cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Claudius Gérard
Non solum docuit linguam latinam sed etiam latine scripsit, ita nonnulla e scriptis eius in Melissa legi possunt.
Wan Yanhai
Wan Yanhai (Sinice: 万延海  natus die 20 Novembris 1963) est SCDI peritus et turbator plebis pro iuribus humanis Rei Publicae Popularis Sinarum. Post studium apud Universitatem Yalensem, Pechini anno 1994 Studium Aizhixing Salutis Educationisque (Sinice: 愛知行健康教育研究所) instituit; cuius studii praeses adhuc anno 2010 est.
Die 24 Augusti 2002, post "visionem" cinematographiae pro homophylophilia primum a vigilibus comprehensus est. A die 6 ad diem 9 Novembris 2006, conventui pro Yogyakartae Principiis in Indonesia interfuit. Tamen die 27 Novembris 2006 iterum in carcerem ductus est, sed tertium diem post liberatus est. Die 10 Decembris 2008, centurium Universae Iurum Humanorum Declarationis, "Charta 08" a Liu Xiaobo ad decretum Sinarum democratiae et iurum humanorum signavit. Et die 10 Maii 2010, ad Civitates Foederatas Americae contra suam voluntatem migrare debuit.
Indiana (discretiva)
Indiana appellantur:
Aulus Licinius Nerva Silianus
Aulus Licinius Nerva Silianus (nescimus, quando natus sit, mortuus est inter annos 7 et 14) senator Romanus fuit. Pater eius Publius Silius Nerva consul anni 20 a.C.n. erat, Silianus autem ab Aulo Licinio Nerva adoptatus eius nomen gessit. Silianus amicus Augusti erat et anno 7 consul ordinarius creatus est, quo magistratu ad 30 Iunii functus est. Tum ei Lucilius Longus successit. Ante Augustum mortuus est.
Moenia
thumb|Moenia [[Abulae in Hispania]] Moenia (n. pl., sing. moene haud adhibitum Latine) est murus circum urbem, oppidum aut magnum castrum statutus ut oppugatores defendantur. Sunt qui moenia distinguunt a muris quibus terrae longe a civitate defendantur vel quae urbem aut oppidum non cingunt, sicut Vallum Aelium, Murus Sinicus, et Murus Berolinensis, sed interdum etiam ei possint appellari moenia quia civitatem quandam cingunt.
Franciscus Barocius
Franciscus Barocius, vulgo Francesco Barozzi (natus die 9 Augusti 1537 et mortuus die 23 Novembris 1604) fuit mathematicus et humanista Italicus aetate Renascentiae. Alma mater eius Universitas Patavina fuit. Opera Procli, Heronis Alexandrinus, Pappi Alexandrini et Archimedes in Italianam interpretavit.
Mauritania Caesariensis
thumb|right|200px|Nomina provinciarum anno 115 imperatore [[Traianus|Traiano]] Mauritania Caesariensis fuit provincia Romana, anno 42 condita, cum Mauritania (quae Ptolemaeo ultimo rege a Caligula dolo interfecto iam anno 40 in provinciam Romanam redacta erat) ab imperatore Claudio divisa est in Mauritaniam Caesariensem et Mauritaniam Tingitanam postquam legati Suetonius Paulinus et Gnaeus Hosidius Geta Mauros rebellantes pacaverunt.Caput fuit Iol Caesarea. Anno circiter 400 Mauritania Sitifensis a Caesariensi separata est.
Helicon
Helicon (Palaeograece Ἑλικών, Neograece Ελικώνας) est mons Boeotiae, vel potius montes continui, qui inter borealem sinus Corinthiaci oram et Copaidem lacum siti sunt, Thespiis et Parnaso vicini, silvis ac fontibus pleni, apud antiquos Musis sacri.
Pistrina
Pistrinum etiam dicitur de loco in quo frumentum molitur.
Helicon
Musae colebantur in valle vel nemore Musarum, ad meridiem oppiduli Ascrae, ubi Thespii Musea certamina celebrabant. Super hoc nemus est Hippocrene fons, quem poëtae fabulantur ictu ungulae Pegasi equi factum esse.
Hesiodus, Ascrae natus, fertur se in Helicone artem poëticam a Musis didicisse. Sic montem in primis versibus Theogoniae commemorat: A Musis Heliconiadibus incipiamus canere, quae Heliconis habitant montem magnumque divinumque, atque circa fontem nigrum pedibus teneris saltant, et aram praepotentis Saturnii, atque ablutae tenerum corpus aqua Permessi, aut Hippocrenes, aut Olmii sacri, summo in Helicone choreas ducebant pulchras, amabiles; tripudiabant vero pedibus: Inde concitatae, velatae aere multo, noctu incedebant, perpulchram vocem emitttenttes [...] quae olium Hesiodum pulchrum docuerunt carmen, agnos pascentem Helicone sub divino.
Campaniaticum
Campaniaticum  (alia nomina: Campagnaticum  ) (Italiane: Campagnatico) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 420 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Grossetana situm. Incolae Campaniaticenses appellantur.
Pannonia Inferior
thumb|right|200px|Nomina provinciarum anno 115 imperatore [[Traianus|Traiano]]
Pannonia Inferior fuit provincia Romana, anno 103 condita.
Mythologia Vasconica
Mythologia Vasconica est mythologia antiqua Vasconun, prae-Christiana, quae culta est in Vasconia. In mythologia Vasconum, dei inter homines vivunt, non in caelis, et domus habent in cavis, montibus, et silvis.
Epistylium (trabes)
Epistylium (Graece: ) est trabes frontis aedificii quae supra columnas iacet. Supra epistylium zophorus invenitur.
Mythologia Vasconica
Familia Deorum
Mari-+---Sugaar-+--Mundakako principissa         Amalur |                     |                                      |                        |                      +                                      |                        |                      |                             +++                    +---+---+         Jaun Zuria                         |                 | |              |                             +--Eguzki Amandre      Ilargi Amandre |              |                             |          Mikelats           Atarabi---+--+ |                                                                  |                          +++                          |                    |                    |                        Amilamia             Urci             Basajaun---Basandere |                         |                          |                          |                      Lamia
Samprugnanum
Samprugnanum vel Castrum Samprugnani (alia nomina: Sampronianum, Sempronianum ) (Italiane: Semproniano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 090 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Grossetana situm. Incolae Samprugnanenses appellantur.
Fractiones
Catabbio, Cellena, Petricci, Rocchette di Fazio.
Epistylium (trias frontalis)
Epistylium (Graece:, ) est trias frontalis aedificiorum columnatorum (epistylium, zophorus et corona).
