cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Turma Pediludica Nationalis Novozelandica
Turma Pediludica Nationalis Novozelandica seu Neozelandica est pediludica nationalis Novae Zelandiae turma. Praesens pedilusorum exercitor est Ricardus Herbert. Haec turma anni 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium interest.
Luchapt
Luchapt est commune Francicum 302 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Index Asteroidum 186001-187000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 186001 ad 187000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Gastrosophia
In gastrosophiam (e verbis Graecis γαστήρ 'venter' + σοφία 'sapientia') multae scientiae tam historiae naturalis quam philosophiae feliciter conveniunt atque confluunt.
Argumenta
Quoad latus scientificum maxime de indagationibus ciborum societatisque agatur. Revera omnes aspectus quoad escarum fabricationem, tractationem, consumptionem studiis digni esse videntur. Et technica et celebratio in matteis conficiendis et in cuppediis hauriendis illuminantur quaestionibus ethicis sociologicisque haud neglectis.
Historia
Scientiae hae iam in Aegypto antiqua intelligi possunt, cum in Papyro Ebers saeculi XVI antechristiani de effectu reciproco inter alituram praeferendam et vitam degendam legamus. Philosophorum sunt res de diatrophologia; Epicurus ipse ventrum bonorum fontem esse putat.
Semper coquorum et convivatorum ingenium atque phantasia admirinda erant. Eiusdem gravitudinis sit capacitas fructus. Talis degustator beatus gastrosophus appellari licet. Inter quos erat Eugenius de Vaerst, qui opus Gastrosophie protulit (Lipsiae 1851).
Marcheseuil
Marcheseuil est commune Francicum 171 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Marcigny-sous-Thil
Marcigny-sous-Thil est commune Francicum 60 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Fort Lauderdale
Fort Lauderdale est urbs in Florida sita, caput Comitatus Browardiani et pars conurbationis Maioris Miamiae. Cui cognomen Venice of America (Venetiae Americae) datur. Urbs centurionis maioris Gulielmi Lauderdale nomen fert, qui ibi anno 1838 castrum condidit. Anno 2000 circiter decima incolarum pars oriunda ex America Latina est.
Ugra
Ugra ab anno 1408 ad initium saeculi XVI confinium Moscoviae et Lituaniae fuit. Anno 1408 exercitus Ioannis Magni et chanis Ordae Aureae Achmati ad Ugram occurrerunt, quae Institio ad Ugram iugi Mongolo-Tatarici finis habetur.
Fort Lauderdale
Aer
Quamquam urbs iuxta paludes est, aer Oceani Atlantici gratia temperatus est.
Institutum Aegypti
Institutum Aegypti (Francogallice Institut d'Égypte) est societas erudita a Napoleone Bonaparte anno 1798 condita ut res scientificas et historicas investigarent eruditi qui iuxta expeditionem Francicam sub aegide Commissionis Scientiarum et Artium ad Aegyptum iter fecerant.
Primo Instituti Aegypti conventu, die 24 Augusti 1798, praesedit Gaspard Monge; vice-praeses fuit Napoleo ipse Bonaparte; a secretis meruerunt Iosephus Fourier et Ludovicus Costaz. Participaverunt Stephanus Ludovicus Malus, Claudius Ludovicus Berthollet, Renatus Nicolaus Dufriche Desgenettes, Dolomieu, Geoffroy Saint-Hilaire, Maximilianus de Caffarelli du Falga, Ioannes Lambertus Tallien, Vivant Denon. Libri magnifici titulo Description d'Egypte ex opere huius Instituti proderunt.
Institutum die 21 Martii 1801 desuetum, anno 1836 nomine "Societas Aegyptia" Lutetiae restitutum, anno 1859 nomine "Institutum Aegyptium" Alexandriam motum, anno 1880 Cairi; ab anno 1918 Cairi sub nomine primordiali rursus fungitur. Inter sodales recentiores sunt Georgius Augustus Schweinfurth, Augustus Mariette,Gaston Maspero, Ahmed Kamal, Ahmad Zaki Pasha, Taha Hussein.
Byrrhus geminatus
Byrrhus geminatus est species coleopterorum familiae Byrrhidarum, quae in America Septentrionali endemica est.
Mantele
Mantele est pannus post lavationem manuum, cum aqua et sapone, ad manus siccandas adhibitus. Effectus hygienici manteli non parvi aestimandi sunt.
Mantelia munda tenenda sunt, ubi lutosa inveniuntur, periculum contagionis amplum est. Nuper denuo mantelia abiectu talibus textilibus superiores esse demonstratum est.
Cygnorum flumen
Cygnorum flumen (Anglice Swan River) est flumen in civitate Australia Occidentali Australiae. Prope Corrigin urbem initium capit; fluxu superiore Avon nominatur, Circa 360 chm fluit; Perthia urbs ad Cygnorum flumen sita est; prope Perthiam in Fremantle urbe in Oceanum Indicum flumen effunditur. Aestate paene exsiccari solet.
A Gulielmo de Vlamingh nauta Nederlandico anno 1697 ostium fluminis inventum est, et a cygnis nigris, quos de Vlamingh primo hic viderat, flumen sic nominatum est.,
Dangiacum
Dangé-Saint-Romain est commune Francicum 3'144 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Michael Saakašvili
Michael Nicolai f. Saakašvili, Georgice მიხეილ ნიკოლოზის ძე სააკაშვილი, Ucrainice Михеіл Ніколозович Саакашвілі (Tiphli in urbe natus die 21 Decembris 1967), alumnus Universitatis Kioviensis in Ucraina atque scholae iurisprudentiae Universitatis Columbiae Novi Eboraci in urbe, est politicus Georgiae et Ucrainae. Ab anno 2004 ad 2007 rursusque ab 2008 ad diem 17 Novembris 2013 Georgiae praeses fuit. Die 30 Maii 2015 iussu praesidis Ucrainensis Petri Porošenko Michael Saakašvili, civitate Ucrainica recepta, gubernator regionis Odessensis statim creatus est. Quod munus mense Novembri 2016 recusavit. Mense Octobri 2021, Michael Saakašvili.
