cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paulus Lücke
Iuventus et Munus
Pater eius latumniarum rector fuit, XIV liberos habuit. Ipse Paulus post scholam finitam annis 1928 - 1931 tirocinium fabri claustrarii fecit. Anno 1935 ad militiam conscriptus est. Bello Orbis Terrarum II et militavit et Berolini fabricationi studebat. Anno 1944 in Francia graviter saucius est et crus amisit. Post bellum finitum Lücke minister publicus in pago Oberbergischer Kreis in Rhenania Sptentrionalis-Vestfalia fuit.
Cursus honorum
Lücke anno 1945 factionem CDU in patria sua erat. Anno 1949 primo in Dietam Foederalem Germaniae electus est. Anno 1957 a Conrado Adenauer cancellario foederali Administer Foederalis Commeatus et Aedificiorum nominatus est. Cum eo tempore CDU cum FDP factione consilium ministrorum rexit, Lücke cum aliis inter diem 26 Novembris et 5 Decembris 1962 cum SPD factione et Heriberto Wehner de foedere regendi agebat. Sed de cancellario foederali factiones non convenerunt. Lücke magistratum suum et Ludovico Erhard (CDU) cancellario tenuit. Sed post electionem Dietae foederalis anni 1965 Administer Foederalis Rerum Internarum nominatus est. Hoc officio et Curtio Georgio Kiesinger (CDU) cancellario novo fungebatur. Sed cum legem suffragii maioritatis proposuisset, qua FDP factio legatos in Dietam mittere non potuisset, id ei negatum est. Itaque 2 Aprilis 1968 a magistratu se recessit. Legatus Dietae Foederalis ad annum 1972 mansit.
Quintus Pomponius Secundus
Quintus Pomponius Secundus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 42) senator Romanus e gente plebeia fuit. Patria fortasse Iguvium in Umbria erat. Frater eius Publius Calvisius Sabinus Pomponius Secundus senator erat, cui praetori anno 31 vades exstitit, cum post casum Seiani praefecti praetorio a praetore Considio accusatus esset. Anno 33 Considium et eius sororem Sanciam ipse accusabat. Pomponius Caligula regnante humilis adulator fuisse dicitur. Quintus Pomponius anno 41 consul suffectus erat, cum 24 Ianuarii Caligula caederetur. Cum collega Gnaeo Sentio Saturnino consilium rei publicae restituendae cepit et praetorianis militibus necatus esset, nisi Claudius imperator ei saluti fuisset. Ad 30 Iunii consulatum tenuit. Anno 42 a Publio Suillio Rufo accusatus Lucii Arruntii Camilli Scriboniani motui se adiunxit et cum eo periit.
Marcus Horatius M.f. Pulvillus
Marcus Horatius M.f. Pulvillus (nescimus, quando natus mortuusve sit) fuit consul Romanus sexti saeculi a.C.n. exeuntis.
De gente
Gente Horatia ortus erat, quae tum heroibus praeclara erat (trigemini Horatii et Horatius Cocles) sed iam quinto saeculo a.C.n. exstincta esse videtur. Praecipua tamen res a Marco Horatio gesta non ad bellum sed ad religionem pertinebat. Traditur enim templum Iovis Capitolini dedicasse unde fortasse cognomen Pulvillum traxit siquidem deminutivum pulvini est (cf pulvinar) et ad cultum deorum pertinet. Secundum Dionysium Halicarnassensem Marcus erat patruus Horatii Coclitis illius qui hostes iam victores a transitu pontis Sublicii eximia virtute arcuit. Filius quoque ei fuit, Gaius Horatius M.f. Pulvillus consul anno 477 a.C.n., fortasse iterum 457 a.C.n.
Antequam consul fieret
Horatius Luci Tarquinii Superbi regis vicarius  in exercitu Romano Ardeam  oppugnante relictus, cum nuntius de seditione qua rex  urbe Roma  expulsus erat  adlatus est, statim reditum in castra ei negare constituit atque ita regnum abdicare coegit. Quo facto Titus Herminius et Marcus Horatius indutias quindecim annorum cum Ardeatibus fecerunt atque copias domum duxerunt.
De secundo consulatu
Consul iterum Marcus Horatius pugnae prope Tiberim flumen contra regem Etruscum Porsennam interfuit, in qua graviter vulneratus est. Ambobus consulibus sauciis  exercitus Romam versus iam fugiebat et hostes sequebantur urbem ex impetu capturos sperantes cum Horatius Cocles patriam servavit. Mox Horatius consul filium obsidem pacis causa ad Etruscos misit. Nec quicquam amplius de illo viro accepimus...
Cantabrigia (discretiva)
Cantabrigia potest esse:
Ioannes Caius
thumb|200px|right|Ianua honoris, [[collegium|collegi Gonville et Caius Cantabrigiae]]
Ioannes Caius (natus John Kees aut John Keys die 6 Octobris 1510 Nordovici; mortuus die 29 Iulii 1573 Londinii) fuit medicus Anglicus et Collegii Gunvilli et Caii Cantabrigiensis alter conditor.
Fourchambault
Fourchambault est commune Francicum 4 658 habitantium praefecturae Nivernae in regione orientali Burgundia.
Raimundus de Pennaforte
Raimundus de Pennaforte (natus anno circiter 1175 in castello Pennaforte iuxta Barcinonem; mortuus die 6 Ianuarii 1275 Barcinone) fuit monachus Dominicanus eruditissimus. Barcinone et postea Bononiae studuit; ibi apud universitatem professor iuris canonici ab anno 1196 meruit, et, suadente Reginaldo Bononiensi, in Ordinem Praedicatorum intravit. Magister huius Ordinis meruit ab anno 1238 usque ad 1240.
Ecclesia Catholica celebrat Sanctum Raimundum, patronum causidicorum, die 7 Ianuarii.
Victorius Sereni
Victorius Sereni (Luvini natus die 27 Iulii 1913; Mediolani mortuus die 10 Februarii 1983) fuit poeta et scriptor Italicus qui anno 1982 operis  "Il musicante di Saint-Merry"  gratia praemium Bagutta accepit.
Georgius Bernanos
Georgius Bernanos (Lutetiae natus die 20 Februarii 1888 - obiit die 5 Iulii 1948 in Noviliaco ad Sequanam ) fuit scriptor Francicus Catholicus.
La Chanson de Guillaume
La Chanson de Guillaume (scilicet "Cantilena Guillelmi") est carmen epicum ante anno fere 1150 in lingua Francogallica antiqua composita (et in textu manu scripto potius sermone Anglonormannico) de rebus gestis Guillelmi de Gellone.
