cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patina chalybis
Constructio
Steelpans are built using sheet metal with a thickness between 0.8 mm and 1.5 mm. Traditionally, steelpans have been built from used oil barrels. Nowadays, many instrument makers do not rely on used steel containers and get the resonance bodies manufactured according to their preferences and technical specifications. In a first step, the sheet metal is stretched into a bowl shape (this is commonly known as 'sinking'). This process is usually done with hammers, manually or with the help of air pressure. The note pattern is then marked onto the surface, and the notes of different sizes are shaped and molded into the surface. After the tempering, the notes have to be softened and tuned (initial tuning). The softening is part of this initial tuning process. The technician will use the best possible tuning device to get the right notes for each of the playing areas and to the pitch that is wanted. Often they will use an electronic tuner called a strobe tuner to assist the tuning of the steelpan.
The note's size corresponds to the pitch—the larger the oval, the lower the tone. The size of the instrument varies from one pan to another. It may have almost all of the "skirt" (the cylindrical part of the oil drum) cut off and around 30 soprano-range notes. It may use the entire drum with only three bass notes per pan, in which case one person may play six such pans. The length of the skirt generally corresponds to the tessitura (high or low range) of the drum. The pans are usually either painted or chromed. Other processes such as nickel plating, powdercoating or hardening can also be applied as a finish.
Despite being a relatively new member of the percussion family, steelpan tuning techniques have advanced rapidly. Because of the short "voice" of the pan, needle/LED display type tuners cannot track the signal to identify a tone. Strobe tuners are real-time tuners, ideally suited for the task. The need to see the first few overtones further makes a strobe tuner a necessity for steelpan tuning. Steelpan makers have used strobe tuners since it was discovered that, by adjusting the overtones (1st (fundamental), 2nd and third partial), the pan's sound seemed to sparkle in a way that it did not previously.
There are several ways in which a steelpan may become out of tune (most commonly this is caused by playing the steelpan with excessive force and incorrect handling) and it is quite common that steelbands arrange to have their instruments tuned once or twice a year. A tuner must have great skill in his/her work to manage to make the notes sound both good and at the correct pitch. Much of the tuning work is performed using hammers.-->
Evolutio
Traditur Antonius Williams conlocationem sonorum secundum circulum quintorum ordinatorum excogitavisse, rem tunc anno 1963 descriptionem araneam (Anglice spiderweb design) appellatam (Love 1966:8); quae commune conlocationis sonorum in patinis ducentibus exemplar factum est. Inter aliis inventis magni momenti est intonatio harmonicorum tonorum superiorium in notis singulis, semel et libere a Bertie Marshall et Alano Gervais excogitata.<!--
The Caribbean Research Institute CARIRI investigated possibilities to mass produce raw forms with the use of pressing machines in the 1970s. Much of this project took place in Suecia in collaboration cum Societate Saab. Although first results were promising, the project has been abandoned due to lack of finances and support by local pan tuners in Trinidad. Another method of shaping the pan was attempted: by spinning. The pan was spun on a lathe-like device, and a roller on the end of a bar was used to sink the pan. While this did create presunk pans, a problem was that there would often be scratches and grooves in the steel.
Since the steel is stretched and thin, any scratch will expand and can crack. Often drums have lettering embossed into the bottom. If done carefully, these can sometimes be stretched without breaking, but cracks around lettering on some drums is common. To avoid this problem, makers position the inner notes to avoid most of the letters. Brazing over the holes and grinding, will often fix the problems, without damaging the sound, but it has to be done nearly at the end of the sinking process, and well before final shaping.
Electronic steel pans have also been developed. One such version is the E-Pan, invented by Salmon Cupid, who holds utility patents for it. Another is the Percussive Harmonic Instrument (PHI), -->
Familia patinarum
Familia instrumentorum chalybis in multis instrumentorum generibus consistit. Initio motus patinarum chalybis, unusquisque musicus singulam patinam pulsabat—modus nunc usitate instrumentatio "circa collum" appellatus. Deinde, nonnullae patinae chromaticae per plures patinas singulas factae sunt, praecipue in registris bassis, quibus sunt pauciores soni per patinam ob magnitudines regionum sonorum inferiorum. Hic sunt nonnulla ex populo gratissimis instrumentis:
Multos annos homines patinas chalybis in novis condicionibus adhibere conantur. Primus in perfunctione theatrica usus notus (praeter Trinitatem et Tabacum) fuit in The House of Flowers (1954), re musica Broadway Haroldi Arlen, in qua quidam grex, Trinidad Steel Band appellatus, Enid Mosier duce, nonnulla carmina perfunctus est. Anno 1960, Daphne Oram, compositor Britannica, fuit primus compositor qui sonos patinae chalybis electronice tractavit. Primus usus patinae in phonodisco commerciali a The Hollies anno 1967 in disco Carrie Anne effectus est (Thomas 1992:56).
Patinae chalybis in genus iaz fusio a Dave Samuels et Othello Molineaux decennio 199, Ionathan Scales decennio 201, at alii musicis introductae sunt. Sonus patinarum chalybis, quia effectum gratum facilemque ad modum musicum iam multiplicem addit, vehementius dicitur in Morning Dance, albo novae fusionis a Spyro Gyra edito.
Esinum
Esinum (Italiane Esine) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 390 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Esinenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Camunnorum situm.
2245 Hekatostos
2245 , olim designationibus 1968 BC, 1930 FA, 1958 XC, 1966 QV, et 1971 XC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2245 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Marcus Casagrande
Marcus Casagrande (natus 7 Maii 1971) est architectus, artifex oecologicus, theorista architecturae, scriptor mythistoriarum, et professor architecturae Finnicus. Alumnus est partis architecturae Universitatis Technologicae Helsingiensis (2001).
