cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Latinitas neoscholastica
Quid sit philosophia haec
Philosophia scholastica nuncupatur id genus philosophiae, quae a theologis philosophisque medii aevi tradita est. Proprium scholasticorum fuit, ut "1. in theologia uberius philosophia, aristotelea praesertim, ad veritates revelatas profundius intellegendas, efficacius defendendas et inter se copulandas uterentur secundum illud Anselmi: "fides quaerens intellectum", "credo, ut intelligam" - 2. philosophiam a fide distinctam paulatim perficerent, maxime Aristotelem sequentes. " Ad essentiam illius pertinent: 1. Pleno sensu christiana est, quatenus principales veritates naturales, quas fides christiana continet, ipsa quoque docet et generatim debitam observat relationem ad ifdem; quo differt tum a graeca, arabica, iudaica, tum maxime a philosophia moderna. 2. Potissimum philosophiae aristotelicae superstruitur. . . . Unum est naturale, philosophia aristotelica, quae summum attigit, quod ratio ex se in philosophica speculatione de principalibus veritatibus umquam praestitit, cui igitur omnis ulterior progressio superstruenda est. Alterum vero supernaturale est, fides, quae easdem veritates clarius exponens rationem in iis propria industria inveniendis, demonstrandis et sine errore retinendis extrinsecus dirigit."
Quo pacto philosophiam scholasticam sequebantur
Santeler nos certiores facit, "philosophiam scholasticam esse christianam philosophiam maxime genuinam, quam fidei conformem aetas christiana, spiritu veritatis afflante et auctoritate Ecclesiae manuducente procreavit. Ipsam solam conservare illas veritates, quae mentem vitamque humanam regere debent, et illa principia et methodum philosophandi sectari quae veritatis mentisque humanae indoli apprime consentanea sunt." Verumtamen minime infitiatur eam philosophiam variis defectibus propter tempora caruisse. In subtilitatibus excedebant, sicut asserit, in scientia naturalium rerum graves errores docebat. Substantia autem doctrinae philosophicae et methodi valorem perpetuum habere arbitratur.
Amfreville-les-Champs (Sequana Maritima)
Amfreville-les-Champs est commune Francicum 181 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Grenay (Isara)
Grenay est commune Francicum 1'530 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Nord-Elm (commune generale)
Nord-Elm commune generale Saxoniae Inferioris in circulo Helmstadiensi est.
Historia
Anno 1974 commune generale Nord-Elm conditum est. Sedes administrationis Süpplingen est.
Haroldus Whetstone Johnston
Haroldus Whetstone Johnston (Rushville Illinoesiae, 19 Martii 1859–17 Iunii 1912) fuit classicarum rerum gestarum scriptor et professor Latinae linguae in universitate Indianensi Bloomingtoniae, qui plerumque libro The Private Life of the Romans innotuit. Gradum A.B. in Collegio Illinoiensi anno 1879 accepit.
Opera
Inter eius scripta sunt tres libri notissimi.
Amfreville-la-Mi-Voie
Amfreville-la-Mi-Voie est commune Francicum 3'205 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Ambrumesnil
Ambrumesnil est commune Francicum 507 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Gemeaux
Gemeaux est commune Francicum 860 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Amir Khusrau
Ab'ul Hasan Yamīn ud-Dīn Khusrau (natus Patiyali in urbe Sultanatus Delliensis anno 1253; mortuus Dellii in Sultanatu Delliensi mense Octobri anno 1325) (Persice ابوالحسن یمین الدین خسرو, Urdu ابوالحسن یمی الدین خسرو), late Amīr Khusrau Dehlavī et Amīr Khusrau tantum appellatus, fuit musicus, poeta, eruditus Sufiensis ex Asia Meridiana ortus. Partes maximi momenti in historia culturalis subcontinentis Indicae egit. Mysticismum profitebatur, discipulus spiritualis cuiusdam Nizamuddin Auliya Delliensis. Poemata plerumque Persice componebat, sed etiam Hindavice. Ḳhāliq Bārī, vocabularium versibus nomina Arabica, Persica, Hindavica colligens, ei saepe tribuitur. Khusrau aliquando vox Indiae (Tuti-e-Hind) appellatur, pater litterarum Urduicarum aestimatus.
Speyeria diana
Speyeria diana (Anglice Diana fritillary) est dimorphicus familiae Nymphalidarum papilio, in nonnullis Americae Septentrionalis meridianae orientalisque regionibus silvaticis endemicus, et praecipue in valle Fluminis Arcansiae, in aliquibus Carolinae Meridianae comitatibus, et in locis secundum Montes Appalachianos observatus. Is est publicum Arcansiae insectum.
Mari est color aurantius in marginibus alarum nigrarum. Femina autem est caerulea obscura, et ea mare est multo maior.
Adulti ova recte in planta non pariunt, sed ea potius super solum circa plantam spargunt. Larvae, simul atque ex ovis excluduntur, se in solum infodiunt ut hiement; vere emergunt et foliis Violae vescuntur. Adulti nectar ex variis floribus sorbillant.
Velpke (commune generale)
Velpke commune generale Saxoniae Inferioris in circulo Helmstadiensi est.
Wandsworth (burgus)
Wandsworth  est Londinii burgus, unus e triginta burgis huius urbis. Huic burgo circiter 281800 incolarum (anno 2007) sunt.
Velpke (commune generale)
Historia
Anno 1974 commune generale Velpke conditum est. Sedes administrationis Velpke est.
Fussey
Fussey est commune Francicum 111 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Lans-en-Vercors
Lans-en-Vercors est commune Francicum 2'574 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
6132 Danielson
6132 , olim designationibus 1990 QY3, 1986 PO, et 1989 EF2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico E. Holt, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6132 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Schilca
Schilca (Russice Шилка, tr. Šilka) est flumen in territorio Transbaicalico Foederationis Russicae.
Schilca, quae "ex Ingodae et Ononis coniunctione oritur", 560 km patet et cum Arguno in Amurem confluit. Nertscha Schilcae tributarius est. Schilca urbs et Urbs Praesentationis (Sretensk) ad Schilcam sitae sunt.
