cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gaius Caecina Tuscus
De cursu honorum
E papyro antiquo Caecinam iam anno 51/52 iuridicum (Graece δικαιοδότης) - hoc est praefecti assessorem - in Aegypto fuisse compertum habemus. Cum autem Nero ad imperatoriam dignitatem pervenit amicum successorem Burro ad praefecturam praetorii designasse quidem dicitur, mox Seneca dissuadente ab incepto destitisse. Anno 63 demum praefecturam Aegypti ei mandavit, quam usque ad annum 66 et adventum successoris Tiberii Iulii Alexandri retinuisse creditur, quamquam scripta servata non ultra 64 eius praesentiam  testantur. E quo munere ut supra scripsimus exsilio damnatus est. Anno 69 imperante Vitellio Caecina Romam iam redierat ubi senatores illustrissimos ad cenam domum invitabat. Nec quicquam ultra de eo accepimus.
Gerardus Cremonensis
Gerardus Cremonensis (Cremonae natus 1114; mortuus 1187) fuit interpres qui multa opera Arabica (inter quae Isaaci Iudaei scripta) in linguam Latinam convertit.
Melamprosops
Melamprosops (-opis, f.) (a Graeco μέλας 'ater' + πρόσωπο 'facies') (Havaiane recentiore: poʻouli  ; Anglice: black-faced honeycreeper) est exstinctum vel paene exstinctum genus avium familiae Drepanididarum, cuius unica species est M. phaeosoma (e Graeco φαιός 'fulvus' + σώμα 'corpus').
Melamprosopem discipuli Universitatis Havaianae anno 1973 in Haleakala comperierunt. Melamprosops cocleis, insectis, et araneis vescitur. Melamprosopes fortasse duo nunc vivunt, nam porci, mures, et feles paene omnes devoraverunt.
Femina melamprosops anno 2002 capta, et in tractum maris mota est, sed ad nidum suum noctu revolavit. Mas melamprosops 9 Septembris 2004 captus, et ad Maui Bird Conservation Center in Olinda portatus est, sed malaria aviaria antequam fetare potuerit mortuus est.
Theodorus Körner
Theodorus Körner (natus in Újszőny hodie urbe Hungarica die 24 Aprilis 1873; Vindobonae mortuus die 4 Ianuarii 1957) fuit rerum politicarum peritus et ab anno 1950 usque ad annum 1957 Austriae praeses. Antea, ab anno 1945 usque ad annum 1950 Vindobonae praefectus urbis fuerat.
Vita
Körner miles in exercitu Austro-Hungarico et particeps Primi Belli Mundani erat.
Corpus est in Mediis Sepulcris Vindobonae humatum.
Servitus (discretiva)
Servitus dici potest:
Michael Hainisch
Michael Hainisch (natus in Aue bei Schottwien die 15 Augusti 1858; Vindobonae mortuus die 26 Februarii 1940), alumnus universitatum Lipsiensis] et Vindobonensis ubi iuribus studuit, discipulus postea iuxta Adolphum Wagner et Gustavum von Schmoller qui res oeconomicas nationales Berolini docebant, fuit Austriae praeses a die 9 Decembris 1920 usque ad 10 Decembris 1928.
Wayne Comitatus (Novum Eboracum)
Wayne Comitatus  (Anglice:  Wayne County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 93,765 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Lyons, anno 1823 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum haud Anglice domu (4.7 %) loquitur.
Thích Nhất Hạnh
Thích Nhất Hạnh (natus 11 Octobris 1926; mortuus prope Hue die 22 Ianuarii 2022 ) fuit magister, auctor, poëta, monachus Buddhisticus Vietnamensis, et pacis causae ac inviolentiae hominibus et animalibus concitator. In monasterio apud Vicum Prunorum regionis Dordogne in Francia meridioccidentali habitat, itinera inter civitates ut acroases haberet faciens. Notionem Buddhismum implicatum (Anglice Engaged Buddhism) in libro Vietnam: Lotus in a Sea of Fire (1967) proposuit. Iam diu exsuli, primum iter in Vietnamiam ei facere licuit anno 2005. Plus quam centum libros edidit, inter quos sunt plus quam quadraginta Anglice scriptos.
A Martino Luthero King anno 1967 Praemio Nobeliano pacis componendae proditus est, his cum verbis: "Ego nunc nescio aliquem hominem vivum super terram qui hac decoratione dignior sit quam hic monachus mansuetus."
Vita
Natu est nomine Nguyễn Xuân Bảo in urbe Thừa Thiên Huế in Vietnamia Media anno 1926. Sedecim annos natus, monasterium apud templum Từ Hiếu prope Huế Vietnamiae iniit, ubi eius docens primus fuit Thanh Quý Chân Thật, Magister Dhyana (Zen meditationis).
Anno 1972, Thich Nhat Hanh in Franciam solus migravit, ubi ramum Buddhismi Zen appellatum dirigere soleret, enim in artem vivendi plenissime et cum defigente constans animadversium currentem instruit. Sedes Buddhistica apud Vicum Prunorum in Dordogne habitat. Anno 2005, post triginta novem annos, ad patriam primum regressus est, et ex eo tempore assidue regrediebatur.
Haemorrhagiam cerebri die 11 Novembris 2014 passum esse, conscientiam non iam habere, et diem supremum nunc appetere dicebatur, sed familiares recreationem fieri posse sperabant.
Lingua Kusunda
Lingua Kusunda, ab omnibus aliis segregata, in Nepalia adhibetur ab hominibus fere octo.
Rudolphus Virchow
Rudolphus Ludovicus Carolus Virchow (natus die 13 Octobris 1821 in Pomeraniae oppido Schivelbein - Berolini obiit die 5 Septembris 1902) fuit medicus, pathologus, anthropologus ac vir publicus Germanicus. Putatur cum Ioanne Baptista Morgagni conditor novae pathologiae et theoriae cellularum esse. Et fuit socius caritatis nosocomii. Virchow fuit etiam vir publicus ac annis 1881 - 1893 legatus Dietae Imperii Germanici (Reichstag).
Vita
Primum Rudolphus Virchow leuchaemiam anno 1845 descripsit. Politicam Bismarckianam minoris aestimans terminum technicum Kulturkampf anno 1873 creavit.
Catella
Et Latine, catella potest esse diminutivum a catena aut catula ergo: "catenae" vel "canem parvum".
in Biologia ;
Scotus Viator (auctor pseudonymus)
Scotus Viator est nomen pseudonymum a Roberto Seton-Watson, postea rerum gestarum scriptor, affectum ut de rebus politicis Austriae et Hungariae annis 1907 et 1908 scripseret.
