cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universitas Michiganensis
Traditiones
Signum universitatis signum universitatis maximam partem venetum non solum littera M flava ornatum est sed etiam nomen suum infra habet, quam ob rem, ut ferunt, nemo legiones familiasque in tutela eius ignoret.
Carmina certaminum haec consuetudo iucundior est, per quam discipuli adversarios carminibus per certamen canendis figunt, itaque carmen certaminis nominatur. carmen Universitatis Michiganensis nomen “Victores” est, a discipulo Ludovico Elbel anno MDCCCXCVIII compositum, et victoriam antiquam adversus manum Universitatis Chicagonensis in harpasto Americano signat. hoc Ioannes Philippus Sousa magno aestimabat, nam carmen illud maximam vim omnium huius generis carminum habere putabat. hoc carmen nominat Universitatem “Victores Occidentales.” cum Universitas Michiganensis in regione quae Septentrionalis et Occidentalis Provincia eo tempore appellaretur condita esset, praeter occidentalem limitem esse habebatur. antequam “Victores” carmen certaminis Universitatis publice factum est, “Erit Festivum Tempus in Vetere Urbe Pernox” (Anglice There’ll Be a Hot Time in the Old Town Tonight) carmen Universitatis esse habebatur. postquam ab universitatum occidentalium congressu Universitas Michiganensis anno MCMVII se abduxit, novum carmen certaminis "Superi" anno MCMXI componebatur propterea quod versus "victores occidentales" non iam congruens erat. carmen, quod tamen discipuli saepissime ludis canunt, etiam in matriculatio discipulis gradus suscipientibus canitur. discipuli unum clamorem frequentem profundunt, id est, "ite veneti!"
Alumni
super praesidem Americanum mortuum, Geraldum Ford, universitas usque ad annum MMXX triginta sex victores praemii Pulitzer protulit et viginti septem Rhodes discipulos et octo Nobel laureatos. universitas ad quingenta milia vivos alumnos anno MMXII habet. sunt praeterea plures homines scelesti qui academico gradu ab universitate insigniti sunt, notabilissimi quorum erant Hermanus Webster Mudgett (H.H. Holmes), qui se trucidavisse viginti septem homines confessus est, et Theodorus (Ted) Kaczynski qui “Unabomber” appellatur. complures mulieres eminentes multaeque inventrices apud universitatem Michiganensem studuerunt. feminae ad centum quinquaginta academico gradu ab Universitate Michiganiae usque ad annum MCM insignitae sunt. Marjorie Lee Browne ordinem M.S. anno MCXXXIX et doctoris ordinem anno MCL accepit, quo modo tertia femina Africana Americana fiet quae hunc ordinem in mathematicis adepta erat. pleraeque autem feminae ex Universitate discedere cogebantur ut studia producerent vel ipsae magistrae in aliis quibusdam universitatibus fierent; exempli gratia Catarina Coman, quae honorem “Magistram Feminarum” porrectum a praeside Iacomo Angell repudians, dixit se non nolle, “si procuratores Universitatis tantummodo proponere custodem discipulorum velint, atque permittere mulieri ita praefectae paulo docere ut istum honorem honoraret…” unica universitas gloriatur societate alumnorum quae laminam inscriptam in orbe lunae habeat. quae lamina ab astronautis in Apollo XV anno MCMLXXI collocata est. inter quos duo machinatores ex Universitate Michiganensi erant et unus alumnus qui unum annum universitatem frequentaverat. in ea expeditione multa parvaque universitatis vexilla vecta sunt, fabula narratur unum in luna relictum esse.
Schleithal
Schleithal  (Germanice  ) est commune 1438 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
ICD-11
ICD-11 est classificationis internationalis statisticae morborum quaestionumque salutis relatarum versio undecima ordinis mundi sanitarii et hoc tempore in progressu.
Versio praesens est ICD-10, versio anni 2016.
Progressus
Hoc tempore ordo mundi sanitarius versio classificationis internationalis morborum decima in versionem undecimam (ICD-11) convertare, cuius descriptionem finalem in conventum mundialem salutis (Anglice: world health assembly, WHA) deferre apparet. At finalis versio futura ab mense Maio annis 2019 demum divulgabitur.
ICD-11 a die 1 Ianuarii 2022 valebit.
Schnersheim
Schnersheim  (Germanice  ) est commune 1221 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Schopperten
Schopperten  (Germanice  ) est commune 292 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Cazes-Mondenard
Cazes-Mondenard est commune Francicum 1'215 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Bécordel-Bécourt
Bécordel-Bécourt  est commune Francicum 166 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Arintha
Arintha (alia nomina: Aruntia, Rendae ) (Italiane: Rende) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.
Bubalus bubalis
Bubalus bubalis est species permagnorum mammalium subfamiliae Bovinarum familiae Bovidarum, quae in subcontinente Indica et Sinis orta est. Hodie invenitur in Europa, Australia, America Septentrionali, America Australi, compluribusque civitatibus Africanis. Bubalus arnee, animal ferum, quod in Asia Meridiana et Meridio-Orientali habitat, alia species habetur, sed ut videtur progeniem Bubali bubalis domesticati repraesentat.
Duo Bubali bubalis typi exstantes secundum indicia morphologica et ethologica agnoscuntur: bubalus fluviatilis subcontinentis Indicae et ad occidentem usque ad Balcania, Aegyptum, et Italiam, ac bubalus palustris, ab Asama in occidente per Asiam Meridio-Orientalem usque ad vallem fluminis Caerulei Sinarum in oriente.
