cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Autonoma Matriti Communitas
Toponymia
Nihilominus, historice certa est Musulmana arx ab amirali Machometo condita, exeunte saeculo nono, cum nomine Arabico: مجريط; et etiam certum est ut Hispanica lingua antiqua Magrit, Magerit, et Matrit appellatur. Nomen e numerosis inrigatoriis fossis ortum esse videtur quae saepto aquam portabant et machrá (matrices Latine) nominabantur ad quod suffixum -it (possibiliter 'locum' significans, scilicet 'locum abundantes aquas accipientem') additur.
Historia
Praesens Communitatis Matritensis territorium parvi ponderis regio per Imperium Romanum fuit, excepto Compluto, cum municipii categoria, per quod transibat Tarraconem cum Emerita Augusta conectens via. Per Andalusiae epochen, ibi arx Mayrit condita est. Hac area recuperata, territorium Regno Castella rectum est. Saeculo sexto decimo, rex Philippus II sui monarchiae caput in villa Matritensi conlocavit, quod antea Toletum erat, quamobrem urbs regioque suos incolas et pondus in paeninsula auxit.
Postea, provincia Matritensis historicae regionis Castellae Novae (hodie Castella-Manicae) partem formavit. Per praeautonomicum processum, exeunte decennio 198, inter urbes Toleti et Matriti aemulatio resurrexit; olim, quidem, haec aemulatio ne cathedralis Matriti aedificavisset obstaverat, et tunc ne Toletum liberus archiepiscopatus constitueretur obstabat. Castellano-Manicensis praeautonomici regiminis decretum in futuram communitatem Matritensis provinciae incorporationem cum reliquarum provinciarum paribus condicionibus permittebat. Incorporationis processus, quomodocumque, paritatis regimen non produceret, quia relativum autogubernationis gradum Matrito servare quaerebat. Cui Castellano-Manicenses repraesentantes regpugnaverunt et Castellano-Manicenses provinciae e suo autonomiae proposito excludere optavere. Ex altera autem parte, Matritum historica vincula cum Castella Vetere (in praesenti Castella et Legione) non habebat, praeterea, haec provinciis Rioiiae et Cantabriae separationi occurrebat quae uniprovinciales communitates formarent.
Alia optio, sed paucum attractiva et politice complicata, Matrito et suo urbano territorio speciale Statutum concedere erat ut ens districti foederalis simile, modo Statunitensis Districti Columbiani aut modo Districti Foederalis Mexicopolitani crearetur, ex Hispaniae capitis statu.
Denique, communitatem autonomam anno 1983 creare optatum est. Finalis processus in autonomiam ducens unicos characteres habet, autonomiae processuum reliquarum Hispanicarum communitatum dissimiles, namque articulus 143 Constitutionis Hispanicae anni 1978 ut provinciae velut communitates autonomas conformari volentes "historicam regionalem identitatem" haberent poscebat, quae Matrito non erat, quia Castellano-Manicensis identitatis pars fuerat. Ideo, Matritum una provincia fuit quae ad autonomiam accessum habuit per articulum 144 qui propter nationalis curae causas communitatem autonomam constitui posse statuit quamvis eius territorium id provinciae cuiusdam non superet et articuli 143 condiciones non conficiat.
Statutum Autonomiae Kalendis Martiis anni 1983 probatum est. Provincia Matriti Communitas Autonoma Lege Organica 3/1983 diei 25 Februarii (BOE 1-3-83) et cum Communitatis Matriti denominatione constituta est. Ex cuius ortu electi sunt autonomici praesides Ioachim Leguina, Factionis Socialisticae (Hispanice: PSOE), Albertus Ruiz-Gallardón et Sperantia Aguirre Conservativae Factionis (Hispanice: PP).
Geographia
Communitatis prominentis planissima est, quia in Septemtrionali Mediae planitiei parte sita est, cum 650 m media altitudine. Solum diversi colles paucae altitudinis et austrorientali zona parvulae valles sunt. Iuga Aquae Dirramae (Hispanice: Sierra de Guadarrama) et Somosierrae (Hispanice: Somosierra) ad Montem Carpetanum pertinentia montuosam communitatis zonam repraesentant, cum culminibus amplius 2000 m altis. Ambo iuga in boreoccidentali et septentrionali territorii parte sunt. Culmina maxima communitatis sunt inferiora:
Communitatis territorium fluminis Tagi sinus partem format. Itaque, notabilima flumina Tagi accessionum series sunt quae in suo superiore cursu montuosa flumina sunt et in suo inferiore, planitiei flumina donec influunt. Praecipuum Communitatis flumen Saramba (Hispanice: Jarama), eam e septemtrionem in meridiem transeuns, est quoad Tagum influit. Orienti flumina Lozzoyae, Guadalicis et Manzanarium (Hispanice: Lozoya, Guadalix et Manzanares) inveniuntur et Occidenti, e provincia Arriacae, flumina Fenarium et Tagonii (Henares et Tajuña) adveniunt. Quae omnia brevia flumina sunt, pauci fluxus. Flumina Aquae Dirramae (Guadarrama) et Albircae (Alberche) Occidentallimas Communitatis zonas irrigant, e montibua in Vallem Tagi. Communitatis aqua Europae optimarum una putatur propter geologicas Aquae Dirramae Iugi condiciones, montes granito abundantes. Hoc saxum tam durum residuorum paucum in fluminibus relinquit et aquae puritatem maximam facit.
Communitatis clima mediterraneum continentale est. Hiemes frigidae sunt, cum temperaturis inferioribus 8 °C, nocte saepius glaciat et interdum (ter et quater annniverse) ningit. Aestates calidi sunt, cum mediis temperaturis superioribus 24 °C Iulio et Augusto, et cum maximis quae pluries 35 °C superant. Diaria oscillatio circa 10 °C est. In superioribus Aquae Dirramae Iugi zonis temperaturae inferiores sunt et nivis praecipitationes magis abundantes hieme et per veris partem sunt.
