cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gaius Plautius Venox Hypsaeus
Cursus honorum
Anno 341 iterum consulatum gessit, tum cum Lucio Aemilio Mamercino Privernate. Consules contra Privernum, Volscos Latinosque bellum gesserunt. Propter periculum Latinorum cum collega iam ante tempus a magistratu se abdicavit, ut successores eligerentur.
De denariis P. Hypsaei
Unus e nepotibus, Publius Plautius Hypsaeus, circa annum 60 a.C.n. plures denarios signavit in honorem consulis Gai Hypsaei, in quibus infra Iovem fulmen vibrantem et quadrigis vectum (quae figura ad triumphum alludebat) legebatur sive C.HVPSAE.COS.PREIVE CAPTU(M) sive C.YPSAE.COS.PRIV.CEPIT.
Castrum Iovis
Castrum Iovis (alia nomina: Juvum, Iovis) (Italiane: Giove) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Interamnati situm. Incolae Iovenses appellantur.
Messana
De nomine
Apud Graecos antiquos urbs appellabatur primum Zancle e verbo Siculo (Ζάγκλη, "falx", ex forma portûs), deinde Messana (Μεσσήνη, vide infra). Medio Aevo urbs aliquando appellabatur Mamertina civitas, Mesana , Messenia , Messyna , Nuxina , Zanela , Zanele , Zankle , Messena.
Ducatus Urvini
Ducatus Urbini sive (Latinius) Ducatus Urbinatensis (1443-1631) fuit antiqua civitas in media Italia, accurate in parte septemtrionale praesentis Marchiae Anconitanae.
Messana
De nomine
Nomen adiectivum antiquum est Messanius. Formae posteriores sunt Messanensis (etiam: Messenensis, Messanius , Mamertinus.
Ducatus Urvini
Historia
Ducatus Urbinatensis anno 1443 conditus est, cum Eugenius papa IV Oddantonium II ducem Urbini fecit.
Publius Servilius Q.f. Geminus
Publius Servilius Q.f. Geminus (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus post annum 248 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Ducatus Urvini
Historia
Ruina ducatus incipit anno 1523 cum caput Pisauri translatum est.
Publius Servilius Q.f. Geminus
Gens
Gnaeus Servilius P.f. Geminus (consul anni 217 a.C.n.) eius filius atque Gaius Servilius C.f. Geminus (consul anni 203 a.C.n.) eius nepos fuit.
Cursus honorum
Servilius inter Primum Bellum Punicum anno 252 a.C.n. primo cum Gaio Aurelio L.f. Cotta consulatum gessit. Consules in Sicilia insula contra Poenos pugnabant atque Cotta Himerenses Thermas oppidum cepit. Anno 248 Servilius Geminus iterum consul fuit, iterum cum Cotta, iterum in Sicilia consules contra Poenos bellum ducebant, sed nihil memorabilis perficere potuerunt, cum Cotta frustra Lilybaeum et Drepanum obsedebat. De rebus gestis Servilii nihil certi cognovimus.
Ducatus Urvini
Historia
Ducatus finem habuit anno 1631, cum Urbanus papa VIII civitatem Urbinatensem dicioni pontificiae adiunxit, quae illam iam ab anno 1625 administrabat.
Barbaria Nuorensis
Barbaria Nuorensis seu Ager Nuorensis (alia nomina: Pagus Nuorensis) (Italiane: Barbagia di Nuoro; Sarde: Su Nugorèsu/Su Nuorèsu) est historica ac geographica terra Italiae, sub-regio Sardiniae et pars Barbariae.
Barbaria Bithensis (vel Ager Bithensis) comprehenditur in Barbaria Nuorensi.
Arro (Corsica Meridionalis)
Arro est commune Francicum 80 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica quod circiter viginti chilometra ab Adiacio abest.
Messana
Geographia
Messana apud Fretum Siculum sita est.
Historia
Zancle a Graecis (in primis Chalcidensibus ac postea Samiis ) circiter anno 730 a.C.n. condita est. Circa 494 a.C.n. tyrannus Rheginorum Anaxilaus urbem Zanclen vi cepit atque quia ipse origine Messenius erat nomen eius in Messanam mutavit. Novis enim incolis ex Messenia arcessitis qui tum sub dominatione Lacedaemoniorum duram vitam agebant, urbem velut iterum condidit. Bello Peloponnesiaco Athenienses urbe anno 426 a.C.n. brevi potiti sunt quae iam vere 425 a.C.n. ad Syracusanorum societatem rediit. Eodem anno Messenii a Siculis proelio victi subsequentem oppugnationem Leontinorum et Atheniensium difficile reppulerunt. Anno 264 a.C.n. Mamertini urbem Romanis atque Appio Claudio C.f. Caudici consuli tradiderunt. Primum Bellum Punicum inter Romam et Carthaginem ab hac cessione ortum est. Post hoc bellum Messana civitas libera et foederata a Romanis facta est.
Post finem Imperii Romanii Messana ad Byzantinos et postea ad Arabos pertinuit. Anno 1060 Normanni Messanam ceperunt.
Anno 1548 papa Paulus III bulla nomine "Copiosus in misericordia Dominus" fundationi annuit studii generalis Iesuitarum, ex quo demum fiebat Studiorum Universitas Messanae. Nostra aetate studentium numerus universitatis publicae est ca. 30 milia.
Per multa saecula Messana civitas numerosa erat usque ad annum 1783, quo terrae motus causa omnino deleta est. Anno 1908 alter terrae motus gravis urbem denuo percussit.
Hodie Messana moderna ac nova civitas est, sed non iam habet centrum historicum terrae motus et ruinae secundi belli mundani causa.
Sententia
Sententia urbis est: Messana Nobile Siciliae Caput
Ecclesia Catholica Romana
Messana, cum Liparis et Sancta Lucia Melae, sedes episcopalis metropolitana est. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Messanensis-Liparensis-Sanctae Luciae est.
