cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brixia
Brixia Veneta
Anno 1629 Franciscus Bertelli scripsit librum, qui Theatrum urbium Italiae inscriptus erat. In eo de Bixia quoque loquitur hoc modo: «ista civitas dives est et omnium rerum exornata, optime aedificata, habitata a probo, callido, honesto et fido populo». At eodem anno fuit egestas annonae frumentarium et anno 1630 horrenda pestilentia vastavit Brixiam (haec est eadem pestilentia, quam Alexander Manzoni in mythistoria eius Sponsorum mirabili modo narrat). Anno 1649 facta est iterum inopia frumenti, quia pluvia ingens toto mense Maio de caelo cecidit. Qua de causa die 6 iunii homines fame laborantes pistrinas vi spoliaverunt.
Anno 1701 pugnatum est in Italia post initium Belli de Successione Hispanica. Copiae principis Sabaudiensis Eugenii Francisci prope Brixiam iter fecerunt et rura Langobardiae populata sunt. Bella per Italicos campos perrexerunt per multos annos, sed nihil memoratu dignus accidit Brixiae usque ad annum 1769, cum horreum pulveris pyrii die 18 augusti repente exploderet et partem ingentem civitatis deleret. Aliqui dicunt 400 homines periisse, alii 2500.
Anno 1789 res novae in Gallia factae sunt, sed primum hoc minoris momenti Brixiae fuit. At anno 1796 dux Francus Napoleo Italiam invasit et Mediolanum expugnavit. Die 12 maii anno 1796 ipse Napoleo ingressus est Brixiam. Die 30 maii eiusdem anni Franci palam urbem occupaverant, sed aliquae copiae Venetae illic manserunt. Praesentia militum duorum nationum longe durare non poterat, nam die 18 martii anno 1797 nonnulli iuvenes nobiles cum auxilio Francorum municipio potiti sunt et Venetos e civitate eicierunt. Facta est Respublica Brixiensis, sub oculis et armibus militum Napoleonis
Brixia Franca et Austriaca-Hungarica
Respublica Brixiensis vitam longam non habuit. Nam post pacem Campi Formii (anno 1797) Brixiam fuit pars novae Reipublicae Cisalpinae. Mense iunio anno 1805 Napoleo venit Brixiam et in urbe per dies quinque mansit. Eodem anno factum est Regnum Italiae, cuius rex Napoleo fuit. Illud comprendit maximam partem Italiae Septentrionalis, et Brixiam quoque. At anno 1814 sol Napoleonis occasus est et Austriaci-Hungarici urbem una cum omnes fines Langobardiae et Reipublicae Venetae ceperunt. Die 7 aprilis anno 1815 factum est Regnum Langobardicum-Venetum, ut statutum est in Consilio Vindobonensi.
At Brixienses aegre tulerunt imperium Habsburgensium. Mense martio anno 1848 Mediolanenses rebellaverunt contra Austriacos una cum civibus Comi et Bergomi. Itaque dux Austriacus Iosephus Radetzky coactus est Veronam regredi. Illic acriter cum copiis Regni Sardiniae debellavit. Longobardi cives paulisper libertate gavisi sunt, sed Austriaci Pedemontenses profligaverunt et mense Augusto anno 1848 Mediolanum ceperunt. Die 12 martii anno 1849 Regnum Sardiniae in Austriacos iterum impetum fecit. Iosephus Radetzky imperavit copias suas Brixiam relinquere et in urbe manserunt solum 300 milites in castello. Statim Brixienses municipio potiti sunt et post paucos dies insurrexerunt adversus occupantes Austriacos. Hoc initium fuit praeclarorum decem dierum Brixiae. Die 23 mense Martio anno 1849 fuit primus dies Brixiae rebellionis. Nam maresclacus Julius Jacobus von Haynau statuit ut Brixiensibus pecunia ingens solvenda esset propter perfidiam eorum. Cives Brixiae hoc non passi sunt et arma ceperunt. Austriaci subito a castello igneis globis civitatem verberaverunt et aliae copiae iis subsidio vocaverunt. Titus Speri, dux Brixiensium pro libertate pugnantium, valde et fortiter adversus Austriacos-Hungaricos bellavit, sed milites eius pauciores erant. Interea multae copiae hostium pervenerunt et globi ignei ex castello eiecti nonnullas domus deleverunt et incolas plurimas occiderunt. Sic die 1 aprilis anno 1849 Brixienses, acta strenuissima pugna, se dederunt Julio Jacobo von Haynau, qui illo tempore nominatus est hyaena Brixiae propter crudelitatem eius.
Titus Speri Luganum aufugit, sed paulo post Brixiam redivit. Captus ab Austriacis, capite damnatus est et die 3 martii anno 1853 in urbe Pulchroflore (prope Mantuam) necats est, cum libertatem sperasset Italicam. Austriaci vero post mortem Titi Speri quaesiverunt matri eius incredibili cum duritia cordis ut solveret pecuniam expensam pro supplicio filii. At res adversae Brixiae nondum finiverant: anno 1855 cholera circiter mille homines, mulieres puerosque necavit. Anno 1856 imperator Franciscus Iosephus una cum uxore sua Brixiam visitavit, sed Brixienses eum frigidissime receperunt.
Postremo die 13 iunii anno 1859 Iosephus Garibaldi cum militibus suis Brixiam a tyrannico iugo Austriacorum-Hungarorum, ut soliti erant dicere patriae amantes illae aetatis, liberavit. Die 17 eiusdem mensis rex Victorius Emmanuel II in oppidum ingressus est permagno cum gaudio omnium civium. Insequente die imperator Napoleo III quoque ad urbem perrexit. Anno 1860 inter mille homines, qui cum Iosepho Garibaldi Siciliam liberaverunt, 64 Brixienses erant. Paulo post multi alii ad Italiam Inferiorem iverunt, ut pro patria et communi libertate dimicarent. Deinde Brixia facta est post diem 17 martii anno 1861 pars Regni Italiae.
