cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dorsum montis
Dorsum montis, vel crista glacialis, est stratum geologicum quod fit in imo fluminis intra liquens glaciarium fluentis, cum solum flumine provectum in canali et ostio subsedit. Flumine in mare influente fieri potest, ut in ostio sub aqua ex solo accumuletur delta aut in siccis sandur. In tabulis geographicis dorsum montis simile est fluminum corpori formam ligulae glacialis referenti.
In morenis fundi apparere solet et ex luto, harena ac rudere constat. Dimensiones variae sunt, quae centena metra amplitudinis et centena chiliometra longitudinis attingere possunt.
Brian Reinaldus Bishop
Brian Reinaldus Bishop (natus Kingstonii anno 1934) linguista Anglicus est. Praeses motionis Volapük fuit, i.e. Cifal usque annum 2014.
Bishop etiam Academiam Volapük refundare voluit. E pueritia linguas Francogallicam, Hispanicam et Latinam edidicit. Puer motionem quandam fovebat, cui in animo fuit revivificatio linguae Latinae velut in idioma internationale auxiliare. Posthac argumentis de lingua Esperantica absorptus est et commercium epistulare cum Arie de Jong, Ioanne Schmidt et Ioanne Krüger (qui tunc cifal fuerant) iniit.
Linguam Volapueck didicit et auxiliaris redactor periodici Volapükagased: Zänagased pro Volapükanef creatus est. Res sat multas in istud idioma internationale convertit. Anno 1979, cum sermo Volapük annos centum habuit, praeconia publica pro lingua facere coepit et officium centrale Zänabür Volapüka quoque condidit. Ibi res ad Volapük spectantes colligerentur. Anno 1981 cifal vicarius declaratus est, anno 1984 cifal Krüger insano rude donato. Statuta motionis Volapueck reformabat quoque. Eis successor factus est anno 2014 Arminius Philipps. Anno 2006 instituit administratorem (guvan) Radulphum Midgley.
Bibliotheca Hagiographica Orientalis
Bibliotheca Hagiographica Orientalis (saepe BHO) est catalogus operum hagiographicorum Arabicorum, Copticorum, Syriacorum, Armenicorum et Aethiopicorum, cuius editio prima anni 1910 a Bollandistis necnon a Paulo Peeters. Annis 1954 et 1970 secunda et tertia editiones factae sunt. Manuscripta, incipit et editiones enumerata in BHG sunt. Aliae editiones huius seriei sunt Bibliotheca Hagiographica Graeca (BHG) et Bibliotheca Hagiographica Latina (BHL).
Domecy-sur-le-Vault
Domecy-sur-le-Vault est commune Francicum 96 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Աղվեսագիրք
Աղվեսագիրք (Armenice Aghvesagirq, Latine Liber vulpis) est apologorum collectio Armenica. A Vardano Aygekci primo collecta est, ut Nicolaus Marr putabat. Medio Aevo versiones Libri vulpis Georgiana et Arabica factae sunt. Primo edita est Amstelodami a anno 1668. Annis 1683, 1698 et 1827 imprimabatur.
Iulius Janick
Iulius, vulgo Jules Janick (Novi Eboraci in urbe anno 1931 natus) est horticultor et historicus plantarum domesticatarum. Alumnus est universitatum Cornellianae et Purdue: hic ab anno 1952 usque adhuc professor meret. Ab anno 1963 usque in 1965 apud universitatem Fodinarum Generalium docuit.
Ioannes Predescu
Ioannes (Dacoromanice Ion) Predescu (natus die 2 Octobris 1927 in vico Optași in Olt circulo, mortuus die 12 Octobris 2020) iuris prudens, iudex et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.
Munus
Predescu iurisprudentiae et philosophiae apud Universitatem Bucarestensem studebat, tum Craiovae causidicus operam dedit. Anno 2004 iudex in summo iudicio Romaniae electus est. Anno 2013 hic magistratus exiit.
Cursus honorum
Predescu anno 1990, post finem regiminis Communistarum, primo senator Romaniae electus est et ad annum 2004 mansit. A die 3 Septembris ad usque 11 Decembris 1996 minister iustitiae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit.
Caveach
Caveach  seu scaveech est modus piscium parandorum conservandorumque quae in arte coquinaria Anglica, Americana, Caribica olim bene cognita est. Nomen ex Hispanico escabeche seu Francogallico escavèche deduci censetur. Nonnulli verbum Hispanicum sive et Anglicum caveach proavos esse vocabuli Hispanoamericani ceviche, sed testamenta huius etymologiae non iam reperta sunt.
Prudentius Trecensis
Prudentius Trecensis,die 6 Aprilis 861 mortuus, fuit theologus regni Francorum, episcopus et poeta Latinus. Trecis memoria Prudentii 6 Aprilis colitur.
Caveach
Methodo Mariae Randolph, cuius liber praeceptorum The Virginia Housewife anno 1824 prodit, piscis in frustas dissectus, lavatus, siccatus, pipere saleque sparsus, farina tinctus, praefricatur; in ollam ut conservatur cum cepa concisa, aceto et aqua, oleo, maci, fructibus piperis immittitur. Deinde foeniculo viridi seu petroselino insperso infertur.
Prudentius Trecensis
Vita et opera
Aragoniae natus et "Galindo" nominatus, in regno Francorum educatus est. Capellanus Ludovici Pii erat. Anno 843 Carolo Calvo regnante episcopus Trecensis factus est (tunc et Prudentium nomen cepit).
Contra Hincmarum Remensem de praedestinatione tractatum composuit et Annalium Bertinianorum partem secundam necnon carmina aliquot.
Colan
Colan (alia nomina : Collona, Collani)) (Croatice: Kolan / Kolane; Italiane: Colane / Collane) est oppidum et municipium Croatiae, in Regione Iadrensi et in Dalmatia historica terra situm. Incolunt municipium 791 (ab anno 2011).
Geographia
Municipium in insula Pago situm.
