cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Provincia Interamnana Praetutiorum
Provincia Interamnana Praetutiorum (Italiane: Provincia di Teramo) est provincia Italiae, circiter 311.103 incolarum, in Regione Aprutio sita, cuius caput est Interamnium Praetutiorum et cuius signum est TE.
Aegates insulae
Archipelagus ad Siciliam pertinent, praesertim provinciam Drepani et municipium Favoniana.
Provincia Interamnana Praetutiorum
Nomina alia
Provincia haec etiam Provincia Aprutina, Provincia Teramensis, Provincia Interamnii Praetutiorum ac Provincia Terami nuncupari possit.
Aegates insulae
Aegates insulae sunt:
Provincia Interamnana Praetutiorum
Municipia in Provincia Interamnana
Municipia in Provincia Interamnana, cum capite, 47 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt.
Mythistoria
Huic generi litterario sunt radices historicae in fabulis mediaevalibus et hodiernis atque in memoriis novellae. Secundum Margaritam Doddy, mythistoriae ipsi est "historia continua lateque patens bina fere milia annorum longinqua," ex mythistoriis Graecis et Romanis, romantia chivalrica, ac traditione novellae renascentiae Italicae exorta. Forma antiqua per motum Romanticum saeculo undevicensimo redintegrata est, praecipue in fabulis romanicis historicis Gualteri Scott et in mythistoriis gothicis. Nonnulli eruditi, inter quos M. H. Abrams et Gualterus Scott, arguerunt mythistoriam esse narrationem fictivam quae realisticam status societatis depictionem exhibet, cum fabula romantica ullam narrationem fictam comprehendit quae casus insolitos vel mirabiles vehementius dicit.
Vocabulo roman, voce Francogallica, olim omnes libri idiomate vulgari (lingua romana) scripti designabantur. Nostris autem temporibus, fabulis singulis (Anglice novel) contrarie, opus maius pedestre significat. Cuius argumentum diversissimum esse potest: de rebus iucundis, gravibus, historicis, socialibus, familiaribus, criminalibus, et ita porro.
Titus Veturius T.f. Geminus Cicurinus
Titus Veturius T.f. Geminus Cicurinus (nescimus, quando natus, quandove mortuus est) senator ac vir consularis Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.
Familia
Titus filius Titi Veturii Gemini Cicurini fuit, qui anno 494 a.C.n. consul Romanus erat.
Lucius Petronius Taurus Volusianus
Lucius Petronius Taurus Volusianus (nescimus, quando natus mortuusve sit) fuit Romanus tertio saeculo senator. Imperatoribus Valeriano et Gallieno, celeriter cursu honorum ascendit et ad consulatum ordinarium pervenit.
Origo
Patria eius fuit Etruria; pater quidam Lucius Petronius. Ordine equestri vel etiam infra natus est.
Cursus militaris
Ex inscriptione Arretio inventum de gradibus honoris eius novimus:
Primo fuit centurio deputatus, h.e. duxit copias e provinciis ad arbitrio imperatoris coactas, qui Romae Castris Peregrinis habebantur.
Tum fuit Primus Pilus Legionis XXX Ulpiae, qui tum, cum Franci fines Romanos aggrediebantur, Castris Veteribus ad Rhenum fuit.
Deinde praepositus equitum singulariorum Augustorum nostrorum, h.e. equitum tutelae imperatoum dux.
Ut legionis X et XIV Geminae provinciae Pannoniae superioris item legionum Daciae praepositus dux fuit copiarum ex his duabus legionibus coactarum.
Deinde fuit Auggustorum [sic] nostrorum item tribunus cohortis IV praetoriae, tribunus cohortis XI urbanae, tribunus cohortis III vigilum, h.e. dux copiarum, qui urbem Romam atque imperatorem defendebant. Cum Gallienus eo tempore ad fines imperii contra barbaros certavit, verisimile est, quod Volusianus non in urbe, sed apud imperatorem fuit.
Deinde Volusianus praefectus vigilum fuit, sed et tum non in urbe, sed apud Gallienum imperatorem mansit.
Denique anno 260 praefectus praetorio et eminentissimus vir ut successor Ballistae, qui in oriente contra Gallienum rebellaverat.
Cursus honorum
Inscriptio Arretina eum virum consularem appellat, quod anno 261 consul ordinarius cum Gallieno imperatore fuit. Quo magistratu etiam in ordinem senatorium provectus est. Ad usque annum 267 praefectus praetorio mansit, tum Praefectus urbi Romae factus est, quo munere usque 268, cum Gallienus occisus est, fungebatur.
Mors
Plurimi putant Volusianum ut sectatorem fidelem Gallieni anno 268, cum Gallieno occiso etiam eius propinqui iussu senatu interficiebantur, necatum fuisse.
Sausheim
Sausheim est commune Francicum 5'454 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft
thumb|Collegii praetorium [[Berolinum|Berolini]] Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft - ver.di seu Servientium Opificum Collegium Coniunctum est syndicatus operariorum servientium qui in re publica vel oeconomia privata operam dant. Magnitudine est secundum collegium Germaniae.
Numerus sodalium collegii fine anni 2005i fuit 2,4 milliones.
Rustinu
Rustinu est nomen varietatis casei ovilli in Corsica inventae.
Schweighouse-Thann
Schweighouse-Thann (Germanice Schweighausen) est commune Francicum 725 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Titus Fulvius Macrianus
Titus Fulvius Macrianus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 261) fuit pater duorum usurpatorum Romanorum tertio saeculo. De eius patria nihil novimus. Valeriano Augusto regnante a rationibus Augusti in Aegypto fuit, tum, cum Valerianus contra Persos profectus est, procurator arcae et praepositus annonae in expeditione Persicae. Valeriano a Sapore I rege Persarum capto a Ballista praefecto praetorio Valeriani Augustus propositus est. Sed propter aetatem et valetudinem negavit. Itaque (ante 17 Septembris) filii eius - Titus Fulvius Macrianus Iunior et Titus Iunius Fulvius Quietus, tribuni militum Augusti proclamati sunt. Cum Macrianus Iunior cum patre in occidentem profectus sit, Quietus in oriente mansit. Autumno anni 261 ab Aureolo duce militum Gallieni in Illyrico victi et necati sunt.
