cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dioecesis Clodiensis
Historia
Putatur dioecesim Clodiensem saeculo IX erecta fuisse.
Alexander Comitatus (Illinoesia)
Alexander Comitatus (Anglice:  Alexander County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 8,238 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Cairo, anno 1819 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Braye-en-Thiérache
Braye-en-Thiérace est commune Francicum 132 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Ethanolum
Ethanolum, aliter alcohol aethylicus sive absolutus, nonnumquam "spiritus vini" nuncupatus, est humor volatilis et flammabilis sine colore, medicamentum psychoactivum, et unum ex veterrimis medicamenta oblectationis. Notissimum ut genus alcoholis in potionibus alcoholicis inventum, id etiam in thermometris, ut solvens, et ut fomes adhibetur. In usu quotidiano, tantum alcohol atque spiritus saepe appellatur.
Formula chemica est: C2H5OH.
Exarchatus Ravennas
Exarchatus Ravennas (-atis) sive Exarchatus Italiae fuit provincia Byzantina in Italia a saeculo sexto exeunte usque ad annum 751, cum ultimus exarchus a Langobardis supplicio affectus est.
Duncan Dhu
Duncan Dhu est grex musicalis Hispanica, anno 1984 creata, qui usque ad annum 2001 canebat. Ortus est grex in urbe Fano Sancti Sebastiani, et membra gregis tria erant: Michael Erentxun erat cantor, Didacus Vasallo erat quoque cantor et qui chitaram tetigit, et Ioannes Raimundus Viles erat qui instrumentis percussivis canebat, sed ab anno 1989 Viles grecem reliquit.
Duncan Dhu phonodisci undecim creaverunt:
Desha Comitatus
Desha Comitatus  (Anglice:   Desha County) est Arcansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 15341 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Arkansas City , die 18 Decembris 1838 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.7 %) haud Anglice domu loquitur.
Epistula prima Clementis
Epistula prima Clementis (Graece: Κλήμεντος πρὸς Κορινθίους) sunt litterae linguae Graecae ad Christianos urbis Corinthi directae. Etsi "epistula Clementis" vocari solet, epistula communitatis Romanae est nullo auctore nominato. Litterae, quae saeculo primo exeunte vel saeculo secundo ineunte conscriptae esse putantur, una cum Doctrina Duodecim Apostolorum et Evangelio secundum Thomam antiquissima scripta Christiana extra Novum Testamentum habentur. Ut nomen indicat, etiam Epistula secunda Clementis exstat, quae autem opus est posterius ab alio auctore scriptum.
Traditio
Epistula communitatis Romanae ad Corinthios, qua ecclesia Romana primo in rebus alterius communitatis internis interpellavit, documentum maximi momenti est.
Corinthi epistulae eventus bonus fuisse videtur: In controversiis antihaereticis saeculi secundi commununitas Corinthia socia Romanae ecclesiae fidelis erat et epistula - secundum litteras episcopi Dionysii Corinthii - Corinthi semper recitabatur.
Summa et consilium
Corinthi quidam presbyteri munere missi et a viris iunioribus suppleti sunt (3,3; 44,6; 46,9; 47,6). Epistula Romana, ut vetus ordo restituatur (i.e. ut presbyteri missi denuo in munere constituantur), a communitate Corinthia petit, praeterea, ut "duces seditionis (στάσις) schismatisque (σχίσμα)" sua sponte communitatem relinquant (51; 54). Auctor tamen non ante cap. 40-50 (1,1; 3,3 exceptis) de rebus Corinthi controversis scribit; antea praecepta monitaque prolixa posita sunt (4-39), postea oratio magna (59-61) sequitur; epistulae conclusio (63-65) denique ad propositum redit.
Auctor et tempus originis
Epistula, quae nomine auctoris caret, se communitate Romana missa declarat. Nihilominus traditio ecclesiastica una voce quendam Clementem, qui tum, ut coniectari licet, inter primores communitatis (episcopus sive presbyter) fuit, nominat. Attestatio antiquissima illae litterae Dionysii episcopi Corinthii (supra memoratae) sunt: "[epistulam] primam nobis per Clementem scriptam". Iam Irenaeus Lugdunensis eum tertium (postea primum) Petri successorum producit et Eusebius eum annis 92-101 ecclesiam Romanam duxisse vult. . Origenes eum Clementem Pauli comitem fuisse opinatur.
Excerpta
De apostolis Petro et Paulo et de persecutione Neronis (5-6):
''Sed ut vetera exempla relinquamus, ad proximos athletas veniamus; saeculi nostri generosa exempla proponamus. Propter zelum et invidiam, qui maximae et iustissimae columnae erant, persecutionem passi sunt et usque ad mortem certaverunt. Ponamus nobis ante oculos bonos apostolos: Petrum, qui propter zelum iniquum non unum aut alterum, sed plures labores sustinuit atque ita testimonio perhibito in debitum gloriae locum discessit. Propter zelum et contentionem Paulus patientiae praemium exhibuit, septies in vincula coniectus, fugatus, lapidatus, in oriente ac occidente verbi praeco factus, illustrem fidei suae famam sortitus est, qui, postquam mundum universum iustitiam docuit et ad occidentis terminos venit et coram praefectis testimonium perhibuit, sic e mundo migravit et in locum sanctum abiit, summum patientiae exemplar exsistens.''
De electione epscoporum (44):
''Apostoli quoque nostri per Iesum Christum Dominum nostrum cognoverunt, contentionem de nomine episcopatus oborituram. Ob eam ergo causam, perfecta praescientia praediti, constituerunt praedictos ac deinceps ordinationem dederunt, ut, cum illi decessissent, ministerium eorum alii viri probati exciperent. Itaque qui constituti sunt ab illis vel deinceps ab aliis viris eximiis consentiente universa Ecclesia, quique inculpate gregi Christi deservierunt cum humilitate, quiete nec illilberaliter, et longo tempore ab omnibus testimonium praeclarum reportarunt, hos iudicamus munere suo non iuste deici. Non enim leve erit peccatum nostrum, si eos, qui sancte et sine reprehensione munera obtulerunt, episcopatu eicimus. Beati presbyteri viam prius emensi, qui fructuosam perfectamque dissolutionem consecuti sunt; non enim verentur, ne quis eos transferat de loco ipsis constituto. Videmus enim, vos nonnullos honeste viventes ab officio, quo inculpate honorat erant, removisse.''