Chiang Mai
Chiang Mai (litteris Thai เชียงใหม่, Lanna ) est urbs Thailandiae septentrionalis, anno 1296 condita, caput olim regni eiusdem nominis. Municipium anno 2008 incolas 148 477, regio autem metropolitana incolas 960 906 habuit.
Systema coordinatarum
Systema coordinatarum est repraesentatio punctorum per numeros. Si spatium N dimensiones habet, necesse est N numerorum. Numeri in ordine sunt: punctus (1,2) non idem est atque punctus (2,1). Dicimus coordinatas par ordinatum esse, si sunt duo, vel N-plicem si N sunt.
6639 Marchis
6639 , olim designationibus 1989 SO8 et 1977 LZ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Systema coordinatarum
In theoria relativitatis, totum universum systemate quattuor coordinatarum describitur: tres sunt coordinatae spatiales, quarta dimensio tempus mensurat. Theoria chordarum plures coordinatas aut dimensiones postulat, fortasse 10 aut etiam plures.
6639 Marchis
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6639 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Systema coordinatarum
Systemata varia
Systema coordinatarum geometricum usitatum est systema "Cartesianum" dictum; est systema coordinatarum per rectangulos. Lineae inter se perpendiculares dantur, et punctum quodque spatii nominatur distantiis inter punctum et has lineas. Lineae dicuntur axes. Possumus habere quantoslibet axes et quantaslibet dimensiones. Omnes axes in uno puncto coniunguntur, quod punctum est origo coordinatarum et habet valorem zerum in omni directione (nam hoc punctum inest in omni axi) -- nomen originis est ergo (0, 0) vel (0, 0, 0), vel (0, ... 0), tanta zera monstrans quantae coordinatae sunt. Mathematicus francogallicus Renatus Cartesius hoc systema creavit in libro eius de Geometria.
Aliud systema notatum est systema polare, in plano, quod unum solum axem habet, et originem vel polum est punctum hac in linea. Duo numeri significant distantiam et directionem. Si dicimus "i tres milia passum in directione septentrionali," locationem nominamus per coordinatas polares. Punctum quoddam (r, θ) est a distantia r ab origine super lineam quae facit angulum θ cum axe.
Beyond Baroque Literary Arts Center
Beyond Baroque Literary Arts Center ('Sedes Artium Litteraria Praeter Barocum') est sedes artium litterarium in 681 Venice Boulevard Venetiolae Californiae sita, anno 1968 condita. Quae praeterea Beyond Baroque Books ('Libros Praeter Barocum'), suam impressionem typographicam, ex anno 1998 habet, scripturae emergenti, praetermissae, non iam venditae, et experimentali dicatam, cum historia et heredia scripturae, poesis, et artium experimentalium alternarumque, Angelopoli sitam.
Systema coordinatarum
Systemata varia
Si tres dimensiones habemus, possumus uti coordinatis per sphaeras, ubi primus numerus est distantia et alii sunt anguli; aut possumus uti coordinatis per cylindros, unum modo angulum habentibus et duo numeros. Si plures quam tres dimensiones habemus, possumus utraque methodo uti, sed saepius coordinatae rectanguli adhibentur, quod facilius sit.
Coordinatae et vectores
Omne systema coordinatarum est basis spatii vectorum, quia omnis vector est combinatio linearis vectorum basis. Numeri qui hanc combinationem faciunt sunt coordinatae vectoris. Exempli gratia, si basis est, vector coordinatas habet (a, b, c). Vectores e basi sunt axes.
Basis vectorum quae cum systeme Cartesiano cohaeret est copia vectorum (1, 0, 0...), (0, 1, 0...), (0, 0, 1...), et caeterorum, qui sunt vectores magnitudinis 1 in axibus perpendicularibus. Saepius nominantur etc., ubi e significat elementarius (vector).
Re vera, non necesse est axes perpendiculares esse, dummodo sint vectores independentes.
Geometria algebraica
Systema coordinatarum geometriam cum algebra coniungit, quia possumus per numeros, qui puncta nominant, distantiam exprimere. Formula "Euclideana" hoc est: si puncta sunt (x_1, y_1) et (x_2, y_2), distantia inter puncta est. Si plus quam duas dimensiones habemus, puta punctos esse P1 et P2, quorum coordinatae sunt et. Tunc formula generalis haec est:
Possumus etiam figuram geometricam per aequationem exprimere. Exempli gratia, circulus est copia omnium punctorum quae intervallo dato ("radio" dicto) inter se a dato puncto ("centro") distant. Sit centrum origo, (0,0), et sit radius r. Tunc punctum quoddam (x, y) in circulo inest si distantia inter hoc punctum et originem est r -- hoc est, si:
vel, simplicius, si:
Si centrum circuli est aliud punctum, ut (a, b), habemus:
Omnis aequatio duarum quantitatum variabilium copiam punctorum in plano determinat: si f(x, y) = a est aequatio, et si numeri x = h, y = k hanc aequationem veram faciunt, tunc punctum (h, k) est in tabula aequationis. Exempli gratia, sit aequatio (vide figuram). Punctum (0, 0) in tabula est quod x = 0, y = 0 aequationem satisfacit:   Punctum (1, 2) non est:
Aequatio plurium quantitatum variabilium puncta determinat in spatio tantarum dimensionum.
Mutatio coordinatarum
Aequatio potest difficilis esse secundum systema quoddam, vel potius secundum basin quandam, quae facillior fit si aliam basin eleges. Talis mutatio coordinatarum (aut mutatio variabilium) est transformatio linearis: basis per matricem multiplicata (invertibilem, scilicet) alios vectores producit qui iam independentes sunt et qui sunt ergo nova basis eiusdem spatii.
