cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Calefactio globalis
Calefactio globalis sive climatis mutatio est auctio mediae temperaturae atmosphaerae et oceanorum Telluris post saeculum undevicensimum exiens et eius continuatio opinabilis. Post saeculum vicensimum ineunte, media superficiei Telluris temperatura circa 0.8 C crevit, cuius circa duae partes incrementi post annum 1980 factae sunt. Calefactio systematis climatis est clarissima, et scientistae sunt certi plus quam 90 centesimas eam praecipue per crescentis gasorum thermocepicorum concentrationes ob actiones humanas sicut fomes fossiles incensi et desilvatio effectam esse. Hae inventiones agnoscuntur ab omnibus academiis scientiae naturalis omnium maiorum civitatum industrializatarum.
Epitoma proiectionum exemplaris climatis in Quarta Aestimationis Relatione IPSS (2007) ab Intergovernmental Panel on Climate Change datur; quo IPCC indicat per saeculum vicensimum globalem superficiei temperaturam probabiliter elevari addita 1.1 ad 2.9 C in sua minima, et a 2.4 ad 6.4 C in sua maxima aestimatione emissionum. Variationes harum aestimationum ex usu exemplarium quibus sunt variae climatis sentiendi facultates erga gasia thermocepica oriuntur.
Calefactio et mutationes coniunctae ob effectus inter regiones circa Tellurem variabuntur. Inter effectus incrementi temperaturae globalis sunt elevatio aequoris maris, mutatio summae et exemplaribus praecipitationis, et probabilis desertorum subtropicorum expansio. Calefactio exspectari maxima in regione Arctica, cum continuo recessu montium glaciei, pruinae perennis, et glaciei marinae consociata. Alii calefactionis effectus probabiles frequentiores eventuum caeli extremi casus comprehendunt, inter quos undae caloris, siccitates, maior pluvia, acidificatio oceanorum, et exstinctiones specierum ob permutantia temperaturae regimina. Inter effectus hominibus magni momenti sunt amplus cibus ex messibus deminutis et detrimentum habitationis ob inundationes. Si media temperatura globalis 4 C super gradum praeindustrialem augetur, veri simile erit fines adaptionis humanae in multis orbis terrarum regionibus excedi, et multa systemata naturalia se accommodare plerumque nequire; quo facto, homines damnum contrahere beneficiorum quae illa systemata praebent et ex quibus vita et cultura humanae dependent.
Pelagum
Pelagum vel Castrum Pelaghi (alia nomina: Pelaghus ) (Italiane: Pelago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 700 incolarum, in Regione Tuscia ac in Urbe metropolitana Florentina situm. Incolae Pelaghenses appellantur.
Daniel Bernoullius
Daniel Bernoullius (natus Groningae clara gente Bernoullia die 8 Februarii 1700 - mortuus est Basiliae die 17 Martii 1782) fuit mathematicus ac physicus Nederlando-Helveticus. Iacobus Bernoulli patruus suus erat, frater eius Nicolaus II Bernoulli. Studii de conservationis energiae, aequatione differentiali functionibus trigonometricae, probabilitate, statistica fecit.
Alama mater sua Universitas Basiliensis fuit et socius Academiae Scientiarum Francicae fuit.
Wole Soyinka
Wole Soyinka (Abeokutae in oppido Nigeriano natus die 13 Iulii 1934) est scriptor Nigerianus, qui primus Africanus anno 1986 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit. Alumnus est Universitatis Ledesiensis.
De vitya
Bello civili Nigeriano paupertatis famisque causa saeviente, scripta contra bellum edidit, et in custodiam coniectus est. Etiam ambassiator UNICEF est.
Irania
Irania (Persice ايران, API: [iːˈɾɑn]), etiam usitatissime ante annum 1935 Persia,   rite Respublica Islamica Iraniae (Persice جمهوری اسلامی ایران Jomhuri ye Eslāmi ye Irān) appellata, est civitas sui iuris in Asia Occidentali sita. Finitur ab Iraquia Turciaque ad occidentem versus, Atropatene Armeniaque ad occidente et septentrionem versus, a mari Caspio Turcmeniaque ad septentrionem versus, ab Afgania Pakistaniaque ad orientem versus, et Sinu Omaniensi Sinuque Persico ad meridiem versus. Sua area superficialis est 1 648 195 chiliometra quadrata, ut quarta a maxima civitate omnino in Asia sit et secunda a maxima civitate in Asia Occidentali, post Arabiam Saudianam. Numerus civium est 85 milliones, ut septima decima a frequentissima orbis terrarum civitate sit. Caput et maxima urbs est Teheranum (nomine Latino antiquo Rhagae appellatum), urbibus Mashhad, Isfahano, Karaj, Sirasio, et Tauri sequentibus.
Terrae hodie Iranicae sunt locus unius ex veterrimis orbis terrarum civilizationibus, ex regnis Elamiticis millennio quarto a.C.n. exortis, quae in unum saeculo septimo a.C.n. redacta sunt a Medibus, antiquis gentibus Iranicis, et maximas terras suas saeculo sexto a.C.n. superaverunt, cum Cyrus Magnus Imperium Achaemenidarum conderet, quod vicissim unum e maximis imperiis notis factum est, unde prima mundi superpotentia politica reapse describitur. Imperium Achmaenidarum Alexandro Magno saeculo quarto a.C.n. cecidit, et deinde in aliquot civitates Hellenisticas divisum est. Homines seditiosi Regnum Parthorum saeculo tertio a.C.n. constituerunt, cui Imperium Sassanidarum saeculo tertio p.C.n. successit, quattuor saeculis sequentibus magna mundi potestas.
Etymologia
Iraniae territorium praecox ante Alexandrum Magnum, praecipue in scriptis cuneiformibus Accadicis et Babylonicis protonymo antiquissimo Arran et Erran indicatum est, ac deinde huius nomen recens, Irania, etiam continuatur.
Maria et lacus
Nomina classica (et hodierna):
Civilitas
Irania est civitas theocratica. Die 14 Iunii 2013, Hassan Rohani praeses electus, et die 3 Augusti 2013 creatus est. Minister rerum externarum est Mahometus Javād Zarīf. Schirin Ebadi ad iura humana et democratiam insigniter agit.
Ioannes Stow
Ioannes Stow (natus circa annum 1525 Londinii – ibidem mortuus die 6 Aprilis 1605) fuit rerum gestarum scriptor Anglicus.
Irania
Res gestae
Olim ex Irania ortum est potentissimum Imperium Persarum, adversarium Graeciae; postea etiam regna Parthorum et Sassanidarum, imperii Romani contemporanea. Vide etiam commentarios de Arsacidis, Sassinidis, Seleucidis.
