cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Proelium apud Fanum Sancti Gotthardi (1664)
Ceterum in fano Sancti Gothardi conditum est Ordinis Cisterciensis monasterium anno 1183.
Seditio 17 Iunii 1953
Seditio 17 Iunii 1953 facta est ab opificibus in Germania Orientali die 17 Iunii 1953. Prius regnantes quaestum opificum deminuerant et munera praestanda auxerant. Ad hoc repulsendum operarii opera stiterunt et maiorem quaestum postulaverunt. Etiam postulabant ut munera praestanda deminuerentur.
Regnantibus ea res valde molesta erat quia rem publicam democraticam Germanicam rem publicam opificum atque agricolarum esse contendebant. Nunc autem ipsi mediastini insurgebant.
Seditio a magistratu Germanico Orientali cum auxilio occupatorum Russicorum, qui milites cum autocinetis cataphractis in operarios insurgentes miserunt postremo debellata est multis operariis necatis.
In, dies 17 Iunii usque ad unificationem Germanicam dies sollemnis erat. Tum dies 3 Octobris dies quo omnis Germania iterum coniuncta est celebratur, et dies sollemnis factus est. Dies 17 Iunii adhuc dies memoriae est.
Vasteville
Vasteville  est commune 1096 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Montferrier
Montferrier  (Occitanice Montferrièr) est commune Francicum 638 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Physicus
Physicus vel physica est homo naturae peritus et physicae deditus.
9020 Eucryphia
9020 , olim designationibus 1987 SG2, 1975 VX4, et 1989 EK8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Smolyan versato, repertus est.
Tilly-Capelle
Tilly-Capelle est commune Francicum 159 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
9020 Eucryphia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9020 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Maximinus Thrax
Gaius Iulius Verus Maximinus Thrax, praenomine abbreviato C. Iulius Verus Maximinus Thrax, fuit imperator Romanus inter annos 235 et 238.
Vita
In Thracia anno 172 aut 173 aut 182 natus est. Humili familia ortus et minus eruditus erat. Nonnulli scriptores antiqui eum a barbaris ortum esse falso credebant. Septimio Severo imperatore, ad militiam Romanam iit. Sed notitiae de eius vita ad tempus ante annum 235 pertinentes certae non sunt. At ille uxorem habuisse scitur: Nomen suae uxoris Caecilia Paulina, quae ei filium donavit: Gaius Iulius Verus Maximus.
Pernicies Caesaris anno 238 coepit, cum in provincia Africa procuratore necato proconsul Gordianus I imperatorem se exclamavit et filium coimperatorem. Senatus persuasus est, ut Gordianum I. imperatorem filiumque eius et Maximinum Thracem hostem acciperent. Post viginti dies socius Maximini Gordianum II, filium Gordiani I, victum necavit. Propterea eius pater sibi mortem conscivit. Ex timore Maximini senatus Pupienum et Balbinum Caesares creavit, sed plebs Gordianum III imperatorem, nepotem Gordianorum priorum, poscebat. Deinde contra Italiam Maximinus pugnavit; necatus autem Aquileiae anno 238, ad obsidionem Aquileiae a suis militibus gestam.
Maximinus proditus subobscurus, sed certo in maius efferebatur. Et primus Caesar militum putatur.
Milly-Lamartine
Milly-Lamartine  est commune Francicum 325 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Güglingen
Güglingen  est urbs et commune Badense-Virtembergense 5'982 incolarum (anno 2012).
12 Iulii
12 Iulii dies 193ª anni est (194ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 172 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem quartum Idus Iulias, quod a.d. IV Id. Iul. abbreviatur.
Sergius Eisenstein
Sergius Michaelis filius Eisenstein (Russice Сергей Михайлович Эйзенштейн, tr. Sergej Michajlovič Ėjzenštejn; 10 Ianuarii 1898–11 Februarii 1948) fuit moderator cinematographicus et theoreticus artis Sovieticus.
Vita
Sergius Eisenstein natus est Rigae, quae tunc urbs Imperii Russici erat, et nunc caput Lettoniae est, in familia architecti. In Instituto Ingeniariorum Civilium Petropolitano studebat. Ab anno 1918 in traminibus agitationariis Exercitus Rubri laborabat. Ab anno 1920 in theatris Moscuae favebat operi. Anno 1923 primum spectaculum suum moderavit. Principia nova organizationis ludi scaenici elaborabat.
Anno 1925 in lucem edita est Operistitium («Стачка»), pellicula cinematographica ubi Eisenstein primo in cinematographia populum revolutionarium monstravit sicut vim, magnam valorem in historia habentem. Quas notiones evolvit in Potemkin («Потёмкин»), notissimo opere eodem anno creato de rebellione in navi loricata quae anno 1905 facta erat. In Mensis Octobris («Октябрь»), pellicula anno 1927 creata, Eisenstein (cuius collaboratores fuerunt moderator Gregorius Alexandrov et operator Eduardus Tisse) eventa rerum novarum anni 1917 depinxit. Anno 1929 confecit Vetus et Novum («Старое и Новое»), primam pelliculam cinematographicam Sovieticam de ruri cooperatione et collectivizatione.
Annis ab 1929 ad 1932, Eisenstein Franciam, Civitates Foederatas, et Mexicum visitavit. Mox creabat pelliculam nomine Vivat Mexicum! («Да здравствует Мексика!»), quam autem non perfecit.
Eisenstein fuit moderator anno 1938 Alexandri Nevensis («Александр Невский»), pelliculae patrioticae de victoria Ruthenorum supra milites invadentes Teutonicos, quae incursio saeculo tertio decimo acciderat.
Ultima pellicula Eisensteiniana est Ioannes Severus («Иван Грозный»), tragoedia duas partes habens, quarum primam anno 1945 et secundam in lucem anno 1958 edidit.
Eisenstein erat non solum moderator, sed etiam theoreticus artis. Conceptionem “cinematographi intellectualis” sicut synthesim artis scientiaeque posuit. Multa opera theoretica de cinematographia creavit. Praeter illa, certa alia opuscula memoriasque scripsit. Eisenstein etiam delineator ingeniosus erat.
