cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deltatheroida
Deltatheroida (binomen a Kielan-Jaworowska anno 1982 inventum) sunt ordo mammalium marsupialium exstinctus.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Clark Comitatus (Arcansia)
Clark Comitatus  (Anglice:   Clark County) est Arcansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 23546 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Arkadelphia, die 15 Decembris 1818 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.1 %) haud Anglice domu loquitur.
Neufmoulin
Neufmoulin est commune Francicum 350 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Gulielmus Ellsworth Glasscock
Gulielmus Ellsworth Glasscock (natus in Monongalia County Virginiae Occidentalis die 13 Decembris 1862; mortuus in Morgantown Virginiae Occidentalis die 12 Aprilis 1925) vectigalium exactor et postea causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1909 usque ad annum 1913 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Galerius
Gaius Valerius Maximianus Galerius (natus circa 250; apud Serdicam; mortuus initio mensis Maii anno 311) fuit imperator Romanus cum Diocletiano unus e Tetrarchis ab anno 305 usque ad mortem.
Origo et iuventus
Maiores Galerii agricolae in provincia Dacia Ripensi erant. Mater quaedam Romula erat, vicus patrius eius postea a matre Romulianum nominatus est.
Cursus honorum
Sub Aureliano et Probo imperatoribus militavit. Eum praefectum praetorio sub Diocletiano imperatore fuisse verisimile est.
Caesar
Die 21 Maii 293 a Diocletiano in Nicomedia ad honorem Caesaris sublatus et adoptatus est et nomen accepit: "Gaius Galerius Valerius Maximinanus Nobilissimus Caesar." Divortium fecit cum uxore prima et filiam Diocletiani Galeriam Valeriam in matrimonium duxit. Caesar novus provincias ad Danubium sitas protegeret, sed et in Aegypto et contra Persas, qui Armeniam occupaverat (anno 295), certavit. Anno 297 in Mesopotamia apud Carrhas et Callinicum victus est, sed anno proximo regem Persarum Narsem in Armenia Magna vicit. Annis ab 299 ad 305 ad flumen Danubium contra Sarmatas et Carpos pugnabat.
Augustus
Die 1 Maii 305 et Diocletianus et Maximianus Augusti abdicaverunt. Galerius in Nicomedia et Constantius I Mediolani nunc Augusti facti sunt, ac Maximinus Daia in oriente Flaviusque Valerius Severus in occidente parte imperii novi Caesares nominati sunt. Die autem 25 Iulii 306, Constantius consors imperii Eboraci mortuus est, et eius milites filium Constantii Constantinum I novum Augustum proclamaverunt. Galerius Constaninum mense proximo Caesarem tantum novum salutavit, et Flavium Valerium Severum ad Augusti honorem sustulit. Die 28 Octobris 306, Maxentius filius Maximiani Romae se ipsum Augustum proclamavit. Primo Galerius de expeditione in Italiam cogitat, sed deinde exercitus in Carpos barbaros duxit.
Consilium imperatorum Carnuntii
Eodem anno mense Novembri, imperatores Galerius, Maximianus, Diocletianusque Carnuntum venerunt, ut de imperio Romano regendo et dividenso decernerent. Diocletianus senior Augustus venit, ut iurgia componeret. Nam sex homines imperium poscebant:
Haec de iis constituta sunt:
Constantinus autem tamen Augustum se esse praedicabat, et Maximinus Daia ab anno 310 titulum Augusti gerebat.
Persecutio Christianorum
Galerius a quibusdam auctoribus Christianis auctor persecutionum accusabatur. Die 24 Februarii 303 imperatores edictum in Christianos promulgaverunt proximisque annis multae ecclesiae deletae, multi Christiani ad sacra deorum coacti vel etiam supplicio affecti sunt (vide persecutionem sub Diocletiano). Sed die 30 Aprilis 311, paulo antequam mortuus est, Galerius edicto religionem Christianam licitam fecit.
Mors
Galerius initio mensis Maii Serdicae mortuus est, morbo affectus, verisimile cancro. Consecratus est et mausoleum Thessalonicae aedificatum est, sed corpus in vico Romuliano sepultum est, quo in loco etiam natus erat.
Cherval
Cherval  est commune Francicum 287 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Matia Bazar
Matia Bazar est grex musicus Italianus Genuae anno 1975 creatus. Matia Bazar carminibus "E dirsi ciao!"(1978) et "Messaggio d'amore" (2002) feriis musicis Villae Matutinae victoriam reportaverunt.
Neslette
Neslette est commune Francicum 91 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
1530 Rantaseppä
1530 , olim designatione 1938 SG agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yrjö Väisälä, astronomo in Universitate Aboensi versato, repertus est. Asteroides nominatus est in honorem Hilkkae Rantaseppä, astronomae Fennicae.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1530 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Fanum Sancti Leonardi (discretiva)
Fanum Sancti Leonardi potest:
et cetera ...
Ratis Medusae
Ratis Medusae (Francice Le radeau de la Méduse) est tabula a Theodoro Géricault (1791–1824) pictore Francico anno 1819 picta, hodie in Museo Lupariensi Lutetiae servata, quae verum anni 1816 naufragium describit (vide Navem Medusam).
Similia
Georgius Kaiser scriptor Germanicus annis 1940 ad 1943 drama, cui titulus est "Das Floß der Medusa", composuit.
Iacobus Curtis Hepburn
Iacobus Curtis Hepburn, M.D., LL.D. (Milton Pennsilvaniae, 13 Martii, 1815 – 11 Iunii, 1911) fuit medicus et missionarius Christianus ad Iaponiam missus. Notus est Systema Romanizationis Hepburni qua est systema mutanti ex lingua Iaponica a litteras Latinas quam excogitavit et in dictionario suo adhibuit.
Nomadi
Nomadi (scilicet Latine Errantes) est grex Italianus a Iosepho Carletti (1946) et Augusto Daolio (1947 - 1996) anno 1963 creatus.
Ioannes Kerrl
Ioannes (Theod. Hanns) Kerrl (natus 11 Decembris 1887 Wolfsburg, mortuus 15 Decembris 1941 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis NSDAP fuit.
