cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Belgica
Communitates regionesque
Aliquibus in campis, dissimilia plana sua propria opinionem de specialibus rebus habent. Cum educatione, verbi gratia, communitatum autonomia nec decretiones de obligatoriis aspectibus comprehendit nec minimis praemii qualificationum requisitis indulget quae ut foederales res manent. Omnia gubernationis plana scientificae investigationi et internationalibus rationibus cum suis potestatibus sociatis involvi possunt. Regionum communitatumque gubernationum potestas ad facienda foedera in mundo omnium foederalium unitatum latissima est.
Provinciae
Belgica in regiones tres dividitur, quarum duae singulae in singulas provincias quinque subdividuntur. In provincias divisio articulo quinto Constitutione Belgica determinatur. Ultra provinciae in circumdaria iterum dividuntur.
Undecima provincia (Oepi-Sanctus Vitus)
Quia Communitas Theodiscophona tota in Provincia Leodii sita est, ab ea undecimam provinciam, Provinciam Oeporum-Sancti Viti creare pluries propositum est quae novem communia Communitatis Theodiscophonae comprehenderet. Pleraque munera provincialibus organis gesta tunc Communitatis Theodiscophonae organis peragerentur.
Geographia, clima et ambitus
Belgica Franciae (620 km), Germaniae (167 km), Luxemburgum (148 km) et Nederlandiae (450 km) finitima est. Tota area, inclusa superficialis aquae area, 33 990 chiliometra quadrata est; terrestris area solum 30 528 chiliometra quadrata. Belgicae tres principales geographicae regiones sunt: litoralis planities Boreali Occidente et centrale oropedium, ambo ad Sinum Anglo-Belgicum pertinentia; Ardennense oropedium Australi Oriente Orogenici Hercynici cinguli pars est. Sinus Parisinus parvam quartam aream Belgico in Meridionallimo extremo, Lotharingiam Belgicam attingit.
Planities litoralis praecipue in molibus arenosis et polris consistit. Longius intus suavis et lente ascendens prospectus numerosis rivis irrigatus, cum fertilibus vallibus et Boreorientali arenosa planitie Campiniae (Batave et Theodisce: Kempen, Francogallice: Campine), iacet. Colles et oropedia Ardennensia cum densis silvis abruptiora et saxosiora cum specibus et parvis angustiis sunt, et Belgicae vitae silvestris pleramque sed parvam agriculturae capacitatem offerunt. Ad Occidentem in Franciam patens, haec area ad Orientem conexa est cum Eifla in Germania per Faniarum oropedium (Batave: Hoge Venen, Francogallice: Hautes Fagnes, Theodisce: Hohes Venn), ubi Signum Botrangense altissimum locum nationis cum 694 metra (2277 pedes) format. Clima maritimum temperatum est, cum significativa praecipitatione in omnibus anni temporibus (secundum classificationem climatum Köppenianam: Cfb). Temperatura media minima Ianuario cum 3 ºC (37 ºF) et maxima Iulio cum 18 °C (64 °F) est. Praecipitatio media per mensem inter 51 millimetra (2,1 uncias) Februario aut Aprili et 78 millimetra (3,1 uncias) Iulio variat. Annorum inter 2000 et 2006 mediae quotidie temperaturas minimas 7 °C (45 °F) et maximas 14 °C (57 °F), et menstruam pluviam 74 millimetrorum (2,9 unciarum) monstrant; sunt fere unus gradus Celsianus et 10 millimetra super ultimi saeculi normales valores respective.
Phytogeographice, Belgica inter Atlanticam Europaeam et Centro-Europaeam Regionis Circumborealis provincias in Regno Boreali partitur. Secundum Ordinem Mundi Naturae Tuendae seu WWF, Belgicum territorium ad oecoregionem silvarum mixtarum Atlanticarum pertinet.
Oeconomia
Belgica oeconomia et sua transvectionalis infrastructura cum relicta Europa inseruntur. Cuius locus in valde industrializatae regionis corde eam anni 2007 quinta decima maximam commercialem civitas in mundo fecit. Oeconomia magna productiva laborali vi, magno producto nationali grosso et multis exportationibus per capita distinguitur. Belgii praecipuae importationes alimentaria producta, machinationes, rudes adamantes, chemica, vestimenta accessoriaque et textilia sunt. Eius principales exportationes autocineta, alimentaria producta, ferrum, et chalybs, confecti adamantes, textilia, materia plastica, petrolei producta, et haud ferrea metalla sunt. Belgica oeconomia valde ad diaconias instituta est et dualem naturam ostendit: dynamicam Flandricam oeconomiam et Wallonicam oeconomiam quae pone est. Velut Unionis Europaeae conditricum sociarum una, Belgica valide oeconomiam apertam et Unionis Europaeae institutionum potestatum extensionem ut sociarum oeconomiae inseruntur sustinet. Ex anno 1922, Belgica et Luxemburgum unicus commercialis mercatus fuerunt in telonaria et monetaria unione; Unione Oeconomica Belgo-Luxemburgensi.
Post primum bellum mundanum Gandavum et Antverpia rapidam chemicae et petrolei industriarum expansionem passa sunt. Annorum 1973 et 1979 petrolei discriminis oeconomiam in recessionem miserunt; praecipue longa in Wallonia fuit, ubi chalybeia industria minus competitiva facta et gravem deminutionem passa est. Annis 1980-1999 oeconomica sedes se in Septemtrionem tranferre perseveravit et nunc in populosa Adamantis Flandrici area densatur.
Per annos fere 1985/1990 Belgicae macroeconomicae politiae cumulativum gubernationis debitum circa 120 centesimae producti domestici grossi effecerant. Ex anno 2006, dispensatio oeconomica librata est et publicum debitum par 90.30 centesimae producti domestici grossi erat. Annis 2005 et 2006, realis producti domestici grossi incrementi indices 1.5 centesimae et 3.0 centesimae, respective, parum super Euronis zonae medietatem fuerunt. Operis vacationis indices 8.4 centesimae anno 2005 et 8.2 centesimae anno 2006 prope areae medietatem fuerunt. De anno 1832 usque ad 2002, Belgicus nummus francus Belgicus fuit. Belgica eum pro eurone anno 2002 mutavit, cum prima euronis nummorum synthese anno 1999 cusa. Dum usitati Belgici euronis nummi ut circulent designati Regis Alberti II efficiem ostendunt, hoc commemorativis nummis non evenit, ubi pictura libere eligitur.