Exempli gratia, circulus supra laudatus est
cuius centrus est (a, b). Si malumus centrum habere in origine, debemus transformationem facere quae vectores (a, 0) et (0, b) in (1, 0) et (0, 1) mutat:
Tunc aequatio secundum novam basin est
Domats
Domats est commune Francicum 802 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Systema coordinatarum
Mutatio coordinatarum
Aliud exemplum: sit aequatio
Possumus transformationem facere quae ex ellipsi circulum facit:
Aequatio secundum novam basin est
Fabella nautae naufragi
Fabella nautae naufragi est Aegyptia fabella sub Regno Medio notis hieraticis conscripta. Unum tantum superest exemplar, quod conservat Museum Solitarium Petropoli situm. Hoc opusculum inter classica litterarum Aegyptiarum opera haberi solet et, quoniam breve et tironibus satis facile intellectu est, magistri linguae Aegyptiae cum discipulis suis id opus saepissime legunt.
Fabella viri Aegyptii casus narrat, qui naufragus, cum omne remigium suum mortuum sit, insulam attingit, antequam in patriam suam multis divitiis in insula inventis redit.
Alii autumant initium documenti periisse, alii putant textum totum servatum esse, etsi narratio ex abrupto incipiat.
Epitome
Cuidam duci vir Aegyptius perhibet navem suam olim mersum esse in procella, quae omnes nauticos interfecit. Fortunate servatum eum unda in insula posuit, ubi solus tres dies mansit. Qui cum cibum quaereret, insulam victibus, uvis ficisque leguminibusque omnibus, abundare comperit. Dum gratias dis agit, ingens anguis (qui cubitos triginta, id est metra fere quindecim, longus erat) barba praeditus apparuit. Hic serpens, cuius cutis aurea oculique e lapide lazuli facti erant, a nauta naufrago postulavit cur in illam insulam venisset. Nauta stupefactus in antrum serpentis ductus est; cum eo tandem locutus est et narravit quomodo insulam petiisset. Anguis nautam naufragum placavit praenuntiando eum per menses quattuor in insula mansurum esse, deinde navem a patria eius venturam esse, ut domum ferretur. Quibus praedictis, nauta pollicitus est se serpentem honoraturum esse, et de eo cum rege locuturum. Etiam omnia dona, ut myrrham tusque, adlatum iri promisit. At serpens nautam derisit, quia harum rerum insula plena erat neque his sibi opus erat. Anguis tandem naufrago dixit insulam, ubi relinqueret, in fluctus se conversuram esse.
Cum tandem scapha advenit, anguis nautae imperavit ut in civitate sua de serpente ceteros certiores faceret, multosque victus dedit, ut myrrham, oleum, dentes elephantorum, et multa alia. Nauta, cum domi fuit, regem visitavit, ut dona offerret et de serpente eum certiorem faceret. Ob liberalitatem nautae, rex eum adsectatorem creavit, et servos ducentos dedit.
De structura fabellae
Haec fabella multiplex est. Nam sunt in una atque eadem fabella tres narrationes implicitae.
Primus narrationis gradus
Primus gradus est narratio in qua nauta et dux eius una in Aegyptum redeunt. Multa consilia duci suo nauta dat. Tandem incipit fortunam suam enarrare, secundum narrationis gradum. In fine fabellae, narrationibus nautae perfectis, ultimum consilium duci dat: "Scito hominibus bonum esse audire." Attamen dux, de omnibus consiliis fessus, nautae minatur: "Noli, inquit, superbire. Quisnam solis ortu aquam praebeat anseri ipso die, quo est mane moriturus?" Quae sententia fabellam claudit, sed in papyro manet etiam sphragis scribae.
Secundus narrationis gradus
Secundus gradus est narratio naufragii quam nauta duci suo dicit. Haec narratio est maxima pars fabellae. Se cum summis nautis ex Aegypto navigasse, terribili procella oppugnatum esse, unicum qui post naufragium superesset fuisse, insulam mirabilem petiisse, serpenti denique obvium ivisse perhibet. Tum anguis ipse aliquid narravit, tertium narrationis gradum. Postquam serpentem audivit, insulam relinquere potuit, quia, ut anguis praenuntiaverat, navis ad nautam recuperandum advenerat.
De commentariis et interpretationibus
Nonnulli doctores hodierni censent fabellam ad inspirandos aut placandos nobiles Aegyptios perspicue destinatam esse, quasi esset aulica creatio quae regem et principes movere et delectare deberet. Haec tamen interpretatio fabellae simplex et ingenua se paulatim convertit in cogitationes magis sedulas, quibus narratio altior videtur: nauta naufragus cum rebus adversis spiritaliter pugnavit, per cosmum usque eo peregrinans, donec prisco deo occurrit, qui advenae donum moralis vaticinationis dedit, quocum in Aegyptum rediret. Porro, Ricardus Mathews arguit constructionem fabellae, cum insula mirabili et immani monstro, schema usitatum itinieris initiatici esse.
Universitas Foederalis Maragnanensis
Universitas Foederalis Maragnananensis (Lusitanice Universidade Federal do Maranhão) est universitas publica Sancti Ludovici in urbe Brasiliensi in Maragnano provincia sita.
Vattetot-sur-Mer
Vattetot-sur-Mer est commune Francicum 326 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Cleombrotus (regens Spartae)
Cleombrotus (479 a.C.n. mortuus), e stirpe Agiadum natus, fuit filius minimus natu regis Spartae Anaxandridae. Tres fratres maiores natu ei erant e quibus duo regnaverunt Cleomenes et Leonidas, Dorieus vero in Italia cum coloniam condere conaretur, occisus est. Mortuo autem Leonida ad Thermopylas, quia eius filius Pleistarchus adhuc puer erat, Cleombrotus inter 480 a.C.n. et 479 a.C.n., ut patruus novi regis, Spartam rexit. In pueri loco exercitum duxit qui muniendo Isthmo Peloponnesum adversus Xerxen defensurus erat. In tutelam regis ei successit filius Pausanias qui exercitum Graecorum pugna Plataeensi ducebat.
