cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adel
Hic olim Romani vel vicum vel castellum construxerunt (cuius nomen nescitur) iuxta viam ab Eboraco Olenaci et Bremetenaci tendentem. Ab antiquariis saeculi XIX nomen Latinum "Burgodunum" huic oppido datum est, sed sine ratione.
Bruga Walteri
Brugia seu Bruga Walteri (vulgo Bridgwater) est urbs in Somersetensi comitatu Angliae, ad ripam fluminis Pedredi iacens, 10 km a manica Bristoliensi distans, ubi nundinae et mercatus tenebantur ab anno circiter 1200. Homines fere 41 000 ibi his diebus habitant.
Ecclesia S. Mariae saeculo XIV magna parte exstructa est, spira anno 1367 ab architecto Nicolao Waleys surrecta.
De humani corporis fabrica
thumb|right|250px|Frons operis. Andreae Vesalii Bruxellensis, scholae medicorum Patauinae professoris, de Humani corporis fabrica Libri septem
De humani corporis fabrica libri septem est clarissimum opus de anatomia ab illustri medico Flandrico Andrea Vesalio anno 1543 scriptum Patavinae et eodem anno Basiliae ab Iohanne Oporino editum (reimpressum anno 1555).
Herrerasauria
Herrerasauria (-orum, n.) sunt grex dinosauricus saurischiorum pristinus, qui in Triassico superiori in Austroamerica (Argentina Brasiliaque), America Boreali (Arizona Texiaque) et India vixit.
Cladogramma
─o Saurischia ├?─ alwalkeria Maleriensis † ├?─ eoraptor Lunensis † ├?o herrerasauria † │ ├?─ spondylosoma absconditum † │ ├── stauricosaurus Pricei † │ └─o herrerasauridae † │  ├?─ caseosaurus Crosbyensis † │  ├── chindesaurus Bryansmalli † │  └── herrerasaurus Ischigualastensis † └─o eusaurischia
Propositum Liberae Civitatis
Propositum Liberae Civitatis, (Anglice Free State Project) consilium est anno 2001 creatum milles vigintos hominum in civitatem Americanam Novam Hantoniam movere, qui ibi societatem creent in qua gubernatio solus vitam, libertatem, et proprietatem custodire debeat. Sodales obligaverunt quinque annis post milles viginti hominum iuraverint itidem ut in Novam Hantoniam moveant. Praesente super 10,000 iuraverunt.
Petrus I (discretiva)
Petrus I:
Lucius Nonius Asprenas (consul 29)
Lucius Nonius Asprenas (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus patricius fuit primo saeculo post Christum in tribu Pomptina inscriptus. Pater eius Lucius Nonius Asprenas anno 6 consul suffectus erat, frater Gaius Nonius Asprenas anno 38 consul ordinarius creatus est. Ipse 5 Decembris 20 ad usque 4 Decembris 21 quaestor fuit, anno 29 consulatum suffectum administravit. A Claudio imperatore inter patricios adlectus est.
Silvanus (nomen)
Silvanus est nomen masculinum, quod e voce silva venit, ut Silvius et Silvester. In mythologia Romana Silvanus erat deus silvarum et rurum.
Colliculum (Tuscia)
Colliculum vel (Italiane: Colleoli) est parvus vicus Italiae in municipio Palariae circiter  200 incolarum, in provincia Pisana, in Valle Hera et in Tuscia Regione. Incolae Colliculi Colliculenses appellantur.
Poeciloconger fasciatus
Poeciloconger fasciatus est anguilla familiae Congridarum quae in oceanis Indico Pacificoque habitat. Observata est in Madagascaria, Indonesia, Insulis Marsaliensibus, Havaiis, et Tahitis. Ad circa 60 centimetra longus crescit.
Uganda
Uganda est civitas sui iuris in Africa Orientali sita, cuius caput est urbs Kampala.
Historia
Ex compluribus gentibus civitatis nomine Bantu constat, et divisa est in quattuor regna. Uganda a saeculo undevicensimo usque ad annum 1962 colonia Imperii Britannici fuit. Ab anno 1971 usque ad annum 1979, Idis Amin Dada fuit tyrannus civitatis. Populi Ugandae usque ad id tempus lingua Anglica palam utuntur, sed etiam linguis Africanis velut Luganda Lusogaque.
Uganda est una ex pauperrimis totius orbis terris. Morbus AIDS multis incolis fatalis erat. Plurimis in familiis parentes mortem iam obierunt, dum liberis eorum solis victui suo curandum est. Itaque multi parentes iam vivi liberos, quorum parentes iam mortui sunt ad familias suas adiunxerunt, ut eis caritatem, tectum, vestes, alimenta darent.
Temperationes, quae non rei publicae sunt (NGOs), familias iuvant, quae orbos orbasque in domos suas acceperunt. Duo ex iis sunt Bethesda International Uganda et Rejoice Outreach Uganda, quibus in oppido Jinja officia sunt, et quae temperationi Germanicae collaborant nomine Bulungi.
Praesidium Domini Appi
Praesidium Domini Appi (Pre.D.i.Appi ) (alia nomina: Petrae Apli ) (Italiane: Predappio) est Urbs Italiae ac municipium, circiter 6 600 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Foroliviensi-Caesenati situm. Urbani Praesidiodominiappienses vel Praesidappienses appellantur.
Clari cives
Praesidii Domini Appi olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Fractiones
Baccanello, Marsignano, Porcentico, San Cassiano, San Savino, Sant'Agostino, Santa Lucia, Santa Marina in Particeto, Tontola, Trivella.
Fastidium
Fastidium, unus e fundamentalibus animi motibus secundum theoriam Plutchikianam, a Paulo Rozin penitus investigatum est, qui invenit id vultum proprium evocare, unum e sex universalibus animi motús vultibus Ekmanianis. Fastidium, animi motibus timori, irae, tristitiaeque dissimile, cum decremento gradús venarum pulsús coniungitur.
Caenorhabditis elegans
Caenorhabditis elegans (e Graeco καινός 'novus' et ῥάβδος-'baculum') est Nematodum (vermis cylindricus) quod, circa 1 millimetrum longum, in sòlo regionum climatis temperati vivit.
Cafea Mochana
Cafea Mochana vel potio cafaearia Mocana primum est potus cafearius nominatus ex urbe Iemenitica al-Mukka (id est "Mocha"). Denique est coffeum nigrum, id est sine lacte praebitum, quod coffeum nonnulli populi coffeum Turcicum vocant.
Marcus Werner
Marcus Werner (natus in Eschlikon in Helvetiae pago Turgovia die 27 Decembris 1944; mortuus est die 3 Iulii 2016) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 2005 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Erhard Auer
Erhard Auer (natus die 22 Maii 1874 in Dommelstadl apud Bataviam Bavariae – mortuus est die 20 Martii 1945 in Giengen an der Brenz, Virtembergia) fuit politicorum peritus Germanicus Socialis Democraticae Factionis Germaniae et negotiorum internorum minister Bavariae. Anno 1919/1920 legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae erat. Inter Adolfi Hitler dictaturam a Nazistis persecutus est.
