Gott exemplaria etiam proposuerunt, per quae universum iter transtemporale pati potest, dummodo aequilibrium massae et energiae aptam geometriam cosmologicam crearet.
Coniecturae multiversi in physica exemplaria describit ubi spatium vel tempus infinitum est, quamquam universa certa, cum eorum immanibus diruptionibus, finitae spatiotemporis bullae esse possunt.
Antiquitas classica
In Aegypto antiqua, scarabaeus signum videbatur novationis aeternae et reditus vitae, admonitio vitae venturae.
Calendaria Maya et Azteca tempus etiam orbem ordinatum consideraverunt.
In Graecia antiqua, notio reditus aeterni cum Empedocle, Zenone Citieo, et insignissime Stoicismo coniungi solebat.
Religio Iudaica
Tempus in religione Iudaica lineare est, finem habet, et ad caelum animi subit. Altius in animo gradi per quemque circulum annorum vel diem festum in pictura Scalarum Iacobi Gulielmi Blake monstratur, iter altius undulans pingens.
Renascentia
Signum ouroboros, anguis vel draco qui suam caudam vorat, est alchemicum reditus aeterni signum perfectissimum. Alchemici-medici Renascentiae et Reformationis notionem rediti aeterni sciebant; Thomas Browne Eques, medicus et philosophus Britannicus, in A Letter to a Friend (circa 1657) signum ouroboros cum notione reditus aeterni coniunxit, sic:
"Quod primus dies esse debet ultimus, quod cauda anguis in os redire debet subtiliter eo tempore, et quod ei die suarum partus finient, notabilis quidem concursatio est, quam astrologia, quamquam allevare callide conata est, solum cautissime praedicavit."
Reditus aeternus attactus etiam fit in fine The Garden of Cyrus (Horti Cyri), orationis hermeticae Thomae Browne Equitis: "Omnia coeperunt ordinata; sic desinent, et sic invicem incipient."
Psyche (persona mythistorica)
Psyche (Graece Ψυχή) erat persona mythologica et mythistoriae ab Apuleio scriptae.
Biographia
Psyche filia iunior regis et reginae in quadam civitate erat; Psyche etiam duo sorores habebat. Sed dea Venus furore acta est pulchritudinis puellae quia Pysche laudabatur a piis deae amoris. Igitur Venus filium suum Amorem vel Cupidinem misit ad tangendum puellam cum sagitta amoris ut Psyche virum squalidum amaverit, sed casu sagitta ipsum Amorem vulnerat: nunc Amor Psychen amabat. Interea parentes Psyches oraculum consuluerunt et responsum datum hoc fuit:
Deinde Psyche apud rupem relicta est et Zephyrus eam apud domum Amoris tulit. Ibi nocte Amor ad Psychen profectus est atque tenebrae suam personam abdidiverunt: ille puellae coniunx suus esse dixit sed illa iussit ut suam personam non cognoverit. Post multas noctes amoris sorores Psyches eam hortatae sunt ad vultum mariti sui cognoscendum: illa, putans illum monstrum esse, cum sica et lucerna ad coniungem dormientem profecta est et personam Amoris cognovit. Psyche nunc vere amabat Amorem sed illud somno excitavit et, cognitis rebus, fugit. Desperata, Psyche mortem voluntariam petivit sed dii hanc impediverunt, deinde pulchra puella per varias urbes erravit usque et ad templum deae Veneris pervenit. Dea Venus Psychen tribus probationibus supposuit: in prima probatione Psyche adiuvata est a formicis ad dividendum frumentum; in secunda probatione Psyche lanam auream ovum e fructece sussulit sub vesperum, quia oves interdiu pugnaces sunt; in tertia probatione Psyche apud inferos ad petendum partem pulchritudinis deae Proserpinae descendit et donum deae in ampulla accepit. Paulo post Psyche apullam aperuit et altissimus somnus eam possedit. Psyche somno excitavit quia Amor profectus est et eam transtulit apud Iovem. Rex deorum commotus rursus coniunxit duo amantes et Psyche dea facta est: duo ales papilionis in dorso puellae provenerunt et coniugium celebratum est. In convivio Bacchus vini minister erat, tres Gratiae sonabant et Vulcanus coquus erat. Postea Psyche Amorque filia habuerunt: nomen eius Voluptas erat.
