cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Civitates Foederatae Americae
Geographia
Campus litoralis orarum martimarum Atlanticis intus in silvas deciduosas et colles volventes Piedmontis cecidit. Montes Appalachiani oram maritimum orientalem a Lacubus Magnis et pratis Mediis-Occidentibus dividit. Amnis Mississippiense-Missuriense, quarta a maxima in orbe terrarum systema amnum, plerumque a septentrione ad meridiem trans medullam civitatis fluit. Magnae Planities, planum fetumque, Camporum Magnorum ad occidentem, a regione montana in austro-orientale ruptum tendit. Montes Saxosi, in limite Campis Magnis, a septentrionibus ad meridiem trans civitatem, altitudines ultra 4300 metra (in Colorato adsurgentes. Occidentius sunt Bacinus Magnus et desertae. Serra Nivata et Iuga Cascades prope ad litus Pacificum extendit. Mons McKinley, vertex altissmus in civitate America Septentrionis, est circa 6194 metra altus. Montes igniferi crebri per Insulas Alexandri et Aleutiae sunt, et Insulae Havaianae in montibus igniferis consistit. Supervolcanus sub Horto Civitatis Yellowstone in Montibus Saxosis est maximus adiunctum volcanicum in continente situm.
Clima
Civitates Foederatae, magnus magnitudine et varietate geographica, genera plura climatis continent. Ad orientalem meridiani 100, a continentale humida ad subtropicam humidam extendit. Meridianus Floridae vertex tropica est, et Havaii. Campi Magni meridiani 100 occidentes semiaridi sunt. Plerumque montes occidentales alpini sunt. Clima in Magna Pelve arida, in austro occidentale deserta, in litorale California mediterraneana, et in litorale Oregonia, Vasingtonia, et Alasca meridiana oceanica. Plerumque Alasca polaris an subarctica est. Tempestates intemperantes non rarae sunt: civitates Sinus Mexici attingentes saepe typhones marinos habent, et plurimi turbines in Civitatibus Foederatis, plerumque in Angiporto Turbinum fiunt.
Cultura
Civitates Foederatae sunt respublica multiculturalis, ubi ethnicorum gregum varietas, mores, et aestimationes inter se miscentur. Contra nunc paucos Indos Americanos et indigenas Havaianas, paene omnes Americani vel eorum maiores intra quinque saecula recentissima immigraverunt. Cultura quam plurimi cives ferme celebrant est cultura Occidentalis, plerumque ex moribus immigrantium ex Europa, cum singulis ex aliis fontibus motis, sicut mores ex servis Africanis illati.
Origines
Gentes quae terram Civitatum Foederatarum primum incolaverunt historici putant per pontem terrestrem trans fretum Beringense in Alascam ab Asia pervenisse ad minimum abhinc annos ab 14 000 ad 30 000. Multi indigenae venatores vel convectores primitivi erant; alii sedentarii ac agricultores. Multi tribus novas formaverunt propter colonias ab Europeanis in America factas.
Georgius Eder
Georgius Eder (natus in Mattsee die 6 Martii 1928; mortuus die 19 Septembris 2015) fuit episcopus emeritus Austriacus qui ab anno 1989 usque ad annum 2002 Salisburgi archiepiscopus (Archidioecesis Salisburgensis) fuit.
Leonardus Cohen
Leonardus Cohen (Monte Regio die 21 Septembris 1934 natus; Angelopoli die 7 Novembris 2016 mortuus) fuit cantor, suorum carminum actor, poeta, et scriptor mythistoriarum Canadensis. Cuius opera religionem, res civiles, solitudinem, depressionem, sexualitatem, damnum, mortem, et coniunctiones amatorias exploraverunt. Eius familia fuit Iudaica.
Vita
Cohen in Universitate McGill studuit anno 1951 et primum librum poematum, Let Us Compare Mythologies ('Mythologias conferamus'), anno 1956 edidit, secundum The Spice-Box of Earth ('Gaia aromataria') anno 1961, qui auctorem primum poetam Canadae confirmavit. Novissimus liber poematum, Book of Longing ('Liber desiderii') anno 2006 publici iuris fecit.
Primam novellam suam, The Favourite Game, anno 1963 edidit, secundam (quae etiam proxima est), Beautiful Losers, anno 1966. Sunt qui has novellas inter optimas eius decadis fuisse aestiment.
Cohen etiam cantor notissimus est. Prima carmina Songs of Leonard Cohen anno 1967 nominabantur, novissima Blue Alert anno 2006. Primum carmen clarum est Suzanne. Alia carmina pulcherrima sunt Famous Blue Raincoat et Chelsea Hotel #2 et Hallelujah.
Opera eius ingeniosa atque tenebricosa sunt, quorum argumenta amore et religione abundant. Amavit multas, ut Ioanna Joplin. Saepius tamen solus fuit, utpote qui monachus Buddhisticus Zen in California esset. Anno 2003 Socius Ordinis Canadae, qui amplissima dignitate valet, factus est. Anno 2011 Praerium principum Asturiarum litterae accepit.
Civitates Foederatae Americae
Coniectus qui ubique audiatur
Res publica Civitatum Foederatarum Americae ex tredecim coloniis Britannicis Americae Septentrionalis post bellum libertatis anni 1776 orta est. Hae coloniae fuerunt: Provincia Nova Hantonia, Provincia Sinus Massachusettae, Colonia Rhodensis Insula et Providentiae, Colonia Connecticuta, Provincia Novum Eboracum, Provincia Nova Caesarea, Provincia Pennsilvania, Colonia Delevaria, Provincia Terra Mariae, Colonia Dominiumque Virginia, Provincia Carolina Septentrionalis, Provincia Carolina Meridionalis, et Provincia Georgia.
Iam circa annum 1760, magna discordia inter colonias et patriam Britannicam exsistebant; exempli gratia, ob regimen mercantilisticum Britannicum, quod vectigalia et delectus ad bella Europaea servanda imperabat, distantiam et coloniarum problemata neglegens, et ob superbum cultum Americanum, individualisticum et democraticum. Cum demum Americani regi restiterunt, rex copias ad colonias rebelles opprimendas misit. Et Americani hos actos indignati re vera rebellaverunt, militiasque civiles formaverunt.
