cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nicaragua
Terrae inferiores Caribicae
Haec magna silvae pluvialis regio variis magnis fluminibus irrigatur et vix habent incolas. Area 57 centesimae civitatis terrae et plerasque opes minerales tenet. Valde expilata est sed multum naturalis diversitatis manet. Flumen Cocoinum est maximum flumen in America Media, fines cum Honduria formans. Caribica litoralis linea multum sinuosior quam generatim recta Pacifica litoralis linea; lacunae et delta eam valde irregularem facit.
Nicaraguense Reservatum Biosphaerae Bosavasense in terris inferioribus Atlanticis est; 728 434 ha, paene 7 centesimae areae civitatis, Mosquitiensis silvae protegit, quod id facit maximam silvam pluvialem Septemtrione Amazoniae in Brasilia.
Nicaraguense tropicum Orientale litus est valde dissimile reliquorum nationalium. Clima praesertim tropicale est, cum magna temperatura et magna umiditate. Circum praecipuam areae urbem Bluefieldum, lingua Anglica est ample in usu iuxta cum officiali Hispanica. Incolae arctius assimulantur eis qui in multis typicis Caribicis portibus inveniuntur quam reliquis Nicaraguensibus incolis.
Magna avium varietas observari possunt inter quas aquila, meleagris, ramphastidae, psittaci et arae. Inter animalem vitam hac in area excellunt simia, vermilingua, odocoileus Virginianus et tapirus.
Civilitas
Nicaraguensis civilitas systematis praesidialis ambitu evolvitur, in quo Nicaraguensis praeses et dux civitatis et dux gubernationis et dux systematis polycommatici est. Potestas exsecutiva a gubernatione exercetur. Potestas legisfera et a gubernatione et a Conventu Nationali exercetur. Potestas iudicialis ex exsecutiva legisferaque potestatibus independens est.
In praesenti, praecipuae factiones politicae de possibilitate transeundi e systemate praesidiali in systema parlamentarium disceptavere. Sic, sit clara dissimilitudo inter ducem gubernationis sive primum ministrum et ducem civitatis sive praesidem.
Vires armatae
Vires armatae Nicaraguenses ab exercitu, classi nautica, classique aëria componuntur. Sunt 14 000 militum in activa diaconia, numerus multum minor quam visus per Revolutionem Sandinisticam. Quamquam exercitus infamem historiam militarem habuit, suarum virum pars, velut Custodia Nationalis cognita, integrata est in eam quae hodie est Vigiles Nationales Nicaraguae. Summatim, vigiles sunt sub manu militari. Nihilominus, Vigiles Nationales Nicaraguae rarissime sub manu militari esse dicitur. Aliae exercitus partes quae inter vigiles non confluxere destinatae sunt ad formandum novum Exercitum Nicaraguae.
Aetas militandi est septendecim anni, et delectus non coactus est. Ex anno 2006, militaris dispensatio fere 0,7 centesimae sumptuum Nicaraguensium.
Divisio administrativa
Nicaragua unitaria respublica est. Ad administrativa proposita dividitur in quindecim departimenta et duae se gubernantes regiones sive regiones autonomae (Hispanice regiones autónomas) fundantae ad instar Hispanicarum communitatum autonomarum. Vicissim departimenta subdividuntur in 153 municipia. Duae regiones autonomae sunt Regio Autonoma Atlanticus Septemtrionalis et Regio Autonoma Atlanticus Meridionalis; quae, donec autonomia eis concessa sit anno 1985, unicum departimentum Zelayam constituebant. Hic inferius est tabula cum omnibus departimentis regionisque:
Incolae
Urbs cum maximo numero incolarum in Nicaragua est caput Managua, cum 1,2 milliones incolarum anno 2005. Eodem anno, circiter 4,4 milliones incolarum in Pacifica, Centrali et Septemtrionali regionibus; 2,4 solum in Pacifica regione vivunt, dum in Caribica regione numerus incolarum solum aestimata 700 000 attingit.
Secundum Consocationem Nationis, Nicaragua numerum incolarum 5 743 000 secundum aestimatione anni 2009 habet cum indice incrementi incolarum 1,31 centesimae et indice natalium 24,9 pro mille incolarum, tertio maximo in regione. Exspectatio vitae Nicaraguensibus in natali est 72,90 annorum; 69,99 viris et 76,00 feminis. Nicaragua est secunda in America Media civitas, secundum immigrantium expulsionem, cum 210 000 expulsatorum inter annos 2005 et 2010, solum post Guatimaliam.
Ethnē
Plerique Nicaraguenses se Mixticii et Caucasii considerant; 69 centesimae sunt Mixticii, scilicet mixti Amerindi et Caucasii, et 17 centesimae se Caucasii considerant, quorum plerique habent avos Hispanicos, Germanicos, Italicos, Lusitanos et Francicos. Mixticii et Caucasii praesertim in Occidentalem nationis regionem residunt et ambo coniuncti 86% Nicaraguensium constituunt, circiter 4,8 milliones. Circiter 9 centesimae Nicaraguensium Nigritae sive Afronicaraguenses sunt, qui praecipue in paulum habitato Caribico sive Atlantico litore habitant. Nigritae praesertim Antillanae originis sunt, descendentes indenturatorum laboratorum ex Iamaica portatorum cum regio protectoratus Britannicus erat. Nicaragua maximum numerum Afrolatinamericanorum in America Centrali habet cum secunda maxima percentatione. Etiam est minor Garifŭnorum (Hispanice Garífunas) globus, quorum avi mixti sunt Caribis, Angolanis, Congensibus et Aravacis.
Reliquae 5 centesimae Amerindi, nationalium Indigenarum incolarum immixti descendentes, sunt. Nicaraguenses Praecolumbiani incolae in multos Indigenas globos consitunt. In occidentali regione Nicarai, e quibus ortum est civitatis nomen, adfuerunt iuxta cum aliis globis qui et culturā et linguā Maiis conectuntur. Caribicum Nicaragua litus habitatum est ab Indigenis gentibus quae praesertim erant globi conexi Muiscis qui migravere ex America Meridionali, praecipue e praesentibus Columbia et Venetiola. Inter quos comprehenduntur Misquiti, Ramae et Mayangnae. Saeculo undevicensimo, erat substantialis Indigenicus allophylus, sed hic globus culturaliter valde assimulabatur Mixticiae maioritati. Medio decennio 199, gubernatio departimentum Zelayam, in Orientali nationis dimidio consistentem, in duas regiones autonomas divisit et concessit huius regionis Nigritis et Indigenis limitatam autonomiam intra Rempublicam.
