cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pneumonia
Pneumoniae primariae et secundariae
Auctores pneumoniarum primariarum sunt in primis Streptococci pneumoniae, qui etiam pneumococci nominantur, Haemophili influenzae, mycoplasmata, chlamydiae, Legionella pneumophilae, vel adenoviridae, influenzaviri, et parainfluenzaviri. Pneumoniarum secundariarum autem auctores frequentes sunt herpesviridae (CMV, HSV), fungi, inter eos pneumocystis jirovecii, protozoa, in iis toxoplasmata et bacteria anaerobica.
Classificatio secundum locum originis
Pneumoniae etiam discernuntur, quo tempore atque quo loco ortae sint:
Epidemiologia
Pneumonia, quae ambulantem adficit, est morbus contagiosus frequentissimus per orbem terrarum enumerando percensatus. Quam ob rem magni momenti est in oeconomia et medicina. Circa 90 centesimae pneumoniarum huius generis bacteriorum causa nascuntur. Bacterium frequentissimum est Streptococcus pneumoniae (25-45%), sequitur Haemophilus influenzae (10-20%); inter adulescentulos Mycoplasma pneumoniae quoque magni momenti est (10-12%). In 10-25% pneumoniarum etiam viri, plerumque uno tempore cum bacteriis, reperiri possunt, primi sunt inter eos influenzaviri.
Pneumoniae typicae et atypicae
Est denique alio modo pneumonias discernendi: pneumonia typica, quae a bacteriis quibusdam creatur, separatur a pneumonia atypica, quae a viris vel fungis vel bacteriis numquam nisi intra cellulis vivis creatur.
Praeterea dicitur duae inter se differe in imaginibus radiatione Roentgensi factis, sed concedendum est notas in imaginibus non certissime indicare, ut pneumonia sit typica aut atypica.
Antibioticis, chemotherapeuticis immunosuppressivisque inventis et hominibus longius viventibus pneumoniae a viris et a bacteriis in cellulis viventibus creatae magis magisque incidunt, quamquam nihilo minus plerumque pneumoniarum a bacteriis creantur.
Praecipue affecti
In magno periculo sunt homines aliquibus rebus infirmati. Inter eas sunt:
Etiam in periculo sunt qui acidum gastricum adspirent, qui sunt lecto affixi, per tubum aut per tracheostoma ventilati, radiatione exponati vel tabacum fumantes, qui infarctum cordis aut emboliam pulmonis acceperunt, quorum bronchus alter (exempi gratia cancro) obstructus est.
Notae pneumoniae
Pneumonia typica subito incipere solet erumpitque cum tussi et dyspnoea. Pneumoniae affecti spiritum non modo aegre sed etiam crebrius ducunt. Quibusdam necesse est musculis adiuvantibus uti, ut spiritum trahant. Habent etiam febrim magnam, pituitam purulentam, dolores pectoris, umorem in cavo pleurico. Frigus percurrit eorum corpus, cor palpitat celerius.
Pneumonia atypica autem lente incipere solet, etiam secum fert tussim et dispnoeam lenem. Tussientes sputum paucum clarumque exscreant et solum febriculam patiuntur. Caput corpusque eorum dolere solent.
Fridericus Miescher
Fridericus Miescher, filius physiologi et pathologi Friderici Miescher-His (1811-1887), fuit etiam medicus et professor physiologia e apud universitatem Basiliae. Primum anno 1869 acida nucleica invenit et quae modus respiratio nis ex dioxidi carbonis densitate in sanguini pendet.
Provincia Vicetina
Provincia Vicetina (alia nomina: Provincia Vicentina, Provincia Vicetiensis , Provincia Vicetiae, Provincia Vicentiae) (Italiane: Provincia di Vicenza, Venetice: Provincia de Vicensa) est provincia Italiae, circiter 869.813 incolarum, in Regione Venetia sita, cuius caput est Vicetia et cuius signum est VI.
Municipia in Provincia Vicetiensi
Municipia in Provincia Vicetiensi, cum urbe, 114 sunt. Urbes, oppida et municipia provinciae Latine vocari possunt.
Quarrata
Quarrata  vel Quarata  (etiam: Quarata Titianensis ; olim: Quadrata ) (Italiane: Quarrata) est oppidum Italiae et municipium, circiter 25 850 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Pistoriensi situm. Incolae Quarratini vel Quarratenses appellantur.
Historia
Usque ad annum 1959 Titiana et non Quarata sedis communalis fuit.
Fractiones
Barba, Buriano, Campiglio, Caserana, Casini, Catena, Colle, Ferruccia, Forrottoli, Lucciano, Montemagno, Montorio, Olmi, Santonuovo, Valenzatico, Vignole.
Baltimora (Terra Mariae)
Baltimora seu Baltimorum est maxima civitatis Terrae Mariae urbs, anno 1729 condita.
Columbopolis
Columbopolis est urbs maxima et caput civitatis Ohii. Anno 2005 urbs erat quinta decima a maxima in Civitatibus Foederatis Americae. Anno 1812 condita est et ex Christophoro Columbo nominata.
Cardinalis cardinalis
Cardinalis cardinalis est species avium familiae Paridarum ordinis Passeriformium. In America Septentrionali, orientales Canadae regionibus, et Civitatibus Foederatis continentalibus endemica est.
Mons Whitney
Mons Whitney est altissimus in Civitatum Foederatarum confinibus mons, culmine 4421 m (14 505 pedum) supra maris aequor. Mons in Serra Nivata ad finem comitatuum Inyo et Tulare Californiae situs est, fere 136.2 km (84.6 milia passum) ad occidentem-septentrio-occidentem infimi Americae Septentrionalis loci, apud Pelvem Badwater in Vivario Nationali Vallis Mortis, 86 m (282 pedes) infra maris aequor. Occidentalis montis clivus intra Vivarium Nationalis Sequoia iacet, et culmen est meridianus Tramitis Ioannis Muir (Anglice: John Muir Trail) terminus, qui 341.0 km (211.9 milia passum) ab Insulis Felicibus (Happy Isles) in Valle Yosemite patet. Clivus orientalis in Silva Nationali Inyo in Comitatu Inyo iacet.
Carolus Szymanowski
Carolus Matthias Szymanowski (Polonice Karol Maciej Szymanowski, natus in Ucraina 6 Octobris 1882, mortuus Lausonii 29 Martii 1937) fuit compositor, clavilista, et musicologus Polonicus more impressionismi et atonalitatis. Inter eius compositionibus sunt operae Hagith et Król Roger atque quattuor symphoniae.