Vici urbani (Circumscriptiones)
Giampilieri Marina - Giampilieri Superiore - Molino - Altolia - Briga Marina - Briga Superiore - Pezzolo - Ponte Schiavo - Santa Margherita Marina - Santo Stefano di Briga - Santa Margherita - Santo Stefano Medio - Galati Marina - Galati Superiore - Galati Inferiore - Mili San Marco - Mili Marina - Mili San Pietro - Tipoldo - Larderìa - Tremestieri.
Pistonera (Italiane: Pistunina) Zafferìa - Santa Lucia sopra Contesse - Villaggio CEP - Villaggio UNRRA - Contesse - Minissale - San Filippo Inferiore - S. Filippo Superiore.
Rione Taormina - Gazzi - Mangialupi - Rione Aldisio - Rione Ferrovieri - Cannamele - Cumìa Superiore - Cumìa Inferiore - Valle degli Angeli - Santo - Bordonaro - Calorendi - Rione Santo Bordonaro - Palmara - Carrubbara - Monte Santo - Camaro Inferiore - Camaro - Bisconte - Cataratti.
Villaggio Svizzero - Giostra - Basile - Ritiro - Scala Ritiro - San Licandro - Regina Elena - San Michele - SS. Annunziata - Paradiso.
Contemplazione - Pace - S. Agata - Ganzirri - Torre Faro - Capo Peloro - Mortelle - Timpazzi - Casa Bianca - Sperone - Faro Superiore - Curcuraci - Massa San Giovanni - Massa Santa Lucia - Massa San Nicola - Massa San Giorgio - Acqualadrone - Spartà - Castanea delle Furie - Salice - San Saba (Messina) - Rodia - Ortoliuzzo - Gesso.
Corona Aragoniae
Corona Aragoniae (Aragone: Corona d'Aragón; Catalanice: Corona d'Aragó; Occitanice: Corona d'Aragon) est antiqua civitas, quae anno 1137 condita est et Aevo Medio multas terras (exempli gratia Sardinia, Sicilia etc.) in Mari Mediterraneo possidebat. Orta est corona cum regina Aragoniae comitem Barchinonae nupsit.
Magna coronae pars a Regno Aragonia in paeninsula Iberica constituta est.
Guilin
Guilin, litteris Sinicis 桂林, est urbs Sericae et olim caput provinciae Quansiae.
Haverlah
Haverlah est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Ad Haverlah vici Steinlah ac Söderhof pertinent.
Historia
Haverlah anno 941 primo in actis descriptum est. Postea locus possessio Guelphorum facta est, sed annis 1807 - 1813 Haverlah pars Regni Westphaliae, ab anno 1814 pars Regni Hannoverani erat. Anno 1866 ut totum Regnum Hannoveranum ad Borussiam pervenit. Anno 1941 cum Circulo Goslariensi pars Rei Publicae Brunsvici et anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Circulum Guelpherbytensem et Baddeckenstedt commune generale pertinet.
3296 Bosque Alegre
3296 , olim designationibus 1975 SF, 1971 UN3, et 1981 AV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Felix Aguilar, astronomo apud Complexum Astronomicum El Leoncito versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3296 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bailleau-l'Évêque
Bailleau-l'Évêque est commune Francicum 1'184 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Ingré
Ingré est commune Francicum 7899 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Carolus Hunter
Carolus Hunter (natus Columbiae, Tennesseia, 16 Maii, 1876 - mortuus Ludovicopoli 23 Ianuarii, 1906) fuit clavilista et banionista Americanus qui, caecus a natu, musicam "Ragtime" ("Tempus Laceratum") composuit.
Gensac-sur-Garonne
Gensac-sur-Garonne est commune Francicum 370 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Lias-d'Armagnac
Lias-d'Armagnac (Gasconice Liars d'Armanhac  ) est commune 190 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Iusta Moricium
Iusta Moricium (Italiane: Argiusta-Moriccio, Corsice: Arghjusta è Muricciu) est commune Francicum 79 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Tausa
Tausa vel Tauxa  (alia nomina: Atosa, Tosa , Toccia , Tuxa) (Italiane: Toce) est flumen Italiae. Per Valles Formatiam et Antigorionem fluit et tributarius Verbani lacus est.
Vallentigny
Vallentigny  est commune Francicum 192 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Index Communium Brandenburgi
Hic est index communium Brandenburgi.
Arbori
Arbori (Corsice:Àrburi) est commune Francicum 60 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
The Life and Opinions of Tristram Shandy
The Life and Opinions of Tristram Shandy (scilicet "Vita et opiniones Tristani Shandy") est mythistoria satyrica generis omnino inusitati ab auctore Anglica Laurentio Sterne inter annos 1759 et 1766 scripta et in novem voluminibus edita.
Opus sub influentia operis satyricae "Gargantua" et philosophiae Ioannes Lockii scriptus est.
Partem Latinam scriptam continet, "Slawkenbergii Fabellam", ab opinato Hafen Slawkenbergio scriptam et a narratore in Anglicum redditam. In hac fabella narratur de peregrino cuius nasus longus Argentoratenses in furorem agit.
754 Malabar
754 , olim designationibus 1906 UT, A901 TC, et A909 DC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Kopff in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 754 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Algermissen
Algermissen oppidum Saxoniae Inferioris in Circulo Hildesiensi est.
Historia
Anno 985 Algermissen primo in actis descripta est.
Lias (Aegirtius)
Lias (Gasconice Liars ) est commune 449 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Quartus ab Urbe Lapis (Caralis)
Quartus ab Urbe Lapis (a Carale) (alia nomina : Ad Quartum Lapidem ab Carale; deinde Fanum Sanctae Helenae ad Quartum) (Italiane Quartu Sant'Elena; Sarde: Cuartu Sant'Alèni/Cuattu Sant'Alèni) est Urbs Italiae et municipium, circiter 71 280 incolarum, in Regione Sardinia et in Provincia Caralitana situm. Urbani Quartenses appellantur.
Municipium in Campidano Caralitano, historica ac geographicia terra situm.