Argynnis niobe
Latitudo alarum est 46–60 mm. Alis sunt colores fusci et aurantii, punctis lineisque nigris praeditis.
Pyrrha
In mythologia Graeca Pyrrha erat filia Titanis Epimethei et Pandorae, mulieris a Iove mortalibus datae. Deucalioni nupsit atque una cum marito diluvio superfuit atque novos homines e lapidibus creavit.
Frôlois
Frôlois est commune Francicum 183 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Pyrrha
Deucalion, filius Promethei, vir iustus ac pietatis erga deos plenus, in Thessalia regnabat eo tempore quo Zeus/Iupiter, iratus generi humano ob innumera scelera, omnes mortales diluvio mergere constituit. Tum, a Prometheo monitus, in parvam ratem cum uxore Pyrrha, filia Epimethei, conscendit ac, per novem dies fluctibus iactatus, tandem summo monte Parnasso haesit. Cum undae decrescerent, soli in orbe toto relicti, de solitudine sua apud deos queruntur. Tandem, sortes petituri, ad delubrum Themidis deae contenderunt,ubi oraculo iussi sunt "ossa magnae matris" post se iacere. Primo horruerunt nec parere voluerunt. Postea, responsum dei secum volventes, intellexerunt magnam matrem terram esse, ossa autem eius lapides. Tum, capite velato ac veste recincto, ut fas erat, lapides post se iecerunt. Et ex lapidibus a Deucalione missis viri geniti sunt, ex lapidibus vero quos Pyrrha misit, feminae. Ita novum genus hominum orbem occupavit.
Anciacus
Anciacus, Francogallice Anché est commune Francicum 307 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Fresnes (Clivus Aureus)
Fresnes est commune Francicum 175 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Antiniacum
Antiniacum, Francogallice Antigny est commune Francicum 604 incolarum (anno 2010) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Heliconiini
Heliconiini (Anglice passion-vine butterflies) sunt tribus papilionum subfamiliae Heliconiinarum familiae Nymphalidarum. Huic tribui sunt circa centum species et subspecies, omnem per orbem habitantes.
Lalley
Lalley est commune Francicum 222 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Ecclesia cathedralis Erfordiensis
Cathedralis Mariana Erfordiensis (Theodisce: Mariendom Erfurt) media in urbe Erfordiae invenitur. Sedes est episcopi Erfordiensis.
Historia
Erfordiae, quo aliae similes urbes egent, vestigia mediaevalia abundant. Centrum urbis Secundo bello mundano finito satis incolume restabat: id hodie rebus periegeticis maxime subvenit. Iam sic dictus reformator Martinus Lutherus ipse Erfordiam esse turritissimam proclamavit. Urbis coronae erant cum Cathedralis BMSV dicata atque Ecclesia Sancti Severi propinqua tum Ecclesia SS Petri et Pauli in Monte Petrino. Aedis haec post annum 1813 in ruinas redacta una cum monasterium quasi periit. Unde evenit quod mons cathedralis, qui dicitur, unica corona restat nostris diebus.
Descriptio
Manuale architectonicum vivum cathedralis ipsa esse videtur hominibus, qui eam visitant. Loco aedificii superioris ecclesiae primae Erfordiensis, quam anno 725 fortasse Sanctus Bonifatius Winfridus ipse aedificari iusserat, facta est annis ab 1154 ad 1182 basilica Romanica. De quo testimonium perhibent turres fenestris rotundorum arcuum praeditae. Cum construeretur, inventa sunt ossa sanctorum Adolaris et Eobani, Bonifatii consortium. Sepulti in crypta cathedrali mox patroni ecclesiae facti sunt. Medio aevo cadente, quo Erfordia nimis florebat, cathedrali forma hodierna data est. Anno 1329 collis cathedralis versus plateam cathedralem saxis aggeratis amplificata est. Arcus cavei plures aedi tenendae additi sunt. Quod chori alti constructionem (annis ab 1349 ad 1372 confectam) permisit. Iam anno 1330 portae triangulares constructae erant; annis ab 1455 ad 1465 navis longa artis Gothicae exeuntis exorta est. Inerant et insunt cathedrali artificia permulta. Campana quae vocatur Gloriosa anni 1497 totius orbis terrarum maxima est, quae libere oscillat.
Pompa magna debetur possidentibus priscis quoque. Conventum collegiale BMSV capitulanos maxime notos sartos et tectos protexit. Ei multa aedificia secunda quoque erant. Illi clerici saeculares capitulum conventuale habebant regula monachica ulla neglecta. Quod conventum usque ad initium saeculi XIX exstabat. Tempore sic dictae Reformationis et Bello triginta annorum saeviente cathedralis vel protestantica fuit, saltem brevissimum tempus. Attamen iure cathedralis catholica locus Lutheranus appellari potest: namque hic Lutherus ordinationem sacerdotalem recepit anno 1507 ab episcopo auxiliari Ioanne Bonemilch. Postea Lutherus theologiam catholicam ibidem docuit.
Fons
Stephani Raßloff mystagogiae Erfordienses.
Nexus externi
🇬🇷
Germanus (abbas Grandisvallensis)
Germanus (natus circa annum 612 in urbe Augusta Treverorum; mortuus anno 675 apud urbem Monasterium Grandis Vallis in pago Bernae, Helvetia, fuit primus abbas monasterii Grandisvallensis. Ecclesiae catholicae Sanctus est.
Vita
Germanus Augusta Treverorum ex familia senatoria natus monachus in monasterio Vosegano Sancti Montis apud urbem Romarici Montem, postea abbatiae Luxoviensis fuit.
Monasterio Iurassense in dioecesi Basiliense circa annum 640 condito abbas Luxoviensis Waldebertus Germanum praepositum novo conventu mandavit.
Anno 675 post litem Germani cum duce Alsatiae Eticho abbas necatus fuisse dicit mythistoria.
Sacra Supellex
Hodie baculum abbatiale preciosissimum Sancti Germani in museo historiae et artium Iurassensium urbe Delemonte servatur.
