cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ioannes Baptista Bodoni
Ioannes Baptista Bodoni (natus Augustae Vagiennorum die 16 Februarii 1740 - mortuus Parmae die 29 Novembris 1813 ) fuit typographus et editor Italicus, qui clarus est praecipue, quia scripturam, quae nomen suum Bodoni fert, creavit. Etiam scripturas Tibetanas et scripturas Graecas tractavit.
Nexus externi
thumb|300px|Exemplum scripturae, quae Bodoni nomen fert
Doxepinum
Doxepinum est substantia psychoanaleptica et antidepressiva, ergo medicamentum tractationis depressionum, praesertim cum insomnia praesente, effectu sedativo suo causa, quia Doxepinum receptorium H1 agonista inversa obsidet. Per structuram chemicam Doxepinum est antidepressivum tricyclicum. Ceroma quoque Doxepinum therapiae pruritus et dermatitis atopicae et lichenis simplicis chronici (neurodermatitis) brevis temporis adhiberi potest.
Natura chemica
Formula summarum est. Nomen IUPAC est 3-(dibenzo[b,e]oxepino-11(6H)-ylideno)-N,N-dimethylo-propano-1-aminum.
Massa molaris est 279.376 g/mol.
Universitas Versaliensis
Universitas Versaliensis (Francogallice Université de Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines) est universitas publica anno 1991 condita. Relationem acedemicam cum Universitate Parisiensis de Saclay tenet.
Apud universitatem facultatis scientiae naturae, scientiae humana e, scientiae sociales, technologiae et medicinae. Et institutiones processus ethicae, protectionis naturae et Progressus durabilis sunt.
The Call of Cthulhu (ludus personarum)
The Call of Cthulhu vel breviter CoC (scil. Latine: Appellatio Cthulhui) est ludus quo lusores suscipiunt partes personarum in mundo de Cthulhui Mythis a Lovecraft creato. Liber ludi scriptus est primo ab Sandy Petersen et Lynn Willis, anno 1983.
Quisque lusor unam personam dirigit. Magister ludi mundum fictum dirigit, dictans id quod in illo mundo accidit, et lusores dictant id quod personae suae agunt. Regulae creatae sunt ad ludum regendum, sed licet Magistris regulas ignorare regereque ludum alio modo consilioque. Finis ludi vincere non est; immo, lusores quaerunt se oblectare tantum ludo ludendo: usualiter nemo eorum vincit.
Sunt nunc editiones ludi septem. In ludo, omnes res determinatae sunt a tesseris cum lateribus 100.
Chuisnes
Chuisnes est commune Francicum 1'041 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
790 Pretoria
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 790 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Abbatia Sanctae Mariae Claraevallis Mediolanensis
Abbatia Sanctae Mariae Claraevallis Mediolanensis (Italiane Abbazia di Chiaravalle) est abbatia Cisterciensis apud Mediolanum, quae die 22 Ianuarii 1135 condita est.
Parisii
Parisii fuerunt civitas Celtica Aetatis Ferreae, quae in binis Sequanae ripis in Gallia a tertio saeculo a.C.n. ineunte usque ad aetatem Romanam vixerunt. Una cum Suessionibus Parisii anno 52 a.C.n. Vercingetorige duce contra Gaium Iulium Caesarem surrexerunt.
Oppidum eorum medium, nomine Lutetia, postea urbs magni momenti factum est, sive tempore Romano (in provincia Gallia Lugdunensi) sive in Medio Aevo et usque ad hos dies (Nomen hodiernum "Paris" a Parisiis repetit).
Brevis de barbaris insulanis commentarius
Brevis de barbaris insulanis commentarius (titulo Sinico 島夷誌略, pinyin Dǎoyí zhìlüè) est opus de insulis et populis Asiae orientalis et meridio-orientalis a Wang Dayuan anno circiter 1330 compositum, in fragmentis servatum.
Christophorus Landinus
Christophorus Landinus (Florentiae natus anno 1424; mortuus die 24 Septembris 1498 ad Pratum Vetus) fuit humanista et poeta, artium rhetoricae et poeticae magister.
Saxopolis
Saxopolis (Dacoromanice: Orăştie, Hungarice: Szászváros, Theodisce: Broos) est municipium Transsilvaniae (Romania) in Comitatu Hunyadiensi.
Saxopolis circa 30 km a Sargetia versus orientem prope Marisum flumen sita est. Particeps erat septem sedium (i.e. civitatum) Saxonum, quibus Andreas II, rex Hungariae, anno 1224 diplomate (quod Andreanum vocatur) magna privilegia dedit, quibus Fundus regius constitutus est. Saxopolis occidentalem marginem Fundi regii tenebat. Huius temporis incolae maxima ex parte sunt Dacoromani, Germanorum autem parvus numerus adhuc in urbe habitat.
Ecclesia munita lutherana praecipue visu digna est.
Anno 1999 sex castra Dacorum in montibus circum Saxopolim sita ab UNESCO mundi hereditas culturalis nominata sunt.
Pastricciola
Pastricciola est commune Francicum 90 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Vielle-Aure
Vielle-Aure (Occitanice Vièla d’Aura) est commune Francicum 371 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Crossplay
Crossplay (conglutinatio verborum Anglica, a crossdressing + cosplay), fortasse Latine "transludus," est cosplay in quo homo se ut persona ficta alius generis vestit. Origines ludi in circulis conventuum anime patent, quamquam, sicut cosplay, in singulo genere non solum manet.
Antonius Petit
Antonius Petit (Aureliani die 22 Iulii 1722 natus; mortuus in Olivet die 21 Octobris 1794) fuit medicus Francicus. Anno 1760 in Academiam Scientiarum Francicam cooptatus est. Petit etiam de anatomia in Dionysii Diderot encyclopaedia scripsit.