Sesamum
Sēsamum est genus circa viginti specierum plantarum florentium familiae Pedaliacearum. Notissima species est Sesamum indicum, in India millennia culta, ex cuius seminibus oleum et vitamina uberrime metantur.
Andreas Zanzotto
Andreas Zanzotto (natus in Plebe de Suligo die 10 Octobris 1921; Coneliani mortuus die 18 Octobris 2011) fuit poeta et scriptor Italicus qui anno 2000 operis Le poesie e le prose scelte gratia praemium Bagutta accepit.
Sesamum indicum
Sesamum indicum est planta seminifera in Africa endemica, primum in India culta. Semina appellantur sesamides.
Semen Sesami indici (antiquissimum usque hodie omnium in regiones ad orientem Indiae repertorum) inter vestigia archaeobotanica latebat apud locum archaeologicum Phu Khao Thong qui emporium fuit itinerum mercatoriorum inter India et Serica a saeculo IV ad I a.C.n.
Cerretum (Tuscia)
Cerretum vel Cerretus Greti (alia nomina: Cerretus Creti, deinde Cerretus Guidi) (Italiane: Cerreto Guidi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 860 incolarum, in Regione Tuscia et in Urbe metropolitana Florentina situm. Incolae Cerretenses appellantur.
Fractiones
Bassa, Corliano, Gavena, Lazzeretto, Maccanti-Palagina, Poggio Tempesti, Ponte di Masino, Ripoli, San Zio, Stabbia
Cameron Paroecia
Cameron Paroecia (Anglice:  Cameron Parish) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 9,991 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Cameron, anno 1870 creata est. In hoc paroecia septima pars incolarum (accurate 14.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Catahoula Paroecia
Catahoula Paroecia (Anglice:  Catahoula Parish) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 10920 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Harrisonburg, anno 1808 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 1.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Claiborne Paroecia
Claiborne Paroecia (Anglice:  Claiborne Parish, Francice Paroisse de Claiborne) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 16851 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Homer, anno 1828 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 1.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Pinita
Pinita vel In Pinita (alia nomina: in Pruneta, Impruneta, in Pineta , Impineta, in Prunetis ) (Italiane: Impruneta) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 14 500 incolarum, in regione Tuscia ac in urbe metropolitana Florentina situm. Incolae Pinitenses vel Imprunetenses  appellantur.
Fractiones
Bagnolo, Cantagallo, Baruffi, Bottai, Falciani, Il Ferrone, Poggio Ugolino, Pozzolatico, Tavarnuzze, San Gersolè-Torre Rossa.
Sixtus
Sixtus sive Xystus (Graece ξυστός, "rasus") est nomen Romanum, inter alios a quinque papis gestum.
Torpetopolis
Nomen Graecolatinum "Athenopolis" e coniecturis historicis interdum huic urbi attribuitur.
Acorus calamus
Acorus calamus est una ex nonnullis plantis florentibus antique calamis appellatis, quae in paludibus aestuariisque crescit.
Quia κἀλαμος in lingua Graeca antiqua et kalama 'calamus scriptorius' in lingua Sanscrita inveniuntur, calamus commercio in Europa orientali et in India primum notum esse abhinc millennia multa putatur. Ex calamo aromata, medicamenta et psychotropica diu facta sunt.
Gulielmus Grocyn
Gulielmus Grocyn (natus circa annum 1446 in Colerne Comitatus Wiltoniensis; mortuus anno 1519), socius Erasmi Roterodami Thomae Linacrii, Gulielmi Lilye, Gulielmi Latimer et Thomae Mori, fuit Anglicus homo doctus Renascentiae.
Erasmus de Gulielmo Grocyn scripsit: "vir severissimae castissimae vitae, ecclesiasticarum constitutionum observantissimus pene usque ad superstitionem, scholasticae theologiae ad unguem doctus ac natura etiam acerrimi judicii, demum in omni disciplinarum genere exacte versatus" (Declarationes ad censures facultatis theoiogiae Parisianae, 1522).
Vita
Grocyn Oxoniae apud Winchester College studuit ubi Linguam Latinam didicit et posteam apud universitatem operam dedit. Anno 1488 se a muneribus removit et usque ad annum 1491 iter in Italiam fecit.
Iosephus Priestley
Fama in vita eius nitebatur in fabricatione aquae gasosae, scriptis de electricitate, atque inventione plurium "aerium" (gasium), quorum unum "aerem dephlogisticatum" appellavit et postea oxygenium nominatum est. Ipse, cui semper certum erat theoriam phlogisti sustinere, recentiores theorias Lavoisierii et aliorum reiecit, propter quod favorem communitatis doctae tandem amisit.
In scriptis theologicis constanter rationem illuministicam cum theismo Christiano coniungere conabatur, et in scriptis metaphysicis audaciter theismum, materialismum, ac determinismum coniungebat. Credebat verum naturae intellectum progressum humanum adiuvare et tandem millennium Christianum efficere. Librae notionum permutationi valde credens, tolerantiam iuraque aequa pro dissentibus religiosis suasit et constitutioni Unitarianismi in Anglia subvenit.
Sextus Palpellius Hister
Sextus Palpellius Hister (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Patria eius Pola in Histria paeninsula erat. Hister comes Tiberii Caesaris ab Augusto datus, tribunus militum Legionis XIV Geminae, decemvir stlitibus iudicandis, tribunus plebis, praetor, proconsul ignotae provinciae, consul suffectus anno 43 et tandem legatus Augusti pro praetore Pannoniae erat.
Publius Suillius Rufus
Publius Suillius Rufus (nescimus, quando natus sit; mortuus est post annum 58) senator Romanus primo saeculo post Christum natum erat.
Familia
Suillius filius Vistiliae fuit, qua multi fratres ex matre habuit, inter alia: Gnaeum Domitium Corbulonem, Quintum Pomponium Secundum fratremque eius Publium Calvisium Sabinum Pomponium Secundum, Miloniam Caesoniamque, uxorem Caligulae imperatoris. Uxorem duxit privignam Ovidii poetae, Perillam. Filii Rufi Marcus Suillius Nerullinus, consul ordinarius anni 50 et Suillius Caesoninus erant.
Cursus honorum
Suillius quaestor Germanici Caesari fuit. Anno 24 Tiberio rogante Suillius, qui certe antea praetor fuerat, "convictus pecuniam ob rem iudicandam cepisse in insulam" amotus est. Caligula regnante precibus sororis Miloniae revocatus et aut 41 aut 43/45 cum Quinto Ostorio Scapula consul suffectus creatus est. Claudio imperatore regnante delator terribilis omnibus invisus erat, sed Claudius eum tuebatur. Cum anno 47 Gaius Silius consul designatus et senatores alii "flagitant ... ne quis ob causam orandam pecuniam donumque accipiat", Claudius capiendis pecuniis modum usque ad dena sestertia statuit, quem egressi repetundarum tenerentur" . Anno 53/54 proconsul Asiae factus est. Post mortem Claudi auctoritas Suillii diminuta est.