Gulielmus Hill Brown
Gulielmus Hill Brown (Bostoniae mense Novembri 1765; Murfreesboro Carolinae Septentrionalis, 2 Septembris 1793) fuit scriptor mythistoriarum Civitatum Foederatarum, auctor libri The Power of Sympathy (1789), primae mythistoriae Americanae usitate habiti, fabulaeque "Harriot, Or The Domestick Reconciliation," primum in fasciculo primo The Massachusetts Magazine Ianuario 1789 editae. Etiam scripsit "The Reformer," commentarium seriale; West Point Preserved (1797); ludum scaenicum de morte Maioris Ioannis André, speculatoris Britannici; seriem fabellarum versu dispositarum; Penelope, comoediam modo Indorum Occidentalium concepto; commentarios; atque Ira and Isabella, brevem mythistoriam alteram, post mortem anno 1807 editam.
Donaustadt
Donaustadt (Latine scilicet Danubii Urbs) est Vindobonae praesens regio urbana, una viginti trium urbis regionum. Huic regioni circiter 153.408 incolarum (anno 2009) sunt.
Egnatia
Egnatia (Graece Ἐγνατία) est urbs antiqua Apuliae, cuius manent tantum ruinae. Correspondet urbi hodiernae Italiae Fasano pressius fractione Savelletri.
Liesing (Vindobona)
Liesing est Vindobonae praesens regio urbana una viginti trium urbis regionum. Huic regioni circiter 91.759 incolarum (anno 2009) sunt.
Casimirus
Casimirus est praenomen masculinum originis Polonicae.
Frénois (Clivus Aureus)
Frénois est commune Francicum 86 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Ioannes Vazov
Ioannes (vulgo Ivan Minchov) Vazov (Bulgarice Иван Минчов Вазов, natus die 27 Iunii 1850 [modo vetere]; mortuus die 22 Septembris 1921) fuit poeta, scriptor mythistoriarum, et scriptor scaenicus Bulgaricus, saepe patriarcha litterarum Bulgaricarum appellatus. Natus est Sopot in oppido in Valle Rosarum in Plovdiv Provincia Bulgariae, tum in Imperio Ottomanico; mortuus Serdicae in capite Bulgariae. Eius opera binas aetates historicas exhibent: renascentiam Bulgaricam et aetatem post liberationem a rectione Ottomanica.
Franxault
Franxault est commune Francicum 404 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Iohannes Rusbroquius
Iohannes Rusbroquius, sive vulgo Jan van Ruusbroec, erat sacerdos et mysticus Brabantinus natus anno 1293 verisimiliter Bruxellis et mortuus anno 1381 in monasterio Viridis Vallis (Groenendaal) quod ipse condidit in Sonia silva prope Bruxellas.
Multa scripta mystica lingua nederlandica scripsit.
Omnia eius scripta edita sunt latine Coloniae a Laurentio Surio anno 1552, et postea denuo edita anno 1609 et 1692.
Circuitus Franciae 2016
Circuitus Franciae 2016 fuit centesima prima editio Circuitus Franciae, certaminis birotationis. Die 24 Novembris 2014 Societas Disportus Amaury nuntiavit certamen in Manica departamento Francico primum in historia circuitus incipere. Certamen unam stationem in Andorra habet.
Manus
Viginti duo manus editioni 2016 Circuitus Franci intersunt. Omnes duodeviginti WorldTeams UCI invitati sunt, et revera interesse debent.
Equites
Praecipui equites dilecti ante certamen fuerunt Christophorus Froome, Nairo Quintana, et Albertus Contador. Alii petitores praecipui in classificatione generali fuerunt Ricardus Porte, Theobaldus Pinot, Fabius Aru, Geraint Thomas, Vincentius Nibali, Romanus Bardet, et Tejay Van Garderen.
Iter et stationes
Iter Circuitus Franciae 2016 a Christiano Prudhomme directore certaminis in Palatio Congressuum Lutetiae die 20 Octobris 2015 revelatum est. Duos certaminis temporis eventus continet, quorum ambo sunt petitorum singulorum. Auctores stationes reliquas undeviginti in tres categorias dividunt: stationes planas, stationes montanas mediocres, et stationes montanas. Sunt quinque stationes montanae, quarum quattuor in culmine montis finient: statio 9, ad Andorra-Arcalis; statio 12, ad Montem Ventosum; statio 17, ad Finhaut Émosson; et statio 19, ad Saint-Gervais-les-Bains. Auctores duo dies otii mandaverunt. Certamen certamini prioris anni est 174.7 chiliometra longius.
Christophorus Froome, summus athleta defendens, postquam iter nuntiatum est dixit se spectare cursum ei accommodare melius quam cursus prioris anni. "Puto," ait, "perfectum birotarium vincere, sed statio quae mihi eminet profecto est Mons Ventosus."
4128 UKSTU
4128 , olim designatione 1988 BM5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Ovidius (nomen)
Ovidius erat nomen gentilicium aetate Romana et hodie est praenomen masculinum Dacoromanicum (Dacoromanice Ovidiu).
Polias
Polias (-adis) (Graece ) ad litteram "urbina" valet et epitheton dearum adhibebatur, quae urbes protegere credebantur. Vide
Simili modo Iuppiter Athenis "Polieus" (Graece: ) venerabatur.
4127 Kyogoku
4127 , olim designationibus 1988 BA2, 1981 UL16, et 1986 WY3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4127 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Carthago (discretiva)
Carthago vel Karthago potest esse:
Francheville (Clivus Aureus)
Francheville est commune Francicum 246 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Eduardus Riedel
Eduardus Riedel, vulgo Eduardo Riedel (Urbe Fluminensi in Brasilia natus die 5 Iulii 1969), est vir politicus et hodiernus Matogrossensis Australis praepositus.
De vita
Anno 2015, Riedel renuntiavit loco praesidentis rectoris Famasul (2012-2014), acceptis praefectis publicis secretariatus regiminis et strategicae Procurationis Matogrossensis Australis, in regimine Reinaldo Azambuja, in qua positus erat. Manserunt usque ad 2021.
