cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harrius Potter
Voldemorte redito
Harrio quartano in Harry Potter and the Goblet of Fire in Triwizard Tournament contendendum est, quamquam id nolit, quod est periculosum certamen, quo unus discipulus trium variarum scholarum magicarum certantur gloriae causa. Mad-Eye Moody Harrium adiuvat per certamen, sed ille tandem patefactus est impostorem esse – re vera est unus ex Voldemortis fautoribus, Barty Crouch, Jr. nomine. Hoc fabularum puncto temporis, res iam non sunt ominosae incertaeque, sed potius aperte malae. Voldemortis consilium, Crouch utendi ut Harrium ad ipsum ferat, prosperat. Quamquam Harrius a Voldemorte fugit, Cedric Diggory, alius discipulus Hogvartensis, necatus est, et Voldemort, Harrii sanguine usus, potestatem omnem, quam Harrium infantem occidere conans amiserat, recuperat.
In igitur quinto libro, Harry Potter and the Order of the Phoenix, Albus Dumbledore Order of the Phoenix iterum instituit, societatem arcanam quae ad Voldemortis socios devincendos operatur et ad illos, quos necare vult (praesertim Harrium), defendendos. Quamvis Harrius de Voldemortis reditu locutus est, Ministerium Magicum, necnon multi alii in mundo magico, eum negant rediisse. Ut Dumbledore obstetur dedecoreturque, quippe qui una cum Harrio eminentissimus mundi magici erat qui de Voldemortis reditu ammonuerit, illud Ministerium Dolores Umbridge delegat ut munus High Inquisitor of Hogwarts fungatur. Scholam in dictaturam convertit et discipulis interdicit modos discere sui contra artes obscuras defendendorum. Harrius igitur "Dumbledore's Army" societatem arcanam instituit, ut condiscipulis eius magiam difficiliorem Defensionis Contra Artes Obscuras doceat, quam iam ipse didicerat, partim a Remo Lupin in Prisoner of Azkaban. Harrius etiam se invenit gravem connexum habere una cum Voldemorte, qua interdum cogitationes Voldemortis videre potest. In postremis libri capitibus, gravissima de Harrio Voldemorteque prophetia vetus patefacta est, dum Harrius et sui contra Voldemortis Death Eaters (scilicet Mortem comedentis) pugnant. Socii Ordinis Phoenicis ita superveniunt, ut puerorum vitae servatae sint, sed Sirius Niger in proelio necatum esse magnopere Harrium movet.
Sexto in libro, Harry Potter and the Half-Blood Prince appellato, Voldemort aperte bellum gerere incipit. Harrius tamen et sui plus minus sunt tuti dum in Schola Hogvartensi maneant. Discipuli adulescentiae difficultatibus parent; Harrius tandem Ginnia Vislia pro corporis voluptatibus utitur. Harrio autem datus est veterum potionum liber, annotamentis plenus et admonitibus, a scriptore "the Half-Blood Prince" (scilicet Princeps Mixticius) signatus. Hic liber Harrio est fons prosperitatis scholasticae, at propter potestatem nonnullorum incantamentorum, quae ibi inscripta sunt, liber fons curae factus est. Harrius praeterea cursus privatos habet cum Dumbledore, qui ei multas monstrat memorias ad priscam Voldemortis vitam spectantes. His discitum est Voldemortem, vitae servandae causa, animam in partes scidisse, quas in Horcruxes posuisset, quae postmodum variis in locis celavisset; unum ex Horcruxes erat diarium quod Harrius secundo in libro ruperat. Harrii adversarius, Draco Malfoy, Voldemortis iussu necare vult Dumbledorem, sed nequit id facere; Severus Snape, qui est the Half-Blood Prince titularis, Dumbledorem ergo necat.
Harry Potter and the Deathly Hallows, ultimus omnium liber, directe post sexti libri res incipitur. Voldemort Ministerii Magici potitus maxima potestate utitur. Harrius, Ronaldus, Hermione non ad scholam hoc anno redeunt, cum reliqua Horcruxes eis sunt reperienda rumpendaque. Ut ipsorum et familiarum securitas custodiatur, sese a societate abscondendum est. Dum Horcruxes quaerunt, curiosa de praeteritis Dumbledoris rebus discunt, necnon de his tribus Deathly Hallows, fabulosis rebus magicis, quibus, si committantur, possessor mortis victor fiat. Harrius haec velit, quod sic tutior Voldemortem coram sit, sed Voldemort quoque unum ex his quaerit, the Elder Wand, quod est baculum magicum potentissimum. Harrius autem nescit an prudens sit, Hallows quaerere, cum iam Horcruxes invenienda sint, ut Voldemort mortalis fiat.
Culmen libri, etenim omnis fabulae, est Battle of Hogwarts (scilicet Proelium Hogvartense). Harrius, Ronaldus, Hermione, socii Ordinis Phoenicis, doctores discipuli Hogvartenses, animalia magica, scholam defendunt contra Voldemortem, Death Eathers suos, alia animalia magica. Necatae sunt personae magni momenti prima in proelii parte. Snapis quoque Harrius discit veras agendi causas: pro Dumbledore apud Death Eathers operatus erat ex quo Voldemort Harrii matrem, Liliam, occiderat. Cum a Snape morienti se discit ipsum Horcrux esse, Harrius Voldemorti se tradit, qui eum incantamento necare conatur. Quoniam tamen Voldemort Harrii sanguine usus esset in Goblet of Fire ut corpus suum recrearet, Harrium interficere nequit. Harrius inter vitam mortemque versatur, et ibi Dumbledorem invenit. Secundum hunc, Harrio est optandum utrum vivere aut mori velit. Harrius inter vivos redit, sed se mortuum simulat esse. Voldemort corpus Harrii ad Scholam Hogvartensem fert et Harrium denuntiat mortuum esse. Nihilo minus, defensores Hogvartenses pugnare non desistunt. Neville serpentem suam, ultimum Voldemortis Horcrux, occidit, Harriusque mortalem tandem Voldemortem decertat. Cum Harrius Voldemortem exarmat, hic iterum incantamento necare Harrium conatur; sed incantamentum ita de Harrio resilit, ut Voldemort sibi mortem consciscat. Epilogus vitas personarum superstitium describit, necnon quo modo mundus magicus a Voldemorte Harrioque motus sit.