Ab anno 1928 Eisenstein docebat in praecipua schola cinematographica, quae decem annos post institutum cinematographicum facta est.
Eisenstein Praemio Staliniano (annis 1941 et 1946) aliisque signis laudis Sovieticis affectus est, tamen eius opera cinematographica a decennio 195 saepe critica ideologica piblica affectabantur.
Ioannes Ephesius
Ioannes Ephesius (natus circa annum 507, mortuus anno 588 fere) fuit historicus rerum ecclesiasticarum praecipue Byzantinarum, qui Syriace scripsit.
Sergius Eisenstein
Vita
Sergius Eisenstein mortuus est Moscuae die 11 Februarii anno 1948.
Ioannes Helms
Vita
Absolutorio scholastico anno 1847 Hillerød in Selandia accepto philologiae in Universitate Hafniensi studebat; ab anno autem 1850 in Primo bello Slesvicensi bellavit. Anno autem 1856 candidatus philologiae factus est et usque mensem Februarium 1864 magister in Schola cathedrali Sliasvigis fuit ubi lingua Theodisca instructum est. Dimissio fiebat quando acies a Fortificatione Danorum (Dannevirke, hodie in Slesvico-Holsatia) retractae sunt. Ad fugam officialium Danicorum plurium praecipitem in septentrionem aggregabatur. Profectum est circumitione trans Hamburgum et Rostochium unde navigium Suecicum viros Ystadium transportavit. De itinere isto postea narratum est in opere Nogle Erindringer fra de sidste Dage i Slesvig, i Januar og Februar 1864.
In mythistoria Paa Feltvagten og spøgelseshistorien Skilderhuset res in bello gestas descripsit antequam operam daret in seminario Den Haderslevske Skole Esbjerg in Iutlandia. Die 12 Octobris 1867 Martinus Hammerich scriptor atque inspector scholasticus eum rectorem ludorum Borgerdydskolen in Hafniensi tribu Christianshavn instituit; anno 1887 in iubilaeo fundationis centesimo sollemniter professor titularis proclamatus est. Anno 1895 rector ei succedens fuit gener Christophorus Leuning.
Inter discipulos fuerunt e.g E. Skovgaard-Petersen, fundator gymnasii Rungsted ad Sundicum fretum, Carolus Aemilius Jensen (auctor operis Arbejdernes Almanak - pro politicis causis ante absolutorium scholam relicturus) et Franciscus Petrus Theodericus Henningsen qui librum eius Soldaterliv i ... imaginibus auxit et ibi pictura classem suam aeternavit. Anno 1892 electus est in consilium urbanum Hafniae.
Helms tempore universitario fabulationes delectabiles pepigerat, e.g. En svensk Konstabel fra Sverrig et Jeg elsker de grønne lunde (de constitutionis festo iucundo anno 1873 in Castello Hermitagii celebrato). Praeterea etiam dramata plura exaravit.
Statio Anderson Mesa
Statio Anderson Mesa (vulgo Anderson Mesa Station) est observatorium astronomicum in monte Anderson Mesa, in Coconino Comitatu Arizonae Civitatum Foederatarum Americae situm. Statio, situs caeli obscuri observationis Observatorii Lowell, anno 1959 condita est. Statio Anderson Mesa est circa 20 km ab Observatorio Lowell, in Flagstaff sito.
Villers-Marmery
Villers-Marmery est commune 555 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Theoria musicae
Theoria musicae, etiam musica theorica appellata, est cognitio rationum quibus efficitur musica. Ea est scientia multiplex, una fortasse dissimilis aliarum scientiarum, ut tam multis de physica tam de motibus gustatibusque animi hominum comprimitur. Id est musicam perplane scrutinare, a proprietatibus sonorum, ad partes auris quae sonos interpretantur, ad regulas compositionum, ad effectus quos musica auscultantibus imprimit. Ea saepe dicitur deductio ex artificiosis Europae studiis musicis.
Theoria musicae linguam notationemque musicae tractat. Ea exemplaria et consuetudines artis compositorum, acroamatum, et auditorum petit, trans vel intra genera, modos, et aetates historicas. Sensu lato, ea prima musicae parametra vel elementa vehementius dicit et explicat: rhythmum, harmoniam (functionem harmonicam), melodiam, structuram, formam, texturam, etc. Theoria musica ergo ullam sententiam, opinionem, vel notio musicae comprehendit. Qui eas proprietates cognoscat theorista musicae appellatur. Aliqui acousticam, physiologiam humanam, et psychologiam adhibuerunt ad rationes et causas explicandas quibus musica percipiatur.
Melodia
Augustinus musicam ipsam sic definivit: "Musica est scientia bene modulandi." Saeculis antiquis, musica modulatione quae nostro tempore appellatur melodia praecipue consistebat, et rhythmus modulationis e rhythmo verborum veniebat. Ab Aevo Renatarum Artium et per saecula usque ad tempus nostrum, bonae modulationes debent habere easdem has res: motum plerumque gradualem, directionen melodiae post magna intervalla versam, et summum punctum prope mediam phrasin melodicam.
Harmonia
Verbis Hucbaldi, "Harmonia est diversarum vocum apta coadunatio." Papias, Marchettus, et Isidorus similia scripserunt, hanc rem appellantes ita symphoniam.
Harmonia est sonus qui venit cum plus quam una vox concinitur. Rameau, natus anno 1683, scripsit de theoria harmoniae, modos quibus alii compositores musicam scribere viderentur describens. Rameau refert progressionem harmoniae de tono fundamentali pendere.
Rhythmus
Rhythmus est vocabulum quod indicat partem temporalem musicae. Antiquitate Classica, rhythmus carminis cantati fere semper versuum numeros sequebatur, et item Medio Aevo rhythmus naturalis verborum canendorum partem rhythmicam cantus melodiae adfecit, et fuit ratio principalis ad rhythmum versuum faciendum. Sed inter figurationes primas, nihil ostendit rhythmum cantuum, ergo adhuc discendus erat auscultando. Modi ad rhythmum legendum creati sunt et per saecula multo mutaverunt. Signis additis, figuratio minutatim plura de tempore ferre coepit, et notulis recte scriptis musici potuerunt discere cantus novos. Ut hoc facerent, multa elementa rhythmica inclusa sunt figuratione, exempli gratia, metrum, ictus, et spatium per quod voces tenendae essent.
