cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Imperator Romanus
Imperatorium Mendacium
Augustus Caesar tribuniciam potestatem adsumpsit, ut, praeter honorem auctoritatemque pontificis maximi sibi esset, etiam auctoritas legitima. Tribunus sancrosanctus fuit–nemo corpus tribuni tangere vel laedere, vel muneribus eius se interponere potuit. Tribunus quemquam ex ullo scelere condonare potuit. Etiam tribunus et Senatum et Consilium Plebis convocare potuit. Tamen, potestas tribuno solum fuit cum Romae erat. Necesse fuit ut Augustus ullos magistratus vetare posset cum in ullis locis erat.
Ergo, Augustus imperium maius adsumpsit. Imperium maius ab eo habitum, iussa Augusti illis ullorum successerunt. Ullos magistratos vetare illi potuit, et eum vicissim vetare non potuerunt.
Imperatores post Augustum speraverunt se in omnes vias eum aemulari potesse. Una via mendacium inclusit: mendacio supremo potestatem praecipuam imperatori non esse dicebatur. Augustus se liberatorem defensoremque reipublicae appellavit. Veterrimus senator et dux Collegii Pontificum fuit. Imperium tribuni consulisque ei fuit. Tamen, Augustus, quod Romani regem accipere non potuerunt, rex non fuit. Similiter, Imperatores post Augustum eos tyrannos non esse dissimulaverunt. “Mali” imperatores paene semper illios fuerunt qui non satis se gesserunt sicut veterrimus senator dumtaxat fuit. Commodus senatum se agendo simulandoque gladiatore, in ludiis certando offendit. Nescioquis roget cur ignominiosum agere esset: quidquid vellet, rex agere potest. Tamen, senatoribus absolute esse non histriones licet.
Contra, Marcus Aurelius, dicendo eum moderate et sine ornamentis vixisse, eadem in publico ac domestico agere, priorem imperatorem, suum patrem, laudat. Bonus imperator dignitatem simplicitatemque senatorum magistratum praestitit.
Tamen, tempore praeterito, quaedam remissio occidit. Imperator, tenens nomen, tarde a magistratu officioque pontificis maximi desistiterunt. Similiter, vera significatio ullarum nominum, sicut “princeps senatum” desciscivit. Maior confessio dominationis imperatoris motus capitolii Roma ab imperatore Diocletiano. Hoc factum incredibile in libera civitate Romana fuisset, sed imperium obnoxium arbitrio imperatoris est. Diocletianus, abscidens imperium senatus, capitolium Nicomediam movit. Constantinus id iterum Constantinopolim movit. Ibi imperatores, plerumque ex imperatorio mendacio liberati, suas aulas ipsi exstruibat. Denique demoventes togam praetextam et imperatoria vestimenta, etiam divitiorer vestes induit. Figura uxoris imperatoris tunc gravis facta est, cum potestas in ratione imperatoris primo agnoscita esset.
Ludovicus La Puerta
Ludovicus La Puerta de Mendoza (natus Cusci die 25 Augusti 1811; mortuus Limae die 21 Octobris 1896) fuit miles et a die 19 Decembris usque ad diem 23 Decembris 1879 Peruviae praeses.
Archeanassa
Epigramma citant et Diogenes Laertius qui vitam Platonis narrat, et Athenaeus qui indicem meretricum celebriorum instruit. Idem carmen, lectionibus perpaucis differentibus, reperitur et in Anthologia Palatina; ibi autem minime Platoni sed Asclepiadi adscribitur. Eruditi hodierni attributionem Platonis praeferunt.
Marcus Gavius Orfitus
Marcus Gavius Orfitus (nescimus, quo anno natus mortuusve sit) senator Romanus secundo saeculo fuit. Anno 165 consul ordinarius creatus est.
Lingua Kota
Lingua Kota ad familiam Dravidicam pertinet. In India adhibetur in montibus Nilgiri civitatis Tamil Nadu.
Sotion (scriptor de re rustica)
Sotion fuit scriptor de re rustica, Graece scribens, cuius opus nunc est deperditum. Exstant in Geoponicis Constantino Porphyrogenito dicatis, et in Fragmentis Anatolii de bubus in corpore Hippiatricorum servatis nonnulla excerpta ex opere Sotionis dempta.
Marcus Pontius Laelianus Larcius Sabinus
Marcus Pontius Laelianus Larcius Sabinus (nescimus, quo anno natus mortuusve sit) senator Romanus secundo saeculo fuit. Pater eius Pontius Laelianus, frater Marcus Pontius Laelianus erat. Hadriano imperatore regnante cursum honorum coepit. Fuit legatus Augusti pro praetore Pannoniae Inferioris, tum circa annum 144 consul suffectus creatus est. Annis 146 ad usque 149 legatus Pannoniae Superioris, deinde annis 150 ad usque 154 legatus Syriae erat. Bello Parthico comes Lucii Veri donis militariis ornatus est. Senatus ei statuam in foro Traiani erexit.
Aulus Iunius Pastor Lucius Caesennius Sospes
Aulus Iunius Pastor Lucius Caesennius Sospes (nescimus, quo anno natus mortuusve sit) senator Romanus secundo saeculo fuit. Patria eius Italia fuit, pater Publius Iunius Pastor, mater Caesennia erat. Postea in Familia Caesenniorum adoptatus est. Iunius cursum honorum Romae triumvir monetalis coepit, deinde sevir equitum Romanorum alam duxit. Tum legatus Legioni XIII Geminae imperavit. Iunius quaestor, tribunus plebis creatus est, erat legatus proconsulis Asiae, praetor circa annum 154, legatus Legionis XXII Primigeniae. Anno 159/160 ad usque 161/162 legatus Augusti pro praetore provinciae Belgicae factus est. Anno 163 consul ordinarius erat. Circa annum 165 curator operum locorumque publicorum Romae factus est.
Lingua Kodava
Lingua Kodava seu Kodagu (et olim Anglice Coorgi) ad familiam Dravidicam pertinet. In India adhibetur.
Comitatus Ceritaniae
Comitatus Ceritaniae (Catalane: Comtat de Cerdanya) fuit parvus comitatus Marchiae Hispanicae, qui comitatibus Catalaunicis pertinebat. Borrellus Ausonae fuit primus comes, anno 798, sed comes Tolosae dedit comitatum Aznario Aragoniae.
De cursu
Inter annos 834 et 897 comitatus iunctus est cum comitatu Urgellii, et tandem, anno 1197 comes Barcinonis comitatum haeredavit et iam fuit pars comitatus Barcinonis et coronae Aragoniae. Ab anno 1212 nihilominus, iunctus est comitatus cum comitatu Rossillonis.