Brixia Italica
Post ortum Regni Italiae natae sunt Brixiae et propinquis in pagis multae societates operariae catholicae. Anno 1867 nonnulla monasteria clausa sunt, inter quae illud Sancti Iosephi et Sancti Caietani. Anno 1874 societas amicorum Iosephi Mazzini, quae appellata erat Cogitatio et actio equidem clausa est, cum sodales eius res novas desiderarent. Insequente anno imperator Borussiae Gulielmus II Brixiae fuit. Interea populus Brixiensis laborabat propter divisiones inter fautores et hostes Ecclesiae et propter paupertatem agricolarum, qui anno 1882 cessationem operis fecerunt. Anno 1904 alia exoperatio facta est, multo maior quam illa praeterita.
Bello Mundano Primo acto (die 4 novembris anno 1918) magna paupertas fiebat tota in Italia. Brixiae socialistae rixibus et exoperationibus faverunt. Die 8 Aprilis anno 1919 in urbe nata est prima societas fascalis, sed fascales perpauci erant. Anno 1919, 1920 et 1921 nonnullae exoperationes acciderunt. Fascales adversus catholicos socialistasque vi pugnabant. Hi die 6 mense Aprili anno 1924, territis civibus, 60% suffragiorum acciperunt. Insequentibis mensibus fascales minati sunt atque percusserunt catholicos, socialistas necnon communistarum fautores. Nocte inter diem 5 et diem 6 novembris eodem anno facales vastaverunt aedes commentarii diurni catholici, qui Civis appellabatur. Anno 1932 novum forum, id est Forum Victoriae, dedicata est ab ipso Benito Mussolini.
Die 10 iunii anno 1940 Italia quoque ingressa est in Secundum Bellum Mundanum conflagratura. Cives Brixienses experti sunt famem gelumque propter inopiam rerum frumentariorum carbonisque. Nonnulli susurrabant iam adversus bellum. Die 8 novembris anno 1943 Itali Anglis Americanisque se dederunt et multi milites Brixienses domum redierunt, sed die 10 eiusdem mensis Germani potiti sunt urbe cum auxilio fascalium. Paulo post condita est Respublica Salodii. Die 2 februarii anno 1944 Brixia primum verberata est ab aeroplanis Americanorum, qui 26 homines necaverunt. Alii impetus cum ignivomis globis secuti sunt. Pessimus omnium fuit ille actus die 13 iulii eiusdem anni, cum 200 viros mulieresque perierunt. His temporibus Brixia et pagi propinqui verberati sunt etiam a solitario aeroplano, quod noctu igneos globos improvise iaciebat; cives Italiae aeroplanum istud (vel probabilius aeroplana ista) Pippum appellaverunt. Post indutias cum Americanis Anglicisque manipuli clandestinorum militum fauctorum libertatis creati sunt et ab mense martio anni 1944 CLN (Consilium Liberandae Nationis) Brixiae quoque ortus est. His mensibus pugnatum est acriter in montibus circum Brixiam inter fautores libertatis et Germanos. Die 25 Aprilis anno 1945 omnis Italia exsurrexit adversus Germanos, sed Brixiae milites clandestini parati parum erant et timentes ultiones Nazistarum paulum egerunt. Itaque municipii moderator, dux aedilium rei nummariae et praefectus annonae iverunt ad episcopum ut civitatem ei traderent. Insequente die Germani necaverunt 8 homines mulieresque in vico Monteplano. Illo die episcopus hortatus est milites Consilii Liberandae Nationis ut urbem regerent et isti postremo munus acceperunt. Die 28 aprilis Americani milites Brixiam occupaverunt: Bellum Mundanum Secundum Brixiae confectum est.
Die 2 Iunii anno 1946 Brixienses statuerunt, velut alii cives Italiae, utrum regem an popularem rem publicam vellent: 242.472 cives suffragia tulerunt pro Republica, 179.351 pro Regno. Eodem anno factus est municipii moderator Gulielmus Ghislandi, factione socialista. Anno 1948 ei successit Brunus Boni, factione democraticus-christianus, qui usque ad annum 1975 munus sustinuit. At anno 1974, die 28 Maii gravis calamitas concussit Brixiam: globus igneus a tromocratis fascalibus positus repente flagravit in Foro, quod Piazza Loggia Italice nuncupatur, cum magna contio opificum collegiorum esset. Mortui octo fuerunt: Iulietta Banzi Bazoli, Livia Bottardi Milani, Euplus Natali, Bartholomaeus Talenti, Albertus Trebeschi, Clementina Calzari Trebeschi et Victorius Zambarda. Maxima pars eorum magistri magistraeque erant. Nomina auctorum huius caedis nondum cognita sunt. Anno 1975 municipii moderator factus est Caesar Trebeschi, factione democraticus-christianus, anno 1985 ei successit Petrus Padula, eadem factione. Anno 1990 creatus est moderator Iohannes Boninsegna, factione democraticus-christianus, post biennium ei successit Iohannes Panella, factione socialista, qui solum per menses novem municipium rexit. Eodem anno electus est primum Paulus Corsini, factione democraticus-socialista. Anno 1994 creatus est moderator Firmus Minus Martinazzoli, factione christiana-democratica. Anno 1998 iterum electus est Paulus Corsini, qui munus sustinuit per decennium. Anno 2008 factus est municipii moderator Hadrianus Paroli, factione liberalis. Anno 2013 ei successit Aemilius Del Bono, factione democraticus-socialista. Die 2 martii eiusdem anni subterranea ferrivia dedicata est.
Clari cives
Brixiae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque feminae, inter eos: In vicis iuxta Brixiam nati sunt:
Urbis administratio
A die 10 Iunii 2013 praefectus urbis est Aemilius Del Bono Factionis Democraticae.