Exilium
Anno 58 Lucio Annaeo Seneca auctore accusatus est: "Nec deerant qui haec isdem verbis aut versa in deterius Senecae deferrent. repertique accusatores direptos socios, cum Suillius provinciam Asiam regeret, ac publicae pecuniae peculatum detulerunt. mox, quia inquisitionem annuam impetraverant, brevius visum [sub] urbana crimina incipi, quorum obvii testes erant. ii acerbitate accusationis Q. Pomponium ad necessitatem belli civilis detrusum, Iuliam Drusi filiam Sabinamque Poppaeam ad mortem actas et Valerium Asiaticum, Lusium Saturninum, Cornelium Lupum circumventos, iam equitum Romanorum agmina damnata omnemque Claudii saevitiam Suillio obiectabant ". Suillius idcirco adempta bonorum parte in Baleares insulas pulsus est. Cum accusatores filium aggressi essent, Nero intercessit "tamquam satis expleta ultione".
Avena sativa
Avena sativa (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum), Latinitate classica avena, est species plantarum florentium generis Avenae et familiae Poacearum. Illius generis, ex Europa et Asia necnon Africa boreo-orientali oriundi, species fere tres ab hominibus cultae sunt quarum omnium A. sativa est celeberrima. Hodie inter cerealia principalia una cum tritico aestivo et hordeo recipitur in zonis temperatis regionibusque satis humidis, per exemplum in Europa boreo-occidentali. Ibi locis nonnullis melius quam triticum viget. Victuale humanum nutrimentumque animalibus energeticum praebet: grana enim proteina circiter 15-16%, lipida circiter 8% continent.
Origo et historia
Stirpes silvestres (rectius A. sativa subsp. fatua (L.) Thell. et A. sativa subsp. sterilis (L.) De Wet appellandae) inter se formá spicae et grani differunt. Avenae steriles crebrissime ad litora Mediterranea gignuntur a Maroco orientem versus et usque ad montes Zagros Iraniae, ubi saepe iuxta stirpes tritici et hordei silvestres florent. Sterilium varietas spicis parvis distingui potest, a quibusdam sicut species a se ipsa recognita, nomine A. ludoviciana Dur..; exstat et varietas spicis maioribus, cui nomen speciale A. macrocarpa Moench olim illegitime datum est. Avenae fatuae potius in regionibus humidioribus et frigidioribus crescunt et per loca montana. Avenae et fatuae et steriles saepissime sicut malae herbae in agris tritici hordeique reperiuntur.
In effossionibus archaeologicis locorum neolithicorum et aetatis aëneae Asiae occidentalis Mediterraneique orientalis signa cultivationis avenae nullibi reperiuntur, quamquam avenae steriles ibi pro certo crescebant: grana enim huius stirpis interdum inter vestigia frumentorum reperiuntur, sed silvestria. Vestigia avenarum domesticatarum, spicis non fragilibus, granis crassioribus, primum e locis archaeologicis mediae Europae effossa sunt neque ante millennium II a.C.n., per exempla in Helvetia aevi neolithici tardioris, in Saxonia Inferiori, in Cechia et Slovacia millennii I a.C.n. Avena igitur minime inter fruges conditrices lunae fertilis Asiaeque occidentalis ad usum humanum accommodata est. Ibi inter malas herbas provenit. Agricultura iuxta litora Mediterranei et per meridianam mediamque Europam millenniis insequentibus permeanti, avena ibi (et praecipue in regionibus septentrionalibus humidioribus) inter fruges secundarias recepta est.
Stirpes cultivatae ab auctoribus nonnullis in tres species dividuntur, videlicet Avena sativa L., A. byzantina K.Koch et A. nuda L., sed distinctionibus minimis: omnes inter se fertiles sunt.
Agricultura hodierna
Messis avenaria mundialis sic enumeratur: anno 2012/2013 in Unione Europaea tonnae 7 999 000 collectae sunt, in Russia 4 027 000, in Canada 2 812 000, in Australia 1 115 000 et in Civitatibus Foederatis 929 000; in orbe terrarum omni tonnae 21 391 000 (sed anno 2009/2010 tonnae 23 419 000).
Galaxias Andromedae
Galaxias Andromedae, nomine astronomico Messier 31 ("M31") et NGC 224, et olim Nebula Andromedae, magnitudine apparente 3.44, a systemate stellari nostro 2 500 000 annorum luce mensorum distante, est fasciarius et spiralis gregis propinqui in constellatione Andromeda galaxias.
De Soto Paroecia
De Soto Paroecia (Anglice:  De Soto Parish, Francice Paroisse de Claiborne) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 25,494 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Mansfield, anno 1843 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 3.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Felix Antonius Philibertus Dupanloup
Felix Antonius Philibertus Dupanloup, natus die 3 Ianuarii 1802 in Saint-Félix in Sabaudia Superiori et mortuus die 11 Octobris 1878 in Comba Lanciaci (praefecturae Isarae), fuit episcopus catholicus Aureliani. Dupanloup Academiae Francicae sodalis fuit accurate in Academiam anno 1854 cooptatus est.
Concordia Paroecia
Concordia Paroecia (Anglice:  Concordia Parish, Francice Paroisse de Concordia) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 20247 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Vidalia, anno 1807 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 3.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Gulielmus Lylius
Gulielmus Lylius, vulgo William Lilye vel Lily (natus in oppido Odiham Hantoniensis comitatus circa annum 1468; Londinii mortuus die 25 Februarii 1522), alumnus Universitatis Oxoniensis, fuit eruditus, amicus Thomae Mori, linguarum Latinae et Graecae philologus et primus magister Scholae S. Pauli.
Ars ingeniaria civilis
Ars ingeniaria civilis est professionalis aedificandi disciplina quae ad lineamenta, constructionem, et conservationem circumiectorum physicorum et naturaliter conditorum, inter quae pontes, viae, aggeres, moles, canales, et alia aedificia civica. Disciplina est veterrima, post artem ingeniariam militarem, imprimis definita ad distinguendas artem ingeniariam militarem ab artem ingeniariam non militarem.. Mos est praeterea distinguere subdisciplinas, inter quas ars ingeniaria circumiectorum, ars ingeniaria geotechnicalis, ars ingeniaria structurarum, ars ingeniaria vecturae, ars ingeniaria opum aquatilium, ars ingeniaria materiarum, ars ingeniaria litoralis, ars ingeniaria mensurae actae, et ars ingeniaria constructionis. Ars ingeniaria civilis fit in omnibus societatis gradibus: in sectore publico a gradu municipali usque ad civitatem foederalem, et in sectore privato a quibus domus possideant ad collegia internationalia.
