cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villers-devant-Mouzon
Villers-devant-Mouzon est commune Francicum 112 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Gasny
Gasny est commune Francicum 3'067 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
A Christmas Carol
A Christmas Carol (titulus Anglicus; Latine: Cantus Diei Natalis) est notissima mythistoria anno 1843 a Carolo Dickens scripta, quae de avarissimo Ebenezer Scrooge et de conversione eius ad vitam novam postquam nocte Christi Natalis quattuor spectra eum agitant et miseriam eius modi vivendi eo patefaciunt. E hac fabula multae pelliculae factae sunt.
Franciscus Halder
Franciscus Halder (natus die 30 Iunii 1884 Herbipoli – mortuus est die 2 Aprilis 1972 in Aschau im Chiemgau in Bavaria Superiori) fuit vir militaris et generalis Germanicus. Halder interfuit decoctae coniurationi mense Septembri 1938 contra Adolphum Hitler. Cum post coniurationem die 20 Iulii 1944 Nazisti hanc priorem seditionem invenissent, Franciscus Halder ipse et uxor et filia comprehensi sunt, sed ad finem secundi belli mundani ab Americanis liberati sunt.
Nicolaus Poposki
Nicolaus Poposki vel Macedonice Никола Попоски (Scupis natus die 24 Octobris 1977) est politicus rei publicae Macedoniae et ab anno 2011 minister rerum externarum patriae.
Nicolaus Poposki alumnus est Universitatis Scupiensis. Dum ibi rebus oeconomicis commercioque internationali studuit universitates Nicaeensem et Redonensem in Francia interdum frequentavit. Gradum magistri apud Collegium Europaeum meruit. Minister rerum externarum die 28 Iulii 2011 creatus est, praecessore Antonio Milošoski, primo ministro Nicolao Gruevski.
Ioannes Marius Spacca
Ioannes Marius Spacca (Fabriani natus die 16 Februarii 1953) est rerum politicarum peritus Italicus factionis Democraticae et praesens Marchiae Anconitanae praeses.
Asecodes
Asecodes est genus insectorum familiae Eulophidarum. Larvae sunt exoparasitoida variorum arthropodorum, praecipue insectorum.
Loconatum
Loconatum vel Loconate  (alia nomina: Lagonatum, Lagonate -atis) (Italiane: Luvinate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 330 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Loconatenses appellantur.
Lex posterior derogat priori
Lex posterior derogat priori est brocardus Latinus cuius vis est: cum lex nova creata est, lex veteris haud usm habet.
Codex neuralis
Codex neuralis est modus quo data neurologiae sensús aliorumque in cerebro a retibus neuronorum repraesentantur. Finis maior studii codicis est invenire relationem inter stimulum et responsum neuralem singularis aut summae et relationem inter agitationem electricam neuronum in summa. Creditur neurones in codicem reddere data et digitalia et continua.
Breviarium
Neurones sunt notabiles inter cellulas corporis ob facilitatem signorum mittendorum trans spatia longa. Pulsibus electricis, nomine potentia actionis, generandis agunt. Hi pulsus, vulgo spicae, per fibras neurales eunt. Neurones sensús activitas ordinis spicae in textibus temporalibus variis mittendis mutant.
Codalet
Codalet (Catalane Codalet) est commune Francicum 360 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis). Coustouges
Ostrovia
Ostrovia (-ae, f.) est urbs in Polonia (Polonia Magna). Polonice Ostrów Wielkopolski nominatur, Germanice Ostrowo. 73,000 incolarum habet.
Historia
Condita anno 1403 aut 1404 et 26 Maii 1714.
Paulus Mantegazza
Paulus Mantegazza (natus Modiciae die 31 Octobris 1831; mortuus in San Terenzo die 28 Augusti 1910) fuit anthropologus et medicus, accurate neurologus et physiologus Italicus, qui multa de substantiis psychotropicis scripsit.
Constantinus
Constantinus fuit cognomen, nomen imperiale, nomen papale. Hodie est praenomen masculinum, usitatum in Graecia (Graece Κωνσταντίνος) Russiaque (Russice Константин, Konstantin).
Garennes-sur-Eure
Garennes-sur-Eure est commune Francicum 1'821 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Aimoinus Floriacensis
Aimoinus (vel Aemoinus, Annonius} Floriacensis (Francogallice Aimoin de Fleury), anno 950 natus et c. 1008 mortuus, fuit rerum scriptor et hagiographus Latinus mediaevalis. Circa annum 980 in abbatiam st. Benedicti ad Ligerim intravit et Abbonis Floriacensis discipulus factus est, cuius vitam post mortem eius scripsit. In Libris quinque de gestis Francorum Aimoini narratio ad annum 654 adducta erat, postea ab alio scriptore ad annum 1165 continuata. Etiam poema Translatio Patris Benedicti Aimoinus composuit, ubi de translatione reliquiorum Benedicti e Monte Casino in abbatiam suam dicit, et De miraculis S. Benedicti libros duos, et Sermonem in festivitatibus S. P. Benedicti. Volumine 139 Patrologiae Latinae opera Aimoini continentur (col. 387–414, 627–870).
1981 Midas
1981 , olim designatione 1973 EA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Apollinis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Thoma Kowal in Observatorio Palomar versato repertus est. Origo nominis est apud Midam in mythologia Graeca.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1981 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Bandry
Saint-Bandry est commune Francicum 279 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Ioanna Bran
Ioanna (Dacoromanice Ioana) Bran (nata die 31 Octobris 1986 Satmarini) rerum politicarum perita Dacoromanica factionis Socialis Democraticae est.
Eruditio et munus
Bran apud Universitatem Claudiopolitanam et apud Universitatem Aurel Vlaicu Aradinensem oeconomiae studebat et annis 2008 - 2016 in diversis societatibus commercialibus operam dedit.
Cursus honorum
Bran anno 2016 primo legata ad Cameram Legatorum Romaniae electa est. A die 29 Ianuarii 2018 ministra iuventutis et artis gymnicae in consilio ministrorum Vioricae Dăncilae est. Hunc in magistratum Mario Alexandro Duncae successit. Die 20 Novembris eiusdem anni Bogdan Matei ei minister iuventutis successit.
Takashi Tezuka
Takashi Tezuka (Iaponice: 手塚 卓志, Tezuka Takashi), aliquando appellatione suavi Ten Ten appellatus, natus die 17 Novembris 1960 Osakae, est factor, moderator et formator Iaponicus in lusione electronica apud Nintendo.