Ecclesia Catholica Romana
Brixia sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Brixiensis est.
Fractiones
et altera.
Lamothe (Liger Superior)
Lamothe est commune Francicum 841 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Luganum (districtus)
Luganum  (Italiane Distretto di Lugano) est unus octo Ticini pagi districtuum. Hic districtus in undecim circulos (Anium, Breno, Capriasca, Carona, Ceresius, Luganum,Magliasina, Sessa, Summus Vicus, Taverne et Vezia) divisus est. Urbs Luganum est caput huius districtus, cui 141'396 incolarum anno 2012 sunt.
7116 Mentall
7116 , olim designationibus 1986 XX, 1972 YE1, 1981 JQ6, et 1993 VP4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est.
See/Lac (Friburgum)
See/Lac  (Francice District du Lac, Germanice Seebezirk) est unus septem Friburgi pagi districtuum ibi incolae Francice aut Germanice loquuntur. Urbs Muratum est caput huius districtus, cui 34'359 incolae et viginti sex communia anno 2013 sunt.
7116 Mentall
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7116 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
7115 Franciscuszeno
7115 , olim designationibus 1986 WO7 et 1991 RX3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7115 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Petrus Altenberg
Petrus / Peter ALTENBERG, vere Richard Engländer (natus die 9 Martii 1859 Vindobonae, mortuus die 8 Ianuarii 1919 ibidem) erat Austriacus scriptor. Vitam contra burgensium habitum in cafeis degens aliis artificibus prima specie ignavis exemplo erat. Repraesentans maximi ponderis erat in sic dicto Modernismo Vindobonensi.
Saint-Geniez-d'Olt
Saint-Geniez-d'Olt (Occitanice: Sent Ginièis d'Òlt) est commune Francicum 2'034 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Petrus Altenberg
Vita
Negotiatoris divitis filius studiis iuris prudentiae et medicinae nequiquam imbuebat; tertia idea se sustentandi librorum negotiatione etiam frustra erat. Cum medicus quidam confirmavisset eum propter nervos nimis debiles laborare non posse, Altenberg consilium cepit fieri artifex vagans. Ad instar Caroli Baudelaire consuetudinibis recentioribus cunctis firme obstabat et habitu suo - etiam habitu externo - mox passim persona notissima facta est.
Textus brevissimi delicati et aphorismi bene ferientes, quae praesertim in cafeo Vindobonensi "Café Central" pepigerat et anno 1898 primum in lucem prolatae sunt sub titulo programmatico Wie ich es sehe, e fontibus Impressionismi litterarii et Francogallicorum poematum pedestrium carpiunt. Quoad mundi visionem Altenburgensem: recommendavit tamquam vitam appetendam desidiam intellectualem homines observantem. Artifex indefessus spatietur et attente circumcirca spectet in locis urbis grandis, ubi multitudines conveniunt (e.g. in viridariis, hortis lusoriis). Visus blandus distemperetur commentariis de hominibus acribus et lingua clarissima ars fiat. Pugillares de libro Wie ich es sehe  'stilus telegraphicus animae' a Hugone von Hofmannsthal laudabantur et res Vindobonae insitissimae esse putabantur. Effectus eorum videntur adhuc in Expressionismo austriaco: Robertus Müller titulavit Petrum Altenberg - ut et Ioannem V. Jensen - poetam novissimorum amabilem. Else Lasker-Schüler de anima Altenbergensi veluti opere texturae denticulatae pretiosissimo disseruit, ubi nullum verbum transire potest linteum.
Adiuvabant Petrum Altenberg miseria in maxima viventem collegae multi, e.g. Robertus Müller, Egon Friedell (Ecce Poeta, 1912), Arthurus Schnitzler, Ariminius Bahr et Carolus Kraus. Kraus misit - contra voluntatem auctoris - manuscriptum libri Wie ich es sehe editori Samueli Fischer et famam Altenbergensem ex industria disvulgavit.
Fons
Köster, Thomas: "Altenberg, Peter", apud: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie,  Microsoft Corporation 2006 (DVD)
Nervus ilioinguinalis
Nervus ilioinguinalis (TA: A14.2.07.006) est nervus periphericus ex plexu lumbali (Th12-L1) oriente in regione hypogastrica inter nervum iliohypogastricum, superius, et, inferius, nervum cutaneum femoris lateralem iacens.
Nervi partes sensibilis cutes partes pubum et organorum sexualium et virum et feminarum innervat. Motoricae vero, partes musculorum abdominis innervant.
Nonnumquam incitatio nervi post operationes in spatio retroperitonealis (e. g. renium), herniae inguinalis, appendicitidis observatur.
Cursus nervi ilioinguinalis
Ex plexu lumbali (radicibus Th12-L1) oriente, communiter cum nervo iliohypogastrico, nervus ilioinguinalis post musculum psoas maiorem et supra lumborum musculum quadratum deorsum.
Significatio medica
Interdum post operationes in spatio retroperitonealis (e. g. renium), herniae inguinalis, appendicitidis incitatio nervi observatur.
Codex ATC N05AX
Codex ATC N05AX est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso cum substantiis antipsychoticis aliis habent. Hic decim substantias perscribuntur:
Per exemplum: N05AX13 Paliperidonum
← ad gradum alteriorem
Codex ATC N05AH
Codex ATC N05AH est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso cum substantiis antipsychoticis , id sunt diazepini et oxazepini et thiazepini et oxepini, habent. Hic sex substantias perscribuntur:
Per exemplum: N05AH03 Olanzapinum
Jax (Liger Superior)
Jax est commune Francicum 139 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Tribus
Tribus potest esse:
Sensuna (districtus)
Sense )(Francice  District de la Singine, Germanice Sensebezirk) est unus septem Friburgi pagi districtuum ibi incolae Germanice loquuntur. Urbs Tafers est caput huius districtus, cui 42'405 incolae et undeviginti communia anno 2013 sunt.