Anno 2022 ad regimen Matogrossensis Australis comitiorum Brasiliae cucurrit, die 2 mensis Octobris anno 2022 ad secundum circumivit. Die 30 Octobris 2022, praeses creatus est cum 808 210 suffragiis (56.90%), candidatus relicto Renan Contar cum suffragiis 612 113 (43.10%).
Munus praesidis sustinebit e die 1 Ianuarii anno 2023.
Anno 1994 Monicam Morais duxit, quae duos filios ei peperit: Marcelam et Raphaelem.
Archinniacum
Archinniacum, Francogallice Archigny est commune Francicum 1'029 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Fraignot-et-Vesvrotte
Fraignot-et-Vesvrotte est commune Francicum 70 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
6135 Billowen
6135 , olim designationibus 1990 RD9, 1970 GL, 1981 AA2, 1985 DE1, 1987 VL, et 1991 VZ3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico E. Holt, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6135 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Jarrie
Jarrie est commune Francicum 3'823 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus) iuxta Gratianopoli.
Lola Flores
Lola Flores seu plene María Dolores Flores Luiz (nata Xeresii die 21 Ianuarii 1923; Matriti mortua die 16 Maii 1995) fuit saltatrix, cantrix et actrix Hispanica atque praesertim perita flamenci. Antonio González "el Pescaílla" nupsit, musico Tzigano Barcinonensi, cui peperit liberos tres musicos et ipsos, videlicet Lolitam, Antonium, Rosarium.
Forléans
Forléans est commune Francicum 89 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Abbatia Sanctae Mariae de Vangaditia
Abbatia Sanctae Mariae de Vangaditia intra saeculum X et anno 1792 fuit abbatia territorialis Apostolicae Sedi immediate subiecta cuius sedes fuit villae quae Abbatia de Vangaditia nuncupata est, postea Abbatia Policinii. Fuit libera civitas usque ad saeculum 12.
Nomen
Nominis eius origo incognita est. Fabula est de vanga nomen ortum sit, quoniam terrae abbatiae erant paludes quae duriter fodiendae ut fecundae.
Philaethria
Philaethria est genus papilionum Novi Mundi subfamiliae Heliconiinarum familiae Nymphalidarum.
Species
Ordine alphabetico digestae. <Gallery> Philaethria dido1.jpg|Philaethria dido Philaethria pygmalion MHNT.jpg|Philaethria pygmalion </Gallery>
Mons Draconis (Africa)
Mons Draconis (Africanice Drakensberge, Anglice Drakensberg), vel Kaslamba (Zuluane uKhahlamba) sunt montes continui in Africa Australi, Swazia et Lesotho. Thabana Ntlenyana Lesothi est montium Draconis cacumen altissimum (3482 m). Aurantium flumen in montibus Draconis oritur, cuius systematis et Oceani Indici accolarum mons Draconis divortium aquarum est.
Epulum Manchu-Han
Epulum Manchu-Han est stylus cenarum apud Sinas nonnumquam saeculo XVIII celebratarum quibus artes coquinariae convivalesque Sinensis et Mandshuriensis commiscebantur. Eo aevo familia Qim vel Aisin-Gyoro Mandshuriensis Sericam omnem imperabat; cultus autem Sinarum classicus, in re gastronomica delicatissimus, ibidem vigebat.
The Bloody Banquet
The Bloody Banquet (orthographia pristina The Bloodie Banquet: titulus Anglicus, scilicet "Cena sanguinolenta") est tragoedia Anglica, saeculo XVII ineunte docta. Anno 1639 primum divulgata est, nomine auctoris "T. D." Sunt qui censent Thomam Middleton et Thomam Dekker scriptores in hac opere, sicut in aliis, collaboravisse. Argumentum e variis mythistoriis collectanei cuiusdam a Gulielmo Warner scripti, titulo Pan his Syrinx (1584, 1597) congeritur. Cena sanguinolenta in ultima scaena agitur.
Falx vinitoria
Falx, vel falx vinitoria (vel vineatica, putatoria) est falx, qua vitium oculi (id est caules novelli) abscindebantur; accurate Columella huius falcis figuram et partes et usum describit. Ferramentum incurvum vel aduncum capulae ligneae vel ferreae longiori infixum est. De hac falce et Plinius, et Vergilius: "...mala vites incidere falce novellas.".
Regula (instrumentum)
Regula est instrumentum, quo lineae rectae diriguntur et delineantur; multae delineationes geometricae regula et circino perfici possunt.
Beauvoir-en-Lyons
Beauvoir-en-Lyons est commune Francicum 617 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Regula (instrumentum)
Vitruvius dicit:
Edmunda Charles-Roux
Edmunda Charles-Roux (Noviliaci ad Sequanam die 17 Aprilis 1920 nata; Massiliae mortua die 20 Ianuarii 2016) fuit diurnaria et scriptrix Francica. Anno 1966 Praemium Goncourt accepit propter mythistoriam Oublier Palerme. Vitam Coco Chanel, hac ipsa nolente, titulo L'Irrégulière anno 1974 divulgavit. Uxor fuit politici Gastonis Defferre, urbi Massiliae praefecti, ab anno 1973 usque ad huius mortem anno 1986 obitam. Academiae Goncourt ab anno 1983 usque ad mortem sodalis, ab anno 2002 usque ad 2014 praeses fuit.
Fontenelle (Clivus Aureus)
Fontenelle est commune Francicum 130 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Falx fenatoria
Falx, vel falx fenatoria (vel stramentaria) est falx, qua herbae feni producendi causa secantur. Ferramentum incurvum vel aduncum capulae ligneae vel ferreae longiori infixum est.
Regula (instrumentum)
"Longitudines ad regulam et lineam, altitudines ad perpendiculum, anguli ad normam respondentes exigantur."
Falx fenatoria
Marcus Terentius Varro haec de faeno secando scripsit:
Regula (instrumentum)
Cum mensurae aliquot in regula designatae sunt, non solum ad recte delineandum, sed etiam ad longitudinem metiendam regula servit.