Toma Sabauda
thumb|Decem fere tomae Sabaudae in nundinis venundati (ad superiorem partem imaginis) Toma Sabauda, Francogallice Tomme de Savoie est varietas casei bubuli, e lacte crudo facta, in Sabaudia producta. Hic caseus admodum durus formam rotulae habet, diametro vel 22 cm, largitudine vel 4 cm, pondere vel 1,6 kg; etiam caseoli sub nomine Tommette de Savoie conficiuntur.
Appellatio Geographica
Casei sub nomine Tomme de Savoie in civitatibus Europaeis venundati debent in regione delimitata fieri; qui casei ab anno 1996 appellationem geographicam habent.
Metroid (animal ficticium)
Metroid est animal ficticium in serie fictionis scientificae eiusdem nominis, a Nintendo formatum. A Chozo antiquo et perdito ut species maligna facta est ut X Parasite obniti, speciem periculosam et parasiticam. Post qualitates suae creaturae Chozo Metroid id nominaverunt, "bellator grandis" in significatione in sua lingua.
In primo ludo electronico eiusdem nominis ut animal, anno 1986 edito, primum visus est, et in plurimis ludis electronicis Metroid ex eo tempore paruit.
Descriptio
Metroid varietatem formarum et amplitudinum sub vitae progressu habet. In norma Metroid 7 stadia exsistunt. Tamen aspectus stadii tertii ab ovo, similitudo scyphozoorum, praeclarissimus est, larva Metroid. Ad tempus ad formam arthropodorum similem evolvit, interdum ut adultus similitudines theropodorum partit. Varia strata corporalia per processum totum cadunt.
Nota larva Metroid communissima speciei est, inveniens in tali gradu ut simplice Metroid in serie, aliis seriebus, etc. quoque vocatur. Scyphozoorum similes sunt sed tamen per librationem commovent. Corpora pellucida habent ubi viscera visibilia sunt et ora subter iacent et circum dentes spinae similes. Larva vigorem suae praedae trahit, quo eam obire potest si vult. Vim in corpore gignit, quam per technologiam progressivam captes. Praeclara sunt ut fontes virales vivae. Ut arma a Chozo facta ut Parasite X obniti, larvae et cetera stadia speciei mentes malignos habent. Larvae in ambitu tenebrico et claro in pluribus planetis vivunt, sed tamen est principalis SR388 quo Chozo eas creavit. Ad ceteros mundos a Piratis Spatialibus diflatae sunt.
7 stadia normalia animalis propter ordinem rectum sunt:
Historia
Metroid creabatur a Chozo, speciem progressivam antiquam et perditam, in planeta SR388 ut nativum X Parasite, species periculosa et parasitica, obniti. Cum mente maligna et fortitudine vigorem suae praedae sugere id formabant. Ut Metroid id nominaverunt, "bellator grandis" in sua lingua post suas qualitates. Ad tempus, non tractabiles creatoribus fiebant ubi decretum capiebatur animalia et planetam deserebant.
Metroid in galaxia praeclara fiebant quando Piratae Spatiales catervam ex nave spatiali studiali Foederis Galactici furabantur propter suas energias captare, ut fontes virales vivos. Ex eo tempore, animal ad multos planetas ab eis diflatus est, quid multis speciebus periculum fiebat.
Metroid in aliis seriebus
Metroid series pugnaria Super Smash Bros. inest, quo ut decipulum operatur. Per varia excipula promitur et deinde unum pugnatorum, etiam factorem numeratum, impetit. Animal ut trophea et schidas glutinales etiam inveniuntur, ubi unum scriptiones de rebus quibus depingunt habent, et aliam varias qualitates emendantes quibus lusor suis propriis adhibeat.
Theatrum operaticum civicum Vindobonense
Theatrum operaticum civicum Vindobonense, vulgo Wiener Staatsoper, est theatrum operaticum Vindobonae anno 1869 conditum. Initio opera "Don Giovanni" a Mozart acta est.
Historia mulierum philosopharum
Historia Mulierum Philosopharum est opus Aegidii Menagii, grammatici et historici francici, quod edidit anno 1690. Quod opus Annae Dacier, philologae et interpreti dedicavit.
Quid sit opus
Menagius librum ut addendum vitis Philosophorum Laertii doxographi composuit. Sic Historia mulierum Philosophorum ut cyclopedia est mulierum graecarum romanarumque quae philosophiam coluerunt.
Saint-Ulrich
Saint-Ulrich (Germanice Sankt Ulrich) est commune Francicum 308 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Historia mulierum philosopharum
Quid sit opus
Insunt 65 vitae quae ut cuiusque persuasionis fuerunt colleguntur: ita sunt vitae philosopharum platonicarum, academicarum, dialecticarum, Cyrenaicarum, Megaricarum, cynicarum,Peripateticarum, Epicurearum, Stoicarum, Pythagoricarum, necnon illarum quae, ut Aspasia vel Julia Domna, nulla castra foverunt.
Claudius Tarrène, qui editionis modernae francicae praefationem composuit, ait versionis hodiernae gratia ab iniusta oblivione vindicari et Menagium ipsum et philosophas antiquas.
Aegidius Menagius fontes antiquas quibus usus est enumerat, id est in quibus operibus Philochorus, Apollonius, Didymus Chalcenterus Ciceroque de mulieribus philosophis tractaverunt. Affirmat etiam "tam magnum esse feminarum quæ scripsere numerum ut de earum solis nominibus ingens volumen conscribi posset".
Ioannes Bernardus Basedow
Ioannes Bernardus Basedow (natus Hamburgi die 11 Septembris 1724; mortuus est Magdeburgi die 25 Iulii 1790) fuit scriptor paedadogicus, praeceptor, theologus et philanthropus Germanicus. Instititum Philanthropinum Dessaviae ad educationem semper reformandam creavit.
