cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ius
Ius non scriptum
Secundum consuetudinem, ius non scriptum complectitur: iuris consuetudo et mos maiorum, qui apud populum vim habent per eius consensum et exercitium longum; praeiudicia; auctoritas iuris periti; populi consuetudo; aequitas. Haec principia erant fundamenta super quae praetores ius dicebant et eius formulas iudiciales scriptasque comprobabant. Per aetates Ius civile Quiritium solum lente mutatum est, sed ius praetorium super consuetudinem fundatum, et ad circumiecta mutantia facile accommodatum, floruit. Tandem Corpus Iuris Civilis annis 529-533 Iustiniano editum, ambo ius Quiritium et ius praetorium commisit.
Ius Romano-Germanicum
Complures civitates hodie iuris systema habent quod Ius Romano-Germanicum vocatur. Hoc systema, saepe quoque ius civile appellatum, in codicibus corporis iuris civilis annis 529-533 Iustiniano I imperatore editi fundamenta habet. His in civitabus leges primaria iuris fons videntur, ut valde in constitutionibus et legum codicibus, quae iura privata bene ordinant, confidatur. Ut legum lacunae compleantur, oportet emuncte ex principiis legalibus argumentari.
Ius Anglo-Americanum
Ius Anglo-Americanum est iuris systema hodie Anglophonis civitatibus adhibita. Hoc systema saepe commune appellatur quia Henricus II, regnum Anglicum anno 1154 sumens, hoc systema instituit, ut tota Anglia singulum systema omnibus ubique commune habeat.
His in civitatibus praeiudicium et aequitas primariae iuris fontes sunt, et leges sicut incursiones in ius, quod arte interpretare oportet, videntur. Maximum huius systematis principium est stare decisis, quo omnia nova iudicia praeiudicium iam decisum sequuntur.
Nonnulli eruditi hodie putant ius Anglico-Americanum originem habuit in iure Musulmano, quod fortasse ad Angliam saeculo undecimo cum victoribus Normannis advenit.
Ius religiosum
Multis in religionibus, ius sicut scientia de deo veniens, quae humana gubernare oportet, videtur. Ius hoc sensu et mores et moralitates comprehendit quas deus requirit et sustinet. Iuris religiosi exempla hodie sunt ius musulmanum quod ad religionem Islamicam spectat, ius canonicum quod ad religionem Christianam, ius Hebraicum quod ad religionem Iudaicam, et ius Hindicum quod ad Hinduismum.
Inter iura religiosa, hodie ius musulmanum, maxime per orbem terrarum stratum, in septem civitatibus invenitur. Ius canonicum solum in civitate Vaticana inventiur.
Ius canonicum a iure musulmano maxime discrepat quod ius canonicum mores Romano-Germanici iuri similes sequitur, quamquam ius musulmanum, per analogiam argumentando praeiudicia honorans, mores Anglo-Americano iuri similes sequitur.
Ius consuetudinarium
Ius consuetudinarium est quodquam iuris systema quod fundamentis in iure Romano-Germanico et iure Anglo-Americano caret. Iuris consuetudinarii exempla sunt ius gentium, quod actus inter civitates gubernat, et ius Mongolicum, quod fundamenta in antiqua Magna Lege Zasag et consuetudine populi nomadici imperii Mongoloci habet.
Ius inter civitates et gentes
Ius inter civitates et gentes dicitur illa praecepta quae civitatis civiumque conductam in societate humana globali regunt. Pars consuetudinaria, ius gentium dicta, fundamenta in iure gentium Romano veteri habet, sed hodie mutat. Ius autem inter gentes dicitur illa pars quae ex conventibus, pactis, foederibusque hodiernis inter civitates constat. Saepe omnia haec iura in quinque genera dividuntur:
Ius constitutionale
Ius constitutionale illa praecepta sunt quae cuiusdam civitatis rectionem constituunt definiendo eius instituta, magistratus, fines, officia, potestates, iura, et actus. Nonnullis in civitatibus lex specialis magni momenti dicitur magna charta libertatum, aliis rogatio iurum, aliis declaratio iurum. Quae chartae definiunt libertates quas cuiusdam civitatis cives putant fundamentales hominibus omnibus. Hae libertates hominem protegunt tantum contra regminis abusum quantum contra abusum aliorum civium.
Ius criminale
Ius criminale potestatem definit ut rei publicae magistratus crimina edens criminatum in ius arcessant. Crimina meruunt illa maleficia quae civitatis populus putat maleficia non solum inter se sed etiam contra civitatem ipsam.
Actus qui crimina meruuntur inter civitates gentesque aliquanto discrepant. Saepe inter crimina dantur: perduellio, homicidium, peculatus, incendium, testimonium falsum, concussura, raptus, rapina, abductio, fraus, furtum, impetus, tactus, stuprum, et vandalismus.
Quod actus criminalis contra civitatem est, eius poena civitati datur. Poena potest esse severa: possunt pecunis damnari, in carcerem conici, in vincula conici, supplicio capitis affici, vel in crucem agi. Saepe maleficia distinguuntur secundum eius poenae severitatem: scelus maius, crimen maius, vel felonia interdum dicitur actus qui annum aut magis in carcere meruit, scelus minus, crimen minus, vel peccatus, actus qui minus quam annum in carcere meruit.
Reus sceleris maioris criminatus multis iuribus contra accusatorem specialibus vulgo fruatur, sicut iudicium consiliare et ius ad consultum.
Ius ad remedium
Ius ad remedium principia definit quibus homines pro delictis ab eis sublatis remedium obtinent iudiciale vel aequatabile.
Delictum dicitur maleficium quod inter homines factum contra civitatem ipso facto non putatur. Idem autem actus potest habere in se crimen et delictum, quod contra civitatem et contra hominem factum est. Saepe inter delicta dantur: fidei confractio, damnum, diffamia, iniuria, fraus, furtum, impetus, imprisonamentum falsum, invasio, tactus, miseria imposita, neglegentia, nocumentum, rapina, transgressio, et violatio.
Remedium delicti poena dicitur, quae victimae datur. Inter remedia usitata sunt: compensatio, satisfactio, executio, iniunctio, restitutio, ratiocinium, et declaratio.
