cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Minerbinum (Provincia Barolensis-Andriensis-Tranensis)
Alia nomina
Plurima nomina habet: Minorobinum (anno 862), Monerbinum (Leo Ostiensis et alii), Monorvinum (peritia De Maxariis 1548), Minorvinum (peritia Tango 1668), Binerbinum (Murarius), Minorbinum (Iulianus Passer et alii), Minerbinus (Ughellus et alii), Monorbinum tandem Minervinum sive Minerbinum.
Ecclesia Catholica Romana
Minerbinum fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Minerbinensis est. Hodie municipium ad Dioecesem Andriensem pertinet.
Spurius Verginius A.f. Tricostus Caeliomontanus
Spurius Verginius A.f. Tricostus Caeliomontanus (quando natus sit, quando mortuus nescimus) senator Romanus ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.
Familia
Pater eius Aulus Verginius A.f. Tricostus Caeliomontanus, consul anni 494 a.C.n., frater Aulus Verginius Tricostus Caeliomontanus erat, qui consulatum anno 469 gessit. Ipse Spurius filium Titum Verginium Tricostum Caeliomontanum habuit, qui anno 448 summum magistratum administravit.
Cursus honorum
Anno 456 a.C.n. Spurius consul rei publicae Romanae erat. Titus Livius de consulatu eorum rettulit: ''Deinde M. Valerius Sp. Verginius consules facti. Domi forisque otium fuit; annona propter aquarum intemperiem laboratum est. De Auentino publicando lata lex est. Tribuni plebis iidem refecti .''
Lusatia inferior
Lusatia inferior lingua Sorabica inferiore Dolna Łužyca, lingua Sorbica superiore Delnja Łužica, Dolne Łużyce,  Niederlausitz pars borealis Lusatiae, regio et vetus territorium civitatis Brandenburgi. Regio comprehendit partes septentrionales Saxoniae et occidentales Poloniae. Medium oppidum est Cotbusium.
Anscharius Manutahi Temaru
Anscharius Manutahi Temaru (natus Oscar Manutahi Temaru Faa'ae in vico Tahitiense die 1 Novembris 1944) est peritus politicae scientiae Polynesiae Francicae vir, qui praeses (Francice: président de la Polynésie française) quinquies fuit, annis 2004, 2005–2006 et 2007–2008, 2009, et iterum anno 2011.
Desiderius Defauw
Desiderius Defauw (Gandavi natus die 5 Septembris 1885; mortuus in Gary, Indiana die 25 Iulii 1960) fuit concentus magister et fidicularum psaltes Belgicus, qui inter alia ab anno 1943 usque ad annum 1947 Orchestram symphonicam Sicagensem (Anglice Chicago Symphony Orchestra) duxit.
Anscharius Manutahi Temaru
<!--He first served as the President of French Polynesia (président de la Polynésie française) from June 15, 2004 until his Government lost a no-confidence motion on October 8, 2004. He was the caretaker President for two weeks after that, but was forced to give up the presidency until March 2005, when he was reelected after parliamentary by-elections.
He is leader of the five party coalition Union For Democracy, which includes his pro-independence party Tavini Huiraatira (People's Servant Party) and other smaller parties that support autonomy for French Polynesia rather than independence. Those parties unexpectedly defeated supporters of long-time leader Gaston Flosse in the May 2004 parliamentary elections.
Temaru lost a vote of no confidence on 13 December 2006, after months of protests against the high cost of living in French Polynesia. Temaru had lost control of parliament due to defections. Gaston Tong Sang won the presidential election on December 26. [http://www.abc.net.au/news/newsitems/200612/s1811664.htm ''French Polynesian president loses no confidence vote. 14/12/2006. ABC News Online'' apud www.abc.net.au]
Temaru ran for parliament in the 2007 elections, but failed to win a seat.
On September 14, 2007, Temaru was elected as President of French Polynesia for the third time in three years (with 27 of 44 votes). He replaced Tong Sang, who lost a no-confidence vote on August 31.
Background
Oscar Temaru was educated in Faa'a and Papeete, where he received a thorough religious education.
An early political influence was Jean-Marie Tjibaou, philosopher and former leader of the Kanak Socialist National Liberation Front (FLNKS), who was assassinated in New Caledonia in 1989.
Temaru entered the French Navy for three years in 1961 and participated in the Algerian War of Independence. On his return to French Polynesia he sat the exam to become a customs officer in Tahiti. In 1983 he retired from this position.
Oscar Temaru has been a vocal campaigner against nuclear testing by France at Moruroa and Fangataufa Atolls since the 1970s. His main power base has been in the poor suburb of Faa'a on the outskirts of the capital Papeete.
In 1977, Oscar Temaru formed his political party, the Front for the Liberation of Polynesia (FLP). The party changed its name in 1983 to [[TAVINI HUIRA’ATIRA NO TE AO MA’OHI -FLP]] (People's Servant Party). The same year he was elected mayor of Faa'a, which position he continues to hold (as of 2004).
In 1986, Tavini Huiraatira obtained 2 seats in the territorial assembly, 4 seats in 1991, 11 in 1996, and 13 in 2001. In 2004 the Union for Democracy Coalition won 27 of the 57 seats.
Oscar Temaru's coalition government program in 2004 included the gradual increase of the minimum wage to 150.000 Fcfp, work days that don’t start before 9am, an improvement of social services, political decentralisation, educational reform, and a revision of the new autonomy statute after French Polynesia was declared a French Overseas Country (pays d'outre-mer) in March 2004.
When asked by an Australian Broadcasting Corporation reporter "Most people call this place French Polynesia. What do you call it?" he replied "This is French-occupied Polynesia. That is the truth. This country has been occupied."
2007-2008 Presidential Cabinet
Oscar Temaru announced his new presidential cabinet on September 19, 2007, shortly after his election as President of French Polynesia. The sixteen cabinet members include three women.
Novissime creatus est praeses die 1 Aprilis 2011.
Mississippius
Mississippius seu flumen Mississippiense, Anglice etiam agnominibus Old Man River ('Fluvius Senex') et Big Muddy ('Magnum Turbidum') notum, est amnis qui per decem civitates foederatas Americanas fluit, reipublicae longissimus, aquamque e maximis superficiebus siccans flumen. Quod a Ferdinando de Soto, exploratore Hispanico, anno 1541 repertum est.
Mississippius deltam maximam areae 28,6 milia chm² habet in Ludoviciana civitate, ubi in sinum Mexicanum influit; regio autem, quae saepius  nominatur, sensu geographico nec delta nec delta interior est.
Nexus externi
🇬🇷
Raphael Kubelík
Raphael Kubelík (natus in Býchory die 29 Iunii 1914; mortuus Kastanienbaum in pago Lucernensi in Helvetia die 11 Augusti 1996), Ioannis Kubelík compositoris et fidicularum psaltei filius, fuit concentus magister et compositor Helveticus oriundus e Cechia, qui ab anno 1950 usque ad annum 1953 Orchestram symphonicam Sicagensem (Anglice Chicago Symphony Orchestra) duxit.