Instituta autogubernationis
Communitas Matritensis unica Hispanica provincia fuit quae accessum ad suam autonomiam per articulum 144 Constitutionis Hispanicae propter nationalem curam et propter sociales, oeconomicas, historicas administrativasque characteres habuit. Statutum Autonomiae inferiora autogubernativa instituta statuit:
Divisiones administrativae
Communitas Matritensis uniprovincialis est et ergo nulla deputatio est. Administrative, territorium in communia cum plena iuridica personalitate et autonomia eorum intestinarum curarum gestioni dividitur. Statutum voluntariam communium colligationem ut communium diaconiarum gestioni et seu functionalium seu territorialium actionum coordinationi probat. Ex anno 2003, commarcarum (Hispanice: comarcas) creatio probata est, sed, adhuc nulla cum iuridica personalitate creata est, quamquam a diversis organismis haud gubernativis informaliter definitae sunt. Excepto territorio urbano Matriti, haec commarcae sunt inferiores;
Oeconomia
Communitas Matritensis communitas autonoma cum reditu pro capite maximo in Hispania est, scilicet, 28 859 euronis, 30.2% super civitatis mediam anno 2006, quam Vasconia, Navarra et Catalaunia sequuntur. Oeconomicum incrementum Matritense anno 2006 4.1%, leviter superius Civitatis mediae 3.9%, fuit. Inter periodum ex anno 2000 in 2004 Matritum nona Europaea regio peregrinae pecuniariae collocationis proposita accipiens et secunda Hispaniae, post Catalauniam, fuit. Anno 2006 Communitas Matritensis secunda industrialis regio in Hispania et secunda Producto Domestico Grosso Hispanico cum 172 607 951 euronum contribuens, post Catalauniam, fuit.
Demographia
Eius vegetativum incrementum (4.5%), quamquam circa Civitatis mediam (2.9%) collocatur, solum magnam humanam densitatem in regione et praesertiim in capite et circumiectis exsistentem non explicat. Oeconomicus factor decretorius hoc casu resultavit, quia Matritum e decenniis 196 et 197 industrialis primae magnitudinis locus fuit, qui valde ponderis numerum emigrantium e nationis regionibus minime evolutis procedentium et nuperrime peregrinorum attraxit. Secundum Institutum Nationale Statisticae Hispanicum (Hispanice: Instituto Nacional de Estadística, INE), anno 2005 13.09% incolarum peregrinae originis erat, quinque puncta percentationalia super Hispanica media 8.47%. Peregrinorum 53% Iberamericanum, 18.38% haud Communitariae Europae, 9.27% Septemtrionalis Africae et 9.21% Unionis Europaeae est. Plerique incolae Communitatis in capite et eius territorium urbanum densantur quod, secundum dissimiles definitiones probatas, 4.5 aut 5 milliones incolarum superare potest. Viginti communia cum maximo incolario numero sunt inferiora;
Vide etiam Indicem Communium provinciae Matritensis
Praeter eius metropolitanam rem, Communitas Matritensis magna sine incolis zonarum discrepantia, cum valde rurali indole offert. Cuius documento numeri demographici Mardaci (Hispanice: Mardacos) cum quadraginta quinque incolis, Ilicetum (Hispanice: La Acebeda) cum quinquaginta octo, Robur Gurdum (Roblegordo) cum septuaginta uno, Hiruela (La Hiruela) cum septuaginta quattuor et Furcaculus Iugi (Horcajuelo de la Sierra) cum centum et tres, quinque communia regionis cum minimo incolarum numero, sunt.
Artes athleticae
Praecipuus communitatis ludus athleticus, velut reliquae Hispaniae, est pediludium. Tres primae divisionis turmae in communitate sunt Real Madrid Club de Fútbol, Club Atlético de Madrid, magni adversarii multis decenniis abhinc, et Getafe Club de Fútbol. Alii populares ludi in Communitate canistriludium, cum praesentibus turmis velut Real Madrid Baloncesto, Club Baloncesto Estudiantes, et Baloncesto Fuenlabrada sunt birotatio et teniludium.
Sapientia
Sapientia vel sagacitas est facultas cogitandi et agendi per scientiam, experientiam, intellectum, prudentiam, et aestimationem. Sapientia una ex quattuor virtutibus cardinalibus, et ut virtus consuetudo vel indoles ad actionem agendam summa sufficientia e re nata habetur. Quod indicat possessionem scientiae vel scientiae petitae ad tempora adhibenda, et vicissim homines, res, eventus, et tempora intellegenda, atque voluntatem et animum ingeniumque ad perceptionem, iudicium, et actum adhibendum pro optimo actionis cursu intellegendo.
Matthaeus Bevin
Matthaeus Bevin, vulgo plene Matthew Griswold Bevin (natus Denverii die 9 Ianuarii 1967) est politicus Americanus factionis Republicanae et ab anno 2015 usque in 2019 gubernator Kentukiae.
Sapientia
Homines qui sapientiae student sapientes appellantur. Apud Graecos antiquos, homines qui sapientiam (Graece σοφία) docebant sophistae appellabantur.
Matthaeus Bevin
In oppido Shelburne Novae Hantoniae educatus est. Alumnus est universitatis Washington et Lee.
Andreas Fogh Rasmussen
Andreas Fogh Rasmussen (natus in oppido Ginnerup Iutlandiae die 26 Ianuarii 1953), filius colonorum, est politicus Daniae.
Andreas Fogh Rasmussen alumnus est scholae Viburgensis et universitatis Arhusiensis ubi rebus oeconomicis studuit.Legatus est apud parlamentum Danicum a die 1 Iulii 1978. Minister vectigalium a die 10 Septembris 1987, minister a rebus oeconomicis a die 18 Decembris 1990 ad 19 Novembris 1992 fuit. Ab anno 2001 usque ad annum 2009 Daniae primus minister et factionis sinistrae radicalis dux fuit. A die 4 Aprilis 2009 usque ad 1 Octobris 2014 consociationis ex pacto Atlantico Septentrionali secretarius generalis meruit.
Sapientia
Sapientia et sagacitas in lingua Latina
Differentia inter ambo verba exigua est.
Abbey Road
Abbey Road, id est via abbatiae, est album publicum undecimum gregis Britannici The Beatles anno 1969 prolatum. The Beatles incipiunt laborare hoc albo post Let it be - album publicum duodecimum eorum, sed et "Let it be" publicatum prius.
Sapientia
Antiquitas classica
Graeci antiqui putabant sapientiam virtutem magni momenti, in deabus Meti Athenaque personificatam. Athena quidem dicebatur ex capite Iovis ortam esse, quae verbis figuraque depingitur fortis, aequa, misericors, casta.
