cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantonsschule Alpenquai
Architectura
Schola Pagi composita est de aedificio principali, quod est divisum in "Partem Coniugentem", "Partem Rubrum", ubi imprimis discipuli iuniores sunt, et "Partem Caeruleum", ubi discipuli seniores discunt. Aedificium principale completur "Parte Pingendi" "Parteque Speciali", quae continet cubicula pro ludo operae rerumque domesticarum, laboratorium photographicum, cubiculum computatrorum, cubicula pro ludo musicae et pro ludo ordinario. Pars Specialis augmentatus est tabulato uno speciei defectionis causa. Pro ludo musicae praeter lacum sita est aula cum ceteris cubiculis musicae. Cum requisita species gymnasii aedificandi falso aestimata esset, duo cetera aedificia exstruenda fuerunt. Ludus gymnasticus in quinque exedris et in magna palaestra habetur.
Structura
Gymnasium divisum est in gymnasium inferius et altius. Primae duae classes sunt gymnasii inferioris, a classi tertia mutantur in gymnasium altius. Quod divisum est in:
Numerae
In schola Pagi Alpenquaiensi fere 2000 discipuli in sex gradibus scholam petunt. Qui a pluribus quam 200 magistris docentur. Exstructa sunt aedificia circa annum 1964 et completa "Parte Speciali" in annis octogesimis proximi saeculi. Anno 2006 "Pars Specialis" augmentatus est et nunc continet tria tabulata.
Corinna
Corinna (Graece Κόριννα, diminutivum a κόρα 'puella') fuit poetria Graeciae antiquae. Quando vixerit disputatur: opiniones a quinto usque ad tertium saeculum a.C.n. variant.
Vita
Corinna Tanagra Boeotiae oriunda erat, ubi antiquitate Pausania teste (IX 22, 3) statua eius inveniebatur. Sunt, qui eam tertio saeculo vixisse putent, quia pauca carmina conservata cum lingua orthographiaque huius temporis congruant. Alii eam Pindari coaequalem fuisse credunt (saeculo quinto a.C.n. ineunte). Factum memoratu dignum a pluribus scriptoribus (Pausanias, Plutarchus, Aelianus) traditum inducunt certamen inter Corinnam Pindarumque fuisse.
Opera
Corinna numerosa carmina scripsit, quorum autem sola papyri fragmenta et verba ab aliis scriptoribus (Hephaestion, Apollonius Dyscolus) allata tradita sunt. Argumenta e mythologia Graeca sumpta effingebat, imprimis fabulas ad Boeotiam pertinentes (Septem contra Thebas, Oedipus, Heracles, Orion). Papyrus anno 1906 Hermupoli in Aegypto inventa versus continet, quibus certamen artificis inter montes Boeotiae Cithaeron et Heliconem celebratur. Stilus eius simplex, exemplis ornatus ac venustus est. Versus reliqui proprietates dialecti Boeoticae (sicut mutationem vocalis η in αι).
Receptio
Verisimiliter Hellenismo editio operum quinque librorum nomine Carmina (μέλη) facta est. Decima poetria Alexandriae canoni „novem poetarum lyricorum“ annumerata est. A poetis Romanis exemplum poeseos simul doctae ac simplicis habebatur (Propertius II 3, 21). Publius Ovidius Naso in eius honorem principalem Amorum personam Corinnam appellavit.
Praenomen „Corinna“ a poetria Graeca repetit.
Nicolaus Fago
Franciscus Nicolaus Fago (qui dicitur Il Tarantino natus Tarenti die 26 Februarii 1677 ; mortuus est Neapoli die 18 Februarii 1745) fuit compositor Italicus aetate Baroca. Inter discipulos eius fuerunt compositores Nicolaus Sala, Leonardus Leo et Nicolaus Jommelli.
Opera selecta
Il faraone sommerso
Fago multa musicae sacrae opera scripsit inter quae Stabat Mater et Te Deum.
Maclodium
Maclodium (Italiane: Maclodio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 480 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Maclodienses appellantur.
Sententia
Sententia municipalis est: PUGNA PRAECLARA.
Geographia
Municipium in Agro Brixiano Imo Occidentali situm.
Pettenascum
Pettenascum  (Italiane: Pettenasco) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Pettenascenses appellantur.
Lignières (Alba)
Lignières  est commune Francicum 235 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Auxilium
Auxilium est quidquid alteri adjicitur ad opem eidem ferendam, adiumentum, subsidium. Inter significationes speciales sunt:
Courvières
Courvières est commune Francicum 267 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Luc (Pyrenaeus Superior)
Luc (Occitanice Luc, id est Latine silva) est commune Francicum 181 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Tuamasaga
right|thumb|Tabula Samoana, Tuamasagam pagum monstrans
Ars futurorum praenoscendorum
Ars futurorum praenoscendorum est ars qua futura praenoscantur. Quae omnibus temporibus colebatur, sed aetate antiqua per oracula aliquando erat, et medio aevo saepemodo superstitio erat. E contrario, hodierna aetate haec ars via ac ratione agitur quamquam irrisores malevoli hodiernam artem non valde a similitudinibus antiquis differre contendunt.
Ris-Orangis
Ris-Orangis est commune Francicum 26'800 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Tuamasaga
Pagi princeps est Malietoa, cuius nomen confertur a novem pagi maioribus oratoribus, apud vicum Maliem institutis.
Ars futurorum praenoscendorum
Magni momenti recenti aetate sunt
Ammianus Marcellinus, litterarum peritus Romanus, libro XXI de rebus gestis, 1, 7-12, haec de antiqua arte praenoscendi futura narravit:
(7) Et quoniam erudito et studioso cognitionum omnium principi malivoli praenoscendi futura pravas artes adsignant, advertendum est breviter, unde sapienti viro hoc quoque accidere poterit doctrinae genus haud leve.
