cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2406 Orelskaya
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2406 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Insula (aedes)
Insula in architectura urbana est aedium congeries viis urbanis circumdata. Insulae saepe formam quadratam habent. Romae in urbe antiqua, ubi verbum "insula" hanc significationem primum accepit, tales insulae, e singulo aedificio nonnumquam constitutae, domus plurum familiarum praesertim plebeiarum collocatas comprehenderunt.
Dambenois
Dambenois est commune Francicum 777 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Saint-Laurent-d'Oingt
Saint-Laurent-d'Oingt est commune Francicum 824 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Marsoulas
Marsoulas est commune Francicum 123 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Clive Allen
Clive Allen (Londinii in regione urbana Stepney die 20 Maii 1958 natus), pedilusoris Les Allen filius, est ipse athleta qui fuit clarus pedilusor Britannicus accurate Anglicus. Allen inter alia cum grege  Tottenham Hotspur  lusit et nunc ut pedilusorum palaestricus magister operam dat.
Marquefave
Marquefave est commune Francicum 1'016 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
3378 Susanvictoria
3378 , olim designationibus A922 WB, 1969 AK, et 1978 TF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Georgio van Biesbroeck, astronomo apud Observatorium Yerkes versato, repertus est.
Pouylebon
Pouylebon (Gasconice Poilobon) est commune 155 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
3378 Susanvictoria
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3378 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Champigny-sur-Veude
Champigny-sur-Veude  est commune Francicum 864 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Ioannes Rush
Ioannes Rush vulgo Ian Rush (natus iuxta Fanum S. Asaphi Denbighiensis comitatus die 20 Octobris 1961) est athleta qui fuit clarus pedilusor Britannicus accurate Cambricus. Rush inter alia cum gregibus Liverpool et Juventus FC  lusit et postea ut televisionis ductor operam dedit.
Cynismus
Cynismus (a verbo Graeco 'canis', cognomen auctori Diogeni Sinopensi datum) est schola philosophica ab Antisthene constituta quarto saeculo a.C.n., et huius institutionis sectatores "Cynici" nominantur. Cynici mores atque omnes rationes usu receptas recusabant, ut religio, verecundia, decorum, modus induendi, putantes modum solum ad virtutem consequendam vitam sine vitiis vel commodis esse.
Historia Cynismi
Antisthenes, constitutor scholae Cynicae saeculo 4 a.C.n. et discipulus Socratis, esse videtur, cuius sententia in duas partes exprimitur: in primis suadebat Antisthenes discipulis suis ut maxime contenderent ad optimam virtutem exercendam; dein admonebat ut omnia commoda atque inutilia relinquerent.
Antisthenes praeceptor Diogenis Sinopensis fuit, qui habitus est auctor maximus philosophiae Cynicae. Traditur Diogenes vixisse in dolio sine ullis commodis vel voluptatibusque et dixisse (de Diogenis Laertii scriptis) se "civem omnis mundi" esse. Volebat Diogenes aliis hominibus ostendere sapientiam esse in homine a societate atque a negotiis remoto et verisimile est eum ipsum nominavisse Cynicum ob suum modum vivendi.
A saeculis undevicesimo et vicesimo p.C.n. usque ad haec tempora, verbum Cynismi interpretatum est sensu lato habitum dimissionis animi, diffidentiae societatis, spei deceptae.
Saint-Aignan-le-Jaillard
Saint-Aignan-le-Jaillard est commune Francicum 573 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Marliac
Marliac est commune Francicum 124 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Malo malo malo malo
Malo malo malo malo est sententia scripta Latine quidem iocosa, quae valet similiter ac Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo. Bene monstrat condicionem linguae Latinae, et quoque sane omnium linguarum inflectarum, qua verba, quorum formae nominativae dissimiles sunt, inflecta eadem videntur.
Compositio
Mālō1 mālō2 malō3 mālō4.
Partes multae per ellipsin omittuntur. Sententia plena esset:
(Ego) mālō (in) mālō (esse) (quam) (esse) (vir) malus (in) mālo.
Scilicet adiectiva addi possunt, unde legere possimus:
Mālō (mālō malō) (malō malō) (mālō malā)
Gymnasium Archiepiscopale Pragense
Gymnasium Archiepiscopale Pragense est schola ecclesiae catholicae Romanae in Praga, capite Bohemiae. Hoc gymnasium anno 1992 denuo fundatum est. Vetus Gymnasium archiepiscopale Pragense inter annos 1913–1950 exsistebat. In gymnasio circa 480 discipuli erudiuntur. Praesens rector scholae Andreas Mrzílek est.
Ordinator scaenicus
Ordinator scaenicus est homo qui pro ludis scaenicis et pelliculis scaenographiam curat.
In pelliculis
Ordinatores scaenici res in scaena pelliculandi ante scaenam actam ordinant. Sub duce, decoratore scaenico, et designatore productionis operantur. Ei supellectilem ponunt, picturas suspendunt, et ornamenta conlocant. Rationem praeterea constructionis levis et parvarum rerum conlectarum, sicut ductus aeris accommodati, reddere debent. Res etiam circumagunt ut opus sit ad spatium pro instrumentis pelliculandi efficiendum. Per confectionem, pars proprietatum cum ordinatore in scaene conlaborat ut proprietates theatrales et supellex in proprio loco pro scripto sint et continuitatem sustineatur, quia scaenae falso ordine saepe conficiuntur.
Corsica et Sardinia
Corsica et Sardinia provincia Romana fuit, cuius partes sunt insulae Corsica et Sardinia.
Ante Romanos
Puni primum instituerunt societatem civilem in Corsica et Sardinia. Post eos Graeci colonias deduxerunt in his insulis. Inde Carthaginienses apud Alaliam victoriam rettulerunt, sed anno 535 a.C.n. colonia Punica ab Etruscis devicta est. Graeci conati sunt constituere colonias Sardiniae similes Olbiae, quae locatur inter septentrionibus et orientibus spectante litore Sardiniae.