Rosa Luxemburg
Rosa Luxemburg nata in Polonia nomine Rozaliae Luksenburg discipula placitorum Marxianorum fuit et rebus novis in primis in Germania studebat. Sodalis SPD fuit, prius quam Factionem Communisticam Germaniae cum Carolo Liebknecht et Clara Zetkin condidit. Quibuscum, dum bellum mundale primum geritur, "Societatem apud Spartacum" iam condiderat.
Post bellum, Germania victa, una cum Carolo Liebknecht operarios ad novas res Germaniae inferendas adduxit postquam nautae iam Kieliae adversus imperatorem rebellaverunt et seditionem fecerunt.
Milites autem cohortium liberarum, quae eo nomine appellantur (vulgo Freikorps), quia ad exercitum legitimum non pertinebant, Rosam Luxemburg una cum Carolo Liebknecht ceperunt et interfecerunt. Corpus Rosae Luxemburg in canalem vulgo Landwehrkanal appellatum (canalem ad propugnacula suburbana situm) iecerunt. Etiam nunc disputatur, utrum duces SPD huic neci obstricti essent.
Anno 1913, Die Akkumulation des Kapitals (De accumulatione capitali), librum oecomoniae politicae contra imperialismum, publicavit.
Quamquam Revolutionem Octobris Russicam supportavit cum Lenin et Leo Trotski, Bolichebikismo se opposuit, qualitatis non democraticae causa. Etiam libertatem imprimendi, organizationis et cogitationis, obiectum conscientiae et abrogationem poenae capitalis postulavit.
Gensac-de-Boulogne
Gensac-de-Boulogne est commune Francicum 113 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bailleau-le-Pin
Bailleau-le-Pin est commune Francicum 1'509 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Laurentius Sterne
Laurentius Sterne (Anglice Laurence Sterne; natus apud Clonmel comitatus Tiperariensis Hiberniae die 24 Novembris 1713; mortuus Londinii die 18 Martii 1768) fuit scriptor satyricus in lingua Anglica et clericus ecclesiae Anglicanae. Notus est praecipue pro mythistoriis The Life and Opinions of Tristram Shandy ("Vita et opiniones Tristanis Shandy") et A Sentimental Journey Through France and Italy ("Iter sensuale per Franciam et Italiam").
Vita
Studiis theologicis Cantabrigiae perfectis avunculus eius intermediator fecit, ut Sterne parochus Sutton-on-the-Forest in Isuria Septentrionalii fieret ubi viginti annos felix munere spiritali suo fungebatur.
Sine dubio multo facilius legitur opus »Sentimental journey through France and Italy«, fructus itinerum Francogallici et Italici (Londinii 1768) cum migratore quodam docto quem amores et sensus nimii continuo aggrediuntur. Sunt qui dicant id opus Goethiano libro »Werther« appropinquare. Insuper editi sunt tomi plures cum homeliis »Sermons« (1760 et annis consecuis), qui satirica non horrent. Post mortem commercia epistulare »Letters to his most intimate friends« (1775) et cum Elisabetha Draper ex India oriunda (1775). Etiam autobiographiam pepigit.
755 Quintilla
755 , olim designationibus 1908 CZ et 1933 UF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 755 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lelin-Lapujolle
Lelin-Lapujolle (Gasconice Lo Lin e La Pujòla) est commune 220 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Heraclea (discretiva)
Heraclea (etiam Heraclia, Heracleia) significare potest:
Brunello di Montalcino
Brunello di Montalcino est clarum vinum Italianum factum in Monte Ilcino regionis Tusciae.
Pujo
Pujo (Occitanice Pujòu) est commune Francicum 644 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Fundus Animalium
Synopsis
Cum fundi porcus honoratus Old Major (Maior Vetus) conventum egisset omnium animalium Manor Farm (Fundus Manerii), eis dixit de somnio ubi homines absunt et bestiae liberae vivunt pace harmoniaque. Homines vocavit parasitos et cantum revolutionarium bestiis docuit nomine "Beasts of England" (Bestiae Anglicae).
Old Major mortuo tribus post diebus, duo porci iuvenes - Snowball (Nivaticum) et Napoleon - regimen sumpserunt, eius somnium in philosophiam completam convertentes. Bestiae fame laborantes noctu coortae sunt, agricolamque Dominum Jones, uxorem, atque corvum domesticum Moses e fundo egerunt. Postea fundus renominatus est Animal Farm.
Claudia Black
Claudia Lee Black, nata die 11 Octobris 1972 Sydneii, est actrix et actrix vocalis. Personae notae in actioni sunt Aeryn Sun e Farscape et Vala Mal Doran e Stargate SG-1. In actioni vocali multae personae in ludis consolae habuit.
Fundus Animalium
Synopsis
Septem Mandata philosophiae novae Animalismi in muro horrei scripsa sunt. Septimus atque maximi momenti dicit omnes bestias esse aequales. Omnes laborant, sed equus Boxer (Pugil) plus quam suam partem egit, proverbiam sumens Plus laborabo.
Fundus Bestiarum bene incepit: Snowball aliis bestiis artem legendi scribendique docuit (sed pauci extra porcos bene didicerunt), cibus multus est ob messem bonum, et fundum totum bene regebatur. Interim, Napoleon catulos canum seduxit, secreto eos educans. Cum Dominus Jones fundum recipere conatus est, bestiae eum superaverunt in "Proelio Bubilis."
Napoleon tamen Snowballque inter se contenderunt de fundum regendi. Cum Snowball consilium suum ventimolinae aedificandae explicuit, Napoleon id statim opposuit. Vehementi oratione pro ventimolina a Snowball data, Napoleon novem canes aggressivos incitavit, qui Snowball ex fundo egerunt. Snowball absente, Napoleon dixit se dux fundi esse, et regimen mutare incepit. Iam nulla conventa agenda fuerunt; porci fundum regunt.
