cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liber Esther
Liber Esther (aliter Ester vel Hester; Hebraice מְגִלַּת אֶסְתֵּר 'volumen Esther') est liber Bibliorum, quod in Chethubim ("scriptis") Bibliorum Hebraicorum et libris historicis Veteris Testamenti Christianorum includitur. Narratio de Assuero sive Xerxes I et Esther est et intentionem interfectionis totium Iudaei ab Aman loquentur.
Tempus glaciale recentissimum
Aevum glaciale recentissimum fuit recentissimum aevum geologicum intra aevum glaciale praesens, quod per ultima Pleistocaeni tempora factum est, abhinc annorum circa 110 000 ad 10 000.
Per hoc tempus erant nonnullae mutationes inter progressum et regressum molium conglaciatarum. Ambitus maximus glaciationis fuit abhinc annorum circa 18 000. Cum generalia refrigerandi et progressus montium glacialium orbis terrarum exemplaria similia fuissent, variationes loci in progressu et regressu molium conglaciatarum comparationes singulorum a continente ad continentem impediunt (pro descrepantiis, vide imaginem indiciorum nuclei glaciei.
In conspectu archaeologiae humanae, aevum glaciale recentissimum per aeva Palaeolithicum et Mesolithicum factum est.
A Gaiola Dourada
A Gaiola Dourada (scilicet Latine Claustrum aureum) est pellicula a moderatore cinematographico Franco-Lusitano Ruben Alves ducta et anno 2013 edita. In hac pellicula, quae enarrat familiae Lusitanae in Lutetia res gestas postquam repente divites facti in Lusitania redire volunt, agunt:
Saki (urbs)
Saki (Russice et Ucrainice Саки, Tatarice Taurice Saq, Сакъ) est urbs (ab anno 1952) in Crimaea (cuius adiunctio ad Russiam, anno 2014 perfecta, non recognita est ab Ucraina, Crimaeam sibi postulanti) ad lacum salsum Sakensem prope litus occidentale Crimaeae sita. Circa 24 milia incolarum habet. Locus curationis notus est.
Anies Baswedan
Avus eius A. R. Baswedan pro libertate Indonesiae militaverat. Yogyakarta in urbe educatus, Anies Baswedan inter studentes qui sub dictatura Suharto novas res movebant distinguitur. Alumnus est universitatum Gadjah Mada, Marylandensis et Illinoesiae septentrionalis ubi gradum doctoris scientiae politicae ascendit. In patriam reditus iuxta aedem Kemitraan adiuvante operam dedit. Ab anno 2007 usque in 2015 rector universitatis Paramadina meruit. In rebus politicis eisdem annis participabat, nullius factionis sodalis. Electioni Joko Widodo ad officium praesidis favebat, ad selectionem ministrorum collaboravit, ipse minister ab eruditione factus est, quod munus a die 27 Octobris 2014 usque ad 27 Iulii 2016 tenuit. Mense Aprili 2017 gubernator Jakartae electus est, antecessore Basuki Tjahaja Purnama.
Fanum Sancti Ioannis Baptistae
Fanum Sancti Ioannis Baptistae (Germanice  Alt Sankt Johann) est vicus Helveticus 1431 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Sanctogallum pertinet.
Radulphus Thoresbeius
Radulphus Thoresbeius fuit mercator et primus Leodiensis historicus.
Radulphus, filius mercatoris Iohannis Thoresbeii, qui Thomam Fairfax in Bello Civile Anglico servavit, primum fuit discipulus in Schola grammatica Leodensi, sed anno 1677 Londinium iit ut mercaturae scientiam adeptus sit. Habitabat ab Iulio 1678 ad Februarium 1679 in Nederlandia ut finiret suas disciplinas. Martio, cum disciplinas finisset, rediit ad Ledesiam et per vitam totam suam vixit illic. Fundavit museum in urbe, de quo opus Museum Thoresbyanum factum est. Schola Radulphi Thoresbeii cognominatur ei.
Les Loges-en-Josas
Les Loges-en-Josas est commune Francicum 1'550 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Aquilaria malaccensis
Aquilaria malaccensis (binomen ab Ioanne Baptista Lamarckio anno 1783 statutum) est species arborum in Indosina et Malaesia sponte gignens, cuius lignum ab ascomycoto Phaeoacremonio parasitica invasum aroma agallochum appellatum producit.
Normannus Corwin
Normannus Corwin (Anglice Norman Lewis Corwin; natus Bostoniae die 3 Maii 1910, mortuus Angelopoli die 18 Octobris 2011) fuit scriptor et magister Civitatum Foederatarum, qui claras fabulas radiophonicas annis inter 1938 et 1950 scripsit et disposuit, quarum notissima fuit On a Note of Triumph, in qua finis Secundi belli mundani celebratur.
Christophorus Blocher
Christophorus Blocher (Scafusae natus die 11 Octobris 1940) est iuris consultus, vir publicus Helveticus et fuit consiliarius foederalis ab anno 2004 usque ad diem 31 Decembris 2007 ut legatus factionis SVP/UDC (Factionis Popularis Helveticae/Unionis Democraticae Medii). Blocher fuit minister Iustitiae ac publicae disciplinae. Die 12 Decembris 2007 Blocher a Convento Foederali (id id est Consilio Civitatum et Consilio Nationale coniunctis) non confirmatus est.
Universitas Ndjamenaënsis
Universitas Ndjamenaënsis (Francogallice Université de N'Djamena) est universitas publica Ndjamenae in Tzadia sita. Anno 1971 nomine "Universitas Tchadensis" creata, nomen Ndjamenaënsis anno 1994 accepit.
Vivières
Vivières est commune Francicum 407 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in Picardia septentrionali Franciae regione situm.
Olympus (societas)
Olympus (オリンパス株式会社) est societas mercatoria Iaponica, Tocii die 12 Octobris anno 1919 condita, quae praecipue instrumenta optica et machinas photographicas facit.
Roccha Gorga
Roccha Gorga (seu Roccha Gurgha, Arx Gorga, Arx Gurgha) (Italiane: Roccagorga) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 800 incolarum, in Latio regione, in Provincia Latinensi situm. Incolae Rocchagorgani appellantur.
Sigrida Kaag
Sigrida Kaag, vulgo plenius Sigrid A. M. Kaag ( nata die 2 Novembris 1961) est legata et politica Nederlandiae.