Pelynt
Pelynt est vicus comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis. Ibi mercatus tenebantur ab anno 1356.
Iacobus Pradier
Iacobus Pradier, (natus Jean Jacques Pradier Genavae die 23 Maii 1790; mortuus die 4 Iunii 1852 Rodolii iuxta Lutetiam) fuit sculptor.
Favresse
Favresse est commune 179 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Mishima Yukio
Mishima Yukio (Iaponice 三島由紀夫), nomine nativo Hiraoka Kimitake 平岡公威 (natus die 14 Ianuarii 1925; die 25 Novembris 1970 mortuus), fuit auctor mythistoriarum Iaponiensis. In libris suis, praesertim de homophylophilia, de eroticismo, et de amore patriae ac reverentiae imperatorum Iaponiae sive Tennō instabat; Georgium Bataille Ioannemque Genet penitus admiratus est. Interceptionem regiminis militari frustra coepta, militibus irrisus incitatusque mortem more seppuku sibi conscivit die 25 Novembris 1970.
Bressicia
Historia urbis
Annus primae mentionis huius urbis, quae olim Berestie vocabatur, est 1019.
Anuli Sodalitas
Anuli Sodalitas (Anglice The Fellowship of the Ring) est liber ab Iohanne Ronaldo Reuel Tolkien anno 1954 scriptus, prima ex tribus partibus mythistoriae Anulorum Erus, cuius ceterae partes sunt Turres Duae et Regis Reditus. Ultimus liber est famosissimus, forsan maximus. Latine redditus est hic liber a Ricardo Sturch.
Secundum fabulam, sodalitas iter facit per Terram Mediam ut Unum Anulum factum ab impio Sauron perdeant. Sodalitas a Mago Gandalfo ad Mordorem adducitur. Hobbit Frodo Baggins anulum tenet.
Decius
Gaius Messius Quintus Traianus Decius, praenomine abbreviato C. Messius Quintus Traianus Decius, fuit imperator Romanus ab anno 249 ad 251. Qui pius vir ex Illyrico habebatur et etiam senator erat, quo imperator acceptus est.
Anuli Sodalitas
Petrus Jackson anno 2001 in Anulorum Erus, pelliculam cinematographicam, convertit.
Les Cluses
Les Cluses (Catalane Les Cluses) est commune Francicum 260 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis). Coustouges
Decius
Via ad imperium
Decius natus est Budaliae apud Sirmium in Pannonia inferiore anno 190 aut 200/201. Patricio genere ortus, bonam positionem ad Caesarem et Senatum habebat. Annis 232 ad usque 235, legatus Augusti pro praetore Moesiae Superioris itemque Germaniae Superioris, annis 235 ad usque 238 legatus Hispaniae Citerioris fuit atque ante imperium etiam praefectus urbi Romae erat. Anno 246 a Philippo Augusto imperium insigne ad Danuvium fluvium adeptus est. Tumultibus militaribus in Moesia et Pannonia anno 249 profligatis Decius imperator Caesar a militibus suis proclamatus hunc honorem non accepit; cum ipse usurpator se appellaret, tamen Philippo fidelis erat. Philippus vero eum hostem habebat, bello in Decium coepto apud eronam victus in proelio sanguineo est. Decius Augustus factus et marita Herennia Cupressia Augusta.
Anuli Sodalitas
Personae mythistoriae sunt:
Decius
Bellum in Gothos
Decio imperante saepe ei bellandum contra Gothos erat, qui Danuvium fluvium transire conabantur, sic etiam proviancias Moesiam et Thraciam Gothi eripuerunt. Res singulares de hoc bello hodie non iam notae sunt, cum multa scripta aetate media amitterentur aut exigua haberentur.
Obsidione Nicopolis ad fluvium Danuvium Decius imperator Gothos terrere potuit celeriter aggrediens. postquam montem Balcanum transierunt, Philippopolem expugnaverunt eripueruntque. Decius eos secutus autem prope Beroë victus est, qua clade Philippopolem non iam servare posset. Eo magister militum Gothorum, Priscus, frater interfecti Phillipi Arabis ipse se exclamavit imperator Gothorum praesidio. obsidione Philippopolis Gothi virium exhausti agere cum Decio de praeda et captivis temptaverunt condicione liberi abeundi. Decius autem negavit, quia Gothi a militibus Decii circumdati erant, atque videbat victoriam magnam Romanam. cum Gothi in hac condicione mala essent, animo desperationis pugnaverunt. Proelium ingens erat, in quo Herennius Etruscus quoque, Decii filius, mortuus est. Vitiis militaribus Romani cladem delentem habebant, et Decius occisus est prope Abrittum mense Iunio anni 251. Pater et filius a Senatu divi ornati sunt.
383 Janina
383 , olim designationibus 1894 AU, 1925 QC, 1936 QQ1, et 1936 RO agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Decius
Via interna sua in re publica
Res utraeque gravissima: Legem immolandi novam edixit, ut cives Romani fideles ad Caesarem suum se ostenderent. quis civis Romanus non argumentum dare poterant, Caesar eum persecutus, in vincula coniecit vel officii laborandi mari vel capitis damnavit. Judaeis Caesar parcebat ob praecipua vetera privilegia. Tantum pro Caesare orarent. Equidem Christianus verus Caesari non hoc signum fidei dare poterat, quoniam Christiani in unum deum credunt, itaque neque in Caesarem neque alios deos. propterea Decius eos persecutus et interfecit, erat caedes. eo tempore plerique Christiani in imperio Romano necati sunt, quod lex immolandi nova totum imperium complexa est.
383 Janina
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 383 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Decius
Via interna sua in re publica
Altera res: Decius imperator sedem censoris constituere voluit. candidatus suus Valerianus, futurus Caesar imperator, erat, qui sedem censoris multa pericula laturam esse existimabat, itaque negavit. Hic conatus sedis censoris constituendi invasione Gothorum finitus est.
Cum etiam Decius membrum senatus esset et senatus eum imperatorem acceperit, fidus semper ad rem publicam se ostendit aut ad imaginem rei publicae recuperandae, quae iam ab tempore longo mortuus erat.
Abusus sexualis
Abusus sexualis est violentia sexualis, sicut stuprum, actus sexualis coacticius, usus perversus psychicus more sexualitate. De casu impuberum etiam prostitutio et pornographia abusus sexuales putatur.
