cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barbara Hendricks
Iuventus et munus
Schwesig anno 1970 in oppido patris testimonium maturitatis accepit. Deinde Bonnae historiae atque scientiae sociali studebat, ut magistra fieret. Anno 1976 primam probationem adepta est. Deinde pro Opere Studiosorum Germanico operam dedit et ab anno 1978 pro factione SPD. Anno 1980 doctor philologiae promota est. Ab anno 1981 in administerio aerarii publici Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae, ab anno 1990 in administerio agrariae eiusdem terrae foederalis operam dedit.
Cursus honorum
Hendricks, quae ab anno 1972 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, ab anno 1994 legata ad Dietam Foederalem Germaniae est, ab anno 2001 inter regentes factionis est et ab anno 2007 aeraria factionis SPD fuit. Annis 1998 - 2007 secretaria statalis parlamentarica in Administerio Foederali Aerarii Publici erat. Die 17 Decembris 2013 Administer Foederalis Oecologiae in consilio ministrorum Angelae Merkel nominata est. Die 24 Septembris 2017 iterum legata ad Dietam Foederalem electa est. Sed anno 2018 non iam ministra in consilio ministrorum Angelae Merkel quarto nominata est. Ei Svenja Schulz eiusdem factionis successit.
Rogerius Bonvin
Rogerius Bonvin (natus die 12 Septembris 1907 in Icogne in pago Valesia – Seduni obiit die 5 Iunii 1982) fuit machinator, et vir publicus Helveticus, magister urbis Seduni (1955 – 1962) ab hoc anno usque ad annum 1973 fuit minister in Consilio Foederali. Legatus factionis Factionis Popularis Christianae Democraticae (CVP/PPD) in consilio electus est die 27 Septembris 1962. Anno 1967 et 1973, fuit etiam Confoederationis Praeses.
Abbatia Territorialis Montis Cassini
Abbatia Territorialis Montis Cassini sive Archicoenobium Montis Casini (Italiane: Abbazia territoriale di Montecassino) est Abbatia territorialis Italiae ac sedes Ecclesiae Catholicae Romanae Sanctae Sedi immediate subiecta, quae ad Regionem ecclesiasticam Latii pertinet. Anno 2016 erant 13 incolae, omnes baptizati. Sedes a Rmo. Dmo. Abbate Donato Ogliari O.S.B. regitur.
Coenobium, in colle rupestri (altitudinis 516 m.) Montis Casini prope Casinum, oppidum in Latio meridiano, situm, a Benedicto de Nursia sub annum 529 conditum est. Compluries deletum, toties reviruit (unde illud "succisa virescit" in insigni monasterii) et per multa saecula litteris artibusque clarebat. Gravitate princeps habetur omnium coenobiorum, quae regulam eiusdem Benedicti sequuntur, et archiabbatia sive archicoenobium nominatur sive ob reliquias illius, quae secundum memoriam antiquam in crypta ecclesiae abbatialis venerantur, sive ob ipsam regulam, quae quamvis pro solis monachis Montis Casini scripta tamen virtutibus eminens priores regulas paulatim multis monasteriis submovebat, ut tandem sub Carolo Magno lex vitae monasticae facta sit et magni momenti esset ad formandum cultum humanum civilemque Medii Aevi nec non Europae Occidentalis.
Historia
Anno 577, coenobium a Langobardis destructum est, quapropter monachi superstites Romam fugerunt. Primis annis octavi saeculi restitutum est Petronace abbate, Pontificis Gregorii secundi iussu. Tum aetas florens coepit coenobio Casinensi. Inter monachos erant Carlomannus Pippini III frater, Ratchis (rex Langobardorum) et Paulus Diaconus, qui Historiam gentis Langobardorum scripsit. Ex donatione Gisulfi ducis Beneventi Terra Sancti Benedicti proficiscebatur, quae erat regio inter Montem Casinum et Mare Tyrrhenicum, non tam terrae ambitu quam auctoritate in rebus publicis ecclesiasticisque conspicua.
Anno 883, turba Musulmanorum (qui tum Saraceni nominabantur) monasterium invaserunt, diripuerunt, incenderunt. Cecidit Bertarius abbas, superstites monachi confugerunt Teanum primum, deinde Capuam. Medio autem decimo saeculo, vita monachalis refloruit et sub abbate Desiderio (abbas 1058–1087), qui postea pontifex Victoris III nomine fuit, coenobium ad summum apicem dignitatum perventum est. Amplius quam 200 monachis polluit, manuscriptis litteris arte per occidentem claruit, basilica restituta atque a musivariis Constantinopoli arcessitis exornata est.
Anno 1349, monasterium propter terrae motum tertium deletum est. Denuo splendide aedificatum est, cum autem formam magnitudinis pulchritudinisque usque ad annum 1944 retineret, auctoritatem paulatim amittebat. Anno 1503, coenobium una cum Terra Sancti Benedicti in dicionem regni Neapolitani venit, anno 1505 monasterio Sanctae Justinae Pataviensi coniunctum, anno 1799 a militibus Napoleonicis expilatum et paulo post suppressum est. Tempore restaurationis iterum reviruit, cum autem reliqua monasteria in Italia sita anno 1866 supprimerentur, coenobium Montis Casini in monumentum gentis proprium mutatum est monachis custodibus.
Funditus deletum est coenobium denique 15 Februarii 1944, cum bello mundano II in prima acie fuit inter armas hostiles. Quantum hodie potest videri secundum pristinam aedificandi rationem constructum est, ex proposito abbatis restitutoris Ildefonsi Rea: "ubi erat, sicut erat."
Officia et munera
Officium eminens opus Dei est (secundum illud Sancti Benedicti: “Nihil operi Dei praeponatur” ), quamobrem monachi septies in die ad orationem conveniunt. Praeterea pars monachorum vitam consumit in studiis, pars in bibliothecam archiviumque administrando, alii se dedunt iconibus sive sacris imaginibus pingendis, alii in sollicitudine sunt de peregrinis accipiendis vel operam in diveris apparitionibus ad cultum humanitatemque spectantibus ponunt.