Saghatherium
Saghatherium (binomen ab Andrews & Breadnell, 1902) est exstinctum hyracoideorum genus.
Le Vast
Le Vast  est commune 298 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Gaius Flaminius C.f.
Gaius Flaminius C.f. (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus post annum 183 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Aguleium
Aguleium est commune Francicum 131 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Gaius Flaminius C.f.
Gens
Pater eius homo novus annis 223 et 217 a.C.n. bis consulatum gessit.
Cursus honorum
Flaminius anno 209 quaestor Publii Cornelii Scipionis fuit, anno 196 aedilis frumentum inter plebeios parvo pretio dividit, quod ab incolis Siciliae acceperat, qui grati patris eius obliti non erant. Anno 193 praetor in Hispania Citeriore fuit et ad usque annum 190 feliciter contra Celtiberos certavit. Anno 187 una cum Marco Aemilio Lepido consul electus Marcum Fulvium Nobiliorem consularem contra accusationes collegae sui Lepidi defendebat. Feliciter in Liguria pugnavit et viam a Bononia ad usque Arretium exstruxit. Ab anno 181 IIIvir deducendae coloniae Aquileiae fuit, quae urbs anno 181 a.C.n. condita est.
Regnum Sardiniae
Regnum Sardiniae (Italiane  Regno di Sardegna) fuit antiqua civitas in parte ad occidentem spectante Italiae septemtrionalis.
Historia
Anno 1815 post Consilium Vindobonum ad Regnum pertinebant: Sabaudia; Pedemontium, Liguria, Nicaea et Sardinia. Anno 1860 Regnum Sardiniae Nicaea et Sabaudiam cum regionis Italiae Aemilia et Romania et Tuscia permutavit.
Regnum Sardiniae finem habuit anno 1861, cum rex Sardiniae Victorius Emanuel II rex Italiae fit.
Thyrohyrax
Thyrohyrax (binomen a Meyer, 1973) est exstincta hyracoidearum subfamilia.
569 Misa
569 , olim designationibus 1905 QT et 1949 WS agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Iohanne Palisa in Observatorio Vindobonae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 569 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cultura Mycenaea
Cultura Mycenaea vel Mycenaeorum cultura aetatis aeneae posterioris in Graecia fuit, quae circa annum 1600 a.C.n. orta est et usque ad saeculum undecimum exstabat. Nomen datum culturae est causa urbis Mycenarum. Secundum chronologia archaeologica Graeciae, cultura Mycenaena est pars posterior Helladicae culturae, periodus Helladica posterior I-III. Loci principales culturae Mycenaea fuerunt Mycenae ipsae, Athenae, Pylos, Thebae et Tiryns, ubi reges (appellatione wanax vocati) palatia aedificaverunt. Dicitur tandem universum ab Homero descriptum aetatem Mycenaeam esse.
Lingua
Mycenaei erant gens indo-europaea, quae linguam primam Graecam coluerunt. Scriptura eius ab archaeologis nominata est Linearis B
Diablinti
Dǐāblintī vel Dǐăblintes fuerunt pars populi Gallici Aulercorum qui circa fluvium Meduanam consederunt. Magnum oppidum (135 ha), cuius vestigia in finibus communis Moulay archaeologi ab annis 1970 eruerunt, caput eius gentis ante Romanorum adventum fuisse creditur. Primo saeculo Romani caput Diablintum civitatis Noviodunum transtulere ubi urbem Romano modo aedificatam condiderunt. E nomine ipso Diablintum per varias vocum mutationes Medio Aevo Jublains deductum est, qui vicus hodie in vestigiis antiqui Novioduni Diablintum stat. Anno 56 a.C.n. Diablinti cum Venetis aliisque vicinis gentibus societatem adversus Romanos inierunt : eodem anno terra marique victi subacti sunt. Quod bellum Caesar libro tertio Belli Gallici narravit.
In eisdem finibus aliud minus (55 ha) oppidum Interamni fuit  ubi postea in urbe Gallo-Romana  thermae  aedificatae sunt quorum pulchra vestigia hodieque exstant.
Alphonsus Traina
Alphonsus Traìna (1925 - Bononiae, 18 Septembris 2019) fuit philologus et poeta Latinus Italus.
Sodalis est Academiae Latinitati Fovendae.
Ljuben Berov
Ljuben Borisov Berov (Bulgarice Любен Борисов Беров, natus die 6 Octobris 1925 Serdicae, mortuus die 7 Decembris 2006 eodem loco) oeconomicus et rerum politicarum peritus Bulgaricus erat.
Iuventus et munus
Berov post scholam finitam in Universitate Serdicensi ad usque annum 1949 oeconomiae studebat. Deinde professor ad Universitatem Oeconomiae Nationalem et Orbis Terrarum Serdicae - nunc Institutum Carolus Marx - vocatus est. Anno 1976 doctor philosophiae promotus est. Postquam magistarum politicum reliquit, pro argentariis diversis operam dedit.
Cursus honorum
Anno 1990, postquam dictatura Communistica abolita est, Berov consiliarius rerum oeconomicarum praesidis Jelionis Jeliev nominatus est. Die 30 Decembris 1992 Berov novus Primus Minister Bulgariae factus est. Ad usque Iunium 1993 etiam administer rerum exterarum fuit. Die 17 Octobris 1994 se a magistratu recessit.
Mesvres
Mesvres  est commune Francicum 805 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Gundelfingen (Badenia-Virtembergia)
Gundelfingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 11'089 incolarum (anno 2012).
Ottavia
Ottavia, vulgo Ottawa, est urbs circiter 808 000 incolarum et caput Canadae. Quarta urbs est Canadae, secunda provinciae Ontarionis. Anno 1850 creata est, anno 2001 urbs Ottavia ceteraque municipia antiquae Municipalitatis Regionalis Carleton in unum redacta sunt. In valle Ottavensi sita est, in dextra fluminis Ottavorum ripa; illa regio per partem extremum orientem provinciae extenditur. 400 km abest a Toronto, 190 a Monte Regio.
