cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Turbo smaragdus
Turbo smaragdus est species molluscorum marinorum, gastropus familiae Turbinidarum. Animalia huius speciei in Nova Zelandia habitant.
Descriptio
Vulgaris huius speciei nomen ad operculum testae spectat, rem colorum iucundorum, quod oculi aliquantulum est similis, et pro ornatu aliquando adhibetur.
Distributio
Haec species est in Nova Zelandia endemica. Invenitur circa insulas Septentrionalem, Australem, et Stewart, super saxa zonae aestus.
Lampromicra
Lampromicra est genus pentatomoideorum clare coloratorum familiae Scutelleridarum, cui sunt circa 21 species. Observatum est in regionibus Australiae (in Terra Reginae, Nova Cambria Australis, Territorio Septentrionali, Australia Occidentali), Papua Nova Guinea, Indonesia, Nova Caledonia, Philippinis, Moluccis, Insulis Salomonis.
Tlepolemus (discretiva)
Tlepolemus (Graece: Τληπόλεμος) est nomen horum hominum:
Tlepolemus praeterea est nomen asteroidis, vide (15651) Tlepolemos
Cyparissa
Cyparissa (Italiane: Cipressa) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.
Goricum
Goricum (Batavice Gorinchem sive Gorkum) est urbs et commune in Nederlandia, locata in provincia Hollandia Australi. In superficie 22,01 chiliometrorum 34 376 homines habitant (1 Iulii 2007, fons: CBS). Vicus Dalem atque in communi Gorici locatus est.
Palaeocaenum
Palaeocaenum (scil. "aevum"; a vocabulis Graecis παλαιός 'antiquus' + καινός 'novus') est epocha et series infima aevi Palaeogenici. Abhinc annorum 66 milies milium coepit, Cretaceo superiori perfecto, et milies milium annorum 56 a.p. ad finem venit, Eocaeno incipiente.
Palaeocaenum in tres aetates vel stadia divisum est, quae ab infimo ad supremum Danium, Selandium, Thanetium appellantur. Commissio Internationalis Stratigraphica terminum Cretaceum Palaeogenicum definit ab anomalia iridii qua vestigia illisionis meteoritae iuxta Chicxulub in stratis geologicis per omnem terrarum orbem inscribuntur. Hic terminus inceptum indicat aerae Kaenozoicae, systemati Palaeogenico in serie Palaeocaena, stadio Danio, perfectionemque aerae Mesozoicae, systemati Cretaceo, in serie Cretacea superiori, stadio Maastrichtio.
Romanus (Venetia)
Romanus  seu Romanum  (alia nomina: Romanus de Eccelino) (Italiane: Romano d'Ezzelino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 14 600 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Romanenses appellantur.
8585 Purpurea
8585 , olim designationibus 2025 P-L et 1992 EQ21 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8585 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Eduinus Arlington Robinson
Eduinus Arlington Robinson (22 Decembris 1869—6 Aprilis 1935) fuit poeta et scriptor ludorum Americanus, qui tria praemia Pulitzerana ob sua poemata abstulit.
Casimovia
Casimovia (Russice: Касимов, tr. Kasimov; Tatarice: Касыйм, Qasím; antea Ханкирмән, Xankirmän; ad annum 1376 Городец Мещёрский et ad annum 1471 Новый Низовой) est urbs in regione Resaniensi Foederationis Russicae et caput districtus Casimoviensis regionis illius. In ripa dextra Occae fluminis sita, plus 30 milia incolarum habet. Urbs illa, anno 1152 condita, ab anno 1452 ad annum 1681 caput regni Tatarorum, vassali Russiae, erat.
Theoci Curia
Teuchisberia seu Theoci Curia, vulgo Tewkesbury, est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1086, mercatus autem ab anno 1199.
The Raven
"The Raven" ('Corvus') est poema narrativum ab Edgaro Allan Poe scriptore Americano compositum. Textus, Ianuario 1845 primum prolatus, pro musica, lingua formali, et atmosphaera supernaturali saepe laudatur. Arcanum corvi dicentis commorationem enarrat, hominis tardum in insaniam casum indagans. Amator, discipulus academicus saepe putatus, letum Lenore ('Eleanorae') suae amatricis lamentatur. Corvus, in herma Palladis Athenae considens, miseriam constante verbi nevermore ('numquam') iteratione instigare videtur. Poema variis mentionibus eruditionis popularis et antiquitatis classicae utitur.
Poe dixit se composuisse opus, secundum logica et rationem poema facere volens quod iudiciis criticis et popularibus placeret, ut in "Philosophia Compositionis" commentario sequente explicavit (1846). Poema a corvo dicente in Barnaby Rudge, mythistoria a Carolo Dickens scripta, partim excitatum est. Poe rhythmum multiplicem et metrum "Lady Geraldine's Courtship," poematis Elizabethae Barrett, atque et consonantibus internis et alliteratione omnino utitur.
"The Raven" Poe primum tributum est in impressione in New York Mirror diurnario die 29 Ianuarii 1845. Poe iam vivus ob hanc editionem populo late gratus factus est, quamquam si non multum pecuniae tulit. Poema, mox reimpressum, per parodiam conversum et adumbratum, mixtam opinionem criticam accepit, sed nihilominus unum manet ex famosissimis poematibus umquam scriptis.
Poema sic incipit:
Nexus externi
Textus
Commentarii Adumbrationes Audio
Video
Multimedia
Coctum Matritense
Coctum Matritense (Hispanice: cocido madrileño) est fortasse alimentum praecipuum maximum in Matrito. Simul calla, coctum est cibus praeclarus in hieme.
Cibi qui coctum insunt, sunt: ciceres, holera (patatae, brassicae, napi, et carotae), carnes variae (gallinae, vaccae, perna, salsicium capsicatum, et botellum sanguineum) et lardum. Omnes cibi cocti sunt iuncti in aqua, et tunc coctum servitur in partes tres: prima mensa est iuscellum, secunda mensa constat ciceres et holera et tertia mensa constat carnes.
Les Authieux
Les Authieux est commune Francicum 272 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia (ante 2016 regione Normannia Superiore).
