cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Sun Also Rises
The Sun Also Rises est mythistoria clavigera (roman à clef), nam personae in hominibus scriptori notis et narratio in rebus veris nituntur. Hemingway in hoc libro affirmat generationem amissam (Anglice Lost Generation), quam alii libidinosam et propter primo bello mundano afflictam habuerunt, fortem et non casuram esse. Praeterea themata amoris, mortis, renovationis, ac masculinitatis tractat.
Nehemias Green
Nehemias, vulgo Nehemiah Green (natus in Hardin Comitatus Ohii die 8 Martii 1837; mortuus Manhatae in burgo die 12 Ianuarii 1890) fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae. Ab anno 1868 usque ad annum 1869 Kansiae gubernator fuit.
Flavius Studius
Flavius Studius (natus saeculo 5, mortuus post annum 464) vir publicus Imperii Romani Orientalis erat.
Cursus honorum
Anno 454 consulatum gessit una cum Flavio Aetio. Anno 464 patricius fuit. Studius vehementer fidei Christianiae favebat et anno 463 Constantinopolis Monasterium Studianum condidit.
Seaton (Devonia)
Seaton est oppidum comitatus Devoniae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1276.
Civitates Atlanticae Mediae
Civitates Atlanticae Mediae, etiam civitates Atlanticae aliquando appellatae, sunt regio Civitatum Foederatarum, inter Novam Angliam et Civitates Atlanticae Meridianae plerumque sita. Definitio exacta fonte variatur, sed regio saepe civitates Delavariam, Terram Mariae, Novam Caesaream, Pennsylvaniam, Vasingtoniam, Novum Eboracum, Virginiam, et Virginiam Occidentalem comprehendit. Carolina Septentrionalis aliquando inter eas comprehenditur. Haec regio partes magni momenti in evolutione culturae, commercii, mercaturae, et industriae in Civitatibus Foederatis egit.
Regio "usitate Americana" regio a Friderico Jackson Turner appellabatur. Pluralismus religiosa et diversitas ethnica graves societatis Medii Atlantici proprietates fuerunt, a deductione primarum coloniarum a Nederlandensibus, Sueticis, Catholicis Anglicis, et Tremebundis usque ad tempus dominationis Britanniarum Regni ac post. Rebus Novis Americanis confectis, regio Civitatum Atlanticarum Mediarum facta est locus cuiusque capitis historici Civitatum Foederatarum, inter quae Vasingtonia (D.C.), hodiernum caput foederale.
3593 Osip
3593 , olim designationibus 1981 EB20 et 1976 SH9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Schelte Ioanne Bus, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3593 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Civitates Atlanticae Mediae
Regiones metropolitanae
Regiones metropolitanae quibus sunt plus quam 1 000 000 civium:
Magnae urbes
Urbes quibus sunt plus quam 200 000 civium:
Zeitgemäßes über Krieg und Tod
Zeitgemäßes über Krieg und Tod est opus a Sigismundo Freud anno 1915 divulgatum. Opus post Primum bellum mundanum scriptum est et cogitatio pessimismi de thanatos et cruelitate humana et similis opus suus postea Das Unbehagen in der Kultur est.
9589 Deridder
9589 , olim designationibus 1990 WU5 et 2197 T-1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9589 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Ouën-des-Vallons
Saint-Ouën-des-Vallons est commune 190 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Die 1 Ianuarii 2019 commune unitum est in novum commune nomine Montsûrs.
Courage the Cowardly Dog
Courage the Cowardly Dog ('Animus, canis timidus') est series fabularum adumbratarum in televisione de cane fuci coloris, qui appellatur Animus, qui est semper compulsus liberare dominam suam (Muriel Bagge) ac dominum suum (Eustace Bagge) a monstris et e magnis periculis, etsi timidus sit. Anno 1999 primo promulgata est. Creator programmatis est Iohannes R. Dilworth.
Villerouge-Termenès
Villerouge-Termènes (Occitanice  	Vilaroja Termenés) est commune Francicum 150 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Tegucigalpa
Tegucigalpa est urbs circa 870 000 incolarum et caput Honduriae.
Historia
Tegucigalpa die 29 Septembris 1578 ab Hispanicis condita est.
Ecclesia Catholica
Tegucigalpa est sedes archiepiscopalis (Archidioecesis Tegucigalpensis). Praesens archiepiscopus est cardinalis Anscharius Andrea Rodríguez Madariaga.
Roche-lez-Beaupré
Roche-lez-Beaupré est commune Francicum 2'029 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Comitatus Castriferreus
Geographia
Castriferreum terra est varissima, ei dimidia area planities, boreali parte regio montuosa, inter meridiem et occidentem solem regio tumulosa sunt. Clima sua est frigidior, pluviosior quam medio ratio in comitatibus aliis Hungariae. Inops metallis est.
Sheepwash (Devonia)
Sheepwash est oppidum comitatus Devoniae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1230.
Feles
Fēles, sive fēlis (confer cattus, murilegus), est species parvorum mammiferorum carnivororum familiae Felidarum. Species ex una vel pluribus speciebus feris generis Felis orta est: Felis silvestris Europae, Felis libyca Africae, aut Felis manul Pallas Asiae. Aegyptii feles domesticas habuerunt tertio millennio a.C.n., fortasse iam antea; cum hominibus ergo feles quattuor milia annorum convivit. Felinologia est biologiae ramus qui de felinis, inter quas feles, tractat.
Multae sunt varietates felium, quae inter se coloribus, pilis, forma caudae, magnitudine differunt. Praedatores periti sunt qui mures, rattos, aves, et alia parva animalia comedunt; venationem esse solum ludum felium dici potest. Visus felis est acutissimus, praecipue noctu; auditus eius quoque egregius est. Feles est animal intelligens, gracile, venustum.
