cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uranus (planeta)
Planetarii anuli
Herschel parvum anuli diagramma pinxit et "paucum pronum in rubrum" esse notavit. Telescopium Keckianum in Havaiiis hunc casum esse ex illo tempore confirmavit. Herscheli notae in typis in Societatis Regalis ephemeride anno 1797 editae sunt. Inter annos 1797 et 1977, anuli vix commemorantur, si omnino; quod aliquos in conclusionem ut Herschelus in inventi anuli assertionem erraret induxit. Nihil setius, Doctor Stuartus Evesus, Satellitalis Technologiae Surreianae Limitatae, Herschelum reapse accuratas descriptiones anularis magnitudinis relativae Urano, quia mutant dum Uranus iter facit circum Solem, et eorum colorum dedisse asserit. Theoriam ut anuli diu perditi sint quoniam per duo intervenientia saecula obscurati sint et foras expansi sint condit. Anulare systema decimo die Martii anni 1977 ab Jacobo L. Ellioto, ab Eduardo W. Dunhamo, et a Dougla J. Minko denuo inventum est qui Observatorio Aeroportato Kuiperiano usi sunt. Inventus forte fortunatus fuit; stellae SAO 158687 Urano occultatione uti ad planetae atmosphaerae studendum moliti sunt. Nihilominus, eorum observationibus analyzatis, stellam palam breviter quinquies antequam et postquam post planetam abiret abiisse invenerunt. Anulare systema esse debere circum planetam conclusi sunt. Quod directe photographatum est, Viatore 2 (Anglice Voyager 2) Uranum anno 1986 superante.
Mense Decembri anni 2005, Telescopium Siderale Hubbleanum antehac ignotorum anulorum parem detexit. Maximus e planeta bis remotiores quam antehac noti anuli est. Novi anuli sic remoti e planeta sunt ut Uranium "externum" anulare systema nominentur. Hubbleanum duo parvos satellites etiam repperit. Quorum unus, Mab, suam orbitam cum extremo nove invento anulo partitur. Hi ambo anuli totalem Uraniorum anulorum numerum ad tredecim extulerunt.
Campus magneticus
Ante Viatorem 2 (Voyager 2) ventum, nulla Uraniae magnetosphaerae mensura capta erat, ergo eius natura arcana manebat. Viatoris 2 observationes Uranium campum magneticum peculiarem esse revelaverunt, tam propterea quod de planetario geometrico centro non oritur quam propterea quod 59º de rotationis axe inclinatur. Neptunus similiter discessum campum magneticum habet, ad Uraniam extremam axialem inclinationem. Qua re conicere possumus omnes gigantes glaciales campos magneticos eius modi inclinatos habere. Astronomi putant quod gelidi gigantes campos suos magneticos motione in relative superficialibus altitudinibus gignuntur, cum terrestres et gasii gigantivi planetae campos magneticos in imis suis nucleis gignantur.
Astronomi exspectaverant Uranium campum magneticum directo ordine cum vento solari esse quia ita ad lineam cum Uraniis polis, qui in planitie ecliptica iacent, esset. Propter pronam naturam, campus de facto in terrestrium planetarum simile positione iacet. Velut aliorum planetarum istae, Urani magnetosphaera magnetocaudam possidet quam post se miliones milium passum trahit; nihilo minus, Urania planetae laterale rotatione in longam formam spiralem seu helicis formam seu cochleae formam torquetur. Telluris Iovisque campi magnetici bipolares sunt; qui propemodum tam fortis in utroque, et eorum "Lineae aequatoriales magneticae" cum physicis Lineis aequatorialibus propemodum parallelae sunt. Uranus Neptunusque, e contrario, magneticas lineas aequatoriales toto in suo meridionale hemisphaerio, et sui Meridionales magnetici poli valde fortiores quam eorum septentrionales poli.
Urania radiationis baltea (Saturniorum vim similia) sat fortia sunt ut methanum in gelidis intestinorum satellitum et anularium particularum superficiebus inlaqueatum obscuretur. Quod satellitum anulorumque uniformiter obscurae colorationis responsale fuisse potest.
Satellites
Uranus viginti septem notos satellites naturales habet. Quorum nomina e personis operum Shakespeari et Alexandri Pope electa sunt. Quinque praecipui satellites Miranda, Ariel, Umbriel, Titania, et Oberon sunt.
Moby-Duck
Liber in Civitatibus Foederatis mense Martio 2011 a Viking (ISBN 978-0670022199), et in Britanniarum Regno mense Februario 2012 ab Union Books (ISBN 978-1908526007) vulgatus est. A New York Times laudatus est unus ex 100 Notable Books of 2011.
Uranus (planeta)
Satellites
Uranium satellitale systema minime massivum inter gasiosos gigantes est; immo, coniuncta quinque maximorum satellitum massa minor quam Tritonis massa dimidia esset. Maximus satellitum, Titania, radium solum 788,9 chilometrorum, aut minorem quam Lunaris dimidium habet. Satellites demissam albedinem habent et fere dimidia pars ex saxis constat, alia dimidia ex glacie. Glacies contineat carbonium et ammonium. Ariel superficiem novissimam habere cum paucissimis crateribus videtur, dum Umbrieliana antiquissima esse videtur.
Moby-Duck
Nomen libri ex nomine Moby-Dick, celeberrima Arminii Melville mythistoria, appellatur.
Uranus (planeta)
Satellites
Miranda angustias 20 chilometra (12 milia passuum) altas, et per gradus se tollentia strata, et chaoticam variationem superficiei possidet quod ad aetatem lineamentaque pertinet. Hypothesis est Mirandam massivo impactu aliquando in praeterito ruptam esse, et tum fortuito modo reformavisse.