Tandem Lexingtoniae die 19 Aprilis 1775 coniectus qui ubique auditur rerum commutatio Americana cecinit. Postea, tredecim colonias suam libertatem a rege die 4 Iulii 1776 declaraverunt. Francia se bello anno 1778 adiunxit, ut Britanniam ab coloniis suis privet, veterem adversarium Britannicum molliens. Bellum usque ad annum 1781 extendit, cum apud Yorktown exercitus Britannicus quo Generalis Cornwallis praeerat se Generali Washingtonio dedit.
Civitates et Britanniarum Regnum bellum demum anno 1783 Foedere Lutetiae pacem congruerunt. Anno 1789 civitates se coniunxerunt, nova constitutione foederali anno 1787 perfecta, Georgio Washingtonio primo praeside.
Expansio
Saeculo duodevicensimo ineunte, foederatio celeriter expansit. Emptio Ludoviciana, anno 1803 a Praeside Jefferson facta, Franciam Napoleonicam ab occidente submovit, et territorium Americanum duplicavit, colonias extensas ad occidentem Missisippii Fluvii sinens.
Quod oeconomia Americana plerumque agriculturalis erat, terrae auxus Europaeique immigrantes, quae terras novas excoluerunt, magnopere reipublicae oeconomiam auxerunt. Terrarum aviditate regimina Americana, et foederalia et civica, magnopere Indos Americanos oppresserunt quos Europaei putaverunt saevos, incultos. Europaei Christianique porro habebant dogma Fati Manifesti, quo ei omnis Americae Septentrionalis continens incolandus erat, populique nativi mansuefaciendi, paganique in Christum ducendi.
Fato Manifesto Indi anno 1830 ad occidentem Mississippi Fluminis vi militari repatriati sunt. Et impetus ad colonias fundandas minime ad fines Civitatum Foederatarum desinit. Per saeculum undevigesimum, doctrina fati manifesti expansionista hominibus filibusteris privati exprimitur, qui Americam Latinam cum militibus mercinariis ex Civitatibus Foederatis invaserunt. Quamquam regimina Civitatum Foederatarum semper illos filibusteros recusaverunt, populo placebant.
Decennio 183, Europaei ex Civitatibus Foederatis Terras Texicas ad septentriones Mexici plerumque desertas sub auctoritate Mexici compleverunt. Mox Texas libertatem suam ab Mexico anno 1835 corripuit, quod populus novum regimen Mexicanum Imperator Antonii Lopez de Sancta Anna indignatus est, cuius actus autocrati eos multum nocuit. Cum Civitates Foederatae novam liberam Rempublicam Texianam anno 1845 in dicionem suam redegit, hae civitates quoque incertas fines inter Texiam et Mexicum sibi sumpsit, et occasionem ad Civitatum Foederatarum fines augendas per bellum cum Mexico. Mexico victo, Foedus Guadalupe Hidalgo anni 1848 Californiam, Novum Mexicum, Arizonam, et alias regiones ad septentriones adiunctas Civittaibus Foederatis concessit.
Bellum Civile
Post victoriam electoralem Republicani Abrahami Lincoln anno 1860, qui servitutis expansionem in novis territoriis fortiter opponebat, undecim civitates meriodianae ex Civitatibus Foederatis secesserunt, novam Civitates Americae Confoederatas conditans. Bellum die 12 Aprilis 1861 coepit, cum exercitus Carolinae Meridionalis tormenta in Castellum Sumter coniceret.
Bellum, quod quattuor annos, ad annum 1865 (de iure ad 1866) extendit, fuit saevum. Novi modi belli gerendi excogitati sunt, sicut batalaria cataphracta cannones in turris praebita, batalaria subaqueana, torpedones, minae navales et terrestres, sclopeta automatica, pyroboli manuales, et fossae castrenses. Quae res novae militares naturam internecivam belli multum auxerunt. Iuxta censum anni 1860, octo centesimae omnium marium albi coloris ab 13 ad 43 annos natorum interiverunt, quod 6 centesimas omnium Septentrionum et 18 centesimas omnis Meridiei comprehendit.
Reconstructio et faucitas
Decennio post bellum, Aetate Reficiendi vocato, variae emendationes ad Constitutionem Civitatum Foederatarum perfectae sunt, quae iura civilia Americanorum nigri coloris defendebant, sicut Enmendationem Tertiadecimam quae servitudem illegalem declaravit, Enmendationem Quartadecimam quae ius civitatis ad omnes in Civitatum Foederatarum natos dedit, et Enmendationem Quindecimam quae suffragium ad omnes cives, vel ad Americani nigri coloris, repromisit.
Haec aetas quoque consummationem bellorum contra Indos vidit, cum complures gentes Europaei aurum inveniendi vel fundos colendi causa ad terras occidentales migraverint.
Quamquam autem per hanc aetatem causa hominum nigri coloris legibus prolata erat, multae regiones ad meridiem a militibus regnatae a corruptela superatae sunt. Contra libertatis hominum nigri coloris causam societas tromocratica nomine Ku Klux Klan (KKK) surrecta est circum annos 1860. Aetatis finis accidit cum compromissioni anni 1877 parente novus Praeses Rutherford B. Hayes copias foederales ex civitatibus meridianis abscesserit.
Aetas maximae libertatis quae sequitur fuit quod auctor Marcus Twain aetatem auratam nominavit. Hac in aetate oeconomia Americana magnopere aucta est. Anno 1900 iam productio Civitatum Foederatarum industrialis productionem omnium singularum civitatum mundi praeterquam illam Britanniarum Regni excessit.
Potestas hodierna
Faucitate potestas venit. Saeculo vicensimo ineunte, Civitates Foederatae ad scaenam internationalem advenerunt bellum contra Hispaniam gerentes, Cubam liberandi causa, Philippinas Portumque Divitem adquirentes. Civitates quoque partem ad fines primi belli mundani habuerunt, Franciam, Britanniarum Regnum, et Russiam contra Germaniam, Imperium Austro-Hungaricum, et Imperium Ottomanicum adiuvantes.