Saint-Jeure-d'Ay
Saint-Jeure-d'Ay est commune Francicum 486 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Castella Drei Gleichen
Castella Drei Gleichen (Theodisce: Drei Gleichen) sita sunt ad limitem pagorum Gotae et Ilm in Thuringia. Hoc nomine una designantur burgi Mühlburg, Gleichenburg et Wachsenburg. Hanc regionem pictor Otto Knöpfer persaepe depinxit.
Ernestus Haeckel
Ernestus Henricus Philippus Augustus Haeckel (Potestampi natus die 16 Februarii 1834; mortuus Ienae die 9 Augusti 1919 ) fuit zoologus, embryologus, naturalista, eugenista, philosophus, medicus, professor, biologus marinus, et artifex Germanicus. Qui aliquot milia specierum novarum invenit, descripsit, et nominavit, stemma genealogicum omnes vitae formas coniungens excogitavit et adumbravit, ac multos terminos technicos in biologia signavit, inter quos oecologia, phylum, phylogenia, et Protista. Opus Caroli Darwin de evolutione hominis in Germania magnopere adiuvabat, et theoriam commemorationis ("ontologia phylogeniam commemorat") evolvit, quae olim latissime credebatur.
Castella Drei Gleichen
Historia et hodierna functio
Tribus burgis diversi aspectus et officia varia sunt:
Ernestus Haeckel
Inter picturas quas Haeckel typis divulgavit videntur plus quam centum coloratae animalium terrestrium maritimorumque imagines, quae in Kunstformen der Natur ('Naturalibus Artis Formis') prolatae sunt, in libro qui magni inter artifices et architectos Art Nouveau motum exponentes aestimabatur. Haeckel praeterea Die Welträthsel (1895–1899), librum philocophicum, qui origo vocabuli aenigmatis mundi (Theodisce Welträtsel) est, et Freedom in Science and Teaching ad theoriam evolutionis docendam adiuvandam protulit.
Castella Drei Gleichen
Historia et hodierna functio
Eodem loco vixit notandus gravio Ernestus cuius matrimonium multiplex vel hodie fascinat: eius enim pellicem Mahometanam in cruciata liberatam et in Thuringiam portatam uxor legitima Ernesti magnanime in contubernio accepit. Ernesti et eius duarum uxorem cippum sepulcralem Erfordiae in Cathedrali Mariae Virgini dicata admirare potueris. Turri defensoria, cuius ascensio meritat aspectus pulcherrimos circumcirca, instructa est museo pusillo ubi certior fis de historia burgi necnon de natura ambienti mira.
Ernestus Haeckel
Haeckel museum zoologicum in Casa Haeckeliana Ienae condidit.
Castella Drei Gleichen
Geologica
Ad radicem arcis Gleichenburg aeterna Dolomiana marga abundat, quae in glareas fissa est. Itaque flores herbaeve hic non crescuntur. Quasi pulvini concavi margae pleni salutant praetereuntes. Scintillant in lineis rubra, cana, viridi.
Fons
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 166
Stephanus Taber III
Stephanus Taber III fuit apiarius et scriptor Americanus, qui inseminationem artificialem reginarum factitavit eo consilio, ut apium colonias, quae morbis resistere possent, mansuefaceret. Diploma Scholae Superioris Universitariae Columbiae Carolinae Meridianae anno 1942 obtinuit, menseque Octobri eiusdem anni in Classem Civitatum Foederatarum adscriptus est tiro navigationis aëreae. Cum classe mereret, in nonnullis universitatibus subsicivis operis apiculturam docebat. Mense Septembri 1945, finito secundo bello mundano, ex classe honorifice dimissus est. Quo facto Universitatem Visconsiniae frequentavit, investigationique apium sub C. L. Farrar professore operam dedit. Anno 1950 ex universitate Madisoniae discessit, gradum Baccalaureati Scientiae obtinens.
Legatum ingenii
Nonnulli discipuli eius hodie in investigatione apiculturae praestantes sunt. Liber eius Breeding Super Bees, investigationes et studia per orbem terrarum facta testatur. Commentarii eius aliaeque editiones investigationis iam ab peritis apium melliferarum per orbem terrarum adhibentur. Commentarii ab eo scripti, et conatus collaborandi cum aliis capti in multis editionibus super quinquaginta annos prolati sunt, inter quos American Bee Journal, Gleanings in Bee Culture, Journal of Economic Entomology, Journal of Apicultural Research, et Beekeepers Quarterly.
Bond Comitatus
Bond Comitatus (Anglice:  Bond County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 17,768 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Greenville, die 4 Ianuarii 1817 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Ixonia
Ixonia (hodie vulgo Issogne) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 1 400 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae Ixonienses appellantur.
Michael Gasparov
Michael Leonis filius Gasparov (Russice Михаил Леонович Гаспаров, tr. Michail Leonovič Gasparov; Moscuae natus die 13 Aprilis 1935, ibidem mortuus die 7 Novembris 2005) fuit philologus Sovieticus et Russicus. Educatus est in facultate philologica Universitatis Publicae Moscuensis. Anno 1977 gradum academicum doctoris philologiae recepit, ab anno 1990 socius correspondens et ab anno 1992 academicus Academiae Scientiarum Russicae fuit.
Opera litteraria scriptorum antiquorum et mediaevalium in Russicum traduxit. Etiam aliqua opera scientifica de versibus Russicis et Europaeis scripsit.
286
Mortui
Sanctus Ursus, miles romanus Soloduri, in Helvetia erat ex Legione Thebaica tempore Caesaris Maximiani Herculii.
Tălmaciu
Tălmaciu Theodisce Talmesch ; Hungarice Nagytalmács) est oppidum circiter 6.900 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Tălmaciu etiam vici Colonia Tălmaciu atque Tălmăcel pertinent.
Historia
Tălmaciu anno 1265 primo in actis descriptum est. Ab anno 1918 oppidum cum toto regione ad Romaniam pertinuit. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 13 Saxones hic vixerunt. Anno 1989 Tălmaciu oppidum declaratum est.
Incolae
Anno 2011 hic 6.905 homines habitabant, inter eos 6.199 Dacoromani, 50 Hungari, 214 Zingari, atque 13 Germani.
Enatio
Enatio in arte herbaria (botanice) est squamosa structura quasi folium, sed cum foliis discrepans nam textura vasculari (venatione) caret. Haec morphologia, a quibusdam morbis genita, in plantis hodiernis familiae Psilotacearum invenitur. Enationes etiam observantur in rhyniopsidis, plantis exstinctis, in quibus eae sumuntur photosynthesi auxilium tulisse.
Propanol
Propanol vel Propylalkohol (nova latina).
Sanctus Franciscus
Sanctus Franciscus multos sensus habet:
Propanol
Formula summa: (C3H8O).
Sanctus Franciscus
Homines
Sancti nomine Franciscus sunt multi:
Propanol
Species sunt:
Sanctus Franciscus
Loca
Sunt quoque multae civitates, urbes et loca nomine "Sanctus Franciscus" sive potius "Franciscopolis".
Propanol
Isopropanol Ισοπροπανόλη Isopropyl alcohol Propan-2-ol Isopropanol イソプロパノール Izopropanols Propanol Изопропиловый спирт 丙醇
Paulus II
Paulus II  (natus, Petrus Barbo die 23 Februarii 1417  Venetiae - obiit die  26 Iulii 1471), papa catholicus  episcopus Romanus a die  30 Augusti 1464 erat.
Vita
Mater Petri Barbo, Polyxena Condulmer, soror Papae Eugenii IV ac nepos Papae Gregorii XII erat.
Anno 1440 a Papa Eugenio IV Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae et insequenti anno episcopus Cerviensis, post mortem eius avunculi episcopus anno 1451 Vicetiae et anno 1459 Patavii  nominatus est.
Apud eum Martinus Comensis coquus secretus meruit.
Thebais (tabula 1420)
Thebais est tabula anno 1420 picta qua demonstrantur vitae et res gestae eremitarum qui in desertum Thebaidis egressi erant. Pictura hodie Ioanne Faesulano "Fratre Angelico" attribuitur; in Portico Officiorum Florentiae ostentatur (N. Cat. 00121902).
Drew Comitatus
Drew Comitatus  (Anglice:   Drew County) est Arcansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 18723 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Monticello, die 26 Novembris 1846 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Esperantica directo
Esperantica directo seu titulo originali Esperanto per rekta metodo ('Recta ratio Esperantica') est liber didascalicus, Esperanticis instituendis dicatus. Qui editus est anno 2007, Stanislao Marček Slovacico auctore. Interim in plus quam triginta linguas conversus est. Commodissimum est homines diversorum sermonum simul doceri posse, cum grammaticae explicationes et glossaria linguis vernaculis scripta sunt paginaeque in omnibus libri translationibus exactissime ad alterutram congruunt. Tamen ratio instituendi recta manet. Lectionibus viginti duabus exornatus est.
Editio Latina
Mense Maio 2016 versio Latina in lucem prolata est, cuius titulus est Esperantica directo. Hinc liber summatim in linguis 38 promptus est. Insuper versio in disco compacto exstat. Libri Esperanticis discendis in lingua Latina rari sunt: anno 1934 aparuit ''Cursus Completus Esperanti. Latinlingva Esperanto-kurso'', quem exaraverat Iacobus Bianchini (S. Vito al Tagliamento).
Tigris (flumen)
Tigris est fluvius Asiae occidentalis, cursu velox, oriens ex montibus Tauris in parte orientali Asiae Minoris, qui a boreo-occidente ad austro-orientem per Asiam Minorem, Syriam, Mesopotamiam excurrit, et, cum Euphrate coniunctus, se in sinum Persicum demergit. Regio inter duo flumina Tigrim et Euphratem Mesopotamia appellatur.
De nomine
Nomen Latinum varie declinatur in scriptis antiquis: genetivo Tigris, Tigridis; dativo Tigridi, accusativo Tigrim, Tigrin, Tigridem; ablativo Tigri, Tigre, Tigride. Nomen a Graeco Τίγρις (aliter Τίγρης) ducitur. Gaius Plinius Secundus dicit flumen a celeratitate cursus appellari, quia ita Medi appellent sagittam.
Alia nomina sunt Sumerice 𒁇𒄘𒃼, Idigna; Accadice 𒁇𒄘𒃼, Idiqlat; 𐎫𐎡𐎥𐎼𐎠, Tigrā; חִדֶּקֶל, Ḥiddeqel; ܕܹܩܠܵܬ, Deqlaṯ; دجلة, Dijlah; Տիգրիս, Tigris; Turcice Dicle; Curdice Dîcle.
Historia
Multi antiqui et praeclari populi apud ripas Tigris et Euphratis vixerunt et potentia imperia condiderunt: Sumerii, Babylonii et Assyrii.
Pentanol
Pentanol vel Pentylalkohol (nova latina).
Formula summa: (C5H12O).
Historia Civitatum Foederatarum Americae
Historia Civitatum Foederatarum Americae sensu stricto exordium a declaratione libertatis anni 1776 cepit, sed sensu lato historicam colonicam atque historiam Americae praecolumbianae comprehendere solet.
Pentanol
Isomeri sunt:
Historia Civitatum Foederatarum Americae
Bella
Bella Civitatum Foederatarum Americana sunt:
Boone Comitatus (Illinoesia)
Boone Comitatus (Anglice:  Boone County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 54,165 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Belvidere, die 4 Maii 1843 creatus est. In hoc comitatu quasi quinta pars incolarum (accurate 18.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Treppum (discretiva)
Treppum potest:
Cassius Dio
Lucius Claudius Cassius Dio Cocceianus (Nicaeae in Bithynia natus circa annos 155/160; ibidem mortuus post annum 230), filius senatoris Cassii Aproniani, fuit rerum gestarum Romanarum scriptor. Nam Historiam Romanam octoginta libris Graece composuit in qua res gestas, quae sibi quidem memoria dignae videbantur, ab Aenea repetivit atque addidit eventa quae ipse viderat; octo enim Augustos coluit senator Cassius Dio: Commodum, Pertinacem, Didium Iulianum, Septimium Severum, Caracallam, Macrinum cum filio Diadumeniano, Sardanapalum, Alexandrum Severum. Quorum plerosque in Historia sua vituperavit, nedum laudavit (exceptis Pertinace et Alexandro Severo). In lingua Graeca qua utebatur multa idiomata Latina in oculos incurrunt.
De cursu honorum
Omnia fere quae de Dionis vita accepimus ex eius ipsius Historia hausta sunt. Commodo regnante senator factus esse putatur quia ab illo tempore sese ocularem testem Romanarum rerum gestarum esse adfirmat. A Pertinace praetor designatus, praeturam Septimio Severo iam regnante gessit (194) cui primum librum suum de ominibus imperii dedicavit. Non tamen multos honores ab eo vel a filio Caracalla impetravit. Interea per duos menses Didio Iuliano regnante in maximo metu vixerat quia saepe, cum adhuc privatus esset, adversus eum apud iudices alterius partis patronus egerat atque vitia moresque ei exprobrarat. Circa annum 205 fortasse (vel potius circa 222/223 ut volunt hodie nonnulli eruditi ?) consul suffectus creatus est. Curator Pergami et Smyrnae a Macrino imperatore anno 217 factus est, tum ineunte regno Alexandri Severi proconsul Africae (223/224) atque protinus legatus Augusti pro praetore Dalmatiae et Pannoniae Superioris (225-228). Disciplinam austeriorem restituendam existimabat ideoque a militibus apud praetorianos accusatus periculum vitae sibi contraxit. At ipse imperator tum ei succurrit atque anno 229 consulem II ordinarium secum fecit. Etenim Alexandro Severo, miti principi, historicus noster gratus erat.
De operibus historicis
Anno 193 Dio opusculum conscripsit de somniis ceterisque ominibus quae imperium Septimio Severo (hoc ipso anno imperator a militibus conclamatus erat) praenuntiaverant atque Augusto novo dicavit : Cum libellus gratus fuisset postea ei placuit bella civilia quae secuta sunt narrare, quod inceptum a Septimio comprobatum est. Tum Fortuna in quodam somnio  visa est eum hortari ut historiae scribendae vacaret ; hoc somnio monitus res belli domique a Romanis gestas ab Urbe condita usque ad annum 229 octoginta libris  scribere coepit, quibus priores libellos ad tempora sua insereret ; id opus circa annum 200 coepit (ut ipse asseverat) atque per reliquam vitam ei operam dare non desiit :
De arte Cassiana conscribendae historiae
Commentatores Dionis omnes Historiam Romanam Thucydidis admiratione imitationeque perfusam esse cognoverunt : etenim non tantum sententias, sed ipsa verba et locutiones, quae raro inveniebantur, ex illustris praecessoris operibus repetivit, quae, cum valde diversis aetatibus aptentur, velut quandam aeternitatem cum humanae naturae tum Fortunae vicissitudinum et moralium praeceptorum ex historiis ducendorum manifestare videntur. Exemplo Thucydidis et ceterorum post illum historicorum antiquorum narrationem rerum gestarum saepe intermittit ut lectorem ad eventorum mutationumque momenta examinanda inducat. Imprimis his in locis longas (nonnumquam longissimas) orationes commenticias in ore eorum hominum ponit quos agere facit: ita lectorem ad rem ipsam adducere vult, ut ea quae in utramque partem dici possunt cognoscat et deliberationem ante oculos habeat proinde ac si ipse rei intersit. Quod cum facit, morem historicorum antiquorum sequitur: cum historicus nostrae aetatis nonnulla ex Ciceronis orationibus excerperet et in appendice operis sui poneret, Dio duas longas orationes quas ipse Graece conscripsit in Arpinatis oratoris ore posuit (libro XLIV de amnestia post caedem Caesaris et libro XLV qua senatoribus persuadet ut Marco Antonio bellum indicant): nec verae sunt nec merae interpretationes sed, e pluribus Ciceronis scriptis concinnatae, et opiniones et genus dicendi eius observant. Simili modo in libro XXXVIII Caesaris contionem apud centuriones Vesontione habitam legimus aliquanto dissimilem eiusdem primo libro de Bello Gallico ab ipso Caesare oratione obliqua relatae. Item aliae longae orationes leguntur: libro XLIV Marci Antonii in Foro Romano super cruento Caesaris cadavere, Quinti Fufii Caleni libro XLVI pro Marco Antonio contra Ciceronem, Marci Agrippae et Maecenatis libro LII in controversia 29 a.C.n. habita utrum libertas populo reddenda an imperium unius principis instituendum esset, libro LV sermo Augusti et Liviae uxoris de poenis coniuratorum, libro LVI Augustus equites senatoresque ad uxores ducendas liberosque tollendos adhortans et laudatio funebris defuncti imperatoris a successore Tiberio in rostris habita ... Et adhortationem philosophicam historiae inseruit, scilicet consolationem Philisci cuiusdam ad exsulem Ciceronem a se inventam qua Cicero a philosopho Graeco ad malam fortunam fortiter patiendam et solacio sapientiae utendum invitatur. Ita et doctrinas philosophicas illius temporis in opere suo imponit quae tunc a Cicerone in orbem Romanum divulgatae sunt.
An compilator fuerit
Hoc tamen inter Thucydiden et Dionem maxime interest quod scriptor Atheniensis res gestas sibi coaevas referebat, Bithynicus senator contra, si quidem a Commodi regno eventorum a sese relatorum testis esse potuit, plerumque iamdiu praeterita narrat quae per priores rerum scriptores cognovit. Omnes fontes quibus uti licebat se legisse decem annis adfirmat, quod quidem verum esse videtur : non tantum historias sed etiam orationes et epistulas et opera philosophica usurpabat, etsi numquam auctores suos nominabat. Ipse tamen sinceritatem fontium reipublicae liberae ab imperatoriis saeculis discernit : nam cum libertas opinandi et quae quisque vellet scribendi vigebat ex ipsa testimoniorum multitudine auctorum contraria scribentium ad veritatem pervenire iudicio suo posse confidebat ; imperatores autem quia quae sibi placent tantum dici scribique sinunt, non sunt fontes idonei  ad illorum temporum veritatem inquirendam et quod vulgo traditum est sese repetere coactum confitetur.
Facta aliquot per neminem alium nobis tradita sunt nisi per ipsum Dionem, exempli gratia res a Caesare in Hispania Ulteriore anno 61 a.C.n. pro praetore gestae aut proelia inter praetorem Gaium Pomptinum et Allobrogum ducem Catugnatum circa idem tempus commissa. Non tamen dubitari potest quin et ea facta apud priores historicos invenerit Dio. Si omnia scripta antiqua superessent fortasse nihil novi in Historia Romana legeremus. Quapropter nonnulli critici moderni dubitarunt an Cassius Dio merus compilator dicendus esset. Quod iudicium hodie iniquum videri solet quia historiam sui generis conscripsit dum mutatis institutis diligenter animum advertit.