Gymnasium 9 (Sympheropolis)
Historia
Schola condita est anno 1917 ut institutum scholasticum privatum. In eo instituto coniugium Zhirovorum docebat, et 20 alumni condiscebant. Propter quasdam difficultates migrare debuit anno 1935 in aedificium qui prius gymnasium puellarum occupaverat. Anno 1935 gymnasium 9 in exhibitione scholarum tentantarum Moscuae apparuit, ubi bonum iudicium tulit. Bellum Magnum Patrium inceptum, complures e professoris et alumnis ad frontem abierunt. Nomina mortuorum consecrata sunt in tabula in eos memoriam.
Status praesens
Hoc tempore schola 750 discipulos habet, 11 tablini linguarum externarum operantur, 1 tablinum etiam studiarum computatralium. Lingua Anglica (profunde, ab primo gradu), Theodisca (altera lingua externa, a 5o gradu), Francogallica (ex optione, ab 8o gradu) docentur.
Anno 2000 traditus ordinandi aestivorum linguisticorum renovatus fuit. Tale aestiva annis 1970 ordinata fuerant apud deversoria in oris maritimas Crimeae. Nunc in opere eorum aestivorum voluntarii Corporis pacis statounientis participant. Discipuli gymnasii ordine Olympiades panucranianis discipulorum Anglice aut vincunt, aut in iis competitores fiunt (I-IIII graduum). Etiam relationes faciunt ad colloquia annua qui ab Instituto Crimeano Negotiorum ordinantur.
Apud gymnasium Institutum Formationis Postbaccalaureae Rei Publicae Crimeanae (KRIPPO) constanter colloquia ordinat qui designata sunt pro professoribus linguarum externarum. Professores gymnasii iis lectiones exemplares monstrant.
Ab anno 1999 gymnasium cum Corpore pacis in Ucraina collaborat (professores Erica Martin, anno 2002 et Alison Stohr, anno 2007).
Momozono (imperator)
Imperator Momozono (Iaponice: 桃園天皇 Momozono-Tennō) (14 Aprilis 1741—31 Augusti 1762) fuit centesimus sextus decimus imperator Iaponiensis (r. 9 Iunii 1747—31 Augusti 1762). Nomen in vita Tohito (遐仁 Tōhito), et titulus pueritiae Iaho-no-Mia (八穂宮 Yaho-no-Miya) vel Sati-no-Mia (茶地宮 Sachi-no-Miya) fuit.
Genealogia
Primus Princeps Imperatoris Sacuramati et mater concubinus imperatorius Anegakozi Sadaco (姉小路 定子 Anegakōji Sadako) ex gente Fuzivara fuit.
Biographia
Anno 1747, Princeps Diadematis factus est et eodem anno patri Imperatori Sacuramati in regnum successit. Anno 1762, viginti duos annos natus, mortuus est.
Bruno Ganz
Bruno Ganz (Turici die 22 Martii 1941 – Wädenswil 16 Februarii 2019) fuit clarus histrio Helveticus.
Gulielmus Latimer
Gulielmus Latimer, (natus circa annum 1467 – mortuus est anno 1545) fuit presbyter, Graeci sermonis magister et Anglicus homo doctus Renascentiae.
Vita
Latimer, qui Oxoniae studuerat, circa annum 1490 iter in Italiam fecit et ibi Graecum sermonem didicit.
Anglia reddito anno 1502, presbyter ordinatus est. Postea multos annos Oxoniae apud Canterbury College, ubi inter discipulos eius fuit Reginaldus Pole, docuit.
Henricus VIII Gulielmo Latimer consilium de divortio a Catharina Aragonensi petivit.
Caratacus
Caratacus (natus circa annum 15 – mortuus anno 51) fuit rex celticae gentis Catuvellaunorum, qui contra Romanos pugnavit.
Der Untergang
Der Untergang (in lingua latina: interitus) est titulus pelliculae anno 2004 ab Oliverio Hirschbiegel, moderatore cinematographico Germanico, ductae, quae enarrat Adolfi Hitler et aliorum ducum Nazistorum postremos dies in oppido subterraneo. Res gestae a scriba a secretis Adolfi Hitler Traudl Junge enarrantur. In pellicula agunt clari histriones:
Oliverius Hirschbiegel
Oliverius Hirschbiegel (natus Hamburgi die 29 Decembris 1957) est moderator cinematographicus Germanicus.
Titus Herminius Aquilinus
Titus Herminius Aquilinus consul Romanus saeculo 6 a.C.n. fuit.
Familia
Origine Etrusca erat. Gens Herminia initio rei publicae duos consules (alter est Lars (or Sp.) Herminius Coritinesanus (Aquilinus)) habet, sed nihil de ea post saeculum 5 audimus.
Cursus honorum
Anno 507 cum aliis Pontem Sublicium contra Porsennam regem Etruscorum defendisse traditum est. Anno 506 consul creatus est et cum collega Spurio Larcio Rufo iterum contra Etruscos et Latinos pugnavit : legatus alae equitum in pugna apud Regillum lacum imperatorem Latinorum Octavium Mamilium necavisse dicitur.
Evangeline Paroecia
Evangeline Paroecia (Anglice:  Evangeline Parish, Francice Paroisse d'Evangeline) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 35433 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Ville Platte, anno 1910 creata est. In hoc paroecia quarta pars incolarum (accurate 27.7 %) haud Anglice domu loquitur, maxima pars eorum (25.71 %) Francice aut Cajun loquuntur.
Iuglans (nux)
Iuglans est nux arboris generis Juglandis (familiae Juglandacearum), praecipue Juglandis regiae, vulgo iuglans Persica et Anglica appellatae. Nux est edule drupae semen, ergo non vera nux botanica; late autem editur. Semen maturum, fibris amotis, pro cibo adhibetur, vel ornatus vel merenda. Nuces arborum Juglandis nigrae et Juglandis cinereae minus late consumuntur.
Proprietates
Iuglandes sunt rotundati unius seminis arboris iuglandis fructús ossei, qui saepe pro nucleo adhibentur. Nuce omnino maturá, fibrae amotae testam rugosam retegunt, quae plerumque binis segmentis invenitur (testae segmentorum trium etiam fiunt). Per rationem maturationis, fibrae fragiles testaeque durae fiunt. Intra testam est nucleus, qui plerumque in binis dimidiis a partitione tenuissima separatis consistit. Nuclei in tegmine fusco antioxidantia continente includuntur; quae antioxidantia semen oleo plenum ab oxygenio protegunt, sic ranciditatem prohibentia.