Georgia (discretiva)
Georgia hae appellantur:
Epinephelus fuscoguttatus
Epinephelus fuscoguttatus est piscis in familia Serranidarum. Habitat in Aegypto, Arabia Saudiana, Australia, Bangladesia, Belavia, Birmania, Bruneio, Cambodia, Dzibuto, Erythraea, Foederatis Micronesiae Civitatibus, Guama, Hongcongo, Iemenia, India, Indonesia, Insulis Marsaliensibus, Insulis Salomonis, Insulis Seisellensibus, Israel, Iaponia, Iordania, Kenya, Kiribatis, Madagascaria, Malaesia, Maldivis, Mauritia, Mozambico, Nova Caledonia, Pakistania, Papua Nova Guinea, Philippinis,  Samoa, Samoa Americana, Insulis Mariannae Septentrionalibus, Singapura, Somalia, Sudania, Taivania, Tanzania, Taprobana, Thailandia, Tonga, Vanuatu, Vietnamia, et Vitis.
Theodoricus Sacré
Doctor Theodoricus Sacré, sive Theodoricus Hosius, sive vulgo Dirk Sacré (natus anno 1957), natione Belga, est philologus, professor in Universitate Catholica Lovaniensi atque scriptor latinus et etiam poeta latinus.
Epinephelus fuscoguttatus
Suae habitationes naturales sunt oceani, maria humilia, vada aquaticae quae ad aestum pertinent, scopuli curalii, et lacunae litorales et salinae. Detrimentum habitatione ei exstinctionem comminatur.
Theodoricus Sacré
In litteris neolatinis indagandis inter coryphaeos numeratur.
CO-STAR
CO-STAR (acronymum ab Anglicis customer, opportunity, solution, team, advantages, results) est iterativa administrationis innovationis methodologia quae ex Valle Silicii Californiae orta est. Vocabulum in libro Ladislai Gyorffy et Lisae Friedman anno 2012 propositum est.
Theodoricus Sacré
Sodalis est Academiae Latinitati Fovendae
CO-STAR
Haec methodologia adhibetur a nonnullis societatibus, exempli gratia INNOArchitects, IdeaScale, et Swiss Post.
Theodoricus Sacré
Carmen in eius honorem
In honorem Theodorici Sacré, vates Alanus Divutius pepigit hoc carmen :
Pons Fabricius
Pons Fabricius trans Tiberim ducit. Aliud nomen est "pons quattuor capitum".
Franciscus Oliverius Rousseau
Franciscus Oliverius Rousseau  (Bononiae ad Sequanam    natus die 20 Septembris 1947) est diurnarius et scriptor  Francicus. Anno 1981 operis L'enfant d'Edouard gratia Praemium Médicis accepit, sed eum recusavit.
Alfredus Ildefonsus Schuster
Alfredus Ildefonsus Cardinalis Schuster, OSB (natus familia ex Bavaria orta Romae die 18 Ianuarii 1880; mortuus in oppido Venegono Inferiore die 30 Augusti 1954), fuit monachus Benedictinus, Abbatiae Sancti Pauli Extra Moeniae abbas, et per secundum bellum mundanum cardinalis archiepiscopus Mediolani. Beatificatus est die 12 Maii 1996 a Ioanne Paulo Papa II.
Ferdinandus Baldelli
Ferdinandus Baldelli  fuit presbyter Italicus, qui secundo bello mundano papae Pio XII creationem Pontificia Commissione di Assistenza suasit, cuius praeses deinde ab anno 1944 usque ad annum 1959 fuit. Baldelli fuit etiam praeses Caritatis Internationalis (1951-1962). Papa Ioannes XXIII die 25 Octobris 1959 Baldelli episcopum creavit.
Hispania ulterior
Caput provinciae fuit Corduba, sed prima colonia Romana provinciae fuit Italica. A Corduba vallis Baetis ad rectam iacet, sed fines Lusitanorum et Gallaecorum capti sunt Hispaniae citeriori.
Ioannes Franciscus Josselin
Ioannes Franciscus Josselin (Brestiae natus die 19 Ianuarii 1939; ibidem mortuus die 2 Aprilis 2003) fuit diurnarius et scriptor  Francicus. Anno 1982 operis L'Enfer et Cie gratia Praemium Médicis accepit, sed eum recusavit.
Moesia Superior
Moesia Superior fuit provincia Romana, anno 85 condita cum Domitianus imperator pristinam provinciam Moesiam in Moesiam Superiorem et Inferiorem dividit.
Hispania ulterior
Caesar Augustus anno 27 a.C.n. provinciam divisit in Lusitaniam et Baeticam.
Lacinius
Lacinius, natione Belga, cuius nomen mundanum est Iulius Rossignol, natus die 31 maii 1915 et vita functus in vico Hyon prope Montes Hannoniae die 3 mensis décembris 2011, 96 annos natus, erat philologus graeco-latinus atque magister linguarum antiquarum in urbe Montis Hannoniae in Belgica.
Inter primos fautores linguae latinae redivivae in Belgica numeratur, atque etiam inter primos auctores Melissae, participavit primum Seminarium Latinitatis vivae Vestendae anno 1983.
Moesia Superior
Administratio
Provincia ab imperatore legatis Augusti pro pratore administrabatur. Inter quos et hi fuerunt:
Coalitio Canaria
Coalitio Canaria (Hispanice: Coalición Canaria) est pars politica Hispanica, quae Canarias insulas regit ab anno 1993. Est pars politica singula ab anno 2005: fuit olim coalitio multarum partium nationalistarum. Coalitio Canaria rexit quoque insulas tres: Nivariam, Palmam et Planariam.
Lingua Pemon
est lingua qua plus quam 30000 hominum loquuntur in Venetiola et Guiana.
Index fabularum Sophoclearum
Hic habes indicem locupletem fabularum Sophocli adscriptarum.
Calculatio in genere
Calculatio in genere est calculandarum modus mercium qui magnitudinibus utitur rerum physicis. Quo systemate oeconomico, pecunia substituenda est, uti merces usus quam pecuniae valore aestimentur, quamquam socialismus alia systemata valoribus mercium calculandis idonea continere possit. Hunc modum rationis Otto Neurath in Bavaria suasit.
Diana Licoppe
Diana Licoppe est philologa natione Belgis quae inter primas fautrices latinitatis vivae in Belgica reperitur.
Filia est Gai Licoppe latinitatis vivae antesignani et Melissae conditoris.
Moesia Inferior
thumb|right|200px|Nomina provinciarum anno 115 imperatore [[Traianus|Traiano]] Moesia Inferior fuit provincia Romana, anno 85 condita cum Domitianus imperator pristinam provinciam Moesiam in Moesiam Superiorem et Inferiorem dividit. A Diocletiano circa 298 in duas minores provincias, Moesiam II et Scythiam, divisa in dioecesim Thraciae incorporata est.
Diana Licoppe
Ipsa quoque complura scripta latina edidit atque pelliculae cinematographicae Rudentis Plautini efficiendae curam dedit.
