cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pirates of the Caribbean (series pellicularum)
De argumento Primae Pelliculae Seriei
Remigium navis Britannicis revelavit naufragium in medio aquarum Caribici, et adulescentes in naufragio. Filia Praefecti Britannici, Elizabetha Swann, comperit nomen adolescenti Will Turner esse et surripuit ab eo clipeum aureum, quia piratae signum habent.
Ab octavo anno Will Turner faber ferrarius est. Egreditur in occursum Elizabetha frequenter, quia operat pro Patre eius, sed amorem per classis suas exprimere non possunt. Visit unus piratarum infamissimorum in mare caribio, Navarchus Iacobus Sparrow (Iohannes Depp), insulam et caperetur. Cum cecidit Elizabetha in aquam clipeum Turner evocavit Navem - Bacam Atram. Nocte illa Baca Atra portum regium, in quo habitant Elizabeth Swann et William Turner, impugnat, etiam Clipeum surriperetur et Elizabetha caperetur. De captivitas sua Elizabetha indedit nomen suum Elizabetha Turner.
Will Turner liberat Navarchum Iacobum Sparrow, ut Elizabetham exquirere debeant. Cumque auxilio maneuvero Interceptor, navem actuariussima classis Britannicae, ceperunt.
In viam ad portum Tortuga, locum latendi Piratarum, invenit patrem suum piratam fuisse, quem servivit sub Navarcho Iacobo Sparrow in nave Baca Atra. Et post discordiam, quam citavit Barbossa, derelinquitur Navarchum Iacobum Sparrow in Insula. Dumque remigium Bacae Atrae Cistam, in quo aurum exsecratum Aztecarum sedit, expoliavit Sparrow insulam effugivit cum adiumento mercedium, quae portorium evadunt.
Gommerville (Ebura et Lidericus)
Gommerville est commune Francicum 607 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae et Liderici in regione Media.
Pirates of the Caribbean (series pellicularum)
De argumento Primae Pelliculae Seriei
In prima pellicula Navarchus Iacobus Sparrow navem suam ab Navarcho Barbossa (Galfridus Rush) attemptavit recapere.
Ioannes Teresi
Ioannes, vulgo Giovanni, Teresi (natus Lilybaei Siciliae die 3 Novembris 1951), alumnus universitatis Panormitanae, est poëta et scriptor Latinus civitate Italicus.
Kalendis Iuniis anno 2021, praeses Italicus sibi est nomen Sergius Mattarella equestrem dignitatem laudi Rei Publicae Italicae duxit Johanni Teresi suis litteris.
Qui scribit in commentariis quibus tituli Melissa et Vox Latina necnon in diariis electronicis editis quibus nomina Ephemeris et Centrum Latinitatis Europae.
Vita et opera
Multa opera eius, tam ad artem poëticam pertinentia quam ad narrationem, in variis libellis non solum nationalibus edita sunt. Scriptor ad libellum Latinitas Urbis Vaticanae acceptus, in eo nonnulla carmina edita sunt: in n. IV  HVIVS ANNI “Prima nox Sollemnis”, “Solus Tu …”, “Atellanus Vultus”, “Ultra faciem cerulea”. Mar. An. MMXII:  “Tristis Passio”, “Tunica Venerata”, “Animus a Madre Allectus”, ”Memoria incorrupta: numerus fui”, “Africae filius. IVN. AN. MMXII: “De  pace desideranda”, “Si vinum essem”. Sept. A. MMXII: “Aliqua  momenta evocata dimidiae partis nongentesimi saeculi”, “Animus eis erata libens …”. “ Somnium oculis apertis …”, "Dolor, granum vitae ..."
Scripta eius sermone Gallico structa sunt: “Rêve les yeux ouverts”, “Universa in corda” “L’univers de l’âme”, “Insula Lunae cantu amplexa” “L’île enchantée par le chant de la lune.” Scriptor et amoris praeditus erga humanas litteras, in binis mundis esse dicitur: Latino Italoque.
Cultor Musarum
Ingenium suum, donum divinum, sicut Plato dicit, non solum honoravit in se sacrificiis Musis debitis, cum semper cultum per creationem specificam perfecisset sed etiam comprobatum et laudatum est in compluribus casibus praemiis et variis confirmationibus.
Ecce Aphrodite!
Collucebat prima lux veris,/ridebat terra et frondes/Zephyrus afflabat levis vespere./Mare undarum lento motu/permulcebat Citherorum litora.
Movebat se in concha,/quasi in cuna,/sole circumdata,/sicut in regio curru,/una ex diis Jovis filia./“Ecce Aphrodite!/Super caeruleas aquas salsas/
cum tritonibus et delphinis!”/dixit Juppiter dum ea accedit ad oram./Ita Aphrodite, pulchro capite quasso,/excussit aquam e capillis,/repente se tollit.
Dum incedit maris motus/se vehemens placavit./Herbae et rosae exortae/sunt pede venusto./Beatum fecit totum Olympum illa die fulgenti,/
levi halito eius orta sunt germina. (carmen Johannis Teresi)
Dionysius tyrannus et anus Syracusana
Anus quaedam, cum Syracusani omnes Dyonisii tyranni mortem optarent propter nimiam morum acerbitatem et animi saevitiam, sola cotidie deos precabatur ne tyrannus morte raperetur. Ubi hoc Dionysius cognovit, admiratus non debitam benevolentiam, arcessivit anum et cur ita faceret sciscitatus est. Tum illa:" Hoc facio sciens. Cum enim puella essem et a saevo tyranno Syracusani opprimerentur, ego mortem eius optabam. Cum autem is necatus est, tyrannus taetrior dominationem occupavit de cuius exitio deos precabamur. Nunc tu dominationem adeptus es, qui pessimus et crudelissimus omnium es. Quaproter ego, verens ne deterior sequatur, si tu opprimaris, deos precor ut diu te servent".
Neque minorem Syracusis audaciam ostendit matrona quaedam àdmodum aetate provecta, quae, Syracusanis omnibus Dionysii tyranni propter intolerandam crudelitatem votis mortem expetentibus, una cotidie matutino tempore Deos, ut incolumis ac superstes esset, orabat.
Quod ubi Dionysius cognovit, benevolentiam admiratus, quam sibi minime dèbitam sciebat, arcessitam interrogavit qua re quove suo merito id fàceret.