Gualtherius Vogt
Gualtherius Vogt ( Turici natus die 31 Iulii 1927; mortuus in Muri iuxta Bernam die 21 Septembris 1988) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1972 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Magadanum
Magadanum (Russ. Magadan) est urbs in litore maris Ochotensis in Russia sita. Caput regionis Magadanensis est. Incolas 91 781 habet anno 2019. Portus est magna.
Historia
Auro in regione Colymae fluminis invento, expeditiones missae sunt, quae hanc terram investigarent. Sinus Nagaev idoneus at portum construendam aestimatus est et ab anno 1929 oppidum hic aedificabatur. Anno 1939 in numero urbium inclusum est.
Ira Marvin Levin
Ira Marvin Levin (natus Novi Eboraci in urbe Americana die 27 Augusti 1929; ibidem mortuus die 12 Novembris 2007) fuit scriptor mythistoriarum et ludorum scaenicorum Americanus.
Alma mater eius fuit Universitas Neo-Eboracensis, ubi mathematicae et linguae Anglicae studuit ad annum 1950.
Henricus Wiesner
Henricus Wiesner (natus in Zeglingen die 1 Iulii 1925, mortuus in commune Reinach BL die 27 Februarii 2019) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1973 operum omnium eius gratia Praemium Schillerianum accepit.
Urs Widmer
Urs Widmer (Basiliae natus die 21 Maii 1938; Turici die 2 Aprilis 2014 mortuus) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Bis anno 1985 et 2004 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Carolus Rambaldi
Carolus Rambaldi (natus die 15 Septembris 1925 Vici Variani, in Italia; mortuus Lametiae die 10 Augusti 2012) fuit personarum factor Italicus qui personas King Kong et E.T. in pelliculis eiusdem tituli creavit.
Oxoniensis comitatus
Oxoniensis comitatus sive Oxonium (Anglice Oxfordshire) est comitatus Angliae circiter 600 000 incolarum. Locus huius comitatús excelsissimus est Bald Hill.
Oppida nonnulla comitatus geographici et historici Berceriae anno 1974 in comitatu sollemni Oxoniensis transposita sunt: potiora Abingdon (oppidum antiquissimum, olim Berceriae caput), Faringdon, Wallingford, Wantage; minora Baulking, Hinton Waldrist, Kingston Lisle, Shellingford, Shrivenham, Stanford in the Vale.
Albertus J. Welti
Albertus J. Welti (Turici natus die 11 Octobris 1894; mortuus in Amriswil die 5 Decembris 1965) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1954 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Ioannes Fridericus Vuilleumier
Ioannes Fridericus Vuilleumier (Basiliae natus die 1 Decembris 1893; mortuus in Riehen die 23 Augusti 1976) fuit iuris consultus et scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1968 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Out of Rosenheim - Bagdad Cafe
Out of Rosenheim vel Bagdad Cafe  est historiae cinematographiae clara pellicula a moderatore Germanico Percy Adlon anno 1987 ducta, in qua hi histriones agunt:
Coins of the Roman Republic in the British Museum
Coins of the Roman Republic in the British Museum est series trium voluminum in quibus nummi ipsorum Romanorum vel sociorum  provinciarumque usque ad finem liberae Rei Publicae cusi, e collectione in Museo Britannico servata recensentur. Libri ab H. A. Grueber conscripti sunt. Museum hodie catalogum renovatum interretialem nummorum Rei Publicae Romanae praebet.
Michael Piccoli
Michael Piccoli (Lutetiae natus Jacques Daniel Michel Piccoli familia oriunda e Italia die 27 Decembris 1925; mortuus apoplexia die 12 Maii 2020 ) fuit histrio Francicus.
Ab anno 1966 usque ad annum 1977 uxor eius fuit cantrix et actrix Juliette Gréco.
Georgius Bacovia
Georgius Bacovia (natus George Andone Vasiliu Bacoviae die 17 Septembris 1881, secundum calendarium Iulianum die 4 Septembris; mortuus Bucarestae die 22 Maii 1957) fuit poeta Dacoromanus.
Traianus Demetrescu
Traianus Raphael Radu Demetrescu, etiam dictus Tradem, fuit poeta, scriptor, et  litterarum studiosus Dacoromanus, natus Craiovae in Romania die 5 Decembris 1866; phthisi mortuus Solcae in Imperio Austro-Hungarico die 17 Aprilis 1896. In impressionismo et realismo inspiramentum habuit.
Quintus Marcius Philippus
Quintus Marcius Philippus fuit vir publicus Romanus gentis Marciae qui saeculo secundo a.C.n. consulatus gessit duos.
Gens
Avus eius Quintus Marcius Q.f. Philippus anno 281 a.C.n. consul fuit.
Vita
Anno 188 a.C.n., praetor electus est atque Siciliae provinciae praefuit.
Marcus Vinicius (consul 30 et 45)
Marcus Vinicius (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 46) senator Romanus fuit. Pater eius Publius Vinicius, consul ordinarius anno 2erat. Ipse anno 30 summum magistratum primo gessit. Eo anno Velleius Paterculus rerum gestarum scriptor Vinicio sua opera (Historiae libri duo) dedicavit. Erat familiaris Lucii Aelii Seiani, sed propter amicitiam Tiberii imperatoris illius casu non afflictus est. Anno 32 Iuliam Livillam, filiam Germanici Caesaris in matrimonium duxit. Anno 36 cum aliis senatoribus post incendium magnum Romae ad detrimentum aestimandum delectus est. Cum Iulia uxor coniurationis accusata anno 39 relegata est, incolumis maritus mansit. Anno 41 caedibus Caligulae interfuit, imperium ei oblatum quamvis cupidus consulibus obstantibus aspernatus est. Uxor eius eodem anno a Messalina imperatrice ad mortem voluntariam coacta est. Tamen Claudium imperatorem in Britannicam expeditionem anno 43 secutus est, ornamenta triumphalia accepit. Anno 45 iterum consul ordinarius creatus est. Anno 46 mortuus est, seu Messalinae iussu seu naturae morte debita.
Quintus Marcius Philippus
Vita
Anno 186 a.C.n. primum cum Spurio Postumio Albino gessit consulatum. Eodem anno, Senatus Romanorum, cum esset de Bacchanalium propagatione anxius, consultum fecit, quo consulibus munus dabatur ut templa delerent, cultus duces deprehenderent ipsorumque bona publicarent et vexarent sectatores Bacchi. Officio acto, Quintus Marcius Philippus est Liguriae missus ad Apuanos, qui seditionem contra Romanos fecerant, domandos. Illi consulem graviter legionesque profligaverunt. Cum Romanos in faucibus loci illius duxissent, impetum fecerunt atque 4000 circiter legionariorum necaverunt, quamobrem locus est postea "Saltus Marcius" appellatus.