Braye-en-Laonnois
Braye-en-Laonnois est commune Francicum 223 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Cassius Dio
De institutorum studio
Non enim omni aetati aequaliter operam dedit: si quidem totum opus mille fere annos, res inter Aeneae adventum in Italiam et Romam conditam gestas ut praeteream, octoginta libris comprehendit, id est ad duodevicenos annos singulis libris, sunt duo libri, liber XLIV de Caesare a coniuratis Idibus Martiis occiso et liber LII de reipublicae forma post Octaviani reditum potissimum eligenda, qui paucos menses tantum continent. Quin etiam inter librum XLI (bellum civile anno 49 a.C.n. incipiens) et librum LII (29 a.C.n.), duodecim libris viginti anni insunt, id est minus quam bini anni singulis libris. Item quatuor libris XLIV-XLVII insunt modo tres anni (44-42 a.C.n. usque ad Philippense proelium). Contra in primis triginta quinque libris hodie deperditis inerant circiter 700 anni, quod efficit vicenos annos in singulis libris. Et a libro LIII usque ad ultimum librum LXXX sunt circiter 260 anni (28 a.C.n.-229), id est paulo minus quam deni anni singulis libris. Unde perspicuum est velut columen totius operis fuisse libertatem paulatim sese corrumpentem ac postremo in monarchiam mutatam necnon commoda monarchiae cum democratia comparata.
Si quidem fere omnia quae ad leges institutaque sive cum fide observata sive violata sive novata pertinent magna cura colligit et saepe cum publicis moribus aetatis suae comparat, in aliis rebus quae ei digna memoria tantum memorat. Eventa minoris momenti et personas quae secundas partes agunt praetermittere solet : ita libro XLIV ineunte quem totum occiso Caesari dicavit, quattuor tantum coniuratos nominat (duos Brutos, Trebonium, Cassium), 'taedium lectori ne faceret'. Primo libro de Bello civili Caesar deliberationes in senatu primis mensis Ianuarii diebus anno 49 a.C.n. habitas accurate describit et varias senatorum sententias enumerat, quia demnonstrare vult Pompeium ab inimicis suis ad bellum civile impulsum esse. Contra Dio Cassius illas disceptationes praetermittit et omnia ad Pompeium et Caesarem refert velut ac si fato quodam insuperabili illi duo duces, qui supra ceteros cives eminebant nec parem sibi dignitatem in republica tolerabant, inimicitiae decertandae causa ad bellum civile suscipiendum necessario traherentur. Ut saepe fit, in hoc loco heroicum et tragicum humili historiae humanae praetulit.
De fide historica
Praeter leges et instituta alia res ei cordi fuit, quae nobis quidem absurdior hodie videtur: oracula, portenta ceteraque omina quibus dei mortalibus futura praenuntiare credebantur diligentissime enumerat. Alioqui in rebus bellicis mediocris historicus erat qui ad patheticum et dramaticum spectabat potius quam ad veritatem. Nonnumquam tamen fontem magni pretii sequitur : ne in proeliis quidem narrandis semper et ubique negligendus est!
Errores multi, ut aequum erat in tam vasto opere, a criticis recentioribus deprehenduntur praesertim in chronologia et in geographia: non plures tamen, immo pauciores fortasse quam apud Appianum, ne de Diodoro Siculo loquamur. Nonnumquam tamen illi errores velut ex demontratione suscepta oriri videntur: ita postquam Marco Antonio, Plutarchum, aliosque auctores secutus, obiecerat quod legato suo Ventidio ob Parthicas victorias invideret, addidit Ventidium mortuo demum Marco Antonio  triumphasse quod falsum esse per Fastos Capitolinos scimus (triumphavit die 27 novembris anno 38 a.C.n.). Item anno 56 a.C.n. dum de crescente certamine et invidia inter Pompeium et Caesarem loqui incipit, quae ad bellum civile rempublicam Romanam praeceps datura erat, Lucensis pacti obliviscitur quo eo ipso anno triumviratus confirmatus et renovatus est quodque  apud multos auctores memoratum invenimus. Qui errores vel omissiones non necessario voluntarii iudicandi sunt sed Dioni demonstratione sua elato facta cum assertionibus suis non congruentia in mentem  non veniunt. Inconcinnitatibus quibusdam quoque lector occurrerit cum Dio Cassius fontes diversos male inter se consutos iuxta ponit : ita libro 48 fontem Octaviano triumviro faventem diu sequi videtur cum subito eum accusat quod senatores Perusinos patris Iulii Caesaris Manibus immolasset et ita sacrificia humana renovasset, quamquam erant scriptores alii qui Octavianum a militibus suis impulsum esse dicerent ut de paucis, velut invitus et coactus, supplicium sumeret. . Inconstantiam eiusdem generis in aestimatione philosophi Senecae iam animadverterat Michael Montanus
De posteritatis aestimatione
Medio aevo Dio Cassius in Europa occidentali ignotus erat, in imperio Byzantino contra fons praecipuus ad historiam Romanam et Iohannis Antiochensis (Ίστορία χρονική) et Ioannis Zonarae in Epitome Historiarum  et  Ioannis Tzetzes in Chiliadibus. Quin etiam a Xiphilino monacho abbreviatus est, et excerpta eius operis per rerum genera digesta simul cum aliorum historicorum iussu Constantini Porphyrogeniti collecta.
Sedecimo saeculo, tempore Renatarum Litterarum, eruditi testimonio quidem Dionis utebantur, hominem ipsum ob malignitatem non amabant. Michael Montanus, qui Plutarchum magnos viros Graecos et Romanos in Vitis ut heroas extollentem praeter ceteros auctores diligebat atque Senecam admirabatur, scribebat 'adeo nihil sani Dionem Cassium de rebus Romanis iudicasse ut a Caesare et Marco Antonio contra Pompeium et Ciceronem steterit'. Nec dubium est quin Dio Ciceroni iniquus fuerit ; sed homines cognorat nec de natura humana optime sentiebat'. In ipsis victoriis Caesarianis plus Fortunae et adversariorum erroribus tribuit quam prudentiae vel providentiae ducis nec tamen adversarum partium fautor dici potest. Iustus Lipsius simili modo Senecam, illum stoicismi apostolum, delicias suas, his verbis vindicandum suscipiebat: "Credo iudicii quaedam morumque perversitas [Dioni] fuit quae eundem illum in Ciceronem exacuit, quae in Cassium, Brutum omnesque bonos. Caveat ab his, moneo, iuventus. "
Sainte-Anne-d'Auray
Sainte-Anne-d’Auray (Britonice Santez-Anna-Wened) est commune 2175 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Cassius Dio
De posteritatis aestimatione
Quod in peius etiam vertit cum ad philosophos Francogallicos octavi decimi saeculi venitur, eo magis quo Dio Cassius monarchiae laudator erat. Historicus Crevier et scriptor Dionysius Diderotus Dionem 'aeternum omnium virtutum Romanarum calumniatorem' appellabant, Voltaire in quadam epistula vilem scriptorem, vilem adulatorem. Nec eruditi saeculi noni decimi aut vicesimi ineuntis ad laudanda Dionis merita multo proniores fuerunt. Nuper demum aequiorem aestimationem nactus est Dio Cassius apud historicos non tam mendaces panegyricos magnorum virorum legere cupientes quam nova elementa invenire quibus freti propius veritatem accedere possent: nam maledicta quoque, etiamsi mendacia esse potuerunt, a Dione non excogitata ex nihilo sunt sed e priscis scriptis sumpta. Multa enim nos docet Historia Romana Dionis Cassii et his novissimis annis multi indagatores huic operi animum adverterunt et studia Cassiana maxime viguerunt.
8143 Nezval
8143 , olim designationibus 1982 VN, 1993 QW10, 1995 FK21, et 1997 TE27 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Antonio Mrkos, astronomo apud Observatorium Kleť versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8143 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Autobiographia Beniamini Franklinii
Relatio Frankliniana suae vitae in quattuor partes dividitur, quarum quaeque tempora varia ostendit cum eas scriberet. Sunt hiatus inter primas partes tres, set narratio partis tertiae in quartam partem sine intervallo auctoris extenditur.
Euphrates
Euphrates (Arabice الفرات Al-Furāt, Armenice Եփրատ Yeṗrat, Curdice Firad, Turcice Fırat) est cum Tigri flumen maximum in Mesopotamia. Oriens in oriente Asiae Minoris influit in Syriam et una cum Tigri in Mesopotamia confluit in Šaṭṭ al-ʿArab, quae in Sinum Persicum influit.
Historia
Per aliquot tempus, cum Flumen Tigrem limes inter Romani Graecique ac gentes orientalis cum Persis ac Pathis fuit.
Angermannia
Angermannia  (Suecice: Ångermanland) est provincia historica circiter 140 000 incolarum in Suecia quae ad Sinum Bothnicum sita est.
Saloninus (imperator)
Publius Licinius Cornelius Saloninus (natus anno 242 - Coloniae Agrippinae necatus est anno 260) fuit filius iunior Gallieni imperatoris. Anno 258, postquam frater maior Valerianus II Caesar mortuus est, a patre Caesar factus et cum Silvano praefecto praetorio tutore Coloniam Agrippinam missus est. Cum anno 260 Marcus Cassianus Latinius Postumus dux militum Francos quosdam, qui incolas provinciae diripuerant, cepisset, iurgium de praeda barbarorum ortum est. Cum Postumus eam inter milites divisisset, Saloninus Silvanusque postulaverunt, ut dominis propriis restituerentur. Itaque Postumus purpuram ipse sumpsit et Coloniam Agrippinam obsidebat. Quamquam Saloninus nunc Augustus proclamatus est, eius milites eum Silvanumque anno 260 exeunte Postumo tradiderunt, qui ambos necare iussit.
Alfredus Jodl
Alfredus Iosephus Ferdinandus Jodl (natus Alfred Baumgärtler die 10 Maii 1890 Herbipoli; supplicio affectus die 16 Octobris 1946 Norimbergae) fuit praecipuus vir militaris Germanicus inter secundum bellum mundanum.
Nammekon
Nammèkôn (nomen Shan) fuit vicus in territorio civitatis Kaya Birmaniae situm. Nammèkôn fuit olim caput civitatis parvae eiusdem nominis in grege civitatum Karenni (scilicet "populorum Karen rubrorum") sub imperio Birmanorum et Britannorum, quae anno 1947 in civitate unitaria Karenni inclusa est. Vicus anno 1892 domos vel viginti et unum inclusit.
Sixtus IV
Sixtus IV  (humili loco natus Franciscus Rovereus, die 21 Iulii 1414 in Liguria ad Savonem; obiit die 12 Augusti 1484) fuit Papa Catholicus Romanus a die 9 Augusti 1471.
Weisweil
Weisweil  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'055 incolarum (anno 2012).
Sixtus IV
Vita
Franciscus Rovereus, frater Franciscanus, apud multas universitates studuit. Die 14 Aprilis 1444, doctor theologiae Patavii factus est, ubi postea docuit, etiam in Bononia, Florentia, Papia, Perusia, et Sena Iulia.
Die 19 Maii 1464, fratrum Franciscanorum magister factus est, et die 18 Septembris 1467 a papa Paulo II Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae.
Multa opera de theologia scripsit, e.g. tractus De potentia Dei et De sanguine Christi.
Pontificatus
Die 26 Aprilis 1478 papa Sixtus IV coniurationem contra familiam Medicum cum auxilio familiae Pazzi adversae Medices fecit. In ecclesia Sancta Maria Floris Florentiae, Laurentius Medices vulneratus et Iulianus frater necatus est.
Sixtus indecore favit nepotibus et aliis propinquuis suis Ioanni et Iuliano Rovereo, Raphaeli Riario, et Hieronymo Riario, cui multa munera et dominia tribuit.
Apud eum Martinus Comensis coquus secretus meruit.
Sixtus IV in litteris
Epitaphium Sixti IV, fautoris bellorum per totam paeninsulam Italicam, sic scripsit Marullus:
Braye
Braye est commune Francicum 121 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Sainte-Brigitte
Sainte-Brigitte (Britonice Berc'hed) est commune 158 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Gjesdal
Gjesdal commune in Norvegia est. Numerus incolarum 11 102 est (anno 2013). Area communis 617,54 chiliometrorum quadratorum est. Gjesdal in regione Rogaland est. Ålgård caput communis maximum oppidumque est. Dialectos communi jærsk est. Demarchus communis Frode Fjeldsbø est. Factio politica eius "factio laboratum" (Norvegice Arbeiderpartiet) est. Gjesdal fines cum Sandnes, Bjerkreim, Time Forsandque habet. Parlamentum communis "Domus magna" (Norvegice, jærsk, Storahuset) est.
Camtschatca
Camtschatca seu Camtschatka (Russice Камчатка, tr. Kamčatka), seu phonetice nostris auribus melius Camsatca et Camptiadica, est paeninsula in Asia septentrionali et orientali, inter mare Ochotense ad occidentem et mare Beringianum oceanumque Pacificum ad orientem sita. In dicione Russiae est, in cuius territorio Camsatico includitur.
Dioecesis Tarvisina
Dioecesis Tarvisina (Italiane: Diocesi di Treviso) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Triveneta sita, suffraganaea Patriarchatus Venetiarum, cuius caput est Tarvisium.
Dioecesi 265 paroeciae sunt.
Sainte-Hélène (Mariculum)
Sainte-Hélène (Britonice  Santez-Elen) est commune 1105 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Dioecesis Tarvisina
Episcopus
Anno 2013 dioecesis a S.E. episcopo Ioanne Francisco Augustino Gardin regitur.
Camtschatca
Vulcanismus
In Camtschatca sunt plus centum et sexaginta vulcani, quorum sexaginta octo sunt activi. Mons Fontinalis altissimus est; prope quem et mons Innominatus stat; mons Avaczensis et mons Coraecicus in parte Camtschatcae meridiana prope portum Petri et Pauli siti sunt. In paeninsula Kronokiensi prope montem igniferum Kronokiensem et Vallis scauturiginum geyzerianarum, aquarum calidarum salientium abundans, sita est. Shivelucz est montium igniferorum Camtschatkae erumpentium maxime septentrionalis.
Dioecesis Tarvisina
Historia
Putatur dioecesim Tarvisinam certo saeculo VI erecta fuisse.
Nocrich
Nokrich Theodisce Leschkirch ; Hungarice Újegyház) est commune circiter 2.900 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Nocrich etiam vici Nocrich, Fofeldea, Ghijasa de Jos, Hosman atque Țichindeal pertinent.
Historia
Nokrich anno 1263 nomine Nogrech primo in actis descriptum est. Anno 1402 nomine Latino Noua Ecclessia et 1416 translatione Hungarica Újegyház vocatum est. Anno 1721 hic Samuel de Brukenthal natus est, qui postea Transilvaniae gubernator fuit. Ab anno 1918 commune cum toto regione ad Romaniam pertinuit. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 3 Saxones hic vixerunt.
Incolae
Anno 2011 hic 2.868 homines habitabant, inter eos 2.417 Dacoromani, 9 Hungari, 231 Zingari, atque 3 Germani.
Asterix
Asterix (-igis, m.) (Francogallice Astérix) est:
In comicis de Asterige multi loci in lingua Latina sunt. Sic popularitas linguae Latinae aucta est. Ergo vis comica vicit.
Clara est sententia: Delirant isti Romani. Nota bene: Quae sententia, ab Italianis interpretata italice, includit referentiam de "SPQR" cum grano salis: "Sono pazzi questi Romani", id est Delirant isti Romani!
Fabula
Anno L a.C.n. omnis Gallia a Romanis occupata est nisi unus vicus a Gallis indomitabilibus incultus. Huius vici egregii homines sunt:
Denique aliae personae Historiae partes habent, in primis C. Iulius Caesar, deinde Cleopatra et M. Iunius Brutus.
In originali Francogallico necnon in aliis versionibus vulgaribus, pirata senex utitur praecipue Latinis sententiis illustribus, sicut "O tempora, o mores" vel "O fortunatos nimium agricolas".
Libri
Plerique librorum, qui de rebus ab Asterige eiusque sodalibus gestis conscripti sunt, latine versi pueris et puellis necnon omnino hominibus linguam latinam discentibus commendantur. Eos enim legentes et de lingua ipsa et de vita cottidiana horum temporum aliquid utile possunt cognoscere.
Hi libri Asterigis sunt:
Etymologia
Lat. astrum + suffixum Gallum -rix, -rigis, id est rex sicut in Vercingetorige (= rex magnus centum proeliorum).
Saint-Jean-le-Centenier
Saint-Jean-le-Centenier est commune Francicum 673 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Asterix
Etymologia
In philologia hellenistica, usa e.g. pro LXX versio Sacrae Scripturae, "asteriscus" et "obelus" duo signa sunt quae designant verba addenda aut omittenda. Ideo, figurae "Asterigis" et "Obeligis" includunt eruditissimam referentiam! Obelix significat etiam "obeliscus" et " veru" scilicet quia Obelix amat apros
Saint-Gérand
Saint-Gérand (Britonice  Sant-Jelan ) est commune 957 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Asterix
Nexus externi
🇬🇷
Iulius Streicher
Iulius Streicher (natus 12 Februarii 1885 in Fleinhausen apud Augustam Vindelicorum supplicio affectus est die 16 Octobris 1946 Norimbergae) fuit vir publicus nazista qui magnam partem in holocausto habuit, id est in stragibus Iudaeorum inter tyrannidem Nazistam, quia libelli de odio phyletico „Der Stürmer“ editor fuit. Annis 1932 - 1945 legatus Dietae Imperii Germanici fuit.
Brasles
Brasles est commune Francicum 1'355 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Iulius Streicher
Anno 1946 inter praeclarum iudicium Norimbergensem contra nazistas Rosenberg in ius vocatus est et die 1 Octobris capite damnatus est.
Faulkner Comitatus
Faulkner Comitatus  (Anglice:   Faulkner County) est Arcansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 86014 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Conway, die 12 Aprilis 1873 creatus est. In hoc comitatu vigesima quinta pars incolarum (accurate 4.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Franklin Comitatus (Arcansia)
Franklin Comitatus  (Anglice:   Franklin County) est Arcansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 17771  incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius capita sunt urbes Ozak et Charleston , die 19 Decembris 1837 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.9 %) haud Anglice domu loquitur.
Condate
Condate est:
Dies veritatis
Dies Veritatis est eventus annuus, qui adventus est primitus in anno 2005 in rebellione adversus diem silentis, qui est dies ut glorificet homosexualitatem. Dissimile his, qui in die silentis participaverunt, illi homines qui in die veritatis participaverunt poenas passi sunt.
Alliance Defense Fund
Weissach im Tal
Weissach im Tal  est vicus et commune Badense-Virtembergense 7'003 incolarum (anno 2012).
Index personarum The Simpsons seriei
Ecce index personarum in The Simpsons serie televisifica inventarum. (Scito hunc esse indicem imperfectam.)
Brown Comitatus (Illinoesia)
Brown Comitatus (Anglice:  Brown County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 6,937 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Mount Sterling, die 1 Februarii 1839 creatus est. In hoc comitatu quasi decima quinta pars incolarum (accurate 7.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Ioannes Frank
Magistratus
Anno 1946 inter praeclarum iudicium Norimbergensem contra nazistas Frank in ius vocatus est et die 1 Octobris capite damnatus est.
Weissach (Böblingen)
Weissach  est vicus et commune Badense-Virtembergense 7'437 incolarum (anno 2012).
Mutezuma II
Mutezuma II sive Muteczuma sive Motezuma ( id est « qui ira imperium obtinet, iuvenis augustus », natus circa 1465, mortuus 30 Iulii 1520), rex Temistitlanae annis fere 1502-1520.
Mutezuma II erat indolis scholastici potius quam militaris, sacerdos enim et praefectus Calmecac (scholae patricianae) erat. Traditur imperium accipere noluisse, et electus non nisi multis praeconibus petentibus inventus est, fana purgans.
Anno 1502, consolidato imperio, magistratus plerosque dismissit, disciplos suos in eorum loco creans. Ritus implicatos ne cum vulgo esse debeat effecit.
Postea sucessit frater Quahutimocus, qui paulo post morbo peremptus est, dein adulescentulo Quatimoco. Anno insequente Imperium Aztecum omnino ceciderat.
Saint-Jean-de-Muzols
Saint-Jean-de-Muzols est commune Francicum 2'436 incolarum (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.
Temistitlana
Temistitlana (Sepulveda) sive Temixtitan (Cortesius) sive Tenustitana (Anglerius) sive Tenoxtitlan (Hofmannus) sive Mexicum fuit caput imperii Azteci in insula lacus Tescuci conditum. Urbe plerumque anno fere 1515 a conquistatoribus Hispanis, Cortesio duce, deleta est; hodierna Mexicopolis aedificata est super ruinas, et paulatim maxima Tescuci lacus parte siccatus est.
Navatlacae ad hunc locum, oraculo oboedientes, secundum quod, necesse esset civitatem in eo situ in quo viderent aquilam in cacto insedentem serpentem vescentem condere, migraverunt. Idem signum inter paludes Texcuci lacus invenerunt.
Urbs denique, pontibus ad continentem coniuncta, institutae canalibus fossae sunt, ut omnis ea vel pede vel caudica appropinquari potuerat.
Die 8 Novembris 1519, regnante Mutezuma II, pervenit Ferdinandus Cortesius. Illo tempore, tradunt periti, urbs Temistitlana erat inter mundi maximas, cum Lutetia et Constantinopoli: numerus incolarum erat fortasse inter 200 000 et 300 000. Cortesius cum copiis eius urbem die 13 Augusti 1521 cepit, magna cum vi et vastatione.
Urbem describit Sepulveda:
Hodie in civitas nomine Veracruce est municipalitas nomine Tenochtitlan.
Etymologia
Nominis forma originalis est Tenōchtitlān. Nahuatlice, 'tetl' dicit "petra", et 'nōchtli' dicit genus cactorum Opuntia (anglice prickly pear), et postpositio '-ti-tlān' dicit "apud", "inter". Dicitur ibi aliquem vidisse aquilam vorantem serpentem generis Crotali aut Sistruri et stantem super opuntia stante inter petris, et sic iste locus nominatus est. Et hoc terminale '-tl' (post vocales) vel '-tli' (post consonantes) nahuatlice similat linguae latinae "-s" in casu nominativo singulare e.g. "equu-s".
Lapponia
Lapponia, sive Lappia et nunc in hodiernis Latinis: Sapponia (Samice Sápmi ; Norvegice Sameland ; Suecice Lappland ; Finnice Lappi), est regio culturalis quam Sami secundum mores a maioribus traditos incolunt. Lapponia, in Europa Septentrionali sita, septentrionales Fennoscandiae partes comprehendit. Regio trans quattuor civitates extenditur: Norvegiam, Sueciam, Fenniam, Russiam. A septentrionibus a Mari Barentsiano, ab occidente a Mari Norvegico, ab oriente a Mari Albo finitur.
Wandsworth
Wandsworth est oppidum comitatus geographici et historici Surriae in Anglia meridiana. Wandsworth fuit ab anno 1900 usque ad 1965 burgus metropolitanus sub comitatu Londiniensi, sed ab hoc anno in burgo maiore comprehensus. Hodie igitur est pars Londinii Maioris et locus principalis burgi Wandsworth.
Cuc
Cuc est alterius nummi cubani nomen, qui insertus est anno 1994 in insula Cuba Mensa Argentaria Nationali et substituit nummum Civitatum Foederatarum Americae anno 2004. Hic alter nummus cubanus prodest ut acquiratur in tabernis Civitatis, quae offerunt merces quibus qui orbem visent. Unus cuc est par 25 nummis communibus Civitatis Cubanae.
Pax Britannica
Pax Britannica est aevum quo Regnum Britanniarum in orbi terrarum pacem creavit et servavit. Hoc aevum Napoleone in proelio in Campis Waterloensibus devicto coepit et Bello Orbis Terrarum Primo incipienti finivit. Nomen est creatum secundum pacem Romanam.
Porrima
Porrima (fortasse eadem ac Antevorta) fuit dea Romana. Ovidius auctor est Porrimam et Postvertam cum Carmenta ex Arcadia effugisse ("sive sorores sive fugae comites"), et in Carmentalibus feriis bis mense Ianuario celebratis (11 et 15 Ianuarii) a precantibus commemoratas esse. Porrima "quod porro fuerat cecinisse putatur". A quibusdam enim inter Camenas enumeratur. Nec dissimiliter Macrobius de deabus comitibus explicat, sed nominibus variis: "ad Prudentiam regis sollertiamque referendum est qui et praeterita nosset et futura prospiceret; sicut Antevorta et Postvorta, divinitatis scilicet aptissimae comites, apud Romanos coluntur".
Bureau Comitatus
Bureau Comitatus (Anglice:  Bureau County) est Illinoesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 34978 incolarum (anno 2010). Comitatus, cuius caput est urbs Princeton, die 28 Februarii 1837 creatus est. In hoc comitatu quasi decima quinta pars incolarum (accurate 7.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Brancourt-le-Grand
Brancourt-le-Grand est commune Francicum 620 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.