Origines bubali bubalis disputantur, sed exitus cuiusdam investigationis phylogeneticae dicunt typum palustrem in Sinis ortum esse et abhinc annorum 4000 fere domitum esse, typum autem fluviatilem in India ortum esse et abhinc annorum 5000 fere domitum esse. Post bubalum bubalem in Asia Meridio-Orientali domitum, bubalus palustris usque ad vallem fluminis Caerulei abhinc annorum a 3000 ad 7000 diffugiebat. Bubali bubales a Civilizatione Vallis Indi ad Mesopotamiam in Iraquia hodierna annos 2500 a.C.n. a Meluhhis mercabantur. Sigillum cuiusdam scribae a rege Accadico conducti sacrificium bubalorum bubalium monstrat.
Paulus Hermannus Müller
Paulus Hemannus Müller (natus 12 Ianuarii 1899 et mortuus die 12 Octobris 1965) est chemicus Helvaticus qui insecticidam DDT inventus ad epidemias sicut malariam pugnandum.
Bubalus bubalis
Saltem 130 milliones bubalorum bubalium in vita sunt, et plures homines in eis quam in alio animale domestico nituntur. Aratione agrorum oryzae praecipue apti sunt, et eorum lac lacti vaccarum lactariarum plus pinguis et proteini suppeditat. Permulta animalia se in Australia septentrionali saeculo undevicensimo exeunte confirmaverunt, et adsunt minores greges feri in Papua Nova Guinea, Tunisia, et Argentina septentrionali et orientali. Greges feri obtinent in Nova Britannia, Nova Hibernia, Papua Occidentali, Columbia, Guyana, Surinamia, Brasilia, et Uraquaria.
Paulus Hermannus Müller
Anno 1948 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit ratione inventionis DDT. Alma mater sua Universitas Basiliensis fuit.
Schwenheim
Schwenheim  (Germanice  Schweinheim ) est commune 628 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Comberouger
Comberouger est commune Francicum 284 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Viburnum opulus
Viburnum opulus est species generis Viburni familiae Adoxacearum. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum est.
Descriptio
Frutex est, interdum arbor usque ad 4 m altitudinis. Ad 50 annos et plus vivit. Cortex fuscus canescens est, rimas longitudinales habet. Caules costati sunt, toti colore fusco flavescenti, sed hic illic albo canescenti; medullae albidae vel roseolae. Gemmae perulis duabus connatis, virides rubescentes. Caules steriles gemmam unam terminalem habent, fertiles duas pseudoterminales, inter quas caulis terminatio vix videtur. Folia petiolaria opposita, triloba vel quinqueloba. Pagina foliorum superior atrior, inferiore canescens est. Autumno folia rufa aut rubta fiunt. Flores albi in paniculas umbellatas collecti sunt. Baccae coccineae, succosae, amarae; autumno sero vel hieme incipiente post frigora matitina dulciores fiunt. Interdum iam sub nive colliguntur.
Christianus Ghinea
Christianus (Dacoromanice Cristian) Ghinea (natus anno 1977) scriptor, diurnarius atque rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.
Institutio et munus
Postquam scholam absolvit, apud Scholam Nationalem Studiorum Politicorum et Administrativorum Bucarestae et deinde apud Scholam Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensem rebus politicis et oeconomicis studebat. Deinde diurnarius operam dedit.
Cursus honorum
Die 27 Aprilis 2016 novus minister rerum Europaearum in consilio ministrorum Daciani Cioloş nominatus est.
Schweighouse-sur-Moder
Schweighouse-sur-Moder  (Germanice Schweighausen ) est commune 4635 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Creissels
Creissels est commune Francicum 1'474 incolarum (anno 2010) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
4781 Sládkovič
4781 , olim designationibus 1980 TP, 1961 UL, 1983 QB, et 1983 RJ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Zdeňka Vávrová, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4781 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Carolus Herrmann
Carolus Herrmann (natus die 24 Septembris 1797 Erfordiae, mortuus die 24 Octobris 1874 ibidem) Germanicus politicus et mercator et historicus fuit. Pugnavit ut via ferrata inter Berolinum et Francofurtum trans Erfordiam conduceretur.
Vita
Praetorium viarum ferratarum Thuringiensium sedem Erfordiae elegit, inter cuius antistites etiam Carolus Herrmann negotiator annis ab 1844 ad 1872 fuit.
Historicus seipsum docens revivificandis de historia urbana explorationibus operam navabat. Societas indagationum de historia antiquitateque Erfordiae (Verein für die Geschichte und Altertumsforschung von Erfurt) [1863] et aliae hetaeria ab illo fundatae sunt. Eius elenchus fontium omnium scriptorum de Erfordiae historia etiam nunc valoris optimi est. Quae collectio praetitulatur nomine Latino Bibliotheca Erfurtina. Anno 1864 calcaria dedit ad Archivum urbanum instituendum, cui permulta testamento donaturus erat.
Herrmann tempore Rebus novis annorum 1848/49 sese implicavit necnon Parlamento Erfordiensi favebat.
Ecclesia cathedralis Eboracensis
Ecclesia cathedralis et metropolitica Sancti Petri apud Eboracum Isuriae in Anglia septentrionali visitatur.
Carolus Herrmann
Honores
Domno Hermann mortuo Area equorum pro isto historico nominatus est (Hans-Herrmann-Platz). Ibi puteus in eius honorem erectus est.
