cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingua Malaica
Lingua Malaica vel Malaiana (Malaice Bahasa Melayu) est lingua Austronesia qua Malai in Aurea Chersoneso, Thailandia meridie, Singapura, et partibus Sumatrae utuntur. Quae est lingua publica Malaesiae et Bruneii, una ex quattuor linguis publicis Singapurae, et lingua laboris in Timoria Orientali.
Forma linguae Malaicae, in Indonesia usitata, ut Lingua Indonesia (Indonesice Bahasa Indonesia) nota est.
Timiditas
Timiditas est sensus timoris, incommodi, vel ineptiae, praecipue cum homo inter alios sit. Quod plerumque in novis rerum statibus vel inter homines ignotos fit. Timiditas esse potest proprietas hominum qui sese humiliter aestimant. Validiora timiditatis genera plerumque anxietas socialis vel phobia socialis a peritis appellantur. Prima timiditatis proprietas est timor plerumque ab ego actus cogitationum aliorum de eius moribus. Qua pro causá homo timet ne libere agat ob timorem affectuum negativorum, irrisionis, dedecoris, comitatis, vel reiectionis. Homo timidus potius res sociales evitare constituere potest.
Lingua Malaica
Publicum exemplar linguae Malaicae est, consensum cum Indonesia, Malaesia, et Bruneio, nuncupatum lingua Riavica (Riavice Bahasa Riau), archipelagi Riavici lingua, quod per multum temporis Malaicae originis locus putatum est.
Origo
Lingua Malaica ex Sumatra Indonesiae venit, ubi eius proximi consanguinei sunt. Veterrima inscriptio Malaica, Inscriptio Kedukan Bukit, in Sumatra inventa, in diem circa saeculum septimum decimum exeunte ascribitur.
Modi dicendi
Salve. - Helo. - [hé-lo]
Vale. (si consistis) - Selamat jalan. - [se-lá-mat dʒá-lan]
Timiditas
Unum e timiditatis elementis magni momenti est adeptio sollertiarum socialium. Scholae parentesque tacite ponunt pueros puellasque omnino socialiter interagere posse; socialium autem sollertiarum exercitatio res magni momenti non putatur (legendi scribendique dissimilis), unde discipuli timidi occasionem eorum facultatis loquendi in classi evolvendae et cum paribus interagendi non accipiunt. Magistri sollertias sociales imitari et quaestiones timorem minus inicientes, discipulosque leniter cohortari possunt, ut in classi eloquantur aliisque pueris faveant.
Nicolaus Polites (ethnographus)
Nicolaus Polites, Neograece Νικόλαος Πολίτης (Calamatae anno 1852 natus; mortuus Athenis anno 1921) fuit ethnographus, professor Universitatis Athenarum, editorque florilegii utilissimi Εκλογαί από τα τραγούδια του ελληνικού λαού ("Eclogae cantilenarum populi Graeci"). Philologiae studuit Athenis annis 1868-1872, iuribus annis 1874-1875. Ab anno 1870 sodalis fuit societatis philologicae "Parnassi" et una cum Spyridone Lampro edidit Νεοελληνικά Ανάλεκτα Παρνασσού ("Analecta Neograeca Parnassi"). Annis 1876-1880 Monaci studuit, discipulus Byzantinistae Caroli Krumbacher. Athenis redux a principio in Bibliotheca Parlamenti operam dedit, sed ab anno 1890 professor fuit mythologiae et archaeologiae Graecae apud Universitatem. Anno 1908 Societatem Ethnographicam Graecam (Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία) condidit, anno 1909 periodicum Λαογραφία, anno 1918 Archivum Ethnographicum.
Lingua Malaica
Modi dicendi
Vale. (si linquis) - Selamat tinggal. - [se-lá-mat tíng-gal]
Quomodo vales? - Apa khabar? (kh pronuntiatur ut Gadelice loch) - [á-pa khá-bar]
'''Bene gratia. Et tu?''' - Khabar baik. Apa khabar? - (kh pronuntiatur ut Gadelice loch) - [khá-bar baj(k) á-pa khá-bar]
Robertus Demol
Robertus Demol, Bruxellensis, est medicus et scriptor latinus natione Belga.
Lingua Malaica
Modi dicendi
Ita (est). - Ya. - [ja]
Non. - Tidak. - [tí-da(k)]
Alagherius
Alagherius est nomen atque cognomen Italianum. Italice dicitur praenomine Alighiero, cognomine Alighieri.
Lingua Malaica
Modi dicendi
Excusatum (-am) me habe. - Maaf. - [ma-áf]
Ubi latrina est? - Tandas di mana? - [tán-das di má-na]
Quaeso. ('fer auxilium', si aliquid eges) - Tolong. - [tó-long]
Quaeso. (quando aliquid das) - Silakan. - [si-lá-kan]
Gratias tibi (ago). - Terima kasih. - [te-rí-ma ká-si]
Maximas gratias (ago). - Terima kasih banyak-banyak. - [te-rí-ma ká-si bán-ja(k)-bán-ja(k)]
Ignosce mihi. (Anglice: I'm sorry.) - Maaf. - [ma-áf]
Sum tristissimus. (Anglice: I'm very sorry.) - (Minta) Maaf. - [mín-ta ma-áf]
Intelligo. - Saya faham. - Sáj-a fá-ham]
Non intelligo. - Saya tak faham. - Sáj-a ta(k) fá-ham]
Es pulcher. - Kamu cantik. - [ká-mu tʃán-ti(k)]
Amo te. - Aku cinta pada mu. - [á-ku tʃí-nta pá-da mu]
Ioannes Barbu
Ioannes Barbu (nomen natum Dan Barbilian; natus Rucăr in vico iudicatus Argeş die 18 Martii 1895; mortuus Bucarestae die 11 Augusti 1961) fuit mathematicus et poeta Dacoromanus. Alma mater sua fuit Universitas Bucarestensis, et theoriae numerorum peritus fuit.
Amy Acker
Amy Aloysia Acker (nata Dallasii in Texia die 5 Decembris 1976) est actrix Americana nota, quia inter alia in serie televisiva Angel egit.
Maria Felix
Maria Felix (nata María de los Ángeles Félix Guereña Álamos in Civitate Sonora die 8 Aprilis 1914; mortua Mexicopoli die 8 Aprilis 2002) fuit actrix Mexicana.
Pontificium Collegium Croaticum Sancti Hieronymi
Pontificium Collegium Croaticum Sancti Hieronymi (Italice Pontificio Collegio Croato Di San Girolamo, Croatice Papinski hrvatski zavod svetog Jeronima) est seminarium Catholicum Romae situm, ubi presbyteri e Croatia oriundi educantur. Hodiernum institutum anno 1901 conditum est.
Gaius Moysard
Gaius Moysard, est theologus et scriptor latinus natione Belga.