Foederatio Canadiensis non habet regionem capitalem, qua urbs capitalis secerneretur a provinciis Canadiensibus: Ottavia contra municipium provinciae Ontarionis est. Fit tamen pars Regionis Capitalis Nationalis, quae includit et Vastinonem (vulgo: Gatineau) municipium Quebeci provinciae, quod in altera ripa fluminis oritur. Humano consuetudine designatur nomine Ottaviae et res publica Canadiensis, praecipue ut distinguatur illa a rebus publicis provincialibus vel municipalibus.
Primae Nationes et exploratio ab Europaeis
Valles Ottaviae facta est pro humanis habitabilis abhinc annorum circa decem milia, cum mare antiquum, dictum Mare Camplenii, effusum esset naturaliter. Gens Algonquina circa flumen Ottaviam, quod lingua Algonquinorum Kichissippi dicitur, alebant olim viam commercii, sed hoc per tempus aliquanto breve. Nomen urbanum a quodam populo aborigineo venit, qui idem nomen tenet et qui iam dudum incolebat terras circa urbem hodiernam, et autem Sinum Georgianum Lacumque Huronum.
Stephanus Crematus (Francogallice Étienne Brûlé) primus fuit apud Europaeos qui flumen Ottaviam navigavit, anno mille sescentis decem. Paulo postquam a Samuele Camplenio navigatum est flumen, anno mille sescentis tredecim. Amb indagatores a ducibus gentis Algonquinæ adjuti sunt. Acta scripta nos admonent gentes Algonquinas anno 1613 totam vallem Ottaviæ imperavisse, cum autem regionibus circumstantibus septentrionalibus occidentalibusque.
Saeculo septimo decimo, gens Algonquina cum Huronibus acerrimum bellum contra Irocosios gesserunt in terris quae hodie Ontario vocantur. Camplenius Hurones adiuvit, quam ob rem Irocosii acerbi Francorum inimici facti sunt.
Circumjacentia historica ante conditionem urbis Ottaviæ
Anno mille septingentis sexaginta tribus, Tractatus Lutetiae finem dedit Bello Septem Annorum quod inter Britanniam et Francogalliam gerebatur. Francogallia quasi omnes suas colonias cedit Britanniae quae in Nova Francia erant. Actum Constitutionis anni 1791 condidit Canadam Superiorem Inferioremque Canadam quæ praeterpropter aequivalent cum Ontarione et Quebeco hodiernis.
Conditio urbis incipit
Prima colonia spectabilis quæ in terris nunc notis ut Ottavia statuitur, saltem apud gentes Europæas, a Philemone Lignario (Anglice: Philemon Wright) condita est septimo Martis die, anno mille octingentis. Advénit ille cum sua ipsa et aliis quinque familiis, et autem viginti quinque operariis. Coloniam agrariam condiderunt quam nominaverunt Vicum Lignarii, vel Wright's Town, quæ hodie est urbs nomine Vastinia (quae vulgo dicitur Gatineau), in ripa septentrionale fluminis Ottaviae. Fructus agrarii non sufficiebant ad vicum alendum, et mox arbores colligere cœpit Lignarius ad vendendas pro pecunia. Vidit quod materiam flumine poterat transportare ab valle Ottaviae ad Montem Regium et Quebecum Urbem, et dehinc ad Europam. Primum Philemonis Lignarii onus materiæ advénit in Urbem Quebecum anno mille octingentis et sex.
Donec negotium Lignarii florebat, ripa meridionalis fluminis Ottaviæ excolebatur. Anno mille octingentis duodeviginti colonia condita est ubi hodie sunt Plateæ Lebretones. Via Dives Mons (Anglice Richmond Road) prima strata urbis constituitur.
Canalis Veli et alimonium Byvici
Vicecolonellus Johannes By alius dominus harum terrarum erat qui spectabilis dicitur. Ille fuit qui præerat comparationem Canalis Veli (vulgo: Rideau Canal). Pontes fecit qui ligaverunt utrasque ripas fluminis, et inde etiam coloniam Lignarii cum ea quæ By condidit, nomine Byvico, vel vulgo ByTown. Per decennia sequentia advenerunt multi immigrantes, imprimis Hibernici et Canadenses Francogallici, attracti ab alimonio vicorum qui circa flumen Ottaviam crescebant.
Conditio plena urbis
Viæ ferratæ variæ urbem ligant ad mundum externum. Primo die Januarii, anno mille octingentis quinquaginta et quinque, Byvicus, qui jam non diutius vicus erat, renominatur Ottaviam. Elegerunt urbis reges hoc nomen aborigineum quia ille annus congruebat cum anniversario ducentesimo consuetudinis populi Ottaviæ ad flumine agendum negotium.
Gubernium
Ottavia est municipium primi ordinis, id est non super illud extant divisiones regionales, nisi provicia Ontarionis. Ita gubernio Ottaviæ pertinet siphonarios, paramedicos, custodes publicos, hortos publicos, stratas, tramites, vectionem publicam, aquasque gerere. Consilium urbis habet viginti quattuor consiliarios, quorum unus est demarchus. Anno 2017, is demarchus est Jacobus Watson.
Eugenia Ulcinaité
Eugenia Ulcinaite, navans in universitate Vilnius est latinistria et philologa natione Lithuanica.
Ottavia
Demographia
Plerique habitantium Ottaviæ sunt cives Canadenses. Secundum censum nationalem anni duorum milium et undecim, Ottavia habet 883 391 habitantes. Anno duobus miliis et sex 310 132 domi aderant urbe, familiæque 210 875. Densitas habitantium erat de 278.6 hab./km².
Eugenia Ulcinaité
Socia est Academiae Latinitati Fovendae.
Ottavia
Demographia
Circa 80.9% toti urbi populi est de origine Europæa, 4.54% de origine Subsahariana, 4,65% originaria Asiæ Orientalis, 3.98% originaria Asiæ Meridionalis, 1.13% originaria Primarum Nationum, 0.33% de originibus mixtis et 0.31 de aliis originibus ethnicis.