Appendices
Rowling mundum Harrii Potteri non nullis brevibus libris, variarum operationum causa, expandit. Anno enim 2001, Fantastic Beasts and Where to Find Them (quod librum Hogvartensis bibliothecae simulat) atque Quidditch Through the Ages (librum quod Harrius animi causa legit) divulgavit. Pecunia, quam Rowling his libris sibi meruit, operationi Comic Relief data est. Anno 2007, Rowling non nullas impressiones manu scriptas libri The Tales of Beedle the Bard divulgavit, quod est fabularum collectio magni momenti in Deathly Hallows; una harum impressionum auctione vendita est ut pecunia cogatur societati Children's High Level Group, quae liberos in pauperibus civitatibus habitantes morboque mentali dolentes adiuvat. Is liber omni in orbi terrarum divulgatus est die 4 Decembris 2008. Rowling etiam brevem fabulam, cuius actio priusquam Harrius natus est evolvit, ex 800 verbis constantem scripsit. Anno 2011, Rowling novum situm interretialem fundavit, Pottermore nomine.
Compositio et genus
Libri de Harrio Pottero inter litteras generis phantastici siti sunt; multis tamen modis sunt etiam bildungsromans rebus mysteriis, thriller, adventure, romanticis pleni. Etiam putari possunt partem esse generis puerilis Britannici ad oecotrophea pertinentis, quo genere scripti sunt libri Rudyard Kipling Stalky & Co.; Enid Blyton Malory Towers, St. Clare's, series librorum Naughtiest Girl; Caroli Hamilton Billy Bunter. Libri enim Harrii Potteri praecipue apud Scholam Hogvartensem volvuntur, ficticium Britannicum oecotropheum magis destinatum ubi magia adhibetur. Sint igitur "directe ex Thomae Hughes Tom Brown's School Days orti, et aliis Victorianis Eduardianisque libris de vita in scholis publicis Britannicis." Super, Stephani King sententia, "catae mysterii fabulae" sint et omnis liber modo libri mysterii et adventure Sherlock Holmes structus sit. Fabulae tertiae personae finitae conspectu dictae sunt, perpaucis cum exceptionibus (velut primum capitum librorum Philosophi Lapis et Deathly Hallows atque duo prima capita libri Half-Blood Prince).
Terminali in libro, Harry Potter and the Deathly Hallows appellato, Harrius et amici plerumque tempus habent Schola Hogvartensi procul, solumque illuc redeunt fabulae cumulo ad Voldemortem confrontandum. Quod bildungsroman faciem perficit, cum has ob res Harrio est permature adolescendum, qui postremi anni in schola studendi oportunitatem relinquit, et adulti partes agere requiritur, deque cuius arbiteriis omnes, adulti quidem, dependent.
Themata
Secundum Rowling, gravissimum librorum thema est mors:
Multas alias academici relatoresque interpretationes thematicas fabulae confirmaverunt, quarum e.g. cognitiones civiles. Praecellentes enim per eos libros habentur argumenta normalitatis, oppressionis, superviventiae, malam fortunam superandi. Item adesse in fabula dicuntur argumenta adulescentiam transgrediendi et "foedissimos dolores superatos, sic ad se cum eis aptandum." Rowling libros amplecti dicit "argumentum ad tolerantium extensum, causam ad odium conruendum extensam" atque commentarium "auctoritatem ambigendi et . . . rectionem actaque omnem veritatem dicere non sumendi."
Licet libri multa alia themata amplecti dici possint, velut potestatis (et eam abutendi), amoris, praeiudicii, liberi arbitrii, etenim sint, ut Rowling inquit, "alte omni in actione corroborata," scriptrix themata sinere praeoptat "organice augescere," potius quam scienter haec lectoribus communicare conari. Supra scripta adulescentia personarum efficit ut Rowling agnoscat earum sexualitatem ne Harrium habeat, ut inquit illa, "haesitantem in statu praepubescenti." Secundum Rowling, cui moralis fabularum significantia "manifestissima" videtur, oportebat de eius, quod est bonum, potius quam eius, quod est facile, electione scribere, "quoniam hoc . . . est quo modo tyrannia incipitur, hominibus apathicis, utpote qui viam facilem sequantur, subitoque in pessimas res incasos se comperiant."
Origo et editionis historia
Anno 1990, Ioanna Rowling in hamaxosticho frequenti sedebat, quo Mancunio Londinium meabat, cum repente idea Harrii "in caput suum cecidit." De hac re scripsit Rowling in situ interretiali suo:
Rowling Philosophi Lapidem anno 1995 perfecit, atque manuscriptum ad non nullos agentes litterarios missum est. Christopher Litter, agens cui Rowling manuscriptum miserat secundus, eam repraesentare obtulit et Philosophi Lapidemsocietati Bloomsbury mandavit. Manuscripto octo editoribus recusato, Bloomsbury prius Ioannae £2,500 praebuit quam quidem provulgatum sit. Quamquam Rowling se inquit non praecipuum aetatis gregem habere in animo cum Harrium Potterum scribere inceperat, editores liberos circa nonum aut undecimum annum agentes petivit. Die divulgationis appropinquante, Rowling ab editoribus rogata est pseudonymum, quod non suum sexum ostenderit, adsumere, ut sociorum huius gregis marium librum legere interesset, quem a muliere scriptum esse nescirent. Illa J. K. Rowling (Joanne Kathleen Rowling) optavit, aviae eius nomine usa, quod ipsa nominis medii eget.
Harrius Potter et Philosophi Lapis ("Harry Potter and the Philosopher's Stone") igitur societate Bloomsbury, editore omnium librorum Harrii Potteri, in Britanniarum Regno die 30 Iunii 1997 divulgatus est; in Civitatibus Foederatis autem die 1 Septembris 1998 societate Scholastic – Americana librorum editore – nomine Harry Potter and the Sorcerer's Stone, postquam Rowling US$105,000 Americanorum iurium causa acceperat, quod erat maxima copia unquam libro puerili ab auctore incognito scripto data. Scholastic libri titulum, cui verbum philosopher inerat (licet Lapis philosophorum ad alchemiam pertineat), putabat malum esse, quod lectoribus Americanis non de magia tractare videretur; quam ob rem verbo sorcerer ("magus") loco verbi philosopher usa est.