Tum illa: “Non sine causa facio: puella enim, cum gravem tyrannum haberèmus, eo carère cupiebam: quo interfecto, alter aliquando taetrior arcem occupavit; eius quoque dominationi finem imponi magni aestimabam: te deìnde principem superioribus importuniorem habere coépimus.
''Nunc autem existimo, te absumpto, deteriorem in locum tuum posse succédere. Quod timens ne evèniat, Deos oro ut impediant ne quis tibi insidiètur, et caput meum cotidie pro tua salute devòveo”''
Tum facetam audaciam Dionysius punire nos est ausus. Curavit Johannes Teresi
Academiae et praemia
Particeps ut sodalis honoratus Adsociationis Poëticae Lutetiae, factus est Sedis Secundariae eiusdem in Sicilia, cui nomen tributum est "Marius Scalesi".
Particeps Adsociationis Lutetianae Poësis, ibi, sub praesidio moderatoris cui nomen est Joël Conte, non solum presentavit saepe opera sua sed magis tempore recentissimo electus est membrum honorarium huius praesidii. Dicendum est, vinculis conscientiae magis adstrictuam, tribuere onus se voluisse translationis Francogallicae et Latinae coadiutori.
Qui enim praeses Centrum Latinitatis Europae "Lilybeo".
Abhinc anno 2012 factus est scriptor honoratus in Istituto Italiano di Cultura di Napoli, pro quo curat praefationem operum ab eodem instituto editorum; et in Ephemeris.Nuntii Latini universi
Die undecimo post Kalendas Apriles 2013 praefuit certamini ab Universitate Pontificia Salesiana constituto, ubi victor evaserit prior.
Postremo Idibus Decembribus recentibus electus est Senator Academicus Leopardianus et eodem tempore praemio Sancti Georgii honestatus est, libri eius qui inscribitur Mythus et poësis (sed Italice scriptus) causa.
Aulus Manlius T.f. Torquatus Atticus
Aulus Manlius T.f. Torquatus Atticus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 241 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Cursus honorum
Manlius Torquatus anno 247 censor fuit, deinde anno 244 primo consulatum gessit una cum Gaio Sempronio Ti.f. Blaeso. Anno 241 iterum consul erat, nunc cum Quinto Lutatio C.f. Cercone. Hoc anno Primum Bellum Punicum XXIII post annos compositum est. Eodem anno seditio Faliscorum sex diebus suppressa est et Manlius de Faliscis triumphavit. Pace composita templum Iani clausum est.
Imago corporis
Imago corporis (Anglice body image; Theodisce Körperschema) est praecipua pars sui aestimationis, quae homini singulari est. Sua cuique est opinio corporis sui proprii et privati, quali figura, forma, statura sit, quanta arte et celeritate se moveat, qua membrorum pulchritudine et suavitate sexuali ornatum sit. Hominum inter ipsos societas semper ubique humani corporis puchritudinem magni facit — licet opinio pulchritudinis certe aliquantum variet inter homines, prout corpora suo modo adspiciendi cuique consuetudo est — sed fieri potest, ut hominis singularis de suo corpore opinio non semper moribus societatis congruat.
Imago corporis ex eo fit, quod quispiam ipse in consuetudine cotidiana passus expertusque est, nec non ex notitia sui ac valetudine mentis. Fieri enim potest, ut iniucunda sui corporis opinio in compulsivam inediam aut dysmorphophobiam ducat. Quod quispiam comparans se cum aliis hominibus communive perfecti corporis opinione de se ipso sentit, id magnam vim habere videtur ad corporis imaginem creandam.
Stephanus H. Rutledge
Stephanus H. Rutledge (natus anno 1963) est auctor, orator, et professor rerum classicarum. Iam docet apud Universitatem Marylandensem.
Versatus est in multis studiis, at praecipue eius sapientia est in Tacitum, historiagraphiam, et rhetoricam.
Citrus
Citrus (-i, f.) (a nomine Graeco, i.e. "cedrus") est genus arborum fructiferarum in familia Rutacearum. Genus a Linnaeo anno 1753 statutum est.
De nomine
Apud antiquos "citrus" designabat duas species plantarum satis inter se dissimilium: arborem Africam, nomine scientifico Tetraclinis articulata, cuius lignum fragrans, citrum nominatum, multi aestimabatur ad supellectilem faciendam; arboremque fructiferam quae etiam malus Medica appellabatur, cuique nunc binomen Citrus medica imponitur. A saeculo fere tertio decimo, postquam aliae quoque plantae cognatae in Europa cognitae sunt, nomen citrus ad eas omnibus nonnumquam translatum est. Dehinc id nomen Carolus Linnaeus anno 1753 omni huic generi adiudicavit.
De origine generis et specierum
Species generis Citri spontaneae crescunt per regionem satis magnam Australasiaticam, occidentem versus ab India orientali incipientes, orientem versus usque ad Sericam et Iaponiam necnon Philippinas insulas, meridiem versus usque in Novam Guineam Australiamque florentes. Inter species huius generis facillime et crebrissime hybridae gignuntur, quorum nonnulli fructús hominibus perutiles et valde gratos producunt.
Polyphemus
thumb|Polyphemus, pictura amphorae [[Museum archaeologicum urbis Eleusis|Musei archaeologici urbis Eleusis, Eleusis.]] Polyphemus (Graece Πολύφημος) in mythologia Graeca fuit unus ex Neptuni (Mythologia Graeca Posidonis) et nymphae Thoosae filiis et unus inter Cyclopes.
Citrus
De origine generis et specierum
Genus usque eo singulum in sex divisit Gualterus Tennyson Swingle, qui Poncirus Raf. accepit atque e novo constituit Clymenia, Fortunella et anno 1915 e speciebus Australianis Eremocitrus, Microcitrus. Genus Papeda Hassk. Swingle in subgenus Citri convertit. Quae subdivisiones, suadentibus iam diu Burkill recenterque Mabberley, in Citrum coniungendae sunt.
Polyphemus
Mythologia
Polyphemus persona Odysseae et dramatis satyrici Euripidis Cyclops inscripti. Et in Aeneide memoratur
2412 Wil
2412 , olim designationibus 3537 P-L, 1955 MK, 1969 TD4, 1973 TD, et 1981 GJ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est.
