cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
3453 Dostoevsky
3453 , olim designationibus 1981 SS5, 1935 DM, 1936 NA, 1940 QE, 1974 YL, 1977 RT7, 1977 SC2, et 2002 MW4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Theodori Dostoevsky nominatus est.
Krypton (planeta ficticius)
Planetae exstinctio
Antequam planeta displosionibus corrueret, Jor-El, Superman pater, eius nucleares reactiones iam investigabat. Cum de Krypti eversione certus factus est, Kal-El, filium suum unicum, qui Superman futurus erat, misit ad Tellurem. Ad eandem Tellurem, Alura Zor-El, quasi Jor-El aemula, filiam suam Karam Zor-El, Kal-El consobrinam, misit quoque.
Loché-sur-Indrois
Loché-sur-Indrois  est commune Francicum 514 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Krypton (planeta ficticius)
Krypti superstites
Per multum temporis, duo tantum infantes, Kal-El et eius consobrina, Kara Zor-El, qui, unusquisque in sua navi, missi sunt a parentibus ad Tellurem, putabantur Krypti exstinctioni superfuisse. Sed non pauci Kryptani alibi erant, cum Krypton corruit. Superfuerunt ergo:
Krypti Hemisphaeria
Krypton dividebatur in duo hemisphaeria:
Novus Mundus
Lurvanum, quod appellabatur Novus Mundus, cuius litora circumluebantur oceanis Cogo et Dandaho, habebat iugum montium, quod dicebatur Ievelum. Silva Coccinea praesidio erat Handoribus, alienigenis qui ibi coloniam suam condiderunt.
Vetus Mundus
Urrica, continens quae dicebatur Vetus Mundus, oceanis Boilingo et Morstilo circumluebantur. Vallis Iurus est Veteris Mundi silva peramoena.
Desertum
Inter Krypti hemisphaeria, unum tantum desertum locum inveniebatur, dictum Coltum, non modo iniquum sed maximae temperaturae. Ibi vivebant animalia ferina. Ibi alienigenae, dicti Dominatores, sedem suam collocaverunt.
Nexus externi
Krypti Descriptio: http://theages.superman.nu
David Knowles
David Knowles, titulo Dominus appellatus (natus Michael Clive Knowles die 29 Septembris 1896 ad Studley in comitatu Warwicensi; Cantabrigiae die 21 Novembris 1974 mortuus), monachus benedictus, sacerdos et historicus fuit.
Praeses Regalis Societatis Historicae fuit.
Ferrivia Subterranea Mediolanensis
Ferrivia Subterranea Mediolanensis  est Mediolani ferrivia subterranea. Prima via aedificata est anno 1964 et hodie Subterranea Mediolanensis e tribus lineis constituta est. Ferrivia a societate publica  Azienda Trasporti Milanesi (ATM) administrata est.
Rete
Ferrivia Subterranea Mediolanensis cuarto lineas habet:
25px|M1 Linea M1
Linea 1 a colore rubro notata est et prima linea quae contructa est.
25px|M2 Linea M2
Linea 2 a colore virdi notata est et secunda linea quae contructa est.
25px|M3 Linea M3
Linea 3 a colore flavo notata est et prima linea quae contructa est.
Denicé
Denicé est commune Francicum 1347 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Bacenum
Bacenum  (Italiane: Baceno; Valesianice: Aager) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm. Incolae Bacenenses appellantur.
Olibanum (Campania)
Olibanum (Italiane: Olevano sul Tusciano) est municipium Italiae, circiter 7 010 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Incolae Olibani Olibanenses appellantur.
Ferrivia Subterranea Monacensis
Ferrivia Subterranea Monacensis est Monaci ferrivia subterranea. Prima via aedificata est anno 1971 et hodie Subterranea Monacensis e sex lineis constituta est. Ferrivia a societate publica  Münchner Verkehrsgesellschaft (MVG) administrata est.
9395 Saint Michel
9395 , olim designationibus 1994 PC39 et 1993 HZ6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Iapetus (satelles)
Īapetus est tertius satelles naturalis Saturni, post Titanem ac Rheam, et octavus Saturni et undecima luna quod attinet ad magnitudinem a maxima in systemate solare. Qui est maximum corpus caeleste sine aequilibrio hydrostatico, et eius notissima proprietas est superficiem in duas regiones inter se ut videtur dissimillimas divisam habere. Praeterea alias insolitas proprietates anno 2007 speculatro Huygens, inventas possidet, sicuti iugum montium duas tertias partes longitudinis aequinoctialis transeuns.
Iapetus inventus est ab Ioanne Dominico Cassino Italiano astronomo die 25 Octobris anni 1671. Eius nomen ex Iapeto, persona in mythologia Graeca, derivatur, sed Saturnus VIII etiam nuncupatur.
De nomine
Cassinus Saturnianos satellites quattuor a se inventos (Thetyn, Dionen, Rheam et Iapetum) "Sidera Lodoicea" ad honorem regis Ludovici XIV appellabat. Astronomi eos et Titanem "Saturnum I" usque ad "Saturnum V" secundum distantiam a planetā nuncupare assueverunt. Iapetus Saturnus V cognoscebatur. Ubi anno 1789 inventi sunt Mimas et Enceladus, hoc numerationis schema extensum est usque ad Saturnum VII. Ex anno 1848, Iapetus notus est nomine Saturni VIII, quia eius locus Saturni VII occupatus est Hyperione.
Praesentia primorum Saturnianorum satellitum nomina ab Ioanne Herschel, filio Gulielmi Herschel, qui Mimantem et Enceladum reppererat, anno 1847 data sunt, ubi nomina Titanum, Croni seu Graeci Saturni fratrum sororumque, suggessit. Sic Iapetus in mythologiā antiquā titan, maritus Clymenae, pater et Atlantis et Epimethei et Promethei est.
Orbita
Iapetus, tertius Saturni satelles secundum magnitudinem, a planetā remotissimus est respectū aliorum maiorum satellitum. Magnos apud Saturni satellites, Iapetus maximam inclinationem orbitalem habet; solum externi irregulares satellites, sicuti Phoebe, orbitas depictas plano orbitali significative super planetae aequatorem inclinato habent.