Pecorinus Romanus
Pecorinus Romanus saepissime in fercula "pastarum" adhibetur, sicut caseus notissimus Parmensis Regianus seu Parmensis. Quoniam sapore magno, acere, salso est Itali solent eo uti in iuribus valde sapidis, praesertim in ferculis Romanis, e.c. "Pinnae Amatricianae." Potest autem in quolibet cibo Italico inveniri, nisi in bellariis. Optime possumus etiam moretum Vergilianum ex pecorino Romano recreare.
Alius est Pecorinus Romanus, alii sunt casei qui etiam "pecorini" nominantur, e.g. Pecorino Toscano, Pecorino Sardo, Pecorino Siciliano. Hi casei, cum non sint tam salsi, vel soli vel panibus infarcti edi solent.
Hodie caseus durus pecorinum Romanum imitans in civitate Visconsinia a societate Belgioioso Cheese confectus, quinque menses reservatus, sub nomine Romano in Civitatibus Foederatis venundatur.
Appellatio Originis Protecta
Caseus sub nomine Pecorino Romano in civitatibus Europaeis venundatus debet in regionibus delimitatis Italiae et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.
Nexus externi
Pecorino (Käse)
Ioannes Rudolphus Camerarius Senior
Ioannes Rudolphus Camerarius (Senior) (natus Tubingae 25 Ianuarii 1588, mortuus Reutlingae 29 septembris 1635), fuit medicus et scriptor Germanicus. Habitus est "in Imperiali Reutlinga (...) Medicus ordinarius celeberrimus ".
Lucius Arrius Pudens
Lucius Arrius Pudens (nescimus, quo anno natus mortuusve sit) senator Romanus secundo saeculo fuit. Anno 165 consul ordinarius creatus est.
Lingua Toda
Lingua Toda ad familiam Dravidicam pertinet. In India adhibetur in montibus Nilgiri et Kunda civitatis Tamil Nadu.
Comitatus Catalaunici
thumb|400px|Comitatus Catalaunici in Marchia Hispanica sita Comitatus Catalaunici (Catalane: Comtats catalans) erant pars orientalis Marchiae Hispanicae, a regibus Francorum facta. Territoria comitatum constan hodiernam Catalauniam. Erant plurimi comitatus:
Lingua Irula
Lingua Irula ad familiam Dravidicam pertinet. In India adhibetur in montibus Nilgiri civitatum Tamil Nadu et Carnaticae.
Rarotonga
Rarotonga est insula celeberrima insularum Cook. Numerus habitantium in censu anni 2006 fuit 14 153. Caput civitatis Avarua est, praecipua urbs insulae, quae in ora septentrionali sita est. Rarotonga in quinque pagos divisa est, quorum maximus est Avarua, qui longissime ad septentrionem se vertit. Dioecesis Rarotongana anno 1966 in Ecclesia Catholica Romana erecta est.
Geographia
Rarotonga insula scopulo corallino et lacuna omnino cingitur. In ora austroorientali pauca centum metra ante Muri litus sunt quattuor parvae insulae corallinae, intra scopulum corallinum marginalem. Rarotongae sunt tres portus: Avatiu, Avarua, Avana, quorum solum Avatiu negotiorum momentum habet.
Historia
Die 30 Maii 1965, quinque "sounding rockets" ex Rarotonga immisi sunt ut homines scientiae periti defectui solis studeant. Rarotongae in insula evenit actio duarum pellicularum: The Other Side of Heaven et Johnny Lingo. Survivor: Cook Islands, series televisifica Americana, Aitutakiis in insula inter circulum australem civitatis, facta est.
Lingua Paniya
Lingua Paniya ad familiam Dravidicam pertinet. In India adhibetur in civitatibus Kerala et Tamil Nadu.
Quintus Servilius Pudens
Quintus Servilius Pudens (nescimus, quo anno natus mortuusve sit) senator Romanus secundo saeculo fuit. Patria eius Africa fuit. Ceioniam Plautiam, sororem Lucii Veri in matrimonium duxit. Anno 152 proconsul Lyciae et Pamphyliae factus est. Anno 166 consul ordinarius creatus est. Paulo post 180 proconsul Africae factus est. Filium senatorem eiusdem nominis habuit. Romae villam maximam possidebat.
Materia displosiva
Materia displosiva est materia instabilis, quae, cum initiatur, subitam materiae expansionem efficit, magno calori et pressioni (et saepe micationi lucis et sonitui quoque) adiunctam, quae displosio appellatur. Et carrigatus displosivus appellari potest quaedam dimensa materiae displosivae summa.
Matthaeus Merianus Senior
Matthaeus Merianus Senior fuit Helveticus-Germanicus imaginum ex aere excusarum auctor et editor.
Ioannes Balaeus
Ioannes Balaeus (Anglice John Bale natus die 21 Novembris 1495; mense Novembri 1563 mortuus) fuit episcopus et rerum gestarum scriptor Anglicus, qui reformationem Ecclesiae sustinuit.
Georgica (Quintilii)
Georgica opus fuit fratrum Quintiliorum (Sextus Quintilius Valerius Maximus et Sextus Quintilius Condianus), qui coaevales imperatoris Marci Aurelii a Commodo interfecti sunt. Exstant in Geoponicis Constantino Porphyrogenito dicatis, et in Fragmentis Anatolii de bubus in corpore Hippiatricorum servatis nonnulla excerpta e Georgicis Quintiliorum dempta. Eorundem opere adscribendum est et citatio Athenaei qui in Deipnosophistis sic scribit: "Auctores Georgicorum fratres libro 3o ita scribunt: Et fraxino et terebinthum quae Syri nunc vocant pistacia."
Marcus Ummidius Quadratus
Marcus Ummidius Quadratus (natus circa annum 134, nescimus, quando mortuus sit) senator Romanus secundo saeculo fuit. Pater eius Ummidius Quadratus anno 146 consul suffectus creatus est. Soror Marci Aurelii Annia Cornificia Faustina (mortua anno 152) mater, Gaius Ummidius Quadratus pater eius fuerunt. Sororem Ummidiam Cornificiam Faustinam habuit. Anno 162 legatus proconsulis Africae fuit, deinde anno 167 consul ordinarius cum Lucio Vero imperatore creatus est. Filius adoptivus Marcus Claudius Ummidius Quadratus anno 182 contra Commodum imperatorem coniuravit et necatus est.
Himiko
Himiko (Iaponice: 卑弥呼 et Sinice: 卑彌呼) (circa 175 –248 A.D.) regina Iaponica antiqua fuit. Admittitur esse regina Iaponica sinophila ab imperatore Sericarum.