Ex anno 1979, cum ultimus imperator Machometus Reza Pahlavi ex Irania propter rerum eversionem fugere deberet, haec civitas est res publica Islamica.
Ab anno 1980 usque ad annum 1988, Ruhullah Khumayni duce, bellum ardebat cruentum inter Iraniam et Iraquiam.
Michael Placido
Michael Placido  (natus Asculi Apuli die 19 Maii 1946) est histrio et moderator cinematographicus Italicus
Christianus De Sica
Christianus De Sica  (Romae natus die 5 Ianuarii 1951), clarissimi actoris Victorii De Sica filius, est ipse histrio et comoedus Italicus
Spurius Rutilius Crassus
Spurius Rutilius Crassus (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus patricius saeculi quinti a.C.n. erat. Sunt, qui dicant, eius nomen et Spurium Veturium Crassum Cicurinum fuisse.
Cursus honorum
Rutilius anno 417 a.C.n. tribunus militum consulari potestate erat. Collegae eius Gaius Servilius Structus Ahala III, Agrippa Menenius T.f. Lanatus II, Publius Lucretius Tricipitinus electi sunt. Hoc anno nihil memorabilis nuntiatum est.
Iosephus Ioannes del Col
Iosephus Ioannes del Col (Hispanice José Juan Del Col), die 23 Augusti anno 1925 Casarsae natus et die 4 Januarii anno 2019 in Bahía Blanca Argentinae mortuus, fuit Latinista, lexicographus et sacerdos Salesianus. ''
Opera et labores
Lexicon Latinitatis recentioris Hispanico-Latinum composuit necnon lexicon dictionum Latinarum. Linguae Latinae et linguae Graecae in Ioannis XXIII professor fuit et rector huius Instituti.
Georgius Capitani
Georgius Capitani (natus Lutetiae die 29 Decembris 1927; mortuus die 25 Martii 2017) fuit moderator cinematographicus Italicus, qui etiam sub alieno nomine George Holloway operam dedit.
Monica Vitti
Monica Vitti (Romae nata die 3 Novembris 1931; ibidem mortua die 2 Februarii 2022) fuit actrix Italica.
Ogygia
Ogygia (Graece ), secundum Odysseas librum V erat insula, ubi Calypso dea (vel nympha habitabat, quae amore coacta Ulixem septem annos hoc in loco retinuit.
Sabina Guzzanti
Sabina Guzzanti  (Romae nata die 25 Iulii 1963), rerum politicarum periti Pauli Guzzanti filia, est actrix et comoeda saturae Italica. Anno 2008 etiam pelliculam "Draquila - L'Italia che trema" edidit. Etiam frater eius Conradus illustris histrio et comoedus est.
Philippus Maakaroun
Philippus Maakaroun (Arabice: Farès Maakaroun, natus Rayak in urbe Libana die 12 Novembris 1940) est a die 31 Decembris 1999 Archiepiscopus Dioeceseos Nostrae Dominae Paradysi apud Sanctum Paulum (Brasiliae) Ecclesiae Graecae Catholicae Melkitae.
Vita
Theologiae in Seminario Patrum Alborum apud Hierosolyma studuit, et presbyter die 18 Decembris 1966 consecratus est. Antequam episcopus factus esset, apud Seminarium Minorem Harissae (1966–1968) docuit et Superior Seminarii Minoris Damasci fuit.
Patriarcha Maximus V eum episcopum Laodiceae consecravit die 17 Decembris 1995.
Synodum Episcopum Melkitarum eum Eparcham Melikitarum Brasiliae elegit, et in hac dioecesis die 12 Martii 2000 introivit.
Ambra Angiolini
Ambra Angiolini (Romae nata die 22 Aprilis 1977) est actrix Italica. Ambra cantori Francisco Renga nupsit, quocum duos liberos genuit.
Pelliculae selectae
Inter pelliculas in quibus Ambra Angiolini egit sunt:
Index praesidum rei publicae Francicae
Nomina praesidum
Index Praesidum Franciae ab anno 1848. Antea vide indicem Regum Franciae
Nexus externi
Liste der Staatsoberhäupter Frankreichs
Adelardus Bathensis
Adelardus Bathensis vel Adelardus Bathoniensis (natus circa annum 1080; mortuus circa annum 1152) fuit homo doctus Anglicus, qui operibus de astrologia, astronomia, mathematica, et philosophia ex Arabico sermone in nostram linguam conversis innotuit.
Carolus Watson-Wentworth
Carolus Watson-Wentworth, secundo Marchio Rockingham (natus die 13 Maii 1730 - Londinii obiit die 1 Iulii 1782) fuit vir publicus Angliae factionis "whig", et bis, Georgio III regnante, primus minister Britanniarum Regni.
Marcus Columbro
Marcus Columbro (Viae Regis natus die 28 Iunii 1950) est histrio praecipue televisionis Italicus.
Amicus Lamae Paljin et Lamae Gangchen, maxime oratores Buddhismi tibetani Italia.
Emericus Kertész
Emericus Kertész, vulgo Kertész Imre (Aquinci natus die 9 Novembris 1929, mortuus die 31 Martii 2016 ibidem ) fuit scriptor Hungaricus, qui anno 2002 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit.
Anno 1944 Auschwitz missus est nativitatis Iudaicae causa at liberatus est. Haec experientia influentiam operis suis "absurditatis" existentialistae. Inter operae Sorstalanság (Ens sine fato) mythistoria more autobiographica anno 1975 publicata est.
Quirinus
Quirinus in mythologia Romana fuit antiquus rei publicae deus. Augusto autem principe, Quirinus etiam fuit divi Iani cognomen. Istud nomen proprium a verbo quod 'hastam' vult derivatur, Quirite ortum.
Historia
Haud dubie erat Quirinus deus belli Sabinorum. Sabinis oppidum quoddam proximum Romae erat, ubi, in monte Quirinale, unus e septem collibus Romanis, aram Quirini erexerunt. Cum sedem suam ibi Romani constituerunt, reciperunt in cultis antiquis suis etiam illum Quirini atque, a saeculi primi a.C.n. termino, existimaverunt ipsum deum Quirinum Romulum esse in numero deorum relatum. Factus est cito ipse gravissimus rei publicae Romanae deus et est inter deos antiquissimos tris, quibus intererant Mars Iupiterque, admissus. Marcus Terentius Varro notavit Capitolium Veterem esse cultum priorem, qui sedem habebat suam in Quirinale colle, atque colentem Iovem, quem discernit Martialis intra "antiquum novumque," Iunonem ac Minervam,
Deinde, est Quirinus factus nullius momenti, cum gravitatem suam inter Romanos divos perderet. Namque in deis gravissimis sunt ipse Marsque ab Iunone et Minerva successi. Postea, antetulerunt Romani cultui rei publicae quasdam mysticas religiones velut illae Bacchi, Cybeles, et Isidis. Posterius, tantum est paene a flamine suo veritus, qui, tamen, fuit unus ex patriciis flaminibus maioribus, qui prius antegrediebantur maximo pontifici.