Vita
Infantia haud facile peracta Basedow gymnasium Ioanneum in urbe natali annis inter 1741 et 1744 frequentavit antequam Lipsiae ex anno 1746 semestres tres theologiae studeret. Studiis aliis coeptis Hammoniae fuit annis inter 1743 et 1753 inspector domesticus apud nobiles quosdam in Holsatia. Kieliae magistratu laureatus est anno 1752 et ex anno 1753 professor de moralibus et artibus bellis creatus est anno 1753. Postea insuper theologiam docebat in Academia equitum apud Sorö in Selandia. Opus eius praetitulatum »Praktische Philosophie für alle Stände« (Copenhagae 1758) a multis applausum est, cum tractatio quaedam eiusdem temporis de institutione religiosa emendanda »Verbesserung des Religionsunterrichts« litem scriptoriam acrem evocaret. Itaque anno 1761 ad gymnasium Altonam missus est. Scripta ibi exarata philosophiae popularis »Philalethie. Neue Aussichten in die Wahrheiten und Religion der Vernunft etc.« (Altonae 1763–64), »Theoretisches System der gefunden Vernunft« (Altonae 1765), opus theologicum-paedagogicum »Grundriß der Religion, welche durch Nachdenken und Bibelforschen erkannt wird« (Altonae 1764), »Methodischer Unterricht der Jugend in der Religion und Sittenlehre der Vernunft« et »Methodischer Unterricht in der überzeugenden Erkenntnis der biblischen Religion« (Altonae 1764) procellas contra auctorem excitabant. Eodem tempore his rebus praeco atque martyr illuminismi declaratus est. Pecuniam merens dimissus est anno 1768 et postea Basedow omnino studebat educationi reformandae. Quam secundum argumenta Russavii in eius opere Aemilii data praesentabat. Tempore paschali anni 1768 in lucem est prolatum opusculum »Vorstellung an Menschenfreunde und vermögende Männer für Schulen, nebst dem Plan eines Elementarbuches der menschlichen Erkenntnisse« (nova in editione Lipsiae 1894). E commercio epistulari fecundissimo, quod vulgatio operis secum ferebat, creavit opera »Unterhaltungen mit Menschenfreunden« (1768/69) et »Vierteljährige Nachrichten vom Elementarwerk« (1770/71). Scripta praeparatoria operis magni fuerunt anno 1769 opusculum »Endzweck, Möglichkeit und Probe des versprochenen Elementarbuches«, et anno 1770 »Methodenbuch für Väter und Mütter der Familien und Völker«. Denique anno 1774 opus magnum ipsum »Elementarwerk« quattuor in tomis et tabulis centum illustratum venit, quas pinxit Chodowiecki; textus informatorios addidit inter alios Christianus Henricus Wolke.
Aeacus
Aeacus (Graece Αἰακός) in mythologia Graeca est filius Iovis et nymphae Aeginae. In insula regnat, quam in honorem matris Aeginam vocat (antea Oenopiam nomen habuit), amicus et socius Atheniensium. Post mortem ob insignem aequitatem unus e tribus iudicibus in infernis fit, cum Rhadamantho et Minoe. Tres filios e duabus matribus habet: maximum natu Telamonem, medium Peleum, postremum Phocum. Per Telamonem avus est Aiacis, per Peleum Achillis, qui omnes a poetis idcirco Aeacidae vocantur. Templum ei Aeginae stat, Aeaceum dictum.
Anastasius III
Anastasius III fuit nomen papae sed etiam antipapae:
Ioannes Bernardus Basedow
Vita
Id opus a permultis hominibus disputatum est sine effectu concreto in educatione ipsa. Iam anno 1771 Basedow vocationem principis Leopoldi Franscisci Friderici Anhaltii-Dessaviae secutus Dessaviae ideas suas e theoria in praxeis transferre conabatur. Nam ibi anno 1774 portas aperuit institutum educatorium omnino novum nomine Philanthropinum. Praeter Basedow operam paedagogicam in situ dabant Helveti Simon et Schweighöfer et Wolke Geverensis. In principio schola nova a multis laudata est et exemplo fuit aliis scholis condendis et in Germania et in Helvetia. Sed iam anno 1775 inspectio quaedam res multas nimis miras esse statuit. Insuper offensiones et pressiones ad personam accumulabantur ita ut Basedow anno 1778 directionem scholasticam sponte sua sisteret. Neque famuli eius Ioachim Henricus Campe et Wolke rem meliorem reddere quibant. Postea Basedow vixit per vices Dessaviae, Salinis Saxoncis, Lipsiae, Magdeburgi. Praxim paedagogicam negligens denuo ad opera scribenda vertebatur, inter quae theologica praevalebant. Istius epochae sunt opera »Vermächtnis für die Gewissen«, »Urkunde einer neuen Gefahr für das Christentum« (de sic dictis fragmentis Guelpherbytensibus), »Examen in der alten natürlichsten Religion« necnon editio altera operis magni »Elementarwerkes« (1785).
Ingenia
Animus Ioannis Bernardi Basedow fuit divitissimus, excitantissimus, studio vero plenissimus quoad bona indaganda. Pertinacia, suimetipsius continentia, elegantia, dignitas autem saepe deerant. Quod pertinet ad religionem ipse rationem puram omnibus nimis anteposuit. In paedagogicis tamen multa efficere potuit ad usum et magistrorum et discipulorum.
Aeacus
De Myrmidonibus.
Circa finem vitae Aeacus duos maiores filios e regno expulit, quod invidia commoti minorem fratrem Phocum disco in eum iaciendo interfecerant; nam Phocus in omnibus certaminibus semper victor erat nec ex eadem matre natus erat.
Aegina (discretiva)
Aegina potest:
Cuniculus (discretiva)
Cuniculus (-i, masc) esse potest:
MC
MC abbreviatio significat:
Lyra (constellatio)
Lyra est constellatio in caelo nocturno septentrionali, cuius nomen deductum est ab instrumento musico dei Orphei filius Apollinis proprio. Ea una ex octagintaocto constellationibus hodie definitis et Claudius Ptolemaeus inter XLVIII constellationes nominavit. Lyra non magna est, at faciliter potest observari, quod α-Lyrae est stella Vega, quae inter magis lucentes in caelo et pars Trianguli Aestivi.
Big Boy (vaporitraha)
Big Boy ('Magnus Puer') est maxima orbis terrarum vaporitraha. Hamaxa est diarticulata cum configuratione rotarum 4-8-8-4 (notatione Whytensi). Inter annos a 1941 ad 1944 viginti quinque vaporitrahae Magnorum Puerorum fabricatae sunt, numeris a 4000 ad 4024.
Die 4 Maii 2019 vaporitraha numeri 4014 reimpulsa est.
Boubou Cissé
Boubou Cissé (Bamako in urbe natus anno 1974) est argentarius et politicus Maliae.
E populo Fula ortus, partim in Germania et Emiratibus Coniunctis educatus, alumnus est universitatum Arvernensis et Aquissextiensis in Francia. Iuxta Argentariam mundanam ab anno 2005 interdum in Nigeria, nonnumquam in Nigritania operam dedit. Minister a fodinis Maliae ab anno 2013, minister ab oeconomiae a mense Ianuario 2016 primus minister a die 22 Aprilis 2019 meruit.