Iuventus et munus
Pater Ioannis Kerrl rector scholae in oppido Fallersleben fuit, quod nunc ad Wolfburg pertinet. Ioannes ipse tirocinium ministri publici iustitiae fecit. Bello Orbis Terrarum I ab anno 1914 succenturio interfuit. Deinde magister publicus iustitiae laboravit.
Cursus honorum
Kerrl iam anno 1923 sodalis NSDAP factus est. Annis 1928 - 1934 legatus senatus terrae Borussiae erat. Cum factio eius anno 1932 maiorem numerum legatorum haberet, Kerrl iussu Adolpho Hitler praeses senatus terrae electus est. Anno 1933 ab Hermanno Göring etiam administer Borussiae iustitiae factus est. Electione non iam libera Novembris 1933 Kerrl etiam legatus Dietae Imperii Germanici factus est. 30 Ianuarii 1934 senatus terrarum Germaniae dissoluti sunt atque Kerrl magistratum praesidis senatus terrae Borussiae amisit. Hitler autem eum 17 Iunii 1934 Administrum Imperii sine officiis fecit. 16 Iulii 1935 Administer Imperii Rerum Ecclesiarum (Germania) nominatus est, qui novus administer consilia Nazistarum ad ecclesias pertinentia efficeret. Kerrl acriter in Ecclesiam Confitentem et contra encyclicam Cura ardente Pii XI papae consuluit, sed christiani resistentes non supprimere potuit, quamquam multos in carcerem mitti iussit. Itaque Hitler sine Kerrl cum ecclesiis christianis egit. 15 Decembris 1941 Kerrl morbo cordis affectus mortuus est.
Plougoumelen
Plougoumelen (Britonice  Plougouvelen ) est commune 2301 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Alexander Pope
Alexander Pope (Londinii die 21 Maii 1688–ibidem apud Twickenham die 30 Maii 1744) fuit Anglicus saeculi duodevicensimi poeta. Is Homeri opera e Graeco sermone in Anglicum decasyllabo iambico binis rimis convertit.
Omorgus alternans
Omorgus alternans est species coleopterorum familiae Trogidarum, quae in Australia endemica est.
Universitas Academica Edinburgensis
Universitas Academica Edinburgensis universitas publica nota et vetustissima in Scotia est. Universitas anno 1583 condita est. Cum studiorum universitas fundata est, urbs emolumentum industriarum velox habuit. In scholis Britanniae Maioris inter maximas numeratur. Rector istius universitatis statalis est Petrus Mathieson, cancellaria Anna principissa; anno 2017 alumni 36491 studebant ibi.
Historia
Schola superior quarta in Scotia erat tempore, quo Anglis duae tantummodo Oxoniae Cantabrigiaeque erant. Saeculo XVIII Edinburgi illuminismus in academia vere efflorebat et haud pauci alumni conversioni industriali foventes nova incrementa socialia excogitaverunt. Et nostris diebus academia Edinburgensis floret et in Europa fortasse ad decem optimas universitates inseri potest.
Certamen scientificum internationale
Edinburgenses participes sunt in grege Russell Group ubi academiae Britannicae quoad explorationem ordinantur et invicem adiuvantur. Necnon in gregibus Coimbra Group et LERU ubi totius Europae instituta coordinentur. Anno 2013 praemium acceperunt de commercio aequo iustoque. Secundum aestimationem QS, Edinburgenses in toto orbe terrarum locum XVII obtinent quoad bonitatem. Anno 2009 Times Higher Education et QS Top Universities in Europae locum V in Europa et locum XX in mundo Edinburgensibus libenter attribuerant.
Henricus Drury Hatfield
Henricus Drury Hatfield (natus in Logan Comitatu Virginiae Occidentalis die 15 Septembris 1875; mortuus in urbe Huntington Virginiae Occidentalis die 23 Octobris 1962), medicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Republicanae, qui inter alia ab anno 1913 usque ad annum 1917 Virginiae Occidentalis gubernator fuit. Praeterea Hatfield in senatu Virginiae Occidentalis legatus fuit.
Teleonomia
Teleonomia est qualitas consilii manifesti petitionisque finis structurarum et functionum in organismis vivis quae ab historia evolutionaria et adaptatione pro successu reproductivo deducuntur, vel generatim ex operationibus programmatum oriuntur. Teleonomia ad programmaticos vel computationales consilii aspectus pertinet. Factum est nomen ut cum teleologia discrepet, quod finibus adhiberi potest qui ab agente excogitantur qui varios futuros fingere vel excogitare intus potest, atque intentionis, consilii, et prospicientiae facultatem facit.
Clay Comitatus (Arcansia)
Clay Comitatus  (Anglice:   Clay County) est Arcansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 17609 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius capita sunt urbes Corning et Piggott, die 24 Martii 1873 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 1.8 %) haud Anglice domu loquitur.
Lucius Verus
Lucius Ceionius Commodus Verus (natus die 15 Decembris 130; Altini mortuus anno 169) fuit Imperii socius Marci Aurelii ab anno 161 usque ad mortem.
Vita
Lucius Ceionius Commodus Verus fuit filius Lucii Aelii Caesaris et Avidiae Plautiae. Die 25 Februarii 138 ab Antonino Pio imperatore adoptatus est. Anno 144 togam virilem accepit; anno 153 quaestor annoque 154 consul ordinarius creatus est. Praeterea augur et frater Arvalis faciebatur. Anno 161 consul II ordinarius et die 7 Martii imperator cum Marco Aurelio proclamatus est. Vere anni 162 in orientem profectus, Athenis versatus est. Anno 163, Ephesi Anniam Aureliam Galeriam Lucillam, filiam Marci Aurelii, in matrimonium duxit. Die 12 Octobris 166, Romae de Parthis triumphavit. Vere anni 168, Roma profectus ad Danuvium iter fecit, et hieme 168/169 Aquileiae erat. Cum Romam reverteret, Altini initio anni 169 mortuus est.
Casale Crassi
Casale Crassi (alia nomina: Casalis Crassi) (Italiane: Casalgrasso) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae Casalcrassenses appellantur.