Immigratio et emigratio
Relate ad totum numerum incolarum, Nicaragua nunquam magnae scalae undam immigratoriam passa est. Totus numerus immigrantium in Nicaraguam, et e Latinamericanis civitatibus et ex aliis civitatibus, nunquam 1 centesimas totius numeri incolarum ante 1995 superavere. Anni 2005 census 1,2 incolarum extra rempublicam natorum ostendit, quod est merum incrementum 6 centesimae in uno decennium. Quod non significat ne immigrantes societatis civitatisque Nicaraguensium evolutionem afficerent.
Saeculo undevicensio, Nicaragua immigratoriam undam, praesertim ex Europa, passa est. Imprimis, familiae e Germania, Italia, Hispania, Francia et Belgia generatim Nicaraguam migraverunt ad collocanda negotia cum pecunia quam tulere ex Europa. Qui multa agriculturalia negotia velut coffeae atque harundinis sacchari sationes, et etiam diaria, deversoria et argentarias statuere.
Etiam est parva Mesanatolico-Nicaraguensis communitas Syriacorum, Armeniacorum, Palaestino-Nicaraguensium, Iudaeo-Nicaraguensium et Libanensium in Nicaragua cum toto numero 30 000. Quoque est Antēliasiana communitas Iaponiensium, Taivaniensium et Sinarum. Sino-Nicaraguenses circiter 12 000 aestimantur. Sinae exeunte saeculo undevicensimo advenerunt, sed eorum praesentia non est corroborata usque ad secundum censum anno 1920 400 hominum Sinicae nationalitatis revelantem.
Per Revolutionem Sandinisticam et Bellum Civile, milia Nicaraguensium nationem reliquere. Post Nicaraguensia anni 1990 comitia aliqui redivere, sed multi magis emigraverunt per reliquum decennium. Anno 1998, Huracanum Mitch circiter 4000 Nicaraguensium necavit et destruxit magnam Nicaraguensis oeconomiae partem, quamobrem milia Nicaraguensium statum ad tempus protectum acceperunt ut emigrarent in CFA velut "profugi". Recentibus annis, multi Nicaraguenses civitatem reliquerunt ad effugiendum e paupertate et inopia operarum.
Nicaraguensis emigratio recens processus est. Inter annos 1990 et 2004, amplius 800 000 Nicaraguensium nationem reliquerunt, comparati cum 100 000 inter annos 1970 et 1989. Secundum Argentariam Mundanam, anno 2005 erant 683 520 Nicaraguensium secundum leges extra Nicaraguam viventium. Si indocumentati computantur, aliqui fontes 1 500 000 Nicaraguensium extra exeunte anno 2005 incolentium aestimant. Nicaraguenses sunt tertia maxima Americae Centralis communitas extra nationem vivens, post Guatimalenses et Salvatorienses. Nicaragua etiam est secunda natio in America Centrali secundum percentationem Nicaraguensium foras viventium.
Religio
Religio est significativa Nicaraguensis culturae pars et constitutionis partem format. Et libertas religionis, e 1939 confirmata, et tolerantia religiosa non solum a constitutione sed etiam a Nicaraguensi gubernatione promovetur. Episcopi suam auctoritatem praecipuis civitatis occasionibus dare exspectantur, quorum declarationes de nationalibus quaestionibus attente accipiuntur. Ei appellari possunt ut medient inter contendentes factiones in politicarum criseōn momentis. Quamquam Nicaragua nullam religionem officialem habet, est nomine Ecclesia Catholica Romana. Observantes Romani Catholici noniam sunt maxima pars et declinant dum Evangelizatorii Protestantes globi et Mormones rapide crescunt e decennio 200. Sunt etiam ponderis Anglicanae et Moravae communitates iuxta litus Caribicum.
Universitas Rangunensis
Universitas Rangunensis (Birmanice: ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်, Ran.kun. Ta.kka.suil) condita est in urbe Rangunum Birmaniae anno 1920 nomine Anglico University of Rangoon e duobus collegiis in unum compositis, scilicet Collegio Judson a Baptistis Americanis olim directo et Collegio Gubernii a Britannis anno 1878 instituta.
Nicaragua
Religio
Catholicismus Romanus in Nicaraguam saeculo sexto ddecimo cum Hispanica occupatione venit et mansit officialis fides usque ad 1939. Protestantismus et variae Christianas sectas venere in Nicaraguam saeculo undevicensimo, sed solum per saeculum vicensimum Protestantes denominationes magnum asseclarum numerum apud Caribicum nationis litus consecutae sunt. Popularis religio circum sanctos revolvitur, qui habentur mediatores inter homines et Deum. Pleriqui loci, e capite Managua ad parvas rurales communitates, suum sanctum patronum, electum e Calendario Romanae Ecclesiae, annuis festivitatibus honorant. Multis in communitatibus, locuples traditio popularis circum sanctorum patronorum celebrationes crevit, e.g. Managuae festivitas Sancti Dominici Augusto duabus variis, crebro comissabundis, pompis per totum diem per urbem celebratur. Populo consummatio intra Nicaraguense calendarium est nec Christi Natalis nec Pascha, sed Purissima, festivitatum hebdomas ineunte Decembri Immaculatae Conceptioni dedicata, ubi elaboratae arae Virgini Mariae domis et in locis operis aedificantur.
Linguae
In Nicaragua Lingua Hispanica Nicaraguensis sive Nicañol officialis est, qua Nicaraguenses incolae utuntur. In Nicaragua voseismus (Hispanice voseo) est communis, velut in aliis Americae Centralis et Meridionalis nationibus talibus Honduria, Argentina et Uraquaria. Lingua Hispanica dissimiles dialectous per Latinamericam habet, Hispanica Centramericana (Hispanice español centroamericano) est dialectos in usu in Nicaragua.
Nicaraguenses apud Caribicum litus suis linguis Indigenicis et etiam Anglica utuntur. Orientales Indigenae suis originalibus linguis usi quoque Hispanice et/aut Anglice loqui solent. Praecipuae linguae Indigenicae Misquita, Mayangna et Rama sunt. Linguae creolae etiam iuxta Caribicum litus adsunt, cum 30 000 locutorum Linguae creolae Nicaraguensis.
Nicaragua multos allophylos habet. Multa ethnē in Nicaragua, velut Sino-Nicaraguenses et Palaestino-Nicaraguenses, suas avitas linguas servavere dum etiam loquuntur Hispanice et/aut Anglice. Inter linguas minoritarias sunt Sinica, Arabica, Theodisca, Italiana et aliae. Nicaragua tres linguas exstinctas habet.