Provincia Romana
Corsica et Sardinia montibus flammas eructantibus factae sunt. Romani post Primum Bellum Punicum Corsicam Sardiniamque anno 227 in formam provinciae reduxerunt, quam praetor administravit. Tempore imperatorum provincia, cuius incolae saepe contra Romanos rebellabant, interdiu a senatu, nonnumquam et ab imperatore administrabatur ː exempli gratia anno 6 provincia imperatoria facta erat sed cum Achaiam, quae provincia senatoria erat, liberam esse decrevit post ludos Isthmicos anni 67, Nero Sardiniam senatoribus in vicem reddidit. Diocletianus imperator provinciam in duas - Sardiniam et Corsicam - divisit. Anno 43 p.C.n., Seneca Minor relegabatur ad Corsicam. Pauca feruntur de moribus Sardiniae et Corsicae quod scriptores Romani de eis non saepe scribebant.
Malleus
Malleus est instrumentum, saepissime manuale, quod in capite plerumque metallico ad longum manubrium affixo consistit, quod ad parvae rei partem percutiendam agitatur. Quod esse potest, exempli gratia, ad clavum in lignum defigendum, ad metallum (ut in fornace ferraria) formandum, et ad saxa contundenda. Mallei pervariis agendi, formandi, frangendi rationibus adhibentur. Inter eorum usus traditionales sunt materiatura fabrilis, opus ferrarium, bellum gerendum, et musica percussiva (ut gong).
Corsica et Sardinia
Antiquitas Posterior
Corsica et Sardinia sub potestatem Italiae Praefecti manuit usque ad saeculum IV, cum Vandali insulas ceperunt. Eas rexerunt usque ad Bellum Vandalicum anni 533. Postea captae sunt insulae a Byzantinis.
Malleus
Mallei antiquitate adhibebantur.
Forum Neo-Aurelianense
Forum Neo-Aurelianense (Anglice: New Orleans Square) est pars Disneyland, quae est imitatio Novae Aureliae saeculi 19. Anno 1966 ad publicum aperta est.
Malleus
Symbolismus
Imago mallei opus operariorum repraesentare potest, exempli gratia cum falcis (signo agricolarum) in vexillo factionum communisticarum.
Forum Neo-Aurelianense
Cenare et parare
Forum Neo-Aurelianense est locus taberna Decuria 33 Bayou Caerula (the Blue Bayou) Cafe Novae Aureliae et Emporium Francogallium sed Decuria 33 pro VIPs tantum est.
Pouydraguin
Pouydraguin (Gasconice Poidraguin) est commune 144 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Corsica et Sardinia
Administratio
Saepe tituli administratorum insularum mutabant:
Praetores (227 - 27 a.C.n.)
Inter rem publicam liberam praetores insulas rexerunt.
27 a.C.n. - 6 p.C.n.
Senatus proconsules ad provinciam regendam misit.
Annis 6 - 67
Provincia ab imperatore administrata est, qui eam praefectis pro legato mandavit.
Annis 67 - 73
Proconsules senatus duces provinciae fuerunt.
Annis 73 - circa 117
Procuratores Augusti et praefecti imperatoribus in insulas missi sunt.
117 - circa 192
Sentus proconsules provinciam habuerunt.
Incolae et urbes
Fuerunt in Sardinia varii populi et XVIII oppida atque colonia Turris Libisonis; in Corsica Mariana et Aleria coloniae atque XXXII civitates erant.
Metalla
In Sardinia plumbum et argentum inventa sunt; in lautumniis granitum atque basaltes.
Drenthia
Drenthia est provincia in civitate Nederlandia septentrionali. Caput Drenthiae est Assen dum urbs maxima est Emmen. Urbes aliae sunt Hoogeveen, Meppel et Coevorden.
Paulus Frommer
Paulus R. Frommer (vulgo Paul R. Frommer), natus die 17 Septembris 1944 Novi Eboraci, est professor communicationis in Universitate Californiae Australis et consultor linguisticus. Creator est linguae Na'vi, ad speciem ficticiam Na'vi accommodatae.
Bertrandus de Born
Bertrandus, vulgo Bertran de Born (natus annis 1140/1150; mortuus ante annum 1215) fuit eques regionis Lemovicensis et trobator qui Occitane cantitavit.
Chambray-lès-Tours
Chambray-les-Tours  est commune Francicum 10'781 incolarum (anno 2009) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Bertrandus de Born
Carmen primum nobis cognitum, "Lo coms m'a mandat e mogut" anno 1181 composuit pro comiti Tolosano Raimundo V, qui contra regem Aragonensem Alphonsum II sociosque Rogerium Trencavelli Baeterrensem, Bernardum Atonem Nemausensem et Rogerium Bernardum Fuxiensem militare paravit.
Philippum II nuncupare potuit anno fere 1182 "rex parvus Terrae Minoris".
Fortuna
Bertrandus de Born etiam persona in Divina Comoedia Dantis Alagherii est. In canto XXVIII Inferni Dantis ille caput decollatum cum manu sustinet quia familiam regalem Anglicam diviserat.
Dambelin
Dambelin est commune Francicum 484 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Le Ventre de Paris
thumb|Titulus operis Le Ventre de Paris (editio sexta, 1876) Le Ventre de Paris est mythistoria ab Aemilio Zola anno 1873 edita, tertia illa e serie operum quae fabulam familiae ficticiae Rougon-Macquart conficiunt. Locus fabulae est macellum media Lutetia situm, "Halae" appellatum (Francogallice Les Halles).
Florentius protagonista in custodiam datur opinionum politicarum causa ut qui compassionem pro vulnerabilibus teneat.
Coemgenus Keegan
Iosephus Coemgenus Keegan vulgo Kevin Keegan (natus in Armthorpe die 14 Februarii 1951), est athleta, qui fuit clarus pedilusor Britannicus accurate Anglicus. Keegan inter alia cum grege FC Liverpool lusit et postea ut operam dedit. Postea Keegan ut pedilusorum palaestricus magister operam dedit.
Saint-Loup (Rhodanus)
Saint-Loup est commune Francicum 975 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Mr. Brown Can Moo! Can You?