Postea Napoleon consilium de ventimolina mutavit, per suum interpretem Squealer (Grunnitor) dicens eam esse suam notionem atque Snowball eum imitavisse. Vita faciliore promissa, bestiae omnes laboraverunt ut ventimolinam construant, sed a tempestate violenti suam operam destructus esse invenerunt. Propinqui agricolae de muris tenuibus locuti sunt, sed Napoleon et Squealer bestias certiores fecerunt quod Snowball eam destruxit. Snowball in infamiam posito, Napoleon fundum expurgare incepit, bestias occidens quae se cum Snowball cooperatas esse dixerunt. Interea Boxer alteram proverbiam sumpsit, Napoleon numquam errat.
Napoleon sua potentia peius usus est, et difficilius aliis bestiis fuit in fundo vivere; porci strictius eas retinuerant, sibi privilegia praeferentes. Porci historiam rescripserunt, calumnias in Snowball aggerentes et ornamenta in Napoleon. Squealer omnia revelata defendit; aliquoties etiam Septem Mandata in horreo mutavit ut res a porcis gesta defendat—exempli causa, "Nulla bestia alcoholis bibito" in "Nulla bestia alcoholis bibito nimis." Cantus "Beasts of England" vetitus est (quia Fundus Bestiarum iam constitutus fuit), a carmine Napoleon magnificanti substitutus, qui propius modo hominum vivebat. Bestiae, quae fame, frigore, nimioque opera laborabant, adhuc credebant se melius esse quam cum sub Domino Jones vixerunt. Squealer male usus est memorias peiores bestiarum, numeros qui se semper meliorari dixerunt faciens.
Multis annis praeteritis, porci didicerunt recte ambulare, flagellis uti, et vestimenta gerere. Septem Mandata reducta in unum sunt: Omnes bestiae aequales sunt, sed nonnullae bestiae aequaliores sunt quam aliae. Napoleon convivium coegit porcis et hominibus regionis in fundo propinquo. Ei gratulaverunt ob bestias totius Angliae vehementissime laborantes cum minimo cibo. Napoleon se dixit nunc hominum socium esse, contra classes operarias et humanas et bestiales. Res novas deinde abolevit, fundum renominans Manor Farm.
Préchac (Pyrenaeus Superior)
Préchac (Occitanice Preishac) est commune Francicum 246 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bucolica
Bucolica (n. pl., ab adiectivo Graeco 'pastoralis') sunt primum ex tribus Vergilii poetae maioribus operibus, inter annos fere 42 et 39 a.C.n. compositum. Bucolica ex decem constat poëmatibus pastoralibus, quae eclogae (Graece: 'selectio') nuncupantur, ex quo fit, ut Bucolicorum libri etiam Eclogae appellentur. Vergilius in suis eclogis conscribendis Theocriteae artis bucolicae inflatu usus est, quamquam facere non potuit, quin etiam sui temporis rerum commutationes animadverteret.
Inter poëmata maxime innotuit ecloga quarta Asinio Pollioni dedicata, quae "modo nascentem" divinat puer qui hominibus auream sit restiturus aetatem. Christiani posteri credebant hoc Iesum Christum attingere; itaque Vergilius a Tertulliano "anima naturaliter Christiana" dictus est. Qua re etiam Dantes Alagherius Vergilium in Divina Comoedia effinxit mystagogum, qui viatorem per infernum duceret.
Vulpes vulpes
Vulpes vulpes est maxima familiae Canidarum vulpes.
Corpus
Vulpes vulpes corpus longum et membra brevia habet. Cauda, longior quam dimidium longitudinis corporis (accuratius 70% longitudinis corporis capitisque), solum cum vulpes stet attingit. Pupillae ovatae sunt. Testes marium minores sunt quam testes Vulpis lagopodis.
Dimensiones
Vulpes vulpes est maxima species generis vulpium. Multum levior autem quam canes magnitudine simili est.
Pellis
Pellis hiemalis densa, dulcis, longa est. Apud vulpes septentrionales, pellis longior est quam pellis vulpium australium.
Sunt tres greges Vulpium vulpium ad colorem pertinentes, qui dicuntur vulpes rubrae, vulpes argenteae/nigrae, vulpesque confusae.
Alimonia
Haec vulpes omnivora est; cibus solitus adgregat parva mammalia ac aves, etiamque insecta, lumbricos, fructus varios.
Claudius Dagens
Claudius Ioannes Pietrus Dagens (Francogallice Claude-Jean-Pierre Dagens, natus in Caudéran die 20 Maii 1940) fuit a die 22 Decembris 1993 usque ad diem 9 Novembris 2015 episcopus Dioecesis Engolismensis (Francogallice diocèse d'Angoulême), id est urbis Angolismae. Die 17 Aprilis 2008 Dagens socius Academiae Francicae factus est.
Castrum Sancti Venantii
Castrum Sancti Venantii (alia nomina: Fanum Sancti Venantii) (Italiane: San Venanzo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 400 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Interamnati situm. Incolae Venantienses appellantur.
Vulpes vulpes
Regio
In Europa, Asia, parte Africae Borealis, Americae Septentrionali, et Australia endemica est.
Comminationes
Obiectum venationis est ob eius pellem pretiosam.
Detector extremi Cannyensis
Detector extremi Cannyensis anno 1986 ab Ioanne F. Canny creatus est, et algorithmum multigraduum utitur ut multos variosque extremos in imaginibus detegeret. Gravius autem Canny theoram computationalem extremos detegendi creavit quoque quae explicat quamobrem algorithmum prospere evenit.
Exstructio algorithmi Cannyensis
Ratio Canny fuit algorithmum optimum extremos detegendi invenire. Algorithmus extremos detegendi "optimus" habere debet:
Ut his neccesitatibus satisfaceret, Canny calculum variationum usus est – qui est modus ut functionem inveniret quae functionalem esse optima fit. Functio optima in detectro Cannyensi a summatione quattuor partum exponentialum descripta est, sed a derivativo primo functionis Gaussianae accessisse potest.