Saint-Sernin (Atax)
Saint-Sernin (Occitanice  Sant Sarnin) est commune Francicum 38 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
50000 Quaoar
50000  (symbolum: ), olim designatione 2002 LM60 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, corporibus ultraneptunianis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Michaele E. Brown et Ceadda Trujillo in Observatorio Palomar versatis repertus est.
1105
1105 = MCV
50000 Quaoar
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 50000 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Peranus
Peranus (alia nomina: Peranum) (Italiane: Perano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
9516 Inasan
9516 , olim designationibus 1976 YL3, 1953 VJ2, 1977 BH, 1981 SF6, et 1992 OR6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9516 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Racine Comitatus
Racine Comitatus (Anglice:  Racine County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 15822 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Racine, anno 1836 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Price Comitatus
Price Comitatus (Anglice:  Price County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 15822 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Phillips, die 3 Martii 1879 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Oberboihingen
Oberboihingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense incolarum (anno 2012).
Lunalonga
Lunalonga, vulgo Limalonges, est commune Francicum 867 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
1107
1107 = MCVII
Palumbanum
Palumbanum (alia nomina: Palumbarium) (Italiane: Palombaro) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Richland Comitatus (Visconsinia)
Richland Comitatus (Anglice:  Richland County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 17924 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Richland Center, die anno 1842 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.5 %) haud Anglice domu loquitur.
Saint-Pierre-des-Champs
Saint-Pierre-des-Champs (Occitanice Sant Pèire dels Camps) est commune Francicum 174 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Canalis ionticus calcii
Canales iontici calcii in physiologia sunt canales iontici cum permeabilitate selectiva iontis calcii. Canales calcii inter tensione pendentes canales calcii et ligando saepti canales calcii distribuuntur. Inhibitores canalium calcii magnum momentum in medicina habent.
Tensione pendentes canales calcii
Inveniuntur genera haec imprimis intra membranas cellularum excitabilium, ut neuronorum, celluarum glialium, musculorum. Membrana potentialis quiescente ienunte canales clausi sunt. Adhuc quinque typi canalium calcii noti sunt:
Subunitas Alpha
Subunitates alpha designantur CaV.
Inhibitores
Inhibitores canalium calcii in pressione sanguinis alta (hypertonia) tractanda usi sunt. Exempli sunt: Amlodipinum, Diltiazemum, Verapamilum.
Ablativus
Ablativus est casus grammaticus nonnullarum linguarum, quo alicuius rei hominisve ab aliqua alia re homineve separatio indicatur. "Ablativus ab auferendo", ut constabat inter grammaticos Latinos. Cum alii tum Donatus: "Ablativus dictus est quod per ipsum aliquid auferamus: aufero a Cicerone»." Hinc nimirum vis separativa ablativi atque alii sensus, qui aliquo modo ad vim separativam referuntur. Praeter linguam Latinam, cuius casus ablativus in functionum et formarum mixtura consistit, ablativus (separativus) etiam in Finnicae, Estonicae et Hungaricae linguarum grammaticis reperitur. Ablativus (separativus) etiam grammatica linguae protoindoeuropaeae continetur.
De origine nominis
Constat casus Latinos eadem fere figura compositos esse ac casus Graecos. Eosdem enim quinque casus atque antiqua lingua Graeca habet etiam Latina, et praeterea casum, quem Varro "sextum" vel "Latinum" appellavit. Cum nomina casuum e Graeco in Latinum conversa essent, sextus casus Latinus sine nomine substantiali aliis subiunctus est. Nec functio huius casus additicii Varronem movisse videtur, sed potius singularium formarum varietas, quippe quae ad demonstrandas declinationes opportuna sit: "nam eius casuis litterarum discriminibus facilius reliquorum varietatem discernere poterit, quod ei habent exitus aut in a, ut hac terra, aut in e, ut hac lance, aut in i, ut hac levi, aut in o, ut hoc caelo, aut in u, ut hoc versu."
Priscianus, grammaticus saeculi VI, huic ablativi et septimi casus divisioni finem fecit testatus ablativum praepositione detracta ablativum remanere eadem ratione, qua accusativus detracta praepositione accusativus remanet.
De ablativo Latino
Grammatici Latini descriptionibus synchronis usum ablativi explicare conabantur, scilicet quod nihil de origine huius casus scire potuerunt. Casus quidem Latinos cum Graecis comparabant, quia eos non fugit similitudo systematum. Quae similitudo nec fortuita est nec linguarum contagione effecta, sed communem ab eadem stirpe profectionem testatur.
De origine formarum
Qui casus Latinos ad linguam protoindoeuropaeam refert, eum non fugit duos casus priscae Latinitatis, scilicet ablativum (-ōd < PIE *-ōt) et instrumentalem (-ō < PIE *-oh1) in ablativum classicae Latinitatis confluxisse. Ablativi exitus priscus -ōd [sicut Gnaivod] a lingua protoindoeuropaea profectus per analogiam in ceteras declinationes archaicas (-ād, -ēd, -īd, -ūd) emanavit. Etiam ex *-i, exitu locativi protoindoeuropaei, natus est -e, exitus ablativi nominum quorum stirpes in consonantem cadunt, sicut arce aut nocte. Iam tempore pristino constructiones ablativi separativi praepositionibus declarari coeptae sunt. Qui usus postea paulatim ad alias functiones (instrumentalem, localem, temporalem) manavit.
Casus mixtus an casus integer?
