cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pandion
Nomen Pandionis ad Pandia, sacra vetera Iovi instituta, referri videtur, et quidem ita, ut a nomine sacrorum illorum Pandion ductum sit. Nam forsitan ille qui primus Pandiis sacra fecerit Pandion nominatus sit. Clisthenes, cum saeculo VI a.C.n. Atticam susciperet administrandam, terram in decem tribùs divisit et suum cuique tribuit heroa conditorem, unamque ex tribubus Pandionidem ex nomine Pandionis nominavit. Saeculo IV a.C.n. in Agora positum est monumentum heroibus illis eponymis, inter quos etiam statua Pandionis erat. Hodie solum podium marmoreum in loco restat (vide imaginem adpositam) sed in museo archaeologico Agorae exemplar opinabile monumenti in conspicuo positum est. Praeterea in Acropoli erat heroum Pandioni positum.
Quae inter Pandionem heroa et Pandionem I / II intersit ratio, ambiguum est. Consentaneum est enim Pandionem heroa cum altero utro horum regum coniungere, ac putare Pandionem I aut Pandionem II ad lacunam chronographicam explendam fictum esse.
Petrus Philippus van Bosse
Petrus Philippus van Bosse (natus Amstelodami die 15 Decembris 1809; Hagae mortuus die 21 Februarii 1879), politicorum peritus, fuit Nederlandiae primus minister.
Aegidius Hunnius
Aegidius Hunnius senior (natus die 21 Decembris 1550 Winnenden, mortuus die 4 Aprilis 1603 Wittenbergae) fuit clarus theologus Lutheranus.
Vita
Hunnius Tubingaa annis inter 1565 et 1574 theologiae studens repetitor factus est et ex anno 1574 diaconus in eadem urbe. Anno 1576 creatus est professor atque praedicator Marburgi, ubi scissiones utique produxit: quoniam vehementer doctrinam divinae ubiquitatis sive omnipraesentiae in communione et concordiarum formulam defendebat. Anno 1592 autem professor Wittenbergae nominatus cum aliis visitationum regulas excogitavit et Melanchthonos opiniones clementiores refutaturus. Anno 1594 ducem Fridericum Gulielmum (Saxonia-Vimarii) comitatus est in diaetam Ratisbonam, in qua propter Hunnii arbitrationem unio omnium evangelicarum urbium regiarum revocata est. Anno 1608 in catholicos publice disputavit.
Filius eius fuit Nicolaus Hunnius, philologus, philosophus, theologus et superintendens.
Fons
Pierer's Universal-Lexikon, vol 8. Altenburgi 1859, p. 627-628 (hic in interreti)
Mons Caroli
Mons Caroli est regio urbis et principatus Monoeci, praeclara propter aleatorium et deversoria luxuosa.
Patricius Lafcadius Hearn
Patricius Lafcadius Hearn, (Iaponice: 小泉八雲 sive Yakumo Koizumi ) (Leucadi in Graecia, 27 Iunii 1850 - Tokii in Iaponia, 26 Septembris 1904) fuit scriptor cocles vel onoculus Graeco-Hibernicus, qui multa de cultura et larvis Iaponica scripsit et in Iaponia obiit, postquam nationalitatem Iaponicam acquisivit. Notus est etiam scriptorum de Nova Aurelia civitate, in qua decem annos habitabat.
Fridericus Krafft Comes de Crailsheim
Fridericus Krafft Comes de (vulgo Friedrich Krafft Graf von) Crailsheim (natus 15 Martii 1841 Onoldi, mortuus 13 Februarii 1926 Monachii) vir publicus Bavariae fuit.
Munus
Crailsheim urbibus Erlangen, Lipsiae, Turicique studebat atque ab anno 1870 minister publicus in administerio Bavariae comerciorum, ab anno 1872 in administerio domus regiae et rerum externarum laboravit.
Cursus honorum
Anno 1880 ipse administer rerum externarum atque anno 1890 praeses ministrorum factus est. Hunc magistratum ad annum 1903 gessit. anno 1901 Comes factus est.
Res externae et Imperii Theodisci
Crailsheim Othonem de Bismarck admirabatur atque cum Borussia amicitiam tenuit. Tamen privilegia Bavariae obtinuit.
Quomodo cum rege egit
Ludovicus II, rex Bavariae propter cupiditate aedificandi atque aliis de causis multis hominibus insanus habebatur. Primis annis Crailsheim regem ad officia adhibuit, 10 Iunii 1886 propter sumptus enormos aedificiorum regem insanum declarari cum praeside ministrorum Ioanne Barone de Lutz et Luitpoldo principe constituit: Luitpoldus vicarius regis factus est. 13 Iunii Ludovicus nescimus quo modo mortuus est.
Consilia interna
Crailsheim autem ad usque annum 1903 praeses ministrorum mansit et consiliarius vicarii regis Luitpoldus. Fuit nullius factionis sodalis atque et cum sociali democratica et cum catholica Zentrum factione feliciter egit.
Osteosarcoma
Osteosarcoma (e verbis Graecis ὀστέον "os" et σάρξ "caro") ) est morbus, accurate species ossium cancri. Huius morbi causa adhuc incognita est.
Ioannes Kappeyne van de Coppello
Ioannes Kappeyne van de Coppello (Hagae natus die 2 Octobris 1822; ibidem mortuus die 28 Iulii 1895), causidicus et politicorum peritus, fuit Nederlandiae primus minister.
Carcharodon carcharias
Carcharodon carcharias est species selachimorphorum familiae Lamnidarum, sola species quae exstat generis Carcharodontis. Piscis valde magnus est; feminae adultae ad longitudinem 6.1 metrorum et pondus 1950 chiliogrammorum crescere possunt, sed plurimi carcharodontes sunt minores, maribus inter 3.35 et 3.96 metra, feminis inter 4.57 et 4.88 metra longis.
Arcus (architectura)
Arcus vel fornices (fornix, -icis m.) in architectura sunt structurae quae magnam aperturam sub structura solida dant, sine tamen necessitate unius membri quod totam distantiam saltare possit. In constructione saxea, magnum momentum habent, cum trabia magna difficile ex petris accidant. Nobis aetatis modernae symbolum architecturae aetatis classicae, pro eis certe quasi miraculum exstitit, cum petri in aere ex potestate gravitatis suspendi videantur.
Historia
Dum arcus Romanis antiquis tribuuntur, Etrusci arcus antea utebantur. Romani cumularunt et usus sunt in aquae ductus et pontibus. Arcus satius maiore columnarum numero adhibita est, nam enim potior poterant pondus. Traditionalis triumphus arcus est fabricatio quae propter ceremonialis usus, ut peractionis de pontis an aquae ductus, aut sicut celebratio victoriis militaris. Multis culturis post imperium Romanum adsimilatus Romani in usu arcus quia creverunt esse signum Romanorum fortitudinis. Tamen, traditionalis archus Romanus est dimidus circlulus arcus et aliis culturis mutatum formam dare nobis hodierna die diversita arcus.