(8) Elementorum omnium spiritus, utpote perennium corporum praesentiendi motu semper et ubique vigens, ex his, quae per disciplinas varias adfectamus, participat nobiscum munera divinandi: et substantiales potestates ritu diverso placatae, velut ex perpetuis fontium venis, vaticina mortalitati suppeditant verba, quibus numen praeesse dicitur Themidis, quam ex eo quod fixa fatali lege decreta praescire facit in posterum, quae tetheimena sermo Graecus appellat, ita cognominatam in cubili solioque Iovis vigoris vivifici theologi veteres conlocarunt.
(9) Auguria et auspicia non volucrum arbitrio futura nescientium conliguntur - nec enim hoc vel insipiens quisquam dicet - sed volatus avium dirigit deus, ut rostrum sonans aut praetervolans pinna turbido meatu vel leni futura praemonstret. Amat enim benignitas numinis, seu quod merentur homines, seu quod tangitur eorum adfectione, his quoque artibus prodere quae inpendent.
(10) Extis itidem pecudum attenti fatidicis, in species converti suetis innumeras, accidentia sciunt. Cuius disciplinae Tages nomine quidam monstrator est, ut fabulantur, in Etruriae partibus emersisse subito visus e terra.
(11) Aperiunt tunc quoque ventura cum aestuant hominum corda sed locuntur divina. Sol enim, ut aiunt physici, mens mundi, nostras mentes ex sese velut scintillas diffunditans cum eas incenderit vehementius, futuri conscias reddit. Unde Sibyllae crebro se dicunt ardere torrente vi magna flammarum. multa significant super his crepitus vocum et occurrentia signa, tonitrua quin etiam et fulgura et fulmina itidemque siderum sulci.
(13) Et quia vanities aliquotiens plebeia strepit, haec inperite mussando, si esset praesentiendi notitia quaedam, cur ille se casurum in bello vel alius hoc se passurum ignoravit aut illud, sufficiet dici, quod et grammaticus locutus interdum est barbare, et absurde cecinit musicus, et ignoravit remedium medicus: at non ideo nec grammatica nec musica nec medicina subsistit.
(14) Unde praeclare hoc quoque ut alia Tullius „signa ostenduntur" ait "a dis rerum futurarum. In his siqui erraverit, non deorum natura sed hominum coniectura peccavit.“
Ricardus Broschi
Ricardus Broschi sive Brosca (natus Neapoli circa annum 1698; mortuus Matriti anno 1756) fuit compositor Italicus. Frater eius fuit castratus theatri lyrici cantor Carolus Broschi, vulgo Farinelli appellatus.
Saint-Pierre-du-Bû
Saint-Pierre-du-Bû est commune Francicum 446 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Franciscus König
Franciscus König (natus die 3 Augusti 1905 in Warth bei Rabenstein ; aetate gravissima die 13 Martii 2004 Vindobonae mortuus) fuit ab anno 1956 usque ad annum 1985 archiepiscopus Vindobonensis et illustris cardinalis Austriacus.
Zutulba namaqua
Zutulba namaqua est papilio familiae Zygaenidarum, in Respublica Democratica Congensi, Namibia, Africaque Australi endemicus.
2237 Melnikov
2237 , olim designationibus 1938 TB, 1949 SO1, 1972 TB2, et 1977 RU3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Gregorio Neujmin, astronomo apud Observatorium Pulkovense versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2237 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Samatan
Samatan (Gasconice  Samatan) est commune 2297 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Mons Albanus (discretiva)
Mons Albanus potest:
Sansan
Sansan (Gasconice Sansan ) est commune 93 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Dominium linguisticum Asturicum
Prooemium
Sine unius modi aut alterius rationibus consideratis, praecipuas linguisticas dominii modalitates linguas referimus, tres sic linguistice persimiles esse ut solum una putanda esset cum nomine a unoquoque lecto scientes; sed consideratis socialibus, historicis et administrativis causis et putato visi puncto neutro, in hoc articulo linguae tres modalitates principales considerabuntur.
Nomen
Hoc nomen designatio consensus a glottologo, ex-praeside Academiae Linguae Asturianae, Xosé Lluis García Arias procusa, est ne nulla geographica connotatio dominio per tres historicas regiones bene definitas dilatato det et ut ita iunctionem assequantur sine inventis obicibus innecessariis linguae usum expandere permittentem.
Nomen alias acceptiones a saeculi undevicensimi finibus usas et, unius aut alterius modi, alicui regioni pro alia praestantiam dantes, substituit; observatis linguis peculiare e Latina populi totum dominium colentis evolutione, hoc nomine uti ut iunctio necessarissima maneatur decretum est.
Origo
Dominii origo lingua Latina vulgaris est, id est, communis vulgi sermo quem Imperium Romanum sparsit, praecipue cum legionibus e Septemtrionali Africa proventis Asturicae Augustae et Legioni VI statutis, in terris a populis Asturicis incultis. Linguae autochthonae pro hac nova substitutio lenta sed irretinibilis, nam Imperiali lingua uti plurimorum jurum et libertatum porta erat, inter ea maximi ponderis; civitatis romanae.
Praesentia harum virium aboriginum oppidorum acculturationis processui multum utilis fuit, cum oppositione firmiore in longiquissimis zonis, sicut in Jugo Cantabrico, Capraria (Hispanice La Cabrera), Bergido (Hispanice El Bierzo) et suavior in zonis pervioribus; sic etiam conventi Asturicensis creatio cum capite Asturicae processum accelerare fecit, nam aurariae Medullae (Hispanice Las Médulas) Imperio necessariae erant et, quod constantem pacem in regione firmare volebat, fere totum Asturicum territorium sub imperiali dominio non esse sciens.