4521 Akimov
4521 , olim designationibus 1979 FU2, 1976 YN6, et 1982 YH1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Psyche (persona mythistorica)
Fortuna
Multi auctores post Apuleius, exempli gratia Molière et Ioannes Baptista Lully, libros et operas de fabula Amoris et Psyches fecerunt. Aetate neoclassica multi pictores, exempli gratia Iacobus Ludovicus David vel Franciscus Gérard, tabulae de Psyche et Amore pinxerunt. Sculptor Italicus Antonius Canova inter annos 1787 et 1793 sculpturam "Amor et Psyche" sculpsit. Saeculo undevincesimo pictor Francogallicus Gulielmus Seignac varias tabulas de mythistoria pinxit et etiam pictor Francogallicus Gulielmus Adolphus Bouguereau tabulas de mythistoria Psyches pinxit.
Aeruginosus
Aeruginosus vel aerugineus nomen coloris est, de aerugine derivatum. Quamvis aerugo sensu stricto azurea vel callaina est, in lingua Latina botanica species coloris aenei atri vel ferruginei aeruginosae nominantur.
4521 Akimov
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4521 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Étaule
Étaule est commune Francicum 412 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Ioannes Loccenius
Ioannes Loccenius, die 13 Martii anno 1598 in Itzehoe Slesvici et Holsatiae natus et die 27 Iulii anno 1677 Upsaliae mortuus, fuit iuris peritus et historicus Sueciae Germanicae originis.
Vita
Mercatoris filius, Hamburgi in gymnasio Johanneo et in Academia Lugduno-Batava educatus, in universitate Upsaliensi docebat, Christinae reginae Sueciae historiographus fuit.
Étais-la-Sauvin
Étais-la-Sauvin est commune Francicum 691 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Rhaudum
Rhaudum  (alia nomina: Raudum, Rauda, Rhaude Curtis, Rhaudium, Vicus Rhaudus ) (Italiane Rho) est Urbs Italiae et municipium, circiter 50 840 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Urbani Rhaudenses appellantur.
Thomas Campianus
Thomas Campianus (Anglice Campion vel Campian; natus die 12 Februarii 1567, mortuus die 1 Martii 1620) fuit musicographus, poëta, medicusque Anglicus, qui multa cantica ad lutam, mascas, tractatum de musica, ac carmina Latina composuit.
Synagoga parva (Erfordia)
Synagoga parva (Theodisce: Kleine Synagoge), media in urbe Erfordiae sita inter multa vestigia cultus civilis Iudaeorum in Thuringiae capite viventium numeratur. Nostris diebus proseucha haec non iam liturgicis servit.
Historia antequam venum detur
Quando saeculo XIX ineunte denuo Iudaei Erfordiae habitare praeferrent, habitaculum privatum ritibus absolvendis serviebat. Ibidem anno 1840 sinagogam erexerunt, i.e. primam proseucham post saecula quinque circiter. Quam magister iudaicus Philippson consecravit die 10 Iulii.
Domus duorum tabulatorum in genere Historismi constructa fenestras duas grandes arcuatas habet. Insunt oratorium cum matroneo fidelium feminearum et balnea ritualia in cella et habitatio pro ministris. Cum numerus Iudaeorum augeretur ante moenia mox Synagoga grandis (Große Synagoge) erecta est. Proseucha parva in urbis centro servitio religioso terminato anno 1885 mercatori C.C. Römpler vendita est. Repositorium doliorum factum est et fabrica acetorum spirituosorumque.
Inter bella pancosmica
Anno 1918 magistratus priscam proseucham emit habitaculis instituendis. Mutationes hae characterem cultus religiosi omnino - Deo gratias - deleverunt, ut tempore Imperii Hitleriani murorum incolumitas maneret. Habitationes usque annum 1993 hic erant.
De proseucha reperta
Tempore Germaniae communisticae aedificium neglectum prorsus nihil de historia tradidit paucique de eius historia instructi erant. Annis 1980 exeuntibus tamen magis magisque de vestigiis Iudaicis explorabatur, itaque etiam de Synagogae parvae partibus futuris agendis deliberatum est. Consilium ceperunt, ut omnia in locum eruditionis congressusque redditura essent. In restaurandis rebus opera data est, ut cuncta aspectu originali affabre ornentur.
Inauguratio altera
Die 9 Novembris 1998 proseucha sollemniter denuo aperta est. Ibi nun praelectiones, orationes, concentus, congressus regulariter fiunt. Scopus est, ut obstacula intellectualia ante cultum civilem Iudaicum minuantur, cum homines non Iudaeici traditiones historiam religionem cognoverint. Ita synagoga pristina tolerantiam inter diversas cultus religionesque in Thuringia augeri iuvet.