Vox felis plus quam triginta sonos differentes facit; feles cauda et corpore quoque loqui videtur.
Feles domestica, bene curata, septendecim vel plures annos vivere potest. Maturae inter sex et duodecim menses feli procreandi potestas est.
Aegyptus
Feles domita est in Aegypto inter 3000 et 1500 a.C.n., quamquam animal domitum etiam in aliis terris esse potest; nam docti nesciunt. Fortasse plures species parvarum felium domitabantur.
Apud Aegyptios, feles animal sacrum Bubastis deae fuit. Deus quoque Ra formam felis assumere potuit, et hac in forma serpentem diabolum nomine Apophin interfecit. Deus Solis urbis Heliopolis interdum in forma felis pictus est. Mumiae felium iam exstant nec non effigies magnitudinis animalium ipsorum. Feles videntur in imaginibus Aegyptiis vitae domesticae saepius.
Herodotus, libro secundo, de felibus Aegyptiis loquitur:
Graecia
Apud Graecos imagines felium inveniuntur ab altero millennio a.C.n. Feles in coloniis Graecis per totam terram Mediterraneam cum nautis venerunt, aetate archaica; nummi Rhegii et Taranti imagines felium praebent. Vasa in Campania et Apulia facta saeculis quinto et quarto a.C.n., imagines felium habent; tria nunc sunt in Museo Britannico.
Italia
Etrusci feles cognoverunt, ut in imaginibus videmus. Sunt plura vasa Etrusca imaginibus felium ornata, et est feles in fresco in Sepulto Tricilini, Tarquiniis.
Etiam Romani antiqui feles aluerunt. Ossa felium inventa sunt Ostiae et in Campania, attributa saeculis V-III a.C.n. Tempore imperii, mosaicae Pompeiis conservatae feles monstrant. Sepulcrum cuiusdam Calpurniae Feliclae saeculo secundo erectum imaginem felis habet, quod nomen Felicla significat 'parva feles'; inscriptio huius sepulchri est:
Sed nullum sepulcrum felis ipsius habemus, nec nomen felis.
Antiquitas posterior
Primi Christiani eos qui animalia venerabantur, castigaverunt et crediderunt multos paganos feles venerari. Re vera, deae Bubastis, Isis, Diana eundem cultum habuerunt (ut quasi una dea), et feles erat animal sacrum dearum. Christiani quidam feles quasi daemones putaverunt. Incolae Yprae deam Bubastem venerari usque ad annum 962 decebantur, et Feriae Felium Yprae quotannis iam aguntur.
Medium aevum
Ante medium aevum feles per totam Europam et magnam partem Asiae vixerunt. Erant quidem et qui feles amarent, nec non alii qui feles timerent. Encyclopediae mediae aetatis tractatus de felibus habent, ut De Bestis et Aliis rebus (saeculo tertio-decimo), De Naturis Rerum a Thoma Cantipratensi scriptus anno fere 1235, Historia Animalium ab Alberto Magno scripta circa 1260. Inter tales libros modo Historia Alberti recognovit similitudinem felis et leonis.
Feles, quod mures interficiunt - nam hi frumentum comedunt - magni aestimabantur; Cambriae feles maturus eodem pretio erat atque ovis aut caper, et Saxoniae eodem ac duae oves vel quinquaginta medimna frumenti. Sed quia feles adhuc animal sacrum Magnae Deae paganorum erat, diabolus vel animal dilectissimum veneficarum dicta est. Inter saecula tertium-decimum et septimum-decimum, Christiani ergo multos feles interfecerunt. Gregorius Papa IX in bulla apostolica nomine Vox in Rama (anno 1233) dicit Satanam in felis nigrae formam se mutare, quapropter fideles feles removere debeant.
Christiani feles timuerunt, Musulmani vero eum animal purum et amicum habuerunt.
Renascentia
Saeculis litterarum renascentium, feles quasi signum maternitatis et fecunditatis habitus est, praecipue inter pictores. Viri docti de felibus, sicut de omnibus animalibus, in encyclopaediis tractaverunt. Exempli gratia, Iohannes Ionstonus quattuor libros Historiae Naturalis de quadrupedibus scripsit anno 1603. Animalia dividit in quattuor genera: quadrupedes solipedes (ut equus); quadrupedes bisulces (ut ovis); quadrupedes digitati vivipari, inter quos sunt feri, semiferi, et domestici; et quadrupedes digitati ovipari (ut rana). Feles est ergo animal quadrupede digitatum viviparum domesticum, et Ionstonus de fele scripsit in libro tertio, titulo tertio, capitulo secundo. Partes corporis felis longe describit, et extra et intus (namque feles persecuit).
Aetas hodierna
Hodie feles sunt amor ac deliciae generis humani. Cardinalis Richelieu, e.g., complures feles habuit, deinde alii in aula francogallica feles dilectos aluerunt.
Saeculo undevicesimo homines nova semina felinum creaverunt, ut Siamensem, Persicum, Manx, Maine Coon (h.e. "procyon Cenomannicum"), et multa alia. Haec semina differunt inter se: feles Persicus longam pellem habet, feles Manx nullam caudam habet, feles Siamensis tenuis est, feles Maine Coon maior est quam alii feles. Primum certamen inter feles fuit 16 Iulii 1871, Londini, et prima certamina CFA anno 1906 Bufali et Detroiti acta sunt.
Nomina felis
Nomen Latinum usitatum feles significare potest 'animal fecundum'. De origine autem vocabuli cattus nihil scitur, quamquam Isidorus Hispalensis dicit hoc verbum a verbo capiendi venire, vel a verbo Graeco καίεσθαι, 'ardere.'
Nomen 'musio' aut 'mussio' non alibi invenitur, sed verba 'murilegus' et 'muriceps' inveniuntur.