Peculiaris Latinae linguae evolutio per Asturem in praesenti linguistico circulo nec spontanea nec geographice longiqua fuit; sed sic paulatim Italicus sermo transformavit ut saeculo X jam satis dissimilis esset ad considerandam eam linguam Romanicam ipsam. Duarum conventus divisionum nulla, Cismontana (Legio) et Transmontana (Asturiae), una originaria dominii incunabula est, sed in duabus simul surgit, nunquam a gentibus aut tribubus Asturicum cultutale examen formantibus divisis, et quae sicut dialectalis divisio hactenus se junctantes sine administrativis divisionibus consideratis stant.
Invenire fere nullum documentum haud legale, et haec in Pleno Mediaevo surgere coepisse velut mentis mutationem, debetur quod Regna Asturiarum et Legionis Visigothici Regni Toletani heredes putabantur, et ut suam Imperii Legionensis aut Hispanici ideam firmarent, lingua Latina usi sunt ut alias paeninsulares gubernationes integrarent, et praecipue al-Andalus quod antiqua Hispania putabatur; praeponderantia sub aliis.
Dialectologica divisio
Valde magna linguae divisio est, praecipue in tres fasces; Orientalem, Centralem et Occidentalem. Sed eis rebus addenda est divisio has tres dispertita et Jugum Cantabricum transeuns, et ea quae dominium linguisticum in Septemtrionale et Meridionale dividit. Praeterea in quoque circulo limites clari non sunt et subdialecti cum dissimillimis peculiaritatibus. Praeter hos tres addendus esset alius plus qui transitionis dialecti essent:
Numerus loquentium
Trium regionum circuli conjunctum studium non est, quod in Legione adhuc statisticae investigationes necessariae non factae sunt. Sed appropinquatio est quae numerum 620.000 loquentium daret.
Courtetain-et-Salans
Courtetain-et-Salans est commune Francicum 89 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Saint-Pierre-des-Ifs (Calva Dorsa)
Saint-Pierre-des-Ifs est commune Francicum 464 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Castirla
'  Castirla (Corsice Castirla) est commune Francicum 181 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Zutulba ocellaris
Zutulba ocellaris est papilio familiae Zyganidarum, in Africa Australi endemicus.
9093 Sorada
9093 , olim designationibus 1995 WA, 1982 VO7, 1986 WB8, et 2000 EB206 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9093 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sanctus Clodoaldus (Francia)
Sanctus Clodoaldus (Francogallice Saint-Cloud) est commune Francicum 29'873 incolarum (anno 2010) praefecturae Altorum Sequanae in regione Insula Francica.
630 Euphemia
630 , olim designationibus 1907 XW et A924 DC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Kopff in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 630 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Impressionismus
Impressionismus fuit motus artis qui saeculo undevicensimo floruit, cui insigniter erant parvi, tenues, sed manifesti penicilli ictus, compositio aperta, exacta lucis mutantis depictio (saepe effectus temporis transientis attingens), res ordinariae, motio ut magna perceptionis experientiaeque humanae pars, et inusitati oculorum anguli. Impressionismus ortus est inter artifices Lutetiae habitantes qui liberis artis exhibitionibus annis 1870 et 1880 innotuerunt.
Vulgata artis societas in Francia impressionistas acriter petebat. Nomen huius motus ex Impressione sole orto, titulo tabulae Claudii Monet, derivatur, unde Ludovicus Leroy, criticus artis, vocabulum divulgavit in "Exhibitio Impressionistarum," recognitione satirica in Le Charivari diario Lutetiano edita.
Progressus impressionismis in artibus oculorum modos similes in aliis mediis mox produxit, qui musica impressionistica et litterae impressionisticis appellantur.
Conspectus
Primi impressionistae, artifices rerum novarum suo tempore cupidi academicas picturae regulas violabant. Picturas ex coloribus libere versis, qui lineamentis formisque antecedebant, construebant, ex exemplo Eugenii Delacroix, Iosephi Mallord Gulielmus Turner, aliorumque pictorum. Etiam realisticas vitae quotidianae scaenas pingebant, saepeque foris laborabant. Naturae mortuae imaginesque hominum, cum picturis topiariis, olim in officina pictae erant. Impressionistae reperierunt se breves transientisque lucis solaris effectus capere posse cum foris, vel ut Francice dicebant en plein air, laborarent. Generales contra singulos effectus depingebant, breves fractosque penicilli ictus colorum purorum et non mixtorum adhibentes—colorum non blande adumbratorum, ut mos fuerat—ad acres vibratus colorum effectus creandos.
Impressionistae maximi momenti
Artifices maximi momenti in progressu impressionismi in Francia, alphabetice perscripti, erant:
Praeter Franciam
Inter impressionistas maximi momenti sunt:
Plumbia
Plumbia  (alia nomina: Flavia Plumbia) (Italiane: Pombia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Plumbienses appellantur.
Courtefontaine (Dubis)
Courtefontaine est commune Francicum 235 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Fronto (discretiva)
Fronto fuit cognomen Romanum.
Richarville
Richarville est commune Francicum 400 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Flavius Constans
Flavius Constans (natus saeculo 4, mortuus saeculo 5) vir militaris ac consul Romanus erat.
Saramon
Saramon (Gasconice Saramon) est commune 802 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Gesocribate
thumb|Gesocribate (Geſocribate) in [[Tabula Peutingeriana.]]