Urville (Calva Dorsa)
Urville est commune 474 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Stella (principissa Sueciae)
thumb|Stella principissa Suecia Stella Silvia Eva Maria sive vulgo Estelle Silvia Ewa Mary (natus 23 Februarii 2012 Solnae in Suecia) est principissa Sueciae et ducissa Ostrogothiae. Prima et adhuc sola filia est Victoriae principissae Sueciae et Danielis Westling.
Thurismundus (rex Visigothorum)
Vita
Anno proximo Alanos dimicavit,, Arelate autem frustra oppugnavit. Iam anno 453 "a fratribus oppressus ac iugulatus interiit."
Saint-Victor-en-Marche
Saint-Victor-en-Marche  est commune Francicum 356 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Persepolis (pellicula)
Persepolis (Francogallice Persepolis, Persice پرسپولیس ) est pellicula Francogallica quae non e photogrammatis sed e picturis constat. Agitur de puella Persica quomodo vixit et ante et post revolutionem Iranianam. Haec puella est Marjana Satrapi quae pelliculam et narrationem composuit et ita de sua vita ipsa narrat. Pellicula fortiter a re publica Iraniana exprobrata est. Duo Praemia Academiae petivit. In sua oratione in praemii adsignatione Canuae, Marjana Satrapi dixit: "Quamquam haec pellicula universalis est, praemium omnibus Iranicis tribuo."
Trama
Anno 1978, Marjana Satrapi, Ebis et Tajis filia, est parva et vegeta puella. Quae puella quam multae est, sed vult Galaxiae extrema magna prophetissa esse; saepe cum Deo loquitur, sed Marxismum Communismumque miratur,a patruo Anush pertractata. Revolutio tamen, atque digressus islamicus, vitam familiamque suam perturbabit. Nam mulieres coactae sunt caput velari, Anush animadversus est, et Iracum arma tulit contra Iraniam. In 1984 parentes Marjanam vivendum miserunt in Austriam, in qua multos casus ei accidit, et vitam periclitatur.
Rei Publicae Iranianae Responsio
Farabi fundatio, Rei Publicae Iranianae societas, misit domui francogallici legati Teherani epistulam dicentem: "Pellicula male ostendit effectus gloriosae revolutionis islamicae."
Savea Sano Malifa
Savea Sano Malifa, alias Fata Sano Malifa, est poeta, mythistoriae scriptor, et actorum diurnorum scriptor, editor, et curator Samoanus.
Malifa Praemium Nuntii Liberi ab Societate Nuntii Insularum Pacificarum addictum pro iure populi Samoani nuntium libere accipere defenso abstulit. Anno 1998, Praemium "Astor" Societatis Preli Consortionis Populorum accepit, primus actorum diurnorum editor in Pacifico Australi qui hoc praemium abstulit.
Malifa, qui Tofilau Eti Alesanam primum Samoae ministrum et eius administrationem vehementer reprehendebat, ad extremum eum ut deversorium eius filiorum ante commorationem Eduardi Principis, Comitis Wessex, meliorem fiat pecuniis publicis usum esse falso praetendit; in causa incluta, Curia Suprema ipsum Tofilaui $WS 75 000 pro impensa curiale et $WS 50 000 obtrectationis causa exsolvere iussit. Anno 1994, Tofilaú primo ministro, Malifae prelum, quod The Samoa Observer acta diurnum typis describebat, suspiciose deflagravit. Deinde, inter caedis Luagalaus Levaulae Kamus Ministri Operum Publicorum quaestionem, Leafa Vitale, Minister Rerum Feminarum et olim Minister Operum Publicorum, evulgatus est prelum flagratum ordinavisse. Ante conflagrationem, commentarius ab Malifa in actis diurnis prolatus Leafam fuisse participem in turpitudine de certo pecore vendito dixerat; quo facto, Leafa se Malifam familiamque necaturus esse minatus erat.
Cassinomagus
Cassinomagus, vulgo Chassenon, locus oppidi haud modesti Romani, est commune Francicum 873 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Nova Aquitania.
Aedificia plurima oppidi recentis Cassinomagi, sicut et antiqui, ex impactita constructa sunt. Quae lapis originem suam trahit ex astroblemate Rupicavardensi a meteorita, qui anno circiter 206 900 000 ante praesentem cecidit.
Ioannes Ajvazovskij
Ioannes Constantini filius Ajvazovskij (Russice Иван Константинович Айвазовский, Armenice Հովհաննես Կոնստանդինեսի Այվազյան; natus Theodosiae die 17 Iulii 1817, mortuus ibidem die 19 Aprilis 1900) erat pictor maris, navium pugnarumque navalium Russicus originis Armenicae.
Saint-Pierre-Langers
Saint-Pierre-Langers  est commune 556 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Idomeneus Lampsacenus
Idomeneus Lampsacenus (Graece Ἰδομενεύς Λαμψακηνός ; circa 325 a.C.n. natus; circa 270 a.C.n. mortuus) fuit amicus discipulusque Epicuri. Suae vitae singula carent, praeter quod Batin Lampsacenam duxit, sororem Metrodori Lampsaceni, et ipse fuit dignitarius aulae Lampsacenae circa 306–301 a.C.n. Idomeneus permulta scripsit opera philosophica et historica, et quamquam historiae non maioris auctoritatis habebantur, iam magni diligendae fuerunt, cum ut videtur de memoria privatarum insignium Graeciae Antiquae virorum vitarum praecipue tractaverint. Tituli duorum operum Idomenei commemorantur:
Non scimus pro certo titulum operis aut operum Idomenei quae aliquas hominum sequentium memorias continebant: Peisistratidarum, Themistoclis Aristidis, Periclis,  Demosthenis, Aeschinis, Hyperidis, et Phocionis. Hi viri probabiliter uno in opere commemorati sunt, quibus scriptores hodierni varios titulos opinabiles adsignaverunt; verus autem operis titulus probabilititer est De Ducibus Atheneis (Περὶ τῶν Aθηνησι δημαγωγῶν).
502 Sigune
502 , olim designationibus 1903 LC, 1925 AD, et 1929 EK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 502 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Circulus Osterholz
Circulus Osterholz (Germanice Landkreis Ostersholz), pars Saxoniae Inferioris, anno 1885 conditus est et finibus mutatis ad diem hodiernum exstat.