Propter distantiam et inclinatam orbitam, Iapetus sola magna luna est e quā anuli Saturni valde visibiles essent; aliis e internis satellitibus, revera, anuli transverum viderentur et difficiles visu essent. Ex Iapeto visus, Saturnus diametron angularem 1° 56' (quater maiorem Lunā e Tellure visā) habet.
Physicae proprietates
Humilis densitas Iapeti, 1,083 g/cm3, eum praesertim e glacie cum parvā saxosae materiae quantitate componi indicat.
Forma
Triaxiales Iapeti mensurae radiales dimensiones 746 × 746 × 712 km aestimant, medio cum radio 734,5 ± 2,8 km. Haec mensurae relative inaccuratae sunt, quia non tota huius satellitis superficies magnā resolutione photographata est. Non obstantibus eius dimensionibus, evidens apparet hanc lunam hydrostatico in aequilibrio non esse; aliorsum eius sphaeroidalis forma solum cum periodo rotationis circa horarum 10 explicari posset; Iapetus, autem, in praesenti suum circum axem multo lentior rotat, cum periodo pari Terrestribus diebus. Possibilis huius discrepantiae explicatio ut luna paulo ante suam formationem congelaretur est, cum rapida rotatio eius polos oppressebat; per tempora, rotatio aestuosis frictionibus refrenare pergeret et eius forma se immutata maneret.
Archidioecesis Coloniensis
Archidioecesis Coloniensis vel Archidioecesis Coleniensis est dioecesis in parte occidentali Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae et in parte septentrionali Rhenaniae-Palatinati. Anno 795 archidioecesis sublata est.
Fraternitas Saturni
Fraternitas Saturni est Germanus ordo magicus, die Paschali anni 1928 ab Eugenio Grosche (etiam Gregor A. Gregorius appellato) et quattuor aliis conditus. Ordo est unus ex veterrimis gregibus magicis iam exstans in Germania. Quaeque lobia, ut Grosche dixit, "animum de studio esotericismi, mysticismi, et magiae sensu cosmico agitat." Propositum ordinis hodie est spirituali hominum progressui per evolutionem et promotionem entium singulorum opera dare. Quod adipiscendum est per personalitatem mente et ethice educatam et esoterismum et occultismum absolute intellectum. Fraternitas ad adipiscendum hunc finem formulam graduum asciscit, usque ad gradum tricensimum tertium et maximum. Quaeque lobia proposita nec politica nec oeconomica habet, sed tantummodo exemplaria libertatis, tolerantiae, et sodalitatis disseminat.
Malves-en-Minervois
Malves-en-Minervois (Occitanice  Malvas) est commune Francicum 784 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Ciré-d'Aunis
Ciré-d'Aunis est commune Francicum 1'178 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Fraternitas Saturni
Origines: Lobia Pansophia et Congressus Veidensis
Fraternitas Saturni anno 1925 post Congressum Veidensis in Thuringia condita est. Collegio Pansophico Orientis Berolini (Lobiae Pansophicae) successit, ordini magico Rosicruciano ab Henrico Traenker, notabile illius temporis occultista Germano, conditus. Propositum Congressus Veidensis fuit postulationes stabilire Alexandri Crowley se esse Caput Exterius Ordinis Templi Orientis et exspectatum mundi docentem. Homines qui congressui adfuerunt comitatus Crowleyanus (Leah Hirsig, Dorothea Olsen, Normannus Mudd ) et socii Lobiae Pansophiae Henrici Traenker fuerunt. Traenker decimus grandis magister nationalis Germanici Ordinis Templi Orientis sub Theodoro Reuss meruerat usque ad Reuss mortuum. Alii participes fuerunt Albinus Grau, notabilis praecursor pellicularius, et Eugenius Grosche (Gregorius A. Gregorius).
Labor congressus male cecidit, unde Traenker a negotiis Crowleyanis removit. Discrepantiae Traenkeranae et Crowleyanae profundum schisma in Lobia Pansophica stimulavit, inter fratres qui Crowleyanae legi Thelemati dissenserunt et fratres qui eam receperunt, inter quos Gregorius et Grau. Ob has discrepantias, Lobia Pansophica rite clausa est anno 1926. Fratres Lobiae Pansophicae qui doctrinas Crowleyanas receperunt sese cum Gregorio in Fraternitate Saturni condita consociaverunt, sed sine Albino Grau.
Stellae Scorpii
Hic habes indicem stellarum constellationis Scorpii.
Aunou-le-Faucon
Aunou-le-Faucon est commune Francicum 273 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Dième
Dième est commune Francicum 202 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Pello
Pello est commune Finnicum fere 3700 incolarum (anno 2014) in Lapponia provincia situm. Pars septentrionalis communis in Circulo Arctico sita est; pars autem meridionalis extra circulum iacet.
Communia vicina sunt Kolari, Tornea Superior, et Rovaniemi fere 61 200 incolarum (anno 2014); praeterea Pello habet finem communem cum Suecia.
Corsanum
Corsanum (alia nomina: Cortianum) (Italiane: Corsano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 660 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Corsanenses appellantur.
Recta in Carinthia
Recta in Carinthia (Slovenice: Ravne na Koroškem; Theodisce: Gutenstein in Kärnten) est urbs Sloveniae, caput Municipii Rectae in Carinthia, in historica provincia Carinthia et in regione statistica Carinthia sita. Incolunt municipium 11 709 (anno 2009). Incolae Rectae in Carinthia Rectenses appellantur.
Ferrivia Subterranea Pragensis
Ferrivia Subterranea Pragensis est Pragae ferrivia subterranea. Prima via aedificata est anno 1974 et hodie Ferrivia Subterranea Pragensis e tribus lineis constituta est. Ferrivia a societate publica  Dopravní podnik hlavního města Prahy  (Commeatus Societas Capitis Pragae) administrata est.
Aurelius Prudentius Clemens
Aurelius Prudentius Clemens poeta "Christianus Horatius" esse dicitur.