Ioannes de Vienne de Hautefeuille
Vita
Ordo C.M. 02.07.1899, ordinatus 09.06.1900. Electus Epp. Tit. Abrittum et Coadjutor Ce-Li Meridio-Occidentale 10.08.1915, consecratus 21.11.1915, consecrator Mons Jarlin ad locum Tchengtingfou, electus Vic. Ap. Ce-Li Meridio-Occidentale 04.02.1917, electus Coadjutor Ce-Li Settentrionale 02.04.1919, additus electus Admin. Ap. Ce-Li Marittimo 22.07.1920, electus Vic. Ap. Ce-Li Marittimo 12.06.1923, electus Epp. Tientsin 11.04.1946, emeritus 14.06.1951, electus Epp. Tit. Abora 14.06.1951, mortuus 21.09.1957
Miles Davis
Miles Davis (1926-1991) fuit trompator et compositor jazz Americanus, qui vulgo inter maximos auctores et renovatores musicae jazz numeratur.
De pueritia
Miles Dewey Davis III Altonae, in oppido prope Ludovicopolim Missuriae sito, die 26 Maii 1926 natus est prospera familia Afro-Americana. Pater Miles Dewey Davis Jr, medicus dentarius, liberis suis — nam Miles Dewey medius trium liberorum erat — monebat vitae securitatem in quaestu tuto atque educatione scholari consistere. Mater autem, Cleota (nata Henry), violina canendi perita, filium suum hortabatur, ut idem instrumentum classicum magnique habitum sibi adsumeret, ipsa quidem dissimulans se etiam in modis blues canendis sollertem esse.
Minime secundum voluntatem matris Miles ad numeros et rhythmos a Ludovico Armstrong, Count Basie, Bessie Smith, Duke Ellington factos attrahebatur, quos per radiophoniam auscultabat. Mediis fere annis 1930 Miles trompetam inflandam degustabat, dum tredecim annos natus nova a patre accepta trompeta praeceptorem nactus est Elwoodum Buchanan, trompatorem Ludovicopolitanum, apud quem sine voce vibrissanti trompare didicit. Quem canendi modum Miles per totam vitam conservavit. Etiam Clark Terry, trompator Ludovicopolitanus paulo senior, curriculum suum ingressus ineuntibus annis 1940 non nullum momentum apud eum habuit. Sedecim annos natus se trompatorem professus est, sed iussu matris scholae studia finivit anno 1944. Eodem anno accidit, ut Bill Eckstine cum grege suo Leopolim visitaret. Cui gregi, in quo cum alii tum musici illustres Charlie Parker et Dizzy Gillespie prodibant, Miles Davis ad tempus adiunctus est, qui vicibus unius trompatoris aegrotantis fungeretur. Quo in numero Miles novos modos bebop imitatus praesertim cantum Gillespie trompatoris vicini observavit.
Inter rebelles bebop
Hisce verbis Miles in autobiographia ipse suas descripsit animi affectiones erga musicam novam a Dizzy Gillespie et Charlie "Bird" Parker creatam:
Nonicinium Davis
Anno 1948 Miles Davis novam paginam vitae suae vertit. In familiaritatem enim clavilistae Canadensis Gil Evans venit, qui modos bebop gregi Claudii Thornhill ordinabat et componebat. Relicto quinticinio, quocum tres fere annos modos bebop cecinerat, novum gregem cum Evans excogitare coepit. Iam enim ambo furenti et phreneticae musicae bebop adfatim se operam dedisse putabant. Iam antea musici iuniores (sicut Miles Davis, Max Roach, John Lewis, Gerry Mulligan) nimiis sollertiis et artificiis bebop satiati apud Evans, qui in modestis aedium fundamentis habitabat, convenerant novas vias musicas quaerentes. Itaque Miles Davis praefectus est insolito musicorum corpori ex novem instrumentis musicis constanti. Quod nonicinium ita colligere voluit, ut grex instrumentorum inflatilium ex tribus vocum gradibus constaret, quorum quisque in binis instrumentis consisterent.
Miles Davis (trompeta), Lee Konitz (saxophonum altum), Gerry Mulligan (saxophonum barytonum), Bill Barber (tuba), Max Roach (apparatus tympanorum) nucleum quendam confecerunt, nam constanter canendi occasionibus interesse solebant. Ceteris instrumentis varia musicorum copia canebat: J.J. Johnson, Mike Zwerin, Kai Winding trombona; Junior Collins, Sandy Siegelstein, Gunther Schuller cornu; Al Haig, John Lewis clavili; Al McKibbon, Joe Shulman contrabassa.
Nonicinium Davis aestate anni 1948 tirocinium dedit in deversorio Royal Roost, ubi duas fere septimanas cecinit. Ad finem anni 1949 in deversoriis prodire perrexit. Eodem anno etiam disci a grege duabus sessionibus facti sunt; tertia sessio ineunte anno 1950 facta est. Anno 1956 a societate Capitol Records in lucem prolatae sunt melodiae collectaneae a nonicinio productae. Quod album musicum, nomine Birth of the Cool, messem metit musicae cool jazz, generis musici quod Miles Davis suum vindicabat.
Tumultus vitae
Miles Davis exeunte anno 1949 Lutetiam iter fecit cum Tadd Dameron, Kenny Clarke, James Moody. Qua visitatione, et praesertim amore dulci Juliettae Gréco, Miles Davis adeo perturbato animo erat, ut Novum Eboracum reversus depressione animi captus relictaque uxore heroino abuti inciperet. Qua in vitae tumultu tamen canere non desiit pactumque anno 1951 fecit cum societate Prestige Records, cuius sumptu iam eodem anno discos edidit. Abusum quidem heroini pergebat ac lenocinio suppeditandoque drogas quaestum faciebat, donec anno 1953 eiusmodi vivendi modo artem suam trompandi deteriorem fieri perspexit. Domum Ludovicopolitanam demum reversus animum refecit corpusque recreavit.