Redcliffe Salaman
Redcliffe Nathan Salaman (Kensingtoniae in Londinio die 12 Septembris 1874 natus; mortuus apud Barley Hertfordiensis comitatus die 12 Iunii 1955) fuit pathologus et botanista. Propter opus de historia patatarum celebratur.
Carmen epicolyricum
Multa carmina epicolyrica composita et vendita formam lateris lati unius folii habuerunt, quae a poetis et compositoribus ex saeculo duodevicensimo ad ballatas lyricas communicandas typis editi sunt. Vocabulum saeculo undevicensimo exeunte significationem tardi carminis amatorii vulgaris habuit, et nunc saepe ullum carmen amatorium significat, praecipue in musica populari et rockica ballatam sensu affectam appellatam.
Historia
Agitur de carmine quodam minore, plerumque erotici argumenti, quo utebantur ad saltationes ornandas. Saeculo quarto decimo in Anglia et Scotia carmen populare fiebat, a cantoribus vulgo ministrels dictis cultum. Talia primo collegerunt Thomas Percy anno 1765 et Franciscus J. Child anno 1883. In terras Germanas inferebantur a Godofredo Augusto Bürger et postea colebantur a Goethio, Schiller (e.g. Die Bürgschaft), Uhland, et Heine. Ballatae litterariae lingua theodisca conscriptae praecipue de rebus agunt ex historia depromptis.
Willard Richardson Espy
Willard Richardson Espy (Olympiae Vasingtoniae die 11 Decembris 1910; mortuus Manhatae Novi Eboraci die 20 Februarii 1999) fuit editor, philologus, scriptor, poeta, et scriptor historiae locorum Americanus. Qui Oysterville in oppidulo maritimo Vasingtoniae educatus, Universitatem Redlands in California frequentavit antequam editor Novi Eboraci factus est, commentariorum et ephemerorum auctor, qui operam Reader's Digest, The New Yorker, Punch, aliisque periodicis populo gratis dedit.
Annis 1960 libros de philologia edere coepit, cum collectionibus poematum, et inter notissimos commentatores de ludo verborum sui temporis numeratus est. Anno 1977, Oysterville: Roads to Grandpa's Village ('Oyserville: Viae ad avi pagum'), mythistoriam semi-autobiographicam optime venumdatam protulit, hereditatem suae familiae in civitate Oysterville tractans. In Valetudinario Novi Eboraci Manhatae anno 1999 mortuus, corpus in Coemeterio Oystervillensi sepultum est.
Eius poemata levia operibus Ludovici Carroll, W. S. Gilbert, Ogden Nash, et Cole Porter aequiparata sunt.
Tubismus
Tubismus (conglutinatio verborum: tubus + Cubismus) est pingendi genus Fernandi Léger, artificis Francici, ut a Ludovico Vauxcelles, iudice artis, anno 1911 descriptum est. Hic terminus, quamquam per inrisionem datum, proprium Cubismi modum Légeranum accuratius attingit, in quo artifex formas cylindricales vehementius monstrat. Genus a Léger in tabulis annorum ab 1909 ad 1919 fingebatur, sicut Nudae in Silva (1909–10) et Lusores Cartarum (1917).
Aqua agriculturalis
Aqua agriculturalis est aqua ad cibum et fibram producendam assignata. Peraeque 70 centesimae aquae dulcis ex fluminibus et aqua subterranea seductae ad victum aliasque res agriculturales generandas adhibentur. Aqua agriculturalis aquam ad plantas irrigandas adhibitam, aquam ad sales noxios ex agris agriculturalibus tollendos, et aquam ad circumiecta naturalia administranda comprehendere potest.
De rebus Alexandri Magni (Aristobulus)
De rebus Alexandri Magni (Graece ) fuit opus ab Aristobulo Cassandrensi scriptum, hodie deperditum, de rebus ab Alexandro Macedoni gestis et de terris ab eo visis. Multa ex hoc opere sumpsit Arrianus ad Anabasin Alexandri contextandam. Fragmenta fere sexaginta ex opere Aristobuli nobis servantur.
6640 Falorni
6640 , olim designationibus 1990 DL et 1991 PU13 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio San Vittore, astronomo apud Observatorium San Vittore versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6640 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Alicata
Alicata (alia nomina: Lacata, Leocata, Phintias ) (Italiane: Licata) est Urbs Italiae et municipium, circiter 38 010 incolarum, in Regione Sicilia et in Consortio Libero Municipali Agrigentino situm. Incolae Alicatenses appellantur.
Sententia
Dilectissima ac Fidelissima.
Nomina
Alicata vel Limpiadum, Leocata, Olimpiada, Limpiados, Lecatam, Cathal, Katta, Licatam.
Fractiones
Mollarella, Torre di Gaffe
Antiquitates Silesiacae
Antiquitates Silesiacae ad annum 1170 scriptae sunt ab auctore Martino Hancke et anno 1707 editae. Eius nominis liber apparet in fabula de fine mundi in Breslau quam Marcus Krajewski scripsit. Hac in fabula autem auctor antiquitatum non est Martinus sed quiddam verisimiliter ficticius Barthesius.
Hydropedologia
Hydropedologia est novus campus, ex intertexentibus scientiae solorum et hydrologiae ramis constitutus. Hydrogeologiae, hydroclimatologiae, et ecohydrologiae similis, coniunctiones hydrologiae et aliorum ex sphaeris telluris vehementius dicit. Hydropedologia ipsa ad nexum hydrosphaerii et pedosphaerii attendit.
Issenhausen
Issenhausen est parvum commune 89 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Dollot
Dollot est commune Francicum 319 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Vattetot-sous-Beaumont
Vattetot-sous-Beaumont est commune Francicum 577 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Signum interrogationis
Signum interrogationis (Unicodex: U+003F) est signum interpunctionis, quod quaestionem indicat. Ita de consuetudine signum terminus sententiae interrogationis constituit, ut: In lingua Hispanica sententiae interrogationis signum ¿ (Unicodex: U+00BF) praestat. Scripura Arabica littera ؟ (Unicodex: U+061F) adhibet.