Satisfactio constat in praestatione monetaria, quae potest esse compensatoria, punitiva, contractata, incidentalis, legalis, vel nominalis. Executio et iniunctio constant in praestatione actuum quorundam vel in abstinentia ab quibusdam actibus, quo malum luentur. Restitutio a satisfactione aliquanto discrepat restituens lucrum quod actor haberet nisi reus malum contra eum facessisset. Ratiocinium est methodus quo lucra censentur ut illud bene inter reos dividantur. Declaratio est ubi magistratus publice facta pertinentia declarat ut controversia quaedam publice decernitur.
Ius contractus
Ius contractus est ius ad pactiones facendas ubi transactiones, obligationes, et negotia inter personas perficiuntur. Hae pactiones iuris vim inter personas contrahentes habent, vinculum inter eos formantes solemne quod sola re condicta quadamque solvetur.
Contractus sunt pacta inter personas specialia quae iure servanda sunt. Contractus igitur dicuntur pacta iure vestita quamquam pacta simplicia dicuntur pacta nuda. Ut contractus faciantur, inter personas contrahentes necesse sunt generaliter quinque res: conventio, consensus, voluntas, potestas, obsequium, et legalitas. Pactum simpliciter requirit conventionem (placitum) et consensum inter homines, quamquam contractus requirit et voluntatem ad iuris vinculum sumendum et potestatem (sui iuris statum) ad res independenter solvendum, Multis in iuridictionibus, necesse est quoque habere legalitem, hoc est leges pertinentes de re contracta sequi. Exempli gratia cum domus emuntur, necesse est contractum scriptum secundum praecepta specilia facere, ut fraus evitetur. Desiderum de obsequio, in nonnullis iuridictionibus Anglo-Americanis adhibitum, est hodie controversum; ubi obsequium requiritur, ut contractus validus faciantur necesse est monstrare quamque personam obseqium ad pactum ferre.
Omnes obligationes, Gaius ait, aut ex maleficio aut ex contractu nascuntur. Latine contractus igitur idem saepe significat quam obligatio contracta. Secundum iurisprudentes duo sunt lata contractus genera:
Vik (Norvegia)
Vik est Norvegiae commune 2735 incolarum (anno 2012)  in provinciae Sogn og Fjordane districtu Sogn.
Amplexus
Amplexus est duorum aut plurium corporum compressio bracchiis circumdatis firmata. Amplexus fit non modo cum homines inter se complectuntur, sed etiam cum homo quispiam rem aliquam pectori suo adprimit; exempli gratia, cum puella ursulo, aut mulier viridis arbori, aut autoraedarius largitro benzinario amplexum dat.
Ut osculo ita amplexu demonstratur amor, dilectio, amicitia. Praeterea, amplexus euphemistice etiam coitum significat.
Amplexus etiam quemlibet circumdandi actum (ut serpentium ) aut cingulum geographicum (ut Nili ) significat.
Veliae
Veliae (alia nomina: Velia, Casalis Veliarum, Terra Veliarum, Graece Elos) (Italiane: Veglie) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 14 340 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica plaga sitae. Incolae Velienses appellantur.
Ius
Ius contractus
Distinctio inter genera nominata et innominata a Gaio et Iustiniano I prima facta est, qui illis nominatis contractibus nomina assignaverunt. Distinctiones quoque plerumque agnoscuntur inter contractus bonae fidei et contractus iuris stricti, et inter contractus bilaterales et contractus unilaterales.
Denver Sylvester Dickerson
Denver Sylvester Dickerson (natus in Millville  Californiae die 24 Ianuarii 1872; mortuus die 28 Novembris 1925) fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Argenteae Democraticae, qui inter alia ab anno 1908 usque ad annum 1911 Nivatae gubernator fuit.
Ius
Ius dominii
Ius dominii spectat ad omnes res aestimabiles quae nostra, vestra, vel illis esse dici potest. Ius eas res dicit quae domino esse potest, definit quos actus dominus eis rebus facere potest, et instituit quomodo eorum dominium dominus ad alterum transferre potest.
Reute (Badenia-Virtembergia)
Reute  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'952 incolarum (anno 2013).
Ius
Ius dominii
Ex antiquitate iurisprudentes duo dominii iuris aspectus distinguunt: ius in rem et ius in personam. Ius in rem propriae rei possessionis ius est, ubi homini res suas ipsas tenendum est. Ius in personam autem est ius in rei beneficium nec necessario in rem ipsam tenendum; solacium igitur pro damnis et amissionibus sinit, vel sine iure in rei ipsae possessionem. Ius quoque multum inter rei possessionem et rei dominium distinguit, quod dominus suam rem mutuare potest.
Proprietas plerumque omnes res privatae dicitur sicut: Ius fundi, maxime complexum, plerumque fundamenta multorum iurum proprietatis privatae dare dicitur.
Ius societatum
Ius societatum potest dici libertas ad omnes consortiones voluntarias faciendas, et speciales obligationes et immunitates familiarum, institutorum religiosorum, collegiorum, syndicatuum, et caeterorum. De hoc multum a civitatis moribus dependet. Ius societatum hodie saepe complectitur:
De natura iuris
Ab antiquitate homines clari de iuris natura saepe deliberaverunt, sicut Aristoteles qui olim scripsit Politica, Cicero qui cripsit De Legibus et De re publica.
Fannianum (discretiva)
Fannianum potest:
Gastes
Gastes est commune 571 incolarum (anno 2008) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Lucius Valerius Flaccus (consul 131 a.C.n.)
Lucius Valerius Flaccus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus circa annum 131 a.C.n.) vir publicus ac iuris peritus Romanus fuit.
Gens
Filius eius Lucius Valerius Flaccus anno 100 a.C.n. consulatum gessit.
Cursus honorum
Ante annum 131 a.C.n. flamen Martialis factus est, eo anno autem una cum Publio Licinio Crasso Divite Muciano pontifice maximo consul erat. Qui autem eum urbem rellinquere vetuit, ut ipse bellum contra Aristonicum nothum Attali II regem Pergami gereret. Qui regnum, quod Attalus III rex populo Romano ex testamento tradiderat, appetivit.
Latino sine Flexione
Latino sine flexione, quod suis verbis tamquam lingua constructa et auxiliare internationale designatur, anno 1903 a Iosepho Peano proposita est, qui eam "Interlinguam (il)" vocari voluit. Quod autem nomen hodie in forma Interlinguae de IALA (ia) alii cuidam linguae attribuitur. Itaque lingua a Peano inventa nunc vel "Latino sine flexione" vocatur vel "Interlingua de Peano" vel "Interlingua (IL) (de Academia pro Interlingua/A.p.I.)". Verba huius linguae e lingua Latina ita sumpta sunt, ut formae nominum substantivorum adiectivorumque et verborum non declinentur. Nomina substantiva et adiectiva in forma ablativa apparent. Verba quae actus exprimunt ad radices reciduntur. Loco casuum praepositiones adhibentur. Numerus nominum varie intellegi potest nisi adiectivo indicatur.