'Mr. Brown Can Moo! Can You?' est liber pro parvulis, quem scripsit Dr. Seuss. Liber attingit sonitus quos quidam Dominus Brown facere potest, scilicet moo vaccae et grum hippopotami. Dr. Seuss hunc librum scripsit ut parvulos onomatopoeiam doceret.
Marignac-Laspeyres
Marignac-Laspeyres est commune Francicum 206 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Chambourg-sur-Indre
Chambourg-sur-Indre  est commune Francicum 1'283 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Auranum
Auranum (Italiane: Aurano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm.
Novi Testamenti apocrypha
Novi Testamenti apocrypha sunt textus Christiani antiqui, libris Biblicis similes. A Novo Testamento communiter recepto secluduntur ob res incertas vel doctrinas discordes.
831 Stateira
831 , olim designationibus 1916 AA, 1926 VA, 1949 SQ, 1949 UO1, 1971 KZ, et 1972 RV1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Nomen habet a Statira regis Darii III sororis et uxoris.
Saint-Aignan-des-Gués
Saint-Aignan-des-Gués est commune Francicum 342 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Kumarasambhava
Kumarasambhava (accuratius Kumārasaṃbhavaḥ; scriptura devanagari कुमारसंभवः) est carmen epicum Sanscritice scriptum a poeta Kalidasa. Nomen kumarasambhava dicit "origo iuvenis", id est nativitas Parvatis (filiae montis Himalayae) amorque Parvatis et dei Sivae.
Fridericus VI (dux Sueviae)
Conradus, qui Fridericus mox appellatus est (natus mense Februario 1167 Mutilianae, mortuus 20 Ianuarii 1191 apud Acconem), filius Friderici I imperatoris uxorisque eius Beatricis Burgundiae, fuit dux Sueviae ab anno 1170, successor fratri Friderici qui annum fere quintum agens mortuus erat. Cum patre tertia expeditione sacra ad Orientem anno 1189 profectus est. Patre subito die 10 Iunii 1190 mortuo Fridericus exercitum Germanorum ad Antiochiam duxit et inde ad Acconem ubi obsidionem egit. Ibi die 19/20 Ianuarii 1191 mortuus est. Successor ad ducatum Sueviae fuit frater Conradus.
Index mammalium Italiae
Hic est index mammalium Italiae. Hodie Italiam habitant mammalium species 102, quarum una in summum discrimen adducta, duae in discrimen adductae, novem damno obiectae, ac quattuor custodiendae sunt. Una species in hoc indice recenter exstincta est.
Haec signa statum conservationis cuiusque speciei apud IUCN: Nonnullae species secundum systema prius aestimatae sunt:
Fridericus Löwenthal
Fridericus (Fritz) Löwenthal (natus 15 Septembris 1888 Monachii, mortuus 28 Augusti 1956 in oppido Valdorf/Westfalia) vir publicus Theodiscus et sodalis primo factionis SPD, postea autem KPD et SED, postremo iterum SPD erat.
Iuventus et munus
Pater eius Maximilianus Löwenthal mercator Iudaicus erat, mater Francisca Löwenthal (nata Schlesinger) e Philadelphia orta est. Postquam maturitatis testimonium accepit, ab anno 1907 Berolini ac Monachii iurisprudentiae studebat. Anno 1911 primam, anno 1914 secundam probationem accepit. Anno 1913 doctor iurisprudentiae promotus est. Anno 1917 miles conscriptus primo bello mundano interfuit. Anno 1918 assessor Bambergae, anno 1919 causidicus Norimbergae, anno 1922 syndicus Stutgardiae factus est. Ab anno 1927 iterum iurisconsulti Berolini operam dedit.
Cursus honorum
Löwenthal ab anno 1913 sodalis SPD est, sed anno 1927 ad communistas transiit. Anno 1929 praeses foederis iurisprudentium internationalis electus est, quod ad laevam extremam spectavit. Anno 1930 legatus ad Dietam Imperii Germanici electus est et ad annum 1932 mansit. Cum nazistae anno 1933 Germaniae rerum potiti sunt, Löwenthel primo in Franciam, deinde in Nederlandiam, anno 1935 denique in Unionem Sovieticam fugit. Ibi magister linguarum fuit, inter secundum bellum mundanum in castris captivorum Theodiscorum doctrinam communisticam propagavit. Anno 1946 in Zonam Sovieticam Germaniae rediit. Ibi iussu auctoritatis occupationis in administratione iustitiae laboravit et sodalis novae factionis communisticae SED factus est. Sed iam anno 1947 in occidentalem partem Germaniae fugit, ut novam dictaturam evitaret. Iterum ad SPD accessit. Anno 1948 legatus in Consilium Parlamentaricum missus est, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Mense Maio 1949 e factione SPD se recessit, quod Curtium Schumacher praesidem factionis socialis democraticae vehementer vituperaverat et brevi tempore exclusus iret.
Myopia
Myopia (Graece μυωπία) (ICD-10: H52.1) est ametropia sive lucis in oculis flectendae vitium, quo laborant homines myopes, qui proxima tantum acriter videre possunt. Myopia lentibus concavis corrigi potest. Vis flexiva oculi myopis nimis magna est respectu longitudinis.
Describuntur myopiae cum unitate dioptriae et valores negativae lentis myopiam corrigentis, ita potentiam opticam lentis artificialis et facultatem corrigendi ostendens. Distinguuntur myopia simplex cum valoribus minus quam -6 dioptriarum (dpt) et myopia pathologica cum valoribus plus quam -6 dpt.
Boresse-et-Martron
Boresse-et-Martron  est commune Francicum 199 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Ioannes Cage
Ioannes Cage, Anglice plene John Milton Cage Jr. (5 Septembris 1912—12 Augusti 1992) fuit compositor, theorista musicae, scriptor, et artifex Americanus. Qui, praecursor fortis in musica, musicae electroacusticae, et inusitati instrumentorum musicorum usus, fuit maior persona avant-garde post bellum, quem criticis laudaverunt unum ex compositoribus maximi momenti saeculi vicensimi. Magni momenti etiam fuit in evolutione saltationis modernae, plerumque per coniunctionem cum choreographo Merce Cunningham, qui praeterea fuit diuturnus ipsius socius romanticus.