De rebus gestis
Ager circuli ab anno 1719 ad Electoratum Brunsvici-Luneburgi pertinuit, post Bella Napoleonica ad novum Regnum Hannoveranum. Ab anno 1866 pars Borussiae fuit. Ab anno 1946 circulus ad Saxoniam Inferiorem pertinet et anno 1974 fines hodiernas accipit.
Communia circuli
Haec sunt communia huius circuli, quae partim ad commune generale Hambergen coniuncta sunt:
Ussy
Ussy est commune 847 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Centurio
Potestates egendi
Centurio legere possendus est, nexus habendus. Quoque triginta anni vivendus erant et prius exercitum paucos annos servindus erant.
Centuriones in historia
Pauci centuriones ex historia:
Ruthenia
Ruthenia,         etiam Russia,    Rusia, Ruscia,  Roxolania,   et ipso vulgo Rus'  (Русь), est terra Slavorum orientalium, quae nunc capitulatim est partes Ucrainae, Foederationis Russicae et Rei Publicae Rutheniae (Russiae) Albae.
Historia
Saeculis nono decimoque in Europa orientali formatum est regnum Slavorum orientalium (etiam a gentibus Finnicis et aliis inhabitabatur), cuius metropolis ab anno 882 fuit urbs Kiovia (Chiovia). Terra regni, quod erat ex maximis terris Europae, terras Ucrainae, Rutheniae Albae, partemque terrae Russiae nostri temporis inclusit et Latine Russia appellabatur (quod nomen primo adhibitum est circa annum 960), Ruscia (saeculo undecimo erat forma praevalens nominis Latini pro hac terra), Ruthenia (a saeculo duodecimo), etc. Nunc civitas illa nomine Russia Kioviensis, secundum metropolim suam, saepe appellatur.
De origine huius terrae nominis variae sunt opiniones. Ex annalibus, saeculo duodecimo Kioviae scriptis, terra Russica/Ruthenica vocata est e nomine unius Varegorum (i.e., opinione praevalenti, Vicingorum) gentis, ex qua orti sunt duces Rutheniae quorum primus, e chronica illa, fuit Ruricus. Gens illa a Slavis orientalibus Rus'  (Русь), a Graecis Rhos (Ρως), Latine initio Rugi seu Rutuli et deinde Russi seu Rutheni (Rhuteni, Ruteni) dicitur. Populus Slavicus, ducibus illis dediticius, ex nomine illorum gentis se et terram suam vocavit. Haec explanatio est probabilior, iudicio multorum. Illa tamen non ab omnibus accepta est. Certi putant, Russi/Rutheni et Russia/Ruthenia vocabula sua acceperunt ex nomine gentis Slavicae, Rodii, Rossi, seu Russi vocatae. Nonnulli opinantur, fluvius Ros'  (Рось), idem Rossa (Росса) vel Rus'  (Русь) dicitur (nunc in Ucraina, accola fluminis Danapris est), appellationem suam populo et territorio dedit. Hypotheses aliae etiam exsistunt.
In Magno Ducatu Lituaniae et Regno Polonico, nomine Ruthenia vocabantur solum ab illis adiunctae (saeculo quattuordecimo) terrae Ruthenorum, in partibus occidentali meridionalique regni prisci Ruthenorum locatae: Ruthenia Alba, Ruthenia Nigra, Ruthenia Rubra, etc., quarum territoria nunc in Ucraina et in Ruthenia Alba (Belarus'  ipso vulgo) sunt. Gradatim usus appellationis Ruthenia in terris illis compressus est, sed adhoc denotatio partis Ucrainae occidentalis manet (vide paginam de Ruthenia Subcarpathanea).
Ducatus Moscuensis (qui saeculis quattuordecimo, quindecimo, et sedecimo terras Ruthenorum septentrio-orientales subiunxit, saeculis sedecimo septindecimoque Siberiam aliaque territoria adiunxit) formavit regnum quod nomen Rutheniae antiquae accepit. Rus'  (Русь) seu terra Russica erat forma praevalens in terra illa ad finem saeculi septindecimi, postea maxime depulsa est a Rossia (Россия), quod verbum originem suam ducit e Rosia (Ρωσία), versione Graeca nominis Rus', et fine saeculi XV in litteris primo obvia est. Regnum Moscuense Latine initio nominabatur Moscovia, dein etiam Russia alba seu magna. Hoc tempore vocabulo Ruthenia in lingua Latina interdum utuntur pro denotatione terrae illius, nunc rei publicae foederatae, quae fere nominatur Russia.
Barbata (discretiva)
Barbata potest:
Sanctus patronus
Sanctus patronus apud Christianos Catholicos, Orthodoxos, Anglicanos, atque apud aliquos Musulmanos, est sanctus advocatus hominis, loci, professionis. Fideles credunt hos sanctos pro eos quibus patrocinantur apud Deum intercedere posse.
Stenomerus
Stenomerus (nomen a De Vis anno 1907 factum) est exstinctum Diprodontidarum genus.
Nox longorum cultrorum
Nox longorum cultrorum (Theodisce Nacht der langen Messer) fuit series necum imperatarum ab Adolpho Hitlero et commissarum inter diem 30 mensis Iunii et diem 2dum mensis Iulii anni 1934, quibus diebus duces ordinis paramilitaris SA (qui vocabantur Camisiae Fuscae) qui tunc temporis congressum habebant in urbe balineatoria Bad Wiessee interfecti sunt, una ubique in Germania cum compluribus contradicentibus regimini nazistico, cum priscis inimicis atque etiam priscis amicis Adolphi Hitleri, cum politicis democraticis, militibus, et quibusdam aliis qui per errorem necati sunt.
Hitler timebat enim potentiam nimis magnam Ernesti Röhm Duce Camisiarum Fuscarum, nimis proximum, nimis popularem, nimis potentem, nimis similem, quam ut posset diu supervivere...
His criminibus patratis, nemine posthac obstante, Adolphus Hitler potestatem absolutam potiri valuit.
Muscolini
Muscolini seu Moscolini  (alia nomina: Moscolinae, Muscolinis ) (Italiane: Muscoline) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 2 600 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana sita. Incolae Muscolinenses appellantur.