638 Moira
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 638 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fridericus Rosen
Fridericus (Friedrich) Rosen (natus 30 Augusti 1856 Lipsiae, mortuus 27 Novembris 1935 Pechini) legatus Germaniae et vir publicus nullius factionis fuit.
Iuventus et munus
Iam puer quattuor linguas (Theodicsam, Anglicam, Arabicam, Turcicam) edidicit et linguis orientis atque recentioribus Berolini, Lipsiae, Goettingae atque Lutetiae studebat, tum magister privatus Londinii aliquamdiu laboravit. Deinde ab anno 1887 linguas Linguam Persicam modernam et Urdu Berolini docebat. Anno 1890 autem legatus fieri petebat. Laborabat in legatione Germaniae Beryti et Teherani. Anno 1898 legationem Germaniae Bagdati instituit, deinde ut pater Hierosolymis consul laboravit. Anno 1900 in Magistratum Externarum Rerum Berolinum revertebat. Anno 1904/1905 legatus Aethiopiam adiit, deinde consul Tingis fuit. Ab anno 1910 ad 1912 Bucurestae, ab anno 1912 ad 1916 Olisipone fuit, dum Germania Lusitaniae bellum indixit. Rosen in patriam rediit et eodem anno legatus Hagae factus est. Ibi et post primum bellum mundanum Gulielmum II imperator in exilio viventem adiit.
Cursus honorum
10 Maii 1921 Administer Imperii Rerum Exterarum in consilio ministrorum Wirth I nominatus est, sed iam 22 Octobris 1921 a magistratu se recessit, quod alligati belli reparationes maximas a Germania postulaverant.
Post cursum honorum
Rosen, postquam a ministri officio se abdicaverat, iterum litteris orientalibus se dedit. Cum nazistae Germaniae rerum potiti essent, Rosen, cuius maiores Iudaici fuerunt, vexatus est. Anno 1935 Pechinum iter fecit, ut filium, qui ibi in legatione laborabat, adiret. Ibi casu fracto crure mortuus est.
Deșteaptă-te, române!
Deșteaptă-te, române! (Romanice Excita, Rumane!) est Hymnus Nationalis Romaniae. Hymno sunt multae strophae, sed tres solum cantantur. Hymnus in anno 1848 scriptus est, sed solum in anno 1989, post Romanicam Revolutionem, factus est carmen nationalis. Fuit etiam Hymnus nationalis Rei publicae Moldavicae.
Textus
Deșteaptă-te, române, din somnul cel de moarte,
În care te-adânciră barbarii de tirani!
Acum ori niciodată croiește-ți altă soartă,
Anticrates
Anticrates est genus papilionum familiae Lacturidarum.
Deșteaptă-te, române!
Textus
La care să se-nchine și cruzii tăi dușmani!
Henricus White
Henricus White (1850 – 1927) fuit delegatus C. F. A. apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae facta anno 1919.
Deșteaptă-te, române!
Textus
Că-n aste mâni mai curge un sânge de roman,
Henricus White
<!--Henry White (March 29, 1850 – July 15, 1927) was a prominent U.S. diplomat during the 1890s and 1900s, and one of the signers of the Treaty of Versailles.
Jomalig
Jomalig est municipium provinciae Quezon, Philippinarum. Secundum censum ex 2010, sunt 6,884 homines.
Henricus White
Theodore Roosevelt, who was president during the peak of White's career, described White as "the most useful man in the entire diplomatic service, during my Presidency and for many years before." Colonel House, the chief aide to Woodrow Wilson, called White "the most accomplished diplomatist this country has ever produced."
Deșteaptă-te, române!
Textus
Triumfător în lupte, un nume de Traian!
Jomalig
Urbes
Jomalig est divisum in 5 urbibus:
Henricus White
Early life
A native of Baltimore, White was born into a wealthy and socially well-connected Maryland family (as a boy, White was taken by his grandfather to meet then-President Franklin Pierce).
Deșteaptă-te, române!
Textus
Priviți, mărețe umbre, Mihai, Ștefan, Corvine,
Româna națiune, ai voștri strănepoți,
Henricus White
Early diplomatic career
White's new wife was an ambitious and hard-working woman who encouraged her husband to pursue the career in diplomacy in which his years in Europe had interested him.
Campitello
Campitello (Corsice Campitellu) est commune Francicum 110 incolarum (anno 2010) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Henricus White
Early diplomatic career
After his marriage, White moved back to the United States after 14 years living overseas. Using the relationships he developed fox hunting, as well as the contacts possessed by his and his wife's families, he expressed his interest in getting a diplomatic post.
Deșteaptă-te, române!
Textus
Cu brațele armate, cu focul vostru-n vine,
Henricus White
American interlude
After stepping down in London, White and his family returned to the United States, a country which White had lived in for only three of the past 27 years. The family moved to Washington, DC, where White laid the groundwork for a return to the diplomatic service.
Deșteaptă-te, române!
Textus
"Viață-n libertate ori moarte!" strigă toți.
O mamă văduvită de la Mihai cel Mare
Henricus White
American interlude
Throughout White's diplomatic career, his prospects were helped by the social grace of himself and his wife. As a bachelor, White had ingratiated himself with the British sporting set. As a married couple, Henry and Margaret White had been popular with British intellectuals, and were charter members of The Souls.
Deșteaptă-te, române!
Textus
Pretinde de la fii-și azi mână d-ajutori,
Henricus White
American interlude
The Whites now made themselves welcome in salons throughout Washington, making or renewing friendships with Theodore Roosevelt, John Hay, Chauncey Depew, Henry Cabot Lodge, and Levi P. Morton, among many others.
Die Kluge (Orff)
Die Kluge ('Callida') est opera musica a Carolo Orff annis 1941 et 1942 composita et primum Francofurti ad Moenum die 20 Februarii 1943 acta. Toto orbe terrarum in scenam producta in acceptissimis operibus Caroli Orff numeratur.
