cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Basilius Grossman
Basilius Simeonis filius Grossman (Russice Василий Семёнович Гроссман, tr. Vasilij Semënovič Grossman, vero nomine Иосиф Соломонович Гроссман, tr. Iosif Solomonovič Grossman), natus die 12 Decembris 1905 Berdyczoviae (tunc Imperii Russici, nunc Ucrainae), mortuus 14 Septembris 1964 Moscuae, fuit scriptor Sovieticus. Alumnus fuit universitatis Moscuensis ubi chemiae studuit. Notae sunt narrationes eius de Bello Magno Patrio, in quo ipse ut correspondens actorum diurnorum Sovieticorum militarium participavit (inter alia, in Pugna Stalingradensi).
Antonius Webern
Antonius Webern (natus die 3 Decembris 1883 Vindobonae; necatus est fortutto a milite Americano die 15 Septembris 1945 in Mittersill in terra Salisburgensi), Arnoldi Schoenberg discipulus, fuit compositor more serialismo et dux orchestrae Austriacus. Et carmina e poematis Stephani Geroge et Georgii Trakl composuit.
Operae totae sunt serialismi et Petrus Boulez interpretationem omnium operarum ad sex discos compactos regessit.
Ullensvang
Ullensvang est Norvegiae commune 3391 incolarum (anno 2012) in provincia Hordaland.
Tributum Robin Hood
Tributum Robin Hood est collectio tributorum transactionibus argentariis factorum (Anglice financial transaction tax) grege organizationum non publicarum (Anglice non-governmental organisations) proposita.
Saint-Crépin-d'Auberoche
Saint-Crépin-d'Auberoche est commune Francicum 297 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Davayat
Dovayat est commune 565 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Ludovicus Klages
Fridericus Conradus Eduardus Gulielmus Ludovicus Klages (natus die 10 Decembris 1872 – mortuus est die 29 Iulii 1956) fuit philosophus, psychologus et graphologus Germanicus qui pro philosophia vita conatus fuit inspiratus a Friderico Nietzsche et Henrico Bergson. Alma mater sua fuit Alma Mater Lipsiensis.
Vladimirus Šainskij
Vladimirus Iacobi filius Šainskij (Russice Владимир Яковлевич Шаинский, tr. Vladimir Jakovlevič Šainskij; natus familia Iudaeica Kioviae die 12 Decembris 1925, mortuus Didacopoli die 25 Decembris 2017) fuit compositor atque musicus (clavicen et violinista) Sovieticus et Russicus (ab anno 2000 in Israele, dein ab anno 2004 in CFA habitans). Notus est ut auctor musicae multorum carminum clarorum (ut plurimum, pro impubibus). Musicam pro nonnullis pelliculis cinematographicis atque animatis Sovieticis creavit. Praemio Publico URSS (anno 1981), titulo Artificis Popularis RSFSR (anno 1986) nonnullisque aliis signis laudis Unionis Sovieticae et Foederationis Russicae ornatus est.
Brongniart
Brongniart est nomen multorum hominum:
Primas
Primas (-atis m.) in quibusdam sectis Christianis est titulus quibusdam archiepiscopis adiunctus.
Ecclesia Romana Catholica
Hoc tempore Primas est titulus tantummodo honorificus Archiepiscopi titularis Dioecesis metropolitanae. Nam autumat canon 438 Codici Iuris Canonici Ecclesiae Romanae:
Patriarchae et Primatis titulus, praeter praerogativam honoris, nullam in Ecclesia latina secum fert regiminis potestatem, nisi de aliquibus ex privilegio apostolico aut probata consuetudine aliud constet.
Tamen temporibus antiquis primates saepe potentiam habebant. Exempli gratia Primas Poloniae pirmus senator Rei Publicae Poloniae erat et ab anno 1572 tempore interregni interregis munus tulit. Exempli gratia, papa etiam primas Italiae est.
Antiquae sedes primatiales aliae:
Ecclesia Anglicana
In usu Anglicano vocabulum primas significat episcopum praesidem cuiuslibet ex ecclesiis aut provinciis Communioni Anglicanae pertinentibus. In aliis provincias, hoc munus pertinet sedibus propriis, in aliis datum est episcopo (aut episcopae in eis provinciis ubi mulieres ad gradum episcopatus ordinantur) sive ex senioritate sive electo ab aliis. Exempli gratia:
Primates ex officio:
Primates ex senioritate aut electi:
Hermannus Schlegel
Hermannus Hermann Schlegel (natus die 10 Iunii 1804 Altenburgi, mortuus die 17 Ianuarii 1884 Lugduni Batavorum) fuit eruditus zoologiae, herpetologiae, ichthyologiae et ornithologiae Germanus.
Schlegel rector Musei regni Lugdunensis fuit. Opera haec scripsit: »Essai sur la physionomie des serpens« (Amstelodami 1837, cum mappis); »Kritische Übersicht der europäischen Vögel« (Lugduni Batavorum 1844); »Traité de fauconnerie« (cum Wulverhorst, Lugduni Batavorum 1846); »De Vogels van Nederland« (Harlemi 1860; editio altera, Amstelodami 1877–78, in duabus partibus); »Monographie des Loxiens« (cum Bonaparte, Lugduni Batavorum 1850); »Museum d'histoire naturelle des Pays-Bas« (cum Goffin, Lugduni Batavorum 1862–67,9 Lfgn.); »De Vogels van Nederlandsch. Indië« (Harlemi 1863–66; editio nova, Lugduni Batavorum 1876).
Etiam socius Musei historiae naturalis Vindobonense fuit.
Gulielmus Brase
Gulielmus (Theod. Wilhelm) Brase (natus die 10 Octobris 1951 in oppido Petershagen) rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD est.
Iuventus et munus
Postquam anno 1966 scholam finivit, Brase tirocinium mercatoris fecit. Tum scholam superiorem frequentabat, ab anno 1972 conscriptus militavit, sed deinde militiam recusavit et officium civile absolvit. Tum ab anno 1973 paedagogicae sociali Crefeldiae studebat. Annis 1978 - 1981 pro magistratu iuvenum Gladbaci Monachorum operam dedit et deinde pro collegiis opificum.
Cursus honorum
Brase, qui ab anno 1981 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, ab anno 1998 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae est.