Bello confecto, Civitates Foederatae res Europaeas seponere studuerunt. Magna autem Depressio oeconomica, quae annis 1930 mundum universum adflictavit, mundum iterum ad bellum magnum citavit. Post impetum Iaponicum die 7 Decembris 1941 factum, Civitates secundum bellum mundanum inierunt. Ex bello, Civitates Foederatae magna potestate, bomba atomica, oeconomiaque auctissima instructae emerserunt.
Mercatus mundi, qui post Bellum Frigidum per universum orbem terrarum inter quasi omnes nationes mundi extendit, novam faucitatem oeconomicam citavit. Optimismus populi, novi mercatus, et auctus productivitatis ob novas technologias informaticas longam expansionem oeconomicam generaverunt. At simul inflatio monetaria et demissae mediae argentariae usuriae, discrimen magnum ad saeculi vincensimi fines creaverunt, quod extendit ab anno 2000 usque praesens. Demum anno 2008 oeconomia subito peius cecidit, republica universoque mundo depressione oeconomica capta.
Dogma Monrovianum (Anglice Monroe Doctrine) anno 1823 promulgata est.
Civitates, urbes, regiones
Haec nomina civitatibus sunt.
Anopheles
Anopheles (a Graeco, ἀνωφελής 'inutilis') est genus Culicidarum cui sunt fere 460 species, plures quarum parasitos generis Plasmodii, qui malariam efficiunt, in homines transmittere possunt. Species notissima est Anopheles gambiae, quae parasitum fert hominibus periculosissimi, Plasmodii falcipari.
164 Eva
164  est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo-Petro Henry in Observatorio Lutetiae versato repertus est. Utrum hic asteroides e nomine Evae, primae feminae, appellatus sit, an ad honorem aliae cuiusdam, non liquet.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 164 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fanum Sancti Floriani (discretiva)
Fanum Sancti Floriani potest:
Reichenbach am Heuberg
Reichenbach am Heuberg  est vicus et commune Badense-Virtembergense 480 incolarum (anno 2012).
Ittlingen
Ittlingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'401 incolarum (anno 2012).
Sernhac
Sernhac est commune 1513 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Pouzol
Pouzol est commune 261 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Helgus Mitjaev
Helgus Gregorii filius Mitjaev (Russice Олег Григорьевич Митяев, tr. Oleg Grigor'evič Mitjaev, natus die 19 Februarii 1956 in urbe Celiabinsca Russiae, tunc in URSS) est musicus, compositor, poeta, cantor atque actor Sovieticus et Russicus, anno 2009 titulo Artificis Popularis Russiae ornatus.
Basilius Degórski
Basilius, Polonice Bazyli, Degórski (natus Łasin in oppido Polonico die 20 Octobris 1955) est presbyter Catholicus, necnon hieromonachus Ordinis S. Pauli Primi Eremitae Ritus Byzantini, et palaeographus.
Vita
Basilius Degórski Remigiusz Stefan Degórski 'Remigius Stephanus' Łasin baptizatus est.
Doctor in theologia et in scientiis patristicis (apud Institutum Patristicum Augustinianum Pontificiae Studiorum Universitatis Lateranensis in Urbe [hoc est Roma), doctor habilitatus (seu ius publici docendi habens in scientiis theologicis, in patrologia et in historia ecclesiae temporis antiquitatis Christianae), professor ordinarius in theologia, Procurator Generalis apud Sanctam Sedem Ordinis Monachorum Sancti Pauli Primi Eremitae (ab anno 1996), professor patrologiae et theologiae dogmaticae temporis antiquitatis Christianae, apud Pontificiam Studiorum Universitatem a Sancto Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum"; ab anno 1990) necnon professor patrologiae et anthropologiae patristicae apud Pontificiam Facultatem Theologicam "Teresianum" Romae constitutam. Alumnus Seminarii Minoris dioecesis Plocensis in Polonia (annis 1970–1974), et alumnus Seminarii Maioris dioecesis Vladislaviensis in Polonia (1974–1977), necnon alumnus Seminarii Maioris Ordinis S. Pauli Primi Eremitae, Cracoviae (in Rupella) annis a 1977 ad 1981. Ordinatus diaconus, Cracoviae (in Rupella), die 26 Martii 1981, et die 20 Iunii 1981 ordinatus presbyter Censtochoviae, in Claro Monte in Polonia.
Die 17 Novembris 2015, peritus in re historica et archivistica in processu beatificationis et canonizationis Mariae Teresiae Carloni Servae Dei ab Ioanne Tani, Archiepiscopo Archidioecesis Urbinatensis-Urbaniensis-Sancti Angeli in Vado creatus est.
Praemii Polonorum "Phoenix" Varsoviae die 18 Aprilis 2015 laureatus est.
Dissertationum ad doctoratum in sancta theologia spectantium promotor seu director
1) Luciana Mirri, La vita ascetica femminile in S. Girolamo, voll. 1-2, Roma 1992 [842 pp.]; haec dissertatio 6 Maii 1992 apud Pontificiam Studiorum Universitatem a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") praesentata seu discussa est. Dissertationis textus integre publicatus est: Luciana Mirri, La vita ascetica femminile in San Girolamo [Dissertatio ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aqinate in Urbe, Romae 1992 [841 pp.]. Hic liber postea publicatus est in: Luciana Mirri, La dolcezza nella lotta. Donne e ascesi secondo Girolamo [= Spiritualità occidentale], Edizioni Qiqajon, Comunità di Bose, Magnano 1996 [400 pp.].
2) Presbyter Julio Vásquez Vega, Creatión y resurreción: fundamento teólogico de la homonoia en la Carta de San Clemente Romano; haec dissertatio die 19 Maii 2001 apud Pontificiam Studiorum Universitatem a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") praesentata seu discussa est et postea publicata in: [Dissertatio ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aqinate in Urbe, Romae 2001 [230 paginae].
