cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harpalus Machatae filius
Harpalus (Graece ; necatus in insula Creta anno 323 a.C.n.), filius Machatae, fuit amicus, contubernalis et sectator Alexandri Magni. Amasias habuit Pythionicen et ab anno 324 a.C.n. Glyceram.
Kitsery
Kitsery (Hindice खिचड़ी ; Anglice kedgeree) est cibus Anglo-Indicus ex pisis et pauxillo oryzae confectus.<!--
KEDGEREE, KITCHERY , s. Hind. khichṛī, a mess of rice, cooked with butter and dāl (see DHALL), and flavoured with a little spice, shred onion, and the like; a common dish all over India, and often served at Anglo-Indian breakfast tables, in which very old precedent is followed, as the first quotation shows. The word appears to have been applied metaphorically to mixtures of sundry kinds (see Fryer, below), and also to mixt jargon or lingua franca. In England we find the word is often applied to a mess of re-cooked fish, served for breakfast; but this is inaccurate. Fish is frequently eaten with kedgeree, but is no part of it. ["Fish Kitcherie" is an old Anglo-Indian dish, see the recipe in Riddell, Indian Domestic Economy, p. 437.] c. 1340 ''Le mondj [le mungo de Clusius]. C'est une espèce de mâch; mais ses grains sont allongés et sa couleur est d'un vert clair. On fait cuire le mondj avec du riz et on le mange assaisonné de beurre. C'est ce que l'on appelle kichry, et c'est avec ce mets que l'on déjeune chaque jour. Il est, pour les Indiens, ce qu'est dans le Maghreb la harîrah: Ibn Baṭṭūṭa, Peregrinatio (C. Defrémery, B. R. Sanguinetti, edd. et interprr., Voyages d'Ibn Batoutah [5 voll. Lutetiae: Société Asiatique, 1853-1859] vol. 3 p. 131 c. 1443. -- "The elephants of the palace are fed upon Kitchri." -- Abdurrazzāk, in India in X Vth Cent. 27. c. 1475. --  "Horses are fed on pease; also on Kichiris, boiled with sugar and oil; and early in the morning they get shishenivo" (?). -- Athan. Nikitin, in do., p. 10. c. 1590 : "Khichri, Rice, split dál, and ghí, 5 ser of each; ⅓ ser salt; this gives 7 dishes." -- Abu'l Faẓl "Famelicum ventrem familiari explent victu, quem vocant kitsery'': componitur e pisis et pauxillo oryzae, haec ita mixta cum aqua foco admovent et tantisper reliquunt, donec legumina et far humorem omnem ebiberint; hic ferculum fere vesperi calidum pauxillo butyri affuso sumunt; per diem autem eadem pisa aut alia farra tosta mandunt".
1653. -- "Kicheri est une sorte de legume dont les Indiens se nourissent ordinairement. " -- De la Boullaye-le-Gouz, ed. 1657, p. 545.
1662 : Adamus Olearius, Ioannes Albertus de Mandelslo; John Davies of Kidwelly, interpr., The Voyages and Travels of the Ambassadors from the Duke of Holstein to the Great Duke of Muscovy and the King of Persia. Londinii, 1662 ''Trades-men ... must accordingly fare very poorly, their ordinary Diet being onely Kitsery, which they make of Beans pounded, and Rice, which they boile together in water till the water be consumed. Then they put thereto a little butter melted, and this is their supper, for all day they eat only rice and wheat in the grain.''
1676-1679 : ''Et le soir quant ils en ont la commodité ils font du quichery, qui est du ris qu'ils font cuire avec une graine de ce nom dans l'eau et le sel. Pour le manger ils trempent auparavant le bout de leurs doigts dans du beurre fondu, et c'est la nourriture ordinaire tant des soldats que du pauvre peuple: Jean-Baptiste Tavernier, Les Six Voyages''.
Again, speaking of pearls in the Persian Gulf, he says: "Whatever is of any Value is very dear. Here is a great Plenty of what they call Ketchery, a mixture of all together, or Refuse of Rough, Yellow, and Unequal, which they sell by Bushels to the Russians." -- Ibid. 320.
1696. -- ''Kitcheree is another dish very common among them, made of dol, that is, a small round pea and rice boiled together, and is very strengthening, tho' not very savoury. Of this the European sailers feed in those parts once or twice a week, and are forc'd at those times to a papgan abstinence from flesh: J. Ovington, A Voyage to Suratt in the Year 1689'' (Londinii: Tonson, 1696) pp. 310-311
1727  A. Hamilton New Acct. E. Indies I. xiv. 161 Some Doll and Rice, being mingled together and boiled make Kitcheree, the common Food of the Country. They eat it with Butter and Atchar
Ioannes Henricus Grose Anglus, arte coquinaria Indica in tres categorias dispositis, caril, kitsery, pilau, ... dal"
1816  ‘Quiz’ Grand Master 51   The servant enters with a dish, Containing kedgeree and fish. 1867  Bp. Fraser in Hughes Life (1887) 143  Kedgeree is a capital thing for breakfast. 1879  Mrs. A. G. F. E. James Indian Househ. Managem. 88  Kegeree is composed of the remains of cold fish, and is usually a breakfast dish. 1880. -- "A correspondent of the Indian Mirror, writing of the annual religious fair at Ajmere, thus describes a feature in the proceedings: "There are two tremendous copper pots, one of which is said to contain about eighty maunds of rice and the other forty maunds. To fill these pots with rice, sugar, and dried fruits requires a round sum of money, and it is only the rich who can afford to do so. This year His Highness the Nawab of Tonk paid Rs. 3,000 to fill up the pots. . . . After the pots filled with khichri had been inspected by the Nawab, who was accompanied by the Commissioner of Ajmere and several Civil Officers, the distribution, or more properly the plunder, of khichri commenced, and men well wrapped up with clothes, stuffed with cotton, were seen leaping down into the boiling pot to secure their share of the booty." -- Pioneer Mail, July 8. [See the reference to this custom in Sir T. Roe, Hak. Soc. ii. 314, and a full account in Rajputana Gazetteer, ii. 63.]
