cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drusus Iulius Caesar
Anno 6 a.C.n., cum pater Rhodum se reciperet, Romae mansit. Patre Romam anno 2 reverso togam virilem accepit. Anno 4, cum pater ab Augusto adoptatus esset, nomen Drusi Iulii Caesaris sumpsit. Paulo post Liviam Iuliam sororem Germanici Caesaris et viduam Gaii Caesaris in matrimonium duxit. Ab anno 9 aderat, cum senatus haberetur. Anno 11 quaestor electus est et ei sine praetura consulatum petere concessum est. Anno 14, post mortem Augusti, testamentum legit et elogium e rostra habuit. Septembri eius anno a Tiberio cum praefecto praetorio Lucio Aelio Seiano in Illyricum ad seditiones militum opprimendas missus est. Anno 15 consul ordinarius creatus est. Hoc anno in odium Seiani venit, quod eum coram publico afflixit. Anno 17 imperium proconsulare per Illyricum accepit, ut Germanos arceret. Anno 18 ovatio ei et Germanico decreta est. Anno 19 exeunte propter mortem Germanici in Italiam revertit et funeri Caesaris interfuit. 28 Maii 20 ovationem celebravit, pro qua arcus honoris in Foro Augusti aedificatus est. Deinde iudicio in Gnaeum Calpurnium Pisonem interfuit. Tum in Illyricum profectus est. Anno 21 consul II ordinarius factus est. Sunt, qui dicant Drusum anno 23 a Seiano veneno interfectum esse, quod praefectus praetorio amator esset Liviae Iuliae, uxoris Drusi. Post mortem in Mausoleo Augusti sepultus est.
Albertus Grisart
Docuit ab anno 1934 litteras classicas in Athenaeis urbium Morlanwelz, Virton et Verviers.
Drusus Iulius Caesar
Quattuor liberos ex Iulia habuit: unum filium ignoto nomine, qui anno 15 natus paulo post mortuus est, 20 Decembris anni 19 gemellos Tiberium Iulium Caesarem Gemellum (mortuus anno 37) Germanicum Iulium Caesaremque (mortuus anno 23) et anno 5 Iuliam filiam, qui ad annum 43 vivebat.
Mugil cephalus
Mugil cephalus (a Graecis antiquis, ab antiquis autem Romanis capito appellatus) est piscis generis Mugilis, in omnibus tropicis et subtropicis aquis litoralibus inventus. Longitudinem habet fere 30 ad 75 centimetra (12 ad 30 uncias). Species in paene omnibus maribus et oceanis habitat, sicut attestantur vulgaria eius nomina Anglica:
Guinea Aequinoctialis
Cinematographia
Alioquin, multae peregrinae, praecipue Hispanicae, documentales se hanc in nationem conferunt, sicuti Subvaloradas, sin ser vistas. Voces literarias de Guinea Ecuatorial (a Michaëli G. Hendel, anno 2009) aut Malabo Barrio X (a Marco Tardiu et Aureolo Rivero, anno 2009).
David I (rex Scotiae)
David I (natus Dabíd mac Maíl Choluim anno 1080 – mortuus die 24 Maii 1153 in Carlisle), filius Milcolumbi III et sanctae reginae Margaritae, fuit Rex Scotiae ab anno 1124 usque ad mortem. Primus ille nummos argentos in usum Scotorum divulgavit.
David quattuor filii fuerunt:
Mugil cephalus
Ars coquinaria
Mugil cephalus est multis culturis gravis piscis cibarius, qui homines et piscantur et colent. Ova huius mugilis, sale condita, siccata, compressa, fiunt praecipuus cibus, sicut myeongran jeot in Corea, karasumi in Iaponia, botargo in Italia, et batarekh in Aegypto, ubi piscis ipse, sale conditus, siccatur ut fiat feseekh.
Litore Floridae septentrionalis et occidentalis et Alabamae, hic mugil, ibi appellatus striped mullet et black mullet, saepe est praecipuus diversoriorum marinorum cibus. Mugiles fricti sunt populo gratissimi, sed mugiles fumigati, tosti, et conditi etiam eduntur. Loci piscatores mugiles retibus usitate capiunt, sed nonnulli hamis utuntur.
Bibliographia
Ova taricha
Guinea Aequinoctialis
Coquina
Coquina Aequatoguineensis est mixtio inter autochthonum tribuum coquinas et eam Hispaniae (colonialis patriae) et eam civitatum islamicarum sicuti Maroci. Velut natio divitissima in occidente Africae, eius coquina varias carnes incorporat. Pisces et pullus communia fercula sunt. Quoque capsica et alia condimenta valde popularia sunt. Guinea Aequinoctialis natio specialiter potens nunquam fuit et eius coquina aliis a nationibus per saecula affecta est.
Res athletica
Guinea Aequinoctialis electa est ut hospitaret Poculum Africum Nationum anni 2012 iuxtā cum Gabone et eius editionem anno 2015 hospitavit. Natio quoque electa est ut hospitaret Poculum Femininum Panafricum Nationum anno 2008, quod vicit. Turma pedilusoria feminina nationalis locum idoneum Certamini Mundano Pedilusorio Feminino anni 2011 in Germaniā obtinuit.
Guinea Aequinoctialis clara est propter suos natatores Ericum Moussambani, cognominatum "Ericum Anguillam", et Paulam Barila Bolopa, "Paulam Reptatricem", quae mirabiliter tempora in Olympiis aestivis anni 2000 reduxit.
Codices
Guineae Aequinoctiali hi codices sunt::
Lingua Meitei
Lingua Meitei ( seu ) ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In India adhibetur in civitate Manipur; est una inter 22 linguas Indiae schedulo enumeratas.
Albertus Grisart
Fuit particeps anno 1956 Primi Conventus Internationalis pro Latinitate Viva Avennione habita in qua orationem habuit "de veris causis et maioribus et minoribus ob quas lingua Latina discenda est et de optimis viis et rationibus quibus in scholis mediis docenda est".
Dunelmum
Dunelmum (Anglice: Durham) est urbs in parte Angliae borealis versus orientem. Urbs capitalis est comitatus Dunelmensis. Urbs antiqua paene tota circundata est maeandro Viuri fluminis. Locus est Universitatis Dunelmensis, aetate tertiae in Anglia. Ecclesia cathedralis Dunelmensis est sedes episcopi Dunelmensis.
Regimen sanitatis Salernitanum
Regimen sanitatis Salernitanum, qui et Flos medicinae appellatur, est carmen didacticum mediaevale, Latine scriptum in versibus hexametris, epistulam esse praetendens poëticam a professoribus scholae medicae Salernitanae regi cuidam Anglorum missam. Carmen a posterioribus interdum Ioanni de Mediolano attribuitur, sed de eo nihil satis constat. In editionibus saeculis XV et XVI divulgatis carmen cum commento satis longo impressum est, a nonnullis editoribus Arnaldo de Villanova adscripto, ab aliis autem Magnino Mediolanensi.