Abbey Road
Cantiones
1. Come Together (Lennon/McCartney) 2. Something (Harrison) 3. Maxwell’s Silver Hammer (Lennon/McCartney) 4. Oh! Darling (Lennon/McCartney) 5. Octopus’s Garden (Starkey) 6. I Want You (She’s So Heavy) (Lennon/McCartney) 7. Here Comes the Sun (Harrison) 8. Because (Lennon/McCartney) 9. You Never Give Me Your Money (Lennon/McCartney) 10. Sun King (Lennon/McCartney) 11. Mean Mr. Mustard (Lennon/McCartney) 12. Polythene Pam (Lennon/McCartney) 13. She Came in Through the Bathroom Window (Lennon/McCartney) 14. Golden Slumbers (Lennon/McCartney) 15. Carry That Weight (Lennon/McCartney) 16. The End (Lennon/McCartney) 17. Her Majesty (Lennon/McCartney)
Andreas Beshear
Andreas Beshear (natus Ludovicopoli die 29 Novembris 1977) est politicus Americanus factionis Democraticae et ab anno 2019 gubernator Kentukiae. Filius est Stephani Beshear, qui eodem officio ab anno 2007 usque in 2015 functus est.
Milena Vukotic
Milena Vukotic (Romae die 23 Aprilis 1938 nata), theatri scriptoris Montenegrini et clavistae Italicae filia, est theatralis ac cinematographica actrix in Italia clara.
Ferrivia metropolitana Constantinopolitana
Ferrivia metropolitana Constantinopolitana partes Asiaticas et Europaeas urbis Constantinopolis lineis sex permeat. Cum ferriviam suburbanam Marmaray coniungitur quae per cuniculum Bosporum transit.
Linea 1
Linea 1a a portu Theodosiaco (Yenikapı) usque ad aëroportum Atatürk pergit, stationibus septemdecim. Partim cum Linea 1b coincidit, quae usque ad Kirazlı pergit, stationibus tredecim. Ambae lineae per stationem laophoriorum Constantinopolitanam transeunt.
Linea 2
Linea 2 a portu Theodosiaco (Yenikapı) trans brachium Sancti Georgii (ubi in ipso ponte stat statio Haliç) boreae versus pergit, terminis binis, videlicet Seyrantepe (stationibus duodecim) et Hacıosman (stationibus quindecim).
Linea 3
Linea 3 a Kirazlı termino lineae 1b incipiens in suburbia occidentalia pergit, terminis binis, videlicet stadium Olympicum Atatürk (stationibus septem) et MetroKent (stationibus decem).
Linea 4
Linea 4 Asiatica a Chalcedone (Kadıköy) iuxta Bosporum incipiens ad Tavşantepe pergit, stationibus undeviginti.
Linea 5
Linea 5 Asiatica a Scutario (Üsküdar) iuxta Bosporum incipiens ad Çekmeköy pergit, stationibus sedecim.
Linea 6
Linea 6 a statione Levent lineae 2, stationibus quattuor, iuxta universitatem Boğaziçi terminum habet.
Marmaray
Marmaray (portmanteau Turcicum e verbis Marmara "Propontis" et ray "via ferrea" confecta) est ferrivia suburbana e viis ferreis anterioribus renovata et ab anno 2019 per novum cuniculum Bosporanum unita. Linea a statione ferriviaria Europaea Halkalı incipiens, per portum Theodosiacum (Yenikapı) pergens, ad Gebze iuxta litus Propontidis Asiaticum terminum habet. Linea Marmaray colore cinereo in tabula nostra monstratur.
Fridericus III Feltrius
Fridericus III Feltrius  (natus die 7 Iunii 1422 in Iguvii – mortuus est die 10 Septembris 1482 Ferrariae) fuit praeclarus ductor, fratre suo Oddone Antonio Feltrio inter tumultus die 22 Iulii 1444 necato, Urbinatum dominus. Die 21 Augusti 1474 dux a papa Sixto IV creatus est.
Hendry Comitatus
Hendry Comitatus (Anglice:  Hendry County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 36210 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs La Belle, die 11 Maii 1923 creatus est. In hoc comitatu magna pars incolarum (accurate 38 %) haud Anglice domu loquitur.
Hardee Comitatus
Hardee Comitatus (Anglice:  Hardee County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 26938 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Wauchula, die 23 Aprilis 1921 creatus est. In hoc comitatu tertia pars incolarum (accurate 32,1 %) haud Anglice domu loquitur.
Hernando Comitatus
Hernando Comitatus (Anglice:  Hernando County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 130802 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Brooksville, die 24 Februarii 1843 creatus est. In hoc comitatu quasi decima pars incolarum (accurate 9.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Fraternitas Praeraphaelitarum
Fraternitas Praeraphaelitarum fuit pictorum et poetarum artisque existimatorum Anglicorum sodalitas, primum anno 1848 constituta a Gulielmo Holman Hunt pictore, Ioanne Everett Millais pictore, Dante Gabriele Rossetti pictore ac poeta, Gulielmo Michaele Rossetti existimatore, Iacobo Collinson pictore, Friderico Georgio Stephens existimatore ac Thoma Woolner sculptore et poeta, qui artifices una fraternitatem septem sodalium fecerunt, ex parte ad exemplum motus Nazareni. Postea Praeraphaelitae appellati sunt, quorum quidem fraternitas nihil erat nisi societas laxissima, cuius principia in alios eiusdem aetatis artifices vulgabantur, inter quos erant Ford Madox Brown, Arthurus Hughes ac Maria Spartali Stillman. Posteriores sectatores principiorum fraternitatis erant Eduardus Burne-Jones, Gulielmus Morris, Ioannes William Waterhouse.
Praeraphaelitae reditum petierunt ad abundantiam singulorum membrorum, colores vividos, multiplicesque compositiones artis Italicae Quattrocento quae dicitur (saeculo XV). Rationem mechanisticam reiecerunt manieristarum, qui primi Raphaelem et Michelangelum imitati sunt. Fraternitas illa Praeraphaelitarum corruptam esse credebat artis institutionem academicam, quippe qua status classici venustaeque compositiones praecipue Raphaelis ipsius vehementer proferebantur. Praesertim adversabatur auctoritati Iosuae Reynolds, conditoris academiae artium regalis Anglicae, quem "Sir Sloshua" appellabant. Nam secundum Gulielmum Michaelem Rossetti sloshy apud illos ad "aliquid remissi aut neglegens in ratione pingendi, et proinde aliquid vel aliquis generis vulgaris aut ex opinione hominum" refertur. Fratres illi sua opera consociabant cum Ioanne Ruskin, artis existimatore Anglico, cuius efficientia in persuasione religiosà posita erant.
Fratres picturam historiae, mimesin, imitationemque naturae putabant maximum finem esse artis. Sese describebant motum emendatorium, distinctumque suae artis nomen excogitaverunt, et The Germ edebant, periodicum ad suas sententias promovendas dicatum. Praeterea, disceptationes suas et iudicia in Pre-Raphaelite Journal publicabant.