Internationalis iurum humanorum lex in summa abusum sexualem prohibet ut violationem dignitatis et iurum humanorum.
Oliver Twist
Oliver Twist (titulus Anglicus, in extenso Oliver Twist, or The Parish Boy's Progress; Latine Oliverius Twist) est mythistoria a Carolus Dickens scripta, quae a mense Februario 1837 usque ad mensem Martium 1838 in libello Bentley's Miscellany edita est. Haec fabula de rebus gestis Oliverii Twist, pueri expositi et parentibus orbati, enarrat. Ac de paupertate, classi, et simulatione societatis Anglicae tractat.
Chietum
Chietum (alia nomina: Pleu(c)tum, Clavicia ; olim fortasse: Cliternia) (Italiane: Chieuti; Albanice: Qefti) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 800 incolarum, in Regione Apulia et in Provincia Fodiana situm. Incolae Chietenses appellantur.
Arberesca gens
Pleuctum Civitas Arberesca in Apulia regione est; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
8856 Celastrus
8856 , olim designationibus 1991 LH1, 1977 PO2, et 1992 WM6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8856 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Turres Duae
Turres Duae (Anglice The Two Towers) est liber ab Iohanne Ronaldo Reuel Tolkien anno 1954 divulgatus, secunda trilogiae Anulorum Eri pars, cuius aliae partes Anuli Sodalitas et Regis Reditus sunt. Ultimus liber fortasse est populo gratissimus, forsan maximus. Liber latie redditus est a Ricardo Sturch.
In fabula libri, fortes milites Rohanis defenderunt cum impius Isengard bellum faceret. Pugnabant proelia magna, iuxta Hornburg et flumen Isen.
Petrus Jackson librum anno 2002 in pelliculam convertit.
Zacharias
Zacharias (natus die ignoto in Fano Sanctae Severinae in Bruttio; mortuus die 14 Martii aut 22 Martii 752), fuit episcopus Romanus ac papa Ecclesiae Catholicae Romanae a mense Novembri 741.
Vita
Antequam papa factus est, pauca de vita Zachariae, filius cuiusdam Policromii familiae Graecae, nota sunt.
Dicitur Dialogum, opus sancti Gregorii, in linguam Graecam vertisse.
Pontificatus
Zacharias sanctus est, cuius dies festus die 15 Martii celebratur.
Petrus Altmeier
Petrus (vulgo Peter) Altmeier (natus Saravipontis die 12 Augusti 1899; mortuus Confluentium die 28 Augusti 1977) fuit vir publicus Germaniae et cum aliis conditor Christianae Democraticae Unionis Germaniae.
Iuventus et munus
Altmeier post scholam finitam anno 1914 miles in Bello orbis terrarum I conscriptus est, sed denique a hostibus captus est. Postquam liberatus est, munus mercatoris ediscit, atque annis ab 1923 ad 1946 minister in societatibus privatis laborabat.
Cursus honorum
Altmeier temporibus Rei Publicae Vimarianae sodalis factionis "Zentrum" fuit atque annis ab 1927 ad 1933 magistratus municipalis Confluentium erat. Dum Nazistae in Germania regnabant, Altmeier a re publica recedere coactus est. Anno 1946, Franci, qui partem occidentalem Germaniae occupaverant, Altmeier praesidem pagi Montis Taboris fecerunt. Post electionem senatus terrae Rhenaniae Palatinati Altmeier successor Gulielmi Boden praeses ministrorum eius terrae foderalis creatus est. Plus quam viginti annos regnavit, sed die 18 Maii 1969 Helimutus Kohl eum a magistratu recedere coegit, quod hic ipse praesidem ministrorum fieri voluit. Anno 1971, Altmeier etiam senatum terrae reliquit.
Nexus externi
Curriculum vitae in pagina tabularii Rhenaniae-Palatinati (lingua Theodisca)
Datis nuperrime
Datis nuperrime est encyclica epistula a papa Pio XII scripta. Haec encyclica, die 1 Novembris 1956 promulgata, irruptioni Unionis Sovieticae in Hungariam dicata est.
Aricia (Latium)
Aricia  (alia nomina: Aricinum Castellum ) (Italiane: Ariccia) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 18 965 incolarum, in Regione Latio et in Urbe metropolitana Romae Capitis situm. Icolae Aricini appellantur.
In aetate Romana
Aricia in monte Albano sita, sedecim milia a meridie Roma distabat. Nympha quaedam Aricia a poetis postea ficta est, quae eponyma civitatis fieret. Plurimae fabulae huius generis nominum locorum rationem reddere solebant. Vetustissima vestigia moenium ibi reperta ad octavum vel septimum saeculum a.C.n. referuntur, circa idem tempus quo Roma condita fuisse traditur.
Antiquitus satis potens civitas in confoederatione Latina fuit Aricia (in qua quinto saeculo a.C.n. ineunte principatum habere visa est ). Nam templo et cultu communi Dianae nobilissima erat. Lacus (hodie lago di Nemi) et nemus ibi Dianae consecrata erant : a multis comitibus dea cingebatur, a nymphis Camenis et Egeria, a Virbio, locali deo qui idem esse atque heros Graecus Hippolytus postea creditus est... Quo omnes Latini deae colendae causa veniebant. Exeunte vero decimo nono saeculo ab archaeologis in fano Dianae Aricinae multa ex voto dona, alumni praecipue mammas sugentes aut mascula femineaque genitalia, effossa sunt, a quo apparet Dianam ibi fecunditatis deam fuisse et matronas, postquam voti potentes factae essent, ad gratias agendas ex omni Latio venisse. Per scriptores antiquos scimus tabellas gratias agentes ex arboribus dependisse et matronas Romanas faces ferentes iter usque ad venerandum lucum fecisse. Nec postquam Aricia parvum municipium imperii Romani factum est matronae Romanae hunc lucum frequentare desierunt : nam Ovidius hoc templum iuvenibus commendat, tamquam ibi facile puellam amandam invenire possint. Ritus autem archaeos et saevos (novus sacerdos priorem necabat) mirabantur auctores antiqui : itaque nonnulli putaverunt Dianam Tauricam (quae hostiis humanis placabatur) ab Oreste Colchis Ariciam transvectam esse. Tamen regibus adhuc imperantibus Romani praepotentiam suam in Societate Latina ostentaverunt, dum fanum commune Dianae in monte Aventino dedicant, quo Aricinam famam minuere cupiebant.