Oeconomia
Inter nationis opes naturales, sunt aurum, argentum, cuprum, Wolframium, plumbum et Zincum. Agricultura (praesertim maizi, sorghi bicoloris et phaseoli vulgaris) et piscatio quoque ponderis activitates repraesentant.
Circiter 32% nationalis productionis exportantur versus Civitates Foederatas et 14% in Salvatoriam anno 2007.
Nicaragua una trium Americanarum nationum est quae Incepto NPGD, ab Aerario Monetario Internationali anno 1996 expedito, fructae sunt. Sic, Unio Europaea, Argentaria Mundana, Canada et Dania fere 2,36 milliones euronum per biennium inter 2005 et 2006 dedere ad iuvandum educativum programma Ministerii Educationis.
Debita causa belli civilis anni 1980 fuere, postquam Civitates Foederatae prohibitionem commercii imposuerat quae ne producta intrarent et e natione exirent impediebat. Huracanum Mitch anno 1998 etiam debita aggravavit. Natio, hac naturali catastrophā vastata, partim iterum construenda fuit. Praeter nocitos homines et infrastructuras, magna messium pars destructa est. Quod fuit perniciosum nationi velut Nicaraguae, ubi praecipuarum oeconomicarum activitatum una ab agricultura pendet. Post alimentorum carentiam, fuit externi commercii inaequalitas quae oeconomicae recuperationis processum interrupit et quam dramatica inflatio secuta est. Itaque, debita considerabiliter creverunt. Anni 2001 ariditas quoque est causa debitorum Nicaraguae.
Periegesis
In Nicaragua periegesis crescit, quoniam in praesenti secunda maxima industria in nationis est. Per ultimos novem annos praeteritos periegesis 90 centesimae totam per civitatem annuo indice 10 centesimis crevit. Nicaragua, quae positivum incrementum anno 2009 vidit, adhuc magis anno 2015 cretura esse exspectatur, gratia facti ut praesens gubernatio turismum ordinate et longe lateque impellat. Solum anno 2009 campus periegeticus in Nicaragua 9,8 centesimis crevit, relate ad annos anteriores. Quotannis circiter 200 000 hominum Civitatum Foederatarum Nicaraguam visitant et anno 2010 periegesis 9 centesimis crevit, sic attacto numero summo unius millionis salutatorum, praesertim negotiatorum, periegetarum et cognatorum suas familias visentium. Plerique turistae Nicaraguam visentes Civitatum Foederatarum, Americae Mediae, Americae Australis, et Europae sunt. Secundum Ministerium Turismi Nicaraguae, colonialis urbs Granata sive Granada est periegetis praedilectus locus. Etiam urbes Chichigalpa, Legio, Elaphopolis, Ripae, orae Sancti Ioannis Meridionalis, insula Duo Montes (Hispanice Ometepe), mons ignifer Mombachum, Insulae Maizi inter alias, sunt praecipuae periegesis attractiones. Praeterea, oecoturismus et lapsus super fluctus multos periegetas in Nicaraguam attrahunt.
Praecipuae attractiones in Nicaragua periegetis sunt orae, itineraria scaenica, architectura urbium talis Granatae aut Legionis et nuperius oeco et agriturismus in Septemtrionali zona ubi invenitur Iter Coffei (Hispanice Ruta del Café) inter Matagalpam et Xinotegam.
Media communicationis
Plerisque Nicaraguensibus radiophonia et televisio praecipui nuntiorum fontes sunt. Sunt amplius 100 stationes, quarum multae in capite, et varii tramites televisifici. Televisio caplaris prompta plerisque regionibus urbanis est.
Diaria varia factiosaque sunt, positiones pro et contra gubernationem repraesentantia. Inter praecipua diaria sunt; La Prensa, El Nuevo Diario, Confidencial Varies, Hoy et Mercurio.
Praecipui tramites televisifici sunt; Televicentro Canal 2, Multinoticias Canal 4, Telenica Canal 8, Canal 9, Canal 10, TVRED canal 11, Nicavisión Canal 12, Viva Nicaragua Canal 13, VosTV Canal 14, 100% Noticias canal 15, CDNN Canal 23 et Extraplus Canal 37, dum praecipuae stationes radiophonicae sunt; Radio Corporación, Radio Mundial, Radio Nicaragua (publica), Radio Sandino, Radio Pirata, Radio Maranata, Estación X, Radio Joya, Radio Romántica, Radio Pachanguera, Radio Buenísima, Radio Disney et Radio Oldis.
Vectura
Nicaraguensis vecturarum structura sequens est:
Educatio
Primus publicus Nicaraguae ludus litterarius anno 1837 aperta est. Exeunte decennio 187 publicae scholae erant plerisque in maioribus urbibus. Anno 1877, Nicaraguensis auctoritas accepit principium ut talibus scholis nationaliter publica pecunia suppeditari deberent et ut praesentia gratuita obligatoriaque esse deberet. Anno 1881 ex educatione religiosum dominium formaliter ablatum est et datum est gubernationi, sed ab ecclesia rectae scholae fungi iuxta cum publico systemate perrexere. Alias, apparatuum magistrorumque carentia, apprime ruralibus areis, educativam evolutionem impedivit. Sandinistica gubernatio sumptum in educationem valde auxit et analphabetismum significative reduxit, sed apparatuum operariorumque inopia adhuc erat problema. Sandinistae etiam Sinistristicum ideologicum contentum in ratione studiorum addidere, quod amotum est post 1990.
Educatio tertiana e 1818 incepit cum Universitas Nationalis Autonoma Nicaraguae (Hispanice Universidad Nacional Autónoma de Nicaragua sive UNAN) Legione condita est. Praecipua reformatio, anno 1980 condita, nationale systema postsecundarium denuo ordinavit in duabus universitatibus; Universitate Nationali Autonoma Nicaraguae cum campis Legione ac Managuae et Universitate Centramericana (Hispanice Universidad Centroamericana sive UCA) Managuae. Etiam rursus structurata est ratio studiorum, dans magis emphasin scientiae ac technologiae, et minus iuri ac commercio. Nicaragua habet etiam varia specializatiora instituta cum attentione ad educationem quae oeconomicae evolutioni faveat.