76 Freia
76 , olim designatione A911 OB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Ludovico d'Arrest in Observatorio Universitatis Hafniensis in Østervold versato repertus est. In mythologia Nordica Freia, e qua asteroides appellatus est, fuit dea e generatione Vanir.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 76 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lecques
Lecques est commune 321 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Mauricella
Mauricella (Francogallice Mordelles, Gallonice Mordèll, Britonice Morzhell) est commune 6777 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore iuxta Condate Redonum.
Pax Posnaniae (1806)
Pax Posnaniae 11 Decembris 1806 a Napoleone I imperatore Francorum et Friderico Augusto III Principe Electorali Saxoniae Posnaniae in urbe Polonico signatum est, postquam Napoleo Saxoniam et Borussiam alligatas nonnullis proeliis (i.a. apud Ienam pervicit.
Blars
Blars est commune Francicum 129 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Katsushika Hokusai
Katsushika Hokusai, litteris Nipponensibus 葛飾北斎 (mense Octobri Novembrive 1760–10 Maii 1849 ), fuit artifex Nipponensis, ukiyo-e pictor, et fabricator impressionum Aevi Edo. Qui eo tempore fuit vir picturae Sinicae peritissimus in Iaponia. Hokusai longe lateque notus est hodie auctor Triginta Sex Montis Fusii Aspectuum (富嶽三十六景, c. 1831), seriei notarum ligno impressarum, quae Magnam Undam ante Kanagawam notam "iconicam" inclutissimamque comprehendit, annis 1820 creatam.
Belvianes-et-Cavirac
Belvianes-et-Cavirac est commune Francicum 288 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Helimutus Brandt
Helimutus (Theod. Helmut) Brandt (natus die 24 Octobris 1950 in oppido Bardenberg nunc ad Würselen pertinentem) rerum politicarum peritus Germanicus factionis CDU est.
Saint-Chamassy
Saint-Chamassy  est commune Francicum 538 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Saint-Cirq (Duranius)
Saint-Circq  est commune Francicum 120 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Helimutus Brandt
Iuventus et munus
Postquam anno 1996 scholam testimonium maturitatis adeptus finivit, miles conscriptus militavit. Deinde Bonnae iurisprudentiae studebat atque causidicus admissus est.
Familia
Anno 1976 uxorem duxit atque duos liberos habet.
Cursus honorum
Brandt ab anno 1969 sodalis factionis Christianae Democraticae est. Annis 1994 - 1999 magister civium oppidi Alsdorf erat. Die 28 Iunii 2005 pro Carolo-Iosepho Laumann legatus ad Dietam Foederalem Germaniae suffectus est et ad hunc diem manet.
Katsushika Hokusai
Hanc seriem fecit Hokusai propter auctum peregrinatorum et suam fascinationem Montis Fusii (Smith 1988). Haec series, praesertim notae ligno impressae Magna Unda et Fusius Tempestate Serena, eius laudem in Iaponia et peregre instituit.
Moiseium
Moiseium (Francogallice Mouazé, Gallonice Móazae, Britonice Moezeg) est commune 984 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Shirley MacLaine
Shirley MacLaine (nomine nativo Shirley MacLean Beaty, nata die 24 Aprilis 1934 Ricmondiae in Virginia) est premio Golden Globe Cecil B. DeMille vincente actrix atque saltatrix, postea scriptrix. Munus accepit in pellicula The Trouble with Harry anno 1955 in quo celeberrima publicarum facta. Postquam per experientiam mysticae scriptrix Americana facta est et autobiographiam scripsit. Actor Warren Beatty est frater eius. Filia Sachi Parker est actrix.
Katsushika Hokusai
Vita et educatio artifex
Hokusai natus est in urbe Edo, nunc Tokyo, vicensimo tertio die mensis noni anni decimi Aevi Hōreki (mense Octobri Novembrive 1760). Suum nomen pueritiae fuit Tokitarō (Nagata 1999).
Hokusai dum vixit plus quam triginta nominibus usus est.
Aetate suae duodecim, missus est a patre ut in bibliotheca laboraret. Aetate 14, factus est caelatori addictus, cui quattuor annos laboravit; quo facto, accepit locum in schola Katsukawa Shunshō, artificis ukiyoe, generis notarum ligno impressarum et picturarum quod Hokusai perdiscebat (Nagata 1999). Ukiyoe facta ab artificibus sicut Shunshō vehementius dixit imagines meretricum et Kabuki actores qui populo accepti in urbibus Iaponiae eo tempore sunt.
Post unum annum, Hokusai nomen a magistro mutatum est: nunc appellatus Shunrō, suas primas notas divulgavit, seriem picturarum actorum Kabuki, anno 1779 editam. Decem annos dum Hokusai cum Shunrō studebat, primam uxorem duxit, de qua perparva noscitur, praeter eius mortem, annis 1790 ineuntibus. Iterum duxit, sed haec uxor etiam mox mortua est. Hae feminae ei duos filios et tres filias genuerunt. Filia natu minima, Sakae, etiam appellata Ōi, facta est artifex sicut pater (Weston 1999:117).
Shunshō anno 1793 mortuo, Hokusai explorare alias artis rationes coepit.
Culmen eius fortunae
Hokusai nunc se cum Schola Tawaraya consocians, nomen sibi imposuit Tawaraya Sōri. Eo tempore is multas picturas penicillo fecit appellatas surimono, descriptiones quoque pro kyōka ehon. Anno 1798, suo nomine discipulo dato, coepit laborare artifex liber, sine schola, et iterum nomen novum accepit, Hokusai Tomisa.
Anno 1811, aetate 51, Hokusai nomen Taito sibi imposuit et nunc coepit creare Hokusai Manga et multas libellas artis (etehon) (Nagata 1999).
Anno 1820, Hokusai nomen factum est Iitsu—mutatio quae initium significat temporis quo is artifex laudem per civitatem confirmavit.
Senectus
Anno 1834 ineunte, Hokusai senex laborabat nomine Gakyō Rōjin Manji (Senex ab Arte Mente Captus). Eo tempore, fecit Centum Montis Fusii Aspectus, alia gravissima regionum in tabula seriem (Weston 1999:119).Obiit die 10 Maii 1849, et sepultus est apud Seikyō-ji in Taito vico in Tokyo (Nagata 1999).