Gulielmus (dux Brunsvicensis)
Gulielmus, natus 25 Aprilis 1806 Brunsvici, mortuus 18 Octobris 1884 Loco Sybillae. Fuit procurator Ducatus Brunsvici post fugam fratris Caroli II 9 Septembris 1830 usque ad 20 Aprilis 1831, quo die Dux Brunsvici factus est. Carolus omni tempore se ducatum recepturum esse sperabat, sed anno 1873 in exsilio mortuus est. Gulielmus ipse numquam uxorem duxit et 1884 sine liberis legitimis mortem obiit. Quod Ernestus Augustus, filius regis Georgii V Hanoverae a Borussis 1866 depositi heres ducatus fuit, Otho de Bismarck, praeses ministrorum Borussiae successionem non passus est. Itaque Brunsvicum post mortem Gulielmi a consilio regni administratus est.
Caradocus Lancarbanensis
Caradocus Lancarbanensis (Cambrice Caradog o Lancarfan) fuit auctor Vitae Gildae mythistoricae, in qua fabulam reperimus de tribus et viginti fratribus Gildae narrantem regi Arthuro resistentibus, quorum unus, Hueil nomine, ab Arthuro interfectus est.
Caradocus fuit monachus monasterii Lancarbanensis (hodierni Glamorganensis comitatus) et Galfridi Monemutensis aequalis, qui in fine libri circa annum 1138 scripti, cui titulus est Historia regum Britanniae, ait se Caradoco mandare, ut de Britannorum regibus, qui post regem Arthurum regnaverunt, historiam scribat.
Highlands Comitatus
Highlands Comitatus (Anglice:  Highlands County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 87366 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Sebring, die 23 Aprilis 1921 creatus est. In hoc comitatu septima pars incolarum (accurate 13.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Albertus Fernández
Albertus Fernández, vulgo plenius Alberto Ángel Fernández (Bono Aëre in urbe natus die 2 Aprilis 1959) est politicus Argentinae.
Alumnus est universitatis Bonaëropolitanae ubi iuribus studuit. Praeses consilii ministrorum meruit ab anno 2003 usque in 2008, praeside Nestore Kirchner. A die 10 Decembris 2019 praeses est Argentinae.
Archestratus
Archestratus (Graece ) fuit poëta didacticus vel potius parodicus Graece scribens, seu Gelae seu Syracusarum incola, qui medio saeculo IV a.C.n. floruit. Opus solum eo ab antiquis attributum, titulo ut videtur Hedypathia, hodie deperditum est sed restituendum partim ob fragmenta ab Athenaeo servata, partim ob fragmentum versionis Latinae a Q. Ennio confectae, titulo Hedyphagetica, ab Apuleio citatum.
De origine Archestrati citatur Deipnosophistarum epitome (4e): "Archestratum vel Syracusanum vel Geloum ...". Gela saeculo IV a.C.n. regibus Syracusanis tributa, Archestratum huius regni civem fuisse accipere possumus. De vita nihil repertur nisi quod varias urbes Graecas visitavit et de cibis earum specialibus scripsit; quae urbes maria Aegaeum Ioniumque et Tyrrhenicum circumstant, a Sicilia et Lipara usque ad Byzantium et a Corcyra usque ad Rhodum. Extra hos limites vinum Phoenicium insuper et fortasse scaros Carthaginenses laudavit.
Holmes Comitatus (Florida)
Holmes Comitatus (Anglice:  Holmes County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 18564 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Bonifay, die 8 Ianuarii 1848 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.5 %) haud Anglice domu loquitur.
Carcaso
Carcaso sive Carcassona (Francice Carcassonne) est urbs Francicum et praefecturae Atacis caput in regione Occitania.
Aedificia egregia
Urbs est praeclara propter oppidum et moenia, Aevo Medio aedificata et ab Eugenio Viollet-le-Duc saeculo XIX restituta, quae colli imposita sunt. Hoc oppidum, urbs vetus et moenia sua anno 1997 a Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum patrimonium culturae mundi declarata sunt.
Robertus Woodrow Wilson
Robertus Woodrow Wilson (natus Hustoniae in Texia die 10 Ianuarii 1936) est astronomus Americanus, qui anno 1978 una cum Arno Allan Penzias et Petro Kapitsa Nobelianum Physicae Praemium abstulit.
Hugo Fantozzi
Hugo Fantozzi est in Italia clarissima persona ficticia, magnae officinae operarius collegarum et ducum suorum victima, a Paulo Villaggio, qui in pelliculis etiam ut Hugo Fantozzi agit, inventa. Fantozzi est in satira imago ipsa, quamquam deformis et ridicula, hominis difficultatum in societate et vita mundi praesentis.
Nicolaus de Clamengiis
Nicolaus de Clamengiis  (natus in Campania circa annum 1360; mortuus inter annos 1434 et 1440, Lutetiae) fuit humanista et theologus Francicus.
Vita
Clémanges Lutetiae studuit ubi artis doctoris insigne anno 1380 et theologiae anno 1393 consecutus est. Ibi discipulus Ioannis Gerson et Petri d'Ailly fuerat. Ab anno 1393 usque ad annum 1395 universitatis rector fuit et postea usque ad annum 1408 in Avenioni scriba a secretis antipapae Benedicti XIII.
Paulus Villaggio
Paulus Villaggio (Genuae in Italia die 30 Decembris 1932 natus, Romae mortuus die 3 Iulii 2017) fuit histrio cinematographicus in Italia clarissimus propter comoedias ab eo scriptas ubi ut Hugo Fantozzi, magnae officinae operarius collegarum et ducum suorum victima, agit et scriptor.
Publius Iulius Lupus
Publius Iulius Lupus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Uxorem Arriam Fadillam, filiam Publii Arrii Antonini, consulis suffecti anni 69, duxit, postquam maritus Fadillae, Titus Aurelius Fulvus (consul anno 89) mortuus est. Anno 98 ipse mensibus Novembris et Decembris consul suffectus creatus est. Filiam Iuliam Fadillam habuit.
Jackson Comitatus (Florida)
Jackson Comitatus (Anglice:  Jackson County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 46755 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Marianna, die 12 Augusti 1822 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.4 %) haud Anglice domu loquitur.
El amor en los tiempos del cólera
El amor en los tiempos del cólera ('Amor temporibus cholerae') est mythistoria a Gabriele García Márquez composita, auctore Columbiano qui Praemium Nobelianum accepit. Liber, primum Hispanice anno 1985 editus, in multas linguas conversus est. Fabula plerumque docet vitam navigationi similem, aegritudinemque amore ad verbum morbum esse, cholerae comparabilem. Mythistoria ad Love in the Time of Cholera, pelliculam a Mike Newell directam annoque 2007 editam, accommodata est.