Iohannes Heemskerk
Iohannes Abrahami f. Heemskerk (Amstelodami natus die 30 Iulii 1818; Hagae mortuus die 9 Octobris 1897), causidicus et politicorum peritus, fuit bis Nederlandiae primus minister.
Lexicon recentis Latinitatis
Lexicon recentis Latinitatis est dictionarium linguae Latinae, editum anno 1992 (Vol. I. A–L, pp. 456) et 1997 (Vol II. M–Z, pp. 280) apud Librariam Editoriam Vaticanam in Civitate Vaticana pro Opere Fundato "Latinitas" a Carolo Egger moderatum. Nunc in unum volumen editum (anno 2003), in 728 paginis dat vocabula Latina pro rebus nostrae aetatis, praesertim pro usu Ecclesiae Catholicae. Dictionarium praebet lemmata Italiane, definitiones Latine scriptas. Successor est libro Lexicon vocabulorum quae difficilius Latine redduntur ab Antonio Bacci scripto. Versio Theodisca in serie PONS divulgata est; versio parva Italica sub titulo "Parvum verborum novatorum lexicum" in interrete reperitur.
Exempla lemmatum et definitionum:
Irmgarda Schwaetzer
Irmgarda (vulgo: Irmgard) Adam-Schwaetzer (nata 5 Aprilis 1942 Monasterii) femina rei publicae est et et sodalis Factionis Democraticae Liberalis Germaniae est.
Iuventus et munus
Postquam maturitatem Varburgi Vestphalorum adepta est, Schwaetzer Bataviae Bavariae, Monasterii, Bonnae pharmazeuticae studebat. Anno 1967 probationem accepit, anno 1968 approbationem pharmacopolae adepta est. Anno 1971 doctor rerum naturae promotus est. Tum ad annum 1980 ministra diversis societatibus medicinarum laboravit.
Familia
Ad annum 1991 connubio cum aliquo Adam coniuncta est. Post divortium nunc iterum Schwaetzer solum nominatur.
Cursus honorum
Ab anno 1975 Adam-Schwaetzer sodalis FDP est. Ab anno 1980 legata Dietae Foederalis Germaniae erat. Annis 1982 - 1984 secretaria generalis huius factionis fuit. Deinde ad 1987 aeraria FDP fungebatur. Anno 1987 administer statalis apud Administrum Foederalum Rerum Exterarum - tum Ioannem Theodericum Genscher - erat. 18 Ianuarii 1991 ipsa Administra Foederalis Aedificiorum nominata est, quod post secundum successum electionis factio FDP quartum administerium postulaverat. Anno 1994, cum FDP minus valuisset, Adam-Schwaetzer magistratum amisit. Sed ad annum 2002 in Dieta Foederali mansit.
Provincia Monasterium
Provincia administrativa Monasterium est una ex quinque provinciis administrativis Rhenaniae Septentrionalis et Vestfaliae.
Eduardus Norton Lorenz
Eduardus Norton Lorenz (natus die 23 Maii 1917 in West Hartford, Connecticuta - mortuus est die 16 Aprilis 2008 in Cantabrigiae, Massachusetta) fuit mathematicus et studiosus meteorologiae Americanus. Alama mater sua Massachusettense Institutum Technologiae fuit deinde professor eiusdem instituti factus est. Eduardus Norton Lorenz est pater theoriae chaos per suam simulationem meteorologicam.
Caelum (constellatio)
Caelum constellatio sublustris in caelo australi sita est.
Spectari potest sub Lepore atque in orientali parte Eridani. Quattuor stellae lineam camuram fingunt, cuius lucidissima, α Caeli, tantum magnitudinis 4,5m est.
Nominata est ab astronomo Francogallico Nicolao L. de Lacaille saeculo XVIII, qui nonnullas regiones caeli australis nominibus machinationum vel instrumentorum affecit. Eam constellationem primo Caelum sculptoris vocavit, quod instrumentum incisionis ad chalcographias vel chalybographias faciendas aptum est.
Stellae
α Cae (vel HD 29875) est stella classis spectralis F2 V, 66 sla (= 20 parsec) remota.
Taku
Taku, recte Takū et Takuu, male Takuʻu, olim Mortlock Insulae, est parvum remotumque atollum ante orientalem Bougainville Insulae oram in Papua Nova Guinea.
Geographia
Atollum consistit in fere tredecim insulis minimis ad orientem et una inter septentriones et occasum solis spectanti. Taku Insula ipsa est australissima maximaque ex insulis in latere atolli oriens; plurimi autem insulani in Nukutoa, parva insula vicina, habitant.
Insulae atolli sunt humillimae, non plus quam duo metra super aestum altum.
Homines et Cultura
Numerus habitantium est fere 600 homines, de Polynesia orti. Cultura Takuana est una ex disiunctis Polynesiae Occidentalis culturis, quae extra Triangulum Polynesium sitae sunt.
Ludovicus Beel
Ludovicus Beel, vulgo plene Louis Joseph Maria Beel (natus Ruremundae die 12 Aprilis 1902; mortuus Traiecti ad Rhenum die 11 Februarii 1977), alumnus Universitatis Noviomagensis, iuris consultus et politicus, fuit primus minister Nederlandiae a 3 Iulii 1946 ad 7 Augusti 1948, iterum a 22 Decembris 1958 ad 19 Maii 1959.
Nicolaus Pierson
Nicolaus Pierson (natus Amstelodami die 7 Februarii 1839; mortuus in Heemsted die 24 Decembris 1909), politicorum peritus, fuit Nederlandiae primus minister. Ab 1885 usque ad diem 1891 De Nederlandsche Bank praeses fuit.
Taku
Oeconomia
Insulani agriculturae piscatuique confidunt.
Iohannes Röell
Iohannes Röell (nobili loco natus Harlemi die 21 Iulii 1844; Hagae mortuus die 13 Iulii 1914), causidicus et politicorum peritus, fuit Nederlandiae primus minister.
Kyrie
Kyrie eleison (Graece κύριε ἐλέησον, "Domine, miserere") est initium brevis liturgiae tripartitae, quae variis liturgiae locis canitur. Maxime notum est ut pars ordinarii missae, sed etiam plures litaniae (ut puta Litaniae Sanctorum aut Litaniae Lauretanae) vocibus Kyrie eleison incipiunt.
Invocatio ex vocativo verbi Graeci κύριος, "Dominus" et imperativo ἐλέησον verbi ἐλεέω, "misereri".
Kyrie eleison est una ex duabus precibus Graecis in liturgia Ecclesiae Catholicae Romanae servatis. Altera prex Graeca, Trisagion nuncupata, in Improperiis Feriae Sextae in Passione Domini invenitur.