Stafford Comitatus (Kansia)
Stafford Comitatus (Anglice:  Stafford County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 4789 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs St. John, anno 1879 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum (accurate 5.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Monclar (Aegirtius)
Monclar (Gasconice Montclar d'Armanhac) est commune 187 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Le Moulinet-sur-Solin
Le Moulinet-sur-Solin est commune Francicum 138 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Res publica popularis Sinarum
Sinae (Sinice 中国 vel 中國, Mandarinice Zhōngguó), rite Res publica popularis Sinarum, est civitas sui iuris in Asia Orientali sita, frequentissima orbis terrarum civitas, cui numerus civium est plus quam 1.4 billiones. Sinae sunt civitas factionis singulae a Factione Communista administrata, sede administrationis Pecini in capite sita. Iurisdictionem efficit in viginti duabus provinciis, quinque regionibus autonomis, quattuor municipiis recte temperatis (Pechinum, Tianjin, Sciamhaevum, Chungkina), et duabus praecipuis regionibus administrativis plerumque se gubernantibus (Hongkongum et Macaum). Res Publica Popularis Sinarum praeterea Taivaniam repetit, quae a Re Publica Sinarum, re politica omnino separata, temperatur, ut haec maior insula et suae parvae insulae sint sua provincia vicensima tertia—postulatio controversa ob implicationes status politici Taivaniae et Belli Civilis Sinensis imperfecti. Nomen cuiusdam populi huius regionis in lingua Latina a maioribus posteris traditum est Seres (Graece Σῆρες), terra eorum Terra Serica.
Lingua
Sinae multis linguae Sinicae dialectis utuntur, quarum princeps est Mandarinica. Lingua Sinica a Latina valde differt. Syllabas paucas habet, at verba ex una syllaba tantum constat. Ut syllabarum augeat varietatem, utitur tonis variis, qui altum sonum, labientem, ascendentem, et resurgentem includunt. Cum quinto tono neutrali, Mandarinica quinque tonos, sed aliae dialectus plures habent.
Historia, temporibus ordinata
Qinshihuang, primus imperator, qui Longum Sinarum Murum construxit, nomen suum civitati anno 221 a.C.n. dedit. Imperatores gubernationem instituerunt. Imperatores gubernabant actiones et litteras virorum doctorum. Imperium anno 1911 conlapsum est.
Maioribus Belli Civilis Sinensis certaminibus confectis, Communistica Sinarum Factio Sinam Continentalem regebat et Res publica Sinarum regebat in Taivania. Die 16 Maii 1966 in Re Publica Populari Sinarum duce Mao Zedong Magna Culturae Conversio Proletariana coepta est. Anno 1978 dux Deng Xiaoping Reformationem et Apertum facit.
Provinciae (省)
* Res publica popularis Sinarum affirmat Taivaniam provinciam suam vicesimam tertiam esse, tametsi Taivania hoc tempore administratur a Re publica Sinarum, quae affirmationem RPPS abnuit.
Religio
Inter novas religiones Sinicas sunt Beili Wang, Clamatores, et Fulmen Orientale.
Felix Vicq d’Azyr
Felix Vicq d’Azyr (natus in Valognes die 23 Aprilis 1722; Lutetiae die 20 Iunii 1794 mortuus) fuit medicus Francicus. Anno 1774 in Academiam Scientiarum Francicam et anno in Academiam Francicam 1788 cooptatus est.
Launac
Launac est commune Francicum 1'313 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Moncassin
Moncassin (Gasconice Montcassin ) est commune 131 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Manuel Ponce
Manuel Maria Ponce Cuéllar (natus die 8 Decembris 1882 in Fresnillo, Zacatecae; Mexicopoli die 24 Aprilis 1948 obiit) fuit compositor Mexicanus.
Vita
Ponce studuit apud Conservatorio National et postea in Italia accurate Bononiae (1904 - 1906) ac in Germania ab anno 1906 usque ad annum 1908.
Ponce fuit socius illustris psaltes chitarae Andreas Segovia
Fulvius Pius
Gaius (?) Fulvius Pius (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus tertio saeculo fuit. Familia eius Augusto imperatore regnante ex Italia in Africam trangressa multos viros claros produxit ut avum Septimii Severi imperatoris, cuius mater Fulvia Pia fuit et Gaium Fulvium Plautianum, praefectum praetorio et consulem ordinarium anni 203. Sed quomodo Fulvius Pius his propinquus est nescimus. Ipse autem anno 238 consul ordinarius fuit.
Cintray (Ebura et Lidericus)
Cintray est commune Francicum 425 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Matthaeus I Vicecomes
Domino Matthaeo, Mediolanum totam Langobardiam, partem Pedemontii et Aemiliae cum urbis Bononia et etiam Genuam subegit.
Mense Augusto 1269 Matthaeus Bonacosa Borri (die ignoto -1321), filia Squarcini Borri, in matrimonium duxit.
Partinello
Partinello (Lingua Corsica Partinellu) est commune Francicum 104 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Clemens Plassmann
Clemens Plassmann (natus Warendorp in oppido Germaniae 2 Februarii 1894; mortuus Dusseldorpii 26 Aprilis 1970) fuit iuris rerumque politicarum doctor atque argentarius Germanicus, qui socius praesidii Argentariae Germanicae meruit. Filius Iosephi Plassman astronomi (1859–1940) et pater Engelberti Plassmann bibliothecarii scientiaeque bibliothecarum periti fuit.
Scripta
Otio versus partim Latine conscripsit nomine modo anagrammatis ficto C. Palm-Nesselmanns, quorum nonnullis in Adolfum Hitler satellitesque eius vehementer invectus est, sicut versu anno 1944 scripto "Labitur dux, dabitur lux" vel, iudices iniustos vituperans "Qui respicit deum non despicit reum."
Vielle-Louron
Vielle-Louron (Occitanice Vièla de Loron) est commune Francicum 87 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Thomas Elyot
Thomas Elyot (Wiltoniensi Comitatu, circa 1490—Carleton Comitatus Cantabrigiensis, 20 Martii 1546) fuit humanista scriptorque Anglicus aetate Renascentiae.
Mandrolisalis
Mandrolisalis (alia nomina : Mandra Olisai, Barbaria Olisaiensis, Barbaria Mandrolisalis) (Italiane: Mandrolisai; Sarde:  Mandrolisai, Barbagia 'e Mandrolisai) est historica ac geographica terra Italiae, sub-regio Sardiniae et pars Barbariae.