Augustus Malmström
Ioannes Augustus Malmström (natus Ostrogothiae Motalae die 14 Octobris 1829; mortuus Holmiae die 18 Octobris 1901) fuit pictor  Suecicus et professor apud  Regalem Scholam Superiorem Artium Holmiae.
Sabinianus
Vita
Sabinanius, filius cuiudam Boni, Blerae vici in Italiae regione Latio natus erat.
Anno 593 a Papa Gregorio nuntius apostolicus in Constantinopolim missus est.
Post paulum Sabinianus Romam revocatus est sicut punitione ob debilitatem suam in defensione iuris Sanctae Sedis et postea in Galliam fuit.
Pontificatus
Magno Gregorio succedutus Sabinianus iram plebis provocavit ob erogationes paulum prudentes, praeterea distribuire fecit granum popolationi esaurienti pro mercede. Hic mos paulum munificus odium Romanorum super eum attraxit et probabiliter occisus fuit a seditone populare. Secundum legenda idem Gregorius Sabiniano apparuit in somnio admonendo eum ob morem suum.
Eocaenum
Eocaenum (scil. "aevum"; a verbis Graecis ἠώς 'aurora' + καινός 'novus') est epocha et series secunda ab infima tam aerae Kaenozoicae quam periodi Palaeogenicae. Milies milium annorum 56 a.p. incepit, Palaeocaeno perfecto, et milium annorum 33 900 a.p. ad finem venit, Oligocaeno incipiente.
In quattuor aetates vel stadia divisum est, quae ab infimo ad supremum Ypresium, Lutetium, Bartonium, Priabonium appellantur.
Cuigy-en-Bray
Cuigy-en-Bray est commune Francicum 1'023 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Ioannes Crowe Ransom
Ioannes Crowe Ransom (30 Aprilis 1888—3 Iulii 1974) fuit educator, eruditus, iudex litterarius, poeta, scriptor commentariorum, et editor Americanus, qui unus habetur ex conditoribus Iudicii Novi, scholae iudicii litterarii. Cum professor in Collegio Kenyonano esset, primus fuit editor principalis Kenyon Review, periodici magni aestimati. Ransom, magister observatissimus et consiliarius aetatum discipulorum perpolitorum, poeta et scriptor commentariorum praemia abstulit.
Inter suis discipulis notissimis sunt Donaldus Davidson, Randall Jarrell, Robertus Lowell, Andreas Nelson Lytle, Allen Tate, Petrus Taylor, Robertus Macauley, Robertus Penn Warren, E. L. Doctorow, Cleanth Brooks, Ricardus M. Weaver, et Constantinus Patrides (Discipulus Rhodensis, qui monographum de Lycida, poemate Ioannis Miltoni, memoriae Ransomianae dicavit).
Ransom dux fuit Iudicii Novi, scholae iudicii litterarii quod ex The New Criticism ('Novum Iudicium'), libro commentariorum (1941) appellatur. Doctrina Novi Iudicii, quod in cogitatione litteraria Americana per medium saeculum vicensium dominabatur, lectionem intimam et iudicium in textibus conditum, potius quam inclinationem animi non textualem vel historiam non textualem vehementius dixit.
Thornbury (Glocestria)
Thornbury est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1086, mercatus autem ab anno 1239.
Authevernes
Authevernes est commune Francicum 361 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Platymantis vitiensis
Platymantis vitiensis (Anglice Fiji treefrog) est anurum familiae Ranidarum, una ex duabus ranis in Vitiis endemicis, quarum alia est Platymantis vitianus arte cognata. Haec est sola rana vera quae in ovo recte evolvitur, sine gradu larvali.
Habitatio et area geographica
Persistit Platymantis vitiensis in subtropicis vel tropicis humidisque terrarum humilium silvis, fluminibus, agris pascuis, plantationibus, hortis rusticis, et habitationibus silvarum secundariarum iterum crescentium, in maximis gregis Vitiensis insulis: Taveuni, Vanua Levu, et Viti Levu.
Detrimentum habitationis in his insulis huic ranae comminatur, praecipue ob incrementum conversionis silvae endemicae in plantationes.
Civetia
Civetia (Italiane: Civezza) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.
Tlepolemus (mythologia)
In mythologia Graeca Tlepolemus (Graece: Τληπόλεμος) fuit filius Heraclis et dux Rhodiorum Bello Troiano. Novem naves ducebat. Sarpedonem proelio provocavit, Iovis filium, a quo occisus est.
Obligatio
Obligatio est terminus technicus iuris Romani, quo iuris prudentes relationem inter creditorem et debitorem significabant aut, ut elegantioris Institutionum Iustinianorum defintione utamur, "iuris vinculum, quo necessitate adstringimur alicuius solvendae rei secundum nostrae civitatis iura."
De obligationum generibus
Obligationum genera varia sunt. Secundum summam divisionem a Gaio iuris consulto introductam omnes obligationes aut ex contractu aut ex delicto nascuntur. Ex his enim causis creditor ius agendi contra debitorem adquirit, ergo inter eos obligatio constituitur. Exempli gratia, si stipulor te mihi decem denarios dare, tu promittis, mihi ad dandos decem denarios obligaris. Si rem meam tibi vendo, ad rem tradendam obligor. In utroque casu obligatio ex contractu inter nos constituitur. Si rem tuam te nolente aut ignorante contrector, furti actione tibi teneor. Item si rem tuam destruo, ut tibi actio ex lege Aquilia competat, hoc facto debitor tuus constituor. Quibus casibus ex delicto natam esse obligationem dicendum est.
Haec Gaii divisio non omnes species obligationum continet. Ipse vere in alio loco docet tertium genus obligationum esse, quae nascuntur "proprio quodam iure ex variis causarum figuris." Qua re in Iustiniani Imperatoris Institutionibus non solum de obligationibus ex contractu delictoque sed et de obligationibus quasi ex contractu quasique ex delicto loquitur. Quam divisionem iuris consulti posteriorum temporum secuti sunt. Hic autem de his obligationibus quae nec ex delicto nec ex contractu proprie dictis nascuntur non plus dicendum.
Obligationis notio generalis doctrinae iuris perutilis: quae si inventa non fuisset, iuris prudentes nunquam regulas generales et ad omnia obligationum genera pertinentia dare potuissent.