Urbanizatio
Fere omnes Belgae urbani, 97 centesimae anno 2004, sunt. Incolaria spissitudo Belgica 342 per chiliometrum quadratum (886 per mille passuum quadratorum) est, maximarum in Europa una post Nederlandiam et aliquas microcivitates ut Monoecum. Maxima dense habitata area Adamas Flandricus est, Antverpiae, Lovanii, Bruxellarum, et Gandavi agglomerationibus delineatus. Ardennensis regio minimam spissitudinem habet. De anno 2006, Regio Flandrica fere 6 078 600 incolas habebat cum suis cultissimis urbibus, Antverpia (457 749), Gandavo (230 951), Brugis (117 251); Wallonia 3 413 978 habebat cuius maximae cultissimae urbes Caroloregium (201 373), Leodium (185 574) et Namurcum (107 178) sunt. Bruxellae hospitio 1 018 804 in regionis capitalis 19 communibus accipiunt quorum duo circa 100 000 incolas habent.
Urbes principales
{| class="wikitable" ! Urbis nomen Latine aut latinizatum !! Batave !! Francogallice !! Theodisce !! Wallonice !! Incolarum numerus !! Incolarum spissitudo (inc./km²) ! colspan="3" |
Urbes cum incolarum numero inter 100 000 et 1 000 000
! colspan="3" |
Linguae
Belgium tres linguas publicas habet, quae, in ordine e loquentium maiore ad minorem numerum, Batava, Francogallica et Theodisca sunt. Belgae quoque non sollemnibus minoritariis linguis numero loquuntur.
Quia census non est, statistica publica data de trium Belgicarum linguarum aut dialectorum distributione aut usu non sunt. Varia autem criteria, inter quae parentium, educationis, linguis aut secundae linguae stats ob peregrinum natum, sugesta schemata praebere possunt. Aestimatum Belgarum 59 centesimae Batave (crebro colloquialiter "Flandrice" relatum) et 40 centesimae Francogallice loquitur. Toti Batavophoni Belgae 6.23 milliones, in Septemtrionali Flandrica regione densati, sunt, dum Francophoni 3.32 milliones in Wallonia et aestimatos 0.87 milliones sive secundum leges bilinguis Regionis Bruxellanae Capitalis 85 centesimas continent. Communitas Theodiscophona a 73 000 hominum Regionis Wallonicae Oriente constituitur; circa 10 000 Theodiscorum et 60 000 Belgicarum nationalium Theodisce loquuntur. Fere 23 000 plus Theodiscophonorum communia publica Communitatis vicina colunt.
Tam Belgicae lingua Batava quam Belgicae lingua Francogallica paulum in lexicis et semanticis differentiis a varietatibus in Nederlandia et Francia respective locutis distant. Multi Flamingi adhuc Batavis dialectis in suis localibus ambitibus loquuntur. Wallonica, olim praecipua Walloniae lingua regionalis, nunc solum interdum intellecta et locuta est, praecipue a senioribus hominibus. Wallonicae dialecti, iuxta cum Picardicae eis, in publica vita non usae sunt.
Educatio
Educatio e sex annis in duodeviginti annos aetatis Belgis obligatoria est, sed multi suis studiis usque ad 23 annos aetatis perseverant. Inter Consociationis pro Oeconomica Cooperatione et Evolutione nationes anno 2002, Belgica tertiam maximam inter 18 et 21 annos natorum puerorum in postsecundaria educatione adscriptorum proportionem cum 42 centesimas habebat. Quamquam aestimatum 98 centesimae adultorum alphabetizatum est, cura analphabetismi functionalis ascendit. Programma Aestimatimationis Studentium Internationalium, a Consociatione pro Oeconomica Cooperatione et Evolutione coordinatum, in praesenti Belgicam in loco decimo nono inter mundi nationibus, significative quam Consociationis pro Oeconomica Cooperatione et Evolutione media maiore loco, conlocant.
Duplicem saeculi undevicensimi politicorum topiorum structuram, a Liberali et Catholico factionibus distinctam, reddens, educativum systema in saeculare et religiosum segmentum disiungitur. Saecularis scholarizationis ramus a Communitatibus, provinciis aut communibus regitur, dum praecipue Catholici rami educatio a religiosis auctoritatibus instruitur, quamquam cum Communitatum subsidiis et praesidio.
Religio
Ex reipublicae libertate, Catholicismus Romanus, fortibus cogitationis liberae motibus compensatus, ponderis munus in Belgica politia habuerat. Nihilominus Belgica valde saecularis regnum est quia laica constitutio religionis libertatem praebet et generaliter gubernatio hoc ius in praxe veretur. Per Alberti I et Baldovini I regna, monarcha profundarum radicum Catholici famam habuerat.
Symbolice materialiterque, Ecclesia Catholica Romana favorabilem locum manet et religio agnita est. Status religionis agnitae solutio pretii manus ministrorum cultus a civitate consequitur. Praeter Ecclesiam Catholicam Romanam (anno 1801) sunt agnitae religiones Iudaica (anno 1808), Anglicana (anno 1835), Protestantica (anno 1876), Islamica (anno 1974) ac Orthodoxa (anno 1985). Dum aliae minoritariae religiones, ut Hinduismus, adhuc talem statum non habent, sed Buddhismus sua prima gressa in legalem agnitionem anno 2007 fecit et iam subsidia ab aerario publico accepit. Communitas (atheorum agnosticorum que ) cosmotheoretica laica dicta statum legalem analogicum habet. Secundum Recensionem et Studium de Religione anni 2001, circa 47 centesimae Belgarum ad Ecclesiam Catholicam pertinentes se agnoscunt, dum Religio Islamica secunda extensissima religio cum 3,5 centesimis est. Anni 2006, perscrutatio in Flandria, religiosior regio quam Wallonia putata, 55 centesimae religiosum se habere et 36 centesimae Deum mundum creavisse credere ostendit.
Inter 3 et 4 centesimas Belgarum Musulmanum esse aestimatur (98% Sunniticum) (inter 350 000 et 400 000 hominum). Plerique Musulmani Belgae praecipuas urbes, inter quas Antverpiam, Bruxellas, et Caroloregium, colunt. Maximus immigrantium circulus in Belgica Marocenses sunt, cum 264 974 hominum. Turci tertius maximus circulus et secundus maximus Musulmanus ethnicus circulus sunt, cum 159 336 hominum. Exiguus Hinduistarum et Sichorum circulus quoque est.
Scientia et technologia
Scientiae technologiaeque evolutioni contributiones per totam civitatis historiam apparuerunt. Europae Occidentalis saeculi sexti decimi Novum Aevum florens cartographum Gerardum Mercatorem, anatomistam Andream Vesalium, herbalistam Rembertum Dodonaeum, et Simonem Stevin inter maximi ponderis scientistis comprehendebat.