Deșteaptă-te, române!
Textus
Și blastămă cu lacrămi în ochi pe orișicare,
Die Kluge (Orff)
Orff in libellum huius operae a se ipso factum unam e fabulis Fatrum Grimm nominatam De callida rustici filia (Theodisce Die kluge Bauerntochter) deprompsit.
Verbum supernum prodiens
Verbum supernum prodiens sunt prima verba duorum hymnorum Christianorum:
Deșteaptă-te, române!
Textus
De fulgere să piară, de trăsnet şi pucioasă,
Oricare s-ar retrage din gloriosul loc,
Când patria sau mama, cu inima duioasă,
Va cere ca să trecem prin sabie şi foc!
Români din patru unghiuri, acum ori niciodată Uniţi-vă în cuget, uniţi-vă-n simţiri! Strigaţi în lumea largă că Dunărea-i furată Prin intrigă şi silă, viclene uneltiri!
Preoţi, cu crucea-n frunte căci oastea e creştină,
Deviza-i libertate şi scopul ei preasfânt.
Murim mai bine-n luptă, cu glorie deplină,
Interpretatio Latina
Excita, Rumane, a sumno mortis,
In quo barbari tyranni te sopiverant!
Henricus White
American interlude
These relationships White had formed with both British and American leaders were what made him an invaluable diplomat. White was able to serve as an unusually effective intermediary between the British and American governments because he was known and trusted by both sides. During the years when White was active in the United Kingdom, both the British and the American governments wanted close relations with the other, so White was able to use his ability to mediate with greatest effect.
Deșteaptă-te, române!
Interpretatio Latina
Nunc vel nunquam tuum fatum deseces
Henricus White
Back in the diplomatic service
William McKinley's election to the presidency in 1896 brought White back into a government post. McKinley offered White the position of U.S. minister to Spain, but White choose to return to his old position as first secretary at the London embassy, where Hay was now the ambassador (the U.S. diplomatic mission in London had been upgraded from a legation to an embassy in 1895).
Deșteaptă-te, române!
Interpretatio Latina
Hostes etiam tui crudeles cui venerari debent !
Henricus White
Back in the diplomatic service
When Hay was recalled to Washington in 1898 for a promotion to Secretary of State, White had hoped to become ambassador, but that position went to Joseph H. Choate instead. As acting chargé d'affaires while awaiting Choate's arrival, White played a key role in the negotiations leading to the Hay-Pauncefote Treaty.
Die Kluge (Orff)
De fabula
Olim rusticus in agro regis mortarium aureum repperit. Ignarus rerum confestim id regi apportaturus erat iucundum exspectans praemium. Filia autem sententiam regis callide imaginabunda patrem admonuit, ne hoc mortarium pistello carens (non enim repertum est) illuc perferret: Certe illum istud pistellum frustra quaeritantem fide derogata eum insimulaturum esse inventum furto subduxisse. Sed nihilominus rusticus securus sui mortarium deportavit et sicut praedictum incunctanter a rege in carcerem coniectus est. Tunc — in eo puncto temporis opera incipit — verborum filiae memor iugiter infortunium suum deplorans clamitat: 'Heu! Utinam filiae credidissem! Heu ei utinam credidissem!' (theodisce: Oh, hätt' ich meiner Tochter nur geglaubt! Oh, hätt' ich ihr geglaubt!) Rex isto clamore audito de factis certior factus filiam tam callidam iubet sibi afferri. Tribus aenigmatibus virgini propositis feliciterque enarratis patrem emittit et filiam in matrimonium ducit.
Henricus White
Ambassadorial years
On March 6, 1905, White received his long-awaited promotion to Ambassador, as President Roosevelt named him to represent the United States with Italy.
While Ambassador to Italy, White served as the lead U.S. mediator during the 1906 Algeciras Conference. The agreement reached during that conference averted a war between France and Germany over economic rights in Morocco.
On December 19, 1906, White received another promotion from Roosevelt, this time to be the U.S. ambassador to France. He stayed in that position until President Taft took office in 1909 and requested his resignation.
Semi-retirement
In 1910, White also accepted an assignment from Taft to head the U.S. delegation to the Pan-American Conference in Buenos Aires. As a result of his discussions with Latin American diplomats, White wrote a strong recommendation to Secretary of State Philander C. Knox that these diplomats be treated with more respect and tact. White became an active member of the Pan-American Society after returning from Buenos Aires.
In between diplomatic missions, White supervised the construction of a new mansion in Washington, DC (as of 2006, this building still stands, and is occupied by the Meridian International Center). The house was near most of the city's foreign embassies, and White actively socialized with ambassadors from around the world.
World War I
White's daughter had married a German aristocrat in 1909, and White was in Germany visiting them when World War I started in 1914. He and his wife were sequestered in Berlin for two weeks, and then were able to leave for home via Holland with their daughter's two children, who spent the first two years of the war in the United States.
In 1914, the Wilson administration asked White first to head the American delegation to the 1914 Pan-American Conference and later to serve as Minister to Haiti. White declined both offers, though, and stayed out of diplomacy during these years because of the rapidly declining health of his wife, who died on September 2, 1916.
Die Kluge (Orff)
De fabula
Aliquantulo temporis peracto asinarius agaso regem adit iudicium postulans, quia pullus asini sui iuxta mulum natus a tribus hominibus vagabundis sibi ademptus et mulioni traditus sit. At rex impatiens recusat, ne iustam sententiam dicat: Ubi ista bestia bruta iacuerit, ibi iure maneat! Postero autem die asinarium in foro videt piscantem. Is rogatus, quidnam illic faciat, respondet revolutum esse mundum: hominem in arido piscantem non magis absurdum esse quam mulum pullum nascentem. Subito regi subit neminem nisi Callidam suam fuisse auctricem huius spectaculi insoliti. Iratus eam expellit addita permissione secum portandi, quod habeat oculissimum. Post ultimam ergo cenam communem mulier regem potione somnifera consopitum in arcam condit et tamquam oculissimum suum secum in domum patriam asportat.