3) Presbyter Grzegorz Sierzputowski, Le fonti patristiche del pensiero dogmatico di Sergej N. Bulgakov; haec dissertatio die 2 Iunii 2001 apud Pontificiam Studiorum Universitas a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") [308 pp.] praesentata seu discussa est et postea publicata in: Grzegorz Sierzputowski, Le fonti patristiche del pensiero dogmatico di Sergej N. Bulgakov [Dissertatio ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aqinate in Urbe, Romae 2001 [248 pp.].
4) Presbyter Andzhey Lehovych [= Andrzej Legowicz], La processione dello Spirito Santo nelle opere di S.N. Bulgakov. Una lettura in chiave ecumenica; haec dissertatio die 8 Ianuarii 2004 apud Pontificiam Studiorum Universitas a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") [262 pp.] praesentata seu discussa est et postea publicata in: Andzhey Lehovych, La processione dello Spirito Santo nelle opere di S.N. Bulgakov. Una lettura in chiave ecumenica [Dissertatio ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aq. in Urbe, Romae 2004 [240 pp.].
5) John M. Cunningham, O.P., De Patris Filiique natura consubstantiali ut in operibus ‘De Trinitate’ et ‘De Synodis’ inscriptis exposita est a Sancto Hilario Pictaviensi episcopo et universae ecclesiae doctore; haec dissertatio die 27 Aprilis 2005 apud Pontificiam Studiorum Universitatem a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") [xviii + 274 pp.] praesentata seu discussa est et postea publicata in: John M. Cunningham, O.P., De Patris Filiique natura consubstantiali ut in operibus De Trinitate et De Synodis inscriptis exposita est a Sancto Hilario Pictaviensi episcopo et universae ecclesiae doctore [Dissertatio ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aq. in Urbe, Romae 2005 [270 pp.].
6) Presbyter Andriy Maksymovych, La mariologia di Sergej Bulgakov come contributo della teologia bizantino-slava nella discussione contemporanea sul dogma dell'Immacolata Concezione; haec dissertatio die 10 Aprilis 2008 apud Pontificiam Studiorum Universitatem a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") [248 pp.] praesentata seu discussa est. Dissertationis textus integre publicatus est in: Andriy Maksymovych, La mariologia di Sergej Bulgakov come contributo della teologia bizantino-slava nella discussione contemporanea sul dogma dell'Immacolata Concezione [Dissertatio ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aq. in Urbe, Romae 2008 [158 pp.].
7) Presbyter Janusz Kucz, La nozione del sacrificio nel decimo libro del De Civitate Dei di Sant'Agostino; haec dissertatio die 4 Martii 2009 apud Pontificiam Studiorum Universitatem a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") [334 pp.] praesentata seu discussa est et postea publicata in: Janusz Kucz, La nozione del sacrificio nel decimo libro del De Civitate Dei di Sant'Agostino [Pars Dissertationis ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aq. in Urbe, Romae 2009 [134 pp.].
8) Krzysztof Wendlik, O.S.P.P.E., L'Unione Ipostatica in prospettiva storico-salvifica nel «Contra Eutychetem» di Vigilio di Tapso; haec dissertatio die 15 Octobris 2009 apud Pontificiam Studiorum Universitatem a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") [210 pp.] praesentata seu discussa est. Dissertationis textus integre publicatus est: Krzysztof Wendlik, L’Unione Ipostatica in prospettiva storico-salvifica nel Contra Eutychetem di Vigilio di Tapso [Dissertatio ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aq. in Urbe, Romae 2009 [233 paginae].
9) Pavlo Vasyliv, Interpretazione personalistica della grazia nel personalismo universalistico e nel pensiero dogmatico di Czesław Stanisław Bartnik; haec dissertatio die 13 Decembris 2010 apud Pontificiam Studiorum Universitatem a S. Thoma Aquinate in Urbe (“Angelicum”) [343 pp.] praesentata seu discussa est. Dissertationis textus integre publicatus est in: Pavlo Vasyliv, Interpretazione personalistica della grazia nel personalismo universalistico e nel pensiero dogmatico di Czesław Stanisław Bartnik [Dissertatio ad Lauream in Facultate S. Theologiae apud Pontificiam Universitatem S. Thomae in Urbe], Pontificia Studiorum Universitas a S. Thoma Aq. in Urbe, Romae 2011 [236 pp.].
10) Presbyter Michał Paweł Łukaszczyk. La cristologia delle Lettere di san Girolamo, haec dissertatio die 13 Iunii A.D. 2023 apud Pontificiam Studiorum Universitatem a S. Thoma Aquinate in Urbe ("Angelicum") [374 pp.] praesentata seu discussa est.
Publicationes scientificae selectae
Libri maiores:
Collegium Occidentalis Virginiae
Collegium Occidentalis Virginiae, vel Universitas Virginiae Occidentalis (Anglice West Virginia University), est publica in terra concessa universitas investigationis praecipue Morganopoli Virginiae Occidentalis instituta, inter cuius campos sunt Institutum Technologicum Universitatis Virginiae Occidentalis in vico Montgomery et Collegium Civitatis Potomac Universitatis Virginiae Occidentalis in vico Keyser; et alter campus clinicalis scholarum medicinae et medicinae dentium in Sede Medica Regionis Carolopolis, Carolopoli situs. Ministerium Extensionis Universitatis Viriginiae Occidentalis appropinquationem praebet, tabularia in omnibus civitatis comitatibus quinquaginta quinque habens. Post 2001, universitas a Conlegio Gubernatorum Universitatis Virginiae Occidentalis gubernata est. Anno 1867 condita est.
Discipuli in anno dimidio autumnale 2012 in campo primo fere 30 000 numerati sunt. Universitas 193 gradūs in cursibus baccalaureorum magistrorum doctorum in quindecim collegiis offert.
Universitas prodidit scholares Rhodenses viginti quinque, inter quos praeses prior David C. Hardesty, Jr. Etiam prodidit triginta scholares Goldwaterenses, undeviginti scholares Trumanenses, quinque sodales "Manūs Primus Academicus Cunctarum Civitatum Foederatae Americae" actae diurnae USA Today, et victores duos stipendii Morris K. Udall.