Cum ablativum Latinum casum mixtum (Mischkasus) esse linguistis historicis compertum sit, locutoribus vernaculis haec eadem notitia deerat. Plurimis vero locutoribus antiquis ablativi (itemque ceterarum constructionum grammaticarum) usus veteratorie sineque animi intentione procedebat. Varro, cum sexti casus formarum diversitatem observaret, sine dubio exituum varietatem functionum quadam integritate cohaerere putabat. Itaque de notitia tacita locutorum antiquorum agi videtur.
In grammaticis Latinis ablativus in separativum, instrumentalem, locativum dividi solet. Quae quidem divisio posita est in eo, quod ablativus (sive separativus) et instrumentalis et locativus, casus protoindoeuropaei, in unum casum grammaticum, ablativum Latinum, confluxerunt. Itaque minime mirum est, si formae ablativi, sicut Athenis, ad plures interpretationes adapertae sunt. Athenis per se forma ambigua est, sed addito, e quo dependeat, verbo ambiguitas tolli potest. In his sententiis, quae sunt Athenis ablativus munera diversa praestare videtur. Quae quidem munera non in ipso nomine Athenis inhaerent, sed potius e verbo praedicato tamquam in nomen emissa. Proficiscendi enim verbum poscit, ut agens (hic subiectum grammaticum) sententiae aliunde alio se conferat. Manendi autem verbum, ut agens alicubi resideat, poscit. Proficisci quaestionibus "unde?" et "quo?", manere quaestioni "ubi?" respondet. Qui proficiscitur, non manet (et versa vice). Athenis ambiguitate sua exsolvitur, cum verbo, quocum intellegibile et consentaneum syntagma fiat, unitur.
3542 Tanjiazhen
3542 , olim designationibus 1964 TN2, 1981 SU7, et 1981 WS5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3542 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ablativus
De functione separativa
Separatio plerumque praepositionibus a(b), de, ex explicatur. Urbes tantum atque insulae parvae praepositionibus carent. Vocabula autem ad res relata ancipitia sunt, sicut apud Ciceronem expellere ex patria et expellere patria. Vocabulis ad homines relatis semper a(b) praeponitur: Legati ab Haeduis et a Treveris veniebant. Hic vis separativa praepositionis a(b) etiam umbram constructionis agentivae praebet, nam paene idem valet ac legati ab Haeduis et a Treveris missi veniebant. Hac in sententia ex, nomini ad homines relato praepositum, magis partitivam quam separativam vim habere videtur: Eo ex finitimis populis turba omnis ... perfugit.
Constat originem esse speciem separationis. Ideo, quamvis Creusā et Iuniā in his sententiolis, Ascanius Creusa matre natus et M.Lepidus Iunia, Bruti sorore, natus, ablativi originis dici soleant, re vera de separativo agitur. Sed ablativus nudus praecipue ad indicandum nomen proprium aut ad designandam familiam adhiberi solet, sic: Litaviccus atque eius fratres, amplissima familia nati adulescentes. Cum quidem in forma q.e. natus etiam adiectivum, relatum ad statum, intellegi possit, etiam constructio locativa suppetit: In amplissima familia natus. Saepissime tamen ex praepositio in usu est, sic: ex serva Tarquiniensi natus; ex Thetide natus.
De origine ablativi comparationis controversia est, sed dubium non est, quin comparativus apud locutores linguae Latinae vim separativam habuerit. Itaque ablativus a quibusdam grammaticis comparativus appellabatur: "ablativus etiam comparativus [sc. vocatur], ut aufero ab Hectore et fortior Hectore." Itaque antiqui comparationem certe ita intuebantur, ut a comparandi mensura rem comparandam removerent. Quo constat ablativum comparationis vere vim separativam habere. Iam apud Ovidium legimus nec Priamo est a te dignior ulla nurus, qua constructione a sermone cotidiano mutuata hic pro te dignior nurus utitur. Constructio praepositionalis "a(b) + abl." in posteriore Latinitate increbuit, ut ex exemplis grammaticorum Latinorum apparet, sed de praepositio demum in linguis Romanicis praevaluit.
Comparativus et similitudinem et dissimilitudinem proferre potest. Dissimilitudo et ablativo et constructione quam indicari potest, sicut apud Vitruvium legimus: Uti firmiora sint inferiora superioribus et quae sunt inferiora, firmiora debent esse quam superiora. Similitudo autem potissimum ablativo profertur, qui etiam animi affectiones exprimit, sicut apud Ciceronem luce clarius et melle dulcior oratio.
De functione instrumentali
Interdum functiones separativa et instrumentalis ita cohaerent, ut cooperatio rationalis exsistere videatur. Inter constructionem agentivam et ablativum instrumentalem huiusmodi cooperatio sane exstitisse apparet, nam iunctis viribus eodem tendere videntur, cum in sententiis passivis suis quisque condicionibus officium subiecti sententiae activae praestant:
Si de agenti quopiam agitur, qui intentionem ad faciendum accommodat (aut acommodans ponitur), a(b) + ablativo, constructione agentiva, utendum est (sicut in 3 et 4); sin autem de instrumento aut de quapiam, quae instrumenti vice fungitur, re agitur, nudo ablativo instrumenti utendum est (sicut in 5). Etiam ablativus causae in idem systema conspirare potest: Clangore anserum alarumque crepitu excitus est.
Ablativus instrumenti saepissime sensum verbi praedicati circumstantia aliqua adventicia complet, sicut Suebi lacte atque pecore vivunt. Sunt quidem verba (sicut fruor, fungor, utor), quorum ad structuram argumentalem ablativus instrumenti pertinet: Germani pellibus aut parvis renonum tegimentis utuntur. Etiam globus hominum quasi agendi instrumentum haberi potest, sicut Catilina opportuna loca armatis hominibus obsedit. Hac quidem in sententia, quae est Constituerunt ea nocte paulo post cum armatis hominibus introire ad Ciceronem, non de instrumento sed de comitatu agitur. Quae species ablativi "ablativus sociativus" vel "ablativus comitativus" appellatur.