Luccavia
Luccavia lingua Sorabica Łukow urbs quae iacet in circulo Landkreis Dahme-Spreewald in civitate Brandenburgo.
Stephanus Bodecker
Stephanus Bodecker fuit Praemonstratensis et ab anno 1422 episcopus Romano-catholicus Brandenburgi ad Habalam siti.
Iuvenis studebat artem, philosophiam et ius ad studiorum universitatem Erfurdiensem, ad Almam Matrem Lipsiensem et ad Universitatem Carolinam Pragensem.
Duncan Charters
Duncan Charters (natus die 2 Maii 1948 in Britannia Maiore) paedagogus Anglicus est in Civitatibus Foederatis vitam degens; notum est eum esse Esperantici fautorem indefessum atque maxime entheum. Inde a mense Iulio 2019 praeses factus est Universalis Societatis Esperanticae.
Vita
Esperantica edidicit in gymnasio Croydon Eduardo Ockey magistro; insuper sese sodalem Societatem esperantistarum iuvenum (Croydon Young Esperantists Club) fecit. Rerum Francogallicarum Hispanicarumque studiosus Cantabrigiae methodo propria sua Esperantica docere coepit. Tunc pro Iuventute esperantistarum Britannicorum (Junularo esperantista brita) quoque multa agebat: inter multa alia sodalium periodicum moderabatur. Diploma in Esperanticis directo docendis ab Andrea Cseh ipso ei datum est.
Charters praeses fuit Consociationis Esperanticum docentium internationalis annis inter 1993 et 1998. Saepenumero nugas suas auditoribus iterabat quibus titulus "Mia eksterlanda vojaĝo" ubi diversis de pronuntiatibus idiomatis Zamenhofiani ludibrium habetur. Anno 2016 membrum factum est Academiae Esperanticae quod munus statum est anno 2015.
In Alma Matre Cantabrigiensi laureas primas accepit antequam doctoratum nancisceretur apud Indianenses. Ex anno 1974 professor est linguarum alienarum ad Collegium Principiorum ab asseclis Scientiae Christianae, quae dicitur, Elsah in oppido Illinoesiae fundatum. Insuper praelectiones linguisticas habet ad Universitatem civicam Humboldt Arcata in urbe Californiae nisi aestate variis locis scientas suas multis in locis spargit atque iucunde tradit.
Instructionum paradigmata statuens consiliarius creatus est in fingendibus horariis instructoriis statuum Americanorum Californiae Illinoesiaeque. Anno 1993 in Helvetia operam dabat seminarium internationale disponens ubi magistri iuvenes initiandi et parandi et fortificandi erant. In Hispania parabat cum aliis Universalis congressus Esperantici celebrationem quod attinet ad campum eruditionis futurae ("Eduki por la 21-a jarcento"). Pluries conventus magistrorum particeps fuit et examina in lingua Esperantica generatim approbata (KER-ekzamenoj) identidem habebat. Utpote eius amor linguae Hispanicae sentitur qui res Hispanicas adamans ibi studiis multis scrutator fuerit.
Anno 2019 praesidium Unversalis Societatis Esperanticae appetebat cui felix successus mense Iulio fuit.
Titus Romilius T.f. Rocus Vaticanus
Titus Romilius T.f. Rocus Vaticanus (quando natus sit, quando mortuus nescimus) senator Romanus origine patricio ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.
Familia
Gens Romilia patricia fuit atque tribus Romilia ab ea nominata est. Tamen Titus Romilius solus est, qui e familia consulatum adeptus est. Pater eius quidam Titus erat.
Cursus honorum
Anno 455 a.C.n. Romilius consul creatus est. Eo anno apud Algidum montem feliciter contra Aequos certavit. Postquam fasces deposuit, a tribuno plebis Gaio Calvio Cicerone ignoto de causa accusatus et ad multam decem milium aeris damnatus est. Postea proposuit, ut legationem ad leges cognoscendas in Graeciam mitteretur. Fuit praeterea anno 451 decemvir legibus scribundis.
Victor Gollancz
Victor Gollancz (natus die 9 Aprilis 1893 Londinii; ibidem mortuus die 8 Februarii 1967), familia Iudaica ortus, alumnus Collegii Novi apud Oxonienses, fuit editor et vir publicus factionis socialisticae qui pro hominum iuribus pugnavit. Adversarius Adolphi Hitler post secundum bellum mundanum pro Germanis et contra eorum e Borussia eiectionem scripsit.
Bruno Pontecorvo
Ab anno 1950 in Unione Sovietica habitabat, ubi in instituto explorationis phaenomenorum nuclearium favebat operi. Ab anno 1964 fuit academicus Academiae Scientiarum URSS. Praemiis Staliniano (anno 1954) et Leniniano (anno 1963) nonnullisque aliis signis laudis Sovieticis ornatus est.
Iulius Racah
Iulius (Yoel) Racah (natus Florentiae Italia die 9 Februarii 1909; ibidem mortuus die 28 Augusti 1965) fuit mathematicus et physicus Italo-Israelianus.
Squamata
Squamata (-orum, n.) sunt Reptilium ordo hodie comunissimus, specierum multitudine, cuius membra praeclara Lacertidae et Serpentes sunt.