Opera et auctoritas
Hokusai electio nominis artificis et frequentes Montis Fusii depictiones deductae sunt de eius fidibus religiosis. Nomen Hokusai significat 'Conclave Septentrionale' (北斎), siglum nominis Hokushinsai 'Conclave Stellae Septentrionalis' (北辰際). Hokusai fuit socius Nichiren, sectus Buddhismi, qui Stellam Polarem cum deitatem Myōken (妙見菩薩) consociavit (Lane 1989). Memoriae traditum est Montem Fusium coniungi cum vita aeterna. Haec opinio invenitur in Fabula Putatoris Harundinis Indicae, ubi dea elixir vitae in cacumine montis deponit. "Ab antiquitate, Mons Fusius sic visus est fons arcanorum immortalitatis, fama quae fuit in medio Hokusai animo monti dedito" (Smith 1988).
Feritas Bernardi
Feritas Bernardi, vulgo La Ferté-Bernard est commune 9 279 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Katsushika Hokusai
Opera et auctoritas
Maximum Hokusai opus est Hokusai Manga (北斎漫画), series quindecim codicum et paene 4000 adumbrationum, anno 1814 divulgatum (Nagata 1999). Hae adumbrationes saepe habentur exemplum hodiernarum mangarum; sed immo, manga Hokusaiana est congeries adumbrationum (animalium, hominum, rerum), quae fabulis hodiernarum mangarum caret (Nagata 1999).
Feritas Bernardi
Ibi anno 1477 Panthaleo de Conflentia se caseos "bonos ... et delicatos" repperisse scripsit.
Hantonia
Hantonia (Anglosaxonice Hamwic et Hantune, sed hodie vulgo Southampton) est urbs Anglica, e qua comitatus Hantoniensis nuncupatur. Fuit burgus regni Occidentalium Saxonum, ubi nundinae tenebantur ab anno circiter 750, mercatus autem ab anno 1461.
Innocentius V
Innocentius V, nomine anteriori Petrus de Tarantasia (natus anno circiter 1224 Campanii in regione Tarantasia Sabaudiae; mortuus die 22 Iunii 1276), fuit papa catholicus i.e. episcopus Romanus a die 21 Ianuarii 1276.
Magnum, P.I.
Magnum, P.I. (nomine Latine appellater "Magnum Investigator Privatus") est series televisifica, a Donald P. Bellisario et Glen A. Larson creata, nam actor creator pellicularum Thomas Selleck ad Thomam Magnum in persona, investigator privatus, incolit in Oahu, insula Havaiorum, et seriei televisificae prima persona.
Innocentius V
Ab anno 1264 fuit provincialis Ordinis Dominicani. Anno 1272 archiepiscopus Lugdunensis ergo primas Galliarum factus est. Insequenti anno a Papa Gregorio X Cardinalis espicopus Ostiensis creatus est. Anno 1274 cum Gregorio X concilium Lugdunense Secundum interfuit et ibi magnam partem egit.
Magnum, P.I.
Series televisifica primum televisione monstrata est die 11 Decembris 1980, et primum confecta die 8 Maii 1988, atque continebat 8 tempora cinematographica qua 162 partes cinematographicas.
Innocentius V
Opera nonnulla conscripsit inter quae commentaria in Sententias Petri Lombardi. Anno 1898 a Papa Leone XIII beatificatus est.
Katsushika Hokusai
Opera selecta
Hic habes selecta Hokusai opera, temporum ordine.
Deuillet
Deuillet est commune Francicum 239 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
1657 Roemera
1657 , olim designationibus 1961 EA et 1932 AB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild in Observatorio Zimmerwald versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1657 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Dercy
Dercy est commune Francicum 368 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
1 Ianuarii
1 Ianuarii est primus dies et calendarii Iuliani et calendarii Gregoriani. Hic annus calendarius ad ordinem mensium (Ianuarius usque ad Decembrem) attingit. Primus dies anni Iuliani mediae aetatis plerumque alius erat. Hic dies primus anni Iuliani a totis civitatibus Europae occidentalis, Angliá exceptá, inter annos 1450 et 1600 adoptatus est. Nota bene: calendarium Gregorianum anno 1582 pronuntiatum hunc diem non primum diem anni esse dixit. Inter saeculum 13 et annum 1752, annus in Angliá die 25 Martii coepit; dies 1 Ianuarii tamen primus dies anni appellabatur, dies festus erat et homines dona inter se dare solebant.
In calendario Romano 1 Ianuarii Kalendae Ianuariae sunt.
Gregorius X
Gregorius X , nomine anteriori Tedaldus Placentinus e familia Vicecomitum (natus circiter 1210 Placentiae - obiit die  10 Ianuarii  1276), fuit papa catholicus i.e. episcopus Romanus a die I Decembris 1271. Marcus Paulus Venetus anno 1271 Tedaldo incurrit (qui in illis diebus papa electus est) litterasque eius ad curiam Magni Chanis apportavit. Gregorius X archiatrum Petrum Hispanum sibi convocavit qui postea papa Ioannes XXI factus est. Gregorius anno 1274 concilio Lugdunensi Secundo praefuit, quod inter alia decretum "Ubi Periculum" edidit cuius gratia conclave ad papam eligendum creatum est.
Laval-Saint-Roman
Laval-Saint-Roman est commune 230 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Hermupolis
Hermupolis (Graece Ερμούπολη) est urbs Graeca Syro in insula sita. Olim caput nomi Cycladum, nunc est administrativa unitatis regionalis simulque demi Syri sedes, qui die 1 Ianuarii 2011 pristinis demis Hermupoli, Posidonia, Ano Syro coniunctis factus est.
Hermupolis urbs tempore seditionis contra Turcas annis 1820 orta est, ubi plurimi profugi ex Asia Minore, Chio et Psara venientes in insula accepti sedes collocaverunt. Cum vetus urbs ("Palaeopolis") nomine Ano Syros (a mari viso) in colle sinistro sita gradatim in portum versus descendat, nova urbs Hermupolis, quae anno 1834 publice condita est, loco inferiore circa portum et in colle dextro sita est. Urbes quidem indissolubiliter conexae sunt.