7117 Claudius
7117 , olim designationibus 1988 CA1 et 1991 BA1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Freimut Börngen, astronomo apud Observatorium Karl Schwarzschild versato, repertus est. In honorem Matthias Claudii nominatus est.
Lafarre (Liger Superior)
Lafarre est commune Francicum 63 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
7117 Claudius
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7117 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Félix-de-Lunel
Saint-Félix-de-Lunel est commune Francicum 395 incolarum (anno 2009) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Barangay
Barangay(sonus: ba-ran-ga-i) est vicus etiam est minimum elementum gubernaculi Philippinis. Verbum 'barangay' in principio ortum est vocabulo 'balanghai' quadam ratis usa a gregis Austronesianibus navigantibus ad Philippinas.
Daimyo
Daimyo (Iaponice:大名) est in Iaponia aliquis ex maximis vel pontissimis comitibus potentior omnibus haud solum a Shogun fere a 10 saeculo usque in novissimo dimidio undeviginti saeculi et latissimas latifundia habebat. Dux samuraeorum et definiri potest ut dominus feudalis.
T. Mills
T. Mills (natus Travis Tatum Mills die 12 Aprilis 1989 in Riverside, California) est cantor Americanus generis Hip-Hop.
Daimyo
Systema Daimyo et samuraeorum abrogatus est aetate Restauratione Meiji dicta.
T. Mills
Cursus
Anno 2009 T. Mills conventum cum Uprising Records signavit. Anno 2010 T. Mills divulgavit album Ready, Fire, Aim!. Die 22 Iulii 2011 album Leaving Home editum est.
Isaacus Oliver
Isaacus Oliver (vulgo Isaac Oliver; Rothomagi anno 1565 fere natus; Londinii 2 Octobris anno 1617 mortuus) fuit pictor et delineator Anglicus in Francia natus.
Biographia
Aurificis hugenoti Petri Ollivier filius, anno 1568 in Angliam cum familia advenit. Nicolai Hilliard , quem postea aemulatus est , et Friderici Zuccaro discipulus, laboravit de 1583 usque ad 1616, primi ac ultimi operis cum die annis. Regiones peregrinas, probabiliter Nederlandiam et certe Italiam, peragravit. Die XIII Maii anno 1596, enim, Venetiis fuit, ubi Sir Arundel Talbot effigies obsignavit. Semper anno 1596 effigies obsignavit ut Isacq oliuiero, Francese : enim se semper Francogallicum putavit, exspectans tamdiu antequam civitati Anglicae se dicare. Die IX Februarii anno 1602 in Austin Friars ecclesia nederlandica Saram Gheeraerts in matrimonium duxit. Hoc tempore Rothomagensis commemoratus est. Anno 1604 fere, operum parvorum pictor clarissimus factus est, sic eius magistro successit et reginae Annae Daniae pictor fuit. Die VI Decembris anno 1606 civitati Anglicae se dicavit.
Maxime effigies, figurarum tractatio perfecit et historica argumenta effigiavit. Eius opera iuvenalia a Hilliard adducta sunt, sed postea eius ratio mox ab magistri illa distulit. Eius ratio, natularior quam Hilliard, effigierum pictoribus Antverpiae, ut Pourbus per leviri Marci Gheeraerts opera, vel Antonio Moro repetiit. Hi pictores pigmentis fuscis et exstinctis ad figurarum umbras et profundum efficiendas adhibebant. Huic artificis nota symbolicorum ornamentorum usus et singulorum atque lucis effectuum sapor est. Probabiliter Oliver etiam grandes picturas pinxit, sed nulla inventa est , attamen fieri potest ut aliquot opera Gulielmo Larkin attributa a hoc artifice perfecta sint. Oliver, praeterea, delineationes, quae a Modo fucato italico, praecipue a Francisco Mazzola, adductae sunt, effecit.
Filius Petrus, qui imitationes ex claris magistris perfecit , eius discipulus fuit. Eius opera Iacomum Palmer adduxerunt. Operas cum eius filiis Petro et Isaaco sociavit.
Cyparissus
Cyparissus ab Apolline amatus
Cyparissus (Graece: Κυπάρισσος) est filius Telephi et comes sive amatus Apollinis. Iuveni cervus tam gratus fit, ut ei pabula provideat, cervus tam mansueta fit, ut Cyparissus etiam in tergo eius residere possit. Cum autem cervum per errorem iaculo necaverit, deos rogat, ut eum dolore liberent; qui eum in cupressum commutant.
Cyparissus apud Vergilium et Servium
Alter traditio Romana amatorem Silvanum deum fuisse vult. Illud Vergilii "et teneram ab radice ferens, Silvane, cupressum" a Servio poetam amores significare interpretatus est. Apud Servium non Apollo, sed Silvanus amator est, Cyparissus non cervum sed cervam habet, praeterea deus est causa mortis:
4929 Yamatai
4929 , olim designationibus 1982 XV, 1964 FJ, et 1984 HK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hiroki Kosai et Kiichirō Furukawa, astronomis apud Observatorium Astronomicum Tokii (Statio Kiso) versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4929 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cyparissus
Cyparissus apud Vergilium et Servium
Non satis liquet, num Servius aition effingat (i.e. fabulam exponens, cur Silvanus sempervivum ramum tenens demonstratus sit) an versionem alioqui amissam tradat. Alibi Servius Zephyrum Cyparissi amatorem profert. Cupressum cum orco Graeco coniunctum esse refert: Ergo cupressi quasi infernae, vel quia succisae non renascuntur, vel quia apud Atticos funestae domus huius fronde velantur.