Ex vi sociativo-instrumentali adfinium functionum varietas tempore crevit ita ut, utrum hac in sententia, quae est (Piso) veste servili navem conscendit, de vi comitativo an de vi modali ("ablativo modi") agatur, vix scire possis. Item in hac sententia variarum functionum adfinitas apparet: Venti ruunt et terras turbine perflant. Turbine certe ablativus modi est, sed quanta adfinitate modus, causa et instrumentum inter se cohaereant, simul conspicuum est; turbine enim a Servio (ad locum) 'vi ventorum' explicatur. Proprium ablativi modi esse videtur nomen abstractum attributo carens, sicut arte, casu, dolo, fortuito, ioco, iure, merito, ordine, ratione, via, etc., quod praeterea facile in adverbii statum redditur.
Aliae functiones ab instrumentali profectae, praeter causalem et modalem, sunt functio qualitativa (ablativus qualitatis, sicut vir excellens virtute ) et limitativa (ablativus limitationis vel respectus), sicut homines excellenti animo ac virtute ), quae eandem fere vim habent. Constat ablativum qualitatis profectum esse ab ambiguitate intellectuali sententiarum huiusmodi: serpens immani corpore arboris stirpes amplexus est. In syntagmate immani corpore nunc modum amplectendi nunc qualitatem serpentis intellegere potes, velut si cubum Necker inspicias. Tempore ablativus qualitatis limitationis ablativo cessit.
Constat non solum vehiculum sed etiam viam esse itineris faciendi instrumentum, ex quo orta est functio prosecutiva, quae ablativo viae fit. Nomen, si ad mare, pontem, portam, viam, aliaque talia refertur, ablativo nudo declinatur, sicut Aurelia via profectus est; ibam forte via sacra; solido procedebat elephantus in pontem. Alias functio prosecutiva praepositione per fit.
In mercando pretium vel valor mercis ablativo nudo indicatur: vendere vel emere certo pretio fundum aliamve quampiam rem. Pretium enim emendi aut vendendi instrumenti vice fungitur, ut ex hac sententia facile apparet: Cum P. Lentulus missus esset, ut privatos agros pecunia publica coemeret, dicitur renuntiasse nulla se pecunia fundum cuiusdam emere potuisse.
De functione locativo
Ablativus loci praepositione caret, si de urbium aut parvarum insularum nominibus agitur: erat Athenis spatiosa domus, sed infamis. Etiam locus cum quibusdam adiectivis iunctum praepositione in carere potest, sicut apud Ciceronem: alio loco; cum praepositione autem alio in loco (raro in Iustiniani Digestis). Totus nomine constructum praepositione in carere potest, sicut toto orbe terrarum, sed non necessario, sicut in toto orbe terrarum. Plerumque quidem ablativus loci praepositionibus in, pro, sub construitur: horum alterum in terra linquit, alterum sub terra locat.
De ablativo Finnico
Lingua Finnica 15 casus habet, quorum sex systema locativum formant. Qui casus ad locum pertinentes in internos et extrernos divisi sunt, quorum utrique ternis casibus consistunt ad quaestiones "ubi?", "unde?", "quo?" respondentibus. Externi casus locativi ad superficiem referuntur. Ablativus Finnicus solo munere separativo fungitur, quod in locativum et limitativum dividi potest.
Functio separativa
Ablativus est casus locativus externus, qui ad quaestionem "unde?" respondet. Exitu -lta aut -ltä consistit, prout harmonia vocalis poscit. Elativus autem, casus internus parallelus, exitu -sta aut -stä consistens, indicat rem nomine denotatam intra aliam rem esse aut, si in superficie iacet, non facile moveri aut auferri. Itaque si hoc dicamus,
Fanum Sancti Georgii (Pharus)
Fanum Sancti Georgii (Croatice: Sućuraj; Italiane: San Giorgio) est oppidum et municipium Croatiae, in Regione Spalatensi-Dalmatica ac in Dalmatia terra historica, situm. In nunicipio 492 homines (anno 2001) vivunt.
Ablativus
Functio separativa
tabulam nuntiemus de pariete pendere; sin autem hoc,
Loupiac (Girundia)
Loupiac est commune Francicum 1'151 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Parabita
Parabita seu Parabata (alia nomina: Parabates, Bavarita, Parabavota; olim: Bavota, Bivota, ) (Italiane: Parabita) est oppidum Italiae et municipia, circiter 9 315 incolarum, in regione Apulia, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Parabitani appellantur.
Fanum Sancti Georgii (Pharus)
Municipium in Pharensi insula situm.
Lorniacum
Lorniacum, vulgo Lorigné, est commune Francicum 284 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
28 Augusti
28 Augusti dies 240ª anni est (241ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 125 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem quintum Kalendas Septembres, quae a.d. V Kal. Sept. abbreviatur.
Codex ATC C08
Codex ATC C08 est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu circulatorio cum substantiis calcii canales inhibendis habent. Hic quattuor adhuc gradus perscribuntur:
Saint-Paulet
Saint-Paulet (Occitanice Sant Paulet) est commune Francicum 176 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Codex ATC C08
Per exemplum: C08C Calcii canalium inhibitores selectivi effectuum imprimis vascularium
Ablativus
Functio separativa
tabulam significemus aliquo modo in pariete fixam esse. Aliud exemplum: si hoc dicamus,
Si de loco non definito agatur, ablativo utendum est; sin autem de loco quodammodo definito agatur, elativo uti oportet. Si dicamus
significemus spectatores alicubi in litore se versari; sin autem dicamus
Rock Comitatus (Visconsinia)
Rock Comitatus  (Anglice:  Rock County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 152307 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Janesville, anno 1836  creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.1  %) haud Anglice domu loquitur.