Marcus Cornelius Fronto
Marcus Cornelius Fronto fuit rhetor Latinus secundo saeculo, natus Cirtae in Numidia circa annum 100, consul suffectus 142, mortuus circa 170 vel paulo ante. Hadriano et Antonino Pio regnantibus, cursum honorum senatorium ingressus est : sed adversa valitudine impeditus proconsulatum Asiae renuntiare coactus est ac reliquam vitam litteris studendis peregit. In litteris verba rara antiqua inusitata multum aestimavit, quibus in orationibus suis saepe usus est. Marcus Aurelius et Lucius Verus, filii imperatoris Antonini Pii, clarissimi discipuli eius, eloquentiae Latinae praecepta ab eo perceperunt. Exstant epistolae quas Fronto et Marcus Aurelius inter se mittebant : multae lacunae tamen et loci incerti insunt quia e palimpsesto restitutae sunt.
Vita et opera
Marcus Cornelius Fronto fuit rhetor Romanus, qui secundus Ciceroni soli esse aestimabatur. Fronto anno nonagesimo quinto natus est, Cirtae in Numidia. In adulescentia Romam migravit, et indifferens de Africano genere fuisse videtur, recusans cum aliis Africanis consociare. Is septuaginta et unum annos praeter propter vixit, et anno centesimo sexagesimo sexto mortuus est, probabiliter Romae, sed locus ignotus est. Eius genus ignotum est: se "Libycum nomadum Libycorum " vocavit, sed eius nomen Cornelius valde Romanus est. Ergo, verisimilis est ab Romano genere natus esse, sed maiores Africanos habuisse. Eruditus Romae et Carthagine, is ab imperatore Antonino Pio conduxitur, causa instituendi Marci Aurelii et Lucii Veri, eius adoptatos filios. Senex, conflictus est Fronto longe morbo podagrae, genere arthritidis, quo magnum tempus sumere cubans in lecto coactus est. Putatur eum mortuum esse ob morbum Antoninum, quem ad Romam post bellum Parthicum venit, etsi non confirmatum est. Ante inventum eorum litterarum, maior pars cognitionis de Frontone ex scriptis aliorum scriptorum, potissimum ex Noctibus Atticis Auli Gellii, notus est. Tamen, Fronto, in Noctibus Atticis, dicere sententias Gellii, potius quam sententias suas, videtur. Ergo, Noctes Atticae probabiliter non est optimus fons rerum de Frontone. Fronto consulatum suffectum anno centesimo quadragesimo tertio gessit.
Marcus Cornelius Fronto praeclarissimus rhetor erat. Fama Frontonis similis Ciceroni, Catoni, et aliis erat. In libro Fronto et Roma Antonina, auctor Edward Champlin, narrans curriculum Frontonis scribit, "Fronto ab hominibus aequaevis, cum gravi Marco [Aurelio] principe, et ab sequentibus aetatibus amabantur et maxime observati sunt. Certe ducens ingenium Latinarum litterarum per tria regna erat, et sequentibus aetatibus secundus Cicero esse perceptus est. Optimus advocatus suae aetatis notus est. Intimus amicus et consiliator principalis familiae maior quam triginta annos erat, et magister et mentor duorum imperatorum [Marci Aurelii et Lucii Veri] erat. Tantus congestus rerum gestarum rarus ulla aetate est . . . (pagina duae)." Omnes autem orationes Frontonis amissae sunt, sed oratio praeclarissima In Christianos vocata est, cui in Octavio Minucii Felicis responsum erat.
Fronto optima fama periti rhetoris fructus est usque ad annum millesimum octogentesimum quintum decimum, cum aliquot eius litterae ad Marcum Aurelium ab Cardinale Angelo Mai inventae sunt in manuscripto deleticio in bibliotheca Ambrosiana Milani. Quattuor post diebus, Mai plurem huius manuscripti in urbe Vaticana. Ante inventum harum litterarum, duo opera solum Frontoni attributa sunt, De Nominum Verborumque Differentiis et Exempla Elocutionem. Ambo comentarii grammatici sunt. Secundum opus tamen vere Arusiano Messio scriptum est. His litteris lectis, opera plurimum iudicium severum ab multis philologis, quibus litteras male scriptas esse putaverunt, toleraverunt. Hi philologi litteras utiles esse solum ad discendum de antiquioribus litteris Latinis putaverunt. Quod hae litterae privatae erant et non destinatae publicatae esse erant, Fronto minus sollicitus esse de arte rhetorica et sollicitior esse de privata re inter se et Marcum Aurelium videtur. Ergo, duo homines disputationes de suo salute (de quo saepe collocuti sunt, quod Fronto saepe aegrotabat) et themates Marci Aurelii habuerunt. Multi philologi, frustrati mala arte litterarum, neglegere res litterarum maluerunt et melius fuisse si litterae numquam inventae essent, proposuerunt. Tamen, alii philologi, litteris lectis, Frontonem libidinosam affinitatem cum Marco Aurelio habuisse putaverunt, cum hoc genus affinitatis (inter futurum imperatorem et Frontonis vetustiorem magistrum) inusitatum esset et fere prohibitum esset. Haec ratio litteris a Marco Aurelio sustinetur, in quibus Frontonem vocavit, “magister carissime et dulcissime, quem...magis quam ipsam Romam desidero (Ad. M. Caes., iv. 5)” et “Fronto. . . mellitissime, meus amor, mea voluptas (Ad. M. Caes. iv. 6).” His rebus scriptis, facile visu quomodo modernus amatoriam affinitatem colligat. Haec affinitas sexualis tamen in nullis aequaevis historiis commemorata est, ne in historiis quidem quibus opprobria amaverunt, exempli gratia, in Historia Augusta, circa annum quadrigentesimo. Ergo, affinitas sexualis existisse non videtur. Fronto reditum ad linguam et stilum Latinae rei publicae (convenienter fame secundi Ciceronis, aecipui rhetoris rei publicae) suadebat. Famam a scriptoribus Latinis morositati habuit, cum maxima et obscura copia verborum. Aliquantum in aliquis litteris ex Marco Aurelio potest videri, cum ille verbis notis solum ex his litteris utatur, fortasse causa commovendi sui magistri. Stilus Frontonis “elocutia novella” vocatus est et artificiosa et morosa esse videtur, sed tamen multos sectatores, qui “Frontiani” vocati sunt, acquisivit.