Westchester Comitatus
Westchester Comitatus  (Anglice:  Westchester County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 923,459 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs White Plains, anno 1683 creatus est. In hoc comitatu quarta pars incolarum haud Anglice domu (28.4 %) loquitur.
Lucius Visellius Varro
Lucius Visellius Varro (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus erat primo saeculo post Christum natum.
Familia
Pater eius Gaius Visellius Varro, consul suffectus anno 12 fuit et anno 21 legatus Augusti pro praetore Germaniae Inferioris contra motum Gallorum Iulio Sacroviro et Iulio Floro ducibus suppressit.
Cursus honorum
Ipse Lucius Visellius anno 24 consul ordinarius Gaium Silium Aulum Caecinam Largum, quod bellum patris Visellii finiebat atque gloriam huius rei adeptus erat, laesae maiestatis et repetundarum cum uxore Sosia Galla in senatu accusavit. Sed hae causae fictae fuerunt, nam Lucius Aelius Seianus praefectus praetorio Iuliam Vipsaniam Agrippinam, amicam Sosiae Gallae, hoc iudicio persequi in animo habebat. Gaius Silius nondum damnatus voluntaria morte obiit.
Li Bai
Ipse, primus habitus ex maximis poetis (alter Du Fu) Domus Tang, saepe aetatis aureae poesis Sinicae classicae appellatae, fuit poeta fecundus habilisque ad excogitandum, qui normas versificationis sui temporis extendit. Circa mille poemata exstantia ei tribuuntur, quorum triginta quattuor in Trecenta Poemata Tang anthologia populari comprehunduntur.
Quod ad vim et momentum historicum spectat, poesis Li Bai magni aestimatur ab eius tempore usque ad praesentem. Quae auctoritatem apud culturam Iaponicam et tantum Occidentalem per multa poemata conversa et adaptata attingit. Etiam celebratur poeta ob eius notiones Taoisticas et amorem potionum fortium.
Vinum
Unum ex Li Bai notissimis poematibus est "Ex Ebrietate Die Verno Experrectus" (春日醉起言志).
Tres angustiae fluminis Caerulei
Anno 756 Li Bai tres angustias fluminis Caerulei nave praetervectus est ubi hodie lacus molis ripas antiquas celat. De quo itinere carmen celeberrimum composuit:
Gaius Antistius Vetus (consul 96)
Gaius Antistius Vetus (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Pater eius consul ordinarius anni 50 Gaius Antistius Vetus erat. Ipse summum magistratum primis mensibus anni 96 tenuit.
Adolphus Schärf
Adolphus Schärf (natus die 20 Aprilis 1890; Vindobonae mortuus die 28 Februarii 1965), alumnus universitatis Vindobonensis ubi iuribus studuit, fuit politicus. Cancellarius vicarius Austriae a die 20 Decembris 1945 ad 22 Maii 1957, deinde praeses usque in diem 28 Februarii 1965 meruit.
Corpus est in Mediis Sepulcris Vindobonae humatum.
Isuria Occidentalis
Isuria Occidentalis (West Yorkshire) est Angliae septemtrionalis comitatus metropolitanus anno 1974 creatus circiter 2,090,000 (anno 2002) incolarum.
Natalis Dubus
Natalis Dubus, magister est scriptor latinus natione Francogallus.
Gaius Galerius
Gaius Galerius (mortuus 31 aut 32) fuit eques Romanus cui imperator Tiberius praefecturam Aegypti inter annos 16 et 31 mandavit (diutissime enim ille princeps eosdem homines in eisdem provinciis relinquere solebat). Naufragio Romam rediens periit. Anno 16 Seio Straboni successit, anno 31 provinciam Vitrasio Pollioni tradidit. Gaius Galerius Helviam uxorem duxerat, materteram philosophi Senecae.
Fiat
FIAT, vel Fabbrica Italiana Automobili Torino (Latine: Italica Productio Autocinetum Augustae Taurinorum), est longe maxima societas ad autocineta facienda in Italia. Ea habet officios et laboratorios maxime in Italia, exempli gratia in Augustae Taurinorum aut Cassini (Latium) aut Pomigliano Arci (apud Neapolim), sed etiam in maxima parte Europae, et in Asia et America.
Silvanus
Silvanus in religione Romana fuit deus silvae et ruris. Cultus Silvani Romae et in provinciis vulgatissmus erat secundo et tertio saeculis. In mythologia Graeca Silenni respondet.
Fiat
Fiat producit parva autocineta, quas parvo pretio vendit: optime notae varietates sunt FIAT Sescenti, Panda, Punto, Stilo, Croma, Ulysses. Ea producit non solum autocineta ad personalem translationem, sed etiam vehiculos ad translationem rerum, inter quos FIAT Doblò, Scudo, Ducato. FIAT habet propterea aliae Italicae Productiones autocinetum et vehiculorum: Ferrari et Maserati ad automobiles luxuriosas faciendum, Lancia et Alfa Romeo ad meliores automobiles faciendum et Iveco ad vehicula commercialia.
Silvanus
Origo huius dei et nominis eius varie explicatur. Alii ducunt nomen a deo Etrusco Selvan; alii a silva et suffixo adiectivali -an- (silvanus scilicet "Faunus" vel "Mars"); alii a vocibus silva et suffixo -no- "dominus"; tertia coniectura latius accipitur. Forcellini autem dicit etymon nominis esse adiectivum Graecum ὑλαῖος "silvester".
Fiat
Societas FIAT orta est anno 1899 opera Ioannis Agnellorum, ad quam familiam adhuc magna pars societatis FIAT pertinet.
Gabriela Firea
Gabriela Vrânceanu Firea (nata Bacoviae die 13 Iulii 1972) est rerum politicarum perita Dacoromanica factionis Socialis Democraticae.
Florellus LaGuardia
Florellus LaGuardia, praenominibus nativis Fiorello Enrico (in Urbe Novo Eboraco natus die 11 Decembris 1882; ibidem mortuus die 20 Septembris 1947), alumnus universitatis Neo-Eboracensis, fuit legatus patriae, deinde urbis suae natalis praefectus ab anno 1934 usque in 1945.
Lingua Nihali
Lingua Nihali seu Nahali, ab aliis segregata, in India media adhibetur in civitatibus Madhya Pradesh et Maharashtra. Hoc sermo verba peregrina recepit e linguis vicinis familiarum Indicae (praecipue Marathi), Dravidicae et Austroasiaticae (praecipue Korku) mutuata, sed lexicon basicum nulla familia usque hodie nota attribuendum est.
