cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Calatafinum
Alia nomina
Alia nomina urbis sunt: Calatafimium, Calatafinum vel Calataphim ; olim Castrum Phimes vel Castrum Euphemii ; antique fortasse Longarium.
Stephanus Toulmin
Stephanus Toulmin, 1922 – 2009, vulgo ac plene Stephen Edelston Toulmin, fuit philosophus Americanus ex Anglia oriundus, qui potentissime in philosophiam scientiaem, metaphilosophiam et ratiocinationem moralem inquisivit, novamque rationem excogitavit, qua virtutes argumentorum diiudicare posset.
De vita
Toulmin Londini die 25 Martii anno 1922 natus est.
Anno 1942 graduatus est in mathematica apud Collegium Regale Cantabrigiae, ubi etiam conloquiis apostolorum Cantabrigiensium interfuit. Post bellum ad studia philosophiae se contulit, et gradum philosophiae doctoris cepit anno 1948. Dissertatio eius, An Examination of the Place of Reason in Ethics, anno 1951 e prelo prodiit. Praeceptis Ludovici Wittgenstein adeo se implicavit, ut hunc novo intellectu consequi vellet: diluxerat enim ei, cum Tractatum in culturae et historiae contextu, in quo creatus erat, perscrutaretur, Wittgensteinium non epistemologiam sed linguae ad mundum relationem tractare.
In variis universitatibus docuit, sicut ab anno 1949 ad 1954 phiosophiam scientiae in Universitate Oxoniensi, quorum annorum emolumentum, liber The Philosophy of Science: an Introduction, anno 1953 divulgatum est. Et anno 1958, cum in Universitate Ledesiensi munere professoris fungebatur, librum potentissimum divulgavit, scilicet The Uses of Argument, quo magnopere innotuit, licet primum a collegis despicatui duceretur.
Anno 1965 Toulmin in Civitatibus Foederatis consedit, ibique varia officia administravit. Anno 1972, cum in Universitate Californiensi Sanctae Crucis versabatur, in medium prodidit librum Human Understanding: The Collective Use and Evolution of Concepts, in quo mutationem conceptualem ex processu evolutionario fieri contendit. Anno proximo una cum Allan Janik librum Wittgenstein's Vienna edidit, quo libro auctores cogitandi et ratiocinandi modum historia et cultura contexi vehementer proponunt.
Ab anno 1975 ad 1978 Toulmin operi Commissionis nationalis hominibus ab experimentis biomedicis protegendis (National Commission for the Protection of Human Subjects of Biomedical and Behavioral Research) interfuit, et naturam quandam peculiarem consiliorum a Commissione captorum animadvertit: nam consilia satis communi consensu capta intellexit non a communibus absolutisque principiis moralibus ducta esse, sed potius in praesenti quoque casu posita. Una cum Alberto R. Jonsen, qui idem senserat, librum conscripsit The Abuse of Casuistry: A History of Moral Reasoning (1988), qui casuisticae moderatae usum defendit, abusum tollit. Anno 1990, cum in Caurina universitate (Northwestern University) munere professoris fungebatur, in medium protulit librum Cosmopolis: The Hidden Agenda of Modernity, quo mores debilitatos scientiae modernae reprehendit.
De philosophia
Toulmin rationem prospectumque historicum temporalem localemque primo loco posuit. Si enim quaestiones ethicae et scientiaae comprehendere volumus, unde consurgant, sciscitari debemus. Qui tenor philosophiae Toulminianae ab initio semperque perstitit. Etiam modum intellegendi apud homines additis temporibus mutabilem esse demonstravit, neque eum in inmutabile redigere voluit.
De auctoribus Stephani Toulmin
Toulmin Ludovico Wittgenstein et R. G. Collingwood usus est auctoribus maximis philosophiae suae.
A Wittgensteinio Toulmin ante omnia intellectum pragmaticum significationis accepit, in quo significatio verborum et enuntiatorum esse videtur multiplex et renovabilis relatio quae est inter ludos linguae et formam vitae communitatis eadem lingua loquentium. Hoc modo Toulmin notionem 'rationaitatis' semper tractavit. Nam rationem, quo modo in variis contextibus historicis adhibeatur, describere maluit, potius quam philosophorum analyticorum more excutere idealem vel rectam ratiocinationem. Cum primis enim dissertatione (Toulmin 1950) Wittgensteinium posterioris temporis secutus ethicam explicuisse videtur. Et cum suum programma ad philosophiam scientiae et enarrationem argumenationis admovebat, etiam magis frigere se sensit.
Exeuntibus annis 1950 Collingwood apud Toulmin, quippe quod res historicas magni faceret, valere coepit. A Collingwoodio enim didicit notionem 'praesuppositionum conceptualium' (conceptual presuppositions) ad temporum decursum configurabilium, quae quam plurimum, qualem intellegamus mundum esse, determinant. Nisi enim de certis fundamentalibus conceptibus consentire potuerimus, deficiet ratio, quae scilicet poscit, ut conloquio argumentum quoddam communicetur. Qui quidem conceptus fundamentales inventionibus ingeniosissimis perquam commutati sunt, qui processus non nisi per historiam probari poterit. In scientia autem — vel de consueta philosophia scientiae (Carnap, Hempel, etc.), vel de eius critica "publica" Popperiana agebatur — conceptus, quibus propositiones enuntiabantur, praefiniti esse credebantur. Cum enim apud Carolum Popper de probabilitate conceptuum ageretur, Toulmin de aptabilitate conceptuum curabat. Nam in theoriis scientificis explanationibusque multae diversaeque imagines mundi usurpari solent, quae tantummodo ex tempore in systemata deductiva et axiomatica utiliter redigi possunt. Itaque Toulmin usus scientiarum (nec non ceteros contextus sociales) magnopere ad intellectum conceptuum et argumentum theoriarum scientificarum conferre credidit.