Familiæ et ætates
Secundum ipsum censum anni 2011, 72.8% familiarum quæ Ottaviæ habitant præsunt a conjugiis quæ in matrimonio vivunt, 11.1% a conjugiis quæ in concubio vivunt, et 13.2% a muliere sine conjuge qui adest.
25 Centesimae incolarum Ottaviae habent minus quam undeviginti annos, 63 centesimae habent inter undeviginti et sexaginta quattuor annos, et 11.5 centesimae plus quam sexuaginta quattuor annos. Aetas media est 36.7 annorum. Pro omnibus centum feminis adsunt 95.1 homines. Pro omnibus centum mulieribus majoribus adsunt 92.1 viri majores.
Reditus medius per annum pro eis qui occupationem habent est de 39 713 dollariis Canadensibus, et reditus medius pro familiis est de 73 507. Viri habent reditus medius de 47&thsinp;203 dollariis, et mulieres de 31&thinsp;641 dollariis per annum. Reditus per capita omnium urbis est 23 061.
Scholae
149 scholae publicae in urbe sunt. In toto Ottaviæ adsunt præterpropter 69 000 alumnorum in systemate publico, et alii 41 000 qui eunt ad scholas privatas.
Bibliothecae
Ottavia habet systema municipale bibliotecarum per totam urbem, et quoque quandam bibliothecam in parlamento ac aliam nationalem.
Educatio superior
Adsunt in urbe tres universitates. Universitas Ottaviensis anno 1848 est condita, et offert cursus in utrisque linguis nationalibus: Anglica et Francogallica. Ibi adsunt 41 749 studentes. Praeceptum universitatis est Deus scientiarum Dominus est. Ex anno 2007, Universitas Ottaviensis non iam edit diplomata Latine inscripta. Universitas Carleton habet circa 23 000 studientium et Universitas Sancti Pauli circa mille studentes.
Insula Sancti Bartholomaei
Insula Sancti Bartholomaei (vulgo Saint-Barthélemy, familiariter Saint-Barth) est insula Antillarum Minorum et, a die 15 Iulii 2007, collectivitas transmarina Francica. Antea erat commune et circumdarium e praefectura Guadalupia dependens. Indigena insulae nomen fuit Ouanalao; Christophorus Columbus insulam anno 1493 inveniens ad honorem fratris sui Bartholomaei nominavit. Oeconomica praecipue in periegesi nititur. Incolarum 8 938, superficiem 24 chm. quadratorum habet.
Val-des-Marais
Val-de-Marais est commune 561 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Mahometus Muradus Ildan
Mahometus Muradus İldan (Turcice: Mehmet Murat İldan; natus apud Elazığ in Turcia die 16 Maii 1965) est scriptor linguae Turcicae.
Villers-le-Sec (Matrona)
Villers-le-Sec est commune 99 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
De expugnatione Thessalonicae (Caminiates)
De expugnatione Thessalonicae (Graece ) est narratio urbis Thessalonicae ab Arabibus anno 904 obsessae et captae. Titulus narrationis nomen scriptoris praebet, scilicet Ioannes Caminiates qui se incola urbis observatorque expugnationis praetendit. Libris autem saeculo XIV manu scriptis, nonnulli hunc textum eo saeculo, minime antea, compositum esse asseverant.
Nicephorus Gregoras
Nicephorus Gregoras (Graece ; natus Heracleae Ponticae anno 1295) fuit theologus et rerum gestarum scriptor Byzantinus.
Vita
Qua gente natus ille sit non traditur. Parentes eo adhuc puero defuncti esse ipseque a episcopo Heracleae Ponticae Ioanni acceptus eruditusque videtur. Anno 1315 Constantinopolim profectus ibi mox famulus Theodori Metochitis factus est amicitiaque cum patriarcha Ioanni XIII iunctus est, qui indoles discipuli docti magni aestimaret. Imperator ipse Andronicus II Palaeologus propter discendi studium eius ingeniumque dicendi mox ei favebat eumque chartophylacem (i.e. custos tabulariorum) creari cupiebat. Gregoras autem cum sese ipsum muneris indignum censeret quod administrandi imperitus esset hunc honorem negavit neque id amicitiae eorum offecit. Etsi Gregoras anno 1324 proposuit translaticii calendarii errores emendari imperatori talia experiri propter communem opinionem renitentem difficilius videbatur quam ut institui possint. Duobus solum saeculis post papae Gregorio XIII obtigit eiusmodi emendationem perficere. Anno 1326 Gregoras ab imperatore in Serbiam missus verum plerumque studiis suis indulgebat. Andronico anno 1328 a nepote Andronico III Palaeologo imperio deposito Gregorae ruina fortunarum parata est vitamque ipse in obscuro otio degere coactus neque ultra multatus est. Praeceptor autem eius Theodorus Metochites in exilium mitti passus est. Nihilominus Gregoras cum utroque firmas amicitias servabat depositumque imperatorem aliquotiens in carcere visitabat.
Inter annos 1329 et 1333 Gregoras a quibusdam aemulatoribus infamari visus est, qui famae eius ut peritissimus homo nocere in animo haberent. Anno 1331 bis declamationis publicae una cum Barlaam Calabri intererat eumque in diverbio vicit. Ille alacritate mentis superatus famam eius ad excelsa auxit operaque eius iterum atque iterum duplicabantur. Anno 1332 profecto et Andronicus II (qui 1330 se invito tonsuram accipere coactus est) et Theodorus amiserunt.
Insequente tempore Gregoras etiam benevolentiam imperatoris Andronici III cepit hactenus, ut ab illo anno 1333 congregationi iunctionis occidentalis ad orthodoxam ecclesiam disceptandae praefectus esset cui tamen integritatem utriusque ecclesiae restituere non contigit. Dum causa controversiae hesychasticae arguitur Gregoras se in Gregorium Palamas severiter invectus est qui illam denominationem propagavisset. Iam anno 1341 ea propter accusatus post victoriam doctrinae hesychasticae in conventu mense Maio 1351 habito Gregoras in custodiam Ecclesiae Chorae datus est. Anno solum 1354 e custodio dimissus denuo Hesychasmi praecepta ferventer impugnabat. Itaque Gregoras excommunicatus vita decessit mortuumque corpus eius crudeli impietate demonstrabatur. Etsi quo anno defunctus sit incertum est communis est opinio eum anno 1359 animam efflavisse, sunt autem qui anno 1360 aut etiam 1361 mortuum esse censant.