Basilica Sancti Pauli extra muros
Basilica Sancti Pauli extra muros est una ex quattuor basilicarum patriarchalium Romae et secunda quod ad magnitudinem pertinet post Basilicam Sancti Petri. Haec ecclesia aedificata est, ubi Sanctus Paulus sepultus esse dicitur. Sepulcrum eius infra aram maiorem esse traditum est.
Apud basilicam claustrum et monasterium sunt. Aedificia omnia non ad Italiam sed ad Civitatem Vaticanam pertinent. In muris basilicae sunt imagines accurate opera tessellata omnium paparum.
A die 24 Novembris 2012 basilicae archipresbyter erit Iacobus Michael Harvey.
Chasseneuil-sur-Bonnieure
Chasseneuil-sur-Bonnieure (Occitanice Chassanuelh) est commune Francicum 3'045 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Wittericus (rex Visigothorum)
Wittericus aut Wittiricus (†610) fuit rex Visigothorum ab anno 603 usque ad mortem. Fuit Gothus arianus qui cum conspiratoribus aliis insidias fecit contra Reccaredum regem, Sunnane duce, sed induntiam accepit a Reccaredo. Postea, fuit dux militaris in limite cum Byzantinis. Ibi Liuvane extincto, Wittericus rex se coronavit. Ibi urbem Sagontiam cepit pro regno.
Filia Ermenberga repudiata, Wittericus cum Theudeberto II Austrasiae, Chlotario II Neustriae et Agilulfo Langobardorum foedus fecit contra Theudericum Burgundiae II.
Anno 610, factio Catholicorum Wittericum occidit.
2114 Wallenquist
2114 , olim designationibus 1976 HA, 1930 DG, 1942 LD, 1953 GZ, 1964 FA, 1970 EO3, et 1970 EZ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium Montis Stromlo versato, repertus est.
Armenus Sargsjan
Armenus Sargsjan seu litteris Armeniacis Արմեն Սարգսյան, litteris Latinis saepius Armen Sarkissian (Erivani natus die 23 Iunii 1953) est computator et politicus Armeniae.
Alumnus et mox professor scientiae physicae universitatis Erivanensis, Armenus Sargsjan inventorem fuisse dicitur ludi computatralis Tetris. Legatus patriae meruit ab anno 1992 apud regimen Britannicum, deinde Bruxellis apud Belgicam Unionemque Europaeam. Primus minister Armeniae fuit a die 4 Novembris 1996 usque ad 20 Martii 1997. Professor fuit scholae commercialis universitatis Cantabrigiensis ab anno 2000 et eisdem annis rector societatum commercialium. Socius est ab anno 2002 Fori Oeconomici Mundialis. Die 2 Martii 2018 praeses patriae electus est.
Linguistica descriptiva
Linguistica descriptiva est linguisticae pars, quae ad ea, ex quibus structura linguae constat, elementa enumeranda et exponenda pertinet. Huius modi structuralis linguae descriptio contraria est descriptioni praescriptivae ad usum scholarum confectae. Linguisticae descriptivae est linguam non solum ut est sed etiam ut fuit explanare. Itaque eadem non est ac linguistica synchrona, quae linguisticae diachronae contraria est. Constat linguisticae descriptivae praesertim interesse sermonem ac usum locutorum tractare.
Linguistica descriptiva, quae originem trahit ex anthropologis Americanis, qui mores et sermones aboriginum investigaverunt (Franz Boas, Edward Sapir), praesertim cum opere Leonardi Bloomfield conexa est.
Hae res descriptione linguistica continentur:
Saint-Vaury
Saint-Vaury  (Occitanice Sant Vauric) est commune Francicum 1'784 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Charras
Charras (Occitanice Charreç ) est commune Francicum 368 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Ioannes Petrus Tschudi
right|thumb|Ioannes Petrus Tschudi
Ioannes Petrus Tschudi (Basiliae natus die 22 Octobris 1913 – ibidem obiit die 30 Septembris 2002 ebenda) fuit iuris consultus doctor iuris ac professor et vir publicus Helveticus, ab anno 1960 usque ad annum 1973 fuit minister in Consilio Foederali. Legatus factionis Factionis Socialisticae Helvetiae (SP/PS) in consilio electus est die 17 Decembris 1959. Anno 1965 et 1970, fuit etiam Confoederationis Praeses.
Ioannes Petrucci
Ioannes Petrucci (natus John Peter Petrucci 12 Iulii 1967 in Insula Longa civitatis Novi Eboraci) est citharista, cantor, compositor Americanus, optime notus Dream Theater grege musico. Anno 2009 nominatus est secundus optimus citharista generis metalli in libro The 100 Greaters Metal Guitarists.
Dicit se iuvenem sex horas in die cithará canendum exercuisse. Verba saltem trinorum carminum scripsit in unoquoque Dream Theater albo.
Familia Petrucci oriunda est ex Italia. Hodie Ioannes vivit in oppido St. James comitatús Suffolk civitatis nativae una cum uxore, quae est etiam citharista, cum filios geminos et filia.
Ty Burrell
Tyler Geraldus Burrell sive vulgo Ty Burrell (natus in Grants Pass, Oregonia die 22 Augusti 1967) est comoediae histrio Americanus notissimus agenti Philippus Dunphy in comoedia rerum status Modern Family.
Mons Morillonis
Mons Morillonis (Francogallice Montmorillon) est oppidum Francicum 6319 habitantium (anno 2011) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Aquitania Nova, quod 30 milia passuum ab urbe Pictavio distat.
Saint-Pierre-Église
Ecclesia Sancti Petri (Francogallice Saint-Pierre-Église) est commune 1782 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Normannia Inferiori Franciae septentrionalis.
Gefion Gymnasium
Gefion Gymnasium (scilicet Latine: Gevionanum Gymnasium) est gymnasium novum Danicum in media Hafnia situm, quod ad mille discipuli frequentant et quod orsum est, cum priora gymnasia Østre Borgerdyd Gymnasium et Metropolitanskolen uniter anno 2010 coniunxerunt; multa post saecula per quae distulerant. Novum cum sententia consiliisque "scientia - societas - communio" natum, inter alia in pretia democratiam, intellegentiam alieni et cupiditatem doctrinae sequentis docenda laborat.