Peano linguam suam primo in "De Latino Sine Flexione" in Revue de Mathématiques (volumine 8, numero 3, paginis 74 et 83) posuit.
Ut apparet, Godefridus Guilielmus Leibnitius opus ineditum de lingua constructa vel construenda universali scripsit. Cuius linguae principia a Peano afferuntur:
Exempla
Hoc habes exemplum eius linguae constructae de historia «De Latino Sine Flexione» sumptum:
Exempla versionarum
Publius Cornelius Tacitus, De origine et situ Germanorum (Germania) (fragmentum initiale)
Gieboldehausen
Gieboldehausen est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Gottingae.
Historia
Gieboldehausen die 25 Maii 1003 nomine Gebehildehuson primo in actis Henrici II imperatoris descripta est. Diu ad Dioecesem Moguntinam, annis 1802 - 1807 brevi tempore ad Borussiam pertinuit, tum pars Regni Westphaliae fuit. Annis 1815 - 1866 ad Regnum Hannoveranum pertinuit, tum cum toto regno ad Borussiam transiit et ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Ab anno 1973 caput Gieboldehausen communis generalis est.
Nexus externi
Pagina communis Gieboldehausen (lingua Theodisca)
Georgius Margvelašvili
Georgius Teimuraz f. Margvelašvili, seu litteris Georgicis გიორგი თეიმურაზის ძე მარგველაშვილი (natus Tiphli in urbe die 4 Septembris 1969), est philosophus Georgicus, qui quartus praeses Georgiae erat, munus a die 17 Novembris 2013 ad 16 Decembris 2018 sustinens.
Vexalicum
Vexalicum  (Italiane: Vessalico) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.
Georgius Margvelašvili
De vita
Georgius Margvelašvili alumnus est universitatis Tiphlisensis et universitatis Europae Centralis Budapestinensis; operam postea Academiae Scientiarum Georgiensi dedit. Minister eruditionis meruit a die 25 Octobris 2012 ad 18 Iulii 2013, Bidzina Ivanišvili primo ministro. Die 17 Novembris 2013 praeses creatus, successor Michaelis Saakašvili, primum ministrum Heraclium Garibašvili selegit.
Historia mundi
Historia mundi describit historiam hominum secundum materias archaeologicas et scriptas investigatas. Historia antiqua nota coepit cum scriptura inveniretur. Fundamenta autem civilizationis ad primam technologiam introductam et culturam excogitatam retro extenduntur. Praehistoria Aevo Palaeolithico ("Primo Aevo Lapidis") incipit, quod Aevum Neolithicum ("Novum Aevum Lapidis"), et Revolutio Neolithica (inter 8000 et 5000 a.C.n.) in Luna fertili secuta sunt. Illud aevum mutationem maximi momenti in historia hominum vidit, cum homines ordinatam plantarum et animalium tutelam inciperent. Agricultura progrediebatur, et plurimi homines vitam nomadicam reliquerunt et agricolae in coloniis perennibus facti sunt. Nomadismus in nonnullis locis continuabat, praecipue in regionibus secretis ubi erant paucae species plantarum quae domari poterant.
Ubi progrediebatur, agricultura divisionem laborum incitavit ut cibus inter vera reservaretur. Inde divisio laborum ortum classis otiosae institutionemque urbium effecit.
Iynx
Iynx (Graece Ἴϋγξ) est avicula quaedam, paulo maior quam fringilla quae priscis temporbus amorem inferre magico quodam more putabatur. Etiam vertilla, vel torquilla appellabatur, vel frutilla  , vel motacila vel etiam turbo. In mythologia, Iynx filia Panis et Suadae (vel Echus) habetur, qua Io usa esset ut Iovem in amorem illiceret. Qua re cognita, Iuno irata Iyngem in avem transformavisse fertur. Sed Antoninus Liberalis refert Iyngem unam e novem Pieridibus, Musarum aemulis, fuisse, quas Musae, quia "certamen iniverant mortales cum deabus ", in aves transformaverunt.
Høyanger
Høyanger est Norvegiae commune 4217 incolarum (anno 2012)  in provinciae Sogn og Fjordane districtu Sogn.
Iason
Iason in mythologia Graeca est persona ficta, filius Aesonis et dux Argonautarum, qui vellus aureum, auxilio Medeae, quam postea uxorem duxit, e Colchide in Graeciam transportavit.
De origine Iasonis
Iason est filius Aesonis Thessaliae regis ex Alcimede, quem pater moriens Peliae fratri in tutelam commendavit, tradito ei regno, ita tamen ut illud adulto Iasoni restitueret. Alcimede vero suspectum habens Peliam, Iasonem Chironi alendum dedit. Itaque Iason adultus cum ad repetendum paternum regnum venisset, Pelias iuvenem laudis avidum ad Colchicam expeditionem excitavit, sperans futurum ut periculi magnitudini succumberet. Secundum ilios, Pelias oraculum acceperat, ut sibi ab eo caveret, quem cum altero tantum calceo ad se venientem videret. Iason autem, iam grandior, forte in ripa Anauri offendit Iunonem vetulae similem quam humeris suscipiens in ulteriorem fluvii ripam transtulit atque uno in flumine calceo amisso ad Peliam patruum venit: qui oraculi recordatus veritusque ne ab eo interficeretur, mandavit illi expeditionem in Colchos, sperans aut ab aliquo occisum iri, aut certe inter Symplegades petiturum.