Fridericus Stern
Fridericus Stern (vulgo Fritz Stern Vratislaviae die 2 Februarii 1926 natus; Urbe Novo Eboraco die 18 Maii 2016 mortuus) fuit rerum gestarum scriptor Americanus oriundus e Germania. Anno 1999 Praemium pacis librariorum Germanorum accepit.
Arthritis
Arthritis (Graece: ) est morbus, qui unum vel plures articulos inflammatione implicat, et cui sunt plus quam centum species. Genus plurimus arthritidis est osteoarthritis (morbus degeneris articuli), eventum ob iniuriam ad articulum vel ob contagium articuli vel ob senectutem.
Classificatio
Nonnullis malis morbisque arthritis symptoma primum prolatorum est. Saepissime symptoma arthritidis nectum est malis morbisque sequentibus:
Praeterea dolor symptoma - secundarie - aliis malis praeficit, ut:
Dioecesis Paestana
Dioecesis Paestana fuit dioecesis cuius sedes Paestum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Grèzes (Liger Superior)
Grèzes est commune Francicum 207 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
1122 Neith
1122 , olim designationibus 1928 SB, 1941 YH, 1953 OA, et A924 VA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Eugeneo Iosepho Delporte in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1122 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sainte-Eulalie-d'Olt
Sainte-Eulalie-d'Olt est commune Francicum 344 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Sainte-Radegonde (Avario)
Sainte-Radegonde est commune Francicum 1'587 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Nexus externi
Sainte-Radegonde
Ilma
Ilma sive Ilminina (Theodisce Stadtilm) est oppidum in Circulo Ilmensi in Thuringia situm. Habet 4609 incolas.
Descriptio et historia
Urbs ad orientale Silvae Thuringiensis promunturium sita est. Mentio prima facta est die 13 Maii 1268. A Schwartzburgensibus monasterium Cisterciense a Salfelda Thuringorum huc translatum erat anno 1274/1275. Cessavit officio fungi anno 1533. Post sic dictam Reformationem in castellum redactum est; anno 1918 demarchium esse coepit. Remanserunt crypta quaedam, calefactorium anticum, decuriarum grangiae (in tota Thuringia maximae), tamquam monasterii vestigia. Pars curiae museum est. Perpulchra inter aedificia urbis aestimatur a nonnullis insuper Fanum Sanctae Mariae Protestanticum.
Hostes saepe urbem petebant, quam moenia protexerunt. Murorum partes et hodie videri possunt. Die 29 Maii 1613 flumen super ripas effusum urbi damna magna fecit.
Industriae
In oenomicis priscis agnorum pecorumque cultores, lintearii, coriarii dignentur mentionis. Saeculo XIX fabricae haud paucae hic tenebantur. Tum etiam viaeductus ferriviarius arcuum tredecim constructus est in longitudinem 202 metrorum. Hodie e.g. lomenta (Domal Wittol), autocinetorum partes subsidiariae (Gelenkwellenwerk Stadtilm GmbH) et organa tubulata (Orgelbau Schönefeld) conficiuntur.
In museo urbano de laboratoriis ad vim nuclearem explorandam, quae annis inter 1943 et 1945 in schola quadam a domino Diebner instructa erant, docetur.
Tribus
Ex Ianuario mense 2019 hi omnes tribus ad Ilmam pertinent:
Septem miracula Ilmensia
Septem res visu digniores scurriliter epitheton septem miraculorum nactae sunt, nempe:
Filii urbis
Obeliscus in foro componistam Ioannem Methfessel (1785-1869) effert, tamquam bellorum liberationis ab iugo Napoleonis Bonaparte citharoedum. Iste homo anno 1823 Hammoniae circulum cantorum praetitulatum Hamburger Liedertafel condidit. Fridericus Fröbel paedagogus, cum iuvenis esset, apud avunculum Ilmae vixit.
Nexus externi
Paginae officiales urbis
Saint-Côme-d'Olt
Saint-Côme-d'Olt est commune Francicum 1'400 incolarum (anno 2019) praefecturae Avarionis in provincia australi Occitania (ante 2016 Meridiano et Pyrenaeo).
Lempdes-sur-Allagnon
Lempdes-sur-Allagnon  est commune Francicum 1'324 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Grazac (Liger Superior)
Grazac est commune Francicum 1'034 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Pactum Antikomintern
Pactum Antikomintern foedus Iaponiae et Germaniae fuit, quo duae nationes fascistae contra Communisticum Internationale atque Unionem Sovieticam certare se praedicaverunt.
Signatio
Pactum die 25 Novembris 1936 Berolini a Mushanokōji Kintomo legato Iaponico et Ioachimo de Ribbentrop Administro Imperii Rerum Exterarum Germaniae signatum est. Die 15 Novembris 1937 Regnum Italiae Benito Mussolini duce ad foedus accessit. Anno 1939 et Manchuria, Hispania atque Hungaria foedus signaverunt. Anno 1939, cum Adolphus Hitler foedus inter Germaniam et Russiam de amicitia signavisset, Iaponia se a foedere Antikomintern recessit. Tamen anno 1941, cum Germania Russiam agressa esset, Romania, Croatia, Slovacia, Bulgaria atque Dania a Germanis occupata ad foedus accesserunt.
Argumentum
Foedere stipulatum est, ut Iaponia et Germania nuntiis mutuis contra communismum et Unionem Sovieticam certare vellent.
1121 Natascha
1121 , olim designationibus 1928 RZ et A918 EK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Pelageya Fedorovna Shajn in Observatorio Pulkovo versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1121 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Chély-d'Aubrac
Saint-Chély-d'Aubrac est commune Francicum 554 incolarum (anno 2010) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
1123 Shapleya
1123 , olim designationibus 1928 ST et 1974 QQ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio Neujmin in Observatorio Pulkovo versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1123 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
7118 Kuklov
7118 , olim designationibus 1988 VD5, 1975 TG4, et 1982 JN4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7118 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gulielmus Martinus Leake
Gulielmus Martinus (William Martin) Leake // (natus die 14 Ianuarii anno 1777 Londinii; mortuus die 6 Ianuarii anno 1860 Bristelmestunae), alumnus Alumni Academiae Militaris iuxta Woolwich, fuit miles, legatus et antiquarius Anglicus. De explorationibus suis in Graecia, Albania et Turcia libros celebres scripsit.
