cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bosnia et Herzegovina
Bosnia et Herzegovina (vulgo Bosna i Hercegovina, litteris Cyrillicis Босна и Херцеговина) est foederalis res publica Europae in Balcania sita, ex Iugoslaviae dissolutione orta, quam antiqui Bassaniam et Chelmaniam vocaverunt et Septemtrione Occidenteque Croatiae, Oriente Meridieque Serbiae et Meridie Monti Nigro finitima est, cum parvula litoris portione in Mari Hadriatico. Bosnia et Herzegovina e Re Publica Serbica et Bosniae et Herzegovinae Foederatione constat. caput Seraium (vulgo Sarajevo) est.
Etymologia
Nomen Bosniae a nomine fluminis Bosonae (vulgo Bosna; Illyrice: boghi-na 'fluxum') ortum est; Herzegovinae nomen a Theodisca voce herzog 'dux' significanti ortum est (nomen assumptum anno 1448).
De historia antiqua
Bassaniae et Chelmaniae fines antiquitus a gentibus Illyricis plerumque inculti erant: Bassania occidentalis a Ditionibus, regio boreo-occidentalis a Mezaeis, Bassania centralis a Daesidiatibus, Herzegovina orientalis a Daorsis, Herzegovina occidentalis a Delmatis (a loco Delminium, qui hodie Duvno vocatur), Bassaniae montes ab aliis gentibus minoribus parumque notis (qui sunt Lamantini, Derriopes, Dindari, Sardeates, Glinditiones, Scirtari, Deramistae, etc.).
Inruptiones in Medio Aevo
E saeculo septimo, variae partes hodie Bosniae et Herzegovinae correspondentes a Serbiis, Croatis, Hungaris, Venetis et Byzantinis captae sunt. Saeculo XII Regnum Hungariae territorium gubernare coepit, deleganda potestate districtalibus viceregibus Bosniensis, Croaticae et Hungaricae originis.
Reges Bosniae fuerunt:
Inruptio Ottomanica
Saeculo quinto decimo, regio ab Ottomanicis Turcis capta est et post varia proelia, Turcica provincia facta est. Per saecula sextum decimum et septimum decimum, Bosnia strategicus locus in continuis conflictibus contra Habsburgenses et contra Venetias fuit. Per hoc tempus plerique incolae se ad Islamismum converterunt.
Imperium Austro-Hungaricum
Post Bellum Russo-Turcicum inter annos 1877 et 1878, Bosnia et Herzegovina Imperii Austro-Hungarici partem fecerunt, post suam annexionem anni 1908. Nova Constitutio electoratum inter Orthodoxos, Catholicos et Musulmanos divisit, quod multo paulum ad frenandum crescentem Serbicum nationalismum contribuit.
Anno 1914, archidux Austriacus Franciscus Ferdinandus Seraii a Serbico nationalista occisus est. Iste eventus primi belli mundani causa fuit. Bello finito, anno 1918, Bosnia et Herzegovina Serbiae annexae sunt ut Regni Serbiorum, Croatarum et Slovenorum partes.
Res Publica Socialistica Foederativa Iugoslaviae
Post secundum bellum mundanum, anno 1946, duo territoria se Rei Publicae Socialisticae Foederativae Iugoslavicae (communisticae) usque ad annum 1992 partem fecerunt.
Finis communismi et libertas capta
Communismo collapso, inter annos 1989 et 1990 Iugoslavia in Nationalismi extremi undam mersa est. Postquam Croatia Foederationem relinqueret anno 1991, Croatae, Bosnii et Musulmani referendum pro multinationalis independentisque rei publicae creatione probaverunt. Sed Serbii et Bosnii se ab Iugoslavia separare recusaverunt, in quae in illo tempore Serbia dominabatur. Anno 1992, Bosnia et Herzegovina ad nominatum Bellum Bosniae, cruentum et perniciosum bellum civile, tractae sunt, in quo a quaque nationalitate captarum regionum incolae purgati sunt. Ex anno 1995 Consociationis Nationum exercitus in territorio sunt ut pacis foederum exsecutionem praestent.
Politia
Tripartita praesidialis res publica, cum alio Bosnio-Musulmanico (Bosniaco), alio Croatico et alio Serbico legato. Bosniae et Herzegovinae praesidis munus rotative exercent tres Bosniae et Herzegovinae praesidentiae collegae (alius Bosnius, alius Serbius et alius Croata), omnes munus octo menses per quattuor annorum mandatum in praesidentia occupantes. Tres praesidentiae collegae directe a populo eleguntur (Foederationis Bosniaco et Croatae et Rei Publicae Serbicae Serbico suffragia). Consilii ministrorum praeses a praesidentia nominatur et a Camera Repraesentantium probatur. Postea, eius resposalitas nominandorum gubernationis ministrorum.
Concilium Parlamentarium legiferum Bosniae et Herzegovinae corpus est. E duabus Cameris consistit: Camera Repraesentantium et Camera Populorum. Camera Populorum 15 delegatos includit e quibus duae tertiae partes a Foederatione (quinque Croatae et quinque Bosnii) et una tertia pars a Re Publica Serbiae (quinque Serbii) provenit. Camera Repraesentantium a 42 sodalibus componitur, e quibus duae tertiae partes a Foederatione et una tertia pars a Re Publica Serbica eligitur.
Tribunal Constitutionale Bosniae et Herzegovinae supremus et finalis arbiter legalibus in rebus est. A novem sodalibus componitur e quibus quattuor a Camera Repraesentantium Foederationis, duo a Concilio Rei Publicae Serbicae et tres a Tribunalis Europaei Iurum Humanorum Praeside eleguntur postquam consulat cum Praesidentia.
Divisio politico-administrativa
Bosnia et Herzegovinae foederatio duabus rebus politice autonomicis composita est, quae sunt Foederatio Bosniae et Herzegovinae et Res publica Serbica.
Divisio administrativa Foederationis Bosniae et Herzegovinae
Foederatio Bosniae et Herzegovinae omnis divisa est in decem pagos quorum nomina epichorica et antiqua sequuntur:
Quinque pagorum (Oenea et Sana, Salines, Bistuae et Canabea, Drinia Bosnica et Seraium) pagi cum Bosnica maxima parte sunt, tres (Savia, Herzegovina Occidentalis et Pagus Decimus) cum Croatica maxima parte et duo (Bosnia Media et Herzegovina-Naronia) "mixticii" sunt; quod speciales legiferas rationes ad protegendos constituentes ethnicos circulos esse significat.
Significativa Districti Breuci (vulgo Brčko Distrikt) portio quoque Foederationis pars erat; nihilominus, cum districtus creatus est, se partitum ambarum entitatum territorium fecit, sed sub nullius dominio collocata est et quamobrem sub directa Bosniae et Herzegovinae iurisdictione est.
In praesenti Foederatio Bosniae et Herzegovinae 79 communia habet.
Divisio admministrativa Rei Publicae Serbicae
Respublica Serbica tenet Bosniae et Herzegovinae partem borealem et orientalem. Res publica Serbica in 63 communia divisa est, quae in septem regionibus sine administrativo valore sed primi ordinis divisione putatis colliguntur. Haec regiones sunt;
Novae regiones 2015-2025
Novae regiones Rei Publicae Serbicae secundum institutum territorialem 2015-2025 sunt:
Geographia
Bosnia et Herzegovina in Balcania occidentali et Serbiae oriente, Monti Nigro meridie et Croatiae septemtrione austro-orienteque finitima est. Herzegovina regio sine limitibus claris territorii Meridie est.
Portus Noumensis, Portuaria urbs, in Herzegovinae-Naroniae angulo, una mari conexio est. Civitatis nomen a duabus regionibus, Bosnia et Herzegovina, vagissime definito limite separatis, venit. Tres dissimilium religiosarum traditionum nationalitates sunt: Bosniaci (Musulmani, 45%), Serbii (Orthodoxi, 30%) et Croatae (Catholici, 17%). Bosnius gentilicium ad totas tres nationalitates quales Bosniae et Herzegovinae incolas applicatur.
Constantia rei publicae anno 1992 labefactata est bello civili, quod perniciem et incolarum translationem apportavit populumque in partes ethnicas et religiosas divisit.
Clima
Clima extremum continentale in septentrione et mediterraneum in meridie est. Aestates calidae et hiemes frigidae sunt. Nihilo minus in superioribus zonis aestas temperata brevisque et hiems frigidissima longissimaque esse solet. Minimae in montanis zonis appronpinquare ad -20 °C et in reliquis -12 °C possunt quamquam indicandum est ambas mutare posse. Temperaturae maximae adhuc 40 °C attingere et eos in unda caloris excedere possunt.
In litore clima temperatius est, quia clima Oceanicum huius regionis hiemes temperatas pluviosasque ostendit.
Urbes et oppida
Nomina antiqua huiusque aevi:
Oeconomia
Ad instar Macedoniae, Bosnia et Herzegovina ex antiquae Iugoslaviae rebus publicis pauperrima erat. Agricultura semper praesertim in privatis manibus fuit sed fundi parvi et inefficientes esse solent et alimentaria bona rei publicae importationum una e more sunt. Oeconomia systematica aliquae in oeconomia legata reliquit. Secundum oeconomicas moris theorias, industria magnam operariorum intemperantiam habet. Iosepho Broz Tito duce, militaris industria in re publica collocata est, et Bosnia magnam Iugoslavicarum defensivarum industriarum portionem hospitio accipiebat.
Demographia
Congruenter censui anni 1991, Bosniae et Herzegovinae incolae componuntur a:
Fortis correlatio inter ethnicam identitatem et religionem est: 88% Croatarum Catholicum Romanum est, 90% Bosniacorum Islamismum sequitur et 99% Serbiorum Christianum Orthodoxum est.
Secundum anni 2000 Agenturae Speculatoriae Centralis Americanae Mundanorum Factorum Librum (Anglice: CIA World Factbook) data, Bosnia 48% Bosniaca, 37,1% Serbica, 14,3% Croatica et 0,6% aliarum ethnice est.
Praecipuae urbes sunt: Seraium (vulgo Sarajevo), caput, Banialuca (vulgo Banja Luka), Boreoccidente, Salines (vulgo Tuzla), Boreoriente, et Martarita (vulgo Mostar), Herzegovinae caput.
Religio
Summa statisticorum de opinionum religiosarum incolarum distributione in antiquae Iugoslaviae regione sequens est: 88 centesimae Croatarum ad Ecclesiam Catholicam pertinent, 90% Bosniacorum Islamismum sequuntur, 99% Serborum Christianae Orthodoxae sunt.
In meridionali Bosniae et Herzegovinae regione, accuratius in vico Mesoropoli (vulgo Međugorje), Sanctissimae Virginis Mariae apparitiones fieri dicuntur, quod milium hominum in toto mundo attentionem attraxit. Ecclesia Catholica phaenomena haec adhuc perscrutatur, eorum veritatem comperire conans, sed peregrinorum numerus ad apparitionum locum venientium magis magisque crescit.
Architectura
Bosniae et Herzegovinae architectura praesertim quattuor praecipuarum periodorum pondus habet ubi politicae socialesque mutationes dissimilium culturalium et architecturalium morum inter incolas creationem affecerunt. Singula periodos pondus singulum sentire fecit et maiori culturalis architecturalisque expressionis hac in regione diversitati contribuit.
Litterae
Bosnia et Herzegovina abundantes litteras habet, poetas velut Antonium Brancum Šimić, Alexam Šantić, Ioannen Dučić et Macum Dizdar et scriptores velut Evum Andrić, Machometum Meša Selimović, Brancum Ćopić, Miliencum Jergović, Isaacum Samokovlija, Abdulam Sidran, Petrum Kočić et Nedzadum Ibrišimović includens. Theatrum Nationale anno 1919 Seraii conditum est et primus director praeclarus dramaturgus Branislavus Nušić fuit. Ephemerides velut Novi Plamen, Most et Sarajevske biljeznice prominentissimarum publicationum culturalia litterariaque themata tegentium aliquae sunt.
Artes oculorum
Visuales in Bosniae et Herzegovina artes semper evolvuntur et extenduntur ex originalibus Mediaevalibus monumentis sepulcralibus (Stetsacus, vulgo Stećak) ad Cotromanidae dynastiae picturas. Nihilo minus, solum cum Austro-Hungarorum adventu, picturae anagenesis in Bosnia reapse florere coepit. Primi educati artifices ex Europaeis academiis ineunte saeculo vicensimo apparuerunt. Inter quos sunt: Gabriel Jurkić, Petrus Tiješić, Carolus Mijić, Spyrus Bocarić, Petrus Šain, Georgius Mazalić, Romanus Petrović et Lazarus Drljača. Postea tales artifices velut Asmatus Mujezinović, Vodzus Dimitrijević, Evus Šeremet, Mica Todorović et alii ascendere coeperunt. Post secundum bellum mundanum, artifices sicut Vergilius Nevjestić, Bacer Misirlić, Liubus Lah, Meha Sefić, Franciscus Likar, Marsadus Berber, Abraham Ljubović, Dzevadus Hozo, Affanus Ramić, Safvetus Zec, Ismar Mujezinović, Machometus Zaimović populares se fecerunt. Ars Aevi, coaetaneae artis museum praeclarorum in mundo artificum opera includens, Seraii condita est.
Musica
Traditionalia Bosniae et Herzegovinae cantica ganga, rera et, ex Ottomanica aera, seudalinca (vulgo sevdalinka) sunt. Popularis et rockica musica traditionem ibi quoque habet cum illustrissimis musicis inter quos Goranus Bregović, Davorinus Popović, Cemal Monteno, Zdraucus Čolić, Edo Maajka, Dinus Merlin et Tomus Miličević sunt. Etiam iniustum talentosorum compositorum aliquos velut Georgium Novković, Esadum Arnautalić, Cornelium Kovač, et aliquos popularis rockicaeque musicarum greges sicut Bijelo Dugme, Indexi, Plavi Orkestar, Zabranjeno Pušenje, non memorare esset, qui inter praecipuos in antiqua Iugoslavia erant. Bosnia compositoris Dusani Šestić, praesentis Bosniae et Herzegovinae hymni nationalis creatoris et Mariae Šestić cantricis patris, compositoris Sasae Losic et clavicinis Sasae Toperić domus est.
Quia paucarum nationum emittentium una Saltationis Eurovisionis Certamen anni 2008 fuit, Bosnia et Herzegovina nationum in primo certamine extra Britanniarum Regnum anno 2010 participantium una futurae putatur.
Cinematographia
Notabiles Bosnici cinematographi Mirza Idrizović, Alexander Jevđević, Ioannes Matić, Danis Tanović (notus propter Praemium Academiae et Globum Aureum assequenda cum "Terra Nullius", vulgo Ničija zemlja), Ademir Kenović, Beniaminus Filipović, Iasminus Dizdar, Petrus Žalica, Dzasmila Žbanić, Dinus Mustafić, Serđanus Vuletić, inter alios multos sunt.
Artes athleticae
Maximi ponderis internationalis athleticus eventus in Bosniae et Herzegovinae historia fuit cum Seraium hospitio Olympia hiemalia a 7 ad 19 Februarii anni 1984 accepit.
Bosnia et Herzegovina multos athletas produxerunt. Quorum multi incliti in Iugoslavicis manibus civitatis fuerunt antequam Bosnia et Herzegovina liberatae erant.
Aliqui noti locales olympionicae fuerunt:
Borac manufollica sodalitas septem Campionatus Nationales Iugoslavicos quoque et Cantharum Campionatus Europaei anni 1976 et Cantharum Foederationis Manufollicae Internationalis anni 1991 assecutus est. Qui Campionatum Iugoslavicum anno 1982, Campionatum Balcaniae anno 1983 et Tropaeum Belogradense anno 1985 quoque adeptus est.
Sodalitas Canistriludica Bosnia (vulgo Košarkaški Klub Bosna) Seraii Campio Europaeus anno 1979 fuit. Repraesentatio Iugoslavica Canistriludica (vulgo Jugoslavenska košarkaška reprezentacija), quae nomismata omnibus in mundanis campionatibus ex anno 1963 usque ad 1990 consecuta est, ubi inter alios eminent Bosnici athletae velut Drazenus Dalipagić et Mirza Delibašić. Bosnia et Herzegovina regulariter se qualificant Campionatui Europaeo Canistriludico. Jedinstvo canistriludii feminii sodalitas, fundata in Salinibus, Europaeos Campionatus anni 1979 Florentiae assecuta est.
Sodalitas Caratica Tuzla-Sinalco plerosque Iugoslavicos campionatus quoque et quattuor Campionatus Europaeos et unum Campionatum Mundanum assecuta est.
Turma Scaccorum Bosnica Campio Iugoslaviae septies fuit praeter victoriam suam in quattuor Europaeis campionatibus: anno 1994 Lugduni, anno 1998 Bugoeni, anno 2000 Nei et anno 2001 Callitheae. Sodalitas Scaccorum Borcii Predojević (e Teslitso duos Europaeos Campionatus etiam assecuta est: Litochori (in Grecia) anno 1999 et Callitheae (in Graecia quoque) anno 2001.
Medii ponderis pugil Marianus Beneš varios Campionatus Bosniae et Herzegovinae, Campionatus Iugoslavicos et Campionatus Europaeos assecutus est. Anno 1978 Titulum Mundanum contra Elisaeum Obeda Bahamensem assecutus est. Alius medii ponderis pugil, Antonius Josipović, nomisma aureum anno 1984 in Olympiis Angelopolitanis lucratus est.
Barchochebas
Bellum Iudaicum Alterum
Cum Bellum Iudaicum Primum in provinciis orientalibus Imperii Romani defuisset, partibus Barchochebae nulla provincia favebat nisi ipsa Iudaea. Insurrectio sua cum feliciter coepisset, denique magna vi ab Imperatore Hadriano suppressa est, Barchocheba et copiis suis decertatione ultima depositis apud Betthera, castra robusta, Hierosolymis haud longe distantia, et supplicio adfectis, inter quem numerum erat Rabbi Aciba.
Nicolaus Edén
Nicolaus Edén (natus Pitae die 25 Augusti 1871; mortuus est Holmiae die 16 Iunii 1945) fuit rerum politicarum peritus Suecicus et Sueciae primus minister.
Barchochebas
Bellum Iudaicum Alterum
Erat autem victoria damnosa, et tot ex Romanis quoque in eo bello perierunt, ut Hadrianus, cum scriberet ad Senatum, non est usus illo exordio quo uti imperatores consueverunt: "Si vos liberique vestri valetis bene est, ego quidem et exercitus valemus." Barchocheba devicto, Hierosolyma deruta sunt, quibus Iudaei eiecti sunt, et urbs nova Romana, Aelia Capitolina, condita est in loco eorum. Hadrianus nomen provinciae commutavit a Iudaea in Syriam Palaestinam.
Annis recentibus, multa nova intelleguntur ex epistulis conlatis, nonnullis ab ipso Barchocheba scriptis, in cavernis super Asphaltiten Lacum inventis, quae nunc in Museo Israelensi inveniuntur.
Vermis
Vermis est quilibet ex innumerabilibus invertebratis quibus est longum molleque nullis cruribus corpus. Sunt complures centum milia specierum, quorum plusquam 2 700 sunt oligochaeta. Animalia vulgo habita in numero vermium sunt species annelidorum, platyhelminthum, et lato sensu insectorum statione larvarum, sed hae formae insectorum fortasse potius appellantur vermiculi. Permultae quoque species aquarum dulcis salsaeque, solum a biologis professionalibus visae, vermes appellantur.
Bosnia et Herzegovina
Artes athleticae
Pediludium populo gratissimus ludus athleticus in Bosnia et Herzegovina est. Originem trahit ab anno 1903, sed eius popularitas significative crevit post secundum bellum mundanum. Locali plano, Seraium (annis 1967 et 1984) et Željezničar (anno 1972) Campionatum Iugoslavicum assecuta sunt. Antiqua Repraesentatio Iugoslavica Pediludica (vulgo Jugoslavenska nogometna reprezentacija) Bosnicorum lusorum numerum inclusit inter quos Iosephus Katalinski, Dusanus Bajević, Miroslavus – Cyrus Blažević, Ioannes Osim, Safvetus Sušić, et Mirsadus Fazlagić.
Vermis
Distributio et sedes
Vermes paene omnes mundi regiones—sedibus marinis, aquis dulcibus, et terrestrialibus comprehensis—habitant. Nonnulli humo viventes (exempli gratia, annelidae aschelminthesque) solum emendunt. Multi vigent parasiti plantarum (exempli gratia, aschelminthes) et animalium, cum hominibus (exempli gratia, platyhelminthes, aschelminthes). Vermes sunt nexus gravis in seriebus alimentorum in paene omnibus mundi oecosystematibus.
Index fabularum Plautinarum
Hic habes indicem locupletem fabularum Plauto adscriptarum.
Castrum Sanctae Florae
Castrum Sanctae Florae (deinde Fanum Sanctae Florae) (Italiane: Santa Fiora) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 640 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Grossetana situm. Incolae Florenenses appellantur.
Vermis
Distributio et sedes
Phyla quae vermes comprehendunt sunt:
Castrum Sanctae Florae
Fractiones
Bagnolo, Bagnore, Marroneto, Selva.
Guillelmus Marescallus (comes II Penbrochiae)
Guillelmus Marescallus iunior (natus anno 1190; mortuus die 6 Aprilis 1231) fuit filius maximus natu Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. Successor patris, fuit a die 14 Maii 1219 comes Penbrochiae. Uxorem duxit Alaidem de Betuna anno 1214, de quo matrimonio legimus in Histoire des ducs de Normandie et des rois d'Angleterre: "Bauduins li cuens d'Aubemalle avoit une fille de Havy la contesse sa feme, qui Aalis estoit apielée; plus n'avoit d'enfans: celi donna-il à feme à Guillemin le frère" [sed re vera filius] "Guillaume le mareschal le conte de Pembroc, ù il le maria moult bien".
Vermis
Distributio et sedes
Communissimus vermis est lumbricus, membrum phyli annelidarum.
Bosnia et Herzegovina
Gastronomia
Bosnica gastronomia multis condimentis sed plerumque in moderatis quantitatibus utitur. Pleraeque patellae leves sunt, quia abundanti in aqua coquuntur, embammata integre naturalia sunt, in paulum plus quam naturalibus vegetabiliorum sucis in patella consistentia. Typica elementa lycopersica, patatas, cepas, allium, capsica, cucumeres, carotas, brassicas, fungos, spinaciam, pepones, siccos phaseolos, virides phaseolos, pruna, lac, piperatum Hungaricum et cramum appellatum smetanam (vulgo Pavlaka) includunt. Bosnica gastronommia inter occidentalia orientaliaque pondera compensatur. Velut Ottomanicae administrationis resultatio per fere 500 annorum, Bosnicus cibus arcte conexus Turcicae, Graecae et aliis antiquis Ottomanicis et Mediterraneis coquinis est. Verumtamen, ob Austriacae gubernationis annos, multa pondera ex Europa Media sunt. Typicae carneae patellae praesertim bubulam et agninam includunt. Nonnullae locales specialitates tsevapium, burecum, dolma, sarma, pilafum, gulasum, aevarum (vulgo ćevapi, burek, dolma, sarma, pilaf, goulash, ajvar, respective) et tota Orientalium bellariorum varietas sunt. Optima localia vina ex Herzegovina veniunt ubi clima colendis uvis idoneum est. Herzegovinica loza (Italicae grappae similis sed minus dulcis) valde popularis est. Prunicum (vulgo šljiva/rakija) aut malinum (vulgo jabukovaca ) vinum in Bosnia producitur. Herzegovinicae fornaculae stillaticiae vastas vini sublimati quantitates producere solent et omnibus antiquae Iugoslaviae alcoholis fabricis id praebet (vinum sublimatum plerumque alcoholicarum potionum basis est).
Vermis
Imago in litteris
Vermes in litteris aliquando sunt translata putrefactionis verba (metaphorae), sicut in Navis Longa Potemkin, pellicula a Sergio Eisenstein moderata, in qua nautae carnem putrescentem vesci debent; sic mors vitam vincit, figura inferorum. "Vermis Victor", poema ab Edgar Allan Poe compositum et cum "Ligeia" fabula intime coniunctum, offert imaginem vermiculorum qui numquam morientes cadavera humana semper comedunt. In mythologia Polynesia, Tangaloa, deus creator, homines ex larvis muscarum creat.
Bosnia et Herzegovina
Nexus externi
🇬🇷
Guillelmus Marescallus (comes II Penbrochiae)
Alaide post duos fere annos mortua, rursus duxit Alienoram filiam regis Iohannis et Isabellae Engolismensis. Mortuus est autem Guillelmus iunior sine prole; successor comitatús fuit frater Ricardus.
Carolus Staaff
Carolus Albertus Staaff (natus Holmiae die 21 Ianuarii 1860 – ibidem mortuus est die 4 Octobris 1915) fuit politicorum peritus Suecicus et Sueciae minister iustitiae ac bis primus minister accurate ab anno 1905 usque ad annum 1906 et ab anno 1911 usque ad annum 1914.
Guillelmus Marescallus (comes II Penbrochiae)
Iussu Guillelmi composita est Anglonormannice L'histoire de Guillaume le Marechal, scilicet "Historia Guillelmi Marescalli", carmen historicum de vita et rebus gestis patris eius. Guillelmus laudatur matrimoniumque primum describitur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus ipse exscribere iussit):
Hermannus Lüdemann
Hermannus (vulgo: Hermann) Lüdemann (natus 5 Augusti 1880 Lubecae, mortuus 27 Maii 1959 Kieliae) vir publicus Germaniae et sodalis SPD erat.
Familia
Lüdemann bis uxorem duxit atque tres filias habuit.
Cursus honorum
Lüdemann ab anno 1912 sodalis SPD fuit. Annis 1915 - 1922 decurio urbis Berolini erat, annis 1919 - 1921 legatus consilii ad rem publicam Borussiam constituendam, anno 1920/1921 administer Borussiae aerarii publici erat, annis 1921 - 1929 senatus terrae Borussiae fuit. Anno 1927 praeses administrationis (Theod.: Regierungspräsident) Luneburgi, anno 1928 paeses superior (Theodisc.: Oberpräsident) Silesiae Inferioris nominatus est. Iulio 1932 Franciscus de Papen cancellarius eum deposuit. Post finem Belli Orbis Terrarum II Iulio - Decembri 1945 secretarius generalis SPD factionis Megalopolis, deinde functionarius SPD Berolini fuit. Annis 1946 - 1958 Lüdemann legatus senatus terrae Slesvici et Holsatiae erat. 23 Novembris 1946 a Theodoro Steltzer praeside ministrorum administer rerum internarum et vicarius praeses ministrorum eius terrae nominatus est. Post electionem senatus terrae anni 1947 Lüdemann 29 Aprilis ipse praeses ministrorum electus est. 29 Augusti 1949 Bruno Diekmann (SPD) eius successor electus est, quod SPD electionem primae Dietae Foederalis Germaniae perdidisset.
Codex ATC A02
Codex ATC A02 est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu digestorio atque metabolismo, cum substantiis morborum quae attinent ad acida, habent. Hic adhuc gradus tres perscribuntur:
← ad gradum alteriorem
Victor Klemperer
Victor Klemperer fuit litterarum Francicarum peritus, philologus et scriptor natione Germanica. Religione Iudaea natus anno 1912 ad religionem protestantium convertit. Fuit voluntarius in bello mundiali primo. Postea anno 1920 professor Universitatis litterarum et technicarum Dresdensis cactus fuit.
Quia origine Iudaeo fuit, Adolfo Hitler regnante valde a rei publicae vigilibus secretis vexatus est. In diurnariis narravit quomodo temporibus tyrannidis nazisticae supervixerit et quomodo e vita eruditorum illis temporibus exclusus sit.
Paulus Thureau-Dangin
Paulus Thureau-Dangin  (Lutetiae natus die 14 Februarii 1837; mortuus die 23 Februarii 1913) fuit rerum gestarum scriptor  Francicus. Thureau-Dangin, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1893 cooptatus est et quinque annos Academiae secretarius perpetuus fuit accurate ab anno 1908 usque ad annum 1913.
Stephanus Lamy
Stephanus Lamy (natus in Cize die 2 Iunii 1845; mortuus die 9 Ianuarii 1919), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Francicus. Lamy, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1905 cooptatus est et sex annos Academiae secretarius perpetuus fuit accurate ab anno 1913 usque ad annum 1919.
Saxonia (machina vectrix)
Saxonia fuit nomen primae hamaxae vaporariae Germanicae quae operare potuit et quam Iohannes Andreas Schubert construxit. Anno 1838 facta est.
Nukuoro
thumb|250px|Nukuoro de caelo visum. Photographia a [[NASA die 31 Maii 2006 facta.]]
Nukuoro est atollum in Insulis Carolinae et municipium civitatis Pohnpeiorum in Foederatis Micronesiae Civitatibus. Praeter Kapingamarangios, Nukuoro est australissimum reipublicae atollum. Numerus habitantium anno 2007 fuit 372, sed nonnulla centena insulanorum Pohnpeis habitant. Area, lacunam amplectens, est 40 km², cuius terra sicca est solum 1.7 km², divisa inter plus quam quadraginta perparvas insulas quae in septentrionalibus, orientalibus, australibusque lacunae lateribus patent. Maxima earum insularum est Nukuoro ipse, municipii caput, ubi plerique insulani habitant.
Saxonia (machina vectrix)
Primum currit 8 Aprilis 1839 post quidem hamaxostichum duobus hamaxis Anglis tractum. Angli illo tempore monopolium ferriviarium in Saxonia et Germania habebant et exinde cursum "Saxoniae" impedire voluerunt.
Nukuoro
Lingua Nukuoroana, Kapingamarangianae simile, est una ex linguis Polynesiis, et cultura Nukuoroensis itaque est una ex disiunctis Polynesiae Occidentalis culturis, quae extra Triangulum Polynesium sitae sunt.
Historia
Homines loci dicunt primos advenas qui Nukuoronem et Kapingamarangios consederunt ex Samoa saeculo duodevicensimo advenisse. Inter eos fuisse Vavem Hauhagamoem Regem. Eius patrem, Matuamahios Regem, aegrotasse et moribundum fuisse. Ei fuisse duos filios: Vavem, maiorem natu, et alium filium, sine nomine.
Carolus Ioannes Thyselius
Carolus Ioannes Thyselius (natus die 8 Iunii 1811 in Österhaninge - mortuus est in Holmiae die 11 Ianuarii 1891) fuit politicorum peritus Suecicus et Sueciae primus minister.
Augustus Fredericus Kellner
Augustus Fredericus Kellner (natus apud Vaihingen an der Anz in regno Virtembergiae die 1 Februarii 1885; mortuus Lichae die 4 Novembris 1970) fuit administer rei iuridicae Moguntiaci et Laubaci in Germania. Administrabat quoque acta politica pro Sociali Democratica Factione Germaniae, et saepe orationes habebat contra Adolphum Hitler nazistasque. secundo bello mundano Kellner diarium composuit, in quo magna parte facta facinoraque nazistarum retulit. Explicavit rationem suam ad scribendum diarium, cui titulum dedit Mein Widerstand ('Mea oppositio'):
"Contra nazistas pugnare in tempore praesenti non poteram, ergo me constitui in futuro tempore eos pugnaturum. Daturus eram generatiobus futuris telum, quo obsistant omni resurrectioni talium malorum. Testimonium meum notaret barbarica facta, dum monstraret quomodo eis adversari."
Narcissus (mythologia)
Narcissus in mythologia Graeca fuit filius fluminis Cephisi, qui in Boeotia et in Phocide fluit, et nymphae Liropes.
Ericus Gustavus Boström
Ericus Gustavus Boström (natus Holmiae die 11 Februarii 1842 – mortuus die 21 Februarii 1907) fuit politicorum peritus Suecicus et Sueciae primus minister.
Fridericus Gulielmus de Otter
Baro  Fridericus Gulielmus de Otter (natus in Fägre apud Töreboda die 11 Aprilis 1833; mortuus est Caroli Coronae die 9 Martii 1910) fuit praefectus classis, rerum politicarum peritus Suecicus et Sueciae primus minister accurate ab anno 1900 usque ad annum 1902.
Ignatius Suharyo Hardjoatmodjo
Ignatius Suharyo Hardjoatmodjo (in pago Sedayu insulae Iavae natus die 9 Iulii 1950) est presbyter et a die 28 Iunii 2010 est archiepiscopus Jakartae.
Narcissus (mythologia)
Fabula.
Hic eventus verba Tiresiae vatis probavit, qui matri praedixerat Narcissum usque ad senectutem victurum esse; "si se non novisset".
Miris modis medici veterinarii antiqui putaverunt hunc morbum in equas cadere posse et mortiferum fieri. Sic saltem Columella:
Non a Sigismundo Freud narcissismus inventus est!
De Narcisso in litteris.
Duo francogallici scriptores eiusdem aetatis hac fabula usi sunt ad condicionem humanam quaerendam. Andreas Gide Tractatum de Narcisso (1891) conscripsit et Paulus Valéry iterum atque iterum hoc thema in poematibus suis tractavit. Quibus auctoribus Narcissus est velut imago mentis humanae frustra se ipsam captantis.
De fabula in psychoanalysi.
Circa idem tempus Austriacus quidam medicus, Sigismundus Freud, notionem magni momenti in sua doctrina e fabula Narcissi duxit, quem "narcissismum" nominavit. In narcissimo libido non in extraneam rem conversa est, sed in partem animae, cui Ego nomen inditum est.
De Narcisso picto
Iam in domibus Pompeianis quibusdam ("Octavii Quartionis" et "Ephebi"  dictis) picturae parietales inventae sunt Narcissum sese in stagno mirantem ostendentes. Temporibus modernis quoque illustrissimi pictores hanc fabulam retractaverunt, inter quos Nicolaus Poussin, Caravaggius, I.G. Waterhouse...
Iosephus Tolentino de Mendonça
Iosephus Tolentino de Mendonça (Machico natus die 15 Decembris 1965) presbyter, poeta, et a die 1 Septembris 2018 archiepiscopus archivista Vaticani est.
Die 1 Septembris 2019 Papa Franciscus nuntiavit die 5 Octobris Tolentino de Mendonça cardinalis creaturus esse.
Gilbertus Marescallus (comes IV Penbrochiae)
Gilbertus laudatur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):
Ennius Morricone
Ennius, vulgo Ennio  Morricone (Romae in regione urbana Trans Tiberim die 10 Novembris 1928 natus; mortuus die 6 Iulii 2020) fuit dux orchestrae Italus et compositor praecipue musicae pellicularum. Alumnus fuit in urbe Roma. Factionem socialisticam Italicam favebat.
Musicam illis pelliculis quinque generis Spaghetti Western accommodavit, quas disposuit Sergius Leone, videlicet Per un pugno di dollari (1964), Per qualche dollaro in più (1965), Il buono, il brutto, il cattivo (1966), C'era una volta il West (1968), Giù la testa (1971). Tribus anterioribus protagonista fuit Clint Eastwood, quartae autem Henricus Fonda, quintae Rod Steiger. Multo tardius, eodem dispositore, Morricone musicam accommodavit pelliculae C'era una volta in America (1984).
Ioannes Claudius Hollerich
Ioannes Claudius Hollerich ((Differdange natus die 9 Augusti 1958) presbyter iesuita et a die 12 Iulii 2011 archiepiscopus Luxemburgensis (Archidioecesis Luxemburgensis) est.
Die 1 Septembris 2019 Papa Franciscus nuntiavit die 5 Octobris Hollerich cardinalis creaturus esse.
Christina Fernández de Kirchner
Christina Elisabeth Fernández de Kirchner (nata die 19 Februarii 1953 in Ringuelet iuxta La Plata, Bonaëropoli), alumna Universitatis nationalis Platensis et causidica, est politicorum perita Argentina. Fuit uxor Nestoris Kirchner, qui praeses Argentinensis ab anno 2003 usque ad diem 10 Decembris 2007 fuit. Quo die ipsa, Argentinae praeses electa et creata, marito suo successit. Die 23 Octobris 2011 iterum electa est. In 2019 praeses vicaria electa est.
Christina Kirchner est duorum liberorum mater: Maximi (1977) et Florentiae (1990)
De imagine nostra
Exstat photographema Christinae Fernández de Kirchner iuxta Franciscum papam stantis porrigentisque schedam Latine sic inscriptam:
Ricardus Marescallus (comes III Penbrochiae)
Ricardus laudatur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus frater in Lingua Francogallica antiqua exscribere iussit):
Bernice Rubens
Bernice Rubens (nata Castris Didii die 26 Iulii 1928 in familia Iudaica e Russia oriunda; mortua die 13 Octobris 2004) fuit scriptrix Anglica. Anno 1970 operis  The Elected Member  gratia Praemium Man Booker mythistoriis dicatum consecuta est.
Camillus Doucet
Camillus vulgo Camille Doucet (Lutetiae natus die 16 Maii 1812; ibidem mortuus die 1 Aprilis 1895) fuit etiam scaenicus scriptor et poeta Francicus. In Academiam Francicam anno 1865 cooptatus est; undeviginti annos, ab anno 1876 usque ad annum 1895, academiae secretarius perpetuus fuit.
Vita
Studiis iurisprudentiae perfectis ad scaenicos labores transiit et anno 1853 nominatus est rector administratorius scaenarum omnium Francogallicarum. Anno 1863 autem theatrorum caput creatus est quae sub administrationis imperialis aegide. Post duos annos cooptatus est in Academiam Francicam ubi secretarii perennis munus ei tributum est propter levitatem verborum diplomaticam atque amabilitatem..
Inter comoedias eius notissimae hae: »Un jeune homme« (1841); »L'avocat de sa cause« (1842); »La chasse aux fripons« (1846) und »Le fruit défendu« (1857; fortasse opus optimum). Collectio »Comédies en vers« edita est anno 1855, liber »Oeuvres complètes« anno 1875 duobus in voluminibus.
Gualterus Marescallus (comes V Penbrochiae)
Gualterus Marescallus (natus post annum 1198; mortuus Castello Godrici die 24 Novembris 1245) fuit filius natu quartus Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. Successor fratris Gilberti, fuit a die 27 Iunii 1241 comes Penbrochiae. In matrimonium duxit Margaritam comitissam Lincolniae. Mortuus est autem sine prole; successor comitatús fuerit frater Anselmus, sed hic mortuus est ante haereditatem susceptam. Haeres igitur terrarum quae ad comitatum Penbrochiae pertinuerunt fuit Ioanna de Monte Canisio, filia sororis Ioannae. Filius Ioannae de Monte Canisio, Ademarus de Valentia, ab anno 1307 matre mortua titulum comitis Penbrochiae gessit.
Gualterus laudatur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):
Ademarus de Valentia
Ademarus de Valentia e familia Leziniacensium (natus saeculo 13 medio; mortuus die 23 Iunii 1324) fuit filius tertius natu Guillelmi de Valentia uxorisque eius Ioannae de Monte Canisio (filia Guarini uxorisque eius Ioannae, quae filia fuerat Guillelmi Marescalli). Matre anno 1307 mortua Ademarus, solus liberorum qui patrem supervixerit, dignitatem comitis Penbrochiae gerere coepit, quae a morte avunculi Anselmi Marescalli desueta erat. Bis uxores duxit; mortuus est autem sine prole.
Gaius Iunius Silanus (consul 10)
Gaius Iunius Silanus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus initio primi saeculo fuit. Pater Gaius Iunius Silanus, mater Appia Claudia fuit. Fratrem alterum Decimum Iunium Silanum habuit, qui stupri cum Iulia Minore accusatus anno 8 relegatus est. Frater alter Marcus Iunius Silanus, consul suffectus anni 15 erat, qui anno 20 impetravit, ut Decimo Romam reverti licuit. Ipse anno 10 consul ordinarius creatus magistratum ad 30 Iunii gessit, cum Servius Cornelius Lentulus Maluginensis ei succederet. Proconsul anno 20/21 provinciam Asiam ita administravit, ut anno 22 a provincia et nonnullis consularibus in senatu accusatus et saevitiae et repetundarum pecuniarum damnatus in insulam Cythnum relegatus est. Asia provincia gratias agens templum Tiberio Liviae senatuique dedicavit.
Paulus Poli
Paulus Poli (natus Florentiae die 23 Maii 1929; mortuus die 25 Martii 2016) fuit actor praecipue theatralis Italicus. Diplomatus Litteratura Francica de Henrico Becque, primus actor italicus, annis 60 qui egit en travesti.
Lucius Papirius Crassus
Lucius Papirius Crassus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.
Anna Enright
Anna Enright (Eblanae nata die 11 Octobris 1962) est scriptrix Hibernica. Anno 2007 operis  The Gathering gratia Praemium Man Booker mythistoriis dicatum consecuta est.
Lucius Papirius Crassus
Cursus honorum
Papirius anno 436 a.C.n. una cum Marco Cornelio Maluginensi consul Romanus erat et incursiones eo anno in Veientes et contra Falerios fecit. Consul anni 430 a.C.n. Lucius (apud Livium) vel Gaius (apud Diodorum Siculum nominatur.
Henricus Patin
Henricus Patin (Lutetiae natus die 21 Augusti 1793; mortuus die 19 Februarii 1876) fuit Graecarum et Latinarum litterarum peritus Francicus. Patin, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1842 cooptatus est et quinque annos Academiae secretarius perpetuus fuit accurate ab anno 1871 usque ad annum 1876.
Vita
Studiis in Schola normali finitis anno 1818 professor rhetoricae in Collegio Henrici IV factus est. Anno 1833 in Sorbona cathedram poeseos Latinae nactus est ubi anno 1865 decanus facultatis philosophicae electus est. Anthologiae praelectionum editae sunt sub titulis »Mélanges de littérature ancienne et moderne« (1840) et »Discours et mélanges littéraires« (1876).
ADN mitochondriale
ADN mitochondriale (mtADN sive mADN) est acidum desoxyribonucleicum (ADN) intra mitochondriis locatum. Forma eius est anuloformis; Inest informatio proteinorum tredecim.
ADN mitochondriale est pars parva totius ADN organismi. Maior ex parte quidem in nucleis cellularum reperiuntur.
Mutatio genetica vel detrimentum quasdam morbos mitochondriales efficere possit.
Cithara gravis
Cithara gravis est instrumentum musicum, similis citharae, sed cum modo "gravis" tenso. Numerus nervorum normaliter est quattuor.
ADN mitochondriale
Mitochondrium
Mitochondria sunt organella intracelluria energiam ATP formans.
Cithara gravis
In usu est in musica metallica gravi, rockica et vulgari.
ADN mitochondriale
Morbi mitochondriales
Exempla sunt:
Historia scientifica
ADN mitochondriale usque ad Decembrem 1962 microscopio electronio in mitochondriis gallorum respectum est.
Maria Catharina d’Aulnoy
Maria Catharina, Baronnissa d’Aulnoy (nata Maria Catharina Le Jumel de Barneville circa annum 1650 in Barneville-la-Bertran - mortua est anno 1705 Lutetiae) fuit scriptrix Francica.
Gasto Boissier
Maria Ludovicus Antonius  Gasto Boissier (Nemausi natus die 15 Augusti 1823; mortuus in Viroflay die 10 Iunii 1908) fuit rerum gestarum scriptor et philologus  Francicus. Boissier, Academiae Francicae socius, in eam anno 1876 cooptatus est et tredecim annos Academiae secretarius perpetuus fuit ab anno 1895 usque ad mortem. Academiae inscriptionum et litterarum humaniorum socius erat quoque.
Lucius Sergius L.f. Fidenas
Lucius Sergius L.f. Fidenas (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Anno 437 a.C.n. Sergius una cum Marco Geganio M.f. Macerino primo consul creatus est. Titus Livius eo anno nobis de victoria de Fidenatis rettulit, e qua Sergius cognomen accepit. Sed sunt, qui putent eum e gente Sergia ortum, qui est finitima ad Fidenates. Anno 433 a.C.n. tribunus militum consulari potestate fuit, deinde anno 429 consul II electus est. Eo anno cum alios in Fidenates iuvenes populationis accusatos cognovit. Anno 424 iterum tribunus fuit. Tum ludi bello in Veios et Aequos vota habitae sunt, postquam anno superiore indutiae constitutae sunt. Praeterea tribuni senatus consultum efficerunt, qua anno proximo consules et patricios eligerentur. Id contra voluntatem tribunorum plebis fecerunt. Et 418 ter tribunus militum consulari potestate erat et hoc anno Aequis victus est.
Ioannes Banville
Ioannes Banville (natus in Wexford die 8 Decembris 1945) est scriptor Hibernicus. Anno 2005 operis  The Sea gratia Praemium Man Booker mythistoriis dicatum consecutus est.
Theophilus Alajouanine
Theophilus Alajouanine (natus die 12 Iunii 1890 in Verneix in praefectura Elavere - mortuus Lutetiae die 2 Maii 1980) fuit neurologus et scriptor Francicus.
Chang'e 4
Chang'e 4, litteris Sinicis 嫦娥四号 Cháng'é sìhào, est speculatrum Sinense quod die 3 Ianuarii 2019 ad specimina mineralium adprehenda advenit in craterem Von Kármán in pelvi Polo Australi–Aitken illius faciei lunaris quae a Tellure non videtur.
Insulae Pitcairn
Insulae Pitcairn, vulgo Pitkern Ailen, sunt circulus quattuor insularum volcanicarum—publice Ducie, Henderson, Oeno, et Pitcairn appellatae—in Oceano Pacifico australi. Hae insulae sunt Territorium Maritimum Britannicum, olim colonia Britannica, ultima in Pacifico. Solum Insula Pitcairn, secunda quod attinet ad magnitudinem, ab hominibus habitatur.
Geographia
In Pitcairn Insulis planta Glochidion pitcairnense est endemica.
Historia
Insula facta est colonia Britannica anno 1838, et est inter prima mundi territoria quae suffragium feminis donat.
Homines
Plerique insulani sunt progenies hominum sediosorum navis Bounty et Tahitiorum. Plerique ad Ecclesiam Adventistarum Diei Septimae pertinent.
Fustis
Fustis est baculus ad caedendum destinatus qui ex ligno fieri solet. Vigeles continuant uti fustes ut coerceat tumultus et grassatores et dediticios et carceres.
Roddy Doyle
Roddy Doyle (Eblanae natus die 8 Maii 1958) est scriptor Hibernicus. Anno 1993 operis  Paddy Clarke Ha Ha Ha  gratia Praemium Man Booker mythistoriis dicatum consecutus est.
Hilaria Mantel
Hilaria Mantel (nata Glossop in vico Britannico die 6 Iulii 1952; mortua die 22 Septembris 2022) fuit scriptrix mythistoriarum et litterarum critica Anglica. Alumna fuit Universitatis Sheffieldiensis, ubi iuribus studuit. Anno 2009 operis Wolf Hall iterumque 2012 operis Bring Up the Bodies gratia, Praemium Man Booker mythistoriis dicatum consecuta est.
Ioannes Philippus Sousa
Ioannes Philippus Sousa (6 Novembris 1854–6 Martii 1932) fuit compositor et conductor Americanus, praecipue notus pro carminibus militaribus et reipublicae amantibus (Anglice: military and patriotic marches). Ob sollertiam talium carminum componendorum, Rex Carminum Militarium in Civitatibus Foederatis appellatur.
Adulescentia
Ioannes Philippus Sousa Vasingtoniae anno 1854 natus est, patre Ioanne Antonio Sousa matreque Maria Trinkhaus. Pater erat musicus in Grege Symphonico Corporis Classiariorum Civitatum Foederatarum. Ubi Sousa erat tredecim annos natus voluit fugere cum circo. Antequam fugere posset, pater coegit eum conscriberi in Grege Symphonico Corporis Classiariorum. Erat peritus omnium instrumentum musicum, insigniter citharae, bucinae, et tympani.
Gratia
Quamquam Sousa mortuus est anno 1932, amor eius patriae adhuc vivit. Eius scripta saepe aguntur per pompas et ritus diei 4 Iulii. Eius compositiones etiam aguntur a gregibus symphonicibus scholarum et oppidorum.
Dioecesis Imperii Romani
A Diocletiano annis 296-298 Imperium Romanum divisum est in duodecim dioeceses quarum unaquaeque plures provincias habuit. Imperatore Theodosio anno 395 tres dioeceses diffissae sunt.
Anselmus Marescallus
Anselmus Marescallus (natus saeculo 13 ineunte; mortuus die fere 23 Decembris 1245) fuit filius natu quintus Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. Fuerit successor in comitatu Penbrochiae fratris Gualteri, mortui die 24 Novembris 1245, sed ipse mortuus est ante hereditatem susceptam. In matrimonium duxerat Matildem de Bohun; mortuus est autem sine prole. Haeres terrarum quae ad comitatum Penbrochiae pertinuerunt fuit Ioanna de Monte Canisio, filia sororis Ioannae. Filius igitur Ioannae de Monte Canisio, Ademarus de Valentia, ab anno 1307 matre mortua titulum comitis Penbrochiae gessit.
Anselmus laudatur in Histoire de Guillaume le Maréchal (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):
Publius Cornelius Dolabella
Publius Cornelius Dolabella (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus patricius primo saeculo ineunte fuit. Pater eius Cornelius Dolabella amicus Augusti erat. Anno 10 consul ordinarius creatus magistratum ad 30 Iunii gessit, tum Quintus Iunius Blaesus ei successit. legatus Augusti pro praetore Illyrici Augusto et tum Tiberio imperatoribus ad usque anno 20. Anno 14 post mortem Augusti milites eius quieti manebant. Anno 23/24 proconsul Africae Tacfarinam ducem Numidarum devicit. Tandem Tiberius ei insignia triumphalia negavit, quod imperator laudes Quinti Iunii Blaesi minuere non voluit, qui anno superiore iam Numidas vicerat. Anno 27 Quinctilium Varum, filium Publii Quinctilii Vari accusavit. Saepe in senatu de provinciis melius administrandis censuit.
Papio cynocephalus
Papio cynocephalus (binomen a Carolo Linnaeo anno 1766 statutum) est species Primatum Cercopithecidarum in Africa orientali et meridiana vivens. Subspecies tres recognoscuntur, videlicet P. c. cynocephalus, P. c. ibeanus, P. c. kindae.
Oberthulba
Oberthulba est vicus in Bavaria (Germania).
Situs
Oberthulba in circum Bad Kissingen in Unterfranken est. Secundae partes Oberthulbae sunt: Oberthulba, Frankenbrunn, Hassenbach, Hetzlos, Reith, Schlimpfhof, Thulba et Wittershausen.
Cognitae Personae
Herbert Neder natus in 1939 (CSU)
Kolkhoz
Kolkhoz (Russice колхоз, portmanteau ex коллективное 'communis' + хозяйство 'dominium') fuit genus fundi communis in Unione Sovietica. Kolkhoz una cum fundis civicis (sovkhoz (Russice совхоз ) exsistebat. Quae genera fundorum erant elementa sectoris agriculturalis socializati quae in agricultura Sovietica post res novas Octobres anni 1917 oriri coeperunt, antithesis quidem ambarum feudalis servitudinis egentis structurae cum dominis aristocraticis atque agriculturae familiarum vel agricolarum paucorum vel singulorum.
Fridericus Adolphus Ferdinandus de Flotow
Fridericus Adolphus Ferdinandus de Flotow (natus die 26 Aprilis 1812 – mortuus est die 24 Ianuarii 1883 Darmstadii) fuit theatro lyrico compositor Germanicus XIX saeculi.
Marius Nuzzi
Marius Nuzzi (natus Romae 19 Ianuarii 1603, ibidem mortuus 14 Novembris 1673) fuit pictor Italicus artis Baroci. Saepissime flores pingebat, quapropter Italiane plerumque Mario de' Fiori ("Marius de floribus") vocatur.
Ioannes Martinus Charcot
Ioannes Martinus Charcot (natus Lutetiae die 29 Novembris 1825; mortuus in Morvan die 16 Augusti 1893) fuit illustris medicus Francicus accurate anatomiae pathologicae professor et "patrem neurologiae" more positivismo esse putetur. Anno 1883 in Academiae Scientiarum Francicae cooptatus est. Primum morbum sclerosem lateralem amyotrophicam descripsit