天空のエスカフローネ
Escaflone Caelorum sive Visio Escaflones (Iaponice 天空のエスカフローネ Tenkū no Esukafurōne, Anglice The Vision of Escaflowne) est series anime notissima 26 episodiis a Studio Sunrise anno 1996 producta et Casucio Akane directa quae imprimis in mundo Gaea, cuius incolae terram nostram ut lunam vident (Luna Illusionis appellatam), facta est.
Regimen sanitatis Salernitanum
Regimen sic incipit:
天空のエスカフローネ
Materiae seriei sunt amor, bellum, tergora mechanica dicta "Guymelef" (verbum fictum), symbolismus Tarot, fatum et eiusdem mutabilitas. Duos mangas et unam pelliculam fetavit.
Sostiene Pereira
Sostiene Pereira (quod Italice significat: Affirmat Pereira) est clara mythistoria scriptoris Italici Antonii Tabucchi anno 1994 edita, quae amicitiam describit intercedentem inter senem diurnarium Pereira et iuvenem Monteiro Rossi, qui, in Lusitania, aetate fascismi regiminis Antonii de Oliveira Salazar, contra dictaturam pugnat.
Ex hac fabula moderator cinematographicus Italicus Robertus Faenza pelliculam fecit cum claro histrione Marcello Mastroianni anno 1996 sub eodem titulo editam (vide Sostiene Pereira).
Saitō Makoto
Saitō Makoto (Iaponice 斎藤 実, Saitō Makoto natus Mizusawae die 27 Octobris 1858; Tocione necatus die 26 Februarii 1936) fuit classis praefectus, politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 26 Maii 1932 usque ad diem 8 Iulii 1934.
Hibernia
Hibernia (Hibernice Éire []) est insula in Oceano Atlantico sita, magnitudine insularum Britannicarum altera, hodie inter duas civitates divisa, scilicet:
Cultus atque humanitas
In Hibernia Associatio Esperantica Hiberniae omnes res ad Esperantica spectantes diligenter curat.
Iosephus Tusiani
Iosephus Tusiani, Neo-Eboracensis, fuit poeta Latinus Americanus.
Natus est Italus Fani Sancti Marci in Lamis in provincia Fodiae anno 1924 - m. die 11 Aprilis 2020. Anno 1947 factus est doctor in Universitate Fredericiana Neapoli.
Edidit libros de historia litteraria et composuit carmina tam Anglice quam Latine. Eius carmina Anglica pretio Greenwood sunt honorata. Eleganter scribebat Anglice, sed culmen elegantiae in carminibus Latinis inveniri traditur. Inter suavissimos poetas non solum Latinos sed internationales numeratur.
Orchidaceae
Orchidaceae sunt monocotyledonum familia forma diversa et late dispersa ordinis Asparagalium. Cum Asteraceis faciunt maximam plantarum florentium familiam, quibus sunt inter 21 950 et 26 049 species nunc acceptae, in 880 genera digestae.
Distributio
Orchidaceae sunt plantae cosmopolitanae, quae in paene omni habitatione vigent, desertis glaciebus exceptis. Permultae inveniuntur in zonis tropicis, plerumque Asia et America Australi et Media, sed eae supra Circulum Arcticum, in Patagonia australissima, usque adeo Insulae Macquarie prope Antarcticam etiam inveniuntur.
Hic index earum distributionis adumbrationem dat:
Oecologia
Aliquae Orchidaceae, sicut Neottia et Corallorhiza, chlorophyllo carent, et non possunt photosynthesizare; nihilominus, hae species alimenta energiamque a soli fungis parasitizatis per formationem mycorrhizarum orchidacearum capiunt. Hi fungi comprehendunt fungos qui ectomycorrhizas formant cum arboribus et aliis plantis ligneis, parasitae sicut Armillaria et saprotropha. Hae Orchidaceae myco-heterotropha appellantur, sed olim descriptae sunt (falso) saprophyta quia botanistae habuerunt eas alimentum cepisse ex materie organica confracta. Paucae species sunt holoparasitae achlorophyllae, sed omnes Orchidaceae sunt myco-heterotrophicae per germinationem et auctum plantularum, et etiam photosyntheticae plantae maturae possunt carbonium ex earum fungis mycorrhicicis capere.
Descriptio
Orchidaceae facillime agnoscuntur quia omnes habent apertissimas apomorphias, inter quas symmetria bilateralis (zygomorphismus), multa resupinatio, unum petalum (labellum) semper modificatum, stamina carpellaque coalita, et semina minutissima.
Lingua Lepcha
Lingua Lepcha seu Rong ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In India adhibetur in civitate Sikkim.
Orchidaceae
Folia
Sicut plurimes monocotyledones, Orchidaceae folia simplicia cum venis parallelis habere solent, cum aliquae Vanilloideae venationem reticulatam habeant. Folia sint ovata, lanceolata, vel orbiculata, magnitudine inconstantissima. Earum proprietates saepe sunt diagnostica. Folia ferme sunt alterna super caulem, saepe plicata, et nullas stipulas habent. Eis saepe sunt corpora silicea, stegmata appellata, in vaginis fasciculi vascularis (in Orchidoideis absentibus), et sunt fibrosa.
Conformatio foliorum habitationi plantae convenit: speciebus quae ferme apricantur, vel in locis aliquando aridissimis crescunt, sunt folia crassa coriaceaque, et earum laminae a cuticula ceracea teguntur ad aquam necessariam retinendam; speciebus autem quae in locis umbrosis crescunt sunt folia longa tenuiaque habent.
Folia plurimarum Orchidacearum sunt perennes, nonnullos annos viventes; alia genera, praecipue plantae folia plicata habentes, folia quotannis demittunt et nova folia evolvunt, cum novis pseudobulbis, sicut in Cataseto.
Folia aliquarum Orchidacearum habentur pro ornamento esse.
Aliquae orchides, sicut Dendrophylax lindenii, Aphyllorchis, et Taeniophyllum, ex eorum radicibus viridibus pro photosynthesi dependent, et ferme evolutis foliis carent, quasi omnes species heterotrophicae.
Caulis et radices
Omnes Orchidaceae sunt herbae perennes, qualibet permanenti structura lignea carentes. Eae secundum utrum duorum exemplarium possunt crescere:
Orchidaceae terrestres sint rhizomatae, vel cormos tuberesve faciunt. Capita radicum plantarum terrestrialium sunt levia et alba.
