cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
5862 Sakanoue
5862 , olim designationibus 1983 AB et 1991 LD3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5862 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Matthaeus Salvini
Matthaeus Salvini (Mediolani natus die 9 Martii 1973) est rerum politicarum peritus Italicus factionis Foederis Septemtrionalis. Universitatem Mediolanensem frequentavit, e qua sine lauris abiit. Legatus est parlamento Europaeo a die 20 Iulii 2004 ad 7 Novembris 2006, iterum ab 14 Iulii 2009 usque ad 22 Martii 2018. Deputatus est parlamento Italico a die 29 Aprilis 2008 usque ad 13 Iulii 2009, sed senator Italicus die 23 Martii 2018 creatus est. Dux factus est (titulo "secretarius") factionis suae Idis decembris anni 2013. Recens autem negotiorum internorum minister est inde a mense Iunio 2018 in Iosephi Conte administratione.
Marphisa
Marphisa (Italiane Marfisa) est persona in carmine epico Orlando innamorato a scriptore Italico Matthaeo Maria Boiardo scripto atque in Orlando furioso a scriptore Italico Ludovico Ariosto scripto.
Binali Yıldırım
Binali Yıldırım (die 20 Decembris 1955 natus) fuit Rei Publicae Turcicae et praeses.
Marphisa
Biographia
Marphisa filia Rogerii equitis Rhegitani atque mulieris Saracenae Galaciellae est atque pater suus ab Astyanacte Troiano originem ducit. Mortuo equite Rogerio uxor eius Galaciella in Libyam perfugit et moritur post partum. Ex Galaciella duo gemines oriuntur et Marphisa secunda geminorum est. Tamen puellula ab Arabibus rapitur et religioni Islamicae initiatur, probabiliter in Indias. Adulta aetate Marphisa bellatrix ac regina Indiae facitur atque foedus cum Saracenis facit. In Orlando innamorato Marphisa ad arcem Albraccam (fortasse urbs Bochara in Uzbecia hodierna) pervenit cum rege Sinarum Galafrone sed, victo Galafrone ab Agricano Mongoliae, Marphisa arcem Albraccam cum hostibus Christianorum atque principissae Sericarum Angelicae obsidione cingit usque ad furtum ensis suae a fure Brunello factum. Post pugnam contra Sacripantem regem Circassiae, Marphisa Brunellum sequitur et milites Christiani Brandimarti atque Fiordilisiae occurrit: bellatrix equum et armaturam e Brandimarte capit et furem insequi coepit. In Orlando furioso Marphisa, soluta pericula, in Francogalliam pervenit ad pugnandum comites palatinos regis Caroli Magni. In itere suo Marphisa equitis Pinabello occurrit sed mulier eius sociam Marphisae Gabrinam insultat: Marphisa equitem ad irritum redigit et vestimenta uxoris illius capit. Postea Saraceni et Marphisa urbem Lutetiam obsident sed milites Christiani Rogerius, qui a exercitu Saraceno ad exercitu Christianorum perfugerat, Bradamantisque contra Arabes pugnant et urbem defendent. Sed Marphisa nunc Rogerium amat et illa amoris Bradamantidem timuit. Duae bellatrices inter eas pugnant sed Rogerius Bradamantidem defendit et contra Marphisam pugnat. Ex improviso animus magi Atlantis, qui tutor Rogerii erat, apparet atque veritatem enuntiat: Rogerius et Marphisa frater ac soror gemini sunt, quia mater eorum illa Galaciella fuit! Marphisa caerimonia baptismatis accipit et Christiana facitur. Deinde, iam Rogerium non amans, Marphisa eques Caroli Magni facitur.
Binali Yıldırım
Biographia
Natus anno 1955 in oppido Refahiye provinciae Erzincan, Yıldırım apud Universitatem Technicam Istanbulensis et Universitatem Maritimam Malmogiensem in Suecia studuit. Machinator navium est. Minister commeatus a die 18 Novembris 2002 fere continuo meruit, muneribusque coniunctis minister rerum maritimarum a die 1 Novembris 2011, sub tribus primis ministris, videlicet Abdullah Gül, Recep Tayyip Erdoğan, Ahmet Davutoğlu. Die 22 Maii 2016 praeses factionis suae, die 24 Maii 2016 primus minister electus est, successor Ahmeti Davutoğlu in officiis ambobus, honore quo affectus est usque ad annum 2018. Se ad officium praefecti Constantinopolis eodem anno proponit. Comitiis die 31 Martii 2019 habitis aemulus Ekrem İmamoğlu maioritate exigua vicit. Regimen Turcicum, duce Recep Tayyip Erdoğan (qui et ipse, factionis AK sodalis, olim praefectus Constantinopolis meruerat), novas comitias decrevit: quibus die 23 Iunii 2019 habitis Binali Yıldırım se maioritate ampliore devictum concedit.
Marphisa
Fortuna
Scriptor fabularum scaenicarum Carolus Gozzi opus scaenicum La Marfisa Bizzarra e persona in carmine epico creavit. Anno 1852 pictor Francogallicus Eugenius Delacroix tabula Marphise (Marphisa), quae scaenam Pinabelli uxorisque suae effingit, pinxit.
Binali Yıldırım
Familia
Binali Yıldırım uxorem Semihan duxit atque tres liberos habet, quibus nomina Erkan et Ahmet et Büşra Köylübay sunt.
Bibliotheca Iagellonica
Bibliotheca Iagellonica (Polonice Biblioteka Jagiellońska) est bibliotheca universitatis Iagellonicae Cracoviae in urbe Polonica sita, una cum Collegio Medico et studiorum facultatum bibliothecis. Quae est bibliotheca nationalis Poloniae.
Christianus Mentzelius
Christianus Mentzelius fuit medicus, botanicus et sinologus Germanicus. Anno 1654 ad universitatem Patavinam promotus est ad doctoris honorem.
Aemiliana Torrini
Aemiliana Torrini Davíðsdóttir (nata patre oriundo e Italia in Kópavogur die 16 Maii 1977) est cantrix et compositrix Islandica.
Ludovicus Di Maio
Ludovicus, vulgo Luigi Di Maio (Abellini natus die 9 Martii 1986) est rerum politicarum peritus Italicus factionis Motús V stellarum, cuius dux die 17 Septembris anni 2017 factus est. A die 1 Iunii 2018, minister a labore et evolutione oeconomica, ex die 4 Septembris 2019, minister a rebus externis in administrationibus Iosephi Conte et Marii Draghi meret. Alumnus universitatis Neapolitanae est.