Moesia Inferior
Legati provinciae
Inter alios et hi legati provinciam administraverunt:
Ioannes Sirmond
Ioannes Sirmond (natus Ricomagi anno fere 1589; ibidem mortuus anno 1649) fuit poeta ac rerum gestarum scriptor Francicus, qui inter alia poemata Latina scripsit. Sirmond Academiae Francicae sodalis anno 1634 creatus est.
Pannonia Superior
thumb|right|200px|Nomina provinciarum anno 115 imperatore [[Traianus|Traiano]]
Pannonia Superior fuit provincia Romana, anno 103 condita.
Administratio
Provincia Caesaris a legatis Augusti pro praetore administrata est. Inter quibus et hi fuerunt:
Gulielmus Bautru
Gulielmus Bautru (natus in Andecavi anno 1588; mortuus Lutetiae die 7 Martii 1665) fuit poeta Francicus. Bautru de Gombauld, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1634 cooptatus est.
Rete aquaticum
Rete aquaticum (-is n.), aut significatione deminutiva reticulum aquaticum vel reticulus aquaticus (-i m.), est instrumentum quod piscatores in aquam iaciunt. Postea rete extrahentes sperant fore, ut plenum piscium sit.
Germania Superior
Germania Superior fuit provincia Romana inter annos 82 et 90 condita.
De situ provinciae
Hodie ibi partes Franciae, Germaniae, Helvetiae ad Rhenum sitae sunt. Caput provinciae Moguntiacum fuit. Alia oppida erant Argentorate, Bingium, Basilia, Augusta Raurica. Germania Superior appellabatur loco in Flumine Rheno. Germania Superior adverso flumine est.
Quando Romani venerunt
Romani iam Gaio Iulio Caesare duce in Galliam venerunt et Octaviano Augusto imperatore Germania Superior a Romanis occupata est, sed nondum in provinciam redacta est. Quod tandem temporibus Domitiani imperatoris fiebat.
Administratio provinciae
Cum haec provincia ad Germaniam liberam sita esset, ab imperatoribus legatis Augusti pro praetore administrata est. Sed iam antea duces militum administratores provinciae fuerunt. Fiscum provinciae procurator provinciae Belgicae utriusque Germaniae rexit, qui in Augusta Treverorum fuit. Et coloniae, municipia, civitates in provincia erant.
Legati Augusti pro praetore
Horum nomina inter alia erant:
Historia
Circa annos 74 et 90 Romani Agros Decumates ultra Rhenum fluvium occupaverunt et provinciae fines auxerunt. Anno 260 agri Decumates ab Alamannis invasi relicti sunt atque Rhenus iterum finis provinciae fuit. Eo anno provincia et pars Imperii Galliarum facta est et anno 275 ad imperium Romanum redditum est. Diocletiano Augusto regnante provincia ut aliae divisa est. Post annum 297 provincia a Diocletiano imperatore divisa est in provincias Germaniam Primam et Maximam Sequanorum. Anno 370 Valentinianus I imperator ad fines munitiones maximas aedificari iussit, Circa annum 406 Germani tandem provinciam invaserunt.
The Voyage of the Dawn Treader
The Voyage of the Dawn Treader est fabula scripta a Clive Staples Lewis liberis in 1952 quintio legentibus ordinis Chronicae Narniensiae. Ex mundo nobis, Edmund, Lucia et sobrinus Eustace migrant in Narnia, in navem ‘Dawn Treader’ ubi princeps Caspian septimos dominos restitutum quaerit. Hi septem principes sunt expulsi a Miraz, qui est avunculus Caspiani et usurpator Narniae solium. Ei invenerunt periculis miraculisque talis ut sirenibus, tenebris et maris dulcis aquae. Tandem Aslanum in terra suis invenerunt.
Franciscus de Cauvigny de Colomby
Franciscus de Cauvigny de Colomby (natus Cadomi circa annum 1588; mortuus Lutetiae anno 1648) fuit poeta, scriptor, et regis consiliarius Francicus. In Academiam Francicam anno 1634 cooptatus est.
15094 Polymele
15094 Polymele est asteroides generis Troianorum Iovianorum. Die 17 Novembris 1999 ex observatorio Montis Lemmon repertus est.
Petrus Combescot
Petrus Combescot  (Augustoriti  natus die 9 Ianuarii 1940; mortuus die 27 Iunii 2017) fuit scriptor  Francicus. Anno 1986 operis Les Funérailles de la Sardine  gratia Praemium Médicis et anno 1991 libri Les Filles du Calvaire Praemium Goncourt accepit.
Itatyba
Itatyba, est urbs Brasiliana, in província Sancti Pauli, ubi plusquam 100 milia civium habitant. Altitudo media est circa 750 metri.
Urbs fine saeculo XVIII, ab Antonio Rodrigues da Silva, condita est.
Saeculum XX ineunte, urbs crevit adventu industriarum.
Helena (sancta)
Flavia Iulia Helena Augusta (temporibus posterioribus sancta Helena; nata circiter 248/250; mortua die 18 Augusti 330) fuit imperatoris Constantini I mater.
Vita
Secundum Procopium Helena nata est in urbe Drepano quam urbem filius eius postea "Helenopolin" nominavit.
Legenda Helenae
Rerum gestarum scriptores Britanni mediaevales Helenam praetendunt filiam regis Coel esse, primus eorum Galfridus Monemutensis mythistoricus, quem secutus est Henricus Huntindoniensis.
Modernismus litteratus
Modernismus litteratus, sive litterae modernisticae, sunt litterae avant-garde quae plus minus inter annos 1900 et 1940 florebant. Saeculis undevicensimo exeunte et vicensimo ineunte, plerumque in Europa et America Septentrionali ortae sunt, et eorum proprietas erat se ex prioribus modis scribendi diffidente eripere, ad ambas poesin et fictionem in prosa expositam spectantes. Modernistae experimenta formarum et modorum expressionis faciebant, ut dixit Ezra Pound, cuius praeceptum erat "Renova." Hic motus in litteris agebatur e desiderio conscio ad traditionales repraesentationis modos evertendos et sensibilitates novas eorum aetatis exprimendas. Horrores primi belli mundani fecerunt ut homines fidem acceptam de societate humana dubitarent.
Origo et praecursores
Auctores annis 1880 magis magisque notionem accipiebant necessarium esse normas priores omnino summovere, potius scientiam ex temporibus praeteritis renovatam per technicas rationes hodiernas. Theoriae Sigmundus Freud (1856–1939) et Ernesti Mach (1838–1916) apud primas litteras modernisticas magnum potebant. Mach in The Science of Mechanics (1883) arguit menti structuram fundamentalem esse, et experientiam subiectivam in implicationibus partium mentis condi. Primum opus maius Freudianum erat Studies on Hysteria, cum Iosepho Breuer anno 1895 editum. Secundum Freud et Breuer, omnis realitas subiectiva in ludo virium instinctorumque conditur, per quos mundus externus percipitur. Mach, philosophus scientiae Austriacus, magnum apud positivismum logicum valebat, et per eius iudicium Isaaci Newtoni, praecursor theoriae relativitatis Alberti Einstein erat.