Folia tarde apparent, plerumque post medium ver. Arbores chemicas in solo liberant ad alias plantas crescentís debilitandas vel etiam interficiendas. Qua pro causa, flores hortique holerum prope iuglandes non serendi sunt.
In litteris
Arbor et eius iuglantes inveniuntur in fabula clara Aesopo attributa et in Aesopicis collecta, numero 250 in indice Perryano fabularum Aesopi. Quae fabula est fons cuiusdam tropi litterarum qui dicit res meliores verberatione factas esse.
Fabula Graeca est res cuiusdam epigrammatis Antipatri Thessalonicensis et in Anthologia Graeca servati.
Hoc thema commemorans, carmen de iuglande, "Nux" vulgo appellatum, elegis conscriptum Ovidioque attributum, incipit "Nux ego iuncta viae cum sim sine crimine vitae | a populo saxis praetereunte petor." In quo carmine poeta suam vitam cum arbore infelice comparat.
Annis 1490, Laurentius Abstemius fabulam sic narravit: "Mulier quaedam interrogabat nucem secus viam natam quae a praetereunte populo saxis impetebatur, quare esset ita amens ut quo pluribus maioribusque verberibus caederetur eo plures praestantioresque fructus procrearet? Cui iuglans: es ne, inquit, proverbii immemor ita dicentis? Nux, asinus, mulier, simili sunt lege ligati, Haec tria nil recte faciunt si verbera cessent. Haec fabula innuit, saepe homines propriis iaculis se solere confodere."
In primo libro emblematico, ab Andrea Alciato anno 1531 divulgato, emblema 193, cui sunt versús sex, insigniter de nucibus finiens exclamat "eheu | infelix fructus in mea damna fero." Explicatio incipit: "Nux arbor siue iuglans conqueritur, quòd rusticus illam iuxta viam publicam plantauerit, vt ludibrio esset, vel etiam pueris praetereuntibus, qui illam lapidibus peterent, ramos sibi fultibus frangerent, corticé excoriarent, ab omni denique parte crudeliter percuterent."
Iacobus Le Goff
Iacobus Le Goff (Teloni Martio natus die 1 Ianuarii 1924; mortuus Lutetiae die 1 Aprilis 2014) fuit rerum gestarum scriptor Francicus praecipue Aevi Medii studiosus.
Patre magistro lyceorum origine Britone, matre e familia Italica orta, Iacobus Le Goff educatus est in urbe natali, deinde apud Lyceum Thiers Massiliae in urbe et Lyceum Ludovici Magni Parisiensis. Alumnus est Scholae Normalis Superioris huius urbis breviusque Universitatis Pragensis. Sodalis fuit ab anno 1950 scholae Francicae Romae in urbe. Ab anno 1960 apud scholae practicae Studiorum Superiorum sectionem scientiarum socialium docuit; quae sectio, ipso praeside, in separatam scholam Studiorum Superiorum ad Scientias Sociales anno 1975 erecta est.
Osiris
Osiris -is vel -idis m. (Aegyptie Wzỉrj, prius fere /w V ˈs’iːr V j/, dein /uˈsiːr(ǝ)/) est nomen dei in religione Aegyptii vitae aeternae, mortis fertilitatisque. Frater fuit Isis, Nephthys, et Seth. Macedones qui Aegypto potiti sunt Osiridem deo Dionyso adsimulavere.
Manufactura
Carolus Marx et Fridericus Engels manufacturam causam destructionis dignitatis laboris opifecis putaverunt, deinde Marx libro "Das Kapital" hanc cum divisione laborum tractavit ad systema capitalismi studendum.
Собачье сердце
Собачье сердце (tr. Sobač'e serdce), Latine scilicet Cor caninum, est opus scriptoris Russici Michaelis Bulgakov anno 1924 scriptum. In libro professor medicus cani testiculos humanos et hypophysin transplantavit, qua de causa ille in virum rudem gradatim transformatus multas difficultates professori praebet, qui illum in fine denuo canem facit. Liber est satura in "hominem novum Sovieticum" et problemata Unionis Sovieticae temporis illius monstrans edi subito vetitus est, dum anno 1987, decennia ergo post mortem scriptoris, editio tandem concessa est.
Lugdunum Convenarum
Lugdunum Convenarum (Francogallice Saint-Bertrand-de-Comminges) est commune Francicum 248 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Historia
Urbicula anno 72 a.C.n. condita est a Cn. Pompeio Magno qui eo tempore in monte Pyrenaeo bellavit et hoc loco gentem Sediboviatum collocavit; igitur nomen Convenarum urbe nova dedit. Nonnulli Herodem Antipam hic in exsilium missum ab imperatore Caligula aiunt.
Haec urbicula sedes episcopalis ab Aevo Medio usque ad annum 1790 fuit.
Grant Paroecia
Grant Paroecia (Anglice:  Grant Parish, Francice Paroisse de Grant) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 18698 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Colfax, anno 1869 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 2.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Athenagoras Atheniensis
Athenagoras Atheniensis (Graece: ; natus Athenis circa 133; mortuus circa 190) fuit philosophus Christianus et apologeta, qui, post conversionem circa annum 160, in urbe natali et Alexandriae docuit.
Aentius Siciliano
Aentius Siciliano (natus die 27 Maii 1934 Romae; ibidem mortuus die 9 Iunii 2006) fuit illustris scriptor et diurnarius accurate litterarum, musicae et pellicularum exstimator Italicus. Anno 1998 propter opus I bei momenti Praemium Strega accepit.
Alexandra Maria Lara
Alexandra Maria Lara (nata Alexandra Maria Plătăreanu die 12 Novembris 1978 in Bucaresti, Romania) est actrix Germanica oriunda e Romania. Ab anno 1983 in Germania vivit.
Hermolaus Barbarus
Hermolaus Barbarus (Venetiis die 21 Maii anni 1453 seu 1454 natus; Romae die 14 Iunii anno 1493 mortuus) fuit eruditus et legatus Venetus, recensor textuum Latinorum, interpres textuum Graecorum.