Lucianus Fabro
Lucianus Fabro (Taurini die 20 Novembris 1936 natus; Mediolani die 22 Iunii 2007 mortuus ) fuit artifex Italianus.
Bagena
Bagena (seu Benae, Baina) (Italiane: Benna) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Photinus
Photinus (Graece Φωτεινός ; mortuus 376) fuit haeresiarcha Christianus et episcopus Sirmii in Pannonia, notissimus quia incarnationem Christi negavit. Suum nomen in litteris recentioribus synonymum factum est alicuius qui Christum non fuisse Deus asseveraret.
Haeresiarcha
Haeresiarcha (vocabulum Latinitatis posterioris, a Graeco αἱρεσιάρχης ) fuit quilibet auctor doctrinae haereticae vel conditor cuiusque sectae quae talem doctrinam sustinuit. Secundum autem usitatam Catholicae doctrinam, conditores Protestantismi, inter quos Martinus Luther et Ioannes Calvinus, haeresiarchae et schismatici habentur. Domenicus Scandella (Menoculus appellatus), secundum microhistoriam Caseus et Vermes, librum Caroli Ginzburg, heresiarcha a iudicibus Inquisitionis Haereticae Pravitatis declarata est.
Cermenatum
Cermenatum vel Cermenate  (alia nomina: Cermenas - atis; etiam: Cermenatium) (Italiane: Cermenate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 100 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Cermenatenses appellantur.
Hiroshi Ochiai
Ochiai Hiroshi (落合 弘) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1974 - 1980) lusor est. inter alia cum turma Mitsubishi Motors lusit.
Brusinengum
Brusinengum (Italiane: Brusnengo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Ioannes Herman
Ioannes Herman, vulgo Inkx appellatus (natus Ian Herman), est musicus Africanus Australis qui tympanum et alia instrumenta percussiva pulsat et gregem Tananas ducit. Cum Paulo Hanmer et Petro Sklair olim fuit socius gregis Unofficial Language.
Elisabetha Bosnica
Elisabetha Bosnica (nata cca 1339, mortua est die 16 Ianuarii 1387 in oppido Novigrad) regina Hungariae, Poloniae et Croatiae fuit ut uxor Ludovici I Magni et post mortem viri regens Hungariae Croatiaeque in nomine Mariae suae filiae.
Stephani II et Elisabethae Cuiaviae filia fuit. A pueritia in Hungaria cum Elisabetha Regina Matre habitabant. Margarita Luxemburgica prima uxor Ludovici I filii Elisabethae Reginae Matris mortua anno 1349, Ludovicus Rex Elisabetham Bosnicam in matrimonium duxit in Aquinco die 20 Iunii 1353. Nova regina numquam coronata est. Filios non genuit et eius socrus habuit totam auctoritatem usque ad anno 1370. Anno 1370, primam filiam genuit sed ea, Catharina, mortua est anno 1378. Post Catharinam Elisabetha Regina Mariam et Hedvigem genuit.
Anno 1382, Ludovico mortuo, Maria in Hungariae Croatiaeque thronis succedit sed comites Poloniae unionem cum Hungaria voluerunt finire et novum regem voluerunt eligere. Elisabetha suggessit Hedvigem suam alteram filiam. Hedvigis electa est et nupsit Iogailae magno duci Lituaniae quem Elisabetha adoptaverat.
Anno 1386, Carolus III Neapoli rex Mariam deposuit et Hungariae Croatiaeque coronarum cepit. Mox necatus est a hominibus Elisabethae. Anno 1386, Maria Elisabethaque Croatiam ierunt ubi Ioannes Horvatus Croatiae banus eas cepit. Elisabetha strangulata est sed Sigismundus Mariam liberavit et coronatus est.
3919 Maryanning
3919 , olim designationibus 1984 DS, 1962 TB, 1965 OB, 1975 RF2, 1978 JZ2, et 1985 RO3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3919 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ieremias Toulalan
Ieremia Toulalan (Portu Namnetum in praefectura Ligere Atlantica die 10 Septembris 1983 natus) est athleta et pedilusor Francicus. Toulalan nunc cum turma Olympique Lyon ludit et Certamini Mundano Pedilusorio 2010 cum turma nationali Francica intererat.
Anacletus
Anacletus, sive Anencletus, fortasse idem qui Cletus (vide infra), fuit tertius (post Sanctos Petrum et Linum) Ecclesiae Catholicae papa. Ab anno 79 ad annum 92 episcopatu functus est.
Vita
Graecus de Athenis Anacletus Antioci filius fuit. Eusebius, Irenaeus, Augustinus et Optatus habuerunt Anacletum Cletumque hominem eundem fuisse, sed Liber Pontificalis Anacletum Cletumque duos viros fuisse confirmat.
Pontificatus
Pauca de Anacleto nota sunt. Sub imperatoribus Flavio Vespasiano, Tito et Domitiano vixit; Sub Tito 24 Augusti 79 Anacleto nuper electo conflagratio Vesuvii destruxit civitates Stabiarum, Herculanei et Pompeiorum. Anacleto regnante Domitianus violentam persecutionem contra christianos qui ad culmen pervenit anno 95 commolitus est; eo mortuo in 92 Anacletus probabiliter non passus est martyrium sicut maior pars Christianorum Romae. Aedificationem sepulchri apud Tumba Sancti Petri ubi sepultus est direxit.
Hafnarfjörður
Hafnarfjörður est Islandiae urbs 25'850 incolarum (anno 2009), tertia huius civitatis quod ad incolas pertinet, atque pars regionis metropolitanae Reykiavicae.
Keizo Imai
Imai Keizo (今井 敬三) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1974 - 1980) lusor est. inter alia cum turma Fujita Industries lusit.
Georgius Wassilko de Serecki
Georg contem Wassilko de Serecki  (etiam Graf Georg Wassilko von Serecki) ex clarissima nobili familia Wassilko, (natus apud Palatium Berhometh, provincia Czernovicensis, die 17 Februarii 1864; mortuus apud Czernovicum, die 24 Martii 1940) fuit Ducatus Bucovinae praefectus (1904-1911 atque parlamenti superiorem membrum hereditarium (1904-1918) temporibus Austro-Hungarici Imperii et filius primogenitus praefecti Alexander Wassilko de Serecki.