Polyphemus
Mythologia
Ulixes, rex Ithacae, sapientiae notus, ventis vectus est in insulam prope Siciliam. Hic Polyphemus media fronte unum oculum habens rem pecuariam agebat et carnem humanam epulabatur. Huic responsum erat ab auguribus ut caveret ne ab Ulixe excaecaretur. Cum Polyphemus vidit Ulixem et eius socios in speluncam suam intravisse, molem saxeam ad ianuam adposuit ne exirent neve feritati eius resisterent. Tum Ithacorum rex vino quod secum portaverat Cyclopem donavit. Qui valde delectatus insueta potione, vino oneratus somnum cepit. Itaque Ulixes comitesque ardenti trunco oculum dormientis effoderunt et insequenti die cum Cyclops oves ad pabulum educeret ad pecora adligati egressi sunt. Quae excaecatio filii sui causa fuit cur per totam Odysseam Posidon Ulixem inexpiabili odio persecutus sit.
2412 Wil
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2412 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Polyphemus
Mythologia
Amorem Polyphemi ad puellam nereidem dictam Galateam evocat carmen.
A cervesia ad tomaculum
A cervesia ad tomaculum (Theodisce: Vom Bier zur Bratwurst) est semita culturalis, gastronomica et geologica chiliometrorum XVI itu redituque inter Arnstadium et Amt -Holtzhusam in Circulo Ilm.
Stationes
Recommandatur sistere ad septem stationes in via cum artificiis plasticis haud foedis et tabulis informatoriis. Earum terminos definiunt:
Hominibus cultum atque humanitatem diligentibus proponitur ut insuper visitent:
Notre-Dame-de-Courson
Notre-Dame-de-Courson est commune Francicum 413 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Isocrates
Isocrates (Graece, natus Athenis in demo Erchia anno 436 a.C.n.; mortuus anno 338 a.C.n.) fuit rhetor Graeciae antiquae et inter decem oratores Atticos notos numeratur. Fuit discipulus Gorgiae. Circa annum 390 a.C.n. Athenis scholam oratoribus erudiendis aperuit. Novas litterarum formas procreavit, et maximam in oratores posteriores vim habuit.
Vita
Praeter litteras ipsius Isocratis praecipuus vitae fons est Vita Plutarchi inscripta, quamvis non semper magna fide digna videatur , quae eum "sub sextam et octogesimam Olympiadem archonte Lysimacho" natum esse tradit, "Lysia posterior annis viginti et duobus, Platone prior annis septem." Pater Theodorus tibiis conficiendis rem familiarem ita auxit, ut filios liberaliter instituere potuerit. Isocrates inter alios audivit Prodicum Ceium et postea in Thessalia Gorgiam Leontinum. . Socrate quoque et Theramene familiariter usus esse videtur.
Aetate adulta "civilibus abstinuit rebus: quod et gracili esset voce, et timido ingenio, et paterna bona bello contra Lacedaemonios perdidisset." Primo pro aliis orationes iudiciales composuit, quod negotium reliquit, postquam scholam aperuerat. In oratione docenda tantum profecit, "ut etiam triremes suo sumpto instrueret" et "auditores eius fuerint ad centum numero, inter quos et alii multi, et Timotheus, Cononis filius."
Isocrates discipulos orationibus de rebus magnis et nobilibus componendis ad res publicas gerendas praeparabat, cui studio interdum etiam discipuli pristini interfuerunt, qui iam in re publica primas partes agebant, ut dialogi orationum ad Philippum et Panathenaicus monstrant. Post annum 378 a.C.n. Isocrates pristinum discipulum eius Timotheum adiuvit, qui strategus magni momenti in republica Atheniensi fuit. Alii discipuli erant Lycurgus et Androtium, Isaeus orator et historici Ephorus Theopompusque. Schola Isocratis et Academia Platonis in contraria abibant, cum Plato rationes oratorias illius reiecit, hic autem studia Academica et dialecticam parvi fecit.
Iam senior Plathanen, Hippiae rhetoris viduam, uxorem duxit atque minimum natu ex eius filiis Aphareum adoptavit et heredem instituit. Qui Aphareus tragoedias composuisse et bis Dionysiis vicisse dicebatur. Mortuus est anno 338 a.C.n. "quadriduana inedia", cum de Chaeronensi clade audivisset, "non sustinens videre Graeciam quartum in servitutem redactam." Haec mortis interpretatio cum epistula III ad Philippum consentanea non est, in qua orator Macedonum regi post Chaeroneam gratulaturː qui maerore confectum Isocratem mori volunt spuriam hanc epistulam dicere coguntur.
Orationes iudiciales
Orationes 16 - 21 sunt iudiciales e tempore, priusquam scholam aperuitː tum enim logographus vitam quaerebat. In posterioribus operibus de hoc genere eloquentiae contemptim dicere solebat, ut quae de minimis rebus et contractibus inter privatos ageret. Hae suntː
Orationes demonstrativae
Deinde orationes demonstrativas (ἐπιδεικτικός) scripsit quae artem suam in laudationibus et vituperationibus ostentarent. Orationes contra Sophistas (13.), de laudibus Helenae (10.), Busiridis laudatio (11.)  paulo post scholam apertam contra rhetores cynicos scriptoresque ut puta Polycraten et Antisthenen composuit, suam paedagogicam methodum ut vindicaret et novam esse monstraret. Postea etiam orationem funebrem regis Euagorae composuit, quod panegyrici exemplum fieret atque simul idealem regem secundum Isocratem depingeret. Non historiam enim sed laudationem scribebat (Euagoras, oratio 9). Grylli quoque laudationem quandam, Xenophontis filii apud Mantineam 362 a.C.n. pugnando interfecti scripsisse dicebatur, hodie deperditam. Ad idem genus contribui possunt duae aliae "Cypriae" orationes quae saepe hortatoriae (παραινέσεις ) dicuntur quia moralia praecepta praeferuntː oratio ad Nicoclem [2.] et oratio Nicocles sive Cyprii [3.] (Nicocles, Euagorae filius, post patrem mortuum Salamine regnavit et Isocratis discipulus Athenis fuisse videtur). Nihilominus illae duae orationes circa 370 a.C.n. scriptae iam politicas res attingunt dum altera officia boni regis, altera officia boni subiecti enumerat.