Anno 183 a.C.n., rogante Senatu, Marcius Philippus est legatus in Regnum Macedinianum missus apud Philippum V. Eius electio, ut videtur, ex ratione priore patris Quinti cum Philippo rege pependit. Marcius regi suasit ut milites ex quibusdam urbibus Thraciae reduceret. Anno 182 a.C.n., Graecia redito, fecit Senatum certiorem de Macedonica Peloponnesiacaque re atque proposuit pro certo Philippum V, quamquam rogationibus Romanorum indulsisset, vero imperii sui fines velle propagare et, cum res essent secundae futurae, contra Romam acturum esse.
Anno 180 a.C.n. est Marcius sacrorum decemvir electus.
Marcius Atiliusque legatos induxerunt clarissimarum urbium Graecarum ad foederem cum Perseo rumpendum, quod efficit ut Boeotiae se societas dissolveretur. Cum res ita istas egissent, ipsi Roma, prima hieme, rediverunt.
Anno 169 a.C.n., Quintus Marcius Philippus est iterum consul electus cum Gneo Servilio Caepione. Quamquam comes suus manseret Romae, est Marcius Macedoniam missus, ubi Perseo susceperat bellum, ut in locum Aulo Ostilio Mancino consuli succederet. Vere anno 169 a.C.n. ineunte, Marcius Philippus Brundisio pervenit cum 5.000 militum atque, comite Gaio Marcio Figulo consobrino, qui classi praeerat, sunt ad Graeciam profecti. Postero die, Corcyra pervenerunt atque, deinde, Actio apud Acarnanas. Consul est Ambracia ex navi egressus et contendit dehinc in Thessaliam, ut obviam Ostilio Mancino, qui apud Palaepharsalum posuerat castra, veniret. Cum militum imperium accepisset, Ostilius relinquere Thessaliam statuit atque petere Macedoniam cito. Commisit se in itinere et, decem praeteritis diebus, est in Perrhaebiam consecutus, quae apud fines Macedoniae Thessaliaeque erat, atque urbes Azori Dolichisque occupavit. Dehinc statuit ut se reciperet ad urbes litoris Aegaei atque iter faceret per Olympum. Aliquis diebus confectis, legionarii, saltu Lapatho perventis, sunt exercitum 12.000 militum Macedonum, qui Hippias imperator ducebat, nacti. Hic dux est a Perseo missus ad regionem defendendam. Adorti diu sunt Macedones Romani, tamen erat saltus angustissimus atque facilior defensu. Marcius, cum animadvertisset esse hostes diu obstituros et spectaret subsidia sua non longe diuturna, decrevit alium iter temptare itaque, quattuor post diebus, ad litus inter Heracleum Libethrumque advenerunt.
Historia numorum
Historia numorum est liber manualis Anglice a Barclay V. Head anno 1887 divulgatus qui in uno volumine seriem numismaticam "Graecam" comprehendere vult. Idem auctor varias partes operis multo longioris A Catalogue of Greek Coins in the British Museum eodem tempore elaboravit (editore R. S. Poole). Head anno 1911 editionem alteram Historiae numorum edidit, adiuvantibus G. F. Hill, Georgius Macdonald et W. W. Wroth.
VfL Wolfsburg
VfL Wolfsburg est turma pediludica Germanica.
Historia
Die 12 Septembris 1945 turma VfL Wolfsburg ab una femina et undecim viribus vesperi condita est. Curator iuventutis Bernadus Eberskirch possidet forte etiam decem vestimentum folle ludendi colore prasino. Lineta strati dispensantur et ad bracara sciuntur. Ergo coloris coetus evertunt: prasinus et albus.
Res gestae
1992: ascensus secundario Bundesliga Germanica
11.4.1995: adaequare finem ludi scyphi Heteria Pediludi Germanica
11.6.1997: ascensus primam Bundesligam Germanica
1999: se dignos praestiterung scypho “UEFA”
2.5.2002: conditum „Krzystof Nowak-Institutum“
13.12.2002: petam facere Volkswagen arenae triginta milia sedes
13.5.2006/12.5.2007: finis ludi descensu
30.5.2007: Felix Magath gestor pedilusorum factus est
Felix Magath et coetus VfL Wolfsburg (2007-2009)
Immunes est potentia coetus quod constanter usui est. Permutat pedilusores coetus: illum praeclari pedilusores relquunt, nominatim sunt: princeps lupus Coemgenus Hofland, Michael Hanke, erat pedilusor civitatis Germaniae et Didacus Klimowicz, qui iecit quinquaginta et septem portas et fit optimus oppugnator coetus.
Magath compensat dispendium cum non solum comparet expertos pedilusores (Ricardo Costa, Josue,qui erat novus pedilusor pro sua civitate Brasilia(e) erat, et Grafite, qui praestat Klimowicz et praestat hunc ; iecit viginti et tres portas in trigintia et sex ludus coetum VfL Wolfsburg) Sed etiam iuventus Ioannes Simunek, Christianus Gentner, Sasha Riether, Ashkan Dejagah et Marcellus Schäfer. Omnes iuvenes sunt, qui instituuntur paene semper et consequuntur gradus. Magath mutat veteranus ianitorem Simon Jentzsch in hieme per Didacum Benaglio. Virtute optima adiuvat coetum efficacem esse. VfL Wolfsburgum ludit optimum secundum dimidium missus anno 2007/2008 in sua historia et consternit gradum quintum tabellarae ; quae assecutus VfL Wolfsburgus ius habet UEFA-tornamento ludere.
Magath emet duo romanos pedilusores qui se praestant non modo lucro (Andreas Barzagli, 14 Millioni €) sed etiam dispendio (Christianus Zacardo, 7 Millioni €). In UEFA-tornamento VfL ludit bene et consternit primum gradum sua tabella, ante AC Milan. Sed versus Lutetia St. Germain excedit turnamento. VfL Wolfsburg efficit eventus nobiles in Bundesliga – in primis monstrabilium virtutum causa et propter “magicum triangulum” offensionis constare ex Zvjezdan Misimovic, Edin Dzeko, Grafite – et capit gradium tertium post viginti et quattor ludos.
Novi pedilusores: Didacus Benaglio, Andreas Lenz, Patricius Platins, Marwin Hitz, Sergej Karimow, Daniel Reiche, Andreas Barzagli, Marcellus Schäfer, Petrus Pekarik, Ricardus Costa, Sasha Riether, Ioannes Simunek, Rodrigus Alvim, Christianus Zarcardo, Josué, Makoto Hasebe, Daniel Adlung, Alexander Esswein, Sergius Evluskin, Sebastianus Schindzilorz, Christianus Gentner, Ashkan Dejagah, Coemgenus Wolze, Zvejdan Misimovic, Alexander Madlung, Caiuby, Yoshitu Okubo, Grafite, Edin Dzeko, Phillipus Kreuls.