Nomen Graecum antiquum est αἴλουρος, quod videtur esse αἰόλος 'rapidus, mobilis' et οὐρά "cauda"; hoc est, animal quod caudam agitat. Nomen neograecum autem est γατα, sicut "cattus." Nomen sanscritum est मार्जार a radice mṛj 'lavare, abstergere', quod feles saepius se lambent; est quoque verbum बिडल  quod verisimile e lingua quadam dravidica venit, et e quo venit verbum hindicum hodiernum. Linguae Romanicae, inter multas alias, nomina habent quae proveniunt e verbo cattus aut cognata sunt huic verbi. Lingua Protoindoeuropaea nullum verbum 'feles' significans habuit, quod scimus, quia homines, qui hac lingua utebantur, feles domesticos non habuerint.
Alexianum
Alexianum est commune Francicum 2362 incolarum (anno 2009) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus.
Feles
Nomina felis
Nomen Aegyptium antiquum est miu aut mau, a sono ductum.
Sensus
Quamquam sensus auditus et olfactus eorum haud peracuti velut sensus talpae vel canis, superiores quidem humanis sunt. Aures felis erectae et mobiles sunt ut sonos sequantur ubicumque sint. Feles sonos audire possunt acutiores quam homines. Quamquam nasus felis est parvus, sensilis est, sed organum vomerinasale (etiam "organum Jacobsonianum" dictum) super tectum oris est praecipuum organum olfactus. Odor menthae, et praecipue nepetae, felibus valde placet. , item Valeriana.
Visus felis est acutus, etiam noctu. Feles colores videre possunt. Oculi felis lucem repercutiunt, a cellulis in retina quae tapetum lucidum nominantur.
Sensus gustatus similis est sensui aliorum mammiferorum. Feles triginta dentes habent, et linguam asperrimam.
Sensus tactus in cute et in vibrissis residit.
Felibus inest sensus aequilibrii excellens etiam in altitudine magna nec sentit feles vertiginem oculorum animique. Feles cum desuper cadit, ex omni statu corporis statum rectum componit ac semper primo pedibus terram attingit.
"Felitio"
Felitio est sonitus communis proprius felium. Transcribitur ut miau aut variantes similes ("meau", "meow", "miaow", "mew", etc.) plerisque linguarum europaearum. Linguis Sinica et Iaponica transcribitur ut nyaa. Coreaice est yaong et Arabica adhibetur mowaa. Tamen multae sunt aliae transcriptiones huius soni per orbem terrarum.
Etiamsi semper scribitur miau, enuntiatio felitionis mutat in diversa proposita. Feles salutant, carnem quaerunt, ludere volunt, monent, vel generaliter animum exprimunt. Plus quam triginta sonos varios faciunt.
Alius sonus proprius felis est murmur dulce murmurillum nomine, qui saepius significat animum felis contentum esse. Catulus fere unam septimanam natus potest murmurare.
Varietates
Feles digeruntur secundum colorem aut seminum vel stirpem. Quamquam omnes feles ad eandem speciem pertinent, dissimiles videntur.
Secundum colorem, sunt feles unius coloris, duorum, vel plurium. Inter feles complurium colorum sunt feles tabby dicti; etiam "feles tigres" dicuntur, quod striati sunt sicut tigris. Non autem pilos colorum variorum habent, sed pilus quisque felis tabby striatus est. Talis feles saepius notam in fronte sicut M litteram habet.
Alius feles versicolorus est feles "testudinis testa" dictus, hoc est feles cuius pili colore similes sunt testae testudinis. Si talis feles partes albas habet (ut pedes vel venter), dictus feles "calico" quod similis est textili calcutiano imaginibus impresso.
Seminia aetate hodierna fiunt, praecipue saeculo undevicensimo. Feles Siamensis in Asia natus (sed utrum in Thailandia, ut nomen dicit, an in Sinis, nescitur), in Europam saeculo undevicensimo lata est. Est pallidus colore, praeter pedes, nasum, aures qui fusci aut nigri sunt. Saepius murmurat quam alii feles.
Feles Abyssiniensis hoc nomen habet quod similis habetur felibus Aegyptiis. Femina quaedam militis Britannici dicitur primum felem Abyssiniensem, ex Aethiopia in Angliam anno fere 1869 tulisse, sed sunt qui credant tales feles in Anglia creatas esse; origo seminiii nescitur.
Feles Manx dicitur Monapiae nata esse. Cauda caret; pili sunt densi et abundantes.
Feles ordinarius, si tabulam genealogicam habet, est "American Shorthair" (h.e. feles Americanus cum pilis brevibus).
Horum seminiorum feles pilos breves habent; sunt etiam varietates felium cum pilis longis. Duae clarae varietates sunt Persianus et Maine Coon. Felis Persiani facies est brevis et quasi compressa. Haec varietas vetus est: feles Persiani ad Europam venerunt abhinc annos circa 400.
Feles Maine Coon dictus est magnus et, saepius, tabby glaucus colore. Est seminium Americanum, ut videtur. Quamquam fabula hos feles dicit natos esse e procyone et fele, tamen re vera ita esse non potest, quod procyones et feles dissimillima animalia sunt.
Litterae
Feles, vel domitatae vel silvestribus locis habitantes, reperiuntur in mythis multarum culturarum, praesertim cultura Aegyptia, Indica, Sinica, Scandinava, et aliis.
Apud auctores classicos, feles describitur ab Herodoto (2.66, laudatus supra), et in nonnullis fabellis Aesopi partes agit. Cicero de fele nonnumquam loquitur, ut De Natura deorum 1.29.81, 3.19.47; Tusculanae Disputationes 5.27; De Legibus 1.11. Nihil autem dicit de felibus Romanis, tantum de Aegyptis. Seneca in epistula 121 rogat,
Feles videmus in Anthologia Latina (181, 315, 359).
