cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coleoptera aquatica
Victus
Coleoptera aquatica herbivora, praedatores, aut scavengers esse possunt. Coleoptera herbivora solum vegetatione aquatica vescuntur, sicut algis et foliis; etiam sucum ex caule plantarum propinquarum sugunt. Coleoptera scavenger appellata materia organica putrescente quae deposita est vescuntur; quae materia ex vegetatione aquatica, faecibus, aliisque organismis mortuis exoritur. Dytiscus marginalis, praedator, vermibus, ranis immaturis, aliquandoque parvis piscibus vescitur.
Erri De Luca
Libri
In molti giorni lo ritroverai. Incontro con Erri De Luca (Domus editoria Edizioni Romena)
Ora prima (Domus editoria Qiqajon)
Coleoptera aquatica
Species
Familiae quarum omnes species aquaticae omnibus vitae stationibus sunt.
Familiae quarum adulti non semper aquaticae sunt.
Erri De Luca
Libri
L'isola è una conchiglia (Domus editoria La Conchiglia)
Senza sapere invece (Domus editoria Nottetempo)
Tufo (Domus editoria Dante & Descartes)
Napòlide (Domus editoria Dante & Descartes)
L'ultimo viaggio di Sindbad (Domus editoria Einaudi)
Morso di luna nuova. Racconto per voci in tre stanze (Domus editoria Mondadori)
Tu non c'eri (Domus editoria Dante & Descartes)
Tentativi di scoraggiamento (Domus editoria Dante & Descartes)
L'urgenza della libertà (Domus editoria Filema)
Un papavero rosso all'occhiello senza coglierne il fiore (Domus editoria Olmis)
Immanifestazione. Roma, 15 febbraio 2003 (Domus editoria Dante & Descartes)
Lettere fraterne (Domus editoria Dante & Descartes)
Altre prove di risposta (Domus editoria Dante & Descartes)
Scoraggiamenti a darsi alla scrittura (Domus editoria Dante & Descartes)
Gabriel Heinze
Gabriel Heinze (natus Gabriel Iván Heinze in Crespo die 19 Aprilis 1978) est pedilusor Argentinus. Gabriel Heinze inter alia cum turma Manchester United lusit. Nunc ad gregem Olympique Marseille pertinet sed etiam Turmae Nationalis Argentinae lusor est.
Seebach (Turicum)
Seebach est Turici praesens regio urbana ad circulum undecimum pertinens et una triginta quattuor urbis regionum. Huic regioni, quae usque ad annum 1934 municipium liberum erat, 19878 incolarum (anno 2005) sunt.
Porticus (discretiva)
Porticus potest esse:
Pontificia Cohors Helvetiorum
Pontificia Cohors Helvetiorum, vel Cohors Pedestris Helvetiorum a Sacra Custodia Pontificis, est praesidium Custodum Helveticorum militum ad salutem Summi Pontificis et Civitatis Vaticanae. Anno 1506 creata est a papa Iulio II.
Febres haemorrhagicae
Febres haemorrhagicae sunt multiplex animalium et hominum morborum grex, in quibus febris et haemorrhagia ex infectione virali oriuntur. Quae effici possunt a quinque distinctis virorum RNA familiis: Arenaviridis, Filoviridis, Bunyaviridis, Flaviviridis, Rhabdoviridis. Proprietates omnium generum februm haemorrhagicarum sunt febris et sanguinis profusio, omnesque ad febrem ardentem, ictum circulatorium, et adeo mortem extendi possunt. Nonnulli actores febris haemorrhagicae morbos mites, sicut nephropathiam epidemicam Scandinavicam (unum ex Hantaviris), sed alii, sicut Ebolavirus zairense, morbos, qui vitam hominibus minantur, efficiunt.
Adolphus Diesterweg
Fridericus Adolphus, vulgo Friedrich Adolf, Diesterweg (natus Sigenae in oppido Rheni Inferioris die 29 Octobris 1790; mortuus Berolini die 7 Iulii 1866) fuit praeceptor Germanicus res paedagogicas novaturus.
De vita
Studiosus factus est Herbornae et Tubingae ut mathematicae, philosophiae, historiae studeret. Anno 1811, magister privatus Manhemii, anno autem insequenti Wormatiae in gymnasio quodam fuit. Paulo post Francofurti in schola exemplari quae dicebatur discipulos docebat. Anno 1818, vicarius scholarcha Instituti Latini Elberfeldensis (hodie Valle Vipperae) creatus est, ubi consuetudines contraxit cum Ioanne Friderico Wilberg, rectore et reformatore in paedagogicis. Anno 1820, vocatus est Meursiam ad seminarium magistrorum erudiendorum, ubi feliciter tam docens quam scribens (Rheinische Blätter, ex anno 1827) agebat. Quod olim Ioannes Henricus Pestalozzi in theoria appetivisset, Meursiae in praxi effectum est.
Anno 1832, ei Berolinum eundum erat in praetorium seminarii cuiusdam ad novas scholas municipales creandas. Quamquam ipse optima dare in animo habuit rixis querelisque saepe impeditus est: de promovendo scholarum popularium statu, de rationibus didacticis emendandis (vel in universitatibus!), de religione super confessiones tradenda. Diesterweg contentiosus candidus perpugnax omnes recessus spernebat. Magistratus autem id minoris aestimabant. Eodem tempore autem exegit "monumentum aere perennius" in opere fundato Pestalozzistiftung Pancovii. Insuper magistrorum viduas orbosque iuvandos esse statuit, societates auxiliares condendas esse autumavit. Talia anno 1846 flagitabat, cum saeculare anniversarii Pestalozzi celebraretur. Mense Aprili 1847 ipse sponte sua (prima facie; revera alii id procabantur) otium ad tempus petivit. Post autem quattuor annos, quoniam extra Berolinum laborare recusavit, rude donatus est.
Gravitudo
In scriptis suis porro pergebat ad novas vias paedagogicas demonstrandas. Quibus finibus praeter Rheinische Blätter etiam periodicum praetitulatum Pädagogisches Jahrbuch (1851–66) maxime utile fuit. Anno 1858, senator liberalis in parlamentum Berolinense electus est. Rebus anilibus conservativis se oppositurus praesertim leges Raumer-Stiehlianas pugnavit. Mortuus est cholera. In honorem eius monumenta anno 1882 Meursiae, annoque 1890 Sigenae erecta sunt. Anniversarium saeculare solemniter celebratum est. Multae scholae in Germania hodie nomen eius portant.