Cladogramma
─o Lepidosauria ├── Sphenodontia Williston, 1885 └─o Squamata Oppel, 1811 ├── Dibamidae Boulenger, 1884 └─o Bifurcata Vidal & Hedges, 2005 ├─o Gekkota │ ├─o Pygopodomorpha Vidal & Hedges, 2005 │ │ ├── Pygopodidae Boulenger, 1884 │ │ ├── Carphodactylidae │ │ └── Diplodactylidae │ └─o Gekkomorpha Vidal & Hedges, 2005 │  ├── Eublepharidae │  └─o Gekkonoidea │    ├─┬── Phyllodactylidae │    │ └── Gekkonidae Gray, 1825 │    └── Sphaerodactylidae └─o Unidentata Vidal & Hedges, 2005 ├─o Scinciformata Vidal & Hedges, 2005 │ ├── Scincidae │ └─o Cordylomorpha Vidal & Hedges, 2005 │  ├── Xantusiidae │  └─o Cordyloidea │    ├── Gerrhosauridae │    └── Cordylidae └─o Episquamata Vidal & Hedges, 2005 ├─o Laterata Vidal & Hedges, 2005 │ ├─o Teioidea seu Teiformata Vidal & Hedges, 2005 │ │ ├── Teiidae Gray, 1827 │ │ └── Gymnophthalmidae Merrem, 1820 │ └─o Lacertibaenia Vidal & Hedges, 2005 │  ├── Lacertidae Gray, 1825 │  └─o Amphisbaenia Gray, 1844 │    ├── Rhineuridae Vanzolini, 1951 │    └─o Amphisbaeniformata Vidal & Hedges, 2005 │      ├─o Blanoidea Vidal & Hedges, 2005 │      │ ├── Blanidae │      │ └── Cadeidae │      ├── Bipedidae Taylor, 1951 │      └─o Amphisbaenoidea │        ├── Trogonophidae Gray, 1865 │        └── Amphisbaenidae Gray, 1865 └─o Toxicofera Vidal & Hedges, 2005 ├─o Pythonomorpha Cope, 1869 │ ├─o Mosasauroidea │ │ ├── Aigialosauridae Kramberger, 1892 │ │ └── Mosasauridae Gervais, 1853 │ └─o Ophidiomorpha │  ├── Dolichosauridae Gervais, 1852 │  └─┬── Pontosaurus lesinensis (Kornhuber, 1873) Gorjanovic-Kramberger, 1892 │    └─┬── Aphanizocnemus libanensis Christianus de Sasso & Pinna, 1997 │      └─┬── Adriosaurus suessi Seeley, 1881 │        └─┬── Acteosaurus Meyer, 1860 │          └── Ophidia Guntherus, 1867 └─┬─o Iguania Cope, 1864 │ ├── Corytophanidae Fitzinger, 1843 │ ├── Crotaphytidae Smith & Brodie, 1982 │ ├── Hoplocercidae Frost & Etheridge, 1989 │ ├── Iguanidae Oppel, 1811 │ ├── Leiocephalidae Frost & Etheridge, 1989 │ ├── Leiosauridae Frost & Etheridge, 2001 │ ├── Liolaemidae Frost & Etheridge, 1989 │ ├── Opluridae Moody, 1983 │ ├── Phrynosomatidae Fitzinger, 1843 │ ├── Polychrotidae Fitzinger, 1843 │ ├── Tropiduridae Bell, 1843 │ └─o Acrodonta Cope, 1864 sive Chamaeleonoidea Vidal & Hedges, 2005 │  ├── Chamaeleonidae Rafinesque, 1815 │  └── Agamidae Spix, 1825 └─o Anguimorpha Fürbringer, 1900 ├─o Paleoanguimorpha │ ├── Shinisauridae │ └─o Varanoidea │  ├── Lanthanotidae Steindachner, 1877 │  └── Varanidae Merrem, 1820 └─o Neoanguimorpha ├── Xenosauridae ├── Helodermatidae Wiegmann, 1829 └─o Anguioidea sive Diploglossa ├── Anguidae Gray, 1825 ├── Anniellidae Nopcsa, 1928 └── Diploglossidae
Leonardus Sciascia
Leonardus Sciascia (natus die 8 Ianuarii 1921 Rahalmuti iuxta Agrigentum Siciliae; Panormi die 20 Novembris 1989 mortuus) fuit clarissimus scriptor Italicus saeculo XX ac propugnator indefessus et assiduus contra istam societatem nefariam vulgo dictam Camorra. Anno 1985 propter opus Cronachette Praemium Bagutta accepit.
Robertus Redslob
Robertus Redslob (natus die 3 Februarii 1882 Argentorati, mortuus ibidem die 6 Iunii 1962) fuit iuris consultus et praecipue iuris publici studiosus Franco-Germanicus. Studia eius magni momenti erant, cum Rei Publicae Vimarianae constitutio scripta est.
Vita
Redslob ab anno 1900 ad 1906 Argentorati et Berolini iurisprudentiae atque oeconomiae studebat. Argentorati referendarius iuris fuit. Anno 1913 professor iuris publicae Rostochii factus est. Primo bello mundano finito anno Argentoratum rediit professor Universitatis. Theoriae Redslob a Hugone Preuß in constitutione Rei Publicae Vimarianae acceptae sunt. Post secundum bellum mundanum Redslob etiam Berolini et Hagae legit.
Gnaeus Octavius (consul 87 a.C.n.)
Gnaeus Octavius (natus die ignoto - mortuus anno 87 a.C.n. Romae) fuit vir publicus Romanus.
Gens
Octavius erat filius et nepos virum eiusdem nominis, qui anno 128 a.C.n. et 165 a.C.n. consules fuerant. Filius Lucius Octavius anno 75 a.C.n. consul erat.
Cursus honorum
Anno 90 a.C.n. aut antea praetor fuit, anno 89 legatus Cnaei Pompeii Strabonis consulis inter Bellum sociale apud Asculum fuit et anno 87 a.C.n. consul una cum Lucio Cornelio Cinna electus est. Factioni Sullae favebat et Cinnam collegam, qui Caium Marium exilio revocare conabatur, ex urbe vi expulit. Octavius Lucium Cornelium Merulam in eius locum creari iussit. Mario in Italiam reverso, Cinna Romam aggressus est atque expugnabat. Octavius cum aliis optimatibus eodem anno necatus est atque caput eius e rostris pependit.
David Rizzio
David Rizzio etiam David Riccio (natus circa annum 1533 –necatus est Edinburgi, Scotia die 9 Martii 1566), musicus Italicus, fuit scriba a secretis et dicitur Mariae Stuartae amans. Die 9 Martii 1566 iussu et auxilio Henrici Stewart (mariti Mariae) Rizzio sub oculis reginae, illo tempore gravidae, a nobilium grege trucidatus est.
Alfredus Duggan
Alfredus Duggan (Anglice Alfred Duggan; natus 1903 Bonaeropolis Argentinae e stirpe Anglo-Hibernico; mortuus 1964) fuit scriptor mythistoriarum Anglice confectarum.
Neso (satelles)
Neso (etiam nomine Neptunus XIII agnita et olim S/2002 N 4) est satelles irregularis retrograda planetae Neptuni. Nomen habet a Neso una Nereidum. Satelles a M. J. Holman et Brett J. Gladman anno 2003 reperta est.
Carolus Geiler
Carolus Hermannus Fridericus (Karl Hermann Friedrich) Geiler (natus 10 Augusti 1878 Schönau (Badenia), mortuus 14 Decembris 1953 Heidelbergae) iuris peritus Theodiscus et praeses ministrorum Hassiae fuit.
Munus
Finitis scholae studiis Geiler Friburgi et Heidelbergae iurisprudentiae studebat atque iurisconsultus Manhemii operam dedit. Praeterea universitate Heidelbergae legebat. Inter primum bellum mundanum miles conscriptus fuit, postremo centurio erat. Anno 1929 professor factus est. Anno 1939 hoc officium amisit propter uxorem, quae gentis Iudaicae fuit. Anno 1947 ordinarius iuris internationalis Heidelbergam vocatus est.
Cursus honorum
Post secundum bellum mundanum Americani, qui Hassiam occupaverunt eum primum praesidem ministrorum Hassiae Maioris fecerunt. Ab 12 Octobris 1945 ad 20 Decembris 1946 hunc magistratum gessit. Postquam primus senatus terrae electus est, Christianus Stock (SPD) eius successor creatus est.