Textus
Verba huius orationis sunt:
Haec verba Latine sonant:
Brabantia Flandrica
Brabantia Flandrica (Nederlandice Vlaams-Brabant) est provincia Belgica in regione Flandrica sita, novissima (cum Brabantia Wallonica) ac secunda a minima civitatis. Caput eius est Lovanium; aliae magnae urbes sunt Vilvordia, Halla, Thenae, Diensta, atque Arschotum. Brabantia Flandrica Regionem Bruxellanam Capitalem omnino circumiacet.
Dies numeri incolarum mundi
Dies Numeri Incolarum Mundi est dies quae inter gentes die 11 Iulii quotannis celebratur pro sensibilizatione de numero incolarum, quam Programma Promotorium Consociationis Nationum anno 1989 decrevit. Origo diei est eiusdem dies anno 1987, ubi numerus incolarum mundi 5 billiones hominum factus est. Anno 2019, mundi numerus incolarum circa 7.7 billiones hominum putabatur.
Consociationis Nationum programma contra superincolationem et contra sexismum et paupertatem ac pro salute maternitatis et iuribus humanis.
Microscopium (constellatio)
Microscopium parva constellatio in caelo australi sita est. Stellae huius constellationis non ita lucidae sunt, ut mirari possis astronomum Nicolaum Ludovicum de Lacaille utique hoc loco constellationem inventum esse. Lacaille nonnullas constellationes secundum instrumenta mechanica nominavit.
Microscopium instrumentum anno 1590 a viro Batavo Zachario Janssen inventum est.
Stellae
γ Mic stella gigas classis spectralis G8 III est, quae 224 sla remota est.
Mio cognato
Levir meus (vulgo Mio cognato) est pellicula tragicomica Italica ab Alexandro Piva anno 2003 facta.
Historia
Historia Barii evolvit, die Antonii filii baptizandi. Tum Viti autoraeda nova furantur, itaque Vitus, Antonio invito adiuvante, eam petit totum per Barium et circumiecta, saepe in suburbio rebus mafianis obiens, et adulteriis.
Denique rhaedam inveniunt sed exitus non laetus est.
Ernestus Bloch
Ernestus Bloch, natus familia Iudaica, fuit philosophus Germanicus scholae marxianae humanista qui utopiam ac principia spei studuit. Ab anno 1933 usque ad annum 1949, Adolpho Hitler regnante, in Helvetia, Austria, Francia et America vixit. Inter amicos suos erant Gualterius Benjamin, Theodorus Adorno, Bertoldus Brecht et Curtius Weill. Et professor Almae Matris Lipsiensis deinde Universitatis Eberhardinae Carolinae post refugium fuit.
Operae suae et theologiam liberationis imfulentiam davit.
Petrus Gerbrandy
Petrus Sjoerd filius Gerbrandy (natus in Goënga die 13 Aprilis 1885; Hagae mortuus die 7 Septembris 1961), professor Universitatis Liberae Amstelodamensis, politicorum peritus, fuit Nederlandiae primus minister, in exsilio merens, a die 3 Septembris 1940 usque ad diem 24 Iunii 1945.
Tertium Bellum Servile
Tertium Bellum Servile (73-71 a.C.n.) fuit ultimum bellum inter Rempublicam Romanam et servos rebellantes.
Plutarchus Bellum Gladiatorum et Bellum Spartaci etiam bellum appellavit. Bellum esse (rebellibus) secundissim e Bellis Servilibus videtur; inter repetitas victorias contra copias Reipublicae, rebelles multa oppida Italiae populati sunt. Tandem rebellio fracta est unice a labore consiliisque ducis Marci Licinii Crassi. Cum vere saluti reipublicae minitatum sit, bellum cursus gerendi Romae affecit multoas annos.
Anno 73 a.C.n., manus circa septuaginta gladiatorum effugerunt et adiecerunt sibi 120 000 hominum intra bellum. Manus trans Italiam vagatus est, Faciens incursiones sine contradictione diu sub multis ducibus, notissime Thraece Spartaco. Gladiatores emereti certabant bene omnia formas potestatis Romanae. Plutarchus narravit de rebellione ut conatus effugere a Roma ad Galliam Cisalpinam, sed Appianus et Florus ut bellum civile et conatus depopulari Romam ipsam.
Timens pessimum, Senatus conlegerunt octo legiones et delegaverunt Marcum Licinium Crassum imperatorem. Anno 71, recessens ab impetu Crassi, Spartacus copias Gnaei Pompeii Magni et Marci Terentii Varronis eum sepire conperit. Ita is imperavit gravate milites suos ut irruerent Crassum. Exercitus Spartaci adusque deletus est, bellum perfectum. Notandum est in hac deprimenda cursus Pompeii atque Crassi vere coepisse (deligati sunt consules anno 70).
Servitum in Republica Romana
Per aetatem Reipublicae, servitum maxima pars oeconmicae erat. Roma servos per alienam emptionem et militiam acquirit. Roma per multas novas terras adgressa primo et secundo saeculo a.C.n., supra 100,000 servorum putantur deportavisse ad Romam de Europa et Asia Minore. Nonnulli servi operati sunt ut calatores et artifices, sed plerusque laboravit strenue apud metalla et fundos in Sicilia et Italia Australe. In republica Romana, Romani partim ad servos cum parva reverentia elegantiave egerunt. De lege reipublicae, servi non erant homines, sed possessiones. Licet dominis laedere, abuti, aut necare servos sine poena. Iratissimi propter duras vitas suas et negligentiam Romanorum, Servi rebellare coeperunt. Primum et Secundum Bellum Servile, anno 135 a.C.n. et 104 a.C.n., eruperunt in Sicilia. Ambo rebelliones coegerunt milia quaerentes meliorem vitam. Senatus bella esse graves turbas putavit, sed manus servorum nunquam reipublicae minitati sunt. Nec Italia nec Roma timuerunt ne servi eas disruperint. Tertium Bellum, autem, posuit timorem in animis Romanarum in aeternum.
Mithridates (Gesnerus)
Mithridates est liber Latine scriptus a Conrado Gesnero et anno 1555 editus, ordine alphabetico digestus, de differentiis linguarum. Nomen habet a rege Pontico Mithridate VI qui quinque et viginti linguas populorum in hoc regno incolarum cognovit.
Tertium Bellum Servile
Secessio Capuana
Ludi gladiatorii amati sunt a Romanis in primo saeculo a.C.n. Sic, ut gladiatores exercerentur, multi ludi, scholae gladiatorum, instituti sunt per Italiam. In his scholis, captivi et detenti didicerunt ad pugnandum ad mortem tamquam in ludis gladiatoriis. Anno 73, in schola Capuae, 200 servi conspiraverunt ut effugerent. Consilio indicato, septuaginta viri apprenderunt instrumentos in culina, pugnaverunt custodes prospere. E schola progressi, Servi plautra completas armibus gladiatorum apstulerunt.
