cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sol invictus
In cultu imperiali
Imperator Aurelianus anno 272 apud Emesa copias usurpatricis Zenobiae devicit et exinde ibi templum Solis/Elagabalis petivit ut victoria parta deo gratias ageret. Quo ex tempore deum tutorem suum aestimavit inque nummis titulo conservator Augusti appellavit. Biennio post deum immo dominum imperii Romani nominavit cultumque eius instituens aedem in campo Agrippae, id est pars campi Martii, consacravit. Sacerdotes eius ex illustrissimis familiis Romanis proveniebant, qui quinto quoque anno certamina in honore illius dei edari consuevissent. Ita Aurelius indigenis dei cultum amplificavit corrobavitque potius quam alienum Elagabalis ritum. Quod novus cultus ubique a plebe gratus acceptus est desiderium novae religionis monstrat. Exempli gratia dies festivus 25 Decembris celebratus adeo in consuetudinem venit ut denique etiam Christiani coacti sunt illum diem proprio festo occupare.
Etiam ab imperatoribus sequentibus cultus varia quidem dedicatione inconstantique fervore promulgatus est. Exempli gratia, Solem imperator Probus (276–282) praecipue comitem putavisse videtur cum alteri eius nummi inscriptionem solis comitis alteri autem solis orientis habeant, quo verbo adventus beatiorum temporum civibus nuntiatum est. Etiamsi Diocletianus et coimperator eius Maximianus imprimis cultui Iovis atque Herculis favebant etiamnunc nummi Solem invictum monstrantes cudebantur. Regnantibus autem imperatoribus Licinius Constantinoque Magno iterum primum locum omnium religionum adeptus est. Praeterea imperatores etiam appellationem Sol Invictus Mithras probavisse videntur.
Dies natalis
Translaticius dies natalis Invicti ex tertio saeculo 25 Decembris habebatur, quem diem Iulius Caesar in calendario reinstituendo brevissimum (bruma) designavit. Quod annus calendarii Iuliani paulo diutius expletur quam annus astronomicus solistitium volventibus saeculis atque antiquitate posteriori usque ad 21 Decembris dilatum est. Tamen in die festi constituendo illa dilatio neglecta est Aurelianusque diem translaticium solistitii selexit. Veterrimo testimonio huiusmodi diei festivi est calendarium Aegyptium quo illo die inscriptum est "Dies natalis solis, auctus lucis." Alio loco in eodem calendario propter dilationem 22 Decembris solistitium denotatum est.
Finis cultus
Imperator Constantinus Magnus cum hostem suum Maximinianum anno 310 devicerat Solem Invictum ferventer adorabat quem Apolloni adaequavisse videtur, cum antea eodem fervore Herculem coluerat. Eo quidem ex tempore se ipsum quasi imaginem temporalem dei in orbe imaginavit qui se die nocteque tueretur. Etiam in nummis gratiam suam huic cultui monstravit. Superato autem Maxentio anno 312 Constantinus dum etiamnum effigiem solis nummis assignavit translaticia ornamenta cum quibusdam incertis commutavit. Exempli gratia, in inscriptione arci Constanini cuidam divinitati gratias victoriae rettulit, quo nomine non solum Sol Invictus sed etiam summus deus Neoplatonicus necnon deus Christianorum designari potest. Victo denique Licinio anno 324 partoque imperio aboluta est confectio nummorum Solem monstrantium.
Cum autem religionis Christianae praecepta non facile cum Solis cultu congrederentur antiquitate posteriore suppressa est illius religio praeter minora relicta morum veterum. Neque Iulianus (361–363) pristinas religiones restituere potuit. Tamen sacerdotes Solis invicti usque ad finem quarti saeculi inveniuntur. Denique Theodosius I anno 392 omnes cultus vetavit at nihilominus ubique in imperio supererant, qui cultui abolito adhaerebant. In eos inter alios Augustinus invectus est. Dimidio ferme quinto saeculo etiam Leo Magnus reprehendit consuetudinem populi diem 25 Decembris propter ortum novi solis celebrare. Praeterea questus est quod multi Christiani accenso ad ecclesiam Petri facto caput inclinantes solem salutarent.
Libri deuterocanonici
Libri deuterocanonici (Graece δευτεροκανονικὰ βιβλία), "libri secundi canonis") sunt libri et loci qui ab Ecclesia Catholica, Ecclesia Orthodoxa, Ecclesiarum Orthodoxarum Orientalium, Ecclesiae Assyriae Orientis canonicae Veteris Testamenti partes habentur, sed qui non canonici a Protestantibus ducuntur. Scripti sunt inter annum 300 a.C.n. et A.D. 100 (plerumque inter 200 a.C.n. et A.D. 70, hoc est antequam Christiani omnino a Iudaeis separati sunt. Hi libri, quamquam numquam definite in Novo Testamento citantur, inclusi erant in Septuaginta, versione apostolis familiaris.
Hi libri distinguuntur a libris protocanonicis, hoc est canon Bibliorum Hebraicorum, qui apud Iudaeis fortasse primo saeculo a.C.n. vel primo saeculo aerae vulgaris definitus, in textu Masoretico traditus est. In Reformatione eruditi Protestantes hos solos libros divinitus inspiratos censebant, et libros deuterocanonicos inter Apocrypha numerabant.
Andreas Marie
André Marie (Honflori natus die 3 Decembris 1897; obiit Barentini die 12 Iunii 1974) fuit causidicus, vir publicus Francicus ac breviter Praeses Consilii in Quarta re publica.
Tomaculum Navarrum
Tomaculum Navarrum aut Vasconicum (Vasconice: Txistor, qui est tomaculum, et deinde hispanice: chistorra) est tomaculum ex carne et lardo suum confectus, et insunt allium, capsicum, sal et petroselinum. Interaneis cum carne fartis, tomaculum curatum est per die singula.
Similare est tomaculum Navarrum quam alii botuli Hispaniae, sed certe tomaculum Navarrum tenuius est (saepe 25 mm).
Vita Ioannis Baptistae (Sartius)
Vita Ioannis Baptistae est series picturarum muralium monochromaticarum (grisaille) ab Andrea Sartio inter annos fere 1515 et 1526 Florentiae confectarum in claustro Fraternitatis discalceatorum.
