cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fulvius Ursinus
De collectionibus
Omnium antiquitatum suarum inventarium accuratum, pretiis quoque uniuscuiusque rei notatis, ab ipso Fuluio conscriptum et a Petro de Nolhac nono decimo saeculo exeunte publicatum est. Pleraque collectanea ista in Museum Neapolitanum postremo pervenerunt ubi hodie servantur, nisi quae pulchra opera Farnesii muneris loco amicis dedere. Per omnem vitam res eiusmodi Ursinus conquisiverat atque magno sumptu collegerat : testamento patrono suo Odoardo Farnesio eas reliquit. Plerasque Romae emerat sed epistolari commercio cum eruditis amicis per omnem Europam de novis antiquitatibus quae inveniebantur certior fiebat, eo magis quod non tantum sibi sed etiam cardinalibus Farnesiis, patronis suis, pulchra opera venabatur. Nonnumquam collectiones nummorum vel bibliothecas solidas emebat, praesertim ab eruditis hominibus quos admirabatur (Pyrrhus Ligorius, Petrus Bembus, Gentilis Delphinius...) sed etiam numismata quae Margaritae Austriacae olim fuerant. Divisio inventarii haec est : 1)Gemmae 2)Tabulae pictae et delineationes 3)Inscriptiones 4)Marmora 5)Numismata Latina et Graeca aurea, argentea, aenea.
Miram sollertiam Ursinianam in vere antiquis rebus a falsis dinoscendis omnes admirabantur atque eum consulere tamquam Pythiam solebant. Haec sunt verba cardinalis Baronii in Annalibus suis : Fulvius Ursinus ... rerum antiquarum solertissimus explorator ad quem velut Lydium lapidem quaeque vetera monumenta probanda elucidandaque afferri solent. Praeterea ob hanc iconologicam scientiam ornamentum palatiorum ceterorumque monumentorum Farnesianorum curare solebat, dum exempla antiqua quae imitarentur opificibus proponit.
Petra Georgiorum
Petra Georgiorum (alia nomina: Petra Georgii) (Italiane: Pietra de' Giorgi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Bellum Lamiacum
Bellum Lamiacum (323 - 322 a.C.n.) fuit pugna Athenarum et Foederis Aetolici, qua Alexandro Magno mortuo imperium Macedonum excuteretur. Nominatum est ex oppido Lamia ubi partim pugnatum est.
Historia
Cum anno 323 Athenienses de morte Alexandri Magni certiores facti essent, reliquos Graecos contra rectionem Macedonicam excitabant. Quam seditionem ducere parati erant Athenae. Aetoliae Phocisque incolae et Locri ilico inflammati sunt. Bello feliciter ineunte et Thessaliae pugnatores cum aliis se aggregaverunt. Peloponnesi amplexas regione Demosthenes et Hyperides expugnare potuerunt. Antipater apud Heracleam victus et Lamiae circumdatus est. Obsessio autem ante oppidum bene munitum et fortiter defensum diutius durabat; Leosthenes, Athenarum imperator, in excursione ex urbe mortuus est. Eius successor Antiphilus utique auxilia Phrygica profligavit - sed interdum Antipater astute proficiscens cum veteranis Crateri se uniebat.
Apud Crannum in meridie Pinii fluvii situm die 5 Augusti 322 proelium commissum est ubi neuter vicit; attamen sic Graecorum animus fractus est. Exercitus foederatorum invidia atque diffidentia desuetus est et inde oppidorum multitudo submissionem declaravit. Athenienses et Aetolici autem Antipatro et Cratero in meridiem progrediente inviti se tradiderunt.
Amphiclea-Elatea (demus)
Amphiclea-Elatea (Graece: Δήμος Αμφίκλειας-Ελάτειας) est demus in regione ("peripheria") Graecia Media. Sedes administrativa est Tithorea inferior. Demus in admininstratione anno 2010 reformanda ex tribus pristinis demis formatus est, qui nunc sunt "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα):
Persa (Plautus)
Persa comoedia est quam Plautus saeculo III a.C.n. exeunte vel II ineunte scripsit.
Argentumexterebronides est nomen fictum in hac fabula scriptum (IV, vi, 703). E longissimis verbis Latinis locum secundum habet, 22 litteris longus.
Saint-Hostien
Saint-Hostien (Occitanice Sant Ostian) est commune Francicum 703 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Saint-Géron
Saint-Géron est commune Francicum 249 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Trinummus (Plautus)
Trinummus comoedia est quam Plautus saeculo II ineunte scripsit.
Truculentus (Plautus)
Truculentus comoedia est quam Plautus saeculo III a.C.n. exeunte vel II ineunte scripsit.
1167 Dubiago
1167 , olim designationibus 1930 PB, 1931 VJ1, 1938 WW, 1950 QX, et A924 RF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Evgenii Fedorovich Skvortsov in Observatorio Pulkovo versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1167 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iacobus Tuinder
Iacobus Antonius vulgo Jacques Antoine Tuinder (natus Hagae die 10 Ianuarii 1933, mortuus Heemskerk in Hollandia Septentrionali die 18 Iunii 2011) fuit operator socialis atque esperantista Batavus.
Vita
Tuinder anno 1951 idioma Zamenhofianum edidicerat antequam annis inter 1959 et 1960 folia Birdo iuventitutis Catholicae unionis IKUE moderaretur. Annis inter 1966 et 1971 autem praeses Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum erat. Ei semper in animo erant promotio oecumenismi et cooperationes cum Stephano Maul ineundae qui vir tunc moderator periodici "Espero Katolika". Tuinder et Maul et Adolphus Burkhardt, praeses Unionis Esperanticae Christianae internationalis (KELI), iugiter Limburgi anno 1969 congressum Esperanticum oecumenicum primum fecerunt. Aliquando Tuinder, qui confessionum diversitatem minoris aestimavisse videbatur, praesidium unionis KELI appetivit. Revera annis inter 2000 et 2004 eius praeses erat.