Opera (selecta)
Inter scripta eius mentionis sunt digna: Das pädagogische Deutschland (Berolini 1836); Pädagogische Reise nach den dänischen Staaten (Berolini 1837); Beiträge zu Lösung der Lebensfrage der Zivilisation (Assindiae 1836-1838, fasciculi IV); Streitfragen auf dem Gebiete der Pädagogik (Assindiae 1837-1838, fasciculi II); Leitfaden für den Unterricht in der Formenlehre (editio quarta, Lipsiae 1845); Raumlehre (editio altera, Bonnae 1843); Schullesebuch (Bildeveldae, editiones plures); Lehrbuch der mathematischen Geographie und populären Himmelskunde (Berolini 1840); Unterricht in der Kleinkinderschule (quinta editio, Bilveldae 1852); Lehrgang für den Unterricht in der deutschen Sprache (Bilveldae); Die drei preußischen Regulative (Francofurti 1855); Pädagogisches Wollen und Sollen (Lipsiae 1856; una cum Heuser); Methodisches Handbuch für den Gesamtunterricht im Rechnen et Praktisches Rechenbuch (saepius); Wegweiser zur Bildung für deutsche Lehrer (Assindiae 1834; cum aliis). Ausgewählte Schriften, eius opera selecta, edidit dominus Langenberg Francofuti annis inter 1876 et 1878 quattuor in tomis prolata.
Arnobius (nomen)
Arnobius — nomen Latinum
Cf. Arnobius Cuparius, vulgo Arne Kuepper
Mahometus Salah
Mahometus, vulgo Mohamed Salah Ghaly (Arabice محمد صلاح غالى), natus in vico Aegyptio Nagrig die 15 Iunii anno 1992, est pedilusor, qui lusorem se profitetur turmae pedilusoriae nationalis Aegyptiae et Liverpool FC societatis, ubi locum oppugnatoris dextri obtinet.
Forstheim
Forstheim est commune Francicum 576 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Caril
Caril seu karri est categoria iurum in gastronomia Indiae meridianae et Srilancae iam diu recognita, quibus typica sunt folia aromatica Murrayae koenigii, lac cocois, curcuma. Categoria "caril" recentius alibi in Asia australi et orientali recepta est, variis autem definitionibus. Eodem nomine etiam appellantur fercula, iura, embammata in aliis regionibus parata quibus sapores coloresque artis coquinariae Indicae typici imitantur, ope curcumae, capsici, gingiberis, cumini, coriandri.
Nomen textibus Latinus repertum a Lusitano caril demitur, quod e Malabarico karil mutuatum est. Vocabula tam Anglicum curry quam Francogallicum kari potius e Tamulico kari proveniunt.
Caril Indiae meridianae et Srilancae
Scriptorum, qui fercula huius generis nomine proprio appellaverint, primus omnium fuit Garcias ab Horto medicus Portugallensis in Goa refugus in dialogo de speciebus condimentisque hac in urbe anno 1563 divulgato. Quae verba mox Latine a Carolo Clusio sic versa sunt; "... aut ex eo trito lac exprimitur cum quo coquitur oriza non minus suavis quam si cum lacte caprino decocta esset: aut ex eo et avium quadrupedumve carnibus edulia parantur caril illis nuncupata". Hic autem, antithesi ita creata, sententiam Garciae male interpretavit, qui edulia nomine "caril" non e nucis medulla, potius e lacte (leite) medullae tritae parata esse dicere voluit.
Hunc coquendi modum etiam Ioannes Huygen van Linschoten Batavus in insula Srilanca post triginta annos observavit, aliis autem impensis. Ille enim pisces loco avium quadrupedumque, fructus immaturos loco lactis nucum indicarum praescripsit: (Maior pars piscium cum oryza comedunt, ex iusculo coctorum quod super oryzam infundent admodum amaro, sicut e grossulariis sive uvis immaturis factum esset, saporosissimum, carryl nuncupatum. Hic cottidianus eis est cibus in quo oryza locum panis tenet.)
Eodem modo, quo verba Garciae, asseverationes Petri della Valle interpretari debent, qui medio saeculo XVII his verbis Italianis suam descriptionem caril incepit: Caril chiamano in India certi brodetti fatti con butirro, con midollo di noci indiane, in luogo de' quali nei nostri paesi si può usar latte di mandorle: nam lac amygdalinum non pro carne nucis indicae, sed pro lacte huius carnis, stare potest. Sic fere naturam horum ferculorum evolvit, primo loco de cibo castimoniali Hinduico vel Buddhistico, altero de cibo Christianorum Sancti Thomae:
Europaei nihilominus plures, qui melius Srilancamque cognoscebant, iam saeculo anteriore accipere coeperant hanc insulam veram originem ferculorum caril fuisse. Ita Robertus Knox ante alios brevissime de insulanis scripserat: ("Fructus omnes habent qui in India crescunt, quorum autem species plures ante maturitatem carpunt elixantque ut carree (sic Lusitane nuncupatum), pulmentum scilicet cum oryza edendum, sibi conficiant"). Favorabilius medio saeculo XIX Iacobus Emerson Tennant "alimenta cerealia attractiviora", ait, "redduntur arte praecellenti Singhalensium in innumerabilium caril generum parandorum, quae delicato suco e medulla nucis indicae contrita expresso temperantur. Indicorum talis generis ferculorum neque unum ad sapidissimam caril Singhalensis deliciositatem, e condimentis virentibus summa arte manu indigena concoctam, assimilari potest".
A pipere nigro ad capsicum
Indiae pars iam magna sub imperio Britannico reducta, Georgius Colman auctor scaenicus Londiniensis ad adventum habitudinum orientalium in Angliam anno 1787 allusit: ("Nonne decemvirum, 'ubi nobis pilau?' urgenter clamare et 'infer mihi caril!' audeo? Cui domina 'Tace!' dicet, 'sile, vir! ubi fictilia Sinensia? opus Iaponicum ostende!'") His verbis ad res veras allusit: versiones enim Anglicae ferculorum orientalium pilau et caril iam ante quadraginta annos descriptae erant in libro culinario Annae Glasse, apud quam condimenta caril typica piper nigrum coriandrumque esse videntur.