Henricus White
World War I
When Germany declared that it would conduct unrestricted submarine warfare against U.S. ships, White realized that U.S. entry into the war was inevitable, and he supported it wholeheartedly. When the French sent a special military mission, headed by Marshal Joffre, to the United States after the declaration of war, White hosted the mission in his mansion.
American Peace Commissioner
On November 19, 1918, shortly after the declaration of the Armistice, White received a surprise invitation from President Wilson to serve as one of the five American Peace Commissioners, who would go to France to work on the peace treaty with Germany. Wilson extended the invitation because White was a Republican yet still a supporter of Wilson's peace aims. Wilson also valued White as being the most experienced American diplomat of the time, and a man who knew most of the European leaders with whom the Commission would deal.
Deșteaptă-te, române!
Interpretatio Latina
Nunc vel nunquam mundo dicimus
Henricus White
American Peace Commissioner
The Commission arrived in Paris on December 14. White talked with dignitaries from across Europe to learn what various groups wanted and what they would accept. He also sought unsuccessfully to find a common ground between Wilson and the Senate Republicans (led by Lodge) who would be in a position to reject the treaty Wilson was negotiating.
Upon his return to the United States, White continued to try to bring Wilson and Lodge together to compromise and get the treaty approved by the Senate. On March 19, 1920, however, the Senate rejected the treaty.
Retirement
The rejection of the treaty ended White's diplomatic career, though he continued to be active in public life, as a trustee for the National Geographic Society, the Corcoran Gallery, and the Smithsonian Institution, among other organizations. White also continued to correspond and host friends from the diplomatic and political worlds.
On November 3, 1920, White re-married, to Emily Vanderbilt Sloane.
In 1926, White's health began to fail, and he spent much of his time confined to bed. He died a few hours after undergoing an operation.
White's body was buried in the National Cathedral in Washington DC, near the tomb of Woodrow Wilson.
Children
Henry and Margaret White had two children:
Deșteaptă-te, române!
Interpretatio Latina
In his venis etiam Romanorum sanguinem fluere,
ac in noster pectoribus, nomen superbe servamus
Bello vincentis, Traiani nomen!
Videte, magnae umbrae, Michael, Stefane, Corvine
Dorothea Fiala
Dorothea Fiala (Turici nata die 29 Ianuarii 1957) est rerum politicarum perita Helvetica factionis Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PRD) quae a die 3 Decembris 2007 cantonis Turici populi munere in Consilio Nationale fungitur.
Deșteaptă-te, române!
Interpretatio Latina
Rem publicam Romanicam, voster priogenes
Observationes (Bellonius)
Les observations de plusieurs singularitez et choses mémorables trouvées en Grèce, Asie, Judée, Égypte, Arabie et autres pays estranges, titulo Latino Plurimarum singularium et memorabilium rerum ... observationes, sunt opus praecipuum naturalistae Petri Bellonii Cenomani, qui Constantinopolim in legatione a Gabriele de Luetz d'Aramon anno 1547 conducta profectus est annisque insequentibus Aegyptum, Palaestinam, Syriam visitavit.
Deșteaptă-te, române!
Interpretatio Latina
Bracchiis armatis, voster igni in venis
Die Kluge (Orff)
De fabula
Hac fabula prudenti perque lepida Orff inter alia — nota bene! — anno 1943 demonstrat eum, qui potestatem possideat, nequaquam eo ipso dominum etiam iuris esse.
Basilius II (magnus dux Moscoviae)
Post mortem Basilii I anno 1425, eius filius Basilius II successit patri in regno. Sed olim dux Demetrius Tanaiticus testamento suo, longe ante fetum Basilii II scripto, heredem solii Moscoviae post Basilium I nominavit suum filium secundum, ducem Georgium (qui vulgo Iuri vocatur). Ut thronum Moscoviensem haberit, dux ille incepit bellum. Orda Aurea et Magnus Ducatus Lituaniae in conflicto illo etiam participaverunt. Anno 1434 Georgius Moscuam occupavit, sed ibi brevi tempore mortuus est. Eius filius Basilius, a duce Tueriae adiutus, se magnum ducem Moscoviae proclamavit, sed paulo post subactus est ad fugam in Novogardiam Magnam. Anno 1436 captus est in pugna contra Basilio II et imperio illius caecatus est. Demetrius, alius filius Georgii, fuit praefectus certationis contra ducem Moscoviae. Mense Februario anno 1446 Moscuam occupavit, magnum ducem Basilium II cepit, caecavit et exilio affecit. Basilius II Caecus accessit societatem ducis Tueriae et bellum iteravit, mense Decembri anno 1446 Moscuam se recuperavit. Demetrius in societate cum Novogardia Magna contra Basilium II certabat, sed anno 1453 mortuus est, et bellum est finitum.
Basilius II potestatem suam firmavit. Certarum expeditionium militarium annis ab 1441 ad 1460 perfectarum gratia, dependentia Novogardiae Inferioris, Novogardiae Magnae, Pscoviae et Viatciae a Moscovia accensa est.
Basilius II coniunctionem Ecclesiarum Catholicae et Orthodoxae in Concilio Florentino improbavit. Eius imperio Isidorus, metropolita Rutheniae, qui pro coniunctione illa fuit, depositus est. Anno 1448 ad imperatum Basilii II episcopus Ruthenicus nomine Ionas sine consensu Patriarchae Constantinopolitani electus est novus metropolita Rutheniae, quod eventum de facto significavit initium libertatis Ecclesiae Orthodoxae Ruthenicae.