Actiones internationales in favorum pauperum visu laborantibus
Cum munere operarii socialis fungeretur, multum pro mancis faciebat. Inde omnis orbis terrarum esperantistas inflammabat, ut hominibus male videntibus succurrerent. Quod inceptum anno 1966 incohatum Agado E3 - Esperantistoj esperigas Esperantojn inscribebatur et continatum est sub titulo novo E-vid-ente usque auctoris mortem. Inde opus fundatum Stichting Zienderogen responsabilitatem sibi arrogans ramum novum similem in Ucraina insevit, Evidente Ukraina.
Antonius De Salvo
Antonius vulgo Antonio De Salvo (natus Romae die 8 Iunii 1942, mortuus ibidem die 21 Martii 2021) fuit iuris peritus, iudex, et esperantista Italicus. Diu Unioni Internationali Esperantistarum Catholicorum praefuit atque aerarium istius disposuit. Praesidium sodalitatis mense Februario 2012 deseruit.
Villecomtal
Villecomtal est commune Francicum 422 incolarum (anno 2010) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Antonius De Salvo
Vita
Anno 1962 De Salvo officialis ferriviarius fuit, cum explicationes idiomate Zamenhofiano in elenchos Italicos horariorum insereret. Septem annis post doctor iuris factus est et professor in iuridicis oeconomicisque. Tunc in ministerio educationis operam navabat. Anno 1972 ad portationum ministerium transiit. Ex anno 1976 autem in tribunali pecunario primo Venetiis secundo Romae laboravit, ubi ex anno 1977 monetalium actiones in ministerio rerum internarum usque annum 2009 scrutabatur. Inde consiliarius primus nominatus est ad inspicienda ministeria quinque (rerum internarum, externarum, iuridicarum, defensoriarum).
Körtik Tepe
Körtik Tepe est locus archaeologicus in provincia Amida Turciae situs, mox sub aquis molis Ilısu inundaturus. Ibi anno 1990 reperta sunt vestigia habitationis hominum Neolithicorum aevi aceramici. Cum ossibus mortuorum repertae sunt paterae e lapide factae, figuris animalium, avium, serpentium, scorpionum sculptis ornatae, fere omnes fractae.
Antonius De Salvo
Vita
Anno 2011 promotus est rector tribunalis pecuniarii Tergestini: revera et tribuum singulorum et regionis Fori Iulii et Venetiae Iuliae generatim computos revisit. Mense Maio 2013 Bononiae similia pro regione Aemiliae et Romaniae egit. Insuper anno 1976 censor iudicii regionalis administratorii Florentini declaratus est; propositus erat tribunali vectigalium regionali et sufes in Iudicio Italico superiore de rebus tributa spectantibus. Praeterea diurnarii munere fungebatur cum aditu ad administrationes cursuales tam Vaticanas quam Italicas.
Actiones in Esperanticis
De Salvo sermonem internationalem mense Decembri 1956 edidicit et triennio post Panormitano congressu primo participatus est. Ibidem examen linguisticum superius fecit. In adulescentia in circulis catholicis IKUE activus et gregem iuvenum La Alta Flugo feliciter movit. Anno 1962 conventum catholicum Esperanticum Rochae de Papa celebratum labore suo generose ditavit. Congregatio de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum consilia eius fovebat, unde approbatio unionis IKUE a Consilio apostolico laicorum simpleretur. Periodicum "Espero Katolika" quoque annis inter 1978 et 1992 modum in sollertem moderabatur; sed etiam postea laboribus opprimentibus symbolas multas pluma exaratas in foliis publicari iussit. Et ultimis vitae annis director responsalis commentariorum citatorum de iure erat.
Annis inter 1971 et 2007 faciebat emissiones lingua Esperantica stationis radiophonicae Romanae internationalis Ludovico Minnaja succedens. Ligae Esperanticae Italicae vicarius praeses etiam erat. Anno 1995 autem praeses unionis catholicae IKUE electus est. Qui labor cessit anno 2003, quamvis in praesidio unionis IKUE usque annum 2011 mansurus esset. Cum congressus universalis Esperanticus XCI Florentiae celebraretur, apparatus auxilio suo ornavit. Philatelistis oculos pro pittaciis cursualibus Esperantica monstrantibus aperuit libello speciali quodam. Textibus emissionum Esperanticarum Romanarum etiam interrete nutrivit.
Auctoritas
De Salvo in convertendis et revidendis libris liturgicis (missali, lectionario) et in interpretanda mythistoria Promissorum sponsorum operam dabat. Insuper dictionarium Esperantico-Italicum Humberti Broccatelli emendavit, quod anno 1984 in lucem est prolatum. Annis 1980 coepit glossarium gigans Italico-Esperanticum fingere, quo Carolus Minnaja in lucubrationis suis lexicographicis libenter utebatur. Neque proverbia Italica remisit, immo multa in Esperanticum interpretabatur.
Rocca Georgiorum
Rocca Georgiorum (alia nomina: Rocha Georgiorum, Rocha Firella) (Italiane: Rocca de' Giorgi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Iohannes de Bockenheim
"Johannes de Herberdi de Bocklenahem clericus Wormaciensis ... cocus" et Iohannes Walling "supracocus" ambo die 1 Decembris 1417 in familiam pontificalem accepti sunt. E documento posteriori Iohannem de Bockenheim clientem fuisse liquet episcopi Osiliensis confessoris futuro papae: eo tempore selectus est, sicut alii Germani, quo Martinus nuper in Concilio Constantiensi papa creatus, Constantiae in urbe etiam morabat. An Iohannes operam dedit Romae in urbe, an Constantiae tantum ubi Martinus annis 1417 et 1418 morabat, incertum est.