Weblinks
Czernovicum
Intermedium
Intermedium (Italiane intermedio, intermezzo) in musica, sensu latissimo, est compositio quae inter alias res musicas vel dramaticas, sicut actus ludorum et movimenta maiorum operum musicorum, peragitur. In historia musica, vocabulo sunt nonnullae significationae variae, quae in duo genera sunt: intermedium operaticum et intermedium instrumentale.
Intermedium Renascentiae
Intermedium Renascentiae Italiane intermedio appellatum est. Res dramatica fuit sicut ludi personati cum musica, inter actus ludorum in festivitatibus in curiis Italicis temporibus egregiis peracti, sicut nuptiae. Ante saeculum sextum decimum exiens, intermedium factum erat spectabilissimum perfunctionis dramaticae genus, praecursor operae magni momenti. Celeberrima exempla pro nuptiis Gentis Medicaeae annis 1539, 1565, 1589 producta sunt.
Intermedium operaticum
Intermedium saeculo duodevicensimo fuit comicus interludus operaticus, qui inter actus vel scaenas operarum seriarum peractus est. Hoc genus in se artificium grave et integrum saepe fuit, quamquam operá seriá quae id inclusit brevius; usitate ingenio operae maioris quae id circumcludebat adlevamentum comicum et dissimilitudinem dramaticam obtulit, et saepe unam vel plures personarum pervulgatarum ex opera vel ex comoedia artis adhibuit. Id sic fuit commutatio intermedii Renascentiae, cuius argumentum usitate rem tractavit mythologicam vel pastoralem, ut argumenti praecipui ludi comici dissimile esset. Celeberrimum omnium intermediorum huius aetatis est La serva padrona Ioannis Baptistae Pergolesi, quod opera buffa factum est, postquam mors compositoris Querelle des Bouffons coepit.
Intermède, quod in Francia pro intermedio valuit, fuit externa res operatica quae pondus maximi momenti Lutetiae medio saeculo duodevincensimo habuit, et novum repertorium operarum in Francia generare adiuvit (vide Opéra comique).
Intermedium instrumentale
Intermedium saeculo undevicensimo aliam significationem obtinuit: res instrumentalis, quae fuit vel movimentum inter alia movimenta in maiore artificio, vel res ingenii quae solum in se consistere potuit. Haec intermedia latas variationes in modo et functione monstrant. In musica incidentali pro A Midsummer Night's Dream Felicis Mendelssohn, intermedium pro musicá re adligante est actionis in ludo Shakesperii; in musica camerata Mendelssohn et Ioannis Brahms, intermedia sunt movimenta interiora quae aliter scherzi appellarentur; et intermedia pro clavili Brahms, nonnullae eius ultimarum compositionum, sunt copiae rerum ingenii pro adligatoribus non intenta. In compositionis genere, intermedia saeculi undevicensimi plerumque sunt res lenes et melodicae, praecipue cum movimentis in utro latere auditis comparatae, cum in maioribus artificiis fiunt.
Saeculo vicensimo, verbum aliquando iam adhibitum est. Demetrius Szostakowicz unum movimentum sui Quattrocinii pro chordis 15 obscuri intermezzo appellavit; Béla Bartók verbum pro movimento quarto (ex quinque) sui Concerto pro Orchestra adhibuit.
Gravelotte
Gravelotte  est commune Francicum 719 incolarum (anno 2009) praefecturae Mosellae in provincia orientali Lotharingia.
Eijun Kiyokumo
Kiyokumo Eijun (清雲 栄純) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1974 - 1980) lusor est. inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.
Civis Romanus sum
Verbis Civis Romanus sum in imperio Romano cives iura praecipua exigere potuerunt. Casus celeber est apostoli Pauli: cum a populo accusatus esset et tribunus Romanus iuberet eum flagellis caedi et torqueri, ut sciret propter quam causam sic a populo accusatus esset, is se defendit dicens se civem Romanum esse:
Tum saeculo undevicensimo, Henricus Ioannes Temple, tertius vicecomes Palmerston atque primus Britanniarum Regni minister, illa verba recitaverat in oratione quae postea verbis "Civis Romanus sum" designabatur. Palmerston omnes cives Britanniae in toto terrarum orbe ita in iniurias protegendos esse declaravit sicut olim cives Romani ab Romanorum imperio "civis Romanus sum" dicentes protecti essent.
Denique CFA praeses Ioannes F. Kennedy illis verbis usus est, cum Berolinum visitaverit. Quod oppidum tum quaedam insula ut ita dicam fuit circumdatum RPDG civitate communistica. Kennedy dixit quod verba "civis Romanus sum" olim fuerunt, id hodie verba esse Ich bin ein Berliner, videlicet "civis Berolinensis sum."
Frisia orientalis
Frisia orientalis iacet ad mare Germanicum et recenti aetate est pars Saxoniae Inferioris. Ad Frisiam Orientalem etiam Insulae Frisicae Orientales pertinent.
Regio
Ad Frisiam Orientalem circuli Aurich, Widmundensis, Lerensis atque urbs Emda pertinent.
Historia
Ducatus Frisiae Orientalis - antea libera - annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit. Deinde ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Aurich Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet.
Andurnum Bugellense
Andurnum Bugellense seu Andurnum (Italiane: Andorno Micca) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
5863 Tara
5863 , olim designatione 1983 RB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Amoris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Andurnum Bugellense
Fractiones
Cerruti, Colma, Locato Inferiore, Locato Superiore, Lorazzo Inferiore, Lorazzo Superiore, Ravizza, San Giuseppe di Casto, Golzio
Fegium
Fegium (alia nomina: Figlinae, Figinum, Figlinum; deinde: Figinum ad Serentiam) (Italiane: Figino Serenza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 240 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Feginensis appellantur.
Dioecesis Satrianensis
Dioecesis Satrianensis fuit dioecesis cuius sedes Satrianum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Episcopus titularis
Anno 1985 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Patricio Coveney regitur.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Stephani Primi Martyris.
Illici
Illici, olim plenius Colonia Iulia Illici Augusta (Hispanice Elche; Valentiane: Elx), est urbs in Communitate Valentiana Hispaniae, in provincia Lucento apud ripas fluminis Alabi constituta.