Imagines
Quirinus in antiquam artem Romanam effingebatur tamquam homo barbatus militarem sacerdotalemque vestem induens. Deinde, est fere nunquam in imaginibus posterioris cultus depictus. Ipsi myrtum saepe adiungebatur.
Festi dies
Festivitates deo dicatae erant Quirinalia, quae die 17 Februarii mensis agebantur.
Iohannes Maxwell Coetzee
Iohannes Maxwell Coetzee (Civitate Capitis natus die 9 Februarii 1940) est scriptor Austroafricanus, qui bis anno 1983 et anno 1999 Praemium Man Booker et die 2 Octobris anno 2003 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit. Anno 2006 nationalitatem Australiae acquisit. Etiam linguis Batava Capitensi et Batava scribat.
Iniustitiam sicut apartheid cum allegoria accusavit, etiam Bellum Indosinense II opposuit et iura animalium defendet.
Titus Curtilius Mancia
Titus Curtilius Mancia (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 55 consul suffectus creatus est. Annis 56 ad usque 58 aut diutius legatus Augusti pro praetore Germaniae Superioris erat. Forsitan et proconsul Africam administravit. Fortunam Curtilii Domitia Lucilla, quae idcirco avunculo suo Gnaeo Domitio Afro Titio Marcello Curvio Tullo adoptata erat, hereditatem accepit.
Gnaeus Cornelius Lentulus Gaetulicus (consul 55)
Gnaeus Cornelius Lentulus Gaetulicus (natus mortuusque ignotis annis) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Filius fuit Gnaei Cornelii Lentuli Gaetulici, consulis ordinarii anno 26. Anno 55 ipse consul suffectus creatus est.
Hirsaugiensis abbatia
Hirsaugiensis abbatia fuit monasterium Benedictini in vico Hirsaugia in Nigra Silva septentrionali. Postremum fuit monasterium Sanctorum Petri et Pauli, ante fuit abbatia Aurelii.
Aliquo temporis spatio abbatia erat in numero praeclarissimorum Germaniae monasteriorum et servabat reformationem, quae a monasterio Cluniaco inciperat. Abbatia aedificata est exeunte saeculo XI, tum monasterium Petri et Pauli maximum Germaniae monasterium erat. Inter Bellum Coalitionis Augustanae Vindelicorum anno 1692 flagravit et exinde in ruinis iacebat.
Codex Hirsaugiensis hoc in coenobio scriptus est.
Gana
Gana  (Anglice Ghana, publice Republic of Ghana 'res publica Ganensis') est civitas Africana, incolis numero 24 339 838 (anno 2010), cuius caput est urbs Accra. Litori Eburneo occidente, Burkinae septemtrione, Togo oriente et Sinui Guineensi meridie finitima est. Vocabulum Gana, 'regem bellatorem' significans, ex nomine antiqui Imperii Ganensi deducitur. Praeses a die 7 Ianuarii 2017 est Nana Akufo-Addo.
Nomen et etymologia
Nomen Gana vocabuli Guineae origo (per Francicum vocabulum Guinoye) erat in usu ad litus de Gana in Sinu Guineensi Africae Occidentalis attingens.
Gana ascita est velut legitimum nomen regno Asantensi coniuncto cum Litore Aureo et Togolandia Britannica confestim post Ganam conditam cum libertatis autonomiaeque declaratione die 6 Martii 1957. Britannicus minister responsalis ducendo per libertatis leges nomen congruenter loci optationibus eligi explicavit.
Historia
Indicia archaeologica homines praesentem Ganam ex Aetate Aënea incoluisse monstrant. Nihilominus, usque ad saeculum undecimum, maior hodiernae Ganensis regio pars valde sine incolis erat. Quamquam regio praesentis Ganae multos incolarum motus experta est, praecipua hodierna ethnē in Gana firme suas sedes collocaverunt circa saeculum sextum decimum. Ineunte saeculo undecimo, Acani (Acanice Akanfo; Anglice Akan people sive Akans) firme suas sedes collocavere in civitate Bonomania (Anglice Bonoman) nuncupata, cui creata est Regio Brongahafoënsis (Anglice Brong-Ahafo Region). Civitates Ga et Dagomba (Anglice Ga et Dagomba, proprie) saeculo sexto decimo statutae sunt.
Ganae historia ante ultimum saeculi quinti decimi quadrantem basice e traditione orali orta est, quae migrationes ex antiquis regnis Sahelianis attingit, in hodiernis Mauritania et Malio.
Primus contactus inter Ganam et Europaeos originem trahit ab anno 1470, cum Lusitanorum grex appellerent et cum Elminae rege negotiari inciperent. Anno 1482, Lusitani Castellum Sancti Georgii Fodinae (Lusice Castelo de São Jorge da Mina) aedificaverunt et praecipuam stativam factoriam factum est. Inter annos 1557 et 1578, Lusitani adhuc Accrae dominati sunt. Per tria saecula secuta, Angli, Lusitani, Sueci, Dani, Batavi, et Germani varias litoris Ganensis partes, quod illo tempore Litus Aureum nuncupabatur, occupaverunt. Lusitani magnam suae regionis occupatae (incorporatae in Litore Aureo Lusitano) partem anno 1642 amisere, quae Batavis cessa est. Ineunte saeculo undevicensimo, Angli in toto Litore Aureo dominari consecuti sunt, et eam coloniam constituerunt, summotis omnibus Europaeis aemulis et victis autochtonicis regnis (in nationis intestinis sitis).
Anno 1957 Gana assecuta est libertatem cum sententiola: "melius est liberi esse ad gubernandum solum, bene aut male, quam ab aliis gubernari." Civitas Gana nominata est propter indicationes ut praesentes incolae a gentibus quae se versus meridiem ex Imperio Ganensi movissent descendissent. Unus inter mirificos historiae Ganensis aspectus Afro-Brasiliensium libertorum regressus est, qui communitatem Tabones (Lusice Tabons; Anglice Tabom people) nuncupatam formaverunt, et qui in initio suas sedes capite Accrae, vico Iacobopoli, collocaverunt.