Nexus externi
Textus Latinus et Graecus.
Abdalla Abdelazizi filius
Abdalla Abdelazizi filius gentis Saʿūd (vulgo ʿAbd Allāh ibn ʿAbd al-ʿAzīz Āl Saʿūd, litteris Arabicis ‏عبد الله بن عبد العزيز آل سعود; natus in Amchit die 1 Augusti 1924; Riadi die 23 Ianuarii 2015 mortuus), miles, fuit a die 1 Augusti 2005 Arabiae Saudianae rex. Successor fuit frater natu minor Salmanus Abdelazizi filius.
Niederhergheim
Niederhergheim est commune Francicum 1'021 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Echidna
Echidna (-ae, f.) (Graece ἔχιδνα 'vipera') est monstrum femininum immortale, partim femina partim anguis, in mythologia Graecorum antiquorum.
A Typhone et Echidna nati sunt Orthus, canis Geryonis, hydra Lernaea, Cerberus, Chimaera, leo Nemeaeus, draco Hesperidum, aquila Promethei, Scylla. Pugnae contra talia monstra immania in acceptissimis operibus artificum antiquorum spectare licet.
Fridericus (Terra Mariae)
Fridericus (Anglice: Frederick) est urbs in Comitatu Montgomery Terrae Mariae in Civitatibus Foederatis sita, etiam sedes comitatus Friderici. Anno 2010, numerus civium fuit 65 239.
Historia
Oppidum "Fridericum" a metatore Daniele Dulany anno 1744 designatum est, et post quattuor annos sedes novi comitatus factum est. Oppidum Fridericus ex Friderico Calvert appellatum est, qui erat solus Caroli Calvert, quinti Baronis Baltimorae, filius.
Thermae Carolinae
Thermae Carolinae (Bohemice Karlovy Vary, Germanice Karlsbad) est Cechiae urbs in Bohemia sita, in qua anno 2014 49,864 incolarum vixerunt. Ut nomen indicat, ibi sunt thermae, quae toto orbe clarissimae sunt. Haec urbs condita est anno 1370 ab imperatore Carolo IV, cuius nomen gerit.
Clara sunt Decreta Thermarum Carolinarum ex anno 1819.
Nuptiae Macedonum et Persarum (324 a.C.n.)
Nuptiae Macedonum et Persarum sive octoginta seu nonaginta sive duo et nonaginta aut etiam centum anno 324 a.C.n. uno quodam die vernali iussu Alexandri Magni ritu Persico celebratae sunt. Cena nuptialis iuxta urbem Susa habita est et a Charete sic descripta:
Addere oportet verba quae e Duridis Samii historiis citavit Athenaeus:
Coniugia nominatim relata
Virorum octo, feminarum sex fontes nomina referunt, videlicet:
Fortuna conubiorum
Maritorum plures aut polygami erant aut polygami postea fiebant. Matrimonium Seleuci et Apamae usque ad huius mortem continuisse censetur: urbes a Seleuco conditae nomen eius commemoraverunt, videlicet Apamea ad Orontem, Apamea ad Euphratem, aliae; una insuper (ad minimum) a filio Antiocho I condita, Apamea ad Maeandrum in Phrygia.
Ptolemaeus iam diu paelicem Thaidem habuit, cui anno fere 323 a.C.n. in matrimonium se iunxit, mox etiam Eurydicae, denuo Berenicae. An Artacamam repudiaverit nescitur. Alexander iam Roxanam in matrimonium duxerat et Barsinam, Artabazi filiam, paelicem habebat. Ille anno insequenti mortuus erit. Ipsa Roxane Statiram Drypetidemque, Hephaestionis uxorem, interfici curavit.
Cratero anno 321 mortuo, Amastris Lysimacho nupsit, qui iam duas vel plures uxores duxerat. Hephaestio eodem anno 324, Eumenes anno 317/316 mortuus erit.
Niffer
Niffer est commune Francicum 960 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Niedermorschwihr
Niedermorschwihr (Germanice Niedermorschweier) est commune Francicum 541 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Oberentzen
Oberentzen (Germanice  Oberenzen) est commune Francicum 579 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Oberbruck
Oberbruck est commune Francicum 428 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Metallurgia
Metallurgia sive metallica est materiarum scientia quae physicos chemicosque elementorum metallicorum mores, proprietates eorum compositorum, et eorum ligationes et mixturas investigat. Quae etiam est technologia, modus quo scientia ad usum metallorum adhibetur. Ab arte metallorum fabricandorum distinguitur.
Chimaera
Chimaera, Graece Χίμαιρα 'capra', fuit fera mythologica, quae in Lycia Iobate rege homines et pecudes vexabat. Cui monstro triformi caput leonis erat, cauda draconis et medium corpus caprae flammas exspirantis. Chimaera rebus gestis Bellerophontis inserta est, nec multum, praeter quod a Bellerophonte Pegaso vecto occisa est, apud antiquissimos narratum est.
Etiam asteroides Chimaerae nomine ornatus est.
De Chimaera monstro
Sunt, qui leonem flammas ex ore eruere putent, sed plurimi tamen a capra ignes iactari dicunt. Multae sunt picturae et statuae Chimaerae positae. Affinitates Chimaerae ambiguae sunt. Consentiunt paene omnes Chimaeram ab Echidna, monstro draconteo, genitam esse, sed sunt, qui eam ab Amisodaro Lycio alitam esse dicant.
De mytho
Chimaera unum est ex multis monstris mythologicis, quae mens humana excogitavit, nam alicubi quoque monstra similia fuerunt, sicut triplex "Chimaera" Neohetthaea in Carcemide reperta. Ex quo monstro nata sit Chimaera nostra, iam breviter explicavimus. Apud inferos inter alia monstra vivebat.
Ceterorum monstrorum modo Chimaera magnam hominibus et pecudibus molestiam adferebat, et idcirco moritura erat veluti fato mythologico. Itaque in mytho, Bellerophontis Glauci filii erat Chimaeram trucidare. Quae caedes mytho Bellerophontis inserta est. De concursu Glauci filii et Echidnae filiae varie narratum est. Paene omnes excitavit haec narratio: Bellerophon, cum Pegaso vectus frustra in Chimaeram sagittas coniecisset, in acie iaculi fixit plumbi glebam, quam deinde in os monstri trusit. Exinde plumbum ignibus liquefactum viscera Chimaerae exussit.