Rapide evoluta et densa Belgicarum ferriviariarum formula ut praecipuae societates velut La Brugeoise et Nivelles SA. (nunc Bombardier Transportation societatis BN divisio) speciales technologias evolverent effecit, et oeconomice ponderis profundissima carbonis fodinalis expilatio in cursu Primarum Rerum Novarum Industrialium valde supposita specializata studia fodinalibus ingeniariis poposcit.
Saeculum undevicensimo exeuns et saeculum vicensimum ponderis progressus in applicata puraque scientia viderunt. Chemicus Ernestus Solvay et ingeniarius Zenobius Gramme (Scholae Industrialis Leodicensis) processui Solvayano et dynamo Grammeano, respective sua nomina annis 1860/1870 dederunt. Bakelitum inter annos 1907 et 1909 a Leone Baekeland evolutum est. Georgius Lemaître (Universitatis Catholicae Lovaniensis) Fragoris Maximi theoria de universi origine anno 1919 proposuisse creditur. Physiologiae Medicinaeque Praemia Nobeliana tria concessa est Belgiis; Iulio Bordet (Universitatis Liberae Bruxellensis) anno 1919, Cornelio Heymans (Universitatis Gandavensis) anno 1938 et Alberto Claude (Universitatis Liberae Bruxellensis) Christianoque de Duve (Universitatis Catholicae Lovaniensis) anno 1974. Elias Prigogine Chemicae Praemium Nobelianum anno 1977 consecutus est.
Cultura
Culturae vita in praesenti in quaque linguistica communitate densatur et saeptorum varietas communem culturae sphaeram minus notatam fecit. Ex annis fere 1970/1979 bilinguae universitates, Regia Academia Militari excepta, communia communicationis media et ulla ponderis culturae aut scientiae societas non sunt in quibus ambae communitates repraesentantur. Vis quae Belgas iunctos manent, Catholicismus Romanus et oeconomica politicaque oppositio versus Batavos, non valde fortes sunt. Etiamsi politica et linguistica divisiones per saecula valide mutaverunt, regio hodie Belgicae correspondens praecipuorum artificiosorum motuum florescentiam qui tremendum pondus in Europaeis arte culturaque habuerunt vidit.
Bellae artes
Contributiones picturae et architecturae summe ponderis fuere. Ars Mosana, Flandrica primitiva, Renascentia Flandrica et pictura Baroca, et Romanicae, Gothicae, Renascentisticae et Barocae architecturarum praecipua exempla artis historiae milliaria sunt. Dum saeculi quinti decimi ars in Pagis Inferioribus religiosis Iohannis de Eyck et Rogerii van der Weyden picturis regitur, saeculum sextum decimum latiore stylorum congressione, velut Petri Bruegel topiorum picturis et Lamberti Lombard antiquitatis repraesentatione, designatur. Quamquam Barocus Petri Pauli Rubens et Antonii de Dyck stylus ineunte saeculo septimo decimo in Meridionalibus Pagis Inferioribus floruit, paulatim postea exstinctus est. Per saecula undevicensimum et vicensimum multi originales Romantici, Espressionistici, Superrealistici Belgae pictores emerserunt, inter quos Iacobus Ensor, Constans Permeke, Renatus Magritte. Primaciosus motus CoBrA annis 1950/1959 apparuit, dum sculptor Panamarenko notabilis homo in contemporanea arte manet. Multidisciplinaris artifex Ioannes Fabre et pictor Lucas Tuymans alii internationaliter clari in contemporanea artifiosa scaena sunt. Belgica contributio architecturae saeculis undevicensimo et vicensimo quoque pergit, inclusis Victoris Horta et Henrici van de Velde operibus, qui praecipui Floralis styli initiatores fuerunt.
Scholae Franco-Flandricae musica vocalis in Meridionali Pagorum Inferiorum parte se evoluit et ponderis contributio ad Renascentiae culturam fuit. Saecula undevicensimum et vicensumum testes fuerunt pro principalium violinistarum apparitione, inter quos Eugenius Ysaÿe et Arcturus Grumiaux, dum Adolphus Sax saxophonum anno 1846 excogitavit. Compositor Caesar Franck anno 1822 Leodii natus est. Contemporanea musica in Belgica quoque notabilis est. Iazii musicus Toots Thielemans et cantor Iacobus Brel globalem famam consecuti sunt. In rockica et populare musicis Telex, Front 242, K's Choice, Hooverphonic, Zap Mama, Soulwax, et dEUS valde nota sunt.
Belgica varios bene claros auctores produxit, inter quos poëta Aemilius Verhaeren et fabulatores Hendricus Conscience, Georgius Simenon, Susanna Lilar et Amelia Nothomb. Poëta et dramaturgus Mauritius Maeterlinck Praemium Nobelianum Litterarum anno 1911 abstulit. De Titini et Miluli facinoribus ab Hergé Franco-Belgicus notissimus liber nubeculatus est, sed multi alii ponderis auctores, inter quos Peyo (auctor librorum de Strumphis), Andreas Franquin, Edgardus Petrus Jacobs, Gulielmus Vandersteen librorum nubeculatorum industriam ad paritatem cum Statunitensi et Iaponio attulerunt.
Belgica cinematographia principalium Flandricarum fabularum numerum ad vitam in albo attulerunt. Alii Belgici moderatores inter quos Andreas Delvaux, Tinus Coninx, Lucas et Iohannes Petrus Dardenne; valde clari actores Ioannem Decleir et Mariam Gillain comprehendunt; inter prosperas pelliculas Advenit prope domum vostram et Res Alzheimer sunt. Annis 1980/1989 Regalis Academia Bellarum Artium Antverpiae ponderis mores creatores, Antverpienses Sex nominatos, produxit.
Laographia
Laographia ponderis munus in Belgica culturae vita habet; regno proprie sunt multae processiones, vectationes, pompae, ommeganga ducassarumque, encaenia, et alii loci sollemniores, fere semper cum primum religiosis aut mythologicis anterioribus. Carnelevarium Binchiense cum suis claris Aegidiis (Francice Gilles), et Athae, Bruxellarum, Teneramondae, Macliniae, et Montium "Processionales Gigantes et Dracones" ut Summa Opera Patrimonii Oralis et Intangibilis Humanitatis Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum agnoscuntur. Alia exempla sunt; Carnelevarium Alosti; sunt adhuc valde religiosae processiones Sancti Sanguinis in Brugis, Virgae Iesse Hasseleti, et Hansvica Mascliniae; sollemnia diei 15 Augusti Leodii; et Valonica sollemnia Namurci. Orta anno 1832 et denuo vivificata annis fere ab 1960 ad 1969, Sollemnia Gandavensia traditio recens facta sunt. Praecipuus non publicus dies festus Dies Sancti Nicolai, dies festus pueris, et Leodii, studentibus, est.