Geographia
Gana in Africa Occidentali sita est, aliquibus gradibus solum aequatoris septemtrione. Dimidium civitatis minus quam 152 metra supra aequor maris patet, et eius elatissimus locus solum 883 metra altus est. Circa 537 litoris chiliometra praesertim humilibus harenosisque actis componuntur, post quas patent planities demissa vegetatione tectae, quae vicissim interrumpitur variis fluminibus et rivi, quorum pleraque solum navigabilia sunt sumptuosis navibus oras circumvectantibus, et cum patrocinio pedulusorum, ubi sumuntur magnae potionum alcoholicarum et sigarellorum quantitates. Septemtrione, prope fines Litoris Eburnei, patet lacinia silvae tropicae, quae dense nemorosis collibus multisque fluminibus rivisque intermittitur. Haec regio, Asantensis nuncupata, cacaonis, mineralium, et ligni multum efficit. Huius laciniae septemtrione, altitudo inter 91 et 396 metra supra aequor maris variat et territorium demissis fruticibus, savannis ac herbaceis planitiebus tegitur.
Lacus Volta (Anglice Lake Volta), maximus lacus structilis in toto orbe terrarum, patet ex Aggere Akosomboënsi (Anglice Akosombo Dam), Ganae Austroriente, usque ad urbem Yapeos (Anglice Yapei), 520 chiliometra versus Septemtrionem. Lacus electricitatem generat, vecturae viam in intestinis terris praebet et sunt opes potentialiter aestimabiles irrigationi et aquaeculturae.
Clima
Clima aequinoctiale est (Gana est in linea aequatoriali). Occidentalis litoralis lacinia tepida ac comparative sicca est; austroccidentalis extremitas calida ac umida est; septemtrio calidus ac siccus est. Sunt duo tempora anni pluviarum meridie, inter Maium ac Iunium et inter Augustum ac Septembrem; septemtione tempora pluviarun se confundere solent. E boreoriente calidus ventus, harmattan, Ianuario et Februario afflat. Praecipitatio media annua in zona litorali fere 83 centimetrorum est.
Flora et fauna
Gana magnam et florae et faunae diversitatem habet. Inter typicissima animalia sunt pardi, loxodonta, dorcades, synceri caffres, leones, et climatis tropicum typica aves ac lepidoptera. Inter plantas, praesertim inveniuntur manglia et arecaceae.
Gubernatio et civilitas
Gana respublica cum systemate praesidialitico est, depicta quia est una inter robustissimas Africae Subsaharianae democratias. Praesens constitutio die 7 Ianuarii 1993 vigere coepit, quamquam prima constitutio in nationis historia anno 1960 promulgata est. Haec constitutio pro suffragio universali spondet. Comitia praesidialia Constitutionis anniversario die habentur; ultima die 7 Ianuarii 2009 celebrantur, ubi vicit Ioannes Evans Atta Mills, sed, hoc mortuo die 24 Iulii 2012, praeses vicarius Ioannes Dramani Mahama ad ducem gubernationis ascendit. Antiquus praeses gubernationem formavit ubi mulieres 40% munerum occupant. Systema comitiale in Gana polucommaticum est, cuius praecipuae factiones politicae sunt: Congressus Democraticus Nationalis (Anglice National Democratic Congress); Conventio Nationalis Populi (Anglice People's National Convention); Democratae Patriotici Reformati (Anglice Reformed Patriotic Democrats); Nova Factio Patriotica (Anglice New Patriotic Party; Acanice Adɛfoforo Ahofama Apontow); Factio Conventionis Populi (Anglice People's Convention Party); Factio Democratica Libertatis (Anglice Democratic Freedom Party); et Factio Democratica Popularis (Anglice Popular Democratic Party).
Relationes externae
Relationes externae praesertim de trium millionum Ganensium securitate agunt qui extra nationem vivunt. Est praecipuarum organizationum internationalium socia velut Consociationis Nationum, Syndicatus Mercaturae Mundanae, Unionis Africanae (ubi Gana praecipuo munere fungitur) aut Consortionis Populorum. Praeterea, est civitas maximam pacem in Africa Subsahariana praebens, e circiter 2995 cassides caeruleas Consociationi Nationum et 900 milites temporariae huius organizationis vi in Libano misit. Exeunte anno 2012 cum Republica Argentina propter navis bellicae ARA Libertad contra leges retentionem portu Temae Civitatum Foederatarum speculativarum pecuniarum efflagitatu litigavit.
Gana hodie habet relationes cum Unione Europaea, praesertim propter negotiationem de stipulationibus bilateralibus inter amba territoria. Asseverandum est ut, inter has stipulationes, ligni ac agriculturalium productorum exportandi et stipulationes de viso esset. Quamobrem, habet legationes in praecipuis consociationis urbibus, inter quas asseverandae sunt eae Berolini, Londinii, Matriti, Lutetiae, Romae, Moscuae, et Ancyrae.
Sicut cum Unione Europaea, cum Civitatibus Foederatis etiam habet relationes, cum legatione Civitatum Foederatarum capite, et vice versa. Fuere bonae haud officiali gradu sed personali gradu ex libertate instituta. Arctas stipulationes habent inter educativas ac scientificas instituta et magna culturalia vincula, ubi operantur multae Civitatum Foederatarum societates multinationales, praesertim Coca-Cola, FedEX, Motorola, Delta Air Lines, Cargill, United Parcel Service, PricewaterhouseCoopers, General Electric, et NCR Corporation specializata in solutionibus ad divendendum ac in industria pecuniaria.
Defensio
Hodie, Gana potentia regionalis et hegemonia regionalis est. In suo libro Shake Hands with the Devil, Virum Canadensium commandans Romaeus Dallaire Virum Armatarum Ganensium milites optime classificavit.
Divisio administrativa
Gana divisa est in decem regiones administrativas, in 216 districtus divisas:
Demographia
Gana numerum incolarum 24 965 816 incolarum habet et etiam centum variorum ethnōn domus est. Attamen, aliter quam in multis aliis Africis nationibus, in Gana ethnici conflictus non fuere. Spissitudo incolarum circa 104 incolarum pro km² est.
Immigratio contra leges
Gana anno 2010 relatum numerum incolarum circiter 25 millionum incolarum habuit, e quibus 15 milliones incolarum Ganenses nationales cum Ganensi municipatu erant et erat numerus incolarum, anno 2010 secundum Gubernationem Ganae et Diaconiam Immigrationis Ganensis, trium millionum peregrinorum et sex millionum immigrantium contra leges Ganam incolentium, secundum anni 1969 "Ordinem Oboedientiae de Peregrinis Ganensem"(Anglice Ghana Aliens Compliance Order et GACO) a Primo Ministro Ganensi Kofi Abrefa Busia sanctum; Gubernatio Ganae circa tres milliones peregrinorum et immigrantes illegales tribus mensibus deportavit, qui 20 centesimas incolarum tunc constituebant.