Anno 338 a.C.n. tandem simul cum ceteris civitatibus Latinis a Romanis victi sunt Aricini et libertatem quidem amiserunt, mox tamen civitate Romana donati sunt. Abhinc Aricia municipium fuit in tribu Horatia ac prima statio in Via Appia apud sedecimum lapidem milliarium. Aricia, ubi decuriones adlocutus erat, Romam redibat Publius Clodius Pulcher, cum a Milonianis anno 52 a.C.n. interfectus est.
Saint-Aubin (Axona)
Saint-Aubin est commune Francicum 324 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Garencières
Garencières est commune Francicum 558 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Hugo Cappellacci
Hugo Cappellacci (Carale natus die 27 Novembris 1960) est politicus Italicus factionis Populi Libertatis. Alumnus est universitatis Caralitanae, ubi postea docuit, et universitatis Bocconi Mediolani in urbe. A die 27 Februarii 2009 usque ad 12 Martii 2014 regioni Sardiniae praefuit.
Faulhaber
Faulhaber: est nomen multorum hominum, inter eos:
Chrysocharis
Chrysocharis est genus insectorum familiae Eulophidarum. Larvae sunt exoparasitoida variorum arthropodorum, praecipue insectorum.
Alexander III Fixlmillner
Alexander Fixlmillner (baptizatus: Benedictus Franciscus; natus die 24 Novembris anno 1686, mortuus die 21 Ianuarii anno 1759) fuit 1731-1759 abbas Cremifanensis.
Alexander Fixlmillner die 24 Novembris anno 1686 in castro Hehenberg (paroecia Pfarrkirchen) prope Cremifanum sito natus et Benedictus Franciscus baptizatus est. Anno 1708 monasterium intravit et nomen Alexandri accepit. Lentiae humaniorum, Salisburgi philosophiae ac theologiae studia emensus est. Batavis anno 1709 subdiaconus, 1714 diaconus, 1714 sacerdos ordinatus est. Variis muneribus functus die 8 Novembris anno 1731 abbas electus, die 16 Decembris anno 1731 Batavis benedictus est. Fontes eum humilem piumque, simul disciplinae monasticae intentum ac amore patrio erga fratres pauperesque imbutum, vere hominem sanctum demonstrant. Sed et artem scientiamque aluit: Anno 1745 Cremifani primam speculam astronomicam erexit, quam aedificium postea (anno 1741) modo conditae Academiae equitum (Ritterakademie) conciliavit. Anno 1758 Speculam astronomicam Cremifanensem adhuc exstantentem aedificari iussit. Anno 1737 studium philosophicum, 1741 Academiam equitum (die 17 Novembris anno 1744 a Maria Theresia confirmatam), anno 1747 "Museum Mathematicum" condidit. Praeterea bibliothecam magnis opibus dotavit. Alexander die 21 Ianuarii anno 1759 mortuus ad altare Sancti Agapiti sepultus est.
Abundantia
Abundantia est:
Argumentum ad hominem
Argumentum ad hominem est conclusio fallaciae, quae non ad id pertinet quod pronuntiatum alterius partis continet, sed talem palam facit naturam animi aut circumstantiam rerum, quae adversario fidem abroget dicendique potestatem imminuat. Omnino argumentum ad hominem pertinens talem hominum conversationem requirit, qua mores, scientia, prudentia adversarii in quaestionem vocentur eo consilio, ut per personam ipsa res diluatur. Constat quidem, si rationem respiciamus, argumentum ad hominem pertinens non solum in vituperationem sed etiam in laudem hominis dici. Omnino quidem argumentum ad hominem dictum in malam partem intellegi et in hominem invehi solet.
Argumentorum genera
Argumentum ad hominem pertinens hodie terminus complexivus habetur, qui multiplices argumentandi modos inter se similes complectitur. Omnino quinque genera distingui solent:
De quibus tria prima maximi momenti sunt.
Argumentum invectivum
Primum exemplar argumenti ad hominem pertinentis est, cum adversarius in indolem animive adfectum argumentatoris argumentatricisve invehitur audientibus persuasurus, ut verbis huius fides non sit facienda:
Sed fieri potest, ut Iulia alias causas sententiae suae haberet quam invidentiam. Itaque Iulii in animum Iuliae invectio sinceritate carere videtur. Argumentum in hominem invectum, quamquam certe interdum rationi consentaneum esse potest, saepe quidem praecipitem et lubricam persuadendi rationem facit. Simplex in hominem invectio aut de veracitate aut de prudentia aut de scientia aut de moribus argumentatoris dubitat.
Ex concessis / ex circumstantia
Etiam de argumento ad hominem pertinenti agitur, cum aliquis alterius persuasiones religiosas aut alias opiniones ideologicas usurpat easque, etsi ipse dissentiat, ad sua consilia arte adhibet:
Qui argumentandi modus ex concessis appellatur, quoniam adversarius ex principibus ab altera parte iam dicendo aut faciendo concessis argumentum concludit. Quod argumentandi genus etiam ad hortandum adhiberi potest, ut apud Livium, qui Hannibalem facit exercitum suum variis ex gentibus mixtum multimodis hortantem:
Talis persuadendi ratio tamquam soliloqua disputatio est omnium tacito consensu facta. Hannibal enim gregalibus usus affectionibus milites suos hortatur: sicut Ligures monticolas fertiles campos capessentes, nisi huic conatui interfuerint, inconsequenter acturos esse ostendit. Eiusdem generis est argumentum ex circumstantia sumptum: cum dicta cum actis discrepant cuiusdam hominis, non est, cur dictis fides fiat. Itaque de hac re Seneca:
Non solum in philosophia sed etiam in vita cotidiana circumstantiae exsistunt, in quibus altera pars alteri aliquod praecipit consilium quod ipse non videtur sequi. Quae repugnantia — licet consilium morale per se rationi conveniens sit — aliquantum de fide argumenti detrahet. Exemplum ab auctoribus frequentatum est parens, qui liberis suis praecipit, ut tabaco, quod periculosissimum sit, abstineant, quamquam ipse fumator perpetuus est. Cui liberi iusto iure «Ecce adest suasor optimus!» respondere possint, quamquam de bonitate ipsius consilii dubium non est.