Falx fenatoria
Falcarius est artifex qui falces facit. Cote falces acuuntur.
Marcus Trebatius Priscus
Marcus Trebatius Priscus (natus saeculo 1, mortuus saeculo 2) senator Romanus fuit.
Cursus honorum
Trebatius Priscus a mense Iulio anni 108 una cum Hadriano, qui postea imperavit, consul suffectus nominatus est.
Galicia (Russia)
Galicia vel Galič (tempore antiquo Galicia Meriensis ) urbs est in regione Kostromensi Russiae. In ripa lacus Galiciensis sita est. Incolas 16 922 habuit anni 2017.
Historia
Anno 1159 Galicia condita est. Anno 1237 a Tataris devastata est. Ab anno 1246 caput ducatus Galiciensis erat, a ducatu Volodimiriensi separati. Primus dux Galicia Constantinus Iaroslai filius, Alexandri Nevensis frater, fuit. Tchuhloma et Salinae Galicienses ad ducatum pertinebant. Anno 1362 a Demetrio Tanaitico ad magnum ducatum Moscoviae ducatus adiunctus erat et Georgius Demetrii filius dux Galiciae factus est. Post annum 1450 duces Galiciae aberant.
Laurentius Page
Laurentius Eduardus Page (natus Ann Arbor in oppido Michiganiae die 26 Martii 1973) est conductor, informaticae peritus, et magister officinarum qui una cum Sergio Brin, quem in Universitate Stanfordiensi, Google creavit.
Eius almae matres sunt universitates Michiganensis et Stanfordiensis.
Janneyrias
Janneyrias est commune Francicum 1'544 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Sergius Brin
Sergius Michaelis filius Brin (Russice Сергей Михайлович Брин Moscuae natus die 21 Augusti 1973) est conductor et magister officinarum informaticae oriundus e Russia, qui una cum Laurentio Page, quem in Universitate Stanfordiensis scit, Google creavit.
Eius almae matres sunt universitates Marylandensis et deinde Stanfordiensis.
Semiramis (nomen)
Semiramis (-idis, f.) est nomen atque praenomen femininum originis Assyricae.
Jarcieu
Jarcieu est commune Francicum 1'038 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Rhauderfehn
Rhauderfehn est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Ad Rhauderfehn vici Backemoor, Holte, Burlage, Collinghorst, Klostermoor, Rhaude, Rhaudermoor, Schatteburg, Westrhauderfehn (hic est sedes administrationis) atque Langholt pertinent.
Historia
Anno 1250 vicus Backemoor primo in actis descriptum est. Tum regio pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 Rhauderfehn regio ad Borussiam pertinuit. Anno 1769 mercatores a rege Friderico II Borussiae impetraverunt, ut sibi palus magnum cederentur, quod seccarent. Hic fuit dies primus coloniae Rhauderfehn. Quae colonia ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Rhauderfehn Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Rhauderfehn regio ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in Rhauderfehn novam patriam invenerunt. Numerus incolarum ad plus quam decem milia tum crevit. Anno 1973 decem communia minora ad commune novum Rhauderfehn coniuncti sunt. .
Beauval-en-Caux
Beauval-en-Caux est commune Francicum 481 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Lingua Ketica
Lingua Ketica est linguarum Ieniseensium unica superstes. In territorio Crasnoiarensi Russiae statum linguae populi indigenae habet et in ludis litterarum ediscitur. Circa 213 homines lingua Ketica loquuntur. Scriptura utitur Cyrillica cum signis diacriticis non multis. Fine saeculi vicesimi abecedarium Keticum Cyrillicum primo elaboratum est et forma eius non iam stabilita est.
Periodizatio
Periodizatio est ratio vel studium praeteriti per certa et quantificata temporis spatia, ad enodationem historiae facilius reddendam adhibitum. Cuius exitus est abstractiones descriptivae quae commoda spatiorum temporis nomina praebent quibus sunt proprietates stabiles. Subtiliter autem determinare initium et finem ullius temporis saepe est libidinosum.
Licet historia sit continua et in summam describi non potest, omnes rationes periodizationis sunt plus minus libidinosae, sed sine tempora nomina ferentia, quamvis inhabile vel etiam ineptum, tempus praeteritum sit nihil plus quam eventus sparsi et disiuncti sine fundamentis vel contignatione ut eos intellegamus. Nationes, civitates, culturae, familiae, et adeo homines singuli, quibus variae historiae in memoria retentae sunt, rationes periodicationis temporalis, convenientes saepeque non ordinatas, semper imponere conantur; nomina autem temporum continenter provocantur et expoliuntur, sed multa temporis signa, cum institutum essent, tam commodum sunt ut aegre reici possunt.
Theoria copiarum
Theoria copiarum est pars mathematicae in qua copiae tractantur, quae rerum collationes intelleguntur. Quamquam quaelibet res in copias colligi possunt, theoria copiarum plerumque rebus mathematicis adhibetur.
Definitiones
Imprimis definitiones ponendae quibus mathematici cottidie utuntur. Haec est simplex copiarum theoria, quam necesse erit subtiliorem facere.
Elementa
Cum copia sit conlatio rerum, hae res sunt elementa copiae. Si est copia, dicimus "a est elementum copiae S," et scribimus a \in S. Est copia vacua vel inanis, quae nulla elementa habet; signum huius copiae est \emptyset. Elementa copiae possunt quaelibet res esse, etiam aliae copiae. Exempli gratia, est copia cuius elementa sunt a et copia alia {a} (cuius elementum est ipsa a). Numerus elementorum copiae nomine cardinalitatis vel magnitudine copiae appellatur, sive finita sive infinita. Sit S = {a, b, c}; tum cardinalitas copiae S est 3.
Si S, T sunt copiae, et omnia elementa S sunt elementa etiam T, copia S dicitur copia inferior copiae alterius, quae ea de re copia superior appellatur. Hoc est, si tum S \subset T et T \supset S. Copia vacua est copia inferior omnium aliarum copiarum. Omnis copia est inferior sui ipsius (hoc est, semper S \subset S), sed copiae inferiores proprie dictae sunt copiae inferiores quae suas copias superiores non aequant. Si S et T sunt copiae, fieri potest ut non sit nec S \subset T nec T \subset S: exempli gratia, si et, tum nec S \subset T quod , nec T \subset S, quod.