Deșteaptă-te, române!
Interpretatio Latina
“Vita in libertate, vel mors” omnes clamant.
Ludovicus XI
Ludovicus XI  (natus die 3 Iulii 1423 Avarici Biturigum; mortuus die 30 Augusti 1483 in castello suo Plessiaco) fuit rex Franciae ab anno 1461 usque ad mortem, l'universel araigne «universalis araneus» propter multiiuga consilia appellatus.
Vita
Filius natu maximus Caroli VII et Mariae Andegavensis, a prima die titulum delphini gessit. A pueritia astutiam suam non celabat. Et ministeria patria omnia et eius amicula Agnes Sorella ei odio magno erant. Anno 1440 vel seditiosos nobiles contra ambitiosos trossulos aulicos ducebat; seditione dissoluta rebelles variis beneficiis satisfacti sunt. Die 28 Octobris 1444 cum Helvetia signavit. Inter delphinum autem et consiliarios regios rixa tanta orta est ut ille anno 1456 refugium sub alis ducis Burgundiae peteret.
Annum decimum tertium agens die 24 Iunii 1436 in castello Turonensi in matrimonium duxit Margaritam Iacobi I regis Scotiae filiam: quae sine prole die 16 Augusti 1445 mortem obierit. Delphinus alteram uxorem sibi selegit, patre nolente, videlicet Carlotam filiam Ludovici ducis Sabaudiae cum quo foedus eo tempore concluserat. Illam die 9 Martii 1451 per procurationem duxit. Quibus nuptiis tres filiae et tres filii nati sunt:
Regnum
Patre mortuo anno 1461 rex Durocortori in ecclesia cathedrali coronatus se a consiliariis istis crudeliter ultus est; et domus regnatrices Burgundiae et Britanniae Minoris corrixabantur. Itaque anno 1465 nobiles coalitionem "pro bono publico" inierunt ducibus Carolo Valesio fratre et Carolo Temerario Burgundo. Ludovicus proelio apud Montem Lehericum die 16 Iulii eius anni paene victus multa nobilibus concedere debuit. Anno 1468 Ludovicus Peronae a Carolo Temerario captus liberationem humiliter orare oportuit.
Mox autem cum Burgundiensibus querelae continuatae sunt (usque 1477), in quibus Ludovicus in unione cum Helvetiis, Austriacis et duce Lotharingiae Renato pugnabat. Carolo Temerario Nancei die 5 Ianuarii 1477 interfecto urbes Picardienses et Ducatum Burgundiae velut in conductionem perennem assecutus est. Res alias autem perdidit postquam imperator Maximilianus I Mariam ducissam Burgundiae in matrimonium duxit. Anno 1481 comitatum Provinciae et Fori Calcarii necnon Andecavensem Cenomanensemque occupavit. Die 23 Decembris 1482 foedus Nemetaci inter Maximilianum imperatorem Sacri Romani Imperii et Ludovicum XI signatum est de Burgundiae sorte.
Gravitudo
Tempore suo Ludovicus rex inter viros doctissimos fuit, tyrannus erga homines innoxios mitis atque iustus. In inimicos autem subdolum et crudelem se praestabat, vir iste superstitiosus, suspectus, calumniosus: e.g. Ioannem Baluanum cardinalem et ministrum corruptionis accusatum undecim annos in caveam mitti iussit. Ei placuit circa se habere homines orgine minores fidelissimos, e.g. tonsorem Oliverium le Dain sive carnificem Tristanum.
Tamen pro Francia valde meruit. In terra regiones minores peregrinis inservientes unificavit et potestatem regiam usque ad limites Hispaniae, Helvetiae et Italiae extendit atque confirmavit Commercia, quaestus, agriculturam et metalla curavit. Consiliorum bonorum capiendorum viros capabiles rectioni aggregavit et oppidis permisit, ut ipsa demarchos bonos eligerent. Pecunias publicas ex aerario perparce erogans fiscum bene continebat. Scientiarum amicus officinas impressorias instituit, Sorbonam reformavit, universitates Valentinensem et Bituricensem condidit, peritos Graecos arcessivit.
Papa eum titulo Regis christianissimi honoravit sanctione pragmatica (ad tempus) abolita. Anno 1449 dum delphinus per terris suis itinera faciebat cathedralem Ebredunensem visitavit: huic ecclesiae postea organum dedit quod etiam hodie superest, Franciae omnis antiquissimum. Ultimis suius verbis ad Nostram Dominam Ebredunensem precavisse fertur: Nostre Dame d'Embrun, ma bonne maistresse, aidez-moi. In basilica Nostrae Dominae Cleriacensi prope Aurelianum, quam ipse etiam delphinus ab anno 1443 exstrui et ornari curavit, sepultus est.
Fortuna
Casimirus Delavigne Ludovicum personam dramatis fecit et Gualterus Scott eum affabre in opere Quentin Durward descripsit.
Cerretanum
Cerretanum  (alia nomina: Ceranum) (Italiane: Cerano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Cerretanenses appellantur.
Lingua Legionensis
Lingua Legionensis est lingua e Latina derivata et in regione Legionensi paeninsulae Hispanicae adhibita.
De lingua
Lingua adhuc Legionis Septemtrione, Meridie et Occidente et in Samurae Occidente. Notandum est Mirandicam linguam linguam ipsam esse, sed aliquando cum Legionica lingua inglobari, quamquam hodie una officialis et recognita modalitas toto in dominio est.