Saeculo XVIII exeunte illi qui de paratione caril in Anglia praecipiebant pulvis caril mandare coeperunt, qua tritura comprehendu solent coriandrum, curcuma, cuminum, foenum graecum, capsicum. Hoc ergo aevo, in Anglia primum, locum quem antea piper nigrum tenuerat capsicum capiebat. Ergo in opere Mariae Rundell, in Britannia Civitatibusque Foederatis anno 1806 divulgato, ad caril pullinum (chicken curry) pulvis caril pulvisque cayennae recepti sunt, pipere nigro omisso.
Eadem mutatio in India aut eodem tempore, aut paulo postea, accidebat. Robertus Riddell medio saeculo XIX methodum caril sicut a Britannis in India intellectam est compendiose descripsit, carne vel pisce vel holeribus ad teneritatem praecoctis, speciebus capsicisque et sale additis, lacte nucis indicae (the juice of the cocoa-nut) non omisso, condimentis tam carnium quam iusculorum bene temperatis, quibus calor gingibere et capsico (minime pipere) datus erit.
Astynome
Astynome (᾿Αστυνόμη, fere 'procuratrix urbis') est nomen aliquot feminis inditum, quod praesertim apud mythographos et scholiastas invenitur. Astynome ad hasce feminas refertur:
Rieda
Rieda est Turici praesens regio urbana ad circulum nonum pertinens et una e triginta quattuor urbis regionibus. Huic regioni, quae usque ad annum 1934 municipium liberum erat, 17226 incolarum (anno 2005) sunt.
Talange
Talange  (Germanice Talingen) est commune 7530 incolarum (anno 2009) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Clemens Rodríguez
Clemens Rodríguez (Bonaeropoli natus die 31 Iulii 1981) est pedilusor Argentinus. Clemens Rodríguez inter alia cum turma Boca Juniors lusit. Nunc ad gregem Estudiantes de La Plata pertinet sed etiam Turmae Nationalis Argentinae lusor est.
Fort-Louis
Fort-Louis est commune Francicum 312 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Martinus Demichelis
Martinus Demichelis (natus familia oriunda e Italia in Justiniano Posse die 20 Decembris 1980) est pedilusor Argentinus. Martinus Demichelis inter alia cum turma River Plate Buenos Aires lusit. Nunc ad gregem FC Bayern München pertinet sed etiam Turmae Nationalis Argentinae lusor est.
Yr Hen Ogledd
Yr Hen Ogledd ([ər ˌheːn ˈɔglɛð]; scilicet Vetus Septentrio) est appellatio Cambrica a scholasticis usurpata, ad partes Angliae septentrionalis Scotiaeque meridionalis demonstrandas, ut erant inter annum 500 invasionesque a Viccingis factas circa annum 800.
Appellatio ex poësi heroica bardorum, qui ad Cambricos huius aetatis reges delectantos canebant, orta est. Cum hi Cambrici ad partes relative meridionales versarentur, haec poëmata de Gwŷr y Gogledd, scilicet de Hominibus Septentrionalibus, agebantur, et relationes eorum hominibus praeteritis genealogiis sicut Bonedd Gwŷr y Gogledd, scilicet "Genus Hominum Septentrionalium," et genealogiis Harleianis, traditae sunt. Nomen "Septentrio" demum "Vetus Septentrio" agnitione temporis praeteriti factum est. Ut plus minus accurata harum regionum historia instruatur, scholastici appellationem Yr Hen Ogledd elegerunt.
Tres Domus
Tres Domus seu Tres Domus de Sylva Mala (alia nomina: Tres Domus ad Vesuvium) (Italiane Trecase) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 100 incolarum, in Regione Campania ac in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Incolae Tresdomenses appellantur
Municipia finitima
Boscotrecase, Ercolano, Ottaviano, Torre Annunziata, Torre del Greco.
Cyprianus Bucur
Cyprianus (Dacoromanice Ciprian) Bucur (natus circa annum 1980) est iurisprudens et vir publicus Dacoromanicus.
Institutio et munus
Bucur annis ab 2000 ad 2004 in Universitate Titu Maiorescu Bucarestensi iurisprudentiae studebat. Ab anno 2004 ad usque 2015 consiliarius Camerae Legatorum Romaniae erat.
Cursus honorum
Die 17 Novembris 2016, Dacianus Cioloş primus minister Romaniae eum ministrum delegatum relationum cum parlamento nominavit. Die 4 Ianuarii 2017, cum toto consilio ministrorum dimissus est, et Gratiela Gavrilescu ei successit.
Bucanetes
Bucanetes est genus avium subfamiliae Carduelinarum familiae Fringillidarum, cui generi sunt duae species:
Nomen generis a Graeco bukanetes 'bucinator' derivatur.
Altstetten
Altstetten est Turici praesens regio urbana ad circulum nonum pertinens et una ex triginta quattuor urbis regionibus. Huic regioni, quae usque ad annum 1934 municipium liberum erat, 28 278 incolarum (anno 2005) sunt.
Dan Slușanschi
Dan Slușanschi (12 Septembris 1943 natus et 22 Iulii 2008 mortuus) fuit saeculo XX classicista Dacoromanus, in studio linguarum Indoeuropaearum peritus, qui in investigationes linguae Graecae, Latinae, Mediae Latinae et Persicae contributiones contulerit. Editionibus suis et translationibus operum Demetrii Cantemirii notus est.
Suisse (Mosella)
Suisse  est commune 103 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
On ne fait pas d'omelettes sans casser des œufs
On ne fait pas d'omelettes sans casser des œufs (variis fontibus variatim dictum: scilicet "ova spongia nulla facies nisi ova fregeris") est proverbium Francogallice ante annum 1721 inventum. Saepe in commentariis de rebus novis Francicarum legitur. Ita de pugna anno 1794 gesta: C'est ici le cas de dire qu'on ne fait pas d'omelettes sans casser des œufs; cette bataille fut très-décisive sans doute, mais très-meurtrière des deux côtés ("Hoc casu dicere oportet nulla sphungata fieri nisi ova frangantur: proelium enim sine dubio definitivum fuit, sed exercitui utrique exitiale").