Collegium Darwin (Cantabrigia)
Collegium Darwin, vulgo Darwin College, est collegium Universitatis Cantabrigiensis anno 1964 conditum.
Isocrates
Orationes politicae
Ab anno 380 a.C.n. in orationibus fictitiis Isocrates politica consilia de maximis rebus divulgabatː ita omnes Graecas civitates ad panhellenicam concordiam adversus barbaros incitabat et domi oligarchiae moderatae favebat atque etiam in externis civitatibus ut in insula Cypro aut Macedonia regna non impugnabat, siquidem monarchi philosophiae studuissent. Democratiae amore quidem non ardebat, sed Athenas quia magisterium totius Graeciae in artibus exercebant, hegemonia dignas esse existimabat.
Panegyrico (4.), qui Olympiis anni 380 a.C.n. editus est, Isocrates ad unitatem omnium Graecorum communemque contra Persas pugnam Athenis ducibus evocat. Res Graecas hegemonia Athenarum melius prorsus isse quam postea Lacedaemone duce. Simul pollicetur Athenas errores pristinos non repetituras. Plataica oratione (14.) et Archidamo (6.) Isocrates Thebanorum hegemoniam respuens,  Athenienses ut cum Lacedaemoniis in gratiam redirent monebat.
In oratione de permutatione (sive Graece: Antidosis) (15.), quam Isocrates, ut ipse scribit, "non aetatis flore sed natus annos octoginta et duos" scripsit, de vita sua rationem reddit et rhetoricam institutionem omnium optimam esse demonstrare vult..
Opus ultimum nomine Panathenaicus (12.) exponit, quare consilia Athenarum naufragium fecerint. Longus dialogus cum discipulis in libri fine maximi momenti est.
Artem rhetoricam composuisse a nonnullis dicebatur quam Cicero numquam viderat et Quintilianus an umquam fuerit dubitabat.
De doctrina paedagogica
Doctrinam suam, quam ipse "philosophiam" vocat, Isocrates exponit his verbis :
Comitatus Quirrae
Comitatus Quirrae (alia nomina: Quirra ) (Italiane: Quirra/Salto di Quirra; Sarde: Quirra) est historica et geographica terra Italiae ac sub-regio Sardiniae.
Isocrates
De doctrina paedagogica
Ita litteratorum studiorum etiam humanitatum dictarum praecursor fuit, quae usque ad vicesimum saeculum in occidentali parte mundi floruerunt. Primum adulescentes de maximis rebus humanis disserere discunt, deinde ita instructi scientias speciales adeunt quibus utiles civibus suis fierent
Quid novi in litteras attulerit
Isocrates prosae numerosae et periodi oratoriae, quem Latini circuitum aut ambitum aut circumscriptionem appellant, iure pater dici potest etiamsi praecursores ante eum fuerunt. Non versus nec metra poetica quidem in solutam orationem accepit sed numeros quosdam qui aurem delectarent. Quantum oratio a poesi differat ipse in Euagorae primis paragraphis docebat. Oratorem enim verbis fictis aut poeticis aut alienigenis aut translatis uti vetabat, qui e communi omnium sermone vocabula eligere deberet. Simul figurarum, quibus eius magister Gorgias immodice utebatur, ipse parcior erat. Non tantum eurythmiae sed etiam euphoniae maximam curam adhibebat hiatum vocalium et discrepantiam sonorum e syllabarum similium repetitione nascentem scrupulose fugiens. Econtra in longis sententiis membra in eundem sonum cadentia adfectabat. Nam in membris symmetriam antitheticis verbis et homoeoteleutis corroboratam amabat ita ut omnia quae sententiae principali adnectenda essent concinne in unum circuitum aptarentur. Ita genus dicendi multo uberius quam Lysiae ei fuit et arte prosam multa elaboratam creavit.
De posteritate
Isocrates et Demosthenes optimi Graeciae oratores saepe habentur. Iam Plato in Phaedro Socratem de Isocrate adulescente optime augurantem induxerat, quod testimonium memorabat Cicero ad suum iudicium roborandumː "me autem qui Isocratem non diligunt una cum Socrate et cum Platone errare patiantur". Mos Isocrateus a discipulis eius non tantum in orationes sed etiam in historiam propagatus est. Nam "e ludo Isocratis tamquam ex equo Troiano meros principes exisse" aiebat Cicero. Et Aristoteles in libro de arte rhetorica plura exempla ex Isocratis litteris sumpsit sed eum non magni faciebat.
Quamquam eius eloquentiam scholis pompisque aptiorem quam Foro et iudiciis iudicabat, tamen Cicero eum inter optimos oratores numerabat (quidni? etenim nisi per Isocratem eloquentia Ciceroniana numquam exstitisset). Eum atque simul semet ipsum a neoatticis defendebat qui floridum genus dicendi reiciebant atque ad Lysiae siccitatem redire volebant. Dionysius Halicarnassensis et Quintilianus Ciceroni similem opinionem praetulerunt atque ita Isocratis fama usque ad moderna tempora pervenitː inter raros scriptores Graecos fuit qui iam quinto decimo saeculo typographice publicarentur et ab humanistis libenter legebatur.
Otto Fricke
Otto Fricke (natus 21 Novembris 1965 oppido Crefeldia/Rhenania) rerum politicarum peritus Theodiscus factionis FDP est.
Iuventus et munus
Fricke anno 1985 in Crefeldia testimonium maturitatis adeptus est, deinde militavit atque tum Friburgi iurisprudentiae studebat. Anno 1992 primam, anno 1995 secundam probationem accepit. Ab eo anno et iuris consultus operam dedit. Annis 1996 - 2002 consiliarius iurisprudentiae fractionis FDP Dieta Foederalis Germaniae erat.
Familia
Fricke uxorem duxit atque tres liberos habet.
Cursus honorum
Fricke ab anno 1989 sodalis FDP est. Anno 2002 legatus Dietam Foederalem electus est. Ab anno 2009 etiam procurator fractionis FDP in parlamento Theodisco erat. Anno 2013 autem noniam legatus Dietae Foederalis electus est, quod factio FDP minus quam 5 per centum suffragiorum acceperat. Anno 2017 iterum legatus ad Dietam Foederalem electus est.