De vita
Natus est 348 et scripsit opera poetica post cursum publicum effectum, aetate 56, ab 404, ut in eius Praefatione legitur. Obiit verisimiliter ante casus Romae 410.
Apex vitae eius ultimae fuit peregrinatio ad limina Apostolorum, Romam, quod testatur in poematibus Peristephanon IX, XI, XII.
De operibus
Hymnos composuit variis metris lyricis, praecipue dimetris iambicis, quos versus Ambrosianos nominant.
Hexametro dactylico scripsit
Necnon et (hexametro dactylico) Dittochaeon, de Veteris Novique Testamenti narrationibus composuit.
De posteritate seu receptione
Pars Prudentii poematum lyricorum in liturgia horarum etiamnunc cantatur vel legitur.
Ecclesia Confitens
thumb|Documentum fidei ecclesiae Confitentis, [[Berolinum| Berolini anno 1934 (Subscriptio: Niemöller,)]]
Ecclesia Confitens (Theodisce Bekennende Kirche, BK) fuit societas hominum ad ecclesiam Evangelicam Germanicam pertinentium, quae ad  Nazistas restitit.
Plura
Adversarii erant et motui nationali Christianorum Germanicorum (Deutsche Christen) et omnibus oppressoribus publicis. Origo fuit in Motu reformatorio iuveni (Jungreformatorischen Bewegung) et in Ecclesia iuveni (Junge Kirche) necnon in unione Pfarrernotbund Martini Niemöller. Iam anno 1933 Fredericum de Bodelschwingh episcopum primum eligendum fovebant. Cum fraternitatibus variis paroecialibus consilium novi motus condendi captum est.
Carolus Barth professor Basilensis scriptis programmaticis praetitulatis Theologische Existenz manifestum adumbraverat, quod in Synodo prima confessionis Germanicae (Reichsbekenntnissynode) fundamento esset. Prima et maxime nota declaratio in Wuppertal-Barmen accepta est; sequebantur mense Octobri 1934 concilium Dahlem in Stegelicio-Zelendorfio habitum est, et mense Iulio 1935 Augustae Vindelicorum synodus tertia.
Inde Ecclesiae angustiae declaratae sunt et in manus ordinum fraternorum (Bruderrat) rectio commendata est. Itaque in praxi alternativa non legitima Ecclesiae officialis (Reichskirche) creata est, quo facto persecutiones ferendae erant: sunt interdictae vulgationes, demissi sacerdotes, coniecti in carcerem fautores. Tamen homines intimidi obstabant, ut Ecclesia Confitens magis magisque et non christianos alliciebat. Neque differentiae magnae, quae inter Lutheranos, Unitos, Reformatos respective inter diversas ecclesias regionales mense Februario 1936 Oeynhausen in Provincia Detmolda ortae erant, motioni nocebant. Namque omnes contra veros inimicos nazisticos uniti manserunt. Tum ecclesiae Lutheranae Consilio Lutherano (Lutherrat) se submittebant, cum Uniti et Reformati Rectioni ad tempus (Vorläufigen Leitung) adhaerere mallent.
Post annum 1945 propugnatores Ecclesiae Confitentis magni momenti erant in directionibus novis aperiendis et in caute circumspiciendo post catastropham magnam. Anno autem 1948 motus dissolutus est.
Lochiae
Lochiae, vulgo Loches, est commune Francicum 2777 incolarum (anno 2017) praefecturae Andrae et Ligeris in regione Centro et Valle Ligeris. Castellum Lochiarum saeculo XV carcer fuit ubi reges aulicos nobilesque ad tempus ingratos includebantur.
Malras
Malras (Occitanice  Malràs) est commune Francicum 355 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
2456 Palamedes
2456 , olim designationibus 1966 BA1, 1973 TJ, 1977 AK1, et 1979 EF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Troiani Ioviani attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est. In honorem Palamedis in mythologia Graeca nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2456 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Tireia
Tireia (Anglice Tiree ; Scotice Tiriodh) est Scotiae insula ex Ebudibus Interioribus occidentalissima Collae insulae vicine ab litore boreorientali. Pagus quo administrative ea circumscribitur, i.e. auctoritates unitariae, est Argathelia et Botis.
Martinus Niemöller
Aemilius Gustavus Fridricus Martinus Niemöller (natus die 14 Ianuarii 1892 in Lippstadii – obiit die 6 Martii 1984 in Aquis Mattiacis) fuit theologus Germanicus. Quamquam primum Niemöller Adolfi Hitler partibus fatus erat, inter dictaturam Nazistam Ecclesiae Confitentis dux et adversarius Hitler fuit. Ergo anno 1937 comprehensus est et captivus usque ad Belli Orbis Terrarum II finem mansit.
Maisons (Atax)
Maisons est commune Francicum 41 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Theodorus Brorsen
Theodorus Brorsen (natus in Nordborg die 29 Iulii 1819; ibidem die 31 Martii 1895 mortuus) fuit astronomus Danicus.
Losartanum
Losartanum est medicamentum inhibitor receptorii angiotensini II cum effectu antihypertensivo.
Natura chemica
Formula chemica est C22H23ClN6O, massa molaris 422.91 g/mol.
Pharmacocinetica
Losartani accessibilitas biologica est 25 - 35%. Tempus semivitae biologicum. 6 - 9 horae est. Excretio est per urinas (13-25%) et biles (50-60%).
Losartanum substratum Cytochromatis P450 CYP2C9 est.
Codex ATC est C09CA01.
Usus medicus
Dosis diurna definita (DDD) est 50 mg per die p.o.
907 Rhoda
907 , olim designationibus 1918 EU, A901 BA, et A913 SC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 907 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bea
Bea  (Italiane: Bee) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm. Incolae Beaenses appellantur.
Area sacra di Sant’Omobono
Area sacra di Sant’Omobono ('Locus sacer Sancti Homoboni') est locus archaeologicus urbis Romanae monti Capitolio adiacens, qui nomen ab Ecclesia Sancti Homoboni ibi sita traxit.