Abdulla Oripov
Abdulla Nigʿmat f. Oripov, litteris Cyrillicis Абдулла Ниғматович Арипов (Taskenti natus de 24 Maii 1961) est politicus Uzbeciae.
Harrius Potter
Origo et editionis historia
Secundus liber, Harrius Potter et Camera Secretorum ("Harry Potter and the Chamber of Secrets") primum divulgatus est in Britanniarum Regno die 2 Iulii 1998, in CFA autem die 2 Iunii 1999. Uno post anno, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban in Britanniarum Regno die 8 Iulii 1999 divulgatus est, in CFA die 8 Septembris 1999; Harry Potter and the Goblet of Fire die 8 Iulii 2000 in ambabus nationibus. Harry Potter and the Order of the Phoenix longissimus est liber seriei, cum 766 paginis impressioni Britannicae et 870 impressioni Americanae; divulgatus est Anglice ille totum per orbem terrarum die 21 Iunii 2003. Harry Potter and the Half-Blood Prince die 16 Iulii 2005 divulgatus est, et 9 milliones impressionum inter primas 24 horas a divulgatione venditae sunt. Septimus atque ultimus liber, Harry Potter and the Deathly Hallows, die 21 Iulii 2007 divulgatus est. Illius 11 milliones impressionum inter 24 horas venditae sunt, cum 2.7 millionibus impressionum in Britanniarum Regno et 8.3 millionibus in CFA.
Abdulla Oripov
Alumnus est instituti technologiae communicationis Tashkentensis ubi anno 1983 studia absolvit. Inde apud ministeria communicationis et commercii operam dedit. Ab anno 2002 decem annos minister fuit a communicatione rebusque socialibus eodemque tempore primus minister vicarius. Ab anno 2012 professor associatus fuit apud almam matrem, quae denuo "universitas technologiae informationis Tashkentensis" appellabatur. Mense Septembri 2016 iterum primus minsiter vicarius, sed a die 14 Decembris huius anni primis minister creatus est, praeside Shavkat Mirziyoyev.
Harrius Potter
Translationes
In 67 sermones series conversa est, quod efficit ut Rowling inter scriptores, quorum opera maxime conversa sunt, locata sit. Hi sermones valde sunt varii, velut Atropatenicus, Ucrainicus, Arabicus, Urdu, Hindicus, Bengalicus, Cambricus, Batavus Capitensis, Lettonicus, Vietnamicus.
Non nulli ex translatoribus notissimi erant priusquam quidem Harrium Potterum converserunt, ut puta Victor Golyshev, qui Order of the Phoenix in linguam Russicam conversit, et Sevin Okyay, notus existimator litterarius commentatorque culturalis, qui libros secundum ad septimum in linguam Turcicam conversit. Occulti causa, translatoribus solum libro Anglice divulgato incipere licebat; idcirco intervallum exstabat antequam translationes emi potuerint. Multae igitur impressiones Anglicae festinis a fautoribus, qui in civitate non Anglice loquenti habitaverint, emptae sunt, et enim Order of the Phoenix liber Anglice scriptus est primus, qui unquam "primum bestseller" in Francia factus sit.
Americanarum librorum impressionum textus in linguam Anglicam Americanam convertendus erat, cum multa verba conceptaque a personis adhibita ab iuvenibus Americanis non intellecta sint.
In linguam Latinam duo primi libri conversi sunt a Petro Needham, qui Latine apud Collegium Etonense trigintos annos docuit, atque primus liber in linguam Graecam antiquam ab Andrew Wilson, quod longissimum opus hac lingua scriptum est postquam Heliodorus Emesae fabulas tertio saeculo AD scripsit. Rowling, quae classicis in universitate studuerat antequam linguam Francogallicam praeoptavit, librum suum in linguas classicas converti volebat ut liberis minus sit horroris his studendi. Secundum Emma Matthewson, editorem Ioannae, libri non erant convertendi ut late vendantur, sed potius ut cursus Latini Graecique iucundiores facti sint.
Absolutio seriei
Mense Decembro 2005, Rowling suo in situ interretiali scripsit, "2006 annus erit, quo ultimum seriei Harrius Potter librum scripsero." Postmodo in diario interretiale progressionem libri Harry Potter and the Deathly Hallows crebo nuntiavit. Dies divulgationis 21 Iulii 2007 erat. Librum die 11 Ianuarii 2007 in Balmoral Hotel Edinburgi perfecit, ubi nuntium in versam Hermae imaginem dimidiatam annotavit: "J. K. Rowling Harry Potter and the Deathly Hallows scribere finivit hoc in conclave (552) die 11 Ianuarii 2007."
Rowling ultimum caput ultimi libri (i.e. epilogum) dixit circa annum 1990 scriptum esse. Mense Iunio 2006, Rowling, in spectaculo televisivo Richard & Judy advocata, hoc caput mutatum esse nuntiavit, cum una persona, quae olim peritura erat, non mortua esset, et duae aliae personae necatae essent potius quam servatae. Die 28 Martii 2007, teguminis ars societatis Bloomsbury impressionum "adultae" et "puerilis" provulgata est, et illa societatis Scholastic.
Responsiones criticae
Eminens criticus litterarius Haroldus Bloom de Harrio Pottero scripsit “Passus sum valde legendo. Scriptura horrenda fuit; liber fuit terribilis….Societas literaturaque nostra exscinduntur.”
1102 Pepita
1102 , olim designationibus 1928 VA, 1960 WQ, et A899 KB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iosepho Comas Solá in Observatorio Fabra versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1102 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4905 Hiromi
4905 , olim designationibus 1991 JM1, 1929 SB, 1950 TE4, 1971 TV, 1974 HA3, 1978 GG4, 1978 JV3, 1988 VU4, et A908 SF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Atsushi Takahashi et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4905 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
7092 Cadmus
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7092 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gravalona (Langobardia)
Gravalona (alia nomina: Gravalona Laumellinorum) (Italiane: Gravellona Lomellina) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Fractiones
Barbavara
Municipia finitima
Viglebanum Cassolnovo Cilavegna Borgolavezzaro Tornaco
Historia Guianae
Historia Guianae anno 1499 coepisse dicitur, cum prima expeditio Alonzi de Ojeda, in quam Ioannes de la Cosa, cartographus Hispanicus, et Americus Vespuccius, navigator Italicus, intererant, ab Hispania ad oram Americae Australis prope fluvios Essequebiae et Orinocum perveniret.