Reges Lusitaniae
Domus Avis
Bellum civile
Domus Saxonica
Finis regni
UNIFEM
UNIFEM (plane Peculium Consociationis Nationum ad Progressionem Mulieris e francogallice: Fonds de développement des Nations unies pour la femme) est peculium Consociationis Nationum institutum Novi Eboraci anno 1976 pro progressione et aequa iura humana mulierum in "Programmate promotorio Nationum Unitarum". Anno 2006 Nicole Kidman legata bonae voluntatis facta est. Sed missio terminavit a formatione CN Mulieres.
AN
AN abbreviatio significare potest:
Andreas Chamson
Andreas Chamson (Nemausi die 6 Iunii 1900 natus; Lutetiae die 9 Novembris 1983 mortuus), scriptor Francicus fuit. Archiva Franciae ab anno 1959 usque ad annum 1971 rexit. Anno 1956 Chamson in Academiam Francicam cooptatus est.
Potentia (Italia)
Potentia (aliud nomen: Potentia in Lucania; Italiane: Potenza) est urbs Italiae et municipium, circiter 67 125 incolarum, locus princeps regionis Lucaniae et caput provinciae Potentinae. Urbani Potentini appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Potentia, cum Muro Lucano ac Marsico Novo, sedes episcopalis metropolitana est; nomen sedis episcopalis Archidioecesis Potentina-Murana-Marsicensis est.
Ars athletica
Potentia manum pedilusoriam "Potentia SC" appellatam tenet. Ea in prima divisione ludit. In praeterito tempore XII pervenit, post Massensem ante Sanctae Benedictae manum.
Eius dictum est: Potentia, fac nos vincere!
Fractiones
Barrata, Borgo Giuliano, Borgo Trinità Sicilia, Case Capoiazzo I, Case Chiangali, Falcianella, Giarrossa, Lavangone, Macchia Capraia, Masseria Cavalieri, Masseria Viggiani, San Nicola, Tiera, Varco D'izzo
Alcman
Alcmān (Graece Ἀλκμάν) poeta lyricus fuit apud Lacedaemones, qui carmina composuit pro choris virginum et virorum conviviis canta. De patria huius poetae nulla concordia stat inter doctos: multis fuisse Lydus, aliis Lacon dicitur. Ex operibus Alcmanis reliquiae supersunt paucae sed pulchritudine mire insignantur.
Antiquissimus novem poetarum lyricorum fuit Alcman, natus ante Alcaeum et Stesichorum.
Ricardus Feynman
Ricardus Feynman (Anglice Richard Feynman; natus Queens in burgo Urbis Novi Eboraci die 11 Maii 1918; Angelopoli mortuus 15 Februarii 1988) fuit physicus Americanus, qui rationem mechanicorum quanticorum elaboravit, motus helii liquidi gelidissimi explicavit, rationem corporum minimorum exposuit. Propter mechanica quantica elaboranda Praemium Nobelianum Physicae anno 1965 accepit.
Alcman
Erat vir musicus, in chordis lyrae maxime peritus et in tibiis Phrygiorum, Musarum adeptus et avium carminibus. Piam ad saltationem conduxit pueros puellasque civium Spartae ante aras deorum, at iocosa canebat apud viros e communibus poculis bacchum bibentes.
Ricardus Feynman
Bello orbis terrarum II apud Los Alamos in Novo Mexico Feynman adhuc iuvenis 'computatra humana' administrando fabricationem bombae atomicae iuvit.
Feynman magister propter dilucide explicandi facultatem peritus explicandi nonnumquam vocatur. Ipse se rem nondum intellexisse, si eam discipulis iunioribus explicare non posset, dicere solebat. Etiam originem nanotechnologiae decrevit, investigatorque causae calamitatis naviculae sideralis anno 1986 factus est.
Sentheim
Sentheim est commune Francicum 1'669 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Conductor
Negotiator (sit conductor vel Latinitate tardiore susceptor) in oeconomia est homo qui operarios vel potius laborem operariorum vel operam faciendam conducit.
Oeconomistae, sicut Ioannes Baptista Say et Iosephus Schumpeter valorem conductoris aestimaverunt.
Iacobus de Benedictis
Iacobus de Benedictis, etiam Iacopone da Todi appellatus, fuit poeta Italicus, natus Tudere in ducatu Spoletino fere anno 1230, mortuus in oppido Colle Attonis die 25 Decembris 1306. Iacobus, qui causidicus erat, post uxoris mortem monachus Franciscanus factus est. Ecclesia Catholica eum beatum putat. Iacobus suae urbis natalis patronus est.
Aegina (mythologia)
Aegīna (Graece: ) in mythologia Graeca fuit nympha eponyma Aeginae insulae. Duodecim Asopi filiarum una, a Iove rapta Aeacum heroem peperit in ea insula, quam postea "Aeacus Aeginam genetricis nomine dixit".
Saso
Saso insula (Albanice Sazan; Graece ; Italiane Saseno) est insula parva ab Aulone haud longe distans, hodie Albaniae tributa, hominibus deserta.
Historia
Temporibus antiquis Saso refugium fuit piratarum. Ab aevo medio et usque ad annum 1797 Res Publica Venetorum Sasonem possedit. Insula anno 1797 a Francia nacta et in praefectura Corcyra inclusa, anno 1799 amissa et proximo anno ad rempublicam Septinsularem addita est; sed anno 1807 imperio Francico rursus annexa est.
Anno 1815 cum aliis insulis Ioniis Saso in Imperium Britannicum recepta est et in civitatem unitam Insularum Ioniarum inclusa, anno 1864 autem regno Graeciae attributa. Suadentibus Italis et Austriacis Graeci anno 1913 ab insula se recesserunt, novae civitati Albaniae relinquentes; sed Itali ipsi die 30 Octobris 1914 obsederunt. Gubernium Albanicum die 2 Augusti 1920 occupationem Italicam adprobavit. Exercitus Italicus insulam usque ad annum 1947 retinuit.
Caccia
Caccia, lingua Melitensi ix-Xagħra, est oppidum insulae Gauli et rei publicae Melitensis.
Marcus Cassianus Latinius Postumus
Marcus Cassianius Latinius Postumus (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 269 Moguntiaci) usurpator Romanus ab anno 260 ad usque mortem fuit.
Origo
De eius origine non multum scimus, patria Gallia fuit, humili familia natus fuit.