Inclinatio voluntatis
Si quis alteram partem id, quod suam rem agat, subaccusat, tum re vera arguit huic obliquam et iniquam animi inclinationem esse, quae impediat, quominus quod dicit probetur. Quod argumentum ad hominem pertinens ex circumstantia hominis adsumitur.
Talis animi inclinationis adlegatio fidem conlocutoris dubio obumbrat — quae enim argumentandi forma Anglice nimby appellatur — namque argumento ex inclinatione animi capto id agitur, ut altera pars ab hac argumentatione excludatur. Talis argumentandi ratio, si praesertim communi commodo consulendum est, vim magnam habet.
Venenatio putei
Extrema in hominem invectionis forma est, cum altera pars in eum redigitur statum, in quo se credibiliter defendere nequaquam potest.
Altera pars, quidquid responderit, incredibilitatis damnatus est, quod nulla alia nisi sua propria et quidem ideologica et ambitiosa ratione praeiudicata respondere videtur. Qui argumentandi modus infestus venenatio putei appellatur. Quae appellatio originem a medio aevo trahit, cum Iudaei in omnium invidia erant. Si puta pestilentia gravis in civitatem incidit, Iudaei "puteorum venenatorum" accusabantur. Hac argumentandi ratione alteri parti facultas respondendi detrahitur. Constat cardinalem Newman primum de "venenatione putei" locutum esse, cum controversiam habebat cum Carolo Kingsley, qui dicebat eum, quod clericus Romano-catholicus esset, numquam Veritatem ante omnia positurum esse. Newman autem demiratus, quomodo posthac ipse aut quisquam clericus Romano-caatholicus se defendere posset, reclamavit huiusmodi praeiudicio sermonis puteum venenari. Quo enim modo possit credibiliter quidquam dicere, cum de sua incredibilitate a Kingsley iam praeiudicatum sit?
Tu quoque
Etiam ad hominem pertinet seductio conloquii, quae "tu quoque" appellatur. Altera pars in statum difficilem adducta delictum aliquod aut aliud vitium adversarii proferendo se expedire conatur. Puta scelestum quendam hominem ab custodibus publicis comprehensum furti accusari, quod aurilegulum despoliaverit. Cum de facinore acriter interrogaretur, accusatus ille interrogatori, quem iam prius cognoverat, "tu quoque" inquit "in adulterio deprehensus es!" Quae admonitio ad hominem conlineata, etiam si verum sit, nihil ad praesentem causam pertineat. Nihil nisi seductio conloquii est.
Sunt etiam aliae conloquii seductiones, quae quidem non tanta vi ad hominem pertinere videntur, si puta ille furti accusatus interrogatori "ut vales?" responderit. Sed hoc iam finem argumenti nostri transcendere videtur.
Villers-devant-le-Thour
Villers-devant-le-Thour est commune Francicum 356 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Familia Cin
Familia Cin  (Mandarinice: 秦朝, 221 a.C.n.–206 a.C.n.) fuit primum imperium in historia Sinarum. Quod familiam Cheu successit et domum Han antecessit. Conditor ei Qinshihuang, in quo regno Murus Sinicus primum perfectus est. Qin multas seditiones duravit, una ducta a Chen Sheng, Wu Guang non excluso. Qin deletum fuit ab Hiangyus et Lieupangus, fundatore familiae Han.
Faverolles-et-Coëmy
Faverolles-et-Coëmy est commune 515 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Guillelmus (comes Sacricesaris)
Guillelmus (mortuus captivus anno fere 1217) fuit comes Sacricesaris in successione patri Stephani qui in tertia expeditione sacra mortuus est. Guillelmus ter uxores duxit, quarum ultima Eustachia fuit filia Petri, domini Cortiniaci, et soror Petri de Cortiniaco qui imperator Latinus electus est. Guillelmus anno 1217, dum iuxta Petrum Constantinopolim iter facit, a despota Epirota Theodoro Comneno Duca captus est.
Saint-Algis
Saint-Algis est commune Francicum 160 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Observatorium
Observatorium est locus instrumentibus ad phaenomena terrestria ac caelestia observanda instructus. Astronomia, climatologia (de climate)/meteorologia, geologia, oceanographia et vulcanologia (de vulcanismo) sunt disciplinarum exempla, quorum ad usum observatoria aedificantur. Observatoria astronomica saepe et "speculae astronomicae" vocabantur (e.g. "Specula Astronomica Gothana).
Atala
Atala est:
Aulus Cornelius Celsus
Aulus Cornelius Celsus (primum saeculum p.C.n.) medicus (incerte) et auctor Romanus fuit. Natus esse in Gallia Narbonensi creditur. Ex ampla eius "encyclopaedia", cui inscriptio fuit Artes, hodie octo libri De Medicina sive De Re Medica tantum supersunt. Hoc opus magni usui est historicis medicinae, qui arti medicae post Hippocratem et ante Galenum student.
Gamaches-en-Vexin
Gamaches-en-Vexin est commune Francicum 320 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Basilius II Bulgaroctonus
Basilius II Bulgaroctonus (Graece: scil. "necator Bulgarorum"; natus circa annum 958; mortuus die 12 aut 15 Decembris 1025) fuit imperator Romanorum orientalium ab anno 976 usque ad 1025.
Basilius, inclutissimus imperialis Macedonicae stirpis, fuit filius Romani II et uxoris Theophaniae, qui imperium Byzantinum florescere fecit.
Annis primis
Fontes de nativitate fide digni non sunt; constat Basilium filium primum Romani II fuisse a quo ex anno 960 collega institutus est. Mater eius Theophano, Romano mortuo, usque anno 963 cum eunucho Iosepho Bringas regebat. Quem mox generalis Nicephorus Phocas secutus est. Isti viro Theophano nupsit, qui tutor Basilii et Constantini fratris politicam fecit. Per pueritiam omnem Basilius sub umbra Nicephori et Ioannis Tzimiscis fuit. Post mortem Ioannis I Tzimiscis autem Bardas Scleros seditionem brevem excitavit. Anno 985 contigit, ut avunculus Basilius Lacapenus a rectione amoveretur. Officialiter Basilius cum Constantino fratre imperabat; frater aetate minore natus autem trossulus et homo irritus tempus in gaudiis variis terere maluit.