Antiqui rerum scientiarum scriptores, ut Plinius maior et Columella, de felibus aliquid dicunt. Columella agricolas monet,ut anates et gallinas custodiant, ne feles eas petant. Plinius miratur:
Carmen clarum Hibernicum felem ad editorem comparat: "Ego et Pangur Albus eundem laborem facimus" etc. (Hibernice: Messe ocus Pangur Bán, cechtar nathar fria ṡaindan. . . .) Hoc carmen, saeculo nono scriptum, in libro Reichenauer Schulheft dicto invenitur.
Erasmus tria adagia citat quae de felibus tractare videntur, etiamsi "feles" potest "mustela" significare. Secundum Erasmum, adagium "feles Tartessia" significat aliquid magnum et ridiculum, quod mustelae in Tartessia permagnae dicuntur. Est etiam "feli crocoton" (h.e. "feli crocoton das"). "Dici solitum, quoties honos additur indignis, et quos haudquaquam decet," dicit Erasmus; "porro vox haec γαλή, felem ne significet, an mustelam, an quem vulgo catum appellant, quoniam inter eruditos controuersum est, aliis iudicandum relinquimus." Tertium adagium est "Minervae felem" (comparare), hoc est parvas componere magnis, ut dicere solemus. Erasmus dicit Minervam et felem oculos similes habere, qui noctu fulgeant.
E. T. A. Hoffmann, Theodiscus, annis 1819-1822 mythistoriam scripsit cuius titulus est Lebensansichten des Katers Murr, hoc est De Vitae Sententiis Felis Murr. Liber (quem Hoffmann non finivit) historiam narrat felis Murr, qui vitam magistri Kreisler scribit; titulum cepit Hoffmann de libro Laurentii Sterne The Life and Opinions of Tristram Shandy.
Carolus Baudelaire, poeta Francogallicus, complura carmina de felibus scripsit, sicut "Veni, feles pulcher, supra cor meum amans" (Francogallice: Viens, mon beau chat, sur mon coeur amoureux), quod carmen simile est carmini secundo Catulli de puellae passere.
In libris Ludovici Carroll quorum tituli sunt Alicia in Terra Mirabili et Aliciae per speculum transita sunt complures feles. Notissima est feles Castriana, quae apparet et evanescit, semper subridens. Feles Aliciae ipsius est Dina, et Alicia, catulos Dinae spectans die quodam hiemali, dormitat et per speculum it.
Rudyard Kipling mythistoriam de domesticatione felis narrat in Just So Stories (h.e. Fabulae aetiologicae, prorsus isto modo narratae), anno 1902. Fabulae titulus est "The Cat Who Walked By Himself," vel "De Feli solo secum ambulante." Felis dicit "Felis sum qui solus mecum ambulo, et omnes loci mihi sunt iidem"; femina, nihilominus, felem blandis verbis et bono alimento in focum ducit.
Liber Francogallicus Makit: une histoire de souris au temps des pharaons ab Ioanne Capart scriptus (anno 1936), quod de muribus tractat, necessarie etiam de felibus et de dea Bubaste tractat. Hic liber fortasse notior est a Francisca Deraedt latine conversus.
T. S. Eliot librum Old Possum's Book of Practical Cats anno 1939 scripsit; sunt carmina iocosa de felibus. Fabula scaenica Cats nomine (h.e. Feles) anno 1982 ab Andrea Webber ex hoc libro creata est.
Lilian Jackson Braun series plus quam viginti mythistoriarum facinorosarum ab anno 1966 scripsit quarum tituli sunt Feles qui....
Dr. Seuss felem lascivum creavit in libro Cattus Petasatus nomine, a Guenevera et Terentio Tunberg Latine converso.
Latissime edita narratio picta in orbe terrarum narrat vitam cuiusdam felis, nomine Garfield, a Iacobo Davis creati. Hic feles in pluribus quam 2500 diariis apparet multisque in aliis mediis.
Artes aspicabiles
Artifices omnium generum artium imagines felium semper fecerunt. Apud Aegyptios sculpturas et mumias felium, et imagines in papyris pictas invenimus.
Imagines felium in vasis et nummis Graecis inveniuntur. In nummis Rhegii est imago Iocasti, urbis conditoris, ludibrium quoddam in manu tenentis. Feles in pedibus posterioribus stat et pedem anteriorem ad ludibrium tendet. Nummi Taranti similem imaginem Phalanti, huius urbis conditoris, cum fele praebent. Vas quod nomen illi "Pictori Felium et Canum" dat (anno fere 450 a.C.n factum) pueros cum fele et cane monstrat ; alia quoque vasa et Graeca et Italica imagines felium praebent.
Etrusci quoque imagines felium fecerunt: e.g., murus sepulti Triclini dicti magnum felem inter lectulos ambulantem monstrat.
Pompeiis est opus tessellatum cum clarissima imagine Romana felis. Sepulcra, praecipue in Gallia, imagines felium habere possunt: exemplaria sunt in Burdigala, Aurasione, Alesia, et aliis oppidis et vicis.
India imagines complures praebet. In magna sculptura zoophora Mamallapuri est feles, sub dente elephantis, prope serpentes et Gangem flumen in caput Sivi descendentem. Hic feles simulat se sanctum sapientem esse, ut mures veniant quos comedere possit. Est feles dolosus, ut saepe in fabulis Indicis partem agit.
Impressiones stipitibus ligni Iaponicae de felibus tractant.
Pictores Renascentiae et saeculorum subsequentium feles pingunt.
In artibus popularibus feles est materies familiaris et amata: videtur in praeconiis laudativis, in pelliculis, in graphitis. Lolcat est imago felis cum textu comico, saepius in interrete inventa.