Le Vibal
Le Vibal est commune Francicum 482 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Pseudolus (Plautus)
Pseudolus comoedia est quam Plautus iam senex saeculo II ineunte scripsit. Scimus enim ex fragmento didascaliae in palimpsesto Ambrosiano servato anno 191 a.C.n. hanc fabulam ludis Megalensibus actam esse in honorem Magnae Matris Cybelae, cuius templum in Palatio hoc ipso anno dedicatum est. Atque si Ciceroni credimus, Plautus hanc suam fabulam in primis diligebat. Archetypus Graecus ignotus est.
Maxima varietate metrorum gaudet haec fabula : nam philologus quidam aestimavit ex 1355 versibus circiter 800 cantatos vel saltem modulatos fuisse.
Rocca Susella
Rocca Susella (alia nomina: Rocha de Axixellae, Castrum Saxillae, Rocha Saxillae, Rocha Susella, Castrum Suxillae, Rocha Suxilla) (Italiane: Rocca Susella) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Bulzanetum
Bulzanetum (Italiane: Bolzaneto; Ligustice: Borsanæo / Bösanæo) est regio urbana Italiae, communis Genuae, in V Municipio Porciferae Vallis, cuius in parte centrali-septentrionali sita est, prope in ima valle fluminis Porciferae.
Historia
Brasile commune fuit a tempore Napoleonis I (anno 1805) imperatoris Francorum. Anno 1854 sedes municipalis a Brasile ad Bulzanetum translata est, usque ad annum 1926, cum urbis Genuae pars, una cum multis aliis communibus, decreto regio factum est.
Geographia
Regio urbana in Valle Porciferae iacet, ubi Porcifera rivus fluit.
Sanctus Habundus
Sanctus Habondus seu Sanctus Abundius est commune Francicum 333 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Bela II (rex Hungariae)
Bela II (natus anno 1108; mortuus die 13 Februarii 1141), filius principis Álmos et nepos regis Gezae I, fuit rex Hungariae ab anno 1131 usque ad mortem anno 1141, successore filio Geza II.
7194 Susanrose
7194 , olim designationibus 1993 SR3, 1935 SE2, 1985 YG, et 1989 UE2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico E. Holt, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7194 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dryomys
Dryomys (a Graeco δρῦς "quercus" et μῦς "mus") est genus rodentium familiae Gliridarum.
Saint-Germain-Laprade
Saint-Germain-Laprade est commune Francicum 3'471 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Martinus Comensis (magister coquinarius)
Martinus Comensis, vulgo maestro Martino nuncupatus, magister coquinarius, saeculo XV exeunte floruit. Auctor fuit libri de arte coquinaria Italice compositi, usque in annos recentissimos inediti, in manuscriptis quattuor servati. Textus ab amico Platina in opere suo Latino De honesta voluptate et valetudine saepe citatus his verbis ipsius Platinae recognitus est:
"Magister Martinus" saepe in documentis papalibus, "Martinus Comensis" ab amico Platina (infra citato), sed in manuscripto R operis sui ipsius (infra citato) "magister Martinus de Rubeys" nominatur. Italiane in eodem manuscripto magistro Martino di Rossi dela valle de Bregna appellatur.
E Blegnio in Valle Brunia ortus, Martinus laboravisse censetur Mediolani apud aulam Francisci Sfortiae ab 1457 (forsitan et antea) usque in 1462. Certe iuxta cardinalem patriarcham Ludovicum Trevisanum meruit, qui die 22 Martii 1465 mortuus erit. "Familiaris" aulae paparum Pauli II et Sixti IV usque in 1484 titulo "coquus secretus" operam dedit: ibi pro certo Platinam cognovit. Denuo apud mercennariorum ducem Ioannem Iacobum Trivultium meruit.
Fortuna
Liber de re culinaria, quem magister Martinus componebat, non ante saeculum XX sub eius nomine e prelo prodit, sed plures aut ab eo docti aut e manuscriptis quae scribi iussit artem coquinariam didicerunt divulgaveruntque. Imprimis Bartholomaeus Platina, ut ipse confessus est, multa a Martino Comensi dicta in libro suo De honesta voluptate et valetudine anno fere 1474 edito comprehendit: "Quem coquum, dii immortales, Martino meo Comensi conferes, a quo haec quae scribo magna ex parte sunt habita: Carneadem alterum dices si de rebus praepositis ex tempore diserentem audieris". Insuper auctor libri culinarii Epulario (Venetiis, 1517), qui "Ioannes de Rosselli" se nominavit Francicumque esse praetendit, praecepta fere omnia ex opere Martini dempsit.
Quattuor codices manuscripti opera magistri Martini nostro tempore conservant, videlicet:
Viala-du-Pas-de-Jaux
Viala-du-Pas-de-Jaux est commune Francicum 104 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Robertus de Nola
Robertus de Nola, communiter mestre Robert vel "magister Robertus", qui annis 1470 floruit, regi Ferdinando I Neapolitano coquus meruit. Auctor fuit libri de re coquinaria, titulo brevi Libre del coch, qui liber Catalane anno 1520, Hispanice anno 1525 editus est.
An mestre Robert e Catalaunia ortus sit, haud pro certo habetur. Haec res deduci solet e duobus indicibus: magna pars praeceptorum, quae divulgavit, ex opere anonymo Catalauno Llibre de sent soví derivantur; ipse liber magistri Roberti Barcinone Catalauniae, textu Catalane scripto, primum prodit.
Viala-du-Tarn
Viala-du-Tarn est commune Francicum 541 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Patricia Scotland
Patricia Scotland, vulgo plenissime Patricia Janet Scotland, Baroness Scotland of Asthal (in insula Dominica nata die 19 Augusti 1955) est politica Britannica et Consortionis Populorum.