Multi "Syro-Francorum" Catholicorum, qui iam ante Bellum rerum novarum Graecum in insula vixerant, vetere in urbe manebant, locupletiores eorum autem in novam urbem descenderunt. Hermupolis mox medius rerum oeconomicarum locus Graeciae et portus maximi momenti facta splendidis aedificiis exornata est. Etsi postea gravitate Piraeo cessit, tamen adhuc magnificum urbis saeculi undevicesimi aspectum praebet plurima aedifica stilo neoclassico, qui vocatur, aedificata asservantis.
Ano Syros ubi maxima ex parte Catholici habitant. Summo in colle ecclesia cathedralis Sancti Georgii sita est, infra conventus Capuccinorum anno 1633 conditus et monasterium Iesuitarum.
In urbe praeterea est unum ex antiquissimis Graeciae museis archaeologicis et theatrum Apollinis anno 1861 erectum. Curia classicistica (inchoata 1876, dedicata 1898, aedificata ab Ernesto Ziller) media in urbe areae Miaulis adiacet.
Ut medius regionis Aegaei Australis locus Hermupolis variis magistratibus ac institutis publicis instructa est. Praeterea urbi nosocomium et universitas sunt.
Marcus Porcius Cato maior
Marcus Porcius Cato, vel Cato Censor vel Cato maior (ad Catonem minorem distinguendum) dictus, Marci filius, orator, historicus, natus Tusculi anno 234 a.C.n., novus homo consul 195 cum L. Valerio Flacco fuit ac censor anno 184 cum eodem; mortuus est anno 149.
De vita
Marcus Porcius Cato anno 234 a.C.n. Tusculi familia plebeia sed haud paupere natus est. Iuvenis agros Sabinos patris coluit, fortasse iuxta Venafrum (ibi enim Cato ipse, sicut e libro De agri cultura discimus, fundum possedit). "Ego iam a principio," dixit, "in parsimonia atque in duritia atque industria omnem adulescentiam meam abstinui agro colendo, saxis Sabinis, silicibus repastinandis atque conserendis".
Annum septimum decimum agens militiam capessivit; "cumque Hannibal terram Italicam laceraret atque vexaret" ab anno 214 ad annum 202 in Bello Punico altero Cato pugnavit quaestor militaris, Scipione duce. Scitur apud flumen Metaurum pugnavisse anno 202. Postquam in Hiberia Sardiniaque mores probatos suos ostendit, Hispanicos rebelles durissime subegit; qua re in triumpho ductus est. Cum in patriam rediisset, cursum rei publicae coepit honorum ac quamquam homo novus erat Catonis cursus honorum celeris fuit. Anno 195 obstitit Legis Oppiae abrogationi ac in ipso anno consul factus est. Anno 184 factus est censor et in hoc officio maximam morum maiorum observantiam demonstravit contra luxuries nobilitatis.
Statim plurimas causas contra Scipionem Africanum, ducem proximi belli sed etiam maximum auctorem cultus humanitatisque Graecorum in urbe, coepit: in primis propter eius inhonestum sumptuosumque modum vivendi. Quadraginta quattuor causas contra gentem Aemilianam incepit. Anno 184 a.C.n. post bellum adversus Antiochum Syriacum Cato Scipionem de repetundis accusavit quia magnam partem spoliorum belli possessam ab ipso Africano putabat esse. Accusationibus Scipio respondere non potuit: nihil dixit nisi illum diem esse diem in quo Hannibalem profligatum. Tametsi absolutus est sese exilio affecit in sua villa in Literno, in qua mortuus est insequenti anno.
Credebat Cato philosophiam et mores Graiorum nocere moribus antiquis Romanis. Aestimabat philosophiam perniciosam ac inutilem disciplinae boni civis Romani esse. Anno 155 a.C.n., patrum conscriptorum concilio habito, ab Urbe trium philosophorum legationem expulit quoniam suis orationibus Carneades Academicus, Diogenes Stoicus et Critolaus Peripateticus plurimorum civium praecipue iuventutis animos in se convertebant.
Maxime Cato in Senatu operam dedit ad bellum contra Carthaginem indicendum, anno 151 a.C.n. Cato putabat illam urbem iam antiquam rivalem Romae posse perniciosam mercaturae mediterraneae Urbis esse. In omnibus conciliis in Senatu habitis solebat "Censor" haec verba dicere in exitu orationis: "Ceterum censeo Carthaginem esse delendam." Anno 149, Romani naves soluerunt ad contra Carthaginem pugnam committendam. Eodem anno, Cato mortuus est.
De fortuna
Crebriter annis insequentibus citantur Catonis opera et dicta. Oratoris definitio ("Orator est, Marce fili, vir bonus dicendi peritus") primus scriptorum nobis servatorum citat Seneca maior, sed post eum Quintilianus et Apuleius. Secundum Plinium minorem Herennius Senecio eandem sententiam e contrario vertit: "Orator est uir malus dicendi imperitus." Praeceptum "Quod tibi deerit, a te ipso mutuare" citat Seneca minor Sententia de parsimonia, duritia et industria iuventutis suae citat Paulus Festus cum multis aliis fragmentis operum Catonianorum; haec tres "virtutes" Catonis typicae a posterioribus videntur.
Disticha Catonis et Monosticha Catonis, versibus hexametris composita, falso Catoni ab eruditis mediaevalibus adscripta sunt.
Thomas Selleck
Thomas Gulielmus Selleck (vulgo Thomas William Selleck, et vulgariter appellatus Tom Selleck), natus Detroito die 29 Ianuarii 1945, est actor et creator pellicularum, notissimus personae suae ut Thomas Magnum, investigator privatus, in serie televisifica Magnum, P.I. (televisione primigenie anno 1980 ad 1988 monstrata).
Saint-Cernin-de-l'Herm
Saint-Cernin-de-l'Herm est commune Francicum 233 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Vaksdal
Vaksdal est Norvegiae commune 4136 incolarum (anno 2012) in provincia Hordaland.
Saxonia-Meiningen
Saxonia-Meiningen ducatus fuit anno 1680 in Sacro Romano Imperio conditus. Ab anno 1806 ad Confoederationem Rhenanam, ab anno 1815 ad Confoederationem Germanicam pertinebat. Anno 1866 pars Foederationis Germanicae Septemtrionalis et ab 1871 Imperii Germanici erat. Anno 1918 res publica facta est et 1920 pars Thuringiae.