Ablativus
Functio separativa
Etiamsi res nomine indicata loco suo non moveatur, tamen ablativo utendum est, sicut in verbis apparendi, audiendi, cognoscendi, quaerendi, etc.:
Functio limitativa
Ablativus limitationis est, cum qualitas aliave descriptio rei cuiuspiam indicatur construtione, in qua res ablativo, descriptio autem adiectivo aut substantivo significatur, sicut hic:
Uagadugu
Uagadugu est urbs et caput Burkinae.
Historia
Urbs saeculo undecimo nomine Kombetinga condita esse dicitur. Ab anno 1441, caput regni Wogdgo fuit.
Anno 1897, Francia in urbe sedem rectoris et positionem militarem instituit. Postea Uagadugu caput civitatis sui iuris Volta Superioris facta est, quae anno 1984 nomen Burkinae accepit.
Actu tromocratico a grege Salafistorum die 16 Ianuarii 2016 apud deversorium Splendid commisso, viginti homines necati sunt.
Fanum Sancti Angeli ad Phasanellam
Fanum Sancti Angeli ad Phasanellam (Italiane: Sant'Angelo a Fasanella) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Ernestus Torgler
Ernestus (Germanice Ernst) Torgler (natus die 25 Aprilis 1893 Berolini; mortuus die 19 Ianuarii 1963 Hannoverae) rerum politicarum peritus Germanicus et sodalis primo SPD, tum USPD, deinde KPD postremo iterum SPD fuit.
Iuventus et munus
Torgler post scholam initam tirocinium venditoris fecit et inter res politicas etiam hoc munere operam dedit. Annis 1914 - 1918 miles conscriptus Bello Orbis Terrarum I interfuit.
Cursus honorum
Torgler anno 1911 ad actionem Socialem Democraticam accessit. Post Bellum Finitum ad USPD, anno 1920 ad KPD transiit. Mense Decembri 1924 legatus ad Dieta Imperii Germanici electus est et ad annum 1933 mansit. Anno 1927 praeses vicarius et anno 1929 praeses fractionis Communisticae in parlamento creatus est. Anno 1933 a NAzistis incendii Dietae Imperii accusatus et incarceratus est, sed eodem anno a iudicio absolutus est. Propter defensionem autem a factione PD expulsus est. Torgler ad annum 1936 in custodia Nazistarum mansit, deinde venditor vitam degit. Bello Orbis Terrarum II finito frustra iterum sodalitatem PD petivit. A nonnullis sodalibus accusatus est, quod cum Nazistis collaboraret. Anno 1949 autem iterum ad SPD accessit. Ultimos annos Bocensi vivebat et Hannoverae mortuus est.
Issa (urbs Croatiae)
Issa seu Lissa (Croatice: Vis; Italiane: Lissa) est Urbs principalis Issae insulae Hadriaticae, quae ad regionem Spalatensem et Dalmaticam Croatiae pertinet. Incolae ("Issei", "Issenses", "Lissenses" ), anno 2011 recensae, erant 1 920. Issa, cum Pharo et Fano Sancti Petri Brattiae, est sedes episcopalis Dioecesis Pharensis.
Americium
Americium elementum chemicum systematis periodici est. Americium anno 1944 a Glenn T. Seaborg, Radulphus A. James, Leo O. Morgan et Alberto Ghiorso apud universitatem Californiensem in Berkeley et in  laboratorio apud Universitatem Sicagi inventum est.
Curium
Curium elementum chemicum systematis periodici est. Hic symbolus Cm est.
Lhoumois
Lhoumois, vulgo Lhoumois, est commune Francicum 150 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Theodorus Studita
Theodorus Studita (natus anno circiter 759; mortuus die 11 Novembris 826) fuit abbas monasterii Studiani Constantinopoli in urbe et compositor regulae seu constitutionum de vita monastica.
1104
1104 = MCIV
3543 Ningbo
3543 , olim designationibus 1964 VA3, 1975 VF3, 1980 PK, 1980 RJ3, 1981 UE18, 1981 UE6, 1984 FB2, et 1986 TA15 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3543 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ligueux (Girundia)
Ligueux est commune Francicum 171 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Berkelium
Berkelium elementum chemicum systematis periodici est.
Lezaium
Lezaium, vulgo Lezay, est commune Francicum 2'087 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Upper West Side
Upper West Side ('Pars Occidentalis Superior') est vicinia Manhatae in burgo Neoeboracensi, quae inter Hortos Medios et Flumen Hudsonianum atque inter West 59th Street et West 110th Street patet. Et Museum Historiae Naturalis Americanum et Schola Juilliardiana illo loco inveniuntur.
Ioannes Franciscus Saba
Ioannes Franciscus Saba (natus Olbiae die 20 Septembris 1968) est presbyter Ecclesiae Catholicae et a die 27 Iunii 2017 electus archiepiscopus metropolita Turritanus.
Presbyter consecratus anno 1993, die 13 Septembris 2017 archiepiscopus Turritanus consecrabitur.
Vexillum atque Sententia
Dilectione amplectere Deum
Mons Ferdinandus
Mons Ferdinandus (alia nomina: Mons Ferrans, Mons Ferrandus, Mons Ferrantus) (Italiane: Monteferrante) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
Maximinus Daia
Gaius Galerius Maximinus Daia (natus in Dacia 20 Novembris circa annum 275, mortuus anno 313) imperator Romanus fuit.
Iuventus
Maximinus miles erat et scutarius, protector atque tribunus militum militavit.