Synagoga antiqua (Erfordia)
Nexus externi
🇬🇷
Albertus Szent-Györgyi
Albertus Szent-Györgyi, Hungarice plenissime Nagyrápolti Szent-Györgyi Albert Imre (Budapestini die 16 Septembris 1893 natus; mortuus die 22 Octobris 1986 apud Woods Hole Massachusettensium), biochemicus, praemium Nobelianum physiologiae et medicinae anno 1937 meruit propter vitaminum C repertum.
Alumnus fuit facultatis medicae Budapestinensis. Apud plures officinas biochemicas Bratislaviae, Berolini, Lugduni Batavorum, Groningae operam dedit; deinde alumnus universitatis Cantabrigiensis gradum doctoris ascendit. Professor fuit ab anno 1930 apud universitatem Szegediensem. Cantabrigiae et Segedini illos labores persecutus est quorum gratia praemio Nobeliano laureatus erit: "acidum hexaluronicum" (ita a principio appellatum) repperit et definivit; quod acidum discipulus Iosephus Svirbely ad ultimum vitamino C (iam quaesito sed nondum reperto) recte assimulavit; hoc vitaminum e fructibus capsici dulcis extraxit. Ac mechanismum acidi fumarici in cyclo acidi citrici invenit. Anno 1947 ab Hungaria in Civitates Foederatas migravit institutumque inquisitionum de musculis iuxta Laboratorium Biologiae Marinae Woods Hole in oppido Massachusettensi condidit.
Franciscus Georgius Rössler
Franciscus Georgius vulgo Franz-Georg Rössler (natus ad Ruppertsberg in oppido quodam Rhenaniae-Palatinatus die 14 Maii 1949, mortuus die 17 Martii 2017 in Dudenhofen apud Spiram ) fuit magister musicae geographiaeque Germanus. Melodias componebat, concentus dabat, linguis Theodisca et Esperantica libellos tractationesque pangebat, orationes dicebat, artes colebat.
Vita
Domnum Rössler a pueritia ministrantis servitium in ecclesia, musicae cura in familia, avunculi opera campestris moverunt. Postea aegros quoque curabat in Nosocomio Sanctae Mariae in urbe Ludovici Portu Rhenano. Studiis in schola elementari terminatis gymnasium humanisticum Neapolitanum (Neustadt an der Weinstraße) frequentavit, ubi anno 1968 maturitatem scholasticam implevit. Servitium militare tamquam miles medicus egit.
In universitatibus Manhemii Heidelbergaeque musicae, geographiae, musicologiae, compositioni studuit; tirocinio Spirae perfecto ibidem in gymnasio a Nicolao de Weis dicto professor creatus est. Ibique operam navabat usque annum 2012. Anno 1972 in matrimonium duxerat Ritam Rössler-Buckel, artificem. Die 17 Martii 2017 ex inopinatu in domu sua animam efflavit.
Musicae
Praecox in musicalibus ecclesiasticis catholicis participans (e.g. in cantu Gregoriano exercendo), instrumentis variis canens (clavichordio, organo tubulato, monaulis, fistulis corticatis, tibia clarisona, tuba, violina, viola), ab Officii Diocesis Spirensis de musica ecclesiastica superioribus examinatus est. Regentis chori munere in multis locis Electoratus Palatinati functus est.
Melodiarum compositione imbuebatur apud Ioannem Vogt, Manhemiensem. Fere triginta opera composuit, praesertim clavicinio, choro, musicae camerali apta. Quorum plura quoque edita sunt in casis editricibus: de hoc confer elenchum apud casam Volfgangi G. Haas infra. Opus eius praetitulatum "Evoluo" anno 1994 in sectione modernorum palmam tulit in certamine chororum Germanicorum Choro Moguntino Figurali qui dicitur interpretante.
Linguae
Thesi baccalaureatus publicata, ubi de Paulo Hindemith actum erat, circiter 50 res legendas edidit (poeseos, musicologiae, monographica, artis picturalis, linguisticae, historica regionalia) non solum lingua Theodisca sed etiam idiomate Esperantico. Addendae sunt circiter 500 tractationes diurnariaque et praelectiones innumerabiles.