Filius fuit legati Zachariae Barbari uxorisque Clarae Vendramin. Ab anno fere 1460 apud germanum homonymum, episcopum Veronensem, studia Latina et Graeca coepit. Romae ab 1462, ubi cum patre morabatur, acroases Pomponii Laeti et Theodori Gazae auscultaverit. Veronae die 3 Decembris 1468 poeta ab imperatore Friderico III laureatus est, atque die 26 Septembris 1471 in Venetum receptus est. Apud universitatem Patavinam, quam ab anno 1471 frequentabat, gradum doctoris in artibus et in utroque iure ascendit. Opera ibi docebat Aristotelis commentumque in Aristotelem Themistii. Versiones Latinas confecit huius Paraphrasis in Posteriora analytica Aristotelis (1481) illiusque Artis Rhetoricae (non ante 1544 editam) necnon compendia tam Ethicorum Nicomacheorum quam operum scientiae naturalis eiusdem philosophi, quae compendia annis 1544 et 1545 divulgata erunt. Commentaria in Plinii Naturalem historiam et Melae Cosmographiam mense Februario 1493 paulo ante mortem, versio et annotatio Materiae medicae Dioscoridis non ante 1516 proderunt. Opera De coelibatu et De officio legati, annis fere 1482 et 1491 conscripta, usque in saeculum XX inedita manebant.
Eisdem annis, rei publicae Venetae legatus, Romae, Mediolani, Neapoli, Florentiae, etiam Brugis iuxta imperatorem Fridericum III filiumque Maximilianum missus est. Domi senator ab anno 1483, officialis rationum veterum anno 1484, copiarum praefectus anno 1485, praefectus ad continentem et bella anno 1488 nominatus est. Sed papa Innocentius VIII die 6 Martii 1491 eum motu proprio patriarcham Aquileiae creavit, nolentibus urbis nativae, qui, titulo legati rei publicae serenissimae ablato, Romam fugere coëgerunt. Ibi anno 1493, fortasse mense Iulio, pesti mortuus est.
Gregorius Nyssenus
Gregorius Nyssenus (Graece: [Άγιος] Γρηγόριος Νύσσης; Arabice: غريغوريوس النيصي) (circa 335–post 394) fuit Basilii Magni frater minoris, Gregorii Nazianzeni socius, episcopus, ac sanctus.
Prasia Elysiorum
Prasia Elysiorum est oppidum in Polonia. Nomen Polonicum est Zielona Góra quod idem dicit quam Grünberg quod nomen "Montem Viridem" significans oppidum apud Germanos habuit vel plenius Grünberg in Schlesien. "Prasia" verbum Graecum dicit "viridem". Campi Elysii apud humanistas Silesiae aequabantur.
Administratio vaivodatus Lubucensis et senatus sunt Prasiae Elysiorum, Landsbergi autem est sedes Vaivodae.
Prasiae Elysiorum est sedes Dioecesis Viridimontanensis-Gorzoviensis ecclesiae Romanae.
Christophorus Urswick
Christophorus Urswick (natus die ignoto – mortuus anno 1522) fuit presbyter, Margaritae de Bello Forti confessor, rector Puttenham in Hantonia et Vindesorii decanus.
Bruno Nettl
Bruno Nettl (Pragae die 14 Martii 1930 natus; mortuus Urbanae in Illinoesia die 15 Ianuarii 2020) fuit ethnomusicologus Americanus. Nettl natus est Pragae in urbe Bohemica die 14 Martii 1930, Pauli Nettl (1889–1972) musicologi filius. Familia Americam ex Europa anno 1939 emigravit Nettl iuvenis fuit discipulus in Universitate Indianae et Universitate Michiganiae, et post 1964 apud Universitatem Illinoesiae apud Urbana-Champaign docuit, ubi professor musicae anthropologiaeque emeritus factus est, quamquam pro tempore docere solebat. Ethnomusicologus investigationes annis 1960 et 1980 fecit musicae Indigenarum Americanarum (vide Blackfoot Musical Thought, 1989), musicae Iraniae (1966, 1968–1969, 1972, 1974), et musicae Indiae Australis (1981–1982). Praeses Societatis pro Ethnomusicologia (1969−1971), et Ethnomusicology, societatis actorum, bis editor fuit. Gradus honoris causa Universitatis Illinoesiae, Collegii Carlton, Collegii Kenyon, et Universitatis Sicagi accepit. Ei concessum est Praemium Fumio Koizumi pro Ethnomusicologia, et electus est socius Americanae Artium Scientiarum Academiae.
Theodoricus Martinus
Theodoricus Martinus  (natus Dirk Martens in Aalst anno 1446 aut 1447 – mortuus est die 2 Maii 1534), qui Venetiae et cum homine docto Gerardo de Lisa typographiae artem didicit, fuit typographus et editor Flandricus, qui opera praeclarorum humanistarum (exempli gratia Erasmi et Thomae Mori) edidit.
Clemens Alexandrinus
Opera
thumb|Opera omnia, 1715
Phlebolepididae
Phlebolepididae sunt familia exstinctorum piscium maxillis carentium classis Thelodontorum, qui tempore Llandovery aevi Silurio ineuntis vigebant. Typus familiae est †Phlebolepis.
Magda Goebbels
Magda Goebbels (nata Johanna Maria Magdalena Behrend die 11 Novembris 1901 in Berolini – ibidem postquam sex filios suos necaverat mortem sibi conscivit die 1 Maii 1945) fuit politicorum periti Nazistae Iosephi Goebbels uxor.
Pelliculae
In pellicula Der Untergang Corinna Harfouch ut Magda Goebbels agit.
Jackson Paroecia
Jackson Paroecia (Anglice:  Jackson Parish, Francice Paroisse de Jackson) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 15397 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs Jonesboro, anno 1845 creata est. In hoc paroecia minima pars incolarum (accurate 2.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Ericus Mauritius de Hornbostel
Ericus Mauritius de Hornbostel (1877–1935) fuit ethnomusicologus et musicologus Austriacus.
Vindobonae natus est die 25 Februarii 1877, filius parentium qui musicam valde exercebant. Puer clavili, harmoniae, et contrapuncto studuit, sed gradus philosophiae doctoris ei est ab Universitate Vindobonensi concessus in chemia.
Berolini mox consedit, ubi cum Carolo Stumpf adiutor apud Institutum Psychologicum Berolini psychologiam musicam et psychoacousticam investigavit. Anno 1905, cum publicae instituti tabulae Berliner Phonogramm-Archiv gignerent, von Hornbostel primus rector factus est. Ipse et Curtius Sachs eo tempore Systema Sachs-Hornbostel (1914) excogitaverunt, quo organologi instrumenta musica iam hodie classificant.
Anno 1933, Nationali Socialisticá Laboratorum Factione Germanicá imperante, omnibus muneribus suis privatus est propter mater fuit ex stirpe Iudaea. Primum Helvetiam emigravit, in tempus Civitates Foederatae Americae, postremo Cantabrigiam in Anglia, ubi in archivum musicae folkloricae non Europaeae operam suam locavit. Cantabrigiae mortuus est die 28 Novembris 1935.