Deminutio strepiti
Detector extremi Cannyensis colum utitur quod ex derivativo primo functionis Gaussianae extructum est quia detector est obnoxius strepito qui est in imagine cruda (id est imago originalis). Ita primum imago cruda convolvata est cum colo Gaussiano. Exitus est translatio parum caliginosa imaginis quae non est obnoxia puncto singulari strepenti.
Ecce exemplum coli Gaussiani 5x5 cum σ = 1.4:
A est imago cruda, et B est translatio imaginis.
Invenire clivum nitoris
Extremum in imagine in directionibus variis monstrare possit, ita algorithmus quattuor colos utitur ut extremos horizontales, verticales, et diagonales in imagine caliginosa detegeret. Colum (ut Colum Robertsianum, Prewittianum aut Sobelianum) valorem derivativi primi in directione horizontali (Gy) et verticali (Gx) dat. Ex his, clivus et directio extremi possunt inventae:
Angulus directionis ad unum ex quattuor angulos pro horizontale (0 gradus), verticale (90 gradus), et diagonale (45 et 135 gradus) concludit.
Delere punctos nonmaximos
Aestimatione clivorum computato, algorithmus quaerit num magnitudo clivi maximum regionis in directione clivi habet, sic:
Hic gradus gregem punctorum extremorum in forma imaginis binariae dat. Haec grex aliquando "extremi tenues" nominatur.
Delineare extremos cum hysterese
Clivi magni probabilius quam clivi parvi ad extremos congruent. Impossibile autem est declarare planitiem singularem quo clivus ad extremos congruent an non. Ita detector planitiem cum hysterese utitur.
Necesse est declarare duos planities: inferiorem et superiorem. Algorithmus ponit quod extremi graves esse in curvis irruptis debent ut sectiones ruptes lineae sequit et paucos punctos strepentes deleret quae extremos non significant sed tamen clivos magnos habent. Ita hic gradus planitie superiori incipit, qui res extremos verissimos indicat. Tum algorithmus hos extremos et directiones clivorum utens, planitie inferiori extremos pallidiores delineat.
Hoc facto, exitus est imago binaria et quodque punctum extremum an non indicat.
Antonius Gramsci
Antonius Gramscius (Italianice Antonio Gramsci, 1891–1937) fuit philosophus politicus Italicus qui Factionem Communisticam Italicam una cum aliis condidit. Doctus Placitorum Marxianorum erat.
Revolutionem cum bello magno comparabat. Quod bellum primum mobile tum stativum erat. Ita illi qui rebus novis student non solum mobili bello sed etiam bello stativo praeparati esse debent. In proelio classium de "hegemonia" pugnandum esse dixit. Id est illis qui rebus novis student omnes partes vitae civium id est societas civilis maximi momenti esse debent. Verbum societas civilis alia notio celebris Antonii Gramsci est. Etiam de prodictione magna divisione laborum a Henry Ford et politica Nicolai Machiavelli cognitavit.
Benitus Mussolini Gramscium die 8 Novembris 1926 in carcerem Reginae Coeli in urbe Roma coniecit. Ante in iudicio accusator publicus dixit: "Per viginti annos proximos nobis prohibendum est quominus hoc cerebrum opus faciat."
2352 Kurchatov
2352 , olim designationibus 1969 RY, 1953 XW, 1958 TM, et 1975 VW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Antonius Gramsci
Anno 1934 graviore morbo etiam ex captivitate ac labore implicitus a Mussolinio liberatus paucis annis post obiit. Sepultus est in "Cimitero acattolico di Roma", latine "Coemeterium non catholicorum urbis Romae".
2352 Kurchatov
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2352 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Arbellara
Arbellara (Corsice:Arbiddali) est commune Francicum 143 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Bailleau-Armenonville
Bailleau-Armenonville est commune Francicum 1'406 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Heraclea (Cyclades)
Heraclea (Graece sive ) est insula a Naxo ad orientem versa, in catena insularum Cycladum inclusa. Ex administratione reformata anno 2010 una cum tribus insulis non inhabitatis unitatem popularem demi Naxi et Cycladum minorum in regione Aegaei Australis format.
Visu digna
Caverna Sancti Ioanni (Σπήλαιο Αγίου Ιωάννη) iuxta litus meridianum sita est. Per cuniculum angustum diametri fere 0.5 m ad primam cavernam diametri 27 x 17 m altitudinisque 10 m pervenitur, quam quinque aliae cavernae sequuntur. Ibi numerosae stalactites ac stalagmites concretae sunt. Longitudo systematis cavernarum est 80 m, area fere 2000 m². In ima caverna stagnum parvum est.
Die 28 Augusti in vigilia festi Sancti Ioannis Baptisti in cavernis candelis illuminatis liturgia celebratur.
Universitas Lesley
Universitas Lesley (Anglice Lesley University) est universitas privata et coeducationalis Cantabrigiae in Massachusetta sita. Denis milibus fere scholasticis curricula educationis, therapiarum expressivarum, scripturae creativae, consilii, et bellarum artium praebet. Sententia universitatis "Perissem Ni Perstitissem," nomen per ludibrium datum Lynx, colores viridis et albus sunt.
Universitas est socius Societatis Scholarum et Collegiorum Novae Angliae, Societatis Scholarum Artis et Descriptionis Nationalis, Congressus Collegialis Novae Angliae, et Societatis Collegiorum Artis et Descriptionis.
Universitas, nomine Anglico Lesley School (Schola Lesley), etiam Lesley Normal School (Schola normalis Lesley) appellata, ab Editha Lesley, educatore Americana, in eius domo ad 29 Via Everett Cantabrigiae anno 1909 condita est.
Hyssopus
Hyssopus est genus circa 10–12 specierum herbacearum vel suffruticalium plantarum florentium familiae Lamiacearum, a regione Mediterraneá orientali ad Mediam Asiam endemicarum. Eae species sunt aromaticae, caulibus erectis ramosis ad 60 cm longis, pilis minutis apicibus tectis. Folia sunt angusta oblonga, 2–5 cm longa. Flores sunt parvi caerulei, in superiore ramorum parte aestate lati. Species notissima est Hyssopus officinalis, late praeter regionem endemicam in regione Meditteraneá cultus.