Aliquae sympodiales terrestres, sicut Orchis et Ophrys, habent duas radices tuberosas subterraneas.
Basis caulis epiphytorum sympodialium, vel in aliquibus speciebus re non verbo omnis caulis, potest incrassatus fieri ad pseudobulbum conformandum, quod alimenta aquamque temporibus siccioribus continet.
Aetate provectus, pseudobulbus folia demittit et dormiens fit. Pseudobulbus usitate circa quinque annos vivit.
Flos
Orchidaceae propter fabricam multarum variationum in earum floribus agnoscuntur.
Aliquibus Orchidaceis sunt flores singulares, sed plurimis est inflorescentia recemosa, aliquando cum multis floribus. Caulis florescens sit basalis (hoc est, ex basi tuberis productus, sicut in Cymbidio), apicalis (quod significat eum ex apice caulis principali crescere, sicut in Cattleya), vel axillarius (ex axilla, sicut in Vanda).
Flos, sicut plurimis monocotyledonum floribus, habet duo verticillos elementorum sterilium.
Flores Orchidacearum cui sunt abnormes petalorum labiorumve numeri pelorici appellantur. Pelorismus est proprietas genetica, sed eius expressio ab habitatione movetur et videat fortuita.
Ovarium semper est inferior, pone florem situm.
Pollinatio
Orchidaceae habent egregissima pollinationis systemata et perpaucas opportunitates pollinationis; ergo earum flores plerumque fertiles diu manent, et plerumque pollen in unica massula emittunt; quandocumque pollinatio bene procedit, milia ovulorum possunt fertilizari.
Pollinatores a forma et coloribus labelli saepe attrahuntur. Aliqui flores blandos producunt odores. Nectar, in plurimis speciebus absens, in calcare (8) labelli producatur, ad punctum sepalorum, vel in septo ovarii, usitatissima positione inter Asparagales.
Rhizanthella slateri, orchis subterranea in Australia, lucem numquam videt, et ex formicis et aliis insectis terrestribus pollinatione dependet.
Catasetum, genus breviter a Darwin descriptum, revera pollinia viscida vi dirupta emittit cum insectum setam tangat, pollinatore ex flore statim eiecto.
Post pollinationem, sepala et petala pallescunt conciduntque, sed ea ferme ad ovarium adficta manent.
Reproductio asexualis
Aliquae species, sicut aliquae Phalaenopses, Dendrobia, et Vandae, progenies plantulasve producunt ex uno nodo per caulem facto, per accumulationen hormonum auctus. Hae progenies keiki (Havaiane, 'filius') appellantur.
Fructus et semina
Ovarium solet fieri capsula dehiscens per tres vel sex fissuras longas, ambobus extremis clausis. Maturatio capsulae potest a duobus ad duodeviginti menses durare.
Semina ferme sunt paene "microscopica" et permulta, in aliquibus speciebus plus quam decies centena milia per capsulam. Post maturationem, sicut particulae pulvis vel sporae avolant. Endospermio carent. In cultura, germinatio typice spatia septem dierum requirit; est in litteris relatio unius paphiopedili quod quindecim annos requisiit.
Evolutio
Investigatio in Nature diurno academico relata opinatur originem Orchidacearum coepisse antequam olim notam. Proplebeia dominicana, exstincta apis sine acumine species, in electro ex Aevo Miocaeno inventa est, abhinc annorum circa 15–20 decies centena milia. Apis pollen ignoti Orchidacearum taxonis, Meliorchidis caribeae, super alas ferebat.
Usus
<!-- One orchid genus, Vanilla, is commercially important, used as a flavouring. The underground tubers of terrestrial orchids (mainly Orchis mascula (Early Purple Orchid)) are ground to a powder and used for cooking, such as in the hot beverage salep or the so-called "fox-testicle ice cream" salepi dondurma.
The dried leaves of Jumellea fragrans are used to flavour rum on Reunion Island.
The scent of orchids is frequently analysed by perfumists (using Gas-liquid chromatography) to identify potential fragrance chemicals.
The other important use of orchids is their cultivation for the enjoyment of the flowers. Most cultivated orchids are tropical or subtropical, but quite a few which grow in colder climates can be found on the market. Temperate species available at nurseries include Ophrys apifera (Bee Orchid), Gymnadenia conopsea (Fragrant Orchid), Anacamptis pyramidalis (Pyramidal Orchid) and Dactylorhiza fuchsii (Common Spotted Orchid).
Orchids of all types have also often been sought by collectors of both species and hybrids. As such many hundreds of societies and clubs worldwide have been established. These can be small local clubs like Sutherland Shire Orchid Society or larger national organisations like American Orchid Society. Both serve to encourage cultivation and collection of orchids, but some go further by concentrating on conservation or research.
Chazari
Chazari  vel Gazares (Graece Χάζαροι) populus Turcicus erant in Asia Media vagans. Auctores autem tradunt eos inter saecula sextum et tertium decimum fuisse. Nomen oritur e verbo Turcico significanti " errans". Saeculo septimo, Chazari in Ciscaucasia constiterunt in oris Maris Caspii ibique condiderunt chaganatum vel regnum; pars se conversit in religionem Iudaeam quae religio publica facta est. Maxime florentes, Chazari et amici amplos agros dominabantur qui hodie sunt Russia meridionalis (e.g. Daghestania, Cubania et terrae prope cursus meridios fluviorum Rha et Tanais), Ucraina orientalis et meridiana (cum Crimaea et parte orientali Carpatium) atque Kazakhstania occidentalis et plures regiones Transcaucasiae tales Armenia, Atropatene Georgiaque. Chazari Sassanides saepe vicerunt, postea Califatum, constitutum infra Ciscaucasiam ; sic impediverunt quin Arabi islamici russiam meridionalem invaderent. Amicitiam cum Imperio Byzantino sanxerunt in Sassanides et populum Ruthenicum (Rus' ) Urbis Kioviae. Cum Chaganatum factum est potens imperium regionis, Byzantini foedus ruperunt et amici facti sunt Ruthenorum et Petzenegorum in Chazaros. In fine decimi saeculi, Chazarum imperium marcescit et subditur populo Ruthenico urbis Kioviae. Inde nationes migraverunt cum Rutheni, Cumani et fortasse Orda Aurea Mongolorum adiverunt. Tum Chazari numquam iam mentiones habent in ullis auctoribus.
Orchidaceae
Usus
The term botanical orchid loosely denotes those small flowered tropical orchids belonging to several genera (not necessarily related to each other) that don't fit into the "Florist" orchid category. A few of these genera contain enormous numbers of species. Some, such as Pleurothallis and Bulbophyllum, contain approximately 1700 and 2000 species, respectively, and are often extremely vegetatively diverse. The primary use of the term is among orchid hobbyists wishing to describe unusual species they grow, though it is also used to distinguish naturally occurring orchid species from horticulturally created hybrids.-->
Aliquae Orchidaceae in cultura communi sunt:
Orchidaceae, sicut Tulipae, factae sunt maior orbis terrarum mercatus.