Historia
Saxonia-Meiningen condita est, postquam Ernestus I Saxoniae Gotahae mortuus est et ducatus inter filios divisa est. Bernhardus I tertius filius Meiningen accepit.
Fay (Sartha)
Fay  est commune 600 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Smendes
De nomine
Smendetis nomen Aegyptie scribitur Ns-Bɜ-nb-Ḏd.t "Qui Mendetis est." Aegyptologi, commoditatis causa, nomen enuntiare solent Nes-Ba-Neb-Djedet, sed patet Aegyptios ipsos non ita enuntiavisse. Ergo haud longe errabimus se nuntiatum [ʔǝsβn̩ˈdeːt’] proposuerimus, quod facillime ad [smn̩ˈdeːt’] redigi potuisset.
Plus semel apud Aegyptios invenitur. Quoniam apud Manethonem nomen Σμενδῆς Σμένδιςve scribatur, ea forma fere semper pro rege nostro adhibetur, necnon alios nobiles eiusdem aetitis. Sed inter alias formas quae ad hunc regem pertinent sunt: Ismandēs et Zmendas.
Hoc nomen iam in usu erat hominum regnantibus Graecis et Romanis, sed in papyris Ἐσβένδητις Ĕsbĕndētis aut Σβένδητις Sbĕndētis aut Ζβένδητις Zbĕndētis potius scribitur—quod multo propinquius est appellationi iam supra restitutae.
Laval-Pradel
Laval-Pradel est commune 1174 incolarum (anno 2009) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Locus thermalis
Locus thermalis, brevius thermae appellatus, est urbs seu mansio ad fontem calidum situs, aquas medicatas vel minerales producentem, ubi balnea, gymnasia, deversoria, nosocomia aedificantur quae omnia sub eadem appellatione thermarum comprehendi possunt. Tales urbes tam oblectationis quam salutis causa visitantur.
Urbes thermales in variis civitatibus florent. Anglice spa vocantur (quod verbum e nomine vernaculo Spa urbis Belgicae Aquarum Spadanarum) deductum est), Francogallice ville d'eau ("urbs aquarum"), Theodisce Bad.
Voss (Norvegia)
Voss est Norvegiae commune 14011 incolarum (anno 2012) in provincia Hordaland.
Saint-Cernin-de-Labarde
Saint-Cernin-de-Labarde  est commune Francicum 197 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Mosyseium
Mosyseium (Francogallice Moussé, Gallonice Móczaé, Britonice Moc'heg) est commune 311 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Biars-sur-Cère
Biars-sur-Cère est commune Francicum 1'933 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Danizy
Danizy est commune Francicum 580 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Morrus Reatinorum
Morrus Reatinorum (alia nomina: Morrus Reatinus) (Italiane: Morro Reatino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Latio et in Provincia Reatina situm.
Fatines
Fatines  est commune 739 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Laudun-l'Ardoise
Laudun-l'Ardoise est commune 5388 incolarum (anno 2007) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Bétaille
Bétaille est commune Francicum 1'052 incolarum (anno 2012) praefecturae Oltis in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Imperativus
Imperativus est modus verbi, qui imperata indicat. Est modus, sicut modus coniunctivus et modus indicativus. Lingua Latina formas huius modi personarum secondae et tertiae. Lingua Anglica, sicut plures linguae, formas secondae personae tantum habet. Lingua Sanscritica formas imperativas omnium personarum habet, quamquam formae primae personae re vera fuerunt formae modi coniunctivi.
Imperativus in Lingua Latina
Ecce imperativus singularis (imperatum uni personae) et pluralis (imperatum multis personis), secondae personae:
Lingua Latina etiam "imperativum futurum" habet qua in legibus utimur.
Imperativum usus cum aliquid negat, licet hunc modo coniunctivo uti, sed non mutat in ne:
Autem coniunctivus imperfecti -usus irrealis-, ei verbum non est cum sententia negans est.
Hi coniunctivi appellantur coniunctivos prohibitativos (nom sing.: Coniunctivus prohibitativus).
Irregulares
N.B.: Nimirum sunt etiam imperativi irregulares
Buxa
Buxa, (Francogallice Bouisse, Occitanice Boissa), est commune Francicum 93 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Adolphus Theodorus Brongniart
Adolphus Theodorus Brongniart (Francogallice: Adolphe-Théodore Brongniart) natus est die 14 Ianuarii 1801 Lutetiae - mortuus est die 18 Februarii 1876 eodem loco, fuit studiosus botanistae et palaeobotanicus Francicus fuit sodalis Academiae Scientiarum Lutetiae. Filius fuit geologi Alexandri Brongniart et nepos architecti Alexandri Theodori Brongniart. Agnominatur "pater palaeobotanicae" ob opus eius de plantis vivis et extinctis. Brongniart laboravit in Museo nationale Historiae naturalis in Lutetia usque ad mortem anno.
Will Kymlicka
Will Kymlicka, natus anno 1962 in vico London in Ontario, est philosophiae politicae indagator Canadiensis. Docet in Queen's Universitate Kingstoniana.
De quaestione politica hodierna de iuribus minoritatum immigrantium atque de multiculturalismo cogitavit in libro praecipuo, lingua anglo-canadensi conscripta, Multicultural Citizenship edito anno 1995.
Bernardus Clesius
Bernardus Clesius (natus in Clesio die 11 Martii 1485 - mortuus in Brixinone 30 Iulii 1539) fuit cardinalis et episcopus catholicus urbis Tridenti (hodie Archidioecesis Tridentinus).
Agamia agami
Agamia agami est species avium familiae Ardeidarum ordinis Ciconiiformium, quae in America Media et Australi habitat, praecipue in Peruvia et Brasilia.