Ioannes Glenn
Ioannes Glenn, vulgo plene John Herschel Glenn Jr. (natus Cantabrigiae in Ohio die 18 Iulii 1921; mortuus Columbi in urbe eaedem civitatis die 8 Decembris 2016) fuit astronauta et politicus Americanus. Ille die 20 Februarii 1962 primus Americanorum tellurem itinere caelesti circumnavigavit. Senator pro civitate natali a die 24 Decembris 1974 ad 3 Ianuarii 1999 meruit.
Morville-en-Beauce
Morville-en-Beauce est commune Francicum 187 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Civry
Civry est commune Francicum 363 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Vier-Bordes
Vier-Bordes (Occitanice Bièr - Bòrdas) est commune Francicum 104 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Monbrun
Monbrun (Gasconice Montbrun) est commune 324 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Auchenipteridae
Ageneiosus Asterophysus Auchenipterichthys Auchenipterus Centromochlus Entomocorus Epapterus Gelanoglanis Glanidium Liosomadoras Parauchenipterus Pseudauchenipterus
Auchenipteridae sunt familia silurorum sine squamis quae in fluminibus a Panama usque ad Argentinam habitant.
Tria paria barbularum sunt omnibus praeter unam speciem. Parvi sunt; minimi non plus quam 3 cm et Ageneiosus inermis species maxima usque ad 59 cm longitudine attingit.
Duo genera familiae Ageneiosidarum recens sub hac familia suppositae sunt. Nunc adsunt circa 60 species sub undeviginti generibus.
Latrape
Latrape est commune Francicum 344 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
4 Augusti
4 Augusti in Calendario Gregoriano est dies 216ª anni (217ª in annis bissextilibus). 151 manent. Secundum Calendarium Romanum, hodie est pridie Nonas Augustas, quod '''prid. Non. Aug.''' imminuitur.
Stevens Comitatus (Kansia)
Stevens Comitatus (Anglice:  Stevens County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 5463 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Hugoton, die 3 Augusti 1886 creatus est. In hoc comitatu quasi quinta pars incolarum (accurate 18.1 %) haud Anglice domu loquitur.
9275 Persson
9275 , olim designationibus 1980 FS3 et 1993 TC13 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9275 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sumner Comitatus (Kansia)
Sumner Comitatus (Anglice:  Sumner County) est Kansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 25,946 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Wellington, die 20 Decembris 1870 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Gilbertus White
Gilbertus White (18 Iulii 1720 – 26 Iunii 1793) erat socius Regali Societati adscriptus, primusque qui viam ornithologiae botanista, rerumque in natura gestarum aperivit. Sua cogitatio etiam origoinem oecologi putatur.
Palneca
Palneca (Lingua Corsica Palleca) est commune Francicum 166 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Meridionalis in provincia australi Corsica.
Gilbertus White
Alma mater sua fuit Collegium Oriel Oxoniensis.
Astroblepus
Astroblepus boulengeri Astroblepus brachycephalus Astroblepus caquetae Astroblepus chapmani Astroblepus chimborazoi Astroblepus chotae Astroblepus cirratus Astroblepus cyclopus Astroblepus eigenmanni Astroblepus festae Astroblepus fissidens Astroblepus formosus
Astroblepus frenatus
Astroblepus grixalvii
Astroblepus guentheri
Astroblepus heterodon
Astroblepus homodon
Gualterus Scott
Gualterus Scott Eques, vel Walterus Scotus, vulgo denuo Sir Walter Scott (natus die 15 Augusti 1771 Edimburgi; mortuus die 21 Septembris 1832 Abbotsford prope Melrose Roxburgensis), alumnus Universitatis Edinburgensis, fuit iuris peritus, poeta et scriptor Scotus (sicut cognomen ipsum indicat) praecipue fabularum historicarum.
Astroblepus
Astroblepus jurubidae
Astroblepus labialis
Gualterus Scott
Dictum personale eius erat "Clausus tutus ero" (anagramma nominis "Walterus Scotus").
Astroblepus
Astroblepus latidens
Astroblepus longiceps
Gualterus Scott
Vita
Filius advocati corpore debili pueritiam in latifundiis avi in oppido Kelso in Scotia peragebat. Aetate XIII annorum legit Thomae Percy opus »Reliques of ancient English poetry«. Is liber necnon fabulae istarum plagarum viva voce traditae Gualterum valde moverunt et ingenium poeticum in eo excitabant. Edinburgi linguas Theodiscam, Francogallicam et Italicam edidicit, qui nec in ludis nec in universitate alios superare potuit. Animus autem eius amabilis cum mente aequa in omnibus vitae procellis servanda iam tunc suaviter elucebat et homines laetificabat.
Astroblepus
Astroblepus longifilis
Astroblepus mancoi
Gualterus Scott
Vita
Ex anno 1792 ante tribunalia Scotiae munere advocati fungebatur nisi in litteris intentus erat; praesertim Theodiscas interpretabatur, e.g. »Lenore« et »Wilder Jäger« (1796; Godefridi Bürger), porro Goethii »Götz« (1799) et »Erlkönig«. Post nuptias cum Carlotta Carpenter anno 1797 incoluit Lasswade in praefectura Edinburgensi; anno 1799 praefectus administratorius Selkirkensis praefecturae creatus est et anno 1806 in tribunali Edinburgensi lucrativum secretarii munus implere potuit, quod et tempus litteris liberum concessit. Anno 1820 baro inferior nominatus est. Libris multis venditis vir dives factus est; iam anno 1811 ad ripam fluvii Tweed, haud procul a Melrose situm, pristinum coenobium acquisiverat. Ibi castellum suum Abbotsford construxit cum territoriis circumcirca auctis. Sed anno 1826 ex inopinatu et argentarii domus Constable et editor Ballantyne eum pecunia fraudaverunt. Itaque scriptori multa debita subeunda erant, quibus se scriptura continuata purgaturum esse annuntiavit. Tempore aeris alieni dissolvendi per gratiam prolongato se in laborem praecipitavit. Itaque usque ad mortem opera valde obrutus erat. Hieme anni 1830 apoplexiam passus est et Italiam petivit ut salute restitueretur. In patriam reversus brevi post vita defunctus est. Scriptor iste egregius in Abbatia Dryburgh sepultus monumento pulchro Edinburgi erecto honoratus est.