Politica Italica
Politica Reipublicae Italicae (vel Res politicae Italicae) est ut illa Reipublicae Parlamentariae ubi Praeses Consilii ministrorum caput gubernationis maioritate parlamentaria est. Gubernatio potestatem exsecutivam habet, Parlamentum legislativam. Iudices independentes potestatem iudicialem habent. Praeses Reipublicae maximus honos civitatis est. Facultas legum faciendarum ad Cameram Deputatorum, qui ex 630 legatis, et ad Senatum, qui e 315 senatoribus constat, pertinet. Senatus in Palatium Madama, Camera in Palatium Montecitorio cogitur. Dux civitatis est praeses rei publicae, a coniunctis Senatu atque Camera Deputatorum in septem annos creatus. Rei publicae praeses hodiernus (anno 2021) est Sergius Mattarella, cum consilii ministrorum praeses sit Marius Draghi.
Urbs metropolitana Romae Capitis
Urbs metropolitana Romae Capitis, seu Urbs metropolitana Romana, (Italiane Città Metropolitana di Roma Capitale) est urbs metropolitana Italiae, circiter 4 321 244 incolarum, in Regione Latio sita, cuius caput est Roma.
Municipia metropolitana Romana
Municipia urbis metropolitanae Romanae sunt 121. Urbes, oppida, et municipia in urbe metropolitana Latine vocari possunt.
Fontenelle-Montby
Fontenelle-Montby est commune Francicum 103 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Castellettum (discretiva)
Castellettum potest:
Notre-Dame-de-Livaye
Notre-Dame-de-Livaye est commune Francicum 132 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Paulus Miki
Paulus Miki (Iaponice: パウロ三木, Pauro Miki; natus sub annum 1565 Kyōti, in Iaponia; mortuus die 5 Februarii 1597 Nagasacii) fuit missionarius Catholicus, Iesuita et martyr. In ecclesia Catholica est patronus Iaponiae.
Paulus Miki 22 annos natus Societatem Iesu ingressus inter indigenas fuit, qui ab Iesuitis edocti Evangelium apud cives praedicabant.
Toyotomi Hideyoshi, qui tum Iaponiam regebat, primo permisit, ut fides Christiana praedicaretur, incrementum mercaturae exspectans. Ab anno 1587 autem, postquam intellexit, quam arte ecclesia cum causis imperiorum Europaeorum connecta esset, consilia mutavit et fidem Christianam vetuit. Ingravescente persecutione Paulus Miki una cum viginti quinque aliis comprehensus est. In urbem Nagasacium deducti, cruci affixi sunt anno 1597.
Martyres Iaponici XXVI
Castelliculum (discretiva)
Castelliculum potest:
Circus hodiernus
Circus hodiernus est grex spectaculorum artificium, in quo numero possunt esse scurrae, petauristae, saltatores trapezii et trochorum, funambuli, praestigiatores, unirotistae, aliique actores. Pater circi hodierni creditur esse Philippus Astley, qui circum anno 1768 in Anglia administrabat.
840 Zenobia
840 , olim designationibus 1916 AK, 1937 LR, 1942 HE, 1943 OF, 1952 BM1, et 1956 YA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. Origo nominis est apud honorem reginae Zenobiae.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 840 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Marcus Baebius Q.f. Tamphilus
Marcus Baebius Q.f. Tamphilus (natus circa saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 173 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.
Gens
Frater eius anno Gnaeus Baebius Q.f. Tamphilus 182 consulatum gessit.
Cursus honorum
Annis 194 - 190 a.C.n. Tresvir aere argento auro flando feriundo fuit et anno 194 etiam IIIvir coloniis decudendis. Eodem anno etiam tribunus plebis fuit et anno 192 praetor. Anno 191 propraetor in Graecia contra Antiochum III regem certavit. Anno 186/185 a.C.n. legatus ad Philippum V regem Macedonum missus est. Consul anno 181 una cum Publio Cornelio L.f. Cethego electus legem primam contra ambitum tulit. Etiam Legis Baebiae auctor fuit, qua in vicem quattuor et sex praetores per annos eligerentur. Consul et anno 180 proconsul in Lguria pugnavit et quadraginta milia in Samnium transtulit. DE Liguribus triumphavit.
Gregorius A. Staley
Gregory A. Staley est auctor, orator, et professor rerum Classicarum. Ab 1979, docebat apud Universitatem Marylandensem.
Versatus est in multis studiis, at praecipue eius sapientia et opera sunt in Senecam et receptionem rerum Classicarum in America.
Ficeclensis palus
Ficeclensis palus vel Uscianae palus (olim Ficeclensis lacus ; alia nomina: Focensis lacus, Fusechiensis lacus ) (Italiane: Padule di Fucecchio) fuit lacus Tusciae, hodie palus est.
Notae physicae
Ficeclensis hodie maior palus interiora Italiae est. Palus aream 18,0 km² occupat et super limitem intra provincia Florentiae et Pistoriae, atque in agris municipiorum Ficecli Castri Cerreti Gretensis, Lamporecli, Larciani, Montis Summani ad Aquas, Plebis ad Nebulam ac Pontis Boianensis posita est.
Juxiana canalis decumulator suus est; Nebula ac Piscia fluvii tributarii eius sunt.
Montbrun-Bocage
Montbrun-Bocage est commune Francicum 566 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Washington Comitatus (Oregonia)
Washington Comitatus (Anglice:  Washington County) est Oregoniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 445 342 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Hillsboro, die 3 Septembris 1849 creatus est. In hoc comitatu sexta pars incolarum (accurate 18.6 %) haud Anglice domu loquitur.
3387 Greenberg
3387 , olim designationibus 1981 WE, 1972 NA, 1976 KN, et 1981 UF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3387 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Carolina Lucas
Carolina Lucas (vulgo Caroline Patricia Lucas; nata Malvern in urbe Vigorniensi die 9 Decembris 1960) est rerum politicarum perita Britannica Factionis Viridis, cuius praefecta etiam est. Lucas a die 6 Maii 2010 legata apud Parlamentum Britannicum est, prima suae factionis. Antea, ab anno 1999, legata apud Parlamentum Europaeum fuerat.