Mithridates (Gesnerus)
Editiones
(formula pro citationibus huius libri)
Tertium Bellum Servile
Secessio Capuana
Sibi absoluti, Servi statim duces inter se delegerunt: duo servi Gallici-Crixus et Oenomaus-et Thracius Spartacus, quis aut miles sub Roma condemnata ut Romae serviret aut captiva legionum Romanarum fuerat, ducatus acceperunt.
(Notandum est: "Thraex" non solum "vir natus in Thracia" significat, sed etiam "figura gladiatoris". Sic, e Thracia non-fuerit, sed descriptus hocmodo propter modum suum pugnandi.)
Caecilia Chaminade
Caecilia Aloysia Stephania Chaminade (nata Lutetiae die 8 Augusti 1857 – mortua est Monte Caroli die 13 Aprilis 1944) fuit compositrix et clavista Francica. Maggister suus fuit Beniaminus Godard et 167 musicae ut "opus" more romantismuo composuit.
Tertium Bellum Servile
Clades Praetoriorum
Quod rebellatio moverat ad Campaniam, regionem divitem, Senatus perturbatus cito factus est. Senatus putavit rem esse fluctus criminis, non rebellionem. Tamen, posterius in eo anno, Roma copias praetorias ad rebellionem deprimendam misit. Praetor Romanus, Gaius Claudius Glaber, 3000 tironum coegit "(Hi viri erant) decerpti celeriter casuque, Romani enim non iam rem esse bellum putaverunt, sed excursus, tamquam impetus aut rapinam." Ipsis solam viam e monte claudentes, Copiae Glaberis servos obsederant apud Montem Vesuvium et, servis septibus, Glaber decrevit manere ut eos fame vinceret.
Cum servi eruditionem militarem caruerit, exercitus Spartaci nitorem suum utenda ope locale et consilio novo demonstravit.
Exercitus
Exercitus est societas militum armatorum, qui bella gerere possunt.
Nonnumquam exercitus fundati sunt impensa privata, at hodie solent pro patriis pugnare. Exercitus rigida hierarchia reguntur: nam praefecti militares variorum graduum milites dirigunt, edocent atque disponunt. Ad hoc confer rem militarem.
Olim milites cum ferris proeliabantur, ut gladiis et hastis; hodie autem cum sclopetis, bombis atque vehiculis bellicis, ut aëroplanis et autocurribus armatis.
Lingua Dari
Lingua Dari (دری - Darī) vel lingua Persica Dari (فارسی دری - Fārsīy e Darī) est varietas linguae Persicae modernae quae adhibetur in Afgania. Dari, quae multorum est lingua nativa et pluribus etiam linguam francam se praebet, est lingua officialis Afganiae, una cum lingua Afganica. Scribitur litteris Arabicis.
Decimus Aburius Bassus
Decimus Aburius Bassus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum exeunte fuit. Anno 85 mensibus Septembri et Octobri consul suffectus creatus est.
Abgarus V
Abgarus V, cognomine Ukkâmâ (»Niger«), ab anno 9 usque ad annum 46 rex Edessae fuit.
Historia
Eusebius Pamphili († anno 339 vel 340), in «Historia ecclesiastica» sua (I, 13), narrat Abgarum, morbo captum gravi, per epistolam, ab Iesu sanationem petiisse eumque invitasse ad domicilium collocandum Edessae. Deinde narrat Iesum, etiam per epistolam, respondisse se non posse Edessam venire, sed, post ascensionem suam, ei unum e discipulis suis sanationis causa missurum esse. Hoc epistolarum commercium Eusebius transcripsit iuxta litteras Syras in archivo Edessae repertas. Post ascensionem Iesu — ut Eusebius tradit — Thomas Apostolus Thaddaeum, unum e septuaginta Iesu discipulis, Edessam misit, ut Abgarum sanaret atque ei suisque Evangelium praedicaret.
Abgari historia, postea, rebus gestis ornata et in linguas diversas translata est. Propositum tamen historiae, uti aiunt periti, illuc respiciebat, ut fidei christianae Edessae apostolicam daret originem. Ipsa vero historia verisimiliter ficta est. Item probabiliter fictum est, quod, sub regno Abgari IX (ab anno 176 ad annum 213), familia regalis fidem christianam amplexa sit eamque ad statum publicae religionis, circa annum 200, evexerit. Verisimiliter Kûnê fuit primus episcopus Edessae circiter anno 300.
Epistola Abgari ad Iesum Christum
Abgarus, rex Edessae, Iesu Christo, Conservatori nostro bono, qui Hierosolymae est, salve. Dicitur mihi te curare homines sine medico ac sine herbis. Dicitur mihi homines caecos curari; homines claudos surgere ambulareque; te purgare leprosos; te eiicere diabolos; te dare salutem eis diu aegris; ac te tollere mortuos. Haec omnia me obstupefaciunt, ut credam aut te esse deum ipsum, qui veniat ex caelis ac omnes haec omnia; aut te esse filium dei. Sic ergo tibi scribo, rogans te huc iter facere ad me curandum. Ego enim diu aeger fui. Dicitur enim mihi Iudaeos te deridere odisseque. Parva enim est mea civitas, sed munda, ac satis magna nobis duobus.
Epistola Iesu Christi ad Abgarum
Abgare rex, bonum est te credere mihi, quem nunquam vidisti. Dicitur enim eos, qui me vident, non credere mihi; ac eos, qui me non vident, credere in me ac vivere. Ad illam partem tuae epistolae rogantem me Edessam iter facere, te docendum est mihi: iuravi meas res gestas in hac terra exsequi, ac tunc transportari illic ei, qui me huc misit. Tunc, quando ego acceptus ero, unum meum apostolum mittam, qui te curabit ac tibi vitam dabit, tibi ac omnibus tecum.
Epistolarum conclusio
Haec epistola missa est Iesu Christo, Hierosolymae, ab Abgaro, rege Edessae, per suum pedisecum, Ananiam nomine, rogans nostrum dominum Edessam venire.
Lucius Fulvius Rusticus Gaius Bruttius Praesens
Lucius Fulvius Rusticus Gaius Bruttius Praesens (natus circa annum 119, mortuus post annum 180) senator patricius Romanus erat secundo saeculo. Pater eius Gaius Bruttius Praesens Lucius Fulvius Rusticus, consul anni 139, fuit. Ipse erat legatus Legionis III Gallicae in Syria anno 136, cum pater ibi missus sit. Postea fuit sacerdos et anno 166/167 proconsul Africae. Anno 139, cum pater consul esset, inter patricios adlectus est. Anno 153 consul ordinarius creatus est. Anno 178 Bruttia Crispina, filia Bruttii Commodo imperatori nupsit. In Bello Sarmatico comes Marci Aurelii et Commodi imperatorum fuit. Ibi pugnis multis excellebat. Anno 180 consul ordinarius II factus est. Filius Bruttii Lucius Bruttius Quintius Crispinus anno 187 consul ordinarius electus est.