Familia
Filius sororis Galerii ignoti nominis erat. Uxorem duxit ignoti nominis, habuit ex ea filium Maximum (natum 305) et filiam (natam 306).
Caesar et Augustus
1 Maii 305, cum Diocletianus se imperio abdicavit, Maximinus Caesar Orientis factus est, dum eius patruus Galerius cum Constantio I Augustus erat. 1 Maii 310 ad honorem Augusti sublatus est. Anno 312 in Armenia contra Persas certavit atque Persicus appellatus est. 30 Aprilis 313 bello civili a Licinio apud Adrianopolin victus est, Tarsum fugit atque inter 23 Iulii et 13 Septembris mortem sibi dedit.
Anous stolidus
Anous stolidus est species tropicarum avium maritimarum subfamiliae Sterninarum. Maximus Anous, ab Anoo minuto arte conexo distinguitur magnitudine et pennis, quae sunt atrofuscae potius nigrae. Anous stolidus habet distributionem geographicam per omnem orbem terrarum, ab Havaiis ad Archipelagum Tuamotu et Australiam in Oceano Pacifico, a Mari Rubro ad Insulas Seisellenses et Australiam in Oceano Indico, et in Mari Caribico ad Insulas Tristanenses in Oceano Atlantico. Quae avis in magnis coloniis habitat, usitate in locis elevatis super rupes, vel in arboribus vel fruticibus nidificans. Raro in solo nidificant. Femina singulum parit ovum quoque tempore nascendi.
Maximinus Daia
Persecutor Christianorum
Traditum est Maximinum Daiam tyrannum fuisse et multos Christianos necatos esse ab illo.
Saint-Nazaire-d'Aude
Saint-Nazaire-d’Aude (Occitanice Sant Nazari) est commune Francicum 1'838 incolarum (anno 2012) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Saint-Michel-de-Lanès
Saint-Michel-de-Lanès (Occitanice  Sant Miquèl) est commune Francicum 378 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Stoetze
Stoetze commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Uelzen est. Ad Stoetze et vici Hof-Rohrstorf, Bankewitz, Boecke, Groß Malchau, Nievelitz, Hohenzethen atque villae Schlankau (apud Boecke), Zieritz atque Törwe pertinent. Ab anno 1972 Stoetze ad Rosche commune generale pertinet.
90482 Orcus
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 90482 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Stoetze
Historia
Stoetze nomine Stotensen anno 1335 primo in actis descriptum est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 Stoetze pars Saxoniae Inferioris est. Anno 1972 vici Bankewitz, Boecke, Groß Malchau et Hohenzethen cum Stoetze coniuncti sunt. Anno eodem Stoetze etiam pars communis generalis Rosche factum est.
Bartholomaeus (apostolus)
Bartholomaeus, cuius nomen 'filium Thalmaei' significare habetur, fuit Apostolus Iesu Christi. Thalmaeus Hebraice idem valet atque sulcus. Bartholomaeus ergo est filius sulci aut, ut alii interpretantur, filius qui tollit aquas.
Vita
Non multum scimus de Apostolo sancto Bartholomaeo, qui etiam in Evangelio Sancti Iohannis vocatur Nathana(h)el. Nomen Bartholomaei ex lingua Hebraica significat "filius Talmai", quod nomen est Hebraicum. Comitatus est Iesum cum aliis apostolis, et post Resurrectionem traditur evangelizavisse Indiam et Armeniam, cuius est patronus, et ibi, excoriatus et decollatus, martyrii coronam cepisse. Sanctus Bartholomaeus celebratur ab Ecclesia die 24 Augusti.
Sanctus Iohannes ita recordatur vocationem Sancti Bartholomaei:
Madirac
Madirac est commune Francicum 197 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
65489 Ceto
65489 , olim designatione 2003 FX128 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, corporibus Ultraneptunianis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ceadda Trujillo et Michaele E. Brown in Observatorio Palomar versatis repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 65489 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Portus Novus
Portus Novus est urbs circa 235 000 incolarum (anno 2005) et caput Benini, quamquam sedes aliquorum ministeriorum in urbe Cotonou stant.
Historia
Portui Novo nomen a Lusitanis saeculo septimo decimo impositum est. Francici urbem anno 1883 ceperunt et anno 1900 eam caput coloniae Dahomeyensis, hodie Benini, fecerunt.
Ecclesia Catholica
Portus Novus est sedes episcopalis (Dioecesis Portus Novi)
Eduardus Leigh
Eduardus Leigh, vulgo Edward Julian Egerton Leigh (natus die 20 Iulii 1950 Londinii) delegatus est factionis Conservativae apud parlamentum Britannicum pro circulo Gainsborough in Angliae comitatu Lincolniensi.
Filius natu alter equitis Neville Leigh, alumnus est Templi Interioris et universitatis Dunelmensis ubi historiae studuit.
Vena
Vena sive phlebs (Graece φλέψ, gen. φλέβος) est vas sanguineum, quod sanguinem ad cor versus fert. Pleraeque venae sanguinem pauperem oxygenii trasportant, sed venae circuli pulmonaris sanguinem oxygenio abundantem vehunt.
Californium
Californium (e civitate Americana nominatum) est duodecentesimum elementum chemicum in systemate periodico, quod symbolum chemicum Cf habet. Apud status normalis hoc ut metallum radians agit.
Largeasse
Largeasse est commune Francicum 740 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
1102
1102 (MCII) fuit annus communis calendarii Iuliani die Mercurii incipiens.