Arno Allan Penzias
Arno Allan Penzias (natus familia Iudaica Monaci die 26 Aprilis 1933) est physicus Americanus oriundus e Germania, qui anno 1978 una cum Roberto Woodrow Wilson et Petro Kapitsa Nobelianum Physicae Praemium abstulit.
Hillsborough Comitatus (Florida)
Hillsborough Comitatus (Anglice  Hillsborough County) est comitatus in Florida in Civitatibus Foederatis Americae Meridianis, cui comitatui sunt 998 948 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius maxima urbs et sedes est Tampa, die 25 Ianuarii 1834 rite constitutus est, Florida iam territorio recto. In quo comitatu quinta pars incolarum (accurate 20.9%) Anglice domu haud loquitur.
Fulgur
Fulgur est caeli electrica emissio cum tonitru, quod in procellis, et aliquando in eruptionibus volcanorum vel in pulveris tempestatibus, fit. Ab hac aeris electicitatis emissione, ductus fulguris potest ire usque ad 220 000 chiliometra per horam et calore 30 000 °C graduum pollet. Quae temperatura sabulam potest in vitreum appellatum "fulgurites" fundere, qui sunt cavi et possunt in solum infigere. Fiunt quasi 16 milia milium procellarum fulgurum per annum in omni orbe terrarum. Aera per quod iter faciunt fulgura ionizantur. Quod format oxydum nitricum acidumque nitricum magno benificio plantarum in solo est.
Fulgura in cineris nubibus ex eruptionibus vulcanorum oriri possunt. Nascuntur etiam ex silvarum incendiis, pulverem quo onus electricum staticum formetur efficientia. Quomodo in initio fulgura formentur incertum est inter auctores. Periti causis studuerunt ex perturbationibus aeris (ventus, humiditas, frictio, pressio atmospherica) usque ad impactum ventorum solis et molem particularum oneratarum solis. Dicunt glaciem in nube elementum praecipuum esse in formandis fulguribus atque positiva negativaque onera discerpere in nube, sicut adiuvet in formandis fulguribus.
Etymologia antiqua
Fulgur et fulmen, ictus caelestis iaculi, a feriendo dicti; fulgere enim ferire est atque percutere. Fulmen autem conlisa nubila faciunt. Nam omnium rerum conlisio ignem creat, ut in lapidibus cernimus, vel attritu rotarum, vel in silvis arborum: simili modo in nubibus ignis, unde et prius nubila sunt, deinde ignes. Vento autem et igni fulmina in nubibus fieri et impulsu ventorum emitti. Ideo autem fulminis ignem vim habere maiorem ad penetrandum, quia subtilioribus elementis factus est quam noster, id est qui nobis in usu est. Tria sunt autem eius nomina, fulgus, fulgor et fulmen: fulgus, quia tangit; fulgor, quia incendit et urit; fulmen, quia findit; ideo et cum ternis radiis finguntur.
Longe primum fulgor videtur et postea tonitrus auditur, quia velocitas lucis maior est quam soni.
Espo
Espo seu Esboa (Finnice: Espoo;, Suecice: Esbo; ) est urbs Finniae Meridionalis in Regione capitis, prope Helsingiam et Vantaniam urbes. Numerus cursualis praefixus est 02 itaque primus est 02000-00000, postremus 02999-99999. Lingua officialis urbis est Finnica, qua 84.8% incolarum loquuntur.
Finnia Meridionalis
Finnia Meridionalis (Finnice: Etelä-Suomen lääni, Suecice: Södra Finlands län) est provincia Finniae. Provinciae finitimae sunt Finnia Occidentalis et Finnia Orientalis. Numero incolarum, densissima est ex provinciis Finniae.
Insigne
Insigne est ex insignibus Tavastiae, Careliae et Nylandiae, provinciarum historicarum, factum.
Urbes
Sunt 88 municipia in Finnia Meridionali, quorum urbes maximae sunt:
Nexus Externus
Situs Interretialis Provinciae
Indian River Comitatus
Indian River Comitatus (Anglice:  Indian River County) est Floridae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 112947 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Vero Beach, die 30 Maii 1925 creatus est. In hoc comitatu decima pars incolarum (accurate 10.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Druis
thumb|Druis descriptus Druis seu Druida  sacerdos et scholasticus Celtarum erat. Ei depressi sunt a rectione Romana. Nullae documentationes de eis post Secundum Saeculum p.C.n. inventae sunt. Druides officia sacerdotis, iudicis, scholaris, et magistri confunderunt. Pauca argumenta contemporanea sunt, itaque res scitae omnes de Druidibus obscurae sunt. Nihilominus, ei in seris mythis litteraturisque Hibernicis apparuerunt. Scriptores Romanae sunt causae magnae partis scientiae de Druidibus.
Sotion Alexandriae, Graecus philosophus et historicus, prius hos sacerdotes druidae (Δρυΐδαι) nominavit in Secundo Saeculo a.C.n. Cum scriptum perditum sit, Diogenes Laertius hanc rem posuit in Tertio Saeculo p.C.n.
Petrus Puvis de Chavannes
Petrus Caecilius Puvis de Chavannes (natus Lugduni die 14 Decembris 1824 – mortuus est Lutetiae die 24 Octobris 1898) fuit pictor Francicus.
Mediastinum
Mediastinum est pars structurae anatomicae thoracis, accurate paries a diaphragma usque ad collum in cavo thoracis ducens, quae cavitates pleurales dividit. Mediastinum omnia membra thoracis praeter pulmones continet.
Christophorus Bergner
Christophorus (vulgo: Christoph) Bergner (natus 24 Novembris 1948 Cygneae) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.
Munus
Maturitatem anno 1967 adeptus Bergner Ienae Salinis Saxonicisque agriculturae studebat et ab anno 1974 instituto Biochemiae Salinis Saxonicis laboravit.
Cursus honorum
Bergner 1971 sodalis CDU Rei publicae Democraticae Germanicae factus est. Cum res novae anno 1989 studebantur et sodalis Fori Novi fiebat. Anno 1990 legatus CDU in senatum terrae Saxoniae-Anhaltini electus est. Ab anno 1991 ibi praeses legatorum suae factionis factus est. 15 Decembris 1993, cum Wernerus Münch (CDU) praeses ministrorum propter stipendia maiora administeriorum a magistratu se recedere coactus est, Bergner eius successor electus est. Sed iam 21 Iulii 1994 post electionem perditam honorem amisit. Reinhardus Höppner (SPD) eius successor fiebatur. Iterum praeses legatorum CDU creatus est. Ab anno 2002 Bergner in Dietam Foederalem Germaniae ab electoribus missus est. 23 Novembris 2002 ab Angela Merkel cancellaria foederali secretarius statalis in Administerio Foederali rerum Internarum nominabatur. Etiam comitiis 22 Septembris 2013 legatus ad Dietam Foederalem electus est, cuius membrum usque ad annum 2017 manebat. .