Salus
Ministerium Salutis, alia ministeria (Gubernationis, Defensionis) et Institutum Nicaraguense Securitatis Socialis (Hispanice Instituto Nicaragüense de Seguridad Social sive INSS) publice 67 centesimae consultationum suppeditant quamquam solum 60 centesimae diaconiarum gratuitarum sunt, dum 31 centesimae consultationum privato campo gestae sunt et usuarii eas solvere debent.
Mortalitas materna magna minus privilegiatis circulis manet, ruralibus areis, Indigenis, pauperibus, adulescentibus et hominibus cum pauca frequentatione scholarum, quamquam globalis index fecunditatis decrevit. Fere 55 centesimae mulierum ruri domi pariunt, donec 65 centesimae domi pariunt inter analphabetas. Mortalitas materna magna his locis manet et circiter tertia pars maternarum mortium inter adulescentes accidunt.
Intransmissibiles morbi magnae morbiditatis atque mortalitatis causa sunt. Praecipuae mortalitatis causae morbi cardiovasculares, diabetes, causae externae, et cancer sunt. Casus viarii, suicidium, suffocatio, laesiones ob externas causas et leuchaemia praecipuas mortalitatis causas iuvenibus inter 10 et 19 annos natis constituunt. Morbus mentis, neurosis, alcoholismus, violentia generalis, atque intrafamiliaris praesertim urbanis regionibus creverunt.
Cultura
Nicaraguensis cultura fortes laographiam, musicam, et religiosas traditiones, penitus Europaeā culturā affectas sed Amerindicis sonis saporibusque locupletatas, habet. Nicaraguensis cultura ulterius secundum dissimilia litora definiri potest. Pacificum litus fortes laographiam, musicam et religiosas traditiones, penitus ab Europaeis affectas habet. Ab Hispania colonizatum est et aliis Hispanophonicis Latinamericanis civitatibus similem culturam habet. Indigenici globi historice Pacificum litus habitantes magna ex parte Mixticiae culturae assimulati sunt. Caribicum nationis litus, ceterum, olim fuit Britannicus protectoratus. Lingua Anglica adhuc praevalet hac in regione et est in domestico usu iuxta cum Hispanica atque linguis Amerindicis. Cuius cultura similis est ei Caribicarum nationum quae Britannicae possessiones, tales Iamaica, Beliza aut Insulae Caimanenses inter alias sunt aut fuerunt. Dissimiliter Occidentalis litoris, Indigenici populi apud Caribicum litus distinctas identitates servavere et aliqui adhuc suis nativis linguis velut primis linguis utuntur.
Musica
Nicaraguensis musica Indigenicarum atque Europaearum, praesertim Hispanicarum, affectionum mixtura est. Inter instrumenta musica marimba et alia communia trans Americam Centralem sunt. Nicaraguensi marimbā solum canunt musici sedentes qui instrumentum suis genubus tenent. Contrabasso, citharā Hispanicā et citharellā, scilicet parvā citharā Hispanicā tali mandolino, concini solet. Musica est in usu per socialia munera velut ambitalis musicae genus. Marimba e materiae durae laminis super bambusicis variarum longitudinum tubulis aut metallicis tubulis positis fit. Duobus aut quattuor malleis canitur. Litus Caribicum Nicaraguense notum est propter vivacem, sensualem musicae saltatoriae modum, Palum Maii (Hispanice Palo de Mayo et Anglice Maypole) nuncupatum, qui popularis totam per nationem est. Apprime est magna et celebrata per Festum Betullae Pentecostalis Maio. Garifŭna (Afro-Indica) communitas ob popularem musicam Puncta nuncupatam nota est.
Nicaragua internationalis ponderis varietate in musico campo fruitur. Bachata, meringinis, salsa et cumbia famam in Managua, Legione, Granata, aliisque locis culturae consecutae sunt. Cumbiana saltatio popularior crevit cum introducti essent Nicaraguani artifices, inter quos Gustavus Leyton, in Insulam Duos Montes et in Managuam. Salsae saltatio extreme popularis in Managuensibus discothecis facta est. Cum variis ponderibus, modus saltandae salsae in Nicaragua variat. Neo-Eboracensis styli aleatorialis et salsae Cubanae aleatorialis elementa plebis favorem assecuta est per nationem.
Saltatio bachatae etiam popularitatem assecuta est in Nicaragua. Dominicani et Civtatum Foederatarum stylorum combinationes totam per nationem inveni possunt. Nicaraguensis saltationis natura variat secundum regionem. Rurales areae ad maiorem coxalium motuum ac circumituum attentionem tendunt. Urbes, sed contra, praesertim ad subtiliora podocinemata praeter motus ac circumitus conspiciunt. Considerabilis ponderis quantitas bachatae saltationi oritur e Nicaraguensibus foris viventibus, in urbibus velut Miamiae, Angelopoli et, minore gradu, Novi Eboraci. Tango etiam nuper culturalibus in urbibus et atriis saltatoriis surrexit.
Litterae
El Güegüense, satiricum ludus scaenicus, primum Postcolumbianae Nicaraguae opus fuit. Habetur una Latinamericanarum propriissimarum expressionum in coloniali aera et laographicum Nicaraguensis obsignationis opus praestantissimum, musicam, saltationem, ac theatrum combinans. Theatricum opus scriptum est ab anonymo auctore saeculo sexto decimo, quod id facit unum inter antiquissima Indigenica theatrica ac saltatoria opera in Hemisphaerio Occidentali. Post popularis acroamatis saecula, opus sicut liber in lucem editum est anno 1942.
Coquina
Velut multae aliae Latinamericanae nationes, maizum praecipuus victus est. Maizum est in usu multis late consumptis ferculis, inter quae nacatamal et indus vetus (Hispanice indio viejo). Maizum etiam est elementum potionum talium pinolelli (Hispanice pinolillo) ac cichae non minus quam bellariorum et tragematum. Praeter maizum, oryza et phaseoli creberrime manducantur.
Gallus pinctus (Hispanice gallo pinto), Nicaraguense ferculum nationale, fit ex alba oryza et phaseolis qui separatim coquuntur et postea coniunctim friguntur. Ferculum aliquas variationes habet, inter quas olei cocoini et/aut cocoinarum micularum additio in Caribico litore. Plerique Nicaraguenses diem cum gallo pincto incipiunt. Gallus pinctus creberrime cum carne assa (Hispanice carne asada), acetariis, caseo fricto, musis apponitur.
Nicaraguensiorum ferculorum multa autochthonicos fructus et holera tales spondiam purpuream, mangum, papayam, tamarindum, semen cucurbitae, bananam, perseam Americanam, mandiocam et herbas talia coriandra, origanum ac bixam orellanam includunt.