Iuditha Martz
Iuditha, vulgo Judy Martz (nata in Big Timber die 28 Iulii 1943; mortua in Butte die 30 Octobris 2017), athleta, fuit rerum politicarum perita Americana factionis Republicanae, quae inter alia ab anno 2001 usque ad annum 2005 Montanae gubernatrix fuit.
Montberon
Montberon est commune Francicum 2'809 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Albanus lacus
Albanus lacus (alia nomina: Albanensis lacus, Albani lacus, Castri Gandulphi lacus) (Italiane: Lago Albano / Lago di Castelgandolfo) est lacus Italiae, in Regione Latio ac in Provincia Romana situm.
Geologia
Lacus in Italia centrali est, origine volcanica, formatus abhinc c. 300 000 annos ab incavatione craterarum catenae collium Albanorum.
11 Augusti
11 Augusti est dies 223ª anni (224ª in annis bissextilibus) in Calendario Gregoriano. 142 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum, est ante diem tertium Idus Augustas, quod ''a. d. III Id. Aug.'' abbreviatur.
Foedus viridium
Foedus Viridium (Italiane: Federazione dei Verdi) est factio politica Italica. Novis petitionibus mense Aprili 2008 haec factio coniuncta cum aliis factionibus in nova factione Sinistra - arco caelesti intererit.
Nexus externus
Pagina propria
Iacobus Clavell
Iacobus Clavell (vulgo James Clavell, natus Charles Edmund Dumaresq Clavell Sydneii in Australia die 10 Octobris 1921, mortuus Vibisci in Helvetia die 6 Septembris 1994) fuit scriptor Britannico-Americanus (in Australia autem natus). Secundo bello mundano anno 1940 pyroballistarius in Artillaria Regia in Malaesia Britannica militavit. Proelio vulneratus, a Iaponensibus captus, in castra carceralia Iavae, deinde in carcerem Changi Singapurae coniectus est. Serie mythistoriarum The Asian Saga (quae librum Shōgun, 1975, continet) et pelliculis The Great Escape (1963) et To Sir, with Love (1967) innotuit.
Flumen Sancti Francisci
Flumen Sancti Francisci (Portugallice Rio São Francisco) est flumen in Brasilia, 2914 metra longum, longissimum flumen quod omnino in terra Brasiliana fluit, et quartum a maximo in America Australi atque in Brasilia, post flumina Amazonum, Paranam, et Materiam. Oritur amnis in Canastra, iugo montium in media occidentalique civitatis Minarum Generalium parte. E Sancto Francisco Assisiensi appellatur
Iuditha P. Hallett
Iuditha Peller Hallett (nata 4 Aprilis 1944) est auctrix, oratrix, et profestrix rerum classicarum, iam docens apud Universitatem Terrae Mariae. Versata est multis studiis at praecipue opera in linguam Latinam et litteraturam; philologiam classicam; civilizationes Romanas et Graecas antiquas; mulieres, sexualitatem, et familiam in antiquitate; et traditionem studiorum classicorum in Civitatibus Foederatis dabat. Etiam est interpres neo-Latina foetuosa. Saepius Latine convertit carmina Anglice scripta, aliqua ad verbum, laxius alia, at semper in harmonice cum musica originali metroque.
Notre-Dame-d'Estrées
Notre-Dame-d'Estrées est commune Francicum 166 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Wheeler Comitatus (Oregonia)
Wheeler Comitatus (Anglice:  Wheeler County) est Oregoniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 1547 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est vicus Fossil, die 17 Februarii 1899 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Rubribaculum
Rubribaculum (vulgo Baton Rouge) est urbs circiter 225 000 incolarum et caput civitatis Ludovicianae.
Fontaine-lès-Clerval
Fontaine-lès-Clerval est commune Francicum 253 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Noyers-Bocage
Noyers-Bocage est commune Francicum 1108 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Collegium Downing (Cantabrigia)
Collegium Downing, vulgo Downing College, est collegium Universitatis Cantabrigiensis anno 1800 conditum.
Bibliographia
Rawle, Tim, A Classical Adventure: The Architectural History of Downing College, Cambridge, Cantabrigia, Oxbridge Portfolio, 2015, ISBN 978 0 9572867 4 0
Liber electronicus
thumb|Mulier librum legit [[analogium electronicum|analogio electronico generis Amazon Kindle]] Liber electronicus est liber in formam electronicam redactus. Liber electronicus inter novissimas res informaticas hodie per interrete et computatrum tabulare praebitus est.
Libri electronici per computatra leguntur vel per instrumenta peculiaria ad propositum quae dicuntur analogium electronicum, exempli gratia ille Sony Reader et Amazon Kindle. Haec instrumenta propritim creantur eo consilio, ut experientia libri veri legendi duplicetur, in quantum possibile sit.
Cum liber electronicus primum creaverunt, multi putabant eum libro usitato surrogare. Opus autem librorum communum usque hodie non diminuit propter usum librorum electronicorum.
Montbernard
Montbernard est commune Francicum 215 incolarum (anno 2012) praefecturae Garunnae Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Antonius Pinaeus
Antonius Pinaeus seu vulgo Antoine Du Pinet, qui anno 1584 mortuus est, fuit scriptor et interpres textuum Latinorum. Opera de materia medica Dioscoridis (ex editione Latina Petri Andreae Matthioli) et de historia naturali Plinii maioris Francogallice vertit.
Fanum Sancti Mauritii (discretiva)
et cetera.
Theodorus Schwinden
Theodorus Schwinden magis notus simpliciter ut Ted Schwinden (natus in Wolf Point die 31 Augusti 1925) est rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1981 usque ad annum 1989 Montanae gubernator fuit.
Stanley Graham Stephens
Stanley Graham Stephens (natus Calgariae in Alberta Canadae die 16 Septembris 1929; mortuus Kalispell in Montana die 3 Aprilis 2021) fuit radiophoniae ductor, rerum politicarum peritus Americanus factionis Republicanae, qui ab anno 1989 usque ad annum 1993 Montanae gubernator fuit.