Gravitudo
Conversiones carminum epicolyricorum Theodiscorum mox secuta sunt propria epicolyrica, insuper collectio »The minstrelsy of the Scottish border« (1802; epicolyrica popularia regionum remotiorum quae Scott commentariis doctis auxit). Cum Goethianum opus »Götz von Berlichingen« interpretatus esset, simile aliquid lingua Anglica pangebat, »The house of Aspen« (secundum historiam ultoris in Viti Waechter libro »Sagen der Vorzeit«). Studia eius linguae Anglo-Saxonicae effecerunt editionem mythistoriae »Sir Tristrem« (1804). Tantopere praeparatus carmen epicum primum exaravit »The lay of the last minstrel« (1805), porro carmen equestre »Marmion, a tale of Floddenfield« (1808) et poesim lyrico-epicam »The lady of the lake« (1810; ibi descriptiones perpulchras regionum altarum Scoticarum inveneris). Montani incolae barbari aulae nobili Iacobi V politae opponuntur; res periegetica quoque ob narrationes magicas istas emolumentum habuit et homines venerunt a Scotiam mysticam visendam. Proh dolor personae tamquam typi minime singulares sine sanguine ad schema sobrium apparent. Scott demum in fabulis Milesiis personis singularitatem cum sanguine inflavisse videtur. Epica in versibus mox deseruit, quoniam ipse agnoverat alios collegas id genus magis callere. In prosa gloria eius porro crevit.
Seriem mythistoriarum historicarum - cuius generis creator habetur! - aperuit »Waverley« (1814; de praetendentis Iacobini ingressione), ut Scott se auctorem Waverley nominaret. Post »Guy Mannering« (1815) sequebantur: »The antiquary« (1816), postea series quattuor narrationum »Tales of my landlord« (1816–31; in quibus animadvertendum praesertim ad »The heart of Midlothian«, »The bride of Lammermoor«), porro »Ivanhoe« (1820), »Kenilworth« (1821), »The fortunes of Nigel« (1822), »Quentin Durward« (1823), »Woodstock« (1826). Apud »Ivanhoe« reditus Ricardi I regis e Terra Sancta recordationi mandatur et rusticis Anglis cultura Normannica exemplo utique imitando datur. Apud »Kenilworth« habemus imaginem accuratissimam aulae vitaeque reginae Elisabethae, cum »Nigel« tempore Iacobi I succedentis agit. »Woodstock« bellum intestinum illud magnum tractat et opus »Quentin Durward« denique modum in mirum et memoria Francogalli Philippi Comines (saeculi XV) fultum pugnam regis Ludovici XI contra Carolum Temerarium refert.
Fabulae Romanenses Gualteri Scott praesertim duabus rebus splendide eminent: ob personarum veritatem et ob confabulationis vigorem. Heroes omnes e vita ipsa in scaenis se producunt neque artificiosi sunt circumstantiis suis contenti et a traditionibus historicis minime aberrantes. Molestiae autem est narratio de moribus consuetudinibus habitibus longissima, qua mythistoriae incipere solent. Ex anno 1820 incassum dramata scribere temptavit. Econtra introductiones biographicae in editionem quandam mythistoricorum veterum Anglicorum valde laudandae sunt (1825). Iam antea opera auctorum Dryden (1808) et Swift (1814) annotationibus auxerat. Libri post calamitatem pecuniariam (1826) scripti diligentia paululum carent. Neque opus »Life of Napoleon Buonaparte« (1827) sine ira et studio exaratum est.
In ultimis laboribus fuerunt »Tales of a grandfather« (1828–30), »History of Scotland« (1830) et »Letters on demonology« (pro bibliotheca »Family library«/Murray). Operum editiones permultae existunt et mythistoriae omnes in multas linguas conversae prostant. Filius natu maximus Gualterus (1801-1847) ultimus baro fuit, qui mortuus est ex expeditione militari in Indiam facta reventurus.
Tales of My Landlord ('Fabulae domini mei')
<!--
Poësis
Many short poems by Scott, sometimes well known as songs, are originally not separate pieces, but parts of longer poems or interspersed in his novels, tales or dramas
Astroblepus
Astroblepus mariae
Astroblepus micrescens
Astroblepus mindoense
Astroblepus nicefori
Astroblepus orientalis
Astroblepus peruanus
Astroblepus phelpsi
Astroblepus pholeter
Signum lactationis internationale
Signum lactationis internationale est insigne, quod Matthaeus Daigle, graphicus et pater, a Mothering ephemeride ad certamen subactus creavit. Victor ex plus quam 500 competitoribus Novembri 2006 electus est. Quod signum Daigle, qui se dicit amore uxoris et filii flammatum esse, in dominio publico posuit.
Astroblepus
Astroblepus pirrensis
Astroblepus praeliorum
Astroblepus prenadillus
Astroblepus regani
Astroblepus rengifoi
Astroblepus retropinnus
Astroblepus riberae
Astroblepus rosei
Astroblepus sabalo
Astroblepus santanderensis Astroblepus simonsii
Astroblepus stuebeli
Astroblepus supramollis
Astroblepus taczanowskii
Astroblepus theresiae
Astroblepus trifasciatus
Astroblepus ubidiai
Astroblepus unifasciatus
Astroblepus vaillanti
Astroblepus vanceae
Astroblepus ventralis
Astroblepus whymperi
Astroblepus, sive siluri myzostomatici nudi, genus unicum piscium siluriformium sub Astroblepidis familia est, cuius species typica A. grixalvii.
Norape ovina
Latitudo alarum est 27–33 mm. Adulti ab Aprili ad Maium et ab Iulio ad Octobrem volare solent. Sunt duae generationes per annum in septentrionibus, fortasse plus in terris australibus.
Larvae plantis generum Celtis et Cercis vescuntur.
Aloisius Fortis
Aloisius, vulgo Luigi Fortis (natus die 26 Februarii 1748 Veronae; die 27 Ianuarii 1829 Romae mortuus) fuit a die 18 Octobris 1820 usque ad mortem vicesimus praepositus generalis Societatis Iesu. Philosophiae apud almam matrem Bononiensem studuit; apud universitatem Ferrariensem docuit.