Gaius Clodius Crispinus
Gaius Clodius Crispinus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo fuit. Pater eius Vettius Bolanus anno 66 consulatum suffectum gessit. Mater circa annum 93 Crispinum veneno interficere conata est. Anno 113 ipse consul ordinarius erat.
Andreas Lacuna Secobiensis
Andreas Lacuna Secobiensis seu Andreas a Lacuna (Andrés Laguna de Segovia vel Andrés de Laguna; natus Secobiae anno 1499; mortuus Guadalaxarae anno 1559), alumnus universitatum Salmanticensis, Parisiensis et postea Bononiensis, fuit medicus, pharmacologus et humanista Hispanus.
Anno 1543 versionem Latinam incompletam librorum Geoponicon edidit; postea versiones nonnullas Hispanicas operum Graecorum et Latinorum, inter quae Ciceronis, Luciani, Galeni, Aristotelis et praecipue Materia medica Dioscoridis.
Index Asteroidum 126001-127000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 126001 ad 127000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Quintus Ninnius Hasta
Quintus Ninnius Hasta (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo fuit. Anno 114 consulatum ordinarium gessit. Pater eius Quintus Ninnius Hasta anno 88 consul suffectus creatus est.
Psamathe (satelles)
Psamathe (etiam nomine Neptunus X agnita) est satelles irregularis retrograda planetae Neptuni. Nomen habet a Psamathe una Nereidum. Satelles a Scott S. Sheppard et David C. Jewitt anno 2003 reperta est. Censentur Psamathen et Neso e confractura satellitis maioris originem habere.
Coagulum
Coagulum est quod coagulat lac. Hoc efficit enzymum, nomine chymosinum vel renninum, in abomasis vitulorum subrumorum et in stomachis aliorum mammalium lactentium exstans; lactentium enim oportet lac maternale coagulare ut bene digerent. Necesse est lac coagulare et in confectione casei. In tali opere idem enzymum, e stomachis vitulinis agninisve haedinisve extractum, adhibetur. Sunt et alia coagula caseariis utilia, e plantis, mucoribus, bacteriis derivata vel per combinationem geneticam cellularum vitulinarum et microbiarum e novo creata. Saeculo I Columella rem sic explicat:
Alexander Toledo
Alexander Toledo, vulgo plene Alejandro Celestino Toledo Manrique, alumnus Universitatis Sancti Francisci in California et Universitatis Stanfordiensis est rerum politicarum peritus qui a die 28 Iulii 2001 ad diem 28 Iulii 2006 praeses Peruviae fuit.
Iulia Soaemias
Iulia Soaemias Bassiana, femina nobilis Syriae saeculi III p.C.n., fuit filia maior natu Iuliae Maesae et Iulii Aviti. Soaemiatem in matrimonium duxit Sextus Varius Marcellus et ex ea genuit filium unum cuius nomen fuit Varius Avitus Bassianus.
Avus Soaemiatis, Gaius Iulius Bassianus, fuit et eques Romanus et pontifex dei Solis Elagabali, protectoris urbis Emesae ad marginem provinciae Syriae. De hac re, senioribus masculinis carens, patre mortuo, filius Soaemiatis fit et ille pontifex dei El-Gabal. Imperatore autem Macrino, Maesa et Soaemias dicebant verum patrem filii fuisse Caracallam. Legiones Syriae puerum constituerunt imperatorem anno 218 sub nomine Elagabali.
Eodem die anni 222 et Elagabalus et Soaemias a militibus Romae necati sunt.
Ioannes Martinon
Ioannes Martinon ( Lugduni natus die 10 Ianuarii 1910; Lutetiae mortuus die 1 Martii 1976) fuit concentus magister et compositor Francicus, qui inter alia ab anno 1963 usque ad annum 1968 Orchestram symphonicam Sicagensem (Anglice Chicago Symphony Orchestra) duxit.
Duratius
Duratius, centurio Romanus, est persona mythistoriae Family Favourites ab Alfredo Duggan anno 1960 edita; qui Duratius, scripsit, is the only completely fictitious character in this story ("huius fabulae Duratius solus est persona omnino ficticia"). Quod scribens fortasse oblitus est talem centurionem (sed sine nomine) in Historia Augusta relatum esse:
Atria
Atria haec dissimilia significat:
Henricus Stuart, dominus Darnley
Henricus Stuart, dominus Darnley (natus die 7 Decembris 1545 in Temple Newsam, comitatus Eboracensis – necatus est in abbatia Kirk o'Field, Edinburgi, Scotia die 10 Februarii 1567) fuit ab anno 1565 Mariae Stuartae maritus secundus (etiam rex proclamatus). Fuit pater Iacobi regis Scotiae et Angliae.
Ioannes Updike
Ioannes Updike, vulgo plene John Hoyer Updike (natus die 18 Martii 1932 in Reading Pennsilvaniae; mortuus propter cancrum pulmonum in Beverly Massachusettae die 27 Ianuarii 2009) fuit scriptor Americanus. Bis Praemium Pulitzer Mythistoriis dicatum accepit anno 1982 operis Rabbit Is Rich et anno 1991 mythistoriae Rabbit At Rest gratia.
Iulia Mamaea
Iulia Mamaea (mortua 235) fuit femina nobilis Syriae saeculo III, filia minor natu Iuliae Maesae et Iulii Aviti. Quam in matrimonium duxit Gessius Marcianus, et ex ea filium unum genuit, Gessium Alexianum Bassianum, qui imperator Romanus nomine Severo Alexandro factus est.
Michael Herrius
Michael Herrius (Michael Herr; natus Spirae saeculo XV exeunte; mortuus Argentorate anno 1550 vel 1551) fuit medicus et interpres textuum Latinorum necnon Graecorum. Alumnus Universitas Heidelbergensis, ab anno fere 1527 Argentorati habitavit.
Opera Ludovici Varthemae, Simonis Grynaei, et inter Classicos Plutarchi, Senecae minoris, Columellae, Palladii Theodisce transtulit, et insuper Geoponica Constantino Porphyrogenito dicata. Opus eius praecipuum fuit "Liber de animalibus", ex auctoribus antiquis renovatum, anno 1546 Argentorate editum.
Franciscus Rasetti
Franciscus Dinus Rasetti (natus Clusii Novi Italiae die 10 Augusti 1901; mortuus centenarius apud Waremme Belgiae die 5 Decembris 2001) fuit physicus Italicus. Rasetti fuit cum Henrico Fermi, Aemilio Segré, Eduardo Amaldi (et postea Brunone  Pontecorvo, Hectore Majorana, Anschario D'Agostino) unus  Puerorum viae Panispernae.