Cussey-sur-Lison
Cussey-sur-Lison est commune Francicum 61 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Ioannes Cage
Cage 4′33″, compositione anni 1952, innotuit, quae sono cogitato absente auditur; musici qui opus proferunt nihil praeter praesentiam per durationem titulo denotatam faciunt. Quod autem compositio continet non est "quattuor minuti et 33 secundi silentii," ut nonnulli aliquando opinantur, sed potius soni circumiecti ab audientia per perfunctionem auditi. Opus, quia assumptas de facultate et experientia musicae definitiones provocat, factum est res populo grata et controversa in musicologia et latioribus artis et exsecutionis aesthetica. Cage etiam fuit praecursor clavilis praeparati (clavili cuius sonus a rebus inter suas chordas vel malleos positis mutatur), pro quo multa opera saltationi cognata nonnullasque res concertatas composuit, quarum notissima est Sonatae et Interludia (1946–1948).
Inter suos praeceptores fuerunt Henricus Cowell (1933) et Arnoldus Schoenberg (1933–1935), quorum ambo pro novis rebus profundis in musica notuerunt, sed maiora momenta ex variis Asiae Meridianae et Orientalis culturis venerunt. Cage, per studia philosophiae Indicae et Zen plerumque inter annos 1945 et 1950, notionem musicae aleatoricae vel forte temperatae invenit, quam anno 1951 componere coepit. Liber I Ching, antiquus textus classicus Sinicus casus mutantís tractans, factus est usitatum compositionis instrumentum Cageianum. In Experimental Music, acroasi anno 1957 habita, Cage musicam descripsit "ludum vanum," qui "vitam adfirmat—nec ordinem ex chao ferre conatur nec in emendationibus creationis inest, sed simpliciter est modus expergisci ad vitam quam vivimus ipsam."
Domus urbana
Domus urbana vel simplicter Domus apud Romanos antiquos aedes erant urbanae a familia (saepe) patricia vel saltem opulenta habitatae (pleraeque familiae plebeiae pauperesque in insulis habitabant). Conclavia multa in domo erant non numquam areis hortisque additis.
Historia
Habitationes Etruscorum antiquorum, qui Romanis anteierunt, simplices fuerunt, etiam illae divitum vel dominantium. Parvae fuerunt casae familiares secundum rationem axialem constructae, quarum oeci centralis tectum foramine instructum erat. Aedes Vestae has parvas casas temporis antiquissimi, quod attinet ad formam, repraesentare putatur, quoniam Vestae cultus in domibus coepta est. Casae verisimiliter ex luto ac ligno factae et stramento tectae sunt; fumus foci per tecti foramen evadere potuit. Quod forsitan fuit pristina atrii forma, quod postea conclave domus principale futurum erat. Cum Romae fortunae mercatura ac victoriis crevissent, domus divitum et amplitudine et ornatu augescebant. Multi architecturam Graecam sive hellenisticam imitantes domibus Romanis peristylium adiunxerunt.
Domus interior
Domus pluria conclavia comprehendit, areas, hortos, muros perbelle pictos. Vestibulum in oecum maiorem media in domo situm duxit, cui erat nomen atrium. Atrium erat oecus principalis, ubi initio etiam focus et lararium posita erant. Ex atrio cubicula, triclinia et tablinum adita sunt, praeterea tabernae extra domum in viam versus positae.
Domus exterior
Posterior domus pars circa peristylium sita erat. Peristylium fuit hortus parvus saepe porticibus circumdatus claustro mediaevali similis. Circa peristylium balnea, culina et triclinium aestivale sita erant.
Ponsampère
Ponsampère (Gasconice Ponsan Pera) est commune 113 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Marignac-Lasclares
Marignac-Lasclares est commune Francicum 433 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Isaacius Dalmatus
Isaacius Confessor sive Isaacius Dalmatus (natus quarto saeculo in Syria; mortuus Constantinopoli anno 396) fuit monachus, propheta, et sanctus Graecus.
Ille cum solus deserta habitaret, cognovit Valentem imperatorem Arianismo favere. Qua re cognita, Constantinopolim iter fecit, ut sectatores trinitarismi confirmaret, quorum ecclesiae illo tempore oppressae esse videbantur.
Valens cum paulo post in hostes Gothicos procederet, ab Isaacio finem persecutionum petitus est proque eo auxilium Dei in proelio vincendo obtulit. Illi cum iterum atque iterum negaret, Isaacius mortem crudelem vaticinatus est. Valens haec moleste ferens ministris suis Saturnino et Victori iussit eum in carcerem deduci.
Valente in pugna trucidato, Isaacius a populo propheta acclamatus est. Deinde Theodosio I, qui eo fere tempore Edictum Thessalonicense edi curaret, administravisse dicitur.
Saturninus anno 381/382 primum monasterium Constantinopoli aedificavit, cuius praeses Isaacius factus est. Vita beneficiorum plena paene peracta, monasterium discipulo Dalmato amandavit, unde etiam nomen traxit. Eadem de causa Isaacius cognomen (τοῦ Δαλματοῦ) meruit.
Bords
Bords  est commune Francicum 1'315 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Fontenay-sur-Eure
Fontenay-sur-Eure est commune Francicum 839 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Harpastum XV
Harpastum XV vel pleniter Harpastum Rugbiense XV lusoribus (Anglice rugby union, vel in linguis multis potius rugby 15) est ludus quo duae turmae quindecim hominum folle ovato utentum ludunt. Primo Angliae luditur saeculo XIX, nunc etiam clarus ludus in civitatibus Consortiatis, Francia, Italia, atque Argentina est.