Lingua Legionica in nostrum conspectum fructuum ad quos linguae Latinae in dominio Asturico fabulatae evolutio fert unus prodit. Sua linguistica personalitas quod summa peculiaritatum ante linguas vicinas, Galaicam-Lusam et Hispanam, individualizantium jungit definitur. Ita et Mirandicae et Asturianae linguae similium fructuum praesentia clarissimum linguistici definiti congressus partem esse relinquit.
Familia
Globuli Hiberorromanici in nominato Asturico subcirculo qui tribus linguis componitur est:
Phonologia
(Transcriptio secundum Alphabeti Phonetici Internationalis normas fit)
19 Novembris
Secundum Calendarium Romanum est ante diem decimum tertium Kalendas Decembres (a.d. XIII Kal. Dec.).
Lingua Legionensis
Dialecti
Orientalis Legionica lingua subdialectum aspirati h /h/ usu characterizatum habet, f- initialia in omnibus vocibus in quibus lingua Legionica f- habet (e Latina lingua deductum fere in omnibus casibus) substituentem: fame / h.ambre ; fíyu / h.iyu ; fabas / h.abas ; fortiga / h.ortiga.
Casu linguae Legionicae Centralis, hodie practice extincta, decrescentes diphthongos ei/ou non haberet; praeterea inter sonos f/c et güe/bue confusionem principio vocis haberet: cesoria/fesoria et buerta/güerta. In relictis rebus velut Orientalis, cum sua peculiaritate, aspiratione f- Latini, esset.
Status hodiernus
Factum ut lingua Legionica nulla legislatione recognoscitur, ei obices huic cognitioni ponit. Eis rebus competentes docentiae administrationes de huius linguae amissionis periculo non sensibilizari additur.
Quamquam historica lingua est, id est, in historico conformationis Legionis processu fuit et increbrescit et postea in Hispanici examinis evolutione. Usque ad saeculum XIV non venta in Regni administratione lingua Hispana, quod ut normale esset saecula in tota regione juncta tardaret, lingua Legionica obvie incolarum Regni lingua communis maternaque erat.
Hodie, lingua Legionica statum dyglossicum qui non ultimis saeculis mutavit ostendit, sed qui nunc periculosior, consideratis alta loquentium aetate et numero 95.000 (in cyphris optimistissimis) geographice sparso, fit.
Docentia
Nec obligatorietas nec optativitas in publica aut privata docentia regulata in hac lingua est, omnino nulla praesentia velut liberae electionis materia curricularis aut materia extrascholaris in scholis, lyceis aut universitatibus regionis est.
Normativizatio
Ob suam fragmentationem et legislationis inopiam, nulla recognita entitas quae linguam regulare possit est; quamquam de annis 80 saeculi XX normativizationes societatibus aut loquentium gregibus effici tentat; sed, cum nullo administrativo fulcro, quodvis conatum infructuosum est.
Nihilominus, omnia normativizationis conata in modalitatum Occidentalium koina cum Centralium variantium vivacissimarum (velut cepedanu, cabreirés, bercianu, maragatu, umañés et argoyanu) mixtura fundantur.
Omnibus in propositionibus aliquae puncta communia sunt, e quibus excellunt:
Quamquam Academia Linguae Asturianae ad linguam Legionicam normativizandam nullam recognitionem habet, reapse aliquando Legionice loquentes ad Asturianam grammaticam aut ad huius instituti decissiones recurrunt hora consiliorum amplificandorum aut cum in scriptione linguae aliqua controversia surgit.
Rota moderatrix
Rota moderatrix  est instrumentum plerumque formae rotundae, quo plurima vehicula hodierna gubernantur. In media rota saepe admonitio soni posita est.
Rima
Rima est fissura, speciatim in tabulis male junctis, hiatus tenuis in pariete et aliis rebus, foramen. Etiam potest esse:
Marcus Fabius N.f. Ambustus
Marcus Fabius N.f. Ambustus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus quarti saeculi a.C.n. fuit.
Familia
Pater eius Numerius Fabius M.f. Ambustus, tribunus militum consulari potestate anni 406 a.C.n. erat. Forsitan consul anni 358 a.C.n. Gaius Fabius N.f. Ambustus frater Marci fuit. Filius Marci Quintus Fabius Maximus Rullianus quater consulatum adeptus est, alter filius Gaius Fabius M.f. Ambustus anno 315 a.C.n. magister equitum erat.
Cursus honorum
Marcus ter consul Romanus electus est:
Anno 360 a.C.n. una cum Gaio Poetelio C.f. Libone Visolo fasces tenuit. Tum Romani bella contra Gallos et Tiburtes duxerunt. Cum Poetelius milites in hos duxit, illorum arcendorum causa dictator electus est: Quintus Servilius Q.f. Ahala. Et Poetelius et dictator vicerunt dum Fabius Hernicos superat et ovatione honoratur.
Anno 356 iterum electus est, tum cum Marco Popillio M.f. Laenate. Hic faciliter Tiburtinos vicit, Fabius autem a Faliscis atque Tarquiniis paene victus est. Itaque Gaius Marcius L.f. Rutilus dictator nominatus est - primus e plebe.
Anno 354 Fabius consul III erat, cum cum Tito Quinctio Poeno Capitolino Crispino. Iterum contra Tiburtinos et Tarquinios pugnatum est. Ex illis Fabius triumphavit.
Anno 351 primo interrex - quem honorem iam anno 355 tenuit - ac deinde dictator fuit, non ad bellum gerendum, sed ad supprimendum plebeios.
Morenzonum
Morenzonum (alia nomina : Moratio -onis, Morationum, Morazonum) (Italiane: Morazzone) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 375 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Morenzonenses appellantur.
Nello Cristianini
Nello Cristianini (Goritiae anno 1968 natus) est scriptor, physicus, et studiosus informaticae, statisticae, mathematicae Italus, cui est cathedra intelligentiae artificialis in Universitate Bristoliense.