Ethnē
In Gana numerosa ethnē sunt, inter quos Acani (52%), Mossi (15%), Eves (12%), Ga-Adangbes (8%) et alia (13%), praesertim Europaei (e colonizatoriis nationibus orti) et Indi.
Linguae
Gana 47 locales linguas habet. Lingua Anglica lingua publica est, et in gubernatione et negotiis dominat, quamquam plerique Ganenses saltem aliqua lingua regionis loquuntur. Autochthonum Ganensium linguae subdivisae sunt in duas familiae linguisticae Nigro-Congensis subfamilias. Linguae ad subfamiliam Quam pertinentes praesertim fluminis Voltae Meridie inveniuntur, dum ad subfamiliam Guricam pertinentes praecipue Septemtrione inveniuntur. In Linguas Quas, quibus loquuntur 75 centesimae fere incolarum in natione, sunt Lingua Acanica, Ga-Dangmica et Evica (Anglice Akan, Ga-Dangme, et  Ewe, proprie). Inter linguas Guricas ceterum sunt Gurma, Gurunsica et Dagbanica (Anglice Gurma, Grusi, et Dagbani, proprie).
Novae linguae "a gubernatione provectarum" statum habent: lingua Acanica in suis variationibus Asante, Fante (Anglice Fante; Fantice Mfantse), Aquapemica Tuica (Anglice Akuapem Twi), Acyemica (Anglice Akyem) ac Quahuvica (Anglice Kwahu); Nzema (Anglice Nzema); Dagaarica (Anglice Dagaare); Dagbanica; Dangmica (Anglice Dangme); Evica; Ga (Anglice Ga; Gaice Gã); Gonia (Anglice Gonja); et Casena (Anglice Kasena). Quamquam lingua publica non est, lingua Hausa (Hausice Harshen Hausa sive Yaren Hausa sive هَوُسَ) est lingua franca qua loquuntur Ganenses Musulmani, circiter 16 centesimas incolarum repraesentantes.
Religio
Religio diffusissima Christianismus (52% incolarum) est, praesertim in Meridionali nationis parte cultus, ubi ortae sunt primae coloniales catoeciae et ubi densantur plerique incolae. Religio Islamica secundo loco (35%) collocatur et diffusa est in intestinis terris Septemtrionallimis. Sequitur Animismus qui propria 13% incolarum religio declaratur: nihilominus de memoria non excidendum est crebro multos Ganenses se Christianos aut Musulmanos declarantes parallele aliquos Animisticos cultus servare. In Gana etiam sunt praesentes 113 896 Testes Iehovah.
Oeconomia
Oeconomia in opium naturalium extractione fundatur. Praecipua exportata aurum, lignum et cacao sunt. Ganensis moneta cedium (Anglice cedi) est.
Agricultura Ganam unam inter nationes opulentissimas in Africa tropica facit. Agricultura productus domestici grossi amplius dimidio contribuit. Praecipuus productus cacao est, qui ad plerasque exportationes respondet. Gubernatio cacaonis exportationem regit per totius productionis emptionem pretiis inferioribus quam mercatus internationalis, sed multi productores productum illegaliter exportant. Haec civitas etiam, minoribus quantitatibus, coffeum et bananam exportat. Aliae minoris ponderis cultiones, septemtrione, patata et mandioca et, meridione, aliquae frumenta velut maizum, sorghum et oryza sunt. Pecus solum septemtrione et in Accrae regione colitur, ubi dominant caprina et ovina pecora. Piscatio, quamquam est paucum evoluta, satis est ad praebendum intestinum mercatum, praesertim piscium siccorum consumptionem. Iuxta cum agricultura, metalleuticē est una inter praecipuas oeconomicas activitates. Natio opibus mineralibus abundans, Gana ex auro, adamantibus, mangano et bauxiti fructum carpit. Etiam petroleum possidet, licet magna quantitas. Energia electrica fere tota ex ergasteriis hydroelectricis, praesertim ex Aggere Akosomboënsi (Anglice Akosombo Dam) apud flumen Voltam, obtinetur.
Ad alimentorum, potionum, sigarellorum et productorum chemicorum, pharmaceuticorum ac metallurgicorum fabricationem attenta, industria circiter quintam Ganensis vis laboris partem absorbet. Industria lignaria etiam aliquod ponderis habet, sed infrastructurā ad vecturam et machinamenta attinente caret.
Periegesis
Gana aliquae loca quae quotannis bonum periegetarum, praesertim Statunitensium et Europaeorum, numerum attrahunt ostendit. Haec loca sunt:
Corruptio oeconomica et crimen oeconomicum
Gana 4,5 billionum dollariorum e PDG incremento quotannis perdit velut corruptionis oeconomicae et criminis oeconomici resultatio a titulari Congressus Democratici Nationalis gubernatione Ganensi ab Ioanne Dramani Mahama ducta. Gana additionales 2,5 billionum dollariorum e PDG incremento inter Ianuarii 2013 et Octobris 2013 menses per oeconomicos corruptos usus amisit, Ioanne Dramani Mahama praeside. Publicus Ganensium accitus est Ioannis Dramani Mahama impedimento.
Narcoticorum industria et chartellum drogiae
Gana fundamentalis locus transeundi narcoticorum industriae est et maximus locus transeundi narcoticorum industriae in Tellure est. Amplus popularis cognitio de narcoticorum industria et interceptis narcoticis propter oeconomiae clandestinae implicationem non est. quamquam industria extensas contributiones nationali producto domestico grosso praebet. Socialis contextus ubi narcoticorum mercatura, stipatio, vectura ac denuo involvendi systemata in Gana sunt et civitatis situs apud Sinum Guineensem intra Oceanum Atlanticum -solum paucis gradibus Septemtrione Aequatoris- Ganam attractivam nationem narcoticis negotiis facit. Consilium Ordinationis Narcoticorum (Anglice Narcotics Control Board sive NACOB), in collaboratione cum intestino homologo, naves exceptoriigerae in Portu Bellico Sekondiensi (Anglice Sekondi Naval Base) intra Portum Takoradiensem (Anglice Takoradi Harbor) proscripsit. Hae naves milliones chiliogrammatum narcotici cocaini portabant, cum valore billionum cediorum Ganensium in viis. Attamen, Chartella drogiae et domini drogiae in Gana novis methodis producendorum et exportandorum narcoticorum, billionum cediorum Ganensium pretio quotannis, utuntur ad vitandas Ganenses securitatis agenturas. Redituum inaequalitas, subevoluta instituta ac systema iudiciarium criminale, porosi aperti limites et exsistentes statutae subintroductionis organizationes Ganeni positioni in narcoticorum industria contribuunt.