Musica
Compositiones quaedam sonum felitionis imitant, ut Henricus Ignatius Franciscus von Biber in septima Sonata Representativa (pro violina, anno 1681 composita), "Feles."
Ioachimo Rossini attributus est clarus "Duetto buffo di due gatti" (i. e. Duetto comicus duarum felium) duobus supranis cantandus clavili comitante; textus huius operis solo hoc uno verbo, et eo quidem saepissime repetito, constat "miau", varios motus animorum exprimente.
Aliae actiones felium imitant. Domenicus Scarlatti sonatam scripsit (K. 30, L. 499) cuius titulus usitatus est Fuga Felis, etiamsi Scarlatti ipse tali titulo numquam usus est; materies fugae dicitur series notarum in clavile quas feles trans claviaturam ambulans deprimit. Aliae felibus consecratae sunt. Aaron Copland parvam compositionem "The Cat and the Mouse: Scherzo Humoristique" (Feles et Mus) pro clavile anno 1921 composuit. Leroy Anderson felem saltantem in "The Waltzing Cat" (anno fere 1950) pingit. Alanus Hovhaness tres sonatas, etiam pro clavile, inter annos 1982 et 1985 composuit, Sonatas Felinas dictas: "Fred the Cat" (Fredicus Feles), "To Hiroshige's Cat" (Pro Feli Hirosigae), "Tsugouharu Fujita's Sleeping Cat" (Feles Tsugouharis Fujitae qui dormit).
Feles partes in fabulis scaenicis et compositionibus similibus agunt. In compositione Sergii Prokof'ev De Petro et lupo clarinula felem repraesentat. Beniaminus Britten carmine Christophori Smart, Iubilate Agno titulo, in cantata Rejoice in the Lamb utitur; partem elegit ubi Smart de feli Galfrido loquitur. Fabula Cats (h.e., Feles) in scaenam carmina Eliot de felibus componit. The Aristocats, pellicula animata (anno 1970), de familia felium tractat; inter carmina pelliculae est "Diagrammata et harmonia," in quo catuli artem musicam discunt.
Keyboard cat, feles qui in memis interretialibus notissimis apparet, videtur psallere clavile.
Saint-Pierre-des-Landes
Saint-Pierre-des-Landes est commune 975 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris, est etiam oppidulum prope quod Coisnonis flumen originem habet.
2587 Gardner
2587 , olim designationibus 1980 OH, 1977 BF, et 1978 EZ5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est. Ex Martino Gardner appellatur.
Olympia aestiva 1906
Olympia aestiva 1906 fuerunt ludi intercalares Athenis in Graecia celenrati.
2587 Gardner
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2587 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Victor Català
Victor Català (nata Caterina Albert i Paradís in l'Escala die 11 Septembris 1869; ibidem die 27 Ianuarii 1966 mortua) fuit scriptrix Catalauna.
Esquay-Notre-Dame
Esquay-Notre-Dame est commune Francicum 1331 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Villesèque-des-Corbières
Villesèque-des-Corbières (Occitanice Vilaseca de las Corbièras) est commune Francicum 385 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Idus
In computatione Romana dies inter nonas et idus positi retrorsus ab idibus numerabantur ita : pridie idus, ante diem III idus etc. usque ad ante diem VIII idus. Exempli gratia : dies 11 Septembris = ante diem III idus Septembres. De quo plura si vis accipere,vide : Index dierum calendarii Romani
Omnes idus Iovi sacratae erant, cui ove (quae "ovis idulis" dicebatur) a flamine diali sacrificabatur : itaque idus dies nefasti erant.
Idus Martiae celebres factae sunt, quod eo die anno 44 a.C.n. dictator Caesar a senatoribus coniuratis interfectus est.
FONTES
Římská datace Roman calendar
Circulus tropicus
Circuli tropici, sg. circulus tropicus, sunt circuli telluris, quibus in circulis sol semel in anno in culmine caelesti stat. Itaque vide Cancri tropicum septentrionalem et Capricorni tropicum australem.
Nexus externus
Wendekreis Tropic
Consilium Ministrorum Civitatum Foederatarum Americae
Consilium Ministrorum Civitatum Foederatarum Americae (Anglice Cabinet of the United States) ex summis rami exsecutivi rectionis foederalis Civitatum Foederatarum magistratibus constat. Hi magistratus, fere ministri vel secretarii appellati, plerumque sunt capita ministeriorum foederalium exsecutivorum. Omnes, a praeside electi, Senatui offeruntur, ubi a maiore parti senatorum confirmantur aut reiciuntur.
Consilium Ministrorum Praesens
Hic est index ministrorum praesentium, secundum locum dignitatis ordinatorum:
Sideberia
Sideberia, vulgo Sidbury, est oppidum comitatus Devoniae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1291, mercatus autem ab anno 1234.
Sanctus Martinus de Mascone
Sanctus Martinus de Mascone, vulgo Saint-Martin-de-Mâcon, est commune Francicum 340 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Flem Sampson
Flem Sampson (natus in Laurel County, Kentukia die 25 Ianuarii 1875; mortuus in Pewee Valley die 25 Maii 1967), causidicus et iudex, fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1927 usque ad annum 1931 Kentukiae gubernator fuit.
Esquay-sur-Seulles
Esquay-sur-Seulles est commune Francicum 347 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Roche-lès-Clerval
Roche-lès-Clerval est commune Francicum 108 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Virgo
Virgo :
Achiriacum (Axona)
Achiriacum (Francogallice Achery) est commune Francicum 608 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Cordulegaster boltonii
Cordulegaster boltonii est species insectorum familiae Cordulegastridarum subordinis Anisopterorum. A 74 ad 85 millimetra longus fieri potest, latitudine alarum posterioribus 45 ad 51 millimetra longa. Aliis insectis vescitur, et ova in limo ponit.