Elias Viviani
Elias Viviani (natus Elia Viviani Insulae Cenensi 7 Februarii 1989) est professionalis birotarius Italicus viarum curriculorumque peritus, qui pro Deceuninck–Quick-Step UCI WorldTeam cursu certat. Suam primam victoriam in Circuitu Grande cepit in Circuitu Italiae die 10 Maii 2015, cum stationem secundam in globali cursu brevi vinceret, Morenum Hofland et Andrean Greipel praeveniens. Mense Augusto 2016, praemium aureum in certamine Omnio appellato in Olympiis aestivis 2016 accepit. Stationem quartam in Circuitu Franciae die 9 Iulii 2019 vicit, Alexandrum Kristoff, Caleb Ewan, Petrum Sagan praeveniens.
Publius Herennius Pollio
Publius Herennius Pollio (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 85 cum filio Marco Annio Herennio Pollione mensibus Iulio et Augusto consul suffectus creatus est.
Ioannes Krusenstern
Adamus Ioannes a Krusenstern (Theodisce Adam Johann von Krusenstern) seu Ioannes Theodori filius Krusenstern (Russice Иван Фёдорович Крузенштерн, tr. Ivan Fëdorovič Kruzenštern; 19 Novembris 1770 – 24 Augusti 1846) fuit nauta et explorator Russicus (originis Theodiscae), praefectus primae Russicae circumnavigationis Telluris (annis 1803–1806 perfectae), socius honoratus Academiae Scientiarum Petropolitanae (ab anno 1806). Circumnavigationem suam in opere tria volumina habenti descripsit.
Das Cabinet des Dr. Caligari
Das Cabinet des Dr. Caligari (Latine Cubiculum Doctoris Caligari) est historiae cinematographiae clarissima pellicula muta a moderatore Germanico Roberto Wiene anno 1920 ducta. Hac in pellicula agunt:
Aulus Iunius Rufinus
Aulus Iunius Rufinus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus fuit secundo saeculo. Frater eius Marcus Iunius Rufinus Sabinianus consul anni 155 erat. Ipse iam anno 153 consulatum ordinarium gessit. Circa annum 169/170 proconsul Asiae factus est. Filia eius Pomponia Triaria uxor Gaii Erucii Clari, consulis anni 170, erat.
Labina nivis
Labina nivis est subita nivis fluxio desuper secundum declivitatem montis, quae fit cum stimuli naturales, sicut onus ex nive nova vel etiam pluvia, vel stimuli artificiosi, sicut snowmobilers, explosivae, vel nartatores in terra postica, nivem cumulatam nimio pondere onerarent.
Scientia nivis et labinarum
Apud urbem Tavaum pagi Grisoniae in Helvetia super montem 'Weissfluhjoch' Institutum Confoederationis Helveticae Studiorum Nivis Labinarumque a Schola Superiore Polytechnica Foederale Turicense anno 1942 conditum est. Institutum apud urbem Sedunum in Valesia aream studii labinarum gerit.
Marcus Annius Herennius Pollio
Marcus Annius Herennius Pollio (nescimus quando natus mortuusve esset) fuit senator Romanus primo saeculo. Anno 85 cum Publio Herennio Pollione patre mensibus Iulio aut Augusto consul suffectus creatus est. Uxor Helvidia fuit filia Gaii Helvidii Prisci.
Ioannes Withofius
Ioannes Philippus Laurentius Withofius  (natus die 1 Iunii 1725 in Thuiscoburgi – ibidem mortuus est die 2 Iulii 1789), filius Ioannis Hildebrandi Withofii, fuit rerum gestarum, rhaetoricae et morum professor.
Burgivallis
Burgivallis (vulgo Bougival) est commune Francicum 8 729 incolarum (censu anno 2013 habito) in praefectura Evelinis regionis Insulae Franciae, 16 km ad occidentem a Lutetia situm.
Limelight
Lumina proscaenii (Anglice: Limelight) est historiae cinematographiae pellicula a moderatore Carolino Chaplin, qui etiam primam in ipsa partem agit, anno 1952 emissa. In hac pellicula, in qua narratur fabula de sene histrione, qui iuvenis actricis vitam servavit, hi actores agunt:
Michael Kalinin
Michael Ioannis filius Kalinin (Russice Михаил Иванович Калинин, tr. Michail Ivanovič Kalinin; natus 19 Novembris (7 Novembris stylo Iuliano) 1875 in vico Verchnjaja Troica tunc gubernii et nunc regionis Tueriensis Russiae, mortuus 3 Iunii 1946 Moscuae) fuit revolutionarius Russicus et rerum politicarum peritus Sovieticus. Ipse plus quam semel damnationi mortis annuebat, e.g. in Katyn contra Polonicos militum praefectos. Kalinin fidelis socius et iutor Iosephi Stalin fuit et multos populos e territoriis domesticis expelli et in regionibus novis collocari iussit.
Vita
Anno 1893 membrum Factionis Socialdemocraticae Russiae factus est et inde ab anno 1903 communistarum assecla. Ob actiones suas in custodiam missus et anno 1904 in Siberiam in exsilium expulsus est. Unum annum post Petrogradum revenit ut rebus novis interesset. Anno 1912 candidatus fuit commissionis cenetralis et moderator periodici offcialis Pravda. Exul in Siberia denuo anno 1913 sed contigit ut fugeret et Petrogradi usque annum 1917 mensit. Et cum Lenin et cum Stalin arte labore coniunctus erat. Erat praeses Commissionis Centralis Executivae Omnirussicae (annis 1919–1938), Commissionis Centralis Executivae URSS (annis 1922–1938) et Praesidii Sovieti Supremi URSS (annis 1938–1946). Anno 1944 ornatus est titulo Herois Laboris Socialistici. Urbs Kaliningradum (olim pulchro nomine Regiomontii gaudens) et nostris diebus in eius honorem nominatur. Alia autem oppida pro eo nominata rursus nomen vetus acceperunt.
Claudia Jade
Claudia Jade (nata die 8 Octobris 1948 in Divione – mortua est die 1 Decembris 2006 in Bononia ad Sequanam Francice Boulogne-Billancourt propter iecoris metastases retinoblastomae) fuit actrix Francica.
Paulus Meyer
Paulus Meyer (Lutetiae die 17 Ianuarii 1840 natus; mortuus in Sancto Mandeto die 7 Septembris 1917) rerum gestarum scriptor et philologus Francicus fuit.