Sydney Pollack
Sydney Pollack (natus familia oriunda e Russia Lafayette, Indiana die 1 Iulii 1934; Angelopoli die 26 Maii 2008 mortuus ) fuit clarus histrio, moderator cinematographicus et pellicularum factor Americanus.
Wyoming Comitatus (Novum Eboracum)
Wyoming Comitatus  (Anglice:  Wyoming County) est Novi Eboraci comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 43424 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Warsaw, anno 1841 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum haud Anglice domu (3.3 %) loquitur.
Partes orationis
Pars orationis (Graece ) est terminus grammaticus ad sententiae structuram articulatim discribendam designatus. Constat enim orationem hic in aequo esse cum sententia, et partes hic esse sententiae partes sive verba sive lexis, quae igitur elementa quaedam sunt, ex quibus sententia quaeque construitur.
Partes orationis insuper ad vocabularium in categorias sive classes lexicales distribuendum pertinent. Cum autem variis linguis eaedem non sint categoriae lexicales, respiciendum est quod quaeque lingua suam habet copiam (vel subcopiam) omnium classium lexicalium ab linguistis generalibus numeratarum. Constat autem inter nomen et verbum in omnibus linguis distingui oportere.
Antiquitas
Secundum Isidorum, "partes orationis primus Aristoteles duas tradidit, nomen et verbum; deinde Donatus octo definivit. Sed omnes ad illa duo principalia revertuntur, id est, ad nomen et verbum, quae significant personam et actum. Reliquae adpendices sunt et ex his originem trahunt. Nam pronomen ex nomine nascitur, cuius officio fungitur, ut orator → ille. Adverbium de nomine nascitur, ut doctus → docte. Participium de nomine et verbo, ut lego → legens. Coniunctio vero et praepositio vel interiectio in conplexu istarum cadunt. Ideo et nonnulli quinque partes definierunt, quia istae superfluae sunt."
Castrum Sancti Nicolai
Castrum Sancti Nicolai (Italiane: Castel San Niccolò) est municipium Italiae, circiter 2 770 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Clusentino, historica ac geographica terra, situm. Incolae Stratenses appellantur.
Castrum Sancti Nicolai nomen communis unum est sed caput municipii Strata in Clusentino est.
Fractiones
Barbiano, Battifolle, Borgo alla Collina, Castello, Garliano, Pagliericcio, Pratarutoli, Prato di Strada, Rifiglio, Ristonchi, San Pancrazio, Santa Maria, Spalanni,Torre, Valgianni, Vertelli''
Renatus Arlati
Renatus Arlati (Turici natus die 29 Martii 1936; mortuus in Aquis Helveticis die 31 Martii 2005) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1996 Praemium Schiller accepit.
Andreas Pierucci
Andreas Pierucci est scriptor latinus et magister natione Francogallus.
Carolus Renner
Carolus Renner (natus in Untertannowitz die 14 Decembris 1870; Vindobonae mortuus die 31 Decembris 1950), alumnus universitatis Vindobonensis, fuit politicorum peritus et Austriae praeses ab anno 1945 usque ad annum 1950.
Franciscus Mádl
Franciscus Mádl sive Hungarice Mádl Ferenc (natus in oppido Bánd die 29 Ianuarii 1931; mortuus Budapestini die 29 Maii 2011), alumnus universitatum Budapestinensis et Argentoratensis, est iuris consultus, rerum politicarum peritus qui fuit Hungariae praeses ab anno 2000 usque ad annum 2005.
Carolus Renner
Vita politica
Renner primo laborabat tamquam bibliotecarius parlamenti Vindobonensis. Postquam socialdemocraticis adhaesit, factus est - una cum Rudolpho Hilferding et Ottone Bauer - repraesentans sic dicti Austromarxismi. Haec motio voluit adaptare ideas sinistrorum ad problemata status multorum populorum. Renner operam dabat restruendae monarchiae ad statum magis foederalem. Ab anno 1907 Renner erat legatus in Austriaco consilio publico (Reichstag). Monarchia corrupta Renner creatus est regens gubernatorius (1918-20) et ab exteris negotiis minister (1918-20). Renner particeps erat in foedere de pace faciendo apud Sanctum Germanum in Laya ante portas Lutetiae situm.
Franciscus Jonas
Franciscus Jonas (Vindobonae natus 4 Octobris 1899; ibidem mortuus die 24 Aprilis 1974), typographus, fuit politicus. Ab anno 1951 usque ad annum 1965 praefectus urbi Vindobonae deinde a die 9 Iunii 1965 ad 24 Aprilis 1974 praeses Austriae fuit. Corpus est in Mediis Sepulcris Vindobonae humatum.
Jonas fovebat semper notiones Foederationis Esperanticae Austriacae.
Planus Castanearius
Planus Castanearius (vel unus Planus ) (Italiane: Piancastagnaio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 190 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm. Incolae Planenses appellantur.
Ioel Joubert
Ioel Joubert, est magister atque scriptor latinus natione Francogallus.
Andorra
Gubernatio politicaque
Andorra est constitutionalis parlamentarius principatus, cuius constitutio die 14 Martii 1993 probata est.
Civitatis praefectura est coprincipibus: Condominium Urgellensi episcopo et Rei Publicae Francicae praesidi (ut Comitis Fuxii successor).
Consilium Generale (Catalaunice Consell General) est "legisferum organum", cum viginti octo membris quoque quattuor anno electis, pariter populum septemque parochias repraesentantibus.
Gubernatio exsecutivum est organum. Hodie a gubernationis duce (Marc Forné Molné, Consilio Generale electo) et decem administris componitur.
Communia (Catalaunice Comuns) civilis parochiarum repraesentationis administrationisque sunt "organa".
Politico-administrativa ordinatio
Andorra in septem parochias divisa est:
Parochiae Ordini, Massanae Sanctique Iuliani Ligeris in quarts et Canilli in veïnats divisae sunt.
Nexus externi
🇬🇷
Formica
Formica est quaelibet ex permultis speciebus insectorum socialium familiae Formicidarum et, cum vespis apibusque insectis cognatis, ordinis Hymenopterorum. Formicae se evolvebant ex maioribus vesparum similibus medio Aevo Cretaceo, abhinc annorum 110 ad 130 milliones, et se latissime variabant postquam plantae florentes ortae erant. Plus quam 12 500 ex summa aestimata 22 000 specierum a zoologis descriptae sunt. Earum antennis sicut cubita curva et propriá structurá sicut nodus quae tenuissimum corpus medium conformat facile agnoscuntur.