Balnea Montis Catini
Sententia
Sententiola municipalis est Salus.
Ionas Savimbi
Ionas Savimbi (natus in Lucusse, urbe provinciae Angoliae Moxico die 3 Augusti 1934; necatus est in proelio die 22 Februarii 2002) fuit politicorum peritus Angoliae et inter bellum civile factionis militaris UNITA dux.
Balnea Montis Catini
Thermae
Balnea Montis Catini celeberrimae thermae et balnea sunt.
Iosephus Eduardus dos Santos
Iosephus Eduardus dos Santos (natus Luandae die 28 Augusti 1942; mortuus die 8 Iulii 2022), alumnus Polytechnici Bacuensis in Atropatene, fuit politicus Angoliae. Factionis MPLA dux, a die 21 Septembris 1979 usque ad 26 Septembris 2017 praeses patriae meruit, successore Ioanne Lourenço.
Avialae
Avialae (portmanteau: 'avium alae') est cladus dinosauriorum volantium qui aves, sola dinosauria viva, comprehendit. Plerumque definitur omnia dinosauria theropoda avibus hodiernis artius quam deinonychosauriis conecta, quamquam definitiones aliae aliquando adhibentur.
archaeopteryx lithographica, e membro Solnhofensi in Bavaria temporis Iurassici exeuntis inventa, est prima avialarum nota cui fortasse erat facultas volandi per se. Nonnullae autem avialae ex Iurassico exeunti in Formatione Tiaojishan in Sinis recentius inventae sunt, quae abhinc annorum 160 milliones vixerunt.
Miamia
Miamia (Anglice Miami) est secunda a maxima urbe in Florida in Civitatibus Foederatis Americae. Die 28 Iulii anno 1896 Miamia condita et coniuncta est.
Quamvis plurimae civitates in Civitatibus Foederatis Americanae Anglice loquuntur, plurimae civitates Miamiam ex America Latina veniunt. Cultura Hispanica vitam in urbe valdius adficiunt.
Damianus Antonius Franklin
Damianus Antonius Franklin (natus Cabindae, Angolia die 6 Augusti 1950; mortuus Africae Australis, die 28 Aprilis 2014) fuit praesens Luandae (Archidioecesis Luandensis) archiepiscopus.
Gulielmus Repschläger
Gulielmus (Wilhelm) Rebschläger (natus 17 Martii 1870 in oppido Strasburg (Marchia Brandenburgensis), mortuus Ianuario 1945 Berolini) vir publicus Theodiscus et sodalis primo SPD, deinde USPD, postremo KPD fuit.
Iuventus et munus
Post scholam finitam ab anno 1884 ad 1887 tirocinium fabri tignarii fecit. Deinde faber per totum Imperium Germanicum itinera fecit et ab anno 1893 Berolini vixit.
Vita publica
Anno 1894 ad collegium opificum et 1897 ad factionem SPD accessit. Anno 1917, cum inter sodales SPD de aere alieno ad primum bellum mundanum gerendum disputaretur, cum aliis SPD relliquit et USPD condidit, quod haec factio contra bellum continuandum censebat. Anno 1925, cum USPD divisa est, ad communistas accessit. Anno 1921 dux collegii opificum fabrorum Berolini regionis electus est et ab anno 1925 legatus ad domum legatorum Berolini fuit. Anno 1928 legatus ad Diaetam Imperii Germanici electus est et ad annum 1930 mansit, cum parlamentum dissolutum esset. Mense Novembri eiusdem anni propter commentarios aliqoas in diurno Communistarum perduellionis accusatus, sed absolutus est. Quod autem finis vitae eius publicae fuit.
Proelium Pharsalicum
Proelium Pharsalicum, seu Pugna Pharsalia, fuit ultimum magnum proelium Secundi Civilis Belli Romani, die 9 Augusti 48 a.C.n. pugnatum. In hoc pugna, legiones Caesaris et Popularum contra ingentem exercitum Pompeii et Optimatum impetum fecerunt. Pugna amissa, Pompieus ad Aegyptum fugit, ubi necatus est a militibus Regis Aegypti. Tunc Caesar per Africam et Europam processit ut deleret reliquum exercitus Senatus.
Proelium
Pompeius 45 000 peditum et 7000 equitum ducebat, Caesar 22 000 peditum et mille equitum. Pompeius, fugitus a Roma, castra statuit ad Pharsalum. Caesar castra sua apud Pompieum statuit. Cum duo exercitus congressi sint in campis circa Pharsalum, Enepius fluvius iacebat in lato sinistro Caesaris. Ideo, Pompeius imperavit omnes equites eius cum funditoribus et sagittariis ut peterent atque obruerent latum dextrum Caesaris. Caesar equites in lato dextro posuit etiam, et unicum obstipum quartum versus finxit. Exercitibus positibus, pedes coepit aggredi. Pompieus, temptans defatigare pedes Caesaris, imperavit milites ut consisterent. Imperatores Caesaris, Intellegentes insidiam, constituerunt ad medietatam etiam. Titus Labienus, summus dux sub Pompieo, et equites depulerant sinistrum latum Caesaris, sed quartus versus irruit et fugit equites Pompeii ad circumjectos colles. Diende versus circuegit et impetum fecit in tergum exercitus Pompeii. Simul, Caesar integrum tertium versus imperavit ut inpressionem faceret. Pressus undique, Pompeius sciit ipsum victum esse. Pompieus fugit, tradens exercitum et castrum et copias eius Caesari. Cum minus milites quam Pompieum tenuisset, Caesar adprime victoriosus fuit. Inter proelium, Caesar necavit 6000 militum Pompeii, sed amisit solum 1200 suorum. Reliqui milites Pompeii sese cum Caesare sociaverunt. Pompeio hac pugna devicto et insuper die 28 eiusdem anni necato ea quoque pars imperii, quae ad orientem spectat, dicioni Caesaris subiecta erat.
Euphorbiaceae
Euphorbiaceae sunt familia plantarum florentium ordinis Malpighialium, cui sunt circa 280 genera et fere 6000 specierum. Pleraeque sunt herbae zonarum tropicarum; multae sunt frutices arboresque. Species plerumque in tropicis Indomalaesiae Americaeque Australis regionibus endemicae sunt.