Rebus Arabicis apud universitates Lugduno-Batavam et Cairensem Americanam, deinde rebus internationalibus apud collegium Sancti Antonii Oxoniense universitatemque Exoniensem necnon scholam nationalem administrationis Parisiensem et institutum Clingendael studuit. Iuxta ministerium rerum externarum Batavense, sed ab anno 1994 iuxta Nationes Unitas operam dedit, anno 2013 in Syriam, anno 2015 in Libanum delegata. A die 26 Octobris 2017 ministra ab evolutione et commercio internationali meret, primo ministro Marcus Rutte. Officium ministrae rerum externarum, quod Halbe Zijlstra die 13 Februarii 2018 renuntiaverat, Sigrida Kaag ad interim suscepit, successore Stephano Blok.
Sabinianum (Campania)
Sabinianum (alia nomina: Sabinianum Hirpinum, Savignanum, Savinianum) (Italiane: Savignano Irpino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Eifla
Eifla seu Eiflia, Eiffalia, Eiftila, Eifflia, Efflaria, Eiphla est nemorosus ager in Germania, Belgia et Luxemburgia. Pinetum et querquetum operit 5.300 km².
Formae nominis Eifel secundum documenta: pagus Eflinsis, Eiflinsis, Eiflensis, Aiflensis, Heflinsis, Hinflensis, sed etiam Aquilensis et Aglensis. A decimo saeculo formae adiectivae supra non iam usae sunt. Praeterea et inveniuntur formae substantivae, ut: Aifla et a undecimo saeculo etiam: Eiffila, Eyflia, Eiflia, Eifla.
In televisionis serie Mord mit Aussicht vita populi Eiflae ludens describitur.
Scotia
Linguae usitatae sunt Anglica, Scotica, Gadelica.
Magna Scotorum pars ad Ecclesiam Scoticam (presbyterianam) pertinet.
Scotiae superficies est 78 762 chiliometra quadrata. Eam dividere licet in partes tres:
In planitie, maxima oppida versantur officinaeque opera dant. Urbes celeberrimae Edimburgum ac Glasgovia sunt. In summo Monte Caput Niveus (Ben Nevis) altissimus mons Britanniae est (1345 m).
Rei publicae ratio
Regni caput rex vel regina Britanniae. Praesens regina est Elisabetha II (regina Britannica). Rector reipublicae primus minister Scotiae, nunc Nicola Sturgeon.
Legatio popularis Scotiae leges fert de sanitate, educatione, quietis cura, progressione oeconomica.
Provinciae
Scotia in triginta duo provincias vel "areas consiliarias" dividitur:
Urbes
Vide: Index urbium Scotiae
Antiquitas
Terra Scotica a septentrione Bodotriae Aestuarii nomine Caledonia, antiquis nota est, incolis aut Caledoniis aut Pictis ('hominibus pigmento tinctis') appellatis. Gnaeus Iulius Agricola bellum in Caledonios anno 79 intulit, quos ad Graupium Montem anno 84 vicit, sed non devicit. Annis subsequentibus, Romani fines suos retraxerunt.
Hadrianus imperator vallum a Bodotria usque ad Clotam porrexit, dein Antoninus suum. Multi materiae faciebat. Etiam Antoninus Pius fecit secundum vallum super vallum Hadrianum, quod vallum a Bodotria aestuario ad Gottam aestuarium extendebatur, et erat 39 milia longum.
Anno 197, Caledonii foedus cum Romanis rumpserunt; copiis autem Septimii Severi anno 209 victi, fidem tamen denuo fregerunt annis 210 et 11.
Saeculo quinto, Romani de Caledonia se receperunt, et tribus Hibernicus nomine Scotti se intulerunt, qui provinciam Dalrietam incolabant, Picti Pictaviam.
In annos, Scoti aliis tribubus praevalebant. Anno 843, Cinadius I Dalrietae rex frenas et Pictaviae suscepit, Caledoniam in unam civitatem coniungens, nomine Alba (Latine 'Albania'), sive Scotia.
Medium aevum
Vide articulum de Guillelmo Wallaceo
Tempus recens
Factio nationalis Scotica mense Maio anni 2011 maiorem partem vicit. Die 18 Septembris 2014 quaestio de liberatatis Scotiae ad populum relata est; maior autem pars populi contra secessionem suffragata tulit.
Rosnay (Matrona)
Rosnay est commune 290 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Franciscus Vieta
Franciscus Vieta (Francice François Viète seigneur de la Bigotière, natus die 13 Decembris 1540; Lutetiae mortuus die 23 Februarii 1603) fuit mathematicus Francicus, qui π studuit.
Alumnus Universitatis Pictaviensis fuit.
Romigny
Romigny est commune 199 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Formula (mathematica)
Formula in mathematica est lex symbolis e theoremate algebraicis expressa. Exempli gratia, volumen in sphaera inclusum datur formula, ubi V est volumen et r est radius sphaerae. Formula in chemica est regula formationis compositi, vel descriptio reactionis.
Formula est bene formata si recte scribitur, secundum syntaxin mathematicae.
Formulae saepius sunt aequationes quae identitates dicunt, sed nescioquid aequatio est formula sensu lateriori.
Andimus
Andimus (Germanice  Amden) est vicus Helveticus 1612 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Sanctogallum pertinet.
Kosovia
Kosovia, sive Campus Merlinus (Albanice Kosova sive Kosovë; Serbice Косово и Метохија, Kosovo i Metohija), est civitas sui iuris et una ex meridianis Europae rebus publicis, cuius libertas, anno 2008 pronuntiata, non omnino agnoscitur. Civitas hodie Nationum Consociatarum non est sodalis.
Haec terra, cuius plerique incolae Albani sunt, qui ad dissimiles civitates per suam historiam et per fere totum saeculum vicensimum ad Serbiam in sinu Iugoslaviae pertinuit, sub administratione Nationum Consociatarum per consilium 1244 Consociationis Nationum diei 10 Iunii 1999 conlocatum est post violentos conflictus qui auctoritates Serbiae adversum secessionistas Albanos decennio 200 exeunte adspexerunt et post gravem cladem humanitariam insequentem. Ex tempore foederum pacis Cumanovi, eiusdem diei, vis Consociationis ex pacto Atlantico Septemtrionali, KFOR (Anglice Kosovo Force, 'vis pro Kosovia'), pacem et potestatem hac in regione quae quondam Serbia regebat firmavit. Pactiones de statuto Kosoviae inter auctoritates Serbias et Kosoviae per multum temporis immobiles manent: primi de magna autonomia Kosoviae intra Serbiam loquuntur, secundi libertatem volunt. Hoc contextu die 17 Februarii 2008, parlamentum Kosoviae libertatem territorii proclamavit, perfringendo consilio 1244 Consociationis Nationum, assessionem Consociationis Nationum cum integritate territoriali Reipublicae Foederalis Iugoslavicae asserente.