Artes athleticae
Anni 1920 Olympia Aestiva Antverpiae, in Belgica, celebrata sunt.
Kimberlya Clijsters et Iustina Henin ambae Anni Tennilusores in Societate Tenniludii Feminei cum loco primo inter tennilusores feminas erant fuerunt. Spandanarum et Francorcamporum motrorum certaminum circuitus hospitio Formulae I Campionatus Mundani Magnum Praemium Belgicum accipit. Belga autocinetista Iacobus Ickx octo Magna Praemia et sex 24 Horarum Cenomani victorias consecutus est et bis competitor iuxta victorem in Formulae I Campionatu Mundano perfecit. Belgica quoque famam habet in transitione birotarum automatarum, inter cuius mundanos campiones Rogerius De Coster, Ioel Robert, Georgius Jobé, Ericus Geboers, Ioel Smets et Stephanus Everts sunt.
Gastronomia
Belgica bene nota est in mundo ob suam coquinam. Multae optime locatae Belgicae cauponae in maximi ponderis gastronomicis itinerariis, ut Itinerario Michelinico inveni possunt. Belgae gafra et terrestria poma fricta, quae quoque in Belgica orta sunt et baculiformiter secantur, amant. Belgici catini "frustum et terrestria poma fricta cum acetariis" et "mituli cum terrestribus pomis frictis" sunt. Inter caseos reperitur Fromage de Herve.
Belgicorum socolatarum et pralinorum notae, velut Callebaut, Côte d'Or, Neuhaus, Leonidas, Guylian, et Godiva, mundanam famam habent et passim venduntur.
Nexus externi
🇬🇷
Lactora
Lactora (Francogallice Lectoure; Gasconice Leitora) est urbs 3766 incolarum (anno 2009) praefecturae Aegirtii in regione Francia. Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Lactoratum.
Sedes episcopalis a Medio Aevo ad annum 1790 erat.
Sucheum
Sucheum vel Suceu (Sinice 苏州 Sūzhōu) est urbs provinciae Chiamsuanae in re publica populari Sinarum.
Graeci
Graeci (Graece Έλληνες) sunt populus in Europa et praesertim in Graecia (ubi est gens maxima), sed etiam in aliis terris habitans. Lingua eorum est Graeca familiae Indoeuropaeae. Homines religiosi gentis huius ut plurimum sunt Christiani Orthodoxi. Nunc in mundo Graecorum sunt circiter 14 000 - 19 000 milia.
Regium Donum
Regium Donum fuit pecunia ad stipendia clericorum Presbyterianorum in Hibernia augenda a Parlamento quotannis olim concessum. Quod anno 1673 coepit, Carolo II regnante. Concessio tum praemium ob fidelitatem Presbyterianorum per bellum in Hibernia post Revolutionem Gloriosam a Gulielmo III anno 1690 iterata et amplificata est. Donum ad ultimum intermissum est anno 1869.
Baignolet
Baignolet est commune Francicum 130 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Penelope Delta
Penelope Delta (Graece Πηνελόπη Δέλτα; nata Alexandriae anno 1874; mortua Athenis die 2 Maii 1941) fuit scriptor mythistoriarum et librorum puerilium in lingua Neograeca.
Helena Wessel
Helena (Helene) Wessel (nata die 6 Iulii 1898 in vico Hörde, qui nunc ad Tremoniam pertinet, mortua die 13 Octobris 1969 Bonnae) rerum politicarum perita Theodisca et sodalis primo factionis centri, deinde factionis totius populi Germaniae ("Gesamtdeutsche Volkspartei"), postremo SPD fuit.
Iuventus et munus
Parentes eius catholici et sodales factionis centri erant. Helena scholam primariam et deinde commerci frequentabat et ab anno 1915 in officio centri operam dedit. Deinde et tirocinium salutis publicae fecit. Inter dictaturam nazistarum secretaria in officiis catholicis laborabat.
Cursus honorum
Anno 1928 Wessel legata ad senatum terrae Borussiae electa est et ab anno 1930 inter regentes factionis centri fuit. Etiam electione Martii 1933 legata denuo electa est, sed tum nazistae factionem centrum prohibebant. Post secundum bellum mundanum Wessel iterum pro factione sua nixa legata ad senatum terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae nominata est. Anno 1948 legata in Consilium Parlamentaricum missa est, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Anno 1949 praeses centri electa est et eodem anno legata Dietae Foederalis Germaniae. Anno 1952, cum Conradus Adenauer cancellarius (CDU) et inter alios multi sodales Centri nitebantur, ut iterum milites Theodisci fierent, Wessel cum aliis, inter quos etiam Gustavus Heinemann erat, "Factionem totius populi Germaniae" condidit. Anno 1953 haec factio electionem perdidit et Wessel parlamentum relinquere coacta est. Itaque Wessel ad factionem SPD transiit et anno 1957 iterum legata Dietae Foederalis electa est. Ad mortem in parlamento mansit.
Ioannes Potocki
Ioannes (Polonice Jan) Potocki fuit scriptor, ethnologus, philologus et vir publicus Polonus saeculo illuminismi, itidemque itinerator peritus, qui complures orbis terrarum civitates regionesque visitavit. Natus est die 8 Martii anno 1761; obiit autem die 2 Decembris 1815.
Chiamsua
Chiamsua seu provincia Jiangsuensis (Sinice 江蘇 Jiāngsū) est provincia Sinarum. Caput est Nanchinum. Ibi etiam reperitur urbs magna Suceu.
Ioannes Potocki
De vita
Genere nobili natus, quamvis Polonus natione Potocki Francica eruditus est lingua, eademque usus est in cunctis operibus scribendis. Eum scimus longe ac late per Europam Asiamque peregrinatum esse cupidine magna permotus ut de nationibus, de moribus, de linguis ac de societatibus hominum plus quam scibat cognosceret. Primus formosa studia de Slavicis civitatibus capitulatim incepit, atque ab anno 1804 pro Tzare Russiae officia nunnulla atque diplomaticas missiones explevit. Inter ceteras orbis civitates per quas itinera fecit etiam apud Sinam legatus fuit. Ab anno 1797 autem usque ad paulum ante mortem plurimum litteras coluit, maximum operum suorum id est Manuscriptum Caesaraugustae inventum assidue scribens.