Tantis in vitae discriminibus discos notabiles edidit cum variis musicis concinens, inter quos Sonny Rollins, Art Blakey, John Coltrane. Illis etiam temporibus mitigatro vocis uti coepit. Quo usu vocem propriam sibi creavit, neque iam umquam reliquit.
Quinticinium primum
Novum Eboracum proximo anno reversus Miles Davis conducto Juliano Cannonball Adderley gregem suum in sexticinium auxit albumque Milestones edidit. Quo facto novum clavilistam conduxit, sc. Bill Evans, iuvenem albicolorem in musica classica eruditum. Paulo post etiam novum tympanistam, Jimmy Cobb, conduxit. Quod sexticinium totum fere annum 1958 varios locos circumiit atque album 1958 Miles produxit. Sed Bill Evans post octo mensium circuitum non iam pergere valebat. Cui deinde Wynton Kelly successit, clavilista numerosius auditorum animos evibrans.
Anni 1950 prospero flatu in finem pervenerunt, namque anno 1959 mensibus Martio et Aprili Miles Davis sexticinium suum in pergulam discographicam societatis Columbia Records invitavit ad conficiendum album, quo melodiae in modum jazz modale compositae et peractae continerentur. Quo consilio voluit, ut Bill Evans cantui interesset, quo factum est, ut Wynton Kelly paene exauctoratus soli sessioni Martiae interesset ibique nihil nisi cantum "Freddie Freeloader" perageret. Iam antea sonum modalem temptaverat in Milestones (melodia in albo eiusdem nominis edito), quem per Georgium Russell, clavilistam et hominem theoriae musicae peritum, cognoverat. Quod album musicum, Kind of Blue inscriptum, magnum opus eius vulgo habetur, et quidem inter optimos omnium discorum jazz umquam factorum numeratur.
"Tertium flumen"
Iisdem fere temporibus Miles Davis aliis quoque operis vacabat, quae non nihil ei curae erant. Iam enim nonicinio suo expertus erat, quomodo grex solito maior aliquantumque symphoniacus consonare posset. Anno 1957 Davis et Gil Evans album Miles Ahead produxerunt, cuius melodiae a big band gregeque cornuum, quem temperabat Evans, peractae sunt. Quo in albo etiam primum melodiam musicae classicae Europaeae, scilicet Leonis Delibes "The Maids of Cadiz" ("Les filles de Cadix"), cecinit. Quod genus musicum — musicae jazz, musicae classicae ac musicae mundi temperatio — Anglice third stream appellari solet.
Davis anno 1958 vere Georgii Gershwin operam Porgy and Bess vidit in New York City Center, et quidem saepe numero, nam ibi ballatrix prodibat Frances Taylor, femina a multis viris dilecta, quae postea uxor Davisii facta est. Itaque Gil Evansio persuasit, ut melodiis ex opera illa depromptis in disco incidendis cooperarentur. Album eiusdem nominis sumptibus societatis Columbia Records anno 1959 mense Martio editum est.
Tertium album, cui Davis et Evans coniunctim operam dederunt, Sketches of Spain inscriptum est. Exitu anni 1959 et initio anni 1960 in disco incisum est. Davis ipse haec fere de origine albi narrat: sese apud amicum Angelopolitanum, Joe Mondragon contrabassistam, audisse Concierto de Aranjuez, opus musicum a Joaquin Rodrigo compositum; postea Novum Eboracum reversum ab Evans rogasse, quid de hoc opere cogitaret. Sketches of Spain anno 1961 publici iuris factum est. Sunt qui musicam jazz hoc albo contineri negent. Illis Davis "Est musica" inquit "et eam diligo."
Grex instabilis
Post magnas annorum 1950 creationes Miles Davis ad solitos modos musicos rediit: cantus populares et sempervirentes nec non bebop. In grege eius praeterea multae vicissitudines fuerunt. Iam aestate anno 1960 Coltrane e grege exiit suum proprium quadricinium conlecturus, quamquam albo Someday My Prince Will Come (1961) faciendo adhuc paulum contulit. Sed hoc in albo saxophono cecinit Hank Mobley, cuius quidem cantu Davis animum suum parum exarsisse dixit. Profecto difficile erat locum Iohannis Coltrane explere. Davis variis probatis saxophonistis Georgium Coleman conduxit anno 1963. Eodem anno etiam gregem rhythmicum (Kelly, Chambers, Cobb) amisit. Paulo Chambers successit Ron Carter contrabassista. Davis, Coleman et Carter cum invitatis musicis mense Aprili dimidium melodiarum albi Seven Steps to Heaven cecinerunt. Deinde mense Maio conducti sunt Herbie Hancock clavilista et Tony Williams tympanista, qui secundae parti melodiarum in disco incidendae interfuerunt. Quo grege etiam alba musica My Funny Valentine et Four & More in discis incisa sunt anno 1964.
Vere anni 1964 Coleman quinticinium reliquit propter adversum processum gregis: primo, Tony Williams canendi modum illius pro vili habebat, dicebat enim illum, cum caneret, nimia cura accordorum cursum observare; secundo, cum Miles Davis coxa aegrotabat, Coleman solus flatoris officio fungi cogebatur, sed absente duce ceteri gregales numeros in modum jazz liberum vertebant. Georgio Coleman, cuius quidem canendi rationem Davis diligebat, paulisper successit Sam Rivers saxophonista avant-garde. Eadem iam aestate Davisio contigit, ut Wayne Shorter saxophonistam ex Jazz Messengers, grege ab Art Blakey ducto, conduceret. Quod novum initium fecit.
4282 Endate
4282 , olim designationibus 1987 UQ1, 1959 EJ, et 1983 RT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Miles Davis
Quinticinium secundum
Quinticinium novum ex iisdem instrumentis, novis autem gregalibus constitit, qui fuerunt Quos gregales Davis postea ita fere descripsit: se ipsum fuisse sapientiae inspiratorem, Tony Williams ignem et scintillam creatricem, Wayne Shorter inventorem visionum, Herbie Hancock et Ron Carter denique ancyras gregis. Davis, qui prioribus annis plerumque jazz standards cecinerat, nunc novas melodias a Wayne Shorter accepit canendas, quae apud alios quoque musicos jazz gratiosae factae sunt, sicut "Footprints" et "Nefertiti". Berolini novos in disco inciderunt numeros musicos, ex quibus primum album nomine Miles in Berlin inscriptum editum est mense Septembri 1964. Miles Davis magni faciebat musicos inter se affici et afficere — quod nunc "interactio" dicitur. Quam "interagendi" virtutem eius Herbie Hancock in autobiographia sua bono testimonio demonstrat.