Opera
Gregoras imprimis operibus Platonis studebat eaque magni aestimabat. Pro doctissimo habebatur in compluribus rationibus cum nonnullos tractatus ad philosophiam, astronomiam, mathematicas rationes et theologiam spectantes composuit necnon vitas eminentiorum hominum.
Clarus est imprimis Historiae Romanae 37 libros continentis gratia qua annos 1204 usque 1359 accurate illustravit. Inter enarrationem rerum gestarum nonnullas excursiones astronomicae geographiaeque necnon theologiae interpretandae inseruit. Aetate post expugnationem Constantninopolis, in cuius descriptione maxime historiae Georgii Acropolitis nixus est, anno 1204 breviter ante oculos posita acta ipsius temporis describere perrexit. Indagatoribus historiae Byzantinae hodiernis magno usu est cum auctorem praecipue ex annis 1315/16 ipse rerum interfuisse putetur resque multo accuratius necnon verius enarravit quam Ioannes VI Cantacuzenus.
Vitalis Bianchi
Vitalis Valentini filius Bianchi seu Bianki (Russice: Виталий Валентинович Бианки, tr. Vitalij Valentinovič Bianki; 11 Februarii 1894—10 Iunii 1959) fuit scriptor Russicus Sovieticus.
Vita et opera
Vitalis Bianchi natus est Petropoli 30 Ianuarii (11 Februarii Calendarii Gregoriani) anno 1894. Pater erat biologus qui in Musaeo Zoologico Academiae Scientiarum laborabat. Vitalis in sectione scientiarum naturalium facultatis physico-mathematicae Universitatis Petropolitanae studebat, sed anno 1916, tempore Belli Orbis Terrarum I, militiam cepit. Vere anno 1918, cum sua subdivisione militari missus est ad Rham, ubi subdivisio illa exsistentiam suam cessavit. Postea Bianchi Samarae, Ufae, Catharinopoli, et Tomii habitabat. Ab mense Novembri anni 1918 cum familia sua Bisci colebat. In urbe Bianchi fuit unus ex conditoribus musaei loci et ibi sectionem zoologiae administrabat, biologiam in schola docebat, in activitate societatis Biscensis amatorum naturae participabat. Duas expeditiones scientificas in montes Altaicos perfecit. Certa opuscula, naturam Altaicam describentia, divulgavit. Anno 1921, Bisci in urbe, bis arrestationibus affectus est (quia factionis socialistarum-revolutionariorum, bolsevicorum opponentis maioris, socius olim fuit). Idcirco autumno anno 1922 Bianchi Petropolim rediit.
Lee Hsien Loong
Lee Hsien Loong, litteris Sinicis 李显龙, litteris Tamulicis லீ சியன் லூங் (Singapurae natus die 10 Februarii 1952), politicus, est primus minister rei publicae Singapurae, tertius ille, a die 12 Augusti 2004, sub praesidibus S. R. Nathan et Antonio Tan. Alumnus est Collegii Trinitatis apud Cantabrigienses et Universitatis Harvardianae.
Vitalis Bianchi
Vita et opera
Ab anno 1923, Bianchi narrationes de natura pro impubibus scribebat. Eodem anno suam primam fabulam, Iter passeris rubricipitis («Путешествие красноголового воробья»), in lucem edidit. Eodem anno etiam editus est primus liber huius scriptoris, Cuius nasus melior est? («Чей нос лучше?»). Ab anno 1924, Bianchi Acta diurna silvana («Лесная газета»), librum suum notabilissimum, scribebat. Opus illud, anno 1928 primo publicatum, est sui generis encyclopaedia vitae silvae eiusque habitatorum. Bianchi plus 300 narrationes, fabulas, etc., scripsit. Opus ultimum huius scriptoris est liber narrationum Aves mundi («Птицы мира»).
Praeterea, Bianchi cum collegis suis multos annos transmissionem radiophonicam vocabulo Nuntii e silva («Вести из леса») perfiebat.
Vitalis Bianchi mortuus est Leninopoli 10 Iunii anno 1959.
Varenguebec
Varenguebec  est commune 641 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Dendrohyrax
Dendrohyrax (binomen a Gray, 1868) est genus hyracoidearum familiae.
Lingua Samoana
Lingua Samoana (vulgo: gagana Sāmoa) est membrum familiae Austronesiae et subphyli Polynesii, et disertius rami Samoici, a maioribus posteris in civitate Samoa et territorio Samoa Americana traditum, et nunc lingua publica (cum Anglica) in ambobus locis.
Situs
Sunt omni in mundo 370 337 homines qui Samoane utuntur, praecipue in Samoa et Samoa Americana, sed etiam in Havaiis, Nova Zelandia, et California, quorum paene dimidium in Insulis Samoanis habitant.
Secundum censum anni 2001, fuerunt 22 711 locutores Samoanae in Australia, et 28 091 Samoani ethnici.
Lasseube
Lasseube  est commune 1607 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Stephanus Borzsák
Stephanus Borzsàk sive Borzsák István, natus in Monor 24 decembris 1914 et mortuus 9 decembris anno 2007, est philologus classicus natione Hungarus, sodalis Academiae Scientiarum Hungaricae.
Sodalis erat Academia Latinitati Fovendae.
Germ (Pyrenaeus Superior)
Germ (Occitanice Gèrm; id est Latine Desertus) est parvum commune Francicum 43 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ratiboria
Ratiboria est urbs Poloniae circa 65 milia incolarum. Ratiborienses administratores residunt et flumen Viadua profluit.
Gunningen
Gunningen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 689 incolarum (anno 2012).
3097 Tacitus
3097 , olim designationibus 2011 P-L, 1965 SX, 1975 TL, 1979 MH9, 1980 RW2, et 1980 TR6 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est. In honorem Cornelii Taciti nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3097 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lucius Genucius M.f. Aventinensis
Lucius Genucius M.f. Aventinensis (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanus plebeius saeculi quarti a.C.n. erat.