Multa theoriae priores de epistemologia arguerunt realitatem externam et absolutam se imprimere posse, sicut sit, in hominem singulum, ut, exempli gratia, empirismus, notio Ioannis Lockii (1632–1704), qui originem dixit mentis esse tabula rasa Freudiana statuum subiectivorum descriptio, quae mentem inconsciam implicavit plenam instinctorum primalium et exceptionum a se impositarum et obsistentium, coniuncta est a Carolo Jung (1875–1961) cum notione inconscientiae communis, quam mens conscia aut pugnat aut amplectitur. Cum opera Caroli Darwinii Aristotelianam "hominis animalis" imaginem in mente publico reficeret, Jung suadebat inclinationes humanas ad normas sociales frangendas non consecutionem puerilitatis vel ignorantiae esse, sed potius ex necessaria animalis humani natura deduci.
Fridericus Nietzsche, alius modernismi praecursor, suadebat vires psychologicas, diserte "animum ad potestatem" exhibere, maius momentum haberent quam facta et res. Henricus Bergson (1859–1941), e contrario, vehementius dixit differentiam inter tempus horologicum scientificumque et humanam temporis experientiam, rectam et subiectivam. Eius opera de tempore et conscientia "multum apud scriptores mythistoriarum saeculi vicensimi habebat," praecipue apud modernisticos qui arte fluminis conscientiae utebantur, sicut Dorothea Richardson in libro Pointed Roofs (1915), Iacobus Joyce in Ulysses (1922), et Virginia Woolf (1882–1941) in Mrs Dalloway (1925) et To the Lighthouse (1927). Alia res magni momenti in philosophia Bergsoniana est notio cuiusdam élan vital, virium vitalium, quae "creatricem omnium evolutionem efficiunt." Eius philosophia magni aestimavit intuitionem cum autem momentum intellectus non reiceret. Hi cogitatores diffidentiam positivismi et certitudinis Victorianae inter se communicabant. Modernismus, motus litteratus, etiam responsum industrializationi, urbanizationi, technologiis novis videtur.
Inter initia, nonnulli modernistae spiritum utopianum petebant, innovationibus in anthropologia, psychologia, philosophia, theoria politica, physica, psychoanalysique respondentes. Poetae motus imagistici, ab Ezra Pound anno 1912 pro novo stilo poetico conditi, energiam modernismo saeculo vicensimo ineunte dederunt, et poesi imaginum exactarum, brevitatis, versusque liberi favebant. Hic autem idealismus secundo bello mundano conflato desiit, scriptoresque opera cuiusdam acerbitatis generare coeperunt, quae frustrationem praevalentem implicabant. Multi eorum numeri etiam institutionibus potestatis diffidebant, sicut rectio et religio, atque adeo notionem veritatum absolutarum reiciebant. The Waste Land Thomae Stearns Eliot (1922) et alia opera modernistica se ipsa magis magisque inspiciebant, obscuriores humanitatis proprietates nove explorantia.
Vocabulum modernismus multos artis et litterarum motus coniuncts et imbricatos significat, inter quos imagismus, symbolismus, futurismus, vorticismus, cubismus, surrealismus, expressionismus, et Dada.
Primi scriptores modernistici
Primi scriptores modernistici, praecipue qui post primum bellum mundanum et frustrationes sequentis scriberent, pactum aestheticum cum publico generali fregerunt, quod dixit artifices esse fidos culturae notionumque solitarum ("bourgeois") interpretes et vicarios, ac potius notionem narratorum non fidorum evolverunt, irrationalitatem sub mundi rationalis putati fundamentis retegentes.
Ei etiam mutantis realitatis notiones a Darwin, Mach, Freud, Einstein, Nietzsche, Bergson, aliisque evolutis accommodare conabantur. Ex quo conatu ortae sunt novae artes technicae, sicut flumen conscientiae, monologus interior, et usus multarum cosmotheoriarum. Qui usus dubia philosophicis realismi fundamentis, vel vicissim incrementum humanae intellegentiae rerum quas realismus significat implicare potest. Exempli gratia, usus fluminis conscientiae vel monologi interioris necessitatem maioris realismi psychologici significare potest.
Eruditi arguunt de initio motus litterati modernistici, sed nonnulli annum 1910 elegerunt quia Virginia Woolf, scriptor mythistoriarum Britannica, clarissime dixit naturam humanam in aut circa Decembrem 1910 funditus commutavisse. Sed conspicuae modernismi proprietates iam ante 1902 videntur in operibus sicut Heart of Darkness Iosephi Conrad (1857–1924), et Ubu Roi, ludus absurdus Alfredi Jarry (1873–1907), iam ante apparuerat, anno 1896.
Ioannes Baudoin
Ioannes Baudoin (natus in Pradelles circa annum 1590; mortuus Lutetiae anno 1650) fuit scriptor Francicus qui inter alia notus est quia multa de aliis sermonibus in Francicum reddidit. Baudoin, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1634 cooptatus est.
Modernismus litteratus
Primi scriptores modernistici
Winesburg, Ohio, mythistoria Sherwood Anderson, scriptoris Americani (1919) haberi potest unum e primis modernismi operibus propter eius simplicem orationis solutae stilum et mores ac penitus perspecta personarum ingenia quae habet.
Gerhardus Wolf
Gerhardus Wolf (natus die 12 Augusti 1896 Dresdae; Monaci mortuus die 23 Martii 1971), vir in legationibus obeundis versatus, per secundum bellum mundanum consul Germanicus Florentiae fuit.
Vita
Gerhardus Wolf, qui septimus et postremus filius causidici erat, postquam anno 1915 testimonium matúritatis accepit, primo bello mundano miles interfuit. Deinde annis 1919 - 1924 Heidelbergae, Monachii Berolinique philosophiae, artis historiae et postea Genavae, Lutetiae Cantabrigiae litteris studuit et litterarum doctoris insigne consecutus est. Ab anno 1927, Gustavo Stresemann negotiis externis Germaniae ducente, inter legatos Germaniae operam dedit.
Modernismus litteratus
Primi scriptores modernistici
Inter primos scriptores modernisticos et eorum opera selecta sunt:
Gerhardus Wolf
Vita
Wolf, per secundum bellum mundanum consul Germanicus in Florentia, cum, post diem 8 Septembris 1943, Germania Italiam occuparet hanc urbem, praeclarissima monumenta eius inter quos pontem Veterem (Italiane Ponte Vecchio) et multos viros publicos fascismi et Nazistarum adversarios e.g Bernardum Berenson a Nazistis protexit.