Chiamsua
Nomina
Provinciae nomen officialis Jiāngsū est. Latine, multa nomina altera habet. Romana Ecclesia Catholica "Chiamsu", "Chiamsua" seu "provincia Chiamsuana" cognoscitur. Provinciam alteri appellant "Chiansia" seu "Chiamsia", "provincia Nanchinensis" seu "Nanquinensis", et nomina cetera.
Ioannes Potocki
De vita
Die 2 Decembris 1815 ob afflictionem animi sibi necem conscivit glande argenteo, qui ipso Potocki iubente antea benedictus erat.
Chiamsua
Opera
Viaeductus Danyang–Kunshan in Chiamsua in ferrivia a Sciamhaevo ad Nanchinum ducente situs est.
Pholegandros
Pholegandros (Graece ) est insula a Thera ad occidentem versa, in catena insularum Cycladum inclusa. Usque ad annum 2010 nomo vel praefecturae Cycladibus attributa nunc est demus regionalis Therae unitatis ad regionem Aegaei Australis pertinens.
Malum Sinense
Arbor fructifera malus Sinensis fructusque malum Sinense sunt grex cultivarietatum (nomine Anglico Sweet Orange group) speciei hybridae Citrus × aurantium. Arbor, ut nomen indicat, e Sinis orta est. Ad genus citrorum pertinet.
Grex cultivarietatum iam diu recognita est ut species seu hybrida Citrus × sinensis, nomen quod sub forma binominis specialis anno 1765 statuit Petrus Osbeck, post Carolum Linnaeum, qui anno 1753 ut varietas accepit C. aurantium var. sinensis.
3297 Hong Kong
3297 , olim designationibus 1978 WN14, 1972 TU, et 1980 DY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est. Origo nominis est apud Hongcongum.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3297 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Génos (Garunna Superior)
Génos est commune Francicum 87 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Eucalyptus
Eucalyptus (Graece: ευκάλυπτος) est genus plantarum florentium in Australia vernacula.
Species
Species Eucalypti sunt 620, quarum praecipuae sunt:
Flavius Valerius
Flavius Valerius (natus saeculo 5 Athenis, mortuus post annum 455) vir publicus Imperii Romani Orientalis erat.
Familia
Pater eius Leontius philosophus paganus Atheniensis erat, fratres Flavius Asclepiodotus (consul 423) et Gessius, praefectus praetorio per Illyricum. Soror Athenaïs, quae nomine Aelia Eudocia Theodosio II imperatori nupsit.
Cursus honorum
Anno 425 comes rerum privatarum nominatus est, deinde comes sacrarum largitionum erat. Anno 432 una cum Flavio Aetio consulatum gessit et anno 435 magister officiorum fuit. Anno 455 adhuc vixit et litteras ad sororem dedit, quae tum Hierosolymorum vixit. Eis litteris Aeliam Eudociam admonuit, ut a doctrina Eutychis ad Symbolum Nicaenum rediret.
Godfridus Kneller
thumb|Godfridus Kneller, Eques [[Isaacus Newtonus|Isaacum Newtonum pinxit]] Godfridus Kneller, Eques (Anglice: Sir Godfrey Kneller, Germanice: Gottfried Kneller), die 8 Augusti 1646 Lubecae natus, 19 Octobris 1723 Londinii mortuus, fuit pictor in curia nonnullorum Britanniae monarchorum.
Discipulus Ferdinandi Bol et Rembrandi, Kneller factus est saeculis 17–18 imaginum pictarum (h.e. simulacrorum) pictor maximi momenti Angliae, decem monarchos Europaeos regnantes pingens. Anno 1680 factus est Pictor Principalis Regalis a Carolo II, et postea eques a Gulielmo III. 38 imagines virorum publicorum, litteratorum, etc. A Georgio I barunculus creatus, doctor quoque erat Academiae suae nomine Kneller Academy of Painting and Drawing annis 1711–1716.
Heere
Heere est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm.
Historia
Heere die 7 Februarii 1131 nomine Herre primo in actis descriptum est. Postea locus possessio Guelphorum facta est, sed annis 1807 - 1813 Heere pars Regni Westphaliae, ab anno 1814 pars Regni Hannoverani erat. Anno 1866 ut totum Regnum Hannoveranum ad Borussiam pervenit. Anno 1941 cum Circulo Goslariensi pars Rei Publicae Brunsvici et anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Circulum Guelpherbytensem et Baddeckenstedt commune generale pertinet.
Semaphorum
Semaphorum (-i, n.), est instrumentum ad commeatum viarum vehiculorum tribus luminibus electricis tractandum. Cui lumina tricolora saepe sunt, colorum rubri, flavi, viridis.
Leboulin
Leboulin (Gasconice Lo Bolin) est commune 291 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Baigneaux (Ebura et Lidericus)
Baigneaux est commune Francicum 230 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Engolisma
Engolisma (Francogallice Angoulême) est urbs et commune Francicum 42'014 incolarum (anno 2012) caput praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis). Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Engolismensium.
Ecclesia Catholica
Engolisma est sedes episcopalis Dioecesis Engolismensis. Praesens episcopus est Hervé Gosselin. In imagine nostra vides ecclesiam cathedralem Sancti Petri Engolismensis. Episcopus emeritus est Claudius Dagens.
Venedig (Erfordia)
Venedig (ad verbum: Venetiae) area viridario similis est media in urbe Erfordiae in Germania sita. Ob aquarum multitudinem feliciter Venetiarum nomen adoptatum est.
Situs
Hoc loco ramus fluvialis princeps qui nuncupatur Breitstrom in Hieram Salvaticam (Wilde Gera) influit. Hinc quoque Hiera Angusta (Schmale Gera) defluit.
Viridarium sternitur inter fluvium, angiportum Pfeiffersgasse, inter vias Steinstraße et Venedigstraße.
Historia
Post annum 1998 territorium pedetentim reconstructum est. Anno 2004 ponticula duo advenerunt et nova prata et semitae ad usum birotariorum peditumve.
Nationalis Trames Scaenicus Appalachianus
Nationalis Trames Scaenicus Appalachianus (Anglice: Appalachian National Scenic Trail), saepissime Trames Appalachianus appellatus, est denotatum iter pedestre in Civitatibus Foederatis orientalibus, quod inter Montem Springer in Georgia et Montem Katahdin in Cenomannica patet. Iter est circa 3510 km (2181 milia peduum) longum. Omnis transit trames civitates Georgiam, Carolinam Septentrionalem, Tennesiam, Virginiam, Virginiam Occidentalem, Terram Mariae, Pennsilvaniam, Novam Caesaream, Novum Eboracum, Connecticutam, Massachusettam, Montem Viridem, Novam Hantoniam, et Cenomannicam.