Biographia
Himiko in urbe Iamatai nata est anno Domini 175. De vita reginae paucum scimus, quia magna mysteria de ea hodie sunt, et fontes maiores sunt fontes Sinicae et Iaponicae. Himiko primum commemorata est in liber Sānguó Zhì (Sinice 三國志 "Documenta trium regnorum"), textus Sinicus circa anno 297 scriptus. Prior Iamatai a rege gubernabatur sed post eius mortem bella fuerunt in 70 aut 80 annos, gens consensit et mulier elegit: Himiko erat. Illa dicitur incitavisse plebem cum arte magica et caelebs adhuc est. Himiko regina facta fuit et, cum auxilio fratris minoris, nationem gubernavit. Himiko mille adiutatrices habebat sed unus adiutator, qui cibum et aquam eam sumebat, et in regia domo munimentis firmata vivebat, ut narrat textus Sinicus. Sānguó Zhì (a Iaponibus appellatus "Gishi WajinDen", "Documenta regni Wei") etiam refert incontra inter rex Sinicus Cao Rui et legatos Iaponicos. Cao Rui aestimavit legationem Iaponicam et publice appellavit reginam "amicam regni Wei". Anno Domini 247 novus praefectus in Daifang, urbs Sinica in Corea, pervenit et regina Himiko hostilia cum rege Himikuku vel Pimikuku (qui Kunu gubernabat) questa est et praefectus administer consiliorum Chang Cheng misit ad eam. Anno post Himiko morta est et prope Naram magnum sepulcrum cum diametro centum passuum factum est. Rex factus est sed plebs eum non amabat et illum occisum est. Tum cognata Himiko tredicim annorum, Iyo, regina facta est et aequabilitas nationis restaurata est. Cheng emisit nuntius qui comfirmabat Iyo regina regni Iamatai.
Arthurus Seyß-Inquart
Arthurus Seyß-Inquart (natus in Stonařov die 22 Iulii 1892; Norimbergae supplicio affectus die 16 Octobris 1946) fuit iuris consultus et politicus nazista Austriae et Germaniae. Alumnus fuit universitatis Vindobonensis.
Officia
Hitler poscente Seyß-Inquart, dux nazistarum Austriae, 11 Martii 1938 cancellarius Austriae nominatus est. Tum adiuvit Hitler, cum is Austriam ad Germaniam annecteret et legatus Dietae Imperii Germanici factus est. secundo bello mundano Bataviam occupatam administravit. Adolphus Hitler ex 30 Aprilis 1945 eum ex testamento Administrum Imperii Rerum Externarum destinavit, sed non iam hoc officio fungi potuit. Norimbergae post bellum propter crimina eius praecipue gubernator Nederlandiae die 1 Octobris capite damnatus et supplicio affectus est.
Index Polynesiorum notabilium
Index Polynesiorum memorabilium
Leo Allatius
Leo Allatius (Λιωνής Αλάτζης, Lione Allacci; natus anno circiter 1586 in urbe Chio; mortuus Patavii die 19 Ianuarii 1669) fuit eruditus linguarum Graecae et Latinae, theologus, philologus et bibliothecarius papalis.
Patre Nicolao Alatze, matre Sebaste Neuride, natus est in insula Chio anno 1586 (ita Karen Hartnup aliique) vel 1588 (ita Thomas Papadopulus); an religioni Catholicae aut Orthodoxae a principio haerebat incertum est. Scholam in urbe nativa intravit, avunculo Michaele Neuride praeceptore; is autem iuvenem in Italiam anno 1596 removit, qui duos annos Messanae degit, unum Neapoli, moxque ab anno 1500 Romae ubi in Collegium Graecum introductus est. Post undecim annos nuper graduatus Anglonam petivit ubi episcopo Anglonensi Bernardo Giustiniani ministravit. Anno 1615 ad insulam nativam reditus est, sed brevissimo spatio. Collegii Graeci mox lector artis rhetoricae factus est et bibliothecaeque Vaticanae scriptor. Anno 1622, bibliotheca Palatina ab electore Maximiliano Bavarensi papae data, Allatius ipse Heidelbergam missus est (petente cardinale bibliothecario Scipione Cobellutio) ut transportationem librorum manu scriptorum fere 3 500 curaret. Allatius postea bibliothecarius meruit iuxta cardinalem Franciscum Barberini; sed ab anno 1661 a papa Alexandro VII bibliothecae Vaticanae praepositus est, quod officium usque ad mortem retinuit. Libros manu scriptos Graecos et Syriacos a se collectos in bibliothecam Orientalem a Gregorio XV inceptam adiunxit.
Opera Allatii Ioannes Albertus Fabricius in Bibliotheca Graeca et post eum E. Legrand in Bibliographie hellénique du XVIIe siècle enumeraverunt. In scriptis suis saepe unitatem ecclesiarum Romanae et Graecae suadebat, brevius in dissertatione "De Georgiis eorumque scriptis" quam editioni Georgii Acropolitae praefixit, evolutissime in libris De Ecclesiae Occidentalis atque Orientalis perpetua consensione quos anno 1648 edidit. Musicologis utilissimum inter omnia opera Allatii est Drammaturgia, anno 1666 editum; in quo opere historiam et bibliographiam theatri lyrici Italiani digerit. Philologi citant editionem principem quam anno 1629 curavit commentarii in Hexahemeron saeculo VI ab ignoto quodam Graece scripti, falso Eustathio Antiocheno attributi.
Schedaria locupletissima et epistolaria Allatii in bibliotheca Oratorianorum reperiuntur; opera eius nondum edita in bibliotheca Vallicelliana servantur.
Matthaeus Merianus Iunior
Matthaeus Merianus Iunior, filius Matthaei Meriani, fuit Helveticus-Germanicus imaginum e aene sculptarum auctor, pictor, et editor.
Apuleius (scriptor pseudonymus)
Apuleius est nomen fictum auctoris vel auctorum de rebus rusticis et medicis, Latine scribentium. Opus breve de herbis servatum est in multis libris manu scriptis sub nomine Apulei. Opus aliud exstat de religione aut philosophia Hermetica, nomine Asclepius, Apuleio attributum. Exstant etiam in Geoponicis Constantino Porphyrogenito dicatis, et in Fragmentis Anatolii de bubus in corpore Hippiatricorum servatis nonnulla excerpta operi Apulei adscripta.
Nabih Berri
Nabih Berri (Arabice نبيه بري Nabīh Birrīyy) est princeps Parlamenti Libanici.
Parentibus Siitis Libanicis natus die 28 Ianuarii 1938 in Monte Leonino, iuris prudentiae studuit Beryti absque anno 1976 usque ad 1978 in Civitatibus Foederatis Americae habitavit.
Iuvenis sectabatur imamum Musa al-Sadr, quo incerta sorte in Libya ablato dux Commotionis Amal factus est anno 1980, dum militia illa implicatur acerbissimis belli civilis proeliis. Ab anno 1984 ter Minister factus est, 1992 autem princeps Parlamenti, quod summum est munerum, quanta Pacto quod dicitur nationale Libanico seponuntur Siitis.