Post 2009
Post Felicem Magath pedilusorum palaestrici magistri fuerunt Armin Veh (1 Iulii 2009 – 25 Ianuarii 2010) et Laurentius Günther Köstner (25 Ianuarii 2010 – 30 Iunii 2010) et nunc est Stephanus Mc Claren. Novissimus lusor est Obafemi Martins.
Maria Schlei
Maria (Theod.: Marie) Schlei (nata Maria Stabenow 19 Novembris 1919 oppido Reetz in Pomerania, mortua 21 Maii 1983 Berolini) femina rei publicae est et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.
Familia et Munus
Pater Mariae laminarius et sodalis SPD, mater operaria fuit. Post scholam finitam venditrix erat, pro cursu publico atque administratione oppidi laboravit. Anno 1943 nupsit, sed maritus miles in Bello Orbis Terrarum II necatus est. Anno 1945 cum infante trium annorum e patria Pomerania primo ad Visurgem, deinde Berolinum fugit, ibi - quamquam maturitatem adepta non erat - ab anno 1947 magistra, deinde rector, postremo consiliarius scholae laboravit.
Ioannes Vuilleumier
Ioannes Vuilleumier (Genavae natus die 14 Martii 1934, mortuus die 12 Iunii 2012) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1978 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Maria Schlei
Cursus honorum
Schlei ab anno 1949 sodalis SPD fuit et anno 1969 legata Dietae Foederalis Germaniae electa est. Annis 1974 - 1976 secretaria statalis in Officio Cancellarii Foederalis erat. 14 Decembris 1976 Helimutus Schmidt cancellarius foederalis eam Administram Foederalem Collaborationis Oeconomicae nominavit. Postquam consilium ministrorum anno 1978 reformatum est, Schlei non iam administra facta est. 3 Novembris 1981 Dietam Foederalem morbi causa reliquit. 21 Maii 1983 cancri mortua est.
Regio Omiensis
Regio Omiensis cum regione Tumenensi in occidente et septentrione, regionibus Tomensi et Novosibirscensi in oriente et cum Kazachstania in meridie contermina est. Aream 141 140 chm2 et circa 1 944 milia incolarum (anno 2019) habet.
Caput regionis Omium urbs est; Tara urbs regionis antiqua a saeculo XVI nota est. Irtis cum Ischimo Omo Schischo Tara accolis regionis flumen maximum est. Demissio Barabensis partem regionis occupat.
Lepisma saccharina
Lepisma saccharina est insectum ordinis Thysanurorum, quod saccharido et saccharone vescitur.
Kōmei
Kōmei (nomine regali Osahito Iaponice: 統人, natus die 22 Iulii 1831 et mortuus die 30 Ianuarii 1867) est CXXI Imperator Iaponiae cuius pater Kōkaku et filius Imperatoris Meiji est.
Ṭahmāsp I
Ṭahmāsp I seu Latine Sagthanas (natus die 22 Februarii 1514 - mortuus die 14 Maii 1576) fuit ab anno 1524 usque ad mortem Iraniae (tunc Persiae) imperator. Ṭahmāsp ad domum regnatricem Safavidarum pertinebat. Frater Alqās Mīrzā, gubernator Schirvanis (Atropatenae), contra eum rebellans ad sultanum Soleimanum fugit, qui in Persiam expeditionem bellicam anno 1548 conduxit.
Kōmei
Die 10 Martii 1846 status imperialis factus fuit et coronatio sua apud Palatium Imperatorium Kyoto die 31 Octobris 1847 perfecta est. Contra peregrinos et politicam Tokugawa Bakufu de Conventione Kanagawa erat. Ad res externae dimittendum, apud Iwashimizu Hachimangū, Templum Simogamo et Kamigamo iit et oravit.
Die 30 Ianuarii, Imperator Komeius mortuus est ex variola. Mausoleum suum est in Templio Sennyū-ji in Kyotum.
Cingulata
Cingulata (nomen ab Illiger anno 1811 inventum) est ordo classis mammalium.
Nexus externi
Армадилл
Petrus Almodóvar
Petrus Almodóvar Caballero (natus die 25 Septembris 1951 in Calzada de Calatrava) est moderator cinematographicus et pellicularum libellorum scriptor Hispanicus.
Gualterius Arendt
Gualterius (Theod.: Walter) Arendt (natus 17 Ianuarii 1925 oppido Heessen in Westfalia, mortuus 7 Martii 2005 oppido Bornheim apus Bonnam) vir publicus Germaniae et sodalis SPD erat.
Iuventus et munus
Pater eius metallicus erat et ipse post scholam anno 1939 finitam tirocinium huius muneris fecit atque postea etiam miles Belli Orbis Terrarum II conscriptus est. Tum ad annum 1947 munere metallici vitam egit, sed aliquamdiu officio laboris atque militia fungebatur et tum captivus belli fuit. Annis 1947 ad usque 1949 academias collegii opificum Francofurti ad Moenum et Hamburgi frequentavit. Annis 1955 consiliator actorum diurnorum in praesidio collegii metallicorum et energiae fuit. Anno 1955 inter rectores electus ab anno 1964 hoc collegium rexit. Anno 1967 praeses foederis internationalis opificum metallicorum creatus est. Anno 1969, cum Administer factus est, officia collegiorum reliquit.
Cursus honorum
Arendt ab anno 1946 sodalis SPD fuit et anno 1968 inter rectores factionis suae electus est. Iam ab anno 1961 Arendt legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Ad annum 1969 etiam legatus Parlamenti Europaei fuit. 22 Octobris 1969 Gulielmus Brandt (SPD) novus cancellarius foederalis eum Administrum Foederalem Laboris nominavit. Anno 1973 etiam in praesidium SPD missus est. Etiam cum Helimutus Schmidt (SPD) cancellarius factus esset, Arendt administer laboris mansit. Sed post electionem Dietae foederalis anni 1976 sua sponte consilium ministrorum reliquit. Tum vicarius praeses legatorum SPD in parlamento Theodisco factus est. Anno 1979 gremium rectorum atque praesidium SPD reliquit. Anno 1980 etiam candidatus Dietae Foederalis non iam contendit.
Sergius Stanišev
Sergius Stanišev (Bulgarice Сергей Станишев; natus in Cherson, Ucraina die 5 Maii 1966) est factionis Socialisticae Bulgaricae dux, qui a die 16 Augusti 2005 usque ad diem 26 Iulii 2009 ministrorum Praeses Bulgariae erat. Ab anno 2011 praeses Factionis socialisticae Europaeorum est.