Ecclesia cathedralis Eboracensis
Dioecese Eboracensi anno 625 constituta annoque 735 in archidioecesem erecta, templis anterioribus variis rationibus ruinosis, Gualterus de Gray, qui archiepiscopus anno 1215 inductus erat annoque 1255 mortuus erit, novam cathedralem Cantuariensi aequalem aedificare coepit, quae autem non ante annum 1472 perfecta et consecrata sit.
Carolus Herrmann
Nexus externi
🇬🇷
Corbarieu
Corbarieu est commune Francicum 1'659 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Schœnau
Schœnau (Germanice  ) est commune 473 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Aquae Tilietanae
Aquae Tilietanae vel Lipetzk (Russice Липецк, Lipeck, ante annum 1779 Липские заводы, Lipskije Zavody ) urbs est Russiae, regionis Aquitilietanae metropolis. In ripis Voronegiae fluvii patet, in aestuario fluvii parvi Lipovka, scilicet Latine tiliacea vel tilietana. Липа, tilia, in insigni urbis picta est. Incolas 509 735 habet anno 2018.
Bernay-en-Ponthieu
Bernay-en-Ponthieu  est commune Francicum 248 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Architectura sacra
Architectura sacra, etiam architectura religiosa appellata, est facultas architecturae religiosae quae designationem et constructionem locorum venerationis vel spatiorum sacrorum tractat, sicut ecclesiarum, mescitaarum, stuparum, synagogarum, templorum. Multae culturae suis architecturae sacrae locisque venerationis magnopere faverunt. Spatia sacra et religiosa inter gravissima et diutissima aedificia magnifica et splendida ab hominibus excogitata et exstructa numerantur. E converso, architectura sacra etiam esse potest locus non magnificus, brevis valdeque privatus, personalis et non publicus.
Aquae Tilietanae
Historia
Hamellum in loco Aquarum Tilietanarum in initio saeculi XVII apparuit. Anno 1703 Petrus Magnus fabricam, quae ferrum ad classem construendam produceret, hic aedificari iussit. Circa fabricam sloboda crescebat. Anno 1779 nomine hodierno accepto in numerum urbium inclusa est. Fabrica in fine saeculi XVIII deleta est, sed in initio saeculi XIX locus thermalis celebris hic construitur, a quo nomen Latinum captum est. Ferrivia anno 1868 aedificata est.
Architectura sacra
Structurae sacrae et religiosae saepe nonnulla saecula augebantur, et erant altissima orbis terrarum aedificia antequam caeliscalpia hodierna exstruebantur. Inclinationes variorum architecturae sacrae generum inclinationes in aliis structuris aliquando imitantur, sed haec artis genera etiam unica manserunt, a generibus architecturae in aliis structuris adhibitis manifeste distincta. Post Christianismum et Islam exortos, aedificia religiosa magis atque magis fiebant sedes venerationis, orationis, meditationis.
Historia architecturae, reapse erudita disciplina occidentalis, historiae architecturae religiosae instat ab antiquitate ad aetatem barocam aut post. Geometria sacra, iconographia, et usus semioticae multiplicis, sicut signorum, symbolorum, et imaginum religiosarum, res fundamentales in architectura sacra sunt.
Bernaville
Bernaville  est commune Francicum 1082 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Cordes-Tolosannes
Cordes-Tolosannes est commune Francicum 315 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Franciscus Grillparzer
Vita
Advocati strenui filius annis inter 1807 et 1811 Vindobonae iurisprudentiae studuit. Anno 1809 tata animam efflavit quo familia pauper facta est. Inde Franciscus mox ipse pecuniam facere debuit et anno 1813 in rebus argentariis administrator factus est; neque servitia publica liquit fama scriptoria aucta. Anno 1823 in ministerio de fisco mercennarius factus est, anno 1832 ibidem archivarii rector et rude donatus est anno 1856. Numquam ullam feminam in matrimonium duxit Catharina Fröhlich pacta. Post mortem autem vita eius simplex sese sat complicatam monstravit pugillaribus privatis lectis. Servitium in officio fiscali Francisco permisit ut scripturae vacaret. Porro ii labores nonnulla argumenta definiebant. E pueritia Franciscus potuit frui litteris Theodiscis tunc florentibus. Lessing, Gotthold Ephraim Lessing, Ioannes Gottfriedus Herder, Fridericus Schillerus et Ioannes Volfgangus Goethius ei tantopere grati atque familiares fuerunt, quorum humanitas Franciscum adulescentem utique movit. Rebus Kantianis quoque studebat philosophum Kantium ipsum semper magnificans. Insuper ex traditionibus liberalibus imperatore Iosepho II lucratus est. Theatra saepe frequentabat ubi mimi populares in peripheria Vindobonensi dabantur. Iosephus Haydn, Wolfgangus Amadeus Mozart, Ludovicus van Beethoven operibus suis eum musicam adamare fecerunt.