Esperanticis
Anno 1985 primo Esperantica offendenti mox persuasum fuit utilitatem necnon humanitatem motionis istius praevalere. Quam linguam usurpat in modos diversissimos: in re diurnaria (e.g. in periodicis "Monato", "La Gazeto", "Juna Amiko", "Internacia Pedagogia Revuo"), in editionibus, in orationibus, in cursibus, in musica. Duo decennia organoedus in missis Esperanticis in cathedrali Spirensi celebratis fuit. Cooperationem iniit cum variis sodalitatibus, quarum nomina haec: Universalis Societas Esperantica, Circulus esperantistarum catholicorum Dioecesis Spirensis, Associatio Esperanticum docentium internationalis, Academia Internationalis Rei publicae Sancti Marini (AIS), Academia scientifica internationalis Esperantica (ISAE), Unio Internationalis Esperantistarum Catholicorum, Associatio Esperantica Germanica, Interculturale Centrum ICH.
Autumno anni 2016 locupletavit symbolis culturalibus transmissiones radiophonicas Esperanticas quae vocantur Thuringia internationalis (Stationis radiophonicae FREI Erfordiensis).
Tyndaris (genus)
Tyndaris est genus coleopterorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum. Nomen a Carolo Gustavo Thomson anno 1857 constitutum est. Typus generis est Tyndaris planata.
Species
Inter Tyndares digeruntur tres species descriptae.
Rhantus papuanus
Rhantus papuanus est exstinctum familiae Dytiscidarum coleopterum, in Papua Nova Guinea olim endemicum.
6635 Zuber
6635 , olim designationibus 1987 SH3 et 1994 GP1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker et Eugenio Merle Shoemaker, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Tagetes
Tagetes est genus plantarum annuarum et perennium, plerumque herbacearum, familiae Asteracearum. Ei attributus est status generalis a Carolo Linnaeo anno 1753. Quod genus in Mexico meridiano endemicum est, sed nonnullae species per orbem terrarum importatae sunt. Tagetes minuta in aliquot regionibus planta invasiva et noxia habetur.
Bellis perennis
Bellis perennis est pervulgata plantarum florentium species Europaea familiae Asteracearum, archetypica illius nominis species saepe dicta. In Europa Occidentali, Media, Septentrionalique endemica est, insulis remotis non exceptis, sicut Faerois, sed late in plurimas regiones temperatas introducta est, inter quas America et Australasia.
Tagetes
Descriptio
Species Tagetis magnitudine ab 0.1 ad 2.2 metra altae variant. Plurimis specibus sunt folia pinnata et viridia. Floribus secundum naturam sunt colores aureus, aurantius, flavus, albus, saepe marginibus maroon. Capita inflorescentiarum plerumque ab 1 ad 4–6 centimetra diametro sunt, plerumque in radiis et discis disposita. In horticultura, plantae annuae seri solent, sed species perennes populo gratae magis atque magis fiunt. Radices sunt fibrosae.
Bellis perennis
Pinacotheca
Aliae imagines. Fasciculus:Bellis perennis (1).jpg|Musca domestica in Bellide perenne Fasciculus:Bellis perennis-fully bloomed flower.jpg| Fasciculus:Bellis perennis ENBLA03.JPG|Folium Fasciculus:20190319 Bellis perennis 3.jpg Fasciculus:Bellis perennis (8580127027).jpg Fasciculus:20160410Bellis perennis2.jpg </Gallery>
Tagetes
Descriptio
Vigent variae species in paene omne genere soli. Plurimae plantae in hortis cultae solum bene siccatum malunt, sed nonnullae cultivarietates ariditatem bene tolerant.
Cultus et usus
Foliis Tagetis est aroma acutum, quod nonnulla insecta quotidiana et nematoda deterere dicitur. Species Tagetis comitibus lycopersici, melongenae, capsici, tabaci, et tuberosi saepe prosunt. Propter autem thiophenes antibacteriales a radicibus expressas, Tagetes prope fabaceas non serendae sunt. Aliquot species perennes cervidis, leporidis, rodentibus, et tayassuidis resistunt.
Erucae nonnullorum lepidopterorum, insigniter Melanchrae persicariae, foliis Tagetis vescuntur, et flores sunt fons nectaris aliorum lepidopterorum, unde Tagetes saepe sunt pars hortorum lepidopterorum. Multae species in locis feris a coleopteris pollinatur.
In cultu humano
Tagetes in Mexico praehispanico flos mortuorum habebatur, lilii in Europa similis, et iam in celebrationibus diei mortuorum late adhibetur. Semper in macellis ad usum in cultu et ritibus deorum quotidie venumdatur.