Formicae colonias in paene omnibus orbis terrarum regionibus aedificant. Solae regiones formicis omnino carentes sunt Antarctica et paucae insulae inhospitales. Formicae in plurimis oecosystematibus vigent, ubi in 15–25 centesimis biomassae animalium terrestrium consistere possunt. Prosperitas in permultis circumiectibus earum organizationi sociali facultatique mutandarum habitationum, adhibendarum opium, et sui defendendarum tributa est. Earum coevolutio diutina cum aliis speciebus ad coniunctiones mimeticas, commensales, parasiticas, mutuas impulit.
Societatibus formicarum sunt divisio laboris, communicatio inter singulos, et potestas solvendarum difficultatum multiplicum. Hae similitudines cum societatibus humanis entomologos aliosque spectatores diu excitaverunt, proque quaestione studii fuerunt. Multae culturae humanae formicis in arte coquinaria, medicina, et ritibus utuntur. Nonnullae species magni fiunt in earum persona ut procuratores biologicae pestium moderationis. Earum autem facultas adhibendarum opium eas contendere cum hominibus cogere potest, quia eae messes laedere et in aedificia invadere possunt. Nonnullae species, sicut Solenopsis invicta, habentur species invasiva, quae se facile confirmant in regionibus ubi fortuito introductae sunt. Saepe ad habitandum colonia cumulum magnum aedificat.
Taxinomia et evolutio
Aevo Cretaceo, nonnullae formicarum priscarum species late in supercontinente Laurasia (Hemisphaerio Septentrionali) errabant. Contra numeros aliorum insectorum, eae formicae erant rarae, fortasse solum 1 centesima omnium insectorum illius temporis. Eae autem dominatum ceperunt post radiationem adaptivam Aevo Palaeogeno ineunte. Ab aevis Oligocaeno et Miocaeno, formicae factae sunt 20–40 centesimae omnium insectorum in maioribus fossilium depositis inventorum. Ex speciebus quae Eocaeno vivebant, circa unum ex decem generibus ad praesentem supervivunt. Genera iam exstantia sunt 56 centesimae generum in fossilibus in sucino Baltico conservatorum (Oligocaeno ineunte), et 92 centesimae generum in sucino Dominicano (ut videtur Miocaeno ineunte).
Membra epifamiliae Termitoidarum, quamquam in variis linguis formicae albae appellantur, formicae non existimantur; quae pertinent revera ad ordinem Isopterorum. Termitoidae, aliis Blattodeis et Mantidis artius cognatae, etiam sunt eusociales, sed inter se magnopere in genetica reproductionis variantur. Quod earum structura socialis eiusdem formicarum similis est evolutioni convergenti tribuitur. Mutillidae ad magnas formicas accedunt, sed Vespoidea feminea sine alis sunt.
Piccolo mondo antico
Piccolo mondo antico (Italiane, significatio: Parvus mundus antiquus) est clara mythistoria scriptoris Italici Antonii Fogazzaro anno 1895 edita, in qua enarratur familiae vita Valsoldae, vici lacui Ceresio adiacentis, aetate Bellorum de libertate Italiana.
Rudolphus Kirchschläger
Rudolphus Kirchschläger (natus in Niederkappel die 20 Martii 1915; Vindobonae mortuus die 30 Martii 2000) ubi iuribus studuit, fuit politicus et a die 8 Iulii 1974 usque ad 8 Iulii 1986 praeses Austriae. Alumnus fuit universitatis Vindobonensis.
Gaius Calpurnius Aviola
Gaius Calpurnius Aviola (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 24 consul suffectus creatus est et anno 37/38 proconsul Asiam administravit. Plerique putant eum ab Acilio quodam adaptatum et hunc Acilium Aviolam esse, qui anno 21 legatus Augusti pro praetore Galliae Lugdunensis contra motum Gallorum Iulio Sacroviro et Iulio Floro ducibus pugnavit.
Spurius Postumius Albus Regillensis
Familia
Pater eius Spurius Postumius A.f. Albus Regillensis anno 466 a.C.n. consul et 451 a.C.n. Decemvir legibus scribundis fuit postquam Athenas ad leges Graecas, imprimis illas Solonis inclitas leges cognoscendas missus erat.
Cursus honorum
Ipse Spurius anno 432 a.C.n. tribunus militum consulari potestate electus est. Cum eo et Lucius Pinarius Mamercinus et Lucius Furius Medullinus hunc magistratum administraverunt. Eo anno vis morbi, qui antea urbem vexaverat, diminuta est et Aequi et Volsci bellum paraverunt, non iam gesserunt. Anno 431 legatus dictatoris Auli Postumii Tuberti copias contra Aequos duxit.
Bruno Franciscus Straub
Brunó Franciscus Straub (Varadini urbis tunc ad Imperium Austro-Hungaricum pertinentis hodie ad Romaniam natus die 5 Ianuarii 1914; Aquinci mortuus die 15 Februarii 1996) fuit biocheicus, politicorum peritus et Hungariae praeses.
Basilica Sanctae Praxedis
Basilica Sanctae Praxedis est ecclesia Medio Aevo prisco aedificata Romae et titulus cardinalitius Ecclesiae Catholicae Romanae. Iuxta Sanctae Mariae Maiorem basilicam in Esquilino colle sita est.
Prima ecclesia huius siti verisimiliter a papa Siricio (ab anno 384 usque ad 399) aedificata est. Forsan antea antiquissima ecclesia a quadam Praxede dedicata ibi fuit. Ab anno 817 usque ad 824 papa Paschalis I novam ecclesiam aedificavit. Aedificium et ornamenta sunt similia eorum Antiquitatis Posterioris (vide Renascantiam Carolingianam). Ecclesia imprimis nota est ob opera musiva.
Lucas Devoldere
Lucas Devoldere, Gandavensis, est latinista, historicus et mystagogus latinus urbis Gandavi.
Albertus Bächtold
Albertus Bächtold (natus in Wilchingen die 3 Ianuarii 1891; mortuus in Grüningen die 27 Octobris 1981) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1971 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Birgitta Granata
Birgitta Granata, est scriptrix latina, uxor est Iohannis Granatae.
Sanctuarium Alverniae
Sanctuarium Alverniae (Italiane: Santuario della Verna) est ecclesia et locus Franciscanus Italiae, in municipio Clusae, in provincia Arretina, in Clusentino et in Tuscia Regione.
Clusium (Provincia Arretina)
Clusium  vel Clusa  (alia nomina: Clusae -arum, Clusium Alverniae, Clusium in Clusentino) (Italiane Chiusi della Verna) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 2 080 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Agro Clusentino, historica ac geographica terra, situm. Incolae Clusenses appellantur.