Duae copiae, quae eadem elementa habent, sunt eadem copia, etiamsi elementa varie scribuntur. Exempli gratia, sit S = {1, 2, 3, 4, 5} et T = {5, 4, 3, 2, 1}; tum S = T. Copia vacua est solum una.
Beautot
Beautot est commune Francicum 121 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Theoria copiarum
Elementa
Copia infinita est si ei tantundem elementorum est, quantum habet copia sua inferior proprie dicta. Duo copiae inter se numero elementorum (i. e. cardinalitate) aequales sunt, si est functio biiectiva quae omni elemento unius copiae elementum alterius copiae attribuit. Exempli gratia, copiae {a, b, c} et {1, 2, 3} eiusdem cardinalitatis sunt, quod functio elementa (a, 1), (b, 2), (c, 3) attribuit. Sed {a, b, c} est copia finita, quod copiae eius inferiores pauciora elementa habent. Copia autem numerorum naturalium est copia infinita: functio f(x) = 2x omni numero naturali unum numerum parem aggregat, et rursum omni numero pari y unum numerum naturalem y/2. Numeri pares hic sunt copia inferior, quia numerus par semper est numerus naturalis, et copia inferior proprie dicta, quia copiae numerorum naturalium etiam numeri impares sunt. Atqui eo quod tantundem numerorum naturalium est quantum numerorum parium, hae duae copiae infinitae sunt.
Copiae infinitiae sunt aut numerabiles aut innumerabiles. Copia est numerabilis si eandem cardinalitatem habet atque copia numerorum naturalium; copiae finitae quoque numerabiles dicuntur. Copia innumerabilis maior est quam copia numerabilis, hoc est, maiorem cardinalitatem habet. Exempli gratia, copia numerorum realium est innumerabilis, ut Cantor demonstravit.
Operationes
Copia cuius elementa sunt copiae inferiores cuiusdam copiae dicitur copia potens vel potentiae huius copia, aut copia partium. Copia potens cuiusdam copiae semper plura elementa habet quam haec copia ipsa. Exempli gratia, sit S = {a, b, c}. Tum copia potens S, vel, 8 elementa habet:
Si S est copia finita et n elementa habet, cardinalitas copiae potentis S est 2n. Si S est copia infinita cuius cardinalitas est α, 2α significat cardinalitas copiae potentis S, per definitionem.
Coniunctione aut unione duarum copiarum fit nova copia, quae omnia elementa harum duarum copiarum habet. Exempli gratia, sint S = {a, b, c} et T = {1, 3, 5}. Tum.
Aut, si S = {a, b, c} et T = {c, d, e}, tum ; elementum c, etiamsi est elementum ambarum copiarum, modo semel reperitur inter elementa novae copiae.
Aut, si S = {a, b, c} et T = {1, 3, 5}, tum.
Differentia copiae S e copia T est nova copia, cuius elementa sunt omnia elementa quae in S insunt, sed in T non insunt. Hoc est, si S = {a, b, c, d, e, f, g, h, i} et T = {f, g, h, i}, tum.
Complementum copiae S in universa U est nova copia, cuius elementa sunt omnia elementa universae quae non in S insunt. Exempli gratia, si universa est copia numerorum naturalium, et si S est copia numerorum naturalium parium, tum \neg S est copia numerorum naturalium imparium. Non est complementum sine universa data.
Universa est copia quae continet omnia elementa omnium copiarum de quibus tractamus. Exempli gratia, si analysin realem facimus, universa est \mathbb{R}, numeri reales. Sed si de theoria numerorum agitur, fortasse universa est \mathbb{Z}, numeri integri. Scilicet non necesse est elementa esse numeros.
Axiomata et problemata
Copiae mathematicae ante quam data sunt axiomata formalia collectiones esse quarumvis rerum, dum definitio daretur, receptae sunt. Russell verum cum Zermelo paradoxon dedit, quo monstratum est copiam non esse quamvis aliqua definitione determinatam, perque consequentiam theoriam simplicem sibi congruere redarguit. Axiomata Zermelo-Fraenkel igitur prodita sunt, per quae vetantur eiusmodi copiae, ut theoria sibi congruere speretur.
Sunt autem multa problemata amplissima e theoria copiarum orta, quorum praecipuum et notissimum est hypothesis continui vel saepius CH, quae nullam copiam esse maiorem quam copiam numerorum integrorum, minorem quam copiam numerorum realium vult, aut notis cardinalium. Hypothesis est quoque continui expansa vel GCH, quae omnibus cardinalibus \kappa vult.
Exemplaria interiora
Copiae rite ab imo structae quia diversas theorias mathematicae aemulari possunt, a David Hilbert et aliis pro fundamento huius doctrinae sumptae et nobis eis finibus traditae sunt. Nonne verum comprobare fundamentum mathematicum sibi congruere volumus, ne quid antinomiae comprobet? Profecto nequimus: anno 1931 a Kurt Gödel edita sunt theoremata de imperfectione, quae nos nullam probationem congruentiae axiomatum quorumvis per ipsa dare posse monstravit, nisi haec axiomata sibi non congruunt. Ut exemplo est, si Con(ZFC) congruentiam axiomatum ZFC signat, tum Nihilominus, si Con(ZFC) asciscimus atque per consequentiam exemplari eorum utimur, exemplaria aliorum axiomatum intus inveniri possunt. Pars exemplaris aliqui primigeni exemplar interius appellatur, si et ZF axiomata satisfacit et omnes cardinales exemplaris primigeni continet. Primum exemplar huius generis Gödel anno 1938 prodidit, nomine L (mundus constructibilis): exemplar non solum axiomatum ZFC est ab exemplar ZF definitum, sed etiam hypothesin continui expansam satisfacit, quare comprobavit Axiom V=L igitur omne exemplar primigenum in L inesse vult.