De usu hodierno huius notionis
Propter maximam suam utilitatem, de qua supra diximus, obligatio et doctrina ad eam pertinens inter rationes a veteribus iuris consultis Romanis conceptas sunt, quibus hodie adhuc usus est, quaeque commune fundamentum iuris civilis omnium gentium Europae continentalis constituunt: Anglice et Francogallice obligation, Italiane obbligazione, Theodisce Schuldverhältnis dicitur. De qua re in codicibus iuris civilis hodiernis multae dicuntur atque ordinantur. Vide librum secundum (paragraphos 242-853) Codicis Iuris Civilis Germanici (vulgo Bürgerliches Gesetzbuch), item partem secundam secundae (paragraphos 859-1341) Codicis Austriaci (vulgo Allgemeines Bürgerliches Gesetzbuch). Helvetii praeter codicem generalem iuris civilis (Theodise Zivilgesetzbuch) codicem alterum ius obligationum solum continentem (Theodisce Obligationenrecht) tulerunt. Francogallici a Napoleone Imperatore conditi Codicis (vulgo Code Civil) vide titulos a tertio usque ad decimum sextum (articulos 1101-2061), Italici vero Codicis (vulgo Codice civile) librum tertium (articulos 1173-2059).
Gaius Plautius P.f. Decianus
Gaius Plautius P.f. Decianus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus patricius quarti saeculi a.C.n. fuit.
Index Asteroidum 18001-19000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 18001 ad 19000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Academia Francica
Historia
Academiae Francicae proprium munus est linguam Francogallicum et litteras Franciae in toto orbe promovere atque tutari. Condita est Lutetiae a cardinale Richelieu anno 1635, Ludovico XIII regnante. Inter Rerum Francicarum eversionem, tempore quod dicitur Terroris Regimen, decretum diei 8 Augusti 1793 academiam abolevit. Consul tamen Napoleo Bonaparte iam die 23 Pluviosi anni XI (i.e. die 23 Ianuarii 1803) iussit academiam ut Instituti Francici secundam sectionem restituere; die 21 Martii 1816 rex Ludovicus XVIII iterum nomen "Academiae Francicae" imposuit.
Academia in perpetuo a quadraginta hominibus constituitur. Anno 1980 scriptrix Margarita Yourcenar prima mulierum apud academiam accepta est.
Regio Novosibirscensis
Regio Novosibirscensis vel Neosibiriana (Russice Новосибирская область, tr. Novosibirskaja oblast' ), in Sibiria occidentali sita, est subiectum Foederationis Russicae, anno 1937 creatum, et ab anno 2000 in eius Districtum (Circulum) Foederalem Sibiricum inclusum. Cum Kazachstania (in meridie-occidente) et Russiae regionibus Omensi (in occidente), Tomensi (in septentrione) ac Kemerovensi (in oriente) atque territorio Altaico (in meridie) contermina, aream 177 756 km2 et plus quam 2 780 milia incolarum (anno 2017) habet. Metropolis et urbs maxima regionis est Neosibiria (Novosibirsk); urbes aliae regionis Berdsk, Iskitim, Kuibyšev, Tschulymus sunt.
Obius est flumen regionis maximum. Omus et Tara, Irtis confluvii, per regionem fluunt. Tschana lacus in regione situs est et Tschulymus flumen quod in eum influit. Mona regionis altissimus est Pichtovyi greben' (Dorsum abietum)in iugo Salairico, 495 m altus.
Méobecq
Méobecq  est commune Francicum 366 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Ectopistes
Ectopistes (a verbo Graeco ἐκτοπίζω 'loco moveo, migro') est genus avium exstinctarum familiae Columbidarum ordinis Columbiformium, cui est una sola species, Ectopistes migratorius, quae in America Sseptentrionali endemica fuit. Genus ei propinquissimum est Patagioenas. Ectopistes dimorphismum sexualem monstravit, nam mas fuit inter 39 et 41 cm longus, in parte superiore cinereus, in parte inferiore dilutior, pennis aëneis iridescentibus in collo, maculis nigris in alis; femina fuit inter 38 et 40 cm longa, mare hebetior et fulvior. Iuvenilis fuit feminae similis, sed non iridescens. Ectopistes silvas deciduas partis orientalis Americae Septentrionalis aliquandoque alios locos incolabat, sed circa Lacus Magnos fetabat. Gregibus ingentibus migrabant, cibum, suffugium, ac locos feturae quaerens. Olim avis omnes alias aves Americae Septentrionalis superabat, numero inter tres et quinque milliarda tempore summae multitudinis, sed non semper tot erant et numerus multum variabat. Ectopistes cito volebat, celeritates 100 chiliometra per horam attingens. Praesertim glandes aliique fructus et invertebrata edebat. In grege insistebat et fetabat, fortasse propter strategiam saturationis praedatoris.
Ectopistes Americani indigenae diu venabantur, sed venatio post Europaeorum adventum, et praesertim saeculo undevicensimo, crescit. Caro ectopistis, cibus insumptuosus, multum in mercatu vendebatur. Aliae exstinctionis causae fuerunt deminutio numeri ectopistum parientium, ad speciem conservandam necessarii, et perditio silvarum ubi habitaverant. Numerus avium lente inter 1800 et 1870, cito inter 1870 et 1890 deminutus est. Ultimus ectopistes ferus notus anno 1901 telo deiectus est. Tres greges avium in captivitate superstites fuerunt, sed denique ultimus ectopistes notus, nomine Martha, die 1 Septembris 1914 in horto zoologico Cincinnatensi mortuus est. Perditio huius speciei exemplum famosum exstinctionis ab hominibus effectae est.
Caeruleus Berolinensis
Caeruleus Berolinensis vel caeruleus Borussicus sive "caeruleum Borussicum" unus ex pluribus coloribus caeruleis est. Color Berolini in Borussia a chemico Berolinensi anno 1704 inventus est.
Ioannes Lindley cyaneo color caerulei Berolinensis adaequabat.
Roxatae
Roxatae (alia nomina: Roxata ) (Italiane: Rosà) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 14 150 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina sita. Incolae Roxatenses appellantur.