Thomas Eduardus Lawrence
Thomas Eduardus Lawrence, saepius T. E. Lawrence, nomine quod sibi finxit T. E. Shaw appellatus, vulgo Laurentius Arabiae cognitus (1888–1935), fuit scriptor et miles Britannicus, qui magnas partes in Seditione Arabica annos 1916–1918 egit.
Index secretariorum generalium Nationum Unitarum
Index secretariorum generalium Consociationis Nationum.
Henoticum
Henoticum (a verbo Graeco ἑνότης, unitivum, deductum) fuit edictum de unitate ecclesiae ab imperatore Zenone anno 482 sancitum, quod altercationes theologicas inter asseclas Concilii Chalcedonensis (451) et Monophysitas, qui imprimis in provinciis orientalibus Imperii Romani vivebant, sedaret. Ab Henotico canones Chalcedonenses non reiecti, sed neglecti sunt. Definitio verae (orthodoxae) fidei canonibus conciliorum Nicaeni (325), Constantinopolitani (381) et Ephesini (431) referendis fit.
Quod compromissum quidem Henotici animos Monophysitarum non nihil confirmavit, haudquaquam satis fecit, simul autem ab episcopo Romano acerbe repugnatum est, conatus imperatoris, ut imperium in rebus religiosis uniret, ad irritum cecidit et contra brevi eo perventum est, ut Schisma Acacianum ecclesiam Romanam a Constantinopolitana divisit.
Avena (genus)
Avena (nomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum), est genus plantarum florentium in familia Poacearum, ad quod pertinent circa quinquaginta species, quarum nonnullae ab hominibus coluntur, videlicet Avena sativa (omnium celeberrima), A. strigosa, A. abyssinica, A. byzantina, A. nuda, A. brevis. +
Henoticum
Edictum in historia ecclesiae Evagrii Scholastici redditur (3,14).
Avena (genus)
Avena nutrimentum
Avena nutrimentum pretiosum aestimatur. Partes eius sunt:
Alexander Baricco
Alexander Baricco (Augusta Taurinorum, 25 Ianuarii 1958) scriptor et moderator cinematographicus est.
Todo sobre mi madre
Todo sobre mi madre  est pellicula anno 1999 a moderatore cinematographico Hispanico Petro Almodóvar creata et ducta. In hac pellicula, in qua enarratur de matre cuius filius in autocineti sinistro casu obiit, agunt:
Description historique des monnaies frappées sous l'Empire romain
Description historique des monnaies frappées sous l'Empire romain est opus capitale numismatistae Henrici Cohen, Amstelodami natus, qui Lutetiae apud Nummothecam iuxta Bibliothecam Nationalem laboravit; quod opus in octo volumina digestum inter annos 1859 et 1868 divulgatum est. Hodie operi Henrici Cohen substituta est series voluminum  The Roman Imperial Coinage inscripta et inter annos 1923 et 1994 edita.
Oryza sativa
Oryza sativa, vulgo oryza, est planta herbacea quae duas familiae Poacearum subspecies annuas comprehendit, in tropicis et subtropicis Asiae et Africae regionibus australibus endemicas.
Et in Shinto Iaponiae, oryza origo cari cibi putatur et pro deitetibus dedicatur cum ritu festi.
Selegilinum
Selegilinum est medicamentum pharmaceuticum et inhibitor monoaminorum oxidasis B irreversibilis. Substantia in morbo Parkinson tractando et maturo et in cursibus progressivis adhibeatur.
Natura chemica
Nomen suum est (R)-N-methyl-1-phenyl-N-prop-2-inyl-propanum-2-aminum. Massa molaris sua 187.281 g/mol.
Marisa Paredes
Marisa Paredes (nata María Luisa Paredes Bartolomé die 3 Aprilis 1946 Matriti) est actrix Hispanica, qui in multis pelliculis moderatoris cinematographici Petri Almodóvar
Hadrianus Constantin
Hadrianus Constantin (natus anno 1970 Timisvariae) est mathematicus Dacoromanus qui nunc apud Universitatem Vindobonensem docet.
Cetologia
Cetologia (Graece κῆτος 'balaena' + -λογία) est ramus scientiae mammalium marinorum qui octoginta fere species mysticetorum, odontocetorum, phocoenidarum et eorum cognatos ordinis Cetaceorum investigat
Sylloge nummorum Graecorum
Sylloge nummorum Graecorum est series librorum pictorum ab Academia Britannica anno 1931 incepta et a parte huius academiae iam 39 fasciculos comprehendens, in quibus catalogi reperiuntur nummorum "Graecorum" in collectionibus Regni Britanniarum tam publicis quam privatis servatorum. Mox ab aliis academiis volumina eaedem seriei addita sunt; usque hodie 190 fasciculi proderunt e civitatibus septemdecim. Hodie praebetur et situs interretialis ubi enumerantur nummi nondum in voluminibus editis inclusi.
Ops (discretiva)
Ops, ut dicit Forcellini, est "vis, facultas, potentia, virtus, seu quidquid, ad ea, quae grandia et maximi momenti sunt, perficienda plurimum confert". Etiam potest esse:
Iacobus Ludovicus David
Iacobus Ludovicus David, vulgo Jacques-Louis David (natus die 30 Augusti 1748 Lutetiae – obit die 29 Decembris 1825 Bruxellis), fuit pictor Francicus primus scholae quae dicitur neoclassica. Praeclara sunt opera eius multorum hominum ac mulierum illustrium inter Rerum Francicarum eversionem et aetatem Napoleonis.
Ioannes Georgius Schertenleib
Ioannes Georgius Schertenleib (natus Turici die 4 Novembris 1957) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1988 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Iacobus Ludovicus David
Vita
Rege imperante Horatianorum ius iurandum (1784) pinxit, quae tabula unum annum post multos captavit propter flammam res novas annuntiantem. Sed illi admiratione obcaecati nec momentum dramaticum nec pathos exaggeratum nec colores siccos agnoscere voluerunt. Eiusdem generis sunt opera Socratis venenum bibentis (1787) et Bruti natorum cadavera accipientis (1789). Res novas Francicas entheus amplectebatur et artem suam in servitio temporum novorum ponere libenter paratus erat. Parlamentum mandavit ut Ius iurandum in ballationis domo faceret, quae compositio infinita mansit. Anno 1792 membrum factus est eligendorum Parisiensium et senator, qui necem Ludovici XVI postulavit.