De relativismo et relativitate
Ineuntibus annis 1970 Toulmin ad epistemologiam et sociologiam cognitivam se contulit, nam de intellectu humano opus tripertitum conscribere in animo habebat. Sed primam tantum partem, The Common Use and Evolution of Concepts, huius operis magnifici (et magni spei) Human Understanding, anno 1972 in medium protulit. Non iam hic de scientia agebat, sed de coeptis intellectualibus (intellectual enterprises) curabat, quorum exsecutio multas variasque vias et rationes (rational procedures) ex vita cotidiana erutas posceret. Scientiam autem et varias disciplinas scientificas dixit exempla praebere bonarum exsecutionum, quamquam omnia coepta non exhaurirent. Hoc in opere auctoritas Collingwoodiana plurimum valet. Relativitas manifesta morum et cosmotheoriarum quomodo a conclusionibus relativisticis distinguatur, quaestio magna est. Mutationes conceptuales quomodo, aliter quam invocatis inmutabilibus absolutis formalibus principiis rationalitatis, argumentis rationalibus defendi possint? Toulmin, quippe quod hoc, ut intellectum humanum comprehenderet, susceperit, duas opposuit notiones contrarias, scilicet notionem relativisticam Collingwoodii et notionem absolutisticam Gottlobi Frege.
Frege aprioristicas normativasque leges cogitationis (Denkgesetze), sicut principium exclusi tertii, ab empiricis et psychologicis cogitandi legibus distinxit. Cum distinctio Fregeana communi consensu adprobata esset, leges cogitationis inmutabiles historiaque carentes in locum mensurae rationalitatis sublatae sunt. Siquidem systema logicae ideale sit, rationis usus temporalis ad iudicandam rationalitatem nihil conferre videtur, namque hic mutationes conceptuales nihil nisi vires naturae et res empiricae historicaeque sint.
Apud Collingwood autem conceptus linguae corpus praesuppositionum faciunt. Cui corpori hierarchico subiacere docet praesuppositiones absolutas (absolute presuppositions), in quibus omnes conceptus positi sunt intercedentibus praesuppositionibus relativis. Exempli gratia, notio opticae dispersionis in conceptu 'longitudinis undae' posita est intercedentibus relativis praesuppositionibus. Longitudo undae invicem conceptum 'radii lucis' poscit. Collingwood variis distinctisque praesuppositionibus absolutis aetatem vel "epocham" historicam ab alteris distinguit. Negat autem Toulmin fieri posse, ut apud Collingwood variae praesuppositiones absolutae inter se rationaliter comparari possint. Necesse est enim, ut haec comparatio in aliquo conceptu etiam magis fundamentali posita sit, ex quo consequi videtur, ut absolutae illae praesuppositiones re vera relativae sint. Itaque unius systematis conceptualis in aliud mutationes non ratione sed causis historicis defendi possint.
Relativitas Collingwoodiana Stephano Toulmin magis placuisse videtur quam absolutismus Fregeanus. Sed ne Collingwood quidem omnino satisfecit. Cum enim praesuppositiones apud Collingwood absolutae sint sibique sufficiant, Toulmin arduum inpeditumque esse putat mutationes conceptuales argumentis rationalibus confirmare. Quodsi rationalitati ab initio natura quam maxime systematica (systematicitas logica vel formalis) negata erit, secundum Toulmin nihil obstabit, quominus, evitato nihilismo, relativitas rationalitatis adprobari possit. In communibus praesumptis 'absolutis' ad argumentationem rationalem requisitis non distinguuntur "epochae" successivae, ut voluit Collingwood, sed disciplinae scientificae coaequales. Disciplinis enim sua cuique norma et ratio sunt, non una vel communis ratio sed tamquam familia rationum. Praeterea omnis disciplina una cum aliis disciplinis persistit et mutatur, nam conceptus qui disciplinam constituunt paulatim ad usus communitatis adcommodantur, suumque valorem ex vitae consuetudinibus communitatis excipiunt, quamquam rationalitatem mutationum conceptualium a vitae consuetudinibus duci non posse constat.
Esterre
Esterre (Occitanice Estèrra) est commune Francicum 204 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Stephanus Toulmin
Scientia et phronesis
Quamquam philosophia Occidentalis magnopere in cultu systematicitatis posita est, sunt qui huic adversentur dogmati. Aristoteles, etsi placita a Platone tradita pro sua parte coleret, certum et necessarium quaerere noluit in talibus partibus scientiae, ubi inprobabiles sint inventu. Quamquam de veritates in homine naturaque inveniendi potestate Platoni consensit, credebat etiam facultatem hominis consilia capiendi καθῆκον (id est: pro tempore et pro re) praeferendam esse potestati formaliter ratiocinandi. Quamquam scientiam theoreticam in physica et logica inpetrari posse putabat, tamen praesertim ethicam, artem rhetoricam remque politicam ad sapientiam practicam vel phronesin pertinere existimabat: quas vitiosum sit scientiarum universalium loco numerare.
Quae notiones rationalitatis — formalistica a Platone tradita, phronetica ab Aristotele tradita — in philosophia occidentali usque ad saeculum XVII conserte processerunt. Nam eo quidem saeculo (secundum Toulmin) phronesis formali cessit theoriae, quae deinde mensura et exemplar scientiae et rationis facta est. Phroneticis autem scientiis vel artibus humanioribus locus secundarius datus est. Saeculo XX increbruit consuetudo dividendi doctrinas in scientias 'obiectivas' explanatoriasque et in scientias hermeneuticas vel ad interpretationem intellegentem (Verstehen) contendentes.
Soianum
Soianum (Italiane: Soiano del Lago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 900 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Soianenses appellantur.
Geographia
Municipium in Riviera Benacensi Brixiana et in Valtenesi situm.
Anianus
Urbis administratio
Praesens praefectus urbis est Philippus Baratault.
Courteron
Courteron  est commune Francicum 118 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Childericus II
Childericus II (natus circa annum 655, mortuus (necatus) anno 675) fuit rex Francorum ab anno 662 ad mortem. Erat filius minor regis Chlodovechi II et Bathildis reginae. Anno 662, post mortem Childeberti adoptivi, qui Carolingus ab rege Sigeberto III adhuc orbus ut filius acceptus erat, rex Austrasiae factus est, sed sub tutela Chimnehildae mansit, uxoris avunculi Sigiberti III. et Wulfualdi maioris domus Austrasiae.