Fractiones
Biforco, Compito, Corezzo, Corsalone, Dama in Casentino, Case Nuove, Frassineta, Gargiano, Giampereta, La Beccia, La Rocca, Rimbocchi, Sarna, Val della Meta, Vallebona, Vezzano
Pronomen
Linguae Latinae sunt multa pronomina:
Omnia illa pronomina praeter personalis Latine adiectivorum vice quoque funguntur et nominibus adponi possunt. Multa adiectiva personalia quoque interdum pronominum locum implere possunt, sicut alius, alter, uter, omnis, ...
Arpadus Göncz
Arpadus Göncz sive Hungarice Göncz Árpád (Aquinci natus die 10 Februarii 1922; die 6 Octobris 2015 mortuus), alumnus universitatis Budapestinensis, scriptor litterarius necnon scaenicus et interpres operum Anglicorum, fuit Hungariae praeses a die 2 Maii 1990 usque ad 4 Iulii 2000, praecessore Matthia Szűrös.
Regna Asiae austro-orientalis antiqua
Hic habes tabulam regnorum antiquorum quae in Asia meridio-orientali se succederunt.
Béla Nemeth
Béla Németh (sive Bela Nemeth) sive Adalbertus Németh, est poeta Latinus Hungaricus.
Daniel Baud-Bovy
Daniel Baud-Body (Genavae natus die 13 Aprilis 1870; ibidem mortuus die 19 Iunii 1958) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1928 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Castellio de Filiis Bocchi
Castellio de Filiis Bocchi (alia nomina: Castillio de Filiis Bocchi, Castrum Leonis de Filiis Bocchi) (Italiane: Castiglion Fibocchi) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 2 250 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Arretina situm. Incolae Castillionenses appellantur.
Franciscus Böni
Franciscus Böni (Vituduri natus die 17 Iunii 1952) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1989 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Palmyrus Vicarion
Comes Palmyrus Vicarion (Anglice count Palmiro Vicarion) est nomen quo usus est Christophorus Logue, poëta Anglicus, dum apud prelo Olympia Lutetiae mythistoriam eroticam titulo Lust duasque anthologias carminum popularium vel obscaenorum vel eroticorum inter annos 1954 et 1962 publicat.
Damaratus Corinthius
Damaratus (Dorice ) sive Demaratus fuit pater Tarquinii Prisci, quinti regis Romanorum, et avus Tarquinii Superbi, ultimi regis Romanorum.
De vita
Damaratus nobili Bacchiadarum genere Corinthio ortus se commercio cum Etruscis dedidit magnasque sibi divitias fecit mercium onera navibus suis exportando et importando. Cum Cypselus tyrannus Corinthi anno 657 a.C.n. factus esset, Damaratus, quippe qui Bacchidarum genere ortus esset, periclitatum se arbitratus Coritho fugit Tarquinios, ubi multos numerabat amicos. Non ante demigrasse creditur Damaratus quam Templum Apollinis (templum vetus dictum) Corinthi aedificatum esset (id est anno fere 655 a.C.n.), namque Etruscorum aedes quaedam satis similem formae speciem habere videntur ac monumentum illud Corinthium. Narrat enim Plinius Damaratum comitatos esse tres fictores—Euchira ('Habilem'), Diopum ('Praefectum'), Eugrammum ('Delineatorem')—a quibus, ut fertur, plastice sive ars fingendi Italiae tradita est.
Tarquiniis Damaratus domum sibi aedificavit et in familiaritatem venit Etruscae cuiusdam (nomen nescimus) nobili genere natae, quam in matrimonium duxit. Liberi duo nati sunt, Arruns et Lucumo, qui Etruscorum et Graecorum moribus eruditi sunt. Lucumo postea nomen sibi adsumpsit L. Tarquinium. Primogenito autem Arrunte vixdum, ut videtur, quadragenario mortuo etiam Damaratus pater luctu perditus mox diem supremum obiit ignorans nurum suam ventrem ferre. Quae cum ita essent, nesciebat Damaratus in testamento faciendo infantem advenam respicere. Itaque hereditatem adiit Lucumo, Egerius autem in nullam sortem bonorum natus est. Postea quidem Egerius patrui ope ad praefecturam urbis Collatinae admotus est.
Petrus Bichsel
Petrus Bichsel (Lucernae natus die 24 Martii 1935) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1987 de suis operibus omnibus dignatus est, qui Praemium Schiller acciperet. Anno 1999 Praemio Gottfried Kellerano, anno 2012 Praemio magno Schillerano laureatus est.
Thomas Klestil
Thomas Klestil (Vindobonae 4 Novembris 1932 natus; ibidem mortuus die 6 Iulii 2004), alumnus Universitatis Oeconomicae Vindobonensis, legatus meruit ab anno 1969 Angelopoli apud consulatum generalem, ab 1978 in urbe Novi Eboraci iuxta Nationes Unitas, ab anno 1982 usque in 1987 Vasingtoniae iuxta Civitates Foederatas. Die 8 Iulii 1992 praeses Austriae electus est, quo officio usque ad mortem functus est. Corpus est in Mediis Sepulcris Vindobonae humatum.
Piccolo mondo antico (pellicula)
Piccolo mondo antico est pellicula anno 1941 a Mario Soldati moderatore cinematographico Italico creata et ducta, secundum scriptoris Italici Antonii Fogazzaro fabulam eiusdem tituli. In hac pellcula agunt:
Helenius Acro
Helenius Acro fuit grammaticus Romanus saeculi 2 exeuntis. Commentarios (non servatos) ad Terentium, Horatium et forsan ad Persium composuit. Scholiae ei adscriptae vere saeculo 7 compositae sunt.
Marcus Decreton
Marcus Decreton, natione Belga, Geelensis, est historicus, genealogus et scriptor latinus.
Inecula Sluiter
thumb|Inecula Sluiter (2010) Inecula Sluiter, sive vulgo Ineke Sluiter, nata Amstelodami 13 November 1959, est philologa et scriptrix Latina Nederlandensis quae docet in Universitate Studiorum Leidensi.
Nicolaus Sallmann
Nicolaus Sallmann, natione Theotiscus, est professor in universitate Moguntina atque scriptor latinus.
Sodalis est Academiae Latinitati Fovendae
Beat Brechbühl
Beat Brechbühl (natus in Oppligen die 28 Iulii 1939) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1970 et 1999 Praemium Schiller accepit.