Teanum Sidicinum
Teanum Sidicinum, simplicius Teanum seu Theanum (Italiane: Teano) est urbs Italiae et municipium, circiter 12 600 incolarum, in regione Campania, in provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.
Urbis administratio
A 11 Iunii 2016 praefectus Theani Alfredus De Andreas est.
Ecclesia Catholica Romana
Theanum, cum Calvis, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Theanensis-Calvensis est.
Fractiones
Borgonuovo, Cappelle, Carbonara, Casafredda, Casale, Casamostra, Casi, Cipriani, Fontanelle, Villa Furnoli, Gloriani, Magnano, Maiorisi, Pugliano, San Giulianeta, San Giuliano, San Marco, Santa Maria Versano, Taverna Zarone, Teano Scalo, Tranzi, Tuoro, Versano.
Levet
Levet est commune Francicum 1'374 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Écordal
Écordal est commune Francicum 299 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Dreamtime Village
Dreamtime Village ('Vicus Temporis Somniorum') est communitas intentionalis Limae Occidentali Visconsiniae sita, cuius incolae variis permaculturae, hypermediorum, et sustainability propositis intersunt. Vicus conditus est anno 1990 a mIEKAL aND [sic] et Lyx Ish, artificibus Madisoniensibus.
Oratorium (musica)
Verbum "oratorii" originem generis memorat, quod initio in Oratorio Sancti Philippi Neri (Romae) e meditationibus musica instructis ortum nomen loci recepit.
Festum Wartburgense
Festum Wartburgense (Theodisce: Wartburgfest) conventus plures studiosorum in Castello Wartburgensi nominabantur. Annis 1817, 1848, 1929 atque 1948 iuvenes eo convenerunt.
Festum anni 1817
Hoc festum clarissimum est. Stusiosi annum trecentesimum a die quo Martinus Luther thesas reformationis promulgaverat (1517) et secundum post Pugnam Lipsiensem (1813) festo patriotico celebrare voluerunt et die 18 Octobris 1817 in castellum Wartburgense convenerunt. Postulaverunt, ut pro civitatibus Germaniae constitutiones decernerentur. Praeterea et libri combusti sunt, quos studiosi contra amorem patriae scriptos putaverunt ut e.g. scripta Augusti de Kotzebue, qui anno 1817 a Carolo Ludovico Sand necatus est. Principes et ministri civitatum Germaniae valde ab hoc festo perterriti sunt et studiosos, qui interfuerunt, persecuti sunt.
Le Bersac
Le Bersac  est commune Francicum 152 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Superiorum in regione Provincia et Alpis.
Ursula Coloniensis
Sancta Ursula Coloniensis saeculo quarto vixisse fertur. Quod autem eiusdem temporis fontes desunt omnesque res vitae eius singulares e legendis hauriri aetatis inferioris necesse est, hodie a pluribus Ursula figura ficticia habetur.
Vita sive legenda
Secundum legendas mediaevales Ursula e Britannia Minore oriunda saeculo quarto vixit (mortua esse dicitur anno 383). Secundum Legendam auream Ursula, filia Britanniae Minoris regis, Aetherio, filio Angliae regis, qui adhuc est paganus, nubere debet. Ursula tres condiciones fert, quas sponsus accipit: Intra tres annos Aetherius baptizetur; turba decem sociarum et aliarum 11 000 virginum cogatur; communiter Romam peregrinationem faciant.
Navibus Romam vehuntur. Ibi papa (ficticius) Cyriacus et (secundum quasdam legendae versiones) plurimi episcopi cardinalesque peregrinationem subsequuntur. Somnio Ursulae martyrium nuntiatur. Coloniae Agrippinae omnes peregrini ab Hunnis occiduntur, qui urbem oppugnant. Regulus Hunnorum quidem Ursulae amore incensus offert, si sibi nuberet, se vitae eius parsurum. Cum Ursula abnuit, eam sagitta interficit.
Traditio
Legenda multis versionibus conservata a saeculo nono ad saeculum decimum tertium usque exornata est. Prima attestatio est inscripito saeculi quinti in ecclesiae Sanctae Ursulae (Coloniae Agrippinae) asservata. Num haec inscriptio, quae nec Ursulae nomen nec numerum virginum commemorat, vera sit, in dubio est.
Saeculo duodecimo numerosa virginum nomina inventa sunt. Ante Coloniae Agrippinae portas cimiterium Romanum repertum ac Ager Ursulanus appellatum est. Ossa effossa 11 000 virginibus ascripta et reliquiae vendita sunt.
Ars
Ursulae attributa iconographica sunt sagitta et navis. Lumina sive candelae socias significare possunt.
Imagines mediaevales Ursulam virgines sub palla custodientem demonstrant.
Vita Sanctae Ursulae saepe ab artificibus efficta est.
Memoria
In Calendario regionali pro terris linguae Theodiscae dies 21 Octobris est memoria ad libitum in honorem Sanctae Ursulae, Coloniae Agrippinae autem memoria. E Calendario Romano generali anno 1970 exempta est, quod legendae attestatio non est.
Quintus Caecilius Honoratus
Quintus Caecilius Honoratus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Anno 105 consul suffectus creatus est pro Gnaeo Afranio Dextro, qui 24 Iunii eius anni necatus erat.
Theoria coniurationis
Theoria coniurationis est notio vel coniectura levi testimonio et sine sufficienti argumento exhibita, aliquam miram rem omnium mentem occupantem ad coniurationem referri quorundam conspirantium magnae auctoritatis clandestinoque velut post siparium aliquo modo agentium. Suspicio coniurationis frequentissime a recepta rerum explanatione interpretationeque deflectit, quae a plurimis membris communitatis scientificae sustinentur et in instrumentis communicationis socialis divulgantur. Quae cum ita sint, fieri potest, ut suspicio coniurationis etiam instrumenti politici modo adhibeatur ad contrarias perceptiones infirmandas vel promovendas. Multum igitur pendet ab eo, cuius de qua re quaeratur opinio.
Exempla
Aliquae theoriae coniurationis infames sunt de programmate Apolline, impetibus diei 11 Septembris 2001, et caede Ioannis F. Kennedy.
Éparcy
Éparcy est commune Francicum 42 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Onias (Circinator)
Onias (Hebraice חוני המעגל Ḥōnī ham·Mǝˁaggel id est "Onias Circinator”) erat sapiens Iudaicus in saeculo primo a.C.n., cui attribuuntur miracula. Dicitur Deum alloqui potuisse tamquam puer patrem, et Deus similiter eum dilexisse.