Basilio regente rebelliones novas fecerunt Bardas Scleros et Bardas Phocas iunior necnon latifundiarii (annis inter 987 et 998) qui timebant, ne privilegia desecarentur. Eodem tempore, anno 989, Vladimirus I Magnus Kioviensis baptizatus est, qui sororem Basilii Annam Porphyrogenitam in matrimonium ducens una cum subiectis omnibus fidem orthodoxam orientalem amplexus est. Pro hoc rex novus Christianus Basilium adiuvit auxilia Varegorum mittens.
Pugnae in Bulgaros et extentio territorialis in orientem
Ab anno 989 Basilii vires in interno ita corroborabantur, ut plus quam viginti annos contra Bulgaros pugnare posset. Bulgaros iam in adulescentia cognoverat et imperio Byzantino iterum atque iterum oppresso consilium de Bulgaris profligandis cepit. Postquam exercitus Byzantini strategiam mutavit, contra Bulgaros insidiatores contumaces victorias peperit. Post quindecim annos bellicosos in Pugna apud Clidium commissa Samuel (rex Bulgariae) victus est; militum autem vivorum milia quattuordecim elucificata sunt. Fertur Samuel suos caecatos videns amentia captus esse. Inde Basilius epitheton Bulgaroctoni portavit. Samuele rege mortuo cum successoribus Gabriele Radomir, Ioanne Vladislav et Prusiano II bella multa gessit. Anno 1018 caput Lycnidus (Ohrid) cum thesauro regio in manus Basilii venit; Maria vidua regis Ioannis Vladislav una cum infantibus Basilio tradita novae plagae imperio contributae sunt.
Bulgaria expugnata, Ecclesia orthodoxa Bulgariae nova statuta recepit. Patriarcho expulso Basilius, qui autocephaliam numquam violavit, Archiepiscopatum Lycnidi totiusque Bulgariae erexit. Primus archiepiscopus Ioannes I Debranin Slavus fuit, cui Graecus Leo I Constantinopolitanus successit. Occidentalibus regionibus pacificatis limes orientalis diu neglectus firmandus erat. Impetus Fatimidorum mahometanorum ante Halapiam prohibiti sunt et in Armenia ita immiscebatur, ut post annum 1020 et Armenia pars imperio facta est. Quo autem neutralitas Armeniae omnibus tam pretiosa perdita est.
Gravitudo
Basilius aetate annorum LXVII in Palatio Magno Constantinopolitano mortuus est. Omnium imperatorum orientalium imperium eius maxime longaevum fuit. Constantinus VIII post mortem fratris triennium munere monarchi fungebatur. Basilius ducator optimus privilegia nobilium familiarum refrenare nequivit; etiam occupationes civitatum in oriente sitarum infelices esse videbantur. Infantibus carens familiae suae potestatem transferre non potuit. Commodum magnum erat separatio bellorum temporalis, ne simul variis in aciebus pugnari deberet. Basilius, quod ad culturam et educationem spectat, vix ullum mentionis dignum fecit.
Luctuosissimi eventus
Luctuosissimi eventus est encyclica epistula a papa Pio XII scripta. Haec encyclica, die 28 Octobris 1956 promulgata, motui in Hungaria contra Unionem Sovieticam dicata est. Pius XII orationes pro pace et libertate Hungariae petebat.
Grosium
Grosium seu Clusium  (alia nomina: Crosus, Grose de Supra, Grause Superius) (Italiane: Grosio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 650 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Grosienses vel Grosini appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Assi Dajan
Assi Dajan (natus in Nahalal die 23 Novembris 1945;Telavivi die 1 Maii 2014 mortuus) Clari generalis Moysis Dajan filius, fuit histrio et moderator cinematographicus israelianus.
Claira
Claira (Catalane Clairà) est commune Francicum 3'756 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis). Coustouges
Antoniopolis
Antoniopolis sive urbs Sancti Antonii vulgo San Antonio, est urbs civitatis Texiae in Civitatibus Foederatis Americae. Plus quam 1,000,000 homines ibi habitant.
Urbs condita die Sancti Antonii nomen de eo suum accepit. Arx ulmea media urbe stat.
Petrus (dominus Cortiniaci)
Petrus ex Elisabetha undecim liberos genuit, scilicet:
Saint-Agnan (Axona)
Saint-Agnan est commune Francicum 103 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
La bisbetica domata (1967 pellicula)
La bisbetica domata (titulus Italianus, scilicet "Rixosa domita") est pellicula anno 1967 edita. A Franco Zeffirelli docta est post ludum scaenicum Gulielmi Shakespeare The Taming of the Shrew. Partes agunt:
Penknight
Penknight seu Penkneth est vicus parochiae Lanlivery et comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis, unumque antiquorum maneriorum septemdecim ducatus Cornubiae. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1268.
Eugenius de Beauharnais
Eugenius de Beauharnais (natus 3 Septembris 1781 Lutetiae, mortuus 21 Februarii 1824 Monaci) filius Iosephinae de Beauharnais, quae postea Napoleoni Bonaparte nupsit et Alexandri de Beauharnais fuit. Soror eius Hortensia de Beauharnais erat, mater Napoleonis III. Eques fuit Ordinis Aurei Velleris.
Vita
Postquam matrimonium parentium finitum est, Eugenius apud patrem vixit, Hortensia autem apud matrem. Sed anno 1794 patre inter Terroris Regimen supplicio affecto mater Eugenium filium Napolionis curae mandavit, cui anno 1796 nupsit. Eugenius anno 1797 legatus militum factus Napoleonem in expeditionem Italicam et Aegypticam sequebatur. Anno 1805 Eugenius rex vicarius Italiae factus est pro Napoleone et anno 1806 iussu Napoleonis - interim patris adoptivi - Augustam Amaliam Bavariae filiam Maximiliani I regis Bavariae. Dux Venetiarum factus est. Anno 1809 dux militum Napoleonis in bello quintae coalitionis erat et anno 1810 Andream Hofer, ducem seditionis Tirolis, Mantuae supplicio affici iussit. Deinde a Napoleone Dux Magnus Francofurti nominatus est. Sed postquam anno 1811 Napoleo II, filius Napoleonis et Mariae Ludovicae Austriae natus est, non iam heres imperii fuit, sed et tum Napoleoni sequebatur. 17 Aprilis 1814, postquam Napoleo imperio se abdicaverat, Eugenius Italiam reliquit et in Bavariam venit. Ibi ultimos annos vixit atque dux de Leuchtenberg atque princeps Eystettensis nominatus est. Etiam fuit francomurarius.