De Iasone et Argonautis
Fabricata itaque navi, quae ab architecti nomine dicta est Argo, Iason cum iuventutis flore mari 580 se commisit primumque ad Lemnum insulam appulit ubi ab Hypsipyle et hospitio et thalamo susceptus est. Deinde venit ad Phineum regem a quo muneris loco edoctus est quomodo Cyaneas petras inter se concurrentes ad Colchos usque tuto navigare posset. Quo cum pervenisset Medea Colchorum regis filia, forma eius capta, a certissimo eum eripuit exitio, ostensa ratione, qua et aeripides tauros perdomare et draconem pervigilem sopiire posset. Eius itaque consilia secutus Iason aureum vellus sustulit, et inde clam cum sociis et Medea fugam arripiens ad Istri ostium pervenit, adversoque fluvio subiens, cum eum tandem in locum pervenisset, ubi Danubius Liburniae montibus proximus est, navim, qua vectus erat, suis sociorumque humeris superatis montibus in mare Hadriaticum deportavit tandemque sospes in patriam revectus, duos ex Medea filios suscepit. Sed postea cum Creusae Corinthiorum regis filiae amore flagrans, eam uxorem duxisset, Medea aegre ferens divortium, Creusam cum regia exussit. Sunt qui tradunt Medeae postea reconciliatum Iasonem, multaque praeclara gessisse adeo ut divinos in Asia fuerit promeritus.
De Iasone et Argonautis, quid alii scripserint
Orpheus Apollonius Rhodius, Valerius Flaccus Iasonis et Medeae amores paulo fusius sic habent. Cum Iason cum caeteris Argonautis ad Colchos appulisset Medeam forte ad Phalidis ripam obviam habuerunt. Cui cum Iason adventus sui causam exposuisset atque ab ea de crudelitate patris esset edoctus, ad preces conversus, fidem de coniugio dedit, si in discrimine ab ea praemonstrato ferret opem. Acceperat ante Iason a Venere Iyngem aviculam, quam magae mulieres tantam ad amatoria carmina vim habere credunt, ut omnia venena et unguenta ad amorem excitandum idonea Iynges appellentur, teste Theocriti antiquo enarratore; et ipse amor Iynx a Pindaro dicatur: qui scribit hanc ex Olympo a Venere primum ad mortales allatam et datam Iasoni, ut ea simul et quibusdam amatoriis carminibus, quae ipsa Venus docuit, Medeam amore ad insaniam usque accenderet. Quod cum fecisset, illa amore correpta, suum ei promisit auxilium, ac statim herbas medicatas et pharmaca quaedam dedit, quibus a taurorum igne tutus esset, et eum quid agendum esset docuit. Ille Aeetam convenit ac vellus aureum poposcit: quod Aeetas se daturum esse pollicitus, si tauros ingentes flammas ore et naribus evomentes iunxisset, atque dentes, quos ipse daret, seminasset, hominesque armatos, qui inde pullularent, vicisset. Quae omnia Iason, Medea opitulante, cum summa sua laude et gloria perfecit. Aetas tamen vellus aureum negavit, ac de Argonautarum caede tractare coepit.
De loco nuptiarum Iasonis et Medeae
Iasonis et Medeae nuptias Valerius Flaccus in Peuce insula fieri incoeptas esse scribit: inopino autem Absyrti adventu, turbatas et interruptas. Timaeus et Apollonius atque Orpheus Corcyrae scribunt. Dionysius Milesius Byzantii, Antimachus in Lyde prope fluvium dicit Iasonem cum Medea coiisse Philetas, in Alcinoi domo celebratas ait. Timonax vero in Colchide scribit Medeam ab Iasone ductam uxorem, non sine patris Aeetae voluntate. Refert autem idem, monstrari iuxta Pontum hortos quosdam Iasonios vocatos, e quibus ipse discessum fecit; et in Aeea Gymnasia quaedam et thalamum, in quo Medea Iasoni nupsit. Vide porro Eusebius in Chron., Hyginum, Apollodorum, Ovidium. Strabonem lib. IX. p. 436. & l. XI. p. 503., Senecae Medeam, Valerius Flaccus de Argon. Hoffmannus addit quod: "Ei totus ferme Oriens, ut conditori, divinos honores templaque constituit." Ἰασόνεια dicta Strab., et Ἰασόνεια ἡρῶα barbaris eximie culta ; qualia multa reguli everterunt: Parmenion autem id, quod erat Abdeus, diruit, "ne cuiusquam nomen in Oriente venerabilius, quam Alexandri esset." Secundum Tacitum, Iberi et Albani huius temporis "multa de nomine Iasonis" celebrabant.
Rolandus Claus
Iuventus et munus
Postquam scholam finivit, Claus in Universitate Leunae - Merseburga oeconomiae machinatoriae studebat et anno 1976 diploma accepit. Ab anno 1978 pro "Iuventute Libera Germanica", quae ad SED factionem pertinet, operam dedit. Pro vigilibus clandestinis Germaniae Orientalis circa annis 1975 - 1985 homines dictaturae inimicos exploravit. Quod factum autem semper negavit.
Familia
Claus divortium fecit ab uxore et duos liberos habet.
Cursus honorum
Anno 1990 Claus legatus factionis PDS ad Cameram Popularem RDG primo libere electam fuit. Deinde ad annum 1998 legatus ad senatum terrae Saxoniae-Anhaltii erat. Anno 1998 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Anno 2002 electionem perdidit, sed anno 2005 in parlamentum rediit et ad hunc diem legatus manet.
Rocha Amatoris
Rocha Amatoris, Francogallice Rocamadour et Occitanice Ròc Amadori, est commune Francicum 637 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis). E pago circumiacenti provenit caseus caprinus generis cabécou qui sub appellatione Rocamadour venditatur.
Wollershausen
Wollershausen est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Gottingae.
Harpastum Americanum
Harpastum Americanum est ludus pilae Americanus. Pila vel follis paulo minor est folle harpasti XV, et acrior in acuminibus; ludus turmis undecim hominum luditur.
Wollershausen
Nexus externi
Pagina communis wollershausen
Holocaenum
Holocaenum (scil. "aevum"; a Graeco ὅλος 'totus' + καινός 'novus') est ultima epocha geologica et series stratigraphica Kaenozoica, quae post Pleistocaenum annorum fere 11.7 milium ante praesentem incepit et usque tempora nostra continuit. Aevum palaeontologicum recens cum Holocaeno congruit. Quidam nihilominus aevum novissimum Anthropocaenum recognoscunt, nuper inceptum, quo species aliae fere omnes sub effectu operum humanorum evolvunt.
Tres aetates geologicas vel stadia stratigraphica comprehendit, quae ab infimo ad supremum sunt Groenlandium, Northgrippium, Meghalayum. Post inquisitiones Axel Blytt et Rogerii Sernander, recentius e vestigiis paludis Lethrensis in Dania confirmatas, Holocaenum in chronozonas quinque ordinari solet, videlicet Praeboreale ab anno fere 11 700 a.p., Boreale ab 10 000, Atlanticum (in "Atlanticum anterius" et "Atlanticum plenum" divisum) ab 9000 et 8000, Subboreale ab 5800, Subatlanticum ab 2500.