Nomenclatura chemica compositorum inorganicorum
Nomenclatura chemica compositorum inorganicorum est modus nominandorum compositorum chemicorum, hoc casū, inorganicorum. Hoc nomenclaturae systema haec composita, organicorum dissimilia, conglobat nominatque. In praesenti accepta sunt tria nomenclaturae systemata seu subsystemata:
Haec tria systemata fere omnia composita inorganica nominant, e quibus nomenclatura traditionalis extensissima est. Habet magnas ramificationes in alternativā physicā evolutione et varias interpretationes munerum basicorum cuiusque elementi ad effectum adducit.
Unio internationalis chemiae purae applicatae (IUPAC) regularum seriem applicabilem nomenclaturae compositorum inorganicorum commendat; quae "Liber Ruber" nuncupantur.
Societatis IUPAC nomenclatura chemiae organicae etiam est. Composita organica ea carbonium seu carboneum continentia sunt, generatim hydrogenio seu hydrogeno, oxygenio, nitrogenio seu azoto, sulphure seu sulphurio, borio seu boro, phosphoro et aliquibus halogeniis vincta. Reliqua composita ut composita inorganica classificantur, apud quorum communia mineralia sunt. Quae secundum regulas ab IUPAC statutas nominantur.
Composita inorganica secundum functionem chemicam quod efficiunt et secundum elementorum chemicorum numerum quod ea formant classificantur, particularibus nomenclaturae regulis cuique acervo. Functio chemica cuiuslibet substantiae pronitas est ad reagendum modo simili aliā praesente. Verbi gratiā, acida composita peculiares chemicas acidae functionis proprietates habent, quia omnia ea hydrogenii ion H+ dans habent; Bases peculiares huius acervi proprietates habent causā iontis OH-1 his in moleculis praesentis et causā receptorum protonum. Praecipuae functiones chemicae sunt: oxida, bases, acida et sales.
Alfredus Hitchcock
Alfredus Iosephus Hitchcock Eques, KBE, vulgo Alfred Joseph Hitchcock (natus in vico Leytonstone in suburbana Londinii regione die 13 Augusti 1899; mortuus Angelopoli die 29 Aprilis 1980 ) fuit Anglicus pellicularum dispositor et factor ac scriptor scaenicus. Qui unus ex auctoritate gravissimis latissimeque investigatis factoribus pellicularum in historia cinematographica manet. Praecucurrit tot artificia generum dubitationis commotionisque psychologicae ut Magister Dubitationis appellabatur. Plus quam quinquaginta maiores pelliculas disposuit. Post felicem in cinemate Britannico in pelliculis mutis sonorisque cursum, in Ruscisilvam Californiae anno 1939 migravit.
Nomenclatura chemica compositorum inorganicorum
Elementorum formula nomenclaturaque
Elementa formulam Xn habent, ubi X quodlibet elementum chemicum et n valentia est. Nomenclatura e numerali Graecae originis praefixo et elementi nomine consistit. Numeralia Graecae originis praefixa inferā in tabulā colliguntur:
Oxida seu oxydata
Collocatur primum elementi X (quod quodlibet systematis periodici elementum esse potest) symbolum; deinde notatur oxygenii symbolum (O); denique, reciproce mutantur valentiae ambas inter atomos et, si possibile est, simplificantur. Ergo, formula X2On devenit, ubi n impar aut XOm est.
Quod ut, si elementi X (in formulā sinistrorsum) subindex 2 sit, oxidum non simplificetur implicat; nihilominus, si subindex 1 sit, oxidum simplificetur.
Si oxidi formula non simplificatur, elementi X valentia subindice oxygenii indicatur. Attamen, si formula simplificatur, elementi X valentia obtinenda est multiplicando bis oxygenii subindice.
Nomenclatura Stockiana
Nominantur substantivo "oxidum" aut "oxydatum" quod elementi X nomen casū genetivo sequitur, collocandā inter parentheses elementi X valentiā numeris Romanis aut elementi X nomine casū genetivo, collocandā deinde inter parentheses elementi X valentiā numeris Romanis, quae sequitur substantivum "oxidum" aut "oxydatum".
Exceptio est cum elementum X solum unam valentiam habet, quia valentia numeris Romanis non notatur.
Nomenclatura systematica
Nominantur collocando praefixo numerali, numerum atomorum oxygenii indicante, prae substantivo "oxidum" aut "oxydatum", quod sequitur elementi X nomen casū genetivo, praecessum etiam altero praefixo numerum atomorum elementi X indicante aut nominantur collocando praefixo numerali, numerum atomorum elementi X indicante, prae huius elementi nomine casū genetivo, quod sequitur substantivum "oxidum" aut "oxydatum", praecessum etiam altero praefixo numerum atomorum oxygenii indicante. Numeralia Graecae originis praefixa inferā in tabulā colliguntur:
Exceptio accidit cum elementum X solum unam valentiam habet, quia non notanda sunt praefixa numeralia prae utro elemento.
Videtur, igitur, ut, elemento X solum unam valentiam habente, eodem modo in nomenclaturā Stockianā systematicāqua nominetur.
Peroxida
Peroxida sunt cum oxygenium statū oxydationis seu valentiā modo peroxidorum cum aliquo metallorum genere (gregum I, II, XI et XII) efficit. Proprius peroxidorum grex ionte peroxido (O2-2) formatur.
Nomenclatura systematica
Haec composita generico termino "oxidum" seu "oxydatum", quem numerale praefixum numerum atomorum oxygenii indicans praecedit, nominantur; hoc termino sequitur alterius elementi nomen casū genetivo et praecessum numerali praefixo numerum atomorum alterius elementi indicante. Alter modus nominandorum peroxidorum consistit e ponendo alterius elementi nomine casū genetivo et praecesso numerali praefixo numerum atomorum alterius elementi indicante, quod sequitur genericus terminus "oxidum" seu "oxydatum", quem numerale praefixum numerum atomorum oxygenii indicans praecedit.
Nomenclatura Stockiana
Peroxida generico termino "peroxidum" nominantur, quem sequitur alterius elementi nomen casū genetivo, quod vicissim sequitur alterius elementi valentia numeris Romanis et inter parentheses indicata, semper si est magis quam una. Alter modus nominandorum peroxidorum consistit e ponendo alterius elementi nomine casū genetivo, quod sequitur huius elementi valentia numeris Romanis et inter parentheses indicata, semper si est magis quam una; quam vicissim sequitur genericus terminus "peroxidum".
Formulatio
Formulantur eodem modo quam oxida; sed, pro usū oxygenii (O2-), est in usū ion peroxidum (O2-2).
Haec composita non simplificantur.