Genera
Haec sunt celeberrima familiae Orchidacearum genera:
Lingua Rawang
Lingua Rawang seu Qiuze ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In Birmania et India adhibetur.
Takahashi Korekiyo
Takahashi Korekiyo (Iaponice 高橋 是清, natus in Edo die 27 Iulii 1854; Tocione mortuus die 26 Februarii 1936 a homicidio Viro militaris) fuit politicorum peritus, aerarii minister et Iaponiae primus minister a die 13 Novembris 1921 usque ad diem 12 Iunii 1922.
Inukai Tsuyoshi
Inukai Tsuyoshi (Iaponice 犬養 毅, Inukai Tsuyoshi natus Okayamae die 20 Aprilis 1855; Tocione necatus a milite nationalista die 15 Maii 1932) fuit politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 13 Decembris 1931 usque ad diem 15 Maii 1932.
Psychotherapia
Psychotherapia a Graecis ψυχή 'spiritus, anima' + θεραπεία 'sanatio, tractatio medica') est therapia psychologica, cura loquendi primum appellata, adhibitio rationum psychologicarum, praecipue in quotidiana interactione personali condita, ut homo suos mores mutet difficultatesque modis desiderabilibus superet. Psychotherapia vult emendare hominis salutem valetudinemque mentis, ad mores, fides, vires necessarias, cogitationes, animive motús operosos mitigandos aut resolvendos, atque ad coniunctiones sollertiasque sociales meliores faciendas. Certae psychotherapiae in indiciis conditae ad nonnullos morbos mentis tractandos putantur; aliae autem pseudoscientia appellatae sunt.
Sunt plus quam mille technicae rationes variae, quarum nonnullae sunt variationes minores, sed aliae in variis psychologiae notionibus, ethicis (quomodo vivere), vel technicis rationibus conduntur. Plurimae sessiones therapeuticas unius therapistae uniusque clientis, sed nonnulli greges aegrorum amplectuntur, therapiá familiari non exclusá.
Psychotherapistae professionales valetudinis mentis esse possunt, sicut psychiatriae, psychologi, nosocomi valetudinis mentis, opifices sociales clinici, therapistae matrimonii et familiarum, vel consiliatores professionales. Psychotherapistae etiam ex prioribus aetatibus variis veniunt, ex variis iurisdictionibus, ac legibus ordinari, sua voluntate ordinari, vel non ordinari possunt.
Historia
Societas Psychologica Americana hoc decretum de proficientia psychotherapiae anno 2012 rite sanxit, ex definitione ab Ioanne C. Norcross propositá: "Psychotherapia est informata deque industriá effecta rationum clinicarum habituumque interpersonalium ex principiis psychologicis confirmatis adhibitio ad homines iuvandos ut eorum mores, cognitiones, animi motús, et vel aut alias proprietates personales mutent et in cursús dirigant qui participes optabiles habeant."
Catecholamina
Catecholaminae sunt composita organica ex catecholo et catena laterali amini compinguntur.
In organismis catecholaminae de aminoacidi tyrosinae derivatur et neurotransmissores dopaminam, noradrenalinam, adrenalinam effectus in systemate nervoso centrali exercent.
Omnes catecholaminae effectus sympathomimeticos ostendunt.
Natura chemica
Omnes catecholaminae catecholum et catena lateralis amini (vel R–NH2 vel RNH–R) continent. Omnia phenylaethylamina cum catecholo in positionibus 3,4 gregum -OH (hydroxy) et grege amini in positione ß sunt.
Maximus Born
Maximus Born (natus Max Born Vratislaviae die 11 Decembris 1882; mortuus Gottingae die 5 Ianuarii 1970) fuit mathematicus et physicus Germanicus qui maxime mechanicam quanticam movit. Etiam studium physicae status solidi et opticae profuit, atque opera nonnullorum physicorum notabilium annis 1920 et 1930 curavit. Anno 1954 una cum Gualterio Bothe praemium Nobelianum Physicae ob "investigationem fundamentalem in mechanica quantica, praecipue in statistica functionis undarum interpretatione" accepit.
Born natus est Vratislaviae in Imperio Germanico (nunc in Polonia) anno 1882. In Universitate Regia Georgia Augusta anno 1904 matriculavit, ubi Felicem Klein, Davidem Hilbert, et Arminium Minkowski, mathematicos praeclaros, docebant. Dissertationem doctoralem de "Stabilitate lineae elasticae in plano et spatio sub variis finium condicionibus" rettulit, quae Praemium Ordinis Philosphici universitarii abstulit. Anno 1905 relativitatem specialem cum Minkowski investigare coepit, et deinde thesem habilitationis de exemplare Thomsoniano atomorum scripsit. Berolini anno 1918 in Fritz Haber fortuite incidit, cum disputationem institueret de modo per quem compositum ionicum formetur cum metallum ab halogenio afficitur, re quae circulus Born-Haberanus hodie appellatur.
Primo bello mundano, olim opifex radiophonicus ad munera de iactu sonorum ob eius cognitionem praecipuam motus est. Born anno 1921 Gottingam rediit, ubi cathedram pro Iacobo Frank, amico et collega institui curavit. Gottinga, Born praesente, una e principibus orbis terrarum sedibus physicae facta est. Anno 1925, Born et Werner Heisenberg mechanicam matricum, repraesentationem mechanicae quanticae, proposuerunt. Ipse proximo anno functionem densitatis probabilitatis pro ψ*ψ in aequatione Schrödingerana formulavit, quae nunc est interpretatio solita, quam ob causam praemium Nobelianum ei anno 1954 concessum fuerit. Eius gratia procul praeter suam investigationem extendebat. Maximus Delbrück, Siegfried Flügge, Fridericus Hund, Pascual Jordan, Maria Goeppert-Mayer, Lothar Wolfgang Nordheim, Robertus Oppenheimer, et Victor Weisskopf eorum gradus Ph.D. sub Born Gottingae acceperunt, interque eius adiutores erant Henricus Fermi, Werner Heisenberg, Gerhardus Herzberg, Fridericus Hund, Pascual Jordan, Volfgangus Pauli, Leo Rosenfeld, Eduardus Teller, Eugenius Wigner.
In Regalem Societatem Londinii anno 1939 cooptatus est.
Amicus Alberti Einstein, anno 1954 Praeconium Russell-Einsteinianum de agrogatione nuclearis subscripsit.