Historia Guianae ab hominibus e multis gregibus nationalibus et ethnicis, atque a rationibus colonicis gubernationum Hispanicae, Francicae, Nederlandicae, Britannicaeque figurata est. Rebelliones servorum Africanorum annis 1763 et 1823 tempora maximi momenti erant. Africani in servitudinem redacti ad Guianam missi sunt servi; Indi autem Orientales servi indenturati pervenerunt. Maior proprietas recentis historiae civitatis est certamen pro libertate civica et contra vincula colonica. Guiana rem populi a Britanniarum Regno in libertatem die 26 Maii anni 1966 prospere vindicavit.
Georgius Murnu
Georgius Murnu (Dacoromanice George Murnu, Aromanice Ioryi al Murnu), Beroeae in Graecia die 1 Ianuarii anno 1868 natus; Bucarestae die 17 Novembris anno 1957 mortuus, fuit interpres Dacoromanicus et poeta Aromanicus. Iliadem hexametris et Odysseam hendecasyllabis iambicis Dacoromanice vertit necnon Oresteam Aeschyli et Electram Oedipumque tyrannum Sophoclis. Carmina propria Aromanice componebat.
Ismael Gasprinskij
Ismael Gasprinskij, sive Gaspıralı (Tatarice Taurice İsmail Gaspıralı, Russice Исмаил Гаспринский; natus die 8 [novo stilo 20] Martii 1851, mortuus 11 [24] Septembris 1914), fuit doctor, editor, politicusque Tataricus Tauricus, qui jadidismo et panturcismo favens populo Musulmanico Imperii Russici gratus factus est.
Christianus Kariņš
Arthurus Christianus Kariņš, praenominibus vulgaribus Arturs Krišjānis (Wilmington in urbe natus die 13 Decembris 1964) est politicus Lettoniae.
Filius est emigrantium Lettonum. Alumnus est universitatis Pennsylvaniensis ubi philologiae studuit. Unde anno 1996 absolutus mox in Lettoniam migratus societatem mercatoriam condidit. Inter conditores anno 2002 factionis novae aerae, ab eodem anno parlamento Lettonico legatus, a die 2 Decembris 2004 ad 7 Aprilis 2006 minister ab oeconomiae fuit. A die 14 Iulii 2009 usque ad 23 Ianuarii 2019 parlamento Europaeo legatus est. Primus minister Lettoniae ab eodem die meret.
7093 Jonleake
7093 , olim designationibus 1992 OT, 1977 RV1, et 1991 EA3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Dixonius
Dixonius est genus Gekkonidarum Asianarum, vulgo gekkonida digitis foliorum similibus appellatum.
Orgasmalgia
Orgasmalgia (e verbis Graecis ὀργασμός "orgasmus" et ἄλγος "dolor") est quilibet dolor corporeus, qui tempore orgasmi fit.
Orebanum
Orevanum (alia nomina: Olebanum) (Italiane: Olevano di Lomellina) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Taeniola magnetica
Taeniola magnetica vel taeniola magnetophonica est medium, ex taeniola plastica tenue inductione magnetizabili factum, ad vim magneticam concipiendam et pro memoria non volatili computatrali aptum. In Germania anno 1928 excogitata est, in vim fili ferrei magnetici condita. Machinae quae sonos et videos in taeniola magnetica perscribunt et legunt proprie sunt magnetophonia et magnetovisoria. Machinula quae data computatralia in taeniola magnetica condit vis taeniolarum appellatur.
Caudium (discretiva)
Caudium potest:
Marcus Minniti
Marcus Minniti, praenomine nativo Domenico sed communiter Marco Minniti appellatus (Regio in Bruttio natus die 6 Iunii 1956) est politicus Italiae. Sodalis factionis communisticae fuit ab anno 1980 usque in 1991, sed ab anno 2007 membrum est factionis democraticae. Minister vicarius a rebus internis fuit a die 17 Maii 2006 ad 5 Maii 2008, primo ministro Romano Prodi. A die 12 Decembris 2016 minister a rebus internis meret, primo ministro Paulo Gentiloni.
Integripalpia
Integripalpia sunt subordo insectorum ordinis Trichopterorum. Nomen subordinis formam segmenti terminalis palpi maxillarii sine anulo in adultis attingit. Larvae integripalpiorum per primum instar larvale capsulas gestabiles e detritu construunt, quas per insequentes vitae commutationes amplificant. Alicui familiae atque adeo generi saepe est suus capsulae formandae modus.
Lycaena hyllus
Lycaena hyllus (Anglice bronze copper) est papilio familiae Lycaenidarum, in America Septentrionali, in occidente ab Alberta ad Nivatam septentrionalem, et per orientalia Canadae Civitatumque Foederatarum litora endemicus.
Descriptio
Latitudo alarum est 23 ad 38 mm. Alae superiori est color fuscus, et secundum marginem alarum posteriorum aureis finibus anfractuoso-flectuosis (modo Anglice et Francice dicto zigzag). Alis anterioribus feminarum sunt nonnullae maculae obscurae intra regionibus pallidiores. Latera inferiora plerumque sunt alba, maculis obscuris et regionibus aurantiis.
Larvae Rumici hydrolapatho et Rumici crispo vescuntur.
P. G. Wodehouse
Sir Pelham Grenville Wodehouse, KBE (natus die 15 Octobris 1881, mortuus die 14 Februarii 1975) fuit scriptor Anglicus mythistoriarum comicarum. Gildfordiae natus magistratu Honcongi versante, primos annos adulescentes egit in Collegio Dulvicensi, cuius tota vita erat studiosus.
Ex collegio egressus, in argentaria laboravit, sed labore eo non placente, mentem ad scripturam versavit. Primae eius fabulae vitam scholasticam tractaverunt, sed deinde fabulas comicas scribere coepit, plures personas creans quae deinde celebres factae sunt, in quo numero erant Bertramus Wooster, iuvenis otiosus et ineptus; Jeeves, cubicularius sagax; Psmith, lepidus et loquax; Lord Emsworth, dominus castelli Blandings; Sodalis Veterrimus, amator pilamallei; ac Mr Mulliner, qui fabulas incredibiles narrat.