Gesocribate fuit oppidum sive urbs regionis Armoricae in provincia Romana Gallia Lugdunensi. Multi credunt id oppidum reperiri posse in regione Britannia Minore Franciae in ruinis castelli cuiusdam apud urbem hodiernam Brestiam, alii iuxta Conquestum, alii alibi.
Luby-Betmont
Luby-Betmont (Occitanice Lube-Bèthmont) est commune Francicum 106 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Sarcos
Sarcos (Gasconice Sarcòs) est commune 73 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Verbania
Verbania (Italice: Verbania) est municipium Italiae, circiter 30 950 incolarum, in Regione Pedemontio situm et urbs princeps Provinciae Verbanensis-Cusianae-Oscelensis. Urbani Verbanienses appellantur.
Geographia
Verbania apud lacum Verbanum sita est, qui Italice Lago Maggiore ('lacus maior') vocatur.
Historia
Municipium Verbania anno 1939 constitum est, cum oppidis Intri, Pallantiae ac Sunae se in novum municipium Verbaniam iunxerunt.
Fractiones
Antoliva, Biganzolo, Cavandone, Fondotoce, Possaccio, Torchiedo, Trobaso, Unchio, Zoverallo.
Municipia finitima
Arizzano, Baveno, Cambiasca, Cossogno, Ghiffa, Gravellona Toce, Laveno-Mombello (VA), Mergozzo, Miazzina, San Bernardino Verbano, Stresa, Vignone.
Carolus Ephrussi
Carolus Ephrussi (etiam Charles Éphrussi aut Karl Ephrussi ; natus Odessae die 24 Decembris 1849; mortuus Lutetiae die 30 Septembris 1905) fuit argentarius, artis criticus et historiae peritus, et editor libelli Gazette des Beaux-Arts. Etiam fuit amicus Marcelli Proust.
Aegidius Deleuze
Aegidius Deleuze (Francice: Gilles Deleuze [] (natus Lutetiae die 18 Ianuarii 1925; ibidem mortuus die 4 Novembris 1995) fuit philosophus Francicus cuius theoria more structuralismo, postmodernismo et metaphilosophia.
Alumus Universitatis Parisiensis fuit.
Opera
Sua opera, solo scripta: Deinde cum Felix Guattari conscripta:
3155 Lee
3155 , olim designationibus 1984 SP3, 1932 EG, 1934 VN, 1941 SR1, 1968 DT, 1970 XK, 1972 HB, 1977 UE2, 1977 UK1, et 1982 BD5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Briano A. Skiff, astronomo apud Stationem Anderson Mesa (Observatorium Lowell) versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3155 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Migidae
Migidae sunt familia aranearum cui sunt circa 90 species in 10 genera digesta. Eis est distributio Gondwanana et paene omnes in Hemisphaerio Australi habitant.
Eae araneae sunt parvae, pilis minime praeditae. Cuniculos faciunt laqueis positos. Nonnullae species in caulibus Cyathealium habitant.
Migidae in America Australi, Africa, Australia, Madagascaria, Nova Zelandia, et Nova Caledonia inveniuntur.
Genera
Classificatio subfamiliarum apud Joel Hallan.
Cour-Saint-Maurice
Cour-Saint-Maurice est commune Francicum 165 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Saint-Pierre-Canivet
Saint-Pierre-Canivet est commune Francicum 371 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Sarragachies
Sarragachies (Gasconice Sarragaishias ) est commune 256 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Castineta
Castineta (Corsice Castineta ) est commune Francicum 55 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Laberinthum
Laberinthum (alia nomina: Leberintum ) (Italiane: Berlingo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 720 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Laberinthenses appellantur.
Geographia
Municipium in Agro Brixiano Imo Occidentali situm.
Maria Bonaparte
Principissa Maria Bonaparte (Francogallice Marie Bonaparte; nata Sancto Clodoaldo die 2 Iulii 1882; mortua apud Sanctum Torpetium die 21 Septembris 1962) fuit psychanalysta, psychologa et scriptrix Francogallica, discipula et socia Sigismundi Freud.
Vita
Maria Bonaparte fuit filia Rolandi Bonaparte et Mariae Felicis Blanc (quae parturiens mortua est); avus fuit Petrus Napoleo Bonaparte, nepos e fratre imperatoris Napoleonis. Die 21 Novembris 1907 Lutetiae nupsit principem Georgium Graeciae, olim gubernator rei publicae Creticae, qui ex illa genuit Amantes habuit Rudolphum Loewenstein necnon Aristidem Briand. Leuchaemia afflicta Maria Bonaparte mortua est in villa sua iuxta Fanum Sancti Torpetii.
Opus
"A. E. Narjani" est nomen pseudonymum a Maria Bonaparte affectum ut commentationem editaret de sexualitate feminina et praecipue de clitoride. Inter nobilia undique recepta, minime voluit eo tempore amicos exterrere ut auctrix libri de sexualitate feminina. Posterius autem discipula fuit et socia Sigismundi Freud ipsaque ut psychologa omnibus nota; librum igitur de eisdem rebus anno 1951 sub nomine proprio produxit.
Fortuna
In pellicula Princesse Marie, de vita eius et de collaboratione cum Sigismundo Freud, a Benoît Jacquot directa et anno 2004 producta, Catharina Deneuve personam Mariae Bonaparte sustinet, Heinz Bennent autem personam Sigismundi Freud.
Courchapon
Courchapon est commune Francicum 174 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Nibiola
Nibiola  (Italiane: Nibbiola) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Nibiolinici appellantur.
Quincy-sous-Sénart
Quincy-sous-Sénart est commune Francicum 8'303 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Lubret-Saint-Luc
Lubret-Saint-Luc (Occitanice Lubret-Sent Luc) est commune Francicum 72 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Pieris brassicae
Pieris brassicae est species papilionum familiae Pieridarum, quae in Europa, Africa septentrionali, Asiaque sub Himalaia habitat. Ab agricolis animal noxium habetur, quia brassicam, rapum, aliaque holera adedit.