Sanctus Iudocus ten Hoye
Sanctus Iudocus ten Hoye sive Francogallice Saint-Josse-ten-Noode (vulgo Saint-Josse Tenouille vel solum Tenouille) sive Nederlandice Sint-Joost-ten-Node, est vetus suburbium urbis Bruxellarum quod consistit nunc municipium regionis Bruxellanae.
Tepidarium (Chassériau)
Tepidarium est pictura olearia a Theodoro Chassériau anno 1853 facta, quae mulieres in tepidario thermarum urbis Pompeiorum figurat. Tabula hodie in Museo Orsay exhibitur.
Verismus
Verismus (Theodisce: Verismus; Italiane: Verismo) est genus litterarum musicae, ab anno c. 1875, propinquum Naturalismo sicut Aemilii Zolae more pessimista ratione realitate iniustitia socialis. Opera depingunt personas locosque "veros", ex vita quotidiana captos. Verismus est contrarius Romanticismo vel Surrealismo.
Quod ad litteras attinet, Ioannes Verga et Aloysius Capuana fuerunt verismi praecursores. Quod ad musicam, dicitur verismus coepisse cum Mascagnii Magnanimitate Rusticana et Leoncavalli Scurris, compositionibus Scholae Iuvenis. Nihilominus, quindecim annis prius, Georgius Bizet Carmen scripsit, drama musicum quod iam omnino Verismi simile est. Et Demetrius Šostakovič opus Domina Macbeth districti Mtsenscensis scripsit.
Sphaerocoris
Sphaerocoris est genus pentatomoideorum clare coloratorum familiae Scutelleridarum, cui sunt circa septendecim species.
Wickwar
Wickwar est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1285.
Le Menoux
Le Menoux  est commune Francicum 461 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Macbeth (tabulae Chassériau)
De historia regis Macbeth, e tragoedia hoc titulo a Shakesperio docta, seriem tabularum Theodorus Chassériau pinxit. Tabula "Macbeth et Banquo maleficas visitant", anno 1855 confecta, Lutetiae in Museo Orsay servatur. Tabula "Macbeth: apparitio regum", vendita (Chassériau mortuo) anno 1856, hodie Valencenis in Museo Bellarum Artium ostentatur. Tabula "Macbeth spectrum Banquo videt" imaginem praebet cenae Banchoni a Macbetho oblata in qua irrumpit spectrum Banquo iam iussu regis ipsius necati.
Aliae picturae huius seriei
<Gallery> Fasciculus:MacbethAndBanquo-Witches.jpg|"Macbeth et Banquo maleficas visitant" (Macbeth act. 1 sc. 3) Fasciculus:Macbeth Apparition Chasseriau.jpg|"Macbeth: apparitio regum" (Macbeth act. 4 sc. 1) </Gallery>
Ménétréols-sous-Vatan
Ménétréols-sous-Vatan  est commune Francicum 124 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Autheuil-Authouillet
Autheuil-Authouillet est commune Francicum 894 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
1821 Aconcagua
1821 , olim designationibus 1950 MB, 1950 NL, 1954 RQ, 1969 UN, et 1972 NX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Michaelo Itzigsohn in Observatorio Astronomico La Plata versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1821 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cuts (Esia)
Cuts est commune Francicum 936 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Cuise-la-Motte
Cuise-la-Motte est commune Francicum 2'148 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Castrum Veneris (Campania)
Castrum Veneris (Italiane: Castelvenere) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica regione situm.
Castrum Novum (Provincia Mutinensis)
Castrum Novum (alia nomina: Castrum Novum Rangonense) (Italiane Castelnuovo Rangone) est oppidum et municipium Italicum, circiter 14 800 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Mutinensi situm. Incolae Castrumnovenses appellantur.
Fractiones
Cavidole, Montale, San Lorenzo, Settecani
Lili Boulanger
Lili Boulanger (nata 21 Augusti 1893 nomine Marie-Juliette Olga Boulanger; mortua 15 Martii 1918) fuit compositrix ac paedagoga musicae Francica qui magistra apud Conservatorium Parisiense fuit, soror minor Nadiae Boulanger, compositricis et musicae eruditricis.
Agnomen "Lili" e nomine Lilith, mulieris Adami, derivari dicitur: qua ratione asteroides 1181 Lilith ad honorem Lili Boulanger nominari fertur.
Margarita Wallström
Margarita Wallström, vulgo plene Margot Elisabeth Wallström (Skellefteå in oppido nata die 28 Septembris 1954), sodalis factionis socialis democraticae, est politica Suecica et internationalis.
Legata est ad Parlamentum Suecicum ab anno 1979 ad 1985. Intra Sueciam ministra meruit pro rebus civilibus ab anno 1988 ad 1991, mox etiam ministra culturae annis 1994–1996, deinde ministra rerum socialium usque in annum 1998. Postea commissaria fuit commissionis Europaeae, praeside commissionis Romano Prodi de circumiectis naturalibus, annis 1999–2004, atque vicaria praeses commissionis, praeside Iosepho Emmanuele Barroso, usque in annum 2010. Eo anno legata specialis creata est, iuxta secretarium generalem Consociationis Nationum, de vi stuprosa bellis adhibita. Quo officio annos quattuor impleto ad Sueciam redita est. Ibi comitiis anno 2014 habitis, victore Stephano Löfven, Margarita Wallström ministra rerum externarum die 3 Octobris 2014 facta est.
Saint-Maurice-en-Quercy
Saint-Maurice-en-Quercy (Occitanice Sent Maurici ante annum 1947 simpliciter Saint-Maurice) est commune Francicum 234 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Saint-Matré
Saint-Matré (Occitanice Sent Matre) est commune Francicum 108 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Philostratus
Philostratus potest esse:
Philippus VI
Philippus VI fuit nomen trium regum:
Dulcisaqua
Dulcisaqua (aliud nomen: Dulcis Aqua ) (Italiane: Dolceacqua) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.
Menetou-sur-Nahon
Menetou-sur-Nahon  est commune Francicum 121 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Columna Phocae
Columna Phocae erecta est ante Rostra in Foro Romano dedicataque in honorem Byzantini imperatoris Phocae die 1 Augusti 608 AD, et fuit additio ultima Foro Romano.