Patricia Scotland, Londinii in regione urbana Walthamstow atque deinde Caesaromagi educata, discipula fuit longinqua universitatis Londiniensis et sodalis Templi Medii. Anno 1991 (prima nigrarum) iuridica, anno 1997 baronissa, anno 2001  creata est. meruit iuxta regimen Gordoni Brown annis 2007-2010. Anno 2015 secretaria generalis Consortionis Populorum electa, id officium die 1 Aprilis 2016 rite suscepit.
Saint-Geneys-près-Saint-Paulien
Saint-Geneys-près-Saint-Paulien est commune Francicum 305 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
4996 Veisberg
4996 , olim designationibus 1986 PX5, 1978 TJ4, et 1978 VJ12 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4996 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vézins-de-Lévézou
Vézins-de-Lévézou est commune Francicum 645 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
4997 Ksana
4997 , olim designatione 1986 TM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Karačkina, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4997 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Regiones Kyrgyzstaniae
Chirgisia in septem regiones sive provincias (Chirgisice; областтар et Russice; области) septem divisa est. Caput Pisphecum administrative independens urbs sive saar (Chirgisice et Russice; шаар) et quoque Regionis Tzuensis caput est. Osensis urbs etiam saaricum statum habet.
Omnes regiones vicissim divisae in districtus ab officialibus a gubernatione designatis administratos sunt. Rurales communitates, consistentes adhuc ex viginti catoeciis, suos proprios electos demarchos et buleuteria habent.
Hic infra est tabula cum praecipuis regionum datis:
Porcifera
Porcifera  (Italiane: Polcevera; Ligustice Pûçéivia / Ponçéivia) est rivus Italiae, in Liguria regione et in Urbe metropolitana Genuensi situm, tributarius Maris Ligustici.
Decursus
Rivus orior, cum nomine Verde (Viridem) a Monte Leco (1072 m s.l.m. altitudinis). Fluit in 8 chiliometrorum ad meridianam, infra municipia Ceranesis et Campi Mauronis; Ponte ad Decimum rivus Riccò (Ricotium) confluit in Verde et flumen assumit nomem Porciferae. A Ponte ad Decimum ad ostium longitudine in 11 chiliometrorum; interdum rivus cum Verde, longitidine cumulatia in 19 chiliometrorum patet. Porcifera influit in Mare Ligusticum, infra regiones genuenses S. Petri ad Arenariam et Corneliani Genuensium.
Geographia
Rivus in Vallem Porciferae fluit.
Saint-Georges-d'Aurac
Saint-Georges-d'Aurac est commune Francicum 458 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
1168 Brandia
1168 , olim designatione 1930 QA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Eugeneo Iosepho Delporte in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1168 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Veyreau
Veyreau (Occitanice Vairau) est commune Francicum 123 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Vidularia (Plautus)
Vidularia comoedia est quam Plautus saeculo III a.C.n. exeunte vel II ineunte scripsit, hodie partim servata. Circiter 120 versus huius fabulae tantum supersunt in palimpsesto Ambrosiano vel in libris grammaticorum Latinorum servati. Nam haec fabula praeter titulum in reliquis codicibus manuscriptis deest. Multi versus etiam mutili sunt, quod lectio palimpsesti perdifficilis fuit.
Argumentum eius simillimum fuisse videtur atque Rudentis, in qua etiam de vidulo e mari a piscatore extracto agitur : ambae porro illae fabulae poetae comici Graeci Diphili sunt. Plautus eas latine vortit.
Porta Arborea
Porta Arborea (alia nomina: Porta ad Arboretam) (Italiane: Portalbera) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Thesaurus datorum
Thesaurus datorum est receptaculum datorum copiae rerum integratarum, quae per classes in schematibus receptaculorum datorum definitas finguntur. Inter thesauros datorum non solum repositoria sicut receptacula datorum sunt, sed fasciculi plani et alii fasciculi qui data coacervare possunt. Nonnulli thesauri datorum non solum in uno schemate coacervant, cum alii thesauri datorum nonnullis schematibus pro hoc opere utuntur. Inter exempla sunt MySQL et PostgreSQL, thesauri datorum in RDBMS conditi.
Genera
Thesauri datorum variorum generum sunt:
RB Leipzig
RB Leipzig (vere RasenBallsport Leipzig) societas pedilusoria quaedam Germanica recentior et iam sat felix est. Sedes eius Lipsiae invenitur ubi stadium domesticum Red Bull Arena plus quam quadraginta sex milia spectatorum continere potuit.
Historia
Societas die 9 Maii 2009 condita est, cum grex SSV Markranstädt incorporatus esset. Arena propria pro certatione mundana anno 2006 in Germania celebranda amplificata est. Antea Stadium centrale spectatorum milibus centum patens in tota Europa maximum fuerat. Colores rubrum et album asseclae in altum tollunt circa pedicrepos eorumque exercitatorem primum Iulianum Nagelmann congregantes.
Ecce pedilusorum cursus inde ab anno 2009 offusus cum gradu expugnato:
Variae societates cum Lipsiensibus arte coniunctae erant/sunt: in Germania SSV Markranstädt (2009-2010) et ESV Delitzsch (2010-2011); in Austria FC Red Bull Salzburg; in Statibus Unitis New York Red Bulls; in Brasilia Red Bull Brasil et Red Bull Bragantino.
Templa Abu Simbel
<mapframe text="Regio Abu Simbel" width=250 height=250 zoom=4 latitude=22.2045 longitude=31.3655 /> Templa Abu Simbel sunt duo templa Aegypti antiquae, prope Abu Simbel, commune Aegypticum 290 km ab Syene distans, monumenta Pharaonis ('magnae domus') Rhamsis II. Pariter bellum Cadae (anno 1274 a. C. n.) commemorant.