Eodem anno Bilihildam, filiam Chimnehildae in matrimonium duxit. Ex ea circa annum 670 filios Dagobertum et Chilpericum II habuit. Cum anno 673 Chlotarius III frater, rex Neustriae mortuus esset, nobiles eius partis regni Childericum contra voluntatem Ebroini maioris domus Neustriae, qui tertio fratri Theuderico III favebat, Childericum regem totius regni Francorum fecerunt, Ebroinum et Theudericum in monasterium missi sunt.
Autumno autem anni 675 sicariis necatus est, una cum uxore et Dagoberto filio. Filius alter Chilpericus in monasterium delatus est.
Michael Gorčakov
Michael Demetrii filius Gorčakov (Russice: Михаил Дмитриевич Горчаков, tr. Michail Dmitrievič Gorčakov, natus die 8 Februarii (?) 1793, mortuus 30 Maii 1861 Varsoviae) dux militum Russicus fuit.
Cursus honorum
Gorčakov nobilissima gente natus anno 1807 ad exercitum Imperii Russici accessit. Anno 1809 succenturio factus bello Persico interfuit. Et in pugnis contra Napoleonem I imperatorem Franciae certavit, i.g. anno 1812 apud Vorotunum se fortior praestabat. Celeriter promotus et iam anno 1824 generalis maior erat. Anno 1828/29 in bello contra Imperium Ottomanicum pugnavit et obsidionibus Durostori et Shumen (in Bulgaria intefuit. Anno 1831 etiam militibus suis insurgentes Polonicos suppressit. Anno 1846 gubernator Russicus Poloniae nominatus est et anno 1849 contra Hungaricos rebus novis studentes acriter egit. Anno 1853 Gorčakov duce Russiae exercitus Moldaviae et Valachiae occupavit. Quo facto commotus Imperium Ottomanicum Russiae bellum indixit. Gorčakov omnibus Russicis copiis ad Danubium certantibus imperavit. Anno 1854 cum militibus suis et Ioanne Paskevič frustra Durostorum obsidebat. Postea eodem anno dux exercitus in Proelio Almae in Crimaea peninsula suaciatus est. Mense Martio 1855 successor Alexandri Menšikov summus dux copiarum Russicarum in Crimaea nominatus est. Anno 1856 usque ad mortem iterum gubernator Poloniae erat. Sebastopoli sepultus est.
Artaphernes
Artaphernes (Graece: Ἀρταφέρνης aut Ἀρταφρένης, Lingua Persica antiqua: Artafarna ; Elamitice Irdaparna; Accadice Atapirna, floruit circiter 513 - 492 a.C.n.) fuit satrapes imperii Achaemenidarum. Filius fuit Hystaspis et frater minor magni regis Darii I. Artaphernes, quippe dux exercitus Persici et satrapes Lydiae, cum variis rationibus cum Graecis coniunctus tum partes primas in seditione Ionica comprimenda egit. Filius ei fuit eiusdem nominis qui Persas una cum Date per insulas ad Marathonem duxit.
Quintus Aemilius Q.f. Barbula
Quintus Aemilius Q.f.L.n. Barbula (nescimus, quando natus quandoque mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi 4 a.C.n. exeuntis erat.
Familia
Quintus primus e gente sua ad rem publicam accessit. Lucius Aemilius Q.f. Barbula consul anni 281 a.C.n. eius filius fuit.
Cursus honorum
Aemilius annis 317 a.C.n. et 311 a.C.n. consul Romanus erat, una cum Gaio Iunio C.f. Bubulco Bruto. Anno 317 ambo consul in Apulia et Lucania imperium gesserunt atque castellum Forentum expugnaverunt. . Die 13 Augusti 311 Aemilius de Etruscis triumphavit.
Tilloy-lès-Mofflaines
Tilloy-lès-Mofflaines est commune Francicum 1'370 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Curtius Smolak
Curtius Smolak (die 5 Aprilis 1944 Vindobonae natus) est professor philologiae classicae atque Latinitatis tardioris et mediaevalis apud Universitatem studiorum Vindobonensem. Discipulus fuit eminentium latinizantium Rodolphi Hanslik, Albini Lesky et Herberti Hunger, nuncque sodalis est Academiae Latinitati Fovendae.
Anno 1969 sub auspiciis praesidentis rei publicae praesentavit disserationem inauguralem de Apotheosi Prudentis cum thesi annexa de arte poëtica in poësi Apotheosis Prudentis.
Ab anno 1969 fuit assistens in Instituto Philologiae Classicae Universitatis Vindobonensis.
Post editionem principem cum commentis fragmentorum carminum Agrestii episcopi de Fide, scriptorum saeculo quinto, factus est professor extraordinarius in Universitate Vindobonensi.
Cursum valedictorium pronuntiavit die 25 mensis Junii anno 2009.
2165 Young
2165 , olim designationibus 1956 RJ, 1929 UD, 1942 DD, 1956 SF, 1973 QT, 1973 UN3, 1976 GU5, et 1978 QA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii Programma Asteroidis Indianae Observatorii Goethe Link repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2165 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Punica granatum
Punica granatum (binomen a Linnaeo anno 1758 statutum) seu Latinitate classica punica malus est arbor familiae Lythracearum, cuius fructus, "malum granatum" et malogranatum appellatus, edi potest.
Planta fuit signum imperatoris Maximiliani I et Regni Granatae.
Psalmus 16
Iohannes Calvinus, theologiae Christianae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit: "Initio David se Dei tutelae commendat: deinde ex meditatione beneficiorum eius ad gratias agendas se accendit. Et quanquam suo cultu nihil Deo commodet, se tamen ei uni addicit, et a superstitionibus alienum fore testatur. Causam quoque adducit, quia plena et solida sit foelicitas, in uno Deo acquiescere, qui nihil suis deesse patitur."