Nummi Gallici
Nummi Gallici sunt nummi Celtici ex auro, argento, aere a diversis ducibus vel civitatibus Celticis in vetere Gallia et finitimis regionibus constitutis, e tertio saeculo a.C.n. usque ad principatum Augusti (in insula Britannia usque ad Neronem principem) fabricati. Qui nummi quo tempore vel quo iubente percussi sint, testimoniis archaeologicis tantum indagari potest;  scripti fontes enim desunt nec tituli ipsorum nummorum, rari et ipsi, multum iuvant. Itaque numismatica Celtica scientia difficilis est quae ultimis decenniis multum profecit. Scalptores Gallici ab imitatione monetae Graecae ac postea Romanae profecti mox ad stilum proprie Celticum pervenerunt, dum figuras imitationi propositas in varias curvaturas et ornamenta disrumpunt.
De principiis
Iam sexto saeculo a.C.n. fuere nummi argentei Graeci in finibus meridionalibus Galliae : nam coloni Phocaei  Massiliam ibi condiderunt, artem monetariam secum advehentes. Mox aliae coloniae Graecae fuere in litore Hispanico : Emporiae et Rhode. Praeterea milites Gallici a regibus Hellenisticis mercede conducti nummos aureos domum reportabant. Non tamen ante tertium saeculum a.C.n. Galli proprios nummos primum cudisse videntur. Tum tres zonae discernendae sunt : in Gallia septentrionali et orientali fuere nummi aurei stateres Macedonum regis Philippi II imitantes. Ex auro "nativo" saepe fiebant, id est non purificato sed partem argenti et minimam partem cupri retinente : unde stateres ex auro pallido dicuntur.
1101
1101 = MCI
Nummi Gallici
De principiis
In Gallia vero meridionali secundum Rhodanum flumen necnon in Gallia Cisalpina moneta argentea barbara drachmas et obolos Massilienses imitabatur. Postremo Aquitaniae nationes nummos argenteos Rhodae et Emporiis percussos imitabantur. At illi nummi (in primis aurei) etiamtum pauci erant atque ad principes et nobiles, non ad vulgus nec ad mercatum cotidianum destinabantur. Fortasse ad tributa solvenda et milites conducendos duces Gallici eis utebantur. Saepe cum aliis rebus pretiosis (torquibus aureis exempli gratia) in thesauris ponebantur.
Litteras Graecas titulorum quoque primo imitabantur : mox tamen (quia non intelligebantur ?) ita deformatae atque mutatae sunt ut mera ornamenta fuerint nec quicquam ex eis legi poterat. Nec tituli in nummis Celticis postea fuerunt ante primum saeculum a.C.n. : tunc inscriptiones litteris Latinis scribebant.
De multiplicatione novorum nummorum
Secundum Bellum Punicum rei nummariae Gallicae aliquid contulisse videtur : nam secundo et primo saeculo a.C.n. novi nummi argentei et aenei parvi ponderis fabricari coeperunt, in primis qui potini a numismatistis appellantur, e verbo Francogallico mixturam aeneam cupri et stagni et plumbi designante. Potini non percutiebantur sed in formam conflabantur : pondera certa non habebant sed minimi pretii erant ideoque ad mercatus cotidianos aptiores fuisse videntur.
De ultimis temporibus
Aevo Christiano ineunte tandem Gallici nummi cudi omnino desierunt, qui vero iam facti erant in aliquo usu usque ad Neronem imperatorem (fortasse Vespasianum), testante archaeologia, fuisse videntur. A quo tempore usus nummorum in provinciis Gallicis a ceteris provinciis non differt.
Mons Odorisius
Mons Odorisius (alia nomina: Mons Dorisius) (Italiane: Monteodorisio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.
9517 Niehaisheng
9517 , olim designationibus 1977 VL1, 1970 AN, et 4318 T-1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9517 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Harper's Magazine
Harper's Magazine, etiam Harper's, olim Harper's Monthly Magazine appellata, est menstrua litterarum, civilitatis, culturae, rationis aerariae, et artium magazina, Iunio 1850 incepta, secunda a veterrima magazina singulis mensibus constanter prolata in Civitatibus Foederatis (veterrima est Scientific American). Editor hodie est Ellen Rosenbush, quae se pro Roger Hodge Ianuario 2010 substituit. Harper's Magazine multa Praemia Magazinarum Nationalis vicit.
2548 Leloir
2548 , olim designationibus 1975 DA, 1949 CE, 1966 BM, et 1976 OQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Felix Aguilar, astronomo apud Complexum Astronomicum El Leoncito versato, repertus est. Origo nominis apud honorem Ludovici Friderici Leloir.
Harper's Magazine
Periodicum primum prolatum est nomine Harper's New Monthly Magazine mense Iunio 1850, a Harper & Brothers ('Harper et fratres'), editore Novi Eboraci constituto, qui praeterea aliam condiderunt magazinam, Harper's Bazaar; societas ad ultimum HarperCollins facta est. Prima Harper's Magazine editio, 7500 exemplarium, paene statim vendita est; numerus exemplarium post sex menses fuit fere 50&thinsp;000 fasciculorum.
Primi fasciculi res auctoribus Anglicis surreptas typis impresserunt, inter quos Carolus Dickens, Gulielmus Makepeace Thackeray, et sorores Brontë. Magazina opera artificum et scriptorum Americanorum mox patefaciebat, et deinde commentarios a Winston Churchill et Woodrow Wilson scriptos. Primae partes mythistoriae Moby-Dick editae in fasciculo Octobris 1851, nomine "The Town-Ho's Story" (ex capitulo 54 libri edituri), patefactae sunt.
Mons Corvinus Rubella
Mons Corvinus Rubella (Italiane: Montecorvino Rovella) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Soletum
Soletum  (alia nomina: Sulitum ) (Italiane: Soleto) est oppidum Italiae et municipia, circiter 5 500 incolarum, in regione Apulia, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Soletani appellantur.