Quamquam maior pars fabularum Wodehouse in Anglia fiuntur, auctor multos annos in Civitatibus Foederatis vixit et nonnullas fabulas Novi Eboraci et Ruscisilvae locavit. Inter primum bellum mundanum et post id cum Guidone Bolton et Hieronymo Kern seriem comoediarum musicalium scripsit, quae erant magni momenti in incremento huius generis comoediae. Anno 1930 scribere coepit pro societate Metro-Goldwyn-Mayer, cuius luxuriam post annum ostendens in controversiam adduxit. Eodem tempore Wodehouse novam altitudinem celebritatis attingit.
Augustus Trinius
Augustus Trinius (natus die 31 Iulii 1851 in Schkeuditz, Saxonia, mortuus die 2 Aprilis 1919 Gualtherihusae) fuit scriptor Germanicus.
Vita
Berolini eruditus est, inde ab anno 1891 in Waltershausen vixit. Observationes geographicas culturalesque quas fecit migrans multos annos per Germaniam in haud paucis libris colligebat. Quorum modus scribendi sat vivus est. Maximi momenti erat ad res periegeticas in regione circa semitam Rennsteigensem promovendas. In eius honorem variae res nominatae sunt.
Opera
Citentur hi migratoris libri:
Ne obliviscamur librorum cum fabulis numeri magni, velut:
Insuper publicavit haec:
Fons
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 19. Leipzig 1909, S. 721, quae legi possunt hic.
Tasimioidea
Tasimioidea sunt superfamilia insectorum ordinis Trichopterorum, cui superfamiliae est una familia, Tasimiidae.
Annulipalpia
Annulipalpia sunt subordo insectorum ordinis Trichopterorum. Nomen subordinis flexibilem segmenti terminalis palpi maxillarii formam saepe cum anulis perparvis in adultis attingit.
Eurema lisa
Latitudo alarum est 32–44 mm. Dorsali alae anterioris aspectui est margo lata et obscura, et aspectui ventrali in fundamento sunt duae maculae nigrae.
Distributio et habitatio
Eurema lisa ab Ora Opulenta ad septentrionales per meridianis Civitatum Foederatarum regionibus habitat, sed singuli per regiones latiores inveniuntur, usitate colonizationis ad tempus ex meridie causa. Intra earum distributionem videri possent in locis apertis, plerumque in agris desertis.
Vita
Larvae Cassia fasciculata et Cassia nicitante vescuntur. Adulti nectar ex speciebus Asteri vescuntur.
Genco Gulan
Genco Gulan (13 Ianuarii 1969) in numero artificum notissimorum saeculi vicesimi primi habetur. Ille est sculptor, pictor et scriptor Turcus. Natus est Constantinopoli, vivit Francofurti et Novi Eboraci. Sua interest integrare technologias novas cum cultu classico. Ars eius est media concepta. Ille facit symbolismum in coris. Docet Academia Sinan Architecti e Universitate Bospori.
Bernina (districtus)
Bernina (Latine  Districtus Barnynia; Italiane Distretto del Bernina ) est unus undecim Grisoniae pagi districtuum.
Subdivisio
In hoc districtu qui in duos circulos (Brusium et Pesclavium) et eodem tempore municipia (Brusium et Pesclavium) divisus est, cives Italiane loquuntur. Oppidum Pesclavium est caput huius districtus.
Incolae
Districtus 4667 incolarum anno 2009 fuernt, et ergo Grisoniae minimus districtus quod ad incolas pertinet est.
4906 Seneferu
4906 , olim designationibus 2533 P-L et 1976 SQ1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4906 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
1103 Sequoia
1103 , olim designatione 1928 VB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gualterio Baade in Observatorio Hamburgi versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1103 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nam miranda canunt sed non credenda poetae
Exstat de eadem re proverbium Graece expressum , Soloni attributum, in Aristotelis Metaphysicis sine nomine auctoris relatum. Latine in versionibus Aristotelianis sonat: Poëtae multa mentiuntur. Proverbium Graecum aut explicatur aut originem confitetur in versibus Hesiodi, qui in Theogonia somnium suum enarrat de Musis. Deae vatum inspiratrices talia proclamant: Quae verba sic Latine vertit F. S. Lehrs: "Scimus falsa multa dicere veris similia: scimus autem, quando voluerimus, vera loqui."
Dioecesis Cerretana-Thelesina-Sanctae Agathae Gothorum
Dioecesis Cerretana-Thelesina-Sanctae Agathae Gothorum (Italiane: Diocesi di Cerreto Sannita-Telese-Sant'Agata de' Goti) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Campaniae sita, suffraganaea Archidioecesis Beneventanae, cuius caput est Cerretum, cum Thelesia et Fano Sanctae Agathae Gothorum.
Dioecesi 60 paroeciae sunt.
Odynorgasmia
Odynorgasmia (e verbis Graecis ὀδὐνη "dolor" et ὀργασμός "orgasmus") vel eiaculatio molestis est syndroma physica, cui dolor sensusve urendi in urethra vel perineo per vel post eiaculationem attributus est. Inter causas sunt inflammationes sicut urethritis, prostatitis, epididymitis et usus antidepressivorum.
Dioecesis Cerretana-Thelesina-Sanctae Agathae Gothorum
Episcopus
Anno 1998 dioecesis a Episcopo S.E. Michaele De Rosa regitur.
Historia
Dioecesis Cerretana-Thelesina saeculo V erecta est; Dioecesis Sanctae Agathae Gothorum saeculo X; in plena unione die 30 Septembris 1986.
Lingua Serbocroatica
Lingua Serbocroatica sive Croatoserbica (srpskohrvatski vel српскохрватски sive hrvatskosrpski ; etiam hrvatski ili srpski sive srpski ili hrvatski) fuit una cum Slovena et Macedonica lingua publica in Iugoslavia priore.