Iuxta Geocenter Danmark in eodem aedificato apud Øster Voldgade 10 collocatum est gymnasium, unde iter breve ad et Statens Musem For Kunst et Nørreport et Østerport et mediam Hafniam est.
Fafila (dux Asturum)
Fafila aut Faffila (Hispanice: Fávila; †739) fuit rex Asturiarum, filius Pelagii, qui rexit ab anno 737 usque ad mortem. Fafila occisus est ab urso in monte:
Penelope (discretiva)
Penelope est:
Vacognes-Neuilly
Vacognes-Neuilly est commune 504 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiore.
David Ogden Stiers
David Ogden Stiers (natus David Allen Ogden Stiers Peoriae Illinoesiae die 31 Octobris 1942; mortuus cancro vesicae Portu Novo in oppido Oregoniae die 3 Martii 2018 ) fuit comicus, histrio, et musicus Americanus.
La Vacquerie
La Vacquerie est commune 286 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Bossancourt
Bossancourt est commune Francicum 198 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Asque
Asque (Occitanice Asca) est commune Francicum 124 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Saint-Pierre-de-Semilly
Saint-Pierre-de-Semilly  est commune 415 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Zygomaturinae
Zygomaturinae (nomen a Stirton anno 1967 inventum) sunt marsupialia; sed taxinomia eorum adhuc non recte intellecta est.
LT
LT hae dissimilia significat:
Pompogne
Pompogne  est commune 166 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Adela Campaniensis
Adela sive Ala (nata anno circiter 1140, mortua Lutetiae die 4 Iunii 1206) fuit filia Theobaldi IV comitis Blesensis et Campaniensis quam ex uxore Matilde Carinthiensi genuit. Adelam uxorem duxit rex Francorum Ludovicus VII (in matrimoniis tertiis); eo peperit Philippum patris successorem et Agnetem futuram imperatricem Byzantinam. In ecclesia abbatiae Beatae Mariae Pontiniacensis locus sepulturae invenitur.
Linguistica synchrona
Linguistica synchrona est linguae investigandae modus, cuius interest statum linguae (Francice état de langue) describere. Diachronicae enim linguisticae est mutationes investigare, quibus systema linguae in temporibus obicitur, cum linguistica synchrona ad statum spectet, in quo systema quoque temporis puncto exstitit.
Ferdinandus de Saussure primus voluit systema linguae (langue) tamquam in diachronico successionum axi positum describere, in qua opera necesse esse putabat e statu sychrono ad alterum procedere. Siquidem, quomodo systema e statu X in statum Y mutatum sit, scire volumus, primum aliquid de his statibus, qualem structuram habeant X et Y, necesse est sciamus. Quae cum ita sint, linguista historicus tamquam scaccorum lusor synchronum quemque statum respicit, ut, quam ob causam novus quisque status priori successerit, intellegat.
Fridericus Schäffer
Fridericus (vulgo: Fritz) Schäffer (natus 12 Maii 1888 Monaci, mortuus 29 Martii 1967 Berchtesgaden) vir publicus Bavariae et sodalis Christianae Socialis Unionis in Bavaria (CSU) fuit.
Munus
Post scholam 1907 finitam Schäffer Monaci iurisprudentiae studebat et anno 1911 primum, anno 1916 secundum esperimentum absolvit. Annis 1915 - 1917 miles Bello orbis terrarum I interfuit. Anno 1917 assessor in ministerio internarum rerum Bavariae erat. Ab anno 1920 minister publicus superior in administerio culturae et rerum scholarum erat. Anno 1933, postquam Nazistae rerum potiti sunt, Schaeffer ex officio dimissus et in carcerem iactus est. Anno 1934 liberatus tempore dictaturae iuris consultus laboravit. Post Coniurationem 20 Iulii 1944 detectam iterum in carcerem missus est et fine belli liberatus est.
Cursus honorum
28 Maii 1945 Americani, qui tum Bavariam occupaverant, Schäffer, qui ante dictaturam Factionis Popularis Bavariae (BVP) sodalis fuerat et annis 1920 legatus senatus terrae Bavariae eius factionis fuit atque nunc cum aliis CSU condiderat, praesidem provisorium ministrorum Bavariae fecerunt. Sed iam 28 Septembris eiusdem anni ab Americanis depositus et Gulielmus Hoegner (SPD) successor factus est, cum illis non placuit, quomodo Schäffer in Nazistas egit. Annis 1946 - 1948 a re publica prohibitus est. Tum brevi tempore CSU reliquit et ad Factionem Bavariae accessit, sed postea revertit atque anno 1949 legatus CSU in Dietam Foederalem electus est. Quem officium ad annum 1961 tenuit. Annis 1949 - 1957 Administer Foederalis Aerarii Publici erat, tum ad annum 1961 Administer Foederalis Iustitiae fuit. Anno 1961 autem sua sponte se a re publica recessit.
Les Bordes-Aumont
Les Bordes-Aumont est commune Francicum 540 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Pugna apud Tegyras
Pugna apud Tegyras prope Orchomenum in Boeotia Pelopidas Sacram Cohortem Thebanam ducens duas cohortes Lacedaemoniorum, quamvis numero superantes, vicit atque expulsit. Illud proelium in memoria tenetur quia numquam antea hoplitae Spartani in acie a minoribus copiis victi erant.
Valsemé
Valsemé est commune 277 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Saint-Pierre-de-Coutances
Saint-Pierre-de-Coutances  est commune 395 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Charmé
Charmé est commune Francicum 367 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Pugna ad Thermopylas (480 a.C.n.)
Pugna ad Thermopylas verisimiliter circa diem 11 Augusti anno 480 a.C.n. commissa est, cum Xerxes rex Persarum Graeciam invaderet.
Inscriptio in monumento
Tropaeum hoc loco erectum epigrammate Simonidis ornatum esse traditur:
Graece: Ὦ ξεῖν᾿, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε
Latine: Dic hospes Spartae nos te hic vidisse iacentes,
Quod iam diu
Quod iam diu est Encyclica Epistula papae Benedicti XV die 1 Decembris 1918, id est paulo post finem primi belli mundani, promulgata. In qua encyclica Benedictus publicas preces indixit pro conventu de pace componenda.