Polyura
Polyura (< πολύ- 'multum' + οὐρά 'cauda') est genus papilionum subfamiliae Charaxinarum familiae Nymphalidarum. Species in oecozonis Indomalayana et Australasiana endemicae sunt. Sicut Charaxes magna et conspicua, ad tribum Charaxinorum pertinet. Investigationes geneticae nuper probaverunt nonnullas Charaxis species propriores Polyurae esse quam aliis speciebus Charaxis, ac Polyura igitur in Charaxes poni posse.
Genus distribuitur ab India per Asiam Orientalem, Sinas, Indonesiam, Novam Guineam, et Insulas Salomonis ad Philippinas, Novam Caledoniam, Vanuatu, Vitios, et Australiam (Smiles 1982:126).
Species
Index sequens cum ultima generis recognitione morphologica (Smiles 1982) congruit.
Gastronomia Parisiensis
Gastronomia Parisiensis, scilicet ars culinaria Lutetiae et regionis Insulae Franciae ab aevo medio in fontibus relata est. Michael Montanus anno 1588 Lutetiam "generositate mensae suae magnam" laudavit (grande en félicité de son assiette). Recentius "urbem gulosissimam magnificissimamque Europae" (la ville la plus gourmande et la plus magnifique de l'Europe) et "urbem capitalem Imperii Gulae" (la capitale de l'Empire Gourmand) Grimod de la Reynière nuncupavit, Andreas Bourguignon "centrum orbis terrarum gastronomicum" (centre gastronomique du monde) in Carte gastronomique de la France quam anno 1929 divulgavit.
Etiamsi nihil de coquinis scripsit, Iulianus imperator, Lutetiae annis 350 morans, aquam, vites viniferas, ficos hac in urbe provenientes laudavit. "Parisius" vel Lutetia ab Ioanne de Hauvilla, poeta saeculi XII, his verbis laudatur:
Caseos saeculo XV Lutetiae venditatos Panthaleo de Conflentia descripsit:
Eureka
Eureka versus unius schematis metricae et grammaticae componebat:
Plus quam 26 000 000 versus huiusmodi componere potest.
Robertus Hartig
Robertus Hartig (natus Heinrich Julius Adolph Robert Hartig, Brunsvici 30 Maii 1839; mortuus Monaci 9 Octobris 1901) fuit physicus silviculturae et mycologus Germanus. Eruditus est in Collegio Carolino Brunsvici, deinde Berolini et breviter Marburgi. Anno 1878, professor botaniae in Universitate Monacensi creatus est. Rete Hartigiano innotuit, reticulato hypharum opere quod in radicem plantarum extenditur.
Familia
Filius Theodori Hartig (1805–1880) et nepos Georgii Ludovici Hartig (1764–1837) fuit.
Meta-iocus
Meta-iocus est categoria ioci aliquot categorias dissonas sed propinquas comprehendens: ioci sibi attingentes, ioci de iocis, et formulae ioci.
Ioci sibi attingentes
Hic genus meta-ioci est iocus quo familiaris genus iocorum est pars ioci.
Exempli gratia:
Ioci de iocis
In hoc genere meta-ioci, iocus est de alio ioco.
Marcus Gallanter in libro suo Lowering the Bar: Lawyer Jokes and Legal Culture (Anglice) hunc meta-iocum a Praetore Primo Gulielmo Rehnquist dictum ponit:
E. B. White iocum fecit de ioco, dicens "Iocum insecari potest, sicut ranam, sed res processu moritur et res interiores sunt adversae omni propter animum pure scientificum."
Iocum fiat quoque de ioco malo, pro fine familiare ponens finem gravum aut ineptum. In ordonibus suis, comoedi ut Georgius Carlin et Mitch Hedberg hoc genere ioci late utuntur. Saepe Hedberg iocum sequitur cum confessione quod illud male dicitur, vel auditoribus instat quod "ille iocus hilarior erat quam egistis."
Dixmont (Icauna)
Dixmont est commune Francicum 895 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Ittenheim
Ittenheim est commune 2171 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Geoffroy Martel
Gaufridus Martellus fuit nomen multorum hominum qui Medio Aevo in Gallia vixerunt :
Brooklynium
Brooklynium, sive Brooklynum (vulgo Brooklyn), est frequentissimum Urbis Novi Eboraci burgum, circiter 2.6 milliones incolarum habens, burgum Queens adiacens, in occidentali insulae Longae fine situm. Ex anno 1896, eosdem fines habet ac Kings, comitatus in civitate Novo Eboraco populo frequentissimus, secundus a densissimo inter Civitatum Foederatarum comitatus, post Manhatam, comitatum vicinum.
Dissangis
Dissangis est commune Francicum 148 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Ioannes M. Bennett
Ioannes (Anglice John) M. Bennett (natus Sicagi 1942) est experimentalis textus, soni, oculorumque poeta Americanus. Luna Bisonte Prods, eius parvum prelum, anno 1974 conditum, milia editionum finitarum protulit scriptorum qui poesin oculorum, artem verborum, atque alia experimentalia fictionis, artis, poesisque genera componunt. Bennett ipse est curator collectionum Scripturae Avant, Gulielmi S. Burroughs, et Michaelis de Cervantes Saavedra in bibliothecis Universitatis Civicae Ohii. Plus de eius cursu vitae, editionibus, conatibusque artificibus in eius situ interretiali legi potest.
4526 Konko
4526 , olim designationibus 1982 KN1, 1973 FR1, et 1986 HN agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hiroki Kosai et Kiichirō Furukawa, astronomis apud Observatorium Astronomicum Tokii (Statio Kiso) versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4526 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vassonville
Vassonville est commune Francicum 414 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
4525 Johnbauer
4525 , olim designationibus 1982 JB3, 1951 YF, et 1988 XX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, Eugenio Merle Shoemaker, et P. D. Wilder, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Romanticorum domus
Romanticorum domus (Theodisce Romantikerhaus) est museum litterarum Ienae in Germania (in via Unterm Markt nr 12a). Habitationi Fichtio fuit, qui anno 1794 Ienam consecutus est. Nostris autem temporibus, visus in tempus Romanticismi ineuntis permittit. Casa anno 1669 ad marginem urbis erecta semper intra moenia iacuit. Olim tabulis commemorativis permultis ornata erat, quae testimonium de incolis notis perhiberent.