Fanum Sancti Stephani (Provincia Laudensis)
Fanum Sancti Stephani (alia nomina: Fanum Sancti Stephani Laudensium) (Italiane: Santo Stefano Lodigiano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 900 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. Incolae Stephanenses appellantur.
Hyloscirtus princecharlesi
Hyloscirtus princecharlesi est species anurorum familiae Hylidarum, in Aequatoria endemica. Quae putatur species periclitata, a detrimento habitationis, mutatione climatis, pathogenis, aliisque periculis affecta. Mense Iunio 2012, species nova, a Ludovico A. Coloma aliisque zoologiis in periodico Zootaxa descripta, ex Carolo principe Walliae appellata est, propter eius opus ad silvas pluviales conservandas.
Ludi publici Romani
Hic habes indicem ludorum publicorum Romanorum temporibus antiquis celebratorum.
8432 Tamakasuga
8432 , olim designationibus 1997 YD18, 1976 GV5, 1981 AQ1, 1987 CD, 1993 FL36, et 1994 NX9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Akimasa Nakamura, astronomo apud Observatorium Astronomicum Kuma Kogen versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8432 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sénéchas
Sénéchas est commune 225 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Reilingen
Reilingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 7'217 incolarum (anno 2012).
Paulus Korin
Paulus Demetrii filius Korin (Russice Павел Дмитриевич Корин, tr. Pavel Dmitrievič Korin; natus in vico Palech tunc gubernii Volodimiriensis et nunc regionis Ivanovensis Russiae die 7 Iulii 1892, mortuus Moscuae die 22 Novembris 1967) fuit pictor Russicus et Sovieticus, auctorque effigierum hominum clarorum (e.g. Alexandri Nevensis, Georgii Žukov, Maximi Gor'kij) notus. Ab anno 1954 correspondens et ab anno 1958 ordinarius socius Academiae Artium URSS fuit. Praemiis Staliniano (anno 1952) et Leniniano (anno 1963), titulis Pictoris Popularis RSFSR (anno 1958) et URSS (anno 1962), ac nonnullis aliis signis laudis Sovieticis ornatus est.
Aurantium
Aurantium, vulgo arantium, arangium (a nomine Arabico نارنج nāranǧ, a Persico نارنگ nārang, a Sanscrito नारङ्ग nāraṅga) vel citrangulus (f.), est arbor fructifera in genere cui nomen est Citrus. Binomine appellata est Citrus × aurantium a Linnaeo anno 1753. Fructus eius, quibus sapor est amarus, eisdem nominibus appellantur, quibus tamen aliquando 'pomum' aut 'malum' anteponitur. Aurantium saepe confunditur cum Citro sinensi, cuius fructibus tamen sapor est suavior.
De nomine eius
Aurantii primam mentionem in litteris Europaeis occidentalibus nobis fecit scriptor de rebus Siculis Hugo Falcandus, in Epistola ad Petrum Panormitanum ante annum fere 1189 Latine conscripta, qui poma eius Siculo usus nomine arengias appellat. Eodem fere tempore Theodorus Balsamon arborem aurantia ferentem (νεράντζα) Constantinopoli olim florentem, causa glaciei mortuam, carmine lamentat. Haud multo post scriptor Francicus Iacobus Vitriacensis, in sua Historia Hierosolymitana post annum 1219 incepta, citrum aurantium sic describit: Utrumque nomen ex Arabico نارنج (nāranǧ) derivatum est, utrumque quadam ratione primam litteram n praetermisit.
In saeculis sequentibus, linguis variis vernaculis intervenientibus, multa alia nomina Latina eadem stirpe apparebant, pleraque primā quoque n omissā, sicut arangium, arancium, arantium, nonnulla quidem primā vocali in au commutatā, ut ex auro orta videantur, sicut aurangium, aurancium, aurantium, aliqua quoque primā n servatā, sicut narangium, narancium, narantium, nerantium, pauca etiam litterā a praepositā, sicut anarantium, anerantium, fortasse a nomine Arabico cum articulo definito al- addito: النارنج (an-nāranǧ). Nonnulla horum nominum terminationibus quoque femininis in -a utuntur. Horum omnium in scriptis Latinis creberrime inveniuntur nomina aurantium, arantium et arancium.
Jagsthausen
Jagsthausen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 1'612 incolarum (anno 2012).
Ignatius Rieder
Ignatius Rieder (natus in  Großarl die 1 Februarii 1858; Salisburgi mortuus die 8 Octobris 1934) fuit presbyter Austriacus et ab anno 1818 usque ad annum 1934 Salisburgi archiepiscopus (Archidioecesis Salisburgensis).
Montlauzun
Montlauzun est commune Francicum 129 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Jagstzell
Jagstzell  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'356 incolarum (anno 2012).
Vesperae solennes de Confessore
Vesperae solennes de confessore, K. 339, sunt opus musicae sacrae anno 1780 a Wolfgango Amadeo Mozart scriptum, cantoribus SATB unius, choro SATB, duobus violinis, duobus trumpis, tribus trombone, duobus tympanis, basso continuo designatum. Mozart, illo tempore aulis Salzburgensis organista, has vesperas ad usum liturgicum in ecclesia cathedrali Salisburgensi composuit. Titulus de Confessore non a Mozart, sed a manu posteriori additus est; hic indicat opus ad vesperas unius diei confessoris fidei scriptum esse, sed de quo sancto agitur non certum est. Vesperae solennes de Confessore fuerunt ultimum opus chorale a Mozart pro ecclesia cathedrali compositum.
Cohors Regiola
Cohors Regiola (alia nomina: Civitas) (Italiane: Correzzola; Venetice: Corezoła) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Patavina situm.
Vesperae solennes de Confessore
Suá structurá similis est Vesperis solennibus de Dominica (K. 321), anno 1779 compositis. In sex motus dividitur; sicut in Dominica, quisque motus doxologia minore (Gloria Patri) terminatur, themata initii summatim colligens.
Draco (Italia)
Draco (alia nomina: Dracones) (Italiane: Dragoni) est municipium Italiae, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Katana
Katana sive catana (Iaponice 刀, katana) est gladius Iaponicus, paulum curvatus secandoque accomodatus. Unum gladiorum Iaponicorum (日本刀, nihontō) more maiorum factorum est. Katana modis hodierno et traditionali finguntur. A samuraeis veteribus Iaponiae temporibus maxime adhibita sunt.