Circinatio
Oniae fama maxima est pluvias ab deo feliciter oravisse circulo in terra descripto, quae fabula in Thalmud narratur:
Exitus
Secundum Flavium Iosephum, Onias summum diem obiit in bello civili inter fratres Hasmonaeos Hyrcanum II (cui favebant Pharisaei, et consulebat Antipater Idumaeus) et Aristobulus II (cui Sadducaei). Hyrcanus enim eum ceperat, et iussit contra hostes Deum orare, at Onias omnino recusabat utris partibus contra alteras favere:
In Thalmude alia fabula narratur, ubi Onias obdormit neque suscitatur ante septuagesimum annum, post quem nemo eum novit. Nullo homine eum agnoscente, Onias misericordiam Dei orat, et de vita decedit.
Rabbi Samuel Eidels (qui Maharal dicitur) concordiam inter duas narrationes petit, proponens Oniam a militibus Hyrcani interfectum “praesumi,” sed re vera septuaginta annos edormuisse. Prope oppidum Asor Galilaeum traditur esse situs sepulchri Oniae, et monumentum ibi erectum est.
Cales
Cales   (alia nomina: Cales Novae, Calenum,  Calvum, Calvi, Threicia ) (Italiane: Calvi Risorta) sunt Oppida Italiae et municipia, circiter 5 730 incolarum, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica terra sita. Incolae Calenses, Caleni seu Calvenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Calvi, cum Theano, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Theanensis-Calvensis est.
Écly
Écly est commune Francicum 187 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Lemuralia
Lemuralia (-ium, n.pl) sive Lemuria (-ium, n.pl) erant feriae Romanae antiquae, diebus 9, 11, et 13 Maii celebratae, in quo lemures, mortuorum spiritus, liberi per terram errantes propitiandi sunt.
Cales
Fractiones
Petrulo, Visciano, Zuni.
Municipia finitima
Francolise, Giano Vetusto, Pignataro Maggiore, Rocchetta e Croce, Sparanise, Teano.
Lemuralia
Ovidius fert originem huius festi esse necem Remi, unde nomen Lemuria a Remuria (479).
Causa Lemuralium, nuptiae maiae infaustae habebantur (Ovidii proverbium citat: "mense malas Maio nubere volgus ait"), quod fortasse est causa cur tot hodie vellent mense Iunio in matrimonium intrare.
Festa Catholica Romana dedicationis Sanctae Mariae ad Martyres (13 Maii), Omnium Sanctorum (nunc 1 Novembris sed olim 13 Maii), et Omnium Fidelium Defunctorum (2 Novembris) sunt fortasse quasi memoriae Lemuralium Romanorum. Mutatio diei Omnium Sanctorum est fortasse causa Samhain Lemuralium Celticorum.
Feriae Similes
Similes feriae per mundum inveniuntur, et saepe a Latinistis nomine Lemuralia describuntur:
Geminidae
Geminidae annua pluvia meteororum sunt, mense Decembri visi circa dies tertium decimum et quintum decimum sed praecipue mane die quarto decimo. Ex asteroide 3200 Phaethonte eiciuntur orbitamque huius asteroidis sequuntur.
Renascentia Franciscopolis
Renascentia Franciscopolis fuit motus litterarius Franciscopoli conditus qui urbem axem fecit poesis avant-garde Americanae; nonnulli autem credunt hanc renascentiam rem maiorem fuisse, quae motus artes oculorum et corporis, philosophiam, studia trans culturas (praecipue ea quae culturas Asianas tractare solent), et novas prudentias sociales coniungentem videri debet.
Initium
Kennethus Rexroth—poeta, interpres, iudex litterarum, et auctor—plerumque habetur pater conditor huius redintegrationis poeticae. Rexroth fuit prominens poeta modernisticus aetatis alterius, qui epistularum commercium habebat cum Ezra Pound et Gulielmo Carolo Williams et cuius poemata in Objectivist Anthology edita sunt. Rexroth inter primis poetis Americanis enumeratur qui genera poesis Iaponica sicut haicu exploraverunt, et a iaz penitus motus est. Alius conditor fuit Magdalena Gleason, quae annis 1940 cum Rexroth in amicitiam recepit Robertum Duncam, Iacobum Spicer, et Robinum Blaser, iuveniores poetas in Universitate Californiensi Berkeleiae studentis. Gleason et Duncan familiares eorum opera inter se legerunt et iudicaverunt.
Motus emergit
Mense Aprili 1947, Gleason primum Festum Poesis Modernae in Pinacotheca Luciani Labaudt in Via Gough ordinavit. Duos vesperos duodecim poetas, inter quos Rexroth, Robertus Duncan, et Spicer fuerunt, ad auditores in poetis iuvenibus et amantes poesis attulit. Haec fuit prima agnitio publica varietatis usuum poeticorum experimentalium quae in urbe vigebat.
Annis 1950, Duncan et Robertus Creeley in Collegio Montis Atri docebat, nexus inter poetas Franciscopolis et poetas Montis Atri facientes. Multi scriptores Franciscopolis res publicare coeperunt in Cid Corman Origin et in Black Mountain Review, ephemeribus gregis Montis Atri. Studium Spiceranum cante jondo poetas imaginis profundae attraxit. Anno 1957, Spicer suum seminarium de poesi ut magia in Collegio Civico Franciscopolis ordinavit, Duncan participe.
Raesonia
thumb|250px|Prospectus Raesoniae. thumb|Pantopolium Kauppakeskus Mylly Raesoniae. Raesonia (Finnice Raisio; Suecice Reso) est oppidum Finnicum fere 24 600 incolarum in regione Finnia Propria, in provincia Finnia Occidentali situm. Prima mentio de oppido Raesoniae est ab anno 1292. Hodie Raesoniae situm est secundum maximum pantopolium Finnicum, nomine Kauppakeskus Mylly (scilicet Pantopolium Molae). Urbes et oppida vicina sunt Aboa, Masku, Rusko, Vallis Gratiae.