Graecanica gens
Municipium pertinet ad Graeciam Sallentinam; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
1100
1100 = MC
Suhlendorf
Suhlendorf commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Uelzen est. Ad Suhlendorf et vici Batensen, Dallahn, Dalldorf, Groß Ellenberg, Klein Ellenberg, Grabau, Güstau, Kölau, Molbath, Nestau, Növenthien, Rassau, Schlieckau, Wellendorf, Klein Malchau atque St. Omer. pertinent. Ab anno 1972 Suhlendorf ad Rosche commune generale pertinet.
Historia
Quando Suhlendorf conditum est, nescimus. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 Suhlendorf pars Saxoniae Inferioris est. Anno 1972 vici supra dicti cum Suhlendorf coniuncti sunt. Anno eodem Suhlendorf etiam pars communis generalis Rosche factum est.
De historia locali etiam Museum Fabrorum Suhlendorf visitatores certiores facit.
Einsteinium
Einsteinium est elementum chemicum in systemate periodico.
Academia Artium et Litterarum Americana
Academia Artium et Litterarum Americana est societas dignitatum cui rite sunt 250 sodales; suum propositum est "alere, adiuvare, et sustinere excellentiam" in litteris, musica, et artibus Americanis. Societas, in vicinia Washington Heights Manhatae Novi Eboraci sita, Audubon Terrace, rem multiplicem in Broadway inter vias 155 et 156 occidentes, cum Societate Hispanica Americae et Boricua Collegio partit. Pinacothecae academiae secundum horarium constitutum propalam aperiuntur. Petitur auditorium a musicis qui musicam per machinam phonographice vivi imprimere volunt, quia acusticae inter optimos orbis terrarum locos putantur.
Sodales
Infra est index selectus sodalium priorum Instituti et Academiae Artius et Litterarum Nationalis:
1099
1099 = MXCIX
Saint-Martin-Lys
Saint-Martin-Lys (Occitanice: Sant Martin de Lis) est commune Francicum 35 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Nicolaus Perottus
Nicolaus Perottus vulgo Niccolò Perotti (natus Fani anno 1430 circiter et obiit Saxi Ferrati die 14 Decembris 1480) fuit humanista et philologus Italicus. A die 19 Octobris 1458 archiepiscopus Sipontinus meruit. Ut qui cardinalem Bessarionem sequebatur N. Perottus versionibus e lingua Graeca operam dabat atque ita quinque primos Polybii libros instigante papa Nicolao V circa 1450 interpretatus est.
Lugon-et-l'Île-du-Carnay
Lugon-et-l'Île-du-Carnay (Gasconice  ) est commune Francicum 1'162 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sinus Arboreus
Sinus Arboreus (alia nomina: Sinus Oristanensis, Sinus Arborensis ) (Italiane: Golfo di Oristano) est sinus italicus Maris Hesperici, in Regione Sardinia, prope oppidum Aristianis situm.
Saint-Martin-le-Vieil
Saint-Martin-le-Vieil (Occitanice Sant Martin le Vièlh) est commune Francicum 237 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Comisa
Comisa (Croatice: Komiža; Italiane: Comisa) est Urbs Croatiae, in Regione Spalatensi-Dalmatica ac in Dalmatia terra historica, sita. Incolunt urbem 1 509 (ab anno 2011). Urbani Comisenses appellantur.
Municipium in insula Issa situm.
Saint-Martin-Lalande
Saint-Martin-Lalande (Occitanice  Sant Martin la Landa) est commune Francicum 1'092 incolarum (anno 2011) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Lugasson
Lugasson (Gasconice Lugaçon) est commune Francicum 277 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Fermium
Fermium est elementum chemicum in systemate periodico quod Henrici Fermi, physici Italici  nomen fert. .
Ubli
Ubli (Croatice: Uble; Italiane: Ubli) est Croatiae vicus in insula Augusta. In Ubli homines 218 (anno 2001) vivunt.
Dies Natalis Christi
Dies Natalis Christi, sive festum Nativitatis Domini (etiam vide infra), est festum annuum quod nativitatem Iesu Christi plerumque die 25 Decembris commemorat. Quae dies est celebratio religiosa et culturalis inter billiones hominum per totum orbem terrarum celebrata. Festum ipsum est anni liturgici Christiani pars maximi momenti, post Adventum sive Ieiunium Nativitatis, quod Ferias Natalicias incipit, tempus quod in historia mundi Occidentalis duodecim dies extenditur et Nocte Duodecima rite finitur. Dies Christi Natalis est festum publicum in multis civitatibus,  a plurimis Christianis religiose atque a multis non Christianis consuetudine celebratum, et fundamenta festivi temporis quod circa hoc festum vulgo ordinatur.
Christiani hoc festum novem menses post diem Annuntiationis celebrant, quo die Gabriel angelus nuntiavisse dicitur filium Dei Patris in utero Virginis Mariae esse conceptum.
Narratio biblica
Secundum Lucam evangelistam, nativitas Iesu Christi sic enarratur. Factum est autem, in diebus illis exiit edictum a Caesare Augusto, ut describeretur universus orbis. Haec descriptio prima facta est praeside Syriae Quirino. Et ibant omnes, ut profiterentur, singuli in suam civitatem. Ascendit autem et Ioseph a Galilaea de civitate Nazareth in Iudaeam in civitatem David, quae vocatur Bethlehem, eo quod esset de domo et familia David, ut profiteretur cum Maria desponsata sibi, uxore praegnante. Factum est autem, cum essent ibi, impleti sunt dies, ut pareret, et peperit filium suum primogenitum; et pannis eum involvit et reclinavit eum in praesepio, quia non erat eis locus in deversorio.