Situs
Area sacra a Capitolio in meridioccidentem versus iacet, ubi mons in vallem olim uliginosam abit, quae ad Tiberim patet. Ab ipso vico Iugario in meridiem versus est, qui praeter montem Capitolium Forum Romanum per Portam Carmentalem cum Foro Holitorio et porro cum portu Tiberis coniunxit.
Cierzac
Cierzac  est commune Francicum 260 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Oleaster (Campania)
Oleaster (alia nomina: Oleastrum, Oleastrum Cilentanum) (Italiane: Ogliastro Cilento) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 300 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Incolae Oleastri Oleastrenses appellantur.
Mailhac
Mailhac (Occitanice Malhac) est commune Francicum 473 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Aunay-les-Bois
Aunay-les-Bois est commune Francicum 165 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
3454 Lieske
3454 , olim designationibus 1981 WB1, 1933 UJ1, 1938 EL, 1957 WE, 1964 VX1, 1967 RQ, et 1981 WA4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3454 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Salvetat-Lauragais
La Salvetat-Lauragais est commune Francicum 135 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Numerus impar
Numerus impar est numerus formae ; igitur copia numerorum imparum est. Numeri impares  pars numerorum integrorum sunt, altera pars a numeris paribus, quasi contraria eorum, constituitur.
Proprietates
Numeri impares numquam a 2 dividuntur. Complexiones duorum numerorum imparum ita concipi possunt:
(si eventus divisionis )
Quibus in formulis numeros impares atque p numerum parem designant.
Praeterea, extra 2, omnes numeri primi impares sunt.
Limeray
Limeray  est commune Francicum 1'083 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Tervola
Tervola est commune Finnicum fere 3 300 incolarum (anno 2014) in Lapponia provincia situm.
thumb|100px|Situs Tervolae. Communia vicina Tervolae sunt Keminmaa, Ranua, Rovaniemi, Simo, Tornea, Tornea Superior, quorum duo maxima numero incolarum sunt Tornia fere 22 400 hominum atque Rovaniemi fere 61 200 hominum (anno 2014).
Codex ATC A01
Codex ATC A01 est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu digestorio atque metabolismo cum Comparationibus stomatologicis habent. Hic adhuc gradus singularis perscribitur:
Tervola
In insigne communis depictus est grus argenteus rostro cepam tenens.
Dommartin (Rhodanus)
Dommartin est commune Francicum 2'671 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Aixe-sur-Vienne
Aixe-sur-Vienne est commune Francicum 5'602 incolarum (anno 2012) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Lemovicensi (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis)
Colla (insula Scotiae)
Colla (Anglice Coll ; Scotice Cola ) est Scotiae insula ex Ebudibus Interioribus una Tireiae insulae vicine ab litore austroccidentali. Pagus quo administrative ea circumscribitur, i.e. auctoritates unitariae, est Argathelia et Botis.
Anime
Anime (animis, n.; Iaponice アニメ, Anime; Anglice anime), quod est apocopata vocabuli Anglici animation pronuntiatio Iaponica, animationem significat. Extra Iaponiam, hoc vocabulum vulgo animationem Iaponicam demonstrat. Definitio aliquando circumiectu variatur. In civitatibus Anglice loquentibus, hoc nomen usitatissime ad nubeculas animatas Iaponicas spectat.
Quamquam primum anime Iaponicum notum anno 1917 factum est, multaeque animationes Iaponicae decenniis sequentibus divulgatae sunt, proprius animis modus decennio 197 evolutus est —insigniter in operibus Osamu Tezuka— et extra Iaponiam decennio 199 latissime notus est.
Anime, sicut manga, magnam audientium frequentiam in Iaponiā et certam approbationem per orbem terrarum habet. Distributores anime per emissiones televisificas, recte per taenias visificas vel per interrete et per theatrum divulgare possunt.
Exempla animis manu aut computatro effecta fiunt. Anime in seriebus televisificis, pelliculis, taeniis visificis, ludis computratalibus televisicisque, praeconiis mercatoriis, et divulgationibus interretialibus adhibetur atque plurima fictionis genera attingit. Cum commercium animis in Iaponiā cresceret, populi favorem in Asiā Orientali et Asiā Meridio-Orientali consecutum est.
Fiddler on the Roof
Citharista in tecto (anglice "Fiddler on the Roof"), comoedia verbis a Iosepho Stein scriptis, canticis a Ierry Bock confectis, in scaenam Novi Eboraci anno 1964 prodita est. Argumentum e fabellis auctore Sholem Aleykhem nomine Tobias lactearius (iudaeo-germanice Tevye der milkhiger) editis adducitur.. .
Argumentum
Tevye (Tobias) Iudaeus, Sarmatiae incola, quinque filias genuit quibus mores maiorum tradere conatur. Novi motus temporibus turbatis obstant.
Bakili Muluzi
Bakili Muluzi (natus 17 Martii 1943 in oppido Machinga) vir publicus Malavii est.
Cursus honorum
Muluzi anno 1994 electione praesidis contra dictatorem longaevum Hastings Kamuzu Banda victor evenit et secundus praeses Malavii factus est. Anno 1999 iterum electus de tertio magistratu anno 2004 deliberavit, quamquam constititio Malaviana id vetat. Postremo a magistratu se recessit. Successor eius die 24 Maii 2004 Bingu wa Mutharika nominatus est. Anno 2006 etiam propter crimina corruptionis allata incarceratus et accusatus est.
Familia
Uxores tres duxit atque liberos habet.
Ferrivia metropolitana Romana
Ferrivia metropolitana Romana (Italiane: Metropolitana di Roma) est ferrivia subterranea Romae. Prima via aedificata est anno 1954 sed hodie Ferrivia Subterranea Romana e quattuor lineis constituta est. Novae viae quae C et D appellantur recentissime aedificatae sunt. Ferrivia a societate publica ATAC administratur. Est secunda maxima Italiae ferrivia post illam Mediolani.