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 16 (15) ex versione vulgata Clementina: 1 Tituli inscriptio, ipsi David. Conserva me, Domine, quoniam speravi in te. 2 Dixi Domino: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges. 3 Sanctis qui sunt in terra eius, mirificavit omnes voluntates meas in eis. 4 Multiplicatae sunt infirmitates eorum: postea acceleraverunt. Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus, nec memor ero nominum eorum per labia mea. 5 Dominus pars haereditatis meae, et calicis mei: tu es qui restitues haereditatem meam mihi. 6 Funes ceciderunt mihi in praeclaris; etenim haereditas mea praeclara est mihi. 7 Benedicam Dominum qui tribuit mihi intellectum; insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei. 8 Providebam Dominum in conspectu meo semper: quoniam a dextris est mihi, ne commovear. 9 Propter hoc laetatum est cor meum, et exsultavit lingua mea; insuper et caro mea requiescet in spe. 10 Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. Notas mihi fecisti vias vitae; adimplebis me laetitia cum vultu tuo: delectationes in dextera tua usque in finem.
Antonius Ionescu
Munus
Ad annum 1961 apud Universitatem Technicam Claudiopolitanam mechanicae studebat atque machinator factus est et deinde hoc munere operam dedit. Anno 1976 doctor promotus est. Ab anno 1990 professor huius Universitatis Technicae erat. Est praeses societatis "Broker cluj".
Cursus honorum
Ionescu, sodalis Factionis nationalis liberalis (PN-L), annis 1996 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae fuit et a die 11 Februarii ad usque 17 Aprilis 1998 minister vecturae in consilio ministrorum Victoris Ciorbea erat.
Arbouans
Arbouans est commune Francicum 945 incolarum (anno 2017) praefecturae Dubis in regione Burgundia et Libero Comitatu.
Theoria glaciationis globalis
Theoria glaciationis globalis (Anglice Snowball Earth, fere "terra nivatici" ) est doctrina tenens superficiem Telluris omnino glacie tectam fuisse quibusdam aevi Proterozoici temporibus. Ex quibus proxime praeteritum est aevum Neoproterozoicum abhinc 650 milionibus fere annorum.
Jalmenus
Jalmenus est genus papilionum familiae Lycaenidarum.
Christianus David
Christianus (Dacoromanice: Cristian) David (natus die 26 Decembris 1967 nomine Christianus Troacă Bucarestae) machinator et vir publicus Dacoromanicus est.
Munus
Postquam scholoam finivit, Troacă annis 1986 - 1991 in fabrica instrumentorum chemiae operam dedit atque machinator factus est. Annis 1992 - 2004 in diversis societatibus commercialibus operam dedit. Praeterea ad annum 1997 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae statisticae et rebus computralibus studebat. Anno 2006 doctor promotus est et annis 2001 - 2004 professor assistens in eodem universitate docuit.
Cursus honorum
David, qui sodalis factionis PN-L est, anno 2004 senator electus est et ad annum 2012 mansit. Annis 2004 ad usque 2007 in consilio ministrorum Călin Popescu-Tăriceanu minister delegatus pro pecunia Unionis Europaeae distribuenda erat, deinde a die 5 Aprilis 2007 ad usque 22 Decembris 2008 minister rerum internarum eodem praeside ministrorum fuit. A die 21 Decembris 2012 ad usque 5 Martii 2014 minister Dacoromanorum extra patriam viventium in consilio ministrorum Victoris Ponta erat. Mense Februario 2014 iudicium corruptionis contra David coeptum est. Die 21 Ianuarii 2015 a delatore publico propter has incusationes incarceratus est. Nam 500.000 eurones a mercatore accepisset, qui agrum quoddam petivisset.
Familia
David bis uxorem duxit. Nomen familiare a prima uxore accepit.
Loisy (Arar et Liger)
Loisy  est commune Francicum 574 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Antiqua et Barbuda
Antiqua et Barbuda est Caribici maris natio, insulis Antiquae, Barbudae, Redondaeque. Proximi vicini Guadalupia (meridie) et dependentiae (Occidentali Septemtrione), Mons Serratus Orientali Meridie, et Sanctus Christophorus et Nives Occidente sunt. Caput est urbs Sancti Ioannis.
Historia
Siboneyi primi insularum Antiquae et Barbudae incolae anno 2400 a.C.n., sed tribus Amerindorum Aravacorum et Caribiorum erant cum Christophorus Columbus in secundo itinere anno 1493 exposuit. Primis urbes condentibus Hispanis et Gallis Angli successere qui coloniam anno 1667 condidere. Servitus, ut sacchari plantationibus operis vis daretur Antiquae instituta, anno 1834 abrogata est. Insulae independens in Communitate Britannica (Commonwealth, Anglice) civitas anno 1981 transformatae sunt.
Politia Antiquae et Barbudae
Antiqua et Barbuda Communitatis Britannicae Regnum est, cuius civitatis dux Regina Elizabeth II est, Antiquae et Barbudae a gubernatore generali repraeentata. Exsecutivum imperium in praesidis manibus, etiam gubernationis dux est. Generatim praeses dux et partium electiones Camerae Repraesentantium (17 deputatorum), quinto quoque anno factas vincentium est. Altera parlamenti camera, senatus, 17 membra habet, a gubernatore generali nominata. Hodiernus praeses Balduinus Spencer (die 24 Martii anni 2004). Antigua et Barbuda est sodalis Civitatum provectibilium insulanarum.
Subdivisiones Antiquae et Barbudae
Antiqua et Barbuda in sex parochias (Anglice: parishes) divisa est et duas dependentias.
Parochiae
Dependentiae
Geographia Antiquae et Barbudae
Antiqua et Barbuda in aliquis insulis consistit, maxima et incolatissima quarum Antiqua est. Barbuda, Antiquae Septemtrione sita, altera praecipua insula est. Insulae tropicale clima habent, cum satis permanentibus temperaturis per totum annum.
Insulae generatim parvae sunt. Altissimum punctum est Acumen Boggy, 402 m altum. Praecipua huius parvæ civitatis urbs est caput, Sancti Johannis urbs (Anglice: Saint John's), Antiquae. Maxima urbs Barbudae est Codrington.