Modernismus litteratus
Continuatio: anni 1920 et 1930
Opera modernistica magni momenti annis 1920 et 1930 iam generabantur, inter quae mythistoriae additae Marcelli Proust, Virginiae Woolf, Roberti Musil (Man without Qualities), et Dorotheae Richardson. Cursus Eugenii O'Neill modernistae Americani anno 1914 coepit, sed eius opera maxima annos 1920 et 1930 et 1940 ineuntibus apparebant. Dramatistae magni momenti annis 1920 et 1930 erant Bertoldus Brecht et Fridericus García Lorca. Mythistoria Lady Chatterley's Lover D. H. Lawrence anno 1928 edita est, cum alia res gesta magni momenti in historia mythistoriarum recentium esset Gulielmi Faulkner The Sound and the Fury anno 1929. Decennium 193 culmen erat in poesi modernistica, cum T. S. Eliot nonnulla ex suis operibus notabilissimis ederet, praecipue The Waste Land, The Hollow Men, et  Ash Wednesday.
Gerhardus Wolf
Vita
Anno 2006 Florentia, quae iam anno 1955 Wolf in civitatem ad honorem acceperat, Gerhardum Wolf inscriptione in medio ponte Vetere commemoravit.
Modernismus litteratus
Continuatio: anni 1920 et 1930
Cum poesis modernistica Anglice concepta saepe res Americana habeatur, ducibus Ezra Pound, Hart Crane, Marianna Moore, Gulielmo Carolo Williams, H.D., et Ludovico Zukofsky, erant poetae Britannicae magni momenti, praecipue T. S. Eliot, David Jones, Hugo MacDiarmid, Basilius Bunting, W. H. Auden. Inter notabiles poetas continentales erant Fridericus García Lorca, Fernandus Pessoa, Anna Akhmatova, Constantinus Cabaphes, Paulus Valéry.
Litterae modernisticae post 1939
Secundum The Oxford Encyclopedia of British Literature, modernismus in litteris Britanniarum Regni et Civitatum Foederatarum ante 1939 desiit, sed "Tempus cum modernismus deficeret et postmodernismus ortus esset disputabatur paene tam acriter quam transitio a Victorianismo ad modernismum. Secundum Clement Greenberg, modernismus annis 1930 desiit, artibus oculorum activisque exceptis. Re vera, multi modernistae litterarum usque ad annos 1950 et 1960 vixerunt, quamquam plerumque nova opera magni momenti non iam generantes.
Modernismus serius
Vocabulum modernismus serius aliquando ad opera modernistica post 1930 edita adhibetur. Inter modernistas (vel modernistas serios) qui iam post 1945 opera edebant erant Wallace Stevens, Gottfried Benn, T. S. Eliot, Anna Akhmatova, Gulielmus Faulkner, Dorothea Richardson, Ioannes Cowper Powys, et Ezra Pound. Basilius Bunting, natus anno 1901, Briggflatts, suum poema modernisticum maximi momenti, anno 1965 edidit. Praeterea, Hermannus Broch The Death of Virgil anno 1945, et Thomas Mann Doctor Faustus anno 1947 edidit. (Der Zauberberg (1924) et Tod in Venedig (1912), prima opera Thomae Mann, aliquando modernistica habentur.) Samuel Beckett, qui anno 1989 obiit, "modernista serius" descriptus est. Beckett, auctor cui fontes in expressionistica modernismi traditione sunt, opera ab annis 1930 ad annos 1980 generavit, inter quae Molloy (1951), En attendant Godot (1953), Happy Days (1961), et Rockaby (1981). Vocabula minimalista et postmodernista eis operibus seriores adhibebantur. Carolus Olson (1910–1970) et J. H. Prynne (n. 1936) poetae quoque modernistae serii descripti sunt. Ideologia modernismi penitus reformata est per eventus secundi belli mundani, praecipue per Holocaustum et usum bombarum atomicarum. Ali Smith, scriptrix Scotica, serissimus auctor a nonnullis habetur.
Theatrum absurditatum
Martinus Esslin, criticus Britannicus vocabulum promulgavit in commentario "Theatre of the Absurd" (1960), certos ludos consocians inter se propter eorum latum absurditatis thema, quod usum vocabulum absurditatis ab Alberto Camus in Le Mythe de Sisyphe, commentario anni 1942, in memoriam redigit. Inter absurditates in his ludis visas sunt hominis responsum mundo ut videtur sine significatione, et aut vel homo mere pupa ab externis viribus invisibilibus contenta vel in periculum ab eis positus. Quamquam vocabulum ad variisimos ludos adhibetur, nonnullae proprietates inveniuntur in multis ludis: comoedia lata, saepe vaudeville similis, cum imaginibus horrificis vel tragicis commixta; personae in rebus desperatis captae, quae actus iteratos vel sine significatione facere coacti; dialogus plenus clichés, ludis verborum, et nugarum; argumenta quae sunt cyclica aut absurde prolata; aut parodia aut reiectio realismi et notionis "ludi bene facti."
Calluna
Calluna est genus plantarum florentium familiae Ericacearum.
Modernismus litteratus
Theatrum absurditatum
Inter scriptores scaenici plerumque cum theatro absurditatum consociatos sunt Samuel Beckett (1906–1989), Eugenius Ionesco (1909–1994), Ioannes Genet (1910–1986), Haroldus Pinter (1930–2008), Thomas Stoppard (b. 1937), Alexander Vvedensky (1904–1941), Daniel Kharms (1905–1942), Fridericus Dürrenmatt (1921–1990), Alexander Jodorowsky (b. 1929), Fernandus Arrabal (b. 1932), Venceslaus Havel (1936–2011), Eduardus Albee (1928–2016).
Rainerius Maria Rilke
Rainerius Maria Rilke, vulgo Rainer Maria sed praenominibus nativis René Karl Wilhelm Johann Josef Maria Rilke (Pragae natus die 4 Decembris 1875; in sanatorio prope Montreux Helvetiae mortuus die 29 Decembris 1926), fuit scriptor et poeta modernista.
De vita
Iussu patris, scholam militarem ad Sanctum Hippolytum in Austria frequentavit. Postea apud Universitatem Carolinam Pragensem et Universitatem Ludovico-Maximilianeam Monacensem historiae artis et philosophiae studuit.
Litteras Francicas et Italicas et Russicas amavit et convertit, in eis operum Pauli Valéry, Caroli Baudelaire et Michelangeli, Turgenev, fecit, etiam polyglottus fuit, et multas epistulas, inter eas ad Paulum Cézanne, scripsit.
Franciscus d'Arbaud de Porchères
Franciscus d' Arbaud de Porchères (natus in Brignoles die 20 Decembris 1590; mortuus in Burgundiae die 5 Maii 1640) fuit poeta et scriptor Francicus. In Academiam Francicam anno 1634 cooptatus est.
Euphausiacea
Euphausiacea sunt minima crustacea, permulta marina quasi caridea animalia invertebrata, gravissimae zooplanctonis corporis compages, praecipue victus mysticetorum, mantarum, rhincodontidarum, Lobodontium carcinophagorum, aliorum pinnipediorum, et nonnullarum specierum avium maritimorum, qui paene solum eis vescuntur. Krill, eorum nomen in multis linguis, est vox Norvegica quae 'examen (piscis)' significat, etiam aliis piscium speciebus tributa.
Euphausiacea omnes orbis terrarum oceanos habitant. In Oceano Meridionali, una species, Euphausia superba, biomassam plus quam 500 milliona tonnarum componit, circiter bis tantum biomassam hominum.
Piscatus Euphausiaceorum commercii in Oceano Australi et in aquis circum Iaponiam efficitur.
Taxinomia
Ordo Euphausiacea diffinditur in duo familias, quarum Bentheuphausiidis est solum una species, Bentheuphausia amblyops, animal bathypelagicum, quod aquas profundas sub 1000 m (3300 pedum) habitat; veterrimum omnium euphausiaceorum viventium habetur. Alia familia, Euphausiidae, decem continet genera, in summa octoginta quinque species, quarum genus Euphausia est maximum, triginta unam species habens. Clarissimae, praecipue propter piscatum commercii, sunt Euphausia pacifica, Euphausia superba, et Meganyctiphanes norvegica.
Paulus Hindemith
Paulus Hindemith (natus die 16 Novembris 1895 et mortuus die 28 Decembris 1963) fuit psaltes violae, compositor et concentus magister Germanicus musicae quae dicitur novae (Germanice Neue Musik) quasi expressionismi et neoclassicismi.
Anno 1938, propter vexationes contra musicam novam et leges Nazismi contra Iudaeos, Hindemith, Iudaeam Gertrudam Rottenberg in matrimonio habens, in Helvetiam et postea in Civitates Foederatas Americae migravit.
Petrus Mertens
Petrus, vulgo Pierre Mertens (Bruxellis natus die 9 Octobris 1939) est scriptor Belgicus. Alumnus est Universitatis Liberae Bruxellensis ubi recentius Institutum sociologiae litterarum direxit. Anno 1987 operis Les Éblouissements gratia, Praemium Médicis accepit, sed id recusavit.
Martha Warren Beckwith
Martha Warren Beckwith (1871–1959) fuit "folklorista," ethnographus, et linguae Anglicae praeceptrix Americana.
Respicientes ea
Respicientes ea  est encyclica epistula papae Pii IX die 1 Novembris 1870 promulgata. Cum hac encyclica papa contra occupationem Romae et Stati Pontificii ab exercitu Italiae regis Victorii Emanuelis II die 20 Septembris 1870 reclamavit
Martha Warren Beckwith
Nata in vico Wellesley Heights Massachusettae die 19 Ianuarii 1871, ea iuvenis ad Insulas Havaianas cum parentibus, Georgio Ely Beckwith et Harrieta Winslow Goodale, ambobus magistris, inviserunt. Gradu Artium Baccalaureati apud Collegium Mount Holyoke anno 1893 accepto, apud collegia Elmira, Mount Holyoke, Vassar, et Smith linguam Anglicam puellis docuit. Anno 1906, Francisco Boas professore, ea gradum Artium Magistri in anthropologia accepit; iterum Doctoris Philosophiae anno 1918. Remigravit professor anno 1920 ad Vassar, ubi ad recessum anno 1938 mansit. Praeses fuit Sodalitatis Folklore Americanae annis 1932–1933 (Luomala 1962). Mortua est die 28 Ianuarii 1959, anno aetatis suae octogensimo octavo.
Ethographiae studens, quater Iamaicam visitavit; quater etiam Dakotas, cum Oglala aestate anni 1926, et cum Mandan Hidatsisque aestatibus annorum 1929, 1931, et 1932. Per orbem terrarum circumnavigatum, tempus vernum anni 1927 in India Portugallensi morata est. Academicos de his populis commentarios in actis diurnis variarum sodalitatum eruditarum divulgavit. Saepissime ad Havaios redivit, qua ea anno toto 1938 ut mythologiae Havaianae studeret habitavit. Ad extremum, paene caeca, sed iam studendi cupida, Berkleiae Californiae consedit.
Aqua Claudia
Caligula princeps aedificare coepit, Claudius die 1 Augusti 52 aquaeductum perfecit.
Fidenae
Fidenae fuit oppidum antiquum in Latio situm.
Historia
Auctores antiqui Fidenas a regibus Albae Longae conditas esse tradunt. Idem auctores de bellis cum Roma temporibus regum Romanorum et initio rei publicae Romanae nobis certiorem fecerunt. Sed quid earum rerum verum sit, nescimus. Anno 435 a.C.n. autem Fidenas a Romanis expugnatam esse satis constat. Pauca deinde de Fidenis audimus. Sed anno 27 a.C.n. amphitheatrum ligneum collapsum est et multi spectatores necati sunt.
Carolus Nodier
Carolus Nodier (natus Vesuntione die 29 Aprilis 1780– mortuus est Lutetiae die 27 Ianuarii 1844) fuit  scriptor Francicus aetate Romanticismi.
Media Asia
Media Asia est pars Asiae, varie definita. Definitio a Sovieticis adhibita tantum Uzbeciam, Turcomanniam, Kyrgessiam, Tadzikistaniam complectitur. Unione Sovietica dissoluta illae quattuor, una cum Casachia, hanc quoque esse Mediae Asiae partem confirmaverunt. Quae definitio nunc a plerisque accipitur. Unesco tamen alia definitione utitur, quae etiam Afganiam, Mongoliam, et partes Iraniae, Pakistaniae, Indiae, Russiae, et Sinarum comprehendit, regionem quidem quae dici potest a Mari Caspio in occidente ad Sinam in oriente extendi. Quae regio vulgo stanes appellatur, quia nomina plurium civitatum intra regionem suffixo stan (vocabulo Persice 'terra alicuius' significante ) terminant.
Media Asia temporibus prae-Islamicis primisque Islamicis plerumque erat regio Iranica, cuius incolae erant Bactriani (linguis Iranicis Orientalibus utentes), Sogdiani, Chorasmiani, et Scythae Dahaeque, gentes seminomadici. Postquam gentes Turcicae irruptionem in terras regionis fecerunt, Media Asia facta est patria gentium Cazachorum, Uzbecorum, Tatarorum, Turcomannorum, Kyrgyzorum, et Uigurorum; linguae Turcicae pro linguis Iranicis in regione plerumque substitutae sunt. Omnem regionem Marcus Paulus Venetus Turcestaniam appellavit.
Marinus Le Roy de Gomberville
Marinus Le Roy de Gomberville (natus Lutetiae anno 1600; mortuus die 14 Iunii 1674) fuit poeta et scriptor Francicus. In Academiam Francicam anno 1634 cooptatus est.
Paulus Hay du Chastelet
Paulus Hay du Chastelet (natus Valle Guidonis mense Novembri 1592; mortuus die 26 Aprilis 1636) fuit scriptor et, Richelieu duce, consiliarius civitatis Francicus. Hay du Chastelet, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1634 cooptatus est.
Sergius Doubrovsky
Sergius Doubrovsky (Lutetiae natus die 22 Maii 1928; mortuus die 23 Martii 2017) fuit litterarum peritus et scriptor Francicus. Anno 1989 operis Le Livre brisé  gratia Praemium Médicis accepit.
Marcus Antonius Girardus de Saint-Amant
Marcus Antonius Girardus de Saint-Amant (natus in Grand-Quevilly die 30 Septembris 1594; mortuus Lutetiae die 29 Decembris 1661) fuit poeta et scriptor Francicus. In Academiam Francicam anno 1634 cooptatus est.
Otto Braun
Otto Braun fuit vir publicus Germanicus ad Socialem Democraticam Factionem Germaniae pertinens aetate Rei Publicae Vimarii.
Pater et iuventus
Braun filius sutoris fuit, qui postea custos viae ferratae laborare coactus est. Braun post scholam Regiomontii celeriter finitam tirocinium typographi fecit.
Munus et familia
XVI annos natus Braun sodalis SPD factus est atque typographus et diurnarius nonnullis diurnis factionis suae laboravit. In Borussia orientali, ubi maxima pars incolarum agriculturae studebant, tamen primam diurnum opificum condidit. Saepe petitus est, anno 1892 laesae maiestatis ad duos menses carceris damnatus, anno 1904 perduellionis contra Nicolaum II, imperatorem Russiae accusatus est, quod cum aliis libella seditiosa in Russiam misisset. Sed hoc tempore celeriter absolutus est, nam Hugo Haase sodalis factionis et iurisconsultus eum prospere defendebat.
3 Aprilis 1894 Aemiliam Podzius in matrimonium duxit. Ex ea unum filium Ericum habuit, qui voluntarius miles primo bello mundano anno 1915 diphtheria morbo obiit.
Cursus honorum
Anno 1898 praeses suae factionis in Borussia orientali, anno 1911 aerarius totius factionis electus est. Ab anno 1913 legatus domus legatorum Borussiae erat. Bello mundano primo pro unitate Germanorum contra hostes (Theod. Burgfriedenspolitik) certavit, sed initio anni 1918 operistitia contra bellum rexit. Bello finito in consilio opificum et militum Berolini fuit, sed haec consilia recusavit atque parlamenta probavit. Eodem anno Paulo Hirsch duce administer Borussiae agriculturae factus est et frustra legem de agris dividendis tulit. 19 Ianuarii 1919 legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae electus est. Annis 1920 - 1933 legatus dietae imperii fuit. A mense Martio 1920 - Martium 1921, tum iterum a mense Novembri 1921 ad usque Ianuarium anni 1925, tertio denique ab Aprili mense 1925 usque ad 20 Iulii 1932 praeses ministrorum Borussiae fuit.
Aprili anni 1925 frustra candidatus suae factionis suffragii praesidis imperii fuit.
Consilia
Braun praeses ministrorum consilia varia persqui conabatur:
Rei publicae Borussiae eversio
Ad annum 1932 SPD cum aliis democraticis factionibus Borussiam rexit, sed 24 Aprilis 1932 SPD electionem perdidit. Sed neque alia factio terram maximam Germaniae regere potuit. Itaque Braun pro tempore praeses ministrorum mansit. 17 Iulii 1932 Altonae oppido apud Hamburgum, quae ad Borussiam pertinebat, multi homines pugnis inter seditiosos Nazistas et Communistas necati sunt. Hoc factum Franciscus de Papen cancellarius Theodiscus praetendit, ut Braun atque administros suos dimissit. Braun eo tempore graviter aegrotus erat. Quamquam iudicium postea dimissionem contra legem fuisse iudicavit, Braun praeses ministrorum restitutus non est.
Exilium
Anno 1933, postquam Adolphus Hitler cancellarius Germaniae factus est, in Helvetiam migravit. Vitam extremae pauperitatis ibi egit. Hoc tempore commentarios suae vitae composuit atque anno 1943 consilia de Germania futura publicavit. Neque post secundum bellum mundanum in patriam reversus est, quamquam conventionibus aliquibus SPD interfuit.
Pugnaculum
thumb|right|Despectus in Castellum Siklós in [[Hungaria, ubi pugnacula castelli videntur.]] Pugnaculum est moles munita ex castro principali prodiens qua milites melius castrum et eius moenia defendere possunt. Ut oppugnatores circa moenia occidantur, propugnacula plerumque in angulis moenium sita sunt.
Бастионная система укреплений
Mauritania Tingitana
Mauritania Tingitana fuit provincia Romana, anno 42 condita, cum Mauritania (quae Ptolemaeo ultimo rege a Caligula dolo interfecto iam anno 40 in provinciam Romanam redacta erat) ab imperatore Claudio divisa est in Mauritaniam Caesariensem et Mauritaniam Tingitanam postquam legati Suetonius Paulinus et Gnaeus Hosidius Geta Mauros rebellantes pacaverunt. Eius caput fuit Tingis, et Volubilis et Rusadir fuerunt magnae urbes.
Ubi nos
Ubi nos  est encyclica epistula papae Pii IX die 15 Maii 1871 promulgata. In hac encyclica papa contra legem Regni Italiae reclamavit, quae post occupationem Romae et Statùs Pontificii per exercitum Italiae regis Victorii Emanuelis II die 20 Septembris 1870 aliquae cautiones de libertate pontificis concedebat.
Mauritania Tingitana
Ob causam Atlantis montis, difficile viae inter Tingitanam et Numidiam erant. Tunc Diocletianus iussit Tingitanam ex Hispania recta esse.
Nexus inter Hispaniam et Tingitanam manserunt post finem Imperii Romani in Medio Aevo. Primo Byzantini anno 530, regnum Vandalorum ceperunt et deinde, Septam. Brevi, anno 550, Hispaniam meridionalem ceperunt. Swinthila Byzantinos superavit et castra cepit, Septa inclusa.
Fortalitia stellaris
Fortalitia stellaris appellari solet fortalitia quae in usu erat saeculis XVI-XVIII. Hae fortalitiae habebant multa moenia concentrica et angularia, pugnacula pluribus cannonibus instructa, et fossas castrenses. Etiam castella addi possunt.
Festung
Statius de Sá
Statius de Sá (Lusitanice Estácio de Sá; natus anno 1520; mortuus die 20 Februarii 1567 Fluminis Ianuarii) fuit miles Lusitanus (titulo equitis), qui urbem Flumen Ianuarii condidit.
Gualterius Lippmann
Gualterius Lippmann, Novi Eboraci natus die 23 Septembris 1889, ibidem mortuus die 14 Decembris 1974, fuit diurnarius et scriptor Americanus qui notionem "stereotypiae" inventus est.
Aptium
Aptium est stadium stratigraphicum vel aetas geologica seriei Cretaceae inferioris. Milies milium circiter 125 annorum ante praesentem incepit, stadio Barremio perfecto, et abhinc milies milium circiter 113 annorum ad finem venit, stadio Albio incipiente, secundum scalam aevorum geologicorum Commissionis Internationalis Stratigraphicae.
Index cancellariorum Germaniae
Hi sunt Cancellarii Germaniae:
Aptium
Nomen capit ab urbe Francica Apta Iulia.
Sicilia (provincia Romana)
thumb|right|200px|Nomina provinciarum anno 115 imperatore [[Traianus|Traiano]] Sicilia fuit prima provincia Romana, anno 241 a.C.n. condita.
Historia
Sicilia post Primum Bellum Punicum prima provincia Romana facta est. Anno 210 etiam Syracusae provinciae adiuncta est. Octavianus Augustus provinciam populo Romano dedit et ab hoc tempore proconsulibus administrata est. Ab anno 440 Vandali Siciliam populaverunt, anno 535 pars regni Theodorici regis Ostrogothorum facta est.
Index cancellariorum Germaniae
Duces rectionis temporis Rerum Novarum Novembris (Reichskanzler, Reichsministerpräsident)
Die 9 Novembris 1918 Maximilianus de Baden munus suum cancellarii Friderico Ebert commisit. Simul de die 10 Novembris 1918 Ebert una cum Hugone Haase (USPD - usque ad diem 29 Decembris 1918) et Philippo Scheidemann (SPD - a die 29 Decembris 1918) ad diem 7 Februarii 1919 praeses Consilii Legatorum Populi (Germanice Rat der Volksbeauftragten) erat, sed rectio cum duce Ebert etiam remanebat.
Sicilia (provincia Romana)
Administratio provinciae
Temporibus rei publicae liberae Sicilia praetore, postea propraetore duobus quaestoribus adiuvantibus recta est. A tempore Augusti proconsules insulam administraverunt. Gubernatores inter alios fuerunt:
Index cancellariorum Germaniae
Dictatura (Führer und Reichskanzler, Reichskanzler, Leitender Minister)
Hitler in testamento Iosephum Goebbels ut successorem eius nominavit sed titulum cancellarii usque ad mortem die 30 Aprilis 1945 servavit. Insequenti die etiam Goebbels sibi mortem conscivit, ergo Carolus Dönitz, etiam a Hitler Praeside Germaniae creato, Ludovicum Comitem Schwerin de Krosigk ducem ad interim administrationis Germaniae fecit. Die 23 Maii 1945 Civitates alligatae hunc administrationem deposuerunt et eius homines deprehenderunt.
Notae
Reichskanzler มุขมนตรีเยอรมนี
Sicilia (provincia Romana)
Consulares
Et tempore Tetrarchiae Sicilia provincia indivisa mansit. Sed administratores provinciae nunc consulares vocabantur. Inter alios et hi consulares Siciliae fuerunt:
Gusev (crater Martianus)
Gusev est crater in planeta Marte, situ in 175.4°Oriente et 14.6°Meridie. Diametrum crateris circa 170 km habet et circiter tria aut quattuor miliarda annorum creatum esse putatur. Eius nomen venit ab astronomo Russico Matthaeo Gusev (1826-1866) in 1976.
Thracia (provincia Romana)
Thracia fuit provincia Romana, anno 46 condita. Thracia provincia propter Haemum et Rhodopen montes ad Pontum Euxinum protendebatur. Eius caput fuit Philippopolis et Thraces ob virtutem bellicam celebres erant. Quo circa Romani multos milites ex ea provincia legebant ne de gladiatoribus "Thracibus" dictis dicam.
Tertio saeculo exeunte Diocletianus, administrationem totius imperii Romani reformans, dioecesem Thraciae creavit in sex parvas provincias divisamː Thracia, Haemimontus, Scythia, Mysia vel Moesia, Rhodope Europa. Quocirca ab illo tempore "provincia Thracia" partem tantummodo circa Philippopolim veteris Thraciae designat.
Nonnulli praetores per nummos aut inscriptiones noti sunt ut Lucius Pullaienus Gargilius Antiquus qui ultimis annis Antonini Pii imperantis provinciae praefuit.
Coele Syria (provincia Romana)
thumb|right|200px|Nomina provinciarum anno 115 imperatore [[Traianus|Traiano]]
Coele Syria sive Syria Coele fuit provincia Romana anno 193/194 condita. Eo anno Septimius Severus ditissimam provinciam Syriam propter Pescennium Nigrum  Antiochiae imperatorem proclamatum et multos fautores in provincia habentem  in partes duas divisit, Syriam Coelen et Syriam Phoenicen.
Coele Syria antiquitus erat regio campestris inter Montem Libanum et montem Antilibanum posita ; deinde latiore et incerto sensu hoc nomen saepe adhibitum est. Graece (κοιλὴ Συρία) "cavam Syriam" designabat.
Legati
Legati eius provinciae inter alios fuerunt:
KAIST
KAIST (Hangul 한국과학기술원 [nomen plenum iam non in usu solito], Hanja 韓國科學技術院, Hanguk Gwahak Gisurwon 'Kaiseuteu Institutum Coreae Superius Scientiae et Technologiae') est universitas gubernationis Coreae Daejeon in urbe sita, anno 1971 condita.
Ioannes de Silhon
Ioannes de Silhon (natus in Sos circa annum 1596; mortuus Lutetiae mense Februario 1667), Richelieu secretarius, fuit politicorum peritus et philosophus Francicus. De Silhon, Academiae Francicae sodalis, in eam anno 1634 cooptatus est.
Eugenius Dal Corso
Eugenius Dal Corso (Locum Valpantenae natus die 16 Maii 1939) presbyter et a die 26 Martii 2018 episcopus emeritus Benguelensis (Dioecesis Benguelensis) est.
Enovatio
Enovatio, contrarium innovationis, in commercio et administratione fieri potest cum technologia operum rationumque optimarum probatarum normalizatur ut longius non novetur. Inter societates quae consilium enovationis inierunt ut actionem organizationis meliorem facerent sunt General Electric, Ford Motor Company, American Airlines.