Scaenographia
Scaenographia etiam est eventus huius rationis, spectaculum quod ludus peractus praebet, aspectus oculorum. Sua elementa histriones in scaena (saepe blocking appellatum), eorum gestús et motús (etiam negotium scaenicum appellatos), fundum scaenicum, proprietates et vestimenta histrionum, illuminationem, atque adeo effectus sonicos comprehendere possunt. Praeter vestimenta, quaelibet res tactilis dramaticum magni momenti symbolum fieri potest. Prima res quam spectatores ludi vident est designatio scaenica, res tactiles quae socialem ludi mundum subiciunt. Scaena usitate a ludorum scriptore sensu lato denotatur, sed quantitas elementorum subtilitasque huius descriptionis inter ludorum scriptores aetatesque litterarias variant. Homines qui in ludis scaenicis et pelliculis scaenographiam curant plerumque ordinatores scaenici appellatur.
Harpastum XV
De folle
Harpasti follis ovatus est, longitudine 30 cm, parvo orbe 60 cm magnoque 75 cm.
Ruan (Ligerula)
Ruan est commune Francicum 232 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Harpastum XV
De campo
Harpasti campus est rectangulum herbosum longitudine 100 m maxima latitudineque 70 m maxima divisusque in partes aequales duas. Quaecumque pars ipsa divisa est in partes duas per lineam 22 m a linea posteriori sitam.
Duo pali, altitudine minima 3,4 m distantesque 5,60 m, stant in extremis partibus campi et assere transverso altitudine 3 m junguntur.
De proposito
Propositum huius ludi est magis numerare quam turmam adversariam. Numerandi quattuor modi sunt:
De lusoribus
Quiscumque lusor numerum et nomen proprium habet: Ut fieri solet, lusores numeris 1 ad 8 praesidium curant dum lusores numeris 10 ad 15 impetum. Itaque lusores anteriores crassiores sunt ut adversarios retinant, dum lusores posteriores velociores esse solent.
De legibus
Harpasti leges multissimae sunt, quibus ludus ille saepe implicatus obscurusque videtur. Hic tantum praecipuae exponentur.
De nonnullis actionibus propriis
Praecipuae sunt actiones duae harpasto propriae: proelium et tactus.
De proelio
Si follis a lusore prae se jacitur (vide "de legibus"), peccatum istud a proelio (Anglice: scrum) corrigitur.
8 lusores anteriores uinuscujusque turmae obsistunt sicut ostendunt imagines infra. "Medius proelii" follem apponit in proelium et duo "lusorum fasces" propellunt ut follem capiant.
De tactu
Si follis ex campo exit, reiicitur a turma quae non foris eum jecerat.
Ab 2 usque ad 8 lusores uniuscujusque turmae acies constituunt distantes 1m atque "talus" manu follem jacit inter duas acies.
De valoris natura dissertatio inauguralis
De valoris natura dissertatio inauguralis est scriptum quod agit de rebus oeconomicis. Editum est Dorpati Livonorum anno 1838 typis heredum Lindforsianorum. Auctor dissertationis est Johannes Jacobus Gorlof Riasanensis.
Apion
Apion, Graece , (natus in Aegypto, prima parte primi saeculi floruit) fuit grammaticus Alexandriae primo,  Romae deinde Graece docens et nonnumquam Pleistonikes cognominatus. Tum praeclarus in primis erat ob commentarios Homericos et eruditionem variam et insignem : Aegyptiaca enim quoque quinque libris digesta composuit quibus historiam et mores patriae suae divulgabat. Hodie tamen praecipue notus est ob scripta ad Iudaeorum odium hortantia quibus multos post annos historicus Flavius Iosephus respondit opusculo Contra Apionem inscripto.
3379 Oishi
3379 , olim designationibus 1931 TJ1, 1964 YG, 1981 NQ, et A906 WC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Gulielmo Reinmuth, astronomo apud Observatorium Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato, repertus est.
Apion
Etenim circa 38 Alexandrinorum qui Iudaeis urbem secum incolentibus ius aequum in civitate  adimere volebant causam apud imperatorem Caligulam agebat. Cui patronus Iudaeorum tum Philo respondebat. Tam incensus est Caligula criminibus Apionis contendentis Iudaeos solos ex omnibus gentibus honores divinos Augustis Romanis recusare, ut statim legato Syriae Petronio statuam suam in templo Hierosolymitano erigendam mandaverit ː nec nisi Gaio opportune mortuo anno 41 ineunte bellum et caedes vitari potuerunt.
3379 Oishi
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3379 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Betulleum
Betulleum (Italiane: Bioglio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Fractiones
Alcinengo, Banchette, Canepa, Ceretto, Croce, Grupallo, Longo, Masere, Migliario, Monte, Mornengo, Portula-Andrè, Riva, Sanguinetti, Triverio
Rozières-en-Beauce
Rozières-en-Beauce est commune Francicum 183 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media
Acra (discretiva)
Acra potest esse:
Saint-Mamert
Saint-Mamert est commune Francicum 61 incolarum (anno 2012) praefecturae Rhodani in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Nicolaus Rifbjerg
Nicolaus Rifbjerg (Hafniae die 15 Decembris 1931 natus; mortuus die 4 Aprilis 2015) fuit scriptor Danicus.
Regnum Navarrae
Regnum Navarrae (Hispanice: Reino de Navarra ; Francogallice: Royaume de Navarre ; Vasconice: Nafarroako Erresuma) fuit antiquum Medii Aevi regnum in septemtrionali praesentis Hispaniae parte, quod primum etiam Regnum Pampilonensium (H: Reino de los Pamploneses ; V: Iruñeko Erresuma) vocatur.
Saeculo nono fundatum, hoc regnum Vasconum continenter contra Francos et contra Mauros pugnavit, et saeculo undecimo factum est maximum inter regna Christiana Iberiae. Anno autem 1512 Navarra, a regibus Hispaniae capta, in coronam Castellae ducta est. Rex fugiens, regnum successore in Navarra Inferiore statuit, sed hoc regnum etiam in regnum Franciae ductum est anno 1620. Navarra tunc fuit regnum constituente Hispaniae usque ad annum 1841, quo tempore in provinciam facta est ob bella Carlista.