Bella Rosarum
Historia
Cum rectio Henrici VI regis multis non placeret, Ricardus Plantagenista (dux Eboracensis) familiaris regius seditionem incohatus est anno 1452. Rixae istae inter domos Lancastriae et Eboraci secundum insignia etiam querelae rosarum nuncupantur. Bellum autem in Francos, ubi Angli tantummodo Calesium obtinebant, sine pace terminatum est. Post litigationes minores die 21 Maii 1455, proelium ad Villam Sancti Albani inter Richardum et regem commissum est. Ibi Henricus captus est et Edmundus Beaufort dux Somerset mortem obiit. Denique regi generose anno 1456 potentia politica reddita est. Novae inimicitiae autem anno 1459 ortae sunt, et copiae regiae die 12 Octobris 1459 apud Ludlow in Salopiensi comitatu victoriam pepererunt. Sectator Richardi quidam, dux Warwick Calesium confugit unde cum amicis ad Angliam rursus appulit et exercitum regium apud Northamptoniam superavit. Iterum rex captivus factus est et Eboracenses coram publico declararunt se thronum Anglicum aspirare. Parlamentum igitur die 25 Octobris 1460 concilium cepit successorem Henrici VI Eboracensem fore.
Regina Margarita Andegavensis pugnas pergens die 30 Decembris 1460 apud Wakefield victoria splendida gavisa est. Ricardus captus decollatus est. Iura eius transierunt ad heredem Eduardum, qui revera die 2 Martii 1461 rex proclamatus est. Qui Margaritam die 28 Martii 1461 apud Towton in Isuria vicit, quae in Franciam iit antequam mense Octobri 1462 reveniret. Inde nova fuga necessaria fuit.
Tentamen ultimum regis Henrici reinstallandi pugnis apud Hedgley Moor in Northumbria et Hagastalduni ad irritum ductum est. Brevi post Henricus VI rex captus et usque annum 1470 in carcerem Turris Londinii coniectus est. Eduardus, qui libenter in plebe fulciebatur, anno 1465 in matrimonium duxit Elisabetham Woodville, Ioannis Grey viduam. Elisabethanorum familiarium favor invidiam apud familiam Neville genuit, qua origine etiam Richard Neville baro Warwick XVI atque Eduardi consiliarius. Neville indignans anno 1469 Franciam adire coactus est, ubi in Margaritam placabatur et cum militibus mercennariis in Angliam revenit atque anno 1470 Henrico thronum reddere potuit. Eduardus in Bataviam profugit, unde cum auxiliis Burgundiensibus patriam reingressus est. Ad Barnetum die 14 Aprilis 1471 vicit, quo proelio Warwick vita defunctus est. Henricus iterum captus est, et Margareta in Angliam reversa Theoci Curiae die 4 Maii 1471 superata est; cum filio capta est, qui statim clavis necatus est. Tunc Eduardus in asseclas rosae rubrae nimium saeviebat; Henricus die 21 Maii 1471 in carcere Londiniensi mortuus est. Sunt qui dicant Eduardi IV fratrem regem Henricum interfecisse.
Post mortem Eduardi IV
Eduardo IV mortuo Richardus Glevensis principem Cambriae annos XII natum regem Eduardum V proclamans se ipsum regni protectorem fecit. Hinc filium Eduardi IV alterum, ducem Richardum Eboracensem annos IX natum, cepit et fratri in Turri Londiniensi degenti associavit. Postquam reginae Elisabethae amicos interfecit, connubium eius cum Eduardo IV et infantium postulationes politicas haud legitima esse declaravit. Die 26 Augusti 1483 ipse proclamatus est rex Ricardus III; barbarus iste principes iuvenes aestate sive autumno 1483 necari iussit. Terrore regimen suum duxit usque seditionem ducis Buckinghamiensis, qui olim usurpationem fovebat. Dux die 2 Novembris eiusdem anni decollatus est. Aestate anni 1485, Henricus Tudor comes Richmond Angliam petivit ubi die 22 Augusti apud Bosworth in Leicestriensi comitatu Richardum vicit. Qui a militibus desertus fortiter in acie mortuus est. Itaque querelae longae inter Rosas finitae sunt et Domus Tudor in Anglia regere coepit.
Emancipatio democratica
Quamvis parlamentarii in pugnis ipsis partes magnas non egissent, numquam parlamentum abolitum est. Bis camerae superior et inferior de regibus decisiones tribunalicias fecerunt. Vectigalium protectio erga plebem et eius momentum in legibus accipiendis non iam removeri potuerunt. Libertas sermonis quoque valde confirmata est in senatoribus inferioribus qui vel immunitatem sibi promittere potuerunt. Henrico VI rege suffragium ordinatum est, quo in camera inferiore magis magisque vox populi audiretur; nobilitas vetusta autem bellis rosarum valde diminuta est.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
The Legend of Zelda: Ocarina of Time (Latine "legenda Zeldae: temporis ocarina"; Iaponice: ゼルダの伝説 時のオカリナ, Zeruda no Densetsu: Toki no Okarina) est ludus televisificus anno 1998 a Nintendo divulgatus et editus. Ut discus compactus ad peripherale Nintendo 64 64DD primigenie programmabatur, sed contra ad capsellam lusoriam Nintendo 64 programmatus est. Capsella lusoria memoriae 256 megamultiplorum (32 megamultiplorum) erat, capacitas maxima capsellae lusoriae Nintendo 64 quae Nintendo in eo tempore fabricabat. The Legend of Zelda: Ocarina of Time quintus ludus electronicus in serie The Legend of Zelda est atque primus omnium in sua multiserie graphicam tridimensionalem uti. Recreatio cum graphica meliori ad Nintendo 3DS, The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D, anno 2011 edita est.
Adria (discretiva)
Adria haec dissimilia significat:
Marcus Pedo Vergilianus
Marcus Pedo Vergilianus (nescimus, quando natus sit, mortuus est 13 Decembris 115) senator Romanus primo et secundo saeculo fuit. Anno 115 consul ordinarius fuit, sed 13 Decembris eius anni terrae motu Antiochiae caesus est.
Hierocles
Hierocles (Ίεροκλῆς) est nomen Graecum antiquum.
Petrus Mocenigo
Petrus Mocenigo breviter fuit Reipublicae Venetae Dux a die 14 Decembris 1474 usque ad mortem propter febribus palustribus die 23 Februarii 1476. Aliii duces familiae Mocenigo fuerunt:
Publius Manilius Vopiscus Vicinillianus
Publius Manilius Vopiscus Vicinillianus Lucius Elufrius Severus Iulius Quadratus Bassus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus patricius primo et secundo saeculo fuit. Triumvir monetalis, tribunus militum Legionis IV Scythicae circa annum 100 et legatus Augusti pro praetore Syriae erat. Manilius et quaestor Traiani imperatoris praetorque fuit atque anno 114 consulatum ordinarium administravit.