Praeterea, plantae latissime in India et Thailandia hodiernis coluntur, praecipue species Tagetes erecta, Tagetes patula, et Tagetes tenuifolia. Permultae Tagetes in coronis, monilibus, aliisque ornamentis nuptiarum, festorum, et eventuum religiosorum adhibetur. Cultus Tagetum paene ubique in Telangana, Andhra Pradesh, Tamil Nadu, Bengalia Occidentali, Karnataka, et Uttar Pradesh pro macella Deepawali videtur.
Species
Sunt quinquaginta species descriptae et acceptae.
Esnon
Esnon est commune Francicum 398 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Gloria Barboza
Gloria E. Barboza (anno 1958 nata) est botanista Argentinensis. Discipula olim Armandi Theodori Hunziker, professor meret apud Universitatem Cordubensem Tucumanae. Ibi et in de familia Solanacearum inquirit, praecipue autem de generibus Solano et Capsico.
Escolives-Sainte-Camille
Escolives-Sainte-Camille est commune Francicum 725 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Lingua Minoa
Lingua Minoa ab anno 1800 a.C.n. fere ad 1450 a.C.n. in usu in insula Creta erat. Lingua vel linguae culturae Minoae antiquae Cretae hieroglyphicis Creticis et deinde in syllabario scriptura Lineari A scribebatur. Quia hieroglyphicae Creticae nondum, Linearisque A solum partim enodatur, lingua Minoa ignota et non descripta manet, ac scire quidem non potest num haec scripta eandem linguam referant, vel etiam una lingua in ulla referatur. Lingua Eteocretica, in nonnullis inscriptionibus alphabeticis Creticis mille annos post scripta, fortasse est progenies linguae Minoae, sed ipsa nondum describitur. Numerus linguae est ISO 639-3.
Clusa (Topographia)
Clusa vel Clausa (a verbo claudere) est forma topographiae vallis parvae et voraginis inter montes.
Clusa regione Iurae vallis longam catenam montium secans nuncupatur. Exempla sunt clusae apud urbes Monasterium Bernensis vel Oensingen pagi Salodurensis. Clusae vero erosione fluminum ortae sunt. Certis locis clusarum prope fluvium vix spatium ad viam construeri est.
Prope clusas saepe urbes constructae sunt, in Alpibus et aliis locis, e.g. Clusanum (Campania), Clusa (Tridentinum-Athesia Superior/Tirolis Meridionalis) (in charta regis Henrici III in archivo ecclesiae episcopalis Brixenensis anno 1040 citata: et clusam sitam sub Sabione. ) vel La Cluse-et-Mijoux Franciae.
David Gentilcore
David Gentilcore (ad Hamilton Ontarionis natus anno 1961) est rerum gestarum scriptor. Praecipue de historia medicinae et rei cibariae in Italia inquirit. Professor olim apud universitatem Leicestriensem, recentius apud universitatem Venetiarum in domo Foscari meruit.
Analysis numerica
Analysis numerica est pars mathematicae adhibitae ubi coluntur algorithmi ad problemata continua solvenda, hoc est, problemata in quibus quantitates sunt numeri reales aut complexi (quae sunt problemata analysis). Quamquam bene est problemata exacte solvere, potest melius esse approximationem habere, si celerius computari potest.
Hilarius Putnam
Hilarius ('Hilary') Putnam (1926-2016) fuit philosophus Americanus, qui in longo vitae curriculo expedite se movebat in logica, philosophia mathematicae, philosophia linguae, philosophia mentis, theoria informationis, metaphysica, philosophia scientiae, philosophia sociali, philosophia religionis, et philosophia historiae, neque immemor erat naturae ipsius philosophiae, nec metaphilosophiae, deliberatricis humanae significationis.
Analysis numerica
Historia
Aegypti quoque quantitates irrationales calculabant.
Hilarius Putnam
De vita
Hilarius Putnam Sicagi die 31 Iulii 1926 parentibus Iudaeis, Riva matre et Samuele patre, qui translator erat linguis Romanicis peritus. Studia academica iniit in Universitate Pennsylvaniensi, ubi anno 1948 gradum baccalaureati adeptus est. Postea, anno 1951, apud Universitatem Californiensem Angelopolitanam gradum philosophiae doctoris obtinuit. Eruditus est ad positivismum tralaticium, nam dissertationem de notione probabilitatis scripsit moderatore Hans Reichenbach, qui ex primis positivistis logicis ex Europa in Civitates Foederatas migraverat. Etsi Putnam postea acerrime a positivismo logico discessit, et ex praecipuis excultoribus realismi scientifici erat, et Reichenbach et Rudolphus Carnap apud eum etiam postea valebant. In argumentis contra positivismum allatis negabat esse praerogativum ad veritatem aditum, et credebat nec principium constitutum verificationis nec sententias singulas perquam falsas aut veras haberi posse.