Iam dudum artem dramaticam modestam expertus annis inter 1807 et 1809 tragoediam »Blanca von Kastilien«, exaravit secundum mores Schillerici operis »Don Carlos«. Postea Goethium et Shakesperium imitabatur antequam in tragoedia »Spartacus« viam suam propriam monstraret. Quo opere dolor Austriacus de occupatione Francogallica lucide atque volubiliter describitur. Neque Romanticismum poeta spernebat et cultum atque humanitatem Hispanorum ediscebat, quamvis mox istius motionis criticus acerrimus fieret. Anno 1817 tragoeda eius prima »Die Ahnfrau« praesentata est, cui eventus felicissimus atque applausus benevolens erant ob argumenta et linguam elegantem. Grillparzer numerabatur tunc inter poetas de fato scribentes. Sed unum annum post tragoedia classice perfecta »Sappho« omnibus annuntiavit se alia appetere et ultra posse. Quoniam critici ambas res respicere nolebant rixae diu inter Grillparzer et elegantiarum arbitros perseveraverunt. In dramate »Sappho« ostenduntur fossa inter vitam et poesim magna, distantia inter simplicitatem et ingenium quae ancipitia Grillparzer ipse nominare solebat »le malheur d'être poëte«. Isto opere autem statim in Parnassum Theodiscum acceptus est. Iam anno 1822 nobis datum est tripartitum opus »Das Goldene Vlies«, cui singulae partes nuncupantur »Der Gastfreund«, »Die Argonauten«, »Medea«. Ibi iterum modica naturae beatitudo cum cultus, gloriae, magnitudinis studio certat. Idem profert fabula eius dramatica perpulchra »Der Traum ein Leben« (1834), e qua citemus sententiam de pace interna: »Eines nur ist Glück hienieden,-Eins: des Innern stiller Frieden – Und die schuldbefreite Brust«.
Gravitudo
Aliter ac Schillerius ante oculos nostros Grillparzer sese profert non velut poeta heroicus sed homo ambiguus inter voluntatem et potestatem vacillans atque titubans. Ipse altercationes tam politicas quam scriptorias vitabat. Vulnerabilis hominis magnitudo fit causa principalis in tragoedia praetitulata »König Ottokars Glück und Ende« (1825), quae seriem dramatum historicorum indicat. In Austria Metternici ubi censura supprimentes et vigiles publici secreti regebant ars vera vix efflorescere potuit. Anno 1828 sequebatur »Ein treuer Diener seines Herrn«, tragoedia characterum a multitudine et a foro devorabatur: Grillparzer fertur scripsisse laudes principum, qui speculum principum pingere in animo habuit. Auditorium non intelligens, quod vel amatoriam tragoediam »Des Meeres und der Liebe Wellen« (1831) sprevit, poetam magis magisque desperatum reddidit. Qui autem vel mortem sibi consciscere voluit. Itinera fecit in Italiam (1823) et in sibi ignotas Germanicas plagas (1826), qua occasione Goethium Vimariae visitavit. Anno autem 1838 in Francia et in Anglia fuit, anno 1843 Athenis et Constantinopoli; quod itinerarium tristitiam vix levare potuit. Cum anno 1838 comoedia cum sale »Weh' dem, der lügt« repulsa est, Grillparzer publica liquit stilo deposito.
Attamen in rebus novis anni 1848 revenit ante vulgus poemate »An Radetzky«. Nam Grillparzer, cui censura olim odio magno fuerat, unitatem Austriacam semper servandam esse censuit. Inde militaribus praefectis vociferabat »In deinem Lager ist Österreich!« Quando Henricus Laube in Theatro aulico Vindobonensi moderator factus est, tragoediae Francisci Grillparzer vetustae iterum in scaenis sunt prolatae. Tunc spectatores earum valorem maximum agnoscebant.
Opera alia
Opera »Die Jüdin von Toledo«, »Ein Bruderzwist im Hause Habsburg« et »Libussa« post mortem sunt edita; fragmentum opusculi »Esther« anno 1861 in anthologia »Dichterbuch« Aemilii Kuh anno 1861 publicatum est. Remotus Grillparzer studia litterarum fecit et epigrammata scripsit maerore atque sapientiis farta. Historia eius mira »Der arme Spielmann«, cuius editio facta est anno 1848, in principio intellecta non est; omnino valor poeseos Grillparzerianae maximus cum lyricis magnificis (e.g. »Tristia ex Ponto«) post mortem modo enituit. Lectu dignae sunt etiam saturae eius, tam salsae quam facetae. Editio omnium operum anno 1871 decem in voluminibus Stuttgardiae creata est.
Honores
Contemporanei Grillparzer senem glorificabant; anno 1847 membrum factum est Scientiarum academiae, anno 1861 parlamenti Austriaci. Anniversarium eius LXXX festo magno ornatum est. Mense Maio 1889 monumentum eius Vindobonae ad Viridarium populare erectum est quod fecerant artifices Kundmann et Meyr.
Allio (discretiva)
Allio potest esse:
Coutures (Tarn-et-Garonne)
Coutures est commune Francicum 103 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Boloria frigga
Boloria frigga vel Clossiana frigga est papilio familiae Nymphalidarum, in regionibus circumborealibus endemicus. Sua distributio regiones ad septentrionalem 60° N, aliquando meridianiores locos, Montes Urales, Mongoliam septentrionalem, Extremum Orientem Russicum, et occidentes Civitatum Foederatarum et Canada regiones comprehendit.
In paludibus et tundra Europae Septentrionalis habitare solet.
Larvae Rubo chamaemoro, Vaccinio oxycocco, et aliquando Vaccinio uliginoso vescuntur. In experimentis ei Polygonum viviparum et Rubum fruticosum accipiunt. Est singulus fetus per biennium.
Casimirus Liszynski
Casimirus Liszynski (Polonice Kazimierz Łyszczyński, Albaruthenice Казімір Лышчынскі), natus in oppido die 4 Martii 1634, mortuus supplicio Varsoviae die 30 Martii 1689, erat philosophus atheus Polonicus.