Saint-Michel-de-la-Roë
Saint-Michel-de-la-Roë est commune 249 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Petrus Bukaneg
Petrus Bukaneg (1592–1630) fuit poeta Philippinarum, qui creditur Biag ni Lam-ang, poemate epico in lingua Ilocana composito, innotuisse, sed incertum est. Ei, post paulum partum, deformo et caeco et relictu inventum est fluitando in canistro in flumine Banaoang ab ano lavante. Is didicit linguas Latinam et Hispanicam et Isneg. Rogatus a sacerdotibus reddere preces et acroases suarum in sermones indigenarum est. Ei rogatum est ut adiuvet in conversione populum. Bukaneg carmina, et poemata composuit, amatus ab Ilocanis, qui eum putabantur vatem.
Stellae Virginis
Hic habes indicem stellarum constellationis Virginis.
Kertschia
De facto et de iure Russica ad rem publicam Crimaeam Foederationis Russicae pertinet. De iure Ucrainica tamen pars rei publicae autonomae Crimaeae in Ucraina est.
Saint-Ouën-des-Toits
Saint-Ouën-des-Toits est commune 1692 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Oberreichenbach (Badenia-Virtembergia)
Oberreichenbach est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'765 incolarum (anno 2012).
Fanum Sancti Veri (discretiva)
Fanum Sancti Veri potest:
Lucianus Şova
Munus
Şova apud Universitatem Transsilvaniae Coronae annis 1980 - 1985 mechanicae autocinetorum studebat. Deinde in administratione publica, praesertim virarum in Ministerio vecturae Romaniae operam dedit.
Cursus honorum
Şova, sodalis factionis PSD, anno 2012 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et ad hunc diem manet. Die 29 Iunii 2017 minister communicationis in consilio ministrorum Michaelis Tudose nominatus est. Augustino Jianu ministro successit. Iam die 29 Ianuarii 2018, cum consilium ministrorum Vioricae Dăncilă magistratum iniret, dimissus est. Bogdan Cojocaru autem ei successit.
Sidmouth
Sidmouth est oppidum comitatus Devoniae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1220, mercatus autem ab anno 1281.
Amigny-Rouy
Amigny-Rouy est commune Francicum 739 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Equus ferus caballus
Equus ferus caballus est nomen scientificum equi domesticabilis, mammalis quadrupedis herbivorique, collo longo curvoque, quibus homines utuntur advehendi seu equitandi causa.
Olim aetate classica hoc animal simplice nomine equus appellatum est, et caballus appellabatur solus equus maxime equitandi aptus vel veteris equus dimissae qualitatis. Medio Aevo autem Latine, sicut in linguis Romanicis hodiernis, nomen caballus adhibitum est ad appellanda omnia membra huius speciei. Tandem in systemate naturae Linnaei anno 1758 excogitato, nomen caballus designaturum erat usitatam equi domesticabilis speciem, et Equus genus omnium animalium caballis similorum.
Obernheim
Obernheim est vicus et commune Badense-Virtembergense 1449 incolarum (anno 2012).
Equus ferus caballus
Origo
Haec species putatur orta esse ex America septentrionali, ubi circiter ante 550 centena milia annorum vivebant eohippi, de quo omnes equidi descendere habentur. Eohippis quidem longitudo unius pedis Romani erat, quattuor digiti in membris anterioribus atque tres in posterioribus. Magnitudine ergo similes erant canum. Etiam in Europa inveniuntur fossilia huius speciei.
Evolutione eohipporum longitudo usque ad quattuor pedes aucta est et factum est ut eae bestiae digitos perdiderint et monodactilae factae sint. Per aeona singulus solus digitus duravit ut bestiae optime a praedatoribus effugerent.
Eohippus postea in speciem appellatam miohippus evoluit, longior, et pedum unguloidum (?). Eadem Conversio in meryohippum, postea in pliohippum, et tunc in proprium equum hodiernum est factum.
Procreatio
Maturi fiunt tres annos nati. Equa post undecim menses pullum gestat unum (gemini nam rari sunt). Equis cicuribus coitus aliquando difficilis fit, opus ergo est homo ducens equi penem in fecundando.
Caballi sceletus
Caballis circiter 205 ossa sunt. Equi sunt chordata: columna vertebralis equina, ex 54 ossibus constituta (in hominibus 32-34), dividitur in columnas vertebrales cervicalem (7 vertebris cervicalibus), thoracalem (18 vertebris thoracicis), lumbalem (6 vertebris lumbalibus), sacralem (5 vertebris sacralibus), coccygeales (18 (15-21) vertebris caudalibus). Conspicue est inopia clavicularum.
9592 Clairaut
9592 , olim designationibus 1991 GK4 et 1993 TV agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9592 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Über Psychoanalyse
Über Psychoanalyse (scilicet "De psychoanalysi") est titulus lecturarum a Sigismundo Freud anno 1909 apud Universitatem Clarkianam datarum, anno 1910 divulgatarum.
Ambystoma mexicanum
Ambystoma mexicanum, multis in linguis axolotl (ex Lingua Nahuatl, lingua Aztecorum) est species caudatorum familiae Ambystomatidarum. Praeclarum est propter unum signum, propter enim neoteniam. Ceteroqui clara est partium corporis regenerationis opportunitas, quae est non solum Ambystomae mexicani, sed etiam caudatorym ceterorum signum. Neotenia est et signum Protei anguini, caudati antrorum Europae Orientalis.
Habitatio et Crebritas
In Xochimilconi Lacu, Chalconi Lacu tamquam in piscinis parvis habitant et in feritate nunc valde rara sunt, usque ad 1930 mattea Aztecorum; hodie severe tuta sunt, tamen non crebra facta sunt. In aquariis autem valde crebra sunt.