Territoria Vasconum ante regnum
Regno Visigothorum deleto saeculo septimo, gentes potentesque duces Terrae Vasconum multo inter se pugnaverunt, quod archaeologia vicorum comprobat. Etiam autem Fidem Catholicam a tempore Romano inter Vascones diu adesse notatur, quia Pampilona ad concilia Visigothica episcopos misit.
Saeculo octavo, Mauri Pampilonam vincentes ibi praesidium statuerunt et necropolim ubi suos sepeleverint. Franci contra Pampilonam impeta bis fecerunt, sed ei solo anno 778 Karolo Magno duce Mauros pugnandi causa in Vasconiam intrantes, Pampilonam ceperunt. Ita Marchiam Hispanicam creaverunt. Nihilominus, Franci Hispaniam deserens Pampilonam destruxerunt. Quamobrem Vascones exercitum deserentem ita petiverunt, ut dux extremus exercitús Francici Rotholandus clarum proelium apud Rozaballes cum Vasconibus pugnans occisus sit.
Postea usque ad annum 824, nonnulli Francorum et Maurorum duces Pampilonam rexerunt.
Regnum Pampilonensium
Saeculo nono Vascones contra Francos rebellaverunt, Regnum Navarrae circum Pampilonam Enecone Arista duce fundantes. Postea usque ad annum 1130 reges Navarrae se Pampilonensium reges seu reges in Pampilona appellaverunt.
Regno anno 824 fundato, imperium civitatis disputabant duae familiae nobiles: familia Aristae (Eneconis) apud Pampilonam et familia Velascorum apud Sangossam. Aristae foedus cum optimatibus Maurorum (qui Cassii filii vel Benikazi appellati sunt) Tutelae habuerunt et episcopatum Pampilonae eis quoque sucurrebant, dum Franci adiuvabant familiam Sangossae. Comite Pampilonae occiso a Francis, Eneco Arista foedus cum Benikazi gente icit et se regem coronatus Pampilonam usque ad annum 851 rexit.
Anno 859 Vicingi fluvium Hiberum navigantes ad Pampilonam advenerunt, ubi Garciam regem abripuerunt, quem solo tributo soluto liberaverunt. Mauri autem foedus cum Navarra frangentes vicingos non pugnaverunt. Quamobrem reges Navarrae novum foedus cum regno Asturiano fecerunt. Regnum crevit e Pampilona ad litus Cantabricum (secus flumen Bidassonem), ad ripas Hiberi (Rivogia et Alava) et secundum montes Ipuscoae. Reges tres familia Aristae regno deddit, postea surrogata a familia Ximena.
Navarra nunc cum Asturiis foederata, reges Pampilonensium plurima proelia contra Muros ita pugnaverunt, ut anno 924 maximam urbem ad ripas Hiberi ceperint, Naieram. Ab hac re, regnum Pampilonensium quoque Naierensium appellatum est, sed est quoque ab hoc tempore cum primum documentum habemus, quod regnum Navarrae dicit. Tunc fuit cum Vascones multas terras montanas coluerunt et reges eorum prima fora dederunt.
Regnum Sanctii III
Navarra apogeum obtinuit sub imperio Sanctii III regis, qui Magnus dicitur. Sanctius fuit primus qui appellatur Rex Ibericus, Rex Navarrae Hispaniarum, et Imperator totius Hispaniae, quod pro Navarra cepit permultas terras et regna ad orientem et occidentem.
Regnum accepit anno 1000, et e sede apud Naieram nova fora dedit Vasconibus et Castellanis in urbibus Rioiiae. Primo Sanctius bellum contra Mauros gessit, quod ob bella civile, debilior erant. Sanctius bellum gessit in urbes in valle Hiberi, quas cepit, et tandem tributum obtinuit a regulis et duces Maurorum, et inmanes copias obtinuit.
Tum, pacem servandi causa, limites fixit cum comitatu Castellae ad ocasum; et orientem adfuit, ubi parvos accepit comitatus Ripacurzae et Sobrarbae, anno 1018.
Fuit primus rex regnorum Ibericorum qui ultra Pyrenaeis bellum gessit, contra vicecomitem Baionae. Anno 1021 Sanctius comitatum Lapurdiae creavit, qui fuit primum territorium regnorum Ibericorum ultra paeninsula Iberica.
Tunc, comissam Castellae Muniadonnam uxorem duxit, et potestatem Castellae accepit anno 1029. Tandem, rex Legionis bellum contra Sanctium gessit, sed victus est a rege Navarro, qui Legionem et Asturicam cepit anno 1034, ita cognomen Imperator totius Hispaniae accepit.
Anno 1035, Sanctio moribundo, regnum inter filios divisit. [[Imago:Reino de Pamplona Sancho III.svg|centre|thumb|600px|Regnum Sanctii Tertii
Regnum Navarrae
Tunc anno 1076, Sanctii III nepos, Sanctius IV, e scoplo occisus est, ita sobrinus idem Sanctius I Aragoniae coronatus est ut Sanctio V Navarrae.
Coniunctio cum Aragonia
Dum regna iuncta fuerunt, adfuit pax inter regna Christiana et Aragonia et Navarra iunctae contra Mauros pugnaverunt. Cum copiis Aragoniensibus, urbs Tutela capta est e Mauris et in Navarram inclusa. Alphonso I Aragoniae sine filiis defuncto, regna et Aragoniae et Navarrae reges proprios elegerunt. Ob novas terras ab Aragonia captas, Navarra limitem cum Mauris caruit, ita impossibilis erat territorium pro regno adiciere.
Navarra sine Aragonia
Cum Navarra ab Aragonia independentiam clamavit, regnum Navarrae artem diplomatica coluit: permultae mulieres regiae in matrimonium ductae sunt, pacem cum Navarra colendi causa, cum regibus Castellae, Aragoniae, comitibus Barcinonis, Benearniae et Fuxii. Nihilominus, Navarra clientem Castellae se fecit anno 1157 quod Aragonia et Castella foedus fecerunt Navarram dividendi causa et Sanctiis VI rex, autonomiam habendi causa, se vassallum castellae clamavit. Ipse rex Sanctius primus fuit qui se solum rex Navarrae appellavit.