Velut artifex et homo politicus multa disponere potuit, ut artificia plura temporibus revolutionariis inquietis contra vulgi mobilis furorem salvaret. Academiam Francicam aboliendam esse dumtaxat censuit. Terrores Iacobinorum atque Maximiliani de Robespierre, quocum consuetudinem contraxerat, minime detrectavit. Novissimis diebus regiminis Robespierre autem in eversione implicatus fuisse videtur et in custodiam est coniectus; amnestia mensis Octobris 1795 proclamata frui potuit. Discipuli et artis periti insuper eum servare intendere. Isto tumultus tempore in carcere opera duo magna exaravit, De morte Lepelletiers de Saint-Fargeau et De morte Ioannis Pauli Marat. Captivus delineavit etiam Sabinarum rapinam, quam anno 1799 confecit. Imperatore Napoleone I monarchiam arte sua glorificabat, de quo testimonium perhibent e.g. opera de Napoleone equitanti, de Napoleone coronato (cui cognomen verniculare le sacre), de Napoleone in habitu imperiali, de Aquilarum distributione (1810), de Festo in domo urbis. Anno 1814 Leonidam in Thermopylis depinxit, effigiem summi pontificis Pii VII et Damae Récamier in lecto.
Gravitudo
Daudet plus quam quadringentos discipulos habuit, inter quos erant Antonius Ioannes Gros, Franciscus Gérard, Germanus Ioannes Drouais, Anna Ludovicus Girodet, Ioannes Augustus Dominicus Ingres, Alexander Abel de Pujol et Michael Martinus Drolling. Artem pingendi Francicam et internationalem multa decennia procul dubio valde movit et semper scientiam technicam in pictoribus erudiendis sublineabat qua in Francogalli inter multos alios excellebant. Tamen eum creatorem novorum maxime egregium nuncupare nefas. Constat tamen eum in tabulis Naturalismum olentibus perennia nova creavisse (e.g. Domnus et domna Pécoul, "Domnus et domna Mongey", "Domnae tres Gandavenses").
Henricus Cohen (numismatista)
Henricus Cohen, vulgo Henry Cohen (Amstelodami natus die 21 Aprilis 1806; mortuus Lutetiae die 17 Maii 1880 fuit bibliophilus, numismatista et compositor musicalis. Lutetiam e Nederlandiam petens munus praeceptoris musicalis a principio tenuit, sed mox curatoris apud Nummothecam iuxta Bibliothecam Nationalem.
Herrerasauridae
Herrerasauridae (-arum, m.pl.) sunt familia dinosaurica saurischiorum, quae in Triassico superiori in Austroamerica vixit.
Cladogramma
─o Herrerasauria † ├?─ spondylosoma absconditum † ├── stauricosaurus Pricei † └─o herrerasauridae † ├?─ caseosaurus Crosbyensis † ├── chindesaurus Bryansmalli † └── herrerasaurus Ischigualastensis †
Thomas Padoa Schioppa
Thomas Padoa Schioppa (Belluni die 23 Iulii 1940; Romae die 18 Decembris 2010) fuit oeconomiae peritus Italianus, qui fuit etiam oeconomiae et aerarii minister.
Albertus Günther
Albertus Carolus Ludovicus Gotthilfus Guntherus (vulgo Albert Carl Ludwig Gotthilf Günther), natus urbe Eslinga die 3 Octobris anno 1830, mortuus South Stoke die 11 Februarii anno 1914, fuit zoologiae, ichthyologiae, et herpetologiae studiosus Germanicus.
Postquam theologiae apud Tubinga studuit, se studiis medica primum Bonnae, deinde Berolini dedicavit.
Anno 1857, secundum inclitionem studiis historiae naturalis, initiavit cooperationem cum Ioanne Eduardo Gray, tunc rector departimenti zoologici Museum Historiae Naturalis Londiniensis.
Anno 1867 factus est sodalis Regalis Societas Londini.
Gray mortuo, in 1875, ei successit Musei Departimenti zoologia et mammalogia rectione.
A 1896 ad 1900 fuit rector Societas Linnaeana Londiniensis.
Discontinuitas Mohorovičić
Discontinuitas Mohorovičić, vulgo Moho, est finis qui crustas telluris oceanicas continentalesque ab amiculo separat. Discontinuitas circa 5 chiliometra sub alveo oceani et fere 30 ad 50 km sub continentes iacetur; altissumum est sub Planitie Tibetana, ubi circa 75 km sub superficie demergitur. Discontinuitas igitur maximam partem in lithosphaera iacet; solum finem inter lithosphaeram et asthenosphaeram sub iugum medium oceanicum definit.
Haec discontinuitas primum reperta est anno 1909, ab Andrea Mohorovičić, seismologo Croatiano, cum auctum abruptum velocitatis undarum terraemotum (diserte undarum P) observaret. Ophiolites sunt sectiones crustae oceanicae et fortasse saxi amiculi quae in crustam continentalem per concursūs patellarum obductae sunt.
Clunia (Raetia)
Clunia fuit mansio in provincia Raetia, urbe Brigantio 17 m.p. ad septentrionem versus distante, mansione Magia 18 m.p. ad meridiem versus, in via Alpina iacens quae a Como Bergomoque usque ad Brigantium tendit. Ad sita mansionis probabilia, iuxta oppido hodierno Altenstadt, reperiuntur muri villarum Romanarum.
Constantinus Paustovskij
Constantinus Georgii filius Paustovskij (Russice: Константин Георгиевич Паустовский, tr. Konstantin Georgievič Paustovskij; natus 31 Maii 1892 Moscuae, mortuus 14 Iulii 1968 ibidem) fuit scriptor Russicus Sovieticus.
Narratio prima, a Paustovskij scripta, in lucem edita est anno 1912. Decennio 193 ille certas narrationes de iaculatoribus, fortunam experiri vellentes, creavit. Factus est notus suae narrationis Kara-Bugaz («Кара-Бугаз», de Kara Boghaz Gol), anno 1932 primo publicatae, gratia. Decennio 194 narratiunculas thematorum variorum (e.g., scripsit opusculas biographicas de artificibus: Isaaco Levitan, Oreste Kiprenskoi, Tarasio Ševčenko, etc.). In multis fabulis suis exsistentiam hominis naturaeque lyrice descripsit. Anno 1955 fabulam Rosa aurea («Золотая роза») de activitate scriptoris publicabit. Multos annos opus autobiographicum nomine Narratio de vita («Повесть о жизни») creabat.
Asteroides 5269 Paustovskij in eius honorem vocatur.
Mujeres al borde de un ataque de nervios
Mujeres al borde de un ataque de nervios est pellicula a moderatore cinematographico Hispanico Petro Almodóvar anno 1988 creata et docta secundum libelli scriptoris Francici Ioannis Cocteau. Hi histriones in ea partes agunt:
Bosnia
Bosnia (antiquitate Bassania) (Serbocroatice Bosna / Босна) est terra historica et geographica Europae, in Paeninsula Balcanica sita. Quae borealis Civitatis Bosniae et Herzegovinae pars efficit. Cum Herzegovina, nomen civitati hodiernae dat.
Nomen terrae antiquitate fuit Bassania. Nomen Bosniae a nomine fluminis Bosonae (vulgo Bosna; Illyrice boghi-na 'fluxum') ortum est. Princeps urbs est Seraium; aliae Herzegovinae urbes notabiles sunt Bania Luca, Salines, Bihacium, Breucus, Gorazda.