Usurpator
Gallieno imperatore regnante praeses provinciae Germaniae Superioris fuit, cum anno 260 Germani Galliam invaserunt. Cum Postumus Francos quosdam, qui incolas provinciae diripuerant, cepisset, iurgium de praeda barbarorum ortum est. Cum Postumus eam inter milites divisisset, Saloninus Caesar, qui tum Coloniae Agrippinae fuit, Silvanusque praefectus praetorio et tutor Salonini, postulaverunt, ut res recuperatae dominis propriis restituerentur. Itaque Postumus purpuram ipse sumpsit et Coloniam Agrippinam obsidebat. Quamquam Saloninus nunc Augustus proclamatus est, eius milites eum Silvanumque anno 260 exeunte Postumo tradiderunt, qui ambos necare iussit.
Imperium Galliarum
Anno 261 et Britannia et Hispania eum Augustum salutaverunt, sed tamen Postumus Gallienum non petebat, sed Coloniam caput eius imperii fecit. Ibi senatum, consules, praetorianos proprios creavit, feliciter Galliam contra Germanos defendebat. Anno 265 Gallienus rebus in oriente in ordinem redactis ei bellum intulit, sed ab Aureolo duce traditus nihil profecit.
Cossyra
Cossyra vel Costura est:
Iosephus Nicolaus Laurenti
Iosephus Nicolaus Laurenti (ita saepius; vulgo interdum Joseph Nicolaus Laurenti seu Lorenz) fuit medicus, naturalista, zoologiae et herpetologiae Austriacus. Natus est die 4 Decembris 1735 Vindobonae; mortuus est ibidem die 17 Februarii 1805.
Auctor fuit operis Specimen medicum, exhibens synopsin Reptilium emendatam cum experimentis circa venena, quod de reptilium amphibiumque veneno agebat. Hic liber gravissimus fuit herpetologiae, quia triginta species reptilium describebat; Caroli Linnaei autem Systema Naturae decem tantum genera descripserat.
Anno 1768, Laurenti librum Italiane scriptum Il dragone edidit, speciem proteum anguinum describentem quem in quadam speluncarum Slovenicarum (vel fortasse Croaticarum) invenierat. Prima fuit haec descriptio animalis speluncas habitantis in litteris Europaeis.
Discworld
Discworld (scilicet Latine fere Mundus Discus) est mundus fictus qui in fabulis phantasticis scriptoris Anglici Terentii Pratchett describitur. Hae fabulae agunt de quodam terrarum orbi qui orbis elephantibus portatur.
Collum
Superius colli extremum constitutum est ex margine mandibulae inferiore et posteriore, processu mastoideo, linea nuchae superiore, et protuberantia occipitali externa; inferius ex margine sternali superiore (incisura iugulari sterni), articulationibus sternoclavicularibus (articulis inter sternum et utramque clavicula), claviculis, utroque acromione, velut linea imaginaria ab vertebrae prominentis (vertebrae cervicalis septimae, C7) processu spinoso ad acromion ducta.
Anatomia macroscopica
In collo consideranda sunt musculi, vasa sanguinea, nervi, vasa lymphatica.
Musculi colli
Musculi colli sensu strictu inter ossium capitis et columnae thoracalis inveniuntur.
Anarcho-syndicalismus
Anarcho-Syndicalismus est motus eorum qui doctrinam anarchicam sequuntur et hominum societatem opificum collegiorum ope temperare et servitutem salariariam abrogare volunt. Se a partibus socialisticis et Marxisticis eo differunt quod contra partes politicae sunt. Magnates debellare volunt in rebus oeconomicis solum nec in rebus politicis quia pugna politica de nuo potestates politicas gignet, ut dicunt.
Nostra aetate opifica collegia anarchosyndicalistica etiam in terris Romanicis parva sunt respectu collegiorum socialistico-democraticorum, socialisticorum vel marxisticorum.
Aenaria
Ibi primam coloniam apud Italiam Graeci aedificaverunt, saeculo VIII a.C.n.
Alia nomina
Alia nomina insulae sunt : Aenaria insula, Amaria, Inarime insula, Iscla, Isclana insula, Pitecusa, Pithecusa, Yschirensis insula, Yscla Maior.
Thermae
Aenariae insulae celeberrimae thermae et balnea sunt quarum aquae calidae ex terra fluunt.
Calinzanincu
Calinzanincu (etiam videmus Calenzana) est nomen varietatis casei seu ovilli seu caprini in Corsica inventae et in pago oppidi Calenzanae confectae.
Bucerotidae
Bucerotidae (Graece buceros 'cornu bovinum') sunt familia avium in tropicis et subtropicis Africae, Asiae, et Melanesiae regionibus endemicarum. Quarum proprietas insignis est longum rostrum deorsum incurvans, cui saepissime clari colores sunt, aliquando casco in mandibula superiori sito. Bucerotidis est ren bilobatum. Solae aves sunt quarum prima et secunda vertebrae collis (atlas et axis proprie appellatae) coalescunt; quod ut videtur fulcrum rostro praebet. Species sunt omnivora, quae fructibus parvisque animalibus plerumque vescuntur.
Descriptio
Bucerotidae magnitudine multum inter se variant. Minima species est Tockus hartlaubi, qui 32 centimatra longus et 99.1 grammata ponderis est. Maxima species est Bucorvus leadbeateri Africae austrinae, qui medio est 3.77 chiliogrammata et usque ad 6.3 chiliogrammata ponderis esse potest, latitudine alarum 180 centimetra fere. Inter species Bucorvi leadbeateri longitudine similes sunt Bucorvus abyssinicus, Buceros bicornis, et fortasse longissimus (fortasse plus quam 150 centimetra longus, plerumque propter pennas caudales extensas) Rhinoplax vigil. Mares feminis semper maiores sunt, quamquam magnitudo variationis inter species variat. Praeterea, dimorphismus sexualis per partes corporis variat, nam variatio massae corporeae inter mares et feminas ab una ad 17 centesimas, variatio longitudinis rostrorum ab octo ad 30 centesimas, et variatio longitudinis alarum ab una ad 21 centesimas est.