Caput regionis Inferioris Vinalopis, 230 882 incolarum habet (2010), et secunda Lucenti, tertia communitatis et vicesima Hispaniae quod ad incolas pertinet. Populus Illicis, qui Hispanice aut Valentiane loquuntur, "Illicitani" appellantur.
Saeculo quinto a.C.n., civitas Ibera Illici condita est. Cum Romanis coloniam militum veteranum formabatur, et civitas "Coloniam Iuliam Illicem Augustam" appellatur. Infra dominio Mauro in Medium Aevum, civitas praesente situ constituit. Post Christiana expugnatione, circa annum 1250, civitas Regni Castellae est.
Post rebellione 1256 anni, Mauri ex civitate expulsi sunt, atque anno 1305 Illicem Regno Valentiae cessa est. Amadeus I Illici urbis titulum consentit, post salutatione in hac villa. Inter decennia 197 et 198, civitas industriae gratia crescebat, quae Illicem in numerum principium productorum calcei Europae facit.
Palmetum Illicis, apud sacrum scaenicum ludum Illicis Mysterii, ab Societate Educativa, Scientifica, et Culturalis Consocietate Nationum (UNESCO) Humanitatis Patrimonium et Opera Magistra Orale Intangibileque Humanitatis Patrimonii declarati sunt. Hic Illicitani symboli identitatis principales inlecebrae periegesis huius civitatis sunt.
Illici unicum mundi locum quo artifex elaboratio albae palmae pergit. Concilium Civitatis quotannis Hebdomade Sancta albas palmas ecclesiasticis politicisque auctoritates mittit, ut Hispaniae Reges, Pontifex Maximus, vel Gubernationis praesidentis.
Situs
Illici cum alteris municipiis quae pars Inferioris Alabi sunt finit, Crevillente et Portu Illicitano. Ad septentrionale municipale terminum cum Aspe et Monforte Cidis Medii Vinalopis finit, atque cum Lucenti civitas (in Lucentini regione).Ad meridionem Dolores, Sanctus Fulgentius Guardamareque Inferioris Horti Segurae sunt.
Territorium
Illici in planitie transita per Molaris, Tabaiae et Castellaris continui montes, qui multiformes prospectus municipii configurant, ubi palmira constantis communisque elementa est. Civitas per fluvius Alabus transitatur, cuius fluxus magnum non est, sed cum alto sino 100 metrorum, qui urbs ex septentrione usque ad meridione dividit.
Ex omni prospectu Illicitano palmirae horti celeberrimi sunt, qui "Palmetii" nomen accipit atque magna ex parte civitatem campumque tegunt. Viridarium Botanicum Sacerdotis Horti clarissimum est, cum "Imperiale Palmira" in media civitate. In municipale termino gravissimis prospectibus oecologicis gaudere possumus, sicut Naturalis Parx Fondi, qui cum Crevillente distribuit, et Municipalis Naturalis Prospectus Galvaniis Clotis, qui graves flora faunaque habent.
Etiam Illicis Palus, quae molem aquae est. Haec aquas fluminis Alabi colligit, et anno 1632 ea aedificata est.
Ora
Illicitana ora spatium 12 kilometrorum habet, quorum 9 km litora ab arenae montibus et pinis formatae sunt. In septentrione zona lati arenae montes Altetis litorum et Fondetis Senietae sunt, quae usque ad Solis Arenales, oblectamentum turisticum, prorogant. Deinde arenae montium litora Carabasim et L'Escullem aperiuntur, sub continuos montes Portus Illicitani. Ad meridionem terminii El Pinetis, La Marina, et Les Pesqueres-El Rebollo litora cum translucidis aquis tenera arenaque pinis circumdatis sunt. Tria vexillum caeruleum habent.
Clima
Illicis clima mediterraneum aridum habet, cum mediis temperaturis quae inter 6º Ianuarii 26º Iuliique variant, omnes aestates 35º in diebus magis calidis adsequuntur propter ventos occidentales. Pluviae rarae sunt, circa 250 mm quotannis. Torrentiales pluvias provocate per caloris cumulationem in nubibus et adventis massarum polaris aeris evenere potestur, praesertim in autumno.
Toponimia
Primum nomen documentatum, Illici, Latina classica est, in inscriptione inventa in Italia, ubi nomen Illicitani personae scriptum est. Hoc verbum in lingua Ibera deducere potuisset. Antiquum nomen Iberum, Heliké, Graecum est, ut Diodorus atque Ptolomaeus dixerunt. Sub dominatione Visigothica fuit cum Illici nomen diversas formas adoptavit: Elici, Elice, Elece, et cetera. In Andalusiae divisione ab Yusufis al-Fihris facta, nomen Arabicum ﺍﻟﺶ (Elsh) Illicem accepit, et saeculo tertio decimo, in Regno Murciae, Elche civitatem appellatur.
Anno 1305, civitas Valentiane antiquo Elch erat, tamen saeculo quinto decimo habitualis graphia Elig est. Post 1707 et Novas Plantas Conventi Elche verbum publicum est, et saeculo vicensimo Castellonis Normae 1932 anni controversia apparet, sed concilium civitatis per primam graphiam optat.
Symboli
Rege Alphonso X, die 27 Ianuarii 1270 anni sigilli vexillique usum concedit. Usque ad saeculo septimo decimo scutum per portam civitatis cum duabus turribus formabatur. Deinde scudum mutat, id in duas partes dividitur, et circum hoc legenda Colonia Inmunis Illice Augusta scripsit, cum Romana matrona supra summam totius.
Publicus hymnus Illicis, nomine Hinmno a Elche, ab Illicitano Alfredo Javaloyes López compositus est, verbis ab Ioanne Ferrer scriptis. Canticorum incliti clarissimum canticum Aromas Ilicitanos est, qui nocte diei 13 Augusti ("Albae Nox") sonat.
Praehistoria et Protohistoria
Illicis origenes ad annum 5000 a.C.n., in Neolithico Aetatis assurgintur, ut primi homines septentrionalem clivum Alcudiae, in meridionem praesentis situs civitatis, incolaverunt. In Alcudia fictiles impressas inventae sunt. Cives in Aeris Aetate sparsi fuerunt in turmis vel tribubus statutis in pagis iuxta flumen Vinalopinem. Reliqua glomeratarum cabannarum in priscis viis circum Alcudiae iacimenti aperti sunt.