South Park
South Park ('Ager Australis') est satirica picturarum animatarum series televisifica Americana. Ab Matthia Stone et Trey Parker creata, atque in Civitatibus Foederatis abs Comedy Central distributa et emissa ex 1997 ad diem hodiernum (2010), nunc iam series tredecim tempora numerat.
South Park vicissitudines Stanislae, Coelii, Erici, et Kenethi narrat, quattuor puerorum tertii gradus scholaris, qui urbiculam Agri Australem, in Colorato sita, incolunt. In principio picturae cum technica animationis caesurarum et quadrum per quadrum animabantur ubi photogrammata erant facta collocandis particulis cartellarum sub fundum. Haec enim paulatim ab animatione computatrorum substituta est.
Ager Austri saepe ferox satura contra mores populorum solis occidentis esse putatur: nam episodium Agri Austri saepe narrat de factis temporum currentium, de stultitia hominum publicorum, de corruptione morum et de omnibus rebus hodiernis quae videntur esse insanae et turpes, stultae, et contemnendae.
In Agro Austri, primam partem agunt quattuor pueri (Stanislaus Marsh, Ericus Cartman, Coelius Broflovski, et Kenethus McCormick) novem annorum nati, qui ipsi sunt exemplaria stultitiae et roboris comicae hodierni temporis.
Urcia
Urcia (Vasconice: Urtzi, Ortzi seu Osti) est deus caelorum Vasconum et Iberorum, qui pro diis caelestibus gentium aliarum usui sunt. Ita Iovem, Zeon, Thorem et Deum Urci vocabant.
Verba Vasconica Ortzadar (cornus Urciae) qui est arcus caelestis, Ortzarri (lapis Urciae) qui est fulgur et Osteguna qui est dies Iovis.
Musca (constellatio)
Musca constellatio in caelo australi sita est, a Cruce in meridiem spectans.
Lucius Vipstanus Messalla
Lucius Vipstanus Messalla (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo fuit. Anno 115 consulatum ordinarium gessit. An filius sit eius Vipstani Messallae qui anno 69 tribunus militum meruit, non constat.
Cyrillus (patriarcha Moscuensis)
Cyrillus seu Russice Кирилл (nomine civili Владимир Михайлович Гундяев "Vladimirus Michaelis f. Gundjaev" natus die 20 Novembris 1946) est ab anno 2009 Patriarcha Moscuensis et totius Russiae.
Vita
Natus est Leninopoli in urbe, in familia sacerdotis. Ab anno 1965 in seminario clericali Leninopolitano, deinde in academia clericali eiusdem urbis studebat. Die 3 Aprilis anni 1969 factus est monachus. Anno 1970, studiis apud academiam completis, gradum candidati theologiae recepit.
Die 14 Martii anni 1976, episcopus, anno 1977 archiepiscopus factus est. A die 25 Februarii anni 1991 fuit metropolita Smolenscensis et Kaliningradensis.
Die 27 Ianuarii anni 2009 electus est caput Ecclesiae Orthodoxae Russicae (Ruthenicae), titulo patriarchae Moscuensis et totius Russiae, atque die 1 Februarii eiusdem anni inthronizatus est.
Robertus Edmundus Grant
Robertus Edmundus Grant (Anglice: Robert Edmond Grant) natus anno 1793 Edimburgi; mortuus anno 1874) fuit professor Medicinae, biologiae et zoologiae peritus Scoticus.
Chamaeleon (constellatio)
Chamaeleon, -ntis constellatio non spectabilis caeli nocturni australis est. Nulla stellarum Chamaeleontis constellationis lucidior est magnitudine quarta.
Regioni illius sideris paucae tantum stellae insunt nec nebulae spectabiles. Via lactea a sidere remota est.
De historia
Chamaeleon tanto ad meridiem spectat ut non inter 48 constellationes antiquorum temporum sit.
In saeculo XVI ei constellationi nautae Bataves nomen dederunt, qui maria tropicalia pernavigabant. Iohannes Bayer astronomus eam in libro suo de Uranometria descripsit.
Zoticus
Zoticus (agnomine Mageiros, scilicet "coquus") fuit amasius imperatoris Elagabali. Cassius Dio Cocceianus auctor est Zoticum coquum Smyrnaeum fuisse, ab imperatore selectum quia magnam mentulam habebat ut in balneis apparuit; sed, ad cubiculum imperatoris conductum, rem non potuisse crasque a Roma totaque Italia fugisse. Ut dicit Historia Augusta, Zoticus imperatorem ut feminam in matrimonium duxit et in aulam imperialem potentissimum erat.
Mithridates VI (rex Ponti)
Mithridates VI (Graece: Μιθραδάτης; 134 a.C.n. in urbe Sinope natus, 63 a.C.n. mortuus), titulo usitato Mithridates Eupator, fuit rex Ponti circa annos 119-63 a.C.n. qui se discipulum esse Alexandri Magni et Darii I agnovit. Inter hostes Romae fuit per multos annos potentissimus felicissimusque, ut qui (fere usque ad mortem) bono successu contra tres Rei Publicae Romanae duces pugnavisset, videlicet Sullam, Lucullum, et Pompeium Magnum.
Biblia Vulgata
Historia
Antiquissima Bibliorum verba sermone Latino dicta apud scriptores saeculi II. inveniuntur. Ex tunc multi variis modis partes sacrarum scripturarum vertere conati sunt. Quae versiones propter inscientiam linguarum saepe lapsibus plenae Vetus Latina vel Itala nuncupantur.
Mithridates VI (rex Ponti)
Initia Imperii
Mithridates VI fuit filius Mithridatis V (150-120 a.C.n.), qui filio adhuc iuvene obiit. Hic igitur cum puerulus esset, mater eius Laodice pro eo fortiter regnavit. Mithridates iuvenis Laodicam deiecit et in carcere inclusit anno 115 a.C.n. Sic, ante inclusus, fratres Mithridatis necavit, sed non sororem eius, quam uxorem duxit.
Mithridates regnum suum esse potentissimum esse circa Mare Nigrum cupivit. Colchide subiugo, rex Ponti ob terras inter se cum Palaco Rege Scythiae bellum gerere coepit. Multa quidem regna cito se tradiderunt, ad aliquod praesidi adversus Scythiam, veterem hostem, sibi comparandum. Multis incursionibus repulsis et comitibus, Rhoxolanois, a Pontico legato Diophanto interfectis, Mithridati parendum esse, declaravit gravatim. Novus rex nunc Romanos orientes in Anatolia lacessivit. Meditatus sum facere interstitios in Paphlagonia atque Galatia cum rege Nicomede III Bithyniae. Atque manufestum fert Mithridati Nicomedem gubernavisse civitatem eius ad foedus cum re publica Romana contra Pontum. Societate Ponti Bithyniaeque eversa propter disputationem de finibus Cappadocia Nicomedeque multis certaminibus a Mithridate victo, Bithynia eo tunc necessitatis adducta est ut a Romanis auxilium praesidiumque sibi petere coacta sit. Cum Res Publica Pontum pro Bithynia commiserit, bellum inter Romam et Pontum necesse fuit nunc.