Auctores Novi Aevi ineuntis intellexerunt linguas Slavicas sibi maxime propinquas esse; Athanasius Kirchner (1679) linguam Slavorum in regionibus hodiernae Croatiae, Bosniae et Herzegovinae et Serbiae habitantium "Illyricam" sive "Slavonicam" nominat affirmatque eam "unam et eandem esse linguam solummodo diversis, pro conditione diversarum regionum, dialectis corruptam." Conradus Gesnerus (1555) linguam "Dalmaticam" vel "Illyricam" appellaverat.
Notionis "Linguae Serbocroaticae" primo anno 1824 a Iacobo Grimm in prologo Parvae Grammaticae Serbicae (a Lupo Stephani filio Karadžić) ab illo versae mentio facta est. Nonnullis annis post (1836) denuo a philologo Jernej Kopitar in epistula adhibita est. Ab anno 1921 usque ad annum 1993 Lingua Serbocroatica fuit una e linguis publicis Iugoslaviae, quae dialectos Serborum, Croatorum, Bosniacorum et Montenigrinorum contegeret sive in unum duceret.
Verbum Lingua Serbocroatica imprimis in Croatia et Serbia vixdum in usu est. Ad linguam autem publicam fere centum annos, quae usque ad Iugoslaviam dilapsam communiter culta est, describendam porro necessarium est. Cum ad res hodiernas describendas notione generali opus est, saepe sigla BKS (pro Bosnice/Croatice/Serbice) adhibentur. Alia appellatio harum linguarum est Linguae Slavicae medio-austro-occidentales. Extra priorem Iugoslaviam, notio linguae Serbocroaticae ultra adhibetur ad unicam linguam cum varietatibus dialectisque suis, quibus in multis civitatibus plures gentes loquuntur, denotandam. Quod autem hoc linguae "tectum" commune non iam colitur, diversitates inter varietates maiores fieri verisimile est.
Varietates normativae
Lingua Serbocroatica (certe quidem post bellum mundanum secundum) non uniforma, sed polycentrica accepta est, cui non singulus canon normativus erat (sicut linguae Italianae, Polonicae, vel Finnicae), sed plures varietates normativae (sicut plurimis linguis, quibus plures gentes loquuntur, sicut linguae Anglicae, Francogallicae, Theodiscae). Talis varietas lingua Serbocroatica varijanta sua lingua nominatur.
Cunctis temporibus varietates Serbocroaticae non tantum pronuntiatione (ut puta: beli/бели - bijeli/бијели - bili) et usu abecedarii sive Latini sive Cyrillici, sed imprimis verborum supellectile usuque inter se differebant.
Opiniones de linguae Serbocraticae statu hodiernae
Linguam Bosnicam, Croaticam et Serbicam non esse linguas peculiares, sed varietates unius linguae (sicut linguam Anglicam in Magna Britannia et in CFA aut linguam Theodiscam in Austria, Helvetia et Germania). Varietates normativas Serbicas et Croaticas similiores esse ut puta Lingua Theodisca in Austria et in Germania septentrionali. Partim diversitates inter dialectos Croaticas maiores esse quam inter varietates normativas Croatiae et Serbiae sive Bosniae.
Odium linguae Serbocroaticae e rebus praeteritis fluere, imprimis quod res publica Iugoslaviae lingua ad ideologiam abusa sit. Ex quo evenisse, ut ratioreipublicae ac plurimi locutores in olim Iugoslavia communem cum vicinis linguam praecipue tamquam communitatem culturalem sive gentiliciam, quam respuant, interpretentur. Iisdem causis linguistas harum civitatum imprimis res cuiusque varietatis peculiares requirere. Ita factum esse, ut civitates ex Iugoslavia dilapsa ortae singulae variantes linguae Serbocroaticae regionales ad statum linguae publicae, quae nomine civitatis ornata sit, evexisse.
Tamen his, qui linguam olim Iugoslaviae ediscere velint, non utilem esse hodiernis linguis publicis uni post alteram studere, item ac interpres inter has "linguas" non esse necessarium.
Linguas Serbicam Croaticamque tantum necessitate publica per quaedam decennia (dum Iugoslavia exstaret) similiter progressas esse; praeterea linguam Serbocroaticam Panslavismum aut meridianorum Unitarismum Slavorum signficasse neque umquam re vera linguam normativam fuisse.
Quod Linguae Bosnica, Croatica et Serbica ex eadem dialecto ortae sint, non multum valere, cum sint aliae eiusmodi linguae: (Multi linguistae autem etiam Hindi et Urdu vel Dacoromanicam et Moldavicam varietates habent, lingua Norvegica ac Danica sicut et Bulgarica ac Macedonica e diversis dialectis ortae sunt!).
Iugoslavia dilapsa, finem linguae Serbocroaticae advenisse.
Opiniones linguistarum olim Iugoslaviae de origine propinquitateque harum linguarum differunt pro cuiusque patria.
Graupellum
Graupellum (alia nomina: Grupellum, etiam Ripelium ac Castrum Grupelli ) (Italiane: Gropello Cairoli) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.
Dania
Dania sive Danorum regnum (Danice Kongeriget Danmark, Faroice Kongsríki Danmarkar; Groenlandice Kunngeqarfik Danmarki; Theodisce Königreich Dänemark) est libera civitas in Scandia et septentrionali Oceano Atlantico sita. Regnum etiam insulas Groenlandiam et Faeroas tenet, quae partim solutae sunt a terra Danorum. Terra Danorum est regni pars, quae in Scandia, Europa Septentrionali parte, sita est. Ex Danico 407 insularum archipelago et paeninsula Cimbria constat. Ponte Oresundiano terra Danorum cum Suecia coniuncta est. Dania finitima est meridie Germaniae, occidente Mari Germanico, oriente Mari Baltico. Fretum Skagerrak septemtrione Cimbriam e Norvegia separat, dum oriente, freta Codanum (Danice Kattegat), Sundicum (Danice Øresund) et Boringianum Daniam e Suecia separant.
Etymologia
Danici vocabuli Danmark, 'Daniam' significantis, etymologia thema amplae disputatonis est. Disceptatio praesertim praefixum Dan- attendit, utrum hoc tribum Germanicam Danos an personam historicam Danem denotet, iuxta cum exactosuffixi -mark significato. Sunt multae mentiones de gentibus Danos nuncupatas in variis Scandinaviis et Europaeis territoriis secundum aliqua Graecorum et Romanorum scripta (sicut Ptolemaei, Iordanis aut Gregorii Turonensis), quoque et secundum litteras Mediaevales (velut Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum Adami Bremensis, epos Beowulfum, Widsith et Edda).