9248 Sauer
9248 , olim designationibus 4593 P-L et 1977 DB10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9248 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Belgica
Belgica sive Belgium est regnum in Europa Occidentali situm, in limite culturae inter Europam Latinam et Germanicam. Caput est Bruxellae, sedes Unionis Europaeae.
A Medio Aevo exeunte usque ad saeculum septimum decimum Belgicum territorium fuit prosperum commercii culturaeque sedes. Totum fere territorium eadem in essentia a ducibus Burgundiae saeculo quinto decimo collectum est, antequam diversis Europaeis potentiis (Hispania, Austria, Francia, Batavia) caperetur, et postea suam libertatem anno 1830 consecuta est. Recens Belgicae historia rapida industrializatione, Congi colonizatione, duobus bellis orbis terrarum, et inter principales linguisticas civitatis communitates politicis conflictuum ortibus notata est.
Belgica monarchia constitutionalis est, nunc Philippus, septimus Belgarum rex est. Belgica est foederalis civitas ex anno 1994 sex foederalibus rebus integrata quae tres regiones (Bruxellana, Flandrica, Wallonica) et tres communitates (Flandrica, Francica, Theodiscophona) sunt. Sanctus Belgicae patronus est Sanctus Iosephus. Sententiola est "Concordia Vis."
Belgica "est omnis divisa in partes tres" (ut de maiore regione dixit Caesar), quarum unam incolunt Flamingi (Flandriam, ubi Batavice loquuntur), aliam Wallones (Regionem Wallonicam, ubi Francogallice), tertiam qui ipsorum linguis Bruxellois vel Brusselaars, nostra 'Bruxellenses' appellantur (in qua regione maior incolarum pars sermone Francogallico utitur, quae tamen regio de iure bilinguis habetur). In orientalibus regni summi partibus exstat regio administrativa cuius incolae sermone Theodisco utuntur.
Nomina
Nomen quod est Belgica (linguis incolarum Batave België, Francogallice Belgique, Theodisce Belgien) iam antiquitate tardiori adhibitum est de provincia Romana quae per easdem fere regiones extendit. Quae ab origine Gallia Belgica nuncupata est, adiectivo ex appellatione nationis Belgarum deducto, deinde nomine substantivo omisso "Belgica".
Civitas hodierna plenius Regnum Belgicae nuncupanda est (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) sed monarcha ipse "rex Belgarum" (koning der Belgen, roi des Belges, König der Belgier).
Belgium, aliud civitatis nomen, originem paulo antiquiorem habet: Caesar enim in commentariis suis hoc nomine designavit regionem, quam Ambiani, Bellovaci et Atrebates medio saeculo I a.C.n. regebant. Saeculis XVI, XVII, XVIII provinciis praecipue septentrionalibus adhibitum est, appellatione "Belgium confoederatum".
Apud rerum historicarum scriptores, Belgica, Nederlandia, et Luxemburgum Pagi Inferiores appellantur, qui aliquod extensius quam praesens Unio Beneluxensis complecti solebant. Per saecula quintum decimum et sextum decimum, nomen Belgicae vox administrativa et etiam "Pagorum Inferiorum nympham" repraesentantis allegoriae nomen factum est. Eius semanticus complexus, nihilominus, ob septem provinciarum divisionem post Bellum Octoginta Annorum minutus est. Saepius vox solum provincias meridianas et earum incolas dicit, quamquam vocis Nederlandensis synonymum erat. Cum Franciae adiunctione, et voluntaria Principatus Leodiensis coniunctio in Rem Publicam Francicam, vox Belga populo grator facta est ut praesentis Regni Belgicae incolas designaret. Anno 1830, libertate capta, nomen publicum factum est.
Historia
Saeculo primo, Caesar Belgas, loci tribum, vicit, et provincia Galliae Belgicae instructus est. Germanicarum Francarum tribuum gradualis immigratio per saeculo quinto, regionem sub Merovingiorum regum regula posuit. Sequebatur Imperium Carolingium per saeculum octavum. Hoc imperium anni 843 divisa erat in partes tres et ideo in plus minusve liberorum feudorum aggregatum quae per Medium Aevum vel Regis Franciae vel Imperatoris Romani vassali erant. Horum feudorum multa intra Nederlandiam Burgundiensem saeculis quarto decimo et sexto decimo coniuncta sunt. Imperator Carolus V Septemdecim Provinciarum unionem personae annis fere 1540/1549 tetendit, eam multo plus quam unionem personalem secundum Pragmaticam Sanctionem anni 1549 faciens, et suum pondus super Principatu Leodiensi auxit.
Bellum Octoginta Annorum (1568–1648) regionem in Septemtrionalem Belgicam Foederatam et in meridiem Belgicam Regiam divisit. Haec ultima deinceps ab Hispanicis et Austriacis Habsburgensibus regitur et maximam praesentis Belgicae partem continebat. Hoc plerorumque Franco-Hispanicorum et Franco-Austriacorum bellorum theatrum per saeculis septimo decimo et duodevicensimum fuit. Provinciae Foederati Belgii anno 1790 breviter libertatem acceperunt, sed in fine anni iterum sub dominium Austriacum reversae sunt. Expeditiones anni 1794 in Bellis Rerum Novarum Francicarum sequentes, Pagi Inferiores, inclusis territoriis quae nominaliter nunquam sub Habsburgensi regula fuerant, ut Principatus Leodiensis, Prima Re Publica Francica adiuncti sunt, sic finita Austriaca regula in regione. Pagorum Inferiorum readunatio ut Regnum Foederatum Pagorum Inferiorum evenit, dissoluto Primo Imperio Francico anno 1815. In Rebus Novis Belgicis die 26 Septembris 1830 rectio temporaria constituta est, quae die 4 Octobris libertatem a Batavia declaravit. Congressus Nationalis die 3 Novembris 1830 electus est et die 10 Novembris conventus; congressus die 18 Novembris iterum libertatem Belgicae declaravit. Anno 1831, rege Leopoldo I, Belgica monarchia constitutionalis et parlamentaria democratia facta est. Quamquam suffragium in principiis restrictum est, suffragium universale virorum anno 1893 (cum suffragio plurali usque ad annum 1919) et feminis anno 1949 inductum est. Principales politicae saeculi XIX factiones Factio Catholica et Factio Liberalis erant, emergente Factione Laborali Belgica eodem exeunte saeculo. Francica originaliter una sollemnis lingua a nobilitate et classe burgensium adoptata est. Progressive suum universum pondus amisit, lingua Batava etiam agnita. Haec agnitio sollemnis anno 1898 facta est, et anno 1967 Batavica Constitutionis versio secundum leges accepta est.