Antica (provincia)
Antica, vulgo Antique, est provincia Philippinarum in Visayas Occidentali. Caput est urbs Sancti Iosephi. Nomen Anticae in Lingua Anticana est "Antique" aut "Antice". Nomen est ab formicis "Hantik".
Divisio administrativa
Provincia Antica est politice divisa in duodeviginti municipia.
2238 Steshenko
2238 , olim designationibus 1972 RQ1, 1976 HA1, 1977 RV3, et 1978 VP5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2238 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Lacus
Lacus est magnum aquae corpus, plerumque dulcis, terris circumdatus, cui saepissime tamen flumen affert aquam et alterum effert ad mare. Altissimus orbis terrarum lacus est Lacus Baical, in Siberia situs.
Per lacum flumen - si quod reperitur - solum perfluit; contra, stagnum - sive immobile sive leniter fluens - aquis e flumine vel e mari effusis effectum est. Deinde lacus et stagnum inter se altitudine differunt, et non quod sunt in natura aut artificiosi. Namque artificiosi possunt esse lacus saeptis circumdatis.
Maximi lacus qui non effluunt ad mare vocantur maria interna, tamquam Mare Caspium, sed regula incerta est quoniam homines loquuntur de Mari Mortuo vel Magno Lacu Salso.
Saint-Marcouf (Calva Dorsa)
Saint-Marcouf est commune Francicum 94 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Quiregium
Quiregium  (alia nomina  : Castrum de Curcio, Equiregium ) (Italiane: Cureggio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Quiregienses appellantur.
Deversorium
Deversorium, hospitium, vel xenodochium, est aedificium ubi viatores noctu commorantur. Cubiculum deversorii moderni televisionem, telephonum, accessum interretis, mensam scriptoriam, balneum habet. Deversorium sumptuosum habeat piscinam natatoriam, thermas, tabernas, aulas congregandi.
Historia
In Imperio Romano apud vias maiores habemus mansiones, ubi equorum mutationes quoque fiebant. Interdum nomina propria mansionibus data sunt, ut usus hodiernus quoque, e.g. Ad gallum gallinaceum. In urbibus stabula et xenodochia publica advenerunt, quibus luxuries (convivii, balnei etc.) haud defuerunt, cum ad classem inferiorem cauponae, tabernae, popinae essent.
Deversoria moderna autem ex anno 1650 Lutetiae nata sunt, quam traditionem aliis in terris homines libenter sequebantur. Isti generi lingua Theodisca nonnumquam titulus Hof additus est (e.g. Nürnberger Hof, Fürstenhof). Ferriviarius commeatus videlicet bonitatem novam attulit; modus xenodochiorum maximorum Americanorum mox Londinium, Lutetiam et Berolinum quoque irrepsit. Ceterum aberrationes ad libitum ortae sunt epulis in loco non datis (e.g. hotel garni, maison garnie, maison meublée): aliter in regionibus montanis (e.g. in Helvetia) hospitia instituta sunt omnibus suppeditantibus (cum escis, table d'hôte). In oppidis talia servitia cunctis rebus communiter servandis evanescebant. Quoad finem deversoriorum species multae sunt (e.g. annualia temporaliave, pro intinerantibus familiisve). Nunc societates actionariae multitudinem xenodochiorum obtinent. Praesertim in Anglia unio inter stationem ferriviariae lineae ultimam (terminus) et deversorium contiguum observabatur.
Situs, ornatus, instructus
Xenodochiorum ornatus dependet et de advenarum crumina et de visitationis fine. Instructus insuper mutatur secundum morae spatium genusve: oblectatoria itinera distinguantur a viis necessariis, ut patet. Res mutantur secundum hospites (num sint familiae, num institores ambulantes), ut praeter pernoctationem puram multa alia in casu necessitatis offerri possent. Quod ad deversoria classis primae pertineat, traditiones nationales magis magisque dissolvuntur, cum varietates in classium inferiorum xenodochiis potius salvatae sint.
In initio saepe negotia sive nundinae traditionem tabernarum minorum iniecerunt. In pedeplanis haud raro administratio deversorii, tabernae variae, refectoria, oecus communes iacent, cum tabulatis superioribus conclavia hospitum sint. Cum morae longae desiderantur, camerae uniri possunt (corps de logis). Amplificatio medianorum synoeciorumque ne dormitoriis noceant optandum est. Ventilationi, calefactioni, hygienae et accessui interretiali nostris diebus in multitudine cubiculorum satisfit.
Saint-Manvieu-Norrey
Saint-Manvieu-Norrey est commune Francicum 1725 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Courcelles-lès-Montbéliard
Courcelles-lès-Montbéliard est commune Francicum 1'105 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Robertus Schumann
Robertus Schumann (natus Cygneae die 8 Iunii 1810; mortuus Bonnae in vico Antiche die 29 Iulii 1856) fuit scriptor et Aevi Romantici compositor Germanus. Uxor fuit Clara Schumann clavilista.
Castilio (Corsica Superior)
Castilio (Italiane Castiglione, Corsice I Castiglioni) est commune Francicum 35 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Legio XV Apollinaris
Legio XV creata est a Gaio Iulio Caesare anno 53 a.C.n. et in bello Gallico pugnavit, sed anno 49/48 a.C.n. in Africa pugnans destructa est. E novo enim Legio XV ab Octaviano anno 41 aut 40 a.C.n. condita est. Ad Actium 31 a.C.n. pugnavit. Eo tempore nomen Apollinaris apparet. Usque ab anno 39 p.C.n. Carnunti locata erat, anno 63 p.C.n. ad imperii fines orientales mota est. Tito duce rebellionem Iudaicam debellavit. Anno 73 p.C.n. Carnuntum reversa est.