Circulus Luneburgensis
Circulus Luneburgensis (Theod. Landkreis Lüneburg), nunc pars Saxoniae Inferioris, anno 1885 conditus est et ad annum 1945 ad Borussiam pertinuit et ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem. Caput circuli urbs Luneburgum est.
Historia
Ager circuli fuit pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto ducatu a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Anno 1885 circulus conditus est, anno 1929 circulus pristinus Bleckede Leneburgo adiunctus est. Ab anno 1946 Circulus Luneburgensis pars Saxoniae Inferioris est.
Communia circuli
Haec sunt communia huius circuli, quae partim ad communia generalia coniuncti sunt:
Pons Gibaldi
Pons Gibaldi (Francogallice Pontgibaud) est commune 760 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Geographia
Fluviolus Sicaula per Pontis Gibaldi agrum labitur.
Saze
Saze est commune 1785 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Jestetten
Jestetten  est vicus et commune Badense-Virtembergense 4'921 incolarum (anno 2012).
Linguae Australianae
Linguarum Australianarum grege pertinent fere 150 sermones hodie adhibitis, quae ab Aboriginis Australianis loquentur. Hic habes indicem familiarum:
Rajasthana
Rājasthāna (scriptura Devanagari राजस्थान, scilicet "terra regum") est civitas in regione boreali ad occidentem versus Indiae circiter 65 466 000 incolarum (anno 2008). Huius civitatis caput est Iaipura.
Livyatan
Livyatan est exstinctum cetaceorum genus superfamiliae Physeteroideorum, magnitudine Physetero macrocephalo hodierno similis. Livyatan melvillei, solam speciem, continet, ex Hermanno Melville appellatam.
Theodorus Meleșcanu
Familia
Uxorem duxit atque filiam habet.
Cursus honorum
A die 19 Novembris 1992 ad usque 11 Decembris 1996 ipse Administer rerum exterarum in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Anno 1996 senator electus est, quamquam nullius factionis sodalis erat, et ad annum 2000 mansit. Anno 1997 cum sodalibus antiquis Factionis Socialis Democraticae novam factionem Alianța pentru România (Foedus pro Romania) condidit atque eius praeses fuit. Anno 2001 haec factio cum alia ad Factionem Nationalem Liberalem consociata est, cuius praeses vicarius factus est. Annis 2004 - 2012 iterum senator erat. A die 7 Aprilis 2007 ad usque 22 Decembris 2008 administer munitionis in consulio ministrorum Călini Popescu-Tăriceanu erat. A die 15 Ianuarii ad usque 29 Februarii 2008 praeterea ad interim administer rerum internarum fuit. Annis 2012 - 2014 praeses vigilum clandestinorum Romaniae fuit, sed mense Septembri 2014 ab hoc magistratu se recessit, ut candidatus praesidis rei publicae esset. Sed primo suffragio die 2 Novembris victus est. Die 10 Novembris 2014 Victor Ponta praeses ministrorum eum iterum administrum rerum exterarum Romaniae nominavit, postquam antecessor eius Titus Corlățean a magistratu se recessit, quod Dacoromanici extra patriam viventes suffragio praesidis die 2 Novembris 2014 interesse non potuerunt. Ipse Meleșcanu die 18 Novembris 2014 eadem de causa se recessit, quod et die 16 Novembris secundo suffragio non omnes cives apud legationes Romaniae in civitatibus alienis suffragia ferre licuerunt. Die 4 Ianuarii 2017 in consilio ministrorum Sorin Grindeanu iterum minister rerum externarum nominatus est. Hunc magistratum et in consilio ministrorum Michaelis Tudose a die 29 Iunii eiusdem anni tenuit. Et in consilio minstrorum Vioricae Dăncilăe a die 29 Ianuarii 2018 hunc magistratum cepit. Mense Iulio 2019 dimissus est, postquam multi cives ex patria viventes a suffragio Parlamenti Europaei et plebicito de iustitia Romaniae prohibiti sunt Ei Ramona Mănescu successit.
David Gharibyan
David Gharibyan (natus die 29 Maii 1990 Erevani Armeniae) est actor theatralis et histrio televisivus Armeniae.
Biographia
Natus Erevanii anno 1990, Universitate State Engineering University of Armenia studuit, et anno 2010 diplomatus est in Advances Academy.
Philippopolis (Syria)
Philippopolis, nomine Arabico hodierno شهبا Shahbā, est urbs Syriae, quondam in provincia Romana Arabia Petraea sita. Chiliometris fere 87 a Damasco abest.
Hoc loco Philippus imperator Romanus futurus, anno circiter 204 natus est. Ille oppidum nativum suum in coloniam Romanam erigere constituens, ultimam inter urbes Arabiae Romanas, basilicam theatrumque et templum, arcum triumphalem, Philippeum sacrum ab anno 244 construi curavit. Quorum aedificiorum imperfectorum, auctore anno 249 deiecto et mortuo, ruinae haud modestae etiam hodie videntur.
Erno Vuorinen
thumb|Erno Vuorinen anno [[2009]]
Erno Matti Juhani "Emppu" Vuorinen (natus 24 Iunii, 1978 in Kidibus, Finnia) est musicus Finnicus, qui notus est citharista gregis musici Nightwish a se et Thoma Holopainen anno 1996 conditus. In Nightwish plerumque cithara electrica canit, interdum etiam cithara Hispanica et in primis annis gregis historiae cithara gravi.
Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli Secundi
Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli II (polonice Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II) Sacratissimo Cordi Iesu dicata - est universitas Lublini anno 1918 a patre Aegidio Radziszewski condita, ultimo rectore Imperialis Academiae Theologicae Petropolitanae in Russia. Decem facultates habet:
Aëdes aegypti
Aedes aegypti est species insectorum familiae Culicidarum, saepe vector infectionis morborum febris dengue et febris flavae inter homines.