Linguistica diachrona
Linguistica diachrona est linguisticae historicae pars, quae ad internas linguae systematis mutationes describendas et explanandas pertinet. Cum systema linguae nullo alio modo nisi grammatica describenda concipi possit, expedit etiam de grammatica historica loqui. Itaque solas mutationes grammaticas (i.e. phonologicas, morphologicas, syntacticas) persequitur, exclusis rebus quae ab usu externisque condicionibus linguae proficiscuntur. Itaque linguistica diachrona, quae ad structuralismum linguisticum pertinet, hoc inquirit, quomodo pro systemate linguae tamquam in axe temporali positae per mutationem aliquam alius status linguae substitutus sit.
Ferdinandus de Saussure est ille qui primus docuit naturam linguae duplici ratione examinari et cognosci debere. Ideo enim methodologicam synchronae et diachronae linguisticae differentiam excogitavit. Linguistica synchrona linguae statum (état de langue), quali elementorum compage et structura certo temporis puncto consistat, inspicit. Constat linguam (langue) solo "differentiarum lusu" consistere, id est, linguam esse systema ex elementis distinctivis, sicut ex phonematibus, compositum. Sunt etiam qui putent Ferdinandum de Saussure in hac opinione fuisse, ut lingua esset systema opertum in se inclusum, in quo omnia inter se cohaereant (où tout se tient). Sed Saussure nusquam ita dixisse videtur. Lingua enim, si strictis finibus operta esset, res mathematicae similis esset. Constat quidem linguam esse systema apertum, quod loquentium opera in sermone (parole) mutari possit. Langue et parole se invicem adficiunt sive "interagunt".
et
Diversi linguae status differentiis systematicis in eundem locum incidentibus distinguuntur: exempli causa, intervocalibus /s/ (Lases) et /r/ (Lares) phonematibus alieni definiuntur linguae status, quorum quisque suo nomine distinguitur, sicut "Latina archaica" et "Latina classica". Cum /s/ in Lases antiquioris vel maioris (natu) systematis linguae pars sit, consentaneum est /s/ et /r/ phonemata " > " signo maioritatis conectere. Itaque rhotacismus Latinus hac formula diachrona
concipi potest, quae correspondentiam diachronam exprimit. Neogrammatici formulam huiusmodi "legem sonorum" (Lautgesetz) appellaverunt, quamquam nihil obligatorii habet; potius definitionem generalem ante oculos ponit.
Saint-Sulpice-les-Champs
Saint-Sulpice-les-Champs  (Occitanice Sent Soupise las Chams) est commune Francicum 387 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Magnolia delavayi
Magnolia delavayi est species plantarum florentium in Sinis meridianis endemica, solum in Guizhou, Sichuan, et Yunnan apud 1500-2800  m alta.
Descriptio
Planta est parva arbor sempervirens 8–15 m alta, cortice diluto ad atrofuscum. Folia sunt oblonga-ovata, 10–20 cm (raro ad 32 cm) longa et 5–10 cm (raro ad 20 cm) lata, tenacia, coriacea, petiolo 5–7 cm longo.
Flores sunt fragrantes, cupulati, 15–25 cm lati, tepalis novem crassis, cremeis ad roseum, quae ab Iulio ad Augustum apparent.
Cultus
Magnolia delavayi ut arbor ornamentalis pro folia sempervirentia et floribus excolitur.
Magnolia delavayi est urbana Chongqing arbor.
Navigium Isidis
Navigium Isidis (apud Graece loquentes Πλοιαφέσια i.e. navis dimissa) erat dies festus in Imperio Romano, in honorem deae Aegyptiae Isidis necnon maris  post hiemem navigationi denuo aperti  causa die 5 Martii celebratus : patrona enim nautarum erat Isis.
Illo die pompa discolor e templis ad mare procedebat : turba histrionum personatorum circum lasciviebat usque ad adventum sacerdotum sacra insignia religionis proferentium et ipsorum simulacrorum divinorum. Tunc navicula Isidi consecrata, votivis donis onusta, in aquam deducebatur. Ob similitudinem pompae atque temporis anni nonnulli eruditi carnevarium a carro navali Isidis dictum esse putant.
Romae primum Iseum Caligula demum imperatore in Campo Martio aedificatum est : antea Tiberius Isiacos ex Urbe etiam expulerat. Itaque, quamquam cultus huius deae Aegyptiae (vel, si mavis, Graeco-Aegyptiacae ; nam Ptolemaei reges Graeci erant) in multis regionibus Italiae iam diu florebat, Navigium Isidis nec apud Ovidium nec in fastis publicis aevi Augustani memoratur, sed in fastis multo posterioribus ad annum 354 pertinentibus.
Magnolia hernandezii
Magnolia hernandezii est species plantarum florentium familiae Magnoliacearum, in Columbia endemica.
Scalar (physica)
Scalar, sive quantitas scalaris, in physica est quantitas physica, quae singulari elemento cuiusvis campi numerici, ut quisque numerus realis, apte describi potest. Notio contraria est vector. Saepe unitates mensurae adiectae reperiuntur. Alia dictio scalarem quantitatem physicam magnitudine quantitate unica esse notat.
De gustibus non est disputandum
Sententia De gustibus non est disputandum, quae non numquam exprimitur De gustibus non disputandum est vel De gustibus et coloribus non est disputandum, in lucem vero profert studia alicuius hominis omnino propria esse privataque.
Contra quam antiquitus putabant plurimi (nonnulli hanc locutionem clari Ciceronis ipsius esse credebant), haec sententia a litteris Latinis non absolute pervenire videtur quia verbum supervacaneum "est" non Latinorum antiquorum loquentium sed doctorum Medii Aevii proprium est.
Liste lateinischer Phrasen/D
Scalar (physica)
Exemplum scalaris est temperatura, quatenus omne punctum proprie numero unico definitur.
Pompiey
Pompiey  est commune 224 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Renascentia litterarum saeculi 12
thumb|Inventa [[artifex|artificum architecturam gothicam augebant.]] Renascentia litterarum saeculi XII praeter litteras etiam societatem hominum, modum rei publicae gerendae, commercium mutavit et eruditionem humanitatemque scientiis ac philosophia adiuta per Europam funditus renovavit.