Paavo Castrén
Paavo Castrén (natus 3 Aprilis 1938 in Pielavesi, Finnia) est professor emeritus philologiae classicae linguae Latinae et Graecae scriptorque Latinus natione Finnicus.
De historia urbis Pompeiorum multum indagavit studuitque.
Etiam sese dedit rebus epigraphicis tam Graecis quam Romanis studendis et praecipue indagavit de inscriptionibus Pompeianis.
Anno 1981 docuit historiam generalem in Universitate Helsingiensi, anno 1990 autem in Universitate Turkuensi linguas antiquas.
Fuit primus director Instituti Finlandici Athenis ab anno 1984 ad annum 1988.
Index personarum in ''Saint Seiya''
Ecce index personarum in Saint Seiya, quid est manga et anime a Masamio Kurumada factum, et quod fabula de grege iuvenum Sanctis appellatis contra inimicos deae Athenae. Prima divulgatio facta est anno 1986, et nunc versiones alias habet.
Argumentum incipit anno 1986 usque ad annum 1990, et narrat de quinque militibus mysticis Sanctis appellatis qui pugnant mala Tellurem aggredientia in nomine deae Athenae. Primus inimicus Geminorum Saga Sanctus Aureus traditor est qui necavit Episcopum verum et sub eius persona Sanctuarium gubernavit. Parte secunda Sancti oppugnant Posidonis copias qui vult Tellurem inundari diluvio perpetuo ad eam capiendam. Finaliter contra Hadem pugnant parte tertia regem Inferni, qui est inimicum Athenae e tempore mythico.
Saint Seiya: Next Dimension tum narrat de eventis et praeteritis et futuris operi originali. Plura data de epicinio belli contra Hadem dat, ubi Saori in tempore praeterito adest ad Seiyam servandum de fascinatione Hadis. Inimicae sunt et copiae deae Artemidos saeculo XX et reincarnatio Hadis saeculo XVIII.
Athena
Athena (Iaponice 女神（ア テ ナ）, Atena) est dea artium bellicorum. Facta est secundum deam eodem nomine Graecam, et sic habetur filia Dios ac soror Artemidos Apollonisque. Usitate monstratur cum baculum aureum Victoriam effingens et scutum potentissimum Aegis appellatum. Quotiens 250 annos renascitur ad Tellurem tegendam de malis viribus, et adiuvatur a militibus Sanctis appellatis.
Saori Kido
Saori Kido (Iaponice 城戸沙織, Kido Saori) est reincarnatio Athenae saeculo XX. Ea infantula, Geminorum Saga ipsam necare conatus est sed servata in extremis a Sagittarii Aiolo, qui tum Mitsumasae Kido infantulam dedit ut curavisset vice neptis adoptivae in Iaponiam. Abhinc tridecim annos Mitsumasa mortuo, Saori convocat Sanctos Aeneos superstites de exercitationibus laboriosissimis toto orbe ad Sanctuarium recuperandum de Saga. Parte de Posidone, Saori sese offert Posidoni et includetur in Columna Centrali Templo Subaquaneo ad aquam diluvii accipiendam ne Tellus inudetur. Cum Seiya caeterique Sancti Aenei eam servarent, Saori animam Posidonis in amphora redincludit. Parte postrema de Hade, in Inferno adest et Hadem sequitur in Elysio ad eum vincendum.
Secundum Next Dimension, adest in Monte Olympo ad Seiyam servandum de fascinatione Hadis et in saeculo XVIII vectatur ab Aeone, sed mutatur in infante.
Sancti Aenei
Sancti Aenei (Iaponice 青銅聖闘士（ブロンズセイント）, Buronzu Seinto; Anglice Bronze Saints) sunt grex infima inter copias Atheneas, et sic cosmo utuntur gradu minimo. Potentiam superiorem hominibus regularibus habent ac celeritatem soni attingunt.
Pegasi Seiya
Pegasi Seiya (Iaponice 天馬星座（ぺガサス）の星矢, Pegasasu no Seiya) est Sanctus Aeneus Pegasi sidus saeculo XX et eponymus in opera. Ipse quoque reincarnatio aliorum Pegasi Sanctorum, magnopere Pegasi Originalis Sancti qui fuit primus homo deos laedens. In fabulis postremis, Sanctus Aureus fit, succesor Sagittarii Aioli. Orbus qui deinde reperit sese unum filiorum Mitsumasae Kido, amissus est de sorore Seika et emissus in Graecia ad Sanctum fiendum. In principio movitur tantum desiderio sororem revidendi, deinde agnoscit se Athenam per saecula defendisse animamque suam revenisse totiens dea reincarnationes faciebat ad ipsam adiuvandam contra mala Tellurem aggredientia. Potentissimus miles vincens impossibilia bella, aliquando Sagittarii Vestes Aurea contra inimicos difficiles gerit. Oppugnat et vincit et Posidonem et Hadem, sed hic fascinat eum gladio ad cyclum reincarnationum cessandum. Coma imposita super eum ab Hade, Saori in praeterito tempore adest ad statum Seiyae revertendum, secundum Next Dimension.
Pegasi Tenma
Pegasi Tenma (Iaponice 天馬, Tenma apud Saint Seiya: Next Dimension; 天馬星座テンマ, Pegasasu Tenma apud Saint Seiya: The Lost Canvas - Hades Mythology) est Sanctus Aeneus sub Pegasi sidu saeculo XVIII et reincarnatio Seiyae. Secundum Next Dimension, discipulus Crateris Suikyi est et amicus optimus Alonis. Postquam ambo a Librae Dohko Arietis Shioneque aufugerent, Tenma reperit Alonem vasculum Hadis factum esse, et tum eum tegere conatur a Pandora Spectrisque. Cum Dohkus Shionque adforent, ei tres contra Gryphis Vermeerium Suikyumque - qui nunc apud copias infernales agit sub stella Garudae - pugnant, sed aufugere debent Pandora plura Spectra convocante. Aquam e Crateris Veste bibent ad valendum, et hic Tenma sese futurum vidit: Seiyam comatosum sella rotali sedentem. Cum reveniret in Sanctuario, convenit cum Andromedae Shuno et iuctim per Templa Duodecim transeunt ad Saoriam infantulam servandam.
In opera derivata The Lost Canvas, Tenmae fabula altera est: ibi orbus cum Alone Sashaque oppido Italico. Cum Sasha vectaretur in Sanctuario, Tenma decidet se Sanctum fieri sub Librae Dohko ad eam tegendam. Pugnat in bello sancto contra Hadis Spectra et tandem Alonem, qui nunc possidetur ab Hade, attingit ne finiat Chartam Perditam picturam in caelo cuius propositum est viventia omnia necare. Finaliter, Alone liberato, Tenma oppugnat Hadem auxilio Alonis ac Sashae, et ei tres evanescunt in Templo Nefando postremo.
Draconis Shiryu
Draconis Shiryu (Iaponice 龍星座（ドラゴン）の紫龍 Doragon no Shiryū) est Sanctus Aeneus Draconis sidus, tranquillissimus inter personas capitales et sapientissimus saeculo XX. Emissus est in Montem Lu, Sinis, ad exercitationem faciendam sub Librae Sancto Aureo et Draconis Vestem Aeneam capiendam cui dicitur scutum durissimum esse. Postquam revinit in Iaponiam, contra Phoenicis Ikkium Sanctosque Obscuros pugnat ad Sagittarii Vestem Auream recuperandam, et agnoscit Saoriam Kido reincarnatio deae Athenae esse. Cum Sanctos Argenteos adforent, Persei Algolum oppugnat qui Medusae caput impositum in scuto habet: ut vincaret, ergo, Shiryu decidet se caecare. Deinde visum recuperat cum Septimum Sensum excitaret contra Cancri Mascamortalium Sanctum Aureum, tamen recaecatur in proelio contra Chrysaoris Krishnam Nautam qui sub Posidone agebat Columnam Oceani Indici protegendo.
Shiryu usitate Librae Vestem Auream gerit cum inimici potentissimi pugnandi essent, et de Next Dimension Librae Sanctus Aureus novi saeculi a Dohko tempore praeterito proclamatur.
Cygni Hyoga
Cygni Hyoga (Iaponice 白鳥星座（キグナス）の氷河 Kigunasu no Hyōga) est Sanctus Aeneus tectus a Cygni sidu saeculo XX. Natus aliter est in Siberia, et potest gelu creare cosmo utendo. Monstratur plerumque rosario Crucis Septentrionalis - nomen alternum Cygni sidui. Quies frequenter est et frigidus, sed potest animum calidum demonstrare caeteris hominibus v.g. Andromedae Shuno Sancto Aeneo quia vitam servavit, sive Acuarii Camo Sancto Aureo quia magister sui est.
In principio emittitur ab Episcopo ad caeteros Sanctos Aeneos necandos, sed deinde de missione abdicit postquam repperisset Saoriam Athenam esse et cum eisdem oppugnat inimicos in Sanctuario. Posidone resurrecto, convenit cum Isaaco condiscipulo in Siberia sed qui abfuit postquam Hyogam servavit e gelu Arcticum; sic Hyoga unum ex oculis perdet ad poenam luendam. Aliquando Acuarii Vestem Auream gerit, et in Next Dimension eligitur Acuarii Sanctus Aureus succesor Cami a Mystoria.
Andromedae Shun
Andromedae Shun (Iaponice アンドロメダ星座（アンドロメダ）の瞬 Andoromeda no Shun) est Sanctus Aeneus sub Andromedae sidu saeculo XX, et quoque frater minimus Ikkii de parentibus ambobus. Exercitationem fecit sub Cephei Daedalo in Andromedae Insula, Oceano Indico, et cum revinisset in Iaponiam pervolebat fratrem revidere. Sub Saoria oppugnat hostes in Sanctuario, deinde contra Posidonis Nautas Tellurem capere volentes. Parte postrema operae originalis reperitur monile eius a Pandora datum esse ut signetur vice vasculi Hadis cordis purissimi gratia. Cum possidebatur ab Hade, Ikki eundem liberat et Saoriam in Elysium ambo sequuntur ubi per breve tempore Shun Virginis Vestem Auream gerit ad deos geminos vincendos.
Secundum Next Dimension, Shun Saorique iuctim saeculo XVIII adsunt ad Seiyam servandum de fascinatione Hadis; ibi cum Pegasi Tenma Sancto Aeneo convenit et contra Spectra pugnat. Designatur Virginis Sanctus Aureus tandem a Virginis Shaka Sancto Aureo novi saeculi.
Phoenicis Ikki
Phoenicis Ikki (Iaponice 鳳凰星座（フェニクス）の一輝 Fenikkusu no Ikki) est Sanctus Aeneus sub Phoenicis sidu saeculo XX, et frater maximus Shuni de parentibus ambobus. Emissus est in Reginae Mortalis Insulam Oceano Pacifico Meridionali ad Sanctum fiendum sub Reo (Iaponice ギルティー, Girutī; Anglice Guilty) et post exercitationem durissimam factus est vir solivagus, frigidus duroque animo. Primum inimicus caeteris Sanctis Aeneis et dux Sanctorum Obscurorum habetur, Sagitarii Vestem Auream furatur et fratres omnes necare conatur quoniam contra Graad Organizationem ulcisci volebat. Odio victo, amicus devenit et auxilium praestat Sanctis Aeneis momentis extremis eosdem servando de morte. Parte de Inferno, Leonis Vestem Auream per brevi tempore gerit in Elysio contra deos geminos.
In Next Dimension, Ikki adest in Monte Olympo ad Shunum adiuvandum contra copias Artemidos. Designatur tandem Leonis Sanctus Aureus novi saeculi a Leonis Caesare Sancto Aureo saeculo XVIII.
Caeteri Sancti Aenei
In fabula sunt quoque caeteri Santi Aenei qui aliquando personas capitales adiuvant.
Sancti Argentei
Grex mediana copiarum Athenearum sunt Sancti Argentei (Iaponice 白銀聖闘士（シルバーセイント）, Shirubā Seinto; Anglice Silver Saints), quibus dominium super cosmum maius est cum quo duplicem usque ad quinquiplicem celeritatem soni attingunt, et potestatem physicam maiorem. Cum assignarentur a Sanctuario missioni, ei adsunt ubicumque terrarum ad missionem faciendam totam magna cum vi. Vestes Argenteae pulchriores fortioresque Vestibus Aeneis sunt, et congelantur ad -200 °C.
Alterum munus eorum est curare Vestes sine domino. Exercitationem quoque agunt candidatis potentialibus as Sanctos fiendos. Sanctis Vestibusque perditis proximo Bello Sancto contra Hadem, facere Sanctos novos et copias augere sunt etiam munera magna prae Bellum Sanctum futurum.
Saravus
Saravus seu Sarra, Sara (theodisce Saar, francogallice Sarre) est flumen Franciae et Germaniae, quod Abreschviller oritur profluitque ex monte Vosego, fertur per Lotharingiam, Alsatiam, Saraviam, Rhenaniam-Palatinatum, in Contionacum ostium invenit et Mosellam influit et denique per Rhenum usque ad Mare Germanicum decurrit. Longitudo fluminis 235 chiliometra.
Collis Quirinalis
thumb|Septem montes Romani Anglice et Latine delineati Collis Quirinalis est unus ex septem montibus Romanis. Hodie est sedes Italicae Rei Publicae Praesidis.
Saravus
De nomine
Flumen, quod per fines Mediomatricorum et Treverorum fluit, quo nomine ab incolis Gallicis exactissime appellatum sit, nescimus. Primum testimonium nominis nobis praebet Ausonius, qui anno 371 Mosellam canens fluviis minoribus in Mosellam influentibus nominatis et Saravum appellat (Mos.91 tuque per obliqui fauces vexate Saravi; et sub finem carminis, v. 367 naviger undisona dudum me mole Saravus). Certe Saravus nomen videtur Gallicum esse latine accommodatum. In documentis autem Gallicis nomina varie scripta – Sarova (a. 864) videlicet et Sarowe (a. 964) – inveniuntur. Quae nomina, quibus etiam Saruba apud anonymum Geographum Ravennatem (saec. VII) nominata addi potest, proxime ad Gallorum vocem accedere videntur, nam femininum genus haud inopinatum est in nominibus fluviorum Gallicorum.
Galli etiam nominibus brevioribus usi sunt. Nam Sarra, quae videlicet ex nomine Francogallico Sarre concludi potest, re vera in diplomate quodam Gallo-Francico anno 646 dato invenitur. Et Sara bis a Venantio Fortunato in carminibus scribitur (carm. 7, 4, 15 et 10, 9, 20) et in aliquot nominibus compositis (e.g. Saraburgum in nummis Merovingorum) adest.
De geographia
In Vosego septentrionali mons Donum multis fonticulis rivulorumque alveolis duos alit alveos varios et inconstantes, quorum unus Sarra Rubra (Sarre Rouge), alter Sarra Alba (Sarre Blanche) appellatur. In Valle Sarrae Rubrae est vicus Abreschviller, locus ferrivia nobilis, et in Valle Sarrae Albae vicus Turquestein, locus saltuosissimus. Quae duae Sarrae confluunt apud Vicum Saravi (francogallice Lorquin, theodisce Lörchingen; olim Launarigo) haud procul a Saraburgo situm, ubi flumen navigabile fit. Inde tortuoso cursu vicum Vinstringium (Fénétrance), Insulam Saravi (Sarrewerden) et Bukenhemium (Bouquenom) praeterfluit, quod hodie cum Villa Nova (Villeneuve) coniunctum Sarre-Union appellatur. Inde per Saravi Albam (Sarralbe) venitur ad Germundam (Sarreguemines, Saargemünd), confluentem Sarrae et Blesae. Ut limes flumineus Alsatiam a Saravia dividit.
In Saravia per nonnulla loca notabiliora fluit Saravus. Primum apparet Sarabrucca vel Saravipons, caput Saraviae. Deinde ante Fulcolingas (Völklingen) aquis Rossellae (Rossel) auctus fertur per urbem Saarlouis et praeter Walderfingium (Wallerfangen) et urbem Dillingen. In hac regione Saravus aquis Prumae (Prims) et Nidae (Nied) suppletus contiguo cursu cum via autocinetica E29 ad Martiaticum (Merzig) se dirigit. Haud multo post apud Mediolacum (Mettlach) anfractum facit a photographis laudatum (Saarschleife), quem Ausonius Saravum obliquum describit. Inde fines Saraviae apud Saarhölzbach, sedem iam ab antiquis Romanis frequentatam, transgressus flexuoso cursu per nemora manans alterum praeterfluit Saraburgum (Saarburg), quod Graesse Saranuscam appellat. Apud Scodam (Schoden) in duo bracchia diffusus iterum hamo facto apud Hamam (Hamm) confluit. Deinde apud Contionacum (Konz) in Mosellam infuit.
Tributarii praecipui Saravi
Flumina praecipua quae in Saravum influunt :
Loci ad Saravum
Communia praecipua quae Saravus praeterlabitur:
Bibliographia
Schmitt, Günter (2001) Die Saar von der Quelle bis zur Mündung. Heusweiler, Pressevertrieb Saar. ISBN 3-9805454-4-X
De primo Saxonum adventu
De primo Saxonum adventu est opusculum Latine inter annos fere 1123 et 1133 scriptum de originibus regum regnorumque Angliae mediaevalium. Hae res breviter referuntur:
Pugna navalis Gravelinensis
Pugna navalis Gravelinensis est gesta 8 Augusti stylo novo anno 1588 ante Gravelinam inter armatam Hispanicam et classem Anglicam. Hispanicae armatae ope Philippus rex Hispanorum eius nominis secundus incursionem in Angliam facere voluit. Armatae invincibili ut vocabatur septimus dux Medinae Sidoniae praeerat. Dux Anglorum fuit Carolus Howard.
Angli navibus incendiariis impetum in armatam fecerunt, cum ea ante Calesium in ancoris stabat. Hispani territi e portu fugerunt et acie non instructa pugnare debebant. Ut plures naves Anglae singulas naves Hispanicas aggressae sint, tamen paucas tantum telarum inopia deprimerunt. Hispani duo milia militum amiserunt, Angli nonnulla centum.
Procellae post pugnam, ambas classes corripientes, armatam ab Anglia icerunt. Quae cum ita se res haberent Hispani statuerunt incursionem in Angliam abrumpere et in Hispaniam patriam revertere. Ventorum adversorum causa, Britanniam circumnavigare debebant qua navigatione multas alias naves et milites amiserunt.
Spanish Armada
Tsuga
Tsuga (Iaponice: 栂 ツガ, nomen Tsugae sieboldii) est genus Pinophytorum familiae Pinacearum.
Generi sunt inter octo et decem species (secundum varias auctoritates), quattuor speciebus in America Septentrionali et quattuor ad sex in Asia occidentali endemicis.
Ioannes Baptista Piranesius
Ioannes Baptista Piranesius (natus die 4 Octobris 1720 in Mogliano Veneto apud Tarvisium – mortuus est die 9 Novembris 1778 Romae) fuit caelator, archaeologus, architectus Italicus, qui more neoclassicismo laborabat.
Yvonne Arnaud
Yvonne Arnaud (nata Germaine Yvonne Arnaud die 20 Decembris 1892 - mortua est in Guildford, Anglia die 20 Septembris 1958) fuit cantrix, clavista et actrix Francica, quae multos annos in Anglia vixit.
Fanny Ardant
Fanny Margarita Iudith Ardant (nata die 22 Martii 1949 Salmurii in praefectura Cenomannica et Ligeri) est actrix et moderatrix cinematographica Francica. Fanny Ardant alumna est Instituti Scientiarum Politicarum Aquissextiensis. Multos annos more uxorio cum claro moderatore cinematographico Francisco Truffaut (1932-1984) vixit.
Satmarinum
Satmarinum (nomine antiquiori Dacoromanico Sătmar, hodie Satu Mare, Hungarice Szatmárnémeti, Theodisce Sathmar) est Romaniae urbs circiter 115000 incolarum. Dioecesis Satmariensis sedes est.
Romulus Amasaeus
Romulus Quirinus Amasaeus (Italice Romolo Quirino Amaseo) Utini die 24 Iunii anno 1489 natus et Romae mense Iunio anno 1552 mortuus fuit humanista Italicus et orator et interpres.
Vita
Filius fuit, Utini natus. Mater Romuli monialis Sanctae Clarae fuit, qua re cognita pater Romuli cum filio Utinum reliquit et Patavii Bergomique eum educabat. Utini et  avunculus Romuli eum linguam Latinam et Graecam docuit. Anno 1509 Bononiae Violantem Guastavillani coniugem accepit, cum qua duodecim infantes genuit. Ab anno 1513 illic in Alma Matre Studiorum docebat, ab anno 1520 in universitate Patavina; sed autem 1524 Bononiam revertit. Alias post migrationes anno 1530 Venetiis cathedram Antonii Thylesii occupavit. Hoc anno Carolo V imperatori orationes suas De pace et De latinae linguae usu retinendo pronuntiavit magnamque gloriam accepit. Anabasim Xenophontis et Descriptionem Graeciae Pausaniae Latine vertit et Alexandro Farnesio hos labores dedicavit. Magis orator et Ciceronianus erat quam interpres et eruditus, ut Sebastianus Corradus scripsit necnon Huetius.
Machinula coffearia
Machinula coffearia, vel authepsa coffearia, est machinula electrica ad potum coffearium praeparandum designata. Aqua et fabae coffeae molitae adduntur. Aqua calefacta in fabas fusa, potus paratus in hirnea confunditur.
Ludovicus Buñuel
Ludovicus Buñuel (natus Luis Buñuel Portolés die 22 Februarii 1900 in Calanda Hispaniae; Mexicopoli die 29 Iulii 1983 mortuus) fuit celeberrimus superrealisticus moderator cinematographicus. Etiam amicus fuit Friderici Garicía Lorca.
Conventiculum Latinum Vasintoniense
Conventiculum Latinum Vasintoniense est conventiculum Latinum quotannis in Vasintonia exeunte mense Iulio habitum, et a Stephano Berard conditum et administratum.
Historia
Conventiculum Vasintoniense primum celebratum est anno 2003. Annorum 2003, 2004, 2005 Conventicula Vasintoniensia habita sunt in montibus Cataractis (Cascades). Inde ab anno 2006 in urbe Seattli habentur per novenos fere dies exeunte semper mense Iunio. Duces sunt Stephanus A. Berard, Ph.D., professor linguarum apud Studiorum Collegium Vallis Aqualbensis, et Iacobus Dobreff, Ph. D., socius indagatorius Universitatis Lundensis Sueticae. Usque ad annum 2007 participum numerus medius fuit 16. Nunc Conventicula Vasintoniensia apud Universitatem Vasintoniae habentur. Fieri autem potest ut futuris annis Conventicula Vasintoniana alibi celebrentur aliasque facies habeant.
Conventiculi Ratio et Fines
Linguis modernis apud universitates saltem Septentrionamericanas studentes tertio studiorum anno peregri mitti solent qui linguae novae non solum studeant sed etiam per eam vivant, amicitias nectant, cultum civilem cognoscant, familiam (licet suppositiciam) colant, omnia demum faciant quae alioquin in patria linguaque sua. Nulla autem exstante terra in quam Latinae linguae incumbentes discendi causa mittantur, opinantur huic conventiculo moderantes praeceptoribus creandas esse, ut ita dicatur, terrulas Latinas, hoc est, microcosmos in quibus aliquatenus Latine vivere liceat.
In villa montana tamquam in familia extensa omnia et una et Latine faciebant participes: montes perlustrantes, arbores plantas animalia describentes, cibos parantes sumentesque, scripta Latina disputantes, acroases habentes audientesque, varia ludentes; thermis intimis natabuloque fruentes, et ita porro. In urbe iam, apud Universitatem Vasintoniae, etsi proprios cibos parare non licet, cetera tamen omnia faciunt qui conventiculo intersunt. Cottidie fiunt sessiones et litterariae et grammaticae et lusoriae; cottidie quoque, saepissime post meridiem, fiunt excursiones ad talia loca qualia musea, hortos zoologicos, aquarium, hortos arboretaque, cet. Quotannis quoque saltem semel fit excursio aliqua montana in qua semper sunt et qui tranquille deambulent et, altera ex parte, qui montes ascendere taliaque magis ardua suscipere malint. Moderatorum est extra sessiones atque in excursionibus cum ceteris commercium habere, sermones serere, vocabula suppeditare, animos addere, cet.
Sessiones Praeparatoriae
Omnibus qui aliquot loquelae Latinae elementa generalia exercitare velint est semper occasio paucis diebus ante conventiculum incohatum adveniendi ut varias res familiariores una cum Stephano Berard aliisque moderatoribus Latino sermone celebrent, verba nova locutionesque utiles discant, linguam sibi aliquantum solvant, fiduciam loquendi firment.
Conventiculi Praecipui Sessionum Ordo
Solitus Conventiculi Vasintoniensis dies talem solet habere formam: Illo die quo suscipitur excursio montana nullae habentur sessiones.
Commorationes Seattlenses
Vasintonienses atque ei qui Seattlum invisere volunt possunt etiam anno scholari peritiam loquendi excolere in Commorationibus Seattlensibus quae quotannis quinquies sexiesve habentur diebus semper Saturni. Undecima fere hora matutina solent participes aliquod in thermopolium congregari. Deinde prandetur atque postea talia fieri solent qualia in Conventiculi Vasintoniensis excursionibus. Semper sunt qui etiam una Latine colloquentes cenare cupiant. Numerus medius participum est septem.
Regnum Asturorum
Regnum Asturorum fuit civitas Medii Aevii Hispanici, prima inter regna Christiana, quae inter annos 722 et 925 floruit.
Historia
Post Visigothorum cladem adversus Mauros qui Gaditanum fretum hostiliter transiverant, nonnulli victi ad montes Cantabricos fugerunt. Permulti in urbibus remeaverunt et contra Mauros pugnaverunt et foedera pacis acipierunt, ut Theodomirus. Ibi cum Asturum gentibus mixti parvos exercitus qui assidue Mauros vexarent paraverunt. Hac re Mauri exercitum ad Asturiam Transmontanam mittere decreverunt et tum denique victi sunt ab exercitu Pelagi, ducis Gothi, in Cova Dominica. Hoc vero proelium forsitan certamen tumultuarium fuerit, sed animos Visigothis Asturibusque ad novum regnum roborandum dedit. Ex eo tempore parvum Christianum regnum conditum est quod defensionem adversus Mauros apud montes Cantabricos constitueret.
Primus rex Asturum Pelagius (718 – 737) fuit. Huic Fafila (737-739) eius filius, qui postea ab urso necatus est, successit. Post Fafilae mortem Alphonsus Primus (739 – 757), dux Cantabriae, ad regnum pervenit. Is rex bellicosus fuit et ,eo regnante, fines Regni propagari inceperunt. Propter tanta proelia magnae solitudines inter Asturum Regnum et Mauros creatae sunt, quae Terrae Nullius nomine cognitae sunt.
Huic Froila (757 -768) eius filius successit. Is quoque bellicosus fuit et continuas oppugnationes a Mauris, ab Abderrama I imperatis, sostinuit. Fama est ut Ovetum Urbem condidit –nunc tamen ea civitas ex recentibus inventionibus originem Romanum habere videtur-.
Mos erat apud reges ut etiam inter familiares pugnarent ad imperium obtinendum. Froila ipse suum fratrem Vimaranum ob regni exoptandi accussationem propria manu occidisse videtur. Post Froilam a nobilibus quoque interfectum, reges inertes nominati, quia paene bellum non ullum gesserunt, regnaverunt. Hi fuerunt Aurelius (768 – 764), Silo (774 – 783), Mauregatus (783 – 789) atque Veremundus Diaconus (789 – 791).
Vermudo successit Alphonsus Secundus Castus, omnium regum Asturum fortissimus, qui multa proelia adversus Mauros gessit, etiam Olissiponem oppugnans. Eo regnante, sepulcrum in Iria Flavia inventum est quod Sancti Iacobi apostoli reliquias continere dicebatur. Alphonsus iussit ut templum supra tumulum exstrueretur et locus a peregrinis ex tota Europa qui reliquias viderent frequentatus est usque ad praesens.
Huic successit Ranimirus I (842 – 852) qui Gallaeciam regebat. Cum tamen in Bardulia uxorem duceret, nobilis Nepotiani nomine adversum Ranimirum seditionem ad regnum obtinendum movit. Hac re cognita, Ranimirus in Ovetum profectus est et Nepotianum caecatum in monasterio totam vitam inclusit. Eo tempore Normanni ex Regni oris fugati sunt post crudelia proelia et direptiones.
Ars et architectura
Reges Asturici multa et pulchra opera non tantum religiosa sed etiam publica fecerunt. Artium Asturiarum haec aetas notissima fuit, in qua monumenta praeromanica, nunc pro Patrimonio ex Humanitate habita, exstructa sunt. Artifices quoque Asturici pulcherrima ex auro gemmisque opera fecerunt, quarum caput Crux Angelorum est, quae etiam nunc vexillum Asturiarum ornat.
Western
Western (i.e. Occidentale Anglice) est genus musicae popularis Americanae, in civitatibus occidentalibus Americae ortae. Western etiam saepius de genere pellicularum dicitur, quae de Occidente Americae agresti narrant. Personae pellicularum western saepe pastores aut pyrobolistae civitatum Americae occidentalium sunt, sed non solum isti. Tempore ab anno 1860 usque ad finem saeculi undevicesimi, cum haec regiones minime cultae et pacatae essent, fabulae plurium pellicularum western aguntur. Occidens agreste haec tempora saepe nominantur; ferriviis confectis et urbibus magnis aedificatis vita in civitatibus occidentalibus emitigata est; constructio ferriviae saepe fabulae western finis est. Discordiae pastorum et pyrobolistarum et caedes mutuae materiem pelliculis plerumque dant. Peregrinationes longae per terras inhabitatas et bella contra Indos aut vice versa amicitia cum iis inopinata saepe describitur.
Initio saeculi vicesimi pelliculae western in Civitatibus Foederatis primo apparuerunt et medioa saeculi hoc genus cinematographiae floruit. Ioannes Wayne tum actor notissimus fuit. Post et in aliis terris huius generis pelliculae producebantur, praesertim in Italia, quae interdum occidentale vermiculatum appellabantur.
Rivulus Dominarum
Rivulus Dominarum seu Rivuli Puellarum (Dacoromanice Baia Mare scilicet "metalla magna") est Romaniae, accurate Transsilvaniae, urbs circiter 66000 incolarum.
Buzău
Buzău (quod nomen a flumine circumfluente, Graece "Musaeus", derivari censetur) est Romaniae urbs, in regione Valachia sita, circiter 111.584 incolarum (anno 2011). Caput est Buzău circuli.
Historia
Buzău die 31 Ianuarii 1431 primo in actis descriptum est.
Incolae
Anno 2011 hic 115.494 homines habitabant, inter eos 102.129 Dacoromani et 5.466 Zingari.
Lapurdia
Lapurdia, Lapurdum , Lapurdensis Tractus sive Ager Baionensis (Francogallice: Labourd; Vasconice: Lapurdi) est provincia Francica apud Pagum Vasconicum, partis Pyrenaei Atlantici, ita est una ex septem provincis Vasconicis.
Nomen vulgare (Vasconice Lapurdi et Francogallice Labourd) venit a castro Romano Lapurdo (hodie Baiona).
Târgoviște
Târgovişte est Romaniae accurate Valachiae, cuius caput antique erat, urbs circiter 80.000 incolarum.
Historia
Târgovişte anno 1396 primo in actis descriptum est. Anno 1456 hic Vladislaus III Dracula princeps Vallachiae coronatus est, Târgovişte caput Valachiae facta est. Die 25 Decembris 1989 hic post iudicium dictator Nicolaus Ceauşescu et uxor sua Helena capite damnati et supplicio affecti sunt.
Praeclari cives
Târgovişte olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:
Lucius Naevius Surdinus
Lucius Naevius Surdinus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Pater eius eiusdem nominis praetor peregrinus fuit. Ipse anno 30 consul suffectus creatus est.
Vulpes lagopus
Vulpes lagopus (a Graeco λαγῶς 'lepus' + ποῦς 'pes'), vulgo vulpes arctica, est vulpis species indigena regionis Arcticae et hemisphaerii borealis. Quae vulpes, solae generis vulpium, sunt communes in arborea tundra biomea.
Proprietates
Vulpes lagopus est inter 50 et 75 centimetra longa sine cauda, quae ipsa est 20-40 centimetra longa. Aestate pellis est badia; hieme inalbat densetque. Aures huius vulpis parvae sunt et rotundae, ne calor corporalis ex eis effugiat. Pedes sunt adusque pelle adoperti ad adusta vitanda.
Pellis vulpis viventis in regionibus calidioribus est, potius quam alba, cana vel caesia. Haec res tamen tantum 1 % Vulpum lagoporum afficit.
Habitatio
Haec vulpes in glacie usque ad polum septentrionalem adspecta est.
Fossilia testificata sunt comprensionem Vulpis lagopi maiorem olim fuisse, quam est hodie. Vixit adeo in austris Europaeis, sicut in Francia, Germania, Britanniarum Regno, Polonia, Helvetiaque.
Vulpes lagopus hominesque
Quamquam longe aucupata pro sua pelle Vulpes lagopus paucum metum hominum praebet. Nonnullae vulpes enim visae sunt castris accedentes ad cadavera phocarum auferenda.
Procreatio
Hora admissionis inter menses Martii Aprilisque tendit. Post gravitatem 51-57 dierum, crescunt circa undecim vulpeculae. Puerperium in caverna sicca niveque libera conficitur. Tum mare custodiente venanteque quinque aut sex hebdomades familia in caverna habet. Vulpeculae, caecae et 55 grammatum pondo, non exeunt de caverna nisi post tres hebdomades.
Subspecies
Sunt quattuor subspecies Vulpis lagopi:
Paulus Lamprus
Filios quattuor genuit, conditores sodalitatis philologicae "Parnassi", quorum tres sunt Spyridon (primus minister futurus) Michael (praeses "Parnassi") et Ioannes, numismatista sicut pater.
Laura Antonelli
Laura Antonelli (nata Laura Antonaz Polae olim urbis ad Italiam pertinentis hodie ad Croatiam die 28 Novembris 1941; infarctu cordis Ladislaopoli die 22 Iunii 2015 mortua) fuit actrix Italica.
Chindesaurus bryansmalli
Chindesaurus bryansmalli, cuius nomen lacerta phantasma Briani Smalli (qui eum invenit) significat, est dinosaurus qui Triassico superiore (ante 227-221 miliones annorum) in Arizona habitabat.
Sua reliquia (sceletus imperfectus) in Silvae Petrificatae Consaepto Nationali (Anglice Petrified Forest National Park) inventa sunt, et a quibus mensurae putantur duo-quattuor metra longitudinis.
Numismatique de l'Orient latin
Numismatique de l'Orient latin est opus a Gustavo Schlumberger Francogallice anno 1878 scriptum de nummis Cruce signatorum, regnorum Transmarinorum, Imperii Latini principatuumque Latinorum (Imperii Byzantini successorum). Capitulum de insula Lesbo scripsit Paulus Lamprus nuismatista Graecus. Anno 1882 supplementum cum indicibus prodit.
Pasargadae
Pasargadae (-arum, f.), (Lingua Graeca Antiqua:, Lingua Persica Antiqua:  * Pâthragâda) fuit antiqua urbs Persidis, a Cyro Magno aedificata, et caput Imperii Persarum usque ad urbem novam Persepolim a Dario Magno conditam.
Hypertextus
Hypertextus (-us, m.) est quoddam genus textus verborum, persaepe computatro ostenti, qui nexibus ad alios textus praeditus est. Lector textus huius modi nexum sequens ad alium textum per monitorium facile moveri potest. Notissimum exemplum hypertextus hodie est tela totius terrae, quo interrete utitur.
Hypertextus antiquitus
Athenaeus Naucratita sicut hypertextum primigenium creasse dicitur in suis Deipnosophistis, qui permultos textus cum nexibus bibliographicis in se continent.
Memex
Anno 1945 Vannevar Bush commentarium "As We May Think" ('Quomodo cogitemus') scripsit de machina commenticia Memex nomine, quae pellibus minimis data continentibus (Anglice: 'microfilm') utens, inter se conectis, quaevis data ostendere posset. Re vera nemo talem machinam aedificere poterat donec computatrum inventum est.
Hypertextus temporibus recentioribus
Anno 1965 nomina hypertext et hypermedia fecit Theodorus Nelson, qui una cum Andries Van Dam anno 1968 Hypertext Editing System (Systema Hypertextus Edendi) creavit. Anno 1987, Apple Computatra systema hypertextus Hypercard vocatum vulgaverunt. Decennio 1980 exeunte, Timotheus Berners-Lee telam totius terrae creavit, quae omnia systemata hypertextus alia superavit.
Sasha Alexander
Sasha Alexander (nata Suzana Drobnjakovic Angelopoli, California die 17 Maii 1973) est actrix Americana. Die 11 Augusti 2007 Genavae, Helvetia Sasha Edoardo Ponti, actricis Sophiae Loren et pellicularum factoris Caroli Ponti filio, et patri filiae suae Luciae Sophiae (nata die 12 Maii 2006) nupsit.
Scriptura Jawi
Scriptura Jawi (Malaice توليسن جاوي Tulisan Jawi) est abecedarium Arabicum ad scribendum Malaice adaptatum. In praesenti, Bruneium ea velut suarum scripturarum publicarum una utitur, et eius usus limitato modo per Malaesiam, Indonesiam, Philippinarum meridiem, Pattaniam (Thailandiae meridiei), et Singapuram, praesertim religiosis contextibus, porrigitur.
Introductio
Alphabetum Jawi e saeculis in Nusantara (mundo Malaico) est, cuius evolutio religionis Islamicae adventui arcte conexa est. De abecedario Arabico cum Iavicis aliquibus characteribus propriis essentialiter agitur.
Iavicum alphabetum est simplicissimorum facillimorumque utendo unum ad scribendum Malaice. Id usum e regni Pasaiensis tempore usque ad sultanatuum Malaccae, Dzohori, Achemi, et Pattaniae tempus saeculo duodevicensimo habuit. Cuius testimonium anni 1303 (anno 702 Calendarii Islamici) inscriptio saxea Terenganuensis (Malaice: Batu Bersurat Terengganu) est. Iavica scriptura fuit publica in Malaicis civitatibus non foederatis per protectoratum Britannicum. Haec scriptura usum in religione et culturali Malaica administratione in Terengano, Celantano, Queda, Perle, et Dzohoro nunc habet.
Thema verbi
Thema verbi dicitur ea verbi pars quae non mutatur in coniugatione. Litterae quae ad thema adiciuntur terminationes dicuntur. Themata verborum Latinorum sunt:
Ludovicus Walz
Ludovicus Walz (natus Ulmae die 7 Februarii 1898; mortuus in Riedingen die 24 Iulii 1989) fuit mercator Germanicus, qui sub tyrannia Adolfi Hitler et inter secundum bellum mundanum Iudaeis a nazistis oppressis auxilium dedit. Huius operis gratia die 10 Septembris 1974 decoratus est titulo iusto inter gentes.
Vita
Postquam scholam finivit et tirocinium mercatoris fecit, annis 1916-1919 miles primo bello mundano interfuit et propter virtutem laude militaria decoratus est. Deinde mercaturae operam dedit et annis 1934-1942 communitatem Iudaeorum in urbe patria sua victu adiuvit. Secundo bello mundano finito magister urbis Riedingen electus est, quo in munere ad annum 1954 mansit.
Bep Voskuijl
Bep Voskuijl (Amstelodami nata  Elisabeth Voskuijl die 5 Iulii 1919; ibidem mortua die 6 Maii 1983) fuit mulier, quae in Nederlandia inter secundum bellum mundanum familiae Iudaicae Annae Frank a nazistis vexatae auxilium, cursum stenographiae et Latinae pro Anna et sua sorore Margot dedit. Huius operis gratia anno 1971 decorata est titulo iusto inter gentes.
Poena capitalis
Poena capitalis, vel poena mortis (Anglice saepe death penalty ; Francice peine de mort ; Russice смертная казнь), vel supplicium, est iudicium mortis in hominem per actionem forensem ad obsequendum delictum latum, pessima poena qua res publica uti potest. Maleficia ex quibus poena capitalis consequi possunt delicta capitalis vel maleficia capitalia appellantur. Verbum capitalis ex capite deducitur; ergo, delictum capitale primum fuit maleficium cuius poena fuit separatio capitis a corpore (Kronenwetter 2001:202).
Poena mortis est per tempora historica et regiones orbis terrarum usitata. Primum in historia, Caesar Beccaria abrogationem poenae capitalis postulavit. In publicis rebus, sicut in Italia et Francia, necare aliquem omnino prohibetur, sed poena capitalis sinitur, ob aliquas leges in quibusdam ex Civitatum Foederatarum adhibitas, quamquam raro, et alicubi saepe in regionibus ubi populus religioni Islamicae favet. Nunc Consilium Europae omnes poenas capitales ab Europaea Conventione de Iuribus Humanis cum suo protocollo XIII prohibet apud ius vitae. Et Charta de iuribus fundamentalibus Unionis Europaeae cum articulo II hanc abolevit. Etiam Amnestia Internationalis absolutam abrogationem poenae capitalis postulat, iuris vitae causa.
Multae sunt species poenae capitalis, exempli gratia:
Barreiras
Barreiras est municipium Brasiliense circiter 155 519 incolarum in provincia Bahia situm. Municipium hoc est locus medius agriculturae pecuariaeque necnon urbs principalis Regionis Occidentalis Bahiensis quod attinet ad res politicas, oeconomicas, scholasticas.
Barreiras est sedes Dioecesis Barreriensis Ecclesiae Catholicae.
Herrerasaurus ischigualastensis
Herrerasaurus (-i, m.) ischigualastensis (-is), cuius nomen [Victorini] Herrerae (qui eum invenivit) lacerta Ischigualastensis significat, est dinosaurus aut Dinosauriformis, qui Triassico superiore (ante 228 miliones annorum) in Argentina habitabat.
Reliquia eius (nonnulli sceleti incompleti) in Consaepto Provinciali Ischigualasto inventa sunt, et a quibus mensurae putantur tria-quattuor metra longitudinis, plus quam metrum unum dimidiumque altitudinis, 216-350 chiliogrammata ponderis.
Lingua Gan
Gan (Sinice: 贛語), lingua ex linguis Sinotibetanis est. Lingua publica Sinae est.
Proelium apud campum Vogladense
Proelium apud campum Vogladense seu Boglada pugna fuit anno 507 Chlodovechus rex Francorum flumen Ligerem transfuit Aquitaniam Visigothicam capiendi causa. Rex Visigothorum, Alaricus II cum copiis contra Francos profectus est. In proelio, ad Voglade iuxta Pictavium, Alaricus mortuus est et omnem Galliam praeter Septimaniam Visigothi amiserunt.
Copiae Gothorum erant militiae Gallo-Romanae fideles Visigothis et turmae equitum Visigothorum. Alaricus etiam copias Theodorici Ostrogothi expectabat, sed istae nunquam pervenerunt. In proelio, copiae Francae Visigothos superaverunt et fugaverunt.
Chlodovecho victore, Franci ad Septimaniam Visigothos persecuti sunt, sed copiae Ostrogothorum Galliam intraverunt. Tunc Franci contra Ostrogothos iverunt.
Gregorius Turonensis nobis dicit: "Chlodovechus rex cum Alarico rege Gothorum in campo Vogladense decimo ab urbe Pictava miliario convenit, et confligentibus his eminus, resistunt comminus illi. Cumque secundum consuetudinem Gothi terga vertissent, ipse rex Chlodovechus victuriam. [...] Porro rex, cum, fugatis Gothis, Alaricum regem interfecisset, duo ex adverso subito advenientes, cum contis utraque ei latera feriunt. De hac pugna Amalaricus, filius Alarici, in [Hi] Spaniam fugit regnumque patris sagaciter occupavit.—Gregorius Turonensis, Decem Libri Historiarum, II.37."
Tempus grammaticum
Tempus est terminus technicus artis grammaticae. Hic categoriam morphologicam signat, quo loquens rem temporaliter disponere potest. Linguae antiquiores saepe plura tempora noverunt: Lingua Latina sex tempora habet, et lingua Theodisca quoque habet sex.
Faustus Cornelius Sulla
Faustus Cornelius Sulla (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Uxor eius Domitia Lepida erat, cuius filia Valeria Messalina Claudio nupsit. Anno 30 Sulla consul suffectus creatus est. Filius eius Faustus Cornelius Sulla Felix consul ordinarius anni 52 erat.
Recitatio rapiana
Recitatio rapiana, musica rapiana, vel musica rappistica (ex Anglico rap, quod Latine circiter blaterare sonat), est genus musicum. Acroamata rapiantia celeriter loquuntur, verba modo quasi poetico quasi lyrico rhythmice integrantes. Qui musicam rapianam conficit rapianus (Anglice rapper) vocatur; unde verba recentiora Latina rapio, rapianus, rapicus, etc. Inter rapianos notissimos late habentur Eminem, Kanye West, Jay-Z, 50 Cent, Sir Mix-a-Lot, Snoop Dogg, 2Pac, The Notorious B.I.G., Kendrick Lamar, PSY, Sean T, Vipera, et greges Beastie Boys (inter cuius musicos Adam Yauch fuit), Public Enemy, Run-DMC, N.W.A., Bushido, et Cypress Hill.
Cornelia Iohanna Arnolda ten Boom
Corrie ten Boom (Amstelodami nata Cornelia Johanna Arnolda ten Boom die 15 Aprilis 1892; ibidem mortua die 15 Aprilis 1983) fuit mulier Nederlandica quae inter secundum bellum mundanum societatem secretam condidit, quae Iudaeis a nazistis oppressis auxilium dabat. Huius operis gratia, decorata est titulo iusto inter gentes.
Optativus
Optativus est modus verbi. Modo optativo loquens se aliquid facere cupere vel possibile habere signat. Apud linguam Latinam modus optativus non est. Formae coniunctivi praesentis archaicae quae ab origine modi optativi fuerunt sim, duim, velim, produim sunt. i signum antiquum optativi fuit.
In lingua Graeca et optativus et coniunctivus sunt.
Quod signum et in coniunctivo perfecto invenitur: dix-er-ī-tis.
Coniunctivus linguae germanicae ab optativo Indoeuropaeo oritur. Optativus indoeuropaeus vero apud linguam germanicam non iam est.
In lingua Gothica, id est lingua Germanica antiquissima, optativus suffixo ai formabatur: barais, 'fers', 'ferre vis'. Suffixo oi in lingua graeca antiqua obvenitur: pherois (Graece: φέρoις), vide exemplum primum.
Munus formarum optativarum est voluntates, speres et possibilitates signare.