Danaus
Danaus filius fuit Beli et Anchinoes (filiae Nili amnis), frater geminus Aegypti et, ut Euripides tradit, et frater Cephei et Phinei. E Chemmi in Aegpyto oriundus, simul autem pronepos Epaphi (filii Ius) etiam fuit origine Argiva.
Aravia
Aravia (Germanice: Aarau) est urbs Helvetica et Argoviae pagi caput, quae die 31 Decembris 2008 15904 incolas habuit.
Praeclari cives
Araviae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae, inter eos:
Fluxus
Fluxus (a fluendo ), vel plenius Motus Fluxus, est internationalis artificium, scriptorum, compositorum, et designatorum motus avant-garde, qui primum decennio 197 ob varia media artesque mixtas innotuit. Sua proprietas praecipua est priores memorias artificiosas iocose subvertere. Participes impigri fuerunt in Neodada, musica sonitus, et artibus oculorum, cum litteris, descriptione urbana, architectura, et designatione. Fluxus aliquando intermedia appellatur.
Apud libellum Pinacothecae Tate de motu legimus:
Neurogenesis
Perturbationes neurogenesis et mortem embryonis et morbos omnium aetatum perficiant, per exemplum formae singulares schizophreniae vel autismi.
Demetrius Chvorostovskij
Demetrius Alexandri filius Chvorostovskij (Russice Дмитрий Александрович Хворостовский, tr. Dmitrij Aleksandrovič Chvorostovskij; 16 Octobris 1962 – 22 Novembris 2017) fuit cantor melodramaticus (barytonista) Sovieticus et Russicus (ab anno 1994 Londinii habitans), titulo Artificis Popularis Russiae (anno 1995) nonnullisque aliis signis laudis ornatus. Asteroides 7995 Khvorostovsky in eius honorem vocatur.
Neurogenesis
Neuronorum machinationes generandi communes
Neurogenesis virtutum non machinatio singularis activa sed multa organa adoptantur, non temporis vestigium singulare sed multi ordines conveniunt. At neurogenesis machinatio non solum generationem cellularum neuralium singularium describit, sed etiam peregrinationem cellularum iuvenilium intra cerebrum atque creationem interactiones inter diversis neuronis ad unitatem functionum generandum. Pro eo nonnulla segmenta in quibus multae cellulae generantur, crescent et etiam in parte praemoriuntur (mors cellulae programmata), necesse sunt. Pondus machinationum inter neurogenesem praenatalem et postnatalem et adultam graviter differunt. Etiam in adultis senibusque neurogenesis observatur.
Contextus embryogenesis communis
Post gastrulationem, in hominibus circiter die undevicesima, cum initio neurulationis oritur tuba neuralis, quae progenitor systematis nervosi, cerebri enim ac medullae spinalis, videtur. Prima aperta, tuba neuralis die duodetricesimo clausura est. Deinde demum "regionalisatio", quod est migratio cellularum neuralium magna coepit. Partes tubae neuralis et rostralis (anterior) in cerebrum et pars caudalis (posterior) in medullam spinalem transfigurantur. De hebdomade decima ad vicesimam genesis cellularum, quod sensu stricto neurogenesis dicitur, florescit: Praecipue cellulae tubae neuralis gravissime amplificant, de hoc adeo neuronos systematis centralis et imprimis cellulas gliales, quae sunt crebriores, formantes. Ex tubae neuralis cavitate, in neurulatione formata, formantur cerebrales ventriculi (ventriculi laterales, tertius et quartus) velut medulla spinalis futura. Ex regionibus circum ventriculos migratio cellularum et progenitorum constructionis corticum cerebralium evatur.
Claviatura
Clāviātūra, malleorum series, series malleorum, sýnthesis malleorum (-is, f), vel plēctrologium, est instrumentum quod in usu est in machinis scriptoriis, in computatris telephonisque quo, litterae, numeri, et alia data computatro malleolis depressis indantur ("scribuntur").
Neurogenesis
Contextus embryogenesis communis
In corticum cerebri extruendo proliferationum migrationumque zonae ventriculares et subventriculares momentum maximum habent.
Neurogenesis postnatalis
Inter neurogenesem et praenatalem et adultam perspiciatur neurogenesis postnatalis. Cum in embryogenese neurogenesis praenatalis architectura systematis nervosi imposita esset, nunc implicatio nervorum in modum constituendi maiorem contextuum functionum instituitur, idcirco hoc ipso tempore numerus synapsium chemicarum maxime multiplicantur. At non solum generatio, sed etiam redhibitio et exstinctio synapsium, putatio nominatur, maximum momentum habet.
Neurogenesis in senectute
Neurogenesis vel in senectute, communiter quoque in prasentia morbi neurodegenerativi, non subsistit.
In morbis neurodegenerativis et post apoplexiam vel vulnum cerebri traumaticum neurogenesis continuat.
1739 Meyermann
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1739 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Faith Prince
Faith Prince (vulgo idem), nata Augustae die 6 Augusti 1957, est actrix et cantrix, notissima operi suo ab actibus Broadway in theatro spectaminis musici.
Ioannes II (magnus dux Moscoviae)
Ioannes II Pulcher, ipso vulgo Ivan II Krasnyi (Russice: Иван II Красный; natus 30 Martii 1326, mortuus 13 Novembris 1359), dux Ruthenicus, filius secundus Ioannis I Bursae, frater iunior ducis Simeonis Superbi. Anno 1353, post mortem fratris sui, factus est magnus dux Moscoviae et Volodimiriae. Ab anno 1355 etiam erat dux Novogardiae.
Seburga
Seburga (Italiane: Seborga) est oppidum Italiae et municipium circiter 320 incolarum in regione Liguria ac in provincia Imperiensi situm. Incolae Seburgenses seu Seburgini appellantur.
Brunadellum
Brunadellum (alia nomina: Brunellum ) (Italiane: Brunello) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Brunadellenses appellantur.
Pont-du-Château
Pont-du-Château est commune 10274 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Brunadellum
Sententia
Sententia municipalis est: BRUNELLUM ASPICITE.