Yamhill Comitatus
Yamhill Comitatus (Anglice:  Yamhill County) est Oregoniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 84992 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs McMinnville, die 5 Iulii 1843 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 11.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Aiax
Aiax (Graece Aias) est nomen Graecorum duorum qui in Bello Troiano pugnaverunt: Aiax est etiam:
Anna Arendt
Anna Arendt (Theodisce Hannah Arendt, nata Johanna Arendt Linden in vico hodie in regione Hannoverae die 14 Octobris 1906; obiit Novi Eboraci in urbe die 4 Decembris 1975) fuit philosopha et historica Germanica (deinde Americana).
Ioannes Baptista Brady
Ioannes Baptista Brady, vulgo Seán Baptist Brady (die 16 Augusti 1939 in vico Drumcalpin prope Laragh comitatus Cavanensis) fuit a die 13 Decembris 1994 usque in annum 2014 archiepiscopus Armachanus et primas Ecclesiae Catholicae Romanae in Hibernia. Sententia eius est Iesum Christum cognoscere (ex Ioan. 17:3).
Ioannes Baptista Brady in Hibernia educatus est in Collegio Sancti Patricii apud Manutiam, deinde Romae eruditus apud Collegium Hibernorum et in Laterano. In Hiberniam reditus magister scholarum meruit, sed postea Romae ab anno 1980 rector vicarius et ab 1987 usque ad 1993 rector collegii Hibernorum. Die 24 Novembris 2007 papa Benedictus XVI Brady cardinalem presbyterum creavit titulo Sanctorum Quirici et Iulittae. Conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit. Officium ob annum quintum et septuagesimum attinctum mense Augusto 2014 abnegavit. Papa Franciscus successorem confirmavit Edmundum Martin futurum esse.
Pol Pot
Pol Pot (natus Saloth Sar in vico Prek Sbauv provinciae Kompong Thom die 19 Maii 1925; mortuus in Anlong Veng die 15 Aprilis 1998), alumnus Scholae Francicae Radioelectricitatis Lutetiae in urbe, fuit communista revolutionarium Cambosianus, Communisticae gubernationis et eius factionis Chmerum Rubrorum inter die 25 Octobris annos 1975 et 1979 dux civitatis. Die 7 Ianuarii statum suum privatur a copia Vietnamiae suae politicae dictaturae quae generis occidio parit causa.
Oleastra (historica regio Sardiniae)
Oleastra seu Agugliastra  (alia nomina  : Ogullastrum, Barbaria Trigonia) (Italiane: Ogliastra; Sarde: S' Ogiastra/Barbagia Trigònia/Ozzastra) est historica ac geographica terra Italiae, sub-regio Sardiniae et pars Barbariae.
Paulus Picasso
Paulus Picasso, vulgo Pablo Picasso (natus Malacae die 25 Octobris 1881; mortuus Muginis in vico Francico die 8 Aprilis 1973), fuit pictor, sculptor, fabricator impressionum artis graphicae, ceramicista, designator scaenicus, et poeta Hispanicus, qui vitam adultus in Francia degit primo Parisiis, tum variis in locis litoris azurei velut Valle aurea (nunc Vallauris), Cannae, Valle veranica (nunc Vauvenargues), Muginis (nunc Mougins). Inter saeculi vicensimi artifices auctoritate gravissimos princeps vel in principum numero saltem habitus, latissime admirationi est propter momentum Cubismi, deinde Expressionismi, Surrealismi, et Neoclassicismi conditum ac sculpturam constructam excogitatam et glutinamentum inventum, tunc incognitos artis fabricandae modos, quae omnia praeter diversissimam modorum ceterorum copiam ipse temptare, explorare,  evolvere. Inter eius opera notissima sunt La Vie (1903), Les Demoiselles d'Avignon (pictura protocubistica (1907), ac Guernica (1937), repraesentatio animum movens, quae Guernicam, municipium Hispanicum a classibus aeriis Germanicis Italicisque in bello civili Hispanico bombis atrociter solo aequatam depingit. Etiam columbae pacis, quas ab anno 1949, quo primam pacis congressus mundialis causa fecerat, variis formis iterum iterumque confecit, per totum orbem terrarum cognitae sunt, quia a pacis propugnatoribus pro symbolo habentur mundi, quem illi desiderant, pacificati.
De vita
Puerilibus iam et iuvenilibus annis Picasso ingenium tam egregium monstravit, ut mira perfectione operum solitas aetatis illius facultates longissime transgrediente omnium stuporem excitaret et mox puer mirabilis haberetur. Qui tunc quidem pingebat modo realistico naturalique, in quo a patre erat instructus, qui ipse pictor haud contemnendus et praeceptor illius artis primum Malacae, deinde Corunii, tum Barcelonae erat. Primo autem saeculi vicensimi decennio, illum modum tunc temporis iam obsoletum operandi commutabat, cum experimenta variis theoriis, artibus technicis, et notionibus adhibendis faceret. Post 1906, opera Fauvistica Henrici Matisse, artificis aliquantulo aetate maioris, eum ad modos insuetos explorandos duxerunt. Quomodo aemulatio fructifera instituta inter illos est artifices, qui ambo deinde a criticis duces artis suae aetatis una coniungebantur.
Paulo post cum sodali Georgio Braque novum atque inauditum quendam pingendi modum exploravit, quo res tamquam in partes suas disiectae certa neglecta perspectiva ex elementis suis inusitato modo iterum compositae sunt, sed ita, ut non corpori, sed elementorum ipsius cuique quodammodo suum ius attribueret et unumquodque eorum, quamvis corpus, cuius pars erat, ea ratione adhibita a naturali suo et consueto hominibus conspectu valde abalienaretur, ex ea perspectiva demonstraret, qua ipsius credebat proprietatem optime posse cognosci. Quem pingendi aut sculpendi modum Cubismum artis periti appellant. Ita amici illi effecerunt, ut res et earum partes e directionibus diversis demonstratae uno tamen intuitu simul conspicerentur et eorum veritas quaedam altior detegeretur, quam novi huius videndi modi cupidi ac penitus incognita discendi parati tantum intellegerent, ceteri autem traditis a maioribus consuetudinibus involuti ideoque oculorum quadam obcaecati caligine nequaquam agnoscerent. Qui primo, quae propter mentis angustiam non caperent, pro vanis fatuorum absurditatibus nugisque riserunt, sed mox novi illius pingendi videndique modi pondus atque vim momenti esse maximi iudicio peritiores sibi persuaserunt et hanc doctrinam primo vix paucissimis probabilem paulatim pluribus instillaverunt.