Democritus (scriptor pseudonymus)
Democritus nomen est ficticium auctoris de magia et de herbis, Graece scribens, cuius opus nunc est deperditum. Titulus fuit Χειρόκμητα (Chirocmeta sive "manu ficta") aut De sympathetica et antipathetica. De hoc libro nonnulli scriptores Graeci et Latini disserunt.
Exstant in Geoponicis Constantino Porphyrogenito dicatis nonnulla excerpta Democrito tributa, duo etiam in libris Agriculturae Palladii, unum apud Columellam, unum in Fragmentis Anatolii de bubus in corpore Hippiatricorum servatis, unum longissimum apud Plinium. In glossis multilinguis quae ad opus Dioscoridis De materia medica pertinent, tres glossae Democrito tribuuntur.
Olim eruditi falso credebant id opus a philosopho Democrito Abderita scriptum esse, et apud Plinium legimus: "Democriti certe chirocmeta esse constat ... post Pythagoram Magorum studiosissimus". Sed illius fragmenti a Columella et Palladio servati "auctor" dicitur "memorabilis Dolus Mendesius, cuius commenta, quae appellantur Χειρoκίμητα [sic], sub nomine Democriti falso produntur". "Bolus Mendesius Pythagorius" et "Bolus Democritus" reperiuntur et in lexico cuius titulus est Suda.
Christianus X (rex Daniae)
Christianus X (natus Christian Carl Frederik Albert Alexander Vilhelm die 26 Septembris 1870 in Castello Charlottenlund, obiit Hafniae die 20 Aprilis 1947), Friderici VIII ex uxore Aloysia Sueciae et Norvegiae filius, fuit rex Daniae ab anno 1912 usque ad mortem necnon unicus rex Regni Islandiae, quod fuit inter annos 1918 et 1944.
Anguimorpha
Anguimorpha sunt infraordo Squamatorum corpore oblongo anguino, inter quae Varanidae maxima lacertilia, Helodermatidae dente venenifero, Anguidae simillima Serpentibus.
Nomen mixtura ambarum linguarum classicarum est, scilicet Latini anguis et Graeci morphos 'forma'.
Cladogramma
─o Toxicofera Vidal & Hedges, 2005 ├── Pythonomorpha Cope, 1869 → Serpentes Linnaeus, 1758 └─┬── Iguania Cope, 1864 └─o Anguimorpha Fürbringer, 1900 ├─o Paleoanguimorpha │ ├── Shinisauridae │ └─o Varanoidea │  ├── Lanthanotidae │  └── Varanidae Merrem, 1820 └─o Neoanguimorpha ├── Xenosauridae ├── Helodermatidae Wiegmann, 1829 └─o Anguioidea sive Diploglossa ├── Anguidae Gray, 1825 ├── Anniellidae └── Diploglossidae
Doctrina Buddhica
Quinque Praecepta constant e lege simplicissima morum, incepta laiciis Buddhae. Laicii ineunt persequi leges magistri eodem tempore, cum fiunt Buddhistae. Buddha dicitur docuisse quinque praecepta de misericordia et correctione societatis. Sic exercitores incipiantur sua voluntate vel quam simul mandate ab deis. Praecepta habent in animo adiuvare agendam non implicatam vitam, ut Octupla Via Nobilis facile possint progredi.
Buddha dixit incidentes praecepta esse donum ad se et ceteros homines. Etiam descripsit praemia praeceptorum et malas consecutiones fractorum praeceptorum.
Quattuor Veritates Nobiles
Octupla Via
Fridericus IX (rex Daniae)
Fridericus IX (natus Christian Frederik Franz Michael Carl Valdemar Georg die 11 Martii 1899 in Palatio Sorgenfri; obiit Hafniae die 14 Ianuarii 1972), Christiani X ex uxore Alexandrina von Mecklenburg-Schwerin filius, fuit Daniae rex ab anno 1947 usque ad mortem.
Alexandra Hill Tinoco
Alexandra Hill Tinoco, praenominibus vulgaribus Juana Alexandra, est politica Salvatoriae. Alumna est universitatum Bostoniensis et Hopkinsiensis in Civitatibus Foederatis. Una cum patre Iacobo Hill (Jaime Alberto Hill Argüello) Opus contra pharmaca Salvatorianum, anno 1989 conditum, direxit. Socia programmatis de pharmacis ad universitatem Hopkinsiensem anno 2005 redita est. Ab anno insequenti iuxta Programma ad usum pharmacorum deminuendum ordinis civitatum Americanarum operam dedit.
Ioannes Offredo
Ioannes Offredo (natus Yoann Offredo Savigny-sur-Orge in suburbio Lutetiae die 12 Novembris 1986) est professionalis birotarius Francicus, qui hodie pro Wanty–Groupe Gobert, manu UCI Professional Continental, cursu viario certat. Sua sola victoria professionalis fuit anno 2009 in Circuitu Picardiae, ubi stationem quartam vicit.
Consecutionibus in classicis veris cursibus innotuit. Anno 2017, locum quartum decimum in ambobus Circuitu Flandriae et Cursu Lutetia–Rosbacum cepit. Consecutionem optimam in ullo monumento anno 2011 adeptus est, cum in Cursu Mediolano–Villam Matutiae locum septimum caperet. Ter in Circuitu Franciae certavit, annis 2017, 2018, 2019; in hoc ultimo cursu, praemium pugnacitatis post stationem septimam die 12 Iulii accepit.
Secta Siitica
Secta Siitica (Arabice شيعة šīʿa, "factio (scil. Ali caliphae)"), sive Islam Siiticum, etiam Siismus appellata, est altera fidei Islamicae, post Sunniticam. Quam inter et  circiter Musulmanorum terrae sequuntur; quod omnium circa 15 centesimas est. Regio quam incolunt aliquando "luna Siitica" appellatur.
Siitae docent Ali filium Abu Talib, generum Machometi, eo successum esse ut primum Musulmanorum imamum, negantque tres primos caliphas Sunniticos, scilicet Abubacer et Omar et Osmanum, secundum leges fuisse. Nulla historia maioris Siitis erat, qui anno 680 apud oppidum Carbalam Iraquensem cecidit, cum contra Sunnitas dimicaret.
Tres praecipuae sunt sectae Siiticae scholae. Maxima duodenaria (اثنا عشرية iṯnāʿašarīyya) vocatur, quia duodecim imamos agnoscit, cuius sectatores in Irania, Atropatene, Iraquia, Baharina, Libano, alibi vivunt. Multo pauciores sunt Siitae septenarii sive Ismaelitae, qui in Pakistania, India, Syria, Afgania habitant. Postremo quintarii sive enumerarentur, qui Iemeniam septentrionalem incolunt.