Biblia Vulgata
Vulgata
Damasi I Papae iussu Hieronymus post annum 382 ad Latinam Evangeliorum versionem emendendam aggressus est. Augustinus, qui eiusdem aetatis est, illum Hieronymi laborem testatur ac laudat dicens (ep. 71,6): "Non parvas deo gratias agimus de opere tuo, quod evangelium ex Graeco interpretatus es ; labori tam utili..., cui vicem laudis referre non sufficit." Imprimis fides versionis ei laudanda videtur (l.c.): "Quia - et paene in omnibus - nulla offensio est, cum scripturam Graecam contulerimus ; quaedam rarissima merito movent."
Mithridates VI (rex Ponti)
Bella Mithridatica
Secundus rex Bithyniae, Nicomedes IV, enervus et compressus a Romanis fuit. Mithridates identidem ad deiiciendum Nicomedem temptavit sed Nicomedes frustravit hos conatos coepitque bellum contra Mithridatem. Mithridates Bithyniam festinanter superobruit. Graecae urbes, ceu Athenae, desciverunt Mithridati quis ipsum esse defensorem Hellenismi declaravit. Exercitus Mithridatis igitur in Graecia manere tuto posuerunt dum classis Romanos ad Rhodem obsidebat. Tigranes II, rex Armeniae, cum Mithridate sociavit contra Romam denupsitque primogenitam filiam, Cleopatram. Occidente Anatolia vincta, Mithridates imperavit exercitum ut omnes Romani ibi habitantes necarentur.
Biblia Vulgata
Vulgata
Praeterea Hieronymus et alia Novi Testamenti scripta plus minusve tractavisse videtur. Plurimi bibliorum periti huius aetatis autem pro certo habent, versiones librorum Novi Testamenti, quae in Vulgata inveniuntur, Evangeliis exceptis non ab Hieronymo, sed a "circulo Pelagiano" vel Rufino Syro vel etiam a Rufino Aquileiensi factas esse.
Papa mortuo, ut veritatem Hebraicam, uti dicebat, quam maxime cognosceret, Bethlehem petivit et ibi, eodem loco ubi natus erat Iesus, domicilium collocavit monasteriumque condidit. Initio quosdam libros ex Veteris Testamenti versione Graeca (Septuaginta dicta) sermone Latino interpretatus est, i.e. librum Psalmorum, Iob, Proverbia, Canticum Canticorum, Ecclesiasten et libros Paralipomenon. Ab anno 393 totius Veteris Testamenti recognitionis negotio operam dedit, ut ipse dixit "iuxta Hebraeos", sed quantum coniectare licet etiam Origenis Hexapla usus.
Etiam libros Tobiae et Iudith ex versione Aramaica, Additamenta Estheris ex Septuaginta et Additamenta Danielis ex Theodotionis versione Graeca. De methodo ex lingua Aramaica in Latinum vertendi in prologo in librum Tobiae scribit: "Quia vicina est Chaldaeorum lingua sermoni Hebraico, utriusque linguae peritissimum loquacem reperiens unius diei laborem arripui et, quicquid ille mihi Hebraicis verbis expressit, hoc ego accito notario sermonibus Latinis exposui."
Etiam quosdam libri Veteris Testamenti, quos Hieronymus non tractavit, in Vulgata inclusi sunt: liber I et liber II Maccabaeorum, liber Sapientiae, Ecclesiasticus, Baruch et Epistula Ieremiae.
Medium aevum et Renascentia litterarum
Vulgata, quae non paucis manibus transcripta est, pessimis mutationibus et incrementis concidit; super haec, quoniam plurima Vulgatae exempla exstabant inter se diversa, eruditi Alcuinus et Theodulfus Aurelianensis Carolo Magno imperante, ut exemplum certum fidumque conficerent, operam dederunt. Saeculo XIV. tandem arte typographica inventa Vulgata maxime diffusa est. Imprimis editio anno 1456 a Iohanne Gutenberg facta notissima est, quae et multarum versionum vernacularum fundamentum fiebat. Martinus Lutherus autem et ii Christiani, qui sic dictam Reformationem secuti sunt, Vulgatam abnuentes ad fontes, i.e. ad exemplaria Hebraica Graecaque, reverterunt.
Vulgata Sixto-Clementina
Concilium Tridentinum, quod Vulgatam declaravit liberam ab erroribus theologicis, eam tamquam Ecclesiae Catholicae Romanae propriam recepit; deinde Sanctae Sedi mandavit negotium eius emendandae. Clemens VIII Papa, cui antecesserat in re Sixtus V Papa, edidit versionem emendatam, quae "Vulgata Xystina-Clementina" vel simpliciter "Vulgata Clementina" est appellata.
Nova Vulgata
Evolutis peritorum inventis sive de linguis sive de locis et moribus antiquis, necnon omnibus scripturarum exemplis sedulo comparatis, Pius X Papa sibi proposuit novam Vulgatae recognitionem; quam, post magna et seria studia, anno 1979, Iohannes Paulus II Papa pro authentica in vulgus emisit. Haec ultima scripturarum conversio in linguam Latinam dicitur "Nova Vulgata" vel "Nova Vulgata Editio."
Ex tunc conversione Novae Vulgatae libris liturgicis Ecclesiae Catholicae usui est, quin aliis conversionibus vacationem det. Lectionarium, Liturgia Horarum, et Rituale Romanum Nova Vulgata utuntur.
Dido
Dido (etiam Elissa et Theiossô appellata), secundum traditionem Graeco-Romanam fuit conditrix et prima Carthaginis regina.
Traditur eam filiam Beli Tyriorum regis fuisse primis nuptiis Sichaeo iunctam. Quem cum Pygmalion, frater Didonis, thesauros eius cupiens, interfecisset, illam somniis monitam thesauris clam effossis navem conscendisse et in Africam delatam esse. Ibi tantum sibi soli emisse, quantum taurino corio posset circumdari. Quo in loco cum corium in tenuissimas partes desecuisset spatiumque satis amplum complexa esset, urbem condidisse, quam Carthaginem appellavisset. Deinde cum Iarbas rex nuptias eius ambiret recusantemque vi et armis cogeret, sibi ipsi manus intulisse.
Facepalm
Facepalm est vocabulum Anglicum, scilicet de vultu et palma compositum, quod sibi vult frontem manu pulsare ad iram, frustrationem, fastidium, vel omnium mixturam patefaciendam.
Dido
Tria nomina: Elissa, Dido, Theiossô
Varie tria nomina reginae a radicibus semiticis deducuntur:
Didactica
Ad pueros discendos in formam libri nubeculati hanc fabulam delineatrix batavica Magda van Tilburg redegit (Vergilius Dido et Aeneas, sumptibus C.C. Büchner, Bambergae, isbn: 978-3-7661-5607-5, 56 p.)