In bellis Parthicis verisimiliter anno 114 p.C.n. Satalam mota est. 175 p.C.n. Avidius Cassius, praefectus Syriae, in Marcum Aurelium rebellavit, legio XV autem fidem servavit et postea nomen Pia Fidelis accepit. Usque ad saeculum IV Satalae locata erat. Insigne verisimiliter fuit gryphus.
Villa Clara (Langobardia)
Villa Clara (alia nomina: Villaclara) (Italiane: Villachiara) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 450 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Villaclarenses appellantur.
Geographia
Municipium in Agro Brixiano Imo Occidentali situm.
Robertus Schumann
Studium iuris ad Almam Matrem Lipsiensis fecit ante vitam artificis musicae. Postquam multa carmina, quattuor symphoniae, et cetera opera musica composuit. Sibi mortem consciscere conatus est ex morbu mentis, at salvatus est. Ad ultimum, in valetudinario obiit.
Asteroides 4003 Schumann in eius honorem nominatus est.
Lama glama
Lama glama (Linnaeus anno 1758), vulgo lama, est mammal familiae Camelidarum. Lama est indigena Americae Meridionalis et Andium montium, accurate Peruviae et Aequatoriae.
Capannule (Provincia Pisana)
Capannule seu Capannole  (alia nomina: Capannulis seu Capannolis) (Italiane Capannoli) est oppidum Italiae est et municipium, circiter 6 145 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pisana ac in Valle Herae situm. Incolae Capannulenses appellantur.
3156 Ellington
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3156 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sarrant
Sarrant (Gasconice Sarrant ) est commune 329 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Flavius Iunius Quartus Palladius
Flavius Iunius Quartus Palladius (natus anno ignoto, mortuus post annum 421) vir publicus Romanus fuit.
Courcelles (Dubis)
Courcelles est commune Francicum 83 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Flavius Iunius Quartus Palladius
Cursus honorum
Palladius quaestor et praetor candidatus, notarius et tribunus in aula Imperii Septentrionali fuit, deinde anno 408/409 comes sacrarum largitionum consul una cum Imp. Caesare Flavio Theodosio Augusto VII et praefectus praetorio Italiae, Illyrici et Africae a die 7 Ianuarii 416 - 28 Iulii 421. Cum anno 410 Alaricus I rex Visigothorum Romam urbem expugnavisset, Palladius trubuta a rege petita de nobilibus urbis et ornamentis templorum collegit.
Receptum
Receptum  (Italiane: Recetto) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Receptenses appellantur.
27 Iulii
27 Iulii est dies 208ª anni (209ª in annis bissextilibus) in Calendario Gregoriano. 157 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem sextum Kalendas Augustas, quod a. d. VI Kal. Aug. abbreviatur.
Pinus elliottii
Pinus elliottii (Anglice: slash pine) est Pinus in Civitatibus Foederatis meridio-orientalibus endemica, a Carolina Meridiana meridiana occidentem versus ad Ludovicianam meridio-orientalem, et meridiem versus ad Martyres Floridae.
Planta celeriter crescit, sed diu non vivit, et climata humida et solum madidum anteponit.
Nomen Anglicum memorat paludes et alios locos humidos (Anglice slashes) qui sunt plantae habitatio naturalis. Arbor est ad 18–30 m alta, trunco 0.6–0.8 metra diametro. Folia sunt acicularia, tenuissima, fasciculis binorum vel trinorum, 18–24 cm longa. Coni sunt nitidi rufi, 5–15 centimetra longi, aculeo crasso breve, 2–3 mm longo, in quaque squama. Notus est pro forma conica.
Sunt duae varietates:
Arbor in plantationes latissime colitur, et in horticultura adhibetur.
Albus
Albus est color qui aut absentia ullius coloris vel omnibus lucis coloribus commixtis definiri potest. Albus color est nivis et agnorum. Romae antiquae mulieres vestibus albis indutae funera sequebantur; sed et in aliis ritibus sacrificiisque albae vestes induebantur, nam Alba decent Cererem; vestes Cerealibus albas Sumite, ut Ovidius monet ; et simulacra deorum ipsorum vestibus albis decorabantur, nam, ut Cicero affirmat, "Color albus praecipue decorus deo est, cum in ceteris, tum maxime in textili."
Puiselet-le-Marais
Puiselet-le-Marais est commune Francicum 281 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Caesarea Maritima
Caesarea Maritima seu Caesarea Palaestinae fuit urbs in Palaestina. Ab Herode Magno primo saeculo a.C.n. condita, mox ab anno 6 caput provinciae Romanae Iudaeae fuit. Die 5 Martii anno 71 Vespasianus coloniae Romanae iura ei dedit nomine Colonia Prima Flavia Augusta Caesarea. A quo tempore incolae liberi cives Romani fuerunt et lingua Latina in inscriptionibus saepius legitur. Tertio saeculo appellatio Metropolis ab Alexandro Severo addita est. Anno 640 aut 641 ab Arabis capta celeriter emarcuit. Hodie magnus campus archaeologicus in situ visitur.
Albus
In Latinitate classica
Servius alba et candida sic distinguit: "Aliud est candidum, id est, quadam nitenti luce perfusum esse, aliud album, quod pallori constat esse vicinum" Interdum simpliciter lucidum quoddam significat et atro colori opponitur, e.g. apud Plautum: "Album an atrum vinum potas?" vel Ciceronem: "Democritus luminibus amissis alba discernere et atra non poterat." Albus an ater sis, nescio proverbium est de eo, quem omnino nescimus nec scire volumus, quod Catullus (93), Cicero, Quintilianus aliique utuntur.
Caesarea Maritima
De urbe ab Herode condita
Itaque idoneum locum nactus rex magnum portum (secundum Flavium Iosephum Piraeo maior erat) excavari iussit, qui et naves longas et naves onerarias capere posset, et magnificam urbem iuxta aedificavit quae caput oeconomicum regni sui fieret, cuius viae velut in scacchio sese invicem aequaliter secabant et quae omnibus commoditatibus urbium hellenisticarum instruebatur, stadio vel circo, theatro, Foris, templis... Nam templa quoque paganorum deorum statuis ornata exstruxit, cultum patrium ut advenae spe lucri undique acciti observare possent. Maximum templum in colle supra portum edito, ita ut primum a navigatoribus urbi appropinquantibus spectaretur, exstructum et ad cultum imperatorum Romanorum destinatum Romae et Augusto dedicatum erat. Quae omnia Hierosolymis ob religiosum Iudaeorum zelum facere non licebat. Ita hac nova urbe condita Herodes orbi transmarino et moribus GraecoRomanis regnum patefacere cupiebat. Atque in honorem amicorum patronorumque Romanorum portum Sebastum (quod Latine Augustus dicitur) et urbem Caesaream appellavit.
Albus
In Latinitate classica
Interdum albus et nigro opponitur.
Caesarea Maritima
De urbe ab Herode condita
Maximum omnium aedificium, ingentem et luxuriosam domum regiam prope circum in angusto promuntorio e tribus partibus mari circumventam exstruxit. Quae postea in praetorium praefectorum Romanorum conversa est, ubi ius dicebant et legationes recipiebant. Domus tam vasta erat ut non modo praetorium sed etiam balineum et schola centurionum inibi fuerint.
Albus
Varia
Symbolice albo colore puritatem significamus, quamobrem, quae mulieres in matrimonium ducuntur, vestibus albis ornari solent.
Caesarea Maritima
De Iudaeorum persecutionibus
Populus Caesariensis mixtura diversarum gentium constabat. Ob industriam enim et prosperitatem oeconomicam in illam novam urbem multi homines undique convenerunt. Principio Iudaei in boulê (senatus genere Graeco) praestantiam retinebant sed paulatim controversiae et dissensiones inter illos et ceteros cives, in primis Graecos et Syrios, ortae sunt atque anno 59/60 ad proelia ventum est. Tum procurator Felix in Iudaeos sibi non obtemperantes cum e loco recedere iussisset milites immissit et magnum numerum eorum necavit (milites in auxiliis merentes e Syria aut Palaestina lecti Iudaeis infesti erant). Mox legationes ambarum partium Romam profectae sunt ad causam agendam. Nero autem secundum adversarios Iudaeorum iudicavit qui tum praestantiam in civitate amiserunt.
Flavius Monaxius
Flavius Monaxius (natus saeculo 4, mortuus saeculo 5) vir publicus Romanus Imperii Orientalis erat.
Cursus honorum
Monaxius a die 17 Ianuarii 408 ad usque 26 Aprilis 409 Praefectus urbi Constantinopoli erat. In fine eius magistratus inopiam frumenti seditionem movit. A die 10 Maii ad usque 30 Novembris eiusdem anni praefectus praetorio per Orientem erat. A die 26 Augusti 416 ad usque 27 Maii 420 iterum hunc magistratum gessit. Hoc tempore Perinthi ecclesiam dedicavit. Anno 419 consul fuit una cum Flavio Plinta.
Caesarea Maritima
De Iudaeorum persecutionibus
Anno 66 rursus magna caedes Iudaeorum Caesareae fiebat sub venali procuratore Gessio Floro. Secundum historicum Flavium Iosephum intra horam non minus quam viginti milia eorum tum trucidata sunt. Etiamsi numerus ad indignationem movendam inflatus videtur, non est dubium quin haec caedes una e causis efficientibus primi belli Iudaici fuerit. In quo bello incolae duci Romano Vespasiano favebant atque quinto nonas Iulias 69 legionarii sui eum Augustum et successorem ad imperium Caesareae conclamaverunt, paucis post diebus quam praefectus Aegypti Tiberius Alexander legiones Alexandrinas in verba Vespasiani adegerat. Mense octobri anni 70 Titus victoriam et natalem fratris Domitiani Caesareae celebravit dum multitudinem captivorum Iudaeorum in circo custoditorum aut bestiis aut flammis tradit vel etiam  ad internecionem inter sese pugnare cogit.
De colonia florente ac ... vergente
Hierosolymis captis et bello peracto anno 71 colonia Romana a Vespasiano facta est. Ab illo tempore rebus publicis praefuerunt duumviri, decuriones, aediles etc., religioni autem pontifices et cultui imperatorum Romanorum seviri Augustales (collegium sex divitum libertorum), ... ut in omni colonia Romana. Haec colonia diu felix et dives fuit. Nova aedificia publica addita : aquae ductus, circus alter, amphitheatrum, templum Hadriano dedicatum, Mithraeum etc. Iam a secundo saeculo urbs scholis insignis erat in quibus discipuli e longinquo saepe venientes philosophiae, iuri, theologiae, rhetoricae studebant. Praeclari magistri ibi docuerunt, ut Christiani Origenes et Eusebius Pamphili qui amplissimam bibliothecam ecclesiasticam illorum temporum collegerunt. Quarto saeculo vestes purpura Caesareae tinctae in omnes provincias adhuc divendebantur.