Le dragon de bambou
"Le dragon de bambou" fuit ludus scaenicus a futuro praeside Vietnamiae Hồ Chí Minh (sub nomine Nguyễn Ái Quốc) anno 1922 scriptus; in quo imperatorem Annamiticum Khải Định irrisit, qui eo tempore ad Massiliam Franciae ad Expositionem Colonialem visitandam profectus est. Ludus uno tantum die doctus est sub aegide diarii L'humanité; textus hodie deperditus est.
Kiyoura Keigo
Kiyoura Keigo (Iaponice 清浦 奎吾, Kiyoura Keigo natus in Kamoto die 24 Februarii 1850;Tocione mortuus die 5 Novembris 1942) fuit politicorum peritus et breviter anno 1924 Iaponiae primus minister a die 7 Ianuarii usque ad diem 11 Iunii.
Lingua Nung (Birmania)
Lingua Nung ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In Birmania et Serica adhibetur.
Katō Takaaki
Katō Takaaki (Iaponice 加藤 高明, Katō Takaaki natus Nagoyae die 25 Ianuarii 1860; Tocione mortuus die 28 Ianuarii 1926) fuit politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 11 Iunii 1924 usque ad mortem.
Nguyễn Ái Quốc
Nguyễn Ái Quốc est nomen pseudonymum a futuro praeside Vietnamiae Hồ Chí Minh affectum inter annos 1919 et 1924; eo tempore, Lutetiae et Moscuae degens scripta nonnulla, praesertim Francogallica, de subientione Vietnamiae et de imperio Francico confecit commentationesque multas in diariis publicavit, inter quae L'humanité et Journal du peuple.
Tanaka Giichi
Tanaka Giichi (Iaponice 田中 義 natus in Hagi die 22 Iunii 1864; Tocione mortuus die 29 Septembris 1929) fuit generalis, politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 20 Aprilis 1927 usque ad diem 2 Iulii 1929.
Legatio ad Gaium
Legatio ad Gaium vel De virtutibus est liber a philosopho Iudaeo Philone Alexandrino Graece compositus quo Iudaeorum causam adversus eorum persecutorem, imperatorem Romanum Caligulam, agebat qui statuam sui sub Iovis vocabuluo in sanctissimo templo Hierosolymitano consecrandam iusserat. Hoc opus nisi iam mortuo Caligula vulgari non potuit ː itaque unum ex ultimis Philonis scriptis aestimatur. Ad imperatorem Claudium destinabatur, qui ei persuaderet ut Iudaeos tamquam Romanorum socios fidissimos respiceret tuereturque.
De argumento
Anno 39 Iudaei Alexandrini theologicum philosophum Philonem, ob aetatem simul atque dignitatem (frater alabarchi erat), cum quattuor aliis legatis designarunt quem ad Gaium mitterent questum de sceleribus non Iudaeorum urbis incolarum qui, cognita ira imperatoris erga Iudaeos, eos domibus expellebant, bona furabantur, ipsos nonnumquam impune interficiebant atque omnium pessimum in synagogas Augusti statuas vi introducebant. Nam Caligula ut deum a subiectis venerari volebat ac solis recusantibus Iudaeis indignabatur. At Alexandrini occasione abutebantur dum pietatis sub specie inveterato odio nimis saeviter indulgent. Simul legati iura civica Alexandrinorum Iudaeorum imperatoriis rescriptis confirmanda susceperant. Qui a Gaio primum benigne accepti, mox irrisi et male mulcati, cognoverunt Gaium legato Syriae litteras scripsisse iubentes colosseam sui statuam in Hierosolymitanum templum consecrandam. Tum rem mandatam frustra sese suscepisse intellexerunt. In libro suo Philo satis rhetorice narrabat primo de orbis terrarum gaudio cum Gaius ad imperium pervenit, deinde de eius vitiis ac maximis sceleribus, postremo de legatione sua et desperatis conatibus cum regis Herodis Agrippae tum legati Syriae Petronii ad consilia principis erga Iudaeos immutanda vel saltem tardanda. Ita ex eventu providentia divina Iudaeos e maximo periculo per Gai mortem servasse videbatur.
Nexus externi
Textus Graecus et versio Francica apud Remacle
Aemilianus Fabbricatore
Aemilianus Fabbricatore (natus 12 Augusti 1938 Fani Sanctae Sophiae Epiri, regionis Bruttii, mortuus die 6 Ianuarii 2019) fuit sacerdos catholicus Italicus et a die 4 Novembris 2013 eparcha emeritus eparchiae B. Mariae Cryptaeferratae.
Bachiana consociatio Arnstadiensis
Consociatio Bachiana Arnstadiensis (Theodisce: Arnstädter Bachvereinigung) condita est annis 1895 et 1896 Arnstadii.
Aemilianus Fabbricatore
Biographia
Monachus Basilianus die 13 Augusti 1967 consecratus est. Die 5 Martii 2000 chirothesiam archimandritae accepit, et deinde Eparcha Cryptaeferratae factus est. De munere recessit die 4 Novembris 2013, et episcopus Marcellus Semeraro administrator apostolicus factus est.
Bachiana consociatio Arnstadiensis
Argumenta
Arthuro Rehbein praeside omnibus in animo fuit ut concentus multi fierent et organum tubulatum originale salvaretur quo Ioannes Sebastianus Bachius ipse cecinerat. Anno 1907 denique amici tabulam commemorativam Bachianam in muros Ecclesiae Bachianae affigi iusserunt.
Multi regentes chori atque cives in rebus de cultu atque humanitate agentes sodalitati isti adfuerunt atque favebant.
Hosebondrie
Le dite de hosebondrie sive brevius Hosebondrie (scilicet "Oeconomica") est liber manualis de terras administrandas Anglonormannice saeculo XIII medio a Gualtero de Henley quodam compositus, qui voluit commentarium scribere, ut videtur, ad textum paullo antiquiorem cuius titulus est Seneschaucie. De auctore nihil pro certo habetur.
Trần Dân Tiên
Trần Dân Tiên est nomen pseudonymum a praeside Vietnamiae Hồ Chí Minh affectum ut commentaria partim mythistorica de "avunculo Hồ", scilicet de vita sua, editaret. Sub hoc nomine editus est anno 1970 in urbe Hanoi liber cuius titulus est Những mẩu chuyện hoạt động cưa Hồ Chư Tịch, posteaque ibidem reimpressum anno 1994. Eodem nomine praefixo, antea edita est versio Anglica incompleta eiusdem commentarii sub titulo Glimpses of the Life of Ho Chi Minh (Hanoi: Foreign Languages Press, 1958). Hoc opus primum in lucem venit in lingua Sinica anno 1948, paulloque postea in lingua Francogallica anno 1949 (sed sub nomine falso Tran Ngoc Danh).