Antiquum Aevum
Urbs ab Iberis condita est saeculo V a.C.n., et Heliké in lingua Graeca, aut Ibera, nominatur. Haec urbs maxima in illa aetate erat, atque circa 5000 incolis habebat. Fictiles atque sculpturae clarissimae in Mediterraneo Mari erant, maxime in Graecia. Inter omnes eas pulcherrima Domina Illicis a multis habetur.
Hispania a Carthagine occupata, Illicitani dominationem suam denegaverunt, et Hamilcar Barca, dux Carthaginiensis, Illicem obsedit, sed Iberi in stratagemate meditati erant. Ea Carthaginienses terrendum fecit, et ad eo tauros ardentibus plautris ligaverunt. Carhaginiensem exercitum fugit et Hamilcar in flumine Vinalopine suffocatus est. His rebus ita actis, Hannibal, Hamilcaris filius, civitatem destruxit; deinde Illici, Saguntum, civitas Romae amica.
Anno 203 a.C.n., Gaius Flaminius, dux Romani exercitus in Hispania, oppidum Iberum expugnavit. Ab Carthaginiensis copiis illo destructo, cum veteranis Romanis militibus Belli Cantabrici et Asturici civitatem formatur, quae Coloniam Iuliam Illicem Augustam nominata est.
Florens Malouda
Florens Malouda (Caiennae in praefectura Guiana Francica die 13 Iunii 1980 natus) est athleta et pedilusor Francicus. Florens Malouda nunc cum turma Anglica  Chelsea ludit et Certamini Mundano Pedilusorio 2010 cum turma nationali Francica intererat.
Illici
Antiquum Aevum
Probabiliter ab imperatore Augusto hanc denominationem anno 26 a.C.n. accipit. Hac aetate, eam multo crevit, atque in regionale Portus Illicitani commercio gratia participat. Per hunc portum mercimonia ingreditur. Visigothica aetate, basilicam Christiana aedificata est, enim civitas episcopale sede erat, cuius episcopus in Toleti Concilios ibat.
Medium Aevum
Ruderico rege, Tariqus Hispaniam cum Mauris copiis invasit et expugnavit. Tota Hispania expugnata est, sed Christiani in Cantabricis Montibus resistunt, atque Rex Pelagius, Gothorum princeps, in Covae Dominicae pugna Mauras copias vicit. Theodomirus, Gothicus comes, cum Mauro duce Muza pacem fecit. Theodomiri pactum aliquae civitates Mauros dedit, inter eas Illici.
Mauris locum antiquae civitatis non placet, quapropter situm suae per praesentem mutant, apud flumen Vinalopinem. Novum oppidum Villam Muratam appellabatur, cuius nomen accepit quia altos muros et altas torres habebat. Istum fecit quod ex omnibus civitatibus regionis inexpugnabilissimem considerata est. Agricultura in Illice prospera erat, itaque Mauri novos cultus velut aureae mala, citri, et granatae introduxerunt; atque antiqui amplificaverunt, ut palmirarum horti, qui nunc in media civitate videre possumus. Praeterea aquaeductuum rete in campo aedificati est, in praesenti ab agricolis utatur. Maior Meschita in terreno Sanctae Mariae Basilicae fuit, apud Calaforrae turrim, aditi portam, et Arabicas thermas. Saeculo tertio decimo urbem ad Murciae Taifam pertinuit.
Almizrae pactum ab Castella et Aragonia facto, Illici in 1244 intra castellanam dominationem introduxit. Christiana expugnatio circa annum 1250 ab Alphonso, Hispaniae Infante (futuro Alphonso X Sapiens), facta est. Illicis dominium constituit,et ad Ioannem Emmanuelem Infantem, frater Alphonsi X et magnus scriptor lingua Castellana conmissum. Post Maura rebellatione in 1265, Alphonsus X Iacobi I adiuvam petivit; hic Castellanis urbem recuperare iuvit, apud vicinos territorios. Cum civitatis sapientes pactum fecit, et obsidionem, terrarum expropiationes mortique non fuerunt, sed Mauri ex civitate expulsati sunt. Ei vicum prope Villae Muratae aedificaverunt, nunc appellata velut Sancti Ioannis Vicum.
Iacobo II Aragoniae regnante, Castellanos territorios in meridione Lucenti provinciae agressi sunt atque expugnavit, inter aliquas civitates, Illici. Anno 1305, Illicis pactum in urbe signatur. Hoc pactum inter regna Castellae Aragoniaeque est, ubi novi limites horum regnorum definiveruntur, et Illici, ut Lucentum Orcelisque, ad Regnum Valentiae cessitur. Tamen Ioannem Emmanuelem Infantem est dominium. Die 4 Maii 1334, in Barcinonense Cathedrale, rex Aragonensis Iacobus II Infantem Raimundum Berenguerem, Prades Comes, Illicem dedit, cum Portu Illicitano. Anno 1337 Infantem Raimundum Concilium civitatis turrim aedificare permisit in Portus Illicitani Insula aut Insula Plana, quae suum municipium pertinebam portum ac nautas protegendum. Postea Illicem et Crevillentem Infantem Ioannem (Alphonsi IV "Benigni" et Leonoris Castellae Lusitaniaeque filius) atque ab die 8 Augusti 1358 anni Infantem Martinem cessi sunt. Medii Aevii finale Christiani qui religionem islamicam convertebantur, "elches" appellantur.
Biperidenum
Biperidenum est substantia anticholinergica antagonista receptoriorum muscarinergicorum M1 et M4. Adhibetur morbi Parkinsoniani et perturbationum motuum drogis causa.
Biperidenum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est.
Pharmacodynamica
Biperidenum substantia anticholinergica antagonista receptoriorum muscarinergicorum M1 et M4 est. Effectus clinici 6-8 horas remanent.
Maxima hominis dosis diurnalis 16 mg valet. Antidotum physostigminum, parasympathomimeticum indirectum (inhibitione acetylcholini esterasis), est.
Pharmacocinetica
Semivita biologica. 18-24 h est. Excretio maiore in parte per renes est.
Schmidt
Schmidt est nomen Germanicae originis frequentissimum. De vocabulo Schmied (faber ferrarius) derivatum est.
Hadrumetum
Hadrumetum fuit urbs antiqua cuius ruinae in suburbiis Susae in Tunesia iacent. Urbs a Phoenicibus saeculo undecimo a.C.n. condita est et hodie sub patrimonium UNESCO inscribitur.