Vita
Leake, primo praefectus tormentariorum, ex anno 1800 legatus missus est in Orientem. Annos nonnullos Graeciam pervagabatur archaeologia inflammatus. Georgius dominus de Byron autem eum etiam pro Bello rerum novarum Graeco incitare potuit.
Ex exercitu anno 1823 dimissionem petens omnino scientiis vacabat. Huc nova itinera in Asiam Minorem fecit.
Iosephus Maria Mir
Iosephus Maria Mir vel Mirius (Hispanice: José Maria Mir), anno 1912 in Bellvís natus et die 29 Aprilis anno 2000 Barcinone mortuus, fuit clericus Catholicus Claretianus et Latinista Hispanicus, necnon Palaestrae Latinae scriptor et editor. Ab anno 1965 in Universitate Salesiana et ab anno 1972 in Universitate Lateranensi docuit.
Dioecesis Nucerina Paganorum-Sarnensis
Dioecesis Nucerina Paganorum-Sarnensis (Italiane: Diocesi di Nocera Inferiore-Sarno) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Campaniae sita, suffraganaea Archidioecesis Salernitanae-Campaniensis-Acernensis, cuius caput est Nuceria Paganorum (Nuceria Ima), cum Sarno.
Dioecesi 54 paroeciae sunt.
Episcopus
Anno 2011 dioecesis a Episcopo S.E. Iosepho Giudice regitur.
Historia
Dioecesis Nucerina Paganorum saeculo III erecta est; Dioecesis Sarnensis saeculo XI; in plena unione die 30 Septembris 1986.
Cold Spring (Novum Eboracum)
Cold Spring ('Fons Frigidus') est vicus Philipstown in oppido Comitatus Putnam in Civitatibus Foederatis situs. Numerus civium secundum censum anni 2010 fuit 1983. Cold Spring Nelsonville minorem vicum attingit. In Cold Sprint natus est Gouverneur K. Warren Generalis, persona magni momenti in Exercitu Unionis per Bellum Civile Americanum. Vicus, in Terris Elatis Hudsonianis ad altissimam partem Fluminis Hudsoniani situs est, Academiam Militarem Civitatum Foederatarum recte adversus.
Incolae notabiles
In Cold Spring habitaverunt
Satyendra Nath Bose
Satyendra Nath Bose (Bengalice সত্যেন্দ্রনাথ বসু, Colcatae natus die 1 Ianuarii 1894;  ibidem mortuus die 4 Februarii 1974) fuit illustris physicus et mathematicus Indianus. Particulae minimae integros turbines (Anglice spin) habentes bosona (boson-is n.) ad honorem eius vocantur. De theoria bosonis Bose epistulam ad Albertum Einstein scripsit anno 1924 et de physica statistica et thermodynamica studuit.
Ab anno 1921 ad 1945 professor Universitatis Daccaensis, deinde usque in 1956 professor Universitatis Calcuttensis fuit.
Helleborus
Helleborus (Graece: ), vulgo Helleborum, sive voce Latina antiqua veratrum, est genus herbacearum perennium plantarum florentium familiae Ranunculacearum, intra quam suum nomen tribui Helleborearum dat. Generi sunt 15 usque ad 25 species, quarum multae sunt venenosae.
Mythologia
Plinius maior Helleborum et melampodion appellatum esse tradit ex Melampode medico nominatum: Melampodis fama divinationis artibus nota est. ab hoc appellatur unum hellebori genus Melampodion. Aliqui pastorem eodem nomine invenisse tradunt, capras purgari pasto illo animadvertentem, datoque lacte earum sanasse Proetidas furentes.
Historia medicinalis
Apud antiquos, Helleborus praecipuum adversus vesaniam atque epilepsiam medicamen habebatur, veratrum album sumptum est, quod nauseam faceret, Helleborus niger (sive melampodion vel Helleborus orientalis), ut assellationi faveret.
Raumoa
Raumoa (Finnice Rauma; Suecice Raumo) est oppidum Finnicum 39 800 fere incolarum in meridionali Satagundia regione, in Finnia Occidentali provincia situm. Constituta est anno 1442, quo fit, ut tertia a veterrima urbs Finniae sit. Raumoa et Arctopolis, caput regionis, 49 chiliometris inter se distant; Raumoa autem et Aboa, caput provinciae, chiliometris 94 inter se distant. Oppida et municipia vicina Raumoae Eura, Eurajoki, Laetala, Pyhäranta sunt.
Index Asteroidum 227001-228000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 227001 ad 228000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
4930 Rephiltim
4930 , olim designationibus 1983 AO2, 1950 CD, 1965 WU, et 1990 HE1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Stephano Salyards, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4930 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4931 Tomsk
4931 , olim designationibus 1983 CN3 et 1987 DL agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne et Ioanne de Sanctis, astronomis apud Observatorium La Silla versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4931 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Wegelia
Wegelia (Finnice Seinäjoki) est oppidum Finnicum fere 59 600 incolarum situm in Finnia Occidentali. Omnia novem municipia oppido sunt vicina: Alavo, Ilmola, Cyronia Maior, Ialasiarvi, Trullonia Lappoensis, Kihnio, Kuortane, Lapponia Bothniensis, Wirdois.
Lavoûte-sur-Loire
Lavoûte-sur-Loire est commune Francicum 830 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
4932 Texstapa
4932 , olim designationibus 1984 EA1 et 1989 CG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Briano A. Skiff, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4932 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Asterix Olympius
Asterix Olympius est liber pictus de quodam Asterigis periculo, quem Renatus Goscinny composuit, Albertus Uderzo pinxit, et Carolus Rubricastellanus in Latinum convertit.