Bresti in collegio Societatis Iesu educatus, anno 1658 Iesuita factus est et theologiam studuit, sed anno 1666 Iesuitas reliquit et in villam suam abit. Scholam suam ibi aperuit, ubi in portas Platonicum illud geometriae imperitus ne ineat scripsit, et in iudiciis officium fungebatur; nescimus certe quo tempore tractatum suum composuit, in quo Alstedii argumenta theologica redarguebat. Anno 1688 vicinus eius, cui Liszynski aes alienum dimittere noluerat, indicavit eum atheum esse. Quamvis ipse in iudicio se argumentorum ponderandorum causa scripsisse affirmabat seque ita credere negabat, longa post iudicia a dieta Polonica ad supplicium damnatus est.
Manuscriptum eius Latine scriptus  die supplicii incensus est; quinque fragmenta exstant, quorum primo Liszynski affirmavit: Deus non est creator hominis, sed homo est creator dei, quia deum sibi finxit ex nihilo. Nonnulli hodie die 30 Martii (i.e. die supplicii eius) Diem Atheismi Polonici celebrant.
Tarentasia
Tarentasia (alia nomina: Tarentum ) (Francogallice: Tarentaise; Arpitanice: Tarentèsa) est historica ac geographica terra Franciae, in Sabaudia atque hodie in Praefectura Sabaudiae sita. Incolae Tarantasienses appellantur.
Schœnbourg
Schœnbourg  (Germanice  ) est commune 414 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ecclesia cathedralis Cicestrensis
Ecclesia cathedralis Cicestrensis in Sussexia Angliae meridianae visitatur. Dioecesis Australium Saxonum, a saeculo VII Selsey in urbe positam, anno 1075 Cicestriam translata est, episcopo Stigando. Ecclesia cathedralis eo anno incepta anno 1108 consecrata est, episcopo Radulpho de Luffa. Post incendium magna parte refecta, curante episcopo Seffrido (secundo huius nominis), anno 1199 iterum consecrata est. Fanum sancti Ricardi, episcopi Cicestriensis anno 1253 mortui, a peregrinis frequentabatur.
Culmen quod media ecclesia in turrem superpositum erat anno 1861 collapsum est. Restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott inter annos 1861 et 1867, iterum anno 1872 curavit.
Cransac
Cransac est commune Francicum 1'645 incolarum (anno 2010) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Asper Mons (discretiva)
Asper Mons potest esse:
4782 Gembloux
4782 , olim designationibus 1980 TH3, 1983 GU1, et 1990 VB1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne et Leone Houziaux, astronomis apud Observatorium Haute Provence versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4782 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Couvertoirade
La Couvertoirade (Occitanice La Cobertoirada) est commune Francicum 179 incolarum (anno 2009) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
6936 Cassatt
6936 , olim designationibus 6573 P-L, 1975 EJ6, 1986 TK6, et 4156 T-3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est. In honorem Mariae Cassatt nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6936 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Albiae (discretiva)
Albiae potest esse:
Saulius Skvernelis
Saulius Skvernelis (Caunae natus die 23 Iulii 1970) est vigil et politicus Lituaniae.
Alumnus est universitatem technicam Vilnensem et academiae vigilum Lituaniensis, ad quam (interdum in universitatem Nicolai Romeris coniunctam) anno 2005 gradum magistri ascendit. Apud vigiles Litunaos ab anno 1998 operam dedit, gradibus semper altioribus, usque diem 7 Martii 2011 quo commissus generalis vigilum nationalium creatus est. A die 11 Novembris 2014 minister fuit rerum internarum (sed factionis nullius sodalis), primo ministro Algirdas Butkevičius, usque ad diem 13 Aprilis 2016. Ab hoc die candidatus est ad parlamentum Lituanicum pro factione colonorum viridi; quae factio comitiis optime exiit, duce ipsius Skvernelis. Is ergo a die 13 Decembris 2016 primus minister meret.
Dieupentale
Dieupentale est commune Francicum 1'503 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Schœnenbourg
Schœnenbourg  (Germanice  ) est commune 662 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Coussergues
Coussergues est commune Francicum 229 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Isthmus Carelicus
thumb|Isthmus Carelicus Isthmus Carelicus (Russice Карельский перешеек, tr. Karel'skij perešeek) est terra inter sinum Finnicum et lacum Ladogam, regio Ingria antiquae, nunc post bellum hibernum ad Russiam pertinens (inter Petropolim urbem et regionem Leninopolitanam eius divisa), a Neva fluvio in meridie et a Viburgo ad fines regionis Leninopolitanae et rei publicae Careliae in septentrione. Vuoksi est flumen isthmi maximum.
Bermesnil
Bermesnil  est commune Francicum 241 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Waldkraiburg
Waldkraiburg est commune et urbs maxima in circulo Bavarico Mühldorf ad Aenum. Numero incolarum 23.604 est Waldkraiburg urbs maxima secunda in regione Bavariae meridionalis orientis post Rosenheim.
Geographia
Waldkraiburg in regione ante Alpes Bavarica situm est atque circiter 10 km a capite circuli Mühldorf ad Aenum, 60 km a capite Bavarica Monacum longinquum est. Vicina communia sunt septentrionalia Heldenstein et Amfinga, septentrionale orientale Silva Muhldorpiensis, orientale Polling, meridiana Chrayburga et Jettenbach, occidentale est Aschau.
Waldkraiburg commune constat ex 18 vicis et solitudinibus.
Politica
Distributio sedium in consilio urbano ab electione anno 2020:
Magister civium est ex anno 2014 Robertus Pötzsch (UWG).
Agraphiotes
Agraphiotes (Graece: Αγραφιώτης) est flumen Eurytaniae. Nomen trahit a montibus Agraphorum, unde scaturit.