Eisdem annis, in narrationibus Anglice versis de bellis civilibus Francicis, haec locutio nonnumquam Anglice reddita est. Qui primum ita scribit, vocabulum Anglicum omelet haud omnibus notum esse censens, paulo mutavit. ''They said to him, you have made us lose a great many men. "Ah! One cannot make pancakes without breaking eggs." Diurnarius alius mox versionem fideliorem dedit: It was remarked to him that he had caused the death of a great many persons. Yes, he replied, omlets are not made without breaking eggs.'' ("'Mortem plurum nostrorum,' dixerunt, 'effecisti;' 'sic,' respondit, 'nam nisi ova frangantur ova spongia non fiunt.'")
Electrocardiogramma
Historia
Anno 1844 Italus Carolus Matteucci tum primum industriam electricam in columbarum cordibus descripsit. Cum Gabrielis Lippmann incertiore galvanometro tubulorum capillarium anno 1872 constructo Francogallico Étienne-Jules Marey anno 1876 primum huius cursum industriae electricae etiam depingere contigit.
Ab Alexandro Muirhead, machinator artis electricae anglicus, se anno 1879 Valetudinarii Sancti Bartholomaei Londinii apud aegrotum industriam electricam cordis eius demonstravisse traditum est. Anno 1882 Francogallus Augustus Desiré Waller apud canem suum Jimmy prima electrocardiographia peregit.
Postquam electrocardiographia per galvanometrum chordarum plures morbos cordis describere poterat. Anno 1906 undam additam cum littera U nominavit. Proterea Einthoven anno 1924 praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit.
Ab anno 1911, societas Cambridge Scientific Instruments Londinii galvanometros chordarum, ut Einthoven construxerat, fabricabatur. Taro Takemi Iaponiae anno 1937 primos apparatus electrocardiographiae portabilem, tum anno 1939, apparatus vectorcardiographiae excogitavit.
Electrocardiographia ab anno 1912 tres derivationes, eas hodiernas I et II et III, sciit. Ex anno 1932, sex derivationes thoracales sciuntur.
Anno 1942, cardiologus Emmanuel Goldberger derivationes aVR et aVL et aVF, quae his temporibus partes electrocardiographiae duodecim chordarum sunt, descripsit.
Industria electrica cordis causa electrocardiographiae
Cordi quattuor camerae sunt: duo atria (atrium dextrum et atrium sinistrum) et duo ventriculi (ventriculus dexter et ventriculus sinister).
Ad sanguinem ducentum utrobique primum a atriis ad ventriculos fibrae musculares atriorum deinde e corde illae ventriculorum contrahendi sunt. Hic cyclus cardialis ex contractione atriorum ventriculorumque dein relaxatione horum consistentes perpetuo iterat. Systema conductionis electricae cordis opera ista iterata invenit.
Systema conductionis electricae cordis
Ad promovendam intellegentiam electrocardiographiae has partes systematis conductionis recordari necesse sunt:
Origo decursus systematis conductionis intra nodum sinuatrialem exoritur. Aequabiliter iste pausarius automatus emittit impulsus, intervallum horum velocitatem pulsus cordis sani constituit.
Undae
Hae undae in electrographia saepe videntur:
Segmenta et intervalla
In ECG interpretando de undis derivata segmenta PQ, QT, et ST spectantur:
Interpretatio electrocardiogrammarum
Electrocardiogrammae interpretatio quibusdam normis obtemperat. Primo interpretator ad cordis rhythmum spectat et ex electrocardiogramma deinde horatoris locum definit, in valetudine in nodo sinuatriali:
Paeninsula Iugrica
Paeninsula Iugrica' (Russice Югорский п-ов) est paeninsula in extremitate Europae boreorientali, in districtu autonomo Nenetico Russiae sita. Mare Petschoricum (pars maris Barentsiani) et sinum Baidaratensem maris Karensis dividit; ipsa freto Iugrico tenui a Vaigatia insula separata est. Area paeninsulae circa 18 milia chm2 est.
Amderma est portus paeninusulae maxima. Pai Choi iugum humile (montium Uralium continuatio) paeninsulam in partes orientalem et occidentalem dividit. Cacumen iugi Paichoiensis altissimum est Moreiz (423 m). Tundra muscosa vel polygonalis terras paeninsulae operit.
Houdetot
Houdetot est commune Francicum 167 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Aëroportus Internationalis Kansaiensis
Aëroportus Internationalis Kansaiensis, imminutus KIX, est aëroportus internationalis ante Osacam, primum die 4 Septembris 1994 perfectus, qui in insula artificiosa sedet. Aedificia aëroportus a Rentio Piano constituta sunt.
Hic aëroportus duo aërodromos possidet; unus 3500 metra X 60 metra (perfectus anno 1994) et secundus 4000 metra X 60 metra (perfectus anno 2007). Summa area hodie circa 1068 hectarii est.
Casa montana Hollandia
Casa Hollandia aedificium refugii alpinum apud callem furcae Loetschorum (Theodisce: Lötschenlücke) in loco orientali Vallis Illiacae pago Valesiae in Helvetia est.
Ingeleben
Ingeleben est commune Saxoniae Inferioris et ad Circulum Helmstadiensem pertinet. Ingeleben ab anno 1974 pars est communis generalis Heeseberg.
Casa montana Hollandia
Pars Berna Societatis alpium helveticae primam casam nominis Casa Egon von Steiger eo loco construere curavit anno 1907 et cum magno subsidio societatis alpinae rei publicae Hollandiae novam casam anno 1933. Eo quod aedificium Casa Hollandia notatur. Aedificator Hermann Jaggi ex Adelboden eum perficit. Ab 1991 Tertia casa refugii apud veterem idem loco constructa est, rursus cum subsidio hollandense. Callis inter furcam et casam scalis et funibus ferratus est.
Viatores a casa Hollandia altos montes Ebnefluh (3962 m), Mittaghorn (3880 m), Aletschhorn (4193 m), Sattelhorn (3745 m) et Gletscherhorn (3983 m) in regione indicis Unesco Schweizer Alpen Jungfrau-Aletsch ascendunt.