Quid nomen renascentiae sibi velit
Carolus Homerus Haskins primus de quadam renascentia saeculo duodecimo facta scripsit:
"Saeculum duodecimum per Europam excelluit vita recente atque vigente. Nam temporibus expeditionum sacrarum, urbium surgentium, civitatum primarum nationalium occidentis, ars romanica floruit, gothica incohavit, litterae linguis vernacularibus edi coeperunt, auctores Latini antiqui cum poesis tum iurisprudentiae denuo lecti, scientiae Graeciae antiquae quibusdam Islamicis additis et philosophia Graeca receptae sunt, universitates per Europam condebantur."
Operibus Aristotelis denuo inventis, ratio discendi nova orta est, quam scholasticam appellant. Quae elucere coepit e scriptis philosophorum medii aevi Iudaicorum atque Islamicorum illi obligatorum, quorum maxime Maimonidis Avicennaeque, et eis philosophorum Christianorum eos sequentium, ut Albertus Magnus, Bonaventura, Petrus Abaelardus. Scholastici experientiam profitentes doctrinas ecclesiae ratione affirmaverunt. Repugnaverunt cum mysticae Christianae tum eis, qui Platonem Augustinumque sequentes mentem ab anima separarent ("Dualismus mentis"), mundum autem malignum esse censerent.
Praestantissimus inter scholasticos, Thomas Aquinas viam a Platone atque Augustino ad Aristotelem flexit. Ratione nova usus, mentem, cum nascatur, tabulam rasam esse demonstravit, quae ob scintillam quandam divinam apta fit ad cogitandum vel ad formas cognoscendas.
Charmant
Charmant est commune Francicum 331 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Theophano (uxor Romani II)
Theophano (Graece ; nata circa annum 941; mortua anno ignoto) fuit uxor Imperatoris Romani Orientalis Romani II. Post mortem eius anno 963 (etiamque suspicio fuit eum veneno a Theophano necatum esse) imperatrix Nicephoro II Phocae nupsit. Die 11 Decembris 969 a novo amante suo Ioanne I Tzimisces Nicephorum necandum curavit. Post insidiam patriarcha Constantinopolitanus iussit Theophano exsuli in monasterio vivendum esse; post mortem Ioannis I Tzimiscis anno 976 ei Constantinopolim redire licuit.
Theophano fuit mater imperatorum Basilii Bulgaroctoni et Constantini VIII necnon principissae Annae Porphyrogenitae.
Paterno iam diu
Paterno iam diu est Encyclica Epistula papae Benedicti XV, quae est promulgata die 24 Novembris 1919, id est anno, qui primum bellum mundanum compositum insecutus est. In qua encyclica papa fideles exhortatus est, ut pro pueris propter bellum fame laborantibus stipem colligerent.
Varaville
Varaville est commune 841 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Saint-Pierre-d'Arthéglise
Saint-Pierre-d'Arthéglise  est commune 150 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Hortus Botanicus Upsaliensis
Hortus Botanicus Upsaliensis est hortus botanicus in Upsalia, qui decretus est ab Oleano Rundlede anno 1655. Origo suo est domus Caroli Linnaeni. Anno 1787 Gustavus III hortum institutum nationale fecit.
Saint-Sulpice-le-Guérétois
Saint-Sulpice-le-Guérétois  est commune Francicum 1'996 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Hortus Botanicus Upsaliensis
Nunc Hortus Universitatis Upsaliensis attibuetur.
Institutum Technologiae Californiense
Institutum Technologiae Californiense (vulgo Caltech nominatum, in ipsa alma matre etiam CIT) est universitas privata studiorum Pasadenae in California sita. Caltech sex divisiones academicas habet, quae imprimis scientiae naturali et arti ingeniariae student.
2115 Irakli
2115 , olim designationibus 1976 UD, 1948 PY, et 1952 HZ3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ricardo Martino West, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Communicatio felium
Communicatio felium est modi varii quibus feles hominibus et aliis felibus animantibusque communicant. Quamquam feles mores societatis habere non apparentur, studia ostentaverunt multos mores subtiles quibus feles, ordines bene constitutos in habitatu naturali fingentes, et in interactionibus domi exstricis hominibus, utuntur. Feles homines communicatione subtili gubernant.
Morsus
Feles causa affectus contenti, luxuriendi, famis, aliusque mordere solent. Felis felix inferme innocenterque interdum mordet, et ille morsus parvus ab multis dominis Anglice nip vocatur. Morsus parvi osculis hominum haud dissimiles, ita simul ac felis alia signa affectus agat, ut submurmurantem, caudam erigendum, capillos longos genarum prorsus vertendos, vultus in rebus proximis fricandum, dorsum manu pulsato curvandum, lambendum, et alia.
Falsum est quod, ut multi credunt, omnis mordens parvus est causa affectu. Irritato vel manu nimium pulsato (e.g. modo malo fricato, electricitate statica irritato, paulum dolito, somniculoso, vel solum esse volens), felis vere mordeat. Ille morsus fortius est quam morsus parvus, sed rare gravis, et felis aliis signis ostendeat, ut submurmurantem consistendum, oculos late aperiendos, vultum constandum, caudam non erigendum (saepe pulsandum), corpus constandum, capillos longos genarum aurosque retro vertendos, vel pedes pulsandos ante vel statim post mordendum.
Mordens ferox quippe est pro malefaciendo. Sed felis domestica pro malefaciendo rare mordent. Si, autem, felis rabiem habet, vel credet hominum (vel amicum) est periculum magnum, illa felis malefaciat. Felis male habens, adito, ad tegendum mordeat. Felis femina, cum catuli felis novogeniti nutricat, malefaciat dum catuli felis ab matre iam non introducti.
Murmurillum
Murmurillum signum beatitudinis esse habetur. Sed est una theoria quod murmurillum non est signum relaxationis vel tranquillitatis animi, sed tamen tentamen amicitiae vel signum studiosus. Murmurillum cum cauda vibranda interdum est. Et murmurillum potest signum affectionis ad dominum vel proximos. Est modus magno efficaci beatitudinis ostendendae, sed feles, se deponentura et paullum conquiescentura, depseat quoque.