Paulus Verlaine
Paulus Verlaine (Mette die 30 Martii 1844 natus; Lutetiae pauper die 8 Ianuarii 1896 mortuus) fuit illustris poeta et criticus Francicus more symbolismo. Socius et breviter etiam amasius suus fuit poeta Arthurus Rimbaud.
Ferrivia metropolitana Romana
Linea A
Linea A, anno 1980 inaugurata, recentius anno 2000 aucta, 18.4 chiliometra longa est. Stationes 27 habet.
Paulus Verlaine
Vita
Familia Flandrica natus Lutetiae Lyceum Bonaparte frequentavit et officialis apud demarchos factus est. Carminibus suis mox sodalis elatus inter sic dictos Parnassios Parisienses erat. Ebrietas eius continuata autem et amicitia cum arthurus Rimbaud matrimonio finem fecit. In Belgio et Anglia grassatus ad Montes captus est. Iudices eum in carcerem coniecerunt, quippe qui anno 1871 Arthurum Rimbaud manuballistula necare temptavisset.
Ferrivia metropolitana Romana
Linea B
Linea B, anno 1955 inaugurata, recentissime anno 2015 aucta, 22.9 chiliometra longa est. Stationes 26 habet.
Paulus Verlaine
Vita
Postea munera paedagogi (Rethel in oppido) et agricolae (in Arduenna) implebat. Sed iam anno 1886 miseriam magnam amplexus variis in hospitiis Parisiensibus vita ei usque ad exitum tristem degenda erat.
Ferrivia metropolitana Romana
Linea C
Linea B, anno 2014 inaugurata, 19.1 chiliometra longa est. Stationes 22 habet.
Paulus Verlaine
Adeptiones
Forma severa maxime affabri (secundum Parnassiorum genus) habentur et »Poèmes Saturniens« (1865) et »Fêtes galantes« (1869), cum poesis amicae dedicata »La bonne chanson« (1870) magis sobria naturalisque sit. Opus primum magnum autem collectio religiosa »Sagesse« (1881), quam sequebantur »Amour« et »Bonheur« (1891).
Rhea (satelles)
Rhea magnitudine secundum locum inter Saturni satellites et nona a maximo in systemate solare tenet. Facies Rheae vetus multisque crateribus strata est. Vestigia navitatis geologicae vix inveniuntur. Tamen desunt crateres maiores e veterrimis temporibus, ut facies cryovulcanismo levigata esse videatur. Fortasse navicula spatialis Cassini nominata, quae hanc satellitem mense Novembri 2005 visitabit, aliam rem memoratu dignam inveniat. Inventa est anno 1672 a I. Cassino.
Paulus Verlaine
Adeptiones
Musica verborum purissima emanat in »Romances sans paroles« (1887). Cyclorum aliorum mentionis digni sint »Jadis et naguère« (1885) necnon »Parallèlement« (1889; erotica rebus potius religiosis anterioribus addita). Quibus se aggregabant »Les poètes maudits« (1884), »Les mémoires d'un veuf« (1887) et »Mes hôpitaux« (1891). Apud »Confessions« (1895) vagabundi confessionem luctuosam atque flebilem cum sale tradidit. Aliquo modo traditionem Theodiscam nolens volens in imitandis poematibus cantabilibus iniit. Modo versificandi musicali (»Art poétique«) transitum fecit ad istos neotericos degeneratos qui eum regem suum declaraverunt (anno 1894).
Rhea (satelles)
De nomine
Rhea in mythologia antiqua filia Urani et Gaeae fuit, inde soror et uxor Saturni. Liberorum Rheae clarissimi sunt Iuppiter, Neptunus Plutoque.
Albania
Albania (Albanice Shqipëria) est civitas Europaea in paeninsula Balcanica sita (multitudo 3 700 000, circiter 28 000 chiliometrorum quadratorum). A septemptrione Monte Nigro, oriente Kosoviae et Macedoniae, meridie Graeciae, occidente mari Hadriatico finitur. Caput est Tyrana, et primae urbes sunt Scodra, Dyrrhachium, et Neocastrum (Elbasan), a circiter 100 000 hominum incultae.
Etymologia
Shqipëria, vernaculum civitatis nomen, 'Terram aquilarum' significat, de rebellione contra Turcos a Georgio Castriota Scanderbego anno 1433 ducta adoptatum. Illo tempore, territorii liberi incolae gentilicium shqipëtar adoptaverunt quia vexillum quo Scanderbegus principali utebatur signo aquila imperiali bicephala, quae Byzantinorum heres fuerat, possidebat. Nomen Albania vox Latina, indigenis aliena, 'Civitatem altorum montium propter nivem candidorum' significat, cuius nomen Antiquitate etiam magnae Caucasi parti datur.
Historia
Post Bellum Balcanicum Primum, Albania de Imperio Ottomanico suam libertatem anno 1912 declaravit, sed civitas instabilis mansit. Ab Italia capta est per secundum bellum mundanum. Italianis eductis, Stalinistica repugnantia ab Envere Hoxha ducta dominationem adepta est.
Usque ad annum 1990, quinque annos post Enveris Hoxha mortem, Albania tum occidente tum aliis altero Belli Frigidi latere sitis civitatibus, Unione Sovietica et Sina, segregata civitas est. In praesenti, in civitate occidentalis generis democratia constituitur. Civitas oeconomicas quaestiones patitur, et cum crimine ordinato et cum Agri Merulensis refugitis problemata habet.
Geographia
Albania Paeninsula Balcanica situ est et area 28,748 chiliometrorum habet. 70% territorii montani et maximum culmen, 2753 metra super maris planum altum, est mons Corabum (Albanice Korabi, Macedonice: [Кораб]). Reliqua superficies angustis vallibus et alluvialibus planiciebus, aegre agriculturae utilibus quia eluviones siccitatis epochis alternant, componitur. Fecundissimae terrae lacubus Ochridae (Albanice Liqeni i Ohrit, Macedonice Охридско Езеро), Magnae Prespae (Albanice Liqeni i Prespës, Macedonice Преспанското Езеро et Graece Μεγάλη Πρέσπα) et Parvae Prespae (Graece Μικρή Πρέσπα)] finitimae et inter planitiem et montem intermediorum aequorum sunt.