Renascentia Franciscopolis
Effectus "novae poesis Americanae"
Instrumentum culturale hic fortassi maximi momenti fuit (et iam manet) Donaldi Allen anthologia The New American Poetry 1945–1960. In qua congerie Allen nonnullos ex poetis "San Francisco Renaissance" posuit. Marjorie Perloff dixit: "Duncan poeta ducens huius gregis emersit, cum etiam ad Montem Atrum pertineret. Inter hos poetas, qui plerumque perfunctione orali in Regione Sinus innotuerunt, sunt tredecim: Frater Antoninus [Gulielmus Everson], Robinus Blaser, Iacobus Spicer, Iacobus Broughton, Magdalena Gleason, Helena Adam, Laurentius Ferlinghetti, Bruce Boyd, Kirby Doyle, Ricardus Duerden, Philippus Lamantia, Ebbe Borregaard, et Ludovicus Welch."
Anthologia Alleniana fuit maximi momenti in definitione poeticae et latioris culturae dynamicae certi temporis historici, quod nunc Renasacentia Franciscopolis appellatur. Quamquam certa "aetas" nunc nominata erat (partim ob anthologiam Alleniamam), disceptatio de usu vocabuli Renascentia Franciscopolis ut pittacium definitionis temporis vel aetatis omnis hodie persistit.
Inter criticos vocabulorum et eos qui audent rogare quomodo et cur interrogatio conscientiam efficere potest, fortasse Ronaldus Silliman dilucidissimus fuit: "Renascentia Franciscopolis est grex qui, ut antea asserui, plerumque fictio ex necessitate creata est ut Allen suam materiam ordinaret."
Prostrati
Eodem fere tempore cum Duncan, Spicer, et Blaser Berkeleiae habitarent, Gary Snyder, Philippus Whalen, et Ludovicus Welch College Reed Portlandiae una frequentabant. Qui tres, cum Kirby Doyle, indigena Franciscopolis, nucleum gregis Orae Occidentalis Aetatis Prostratae constituunt.
Snyder et Whalen, una cum Michaele McClure, fuerunt inter poetas qui in lectione Pinacothecae Six insigniter perfunctos sunt, lectione quam Kennethus Rexroth Franciscopoli die 13 Octobris 1955 ordinaverat. Haec lectio signum adventus Renascentiae Franciscopolis in conscientia publica fuit, et urbem iuvit ut famam stabilaret loci agitationis contraculturalis qui per annos hippie viguerit. Brevis huius casus relatus est capitulum alterum libri The Dharma Bums, mythistoriae Iacobi Kerouac (1958). Qui hoc in relato lectionem "Howl" describit. Kerouac et Ginsberg cum poetis amicis lectionem frequentaverant.
Fortuna
Unum ex exemplis maximi momenti in "prelo subterraneo" quod in America Septentrionali et alibi annis 1960 exeuntibus oriebatur est San Francisco Oracle ('Oraculum Franciscopolis'), quod culturam hippie et alias contraculturae species expressit. Oracle multum spatium Gary Snyder, Allen Ginsberg, Laurentio Ferlinghetti, Michaeli McClure, et aliis scriptoribus prostratis dedit, una cum scriptoribus iuvenioribus emergentibus.
Silurium
Silurium est systema stratigraphicum et periodus geologica.
Divisio tertia ab infima constituit tam aerae Palaeozoicae quam aeonis Phanerozoicae. Abhinc 4 434 ± 15 centies milium annorum coepit, antecessore Ordovicio. Finem habuit abhinc 4 192 ± 32 centies milium annorum, successore Devonio, secundum scalam aevorum geologicorum Commissionis Internationalis Stratigraphicae. Silurium inceptum ex antiquissimis fossilibus Parakidograpti acuminati et Akidograpti ascensi datur.
In quattuor series dividitur, quae ab infima ad supremam Llandoverium, Wenlockium, Ludlowium, Pridolium appellantur. In octo stadia dividitur, quorum septem Rhuddanium, Aeronium, Telychium, Sheinwoodium, Homerium, Gorstium, Ludfordium appellantur, stadio octavo nullo modo a serie Pridolia differente.
E Siluribus populo antiquo Cambriae appellatur. Nomen Anglicum Silurian system subdivisionesque Ludlow, Wenlock ... and Llandeilo formations, e stratis eiusdem regionis agnitae, primum anno 1835 a Roderico Murchison definitae sunt.
Jondal
Jondal est Norvegiae commune 1049 incolarum (anno 2012) in provincia Hordaland.
Consortio
Consortio (-onis f.) est Latinum vocabulum quod Anglicum vocabulum commonwealth vertere conatur, quod ultimum vicissim Latinum vocabulum rem publicam sensu lato anglicizare conabatur. Itaque traditionaliter Anglicum vocabulum commonwealth latinizatum est sicuti res publica, sed, hodie vocabulum "res publica" evitari solet quia "res publica" sensu stricto civitatem sine rege significat et multae consortiones monarchiae sunt et quamobrem "res publica" vocabulum aequivocum fit.
Sic in praesenti vocabulum commonwealth et sua hodierna latinizatio "consortio" potest designare:
Divisio administrativa Russiae
Divisio administrativa Russiae aliquoties mutata est.
Historia
Ruthenia antiqua (sive Russia Kioviensis dicta) in ditiones sub potestate ducum gentis Rurici dividebatur, dein autem (potissimum post invasionem Mongolo-Tatarorum) formati sunt ducatus Ruthenici varii –terrae suorum iurum-, quarum numerus gradatim amplificabatur.
Postquam Magnus Ducatus Moscoviae multos alios ducatus Ruthenicos adiunxit, extremo saeculo quindecimo regnum Russicum unitum formatum est, quod saeculis a sedecimo ad initium saeculi duodevicesimi in circulos (Russice, in nominativo et accusativo plurali, уезды, tr. uezdy) dividebatur. Anno 1708 decretum tzaris Petri I gubernia (губернии, tr. gubernii) introduxit, quo anno Russia divisa est in gubernia octo: Archangelopolitanum, Asoviense, Casanense, Ingermanlandicum (anno 1710 in Petropolitanum transformatum), Kioviense, Moscuense, Smolenscense, et Siberiense. Saeculis sequentibus tamen multa gubernia nova in Imperio Russico formata sunt. Circuli autem in gubernia (annis ab 1719 ad 1775 enim in provincias guberniorum) includebantur. Praeterea, a saeculo undevicesimo regiones (области, tr. oblasti) ut subdivisiones administrativae gradus guberniorum in hoc imperio exsistebant.