Oligocaenum
Oligocaenum (scil. "aevum"; a verbis Graecis ὀλίγος 'paucus' + καινός 'novus') est tertia atque suprema epocha et series periodi Palaeogenicae. Milium annorum 33 900 a.p. incepit, Eocaeno perfecto, et milium annorum 23 030 a.p. ad finem venit, Miocaeno incipiente.
In duas aetates vel stadia divisum est, videlicet Rupelium inferius, Chattium superius.
Barocus
Barocus (a verbo Lusitano barocco, quo margaritae imperfecte rotundae describuntur, et Francogallico baroque quasi verruca dictus) fuit aetas inter annos 1600 fere et 1750, quo tempore artes et litterae communi quadam lege floruerunt. Barocus secutus est aetatem Modi fucati et litterarum artiumque renatarum. Ipse autem dividitur in barocum anteriorem, altum, tardivum. Quem ultimum etiam rococi nomine sunt, qui pro nova artis quadam et architecturae habeant aetate. Post barocum autem secuta est aetas neoclassica. Artis Barocae quodam modo contemptae, quippe quam a simplicitate puritate elegantia artium renatarum abhorrere censerent historiae artium peritiores, dignitatem restituit Henricus Lupulus, qui anno 1888 libro De artibus renatis et de baroco inscripto alterum genus cum altero comparavit.
Quid baroci proprium sit
Quis ars sit Baroca, facillime intelleget, qui ad aedificia spectat. Architecti Baroci palatiorum magnificentiae, oppidorum ad palatia principum vergentium concinnitati, ecclesiarum in tanta ornamentorum copia simplicitati operam navaverunt. Qua in re aedificia sua non moderatione quasi requiescere, ut qui extremo artium renatarum tempore fuerunt, sed ornamentorum copiae tamquam virium plena aut quasi motu audaciore aut ingenti magnitudine animos tangere voluerunt. In ornamentis autem Barocis aedificandique partibus fundamenta curvata, culmina disiuncta, columnae tortae aut fascium lege conlectae placuerunt.
Auctores graviores architecturae Barocae
Genus aedificandi Barocum inauguratum est Romae ecclesia ordinis Iesuitici a Iacobo Barotio ad Vignolam aedificata, quae Ille Iesus nominata perquam multis templis Barocis exemplo est facta. In Francia, vero architectura Baroca ad vetustatis moderationem castigata Versaliis palatium regium omnibus palatiis illis temporibus in Europa aedificandis in exemplum erectum est. In Anglia autem et in Batavia, architecti ab Andrea Palladio magistro et duce profecti severitatem quandam coluerunt. Aliter in Hispania evenit, ubi quo provectior aetate architectura erat Baroca, eo magis ornamentorum copia et varietate delectabantur architecti.
De arte sculpendi Baroca
Sculptores Baroci libere et ab omni latere spatio uti conati corporibus implicatis et in oppositas partes contortis, umbra et resplendentia callide variata elationem quandam exhibere solent. Cuius generis sculpendi Michael Angelus initium fecit, quem a Iambononia iam superatum Ioannes Laurentius Bernini consecutus est sculptor Barocus perfectissimus. A sculptoribus autem Italicis profecti
De arte pingendi Baroca
Nec non etiam pictoribus, qui praeter tabulas pictas muris lacunaribusque ornandis praesertim operam dabant, placuerunt varii colores, corpora motu inter se et positione opposita, altitudo quaedam spatii depicti ultra modum producta, ut animos affectu vere Baroco incenderent. Quo novo pingendi genere usi non modo tamquam in scaena hominum turbas, sed singulos etiam vehementer commotos expresserunt:
De musica Baroca
Musici etiam Aetatis Barocae maximis affectuum motibus studuerunt, ut et sono et forma et modis operum suorum variatis suavitatem cum gravitate, tristitiam cum concitatione rapidis vicibus commutare solerent. Cuius generis praestantissimi fuerunt compositores Quos omnes Ioannes Sebastianus Bach et Georgius Fridericus Händel auctores musicae Barocae maximi momenti superare a multis habentur.
Aulnay-sur-Iton
Aulnay-sur-Iton est commune Francicum 741 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Winchcombe
Winchcombe est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 991, mercatus autem ab anno 1194.
Philippus V
Philippus V:
Nadia Boulanger
Nadia Boulanger (nata 16 Septembris 1887; mortua 22 Octobris 1979) fuit compositrix, dux orchestrae, organista, paedagogica musicae, et musicae profestrix Francica, quae multis compositoribus notissimis saeculi vicensimi praecipuit.
Ab anno fere 1897 musicae apud Conservatorium Parisiense studuit, ubi profestrix ad ultimum docuit.
Anglariae (Vigenna)
Anglariae est vicus circiter 666 incolarum praefecturae Vigennae Franciae. Distat triginta duo milia passuum ab urbe Pictavio et quinquaginta sex milia passuum ab urbe Turonum. Ruinae villae Romanae prope flumen inventae sunt. Creditur vicum inter vias tres, id est in angulo, vel in campo triangulo aedificatum esse, propter quam rationem ita nominatus sit.
Winterbourne (Glocestria)
Winterbourne est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1393.
Jovenel Moïse
Jovenel Moïse (apud Trou-du-Nord natus die 26 Iunii 1968; die 7 Iulii 2021 interfectus) fuit mercator et politicus Haitianus.
Iuxta Portum Principis ab anno aetatis septimo educatus est. Alumnus fuit universitatis Quisqueyae in eadem urbe institutae. Mercator et bananarum cultor ab anno fere 1996 laboravit eodemque tempore commercia aliorum fovebat regionis praesertim boreo-orientalis Haitiae, ubi anno circiter 2005 praeses camerae commercialis electus est. Recentius secretarius generalis camerae commercii Haitiae omnis meruit. Anno 2015 candidatus est ad officium praesidis patriae, successu dubio. Quibus comitiis abrogatis, anno insequenti rursus candidatus est. Perpaucis vocibus propositis, maioritate facilius attacta, praeses die 7 Februarii 2017 inauguratustus est. Iacobum Guidonem Lafontant primum ministrum selegit.