Gana ambitum charthellis drogiae et dominis drogiae faventem habet. Pecuniariae expansionis et oeconomiae clandestinae contributiones ad incrementum PDG e narcomercatura ortae aliquod socialis acceptabilitatis mercaturae drogiae in Gana generavere. Nisi gubernatio politicam actionem capit, Ganensis securitatis investigator Emmanuel Kwesi Aning Ganam pugnam contra lucrativam narcomercaturam vincere nequituram esse et a chartellis drogiae et dominis drogiae anno 2020 substitui posse vaticinatur. Ioannes Atta Mills, praeses inter 2009 et 2012, progredientes conatus ad reducendum aëroportuum munus in Ganensi narcomercatura incepit.
Media communicationis
Secundum anni 2011 stastiticas, sunt 284 700 linearum telephonicarum et 21 166 000 linearum gestabilium, quod Ganam loco 119 et 46 respective secundum lineas telephonicas collocat. Ganense internationalis telephonematis praefixum 233 dum abbreviatio interretialis .gh est. Etiam magna interreti utentium quantitas est, exacte 1,3 milliones, quod Ganam loco 93 secundum utentium numerum collocat, quod vicissim coincidit cum eodem loco secundum telarium moderatrorum quatitatem, cum 41 082.
Respublica Ganensis tertium rapidissimum accessum ad Interrete in tota continente Africa habet.
Prelum aliud medium communicationis cum multis sectatoribus est, quamquam solum quattuor diaria habent quae sunt: Business and Financial Times, Ghana Review International, The Heritage et The Ghanaian Chronicle. Praeterea, quinque tramites televisificos et radiophonicos habet, qui sunt Cn Joy, Peace, Joy 997, Ghana Waves, et Telediaspora.
Vectura
Natio autoviarum rete 62 221 chiliometrorum habet, e quibus solum 9 955 chiliometra bituminata sunt. Ferriviarum rete 947 chiliometra extensum est, et hae solum nationales sunt, scilicet, quae vicinas in nationes non exeunt, sed sunt proposita ad extendendas aliquas ferrivias usque ad Burkinam.
Quoque undecim aëroportuum summam possidet, e quibus praecipuus Aëroportus Internationalis Kotoka (Anglice Kotoka International Airport), Accrae situs, cum transitu 1 204 786 vectorum anno 2009 est. Finitis societatis aëronauticae Ghana International Airlines operationibus, praecipuae societates aëronauticae Antrak Air, CTK-CiTylinK et Staebow Airlines sunt cum quibus fieri potest in publicas destinationes et in praecipuos continentis Africae locos volare. Praeterea, etiam operantur multae internationales maximi ponderis societates aëronauticae in toto orbe terrarum, quamobrem e Gana est possibile volare ad praecipuos Civitatum Foederatarum, Europae, et Orientis Propinqui locos.
Sunt laophorii transitus rapidi, ferriviae et taxiraedae diaconiae quae magnas urbes inter eas ipsas conectunt, dum laophoria minuta, trotrones (Anglice tro tros) nuncupata, urbes cum ruralibus areis et parvis viculis conectunt. Praeterea, sunt vectorum navium traiectoriarum rete quorum munus Lacum Voltam traiicere est.
Educatio
Educatio in Gana e brephotropheo usque ad gradum universitarium vginti annos durat. Pueri tres aut quattuor annos nati suam educationem incipiunt, hortum infantium incohantes, postea ludum litterarium, postea iuniorum gymnasium ac seniorum gymnasium et denique universitatem. Media aetas cum pueri in ludum litterarium intrant sex anni est. Ganenses relative facilem accessum ad bonam educationem habent. Praeterito decennio, Gana in educatione inter 28 centesimas et 40 centesimas annuae dispensationis oeconomicae erogavit.
Inter praecipuas Ganenses universitates eminent:
Salus et opitulatio socialis
In Gana, maior curationis medicae pars a gubernatione praebetur et a Ministerio Salutis et Diaconiis Salutis Ganensibus (Anglice Ghana Health Services) valde administratur. Curationis medicae systemati quinque praebitionis gradus sunt: promptae curationis loca quae primaria primi gradus curatio sunt ruralibus areis; sedes salutis ac clinicae; districtus valetudinaria; regionalia valetudinaria; et tertiaria valetudinaria. His programmatibus pecuniam suppeditant gubernatio Ganae, pecuniaria credita, Pecunia Intestine Generata (Anglice Internally Generated Fund) et Pecunia Salutis Collecta a Donatoribus (Anglice Donors-Pooled Health Fund). Valetudinaria et clinicae a Consociatione Christiana Salutis Ganensi gesta etiam curationis medicae diaconias praebent. Sunt 200 valetudinaria in Gana. Aliquae lucrativae clinicae sunt, sed minus quam 2 centesimae diaconiarum curationis medicae praebent.
Curatio medica valde variabilis per nationem est. Urbana centra bonas diaconias habent et pleraque valetudinaria, clinicas atque pharmacias in natione continent. Nihilominus, rurales areae crebro nullam modernam curationem medicam habent. Aegri in his areis aut traditionali Africa medicina nituntur aut magnae distantiae iter curationi medicae faciunt. Anno 2005, Gana 6,2% PDG curationi medicae aut 30 dollaria Statunitensia per capita erogavit. Quorum, circiter 34% gubernationis expensa fuit.
Anno 2013, exspectatio vitae natu 66 anni, 65 anni viris et 67 anni natu mulieribus erat, et mortalitas infantilis 39 pro 1000 vivorum natum erat. Index fertilitatis 2.12 puerorum pro femina inter 15 milliones Ganensium nationales erat. Erant circa 15 medici et 93 nosocomorum pro 100 000 hominum anno 2010. Nationalis PDG 5.2 centesimae saluti anno 2010 erogatus est, et alii Ganenses cives accessum ad curationem medicam primariam habent, 97,5% Ganensium civium. Ganense Curationis medicae universalis systema prosperrimum systema salutis in continente Africa ab claro magnate et procero Gulielmo Gates depictum est.
Cultura
Gana multiculturalem societatem habet quae praesertim ab antiquis Acanicis regnis affecta est et Ganensis cultura varia et Ganensium gentium culturarum mixtura est. Ganense nationale radiophonicum programma de litteris et comitans publicatio Voices of Ghana unum inter prima in continente Africa fuit.
Litterae
Celsissimi Ganenses auctores mythistorici sunt; Iosephus Ephraim Casely Hayford, Ayi Kwei Armah, et Nii Parkes, qui internationalem famam cum libris Ethiopia Unbound (1911), The Beautyful Ones Are Not Yet Born (1968) et Tail of the Blue Bird (2009), proprie, consecutus est. Praeter mythistorias, aliae litterarias artes velut Ganense theatrum et poësis etiam optimam evolutionem et favorem nationali gradu habent cum celsis Ganensibus dramaturgis et poëtis Iosepho Coleman de Graft et Efua Sutherland.