Sexto saeculo primae calamitates urbem profligare coeperunt : invasiones Persicae, pestis, seditiones Samaritanorum... Ultimum et exitialem ictum dederunt Arabum invasiones circa 640. Medio Aevo Caesarea merum castellum erat de cuius possessione Christiani cruce signati et Musulmani vi certabant.
Albus
Varia
Albicolores etiam homines ex Europa orti vocantur.
La Sauvetat (Aegirtius)
La Sauvetat (Gasconice La Sauvedat  ) est commune 359 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Lilies of the Field
Lilies of the Field ('Lilia Agrestia') secundum Evangelii Sancti Matthaei sententiam, a Radulpho Nelson creata et ducta, secundum fabulam a Gulielmo Edmundo Barrett anno 1962 scriptam (vide "Lilies of the Field"), est pellicula in qua agunt hi histriones:
Romanianum Castrum
Romanianum Castrum (Italiane: Romagnano Sesia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Romanianenses appellantur.
Albus
Varia
In bello, vexillum album est signum deditionis.
Franca Villa (Sicilia)
Franca Villa (alia nomina  : Franca Villa Siciliae) (Italiane: Francavilla di Sicilia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Francavillenses appellantur.
631 Philippina
631 , olim designationibus 1907 YJ, 1951 UB1, et A907 GL agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Kopff in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 631 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Turdus merula
Turdus merula est species familiae Turdidarum. Vulgo aliquando appellatur merula Eurasiana (praecipue in America Septentrionali, ut ab Icteridis distinguatur ), vel simpliciter merula (in regionibus ubi ea est sola species Turdi merulae similis).
Communissima est in nemoribus et hortis omnis Europae et magnae partis Asiae, infra circulum Polum Gelidum. Ea plerumque sedet, exceptis merulis in Septentrione viventibus, quae ad meridiem hieme migrant. In Francia, decies milies milia parium aestimantur habitare.
Merulae maxime 29 minime 23.5 cm longae sunt. Omnivorae, multa genera bestiolarum, vermiculorum, granorum, baccarum comedunt. Nidificant in sentibus vel in talibus, parentes caerulae, virides, cana ova cum signis rubidis (4 plerumque) in nidis e forma explanata calicium.
Merula et avis civitatis Sueciae est.
Hollandicus ulmorum morbus
Hollandicus ulmorum morbus est fungalis ulmorum morbus, qui inter plantas extenditur a coleopteris subfamiliae Scolytinarum. Morbus, olim endemica solum in Asia habitus, fortuito in Americam Europamque introductus est, ubi indigenas devastavit ulmos quae eum resistere non poterant. Nomen spectat ad morbi inventionem in Nederlandia, anno 1921; morbus non est ad hybridam Ulmus × hollandica 'Major' (Anglice: Dutch elm) specificus.
Sauveterre (Aegirtius)
Sauveterre (Gasconice Sauvatèrra ) est commune 226 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Hollandicus ulmorum morbus
Summa
Causae Hollandici ulmorum morbi sunt microfungi phyli Ascomycotorum, quorum tres species agnoscuntur: Ophiostoma ulmi, quod Europam anno 1910 adfligere coepit et Americam Septentrionalem in ligno importato anno 1928 attigit; Ophiostoma himal-ulmi, species in Himalaya occidentali endemica; et Ophiostoma novo-ulmi, species acerbissima, primo in Europa Americaque Septentrionali decennio 195 descripta, quae innumerabiles ulmos in ambabus regionibus ex decennio 197 exeunte interfecit. Origo Ophiostomatis novo-ulmi manet ignota, sed species fortasse est ut hybrida O. ulmi et O. himal-ulmi genita.
Extenditur morbus in America Septentrionali ab Hylurgopino rufipede et Scotylo multistriato, speciebus Curculionidarum subfamiliae Scolytinarum. In Europa, dum Scolytus multistriatus iterum partes vectoris inflammationis agit, minus mortiferus est quam Scolytus scolytus.
Morbo proficiente, arboris moriuntur radices, nutrimenta ex foliis fame perientes. Saepe non omnes radices celeriter moriuntur: radices nonnullarum specierum, insigniter Ulmi procerae, surculos iam gignunt, qui circa quindecim annos vigant, antequam ei quoque succumbunt.
Louit
Louit (Occitanice Loït) est commune Francicum 180 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
2239 Paracelsus
2239 , olim designationibus 1978 RC, 1938 UT1, 1961 UO, et 1976 JX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est. Origo nominis est apud honorem Paracelsi.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2239 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Manvieu-Bocage
Saint-Manvieu-Bocage est commune Francicum 578 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Normannia Inferiori.
Côtebrune
Côtebrune est commune Francicum 71 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
9094 Butsuen
9094 , olim designationibus 1995 WH et 1983 HX agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9094 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Henricus IV (imperator)
Henricus IV , ex familia Salica Goslariae die 11 Novembris 1050 natus, obiit Leodici die 7 Augusti 1106. Filius imperatoris Henrici III atque Agnetis Pictaviensis fuit. Henricus iam ab anno 1054 (cum patre eius) rex Germaniae erat et Imperator Sacri Romani Imperii ab anno 1084 usque ad abdicationem die 31 Decembris 1105 fuerat. Die 31 Martii 1084 (die Paschae) antipapa Clemens III Romae insigne imperii capiti et Henrici et uxoris eius Berthae imposuit. Bellum comtra Saxones gessit, quod Bruno Magdeburgensis et Lambertus Hersfeldensis et carmen de bello Saxonico descripserunt. Auctor huius carminis etiam vitam metricam Henrici composuit.
Sauviac (Aegirtius)
Sauviac (Gasconice Sauviac  ) est commune 110 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.