Foederatio Russica hodierna, quae initio divisionem administrativam RSFS Russicae cepit, est res publica, quae in "subiecta foederationis" (субъекты федерации, tr. subʺekty federacii) aequi iuris divisa est secundum constitutionem anni 1993. In Foederatione Russica fere omnes regiones autonomae RSFS Russicae priscae factae sunt res publicae Foederationis novae. Annis ab 2005 ad 2008 nonnulli districtus (circuli) autonomi cum regionibus certis uniti sunt, territoria nova formantes. Praeterea, subiecta Foederationis nunc inclusa sunt in octo districtus seu circulos foederales (федеральные округа, tr. federal'nye okruga), septem illorum anno 2000 et octavum anno 2010 formatos.
Subiecta Foederationis Russicae
Foederatio Russica a 21 Martii 2014 octoginta quinque subiecta foederationis sibi postulat, quae sunt:
Res publicae
Viginti quattuor res publicae (республики) Russiae sunt:
Villefort (Losara)
Villefort  est commune Francicum 601 incolarum (anno 2012) praefecturae Losarae in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Divisio administrativa Russiae
Territoria
Novem territoria (края, in nominativo singulari край, tr. kraj) Russiae, qui interdum "ditiones", "provinciae" vel "regiones" appellantur, sunt:
Regiones
Quadraginta sex regiones (области, in nominativo singulari область, tr. oblastʹ) Russiae, quae etiam "provinciae" nonnunquam appellantur, sunt:
Regio autonoma
Sola regio autonoma (автономная область) Russiae est:
Districtus autonomi
Quattuor districtus vel circuli (округа, in nominativo singulari округ, tr. okrug) autonomi Russiae sunt:
Urbes dignitatis foederalis
Urbes dignitatis foederalis (города федерального значения) Russiae sunt:
1. Moscua (Москва);
2. Petropolis (Санкт-Петербург);
3. Sebastopolis (Севастополь).
Districtus foederales Russiae
Subiecta Foederationis Russicae inclusa sunt in octo districtus seu circulos vel pagos (in nominativo plurali округа, tr. okruga, in nominativo singulari округ, tr. okrug) foederales:
Cimolomyidae
Cimolomyidae (binomen ad Marsh anno 1889) est familia mammalium multituberculatum exstinctum.
Escoutoux
Escoutoux est commune 1274 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Henricus de Marsiaco
Henricus de Marsiaco sive de Castro Marsiaco (natus anno circiter 1136; mortuus die 1 Ianuarii 1189) fuit monachus abbatiae Claraevallis in ordine Cisterciensi et discipulus Bernardi Claraevallensis. Inde factus est abbas Altaecumbae ab anno 1160, postea Claraevallis ab anno 1177. Anno 1179, dum Concilium Lateranense Tertium agitur, Henricus de Marsiaco cardinalis episcopus Albanensis creatus est a papa Alexandro III, eodem tempore quo Guillelmus Campaniensis et Paulus Scholarius. Legatus pontificalis meruit; contra haeresim Catharorum praedicavit tertiamque expeditionem sacram praeparavit. Die 19 Maii 1182 ecclesiam cathedralem Parisiensem dedicavit. Concilio Veronensi mensibus Octobri et Novembri 1184 adfuit.
Latrina
Latrina vel lavatrina (ex verbum lavo) est "locus necessitatis" vel locus sanitarius ubi homines alvum exonerare possunt. Latrinae vel publicae vel in domibus privatis locatae sunt. Latrina publica forica appellatur, conductor foricae foricarius est.
Nationes Unitae diem 19 Novembris annuam "Dies mundialis latrinae" ad salutem publicam promovendam decreverunt.
Comoedia
Comoedia (a Graeco κωμῳδία < κώμη 'vicus' ~ κῶμος 'exsultatio' + ᾠδή 'cantus') sensu hodierno est sermo vel opus scriptum quod plerumque oblectationi vel festivitati per risum inductum dicatur, praecipue in theatro, televisione, pellicula, et comoedia stante. Origo comoediae in Graecia antiqua invenitur, ubi sententia publica mota est a satura politica. Comoediae usitate feliciter, saltem antiquitate, contra ac tragoediam finire solent. Televisione saeculo vicesimo inventa, opera comica et histriones comici latius videri et audiri possunt.
L'Échelle
L'Échelle est commune Francicum 145 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
St. Johnsbury (Mons Viridis)
St. Johnsbury, aliquando in loco ipso per ludibrium St. Jay appellatum, est oppidum et "shire town" (sedes comitatus ) Caledoniae Comitatus Montis Viridis in Civitatibus Foederatis. Numerus incolarum per censum anni 2010 fuit 7603. Oppidum circa 10 milia passuum ad boreoccidentem Fluminis Connecticutae et 48 milia passum infra fines Canadae situm est
St. Johnsbury maximum oppidum per numerum incolarum in Regno Boreorientali (ut regio appellatur) et sedes commercii regionis est. Anno 2006, St. Johnsbury optimum oppidulum in re "Where to live and play" in magazina National Geographic Adventure aestimatum est.
Le Minihic-sur-Rance
Le Minihic-sur-Rance (Britonice  Minic'hi-Poudour) est commune 1327 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Antonius Pinay
Antonius Pinay (natus in Saint-Symphorien-sur-Coise die 30 Decembris 1891 - obiit in Saint-Chamond die 13 Decembris 1994 centum tres annos natus quo est ergo nemo inter Praesidum Consilli Franciae fere senior adhuc hodie) fuit vir publicus Francicus, a die 23 Februarii 1955 ad usque 1 Februarii 1956 Minister negotiorum externorum ac Praeses Consilii inter Quartam Rem Publicam.
Lacus Pinnarum Rubrarum
Lacus Pinnarum Rubrarum (Anglice Red Feather Lakes) sunt locus censui designatus in Larimer Comitatu Colorati in Civitatibus Foederatis. Numerus incolarum per censum 2010 fuit 343. Diribitorium Lacuum Pinnarum Rubrarum ZIP Code 80545 habet.
Secundum Ministerium Census Civitatum Foederatarum, huic loco censui designato est area 37.2 milia quadrata, quorum 36.7 milia quadrata terra, 0.6 milia quadrata (1.48%) aqua sunt.