Anno 1968, ante Lacum Nasseranum a Moli Syenitica construendam, complexus amborum templorum in toto relocatus est.
Hodie templa sunt pars UNESCO Patrimonii Totius Mundi.
Versols-et-Lapeyre
Versols-el-Lapeyre est commune Francicum 438 incolarum (anno 2009) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Saint-Ferréol-d'Auroure
Saint-Ferréol-d'Auroure est commune Francicum 2'432 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligeris Superioris in provincia Arvernia (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Index communium praefecturae Esiae
Hic est index communium Esiae praefecturae Francicae, cui subsunt communia 693 numero.
7195 Danboice
7195 , olim designationibus 1994 AJ, 1951 US, et 1989 WW2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7195 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4998 Kabashima
4998 , olim designationibus 1986 VG et 1983 CU2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kenzo Suzuki et Takeshi Urata, astronomis apud urbem Toyota versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4998 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cornelianum Genuensium
Cornelianum Genuensium (Italiane: Cornigliano / Cornigliano Ligure; Ligustice: Cornigen) est regio urbana Italiae, communis Genuae, in VI Municipio Medius Occidens, cuius in parte centrali-occidentali sita est, prope ostium fluminis Porciferae.
Historia
Cornelianum Genuensium fuit commune a tempore Napoleonis I (anno 1805) imperatoris Francorum, usque ad annum 1926, cum urbis Genuae pars, una cum multis aliis communibus, decreto regio factum est.
Geographia
Pars regionis urbanae in Valle Porciferae iacet, ubi Porcifera rivus fluit.
Tettigoniidae
Tettigoniidae sunt familia insectorum ordinis Orthopterorum. cui familiae sunt plus quam 6400 species descriptae. Tettigoniidae sunt sola superfamiliae Tettigonioideorum familia exstans.
Plurimae tettigoniidae foliis, floribus, cortice, seminibusque vescuntur, sed multae species omnino praedatores sunt, alia insecta, cochleas, parva vertebrata (plerumque angues et lacertas) petentes.
Classificatio
Tettigoniidae sunt magna familia, cuius membra in subfamilias insequentis digesta sunt.
1169 Alwine
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1169 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
7196 Baroni
7196 , olim designationibus 1994 BF, 1975 VP5, et 1987 DZ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Andrea Boattini et Maura Tombelli, astronomis apud Observatorium Astrophysicum Asiago (Stationem Cima Ekar) versatis, repertus est.
Verrières (Avario)
Verrières est commune Francicum 393 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Vaureilles
Vaureilles est commune Francicum 499 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Ceslaus Biedulski
Ceslaus Henricus vulgo Czesław Henryk Biedulski (natus die 4 Aprilis 1936 Vilnae, mortuus die 15 Aprilis 2018 Lublini) fuit Polonicus et Lithuanicus monachus, presbyter, technicus-biologus et editor. Insuper praeerat Unioni Internationali Esperantistarum Catholicorum annis inter 1976 et 1979. Una cum aliis sectionem Esperanticam in Bibliotheca principali Universitatis catholicae Lublinensis condidit.
Vita
Filius sutoris ex anno 1943 scholam elementarem Lentvaris in vico haud procul a Vilna sito frequentavit; e patria expulsus res scholasticas primas anno Górów Iłowiecki in Warmia et Masuria terminavit. In lyceo urbis Lidzbark Warmiński absolutorium scholasticum anno 1954 nactus est, antequam Frauenburgi seminarium Salesianorum intraret. Insuper studiis Nysa in oppido vacabat. Anno 1956 frator minor capuccinus factus est Varsoviae. Novitiatu in urbe Nowe Miasto nad Pilicą perfecto studia philosophica theologicaque sequebantur ante ordinationem sacerdotalem Łomża die 29 Iunii 1963 factam. Statim philosophiae naturali studuit Lublini in facultate philosophica christiana. Ceslaus mense Iunio 1968 magistratu laureatus est disserens de interpretationibus teleologicis biocosmicorum in scriptoribus modernis Polonicis.
In scientiis
A mense Octobri 1968 tirocinium fecit et assistens fuit in cathedra biologiae theoreticae Lublini in facultate philosophica-christiana in Universitate catholica ipsa. Mense Iulio 1971 per montes Districtus Sanctae Crucis grassans explorationes indagationesque varias fecit. Doctoratu anno 1974 coronatus est labore suo de bioluminiscentia quoad vitae originem confecto. Tunc nominatus est famulus professoris Vladimiri Sedlak, creatoris scholae bioelectronicae Polonicae. Cum muneris stabilitas ibidem deesset anno 1975 in sectionem lexicographicam trans facultates institutam venit, ut in Encyclopaedia catholica congerenda iuvaret. Eodem anno ab ordinis superioribus Varsoviam vocatus et et die 30 Novembris 1975 Almae Matri valedicendum erat.
In animarum cura
Ex anno 1962 linguam Esperanticam active coluit. Una cum sacerdote Henrico Paruzel die 24 Octobris 1974 bibliothecam Esperanticam in aedibus universitariis Lublinensibus aperuit, cui diu Andreas Paluchowski praeerat. In praesidio unionis IKUE sedebat electione epistulari autumno 1974 facta. Ferdinando Longoni mortuo aliquando praeses unionis IKUE fuit. Ut clarius dicatur: Praesidii membra quoniam labores inter se dividere cessaverunt eum mense Februario 1976 definitive vicarium praesidem cum functione praesidentis nominaverunt. Tunc e Polonia in Italiam commigravit ubi grapheum centrale Romanum portas patefecit. Anno 1977 congressus magnus catholicus Czanstochovae celebratus est cum multis participibus. Editiones catholicae Esperanticae nova vita inspiratae sunt et emissiones radiophonicae Stationis radiophonicae Vaticanae incohabantur. Statutum unionis IKUE ante legem Italicam clarificatum est et folia "Esperanto Katolika" eodem annum approbata sunt tamquam periodica consociationis officialia. Carolus cardinalis Wojtyła autem, congressus protector, ob mortem episcopi Antonii Baraniak ipse adesse pro dolor non potuit.