Lechlade
Lechlade est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1210.
Ursula Plassnik
Ursula Plassnik (Clagenfurti Carinthiae nata die 23 Maii 1956) est politica Austriae.
Filia praeceptorum in urbe nativa educata est. Alumna est universitatis Vindobonensis et collegii Europaei Brugis] in urbe. A die 1 Iulii 1997 consiliaria operam dedit iuxta Volfgangum Schüssel, qui eo tempore cancellarius vicarius atque ab anno 2000 cancellarius merebat. Ursula Plassnik anno 2004 legata patriae fuit iuxta regimen Helveticum, sed die 20 Octobris eiusdem anni ministra a rebus externis facta est, cancellario Schüssel, antecessore Benita Ferrero-Waldner. Eo officio usque ad 2 Decembris 2008 functa est, cancellario ab anno 2007 Alfredo Gusenbauer.
The Wall Street Journal
The Wall Street Journal est diarium Americanum internationale, quod anno 2019 bis mille sescentis septendecim milibus (2&thinsp;617&thinsp;000) subnotatorum (in quibus propemodum mille octingenta duodeviginti milia (1&thinsp;818&thinsp;000) subnotatorum digitalium ) a Dow Jones & Company Novi Eboraci et iterum in Asia Europaque editur. Nova tractat praecipue negotia Americana et inter gentes, ac ad aerarium pertinentia; nomen enim de Wall Street, via Novieboracensis quae vicum medium fiscalem delineat, deductum est.
Diurnum die 8 Iulii 1889 a Carolo Dow, Eduardo Jones, et Carolo Bergstresser conditum est, et ex eo tempore continuo editur. Plurima omnium actorum diurnorum exemplaria in Civitatibus Foederatis edebat, dum USA Today mense Novembri mense anni 2003 superaverit. Quod ad diaria de rebus negotiosis et fiscalibus spectat, primus aemulus est Financial Times Londiniensis, qui item plures editiones inter gentes profert.
Praemium Pulitzer ter viciens accepit, nuperrime bis anno 2007, pro commentariis quae investigaverunt morem optionum diem retrosignandi, nempe optionum quae pertinent ad sortes pecuniarias, et adversum prominentis oeconomiae Reipublicae Popularis Sinarum effectum.
Hyllestad
Hyllestad est Norvegiae commune 1448 incolarum (anno 2012) in provinciae Sogn og Fjordane districtu Sogn.
234 Barbara
234 , olim designationibus 1942 RL1, 1953 RE, et 1975 XP agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Christiano Henrico Friderico Peters in Observatorio Litchfield versato repertus est. Nomen habere censetur Sanctae Barbarae atque eodem tempore cognatae cuiusdam professoris Ibbotson qui Vindobonae habitabat.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 234 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aeolidiella faustina
Aeolidiella faustina est rara gastropodorum marinorum species testa carens, nudibranchium familiae Aeolidiidarum. Animalia huius species in Nova Zelandia habitant.
Reutlinga
Reutlinga vulgo Reutlingen est urbs et commune Badense-Virtembergense 110'681 incolarum (anno 2012).
Agonista (biochemia)
Etymologia
De verbo Graeco αγωνιστής, pugnator.
Popina
Popina est taberna cibaria ubi clientibus cibi potionesque (pecuniis vel datis vel promissis) praeparantur et praebentur. Popinarum genera plura aevo antiquo iam erant, quae et hodie distingui possunt: Romani honestiores, qui popinas ganeasque frequentabant, saepe in scriptis classicis describuntur et fere semper vituperantur.
Garrey
Garrey est commune 181 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Le Monde
Le Monde (nomen Francogallicum; 'Mundus') est diarium Francicum anno 1944 a Huberto Beuve-Méry conditum, Lutetiae editum. Primo Le Monde editione die 19 Decembris 1944 apparuit, successor diarii Le Temps.
Propagatio
Fons: Inspectio propagationis, 2004, pagina officii iustificationis propagationis anno 2005.
Garrosse
Garrosse est commune 330 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Floruit
Floruit, breviter fl. (a florendo), est verbum quod annos vitae hominis indicat, cum anni natalis et mortis incogniti sint. Exempli gratia, scimus Eardwulfum Northumbrorum regem anno 790 floruisse, quamquam nescimus quando natus vel mortuus sit.
Padulum (discretiva)
Padulum postest:
Borgund
Borgund est Norvegiae ecclesia lignea communis Lærdal in provinciae Sogn og Fjordane districtu Sogn.
Fernum
Fernum   (Italiane: Ferno) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 880 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Fernenses appellantur.
1816 Liberia
1816 , olim designationibus 1936 BD, 1954 EZ, 1977 QW3, et A904 HA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cyrillo Jackson in Observatorio Unionis versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1816 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Violentia domestica
Violentia domestica est violentia physica, sexualis sicut stuprum, verbo, sicut loquentia odio commissa vel psychologia vel oeconomica a coniugio vel familia in domo. Saepe victimis causa depressionis, traumatis, suicidii et status sine domo parit, si refugium absit, exclusionis et iuribus sociali et iuribus civili, et inopia iurum impuberum, si victima mater est. Tamen actor violentiae saepe maltractationem subiectus est.
Consociatio Mundialis Sanitatis atque Internationalis iurum humanorum lex, sicut Conventio de Abrogatione in omni forma Discriminationis contra Mulieres, Conventio de praeventione pugnaque Consilii Europae contra violentiam mulieribus ac domesticam et Yogyakartae Principia quales violentias prohibent et causam et medium politicum et administrationis ad violentiam domesticam praevendum postulant.
Fossaceca
Foianum postest:
Benita Ferrero-Waldner
In urbe nativa educata et apud universitatem erudita est. Ab anno 1984 legata patriae operam dedit. His annis iuxta Petrum Boutros-Ghali (secretarium generalem Nationum Unitarum ab 1992 ad 1996) nomenclatrix meruit. Die 4 Februarii 2000 ministra a rebus externis facta est, cancellario Austriaco Volfgango Schüssel. Die 20 Octobris 2004 commissa Europaea a rebus externis facta est, deinde a die 1 Decembris 2009 usque ad 9 Februarii 2010 commissa Europaea a commercio, praeside commissionis Iosepho Manuele Barroso.