Distributio et habitatio
Bucerotidis sunt quinquaginta quinque fere species exstantes, quamquam nonnullae species crypticae findi possunt, ut fortasse in genere Tocko. Earum distributio geographica ab Africa Subsaharana et subcontinente Indica ad Philippinas et Insulas Salomonis extenditur, sed nullum genus in Africa et Asia ambabus invenitur. Plurimae sunt arboricolae, sed magnae species (generis Bucorvi), ut nomen significat, sunt terricolae savannae apertae. Tredecim ex viginti quattuour speciebus in Africa endemicis sunt terricolae silvarum apertarum et savannarum, et nonnullae etiam in circumiectis aridissimis fiunt; ceterae species solum silvas habitant. Quod ab Asia discrepat, ubi una species savannam apertam habitat, ceteraeque species silvicolae sunt. Subcontinenti Indicae sunt decem species, quarum novem in India et civitatibus confinibus inveniuntur, cum Ocyceros gingalensis solum in Srilanca insula invenitur. Divulgatissima in subcontinente Indica species est Ocyceros birostris. Secundum International Union for Conservation of Nature (IUCN), Indonesiae sunt tredecim speciel bucerotidarum, quarum novem in Sumatra, et ceterae Sumbam Sulawesiam, Papuam, et Kalimantan habitant, cui insulae est eadem species Bucerotidarum ac in Sumatra, sed Buceros bicornis ibi non invenitur. Aevo Neogeno (saltem aevo Miocaeno superiori), bucerotidae Africam Septentrionalem et Europam Meridanam habitabant; quarum fossilia in Maroco et Bulgaria inventa sunt.
Taxinomia
Familia Bucerotidarum nomine Buceronia a Constantinus Samuele Rafinesque, polymathe Francico anno 1815 proposita est. Sunt duae subfamiliae: Bucorvinae duos bucerotidas terrestres (Bucorvum leadbeateri et Bucorvum abyssinicum) in uno genere, et Bucerotinae cetera taxa continent. Omnes bucerotidae in ordine Coraciiformium circumscribuntur (qui etiam alcedinidas, coraciidas, upupidas, et meropidas continet). Bucerotidae autem in taxinomia Sibley-Ahlquistiana, ex Coraciiformibus amotae, in Bucerotiformes, suum ordinem proprium, digeruntur, subfamiliis ad gradum familiarem provectis. Quia paene sunt tam distantes a Coraciidis, Alcedinidis, et sociis quam a Trogonoformibus, eruditi hunc ordinem elegunt ad eorum arbitrium et nutum, non ex traditionali usu taxinomico; certe autem bucerotidae extra Coraciiformes positae et intra Trogoniformes res falsa erit.
Species ordine taxinomico perscriptae
Hic est index specierum Bucerotidarum exstantium, ordine taxinomico perscriptarum.
Fossilia
Casca plurimarum specierum sunt levissima, spatium aere plenum continentia; Rhinoplax autem vigil cascum solidum habet, ex ebore bucerotidarum factum, quod magni aestimatur materies sculpturae in Sina et Iaponia. Pro arte netsuke caelandi adhibebatur.
In cultura populo grata
Bucerotida Zazu nominatur persona in The Lion King, pellicula animata (1994), a Rowan Atkinson vocata.
Imago unius bucerotiae pro deliciis propriis Democratic Action Party, unius e factionibus politicis in Malaesia, adhibebatur.
Buceros rhinoceros est animal civicum Sarawak, civitatis Malaesianae in Borneo sitae.
Buceros bicornis est avis civica Keralae, civitatis Indicae.
Alphonsus IV (rex Lusitaniae)
Alphonsus IV (Lusitanice Afonso IV) septimus rex Lusitaniae fuit inter 1325 et 1357. Ille unicus varonilis filius Dionysii regis et Sanctae Isabellae reginae erat, natus anno 1291. Cum iuvenis erat, Alphonsus contra patrem suum pugnavit, quia Dionysium dicunt praeferre illegitimum filium Alphonsum Sancium; Isabella regina pugnae semper evitavit. Tum, Dionysio anno 1325 mortuo, Alphonsus Lusitanorum rex factus est nomine Alphonso IV. In matrimonium duxit Beatricem Castellae Alphonsus rex et octo filios habuerunt. De agricultura leges fecit rex, temporibus Nigrae Paestis, ut agri laborati essent, sed etiam cum filiae suae marito, Alphonso XI Castellae, contra Mauros exercitus pugnavit ad Salatum flumen anno 1340. Per id, cognomen "Fortis" ei datus est. Per homicidium filii sui Petri concubinae (Lusitanice Inês de Castro) Alphonsus etiam celeber est. Alphonsus mortuus est Olisipone, ubi vivebat.
Magnes
Magnēs (-ētis, m.) est materies quae circum se campum magneticum creat. Campus magneticus ipse quidem non videri potest, effectus eius autem videntur, quomodo magnetes inter se et cum materia ferromagnetica agant observando. Exempli gratia in imagine ad dexteram scobes ferreae se instituunt ob agmina campi magnetici.
Historia
Nomen magnes venit de vocabulo Graeco μαγνήτις λίθος (magnḗtis líthos), quod significat lapidem Magnesiae.
Magnesia est regio in Graecia, nominata pro Magnete, filio Dios et Thyiae, filiae Deucaliontis Pyrrhaque. Cum fratre suo Macedno et aliis filiis nepotibusque Dios Doro, Xutho, Ione, Achaeo, et Aeolo fuerunt primi reges Graeciae progenitoresque gentum antiquarum Helenicarum.
Magnesium et Manganum quoque nomina sua a Magnesia accipiunt.
Caseus Venacensis
Caseus Venacensis (vulgo videmus Venachese, Venacu, Venaco) est nomen varietatis casei seu ovilli seu caprini circa Venacum in Corsica confectae.
Litterae phantasticae
Litterae phantasticae sunt fabulae quae de rebus omnino impossibilibus agunt. Exemplum sint fabulae Anglici Terentii Pratchett quae in quodam terrarum orbi ab elephantibus portato agunt. Aliud exemplum sit anachronismi si exempli gratia in libris pictis Ricardi Corben milites et armis antiquis et sclopetis automatariis pugnant.
E contrario de rebus futuris fabularum vel fabularum utopicarum fabulae phantasticae de rebus agunt quae nostro mundo ne in futuro quidem tempore fieri possunt.
Lingua Marsica
Lingua Marsica fuit sermo Indoeuropaeus familiae linguarum Italicarum Oscoumbricarum quo Marsi locuti sunt.
Exemplum in Lingua Marsa
Pacos Pacuies medis Vesune dunom deded Caios Cumnius centur. Esos pesco pacre caso Cantouios apruf clano ceip apur finem esalicom en urbid Casontonio socie que dunom atoer Actia pro legionibus martses.