Sauveterre (Vardo)
Sauveterre est commune 1853 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Quaternio
Quaternio (a quater ) est copia quattuor rerum, praecipue genus poesis ubi propositum in quattuor partes divitur, quaque parte complementaria propositi vel rei ingenia tractante. Poema quaternio appellatum quamlibet formam poeticam habere potest.
Exempla
Anna Bradstreet, prima poeta Americanus magni momenti, quattuor quaterniones composuit:
Ver Arabicum
Ver Arabicum (Arabice الربيع العربي ar-Rabīʻ al-ʻArabiyy) est unda revolutionaria manifestationum et multitudinum civium reclamantium quae in mundo Arabico e die 18 Decembris 2010 apparuerunt.
Martinus Travers
Martinus Travers (natus Margate, Cantiae 1886 – mortuus 1948) fuit architectus Anglicus et artifex ecclesiasticus cuius nomen saepe coniungitur momento Anglocatholico in Ecclesia Anglica, quod eo tempore stylo Baroco favebat in ecclesiis ornandis. Designavit multas retrotabulas et alias ornaturas necnon fenestras vitri colorati pro ecclesiis et paroecialibus et cathedralibus.
Karate
Karate (Iaponice 空手, pronuntiatur omnibus syllabis breviter, "manum vacuam" significans) vel luctatio caratica vel oppugnatio inermis Iaponica est ars pugnandi in Iaponiae insula Ocinava inventa, in qua pugnantes omnibus corporis membris sicut armis utuntur: cruribus, manibus, digitis, capite et ceteris.
Ankō Itosu (糸州安恒　1831 - 1915) in lingua Iaponica, Ichiji Anko in lingua Ocinavae, a multis habetur pater karate nostrae aetatis. Gichin Funakoshi qui auctor generis karate est quod "Shotokan" (松濤館) appellatur artem karaticam in insula principali Iaponiae ex Ocinava dilatavit et anno 1922 in urbe Tokio divulgavit.
Etymologia
Karate principio in scriptura Iaponica kanji tamquam "manus Sinica" scribebatur (唐手, verbatim "manus Domus Tang"). Quod nomen postea in significationem homophonicam "manus vacuae" (空手) mutatum est. Usum verbi karate notis 唐手 positis in scriptis Ankō Itosu primum inveniri inter multos constat.
Modi exercitandi
Luctationis caraticae studiosi tribus variis exercitationis modis utuntur:
Lingua Massachusett
Lingua Massachusett est lingua Algonquiana familiae Algicae, quo nonnullae tribus in litoralibus Massachusettae regionibus inter quas Cape Cod et Insulae habitantes utebantur. Lingua generatim appellabatur lingua Natica, Wômpanâak (Wampanoag), Pokanoket, et simpliciter a Peregrinatoribus et aliis colonis primis lingua Indica. Lingua adhibita est ab Ioanne Eliot ad imprimenda prima Biblia Sacra in America anno 1663. Acceptio orthographiae horum bibliorum alphabetismum inter indigenas Novae Angliae meridianae adiuvit. Lingua, quae exstincta saeculo undevicensimo exeunte facta est, a Jessie Little Doe Baird nunc redintegratur, socia tribus Wampanoag, quae Propositum Redintegrationis Linguae Wômpanâak anno 1993 coepit. Scholae in quattuor communibus Wampanoag institutae sunt, et perpauci locutores a pueritia lingua utuntur.
Vis linguae Massachusettensium in lingua Anglica
Coloni Anglici nonnulla vocabula ad floram, faunam, cibos, et culturam indigenarum spectantia acceperunt, quorum multa adhibuerunt cum de et cum Indis communicarent, wigwam words ('verba tabernaculi') appellata. Multae harum locutionum, saepe in Anglicam Pidgin Massuchettensem interposta, saeculo duodevicensimo ineunte iam obsolescebant, cum bella cum Indis favorem culturae indigenarum finivit, sed nonnulla iam usurpantur. Inter eis sunt peag (imminutio Massachusettensis wampumpeag 'pecunia'), matchit ('malus'), nocake (johnnycake), samp (Massachusettense nasampe / Narragansettense nausamp), squunck (skunk, fortasse Abenakice seganku 'mephitida'), musquash ('ondatra') muggumquomp, mugwomp 'dux belli' (mugwump 'homo nullius factionis politicae'), et askosquash 'medulla' (squash 'cucurbita'). Quia linguae Algonquianae Orientales arte cognatae sunt, exacta multorum verborum mutuatorum origo ignota est, sed verba Anglica sequentia cognata Massachusett habent quae nosci possunt: 'moose' (mꝏs 'alces'), papoose (papaseit 'infantulus; confer Narragansett papoos), moccasin (makussin 'calceus'), kinnikinnick (kenugkiyeuonk 'permixtio'), terrapin (tꝏsnuppasog, 'testudo), hominy (toggahhum, 'is id molit'), quahog (pooquaw 'mercenaria'), tuckahoe (toggahhum 'plantae peltandra viriginica et orontium aquaticum, araceae'), caucus (kogkateamau, 'suadet'), pipsissewa (peshau 'flos'), tomahawk (tongkong 'ascia'), totem (wutokhit 'huius loci'), manitou (manitt 'spiritus'), pogamoggan (pogkomunk, 'clava, virga'), et 'pone' ('panis ex mays factus, ex uppónnat 'torrere'). Nonnulla vocabula unica et probabiliter obsoleta in orientalibus lingua Anglica Novae Angliae varietatibus sunt 'toshence' (ex mattasons 'ultima familiae filius', sed in regione ad significandum 'ultima cuiusdam rei' adhibitum), 'nunkom' (ex nunkomp 'iuvenis' in ambabus linguis), 'neshaw' (neshaw, ad argenteam anguillae rostratae stationem spectans), 'tuckernuck' (ex Insula Tuckernuck, ad 'formam panis' spectans, sensu picnic adhibitum), 'wickakee' ('planta hieracium'), 'tom pung' ('sleigh unius equi', ut videtur verbum cum toboggan cognatum), pauhagan ('menhaden', quod ad verbum 'quod fertile facit' in translaticio piscis usu), et pishaug ('anatida melanitta perspicillata iuvenis vel feminea').