Modus coercens
Exemplari ZFC posito fortasse Con(¬GCH) comprobare volumus aut Con(¬AC), id est axioma electionis, cuius per consequentiam GCH et AC non in ZF pendere videamus. Quid agamus? Certe nullum erit exemplar interius quod ¬GCH aut ¬AC satisfaciat, quia si V=L in exemplar primigenum, tum nullum est exemplar interius nisi quod iam habemus.
Anno 1963 praeclarissimus modus coercens (anglice "forcing") a Paul Cohen inventus est ad resolvendum hoc problema, quo modo functiones in exemplari addi possunt, ut cardinalitas 2^{\omega} mutetur et aequa ac, ut exemplo est, \omega_2 sit, nec minus axiomata ZFC satisfaciantur. Porro autem W. B. Easton modum excoluit ut cardinalitas copiarum partium cardinalium omnino libere mutari possint, nisi leges simplices (incrementum continuum, theorema Cantor, theorema König) contradictentur.
Cardinales permagni
Cardinales permagni sunt eiusmodi numeri cardinales infiniti, qui ob suam immanitatem plus praebeant facultatis monstrandi.
Ut exemplo est, cardinalis regularis \kappa eiusmodi sumamus, ut. Hic cardinalis "inaccessus" appellatur, quod nullo modo accedi potest a minoribus cardinalis (nec supremo concipiendo nec copia partium), porro enim monstrari potest V_{\kappa} esse exemplar axiomatum ZF. Suntne verum cardinales inaccessi? In axiomatibus ZF non pendet hoc problema: alia sunt exemplaria quae cardinales inaccessos contineant, alia sunt in quibus nulli sint hi cardinales.
Sit T theoria formalis extendens ZF+DC (id est axioma electionis consequentis) quae "omnes copias numerorum realium metro Lebesgue metiri posse" vult. Monstratum est a Shelah (1984) nec Con(T) nec ¬Con(T) a Con(ZFC) sequi, etsi Solovay (1970) iam Con(T) a Con(ZFC+"est cardinalis inaccessus") consequi monstravit, quippe igitur cardinales inaccessi plus facultatis monstrandi praebent.
Historia
Georgius Cantor theoriam copiarum anno 1874 primus definit, in articulo qui inscribitur Über eine Eigenschaft des Inbegriffs aller reelen algebraischen Zahlen, hoc est Latine De proprietate copiae omnium numerorum algebraicorum realium. Hoc in articulo demonstravit copiam numerorum realium maiorem esse quam copiam numerorum rationalium: id est, infinitas non una res est, nec una quantitas, sed plures.
Ernestus Zermelo axiomata anno 1908 formulavit.
Gladiolus
Gladiolus (a gladio ) est genus perennium cormosarumque plantarum florentium familiae Iridacearum. Plantae huius generis in Asia, Europa Mediterranea, Africa Australi, et Africa tropica inveniuntur. Centrum diversitatis in Regione Floristica Capitis est. Genera Acidanthera, Anomalesia, Homoglossum, et Oenostachys, olim distincta habita, nunc inter Gladiolos digeruntur.
Species
Generi Gladiolo sunt 300 fere species. "World Checklist of Selected Plant Families" plus quam 276 species anno 1988 perscripsit, et 300 species mense Februario 2017 agnoscebat, quarum 260 in Africa austrina et 76 in Africa tropica endemicae sunt. Circa decem species in Eurasia ortae sunt.
Genus Gladiolus in multas sectiones dividitur; plurimae autem harum collocationes tentantes sunt.
Inter hybridas sunt:
Collegium Smithianum
Collegium Smithianum est privatum artium liberalium collegium pro feminis in Northamptonia, Massachusetta (CFA). Sophia Smith praescripsit anno 1871, cum erudita et heres pecuniae fuerat, ut condatur collegium pro bono feminarum. Apertum est collegium anno 1875. Nunc habet proprium museum artis atque proprium hortum botanicum, qui designatus est ab architecto Friderico Law Olmsted. Inter alias sunt alumnae Smithianae scriptrices, relatrices, agitatrices pro activismo feminismoque, politicae, donatrices philanthropicae, histriones, creatrices pellicularum, academicae, conductrices, negotiatrices, duae dominae primae de CFA, et recipientes praemiorum multorum. Collegium fuit primum generis sui offerendo praegradus studium ingeniariae.
Collegium est pars de Quinque Collegiae Consortio cum aliis quattuor collegiis in regione (nomine Pioneer Valley), quae sunt: Collegium Montis Holyoke, Collegium Amherstiensis, Collegium Hantoniae, et Universitas Massachusettensis Amherst. Est quoque pars de Seven Sisters (Latine: Septem Sorores) associatione cum aliis sex collegiis, quae pro feminis fuerunt: Collegium Bernardinum et Collegium Vassarianum in Novo Eboraco, Collegium Bryn Mawr in Pennsilvania, Collegium Wellesleianum et Collegium Radcliffe (nunc defunctum) et Collegium Montis Holyoke in Massachusetta. Discipuli Smithiani possunt in quibusque cursus aliorum collegiorum de Seven Sisters participare, quod est privilegium associationis. Agnomen gregis athletici est Praecursores, quod significat colonos primos in veteribus Tredecim Coloniis.
Iasyr Shivaza
Iasyr Shivaza vel Shiwaza (Dunganice Ясыр Шывазы; Russice Ясыр Джумазович Шиваза Yasir Dhumazovich Shivaza ) (natus Sokoluk in vico triginta chiliometra ad occidentem oppidi Pispheci in hodierna Chuy Provincia Kyrgyzstaniae die 18 Maii 1906; mortuus 18 Iunii 1988) fuit poeta, scriptor, editor diarii, interpres, eruditus Dunganicus Unionis Sovieticae.
Tchuhloma
Tchuhloma (Russice Чухлома, Čuchloma) est urbs in regione Kostromensi Russiae. In ripa meridiana lacus Tchuhlomensis sita est. Incolas 5054 anno 2017 habuit.