4525 Johnbauer
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4525 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Romanticorum domus
Collectiones
Omnia quae initium Romanticismi peperunt atque formaverunt in museo eo tractantur et biographiae poetarum novorum, historicorum litterarum, philosophorum, hominum de rerum natura indagantium visitatoribus lucide ante oculos ponuntur. Annis inter 1785 et 1803 urbs Iena totius Germaniae maxime agilis atque moderna fuisse dicitur. Huc venerunt philosophi Ernestus Reinhold, Ioannes Fichtius, Fridericus Schelling, theologi Ioannes Iacobus Griesbach, et Henricus Eberhardus Gottlob Paulus, poeta (et professor!) Fridericus Schillerus et rerum naturalium docti Iustus Christianus Loder, Ioannes Georgius Lenz, Christophorus Gulielmus Hufeland, Iohannes Christianus Stark senior et Augustus Ioannes Georgius Carolus Batsch, cum oppidum ipsum magnum non esset. Professoribus egregiis vocatis numerus studiosorum usque annos 1790 duplicatus est.
Histologia
Histologia (a Graeco ἱστός 'tela, textus' + -λογία 'scientia') est pars biologiae quae microscopicam textuum biologicorum anatomiam tractat. Differt ab anatomia macroscopica, quae ad maiores corporis structuras spectat. Hodie histologia etiam organologiam (studium organorum) et cytologiam (studium cellularum) comprehendere habetur.
6641 Bobross
6641 , olim designationibus 1990 OK2, 1981 RY4, et 1981 SM6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico E. Holt, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6641 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Itterswiller
Itterswiller (Germanice ) est commune 270 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Aethra (mater Thesei)
In mythologia Graeca Aethra (Graece Αἴθρα, 'lucida', 'clara') fuit Pitthei, Troezenis regis, filia. Iussu patris Aegeo regi Atheniensium Delphis redeunti filium peperit, Theseum. Persona fuit Supplicum Euripidearum, ubi filio persuadet ut Adrasto, qui virorum in bello adversus Thebanos mortuorum corpora reciperare volebat, opem ferat.
Dicy
Dicy est commune Francicum 326 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Aethra (mater Thesei)
Fabula
Aegeus Delphos contenderat ad oraculum consulendum cur liberos non gigneret. Responsum, ut mos erat, obscure eum monuisse videtur ne antequam Athenas pervenisset cum femina concubaret. Cum vero apud hospitem Pittheum in itinere moraretur ille dolo Aegeum ebrium cum filia sua reliquit. Eadem nocte cum Posidone quoque concubuisse dicebatur ita ut Theseus utrum dei an regis filius esset dubitaretur. Filio nato Aegeus calceos et gladium sub ingenti rupe occultavit, quod uni Aethrae indicavit addens si Theseus vir factus rupem sublevare valuisset, ut cum illis pignoribus quibus a patre cognosceretur ad se eum mitteret. Quod ita evenit. Postquam vero Theseus Helenam virginem rapuit Castor Polluxque Athenas venerunt unde Aethram ultionis causa rapuerunt atque ancillam sorori dederunt. Filii morte cognita Aethra se ipsam interfecisse narrabatur
Rodolphus Graziani
Rodolphus Graziani (Italiane Rodolfo Graziani) (natus Filictini 11 Augusti 1882; mortuus Romae 11 Ianuarii 1955) fuit generalis politicusque Italicus.
Per primum bellum mundanum adhibitus est in regio exercitu Italico. Temporibus inter primum et secundum bellum mundanum se convertit ad Fascismum, deinde vir maximi momenti factus est. Per Imperii Italici bella ducis officium habuit: in Libyae recuperatione (1921–1931), in bello Aethiopico (1935–1936), ac deinde in bellatorum Aethiopicorum sedando (1935–1937). Eius partes in Libya suaeque ferae rationes sibi cognomen  Fezzanis Carnifex  meruerunt. Cum secundum bellum mundanum motum esset, Graziani superior imperator praefectusque Libyae Italicae factus est, succedendo Italo Balbo. In Africa Septentrionali, praefuit exercitui Italico per agressionem ad Aegyptum ac per Pyxidem Nauticam operationem, qui advenit ad calamitatem militarem: milites Italici, qui Britannicis superiores erant, quater sed inferiores in exercitatione bellica inopesque belli apparatus, vehiculi et unitatis, passi sunt eorum historiae maximum detrimentum. Graziani suam culpam excusavit, describendo conflictum inter Italicos et Britannicos ut  siphonapterae bellum contra elephantum , at Benitus Mussolini detrimenti totam culpam ei attribuendo, eum exauctoravit.
Post aliquanto otii periodum, Graziani accepit officium defensionis domestici ministerii in re publica sociali Italica a Mussolini, obtinuitque hoc officium usque ad ruinam finalem anno 1945. Post bellum, de causa utendi gasum sinapem diruendique crucis Rubrae valetudinaria per bellum Aethiopicum, Graziani, ex Aethiopiae gubernationis petitione, insitus est in Nationum Unitarum indice sceleris bellici, at numquam inquisitus erat. Aethiopiae petitio ad Rodolphi Graziani reddendum negata est ab Italia anno 1949; sed ab adiuvando hostem inquisitus et condemnatus est ad 19 anni carceris, at degit quattuor mensem in carcere postea liberatus est. Deinde se ad motum socialem Italicum inhaesit et factus est eius honorarius praesidens. Anno 1955 mortuus est.
Index sanctorum militarium
Exemplum militis christiani est archangelus Michael.