Demographia
Antiquam et Barbudam 68.722 incolarum incolunt (anno 2005), quorum tertia pars maximam urbem, Sanctus Johannes incolit. Plerique incolae a servis qui in sacchari satis laborabant originem trahunt, sed etiam globi Europaeorum, praecipue Hiberniorum, Britannicorum, Lusitanorum sunt. Quamquam lingua officialis Anglica est, plerique autochthones Anglicam dialecton loquuntur.
Fere omnes Antiquani Christiani sunt, Anglicana fides (circa 50%) maximum fidelium numerum habet. Multi Catholici et etiam Animisticas religiones aut locales credentes sunt.
Fere 90% incolarum alphabetizatum est. Ethnice distribuitur inter Afros (82,4%), Albos haud Anglos (12%), Mulatos (3,5%), Anglos (1,3%) et alios (0,8%).
68% incolarum oeconomice activi sunt et natum est inter 15 annos et 64 annos (anno 2003)
Courteranges
Courteranges  est commune Francicum 585 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Hyperrealitas
Hyperrealitas in semiotica et postmodernismo est impotentia conscientiae realitatis a simulatione realititatis distinguendae, praecipue in societatibus humanis per technologiam provectarum. Hyperrealitas status videtur in quo quod sit reale et quod sit fictio sine sutura commiscentur ut nullum loci ubi alterum finitur alterumque incipitur discrimen clarum sit. Mixturam ergo sinit realitatis physicae cum realitate virtuali et intellegentiae humanae cum intellegentia artificiosa. Singuli sese, ob causas varias, plus cum mundo hyperreali minusque cum mundo reali implicatos invenire possunt. Inter claros hyperrealitatis vel hyperrealismis suasores sunt Ioannes Baudrillard, Albertus Borgmann, Daniel J. Boorstin, Neil Postman, et Humbertus Eco.
Tilloy-lès-Hermaville
Tilloy-lès-Hermaville est commune Francicum 239 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Mazères (Arigia)
Mazères  (Occitanice  ) est commune Francicum 3'707 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
De nutrimentis (Stephanus)
De nutrimentis est liber manualis, a Carolo Stephano anno 1550 editus, ubi alimenta multa Latine enumerantur breviterque describuntur.
Catena cinematica
Catena cinematica est coetus corporum rigidorum ab articulis coniunctorum quae mathematicum systematis mechanici exemplar est. Ut in familiari verbi catenae usu, anuli (corpora rigida) per eorum coniunctiones cum aliis anulis coguntur. Exemplum est catena simplex et aperta per anulos seriatim coniunctos formata, sicut catena solita, quae exemplar cinematicum tractoris usitati est.
Hodiernus catenarum cinematicarum usus comprehendit obtemperationem quae ex anulis flexibilibus in mechanicationibus accuratis oritur, obtemperationem nexuum in mechinationibus obsequentibus et systematibus microelectromechanicis, et obtemperationem funis in systematibus funis robotici et integritatis intentionalis.
Hippo Regius
Hippo Regius (Arabice عنابة ʿAnnāba, Francogallice Bône, Italice Bona) est perantiqua Algerii civitatis hodiernae urbs. Praeclarus episcopus Hipponensis fuit Aurelius Augustinus.
Meißenheim
Meißenheim est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'779 incolarum (anno 2012).
Appenans
Appenans est commune Francicum 427 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Carolus Schröter
Iuventus et munus
Postquam Kieliae testimonium maturitatem accepit, Schröter eodem loco atque Salinis Saxonicis philologiae classicae ac historiae studebat et deinde magister in gymnasio atque schola navali operam dedit. Cum anno 1933 nazistae rerum Germaniae potiti essent, Schröter minister publicus dimissus est et dehinc privatim docuit.
Courtenot
Courternot  est commune Francicum 227 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Ligny-en-Brionnais
Ligny-en-Brionnais  est commune Francicum 349 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Ryan O'Neal
Ryan O'Neal (natus Angelopoli die 20 Aprilis 1941) est histrio Americanus. O'Neal multos annos contubernalis actricis Farrah Fawcett vixit.
Epistula ad Hebraeos
Epistula ad Hebraeos est liber Novi Testamenti. Haec epistula mentionem neque scriptoris neque vero destinationis facit. Aliqui putant eam a sancto Paulo aut a discipulis eius alii a Sancto Luca evangelista scriptam esse.
Mengen
Mengen  est urbs et commune Badense-Virtembergense 9'850 incolarum (anno 2012).
Superi
Superi possunt esse:
Butuntum
Butuntum   seu Bituntum  (alia nomina: Budrutum, Bidruntum , Bitontum , Budruntum et Botontum ) (Graece Βυτοντινον,, Italiane Bitonto) est Urbs Italiae et municipium, circiter 55 533 incolarum, in Regione Apulia et in Urbe metropolitana Barensi situm. Nomen habitantium, secundum Plinium maiorem, est Butuntinenses, deinde Bituntini , (alia nomina: Bituntinenses , Botontinenses ).
Sententia
Sententia urbis est: AD PACEM PROMPTUM DESIGNAT OLIVA BOTONTUM.
Vexillum municipale
Communis vexillum constitit in avibus et leonibus binis et olea, qui coniuncte communis copiam, pacem, famam exprimunt. Titulus inferis "Ad pacem promptum designat oliva botontum" dicit. Insigne eventum reminiscitur quo ad huius ortum duxit: celebrata redemptio ab iugo feudali anno domini 1551. Hoc sensu elogium et leones duo urbis fortuna deinde ad oleam consecuta significant, exinde ad populi iudicium non feodatariis. Ante hoc urbis vexilllum tantum erat olea. Nam olea ornatus est mediae urbis multis structis. Ut hoc eventum commemoratum sit "Giornata del Gonfalone" constituta est qua valentiores ad famam tinendam cives honorantur. Inter hos remuneratos (2009) Paschalis Schiraldi, Vitus Dominicus Gala et Franciscus Stellacci, iuvenes et clari scientiae inquirentes et cultores cathedraticique origine botuntina lucent.
Oeconomia
Botuntum celebre est ut Olearum Urbs ob magnam olearum abundantiam in huius territorio iam pridem notam perfectamque saeculo XIII quam adhuc divitiarum principium est. Praeterea Botuntum nomen dedit loci cultivari : "Cima di Bitonto".
Historia
Hoc municipium primis temporibus fuit colonia Illyrica, postea Graeca et deinde etiam municipium Romanum. Commune fuit inter maiora oppida regionis Apuliensis. Illius fructus proprius oleum est, quod etiam hodierne primatum detinet sciturque omnibus partibus mundi. Commune ad Romam adiunctum est a Via Appia, quae Tarenti terminabat. Sui incolae Athenam venerabantur; ergo Roma eam facillime expugnavit et populum in religionem Romanam convertit.
Vigesima sexta die Maii anno domini 1734 apud Botuntum celeber pugna facta est inter Austriae germanis et Borbonis generis hispanicis ad ortum Regnum Neapolis efficiens.
Aedificia egregia
Antiqua media urbe multae ecclesiae eminent Romanico-Pugliese architecturae opere structae.
Ecclesia Catholica Romana
Bituntum, cum Bario, sedes episcopalis metropolitana Archidioecesis Barensis-Bituntinae Ecclesiae Catholicae Romanae est.
3079 Schiller
3079 , olim designationibus 2578 P-L et 1931 BC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est. Origo nominis est apud hororem Friderici Schilleri.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3079 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Estarvielle
Estarvielle (Occitanice Estarvièla) est parvum commune Francicum 32 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Abu Ghraib
In hac urbe est carcer Abu Ghraib, tristiter famosa ob tormenta quaestionesque illic commissa, primum a dictatura Saddamus Hussein, et postea ab exercitu americano, quae obiurgavit primus Iosephus Darby.
Epistula II Petri
Epistula II Petri est liber Novi Testamenti qui Sancto Petro fertur est, sed hodie studiosi dubitant an haec epistola vere a Sancto Petro scripta sit.
Pueniagum
Pueniagum (alia nomina: Popiniacus, Puviniacum, Pueniacum) (Italiane Puegnago del Garda) est oppidum et municipium Italiae, circiter 1900 incolarum, in Provincia Brixiana Regionis Langobardiae situm. Quod municipium in Riviera Benacensi Brixiana et in Valtenesi situm est. Incolae Pueniaghenses appellantur.
Mauvezin-de-Sainte-Croix
Mauzevin-de-Sainte-Croix  est commune Francicum 42 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Tigny-Noyelle
Tigny-Noyelle est commune Francicum 153 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Coemeterium in agro Verano ad Sanctum Laurentium
Coemeterium in agro Verano ad Sanctum Laurentium Romae una cum Basilica Sancti Laurentii extra muros in agro Verano situm est. Nomen ad martyrem Sanctum Laurentiumspectat.
Chlodovechus III
Chlodovechus III (natus circa annum 670, mortuus ignoto anno) erat rex Francorum annis 675-676. Fuit filius regis Chlotarii III, qui Burgundiam et Neustriam regebat, postquam Austrasiam rexerat. Anno 673, cum Chlotarius III mortuus est, eius frater Childericus II, qui iam Austrasiae rex erat successit et totum regnum uno rege iterum conciliavit Ebroino maiore domus resistente, qui alterum fratrem Chlotarii, Theuderico III frustra favebat. Hic tonsus et in monasterium translatus est. Sed iam anno 675 Childericus II ipse necatus est. In Neustria et Burgundia Ebroinus nunc Chlodovechum III regem proclamavit, cum anno in Austrasia 676 Dagobertus II ex monasterio in Hibernia revocatus iterum coronatus est. Ebroinus autem eo anno cum maiore domus Austrasiae Pippino foedus fecit: Ebroinus regem suum Chlodovechum III in monasterium misit, sed maior domus Neustriae et Burgundiae confirmatus est. Quando autem Chlodovechus mortuus est, nescimus.
Merdingen
Merdingen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'535 incolarum (anno 2012).
Anteuil
Anteuil est commune Francicum 649 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Ariolus (Naevius)
Ariolus fuit comoedia Latina a Naevio confecta saeculo II a.C.n. Huius fabulae nunc deperditae fragmentum exstat a Macrobio in Saturnaliis (3.18.6) citatum in quo disseritur de usu ciborum apud Praenestinis Lanuvinisque.
Thièvres (Fretum Calisii)
Thièvres est commune Francicum 121 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Instrumentum musicum virtuale immersivum
Instrumentum musicum virtuale immersivum est immersiva musicae sonique circiumiecta virtualia, quae rationes repraesentant sonorum et eorum parametra ut entitates in realitate virtuali dimensionum trium ut ea percipi possunt, non solum per responsa auditoria, sed etiam per oculos in dimensionibus tribus et fortasse per responsa tactile ac haptica, metaphoras interfaciei dimensionum trium adhibens quae in artibus interactionis sicut navigatio, selectio, et tractatio consistunt. Se condit in inclinatione instrumentorum musicorum electronicorum ad excolendos novos soni contenti et musicae actae modos, ut in congressibus sicut Novae Interfacies pro Musica Expressione (NIME) explorantur.
Marcus Sanudo
Marcus Sanudo (mortuus anno 1227) fuit nobilis Venetus, qui in ducem Achipelagi profectus est.
Filius fratris Ducis Veneti Henrici Dandolo et particeps quartae expeditionis sacrae fuit, qua anno 1204 Constantinopolis expugnata est.
Anno 1207 octo navibus a re publica Veneta mutuis sumptis insulam Naxum occupavit, ubi Ducatum Archipelagi condidit se ipsum ducem faciens.
2166 Handahl
2166 , olim designationibus 1936 QB, 1929 TR, 1943 MD, 1972 RL, et 1979 MJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio Neujmin, astronomo apud Observatorium Simeiz versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2166 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Love Story
Love Story (Latine: Fabula Amoris) est pellicula anno 1970 ab Arturo Hiller ducta, quae res gestas cuiusdam iuvenis et divitis Oliver Barrett IV, qui Jenny Cavelleri amore captus est. Oliver, familia obstante, Jenny in matrimonium duxit, sed paulo post Jenny leuchaemia laborante obiit.
In hac pellicula hi histriones agunt:
Ali MacGraw
Ali MacGraw  (nata Alice MacGraw die 1 Aprilis 1939 in Pound Ridge, Novum Eboracum, CFA) est actrix Americana.
551 Ortrud
551 , olim designationibus 1904 PM, 1962 DC, 1978 AA, et A906 EA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 551 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
David Seymour
David Seymour:
Ius (discretiva)
Ius (iuris, n.) plures significationes habet:
Plasmodium
Plasmodium potest esse:
Plasmodium (quod nomen fictum est anno 1885 a Marchiafava et Celli) est genus protozoorum parasitorum ex ordine haemosporidorum. Eucaryota sunt et nucleum habent, virguliforme et valde minuta sunt: oculis nudis videri non possunt. Quattuor species notae, Plasmodium vivax, P. malariae, P. ovale et P. falciparum sunt agentes morbifici (Malaria). Hi parasiti proxime affines Toxoplasmate gondii, agenti Toxoplasmosis, et Cryptosporidio. Semper habent duos hospites in cyclo vitae: culicem (Anopheles) quo vehuntur et interhospitem vertebratum.
Aliquod tempus iam clarum est, quod Apicomplexa (in quibus hi parasiti numerantur) algae sunt, quae facultatem photosynthesis amiserunt, ad vitam parasitarem agendam.
Parasiti generum Haemocystis & Hepatocystis proxime affines esse Plasmodio putantur. Verisimile alii species ut Haemoproteus meleagridis etiam includeantur in hoc genus.
Leynes
Leynes  est commune Francicum 483 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Castrum de Scorzadis
Castrum de Scorzadis  (alia nomina: Scorzadum, Scorzedum ) (Italiane: Scorzè) est oppidum Italiae et municipium, circiter 18 890 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm. Incolae Scorzadenses appellantur.
Courtaoult
Courtaoult  est commune Francicum 83 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Castrum de Scorzadis
Fractiones
Cappella, Gardigiano, Peseggia, Rio San Martino.
Municipia finitima
Martellago, Mogliano Veneto (TV), Noale, Salzano, Trebaseleghe (PD), Venezia, Zero Branco (TV).
Epistula Iacobi
Epistula Iacobi est liber Novi Testamenti. Parum constat quem vere hanc epistulam scripsisse. Nam Epistula Iacobi solum tarde circiter fine saeculi IV librus canonicus Bibliorum putata est.
Lessard-le-National
Lessard-le-National  est commune Francicum 613 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
La Thieuloye
La Thieuloye est commune Francicum 457 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Anuaci
Anuaci (sive Anuak vel Anyuak vel Anywak) est gens africana nilotica. In Sudania Australe atque in Aethiopiae regione Gambela vivunt. Pastores sunt et boves habent.
Lingua Anuacorum Anyua lingua Nilotica est.
Theudericus III
Theudericus III (natus circa annum 653, mortuus anno 690 vel 691), erat rex Francorum anno 673 et ab anno 675 ad usque mortem. Fuit filius regis Chlodovechi II, qui primo Neustriam et Burgundiam regebat, et Bathildis regina. Postquam pater anno 673 mortuus est, a Ebroino maiore domus, qui re vera In Burgundia et Neustria potestatem habebat, rex proclamatus est, sed mox regi Austrasiae Childerico II victus et in monasterio missus est. Is nunc rex totius Franciae factus est. Anno 675 autem, cum Childericus II necatus esset, Theudericus III iterum rex Neustriae et Burgundiae factus est, cum Ausstrasiae nunc Dagobertus II nomen regis occupavit. Dagoberto anno 679 mortuo Theudericus totum regnum Franciae conciliare potuit, sed re vera nunc Pippinus II maior domus totius Franciae rerum potitus est. Theudericus Clothildim sororem Pippini uxorem habuit. Anno 690 aut 691 mortuus est, filius eius Chlodovechus IV ei successit.
Mauvezin-de-Prat
Mauzevin-de-Prat  est commune Francicum 89 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Amondans
Amondans est commune Francicum 92 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Estampures
Estampures (Occitanice Estampuras) est commune Francicum 78 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Emporium Segestanorum
Emporium Segestanorum (alia nomina: Emporium Aegestensium seu ; deinde: Castellum Maris et Castrum ad Mare de Gulpho ) (Italiane: Castellammare del Golfo; Sicule: Casteddammari) est oppidum Italiae et municipium, circiter 15 300 incolarum, in Regione Sicilia ac in Consortio Libero Municipalo Drepanitano situm.
Realitas artificiosa
Realitas artificiosa fuit notio per quam Myron W. Krueger Anglice artificial reality descripsit sua circumiecta interactiva et immersiva, in rationibus agnitionis magnetoscopicae fundata, quae facit ut utens mundum digitalem omnino et expedite contingat. Hoc opus annos ante 1970 coepit, et Krueger persona magni momenti in prima novitatis realitatis virtualis nunc habetur. Artificial Reality, primus liber Kruegeranus, anno 1983 prolatus, titulo Artificial Reality 2 anno 1991 inscripto prolatus est.
In oratione hodierna, nomen realitas artificiosa saepe adhibetur ad describendam realitatem virtualem quae a realitate distingui non potest. Quod autem a notione realitatis virtualis discrepat, quae saepe ad technologiam realitatis similem adhibetur, sed facile simulatio agnosci potest.
Fictio scientifica
Fictio scientifica est mythistoriarum imaginariarum genus, quod scientiae artisque ingeniariae in societate humana vim et effectum tractat. Saepissime de fabulis commenticiis res futuras narrantibus agitur.