Formae
Facticate, hac in specie, forma fera est fulva aut paene nigra. Aberrationes sicut leucismus melanismusque proinde in forma fera sunt, sed rarae. In aquariis tales aberrationes valde crebrae sunt, quod selectio hominum pulchritudinem, selectio autem naturae duritam efficit. Individua albinotica non pura sunt; ab "Humphrey professore" cum Ambystoma tigrino permixta sunt. Forma leucistica et haec forma albinotica non indifferentes sunt, sed formae leucisticae oculi nigri, formae albinoticae oculi valde inpigmentiti sunt.
Neoteni
Ambystoma mexicanum est species neotenica, quod tiroxinum hormonum ex glandula thyreoidea (nomenclatura medicorum) effundere non possunt. Si tiroxinum ab individuo devoratum est, hoc individuum metamorphosis facere potest. Factitate famis causa mortem obeunt, si superstitem sunt, adulta sunt in vetusta a quattuor ad quinque annis.
Rubropurpureus
Rubropurpureus est color plurium plantarum. Est similis coloribus qui linguis vernacularibus "Color Fuchsianeus" scilicet Fuchsia vel "color Maxentius" scilicet magenta vocantur. Fuchsia planta colori Fuchsianeo nomen dedit, oppidum Italianum Castra Maxentia vulgo Magenta nomen colori "Maxentio" dedit. Eum nomen color exinde ab anno 1860 habet. Hoc oppidum post proelium Maxentium anni 1859 valde in ambitu mundi percrebrescebat.
Lotus
Lōtus -i plurimos habet sensus.
Ambystoma mexicanum
Fetura
Aevo sextorum ad nonorum mensium fecunda fiunt; bona autem non est pecuaria in illo senectute cum immatura sint, etiam ipsa crescunt. Quotienscumque copulatio locum habet, primum animal masculinum coniugi audientam largitur, postquam spermatophores ponit et coniugem supra eos pellit. Coniux post horas octo ad viginti quattuor multa ova ponit: octoginta ad quingenti. Ova coniugis purae sunt fusca; ova autem coniugis albinoticae alba sunt.
Fridericus Douglass
Fridericus Douglass, plenius Fridericus Augustus Vasingtonius Bailey (Anglice Frederick Douglass) fuit orator, scriptor et politicus Americanus. Postquam a servitute effugisset, Douglass dux Moti Abolitionismi factus est.
Biographia
Douglass, servus natus, fugitivus in 3 Septembris 1838 factus est. Anna Murray, feminam Baltimorensem liberam natam, in 15 Septembris 1838 duxit. Douglass abolitionista factus est, et in Nova Bedford Massachusettae habitavit. Anno 1845, scripsit Narrative of the Life of Frederick Douglass, an American Slave (Fabula Vitae Friderici Douglass, Servus Americanus), librum prosperissimum et statim optime receptum. Douglass, auctor notus factus, verens ne a domino suo antiquo apprehenderetur, inter annis 1845 et 1847 ad Hiberniam et Britanniarum Regnum iter fecit. Plurimas orationes et lectiones de servitute abolenda habuit. Inter annis 1847 et 1851, in Roffa, Novo Eboraco habitavit et diarium The North Star (Stella Borealis) scripsit. Douglass quoque orator et auctor moti pro iuribus civilibus feminarum fuit. Bello Civili Americano confecto, Douglass perseveravit in defensione iurorum civilium ad omnem servitutem finiendam. Die 20 Februarii 1895 Douglass infarcto cordis mortuus est.
Leucosia
Leucosia seu Nicosia (Graece Λευκωσία, Turcice Lefkoşa) est urbs incolarum circiter 219 000 (die 31 Decembris 2004) ac caput Cypri.
Adeodatus Marivorda
Adeodatus Marivorda (Dieudonné de Marievoorde), natus anno 1556 Brugis, et mortuus anno 1584, erat poeta Latinus natione Belga Flandrensis.
Ut scribit Petrus Hofmannus Peerlkamp : "Sweertius dicit hunc fuisse Patricium Brugensem, vincta solutaque numeris oratione promptum et edidisse carmina quaedam".
Estrées-la-Campagne
Estrées-la-Campagne est commune Francicum 233 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Curtis Sancti Martini (Sanctus Maxentius)
Curtis Sancti Martini, vulgo Saint-Martin-de-Saint-Maixent, est commune Francicum 1'118 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
1054
1054 = MLIV
Saint-Martin-du-Limet
Saint-Martin-du-Limet est commune 488 incolarum (anno 2009) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris.
Amifontaine
Amifontaine est commune Francicum 416 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Falesia
Falesia (Francogallice Falaise) est commune Francicum 8333 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Loré
Loré est commune Francicum 149 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Abolitionismus
Abolitionismus est motus civilis vel motus politicus servitutis abolendae Aevo Illuminationis saeculo duodevicensimo plerumque in Civitatibus Foederatis, Britanniarum Regno, et Francia, qui servitutem abolendam suasit.
Hodie motus abolitionistae etiam abrogationem laboris impuberum, laboris coacticii omnis generis et mercatus hominum apud ius inter civitates et gentes postulat.
Sanctus Martinus de Sanzayo
Sanctus Martinus de Sanzayo, vulgo Saint-Martin-de-Sanzay, est commune Francicum 1'006 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Imperium Mogolicum
Imperium Mogolicum sive imperium magni Mogolis, Persice گورکانیان Gūrkāniyān, inter annos 1526 et 1857 crevit et decrevit in Asia australi ubi hodie civitates India, Pakistania, Bangladesa et Afgania extenduntur. Conditor fuit Babur, qui titulum imperatoris adsumpsit aulamque suam Agra in urbe usque in annum 1530 tenuit. Cui successor ultimus Bahadur Shah II ab anno 1837 imperavit, urbe capitali Dellio. Acbarus fuit magnorum Mogolum celeberrimus.