Usus
Nonnullae plantae sunt maximi momenti; exempli gratia, Hevea brasiliensis, Jatropha curcas, Manihot esculenta, et Ricinus communis. Multae excoluntur pro ornamento, sicut Euphorbia pulcherrima (Anglice: poinsettia). In America Septentrionali, Euphorbia esula et Sapium sebiferum, cum invadere soleant, plantae inutiles habentur. In medicina, nonnullae species sunt contra herpem simplicem efficaces.
Aemilius Salgari
Sie 25 Aprilis 1911, sibi mortem conscivet.
Abitibi-Témiscamingue
Abitibi-Témiscamingue est una septemdecim Quebeci regionum a septaginta novem municipiis constituta. Urbs Rouyn-Noranda est caput huius regionis, cui 143.872 incolarum anno 2007 sunt. Magna pars incolarum huius regionis (97.7 %) Francice loquuntur.
Guido Spoletensis (imperator)
Guido Spoletensis, recte Wido aut Wido II (natus die ignoto; obiit die 12 Decembris 894) fuit dux Langobardi Spoletii, rex Italiae ab anno 889, et a die 21 Februarii 891 usque ad annum 894 cum filio Lamberto Spoletensi imperator Sacri Romani Imperii.
Vita
Anno 885, papa creatus est quidam Stephanus sine adsensu imperatori Caroli Crassi. Cum hoc papa contra Saracenos imperatoris aucilium peteret, Carolus eum denegavit. Stephanus VI ergo contra Saracenos praesidium Guidonis Spolenensis, iam potentissimi principum Italiae, petivit. Mox, Carolo Crasso defuncto, Stephanus ipsum Guidonem imperatorem coronavit.
Augustinus Neto
Antonius Augustinus Neto (natus in Icolo e Bengo Angoliae die 17 Septembris 1922; mortuus Moscuae die 10 Septembris 1979), alumnus universitatum Conimbrigensis et Olisiponensis, politicus, poeta et medicus, qui fuit ab anno 1975 usque ad annum 1979 Angoliae primus praeses factus est. Post bellum pro independentia e Portugalia sub colonia per monocultura linorum.
Hodie dies natalis Neto feria nationalis Angolae.
Fossa Clodia
Fossa Clodia seu Clodia Maior ; deinde Claudiopolis (alia nomina: Clodia, Claudia, Clodium, Clugia) (Italiane: Chioggia) est urbs et municipium Italiae, circiter 49 750 incolarum, in regione Venetia et in urbe metropolitana Veneta situm. Est sedes dioecesis Clodiensis Ecclesiae Catholicae.
Ibi habitabant Ioannes de’ Dondi, eruditus, anno circiter 1330 natus, et Nicolaus de Comitibus, mercator, anno circiter 1395 natus.
Femur (os)
Os femoris, vel saepe simpliciter femur (TA: A02.5.04.002) dictum, vel os feminis est os membri inferioris hominis et animalium vertebratorum. In hominibus est longissimum ossium longorum.
Os femoris connectitur superius per acetabulum cum ossibus coxae, inferius autem, pars genus formans, cum tibia. Ibidem anterius articulationis femoro-tibialis patella sita est. Fibula autem alterum os cruris minime vero ossi femori coniunctum est, sed laterale tibiae adiacens.
Saepe senes fracturam femoris, accurate colli ossis femoris, patiuntur et ambulare non iam possunt, nisi osteosynthesi curantur.
Anatomia macroscopica
Compositum est os femoris os longum e corpore inter dua capita magna, quae sunt partes duarum articulorum (sive articulationum): supra, articulatio coxae, ossi coxae nexum, infra, articulatio genus, duobus ossibus, maioris tibiae enim et minoris fibulae. Articulatio genus est composita e duabus articulationibus, scilicet femorotibiali et femororpatellari, post dicta pro connexione cum ante locata patella. Solum superius caput dicitur: Caput ossis femoris; id per collum ossis femoris in corpus ossis femoris transit. Inferius corpus ad quattuor protuberantias insertionum musculorum notabiles tumescit, utroque latere binae: condylus et epicondylus medialis velut lateralis. Affiguntur utroque ossi femoris 23 musculi.
Caput ossis femoris
Loco ossis supremo caput ossis femoris, cum superficie fere sphaeram formante, locatum est. Summo eius, fovea capitis dicta, ligamentum capitis femoris (sive ligamentum teres femoris) triangulare abit; insuper ramus acetabularis arteriae obturatoriae pro capitis irrigatione sanguinea inest.
Collum ossis femoris
Musculi, qui collo affiguntur, sunt:
Corpus ossis femoris
Longitudo diaphysis (pars media inter metaphyses et epiphyses) hoc os longissimum ossium corporis exponit. Corporis extentio ab trochanteris minoris margine inferiore deorsum usque ad condylorum margines superiores. Quamquam de forma fere cylindrica, corporis facies tres triangularem circumferentiam formant: anterior aliquid convexa, laterales planae faciebus posterolateralibus ordinatis. Ossis corpus simul hominis longissimum convexitatem antrorsum directam ostendit, curvatura eius radium circiter 120 cm format. Facie posteriore linea aspera cum labris duobus, labio mediali et labio laterali, sursum et deorsum conspicue ad utrumque laterem divergentibus iacet. Eisdem inveniuntur canaliculi nutritivi, quibus vasa nutritiva per foramina nutritiva femur perveniunt
Musculi, qui corpori affiguntur, sunt:
Condyli et epicondyli ossis femoris
In parte inferiore crassities ossis femoris utroque condylo plusquam utroque epicondylo formatur. Epicondylus lateralis mediali tenuior est.
Musculi, qui condylo epicondyloque laterali affiguntur, sunt:
Memento humero quoque duos epicondylos - medialem et lateralem - esse, sed tantum unum condylum - ex capitulo et trochlea constitutum.
Angulus CCD
Angulus centrum-collum-diaphysis (CCD) est angulus inter collum et diaphysin. Hanc angulum in uno contactu axibus duarum linearum in eodem plano, bina directionem in medio et colli et corporis ossis femoris sequens, definiri solet. In adultis valor normalis 126° calculatur, in recenter natibus vero angulus maior, 137°, proficitur, in infantulis etiam 140°; atque in senibus ibi minor, tantum 120 graduum.
Aspectus radiologici
Pleraeque structurae ossis imagine radiis X visibiles sunt. Variae explorationes radiologicae adhibentur; at ob defensionem damni radiis de consuetudine tantum partes ossis explorantur.