Cursus honorum
Genucius anno 365 a.C.n. primo consul electus est, una cum Quinto Servilio Q.f. Ahala. Eo anno Roma gravi pestilentia vexata est et multi homines hoc morbo mortui sunt, inter eos et Marcus Furius Camillus saepe dictator ac tribunus militum consulari potestate.
Anno 362 iterum summum magistratum administravit, iterum cum Servilio collega. Cum domi inter senatum et tribunos controversiae et iudicia essent, Genucius a senatu in Hernicos missus est, sed in insidias cecidit et cum multis militibus necatus est. Quo periculo Appius Claudius P.f. Crassus Inregillensis dictator nominatus est.
Certificato di Lingua Italiana
CELI (lingua Italiana: Certificato di Lingua Italiana, testimonium scriptum linguae Italicae) est aestimatio scientiae linguae italicae. Pericula fiunt in Perusina universitate studiorum peregrinis et in Italicis scholis eruditionis.
V fastigia in crescente ordine difficultatis sunt:
Italicum ministerium eruditionis, universitatis investigationisque constituit decreto ministerii XIL CELI III idoneum esse ad confirmendam scientiam linguae Italicae, quae necessaria est ut se adscribat in italicis universitatibus; praeterea constituit eodem decreto CELI V legitimum esse ad confirmandam scientiam linguae Italicae, quae necessaria est ad linguam Italicam scholis docendam.
Blarians
Blarians est commune Francicum 55 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Messey-sur-Grosne
Messey-sur-Grosne  est commune Francicum 742 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Martinus Vizcarra
Martinus Vizcarra, vulgo plene Martín Alberto Vizcarra Cornejo (Limae in urbe natus die 22 Martii 1963) est legatus et politicus Peruviae.
Alumnus est Universitatis ingeniariae nationalis scholaeque administrationis negotiorum in urbe nativa. Gubernator regionis Moqueguensis, unde genitores eius orti sunt, ab anno 2011 meruit. Praeses vicarius Peruviae electus, die 28 Iulii 2016 in hoc officium inductus est, Petro Paulo Kuczynski eodem die praeside facto. Minister a commeatu et communicatione a die 28 Iulii 2016 usque ad 22 Maii 2017, deinde legatus patriae iuxta regimen Canadense fuit a die 18 Octobris 2017, sed, Kuczynski praesidatum renuntiante, Vizcarra eo successor die 23 Martii 2018 factus est.
Le Val-Saint-Père
Le Val-Saint-Pére  est commune 1864 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Lasseubetat
Lasseubetat  est commune 175 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Vadenay
Vadenay est commune 268 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Blamont
Blamont est commune Francicum 1'111 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Res publica Veneta
Res publica Veneta (Italiane Repubblica di Venezia; Venetice Republica de Venesia), etiam dicta Serenissima Respublica, fuit antiqua civitas in parte ad orientem spectanti Italiae septentrionalis.
Historia
Venetia Aevo Medio condita est, nam cum anno 452 Hunni et postea anno 568 Langobardi Italiam invaderunt, populus in insulas et paludes maris Hadriatici fugit.
Ab anno circiter 1000, Venetia, quae antea colonia Imperium Byzantinum fuerat, multis saeculis potentissima in toto Mari Mediterraneo facta est. Anno 1204, Venetiani inter quartam expeditionem sacram ipsam Constantinopolim ceperunt.
Saeculo quinto decimo, res publica, quae iam multas colonias in Mari Mediterraneo possidebat, etiam terras in Italia subegit, praecipue in regione Venetia, Foro Iulii et in parte orientali Langobardiae, ubi urbes Bergomum et Brixiam, quae ad Ducatum Mediolani pertinebant, anno 1428 occupavit.
Saeculis quinto decimo et sexto decimo, res publica multas colonias amisit, sicut anno 1571 Cyprum, quam anno 1489 Catharina Cornaro, postrema regina Cypri, Reipublicae vendiderat et Marcus Antonius Bragadin frustra defendit, et Cretam anno 1669, propter incrementum Imperii Ottomanici, cuius exercitus inhaerens atque incubans Europae erat.
Francisco Mauroceno regnante (1688–1694), postremae victoriae Reipublicae Venetae fuerunt, cum Venetia Peloponnesum partem Graeciae olim ad Imperium Ottomanicum pertinentem, cepit.
Respublica Veneta, quae circiter mille annorum spatium durabat sed post annum 1720 solum terras in Italia et paucas insulas in mari Hadriatico servavit, finem habuit anno 1797, cum Napoleo I Venetiam cepit, et post pacis conventum terras Venetiae Imperio Austriaco tradidit.
Gerde (Pyrenaeus Superior)
Gerde (Occitanice Gerda) est commune Francicum 1'213 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gigantohyrax
Gigantohyrax (binomen a Kitching, 1965) est exstincta hyracoidearum familia.
Udinese Calcio
Udinese Calcio, vel modo Udinese (Latine: Utinense Pediludium) societas est pediludii Italiae Utini. Condita est anno 1896 et in prima categoria italici pediludii (Italiane: Serie A) ludit. Nomine "Società Udinese di ginnastica e scherma" (Latine Utinensis Gymnicae et Gladiatoriae artis Societas) instituta est.
Haec societas adepta est anno 1998 collocationem tertiam serie A; anno 2004 adepta est collocationem quartam serie A. Eodem anno europaeo campionato lusit.
Stadium
Udinese in Stadio Fori Iulii Utini ludit. Hoc stadium 40.919 spectatores continere potest.
Svenus Magnus Oen Carlsen
Svenus Magnus Øen Carlsen (natus Tonsbergae in Norvegia 30 Novembris, 1990) est Norvegiensis grandis magister scaccarii et optimus omnium temporum mensura "ELO Rating" 2882. Anno 2013, cum duodecim certaminibus Viswanathan Anand, lusorem Indum vinceret, principatum mundi assecutus est. Sibi contigit, ut principatum bis defenderet: anno 2014 contra Anand et anno 2016 contra Sergium Karjakin lusorem Russicum (anno 2015 certamina principatūs non habebantur), contra Fabiano Caruano in 2018 et contra Ian Nepomniasi in 2021.