Ingeleben
Historia
Ingeleben anno 1086 primo in actis descriptum est. Postea possessio Guelphorum factum est. Annis 1807 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Ducatum Brunsvici, ab anno 1918 ad Rem Publicam Brunsvicum pertinuit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est.
Sturzelbronn
Sturzelbronn  (Germanice Stürzelbronn) est commune 194 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
4254 Kamél
4254 , olim designationibus 1985 UT3, 1947 TB, 1951 SU, 1961 AG, 1970 EX1, 1979 HJ4, 1981 WG4, 1981 WX7, 1983 ER1, et 1983 FL agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Claes-Ingvar Lagerkvist, astronomo apud Observatorium Kvistaberg versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4254 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iacobus Kelly (artes martiales)
Iacobus Milton Kelly (Anglice James Milton Kelly), nomine artificiali Anglico Jim Kelly appellatus, natus die 5 Maii 1946, mortuus die 29 Iunii 2013, fuit athleta, actor et artifex artium martialium Americanus. Praeclarus est personae Williams in pellicula artium martialium Enter the Dragon 1973.
Jerxheim
Jerxheim est commune Saxoniae Inferioris et ad Circulum Helmstadiensem pertinet. Ingeleben ab anno 1974 sedes administrationis est communis generalis Heeseberg.
Historia
Jerxheim anno 1195 primo in actis descriptum est. Postea possessio Guelphorum factum est. Annis 1807 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Ducatum Brunsvici, ab anno 1918 ad Rem Publicam Brunsvicum pertinuit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est.
Fouchy
Fouchy (Germanice Grube) est commune Francicum 665 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Witikon
Witikon est Turici praesens regio urbana ad circulum septimum pertinens et una triginta quattuor urbis regionum. Huic regioni, quae usque ad annum 1934 municipium liberum erat, 9864 incolarum (anno 2005) sunt.
Pons Galatae
Pons Galatae, Turcice Galata Köprüsü, est pons Constantinopolis in Sinu Ceratino, regiones Fatih et Beyoğlu connectens. Longitudo eius est 466 metra, latitudo 42 metra. Hodiernae pontis ancestric, pons natans anno 1875 aedificata, anno 1992 incendio laesa est. Hodierna pons est pons plicabilis.
Index Asteroidum 184001-185000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 184001 ad 185000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Nadia Murad
Nadia Murad (nata anno 1993) est iurum humanorum defensor Yazidi-Iracinae qui contra violentiam in mulieres et crimen contra humanitatem sicut genocidium pugnat et Praemium Sacharov ac Praemium Conventus Parlamenti Consilii Europae apud Venceslaum Havel anno 2016 et Praemium Nobelianum pacis anno 2018 accepit cum Dionysio Mukwege.
Nadia Murad, nata in familia minoritatis ethnous religionisque, servitum sexualem suiecta est a grece ISIS et stuprum violentiamque fugare possuit.
Hodeng-Hodenger
Hodeng-Hodenger est commune Francicum 279 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Schwamendingen Mitte
Schwamendingen Mitte est Turici praesens regio urbana una triginta quattuor urbis regionum. Hanc regionem, quae una cum regionibus  Hirzenbach et  Saatlen pars circuli 12 (usque ad annum 1934 municipium liberum Schwamendingen) est, 10322 homines (anno 2005) incolunt.
Georgius P. Smith
Georgius P. Smith, vulgo George Pieczenik Smith (natus 10 Martii 1941) est biochemicus Americanus qui Praemium Nobelianum chemiae studii de bacteriophago ad proteinum mutandum et de anticorpore ratione accepit, cum Greg Winter et Frances Arnold.
Alma mater sua Universitas Harvardiana et activista contra violentia Soinismi a Israël est.
Flaviviridae
Flaviviridae sunt familia virorum, quibus homines et alia mammalia ut hostes naturales prosunt. Flaviviridae maximam partem extenduntur per vectores inter arthropoda, plerumque culicidas et ixodida. Familia ex febri flava appellatur, morbo a viro typico Flaviviridarum effecto. Febris flava vicissim appellatur, quia morbum regium in aegris efficere solet. Sunt in familia plus quam centum species, in quattuor genera digestae. Inter morbos notissimos cum hac familia consociatos sunt hepatitis (hepacivira); syndromae haemorrhagicae, abortus, et morbus mucosus fatalis (pestivira); ac febris haemorrhagica et encephalitis (flavivira).
Genoma
Flaviviridis sunt genomata RNA monopartita, linearia, singulis polaritatis positivae filis, a 9.6 ad 12.3 chiliobases longa. Flaviviridarum 5'-termini methylatum nucleotidorum tegimen ferunt, cum alia huius familiae vira tegimino carent et internum situm aditialem ribosomatum habent.
Structura viriontum
Particulae virales involvuntur geometriis icosahedralibus et sphaericis, circa 40–60 nanometra per diametrum.
Momentum clinicum
Inter maiores morbos a Flaviviridis effectos sunt:
Hodeng-au-Bosc
Hodeng-au-Bosc est commune Francicum 568 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Pomilianum Arcorum
Pomilianum Arcorum (alia nomina: Arcone, Pomilianum Foris Arcora; olim fortasse: Pomelianum ad Arcum Dianae) (Italiane Pomigliano d'Arco) est Urbs Italiae et municipium, circiter 39 960 incolarum, in Regione Campania et in Urbe metropolitana Neapolitana situm. Urbani Pomilianenses appellantur.
Fractiones
Castello, Ciccarelli, Cutinelli, Feudo, Fornaro, Guadagni, Masseria Guadagni, Papaccio, Pratola, Tavolone.
Municipia finitima
Acerra, Casalnuovo di Napoli, Castello di Cisterna, Sant'Anastasia, Somma Vesuviana.
Iosephus Ioannes Thomson
Iosephus Ioannes Thomson (natus die 18 Decembris 1856; mortuus 30 Augusti 1940) fuit physicus Britannicus. Electron et particula subatomica invenit, annoque 1906 Praemium Nobelianum physicae accepit, ratione studii conductionis electricitatis in gaso.