Artes athleticae
Basipila ars athletica populo gratissima in luso in Nicaragua est. Quamquam aliquae professionales Nicaraguenses turmae nuper decoctae sunt, Nicaragua forti Civitatum Foederatarum modi traditione fruitur. Basipila in Nicaraguam dissimilibus annis per saeculum undevicensimo introducta est. Caribici litoris Bluefieldenses incolae anno 1888 ab Alberto Addlesberg, Civitatibus Foederatis institore, basipilā ludere docti sunt. Basipila non Pacificum litus attigit usque ad 1891 cum plerorumque studentium globus e Civitatibus Foederatis universitatibus ortus "Societatem Ludicri" formavit, ubi variis disportibus ludebant, inter quos basipila praecipua erat. Sunt quattuor turmae inter se contendentes: Indios del Bóer, Tigres de Chinandega, Orientales de Granada et Leones de León. Harum turmarum lusores turmam nationalem comprehendunt cum Nicaragua internationaliter contendit. Nicaragua intra Magnas Ligas Basipilicas lusores habuit, inter quos praesens Boston Red Sox iaculator Vincentius Padilla et Boston Red Sox iaculator Devernus Hansack, quamquam praeclarissimus est Dionysius Martínez, qui fuit primus basipilae lusor Nicaraguensis in Magnis Ligis Basipilicis. Is primus lusor Latinoamericanus natus factus est qui ludum perfectum iecit et tertius decimus in Magnarum Ligarum historia, ubi lusit cum Les Expos de Montréal contra Los Angeles Dodgers in Stadio Dodgerico anno 1991.
Codices
Nicaraguae sunt insequentes codices:
Theobaldus
Theobaldus vel Tebaldus est nomen atque praenomen masculinum.
De revolutionibus orbium coelestium
Nicolai Copernici Torinensis De revolutionibus orbium coelestium, Libri VI, Norimbergae anno 1543 impressum, est magnum Nicolai Copernici opus summo pontifici Paulo III dicatum, quocum theoriam heliocentricam contra theoriam Ptolemaei promulgavit. Quo tempore Copernicus hoc opus composuit, "Frueburgii" (sic orthographia sua) habitavit.
Editioni posteriori huius libri, anno 1617 divulgatae, titulus Astronomia instaurata praefigitur.
Liber etiam origo cogitationis criticae in Critica rationis purae Kantii factus est
Agricultura urbana
Agricultra urbana, vel horticultura urbana, est ratio cibi in vel circa regiones urbanas colendi, tractandi, et distribuendi. Quae etiam educationem animalium, aquaculturam, agrosilvationem, apiculturam urbanam, et horticulturam implicat. Quae res etiam in regionibus periurbanis fiunt, atque agricultura periurbana alias proprietates requirere potest.
Agricultura urbana varios evolutionis oeconomicae socialisque gradus comprehendere potest. Motus socialis fieri potest pro communitatibus quae sustineri volunt, ubi cultores organici, foodies, et locavora varia retia socialia constituunt quae in communicatis naturae holismique communis exemplaribus conduntur. Quae retia se evolvere possunt cum subsidia ex institutionibus iustis accipiant, se cum destinatione urbana eorum locorum consociantes ut motus "oppidi transitionis" ad progressum urbanum qui sustineri potest dicatus. Apud alios, securitas cibi, nutritio, quaestusque pecuniae multum valent. Utro autem modo obtinente, ad holera recentia, fructus, plurimasque res per agriculturam urbanam adhibitam recte admitti certam securitatem salutemque cibi vitam urbanam meliorem facere possunt.
Ioannes de Sumaraga
Ioannes de Sumaraga, vulgo Juan de Zumárraga (1468–1548) fuit praelatus Hispanicus, conditor Regalis et Pontificiae Universitatis Mexici, primus episcopus Novae Hispaniae, et primus archiepiscopus Mexicopolitanus seu Mexiconensis.
Natus est Durangi in urbe in provincia Biscaiensi.
Ei Iohannes Didacus, iussu (sicut multi credunt) Virginis Mariae, praebuit rosas alieno tempore delibatas, ut sacellum in eiusdem Virginis honorem extruere curaret.
Leo Pontrjagin
Leo Simeonis filius Pontrjagin (Russice Лев Семёнович Понтрягин, tr. Lev Semënovič Pontrjagin; Moscuae natus die 21 Augusti [3 Septembris] 1908, ibidem mortuus die 3 Maii 1988) fuit mathematicus Sovieticus, alumnus et dein professor Universitatis Publicae Moscuensis, ab anno 1939 correspondens et ab anno 1958 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius. Ad topologiam algebraicam certasque alias areas scientiae contribuit. Praemiis Staliniano gradus secundi (anno 1941), Leniniano (anno 1962) et Publico URSS (anno 1975), titulo Herois Laboris Socialisticae (anno 1969) atque nonnullis aliis lauris ornatus est. Asteroides 4166 Pontryagin in eius honorem vocatur.
Lumbricus
thumb|250px|Lumbrici
Lumbricus est nomen pluribus vermibus commune; quorum duo genera notissima sunt.
1. Alterum in solo humido vivit in ambulacris; ut in inferiore solo viam sibi aperiat, terram, a qua cibum suppeditat, sorbit; se movet ex anulis, ex quibus corpus eius constat. Neque oculos neque membra habet; et per cutem spiritum haurit. Tali regerminationis vi praeditum est, ut si amputatione medium dividatur, utraque pars in alium fit lumbricum. Pro agricultura lumbricorum labor solum fertile facit et instaurat.
2. Alterum (Ascaris lumbricoides) est vermis, qui hospitio utitur intestinorum hominis, praesertim puerorum.
Singuli lumbrici utrumque sexum habent.
Fontarabia
Fontarabia et prisce Fons Rapida (Vasconice: Hondarribia ; Hispanice: Fuenterrabía) est urbs Hispaniae 17 000 incolarum, in Ipuscoa sita, ad ostium Bidassonis, iuxta Oeassonem. Est limes Hispaniae cum Francia.
Freestone Comitatus
Freestone Comitatus  (Anglice:  Freestone County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 17867 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Fairfield, anno 1850 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 8.2%) oriunda ex America Latina est et haud Anglice domu (6.9 %) loquitur.
Jefferson Comitatus (Texia)
Jefferson Comitatus  (Anglice:  Jefferson County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 252051 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Bellomontum, anno 1836 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum (accurate 10.5%) oriunda ex America Latina est et haud Anglice domu (13.2 %) loquitur.