Gerardus Depardieu
Gerardus Xaverius Marcellus Depardieu (Castro Radulphi praefecturae Andrae die 27 Decembris 1948 natus), breviter tiro typographus, est histrio Francicus qui civitatem Russicam anno 2013 petivit.
Paulus Meyer
Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum socius fuit.
Cancer vesicae
Cancer vesicae accurate carcinoma urotheliale vesicae est morbus accurate cancri species, quae vesicam urinariam attingit.
Indicia vel symptomata possunt esse imprimis haematuria (sanguis in urina), praeterea dysuria (dolor mictione ineunte), pollakisuria (mictio frequentior), tardius dolor dorsi inferioris.
Diagnosis per urinanalysi plus alia examina medica facta est.
Fumatio ad periculum cancri vesicae addere queat.
Classificatio TNM
Classificatio TNM T umoris magnitudinem (T), N odorum lympathicorum affectio (N), M etastasis organorum remotorum (M) describit. "0" ulli symptomatis amissio indicat:
Genetica pathologica
In centesimae viginti hominum mutationes geneticae inveniuntur. Ex multitudinibus genorum affectorum adhuc subtypi expressionis quinque descripti sunt: neuronalis, basalis (squamosus), luminalis, luminalis et infiltrans, luminalis et papillaris.
Gena cum cancro vesicae nexa sunt: FGFR3, TP53, PIK3CA, KDM6A, ARID1A, KMT2D, HRAS, TERT, KRAS, CREBBP, RB1, TSC1.
Chemotherapia
In cancros vesicae tractandis Cisplatinum est substantia chemotherapeutica una cum aliis substantiis commendata.
Ferdinandus Morton
Ferdinandus "Jelly Roll" Morton antea Lamothe (natus Novi Aureliani die 20 Octobris 1890 – obiit Angelopoli die 10 Iulii 1941) fuit clavilista Americanus qui inter primos auctores musicae iazensis habetur.
Galvia
Galvia  seu Galliva   (alia nomina : Duaca Gallica, Gallovidia, Galloya) (Hibernice: Gaillimh, Anglice: Galway) est urbs Hiberniae circiter 74 414 incolarum (anno 2011), in provincia Connacia sita et urbs princeps Comitatus Galviensis. Urbani Gallivenses seu Galvienses appellantur.
Sententia
Urbis sententia est Laudatio eius manet in Saecula Saeculorum
Historia
Galvia anno 1124 condita est.
Geographia
Urbs sita in litore ad occidentem versus Hiberniae.
Ecclesia Catholica Romana
Galvia, cum Ecclesia Duaci Filii (Kilmacduagh), est sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, nomine Dioecesis Galviensis et Duacensis.
Historia Italiae
Historia Italiae, si sub hanc historiam habitationis humanae paeninsulae Italicae et insularum vicinarum intellegimus, abhinc annorum circiter 43 500 coepit.
Aetate antiqua
Nomen Italia a Bruttia antiquissima Italorum gente accurate a vitulis, eorum sacris animalibus, ducitur et solum Romana occupatione, perfecta primo saeculo a.C.n. in terris sitis sub septentrionibus, ad totam paeninsulam pertinuit. Italia fuit incunabulum culturarum nationumque gravissimorum, inter quas res Etruscae et Romanae. Roma, hodie caput Italiae, ut olim caput Imperii Romani, multa saecula fuit civilis civilizationis Occidentalis sedes.
Medio aevo
Italia Romani Imperii occidentis solis partium sedes fuit et eadem Christianae religionis Europaeae diffusionis fundamentum facta est; pontificatus finium potestas in mediam Italiam et Romam dominata est.
Nonnulla saecula post, inter saecula XII et XV, extremum mediae aetatis tempus civium ac publicorum bonorum administrationis magnificentia (civitatum et regnorum) publicarum partium studium confirmavit. Nam regio Italica Renascentiam peperit, maxime fertilem mentis motum, qui totum cogitationis Europaeae cursum penitus conformavit.
Saeculo XIX
Per multum historiae post Imperium Romanum, Italia in multa regna urbesque sui iuris fracta est, inter quas Regnum Sardiniae, Regnum Duarum Siciliarum et Ducatus Mediolani. Nam Consilium Vindobonum post bellos Napolenis dominium Austriacum in Italia restituit, quamquam aliqui limes mutati sunt, accurate:
Sed iam extremo saeculo decimo octavo, novum publicorum bonorum et eruditionis incrementum fecit conscientiam quae unam rem publicam esse studebat: Vindicatione extentum est. Post tres bellos de Libertate italiana (Bellum primum de libertate Italiana 1848 - 1849, Bellum alterum de libertate Italiana 1859 ac Bellum tertium de libertate italiana 1866) parvo Sardo Pedemontanoque regno duce, anno 1861, post aevum tumultuosum Italice Risorgimento, in una dicione coniuncta est et anno 1870 etiam Civitas Ecclesiae novo Regno Italiae coniuncta est.
Saeculo XX
Italicae societatis horum temporum consuetudo et novitas lentae fuerunt, quia solum ineunte saeculo vicensimo officinarum principium constitutum est, sed continenter multum differebat inter fabricam et agriculturam vel inter septemtrionales et australes regiones. Primis unius rei publicae decenniis, libertatis studiosus civilis progressus tollere non potuit discrimen ex universi societatis impetu ortum, primo bello mundano: inter 1922 et 1945 annos, fascistae dictaturae locum cessit et Italici unius hominis voluntati Beniti Mussolini obtemperaverunt. Post levioris momenti tempus, Italia in cunctis Europa et Terris non conservavit potentissimum pondus primi belli mundani victoria confirmatum, quia, inter 1943 et 1945 annos clade, in terris occidentem versus sitis ad mediocrium opum dignitatem descendit. A saeculo undevicesimo exeunte per primum bellum mundanum et ad initium secundi belli mundani, Italia imperium coloniale possedit, quod Libyam, Erythraeam, Somaliam Italicam, Aethiopiam, Albaniam, Rhodum, Dodecanesumque regnabat, et concessiones in Tianjin Sinarum habebat.
Retinoblastoma
Retinoblastoma est species cancri oculi, accurate retinae, cuius causa est mutatio geni in chromosomate 13. Magna pars hominum hoc morbo laborantium sunt parvi pueri. Si praecox invenitur, hic cancer plerumque sanabilis est.