Historia Germaniae
Historiam Germaniae decimo saeculo cum ortu regni Germanici ex imperio Francico coepisse, communis opinio est, quo tempore plurimi incolae regni aut Germani aut Celtae (Galli) fuerunt, ab occidente autem etiam partes iam diu ad Romanum imperium pertinentes, quorum incolae Romana vita iam diu adhaeserant, hereditate accepit, ab oriente verum multae gentes Slavici, praecipue Venedi, regno nuper orto subiecti erant. Quod reges Germanici (imprimis stirps Ottonum) auctoritate Papae Romanae felicissime nitebantur, eis mox auctoritas nominis imperii tributa est. Etiam stirpes Saliorum et Waiblingensium ecclesiam imperialem propagaverunt. Exiente Waiblingensium stirpe potestas regnum graviter adfecta est hactenus, ut imperium saepe seditionibus principum imperialium laborabatur. Demum per bullam auream dictam imperatoris Caroli IV modus regnum creandorum constitutus est. Praeterea nunc etiam urbes totius Germaniae magis magisque florere coeperunt.
Novo aevo incipiente, imperium mutationibus mitissime tantum adfectum est, sed potius singulae partes eius novitatis comprehensae sunt. Praecipue reformatione, contrareformatione atque bello tricennali graviter labefactum est, quibus hominibus magna ambiguitas de constitutione vetere fidei ac imperii administrandi atque de potestatibus translaticiis infusum est. Praeter Habsburgenses, qui ex saeculo quinto decimo quasi perpetue imperium moderabantur, etiam stirps Hohenzollern praesidens Prussiae regno adeo conviruit, ut mox immo prisco imperio Austriaco par esse existimatur.
Exarsis bellis coitionum Sacrum Imperium Romanum finem habuit. Cum Napoleo imperator Francicus totius ferme Europae potitus esset, Germaniae per bella liberationis iterum servitute liberatae instituta est Confoederatio Germanica praestantibus regnis Austriae atque Prussiae. Quamquam motus rerum novarum mensis Martii cupiendarum, quo integritatem Germaniae restitui conatum est, sedatus est, copiae regni Prussici hunc paulo post devincendo Franciam atque Austriam ad prosperum exitum duxerunt. Conditum est Imperium Germanicum.
Cum imperatori Gulielmo II aetate imperialismi totius orbis se potiri obversaretur motui gerendi belli quantum contribuit, ut paulo post Primum bellum mundanum coortum est. Cum imperium per seditionem Novembris anni 1918 submersum esset, exclamata est Res Publica Vimariana dicta secundum locum, ubi confecta sit nova constitutio democratica. Paucis solum annis autem exsistere illae contigit, dum iam anno 1933 in dictaturam Nazisticam delapsa est.
Seditione pacifica (Germanice commune ut cardo rerum notum) in parte orientali facta dictatura Factionis Socialisticae Unitae Germaniae (SUG) eversa est, atque constitutum est mense Martio 1990 prima libera comitia in parte subsolana fieri, qua de causa mox actum est, ut Germania omnis restitueretur. Quod victores praeteriti belli nationis restitutioni assentiri parati esse se praebuerunt, valde in promisso pependit, Germaniam coniunctionem Europae nationum petituram esse. Germani autem instituendo monetam paneuropaeicam nomine Euro atque admittendo civitates Europae orientalis in Unionem Europaeam fidem servavisse videntur.
Aetas praehistorica
Antiquissimum spolium generis hominis est quaedam mandibula, quae abhinc annorum 500 000 ferme vel 600 000 genita esse creditur, exemplumque praebuit generis Hominis heidelbergensis. Paulo recentiora sunt reliquiae Hominis steinheimensis. Ex Homine heidelbergensi abhinc annorum 130 000 procreatum est Homo neanderthalensis, qui abhinc annorum circa 100 000 in finibus hodiernae Germaniae vixisse putatur. Cum partes Germaniae posteriore aetate glaciali ad tundram inhabitabilem reductae sunt, probabile est, nullas hominidas tempore Aurignaciarum usque ad medium palaeolithicum inhabitavisse, neque ulla indicia cultus humani reperta sunt.
Saint-Crépin-de-Richemont
Saint-Crépin-de-Richemont  est commune Francicum 202 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Historia Germaniae
Aetas praehistorica
In Suabia inventa est forma Veneris de Hohlenfels abhinc annorum 35 000–40 000 confecta, quae est veterrima hominis imago nota.
Cum aetate neolithica homines primo agricultura, pecuaria, atque sedibus stabilibus uterentur, etiam ars figlinaria primo adhibita est. Quod eodem tempore etiam primo metallo utebatur hominibus indigenibus valde profuit. De aetate aenea in Germania relicta est exempli gratia discus caelestis Nebrae, qui veterrima depictio caeli existimatur.
Aetas antiqua
Primum gentes Germanicae atque Gallicae apud scriptores Graecos et Romanos descripti sunt (praecipue in operibus Caesaris et Taciti). Quinto saeculo a.C.n., inferiores partes Germaniae hodiernae a Gallis, superiores quidem a Germanis incolebantur. Ex hoc tempore Germani meridionales partes frequentabant, quo factum est ut vivante Caesare Danubius flumen ambos populos divideret. Exinde etiam Germani nonnullas vocationes et verba Gallica in linguam suam acceperunt.
Expugnata tandem Gallia regnanteque Augusto Romani agminibus suis Germaniam occupabant usque ad insignem Varianam cladem cum exercitus Romani se ultra Rhenum receperunt exque castris suis identidem expeditiones in Germaniam liberam faciebant. Tamen circa ex anno 50 usque ferme ad quintum saeculum partes trans Danubium et Rhenum ad imperium Romanum pertinebant atque inter annos ferme 80 usque 260 etiam pars Hassiae (Wetterau) et superiores regiones Badenses quibus limes Rhaeticus tutamini erat. Germania Romanis subdita erat divisa in provincias Germania superior, Germania inferior, et Raetia. Ibi urbes Augusta Treverorum, Colonia Agrippina, Bonna, Vormatia, et Augusta Vindelicorum conditae sunt. Ex omnibus partibus Romani imperii coloni ad provincias excolendas transmigraverunt. Anno 98, Tacitus, Romanus rerum gestarum scriptor, historiam atque geographiam totius Germaniae tractavit.