Diphonum
Diphonum in linguistica est series binorum phonematum. Diphona usum in exemplaribus rationum linguarum naturalium habent, ubi ad varios contextus constituendos adhibentur in quibus phonema in certa lingua naturali fieri potest. Notio diphonorum ad impressionem electronicum transitionis binorum phonorum attingendam usitate adhibetur. In diagrammate sequente, flumen phonorum a P1, P2, et ceteris, ac diphona congruentia a D1-2, D2-3, et ceteris repraesentantur:
Hilarius Putnam
De vita
Putnam philosophiam docebat apud Universitatem Northwestern (1952-1953), Universitatem Princetoniensem (1953–1961), Massachusettense Institutum Technologiae (1961-1965), donec anno 1965 in Universitatem Harvardianam transiit, ubi professoris munere fungebatur, donec anno 2000 emeritus decessit.
Diphonum
|P1===|P2===|P3===|P4===|P5===|P6===| |D1-2=|D2-3=|D3-4=|D4-5=|D5-6=|
Analysis numerica
Historia
Quamquam Babyloni et Aegypti algorithmos habebant et sciebant calculare, mathematici Graeci regulas generales invenerunt, et demonstraverunt has regulas correctas esse.
Hilarius Putnam
De vita
In instituto philosophico Harvardiano tunc aurea quaedam aetas vigebat, nam in eodem fere androne versabantur W. O. Quine, Nelson Goodman, Iohannes Rawls, Robertus Nozick, Stanley Cavell. Itaque Hilario Putnam inter tantos homines philosophandi potestas praesto erat. Priores philosophi primores eiusdem universitatis fuerunt Gulielmus James, Josiah Royce, C. I. Lewis, quorum pragmaticorum compar Putnam numerari potest.
Diphonum
Linguae Hispanicae circa 800 diphona, linguae Theodiscae circa 2500 sunt.
Analysis numerica
Historia
Mathematici hodierni non solum theoremata sed etiam methodos numericas inveniunt. Isaacus Newtonus algorithmum proponit ad integrale approximandum. Carolus Fridericus Gauss plurimos algorithmos numericos creavit.
Congressus Civitatum Foederatarum
Congressus Civitatum Foederatarum est bicameralis gubernationis foederalis Civitatum Foederatarum potestas legifera, quae in binis domibus, Senatu et Domu Repraesentantium, consistit. Legati Congressionales in Capitolio Vasingtoniae in Districtu Columbiae sito coire solent. Repraesentantes et senatores per electionem rectam eliguntur, sed vacuitates in Senatu per creationem a gubernatore civitatis fungi possunt. Legati plerumque ad factionem Republicanam vel Democraticam pertinent, et rarissime ad factionem tertiam vel ut politici libri. Omni Congressui sunt 535 legati suffragium habentes: 435 repraesentantes et centum senatores.
Hilarius Putnam
De vita
Putnam ad suos agnoscendos errores semper paratus erat. Qui animus ad resipiscentiam promptus tamquam nota erat philosophiae Putnamianae. Mobilis erat criticis suis velut praeda fugax venatoribus, nam saepe destitit opinionibus, quas antea adprobaverat ipseve dixerat — etiam opinionibus, a quibus quaedam programmata investigatoria profecta erant. Hilarius Putnam Arlingtoniae in Massachusetta die 13 Martii 2016 mortuus est mesotheliomate confectus
Congressus Civitatum Foederatarum
Legati Domus Repraesentantium spatium magistratus binorum annorum sustinent, quoque legato incolas unius constituentiae repraesentante. Quaeque constituentia, districtus usitate appellata, civitatibus distribuitur per repraesentationem per incolas secundum tabulas Census Civitatum Foederatarum, dummodo cuique civitati sit saltem unus repraesentans congressionalis. Cuique civitati, omissis numeris incolarum et magnitudine geographica, sunt bini senatores; ergo centum senatores quinquaginta civitates hodie repraesentant. Quisque senator in tota eius civitate spatio magistratus senorum annorum eligitur, spatiis imbricatis ut quoque biennio tertia fere pars Senatus eligatur.