Notae
Marsi
Seppois-le-Bas
Seppois-le-Bas (Germanice Niedersept) est commune Francicum 1'235 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Myrmidones
Myrmidones (Graece Μυρμιδόνες) in mythologia Graeca sunt antiqua tribus Thessalica, cuius incolae in Iliade Homeri sunt populus cui bello Troiano Achilles imperat. Myrmidones partem Thessaliae meridianae et regionem Phthiam incolebant.
Narratio Aeschyli
Aeschylus tragoediam Myrmidones inscriptam composuit.
Narratio Ovidii
Mira fabula de Myrmidonum origine ab Ovidio narratur. Nam cum Aeacus, filius Iovis et nymphae Aeginae, nec non pater Pelei et avus Achillis, insulam in qua regnabat Aeginam nominasset, Iuno aegre ferens insulam in honorem paelicis suae nominatam, pestem immanem Aeginam immisit. Cuncti homines et animalia perierunt: Aeacus, iam paene solus in deserta terra cum filiis relictus, Iovem patrem flebilis precatus est, sibi populum redderet, totidem homines quot formicas in cortice sacrae quercus euntes viderat. Zeus filium exaudivit et formicas in homines patientes laboris et parcos convertit. Nam dotes formicarum homines facti servaverunt. Itaque a Graeco verbo μυρμηξ, formicam designante, nomen Myrmidones duxerunt. Postea cum Peleus, filius Aeaci, a patre ob necem fratris exsilio damnatus esset, partem Myrmidonum secum in Thessaliam duxit.
Seppois-le-Haut
Seppois-le-Haut (Germanice Obersept) est commune Francicum 484 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Lingua Aequica
Lingua Aequica fuit sermo Indoeuropaeus familiae linguarum Italicarum Oscoumbricarum quo Aequi, gens antiquitus Italiam mediam colens, locuti sunt.
Exemplum in Lingua Aequica
VIA INFERIOR | PRIVATAST | TITVS VMBRENI | FEILIVS CAI | PRECARIO | ITVR | PECVS PLOSTRVM | NI | QVIS AGAT.
Linguae Oscoumbricae
Linguae Oscoumbricae seu Sabellicae sunt classis linguarum inter Italicas, quibus alii Italiae homines ante Linguam Latinam usi sunt. Grex iste linguisticus non solum, ut nomen ipsum indicat, sermone Osco et Umbrico constat, sed etiam Aequico, Marrucino, Marsico, Paeligno (seu Peligno), Piceno Meridionalis (s. Picentino), Volsco, Vestino.
Niulincu
Niulincu (etiam videmus Niolo) est nomen varietatis casei seu ovilli seu caprini in Corsica inventae.
Fagales
Betulaceae
Casuarinaceae
Fagaceae
Iulius Oggioni
Iulius Oggioni (natus die 15 Iunii 1916 in Villasancta (apud Mediolani, Italia, obiit die 26 Februarii 1993 Bergomi) fuit episcopus emeritus Bergomi.
A filetta (caseus)
A filetta (scilicet "filex") est nomen varietatis casei ovilli, e lacte seu crudo seu pasteurizato confecti, in insula Corsica inventi. Nomen habet quia in folio filicis venundatur (sed hodie saepe in charta quae picturam eiusdem folii monstrat).
Fagales
Myricaceae
Iulius Oggioni
Consacratus presbyterus anno 1939, episcopus a Papa Paulo VI, anno 1972, creatus est, et a Cardinale Ioanne Colombo consacratus est.
A 1972 usque ad 1977 in Dioeceseos Laudis Novae fuit, et postea, usque ad 1991 Dioeceseos Bergomi. Hoc anno de munere decessit.
Fagales
Ticodendraceae
Iulius Oggioni
In episcopatu eius, ad thema familiae activissimus fuit.
Comitatus Hajdonicalis et Bihariensis
Comitatus Hajdonicalis et Bihariensis unus est comitatuum unitorum Hungariae hodiernae. Hungariae maximorum comitatuum quattuor cuius caput est Debrecinum.
Concilium generale consociationum Birmanicarum
Concilium Generale Consociationum Birmanicarum (Anglice: General Council of Burmese Associations) conditum est in conventu Consociationis Iuvenum Buddhisticae Proni anno 1919 habito, sed ab initio nomine Concilii Generalis Consociationum Buddhisticarum (General Council of Buddhist Associations). Praeses fuit U Chit Hlaing. Nomen concilii mutatum est in eadem urbe in conventu eiusdem consociationis "omnis Birmaniae," octavo anno 1920 habito.
Ab anno 1925, annui conventus sub aegide Concilii Generalis Societatum Monasticarum (General Council of Sangha Samaggi) habiti sunt, primo praeside U Soe Thein. Eo anno U Chit Hlaing, qui tutelam monasticam acceperat, sed postea recusavit, concilium separatum constituit et conventum se praeside tenuit.
Omar Rodríguez-López
Omar Rodríguez-López est musicus, compositor, cantor et citharista Americanus. Annis 2001—2013 fuit citharista The Mars Volta gregis.
Aspersorium
Aspersorium est vas aquam lustralem continens, quod in liturgia Christiana usurpatur, a presbytero aut alio ministro in ritu Asperges dicto portatum. Secundum usum libri ritualis, nominatur vas cum aqua benedicta.
Aetates culturales in Peruvia
Ecce index Aetatium culturalium in Peruvia Regioneque Andina ab Eduardo Lanning factum quo nonnulli archaeologi hoc loco operantes usi sunt. Alium index alternativum a Ludovico Lumbreras factum aetates dissimiles nonnullis inventionibus archaeologicis dat. Multi cultus in Horizon Serotinus sese iunxerunt Imperio Incarum circa annum 1493, sed haec aetas finita habetur anno 1534 quia id ruinam Imperii Incarum post Occupationem Hispanam signat. Nonnulli anni infra dati vel finem vel initium severae aritudinis signant, quae mutationes technicarum fructuosissimarum collendi a montibus vel ad montes indicant, et ruinam cultus ortumque alii signare conducunt.
Inventiones magis recentes quae ad Cultum Caral spectant non inclusae sunt in hoc indice quoniam idem compositum est antequam Sancta Civitas Caralensis copiose explorata est.