Panaetolicum
Panaetolicum sive Panaetolici montes (Neograece: Παναιτωλικό) montium series est, quae et boreo-orientalem Aetoloacarnaniae et austro-occidentalem Eurytaniae partem in Graecia Media dominatur.
Mirtazapinum
Mirtazapinum est substantia psychoanaleptica et antidepressiva et propterea medicamentum, quod cogitari potest, ad therapiam depressionum sicut insomniae, hemicraniae.
Natura chemica
Alia benzazepina sunt per exemplum Benazeprilum, Fenoldopamum, Lorcaserinum, Vareniclinum.
Massa molaris est 265.35 g/mol.
Natura pharmacologica
Mirtazapinum est substantia antidepressiva et receptoria noradrenalini et certa serotonini obsidens quare Mirtazapinum noradrenergicum et certe serotonergicum antidepressivum (abbreviatura internationalis: NaSSA, Noradrenergic and specific serotonergic antidepressant) appellatur. Codex ATC est N06AX11.
Pharmacodynamica
Qualitas mirtazapini ligandi descripta sunt.
Effectus non grati
Cum uso Mirtazapini animum advertere ad effectus secundarios systematis autonomici et interactiones necesse est.
Effectus secundarii praecipue autonomici et anticholinergici
Exempli (!) sunt:
Saepissmime (>10%)
Usus medicus
Dosis diurna definita (DDD) est 30 mg per die et p.o.
Stanislaus Sarnitius
Stanislaus Sarnitius vel Sarnicius (Polonice Stanisław Sarnicki), circa annum 1532 natus et die 23 Septembris anni 1597 mortuus, historicus Polonus Latinus fuit.
Vita
Regiomontii et Wittenbergae in Leucorea, ubi Melanchthonem audiverat, educatus est. Genavae discipulus Ioannis Calvini factus erat, cuius placitis non desistebat. Cum Poloniam revertisset, Cracoviae libros Calvinisticos Polonice edebat. Iussu Stephani Báthory annales Polonicos ab Iapheth usque ad annum 1568 composuit necnon descriptionem terrarum tunc Polonicarum.
6937 Valadon
6937 , olim designationibus 1010 T-2 et 1989 XG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6937 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Beauquesne
Beauquesne  est commune Francicum 1334 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Tellus (terra)
Tellus, terra, vel humus. est solum ubi plantae (exempli gratia, gramen, frutices, et arbores) crescunt. Variae species tellurem efficunt et eam creant. Vermes fenum edunt et eorum faeces tellurem ameliorant. Plerumque insecta et multa animalia parva solum habitant. Quando pluit, vermes ad superficiem eunt. Solum emi hodie quoque possunt, in tabernis plantarum praecipue, et in sacculo magno saepe invenitur.
In religione Romana deam telluris eodem nomine verbi est. Hominis planeta Tellurem etiam appellatur.
Tria vocabula Latina telluris sunt. In lingua Latina tellus verbum solitum est interdum terra, humus et solum synonyma et variis contextibus utuntur.
Boloria thore
Boloria thore, olimClossiana thore, est papilio familiae Nymphalidarum, qui in Alpibus, Fennoscandia, Russia Europaea meridiana, Uralibus, et ad orientem trans oecozonam Palaearcticam per Siberiam usque ad Iaponiam in Asia Orientali endemicus est.
In locis umidis habitare solet.
Latitudo alarum est 28–34 mm.
Larvae speciebus Violae vescuntur. Singulus fetus biennium fit.
Schwindratzheim
Schwindratzheim  (Germanice  ) est commune 1670 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Donzac (Tarnis et Garumna)
Donzac est commune Francicum 1'013 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Lapis fissilis
Lapis fissilis omnis petra, quae facile in tabulas tenues minutas rumpi potest, appellatur.
Secundum mineralogicum statum (chloritum, calx, creta fossicia, argilla) porro distingi potest. Homines iis rebus utuntur ad aedes tegendas, ad maeniana stratenda, ad tabulas scriptorias efficiendas. Pro pinacibus in scholis versio quam maxime nigra praefertur.
Regio Aquitilietana
Regio Aquitilietana vel Lipetzkensis (Russice Липецкая область, tr. Lipeckaja oblast) est subiectum Foederationis Russicae, die 6 Ianuarii anni 1954 ex partibus regionum Resaniensis, Kurschensis, Voronegiensis, et Orelensis formatum. In districtum foederalem Medium inclusum est.
Сum regionibus Russiae Kurschensi, Orelensi, Tulensi, Resaniensi, Voronegiensi et Tamboviensi conterminum est. Aream 24 047 km² et plus 1143 milia incolarum (anno 2019) habet. Metropolis Aquae Tilietanae sunt, aliae urbes Ielecia, Oranienburgum, Lebedjan' sunt. Tanais flumen regionis maximum est, Sosna et Voronegia accolae eius sunt.
Tymphrestus
Tymphrestus (Neograece: Τυμφρηστός) vel etiam Beluchium (Βελούχι) est mons 2 315 metrorum in regionali Eurytaniae unitate regionis Graeciae Mediae. In meridiana Pindi parte situs est. A Tymphresto in meridiem versus urbs Carpenesium patet.
In Tymphresto est regio nartatoria nomine Beluchium. Tamen montes Tymphresti sunt biotopus secundum programma NATURA2000. Regio protecta 4000 ha comprehendit.
Abdulla II (rex Iordaniae)
Abdulla II (natus 30 Ianuarii 1962) est Iordaniae rex.