Kegeree (kitchri) of the English type is composed of boiled rice, chopped bard-boiled egg, cold minced fish, and a lump of fresh butter: these are all tossed together in the frying-pan, flavoured with pepper, salt, and any minced garden herb such as cress, parsley, or marjoram, and served smoking hot. -->
Quincey (Clivus Aureus)
Quincey est commune Francicum 418 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Quincerot (Clivus Aureus)
Quincerot est commune Francicum 113 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Giffonium (Bruttium)
Municipia finitima
Anoia, Cinquefrondi, Galatro, Mammola, Maropati.
Shambhala
Shambhala (Sanscritice शम्भलः ; Tibetanice བདེ་འབྱུང bde 'byung ; Mandarinice 香巴拉, pinyin xiāngbālā) in traditionibus Buddhistica Tibetana et Hindustica est regnum mythicum alicubi in Terra Vacua celatum, quod in variis litteris antiquis commemoratur, inter quas Kalacakra Tantra et textus Zhangzhung culturae antiquae Tibeti occidentalis. Scripturae Bon mentionem Tagzig Olmo Lung Ring, terrae arte coniunctae, faciunt. Textus Hinduistici sicut Vishnu Purana (4.24) vicum Shambhala locus natalis Kalki appellant, decimae et ultimae incarnationis dei Vishnu, qui novam aetatem auream (Satya Yuga) incipiet.
Legenda, doctrinae, et exercitationes sanationis cum Shambhala consociatae sunt his religionibus ordinatis vetustiores. Shambhala fortasse fuit vernacula fidum ratio, shamanica Altae Himalayae traditio, quam aliae religiones absorbuerunt. Haec ratio fidum, etiam Mleccha appellata (a Sanscrita Vedica म्लेच्छ mleccha 'non Vedica'), et inusitatae facultates, sapientia, et vita longa horum veneratorum solis (Siddhi, a Sanscrita Vedica सिद्धि ex समाधि 'Surya Samadhi' antiqua) in textibus Buddhisticis et Hinduisticis inscriptae sunt. Shambhala, quidquid eius origo historica, gradatim videbatur terra pura Buddhistica, regnum fabulosum, cuius realitas est tam somnians vel spiritualis quam corporea vel geographica. Mythus de Shambhala in hac forma ad Europam Occidentalem et Americas extenta est, ubi indagatores spirituales, Buddhisticos et non Buddhisticos, atque aliquantum ad summum culturam popularem movit.
Nexus externi
Shambhala
Iuventus
Iuventus est aetas vitae cum homo iuvenis est, quae tempus inter pueritiam et statum adultum (maturitatem) saepe significat. Nomen etiam definitur "species, viriditas, vigor, ingenium, et cetera proprius unius qui iuvenis sit." Spatium aetatum certarum variat quia iuventus per tempus non definitur ut statio vitae quae ad certa aetatum spatia coniungi potest; nec coniungi potest eius finis actionibus certis, sicut coniunctionibus sexualibus.
Iuventus est experientia quae gradum libertatis hominis formare potest, quae multis modis secundum varias culturae notiones significari potest. Experientia in personalis culturalibus hominis normis vel traditionibus monstratur, cum gradus libertatis iuvenum spatium significat cui in eorum familia per animi motus et oeconomicam iam nituntur.
Consociatio Nationum diem 12 Augusti Diem Iuventutis Internationalem declaravit.
Receptorium GABA
Receptoria GABA sunt grex receptoriorum neurotransmissoris, quae in vertebratorum systemate nervoso centrali ab neurotransmissore inhibente GABA stimulantur. Adhuc tres classes inventae sunt: Receptoria GABAA ac receptoria GABAA-ρ ionotropicae enim et receptoria GABAB proteino G copulata. Nimirum velocitates eorundem divertunt: Cum ionotropica celeriora essent, ita proteino G copulatum GABAB tardius est.
Per receptoria GABA in vertebratorum systemate nervoso centrali operationes inhibentes principales excellunt.
Praeterea receptoriis GABA in iecoris hepatocytis quoque et cholangiocytis ductūs biliaris functiones enim, velut in pancreate, sunt.
Iacobus Iosephus Orliński
Iacobus Iosephus Orliński (natus Jakub Józef Orliński Varsaviae die 8 Decembris 1990) est cantor operaticus, voce contratenor, Polonicus.
Receptorium GABA
Receptoria GABAA
Quodque receptorium GABAA est canalis ionticus imprimis chloridi, proinde ionotropicum receptorium. Subunitates receptorii variae, quo quinque partes (heteropentamero) sunt, descriptae sunt. Alkaloidum bicucullinum antagonista selectivus competitivusque haec receptoria inhibit.
Iacobus Iosephus Orliński
Vita et cursus
In Aula Carnegiana et Aula Tulliana apud Sedem Lincolnianam Artium Activarum Novi Eboraci perfunctus est, avide a censoribus diarii The New York Times recensus. Inter res quas cecinit sunt Messiah Handelii cum Musica Sacra et Societate Oratoriorum Neoeboracensi. Etiam cecinit cum Opera Juilliardiana in Flight, opera Ionathan Dove. Anno 2017, partes Ottonis in Agrippina Handelii cecinit cum La Serenissima: Music and Arts from the Venetian Republic. Interfuit in festis Handelianis Carolsruhae, ubi Nisi Dominus Antonii Vivaldi partesque Dixit Dominus Handelii cecinit. Eodem anno, primo apparuit apud Festum Aquiarum Sextiarum in Erismena, opera Francisci Cavalli. Tempore 2017–2018 debut faciet apud Operam Francofurtensem, partes Rinaldi in Rinaldo Handelii cantans.
Becquerel (unitas)
Becquerel unitas radioactivitatis, signo Bq, est mensura activitatis A quantitatis materiae radioactivae, quo secundi desintegratio singularis nuclei (1 Bq = s−1) fit. Unitas haec igitur numerus desintegrationum materiae radioactivae, cum atomis ex nucleis instabilibus (isotopis) compositis, describit. Unitas Bq ergo indicium neque energiae E neque periculi organismi est.
Iacobus Iosephus Orliński
Breakdancing
Orlinski, summus athleta breakdancing, est sodalis gregis Skill Fantastikz Crew, communis saltationi breakdancing dicati.