Sirmium
Sirmium (Serbice: Сремска Митровица / Sremska Mitrovica; Hungarice Szávaszentdemeter; Theodisce: Syrmisch-Mitrowitz; Slovace; Sriemska Mitrovica) est urbs et municipium Serbiae, in Voivodina sita et caput Pagi Sirmiensis. Incolunt urbem 37.751 (ab anno 2011). Urbani Sirmienses appellantur.
Historia
Sirmium (-ii, n.) fuit antiqua urbs Romana in Pannonia, caput Praefecturae per Illyricum.
Vide: Sirmium (urbs antiqua)
Ecclesia Catholica Romana
Sirmium est sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Archidioecesis Diacovensis-Osijekensis. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Sirmiensis est.
Amorusius
Amorusius seu Castrum Amorusii (Amerusii) (Italiane: Amorosi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Beneventana et in Samnio historica ac geographica regione situm.
Secessio plebis
Secessio plebis fuit actio resistentiae extralegalis tamquam operistitium generalis hodiernum: Universa plebs enim Roma discessit, quare solum patricii in urbe remanserunt. Post evasionem plebis omnia negotia omnisque mercatura intermissa iacebant. Cum magno numero discessissent id magno detrimento etiam patricio ordini fuit quoniam populatio urbis maxima ex parte pleibeia fuit, quae etiam alimentis afferendis curaret. Auctores antiqui in enumerandis secessionibus inter se differunt.
Ilomants
Ilomants seu Urbs Ilomantsensis (Finnice: Ilomantsi) est municipium Finnicum 5200 fere incolarum in regione Carelia Septentrionali situm. Ex municipiis Finniae maxime ad orientem solem versum est. Oppida vicina sunt Ostia Carelorum et Brahea. In insigne municipii sunt tria nablia, instrumenta musica Finnica. Colores ruber nigerque in multis insignibus Carelicis inveniuntur.
Secessio plebis
494 a.C.n.
Anno 494 plebei nimia licentia Appii Claudii Sabini Inregillensis exacerbati secesserunt in Montem Sacrum discedentes ubi novam coloniam condere minati sunt. Ut talia evitarent patricii aes alienum nonnullorum plebeiorum annullaverunt paucumque potestatis suae plebi creando officium tribuni plebis concesserunt, quod etiam fuit primum officium a plebeio tentum. Potestates tribuni volventibus annis mutabant.
445 a.C.n.
Tertia secession a Floro in lege Canuleia commemorata est.
342 a.C.n.
Quarta secessio nobis a Livio traditur.
287 a.C.n.
Anno 287 plebs postremum ad Ianiculum collem discessit, ut patricios legem Hortensiam, qua concilio plebis potestas conscribendarum legum data est, probare cogerent.
Vena portae
Vena portae sive vena portarum est maxima vena systematis venarum portalium, quae ab unione venae splenicae et venarum mesentericarum superioris et inferioris formatur. Vena portae iecoris ex apparatu digestorio et glandulis eius sanguinem aufert et ad iecur vehit. Antequam haec vena in portam iecoris intrat, se in duos ramos (dexterum ac sinistrum) dividit. Postea sanguis hepatis, qui et partim ex arteria hepatica propria affluxit, per venam cavam inferiorem ad cor vehitur.
Foianum
Foianum postest:
8579 Hieizan
8579 , olim designationibus 1996 XV19, 1929 UF, 1956 PA, 1972 TA8, et 1976 UN5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Bonifatius I
Bonifatius (Romae natus die ignoto, mortuus die 4 Septembris 422) fuit episcopus Romae, papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 28 Decembris 418.
8579 Hieizan
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8579 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bonifatius I
De vita
Pauca de vita Bonifatii nota sunt. Secundum librum pontificalem Bonifatius, presbyteri Iocundi filius Romanus erat. Bonifatius a papa Damaso ordinatus est et a papa Innocentio Constantinopolim circiter anno 405 missus est.
Vasetum
Vasetum, vulgo Ahvaz (Persice اهواز), est urbs in parte austro-orientali Iraniae et caput provinciae Susianae, petroleo et gasio naturali divitis. Censu anno 2011 habito, 1 112 021 incolas habet. Per mediam urbem fluit Pasitigris (Karun), Iraniae solum flumen navigabile. Hic oppidum iam tempore Achaemenidarum fuit; ipsa urbs fortasse anno 230 condita est.
Bonifatius I
Pontificatus
Post mortem papae Zosimi alii presbyteri Romani Eulalium papam creaverunt, alii Bonifatium I elegerunt. Etiam praefectus urbis Symmachus et imperator Honorius Eulalio favebant. Imperator synodum Ravennae constituit, ut inter duos papas iudicaret, et iussit utrosque papas Romam relinquere, sed Eulalius Romae mansit. Honorius ergo electionem Bonifatii confirmavit.
Syngrapha ain
Syngrapha ain est papilio familiae Noctuidarum, in Alpibus, Uralibus meridianis, Siberia meridiana, Corea, et Iaponia endemicus.
Manfredus Stolpe
Manfredus Stolpe (vulgo Manfred Stolpe, natus 16 Maii 1936, mortuus anno 2019) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD).
Syngrapha ain
Latitudo alarum est 34–40 mm. Adulti ab Iulio ad Augustum secundum locum volitare solet.
Manfredus Stolpe
Munus
Manfredus Stolpe Ienae annis 1955 - 1959 iurisprudentiae studebat. Ab anno 1959 variis magistratibus ecclesiae Evangelicae Rei publicae Democraticae Germanicae fungebatur.
Cursus honorum
Post Communismum anno 1989 depositum Stolpe nunc sodalis SPD 1 Novembris 1990 praeses ministrorum Brandenburgi reconditi electus est. Hunc honorem ad 26 Iunii 2002 gessit, cum minister foederalis aedificiorum factus est, quod officium ad annum 2005 tenuit. Successor eius praeses ministrorum Brandenburgi Matthias Platzeck factus est.
Syngrapha ain
Larvae speciebus Laricum vescuntur.
Saint-Vincent-Rive-d'Olt
Saint-Vincent-Rive-d'Olt est commune Francicum 470 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gamarde-les-Bains
Gamarde-les-Bains est commune 993 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Libatio
Libatio est ritus fundendi prout oblatio ad deum aut numen saepe in memoria obitus aut parte religionis. Pro verbo fundere, vox 'libare' usurpatur in sensu libatione. Libatio inveteratur in variis culturis multifarim. Vas umoris ex secularis vasis distinguitur libationi eiusmodi patera romani. Similiter obiectus fundendi est eiusmodi religiosus significans et potest esse ara aut humus et alii. Umor libandi eiusmodi distinctus etiam et potest esse vinum aut aqua sancta aut ghee in India.