Elsela
Elsela (Batave: Elsene; Francogallice: Ixelles) est commune Belgicae 86 876 incolarum, pars Regionis Bruxellanae Capitalis.
Gamundia
Gamundia vel Gamundia Suecica (Theodisce Schwäbisch Gmünd) est urbs Germanica circiter 60 000 incolarum in Virtembergia sita. In valle Ramasiana magnitudine maxima est.
Historia
Temporibus Imperii Romani locus pars provinciae Raetiae erat. Urbs anno 1152 primo in actis descripta est. Initio cives Dioecesi Augustanae Vindelicorum assignati sunt.
Stargate
Stargate (Anglice; scilicet "porta stellaris") est corpus operum fictionis scientificae quod praecipue serierum televisivarum et pellicularum continet. Stargate agit consociationem secretam nomine Administratione Portae Stellaris (Anglice Stargate Command) cuius apparitores alii planetae inveniunt, primum per machinam Portam Stellarem (Anglice stargate) quam foramen vermis aperit. In naves spatiales etiam vehuntur. Administratio Portae Stellaris vires malas etiam certat, sicut goa'uld et ori.
Germania nazistica
Germania nazistica, etiam Tertium Imperium appellata, fuit Germania per annos 1933–1945, cum forma rei publicae esset civitas totalitaria, ab Adolpho Hitler et Nationalistica Socialisticaque Operariorum Factione Germanica temperata. Hitler, a praeside von Hindenburg ad munus Cancellarii Imperii (Theodisce Reichskanzler) die 30 Ianuarii 1933 motus, omnes suae ut solius ducis potestatis adversarios cito exstirpavit. Civitas eum ut Führer ('dux') colebat, totam auctoritatem ei concedens. Proferunt historici hypnoticum eius rhetoricae effectum in audientiis magnis, parvisque in gregibus eius oculorum: "Praeter omnes . . . Germani de Hitleri vis attrahendi 'hypnotica' loquuntur." Secundum "principium ductus," edicta ipsius Führer super omnes leges supererant. Summi homines publici Hitlero deferebant eiusque rationes reipublicae gerendae efferebant; eis eutem erat aliquantum autonomiae: administratio non erat corpus compositum una agens, sed potius congeries factionum quae potestatem consequi Hitleroque blandiri semper conabantur. Media Depressione Oeconomica Magna, administratio Nazistica prosperitatem refecit atque magnam operarum inopiam per pecuniam pro rebus militaribus erogatam finivit et oeconomiam mixtam consuetudinum mercatus liberi consiliique sedis imperii instituit. Permulta opera publica suscepta sunt, inter quae constructio viarum Autobahn appellatarum. Prosperitas renovata administrationem populo gratissimam fecit; adversariis praeterea suppressis, imperium Hitleri maximam partem fuit tutum.
Stargate
Stargate cum pellicula eiusdem nominis, anno 1994 edita, primum coeptum est, deinde quattuor seriebus televisivis. Series televisifica prima Stargate SG-1 erat, anno 1997 editum. Dum Stargate SG-1 in televisione etiamnunc monstrabatur, Stargate Atlantis anno 2004 coeptum est. Deinde anno 2009 Stargate Universe, recens series televisiva, editum est. Series televisiva animata Stargate Infinity anno 2002 editum est. Pelliculae duae quae cum Stargate SG-1 conexae sunt etiam creabantur, enim Stargate: The Ark of Truth et Stargate: Continuum.
Germania nazistica
Germania plus atque plus infense poposcit, se bellum facturum monens. Britanniarum Regnum et Francia placationem offerebant, Hitlerum ad extremum placeri sperantes. Itaque Austria in dicionem Germanam anno 1938 redacta est, Sudetia per Pactionem Monaci eodem anno, reliquia quoque Czechoslovakiae anno insequente occupata. Hitler, pactione cum Iosepho Stalin facto, Poloniam invasit Septembri 1939, secundum bellum mundanum conflans. Germania, cum Italia Beniti Mussolini sociata, Franciam et plurimum Europae ante 1940 vicerat, et adeo minatus est Magnae Britanniae, solum hostem superstitem. Reich Commissariats in regiones victas saeviebant, et administratio Germana Imperium Generale appellata in Polonia instituta est. Castra carceralia, etiam anno 1933 instituta, captos publicos hostesque administrationis tenere adhibebantur. Numerus castrorum quadruplex inter 1939 et 1942 factus est, usque ad plus quam trecenta, cum servi ex omni Europa, Iudaei, capti publici, homines facinorosi, homosexuales, Zingari, morbo mentis adfecti, et alii in custodiam coniecti sunt. Apparatus qui instrumentum vexationis coepit in occidione Iudaeorum et aliorum minoritatum in Holocaustum convertus est.
Stargate
Stargate ( 1994 )
In fabula et pellicula, grandis anulus in Aegypto circa 1920 invenitur. Post septuaginta annos magistra Catherina Langford (quam Viveca Lindfors agit) aliquem exploravit, qui de anulo narraret. Doctori Daniel Jackson (quem Iacobus Spader agit) ob viam convenit, eum videre anulum rogat. Tum Daniel Jackson qui hoc cognoscit, explicat grandem anulum "Portam Stellarem" nuncupatum, esse portam ad aliam terram.
Germania nazistica
Unione Sovietica a Germania anno 1941 invasa, tempus a Tertio Imperio in proeliis Stalingradi et pugna Kurschensi, maioribus victoriis militaribus, anno 1943 descivit. Exercitus Sovieticus ingentes impetus contra Germaniam faciebant, maxima historiae proelia terrestria. Immanis omnium maiorum urbium Germanarum, astariorum ferriviarum, plantarumque petrolei verberatio ordinata anno 1944 crevit, Luftwaffe (Vim Aeream Germanam) obturans. Germaniam anno 1945 Sovietici ex oriente et Foederati ex occidente pervagati sunt. Foederati victores denazificationem, rationem reipublicae gerendae, coeperunt, et ducatum Nazisticum per accusationes belli scelerum in Iudiciis Norimbergensibus iudicavit.
Stargate
Stargate ( 1994 )
His rebus cognitis, praefecto legionis Iohannes O'Neill (quem Kurt Russel agit) ducente, comitatus militum et Daniel Jackson per portam transeunt, et in novam tellurem veniunt. Hic est parasitus quidam qui corpus famuli adulescentis rapuerat; dicit ipsum esse deum Aegypti, nomine Ra deo Solis. Milites homines indigenarum loci suscitant ut adversus deum pugnent. Ra mortuo, Daniel feminam, Sha're (quam Mili Avital agit), de terra illa, tollit; et cuncti domum redeunt.
Germania nazistica
Deutsches Reich
Deutsches Reich ('Imperium Germanicum'") fuit ritum Germaniae nomen a 1871 ad 1945, modis rerum publicarum inter se plene diversis. Status Imperii Germanici die 18 Ianuarii 1871 conditi usque ad res novas mensis Novembris anni 1918 erat foederatio ex monarchiis constitutionalibus et urbibus liberis constans. Imperium Germanicum temporis sequentis hodie Res Publica Vimariana vocari solet, quae a 1919 ad diem 23 Martii 1933, qua Hitler summum imperium per "Ermächtigungsgesetz" obtinuit, in democratia repraesentativa consistebat. Cui, cum Hitler die 30 Ianuarii 1933 a praeside cancellarius imperii factus esset, dictatura nazistica („nationalsozialistischen Führerstaat“, civitas ducalis nazistica) successit,, quae simul cum secundo bello mundano in Europa, cum exercitus Germani se dederunt, die 8 Maii 1945 finem habuit.
Stargate
Stargate SG-1
Drama pro televisione, anno 1997, ostenso tempore, fabulam refert. Adhuc iam in vicem Ricardus Dean Anderson agit praefectum legionis Ioannes O'Neil, et Michael Shanks agit doctorem Daniel Jackson. Etiam adiunctae sunt duae novae personae; praesertim, Samantha Carter quam Amanda Tapping agit, et Teal'c quem Christophorus Judge agit.
Fabula mutatur ut iam Porta Stellaris ad multas terras mundorum viatores vehat. Comitatus, PS-1, cosmum explorat, sperantes invenire novas machinas ut ipsis contra hostes, goa'uld, se defendat. Goa'uld, sicut Ra, parasiti sunt hominum corpora rapientes; centum annos intra corpus raptum vivunt et magna imperia per mundum habent. Uxor a Daniel Jackson ab quodam goa’uld capitur. Sic Daniel et comitatus proficiscuntur, ut eam eripiant. Tamen ea tertio anno moritur. Sic decem annos ostenso spectaculo, et mutato ad Scientiam-fictam canali sexto anno edito, tunc demum finis advenit.
Germania nazistica
Großdeutsches Reich
Nazistae territorium imperii gradatim amplificaverunt. Post Austriam 12/13 Martii 1938 imperio adiunctam ("Anschluss") Austria "Ostmark" (marchia orientalis) nominata est, ab anno 1942 Donau- und Alpenreichsgaue (pagi Danuvii Alpiumque). Regiones Germaniae et pristinae Austriae coniunctim a mense Martio 1938, quamvis non publice, Großdeutsches Reich ('Maius Imperium Germanicum') appellatae sunt. Hoc nomine Nazistae posuerunt omnes Germanos, ut iam 1848 disputatum est, in unam civitatem congregandos esse, illos etiam, qui tum adhuc extra Germaniae fines habitarent. Itaque paulatim etiam aliae regiones postea occupatae imperio adiunctae sunt. Anno 1943 nomen publicum factum et ubique adhibitum est.
Altreich
Altreich (imperium antiquum) dictione Nazistica erat territorium Germanicum ante Austriam mense Martio 1938 coniunctam, una cum regione Saravica (Saargebiet) anno 1935 redintegrata, Sudetia autem, quae mense Octobri 1938 annexa est, et Urbs Libera Gedania anno 1939 expugnata exclusae erant. Imperium antiquum, quod dicitur, stricte a regionibus noviter adiunctis distinctum est, quarum leges ac modi administrandi differebant. Civitates victores bello confecto regionem Saravicam partem Germaniae esse probaverunt.
Stargate
Stargate Atlantis
Hoc spectaculum fabulam Stargate SG-1 consequitur. Ultimo anno eventi septimi, comitatus urbem Atlantidem fuisse in terra cognoscit. Tamen iam urbs invenitur in Pegaso Circulo, et non in Lacteo Circulo ut putabant. Sic comitatus, Magistra Elisabetha Weir (quam Torri Higginson agit) ducente, ad Urbem Atlantidem transeunt. Illic novum ordinem Portae Stellaris inveniunt, sic castra in urbe ponunt. Nunc hic comitatus novos hostes in alio mundo pugnat. Nunc tertius annus est, et multos hostes amicos plerumque faciunt.
Germania nazistica
Alia nomina
Nomina populo gratissima in verba Germania Nazistica et Tertium Imperium fieri possunt. Nomen Tertium Imperium a Nazistae adsumptum est in mythistoria ab Arthuro Moeller van den Bruck anno 1923 edita, quae Sacrum Romanum Imperium (962–1806) primum, et Imperium Germanicum (1871–1918) alterum enumeravit. Simili modo verbum "Imperium millenarium" adhibitum est significans finem culmenque historiae esse. Nazistiae Rempublicam Vimarianam (1918–1933) praeteriverunt, quam ut errorem historicum vituperaverunt, eam systema Nazisticum fastidiose appellantes. Germani hodie illud tempus historiographice Zeit des Nationalsozialismus vel verbis contractis NS-Zeit ('tempus Socialismi Nationalis') dicunt.
Fortalitia
thumb|Tabula castrorum, ex [[Cyclopaedia anno 1728.]] Fortalitia vel fortalitium sensu latissimo saepe omne castellum magnum appellatur; sensu autem stricto fuit magnum castrum militare moeniis angularibus, pugnaculis, castellis, et bunkeris munitum quod incrementabiliter a saeculo XV adhibitum est, ut cannonibus canniculatis glandes potentes vel explosivas torquentibus melius opponantur. Quia fortalitia multa pugnacula et moenia habet, interdum vulgo pugnaculum aut moenia appellantur. Saeculis XVII-XVIII fortalitia stellaris, et saeculo XIX fortalitia subterranea fuerunt exempla clara.
Germania nazistica
Scaena
Motus Nazisticus inter iratos veteranos iuvenes decennio 193 ineunte ortus est; qui Foedus Versaliis sancitum (1919) (1919), Rempublicam Vimarianam, et ad summam democratiam repudiabant. Refectionem generis Aryani poscebant, Iudaeosque reprehendebant in eo quod difficultates Germaniae efficiebant. Propaganda Nazistica legendum proditionis efficienter adhibebat ad explanandam cladem militarem anni 1918, quod Iudaei, communistae, aliique eversionis cupidi in culpa Berolini essent. Motus Nazisticus fuit parvus usque ad initium Magnae Depressionis anno 1929. Dissensio insequens animum contra modernitatem et liberalismum Reipublicae Vimarianae amplificavit (Goldhagen 1996:87). Eodem tempore, Factio communistica Germanica, a Moscua temperata, corroborabatur dum medium exprimebatur. Multi Germani statuerunt Factionem Nazisticam ordinem redintegrare, inquietem civilem sedare, et gloriam Germaniae inter civitates reficere posse (Goldhagen 1996:87).
Nazistae offerebantur fortem administrationem autocraticam, pacem civicam, proposita oeconomica radicalia (inter quae plenam laboris occasionem), plus spatii vivendi (Lebensraum) pro populis Germanicis, creationem communitatis civilis in genere conditam, et purgationem phyleticam per Iudaeos fortiter suppressos (Goldhagen 1996:202–203). Pollicebantur praeterea renovationem civitatis et culturae in motu Völkisch conditam, traditionalismum, civitatem iterum armatam, compensationes repudiatas, reclamationem terrarum ob Foedus Versaliense amissarum. Comitiis foederalibus 1932 confectis, Nazistae erant maxima factio in Dieta Imperii (Reichstag), 230 legatos habentes (Kolb 2005:224–225).
Stargate
Species ficticiae ex Stargate
Multae species ficticiae in Stargate sunt. Gravissimos dicere potest esse:
Germania nazistica
"Comprehensio potestatis"
Die 30 Ianuarii 1933, Praeses Hindenburg, a Francisco de Papen suasus, Hitlerum Cancellarium Germaniae creavit. Hic eventus a nazistis Machtergreifung ("comprehensio potestatis") appellatus est. Mensibus sequentibus NSDAP "adaequatione" (Gleichschaltung), quae a Nazistis vocabatur, omnis hominum vita sub factionis custodia posita est. Omnibus organizationibus, inter quas etiam gregibus rusticis, voluntariis, athleticis, sectatores Nazistarum praepositi sunt. A mense Iulio 1933 solus exercitus et ecclesiae a custodia factionis exemptae erant (Evans 2005:14).
Nocte diei 27 Februarii 1933 aedificium Dieta Imperii accensa est; Marinus van der Lubbe, communista Batavus, reus incendii factus est. Cum Hitler incendium initium seditionis communisticae esse asseveravisset, quattuor milia communistarum ubique Germaniae a SA comprehensi et in carcerem missi sunt. Cito variae leges factae sunt, quibus Hitlero summum imperium datum est ("Ermächtigungsgesetz") nec non facultas leges sine assensu praesidis et etiam contra constitutionem statuere. Legati dissentientes suffragio prohibiti, mox ceterae factiones praeter NSDAP abolitae sunt (Evans 2003 and Shirer)
Signis Rei publicae Vimariae oppressis pristinum imperii vexillum trium colorum, nigri candidi rubri, ut unum e duobus vexillis restitutum est. Alterum crucem gammatam demonstravit; quod ab anno 1935 solum vexillum publicum praescriptum est. "Horst-Wessel-Lied" ("Carmen Horst Wessel"), hymnus factionis Nazisticae, alter hymnus publicus factus est (Cuomo 1995: 231).
Bibliographia addita
Opera generalia et opera referentiae Oeconomica Hitler Holocaustum, ideologia, rassismus Ductus Locii et regiones Consilia militaria et extera Homines resistentes Societas et cultura
Publius Cornelius Dolabella (consul 44 a.C.n.)
In re publica Romana antiqua Publius Cornelius Dolabella (natus anno ignoto ; mortuus 43 a.C.n.) fuit fautor Caesaris post cuius necem consulatum anno 44 a.C.n. gessit.
De Familia
Publius Cornelius Dolabella nobilissima familia Corneliorum ortus est; pater eius praeturam et Asiae proconsulatum gesserat.
Tulliam, Ciceronis unicam filam, anno 50 a.C.n. uxorem duxit. Post quadriennium vero cum ea divortium fecit nec umquam bonus maritus fuit: nam multas amicas habuisse dicitur, nonnullas et matronas nobiles. Ne approbarat quidem hoc matrimonium Cicero: nam tum proconsul in Cilicia erat, cum Terentia uxor id contraxit. Nec bonus maritus fuit : nam ob suspicionem adulterii cum Publio Dolabella Marcus Antonius uxorem, sobrinam Antoniam, repudiavit (48 a.C.n.).
Tam brevi statura fuit, ut urbanum dictum Ciceronis vulgo ferretur ac quarto saeculo apud Macrobium adhuc memoraretur. Nam cum vidisset longo gladio Dolabellam adcinctum: "Quis, inquit, generum meum ad gladium adligavit?"
De cursu honorum
Anno 51 a.C.n. quindecimvir sacris faciundis factus est, postposito Lentulo Crure qui hoc sacerdotium adepturum non dubitabat.
Anno 49 a.C.n., initio belli civilis, Dolabella Caesaris partes secutus est. Una cum Gaio Antonio provinciam Illyricam adversus Pompeianorum incursiones in potestate partium suarum retinere temptavit, nec tamen gloriam militarem consecutus est : mox enim a legatis Gaio Octavio et Scribonio Libone  victus, classem sibi a Caesare mandatam infelici proelio amisit. Nihilominus postea pugnae apud Pharsalum ad Caesaris latus interfuit. Ideo, cum in castris Pompeianis Dyrrachii a Pompeio rogaretur, ubinam esset gener Dolabella, respondit Cicero : "Cum tuo socero!" (nam Pompeius Iuliam, filiam Caesaris, uxorem duxerat quae postea anno 54 a.C.n. mortua erat).
Romam reversus, quamvis patricia gente ortus esset, a plebeio homine Lentulo adoptatus tribunus plebis anno 47 a.C.n. fieri potuit. Tum, absente dictatore Caesare nec impediente magistro equitum Marco Antonio (consules enim tum Romae non erant), seditiosos ac populares tribunos aemulatus est, maxime autem Publium Clodium (cuius statuam etiam erexit), dum de abolitione aeris alieni (ipse unus e debitoribus erat) cum populo agitat ac rempublicam perturbat. In primis multae rixae cum fautoribus collegae in tribunatu Trebelli, qui Dolabellae adversabatur, et vulnera et caedes mutuas praebuerunt. Magno dedecori Ciceroni fuit talis gener.
Nihilominus amicitia Caesaris, incertum qua de ratione, destitutus non est, qui eum in Africam ac deinde in Hispaniam secum duxit, ita ut Dolabella proeliis et apud Thapsum et apud Mundam interfuerit. Fortasse timebat Caesar ne Romae relictus Dolabella seditiones denuo excitaret. Nam ne dignum quidem memoratu hoc bello quicquam fecit.
Consul suffectus anni 44 a.C.n., etsi Antonio repugnante, a dictatore designatus erat (nam Caesar qui bellum cum Parthis parabat et dictator iam erat totum annum consul esse nolebat): itaque post idus Martias statim fasces arripuit. Primis diebus consulatus sui tumultus plebis dictatorem  desiderantis Dolabella compescuit, quippe qui columnam funebrem in Foro a sectatoribus Caesaris erectam evertit,  quod factum Cicero in Philippicis  multum laudavit. Postea vero idem in Republica fecit quod et Marcus Antonius id est, suppositis falsis Caesaris actis, omnia omnibus vendidit. Syriam provinciam per quinquennium post consulatum sibi decerni voluit: nam, ut Crassus aliquot ante annos, de gloria sibi quaerenda bello adversus Parthos cogitabat.