Commentarios varios et symbolas pro foliis catholicis scripsit. Anno 1978 dimissionem officiorum Romanorum petivit.
Opera scientifica
Polonice
Esperantice
Vicus Lardarius
Vicus Lardarius (alia nomina: Ripa Nazzani, Ripanazzana ) (Italiane: Rivanazzano Terme) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Thermae
Vici Lardarii celeberrimae thermae et balnea sunt.
Mostellaria (Plautus)
Mostellaria comoedia est quam Plautus saeculo II ineunte scripsit. Prologo caret haec fabula : de statu rerum certiores fimus per altercationem inter bonum rusticumque servum, Grumionem, et nequam urbanumque servum, Tranionem.
Argumentum
Athenis sumus. Dum pater Theopropides in Aegyptum peregrinatur Philolaches adulescens, auctore servo suo Tranione, vitam nequissimam agit : commissatur, perpotat, amat. Porro formosae Philematiae amore captus, dum eam a lenone redimit atque liberam facit, maximum aes alienum apud danistam Misargyridem contraxit. At actu secundo ineunte pater ex Aegypto redux est...
Tranio, qui eum e navi exeuntem vidit, nuntiaturus domum currit ubi Philolachem cum amicis ebriis et mulieribus convivantem invenit. Quos firme omnes fores claudere iussit atque silentium intus facere dum ipse ante domum senem advenientem expectat. Nam ex eo tempore iste servus audax omnem rem in sese recipit ac velut imperator suorum sibi ipse videtur. Primo excogitat horrendam fabulam qua senem domo sua prohibeat : narrat enim domum iam aliquot menses desertam esse quod homo ibi necatus nec rite sepultus erret ac noctu in somniis de fato suo queratur. Ad quem mortuum inscriptio fabulae alludit: nam fabula mostellaria ex *mo(n)stello dicta putatur, quod ipsum est deminutivum "monstri". Dum Tranionem terrorem simulantem videt, credulus senex et ipse ridentibus spectatoribus terretur.
Nec tamen salvus est Tranio. Nam ecce danista Misargyrides ei occurrit atque magnis clamoribus fenus sibi debitum exigit ita ut a Theopropide audiatur. Tum Tranio senem quid agatur quaerentem seducit et secundum mendacium fingit: ait Philolachem argentum fenori sumpsisse ad novas aedes emendas. Pater gaudet et pollicetur danistae sese ipsum postridie fenus absoluturum. Misargyrides sedatus abit. Tunc vero Theopropides novam domum suam visere cupit. Haeret primo Tranio: mox tamen domum vicini Simonis designat. Dum secreto cum Simone, secreto cum Theopropide agit Tranio e magno discrimine elabitur: nam Simoni persuadet Theopropidem domum suam velle visere quia aedificationes in sua sibi proponit ad uxorem filii accipiendam, Theopropidem vero admonet ne mentionem de venditione faciat quia Simo domum invitus vendiderit et eo doleat. Theopropides postquam vidit aedes quas suas esse credit laetatur ac filium dignum patre laudat, ridentibus spectatoribus.
Mox tamen Tranio Theopropidem solum in scaena relinquit, ut per posticam in angiportum "legionem suam" educeret. Tum servi Callidamatis (amici Philolachis qui iam ebrius venerat) dominum quaesitum, uti iussi erant, veniunt et fores pulsant. Senex appropinquat et eos de monstro monet, ut a domo nefasta recedant. Sed servi qui huc eo ipso die et prioribus venerant atque dominum paulo ante ibi reliquerant, miserum et incredulum Theopropidem de suo infortunio certiorem faciunt. Tum Theopropides Simonem quoque vicinum e foro redeuntem de emptis aedibus interrogat: iam scit iratissimus quantis mendaciis a Tranione, servo suo, ludificatus sit. De Tranione reduce statim supplicium sumere conatur, sed callidus servus ad aram aufugit unde dominum contumaciter irridet. Postremo Callidamates, comes Philolachi in omnibus flagitiis, orator missus, veniam a sene impetrat omnibus -etiam Tranioni, quamquam diu reluctante et aspernante Theopropide- dum pollicetur omne aes alienum ex suo soluturum.
Guilhelmus Hondius
Guilhelmus Hondius (vulgo: Willem Hondius; Hagae anno 1598 fere natus; Gedani anno 1658 fere mortuus) fuit chalcographus, libri editor et delineator Nederlandicus, qui diu in Polonia vixit.
Mostellaria (Plautus)
Argumentum
Vis comica argumenti e crescenti cumulo mendaciorum nascitur, qui mox suo ipso pondere ruit. Spectator irridet Theopropidis credulitatem, ridet etiam magis cum miserrimus pater paulatim intelligit quanto irrisui fuerit.
Archetypus Graecus huius fabulae incertus est: tres fabulae hodie deperditae et Φάσμα inscriptae notae sunt -Theogneti, Menandri et Philodemi- ; forsitan et aliae fuerint.
Guilhelmus Hondius
Biographia
Praecipue tabulas geographicas, historicas et militares cum in Nederlandia tum in Polonia perfecit, etiam effigierum chalcographias, imagines et frontes libri, ut ob Iacobi Cats Spiegel van den ouden en nieuwen tijd, effecit. Eius triginta unus delineationes apud Gedani museum conservatae sunt, inter quae effigies calamo perfectae et atramento actae delineationes scaenas populares effigiantes. Clarissimus chalcographus fuit: Antonius de Dyck eo usus est ad suarum picturarum imagines sculpendas.