Eius alma mater fuit Collegium Owens (hodie Universitas Mancuniensis). Georgius Paget Thomson est filius eius.
Collegii Trinitatis apud Cantabrigienses magister ab anno 1918 meruit. De eo Andreas Gow eiusdem collegii socius hoc epitaphium Latinum composuisse refertur:
Sorin Bușe
Petrus Sorinus (Dacoromanice Petru Sorin) Bușe (natus die 16 Augusti 1960 Bucarestae) machinator et vir publicus Dacoromanicus est.
Institutio et munus
Postquam scholam finivit, ad usque annum 1985 apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem studebat et deinde ad annum 1990 machinator in societate mercatoria operam dedit et postremo apud Renault Romania.
Cursus honorum
Die 7 Iulii 2016 primus minister Romaniae Dacianus Cioloş eum ministrum vecturae successor Danielis Costescu nominavit. Die 4 Ianuarii 2017 cum toto consilio ministrorum se a magistratu abdicavit. Successor eius Alexander Razvan Cuc nominatus est.
Pullina paedagogi principum
Pullina paedagogi principum, Sinice 宫保鸡丁 Gōngbǎo jīdīng, est ferculum saepe in popinis Sinicis oblatum. E gastronomia Sichuanensi oritur ubi ad honorem viceregis Ding Baozhen "Gongbao" ("paedagogi principum") nominatur. Sapor iuris litchioidis agnoscitur, insuper immixtis capsicis adustis et Zanthoxyli fructibus.
Stuckange
Stuckange  (Germanice Stückingen) est commune 995 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Mana (Russia)
Mana (Russice Мана) est flumen in Siberia, in territorio Crasnoiarensi Russiae, accola dexter Ieniseae. E lacu Manensi oritur, in fluxu superiore Mana Dextra nominatur, per Albimontium Manense (Saiani Orientalis partem) transit et in Ieniseam prope vicum Ostium Manae (Ust'-Mana) effunditur.
In 12 chm a fonte circa chiliometrum sub terra fluit. Cataractas fluxu superiore haber multas.
Alienora Parker
Alienora Ioanna Parker (Anglice Eleanor Jean Parker), nata die 26 Iunii 1922, mortua die 9 Decembris 2013, fuit actrix et cantrix Americana.
Indutiae Olympicae
Indutiae Olympicae (Graece antiqua: ἐκεχειρία) fuerant indutiae tota in Graecia omnium hominum, qui Olympiae antiquae interfuerant. Fuit pactum inter gentes Graeciae antiquae.
Anno 1894 Petrus de Coubertin, ad pacis sensum renovandum, Comité International Olympique fundavit, ut iuventus mundi certaminibus in Olympicis, non bellicis, invicem congrediantur.
Philosophische Untersuchungen
Philosophische Untersuchungen ('Investigationes philosophicae' ) est magnum opus Ludovici Wittgenstein, diu excogitatum multosque per annos repetitis adnotationibus auctum, ab auctore fere totum perfectum, quod quidem duobus demum annis post decessum auctoris anno 1953 curà discipulorum Rush Rhees et Elizabethae Anscombe e prelo prodiit. Wittgenstein autem, dum vivit, Investigationes et Tractatum coniunctim edere maluerat.
Philosophische Untersuchungen reliqua parte saeculi magnopere valebant apud philosophos, sicut apud loquendi actuum studiosos (e.g. Ioannem Searle) et aliquos adsectatores constructivismi (e.g. Kuno Lorenz). In Investigationibus Wittgenstein resipiscentiam suam testatur, nam adversatur hic philosophiae linguae idealis, cuius propugnator ipse in Tractatu fuerat praeter Bertrandum Russell et Rudolphum Carnap. Id est, adversatur et abstractismo et dogmatismo, quibus in Tractatu se adligasse putavit.
De causa operis
Ineuntibus annis 1920, confecto et divulgato Tractatu, Wittgenstein omnia problemata philosophiae solvisse se putavit. Itaque, fortasse quod vitam academicam parum amabat, ludi magister fieri constituit, sed aestate anni 1920 adiutor hortulani in monasterio haud procul a Vindobona versabatur, priusquam munus magistri acciperet. Quo in quaestu aliquot annis in variis vicis Austriae mediocriter functus autumno denique anni 1926 architecti loco operam dedit designando aedificio sorori suae Margaretae.
Anno 1929 denique Cantabrigiam rediit, ut philosophiam suam exponeret clarioremque faceret. At sermonibus cum Francisco Ramsey et Petro Sraffa conlatis "graves errores" in Tractatu fecisse se perspexit, et nova ratione in philosophiam ingredi constituit. Anno 1933 discipulis suis adnotationes dictare coepit, quibus completi sunt duo libelli, tegmine caeruleo (1933-4) et tegmine fusco (1935-6), qui anno 1958 coniunctim divulgati sunt: The Blue and Brown Books quorum primo nova principia cogitandi continentur, cum secundus rudimenta Investigationum praebeat.
Anno 1936 Augusto mense Wittgenstein in Norvegiam migravit, ubi in vico Skjolden primum specimen Investigationum confecit. Cantabrigiam reversus anno 1938 operi praefationem adiecit, sed nondum librum in medium proferre voluit. Ab anno 1945 opus ratione lustrare coepit, donec anno 1949 in formam qua editum est redegit.
Descriptio generalis
Philosophische Untersuchungen in duas partes divisae sunt, quarum prima iam exeuntibus annis 1940 ab auctore ad finem perducta erat. Secunda autem pars ex adnotationibus eodem decennio factis constat, quas exsecutores litterarii (Anscombe, Rhees, von Wright) composuerunt atque edendas curaverunt. In prima parte, qua 693 capitula numeris signata continentur, Wittgenstein plerumque animadvertit errores, in quos ceteri philosophi inducti sint. In altera parte, quae ex 14 particulis constat, varia problemata philosophica ex diversis partibus tractantur. Capitula Investigationum, etsi alioqui magna arte inter se conectantur, in partes thematicas dividi non possunt. Varia quidem themata cerni possunt, sed ex variis locis conquirenda sunt, nam coniunctiones rerum in varias partes pertingunt: eadem res non solum in uno capitulo sed in aliis quoque capitulis libri tractari potest.