In arte byzantina saepe quasi custodines iuxta portam ecclesiae depicti sunt.
Dannemoine
Dannemoine est commune Francicum 432 incolarum (anno 2009) praefecturae Icaunae in provincia occidentali Burgundia.
Incubatrix Vicimediorum
Incubatrix Vicimediorum (Anglice Wikimedia Incubator) est situs Vicimediorum, ubi Vicipaediae novae (necnon alia incepta Vicimediorum, praeter Vicifontes et Viciversitates) creari et evolvi possunt, donec a collegio linguarum probata sunt, ut novae Vicipaediae creentur. Plus quam ducentae Vicipaediae anno 2021 in incubatrice numerabantur.
Varengeville-sur-Mer
Varengeville-sur-Mer est commune Francicum 1'013 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Adrastus
In mythologia Graeca Adrastus (Graece Ἄδραστος), Talai filius, fuit Argivorum rex qui septem ducum contra Thebas expeditionem imperavit. Nam oraculo obtemperans duas filias Argiam et Deipylam exsulibus Polynici et Tydeo dedit. Generum Polynicem igitur neglectis signis divinis in Thebanum thronum  restituere voluit sed repulsus unus e ductoribus equi beneficio cladi superfuit. Secundam expeditionem quoque 'epigonorum' dictam cum filiis eorum qui primo bello perierant duxit. Tunc Thebas quidem cepit sed filium Aegialeum in pugna amisit et paulo post ipse in patriam rediens Megaris mortuus est. Persona Supplicum Euripidearum est et Nemeorum certaminum conditor fuisse dicitur.
De cultu heroico
Sicyone Adrastus cultu honorabatur qui sacrificiis et tragicis choris constabat qui eius tribulationes canere solebant
Nuditas heroica
Historia
In artibus Graeciae antiquae bellatores saepe nudi depicti sunt, sed vere milites Graeci armati, non nudi, pugnabant. Di mythologiae Graecae saepe nudi efficti sunt, rarius etiam deae. Ante aetatem classicam, nuditas virorum in statuas, Graece antique kouroi appellatae, sculpta est. Graeci antiqui nuditatem seniorum non depingebant, sed solum nuditatem iuniorum. Postea, ut Plinius Maior scripsit, haec ars Graeca inducta est in re publica Romana.
Anno 1440 circa, Donatellus Florentinus sculptor Italicus Davidem regem biblicum nudum sculpsit. Aetate renascentiae artium, Angelus Bronzinus pictor Italicus Andream Auriam navigatorem seminudum, pictus ut Neptunus deus maris, anno 1530 circa pinxit, et Michael Angelus Bonarotius inter annos 1501 et 1504 praeclarissimum Davidem sculpsit.
Aetate fascistica, Benito Mussolino duce, statuae athletarum nudorum in Foro Italico sculptae sunt.
Societas
In societate Graeca antiqua nuditas crebra erat in gymnasia (e verbo Graeco γυμνός, scilicet 'nudus') atque in ludis. In gymnopaediis, dies festi in urbe Lacedaemone, cantores chori nudi canebant.
Milites Lacedaemones nudi se exercitabant, Thucydide scribente, et ipsi nuditatem in certamina Olympia induxerunt.
Valmont (Sequana Maritima)
Valmont est commune Francicum 976 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Jetterswiller
Jetterswiller (Germanice ) est commune 170 incolarum (anno 1999) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Nuditas heroica
Societas
In sculptura Graeca classica et hellenistica interdum bellatores barbari nudi efficti sunt: duae sculpturae Galatarum ex arce Pergami ("Galata morens" et "Galata se occidens") exempla sunt.
Veganismus
Veganismus est habitus vel ethica practica, qua homo ut edendum aut animalis aut aliae alimoniae ex animalibus nefas esse ut credit. Non solum edendum est, sed etiam omnia ex animalibus orta sunt nefas. In hoc modo, veganismus ab vegetarianismo dissentit.
Mahometus Salīm wuld al-Bašīr
Mahometus Salīm wuld al-Bašīr seu litteris Arabicis محمد سالم ولد البشير (Aïoun El Atrouss in urbe die 17 Decembris 1962 natus) est ingeniarius et politicus Mauritaniae.
Alumnus est universitatis Insulensis I et universitatis technologiae Compendiensis necnon instituti scientiarum politicarum Gratianopolitani in Francia. In patriam reditus Nouakchott in urbe apud societates electricitatis, sed ab anno 2007 apud ministerium aquarum et energiae operam dedit. Anno 2009 director generalis societatis Mauritanica electricitatis factus est. A mense Septembri 2013 minister aquarum, deinde a Ianuario 2015 minister petrolei et energiae meruit. Anno insequenti director societatis nationalis energiae et fodinarum factus est, sed die 29 Octobris 2018 ad officium primi ministri convocatus est, praeside Mahometum Ould Abdel Aziz.
Cornelius Bloemaert II
Cornelius Bloemaert II (vulgo: Cornelis Bloemaert II; Traiecti ad Rhenum anno 1603 fere natus; Romae 28 Septembris anno 1692 mortuus) fuit saeculi aurei chalcographus et delineator Nederlandicus.
Biographia
Abrahamae Bloemaert secondae uxoris filius secundus, patris et Gerardi de Honthorst discipulus fuit. Postea ex Crispiano Passaeo incisionis artem didicit, : enim ob eius chalcographias notus est. Lutetiae de 1630 usque ad 1633 laboravit, ubi cum Theodoro Matham maecenatis Favareaux operam Tableaux du Temple des Muses sociavit. Deinde a Vincentio Giustiniani convocatus, ob Ioachimi de Sandrart monitionem a Romam migravit. Ibi Petrus Cortonensis moderans et praecipue ob Familia Barbarinorum chalcographias perfecit. Ex Dominici Zampieri, Petri Cortonensis, Cyri Ferri picturibus et ex Vincentii Giustiniani collectaneorum Ioachimi de Sandrart delineationibus magis quam 400 chalcographias effecit. Extremam operam cum Rainero de Persijn et Theodoro Matham sociavit. Praetera Schildersbent comes fuit, cognomem Hiems (Winter) habens. Usque ad 1692 Romae mansit, etiam Florentiae parumper laborans.