Ita effecerunt, ut hodie nemo, qui artis velit videri aestimator haud contemnendus, dubitare audeat, quin cum Cubismo illo nova quaedam artis coepisset aetas, quam Modernismum appellant, qui infinitam annorum seriem certis quibusdam spatiis solent distinguere. Picasso autem, qui semper, ut dicere amabat, invenit, quae non quaesivisset, per totum longissimae vitae suae cursum iterum iterumque vias novas artis exercendae detexit ceterisque demonstrabat se, quod ipsi omnino ignorarent, bene scire, scilicet quam multiplex quamque immensa esset ars vera quamque diversis materiis, instrumentis, stilis artificia facerentur ab iis, qui oculis apertis mundum conspicerent. Nam vel rebus, quas alii tamquam inutiles et nullius pretii abiecerant, collectis ille artificia pretiosissima fecit velut illud tauri caput, quod ex birotae gubernaculo et sella composuit, aut illud simiae, quod e duobus autocinetis e liberorum suorum ludicris interceptis artificiosissime confecit remotis rotis alterum ad alterum ita applicando, ut eorum alterum capitis superiorem partem, alterum autem, quod tamquam in tergum convertisset, inferiorem effingeret.
Numquam picturam fecit omni re vacuam eius modi artis, quam abstractam vel re absolutam periti appellant, sed semper a re aliqua processit procedendumque esse docuit, quam tamen cunctis exsistentiae  fortuitae vel inanis vestigiis gradatim removendis ita reduxit ad minima naturae eius principia, ut homines primo quidem obtutu vix eam recognoscerent,  deinde autem altiorem veritatem formae eius, quam invenerat, mentis oculis propius intuendo mox intellegerent atque etiam diligerent. Ita Picasso non tam verbis quam exemplo suo vias aperuit ad novam artium omnium cognitionem, quas secuti posterorum greges, quisque secundum suum posse et nosse, artem tanta copia novitatum ditaverunt, ut regnum illud artis numquam antea fines suas tam late protenderit, numquam tam larga diversissimorum ubertate artificiorum floruerit. Sed et magis magisque hominum crescit numerus, qui rebus novis tanta celeritate inveterascentibus recentioribusque mox ipsis obsoletis ad evanescendum adactis furore illo novandi taedio afficiantur haud minimo.
Quod tamen famam illius tamquam patris artis hodiernae minime obfuscavit, quippe qui per plus quam septuaginta annos haud minus quam quinquaginta milia artificiorum omnis generis fecerit neque umquam desierit novis arti viis explorandae incumbere. Nam intellexerat finem veri artificis non esse opus illud ex omni parte perfectum, quod magnum opus (chef-d'œuvre, lingua Francogallica) nuncupant quodque artifices per saecula frustra es usque ad sui ipsius, ut Aemilius Zola famosissima illa fabula opus (l'œuvre) docet dicta, internecionem quaesierant, sed ipsam operis faciendi viam, ipsam explorationem rerum et facultatum, ipsum illud creandi, mutandi, delendi, recreandi infinitum negotium, vel potius otium, quod a vita et conversatione artificis separari omnino non posset. Artificem verum non esse, qui more opificum artificia faceret, sed qui ne ulla quidem exceptione reservata ipse se vitamque suam totam arti dedisset ita, ut vita sua ipsa artificium esset quodammodo. Igitur coepit non tantum artificia, quae licet haud perfectissima, finita tamen esse constituerat, conservare, sed et longas series studiorum temptaminumque, ut ita dicantur, quae ad praeparanda opera maiora diversarum artium sive picturae sive sculpturae sive graphicae, quam dicunt, confecerat, velut studia illa circa picturam Feminarum Avenionensium facta. Sed ne interirent status illi transitorii picturarum in linteis depictarum, antequam aliqua maioris momenti mutaret, imagines eorum fecit phototypice expressas, quorum magnus numerus usque nunc remansit. Clarissimum exemplum est Guernica, illa pictura per totum orbem terrarum cognita. Cuius status transitorios Dora Maar, artificis tunc amica, phototypice expressit, quae vel praeliminaria fecit vel in operis perficiendi itinere laborem tamquam comitantia ludendo produxit studia, ipse collegit.
Novena
Novena (Germanice: de: Nufenenpass) est alpicus inter pagos Ticinum et Valesiam transitus.
Paulus Picasso
De vita
Posterioribus vitae suae annis artis fabricationem ipsam materiam potissimam fecit artificiorum suorum, quae officinam artificis et ipsum cum femineo exemplari in actu vel pingendi vel amorem faciendi monstrant. Inter illa exemplaria artis suae longa series feminarum, amicarum scilicet et uxorum eius, erat, quibus uteretur, velut Fernanda Olivier, Maria Theresia Walter, Eva Gouel, Olga Chochlova, Dora Maar, Francisca Gilot, Genoveva Laporte, Jacobina Roque, Sylvette David. Pingere feminam et amare eam unum idemque esse demonstravit aequando multipliciter partes corporis et instrumenta, quae et ad pingendum et ad amorem faciendum pertinent, velut oculum vel pictoris laminam et vulvam aut pollicem vel penicillum et membrum virile. Amorem illum inter virum et feminam non tantum deliciarum rem esse, sed et cum violentia ac potestate quadam esse coniunctam, quae usque ad subiugationem et destructionem pertinerent, multis picturis demonstrabat. Inter symbola eius rei est tauromachia, qua ita erat fascinatus, ut non modo saepissime certamina illa crudelia hominis cum tauro visitaret, sed et plurimas picturas eius conficeret, in quibus taurus pugnans virum, equus autem laesus vel moriens feminam videtur repraesentare. Quae animalia etiam in Pictura Guernica recurrunt, ubi quid significent, et inter spectatores et inter viros doctos studiosissime disputatur. Tauromachia vinculis artis connexa est cum Minotauro, quem Picasso multis picturis graphicaeque artis exemplis tamquam speciem artificis praebebat inter se pugnantibus viribus contrariis paene disrupti. Multo hilariorem artificis speciem repraesantabat longa illa serie Faunorum, quibus antiquam traditionem bucolicae artis repetivit novissimis quidem adhibitis formis.