Lingua Jiarong
Lingua Jiarong seu Gyarong ad Linguas Tibeto-Birmanas familiae Sinotibetanae pertinet. In Serica adhibetur in provincia Suchuen.
Seneschaucie
Seneschaucie est opusculum de re rustica ab anonymo quodam Anglonormannice saeculo XIII scriptum. Ex hoc libello Gualterus de Henley confecit opus longius et late cognitus quod intitulavit Hosebondrie sive plenius Le dite de hosebondrie.
Reules de garder et governer terres
Reules de garder et governer terres, sive in libris manuscriptis Les reules Seint Roberd, sunt regulae ad fundum bene administrandum Anglonormannice saeculo XIII medio a Roberto Grosseteste compositae ad usum Margaritae de Quincy, cuius maritus Ioannes de Lacy comes Lincolniensis mortuus est anno 1240. Anno 1242 comitissa Gualtero Marescallo nupsit terrasque suas Lincolnienses filio Edmundo reliquit. Hoc anno 1258 mortuo, Margarita tutelam nepotis Henrici suscepit terrasque Lincolnienses rursus direxit.
Liber censetur anno 1240 vel 1241 scriptum esse. Regulae paullo postea Latine versae sunt, titulo Regulae quas bonae memoriae Robertus Grossetete fecit comitissae Lincolniensi ad custodiendum et regendum terras, hospitium et domum et familiam. Versio Latina inedita manet.
Pius de Petrelcina
Pater Pius de Petrelcina, plene Pius Franciscus Forgione de Petrelcina (Petrae Elcinae, in provincia Beneventana, 25 Maii 1887 natus—Fani Sancti Ioannis Rotundi 23 Septembris 1968 mortuus), fuit sacerdos - accuratius presbyter - Franciscanus capuccinus, stigmatum acceptor, cui attributa sunt permulta miracula atque alia phaenomena supernaturalia, velut facultas futura cognoscendi.
Die 2 Maii 1999 a Ioanne Paulo II beatificatus est canonizatusque 16 Iunii 2002 ab eodem summo pontifice.
Anastia
Anastia (vulgo Anstey) est vicus et paroecia comitatus Hertfordiae in Anglia. Castrum Anastiae, ante multos annos deperditum, saeculo fere XII ad hunc locum constructus est; fossae quibus castrum olim circumvallatum est etiam hodie medio vico videntur. Anastiam olim possidebant Galfridus de Mandeville, comes Essexiae, et Nicolaus de Anastia, quem rex Henricus III castrum deicere anno 1218 iussit.
Mytilene
Mytilene (-ēs f.) sive Mytilenae (-ārum f.) (Neograece ) est urbs et olim demus in insula Graeca Lesbo. Ab administratione reformata anni 2010 (vide Libellus Callicratis) est "unitas popularis" (Graece: δημοτική ενότητα) et caput regionalis unitatis ac demi Lesbii (Περιφερειακή Ενότητα Λέσβου / Δήμος Λέσβου) in regione Aegaeo Boreali Graeciae.
Mytilene sedes episcopalis ecclesiae Orthodoxae et sedes primaria Universitatis Aegaei (Πανεπιστήμιο Αιγαίου) anno 1984 conditae est. Aëroportu Mytilene International Airport Odysseas Elytis (Κρατικός Αερολιμένας Μυτιλήνης, Οδυσσέας Ελύτης) Mytilene cum pluribus urbibus Graecis ac internationalibus coniuncta est.
Carolus II (rex Romaniae)
Princeps Romaniae
Carolus II anno 1893 filius Ferdinandi principis et Mariae Edinburgensis uxoris natus est. Postquam Carolus I rex Romaniae eius avus mortuus est, ipse heres regni fuit. Die 10 Martii 1921 Helenam filiam Constantini I regis Graecorum in matrimonium duxit. Filius eorum unicus Michael die 21 Octobris eiusdem anni natus est. Quod amoribus crebris famosus fuit, Carolus post mortem patris Ferdinandi anno 1927 regnum non accepit, sed eorum filis infans Michael rex factus est.
Exilium et regnum Caroli II
Carolus princeps interea cum Magda Lupescu amasia Lutetiae in exilio vixit. Anno 1928 Helena prncipissa cum eo dicortium fecit. Die 6 Iunii 1930 ministro Iulio Maniu adiuvante autem ex exilio in patriam rediit et die 8 Iunii Carolus II rex proclamatus est, postquam proposuit, ut Magdam Lupescu repudiaret. Neque autem Carolus II cum Helena in gratiam rediit. Die 11 Februarii 1938 Carolus II constitutionem anni 1923 sustulit et ipse quasi dictator regnavit. Novum praesidem ministrorum Myron Cristea patriarcham nominavit. Tum Romania foedus cum Germania Nazista iniit. Tamen Romania anno 1939 post Pactum Ribbentrop-Molotovianum 23 Augusti 1939 signatum Bessarabiam Unioni Sovieticae atque mense Iunio 1940 Transsilvania Hungariae cedere coacta est.
Secundum exilium
His cladibus affectus Carolus II iterum a ragno se abdicavit et in exilium in Lusitaniam iit. Filius eius Michael I iterum rex Romaniae proclamatus est. Ibi anno 1953 mortuus est. Anno 2003 corpus regis in patriam remissum et in Curtea de Argeș sepultum est.
Milcolumbus III (rex Scotiae)
Milcolumbus III (natus Máel Coluim mac Donnchada, etiam: Máel Coluim Ceann Mór, Malcolm "Canmore"/Calum Ceannmhor circa annum 1030~1038 – mortuus est die 13 Novembris 1093 apud Alnwick) fuit rex Scotiae ab anno 1058 usque ad mortem.
Mytilene
Situs urbis
Trium magnarum paeninsularum Lesbi Mytilene in ea sita est, quae maxime in austro-orientem versa est et Amale (Χερσόνησο της Αμαλής) appellatur. A septentrionibus ad meridiem 20 km patet, ab oriente in occidentem 7 km. Paeninsula Amale ab oriente a freto Mytilenes (Στενό Μυτιλήνης), ab occidente a sinu Gerae (Κόλπος της Γέρας) finitur, promontorium Agrilia (Ακροτιριο Αγριλιά) est locus maxime meridianus.
Mythologia
Diodorus Siculus in quinto bibliothecae historicae libro (5,81) narrat quendam Macareum Lesbum rexisse, cuius filiae Mytilene ac Methymna vocatae sint. Ex his urbes nominatas esse.