4282 Endate
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4282 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Miles Davis
Quinticinium secundum
Omnino quinque vel sex alba facta sunt ex novi quinticinii modis musicis, quos discis mandaverunt in sessionibus discographicis:
Vita electrica
Jazz translaticium in instrumentis acusticis constitit. Miles Davis virtutes soni electrici per Herbie Hancock cognovit. Accidit enim, ut hunc clavili electrico psallentem audiret. Ilico exarsit.
Inde ab annis 1970 Miles Davis opera sua in sonis electricis posuit. Iam antea quidem in albis Miles in the Sky et Filles de Kilimanjaro instrumenta electrica modice adhibuerat. Quam affectionem erga instrumenta electrica alii gregales probaverunt, alii minime. Itaque Ron Carter contrabassista, quem Davis magni faciebat, gregem reliquit, quod bassa electrica psallere nollet.
Nova ratio musica novos attulit concentores. In albo In a Silent Way anno 1969 edito, quo Miles Davis vitae electricae initium fecit, bina clavilia electrica (Hancock et Corea), organa electrica (Joe Zavinul), cithara electrica (John McLaughlin) iuxta trompetam, saxophonum supranum, contrabassam (Dave Holland), tympana (Williams) prodeunt. Nata est musica in pergula discographica arte exquisita aucta, quae modum translaticium non tantum nobilitat sed etiam dissolvit.
Eiusdem anni mensibus Februario et Aprili Davis, rogatu Williami Cayton, promotoris pugilum, musicam scaenicam ad pelliculam documentalem de vita Jack Johnson pugilis Afro-Americani (1878–1946) narrantem composuit. Qua ex musica album Jack Johnson anno 1971 editum est, quod, quamquam tanto successu quam Bitches Brew elatum non est, tamen a criticis magni factum est. Anno exeunte Davis cum grege suo in deversorio musico The Cellar Door a die Mercurii 16 ad diem solis 19 Decembris prodiit. Ex ultimae noctis modulationibus factum est album Live-Evil, quod brevioribus numeris iam antea mensibus Februario et Iunio in pergula Columbia 30th Street Studio taenia impressis auctum est. Quantum rock progressiva, sicut King Crimson, modulationibus Davisianis debeat, ex hoc albo manifestum est.
Annis 1970 Davis conatus iuvenes retinere auditores Afro-Americanos magnopere ab jazz abalienatos, quibus Sly Stone, James Brown aliique musici sonitum Motown aemulantes placebant, aestate 1972 disco mandavit modulationes, ex quibus album On the Corner autumno eiusdem anni editum est. Musica huius albi a criticis repudiata est, quod nimis multa principia aliena ab jazz complecteretur. Quos autem, cum musicam albi uno genere circumscribere vellent, Davis vana opinatione egisse monuit. Etiam societatem Columbia Records, quod praeconium idoneo populo non deferrent, reprehendit. On the Corner a multis diu inridiculum habitum est, nuper autem apud nonnullos homines inluxit, album aliquot decenniis ante suam aetatem delatum esse. Miles Davis in modulandis numeris huius albi adiutus est a Paulo Buckmaster, compositore Anglico, qui illum in rationem musicam Karlheinz Stockhausenii introduxit.
Paulo poat mense Septembri Davis in Philharmonic Hall Novi Eboraci cum novo grege dedit concentum, ex quo album In Concert editum est. Anno 1973 iterum novum conduxit gregem, in quo ipse etiam clavilistae munere fungebatur; ceteri gregales erant
Quo cum grege musicam quattuor albis editam cecinit, sed saxophonistae saepe mutati sunt: David Liebman (1974), Sonny Fortune (1974), Sam Morrison (1975). Citharista invitata (sideman): Dominique Gaumont. Big Fun fuit album duplex, quod etiam modulationes priorum annorum continebat. Item etiam Get Up with It, cuius inter numeros notabiles sunt "Calypso Frelimo" et "He Loved Him Madly", melodia tributa in honorem Duke Ellington. Musica huius albi adeo colore "atmosphaerico" ornata est, ut Brian Eno illam musicae suae exemplar citaret.
Graphitum
Graphitum est imago verbumve in murum aut aliam superficiem scalptum vel pictum, praesertim in locis publicis. Graphita a perantiquis aetatibus exstant; sunt exempla ex Aegypto antiqua, Graecia antiqua, Imperioque Romano tracta. Pigmentum in aerosolo, necnon commune pigmentum et peniculi, adhiberi possunt ad graphita facienda.
Turma Pedilusoria Nationalis Africae Australis
Turma Nationalis Austroafricana est Pedilusoria turma virilis civitatis Africae Australise. Praesens exercitor est Carolus Albertus Parreira. Haec turma anni 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium interest, quae in Africa Australi ipsa a die 11 Iunii usque a die 11 Iulii celebrantur, sed iam inter primum certaminis tempus profligata est.
Marcenay
Marcenay est commune Francicum 115 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Onuphrius Panvinius
Onuphrius Panvinius (Italiane Onofrio Panvinio), Veronae natus anno 1530 - Panormi mortuus anno 1568, fuit historicus et antiquarius Veronensis qui historiae Ecclesiae et reipublicae Romanae antiquae operam dedit atque chronologiae diligens adsertor esse studuit. Homo religiosus erat, ordinis Eremitarum Augustinianorum. Patrocinio et benevolentia cardinalis Alexandri Farnesii fretus etiam corrector in Bibliotheca Vaticana factus est : ita sine cura studiis suis vacare potuit. Romae amicus fuit Fulvii Ursini, Antonii Augustini, Pyrrhi Ligorii, Caroli Sigonii... Ut et illi, inscriptiones et numismata antiqua studiose colligebat.