Kvam
Kvam est Norvegiae commune 8520 incolarum (anno 2012) in provincia Hordaland.
Blanca I (regina Navarrae)
Blanca I (nata die 6 Iulii 1387; obiit die 1 Aprilis 1441) ab anno 1425 usque ad mortem fuit regina Regni Navarrae.
Blanca fuit primogenita filia Caroli III, regis Navarrae, et Alienorae Castellae, infantis Regni Aragoniae.
Anno 1402 Blanca Martino I, regi Siciliae, nupsit. Ut cuius uxor, Blanca fuit regina coniux Siciliae. Blanca et Martinus unum filium genuerunt. Filius Blancae Martinique breve vixit. Anno 1409 Martinus mortuus est.
Regina Blanca anno 1425 nupsit Ioannem principem Aragoniae. Ioannes patruelis primi viri reginae Blancae fuit. Blanca et Ioannes unum filium et duas filias genuerunt:
Cum pater Blancae die 8 Septembris 1425 mortuus esset, Blanca et Ioannes facti sunt regina et iure uxoris rex Navarrae.
Anno 1441 Blanca mortua est. Heres Blancae I de iure fuit eius filius Carolus, quamquam Ioannes II de facto rex Navarrae mansit. Carolus IV et Blanca II sine prolibus mortui sunt. Anno 1479 Alienora, filia Blancae, regina Navarrae de facto facta est.
Épagny (Axona)
Épagny est commune Francicum 335 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
L'Écaille
L'Écaille est commune Francicum 191 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Peaches Geldof
Peaches Honeyblossom Geldof (Londinii die 13 Martii 1989 nata; subito mortua die 7 Aprilis 2014 in Wrotham Cantii), clari musici Roberti Geldof (1951) et televisionis ductrix Paulae Yates (1959-2000) filia, fuit ipsa televisionis ductrix et ostentatrix Britannica.
Radiophonia Maria (Italia)
Radiophonia Maria vel Radio Maria (Italiane: Radio Maria) est religiosa catholica Italica radiophonia, creata Herbae, in Provincia Novocomensi, in regione Langobardia et in Archidioecesi Mediolanense, per Paroeciam Arcellasci, anno 1983.
Dux pater est dirigens Livius Fanzaga.
Sententia Radiophoniae Mariae est: Una voce cristiana nella tua casa.
8279 Cuzco
8279 , olim designationibus 1991 PN7, 1987 UT6, 1991 RT12, et 1994 DT agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium Europaeum Australi versato, repertus est.
Bellum civile Byzantinum (1341–1347)
Bellum civile Byzantinum fuit bellum inter annos 1341 et 1347 gestum mortuo Andronico III de imperio Byzantino regnando. Filius imperatoris nuper defuncti Ioannes V Palaeologus una cum Anna Sabaudiae et Patriarcha Oecumenico Constantinopolitano Ioanne XIV necnon Alexio Apocauco tutorem tunc ab Andronico per infantiam filii sui selectum Ioannem VI Cantacuzenum impugnavit. Hoc in bello praecipue nobilitas Ioanni imperatori favebat dum vulgus Ioannem VI imperatorem optabat. Etiam gestum est bellum ad quantum sectam Hesychasticam ritui Orthodoxo valituram esse constituendum.
8279 Cuzco
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8279 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bellum civile Byzantinum (1341–1347)
Cum minister atque amicus bonorum consiliorum Andronici III fuisset Cantacuzenus imperatore defuncto ex anno 1341 in loco infantis eius adhuc puerilis aetatis frenas imperii moderabat. Mense autem Septembri eiusdem anni Alexius Apocaucus una cum patriarcha Ioanne XIV seditionem paravit novumque consilium imperii procurandi instituit. His rebus cognitis Cantacuzenus a copiis suis mense Octobri coimperatorem Ioannis VI appellatus est quare utraque factio ad vim atque arma descendit.
Initio copiae consilii imperii bene ac feliciter pugnabant. Insurrectionibus, quae praecipue contra nimiam licentiam nobilitatis erruperant, ubique contentis plurima Thraciae et Macedoniae oppida consilio subiugata sunt. Iuvante autem Stephano IV rege Serbico et Umur Beg principe Turcico Ioanni VI belli fortuna versa est hactenus, ut anno 1345, etsi a Stephano deceptus esset et Umur Beg castra sua desererat, hostes debellavit cum Orchanes I sultanus Ottomanidarum ei auxilio veniret.
Léré (Carus)
Léré est commune Francicum 1'172 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Enval
Enval est commune incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Bénévent-et-Charbillac
Bénévent-et-Charbillac erat commune Francicum 274 incolarum (anno 2009) praefecturae Alpium Superiorum in regione Provincia et Alpis. A die 1 Ianuarii 2013 hoc comune una cum vico Les Infournas cum commune Saint-Bonnet-en-Champsaur contributum est.
Salomo Isaacides Iarchi
Rabbi Salomo Isaacides  Iarchi (Hebraice רבי שלמה יצחקי ירחי ), sive per compendium Rashi sive Raschius (Hebraice רש״י, id est Rabbi Salomo Isaacides), natus Trecis anno 1040; ibidem mortuus die 13 Iulii 1105,Moguntiaci Iacobi ben Yaqar discipulus, fuit clarissimus magister Iudaicus (Rabbi) et Talmud Bibliaque editor et interpres.
La Beaume
La Beaume  est commune Francicum 164 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Superiorum in regione Provincia et Alpis.
Englancourt
Englancourt est commune Francicum 125 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Podium Catinum
Podium Catinum (Italiane: Poggio Catino) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Latio et in Provincia Reatina situm.
Kvinnherad
Kvinnherad est Norvegiae commune 13 329 incolarum (anno 2012) in provincia Hordaland.
Ioannes de la Cierva y Codorniú
Ioannes de la Cierva y Codorniú (Hispanice: Juan de la Cierva y Codorniú; natus Murciae die 21 Septembris 1895 - obiit die 9 Decembris 1936 Croindone) fuit machinator atque ingeniarius Hispanicus, qui inter annos 1920 et 1923 creavit autogyrum, ipsa machina volans quam helicopteri praedecessoram dicitur esse.
Renatus Mayer
Renatus Mayer (Lutetiae natus die 4 Maii 1895 - ibidem obiit die 13 Decembris 1972) fuit argentarius, vir publicus Francicus ac Praeses Consilii inter Quartam Rem Publicam.
Lazenay
Lazenay est commune Francicum 351 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Castrum Ritaldorum
Castrum Ritaldorum vel Castrum Litardorum (deinde Castrum Ritaldi et Collis Ritalsi) (Italiane: Castel Ritaldi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 250 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Perusina situm. Incolae Ritaldenses  seu Litardenses appellantur.
Nicolaus Dijkhoff
Nicolaus Dijkhoff, vulgo plene Klaas Henricus Dominicus Maria Dijkhoff (Soltau in oppido Saxoniae inferioris natus die 13 Ianuarii 1981) est politicus Nederlandiae.
Patre milite, matre infirmiariae, Eindoviae educatus, Nicolaus Dijkhoff alumnus est universitatis Tilliburgensis ubi iuribus studuit docuitque atque gradum doctoris anno 2010 ascendit, dissertatione Law, War and Technology ("Ius, bellum, technologia") recepta. Sodalis iam ab anno 1998, parlamento Nederlandico die 17 Iunii 2010 legatus est. Pro factione sua orator publicus successive de re evolutionis internationalis, de rebus Europaeis, de securitati interna fuit. A die 20 Martii 2015 secretarius civicus a securitate et iustitia factus est, primo ministro Marco Rutte. Ab 4 usque ad 26 Octobris 2017 minister a munitione fuit, Ioannina Hennis-Plasschaert ab hoc officio recedente. A die 25 Octobris eiusdem anni dux est factionis popularis pro libertate et democratia.
Dricourt
Dricourt  est commune Francicum 87 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Taeniolabididae
Taeniolabididae (binomen ad Granger et Simpson anno 1929) est familia mammalium multituberculatum exstinctum.
Laverdines
Laverdines est commune Francicum 58 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Nomina Latina e lingua Arabica mutuata
Ab octavo saeculo p.C.n., magna parte terrarum Mare Mediterraneum circumiacentium ab exercitibus Arabicis occupata, gentes Europae multa nomina e lingua Arabica mutuatae sunt. Quorum partem e lingua Arabica colloquiali primum in linguas vulgares transmissam postea lingua Latina sibi adscivit, partem e litteris Arabicis derecto in versionibus Latinis adhibitam inde linguae vulgares receperunt. Multa horum nominum lingua Arabica ipsa ex aliis linguis, ut Persica et Graeca, mutuata erat.
Heliogabali rosae
Heliogabali rosae est imago a Laurentio Alma-Tadema anno 1888 picta. Episodium e Historia Augusta figurat in quo Elagabalus imperator Romanus "oppressit in tricliniis versatilibus parasitos suos violis et floribus, sic ut animam aliqui efflaverint, cum erepere ad summum non possent." Quam picturam privatus quidam hodie usque possidet.
Veritatem talium eventuum in Historia Augusta adfertorum non satis constat, sed res fere identicae (morte convivarum excepta) imperatoris Neronis a Suetonio, divitisque ficticii Trimalchionis a Petronio describuntur.
Mons Iasium
Mons Iasium (alia nomina: Mons Blasi) (Italiane: Monteiasi) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 610 incolarum, in Regione Apulia ac in Provincia Tarentina situm. Incolae Monteiasini appellantur.
Berlats
Berlats est commune Francicum 105 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Entraigues (Podium Dumiatis)
Entraigues est commune 651 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Mauritius Bourgès-Maunoury
Mauritius Bourgès-Maunoury (natus in Luisant die 19 Augusti 1914 - Lutetiae obiit die 10 Februarii 1993) fuit vir publicus Francicus ac Praeses Consilii inter Quartam Rem Publicam.
Lycabettus mons
Mons Cretaceo aevo, i.e. abhinc fere 1455—655 centena milia annorum, ortus est.
Podium Mollianum
Podium Mollianum (Italiane: Poggio Moiano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Latio et in Provincia Reatina situm.
Ricardus de Weizsäcker
Ricardus Baro de Weizsaecker (vulgo: Richard von Weizsäcker ; natus Stutgardiae die 15 Aprilis 1920; mortuus Berolini die 31 Ianuarii 2015) fuit vir publicus Germaniae, cuius praeses annis 1984 – 1994 fuit.
Familia et Patria
Patria sua Virtembergia, pater Ernestus de Weizsäcker legatus Germaniae in Dania, Norvegia, Helvetia, et temporibus Belli Orbis Terrarum II secretarius ministri negotiorum exteriorum Ioachimi de Ribbentrop fuit; frater, Carolus de Weizsäcker, est physicus et philosophus.
Professio
Postquam bello annis 1939—1945 interfuit, ab anno 1945 iurisprudentiae studebat, et patrem in Iudiciis Norimbergensiis defendebat. Annis 1953 ad usque 1966 diversis firmis magnis iuris consultus laborabat.
Effry
Effry est commune Francicum 348 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
1654 Bojeva
1654 , olim designationibus 1931 TL, 1936 SH, 1944 DK, 1955 HD, et A915 TM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Pelageya Fedorovna Shajn in Observatorio Pulkovo versato repertus est.
Ricardus de Weizsäcker
Cursus honorum
Ab anno 1954 fuit sodalis CDU, annis 1971 ad usque 1978 programma factionis cum aliis composuit. Ab anno 1981 magister civium superior Berolini creatus est, quam officium ad annum 1984 tenuit. Successor Romanus Herzog (CDU) fuit.
Praeses foederalis Germaniae
Die 23 Maii 1984 concilium foederale Weizsäcker praesidem Germaniae elegit, quem honorem 1 Iulii successor Caroli Carstens iniit. Quinque annos post reelectus ad 1 Iulii 1994 praeses mansit post Reunificationem Germaniae.
Nulliacum subtus Bazogerias
Nulliacum subtus Bazogerias (Francogallice Noyal-sous-Bazouges, Gallonice Nóyau, Britonice Noal-Bazeleg) est commune 374 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
1654 Bojeva
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1654 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Castrum Iani
Castrum Jani (Italiane: Giano dell'Umbria) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 850 incolarum, in Regione Umbria ac in Provincia Perusina situm. Incolae Janenses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: SICUT NOVELLAE OLIVARUM.