Pirata
Pirata (-ae, m.) (Graece: πειράτης, peirátes), seu Latine praedo maritimus, est praedo qui in mari furtum aut rapinam aut aliud simile crimen per vim facit. Piratarum nonnulla genera praecipue antiquis temporibus erant, atque permultas adpetebant praedas: plurimum naves, sed etiam portus, insulas et vicos maritimos saepe crudelissime raptabant. Etenim minationibus aut armis capiebant aurum, aes, cibum, instrumenta navalia et merces omnium generum. Piratae in fere omni aevo et omni parte orbis maria maritimasque civitates infestaverunt: enim piratae clari Phoenices ac Graeci erant, sed etiam Vicingi ac Dani, Sinici ac Arabes. Usque ad initium saeculi XIX, quamvis pauci, tamen in Oceano Atlantico piratae naves ad Americana litora adpropinquantes aggrediebantur.
Piratica temporibus Graecorum et Romanorum
Cum Graeci Phoenicesque primi ingentes naves ad mercaturas frequentes sustinendas ornavissent, utrivis erga alteros aut in patria ipsa piraticam perpetrare inceperunt. In Graecia enim piratae, saepe a divite domino ducti, alebantur plurimum appetentes maritimos pagos qui nulla moenia nec defensionem quamdam habebant, et refugia sibi in parvis insulis litora prospicientibus praebebant. Ex quibus eos scimus Cretensem regem Minoem evertere sua classe bellica conatum esse. Sed hoc tantum perficiere necesse erat ne piratae mercaturas nimium popularentur: etenim piratae in Graecia parum infamia afficiebantur propter rapinas impletas, sed vero gloria quadam apud compatriotas.
Primo a.C.n. saeculo totum Mare Mediterraneum a piratis infestum redditum est. De eorum audaciis, rapinis, incursionibus in naves et provincias Romanorum atque etiam in ipsam Italiam, de annona urbem premente, de iactura vectigalium, de cladibus acceptis Cicero gravibus verbis disseruit in ea quam de imperio Cn. Pompei (sive pro lege Manilia) habuit oratione. Quo admirabilius videtur, quantulo temporis Pompeio contigerit, ut eos superaret. Nam cum anno 67 a.C.n. per legem Gabiniam imperium extraordinarium ad bellum piraticum gerendum ei datum esset, piratas viginti legionibus et quingentis navibus aggressus tribus mensibus mare ab occidente ad orientem ea peste liberavit. Decem enim milibus praedonum in bello interfectis ceteros in deditionem recepit eosdemque iussit procul a litoribus sedibus novis se continere.
Aevum aureum piratarum
Est saeculum aevum aureum piratarum appellatum, quod se ab 1650 circiter usque ad 1725 extendit, in quo piratae complures erant atque maxime minitabantur coloniis ac vastabantur mercaturas maritimas Europaeas Americanasque. In hoc aevo enim, multis coloniis plantationibusque conditis in litoralibus regionibus Americae centralis ac meridionalis, nationes Europae, et praecipue Hispania atque Anglia, naves onerarias saepe trans oceanum ad mercandum mittebant. Fere duo milia praedonum et viginti naves piratarum erant eo tempore in Oceano Atlantico, qua de re perpaucae naves mercatoriae ad portum appellere poterant a piratis intactae. Aetatis huius praeclari terribilesque piratae nauarchi egerunt, scilicet Eduardus Teach (vero clarior nomine "Barba Nigra"), Bartholomaeus Roberts, Willelmus Kidd et Samuel Bellamy. Qui omnes maria litoraque tantum populati sunt, tales ingentes thesauros facinoribus impletis collegerunt tantasque caedes fecerunt, ut sibi magnam sed turpem apud cunctas maritimas nationes famam praeberent. At, primis annis saeculi XVIII transcursis, naves bellicae Anglicae missae sunt ad piratas captandos atque portus defendendos; multi ex piratarum nauarchis iudicati atque ad caput damnati sunt et piratica lente decessit.
De piratarum aggressione
Cum mercatoriam navem conspicerent, piratae ad praedam adpropinquabant velocioribus navibus utentes. Generaliter vexillo piratarum monstrato praeda decertare nolebat, eiusque nauarchus ad piratarum navem coactus vehebatur ad celeumatis suae salutem remuneratione servandam. Igitur aliquando nullo proelio nec clamore concitato ab aliena ad suam navem piratae onera transferebant. Sin autem navis oneraria se defendere conabatur, minationibus defectis eam aggrediebantur cannonibus utentes aut directe eam ascesi gladiis ac pistoliis pugnantes. Deinde navem raptabant et eam ustam relinquebant aut sibi attribuebant. Saepe piratae rubra aut nigra insignia aut vexilla super malum habebant, quae Anglice Jolly Roger appellantur, et ea imaginibus calvarum, ossium, gladiorum, cruoris atque multa cetera crudelia ornabant, ad metum praedae iniciendum.
De piratarum navibus
Piratarum navium multa genera sunt. In saeculis XVII et XVIII piratae in Oceano Atlantico plurimum Anglici, Francici et Scotici erant, in gregibus celeumatibus appellatis sexaginta aut centum hominum collecti, et navigabant veliferis navibus non ingentis magnitudinis. Celeumati pirata nauarchus praeerat, qui in proelio navem ducebat et accipiebat maximam mercedis partem, sed erant etiam medicus, gubernator, lignarius praeter nautas ordinarios. Hoc tempore, frequentissimae navium piratarum erant:
Species plantarum
Species plantarum liber duobus voluminibus constans a Carolo Linnaeo anno 1753 primum editus, monstrat systema taxinomicum regni Plantarum. In hoc libro inveniuntur nomina bipertita botanica antiquissima quae hodie accipiuntur. Opus quater vel quinquies recensum est, imprimis a Linnaeo ipso, postea a Carolo Ludovico Willdenow aliisque.
Donaldus Adamson
Vita
Educatus Mancunii, gradum doctorale a collegio Magdalenae Oxoniensi adeptus, Lutetiae in Collegio Ludovici Magni docuit, deinde in Universitate Londiniensi. Postea socius collegii Wolfsoniani in universitate Cantabrigiensi designatus est.