Elizabeth II (regina Britanniarum)
Elizabeth II (Elizabeth Alexandra Maria Windsor, nata Mayfair in regione urbana Londinii die 21 Aprilis 1926; mortua apud Castellum Balmorale in Praefectura Aberdonensi die 8 Septembris 2022 ) fuit monarcha constitutionalis quindecim civitatum suorum iurum regnorum Consortionis Populorum appellatarum, caput Consortionis Populorum, ac caput civitatis Provinciarum Coronae Britannicae.
Ad regnum anno 1952 accedens, facta est Consortionis Populorum Princeps et regina regnans septem liberarum Consortionis Populorum civitatum: Britanniarum Regni, Canadae, Australiae, Novae Zelandiae, Unionis Africae Australis, Dominionis Pakistaniae, et Dominionis Taprobanes. Inter 1956 et 1992 numerus suorum regnorum variabatur cum territoria libertatem capesserent et quaedam regna reipublicae facta essent. Demum, cum civitatibus quattuor supradictis, Elizabeth est Regina Iamaicae, Barbatae, Insularum Bahamensium, Granatae, Papuae Novae Guineae, Insularum Salomonis, Tuvalu, Sanctae Luciae, Sancti Vincentii et Granatinarum, Belizae, Antiquae et Barbudae, et Sancti Christophori et Nevis. Eius regnum, annorum 71 et dierum 214, erat primum a regno monarchae Britannici longissime regnante. Sui iubilaeum adamantini anno 2012 iubilaeumque platini anno 2022 celebrabantur.
Elizabeth, Londinii nata, domi secreto educata est. Pater regnum excepit Georgius VI anno 1936, Eduardo VIII fratre se regno abdicante. Ea ad rempublicam per secundum bellum mundanum accessit, cum in Auxiliary Territorial Service mereret. Anno 1947, Principi Philippo, Duci Edinburgi, nupsit, cui quattuor liberos peperit: Carolum, Annam, Andream, Eduardum. Eius ritus impositionis diadematis anno 1953 factus est, primus televisione emissus.
Inter eius multas salutationes historicas et congressiones sunt salutatio civitatis ad Rempublicam Hibernicam salutationesque mutuae ad et a tribus papis Catholicis Romanis. Intra Regnum Britanniarum, ea maiores observavit mutationes constitutionales, inter quas Conventus Nationalis Cambriae apertus et Parlamentum Scoticum apertum. Inter tempora sibi magni momenti fuerunt ortus et nuptiae liberorum, ortus nepotum et neptium, inauguratio Principis Walliae, et celebratio festorum dierum argenteorum et festorum dierum aureorum annis 1977 et 2002 habitorum. Atque celebratio festorum dierum adamantinum et festorum dierum platinorum annis 2012 et 2022 habitorum.
Maiores vitae reginae res gestae societatem comprehendunt Regni Britanniarum et Consortionis Populorum in nonnullis bellis, inter quae Tumultus in Hibernia Septentrionali, Bellum Coreanum, Bellum Falklandense, atque bella cum Iraquia et Afgania. Fuerunt tempora magni doloris proprii, inter quae praematurus patris obitus; caedes Domini Mountbatten, patrui Principis Philippi; dissolutio matrimoniorum liberorum 1992 (anno quem ipsa Latine annum horribilem appellavit); mors anno 1997 nurus Dianae, Principissae Cambriae; mortesque matris et sororis anno 2002. Ea iniquum familiae regalis iudicium ex prelo humili aliquando accepit, etiam adeo opiniones respublicanas, ambo in Britanniarum Regno et in aliis civitatibus Consortionis Populorum, sed populi favorem continenter conservat.
Vita
Elizabeth fuit progenies prima Principis Alberti, Ducis Eboracensis (deinde Regis Georgii VI), eiusque uxoris Elizabeth. Pater fuit alter Regis Georgii V et Reginae Mariae filius, et mater fuit minima Claudii Bowes-Lyon, quarti decimi Comitis Strathmore et Kinghorne, nobilis Scotici, filia. Nata est sectione Caesareana apud 17 Bruton Street, Mayfair, domi avi materni Londinii, hora 2:40 a.m. (GMT) die 21 Aprilis 1926. Cosmo Lang, Archiepiscopus Eboraci Anglicanus, eam baptizavit in domestica Palatii Buckinghamensis cappella die 29 Maii. Appellata est Elizabeth ex matre, Alexandra ex matre Georgii V (quae sex menses ante mortua erat), et Maria ex avia paterna. Familiares eam Lilibet appellaverunt. Georgius V neptem tam fovit ut, per aegritudinem periculosam anno 1929, eius salutationes constantes in diariis apud populum gratiosis et deinde a biographis habebantur suos spiritus confirmavisse et recuperationem adiuvisse.
Una cum Margarita sorore a praeceptoribus privatis educata est.
Anno 1936, cum patruus Eduardus VIII regno se abdicaret, Elizabeth throni heres facta est. Inter secundum bellum mundanum, Elizabeth Vindesoriae in oppido prope Londinium habitabat, et ab anno 1944 Auxiliary Territorial Service auxilium dedit.
Patre Georgio VI die 6 Februarii 1952 mortuo, Elizabeth regina Londinii rite proclamata est, dum ea Keniam visitabat. Diadema ei impositum est die 2 Iunii 1953.
Funus civicum apud Abbatiam Westmonasteriensem die 19 Septembris 2022 ei factum est.
Simon Peres
Simon Peres (Hebraice שמעון פרס, Shim'on Peres, natus Szymon Perski Wiszniewo in vico Poloniae, hodie Rutheniae Albae, die 2 Augusti 1923; mortuus 28 Septembris 2016) fuit rerum politicarum peritus Israelianus et a die 15 Iulii 2007 Israelis praeses.
Elizabeth II (regina Britanniarum)
Iubilaeum adamantinum
Elizabetha una cum marito iter maximum per Britanniarum Regnum suscepit, cum liberi ac nepotes reginae nomine regna Consortionis Populorum visitarent. Die 4 Iunii, plurimis orbis terrarum locis, imprimis autem Londinii, dies sollemnes summum fastigium attigerunt.
Elizabetha die 20 Novembris 1947 Philippo nupsit (nato 10 Iunii 1921), Principi Graeciae et Daniae, filio Principis Andreae Graeciae et Daniae (filii Georgi I, primi regis Graeciae, et reginae Olgae, natae magnae ducissae Russiae) principissaeque Aliciae Mountbatten (filiae principi Ludovici Mountbatten et principissae Victoriae Hassiae et Rheni), qui ad matrimonium honorandum suos regios titulos amisit, maternum cognomen (quod anno 1917 anglicizatus erat et factus Mountbatten pro Theodisco Battenberg) sumpsit, ut Edimburgi dux crearetur. Ei quattuor liberos peperit.
Simon Peres
Peres, qui etiam factionis Awoda praeses fuit, bis ab anno 1984 usque ad annum 1986 et ab anno 1995 usque ad annum 1996 ministrorum praeses Israelis fuit.
Elizabeth II (regina Britanniarum)
Familia
Horum ex parte liberorum, octo nepotes Elizabethae Philippique sunt:
Arma gentilitia
Die 21 Aprilis anno 1944, principissae Elizabethae arma gentilitia propria super scutum domicellae atque paris regni parallelogrammum, immo rhombum, indutum ab armis Britanniarum Regni componuntur, cum transversa scuti gentilitii taenia vel potius lambello inter pendentes argenteos tres dispertita inter quos is media Tudorum rosa una dum ii dexter sinisterque Georgii crucem praebentur. Postquam ad thronum accessit evidenter ipso facto lambellus ille desitus est pro armis Britanniarum Regni plenis.
Simon Peres
Anno 1994, Peres una cum Yitzhak Rabin et Iasser Arafat Praemium Nobelianum Pacis accepit.
Khuduklestes
Khuduklestes (binomen a Nessov et al anno 1994 inventum) est genus mammalium marsupialium exstinctum.
Simon Peres
Die 8 Iunii 2014, Peres conventus ad pro pace in Terra Sancta orandum cum papa Francisco, Abu Mazen Romae interfuit.(/www.nzz.ch)
Lingua Latina
Die 11 Maii 2009, Peres Benedictum Papam XVI, in Israel peregrinantem, Lingua Latina salutavit: Ave Benedicte, princeps fidelium qui hodie Terram Sanctam visitas.
Khuduklestes
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Nigella Xenodochio Clara
Nigella Xenodochio Clara (Francogallice Nesle-l'Hôpital) est commune Francicum 179 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Fanum Sancti Danielis (discretiva)
Fanum Sancti Danielis potest:
Abdus Salam
Abdus Salam (Urdu عبد السلام; natus Jhang Maghiāna die 29 Ianuarii 1926; mortuus Oxoniae die 21 Novembris 1996) fuit Pakistanus physicus, qui interactionem electrodebilis descripsit. Anno 1970, Nobelianum Physicae Praemium ablatu cum Sheldon Glashow et Stephano Weinberg, primus Nobelianum Praemium scientiae acceptu pakistanus et musulmanus est.
Iob Cohen
Marius Iob Cohen (vulgo Job), natus die 18 Octobris 1947 Harlemo filius familiae liberaliter iudaicae familiae, vir publicus Batavus et Amstelodami magister civium est. Ab aetate viginti annorum apud factionem socialem-democraticam Bataviae (vulgo: PvdA) est.
Vita
Apud universitatem Groningensem studia iurisprudentiae ab anno 1966 usque ad1971 fecit. Postea apud universitatem Lugdunensem Batavorum atque universitatem Mosae Traiecti laboravit. Ibi anno 1983 professor, anno 1991 rector magnificus nominatus est.
Anno 1993 secretarius status doctrinae in collegio regente Lubbers III nominatus est. Post annum in universitatem regressus est. Senator in senatu Batavo fuit. Anno 1998 e senatu egressus secretarius status iustitiae in collegio regente Kok nominatus est. Secretarius status novam legem de peregrinis scripsit.
Egressus e collegio est, quia a die 17 Ianuarii 2001 reginae decreto magister civium Amstelodami nominatus est. Die 2 februarii 2002 Vilelmum Alexandrum principem, filium Beatricis Reginae successioni imperii destinatum, et Maximam matrimonio coniunxit.
Primus omnium duos viros in matrimonio coniunxit. Prior secretarius status iustitiae legem de matrionio similis sexus in senatu defendit.
Anno 2003 PvdA, factio socialis-democratica Bataviae, ex electionibus se victricem futuram esse putans eum candidatum primum ministrum vocavit. Sed electionum eventu Balkenende factionis democraticae-christianae primus minister mansit. Ergo Cohen magister civium Amstelodami mansit
Mense Novembri 2004 Theodorus van Gogh a discipulo prophetae fanatico in via Amstelodami occisus est. Quamquam Cohen indignatus de caede erat, concordiam atque tolerantiam quaerebat, ut Amstelodamum bonam famam oppidi tolerantis atque aperti animo conservet. Anno 2005 Time Magazine Cohen Heroidem Europaeum evocavit propter actiones post caedem Theodori van Gogh.
Anno 2006 Cohen candidatus fuit Praemio Magistri Civium Mundi 2006 ("World Mayor Award 2006") inter 50 magistros civium quinque partum terrarum. Cohen post Ioannnem So, magistrum civium Melbourne, secundus fuit.
Dies Expiationis
Dies Expiationis (Hebraice יום כפור yōm kippūr) est sanctissimus Iudaeorum dies, qui in calendario Iudaico die 10 mensis Tishri celebratur. Hoc die ad quietem ieiuniumque dato quotannis paenitentia pro peccatis agitur. Una cum festo Exordii anni (Hebraice: ראש השנה, rōš haš·šånåh) decem diebus ante celebrato sunt "feriae altae" Iudaeorum necnon culmen finisque decem dierum paenitentiae (Hebraice עשרת ימי תשובה Assereth Jemej Teschuwa).
Praecipuus ritus hodiernus est ieiunium 25 horarum (a vespero diei proximi usque ad vesperum diei festi): adulti ab omni cibo vel potu abstinent, corpus non curatur, etiam fumatione aut venere frui nefas.
Origo diei festi
Descriptio copiosissima invenitur in libro Levitico:
Ibi etiam de duobus hircis mentio fit: Alter mactatur "Domino" "pro peccato populi", alter "statuitur vivus coram Domino in expiationem, ut emittatur ad Azazel in solitudinem". "Posita utraque manu super caput eius, confiteatur Aaron super eum omnes iniquitates filiorum Israel et universa delicta atque peccata eorum; quae ponens super caput eius emittet illum per hominem paratum in desertum."
Azazel, quis aut quid sit, adhuc disputatur.
1531 Hartmut
1531 , olim designatione 1938 SH agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alfredo Bohrmann in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1531 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Terpsichore (discretiva)
Terpsichore est:
Fanum Sanctae Mariae (discretiva)
Fanum Sancti Mariae potest nesse:
Chenaud
Chenaud  est commune Francicum 321 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
8117 Yuanlongping
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8117 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Novum Mexicum
Novum Mexicum (Anglice: New Mexico; Hispanice: Nuevo México) est civitas in Civitatibus Foederatis Americae, cuius caput est urbs Sanctae Fidei. Multos annos usque ad hodiernum diem habitaverunt indigenae hac in terra. Septimo et decimo saeculo exeunte prima colonia Europeana fundata est ab Iohanne de Oñate. Anno 1821, quando Mexicum bello perfecto ab imperio Hispanorum seiunctum est, terra hodie Novum Mexicum appellatur. Anno 1848, Mexicum hanc terram populo Civitatum Foederatarum Americae tradidit. Ex anno 1912, Novum Mexicum est civitas Civitatum Foederatarum.
Aliquot urbes Neomexicanae sunt Albuquerque et Cruces.
Georgius Spalatinus
Vita
Lutheri amicus et Reformationis propugnator entheus anno 1507 sacerdos ordinatus est. Georgenthal in Circulo Gotha monachos Cistercienses idiomata classica docebat. Tunc autem principis Saxonici educator, capellanus aulicus (1514) et cancellarius a secretis a principe electore Friderico institutus est, cuius benevolentia incessanter frui potuit. Cum Luthero iam ante initium sic dictae Reformationis opera Augustini Hipponensis legerat; rebus novis ecclesiasticis incohatis Spalatinus saepe ut mediator inter reformatores nimis inflammatos et homines politicos felciter se produxit. Fridericum in colloquiis publicis comitabatur atque iuvabat. Quo mortuo Spalatinus anno 1525 Altenburgum petivit tamquam parochus et inspector ecclesiasticus in scholasticis parochialibusque. Denique anno 1528 in matrimonium duxit Catharinam Heidenreich, virginem Altenburgensem. Neque Ioannes Fredericus I (Saxonia), princeps novus et alumnus eius pristinus, consilia Spalatini comtempsit. Anno 1540 autem ab omnibus muneribus publicis se retraxit.
Historiographica
Praeter epistulare commercium fecundissimum maioris momenti fuerunt vitae principum electorum Frederici et Ioannis Frederici, quas exaravit, diaria, Annales Reformationis, imperatorum atque pontificum maximorum historia, adumbrationes principum electorum atque ducum Saxonicorum, autobiographia.
Negella
Negella seu Nela est commune Francicum 2505 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Aignerville
Aignerville est commune 192 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Clemens VII (papa)
Clemens VII (nomine primordiali Giulio Zanobi di Giuliano de' Medici seu Iulius Zanobius Iuliani f. Medices; natus Florentiae die 26 Maii 1478; mortuus die 25 Septembris 1534), fuit papa et episcopus Romanus a die 18 Novembris 1523.
Vita
Laurentio anno 1492 mortuo, tumultu contra familiam Medices orto, Iulius anno 1494 e Florentia in Bononiam, postea Pitilianum, mox Tifernum Tiberinum et Romam fugit. Romae apud consobrinum suum habitavit cardinalem Ioannem Medices, qui anno 1513 papa creatus est, nomine Leone X. Iulius anno 1513 ab eodem papa archiepiscopus Florentiae et postea die 29 Septembris Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae factus est.
Pontificatus
Die 19 Novembris 1523 Iulius Medices papa creatus est et nomen sibi imposuit Clementem. Die 6 Maii 1527 milites imperatoris Caroli V Romam vastaverunt; quem casum historici il sacco di Roma (scilicet direptio expugnatae urbis Romae) nuncupant. Clemens ipse in oppidum Sancti Angeli confugit. Bononiae die 24 Februarii 1530 insigne imperiale imposuit capiti Caroli V, ultimi imperatorum Sacri Romani Imperii a papa coronatorum.
Albertus Contador Velasco
Alberto Contador Velasco, dictus Ratiocinator (natus Matriti 6 Decembris 1982), est birotarius Hispanus ascensionis peritus, unus ex mundi birotariis qui celerrime ascendunt. Pro manu Discovery Channel tum pro Manu Astana equitabat; nunc pro Manu Tinkoff-Saxo certat.
Cleburne Comitatus (Arcansia)
Cleburne Comitatus  (Anglice:   Cleburne County) est Arcansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 24046 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Heber Springs, die 20 Februarii 1883 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Deltatheridiidae
Deltatheridiidae (binomen a Gregory et Simpson anno 1926 inventum) est familia mammalium marsupialium exstincta.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Plouhinec (Mariculum)
Plouhinec (Britonice Pleheneg ) est commune 4731 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Aunay-sur-Odon
Aunay-sur-Odon est commune 3076 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Cygnea
Cygnea (Theodisce Zwickau) urbs in Saxonia.
Plouray
Plouray (Britonice Plourae) est commune 1110 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Naours
Naours est commune Francicum 1151 incolarum (anno 2009) praefecturae Samara in provincia Picardia.
Die Ärzte
Die Ärzte (Latine: Medici) est grex musicae rockicae Berolini conditus anno 1982 a Farin Urlaub, Bela B., et Rodrigo Gonzalez, qui ironice dicunt se ipsos esse optimum orbis terrarum gregem.
Photogramma
Appellatur photogramma unaquaeque imago chemico more in ea taenia celluloidis impressa quae est in cinematographo. Celeritate 24 imaginum per secundum, speciem efficiunt motus. Quod fit quia cerebrum non potest has imagines videre ut separatas photographias. Haec persistentia visionis efficit ut cerebrum ita componat eas imagines ut appareat motus naturalis.
Photogramme
Deltatheroididae
Deltatheroididae (binomen a Kielan-Jaworowska et Nessov anno 1990 inventum) est familia mammalium marsupialium exstincta.
Notae
–Columbia University Press, New York, 1997, xii-631
Cleveland Comitatus (Arcansia)
Cleveland Comitatus  (Anglice:   Cleveland County) est Arcansiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 8571 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Rison, die 17 Aprilis 1873 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Pluherlin
Pluherlin (Britonice  Pluhernin ) est commune 1267 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Parantechinus
Parantechinus (binomen a Tate anno 1947) est genus Marsupialium carnivorum Australiana. (Anglice: Dibbler ).
Nexus externi
Dasiürini Dasyurini Dasyurini Dasyurini
Cornu (discretiva)
Cornu potest:
Toponyma
et cetera.
Edmundus Husserl
Edmundus Husserl (1859–1938), vulgo Edmund Gustav Albrecht Husserl, fuit philosophus Germanus et quidem phaenomenologiae conditor, qui philosophia sua positivismo adversatus omni obiecto et gradui obiectivo habito quandam actionem subiectivam subesse demonstrare temptavit. Husserl etiam psychologismi reprehensor notus est.
Husserl Francisci Brentano et Caroli Stumpf discipulus fuit, et ipse magnopere apud Editham Stein, Martinum Heidegger, Simonam de Beauvoir, Ioannem Paulum Sartre, Mauritium Merleau-Ponty, Emmanuelem Levinas, Rudolphum Carnap, Maximum Scheler, aliosque valuit. Husserl primum, ab anno 1887, Halae philosophiam privatim (Privatdozent) docuit. Postea, ab anno 1901, in Universitate Gottingensi et, ab anno 1916, in Universitate Friburgensi munere professoris functus est, donec anno 1928 docere desiit. Deinde artium studia et scribendi operam in Bibliotheca universitatis Friburgensis continuavit, donec mediis annis 1930 propter religionem Iudaicam aditu exclusus est.
Marcus Ostorius Scapula (consul 99)
Marcus Ostorius Scapula (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Inter maiores eius Marcus Ostorius Scapula, consul suffectus anni 59 erat. Ipse anno 99 mensibus Septembris et Octobris consulatum suffectum tenuit. Anno 114/115 proconsul Asiam administravit.
Chavagnac (Duranius)
Chavagnac  (Occitanice Chavanhac) est commune Francicum 350 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Marinum
Marinum seu Fanum Sancti Marini, Italiane Città di San Marino est unum castellorum rei publicae Sancti Marini et eodem tempore urbs capitalis rei publicae omnis. Incolarum circiter 4200 ibi anno 2014 habitabant. Nomen fani Sancti Marini commemoratur in appellatione dioecesis quae Sammarinensis-Feretrana nuncupatur, sedem his diebus Pennae habens.
Edmundus Husserl
Opera maximae famae sunt Logische Untersuchungen (1900-01), Méditations cartésiennes (1931), et Die Krisis der europäischen Wissenschaften  (1936).
Marinum
Curatiae
Cà Berlone, Canepa, Casole, Castellaro, Montalbo, Murata, Santa Mustiola.
Edmundus Husserl
De vita
In his primis operibus Husserl mathematicam, psychologiam et philosophiam inter se miscere studuit, et quidem eo consilio, ut mathematicam in fundamento stabili poneret. Processus psychologicos descripsit, quibus ad parandam notionem numeri opus esset, et deinde theoriam systematicam hac descriptione fundatam aedificare temptavit. Hic multis utitur rationbus et notionibus a praeceptoribus acceptis: nam a Weierstrass accepit opinionem, nos certam multitudinem rerum computando notionem numeri in animo creare; a Brentano et Stumpf rationem inter rectum et obliquum adspectum distinguendi accepit. Si exempli gratia ante aedificium stas, rectum habes adspectum aedificii, sin autem aedificium quaeris consiliumque requiris, obliquus tibi adspectus est. Constat igitur adspectum rectum esse, modo si res obiecta praesens est; obliquum — vel symbolicum, ut ipse etiam dicit — si res obiecta non nisi per signa symbolave referri potest. Altera notio notabilis a Brentano accepta intentionalitas est: conscientiam semper intentionalem esse; intentionalitatem ad mentem pertinere; omnia phaenomena mentis (sicut opinionem vel voluntatem) ad aliquod obiectum dirigi; res corporeas intentione carere.
Ab anno 1901 Husserl munere professoris in universitate Gottingensi functus est. Eodem anno Logische Untersuchungen ('Investigationes logicae') divulgavit, quod opus initium fuit mereologiae, theoriae formalis totius rei vel totietatis eiusque partium. Aliquot annis post Husserl aliquas definitiones conceptuales adtulit, nam si structuras conscientiae investigare velimus, discrimen faciendum est inter actus conscientiae et phaenomena ad quae actus diriguntur (ens per se, transcendens conscientiam). Scientia essentiarum solum per epocham, exclusionem omnium de existentia mundi externi opinionum, obtineri potest. His novis notionibus adductus est, ut anno 1913 librum quem Ideen inscripsit evulgaret ac de libro Logische Untersuchungen iterum edendo consilium caperet.
Ab anno 1916 in Universitate Friburgensi docuit. Orsus ab Ideen Husserl animum ad essentiales conscientiae structuras advertit. Cum idealista transcendentalis esset, metaphysica quaestione materialem quam percipimus realitatem comprobandi parum movebatur. Existimabat et mundum rerum et mores, quibus ad ea convertamur eaque percipiamus, partem esse adspectus naturalis, quem non solum fiducia exsistentiae materialis eorum entium refert, sed etiam haec opinio, ea in conspectu ponere proprietates, quae ex iis emanare videantur.
Husserl novam proposuit rationem phaenomenologicam, qua entia radicitus inspiciamus examinando, quomodo nosmet ipsi re vera ea constituamus, cum intentionaliter ad ea convertamur. Quod autem non solum a constructione materiali entium, sed etiam ab eo, quod entia nihil nisi creaturae imaginationis sint, distingui debet. Nam entia aliquid "externi" esse desinunt.
Emeritus sua studia in bibliotheca Universitatis Friburgensis continuavit, donec mense Aprili 1933 propter religionem Iudaicam aditu exclusum esse ex legibus phyleticis nazistarum fama erat. Quales et quantae partes Martinus Heidegger discipulus pristinus in hac perturbatione rerum egerit, satis superque scriptum disceptatumque est. Inter hos discordiam philosophicam exeuntibus annis 1920 exarsisse constat, sed an Martinum Heidegger tantam in professorem emeritum malignitatem habuisse iusto iure suspicari possimus, dubum est. Utrum exclusio aditus bibliothecae re vera iussu Heideggeri facta esset, an rumoribus acceptum, ambiguum est. Nam sunt qui Edmundum Husserl etiam postea bibliotheca usum esse confirment. Etiam sunt, qui Heideggerum, cum opus suum Sein und Zeit anno 1927 Edmundo Husserl dedicasset, hanc dedicationem ex editione belli tempore (1941) facta ultro dempsisse contendant, cum veri similius de censura politica editoris suasu facta agi videatur.
Husserl die 27 Aprilis anno 1938 mortuus est pleuritide confectus. Ingentem numerum paginarum reliquit, circiter 40 000 milia scidarum notis Gabelsberger scriptarum. Ineunte anno 1939 adiutores et discipuli eius (praesertim Hermannus van Breda et Eugenius Fink) operibus et bibliotheca eius furtim exportatis Archivum Husserlianum Lovani in urbe Belgica instituerunt. Manuscripta et opera imperfecta ab anno 1950 edita et divulgata sunt in serie Husserliana Gesammelte Werke. Quid dixerit et significaverit Husserl, non solum apparet ex operibus, quae ipse dum vivit edidit, intellegi potest, sed, ut plerique scholares hodie consentiunt, etiam ad opera inedita confugere necesse est.
De causis philosophiae
Husserl primum fundamentis mathematicae se dedit, sed philosophia eius mox ad scientias generatim dilatata est. Nam phaenomenologia Husserliana in eo consistit, quod suo modo omnes scientiae cum experientia ac realitate experientia nixa copulantur, et ideo scientiae totum unum, Scientiam, constituunt. Ideo philosophorum est, docet Husserl, structuras generales huius rei experientialis detegere ac ita Scientiae unitatem restituere.
Husserl ratione phaenomenologica instrumentum diligens praebere temptavit, quo lustrari possit campus investigatorius, ad quem omnia obiectivarum scientiarum exempla theoriaeque postremo referuntur - hoc est ad dimensionem experientialem, quae in theoriis scientificis semper esse ponitur. Husserl scientias obiectivas per se non reprehendit, quod pronuntiare magni est momenti. Nam critica phaenomenologica ad philosophorum et investigatorum sui ipsius intellectum respicit: oritur enim ex condicione, in qua aliqua scientia obiectiva (mechanica quantica exempli gratia) se intellegit postremam esse explicationem realitatis, id est: se intellegit 'primam philosophiam' esse.
In philosophia Edmundi Husserl, realitas semper realitas experta est, et pro mundo Husserl de "mundo in quo vivitur" (Lebenswelt) in recentioribus operibus loquitur: principium scientiarum obiectivarum in realitate experta (Lebenswelt) esse. Variae scientiae hanc unam realitatem variis modis tractant et conformant, et scientiarum obiectivarum prosperitate impedimur, quominus non de ipsa realitate sed de exemplare theoretico sive adumbratione realitatis agi videamus. Ideo monet Husserl, ne falso putemus summam realitatem esse eam, quae nihil nisi methodus est. Ante omnia naturalismum scientificum reprehendit. Notio realitatis ex atomis et quarcis compositae spatiotemporalique investigationi subiectae rerum experientia nititur, et ex hac cotidiana realitate praescientifica totum atomorum et quarcorum modo per abstractiones theoreticas construitur.
Phaenomenologia mundum expertum (Lebenswelt) examinat ad respectum conscientiae - vel, versa vice, conscientiam examinat ad respectum mundi experti. Husserl realitatem ad propriam conscientiam experientis reduci nusquam affirmat, qumquam philosophiam suam interdum "idealismum phaenomenologico-transcendentalem" insignivit. Attamen philosophiam suam transcendentalem a philosophia Kantiana clare distinxit. Dixit enim Husserl ens per se, i.e. ens sine conscientia mediatrice, apud Kantium prorsus nihil alicui significare posse, neque igitur quidquam quod sit significare. Husserl vehementer resistere temptavit nostrae naturali opinioni, mundum esse fundamentum conscientiae. Itaque conscii esse possumus de mundo, quippe qui cum entibus iam paratus sit. Ab hoc principio velut occulto, ab hac cotidiana experientia recessum Husserl reductionem phaenomenologicam appellat.
De methodo phaenomenologica
Reductio phaenomenologica nucleus est methodi phaenomenologicae. Cum dubitatione Cartesiana caute aequari potest: si enim aliquid certi habere velimus, omnia quae hactenus vera ac valida habuerimus in dubium vocare debeamus. Sed dubitatio Cartesiana unam tantum partem reductionis phaenomenologicae ostendit, nec prodest hanc cum illa nimium aequari. Secus ac apud Cartesium, Husserl notionem mundi, qui omnino a conscientia absolutus esset, in dubium vocat, nec illam probare aut improbare conatur. Haec enim sunt radices philosophiae Husserlianae: investigatione philosophica nihil sumi vel praesumi potest, quod conscientia comprobari non potest. Philosophia, cui Husserl incumbere studet, omnia quae praesumit principia, argumentis firmare debet. Mundus qui absolutus a conscientia sit, nullo modo concipi potest; erret ex naturali habitudine qui aliter postulare velit.Attamen Husserl reductione phaenomenologica tantum ex mundo amitti ostendit, quantum ex quadrato geometrico amittatur negando rotundum esse. Discessus a principio habitùs naturalis non significat mundum aliquo modo ex adspectu investigatorum evanescere. Hoc loco ad notionem intentionalitatis pervenimus.
Conscientia essentialiter ad aliquid refertur vel intendit. Habitus naturalis in dubium vocatus et reductio phaenomenologica efficiunt, ut mundus nihil nisi Lebenswelt sive "scopus" conscientiae intentionalis esse videatur. Etiam si mundum a conscientia plane absolutum praesumere desistimus, tamen superest mundus expertus − et ita nihil perditur. Phaenomenologia, quam ita interpretamur, neutrius partis est, neque idealismum nec realismum sequitur. Philosophi est, sic concludit Husserl, structuras essentiales dimensionis experientialis (id est, conscientiae vel animi ad mundum intenti) detegere.
De dimensionibus subiectivitatis
Quomodo igitur conscientia in phaenomenologia pressius describitur? Primo, conscientiae proprium est imprimis temporalitas interna: constat enim experientiam semper esse eventum, qui a praeteritarum et anticipatarum experientiarum prospectu separari non potest. Secundo, conscientia a "primae personae prospectu" separari non potest, constat enim experientiam essentialiter alicuius experientiam esse, eventum quem aliquis plus minusve conscie patitur. Exemplo est sensus doloris: nam dolor semper alicuius dolor est, neque homo quisquam potest recta experiri dolorem alterius. Dolor ceterorum nobis solum vultu vel sono mediatore apparet. Nos autem recta dolorem experimur.
Omnia genera experientiae, non solum sensùs experientia, necessario alicuius experientiae sunt. Conscientia theorematis mathematici, exempli gratia, soli mathematico illud theorema meditanti data est, quamquam ipsum theorema cum aliis communicari potest. Husserl omnes experientias nostras arguit quadam intersubiectivitate — homines sive praesentes sive absentes sunt — insignitas esse. Mundus expertus cum rebus suis semper talis apparet, qualis ceterorum quoque experientiae cadere possit. Mensa mihi adposita, exempli gratia, talis mihi apparet res, quam ceteri quoque videre possint. Talis enim intersubjectivitas experientialis deliberationem non requirit, nec mutatur, etiam si solus sim. Constat conscientiam penitus intersubiectivam esse: nunquam enim omnino miramur, cum ceteros percipimus easdem quas nos cernimus res videre: potius miramur, si ceteri eas quas ipsi percipimus res percipere non possint. Itaque conscientia in phaenomenologia Husserliana est. Et quarto, omnes experientiae dimensionem corporeum habent. Phaenomenologia corporis, quae dicitur, non solum phaenomenologiae pars est, sed cum omni investigatione phaenomenologica coniuncta est. Ideo accuratius scrutanda est.
Secundum Cartesium, corpus nostrum obiectum est conscientiae nostrae, i.e. ens materiale, cuius exsistentia in dubio est. Itaque Cartesius conscientiam a corpore separatam esse intellexit, adiecitque se etiam sine corpore esse posse. Husserl autem conscientiam perquam alia ratione intellegit atque Cartesius cum dualismo suo. Fatetur tamen corpus tractari posse ut merum ens materiale, sed ex alia parte arguit ita fieri non posse nisi cum de ceterorum corporibus agitur. Longe aliter de proprio corpore. Husserl duobus verbis Theodiscis ad 'corpus' significandum utitur, scilicet Leib et Körper. Leib, quod a vivendi verbo leben ductum esse videtur, in scriptis phaenomenologicis saepissime ad 'vivum corpus' refertur. Körper autem, quod a verbo Latino corpus mutuatum est, ad quodlibet corpus(culum) materiale refertur. In communitate corpora alienorum per vultus, status, gestus exhibentur corpora viva, corpora personarum se moventium, quamvis corpora ceterorum etiam aestimari possint ut mera entia physiologica, sicut exempli gratia chirurgi ex officio suo facere debent.
Etiam proprium corpus tractare possumus ut ens materiale, corpusculum legibus causalibus obnoxium, sed modo ad certum finem. Omnia entia materialia obiecta conscientiae esse possunt, et sic etiam corpus nostrum quod corpus materiale esse intellegitur, sed conscientia, quae corpuscula materialia experitur, ipsa incorporalis esse non potest. Corpuscula materialia semper quodam modo positae apparent: ante aut retro, dextra aut sinistra, supra aut infra, prope aut longe, et ita necessario ad originem sive centrum relationis localis referuntur. Conscientia incorporalis, id est conscientia sine spatialitate, nullo modo origo esse potest, qua de causa oportet conscientiam quodam modo corpoream esse.
Corporalitas conscientiae respectu corporis experti ad sese inlustrari potest. Cum dextra manu sinistram tango, haec experientia mea est. Attamen manus sinistra mihi non solum corpusculum materiale sed etiam membrum sensibile corporis experti apparet. Ipsum igitur corpus expertum duas habet dimensiones, quae sunt dimensio obiectiva et experientia corporea, cui corpus obiectivum apparet. Cum dimensio obiectiva corporis experti certo modo in statum rei redditur, efficitur solum Körper, corpus materiale, quod "res" experti corporis (Leib) est. Quod cum naturalismum et cosmotheoria naturali coniungi potest.
Ego transcendentale
Cum de nobis ipsis solito more cogitavimus, nosmet ipsos obiecta consideramus, sed ego transcendentale de se ipso deliberans non est obiectum, quo deliberatio pertineat. Omnes res sunt obiecta conscientiae, et si conscientiam putemus obiectum esse, secundum Husserl, semper etiam etiamque ulteriorem adsumere debemus conscientiam, cui hoc obiectum appareat. Itaque conscientia deliberans et conscientia deliberata (vel manus tangens et manus tacta) aequanda non sunt.
Husserl proposuit omnium experientiarum ultimum experiens esse ego transcendentale, quam appellationem constat a Kantio ortam esse. Sed ego transcendentale apud Kantium ad generale experiendi subiectum, apud Husserl autem ad conscientiam cuique subiecto propriam refertur. Ego transcendentale, cuius ad conscientiam conscientia semper pertinet, non est solum structura materialiter eadem omnibus, sed experiens cuiusque experientiae cum omnibus consuetudinibus et proprietatibus suis. Praeterea, ego transcendentale est perceptor corporeus, licet corporeitas hic ad corpus expertum, et quidem ad praesentem dimensionem experientialem experti corporis referatur.
Prolegomena ad Homerum
Prolegomena ad Homerum est opus a Friderico Augusto Wolfio inceptum de carminis epicorum Homeris cuius volumen primum anno 1795 editum est. Quod disputationes cum Christiano Amadeo Heyne parit. Reliqua manu scripta partis secundae publicata sunt anno 1876.