Maxime generis et religiosa argumenta, aedificia atque monumenta effigiavit et effigies perfecit. Eius sculpendi ratio exacta est, quae a Gerardo de Honthorst et Abrahama Bloemaert adducitur. Hic artifex, ut Iacobus Callot, Ioannes van de Veldius et Abraham Bosse, chalcographiae artem miscellaneam adhibebat, vel potius primum laminam acido incidebat (aqua fortis) et deinde viriculo supra striibus perpoliebat.
Ieremias Falck, Ioannes Odazzi et Henricus de Keyser senior eius discipuli fuerunt.
Solivytschegda
Solivytschegda (Russice Сольвычегодск) est urbs in regione Archangelopolitana Russiae, in ripa dextra Wytschegdae fluminis sita. 1 875 incolarum habet. Primum in chronica memorata est anno 1492.
Provincia Salmanticensis
Provincia Salmanticensis (Hispanice : Provincia de Salamanca) est provincia Hispanica, cui 352'986 incolae (anno 2011) sunt.
ვეფხისტყაოსანი
ვეფხისტყაოსანი (Georgice Vepkhist'q'aosani, scilicet Latine Eques pelle pantherina indutus) carmen est epicum Siotae Rustaveli, litterarum Georgicarum opus celeberrimum. Annis a 1189 ad 1212 compositum esse videtur. De amore Tariel equitis poema narrat permultasque alias historias continet. Versus carminis est shairi, versus Georgianus sedecim syllabis, qui in strophas quattuor versuum congeritur. Plus quam 1500 strophas poema habet (in editione strophas 1637). In multis linguis conversum est. Versiones Russicae a Constantino Balmont, Nicolao Zabolockij aliisque factae sunt.
Amana Hatpa III
Regnum suum cum culmine Aegypti antiquae nexum est. Plura monumentarum hodie nota tempore ineunte Amanae Hatpae III erecta sunt.
Galena Višnevskaja
Ab anno 1952 in Theatro Magno (Russice Большой театр, tr. Bol'šoj teatr) Moscuae favebat operi, anno 1966 titulo Artificis Popularis URSS ornata. Amica Demetrii Szostakowicz, operas eius (inter alia, Леди Макбет Мценского уезда et Symphonia XIV) cantavit. Et amica Beniamini Britten, operam suam "War Requiem" cantavit.
Aragonia (Italia)
Aragonia (alia nomina: Aragona) (Italiane Aragona) est oppidum et commune Italicum, circiter 9600 incolarum, in Regione Sicilia ac in Consortio Libero Municipali Agrigentino situm. Incolae Aragonenses appellantur.
Geographia
Urbs in radicibus montis Belvederii sita est.
Urbis administratio
A die 11 Iunii 2017 praefectus Aragoniae Iosephus Pendolinus est.
Fractiones
Stazione di Aragona-Caldare.
6642 Henze
6642 , olim designationibus 1990 UE3, 1974 DH2, 1975 EN5, et 1984 UP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takeshi Urata, astronomo apud Observatorium Nihondaira (Stationem Oohira) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6642 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vates (florilegium)
The Vates Anthology of New Latin Poetry (scilicet Latine Vatis poeseos Neolatinae florilegium) est collectio versuum Latinorum saeculi XXI ineuntis, a Marco Walker, qui et periodicum eiusdem nominis edebat, collecta et anno 2015 typis mandata. Non solum metra (quorum interdum systhemata nova componuntut) et rhythmos continet, sed etiam haikua et pentedisticha et alii versus liberi.
Italia et Germania (Overbeck)
Italia et Germania est tabula anno 1828 ab Friderico Overbeck picta. Haec tabula Monaci in Pinacotheca Nova adservatur.
Kaltenhouse
Kaltenhouse (Germanice ) est commune 2115 incolarum (anno 2006) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.
Valliquerville
Valliquerville est commune Francicum 1'294 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Svalbardum
Svalbardum, scilicet "frigidum litus" est series insularum Norvegicarum in oceano Arctico inter continentem Europaeam et polum arcticum sita. Insulae inter 74 et 81 gradus latitudinis borealis et 74 et 81 gradus longitudinis orientalis. Mare Barentsianum litora Svalbardi orientalia et mare Groenlandiae occidentalia alluit.
Res hodiernae
Svalbard, nullius comitatus Norvegici pars, est area non incorporata ac dearmata quae a gubernatore a re publica Norvegica constituto administratur. Ab anno 2002 Longyearbyen, oppidum principale, suam rectionem habuit, municipiiis continentis similarem. Ibi sub monte reconditur Thesaurus seminarius mundanus Svalbardensis anno 2006 inceptus. Inter alias habitationes sunt Barentsburg, communitas Russica carbonis fossorum; Ny-Ålesund, statio investigationis scientificae; ac Sveagruva, alia statio carbonis fossorum. Svalbard est regio maxime ad septentrionem sita, cui sunt incolae perpetui.
Ioachim Ringelnatz
Ioachim Ringelnatz(vere: Hans Bötticher; natus die 7 Iulii 1883 Wurzen in Saxonia, mortuus die 17 Novembris 1934 Berolini auctor, pictor, scurro, comicus cabareticus Germanicus fuit. Opuscula eius facetias saepe miras atque proprias spargunt. Nonnumquam sub pseudonymis Pinko Meyer, Fritz Dörry, Gustav Hester res concinnavit.
Vita
Primo bello pancosmico sub militia navali stipendia meruit. Denique anno 1920 Berolinum venit tamquam auctor atque histrio in scaenas Ioannis de Wolzogen, quibus titulus Schall und Rauch. Anno ante sibi cognomen Ringelnatz dedit, quo idiomate nautarum cappae designatur.