cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yeti
Yeti vel homo nivalis vel vir niveus est bestia seu monstrum a peritis mythologicum esse putatum, quod in Himalaia in Nepalia Thibetoque habitare fertur.
Edgarius Allanus Poe
Carolus Baudelaire nonnulla ex eius operibus in linguam Francogallicam convertit.
Yeti
Onomastica
Nomen Yeti a voce Thibetano གཡའ་དྲེད, composito verborum གཡའ་ g.ya' 'scopulosus', 'locus scopulosus' et དྲེད་ dred 'ursus'. Pranavananda dicit ti, te, teh, in tre omnia esse formas dictas scripti verbi dred, in quo sonus r tam mollis est, ut non audiatur.
Edgarius Allanus Poe
De vita
Pater materque erant histriones. Pater familiam anno 1810 reliquit; mater autem insequenti anno phthise pulmonaria mortua est. Itaque Ioannes Allanus, negotiator fortunatus, eum in familiam suam Ricmondiae in Virginia induxit.
De lingua Latina
Edgarius novem annos natus iam nostra lingua legere poterat. Ioannes Allanus scripsit: "Edgarius puer bonus est et satis acute Latine legit." Reverendus Doctor Bransby, magister eius scholae, dicitur fuisse vir mirabilis litterisque Latinis eruditissimus, qui veri simile est eum animum litterarum Romanarum atque Graecarum amore primum imbuisse.
De locis Latinis in scriptis Poensibus
Edgarius saepe fabulis sententias Latinas inserebat, quae infra perscribuntur.
Canavaggia
Canavaggia (Corsice Canavaghja) est commune Francicum 109 incolarum (anno 2008) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Mokgweetsi Masisi
Mokgweetsi Masisi, nomine pleno vulgari Mokgweetsi Eric Keabetswe Masisi (die 21 Iulii 1962 natus) est politicus Botsuanae.
Filius politici Edison Masisi, Gaborone in urbe educatus est. Alumnus est universitatis Botsuanensis in eadem urbe et universitatis civicae Floridensis Tallahassiae in Civitatibus Foederatis. Iuxta UNICEF operam dedit. Legatus parlamento Botsuanensi ab anno 2009 statim minister vicarius ab administratione, anno 2011 minister principalis, sed die 28 Octobris 2014 minister ab eruditione praesesque vicarius factus est. Die 1 Aprilis 2018, Ioanne Khama praesidatum renuntiante, Mokgweetsi Masisi praeses patriae rite receptus est.
Saint-Jean-des-Essartiers
Saint-Jean-des-Essartiers est commune Francicum 203 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Gaudianum
Gaudianum  (alia nomina: Gozzanum) (Italiane: Gozzano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Gaudianenses appellantur.
636 Erika
636 , olim designationibus 1907 XP et 1954 UT1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 636 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bulla Aurea
Bulla Aurea fuit pactum maximi momenti omnium legum fundamentalium sacri Romani imperii, ab imperatore Carolo IV anno 1356 compositum et editum. Quo in instrumento modus eligendorum imperatorum per principes electores imperii usque ad finem imperii anno 1806 institutus est. Nomen, quod ex saeculo decimo quinto in usu est, ad signum aureum septem exemplaribus pacti annexum refertur. Capitula 1-23 nomine "Nürnberger Gesetzbuch" (liber legum Norimbergensis) nota Norimbergae composita et die 10. Ianuarii 1356 ibidem inter dietam imperii promulgata sunt, capitula 24-31 ("Metzer Gesetzbuch" sive liber legum Mettensis) autem die 25. Decembris 1356 Mettis. Bulla aurea anno 2013 in indicem memoriae mundi assumpta est.
Summa bullae aureae
Magna ex parte bulla aurea non ius novatum sed rationes moresque, qui saeculis ante exitum habebant, conscripti sunt:
Pars secunda imprimis de quaestionibus protocollaribus, vectigalibus et poenis de coniurationibus contra principes electores scripta est. Filii aut successores eourm "Germanica, Italica et Slavica linguis" instruerentur.
Consecutiones
Privilegia prinicipum electorum per saecula creta confirmata sunt:
Cum singula territoria maxima ex parte autonoma essent, Sacrum Imperium Romanum in imperium unitarium profectus non est ut puta Anglia aut Francia. Pace Westphalica anno 1648 denique Germania in territoria sui iuris divisa est, administratio imperii usque ad annum 1806, quo imperium ad finem adductum est, protinus vim perdidit.
Copal
Copal (nomen Navatlacum) est incensum in ritibus gentium Mesoamericanarum usitatum, e resinis aromaticis arborum variarum sistens, inter quas:
Eugenius Schiffer
Eugenius (Eugen) Schiffer (natus 14 Februarii 1860 Vratislaviae, mortuus 5 Septembris 1954 Berolini) vir publicus et sodalis primo factionis Nationalis Liberalis, tum Factionis Theodiscae Democraticae (DDP), deinde Factionis Liberalis Democaricae, postremo FDP fuit.
Iuventus et munus
Schiffer, postquam maturitatem adeptus est, annis 1877 - 1870 Vratislaviae, Lipsiae Tubingaeque iurisprudentiae studebat et primam probationem accepit. Doctor promotus anno 1885 secundam probationem accepit. Annis 1888 - 1899 iudex oppido Hindenburg (Silesia) fuit. Deinde Magdeburgi, postremo ab anno 1906 Berolini in iudicio camerali iudex laboravit. Post cursum honorum finitum (vide infra) Schiffer ab anno 1924 causidicus fuit.
Familia
Schiffer origine Iudaica fuit, sed ipse evangelica fide erat. Maritus erat et filium habuit, qui anno 1915 primo bello mundano cecidit.
Cursus honorum
Schiffer, qui ante primum bellum mundanum sodalis factionis Nationalis Liberalis fuit, anno 1903 legatus domus legatorum Borussiae electus est et ad annum 1918 mansit. Annis 1912 - 1917 etiam legatus Dietae Imperii Germanici erat. Anno 1918 secretarius statalis in magistratu imperii possessionum publicarum factus est et hoc officium et post casum monarchiae tenuit. Eodem tempore sodalis novi factionis liberalis DDP fiebat et 19 Ianuarii 1919 legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae electus est. 13 Februarii 1919 Administer Imperii Aerarii Publici et cancellarius vicarius in consilio ministrorum Philippus Scheidemann nominatus est. 19 Aprilis a magistratu se recessit. 3 Octobris 1919 - 26 Martii 1920 Gustavo Bauer cancellario iterum cancellarius vicarius et Administer Imperii Iustitiae fuit. Tum valde vituperatus est propter res novas a Wolfgango Kapp motas. Mense Iunio 1920 legatus iterum Dietae Imperii electus est et 10 Maii - 21 Octobris cancellario Carolo Iosepho Wirth iterum administer iustitiae fuit. Annis 1921 - 1925 et legatus senatus terrae Borussiae erat. Anno 1924 autem se e vita publica recessit et iterum causidicus laboravit.
Temporibus Nazistarum
Sub dictatura Nazistarum Schiffer propter consilia et propter originem Iudaicum persecutus et aliquamdiu in carcerem missus est.
Post secundum bellum mundanum
Anno 1945 Schiffer Berolini statim ad factionem liberalem democraticam nuper constitutam accessit et in Zona Sovietica administrationem iustitiae extruxit. Anno 1949/1950 etiam legatus Camerae Popularis Rei publicae Democraticae Germanicae fuit. Anno 1951 se iterum a vita publica recessit et ultimos annos Berolini Occidentali vixit.
Douglas MacArthur
Douglas seu Duglassius MacArthur (natus 26 Ianuarii 1880; mortuus 5 Aprilis 1964) fuit dux, praefectus generalis Exercitus Civitatum Foederatarum, et legatus Civitatum Foederatarum apud deliberationem de pace componenda Lutetiae anno 1919 factam.
Cursus honorum
Alumnus Academiae Militaris Civitatum Foederatarum, primo bello mundano interfuit, et mense Iunio 1918 generalis nominatus est. Inter secundum bellum mundanum die 24 Februarii 1945 exercitus Americanus Manilam caput Philippinarum, MacArthur duce, a dicione Iaponica liberavit.
Anticrates phaedima
Anticrates phaedima est papilio familiae Lacturidarum, in Terra Reginae endemicus.
Saint-Jean-de-Livet
Saint-Jean-de-Livet est commune Francicum 198 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Commentarii (Bryennius)
Commentarii (Graece, scil. "materies historica") est opus historicum in quattuor libros divisum a nobili Byzantino Nicephoro Bryennio conscriptum. Res gestas Byzantinas narrat ab anno 1070 usque ad 1079, imperatoribus Romano IV et Michaele Duca.
Ius domicilii
Ius domicilii est satis idonei tecti et domus habitationis potestas lege permissa, quae ad iura oeconomica, socialia et culturalia pertinet. Ius domicilii concessum est in multis legibus constitutionalibus atque in universali de hominis iuribus declaratione (articulo XXV) atque in pactione internationali de iuribus oeconomicis, socialibus et culturalibus (articulo VI), in charta sociali europaea, (articulo XXXI) in pactione de iuribus hominum invalidorum cum (articulo XXVIII) et in Yogyakartae Principis (principia XV) factis. Inter alia, Yogyakartae Principia residentiam aptam et tutam etiam ius refugium ex violentia domestica ut hoc ius postulant, et Pactio de iuribus hominum invalidorum habitationem cum technologia adiuvanti et accessibilitate postulat.
Definitio
Ius domicilii in compluribus pactis internationalibus ad iura humana pertinentia concessum est. Quod ius est pars iuris idoneae vivendi rationis, ut articulo XXV universalis de hominis iuribus declarationis indicatur:
Labro
Labro  seu Liburnum  (alia nomina: Liburni, Liburna , Liburnus , Ligurnus , Livorna ; in antiquo: Ad Herculem, Triturita, Portus Herculis Liburni vel Herculis Labronis Portus  ) (Italiane: Livorno) est Urbs Italiae et municipium, circiter 161 100 incolarum, in Regione Tuscia et in Italia media situm, atque caput provinciae Labronicae (Provincia Liburnensis). Urbani Labronici vel Liburnenses appellantur.
Labro propter portum praeclara est.
Insulae in municipio Labronis
In municipio Labronis Urgonis Maenariaeque insulae compréhenduntur.
Historia
Labro est iunior ex urbis Tusciae. Usque ad saeculum 16 Labro erat parvus vicus.
Praeclari cives
Labrone olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque feminae, inter alios:
Urbis administratio
Labronis praesens primus civis Luca Salvetti ex die 9 Iunio 2019 est.
Ars oecologica
Ars oecologica, vel ars circumiectorum, est nomen generale quod significat varietatem usuum artificium quae accessus historicos ad naturam in arte captam ac recentioria operum genera oecologica et a rebus civilibus impulsa amplectitur.
Verbum ars oecologica res oecologicas saepe comprehendit, sed eis proprium non est. Satis flexibile est ut primam huius motus historiam agnoscere possit (qui saepe notiones artis plus quam notiones oecologicas tractabat), atque artem cui sunt negotia satis turbatoris plebi et ars quae plerumque artificis coniunctionem cum natura celebrat, copiis rerum naturalibus utens.
Verbum ars oecologica in variis contextibus adhibetur: uti potest ad spectandam artem quae mundum naturalem describit, artem quae personale celebrat negotium cum mundo naturali ("ars in natura"), et usus artificium oecologicorum, quorum opus res circiumiectorum recte tractat, per educationem de mundo naturali, vel  reficiendum mundum naturalem. Aviva Rahmani, artifex oecologica, aestimat: "Ars oecologica est ratio artis, saepe cum physicis, designatoribus urbanis, architectis, et aliis conlaborans, quae rectam interventionem in deteriore circumiectorum statu efficit. Artifex in ratione illa saepe est procurator ducens."
Media et activitates quas artifices oecologici adhibentur sunt diversissimae, inter quas pictura, photographia, ars exsecutiva, experimenta quae lucem et sonos adhibeant, sculptura, oecofeminismus, magnae exhibitiones terrestres vel opera terrena, ars creationis magnarum installationum in terra conditarum res architecturae, et inventa scientifica. Informatio scientifica saepe in talibus operibus constituitur.
Ioannes Fehr
Ioannes Fehr (natus in Berg am Irchel die 14 Ianuarii 1947) est rerum politicarum peritus Helveticus factionis Factionis Popularis Helveticae/Unionis Democraticae Medii qui a die 4 Decembris 1995 cantonis Turici populi munere in Consilio Nationale fungitur.
Archibald Cary Coolidge
Archibald Cary Coolidge (1866–1928) fuit rerum gestarum scriptor, editor periodici Foreign Affairs, etiam legatus C. F. A. apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam anno 1919.
W. L. Westermann
William Linn Westermann (natus anno 1873, obiit anno 1954) fuit rerum gestarum scriptor, anno 1919 legatus C. F. A. apud Deliberationem de pace componenda Lutetiae factam, anno 1944 praeses Consociationis Historicae Americanae.
637 Chrysothemis
637 , olim designationibus 1907 YE, 1930 GC, 1955 UV, et 1975 JM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 637 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Septa
Septa, sicuti Rusadir, portus liber erat antequam Hispania se Unioni Europaeae iunxit. Anno 2011 numerus incolarum erat 82 376. Quae consistit in Christianis, Musulmanis (praesertim Arabophonis, et Libycophonis) et parvis Iudaeorum ac Indicorum Hinduistarum minoritatibus. Lingua Hispanica lingua publica est. Plerique urbis incolae ethnice Hispani sunt qui a Maroco regi abnuunt. Exploratio ab Instituto Opina societate confecta 87.9 centesimae hominum in continentali Hispania ambas urbes (Septam et Rusadir) Hispanicas considerare invenit.
Etymologia
Origo nominis Septa a denominatione Septem Fratres trahitur, quam dedere Romani septem regionis montibus. Septem deformatum est in Septa.
Antiquitatis geographi et historiographi huius loci toponymum non produnt, sed quorum unus, Pomponius Mela, orographicas Occidentalis Alminae peculiaritates referebat, cum eius septem parvis montibus symmetricis quos Septem Fratres nuncupavit. Phoneticam propter similitudinem Luistanice et Hispanice nomen Ceuta e nomine Septem, arabizatum سبت /septa/ ortum esse putatur.
Historia
Septae anno 250 000 a.C.n. apparuerunt prima humanae praesentiae vestigia.
Saeculo VII a.C.n. Phoenices promunturium cathedralis occupaverunt. Urbs Punicis colonis denominatione Abyla condita est, et a Graecis Phocaeis capta est, qui eam Ἑπτά Ἀδελφοί denuo nuncupaverunt. Anno 319 a.C.n., Karthago urbem cepit, quae penes Karthaginenses manebit.
Anno 201 a.C.n., Karthagine post Secundum Bellum Punicum victa, urbs Regno Numidiae cessa est. Anno 47 a.C.n. cadit penes Mauros. Anno 40 p.C.n. Caligula hoc regnum adnectit, quod fit Romanum territorium et pars provinciae Mauritaniae Tingitanae. Africae Septemtrionalis regio et urbs anno 429 penes Vandalos cadunt.
Anno 788, urbs ab Idrisidico emiratu capta est. Anno 931, Omayada Abderama III urbem Caliphatui Hispanico cepit. Non multo postea Caliphatus divisio in taifas passa est.
Anno 1024 Septa subiecta est Taifae Malacitanae.
Anno 1061, Sucutus Albargavati dominatum liberum proclamat.
Anno 1084, Almoravides, ab Iosepho Texifo ducti, urbem cepere.
Anno 1147, Almohadae eam capiunt.
Anno 1227 accidit martyrium Sancti Danielis Fasanella et eius comitum.
Anno 1232 urbs a Taifa Murciae capta est, quamquam eius dominium brevissimu fuit, quia anno 1233 Septa denuo independens fuit. Etiam brevis fuit Septensis independentiae perihodos, quia anno 1236 Regnum Fezzae eam occupavit et anno 1242 rursus capta est tunc ab Hafsidis.
Anno 1249 dynastia Azafidarum urbem Septam obtinuere.
Secundum Foedus Montis Acuti Vicariatuum (Hispanice Monteagudo de las Vicarías), anno 1291 inter Castellam et Aragoniam, urbs sub Castellae pondere cecidit. Anno 1305, sicuti Regni Nasridici Granatensis pars, urbs in Mediterraneam Castellae politicam intravit.
Tamen anno 1309 capta est a Regno Fezzae cum Aragoniensi auxilio. Anno 1310, Azafidae denuo urbis dominium cepere. Anno 1314 Regnum Fezzae rursus eam cepit. Anno 1315, Azafidae denuo urbis dominium cepere. Anno 1327 Regnum Fezzae eam cepit. Anno 1384 Regnum Granatae eam cepit. Anno 1387, Regnum Fezzae rursus cepit.
Die 21 Augusti anno 1415, Ioannes I Rex Portugalliae cum suis filiis Eduardo, Petro et Henrico Navigatore in praesentes oras Sancti Amari (Hispanice San Amaro) egressus est et urbem Regno Portugalliae cepit. Ob varios capitaneos ineptos regendae urbi post captionem, Petrus de Menezes regi adfuit et cum fusti aleo Lusice nuncupato (quo factus est ludus multo popularis illo tempore) hunc hymnum promulgavit: "Domine, hoc fusti Septam omnibus hostibus defendere possum" quaestioni Ioannis I Portugalliae de si esset satis fortis ad suscipiendum talis responsalitatis munus. Petrus de Menezes primus urbis gubernator et capitaneus generalis designatus est. Notus fustis aleo in praesenti in Sanctuario Sanctae Mariae Africae (Hispanice Santuario de Santa María de África) servatur et traditus est e manu in manum omnibus generalibus ad mandatum accedentibus dum urbem defendere iurabant sicuti promisit Petrus de Menezes. Post foedus cum Regno Fezzae, hoc Septam Portugallicam agnovit. Urbs Portugallica Foedere Alcassovarum (Hispanice et Lusice Tratado de Alcáçovas) et Foedere Turris Syllanae (Hispanice Tratado de Tordesillas; Lusice Tratado de Tordesilhas) agnita est.
Rege Sebastiano I mortuo, Regnum Portugalliae in monarchiam Hispanicam anno 1580 incorporavit. Anno 1640 Septa Portugalliam in eius secessione non secuta est, manere sub Philippi IV suverenitate malendo, sed Portugallica arma in suo insigni et in suo vexillo manere decrevit.
Anno 1656 diploma naturae concessa est, et titulum fidelissima eis quos iam ostendebat, nobilis et legalis addidit.
Anno 1668 Foedus Olisiponense (Hispanice et Lusice Tratado de Lisboa) inter Hispaniam et Portugalliam obsignatum Hispanicam suverenitatem super Septa agnoscit.
Inter annos 1694 et 1724 Sultanus Maroci Mulai Ismail obsedit.
Anno 1704, cum terrā circumvallata esset, Septa Regiae Classi Britannicae, quae Calpe cepit, restitit. Marocenses terrā urbem aggressi sunt dum Anglo-Batava classis cannonibus percussit et descensum in urbem conata est. Continenter obsidebatur urbs a Maroco annis 1725 ac 1728, 1732, 1757, et 1790 ac 1791.
Anno 1812, Iuncta Urbis Commune Constitutionale facta est. Inter annos 1859 et 1860 exarsit Bellum Hispano-Marocense et urbs suos limites auxit.
Anno 1925, Septa independens a Provincia Gaditana Regali Decreto pridie Nonas Augustas facta est.
Caesar Villanueva
Caesar Villanueva, vulgo plene César Villanueva Arévalo (Tarapoto in urbe natus die 5 Augusti 1946) est politicus Peruviae.
Septa
Historia
Anno 1936 incepit Bellum Civile Hispanicum. Rebellatio, a copiis colonelli locumtenentis Legionis Hispanicae Ioannis Yagüe ducta, Septae albento caelo diebus 17 et 18 Iulii imposita est, sine invenenda magna resistentia. Milites fidi gubernationi et clarissimi Frontis Popularis, sicuti demarchus Antonius López Sánchez-Prado, postea sclopetati sunt postquam assimulatis iudiciis subiiceretur. Septa magnum pondus primis belli mensibus habuit, sicuti locus transitus Exercitus e Septentrionali Africa in occupandam Paeninsulam.
Caesar Villanueva
Partim in urbe nativa, deinde Limae educatus, Caesar Villanueva alumnus est universitatis nationalis Friderici Villareal. Praeses regiminis regionalis Sancti Martini ab anno 2007, insuper praeses conventus regiminum regionalium ab anno 2012 meruit. Primus minister patriae bis fuit, a die 31 Octobris 2013 ad 24 Februarii 2014, praeside Ollanta Humala, iterum a die 2 Aprilis 2018, praeside Martino Vizcarra.
Septa
Historia
Anno 1978 Constitutio Hispanica, sicuti priores aliae, Septam territorium Hispanicam civitatem componens agnovit, integrans eam in novum territorialis ordinationis exemplar, prospicenda possibilitate sui constituendi Communitatis Autonomae.
Anno 1995 promulgatum est statutum autonomiae urbis. Septa, iuxta cum Rusadire, urbium autonomarum statum attigit.
Nonis Novembribus anni 2007 ab Ioanne Carolo I et Sophia Graeciae visa est. Octoginta annis praeteritis, denique monarcha Hispanicus Septam rite visebat.
Franciscus de Paula Měšťan
Franciscus de Paula Měšťan (natus die 1 Aprilis 1865 in Hlinsko/Circuli Pardibensis, Bohemiae; mortuus die 21 Februarii 1941 Crempsii in Austria Inferiore) presbyter catholicus Bohemus et Esperantici fautor summus fuit. Inter annos 1924 et 1927 vel praeses Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum (IKUE) fuit.
Septa
Geographia
Territorium 18,5 chiliometrorum quadratorum aream et 28 chiliometrorum perimetron (cum 20 chiliometris litoris et 8 chiliometris terrestris limitis) habet.
Franciscus de Paula Měšťan
Vita
Měšťan theologiae Vindobonae studuit annis inter 1884 et 1888 et ordinatio sacerdotalis eius facta est anno 1888. Tunc praefectus et magister linguae Francogallicae in Ducali convictu Löwenburgensi Vindobonae (in districtu urbano VIII) fuit, denique animorum curator et novitiorum magister annis inter 1889 et 1898.
Septa
Prominentia
Septensium agrorum morphologia orogeniae Alpinae, hanc terra, usque ad magnum suggestum Saharanum partienti, debetur. Praecipuum orographicum urbis accidens est Mons Abila (Hispanice Monte Hacho), anticlino formatus et 204 metra altus, quamquam in internis loco altissimo 345 metra sunt. Reliquum territorium isthmo illum montem continenti Africae et insulae Sanctae Catharinae (Hispanice; isla de Santa Catalina) coniungente constituitur.
Franciscus de Paula Měšťan
Vita
Ordini piaristarum ex anno 1883 adhaerens annos XVIII (1906-1924) dux provinciae Austriacae et consistorii consultor fuit. Propraeses missionis officialis Esperanticae Austriacae (Aŭstria Esperanto-delegitaro, AED) ad congressum Vindobonensem anni 1924 parandum quoque fuit. Indices ad facilius Esperanticum docendum elaboravit qui a ministerio educatorio approbati sunt. Insuper librum precum Esperanticum valde usitatum composuit. Usque annum 1938 interdum vocatus est Vindobonam velut examinator officialis statalis in Esperanticis. Eo instigante cursus Esperantici sermonis et in seminario sacerdotali habebantur.
Septa
Prominentia
Isthmus metamorphico complexae geologicae compositionis agro constituitur, cum dissimilibus areis quinque, quarum praecipuum elementum Mons Columna; (Hispanice Sierra de Ányera sive Mujer Muerta, Arabice جبل موسى et Libyce; Adrar Musa), 851 metra altus, est.
Traditionaliter considerata divortium inter Mediterranei et Atlantici aquas, Septa mari circumdatur, quod duos sinus, alterum a Septemtione, adversus Paeninsulam Hibericam, et alterum a Meridie, adversus Marocum, format.
Impermeabiles schisti et ardesiae Septensis paeninsulae agrum constituentes aquariorum congestuum formationem in hypogaea difficilem faciunt. Praeterea, comprobantur per historiam fontes fuisse, quamquam omnes siti in Campo Exteriore (Hispanice Campo Exterior), sicuti Fons Tegulae (Fuente de la Teja), Rivulus Antliarum (Arroyo de las Bombas), Fons Fulguris (Fuente del Rayo).
Clima
Clima Mediterraneum est, amoenis temperaturis et irregulari praecipitationi distinctum et mitigatum praecipue duobus factoribus: prominentia et mari circumdantibus. Prominentia, Monte Columna. (Hispanice Sierra de Ányera sive Mujer Muerta; Arabice جبل موسى; Libyce Adrar Musa) repraesentata, sicuti cortina ob Atlanticos ventos umiditate oneratos perficit et maritimum pondus temperaturas amoenas et aestate et hieme esse facit. Annua media 16,6 °C non superat. Absolutae maximae temperaturae Iulio referuntur, dum minimae Ianuario ac Februario eveniunt, cum plerumque ad 3 °C demittuntur.
Temperaturae dissimilitudo inter aquas Fretum separantes et ventos umitate oneratos ex Atlantico procendentibus pluviam abundare, 800 millimetra annua superantem, faciunt. Praecipitationum regimen valde irregulare est, cum maximo hieme et magna ariditate inter menses Maium et Septembrem. Umiditas relativa etiam alta est, cum media annua 84 centesimarum.
Flora
Vegetatio negativas impactiones e defensivis incolarum necessitatibus derivatas passa est, quae Campum Exteriorem exstipatum teneri cogebant. Per multas historiae epochas, ordinatae desilvationes in murati saepti viciniis. Soli urbanizabilis necessitas etiam ad vegetalium spatiorum amissionem adduxit.
Arborea regionis species propria fuit suber, quae adhuc in Benzu videri potest. Nihilominus, degradationis processus propter humanam actionem ut secundariae silvae pinis et eucalyptis, fructibus e successivarum anadasōseōn, constituantur fecit. Prima anadasōsis pinis in Hermitagio Sancti Antonii vicinitatibus facta est. Populus arbor communissima inter saecula duodevicensimum et undevicensumum fuerat, quae hodie pro acacia, dracaena, dracone, et aliquibus Americanis ac Asianis speciebus primo saeculi vicensimi quadrante satis, sicuti Fico beniamina, substituta est.
Aliae regionis topiorum propriae species Chamaerops humilis, ficus Indica, aliaeque dumeti Mediterranei propriae sunt.
Fauna
Classici fontes elephantas, magnas felidas fuisse dicunt, qui, iuxta cum gazellis, thōibus et macaca sylvano -hi duo adhuc vicinitatibus praesunt: mammalium species characteristicissimas hac in area constituebant. In praesenti, ista fauna omnino evanuit, sed adhuc praesunt aliae species, sicuti Hystrix cristata, testudo Graeca, vulpinus aut aper.
Caela milibus avium frequentantur, quae ea transeunt per suas periodicas migrationes. Marinus ambitus, quamquam etiam humana actione affectus, quoque magnam specierum abundantiam ostendit, quae probatur et scientifice et visendis auctionibus ac mercatibus.
Civilitas et administratio publica
Constitutio Hispanica anni 1978 suo transitorio praecepto quinto statuit:
Officialis territorii denominatio Urbs Autonomae Septa est, probato Statuto Autonomiae, lege organica officialiter publicata Pridie Idus Martias et Idibus Martiis exercita. Hoc statutum ne publica munera duplicentur impedit, quia municipalia munera simul autonomica (regionalia) facta sunt. Hoc modo, symbuli etiam autonomici deputati et Praeses Septae etiam alcaldis sive municipalis exsecutivae dux est. Sessio plenaria municipalis simul parlamentum autonomicum, Conventus Septae (Hispanice Asamblea de Ceuta) nuncupatum, est.
Ex exeunte 2005 rogatio reformandi Statuti Autonomiae fertur, quod, praeter sumenda plus munera, urbs Communitas Autonoma nuncupanda est, se exaequanda reliquis Hispanicis Communitatibus.
Conventus Septensis
Autonomici parlamenti compositio post anni 2011 comitia est secuta:
Urbes sorores
Urbes sorores Septae sunt:
Acis ad Catenam (Italice: Aci Catena), in Italia;
Iulia Traducta (Hispanice: Algeciras), in Hispania;
Anticrates zapyra
Anticrates zapyra est papilio familiae Lacturidarum, in Terra Reginae endemicus.
Septa
Urbes sorores
Lauro Vetus (Hispanice: Alhaurín de la Torre), in Hispania;
Gades (Hispanice: Cádiz), in Hispania;
Arunda (Hispanice: Ronda), in Hispania;
Burgus (Hispanice: El Burgo), in Hispania;
Guadalaxara (Hispanice: Guadalajara), in Mexico;
Rusadir (Hispanice: Melilla), in Hispania;
Scalabis (Lusice: Santarém), in Portugallia.
Controversia territorialis cum Maroco
E decennio 198 Marocana gubernatio sibi et Rusadir atque Septam et Hispanicas possessiones minores finitimas Maroco, loca maiestatis (Hispanice plazas de soberanía) nuncupatas, suo territorio annectere vindicat. Hispanica gubernatio nunquam negotiationes cuiuslibet modi fecit, quia ista territoria sicuti nationalis territorii partes putat. Secundum opinionum perscrutationem anno 2007 effectam, 88 centesimae Hispanorum et Septam et Rusadir Hispanicas urbes esse considerant.
Statuta Septae et Rusadiris e parte Britannicorum et Marocanorum mediorum suscitavere comparationes ad territoriales Hispanicas vindicationes de Calpe, inclavatura penes Britannicam administrationem apud Septemtrionalem Freti Gaditani ripam. Hae comparationes a gubernatione Hispanica et Rusadiris ac Septae incolis reiiciuntur, argumento ut illae urbes iam in Hispaniam integratae essent antequam regnum Marocanum, Sultanatui Marocano saeculi XVII succedens, esset, Calpe autem territorium transmarinum (colonia) esset, cuius statutum definitum est Tractatu Traiecti ad Rhenum inter 1713 et 1714, collocante Calpe sub Britannici Regni tutela, cum nunquam fuisset illius nationis pars integrans. Aliter quam Hispanicae possessiones in Africa Septentrionali, Calpe in territoriorum decolonizandorum catalogo secundum Nationes Unitas invenitur. Nihilominus Marocum haec argumenta et Septam, Rusadir ac loca maiestatis (Hispanice plazas de soberanía) possidere est una inter theses nationalisticae ideologiae "Maroci Magni".
Organizationis Cooperationis Islamicae (Arabice منظمة التعاون الإسلامي, Francice Organisation de la Coopération Islamique sive OCI et Anglice Organisation of Islamic Cooperation sive OIC), cum 57 civitatibus sodalibus; Unio Africana, cum 54 civitatibus sodalibus; et Foedus Arabicum, cum 23 civitatibus sodalibus, Septam territorium Marocanum considerant.
Norma ISO 3166-1 codicem EA sicuti nationis codicem Septae ac Rusadiri reservat.
Demographia
Septae 82 376 incolarum anno 2011 erant, Kalendis Ianuariis anni 2014 numerus usque ad 84 963 incolas crevit. Populositas Hispanica eos Arabicae, Barbaricae, Indicae et Iudaicae originis includit. Populositas Indica se Septam anno 1910 propter liberae zonae commercium advenisse considerat, sicuti evenit in Canariis, Rusadire et Calpe. Sunt Hebraicae communitates in tota Africa Septemtrionali, post suam expulsionem ex Hispania anno 1492, adhuc est vicini Tetuani (Arabice تطوان et Libyce: Tiṭṭāwen) Iudaicum sepulcretum ubi sepulti sunt Hebraei Sepharditae ex sua expulsione ex Hispania usque ad annos Protectoratus Hispanici Maroci (Hispanice Protectorado español de Marruecos et Arabice حماية إسبانيا في المغرب). E Septemtrionali Maroco et eius relatione cum Septa oritur Barbarica aut Musulmana populositas Septensis.
Omnium Septensium lingua publica et communis est Hispanica Vandaliticae varietatis, quamquam ample quaeque communitas suā linguā propriā suorum maiorum sicuti culturalis identitatis symbolo utitur, itaque Hinduisticae communitatis populositas senior linguā Hindicā et iunior linguā Anglicā utitur. Hebraica communitas haquetiā, Boreoafricā linguae Iudaeo-Hispanicae dialecto, utitur. Musulmana populositas etiam varitate Marocanae, in Maroco Septemtrionali generalizatā in locali varietate exclusive oralis characteris, loquitur. De cuius officializatione, est disputatio utrum haec conveniat annon ad vitandam improbationem scholarem, excellente opinione contrariā professoris et affirmatus linguae Arabicae interpretis A. Giménez Reíllo (Abu Ilyás). Ex altera vero, professor Moscoso Marocanae in educativo Septensi systemate officialitatem defendit.
Solum lingua Hispanica officiali agnitione fruitur, sed reliquae linguae bene aestimantur quoque 21 Februarii Die Internationali Sermonis Patrii.
Canelata
Canelata (Francogallice Canari) est commune Francicum 307 incolarum (anno 2016) praefecturae Corsicae Superioris in regione Corsica.
Septa
Oeconomia
Officialis moneta Septensis est euro. Est pars specialis zonae cum demissis tributis in Hispania. Septa una duarum Hispanicarum portuariarum urbium apud Septemtrionali Africae litore est, iuxta cum Rusadire. Sunt historice militaria fortalitia, portus libri, portus petrolearii et quoque portus piscatorii. Hodie urbis oeconomia e portu (nunc se expandente) et industrialibus ac institorii centris valde pendet. Heliportus Septensis in usu ad connectendam urbem cum continentali Hispania aëre est.
Media communicationis
Praeter diaria diffusionis nationalis et generalia et disportiva, sunt duo localia diaria:
Omnes nationalis ambitus stationes radiophonicae syntonizari possunt, quae locales editiones habere solent. Urbi statio localis est:
Vectura et communicationes
Vecturae aëriae helicopteris firmantur, quae inter Heliportum Septae, Iuliae Traductae et Malacae operantur. In linea inter Septam et Malacam sunt quattuor diariae conexiones ambabus directionibus inter 07:15 et 20:15 horas et iter 35 minuta durat. Itinera inter Iuliam Traductam et Septam septem minuta durant.
Unum medium vehendorum viatorum auctorizatum ad transeundum limitem inter Septam et Marocum est privatum autocinetum, quamquam limes pedibus transiri potest. Praecipuae Marocanae urbes proximae sunt Tetuani (Arabice تطوان et Libyce: Tiṭṭāwen), 40 km a meridie, et Tingis (Arabice طنجة et Libyce: ⵟⴰⵏⵊⴰ), circa 70 km ab occidente.
Laophoriorum urbanorum diaconia lineas novem habet.
Educatio
Universitas Granatensis (Hispanice Universidad de Granada) graduum programmata suo campo Septae offert. Sicuti aliis Hispaniae locis, Septae etiam servit Universitas Nationalis Educationis Distantis seu UNED.
Primaria et secundaria educatio solum Hispanice possibilis est. Non Anglophonicae bilingues primariae vel secundariae scholae Septae sunt.
Salus et opitulatio socialis
Urbs valetudinarium nuper aedificatum, Valetudinarium Universitarium Septense (Hispanice Hospital Universitario de Ceuta) et diribitoria medica, et publica (saltem quattuor) et privata, habet.
Monumenta et mirifica loca
Media urbe inveniri possunt haec loca:
Alia mirifica loca exteriore in zona sunt secuta:
Oeconomicum propter incrementum quod experta est urbs ineunte saeculo XX, est series aedificationum pertinentium ad multo proprio Genus Florale et ubi excellit sicuti maximum exemplar architectus Iosephus Blein, inter cuius opera eminet aedificium antiquae "Iunctae Portus" (Hispanice Junta del Puerto), hodie in praesenti, "Auctoritatis Portuariae Septensis" (Autoridad Portuaria de Ceuta) aut quod laophoriorum statio fuit, in praesenti sedes biocolytica. Domus Draconum (Casa de los Dragones) est aliud peculiare urbis aedificium. Etiam generis Islamici antiqua statio ferriviaria. Supra allatae ecclesiae Sancti Francisci (Iglesia de San Francisco) et Nostrae Dominae Remediorum (Nuestra Señora de los Remedios) et Nostrae Dominae Vallis (Nuestra Señora del Valle), primum templum a Lusitanis constructum, mirificissima urbis loca complent.