Phalaris
Vita
Incertum est quando Phalaridis natus sit et variae sunt historiae de eius vita ante tyrannidem: originis Rhodiae dicitur esse, sed etiam Astypaleae traditur natus esse. Certe 570 a.C.n. rerum potitus est et per sedecim annos Acraganta tyrannus gubernavit. Tam ferox atque crudelis fuit ut verbum "Phalarismus" (Graece Φαλαρισμός), "mores tyrannicos" significans, crearetur ab equite Romano scriptoreque T. Pomponio Attico. Phalaride tyranno, inventor Perillus Atheniensis instrumentum supplicii, appellatum taurum aëneum, creavit et Phalaridi praebuit. Taurus aëneus in ventre ostiolum habebat: moriturus inibat et claudebatur et, igne sub tormento accenso, atrociter necaretur, quia metallum igne calefactum eum assabat. Eiulatus viri tormento in sonos similes mugitibus taurorum conversi sunt. Phalaris, obstupefactus, Perillum iussit tormentim inire. Qui ante mortem liberatus est, sed, iubente tyranno, pauco post ex rupe deiectus est. Anno 554 a.C.n. seditione contra Phalaridem Acragante orta, tyrannus imperio spoliatus atque occisus est. In ipso tauro aëneo dicitur periisse.
Phalaris in litteris
Primus vir qui scripsit de Phalaride fuit Pindarus, poëta Graecus, in primo carmine Pythio. Lucianus Samosatensis de Phalaride scripsit in libris "Phalaris I" atque "Phalaris II". Decimus Iunius Iuvenalis in satira octava mentionem tyranni fecit.
Trivia
Romae in "Museo di criminologia" (museo criminologiae) exemplum huius tauri monstruosi expositum est populo videndum.
Tiririca
Anno 2010 candidatus est politicorum peritus cum factione Partido da República, et haec sententia voluit:
Die 3 Octobris 2010 politicorum peritus provincia Sancti Pauli electus est cum 1.348.295 suffragiis (6,35%) : peritus maxime votatus historiae totiusque provinciae.
Palamagamba Kabudi
Palamagamba Kabudi, nomine pleno vulgari Palamagamba John Aidan Mwaluko Kabudi (Singida in urbe natus die 24 Februarii 1956) est iuris consultus et politicus Tanzaniae.
Alumnus est universitatis Daressalaamensis et universitatis liberae Berolinensis, ubi gradum doctoris iurum anno 1995 ascendit. Diurnarius ab anno 1978 operam dedit. Apud almam matrem Daressalaamensem docuit ab anno 1986 usque in 2017. Parlamento Tanzaniano legatus ab eodem anno, statim minister a rebus constitutionalibus factus est. Minister rerum externarum a die 4 Martii 2019 meret, praeside Ioanne Magufuli.
Stephanus Byzantinus
Stephanus Byzantinus (Graece: Στέφανος Βυζάντιος) fuit grammaticus Graecus Imperii Romani Orientalis, Olympiodori Iunioris discipulus, qui verisimiliter Iustiniano I imperatore Constatinopoli laboravit. Lexicon nomine "Ethnicis" (Ἐθνικά) conscripsit, quod antiquiorem de geographia scientiam tradit. Huius lexici tantum nonnulla fragmenta ac una epitome asservata sunt. Opus quamvis fide ambigua tamen fons est maximi momenti ad geographiam, mythologiam et religionem Graeciae antiquae spectans.
7119 Hiera
7119 , olim designatione 1989 AV2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7119 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Electrolytorum perturbatio
Electrolytorum perturbatio est in medicina mutatio multitudinis electrolytorum in sanguine. In organismis multitudines electrolytorum diligentissime gubernantur, quia perturbationes eorum mala gravissima efficere possunt. Imprimis perturbationes natrii, Na+, et kalii (potassii), K+, et calcii, Ca++, corpori detrimentum inferre queant.
Lavoûte-Chilhac
Lavoûte-Chilhac est commune Francicum 294 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Clitzasthlan III
Clitzasthlan III, nomine nativo قلج أرسلان‎ Qilij Arslān, filius Suleimani II e familia Selgiukidarum, fuit post patrem sultanus Iconiensis ab anno 1204, sed mense Ragiebo (Februario vel Martio) 1205 patruus Caichosroës eum a sultanatu eiecit.
Populetum
Populetum (Francogallice: Publier) est commune 6130 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus Lacui Lemano adiacens.
Pringiacum
Pringiacum (Francogallice: Pringy) est commune 3437 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Prothipendylum
Prothipendylum est substantia antipsychotica levis et medicamentum ad insomniam curandam praescriptum.
Historia
Olin Mathieson die 28 mensis Iunii 1960 diplomam inventionis accepit.
Natura chemica
Prothipendylum est substantia azaphenotiacinorum quorum structura chemica phenothiazinorum similis est. Nomen chemicum suum (IUPAC) est 10-(3-(dimethyl-amino)propyl)-10H-pyrido[3,2-b][1,4]benzo-thiazinum, quod est ter anulus aromaticus (benzenum)) cum duo atomi nitrogenii cum propano, alter atomus nitrogenii et duo greges methyli.
Massa molaris est 285.41 g/mol. Codex ATC est N05AX07.
Pharmacodynamica
Prothipendylum dopamini (D2- et D1) et serotonini (5-HT2A) receptoria obsidet.
Pharmacocinetica
Tempus semivitae biologicum. est 2 — 3 h. Excretio est per biles.