Tunc, anno 1162 reges Aragoniae et Castellae pueri erant et Navarra cepit Biscaiam, Rioiiam et Alavam, terrae quae Castellae pertinebant. Ibi, urbes Sanctum Sebastianum et Novam Victoriam reges conduerunt. Castella impeta fecit contra terras Navarrae usque ad annum 1180, cum foedere quod bellum desivit: Vasconia Navarrae atque Rioiia Castellae fuerunt. Navarra has terras adtiniut usque ad annum 1207, sed etiam Ipuscoam amisit. Navarra iam anno 1212 fecit ultimum et fortasse clarissimum impetum contra Mauros historiae regni in proelio apud Navas Tolosae facto. Ob hanc victoriam, Navarram insigne mutavit et in signo adfuerunt catenae quas rex diripuit e Mauris.
Rodericus Ximenius Navarrus archiepiscopus Toletanus in hoc aevo vixit, et in proelio apud Navas Tolosae pugnavit.
Domus regiae Francicae
Castella Aragoniaque contra Franciam pugnavit, Navarram ministrandi causa, et familias nobiles Navarras et Ipuscoanas auxilium dederunt. Gentes Agramonteses (in Navarra) et Gamboienses (in Ipuscoa) a Francis auxiliatae sunt, dum Beaumonteses (Navarri) et Onnatini (Ipuscoani) a Castella.
Suffecta est domus Campaniae a domu Capetia anno 1305, et tunc fuerunt reges Franciae quoque Navarrae reges usque ad annum 1328. Hoc anno, Ioanna filia Caroli regis regnum Navarrae accepit dum frater regnum Francicum, quod in Francico regno aderat lex salica necnon in Navarra. Cum Ioanna, comites Ebroycenses regnu acceperunt. Regina Blanca domus Ebroycensis nupsit principem Aragoniae, et is bellum civile incipit anno 1451.
Anno 1276, secessio burgorum fuit in Pampilona, cum urbs Navarreriae contra reginam rebellaverunt, fora defendendi causa. Castella copias civium adiuvit, sed rex Francicus copias reginae misit. Navarreria urbe deleta et copiis Castellae fugentibus, Navarra cum Francia foedus fecit. Tandem anno 1423 Privilegium Unionis datum est Pompaeloni, ut pax inter burgis fuisset.
De rege et curtibus
Usque ad annum 1231, regis potestates ad omnem regnum pertinebant. Etiam privilegia urbibus et oppidis dabat. Sed anno 1231, Sanctius VII Curtes vocavit, et tunc cum potentibus et cum oppidis pactuit potestates. Curtes Navarrorum stamenta tres habebat: Stamentum nobilorum vel militum, stamentum ecclesiasticum, et stamentum burgensium et unviversitatis. Cohortes has accipierunt potestates cum foedere regali: Cohortes regiae Navarrae anno 1841 clausa sunt.
De foris
Reges Navarrae fora oppidis dederunt, ut urbes per fora se rexissent. Ita leges regum suffecta sunt a leges fororum in urbibus. Fora erant privilegia incolis oppidorum et urbium, ita burgi liberi aedificati sunt. Urbes cum foro copias proprias habebant atque privilegia super silvas, prata et flumina in territorio.
Saeculo tertio decimo, fora et leges urbium Navarrae regni suffecta sunt a singula lege, quae Forum Navarrae vocata est. Forum Navarrae (Hispanice: Fuero general de Navarra) fuit etiam charta constitutionis regni, quod supra et regem et potentes et cives urbium erat. Haec lex usque ad saeculum undevicesimum fuit.
De divisionibus regni
Principales regni urbes erant Pompaelo (quae caput erat), Naiera, Stella, Oligicus (ubi reges palatium aedificaverunt), Pons Reginae, Tutela, Sangossa, Vicaria et Sanctus Iohannes sub Pede Portus.
Regnum etiam divisum est in permultas urbes et municipia, quorum nonnulla fora et dicionem super terras ad eam iacentes habebant. Saeculo duodecimo regnum gubernandi causa merindades (pagi administrativi) creatae sunt:
Bellum Civile et occupatio Hispanica
Regina Blanca I anno 1425 nupsit Ioannem principem Aragoniae, ita is quoque rex Navarrae fuit sed solum dum regina vixisset, et tunc filius Carolus regeret. Nihilominus, regina mortua, rex Ioannes filio regnum denegavit ab anno 1441.
Anno 1451 Carolus bellum patre damnavit, ita bellum civile Navarrae fuit inter annos 1451 et 1461. Gens Beaumontium et Francia Carolo adiuvabant, Castella et gens Agramontium Ioanne.
Anno 1455 Ioannes regnum obtulit filiae et coniuge Vedasto de Fuxio. Tunc copiae Fuxii Navarram intraverunt et. Castella etiam intravit in Navarram, Fiuxium pugnandi causa. Carolo victo, Ioannes tandem regna Aragoniae accepit anno 1458. Anno 1460 Carolus se dedit et captus est a patre, in carcere clausus et venenatus, ita Carolus obiit anno 1461. Idem anno Soror Caroli Blanca quoque capta est a patre, et anno 1464 venenata. Ioannes Navarrae et Aragoniae tunc dedit Navarram filiae parvae Alienorae.
Alienora rexit ab anno 1479 sed obiit eodem anno. Inter annos 1480 et 1512 reges fuerunt tres, et anno 1512, Ioanne III regnante, copiae Aragoniae et Castellae Navarram intraverunt, et Navarra regnum in Monarchia Hispanica creatum est. Inclinatio animi quam sentiebant reges Navarri pro Francica civilitatem et negotiationes ad matrimonio coniungendum suum primogenitum Henricum, principem Vianae, cum filiam Ludovici XII, regis Franciae, argumenta Ferdinandi Catholici fuere ut Fridericus Toletanus, dux Albae, Regnum Navarrae anno 1512 capere iussus sit.
Regnum Navarrae Inferioris
Terris Navarrorum captis, domus regia Navarrae ad Benearniam et Navarram Inferiorem effugit. Ibi cum rege Francico impetos tres contra Hispaniam fecit, sed anno 1524 bellum desivit post ultimum obsidium Fontarabiae. Navarra fuit tum parvum regnum inter Franciam et Hispaniam, cum territoriis in Lapurdia, Fuxio et Andorra.