Hierocles (auriga)
Hierocles, servus Carus, fuit amasius imperatoris Elagabali. Cassius Dio Cocceianus auctor est Hieroclen aner (scilicet "vir" aut "maritus") imperatoris fuisse, Ut dicit Historia Augusta, Elagabalus "Hieroclen ... sic amavit, ut eidem inguina oscularetur, quod dictu etiam inverecundum est, Floralia sacra se adserens celebrare."
Verbum cognatum
Cognatum in linguistica historica est vocabulum, quod eandem originem etymologicam alio verbo habet, cum ambo verba disparem evolutionem phoneticam habeant.
Verborum cognatorum linguarum Indoeuropaearum haec exempla sunt:
Gaius Veturius Cicurinus
Gaius Veturius Cicurinus (quando natus sit, quando mortuus nescimus) senator Romanus ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Veturius anno 455 a.C.n. una cum collega Tito Romilio electus Aequos ad Algidum montem vicit. Sed anno insequenti a tribuno plebis accusati sunt, quod praedam in aerarium transtulissent. Anno 453 a.C.n. inter augures cooptatus est.
Circumscriptio (taxinomia)
Circumscriptio est definitio terminorum gregis taxinomici organismorum. Eruditi taxinomiae eo consilio student ut stabilem uniuscuiusque gregis taxinomici circumscriptionem excogitent. Opus confectum sit simplicissimum vel difficillimum.
Exemplum gregis taxinomici circumscriptionem instabilem habentis est Anacardiaceae, familia angiospermarum. Nonnulli eruditi circumscriptioni suffragantur in qua haec familia subfamilias Cassuvieas, Spodiaceas, et Spondiaceas comprehendit —greges quos alii eruditi in familiis Cassuviaceis, Spodiadaceis, et Spondiadaceis ponunt, segregatis familiis Blepharocaryaceis, Julianaceis, Pistaciaceis, et Podoaceis exclusis.
Family Favourites
Family Favourites est mythistoria ab Alfredo Duggan anno 1960 edita. Est narratio ficticia de imperio Elagabali scripta a quodam centurione, nomine Duratio, origine Pictone, qui in clade Immarum Macrinum reiecit puerumque Elagabalum primus acclamavit.
Floralia
Floralia sunt feriae Florae deae Romanae quae a die 28 Aprilis ad 3 Maii celebrantur.
Institutio
Anno 240 a.C.n. templum Florae aedificatum atque Floralia ab aedile Marco Publicio L.f. Malleollo instituta sunt. Sumptum templi e multis propter abusum agri publici solutis accepit.
Festus
Die sacrorum Floralium a meretricibus urbis Romae imprimis celebratorum mimae solebant in scaena saltare nudae lasciviam ex more at arte sua fingentes obscaenam. Valerio Maximo (capite 2.10.8) teste M. Porcio Catone minore ''ludos Florales, quos Messius aedilis faciebat, spectante populus, ut mimae nudarentur, postulare erubuit. Quod cum ex Fauonio amicissimo sibi una sedente cognosset, discessit e theatro, ne praesentia sua spectaculi consuetudinem impediret. Quem abeuntem ingenti plausu populus prosecutus priscum morem iocorum in scaenam reuocauit.'' Cf. etiam ea, quae in Historia Augusta commemorantur de Elagabalo imperatore, qui amasium suum Hieroclen ''sic amavit, ut eidem inguina oscularetur. . . . Floralia sacra se adserens celebrare.''
Thomas Ludovicus de Victoria
Thomas Ludovicus de Victoria (Hispanice: Tomas Luis de Victoria; natus 1548, mortuus 27 Augusti 1611) fuit compositor Hispanicus Renascentiae proximae, et clarissimus compositor in Hispania saeculi sexti decimi. Cum Ioanne Praenestino, Ioanne de Encina, et Rolando Lasso habetur inter maximos aevi Contrareformationis compositores, et notus ob madrigales.
Thomas Abulae natus, studium cum Bartholomaeo de Escobedo apud Segoviam secutus est. Scimus eum Romam anno 1564 migrasse, ubi coenobium iniit quod ab Ignatio de Loyola conditum est ad luctandum contra Lutheranismum. Ibi fortasse studium cum Praenestino secutus est, quamvis in dubium est. Anno 1575, ordinatus est ad presbyteratum. Anno 1586, Hispaniam invitante Imperatrice Maria regressus, conventum apud Matritum capellanus et musicae director intravit, ubi vitam degens usque ad mortem mansit.
La Bamba
"La Bamba" est carmen plebeium de Veracruce in Mexico, unum ex notissimis carminibus Mexicanis. Carmen in gratia apud populos Mexicanos in CFA diu erat, et annos 1940 in radio Americano interdum cantum est. Anno 1958, Ricardus Valenzuela, cantor Mexicano-Americanus, carmen conversum rockicum disco mandavit. Mense Februario proximi anni, is, Buddy Holly, et Big Bopper musicis in fragore aeroplanica perierunt. Anno 1987, grex Los Lobos carmen cecinit in La Bamba, pellicula de Valens vita, et suum discum eiusdem carminis factum est solum discum in lingua Hispanica quod summam musicae popularis cartam in CFA attigit.
Lucius Calpurnius Piso Caesoninus (consul 58 a.C.n.)
In republica Romana, Lucius Calpurnius Piso Caesoninus (natus inter 105 et100 a.C.n., mortuus 43 a.C.n. vel paulo post) fuit socer Caesaris et unus e consulibus anni 58 a.C.n., hic est Piso in quem vehementer invectus Cicero orationem In Pisonem habuit ac edidit. Nihilominus, bello civili noluit quicquam contra Pompeium agere.
De familia.
Gens Calpurnia plebeia erat, fortasse Tusca origine. In qua gente Calpurnii Pisones praecipua ac nobilissima familia erat (multos enim consules Reipublicae Romanae dedit). Hic Piso erat :
Glynn (comitatus)
Glynn  (Anglice:  Glynn County) est Georgiae comitatus, Oceano Atlantico adiacens, in Civitatibus Foederatis Americae 67568 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbs Brunswick.
Lucius Calpurnius Piso Caesoninus (consul 58 a.C.n.)
De familia.
Porro filiam Calpurniam anno 59 a.C.n. Caesari collocavit, cuius uxor per quindecim annos usque ad mortem dictatoris remansit. Filium quoque habuit Lucium Calpurnium Pisonem Pontificem, qui anno 15 a.C.n. consul fuit.
Carroll Comitatus (Georgia)
Carroll Comitatus (Anglice:  Carroll County) est Georgiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 87.268 incolarum (anno 2000). Comitatus caput est urbs Carrollton. In hoc comitatu vigesima pars incolarum haud Anglice domu (4.8 %) loquitur.