Theodorus Haltenorth
Theodorus Haltenorth (Theodisce: Theodor Haltenorth) natus die 18 Maii 1910 Cassalae - mortuus die 30 Ianuarii 1981, fuit studiosus zoologicus Germanicus.
Flavius Senator
Flavius Senator (natus saeculo 4 aut 5, mortuus post annum 449) rerum politicarum peritus Imperii Romani Occidentalis fuit.
Cursus honorum
Anno 436 consulatum gessit una cum Flavio Anthemio Isidoro. Anno 449 Senator, Anatolius (consul anno 440) et Flavius Nomus, qui anno 445 consulatum adeptus erat, anno 448 legati ad Attilam regem Hunnorum missi sunt et foedere pacem confirmabant, quamquam alii legati antea insidias in regem in animo habuerant.
Inscriptio Silonis principis
Inscriptio Silonis principis est epigraphe quod legitur SILO PRINCEPS FECIT, et conlocata est in labyrinthico modo, ita sunt 45 760 lecturae inscriptionis. Primo videtur inscriptio anno 776 celatum esse, Silone regnante in Asturiis, ob causam conditionis ecclesiae regiae Sancto Iohanne dicatae. Nihilominus archaeologi hodierni putant eam fraudem saeculi X esse, ob eius similitudinem labyrinthis aliis manuscriptorum huius saeculi et ob archaeologiam ecclesiae ipsius.
Legitur inscriptio :
T I C E F S P E C N C E P S F E C I T I C E F S P E C N I N C E P S F E C I C E F S P E C N I R I N C E P S F E C E F S P E C N I R P R I N C E P S F E F S P E C N I R P O P R I N C E P S F S P E C N I R P O L O P R I N C E P S P E C N I R P O L I L O P R I N C E P E C N I R P O L I S I L O P R I N C E P E C N I R P O L I L O P R I N C E P S P E C N I R P O L O P R I N C E P S F S P E C N I R P O P R I N C E P S F E F S P E C N I R P R I N C E P S F E C E F S P E C N I R I N C E P S F E C I C E F S P E C N I N C E P S F E C I T I C E F S P E C N C E P S F E C I T
Anna Frank
Vita
Anna Ottonis et Edithae filia erat. Familia eius anno 1933 in Nederlandia, accurate Amstelodami, consedit neque umquam in Germaniam revertit, quia ibi die 30 Ianuarii 1933 Adolfus Hitler ad summam rerum accesserat et legibus novis inauditisque gentem Iudaeorum opprimere coeperat.
Mense Iunio 1942 Anna coepit ephemeridem scribere et in hoc opere perseveravit usque ad primum diem Augusti 1944, cum, a Nazistis inventa, in castra carceralia translata est. Ibi obiit inter primos dies mensis Martii 1945 infectionis typhu causa.
Ephemeridem eius urere in Germania non licet. Idem atque maledicere populo Hebraeo habetur et poena dignum.
Conradus Gulielmus de Rüger
Conradus Gulielmus (Theodisce: Konrad Wilhelm von) de Rüger die 26 Octobris 1837 Dresdae, mortuus die 20 Februarii 1916 eodem in loco) iudex et vir publicus Saxoniae erat.
Munus
Postquam scholam absolvit, Rüger apud Almam Matrem Lipsiensem annis 1856 - 1859 iurisprudentiae studebat. Deinde causidicus operam dedit. Ab anno 1875 Dresdae iudex fuit. Deinde in ministerio iustitiae et delator publicus operam dedit.
Cursus honorum
Die 19 Iunii 1901 minister iustitiae Regni Saxoniae, die 11 Februarii 1902 minister aerarii nominatus est. Die 30 Aprilis 1906 praeses ministrorum Saxoniae factus est et die 1 Decembris 1910 ab hoc magistratu se recessit. Victor Alexander de Otto ei successit.
Vieuzos
Vieuzos (Occitanice Viudòs) est commune Francicum 54 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Imperium Incarum
Imperium Incarum in America Australi rexit, antequam conquisitatores Hispani id ceperunt ubi maximum imperium in America Praecolumbiana fuit. Caput imperii fuit Cuscum. Imperium linguá Quechua Tawantinsuyu nominabatur. Linguá Quechua tawa est quattuor; -ntin, colligatus,a,um; suyu, regio; Tawantinsuyu igitur "quattuor regiones colligatas" significat. Tavantinsuius territoria fuerunt Peruvia, Aequatoria, Columbia, Chilia, Argentina et Bolivia, et pars Amazonium Nemoris, ubi quoque Indi Americani alii vivebant. Tavantinsuiu in "dominia" (Hispanice señoríos) dividebatur, societate etiam in classes divisa. Imperator Sapae Incae titulum habebat.
Vocabulum inca 'deum in terra' significat. Cuscum caput fuit, ubi Sacsaiuaman, sedes imperii, patebat. Tavantinsuiu in suiua quattuor: Chinchasuiu, Antisuiu, Contisuiu et Collasuiu (linguá Quechua Chinchay Suyu, Antisuyu, Kuntisuyu et Qulla Suyu, proprie) dividebatur. Quechua lingua Incarum erat.
Populus libertatis
Populus Libertatis solutus est anno 2013 ad novam Forza Italia condendam. Ipso anno nova Forza Italia condita a Silvio Berlusconi est, ex veteris sociis Populi Libertatis composita extra Angelinum Alfano sequentes in novam aliam factionem Novum Centrum-dexteram appellatam.
Imperium Incarum
Prima fabula
Secundum primam fabula, Mancus Capac et Mama Ocllo exiverunt e Lacu Titicaca, Solis iussu, ut quaererent bonum locum ad colendum imperium et caput, Cuscum.
Secunda fabula
Altera fabula dicit fratrem Ayares Imperium Incarum condidisse.
Ordinatio Politica
Maxima auctoritas Sapa Inca fuit. Suiu regebatur a suiuiuquo (gubernator delegatus).
Imperator
Sapa Inca maximus imperatoris Incarum titulus erat.