Flumen Tanana
Tanana est tributarium Fluminis Yukon, 584 milia longum, in Alasca, civitate Civitatum Foederatarum. Secundum Gulielmum Bright, linguistam et anthropologum, nomen a lingua Koyukon (Athabascana) tene no vel tenene, ad verbum 'flumen callis', deducitur.
Draize
Draize  est commune Francicum 102 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Quintus Servilius Caepio
Quintus Servilius Caepio (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 125 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.
Gens
Pater eius Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio consul anni 169 a.C.n. erat. Fratres eius Quintus Fabius Maximus Servilianus anno 142 a.C.n. et Gnaeus Servilius Caepio anno 140 consulatu fungebantur. Filius eius Quintus Servilius Caepio anno 106 a.C.n. consulatum administravit.
Cursus honorum
Anno post fratrem una cum Gaio Laelio consul electus in Hispaniam iit, sed foedus pacis a fratre Quinto Fabio Maximo Serviliano cum duce Lusitanorum Viriatho conventum laesit atque bellum iterum coepit. Praemium proposuit, si quis Viriathum necaret, quod denique anno 139 a.C.n. effectum est. Praemium autem non solvit, sed oppidum Lusitanorum Saguntum expugnavit et Lusitanos suppressit.
Oratorium Sancti Philippi Neri
Oratorium Sancti Philippi Neri (Italice Oratorio di S. Filippo Neri, vel saepius Oratorio dei Filippini) est coninunctio aedium Romae, maxima ex parte saeculo decimo septimo exstructa. Aedificium inter potissima Francisci Borromini opera numeratur. Congregatio Oratorii et ipsum aedificium generi musico ibi orto nomine oratorii dederunt. Aedificium imprimis notum est ob frontem meridianam. Praeterea etiam Bibliothecam Vallicellianam, antiquissimam Romae bibliothecam publicam, comprehendit.
Nulliacum Castellioque super Siccam
Nulliacum Castellioque super Siccam (Francogallice Noyal-Châtillon-sur-Seiche, Gallonice Nóyau-Chastilhon, Britonice Noal-Kastellan) est commune 5822 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Historia
Hoc commune e communibus Nulliaco et Castellione, vulgo Noyal-sur-Seiche et Châtillon-sur-Seiche, quae se conglomeraverunt anno 1993 ortum est.
Geographia
Nulliacum Castellioque super Siccam est plebs quo Iza amniculus in fluvium Siccam ostium invenit.
Index incolarum notorum Athenarum
Haec pagina est index incolarum notissimorum urbis Athenarum.
Lindås
Lindås est Norvegiae commune 14710 incolarum (anno 2012) in provincia Hordaland.
Bertre
Bertre (Occitanice Bèrtre) est commune Francicum 112 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis in regione Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Arbigiadum
Arbigiadum vel Arbigiade  (alia nomina: Arbigias, Albitiatum, Albuciatis; Albizatum , Albizate -atis) (Italiane: Albizzate) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 290 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Arbigiadenses appellantur.
Antonia Albert
Antonia Albert (natus die 16 Iunii 1901 Varasdini, mortua die 8 Iunii 1992 Marburgi) Croatica-Germanica esperantista et paedagoga fuit.
Vita
Scholam Mursae frequentavit et postea Agrani philosophiae studuit. Ibidem anno 1935 absolutorium universitarium adepta est ut fieret gymnasii profestrix. Usque annum 1948 magistrae munere fungebatur. Anno 1952 sese aggregavit Societi Croaticae de artibus applicatis (Societo de Artistoj - Aplikita arto) et expositiones Agrani et Albae Graecae fecit.
Fautrix rerum Esperanticarum autem creata est anno 1956. Carmina in variis periodicis publicavit et bis praemia ei tributa sunt in Certaminibus bellarum artium ab Universali Societate Esperantica (UEA) conclamatis: honorata sunt eius pedestria praetitulata La Corrida (1958) et Neniam plu (1959). Symbolas dedit ad collectionem Reeĥoj (1961) et Utafesta poemaro (1966). Carmen eius Vokaloj in Anthologiae Esperanticae tomo Poemoj 1887-1981 receptum est. Nonnulla in lucem prolata sunt etiam in commentariis Nicopolitanis praetitulatis "Nica Literatura Revuo". Cursus linguae Esperanticae moderata est Agrani et in Dania.
Annis 1960 ineuntibus in Germaniam commigravit, civis Germanica facta est et participavit in multis Universalibus congressibus (ultima vice anno 1988).
Palatium Imperatorium Kyoto
Inter aedificia Shinshieden (Iaponice 紫宸殿) est carissma, ubi ritus publici facti sunt et solium chrysanthemi stat adhuc hodie. Aedificium Seiryōden (Iaponice 清涼殿), domus privata et religiosa et Otsugegoten (Iaponice 御常御殿) domus privatum Imperatoris ante aetatem Meiji est. Porta formalis Kenreimon (建礼門) appellatur, qua numquam nisi ad ritum magnum celebrandum utuntur.
Podium Sancti Laurentii
Podium Sancti Laurentii (Italiane: Poggio San Lorenzo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Latio et in Provincia Reatina situm.
Lapan
Lapan est commune Francicum 179 incolarum (anno 2011) praefecturae Cari in regione Media.
Douzy
Douzy  est commune Francicum 1'852 incolarum (anno 2008) praefecturae Arduennae in regione Campania et Arduenna.
Ennezat
Ennezat est commune 2293 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
73 Klytia
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 73 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Schola Greshamensis
Schola Greshamensis saeculo XVI Libera Schola Grammaticalis Iohannis Gresham Militis nominata (Anglice Gresham's School), est schola iuxta oppidum Holt in Norfolcia comitatu Anglico et prope Mare Germanicum sita. Quam anno 1555 fundavit Iohannes Gresham Eques, miles et mercator Londini maximus et magnanimissimus.
Domus Scholae
Discipuli plurimi incolae sunt, et schola domos septem habet, quattuor pueris: Howson's (1905), Farfield (1909), Woodlands (1912), et Tallis (1961); tres virginibus: Oakeley (1971), Edinburgum (1984), et Britten (1992).
Domus quisque habet magistrum (aut magistram), praeceptorem, et dominam.
Cimolomys
Cimolomys (binomen ad Marsh anno 1889) est genus mammalium multituberculatum exstinctum.