Historia
Homines nunc Illyrii appellati saeculo vicensimo a.C.n., tempore inter Aeneam aetatem et Ferream aetatem, primum apparuerunt. Regnum magnam Balcanicae regionis partem conglobans constituerunt. Recentiores Illyrii in plurimas tribus dividebantur, inter quas Taulanti, Ardiaei, Dardani, Dalmatae, Penestae, Kaones, aut Thesprotae sunt, etc. Hodierna Kosovia tunc essentialiter contentus in regione a Dardanis culta erat, qui partem praesentis Albaniae Septemtrionalis, Serbiam Meridionalem et Septemtrionalem Macedoniam usque ad vicinitatem Scuporum etiam incolebant. Post Romanam occupationem, circa annum 28 a.C.n. eventam, Dardani progressive romanizantur et antiqua Graeca cleruchia Naissus, in Dardania orientali sita, strategicum provinciae Romanae Moesiae Superioris compitum facta est. Hac in urbe, imperator Constantinus I natus est, qui Dardaniam provinciam Romanam totam anno 284 faciet.
Imperio Romano collapso, numerosae irruptiones Barbaricae in paeninsulam Balcanicam quae tam Dardaniam quam Balcaniae alias regiones attigerunt. E saeculo quinto, Slavicarum tribuum momen intravit, in Thessalia considens, et quarum aliquae tribus, in coniuncto Balcaniae, in Peloponnesum adhuc venerunt. Hoc tempore eodem, Avari in contrario loco considunt et in servitutem aliquas Slavicas tribus abducunt, praesertim in Pannonia. Slavicae tribus potentia foedera tunc sanciunt, Sclavinii, qui, socii Avarorum, pernicies Imperii Byzantini per fere duo saecula erunt. Antiquae Romanae provinciae vastantur, inter quas Dardania, cuius partem in hodierna Kosovia faceret. Saeculo undecimo exeunte, Vucanus (Serbice Вукан), zupanus (species comitis Serbici) Rasciae (Serbice Рашка), illo tempore Serbicae civitatis potentissimae in Balcania, fines suae civitatis in Meridiem occupanda maxima parte hodiernae Kosoviae amplificat, ante Ulpianam sive Lipenium ruens quia contra potentes copias Byzantinas contendit. Byzantini Rasciam cum suis terris Meridionalibus rursum dominantur, mortuo Vucano anno 1115. Exeunte XI saeculo, Serbica dynastia Nemanizica (Serbice Династија Немањића) Serbiam versus Meridionales Slavicas terras admodum expandere consecuta est. Tunc centrum gravitatis regni Serbici versus Kosoviam movere decernunt. Hac epocha, impellente Sancto Saba, Ecclesia Orthodoxa Serbica autocephalica fit. Anno 1233, urbs Picaria sive Siparantum (Albanice Pejë, Serbice Пећ) in Metochia eligitur ut metropolis primae archidioecesis Serbicae (sub iudisdictione Constatinopolitana) a Sancto Saba conditae sit qui primus archiepiscopus fiat. Anno 1346, archidioecesis in patriarcatu autonomo se convertit et Picaria metropolis Ecclesiae Orthodoxae Serbicae fit.
Opisthoconta
Opisthoconta sunt unus e sex "supergregibus" Eucaryotorum, animantium unius cellae quae nucleum habent, secundum systematicam Eucaryotorum ab Adl et aliis anno 2005 creatam. Ad eos praesertim pertinent Metazoa (= Animalia pluricellularia), Fungi et nonnulli greges organismorum unicellularium.
Kosovia
Historia
Sultanus Muradus I, fortis ob numerosas antiquorum Byzantinorum dominiorum captiones, in Balcanicas civitates impetum facere vere anni 1389 decernit, suis filiis Iacobo et Beiazido comitatus. Ceterum, princeps Lazarus Hrebeljanović potentem exercitum colligere consequitur denuo se coniungendo cum Vuco Branković, Georgio II Balšić, Stephano Musić, cum copiis vaivodae Ulatci Vuković Zachlumiae et cum copiis Bosniacis a rege Bosniaco Stephano Tvrtko I missis quae diversos nobiles egregios sui regni amplectuntur. Anno 1389 historia Kosoviae et Serbiae omnino gyrat. In hoc anno quidem accidit "Proelium Campi Merlini." Quod in consilio expansionis territorialis Ottomanicae inscribitur; e medio saeculo quarto decimo, Ottomani e Byzantinis caput pontis in Europa (paeninsula Callipolitanam) obtinent, postea in paucis decenniis viam ad cor Balcaniae patefacient. Clades pylas Balcaniae Ottomanis aperit et Serbiam, quae bonam condicionem defensionis non habet post cladem, Turci et Hungari minantur. Progressive, quisque Serbicus princeps vassalus novi sultani Beiazidi I fieri accepit. Septembri mense anni 1448, exercitus assectatorum sancti belli et mercenariorum, ex Hungaria, Polonia, Valachia, Bohemia, et Germania ventorum et ab Hungarico equite Ioanne Hunyadi (Serbice Сибињанин Јанко, Hungarice János Hunyadi, Dacoromanice Iancu de Hunedoara) ductorum, Serbiam transit et usque ad Campum Merlinum pervenit. Magnum proelium accidit e die 17 ad 19 Octobris anni 1448 inter assectatores sancti belli et exercitum sultani Muradi II per quod assectatores terribilem stragem patiuntur.
In Kosovia, conversio Albaniensium et Serbiorum ad religionem Islamicam cito incipit quamquam debilis in hac parte Imperii sit. In aliquibus pauperibus regionibus, vici toti se convertunt ne djizia et alia tributa plus solvantur. Anno 1557, sultanus Serbiae Ecclesiae restitutionem patriarcatus Picariensis concedere decernit. Nihilominus, quamquam Imperium Habsburgense bellum contra Imperium Ottomanicum gerit, Austriaci ut creatio zonae militaris obturantis inter duo territoria foveatur cavent. Post cladem secundae obsidionis Vindobonae Septembri mense anni 1683, Imperium Ottomanicum ob Austriacos recedit qui, cum Serbiorum et Catholicarum Albaniensium tribuum auxilio, Campum Merlinum anno 1689 transeunt et usque ad Scupos perveniunt. Irruptio Imperii Ottomanici cum systemate feudali quod adhuc hanc regionem regebat transigit. Ottomani, hac epocha expansionem culturalem sine praecedentibus scientes, civitatem per socialem administrativamque structuram valde evolutiorem transformant.
Opisthoconta
Signa
Insignum morphologicum Opisthocontorum sunt cellulae cum singulo cilio dorsale (posteriore) absque Mastigonemis (fimbria flagelli), quod eis est saltem in uno stadio vitae. Potest quidem apud singula Taxa prorsus amitti postea. Praeterea cellulae possident cinetosomatum (=corpuscula basalia ciliorum, structura 9x2+2) vel centriolorum (structura filamentorum 9x3+0) par, quod permutatum esse potest.
Kosovia
Historia
Kalendis Decembribus anni 1918 Regnum Serbiorum, Croatarum et Slovenorum natum est, Civitas omnes Slavos Meridionales in suo sinu iungere sicut aliqui intellectualistae Serbii Croataeque saeculorum saeculorum duodevicensimi et undevicensimi cogitaverunt volens. Novum regnum regiones Balcanicas Slavas Imperio Austro-Hungarico quondam dominatas (Sloveniam, Croatiam, Bosniam et Herzegovinam et Vaivodatum Serbium), sicut civitatem Serbium liberatam et Montem Nigrum, qui Serbiae aliquanto ante iungebatur, denuo glomerat. Regis Serbiae dictatura Nationalisticas intentiones solum amplificavit. Kosovia, post suam occupationem a Serbio exercitu, Regno incorporatur et novae Civitati formaliter rursus ligatur. Monarcha, in repugnatia Catzacorum, Albanorum recuperationi obsistentium, et Comitagiorum Macedoniae reprimenda, regionem "dealbanizare" suscipit incitandis Albanis qui proficiscantur et ibi novae collocationi Serbiorum et Montinigrinorum favendo.
Kosovia, Metochia et pars Montis Nigri in Civitate Albaniae sub Italiae fascisticae dominatione includuntur. Iosephus Broz Tito in Colloquio Buianensi "ius Albanorum autodeterminationis" agnoscit. Nihilominus, coniunctionibus cum Iosepho Stalin ab Iosepho Broz Tito ruptis, die 28 Iunii anni 1948, factio Communistica Albanica, ab Envere Hoxha ducta, iudicium Iosephi Stalin capit. Fines Kosoviae cum Albania tunc clauduntur. Constitutio Iugoslavica emendatur ut res plurimas autonomiae Kosoviae, formaliter anno 1945 declaratae, concedantur. Hic conatus cum constitutione Februarii anni 1974 terminatur quo Respublica Serbia omnia iura inspiciendarum rebus internarum Kosoviae amittit; qui in iurisdictionibus foederalibus "cum pari iure" rerumpublicarum et provinciarum autonomicarum velut populorum et nationalitatum directe repraesentatur.
Anno 1997, Exercitus Liberationis Kosoviae cum acronymo UÇK (Albanice Ushtria Çlirimtare e Kosovës, Serbice Ослободилачка војска Косова) notus, in Albania armamentariorum rapinis utitur ut armamentis ornetur et expeditio belli clandestini suscipiatur: plurima attentata contra Serbica exercitum et biocolyticum vindicat. Ad his actionibus respondendum et praesertim ad eius oppositionem per novum bellum neutralizandam, Slobodanus Milošević Februario et Martio anni 1998 familias bellatorum clandestinorum existimatorum occidit, quod massivam seditionem provocat. Haec seditio eum confestim, cum praetextu antitromocratico, expeditio decadum milium domorum eversarum emittere, amplius milionem Albaniensium Kosoviae versus Albaniam, Macedoniam et Montem Nigrum expellentem, permittit. Circa 10 000 hominum occisorum per has operationes existimatur. Post suam experientiam in Croatia postea in Bosnia et Herzegovina et propagationem conflictus versus Macedoniam timentes, Occidentales civitates reagere decernunt. Denique, inter dies 24 Martii anni 1999 et 10 Iunii eiusdem anni, Consociatio Foederis Atlantici Septemtrionalis pyrobola super Serbiam (Operatio Vis Consociata) coniicit et Slobodanus Milošević ex Kosovia recedere cogitur. Regio in administrationem Consociationis Nationum per resolutionem 1244 Consilii Securitatis die 10 Iunii anni 1999 transit. Fere milio Kosovorum progressive in suas terras regrediuntur.
Ab anno 1999 ad 2008, ultimum Kosoviae statutum indeterminatum est, quod eius evolutionem politicam paralyzat et ad statum socialem tensum adiuvat. In Iure gentium, resolutio 1244, omnino temporarium proprietatem huius statuti firmans, asserit adhaesionem Consociationis Foederis Atlantici Septemtrionalis integritati territoriali Reipublicae Foederalis Iugoslavicae, id est, unionis Serbiae et Montis Nigri a Slobodano Milošević Aprili anni 1992 institutae et Februario anni 2003 Serbia et Monte Nigro post pactionem Singidunensem substitutae. Die 2 Novembris anni 2005, antiquus Finnicus praeses Martinus Ahtisaari Consociatione Foederis Atlantici Septemtrionalis mittitur pactiones inter Serbicam gubernationem et Kosoviensem de statuto finali Kosoviae supervisaturus. Abraha Rugova praeside,emblematico homine motus "independentistici" Albanensis, mortuo die 21 Ianuarii anni 2006, pactiones inter gubernationem Kosoviae, diplomatiam Europaeam et gubernationem Serbicam Vindobonae inter Martium anni 2006 et Martium anni 2007 evolvunt. Die 26 Martii anni 2007, Martinus Ahtisaari propositiones de statuto finali Kosoviae Consilio Securitatis Consociationis Nationum refert. Kosoviae statutum civitatis libertatis cum suis propriis symbolis, constitutione, et exercitu, communitate internationali inspiciente, concedere providet. Unio Europaea et Civitates Foederatae Americae libertati provinciae favent, dum Russia et Serbia ut haec libertas principium unitatis territorialis Serbiae resolutione 1244 defensum impediret asserunt. Die 17 Februarii anni 2008, parlamentum provinciae, extraordinaria sessione congregatum, textui a primo ministro Hasimo Thaçi collato libertatem Kosoviae declarante suffragatur:
Nova gubernatio reipublicae Kosoviae nihilominus re vera Kosoviam Septemtrionalem non dominatur, ubi incolae originis Serbicae plerique sunt in communibus Zvetzani (Serbice Звечан, Albanice Zveçan), Zubimpotoci (Serbice Зубин Поток, Albanice Zubin Potoku), et Leposavitzi (Serbice Лепосавић, Albanice Leposaviq). In diebus secutis aliquae civitates inter quas Civitates Foederatae Americae, Francia, Germania aut Britanniarum Regnum libertatem Kosoviae agnoscunt quamquam Serbia protestetur. Consilium Securitatis Consociationis Nationum causa quaestionis dividitur, Russia et Sina declarationem libertatis Kosoviae illegitimam denuntiantibus.
Geographia
Kosovia, media in Balcania sita, cum Serbia, Macedonia Septentrionalis, Albania, Monte Negro confinit. Haec civitas, superficie 10 877 km², in maxima parte montuosa est, nihilominus cum duabus planitiebus:
Duo sinus iugo collium Drenizae (Serbice Дреница, Albanice Drenica) dividuntur.
Flumina
Inter flumina Kosoviae est Drilo.
Demographia
Per saeculum vicensimum, incolae Kosoviae valde evoluerunt et quamquam plurimi census habiti sunt, recentiores (inter annos 1971 et 1981) a Serbiis responsi aut non pertinentes sunt (census anni 1991 a plerisque Albaniensibus boycotizatur). Secundum censum incolarium anni 1921, Kosovia totalem numerum 439 010 incolarum computabat quorum 329 502 (75%) Musulmani, 93 203 Orthodoxi, 15 785 Catholici, 427 Iudaei et 26 Graecocatholici. 288 907 (65.8%) Albanice patrio sermone, 114 095 (26.0%) Serbocroatice et 27 915 (6.4%) Turcice loquitur.
Secundum grapheum statisticae Kosoviae, incolae Kosoviae inter 1.8 et 2 miliones existimantur (relatus Singiduno repudiatur) quamquam demoscopia a plurimis haud Albaniensium boycotizata est.
Anno 2007, secundum Grapheum Statisticae Kosoviae, Kosovia 94 centesimae Albaniensium, 3 centesimae Serbiorum, et 3 centesimae Turcorum, Bosniacorum, Croatarum aliorumque (Hamaxobii, Gorani) comprehendit.
Oeconomia
Libertas Kosoviae de viabilitate suae oeconomiae quaerit, adhuc valde de subsidio externo dependens, velut Locus Franco-Austriacum Appropinquationis in Europa notat. Aliqui observatores vagationes mafiosas timent.
Activitas oeconomica Kosoviae debilis est cum Producto Domestico Grosso per capita prope nationes pauperrimas planetae; in Europa Albaniae, Moldaviae et Macedoniae cum PDG per capita clare inferior quam 1000 dollaria iungitur. Consociatio Nationum provinciam (et nunc Civitatem) de fine conflictus anni 1999 administrans, destinatum et subsidia oeconomica providebatur, sed de re gesta non loquendum est. Unio Europaea subsidia consequentissima vertit, sed reliquae necessitates ingentes sunt. Iungi Unioni Europaeae volentis, iam partes Kosoviae de facto eurone utuntur.
Oeconomica problemata quibus obviam eundum erit nova civitas numerosi sunt:
In praesenti campus privatus rapidissime evolvit, campus publicus eum sequitur, quod quoque ex electione Unionis Europaeae evenit.
Opes
Kosovia in cultura fodinali (in publica hodierna) spem habere potest quae ergasterium electricum nationis alit. Agricultura paucum productivus campus est. Diaconiae nihilominus rapidissime evolvunt, sed coniunctim Kosoviae oeconomia non valde evolvitur.
Regiones administrativae
Kosovia, administrativis causis, in septem districtibus (Serbice Дистрикт, Albanice Rreth) consistens putatur. Ager Meerulensis Septemtrionalis sua propria gubernationem, infrastructuram et instituta a plerisque ethnice Serbicis incolis in Districtu Sancti Demetrii Merulensi (Serbice Косовскомитровачки округ, Albanice Komuna e Mitrovicës), viz. in Leposavitzi (Serbice Лепосавић, Albanice Leposaviq), in Zvetzani (Serbice Звечан, Albanice Zveçan), et in Zubimpotoci (Serbice Зубин Поток, Albanice Zubin Potoku) communibus et Septemtrionali in parte Civitatis Sancti Demetrii Merulensis, servat. Quoque Kosovia in triginta communia (Serbice општина, Albanice komuna) divisus est.
Agnitio internationalis
Civitates quae iam suam positionem de libertatis Kosoviae quaestione expresserunt:
Civitates libertati faventes
Sex civitates libertatem formaliter agniturae esse declaraverunt.
Civitates sollicitae
Decem civitates se sollicitas ob unilateralem libertatis declarationem declaraverunt.
Civitates oppositae
Viginti civitates libertatem Kosoviae non agniturae esse declaraverunt, seu causa Resolutionis 1244 integritatem territorialem Reipublicae Foederalis Iugoslavicae agnoscentis cuius iuridica heres Serbia est, seu ob alias causas, praesertim ob timorem creandi praegressus.
Nexus externi
🇬🇷
Pessagium
Pessagium (alia nomina: Pesaciae, Pedagium) (Italiane: Pezzaze) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 600 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Pessagienses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Triumplina situm.
Vivaise
Vivaise est commune Francicum 765 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Adelbertus de Chamisso
Vita
Anno 1790 cum parentibus emigrans malis variis latis Borussiam veniunt, ubi anno 1796 factus est servus reginae et anno 1798, Friderico Gulielmo III regente, miles in legione peditum Berolinensi. Genitoribus in patriam reversis filius Adalbertus Berolini remansit. Amor poeseos eum duxit ad circulos ubi versabantur e.g. Carolus Augustus Varnhagen de Ense, Franciscus Theremin, Iulius Eduardus Hitzig, Fridericus de la Motte-Fouqué. Cum illis commercium epistulare et cooperationes numquam interrupta sunt: cum iam alibi habitaret, iugiter ediderunt florilegium poeticum quoddam.
Cupide Adalbertus studia in iuventute neglecta refaciebat, praesertim in rebus ad linguam Graecam et ad historiam naturalem spectantibus. Cum Hamala Francogallis tradideretur, Chamisso inter milites fuit qui semper fideles ductori Borussico locali fuerunt. Perfidia aliorum percussus militiam reliquit et in patriam reversus est qui magister gymnasialis ad Napoléonville vellet. Sed desiderium hoc impleri non potuit; Chamisso in circulum Germanae de Staël (quando fuit in castello Coppet in Helvetia) introductus est ubi se exploratorem botanicae avidissimum coram publico praestaret.
Autumno anni 1812 Berolinum revenit studiorum perficiendorum caussa; sed bellis Napoleoni repellendo incohatis Adalbertus peregrinus ancipiti animo fuit. Itaque anno 1815 libentissime ut indagator scientificus in navigio Brigg Rurik capitaneum Russicum Othonem de Kotzebue (filium Augusti de Kotzebue) ad periplun comitatus est. Proh dolor nautae barbari omnes studium Adalberti de Kotzebue refrenebant atque impediebant. Insuper ab illis haud pauca de scientiis pretiosis a Chamisso in itinere patratis in nuntiis officialibus tacebantur.
Opus eius »Reise um die Welt« habet partes duas, nempe diarium »Tagebuch« et annotationes »Bemerkungen und Ansichten«; editum est anno 1836.
Mense Octobri de Chamisso Berolinum rursus intravit et in Instituto botanico custodis munere fungi coepit. Maritus factus est et paucos annos post praefectus herbariorum regiorum; Academia scientiarum quoque eum anno 1835 in gremio suo accepit. Die 29 Octobris 1888 ei monumentum (quod fecit Moser) in Platea Monbijou Berolinensi erectum est.
Opera selecta
Carmina eius valde tenera sunt, inter quae cycli romantici »Frauenliebe und-Leben« et »Lebenslieder und-Bilder«. Poemata philosophica scripsit velut »Salas y Gomez«. Characteris puritas infantilis, studium simplicitatis, vestigia linguae culturaeque Francogallicarum poesim eius immortalem reddunt. Drama autem »Fortunati Glücksäckel und Wunschhütlein« post mortem editum est.
Paroemiacus
Versus Paroemiacus, qui graece παροιμιακός (paroimiakós) nuncupatur, tali dimetro anapaestico par est, quale grammatici Graeci katalektikón (i. e. sine syllaba ultima) dicere solebant:
v v - / v v - / v v - / - μέγα τὸ στόμα τοῦ ἐνιαυτοῦ (mega to stoma tou eniautou) (id est ingentia ora anni)
Hic versus forte dimeter anapaesticus esse videtur, cum re vera, ut nomen eius indicat, iam antiquissimis temporibus in proverbiis exprimendis adhibitus est, cum poetae - vel potius illi priscae aetatis sapientes - verba sua ad opinionem vulgarem accomodarent. Posteriorum aetatum poetae demum opera sua versibus exquisite variatis elaborata in publicum referre consueverant. Ita in veterrimis versibus graecis habetur.
Armatorum quoque carminibus saltatoriis hic versus proprius erat, cuius rei aliud eius nomen enhoplion testimonium est.
Qui fit, ut hunc versum inveniamus valde multiformem. Certae sunt tres syllabae longae, quarum ultima anceps est; sed breves vel una vel duae esse possunt vel interdum plane desunt.
Poetae latini cum hunc versum noverant, tum certe eo parcissime usi sunt.
Notae
Versus
Bernadetta Chirac
Bernadetta Chirac (Lutetiae Bernadette Chodron de Courcel die 18 Maii 1933 nata) est mulier Francica et antiqui praesidis Iacobi Chirac uxor, ergo prima domina Francica a die 17 Maii 1995 usque ad diem 16 Maii 2007 fuit.
Ragaces
Ragaces (Germanice  Bad Ragaz) est vicus Helveticus 5'681 incolarum (anno 2013) qui ad pagum Sanctogallum pertinet.
Limetz-Villez
Limetz-Villez est commune Francicum 1'918 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Santalum album
Santalum album (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species arborum semi-parasiticarum in Indonesia sponte crescentium, ibi et in India culta propter lignum aromaticum quod ad aedificandum et in incenso adhibetur. Aroma ex hac specie aliisque cognatis proveniens, colore aut album aut flavum, sandalum appellatur. Pigmentum tertium, quod iuxta sandalum album et flavum in pharmacopoliis reperiri solet, "sandalum rubrum" appellatum, e specie Pterocarpo santalino provenit.
Instrumentum Pacis Osnabrugensis
Instrumentum pacis Osnabrugensis, litteris compendiariis etiam IPO, una cum Instrumento pacis Monasteriensis finivit bellum tricennale. Hoc instrumentum pars pacis Westphalicae fuit. Quod instrumentum declaratum est Osnabrugae die 24 Octobris 1648.
Prata (Abellinum)
Prata, plenius Prata de Principatu Ultra (Italiane Prata di Principato Ultra), est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Maria Shelton
Maria Shelton (1510/15 – 1570/71) amatrix Henrici VIII, regis Angliae). Fuit familiaris Annae Bolenae et Georgii Boleni et Mariae Bolenae.
Saint-Solve
Saint-Solve est commune Francicum 409 incolarum (anno 2010) praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Rudolphus Amelunxen
Rudolphus (vulgo: Rudolf) Amelunxen (natus 30 Iunii 1888 Coloniae Agrippinae, mortuus 21 Aprilis 1969 Dusseldorpii vir publicus Germaniae et sodalis factionis Centri erat.
Munus
Post scholam anno 1909 finitam Amelunxen Friburgi Brisgoviae iurisprudentiae, historiae psychiatriae studebat. Postea Berolinum ibat, ubi experimentum anno 1912 absolvit. Anno 1914 doctor iurisprudentiae promotus est. Annis 1919 ad usque 1933 minister publicus Borussiae erat. Anno 1926 etiam praesidens regionis Provinciae Monasterii factus est. Cum Franciscus de Papen cancellarius Theodiscus summum consilium ministrorum Borussiae anno 1932 praecipitavisset, et Arnold missionem provisoriam dedit.
Cursus honorum
Anno 1919 factioni Zentrum interfuit, anno 1945 iterum ad factionem reconditam accedit. Anno 1946 legatus senatus terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae creatus est. 24 Iulii eiusdem anni Britanni, qui eo tempore hanc partem Germaniae occupaverunt, eum primum praesidem ministrorum Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae fecerunt. Sed 17 Iunii 1947 senatus terrae Carolum Arnold (CDU) eius successorem elegit. Amelunxen autem administer rerum socialium (1947 - 1950) et postea administer iustitiae (annis 1950 - 1958) Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae fuit. Anno 1949 etiam legatus Dietae Foederalis creatus est, sed hunc honorem cito reliquit, quod administer terrae suae manere cupivit.
Nexus externi
Curriculum vitae (lingua Theodisca)
Le pèlerinage de Lourdes
'Le Pèlerinage de Lourdes (id est Latine paeregrinatio Lapurdi) est encyclica Epistula a papa Pio XII scripta. In hac encyclica, die 2 Iulii 1957 promulgata, centesimo anno iubilaei mirae imaginis Virginia Mariae Lapurdi papa materialismum oppugnavit.
Elias Sârbu
Elias (Dacoromanice Ilie) Sârbu (natus die 26 Maii 1950 in Ciuta communi in Caraş-Severin circulo) vir publicus Dacoromanicus est.
Munus
Sârbu ad annum 1975 apud Universitatem Lucian Blaga Cibiniensem theologiae studebat et ad annum 1998 apud Universitatem Craiovensem oeconomiae. Annis 1976 - 1981 professor et director seminarii teologici Caransebeș fuit. Deinde ad annum 1991 fiscum Metropolitae Banatensis administravit.
Cursus honorum
Sârbu, sodalis factionis PSD a die 28 Decembris 2000 ad usque 14 Iulii 2004 minister agriculturae in consilio ministrorum Hadriani Năstase erat. Anno 2004 senator electus est et ad hunc diem manet. Anno 2008 etiam breve tempus praeses senatus erat. A die 22 Decembris 2008 usque ad 1 Octobris 2009 in consilio ministrorum Aemilii Boc etiam minister agriculturae erat. Anno 2014 corruptionis atque abusus magistratus accusatus est.
Carolus Arnold
Carolus (Karl) Arnold (natus 21 Martii 1901; mortuus Dusseldorpii 29 Iunii 1958) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU).
Munus et cursus honorum ante secundum bellum mundanum
Arnold munus solearii didicit, sed ab anno 1920 moderator collegii opificum Christiani laborabat. Eodem tempore factionem Catholicam nomine Zentrum iniit. Annis 1925-1933 legatus consilii urbis Dusseldorpii fuit. Anno 1933 Arnold, postquam nazistae rerum in Germania potiti sunt, negotium installationum possidebat. Anno 1944 post coniurationem 20 Iulii 1944, in carcerem coniectus est.
Cursus honorum
Anno 1945, Arnold in Rhenania cum aliis collegium opificum unitum (DGB) condidit. Eodem anno sodalis CDU factus est. Ab anno 1946 usque ad mortem, hic legatus senatus terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae erat. Anno 1946/1947 etiam magister civium superior Dusseldorpiae fuit. Decembri eiusdem anni vicarius praeses ministrorum, 17 Iunii 1947 praeses ministrorum successor Rudolphi Amelunxen praeses ministrorum Rhenaniae Septentrionalis–Vestfaliae creatus est. A die 7 Septembris 1949 ad usque 1950 primus praeses Consilii Foederalis Germaniae et hoc officio etiam primus aliquot dies primus caput Rei publicae Foederalis Germanicae erat, dum Theodorus Heuß die 13 Septembris 1949 magistratum praesidis iniit. Anno 1956 factiones SPD, FDP et Centrum eum praecipitaverunt atque Fridericum Steinhoff successorem elegerunt. Arnold anno 1957 legatus Diaetae Foederalis creatus est. Anno proximo inter certationem suffragorum de praeside ministrorum Rhenaniae Septentrionalis–Vestfaliae subito 29 Iunii 1958 mortuus est.
Agratum et Conturbia
Agratum et Conturbia   (alia nomina: Agrate et Conturbia) (Italiane: Agrate Conturbia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 600 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Agretenses et Conturbienses appellantur.
Municipia finitima
Bogogno, Borgo Ticino, Divignano, Mezzomerico, Suno, Veruno
Officium Regionale Berolinense
Officium Regionale Berolinense (Germanice Bezirksamt) est iuxta Congressum Legatorum Regionalem Berolinensem secundum constitutionem Berolinensem pars magistratus Berolinensis in illis duodecim regionibus urbis Berolini. Officium Regionale constat ex magistro civium regionali et quinque consiliariis regionalibus.
8966 Hortulana
8966 , olim designationibus 3287 T-1, 1954 CJ, et 1990 TZ7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8966 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Baptista Tiepolo
Ioannes Baptista Tiepolo (natus die 5 Martii 1696 Venetiae - obiit die 27 Martii 1770 Matriti) fuit praeclarus pictor Italicus motu rococo.
Romery (Matrona)
Romery est commune 163 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Schola grammatica Leodensis
Schola grammatica Leodensis (Anglice: Leeds Grammar School) erat schola magna et clara in Ledesia, nunc pars Scholae grammaticae Ledesiae.
Cantus scholae
Voce clara gaudeant
Leodenses cuncti!
Strenui per omnia,
nunquam non conjuncti.
Sive labor nos vocat,
Fortes laboremus;
sive ludus placuit,
impigri certemus.
Floreat per saecula
schola Leodensis;
salus sit fidelibus,
malae res infensis
Limay (Evelinae)
Limay est commune Francicum 16'128 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Viry-Noureuil
Viry-Noureuil est commune Francicum 1'802 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Catharina de Braganza
Catharina de Braganza (25 Novembris 1638 – 31 Decembris 1705) fuit regina Angliae uxorque Caroli II, regis Angliae.
Bibliographia
Elsna, Hebe. (1967). Catherine of Braganza : Charles II's Queen. Hale.
Ludovicus XIII
Ludovicus XIII (natus die 27 Septembris 1601, Fonte Bleaudi - mortuus die 14 Maii 1643 Sancti Germani in Laya) rex Franciae et Navarrae et imperii consors in Andorra ab anno 1610 fuit. Henrici IV erat filius et frater eius Gasto. In matrimonium duxit Annam Austriae, e qua duos filios genuit. Regis imaginem non licet discerni a cardinale Richelaeo iutore indefesso. Ludovico XIII regnante a cardinale Richelieu anno 1635 Academia Francica condita est.
Vita
Patre die 14 Maii 1610 matre tutrice thronum cepit. Iam mense Septembri 1614 annis plenus declaratus in matrimonium duxit unum annum post principissam Hispanicam Annam. Tamen potestate carens atque dependens rectionem matri eiusque perfamiliaribus commendavit. Inter eos fuit maximi momenti Concinus Concini Italus. Die 14 Aprilis 1617 rege conscio ab interiore Carolo de Luynes trucidatus est; matrem autem filius ingratus in exsilium misit. Tunc Ludovicus una cum gratioso Lynes regnum egit. Post mortem Caroli de Luynes anno 1621 et casum Caroli I de La Vieuville (1624) Richelaeum in consilium vocavit qui mox primus minister factus est regnum regemque regens et nobiles nimis superbus refrenaturus.
Richelaeus etiam bella plura proposuit, primo in Hugenotas, quibus Rupella anno 1628 capta paulo post et privilegia dempta sunt. Secundo Habsburgum in Italia superandum esse censuit: ibi post expeditionem felicem in Pace Carascensi die 6 Aprilis 1631 gratiosus dux Nivernensis Mantua feudatus est. Quia dux Carolus Lotharingiae seditiosis (Fronde) succurrerat, anno 1633 Lotharingia omnis occupata est. Richelaeus ei vel persuasit de participatione necessaria in Bello triginta annorum Habsburgorum debilitandorum caussa. Hispaniae anno 1635 bellum indictum est. Cum anno 1641 Catalaunia rebellis arma per traditionem tradiderunt, exercitus Francicus rege infirmo Comitatum Roussillon subigit. Paulo post obitum Richelaeus naturae concessit et Ludovicus.
Corpore debili fuit et cunctator, homo valde suspicax. Attitulatus autem est Iustus (Le Juste).
2050 Francis
2050 , olim designationibus 1974 KA et 1975 VE8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
The Number 23
Number 23 est pellicula a Joel Schumacher moderatore cinematographico anno 2007 ducta, qui ad genus formidulosarum fabularum pertinet. Partes primas agit Iacobus Carrey, qui quidem usitate in pelliculis comoedicis videri solet.
2050 Francis
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2050 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
The Number 23
Fabulam narrat Gualterii Sparrow (Carrey), qui librum nomine The Number 23 invenit, et postquam eum legere incepit, animadvertit multas res simillimas esse cum se et protagonista libri. Gualterius perturbatur, cum in somniis videre incipit se interfecturum esse uxorem suam, et libro perlecto cognoscit in ultimo capitulo XXII eius etiam protagonistam amatam suam necare et, an sibi mortem consciscat, in animo volvere.
Hermannus Ehlers
Hermannus (Theodisce Hermann) Ehlers (natus 1 Octobris 1904 Berolini, mortuus 29 Octobris 1954 Oldenburgi) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) erat.
Iuventus et munus
Pater eius adiutor cursus publici fuit. Berolini maturitatem adeptus est et ab anno 1922 in Alma Universitate Humboldtiana Berolinensi et Bonnae iurisprudentiae studebat. Primam probationem accepit et anno 1929 doctor iurisprudentiae promotus est. Secundam probationem accepit et ab anno 1931 consiliarius iuris ecclesiae evangelicae fuit.
Tempus Nazistarum
Anno 1933 - 1934 Köhler consiliarius iuris Steglicii regionis Berolini fuit. Deinde dimissus et Nazista quidam in eius locum positus est. Tum causidicus laborabat et reos Ecclesiae Confitentis defendebat. Anno 1936 iudex factus anno 1939 iterum dimissus est, quod ecclesiam confitentem audiuvisset. Anno 1940 miles factus est et Bello Orbis Terrarum II postremo succenturio interfuit.
Cursus honorum
Post Bellum finitum ab anno 1946 sodalis CDU fuit. Magistratibus diversis ei oblatis tamen consiliarius ecclesiae evangelicae Oldenburgi fiebat. Ab anno 1949 ad usque mortem Ehlers legatus Dietae Foederalis Germaniae erat. 19 Octobris 1950 Ehlers successor Erici Köhler praeses Dietae Foederalis electus est. Anno 1953 iterum electus 29 Octobris 1954 morbo inopinato aegrotus Oldenburgi mortuus est.
Paternum Oppidum
Paternum Oppidum (Italiane: Paternopoli) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.
Calcutta
Calcutta (Bengalice কলকাতা ; Anglice hodie saepius Kolkata), est caput civitatis Indicae Bengaliae Occidentalis. Urbs, in orientali fluminis Hugalī ripa sita, est principalis commercii, culturae, et educationis in India Orientali sedes, cum Portus Calcuttensis est antiquus Indiae portus et solus maior portus fluviatilis. Anno 2011, urbi fuerunt 4.5 milliones incolarum; toti agglomerationi urbanae, quae urbem et sua suburbia complectitur, fuerunt circa 14.1 milliones. Urbs ergo est tertia a maxima regio metropolitana in India et una ex maximis regionibus urbanis in orbe terrarum. Urbs etiam ut octava a maxima agglomeratio urbana in orbe terrarum sita describitur. Anno 2008, sua oeconomia, per grossum domesticum productum computata, tertia fuit inter urbes Asiae Meridianae, post Mumbaos et Dellium. Urbs Calcutta metropolitana in civitate evolvente crescens, maiorem pollutionem urbanam, congestionem commeandi, paupertatem, nimium habitantes, et alias quaestiones logisticas et socio-oeconomicas obit.
Saeculo septimo decimo exeunte, tres vici qui Calcuttam antecesserunt a praefectu Bengaliae sub imperio Mogolum regebantur. Postquam nawab potestatem mercaturarum faciendarum Societati Indiae Orientalis anno 1690 dederat, regio a societate in castra mercatorum magis et magis praemunita evoluta est. Nawab Siraj ud-Daulah Calcuttam anno 1756 occupavit, sed societas eam anno sequente recepit et adeo ante annum 1772 sibi maiestatem plenam adsumpserat. Sub Societate Indiae Orientalis et deinde in Dicione Britannica, Calcutta erat caput Indiae usque ad 1911, cum eius percepta incommoda geographica, atque nationalismus in Bengalia crescens, effecerunt ut caput ad Novum Dellium transferretur. Urbs erat sedes motus libertatis Indicae, et manet civilitatis civitatis hodiernae semen. Libertate Indica anno 1947 capta, Calcutta—quae olim fuerat sedes hodiernarum educationis, scientiae, culturae, civilitatis Indicarum—nonnulla decennia stagnationis oeconomicae passa est. Post autem decennium 201 iniens, renovatio oeconomica auctum accelerantem excitavit.
Nomen
Origo nominis prisci Kalikātā incertus est. Quidam e nomine reconstructo Sanscritico Kalikṣetra "terra deae Kali" derivant quia antiquum huius deae templum prope vico Kalikātā situm iacet.