Aliqui putant primam partem vocabuli ductam esse a voce 'terram planam' significanti, conexa Theodiscae voci Tenne 'terra tribulata'; Anglicae voci den, "cavernam" significanti; et adhuc Sanscriticae voci dhánuṣ-, "deserta" significanti. Suffixum -mark "silvam" aut "terram limitarem" designare creditur, probabiliter ad limitares Ducatus Slesvicensis silvas referens.
Historia
Situs archaeologici antiquissimi in Dania in praesenti inventi inter annos 130 000 et 110 000 a.C.n. regrediuntur, scilicet in tempus interglaciarii Hemici. Dania denuo habitata circa e 12 500 a.C.n. fuit et agriculturalis activitatis testimonia sunt e 3900 a.C.n. Aetas aenea Scandinaviae, inter annos 1800 et 600 a.C.n., in Dania multorum tumulorum sepulcrorum aedificatione pingitur in quibus evenerunt variae inventiones, velut complura lura aenea et notus currus solaris Trundholmensis.
Per aetatem ferream Praeromanam, inter annos 500 a.C.n. et 1, aliqui greges ex hac zona oriundi versus Meridiem migrare coepere. Provinciae Romanae vicinissimae commerciales relationes cum tribubus Daniam incolentibus mansere, ut demonstrant varii Romani nummi inventi. Hac perihodo haec zona magno culturae Celticae pondere affecta est, e qua unum testimoniorum praecipuorum aheno Gundestrupensi (Danice Gundestrupkarret), ornamenta elaborato, repraesentatur.
Primi Dani suam sedem in Dania inter annum 1 et 400 collocaverunt. Antequam praesentium atavi advenirent, de Scandinavia venientes et linguae Protogermanicae formā locuti, maxima Cimbriae pars et insularum multae relictae sunt ab Iutis, qui iuxta cum Anglis, suam sedem in Britannia Maiore collocarent, ad formandam gentem Anglosaxonicam.
Circiter saeculo quinto, gentes Scandinaviae Daniam colonizaverunt. Ducentos annos postea, Dani Angliae occupationem coeperunt. Circa saeculum undecimum Dania Norvegiam et quamlibet Septemtrionalis Germaniae regionem cepit, et post aliquos annos adhuc totam Britanniam Maiorem cepit. Ineunte saeculo XIV, Dania versus Mare Balticum nationes extensa est, et ineunte saeculo XV totam Sueciam ceperat, sed circa annum 1523 Suecia rebellavit et libera facta est. Saeculo XVII, Dania se in Protestantismum commutavit et cum Suecia confligere coepit. Bellum finivit Suecia vincente. Post hanc cladem, Dania monarchia absoluta facta est.
Nihilominus, Norvegia facta est independens e Dania anno 1814, Napoleone victo, cum quo Fridericus VI Daniae societatem coniunxerat.
Motus nationalisticus et communisticus in Dania saeculo XIX potens factus est et, post revolutiones anni 1848, Dania monarchia constitutionalis anno 1849 facta est.
Neutrius partis per primum bellum mundanum, Dania anno 1920 magnam Slesvici et Holsatiae partem, Slesvicum Septemtrionale, denuo cepit, quod anno 1864 Borussiae et Austriae cedere debuerat, finito Bello Slesvicense Secundo.
Die 9 Aprilis 1940, Germania in Daniam invasit, cui protectoratum proposuit. Natio totum per secundum bellum mundanum occupata est, quamquam aliqui Danici resistentes pugnavere. Bello finito, Dania suam neutralitatem renuntiavit et, post defectionem instaurandae unionis defensionis Scandinaviae, se Consociationi ex pacto Atlantico Septentrionali iunxit. Adhaesio Unioni Europaeae in annum 1973 regreditur.
Geographia
In Europa Septemtrionali sita, Dania e Paeninsula Cimbria (Danice Jylland ; Theodisce Jütland) et 443 nuncupatis insulis ( 1419 insulis centum metra quadrata sive 1100 pedes quadratos summatim superantibus) consistit. Quarum 72 incolas habent et inter quas maximae sunt Silandia (Danice Sjælland)) et Fionia (Danice Fyn). Insula Boringia (Danice Bornholm) reliquae nationis Oriente in Mari Baltico. Maximarum insularum multae pontibus conexae sunt; Pons Oresundianus (Danice Øresundsbroen; Suecice Öresundsbron) Silandiam cum Suecia conectit; Pons Baltici Freti Maioris (Danice Storebæltsbro) Fioniam cum Silandia conectit: et Pons Baltici Freti Minoris (Danice Lillebæltsbroen) Cimbriam cum Fionia conectit. Naves traiectoriae et aërívolae minores insulas connectunt. Maximae urbes 100 000 incolarum superantes caput Hafnia (Danice København) in Silandia, Aarhusium (Danice Århus) ac Alburgum (Danice Aalborg) in Cimbria et Othania (Danice Odense) in Fionia sunt. Dania aream 43 094 chiliometrorum quadratorum sive 16 638.69 milium passuum quadratorum occupat. Terrestris areae magnitudo in Dania exacte affirmari nequit quia oceanus constanter erodit et materiam litori addit et propter humana aggerationis maritimae proposita ad impediendam erosionem. 68 chiliometrorum sive 41 milium passuum limitem cum Germania Meridie condividit et alioquin 7314 chiliometris ac 4545 milibus passuum aestuosis litoribus circumdatur, inclusis sinibus ac aestuariis. Nullus locus in Dania magis quam 52 chiliometra sive 32 milia passuum a litore distat. In Austroccidentali Cimbriae litore, aestus inter 1 ac 2 metra sive 3.28 ac 6.56 est, et linea aestuosa se foras ac intro per 10 chiliometra sive 6.2 milium passuum spatium movetur.