Anna (Aeneis)
Anna est persona Aeneidis, accurate Didonis soror. Hortatur Didonem movere de Sychaeum de Aenean. Postquam Aeneas fugit, Anna, ignara, facit fundamentum funeris Didoni cum rebus Aeneae. Cum vidat sororem mortua, illa lacrimat.
Temperatura Planckiana
Temperatura Planckiana, TP imminuta, est unitas temperaturae a Maximiliano Planck constituta, quo
Elinor Ostrom
Elinor Ostrom (nata Angelopoli die 7 Augusti 1933, mortua Bloomingtoniae 12 Iunii 2012) fuit femina oeconomiae perita, quae una cum Oliverio E. Williamson anno 2009 praemium Nobelianum oeconomiae accepit propter studia theoriae lusoriae et oeconomiae politicae ad res communes et opes naturae pertinentia. Etiam rationibus oecosystematum ad naturam progendam studuit.
Huldericus Becher
Huldericus Becher (Berolini natus die 2 Ianuarii 1910; Basiliae mortuus in die 15 Aprilis 1990) fuit scriptor Germanicus fabularum mythistoriarumque. Anno 1976 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Oliverius E. Williamson
Oliverius Eaton Williamson (natus in Superiore Visconsiniae die 27 Septembris 1932; mortuus die 21 Maii 2020) fuit oeconomiae peritus, qui anno una cum Elinor Ostrom 2009 Praemium Nobelianum Oeconomiae accepit.
Iacobus Bührer
Iacobus Bührer (natus Turici die 8 Novembris 1882; Locarni mortuus die 22 Novembris 1975) fuit diurnarius et scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1966 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Kalimanus II (rex Bulgariae)
Kalimanus II Asenus (Bulgarice: Калиман II Асен, obiit 1256) fuit Tzar (Rex) Bulgarorum. Pater eius erat sebastokratores Alexander, frater regis Ioanni Aseni II, et rex Kalimanus I patruelis.
Ioannes Baptista Morgagni
Ioannes Baptista Morgagni (Fori Livii die 25 Februarii 1682 natus; Patavii die 5 Decembris 1771 obiit), fuit illustris medicus, studiosus anatomiae et pathologus Italicus, accurate pater ipse novae anatomiae.
Ioannes Baptista Morgagni appellatur “pat pathologicae anatomiae et recentioris medicinae auctor, sed ille non semper fuit tam clarus. In communitate scientifica Morgagni primum se statuit anno MDCCVI, cum Adversaria anatomica in primo volumine edidit,quae libros de medicina collegerunt. Ab anno MDCCXVII usque ad MDCCXIX quoque seriores publicationes contribuit. Unum maximorum operum, De sedibus et causis morborum per anatomen indagatis quinque, anno MDCCLXI promulgatum est, cum Morgagni annorum LXXIX habuit. Hoc opus demonstravit relationem inter organorum mutationes morbo affectas et morborum certorum signa. Morgagni animadversiones suas affectionum variarum per examinationes diligentes DC probationum corporum post mortem. Ante suam mortem Morgagni intellegere mutationes morbo affectas poterat, quae  sunt causae morborum mortisque. Hanc ob causam “Auctor anatomiae pathologicae” titulum Morgagni accepit.
Transvestitismus
Transvestitismus est vestiendum vestitum alterius sexus. Eo modo identitas gentis sentita exprimatur ,quod non praecipuum phaenomenon cinaedis est. Magnus Hirschfeld cognitionem anno 1910 formabat. Qui homines summatim, qui vestitum alterius sexus induunt, describebat. Hodie inter transvestitismum et transsexualitatem dignoscitur. Iam cognitio pristina transvestitismi cognitioni transgeneris congruit. Cui etiam cognitionis "induta quasi femina" (Anglice: Drag Queen/King), "invicem vestiens" (crossdresser) et "ars ornandi quasi femina" (Travestie).
Ioannes Baptista Morgagni
Vita
Sedecim annos natus Morgagni Bononiae, ubi discipulus Antonii Mariae Valsalva fuit, studia incepit et anno 1701 medicinae ac philosophiae doctor factus est.
Transvestitismus
Origines
Transvestitismus semper erat: iam in Aetate Aenea homines in Asia Minore cultus fertalitatis exercebant. Tum origines transvestitismi etiam in androgyna vitae notione antiquitate inveniuntur, sed vices sexuum et suum momentum volventibus annis commutabantur. Aetate Aenea in fronte femineum institutum stabat et colebatur. Prodigia mutationis sexuum magnum festum et rite momentum fuisse ad ritum. Eum in vestustissimis desideriis virorum femineam magicam Magnae Matris imitare manifestum est. Ea rite transsexualitas plerumque e causis fidei accipiebatur. Sexualis pars in recessu stabat. Vicinia cum natura colebatur. Ut fertilitatem, scientiam et potestatem feminae assequerentur viri sanguinem profluvium menstruum imitabant.
Antiquitas
Tum cultus androgynorum aliquid perspicuus erat. Animus apertus pervagatus evidens est, et qui iam lege vetere at exceptiis pertinebat. Ita in Bibliis in Deuteronomio Moyses, capite 22:5 dicunt: "non induetur mulier veste virili nec vir utetur veste feminea abominabilis enim apud Deum est qui facit haec." Praeterea androgyni in Graecis fabulis inveniuntur. Anima virilis viri et anima feminea feminae longe aliter ac ceteri exenuentur.
Ioannes Baptista Morgagni
Vita
Investigationes quae Bononiae fecit, Morgagni in primo volume Adversaria anatomica promulgavit. Anno 1707 Morgagni in Venetiam iit et illo tempore saepe apud universitatem Patavii fuit. Huius universitatis magister medicinae theoricae anno 1711 creatus est et usque ad mortem mansit, sed simul Morgagni medicus in Foro Livii erat.
Transvestitismus
Antiquitas
Ex quem cultu androgynorum et qua aequilitatae instituti masculini et femineae affectio provariaritae spectacula transvestitismi proficiscebatur. Etiam proprii heterosexuales homines inter celebrationes pro Dionyso et Heracle Romae et Athenarum in vestitis feminarum comparebant. Qui in ordine superiore numerabantur. Imperatores successivi sicut Heliogabalus vel Caligula sine causa in vestito feminarum comparebant. Nero bis virum desponsabat. Quod dicitur ipse semel tunicam rectam vestiebat. Etiam catamiti quasi femina vestiebant. Inter Megalesiam, petitores sacerdotiis in ceremoniis freneticis se ipsi castrabant et inter pompas pudendi in domis iacebant. Possessores domorum vestitum feminarum dabant.
Ioannes Baptista Morgagni
Vita
Anno 1769 Natio Germanica apud Universitatem eum proclamavit:Anatomicorum totius Europae Principem.
Transvestitismus
Religiones Europaeae
Denique cum orierentur religiones eorum qui in solum deum putant ac doctrina Christiana, doctrina Iudaea aut doctrina Mohammedi principatus masculini sexus constituebatur. Vestitus feminarum viris etiam modo ut latebrae profugi vel in fabulis sine feminis actis licebat.
Ioannes Baptista Morgagni
Vita
Morgagni fuit etiam studiosus Linguae Latinae, archeologus, botanicus ac historicus.
Transvestitismus
Usque ad nostram aetatem
Vicensimo saeculo, vires imprimis ipsi celabant ad culmen mundanum faciendum aut ex diverso feminae ad cursuum faciendum. His temporibus transvestiti personam alterius sexuus ex libidine accipiunt naturalem sexum suum non abnegantes. Saepe accomodatio sexus peragitur, quae viae transsexualitatis alioquin etiam in Germania critice conspiciuntur.
Miratio
Miratio est brevis mentis et corporis affectio, responsum terrendi quod animalia et homines experiuntur exitus eventús improvisi. Mirationi ulla valentia esse potest, vel media vel modica, aut iucunda aut inucunda, aut positiva aut negativa. Miratio post stimulum sensum in variis virium gradibus fieri potest, ab admiratione maxima, quae responsum pugnandi aut volandi, ad admirationem minimam, quae responsum haud grave inducere potest. Fons origove mirationis vel res quae mirationem efficit metonymice mirum appellatur.
Icarus
Icarus (Graece: Ἴκαρος, Etrusce: Vicare) secundum mythologiam Graecam fuit Daedali et Naucratis filius. Natus Athenis cum patre in Creta retentus erat. Pater alis ad effugiendum constructis filium monuit, ne prope solem volaret. Icarus tamen, cum altius in caelo efferretur, cera pennas coniungenti liquefacta in pelagus cecidit. Quod mare etiam nunc Icarium pelagus appellatur, in quo insula quaedam sita est, quae nomen Icariae ab eo traxit.
Icari fabula inter clarissimas Metamorphoseon ab Ovidio scriptarum numeratur.
Rudolphus Huckemann
Rudolphus Huckemann, est scriptor latinus natione Theotiscus.
Passumena terra
Passumena terra, deinde Clusentinus  (alia nomina: Ager Clusentinus ) (Italiane: Casentino) est geographica ac historica terra in Tuscia et in Provincia Arretina, ad septemtrionem Arretii sita. Clusentinus Vallis Arni superior pars est.
Otto Wirz
Otto Wirz (natus in Olten die 3 Novembris 1877; mortuus in Gunten am Thunersee die 2 Septembris 1946) fuit scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 1945 operum omnium eius gratia Praemium Schiller accepit.
Mons Serratus
Mons Serratus (Catalanice: Montserrat) est mons praecipuus ac mysticissimus Cataloniae, in media regione situs. Ibi est abbatia Benedictina sacra Matri Dei, quae nomine montis nominatur.
Nomen Catalanum Montserrat de verbis 'mont' (Catalanice: mons) et 'serrat' (Catalanice: montes continui) deducitur, cuius verbum de Latino serra vicissim oritur, quia forma similis huic instrumento est.
Mons
Est massa montium de formis singularibus prope flumen Lubricatum (Catalanice: Llobregat), cuius summus mons Sancti Hieronymi (altus 1237.4 metra) est. Per millennia, motus isostatici et tectonici, ac mutationes climaticae et erosiones formas asperas cum altis parietibus et massis sinuosis factis de conglobatione rosea et argilla fecerunt. Interiore monte, generis carstici erosio cavernas, puteos et torrentes fecit.
Silva, quae praecipue quercubus abundat, est Mediterranea. Inter diversas aves sunt Ptyonoprognes rupestres, Tachymarptes melbae, et Tichodromae murariae. Ad diversa mammalia sunt sciuri, genettae, vespertiliones, apri, et caprae.
Sacra
Anno 880, opiliones de caelo claram lucem cum pulchro melo viderunt. Simulacrum imaginis Virginis Mariae in caverna inventum est. Itaque die 27 Aprilis celebratur dies Matris Dei Montiserrati, patronae Cataloniae. Sanctae Mariae imago, extremo saeculo XII sub Romanico de materia facta, nigra est, quod pingue de Berenice materiam longius fuscavit, inde a vulgo dicitur La Moreneta (Catalanice, 'fusca puella').
Abbatia
Origo abbatiae non cogniscitur, sed prope annum 880 cernitur. Certum est prope annum 1011 Olibam, abbatem monasterii Sanctae Mariae Rivi Pollentis, monasterium in eodem loco, in quo parvum templum erat, ad venerandam Virginis imaginem condidisse. Monasterium sanctuarium factum est, ob eam rem donationum causa crevit.
Saeculo XII exeunte, numerus monachorum duodecim erat, quod necesse erat ut abbatia creata esset. Saeculo XVI, basilica aedificata est, sed annis 1811 et 1812 a copiis neapolionicis incensa est. Anno 1835, regente Hispaniae regina Maria Christina, passa est confiscationem, factam a primo ministro Mendizábal. Anno 1844, vita in monasterio refecta est. Saeculis XIX et XX restituta est basilica.
Virolai
Virolai est hymnus Sanctae Mariae dicatus, ab Hyacintho Verdaguer anno 1880 scriptus commemorationis milium annorum conditus monasterii causa, cum musica ab Iosepho Rodoreda composita.
Margarita Sarfatti
Margarita Sarfatti ( Venetiae familia Iudaica Margherita Grassini die 8 Aprilis 1880 nata; Cavalascae die 30 Octobris 1961 mortua), diurnaria, artis patrona et collectrix, fuit multos annos dictatoris Italiae Beniti Mussolini amans, accurate ab anno 1912, tunc Benitus iuvenis rerum politicarum peritus Factionis Socialisticae, usque ad annum 1938 cum Mussolini Adolfi Hitler exemplum consecutus est et vexationes et infames leges contra Iudaeos decrevit. Illo tempore propter ipsas vexationes et leges Fascismi contra Iudaeos Sarfatti in Argentinam migravit, etiam post in patriam reditum anno 1947 Sarfatti tamen in artis mundo semper mulier nota mansit.
Benedictus Damon
Benedictus Damon (Genavae natus Serge Laplace anno 1960) est scriptor Helveticus fabularum mythistoriarumque. Anno 2002 operis  Le Passage du sableur gratia Praemium Schilleranum accepit.