Hornbostel fuit unus e conditoribus disciplinae ethnomusicologiae, eo tempore musicologia comparativa usitate appellata. Proprium ei fuit musicae Africanae Asianaeque.
Praeceptor magni aestimatus, nonnullos discipulos docuit, inter quos Henricus Cowell (1897–1965), compositor Americanus.
Iustus de Dohnányi
Iustus de Dohnányi [] (natus Justus von Dohnányi Lubecae in terra Slesvici et Holsatiae die 2 Decembris 1960), concentus magistri Christophi de Dohnányi filius, est clarus histrio, moderator cinematographicus, et scriptor Germanicus.
Jefferson Paroecia
Jefferson Paroecia (Anglice:  Jefferson Parish, Francice Paroisse de Jefferson) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 455466 incolarum (anno 2000), maxima Ludovicianae quod ad incolas pertinet. Paroecia, cuius caput est urbs Gretna, anno 1825 creata est. In hoc paroecia octava pars incolarum (accurate 13.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Theodosiani
Theodosiani fuerunt secta Corrupticola nominata a Thedosio Alexandrino Patriarcha mortuo die 5 Iunii 567. Fuerunt Eutychiani Alexandrini.
Natalis de Comitibus
Natalis de Comitibus seu Natalis Comes vel Comitum (Italiane Natale Conti ; Francogallice Noël le Comte ; Graece ; natus c. 1520; mortuus 1582 ) fuit mythographus et interpres textuum Graecorum.
Natalis de Comitibus Mediolani natus est sed se Venetus praetendit, seu e stirpe Veneto ortus, seu Venetiis longe moratus; ibi enim omnia opera sua edita sunt. Versio Deipnosophistarum Athenaei anno 1556 divulgavit Ferdinandoque (eo tempore rege Romanorum, mox imperatore) dicavit. Libri Mythologiae rege Francico Carolo IX dicavit.
Cassiana (discretiva)
Cassiana est:
Titus Statilius Taurus (consul 44)
Titus Statilius Taurus (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 53) senator Romanus erat. Pater eius Titus Statilius Taurus, consul anni 11 fuit. Mater Valeria Messalina erat, filia Marci Valerii Messallae Corvini consulis 31 a.C.n.. Frater Titus Statilius Taurus Corvinus anno 45 consul ordinarius creatus est. Ipse anno 44 summum magistratum gessit. Anno 51/52 vel 52/53 proconsul Africam administrabat. Legatus Statilii, Marcus Tarquitius Priscus, eum post reditum repedtundarum pecuniarum et magicarum superstionum accusavit. Sed re vera hac accusatione ficta Agrippina uxor Claudii imperatoris, hortos Statilii acquirere voluit. Statilius autem "nec ... diutius falsum accusatorem, indignas sordis perpessus vim vitae suae attulit ante sententiam senatus ". Tarquitius anno 61 repetundarum incolis Bithyniae accusatus damnatusque est.
Frommenhausen
Frommenhausen (Latine Frumhusia) est suburbium Sumelocennae in Badenia-Virtembergia. 100px|thumb|Insigne Frumhusiae
Geographia
Frumhusia iacet in alta planitie a dextra parte fluvii Neccari, decem chiliometra a Summelocenna inter occasum solis et meridiem spectans.
Extentio
Superficies territorii Frumhusiae complet 362 hectara.
Incolae
Vicus habet 467 incolās mense Ianuario MMVIII). Ita Frumhusia numero incolarum est minimum suburbium Sumelocennae.
De religione
Cives Frumhusiae sunt praecipue catholici Romani.
Nexus externi
Pagina communis ad rottenburg.de (theodisca)
Gulielmus Warham
Gulielmus Warham (natus anno 1450 – mortuus die 22 Augusti 1532 in Hackington) fuit archiepiscopus Cantuariae ab anno 1503 usque ad mortem.
Ioannes Baptista Lefebvre de Villebrune
Ioannes Baptista Lefebvre de Villebrune (Jean-Baptiste Lefebvre de Villebrune; natus Silvanectis anno 1732; Engolismae mortuus die 7 Octobris 1809) fuit medicus, philologus et interpres. Fuit professor linguae Hebraeae apud Collegium Franciae ab anno 1791, annisque 1794 et 1795 bibliothecarius nationis Francicae. Ab anno 1797 Engolismae habitavit. Versiones confecit in linguam Francogallicam textuum Graece, Latine, Hispanice, Italiane, Anglice, Theodisce et Suecice scriptorum; omnium aliorum notissimum est versio Deipnosophistarum Athenaei, in quinque volumina divisa.
Iberia Paroecia
Iberia Paroecia (Anglice:  Iberia Parish, Francice Paroisse de l'Ibérie) est Ludovicianae paroecia civilis in Civitatibus Foederatis Americae 73266 incolarum (anno 2000). Paroecia, cuius caput est urbs New Iberia, die 30 Octobris 1868 creata est. In hoc paroecia sexta pars incolarum (accurate 15.8 %) haud Anglice domu loquitur maxima pars eorum (11.99 %) Francice aut Cajun loquuntur.
Armoriale (Grunenberg)
Armoriale, vulgo Wappenbuch, liber a Conrado de Grunenberg ab anno fere 1483 conscriptus et pictus, est enumeratio insignium heraldicorum. Huius libri octo exemplaria manu scripta cognoscuntur.
Iulius Verne
Iulius Gabriel vulgo Jules Verne (Namneti die 8 Februarii 1828 natus; Samarobrivae die 24 Martii 1905 mortuus) fuit mythistoriarum scriptor Francicus, qui pater fictionis scientificae putatur, more surrealismi et avant-garde saeculi XIX.
Vita
Verne Lutetiae iurisprudentiae studebat, et mox se scientiis naturalibus dedicavit. De hoc iam mythistoria eius prima testimonium perhibet, qui magnam omnino novi generis litterarum seriem aperuit, progressum technicum personabat: Cinq semaines en ballon (1863). Eventus felicissimus ei persuasit dramatica relinquenda esse; ipse iam comoedias et melodramaticos textus pepigerat. Inde omnia scripta nova erant phantastica-technica modo fabularum Milesiarum.
Verne lectores in itinera maxime periculosa et incredibilia (sed plerumque de rebus technicis agentia) invitavit: ad lunam, ad interiores Telluris partes, sub mare, ad septentrionalem glaciem, ad Rupis Albae nivem, trans solaria. Neget nemo, quin affabre scientias sive peritorum sive suimetipsius iunxerit cum ingenio narratoris captantis. Lectoribus minus in rebus technicis versantibus ita facultas dabatur, ut modo levi de technica recentiore atque futura instrueretur. Omnia opera, quae primo anno 1878 voluminibus triginta quattuour edita sunt, in multa linguas conversa sunt, et ubique libenter legebantur et leguntur. Dicitur Iulius Verne primus progressus technicos nonnullos bene praedixisse.