Irrigatio vascularis
Caput ossis, ut supra scriptum, ramo acetabulari arteriae obturatoriae (ex arteria iliaca interna) irrigatur, ceteres partes ab arteria profunda femoris (ex arteria femorali oriente), quae supra et arteria circumflexa femoris lateralis et arteria circumflexa femoris medialis, inferius rami perforantes tres vel quattuor corpus a posteriori cingentes, dimittit. Regio inferior, circum epicondylos, per rete anastomosibus patellaribus irrigatur. Aliquid irregulariter rami (vel arteriae geniculatae nominatae) ex arteria poplitea hanc influunt.
Corpus providentia vascularis
Providentia per arteriam femoralem fit, quae quattuor arterias perforantes ex systemate arteriarum profundarum femoris ad ossis femoris lineam asperam faciei posterioris mittit. Quaque ab arteria perforante una vel, rarius, duae arteriae nutritivae - quae non raro directe ab arteriis profundis emanent - per foramen nutritivum trans canaliculum nutritivum in corpus ossis femoris ingreditur. Hac de causa intra ossis operatione chirurgica (ut fracturae osteosynthesis) varietatem providentiae vascularis (numeri et cursus) cognoscere oportet.
Anatomia microscopica
Conspicuae et tantum sectione visibiles sunt trabeculae capitis ossis femoris.
Anatomia topographica
Femur os in medio femoris partis membri inferioris iacet. Descendit ab osse coxae deorsum et simul paululum obliquiter introrsum. Potissimum musculi femoris ossi cingunt, tantum superius ad lateram trochanterem maiorem velut inferius utrumque condylum - lateralem et medialem - digitis explorantibus tangi possunt. Distinguuntur tria compartimenta: anterius grex musculorum extensorum, posterius flexorum inveniuntur, medialiter grex adductorum. Ab osse medialiter arteria et vena femoralis, solum musculo vasto mediali separato, duo vasa sanguinea maiora fere recta in linea deorsum et sursum currunt. ad ossis lateralem, cum musculo adductoris magni intermittente, situm est nervus ischiadicus. Igitur fracturae cum discessu partium ossis periculum rupturae vasorum vel interruptio conductionum nervalium inest. Quaevis equidem fractura etiam sine tali discessu conspicuo decursum incruentatum non obstant.
Physiologia
Os femoris connectitur per articulationes supra cum osse coxae, inferius cum genu. Natura utriusque articuli diversa est. Praeterea ope musculorum complures complexiones motuum membri inferioris considerandae sunt.
Articulatio coxae
Articulatio coxae est articulus inter os femoris et os coxae, instar sphaerae. Eo modo motus triplices licet, fere semper motus mixtos:
Deformitates
Variationes mensurarum ossis femoris saepe observatur. In iuventute vel in senectute nonnulli variationes normales putantur.
Dysplasiae
Dysplasiae coxae maior in parte sunt dysplasiae articulationis ipsius.
Fracturae
Fracturae partium ossis femoris in coniunctione cum regionibus proximis intelleguntur. Hodie de fracturis pelvicis, fracturis coxae, et fracturis femoris dicitur. Fracturae coxae ad partes ossis femoris superiores spectant, fracturae femoris sensu strictu ad partes inferiores. Fracturae pelvicae vero imprimis fracturae ossium pelvis ostendunt.
Fracturae coxae
Fracturae coxae et intracapsularis et extracapsularis observatur. Non raro simul osteoporosis nota est. Fracturae autem sub utrumque trochanterem subtrochantericae vocantur - eae secundum Seinsheimer classificatae sunt.
Fracturae corporis
Fracturae corporis ossis femoris non raro in coniunctio cum polytraumate peligroso occurrit, frequentius in hominibus et iunioribus et senioribus.
Morbus Legg-Calvé-Perthes
In uno ex 1200 infantium morbus Legg–Calvé–Perthes cum necrosi capitis ossis femoris observatur.
Necrosis capitis femoris avascularis et osteonecrosis
Avascularis necrosis et osteonecrosis damnum irreversibile ossi interruptione irrigationis vascularis causa afferunt. Imprimis partes anterior et superior saepe affectae videntur. Causa v. g. possunt esse damnum corporis, diabetes mellitus, alcoholismus. Medicamenta quoque, ut glucocorticoida (vasoconstrictione causa) et anticoagulantia, necrosem capitis femoris perficere queant.
De consuetudine cursus morbi est longiter. Differentia est coxarthrosis destructiva rapida.
Oberhergheim
Oberhergheim est commune Francicum 1'200 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Saguenay–Lac-Saint-Jean
Saguenay–Lac-Saint-Jean est una septemdecim Quebeci regionum a octaginta municipiis constituta. Urbs Saguenay est caput huius regionis, cui 273.434 incolarum anno 2007 sunt. Magna pars incolarum huius regionis (99.7 %) Francice loquuntur.
Aenona
Aenona   seu Nona  (alia nomina: Aenana, Aemona ) (Croatice: Nin []; Italiane: Nona; Theodisce: Fleissenburg) est Urbs Croatiae, in Regione Iadrensi et in Dalmatia terra historica sita. Incolunt urbem 4 603 (ab anno 2001). Urbani Nonenses vel Aenonenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Aenona fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Nonensis est.
Langtonia Magna
Langtonia Magna (Anglice: Great Langton) est vicus circiter 116 incolarum iuxta Hambleton Comitatus Eboracensis septentrionalis in Anglia.
Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine
Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine est una septemdecim Quebeci regionum a quinquaginta municipiis constituta. Urbs Gaspé est caput huius regionis, cui 95.461 incolarum anno 2007 sunt. Magna pars incolarum huius regionis (92.1 %) Francice loquuntur.
Ioannes Whitgift
Ioannes Whitgift (natus circa annum 1530; mortuus die 29 Februarii 1604) fuit a mense Augusto 1583 usque ad mortem archiepiscopus Cantuariensis in Ecclesia Anglica.
Sphinx
Sphinx (Graece Σφίγξ, Boeotice Φίξ) est monstrum mythicum, cui sunt caput hominis, corpus leonis, alaeque falconis.
Sphingis parentes sunt Echidna et Orthos vel Typhon. Quae post mortem Laii, Creonte regente, in Monte Phicio prope Thebas sedet, ubi aenigma viatoribus proponit: quod animal mane quattuor pedibus, meridie duobus, vesperi tribus ambulat? Oedipus aenigma recte explicat: tale animal est homo.