Curium (urbs)
Curium (Graece Κούριον) fuit oppidum in ora meridiana insulae Cypri, prope Episcopen hodiernam situm. Herodotus et Strabo tradunt id ab Argivis conditum esse.
Gussagum
Gussagum (alia nomina: Guciagum, Guzagum, Guisagum , Gussiacum , Guzagus ) (Italiane Gussago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 16 760 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Gussaghenses appellantur.
Gloria (nomen)
Gloria est praenomen femininum.
Gussagum
Geographia
Gussagum in Francia Curta historica ac geographica Italiae terra situm est.
Kaufman Comitatus
Kaufman Comitatus  (Anglice:  Kaufman County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 71313 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Kaufman, anno 1848 creatus est. In hoc comitatu nona pars incolarum (accurate 11.1 %) oriunda ex America Latina est et haud Anglice domu (11.0 %) loquitur.
Jones Comitatus (Texia)
Jones Comitatus  (Anglice:  Jones County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 20785 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Anson, anno 1858 creatus est. In hoc comitatu quinta pars incolarum (accurate 20.9 %) oriunda ex America Latina est et haud Anglice domu (16.4 %) loquitur.
Curtius Sieveking
Curtius (vulgo: Kurt) Sieveking (natus 21 Decembris 1897 Hamburgi, mortuus 16 Martii 1986 eodem loco) vir publicus Theodiscus et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.
Familia et Iuventus
Iam maiores Sieveking senatores clari Hamburgi fuerunt. Curtius scholam famosam Hamburgi Ioanneum frequentabat. Anno 1914 paulo ante maturitatem acceptam voluntarius miles Belli Orbis Terrarum I conscriptus est. Anno 1917 aeroplaniger lacertam laevam amisit.
Munus
Bello finito Sieveking iurisprudentiae Heidelbergae, Monachii, Marburgi studebat. Tum erat referendarius in iudicio Hamburgi. Annis 1923 et 1924 Berolini in parte administerii rerum exterarum, quae ad Amerciam pertinuit, laboravit. Anno 1925 ad societatem iurisconsultorum Hamburgi accessit. Praeterea sodalis Factionis Theodiscae Popularis (DVP) factus est: Contra communistas et nazistas aequo modo certavit. Ab anno 1936 in argentaria Warburg laboravit. Anno 1944 iterum miles conscriptus et in Esbjerg (Dania) missus est. Bello Orbis Terrarum II finito syndicus senatus Hamburgi et praeses officii magistri civium factus est. Anno 1951 consul, tum legatus Germaniae in Suecia factus est. Post cursum honorum finitum aliquot annos Hamburgi iurisconsultus laboravit.
Cursus honorum
Anno 1953 factio CDU electionem Hamburgi vicit et cum aliis factionibus (FDP, Factione Theodisca et BHE) Sieveking successorem Maximiliani Brauer (SPD) magistrum civium Hamburgi elegit. 2 Decembris anni 1953 novum magistratum iniit. Sed iam proxima in electione SPD maiorem partem suffragiorum iterum accepit et Maximilianus Brauer Sieveking successit. Ad annum 1965 legatus parlamenti (civitatis) Hamburgi mansit.
Consilia
Sieveking annis 1953 - 1957 scholam elementariam in quattuor annos abbreviavit. Praeterea foedus amicitiae cum Petropoli fecit.
Cennino Cennini
Cennino Cennini (natus Cennino d'Andrea Cennini circa annum 1370 Collis apud Saenam Iuliam - mortuus Florentiae circa annum 1440) fuit pictor et scriptor Italicus. Clarum opus eius est Libro dell'Arte quae de pictura agit.
Kenedy Comitatus
Kenedy Comitatus  (Anglice:  Kenedy County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 414 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Sarifa, anno 1921 creatus est. In hoc comitatu  maxima pars incolarum (accurate 79.0 %) oriunda ex America Latina est et haud Anglice domu (85.4 %) loquitur.
Dugong
Dugong est genus mammalis marini mediae magnitudinis, cuius una sola species est, Dugong dugon, una ex quattuor species quae exstant ordinis Sireniorum; aliae sunt Trichechidae. Species propinquissima, Hydrodamalis gigas, propter venationem saeculo XVIII exstincta est. Dugong dugon est solum mammale herbivorum quae tantum in mari habitat.
Dioecesis Sancti Miniati
Dioecesis Sancti Miniati (alia nomina: Dioecesis Miniatopolitana) (Italiane: Diocesi di San Miniato) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Tusciae sita, suffraganaea Archidioecesis Florentinae, cuius caput Urbs Sancti Miniati est.
Episcopus
Dioecesis ab S.E. Episcopo Andrea Migliavacca regitur.
Historia
Dioecesis Sancti Miniati 5 Decembris 1622 erecta est.
Rusticatio Californiana
Rusticatio Californiana est seminarium quodddam conventiculi instar in California apud Ben Lomond, qua, Annula Llewellyn Septentrionalis Americani Latinitatis Vivae Instituti moderatrice, discipuli artes Latine loquendi discunt, et quae eis docetur exercent.
Septima Rusticatio California agetur inter 2 Augusti - 9 Augusti 2007
Simon
Simon, seu Simeon, est praenomen biblicum originis Hebraicae, שִׁמְעוֹן Šiməʿōn, a verbo שָׁמַע šamaʿ 'audiendo' deductum. In Novo Testamento duae formae reperiuntur: Σίμων et Συμεών. Aliae formae sunt Simo et Symeon.
Etiam est Simon nomen Graecum fortasse aliae originis. Plinius Secundus mentionem facit duorum, qui sunt Simon "qui primus de equitatu scripsit" et Simon statuarius qui "canem et sagittarium fecit." Simon est etiam nominis unius ex Telchinis, sacerdotibus Rhodensibus.
Universitas Pohangensis Scientiae et Technologiae
Universitas Pohangensis Scientiae et Technologiae sive Postechia est universitas privata quae Pohangi in re publica Coreana sita est, seque investigare et educare scientiam et technologiam dedicat. Anno 1998, Asiaweek ordinavit Postechiam universitati optimae scientiae et technologiae in Asia. Insuper, per annum 2002 ad annum 2006, Coreae Diarum Joongangilbo ordinavit Postechiam universitati ductae in Corea.
Historia
Discipuli primi matriculaverunt et vixerunt in dormitoriis quinque, die 2 Martii 1987.
Scholae
Decem cohortes antegraduatus et quindecim collegia graduata esse decim cohortes et quinque instituta sunt.