Kozo Tashima
Tashima Kozo (田嶋 幸三) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1979 - 1980) lusor est. inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.
Yukitaka Omi
Omi Yukitaka (小見 幸隆) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1978 - 1980) lusor est. inter alia cum turma Yomiuri lusit.
Engels (urbs)
Engels, usque ad 1931 Pοkrovsk (Russice nunc Энгельс), est urbs regionis Saratoviensis Russiae. In ripa laeva Volgae fluminis (cuius aequor hic receptaculo aquae Volgogradensi elevatum est) sita est contra Saratoviam in ripa dextra sitam (pons urbes coniungit). Incolas 227 049 habuit anno 2020.
Historia geographiae
Verbum geographia (ab lingua Graeca γεωγραφία – geographia) apud Erasthostenem primo tempore usata fuit.
Graecia
Homerum pater geographiae vocabur. Opera sua (Ilias et Odyssea) opera artis litterae sunt, autem multa percontatio geographiae continent.
Roma
De Rerum Natura partem de geographia habet. Ptolomeus etiam de geographia scripsit. In hoc tempore, Imperium Romanum expansum est per Europam et areae antea ignotae sicut Insulae Britannicae explorabantur.
Imperium Byzantinum
Postquam lapsus Imperii Romani Occidentalis, Imperium Byzantinum produxit varios geographos notabiles.Stephanus Byzantinus fuit grammaticus in Constantinopole et auctor dictionarii geographici Ethnica.
Mundus Islamicus
Aliqui geographi islamici fuerunt:
India
Vedi et Puranae habet descriptionem fluviorum et montium.
Ikuo Takahara
Takahara Ikuo (高原 郁夫) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1980) lusor est. inter alia cum turma Mitsubishi Motors lusit.
Carabella
Carabella vel caravella est genus navis veliferae duobus vel tribus malis, quod plerumque in Lusitania, Hispania, et Italia saeculis a duodecimo ad quintum decimum in usu erat. Saeculo quinto decimo exeunte caraccae, ad navigationem naves meliores, carabellas expulerunt.
Bartholomaeus Dias duabus carabellis promontorium Bonae Spei attendit. In expeditione prima Columbi trium navium duae carabellae fuerunt, tertia autem et principalis caracca; Vascus Gama duabus carabellis et duabus caraccis in Indiam navigavit; expeditionis Magellanicae primae quattuor caraccae et una carabella participes fuerunt.
Grabedona
Grabedona seu Grabadona   (alia nomina: Gravadona, Gravidonia, Gravidona )  (Italiane: Gravedona vocatur) fuit municipium Italiae; hodie est oppidum et fractio municipii Gravidoniae et Municipiorum Coniunctorum, in Regione Langobardia ac in Provincia Novocomensi situm. Incolae Grabedonenses appellantur.
Grémecey
Grémecey  est commune 111 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Calenascum
Calenascum   (alia nomina: Calendascum ; olim Ad Padum ) (Italiane: Calendasco) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 540 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Placentina situm. Incolae Calenascenses appellantur.
Fractiones
Boscone Cusani, Cotrebbia Nuova.
Municipia finitima
Guardamiglio (LO), Monticelli Pavese (PV), Orio Litta (LO), Piacenza, Rottofreno, San Rocco al Porto (LO), Senna Lodigiana (LO), Somaglia (LO).
Buddy Hackett
Buddy Hackett (natus in Brooklyn, New York anno 1924 et mortuus anno 2003) fuit histrio Americanus.
Serapion (discretiva)
Multi homines nomine Serapion vocati sunt. Inter eos, praecipui sunt:
Macaria (Herculis filia)
In mythologia Graeca Macaria (Graece Μακαρία) est Herculis filia quam Euripides in tragoediam Heraclidarum induxit. Iolaus cum parvis Herculis liberis Eurysthei odium in Atticam fugit ubi patrocinium regis Demophontis impetrat. Rex armis profugos tueri paratus est sed vatum oracula immolationem virginis nobilis ad victoriam necessariam esse cecinerunt. Tum Macaria sese ad mortem voluntariam offert ut Demetris filia placanda fratribus gentique saluti foret. Quia nomen in argumento tantum et in personarum catalogo legitur, non in ipso fabulae textu, philologi nonnulli coniecerunt mythographum posteriorem ex fonte proximo nomen heroidi imposuisse potius quam heroidem fonti nomen suum in generosi facti memoriam indidisse.
Platea Maior
Platea maior sive forum maius (Hispanice plaza mayor) in Hispania et in mundo Hispanophonico est praecipua forum vel platea urbana. Quamvis aliquae magnae urbes plateam maiorem seu forum maius et plateam armorum seu forum armorum (Hispanice plaza de armas) habeant, et ambo nomina eidem loco saepissime attribuuntur.
Valentinianus I
Flavius Valentinianus (natus Cibalis in Pannonia die 3 Iulii 321 - obiit die 17 Novembris 375) fuit imperator Romanus a die 26 Februarii 364 usque ad mortem. Is saepe vocatur "ultimus magnus Occidentalis Imperator". Valentinianus et frater, Imperator Valens, filii ducis prosperi Gratiani Maioris fuerunt.
Vita ante imperium
Pater Flavius Gratianus erat, fratrem Valentem habuit. Circa annum 358 Marinam Severam in matrimonium duxit, quae ei anno 359 filium Gratianum peperit. Adulescens honoratus custos imperatorum Iuliani et Ioviani erat: Fuit anno 357 tribunus equitum in Gallia, deinde legatus in Mesopotamia atque anno 362 comes et tribunus tributorum. Tum Thebas in Aegypto relegatus est. Ioviano Augusto tribunus scholae secundae scutariorum erat. Valentinianus esse acutus audaxque vir robusti corporis et celebris formae habitus est.