Opera selecta
Quamvis brevi in vita multa et erudita Latine scripsit Onuphrius Panvinius quorum partem adhuc manuscriptam amicis in lucem edendam post mortem reliquit. Nonnulla manuscripta eius hodieque in bibliothecis publicis servantur.
Posthuma opera sunt :
De Panvinianae scientiae aestimatione
Non tam cum Fulvio Ursino vel Antonio Augustino vel Carolo Sigonio aequari potest Onuphrius Panvinius : nam saepe compilator fuisse videtur qui non multum de suo conferebat. Porro Graece nesciebat nec iudicio critico redundabat. Quae fortasse causa fuit cur hoc asperum et severum iudicium in quadam epistula familiari Fulvii Ursini ad Antonium Augustinum legamus : il frate Onofrio è un piantatore di carota, secondo dice il vulgo. Augustinus et ipse, quamvis benevolentior in amicum sibi magnam reverentiam exhibentem, non negabat menda nonnulla operibus Panvinii inesse.
Nihilominus frater Augustinianus egregia amplitudine propositi sui insignis erat : nam omnem vitam Romanam antiquam in ingentem encyclopaediam centum libris digestam comprendere volebat, cuius adumbrationem manu sua scriptam nobis reliquit. Praeterea ab anno 1564 optimos opifices ad sese adlexit atque magna cura imagines antiquitates Romanas illustraturas praeparabat.
Leo Šestov
Leo Isaaci filius Šestov (Russice: Лев Исаакович Шестов, tr. Lev Isaakovič Šestov; natus in familia Iudaica Иегуда Лейб Шварцман, tr. Ieguda Lejb Švarcman die 12 Februarii 1866 Kioviae et mortuus die 19 Novembris 1938 Lutetiae) est philosophus existentialista et criticus Russicus.
Anno 1884 studia sua in facultate mathematica Universitatis Publicae Moscuensis iniciavit deinde anno 1889 studia in facultate iuridica Universitatis Kioviensis complevit, tamem theses suum ratione "modi res novae" negata est. Primus liber eius fuit Shakespeare et eius criticus Brandes («Шекспир и его критик Брандес»), anno 1898 publicatus, deinde critica litterarum de Friderico Nietzsche et Theodoro Dostoevskij scripsit et de nihilismo cogitavit. Post res novas Octobres, anno 1920 e Russia Sovietica emigravit et in Francia refugium acquisit.
Theoriae eius influentia Albertus Camus, D. H. Lawrence et Georgius Bataille affecti sunt.
Manneville-la-Goupil
Manneville-la-Goupil est commune Francicum 1'021 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
4283 Stöffler
4283 , olim designationibus 1988 BZ, 1952 BC1, et 1986 QA2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4283 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dionysius Podalydès
Dionysius Podalydès (Versaliis die 22 Aprilis 1963 natus) est histrio Francicus. Podalydès est etiam Comoediae Francicae sodales. Etiam frater eius Bruno est actor et moderator cinematographicus.
Conventus Balticus
Conventus Balticus est consociatio trium civitatum vicinarum quae libertatem a Russia anno 1918 acceperunt, sed ab anno 1940 usque ad annum 1991 iterum ab Unione Sovietica regebantur, id est Estonia, Lettonia ac Lituania.
Resolutio fundationis iam Kalendis Decembris 1990 edicta est Vilnae; primae regulae operationis die 8 Novembris 1991 decretae sunt Tallinnae. Tres civitates denique die 13 Iunii 1994 foedus cooperationis icerunt.
Sociae in rebus oeconomicis, civilibus et culturalibus cooperant. Secretariatus Rigae situs est.
Maromme
Maromme est urbs et commune Francicum 11'232 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Marcellois
Marcellois est commune Francicum 37 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Dienné
Dienné est commune Francicum 497 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Universitas Pepperdine
Universitas Pepperdine est privata, non lucrativa, coeducationalis investigationis universitas, cum Ecclesiis Christi consociata. Campus, qui in 830 agris consistens Oceanum Pacificum in inconstituta Los Angeles Comitatus Californiae regione prope Malibu despicit, est situs Collegii Seaverani, Schola Iurisprudentiae, Graduatae Educationis et Psychologiae Scholae, Scholae Graziadio Negotii et Administrationis, et Scholae Rationis Reipublicae Gerendae. Cursus habentur in praecipuo campo, sex campis graduatis in California Meridiana, et campis internationalibus in Anglia, Argentina, Germania, Helvetia, Italia, et Sinis conditis.
Alumni notabiles
Sunt per omnem orbem terrarum 80 000 fere alumni vivi. Rete alumnorum Pepperdinensium ex plus quam triginta gregibus alumnorum in quattuor continentibus constat.
Turma Pediludica Nationalis Algerina
Turma Pediludica Nationalis Algerina est pediludica turma virilis civitatis Algerii. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Rabah Saâdane. Haec turma anni 2010 Certamen Mundanum Pedilusorium interest, quae in Africa Australis celebrabuntur.
Societas voluntaria
Societas voluntaria, commune voluntarium, vel etiam urbs voluntaria, est societas in qua omnes proprietates (inter quas viae et horti) et omnia officia (inter quae iudicia et vigiles) per vias voluntarias comparantur, sicut dominium privatum vel cooperativum. In societate voluntaria, notio rei privatim vel cooperative possessae a privatizatione monopolistica cum subsidiis civitatis, vel a monopolistica opum publicarum a potestate civitatis radicitus vicissim discrepat. Iudicia potius cum organizationibus altercationum statuendarum dicatis substitui possunt; vigiles cum organizationibus voluntariis defensioni communis dicatis vel privatis defensionis agenturis; auctoritates transportationis cum consociationibus viariis communis et res simillimae ferriviariis, etc. Haec officia sunt quaestio libri The Voluntary City ('Urbs Voluntaria'), qui ea per capitula tractat.