Cimabue
Cimabue (natus Cenni di Pepo circa annum 1240 - mortuus circa annum 1302) fuit pictor Italicus.
Clarus artifex Italicus et scriptor Georgius Vasarius qui vitas aliorum pictorum Italicorum in libris celebris scripsit Cimabuem magistrum Giotti fuisse notavit, sed hodie nonnulli docti artium verbis Vasarii non credunt.
Magister equitum
Officia
Magister equitum adiutor dictatoris Romani erat. Initiis rei publicae dux equitum erat, sed postea etiam alia officia administrabat. Plerumque dictator magistrum equitum nominavit. Interdum et populus magistrum elegit vel consul eum destinavit.
Finis magistratus
Cum imperatores rem publicam liberam finivissent, magistratus dictatoris et magistri equitis non iam necesse erant et aboliti sunt.
Antiquitas posterior
Postquam Diocletianus imperator administrationem Imperii renovavit, magister equitum dux equitum supremus in parte quadam Imperii fuit.
Kerr Comitatus
Kerr Comitatus  (Anglice:  Kerr County) est Texiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 43.653  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Kerrville, anno 1856 creatus est. In hoc comitatu sexta pars incolarum (accurate 19.1 %) oriunda ex America Latina est et haud Anglice domu (18.2 %) loquitur.
Maironis
Maironis, cuius nomen verum est Ioannes Maciulis (Lituanice: Jonas Mačiulis, natus 2 Novembris 1862, mortuus 28 Iunii 1932) fuit poeta Lituaniae romanticus.
Vita
Sacerdos catholicus erat. Rure natus, Caunae in gymnasio discebat. Alma mater Maironis fuit Universitas Kioviensis, ubi annis a 1883 ad 1884 studebat et post in Seminario Caunensi, ubi et docebat ab anno 1892 ad 1894 et a 1909 ad 1932. Ab anno 1892 ad 1909 Petropoli vovebat et in Academia Catholica Petropolitana docebat. Ab anno 1922 ad annum 1932 in Universitate Vytauti Magni (quod hoc nomen etiam non habuit) docebat.
Opera
Librorum Maironis notissimus est Pavasario balsai (Voces veris), collectio carminum lyricorum anno 1895 edita.
Ingeniaria militaris
Ingeniaria militaris est ars, scientia, ususque operum militarium designandorum et aedificandorum ac nexuum transportationis militaris communicationisque militaris tenendorum. Ingeniarii militares etiam logisticas belli gerendi rationis praestant. Hodierna ingeniaria militaris ab ingeniaria civili discrepat. Saeculis vicensimo vicensimoque uno, ingeniaria militaris alias ingeniariae disciplinas comprehendit, inter quas technicae rationes ingeniariae mechanicae et electricae.
Secundum NATO, "ingeniaria militaris est illa agitatio ingeniariorum ad corporea effectionis circumiecta formanda suscepta, elementum vel ministerium neglegens. Ingeniaria militaris subsidium decurrendi et subsidium omnibus viribus datum comprehendit, muneribus ingeniariae militaris non exceptis, sicut vires protegendae, apparatus displosivi exarmandi, circumiecta protegenda, intellegentia militaris colligenda, et investigationes militares efficiendae. Ingeniaria militaris agitationes ab ingeniariis effectas non amplectitur qui vehicula, naves, aeroplana, systemata armorum, et instrumenta tenent, reficiunt, agunt."
Index Asteroidum 155001-156000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 155001 ad 156000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Robertus Hainard
Robertus Hainard (vulgo Robert Hainard ; Genavae, 11 Septembris 1906—in vico Gland, 26 Decembris 1999) fuit pictor, scalptor, sculptor, naturalista, scriptor, philosophus Helveticus
Nicolaus Mulerius
Nicolaus Mulerius (natus Nicolaas des Mulier(s) Brugis  die 25 Decembris 1564  - mortuus est Groningae die 5 Septembris 1630), Cruquii, Lipsii, Vulcanii, Snellii et Heurnii discipulus, fuit apud Groningae universitatem medicinae et mathematicae professor et astronomus.
Coloratio haematoxylino eosinoque
Coloratio haematoxylino eosinoque, saepe H&E vel coloratio HE, abbreviatum, est unus ex principalibus methodis colorationis investigationum microscopio et histologici et histopathologici. Haemotoxylinum ipsum sensu strictu coloratio non est, quia solum cum natrio iodato addito in haematinum colorem mutatur. Solubilitas eosini coloris in aqua magna est.
Acanthurus
Acanthurus est genus piscum marinorum et typus familiae Acanthuridarum. Fere semis numeri specierum familiae sunt species huius generis, quarum omnes in oceanis tropicis habitant, praecipue ad saxa scopulosque curalii, plurimis speciebus in oceanis Indico Pacificoque, sed nonnullis in Oceano Atlantico quoque. Multae claros vividosque habent colores, et ergo populo gratissimae sunt in commercio aquariorum aquae salsae.
Margarita de Trotta
Margarita de Trotta  (nata die 21 Februarii 1942 Berolini), filia pictoris Alfredi Roloff, est actrix, pellicularum fabularum scriptrix et moderatrix cinematographica Germanica.
Lege etiam
Thilo Wydra: Margarethe von Trotta - Filmen, um zu überleben. Henschel, Berolini 2000. 288 paginae. ISBN 3-89487-359-0
Gaddo Gaddi
Gaddo Gaddi (natus circa annum 1239 Florentiae – ibidem mortuus est circa annum 1312) pictorum Taddaeus Gaddi et Agnolo Gaddi pater et avus, fuit ipse pictor Italicus.
Colliculus axonis
Colliculus axonis perikaryon neuronis cum initio axonis ligat. In colliculi loco neuron ex summatione potentiales actiones generat, quae per axon ad globulos terminales propagantur.
Summatio
Summatio intra cellulam nervalem designatur calculus analogus integralis ope ex informationibus per dendrita recepta ad potentialem actionem obtinendum.
Potentialis actio electrica
Distributio onerum electricorum inter spatium extracellulare et intracellulare diversitates ostendit, quia distributio numeralis iontum, imprimis natrii (Na+) et kalii (K+) impar est. In statu quiescente onera natrii extracellularia intracellularibus maiora, kalii quidem minora sunt. Quia autem copia onerum iontum natrii maior est, potentiale electricum interius versus illud exterius negativum invenitur. Brevi actione ineunte vero distributio potentialium alteratur: nun copia maior onerum positivorum intra cellulam invenitur.