Iter a circa triginta sodalitatibus tramitis multisque consortionibus conservatur, atque a Nationali Vivariorum Ministerio (National Park Service) et Conservantia Tramitis Appalachiani (Appalachian Trail Conservancy) sine lucro administratur. Plurimum tramitis in vastitate silvestri iacet, sed aliquae partes oppida viasque stratas peragrant et flumina transeunt.
Tramiti Appalachiano insigniter sunt multi ambulatores (hikers), quorum nonnulli, perambulatores (thru-hikers) appellati, omnem tramitem tempore uno peragrare conantur. Multi libri, memoriae scriptae, situs interretialies, et sodalitates fanaticorum huic consectationi dicantur.
8 Augusti
8 Augusti est dies 220ª anni (221ª in annis bisextilibus) in calendario Gregoriano. 145 dies manent.
Nationalis Trames Scaenicus Appalachianus
Additamentum haud sollemni more, Trames Appalachianus inter Civitates (International Appalachian Trail) appellatum, ad septentriones in Canadam pergit, usque ad finem montium perpetuorum, ubi iter Oceanum Atlanticum ingreditur.
8 Augusti
Secundum calendarium Romanum est ante diem sextum Idus Augustas, quod a.d. VI Id. Sext. abbreviatur.
Nationalis Trames Scaenicus Appalachianus
Trames Appalachianus, Trames Divisionis Continentalis (Continental Divide Trail), et Trames Cristae Pacificae (Pacific Crest Trail) una sunt "triplex ambulationis longinquae corona" in Civitatibus Foederatis.
Flora et fauna
In Tramite Appalachiano habitant nonnulla milia plantarum animaliumque specierum, circa duobus milibus speciebus distinctis, raris, minatis, periclitatis, et sensilibus comprehensis.
Animalia
Perennes plurimis ambulatoribus, pestes secundum tramitem sunt mures, qui perfugia ambulatorum habitant, atque arachnida et insecta, quae ixodoidea, culicidas, simuliidasque comprehendunt.
Navigatio
Omnem per longitudinem, Trames Appalachianus albis signis pictis (paint blazes) 5 × 15 cm (2 × 6 uncia) designatur. Deverticula quae ad perfugia, locos conspectuum, et parking lots ducunt signis formae similibus sed colore caeruleo utuntur. Aliquae tramitis partes metallica signa scutulata olim adhibebant, quorum pauca supersunt.
Schoenusa
Schoenusa (Graece ) est insula et vicus a Naxo ad meridiem versa, in catena insularum Cycladum inclusa. Una cum nonnullis parvis insulis non habitatis unitatem popularem homonymam demi Naxi et Cycladum minorum in regione Aegaei Australis format.
Alfredus Schmidt
Alfredus Schmidt (Theodisce Alfred Schmidt; natus Berolini die 19 Maii 1931; mortuus Francofurti die 28 Augusti 2012) fuit philosophus Germanicus. Alma mater sua est Universitas Ioannes Wolfgang Goethe Francofurtensis, ubi philosophiae et sociologiae studuit. Magistri sui erunt Maximus Horkheimer et Theodorus Adorno. Sua thesis doctoralis erat de notione naturae Caroli Marx. Et theoriam critica, de philosophia religionis et operas Arthuri Schopenhauer studuit. Etiam socius PEN Internationalis et societatis Schopenhauerianae fuit.
Poranum
Poranum  (alia nomina: Villa Porani, Poranum Castrum ) (Italiane: Porano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Interamnati situm. Incolae Poranenses appellantur.
Lugdunum
Lugdunum (Francogallice: Lyon), est municipium 496'343 incolarum (anno 2012) in Francia. Lugdunum post Lutetiam Parisiorum et Massiliam est maxima Franciae urbs et caput provinciae Lugdunensis in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus). Praesens praefectus urbis est Gregorius Doucet.
Geographia
Situs Lugduni confluentes fluvii Ararem Rhodanum est.
Historia
Aetate Romana, Sanctus Irenaeus Lugduni vixit.
Ecclesia Catholica Romana
Lugdunum est sedes archiepiscopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, et archiepiscopus Lugduni, nunc cardinalis Philippus Barbarin, est ab anno 1078 iussu papae Gregorii VII etiam Primas Franciae.
Factio democratica liberalis Germaniae
Factio democratica liberalis Germaniae partes sunt, quae liberam mercaturam favere solent. Germani illas partes Freie Demokratische Partei vocant. Haec factio 11/12 Decembris 1948 condita est.
Concilium Quinisextum
Concilium Quinisextum aut Concilium in Trullo fuit oecumenicum concilium Ecclesiae. Hoc concilium ab imperatore Iustiniano II anno 692 convocatum est, sed a solis ecclesiis Orthodoxis agnitum est.
Factio democratica liberalis Germaniae
Cum CDU, annis 1949 - 1966
Inter minores factiones politicas Germanicas haec factio habetur, sed particeps fuit plurium regnorum: Primis annis Reipublicae Foederalis Germaniae FDP una cum CDU/CSU factiones nationem duxit, dum Conradus Adenauer (CDU) cancellarius fuit. Anno 1963 Adenauer iam grandaevus FDP urgente a magistratu se recessit et foedus cum Ludovicus Erhard continuatum est. Anno 1966 FDP cum CDU iurgavit et administri FDP offia relinquerunt.
Cum SPD annis 1969 - 1982
Ad annum 1969 FDP adversa factio erat, dum CDU Curtio Georgio Kiesinger duce una cum SPD, cui Gulielmus Brandt praefuit Germaniam rexit. Post electionem anni 1969 FDP Gualtero Scheel duce novum foedus cum SPD fecit et ad annum 1982, postremo cum Helimuto Schmidt cancellario nationem Theodiscam duxit.
Iterum cum CDU 1982 - 1998
1982 autem Ioannes-Theodericus Genscher praeses FDP foedus hoc finivit atque Helimutum Kohl (CDU) cancellarium elegit. Hoc cum cancellario FDP ad annum 1998 particeps regni fuit, dum Gerhardus Schröder (SPD) cum Viridibus rerum potitus est.