Quamquam murmurillum sit modus facillimus tranquillitatis felis noscitandae, beatitudinem non certe monstrat. Feles murmurillum faciunt cum male habent, vel momentos trepidos, anxietatum, vel dolorum habent. Postquam subito violenterque vulneratur, feles saepe murmurillum faciunt. Theoriae recentum sunt endorphinam adducere murmurillum faciens. Endorphina sensum salutis producunt et dolorem minuunt.
Maumans
"Maumare" est onomatopoeia ex sono felis qui ut "mau" sive "miau" auditur. Ille est sonus qui catulus felis facit ut aliquid ab matre precetur. Feles adultae sibi non naturaliter maumant, ita felis domestica homini maumans fortasse est catulo felis matri maumando haud absimilis, quamvis homo non est genus aequus. Felis adultae cum hominibus communicans sonum variat ut cibum vel attentionem poscat, queratur, vel conturbationem effetur. Tonus, velocitas, vel interpunctio mutans sententiam mutat.
Alii soni
Plurima felium, furiatis vel in periculo, fremant vel sibilant, ut moneant. Si monitio neglegit, felis serio (an non nimis) pugnet. Nonnulla paulum mordeant vel pedis icant, aut unguibus extendendis aut non. Feles quae congregabiles improbe faciunt et vim nesciunt cutem hominis vulnerent. Ut ullum vulnus, scalpentes felis fieri corrupti possunt, et ad morbum ex fele scalpto adducere possunt.
Nonnullae feles acute exhalant post tentationem alicuius prendendi erat frustratus. Feles audientur quoque pipiare vel blatire cum praeda spectant, vel ut hominibus proximis attentionem in aliquo ostendent. Cum praeda attigere non potest, nemo scit utrum sonus est minax an affectus concitationis vel frustrandi an sonum avis simulans (vel sonum praedae avis, e.g. cicadae).
Primum illud mos esse genus cantus felini habitum est, sed iam docti qui mores animalium student opinantur quod est mos praeludens, in quo felis praedam conficiendum praeludit, quia sonus fere est cum motio mordendo, morsus conficiendi, qui per vertebras colli praedae serrat, haud absimilis.
Pinel-Hauterive
Pinel-Hauterive  est commune 533 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Communicatio felium
Alii soni
Alius genus pipili, qui Anglice est chudder, est salutatio. Tigridis quoque illum sonum utitur. Cum attentionem dantur, nonnullae feles grunniunt. Grunnitus cum submurmurantibus semper commiscet, ita ad murmantum affectiosum cum ore cluso adducit. Feles contentae obdormientes, manu pulsando, soni murmuris placidi, ut suspiratus, faciunt.
Vociferatio felis in oestru Anglice est caterwaul.
Feles quae hominibus proximant saepius sonant quam feles ferae quia domini valde respondent, itaque soni firmantur. Feles adultae ferae rare sonant; illae communicantes lingua corporali et odore utuntur.
Lingua corporalis
Felis irata, luxurians, vel esuriens primorem caudam vellicat. Maior vellicans offensionem significat. Cauda elata beatitatem significat, vel est salutatio hominibus vel aliis felibus (fere artis propinquis). Cauda aliquid elata minus beatitatem significat, et cauda demissa miseriam. Felis territo vel necopinantem oppresso capillos caudae tumefaciat, capillos spinae erigat, et limus se verteat ut maior videatur. Feles sine caudis, ut Manx, partem reliqua caudae movent utsi cauda plena habent, quamquam est enuntiatione inferior. Nasi continguens est felibus salutatio amica, et caput demittens obsequium significat. Nonnulla feles vultu genas vel talos domini demulcent ut salutationem amicam vel affectationem significent. Illa actio interdum est modus finium signandorum odore linquendo ex glandulis odoris in genis. Feles plerumque capite molliter arietant ut affectationem demonstrent.
Feles et alia aliam et homines (e.g. dominos) lingunt. Alia aliam ut mundent et copulam faciant (fere inter feles quae alia aliam bene noverunt). Interdum homines causa rationum similium, e.g. ut homines mundent vel affectationem monstrent. Feles felices pede ad amicum humanum vel ad rem mollem in quo sedent adtingunt cum motionibus depsentibus, quae verbis ridiculis variis in linguis variis vocantur (e.g. Anglice happy clawing vel making biscuits). Feles sic cum submurmurante saepe agunt ut affectationem et beatitatem amicis monstrent. Sic etiam cum dolorosis vel moribundis agunt ut se consolentur. Feles iuvenes lactitantes naturaliter sic agunt ut ex mammis matris lac educeant. Pede adtingens est quoque modus felium finium signare. Glandulae odoris sub pedibus quantitatem parvam odoris in hominis vel rebus adtingendis emittunt ut "sui" signent sicut mingunt ut finium signent.
Feles ante amicum fere oscitant et connivent. Illud sit signum affectationis vel fidelis. Nonnullae feles conniventiam oscitationemque redeant cum homo dramatico oscitat et connivet. In dorso vertens et ventrem praebens est etiam signum fidelis, quamquam necesse est illud pro positione tegendo non confundere. Aliud signum fidelis est corpore vel pedibus in hominibus demulcens cum felis est laeta vel studens. Aliud est in hominibus dormiens, etsi tempus dormiendi non sit. Illud signat quod felis est satis pinguis ut cum hominibus dormire velit.
Saint-Pellerin (Manica)
Saint-Pellerin  est commune 375 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Consonantium mutatio Germanica
Consonantium mutatio Germanica (Theodisce: Erste Lautverschiebung sive Germanische Lautverschiebung) est Lex phonetica fundamentalis, quae anno 1822 a Iacobo Grimm concepta est (et igitur in nonnullis linguis lex Grimm nominatur). Iam anno 1806 haec lex phonetica a Friderico de Schlegel et anno 1818 a Rasmus Christiano Rask inventa est.
Consonantium mutatio Germanica mutationes consonantes est. Hae Consonantes, quibus consonantes Germanicae descendent, Prae-Indoeuropaeae sunt:
p t  k kʷ b  d  g  gʷ bʰ dgʰ gʰ gʷʰ
E tribus regulis lex componitur:
Ergo, hae mutationes monstari possunt: