cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aegyptus
Commercium
In re commerci, res quae ex Aegypto exportantur aut in Aegyptum importantur in his tabellis videri possunt:
Grignols (Girundia)
Grignols est commune Francicum 1'141 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Guillac (Girundia)
Guillac est commune Francicum 178 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Conservatismus uninationalis
Conservatismus uninationalis vel democratia Tory est Britannicae ideologiae politicae forma, qua societas cum corporis campagibus comparatur magnique paternalismus et pragmatismus habentur. Dictum "Tory unius nationis" (one-nation Tory) originem ducit a Beniamino Disraeli (1804-1881), qui praecipuus prolocutor conservatismi denique primus minister conservativus mense Februario anno 1868 factus est. Quod dictum Disraeli ordinem operariorum appellaturus excogitavit, ut sociales inter homines diversitates ingravescentes leniret. Philosophia politica conservatismi uninationalis hanc eloquitur opinionem: in modum organismi exsistere et crescere civilem societatem, cuius cives sibi invicem obnoxii sunt. Maxime quidem de superiorum ordinum erga ordines inferiores obligatione paternalistica agitur.
Vellaunodunum
Vellaunodunum fuit oppidum Gallorum Senonum, inter Agedincum et Genabum situm, quod Gaius Iulius Caesar anno 52 a.C.n. obsedit et ad deditionem coëgit. Quidam Vellaunodunum idem atque Belnam esse censent, aliis multis abnuentibus.
Casalis Sancti Arsenii
Casalis Sancti Arsenii (alia nomina: Fanum Sancti Arsenii ) (Italiane: Sant'Arsenio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Suranum (Apulia)
Suranum (Italiane: Surano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 680 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica plaga situm. Incolae Suranenses appellantur.
Genneton
Genneton est commune Francicum 337 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Iodum
Iodum sive iodium est chemicum systematis periodici elementum, cui symbolus I et numerus atomicus 53 sunt.
De origine substantiae et appellationis
Iodum anno 1811 inventum est a Barnardo Courtois, chemico Francico, cum pulverem pyrium facturus ex alga marina salem Petri (nitratem kalii) producebat. Alga cremata cineres aqua lavit reliquiasque acido sulphurico absumpsit. Quo facto Courtois ex cineribus surgere vidit vaporem violaceum, quem in crystalla redegit. Quia opibus carebat, inventum suum Carolo Bernardo Desormes, Nicolae Clément, Iosepho Aloisio Gay-Lussac, Andreae Mariae Ampère, chemicis et physicis Francicis, dedidit. Novembri mense 1813 Desormes et Clément inventum a Courtois factum divulgaverunt. Ampère autem hoc inventum chemico Anglico Humphry Davy dedidit, qui hanc substantiam novam cum chloro comparavit.
Iodum a colore violae ductum esse constat, nam 'viola' Graece ἴον dicitur. Sed 'violaceus' Graece ἰοειδής est, nec directa iodum latine dici sinit. Saepe autem ad adiectivum ἰώδης refertur, quod quidem 'venenosum' significat. Apparet igitur iodum ex errore natum esse, levi quidem, nam quis ignoret iodum etiam venenosum esse.
Cultura occidentalis
Cultura occidentalis sensu lato non solum ad mores et normas sed etiam ad patrimonia ideologica, ethica ac politica refertur. Etiamque consistit in rebus arte factis peculiaribus, quarum origo aut ratio ad Europam pertinet. Praeterea culturae occidentalis sunt civitates, quarum historia immigratione Europaea pernotuit, sicut civitates America Septentrionalis atque Australasiae.
De historia
Inclinationes rerum ac momenta, quibus definiri coeptae sunt societates occidentales hodiernae, sunt pluralismus, subculturae vel contraculturae conspicuae, sicut motus Novae Aetatis (Anglice New Age), et syncretismus culturalis ex globalizatione et gentiumque migratione consecutus.
Herbolzheim
Herbolzheim  est urbs et commune Badense-Virtembergense 10'152 incolarum (anno 2012).
Motus ad rubrum
Aliqui motus ad rubrum sunt exempla effectûs Doppler, notiore in mutatione altitudinis vel frequentiae soni traminibus, arceris, aliisque vehiculis celeribus emissi. Motus ad rubrum fit quandocumque lumen ab observatore abit. Exemplum huius est motus ad rubrum cosmologicus, quae ex expansione universi evenit. Lumina satis distantia (plus quam milliones annos luce mensos) motum ad rubrum monstrant, qui modo incrementi distantiae a Tellure respondet. Motus ad rubrum gravitationalis est effectus relativisticus qui in radiatione electromagnetica ex campis gravitationlibus movente observatur. Contra motum ad rubrum, decrementi longitudinis undae efficitur cum lumen ad observatorem aut radiatio electromagnetica in campum gravitationalem movet. Hoc motus ad caeruleum vel motus ad rubrum negativum appellatur. Anno 1929, Edwinus Hubble "legem Hubble" de motu ad rurum publicavit.
Scientia horum motuum adhibita est ad plures artes terrestres elaborandos, ut radar Dopplerianum et pistollia radaris a vigile usitata. Motus ad rubrum etiam in observationibus rerum astronomicarum apparuit. Valor eius litterâ z notatur.
Cricqueville-en-Bessin
Cricqueville-en-Bessin est commune Francicum 189 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Manius Pomponius M.f. Matho
Manius Pomponius M.f. Matho (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus anno 211 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Familia
Frater eius Marcus Pomponius M.f. Matho anno 231 a.C.n. consulatum gessit.
Comelicanum
Comelicanum (alia nomina: Comelicani, deinde Comeglians) (Italiane: Comeglians; Foroiuliensice: Comelians) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Incolae Comelicanenses appellantur.
1238
1238 = MCCXXXVIII
Montenois
Montenois est commune Francicum 1'536 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Gensac (Girundia)
Gensac est commune Francicum 848 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Montécheroux
Montécheroux (Arpitanice Montétchélu ) est commune Francicum 574 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
1239
1239 = MCCXXXIX
Jae
Jae sive Jazum (Francogallice Geay) est commune Francicum 318 incolarum (anno 2018) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Aquitania Nova.
Cricquebœuf
Cricquebœuf est commune Francicum 201 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
3521 Comrie
3521 , olim designatione 1982 MH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alano C. Gilmore et Pamela M. Kilmartin, astronomis apud Observatorium Universitatis Montis Ioannis versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3521 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1240
1240 = MCCXL
Fronteniacum
Fronteniacum, vulgo Frontenay-Rohan-Rohan, est commune Francicum 2'954 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Cricqueville-en-Auge
Cricqueville-en-Auge est commune Francicum 184 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Masulla
Masulla   (alia nomina  : Masullae) (Italiane: Masullas) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Arborensi situm. Incolae Masullenses appellantur.
Couterne
Couterne est commune Francicum 998 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Mosum in Valle Passiriae
Mosum  seu Mosum in Valle Passiriae (alia nomina  : Planitiae, Planitiae in Valle Passiriae) (Italiane: Moso in Passiria; Theodisce: Moos in Passeier) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Mosani appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Burgraviam.
Beatrix Alonzo
Beatrix (vulgo Bea) Alonzo (patre Britanno matreque Philippina Caintae, in oppido Insularum Philippinarum, die 17 Octobris 1987 nata) est actrix et cantrix Philippina quae et in pelliculis cinematographicis conficiendis (inde ab anno 2003) et pro televisione (inde ab anno  2002, in praesenti pro ABS-CBN, societate televisifica ac divulgatoria Phlippina) partes in scaenis agit. Anno 2008 The Real Me ("ego vera"), eius primum album musicum, a societate musica Star Records, postea Star Music appellata, editum est. Nomen Beatricis Alonzo nativum est Phylbert Angelie Ranollo Fagestrom.
Currus electricus
Currus electricus vel tramviarius, a similitudine traminis vectorii dictus, est vehiculum quod in ferrivia gubernatur, homines inter regiones urbanas transportans. Singuli currus electrici saepemodo lineae vulgo appellantur; scilicet linea 1, 2, 3 ceteraeque lineae.
Olim erant et nonnumquam hodie sunt omnes currus electrici unius civitatis uno colore picti; Monaci exempli gratia caeruleo colore, Stuttgarti flavo, Turici viridi, Vindobonae rubro.
Sanctus
Sanctus (a sanciendo) in multis religionibus est homo egregiae sanctitatis. Nomen in Christianitate adhibetur in definitionibus, quae inter denominationes variant. Verbum ipsum 'aliquis sacer' significat. Notio ex antiqua litteratura Graeca Christiana venit, in verbo ἅγιος 'sanctus', et ex Novo Testamento, ubi verbum Iesu discipulos describit. In Vetere Testamento simile est verbum Hebraeum קדוש, cadosch. Verba קדוש, ἅγιος et sanctus sunt praecipue attributa Dei unius et omnipotentis, a quo omnis sanctitas derivatur. Aliae religiones certos homines praecipuae sanctitatis vel humanitatis noscunt.
Proprietates et definitiones
Laurentius Babb anthropologus in commentario de Sathya Sai Baba rogat: "Quis est sanctus?" et respondit in symbolica certarum religionum structura esse imaginem certorum extraordinariorum spiritualium hominum, qui, ut fertur, "potestates mirificas habent," et quibus certa morum praesentia frequenter attribuitur.
Christianitas
Secundum Biblia Sacra sanctus est, qui sanctificatur (Liber II Paralipomenon 6:41). Primi Christiani seipsos sanctos appellabant (Hebraei 13:24; Iudas 1:3; Philemon 1:5, 7). Notio sanctitatis condita est in opinione Christiana, ut concordantia actionum alicuius cum voluntate dei illum perfectiorem faceret et sanctificaret et sic vita illius perfecta fere fieret. Ab aetate prima Christianitatis Paulus Apostolus et alii "ἅγιους" non solum omnes credentes vivos (e. g. Philippenses 4;21-22 vel Revelatio 20;9) sed interdum etiam beatos in caelo (I Thessalonicenses 3;13) vocant.
Christianitate crescente, homines verbo sanctus utebantur potius ad designadum singula individua, qui habebantur et venerabantur ut exemplaria fidei pro aliis Christianis. In principio terminus pro martyribus fidei adhibebatur. Ad sepulcra martyrum fideles congregare et eucharistiam celebrare solebant. Exemplum primum talium caerimoniorum celebrationes saeculo secundo quotannis ad sepulcrum Polycarpi habitae sunt.
Paulo poster alter typus sancti agnotus est: eremitae sicut Antonius abbas. Illi, quamvis non mortui sensu physico, a voluptatibus mundi absoluti et ideo quasi martyres facti sunt.
Temporibus posterioribus monachi et monachae sancti cosiderabantur et canonizabantur. Similiter et laici excelsi saepius sancti considerabantur.
Ad differendos varios typos sanctorum termini classificationis inventi sunt.
Ad episcopos, martyres, eremitas nunc abbates, presbyteri, confessores, abbatissae, virgines et postea alii typi additi sunt.
Catholicismus Romanus
Sunt plus quam decem milia sanctorum Romanorum Catholicorum.
In Ecclesia Catholica est terminus pro homine, qui iam est in coelo, et qui gaudet visionem beatificam Dei. Catholici credunt sanctos non tantum Deum amare, cognoscere et laudare, sed etiam fideles in terris cognosere et amare. Ergo Catholici saepe quaerunt auxilium sanctorum, ut intercedant ad Deum pro eis. Magnus numerus est hominum sanctorum non amplius recordatorum, qui celebrantur die 1 Novembris, in suffragione Omnium Sanctorum. Nonnulli, tamen, ab ecclesia sunt noti tamquam exempla vitae Christianae. Illi sunt sancti canonizati, quos saepe indicat vocabulum sancti. Processus beatificationis et canonizationis examinat integritatem vitae, sanctitatem, et orthodoxiam alius, et petit duo miracula. Saepe sancti accipiuntur a Christianis in patronos, vel a die natali, vel a nomine eorum.
De cultu sanctorum ecclesia Catholica Romana praescribit: "cultu publico eos tantum Dei servos venerari licet, qui auctoritate Ecclesiae in album Sanctorum vel Beatorum relati sint" (canon 1187 Codicis Iuris Canonici). Ex canone 1186 propositum cultus sanctorum est: "Ad sanctificationem populi Dei fovendam, ecclesia peculiari et filiali christifidelium venerationi commendat Beatam Mariam semper Virginem, Dei Matrem, quam Christus hominum omnium Matrem constituit, atque verum et authenticum promovet cultum aliorum Sanctorum, quorum quidem exemplo christifideles aedificantur et intercessione sustentantur."
Veneratio sive cultus sanctorum devotionem particularem populi erga sanctos describit. Veneratio (δουλία) in sensu honorificiendi vel respectandi intenditur. Adoratio (λατρία) autem Deo reservata est. Sancti in caelo, amici Dei intimi ab hominibus adhuc in terra vivientibus rogari possunt, ut pro eis orarent, intercedant. Quivis sanctus patronus alicuius causae vel professionis designari vel contra singulos morbos sive alia mala invocari potest. Sancti non potentes ex seipsis sed solum per gratiam Dei putantur. Reliquiae sanctorum similiter iconibus respiciuntur. A primis temporibus, credentes coram reliquiis sanationem implorant.
"Virtutesque non quaslibet faciebat Deus per manum Pauli, ita ut etiam super languidos deferrentur a corpore eius sudaria et semicinctia, et recedebant ab eis languores, et spiritus nequam egrediebantur" (Actus Apostolorum 9:11-12). Cum qua persona sancta iudicata est, corpus eius sacrum consideratur. Reliquiae sanctorum praecipue in ecclesiis conservantur. Etiam vestes et aliae res ex usu sanctorum provenientes ad venerationem conservantur. Nonnullis sanctis attributa adscripta sunt, e. g. claves ad Sanctum Petrum, ensis ad Sanctum Paulum.
In Ecclesia Catholica Romana aliqua persona, quae habetur excellenter sancta, per processum formalem (canonizationem) sancta declarari potest. Haec approbatio illam personam in Litania omnium sanctorum nominare sinit. Canonizatio multos annos, nonnumquam saecula durare solet. Cuius initium est investigatio vitae et scriptorum candidati ab homine perito peracta. Ille eventum studiorum episcopo locali tradit. Tum illo consentiente ampliores explorationes fiunt. Tunc causa personae, abhinc servus aut serva Dei intitulatae, Romam ad Congregationem de causis sanctorum transfertur et illic a postulatore proprio tractatur. Postea, si papa personae "virtutem heroicam" adscribit, ei titulus "venerabilis" addicitur. Si latiores investigationes prospere evenerunt et aut martyrium aut unum miraculum, quod per invocationem istius venerabilis personae post mortem eius successit, agnotum est, papa titulum "beatum" attribuere potest. Beatum in definita regione vitae, mortis vel sepulturae eius publice venerari licet. Priusquam papa beatum sanctum et ergo in tota ecclesia publice venerabilem proclamat, alterum miraculum agnosci debet.
Orthodoxia
In Ecclesia Orthodoxa sanctus definitur ut persona, quae est in caelo, sive recognitus in terra sive non.
Orthodoxi Deum sanctos eius per orationes exauditas vel per miracula revelare putant. Sancti a communibus localibus recognosci solent. Favore crescente multi per synodum episcoporum a tota ecclesia recognoscuntur, celebrantur et in calendario inscribuntur.
Anglicanismus
In Anglicanismo sancti videntur ut fratres et sorores maiores natu in Christo. Oportet illos, quae sunt exempla sanctitatis, imitari et ab eis in via spirituali animum sumere.
Intercessio sanctorum autem apud deum negatur et ut doctrina falsa ecclesiae Romanae condemnatur. Iesus Christus solus intercessor apud Deum Patrem videtur.
Qua de causa sancti in liturgia Anglicani non invocantur, in privatis autem orationibus nonnullorum Anglicanorum, praecipue Anglocatholicorum implorantur et festa eorum celebrantur.
Protestantismus
In multis ecclesiis Protestantibus "Sanctus" aliquem Christianum significat, sicut erat notio Sancti Pauli apostoli. Qui Christum confitetur et factus est pars corporis eius mystici, per relationem ad eum sanctus est. Rogationes ad sanctos mortuos itaque a multis Protestantibus ut idolatria aestimantur.
Santería/Vodum
Veneratio sanctorum Catholicorum basem religionis Cubanae Santeria format. Sancti cum diis mythologiae Yoruba confunduntur. Haec practica ab ecclesia Catholica Romana vehementer condemnatur. Vodun similiter agit. .
Aliae religiones
Notio sanctitatis in historia Christianitatis crevit; sunt autem in aliis religionibus notiones similes, in quibus certi homines agnoscuntur propter eorum sanctitatem vel humanitatem. Iudaismus tractat de classi hominum, qui Tzadikkim appellantur.
Sunt homines qui appellentur sancti Hinduisti, quorum plurimi egregie appellati sunt mahatma, paramahamsa, vel swami, sive titulis Sri vel Srila; moderna autem horum terminorum consuetudo magnopere adfecta est a theosophia. Buddhistae arhatas et arhantas praecipue colunt; item certae Islamismi sectae hadratas venerantur.
Frontenac (Girundia)
Frontenac est commune Francicum 766 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Jackson Comitatus (Visconsinia)
Jackson Comitatus (Anglice:  Jackson County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 19100 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Black River Falls, anno 1853 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 5.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Crepicordium in Algia
Crepicordium in Algia (Francogallice Crèvecœur-en-Auge) est commune Francicum 513 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Castrum Sancti Laurentii (Campania)
Castrum Sancti Laurentii (alia nomina: Castellum Sancti Laurentii) (Italiane: Castel San Lorenzo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 710 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Incolae Castrenses appellantur.
Libius Severus
Libius Severus Serpentius Imperator imperii Romani partis occidentalis fuit ab anno 461 usque ad mortem die 5 aut 15 Augusti 465.
Vita
Post caedem Maioriani mense Novembri anni 461 Severus die 19 Novembris a patricio Ricimere imperator creatus est. Ipse revera non regnavit, sed Ricimer. Neque Leo I imperator Imperii Orientalis neque Aegidius "Magister militum per Gallias" neque Marcellinus dux militum Dalmatiae eum probaverunt. Anno 464 autem Arvandum praefectum praetorio Galliarum nominare potuit. Mense Augusto anni 465 Libius Severus sine successore mortuus est.
Frazina
Frazina, vulgo Fressines, est commune Francicum 1'516 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Stellae Trianguli Australis
Hic habes indicem stellarum constellationis Trianguli Australis.
Mont-de-Vougney
Mont-de-Vougney est commune Francicum 171 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Ištar
Ištar in religione Accadica est dea amoris et fertilitatis necnon belli. Ad deas Inanna Sumeriam, Astarten Phoeniciam, etiam facultatibus multis ad Graecam Aphroditen et Romanam Venerem respondet.
Ali Abbae filius al-Maǧūsī
Ali Abbae filius al-Maǧūsī (vulgo ʻAlī Ibn al-ʻAbbās al-Maǧūsī litteris Arabicis علي بن العباس المجوسي, linguis occidentalibus etiam Haly Abbas) fuit medicus et scriptor linguae Arabicae Persicus saeculi X, Bagdati habitans. Opus eius praecipuum Kitāb Kāmil al-Sinā'a al-Ṭibbiyya, sciliet "Liber completus artis medicinae", Latine vertit Constantinus Africanus sub titulo Liber pantegni.
Nexus externi
<!-- Ali ibn Abbas al-Majusi (died 982-994), also known as Masoudi, or Latinized as Haly Abbas', was a Persian physician and psychologist most famous for the Kitab al-Maliki or Complete Book of the Medical Art'', his textbook on medicine and psychology.
Biography
He was born in Ahvaz, southwestern Persia, and studied under Shaikh Abu Maher Musa ibn Sayyār. He was considered one of the three greatest physicians of the Eastern Caliphate of his time, and became physician to Emir Adhad al-dowleh Fana Khusraw of the Buwayhid dynasty, who ruled from 949 CE to 983 CE. The Emir was a great patron of medicine, and founded a hospital at Shiraz in Persia, and in 981 the Al-Adudi Hospital in Baghdad, where al-Magusi worked. His ancestors were Zoroastrian, but he himself was a Muslim. His reverence for Allah is evident in the worship and styles of expression throughout his work.
The Complete Art of Medicine
Al-Majusi is best known for his Kitab Kamil as-Sina'a at-Tibbiyya ("Complete Book of the Medical Art"), later called The Complete Art of Medicine, which he completed circa 980. He dedicated the work to the Emir, and it became known as the Kitab al-Maliki ("Royal Book", or in Latin Liber Regalis or Regalis Dispositio). The book is a more systematic and concise encyclopedia than Razi's Hawi, and more practical than Avicenna's The Canon of Medicine, by which it was superseded.
The Maliki is divided into 20 discourses, of which the first ten deal with theory and the second ten with the practice of medicine. Some examples of topics covered are dietetics and materia medica, a rudimentary conception of the capillary system, interesting clinical observations, and proof of the motions of the womb during parturition (for example, the child does not come out, but is pushed out).
In Europe a partial Latin translation was adapted as the Liber pantegni by Constantinus Africanus (c. 1087), which became a founding text of the Schola Medica Salernitana in Salerno. A complete and much better translation was made in 1127 by Stephen of Antioch, and this was printed in Venice in 1492 and 1523.
Neuroscience and psychology
Neuroscience and psychology were discussed in The Complete Art of Medicine. He described the neuroanatomy, neurobiology and neurophysiology of the brain and first discussed various mental disorders, including sleeping sickness, memory loss, hypochondriasis, coma, hot and cold meningitis, vertigo epilepsy, love sickness, and hemiplegia. He placed more emphasis on preserving health through diet and natural healing than he did on medication or drugs, which he considered a last resort.
988 Appella
988 , olim designationibus 1922 MT et 1955 QJ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Beniamino Jekhowsky in Observatorio Algerii versato repertus est. In honorem Pauli Appell nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 988 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Creully
Creully est commune Francicum 1610 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Simula
Simula   seu Simala  (alia nomina  : Oppidum Simulae) (Italiane: Simala) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Arborensi situm. Incolae Simulenses appellantur.
Municipium in Marmilla historica ac geographica terra situm.
Générac (Girundia)
Générac est commune Francicum 582 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
De optimo senatore
Liber est dedicatus regi Sigismundo II Augusto.
Ioannes XVI
Ioannes XVI (natus Ioannes Philàgathos vel Philàgathus die ignoto Rosciani; mortuus Romae anno 1001) fuit antipapa ab anno 997 usque ad annum 998, id est inter pontificatum papae Gregorii V.
Vita
Anno 980 Ioannes a imperatore Otto II cancellarius Italiae creatus est, annoque 982 abbas Nonantolae. Postea Ioannes fuit magister imperatoris Ottonis III (se etiam eiusdem papae Gregorii V) et ab anno 991 episcopus Placentiae.
Anno 994 Ioannes in Constantinopolim missus est. Cum Romam rediit, anno 997 cum auxilio Imperii Byzantini papa factus est, sed episcopi occidentis eo sacra interdixerunt.
Mense Februario 998, cum Otto III Romam rederet, Ioannes in vincula coniectus est, et usque ad mortem captivus in abbatia Romana mansit.
Athenaeus (discretiva)
Athenaeus haec dissimilia significet:
Bernardus Galura
Bernardus Galura (natus Bernhard Katzenschwanz in Herbolzheim 21 Augusti 1764; Brixinone die  27 Maii 1856 mortuus) ab anno 1829 usque ad mortem Brixinonis episcopus.
1227
1227 = MCCXXVII
Christophorus Cellarius
Christophorus Cellarius (Theodisce Christoph Keller, natus Smalcaldae die 22 Novembris 1638; mortuus Salinis Saxonicis die 4 Iunii 1707) ab anno 1693 fuit professor rhetoricae (id est Linguae Latinae) et historiae apud Universitatem Salinarum Saxonicarum.
2533 Fechtig
2533 , olim designationibus A905 VA, 1948 RB, 1954 UD3, 1961 AO, 1965 XC, 1970 QG1, 1972 BD, 1976 YT, et 1981 SK1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf, astronomo apud Observatorium Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2533 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
9502 Gaimar
9502 , olim designationibus 2075 T-2 et 1995 XV4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9502 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lucius Orbilius Pupillus
Lucius Orbilius Pupillus (natus Beneventi 114 a.C.n.; mortuus circa 14 a.C.n.) fuit grammaticus qui Beneventi et ab 63 a.C.n. Romae docuit. Horatius, discipulus, in Epistulis (II) eum "plagosum" appellat; item, secundum Suetonium (De grammaticis, IX), Domitius Marsus eum memoria tenuit in versu "Si quos Orbilius ferula scuticaque cecidit." Orbilius senex mente alienata fuit, ut versus Bibaculi meminit: "Orbilius ubinam est, litterarum oblivio?"
1228
1228 = MCCXXVIII
Jefferson Comitatus (Visconsinia)
Jefferson Comitatus (Anglice:  Jefferson County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 74021 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Jefferson, anno 1836 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Cresseveuille
Cresseveuille est commune Francicum 284 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Limes Saxoniae
Limes Saxoniae medio aevo a Saxonibus munitus est ut illam, quae nunc Chiloniensis est, regionem adversus Abodritos gentem Slavonicam protegerent. Cuius ad limitis finem, quo locorum ad septentriones vergebatur, saeculo 13. Adolphus IV. eius nominis dux Holsatiae Kieliam condidit. Adamus Bremensis: "Hoc est ab Albiae ripa orientali usque ad rivulum quem Sclavi Mescenreiza vocant, a quo sursum limes currit per silvam Delvunder usque in fluvium Delvundam ; sicque pervenit in Horchenbici et Bilenispring ; inde ad Liudwinestein et Wispircon et Birznig progreditur. Tunc in Horbinstenon vadit usque in Travena silvam, sursumque per ipsam in Bulilunkin ; mox in Agrimeshov, et recto ad vadum, quod dicitur Agrimeswidil, ascendit. Ubi et Burwido fecit duellum contra campionem Sclavorum, interfecitque eum: et lapis in eodem loco positus est in memoriam . Ab eadem igitur aqua sursum procurrens terminus in stagnum Colse vadit; sicque ad orientalem campum venit Zuentifeld, usque in ipsum flumen Zuentinam, per quem limes Saxoniae usque in pelagus Scythicum et mare quod vocant orientale delabitur."
Lusevera
Lusevera (alia nomina: Luxvera vel Lucifera) (Italiane: Lusevera; Slovenice: Bardo; Foroiuliensice: Lusèvare) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Sclavonia foroiuliensis
Municipium Luseverae in Sclavonia foroiuliensi situm.
Sermones
A parte incolarum sermone Slovenico utitur.
Montbenoît
Montbenoît (Arpitanice L'Abbaye) est commune Francicum 393 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Nalles
Nalles  (Italiane: Nalles; Theodisce: Nals) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) sita. Incolae Nallenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Burgraviam.
Ebur
Ebur est materia candida et solida quae dentes format incisivos aut caninos elephantorum, aprorum et hippopotamorum. Ex eo faciunt sculpturas et ornamenta ut cathedram Maximiani, exemplum artis Antiquitatis Posterioris.
At hodie merecatus eburis interdictus est sub ius internationale a origatiozationibus internationalibus, sicut IUCN ratione conservationis status.
Castrum Sancti Georgii (Campania)
Castrum Sancti Georgii (alia nomina: Castellum Sancti Georgii) (Italiane: Castel San Giorgio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Courménil
Courménil est commune Francicum 125 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
3522 Becker
3522 , olim designationibus 1941 SW, 1964 UG, 1981 TL2, 1981 UA20, et 1981 WC6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yrjö Väisälä, astronomo apud Universitatem Aboensis versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3522 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1226
1226 = MCCXXVI
François (Utraeque Separae)
François est commune Francicum 954 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Xenusia
Xenusia (Dzik & Krumbiegel, 1989)
Montbéliardot
Montbéliardot est commune Francicum 106 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Fronsacum
Fronsacum, vulgo Fronsac, est oppidum et commune Francicum 1'146 incolarum (anno 2012) praefecturae Girumnae in regione occidentali Nova Aquitania. Ibi nascuntur et venundantur vinum Fronsacense et vinum circa Canon ortum.
Courgeoût
Courgeoût est commune Francicum 465 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Oliverius de Berranger
Oliverius de Berranger (natus die 10 Novembris 1938 in Curbavia in Alta Sequanae; mortuus die 23 Maii 2017) ab anno 1996 ad annum 2009 Sancti Dionysii episcopus fuit.
Bonifacius VII
Bonifatius VII (natus Franco Ferruccii die ignoto - obiit mense Iuli 985) fuit antipapa anno 974 et inter annos 984/985.
Vita
Post mortem imperatoris Ottonis I papa Benedictus VI mense Iuni 974 a Crescentio II, duce nobilum Romanorum et socius futuri antipapae Bonifacii VII, in vincula coniectus est. Crescentius iussit Benedictum strangulari et Franconem papam creavit cum nomine Bonifacii. Paulo post Bonifacius a Roma in Constantinopolim fugire debuit et Benedictus VII cum auxilio imperatoris Ottonis II novus papa factus est.
Post mortem Ottonis II anno 983 Bonifacius Romam rediit et novum papam Ioannem XIV in vincula coniecit, ubi Ioannes die 20 Augusti 984 obiit, sed post aliquos menses etiam Bonifacius obiit, scilicet necatus est, occisus a Ioanne Crescentii II (+998) et Crescentio III (+1020), Crescentii II filii. Ioannes XV Bonifacio successit.
Iosephus Smith
Iosephus Smith (1805–1844) fuit dux religiosus Americanus qui motum Sanctorum in Novissimis Diebus (Anglice: 'Latter-Day Saints') condidit, saepe Mormonismum appellatum. Eius auditores eum affirmaverunt primum hodiernum prophetam, cuius officium fuit renovare ecclesiam Christianam primam, quam crediderunt amissam fuisse propter apostasiam. Haec renovatio amplexa est institutum Ecclesiae Iesu Christi Sanctorum in Novissimis Diebus et editionem Libri Mormonis et aliarum novarum scripturarum. Dux magnarum coloniarum, Smith fuit dux politicus et militaris in Media America.
Vita
Smith natus est in oppido Sharon Montis Viridis, 23 Decembris 1805.
Eius auditores credidit se est conlocutus cum nuntio Dei qui ei locum indicavit ubi in Novo Eboraco tabellae aureae sepultae erant. Tum Smith declaravit Indios Americanos esse populus amissus de Israel. Postea in matrimonia multas mulieres duxit. Deinde turba in Illinoesia eum interfecit. Denique multi rudes incultique, qui Smith amabant, ex Illinoisa egressi sunt in Utae desertum, quem crediderunt esse Sion. Plerique ibi manserunt usque ad ultimos dies, quo tempore veniverint ad Missuriam, ubi credunt esse Eden Bibliorum Sacrorum.
Necatus est Carthagini in Illinoesia, 27 Iunii 1844
Baressa
Baressa   (alia nomina  : Oppidum Baressae) (Italiane: Baressa) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Aristianensi/Arborensi situm. Incolae Baressenses appellantur.
Municipium in Marmilla historica ac geographica terra situm.
Stephanus Dupérac
Stephanus Dupérac (sive du Pérac) (Étienne Dupérac, natus circa annum 1525, mortuus anno 1604) fuit architectus et pictor Francicus. Notissimus est propter imagines in aes incisas saeculi XVI exeuntis Romam reliquiasque antiquas eius demonstrantes.
1224
1224 = MCCXXIV
Valda (discretiva)
Valda potest:
Margarita de Parma
Margarita de Parma (nata die 5 Iulii 1522; mortua Ortonae die 18 Ianuarii 1586), filia naturalis Caroli V imperatoris et Ioannae de Gheynst, fuit uxor ab anno 1536 Alexandri Medicis, et post mortem eius ab anno 1538 Octavii Farnesii, Ducis Parmae et Placentiae.
Margarita ab anno 1559 usque ad annum 1567 gubernatrix Bataviae fuit.
Cresserons
Cresserons est commune Francicum 1210 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
1223
1223 = MCCXXIII
Drenchia
Drenchia (alia nomina: Tranche - is) (Italiane: Drenchia; Slovenice: Dreka; Foroiuliensice: Drencje) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm.
Sclavonia foroiuliensis
Municipium Drenchiae in Sclavonia foroiuliensi situm.
Sermones
A parte incolarum sermone Slovenico utitur.
Thermae Constantinae (Roma)
Thermae Constantinae anno 315 confectae fuerunt ultimae thermae magnae, quae Romae antiquae aedificatae sunt.
Cerasus (Italia)
Cerasus (Italiane: Ceraso) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Courvaudon
Courvaudon est commune Francicum 211 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Le Haillan
Le Haillan (Gasconice Halhan) est commune Francicum 9'632 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Juneau Comitatus
Juneau Comitatus (Anglice:  Juneau County) est Visconsiniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 24316 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Mauston, anno 1858 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 4.3 %) haud Anglice domu loquitur.
989 Schwassmannia
989 , olim designationibus 1922 MW, 1935 UE, et 1935 UF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Friderico Carolo Arnoldo Schwassmann in Observatorio Hamburgi versato repertus est.
Mons Belicardus
Mons Belicardus (Francogallice Montbéliard; Arpitanice Monbyai; Theodisce olim Mömpelgard) est commune Francicum 26'269 incolarum in praefecturae Dube regionis Liberi Comitatus situm.
Historia
Anno 1397 Mombéliard per hereditatem in possessionem ducum Virtembergiae venit et quadringentos annos usque ad annum 1793 - sub nomine mutilato Moempelgard - in eorum dicione permansit.
1221
1221 = MCCXXI
Fors (Utraeque Separae)
Fors est commune Francicum 1'745 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
1220
1220 = MCCXX
3523 Arina
3523 , olim designationibus 1975 TV2, 1930 HB, 1952 KO, 1957 VC, 1968 UX, 1975 TC7, et 1975 VH9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3523 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Montandon
Montandon est commune Francicum 387 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Hispania Visigothica
Hispania Visigothica est spatium historiae Hispaniae post Imperii Romani Occidentalis casum usque ad annum 711, Hispania amissa dicta. Qua aetate Visigothi paeninsulam Ibericam incolebant, urbes condebant, bella gerebant, artesque colebant. Haec est ultima Antiquitatis Posterioris et prima Medii Aevi aetas Hispanica.
Visigothi in Hispaniam intraverunt anno 416, amici Romanis. Cum anno 476 Odoacer Romulum Augustulum ex imperio sustulisset, Euricus Visigothus totas terras Romanas Hispanicas Visigothis annexuit. Annis sequentibus, Visigothi in fidem Catholicam conversi sunt, linguamque Latinam linguam cotidianam fecerunt. Saeculo autem octavo, eorum regnum subito desiit. Mense Maio 711, Mauri, Fretum Gaditanum navigantes, invasionem in Hispaniam coeperunt. Spatio novem annorum (711–720), regnum Visigothorum in fumum transformaverunt: primo Toletum ceperunt, tum Caesaraugustam, deinde Tarraconam, et tandem Septimaniam.
Aula Regia (abbatia)
Aula Regia (Bohemice Zbraslavský klášter) fuit abbatia Ordinis Cisterciensis in Aula Regia (Bohemice Zbraslav) prope Pragam in Bohemia, apud ripam Multaviae, qua Misa fluvium (Bohemice Berounka) illi iungebatur.
Hispania Visigothica
Saeculum quintum
Visigothi in Hispaniam anno 416 amici Romanis, contra Suevos pugnandi causa, intraverunt. Deinde anno 418, ob foedus Valiae, Visigothi in Aquitaniam redierunt, quod hoc foedus terras eis dedit, ut Aquitaniam defenderent. Tum Suevi Lusitaniam et Gallaeciam ceperunt, ipse modo Vandali Baeticam.
Aula Regia (abbatia)
Historia
Monasterium conditum est anno 1292 a rege Bohemiae Venceslao II, qui fortasse necem Zavisii de Falkenstein expiare voluit. Primi monachi venerunt ex monasterio Sedlecensi in Bohemia. Altero post coronationem die, 20 Maii 1297, rex basilicae Beatae Virginis fundamenta iecit. Anno 1305 sepultus est in monasterii ecclesia Beatae Virginis fundator Venceslaus II. Post mortem eius abbates Otto et maxime Petrus Zittaviensis scripserunt Chronicon Aulae Regiae. Elisabetha, regina Bohemiae et benefactrix huius monasterii (filia Venceslai II, uxor Ioannis regis et mater imperatoris Caroli IV), transtulit anno 1326 in Aulam Regiam corpus fratris sui regis Venceslai III, anno 1306 Olomucii necati. Item Elisabetha sepulta est in Aula Regia anno 1330.
Rex Venceslaus IV, qui anno 1419 mortuus est, habebat sepulcrum suum in Aula Regia, sed tantum quinque anni, anno 1424 traslatus est in ecclesiam cathedralem sancti Viti Pragensem, quia anno 1420 destruxerunt abbatiam Aulae Regiae Hussitae.
Hispania Visigothica
Saeculum quintum
Attila superato, Valentinianus III foedus Visigothorum icit, ut Visigothi Hispaniam liberarent. Anno 455 Theodoricus II cum copiis Hispaniam intravit via Pompaelonis et in Gallaeciam bellum gessit. Anno 455 magnum proelium apud fluvium Urbicum pugnatum est; Theodoricus Suevos superavit et tunc Asturicam Legionemque liberavit. Anno 456, copiae Visigothorum in Gallaeciam intraverunt. Visigothi ceperunt Bracaram et Portum Cale, qua rex Suevorum, Rechiarius, captus est. Tunc ad Emeritam profecti sunt, quam obsidione clauserunt. Anno 457 imperator Romanus (Valentinianus III) mortuus est, et copiae Visigothorum Aquitaniam rediverunt.
Aula Regia (abbatia)
Historia
Anno 1785 abbatia sublata est ab imperatore et rege Iosepho II.
Aedificium
De statu monasterii prae destructione Hussitica anni 1420 papa Pius II scripsit: ''"Nullum ego regnum aetate nostra tota Europa tam frequentibus, tam augustis, tam ornatis templis dotatum fuisse quam Bohemicum reor. Templa in caelum erecta longitudine atque amplitudine mirabili fornicibus tegebantur lapideis. Altara in sublimi posita auro et argento, quo sanctorum reliqiuae tegebantur, onusta, sacerdotum vestes margaritis tectae, ornatus omnis dives, pretiosissima supellex, fenestrae altae atque amplissimae conspicuo vitro et admirabili opere lucem praebebant. Necque haec tantum in oppidis atque urbibus, sed in villis quoque admirari licebat. Fuit inter caetera monasterium Aulae Regiae apud ripam Multaviae, qua Misa fluvium illi iungitur, situm, in quo regum corpora condebantur, singularis excellentiae, nam praeter aedem magni et memorabilis operis amplum dormitorium ceterasque monachorum officinas magnifice constructas quadrata porticus fuit, quae non parvum conclusit hortum, ambitum vocavere. In huis lateribus vetus novumque testamentum ab initio Genesis usque ad Apocalypsim Johannis litteris maiusculis in tabulis scriptum continebatur notis, quo altius irent, paulatim crescentibus, ita ut a summo usque deorsum facilis lectio praeberetur. Sed hoc decus post Venceslai mortem Hussitarum rabies delevit."''
Les Forges (Utraeque Separae)
Les Forges est commune Francicum 130 incolarum (anno 2012) praefecturae Utrarumque Separarum in provincia occidentali Pictaviensi et Carantonis (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Porta Ištar
Porta Ištar (Theodisce Ischtar-Tor), illa porta scilicet urbis antiquae Babylonis quae ad deam Ištar sacrata est, in ruinis Babylonis ab archaeologis Germanis reperta est et Berolinum translata. Ibi in Museo Pergameno reconstructa ostentatur.
Hispania Visigothica
Saeculum quintum
Euricus vidit infirmitatem Romanorum in Hispania et provincias de facto gubernare coepit. Anno 476, Odoacer Romulum Augustulum ex imperio sustulit, et Euricus Hispaniam de iure accepit. Cum parvis copiis in maximis urbibus (Emeritae Augustae, Toleti, Pompaelone, Tarracone, Cordubae), territoria Hispanica in dicionem Gothorum redegit. Terras circiter Toletum, Emeritam Augustam et vallem Durii suis dedit. Euricus Codicem Euricianum ita leges primae Visigothis scriptae compulsit. Eurico regnante, dux Salla reparavit pontes et moenia urbis Emeritae.
Saeculum sextum
Saeculo sexto Visigothi se in factiones digesserunt. Anno 507, Franci eos apud campum Vogladense superaverunt, et omnes terras Galliarum praeter Septimaniam amiserunt. Tunc Theodoricus, rex Ostrogothorum in Hispaniam copias introduxit, qui nepotem coronare regem volebat.
Gesaleico in exilium misso, Theodoricus Hispaniam regebat. Dux copiarum, Theudis, contra Theodoricum rebellavit. Successor Theudis, Theudigiselus, illum occidit et seipsum coronavit. Theidigiselus iterum cenans ab Achilane occisus est in Hispale. Ergo Isidorus Hispalensis regicidium dixit esse morbum gothorum.. Inter annos 542 et 546 inguinalis plaga paene totam Hispaniam contrivit.
Athanagildus contra Achilanem rebellavit, et Achila Iustiniani auxilium petivit; sic provinciam Spaniae coepit. Athanagildo defuncto Liuva I rex est coronatus, sed solum quattuor annos regebat. Tunc Liuvigildus eum successit.
Rebelles surrexerunt, dum reges se occidebant: Corduba et regio Saltus Castulonensis (vel Orospeda), Astures, Cantabri, Vascones, et gentes confines cum Suevis (in regione Sabaria appellata).
Regnum Toletanum
Liuvigildus et Reccaredus filius Hispaniam regebant annis 560–601.
Liuvigildus rebelles superavit in Corduba, Sabaria et Orospedia. Tunc contra Vascones triumphavit et Victoriacum condidit. Etiam Recopolim fundavit. Pace in regno restituta Liuvigildus contra Byzantinos pugnavit ; tunc contra Suevos.
Liuvigildus regnum Suevorum anno 585 cepit. Seni regi Suevorum nulli filii erant, et fratres eius adversus eum insidiebant. Miro rex Sueborum in fines Cantabrorum cum copiis anno 572 ingressus est, et adversus Liuvigildum bellum gessit. Miro superatus est, et Liuvigildus pacem accepit. Dum Hermenegildus contra patrem bellum gessit, Miro iterum Liuvigildum pugnavit, sed Miro anno 583 obiit. Liuvigildus iter in fines Suevorum cum copiis fecit et regulos superavit. Tunc, anno 585, Bracaram Augustam cepit et se regem Suevorum coronavit.
Hermenegildus, filius Liuvigildi, Ingundam mulierem Catholicam duxit et ipse in fidem Catholicam conversus est. Hermenegildus se regem coronavit contra patrem, anno 580. Gregorius Turonensis de rebellione Hermenegildi sic scripsit:
Reccaredus anno 589 tertium concilium toletanum convocavit, gentes Gothorum in fidem Catholicam convertiendi causa :
Reccaredus tunc ex Francis victoriam tulit, postea Franci in Septimaniam intraverunt.
Saeculum VII
Reccaredo primo mortuo regnum viderat sex reges in annis viginti ob bella civilia et regicidia. Reccaredo II defuncto Suinthila est coronatus rex. Suinthila erat dux strenuus, et anno 622 Byzantinos superavit. Ultimas copias proelio superavit et obsidione ultimum praesidium (Malacam vel Carthaginem Spartariam) clausit; ita finita est provincia Spaniae. Historia Gothorum Isidorus Hispalensis de Suinthila scripsit: "Totius Hispaniae infra Oceani fretum monarchia regni primus idem potitus, quod nulli retro principum est collatum." Suinthila defuncto reges successores praeter Reccesvinthum paucos annos rexerunt.