Anarchocapitalistae et anarchistae mercatorii anticapitalisti putant societates voluntarias responsum certaminis inter eos qui suadent ut civitas mores et dispositiones sicut usus medicamentorum non violentus, copia libera, liberatio sexualis, voluntarium communis partiendum e.g., Cibus Non Bombae) sinat, et eos qui suadent ut civitas tales res circumscribat. Qui sub certis morum legibus vivere mallent ad commune quod eas sustinet et protegit migrare possunt. Stephanus Molyneux, scriptor mythistoriarum, histrio, comicus, et turbator plebis anarchocapitalisticus cum Freedomain Radio consociatus, subiecit organizationes altercationum statuendarum dicatas in societate voluntaria quaestiones sicut pollutio prohiberent.
Olonicia
Historia
Anno 1137 primo memoratur. Rei publicae Novogardiensis per multa saecula pars fuerat, donec Novogardia ad Moscoviam adiuncta est. Anno 1647 Alexio regnante arx ibi nova maxima sed lignea aedificata est, quae 1741 incendio perit. Caput Careliae Olonicia tunc fuerat. Sed gubernii Olonicensis caput non Olonicia, sed Petri Fabrica facta est.
Theotocopolis
Historia
Urbs primum in testamento Demetrii Tanaitici commemorata est, nomine Rogožskij stan. Quam autem anno 1782 Catharina II in numerum urbium rettulit et Theotocopolim renominavit. Fabrica textilis ibi sita erat praeclara, cuius inter laboratores erat et Victor Nogin,ru bolsevicus cuius nomine urbs anno 1930 Noginsk renominata est.
Andreas Petrov
Andreas Pauli filius Petrov (Russice Андрей Павлович Петров, tr. Andrej Pavlovič Petrov; natus Leninopoli die 2 Septembris 1930, mortuus Petropoli die 15 Februarii 2006) fuit musicae compositor Sovieticus et Russicus, qui musicam pro plus quam 80 pelliculis cinematographicis creavit. Titulo Artificis Popularis URSS (anno 1980), Praemiis Publicis URSS (anno 1967) et Foederationis Russicae (anno 1995) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.
Alaenus Divutius
Alaenus Divutius (vulgo Alain van Dievoet) est poëta Latinus natione Belga, Sancti-Iudoci-ten-Noode in vico urbano apud Bruxellas die 18 Martii 1948 natus.
De scriptis eius
Alaenus Divutius, iam ab adulescentia indulsit Musis Latinis sese deditque studio linguae Latinae, composuitque anno 1965 librum Latinum cui titulus Sententiae, quo continebantur variae cogitationes eius tam prosa oratione quam carmine conscriptae. Postea, anno 1967, scripsit farraginem carminum Francogallice scriptorum, cui titulus Les Parfums du Styx.
Etiam multa Erasmi et Hutteni opera conversa in sermonem Francogallicum edidit. Ita primus omnium fuit qui in linguam Francogallicam Spongiam Erasmi atque Hutteni Expostulationem convertit. Etiam acroases nonnullas fecit de humanismo, et in variis commentariis etiam res historicas scribere aggressus est.
Recens edidit nonnulla carmina nova in libro cui titulus est Alaudae ephemeridis nova series; fasciculus primus, curavit Anna Elissa Radke, domus editoria Olms, in urbibus Novo Eboraco, Turico, Hildesheim, anno 2005, a pagina 133 ad paginam 139.
Nunc semper, procul a strepitibus mundi, Musis Latinis indulgere pergit.
Exemplaria carminum
Alaenus Divutius scripsit carmina varia, ut exempli gratia, hoc epitaphium commemorativum in honorem heroum mortuorum in Turribus Geminis , Novi Eboraci, die 11 Septembris 2001, quod est hoc :
aut hanc laudem urbis Emporiarum :
aut hoc carmen de vere novo :
aut hoc epithalamium Philippi et Mathildis heredum coronae Belgicae qui matrimonium contraxerunt Bruxellis die 4 mensis decembris anno 1999mo :
Lizant
Lizant est commune Francicum 464 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Celia
Celia seu caelia est cervesia e tritico confecta. Aevo antiquo temetum huius generis in Hispania provenit et sub hoc nomine fontibus Latinis describitur. Tempore nostro celia praesertim in Germania producitur.
Ad celiam (sed sine nomine) primus auctorum classicorum Polybius allusit, cuius textus ab Athenaeo servatur: Celiam nominatim rettulit Plinius, sed nihil de ea dixit nisi quod "celia et cerea in Hispania" e frugibus factae sunt; "Galliae et Hispaniae, frumento in potum resoluto quibus diximus generibus, spuma ita concreta pro fermento utuntur, qua de causa levior illis quam ceteris panis est"; eadem spuma (sicut aliarum cervesiarum) "cutem feminarum in facie nutrit". E Floro epitomatore historico discitur potionem iam saeculo II a.C.n. confectam: Numantinos, anno 133 a Romanis obsessos, constituisse "ut destinata morte in proelium ruerent, cum se prius epulis quasi inferiis implevissent carnis semicrudae et celiae: sic vocant indigenam ex frumento potionem". Sed Paulus Orosius, illius partis Hispaniae incola ubi vites aegre florent, easdem res recitans, etymologiam celiae modo suo finxit ("caelia [sic] a calefaciendo appellata") atque nobis multo utilius parationem bracium confectionemque ipsius potionis, sibi certe cognitae, curiose descripsit:
Isidorus Hispalensis, qui et ipse Hispaniae incola erat, medio saeculo VII etymologiam descriptionemque celiae Orosianas ("quae fit in his partibus Hispaniae cuius ferax vini locus non est") in Etymologiis suis comprehendit.
Nadina Sierra
Nadina Sierra (Anglice Nadine Sierra, nata iuxta Fort Lauderdale die 14 Maii 1988) est supranus Americana.
Biographia
Nata anno 1988, iam annum quindecimum agens, canebat, et anno 2009 Helsingiae prior concertum professionalis cecinit.