Septentrionalissimus Daniae locus promuntorium Tastris (Danice; Skagen), Septemtrionalis Scavensis acta, 57º 45' 7" latitudinis Septemtrionalis est; Meridionallimus locus acumen Gedserense, Meridionalis cuspis Falstrae (Danice Falster), 54° 33' 35" latitudinis Septemtrionalis est; occidentalissimus locus Cuneus Blavandensis (Danice Blåvands Huk) 8° 4' 22" longitudinis orientalis est; et orientalissimus locus scopulus Oesterscaer (Danice Østerskær) 15° 11' 55" longitudinis orientalis, in archipelago Ertholmene ac 18 chiliometra Boreoriente a Boringia (Danice Bornholm) distans, est. Distantia ex Orienti in Occidentem 452 chiliometra sive 281 milia passuum et e Septemtrione in Meridiem 368 chiliometra sive 229 milia passuum est. Natio plana est cum pauca altitudine; mediam altitudinem super maris aequore 31 metrorum sive 102 pedum habens. Altissimus naturalis locus Collis Molendini (Danice Møllehøj), 170.86 metra siv 560.56 pedes altus, est. Intestinarum aquarum area 700 chiliometrorum quadratorum sive 270 milium passuum quadratorum est.
7094 Godaisan
7094 , olim designationibus 1992 RJ et 1990 EA6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tsutomu Seki, astronomo apud Observatorium Geisei versato, repertus est.
Dania
Geographia
Phytogeographice, Regnum Daniae, Groenlandiam et Faeroas insulas includens, ad Regnum Boreale pertinet, quod condividitur inter Arcticam, Europam Atlanticam et Meseuropaeas Regionis Circumborealis provincias. Secundum Institutum Mundanum Naturae (Anglice World Wide Fund for Nature), metropolitanae Daniae territorium in oecoregiones duas subdividi potest; quae sunt silvae mixtae Atlanticae et silvae mixtae Balticae. Faeroae insulae pratis Borealibus Faeroarum insularum teguntur, dum Groenlandia hospitio oecoregiones tundrae Arcticae altae Groenlandicae ac tundrae Arcticae demissae Groenlandicae accipit.
7094 Godaisan
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 7094 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dania
Clima
Dania clima temperatum habet, mitibus hiemibus, cum mediis temperaturis inter Ianuarium ac Februarium 0,0 °C sive 32,0 °F, et frigidis aestatibus, cum mediis temperaturis Augusto 15,7 °C sive 60,3 °F depictum. Dania mediam 121 dierum per annum cum praecipitatione habet, totam 712 millimetrorum per annum mediam accipiens; autumnus umidius tempus et ver siccius tempus est.
Propter Septemtrionalem Daniae collocationem, sunt magnae temporales variationes in luce diurna. Hieme dies breviores, aurorā horā 8:45 a.m. veniente ac occasu 3:45 p.m. (secundum tempus usitatum), quoque et aestate dies longiores, aurorā horā 4:30 a.m. veniente ac occasu 10:00 p.m. (secundum tempus lucem servans).
Ambitus
Dania historice progressivam positionem de conservatione oecologica cepit; anno 1971 Dania Ministerium Ambitus statuit et fuit prima natio in mundo quae leges ambitales anno 1973 implevit. Ad corruptionem ambitalem et calefactionem globalem mitigandam Gubernatio Danica internationalia foedera velut Foedus Antarcticum aut Protocollum Kyotianum de Mutatione Climatico obsignavit. Hafnia oecologismi viridis nitidi motus mucro in Dania est. Praecipua ambitalium investigationum instituta Hafniae Universitas Hafniensis (Danice Københavns Universitet), Schola Negotiorum Hafniensis (Danice Handelshøjskolen i København), Laboratorium Nationale Risoënse Universitatis Technicae Danicae de Energia Durabili (Danice Risø DTU Nationallaboratoriet for Bæredygtig Energi) et Universitas Technica Danica, ad quam Risoënse pertinet, sunt. Usque ad annum 2009 Conferentiam Consociationis Nationum de Mutatione Climatico sive Coryphēn Hafniensem ducens, Universitas Hafniensis colloquium "Mutatio Climatica: Pericula Mundana, Problemata et Decisiones" habuit ubi comprehensivae actionis necessitas ad mitigandam mutationem climaticam in luce collocata est ab internationali communitate scientifica. Homines praeclari velut Raiendra K. Pachauri, Societatis PIRMC praeses; Professor Nicholaus Stern, Recensionis Sternianae auctor; et Professor Daniel Kammen emphasin posuere in bono exemplo quod Hafnia et Dania praebuerant, collocanda pecunia in puris technologiis et consequendo incremento, stabilitatis carbonii emissionibus.
Danicae gasium thermocepicorum emissiones pro producti valoris dollario maxima ex parte instabiles e 1990 fuere, visis subitis incrementis decrementisque, quamquam fuit emissorum gasium reductio pro dollario valoris addito huic mercatui. Est post alias Scandinavias civitates tales Norvegiam et Sueciam.
Hadrianeum
Nomen Hadrianeum magnificis templi reliquiis impositum est, quod anno 145 divo Hadriano ab Antonino Pio successore dedicatum est. Romae in Piazza di Pietra sita hodie pars bursae Romanae est.
Dania
Civilitas
Praesens monarcha Margareta II est. Cuius filius Princeps Fridericus rex destinatus est.
Comitia ad Parlamentumplerumque quibusque quattuor annis habentur, sed Primus Minister comitia praematurae exhibere potest.
Relationes externae et res militares
Danica civilitas externa in sua identitate velut suverena natione intra Europam fundatur. Praecipua civilitatis externae attentio eius relationes aliis cum nationibus velut suverena independente natione est. Dania multo bonas relationes aliis cum nationibus habuit. Involuta est in coordinanda Occidentali assistentia civitatibus Balticis (Estoniae, Lettoniae ac Lituaniae).
Bello mundano secundo finito, Dania 200 annorum consilium neutralitatis diremit. Dania Consociationis ex Pacto Atlantico Septentrionali membrum ex eius conditionem, quod est valde populare. Fuere aliquot graves confrontationess inter Civitates Foederatas et Dania de ratione securitatis per nuncupatam aeram adnotationis (inter 1982 et 1988), ubi alternativa parlamentaria maioritas gubernationem specificas nationales positiones de quaestionibus nuclearibus ac armorum inspectionibus adoptare coegit. Bello Frigido finito, nihilominus, Dania Civitatum Foederatarum consiliorum propositis in Foedere favit.