Effectus secundarii
Exempli (!) sunt:
Pervigilium Veneris
"Pervigilium Veneris" est carmen saeculo fere IV p.C.n. Latine scriptum, quod sine nomine auctoris in duobus libris manu scriptis mediaevalibus servatur. 93 versus habet tetrametros trochaicos catalecticos, inter quos saepe repetitur: Carmen enim compositum esse praetenditur, mense Aprili ineunte, pervigilio seu sacro deae Veneris iuxta Hyblam Siciliae celebraturo. Versus ultimus incertitudo poetae admittit, qui de cantu lusciniae ait:
Hango
thumb|250px|Prospectus in Hangonem. thumb|Situs Hangonis municipii. Hango (Finnice Hanko; Suecice: Hangö) est municipium Finnicum in Nylandia regione, in Finnia Meridionali provincia, in Hankoniemi paeninsula ad litus Sinus Finnici situm. 127 chiliometris distat ab Helsingia, capite Finniae, 145 autem chiliometris ab Aboa, maxima urbe Finniae Propriae.
Duo habet municipia vicina: Kimito ad occasum Solis et Raseburgum ad septentrionem.
1124 Stroobantia
1124 , olim designationibus 1928 TB, 1926 FC, 1930 BK, et 1951 DJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Eugeneo Iosepho Delporte in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est.
Rucratinus
Rucratinus, Graece, nomine nativo ركن الدين سليمان شاه Rukn al-Dīn Sulaimān Šāh, filius Clitzasthlan II e familia Selgiukidarum, fuit, fratre Caichosroi eiecto, sultanus Iconiensis ab anno 1196. Mortuus est anno 1204; successor ad sultanatum fuit filius Clitzasthlan III.
Nicetas Choniates imperatorem Alexium Angelum anno 1200 ait auro oblato Assassinum quendam suasisse ut Rucratinum trucidaret; Assassinum autem antequam id perfecisset captum esse.
Pratilia ad Sanctum Iulianum
Pratilia ad Sanctum Iulianum (Francogallice Présilly) est commune Francicum 960 incolarum, in praefectura Sabaudia Superiore et regione Arvernia Rhodano Alpibus, tredecim chiliometra ad meridiem Genavae situm.
Lavaudieu
Lavaudieu est commune Francicum 228 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Caicaus I
Azadinus sive Caicaus, nomine nativo عز الدين كيكاوس بن كيخسرو ʿIzz al-Dīn Kaykā'üs ibn Kayḫüsraw, filius Caichosroae I e familia Selgiukidarum, fuit patre mortuo sultanus Iconiensis ab anno 1211. Anno 1214 imperator Trapezuntinus Alexius I, a Turcis captus, libertatem suam redempsit urbe Sinope tradita: Caicaus ita portum ad Pontum Euxinum sultanatu suo nactus est, annoque insequenti muros huius urbis reconstruere curavit. Caicaus I anno 1220 mortuus est. Successor ad sultanatum fuit frater Caicobad I.
SJ
SJ (abbreviatus Suecicus statens järnvägar, "civitatis ferriviae"), vel plenum SJ AB, est collegium commeatus traminis vectorii Suecicum anno 2001 fundatum et a Civitate Suecica possessum.
Respublica Popularis Hungariae
Respublica Popularis Hungariae fuit civitas Hungarica a die 20 Augusti 1949 ad 23 Octobris 1989. Denominatio in hoc aevo significavit dictaturam unius gregis societatis, id est dictatura proletaria. In principio denominata respublica popularis ostendit civitatem democraticam socialisticam; vere autem erat factionis civitas communistica.
Christianus Kern
Christianus (Germanice Christian) Kern (natus die 4 Ianuarii 1966 Vindobonae) societatum commercialium moderator et vir publicus Austriacus est.
Munus
Kern Vindobonae ad annum 1997 sociologiae, rebus politicis et communicationi studebat. Ab anno 2010 praeses societatis Ferroviariae ÖBB fuit.
Cursus honorum
Kern die 17 Maii 2016 novus cancellarius Austriae et praeses factionis SPÖ nominatus est, postquam antecessor eius Wernerus Faymann se a magistratu recesserat.
Familia
Kern uxorem duxit et quattuor liberos habet.
Quadratum Harvardianum
Quadratum Harvardianum est locus mediae Cantabrigiae situs, in una ex veterrimis Massachusettae urbibus. Nomen plateam triquetram ad compitum Xysti Massachusettensis, Viae Brattlensis, et Viae Ioannis F. Kennedy (olim Boylston) attingit, districtu mercatorio et Universitate Harvardiana compitum circumdantibus. Quadratum est media urbs historica, quae Aream Harvardianam adiacet, antiquum universitatis cor. Scholasticis Harvardianis atque incolis Cantabrigiae occidentalis et interiorum Bostoniae suburbiorum occidentalium et septentrionalium pro loco mercatorio est. Hi incolae statione Harvardiana utuntur, maiori axe vecturae subterraneae et laophoricae Lineae Rubrae Auctoritatis Vecturae Sinus Massachusettensium.
In pelliculis
Scaena prope finem pelliculae Goodbye, Columbus (1969) in Quadrato Harvardiano fit, postquam persona Ricardus Benjamin cognoscit suam amasiam, Brendam Potimkin (a Katharina Ross actam), scholasticam in Collegio Radcliffiensi, diaphragma prophylacticum in loco posuit ubi eius mater id inveniret.
Love Story (1970), pellicula ex mythistoria eiusdem nominis Erici Segal (alumni universitatis et professoris rerum classicarum in Universitate Yalensi) facta, paene omnino in et circa Quadratum Harvardianum per prima duas partes fit, cum Oliverius Barrett et Jenny Cavalieri, Harvardiani nondum graduati conveniunt, diploma accipiunt, et matrimonio coniunguntur; tum Oliverius Scholam Iurisprudentiae Harvardianam frequentat cum Jenny schola docet. Pellicula quotannis scholasticis novis in Collegio Harvardiano per hebdomadem orientationis iam exhibetur.