Anno 2016, mense Ianuario, Gilda fuit, in opera Rigoletto, agens cum tenore Leo Nucci; et etiam in Venetiis, in theatro La Fenice, cum Stephano Secco cecinit. Anno 2017, mense Ianuario, in Panormo, in theatro Massimo cecinit.
6312 Robheinlein
6312 , olim designationibus 1990 RH4 et 1982 BW2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico E. Holt, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est. Appellatur ex Roberto Heinlein, scriptore fictionis scientificae Americano.
6317 Dreyfus
6317 , olim designationibus 1990 UP3, 1988 AQ5, et 1992 FQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
6312 Robheinlein
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6312 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fallerslebia
Fallerslebia sive Vallerslebium (Theodisce Fallersleben, Saxonice Fallersläm) est oppidum Saxoniae Inferioris, hodie pars urbis Wolfsburgi. Fere 11 000 incolas habet.
Marandeuil
Marandeuil est commune Francicum 100 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Byrrhus kirbyi
Byrrhus kirbyi est species coleopterorum familiae Byrrhidarum, quae in America Septentrionali endemica est.
Fallerslebia
Historia
Prima mentio locis Valareslebo dicti et ecclesiae Sancti Michaëlis suae erat anno 942 in acto imperatoris Ottonis Magni.
Anno 1705 ab Electorato (serius Regno) Hannovera et anno 1866 cum eo a Prussia accepitur. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est.
Iura urbis anno 1929 accepit, sed anno 1972 novae urbi vicinae Wolfsburgo adiunctum est, ubi una cum vico vicino Sülfeld administratur.
4284 Kaho
4284 , olim designationibus 1988 FL3, 1959 RZ, et 1970 NF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Seiji Ueda et Hiroshi Kaneda, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4284 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
6317 Dreyfus
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6317 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cygnus atratus
Quamvis interdum cygni nigri melanismi causa et in populationibus hemisphaerii borealis gignuntur (de quibus et Iuvenalis dicit:
populatio plena Cygnorum atratorum solum fine saeculi XVII ab Europaeis inventa est; Gulielmus de Vlamingh eos in ostio Cygnorum fluminis observavit et flumini hoc nomen dedit; in insigni Australiae Occidentalis Cygnus atratus hodie figuratur et in sententia civitatis memoratur.
Rastislav Kácer
Rastislav Kácer (Nová Baňa in oppidulo Zarnovicano die 9 Iulii 1965 natus) est politicus Slovaciae.
De vita
in urbe educatus est. Alumnus est Universitatis Technicae Bratislavensis, ubi chemiae studuit; deinde duos annos Nitriae apud institutum inquisitionum agronomicarum operam dedit.
Cursus honorum
Ab anno 1992 iuxta ministerium a rebus externis laboravit studiaque coniunctionum internationalium apud universitatem Comenianam Bratislavensem persecutus est. Secretarius fuit in legatione Slovacica Consociationi ex pacto Atlantico Septentrionali ab anno 1994; deinde Bratislaviae de admissione Slovaciae in hanc consociationem operam dedit. Legatus Civitatibus Foederatis quinque annos ab 2003, legatus regimini Hungariae ab 2013, legatus Cechiae duos annos ab 2018 meruit. Anno 2020 Bratislaviam iterum petens coniunctiones internationales Slovaciae apud ministerium suum direxit. Die 13 Septembris 2022 minister a rebus externis creatus est, Eduardo Heger primo ministro.
Linarius
Liniers est commune Francicum 504 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Capra (genus)
Capra est genus mammalium, cui sunt usque ad novem species, inter quas insigniter Capra aegagrus, Capra falconeri, et aliquot species vulgo ibices appellatae. Capra aegagrus hircus est familiaris subspecies domesticata ferae Caprae aegagrus speciei. Indicia de domitu caprarum abhinc annorum 8500 orta sunt.
Caprae ferae sunt animalia montana, quae agilia et robusta supra saxa nuda scandere plantisque raris vesci possunt. A genere Ovium distingui possunt glandulis odoris prope pedes, in inguine, et ante oculos, absentia aliarum glandularum facialium, praesentia barbae in nonnullis speciebus, et callis sine capillis in genibus crurum anteriorum. Oreamnos, vulgo capra montana appellatus, est genus separatum.
Taxinomia
Omnes generis Caprae species sunt ruminantia subfamiliae caprinarum familiae Bovidarum. Ruminant et stomachos quattuor camerarum habent, qui partes magni momenti agunt in digestione, vomitu, et secunda cibi digestione. Genus Capra genera Ovem et Ammotragum aliquando comprehendit, sed haec genera paene ubicumque genera distincta putantur, ut Capra solum capras et ibices comprehendat. In hoc genere minore, nonnulli auctores solum duas species agnoscunt, in uno latere Capra falconeri, inque alio omnes species aliae. Hodie, novem species usitate accipiuntur.
Caprae aegagrus hircus sunt coniunctiones multiplices et systematicae, quae nondum omnino resolutae sunt. Studia recentia in DNA mitochondriali ibices Sibericum (Capram sibiricam) et Nubianum (Capram nubianam) distinctas species repraesentare significant, quae cum ibice alpina (Capra ibex) non arte cognatae sunt, quamquam earum aspectus corporeus est similis. Ibex alpina cum ibice Hispanica (Ibice pyrenaica) sunt unus grex. Capra caucasica cum Capra aegagrus artius cognata videtur quan cum Capra cylindricorni. Capra falconeri aliarum specierum haud separata est; olim separatus generis ramus putata fuerat.
Paene omnes caprarum ferarum species sunt allopatricae (geographice separatae). Solum geographicae Caprarum hircus et Caprarum caucasicorum cylindricornis regiones congruunt; similiter regiones Caprarum falconeri et Caprarum sibericarum. Animalia fera in regionibus amborum parium plerumque non intercoeunt, species cum specie, sed omnes Caprae species captivae intercoire possunt, progenies fertiles gignentes.