Becquerel (unitas)
Unitas Bq anno 1976, una cum unitate Gy, in systemate SI inclusa est, usūs ergo commendata est.
Titus Flavius Postumius Titianus
Titus Flavius Postumius Titianus (nescimus quando natus, quando mortuus sit) fuit senator Romano saeculorum tertii et quarti.
Magistratus publici
Postumius inter 285 et 290 consul I suffectus erat, deinde corrector Italiae et iudex appellationis. Tum fuit corrector Campaniae, consularis aquarum et Miniciae Romae et anno 295/296 proconsul Africae. Anno 301 consul II ordinarius electus est. Postumius etiam anno 305/306 praefectus urbi Romae fuit.
Familia
Postumii gens senatorii ordinis erat et ex Africa Romam venerat. Anno 160, Marcus Postumius Festus novus homo consulatum suffectum gesserat. Hic proavus Postumii Titiani fuit. Titus Flavius Postumius Quietus, consul anni 272, et Titus Flavius Postumius Varus praefectus urbi 271/272 verisimile Titiani propinqui sunt.
Axima et Planea
Axima et Planea (Francogallice Aime-la-Plagne) sunt novum commune 4 382 incolarum (anno 2016) praefecturae Sabaudiae in regione Arvernia Rhodano Alpibus Franciae orientalis. Die 1 Ianuarii 2016 commune Axima se cum Granario et Monte Girodio in hoc novum commune coniunxit, cui Axima est oppidum capitale. Planea (La Plagne) statio ludorum hiemalium a multis cognoscitur.
Achar
Achar, devanagari अचार est categoria embammatum ex aceto seu sale sive oleo confectorum in arte coquinaria Indica saepissime adhibitorum.
Idem autem nomen, origine Persicum, de condimentis Iraniae etiam adhibetur: per exemplum mercator Anglus anno 1628 in portu Bandar Abbas missum aquam rosae, pistacia, nuces, quaerere mandatus est necnon "achar generum variorum, sed praecipue allii silvestris si ibi venundetur".
Perumpāṇāṟṟuppaṭai, Tamulice saeculo III ineunte scriptum, de urbe Kāñci.
Anacardia "viridia sale condita (quae confectura achar nuncupant) in cibariis adhibentur et nundinis venditantur sicut apud nos olivae conditae". .
"... fructibus, quos poma amoris vocamus; Italis bella dona et Lusitanis poma d'oro a[p]pellantur. Certe species mandragorae est ... condiuntur quoque muria ac aceto addito et aromatibus. Quod genus conditurae communi nomine achar Indi vocant"
1687. -- "Achar I presume signifies sauce. They make in the East Indies, especially at Siam and Pegu, several sorts of Achar, as of the young tops of Bamboes, &c. Bambo-Achar and Mango-Achar are most used."-<-> Dampier, i. 391.
1783. -- We learn from Forrest that limes, salted for sea-use against scurvy, were used by the Chulias (Choolia), and were called atchar (Voyage to Mergui, 40). Thus the word passed to Java, as in next quotation:
1768-71; S. H. Wilcocke tr. J. S. Stavorinus Voy. E.-Indies I. 237. -- "When green it (the mango) is made into attjar; for this the kernel is taken out, and the space filled in with ginger, pimento, and other spicy ingredients, after which it is pickled in vinegar." -- Stavorinus, i. 237
1811 : Manuel de la cuisine, ou, L'art d'irriter la gueule p. 3: Achia ou Achiar: subst. masc. On appelle ainsi les rejettons du bambou confits en vert dans le vinaigre avec l'assaisonnement convenable} ils ressemblent à nos cornichons. Les Hollandais les apportaient autrefois des Indes orientales dans des vases de terre. Nos cuisiniers les plus savans ont fait d ’Achia le mot Chia au féminin, et disent une poularde à la Chia, ce qui veut dire une poularde rôtie servie sur des cornichons des Indes.
1866 J. Lindley & T. Moore Treasury Bot. I. 9 Achiar; an Eastern condiment, formed of the young shoots of Bambusa arundinacea.
4369 Seifert
4369 , olim designationibus 1982 OR, 1940 RD, 1957 SD, 1970 WC1, 1971 BC4, 1980 BT2, et 1987 YF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ladislao Brozek, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Achar
1927 C. G. Botha Social Life in Cape Colony 57 The condiments as ‘atjar’ made from apricots or from chillies ... are too well known to dilate on.
1947 L. G. Green Tavern of Seas 65 Atjar (the red cabbage pickle of the Malays).
4369 Seifert
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4369 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Hagnon Teius
Hagnon fuit ut videtur dux classium et socius dives et potens Alexandri regis. Quo mortuo Hagnon anno fere 320 a.C.n. aulicus fuerit Crateri; legatos enim Ephesios eo anno apud aulam Crateri adiuvit. Cratero decedente Hagnon sub Antigono Monophthalmo mox meruit; pro eo iuxta insulam Cyprum anno fere 315 a.C.n. pugnans ab Atheniensibus, duce Thymochare, victus est. Nummi Teii saeculo IV a.C.n. exeunte iussu Hagnonis cuiusdam, fortasse eiusdem, incusi sunt.
Ultimus antecessor universalis
Ultimus antecessor universalis (UAU), lingua latina classica ultimus generis auctor universalis, vel per ludibrium Anglice concestor sive progenota sive cenancestor, vel personificatus Luca, est recentissimus organismus ex quo omnes organismi nunc in orbe terrarum vivi descendunt. Ergo, is est recentissimus antecessor communis omnium generum vitae in tellure inventorum. Aestimatur UAU fere abhinc annorum 3.5 ad 3.8 billiones (quodam tempore aevo Palaeoarchaeano dato) vixisse.
Carolus Darwin doctrinam universalis descensús communis per rationem evolutionariam in libro De origine specierum posuit, dicens, "Ergo, ex similitudine inferam veri simile esse omnes entitates organicos quae umquam in tellure vixerunt de singula figura primordiali descendisse, in quam vita primum spirata est."
Habetur UAU cellula unica fuisse quae se in initio per mitosin multiplicavit et concursu temporum novas genuit cellulas quae se in colonias cellularum formaverunt ad viventia multiplicia, quae nunc semper sunt, generanda.