Pensa
Pensa (Russice Пенза, tr. Penza) est urbs Russiae, metropolis regionis Pensensis, ad Suram fluvium sita. Circa 524 milia incolarum anno 2017 habuit.
Pensa est valens industriae et culturae sedes. Urbi sunt nonnullae officinae, quaedam universitates aliaque instituta educationis, musea et theatra.
Pensa, anno 1663 ut arx condita, anno 1719 sedes administrativa provinciae Pensensis gubernii Casanensis, anno 1780 caput praefecturae Pensensis, et anno 1796 metropolis gubernii Pensensis Imperii Russici facta est. Gubernio illo anno 1928 finaliter abolito, Pensa ab anno 1939 sedes administrativa regionis Pensensis est.
Mauvières
Mauvières  est commune Francicum 338 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Quintus Fabius Maximus
Quintus Fabius Maximus Verrucosus (a verruca in labris sita) (c. 275 a.C.n.-203 a.C.n.), sive Cunctator, sive Ovicula (a clementia morum), fuit vir consularis inter secundum bellum Punicum. Quinquiens consul (annis 233 a.C.n., 228, 215, 214, et 209), et bis fuit dictator.
Familia
Pater eius Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges, consul anni 265 fuit. Filius eius Quintus Fabius Q.f. Maximus anno 213 consulatum gessit.
Ioannes Maynard Smith
Ioannes Maynard Smith (Londinii die 6 Ianuarii 1920 natus; mortuus in Lewes die 19 Aprilis 2004) fuit biologus Britannicus. Smith Regalis Societatis Londiniensis sodalis fuit, accurate in hac anno 1977 cooptatus est.
Quintus Fabius Maximus
Cursus honorum
Prima res gesta insolita fuit secundus consulatus post solum annos quattuor (quamquam spatium interdictionis decem annorum provisum sit) et triumphus pro bellum vix efficax contra Liguros primo consulatu. Ceteris imperatoribus triumphus non fuit. Cum aedilis erat, abundatio Hellenistica Romae facta est. Et is, cui eruditio Graeca excelentissima fuit est cuius familia optimos usus in Graeciam coluit, particeps probationis athletarum Romanorum ad Isthmia fuit. Hac probatio erat res magnae famae inter nobilitatem Romanam. Hoc progressus culturalis subito bello secundo Punico finitus est anno 226.
Praehistoria expansio auctoritatis Punicae in Hispania sub Hamilcare Barca, qui tantopere finis Punicas amissas in Sicilia aequaturus fuit. Punici autem finem a Romanis constatam non transierunt. Causa belli fuit, quod Hannibal in Saguntiam, quae in amicitiam populi Romani venerat, anno 219 impetum fecit. Post octo mensium oppugnationem urbs deleta est.
Vere anni 218 nobilitas Romana lagationem, cuius ducem Fabium fortasse fuisse dicitur, in Carthaginem, quae postulavit Hannibalem dedi. Postquam Punici negarent, Romani bellum indixerunt. Transitus audax Hannibalis Alpium et victoria sua contra equitum Romanum in Ticino autumno anni 218 omnia consilia belli Romana deleverunt. Vere etiam exercitus Flaminii consulis in lacu Trasimenico victus est.
Nunc inter Romanos concitatio animorum hac clade affecta graves commutationes disciplinae effecit: spatium inter consulatus eiusdem hominis abrogatum est et electio dictatoris postulata est. Ita senatui placuit populum dictatorem creare sinere ac magistrum militum. Fabius Maximus Maio anni 217 consul creatus est, Minucius Rufus magister militum.
Primo Fabius pacem deorum restituit. Qui cum Sibyllinos libros consuluisset, nuntiare sivit sacra facere. Veneri Erycinae templum iuravit parens imperiis Sibyllinorum librorum primo homine rei publicae.
Nunc Fabius rursus iussit. Cunctationem veterem adhibuit. Interea socii disseruerant Romanos, qui ita in bellis duobus pugnare debuerunt. Fabius Hannibalem sequitus est, Marcellus in proelium contra socios veteres volavit. "Gladius et Scutum Romae" appellabantur. Hannibal se recepit, Marcellus expugnavit Syracusas, Fulvius Flaccus Capuam. Postremo Fabius expugnavit Tarentum.
Fabius annis 215, 214, 209 consulem creatus est et fuit princeps senatus. In Capitolio, statua Fabii collocata est. Auctoritas sua rediit cum annis. Et anno 203, mortis suae Scipio tandem fuit heros novus rei publicae.
De cognomine
Post mortem, Fabius fabulosus et instar Romani audacis factus est. Apud Ennium, "unus homo nobis cunctando restituit rem." -
Alter Fabius Maximus, comes Octaviani Augusti, anno 13 necatus esset.
Michael Stănișoară
Michael (Dacoromanice Mihai) Stănișoară (natus die 11 Iunii 1962 Craiovae) vir publicus Dacoromanicus est.
Philippus IV
Philippus IV:
Michael Stănișoară
Familia
Michael Stănișoară uxorem duxit atque filium et filiam habet.
Fossaceca (Beneventum)
Fossaceca (alia nomina: Arpaiensis) (Italiane: Arpaise) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica regione situm.
Michael Stănișoară
Munus
Postquam scholam reliquit, Michael Stănișoară Timisvariae apud Universitatem Polytechnicam scientiae technicae studebat atque anno 1986 diploma accepit. Anno 2006 etiam doctor huius universitatis factus est. Annis 1986 - 1989 Drobetae Drobetae pro fabrica commerciali operam dedit, anno 1992 - 1994 pro camera commercii et industriae Mehedinţi circuli. Annis 1994 ad usque 1999 eius praeses fuit.
Cursus honorum
Stănișoară ab anno 1997 praeses vicarius et ab anno 2000 praeses factionis PD-L in circulo Mehedinţi est. Annis 2000 - 2007 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat, deinde ad annum 2008 consiliarius Traiani Băsescu praesidis fuit. Tum Senator Romaniae electus est et ad annum 2012 mansit. A die 22 Decembris 2008 ad usque 23 Decembris 2009 minister munitionis in consilio ministrorum Aemilii Boc fuit. Ab anno 2012 iterum legatus ad Cameram est. Mense Martio 2013 ad PNL, mense Septembri 2014 ad Factionem Conservativam transiit.