Rhapsodus
Rhapsodus (Graece ῥαψῳδός) apud Graecos antiquos fuit recitator poësis praesertim epicae. Quod munus saeculo octavo a.C.n. ortum est. Primi rhapsodi noti fuerunt Homeridae, qui Homeri carmina cantabant. Postea rhapsodus etiam recitatores carminum non Graecorum dicit.
Vocabulum cum rhapsodo coniunctum est rhapsodia (Graece ῥαψῳδία), quae apud Graecos sensu lato recitationem poësis, sed etiam partem poëmatis epici ad recitationem continuam aptam, ut singulos Iliadis et Odysseae libros, significabat. Hic sensus et apud antiquos scriptores Romanos reperitur. Non semper ars ista magni aestimata est: namque rhapsodus falsus ψευδο-ραψῳδός appelletur et homo rhapsodice nugans verbo temporali καταῤ-ῥαψ-ῳδέω designetur.
Rhapsodia nunc intellegitur tamquam collectio sententiarum, observationum, poematum, et similium, quae ad quandam rem aut ad certam scientiam pertinent. Quae autem discerpta et sine ullo nexu inter se restant. Rhapsodicus modus igitur significat cohaerentiam in fragmentis tantum praesentatam. Rhapsodomantia est genus bibliomantiae iam priscis hominibus innatum, secundum quam argumentum versiculi passim designati ex carmine Homeri (apud Graecos) aut Vergilii (apud Romanos) res prophetare possit. Temporibus recentioribus, paginae in Biblia aperiuntur, ubi primus versus oraculum habebatur: ista superstitio usque in hodiernum diem minime evanuisse videtur.
Carolus Ravens
Carolus(Theod.: Karl) Ravens (natus 29 Iunii 1927 oppido Achim apud Bremam; mortuus die 8 Septembris 2017) vir publicus Germaniae et sodalis SPD fuit.
The Roman Imperial Coinage
The Roman Imperial Coinage est series voluminum Anglice inter annos 1923 et 1994 divulgata in quibus nummi Imperii Romani (ab anno 31 a.C.n. usque ad 491) recensentur. Ita in locum prioris operis ab Henrico Cohen Francogallice elaborati substituta est,  Description historique des monnaies frappées sous l'Empire romain inscripti et annis 1880-1892 editione altera divulgati. Raritas nummorum sic indicatur: C "Communis", R "Rarus", R1 (c. 20 exemplaria), R2 (inter 5 et 15 exemplaria), R3 (c. 5 exemplaria), R4 (2/3 exemplaria), R5 (unicus).
Petrus a Castro
Petrus a Castro, sive vulgo Petrus van der Borcht, est poeta latinus, natione Belga. Natus est e stirpe patricia Bruxellis die 16 Iulii 1676 et mortuus est in pago Neigem, prope Niniven Flandrorum, die 6 Aprilis 1739. Fuit etiam canonicus abbatiae Frigidi Montis Bruxellis et decurio parochiae Neigem. .
Carolus Ravens
Iuventus et munus
Pater eius, qui in societate ferroviaria laboraverat, Post scholam finitam Ravens tirocinium aeronavium structoris fecit atque 1944 probationem accepit. Post officium laboris et militiam apud aeronauticam Ravens brevi tempore in captivitate belli Britannorum fuit et tum annis 1946 - 1948 munus mechanici autoraedorum edidiscit. Annis 1969 - 1961 tiros fabricae autoraedarum Bremae instruxit.
Petrus a Castro
Eius familia
Petrus a Castro frater erat Iohannis Caroli a Castro sive van der Borcht, qui fuit Caesareae ac Catholicae Maiestatis a Monetis Praefectus.
The Roman Imperial Coinage
Index voluminum
Harold Mattingly, Edward A. Sydenham et al.: The Roman Imperial Coinage. 10 voll. in 13 partibus. Londinii, 1923–1994
Carolus Ravens
Familia
Ravens maritus est atque filium habet.
Cursus honorum
Ravens ab anno 1950 sodalis SPD est. Ab anno 1961 Ravens legatus Dietae Foederalis Germaniae erat. Ravens ab anno 1969 secretarius statalis in Administerio Foederali Aedificiorum, ab anno 1972 apud cancellarium foederalem - tum Gulielmum Brandt (SPD) - fuit. 16 Maii 1974 ipse Administer Foederalis Aedificiorum ab Helimuto Schmidt cancellario novo nominatus est. Ianuario 1976 factio sua eum candidatum successoris Alfredi Kubel (SPD) praesidis ministrorum Saxoniae Inferioris nominavit, sed ut antea Helimutus Kasimier (CDU) a senatu terrae repudiatus est: Ernestus Albrecht (CDU) successor electus est. 16 Februarii 1978 administer foederalis se recessit atque 15 Iunii etiam Dietam Foederalem reliquit, ut praeses legatorum suae factionis in senatu terrae Saxoniae Inferioris fieret. Annis 1979 - 1984 praeses SPD huius terrae erat et annis 1982 et 1986 frustra candidatus contra Ernestum Albrecht contendit. Annis 1986 - 1990 etiam praeses vicarius senatus terrae fuit. Tum parlamentum Saxoniae Inferioris reliquit.
Petrus a Castro
Eius familia
Fuit etiam patruus magnus Ioannis-Caroli d'Abremes, historici et scriptoris latini Bruxellensis.
Ab imperatore Carolo Sexto coronatus est Poeta laureatus.
Eius opus poeticum
Multa eius carmina et chronogrammata maxime notescunt quia inscribuntur in frontispiciis domorum Magni Fori Bruxellensis.
Alia opera eius, inter quae multa chronogrammata, sunt haec:
Bacovia
Bacovia seu Ad Bacum (Dacoromanice Bacău) est urbs Romaniae circiter 144 000 incolarum et caput Bacău circuli.
Historia
Urbs anno 1408 primo in actis descriptum est, cum pars Principatus Moldaviae esset.
Incolae
Anno 2011 hic 144 307 homines urbem incolabant, inter eos 130 155 Dacoromani, 1253 Zingari, 119 Hungari.
Coniunctio communium
Bacovia cum his communibus coniunctiones habet:
Spondylosoma absconditum
Spondylosoma (-atis) absconditum (-i, n.) est dinosaurus antiquissimus qui Triassico medio (epocha Ladinica) in Brasilia habitabat. Reliquia constant duobus dentibus, duobus vertebris cervicalibus, quattuor vertebris dorsualibus, tribus vertebris sacralibus, scapulis, umeri femorisque pubisque parte. Inventionis tempore prosauropode habuitur. Hodie dubium est an rauisuchium an saurischium stauricosauro simile sit.
Corpusculum Pacinianum
Corpusculum Pacinianum est in cute terminus nervorum qui tactus pressum motumque frequentiarum rapidarum sentiunt et sunt unum ex quattuor maioribus mechanoreceptoris generibus.