Augustoritum
Augustoritum sive civitas Lemovicum sive Augustoritum Lemovicum (Occitane Limòtges, Francogallice Limoges) est commune et urbs Francica iuxta Vigennam flumen iacens, praefecturae Vigennae Superioris et usque ad diem 31 Decembris 2015 regionis Lemovicensis urbs capitalis, quae regio hodie in Nova Aquitania comprehenditur. Augustoritum habet circa 140 milia incolarum.
Urbs a Romanis anno 10 condita est; princeps enim Augustus, Romanas provincias urbesque Galliae ordinare volens, hanc urbem condi iussit, ut civitas Gallorum Lemovicum novam metropolim haberet.
Gallice ritum (et Cambrice rhyd) 'vadum' significatur.
9021 Fagus
9021 , olim designationibus 1988 CT5, 1973 QK1, et 1980 FB10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9021 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Schleicher
thumb|Leonhardus Schleicher Schleicher est nomen familiae artifici cupri. Anno 1575 familia venit in urbem Stolberg et multas officinas orchicalci aedificabat. Maximi magni artifici cupri familiae fuerunt Leonhardus Schleicher (IV.) (* 1625, † 1680), Guillaume Schleicher (* 1673, † 1731), Matthias Schleicher (* 1726, † 1799), Mathias Leonhard Schleicher (* 1758, † 1836), Mathias Ludolf Schleicher (* 1788, † 1831), Mathias Leonhard Schleicher, Napoleon Jeremias Schleicher (*1801, † 1875), Eduard Schleicher († 1830), Robert Schleicher, Emil Schleicher, Walter Schleicher et femina Amalie Schleicher.
570 Kythera
570 , olim designationibus 1905 QX, 1952 BE, et 1994 PG40 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Schleicher
Familia Schleicher adhuc vivit in officina orichalci, "Villa serva fidem" dicta.
570 Kythera
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 570 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lingua Groenlandica
Lingua Groenlandica (Groenlandice Kalaallisut, Latine etiam appellata lingua Grönlandica, lingua Escimaea Groenlandiae vel Inuktitut Groenlandicum) est lingua ex familia linguarum Escimaeo-Aleut, quae ergativae et polysyntheticae dicuntur. Proxime ad linguam Inuktitut accedit.
Anno 2009 unica lingua publica Groenlandiae facta est, ubi plusculum quam quinquaginta milia hominum eá loquuntur. Praeterea sex milia Groenlandorum peregre vivunt (plerumque in Dania et Faerois) patrio sermone inter sese utentes.
WISE J072003.20−084651.2
WISE J072003.20−084651.2 seu 2MASS J07200325-0846499 est systema stellare binarium in constellatione Monocerote observandum, a sole inter 17 et 23 s.l.a. distans. E duobus corporibus constat, videlicet (A) pumilio rubra classe M9±1, massa Iovis x 86±2; (B) pumilio fusca classe T5, massa Iovis x 65±12. Systema anno 2013 a Radulpho Theoderico Scholz repertum est. Ericus Mamajek et collegae anno 2015 stella Scholz appellaverunt ad commemorationem inventoris monstraveruntque hoc systema per nubem Oort systematis nostri abhinc annis fere 70 000 permeavisse.
Lingua Groenlandica
Dialecti
Aliter atque lingua Inuktitut, quae notis syllabas designantibus utitur, lingua Groenlandica scribitur litteris Latinis. Littera Q, sonum uvularem surdum /q/ designans, olim signo K’ ĸ ('kra') scribebatur. Illud signum inductum est a Samuele Kleinschmidt (1814–1886), missionario in meridiana Groenlandia nato, qui anno 1851 Grammaticam linguae Groenlandicae Berolini in lucem ediderat. Etiam Carolus Aemilius Janssen, missionarius et magister, pugnabat pro nova et emendata orthographia a Kleinschmidt proposita. Quae usque ad annum 1973 in usu fuit.
Gundelsheim (Badenia-Virtembergia)
Gundelsheim  est urbs et commune Badense-Virtembergense 7'129 incolarum (anno 2012).
Castellum Horneck sartum atque tectum servat Museum Transsilvanicum.
2183 Neufang
2183 , olim designationibus 1959 OB et 1933 MC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cuno Hoffmeister, astronomo apud Observatorium Boyden versato, repertus est.
Liminaritas
Liminaritas est sensus ambiguitatis vel confusionis qui in medio gradu rituum transitoriorum fit, cum participes non iam statum suum ante ritum obtinent, sed transitum nondum coeperunt ad statum quem ritu confecto obtinebunt. Participes per liminarem ritus gradum ad limen stant, ut dicitur, prioris modi eorum identitatis, temporis, vel civitatis construendi modique novi, quem ritus constituet.
Notio liminaritatis primum saeculo XX ineunte ab Arnoldo van Gennep, ethnologo Francico excogitata est, et deinde a Victore Turner, anthropologo Americano, suscepta. Latior nominis usus recentius fit, ad describendam mutationes civiles et culturales, ac ritus publicos. Per liminaria omnium generum tempora, hierarchiae sociales ad tempus inverti vel dissolvi, continuitas morum incerta fieri, futurique eventus olim sumpti in dubium vocari possunt. Dissolutio ordinis per tempus liminaritatis rem fluidam et ductilem, quae institutiones moresque novos constitui sinit. Nomen praeterea in usum vulgarem transiit, ubi multo latius adhibetur, eius significationem aliquantulum labefactans.
Valoniae
Valoniae, vulgo Valognes est commune 7214 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori. In agris huius communis sub vicum hodie Alleaume appellatum iacent vestigia balneorum urbis Gallorum et Romanorum Alaunae, quae fuerit urbs capitalis civitatis Unellorum.
Georgius Cedrenus
Georgius Cedrenus (Graece ) fuit rerum gestarum scriptor Byzantinus qui saeculo XI medio floruit.
Lay-Lamidou
Lay-Lamidou  est commune 117 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Le Bizot
Le Bizot est commune Francicum 272 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Villers-le-Château
Villers-le-Château est commune 257 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Mervans
Mervans  est commune Francicum 1'365 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.