In Investigationibus Wittgenstein saepe quodam prolato cogitandi experimento monstrat atque anticipat, qua ratione ac voluntate lector quaestionem positam soluturus sit, et denique errorem eius patefacit. Etiam philosophiam fini therapeutico inservire demonstrare vult, ut ex confusionibus, in quas phiosophantes inciderimus, nos extricemus. Responsa quaestionum philosophicarum nequaquam petit, immo hominibus persuadere vult, ut suam quaerendi cupiditatem coerceant. In Investigationibus Wittgenstein et abstractismo et dogmatismo philosophorum (et ipsius Tractatus) adversatur.
De quaestionibus in Investigationibus tractatis
Wittgenstein novam philosophiam suam in nullius philosophi doctrinis posuit, et multa praecepta quae in Tractatu adhibuerat reiecit. In Tractatu, quid sit lingua, requirit, et sic respondit: pictura veritatis. Primum problema in Tractatu est natura linguae; item in Investigationibus, sed in illo, adpropinquatio abstracta est; in his autem adpropinquatio concreta multis exemplis accuratis instructa.
Sed plurimum de lingua hic agi videtur. Wittgenstein initio Investigationum verba Augustini refert:
In hunc modum Augustinus linguam paternam adsumpsisse se narrat. Hac autem notione Wittgenstein naturam linguae certo modo depingi dicit (PU 1):
Quam notionem linguae, quam Wittgenstein Augustino adscribit, etiam auctor Tractatus nec non ceteri philosophi vulgo habent. Quod certe Wittgenstein in simplici contractoque describendo mundo usu venire concedit exemplo usus caupone, qui accepta ab emptore scida, in qua MALA RVBRA QVINQVE scriptum est, arcam aperit MALA inscriptam; deinde quaesito in indice vocabulo q.e. RVBRA colorem eum de quo agitur invenit; denique nomina numeralia ex memoria ordine usque ad quinque persecutus singula cuique mala eiusdem coloris capit.
Hoc monet Wittgenstein: quid haec significent vocabula.. MALA RVBRA QVINQVE, scire non oportet cauponem, nam satis est eum illis recte et convenienter uti posse. Constat in hoc exemplo aliquid simile conclavis Sinensis esse. Hucusque etiam machinae doceri possunt, vix ultra.
De ludo linguae
Ait Wittgenstein vocabulis nihil metaphysici esse, nihil quod citeriora transcendat; significationem vocabuli sententiaeve in usu positam esse (PU 94). Ut hanc opinionem fundaret, notionem 'ludi linguae' proposuit (PU 7). Quam quidem notionem nusquam verbis definit sed multis exemplis inlustrat. In intellegendo ludo linguae multum valent aliae duae notiones, scilicet 'similitudo familiaris' et 'regula' (de quibus infra). Toto in opere Wittgenstein semel atque iterum, ut suam de lingua opinionem exhibeat, ad notionem ludi linguae redit.
Exempla ludi linguae ab Wittgenstein data, sicut vicissitudo illa inter emptorem et cauponem habita, opinioni Augustino adtributae adversantur. Nam cum apud Augustinum lingua vel sermo ad communicanda cogitata desiderataque instrumentum sit, in mercando lingua non ad exponendum locutoris statum mentis adhibetur, sed ad eliciendum certum ex interlocutore responsum. In PU 2 rogat nos Wittgenstein, ut mente fingamus linguam, in qua descriptio Augustiniana valere videatur. Rogamur igitur, ut imaginemur linguam, quae consistat vocabulis q.s. cubus columna planca tignum, quorum hoc munus est, ut certas res ad quas referuntur nominent. Quam linguam incultiorem nostra lingua esse dicit: Etenim A quidam aedificando intentus est adiuvante B; cubis columnis plancis tignis utuntur lapidibus aedificatoriis. Quos lapides A adiutorem B docet ex iussu adferre: ubi "cubum!" exclamaverit, B cubum adferet, etc.
Secundum opinionem Augustinianam A adiutorem suum ostensione docuit. Nam aliquem ostendit lapidem, sicut columnam, quam vocabulo columna appellavit; quo facto apud B vocabuli et rei coniunctio mentalis effecta est. Quam coniunctionem sive "associationem" Wittgenstein utilem esse non negat, sed nos rogat, ut linguam officium suum facientem atque ad utilitatem vitae contextam observemus. Dicit doctrinam Augustinianam usum vocabuli neglegere. Nam constat "columnam!" esse actum loquendi, quo positio lapidis mutatur et modificatur (PU 9-11, 14). Quae exclamandi ratio similis est verbis sententialibus puerularum puerulorumque linguam suam discentium, qui uno vocabulo varios perficiunt loquendi actus, quorum significatio in contextu rerum posita est.
De forma vivendi
Ludi linguae maioribus rerum condicionibus contexti esse putantur, quas Wittgenstein Lebensform ('forma vivendi') appellat. Thompson (1990) de hoc vocabulo Lebensform rite Anglice reddendo admonet. Itaque fieri potest, ut forma vivendi sensum Wittgensteinianum minime satisfaciat. Lebensform apud sociologos et philosophos ad magnam gloriam perducta est, quamquam Wittgenstein ter tantum in PU hac appellatione utitur (PU 19, 23, 241). Lebensform ad agendi et loquendi refertur varietates, quae homini moribus suae societatis obsequenti praebentur:
Ludus linguae naturam regularem linguae indicat, sed hic regularitas potius ad conventiones sociales quam ad strictas regulas ludi tabularis sicut scaccorum referuntur. Ad explacandum sensum vocabuli Lebensform permulta studia conatusque facta sunt, sed hactenus nullus factus est consensus.
De similitudine familiari
Philosophorum analyticorum est omnia necessariis et sufficientibus condicionibus definire. In PU 65-67 Wittgenstein causas adfert, cur definitiones in his condicionibus positas respuat. Sunt enim res admodum similes, quarum quidem similitudo ab ullo communi principio duci non potest. Cum hic de quadam similium rerum familia agatur, Wittgenstein de similitudine familiari (Familienähnlichkeit) loquebatur.