Historia
Urbs circa annum 1200 a.C.n. a Graecis Aeolibus condita, quae illustres poetas, philosophos, artifices genuit, primam in Lesbo insula partem ab antiquitate ad hos dies in rebus politicis ac culturalibus obtinuit. Sicut urbs aemula Methymna iam a saeculo octavo a.C.n. colonias in Troadem ac Chersonesum Thracicum (Sestos) deduxit.
Saeculo septimo a.C.n. domo regia Penthilidarum, quae originem ab Oreste deduxit, pulsa pugnae gentium nobilium ortae sunt, quibus inter alios poetae Alcaeus et Sappho fugati sunt. Pittacus, unus ex septem sapientibus, excellentius se gessit. Circa annum 590 a.C.n. a civibus unamitier "aisymnetes" (arbiter) electus munere "tyranni electi" (ut Aristoteles dicit) functus post decem annos sua sponte se abdicavit.
Cum urbes Graecae in Asia Minore sitae anno 500/499 a.C.n. contra imperium Persicum rebellaverunt, Mytilene se sic dictae Seditioni Ionicae adiunxit et tyrannum nomine Koes, qui a Persis adiutus erat, expulerunt.
Post pugnam Salaminiam Mytilene particeps fuit foederis Delii. Cum anno 428 a.C.n. defecisset atque a Lacedaemoniis auxilium petisset, ab Atheniensibus vi subacta est. Anno 406 a.C.n. classis Atheniensis Conone duce a Lacedaemoniis, quibus Callicratidas praefuit, in Mytilenes portu inclusa et demum pugna apud Arginusas commissa liberata est.
Anno 405 a.C.n. Mytilene sub dicionem Lacedaemoniorum venit. Qui oligarchia introducta civibus mox odio fuerunt ac post Cononis apud Cnidum victoriam anno 394 a.C.n. expulsi sunt. Inde Mytilene iterum cum Athenis foedus icit.
Tempore hellenistico Mytilene ad imperium Seleucidarum pertinuit, anno 188 a.C.n. a Romanis, quos bello contra Antiochum III adiuverat, autonomiam obtinuit. Ubi Mithridates VI, rex Ponti, rem publicam Romanam aggressus est, civitas Mytilaenea anno 88 a.C.n. omnes Romanos in Lesbo viventes necari iussit. Cum Mytilene anno 80 a.C.n. post acerrimam defensionem a Romanis expugnata est, Gaius Iulius Caesar corona civica decorata est.
Theophane intercedente, qui fuit Gnaei Pompeii amicus, urbs anno 62 a.C.n. autonomiam recuperavit et denuo floruit. Ut ex Longi fabula Daphnis et Chloe (saec. 2-3) patet, res prosperae etiam tempore Imperii Romani stabiles permanebant.
Anno 56 Paulus apostolus, cum ex tertio itinere missionario revertit, Mytilenen venit, ubi pernoctavit.
A quarto saeculo Mytilene fuit sedes episcopalis. Medio Aevo pars fuit Imperii Romani Orientalis. Anno 1354 Ioannes V Palaeologus insulam Francisco I Gateluzo Genuensi, qui Mariam, sororem eius, in matrimonium duxerat, dedit. Gattilusi castrum in acropoli aedificaverunt, ut inscriptiones (1373 et 1460) attestantur.
Urbe anno 1462 Turcis tradita maxima incolarum pars, qui tum erant fere 20 000 hominum, in Constantinopolim translata est, mercatura autem Mytilene saeculis sequentibus paulatim se remisit.
Saeculo duodevicesimo Mytilenis navale Ottomanicum fuit. Orlophicis portus classi Alexii Orlov oppugnata est (diebus 2-4 Novembris anno 1771). Bello rerum novarum Graeco (1821–1829) urbs, quamvis a Graecis oppugnata, sub imperio Ottomanico remansit et classi Ottomanico praesidium fuit.
Die 2 Novembris anno 1912 Graeci insulam Lesbum cum urbe Mytilene occupant, anno 1916 cum regno Graeciae coniuncta est.
Die 4 Maii anno 1941 insula copiis Germanis occupata est.
Bibliographia
Vox Mytilene, in: Siegfried Lauffer (Ed. / 1999): Griechenland. Lexikon der historischen Stätten. Von den Anfängen bis zur Gegenwart. Augustae Vindelicorum, p. 451-464 (ibi bibliographia largior invenitur) - Descriptio historiae hanc commentationem sequitur.
Yamamoto Gonnohyōe
Yamamoto Gonnohyōe (Iaponice 山本 権兵衛, natus Kagoshimae die 26 Novembris 1852; mortuus die 8 Decembris 1933) fuit classis praefectus, politicorum peritus et bis Iaponiae primus minister a die 20 Februarii 1913 usque ad diem 16 Aprilis 1914 et iterum a die 2 Septembris 1923 usque ad diem 7 Ianuarii 1924.
Katō Tomosaburō
Katō Tomosaburō (Iaponice 加藤友三郎 natus Hirosimae die 22 Februarii 1861; Tocione mortuus die 24  Augusti 1923) fuit miles, politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 12 Iunii 1922 usque ad diem 24 Augusti 1923.
Sergius Michalkov
Sergius Vladimiri filius Michalkov (Russice Сергей Владимирович Михалков, tr. Sergej Vladimirovič Michalkov; 13 Martii 1913 – 27 Augusti 2009) fuit poeta, dramaturgus et scriptor Russicus Sovieticus, auctor textuum hymni Unionis Sovieticae et hymni Foederationis Russicae, academicus Academiae Educationis Russicae.
Biographia
Sergius Michalkov natus est die 28 Februarii Calendarii Iuliani (13 Martii secundum Calendarium Gregorianum) anno 1913, Moscuae in urbe, in familia nobili.
Circa 9 annos natus, Sergius Michalkov versus facere incepit, et anno 1928 primo poema suum in lucem edidit. Gloriam cepit ob versus suos numerosos, pro impubibus scriptos. Praeterea, creavit multas fabulas, mala societatis in risum vertentes.
Hara Takashi
Hara Takashi (Iaponice 原敬 natus Moriokae die 9 Februarii 1856;Tocione mortuus die 4 Novembris 1921) fuit politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 29 Septembris 1918 usque ad nacatum a die 4 Novembris 1921. Appellatus sicut plebianus primus minister (平民宰相, Heimin Saishō).
Sergius Michalkov
Biographia
Anno 1943 Michalkov cum Gabriele El-Registan scripsit textum pro hymno novo Unionis Sovieticae. Decennio 198 textum illum correxit. Etiam est auctor textus hymni Foederationis Russicae, qui ab anno 2000 in usu est.