Structura
Physiologiā corpuscilis Meissnerianis similes, corpusculi Paciniani sunt cellulis Merkelianis et corpusculis Meissnerianis maiores et pauciores (Kandel, Schwartz, et Jessell 2000).
Omne corpusculum Pacinianum est ovatum, circa 1 mm longum. Totum corpusculum abs corio texturae conectivae involvitur. Ei sunt 20 ad 60 lamellae concentricae fibrata textura conectiva et fibroblastis compositae, a materie gelatinosa separatae. Lamellae sunt tenuissimae planaeque cellulae Schwannenses modificatae. In medio corpusculo est bulbus interior, cavum liquore plenum et singulo adferenti terminus nervosus non myelinatus.
Opus
Corpuscula Paciniana maiora pressus frequentiaeque mutationes inveniunt. Deformatio in corpusculo potentiales actionis canalibus iontis natrii sensilibus pressūs in membrana axonis aperiendo generat.
Nomen
Corpusculum Pacinianum pro suo repertore, Philippo Pacini, anatomico Italico, appellatur. Vox corpusculum Golgi-Mazzoni (ab organo Golgi distinctus) adhibetur ad structuram similem, solum in extremis digitis inventis, describendam.
Iacobus Mercanton
Iacobus Mercanton (Lausonii natus die 16 Aprilis 1910; ibidem mortuus die 27 Aprilis 1996) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1971 operum omnium eius gratia Praemium Schiller et anno 1989 Praemium Gottfried Keller accepit.
Titus Brandsma
Beatus Titus Brandisma (natus Bolsward in provincia Frisia in Nederlandia die 23 Februarii 1881, necatus Dachani in Germania die 26 Iulii 1942) sacerdos, professor, carmelita, martyr fuit. Beatificatus est ab Ioanne Paulo II die 3 Novembris 1985. Patronus est esperantistarum catholicorum; eius dies festus 27 Iulii est. Die 15 Maii 2022 sanctus proclamatus est.
Vita
Brandsma discipulus gymnasium Franciscanorum ad Megen in Brabantia Septentrionali fuit ubi iam in adulescentia mysticae studere coepit. Quod desiderium apud Carmelitas in conventibus ad Boxmeer, Zenderen et Oss sitis, ubi tempus sacerdotale praeparatorium degebat, auctum est. Anno 1898 ipse carmelita factus est quippe qui istius ordinis vitam contemplativam vivacitate spiritali mixtam magni aestimaret. Anno 1901 Teresiae Abulensis scripta ad anthologiam magnam composuit. Ordinatus est sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech anno 1905. Romae studiosus factus doctoratu in philosophicis anno 1909 laureatus est.
Cursus honorum scientificus
Eodem anno professor in schola superiore Carmelitana ad Oss proclamatus est. Una cum confratibus tribus Teresianas res in linguam Batavicam vertere incohatus est. Tomus primus a Tito Brandsma solo confectus est. In tomum tertium autem, qui in lucem prolatus est anno 1926, conversionem operis maioris mystici tradidit, i.e. de Animae clausis. Cum sub custodia Germanica esset biographiam alteram Teresiae pepigit. Quae post mortem anno 1946 edita est.
Anno 1923 universitate catholica Noviomagensi condita professor nominatus est. Annis inter 1932 et 1933 rectoris magnifici munere functus est. Eius erant historia philosophiae argenteae instruenda necnon mystica maiorum localium tradenda. De mysticis inter Batavos symbolas plures exaravit. Brandsma in universitariis aedibus Institutum de historia mysticae Batavicae exploranda fundavit, cui incepto copiam textuum spiritalium antiquiorum addidit. Collectio ista ducentis in voluminibus sparsa et nostris diebus gravitudine non caret. Die 7 Maii 1968 ad laborem Brandsmaicum perficiendum institutum conditum est quod eius nomen portare dignatus est. Anno 1927 Brandsma periodicum praetitulatum "Ons Geestelijk Erf" fieri iussit. Neque Encyclopaedia Catholica annis inter 1933 et 1939 sine auxilio Titi creari potuit.
Titus doctissimus umquam nec labores sacerdotales nec vitam monasticam neglexit. Itaque et Noviomagus et Moguntiacum monasteriis novis Carmelitarum gaudere potuerunt. In iuventute erudienda quoque excellebat. In rixis linguisticis Frisiae etiam feliciter mediatoris partes egit et iram excitatorum placavit. Anno 1917 cum aliis Roomsk Frysk Boun condidit et in praesidio de scientiis linguae Frisicae vulgandis consulebat. Itaque ex anno 1937 discipuli tirones multi sponte sua Frisicum idioma docti sunt. Anno post vel academia nomine Fryske-Akademie advenit! Titus indefessus ligamina inter catholicismum Romanum et Frisiam corroborabat et iam anno 1926 peregrinatio in vestigiis Sancti Bonifatii ad Dokkum organizata est. Anno 1937 societas culturalis Frisiae Catholicae primo convenit.
Titus martyr
Brandsma, qui variis commissionibus paedagogicis intererat, ante occupatores Germanos aequitatem discipulorum omnium sublineavit. Publice scripsit de barbaro momento in notionibus socialismi nationalis; eo agente discipuli Iudaei non statim ex scholis expulsi sunt. Ex anno 1935 diurnarios contra periculum Germanicum instruxerat. Cum Germani mense Decembri flagitavissent, ut in periodicis catholicis commentationes nazisticae apparerent, Titus egit. Archiepiscopo de Jong consentiente foliorum catholicorum redactores visitati sunt. Die 19 Ianuarii 1942 Brandsma proditus est et in carcerem missus est. Post multos cruciatus, in quibus servitia sacerdotalia erga captivos alios pergebat, die 26 Iulii in castris carceralibus Dachani necatus est. Anno 1955 beatificationis processus incipiebat quae die 3 Novembris 1985 effecta est. Ex 15 Maii 2022 inter sanctos erit.
Castrum Sancti Barnabae
Castrum Sancti Barnabae seu Scarperia (Italiane: Scarperia) est oppidum Italiae et fractio municipii Castri Sancti Barnabae et Plebis Sancti Petri. Incolae Scarperienses appellantur.
Historia
Castrum Sancti Barnabae (Scarperia) fuit municipium Italiae, circiter 7 800 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Florentina ac in Agro Mugellano, historica ac geographica terra, situm. Die 1 Ianuarii 2014 coniunxit se cum Plebe Sancti Petri de Sieve, ut constituiret municipium novum Castri Sancti Barnabae et Plebis Sancti Petri.
Marcellus Raymond
Marcellus Raymond (Genavae natus die 20 Decembris 1897; ibidem mortuus die 28 Novembris 1981) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1968 operum omnium eius gratia Praemium Schiller atque 1971 Praemium Gottfried Keller accepit.