Reges Navarrae tandem reges Franciae fuerunt ab aetate Henrici III regis (anno 1589). Regnum Navarrae in regnum Franciae inclusum est anno 1620.
Usque ad annum 1841, Navarra fuit regnum socium Hispaniae, sed ob bella Carlista regnum in provinciam hispanicam redactum est.
Linguae et gentes
In regno Navarrae gentes dissimiles incolabant, quae linguis variis usae sunt. Vulgus (gentes Vasconum, hispani-romani et hispani-gothi) saepe aut vasconicam aut vulgarem romanicum sermones locutus est. Hae linguae vulgi in linguam navarroaragonensem derivaverunt, linguam romanicam quae fortasse scripta in glossis Aemilianensibus est.
Boisredon
Boisredon  est commune Francicum 702 incolarum (anno 2011) praefecturae Carantoni Maritimi in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Vitritersorium
Vitritersorium est organum imbrem de vitro autocinetico tergens.
Cerelles
Cerelles  est commune Francicum 1'217 incolarum (anno 2007) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
Pompiac
Pompiac (Gasconice Pompiac) est commune 160 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Chambon (Andra et Liger)
Chambon  est commune Francicum 301 incolarum (anno 2009) praefecturae Andrae et Ligeris in provincia media.
832 Karin
832 , olim designationibus 1916 AB, 1955 SD3, et A902 WH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 832 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Framboisière
La Framboisière est commune Francicum 333 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Acon
Acon potest esse:
Francourville
Francourville est commune Francicum 760 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Theodorus Hadrianus Sarr
Theodorus Hadrianus Sarr (natus die 28 Novembris 1936 in Fadiouth, Senegalia), alumnus Collegii de Hann et universitatis Dakarensis, est archiepiscopus Dakar (Archidioecesis Dakarensis). Die 24 Novembris 2007 papa Benedictus XVI Sarr cardinalis creavit. Sarr conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit.
Bomba atomica
Hodierna bomba thermonuclearis vix plus quam mille kilogrammatum ponderis diruptionem similem detonationis plus quam billiona kilogrammatum quotidianarum rerum diruptivarum efficere potest. Tantum ergo una parva machina nuclearis—non maior quam bomba usitata—totam urbem magnam diruptione, igni, radiatione devastare potest. Arma nuclearia putantur arma magni interitus, et post eorum inventionem eorum usus moderatioque fuerunt maius propositum rationis relationum internationalium gerendarum.
In historia bellica, solum duo arma nuclearia in proelio detonata sunt, ambo ad finem secundi belli mundani. Prima matutino tempore 6 Augusti 1945 detonata est, cum Civitates Foederatae machinam uranii generis sclopeti, notis appellatam Puellum (Anglice Little Boy), in Hirosimam urbem Iaponiensem demitteret; detonata est altera tres dies post, cum Civitates Foederatae machinam plutonii generis implosionis, notis appellatam Obesum (Anglice Fat Man), in urbem Nagasacium demitteret. Hae bombardationes vulneribus in detonatione sustentis circa 80 000 hominum (plurimos "paganos" confestim necaverunt. Saecularium radiationis ionizantis acutique morbi radiationis, sicut leuchaemia effectuum causa, summa necum computatio circa 120 000 aestimatur. Usus horum armorum manet controversus apud humanitarium belli ius.
Bello mundano secundo finito, nulla bomba atomica contra urbem ullam denuo usurpata est, sed plus quam duo milia bombarum detonata sunt, ut ea explorarentur et spectarentur. Nonnullae civitates talia arma possederunt vel fortasse ea petunt. Solae civitates notae ob detonationem armorum nuclearium et quae ea possidere confitentur sunt (ordine temporis) Civitates Foederatae, Unio Sovietica (a Russia substituta), Britanniarum Regnum, Francia, Res Publica Popularis Sinarum, India, Pakistania, et Corea Septentrionalis. Praeterea, Israel arma magni interitus possidere late habetur, quamquam dictam possessionem non confitetur.
Huius temporis civitates, praecipue Civitates Foederatae, computatris eruptionis atomicae simulandae gratia optime adhibentur.
Historia
Bombae atomicae primae a Civitatibus Foederatis Americae susceptu Manhattensi anno 1945 confectae sunt, quo scientiarum homines praecipue physici ex nationibus diversis et a J. Roberto Oppenheimer ducti in Novi Mexici deserto ad bombam atomicam fabricandam priusquam Hitler eam obtineret congregati sunt. Post annos nonnullos, difficiles computationes experimentaque faciendo physici die 16 Iulii 1945 primam bombam atomicam magno cum fragore in deserto prosperi ruperunt. Cum Germania ex bello mundano secundo iam exiisset et Iaponia in deditionem nondum venisset duae bombae atomicae super urbes Iaponiae iactae sunt, et paulo post dies secundum bellum mundanum ad finem pervenit. Helvetia et Iohannes Rawls usum bombae atomicae anno 1945 condemnaverunt ut violationem iuris internationali s.
Dum motus ad pacem contra bombam atomicam et probationem bombae (exempli gratia, Castle Bravo) a scientista, sicut Linus Pauling et Andreas Sacharov et civilibus aggravavit, Consociatio Nationum Pactionem de Prohibitione Absoluta Probatione Bombae Atomica anno 1996 declaravit. Etiam Consilium Pacis Mundi et Medici omnium gentium bello nucleari obstantes bellos ac bombas atomicas abrogare postulat.
Energia aequalis massae
joules, quae unam lampadam 100 wattii excitare per 29 000 fere annos potest. Qua de causa, bombae atomicae massam in energiam magnam convertunt ut urbes plene vastare possit.
Verumtamen energia nuclearis non solum est bellicis rebus utilis, sed etiam pacificis--id est pro hominum societatibus energia generanda, inprimis in fabricis nuclearibus multis per totum orbem terrarum dispersis.