Conloquium Berolinense anni 1885 Liberam Congi Civitatem regi Leopoldo II privatam possessionem dedit. E circa 1900, crescens internationalis cura saevae tractationis Congensium incolarum sub Leopoldo II, cui Congus praecipue redituum fons ex ebore et cumme erat. Anno 1908, protestationes civitatem Belgicam onus colonialis gubernationis sumere fecerunt, quamobrem Congus Belgicus nominatus est.
Germania in Belgicam anno 1914 invasit ut Destinati Schieffeniani pars et pleraque aciei occidentalis proelia primo bello mundano occidentalibus in reipublicae partibus evenerunt. Belgica Germanicas colonias Ruandae Urundiae (in praesenti Ruandae et Burundiae per bellum suscepit, et Belgicae anno 1924 Societate Civitatum datae sunt. Ut belli mundani sequelae, Borussianorum Oeporum et Malmundariae pagi Belgica anno 1925 adiuncti sunt, quod quamobrem Theodiscophonicae communitatis causa est. Germania de novo in civitatem anno 1940 per Belli Fulgurosi offensionem invasit et eam occupavit usque ad liberationem anno 1945 ab Alligatis. Congus Belgicus libertatem anno 1960 per Crisem Congi consecutus est; Ruanda Urundia duobus annis postea eum secuta sunt. Post secundum bellum mundanum Belgica Consociationi ex Pacto Atlantico Septentrionali socia conditrix se iunxit et Unionem oeconomicam Beneluxensem iuxta cum Nederlandia et Luxemburgo formavit. Belgica Communitatis Europaeae Carbonis et Chalybis sex conditricum una et Communitatis Europaeae Energiae Atomicae et Communitatis Oeconomicae Europaeae, anno 1957 conditae, facta est. Haec ultima nunc Unio Europaea est cui Belgica hospitio principalium administrationum et institutorum accipit, inclusis Commissione Europaea, Consilio Unionis Europaeae et extraordinariis et commissionis sessionibus Parlamenti Europaei.
Regimen et res politicae
Foederale bicamerale parlamentum Senatu et Camera Legatorum Belgica componitur. Senatus a quinquaginta legatis constituitur quos Parlamentum Flandricum (29), Parlamentum Communitatis Francicae (10), Parlamentum Wallonicum (8), grex Francophonus Parlamenti Regionis Bruxellanae Capitalis (2) ac Parlamentum Communitatis Theodiscophonae (1) designant, quibus decem senatores cooptati (6 Batavophoni ac 4 Francophoni) additi sunt (omnino sexaginta senatores). Camerae 150 legati per proportionalis suffragii systema ex undecim districtis comitialibus (quae sunt provinciae et Regio Bruxellana Capitalis) eliguntur. Belgica paucarum civitatum suffragium obligatorium habentium una est, quod sic maximorum participationis comitialis indicum unum in mundo manet.
Belgica politica instituta complexa sunt; pleraeque politicae potestates de necessitate repraesentandarum principalium culturae communitatum instruuntur. Circa annum 1970, significativae nationales Belgicae factiones politicae in distincta elementa divisae sunt quae politicas linguisticasque harum communitatum curas praecipue repraesentant. Principales factiones in quaque communitate, quamquam prope medium politicum, ad tres magnos circulos pertinent qui sunt: Dexterae Liberales, socialiter Conservativi Democratae Christiani, et Sociales Democratae Sinistram formantes. Additiciae notabiles factiones munere suo fungi medio in ultimo saeculo coeperunt, praesertim de linguisticis, nationalisticis oecologisticis thematibus et nuper peculiariter Liberali natura aliquae.
Democratico-Christianae coalitionis gubernationum catena ex anno 1958 post primam Crisem Dioxinarum, maximum nutritionalis contaminationis scandalum, anno 1999 fracta est. "Coalitio Iridis" e sex factionibus emersit quae erant; Liberales, Social-Democratae ac Oecologistae Flandrici et Francophoni. Postea, Liberalium et Social-Democratarum "Coalitio Purpurea" formata est postquam Oecologistae pleraque sua scamna in Comitiis Generalibus anni 2003 amitterent. Gubernatio a Primo Ministro Guidone Verhofstadt ex anno 1999 ad 2007 ducta libratam dispensationem oeconomicam, aliquas stipendiarias reformationes, destina paulatim nuclearem amotionem consecuta est et legislationem instigavit permittenda stringentiore criminum bellicorum et leniore drogiarum mollium usus prosecutione. Restrictiones de abnuenda euthanasia minutae et matrimonium hominum eiusdem sexus legitimum est. Gubernatio activae diplomatiae in Africa favit et Iraquiae occupationi adversata est. Guidonis Verhofstadt coalitioni in Iunii anni 2007 comitiis male evenerunt. Ex illo tempore regnum diuturnum discrimen politicum experitur. Sic magna haec crisis est ut aliqui observatores de possibili Belgicae partitione cogitaverint. E die 21 Decembris anni 2007 usque ad 20 Martii anni 2008 tertia gubernatio Guidonis Verhofstadt officio functa est. Haec coalitio Flandricorum Francophonorumque Democratarum Christianorum, Flandricorum Francophonorumque Liberalium, et Francophonorum Social-Democratarum temporariam gubernationem usque ad 20 Martii anni 2008 formavere. Isto in die nova gubernatio, a Ivone Leterme factionis Democraticorum Christianorum et Flandricorum ducta foederalium comitiorum Iunii anni 2007 victore, a rege iurata est. Die 15 Iulii 2008, Ivo Leterme ministrorum consilii abdicationem regi nuntiavit, quia nullus progressus in constitutionalibus reformationibus factus erat. Satis potestatem servavit ut obsignaretur Foedus Olisiponense.