Marco Aurelio secundo iam saeculo a Marcomannis oppresso Germani limites vi transire ex tertio saeculo dum imperium labefaceretur magis magisque conabantur cum Romani eodem tempore etiam a Sassanidis in oriente premebantur. Gentes Alamannorum atque Gothorum ex minoribus tribubus nuper ortae iterum atque iterum provincias Romanas populationibus vexabant. Etiamsi Maximinus Thrax bene ac feliciter in Germaniam cum copiis suis impetum fecisset Romani anno 259/260 tractus trans Rhenum deserere coacti sunt. Cum exeunte tertio saeculo imperium propter restitutionem Diocletiani et Constantini magni reconvalescerat, tamen milites Romani frequenter antiquitate posteriore cum Germanis dimicabant.
Postquam anno 375 Hunni in Europam invaserant, coeperunt migrationes gentium quinti saeculi. Transitione Rheni anni 406 Imperium Romanum Occidentale severiter adfectum est cum complures gentes Germanicae totius ferme imperii Romani potiti sunt, hactenus ut Romanis deposito Romulo Augusto nihil supererat nisi Italia ipsa. Exempli gratia hoc tempore condita sunt regnum Vandalorum in Africa Septentrionali, Burgundiae regnum in Gallia necnon imperia Ostrogothorum atque Visigothorum. Quorum potentissimum fuit regnum Francorum quinto saeculo expugnatum.
Medium Aevum anterius
Cum Germani sedes translaticias trans Albam flumen migrando in terras australiores evacuissent gentes Slavici usque ad finem 7. saeculi omnium tractuum trans Albam atque Salam potiti sunt, quare regiones transalbanos usque ad medium aevum etiam Germania Slavica nominatae sunt. Hodie quoque supersunt Slavi in Germania, praecipue Venedi in Lusatiana parte.
Merovingi (ca 500–751)
Magna pars Europae occidentalis (praecipue vetus provincia Romana Galliae) et partes Mediae Europae ex initio saeculi sexti regno Francorum subiectae erant, etsi Germania boreo-occidentalis adhuc a gente Saxonum incolebatur. Stirps Merovingorum autem fervore fines suos trans Rhenum propagavit: Alamanni atque Thuringi potestati Francicae concesserunt, tamen querela interna de imperio regnando atque incrementum potestatis maiorum domus impediverunt, ne rex singulorum principatuum firmius potiretur. Exeunte saeculo septimo Merovingi de facto a Carolingis potestate amoti sunt, qui ex anno 751 etiam de iure diademata regibus Franciae imposita sunt.
Carolingi (751–911)
Potentissimus illius stirpis fuit Carolus Magnus, qui ex anno 768 (sed solus tantum ex anno 771) usque 814 regnabat. Ille immo anno 800 auctoritatem imperatoris consecutus est. Carolus non solum cum Saxonis durissimis acerbissimisque bellis pugnabat sed etiam cum Langobardis in Italia necnon cum Avaris in Europa orientali atque cum Mauris in Hispania augendo imperio certabat. Etiam artes et litterae iterum in regno suo florescere coeperunt. Carolo defuncto, imperium anno 843 secundum inter heredes eius distributum est. Pars occidentalis veteris regni exordium fuit Francogalliae hodiernae; orientalis quidem pars quondam ad Sacrum Romanum Imperium devoluta est.
Diviso imperio 843 imperium magis magisque delapsum est, usque ad regnum Ludovici Pii, cui ultimo totum imperium regere contigit. Eum secutus est primogenitus filius eius Lotharius I, cui media pars imperii divisi assignata est, cum Carolus Calvus partem occidentalem meruit et Hludovicus conquisivit. Omnibus prognatis Lotharii defunctis medium regnum inter reges duarum partium Franciae partitum est. Ludovicus quidem cum anno 876 obiret regnum suum iterum inter filios suos Carloman, Ludovicum III et Carolum III dividit. Anno 880, fines regni occidentalis cum orientali defixi sunt. Defunctibus et omnibus fratribus eius rex regni occidentalis Carolus III demum ad breve tempus imperium restituere valuit at, cum secorditer regnaret, anno 887 ab Arnulpho regno depulsus est. Mortuo Arnulphi filio Ludovico infante anno 911 stirps Carolingorum exstincta est. Duces cum rati essent illum potestatem suam non minuere, Conradum I regem elegerunt (911–918).
Medium Aevum Posterius
Saeculo quarto decimo, nimium incrementum hominum, messes tenues atque calamitates naturales causae fuerunt diuturnarum famium. Anno 1349/1350, tertia pars incolarum pestilentiae succubuit magnaque Hebraeorum pars tumultibus in Poloniam migrare compulsa est.
Saeculum XX breviter dictum: a primo bello mundano usque ad finem belli frigidi
Etsi aetas civium potentium ortus, inductionis industriarum atque imperiorum certantium etiam in Germania usque ad primum decennium saeculi vicensimi perdurabat sequentes aetates bellorum mundanorum saeculi vicensimi iam annis 1980 exivisse communis opinio est.
Amanda Peet
Amanda Peet, nata die 11 Ianuarii 1972 Novi Eboraci, est actrix Americana.
Lasalle (Vardo)
Lasalle est commune 1052 incolarum (anno 2006) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Saint-Cassien (Duranius)
Saint-Cassien  est commune Francicum 25 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania. Hoc vicus est praefecturae minor quod ad incolas pertinet.
Squama (discretiva)
Squama est una ex parvis laminis osseis vel corneis quae cutem piscium reptiliumque tegunt. Etiam potest esse:
Varcus Sabinus
Varcus Sabinus (Italiane: Varco Sabino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Latio et in Provincia Reatina situm.
Virginis mors (Caravaggius)
Virginis mors est tabula a Michaelo Angelo Caravaggio anno 1606 perfecta. Tabula, quae Virginis Mariae effingit mortem, antequam Ecclesia Catholica Adsumptionis Beatae Mariae Virginis dogma promulgaverat picta est.
Hoc opus, hodie Lutetiae in Museo Lupariensi servatum, olim ad collectiones Caroli I, regis Angliae, et postea Ludovici XVI regis Franciae, pertinuit.
Quattuor magnae mythistoriae classicae
Quattuor magnae mythistoriae classicae sunt opera Sinensia inter annum 1300 et 1800 scripta. Ea sunt valde celebria in Sinis et creduntur esse praestantissima exempla litteraturae Sinensis. Veterrimus eorum Margo Aquae est, qui scriptus est saeculo quarto decimo. Secunda scriptu est Fabula Trium Regnorum, ex eodem saeculo. Tertium est Iter Ad Occidentem, saeclo sexto decimo scriptum et quartum opus est Somnium Cubiculi Rubri, saeclo duodevicesimo scriptum. Haec opera magnopere innotuere in partibus Orientis Extremi, imprimis in Iaponia et Corea extra Sinis.