Convivium Philippi Macedonis post Chaeroneae pugnam celebratum
Convivium Philippi Macedonis post Chaeroneae pugnam celebratum modis variis a fontibus narratur. Iustinus enim convivium sine risu et comissatione factum asseverat: Theopompus autem, citatus, sic narrat: Diodorus Siculus talia: Eorum quae Diodorus de Demade hic dicit comparationem facere oportet cum Philostrati Vita Apollonii (ibi enim non Demades sed Diogenes Philippum reprehendit) et cum verbis Demadis ipsius, qui nec de proelio nec de comissatione refert: Plutarchus in Quaestionibus convivalibus sic breviter recapitulat:, "ita Philippus cum Chaeroneae per ebrietatem multa nugaretur, essetque ridiculus; simul atque de pace et foedere oblata est mentio, vultum composuit, supercilia contraxit, eiectisque animo vagis et lascivis motibus, admodum bene deliberatum ac sobrium Atheniensibus responsum dedit" (Quaestiones convivales 7.10 [Moralia 715c]). Sic autem dissimiliter pleniusque Plutarchus in "Vita Demosthenis" historiam refert:
Historia Italiae
Saeculo XX
A die 2 Iunii 1946, cum, suffragio populare indicto, Italiani pro Re Publica contra Monarchiam votant (12 000 000 suffragiorum contra 10 000 000), Italia res publica facta est.
Alioquin popularis Res Publica in magni multitudinis partibus nisa crevit, etsi peculiaribus vitiis non carens erat: ingentis pecuniæ progressionis tempore, in opificiorum aetatem definitum aditum prosecuta est.
Ab initio Italia Unionis Europaeae pars fuit, cum quinque aliis nationibus (quae Batavia, Belgica, Francogallia, Germania, ad occasum vergens, et Luxemburgum erant).
Anno 1992 inter indagationes quae dicuntur mani pulite id est Latine manus mundae multi urbis viri publici propter turpitudines a iudicibus inter quos celeberrimus est Antonius Di Pietro, comprehensi sunt. Post 1993, de Secunda Re Publica ergo dicitur.
Conradus Kraske
Conradus Kraske (natus 5 Iunii 1926 Berolini; mortuus 16 Novembris 2016 Friburgi Brisgoviae) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.
Iuventus et munus
Kraske gymnasium frequentavit et anno 1943 miles conscriptus est. Anno 1944 Berolini maturitatem accepit et anno 1945 captivus belli factus est. Anno 1946 liberatus Friburgi Brisgoviae et Goettingae historiae et philosophiae studebat et anno 1951 doctor philosophiae promotus est.
Cursus honorum
Kraske sodalis factionis CDU factus annis 1953 - 1956 praeses foederis studiosorum CDU (RCDS) erat. Ab anno 1953 praeterea procurator vicarius et ab anno 1958 procurator CDU erat. Anno 1965 legatus Dietae Generalis Germaniae electus est et ad annum 1980 mansit. Annis 1971 - 1973 secretarius generalis CDU erat.
Meles meles
Meles meles (vel in lingua Latina classica simpliciter mēlēs ) est mammale familiae mustelidarum generis Melis. Magnitudo melis fere magnitudo cati est.
Systematica
Agnoscuntur subspecies quae sequuntur:
Philippus Camerarius
Philippus Camerarius (natus 16 Maii 1537 Tubingae, mortuus die 23 Iunii 1624 Norimbergae) fuit iuris consultus et polyhistor Germanicus.
Vita
Camerarius fuit filius praeclari humanistae Ioachimi Camerarii Senioris, et frater medicis, naturalistae et polyhistoris Ioachimi Camerarii iunioris. Primum pater eum utramque linguam docuit, deinde studuit apud Lyceum Portense et Athenaeum Misenense, ubi Georgium Fabricium habuit magistrum. Postquam Lipsiae aliquod tempus degit, studuit ab a. 1559 apud Universitatem Tubigensem et, ab a. 1560 usque ad a. 1562, apud Universitatem Argentinensem. Ab a. 1563 usque ad a. 1565 peregrinationem institutoriam fecit, sed anno 1565 Romae per duos menses ab Inquisitoribus detentus est, qui illi mortem comminati sunt; sic noster et comes peregrinationis Petrus Rieterus a carcere dimissi non sunt, antequam legati Germanici firmiter intercesserent. Quae res rumore multo fuit, et Camerarius scripsit relationem de captivitate sua, quae primum manu scripta mansit, deinde a. 1740 edita est. A. 1569 Camerarius Basileae sub Casparo Hervagio, doctoratum utriusque iuris assecutus est, et abhinc Norimbergae consedit. Die 26 Februarii 1571 uxorem duxit Helenam, filiam senatoris Martini Pfinzingii, e qua filias septem et filium unum genuit. Anno 1573 ineunte, Camerarius "Reipublicae (sc. Norimbergensis) Consiliariorum ordini adscriptus est " et, paulo post, consiliarius Landgravii Hassiae factus est. Anno 1581, constitutus est primus procancellarius Academiae Altorsinae tunc nuper conditae, et hunc locum usque ad mortem retinuit. Litterarum vitae, quae dicitur, partem nonnnullam habuit, ut qui acroases academicas haberet, epistolas pervarias scriberet et auxilium daret fratri in operibus patris edendis.
Opus magnum
Illi famae litterariae ianuam patefecerunt Operae Horarum Subcisivarum, Sive Meditationes Historicae, quae saepius auctae editaeque sunt, in linguas europeanas praecipuas translatae sunt, et, tanquam "bibliotheca manualis", apud omnes nationes avide quaerebatur legebaturque. Camerarius hic, ad imitationem polygraphorum et polyhistorum antiquorum, ut Aulus Gellius vel Athenaeus, miscet elementa varia inter quae eventus vitae suae vel acroases universitarias ad concentum quemdam rerum jucundarum et eruditarum componendum. In hoc libro, Camerarius proponit seriem tentaminum quae pro maiore parte distribuuntur quasi ut tot prospectus conspicui et quae varia amoenaque exempla ex historia cum civili tum naturali, vel ad rem politicam vel ad culturas indigenas attinentia, ducit a scientia cum academica, tum non-academica et quae cum de praeterito, tum de praesenti, tractant. Sic compendium composuit lectoribus variarum fontium et auctorum, qui vel in manu non facile veniebant vel quos ad legendos lectoribus ipsis tempus non erat. Ergo noster haberi potest quasi stimulus et praecursor operum similium quae post eum floruerunt praesertim sub calamo auctorum e meridonali parte Germaniae, ut Martinus Zeillerus, Erasmus Francisci, et Georgius Philippus Harsdörffer).
Opus Congregatio pro Doctrina Fidei anno 1600 in Indicem librorum prohibitorum retulit.
Riccardus Drigo
Riccardus Drigo fuit dux orchestrae et compositor pantomimorum musicae Italicus qui multos annos in Russia operam dedit..
The Killing Fields
The Killing Fields  est pellicula a moderatore cinematographico Americano Rolando Joffé anno 1984 ducta, quae de amicitia inter diurnarius diurnarium et incolam Cambosiae anno 1975 post res novas et inter dictaturam Khmer rubri. In hac pellicula hi histriones agunt:
High School Musical
High School Musical (Anglice pro "Scholae Comoedia Musica") est pellicula televisifica ab anno 2006, et primum tertiorum in serie pelliculari High School Musical, Kennethi Ortega directum. In televisione modo monstrabatur, non cinemateo.