Lacus Labeatis praecipuum est, hodie Lacus Scudrae nomen habet.
Praecipuum flumen est Drilon (Albanice Drini, Macedonice et Serbice Дрим/Drim), 282 metra longum, toto anno stabilem torrentem aquae habens. Alia flumina, adhuc aliquae velut Apsus (Albanice Semani) et Aous (Albanice Vjosë sive Vjosa), amplius 160 chiliometra longi, reapse paene sicca aestate sunt.
Albania litus 450 chiliometra longum inter maria Ionium et Hadriaticum habet.
Litore, caelum est Mediterraneum, cum annua media temperatura 16 gradus (7º hieme). Nihilominus, terris intestinis continentale caelum dominatur, cum media 10 gradus et subitis temperaturae discrepantiis praeter annum.
Praecipuae opes naturales sunt petroleum, gasium naturale, carbo, chromium, lignum, niccolum, et potentia hydroelectrica.
Politia
Ex anno 1990, Albania est democratia parlamentaria. Civitatis dux est praeses rei publicae, quinquennio per suffragium indirectum per Contione (Kuvendi) electus. Praeses rei publicae primum administrum et gubernationem (septendecim administros et novem secretarios Civitatis) nominat, et eos probationi Contionis submittit.
Principales politicae partes in Albania sunt:
Kuvendi i Shqipërisë (Contio Albaniae), Communistis regentibus, Kuvendi Popullor (Contio Populi) nota, parlamentum unicamerale est cum officio in politia intestina et extera et mutandae constitutionis. Maxima pars Contionis (Kuvendi) quoque quarto anno renovatur et a 100 parlamentariis maiore parte absoluta electis componitur quibus alii 40 partibus pro modo electi adduntur.
Praefecturae et districtus
Albania in duodecim praefecturas (Albanice publice qark/qarku, sed crebro prefekturë/prefektura) dividitur. (Inter exclusionis signa Albanice).
Aeque unaquaeque praefectura in districta (Albanice: rrethe) dividitur. Hic hae districta sunt (inter exclusionis signa Albanice):
Oeconomia
Obsignatam Consensionem Stabilitionis et Consociationis Iunio Iulioque anno 2006 secuti, Unionis Europaeae administri Albaniam hortati sunt ut emendationem efficeret, cogitationibus dirigendis ad libertatem preli, proprietatis jus, institutorum constructionem, ethnicorum allophylorum respectum et municipalibus comitiis internationalium normarum observantiam. Albania ingentem recuperationem fecit, construenda moderna et diversificata oeconomia. Recentes administrationes meliorem nationis infrastructuram fecerunt et aemulationes mercatorias in maritimis portibus, ferriviis, telecommunicationibus, electridis generatione, gasii naturalis distributione et aeriportibus. Periegesis in Albaniam ponderis industria et rapidissime crescit. Notissimae periegeticae antiqui Apolloniae, Buthroti, et Croiae loci attractiones sunt. Albanum litus se periegeticis magis magisque populare propter relative intactam naturam et oras maritimas facit.
Demographia Albaniae
Hic commentarium de demographia Albaniae agitur. Plerumque rationarium e Libri factorum mundanorum Centralis Intellegentiae Agenturae (Anglice CIA World Factbook) editione extrahitur quia solemne rationarium prae manu non est.
0.22% (anno 2022)
12.96 ortus pro mille incolarum (anno 2022)
7.31 obitus pro mille incolarum (anno 2022)
Circiter 2 milia Albanorum emigratorum sunt.
Secundum Societatem Farsarotul, Aromani nationis Meridiem incolunt; secundum Universitatem Graecensem, Serbii Montinigrenses Septemtrionem incolunt.
Centesimae partes aestimantur; prae manu praesens rationarium de religiosa affiliatione; omnes meschitae et ecclesiae anno 1967 clausae sunt et religiosae observantiae interdictae; mense Novembri anni 1990 Albania privatam religiosam praxin sinere coepit.
Lingua Albanica (solemnis-generatim {?} dialecto Toscica fundata sed cum Gegico lexico locupletata).
Nexus externi
🇬🇷
Balneum Antinum
Balneum Antinum (Italiane: Bannio Anzino) sunt oppida Italiae et est municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm. Incolae Balneenses ac Antinenses appellantur.
Chives (Carantonus Maritimus)
Chives  est commune Francicum 369 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Auguaise
Auguaise est commune Francicum 157 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Dracé
Dracé est commune Francicum 988 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Ferrivia metropolitana Neo-Eboracensis
Ferrivia metropolitana Neo-Eboracensis est urbis Novi Eboraci ferrivia subterranea et superterranea. Prima via anno 1904 aedificata est. Hodie haec ferrivia, e viginti sex lineis constituta, est totius orbis secunda quo ad magnitudinem pertinet. In Neo-Eboracenis ferrivia subterranea 26 lineas, 468 stationes, 1355 chm. viarum ferrearum, e quibus subterranearum 1055 chm.
Vectum
Vectum (Italiane: Vetto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Regiensi situm. Incolae Vectenses appellantur.
1500
1500 = MD
Albuzo (Olina)
Albuzo (Francogallice Aubusson) est commune Francicum 426 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Ligueil
Ligueil  est commune Francicum 2'175 incolarum (anno 2009) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Institutum internationale studiorum pacis Holmiense
Institutum internationale studiorum pacis Holmiense (sive SIPRI) est institutum intenationalis ad data militorum in custodia dantum et ingestigentum et exarmationem armarum postulandum pro pace mundi decretum anno 1966 Holmiae a Parlamento Sueciae. Causa Instituti erat pacifismi politica a Tage Erlander et prima praeses fuit Alva Myrdal.
908 Buda
908 , olim designationibus 1918 EX et 1963 ME agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud urbem Budam in Hungaria.