Sergius Michalkov ornatus est multis signis laudis Unionis Sovieticae (e.g. praemiis Staliniana et Leniniana atque titulo Herois Laboris Socialistici) et Foederationis Russicae (e.g. insigne Sancti Andreae et insignibus Pro beneficia in Patriam).
Obiit Moscuae, die 27 Augusti anno 2009.
Marcus Cornelius Maluginensis (consul 436 a.C.n.)
Marcus Cornelius Maluginensis (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Marcus Cornelius anno 436 a.C.n. consul una cum Lucio Papirio Crasso fuit. Eo anno urbs peste vexata est neque bella gesta sunt.
Uchida Kosai
Uchida Kosai (Iaponice 内田 康哉 natus in Yatsushiro die 17 Novembris 1865; Tocione mortuus die 12 Martii 1936) fuit politicorum peritus et breviter anno 1921 et 1923 Iaponiae primus minister ad interim accurate a die 4 Novembris 1921 usque ad diem 13 Novembris 1921 et iterum a die 24 Augusti 1923 usque ad diem 2 Septembris 1923.
Claudius Taurinensis
Claudius Taurinensis fuit episcopus natus in Hispania, mortuus circa annum 827.
Fuit iconoclasta severissimus, adversarius venerationis sanctorum, Mariae, reliquiarum et crucis. A multis offensus tamen episcopus Taurinensis usque ad mortem mansit.
Margarita de Quincy (comitissa Lincolniae)
Margarita de Quincy (nata ante annum 1208; mortua mense Martio 1266) fuit filia Roberti de Quincy (filii Saheri comitis Wintoniae) et Havisiae (filiae Ranulphi comitis Cestriae). Haeres fuit e matre comitatuum Cestriae et Lincolniae. Nupsit Ioanni de Lacy, qui a rege die 23 Novembris 1232 ad honorem comitis Lincolniae elevatus est. Eo peperit: Marito anno 1240 mortuo, Margarita post duos annos Gualtero Marescallo nupsit, comiti V Penbrochiae. Hic autem anno 1245 mortuus est sine prole. Filio suo Edmundo annum 1258 mortuo, Margarita una cum Alesia tutelam suscepit nepotis Henrici, comitis tertii Lincolniae, annum septimum agentis.
Margaritae dicavit Robertus Grosseteste, episcopus Lincolniensis, librum de terris administrandis Anglonormannice scriptum, titulo Reules de garder et governer terres.
Iacobus I (rex Scotiae)
Iacobus I (Anglice James I natus die 10 Decembris 1394 in oppido Dunfermline – mortuus est die 20 aut 21 Februarii 1437 Perthiae), filius Roberti III et uxoris eius Annabella Drummond, fuit Rex Scotiae ab anno 1406 usque ad mortem.
Nicetas Bogoslovskij
Nicetas Vladimiri filius Bogoslovskij (Russice: Никита Владимирович Богословский, tr. Nikita Vladimirovič Bogoslovskij; natus Petropoli 22 Maii 1913, mortuus Moscuae 4 Aprilis 2004) fuit compositor, clavilista, dux orchestrae, ac scriptor Sovieticus et Russicus.
Nicetas Bogoslovskij musicam cantionum plus quam 300 composuit, inter quas "Dormiunt tumuli obscuri" («Спят курганы тёмные», anno 1939 scripta) et "Obscura nox" («Тёмная ночь», anno 1943 creata). Auctor est musicae 119 pellicularum cinematographicarum et octoginta spectacula. Octo symphonias et tria dramata musica creavit. Praeterea octo libros scripsit.
Bogoslovskij titulo artificis popularis URSS (anno 1983) nonnullisque aliis signis laudis Unionis Sovieticae et Foederationis Russicae ornatus est.
Quintus Caecilius Metellus Pius Scipio Nasica
De familia
E patricia gente Corneliorum ortus, pater ei fuit Publius Cornelius Scipio Nasica Serapio, praetor anni 93 a.C.n., mater autem Licinia, filia celeberrimi oratoris Licinii Crassi. Iam adulescens erat cum ab avunculo suo Quinto Caecilio Metello Pio ex testamento adoptatus, qui pontifex maximus erat ac consulatum una cum Lucio Sylla dictatore anno 80 a.C.n. gesserat, nomen Quinti Caecilii Metelli Pii Scipionis Nasicae sumpsit. Ita ex duabus nobilissimis antiquissimisque familiis Romanis originem trahebat ; ipse autem Aemiliam Lepidam uxorem duxit et cum triumviris adfinitate sese coniunxit : nam filiam suam Corneliam Metellam filio Licinii Crassi in matrimonium collocavit ; qui cum   in expeditione adversus Parthos anno 53 a.C.n. cum patre occisus esset, atque Iulia, coniunx Pompei et filia Caesaris anno 54 a.C.n. mortua esset, viduus Pompeius viduam Corneliam anno 52 a.C.n. uxorem duxit, cuius socer atque socius in bello civili usque ad mortem Metellus Scipio remansit.
De cursu honorum
Rerum gestarum a Quinto Caecilio antiquissima nobis nota haec, quod Verri adfuit patronus adversus Ciceronem anno 70 a.C.n.. Pontifex incertum quo anno factus est ; minores deinde magistratus exercuit ab anno 59 a.C.n. usque ad praeturam anno 56 a.C.n. (vel secundum alios 55). 53 a.C.n. consulatum petiit, comitia vero ob rixas inter Clodianas ac Milonianas armatas manus haberi non potuerunt. Initio 52 a.C.n. ad interregnum ventum est. Post vero necem Clodii Pompei Magni partes amplexus est qui consul sine collega cum summo imperio factus est. Tunc Pompeius filiam Metelli Scipionis uxorem duxit ac socerum ad quinque ultimos anni menses, quamquam tum de ambitu reum, sibi collegam in consulatu assumpsit. Multas leges de iudiciis et de ambitu (!) et de magistratibus Pompeius eo anno ad populum tulit ; Scipio contra nihil aliud egit nisi legem Clodiam de censoribus, anno 58 a.C.n. a tribuno plebis Publio Clodio latam, abrogavit, quae lex censorem unum sine collegae adsensu vetabat in lectione senatus et ordinis equestris ad cuiusquam nomen censoriam notam adponere atque ob eam causam illum ex albo senatorum vel equitum eradere. Adfinitas societasque inter duos homines firma remansit adversus Caesarianos in bello civili. Die 1 Ianuarii 49 a.C.n. Scipio in senatu censuit Caesari ante certum diem exercitum dimittendum esse atque Romam privatum veniendum. Quae sententia, postquam a senatu, auctore Pompeio, comprobata est, in bellum civile rem Romanam praecipitavit, dum Caesar metuens ne in potestatem inimicorum veniat, Rubiconem cum exercitu transit atque Italiam invadit.