Vita
Cristianini apud Universitatem Tergestinam, Universitatem Bristoliensem, et Universitatem Londiniensem studuit, et anno 2000 philosophiae doctoris lauream consecutus est. Nunc apud Universitatem Bristoliensem informaticam docet. Versatus est in multis studiis, at praecipue eius sapientia est in informaticam, philosophiam, statisticam.
Colatia
Colatia  (alia nomina: Colacia) (Italiane: Colazza) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Colatienses appellantur.
Campile (Corsica Superior)
Campile est commune Francicum 183 incolarum (anno 2010) praefecturae Corsicae Superioris in provincia australi Corsica.
Misao Okawa
Misao Okawa (nata die 5 Martii 1898 in Kita-ku Osacae in Iaponia; mortua in Higashisumiyoshi-ku Osacae die 1 Aprilis 2015) fuit mulier Iaponica quae a die 12 Iunii 2013, cum Iaponicus Jiroemon Kimura obiret, veterrimus homo vivus aetatis certae fuit.
Tegula
Tegula est genus lateris, quo aedificia nonnulla tecta sunt. Saepe ex fictili fiunt tegulae, sed etiam inveniuntür tegulae ex lapide aut plastica.
Historia
Apud Romanos antiquos, in tectis tegularum erant genera duo: imbrices (lateres convexi) et tegulae (lateres plani), quae secundum Isidorum tegulae vocatae quod tegant aedes, et imbrices quod accipiant imbres.
Nexus externi
Tile
Clive Day
Clive Day (1871-1951) fuit rerum gestarum oeconomicarum scriptor et legatus C. F. A. apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam anno 1919.
Verbum supernum prodiens (hymnus adventus)
Verbum supernum prodiens est hymnus adventum natalemque Christi celebrans, ab auctore anonymo fortasse saeculo X scriptus, qui his verbis incipit:
In Breviario Romano anni 1632, pro secundo versu subsituta sunt verba "E Patris aeterno sinu".
Akesina
Akesina est genus papilionum familiae Anomoeotidarum, cui est una species, Akesina basalis, in India (Himachal Pradesh) endemica.
Fanum Sancti Ferdinandi (discretiva)
Fanum Sancti Ferdinandi potest:
Sonicum
Sonicum (Italiane: Sonico) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 280 incolarum, in regione Langobardia et in provincia Brixiana situm. Incolae Sonicenses appellantur.
Nomina Latina alia
Sonecum, Xonicum, nomen in documentis saeculi 13.
Geographia
Municipium in Valle Camunnorum situm.
Canon
Canon (Graece κανών) proprie est norma, qua significat instrumentum fabrorum. Etiam potest esse:
Chantal Galladé
Chantal Galladé (Vituduri nata die 17 Decembris 1972) est rerum politicarum perita Helvetica factionis Socialistica Helvetiae (SP/PS), quae e die 1 Decembris 2003 cantonis Turici populi munere in Consilio Nationale fungitur. More uxorio cum Daniele Jositsch, iuris consulto rerumque politicarum perito, vivit.
PlayStation 4
PlayStation 4 (Iaponice: プレイステーション4, Pureisutēshon Fō; Latine "statio lusoria IV"), abbreviatum PS4, est cartibulum visificum lusorium a Sony Interactive Entertainment divulgatum. Die 15 Novembris 2013 Americae Septentrionalis primum edendum curabatur et pars saeculi octavi cartibulorum visificorum lusoriorum est.
Didacus Roderici Filius (comes Castellae)
Didacus Roderici etiam vocatur Didacus Porcelli (Hispanice Diego Rodríguez "Porcelos"), alter comes Castellae (873–885), recondit Burgum, caput Castellae.
Annales Castellae dicunt:
Didacus episcopalem Aucae (Hisp. Oca) sedem restituit, et apud flumen Arlanzam praesidia aedificavit. Didaco defuncto, Castella in varios comitatibus divisa est.
Tempus laboris
Tempus laboris est summum tempus in quo laborator suam operam cum remuneratione facit.
Universa Iurum Humanorum Declaratio et Pactio internationalis de iuribus oeconomicis, socialibus et culturalibus limitationem temporis laboris otiumque postulant ad ius laborandi sive salutem et dignitatem laboratorum protegendum. Et Pactiones de Societatis Internationalis Laboris de limitatione laboris et Charta Socialis Europaea. Temporibus praeteritis laboratores longo tempore laborare saepe plus quam 12 horas per diem compellati sunt. Quod Carolus Marx de tempore laboris in suo libro De Capitali tractavit. Et longum tempus laboris extra legem causa depressionis et mortis voluntariae iudicavit.
Hodie norma legis tempore laboris est 35 horae per hebdomadem in Francia, 40 horae gradu internationali, et gradus optimus mundi est in Nederlandia, circa 30 horae per hebdomadem.
Greenmuseum.org
Greenmuseum.org est non lucrativum museum interretiale artis oecologicae (vulgo artis-oeco). Ex initio anno 2001, greenmuseum.org factum est fons datorum de hoc motu artis per orbem terrarum effecto, qui artem oecologicam, artem terrestrem, artem in natura, et notiones coniunctas comprehendit.
Narbo
Narbo (pleniter Narbo Martius) vel posterior Narbona seu Atacinorum civitas (Francogallice Narbonne; Occitanice Narbona) est urbs Francica circiter 52 000 incolarum praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Historia
Colonia Narbo Martius a consule Quinto Marcio Rege anno 118 a.C.n. condita est; via Domitia ad novam urbem ab Italia adduxit. Provincia Gallia Narbonensis nomen ab hac urbe habuit.