Curculio (discretiva)
Curculio est:
Adolphus Blomeyer
Adolphus (Theod. Adolf) Blomeyer (natus die 15 Ianuarii 1900 oppido Ulenburg, hodie ad Löhne (Westfalia) pertinens, mortuus die 5 Martii 1969) vir publicus Theodiscus et sodalis CDU fuit.
Iuventus et munus
Blomeyer filius agricolae fuit. Anno 1918 testimonium maturitatis accepit et postquam brevi tempore militavit, Ienae et Heidelbergae historiae studebat. Quod pater aegrotavit et fratres milites Bello Orbis Terrarum I necati erant, Blomeyer fundum patricium administrare debuit. Itaque studium reliquit et titocinium agriculturae fecit. Patre mortuo fundum eius ipse administravit.
Cursus honorum
Quamquam tum ad nullam factionem accesserat, tamen anno 1929 magister civium patrii oppidi Ulenburg electus est. Anno 1933 sodalis Sturmabteilung (SA) factus est. Ab anno 1934 autem pars Ecclesiae Confitentis erat, quae contra dictaturam Nazistarum certebat. Anno 1937 SA reliquit. Initio anni 1945 magister civium dimissus est, quod pro presbytero a Nazistis capto petebat. Annis 1945 - 1947 Bello Orbis Terrarum II finito dux agricolarum pagi sui fuit et pro rei agriculturae certavit. Fuit amicus Ioannis Schlange-Schöningen, directoris victus agriculturae Zonae Britannica. Anno 1948 ad factionem CDU accessit et legatus ad Consilium Parlamentaricum Bonnam missus est, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Fuit etiam anno 1949 candidatus Dietae Foederalis Germaniae, sed electus non est. Mansit autem ad annum 1968 magister civium Ulenburg, quem honorem bello confecto iterum susceperat.
Anthologia Graeca
Anthologia Graeca est anthologia vel thesaurus carminum, maxima ex parte epigrammatum, qui totum tempus Litterarum Graecarum ab antiquitate usque ad Imperium Romanum Orientale complectitur.
Editio hodierna ex carminibus duorum codicum manuscriptorum constat, quorum antiquior ac copiosior saeculo decimo septimo ineunte in Bibliotheca Palatina Heidelbergae repertus est, unde nomen Anthologia Palatina trahit. Praeterea est manuscriptum brevius iam diutius notum, quod anno 1494 primo typis mandatum est et ex compilatore Maximo Planuda Anthologia Planudea nominatum est.
Nexus externi
Antología palatina
Historiae (Thucydides)
Historiae (Graece ) est opus a Thucydide Atheniensi saeculo V a.C.n. exeunte scriptum, quod bellum Peloponnesiacum inter Athenienses et Lacedaemonios ab anno 431 ad 411 gestum octo libris narrat (non perfectum est). Unum e maioribus operibus in historia humana habetur, non tantum quia methodum historicam criticam invenit sed etiam ob litterariam virtutem. Maximam admirationem movere solent oratio funebris a Pericle habita et pestis Atheniensis descripta libro secundo, dialogus Meliorum libro quinto exeunte et clades magna post magnas spes in Sicilia ab Atheniensibus accepta libro septimo.
Quid sibi proposuerit Thucydides
Iam ab initio belli Peloponnesiaci consilium scribendae historiae cepisse adfirmat quia sperabat omnium maximum fore ob ingentes copias adversariorum qui tum ad culmen potentiae suae pervenerant. Etenim hoc bellum a Ponto Euxino usque ad Siciliam et Italiam meridionalem pertinuit nec tantum omnes civitates Graecae sed etiam Macedones, Thraces, Persae interfuerunt. Quin etiam longissimum fuitː per viginti septem annos pugnatum est. A praecessoris Herodoti methodo historica multum discessitː primum deos et oracula et fatum ex historia expulit quae apud eum ex cupiditatibus, machinationibus, dissensionibus, cogitationibus hominum tantum constat. Simul multis saeculis ante Maclavellum moralia a politicis secernenda esse putavit ut ex dialogo Meliorum patet. Ita scientia humana fit historia quae ex natura rerum hominumque rationaliter deducitur. Deinde non omnia testimonia referenda esse existimavit nec opinione sua ad veritatem cognoscendam confidebatː sive quae ipse viderat narrabat sive qui adfuerant interrogabat. Nec imbecillitatem testimoniorum humanorum dissimulabatː nam exemplum Atheniensium proferebat qui de Pisistratidis falsa credebant et tradebant quos de suis rebus omnium optime  scire crederet quis. Quid porro si odio aut favore homines de industria mentiuntur? E multis igitur testimoniis veritas vix quaerenda est.
In causis quaerendis verissimam et occultam causam historicam a causis speciosis et manifestis distinguere cupiebat. Ex eius sententia verissima causa belli Peloponnesiaci fuit metus Lacedaemoniorum ne potentia Atheniensium nimis cresceret atque hegemoniae suae periculosa fieret. Ita bellum inevitabile eratː odia et dissensiones quae Graeciam 432 et 431 a.C.n. vexabant (societas Atheniensium cum Corcyraeis adversus Corinthios, Potidaea obsessa etc.) minores et adventiciae causae tantum fuere quae veritatem profundiorem celabant. Non saepe enim homines veram causam fatentur cur aliquid inceperint.
Nec tantum bellum unum narrare volebat et causas rerum sui temporis investigare sed κτῆμά ἐς αἰεὶ ("aeternum thesaurum") posteris relinquere qui, non mutante per saecula natura humana (κατὰ τὸ ἀνθρώπινον), cum exempli gratia in qualemcumque imperialismum aut in discrimen strategicum inciderint,  ex similibus locis  Thucydidis Historiarum res sui temporis citius et melius perspicere poterunt et consequentia cavere ne sibi infeliciter vertant. Quod ut efficeret fictas orationes narrationi inserebat. Non consentaneum cum scriptore veritatem tam diligenter quaerente hodie videtur non veras orationes, quas quidem non habebat Thucydides, interponere sed quae ipse tum dicenda putasset personis Historiarum tribuere; nihilominus pars eius methodi erat. Plerumque duas orationes sibi respondentes iuxtaponebat sive adversariorum politicorum (legati Athenienses et rex Archidamos et ephorus Sthenelaidas Spartae libro primo, Nicias et Alcibiades libro sexto, Syracusani Hermocrates et Athenagoras ...) sive hostium ducum antequam proelium committerent. Ita lector cum narrationem proelii aut alii incepti legit iam consilia, metus, spes, fiduciae causas utrarumque partium comperta habet et quid recte deliberatum sit necne ex ipso eventu cognoscit. Hoc modo ad politicam et artem militarem aliquid utile conlaturum sperabat Thucydides.