Tertia foedus regendi cum CDU ab anno 2009
Anno 2009 FDP electione circa XV percentum suffragiorum accepit et nunc iterum cum CDU Angela Merkel cancellaria foederali duce Germaniam regnat. Annis 2010 et 2011 autem minorem eventum suffragiis accepit. Itaque praeses factionis ab anno 2001 Guido Westerwelle se recepit et die 13 Maii Philippus Rösler eius succesor electus est. Die 23 Septembris 2013 Rösler ab officio praesidis factionis se recessit, postquam FDP electionem ad Dietam Foederalem perdidit et primo tempore ab anno 1949 in parlamento Germaniae legatos non habiturus fuit.
Elisabetha Selbert
Elisabetha Selbert (nata Martha Elisabeth Rohde 22 Septembris 1896 Cassalae, mortua 9 Iunii 1986 eodem loco) rerum politicarum perita Theodisca factionis SPD fuit.
Iuventus et munus
Ab anno 1912 Elisabetha Rohde scholam commerci Cassalae frequentabat et ab anno 1912 apud Cursum publicum telegraphiae operam dedit. Anno 1920 typographico Adamo Selbert nupsit et duos filios genuit. Anno 1926 externa testimonium maturitatis accepit. Deinde Marburgi atque Goettingae iurisprudentiae studebat. Anno 1929 primam probationem accepit. Tum anno 1930 doctor promota est. Anno 1934 secundam probationem adepta iurisconsulta Casselae operam dedit. Anno 1943 domus familiae bello deleta est. Itaque cum suis in oppidum Melsungen transiit. Bello finito iterum Casselae causidica laboravit.
Vita publica
Marito adducta Selbert anno 1918 ad factionem SPD accessit. Ab anno 1919 ad 1927 consiliaria oppidi Niederzwehren apud Cassalam erat. Post secundum bellum mundanum pro factione sua iterum operam dedit: Ab anno 1946 ad 1952 fuit consiliaria urbis Cassalae et ab anno 1946 ad 1958 legata ad senatum terrae Hassiae. Anno 1948/49 praeterea legata ad Consilium Parlamentaricum, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Anno 1958 e vita publica recessit.
Bernhardus Dernburg
Bernhardus (Ernst) Dernburg (natus 17 Iulii 1865 Darmstadii, mortuus 14 Octobris 1937 Berolini argentarius Theodiscus et vir publicus factionis DDP fuit.
Iuventus et munus
Pater eius diurnarius et vir publicus origine Iudaica Fridericus Dernburg fuit. Ipse gymnasium frequentabat, sed maturitatem non adeptus est. Militia finita Novi Eboraci annis 1888/1889 tirocinium mercatoris fecit. Deinde director societatis fiduciae Berolini, ab anno 1901 argentariae commercii et industriae fuit.
Cursus honorum
Anno 1906 rector sectionis coloniarum in magistratu rerum exterarum, ab anno 1907 ad 1910 secretarius imperii coloniarum fuit. Ante primum bellum mundanum saepe in civitates diversas itinera fecit, ut e.g. CFA, Sinas atque Iaponiam. Et colonias Germaniae in Africa saepe visitatbat. Praeterea ab anno 1906 ad 1910 legatus Borussiae ad consilium foederale fuit et ab anno 1913 legatus domus dominorum Borussiae. 19 Ianuarii 1919 Dernburg, qui interim sodalis DDP factus est, legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae electus et 17 Aprilis 1919 Administer Imperii Aerarii Publici in consilio ministrorum Scheidemann nominatus est. 20 Iunii cum aliis administris ab officio se recessit. Anno 1920 legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ad annum 1930 mansit.
Amilly (Ebura et Lidericus)
Amilly est commune Francicum 1'883 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Flavius Aetius
Flavius Aetius (natus circa annum 390 Durostori/Moesia Inferior, mortuus die 21 Septembris 454 Romae) dux militum ac vir publicus Imperii Romani Occidentalis erat.
Familia
Pater eius magister militum Flavius Gaudentius Scythicus fuit, mater e gente nobili Italicae nata erat. Ipse Aetius filiam Carpilionis comitis domesticorum in matrimonium duxit. Haec ei filium Carpilionem peperit. Postea viduam Bonifatii ducis militum duxit. Filium Gaudentium nominavit.
Cursus honorum
Aetius iuvenis ad protectores Protectores Domesticos accessit et tribunus praetorianus partis militaris factus est. Annis 405 - 408 obses apud Alaricum I regem Visigothorum erat. Deinde multos annos apud Hunnos obses fuit. Anno 423, postquam Honorius mortuus est, in occidente parte imperii Ioannes imperator proclamatus est et Aetius, ut auxilia Hunnorum peteret, missus est. Postquam Ioannes anno 425 victus et necatus est, Aetius cum magno numero Hunnorum in Italiam revertebat et contra Flavium Ardaburium Asparum ducem Theodosii II imperatoris Orientis certavit.
Magister militum per Gallias
Tum autem de pace convenit cum Aelia Galla Placidia matre novi imperatoris Valentiniani III et magister militum per Gallias una cum Flavio Felice nominatus est. Anno 427 in Galliam advenit et Theodoricum I regem Visigothorum vicit, qui tum Arelatem obsidebat. Anno 428 Francos sub Chlodione rege ad Rhenum vicit. Anno 430 eos iterum vicit et foedus pacis signavit. Eodem anno iurgio Flavium Felicem collegam atque eius uxorem necari iussit. Anno 430/431 in Raetia et Norico feliciter contra Iuthungos certavit et finem imperii redintegravit. Etiam anno 432 Francos vicit et consulatu honoratus est.
Bellum contra Bonfatium
Gallia Placidia potentiae Aetii timore vexata Bonifatium comitem Africae in Italiam vocavit, ut Aetio succederet. Sed is magistratum relinquere non voluit. Apud Ariminum cum Bonficatio pugna condendit, victus est, sed Bonifatius necatus est. Aetius autem ad Hunnos fugit.
Dux Occidentis
Anno 433 Hunnorum auxilio in Italiam revertebat et auctoritatem pristinam iterum adeptus est: Magister militum  et die 5 Septembris 435 patricius nominatus est et quasi Occidentem partem Imperii rexit. Bis dehinc consulatum gessit. Praeterea Imperium iterum contra barbaros defendit: Anno 436 Burgundiones sub rege Gundahario vicit et eos in novas sedes transtulit. Cum Marcianus imperator Hunnis tributa solita negavisset, Attila eorum rex Galliam invasit. Sed Aetius eos anno 451 in Pugna Catalaunica vicit. Tamen anno sequente Hunni Italiam invaserunt et non prius quam Attila mortuo se recesserunt.