Mostellaria (Plautus)
De personis
Praecipuae personae Secundae partes
Guilhelmus Hondius
Biographia
David Loggan, Stephanus de Praet et Iacobus de Sandrart eius discipuli fuerunt.
Mostellaria (Plautus)
De personis
Multi archetypi comoediae Graecae insunt : servus audax, mendax et contumax -sed erili filio devotus- (Tranio). Pater avarus et severus (Theopropides). Adulescens prodigus et amator (Philolaches). Meretrices quae nihil aliud cogitant nisi viris placere (Philematium et Scapha, nisi quod Scapha iam senior pecuniae quam amoris studiosior videtur). Maritus senior qui uxorem anilem gravatur (Simo). Avidus danista (vocabulum Graecum est, latine fenerator dicitur), cui nomen Misargyridi per iocum inditur : nam Graece significat "eo natus qui argentum odit".
Nihilominus in comoedia Plautina etiam secundae partes propriis moribus instructi sunt et Philolaches a ceteris amatoribus comicis differt eo quod nequitiae suae conscius est et eum pudet ac paenitet nec tamen constantiam animi habet ad emendationem sui. Itaque in longo et celebri cantico sese ipse comparat cum aedibus a domino neglectis, quae imbrem per tectum recipiunt ac paulatim putrefiunt. Ita queritur :
4999 MPC
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4999 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Robertus Filippini
Robertus Filippini (natus die 6 Iunii 1948 in Vincis, apud Florentiam) est Episcopus Italicus, eruditus rerum Biblicarum, atque, ab anno 2015, Episcopus Pisciensis.
Valzergues
Valzergues est commune Francicum 202 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
Grumellum et Municipia Coniuncta
Grumellum et Municipia Coniuncta (alia nomina: Grimellum et Municipia Coniuncta, Grumedellum et Municipia Coniuncta) (Italiane: Grumello Cremonese ed Uniti) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 910 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Cremonensi situm. Incolae Grumellenses appellantur.
Mons Sicalis
Mons Sicalis (alia nomina: Montesicalis, Mons Secale ) (Italiane: Montesegale) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm.
Grumellum et Municipia Coniuncta
Municipia finitima
Acquanegra Cremonese, Annicco, Cappella Cantone, Crotta d'Adda, Pizzighettone, Sesto ed Uniti.
Foederatio Slovaca Esperantica
Foederatio Slovaca Esperantica (Slovace: Slovenská esperantská federácia, compendiarie: SKEF) unio civilis esperantistarum est in Slovacia quae ab Universali Societate Esperantica approbata est tamquam associatio officialis repraesentaria in rebus Slovacis. Periodicum eius officale autem nuncupatur Esperantisto Slovaka.
Actiones
Sodalitati haec archivum proprium pulchru est in vico Plevník-Drienové ubi inveniuntur res Esperanticae omnes ab Arnošt Váňa, Milan Zvara, Vladimír Němec, Eduardo Vladimír Tvarožek, Martino Benka relictae: ibi duo milia rerum Esperanticarum insunt. Loco huic responsalis est Ľubomír Fajth.
Praesidium et historia
Organisationem moderantur ut : Praeterea curant Stanislaus Košecký et Paulus Petrík; cuncta pecuniaria critice inspicit Magdalena Feifičová. Fundatio facta erat mense Maio 1997 in urbe Pribylina.
Protuberantia occipitalis externa
Protuberantiae connectuntur et ligamentum nuchae et musculus trapezius.
Nonnullis adulescentibus protuberantia maior, enthesopathia cum processibus circum ligamenti insertionem, est. Videtur, ut magnitudo eius virorum maior sit.
Ecclesia Nativitatis Domini Opocensis
Ecclesia Nativitatis Christi Domini Salvatoris Nostri (Bohemice kostel Narození Páně) est una duarum ecclesiarum Catholicarum Opocznae (Bohemice Opočno), in urbe Bohemiae orientalis. Usque ad annum 1950 erat ecclesia conventualis ordinis fratrum Capuccinorum, hodie est ecclesia filialis ecclesiae parochialis Sanctissimae Trinitatis.
Historia
Monasterium Capuccinorum coepit extrui Opocznae anno 1673, fundante illud comite Ludovico de Colloredo. Ecclesiam anno 1678 Joannes Franciscus de Talemberg, episcopus Reginae-Hradecensis, consecravit.
Maia Parnas
Maia Parnas alumna est universitatis Tyraspolitanae. Ibi iurisprudentiae studuit, deinde rebus oeconomicis apud annexum Tyraspolitanum Academiae Gestionis et Iuris Moscuensis. Ab anno 2004 in parlamento rei publicae Transnistriae atque brevi temporis spatio anno 2012 iuxta ipsum praesidem Eugenium Ševčuk operam dedit. A die 29 Martii 2012 usque ad 28 Novembris 2013 ministra ab oeconomia meruit, sed ab hoc die prima vicariarum iuxta primam ministram Tatianam Turanskaja. Cui ab 13 Octobris 2015 usque ad 30 Novembris eiusdem anni ad interim in primum ministerium substituta est. Tatiana Turanskaja die 2 Decembris 2015 ab officio a praeside demissa, eodem die Maia Parnas rursus ad interim promota est. Officio usque ad diem 23 Decembris eiusdem anni functa est, successore Paulo Prokudin.
Valady (Avario)
Valady est commune Francicum 1'467 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.