Tuber (fungus)
Tuber est sporocarpus subterraneus plurium fungorum ascomycotorum, praecipue generis Tuberis. Haec tubera sunt sumptuosa et epulae delicatae habentur. Species notissimae sunt Tuber melanosporum (nigrum), Tuber magnatum (album), ac Tuber aestivum.
Tchuhloma
Historia
Anno 1381, Tchuhloma condita est. Fortasse et antea vicus erat, sed in ripa septentrionali lacus, ubi nunc Monasterium Abraamii Gorodecense situm est. In ducatum Galiciense inclusa est, post in gubernium Costromense. Saeculo quattuordecimo, Monasterium Omophorii a sancto Abrahamio Galicensi constitutum est, Sergii Rhadoneziani discipulo. Circulus Tchuhlomensis a saeculo duodevicensimo exsistebat.
Tuber (fungus)
Plinius haec de tuberibus scripsit: Et quoniam a miraculis rerum coepimus, sequemur eorum ordinem, in quibus vel maximum est aliquid nasci ac vivere sine ulla radice. tubera haec vocantur undique terra circumdata nullisque fibris nixa aut saltem capillamentis, nec utique extuberante loco, in quo gignuntur, aut rimas sentiente. neque ipsa terrae cohaerent, cortice etiam includuntur, ut plane nec terram esse possimus dicere neque aliud quam terrae callum. siccis haec fere et sabulosis locis frutectosis que nascuntur. excedunt saepe magnitudinem mali cotonei, etiam librali pondere. duo eorum genera: harenosa dentibus inimica, in altero sincera. distinguntur et colore, rufo nigroque et intus candido, laudatissima Africae. crescant anne vitium id terrae—neque enim aliud intellegi potest—ea protinus globetur magnitudine, qua futurum est, et vivat necne, non facile arbitror intellegi posse. putrescendi enim ratio communis est cum ligno. Lartio Licinio praetorio viro iura reddenti in Hispania Carthagine paucis his annis scimus accidisse mordenti tuber, ut deprehensus intus denarius primos dentes inflecteret, quo manifestum erit terrae naturam in se globari. quod certum est, ex his erunt, quae nascantur et seri non possint.
Simile est et quod in Cyrenaica provincia vocant misy, praecipuum suavitate odoris ac saporis, sed carnosius, et quod in Threcia iton et quod in Graecia geranion.
De tuberibus haec traduntur peculiariter: cum fuerint imbres autumnales ac tonitrua crebra, tunc nasci et maxime tonitribus, nec ultra annum durare, tenerrima autem verno esse. quibusdam locis accepta tantum riguis feruntur, sicut Mytilenis negant nasci nisi exundatione fluminum invecto semine ab Tiaris. est autem is locus, in quo plurima nascuntur. Asiae nobilissima circa Lampsacum et Alopeconnesum, Graeciae vero circa Elim.
4129 Richelen
4129 , olim designationibus 1988 DM, 1973 TW, 1977 RE4, et 1986 VZ7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Roberto H. McNaught, astronomo apud Observatorium Siding Spring versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4129 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fontaines-les-Sèches
Fontaines-les-Sèches est commune Francicum 40 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Perpendiculum
Vitruvius dicit:
"Longitudines ad regulam et lineam, altitudines ad perpendiculum, anguli ad normam respondentes exigantur."
Ad perpendiculum pro ut angulus rectus fiat dicitur.
Orientalismus
Orientalismus (ex adiectivo "orientalis") nomen datum est praecipuo modo studiorum artium, litteraturae, culturarumque Asiae, cuius [purpose] imitare et depingere aspectum artis Asiae est..
Per totam historiam [on interest in other cultures]. Graeci antiqui de Persicis, Aegyptiis, aliisque gentibus externis historias dramataque scribebant, inter alios Anabasim Xenophonis Aeschylique Persas. Romani autem de aliis gentibus suisque rebus, praecipue Carthaginiensibus, de quibus opera illustria Ab urbe condita atque Aeneis tractant. Huiusmodi scripta saepe differentias gentium peregrinarum exprimunt. Herodotus, exempli gratia, opes Persarum ingentes, notans tantum auri argentique acervum exercitum Persicum una cum concubinis servisque in itinere portare, in Historiis descripsit.
Eduardus Said, libro cui titulus est Orientalism, Orientalismum amplificationem vel deformationem esse differentiarum quae inter culturam occidentalem et Asiaticam stant arguit. De depictionibus Europaeis Asiae occidentalis plerumque tractat.
Dione (papilio)
Dione est genus papilionum subfamiliae Heliconiinarum familiae Nymphalidarum.
Species
Ordine alphabetico digestae.
Samantha Gilabert et Garrido
Samantha Gilabert et Garrido (nata die 6 Februarii 1994 Beniarrés, Lucentum, Communitas Valentina) est Valentinae cantor poetaque.
Cibus nimis machinatus
Cibus nimis machinatus (Francogallice Aliment ultratransformé) in fabricis e transformatione rerum naturalium operationibus chemicis conficiuntur. Definitio cibi nimis machinati a Carolo A. Monteiro et collegis primum anno 2010 in illa "Nova" classificatione alimentorum data est.
Tales cibi gustum placere, famem voracitatemque devincere valent. Confectoribus et venditoribus emolumenta generosiora conferunt quam quae a cibis simplicioribus adportantur. Qui autem quotidie consumere solent obesitate morbisque pluribus necnon morte rapidiore periclitari censentur; sunt qui crebritatem cancrorum variorum in hominibus iuvenioribus crescentem e frequenti consumptione ciborum machinatorum partim oriri arguant atque e mundano istius diaetae quae "occidentalis" nuncupatur incremento. Usus ciborum machinatorum e conversione industriali et globalizatione magna parte oritur: inde enim maximae fabricae chemicae et culinariae evolverunt; inde etiam homines plurimi in urbibus habitantes, longas horas laborantes, e retibus ruralibus exclusis, alimenta cito parata cito consumpta quaesiverunt. Inde confectores per omnem orbem terrarum praxim clientium idealium comsumptricem propagare possunt.