Iulius Paulus
Iulius Paulus qui dicitur etiam Prudentissimus (Graece:ο Ιούλιος Παύλος) fuit, Severo Alexandro regnante, praefectus praetorii et clarissimus iuris consultus oriundus e Graecia. Constitutiones Theodosii II et Valentiniani III anno 426 editae putant Paulum unum ex quinque maioribus iuris consultis cum Gaio, Papiniano, Ulpiano et Modestinus esse. Non minus quam 71 tituli operum sub eius nomine recensentur qui una cum cetera iurisprudentia Romana perierunt postquam a Iustiniani compilatoribus excerpti sunt.
Lyoko codex
Lyoko Codex (Francogallice Code Lyoko) est series televisiva animata ab anno 2003 primo emissa. Narrat quid eveniat quattuor iuvenibus Lutetiae viventibus, quorum nomina sunt Ulrich, Odd, Yumi et Jérémie. Computatorio cuidam olim inveniunt, per quod ducuntur ad virtualem universum Lyoko, ubi quaedam puella nomine Aelita stipata est. Atqui hunc mundum colit etiam nefarium virus XANA, a quo iuvenes Aelitam totumque orbem terrarum tutant. Ulrich, Odd, Yumi et Jérémie duplicem vitam degere debunt, nunc discipuli in schola Kadic, nunc autem heroes virtualis universi.
Sacrificium
Sacrificium est victimas agendum pro divitate, exempli gratia, Sacrificium in religione Graeca. In Biblis Sacra, sacrificium fuit in Pentateucho, temem Liber Isaiae qualem sacrificium contra voluntatem Domini putarit et negavit.
Lydney
Lydney est oppidum comitatus Glocestriae in Anglia occidentali situm. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1268.
Bremanger
Bremanger est Norvegiae commune 3905 incolarum (anno 2012) in provinciae Sogn og Fjordane districtu Nordfjord.
Pierides
Pierides vocatae sunt, in mytholoia graeca, novem filiae Pieri Macedonis (vel Thessali) ex Evippe quae Musas ad carminum et cantus certamen provocare ausae, ab iis victae sunt, iudicio Nympharum cumque convicia facerent, ab illis in picas mutatae sunt. Vulgo hoc Musae ipsae appellantur, dictaeque creduntur a Pieria regione Macedoniae, vel a Pierio monte Thessaliae in Macedoniae confinio, ubi ex Iove et Mnemosyne natae sint; vel a Pierio Apollinis filio cuius meminit Servius vel ab Iove tertio Pierio, quem Cicero eas ex Antiopa suscepisse tradit
Urnes
Urnes (aut Ornes) est Norvegiae vici pars 63 incolarum (anno 2012) communis Luster in provinciae Sogn og Fjordane districtu Sogn. Ibi antiqua ecclesia lignea est.
Ecclesia lignea (Urnes stavkirche)
Urne locata est antiqua ecclesia lignea, saeculo 12 (circiter annis 1130-1140) erecta.
Rabarama
Paula Epifani, dicta Rabarama (pseudonymum) (Roma, 22 Augusti 1969) est pictrix et sculptrix italica.
Ars
Rabarama creat formas sculpturales et pictures virorum mulierumque atque species creaturarum, semper subditi saepe pellibus ornatis in eccentricis posituris. Pelles subditorum eiusdem semper ornata cum imaginibus, litteris et glyphibus or cum generibus aliis figurarum, in varietate magna.
Vena axillaris
thumb|200 px|Pars superior [[thorax|thoracis cum vena axillari dextra]]
Vena axillaris est altera duarum venarum (dextra et sinistra), quae sanguinem e brachiis, lateribus thoracis, axillis et lumbis auferunt et ad cor vehunt. Vena axillaris se in venam subclaviam continuat.
Pollex
Pollex significat:
Gaillères
Gaillères est commune 575 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Arthurus Rodas
Arthurus Rodas (natus Quiti die 3 Martii 1954) est compositor Aequatorianus, "notabilis Aequatoriae compositor," qui musicae classicae hodiernae favet.
Vita
Inter annos 1979 et 1984 in École Normale de Musique de Paris studebat. Eius repertorium est musica pro instrumento uno, gregibus cameratis, orchestra, et sonis electronicis.
Quid mirare meam si versat femina vitam
"Quid mirare, meam si versat femina vitam" incipit elegia undecima libri tertii elegiarum Propertii, ante annum 20 a.C.n. composita. De poëta a Cynthia domito cantatur, de heroibus iussu mulierum subiectis (Medeae, Penthesileae, Omphalae, Semiramidis), de Cleopatra VII Pompei et Antonii debellatrice, et de Roma e subiectione Cleopatrae erepta, duce Octaviano. Triumphus ex Aegypto anno 29 a.C.n. celebratus, quem Propertius ipse spectavit, versibus 49-54 describitur:
Philippus Franciscus de Siebold
Philippus Franciscus de Siebold seu Sieboldius (Artauni natus die 17 Februarii 1796 – Monachi mortuus die 18 Octobris 1866) fuit medicus et botanista Germanus, primus homo Occidentalis qui medicinam Desimae Iaponiae docuit. Post nonnullos annos in Iaponia, multa opera de historia naturali in Nederlandia profuit.
La Tribune de Genève
La Tribune de Genève (Francice; 'Rostra Genavae') est diarium Helveticum, Genavae editum.
Opera socialia
Opera socialia est professio quae auxilium sicut subsidium sociale hominis vulnerabiles, invalidorum, minoritatis et in paupertate et ad autonomiam et meliorem qualitatem vitas promovendum laborat. Opifex qui opera socialia fecit, rationem conscientiamque de iustitia sociali et iuribus humanis defensit.
Oliverus Sacks
Oliverus Sacks (natus Londinii die 9 Iulii 1933; mortuus Novi Eboraci in urbe die 30 Augusti 2015) fuit neurologus, scriptor, et chemicus Americano-Britannicus suis studiis eruditus, qui munere neurologiae professoris in Schola Medica Universitatis Novi Eboraci functus est.