Geometria sacra
Geometria sacra significationes symbolicas sacrasque certis formis proportionibusque geometricis tribuit. Consociatur cum fide certum deum esse mundi geometrum. Geometria in designatione et constructione aedificiorum religiosorum adhibita, sicut ecclesiarum, templorum, mescitarum, monumentorum religiosorum, ararum, et tabernaculorum, aliquando sacra existimatur. Quae notio temenoi, nemoribus sacris, campis vicanis, pagodis, puteis sacris, creationi artis sacrae, aliisque spatiis sacris etiam adhibetur.
Abdulla II (rex Iordaniae)
Genitores eius sunt rex Husainus et principissa Muna, cuius nomen ante matrimonium fuit Antonia Aprilis Gardiner. Natus est Philadelphiae Iordaniae die 30 Ianuarii 1962. Primogenitus patris sui filius est sed Hasanus Talal filius patruus eius heres coronae Iordaniae ab 1965 usque ad 1999 erat. Abdulla alumnus est Academiae Militaris iuxta Sandhurst in Anglia, et universitatis Georgiopolitanae necnon scholae graduatorum navalis in Civitatibus Foederatis.
Anno 1993 Raniam al-Iassin in matrimonium duxit. Quattuor filios habent:
Husainus Rex aegrotus factus est anno 1998. Abdulla iterum heres fuit ab 1999 usque ad mortem sui patris. Rege mortuo, Abdulla in throno succedit. Regnum Iordaniae monarchia constitutionalis est sed rex auctoritatem habuit. Multas mutationes in regno introduxit.
Coubisou
Coubisou (Occitanice Cobison) est commune Francicum 535 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Schwobsheim
Schwobsheim  (Germanice  ) est commune 225 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Coupiac
Coupiac est commune Francicum 473 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Dunes (Tarnis et Garumna)
Dunes est commune Francicum 1'216 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Beaumont-Hamel
Beaumont-Hamel  est commune Francicum 184 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Seltz
Seltz  (Germanice  Selz) est commune 3217 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Lippiensis ager
Lippiensis ager territorium in Germania. Olim hoc territorium in medio aevo fuit domanium, deinde anno 1528 comitatus factum est, denique anno 1789 principatus factum. In Re Publica Vimariana erat res publica libera. Post bellum mundanum alterum anno 1946 civitas una cum Rhenania boreali et Westfalia facta est terra foederalis Rhenania Septentrionalis et Vestfalia. Caput regionis erat Detmolda.
Nostra aetate Kreis Lippe pars provinciae Detmoldae vel "circulus Lippiensis" vel "pagus Lippiensis" Detmolda capite fere idem territorium complectitur ac ager Lippiensis.
Cayum
Cayum (-i n.), sive caio (-onis m.), est parva insula, plerumque non habitata propter reductam magnitudinem et naturalium potabilis aquae fontium carentiam.
Caya generatim maiorem insectorum et reptilium varietatem quam normales insulae possident. Cayorum globus cayaria appellatur. Aliquae caya ingentem territorialem extensionem habere possunt, velut Cayum Cocus (Hispanice; Cayo Coco), circiter 370 chiliometra quadrata latum, insulae Cubae Septemtrione, quod sic quarta maxima Cubani archipelagi insula est post insulas Cubae, Iuventutis et Cayum Romanum (prope Cayum Cocum).
Cayorum ambitus servatio in periculo propter periegeticorum inceptorum progressionem est, quae litorum pulchritudine, plantarum abundantia et excellentibus urinationis locis utuntur.
Caya tutacula fragilia florae et faunae sunt quae observanda et curanda sunt. Ita, in multis inceptis stimulatur perhonorifica interactio cum ambitu, velut urinatio contemplativa aut oecologicae excursiones.
Beaumetz
Beaumetz  est commune Francicum 211 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Augustinus Moscuensis
Augustinus, archiepiscopus Moscuensis et Columnianus, natus Moscuae ut Alexius Basilii f. Vinogradskij (Russice Алексе́й Васи́льевич Виногра́дский; die 6 (Calendario Iuliano, 17 Gregoriano) Martii anni 1766 et die 3 (Calendario Iuliano, 15 Gregoriano) Martii аnni 1819 ibidem mortuus, clericus Russicus orthodoxus et poeta Latinus fuit.
Vita et opera
In Academia Slavo-Graeco-Latina educatus erat, ubi et ipse post annum 1802 docuit. In mortem Moyses Humilevski elegiam composuit, post quam nullus clericus orthodoxus Russicus noscitur, qui versus Latine scripserit. Anno 1818 archiepiscopus Moscuensis factus est, sed proximo anno mortuus est.
Ecclesia cathedralis Carleolensis
Ecclesia cathedralis Carleolensis in Cumbria iuxta limites Angliae Scotiaeque visitatur. Aedificium sub forma abbatiae canonicorum Augustinorum anno 1122 opere romano Normannico coeptum est. Mox anno 1133 in cathedralem conversum est, abbate et episcopo Athelwoldo qui iam antea confessor fuerat regi Henrico I. Structura partim saeculo XIII opere francigeno refecta non ante annum 1350 perfecta est. Rege Henrico VIII, monasteriis dissolutis ecclesiaque Anglicana separata a Romana, cathedralis antea abbatialis Carleolensis saecularis facta est hodieque manet.
Refectiones varias Ewan Christian ab anno 1853 suscepit, inter alias arcae cupiformis absidis (saeculo XIV creatae) cuius pictura anno 1856 ab Owen Jones renovata est. Restaurationem prioratus Georgius Edmundus Street anno 1880 curavit. Novum altare cum aulaeo Carolus Nicholson anno 1936 designavit.