Opera selecta
Verne multos libros scripsit, sed opus eius magis notum est Le tour du monde en quatre-vingts jours (Circuitus orbis octoginta diebus) anno 1873 scripto. Alii libri sunt:
Guido de Maupassant
Guido, vulgo Guy de Maupassant (natus in Castello Miromesnil iuxta Tourville-sur-Arques die 5 Augusti 1850; Lutetiae die 6 Iulii 1893 mortuus) fuit scriptor Francicus saeculi undevicensimi, qui, socius scholae naturalismi, mythistorias fabulasque breves (vel diegemata) modo realistico et saepe pessimistico confecit.
Vita
Guidonis Maupassant cursus honorum initium cepit in officio ministerii quodam. Guidoni, in scribendo tironi, consilia sincera dabat Gustavus Flaubert, matris consobrinus; is homo mox vidit fortitudines Guidonis in confabulando esse.
Maupassant poesi in opere »Des Vers« (1880) congesta famam nullam assecutus fabellam quandam in annum 1870 Rothomagum finxit, cui titulus »Boule de Suif«. Ea historia culmini est in opere »Soirées de Médan« (1880) quod Aemilius Zola cum aliis collegit. Modo realismi et perfecta characterum delineatione Maupassant in omnibus naturalismi fautoribus eminet. Vel Aemilium Zola superavisse videtur. Narrationes eius dicuntur meliores esse quam mythistoriae: quia in his culpatur nimia velocitas in producendis tomis 27 annis tantummodo decem.
Attamen affabre scripta est matrimonii cuiusdam historia maesta »Une Vie« (1883) necnon fabula Milesia de diurnariis »Bel-Ami« (1885). Insequebantur »Mont-Oriol« (1887), »Pierre et Jean« (1888) et denique mythistoriae molles »Fort comme la Mort« (1889) et »Notre cœur« (1890; in ambabus olet Pauli Bourget auctoritas). Inter volumina XX cum fabulis maximi momenti autem sint haec: »La Maison Tellier« (1881), »Miss Harriet« (1884), »Monsieur Parent« (1885), »Le Horla« (1887), »L'inutile Beauté« (1890). Fabella »Musotte« Guido de Maupassant una cum Iacobo Normand 1891 felicissime scaenis adaptavit. Opusculum quoddam recte pro theatro scriptum »La Paix du Ménage« (1893) minus bonum fuit.
Velut frater natu maior et familiares alii vecordia captus est. Canois mortem sibi consciscere voluit atque Lutetiae in nosocomio privato "Blance" animam efflavit. Anno 1897 autem in eius honorem monumentum in Viridario Monceaux Lutetiensi erectum est.
Nexus externi
🇬🇷
Polycarpus Smyrnaeus
Polycarpus Smyrnaeus (Graece Πολύκαρπος ὁ Σμυρναῖος (natus circa 69 - supplicio affectus circiter anno 155 Smyrnae) fuit episcopus Smyrnae.
Iuxta traditionem sanctus Irenaeus, epicsopus Lugdunensis discipulus eius fuit. Exstat epistola Ignatii Antiocheni ad Polycarpum atque ipsius Polycarpi fragmentum primae et integra secunda epistola ad Philippenses, necnon descriptio martyrii Polycarpi.
Ecclesia catholica et ecclesiae Orthodoxae festum diem Polycarpi die 23 Februarii (olim in ecclesia catholica 26 Ianuarii) celebrant.
Ioannes Aurispa
Ioannes Aurispa (natus anno 1376 in Neti, Sicilia – mortuus est anno 1459 Ferrariae) fuit Italicus homo doctus Renascentiae. Aurispa multa itinera in Imperium Byzantinum fecit ubi antiquos et pretiosos codices emebat.
Beschreibung der Reise von Konstanz nach Jerusalem
Beschreibung der Reise von Konstanz nach Jerusalem est narratio peregrinationis Conradi de Grunenberg, anno 1486 factae, anno insequenti conscriptae, multis imaginibus ornatae. Quae narratio in duobus exemplaribus, ab ipsius auctoris manu ut videtur scriptis et pictis, servatur, quorum una in Bibliotheca publica Badensi monstratur, siglo '''St. Peter pap. 32'''.
Gaius Sempronius Atratinus
Gaius Sempronius Atratinus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Sempronius Atratinus anno 423 a.C.n. una cum Quinto Fabio Q.f. Vibulano consul Romanus electus est. Eo anno Romani bellum contra Volscos gesserunt. Sempronius tam incaute et inconsulte proelium iit, ut Romani a Volscis victi essent, nisi Sextus Tempanius, decurio equitum exercitui subvenisset. Anno 422 Sempronius itaque accusatus est et certe damnatus esset, nisi tribuni plebis quattuor eum defendissent. Anno 420, cum Sempronius rogationem tribunum plebis de lege agraria negaret, propter cladem anni 423 iterum accusatus et ad multam damnatus est.
Beneficentia
Beneficentia est opera omnino utilis privatis opibus ad homines pauperes adiuvandos praebenda. Operae beneficae spontaneae esse possunt singulatimque factae, aut bene praestitutae et per societatum idealium aut collegiorum opificum syndicos factae.
Eleemosyna est res simplicissima, quam homo quivis sua sponte suas opes (pecuniam, operam, mercimonia) viduis orphanisve pauperibus donare potest. Primitus eleemosyna fuit stips misericoria data. Qui suis viribus se sustinere minime poterant aut hunc statum fingebant, mendicorum loco habebantur. Hodie autem eleemosynae factae sunt per
Philanthropia in pecunia, mercimoniis, apparitionibus, operis benevolentiae vel cultus humani excolendi causa donandis consistit. Quae operae non necesse utilitati donatoris inserviunt. Hae maxime causae a philanthropis proferri solent:
Conradus de Grunenberg
Conradus de Grunenberg, vulgo Konrad von Grünenberg (natus ante annum 1430; mortuus 1494), filius praefecti urbis Constantiae in Germania ibique educatus, fuit aulicus imperatoris Friderici III et architectus. Peregrinationem ad Terram Sanctam a mense Aprili usque in Decembrem 1486 fecit. Propter libros duos a se scriptos et pictos celebratur, videlicet Armoriale et Peregrinationem.
Titus Statilius Taurus Corvinus
Ipse frater Arvalis ab anno 32 erat et praeterea XVvir sacris faciundis. Anno 45 consul ordinarius creatus est. Anno sequenti coniurationi Asinii Galli, filii Servii Asinii Celeris, interfuit. De fato Corvini nihil certi novimus.