Itaque ante finem anni in provinciam profectus, mense Ianuario anni 43 a.C.n. in Asiam pervenit, ubi provincias et exercitus partis orientalis imperii Romani in potestate interfectorum Caesaris et Antonii inimicorum repperit, qui ei Syriam noluerunt tradere. Iter facienti per Asiam Dolabellae Trebonium illius provinciae proconsulem  insidiis quidem occidere Smyrnae contigit atque caput eius ad statuam Gai Caesaris abjecisse dicitur (nam Trebonius unus ex interfectoribus Iduum Martium erat) ː ita provicia eius potitus est. At paulo post in Syria a Gaio Cassio  in urbem Laodiceam inclusus est. Tum ne ab inimicis caperetur voluntaria morte vitam finire coactus est proconsul Dolabella mense iulio anni 43 a.C.n. Post necem Trebonii, hortante Cicerone, hostis publicus a senatu iudicatus  erat.
Marisol Argueta de Barillas
Marisol Argueta de Barillas (die 6 Aprilis 1968 nata) est politica Salvatoriana et internationalis.
Cuscatlan in urbe educata apud academia Britannica Cuzcatlaca, alumnus est universitatis Iosephi Matthiae Delgado (ubi recentius docuit) in eadem urbe, insuper universitatum Oxoniensis, Neo-Eboracensis, Harvardianae. Cancellaria vel ministra rerum externarum Salvatoriana a die 16 Ianuarii 2008 ad 1 Iunii 2009 fuit. Ab anno 2018 rector ab America Latina meret apud Forum oeconomicum mundanum.
Arausio
Arausio sive Latinitate mediaevali Aurenga (Francogallice Orange) est urbs praefecturae Vallis Clausae in Francia, olim Colonia Iulia Secundanorum Arausio nuncupatum. Ibi Galli Tricastini habitaverunt. Sedes episcopalis a Medio Aevo ad annum 1790 erat.
Familia regia Nederlandica nomen habet "Auriacum" a principatu Auriaco sive Arausionensis olim huic urbi attributo.
Mons Palatinus
Palatinus mons seu Palatium est unus ex septem montibus Romae. Civitas Romana in illo monte est fundata, et vestigia habitationis humanae ab anno circa 1000 a.C.n. ibi sunt inventa. Ibi Romulus et Remus a lupa sunt inventi ibique a pastoribus Roma Romulea casam Romuli continens sive Roma quadrata condita est. Post temporibus rei publicae liberae ibidem etiam Imperatores Romani domus suas erexerunt. Nomen Palatini montis de dea Pale provenisse dicitur quamvis fuerint qui ab urbe Arcadica Pallantio dicerent ob Evandrum inde oriundum. Mons nunc est reservatio archaeologica. Collis Germalus nunc pars Palatini est.
Declaratio et propositum Vindobonae
Declaratio et Propositum Vindobonae (Anglice: Vienna Declaration and Programme of Action) est declaratio et propositum de internationali iurum humanorum lege ac humanitario belli iure, Vindobonae die 25 Iunii 1993 secundum Conventus Mundanus de Iuribus Humanis pro gloria Anni 1993 Mundi Hominum Indigenae ad plenum et novum implementum iurum humanorum decretum. Secundum declarationem propositumque, Curator supremus Consociationis Nationum pro Iuribus Humanis decreta est.
Sectio I.
Quae 39 paragraphos habent. (Generalia principia de iuribus humana)
1. Conferentia Mundi de Iuribus Humanis sententiam sollemnem adfirmat de omnibus Civitatum ad obligationes respectum universam, observantiam, et protectionem omnium iurum humanorum et libertatem elementariarum pro omnibus implendi, secundum Chartam Consociationis Nationum, alteram internationalem legem de iuribus humanis. Natura universa harum iurum ac libertatium est indubitata.
5. Omnes iura humana universa, individua, dependentia inter ea et relativa inter ea sunt. Commune internationale debet omnia iura humana orbi terrarum in modo paro et aequo, sub eadem ratione, et cum eadem emphasi. Quamquam significatio prioritatis nationalis regionalisque et fundaminia varia historica, culturae et religiosa putari necesse est, obligatio est Civitatum, qualiscumque suae systema politicum, oeconomiae et culturae, omnia iura humana et libertates elementarias promovere et protegere.
8. Democratia, progressus oeconomicae, iura humana, libertates elementales sunt dependentia inter ea et fortificantur per relatione. Democratia est a voluntatibus liberis pupuli electio systematis politici, socialis, oeconomici, culturae.
9. Conferentia Mundi de Iuribus Humanis ius progressi oeconomicae affirmat. Et civitates provectibiles pauperissimae iura progressi habent et societas internationalis debet inter alia civitatibus Africae auxilium dare ad suam beneficium oeconomicae et democratiae.
10. Quamquam progressus oeconomicae ad iura humana plene utenda opta est, absensus progressus contemptionem iurum humanum admitta a societate internationali iustificare nefas est.
11. Ius ad progressum apud beneficia praesentia et futura et oecologiam facere debet. Conferentia Mundi de Iuribus Humanis ut abolitio illegitimae substantiae venenorum violationem vitae salusque omnium; quod iura humana constituere recognoscet.
17. Actio, methodus et factum tromocratiae in omni forma et negotium medicamentorum illegalium sunt factiones ad destructionem iurum humanorum libertatium elementariarum et democratiae. Commune internationale debet gradus necessarios exercere ad cooperationem ut tromocratiam praevenit et pugnat.
23. Conferentia Mundi de Iuribus Humanis adfirmat ut omnes, sine omnibus distinctione, ius asyli quarendi at utendi, secundum Universa Iurum Humanorum Declarationem ac Conventionem de Statu Exslum cum suo Protocollo anno 1967. Ergo Curator supremus Consociationis Nationum pro Exsulibus et Unitarum Nationum Institutum Remediae et Operae pro Populibus Palaestianibus in Refugium pres Oriens de sua operatione magna. Etiam magnitudinem auxilii humanitarianum affirmat ad victimas calamitatis naturalis et calamitatis artificiae sucumdum humanitarium belli ius
25. Conferentia Mundi de Iuribus Humanis paupertatem extremam et exclusionem socialem violationem dignitatis humanae iudicat et necesse sunt cognitio suae causae et modi ad abrogationem paupritatis et exclusionis socialis.
26. Conferentia Mundi de Iuribus Humanis processum dynamicum et evolutionem constantem instrumenti internationali de iuribus humanis laudat, ergo omnibus Civitatibus totas pactiones internationales de iuribus humanis ratae habere sperat sine reservatione.