Tisiphone
Tisiphone (Graece Τισιφόνη) est una ex Erinyibus, soror Megaerae et Alectonis. Erinyes sunt deae Graeciae vindeces, quae furore scelestis nocent. Erinyes sunt volucres mulieres saepe gerentes nigras vestes oculis madentibus sanguine.
Tisiphones nomen significat ultrix necis. Tisiphone vultum habet qui terrorem inspirat, crinem serpentium factum. Punit eos qui interficiant, praecipue qui consanguineos interficiant.
Vergilius dicit Tisiphonen esse custodem portae Tartari (Aen. 6.552 et seq.) Apud Statium, Oedipus eam invocat ad filios puniendos (Theb. 1.56 et seq.). Secundum Ovidi Metamorphosen, Tisiphone “fluidoque cruore rebentem induitur pallam; tortoque incingitur angue”.
Oberlarg
Oberlarg est commune Francicum 152 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Hermannus Ullstein
Hermannus Ullstein fuit editor Germanicus Berolini et dux societatis editricis  Ullstein-Verlag quae ad familiae eius pertinebat. Anno 1938 propter leges Nazismi contra Iudaeos et multas vexationes (Ullstein ad societatis venditionem coactus fuerat) in Civitates Foederatas Americae migravit.
Plavia Variscorum
Plavia Variscorum (Theodisce: Plauen) est urbs in Saxonia, sita ad flumen Alestram.
In oppido est museum Henrico Ohser dedicatum.
Iulia Concordia
Concordia, plenius Colonia Iulia Concordia (alia nomina: Clodia Concordia, Concordia Veneta) (Italiane Concordia Sagittaria) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 700 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm.
Historia
Condita fuit unde Via Annia ac Via Postumia transerant anno 711 a.V.c.
Aedificia egregia
Multa vestigia Romana habet, ut Thermae, casae, domi, theatrum, forum, pons, signa, multi nummi, ac horologium.
Ecclesia Catholica Romana
Iulia Concordia, cum Portu Naonis (VE), sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Concordiensis-Portus Naonis est.
Fractiones, vici et loci in municipio
Cavanella, Paludetto, Sindacale, Teson.
Mons Regalis (regio)
Mons Regalis  est una septemdecim Quebeci regionum a sedecim municipiis constituta. Urbs eiusdem nominis est caput huius regionis, cui 1.871.846 incolarum anno 2007 sunt. Magna pars incolarum huius regionis (63.8 %) Francice loquuntur.
Obermorschwiller
Obermorschwiller (Germanice Obermorschweiler) est commune Francicum 400 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Obermorschwihr
Obermorschwihr (Germanice Obermorschweier) est commune Francicum incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Capitale-Nationale
Capitale-Nationale est una septemdecim Quebeci regionum a  sexaginta septem municipiis constituta. Urbs Quebeci est caput huius regionis, cui 675450 incolarum anno 2007 sunt. Magna pars incolarum huius regionis (99.1 %) Francice loquuntur.
Prometheus vinctus
Prometheus vinctus (Graece Προμηθεὺς δεσμώτης) est tragoedia Aeschylo attributa, anno incerto docta. In qua fabula omnes personae prerter Io dei sunt qui non minus quam si homines essent laborant et dolore adficiuntur, eisdemque cupiditatibus agitantur. Prima pars trilogiae fuit; sequebantur Prometheus liberatus et fortasse Prometheus ignifer nisi prima pars trilogiae fuit. Non constat inter eruditos hodiernos utrum Aeschylus verus auctor sit necne.
Synopsis
In recente bello deorum Titanorum et Olympiacorum, Prometheus (Titanus quidam) Iovi favit et victoriam Olympiacorum maxima parte effecit. Prometheus, cum Iovem deleturum esse genus hominum cognosceret, hominibus ignem dedit ut se servarent. (Hoc in dramate ignis pro artibus hominum stat.) Iuppiter propter furtum Prometheum ad rupem per Hephaestum ligavit. Filiae Oceani visitant, dein pater Oceanus ipse visitat, cui Prometheus et apologiam praebet et Iovem ipsum fatis coerceri praedicit. Io advenit, quae sola hominis mortalis persona in dramate est, amore cuius Iuppiter captus est, quam Iuno in iuvencam mutavit et per solitudines furentem pepellit. Io de temporibus antiquis narrat, deinde Prometheus quae ei evenient praedicit: in Aegyptum venturam esse puellam, ab Iove sanatum iri, cui filium pariet. Nepos Ionis Hercules Prometheum ab rupibus liberabit. Prometheus choro nuntium secretum narrat: a qua femina Iuppiter regno olim depellatur. Mercurius, nuntius Olympiacorum, advenit ut hoc secretum Prometheo eripiat. Recusans Prometheus ad inferos tempestate furiosa verritur.
Personae
Κράτος καὶ Βία, Potentia et Vis
Ἥφαιστος, Vulcanus
Προμηθεύς, Prometheus, cuius nomen 'praemeditator' reddi possit
Χόρος Ὠκεανίδων, Chorus Oceanidum
Ὠκεανός, Oceanus, deus qui orbem terrarum circumvenit
Ἰὼ Ἰνάχου, Io (filia) Inachi
Ἑρμῆς, Mercurius
Res in extrema Scythia septentrionali agitur, in regione sine incolis. Saxum conspicuum est cui Prometheus adfigitur.
De trilogia et Aeschylea paternitate
Quid hac fabula sibi proposuerit Aeschylus difficile dictu est cum duae partes trilogiae desunt. Post Prometheum vinctum sequebatur Prometheus liberatus in qua tragoedia Hercules aquilam Titanis iecur rodentem interficiebat et aliquo modo nobis ignoto Prometheus cum Iove reconciliabatur. Ad eandem trilogiam inter titulos servatos Prometheus ignifer pertinere potuit, sive prima pars fuit et ignis furtum narrabat, sive tertia pars et fabulam aetiologicam Prometheiorum Atticorum explicabatː nam figuli Athenienses Prometheum velut patronum publice venerabantur.
Pyrgos (provincia)
Pyrgos  (Bulgarice ( Бургаска Област) est una viginti octo Bulgariae provinciarum. Urbs eiusdem nominis est caput huius provinciae, cui  446066 incolarum anno 2009 sunt.