De opere imperfecto
Obisse videtur ante quam opus perficeret : nam illud subito interrumpitur exeunte libro octavo, qui et ipse non perpolitus esse videturː  eventa enim usque ad annum 411 tantum narrat, quamvis bellum anno 404 tandem confectum sit nec ullam orationem narrationi insertam praebet. Praterea eventum belli compertum habuisse Thucydidem tum cum scribebat e multis Historiarum locis liquet. Fortasse bello iam confecto pleraque conscripsit quae hodie legimus e notis quas iam ab initio belli collegerat. Quis eius opera ediderit nescitur nisi Xenophon ille fuit cuius Hellenica continuationem Historiarum ( ex ipsius Thucydidis notis ut nonnullis eruditis visum est?) efficiuntː Xenophon Thucydidi sive ab anno 404 a.C.n. Athenis occurrere potuit sive in Thracia post expeditionem decem milium et uterque oligarchorum partibus favebant... Alii continuationem Historiiis adiungere voluerunt inter quos nominandi sunt Theopompus et auctor anonymus Hellenicorum Oxyrhynchiorum
De chronologia
Bellum vere 431 a.C.n. coepit tum cum Archidamos Atticam invadit. Ab hoc initio annos belli numerabat Thucydides quos in duo tempora dividebat, aestatem et hiemem. Plerumque bellum aestate gerebatur. Non igitur cum annis a primo Ianuario incipentibus congruunt anni Thucydidei.
De lingua et genere scribendi
Dialecto Attica vetere utebatur Thucydidesː etenim cum Antiphonte et Andocide primus prosator Atticus est nobis servatus. Exempli gratia ξυν non συν scribebat. Qui Graecae linguae antiquae studere incipiunt Thucydidem scriptorem durum et difficilem iudicare solent. Famosa enim est eius brachylogia (breviloquentia) quam admirati et imitati sunt historici Latini Sallustius et Tacitus. Alii ut Dionysius Halicarnassus qui opusculum de Thucydide reliquit hoc genus dicendi in historia narranda minus probabant. Anacoluthis enim et dissymetria gaudebat Thucydides. Ita participiorum frequentiore usu insignis erat, quae cum enuntiatis subiunctis coniungebat aut etiam cum syntagmate nominali praepositione recto. Ex adiectivis neutris nomina nova creabat e quibus tantam notionum densitatem in sententiis explicandis efficiebat ut praesertim in orationibus aliquid obscuri habeat. Nam eius longae sententiae velut motum cogitationis sequebantur ad causas rerum quam diligentissime exprimendas. Quod optime animadvertit Cicero, scribensː
Multi sunt qui Thucydidem cum altero Graecae magistro historiae Herodoto contulerunt, in primis Dionysius Halicarnassensis et Quintilianus. Haec sunt verba Quintilianiː
Nec tamen apud Graecos saltem historicos successorem invenit Thucydides. Xenophon qui Historias ad terminum peregit stilo sui generis utebatur et postea Theopompus et Ephorus in schola Isocratis formati rhetoricen et symmetriam colebant, copiose et ornate et limate scribentes. Romae vero prima parte primi saeculi a.C.n. tum cum neoatticismus maxime apud oratores florebat exemplum imitandum proferebantur Historiae Thucydidis. Et a Cicerone, qui neoatticismum reiciebat et genus scribendae historiae Isocrati similius laudabat, rerum gestarum pronuntiator sincerus et grandis dictus est, quae laudatio modica videri potest. Simili modo Dionysios Halicarnassensis aestimabat scripsisse iucunde non pulchre Ctesian et Xenophontem, pulchre non iucunde Thucydiden et Antiphontem, et pulchre et iucunde Herodotum.
Summarium
Memento divisionem operis in libros ad auctorem non referendam esse sed ad grammaticos posteriores.
Apud antiquos
Lectores Thucydidi non defuisse ipsa multitudine declaratur papyrorum primorum sex saeculorum aetatis Christianae inventorum. Qui politicae studebant illum magistrum legebant, in primis Demosthenes qui Historias in summo loco ponebat et octies sua manu descripsisse dicebatur. At qui proximus in historiae tradendae ratione habetur Polybius semel tantum in scriptis servatis illum memoravitː unde longa disceptatio inter eruditos nata est in quantum Polybius Thucydidem legerit atque secutus sit.
Apud modernos
Multi philosophi politici Thucydidem admirati sunt ː ita Thomas Hobbes eum Anglice traduxit (1628) et Fridericus Nietzsche neminem sibi animo cognatiorem esse quam Thucydidem aestimabat ut qui optimum antidotum omni generi idealismi et Platonismi praebuisset. Nam longe ante philosophum Basilensem voluntatem dominandi in penetralibus animi huumani recognoverat. Maclavellus tamen auctor modernus Thucydidi proximus fuisse vulgo iudicatur.
De primis editionibus typographicis
Anno 1502 editio princeps Graeca Venetiis apud Aldum Manutium in lucem prodiit, eodem anno quo Herodotus et Sophocles. Postea anno 1564 Henricus Stephanus texto Graeco versionem Latinam Laurentii Vallae iuxtaposuit, et anno 1588, ut qui hellenista eximius erat, secundam editionem additis adnotationibus suis et scholiis antiquis praebuit. Primi interpretatores fuerunt Laurentius Valla in Latinum inter 1448 et 1452, et Claudius de Seyssel in linguam Francogallicam apud Iodocum Badium anno 1527.
1499
1499 = MCDXCIX