OSI-ISO exemplar
OSI-ISO exemplar vel Open Systems Interconnection (OSI) model (ISO/IEC 7498-1) est exemplar notionis constitutum a collegio International Organization for Standardization sub coeptum Open Systems Interconnection quo facilior ordinandis indicium meatum retis, protocollum interretiale et systema communicationem. Exemplar describit functiones similes in singulum septimarum tabulatarum rationarum. Tabulata supra servit autem ab infra servitur.
Regis Reditus
Regis Reditus (Anglice The Return of the King) est liber ab I. R. R. Tolkien anno 1955 scriptus, tertia et ultima pars trium partum Anulorum Eri. Aliae partes Anulorum Eri sunt Anuli Sodalitas et Turres Duae. Liber hic est clarissimus, forsan maximus. Liber a Ricardo Sturch anno 2022 latine redditus est.
Liber etiam quinque adpendiculas habet, anquirentes linguas Elbicas, calendaria, chronologias, et fabulas socias fabulae libris.
Petrus Jackson librum anno 2003 in pelliculam convertit.
Alizée
Alizée Jacotey sive simpliciter Alizée (nata 21 Augusti 1984 Adiacii Corsicae) est una ex fortunatissimis cantricibus Frangocallicis, optime nota e cantibus Moi... Lolita (anno 2000), L'Alizé (2000), J'en ai marre (2003).
Radu Berceanu
Radu Mircea Berceanu (natus die 5 Martii 1953 in oppido Râmnicu Vâlcea in Vâlcea circulo) machinator ac vir publicus Dacoromanicus est.
Munus
Annis 1972 - 1978 apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem mechanicae studebat atque machinatoris diploma abstulit. Deinde machinator aeroplanorum in urbe Craiova operam dedit.
Cursus honorum
Ab anno 1990 ad usque 2012 Berceanu senator Romaniae fuit, quo in anno se candidatum iterum futurum negavit. A die 17 Aprilis 1998 ad usque 28 Novembris 2000 in consilio ministrorum Radu Vasile minister industriae et commercii fuit. 22 Augusti 2006 usque ad 5 Aprilis 2007 in consilio ministrorum Călin Popescu-Tăriceanu minister vecturae fuit et eodem officio a die 22 Decembris 2008 usque ad 3 Septembris 2010 in consilio ministrorum Aemilii Boc fungebatur. A die 1 Octobris 2009 usque ad 23 Decembris 2009 etiam minister agriculturae pro tempore fuit. A Factione Democratica (PD) condita eius sodalis fuit, quae anno 2007 cum alia factione ad PD-L consociata est.
Iosephus Muscat
Iosephus, vulgo Joseph Muscat (in oppido Pietatis iuxta Valettam natus die 22 Ianuarii 1974) est politicus Melitae et ab anno 2013 primus minister patriae.
Iosephus Muscat alumnus est universitatum Melitensis et Bristoliensis (hic enim gradum doctoris meruit). Diurnarius fuit ab anno fere 1995. Anno 2004 legatus est ad Parlamentum Europaeum, a quo officio anno 2008 recedit quia ductor factionis Laboris Melitensis electus est. Oppositioni apud Parlamentum Melitense inde usque in annum 2013 conduxit. Die 11 Martii 2013, comitiis victor, primus minister factus est, praeside Georgio Abela.
Hilda (praenomen)
Hilda est praenomen femininum, ex germanico Hiltja, et significatio eius est bellatrix.
Helena
Helena (Graece Ἑλένη) in mythologia Graeca fuit uxor et Menelai regis Lacedaemonis et Paridis principis Troiani ː ob rivalitatem inter binos viros causa belli Troiani fuisse dicebatur. Habuit filiam Hermionen, quae Pyrrho filio Achillis nupsit. Helena nata Iove Ledaque est aut secundum diversam traditionem e Iove et Nemesi ; primum Menelao regi Lacedaemoniorum nupsit, deinde Paridi filio Priami regis Teucrorum, ut primum ille illustri iudicio Paridis a Venere feminam pulcherrimam dono accepit.
In fabula altera, narratur illam filiam Iovis et Nemeseos fuisse, quia mala excitavisset. Nemesis vi Iovis se eripuit, quippe cum conubium cum dea appeteret, formam anseris eligens itaque Iupiter specie cygni effecit, ut in thalamo societate coirent. In luco quodam Lacedaemonio tum illa ovum peperit, quod pastor invenit et oculis Ledae uxoris Tyndarei regis praeposuit. Helenam ex ovo ortam Leda velut filiam propriam aluit et erudivit. Vulgo autem ea ratione Leda ipsa cum Iove formam oloris habente se coniunxisse narratur. Fratres Helenae erant Castor et Pollux Dioscuri et soror Clytaemnestra uxor Agamemnonis. Nonnulli Castorem Clytaemnestramque natos Tyndarei mortales fuisse putaverunt, sed Pollucem Helenamque natos Iovis immortales. Ledam dicunt duo peperisse ova, alterum impletum mortali, immortali alterum. Secundum fabulas quasdam postremo Helena e vita cessit; est autem narratio, quae Homerus non ignoravit, qua refertur Menelaus moriens tantummodo Elysium intravisse, quippe cum Helena uxor sua esset. Helena duodecim annos nata a Theseo vi Aphidnas in terra Attica sitas abducta erat, unde illam gemini Dioscuri Spartam reduxerunt.
Helen in Aeneid apparuit. In libro duo, cum suae saluti tam territua est ut puta erit debuerit celare ab proelio. Cum Aeneas Helenam viderat, venerem, quae est mater Aeneae, propitiare compulsa est ne Helenam occideret. Ille putavit Helenam esse causam Trojani belli et causam milites suffere. Helen suam familiam reliquit ut amorem praestavet, quam demonstravit esse egotisticam. Helen est quoque scelesta et infidelis quod familiam liquit. Tamen, Helen respexite. Ella liquit ut laeta sit. Ergo, Helen est libera et acultula. Erit etiam notissima propter formam in saeculā saeculorum.
Factio popularis Germanica
Factio Theodisca Popularis (Theod. Deutsche Volkspartei (DVP)) inter annos 1918 et 1933 fuit atque paene continenter in consiliis ministrorum Rei Publicae Vimariana interfuit.