Sia (discretiva)
Sia potest:
3594 Scotti
3594 , olim designationibus 1983 CN, 1951 ES, et 1959 EW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3594 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Comana Pontica
Comana Pontica fuit urbs antiqua luxuria nota. Regum Ponticorum temporibus vetusta Matris Magnae (ibi Mâ appellatae) delubra exstabant, quorum sacerdotes, rege excepto, omnibus praeponebantur. Hi ampla latifundia possederunt, et plus quam sex milia servorum. Feriae bis anno frequentatae sunt, quibus temporibus multae mulieres corpora sua vulgabant. Qua de causa tot homines urbem celebraverunt ut Strabo scriberet Comana esse quasi alteram Corinthum. . Ipse urbem Comana visit Strabo ut qui Cappadox erat. Hic cultus ad Hetthaeorum tempora referendus videtur, quorum in scriptis iam quarto decimo saeculo a.C.n. urbs Kummanni memorabatur.
Comana est sedes episcopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.
Plura legere si cupis
Alphonsus Archi," Città sacre d'Asia Minore", La Parola del Passato CLXIV, 1975
South Molton
South Molton est oppidum comitatus Devoniae in Anglia meridioccidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1246.
Rochejean
Rochejean est commune Francicum 634 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Encyclopaedia Britannica
Encyclopaedia Britannica est veterrima encyclopaedia generalis Anglice scripta. Ante Vicipaediam, fuit etiam maxima in hac lingua. Suae res exactae, certae, et bene scriptae a populo putantur.
Editio prima inter annos 1768 et 1771 ab Adamo et Carolo Black Edimburgi edita est.
Editio nona res a viris illustribus illius temporis comprehendit, e.g. ab Iacobo Maxwell et Gulielmo Thomson. Altera editio volumen cum tabulis geographicis et alterum volumen cum indice ad encyclopaediam addidit. Editio undecima prima editio classica a multis consideratur. Anno 1994, encyclopedia primum in CD-ROM publicata est.
Prepottum
Prepottum (Italiane: Prepotto; Slovenice: Prapotno; Foroiuliensice: Prepot) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Incolae Prepottenses appellantur.
Sclavonia foroiuliensis
Pars municipii Prepotti in Sclavonia foroiuliensi sita.
Sermones
A parte incolarum sermone Slovenico utitur.
Pentameter dactylicus
Pentameter dactylicus seu tantum pentameter (a Graeco, videlicet "compositus ex quinque metris") est versus Latinae et Graecae poësis, etiamsi praecipue in distichis inveniri potest.
Pentameter divisus est in duos hemistichios (a verbo Graeco, "dimidius versus"); primus hemistichius constat ex duobus dactylis (— ∪ ∪) non numquam pro spondeis (— —) substitutis atque syllaba acuta tertii dactyli; secundus ex duobus dactylis firmis atque tertii dactyli acuta syllaba breviter vel producte dicta. Ictus in syllabas primas omnium dactylorum et in ultimam, quamquam brevem, cadit.
Exemplum pentametri est versus secundus Catulli carminis 85 (LXXXV) ex Epigrammatis educti:
9599 Onotomoko
9599 , olim designatione 1991 UP2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9599 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Familly
Familly est commune Francicum 127 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
2588 Flavia
2588 , olim designationibus 1981 VQ, 1954 WY, 1973 QN, et 1977 RZ5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Briano A. Skiff, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Foyllosium
Foyllosium, vulgo Saint-Martin-du-Fouilloux, est commune Francicum 216 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Subligatura
Subligatura est vestimentum aut solum aut sub aliis circa lumbos et clunes gestum. Talia vestimenta, sit aut subligaculum e corio factum aut cincticulum textilem, affectabant olim apud Romanos mimi athletaeque ne nudi in scaena et circo viderentur; aliis civitatibus nonnullis variis formis utuntur. Hodierni bracalia sub bracis aut stolis gerunt; qui natant seu sub sole aestivo calefiunt aut subligaturam solam portant aut ad partem inferiorem vestis bikini appellatae faciendam adhibent.
Protocollum
Protocollum vel protocolum (apud Hoffman ) est vocabulum Latinum anno 1535 illatum, a Graeco πρωτόκολλον 'protokollas' (πρῶτος 'primus' +  κόλλα 'gluten' derivatum), indicans folium vel paginam vel appendiculam adhaesam involuto papyraceo manuscripto cum descriptionibus de materia contenta. Sensa hodierna sunt norma vel regula recta se gerenda in rebus diplomaticis, foedus, documentum foederis, pactione, et aliis. Etiam est liber e glutine compactus, in quem acta publica referuntur.
Callipolis (Apulia)
Callipolis seu Gallipolis (Italiane Gallipoli) est urbs et commune Italiae circiter viginti milium incolarum, in regione Apulia, provincia Lupiensi et terra historica Sallento situm.
Historia
Scriptores antiqui tradunt Callipolem esse coloniam Graecam in ora Ionia Calabriae. Dionysius Halicarnasseus scribit eam portum Tarentinorum fuisse, quem Leucippus Lacedaemonius dolose ab iis cepit. Pomponius Mela "urbem Graiam Callipolem" prope Sallentina litora commemorat. Plinius denique haec scribit: "<in> ora vero Senum, Callipolis, quae nunc est Anxa, LXXV a Tarento". Hic autem textus varie legitur, et Anxa (Anza) in alio loco fuisse videtur.
Incolae notabiles
In Callipolis olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Fons Graeca
Gallipoli est fons graeca, vestustissima, cum nymphiis et personis fictis.
Ecclesia Catholica Romana
Ecce bulla summi pontificis: