cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Panulirus versicolor
Panulirus versicolor est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora occidentalia et septentrionalia oceani Indici (a Terra Natali et Madagascaria usque in Malaesia), ad litora marium Erythraei Sinensisque australis atque prope insulas Indonesias Pacificasque tropicas habitat. In omnibus his regionibus propter carnem deliciosam a piscatoribus captatur.
Seleucia ad Tigrim
Seleucia (Graece ), sive Seleucia ad Tigrim, fuit urbs Mesopotamica et olim metropolis Regni Seleucidarum. Ad ripam Tigridis dextram stetit prope Ctesiphontem (ubi reges Parthorum hibernabant) quae ad ripam sinistram stetit. Ruinae urbium geminarum Arabice المدائن al-Madāʾin, Aramaice ܩܛܝܣܦܘܢ Māḥōzē scil. 'urbes' appellantur.
Historia
Seleucia anno 305 a.C.n. fere condita est a Seleuco Nicatore, primo rege Regni Seleucidarum, qui, post mortem Alexandri Magni, orientalem Regni Macedonici regionem ceperat. Seleucia caput Seleucidarum fuit usque ad Antiochiam aedificatam. In urbe, tertio saeculo a.C.n., Graeci, Syri, atque Iudaei habitabant. Anno 141 a.C.n. Parthi, Mithridate I duce, Seleuciam ceperunt, et oppidum caput occidentale Regni Parthici factum est. Anno 55 a.C.n. prope urbem proelium factum est, exercito regis Parthici Mithridatis III superatus est ab exercitus Orodis II, qui suus frater erat, et, interfecto Mithridate, Orodes reri potitus est. Anno domini 117 Seleucia obsessa et arsa est ab exercito imperatoris Traiani, sed anno post successor Traiani, imperator Hadrianus, Parthis urbem redidit. Seleucia a duce Romano Aulo Crasso deleta est, anno domini 165.
Effectus Hawthorne
Effectus Hawthorne est, cum homines experimento psychologico subiecti rationem, qua se gerant seque spectatorum aspectui praebeant, ultro mutant, modo quia observari se sciunt. Nisi enim observarentur, aliter se gererent. Appellatio effectus originem trahit ab officinis Hawthorne (Hawthorne Works), ubi investigatum est, quantopere res quae circa sunt ad productivitatem conferrent opificum, qui electricis componendis commutaminibus operam dabant.
De experimentis in officinis Hawthorne factis
Effectus Hawthorne inventus est ex experimentis, quae annis 1920 et 1930 in officinis Hawthorne haud procul a Sicago facta sunt.
Primum, quantopere inlustratio, sive auctus aut deminutio lucis, in locis operariis ad productivitatem opificum adferret, ab anno 1924 ad 1927 exploratum atque aestimatum est ab expertorum conlegio, Concilio investigationis nationali (National Research Council), praeside Thoma Edison. Compererunt exploratores etiam deminuta luce opifices alacritate excellere. Deinde ab anno 1927 ad 1932 examinatum est, quantopere opifices ad efficaciam incitarent prandia a conductore impensa, aut breviatio dierum profestorum, aut quietes concessae. Nec minus compertum est productivitatem continuo crevisse. Quaestio est, utrum mutationis an examinationis causa ita factum sit.
Dubitationes et dissensiones
Sunt qui effectum Hawthorne ambiguum et ancipitem esse putent. De experimentis scientificis vix agi videtur, quamquam multi commentatores de experimentis loquuntur. Stephanus Levitt et Ioannes List, viri oeconomica periti, fundamenta ad inlustrationem pertinentia diu sine successu venati anno 2011 tandem in universitate Visconsiniensi quasdam notitias invenerunt in micropellicula conservatas. Experimentorum explicatis indiciis effectum Hawthorne aliquatenus conroborari posse compererunt. Itaque, quamvis effectus Hawthorne in levi tantum testimonio positus esse videatur, tamen non omnino incredibilis est.
Iairus Bolsonaro
De vita
E familia originis Italicae ortus, Academiam Militarem ad Agulhas Negras frequentavit, et usque in annum fere 1988 militavit. Hoc anno consiliarius municipalis urbis Fluminensis electus, anno 1990 camerae deputatorum Brasiliensi legatus est. Quo munere usque in annum 2018 functus est, sodalis factionis socialis Christianae, sed mense Ianuario eiusdem anni in factionem socialem liberalem receptus est. A qua factione die 22 Iulii 2018 candidatus ad officium praesidis propositus est. Dum candidatus in urbe Juiz de Fora circuibat cultello inimici graviter vulneratus est. Nihilominus primis comitiis die 7 Octobris eiusdem anni suffragiorum 46 centesimas prospere agens, secundis comitiis die 28 Octobris suffragiorum 55 centesimas agens rite electus est.
Iairo sunt quinque liberi.
Stela
Stela (Graece ) est cippus aut pila in modum columnae erecta, interdum in fultura posita, saepissime ex lapide angulari aut rotundato facta, litteris inscripta sive imaginibus ectypis incisa. Stelae paene omni in orbe terrarum reperiuntur.
Effectus Hawthorne
Dubitationes et dissensiones
Aestimatio effectus Hawthorne etiam hodie durat. Quamvis reprehendatur, saepe tamen respicitur vel saltem evitatur, sicut mensurae inconspicuae usu, aut e longinquo loco observando, aut speculo speculatorio observationem observatorum obscurando.
Edson Buddle
Edson Buddle (natus in New Rochelle die 21 Maii 1981) est pedilusor Civitatum Foederatarum Americae qui cum turma Colombus Crew lusit. Nunc ad gregem Los Angeles Galaxy pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Stela
Apud antiquos
Stela vocabulum a Graeco sermone mutuatum est. A principio lapidem ad quamvis structuram fulciendam positum significavit. Quae significatio adhuc apud Homerum refertur: Il. 12.259 enim Hectorem cum Troianis narrat vectibus labefactavisse anterides vel crepidines prominentes turrim Achaeorum fulcientes. Plerumque tamen stela idem valebat ac cippus sepulcralis, ut iam apud Homeri Il. 16.457–675, ubi stela, etiam tum lapis simplex et inornatus, honor mortuorum appellatur. Stelae sepulcrales Atticae saeculo septimo et antea fuerunt tabulae lapideae politae, sed a saeculo sexto ectypis aut picturis ornatae sunt, sicut Stela Aristionis, anno fere 530 a.C.n. facta, et Stela Hegesus, anno fere 400 a.C.n. composita. Stelae saepe nomine defuncti instructae ornamentisque decoratae sunt. Huiusmodi stelae praeter Atticam etiam in Ionia insulisque nec non in aliquibus Graeciae septentrionalis locis reperiuntur. Sed praesertim Attica ectypa sepulcralia, quae saeculo sexto et exeunte saeculo quinto confecta sunt, summo artificio excellunt. Saeculo sexto primum sphinx deinde corona palmata in summa stela poni solebat. Saeculo quinto, stelae latiores et sedentium stantiumque hominum figurarum capaces factae sunt, donec exeunte saeculo quarto lege poscente superbientium cipporum confectio desiit.
Romani autem antiqui stelas sepulcrales separatim erectas vix cognoverant, sed ectypa in structuram sepulcralem instruebant.
Mors certa hora incerta
Mors certa hora incerta locutio est quae nonnumquam ad horologia inveniri potest et fragilitatem vitae hominum moneat.
4362 Carlisle
4362 , olim designationibus 1978 PR4, 1974 FM1, et 1984 EE1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Perthiae, astronomo apud Observatorium Perthiae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4362 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Nucleus spinalis nervi trigemini
Par nucleus spinalis nervi trigemini est nervi trigemini nucleus sensorius, quod est, ut uterque nucleus hic fibras nervales sensorias eiusdem lateris a corpore peripherico recipit. Est continuatio medullae spinalis cornuum dorsalium (substantiarum gelatinosarum). Nimirum forma eius longitudinalis in trunco encephali videtur.
Dividitur nucleus spinalis in partes tres subnucleos:
Subnucleus caudalis
In subnucleo caudali certa ordo somatotopica invenitur: Trans tractum spinalem nervi trigemini fibrae nervales doloris temperaturaeque ab latere terminant, ita ut in subnucleo caudali terminant. Terminant hic quoque fibrae nervorum cranialium VII, IX, X.
Saint-Cyr (Vigenna)
Saint-Cyr est commune Francicum 993 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Mania (mythologia Etrusca)
Mania fuit dea mortis inferorum vel dementiae Etrusca vel Italica.
Ricardus Evans Schultes
Ricardus, vulgo Richard Evans Schultes (Bostoniae natus die 12 Ianuarii 1915; ibidem die 10 Aprilis 2001 mortuus) fuit ethnobotanista qui praecipue de pharmaca entheogena sive et psychedelica inquirebat.
Plumbarii filius, Ricardus Schultes nihilominus ex iuventute opus Ricardi Spruce, botanistae Amazonumque fluminis exploratoris cognovit; in universitatem Harvardianam anno 1933 receptus discipulus erat directoris Musei Botanici Oakes Ames. His annis de origine pharmacorum Aztecorum teonanácatl (Psilocybe e.g. mexicana) et ololiuqui (Turbina corymbosa) operam dedit. Secundo bello mundano saeviente fontes laticis Heveae brasiliensis aliorumque arborum, in ingeniaria mechanica perutili, quaerebat, sed eodem tempore et annis insequentibus vallem Amazonum fluminis explorabat ut scientiam indigenarum de facultatibus plantarum colligeret. Curator herbarii ab anno 1953, deinde ab 1970 professor biologiae apud almam matrem Harvardianam meruit. Origines pharmacorum toxicis et medicinalibus curare et ayahuasca primus evolvit, quae ambo e pluribus plantis extrahi solent. Complexum entheogenorum Mesoamericanum inter primos explicavit, nomine autem non ab eo sed a collega Weston La Barre definito.
Inter discupulos eius fuerunt Timotheus Plowman, Marcus Plotkin, Wade Davis. Genera Resia (per initialia R.E.S.) et Schultesianthus ad eius honorem nominata sunt, hoc ab Armando Theodoro Hunziker anno 1977, illud anno 1962 ab Haroldo Emery Moore.
Rotifera
Rotifera sunt phylum pseudocoelomatorum animalium microscopicorum et paene microscopicorum. Quae primum a Reverendo Ioanne Harris anno 1696 descripta sunt, variaeque formae aliae ab Antonio van Leeuwenhoek anno 1703 reperta sunt. Plurima Rotifera sunt circa 0.1–0.5 mm longa (sed eorum magnitudo a 50 μm ad plus quam 2 mm variat), et latissime in circumiectis naturalibus aquae dulcis ubique in mundo reperiuntur, nonnullis speciebus aquae salsae exceptis, inter quas insigniter species generis Synchaetae.
Ieremias (nomen)
Ieremias vel Hieremias (Hebraice: יִרְמְיָהוּ, Yīrməyahū; Graece: Ἰερεμίας) est nomen et praenomen masculinum.
Jozy Altidore
Jozy Altidore (Angelopoli natus in Livingston Novae Caesareae die 6 Novembris 1989) est pedilusor Civitatum Foederatarum Americae, qui pro turma  New York Red Bulls lusit. Nunc cum grege Hull City ludit, sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Saint-Clair (Vigenna)
Saint-Clair est commune Francicum 202 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Stuart Holden
Stuart Holden (in oppido Cults prope Aberdoniam natus die 1 Augusti 1985) est pedilusor qui in Civitatibus Foederatis et recentius in Anglia habitavit. Stuart Holden qui pro Universitatem Clemson et cum turma Houston Dynamo lusit, nunc ad gregem Bolton Wanderers pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Positivismus
Positivismus est theoria philosophica quae dicit scientia positiva in rebus naturalibus et earum proprietatibus et coniunctionibus fundari. Ergo, data ex experientia sensoria deducta, per rationem et logicam intellecta, est solus omnis scientiaecertae fons. Positivismus affirmat scientiam firmam (certitudinem vel veritatem) solum in hac scientia derivata inveniri. Data comprobata (facta positiva) ex sensibus accepta indicia empirica agnoscuntur; ergo positivismus in empirismo innitur.
Tiberianus (poeta)
Tiberianus (quarto saeculo p.C.n floruit) fuit poeta Latinus.
Positivismus
Notiones positivismi eorum fontem inveniunt in formulis Ioannis Baptistae Le Rond D'Alembert et Annae Roberti Iacobi Turgot, atque eorum amicorum et discipulorum Iosephi Ludovici Lagrange et Nicolai de Condorcet.
Tiberianus (poeta)
Vita
Non satis constat utrum sit idem vir ac Caius Annius Tiberianus quem Hieronymus "disertum virum" declarat, an Baebius Tiberianus, qui  praefectus Romae fuit, circa annos 303/304.
Opera
Tiberianus tria vel quattuor poemata brevia scripsit. Etiam octo fragmenta extant, quae scholia Servii et Fulgentii servaverunt. Notissimum ex  his carminibus, quod verba "Amnis ibat" incipiunt, ex viginti tetrametris trochaicis constat. Tituli autem duorum eius operum adhuc cognoscuntur, Prometheus et Liber de Socrates. Forsitan  prosimetras et philosophicos dialogos menippeos scripserit. Quidam philologi, similitudinis causa, etiam Pervigilium Veneris illi poetae tribuerunt, sed res maxime dubia est.
Positivismus
Positivismus habet societatem humanam, sicut mundus physicus, secundum generales leges operari. Scientia introspectiva et declarativa reicitur, sicut metaphysica et theologia. Quamquam enodatio positivistica est materia recurrens in historia cogitationis Occidentalis, sententia hodierna ab Augusto Comte philosopho saeculo undevicensimo ineunte excogitata est. ut mundus physicus per gravitatem et alias leges absolutas, arguit Comte, ita societas operatur, unde Comte positivismum in Religionem Humanitatis sustulit.
Positivismus est pars antiquae rixae generalis philosophiae et poesis, insigniter a Platone exposita, et deinde recreata certamen scientiarum et humanitatum, Plato iudicium poesis ex conspectu philosophiae elabora in dialogis de Phaedro 245a, Symposio 209a, Republica 398a, Legibus 817 b-d, et Ionte. Gulielmus Dilthey fecit ut discrimen Geisteswissenschaft (humanitum) et Naturwissenschaften (scientiae naturalis) populo gratum esset.
Sanctus Benedictus de Quinciaco
Sanctus Benedictus de Quinciaco, vulgo Saint-Benoît et olim Quinçay-les-Plaisirs, est commune Francicum 6'996 incolarum (anno 2009) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Saint-Christophe (Vigenna)
Saint-Christophe est commune Francicum 347 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Ricardus Sainthill
Ricardus, vulgo Richard Sainthill (Topsham in oppido die 28 Ianuarii 1787 natus; Corcagiae die 13 Novembris 1869 mortuus) fuit antiquarius et numismatista Anglus. Orator popularis iuxta corporationem urbis Corcagiae in Hibernia meruit.
Constantinus Łucsakowski
Constantinus Łucsakowski (Ucrainice Костянтин Лучаковський), anno 1846 in vico Iavče (Явче) nunc regionis Tarnopolitanae Ucrainae, tunc Austro-Hungariae natus et anno 1912 Leopoli mortuus, fuit Latinista, paedagogus et interpres Ucrainicus.
Vita et opera
In gymnasio classico Leopolitano litteras Latinas et Ucrainicas docuit. Rector huius gymnasii fuit. Повѣсть времѧньныхъ лѣтъ annis ab 1883 ad 1889 Latine vertit et in diario gymnasii Leopolitani edidit. Enchiridia aliqua Ucrainica composuit.
Sarbelius Makhlouf
Sarbelius Makhlouf, qui Arabice dicitur '"Charbel'" (1828–1898), fuit monachus Catholicus Maronita.
Benny Feilhaber
Benny Feilhaber (Urbe Fluminensi natus die 19 Ianuarii 1985) est pedilusor Civitatum Foederatarum Americae qui cum turma Hamburger SV lusit. Cum grege Aarhus GF annos 2008 ad 2011 lusit. Nunc ad gregem Res Nova Novae Angliae (vulg. New England Revolution) in MLS pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Portumnalia
Portumnalia vel Portunalia erant feriae Romanae in honorem dei Portumni, quae 17 Augusti (a.d. XVI Kal. Sept.) celebrabantur. Varro dicit: "Portunalia dicta a Portuno, cui eo die aedes in portu Tiberino facta et feriae institutae"
Portunus deus portuum et portarum et clavium erat, et die Portunalium Romani claves lustrabant, sed incertum est quo modo
Rouillé
Rouillé est commune Francicum 2'436 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Italia (nomen)
Italia est praenomen femininum originis Oscae. Nomen ex verbo osco 𐌅𐌝𐌕𐌄𐌋𐌉𐌞 (Víteliú), quod "ager vitulorum" significat, ortum est.
Iulius Jüthner
Iulius Jüthner (natus Pragae die 25 Iunii 1866; mortuus Vindobonae die 17 Decembris 1945) fuit philologus, archaeologus, et epigraphicus Austriacus.
Vita
Iulius Jüthner in urbe natali annis inter 1884 et 1889 philologiae classicae, archaeologiae, et epigraphiae studuit. Anno 1890 absolutorium de venia docendi gymnasiali perfecit, et Vindobonae se praesentavit pro superioribus laboribus paedagogicis. Anno 1891 doctoratu laureatus est Pragae. Stipendio annis 1891 et 1892 fructus est antequam (usque annum 1894) famulus in cathedra archaeologica Vindobonensi. Anno 1897 Jüthner sese habilitavit in philogicis Pragae et anno 1897 excavationibus Ephesiis intererat. Anno 1902 autem 1902, sicut Henricus Swoboda, Carolus Patsch, et Fredericus Knoll, expeditionem in Asiam Minorem (Lycaoniam, Isauriam, Pisidiam, Pamphyliam Orientalem), fecit. Quo eum miserant sodales Societatis ad promovendas scientias artes litteras Germanicas in Bohemia. Jüthner annis 1897 et 1898 privatim docebat in parte Theodisca Universitatis Carolinae Pragensis. Anno 1898 eum professorem ordinarium nominaverunt Friburgenses. Anno 1903 professor in Universitate Czernovicensi et ex anno 1912 Oeniponte fuit. In Tirolis capite rector magnificus anno 1936 ei vacationem muneris dedit.
Jüthner in matrimonium duxit anno 1898 Olgam Nitsche, anno 1929 autem Ernestinam Wolf.
Adeptiones
Jüthner ante omnia de maiorum gymnastica operam navabat. Incipiens e rebus realibus ipsis gymnasticas artes quocumque modo illuminabat atque explicabat. Cum adhuc assistens erat Philostrati Lemnii opus Imagines ediderat, quod Seminarium philologicum Vindobonensem moderabatur, rectoribus Othone Benndorf et Carolo Schenkel. Philostratus Atheniensis autem partes magnas in eius vita egit: namque unicus auctor est, qui de athletica scripserit in libro Gymnastici. Anno 1902 clare textus historiam intellexit et tradidit quam commentariis auctam anno 1909 in lucem protulit. Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft encyclopaediam de antiquitate symbolis triginta de Graecorum veterum exercitationibus corporalibus ditavit; anno 1912 monographiam Gymnastikus edidit. Tamen opus magnum de athleticae historia terminare non iam potuit, quod post mortem e scriptis relictis a discipulis confici potuit. Rem istam maxime laudabilem imperfectam esse constat.
Palatium Belli Fontis
Palatium Belli Fontis (Theodisce Schloss Schönbrunn) in patrimonio Austriae culturali egregium locum obtinet, ab circa annum 1960 inter monumenta Vindobonae maxime visa numeratur. Palatium Belli Fontis ab urbe media in occidentem versus in circulo communali Hietzing situm est.
Nomen ab imperatoris Matthias dicto deductum est, qui in venatu fontem invenisse atque exclamavisse dicitur "Qui bellus fons" (Welch' schöner Brunn)“. Hoc e fonte usque ad aquaeductum publicum Vindobonensem aedificatum etiam aqua pro aula imperiali hausta est. Palatium annis ab 1696 ad 1701 aedificatum est. Spectaculum egregium in palatii horto est vivarium mundi antiquissimum, Vivarium Belli Fontis. Anno 1996 palatium et hortus Belli Fontis ab UNESCO mundi hereditas declarata sunt.
Foedera signata
In palatio multae foedera et paces signatae sunt:
Yin et yang
Yin et yang sunt philosophicae Taoismi notiones, quae dualitatem exponunt omnium quae in universo exsistunt, duas fundamentales vires oppositas et complementarias describens. Yin est principium muliebre: terra, obscuritas, passivitas, absorptio. Yang est principium masculum: caelum, lux, activitas, introitus.
Iulius Jüthner
Adeptiones
Generatim ei placuit, ut terminos vocesque explicationibus concretis exornaret: confer eius notiones de examine in librae usu (1913), de astragalis iactis (1926 et 1931). Puram autem philologiam sprevit. Magni momenti est liber Hellenen und Barbaren: Aus der Geschichte des Nationalbewußtseins (1923), qui pactus est primo bello pancosmico finito.
Vivarium Belli Fontis
Vivarium Belli Fontis in Palatii Belli Fontis horto in tertio decimo circulo communali Vindobonensi nomine Hietzing anno 1752 ab Habsburgis conditum antiquissimum mundi vivarium adhuc exstans est.
Vivarium saepe variis modis innovatum atque amplificatum inter modernissimos orbis terrarum hortos zoologicos numeratur ac plebi maxime carum acceptumque est. Directrix vivarii ab anno 2007 est zoologa Dagmar Schratter.
Ieremias Iacobus Oberlinus
Ieremias Iacobus Oberlinus (Francogallice Jérémie-Jacques Oberlin, Argentorati die 8 Augusti anno 1735 natus, ibidemque die 6 Octobris anno 1806 mortuus) fuit philologus et clericus Alsaticus.
Vita
In Universitate Argentoratensi educatus, anno 1764 bibliothecarii universitatis adiutor; ab anno 1770 in gymnasio Argentoratensi docebat, ab anno 1772 Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum socius. Anno 1778 expeditionem archaeologicam in Galliam australem fecit, post quam universitatis professor factus est gymnasiique rector. Ecclesiae sancti Thomae Argentoratensis canonicus ab anno 1782 erat. Anno autem 1793 Metti incarceratus est, et post diem 9 Thermidori liberatus.
Editiones
Vibium Sequestrem (Argentorati 1778) et Horatium edidit (Argentorati 1788), necnon opera (Glossarium Germanicum medii aevi potissimum dialecti Suevicae, 2 vol., 1781-1784; et Philosophiae moralis Germanorum medii aevi specimen).
Clint Dempsey
Clint Dempsey (natus in Nacogdoches Texiae die 9 Martii 1983) est pedilusor Civitatum Foederatarum Americae qui cum turma  New England Revolution lusit. Nunc ad gregem FC Fulham pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Marcus Antonius Muretus
Marcus Antonius Muretus, vulgo Marc-Antoine Muret (natus Augustoriti die 12 Aprilis 1526; mortuus Romae die 4 Iunii 1585) fuit humanista, philologus et philosophus Francicus et Romanus.
Iuventus
Aiunt quidam scriptores Muretum nobili loco natum esse, sed nihil hoc confirmat, nisi quod eius nomen idem sit ac nomen civitatis ubi natus est. Puer egregiissima indole se ipsum docuit ante quam in Iulium Caesarem Scaligerum clarum humanistam incideret, qui ei cum spiritualium tum litterariarum rerum tanquam institutor fuit, eo ut Muretus illum pro patre haberet. Scaligeri gratia, Muretus, paene 18 annos natus, ad collegium episcopale Augustae Auscaurum vocatus est ut Ciceronem et Terentium discipulis explicaret. Postea Villam Novam ad Oltem adiit, ubi primum praeceptor factus est filii mercatoris cuiusdam divitis, deinde linguam latinam docuit in huius civitatis collegio. Iam ante annum 1547 Burdigalae erat, ubi inter discipulos Michaelem Montanum habuit.
In Francia
Postquam se Lutetiam contulit, circa annum 1552, plurimas de philosophia et de civili iure acroases fecit, a multis diligenter auditas, necnon a rege Francogalliae Henrico II. Multi ex eius discipulis tunc quasi flos litterarum francogallicarum erant, inter quos Remigius Bellaqueus, Ioannes de la Taille, Stephanus Iodellus, Ioannes Vauquelin de La Fresnaye, Ioannes Antonius Baifius, Ioachim Bellaius et, primus inter pares, Petrus Ronsardus. Ante omnia amicitiam illustrissimi philologi Ioanies Aurati adeptus est.
Sed cum ad summam gloriam pervenisset, haereseos et sodomiae criminibus accusatus est, et in carcerem apud Castellum Lutetiae situm coniectus est. Nonnulli Muretum ab invidiosis accusatum esse credunt. Sic ille fame perire constituit, sed amici eius intercesserunt et liberatus est. Libertate rursus adepta, Lutetiam reliquit et Tolosam se contulit, ubi rursus acroases, praecipue de iure, fecit. Sed hic diu manere non potuit, quippe qui eisdem criminibus, anno 1554, accusatus esset. Ad fugam Muretus redactus est, ut novum iudicium vitaret. Cum eo fugit eius amator et discipulus Divionis natus, Lucas Memmius Fremiotus : ambo, ut haeretici et sodomitae in absentia damnati, in effigie flammis in foro dati sunt. Amicus quidam Muretum monuisse de imminenti periculo fertur, qui ei chartulam misit, in qua legebatur unus versus Vergilii (Aeneis, III, 44): "Heu fuge crudelis terras, fuge litus auarum!"
In Italia
Ita peregrinationes redintegravit, et in Italiam pervenit. Primum se Venetiis collocavit, ubi in Paulum Manutium, illustrem editorem antiquorum librorum, incidit, cui auxilium suum dedit ad nonnullos libros edendos. Scaliger Muretum tradit Venetiis in veterem criminationem incucurrisse; nam accusatus est, quod cum filiis nonnullorum virorum nobilium coire conatus esset. Sed in iudicium vocatus non est, cum Manutius, Petrus Bembus, aliique patroni magni ponderis rei intercessissent. Mutata autem patria, circa mensem Ianuarium, vel Februarium 1558, Patavium se contulit, ubi ut placide viveret ei iterum non contigit. Nam orta est controversia inter eum et Dionysium Lambinum, quod quasdam notas ad Horatium Muretus ei abstulisset. Alia dissensio orta est cum Iosepho Scaligere, cui Muretus duo fragmenta comica latina pro antiquis supposuerat, quae ipse composuerat.
Sic Muretus Romae mansit usque ad extremum vitae, cuius in ultimis annis fervore fidei maxime prolapsus est. In civitate pontifica anno 1585 dives honoratusque mortuus est: Francisco Bencio amico Iesuitico libros et manuscripta reliquit. In Ecclesia Trinitatis Montium sepultus est.
Moyses (nomen)
Moyses vel Moses (Hebraice מֹשֶׁה, Mōšéh; Graece Μωϋσῆς) est nomen et praenomen masculinum.
Iob (nomen)
Iob (indecl.) vel Iobus (Hebraice אִיּוֹב,  'Īyyōḇ; Graece: Ἰώβ) est nomen et praenomen masculinum.
E hoc nomine praenomen arabicum "Ayyūb" deductus est. Pater Saladini Ayyūb (Iob) appellatus est, igitur progenies sua "familia Ayyubidarum" appellatur.
Monaghum
Monaghum  (Hibernice Muineachán; Anglice Monaghan) est urbicula Hiberniae, 6637 incolarum sine ruri (anno 2011), in provincia Ultonia sita et comitatūs Monaghani caput.
Ecclesia Catholica Romana
Monaghum est sedes episcopalis Dioecesis Clogheriensis in ecclesia Catholica Romana, hac in urbe saeculo V constitutae.
Panulirus penicillatus
Panulirus penicillatus est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora occidentalia et septentrionalia oceani Indici (a Madagascaria usque in Sinis, ad litora marium Erythraei Sinensisque australis atque prope insulas Indonesias Pacificasque tropicas usque ad Havaienses Galapagensesque habitat. In omnibus his regionibus propter carnem deliciosam a piscatoribus captatur.
Landon Donovan
Landon Donovan  (natus in Ontario Californiae die 4 Martii 1982) est pedilusor Civitatum Foederatarum Americae qui cum turma Los Angeles Galaxy lusit. Nunc cum grege FC Everton ludit sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Lucillianus (magister equitum)
Lucillianus, qui saeculo IV medio floruit, fuit dux exercituum Romanus et legatus ad aulam regis Sassanidae Saporis II. Pro imperatore Iuliano in expeditione Persica anno 363 dux classis meruit. Lucillianus filiam habuit Charito quae Ioviano nupsit, successori imperatoris Iuliani.
Beiuș
Beiuș est Romaniae oppidum in circulo Bihor sita. Ad oppidum etiam vicus Delani pertinet.
Historia
Urbs anno 1263 primo in actis descripta est. Ad usque annum 1691 pars Imperii Ottomanici erat, deinde Beiuș ad annum 1918 ad Regnum Hungaricum pertinet et dehinc pars Romaniae est.
Coniunctio communium
Beiuș cum his communibus coniunctiones habet:
Index Asteroidum 192001-193000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 192001 ad 193000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
4363 Sergej
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4363 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Prisca
Prisca est nomen atque praenomen femininum originis Latinae.
Panulirus polyphagus
Panulirus polyphagus est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora Asiae australis a Pakistania usque ad Vietnamiam, insuper circa insulas Philippinarum Indonesiaeque et ad litora Australiae septentrionalia habitat. A piscatoribus praecipue Indiae et Thailandiae captatur et in eisdem regionibus venditatur: interdum in Europam exportatur.
Romania (Francia)
Romagne est commune Francicum 875 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Armandus Theodorus Hunziker
Armandus Theodorus, vulgo Armando Theodoro Hunziker (Chacabuco in urbe Argentinae natus die 29 Augusti 1919; die 12 Decembris 2001 Cordubae Tucumanae mortuus) fuit botanista. Praesertim de classificatione familiae Solanacearum inquisivit.
E parentibus origine Helveticis ortus est. Agronomiae apud universitatem Bonaëropolitanam studuit, ubi discipulus fuit Laurentii Parodi. Professor factus est anno 1949 universitatis Cordubensis Tucumanae, ubi usque in 1982 functus est, sed inter annos 1947 et 1954 in universitate Harvardiana cum Irving Widmer Bailey laboravit. Anno 1961 libellos titulo Kurtziana condidit.
Taxa plura ipse primus definivit. Genus Hunzikeria ad eius honorem a Gulielmo Geraldo D'Arcy anno 1976 nominatum est.
Sandalus niger
Feminae maresque volant, sed feminae plerumque sine motu in truncis ulmorum manent. Mares, qui volare solent post meridiem cum temperatura inter 15C et 30C esset, sub 15C quiescunt. Praeter coitionem, feminae maresque immobiles manent, non volantes.
Parthamaspates
Parthamaspates est rex quem Traianus victor anno 116 Parthis dedit. Arsacidarum genere ortus, filius Osrois I habebatur qui in imperium Romanum ob seditiones intestinas olim fugerat. Non diu apud Parthos regnavit qui eum aspernabanturː postquam anno 117 Hadrianus exercitum Romanum e Mesopotamia reduxit, Parthamaspaten regem Osroenae fecit, parvi regni inter Parthos et Romanos ubi anno 123 adhuc regnabat.
Wiluius
Wiluius (Russice Вилюй, Viljuj, Iacutice Бүлүү, Bülüü) est flumen in territorio Crasnoiarensi et re publica Iacutia Russiae. Circiter 2650 chiliometra patet et in Lenam flumen (cuius accola sinistra et maxima est) effunditur. Per taigam desertam et saxosam in maxima parte longitudinis aquas fert. In oppido Černyševskij ergasterium hydroelectricum Wiluicum anno 1967 constructum est, cuius moles receptaculum aquae Wiluicum tenet. In fluxu inferiore aliud ergasterium hydroelectricum Svetlinskaja anno 2004 aedificatum est.
Demo (Antigoni amasia)
Demo (Graece ) fuit meretrix Atheniensis saeculi III a.C.n. ineuntis. Demo erat una ex amasiis regis Demetrii Poliorcetis quam postea filius Antigonus II Gonatas adamavit. Is ex ea genuit filium Alcyoneum; ea postulante Oxythemin, Demetrii adulatorem, Demetrio nuper mortuo interfici iussit.
Nicolaus Briot
Nicolaus Briot (anno fere 1579 natus in oppido Damblain Lotharingiae; die 24 Decembris 1646 mortuus), Hugenotus, fuit monetarius et scalptor qui in Francia et Anglia operam dedit. Londinium anno 1625 refugus apud Theodorum Mayernium medicum regium morabat. Regibus Iacobo I et Carolo I tam in Scotia quam in Anglia ad nummos conficiendos laboravit.
Index
Index est
Hermeuptychia sosybius
Hermeuptychia sosybius (Anglice Carolina satyr) est papilio familiae Nymphalidarum, a Nova Caesarea meridiana ad meridiem secundum litus ad Floridam meridianam, ad occidentem ad Kansiam meridio-orientalem, Oclahomam mediam, et Texiam mediam endemicus. Etiam in Mexico invenitur.
Latitudo alarum est 32–38 mm. Latus superius est fuscum, sine notis; latus inferius etiam est fuscum, sed tribus parvis maculis ocularibus oris flavis in ambabus alis praeditum. Adulti suco et fructibus putrescentibus vescuntur.
Roches-Prémarie-Andillé
Roches-Prémarie-Andillé est commune Francicum 1'722 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Roffiacum
Roiffé est commune Francicum 668 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Yanantin
Yanantin apud indigenas Peruviae et Boliviae est unio energiarum adversarum sed liberarum, una ex notissimis et usitatissimis cogitationis Andeanae proprietatibus et exemplum adhaesus Andeani ad rationem philosophicam in notione conditam quae dualismus appellationum complementariarum vel simpliciter dualismus complementarius appellatur. Philosophia Andeana, ut in Taoismo Sinico, oppositas exsistentiae necessarias inter se coniunctas (sicut mas/femina, obscurus/lucidus, interior/exterior) toti concordis partes habet. Quia exsistentia ipsa in intentione et librata polaritatum permutatione niti putatur, mores vernaculares Andeani se per ideologiam et usum certe dedunt compositioni adversariorum sine eis destruendis vel mutandis.
In lingua Quechuana, praefixum yana- 'auxilium', ac suffixum -ntin 'naturaliter inclusivus, cum indiciis totalitatis, inclusionis unius rei intra aliam, vel identificationis duorum elementorum ut membra eiusdem categoriae' significant. Quae elementa una yanantin 'complementum variationis' converti possunt.
Stupino
Stupino (Russice Ступино), vel melius Stupinipolis, est urbs Russica in regione Moscuensi, in ripa laeva Occae fluminis sita (contra Kochiram in ripa dextra sitam). Consulto praesidis Foederationis Russicae die 4 Septembris 2020 Urbs Virtutis Operosae nominata est. Urbs 101 chiliometra a Moscua abest. Circa milia 65 incolarum habet.
Stupinipolis anno 1507 primo in fontibus pagus memoratum est nomine Stupinskii. Colonia in dicionem redacta est.
Potestate Sovietica FCUS pago fabricam vehiculis electricis producendis condere decernavit, atque nomen Electrovoz pago dedit. Fabrica tamen condita non est, sed condito combinato metallurgico pagus rursus renominatus est. Pagus colonia laboratorum factus est. Anno 1938, status urbanus pago concessus est.
Collegium Europaeum
Collegium Europae (Francogallice: Collège d'Europe; Anglice: College of Europe), anno 1949 conditum, est schola superior Europaea vel institutum universitarium (suis verbis Anglicis university institute, Francogallicis institut de formation et d’études postuniversitaires). Inter conditores erunt Alcides De Gasperi, Winston Churchill et Paulus Henricus Spaak, qui etiam patres Unionis Europaeae. Sedes habet Brugis Belgicae et ad Natolin Varsoviae suburbium.
Missio universitalis sunt solidaritas et intellegibilitas mutua linguae agendi sunt Francogllica et Anglica. facultates sunt ius internationale Europae, oeconomia, relationes inter getes et diplomatiae.
La Roche-Rigault
La Roche-Rigault est commune Francicum 536 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Splendeuptychia
Splendeuptychia est genus papilionum familiae Nymphalidarum.
Witimus
Witimus (Russice, Buriatice Витим, Vitim, Evenkice Видым, Vidym) est flumen in Transbaicalia et re publica Iacutia Russiae. Circiter 1837 chiliometra patet et in Lenam flumen (cuius accola dextra est) effunditur. Per taigam desertam et saxosam in maxima parte longitudinis aquas fert. Bodaibo urbs ad Witimum stat.
Ricardus Clark
Ricardus Clark (Atlantae natus die 10 Februarii 1983) est pedilusor Civitatum Foederatarum Americae qui cum turma Houston Dynamo lusit. Nunc ad gregem Eintracht Frankfurt pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Petrus Gulielmus Krause
Petrus Gulielmus Krause (natus Peter William Krause Alexandriae in Minnesota die 12 Augusti 1965) est histrio, Dispositor cinematographicus, et effector Americanus.
La Chapelle-Vendômoise
La Chapelle-Vendômoise est commune Francicum 715 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Ezechiel (nomen)
Ezechiel (Hebraice יְחֶזְקֵאל, Yəḥezqēʾl; Graece Ἰεζεκιήλ) est nomen et praenomen masculinum. E vocabulis Hebraicis hazaq ("fortitudo") et El ("Deus") ducitur.
Leaena (Demetrii amasia)
Leaena (Graece ) fuit meretrix Atheniensis saeculi III a.C.n. ineuntis et una ex amasiis regis Demetrii Poliorcetis.
6428 Barlach
6428 , olim designationibus 3513 P-L, 1933 DA, 1974 DP2, 1976 OC1, 1989 SZ12, et 1993 TP39 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Divalia
Divalia vel Angeronalia erant feriae Romanae, Divae Angeronae dedicatae, quae die 21 Decembris (a.d. XII Kal. Ian.), scilicet die solstitii brumalis, celebrabantur. Pontifices in templo Volupiae, ubi Angeronae, indice labia prementis, simulacrum staret, sacra fecerunt.
6428 Barlach
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6428 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Inscriptio Behistunia
Inscriptio Behistunia est inscriptio trilinguis iussu Darii I, Persarum regis, cuneiformibus signis saxo incisa. Centum metris supra viam Babylone Ecbatana ducentem posita est, ne quis eam eradere aut aliter laedere posset. Persice, Accadice, Elamitice narrabat quomodo magum Gaumatam die 10 mensis Bagavadis (29 Septembris) anno 522 a.C.n. occiderit, usurpatorem qui per septem menses nomine Bardya, Cambysis fratris et Cyri filii, regnaverat. Deinde enumerat viros et provincias seditiosas quae primo anno auctoritatem suam aspernatae erant et quomodo eas subegerit (undeviginti victorias uno anno retulisse sese gloriabatur). Sex nobiles Persas quoque nominat qui secum illas res novas peregerunt, et gratias Ahurae Mazdae deo suo agit. Textus Persicus in quattuor columnas et 515 versus digestus est.
Res ipsa obscura estː sicut ipsa inscriptio historici Graeci Ctesias (qui Bardya Tanyoxarcen appellat) et Herodotus (qui Bardya Smerdin appellat) fratrem Cambysis ita occulte interfectum narrant, ut paene omnes Persae illam caedem ignorarint. Hoc tantum inter se differunt quod Herodotus Cambysen ex Aegypto qui fratrem occideret misisse adfirmat, Darius et Ctesias antequam in Aegyptum proficisceretur. Ita Gaumata per plures menses homines decipere potuit. Fortasse tamen coniurati verum Bardya occiderunt et Darius mendax est ut qui heredem regni de medio sustulit et scelus suum fabula occultare vult. ̥Moderni indagatores de hac re dissentiunt.
Praeter textum figurae sculptae quoque erantː figura supra ceteras eminens est Darius ipse, post eum Intaphrenes arcum tenet et Gobryas hastam (utrique in septem coniuratis fuerunt qui Gaumata/Bardya everterunt). Ante regem novem duces rebelles vincti mox morituri sunt. Sub pedibus regis Bardya/Gaumata calcatur et supra scaenam volitat deus Ahura Mazda.
Ex ea trilingui inscriptione medio saeculo undevicensimo aenigmata scripturae cuneiformis ab Henrico Rawlinson aliisque solvi potuerunt, ut ex tabula Rosettana hieroglyphica Aegyptia per Champollionem. Lingua Accadica iam a tertio millenario a.C.n. cuneiformibus signis notabatur; econtra primus Darius scripturam cuneiformem linguae Persicae aptari iussit. Lingua Persica saeculo undevicensimo iam alias nota erat, lingua Accadica ignota sed ut lingua Semitica interpretatu facilior. Lingua Elamitica suis generis est.
Michael Bradley
Michael Bradley  (Principitoniae natus die 31 Iulii 1987) est pedilusor Civitatum Foederatarum Americae qui cum turma SC Heerenveeren lusit. Nunc ad gregem Borussia Mönchengladbach pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Olecma
Olecma (Russice, Buriatice Олёкма, Oljokma, Iacutice Өлүөхүмэ, Ölüöhümè) est flumen in Transbaicalia et re publica Iacutia Russiae. In iugo Muroico oritur, circiter 1436 chiliometra sub planitiem montanam Aldanicam fluit et in Lenam flumen (cuius accola dextra est) effunditur. Per taigam desertam et saxosam in maxima parte longitudinis aquas fert. Olecminsk urbs ad ostium Olecmae stat. Reservatum Olecmense Olecma superiore situm est.
Achilles (nomen)
Achilles est praenomen masculinum originis Praegraecae.
Habacuc Petri filius
Habacuc Petri filius (Russice Аввакум Петров; natus 25 Novembris 1620 Grigorovo prope Novogardiam Inferiorem, mortuus 14 Aprilis 1682 Pustoosero prope Mare Barentsianum) fuit sacerdos Ecclesiae Orthodoxae Russicae ac scriptor operum polemicorum. Fuit archipresbyter (протопоп) urbis Iorgoviciae, particeps Circuli zelotarum pietatis (Кружок ревнителей благочестия), amicus commilitoque futuri patriarchae Moscuensis Niconis, qui quoque particeps Circuli erat. Deinde factus est adversarius implacabilis reformationis ecclesiae a Nicone et Alexio tzare coeptae, ideologus et unus ex ducibus novi motus veterum fidelium (staroobrjadtsy), post schisma orti. Propter quod in Siberiam pulsus, carceri abditus, denique ultimo supplicio affectus est. Anno 1672 librum de vita sua scripsit, Житие протопопа Аввакума (Vitam archipresbyteris Hacacuc), qui usu sermonis vulgaris ab aliis libris Russicis liius temporis distinguitur. Habacuc apud veteres fideles martyr et confessor sanctus habetur.
Patrimonium totius mundi
Anno 2017, 1073 loci in 151 civitatibus in indice erant: 832 res culturales, 206 res naturales et 35 res mixtae. In Italia sunt plurimi loci patrimonii (45).
Patrimonii totius mundi locus proprius est civitatis, cuius in terra situs est, sed, ut omnium orbis terrarum intersit, patrimonia mundi conservari exspectantur.
4364 Shkodrov
4364 , olim designationibus 1978 VV5, 1983 CX1, et 1988 RK3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin et Schelte Ioanne Bus, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4364 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ricardus Schmidt-Cabanis
Ricardus vulgo Richard Schmidt-Cabanis (natus die 22 Iunii 1838 Berolini, mortuus ibidem die 11 Novembris 1903) bibliopola, histrio est scriptor satiricus Germanicus fuit.
Vita et opera
Schmidt-Canabis in principio librorum commercio se dedicavit antequam anno 1860 ad theatra iret. Inde anno 1867 sanitate deficiente non iam in scaenis se produxit et libros pangere coepit. Berolini pro periodico femineo »Victoria« operam dabat. Annis inter 1869 et 1884 moderator princeps apud folia »Berliner Montagszeitung« factus est, quorum annexum iucundum »Ulk« diu curavit.
Inter saturas liberales-politicas mentionis dignae sint hae: »Verstimmte Akkorde« (Berolini 1868); »Allerlei Humore«, komische Novellen (Berolini 1872); »Was die Spottdrossel pfiff« (poemata politica ad tempus congesta, Berolini 1874); »Zoolyrische Ergüsse« (Berolini 1876); »Der große Struwwelpeter« (Berolini 1877); »Allerlei nette Pflanzen« (cum imaginibus Lotharii Meggendorfer, Monaci 1882); »Auf der Bazillenschau« (Lipsiae 1885); »Die Jungfernrede« (hilaria, Berolini 1883); »Brummstimmen der Zeit« (Berolini 1886); »Südwestafrikanische Reisebriefe Aug. Kulickes« (Dresdae 1887); »Pessimistbeetblüten jüngstdeutscher Lyrik« (Berolini 1887); »Von einem, der auszog, nervös zu werden« (Berolini 1888); »Nervöse Humoresken« (Berolini 1889); »Der lustige Bädeker« (humoristisch-poetischer Führer durch Berlin, Berolini 1890); »Lachende Lieder« (Berolini 1892); »Geheimrats-Jettes Poesiealbum« (Berolini 1896); »Stechpalmenzweige. Bewaffnete Friedensdichtungen« (Berolini 1899).
Apelles (nomen)
Apelles est nomen atque praenomen masculinum originis Graecae.
Splendeuptychia ackeryi
Splendeuptychia ackeryi (Anglice Magdalena Valley ringlet) est papilio familiae Nymphalidarum, anno 2009 descriptus.
Sua proprietas distincta est oris partes inusitate pilosae, quae ad labrum superius non rasum (Anglice moustache) aequiparatae sunt. Primum specimen in sicca Valli Fluminis Magdalenae in Columbia a Blanca Huertas conlectum est. Splendeuptychiae toynei simillima est, speciei quae in orientali Aequatoriae acclivitate endemica est.
Neonympha mitchellii
Neonympha mitchellii est species papilionum subfamiliae Satyrinarum familiae Nymphalidarum. Quae in periculum in Civitatibus Foederatis vocatur, ubi eius collectio in locis feris contra leges est.
Descriptio
Latitudo alarum est 35–45 mm. Alae sunt parvae, fragiles, perludicae. Inferioribus ambarum alarum lateribus sunt atrofuscae rotundaeque oculorum maculae, submarginalibus coloribus flavis circumdatis.
Distributio geographica et habitatio
Permanent in Civitatibus Foederatis pauci numeri remoti, qui in Michigania meridiana, Indiana septentrionali, Alabama, Virginia, et olim Nova Caesarea endemici sunt. Animalia in Carolina Septentrionali inventae describuntur subspecies separata, Neonympha mitchellii francisci.
In paludibus ubi Larix laricina, Rhus. vel Toxicodendron vernix, et Carex stricta vigent habitant. Larvae speciebus Cyperacearum vescuntur. Praeterea, Microstegio vimeneo, Iaponiensi specie invasiva vesci possunt.
Vita
Adulti circa decem tantum dies Iunio exeunte volare solent. Sursum deorsum circa unum pedem supra solum tarde volitant. Feminae singulum ovum in gramine, vel pluria ova in inferiori parvarum arborum novellarum phorbarum latere, pariunt. Instar quartum hiemat.
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine est commune Francicum 733 incolarum (anno 2012) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Valle Ligeris.
Reticulum computatrale
thumb|[[Interrete|Interretis tabula geographica die 15 Ianuarii 2005 apud opte.org per partes monstrata.]]
Reticulum computatrale sive reticulum datorum est digitale reticulum telecommunicationum, quod sinit ut nodi opes inter se partiant. In reticulis computatralibus, artificia computandi data inter se permutant per coniunctiones (nexus datorum) inter nodos. Qui nexus datorum constituuntur per rudentes reticulorum sicut fila ferrea vel rudentes opticos, vel media sine filibus ferreis sicut Wi-Fi.
Ionathan Spector
Ionathan Spector (natus in  Arlington Heights  die 1 Martii 1986) est pedilusor Civitatum Foederatarum Americae cum turma Manchester United lusit. Nunc ad gregem West Ham United pertinet sed etiam Turmae Pediludicae Nationalis Civitatum Foederatarum Americae lusor est.
Le Rochereau
Le Rochereau est commune Francicum 680 incolarum (anno 2007) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Mathildis
Mathildis, aut Mathilda, est nomen et praenomen femininum, Germanica origine, quod e vocabulis macht ("fortitudo") et hild ("pugna") ducitur.
6429 Brancusi
6429 , olim designationibus 4050 T-1, 1975 RF1, et 1977 ES2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6429 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Papio
Papio est genus primatum, unum ex viginti tribus generibus familiae Cercopithecidarum. Cuius generis sunt quinque species, quarum quaeque in una ex quinque regionibus Africae endemica est, quamquam Papio hamadryas etiam in Paeninsula Arabica endemicus est. Papiones sunt inter maximis primatibus non hominoideis, atque annorum saltem duo milliones exsistunt.