Imperator
Ita, post mortem Ioviani, Valentinianus electus est Imperator anno quadragensimo tertio aetatis a ducibus exercitus Nicaeae in Bithynia die 26 Februarii 364. Die 28 Martii eiusdem anni Valentem fratrem Constantinopolis Augustum proclamavit et orientem imperii ad regendum tradidit. Deinde exercitus imperii inter fratres divisi sunt. Anno 366 feliciter contra Alamannos certavit et anno sequente filium Gratianum Samarobrivae Augustum proclamavit. Anno 368 Alamannos iterum atque Francos atque Saxonos vicit, limitem Rheni fluminis iterum munivit. Anno 368/369 Flavius Theodosius magister militum in Britannia eius auspiciis pugnavit et Valentinum usurpatorum suppressit. Theodosius anno 372 etiam Firmum usurpatorem in Mauretania proclamatum vicit. Valentinianus interim divortium fecerat cum Marina incertis de causis et anno 370 Iustinam, olim uxorem Magnentii usurpatoris (annis 350 - 353) in matrimonium duxerat. Quae ei quattuor liberos - Iustam, Gratam, Gallam filias atque Valentinianum filium peperit. Anno 374 iterum contra Alamannos certavit, cum incursionis Sarmatarum et Quadorum in Pannoniam nuntiarentur. Magnis itineribus in Pannoniam profectus est, sed die 17 Novembris 375 Brigetionis mortuus est. Constantinopolis in Mausoleo ecclesiae Apostolorum sepultus est.
Iolaus
Iolaus in mythologia Graeca est filius Iphicli, Herculis gemini fratris mortalis, et Automedusae. Ita per patrem Amphitruonis et Alcmenae nepos, per matrem vero Pelopis pronepos est. Megaram primam Herculis uxorem in matrimonium accipit postquam patruus furore correptus liberos quos ex ea genuit interficit.
De rebus gestis
Patrui auriga erat et Olympicis ludis quadrigarum certamen vicit. Argonautarum expeditioni et apri Calydonii venationi interfuit. In duodecim laboribus patruum adsidue comitatus est et magno usui ei fuit inprimis adversus hydram. Coloniam Thebanorum quoque in Sardiniam duxit. Postremo Herculis iam mortui filios, Heraclidas dictos, tuetur et proelio sive ad Thebas, ut voluit poeta Pindarus, sive prope Marathonem, ut Athenienses malebant, Eurystheum veterem Herculis inimicum vicit et occidit , quod argumentum tragoediae Heraclidarum Euripidi praebuit. Fabula addit deos viro senio confecto ad unam horam iuventutem reddidisse ita ut inimicum profligare posset.
De cultu heroico
Multis in locis arae Iolao erectae erant, imprimis Thebis ubi paria homosexualia ad Iolai aram fidem sibi invicem iurabant quia multi aestimabant hoc quoque modo Iolaum ab Hercule amatum esse. Non minus enim per Iolaum quam per Herculem in Boeotia iurabatur. Alibi quoque honorabatur ut in Sicilia et Athenis in Herculis templo. Agyrii certamina quoque in eius honorem fiebant et incolae capillos ei vovebant.
Valentinianus II
Familia
Valentinianus II filius erat Valentiniani I imperatoris et Iustinae, eius uxoris secundae.
Alexander Halensis
Alexander Halensis (natus circa annum 1185 in oppido Hales in Salopiensi comitatu aut Glevi in Glocestriensi comitatu, mortuus die 21 Augusti 1245 Lutetiae), dictus Doctor Irrefragibilis (ab Alexander IV papa in Bulla apostolica De Fontibus Paradisi) et Theologorum Monarcha, fuit Franciscanus Anglicus, theologus and philosophus maximi momenti scholasticae methodi. Conditor sic dictae scholae antiquioris Franciscanorum habetur; imprimis ob commentarium sentiariarum Petri Lombardi notus est.
Kineschma
Kineschma (Russice Кинешма) urbs est regionis Analeptrianae Russiae. In ripa Volgae fluminis stat. Incolas 83 871 habuit anno 2017.
Historia
Anno 1429 Kineschma primo memorata est, cum Tatari eam devastaverunt. Sloboda piscatorum parva erat, sed crescebat. Anno 1615 ab Alexandro Lisowski et Polonis oppugnata est et incolae, qui in ecclesiam fugerant, cum ea incensi sunt. Ab anno 1616 Kineschma caput circuli erat. Anno 1744 ecclesia cathedralis lapidea constructa est (nam praeter eam Kineschma omnis lignea fuit). Anno 1777 Kineschma in numerum urbium inclusa est. Fabricis textilibus, sicut et Analeptria prope sita, Kineschma nota erat.
Grindorff-Bizing
Grindorff-Bizing  est commune 267 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Gréning
Gréning  est commune 132 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Benedictus Cheyrou
Benedictus Cheyrou (natus in Suresnes, in praefectura Alta Sequanae die 3 Maii 1981) est athleta et pedilusor Francicus. Benedictus Cheyroununc cum turma  Olympique de Marseille ludit et Certamini Mundano Pedilusorio 2010 cum turma nationali Francica intererat.
Cédric Carrasso
Cédric Carrasso (natus Avenione in praefectura Valle Clausa die 30 Decembris 1981) est athleta et pedilusor Francicus. Benedictus Cheyroununc cum turma Girondins de Bordeaux ludit et Certamini Mundano Pedilusorio 2010 cum turma nationali Francica intererat.
Agricanus
Biographia
Agricanus rex Tartarorum, imperator Mongoliae, ac socius Saracenorum est. In Orlando innamorato primum apparet cum Saraceni arcem Albraccham obsident (quae urbs Bochara in Usbecia hodierna videtur): in arcem principissa regni Sericani Angelica est, et Rolandus comes palatinus eam ab impetibus hostilibus defendit. Obsidio urbis Albracchae similis obsidioni urbis Bocharae, a Cingischam anno 1220 facta, videtur. Post victoriam militum Christianorum, Agricanus Rolandum ad singulare certamen provocat: duo milites inter eos pugnant usque ad vesperem et, cum sol ad occasum vergit, Agricanus Rolandusque indutias faciunt. Noctu rex Mongoliae cum comite palatino de equestribus rebus colloquitur, tamen, cum Rolandus de amore suo pulchrae Angelicae disceptat, Agricanus in equum ascendit quia quoque ille Angelicam amat et certamen reintegrat. Rolandus certamen vincit et Agricanum mortifere vulnerat. Ante suam mortem, rex Mongoliae caerimoniam baptisimalem a milite Christiano petit, et Rolandus eum baptizat cum aqua e fonte. Agricanus moritur, et corpus iuxta fontem sepelitur. Deinde Mandricardus filius eius bellum a patre inceptum trahit.