1170 Siva
1170 , olim designatione 1930 SQ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Transmartiais attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Eugeneo Iosepho Delporte in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est. Ex Sivo, deo Hinduico, appellatur.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1170 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aqua planetae Martis
Aqua planetae Martis, in superficie Martiana sub forma liquida aevo Noachio exstans, hodie partim in lacu subterraneo, partim in glacie regionum polarium subsistit.
Aquae aevi Noachii pars in regione Eridania stetisse, pars per valles Marineris in vastitatem Borealem defluisse censentur.
Insulae Frisicae Orientales
Insulae Frisicae Orientales (Germanice Ostfriesische Inseln) grex 32 insularum in Mari Germanico exacte in Mari Frisio situs est. Omnes insulae, quae inter quinque et decem chilometra a litore Frisiae Orientalis distant, ad Saxoniam Inferiorem pertinent.
Insulae habitatae
Septem insulae habitatae sunt, quae ab occidente ad orientalem nominantur:
Insulae non habitatae
Alii minores non habitatae sunt, in iis est:
Quintus Lollius Urbicus
Quintus Lollius Urbicus (et natus et mortuus ignoto anno) senator Romanus ac dux militum Romanus saeculi secundi erat.
Origo
Lollius homo novus ex oppido Tiddis in provincia Numidia natus erat. Ibi et familiae suae sepulchrum maximum exstruxit.
Cursus honorum
Fuit Quattuorvir viarum curandarum, tribunus militum Legionis XXII Primigeniae Moguntiaci, quaestor urbanus, legatus proconsulis Asiae, tribunus plebis et deinde praetor candidatus principis erat. Ultimis annis Traiani vel primis Hadriani erat. Annis 130 - 133 legatus Legionis X Geminae Vindobonae in provincia Pannonia Superiore erat. Tum legatus expeditioni Iudaici contra Barchochebatem interfuit. Anno 135 vel 136 consul suffectus erat. Annis 137 - 139 legatus Augusti pro praetore Germaniae Inferioris, 139 - 142 Britanniae erat. Ibi Britones vicit atque idcirco imperator proclamatus est. Annis 146 - 160 praefectus urbi Romae erat. Hoc magistratu fungens iudicium contra Iustinum Christianum duxit.
Senatus consultum de Bacchanalibus
Senatus consultum de Bacchanalibus edictum est a Senatu Romano die 7 Octobris 186 a.C.n. ad Bacchanalia reprimenda.
Fons principalis de Bacchanalium coniuratione et de senatus consulto anni 186 a.C.n. (sive 568 a.u.c.) est Livius 29,8—19. Textus senatus consulti in lucem editus est in tabula aenea anno 1640 in vico Tiriolo (in Catacio provincia) effossa, quae nunc Vindobonae (Kunsthistorisches Museum) asservatur.
Inscriptio sub siglo CIL I 581 saepe recognoscitur.
Ilia II
Ilia II (Lingua Georgiana: ილია II; nomen civile: Iracli Ghudusauri-Siolasvili (Georgiane: ირაკლი ღუდუშაური-შიოლაშვილი); natus 4 Ianuarii 1933 in Vladicavcas, Alaniae septentrionalis) est patriarcha Ecclesiae Orthodoxae Georgianae et archiepiscopus Mzcheta-Triphelis.
Taningiae
Taningiae (Francogallice:  Taninges) sunt commune 3439 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Res datorum
Valores usitate a symbolis inter quae numeri, textus, imagines, soni, pelliculae, repraesentantur. Non necesse est valores atomici sint. Multiplexitas valoris in multiplicitate partium proprietatis et temporis dependet.
Tholonum
Tholonum (Francogallice: Thollon-les-Mémises; usque ad annum 1995 Thollon) est commune 695 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae Superioris in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.
Wangerooge
Wangerooge est commune Saxoniae Inferioris, insula ad Insulas Frisicas Orientales pertinens et pars Circuli Frisici. Ad Wangerooge commune etiam insulae inhabitatae Minsener Oog atque Old Oog pertinet.
Historia
Wangerooge anno 1306 primo in actis descriptus est. Postea haec regio a comitibus Oldenburgensibus regnata est. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Wangerooge iterum ad Magnum Ducatum Oldenburgensem traditum est, qui post annum 1918 res publica factus est. Anno 1933 Wangerland - tum primo commune unicum - pars novi Circuli Frisici factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet.
1171 Rusthawelia
1171 , olim designationibus 1930 TA, 1926 AD, 1926 FH, 1927 FC, 1949 BT, A904 EB, et A913 TA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Silvano Arend in Observatorio Regio Belgicae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1171 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Wangerland
Wangerland est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Frisici. Ad Wangerland vici Altgarmssiel, Förrien, Friederikensiel, Hohenkirchen (hic est sedes administrationis), Hooksiel, Horumersiel, Middoge, Minsen, Neugarmssiel, Oldorf, Schillig, Tettens, Waddewarden atque Wiarden pertinent.
Historia
"Wanga" pagus iam tempore Caroli Magni primo in actis descriptus est. Postea haec regio a comitibus Oldenburgensibus regnata est. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Wangerland iterum ad Magnum Ducatum Oldenburgensem traditum est, qui post annum 1918 res publica factus est. Anno 1933 Wangerland - tum primo commune unicum - pars novi Circuli Frisici factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet, anno 1948 commune Wangerland dissolutum, sed anno 1972 iterum e communibus Hohenkirchen, Hooksiel, Minsen, Tettens atque Waddewarden conditum est.
Ecclesia Orthodoxa Apostolica Georgiana
Ecclesia Orthodoxa Apostolica Georgiana (etiam Ecclesia Orthodoxa Georgiae, Lingua Georgiana ქართული მართლმადიდებელი და სამოციქულო ეკლესია, Cartuli Martlmadidebeli da Samotsikulo Ecclesia), ecclesia tralaticia Georgiae, est autocephala et 75 % incolarum Georgiae in se congregat.