Consideremus ludum, quos habeat sensus vel usus. Primum constat animi vel corporis exercitationem, quae oblectandi vel otiandi vel iocandi vel recreandi causa suscipitur, ludum appellari, sicut hic:
Variis modis pilà luditur. Qui privatim ludit, aut sine regulis, si fortuito sursum aut in parietem pilam iactet, aut secundum regulas, sicut in pilamalleo, pilam tractat. Utique se in mittendi et excipiendi arte exercet. Qui autem cum sodalibus ludit, ut in pediludio, observatis regulis pila utitur. Ludus et sine regulis et secundum regulas fieri potest. Itaque non regularitate cohaerent varii sensus vel usus ludi. Nec semper lucri nec certaminis causa luditur, nam quaelibet res facile et sine labore facta ludus appellari potest, teste Cicerone, qui ita ait: "omnium ceterarum rerum oratio, mihi crede, ludus est homini non hebeti."
Ludus, quamquam saepissime actiones significat, etiam ad locos vel instituta referri potest, sicut ludos publicos, qui apud Romanos quam plurimi celebrabantur. Etiam palaestra et schola ludi appellantur, nam Gr. σχολή 'otium' quidam ludus esse videtur; apud Festum hanc invenimus expositionem: "ludi appellantur ..., ne tristi aliquo nomine fugiant pueri suo fungi munere".
Varii sensus et usus ludi quadam similitudine cohaerere videntur, non tamen ita, ut ab aliquo principio, sicut regularitate aut certandi voluntate, duci possint. Fere eadem ratione Wittgenstein vocabulum Theodiscum Spiel descripsit (PU 66), ut sensus huius vocabuli similitudine familiari cohiberi denonstraret. In demonstranda similitudine familiari Wittgenstein ad fibras, ex quibus rudens constat, refert; ut diserte dicit Antonius Kenny:
Friedolsheim
Friedolsheim est commune Francicum 253 incolarum (anno 2013) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Ludovicus Artime
Ludovicus Artime (natus in Parque Civit die 2 Decembris 1938) est athleta qui fuit illustris pedilusor Argentinus. Artime inter alia multos annos cum turma River Plate et Nacional lusit et Turmae Nationalis Argentinae (1961 - 1967) lusor fuit.
Chicken tikka masala
Chicken tikka masala est ferculum stilo Indico compositum, sub genere caril enumeratum, quod Glasguae in urbe Scotiae a coquo Ali Ahmed Aslam anno 1971 inventum esse censetur. Ferculum admiratissimum artis coquinariae Britannicae acclamatum est. Nomen macaronicum e tribus linguis derivatur: vocabulo chicken Anglice "pullus" vel "pullina", masālā linguá Urdu tritura condimentorum, ṭikkā Paniabice ofellae carnis in iogurto condimentisque marinatae furnoque coctae significantur.
Caro pullina pectoralis in frustula dissecatur et tritura capsicorum viridium, coriandri viridis, allii, gingiberis marinatur; sal et iogurtum, deinde ius limoniorum cuminique coriandrique et papricae pulvis adduntur. Die insequenti pullina ita marinata, spiculis imponuntur et sub craticula coquuntur. Eodem tempore cepae concisae friguntur eisque cumini, quiyae, coriandri pulvis, sal, nucis indicae siccatae et foeni graeci siccato tritura, cramum adduntur et commoventur. Huic conditurae frustula pullina cocta immittuntur. Omne in patella compositum, modico cramo coriandroque viridi et tritura garam masala inspersis, infertur.
Hirzenbach
Hirzenbach est Turici praesens regio urbana una triginta quattuor urbis regionum. Huic regioni, quae una cum regionibus  Schwamendingen Mitte et  Saatlen pars circuli 12 (usque ad annum 1934 municipium liberum Schwamendingen) est, 11265 incolarum (anno 2005) sunt.
Viveca Lindfors
Elsa Viveca Torstensdotter Lindfors, nomine artificiali Viveca Lindfors nota, nata die 29 Decembris 1920, mortua die 25 Octobris 1995, fuit histrio Suecico-Americana. Sub curriculo suo, in plus quam 100 pelliculis egit, sicut praeclarae Night Unto Night, No Sad Songs for Me, Dark City, King of Kings, Creepshow, The Sure Thing, et Stargate.
4255 Spacewatch
4255 , olim designationibus 1986 GW et 1977 CN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Spacewatch Observatorii Nationalis Kitt Peak repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4255 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Armin Navabi
Navabi anno 1985 Germaniam migravit et anno 1986 Londinium, sed anno 1988 remigravit Teheranum. Iuvenis Muslimus fervens erat et Islamo attente studebat. Nihilominus quanto studebat tanto dubitabat et denique conclusit deum illusionem esse.
Navabi in Universitate Teheranensi biologia moleculari studebat per unum annum, sed tum ratihabitionem obtinuit ut rebus fiscalibus in Universitate Columbiae Britannicae studere posset. Die 10 Octobris 2004 Vancuverium advenit. Postea incola permanens et denique civis Canadiensis factus est.
Respublica atheistarum
In Canada communitatem Atheist Republic (i.e. Rempublicam Atheisticam) creavit anno 2012 ad retem faciendum pro atheistis in terris ubi atheismus vel apostasia lege vel socialiter punitur. Liber primus scriptoris erat Why There Is No God (Cur nullus deus exstet) anno 2014.
Stiring-Wendel
Stiring-Wendel  (Germanice Stieringen-Wendel) est commune 12311 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Greg Winter
Gregorius Paulus Winter sive Greg Winter (natus 14 Aprilis 1951) est biochemicus Britannicus qui Praemium Nobelianum chemiae anno 2018 studii bacteriophago ad proteinum mutandum et de anticorpore accepit, cum Georgio P. Smith et Frances Arnold.
Alma mate sua Universitas Cantabrigiensis est.
Heurteauville
Heurteauville est commune Francicum 345 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Vallis Frigidi
Vallis Frigidi seu Valis Vipaccensis (alia nomina: Vallis Vipacci, Vallis Vipavae) (Slovenice: Vipavska dolina; Italiane: Valle del Vipacco; Theodisce: Wippachtal; Foroiuliense: Valvipave / Valvipau) est vallis Sloveniae Italiaeque, prope Carstum sita. In hac valle fluit flumen Frigidus (Vipaccus, Vipava) tributarius Aesontii.