Cuvergnon
Cuvergnon est commune Francicum 313 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Mendatica
Mendatica (Italiane: Mendatica) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.
Hunc cecinere diem Parcae
Hunc cecinere diem Parcae fatalia nentes stamina incipit elegia septima libri primi carminum sub nomine Tibulli nobis traditorum. Hoc carmen initium capit a triumpho quem celebravit Marcus Valerius Messalla Corvinus de Aquitanis die 25 Septembris 27 a.C.n.; Tibullus enim comes fuit Messallae in expeditione sua Gallica:
Sphaerocoris annulus
Sphaerocoris annulus est species pentatomoideorum clare coloratorum familiae Scutelleridarum.
Hunc cecinere diem Parcae
Iohannes Henricus Voss elegiam Theodisce vertit annoque 1810, commentario erudito subiuncto, edere curavit.
Sphaerocoris annulus
Adulti sunt usque ad 8 millimetra longi. Primus color est viridis, undecim maculis annuliformibus in elytris. Colores et descriptio praedatores monent. Adulti perturbati odorem invisum emittunt. Principales hostes sunt species Gossypii (Malvaceae), Coffea arabica (Rubiaceae), species Citri (Rutaceae), et Vernonia amygdalina (Asteraceae).
Haec species invenitur in Africa tropica, plerumque in Benino, Cameronia, Litore Eburneo, Aethiopia, Ghana, Kenia, Malavio, Mozambico, Namibia, Nigeria, Africa Australi, Tanzania, Togo, Zambia, ; et Zimbabua.
Philippus II
Philippus II potest esse:
Liste der Herrscher namens Philipp
Callainus
Callainus color est cyaneus viridi mixtus, qui ad colorem callainae vel turcosae gemmae refertur.
239 Adrastea
239 , olim designationibus 1955 MK1, 1956 UJ, et A915 TD agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est. Nomen habet nymphae e in mythologia Graeca quae inter nutrices Iovis enumeratur.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 239 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Martizay
Martizay  est commune Francicum 1'045 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Aubevoye
Aubevoye est commune Francicum 4'852 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Cuvilly
Cuvilly est commune Francicum 614 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Pisander
Pisander (Graece: Πείσανδρος) fuit poeta Graecus urbe Camiro Rhodi insulae oriundus, qui circa annum 640 a.C.n. floruisse traditur.
Pisander Heraclea - Ἡράκλεια conscripsit, in quibus Herculem vellere leonino fusteque indutum inducit ornatum militarem aetatis heroicae explens. Etiam duodenus labor Herculeus ab eo constitutus esse dicitur.
Inductio plena
Ratio
Inductio plena ex duobus rebus constat: Ex incepto inductionis ac gradu inductionis
Inceptum inductionis
Ad inceptum inductionis probandam probari, ut sententia vel pro numero uno vel 0|nullo (prout nullus inter numeros naturales numerat), debet.
Pinia
Pinia (Italiane: Pigna) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.
Inductio plena
Gradus inductionis
Praesumitur, ut sententia verum est pro numero n. Si tum fieri potest sententiam pro numero n + 1 probare atque inceptum inductionis est, sententia vera est pro omnibus numeris naturalibus.
Exemplum
Summa omnium numerorum naturalum de uno ad n est.
Inceptum inductionis
n = 1
Gradus inductionis
Demonstrandum:, si est.
\Box
Rossanum (Venetia)
Rossanum  seu Ruxanum   (olim: Fundus Roxianus; deinde: Rossanum Veneticum) (Italiane: Rossano Veneto) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 950 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae Rossanenses appellantur.
Nototodarus
Nototodarus est genus teuthidorum. Notissima huius generis species est Nototodarus sloanii, animal pro victu humano petitum; dum N. sloanii capiebantur, Neophocae cinereae saepe interficiuntur quod illa animalia marina hac teuthidorum specie vescuntur. Praeterea, N. sloanii est gravis cibus Megadyptis antipodis, avis in periculum vocatae.
Gualterius De Maria
Gualterius De Maria (natus die 1 Octobris 1935 in Albany, Californiae; mortuus die 25 Iulii 2013 Urbe Novo Eboraco ) fuit artifex et sculptor Americanus.
Saint-Martin-le-Redon
Saint-Martin-le-Redon (Occitanice Sent Martì) est commune Francicum 209 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Lingua Saxonica
Lingua Saxonica (Theodisce Plattdeutsch et Niederdeutsch sensu stricto, Saxonice Plattdütsch, Plattdüütsch, Plattdüüts, Plattdüütsk, Nedderdüütsch, Nederduuts, Platduuts, Neddersass'sch et Nedersaksies) in partibus Germaniae ad septentriones vergentibus ac in Nederlandia orientali in usu est. Lingua Saxonica, orta ex lingua Saxonica antiqua, ad linguas Germanicas Occidentales pertinet. Dialecti eius una cum dialectis Theodiscis altis ac Batavis ad continuum dialectorum linguarum Germanicarum occidentalium continentalium pertinent. Hae dialecti adhuc his diebus linguis Anglicae ac Frisicae similes sunt, quod originem communem demonstrat. Multi eius sunt dialecti. Et lingua Mennonitarum Russicorum Plautdietsch de lingua Saxonica oriunda est.
Numerus hominum qui his temporibus Saxonice loquuntur aut intellegunt varie ponitur (vide capsam). In Germania, circiter sex decies centena milia hominum lingua bene aut modice, in Europa circiter octo decies centena milia loqui putantur.
Lingua Saxonica non modo in Europa in usu est, sed etiam in America Septentrionali, Australi, et in aliis partibus mundi.
Historia
Tempore migratione populorum Saxones cum lingua eorum in meridiem et austro-meridiem Germaniae et etiam in Angliam diffundebantur. Saxones, qui in continente permanserant, a Beda Venerabili "Saxones antiqui" nominati sunt, inde et nomen lingua Saxonica antiqua pro antiquissimo huius linguae gradu.