Historia
DVP post casum monarchiae e factionibus progressionis (Fortschrittspartei) et Liberalibus Nationalibus (Nationalliberale) formata est. Sed ii, qui ad sinistram contenderunt, aliam factionem, Factionem Theodiscam Democraticam (DDP) condiderunt. Dux factionis ab initio ad mortem anno 1929 Gustavus Stresemann erat. DVP, quamquam rem publicam primo negavit atque monarchiam restituendam in animo habebat, paene omnibus consiliis ministrorum ad annum 1931 interfuit, plerumque cum SPD et Centrum vel DNVP. Suffragiis ad annum 1928 habitis semper 8 vel 10 per centum suffragiorum adepta est. Post mortem Stresemann Eduardus Dingeldey novus praeses electus est. Sed cum Depressio oeconomica magna in Germania multos munere deponeret, DVP electione anni 1930 victa est. Anno 1932 et 1933 non plus quam 1 per centum suffragiorum accepit. 4 Iulii 1933 Nazistis urgentibus DVP ut ceterae factiones democraticae dissoluta est.
Granatum (discretiva)
Granatum esse potest:
Nova Feltria
Nova Feltria (olim: Mercatinus Ariminensis) (Italiane: Novafeltria) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 400 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Ariminensi situm. Incolae Novaferetrenes appellantur.
Historia
Nova Feltria, est municipium Vallis Ariminensis Summae (it. Alta Valmarecchia), quondam in provincia Pisaurensi et Urvinatensi et in Marchia Anconitana regione situm, anno 2009 ex Marchia Anconitana regione et Pisaurensi et Urvinatensi provincia deiectum et ad Aemiliam et Romaniam regionem et Ariminenensem provinciam iunctum.
Fractiones, vici et loci in municipio
Miniera, Perticara, Sartiano, Secchiano, Torricella, Uffogliano.
Gaillon
Gaillon est commune Francicum 7'208 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Cat on a Hot Tin Roof (pellicula)
Cat on a Hot Tin Roof (fere Latine    ) est clara pellicula anno 1958 edita et a Ricardo Brooks secundum opus scaenicum eiusdem tituli a Tennessee Williams scriptum (vide Cat on a Hot Tin Roof ) creata et ducta. Hac in pellicula agunt inter alios:
Faux-Fresnay
Faux-Fresnay est commune 342 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Hortensia de Beauharnais
Hortensia de Beauharnais (nata 10 Aprilis 1783 Lutetiae, mortua 5 Octobris 1837 in Castello Arenenberg (Turgovia)) filia Iosephinae de Beauharnais, quae postea Napoleoni Bonaparte nupsit et Alexandri de Beauharnais fuit. Frater Hortensiae Eugenius de Beauharnais erat, dux militum et filius adoptivus Napoleonis.
Vita
Postquam matrimonium parentium finitum est, Eugenius apud patrem vixit, Hortensia autem apud matrem. Sed anno 1794 patre inter Terroris Regimen supplicio affecto mater liberos suos Napolionis curae mandavit, cui Iosephina anno 1796 nupsit. Anno 1802 Ludovicus Napoleo Bonaparte, frater minor Napoleonis, eam in matrimonium duxit. Iis tres filii fuerunt: Maritus eius Ludovicus anno 1806 a fratre imperatore rex Hollandiae nominatus est, sed 1 Iulii 1810 a regno se abdicavit, quod frater eius eum saepe vituparaverat, cum Britannos a regno suo non arcuisset. Hortensia divortium fecit cum eo, etiam, quia semper invidia commotus esset. Hortensia nunc varios amores et filios illegitimos habuit. Post Napoleonem anno 1815 iterum Francia expulsum et ipse patriam relinquere coacta est, quod ei auxilio fuisset. Nunc in Castello Arenenburg ad mortem anno 1837 cum filio Ludovico - postea imperatori - vixit.
Edgarus Jenkins
Edgarus Jenkins (vulgo Ed Jenkins natus in Young Harris Georgiae die 4 Ianuarii 1933; Atlantae mortuus die 1 Ianuarii 2012), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus. Jenkins Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum Georgiae populi legatus ab anno 1977 usque ad annum 1992 fuit.
Pristis
Pristis (Graece πρίστις), sive pistrix, potest esse:
Georgius Bull
Georgius Bull, presbyter Anglicanus, deinde Meneviae episcopus, civitate Wellensi 25 Martii 1634 natus circa 1656 ab episcopo Oxoniensi ordines accepit. Carolo II rege restaurato, Ecclesia sancti Georgii (Bristolium) ad Bristolium beneficio breviter fruebatur, mox Suddington prope Ciricestriam, postea Glocestriae canonicus factus Landavensem archidiaconatum accepit.
Opus theologicum maius suscepit sanctissimaeque Trinitatis doctrinam vindicabat. Defensionem ob Nicaenae Fidei totius Galliae cleri gratias per episcopum Meldensem I.-B. Bossuetum actas accipiebat.
Bulli operis excerptum Patrologiae Graecae (tomi XVII) a J.-P. Migne accuratae, ubi Origenis operum tomum septimum complet, inveniri potest.
A regina Anna anno 1704 ad Menevensem episcopatum evectus est. Aegritudine confractus, dioeceseos visitatione incepta sed non completa, Brechoniae 17 Februarii 1709 mortuus est. Brechoniae ubi Christi Collegio epitaphium videri potest sepultus est.
Rosetum (discretiva)
Rosetum seu Rosetus potest esse:
Ioannes Everett Millais
Ioannes Everett Millais  (Anglice John Everett Millais [] natus Antoniae Meridianae in loco die 8 Iunii 1829; Londinii die 13 Augusti 1896 mortuus) fuit pictor Anglicus qui unus Fraternitatis Praeraphaelitarum.
Dissertatio Philosophica de Orbitis Planetarum
Dissertatio Philosophica de Orbitis Planetarum est titulus dissertationis Hegelii.
Hic liber dissertatio philosophi Hegelii paene editus iam castigatus est quia Hegelius ibi opinatur solem non plus quam quinque planetas habere qui planetae classici vocentur. Hegelius propria regula mathematica usus contendit inter planetas Martem et Iovem lacunam non esse. Sextus autem planeta nomine Ceres inter hos planetas paulo ante inventus est quam dissertationis liber editus est.
Pagina tituli
Titulus in toto est: