cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laudabiliter
"Laudabiliter" (seu plenius "Laudabiliter et satis fructuose") incipit bulla quam anno 1155 papa Hadrianus IV regi Anglico Henrico II misit. In hac epistula suadente Ioanne Sarisberiensi conquisitionem Hiberniae, ab Henrico baronibusque suis proiectam, commendavit. Documentum neque in archivo Vaticano neque apud archiva Anglica reperitur, sed de emissione Ioannes Sarisberiensis opere suo Metalogico (anno fere 1159/1160 scripto) certior fecit. Verba bullae apud Giraldum Cambrensem in Expugnatione Hiberniae reperiuntur. Inde eruditi antiquiores nonnulli falsum esse credebant, sed stylus Curiae Romanae in hoc textu recognoscitur.
Sicilicus
Sicilicus est antiquae scripturae Latinae signum diacriticum, ◌͗, tamquam sicilicula aut Ɔ  (id est: C a latere inversa) litterae superscripta. Fontes antiquitatis tardioris asseverant sicilicum aevo Reipublicae Romanae super consonantem geminatam positum fuisse ad significandum consonantem bis fuit; indicia autem epigraphica et palaeographica ex illo tempore vix exstant. Talibus consonantibus una littera bis descripta aevo classico expressis, sicilicus naturaliter in desuetudinem abire coepit. Plautus ut videtur sicilicum in prologo Menaechmorum attingit.
Franciscus Imberti
Franciscus Imberti (Raconisii die 25 Decembris 1882 - Vercellarum 27 Ianuarii 1967), presbyter catholicus, fuit a die 10 Octobris 1945 ad 5 Septembris 1946 Vercellarum (Archidioecesis Vercellensis) archiepiscopus.
Antea ab anno 1932 ad 1945 episcopus augustanus fuerat.
Alexius Vastine
Alexius Vastine vulgo Alexis Vastine (ad Pont-Audemer die 17 Novembris 1986 natus; mortuus helicopteri sinistro casu inter televisionis seriem prope Villa Castelli in provincia La Rioja Argentiniae die 9 Martii 2015) fuit clarus athleta id est pugil Francicus.
Lazarus Powell
Lazarus Powell (natus in Henderson  Kentukiae die 6 Octobris 1812; ibidem mortuus die 3 Iulii 1867), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1851 usque ad annum 1855 Kentukiae gubernator fuit. Praeterea Powell in Civitatum Foederatarum senatu Kentukiae legatus fuit
Litterae Vanuatuanae
Litterae Vanuatuanae, opera scripta et a litteris oralibus distincta, in Vanuatu decennio 197 exeunte coepisse dici possunt, pars generalis artium evolutionis ab indigenis in paene omne regione Pacifica illo tempore factarum.
Chamberaud
Chamberaud  est commune Francicum 96 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Litterae Vanuatuanae
Anno 1968, Universitas Pacifici Australis condita, cuius principalis campus in Suva capite civitatis fuit, litteras Vitianas, et latiore artes Insulanorum Pacificorum, excitavit. Curricula et officinae in scriptura creante institutae sunt. Societas Artium Pacifici Australis, in universitate anno 1973 condita, litteras Insulanorum Pacificorum, plerumque poemata et fabulas breves, in periodico Pacific Islands Monthly protulit. Anno 1974, societas Mana Publications, domum editoriam, deinde anno 1976 Mana, periodicum artium et litterarum, instituit.
Scriptura
Gratia Molisa (1946–2002) fuit poeta feminista et fortasse principalis litterarum persona Vanuatuana. Periodicum The Australian eius poemata appellavit "mordacem commentarium socialem de vita in Vanuatu patriarchali et postcoloniali." Et Anglice et Bislamaice scripsit.
Theatrum
Conspicuus praeterea in scaena litteraria Vanuatuana est Wan Smolbag (Bislamaice, 'unus saccus parvus' significans), theatricus communitatis grex, anno 1989 conditum; qui ludos Anglice et Bislamaice componit et perfungitur, res educationis plerumque tractans, sicut prohibitio malariae et SIDA, animus paratus typhonum marinorum, violentia domestica. Ex Community Aid Abroad, Consociatione Mundiali Sanitatis, et Communitate Pacifica (olim Commissione Pacificae Australis), Wan Smolbag pecuniam accepit ut officinas theatricas in Aotearoa, Australia, Insulis Cook, Vitiis, Papua Nova Guinea, Insulis Salomonis, et Tonga profiteri posset. Gregis ludi per regionem in pelliculis pro educatione obtineri possunt. Hoc theatrum, suis verbis, adhibet "drama ut res hominibus nuntiet, homines de rebus docet, disputationes publicas de impedimentis salutis hodiernae, modorum vivendi, circumiectuum, rerumque administrationis adhortetur."
Cornuta
Cornuta (alia nomina: Cornuda) (Italiane: Cornuda; Venetice: Cornuda) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae Cornutenses appellantur.
Spelunca Zaïmes
Spelunca Zaïmes, vulgo σπήλαιο Ζαΐμης, haud longe a Megaris Graeciae olim latens, fuit locus habitationis humanae Palaeolithicae et Mesolithicae annis 1931-1932 ab Adalberto Markovits effoditus. Hoc nomen speluncae attributum est ad honorem Alexandri Zaïmis Graeciae praeses et laborum Adalberti Markovits fautor.
Thury-en-Valois
Thury-en-Valois est commune Francicum 476 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Mertensia oblongifolia
Mertensia oblongifolia (Anglice: oblongleaf bluebells et sagebrush bluebells) est planta florens familiae Boraginacearum, in Civitatibus Foederatis endemica, ubi in nonnullis habitationibus crescit, pratis et sagebrush non exclusis.
Reactorium nucleare
Reactorium nucleare vel reactrum nucleare   vel solum reactorium vel reactrum est apparatus technicus, quo catenatae reactiones nucleares sustineantur. Isti aedificati sunt aut ad scientificam inquisitionem aut ad thermicam energiam obtinendam, quae deinde in vim electricam transformari potest.
In aliquibus casibus reactoria calamitatem radioactivitatis effecerunt quia maxima cura abfuit.
Adoptio (Roma antiqua)
Adoptio sive adoptatio puerorum apud Romanos antiquos crebrius fiebat, imprimis in familiis ordinis senatorii. Si persona sui iuris adoptata est, ritus adrogatio vocatus est. Et ius hereditarium (Falcidia lex) et desiderium amicitiae inter gentes confirmandae adoptionibus expedivit. Puellae autem multo rarius adoptatae sunt. Tempore imperiali imperatores homines ad regnandum aptos sibi filios arrogaverunt, ut successio facilius eveniret.
Causae adoptionis
In multis societatibus antiquis adoptio excusatur amore parentis erga infantem, etiam si infans non cum eo cognatione coniunctus est. Tamen utili proposita quoque adoptioni Romae fuerunt. Inter divites familias Romanas, patres familias adoptione saepe usi sunt, ut, quo modo heredes nanciscerentur, destinarent. Cum liberi vivi non fuerunt diviti familiae, familia potuit filium alius familiae adoptare, ut necterentur simul duae. Adoptio inter familias quae non divites fuerunt non solita fuit.
Exempla adoptionis
Adoptio Romana ratio valde judicalis multiplexque fuit. Non quisquam potuit adoptari lege Romana. Etiam adoptio Romana aeterna fuit, nec potuit reverti. Adoptio Romana potest dividi in duo genera separata: Adoptio et Adrogatio. Cum ambae adoptionem generaliter continerent, Adoptio et Adrogatio dissimillae rationes fuerunt.
Adoptio (vel Adoptatio) evenit cum homo “alieni iuris” translatus erat a potestate cuiusdam patrisfamilias ad potestatem alius patrisfamilias. Haec translatio peculiaris fuit; adoptaticii nec res familiares nec liberos, qui manserunt cum priore patrefamilias, continuit. Plerumque adoptator maritus sine liberos, qui multo senior adoptato, fuit.
Duo gradus principales rationi adrogationis fuerunt: inquisitio de adoptione proposita ante sacerdotes, et lex curia probanda. Postea, hae repositae sunt astando ante magistratum et epistula scripta ab ipso imperatore. Plus adjunctarum cogitatum est cum respublica deliberabat, utrum adrogatorem an adoptatorem probaret. Nisi peculiares res causae fuerunt nexae, adrogator debuit senior duodeviginti annis esse quam adrogatus; plerumque adrogatores saltem sexaginta annos nati sunt. Liberi impubes non potuerunt adrogari, dum imperator Antoninum Pium constituit, ut actum sineret quibusdam rebus peculiaribus. Si puer ante pubertatem moreretur, suae res familiares redderentur familiae nativae ab adrogatore. Omnia haec acta est, ut affirmaret adrogationem optimo commodo adrogati esse.
Adoptio imperialis
Imperio Romano condito, regentes familiae adoptione usi sunt causae valde speciali: quo modo placida translatio potestatis inter aetates regendi exsisteret. Multae notae figurae Romanae adoptatae aut adrogatae sunt, sicut:
Augustus: Julio Caesare interfecto, nepos sororis Gaius Octavius adoptaticius factus est testamento Caesaris. Tum Octavius eius divitias honoremque recepit, et nomen novum Gaius Juilius Caesar Octavianus vocatus est. Postea Octavianus factus est primus imperator Imperii Romani et gnatum nomine Tiberium adoptavit, qui secundus imperator factus est. Hic eventus morem imperatorum, qui saepe successores adoptavit, incohavit. Tiberius quoque postea sibi filium, Germanicum nomine, adoptavit.
Marcus Aurelius: Marcus Aurelius imperator Romanus philosophusque Stoicus fuit. Imperator Hadrianus adrogationem Marci, nati duodeviginti annos, fecit. Ante mortem, Hadrianus Antoninum Pium successorem adoptavit, sed testamento suo indixit Antoninum quoque debere Marcum Aurelium et Lucium Verum filios adoptare. In libro Meditationes, Marcus eminenter scribit de Antonino, notans memorias pauciores patris generis sibi esse.
Ceyroux
Ceyroux  (Occitanice  ) est commune Francicum 129 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Serches
Serches est commune Francicum 315 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Martius panis
Secundum ius Rei Publicae Europaeae, Martius panis non potest minus quam 14 centesimae olei amygdalini, neque plus quam 8.5 centesimae humoris. In Civitatibus Foederatis ex quadrante parte amygdalis constare debet, alioquin masa amygdalina nuncupatur. Alia impensa quae nonnumquam Martio pani adduntur sunt aqua rosata, mel, pistacium, chemica conservantia.
Ex eo nonnumquam fiunt cuppedina, saepe formae fructuum et holerum. In nonnullis culturis finguntur bestiarum simulacra, e.g. suum, quae more translaticio Kalendis Ianuariis eduntur. Etiam adhibetur in crustis, tortis, placentis, praesertim pasta regia, quae tempore carniprivii eduntur.
Martipanes Hispaniae
In Hispania, martipanes sunt clari Toleti, et nomine mazapán de Toledo proteguntur. Etiam sunt cibus clarus Christi Natalis. In Catalaunia panellets clarae sunt.
Thury-sous-Clermont
Thury-sous-Clermont est commune Francicum 683 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Florentia Arthaud
Florentia Arthaud vulgo Florence Arthaud (Bononiae ad Sequanam die 28 Octobris 1957 nata; mortua helicopteri sinistro casu inter televisionis serie prope Villa Castelli in provincia La Rioja Argentiniae die 9 Martii 2015 mortua) fuit clara athleta id est navigatrix Francica.
Quintus Mucius Scaevola
Quintus Mucius Scaevola Augur (natus circa annum 170 a.C.n., mortuus anno 87 a.C.n.) vir publicus et iuris peritus Romanus fuit.
Gens
Pater eius Quintus Mucius Q.f. Scaevola fuit, consul anni 174 a.C.n. Mucius filiam Gaii Laelii Sapientis in matrimonium duxit. Filia eius Mucia Lucio Licinio Crasso discipulo Scaevolae nupsit, qui anno 95 a.C.n. una cum Quinto Mucio Scaevola familiari consulatum administravit.
Cursus honorum
Scaevola - fautor Tiberii et Gaii Sempronii Gracchi - ab anno 129 a.C.n. augur erat. Anno 120 a.C.n. praetor electus est atque Asiam administrabat. Postquam ex Asia rediit, anno 119 a.C.n. a Tito Albucio repentundarum criminis accusatus, sed absolutus est. Anno 117 a.C.n. una cum Lucio Caecilio Metello Diademato consul erat. Anno 100 a.C.n. Lucii Appuleii Saturnini tribuni plebis inimicus erat.
Liebenburg
Liebenburg est oppidum Saxoniae Inferioris in Circulo Goslariensi. Ad Liebenburg etiam vici Dörnten, Groß Döhren, Heißum, Klein Döhren, Klein Mahner, Neuenkirchen, Ostharingen, Othfresen (cum Heimerode et Posthof) atque Upen pertinent.
Historia
Liebenburg saeculo 19 sub castello eiusdem nominis condita est. Primo ad Regnum Hannoveranum et ab anno 1866 ad provinciam Hannoverae Borussiae pertinuit. ad Brunsvicum civitatem translata est. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Anno 1951 Liebenburg oppidum declaratum est. Anno 1972 vici supra dicti accesserunt.
Historiae (Herodotus)
Historiae (Graece: ἱστορίαι, historíai „explorationes“) sunt narrationes rerum gestarum ab Herodoto saeculo quinto a.C.n. compositae. Hoc opus novem in libros dividi solet et unicuique eorum nomen unius e novem Musis inscriptum est. Res gestas inter annos 700 usque 479 a.C.n. continet, imprimis tamen ad bella inter Persas et Graecos gesta spectat. In litteris occidentalibus hoc opus primum ad genus historicum adsignari solet et Herodotus Ciceronianis verbis "pater historiae" appellatur.
Quid sibi proposuerit Herodotus
Propositum suum prima sententia Historiarum nuntiat Herodotus ː magna facinora Graecorum et Barbarorum referre vult ne oblivione obruerentur atque in primis causas cur sibi invicem bellum intulerint. Quod etiamsi non multum ab Homerico proposito in Iliade abest, nihilominus non eodem modo quo poetae Bellum Troianum narraverunt res gestas bellorum Persicorum lectoribus tradendas suscepit Herodotus ː nam fontes quam plurimos collegit in diversissimas regiones peregrinatus et omnes homines quos aliquid scire suspicabatur interrogavit. Scripta ante se divulgata quoque legit, ut Hecataeum Milesium aut Scylacem. Attamen historiae Herodoti multum ab illa disciplina differunt quam moderni historiam esse profitentur. Primo argumentum non stricte circumscripsit sed excursus (Graece προσθήκας) lepidos qui lectorem suum delectarent semper sese adfectasse ipse fatetur etiamsi a proposito aliquantulum aberrant nec utiles esse videntur. Deinde "historia" in lingua Herodotea idem valet atque investigatio aut indagatio, non idem atque rerum gestarum explicatio. Etenim historiam a geographia et ethnologia non secernit atque tam libenter de flumine Nilo crescente decrescenteque aut de causis cur mulae in Elide non gignantur disserit quam de deis Aegytiis Scythicisque. Exempli gratia expeditione Cambysis adversus pharaonem breviter praenuntiata, totus liber secundus geographiae, moribus, religioni Aegyptiorum deditus est. Cambysis res gestae tertio libro ineunte demum repetuntur. Simili modo magna pars libri quarti ad originem et mores Scytharum et geographiam septentrionalium partium orbis terrarum spectat antequam ad Libyes sese convertat, res a Persicis ducibus gestas secutus qui imperium augebant; libro primo de moribus Lydiorum, Persarum, Medorum et libro tertio de moribus Indorum et Arabum certiores fimus. Ita quae nos bella Persica appellamus quinto libro demum incipiunt. Tertio loco pleraque quae ab hominibus interrogatis accepit referre mavult etiam si fide parum digna aut etiam incredibilia sibi videntur, praesertim cum de fabulis lepidis aut salebrosis agitur quae tamen aliquid ad condicionem humanam cognoscendam conferant. In primis oraculorum aenigmatibus delectatur homines ambiguis verbis decipientibus. Quae fati ratio ad tragoediam quidem nobis videtur pertinere potius quam ad veram historicam investigationem. Itaque saepe mendacii accusatus est, iam antiquitus a Ctesia qui res easdam aliter narrabat - nec fide dignior erat - aut a Luciano Samosatensi. Quin etiam unus e primis editoribus modernis Henricus Stephanus eius "fabulositatem" adversus detrectatores defendendam suscipere coactus est. Nonnulli indagatores moderni etiam longius progressi sunt, de veritate peregrinationum dubitantes. Quae opinio tamen plerisque hodiernis eruditis stulta videtur. Ultimis libris tamen historiae politicae iam propior accessit et pater historiae appellari meruit praesertim cum Atheniensium victoriae causas in democraticis institutis requirit
Certe rerum gestarum narrationi interspersis fabulis et ethnographicis descriptionibus per ipsam varietatem lectorem reficit et a taedio vindicat. Egregius narrator erat ː multae fabulae quae tradidit hodieque notissimae sunt ut rex Croesus et vir sapiens Solon, Cleobis et Bito, Gyges et uxor Candaulis, Arion et delphinus, anulus tyranni Polycratis, mare Hellesponticum iussu Xerxis verberatum... Praecipuum Herodoti propositum fuit lectores recreare dum facta maxime gloriosa cum omnibus Graecis tum in primis Atheniensibus extollit. Simul magnum thesaurum rerum humanarum collegit.
De fide historica et fontibus
Dictis Herodoteis nimia fides non habenda etiamsi de praecipuis eventis ab eo relatis non dubitandum. Non tantum enim "fabulositate" peccavit sed etiam quod fontibus oralibus plerumque utebatur. Poetas et nonnulla opera geographica ut Hecataeum Milesium legit, oraculorum collectiones ad manum habebat quorum veritatem sacerdotes ad utilitatem suam adultaverant, nonnumquam inscriptionibus quoque utebatur. Babyloniaca autem et Persica et Aegyptiaca scripta ipse legere non poterat, per interpretatores ea cognovit quibus sive ignorantia sive malignitate aut ob aliquam aliam cupiditatem significationem ad libitum depravare licebat. Ita errare et decipi potuit Herodotus quamvis ipse de industria non mentiebatur. Rerum Graecarum peritior quidem erat sed multa ignorabat quae ad veram interpretationem necessaria erant, cui in primis chronologia deerat ad quam res gestas referret. In Behistunia inscriptione iussu Darii exarata dies et mensis proeliorum traditur, apud Herodotum ne annus quidem. Lector tempora e sequentia rerum conicere cogitur.
Reliqua e testimoniis oralibus ducuntur. Illo modo non tantum populares fabulas in opus suum cupide recepit sed etiam testimonia eorum qui magna facta patrum suorum extollere cupiebant et gloriam gentis suae augere. Nonnulli eorum amici Herodoto erant. Ita Zopyrus quidam a Persis Athenas transfugit ubi Herodoto occurrere potuit. Ille Zopyrus auctor fuisse videtur eorum quae narrat Herodotus libro tertio exeunte de longa Babylonis obsidione in qua Zopyri avus, Megabazi filius, Dario sese devovit ita ut urbem ei tradiderit. Duo brevia bella adversus Babylonios memorabat Darius in inscriptione Behistunia sine ulla obsidione nec historici moderni sciunt quo anno illa obsidio a solo Herodoto relata acciderit. Item Philaidae, gens Atheniensis ad quam pertinebat Miltiades, auctores Herodoto fuisse videntur Miltiadem iam circa 513 a.C.n., tum cum Chersonesi tyrannus erat, ad pontem super Istrum aedificatum Ioniis qui in exercitu Darii merebant suasisse ut Scytharum societatem inirent atque pontem rescindentes a Persis deficerent. Ipse Herodotus fatebatur quam difficile esset illos Ionum qui in proelio navali ad Laden adversus Persas commisso fortiter pugnaverant a ceteris separare quia civitates Ioniae culpam cladis inter se reiciebant et aliae aliter rem narrabant.
De causis historicis et fato
Herodotus causas rerum gestarum in cupiditatibus singulorum hominum aut in voluntate deorum plerumque requirit. Ut in Atridis iniuria semel facta homines ad ultionum seriem movet, quae bella et caedes multiplicant. Nonnumquam tamen ultio causa speciosa potius quam vera videtur esse ː ita Persae Arhenienses Sardium incensarum accusabant, revera dilatandi imperii cupiditas eos iamdiu ad bella vicinis gentibus inferenda incitabat.
Dii quoque aut somniis aut oraculis aut prodigiis rebus humanis intersunt dum invidiam suam erga homines nimis beatos aut nimis potentes manifestam faciuntː iam primo libro rex Croesus divitiis inflatus et admonitiones Solonis neglegens ipsis rebus docetur solos deos secure beatos esse posse. Mox illud praeceptum fabula Polycratis, Samii tyranni, confirmatur et ultimo opere rex Xerxes documento habetur quantum superbia deis invisa sit. Dei etiam provident ne magna scelera impunita maneant, nonnumquam ultionem usque ad quintam generationem differentes ut in Candaule a Gyge occiso cuius pronepos Croesus tandem poenas dedit. Postquam narravit quomodo rex Spartae Cleomenes furore raptus sese ipse atrociter cultro laniarit, quattuor causas furoris referebat alias ab aliis adlegatasː tres ad ultionem variorum scelerum spectabant, unam rationalem divulgabant ipsi Lacedaemonii dicentes vino mero Scytharum modo abuti solitum esse Cleomenem. Tum suam opinionem interponit Herodotus et rationali causae praevertit poenas Demarato datas ob insidias et Pythiam corruptam. Quia fatum esse credebat Herodotus causas rerum gestarum non ita sedulo requirebat ut moderni historici eas inquirendas putant. Moralia non minus cordi Herodoto erant quam politica.
De compositione
Opus in novem libros divisum ad grammaticum Aristarchum referri solet qui commentarium de Herodoto composuit. E modernis sunt qui credant Herodotum separatim dissertationes (λόγους) ethnographicas scripsisse quas postea tantum, cum Athenis moraretur, magno operi de bellis inter Graecos et Persas inseruisset. Ita saepe commentatores Herodoti de logo Scythico aut de logo Lydio scribunt, potius quam de libro aut capitulis. Econtra sunt qui persuasum habeant Herodotum iam ab initio opus suum ita disposuisse ut nobis traditum est. Historiae iam anno 424 a.C.n. divulgatae fuisse creduntur quia plures loci in Aristophanis Acharnensibus parodice imitati adgnoscuntur. Anno 430 a.C.n. nondum librum septimum perfecerat, quod liquet cum ad Bellum Peloponnesiacum alludit. Nonnulli eruditi dubitant an re vera nonum librum nonum perfecerit qui ex abrupto cum Sesto ab Atheniensibus capta desinit, addito apologo morali virtutem e paupertate nascentem docente.
De genere dicendi.
Herodotus dialecto Ionica, ut Homerus, utebatur atque eius oratio sermoni familiari simillima erat. Multi sunt qui Herodotum cum altero Graecae magistro historiae Thucydide contulerunt, in primis Dionysius Halicarnassensis et Quintilianus. Haec sunt verba Quintilianiː
necnon de dialecto Ionica ː
Ciceronis iudicio Herodotus sine ullis salebris quasi sedatus amnis fluit. Item Dionysius Halicarnasseus magnificis verbis Herodotum laudabat quod prosam orationem usque ad poesis dignitatem protulisset. Unum tantum apud eum desiderabat ː vigorem ad contiones conscribendas necessariam. Lucianus quoque qui veracitatem Herodoti suspectam habebat virtutem scriptoris ita extollebat ut ita scribere se posse optaret. Nec moderni ab illis iudiciis dissenserunt qui Herodotum unum e maximis scriptoribus fuisse consentiunt.
De primis editionibus typographicis
Editio princeps Historiarum ex officina Aldi Manutii Venetiis anno 1502 in lucem prodiit, eodem anno quo Thucydides. Secunda editio magni momenti Genavae ab Henrico Stephano curata est (1570) qui iam anno 1566 intrepretationem Latinam Laurentii Vallae a se emendatam publicaverat cui longam praefationem Apologia pro Herodoto sive Herodoti historia fabulositatis accusata inscriptam addidit ː nam quinto decimo saeculo atque etiam plerumque sexto decimo Herodotus Latine legebatur a Laurentio Valla versus. Cuius interpretationis innumerae sunt editiones. Item texto Graeco dissertationem Ioachimi Camerarii de dialecto et vocabulis Ionicis praeposuit. Secundam editionem Graecolatinam anno 1592 ibidem dedit.
Maurinum (Pyrenaei orientales)
Maurinum (Francogallice Maury; Occitanice Maurin) est commune Francicum 840 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis). In agris circumiacentibus oritur vinum de Maurino dulce.
Beriah Magoffin
Beriah Magoffin (natus in Harrodsburg Kentukiae die 18 Aprilis 1815; ibidem mortuus die 28 Februarii 1885), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1859 usque ad annum 1862 Kentukiae gubernator fuit.
Michael Connarty
Michael Connarty (natus in oppido Coatbridge Lanarkensis die 3 Septembris 1947), alumnus universitatum Sterlinensis et Glasguensis, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui a die 9 Aprilis 1992 munere populi Falkirk Orientalis, mox ab anno 2005 Linlithgow et Falkirk Orientalis in Parlamento Britannico fungitur.
Opfikon
Quom vicus Glattbrugg (Pons Glattis), qui municipio continetur, valde creverit, municipium omne nunc volgo saepe Opfikon-Glattbrugg vocatur.
De Situ
Opfikon situs est in valle Glattis regione inferiore Turici ab urbe spectans ad aquilonem; aeroportus Turici propinquus est. Territorii locus infimus municipalis 420.4 m super aequore maris in confinio Rumilangensi, locus summus 481 m super aequore in silva Hardis est. Areae municipalis, quae 5.61 km² tegit, 37% fert domos, 17.6% aedificiis contegitur commeatus, 27% fundus est colendus, 17% silvae, 1.2% aquae sunt.
Res publica
Creatione ultima 2 Aprilis 2006 peracta hae factiones in consilio communali sedent:
Municipii praeses est Walter Fehr (GV).
De nominis origine
Nomen Opfikonis est derivatum ab hominis nomine *Opfo, quoi suffixum est in pagis Turici Argoviaeque saepe inventum et Lucernae -(i)kon/-(i)ken. Ejusdem suffixi forma -(i)kofen in Thurgovia late et in Helvetiae occidentalis hac parte, quae gentibus germane loquentibus inhabitatur, reperitur, ex quo id parte -ing-, quae ‚apud ipsius satellites’ significat, parteque -hofum, quae germani vocabuli ‚villae’ pluralis est dativus localis, compositum esse intellegimus; talia nomina vicis posita saeculo septimo esse aut octavo ducitur.
Veterrima notatio, qui sine dubio de hoc vico agit, saeculo duodecimo medio Obtinchofa scripta est, quom prior Ubinchova ex anno 744 non est certe attribuenda.
Gillian Merron
Gillian Merron  (nata in Ilford in Essex die 12 Aprilis 1959), est rerum politicarum perita Britannica factionis Laboris quae a die 1 Maii 1997 legata apud Parlamentum Britannicum est accurate munere populi fungitur.
Metal Sonic
Metal Sonic (メタル ・ソニック, Metaru Sonikku) est persona ficta quae est versio robotica Sonicis Dr. Robotnik creatum, et unde universo ficto Sonic the Hedgehog.
Primus ludus consoale in quo apparet est Sonic the Hedgehog CD. In illo ludo destinatum eius est mutare praeterita. Redit in Knuckles' Chaotix ubi conatur capere Chaos Rings, sed Chaotix sistit eum. Apparet in ludis consolae Sonic the Hedgehog: Triple Trouble et Sonic the Fighters. Potest ludi in ludis Sonic Drift 2, Sonic R, Sonic Adventure, Sonic Adventure 2. Est gravissima antagonista ludi Sonic Heroes in quo mutat se in "Neo Metal Sonic". Imaginem et potestatem eius convertit et utitur potis mutari in alias personas ficticias. Simulat informationem de Soniceque Knuckleque Mileque Umbraque et utitur informationem mutat in draconem metallicum vocatum "Metal Overlord" tam potest interficere Sonicem creareque imperium roboticum. Redit in ludis Sonic Rivals et Sonic Rivals 2 sicut persona ficticia quae potest ludi a lusore.
Celeritas Sonicis Metallici est interdum melior celeritas Sonicis etenim utitur motrum dirigere se. Habet potestates Sonicis et potest simulare potestates aliarum personarum ficticiarum.
Limites
Limites (Francogallice Linthes) est commune 120 incolarum (anno 2014) Franciae praefecturae Matronae in regione Oriente Magno.
Velociraptor
Velociraptor (nomen ex vocabulis velocis et raptoris formatum) est genus dinosauricum Theropodis, quod exeunte Cretaceo, abhinc annorum septuaginta miliones, in Asia (id est Sina et Mongolia) habitabat.
In cultura populari
Velociraptor genus est praeclarum vulgo ob seriem vehementiae Jurassic Park, qua hominum intelligentes, vivide sociales et infesti sunt. Res notabilis est in pellicula prima Jurassic Park, quo eorum habitus valde erratus est, nam exempli gratia Velociraptores ficticii maiores fuerunt quam veri, quia ficticii hominis adulti erant altitudinis, veri autem ne unum quidem metrum alti erant (0,8) et ne duo quidem longi (1,8), et plumae quoque, quae vero corpus Velociraptoris sicut omnium Coelurosaurorum tegebat, in pellicula deerant, ubi corpus omnino squamosum monstrabant.
Imarium
Imarium   (Italiane: Dimaro; Soletanice: Dimàr) est vicus Italiae municipii Imarii Fulgaridae. Incolae Imarici appellantur.
Alia nomina
Alia nomina sunt: Ymarium et Ymarum.
Historia
Imarium fuit municipium Italiae, circiter 1 300 incolarum, in Regione Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali, in Libera Provincia Tridentina (Tridentino) et in Communitate Soletana situm; die 1 Ianuarii 2016 coniunxit se cum Municipio Montis Classici, ut constituiret municipium novum Imarii Fulgaridae.
Terra Laboratoria
Terra Laboratoria, seu Estotilandia, est regio septentrionalis Provinciae Terrae Novae et Terrae Laboratoriae. Caput Terrae Laboratoriae est est Vallis Laeta-Sinus Anseris. Urbs maxima est Labradoropolis. Yvonna Jones (Liberalis) est Sodalis Parlamenti Canadae. Quattuor sodales Camerae Conventi Terrae Novae et Terrae Laboratoriae sunt: Randolphus Edmunds (Liberalis, Torngat Montes), Nicolaus McGrath (Conservativus Progressivus, Estotilandia Occidentale), Keith Russell (Conservativus Progressivus, Melopolis Lacus), et Elisabetha Dempster (Liberalis, Cartright-Ansa Clara).
Victor Garber
Victor Garber (Londanii, Ontario die 16 Martii 1949 natus) est histrio etiam theatralis Canadensis.
Linthelles
Linthelles est commune 114 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Latinizatio
Latinizatio (Russice латиниза́ция, latinizatsiya) in Unione Sovietica fuit propositum quod per decennia 193 et 194 agebatur ut abecedarium Latinum in loco translaticiorum systematum scribendi multarum linguarum substitutum esset et nova systemata Latina pro linguis quibus aberant scriptura crearentur. Paene omnes linguae Turcicae, Iranicae, Caucasicae et Uralicae nonnullaeque aliae linguae latinizata sunt, circa quinquaginta ex septuaginta duabus linguis in Unione Sovietica scriptis. Erant etiam consilia ad latinizandas linguam Russicam aliasque linguas Slavicas, sed propositum latinizationis decennio 194 exeunte deletum est, omnibus linguis novissime latinizatis ad alphabetum Cyrillicum conversis.
Linguae sequentes latinizatae sunt, vel novae alphabetae pro eis inventae sunt:
Proposita pro linguis sequentibus creata et approbata sunt:
Georgius Evascu
Georgius (Dacoromanice George) Evascu (natus die 15 Februarii 1968 Bucarestae) actor, moderator theatralis et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.
Munus
Evascu ab anno 1993 actor in theatris Bucarestae agit et postea etiam moderator scaenarum fuit. Praeterea apud Academiam Artium Scaenicarum et Cinematographicarum Bucarestensem docet. Anno 2007 theatrum "Monopol" Bucarestensem condidit et dehinc regit.
Cursus honorum
Die 29 Ianuarii 2018 minister culturae Romaniae in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe nominatus est.
Paulus Morozenko
Paulus Simeonis filius Morozenko (Russice Павел Семёнович Морозенко, Ucrainice Павло Семенович Морозенко, tr. Pavel Semënovič Morozenko ; 5 Iulii 1939 – 14 Iulii 1991) fuit histrio theatricus et cinematographicus Sovieticus, Russicus, Ucrainicus.
Georgius Evascu
Familia
Uxorem duxit Aliciam Barb, actricem et moderatricem theatralem.
Bédeilhac-et-Aynat
Bédeilhac-et-Aynat  est (Occitanice Vedelhac e Ainat) commune Francicum 203 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Budelière
Budelière  est commune Francicum 780 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Pößneck
Pößneck est urbs Germaniae fere duodecim milium incolarum, in circulo Saale-Orla Thuringiae, viginti sex chiliometra ad meridiem Ienae sita.
Spatiatoribus consilia
Oppidum Pößneck inter flumina Salam et Alestram in valle quadam situm est. Cuius prima mentio facta est anno 1324; anno 1351 autem ius Salfeldensium receptum est. Saeculo XIV ineunte comites Schwartzburgenses istam regionem possidebant, quorum feudum anno 1418 exstinctum in manus Wettinensium Saxonicorum transiit.
Ioannes Volfgangus Goethius anno 1795 civium industriam atque sollertiam laudaturus oppidum pingue et bene nutrix nuncupavit. Praeter lintea, cerevisiam, textilia socolata et libri fabricabantur. Saeculo XX ineunte et rursus tempore communismi Pößneck inter totius orbis terrarum maxime egregios locos librorum et imprimendorum conficiendorum erat.
Natura oppidum ambiens hominem ad excursiones invitat atque impellit.
Ataulfus (rex Visigothorum)
Ataulfus seu Ataulphus seu Athaulphus (e Germanico Adalwulf, id est nobilis -"adal"- lupus -"wulf"-, natus circiter anno 374 p.C.n., mortuus Barcinoni, 415) fuit rex Visigothus, qui Alarico leviro suo succedit. Cuius nomen est Adolfi forma pristina.
Familia
Ataulfus mense Ianuario 414 Aeliam Gallam Placidiam filiam Theodosii I imperatoris Romani duxit. Filium habuit nomine Theodosius, qui autem infans mortuus est.
Vita
Anno 413 Ataulfus rex iussu Honorii imperatoris seditionem Iovini usurpatoris in Gallia suppressit. Anno 414 Burdigalae iterum Priscum Attalum imperatorem fecit, Hispaniam invasit et Barcinonem expugnavit. Mense Augusto 415 Barcinone necatus est.
Slovacia
Usque ad annum 1918, quo primum bellum universale confectum est, haec regio regi Hungariae subdita est; at illo ipso anno Slovacia pars Bohemoslovaciae nuperrime conditae una cum Bohemia, Moravia, parte Silesiae, Ruthenia Subcarpathanea facta est. Sed ab anno 1939 usque ad annum 1945 Res Publica Slovaca exstabat, quae altero bello omnium gentium confecto rursus simul cum supra dictis terris praeter Rutheniam Subcarpathaneam, quam Unio Sovietica occupavit, in Bohemoslovacia coniuncta fuit. Deinde ab anno 1968 usque ad annum 1992 Res Publica Slovaca et Res Publica Bohemica unam Foederativam Rem Publicam Bohemoslovacam conformabant, quae anno 1993 divisa est in partes duas, quarum una "Res Publica Slovaca" sive "Slovacia", altera vero "Res Publica Bohemica" sive "Cechia" appellatur.
Dies internationalis feminarum
Dies internationalis feminarum est dies mundialis ad iura feminarum, iura civilia iuraque oeconomica et socialia provehenda institutus, qui quotannis die 8 Martii agitur. Initium diei fuit, cum Clarae Zetkin anno 1911 iura mulierum et suffragium mulierum contra sexismum proposuerit. Anno 1917 manifestatio diei internationalis feminarum una ex causis Revolutionis Februariae fuit. Deinde anno 1977, Communis Conventus Consociationis Nationum hunc diem publice esse agendum decrevit.
Sententicola anno 2019 fuit "Cogitere aequalitatem, creare sapienter: innovatio pro mutatione", anno 2020 "Sum generatio aequalitatis: pro iuribus feminarum", anno 2021 "Mulieres ducatus: ad aequa futura in mundo cum COVID-19 creandum", anno 2022 "Aequalitas sexualis hodie et cras durabilis" et anno 2023 est "Innovatio et technologia pro aequaitate sexus".
Tillé
Tillé est commune Francicum 1'091 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Budapestinum
Budapestinum seu Budapestum (Hungarice: Budapest) positum late super utram Danubii ripam est caput et maxima Hungariae civitas. Hanc urbem circiter 1 737 000 homines incolunt.
Historia
Condita est die 1 Ianuarii 1873 ex tribus civitatibus vel urbibus: Buda, Óbuda, Pestino. Horum omnium antiquissima est Buda, qua ab anno 1261 regni Hungariae caput erat. Antiquissima Budae pars posita est in monte. Ibi clarissima Budae aedificia sunt: arx regis, ubi sancta Hedvigis nata est et ecclesia Beatae Mariae Virginis, vulgo ecclesia Mathiae appellata (ab nomine Matthiae Corvini regis Hungariae).
Nummi Romani provinciales
Nummi Romani provinciales, nummi a nonnullis "Nummi Graeci imperiales" dicti, facti sunt pro urbibus et civitatibus quae in imperio Romano comprehensae sunt.
Crucicula Tarvisana
Crucicula Tarvisana (alia nomina: Crucicula Montelli) (Italiane: Crocetta del Montello; Venetice: Croxeta del Monteło) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae Cruciculenses appellantur.
Dionysius Golovanov
Dionysius Georgii filius Golovanov (Russice: Денис Юрьевич Голованов; natus die 27 Martii 1979 ad Sotzium, Russia) est tennilusor, qui ab anno 1998 in certaminis internationalibus lusit.
Nummi Graeci
Nummi Graeci sensu latiore sunt nummi ei qui iussu urbium regnorumque Europae et Asiae occidentalis ante imperium Romanum facti sunt. In eadem serie interdum includuntur nummi Romani provinciales, i.e. urbium et civitatum quae in imperio Romano comprehensae sunt.
Paiscum Lovenum
Geographia
Municipium in Valle Camunnorum situm.
Isinum
Isinum (alia nomina: Esene -is) (Italiane: Esino Lario) est oppidum Italiae et municipium, circiter 800 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Isinenses appellantur.
Lignon (Matrona)
Lignon est commune 98 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
O
O ([] subs. indecl.) est quarta decima vel quinta decima littera abecedarii sive alphabeti Latini.
Brousse (Crosa)
Brousse  (Occitanice Brossa) est commune Francicum 25 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Nicolaus Winterton
Nicolaus Winterton, vulgo plene Sir Nicholas Raymond Winterton (natus in oppido Rugeley die 31 Martii 1938) est politicus Britannicus factionis Conservativae. Alumnus est scholae Rugbeiensis. A die 30 Septembris 1971 usque in annum 2010 legatus apud Parlamentum Britannicum munere populi Macclesfield functus est.
Simon Bolivar Buckner
Simon Bolivar Buckner (natus in Munfordville Kentukiae die 1 Aprilis 1823; ibidem mortuus die 8 Ianuarii 1914) fuit inter Bellum Civile Americanum Exercitus Civitatum Foederatarum praefectus et rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui ab anno 1887 usque ad annum 1891 Kentukiae gubernator fuit.
Baulou
Baolou  est commune Francicum 160 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
La Bastide-sur-l'Hers
La Bastide-sur-l'Hers est commune Francicum 724 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Rosa virginiana
Rosa virginiana (Anglice: Virginia rose, common wild rose, prairie rose) est lignea familiae Rosacearum planta perennis, in America Septentrionali endemica.
In maritimis Canadiensibus, planta paene sicut invadens herba inutilis crescit, in pratis, locis desertis, fossis, etiam adeo in congeriebus quisquiliarum visa.
Lhéry
Lhéry est commune 80 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Maureillas-las-Illas
Maureillas-las-Illas (Catalane Morellàs i les Illes) est commune Francicum 2'679 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ozonum
Ozonum, vel ozon (Graece 'olens'), est molecula ex trinis  atomis oxygeni constans. In naturali pressione aeria, id est gas sublividum, quod respirationi nocere potest. Odorem allio fragrantem habet, qui frigidus post tonitrum imbremque sentitur. E quo "principio olenti" nomen accepit.
Et in atmosphaera elata, ozonum stratum ozontis constat.
Daniel Nucci
Daniel Nucci (natus patre oriundus e Italia Clagenfurti, Austria die 15 Septembris 1968) est histrio Americanus.
Serodi Curtis
Serodi Curtis (Francogallice:  Seraucourt-le-Grand) est commune Francicum 786 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Tourly
Tourly est commune Francicum 174 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Lemennis
Lemennis (Germanice Almens, Romancice Almen) est vicus Helveticus 221 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet. Lemennis usque ad annum 1900 Romancice hodie Germanice loquitur.
Refectorium
Refectorium est domus monasteriorum ubi cenae sumuntur.
Bernardus Valli
Bernardus Valli (Parmae anno 1930 natus) est scriptor et diurnarius Italianus, qui pro diario La Repubblica operam dat.
Augustus Stanley
Augustus Stanley (natus in Shelbyville Kentukia e die 21 Maii 1867; Vasingtoniae mortuus die 12 Augusti 1958), alumnus Collegii Centralis, causidicus et olim magister ludorum, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1915 usque ad annum 1919 Kentukiae gubernator fuit.
Maletum (Tridentinum-Athesia Superior/Tirolis Meridionalis)
Maletum   (Italiane: Malé; Soletanice: Malè) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Maletani appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Soletanam, cuius caput est.
Matemale
Matemale (Catalane Matamala) est commune Francicum 279 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Serain
Serain est commune Francicum 411 incolarum (anno 2015) praefecturae Axonae in regione boreali Altis Franciae.
Leuvrigny
Leuvrigny est commune 319 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Eupalium
Eupalium (Neograece: Ευπάλιο) est vicus et olim demus 4850 incolarum (status: 2010) in Phocide, Graeciae. Ab anno 2011 ad demum Dorida pertinet, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα). .
Unus e vicis intra unitatem popularem est unitas localis Castracium.
Alvisinis
Alvisinis (Germanice Alvaschein, Romancice Alvaschagn) est vicus Helveticus 145 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.
Augustus (discretiva)
Augustus haec dissimilia significat:
8890 Montaigne
8890 , olim designationibus 1994 PS37, 1975 EE1, et 1990 VD10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est. In honorem Michaeli Montani nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8890 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Catharina Amacker
Catharina Amacker (Basiliae nata die 30 Martii 1962), medicamentaria est rerum politicarum perita Helvetica factionis Popularis Christianae Democraticae (CVP/PPD) quae a mense Octobri 2007 usque ad mensem Maium 2010 cantonis Pagi Basiliae ruris e populi munere in Consilio Nationale functa est.
Octo
8 est numerus ante 9 et post 7. Eius factorizatio est 23.
Autricum
Autricum Carnutum, postea Carnutum et Carnotes, Francogallice Chartres, est urbs et commune Francicum circiter 40 000 incolarum et praefecturae Eburae et Liderici caput in regione Media. Nomen plenum commemorat gentem Carnutum cui haec urbs fuit aevo Romano capitalis. Urbs hodierna nota est propter illustrem Cathedralem Gothicam et opulentiam eius vitreae pictae, a multis pulcherrimae in mundo habitae, quae Situs Patrimoniae Mundalis a Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum creata est.
La Cellette (Crosa)
La Cellette  est commune Francicum 271 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
La Bastide-du-Salat
La Bastide-du-Salat  est commune Francicum 204 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Nicolaus Canabus
Nicolaus Canabus seu litteris Graecis Νικόλαος Καναβός (natus saeculo 12; Constantinopoli necatus die 8 Februarii 1204) imperator Constantinopolitanus electus est die 25 vel 27 Ianuarii, successor ita Alexio IV Angelo designatus, sed imperium recusavit. Die 3 Februarii 1204 Alexius V Ducas imperium accepit atque post paucos dies Nicolaum iugulari iussit.
410 Chloris
410 , olim designationibus 1896 CH, A902 UK, et A906 GB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 410 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Talpidae
Talpidae sunt familia mammalium ordinis Eulipotyphlorum, quae talpas aliaque insectivora comprehendit. Talpidae omnes foramina in terra fodiunt, sed variis modis. Exempli gratia, talpae semper sub terra habitant, sed condylurae et in aqua et sub terra habitant. Talpidae per hemisphaerium boreale, sed neque in Hibernia neque in America infra Mexicum septentrionale reperiuntur.
Oxidum
Oxidum (verbum amalgamatum ab ox + idum), sive oxydatum, est compositum chemicum cum oxygeno.
Theodinus (episcopus Portuensis)
Theodinus, vulgo Teodino degli Atti (Arrone anno ignoto natus; anno 1186 mortuus) fuit monachus Benedictinus et cardinalis Ecclesiae Romanae. Fuit cardinalis presbyter, titulo S. Vitalis, ab anno 1164 (papa Alexandro III), sed ab anno 1179 cardinalis episcopus Portuensis. Legatus fuit eiusdem papae in Angliam cum Alberto de Morra ut regem Henricum II absolveretur ob mortem Thomae Becket. Venetiis adfuit anno 1177 ad abiurationem imperatoris Friderici I. Adfuit etiam ad Concilium Veronense anno 1184. Eadem urbe anno 1186 mortuus est.
Oxidum
Nomenclatura si duo vel multi atomi oxygeni sunt in formula:
Sunt multa oxida; exempli gratia:
Sequehart
Sequehart est commune Francicum 226 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Ruby Laffoon
Ruby Laffoon (natus in Madisonville Kentukiae die 15 Ianuarii 1869; ibidem mortuus die 1 Martii 1941), causidicus, fuit rerum politicarum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1931 usque ad annum 1935 Kentukiae gubernator fuit.
Viola Amherd
Viola Amherd  (Brigae-Glisae nata die 7 Iunii 1962), causidica et notaria, est rerum politicarum perita Helvetica factionis Popularis Christianae Democraticae (CVP/PPD) quae ab anno 2005 cantonis Valesiae populi munere in Consilio Nationale fungitur.
Codognedum
Codognedum (alia nomina: Cotognetum) (Italiane: Codogné; Venetice: Codogné) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae Codognedenses appellantur.
Lenharrée
Lenharrée est commune 101 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Josiane Aubert
Josiane Aubert  (nata in Le Chenit die 7 Aprilis 1949 ) est rerum politicarum perita Helvetica factionis Socialistica Helvetiae (SP/PS) quae a die 4 Iunii 2007 Pagi Valdensis populi munere in Consilio Nationale fungitur.
Andestis
Andestis (Germanice Andest, Romancice Andiast) est vicus Helveticus 226 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet. Andeste Romancice loquitur.
Mertensia virginica
Mertensia virginica (Anglice: Virginia bluebells, Virginia cowslip, lungwort oysterleaf, Roanoke bells) est ephemeralis veris planta, floribus campanulatis caeruleis praedita, qui ex gemmis roseis aperiunt, in humidis silvestribus Americae Septentrionalis orientalis regionibus endemica.
Folia sunt rotunda et glauca, in cauli ad 60 cm alto lata. Folia imo cauli sunt petiolata; summo, sessilia.
Flores, quinque petalis in tubo fusis, quinque staminibus pistillo medio (carpello), medio vere in cymis nutantibus in terminis caulium arcuatis feruntur. Gemmae sunt colore roseo suffusae, et aperientes se ad caeruleum commutant. Flores albi raro fiunt.
Spatium inter stamina et pistilla est tam lata quod flores se pollinare non possunt. Ei autem a bombis pollinari possunt, sed flore infundibuliforme, bombis circumvolitare necesse est; ergo, bombus raro est pollinator. Lepidoptera sunt communissimi pollinatores quod ea facile in marginibus insidere possunt dum nectar sorbillant.
Nova aestate, quisque flos fecundatus quattuor semina intra nuces rugosa gignit; quo facto, planta dormiens usque ad proximum ver iacet.