Consilium Imperantium
Consilium Imperantium constitutum erat ex his:
Quattuor suiua
Suyu (Latine fere suiua) est verbum Quechua quod significat 'regionem' vel 'quadrans'.
Quattor suiua Tahuansuiu constituebant:
Suiua dividebantur in provincias (regio 10000 incolarum), quae dividebantur in saiacuna, quae dividebantur in aellucuna (familiae).
Classes societatis
In consociationes Incae dividebantur. Erant magnae differentiae in consociatonibus. Inca potestatem habebat. Plebs basis societatis erat.
Ars Incarum
Ars et Architectura Incarum progressae erant. Architecturae Incarum aedificia sunt:
Factio Democratica (Italia)
Factio Democratica (Italiane: Partito Democratico) est factio politica Italica pridie Idibus Octobribus 2007 (die 14 Octobris) creata. Novis petitionibus mense Aprili 2008 haec factio cum factione Virtutum Italia foedus fecit et scilicet post has petitiones hae duae factiones contributae erunt.
Dux temporarius huius factionis, cuius sparta adsecuta est egressum Gualterus Veltroni, fuit Darius Franceschini: habenas factionis Franceschini gessit usque ad diem 25 Octobris 2009, cum fideles Factionis Democraticae elegerunt verum praesidem (videlicet inter ipsum Darium Franceschini, Petrus Ludovicus Bersani Ignatiumque Marino). Die septimo pridie Kalendas Novembris (die 25 Octobris) 2009 Petrus Aloisius Bersani factionis praeses electus est.
Factio Democratica importantior est ex factionium politicarum Italiae, atque importantissima ex factionium Sinistrae Italicae. Gubernatio Italiae Reipublicae recta est ab Factionis Democraticae viris politicis ab 2013 anno usque 2018 annum, et Factio Democratica in gubernatione Italica fuit etiam in Consilio Italico Conte II ac Consilio Italico Draghi.
Duces factionis
Dux Factionis Democraticae (Italiane: Segretario del Partito Democratico) eligendum est ab Assemblea Nationale factionis.
Ab 2007 anno, fuerunt undecim Duces:
Sceletus
Sceletus (ab adiectivo Graeco 'siccatus'), vel in vocabulario anatomico sceletum, est in lingua communi durum systema in corpore vertebratorum, super quod musculi, ligamenta, et cutis tenduntur. In biologia et palaeontologia alia systemata functionem similem habentia etiam sceleta nominantur.
Megalopyge crispata
Megalopyge crispata (Anglice black-waved flannel moth, crinkled flannel moth, white flannel moth) est papilio familiae Megalopygidarum, in orientali Civitatum Foederatarum litore et ad occidentem ad Oclahomam endemicus.
Sceletus
Sceletus (endosceletus) Vertebratorum
Sceletus in vertebratis aut ossibus, aut in chondrichtyibus cartilagine fit. In sceleto Hominis sapientis, adultis 206 ossa esse solent, multo minora quam infantulis. Talis sceletus internus etiam endosceletus vocatur.
Oceanus Australis
Oceanus Australis seu Mare Australe est oceanus qui in australissimis Oceani Mundi aquis consistit, usitate ad parallelum 60 australem latitudinis et Continentem Antarcticum cingens, et ergo quartus ex quinque principalibus orbis terrarum divisionibus marinis habitus. Hac in zona oceanica, aquae frigidae ex Antarctica ad septentriones fluentes se cum subantarcticis aquis calidioribus commiscent.
Sceletus
Sceletus (endosceletus) Vertebratorum
In arte, sceletus, vel adeo calva sola, mortem saepe significat.
Megalopyge crispata
Latitudo alarum est 25–40 mm. Adulti a Maio ad Octobrem volare solent. In septentrionalibus est una generatio per annum; in terris australibus sunt duae vel plus.
Oceanus Australis
Geographi inter se de septentrionalibus Oceani Australis finibus dissentiunt, vel etiam adeo num talis oceanus exstet. Multi habent eius aquas potius partes Oceani Pacifici, Oceani Atlantici, et Oceani Indici; alii autem putant Coitum Antarcticum, zonam oceanicam quae ad tempus variatur, Oceanum Australem ab aliis oceanis separare, contra parallelum 60° australem. Potestates Australiae habent Oceanum Australem recte ab australi Australiae patere.
Sceletus
Exosceleta invertebratorum
In vocabulario biologico nomine sceletorum comprehenduntur etiam exosceleta et sceleta hydraulica. Exosceletum est tegumen rigidum nonnullorum invertebratorum (ut puta Arthropodorum, Molluscorum vel Brachiopodorum), nullum os continens, sed e chitino vel calcii carbonate consitutum, quod omnia viscera continet. Sceleta hydraulica (Anglice fluid skeletons) sunt partes corporis quae cum liquido aliquo repleantur, comprimi nequeunt.
Megalopyge crispata
Larvae variis arboribus et fruticibus vescuntur.
Oceanus Australis
Societas Hydrographica Internationalis suam novam oceani definitionem non iam confirmavit, quae anno 2000 Oceanum Australem esse ab australi paralleli 60° australis declaraverat. Eius recentissima definitio vulgata ex 1953 venit, quae Oceanum Australem non comprehendit; recentior autem definitio ab hac societate et aliis usurpatur.
Geographia
Oceanus Australis, cursu modo horologico visus, Flumen Circumpolare Atlanticum (quod circa Antarcticam movetur) et partes Freti Drakeani, partem Maris Scotiani, atque maria Weddellianum, Regis Haakon VII, Lazarevianum, Riiser-Larsenianum, Cosmonautarum, Operum, Davisianum, Mawsonianum, D'Urvillense, Somovianum, Rossianum, Amundsenianum, et Bellingshausenianum comprehendit.
Oceanus Australis ab aliis oceanis discrepat quod eius maximus finis, finis septentrionalis, massae terrestri non adiacet, sed se oceanis Atlantico, Indico, et Pacifico immiscet. Nonnulli ergo in dubium vocant num Oceanus Australis recte haberi possit oceanus separatus, contra propagationem trium aliorum oceanorum in meridiem. Secundum unam explicationem, multum aquae Oceani Australis ab aqua in aliis oceanis discrepat, atque propter Flumen Circumpolare Antarcticum, illa aqua circa Oceanum Australem aliquantulum velociter movetur, ut aqua in Oceano Australi ad australem, exempli gratia Novae Zelandiae, aquae in Oceano Australi ad australem Americae Australis similis est magis quam aquae in Oceano Pacifico similis est.