Iam dudum eiusmodi litterae sunt, sed in saeculo 19 et 20 plurimae eiusmodi fabulae scribebantur. Forsitan id illis saeculis fiebat quia multae res technicae inveniebantur quae antea ignotae erant. Quamobrem tempora rapide mutabantur. Litterae ea causa etiam utopicae nominantur quia Thomas Morus librum celebrum de insula sive re publica commenticia scripsit, qui liber denique "Utopia" inscriptus est. Quod verbum Latino sermone "Nusquamia" dicat.
Plurima genera litterarum de rebus futuris sunt:
Estensan
Estensan (Occitanice Estença) est parvum commune Francicum 42 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Amathay-Vésigneux
Amathay-Vésigneux est commune Francicum 151 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Polycrates Samius
Polycrates (Πολυκράτης), Aeacis filius, fuit tyrannus Graeciae antiquae, qui circiter ab anno 538 a.C.n. usque ad annum 522 a.C.n. in insula Samo imperium tenuit.
De tyrannide
Praecipuus fons de Polycrate sunt Historiae Herodoti. Vi et dolo circa 540 a.C.n. cum fratribus rerum potitus mox sublatis fratribus tota insula solus dominabatur. Multi nobiles Samii - ut philosophus Pythagoras - in exsilium proficisci maluerunt et Dicaearchiam in Italia condiderunt. Navibus pollebat et piraticam exercebat Polycrates. Multas circumiacentes insulas subegerat et Lesbios navali proelio vicerat nec iam civitatibus Ioniae in continenti abstinebat. Tam potens et tam dives erat ut de thalassocratia (imperio maritimo) sibi paranda cogitarit. Amicitiam cum tyranno Naxio Lygdami pharaone Amasi et Cyrenaeorum civitate coniunxerat ; tamen cum Cambyses expeditionem in Aegyptum duxit Polycrates sponte classem ei praestitit ex hominibus sibi res novas cupiendi suspectis constantem. Nec tamen ob piraticam inimicis caruit ː circa 525 a.C.n. Lacedaemonii et Corinthii Samum obsidere constituerunt sed arcem expugnare non potuerunt ; Persae quoque qui Ioniam sibi vindicabant piratica incepta eius aegre ferebant. In fine Polycrates in insidias incidit ab Oroete, Ioniae et Lydiae satrapa, sibi factas qui tyrannum Samium in crucem sustulit.
De magnificentia
Magnificentia Polycratis apud Graecos secundum Herodotum cum solis Syracusanorum tyrannis comparanda erat. Claros viros circa se in aula retinebat ut poetam Anacreontem, architectum Eupalinum, medicum Demodocen. Tria aedificia tum in insula Samo erant quae Herodotus maxima ex iis quae apud Graecos viderat iudicabat ː templum Herae (Heraïon), aqua a fonte per montem effossum usque ad urbem per Eupalinum ducta, moles in portu. Quae omnia potentiam et divitias Samiorum ostendebant.
De fabula mirabili
Herodotus narrabat quomodo Amasis, rex Aegypti, felicitatem Polycratis nimiam iudicarit atque invidiam deorum timuerit. Itaque amico suadebat ut rem sibi carissimam sponte amitteret. Ille verbis amici obsecutus anulum aureum quo maxime delectabatur in mare iecit. At paulo post quidam piscatores ingentem et lautum piscem nec ulla mensa nisi tyranni dignum ei rettulerunt. Cuius in ventre anulus aureus in mare deiectus omnibus mirantibus repertus est. Quod omen sinistrum, recusantibus donum deis, miserabilem finem vitae Polycrati nuntiabat. Ipse Cicero, cum de natura virtutis et beata vita disputaret, exemplo Polycrate sic utebatur: "Polycratem Samium felicem appellabant. nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. ergo infelix una molestia, felix rursus, cum is ipse anulus in praecordiis piscis inventus est? ille vero, si insipiens—quod certe, quoniam tyrannus—, numquam beatus; si sapiens, ne tum quidem miser, cum ab Oroete, praetore Darei, in crucem actus est. At multis malis affectus. Quis negat? sed ea mala virtutis magnitudine obruebantur."
Egregiam elaborationem poeticam eiusdem fabulae in carmine Germano Friderici Schilleri inveneris ː Der ring des Polykrates. Nonnullae comoediae cantatae quoque memorandae sunt, ut Anacréon chez Polycrate Andreae Ernesti Grétry (1799) aut Der Ring des Polykrates op.7 : heitere Oper in einem Akt Erici Korngold (1916).
Thiembronne
Thiembronne est commune Francicum 710 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Vilallonga de Ter
Vilallonga de Ter  (Hispanice:  Vilallonga de Ter ) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 476 incolarum sunt.
Coursan-en-Othe
Coursan-en-Othe  est commune Francicum 99 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Cybele
Cybele (Graece Κυβέλη) seu Cybebe (Κυβήβη) est dea materna Phrygia, cuius praecipuum templum Pessinunte situm est, cuiusque cultus bello Punico secundo anno 204 a.C.n. Romam introductus est, ob fabulam de originibus Troianis Romanorum. Etenim Troia urbs Phrygia erat et Cybele Magna Mater Idaea vocabatur, id est montis Idae prope Troiam. Praeterea illo tempore populus Romanus societatem cum Attalo rege Pergamenorum adversus Macedones iniit. Qui rex baetulum nigrum (quo dea figurabatur), sive ex Pessinunte sive ex delubro Pergameno, populo Romano donavit. Cui lapidi templum in monte Palatino aedificatum est.
Petrus Hermanus Schrijvers
Petrus Hermanus Schrijvers (Amstelodami 28 Octobris 1939) est latinista, professor academicus linguae et litterarum latinarum in universitatibus Groningen (1977–1980) et Leiden (1980–2001).
Socius est Academiae Latinitati Fovendae Romanae.
Cybele
De aspectu
In templo Palatino lapis niger ex Pessinunte in statuam inclusus vultum deae reddebat. Unum e divinis pignoribus erat, quae diuturnitatem Imperii Romani sanciebant.
Petrus Hermanus Schrijvers
Biographica
Post studia humanitatis in Collegio Sancti Ignatii Amstelodami, studuit litteris classicis in universitate Amstelodamensi.