Domitus et usus
Caprae cum ovis erant inter prima animalia domesticata. Ratio domesticationis abhinc annorum 10 000 vel plus in terra nunc Irania appellata coepit, facilis pellis, carnis, lactisque usus causa. Cutis caprarum usque ad Medium Aevum adhibebatur pro ampullis aquae et vini in itinere et camping, et in certis regionibus pro membrana scribendi.
Atramentum
Ātrāmentum (ex verbo ater) est liquidum vel gluten valde coloratum, plerumque atrum, pigmentum habens, per quod adumbrationes vel textus parantur.
Temporibus antiquis atramenta adhiberi solebant
Maniquerville
Maniquerville est commune Francicum 420 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Multi sunt presbyteri...
Multi sunt presbyteri... incipit carmen Latinum ludicrum saeculo XV ab auctore ignoto tridecasyllabis compositum. Notum e manuscripto in Öhringen servato et ex editione sine anno et urbe. Carmen figuram galli, quam in tectis saepe statuerent, allegorice explicat, gallum cum sacerdote Christiano comparans. Pars carminis secunda (a versu Viri venerabiles, sacerdotes Dei) nota est etiam ut Dictamen sancti Augustini ad sacerdotes.
Linaziacus
Linazay est commune Francicum 217 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Tsurugaoka Hachimangū
Tsurugaoka Hachimangū (Iaponice:鶴岡八幡宮) est templum Shintonis in Kamakura praefecturae Kanagawae Iaponiae quod anno 1163 constitutum a Minamoto no Yoriyoshi (源頼義) ex divinitate kami Iwashimizu Hachimagu, id est spritus Imperatoris Ōjin et Impreratoricis Jungū et anno 1180 Minamoto no Yoritomo ad locum praesentem transtulit.
In historia Iaponiae celeber est fides Kamakura-Bakufu (ab anno 1185 ad annum 1333) et arbor magnus ginkgonis bilobae pres qua Minamoto no Sanetomo neactus fuit.
Laar
Laar est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Ad commune etiam vici Agterhorn, Echteler, Eschebrügge, Heesterkante atque Vorwald pertinent. Laar est praeterea pars communis generalis Emlichheim.
Historia
Anno 1227 "domus Laar" possessio comitis Balduini Binethemsis primi in actis descripta est-. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo Hoogstede pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Laar ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 vici supra dicti cum Laar coniuncti sunt. Anno 2011 Gerhardus Trüün (CDU) novus magister civium electus est.
Mâlain
Mâlain est commune Francicum 715 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
De oratore
Cicero tres dialogos De Oratore anno 55 ante J.C. scripsit. In eis praecipue Lucius Licinius Crassus (cos -95) et Marcus Antonius Orator (cos -99) anteponuntur, atque Quintus Mucius Scaevola (cos -117), Publius Sulpicius Rufus et Caius Aurelius Cotta (cos -75).
In primo Dialogo Cicero munus oratoris, qualitates et scientiam quae ei necesse sunt tractat. Secundum unum interlocutorem, eloquentia sibi sufficere debet. Secundum alium, oratori opus est eruditione ampla habenda de rebus omnibus, atque decet ei alienum esse nihil quod ad artem politicam, ad philosophiam, historiam pertinet.
In Secundo dialogo, Antonius inventionem dispositionemque mediorum patefacit quae decet adihiberi ab oratore qui auditores convincat.
Manlay
Manlay est commune Francicum 209 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
De oratore
In Tertio dialogo, Crassus postremo, elocutionem, honorem, memoriam actionemque tractat, Lucius Furius Philus sententias Carneadis philosophi reddit.
Maligny (Clivus Aureus)
Maligny est commune Francicum 210 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Index nucleorum thalami
Hic index substantiam griseam thalami (TA: 14.1.08.602) cum nucleis thalami secundum Terminologiam Anatomicam exponit.
Ioannes Scherr
Ioannes vulgo Johannes Scherr (natus Gamundiae-Hohenrechberg die 3 Octobris 1817; mortuus Turici die 21 Novembris 1886) fuit scriptor et magister Germanicus.
Vita
Postquam gymnasia Ehingen et Gamundiae frequentavisset Turici et Tubingae studiosus factus est. Tubingae breve tempus magistri munere fungebatur antequam anno 1843 Stuttgardiam veniret. Anno 1844 opus politicum Württemberg im Jahr 1844 pepigit; inde operam dabat in liberalismo defendendo. Anno 1848 electus est senator parlamentarius Virtembergiae et commissionis foederalis sodalis. Rebus novis ardenbitus factionem democraticam duxit; unde anno post in Helvetiam fugiendum est. Primum Vituduri habitans opera multa confecit. Anno autem 1860 professor historiae litterarumque in polytechnico confoederali Turicensi creatus est.
Mythistorias, historiunculas, sociologica, faceta, historica, inversiones scripsit.
Gravitudo
Sunt qui modum scribendi Thomae Carlyle comparent cum arte Ioannis Scherr. Namque uterque narrare et exaggerare et conclusiones acres facere solet. Res vivaces interdum nimis ruliae esse videntur. Generis scribendi iterationes, quae praesertim in posterioribus operibus turbant, lectorem benevolum defatigant atque taediosae fiunt.
Anthologia Lipsiae iam annis inter 1873 et 1877 edita est, decem in voluminibus farta.
Abuni Villa
Abuni Villa est commune Francicum 293 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Maisey-le-Duc
Maisey-le-Duc est commune Francicum 110 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Accentus (poësis)
Accentus in poësi ad pressam vocis polysyllabae syllabam spectat, vel vocis monosyllabae quae pressum accipit quia ad classem apertam vocum (nomen, verbum, adiectivum, adverbium) pertinet, vel ob pressum diversum aut rhetoricum. In fundamentale poëmatis explicatione per scansionem, emphases virgula inclinante ("/") usitate repraesentantur. Plerumque est singulus accentus per pedem cuiusdam versus, nisi pes est spondeus (//). Nota syllabae non emphaticae aliquando est U, nonnumquam x.
Magna Ecclesia
Magna Ecclesia seu Germani Ecclesia (Francogallice Manéglise) est commune Francicum 1277 incolarum (anno 2016) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia.