cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trebonianus Gallus
Ascensus
Gallus familia nobili Italica ortus est cui et uxori Afiniae Geminae Baebianae duo liberi erant; filius erat C. Vibius Volusianus et filia Vibia Galla. Et viam publicam et militarem iniit. Anno 250 suum consulatum primum obtinuit et annis quinque post legatus Augusti pro praetore in provinciam Moesiam superiorem missus est. His magistratibus acceptis videtur Gallum magnam gratiam Decii imperatoris habuisse. Itaque Decius Gallum Gothos, qui saepe in imperium invadebant, trans fluvium Danuvium repellere iussit. Cum Gallus etiam gratiam exercitus haberet, Decio anno 251 et filio in clade Abritti occisis Gothos aggredientibus ipse imperator a copiis exclamatus est. Ne tumultus novos imperii incenderet, Hostilianum alium filium Decii coimperatorem dixit et matrem eius Herenniam Etruscillam Augustam. Qui cum peste ablati sunt, Gallus ab 251 solus imperator et Augustus erat et filium suum coimperatorem fecit.
Tempus imperandi
Cum se peritum et prudentem praestare vellet, pestem reprimebat mortuos sepelivit Christianos oppugnabat. Qua de causa Cornelius episcopus anno 252 in vincula coniectus est. Gallo tempora difficilia superanda erant, cum in oriente Schapur I. in Syriam invaserit etiam sine Romanis resistentibus et cum trans fluvium Danuvium gentes Gothorum pace facta 251 transierint. Quibus ex miseriis in alia parte finium exclamatus imperator Aemilius Aemilianus, cum meliore eventu contra Gothos pugnare arbitraretur. Quem ad repugnandum Gallus copias suas a finibus Rheni fluvii vertere iussit. In his copiis autem erat etiam Valerianus, qui aliquando Gallo imperator succedet. In his proeliis Gallus se defendere non poterat, cum ipse et filius mense Augusto 253 necati essent a suis.
Blondefontaine
Blondefontaine  est commune Francicum 248 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Viventius
Viventius, vir Pannonius Sisciae natus et ante 384 mortuus, est senator Romanus quem imperator Valentinianus mense octobri 365 ad praefecturam urbanam promovit usque ad maium 367.
Baubigny (Clivus Aureus)
Baubigny est commune Francicum 237 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Saint-Genès-de-Fronsac
Saint-Genès-de-Fronsac est commune Francicum 722 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Barjon
Barjon est commune Francicum 44 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Valentinianus III
thumb|300px|[[Solidus qui celebrat matrimonium Valentiniani cum Licinia Eudoxia, filia Theodosii II. Retro Valentinianus III, Licinia Eudoxia et Theodosius II]]
Flavius Placidus Valentinianus, appellatus Valentinianus III (Ravennae natus die 2 Iulii 419; Romae necatus est die 16 Martii 455), fuit imperator imperii Romani parte ad occidentem solem vergenti ab anno 425 usque ad mortem.
Familia
Pater eius Constantius III, qui anno 421 brevi tempore imperator Occidentis erat, et mater Aelia Galla Placidia, filia Theodosii I imperatoris. Sororem habuit Iustam Gratam Honoriam. Anno 437 Valentinianus Liciniam Eudoxiam in matrimonium duxit, filiam Theodosii II et Aeliae Eudociae. Habuerunt filias duas, Eudociam et Placidiam.
Guenviller
Guenviller  est commune 668 incolarum (anno 2006) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Gaius Ceionius Rufius Volusianus Lampadius
Gaius Ceionius Rufius Volusianus Lampadius est senator Romanus e nobili gente Ceionia quem imperator Valentinianus die 7 Aprilis 365 ad praefecturam urbanam promovit. Ob graves seditiones iam die 17 septembris anni eiusdem successorem accepit. Per rerum scriptorem gestarum Ammianum Marcellinum eum prolixe denigrantem praecipue notus est.
De reliqua vita
Filius erat Ceionii Rufii Albini, consulis anno 335, et uxoris eius Lampadiae. Romae ad Constantinianum lavacrum habitabat. Sectator studiosus paganorum deorum erat, in primis Magnae Matrisː tauroboliatum enim fuisse ex pluribus inscriptionibus comperimus. Alia sacerdotia cumulavit ut pontifex dei Solis, propheta Isidis. Caecinam Lollianam uxorem duxerat, Isidis sacerdotem, e qua Ceionium Rufium Volusianum Albinum genuit qui et ipse annis 389-391 praefectus Urbi fuit.
Homini non pepercit Ammianus Marcellinus ut vano et superbo et indignanter admodum sustinenti si, etiam cum spueret, non laudaretur, ut id quoque prudenter praeter alios faciens. Severum tamen et frugi nonnumquam fuisse simul fatebatur.
Guerstling
Guerstling  est commune 343 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Guermange
Guermange  (Germanice Germingen ) est commune 101 incolarum (anno 2010) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Beveuge
Beveuge  est commune Francicum 86 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Henry IV part I
Henry IV part I est fabula historica a Gulielmo Shakesperio composita. Scripta est anno 1597 vel antea, edita in quarto bis anno 1598 rursusque 1599, 1604, 1608, 1613 et 1622, et in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 complexa.
Barges (Clivus Aureus)
Barges est commune Francicum 461 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Hostilianus
Gaius Valens Hostilianus Messius Quintus  (natus post annum 230 - obiit propter pestem mense Iulio aut Novembri 251), filius imperatoris Decii et uxoris eius Herenniae Cupresseniae Etruscillae et frater imperatoris Herennii Etrusci, breviter anno 251 fuit imperator Romanus.
Vita
Imperator Decius anno 251 Decius Hostilianum cum fratre eio Herennio Etrusco imperium socius et Principem Iuventutis fecit.
Archidioecesis Potentina-Murana-Marsicensis
Archidioecesis Potentina-Murana-Marsicensis (Italiane Arcidiocesi di Potenza-Muro Lucano-Marsico Nuovo) est sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Lucaniae in Italia sita, cuius caput est Potentia, cum Muro et Marsico Novo. Archidioecesis sexaginta quattuor paroeciae sunt.
Archiepiscopus metropolita
Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita Salvatore Ligorio regitur.
Historia
Dioecesis Potentina saeculo quinto erecta est; Dioecesis Murana saeculo undecimo; Dioecesis Marsicensis saeculo octavo; in plena unione die 30 Septembris 1986.
Bibliotheca Columbina
Bibliotheca Columbina a Ferdinando Columbo, filio Christophori exploratoris, congessa est. Quae bibliotheca, una cum bibliotheca capitulari archidioecesis Hispalensis sub tutela institutionis Columbinae recepta, in urbe Hispali visitatur. Volumina 15 370 olim comprehendit, quorum magna pars deperdita est. Libri 2 000 vel pauciores tempore nostro manent.
Vasa sacra
Vasa sacra est notio liturgica significans supellectilem sacram ex metallo nobili confectam, quae in cultu Christiano adhibetur. Vasa sacra imprimis in Eucharistia celebranda et in baptizando in ecclesiis Catholica, Anglicana, Evangelica et Orthodoxa usurpantur.
Ryoichi Kawakatsu
Kawakatsu Ryoichi (川勝 良一) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1981 - 1982) lusor est. inter alia cum turmis Toshiba, Yomiuri et Tokyo Gas lusit.
Beulotte-Saint-Laurent
Beulotte-Saint-Laurent  est commune Francicum 71 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Mitsugu Nomura
Nomura Mitsugu (野村 貢) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1981 - 1982) lusor est. inter alia cum turma Fujita Industries lusit.
Bard-lès-Époisses
Bard-lès-Époisses est commune Francicum 61 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Saint-Ferme
Saint-Ferme (Gasconice Sent Fèrmer) est commune Francicum 360 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Castillejos
Castillejos est municipium in provincia Zambales.
Betoncourt-sur-Mance
Betoncourt-sur-Mance  est commune Francicum 42 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Castillejos
Baranggay
Castillejos est divisum in 13 baranggis (vicis).
3924 Birch
3924 , olim designationibus 1977 CU, 1968 DC, 1973 FC1, 1975 TG, 1977 EB, 1978 LF, 1980 XH3, et 1984 SF5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Edwardo Bowell, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3924 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Félix-de-Foncaude
Saint-Félix-de-Foncaude (Gasconice Sent Feliç de Font Cauda) est commune Francicum 298 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Volusianus
Gaius Vibius Afinius Gallus Veldumnianus Volusianus (natus circa annum 230–Interamnae a militibus eius necatus est mense Augusto 253) fuit cum patre Treboniano Gallo ab anno 251 usque ad annum 253 imperator Romanus.
Vita
Imperatore Decio anno 251 mortuo, Trebonianus Gallus, ab exercitu Danubii imperator creatus, filium eius Volusianum Caesarem et Principem Iuventutis fecit.
Cum mense Iulio 251 Hostilianus filius Decii propter pestem obiit, Volusianus a patre eius imperium socius et Augustus creatus est. Annis 252 cum patre et 253 consul ordinarius fuit.
Trebonianus Gallus et Volusianus Romam iter fecerunt, sed imperium eorum mense Augusto 253 finem habuit, cum ab Aemiliano Interamnae profligati sunt, et a militibus eorum necati sunt
Guerting
Guerting  (Germanice Gertingen) est commune 858 incolarum (anno 2006) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Octagonum
Octagonum seu octogonum, sive octagonon, (Graece ὀκτάγωνον, ὀκτα- 'octo' et γωνία 'angulus') est polygonon octo angulorum vel laterum.
Betoncourt-Saint-Pancras
Betoncourt-Saint-Pancras  est commune Francicum 51 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Symbolum (discretiva)
Symbolum, sive symbolus, est signum vel indicium quo res intellegitur. Aliae significationes sunt:
Christianus Lindner
Christianus (Theodisce Christian) Lindner (natus Wuppertal in oppido 7 Ianuarii 1979) est vir publicus Germaniae factionis FDP.
Iuventus et munus
Postquam anno 1998 testimonium maturitatis adeptus est, Lindner ad usque annum 2006 Bonnae rebus politicis, iuri publico atque philosophiae studebat. Annis ab 1997 ad 2004, societatem divulgationis possidebat. Annis 2000 et 2001 etiam societatem computatrorum rexit, quae autem mox corruit. Anno ab 2021, Administer Foederalis Aerarii Publici electus est.
Cursus honorum
Lindner ab anno 1995 sodalis FDP est et ab anno 1998 inter rectores factionis Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae est. Annis ab 2000 ad 2009, Lindner legatus senatus terrae, annis ab 2004 ad 2010 secretarius generalis FDP huius terrae fuit. Anno 2009, primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Mense Decembri 2009, Guidone Westerwelle praeside factionis suadente, secretarius generalis totius factionis creatus est. Die autem 14 Decembris 2011, nuntiavit se ab hoc officio recessurum; postquam factio sua suffragia diversa perdidit. Anno autem 2013, noniam legatus electus est, quod factio FDP minus quam 5 centesimas suffragiorum acceperat. Die 7 Decembris 2013, novus praeses factionis electus est, successor Philippi Rösler, qui post cladem acceptam candidatus non iam fuit. Lindner die 24 Septembris 2017 legatus factionis suae ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Die 25 Septembris 2017 Lindner etiam praeses fractionis eius Dietae Foederalis electus est.
Bard-le-Régulier
Bard-le-Régulier est commune Francicum 69 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Correctio politica
Correctio politica (Anglice political correctness) est notio ex Civitatibus Foederatis Americae oriunda, quae in varias linguas diffusa ad actiones verbaque vitanda refertur, ne illis quaequam populi pars aut hominum genus violetur aut adgravetur. Quod postulatum multi homines ab annis 1960 in mores et sermones suos adsumpserunt. Terminus ipse variis linguis importatum ad morphologiam domesticam adcommodatus est, sicut Theodisce politische Korrektheit, Hispanice corrección política, etc., quamvis inexplicita remaneret significatio verborum: satis enim erat scire, quomodo se gerendo quisque pro homine frugi cedat. Qui terminus hodie vim praecipue derogatoriam habet, sed notio ipsa sub praetextu multiculturalismi viget.
De origine notionis
Constat correctionem politicam notionem variabilem et mutabilem esse, quae ex hac voluntate, ne ceteri homines verbis infringerentur, aliquo modo exstitit. Ita enim orta sunt mendaciuncula, euphemismi aliaeque comitatis formae. Terminus Anglicus political correctness iam anno 1793 testatus est, sed vi ideologica carebat, donec annis 1930 adhiberi coepta est ad describendam doctrinam factionis communisticae Sinensis. Illis enim temporibus correctione politica omnibus impositum est, ut mente quisque animoque decretis factionis a Maone rectae morigeraretur.
Ab annis 1960 vero "correctio politica" a fautoribus sinistrae novae usu recepta est, quod novis et quidem benevolentioribus verbis, ne dicamus euphemismis, mores loquendi tralaticios corrigere voluerunt. Vindicibus enim iurum civilium nec non propugnatricibus feminismi cordi est connotationes discriminatorias aliasque obtrectationes ex sermone expungere specialibus labem inferentes hominibus.
De interitu termini
Usus termini Anglici politically correct admodum rarus fuit ante annos 1990, donec in mentes animosque hominum inductus est, cum in campis universitariis Americanis de correctione politica altercatio publica exarsit. De compluribus rebus disceptabatur. Itaque verbi gratia erant qui culturam occidentalem ex syllabis studiorum expungere vellent, quod in civilizatione occidentali malevolentia insita in feminas, homosexuales, et gentes allophylas vel numero minores inhareret; quorum malorum causam esse "hegemoniam patriarchicam", cuius specimen corporatum "masculus albus heterosexualis" sit, cuius lingua feminae quoque uti cogantur, unde chairman → chair(person). Praeter rassismum et homophobiam etiam islamophobia, scelera odio commissa, sermo odiosus, obluctatio multiculturalismi huic adversario adscribi solent. Quae peccata vix quisquam se adprobare dicat, sed de singulis actionibus altercatio exoriri solet, nam utrum quispiam aliquo modo agendo correctionem politicam violaverit an non, semper ex negotiatione politica concludetur.
Constat de correctione politica altercationem anno 1990 exarsisse ex commentariolo a Richardo Bernstein scripto, quod tamquam moenia tacendi perfregit. Quae cogitata et postulata annis 1960 orta, quamvis primo aspectu benevolentiae speciem haberent, multis hominibus, sive neoconservativi sive aliquo alio nomine appellabantur, periculum quoddam adferre videbantur: cum enim varii professores circulique postmodernistici paulatim in administrationem universitatum inreperent, educandi rationibus subversis mutatum esse genium loci, novisque moribus obtemperationem in autocensura consistere. Vocabularium correctionis politicae cum neolingua Orwelliana, persuasionis autem firmitas cum Maccarthismo comparabatur.
Correctio politica in sumptionibus benevolis et quidem idealibus posita est: omnes homines aequales esse; quin ergo aequaliter tractentur. Quoniam complures actiones loquendo nascuntur, in correctione politica praesertim de mutandis sermonibus et moribus agitur, ne quisquam verbis violetur. Constat enim linguam rationem quandam habere cum cogitatione, quae coniunctio apud anthropologos sub hypothesi Sapir-Whorf tractari solet: omnes linguas suos quamque velut cancellos intellegendi creare et circumscribere, ex quibus locutoribus rerum veritatem percipere liceat. Quos quidem cancellos veritatis superari posse constat, nam quamquam aliquatenus lingua cohibetur cogitatio, non quidem absolute imperatur.
Uloa (provincia)
Uloa est provincia Finniae. Loci finitimi sunt regiones Finnia Occidentalis, Finnia Orientalis, Lapponia, civitas Russia et Sinus Bothnicus.
Correctio politica
De interitu termini
Fautores correctionis politicae credunt praelationem sexualem, phylen, ethnos, religionem communiter constructa esse. Qua opinione, si vera esset, omnes sumerentur contradictiones adversariorum, nihilque obstaret, quin novi mores pro inveteratis supponerentur. Sed perdifficile est in civitate democratica novos loquendi mores ingerere. Praeterea, nominalismum extremum redolere videtur, qui rem aliquam credat nomine mutato dispelli; ut enim dicit Quintilianus: "nec mutatur vocabulis vis rerum." Sunt enim qui, ne improbi videantur, loco opportuno pro vocabulo odioso velut tabu vitantes dictione ad correctionem politicam adcommodato utantur. Quin etiam sunt qui correctionem politicam simulantes derisorias exaggerantesque dictiones confinxerint, si quis verbi gratia Anglice pro short ('humili corpore') dicat vertically challenged (fere 'perpendiculariter incommodatus'), aut Suecice dicat fritidsorienterad person ('homo in otium coniectus') pro lat ('ignavus').
At autocensura peiores sunt publicae censurae rationes, quae ad damnationem memoriae spectant. Apud librorum editores Suecicos exeuntibus annis 2000 controversia acerba orta est de nomine odioso neger ('nigrita'), utrum conservandum an in aliud vocabulum mutandum sit in novis editionibus quorundam librorum puerilium. Fautores correctionis politicae etiam dictiones Bibliorum sacrorum saepe mutatas esse contenderunt. Adversarii autem dixerunt interpolatores litterarum elegantiorum — quanticumque enim progressus intellectuales facti sint post librum de quo agitur conscriptum — eisdem rebus ac Ministerium veritatis in libro 1984 illo Orwelliano operam dare.
Uloa (provincia)
Municipia
Regio in 47 municipia dividitur, quorum urbes maximae sunt:
Saint-Exupéry (Girundia)
Saint-Exupéry (Gasconice   ) est commune Francicum 158 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Tramen vectorium
Tramen vectorium est genus traminis transportationi personarum intentum, et industriae urbanae, regionali, vel ambobus modis, nationali vel internationali prodest. A stationibus deveniunt, institutis quo vectores varia vehicula vectoria conscendant.
Historia
Genus traminis itineribus adhibitum ad maturum saeculum 19 se tendit. In ferriviae principio currus tractorii, a vi vaporis pulsi, magno constabant, et accepto satis lucrari tramines igitur ambos currus onerarios et vectorios saepe consistebant. Ut separati saepissime non inveniebantur.
Ad tempus varia genera traminum vectoriorum propter suas varias functiones plus facta sunt. Technologia sicut systema pulsare et modus pulsaris emendabantur. Hodie varietatem generum exsistunt quo industria efficat urbane, regionale, vel ambo combinatum, velut nationale vel internationale. Modernissima generum celerorum sunt.
Historie (Ferdinandus Columbus)
Historie (ita in editione Italica intitulatae) sunt opus a Ferdinando Columbo scriptum de vita patris Christophori Columbi exploratoris. Illa vita Hispanice scripta post mortem auctoris ab Alphonso Ulloa Italiane versa anno 1571 edita est. Textus Hispanicus deperditus est.
Guessling-Hémering
Guessling-Hémering  est commune 891 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Historie (Ferdinandus Columbus)
In hoc opere sub forma capituli sexagesimi secundi incorporatur commentationem fratris Raimundi seu Romani Pane de moribus populi Taino insulae Hispaniolae.
Glycoproteinum
In plantarum parietibus cellularibus inveniuntur et O-glycoproteina et N-glycoproteina.
In anticorpore functio eius per glycana mutata apparet.
5865 Qualytemocrina
5865 , olim designationibus 1984 QQ, 1973 UT1, 1988 VM7, et 1990 DZ8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5865 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Telonium (urbs)
Telonium (Russice Мытищи) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolas 235 504 habet anno 2020. Suburbium Moscuae est (nunc urbes contextim adiacent).
Historia
Loco Telonii urbis saeculo XV telonium erat, ubi vectigalia portoria colligebantur a mercatoribus, qui tractu navium eunt a Klazma flumine in Iausam cum Moscua flumine confluentem. Aquaeductus Teloniensis ad usum Moscuae anno 1804 constructus erat. Vicus eodem nomine ab anno 1460 notum est. Anno 1929 in numero urbium Telonium inclusum est.
Barbirey-sur-Ouche
Barbirey-sur-Ouche est commune Francicum 277 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Ernestus Krenek
Ernestus Krenek (23 Augusti 1900—22 Decembris 1991) fuit compositor Austriacus et deinde Americanus originis Cechicae. Atonalitatem et alios modos musicos modernos exploravit, nonnullosque libros divulgavit, inter quos fuerunt Music Here and Now (1939), studium Ioannis Ockeghem (1953), et Horizons Circled: Reflections on My Music (1974). Krenek duas res falso nomine Thornton Winsloe conscripsit.
Vindobonae natus est nomine Ernst Křenek (IPA |ˈkr̝ɛnɛk|), filius militis Cechici in exercitu Austro-Hungarico meruentis. Ibi et Berolini cum Francisco Schreker studebat antequam in variis Germanis theatris operaticis munus conductoris orchestralis sustinebat. Per bellum mundanum II, in exercitum Austriacum conscriptus Vindobonaeque locatus, studia musica continuabat. Anno 1922 in Almam, Gustavi Mahler viduam, et Annam filiam incidit, cui suam Symphoniam 2 dicavit, et quam Martio 1924 duxit. Matrimonium autem per divortium ante primum diem anniversarium finitum est.
Die anniversario octogensimo quinto Krenekiano, urbs Vindobona primum Praemium Ernesti Krenek concessit.
Saint-Estèphe
Saint-Estèphe est commune Francicum 1'650 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Shadrack
"Shadrack" est carmen populare quod composuit Robert MacGimsey quarto decennio saeculi XX. Carmen protulerunt Ludovicus Armstrong et alii.
Textus carminis refert ad narrationem de Sedrac, Misac et Abdenago et fornace ignis ardente.
Betoncourt-lès-Brotte
Betoncourt-lès-Brotte  est commune Francicum 99 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
King John (Shakesperius)
King John (titulo pleno The Life and Death of King John) est fabula historica de rege Iohannes a Gulielmo Shakesperio cum blank verse composita. Scripta est ante mensem Septembrem anni 1598 (teste Francisco Meres in Palladis tamia) primumque in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 edita.
Pedilusor Francicus Anni
Pedilusor Francicus Anni (Francice Joueur français de l'année) est praemium quod maximo Franciae pedilusori ab anno 1965 tributum est, sed iam ab anno 1957 praemium simile sub nomine Étoile d’Or id est stella aurea tributum erat.
Guinglange
Guinglange  est commune 298 incolarum (anno 2008) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Sainte-Radegonde (Girundia)
Sainte-Radegonde est commune Francicum 466 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis). Portat nomen sanctae Radegundis Thuringiensis.
Expressionismus (musica)
Expressionismus in musica est notio probabiliter primum ad musicam adhibita anno 1918, praecipue ad Schoenberg, qui, sicut Basilius Kandinsky pictor (1866–1944), "traditionalia pulchritudinis genera" evitavit ad affectus validos in eius musica significandos. Theodorus Adorno, philosophus, sociologus, studiosus musicae, et compositor Germanicus, affirmat motum expressionisticum in musica petere "amovere omnes musicae traditionalis proprietates vulgatas, omnia per formulas rigisa." Quae putat "Ululatus exemplar litterarium similis." Adorno habet musicam expressionisticam petere "veracitatem proprii affectus sine erroribus, vestitibus alienis, vel euphemismis." Quam Adorno etiam describit animi agitationem de non conscientia, dicens, "depictio timoris in media parte musicae expressionisticae iacet, dissonantia praevalente, ut "concors affirmansque artis proprietas expellatur."
Maiores personae
Tres personae expressionismi musici maximi momenti fuerunt Arnoldus Schoenberg (1874–1951) et eius discipuli, Antonius Webern (1883–1945) et Albanus Berg (1885–1935), una Schola Vindobonensis Secunda appellata. Alii compositores cum expressionismo consociati fuerunt Ernestus Krenek (1900–1991) (Symphonia Secunda, 1922), Paulus Hindemith (1895–1963) (Die junge Magd, Op. 23b, 1922, sex poemata Georgii Trakl tractans), Inguarus Stravinsky (1882–1971) (Tres Lyrica Iaponiensia, 1913), et Alexander Skrjabin (1872–1915) (ultimae sonatae pro clavili) Alius expressionista magni momenti fuit Adalbertus Bartók (1881–1945) in operibus primis, secundo decennio saeculi vicensimi compositis, sicut Castellum Barbae Caeruleae (1911), Princeps Ligneus (1917), et Mandarinicus Mirus (1919). Inter activos compositores Americanos quibus erat misericors "impulsus talis expressionis amplificatae" sub tempore compositionum libere atonalium et expressionisticarum Schoenbergianarum (ab 1908 ad 1921) fuerunt Carolus Ruggles, Dane Rudhyar, et "aliqua ex parte," Carolus Ives, cuius carmen "Walt Whitman" est exemplum clarissimum. Graves expressionismi praecursores fuerunt Ricardus Wagner (1813–1883), Gustavus Mahler (1860–1911), et Ricardus Strauss (1864–1949). Compositores recentiores, sicut Petrus Maxwell Davies (n. 1934), "aliquando visi sunt expressionismum Schoenbergianum, Berg, et Webern perpetuare visi sunt," et proprietas distinctior Heinz Holliger (n. 1939) "est vehementer occupata evocatio . . . expressionismi necessario lyrici in Schoenberg, Berg, et praecipue Webern inventi." Etiam multi pictores expressionistae fuerunt, ut e.g. Antonius Faistauer Salisburgensis.
Ricardus Lipinski
Ricardus (Theod. Richard) Lipinski (natus 7 Februarii 1867 Gedani, mortuus 18 Aprilis 1936 vico Bennewitz apud Lipsiam) vir publicus Germaniae et sodalis SPD et interim USPD fuit.
Iuventus et munus
Post scholam finitam Lipinski tirocinium adiutoris mercatoris fecit et primo hoc munere vivit. Mox autem secretarius collegii opificum factus est et pro factione sua laboravit (vide infra). Annis 1894 - 1901 pro actis diurnis factionis SPD Lipsiae scribebat et ad usque 1933 domum editoriam possidebat et ipse scriptor erat.
Cursus honorum
Lipinski ab anno 1890 sodalis SPD factus, annis 1903 - 1907 legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ab anno 1907 praeses factionis Lipsiae fuit. Anno 1917 cum aliis SPD reliquit, quod contra bellum continuendum censebat, et ad factionem USPD accessit. Postquam Saxoniae rex Fridericus Augustus III mense Novembri 1918 dimissus et monarchia abolita est, Lipinski 15 Novembris 1918 - 21 Ianuarii 1919 praeses consilii legatorum populi et quasi praeses ministrorum Saxoniae erat. Anno 1919/1920 etiam legatus senatus terrae Saxoniae et annis 1920 - 1923 administer rerum internarum eius terrae fuit. Iam anno 1920 iterum legatus Dietae imperii electus est et ad annum 1933 mansit. Anno 1922 iterum ad SPD revertebat et ad annum 1933 iterum praeses huius factionis Lipsiae erat. Cum Nazistae Germaniae rerum potiti sunt, Lipinski in carcerem missus et ad annum 1935 retentus est.
Paulinus Alcántara
Paulinus Alcántara Riestrá, natus die 7 Octobris 1896 in Iloilo in Philippinis, mortuus 13 Februarii 1964 in  Barcino, fuit inter pedilusor Philippinarum et Hispaniae. .
Guinkirchen
Guinkirchen  est commune 186 incolarum (anno 2006) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Balot (Clivus Aureus)
Balot est commune Francicum 91 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Panionium
Initio duodecim civitates illius amphictyoniae fuere ː Miletus, Myus, Priene, Ephesus, Colophon, Lebedos, Teos, Clazomenae, Erythrae, Phocaea, Chios et Samos. Tertia decima accessit Smyrna postquam Colophonii exsules in moenia recepti priores incolas Aeoles expulerunt (VI saec. a.C.n. ?).
Baigneux-les-Juifs
Baigneux-les-Juifs est commune Francicum 251 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Guinzeling
Guinzeling  est commune 65 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Herennius Etruscus
Quintus Herennius Etruscus Messius Decius (natus circa annum 227; obiit Abritti mense Iunio 251), filius imperatoris Decii et uxoris, Herenniae Cupresseniae Etruscillae, et frater imperatoris Hostiliani, breviter anno 251 fuit imperator Romanus.
Vita
Imperator Decius ante 8 Iunii 250 Herennium Etruscum et ante 22 Septembris eiusdem anni fratrem eius Hostilianum Caesares fecit. Ante 9 Iunii 251 Augustus proclamatus est, sed paulo post Decius et Herennius a Gothis profligati et necati sunt.
Solomon Rysinius
Solomon Rysinius vel Solomon Pantherus Leucorussus (Albaruthenice Саламо́н Рысі́нскі, circa annum 1560 natus et die 13 Novembris anni 1625 mortuus, humanista Polonus et Albaruthenus, poeta Latinus fuit. Primus, qui Latine se Albaruthenum (Leucorussum) vocavit.
Vita et opera
Lipsiae et Aldorphiae educatus, cum Conrado Riterhusio in Ausonium coniecturarum librum edidit necnon epistolas suas. Postea in patriam revertit et apud principes Radivillos vivebat; Epitome rerum ab Christophoro Radivilio gestarum a Rysinio scripta carmen eius heroicum de bello Livonico continet. Psalterium Polonice vertit, Andreae autem Rymsza carmina Latine.
Prosper Montagné
Prosper Montagné, nomine pleno nativo Paul Marius Octave Prosper Montagné (Carcasone natus die 14 Novembris 1865; Savarae die 22 Aprilis 1948 mortuus) fuit coquus et scriptor de arte coquinaria. Auctor fuit operis encyclopaedici Larousse gastronomique. Popinam nomine Montagné traiteur ab anno 1920 usque in 1928 tenuit.
De coquina, magistrum suum Brillat-Savarin confitens, "Bonum" ait "non nisi ex optimo fit" (On ne fait du bon qu'avec du très bon). Erant qui eum dispendiosiorem aestimabant, ut qui astacum stilo Newberg et locustam panis frustulis involutam inferret, tubera integra tantum praeberet quippe quae, si consecarentur, aroma suum perderent. De celebritate haec post obitum dicta sunt:
De vita
Filius fuit Victoris Germani Montagné, qui pantopolium gerebat. Iussu patris, qui deversorium Tolosanum Hôtel des quatre saisons nuper emerat, iuvenis ibi duos annos laboravit, mox iuxta pastillarium eiusdem urbis, deinde ad thermas Cautarets apud Hôtel d'Angleterre eo tempore frequentatissimum, archimagiro Alphonsus Meillon. Mox Lutetiam petivit ubi in deversoriis Les Ambassadeurs et  laborabat, sed in exercitum convocatus cum Philea Gilbert librum manualem de coquina militari edidit. Absolutus sub archimagiro Ioanne Giroix aestate Balneo Lixonensi in, hieme in  Montis Caroli principatus Monoeci operam dedit, unde sub novo archimagiro Prosper Salles, Phileae Gilbert discipulo, manserit. Lutetiam annis 1890 reditus, archimagirus apud coffearia ' et ', denuo apud Grand Hôtel Parisiense ubi iamdudum laboraverat. His annis cum Prosperum Salles Phileaque Gilbert librum coquinarium La Grande Cuisine Illustrée paravit, quem pecuniis suis anno 1902 divulgari iussit. Ab anno 1907 ad opera litteraria et diurnaria se dicavit. Iam antea commentationes de re gastronomica diario L'Œuvre contribuebat scriptoribusque collegis saepe ad prandium apud se invitavit. Editor principalis fuit periodici Revue culinaire. His annis opus magnum Larousse gastronomique paravit, multis rebus ab Grand dictionnaire de cuisine Alexandri Dumas (1872) demptis sed pluribus e novo scriptis: cui operi amici Phileas Gilbert et Augustus Escoffier praefationes scripserunt. Quo libro perfecto, annis 1920 et 1930 popinas direxit.
Montagné traiteur
Popinam suam ab anno 1920 usque in 1928 tenuit, nomine simplici Montagné, traiteur ("obsonator"), stylo vel Directorii vel Ludovici Philippi ornatam, his annis laudatissimam, postea a multis lamentatam.
Iter ab Antiochia Alexandriam
Iter ab Antiochia Alexandriam usque per vias Romanas in Itinerario Antonini describitur sub titulo "Ab Urbe Mediolanum, inde Aquileia, inde Sirmium, inde Nicomediam, inde Antiocia, inde Alexandria, inde in Aegypto Hiera Sicaminos usque" (147,1-154,5). Milia passuum 802 enumerantur ab Antiochia usque ad Alexandriam.
Prosper Montagné
Montagné traiteur
Fercula ab eo aut inventa aut perfecta celebrabantur, inter quae rognons de veau flambés au cognac ("renes vitellini e spiritu Cognacensi flammati")
Rôtisserie de la Reine Pédauque
Popinam Rôtisserie de la Reine Pédauque, nuper a negotiatore vinario emptam, ab anno 1937 usque ad obitum direxit. Ibi ferculum Foie gras Reine Pédauque (ficatum anserinum saginatum e tuberis, glacie impositum) inferre solebat.
Fortuna
Societas (Club) Prosperi Montagné Carcasone anno 1950 constituta est, suadente imprimis René Morand amicus popinariusque. Larousse gastronomique hodie usque editionibus renovatis Francogallicis versionibusque in linguas plures divulgatur.
Betaucourt
Betaucourt  est commune Francicum 159 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Laiacum
Laiacum (Francogallice L'Haÿ-les-Roses) est urbs et commune Francicum 31'201 incolarum (anno 2013) praefecturae Valle Matronae in regione Insula Franciae.
Henry V (Shakesperius)
Henry V est fabula historica a Gulielmo Shakesperio composita. Edita est in quarto anno 1600 rursusque 1602 et 1609 et in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 complexa.
Tutela circumiectalis
Tutela ambitalis est usus ambitum naturalium ab individuis, consociationibus, regiminibusque tutandi. Finis ad conservandos opes naturales et ambitum naturalem spectat et intendit, ubi potest, ut incommoda reparentur et tendentiae revertantur.
Sub vi nimiae consumptionis, accrescente mundicolarum numero, evolvente technologia, ambitus biophysicus, nonnumquam perpetuo dilapsus est. Hoc agnoverunt et regimina refrenare coeperant actiones quae dilapsum ambitalem efficiebat. Quandoquidem ab annis 1960, motus ambitales prudentiam de variis quaestionibus ambitalibus creabat. Dissentiunt quidam de modo influxus ambitalis in actiones humanas, praescripta ad tutamentum interdum disputabantur. Anno 1972, programm circumiectorum Consociationis Nationum pro tutela ambitali constitutum est.
Voluntaria conventa ambitalia
In civitatibus industrialibus, pacta ambitalia frequenter aream societatibus oeconomicis praebent, ut normae regulatoriae minimales recognoscantur itaque emolumentum optimae praxeos ambitalis. Verbi gratia, in India EIT (Environment Improvement Trust, Societas Ambitum Meliorandi) operam navat in tutamento ambitus silvarumque ex anno 1998. Grex voluntariorum viridorum finem proposuit conceptum Green India Clean India. In civitatibus se evolventibus, velut in America Latina, haec conventa frequentius pacta sunt quae quaestiones in communibus mederentur.
Besnans
Besnans  est commune Francicum 81 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Ilsede
Ilsede  commune Saxoniae Inferioris in circulo Peine situm est. Ilsede ex vicis Bülten (1791 incolae), Groß Bülten (1399), Groß Ilsede (2703), Klein Ilsede (1912) Ölsburg (2800) atque Solschen (1083), qui iam pridem ad Ilsede pertinuerunt, atque ex Adenstedt, Gadenstedt, Groß Lafferde, Münstedt atque Oberg, qui ad Lahstedt pertinuerunt, constat.
Historia
Groß Ilsede nomine Ilisede die 3 Novembris 1053 primo in actis Henrici III imperatoris descriptum est. Anno 1802 ad Borussiam pervenit, anno 1807 ad Regnum Westphaliae, anno 1815 ad Regnum Hannoveranum, tum anno 1866 hoc hoc regno iterum ad Borussiam pervenit et anno 1946 pars Saxonia Inferioris factum est. Die 1 Ianuarii 2015 Lahstedt commune finitimum cum Ilsede in unum commune coniunctum est.
Valor medius arithmeticus
Valor medius arithmeticus (vel, ut dicit Boethius, arithmetica medietas) copiae numerorum est summus numerorum per numerum numerorum divisus. Est species valor medius exspectatus.
Sainte-Hélène (Girundia)
Sainte-Hélène est commune Francicum 2'643 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Mathematica discreta
Mathematica discreta est pars artis mathematicae quae de numeris integris et rebus discretis tractat. Contrarium est analysis, ubi res maximi momenti sunt continuitas et limites. Mathematica discreta probabilitatem simplicem, algorithmus, calculum coninctionibus, N-plecem, logicam propositionale, programma computatrale, theoriam graphorum, theoriam copiarum, theoriam ludorum et combinatoricam comprehendit. Potest etiam "mathematica finita" appellari, etiamsi res in hac mathematicae parte non omnes finitae sunt (ut, exempli gratia, copia numerorum integrum est infinita).
Galfridus Hull
Philosophiae Doctor, breviter Ph.D., factus est apud Universitatem Sydneii pars Occidentalis, cum dissertatione cui titulus, latine, "De unitate ab origine linguarum Galliae Cisalpinae Retiaeque" (Latinae originis linguae) est.
Hull Lexicon linguae Tetumicae scripsit. Lingua Tetumica Timoriae Orientalis lingua franca et lingua nationalis est, lingua Austronesica cum Lusitanis (atque Latinae originis lingua) ponderibus.
Baptisterium Arianorum
Baptisterium Arianorum est opus ecclesiasticum Ravennae in Italia, quod saec. 5 exeunte aedificatum est, cum Theoderico rege Ostrogothorum Arianismus religio regia facta est. Ornatu simplicius est quam Baptisterium ecclesiae cathedralis Ravennatis.
Sicut alia aedificia Ravennae baptisterium notum est propter opus tessellatum in interiore situm. Una cum aliis ecclesiis urbis baptisterium Arianorum inter patrimonium totius mundi inscripta est.
Saec. 6 exeunte baptisterium ab Ecclesia Catholica Romana in ecclesiam Sanctae Mariae in Cosmedin mutatum est.
Res externae
Aedificium octagonon cum quattuor apsidibus his diebus 2,25 m infra terrae fastigium temporis, quo aedificatum est, iacet, quod ex tunc fastigium terrae Ravennae maxime increvit.
Res internae
In intima aedificii parte nihil ornamentorum nisi opus tesselatum in tholo servatum est. Hoc illi baptisterii cathedralis simile est, quod, ut putatur, huic exemplari fuit. Medio in opere tesselato baptismus Christi in flumine Iordane demonstratur. Iesus omnino nudus a Spiritu Sancto forma columbae baptizatur, Ioanne Baptista simul caput Iesu tangente. Tertia figura cannam palustrem ferens Iordanis flumen est. Cum Iesu membrum virile aliter ac in arte Byzantina clare videatur, sunt, qui credant hoc proprium Arianismi esse, vero non exstant alia exempla aut causae theologicae. Inde probabilius est vis artis antiquae, quae nudidatem monstrare non verecundata est, saeculo 5 adhuc perseveravisse.
Cuncti apostoli vestibus candidis induti divinoque capiti circumfusi igni in opere tesselato palmis separati monstrantur. Inter Sanctum Petrum clavem coelorum tenens et Sanctum Paulum, qui volumina fert, Hetoimasia picta est: crux magna in throno, Christum a cruce regnantem significans.
Leonardus Johansson
Lennart Johansson (Holmiae natus die 5 Novembris 1929; mortuus die 4 Iunii 2019) fuit pediludii societatum dux qui ab anno 1990 usque ad annum 2007 Unionis Europaeae Societatum Pediludii (UEFA) praeses.
Bagnot
Bagnot est commune Francicum 127 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Emericus Sinelli
Emericus Sinelli Capuccinus (natus die 29 Iunii 1622 Comarae, mortuus die 23 Februarii 1685 Vindobonae) theologus Austriacus et archiepiscopus Vindobonensis fuit.
Vita
Filius Michaelis Senelli, cuiusdam lanii Romani nomine Ioannis Antonii baptizatus est. Lentiae et Ingolstadii studens in ordinem Capucinnorum intravit. Anno 1644 Gmunden in oppido Austriae Superioris professionem religiosam dedit. Primo missionarius praedicans fuit quem mittebant in Austriae Inferioris septentrionem ad protestantes convertendos. Postea Pragae et Vindobonae in Basilica Mariae ad Scotos muneribus fungebatur. In orationibus atque homeliis vitam aulicam criticans consiliarius imperatoris Leopoldi I proclamatus est. Ei anno 1670 persuasit ut Iudaeos e Leopoldstadt pellerentur.
Die 17 Novembris 1680 archiepiscopus Vindobonensis ab imperatore propositus est. Monachus ordinis mendicantis honorem potius refutabat, ut papa Innocentius XI ipse nuntio apostolico transactore acceptationem vehimentissime iuberet. Die 4 Maii 1681 nuntius Franciscus Buonvisi eum episcopum ordinavit. Sinelli consiliarius a secretis imperialis factus est, anno 1682 minister primus quoque. Attamen modestum vivendi genus continuavit. In episcopalibus plerumque egit in vicariotate pro eo episcopus Novostadii Leopoldus Carolus de Kollonitsch.
Secunda obsidio Vienennsis fiebat cum Sinelli episcopus et Marcus Avianensis legatus papalis Vindobonae essent. Cum aulicis Sinelli urbem reliquit; victoria apud Calvum montem parta una cum imperatore die 14 Septembri Vindobonam revenit ubi fana demolita restrui iussit. Promotione cardinalis non iam gavisus est morte sua moriens. Sepeliverunt eum in crypta episcopali ecclesiae cathedralis Sancti Stephani Vindobonensis.
Microhistoria
Microhistoria est profunda minoris unitatis investigationis bene definitae investigatio historica, plerumque unius eventus, communitatis vici, familiae, singuli hominis. Microhistoria autem in campo tam distingui potest a simplice studio casus ut ea velit "[rogare] magnas quaestiones in locis parvis," secundum definitionem apud Carolum Joyner dato. Notio microhistoriae scriptae in Italia decennio 198 orta est, ubi microstoria (Italice) historiam culturae et societatis comprehendere coepit. Libri autem E. P. Thompson et Emmanuelis Le Roy Ladurie, microhistoriae Britannica et Francica praecurrentes, opus Ginzburgianum antecesserant.
Ginzburg ipse evolutionem termini microhistoriae adumbravit. Fortasse primus casus in titulo commentarii Pickett’s Charge: A Microhistory of the Final Charge at Gettysburg, July 3, 1863 (1959) a Georgio R. Stewart historico Americano scripto apparet. Varii usus alii decennium 197 inveniuntur, cum eruditi verbum plerumque cum aspectibus magnis de structura comparabant, et eius res detrectabant.
Microhistoria rerum gestarum scriptores Francicos et Germanos magnopere decennia 199 et 200 movebat, cum libros classicos in nonnullis linguis produceret. Videri potest pars historiae culturae cum historia mentis (histoire des mentalités) Scholae Annalium Francicae, historia quotidiana (Alltagsgeschichte) Germana, et anthropologia historica. Notionis Germanicae simillima est, sed ea, praecipue in versione Italica, vehementius dicit agenturam actorum historicorum et ergo culturam non vult videre vim statuentem.
Guntzviller
Guntzviller  est commune 338 incolarum (anno 1999) praefecturae Mosellae in Franciae orientalis regione Lotharingia.
Belverne
Belverne  est commune Francicum 131 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris Superioris in regione Libero Comitatu.
Bibliotheca Medicea (Lutetia)
Bibliotheca Medicea ea est quae Catharina Medicea anno 1533 ad Franciam advexit, regis Francisci II sponsa. In Bibliotheca Regia comprehensa est, hodie autem in Bibliotheca Nationali Francica.
3925 Tretʹyakov
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3925 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Henry VI part I
Henry VI part I est fabula historica a Gulielmo Shakesperio composita. Docta est, ut censetur, anno 1592 primumque in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 edita.
Avot (Clivus Aureus)
Avot est commune Francicum 150 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
5866 Sachsen
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5866 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Richard II (Shakesperius)
Richard II (titulo pleno The Tragedie of King Richard II) est fabula historica a Gulielmo Shakesperio composita. Edita est in quarto anno 1597, bis anno 1598, rursus 1608 et 1615, et in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 complexa. Narrantur anni ultimi Ricardi II regis, usurpatio Henrici Bolingbroke, Ricardique mors.
Fons principalis historicus quo usus est Shakesperius fuit Raphaëlis Holinshed Chronica, cuius editio altera anno 1587 prodit. Insuper perlegerat ut videtur Eduardi Hall Union of the Two Noble Families of Lancaster and York, a Ricardo Grafton auctam, annis 1548 et 1550 divulgatam; etiam Samuelis Daniel carmen epicum de bellis civilibus Anglicis; etiam fabulam paulo antea compositam, Thomas of Woodstock nuncupatam (nisi Shakesperius ipse cum aliis hanc fabulam confecisset).
Avosnes
Avosnes est commune Francicum 73 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Sainte-Florence (Girundia)
Sainte-Florence est commune Francicum 137 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Sainte-Gemme (Girundia)
Sainte-Gemme (Gasconice Senta Gema ) est commune Francicum 257 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Artemius Franchi
Artemius Franchi (Florentiae die 8 Ianuarii 1922 natus; Saenae Iuliae propter autocineti sinistrum casum mortuus die 12 Augusti 1983) fuit pediludii societatum dux et ab anno 1973 usque ad   mortem Unionis Europaeae Societatum Pediludii (UEFA) praeses.
Iacobus Georges
Iacobus Georges (natus in Maurice-sur-Moselle praefecturae Francicae Vosegi die 30 Maii 1916; ibidem mortuus die 25 Februarii 2004) fuit pediludii societatum dux et ab anno 1983 usque ad annum 1990 Unionis Europaeae Societatum Pediludii (UEFA) praeses.
Henry VI part II
Henry VI part II est fabula historica a Gulielmo Shakesperio composita. Docta est fortasse anno 1592, edita in quarto anno 1594 rursusque 1600 et in editione in folio (titulo Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies) anno 1623 complexa.
Titulus editionum primae et secundae est The First part of the Contention betwixt the two famous Houses of Yorke and Lancaster, with the death of the good Duke Humphrey, and the banishment and death of the Duke of Suffolke, and the Tragicall end of the proud Cardinal of Winchester, with the notable Rebellion of Jack Cade, and the Duke of Yorke's first claim unto the Crowne. Titulus The Second Part of Henry the Sixt, with the Death of the Good Duke Humphrey anno 1623 impositus est.