Plures libros de historia Francogallica, de historia Londinii, et de litteris Francogallicis scripsit, praecipue de Balzac et de mythistoriis eius Comoedia Humana, et de Blasio Pascali philosopho. Fabulae illius Balzac et Maupassant Anglice vertit.
Inter fautores musei bibliothecaeque Britannicarum numeratur.
Habitat Cantium et Cornubiam, una cum uxore.
Honores
Adamson est socius nonnullarum societatum eruditarum, velut Regalis Societatis Litterarum, Regalis Societatis Historicae, Societatis Antiquariorum Londinensium. Praeterea magistratu quodam Londini in urbe functus est nec non honorem in Corporatione Coriarorium Londinensium adeptus est. Etiam est eques Venerabilissimi ordinis Sancti Ioannis et Ordinis palmarum academicarum Francici; atque cruce Ordinis pro Merito Melitensi decoratus est.
Venustianus Carranza
Venustianus Carranza (Hispanice:  Venustiano Carranza, natus in Cuatro Ciénegas die 29 Decembris 1859; necatus in Tlaxcalantongo die 21 Maii 1920) fuit politicorum peritus
Adolphus de la Huerta
Adolphus de la Huerta (Hispanice:  Adolfo de la Huerta, natus in Guaymas die 26 Maii 1881; Mexicopoli mortuus die 9 Iulii 1955) fuit politicorum peritus Mexicanus, qui a die 1 Iunii usque ad diem 30 Novembris 1920 Mexici praeses fuit.
Venustianus Carranza
exicanus, qui a die 11 Martii 1917 usque ad diem 21 Maii 1920 Mexici praeses fuit.
Thomas Couture
Thomas Couture (natus die 21 Decembris 1815 Silvanecti – mortuus est die 30 Martii 1879 in oppido Villiers-le-Bel) fuit pictor Francicus.
Vita
Discipulus Antonii Ioannis Gros et Pauli Delaroche annis 1840 ineuntibus famam suam auxit elegantiam delineatoriam classicis Francicis cultam cum coloribus vivacioribus atque impetu magno uniens.
Eius opus magnum de Romanorum decadentia (in Museo Lupariensi), quod anno 1847 in pinacotheca Salon triumphum egerat, tam delineatione perfecta quam coloribus speciosis distinguitur ut argumentum tabulae concentum atque consensum cum technica inire possit. Similium notionum atque commodorum tabulae multae anteriores exstant, e.g. de Venetiano iuveni post festum, de Filio prodigo, de Sacra auri fame (1841; in museo Tolosano), de Lupae victoria.
Ab anno 1855 notissimum factum est opus de Falconario; tamen constat imaginem Romanorum illorum moribus depravatorum omnia alia superare. Neque scaenae e vita Mariae depromptae quas in Fano Sancti Eustachii Lutetiensi depinxit, vere captant.
Denique Couture discipulos non paucos genuit, inter quos etiam Germani velut Anselmus Feuerbach, Rudolphus Henneberg, Augustus de Heyden, Gulielmus Gentz, Victor Müller: annis 1850 magister multis dilectissimus fuisse videtur. Etiam Petrus Puvis de Chavannes, Gulielmus Morris Hunt, Marcellinus Desboutin et Antoninus Proust multum a Couture discebant. Ipse autem edidit librum praetitulatum »Entretiens d'atelier« annis inter 1867 et 1869, duobus in tomis.
Hermas Philippensis
Hermas Philippensis fuit unus e Septuaginta Apostolis. In Ro 16,14 una cum Asyncrito, Phlegone, Herme et Patroba memoratur. Hermas episcopus Philippensis fuisse traditur et sanctus colitur; dies eius festus est 9 Maii. Ab Herma, qui librum nomine Pastor Hermae conscripsit, distinguendus esse videtur.
Mauricius Utrillo
Mauricius Utrillo (natus Lutetiae die 26 Decembris 1883 – mortuus est in Dax in praefectura  Landis die 5 Novembris 1955) pictricis  Susannae Valadon filius, fuit ipse  pictor Francicus. Operas more impressionismo creavit et socius Scolae Lutetiae putatur, at vita sua ab alcoholismo subiectus fuit.
Ecclesia Dei
Ecclesia Dei significat:
Theophilus Gautier
Theophilus Gautier (natus Tarbae in praefectura Pyrenaeo Superiori die 30 Augusti 1811 – mortuus est die 23 Octobris 1872 in Noviliaco ad Sequanam) fuit scriptor Francicus.
Motum romanticum, modernismum et doctorinam "ars gratia artis" affirmavit. Gerardus de Nerval amicus suus fuit et Carolus Baudelaire illi suo opera Les fleurs du mal dedicavit.
Arcus caelestis
Arcus caelestis est phaenomenon opticum et meteorologicum ex lucis in aquae guttis reflexione, refractione, dispersione natum, quod in atmosphaera terrestri formam arcus discoloris efficit. Etiam arcus pluvius appellatur, et in contextu sermonis simpliciter arcus dici potest, cum significatio ex omnibus circa intellegitur. Arcus caelestis etiam iris per prosopopoeam Iridis vocabatur, Inde Apuleius: "Irin, vulgo arcum, esse aiunt, quando imago solis vel imago lunae umidam et cavam nubem densamque ad instar speculi colorat et medietatem orbis eius secat."
In Bibliis Sacris
8Haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo: 9"Ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos 10et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum tam in volucribus quam in iumentis et in omnibus bestiis terrae, quae sunt vobiscum, cunctis, quae egressa sunt de arca, universis bestiis terrae. 11Statuam pactum meum vobiscum; et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii, neque erit deinceps diluvium dissipans terram." 12Dixitque Deus: “Hoc signum foederis, quod do inter me et vos et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum, in generationes sempiternas: 13arcum meum ponam in nubibus, et erit signum foederis inter me et inter terram. 14Cumque obduxero nubibus caelum, apparebit arcus meus in nubibus, 15et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente, quae carnem vegetat; et non erunt ultra aquae diluvii ad delendum universam carnem. 16Eritque arcus in nubibus, et videbo illum et recordabor foederis sempiterni, quod pactum est inter Deum et omnem animam viventem universae carnis, quae est super terram." 17Dixitque Deus ad Noë: “Hoc erit signum foederis, quod constitui inter me et omnem carnem super terram”. (Biblia Vulgata, Liber Genesis 9:8–17)
Alibi
Cum in traditionibus occidentalibus arcus semper bonum omen habeatur, genti Karen in Birmania degenti arcus daemon tinctum periculosumque videtur, quod infantes vorare solet. Populo Zuluensi Africam Australem incolenti arcus horrendus serpentium amicus videtur.