Res
In lycaeo, consuetudo firme condita est: partes dissimiles non miscent! Tamen Troius (Anglice: Troy), dux ludi canistri manus, et Gabriella, timida et studiosa discipula, ambo canendi secretum studium habent. Et cum iungi decernunt ut partem in comoedia musica lycaei petant, duo amici novi ordinem conditum offendunt. Amici enim Troii eum otium istud exercere non aestimant, tamquam amicae Gabriellae, quae furiosae ei sunt cum isto modo in discrimen venit. Animo autem maximaque voluntate, Troius et Gabriella perveniunt, ut impedimenta nova frangant et in scaena fulgeant.
Nadiya
Nadiya (nata Nadia Zighem Turoni die 19 Iunii 1973) est cantrix, quae operibus variis innotuit, inter quae singuli disci, praesertim "Tous ces mots," "Roc," "Amies ennemies," "Et c’est parti," et "Parle-moi."
Index societatum scientificarum
Haec index societates scientificas et academias scientiarum nationales quibus exstant nomina Latina sollemnia attingit.
Nadiya
Eius familiae patria Algeria est. Secunda filia ex sex infantibus est. Turonum urbem natalem reliquit ut Lutetiae vivaret. Athleta etiam est. Cum annos 15 habuit, in Francia cursu metrum 800 victoriam tulit. Unum filium sex annorum habet, quem ipsa educat, cuius nomen est Yanis. Cottidie ab prima luce surget, ut filium suum curat, et semper animo forti est. Etiam se videre in televisione non amat; durissima cum sese est. Ex coloribus, viridem, ruborem et album mavult.
Aenrichus Minerbi
Aenrichus Minerbi (Ferrariae, anno 1881 – Patavii, anno 1960), sculptor Iudaeo-Italicus. Propter quaedam opera sacra notus est, e.g.: portas aeneas Ecclesiae Cathedralis Mediolani (annis 1938-1948) et varias imagines Virginis Mariae et Sancti Aloysii Orione.
Curtius Biedenkopf
Curtius (vulgo Kurt) Biedenkopf (natus 28 Ianuarii 1930 Ludovici Portus Rhenanus; mortuus anno 2021) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU).
Iuventus et munus
Biedenkopf 1938 - 1945 oppido Schkopau gymnasium frequentabat; bello finito familia Biedenkopf - pater eius praeses societatis chemicae fuit in Hassiam venit, ubi Curtius Biedenkopf 1949 maturitatem adeptus est. Biedenkopf universitatibus Davidson Carolina Septentrionalis, Monachii Francofurti ad Moenum iurisprudentiae atque oeconomiae studebat. Anno 1958 doctor iurum promotus est. Tum Universitate Georgiopolitana studebat atque 1963 Francofurti habilitationem adeptus est. Annis 1967 - 1970 Biedenkopf rector Universitatis Bauci fuit.
Ioannes Constable
Ioannes Constable (natus in East Bergholt Suffolciae die 11 Iunii 1776; Londinii die 31 Martii 1837 mortuus) fuit pictor Britannicus.
Eugenius Carrière
Eugenius Carrière (natus in Gournay-sur-Marne die 18 Ianuarii 1849; mortuus Lutetiae die 27 Martii 1906) fuit pictor et lithographus more symbolismo Francicus.
Lycaon
Lycaon (Graece λυκάων) potest esse:
Deodatus Gozonensis
Deodatus Gozonensis seu de Gosono, cognomine „Extinctor Draconis“, (Francogallice Dieudonné de Gozon, † anno 1353) fuit ab anno 1346 usque ad mortem septimus et vicesimus Magister generalis Ordinis Hospitalis sancti Ioannis Hierosolimitani. Ortus est familia nobili Occitana et ita ad linguam Provincialem ordinis in insula Rhodo pertinuit. Iuxta traditionem anno 1332 draco Rhodi insulae fuit. Duo milliaria ante civitatem in paludi habitavit et pecudes agricolarum vorabat. Magistro generali interdicenti, Deodatus monstrum exstinguit et caput bestiae super unum e septem portis civitatis pependit. Post centum annos circiter, capiti examinanti, caput crocodili magni cognitum est.
Anno 1347 vel 1348 Deodatus ordinem in expeditionem in Armeniam minorem duxit, ubi regem Constantinum IV in proelio contra sultanum Aegyptium adiuvit.
Anno 1353 obiit et Rhodi insulae sepultus est. Tabula sepulcralis sua hodie in museo nationali Medii Aevi Lutetiae iacet.
Mauritius Kaposi
Mauritius Kaposi (natus Mauritius Kohn familia Iudaica nomen mutavit cum se ad fidem Christi convertit) fuit medicus Austro-hungaricus. Ad honorem eius nomen species cancri, sarcoma Kaposianum, impostum est, quia Kaposi hunc morbum primum anno 1873 descripsit.
Moles (agger)
Mōlēs (-is, f.) est saeptum quod aquam superficialem vel flumina subterranea conservat. Moles plerumque aquam retinent, sed alii aggeres, sicut portae inundationis et levees (etiam dikes Anglice appellati), ad fluxum aquae in certas regiones terrestres prohibendum adhibentur. Hydrovires et hydroelectricitas saepe cum mole ad electricitatem generandam adhibentur. Moles adhiberi potest ad conservandam aquam vel pro coacervatione aquae quae aequaliter inter locos distribui potest.
Moles antiquae
Primae moles notae in Mesopotamia et Asia Occidentali aedificatae sunt. Moles ad gradus aquae temperandos adhibebantur, quia clima Mesopotamiense flumina Tigrim et Euphraten magnopere affecit.
Prima moles nota est Moles Iavensis in Iordania, 100 chiliometra a septentrionali orientalique urbis Philadelphiae regione. Quae structura, moles gravitatis, murum lapideum olim 9 metra altum et 1 metrum latum habuit, a vallo terreno 50 metra lato sustentum, et circa annum 3000 a.C.n. ducta est.
Tempore Romano moles aedificatae sunt, quae urbibus etiam anni torrido siccitate tempore usum aquae securum praestarent. Romani antiqui rudus concretum invenerunt, tum opus caementicium appellatum, quocum moles prioribus grandiores fieri potuerunt, ut puta moles, quae tempore imperatoris Diocletiani in lacu prope Emesam facta adhuc in usu est. Altissima moles Romana fuit illa Sublaci prope Romam constituta altitudine 50 metrorum, ut traditum est, quae anno 1305 deleta est.
Varia consilia molis construendi
Praeterea multi lacus molibus creati hominibus spatium refectionis et artis athleticae exercendae praebent. Saepe etiam pisciculturae utilitatem afferunt.