Malacostraca
Malacostraca sunt maxima e sex crustaceorum classibus, quae plus quam 40 000 specierum exstantium comprehendit, in sedecim ordines digestarum. Abundant in omnibus circumiectis maritimis, et habitationes aquae dulcis terraeque occupant.
Classificatio
Martin et Davis insequentem malacostracorum vivorum classificationem offerunt, ordinibus digestam, ad quam ordines exstincti additi sunt, a signo † signati.
Classis Malacostraca Latreille, 1802
Postumius Aebutius Helva Cornicen
Postumius Aebutius Helva Cornicen Fidenas (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.
Cursus honorum
Aebutius anno 442 a.C.n. una cum Marco Fabio Q.f. Vibulano consul electus est. Eo anno senatus consultum effecit de colonia Latina in urbe Ardea condenda, ut melius defenderetur Roma urbs. Anno 435 magister equitum Quinti Servilii Structi Prisci Fidenatis dictatoris erat et arcem Fidenarum expugnavit, quo facto cognomen Fidenatis accepit.
Maracanda
Maracanda (-orum, n.) seu Samaracanda (-ae, f.) seu Samarcanda (-ae, f.) (Lingua Graeca Antiqua, Persice سمرقند Samarqand, Uzbecice Samarqand) est perantiqua urbs hodiernae Uzbeciae. In oasi ad Polytimetum fluvium sita est.
Rudolfus Serkin
Rudolfus Serkin ( natus familia Iudaica Egrae tunc urbis ad Imperium Austro-Hungaricum pertinentis die 28 Martii 1903; mortuus Guilford in oppido Montis Viridis die 8 Maii 1991) fuit clavista professionalis Austro-Americanus.
Serkin anno 1933 in Helvetia et postea in Civitatibus Foederatis Americae consedit, neque umquam in Germaniam revertit, quia ibi die 30 Ianuarii 1933 Adolfus Hitler ad summam rerum accessit, ut legibus novis inauditisque ferendis gentem Iudaeorum opprimeret, vexaret, exstingueret.
Durangum (Biscaia)
Durangum seu Durancum (Hispanice: et Vasconice: Durango) est urbs Hispaniae, in Biscaia sita. Adsunt 27 476 incolarum in Durango.
Historia
Fuit olim fundus Romanum, ager Duranicus appellatus, sed ab anno 1212 fuit caput regionis administrativae Biscaiae Mediaevalis, et forum accepit.
Clima
Clima dicitur consuetudo status caeli super annis et decadibus qui ad quandam terrae regionem pertinet. Caeli temperatura, uvor, pressio, ventus, praecipitatio et tempestates coniunctim clima regionis definiunt. Climatologia est scientia quae causas et rationes climatum investigat.
Regiones climatologicae secundum rationem classicam
Climatologi classici regiones climatum describebant secundum temperaturas et imbres.
Climatis immutatio
Climatis immutatio vel caeli immutatio est phaenomenon varietatis climatis cum calore globalis anthropogeno (hominibus facto) currente.
Iohannes de Sacrobosco
thumb| [[De sphaera mundi|De Sphaera Sacrobosco]]
Iohannes de Sacrobosco aut Sacro Bosco (natus in Pedemontium circa annum 1195; mortuus in Lutetia circiter anno 1256) fuit astronomus Anglicus.
Inscriptio sepulchralis
Lunae crater Sacrobosco nomen eius fert.
Alexander Višnevskij
Alexander Basilii filius Višnevskij seu Wishnevsky (Russice Александр Васильевич Вишневский, tr. Aleksandr Vasil'evič Višnevskij; in pago Novoaleksandrovka regionis Daghestanicae Imperii Russici natus die 23 Augusti [4 Septembris] 1874, Moscuae mortuus die 13 Novembris 1948) fuit chirurgus Russicus et Sovieticus, alumnus facultatis medicae et dein professor Universitatis Casanensis, socius ordinarius Academiae Scientiarum Medicarum URSS ab anno 1946. Linimentum balsamicum Wishnevsky notum creavit. Praemio Staliniano gradus secundi (anno 1942) nonnullisque aliis lauris ornatus est.
Georgius de Chirico
Georgius de Chirico (natus in Bolo, Graecia die 10 Iulii 1888 - mortuus est Romae die 19 Novembris 1978) fuit pictor Italicus more suurealismo et arte metaphysicae.
Alaricus I (rex Visigothorum)
Alaricus I (Gothice: Alareiks natus circiter anno 370; obiit anno 410) fuit rex Visigothorum ab anno 395 usque ad mortem.
Vita
Alaricus, primus rex Visigothorum, anno 395 factus est, et ex Thracia migravit. Is Visigothos creavit e Tervingis et aliquibus Greuthungis, et anno 402, Italicam urbem Mediolanum obsidione clausit, quae tunc erat caput Imperii Romani Occidentalis. Itaque imperator Honorius caput imperii in Ravennam transtulit. Anno 410, Romam obsidione clausit.
Postea Alaricus ex urbe cessit, dicitur Africam capere voluit, sed, cum in Brutium pervenit, graviter aegrotare cepit, ibi obiit et in alveo fluminis Busenti sepultus est.
Rudolphus Petersen
Rudolphus Hieronymus (vulgo Rudolf Hieronymus) Petersen (natus 30 Decembris 1878 Hamburgi, mortuus 10 Septembris 1962 apud eundem locum) vir publicus Theodiscus et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.
Iuventus et familia
Avus Petersen Carolus Fridericus Petersen ab anno 1876 saepe magister civium Hamburgi fuit. Pater eius Gustavus Petersen erat, Frater Carolus Gulielmus Petersen magister civium primus annis 1924 - 1929 et 1932/1933 fuit. Nepos Rudolphi praeses factionis SPD Hamburgi fuit. Hamburgi Gymnasium Ioanneum frequentabat.
Munus
Petersen tirocinium mercatoris fecit et anno 1911 Petersen societatem mercaturae ultra maria condidit. Bello Orbis Terrarum I ut inutilis miles conscriptus non est, captivis Theodiscis in Russia curabat. Bello finito praeses mercatorum exportantium ad annum 1933 fuit.
Cursus honorum
Petersen, postquam Hamburgum fine Bello Orbis Terrarum II a Britannis expugnatum et occupatum est, 15 Maii 1945 primus magister civium Hamburgi nominatus est. Hunc magistratum duxit ad electionem primam liberam post bellum: 15 Novembris 1946 Maximilianus Brauer (SPD) eius successor creatus est. Petersen tum legatus civitatis (i.e.parlamenti) Hamburgi mansit.