Lingua Anglica antiqua linguae Saxonicae antiquae multis rebus similis erat, quia Germanicae gentes Angliae e Germania septentrionali oriundae erant. Paulatim autem lingua Anglica se amovebat, primo elementa linguae Nordicae antiquae recipiens, quod multi Viccingi, qui invasores ex Dania Norvegiaque venerant, in Anglia sedes collocaverunt et se cum Anglosaxonibusque miscuerunt; deinde quia post Pugnam Hastingensem (die 14 Octobris anno 1066) lingua Francica, qua Normanni loquebantur, linguae Anglicae per saecula se supersposuit. Tamen lingua Anglica indolem Germanicam numquam amisit.
Per multa saecula lingua Saxonica in Europa septentrionali apud omnes in usu erat. Id erat aevum Hanseaticum inde a saeculo tertio decimo ad initium saeculi sexti decimi. Inde fit, ut et lingua Suecica et Norvegiensis et Danica elementa linguae Saxonicae exhibeant velut:
Proprietates
Vocabularium et grammatica similis est linguae Germanicae, Anglicae et Suecicae. Syntaxis similis Anglicae Mediae praesertim est. Tres casus adhibentur nominativus, genetivus, obiectivus, quo munera dativi et accusativi explentur. Tamen nominativus obiectivusque iidem esse solent (praeter pronomina), et genetivus non fere adhibetur, sed aut praepositio van aut pronomen possessivum, e.g.: de Süster ehr Goorn (hortus sororis, verbatim: soror eius hortus).
Litterae Saxonicae
Multa litterarum Saxonicarum monumenta Medio quod dicitur aevo et litteris renatis conscripta extant. Quo tempore non modo fabulae tamquam illa Rennicii Vulpis sed leges etiam et diplomata et carmina et res gestae velut chronica Neocori et litterae ad cultum Dei spectantes Saxonice memoriae sunt traditae.
Wotton-under-Edge
Wotton-under-Edge est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1252.
Lingua Saxonica
Litterae Saxonicae
Postquam autem Martinus Lutherus sacram scripturam in linguam Germanicam convertit, etiam in regionibus Germaniae ad septentriones spectantibus illo tamquam biblico idiomate magis magisque uti coeperunt homines, ut Saxonice scribendi finem paene fecerint, cum Saxonice loquendi nondum obliviscerentur. Tamen saeculo XIX. duo lingua Saxonica poeta illustrissimu emicuit Claudius Groth. Saeculo autem XIX eo idiomate opera pepigit Ioannes Brinckman.
Orthographia et lexicographia
Cum lingua Saxonica normata non sit, orthographia semper maxime variabat. Inde linguista Hamburgensis nomine Ioannes Saß regulas recte scribendi constituit, quas anno 1953 una cum glossario Saxonico edidit. Anno 1956 cum aliis 19 regulas orthographiae Saxonicae concepit. Ex glossario per annos lexicon linguae Saxonicae ortum est, quod quasi norma huius linguae habetur.
Exemplum linguae Saxonicae
''Min Jehann
''Ik wull, wi weern noch kleen, Jehann, ''Do weer de Welt so grot! ''Wi seten op den Steen, Jehann, ''Weest noch? bi Nawers Sot. ''An Hȩben seil de stille Maan, ''Wi segen, wa he leep, ''Un snacken, wa de Himmel hoch ''Un wa de Sot wul deep.
''Weest noch, wa still dat weer, Jehann? ''Dar röhr keen Blatt an Bom. ''So is dat nu ni mehr, Jehann, ''As höchstens noch in Drom. ''Och nȩ, wenn do de Scheper sung ''Alleen, int wide Feld: ''Ni wahr, Jehann? dat weer en Ton! ''De eenzige op de Welt.
''Mitünner inne Schummerntid ''Denn ward mi so to Mod, ''Denn löppt mi't langs den Rügg so hitt, ''As domals bi den Sot. ''Denn dreih ik mi so hasti um, ''As weer ik nich alleen: ''Doch Allens, wat ik finn, Jehann, Dat is – ik sta un ween. Qui versus sic convertendi videntur: ''Utinam parvi etiam nunc essemus, Iohannes! / Tum mundus tantus erat. / Nos sedisse in lapide, Iohannes, / meministin ad puteum vicini? / In caelis luna quieta navigabat. / Quam dicebamus currere, / contemplantes et caelum altissimum / et altissimum esse puteum. // Meministine quietis illius, Iohannes? / Commovebatur ne folium quidem in arbore. / Id quod nunc numquam fit, Iohannes, / nisi fortasse in somnio. / Heus, quomodo tum pastor canebat / solus in campo latissimo! / Nonne is, Iohannes, verus sonus erat? / Erat unicus certe in mundo. // Nonnumquam, cum advesperascit, / sensu quodam afficior. / Tum flamma eadem sub tergo demanat / quae olim ad puteum. / Tum convertor necopinanter / quasi non solus essem. / Sed hoc tantum repperio, Iohannes, / quod sto et lacrimor.''
Codex ATC N03AG
Codex ATC N03AG est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso cum substantiis anticonvulsivis et acidorum adipatorum derivatae habent. Hic sex substantiae perscribuntur:
Per exemplum: N03AG03 Acidum aminobutyricum
← ad gradum alteriorem
Cuy (Esia)
Cuy est commune Francicum 227 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Asnières
Asnières est commune Francicum 312 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Daméraucourt
Daméraucourt est commune Francicum 230 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia.
Triumphus Messallae Corvini
Triumphus Messallae Corvini, illius scilicet Messallae qui consul anno 31 a.C.n. meruit, de Gallis Aquitanis Augusto principe die 25 Septembris 27 a.C.n. celebratus est. Tibullus poëta, qui comes fuit Messallae in expeditione Gallica, de triumpho cantat:
Neogenicum
Neogenicum (scil. "aevum") est periodus geologica.
Divisio secunda ab infima constituit aerae Kaenozoicae, decima autem ab infima aeonis Phanerozoicae. Abhinc 23 030 milium annorum coepit, antecessore Palaeogenico. Finem habuit abhinc 2 588 milium annorum, successore Quaternario, secundum scalam aevorum geologicorum Commissionis Internationalis Stratigraphicae.
In duas epochas vel series dividitur, videlicet inferior Miocaenum, superior Pliocaenum appellantur.