Innovatio
Innovatio, sive novitas, est notio nova vel artificium, consilium, vel ratio efficientior. Innovatio videri potest meliores solutiones ad nova necessaria, inopias indistinctas, vel desiderata commercialia adhibitae. Quae per efficientioria opera commercii, modos operandi, officias, technologias, vel ideas efficitur quae mercatibus, rebus publicis, et societatibus humanis praesto sunt. Vocabulum innovatio definiri potest res originalis et efficientior, quae igitur nova est, et macellum vel oecononiam intrat. Cum novus artificium vel apparatus res nova saepe describitur, innovatio in oeconomica, scientia administrationis, et aliis usus et explicationis disciplinis ratio quae ideas novas tam confert ut societatem afficiunt late habetur. Etiam proposita progressus durabilis innovationem ad industriam durabilem efficiendam postulat.
Hic est ordo maximarum civitatum decem in Indice Innovationis Bloombergiano anni 2015:
3920 Aubignan
3920 , olim designationibus 1948 WF, 1934 NW, 1934 PU, 1975 XC4, et 1978 NE2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Silvano Arend, astronomo apud Observatorium Regium Belgicae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3920 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Curtius Lewin
Curtius Lewin (natus Kurt Lewin Mogilno in oppido Comitatus Mogilno Provinciae Poznań Imperii Germani die 9 Septembris 1890; mortuus Newtonville in Massachusetta die 12 Februarii 1947) fuit psychologus Germanico-Americanus, unusque ex hodiernis praecursoribus psychologiae socialis, psychologiae organizationalis, psychologiaeque adhibitae in Civitatibus Foederatis. Exsul a patria ex 1933, novam vitam sibi in Anglia et tum America Septentrionali confecit, ubi se et sua opera posuit intra tria explicationis flumina in provinciá communicationis: investigationes adhibitas, investigationem actionis, et communicationem intra greges.
Universitatem studiorum Friburgensem Brisgaudiae medicinae studens, et Universitatem Ludovico-Maximilianeam Monacensem biologiae studens frequentavit, sed deinde se in Alma Universitate Humboldtiana Berolinensi frequentavit ascripsit, ubi discipulus in philosophia et psychologia erat Caroli Stumpf (1848–1936). Cum Maximiliano Wertheimer, Wolfgango Köhler, et Curtio Koffka unus ex magnis quattuor viris Scholae Psychologiae Gestalt Berolinensis late habetur. In universitatibus Cornelliana, Dukiana, et Iovensi atque Instituto Technologiae Massachusettensi docuit.
Lewin saepe habetur conditor psychologiae soclalis, unusque fuit ex primis qui dynamicae gregum et evolutioni organizationalem studuerunt. Investigatio a Review of General Psychology anno 2002 facta Lewin duodevicensimum a citatissimo psychologo saeculi vicensimi numeravit.
Allex sorus
Allex sorus est harengus fumatus et exsiccatus. "Allex sorus" ad locutionem Francogallicam hareng sor (recentius saur vel sauret) respondet, e qua convertitur (per etymologiam popularem) Anglica red herring. Locutio Francogallica non ad colorem (saur "rufus") sed ad saporem (sor "salsus") alludit. Locutio Anglica nostro aevo non ad pedem litterarum, sed per metaphoram intellegitur sensu "rei distrahentis vel impertinentis".
Alleces sori variis modis condiuntur ad litora Oceani Germanici. Per civitates adiacentes venditantur, videlicet Scotia, Angliam, Franciam septentrionalem, Belgicam, Nederlandiam, Germaniam septentrionalem. Iam anno fere 1250 in Anglia et Francia proveniebant. Per vicos Parisienses venditabantur:
In litteris tenuitatem et odorem harengorum siccatorum celebrari solent. Aemilius Zola libro cui titulus est Le Ventre de Paris ("venter Parisiensis", 1873) alleces soros inter alia salsamenta evocavit quae sub tectu Halarum Parisiensium venditabantur:
5864 Montgolfier
5864 , olim designationibus 1983 RC4 et 1987 OF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Normanno G. Thomas, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5864 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Florentius Campomanes
Florentius Campomanes (Manilae die 22 Februarii 1927 natus – mortuus cancro in Baguio City die 3 Maii 2010) fuit scaccorum lusor legis consultus Philippinus et praeses FIDE. Magistri artium insigne apud Universitatem Brunensem consecutus est.
Dioecesis Anglonensis
Episcopus titularis
Anno 2001 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Iosepho Pinto regitur.
Ecclesia cathedralis
Sanctuarium Sanctae Mariae Reginae Anglonensis fuit ecclesia cathedralis anglonensis.
David Friedländer
David Friedländer (natus die 6 Decembris 1750 Regiomonti Borussorum; mortuus die 25 Decembris 1834 Berolini) fuit Iudaeus linguae Theodiscae, fabricator serici et scriptor, qui pro Iudaeorum aequalitate ante legem Berolini contendit. Moses Mendelssohn anno 1786 mortuo Friedländer propugnator Illuminismi Iudaici (Haskala) Berolini factus est.
Statua Libertatis
Statua Libertatis (Anglice Statue of Liberty ; Francogallice Statue de la Liberté), vel nomine proprio Libertas orbem terrarum inluminans (Anglice Liberty Enlightening the World ; Francogallice La liberté éclairant le monde), est monumentale signum neoclassicum, quae Insulae Libertatis in Portu Novi Eboraci omnes vectores salutans stat, a Friderico Augusto Bartholdi sculptore ficta, a Gustavo Eiffel architecto erecta, et die 28 Octobris 1886 dedicata. Statua, populo Civitatum Foederatarum Americae a populo Francico donata, est imago mulieris palla vestitae, quae Libertatem, Romanam libertatis deam, exprimit, facem tabulamque ansatam (tabellam legis evocatae) ferens, in qua dies Declarationis Libertatis inscribitur. Catenae ruptae ad pedes iacent. Statua fit iconicus libertatis et Civitatum Foederatarum symbolus.
Index monasteriorum
Hic est index monasteriorum et exstantium et interitorum, quorum est pagina in Vicipaedia Latina, secundum civitates redactus.
Ad sigla ordinum interpretanda vide Index siglorum ordinum ecclesiae catholicae
Alfredus Andersch
Alfredus Andersch (natus Monaci die 4 Februarii 1914; mortuus in Berzona/Locarni districtus Helvetiae die 21 Februarii 1980 ) fuit scriptor Germanicus. Auctoritatem magnam habuit in litteris Theodiscis post secundum bellum mundanum pactas.