Locus radicis
Locus radicis arboris vitae latissime a biologis acceptus inter Bacteria dominium monophyleticum et cladum ab Archaeis et Eucaryotis effectum est, quod "arbor vitae posteris tradita" appellatur, secundum investigationes moleculares quarum prima fuit investigatio a Carolo Woese facta. Perpaucae investigationes aliter concluserunt, radicem in dominio Bacteriorum fuisse ponentes, aut in phylo Firmicutium aut in phylo Chloroflexiorum, ad cladum cum Archaeis+Eucaryotibus et reliquis Bacteriorum basali, ut Thomas Cavalier-Smith posuit.
Universitas Divionensis
Universitas Divionensis est universitas publica anno 1722 Divione a rege Ludovico XV et papa Innocentius XIII fundata. Facultas iurisprudentiae solum habebat. Anno 1792, a Conventu deleta est. Anno 1808, facultates scientiae et litterarum a Napoleone I creatae sunt. Anno 1896, sub Tertia Res Publica, ex his facultatibus Universitas Divionensis iterum fundata est.
Nexus
Situs interretialis
Quemigny-sur-Seine
Quemigny--sur-Seine est commune Francicum 115 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Leonnatus
Leonnatus (Graece ; natus 356 a.C.n.; in proelio interfectus 322 a.C.n.), filius Anteae, fuit sectator Alexandri Magni et satrapa Phrygiae Hellespontinae.
Martina Hartmann
Martina Hartmann (nata die 18 Septembris 1960 Mulhemiae ad Roram) rerum gestarum perita itemque praeses incepti Monumenta Germaniae Historica.
Quos fere tractatus confecerit
Monographiae
Edita
Editiones
Michael Felix Dunal
Felix Dunal, nomine pleno Michel-Félix Dunal (Montepessulani die 24 Octobris 1789 natus; ibidem mortuus die 29 Iulii 1856 fuit botanista et professor historiae naturalis apud universitatem Montispessulanensem.
Filius argentarii, iam iuvenis se ad medicinam botanicamque dedicavit. Universitatem urbis nativae frequentavit. Ibi gradum doctoris anno 1813 ascendit dissertationis gratia cuius titulus fuit Histoire naturelle, médicale et économique des Solanum. Discipulus fuit Augustini Pyrami de Candolle, quo ab universitate absente ipse cathedram naturalis historiae ad interim tenebat, et mox suo iure succedit: quo officio usque ad mortem functus est. Director factus est iam anno 1819 horti botanici Monspeliensis. Labores suos de solanaceis refecit in forma commentationis longae ad magnum opus cuius titulus est Prodromus systematis naturalis regni vegetabilis a praeceptore Augustino inceptum, a discipulo Alphonso de Candolle perfectum.
Principissa Liliana
Principissa Liliana (nata Lillian May Davies die 30 Augusti 1915 in Swansea – mortua die 10 Martii 2013 Holmiae) fuit principissa familiae regiae Sueticae et ducissa Hallandiae. Erat membrum familiae regiae Sueticae anno 1976 per matrimonium cum Principe Bertoldo, duce Hallandiae, patruo Caroli XVI Gustavi regis Suetici.
6436 Coco
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6436 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Aulona
Nomina
Nomina latina urbis sunt : Aulona, Aulon, Ablona, Avellona, Ebalona, Vallona, Valona, Velona, Vlora. Urbani Aulonitani appellantur.
Historia
Aulona a Graecis fortasse condita (nomen enim Graece "vallis" significat) sed primum fontibus Romanis relata. Ibi die 28 Novembris 1912 libertas Albaniae proclamata est; urbs fuit breviter caput Albaniae.
Ecclesia Catholica Romana
Aulona fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, ibi episcopatus saeculo V condita est. Hodie est Sedes Titularis, cum nomine Dioecese Aulonitana et urbs sedes Administrationis Apostolicae Albaniae Meridionalis.
Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum
Hic habes indicem civitatum Asiaticarum cum nominibus gubernatorum (sive primorum ministrorum sive praesidum consilii) hodiernorum recentiumque. Civitates Afgania, Arabia Saudiana, Bruneium, Corea Septentrionalis, Cyprus, Indonesia, Libanus, Maldivae, Omania, Philippinae, Quataria, Turcomannia praesides seu monarchas habent qui regimina ipsi conducunt: quorum nomina in pagina "Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum" reperis.
Primus minister Arabiae Sauditae: Mahometus Salmani filius
Decretum Canopicum
Decretum Canopicum religiosum (titulo OGIS 56 recognitum; etiam ex editione K. Sethe siglum Urk. II.124-154 attribuitur) anno 238 a.C.n. latum est sub monarchia Ptolemaei III regis Aegypti a sacerdotibus Canopi congressis. Tria exemplaria huius decreti nobis cognoscuntur, et in tribus scripturis exarata, scilicet hieroglyphica et demotica necnon Graeca. In serie decretorum religiosorum Ptolemaicorum inscribendum est, una cum Decreto Ptolemaei IV Memphitico (anni circiter 217 a.C.n.) et Decreto Ptolemaei V Memphitico, e Tabula Rosettana celebro, anno 196 a.C.n. lato.
Savigny-Lévescault
Savigny-Lévescault est commune Francicum 1'009 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Dualismus
Dualismus (a duo) statum duarum partium significat. Nomen dualismi primum excogitatum est ad significandam oppositionem binariam co-aeternam, significationem quae in sermone de dualitate metaphysica et philosophica conservatur, sed in aliis provinciis ad rationem quae saltem duas partes necessarias continet significandam latius factum est.
Dualismus moralis est sententia mutuae benevolentiae et malevolentiae coniunctionis, quae enim significat esse binos adversarios morales, ullius interpretationis rerum quae moralis sint quomodoque eae repraesentari possint liberos. Adversarii morales, exempli gratia, fortasse adsunt in cosmotheoria cui est unus deus, plus quam unus deus, vel nullus deus. Contra, ditheismus vel bitheismus saltem duos deos implicat. Cum bitheismus concordiam, ditheismus aemulationem et oppositionem implicat, ut inter bonum et malum, vel clarum et obscurum, vel aestatem et hiemem. Exempli gratia, in ratione ditheistica, unus deus creativus, alius exitialis est.