Opera
Servato temporis ordine sunt:
Évaillé
Évaillé  est commune 390 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Moutiers (Illa et Vicinonia)
Moutiers (Britonice Mousterioù) est commune Francicum 871 incolarum (anno 2009) praefecturae Illae et Vicinoniae in regione occidentali Britannia Minore.
Bouriège
Bouriège est commune Francicum 132 incolarum (anno 2010) praefecturae Atacis in regione australi Occitania et Ruscinone.
Dammard
Dammard est commune Francicum 411 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Étival-lès-le-Mans
Étival-lès-le-Mans  est commune 2081 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Vasa Scubae
Vāsa scūbæ sunt indūmentum hominem natātum summersum prō tempore prōtensō sinere. Ea ut solent cōpiam ǣris continent et sunt impervia aquæ.
Etymologia
"Scūba" est acronȳmen in Anglicū: "Self-Contained Underwater Breathing Apparatus".
Congius
Congius est mensura Romana capacitatis senos sextarios capiens (circiter 3,27 l.). Nomen ipsum e lingua Graeca sumptum videtur ubi κόγχη (deminutivum κόγγιον) testam conchi et vas concho simile designabat.
Antiquitus maximis feriis publicis magistratus congios olei vel vini vel salis vel aliorum edulium populo Romano viritim dare solebant : quod donum itaque congiarium vocabatur. Nomen servatum est etiam cum imperatores Romani congiaria nummaria potius dederunt. Item Plinius est auctor quendam Novellum Torquatum, Mediolanensem hominem qui usque ad proconsulatum promotus est, imperante Tiberio cognomen ex eo duxisse quod tres congios vini uno haustu bibere solebat.
Dermitius Martin
Dermitius Martin (Hibernice Diarmuid Martin, Eblanae 8 Aprilis 1945 natus) Archiepiscopus Dublinensis et Primas Hiberniae est.
Multis annis in Curia Romana laboravit, ubi se linguarum peritia, arte diplomatica, bono humoris sensu sacerdos distinxit. Die 6 Ianuarii 1999 Episcopus a Pontifice Maximo Ioanne Paulo II ordinatus est.
Die 3 Maii 2003 ad sedem Dublinensem promotus, diligens et dilectus pastor se Ecclesiae devovet.
Saint-Capraise-de-Lalinde
Saint-Capraise-de-Lalinde  (Occitanice Sent Grapasi de La Linda) est commune Francicum 522 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Lanuéjols (Vardo)
Lanuéjols est commune 325 incolarum (anno 2008) praefecturae Vardonis in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.
Øygarden
Øygarden est Norvegiae commune 4460  incolarum (anno 2012) in provincia Hordaland.
Index histrionum cinematographicorum (F-K)
Histrio (mas) (Anglice Actor, Francogallice Acteur, Italiane Attore, Hispanice Actor)
Hibiscus aponeurus
Hibiscus aponeurus (binomen a Thoma Sprague et Ioanne Hutchinson anno 1908 statutum) est species plantarum familiae Malvacearum in Africa tropica endemica. Folia a Panibus troglodytis morbo afflictis manducantur.
Amanda Beard
Amanda Ray Beard, die 29 Octobris 1981 in Newport Beach Californiae nata, alumna Universitatis Arizonensis, est natatrix et indutrix.
Bessonies
Bessonies est commune Francicum 100 incolarum (anno 2012) praefecturae Oldi in regione australi Meridiano et Pyrenaeo (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Suda (discretiva)
Suda est:
8286 Kouji
8286 , olim designationibus 1992 EK1 et 1995 BF3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Kim Endate et Kazuro Watanabe, astronomis apud Observatorium Kitami versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8286 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Thuringia internationalis
Thuringia Internationalis (Esperantice Turingio Internacia) fuit quoddam programma radiophonicum Esperantice emissum. Erat in animo eo modo praebere Thuringiam eiusque caput Erfordiam maxima in varietate ad audientes in toto orbe terrarum diffusos. Statio radiophonica emittens Statio Radiophonica F.R.E.I. appellatur.
Historia
Initium emissionum mense Ianuario anni 2012 fuit. Quae secunda quaque die Solis auscultari potuerunt, hora septima ad vesperas, unam horam integram. Nonnullae partes emissionum Theodisce annuntiabantur. Ultima emissio mense Decembri 2021 facta est.
Argumentum
Primo quinquennio emissionum ratio ex rubricis sequentibus constabat et, saltem primos annos, stricte observabatur:
In fine emissionum, sententia lingua Latina dicebatur de lingua Esperantica tamquam vinculum inter homines diversarum linguarum. Id non iam fiebat e mense Iulio 2015, quo emissiones Latinae praetitulatae Erfordia Latina incohatae sunt. Nonnumquam etiam hospites Esperantistae vocabantur ut emissionibus radiophonicis symbolas afferrent (ut fecit e.g. de rebus musicalibus dominus Franciscus Georgius Rössler). Emissionem omnem soni hymni La Espero circumvallabant.
Vulgatio
Propagatio non solum interrete facta est, sed etiam antenna Erfordiae posita. Sic emissiones, praeter informationis fontem Esperantici fautoribus, generatim erant auxilio divulgationis linguae Esperanticae inter homines adhuc zamenhofiana adhuc ignorantes. Monstrabatur quoque quemadmodum adhiberi potest lingua Esperantica in rebus periegeticis.
Dallon
Dallon est commune Francicum 392 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
McDonough Comitatus
McDonough Comitatus (Anglice:  McDonough County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 32612 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Macomb, anno 1826 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 5.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Frenulum clitoridis
Frenulum clitoridis (notum etiam ut Crus glandis clitoridis) est alterum duorum frenulorum infra superficiem clitoridis a parte anteriori labii minoris pudendi constitutorum.
Frenulum praeputii penis
thumb|150px|Frenulum praeputii penis [[homo|hominis cum chordis frenuli]]