Neces Aetii
Vis magistri militum nunc maxima erat et erant, qui putarent Aetium ipsum imperatorem fieri velle. Itaque Valentinianus III imperator eum die 21 Septembris 454 in senatu orationem habentem sua manu necavit.
Agrigentum
Agrigentum et rarius Acragas (Graece Ἀκράγας; Italiane Agrigento; Sicule Girgenti) est urbs Italica et municipium, circiter 59 650 incolarum, in meridianis insulae Siciliae regionibus situm. Caput est Consortii Liberi Municipalis Agrigentini.
Ad 60 000 hominum urbem incolunt, et praecipuae civitates in provincia Licatam et Narum (Naro) includunt; haec autem servatissimis catacumbis notissima est, quae sunt loca secreta in quibus primi Christiani eorum deum adorabant.
Sententia
Sententia urbis est: Signat Agrigentum mirabilis aula gigantum.
Aetas antiqua
Historia Agrigenti antiquissima est. Agrigentum 581 a.C.n. ab incolis Gelae condita est et urbs "Acragas", ex flumine Akragante, appellata est. Deinde Acragas inter flumina sicula Hymera australem et Halycum condita est. Post urbem conditam, circa 570 a.C.n. tyrannus Phalaris rerum potitus est et, per sedecim annos, ferox tyrannis Phalaridis urbem gubernavit. Tyranno Phalaride, inventor Perillus Atheniensis tormentum ad scelestos viros necandos construxit, quod taurus aëneus appellatus est: in hoc tormento morituri includebantur, et igni subter accenso atrociter moriebantur, quia metallo fervefacto torrebantur. Sed cum Perillus Phalaridi taurum istum praeberet, crudelis tyrannus inventorem in eius invento inclusit. Perillus ex morte causa tauri servatus est, sed paulo post Phalaride iubente ex rupe deiectus est. Sed 554 a.C.n. seditione orta Phalaris tyrannide spoliatus et occisus est. Phalaris in ipso tauro aëneo perisse dicitur, qui "Taurus Phalaridis" postea appellatus est. Tyranno Therone, aetate aurea Acragas fuit et 300.000 cives urbem habitabant. Acragas Punicos in bello dominationis Maris Siculi vicit sed Theron anno 471 a.C.n. mortuus est. Cum philosopho Graeco Empedocle aetas democratica incepit et magna praeclara templa Vallis Templorum aedificata sunt. Poëta Pindarus de Acragante scripsit ut pulcherrima urbs mortalium. Anno 406 a.C.n. Poeni urbem ceperunt et deleverunt, sed anno 339 a.C.n. Graeci, Timoleonte Corinthio duce, sub influentia Syracusana urbem restituerunt et novis incolis Acragas frequentata est. Anno 282 a.C.n. tyrannus urbis Phintias, oppugnata Gela a Mamertinis, oppidum delevit et cives deportavit in Alicata, ubi templa et nova moenia aedificata sunt. Post biennium Syracusani Acragantem oppugnaverunt et bello vicerunt. primo bello Punico Romani anno 262 a.C.n. urbem obsidione clauserunt, sed Poeni anno 255 a.C.n. urbem receperunt. Anno 212 a.C.n. Romanisecundo bello Punico urbem ceperunt eique nomen latinum Agrigentum impositum est. Quintus Fulvius Flaccus censor templum Iunonis Laciniae tegulis marmoreis spoliavit.
Aetas Medievalis
Post finem Imperii Romani Agrigentum a Vandalis, Ostrogothis et Imperio Byzantino dominata est et aetate byzantina multi cives loco moti sunt et in acropoli vixerunt. Anno domini 828 Saraceni urbem desertam ceperunt eique nomen arabum Jirjant (Arabice حِرحَنت) imposerunt. Postea Normanni urbem expugnaverunt et nomen ex arabo Jirjant in siculo Girgenti mutatum est. Anno 1087 Rogerius I de Altavilla Archidioecesim Agrigentinam restituit et Castrum Agrigenti aedificatum est a Normannis. Anno 1150 ab Edrisio castrum firmissimum descriptum est ut arx principalis pro defensione.
Aetas moderna
Aetate moderna Sicilia a Hispanis, Sabaudis Francicisque invasa est et Agrigentum lente vetere gloria rediit post XVIII saeculum. Anno domini 1860 Iosephus Garibaldi cum Mille militibus in Siciliam pervenit atque dominatio Borbonica finem habuit, deinde anno post Italia unificata est. Anno 1927 dux Benitus Mussolini urbi nomen italicum Agrigento, nomen similius nomini latino quam nomen Girgenti, imposuit. Tamen, sub consilio scriptoris Empedoclini Andreae Camilleri, anno domini 2016 vicus historicus Agrigenti « Girgenti » appellatus est.
Urbis administratio
A die 3 Iunii 2015 praefectus urbis Calogerus Firettus est.
Ecclesia Catholica Romana
Agrigentum sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Agrigentina est.
Fractiones
Fiumenaro, Fontanelle, Giardina Gallotti, Montaperto, Villaggio Peruzzo, Villaggio Mosè, San Michele, Villaseta.
Gauré
Gauré est commune Francicum 497 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gueytes-et-Labastide
Gueytes-et-Labastide (Occitanice Guèitas e La Bastida) est commune Francicum 41 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Everestius mons
Everestius mons, Thibetice ཇོ་མོ་གླང་མ, est altissimus orbis terrarum mons, cuius cacumen 8848 metrorum supra maris aequor attingit. In sectione Mahalangur Himalaiarum patet. Finis internationalis inter Rem Publicam Popularem Sinarum et Nepaliam trans exactum montis apicem transit. Omne massif Lhotse (8516 m), Nuptse (7855 m), et Changtse (7580 m), cacumina propinqua, comprehendit.
Die 3 Aprilis 1933 aëronaves duae expeditionis Houston supra montem Everestium volitaverunt. Primus usque ad summum montem ascensus ab homine factus est ab Edmundo Hillary atque Norgay Tenzing die 29 Maii anno 1953.
Laymont
Laymont (Gasconice Laimont ) est commune 202 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Carniola Interior-Carstum (regio statistica slovena)
Carniola Interior-Carstum (Slovenice: Notranjsko - kraška) est regio statistica Slovena circiter 52.217 (anno 2009) incolarum cuius urbes princepes Arae Postumae sunt.
Municipia regionis statisticae Carniolae Interioris-Carsti
Municipia regionis statisticae Carniolae Interioris-Carsti, cum urbe, 6 sunt et Latine vocari possunt.