Contra, in dualismo ontologico, mundus in duas categorias primas dividitur. Oppositio et coniunctio duorum universi principiorum primorum yin et yang sunt res in philosophia Sinica magni momenti, gravisque Taoismi proprietas est, sicut ambae philosophia et religio (in Confucianismo quoque disputatur).
Dualismus in theologia attingere potest coniunctionem dei et creationis. Dualismus Christianus Dei et creationis in nonnullis traditionibus Christianitatis inveni potest, sicut Paulicianismus, Catharismus, et Gnosticismus. Pauliciani, secta Christiana Byzantina, crediderunt universum, per malum creatum, praeter deum moralem existere. Advaita Vedanta, schola philosophiae Indicae, dualismum dei et universi etiam agnoscit. Prima realitas, res maioris momeni, est realitas Vishnuana vel Brahmanana, quia Vishnu est deus, ipse supremus, absoluta universi veritas, realitas libera: altera autem realitas est universus obnoxius sed aeque realis, qui cum sua essentia separata exsistit.
In Wicca, dualismus repraesentatur in communi fide wiccana in deo et dea quibus est societas dualis in universo recto.
In philosophia mentis, dualismus est opinio de coniunctione mentis et materiae quae postulat mentem et materiam esse duas categorias ontologice separatas. Dualismus mentis et corporis affirmat nec mentem nec materiam inter se nullo pacto redigi possunt. Traditiones philosophicae dualisticae Occidentales (exemplo Cartesii expositae) aequiparant mentem cum homine conscio, qua in dualismo mentis et corporis condita innituntur. Contra, metaphysica nonnullarum philosophiarum Orientalium conscientiam a materia distinguit, ubi materia ambos corpus et mentem comprehendit. In philosophia scientiae, dualismus saepe attingit dichotomiam "subiecti" (observatoris) et "obiecti" (rei observatae). Alius dualismus, in philosophia scientiae Popperiana hypothesin et refutationem attingit (exempli gratia, refutatio experimentalis). Haec notio ad philosophiam politicam Popperianam etiam extenditur.
In physica, dualismus attingit media quibus sunt proprietates quae coniungi possunt ad mechanicam duarum rerum variarum. Quia mechanicae harum rerum mutuo propriae sunt, ambae necessariae sunt ad mores qui fieri possunt describendos. Usus duorum exemplarium physicorum ad unam rem describendam est dualitas undarum et particularum.
Moneta Britanniae Celtica
Moneta Britanniae meridianae antiquissima a populis Celticis saeculo fere II a.C.n. evoluta est. Qui eo aevo inter se taleas ferreas sicut pecuniam permutabant, sed et nummos aureos in Gallia incusos primum in Britanniam recipere coeperunt, aut per migrationem hominum, aut in remunerationem militum Britannorum mercennariorum qui cum Gallis pugnaverint, aut in coniunctionibus inter principes Celtas Galliae et Britanniae, aliove modo nobis incognito.
Dualismus
In cybernetica, Norbertus Wiener "diabolos Manicheaos" (rationes adversas dualisticas) describit rationes vel quaestiones in quibus adversarius intellegens imbecillitatibus investigatoris uti conatur (ut in adversario lusum ludente, iurisprudentia adversaria, rationibus evolutionariis praedatorum vel parasitarum et praedi vel hostium, politica et conatus ad homines in servitutem redigendos, etc.). Cybernetica Wienerana tales rationes et "diabolos Augustinianos" opponunt, qui erant rationes vel quaestiones quae, quamquam multiplicissimae et difficillimae, contrarium consilium adversario non tribuebant. Victoriae, vel ut dicuntur prolationes scientiae, in talibus rationibus gradatim aedificari poterant per scientiam (experimenta quae fundamenta scientiae amplificare solebant). Wiener observavit infirmitates transientes (sicut errores perceptionis omnium systematis partium) letales non esse cum diabolos Augustinianos vincere conaretur, quia aliud experimentum fieri poterat, atque ipse dixit se multos diabolos Augustinianos per additamenta scientiae et arti ingeniariae facta vicisse. Wiener praeterea lapsus iudicii observavit ad tempus contra diabolos Manichaeos saepius esse letales vel exitiales, propter adversarii desiderium vincendi vel supervivendi, etiam adeo ullum gradum fallaciarum in rationem inserens, atque observavit se a multis diabolis Manicheaeis victum esse, ut cum in scaccis neglegens ad tempus esset. Quamquam haec dualitas multiplicitatis et oppositionis fortasse aperta videtur, adsunt implicationes profundae in multis scientiae provinciis sicut theoria ludorum, scientia politica, scientia computarorum, scientia retum, scientia securitatis, scientia militaris, biologia evolutionaria, et cryptographia.
Moneta Britanniae Celtica
Hi nummi, singulatim ex agris Anglicis ab archaeologis incolisque recuperati, saeculo II a.C.n. exeunte fortasse advecti, rarissime in Picardia saeculo III facti ex imitatione monetae urbis Tarenti, mox multo crebrius in eadem regione saeculo II ineunte ex imitatione staterum Macedonicarum Philippi II regis facti erant. A numismatistis "Gallo-Belgici A" nuncupati, in ipsa Gallia iam obsoleti (serie "Gallo-Belgica C" substituta), satis tardius per Britanniam in pecuniam adhibiti erunt.
Antiquissimi autem nummi origine Britannico sunt "potini" aënei in formis fusi in Cantio (prope Fretum Gallicum) unde late in Britanniam meridianam iam ante saeculum II peractum convecti sunt. Horum duo fere milia in thesauro Thurrock in Essexia, singuli autem apud Maiden Castle Dorcestriae (contextu saeculi I a.C.n. medio vel tardiore) alibique reperti sunt. Quorum nummorum aëneorum typi e moneta Massiliensi, sed confectio et fortasse consuetudo e "potinis" mediae vallis Sequanae imitatae sunt.
Series nummorum Gallicorum "Gallo-Belgica C", quae ante annos 60 a.C.n. usque ad Marcodurum in Germania penetraverit, iam antea et in Britannia recepta est. Quorum nummorum inspirationem sumpserunt factores antiquissimorum staterum aurearum in ipsa Britannia incusarum. Archaeologi in Britannia exemplaria plura nummorum priorum seriei Gallo-Belgicae C, pauciora posteriorum reperiunt, e quo suggeri potest necessitatem monetae aureae, eo aevo neque antea notam, ad primam staterarum Britannicarum creationem conduxisse. Illis varietatibus staterarum Britannicaum haud dissimiles sed fortasse paulo tardiores adducuntur varietates I et J Angliae orientalis, signa nonnulla trahentes a serie Gallo-Belgica E quae tempore bello Gallico C. Iulii Caesaris incusae sunt. Inde annum haud incertum c. 55/50 monetae Britannicae aureae florentis derivatur.
Sed iam eodem lustro novo pondere (5.8 g), nova mixtura auri (40%-50%) argentique, imaginibus renovatis, moneta quae in Anglia meridio-orientalis usque in finem saeculo I a.C.n. adhibita erit constituitur. Ex hac regione nummi aurei argenteique necnon aënei incusi late reperiuntur, variis typis partim ex antiquioribus, partim e moneta Romana imitatis, crebriterque inscriptionibus ("legendis") iuxta imagines additis, nomina praebentibus saepius principum, multo rarius locorum monetariorum CAMVLODVNO (apud Romanos Camulodunum), VERLAMIO (Verulamium), CALLEV (Calleva). Quae legenda saepe abbreviata sunt. Nominibus regum monetariorumque cum locis effossionis comparatis, numismatistae et archaeologi regiones circulationis derivare possunt, quae ad civitates Britanniae Romanae postea constitutas nonnumquam correspondent. Licet ergo, sed sine certitudine, civitatum aliquarum meridio-orientalium series regum e testimonio nummorum enumerare, civitatum etiam remotiorum series monetariae (legendis carentibus) describere. Is autem, qui tales series regionales regumque enumerationes statuere conatur, novis effossionibus semper relatis, statuta sua sine fine mutare debebit.
Nominibus regum fere omnino carentibus nummi Cantiacis, Corieltauvis, Durotrigibus, Icenis attribuuntur, nominibus regum pluribus inscriptis nummi Atrebatibus, Catuvellaunis, Dobunnis, Trinovantibus. Titulus rarissime "rex" Latine, "rig" vel casu obliquo "riconi" Celtice verbatim in legendis inseritur ( CVNOBELINVS REX TASC i.e. "Cunobelinus rex Tasciovani filius"; TASCIOV RICONI "Tasciovani regis"; C F VER REX aliter VERICA REX COMMI F ("Verica rex Commii filius"); REX CALLE EPP ("rex Callevae Eppillus").
Familiae regiae pro certo duae e nummis enumerandae sunt, videlicet progenies Tasciovani ( CVNOBELINVS TASCIIOVANI.F i.e. "Cunobelinus Tasceovani filius", EPATI TASCIOV i.e. "Epaticcus Tasciovani filius") et Commii filii ( COMM.F.EPPILLV ("Commi filius Eppillus"; TINC COMMI F ("Tincomarus Commi filius"; VERICA COMMI F ("Verica Commi filius"). Commium nonnulli eundem esse atque Caesaris amicus inimicusque, alii filium huius fuisse censent.
Inceptum Rosettanum
Inceptum Rosettanum vel Anglice Rosetta Project est inceptum ad hodiernam Tabulam Rosettanam componendam.
Transitus Alpium
Itinera Romana transalpina fere decem in fontibus antiquis describuntur:
Inceptum Rosettanum
Cor 100 000 paginarum habet linguis 1000 scriptum scientiae "parallelae"; id est cor eorundem vocabulorum, eaedem scientiae grammaticae, et eorundum textuum inter se congruentium. Praeterea plus 1500 linguae minus penitus tractantur.
Bibliotheca Regia Belgica
Bibliotheca Regia Belgica (Batave Koninklijke Bibliotheek van België aut Francogallice Bibliothèque royale de Belgique, cuius sigla KBR) est bibliotheca nationalis regni Belgici.
Sedem habet Bruxellis in Monte Artium. Vulgo et Albertina appellatur, quod nomen in recordationem regis Alberti I sibi indidit.
Bibliotheca Regia omnia opera sive in Belgica edita sive a scriptoribus Belgis conscripta colligit. Hodie plus quam sexagies centena milia librorum custodit in armariis 150 chiliometrorum longitudinis, septendecim tabulata habentibus.
Conistrae
Conistrae (Graece: Κονίστρες) est vicus est pristinus demus Euboeae in Graecia 3541 incolarum (status: 2010). Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Cymae-Aliberii demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).
Bibliotheca Regia Belgica
Historia
Originem trahit a bibliotheca privata ducum Burgundiae, quae cum mortuus est Philippus Bonus, anno 1467, 900 libros iam servabat. Hac de causa nomen inditum bibliothecae erat: Bibliotheca Burgundica.
Anno 1559 Philippus II rex Hispaniae ei, quam in Palatio Montis Frigidi collocavit, titulum Bibliothecae Regiae Burgundicae dedit, sed usualiter semper Bibliotheca Burgundica nuncupabatur.
Postquam anno 1731 Palatium incendio deletum est, pleraque manuscripta Bibliothecae Burgundicae feliciter ab exitio vindicata sunt.
Dum exercitus Gallicus anno 1746 Bruxellas occupavit, dimidia pars codicum manuscriptorum rapta sunt atque Lutetiam missa, sed nonnulla tamen anno 1770 reddita sunt.
Anno 1754 domicilium denuo mutavit et sedem in Domo Isabellae collocavit, quae pristina sedes collegii arcuballistarum in hodierna via Baronis Hortae fuerat.
Anno 1772 eam publicam fecit populoque aperuit Serenissimus Princeps Carolus Alexander, Austriaci Belgii gubernator.
Anno 1794 cum terras Belgii Austriaci Res Publica Francogallica bello subegit, magna pars codicum pretiosissimorum bibliothecae exacta Lutetiamque deducta est, altera pars tamen Bruxellis remansit. Cum index exceptionum non conscriberent Galli post Concilium Vindobonense (anno 1815) non omnes redditi sunt.
Cum anno 1797, foedere Campoformiano rato, provinciae Belgicae Imperii Austriaci, partes factae sunt Reipublicae Francogallicae, bibliotheca Burgundica valde minuta tributa est Scholae Centrali Praefecturae Thyliae (Francogallice École centrale du département de la Dyle), cui iam oblata est tota bibliotheca priscae Universitatis Lovaniensis suppressae, quippe quae Schola Centralis etiam esset continuatrix officialis et legalis veteris Universitatis Lovaniensis. Nova sedes bibliothecae factum est palatium Caroli Alexandri ducis Lotharringiae.
Anno 1802 tota bibliotheca Scholae Centralis dono data est urbi Bruxellarum, ex quo tempore Bibliotheca Centralis Urbis Bruxellarum (Bibliothèque centrale de la ville de Bruxelles) nuncuparentur.
Regno Nederlandiarum Unito anno 1815 condito, bibliotheca bipartita est. Partem manuscriptorum (nomine Bibliotheca Burgundica) regnum possedit, partem librorum impressorum in possessione sua retinebat urbs. Anno demum 1842 manuscripta novo regno Belgico tradita sunt.
Die 19 Iunii 1837 regimen Belgicum novam Bibliothecam Regiam Belgicam, e Bibliotheca Burgundica corporibusque privatis compositam, condidit. Intra saeculum XIX compluribus collectaneis privatis aucta est, inter quae 70 000 libri bibliophili Gandavenis Caroli Van Hulthem ac bibliotheca musici Francisci-Josephi Fétis.
Item saeculo XXmo bibliothecam gentis Arenbergiae et collectanea Iulii Vandenpeereboom acquisivit.
Garlstorf
Garlstorf est commune Saxoniae Inferioris, pars Circuli Harburgensis, et pars communis generalis Salzhausen.
Historia
Garlstorf vicus ignoto anno conditus atque anno 1192 primo in actis descriptus olim pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Garlstorf ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1972 pars Salzhausen communis generalis est.
Motus "Occupy"
Motus "Occupy" fuit series reclamationum, quae a mense Septembri 2011 actae sunt contra iniquitatem rediti ac socialem. Inceptae sunt Novi Eboraci concursu populi Occupy Wall Street, quae alias reclamationes in aliis urbibus per orbem terrarum citavit.
Puligny-Montrachet
Puligny-Montrachet est commune Francicum 424 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Dolor neuropathicus
Dolor neuropathicus (ICD-10: M79.2) est notio gregis dolorum diversorum causis multiplicium. Dolores neuropathici et nervis nociceptivis excitandis et stimulis telis detrimenta faciendis et etiam stimulo salvo oriuntur.
Epidemiologia
Circiter octo centesimas omnium hominum aliquando dolorem neuropathicum patiuntur.
Natura dolorum neuropathicorum
Syndroma principale est dolor. Post quamque laesionem nervi irritabiliores sive regeneratio eorundem non ad integrum fiunt, ita neurona facilius excitari (sensilem dans), aliquanto sive stimulo rapto, queant.
Differentia
Differentia varietatem non parvam ostendit, per exemplum encephalomyelitis disseminata, dolor post apoplexiam cerebri, damnum medullae spinalis, neuropathia diabetica, neuralgia trigeminalis, neuralgia post-herpetica, dolor post amputationem, neuropathia compressione causa, et ceterae. Etiam in nonnullis tumoribus (syndroma paraneoplasticum) dolores tales neuropathici (per exemplum neuropathia/ganglionitis Denny-Brown ) observati sunt.
Therapia
Tractatio imprimis medicamentorum ope ad mali levationem spectat. Medicamenta (praeter neuralgiae trigeminalis), per exemplum, Amitriptylinum, Duloxetinum, Gabapentinum, Pregabalinum ac neuralgiae trigeminalis Carbamazepinum praescribi possint (vid. etiam nex. ext.). In casibus gravibus etiam opioida respicere oporteant.
4370 Dickens
4370 , olim designationibus 1982 SL, 1969 TZ3, et 1979 XD1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Lowell versato, repertus est. In honorem Caroli Dickens nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4370 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
6437 Stroganov
6437 , olim designationibus 1987 QS7 et 1978 XC1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6437 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Macaca
Macaca est genus mammalium gregalium subfamiliae Cercopithecinarum familiae Cercopithecidarum. Cui sunt viginti tres species, quae terras per Asiam et Africam Septentrionalem et in Europa (Macacis sylvanis solum in Gibraltaria) habitant. Plerumque frugivorae sunt, fructus edules petentes, quamquam earum diaeta etiam semina, folia, flores, arborumque corticem comprehendit. Aliquot species, sicut Macaca fascicularis, solum invertebratis et aliquando parvis vertebratis vescuntur. Macacae nemestrinae in Malaesia circiter septuaginta magnos rattos quotannis consumunt. Omnes macacarum greges sociales sunt matriarchici, in feminas positi.
Species praehistoricae
Saltem quinque species praehistoricae fossilibus agnoscuntur.
Henricus Rawlinson
Henricus Creswicke Rawlinson (natus die 11 Aprilis 1810 Chadlington in Oxoniensi comitatu, mortuus die 5 Martii 1895 Londinii) miles, politicus, archaeologus atque philologus Britannicus fuit.
Vita
In Ealing educatus anno 1826 stipendia merere coepit in legione Anglica-Indica Orientali et anno 1833 iam centurio maior in Persia fuit. Anno autem 1840 agens politicus Candahariam vocatus et anno 1843 eodem munere in Arabia institutus est. Consulis Britannici munere Bagdati ex anno 1844 functus est ubi anno 1851 consul generalis atque colonellus locumtenens promotus est. Officium istud fecit, ut indigationibus historicis quoque vacaret. Primo meritum maximum genuit in describendis atque salvandis inscriptionibus antiquis Persicis; independens a studiis Georgii Frederici Grotefend scriptura cuneiformem sat correcte interpretatus est.
Tamen laborem sibi gratiorem invenit in excavationibus Ninive et Babyloniae faciendis. Ibi multas inscriptiones detegit et viris orientalium linguarum peritis auxiliantibus res legere atque praesentare potuit. Anno 1856 in patriam reversus incolae Reigate Surriae eum senatorem Londinium miserunt et insuper consiliarius Societatum Indiae orientalis nominatus est. Cum India anno 1858 administrationem novam nacta est, in nomine coronae munus istud quo ardentius implebat. Annis inter 1859 et 1860 legatus Britannicus in curia Teheranensis creatus est. Annis inter 1865 et 1868 pro Frome denuo in parlamento sedebat antequam iterum pro Consilio Indico operam daret.
Cursum honorum militarium titulo centurionis maioris generalis terminavit. Hinc rectio Britannica eum baronem proclamavit et Londinii in praesidio et Regalis Societatis Geographicae et Societatis Asiaticae inveniebatur. Opus eius magnum, dominis Norris et Smith adiuvantibus, quattuor in tomis editum est cui titulus »The cuneiform inscriptions of Western Asia« (1861–70; in ultimo volumine anthologia inscriptionum Assyricarum inest). Ecce scripta eius alia: »The Persian cuneiform inscriptions at Behistun« (1846), »History of Assyria, as collected from the inscriptions discovered in the ruins of Niniveh« (1852), »England and Russia in the East« (1875).
Frater eius Georgius Rawlinson (1812-1902) historicus professor et clericus fuit.
Savigné
Savigné est commune Francicum 1'309 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Marostica
Marostica (Italiane: Marostica) est Urbs Italiae et municipium, circiter 13 900 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Urbani Marosticenses appellantur.
Marostica est urbs Certaminis Ludus Scaccorum.
Fractiones
Crosara, Marsan, Pradipaldo, San Luca, Valle San Floriano, Vallonara.
Puits
Puits est commune Francicum 140 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Macaca nigrescens
Macaca nigrescens est species mammalium subfamiliae Cercopithecinarum familiae Cercopithecidarum, quae solum in insula Celebi in Indonesia endemica est.
Demotica
Demotica (ex Graeca demotikos ex demotes ex demos) significare potest:
Fall River
Fall River est urbs Massachusettensium in Civitatibus Foederatis Americae sita. Urbs anno 1803 condita est. Hodie praefectus Will Flanagan est et multitudo 90.000 (2000), circa 49.6% Lusitani sunt.
Garstedt
Garstedt est commune Saxoniae Inferioris, pars Circuli Harburgensis, et pars communis generalis Salzhausen.
Historia
Garstedt vicus ignoto anno conditus atque anno 1252 primo in actis descriptus olim pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Garstedt ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1972 pars Salzhausen communis generalis est.
Saulgé
Saulgé est commune Francicum 1012 incolarum (anno 2014) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Nova Aquitania.
Dystus
Dystus (Graece: Δύστος) est lacus, vicus et pristinus demus Euboeae in Graecia 5080 incolarum (status: 2010). Sedes demi fuit Crieza. Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Cymae-Aliberii demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).
Antiquitate Dryopes Dystum inhabitaverunt. Annis 1950 societas electrifica Graeca electrificinam vaporariam ad lacum prope urbem Aliberium construxit aqua ex lacu ad refrigerandum utens. Annis 1980 pars lacus rudere repleta est ad agros ac pascua augenda. Denique anno 2000 pars lacus densissimis imbribus se recreavit. Pisces ac volucres inveniuntur; lacus nunc a "Ramsar Conventione" de locu uliginoso protectus est.
Aubry-du-Hainaut
Aubry-du-Hainaut est commune 1442 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.
Clausa (grammatica)
Membrum in grammatica est minima unitas grammatica quae propositionem plenam exprimit. Clausa typica in subiecto et praedicato consistit, ubi praedicatum per typum est locutio verbalis, a verbo una cum ullis obiectis et aliis adiectoribus collato. Subiectum autem aliquando non exprimitur, saepe in linguis nullius subiecti si subiectum e contextu recuperari potest, sed etiam in quibusdam rebus in aliis linguis sicut Anglica fit (exempli gratia in sententiis imperativis et clausis non finitis).
Prodromus systematis naturalis regni vegetabilis
Prodromus systematis naturalis regni vegetabilis est magnum opus de taxinomia regni plantarum. Ab Augustino Pyramo de Candolle anno 1824 inceptum, a filio Alphonso continuatum, a nepote Casimiro de Candolle anno 1873 perfectum est. Volumina septemdecim proderunt, dicotyledones omnes comprehendentia; monocotyledones omittuntur. Quae hodie familiae appellantur, sub hoc systemate "ordines" nuncupabantur.
Andromaque (Racine)
Andromaque est tertia tragoedia a Francogallico poeta Iohanne Racine composita et prima quae hodieque in magnis eius operibus numeratur. Anno 1667 die 17 Novembris Parisiis primum docta est et editio typographica Madame dedicata - hoc est Angliae regis Caroli I et Henriettae Mariae filiae, Henrici IV nepti - quae et ipsa ut Andromache patre victo in exsilium proficisci coacta erat. Poeta argumentum in primis e tertio libro Aeneidis, sed etiam ex Euripidea Andromacha sumpsit. Ad Andromachae mores fingendos Iliadem secutus est adeo ut ne eam Pyrrhi concubinam faceret Astyanactem alio infante supposito fraude salvatum matrem in Epirum sequi voluerit et auctores antiquos Pyrrho liberos e captiva Troiana natos tribuentes neglexerit. Apud Racine Orestes Hermionen amat quae Neoptolemum sponsum amat qui captivam suam Andromachen amat quae Hectoris memoriae et eorum filio Astyanacti fidem servat. Ita fatalibus retibus haerent omnes illae personae.
Personae
Res Buthroti in Pyrrhi palatio aguntur.
Bounnhang Vorachith
Bounnhang Vorachith seu litteris Laotianis ບຸນຍັງ ວໍລະຈິດ (natus die 15 Augusti 1938) est politicus Laotiae et ab anno 2016 praeses patriae.
Prenois
Prenois est commune Francicum 404 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Abancourt (Septentrio)
Abancourt est commune Francicum 461 incolarum (anno 2013) praefecturae Septentrionis in regione boreali Septentrione, Freto et Picardia (usque ad diem 31 Decembris 2015 Septentrione et Freto).