Obersaasheim
Obersaasheim est commune Francicum 1'014 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Prometheus vinctus
De argumento
Promethei fabulam apud Hesiodum invenit quam ad propositum valde diversum adhibuit. Non enim ut Hesiodus quomodo a prisca iustitia et pietate homines degenerarint explicare vult. Econtra apud Aeschylum ingenium humanum et artes ad progressum quendam ducere videntur. Qua de causa Pandorae cistam omittit et argumentum politicum fit ; de conflictu inter tyrannum et rebellantem agitur. Ad tyrannicae potentiae vim novam personae fabulae varie respondentː strenui et immites ministri fiunt Hermes et Vis et Potentia. Reluctanter oboedit Hephaestus. Quamquam a Prometheo initio non dissentiebat tamen Iovis gratiam nunc adfectat Oceanus. Initio timidae et submissae postremo cum contumeliosius opprimuntur ad Prometheum transfugiunt Oceanides. Prometheus Titanicae naturae suae indulgens rebellis et indomitus semper manet. Scientia et sollertia fretus maiori potentiae repugnat sed necessitati imparem se esse fatetur.
Lazarus Carnot
Lazarus Nicolaus Margarita Carnot (natus die 13 Maii 1753 in Nolay; mortuus est Magdeburgi die 2 Augusti 1823), physicus, machinator et mathematicus, fuit vir militaris et publicus Francicus. Praesidis Sadi Carnot avus erat. Carnot fuit sodalis Academiae Scientiarum Francicae et est unus septaginta duorum hominum quos Turris Eiffeliae effigies commemorat.
Prometheus vinctus
De argumento
Promethei mythus apud modernos maxime viguitː nam romantici scriptores in eo virum ingeniosum et solitarium cognoscunt qui humani generis benefactor parem gratiam non accipit atque etiam despicitur. Socialistae rerum novarum adfectatores eum glorificant tamquam seditionem adversus deos et dominos unice moventem. Ita et Goethe (1789) et Byron (1816) poemata Prometheus inscripta composuerunt. Percy Shelley continuationem Prometheus unbound (Prometheus liberatus, 1820) excogitavit et eius uxor Maria Shelley mythistoriam Frankenstein or the modern Prometheus (1818) composuit etc.
Nexus externi
Textus Graecus apud Vicifontem
Prometheus unbound apud Greekmythology.com
Oderen
Oderen (Germanice Odern) est commune Francicum 1'256 incolarum (anno 2020) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata.
Alexander do Nascimento
Alexander do Nascimento (natus in Malanje, Angolia die 1 Martii 1925) est cardinalis et Luandae (Archidioecesis Luandensis) archiepiscopus emeritus.
Edmundus Grendalus
Edmundus Grendalus, vulgo Edmund Grindal (natus circa annum 1519; mortuus die 6 Iulii 1583) fuit clericus Angliae. Alumnus fuit collegiorum Magdalenae et Christi necnon aulae Pembrochiae apud Cantabrigienses, unde Nicolai Ridlei magistri huius aulae tutelam habuerit. Fuit ab anno 1559 magister eiusdem aulae et episcopus Londiniensis, deinde ab 1570 archiepiscopus Eboracensis atque ab 1575 usque ad mortem archiepiscopus Cantuariensis in Ecclesia Anglicana.
Laurus Olmo Enciso
Laurus Olmo Enciso (Hispanice: Lauro Olmo Enciso, natus 6 Iunii 1955 in Matrito) est archaeologus et professor Archaeologiae apud Universitatem Complutensem. Est nunc director locorum archaeologicorum Reccopolis et fuit olim palatii Visigothici Toleti (Vega Baja Hispanice vocatur) rector fossarum.
Sexantaprista (provincia)
Sexantaprista  (Bulgarice Област Русе) est una viginti octo Bulgariae provinciarum. Urbs eiusdem nominis est caput huius provinciae, cui 267621 incolarum anno 2009 sunt.
Florida
Florida est civitas in Civitatum Foederatarum Americae regione sita, quae Sinum Mexici ad occidentem, Alabamam ad septentriones et occidentem, Georgiam ad septentriones, Insulas Bahamenses ad orientem, et Fretum Floridae et Cubam ad meridiem versus attingit.
Caput est Tallahassia; urbs maxima, Iacsoniapolis.
Historia
Florida annis ab 1860 ad 1865, pars Civitatum Confoederatarum Americae erat.
Res Politicae
Ronaldus DeSantis gubernator die 6 Novembris 2018 electus est; inauguratus est die 4 Ianuarii 2019.
Geographia
Florida est paeninsula et terra plana, cui non sunt montes alti, sed sunt multae lacunae et insulae.
Canaverali Insulae, Nationalis Aeronautica Spatialisque Administratio (NASA) ad lunam astronautas misit. Complures homines Mundum Disneyanum Orlandae quotannis invisunt. In litoribus, homines in undis natant; litora nocte visa pulchra habentur.
Incolae
Anno 2000, quinquaginta centum milia hominum Floridam habitabant. Spissitudine incolarum Florida est quarta in Civitatibus Foederatis Americae.
Ioannes Toland (scriptor)
Ioannes Toland (John Willard Toland; natus die 29 Iunii 1912 apud La Crosse Visconsiniae; mortuus die 4 Ianuarii 2004 in Danbury Connecticutae) fuit rerum gestarum scriptor Americanus qui notus est ob biographiam Adolfi Hitler anno 1976 scriptam.
Gilbertus Sheldon
Gilbertus Sheldon (natus in Stanton Staffordiensis comitatus anno 1598; mortuus in Croydon anno 1677) fuit ab anno 1663 usque ad mortem archiepiscopus Ecclesiae Anglicae Canturiae.
Cabinda (provincia)
Cabinda est Angoliae provincia, cuius caput urbs eiusdem nominis est. Haec provincia, inter Rempublicam Congensem et  Rempublicam Popularem Congensem sita, est ergo ab Angolia ipsa separata.
Cabindae circa 300 000 incolarum sunt, cuius maxima pars ad gentem Bakongo pertinet.
Politia (Plato)
Politia (Graece 'res publica') est dialogus Socraticus a Platone circa annum 360 a.C.n. scriptus, in quo natura iustitiae tractatur. In hoc dialogo, Socrates more dialectico notiones de hominibus iustis iniustisque, re publica, ac doctrina idearum elaborat. Glaucon historia de anulo Gyges citat, at Socrates opponit, occultationem malorum virtutem violare dicens. Et regnum philosophorum optimam administrationis formam putat. Postremum in libro X mythum Eris citat ad fatum animae dicendum.
Liber alicuius momenti fuit et in opere "Politica" Aristotelis conficiendo et illoque Zenonis Citiei