Cornus (Avario)
Cornus est commune Francicum 514 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Ecclesia cathedralis Cestrensis
Ecclesia cathedralis Cestrensis in urbe Cestriae visitatur. Aedificium, quod hodie videtur, ab Hugone Lupo comite Cestrensi, adiuvante Anselmo Cantuariensi, sub forma abbatiae Benedictinae anno 1093 inceptum, saeculis XIII et XIV partim restructum, saeculo XVI auctum erat. Dioecese Cestrensi anno 1541 constituta, ecclesia olim abbatialis in cathedralem conversa est.
Escatalens
Escatalens est commune Francicum 1059 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ecclesia cathedralis Cestrensis
Structura magna parte delapidata ab architecto Georgio Gilberto Scott, suadente decano Cestrensi Ioanne Howson, inter annos 1865 et 1875 restituta vel recreata est. Restitutiones minores Arthurus Blomfield anno 1882 et Aegidius Gilbertus Scott, Georgii Gilberti nepos, inter annos 1911 et 1913 curaverunt.
Sermersheim
Sermersheim  (Germanice  ) est commune 829 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
4785 Petrov
4785 , olim designationibus 1984 YH1, 1978 NC1, 1979 SE5, et 1981 AN2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. Ab Andrea Petrov nomen cepit.
Ducatus (discretiva)
Ducatus potest essse:
4783 Wasson
4783 , olim designationibus 1983 AH1 et 1987 AA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4783 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Durfort-Lacapelette
Durfort-Lacapelette est commune Francicum 830 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Beaufort-en-Santerre
Beaufort-en-Santerre  est commune Francicum 181 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Sessenheim
Sessenheim  (Germanice  ) est commune 2023 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Conques
Conques est commune Francicum 281 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Beaucourt-sur-l'Hallue
Beaucourt-sur-l'Hallue  est commune Francicum 247 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in regione Picardia.
Herborna
Herborna, vel Herborna Nassoviorum (Theodisce Herborn) est urbs in Hassia.
Thomas Wright
Thomas Wright (natus die 21 Aprilis 1810 apud Ludlow in Salopiensi comitatu, mortuus die 23 Decembris 1877 Londinii) historicus atque archaeologus Britannicus fuit.
Vita
Studiis Cantabrigiae perfectis anno 1836 Londinium venit ubi merita multa sparsit tamquam historicus culturae litterarumque et archaeologus; lucubrationes eius etymologicae necnon editiones monumentorum veterum minus diligenter factae esse videntur.
Inter opera permulta mentionis digna sint haec: »Queen Elizabeth and her times« (1838, duorum voluminum); »Essays on the literature, superstition and history of England in the middle ages« (1846, duorum voluminum) und die »Biographia britannica literaria« (1842–46, duorum voluminum), ubi agitur de periodis Anglosaxonica et Anglonormannica; porro »The Celt, the Roman, and the Saxon« (1852); »Dictionary of obsolete and provincial English« (1857, volumina duo); »Domestic manners in England during the middle ages« (1861; nova editio »Homes of other days«, 1871); »Anglosaxon and old English vocabularies« (1857 et 1873 privata impressio; editio altera a Wülker, 1884, duorum voluminum); »Early mysteries and other latin poems of the Xll. and XIII. centuries« (1838); »The Chester plays« (1841); »Political songs of England from the reign of John to that of Edward II.« (1859–61, duorum voluminum) et »Uriconium. a historical account of the ancient Roman city« (1872).
Regiones Iaponiae
Regiones Iaponiae officiales administrativae unitates non sunt, sed traditionaliter adhibitae sunt sicuti divisio administrativa Iaponiae in magno contextuum numero: verbi gratiā, tabulae et libri scholares geographiae Iaponiam in has regiones octo dividunt, meteorologicae informationes ex more caeli significationem per has regiones praedicunt et multae societates mercatoriae et institutiones suarum regionum nomen suo in proprio includunt (verbi gratiā; 近畿日本鉄道株式会社, Chugoku Bank aut Universitas Tohokuensis). Quamquam Iaponia Iudicia Summa octo habet, eorum iurisdictiones non correspondunt cum his traditionalibus regionibus.
E septentrione in meridiem, haec sunt Iaponicae traditionales regiones octo:
Trippstein
Trippstein notissimus excursionum locus est quo migrantes visus pulcri caussa devertere solent. Situs est in altitudine 504 metrorum in saxis lapide fissili argilloso supra oppidum Schwarzburg in Germania.
Quid sit
Institor Georgius Henricus Macheleid in rupibus sibi domunculam construxit quam postea principi Schwartzburgensi dono donavit. Tum Macheleid, quamvis fabrica eius in Sitzendorf in urbe haud procul distanti esset, iam dudum incola Schwarzburg factus est. Ei tabula commemorativa casellae affixa est.
Gravitudinem speculae istius anno 1816 cum aliis Ludovicus Fredericus Hesse historicus sublineavit.
Nostris diebus semita quae pro Henrico Cotta nominata est directo ad speculam istam ducit. Unde Albimontium pergere licet.
Siewiller
Siewiller  (Germanice  ) est commune 391 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Connac
Connac est commune Francicum 109 incolarum (anno 2010) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
6939 Lestone
6939 , olim designationibus 1952 SW1 et 4849 T-1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Leland Erskin Cunningham, astronomo apud Observatorium Montis Wilson versato, repertus est.