Iosephus Życiński
Iosephus Miroslaus Życiński; Józef Mirosław Życiński (natus in Nowa Wieś in Polonia die 1 Septembris 1948; Romae repente die 10 Februarii 2011 mortuus), presbyter catholicus, philosophus et theologus, fuit a die 14 Iunii 1997 episcopus urbis Polonicae Lublini (Archidioecesis Lublinensis).
Sententia apostolica
In Spiritu et Veritate
Osmets
Osmets (Occitanice Losmés/Lausmés) est commune Francicum 77 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Castrum Foroli
Castrum Foroli (seu Castrum Fioroli, Forolum, Fiorolum, deinde Sanctu Pater ) (Italiane: Santopadre) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 450 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae Forolenses seu Sanctopatrenses appellantur.
3162 Nostalgia
3162 , olim designatione 1980 YH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rodericus (comes Castellae)
Rodericus (Hispanice Rodrigo) fuit primus comes Castellae (850-873) et Alavae (868-870). Erat filius Ranimiri I et frater Ordonni I. Ranimirus ei dedit partem orientalem regni Legionis, ut hanc terram ab mauris defendisset.
3162 Nostalgia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3162 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Rodericus (comes Castellae)
Anno 860 Rodericus Amaiam Patriciam recondit et pugnavit cum suis in proelio Albeydae (859). Anno 867 in Alava bellum gessit et comitatum Alavae condit. Fuit comes Alavae quoad Vela Ximeni f. comes factus est anno 870.
Roderico defuncto, filius Didacus comes est factus.
sine antecessore 850-873 Didacus Roderici f. 867-870 Vela Ximeni f.
Flix
Flix (Hispanice: Flix) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm.
Carbon Comitatus (Uta)
Carbon Comitatus (Anglice:  Carbon County) est Utae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 20422 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Price, anno 1894 creatus est. In hoc comitatu decima quinta pars incolarum (accurate 7.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Gargallum
Gargallum  (Italiane: Gargallo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Gargallenses appellantur.
Vezia
Vezia seu Veza  (alia nomina: Vicia) (Italiane: Vezza d'Oglio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 480 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Vezienses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Camunnorum situm.
Andreas Gross
Andreas Gross (natus in Kobe Iaponiae die 21 Augusti 1952) est rerum politicarum peritus Helveticus factionis Socialistica Helvetiae (SP/PS).
Cursus honorum
A die 25 Novembris 1991 cantonis Turici populi munere in Consilio Nationale fungitur usque ad annum 2015.
Ab anno 1995 Helvetiae missus ad Consilium Europae est.
Anomoeotes
Anomoeotes est genus papilionum familiae Anomoeotidarum.
Donald Paige Frary
Donald Paige Frary (1893–1919) fuit professor Universitatis Yalensis et eruditus rerum politicarum Europae Orientalis. Fuit secretarius Eduardi M. House, legati C. F. A. apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam; ibi anno 1919 mortuus est.
Artenay
Artenay est commune Francicum 1827 incolarum (anno 2010) praefecturae Ligerulae in provincia Media (ab anno 2016 Centrum et Vallis Ligeris).
Iosephus Maria Arizmendiarrieta Madariaga
Iosephus Maria Arizmendiarrieta Madariaga (natus 22 Aprilis 1915 - 29 Novembris 1976) fuit sacerdos Catholicus et conditor Mondragón, motus cooperativi in Vasconia et Universitatis Mondragon constituti.
Arizmendiarrieta, nomine saepe breviatur ad "Arizmendi", natus in Barinaga, Marquina-Jeméin, Biscaia, a primogenito familia modicis. Cui cum in pueritia oculo accidente non sic se militare possuit.
Panormus
Panormus sive Panhormus (Italiane Palermo; Sicule Palermu) est urbs Italiae et municipium, circiter 674,740 incolarum, locus princeps regionis Siciliae et caput urbis metropolitanae Panormitanae (usque ad annum 2015 Provinciae Regionalis Panormitanae). Urbani Panormitani vel Panormiti appellantur.
Panormus urbs maxima in Sicilia est.
Nomina latina urbis
Nomina latina urbis sunt: Panormus, Panormus Regalis, Panormum, Panormium, Panhormus, Panhormum, Colonia Augusta Panormitana, Phalernum, Palernum, Balernum, Balerne castrum, Palermum.
Historia
Panormus est urbs antiqua: iam in praehistoria habitata est. Colonia a Phoenicibus saeculo VIII a.C.n. condita est.
Urbis administratio
A die 23 mensis Ianuarii urbis curatrix Luisa Latella est, quae Iacobo Cammarata successit. Is die 16 mensis Januarii<quo anno?> se magistratu abdicavit.
Ecclesia Catholica Romana
Panormus est sedes archiepiscopalis metropolitana (Archidioecesis Panormitana ). Praesens archiepiscopus est Conradus Lorefice. Multi archiepiscopi Panormi etiam cardinales fuerunt.
Circumscriptiones
Vici urbani:
639 Latona
639 , olim designationibus 1907 ZT et A913 UB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a K. Lohnert in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est. In honorem Latonae deae in mythologia Graeca nominatus est.
Panormus
Circumscriptiones
Unitates primi plani:
639 Latona
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 639 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Forès
Forès (Hispanice:  Forés ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Tarraconensi situm, cui anno 2011 59 incolarum sunt.
Panormus
Circumscriptiones
Vici urbani: Unitates primi plani:
Fractiones
Acqua dei Corsari, Addaura, Baida, Belmonte Chiavelli, Bellolampo, Ciaculli, Croceverde-Giardina, Santa Maria di Gesù, Sferracavallo, Villagrazia.
2246 Bowell
2246 , olim designationibus 1979 XH, 1942 GP, 1973 FH2, 1973 FR, 1976 SL6, et 1977 SM3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell (Statio Anderson Mesa) versato, repertus est. In honorem Eduardi L. G. Bowell nominatus est.