Aliquot Indonesiae populi credunt arcum viam ad caelum esse. Similiter in mythologia Nordica est pons quidam nomine Bifröst, sicut arcus ardens formatus, qua itur ex Midgard, loco hominum, ad Asgard, locum Ansium deorum.
Ammianus Marcellinus
Ammianus Marcellinus, miles et rerum gestarum scriptor saeculi quarti, arcus caelestes describit. De quorum coloribus haec scribit: "Cuius species quantum mortalis oculus contuetur prima lutea visitur, secunda flavescens vel fulva, punicea tertia, quarta purpurea, postrema caerulo concreta et viridi."
Infra in tabula colores praebentur, quos Ammianus Marcellinus nominavit. Qui potius ordinem recensere videtur, quo colores facilius percipiantur:
Susanna Valadon
Susanna Valadon (nata Marie-Clémentine Valadon in  Bessines-sur-Gartempe  in   praefectura  Vigenna Superiori die 23 Septembris 1865 – mortua est Lutetiae die 7 Aprilis 1938 ) pictoris Mauricii Utrillo mater, fuit ipsa  pictrix   Francica more postimpressionismo et expressionismo.
Alexander III (imperator Russiae)
Alexander III Alexandri filius (Russice Александр III Александрович, tr. Aleksandr III Aleksandrovič; natus 10 Martii 1845, mortuus 1 Novembris 1894) fuit imperator Russiae, rex Poloniae, et magnus dux Finlandiae ab anno 1881. Filius Imperatoris Alexandri II erat.
Tempore regiminis Alexandri III, Imperium Russicum non habuit bella cum aliis regnis, praeterea ille cognominatus est "Pacificator" (Russice Миротворец).
Alexander III fuit conservator et potestati imperatoris in Russia confirmandae operam dabat.
Publius Sulpicius Lucretius Barba
Publius Sulpicius Lucretius Barba (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. De familia, cursu honorum, praenomine etiam nihil certi novimus, sed anno 99 consul suffectus creatus est.
Antebrachium
Antebrachium sive antebracchium est pars brachii inter articulum cubiti et manum.
Ossa
Duo ossa per ligamentum anulare radii membranamque interosseam antebrachii conexa, quae radius et ulna appellantur, antebrachium formant. Inter ea spatium interosseum antebrachii situm est.
Articuli
Antebrachium articulus cubiti cum brachio, articulus manus cum manu iungit. Sunt etiam duo articuli inter radium ulnamque: articuli radioulnares proximalis et distalis.
Musculi
Musculi antebrachii in flexores et extensores dividi possunt.
Hedypathia
Hedypathia (Graece ) fuit carmen didacticum (ut quidam, parodicum) de re cibaria Graece versibus hexametricis medio saeculo quarto a.C.n. ab Archestrato seu Geloo seu Syracusano scriptum. Carmen hodie deperditum partim propter fragmenta ab Athenaeo servata restitui potest, partim ob fragmentum versionis Latinae a Q. Ennio confectae, titulo Hedyphagetica, ab Apuleio citatum.
Titulus
Athenaeus in Deipnosophistis de titulo et initio operis talia praebuit: "Archestratum vel Syracusanum vel Geloum in libro a Chrysippo Gastronomia inscripto, a Lynceo Callimachoque Hedypatheia, a Clearcho Deipnologia, ab aliis Opsopoeia, carmine epico (incipit: Expositio historiae faciens pro Graecia tota) sic scripsisse."
Florilegium
De pane et cerealibus disserit variatim in variis urbibus Graecis confectis:
Index fragmentorum
Fragmenta siglis novis ab Olson et Sens enumerantur. Indicem hic habes cum nominibus ciborum et locorum laudatorum. Nomina specierum non pro certis sed exempli gratia accipienda sunt. Inter iura et condimenta culinaria postulantur oleum, acetum, silphium, sal, caseus (passim; caseus tritus, 49), muria (fr. 19, 32, 38), vinum (49), flores herbarum (11), herbae virides (19, 24, 32, 49), Cuminum cyminum (24, 60), sal cumino mixtum (14), Hyssopus officinalis (23), Origanum vulgare (36), folia fici (36). Sidera Pleiades (36), Sirius (27), Orion (37), Arcturus (testimonium 4 457c-e), Phaëthon (i.e. sol ipse: 34) stationes anni indicant; dei insuper nominantur Demeter (5), Hermes (5), Zeus (59). Auctor amicis Moscho (5, 18, 28 si vera sit lectio), Cleandro (36), etiam Agathone Lesbio (7) atque Messenio quodam (10), seu fictis seu veris, praecepta sua dirigit. Diodorum Aspendium Pythagoreum, Stoae Atheniensis philosophum, sicut coaevum refert (24).
Hermas
Hermas (mortuus 160? Romae) fuit auctor operis nomine Pastor Hermae. Sanctus et Pater Apostolicus colitur.
Secundum Canonem Muratorianum, cuius auctor se aequalem Hermae esse affirmat, Hermas frater episcopi Romani Pii I atque libertus fuit. Auctor Pastoris Hermae inter Patres Apostolicos et Patres Ecclesiae numeratur. Christianus probus, maritus, simplex habetur.
Cum saeculo secundo scripsit, ab Herma, cuius in epistula Sancti Pauli ad Romanos (Röm 16,14) mentio fit, distinguendus esse videtur.
Opus
Pastor Hermae relevationes Hermae ab angelo, qui formam pastoris assumpserat, datas describit. Opus imprimis in Oriente magna laude florebat.
Dies festus
Dies festus Hermae est 9 Maii.
Petrus Kapica
Petrus Leonidae filius Kapica (Russice Пётр Леонидович Капица, Pëtr Leonidovič Kapica; natus Cronstadii prope Petropolim die 26 Iunii secundum calendarium Iulianum, die 8 Iulii secundum Gregorianum 1894; mortuus Moscuae die 8 Aprilis 1984) fuit physicus Russicus Sovieticus.
Petrus Kapica annis ab 1912 ad 1919 in Instituto Politechnico Petropolitano eruditus est, ubi annis ab 1918 ad 1921 docebat cuius magister Abrahamus Ioffe fuit. Annis ab 1921 ad 1934 Angliam incolebat, in laboratorio Ernesti Rutherford operi scientifico Cantabrigiae favens. Anno 1923, doctor Universitatis Cantabrigiensis factus est. Anno 1929, adeptionum suarum scientificarum causa, electus est socius correspondens Academiae Scientiarum URSS. Eodem anno electus est socius Regalis Societatis Londini.