Nonnullae rationes secundum litus Antarcticae fiunt ut genera massarum aquaticarum in Oceano Australi efficiantur quae alibi in oceanis Hemisphaerii Australis non generantur. Una ex eis est Aqua Infima Antarctica, aqua frigidissima, salsissima, densissima, quae sub glacie marina fit.
3334 Somov
3334 , olim designationibus 1981 YR, 1942 VG, 1969 KF, 1970 QW, 1974 HT2, 1976 YV, 1978 EV4, 1980 TE10, 1982 BS8, et 1984 MK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Oceanus Australis
Geographia
Conformatus est Oceanus Australis, in geographia iuvenissimus orbis terrarum oceanus, cum Antarctica et America Australis seorsum motae sunt, Fretum Drakeanum aperiens, abhinc annorum circa 30 milliones. Separatio continentium formationem Fluminis Circumpolaris Antarctici sivit.
3334 Somov
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3334 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Oceanus Australis
Exsistentia et definitiones
Variae organizationes et civitates de spatio atque adeo exsistentia Oceani Australis inter se dissentiunt, quamquam multi nautae nomen diu translaticium putant.
Altera Societatis Hydrographicae Internationalis editio libri Fines Oceanorum et Marium (Anglice Limits of Oceans and Seas, 1937) definitionem oceani circa Antarcticam comprehendit; hic autem oceanus in editione tertia (1953) non apparet, quia "fines septentrionales . . . ob eorum mutationem tempestivam difficiles praescribi sunt," ergo potius, oceani Atlanticus, Indicus, et Pacificus ad australem extendendi sunt.
Monblanc
Monblanc (Gasconice Montblanc) est commune 353 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Siberia
Siberia sive Sibiria (Russice Сибирь, tr. Sibir’) est terra, magnam partem Asiae septentrionalis occupans et nunc ad Russiam pertinens.
Oceanus Australis
Exsistentia et definitiones
SHI in quaestionem exsistentiae oceani per conspectum anno 2000 iterum incubuit. Viginti octo ex eius sexaginta octo membris civitatum suorum iurum responderunt, quorum omnia praeter Argentinam novum oceanum definire consenserunt—eventus qui momentum ab oceanographis in fluminibus oceanicis conlocatum exhibet. Propositum nominis Oceani Australis duodeviginti suffragia abstulit, nomen Oceanum Antarcticum vincens. Dimidia suffragiorum pars definitionem finis septentrionalis oceani ad 60° australis approbavit (sine importunitatibus terrestribus in hac latitudine), aliis quattuordecim suffragiis alias definitiones sustinuentes, plerumque ad 50° australem, sed pauca ad septentriones usque ad 35° australem. Quarta autem editio commentarii Limits of Oceans and Seas ('Fines Oceanorum et Marium'), propter exceptionem ab Australia adactam, nec sancta nec divulgata est, et ergo editio tertia, quae separatum Oceanum Australem non describit, non iam substituitur. Si editio quarta umquam divulgatur, Oceanum Australem redintegrabit ut primum in editione altera adumbratum et deinde ex tertia omissum.
Siberia
Geographia
Siberia est terra ampla, in Eurasia septentrio-orientali sita, cuius fines sunt:
Oceanus Australis
Exsistentia et definitiones
Contra hoc, definitio in editione quarta a multis organizationibus, physicis, et civitatibus de facto adhibetur, etiam adeo ab SHI. Hydrographia nonnullarum civitatum ministeria suorum fines definiverunt; Britanniarum Regnum, exempli gratia, parallelo 55° australi utitur.
Alii fontes, sicut Societas Geographica Nationalis, oceanos Atlanticum, Pacificum, et Indicum extendere ad Antarcticam iam monstrant, quamquam commentarii in interretiali Societatis Geographicae Nationalis situ mentionem Oceani Australis facere coeperunt.
Castellania (Polonia)
Castellania etiam districtus, territorium, terra est vel fuit regio administrativa exempli gratia in Polonia vel Pomerania. Nomen derivatum est a verbo Castelli.
Oceanus Australis
Exsistentia et definitiones
Potestates cartographicae in Australia Oceanum Australem iam definiunt omne aquae corpus inter Antarcticam et australia Australiae Novaeque Zelandiae litora patens, sed auctoritates Novae Zelandiae usitate non concinunt. Litorales Tasmaniae Australiaeque Australis tabulae has regiones marinas Southern Ocean Anglice appellant, cum Caput Leeuwinianum in Australia Occidentali locus describatur ubi oceani Indicus Australisque inter se congrediuntur.
Moutonneau
Moutonneau est commune Francicum 103 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Oceanus Australis
Proprietates
Oceanus Australis in Hemisphaerio Australi patet. Ei plerumque sunt altitudines inter 4000 et 5000 metra (13 000 et 16 000 pedes) atque paucae aquae humilis regiones. Pluteus continentalis Antarcticus omnino angustus inusitateque altus apparet, margine inter altitudines usque ad 800 metra (2600 pedes) iacente, contra mediam orbis terrarum marginem, circa 133 metrorum (436 pedum).
Glacies fluitans Antarctica ab aequinocte ad aequinoctem secundum temporale Solis momentum a medio minimo 2.6 millionum chiliometrorum quadratorum mense Martio ad circa 18.8 millionum chiliometrorum quadratorum mense Septembri variatur, quod auctum areae geographicae plus quam septemplex significat.
Siberia
Geographia
Quum hodie nomine Siberiae appellatur pars Foederationis Russicae, in finibus praefatis locata, sensu latiore historico notitio 'Siberia' etiam partem septentrio-orientalem Kazachstaniae et Orientem Extremum Russicum includit.
791 Ani
791 , olim designationibus 1914 UV, 1949 WH, 1964 PO, et 1975 XM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio Neujmin in sede addititia Observatorii Pulkovensis, in vico Simeiz Crimaeae sita, repertus est.