La Tribune de Genève
Historia
Primo diarium Rostra Genavae vel La Tribune de Genève die 1 Februarii 1879 apparuit a tribuno militum ac argentario Americano Iacobo T. Bates conditum. Antea ut Continental Herald and Swiss Times et postea Tempora Genevae (Anglice Geneva Times) editum erat.
Opera socialia
Historia
Iam saeculo 19 in Anglia Helena Bosanquet et Octavia Hill pauperibus Reginae Victoriae aetate auxilium dabat. Ioanna Addams (1860-1935) saepe mater operum socialium putatur, etiam homines qui haec conati sunt et Praemium Nobelianum pacis acceperunt, sicut Mater Theresa.
Oliverus Sacks
Sacks fuit auctor permultorum librorum prosperrimorum, inter quos sunt congeries studiorum casus hominum turbatione neurologica affectorum. Liber eius Awakenings (1973), narratio autobiographica suorum conatuum ad aegros encephalitem lethargicam patientes adiuvandos ut proprium munus neurologicum recuperarent, ad pelliculam eiusdem nominis anno 1990 accommodata est, Robino Williams et Roberto De Niro primas partes agentibus, quae nominationem Praemii Academiae accepit. Ipse et liber Musicophilia: Tales of Music and the Brain ('Musicophilia: fabulae musicae et cerebri') fuerunt res "Musical Minds" ('Mentes musici'), eventus seriei Novae, abs canali PBS emissae.
Uncinum
Uncinum  (Italiane: Oncino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Uncinenses appellantur.
Vågsøy
Vågsøy est commune Norvegicum 6115 incolarum (anno 2012), in districtu Nordfjord provinciae Sogn og Fjordane situm.
Aemilius Papinianus
Aemilius Papinianus vel breviter Papinianus, (natus circa annum 142 – necatus est anno 212) fuit, Septimio Severo regnante, magister libellorum, Praefectus praetorio et clarissimus iuris consultus. Constitutiones Theodosii II et Valentiniani III anno 426 editae putant Papinianum unum ex quinque maioribus iuris consultis cum Gaio, Iulio Paulo, Ulpiano et Modestinus esse. Caracalla Imperator Aemilium Papinianum anno 212 interfecisse traditur.
Rosarius Crocetta
Rosarius Crocetta (Gelae die 8 Februarii 1951 natus) est rerum politicarum peritus Italianus factionis Democraticae, qui fuit urbis suae natalis praefectus ab 2003 usque ad annum 2009. Ab anno 2009 Crocetta legatus apud Parlamentum Europaeum est. Crocetta, qui primus Italiae praefectus urbis manifeste homophylophilus fuit, etiam pro iuribus homophylophilorum et contra mafiam pugnat. Die 28 Octobris 2012 Crocetta Siciliae praeses electus est.
Apocrisiarius
Apocrisiarius (ex Graeco Αποκρισιάριος) fuit diplomaticus superioris gradus vir tempore Antiquitatis posterioris et Medio Aevo ineunte. Verbum Latinitate pura fuit responsalis 'qui respondit'. Terminus hodiernus, qui pro eo artissime valet fortasse est nuntius apostolicus ; ipse autem titulus ab Ecclesia Anglicana iam adhibetur, etsi aliquando Latine et aliquando verbo Anglico apocrisiary.
In locis Occidentalibus post casum Romae
Apud curiam Exarchatus Ravennae, apocrisiarii fuerunt perennes Papae Imperatorisque procuratores; vicissim, tantum per pontificatum Papae Gregorii Primi, Archiepiscopus Ravennae habuit proprium "responsalem" apud curiam papalem. Ab regno Caroli Magni, curia regis imperatorisve Francorum clericos habuit dictos apocrisiarios ; ei attamen solum fuerunt archicappellani cum titulo antiquorum procuratorum papalium ornati, quia ei officiis diplomaticis non functi sunt.
Communio Anglicana hodierna
In Communione Anglicana hodierna, legati Archiepiscopi Cantuariensis ad ecclesias varias appellantur apocrisiarioi.
El Mundo
El Mundo (nomen Hispanicum; 'Mundus') est diarium Hispanicum anno 1989 ab Alphonso de Salas, Petro J. Ramírez, Balbino Fraga y Ioanne González conditum, Matriti editum.
Historia
Primo El Mundo die 23 Octobris 1989 apparuit.
Selium
Selium (Norvegice Selje) est Norvegiae vicus et commune 2827 incolarum (anno 2012) in provincia Sognia et Fiordis districtu Nordfjord.
Minchinhampton
Bibliographia
Эскадрилья № 6 ВВС Австралии
Calliostoma osbornei
Calliostoma osbornei est species molluscorum marinorum mediae magnitudinis, gastropus familiae Calliostomatidarum. Animalia huius speciei in Nova Zelandia habitant.
Utsjoki
Utsioki (Finnice Utsjoki; lingua Samica Septentrionali Ohcejohka) est municipium Finnicum 1 300 fere incolarum in provincia Lapponia situm. Est municipium septentrionalissimum Finniae et Unionis Europaeae. Solum municipium vicinum est Inari.
Sacrificium in religione Graeca
Sacrificium in religione Graeca, id est, oblatio deis seu heroibus, fuit ritus huius religionis praecipuus, cuius forma usitatior fuit sacrificium "sanguineum", scilicet interfectio animalium. Peractae sunt insuper aliarum rerum oblationes, videlicet liborum, vini, lactis, mellis, olei, necnon thuris. Sacrificia interdum inter sollemnia urbium Graecarum, interdum in observantiis familiarum aut singulorum perfecta sunt, tam parva (gallina seu porcello oblato) quam magna (e.g. boum hecatombaeo). Multis variisque casibus sacrificia peracta sunt, itinere suscepturo, proelio pugnaturo, novo vitae statu incepturo, protectione dei cuiusdam data sive inimicitia arcenda, saepe etiam ad rem nefastam purificandam vel expiandam. Victimae selectionem compulserunt et dei respectivi natura et oblatoris opulentia, sed animalia sine ulla macula vel deformitate offerre oportuit. Saepius sacrificati sunt porcelli gallique inter vilissimos, oves, caprae, porci vel apri, boves et tauri omnium sumptuosissimi; multo rarius aves variae, pisces, bestiae ferae, canes, equi. Mythi nonnulli de sacrificiis humanis reperiuntur: talia aevo classico rarissime peracta sunt.
Saint-Vincent-du-Pendit
Saint-Vincent-du-Pendit est commune Francicum incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).