Mira festa et commemorationes
Haec sunt praecipua festa et commemorationes Septae:
Quaeque communitas sua festa agunt, sicuti Iudaica Encaenia, Hinduicum Divāḷī aut Festum Sacrificii, quod ultimum est sola haud Christianae communitatis sollemnitas officiali agnitione ex anno 2010 in calendario laborali fruita.
Membranophonum
Membranophonum est quodlibet instrumentum musicum quo sonus, praecipue per membranam intentam vibrantem, fieri potest. Haec est secunda ex quattuor principalibus instrumentorum classibus in Hornbostel-Sachsiano classificatione instrumentorum musicorum schemate descriptis. Paene omnia membranophona sunt tympana.
Septa
Gastronomia
Septensis gastronomia praecipue ob suos pisces, praesertim scombridas, speciatim siccas (sicuti sardam, exocoetidam, et alias) excellit. Recens et frictus piscis et conchylium quoque peculiares sunt. Eius litora cum numerosis aspersis creccis et saxis submarinum piscatum exceptionalem propter abundantem marinam floram ac faunam esse faciunt. Etiam classici verua maura (Hispanice pinchos morunos vel pinchitos) sunt.
Gubernium Casanense
Gubernium Casanense (Russice Казанская губерния, tr. Kazanskaja gubernija) fuit pars administrativa Russiae (Regni Russici, Imperii Russici, Rei Publicae Russicae et Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae), in parte orientali Russiae Europaeae sita, metropolim habens Casanum. Anno 1708 decreto Petri I in terris regni Casanensis prisci inter prima gubernia Russica creatum, usque ad annum 1920 exsistebat, postquam Res Publica Sovietica Socialistica Autonoma Tatarica in terris huius gubernii formata est.
Septa
Gastronomia
Praeterea, traditionalia corda gallinacea (corazones de pollo) et fici Indici in certo anni tempore inveniri possunt.
Nasus (Italia)
Nasus  (Italiane: Naso) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Nasenses vel Nasitani appellantur.
Gubernium Casanense
Caesarocoxaga, Tiboxara, Cosmae et Damiani urbs capita circulorum gubernii Casanensis fuerunt.
Septa
Artes athleticae
Anno 1970 creata est turma pedilusoria Agrupación Deportiva Ceuta, quae semel ligā Segunda División Hispanicā contendere consecuta est, antequam anno 1992 ob oeconomica problemata abiret. Maxima propria loci turma Asociación Deportiva Ceuta, anno 1996 condita et nunquam ligam Segunda División B Hispanicam superans, hodie est.
Gubernium Casanense
Inter homines notos, in gubernio Casanensi natos, sunt Alexander Butlerov, Basilius Čapaev, Gabriel Deržavin, Eugenius Švarc, Nicolaus Zabolockij etc.
Pisoniae
Pisoniae vel Pisoneae (Italiane: Pisogne) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 8 140 incolarum, in regione Langobardia et in provincia Brixiana sita. Incolae Pisonienses appellantur.
Nomina Latina alia
Pisognis, Pisoneis, nomen in documenta XIII saeculi
Geographia
Municipium in Valle Camunnorum, prope Lacum Sebinum situm.
3161 Beadell
3161 , olim designatione 1980 TB5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolina Ioanne Spellmann Shoemaker, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3161 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Granotium cum Monticello
Granotium cum Monticello (Italiane: Granozzo con Monticello) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Granotienses appellantur.
Kittilä
Kittilä (lingua Samica Septentrionali: Gihttel) est commune Finnicum fere 6 400 hominum in Lapponia situm. Commune areā tertium a maximo in Finnia est, et circumiectum a maximo communium Inaris, secundo maximo Belloniā, quarto maximo Enontekione atque quinto maximo Rovaniemis, quod autem numero incolarum est longe maximum in Lapponia. Kolari et Muonio sunt etiam vicina Kittilae communi.
In insigne communis pictus est gulo (qui est re vera fusci coloris, non nigri).
Canale-di-Verde
Canale-di-Verde est commune Francicum 334 incolarum (anno 2008) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Patrae
Patrae est tertia a maxima urbe Graeca (post Athenas et Thessalonicam) et regionalis Graeciae Occidentalis caput, quod in Peloponneso septentrionali circa 215 chiliometra ad occidentem ab Athenis situm est. Quod ostium sinus Corinthiaci, hodie sinus Patrensis dictus, adluit.
Historia
Patrae una e quatuor civitatibus Peloponnesiacis (cum Dyme, Pharis, Tritaiaque) fuit quae circa 280 a.C.n. Achaicam confoederationem condiderunt. Quae confoederatio aliis civitatibus adiectis secunda parte tertii saeculi a.C.n. et prima parte secundi saeculi a.C.n. maxime floruit et Lacedaemoniorum potentiae impedimento stetit. At Romanis dominantibus urbs paulatim emarcuit ː pauci incolae supererant cum Augustus anno 14 a.C.n. bellorum civilium veteranorum coloniam illo deduxit, cui nomen fuit Colonia Augusta Aroe Patrensis aut secundum alios Colonia Augusta Achaica Patrensis (litterae CAAP plerumque in nummis leguntur ). Milites decimae et duodecimae legionis ibi consederunt et urbem portumque renovarunt. Tempore Romanorum praecipua dea apud Patrenses erat Artemis Laphria, illa eadem quae olim a Calydoniis venerata in eorum regem Oeneum aprum Calydonium immiserat quia cultum neglexerat. Illi Artemidi holocausto variorum animalium quotannis sacrificabant. Artemidem Triclariam cognomine quoque, cultu et sacrificiis honorabant, antiquitus humanis victimis placatam. Postremo Artemis Limnatis dicta, e Laconia oriunda, apud Patrenses in honore et ipsa erat. Praecipuus vero deus eorum erat Dionysus qui synoecismo trium priscorum vicorum in urbem Patras praefuisse dicebatur, quod ex ipsis ritibus manifestum fiebat.
Nexus externi
Les cités Achéennes ː Helice et Patras
9098 Toshihiko
9098 , olim designationibus 1996 BQ3, 1989 TT15, et 1991 BU2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9098 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Mornagum
Mornagum (Italiane: Mornago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 930 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Mornagenses appellantur.
Libri de peregrinationibus in Turciam
Hic habes enumerationem librorum de peregrinationibus in Turciam.
Saint-Hymer
Saint-Hymer est commune Francicum 700 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Marius Fehr
Marius Fehr (Turici natus die 13 Septembris 1958) est rerum politicarum peritus Helveticus factionis Socialistica Helvetiae (SP/PS) qui a die 6 Decembris 1999 usque ad diem 3 Aprilis 2011, cum in pagi Turici Consilium Civitatis (id est pagi administrationis) electus est, cantonis Turici populi munere in Consilio Nationale functus est.
Reconciliatio et paenitentia
Reconciliatio et paenitentia est adhortatio apostolica post synodum episcoporum Ioannis Pauli II edita "ad sacrorum antistites, sacerdotes et christifideles de reconciliatione et paenitentia in hodierno ecclesiae munere."
Index Asteroidum 52001-53000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 52001 ad 53000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
(52290) 1990 SF
Mons Albanus (Sicilia)
Mons Albanus (alia nomina  : Mons Albanus Elicona) (Italiane: Montalbano Elicona) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Montalbanenses appellantur.
Oppida Lombardorum
Mons Albanus Oppidum Lombardorum ac insula Gallica-Italica in Sicilia regione est; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Liber peregrinationis ad Compostellam
Liber peregrinationis ad Compostellam sive Iter pro peregrinis ad Compostellam, Aimerico Picaudo Pictaviensi adscriptum, est opusculum medio saeculo XII compositum de viis quibus utebantur peregrini urbem S. Iacobi de Compostella petentes. Liber est pars quinta Libri Sancti Iacobi, in variis libris manuscriptis servati, sed constituit librum quartum codicis Calixtini.
Horta (Pedemontium)
Horta (alia nomina: Horta Sancti Iulii; olim: Orta, Hortus Conclusus) (Italiane: Orta San Giulio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Hortenses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: Hortus Conclusus.
Idiophonum
Idiophonum (appellatio ex verbis Graecis ἰδιο- 'proprius' et φωνή 'sonus' composita) est genus instumentorum musicorum, quae praesertim vibrando corpore ipsius instrumenti, sine spiritu aeris neque adhibitis nervis membranisve, sonum efficiunt. Idiophonum est prima ex quattuor maximis divisionibus pristinae systematicae instumentorum musicorum Hornbostel-Sachs. In systematica Victoris Caroli Mahillon, nunc obsoleta, haec instrumenta autophona appellabantur.
Patina chalybis
Patina chalybis, simpliciter patina, etiam cupa chalybis vel cupa metallica (aliquando, una cum aliis patinis, grex chalybis vel orchestra chalybis appellata), est instrumentum musicum ex Trinitate et Tabaco ortum. Musici qui patinas chalybis pulsant patinistae appellantur.
Idiophonum
De idiophonis
Ex percussionalibus idiophona sunt instrumenta, quae inter tympana non numerantur. Systema Hornbostel-Sachs idiophona in quattuor genera principalia digerit, quorum primum idiophona percussionalia amplectitur, quae plurima et familiarissima comprehendunt instrumenta dissimilia tympani. In his omnia sunt idiophona, quae (sicut caudex, cratera cantans, tympanum cisterninum, triangulum, marimba) manu malleolove vibrantur, aut radendo concutiendove (sicut maracae et flexatonum). Varia genera campanarum in ambas categorias digeri possunt. Cetera genera tria rariora sunt:
Idiophona ex materiis (sicut vitro, metallo, fictilibus, ligno), quae sonos unicos offerunt, efficiuntur. In orchestra classica occidentali percussionalium instrumentorum partes agunt.
Nonnulla idiophona quae percuti solent, sicut malleoli vibraphoni et cymbala, etiam arcu vibrari possunt.
Patina chalybis
Descriptio
Patina hodierna est instrumentum percussionale chromatice sonans, ex cupis 55 congiorum quae oleum et res similes olim continuerunt fabricatum. Vox cupa ad cupas ex quibus haec instrumenta efficiuntur spectat; instrumentum autem melius appellatur patina chalybis vel simpliciter patina quia in familia instrumentorum idiophonorum describitur, et ergo non est tympanum, quod membranophonum est.
Patina pulsatur per par bacillorum rectorum latice praefixorum; magnitudo et genus bacilli extremi secundum genus patinarum variantur. Aliqui musici quattuor bacillis utuntur, duobus in utraque manu gestis.
Origines
Stick fighting and African percussion music were banned in 1880, in response to the Canboulay Riots. They were replaced by bamboo sticks beaten together, which were themselves banned in turn. In 1937 they reappeared in Laventille, transformed as an orchestra of frying pans, dustbin lids and oil drums. These steelpans are now a major part of the Trinidadian music scene and are a popular section of the Canboulay music contests. In 1941, the United States Navy arrived on Trinidad, and the panmen, who were associated with lawlessness and violence, helped to popularize steel pan music among soldiers, which began its international popularization.
The first instruments developed in the evolution of steelpan were Tamboo-Bamboos, tunable sticks made of bamboo wood. These were hit onto the ground and with other sticks in order to produce sound. Tamboo-Bamboo bands also included percussion of a (gin) bottle and spoon. Ante medium decenni 194, bits of metal percussion were being used in the tamboo bamboo bands, the first probably being either the automobile brake hub "iron" or the biscuit drum "boom". The former replaced the gin bottle-and-spoon, and the latter the "bass" bamboo that was pounded on the ground. By the late 1930s their occasional all-steel bands were seen at Carnival and by 1940 it had become the preferred Carnival accompaniment of young underprivileged men. The 55-gallon oil drum was used to make steelpans from around 1947. The Trinidad All Steel Percussion Orchestra (TASPO), formed to attend the Festival of Britain in 1951, was the first steelband whose instruments were all made from oil drums. Duces TASPO fuerunt Ellie Mannette et Winston "Spree" Simon. Hugh Borde led the National Steel Band of Trinidad & Tobago at the Commonwealth Arts Festival in England, as well as the Esso Tripoli Steel Band, which played at the World’s Fair in Monte Regio Canadae, and later toured with Liberace, and were featured on an album with him.