Siberia
Geographia
Area Siberiae Russicae (sine Oriente Extremo) est circiter 12 577 400 km², quod est 73,56 % territorii Russiae. Siberia divisa est in Occidentalem, ubi planities Sibirica Occidentalis patet (regio Tumenensis cum districtibus autonomis Chanty-Mansiensi–Iugra et Iamalo-Nenetico, regio Kurganensis, regio Omensis, regio Novosibirscensis, regio Tomensis, regio Kemerovensis, territorium Altaicum et res publica Altai) et Orientalem, ubi planities elevata Sibiriae Mediae sita est (territoria Crasnoiarense et Transbaicalicum, regiones Ircutensis et Amurensis atque res publicae Chakassia, Tuva, Buriatia et Iacutia). Nonnumquam etiam Siberia Meridiana (in parte montana), Septentrio-Orientalis et Media insigniantur. Districtus vel circulus foederalis Sibericus, anno 2000 creatus, ab anno 2018 decem subiecta Foederationis Russicae (res publicas Altai, Chakassiam et Tuvam, regiones Ircutensem, Kemerovensem, Novosibirscensem, Omensem et Tomensem, territoria Altaicum et Crasnoiarense) includit, 25,47 % territorii Russiae occupans.
In hac terra opes naturales amplae sunt. Flumina maxima Siberiae sunt Obius, Irtis, Ienisea et Lena. Lacus amplissimus est Baical. Mons altissimus est Belucha in montibus Altaicis. Montes Siberiae sunt Altai, Saiani, Montes Verchoianenses, Iugum Czerskii, Putorana etc. Urbes maximae sunt Novosibirscum, Omium, Crasnoiarium, Barnaulia, Ircutia, Novocusnecum, Tumenum, Kemerovo, Tomium, Udinium et Tschita.
Oceanus Australis
Proprietates
Flumen Circumpolare Antarcticum ad orientem versus movetur, se perpetuo persequens et coniungens—quod, circa 21 000 chiliometrorum (13 000 milium) longum, est longissimum orbis terrarum flumen oceanicum, fere 130 milliones metrorum cubicorum aquae per secundum transportans, centuplex flumen omnium fluminum orbis terrarum.
Siberia
Geographia
Clima Siberiae continentale est. Hiemibus (quae in hac terra longae sunt) frigora extrema accidere possunt. Aestis saepe calor non parva est.
Oceanus Australis
Proprietates
Maxima Oceani Australis altitudo, 7236 metrorum (23 737 pedum), prope australem Fossae Sandvicensis Australis finem, circa 60°00'S, 024°W, fit.
Siberia
Flora et fauna
Siberia typos biotoporum varios habet: tundram (in parte septentrionali), silvitundram, silvas ut plurimum piniferas ('taiga' appellatas), sed etiam frondiferas et 'mixtas', silvisteppas et steppas. Flora et fauna in biotopis illis diversae sunt.
Oceanus Australis
Clima
Temperaturae marinae inter circa −2 et 10 °C (28 et 50 °F) variantur. Tempestates cyclonicae ad orientem versus circa continentem moventur et saepe se propter dissimilitudinem glaciei et oceani aperti amplificant. Regioni oceanicae a circa latitudine 40 australi ad Circulum Antarcticum sunt fortissimi venti medii usquam in Tellure inventi. Oceanus extra ad gradum 65 australem in parte Pacifica et gradum 55 australem in parte Atlantica hieme conglaciat, ubi temperatura superficialis aliquantulum sub 0 gradus Celsius decrescit. In nonnullis autem locis litoralibus, venti siccantes, constanter ex interiore continentalis parte acres efflantes, glaciem a litore per hiemem abigunt.
Siberia
Flora et fauna
Species rarae, in Siberia habitantes et in Libro Rubro Russiae inclusae, sunt:
Oceanus Australis
Opes naturales
Inter opes naturales sunt:
Castellania (Polonia)
In Polonia plures castellaniae vaivodatum formant, castellania pluria communia continet.
Siberia
Populatio
Secundum censum populationis Russicae anni 2002, in districtibus foederalibus Uralico, Siberico et Extremorientali sunt circa 39,13 decies centena milia hominum, quid est 26,96 % populationis Foederationis Russicae. Terris Uralicis (i.e. regionibus Sverdloviensi et Celiabinscensi) exclusis, in territorio Siberiae et Orientis Extremi 26,144 decies centena milia hominum colunt, quid est 18,3 % populationis Russiae. Ergo, densitas mediocris populatonis Siberiae et Orientis Extremi est 2 homines per 1 km².
Historia
Homines in Siberia iam ab Aetate Lapidea habitant. Aetate Aenea, culturae pecuariae et agriculturales variae, ut Afanasievensis, Andronovensis et Karasukensis, ibi exsistebant. Siberia meridiana, Aetate Ferrea matutina a Scythis et dein a Sarmatis et Hunnis occupata, postquam in nonnulla alia regna antiqua (e.g. in regno Turcorum antiquorum) includebatur. Saeculo tredecimo, cum nomen "Siberia" (fortasse secundum unam e gentibus indigenis antiquis) ipse ortum est, terra illa partim ad Imperium Mongolicum et, post divisum illius, ad Ordam Auream adiuncta est. Fortasse initio saeculi tredecimi, Chanatus Tumenensis (Tumen) in meridie Siberiae occidentalis conditus est, subregulus Ordae Aureae factus. Circiter anno 1495, post dissolutionem Ordae Aureae, Chanatus Sibericus in parte occidentali territorii Siberiae hodiernae formatus est, etiam Chanatum Tumenensem includens. Saeculo quindecimo Magnus Ducatus Moscoviae, qui Regnum Russicum formavit, terras in regione et ab oriente Uralis adiungere incepit: anno 1472 terram Permicam subnexuit, et anno 1483 militiam in Iugram ad Obium fluvium perfecit, cuius causa certi duces Vogulorum (gentis Iugoricae indigenae, nunc Mansi vocatae) facti sunt subreguli magni ducis Moscoviae Ioannes III, qui titulos ducis Iugoriae, Condiniae et Obdoriae recepit.