Hermannus Van Rompuy gubernationem foederalem de die 30 Decembris 2008 ad diem 25 Novembris 2009 ducebat, deinde iterum Ivo Leterme usque ad comitia anni 2010. De die 6 Decembris 2011 usque ad comitia anni 2014, Aelius Di Rupo Primus Minister erat, de die 11 Octobris 2014 usque ad diem 18 Decembris 2018 Carolus Michel, post quem Sophia Wilmès Prima Ministra erat; Alexander De Croo ei successit die 1 Octobris 2020.
Relatores sine finibus, in suo Indice mundano libertatis preli (2007), Belgicam quinto loco (cum Finnia et Suecia) e 169 civitates conlocavit.
Communitates regionesque
Secundum usum qui vestigari usque ad regias Burgundiensem Habsburgensemque possunt, saeculo XIX Francice loqui necessarium erat ad pertinendum ad gubernantem classem superiorem, et Batave, Wallonice aut quavis alia dialecto locuti reapse secundae classis cives erant. Sero hoc saeculo et continenter sequenti saeculo XX Motus Flandricus et Wallonicus evolverunt ut hic status contrarie mutaretur. Dum Wallones et plerique Bruxellenses Francicam ut suam primam linguam adoptaverunt, Flamingi noluerunt et in progressive imponenda Batava ut Flandriae sollemni lingua bene successit. Post secundum bellum mundanum Belgica politia magis magisque duarum principalium linguarum communitatum autonomia dominata est. Intercommunales tensiones ascenderunt et constitutio emendata est ut minuerentur potentiales conflictus.
In quattuor linguisticis areis annis 1962–1963 definitis, consecutivae nationalis constitutionis emendationes annis 1970, 1980, 1988, 1993, 2001 et 2011 unam foederalem civitatem cum segregatis politicis potestatibus statuerunt tribus in planis quae sunt:
1) Auctoritas foederalis Belgica, fundata in Bruxellis 2) Tres communitates linguisticae: 3) Tres regiones: Communitas Francica sibi etiam nomen Foederatio Walloniae Bruxellarumque dat (vulgo Fédération Wallonie-Bruxelles), sed in constitutione rite Communitas Francica remanet (Communauté française, Franse Gemeenschap, Französische Gemeinschaft).
Constitutionales linguisticae areae linguas sollemnes suis in communibus, necnon geographicos limites institutorum cum potestate certarum rerum, determinant. Quamquam haec septem parlamentis et gubernationibus computarentur, communitatibus regionibusque creatis anno 1980, Flandrici politici coniungi decreverunt; sic in Regione Flandrica unicum institutionale parlamenti gubernationisque corpus ad facienda omnia, exceptis foederalibus specialibusque communalibus rebus, valet. Ex parte se coincidentes regionum communitatumque limites duas notabiles peculiaritates creavere: territorium Regionis Bruxellanae Capitalis (quod fere decennio post alias regiones exsistere incepit) in ambibus Communitatibus, Francica et Flandrica, continetur, et Communitas Theodiscophona tota in Regione Wallonica vivit. Tribunal Constitutionale Belgicae conflictus inter corpora solvit. Structura in animo habet compromissum ut variae culturae pacifice convivant.
Foederalis civitatis auctoritas iustitiam, defensionem, vigiles foederales, assecurationem socialem, energiam nuclearem, vigiles monetarios, et debitum publicum et alios aerarii publici aspectus continet. Publicae proprietatis societates cursum publicum et ferriviam continent. Gubernatio Foederalis Belgicis obligationibus et suis foederalizatis institutis ob Unionem Europaeam et Consociationem ex Pacto Atlantico Septentrionali responsalis est. Substantiales valetudinis publicae, nationalium et internationalium rationum partes dirigit.
Communitates suam auctoritatem solum intra linguistice determinatos geographicos limites, exercent quae primo ad unius communitariae linguae individua directae sunt: id est in cultura (inclusis audivisificis mediis), educatione, et eminentis linguae usu. Ad personales res minus directe cum lingua conexas ampliationes valetudinariam politiam (curativam praeventivamque medicinam) et auxilium individuis (iuvenum protectionem, providentiam socialem, auxilium familiare, immigrantium auxilii diaconias etc.) comprehendunt.
Res in quibus secundum constitutionem et leges speciales institutionales communitates auctoritatem habent in Regione Bruxellana Capitali a communitatibus modo regulatae sunt si manifeste unam inter communitates ascribi possunt. Aliter Bruxellis paucae illarum rerum a parlamento rectioneque foederalibus regulantur; aliae sub auctoritatem parlamenti rectionisque regionis Bruxellanae sunt, sed cum nominibus aliis: Commissio Communitaria Communis (loco Regionis Bruxellarum Capitalis), Collegium Coniunctum (loco rectionis), Conventus Coniunctus (loco parlamenti). Regulae etiam differunt et principium valet maiores partes et in grege francophono et in grege batavophono poscere.
Regiones auctoritatem in campos qui generatim suo territorio sociari possunt habent. Qui oeconomiam, munus, agricultura, aquaticam politiam, domicilium, opera publica, energiam, transvectionem, oecologiam, proposita urbana et regni, naturae servationem, creditum et externum commercium continent. Provincias, communia et intercommunalis utilitatis societates inspiciunt.
Communitas Francica, Regio Wallonica et Commissio Communitaria Francica (id est pars francophona regionis Bruxellanae) deinde composuerunt certas res communitarias a Regione Wallonica (sed non in territorio Theodiscophono) et a Commissione Communitaria Francica regulari.