Gastronomia
Ganenses coquina et gastronomia variae sunt, et iurum atque minutalium selectionem cum variato conchylio includunt et pleraque Ganensia iura holeribus, carne, avibus cohortalibus aut pisci parantur. Piscis ponderis in Ganensi diaeta est quia tilapia, assae atque frictae apuae, piscis fumigatus et astacidea omnia sunt communia Ganensium ferculorum elementa. Bancu est communis cibus amylosus e maizio factus, victus in farina maizii fundatus. Cenceium et bancu velut comitatum habent aliquam piscis fumigati ut craticulā assae tilapiae formam et multo aromaticum condimentum e crudis rubris ac viridibus chili, cepa et lycopersicis, scilicet piperato, factum. Bancu et tilapia est index valoris in plerisque Ganensibus popinis appositus. Fufu communissimum exportatum Ganense ferculum est quod cuppedium per diasporam Africam est.
Architectura
Civitati sunt duo traditionalis constructionis genera: rotundae traditionales casulae cum gramineo tecto et adiacentium aedificiorum series in saepto communem zonam circundante. Primae in septemtrionis regionibus inveniuntur, dum secundae meridie inveniuntur.
De urbana architectura, haec multum sociale culturaleque pondus habuit, quod heterogeneiorem ambitum quam ruralium arearum architectura dedit.
Musica et saltatio
Musica dilectissima musica hiplifica (Anglice hiplife) est, quamquam sunt alia musica genera velut excelsa vita (Anglice highlife), vinum palmae (Anglice palm-wine), musica yopopica (Anglice yopop) et apala, Islamicā culturā affecta.
Gregum musicorum magnam varietatem habet, inter quos excellunt Adesa, Flexy, Nipa, R2Bees, Rocky Dawuni, aut Veeda. Etiam notandum est ut anno 1950 Kofi Ghanaba tympana in civitatis Septemtrionem attulisse.
Ganenses saltationes cum Ganensi musica se synchronizat, cum multis dissimilibus Ganensium saltationum generibus et cum traditionalibus Ganensibus saltationibus ad dissimiles occasiones, inter quas eminent azonto, cpanlogo, adova, clama et bamaya (Anglice azonto, kpanlogo, adowa, klama et bamaya, proprie).
Artes athleticae
In pediludio Gana pulchram executionem per Certamen Mundanum Pedilusorium anni 2010 fecit attingendo usque ad prohēmitelicon. Prohēmitelicon certamen ubi contra Uraquariam certavit anheloso animo pendente finivit: ambae turmae aequabant cum 1-1 et ultimis superadditis minutis Ganensis pedilusor Asamoah Gyan ictum poenalem perdidit qui Ganensem turmam in hēmitelico qualific[avisse posset et debitus est propter pedilusoris Uraquariani Ludovici Alberti Suárez Díaz manum post Kwadwo Asamoah iactum. Denique Uraquaria se qualificavit iactibus ex ictus poenalis loco.
Societatis WWE colluctor Kofi Kingston e Gana ortus est et haud ex Iamaica velut nuntiatum est.
Publius Cornelius Lentulus Scipio (consul 56)
Publius Cornelius Lentulus Scipio (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo fuit. Pater eius Publius Cornelius Lentulus Scipio anno 24 consul suffectus creatus est. Frater Publius Cornelius Scipio Asiaticus anno 68 consulatum suffectum administrabat. Ipse Lentulus anno 56 consul ordinarius fuit.
Marcus Papirius Mugillanus
Marcus Papirius Mugillanus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.
Antonius Eden
Antonius Eden, vulgo Robert Anthony Eden et denuo Earl of Avon (natus die 12 Iunii 1897 ad Windlestone Hall iuxta Rushyford Dunelmensis comitatus; Sarisberiae mortuus propter carcinoma hepatocellulare iecoris die 14 Ianuarii 1977) fuit politicus Angliae.
Marcus Papirius Mugillanus
Familia
Pater eius Lucius Papirius L.f. Mugillanus, consul anni 427 a.C.n. et postea tribunus militum consulari potestate atque censor, frater Lucius Papirius Mugillanus annis 382 a.C.n., 380 atque 376 tribunus militum consulari potestate erat.
Antonius Eden
Alumnus fuit Collegii Etonensis et deinde Aedis Christi apud Oxonienses. In primo bello mundano militavit. Ab anno 1923 usque ad annum 1957 munere populi Warwici et Leamington in Parlamento Britannico functus est. Eden fuit ter minister negotiorum externorum etiam secundo bello mundano in admnistratione a Vinstone Churchill ducta. Ipse primus minister Britanniarum Regni a die 7 Aprilis 1955 usque ad diem 9 Ianuarii 1957 meruit.
Marcus Papirius Mugillanus
Cursus honorum
Ipse Marcus anno 418 primo tribunus militum fuit. Collegae eius Gaius Servilius Structus Ahala et Lucius Sergius L.f. Fidenas erant. Hoc anno Labicanis, qui cum Aequis agrum Romanum invaserant, bellum indictum est. Sed Servilius iussu patris domi manebat et urbem tuebatur. Cum autem ceteri tribuni de bello gerendo inter se iurgarent, Servilius filius patrem dictatorem nominavit. Qui filium magistrum equitum fecit: Labici expugnati sunt et coloniam Romanam accepit.
Anno 416 tribunus militum II erat, cum eo Aulus Sempronius Atratinus III, Spurius Nautius Rutilus, Quintus Fabius Q.f. Vibulanus. Hoc anno de lege agraria cum tribunis plebis discordia fuit
Ioannes Antonius Amadeo
Ioannes Antonius Amadeo (natus Papiae circa annum 1447; mortuus die 27 aut 28 Augusti 1522) fuit sculptor Italicus.
Georgius Ratzinger (vir publicus)
Georgius Ratzinger (natus in Rickering apud Deggendorf die 3 Aprilis 1844; mortuus Monaci die 3 Decembris 1899) fuit presbyter et vir publicus.
Ipse fuit patruus magnus papae Benedicti XVI et fratris, musicae sacrae compositoris Georgii Ratzinger.
Legatus
Ratzinger anno 1877–1878 legatus Dietae Imperii Germanici fuit.
Maarbon
Maarbon est ephemeris Israelensis quae pelliculas tractat. Cuius editio prima mense Decembri 2005 vulgata est, a Iosue Simon edita.
Inter homines qui scripta in Maarbone divulgant sunt Benny Ben-David, Noam Yuran, Yoni Raz Portugali, Liat Simon, Mijal Grinberg, Glauber Rocha, Thomas Shoval, Yossi Atia, Nimrod Kamer, Roee Rosen, Ari Libsker.