Systema chronologicum alternativum a Ludovico Lumbreras:
Comitatus Zaladiensis (regio historica)
Comitatus Zaladiensis (Hungarice  Zala vármegye , Theodisce Komitat Zala) erat unus e sexaginta tribus Regni Hungarici comitatibus, cuius territorium nunc partim in Hungaria austro-occidentali (in territorio comitatuum Zaladiensis et Vesprimiensis), partim in Croatia septentrionali (in regione Murania Media) et Slovenia boreo-orientali (circa Lendavam) patebat.
Situs
Comitatus Zaladiensis finitimus erat Styriae (Austria) et comitatuum Hungaricorum Castriferrei, Vesprimiensis, Simigiensis, Belovariensis-Crisiensis et Varasdinensis (quorum duo ultimi ad Regnum Croatiae et Slavoniae pertinebant). A meridie Dravus limitem naturalem formabat, ab oriente Lacus Pelso; fluvii Mura et Zala per regionem fluunt.
Historia
Comitatus Zaladiensis saeculo undecimo ortus est et usque ad annum 1918 integer permansit. Primis saeculis Zaladia (Hungarice: Zalavár) caput comitatus fuit (e quo loco nomen comitatus deductum est), a saeculo duodevicesimo Zalaegerszeg sedes comitatus factus est. Pars austro-occidentalis, quae "Insula Murae" appellatur, anno 1919 Regno Serborum, Croatorum et Slovenorum concessa est (quod per Foedus apud Trianon sancitum anno 1920 iure gentium confirmatum est). Reformatione comitatuum anni 1950 facta pars Comitatus Castriferrei ab urbe Zalaegerszeg in septentriones versus territorio comitatus Zaladiensis adiuncta est, contra regio a Lacu Pelsone in septentrionem versus ad Comitatum Vesprimiensem venit.
Sainte-Marie-Sicche (caseus)
Sainte-Marie-Sicche est nomen varietatis casei ovilli seu caprini mollis in Corsica inventae. Olim in situ interretiali www.restocours.net potuimus haec legere: "SAINTE-MARIE-SICCHE: fromage de brebis/chèvre à pâte molle croûte naturelle."
Tomme corse
Tomme corse (scilicet "caseus Corsicus"; etiam videmus Tomme de brebis sine nomine insulae) est nomen varietatis novellae casei ovilli in Corsica inventi ut in Francia continentali venditaretur.
Parabasis
Plura de parabasi
Parabasis forma perfecta ex partibus septem constat, quae sunt haec:
Quattuor postremae partes in carmine lyrico erant. Quaedam fabulae, sicut Aristophanis Aves, secundam parabasin habent. Dux chorum, ut ad parabasin se accingat, et theatrum, ut attente audiat, hortatur. Deinde sequitur parabasis sensu strictiore, qui etiam anapaesti (οἱ ἀνάπαιστοι) dicuntur. Hic chori dux (in primis saltem fabulis Aristophanis) poetae os se praestat, suam dignitatem effert interdumque auditores, quod observantiam neglegant, increpat.
Renata Künast
Renata (vulgo: Renate) Künast femina in rebus politicis perita et sodalis Foederis 90/Viridum est.
Sartinesi
Sartinesi est nomen varietatis casei seu ovilli seu caprini in Corsica inventae.
Renata Künast
Iuventus et Munus
Post scholam finitam Dusseldorpii sociali labori studebat et tum annis 1977 - 1979 Berolini in carcere operam dedit. Berolini etiam ab anno 1982 iurisprudentiae studebat et anno 1982 primam et 1985 secundam probationem accepit. Posthac iurisconsulta operam dedit.
Cursus honorum
Ab anno 1979 Künast sodalis viridum est. Annis 1985 - 1987 et 1989 - 2000 legata domus legatorum Berolini fuit. Una cum Friderico Kuhn anno 2000/2001 praeses Viridum erat. 12 Ianuarii 2001 nova Administer Foederalis Rei Agrariae a cancellario Gerhardo Schröder nominata est. Hunc honorem ad annum 2005 tenuit, cum Virides post electionem consilium ministrorum relinquere coacti sunt. Ab anno 2002 etiam legata Dietae Foederalis Germaniae est. Ab anno 2005 etiam cum Friderico Kuhn legatos suae factionis Dietae Foederalis duxit. Quem honorem se anno 2013 abdicavit. Anno 2011 candidata Magistri Civium Regentis Berolini erat.
Burgus (Melita)
Burgus quae et civitas victoriosa nuncupatur, lingua Melitensi il-Birgu, est urbs insulae Melitae et rei publicae Melitensis, incolis 2 629 anno 2014.
Rouffach
Rouffach (Germanice Rufach, Latine Rubiacum et Rufiacum et postea Rubeacum) est commune Francicum 4'417 incolarum (anno 2018) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
De nominibus Latinis
In veteribus scriptis inveniuntur Rubiaco (662), Rubac (912), Rubiaca (1098), Rubiacum (saeculo 12) et postremo anno 1215 Rufiacum. Sedecimo saeculo Lycosthenes se Rubeacensem dicebat, Sebastianus Munster "Rubeaquum" urbem in Cosmographia nominabat. Nam etymologia popularis hoc nomen e "rubea aqua" ducebat, de qua dubitant eruditi hodierni. Etenim suffixum -acum nomini hominis subiunctum multorum toponymorum originem praebuitː unde "ager Rubi" significari videtur. Ex phonetica Germanica nomina hoc suffixo instructa litteris -ach vel -ich hodie desinunt, in aliis regionibus Franciae mutationes variae fiuntː Rubiacum > Royat (Avernia) et in regionibus meridionalibus Rubiacum > Robiac. In regionibus septentrionalibus -acum > -y. Ita urbs Helvetica Martiniacum Francogallice Martigny, Germanice Martinach dicitur. Octavo decimo saeculo adiectivus Ruffacensis/-e quoque occurrit
Geographia
Vicus extrema planitie sub primis collibus Vosegi montis situs est, in quibus vineae coluntur - nam caelum siccum et apricum est -, ad rivos Ohmbach et  Lauch confluentes. 15 km Colmaria ad meridiem distat, 28 km a Mulhusia septentrionem versus. Ob modicam incolarum densitatem Rubiacum inter communia ruralia numeratur
Municipia finitima suntː Et Soultzmatt et Osenbach quod fines Rubeacensium in duas partes divisi sunt.
Debrecinum
Debrecinum (Hungarice: Debrecen, Theodisce: Debrezin, Slovace: Debrecín, Romanice: Debreţin) est urbs Hungariae secundae maximae magnitudinis maximorumque incolarum caputque comitatus Hajdocinalis et Bihariensis.