Franciscus Solari
Franciscus Solari (natus circa annum 1415 Caronae apud Luganum tunc vici ad Ducatum Mediolanensem nunc ad Helvetiam pertinenti – mortuus anno 1469 Mediolani) fuit sculptor, architectus et machinator.
Aepyprymnus rufescens
Aepyprymnus rufescens (olim Bettongia rufescens  binomen a Garrod anno 1875 factum; Anglice: rufous rat-kangaroo, rufous bettong) est herbivorum familiae Potoroidarum Marsupiale, in Australia endemicum.
Matthaeus Parker
Matthaeus Parker (natus die 6 Augusti 1504 Nordovici – mortuus est die 17 Maii 1575 Lambethi) fuit, regina Elisabeth I regnante, Cantuariae archiepiscopus (1559-1575) et reformator Ecclesiae. Fuit alumnus et postea praeses Collegii Corporis Christi apud Cantabrigienses; eodem collegio bibliothecam suam dedit, etiam hodie appellatione "Bibliotheca Parkeriana" notam.
Ceslaus Milosz
Cyrus Ceslaus Milosz (Polonice Czeslaw Milosz, natus in Šeteniai, olim ad Imperium Russicum, hodie ad Lituaniam pertinenti, die 30 Iunii 1911; Cracoviae mortuus die 14 Augusti 2004) fuit scriptor Polonicus, qui anno 1980 Praemium Nobelianum litterarum accepit.
Cyrus Milosz inter secundum bellum mundanum Iudaeis a nazistis vexatis auxilium dedit. Cuius operis gratia decoratus est titulo iusto inter gentes. Etiam contra dictaturam Stalinsmi pugnavit.
Gasparinus Barzizius Bergamensis
Gasparinus Barzizius Bergamensis, brevius Gasparinus Bergamensis, fuit homo doctus Italicus primae renascentiae, natus fere anno 1360 Gasparino Di Pietrobuono in Barzizza apud Bergomum, mortuus Mediolani fere anno 1431.
Historia Lituaniae
Historia Lituaniae pars est historiae Europae. Homines hodierni in regione Lituaniae ultimo aevo glaciali exeunte in Scandinavia et Europa Septentrionali consederunt, abhinc annorum milia nonnulla, sed primum nominis civitatis instrumentum notum anno 1009 inscriptum est. Lituani, una e gentibus Balticis, terras vicinas multis post annis vicerunt, et magnum ducatum Lituaniae saeculo tertio decimo constituerunt (praeter Regnum Lituaniae fugax). Qui magnus ducatus erat civitas potens, belligera, prospera, diuturna. Ferociter libera mansit, una ex ultimis politiis in Europa quae Christianitatem accepit, saeculo quarto decimo. Potestas formidabilis maxima civitas in continente saeculo quinto decimo re vera facta est, magnis gregibus Slavorum Orientalium qui in Ruthenia habitabant victis. Anno 1385, magnus ducatus unionem dynasticam cum Polonia per Unionem Crevae instituit. Deinde, Unio Lublininensis, foedere Lublini anno 1569 subscripto, Rem Publicam Polonico-Lituanicam creavit, quae usque ad 1795 persistebat, cum ultima ex partitionibus Poloniae Lituaniam et Poloniam a tabula deleret. Postea, usque ad saeculum vicensimum, Lituani in dicione Imperii Russici vivebant.
Lituania die 16 Februarii 1918 res publica democratica iterum constituitur. Libera manet usque ad secundum bellum mundanum commotum, cum, secundum condiciones pacti Ribbentrop-Molotoviani ab Hitlero et Stalino icti, ab Unione Sovietica capitur. Germania nazistica civitati breviter imperat, bello ab exercitu Germanico in Unionem Sovieticam illato, sed Lituania iterum in Unione Sovietica retinetur, et quinquaginta annos sic manet. Annis autem 1990 et 1991, Lituania Actu Civitatis Lituaniae Iterum Constitutae suam maiestatem demum vindicat, ac se cum foedere NATO anno 2004 et Unione Europaea eodem anno consociat, pars amplificationis unionis anno 2004 effectae.
Gradus quadratus
Gradus quadratus est unitas ex septuagesimis annis saeculi vicesimi inveterata, quae tamen in astronomia adhuc adhibetur mensura, quae extensionem rei caelestis in caelo visam indicet.
Totus orbis caelestis tenet 3602/π (circiter 41252.96) gradus quadrati. Extensio rei caelestis ea pars orbis caelestis est, quam res tegit, quae pars si 41252.96 multiplicatur, area gradibus quadratis mensa accipitur. Si angulus parvus est, gradibus quadratis instar mensurae areae ratiocinari potes. Id est rem unum gradum longam unumque gradum latam circiter unum gradum quadratum tegere.
Unitas hodierna steradians vocatur. Unus gradus quadratus aequat (π/180)2 (circiter 0.0003046174) sr (steradiantibus).
Vide
Magnitudo (Astronomia)
Symphonia
Exemplum
Ludovici van Beethoven Symphonia nona in D minore, op. 125, symphonia quattuor motuum, Vindobonae anno 1824 primum cantata est. Alia symphonia sunt Symphonia nona in C maiore, D. 944 "Magna" a Francisco Petro Schubert, Symphonia sexta in A minore a Gustavo Mahler, et Symphonia nona in D molli a Antonio Bruckner.
Dicliptera maclearii
Dicliptera maclearii  est frutex familiae Acanthacearum, in Insula Christi Natalis, in territorio Australiano in Oceano Indico septentrio-orientali, endemicus. Epitheton specificum ex nomine Ioannis Maclear, praefecti HMS Flying Fish navis investigatoriae, qui Insulam Christi Natalis anno 1886 invisit, deducitur.
Descriptio
Dicliptera maclearii est herba erecta, ad 1 m alta. Folia sunt lanceolata ad ovata, acuminata vel apicibus spinosis, 20–70 mm longa et 5–30 mm lata. Flores sunt parvi et rosei.
Distributio et habitatio
Frutex, tantum in Insula Christi Natalis inventus, in inferioribus insulae ambulationibus marinis (Anglice: marine terraces), praecipue Flying Fish Cove et Loco Septentrio-Occidentali (North West Point), crescere solet.
Taxinomia
Planta cum Dicliptera ciliata artissime conectitur.
Ioannes Breugelius senior
Ioannes Breugelius senior, vulgo Jan Brueghel de Oude (natus Bruxellis anno 1568, defunctus Antverpiae die 13 Ianuarii 1625), filius fuit pictoris Petri Breugelii senioris et idem illustris pictor Flandricus. Senior dicitur, quo facilius a filio suo eiusdem nominis internoscatur.