cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antigonus II (rex Iudaeorum)
De brevi regno et morte
Parthis a legato Romano Publio Ventidio victis, Gaius Sosius et Herodes Hierosolyma obsederunt atque anno 37 a.C.n. expugnaverunt et Antigonum vivum ceperunt. Qui flebiliter et muliebriter duci Romano supplicasse dicitur (ne obliviscamur tamen praecipuum fontem Flavii Iosephi ad illam partem historiae fuisse amicum et historiographum Herodis, Nicolaum Damascenum). Postquam eum irrisit Sosius catenatum Antigonum Marco Antonio tradidit qui primo eum ad triumphum ornandum servare volebat. Sed Herodes infestos sibi Iudaeos timens Marcum Antonium hortatur caveret seditiones. Itaque ne Iudaei seditiosi nomen Antigoni velut ducem invocare possent Marcus Antonius eum decollari iussit. Quod supplicii genus tum vero rege indignum habebatur ː ita saevitiae contumelia addebatur. Sic periit ultimus rex Iudaeorum e dynastia Hasmonaeorum alias Macchabaeorum dictorum.
Les plaideurs (Racine)
Les plaideurs (Latine Litigatores) est sola comoedia a poeta tragico Francogallico Iohanne Racine composita. Parisiis anno 1668 in theatro acta est. Racine Vespas Graeci poetae Aristophanis imitari volebat quas septimi decimi saeculi spectatoribus aptavit. Praetermisit enim omnia quae ad rem politicam pertinebant (nec popularia iudicia in Francogallia tum erant ubi iudices officia pretio emebant), comoediam plurimis apud Aristophanem obscoenitatibus purgavit, simul honestum amorem addidit inter filium iudicis Dandin et filiam sempiterni litigatoris Chicaneauː sine amoris implicatione tum comoedia fieri non poterat. Ita iudicandi litigandique furorem, vitium cavillatorum hominum qui tum in Francogallica nobilitate non deerant, castigabat, civitatis suae instituta non reprehendebat ut Aristophanes olim fecerat. Vis comica e iudiciario sermone in rebus cotidianis abstruse adhibito oritur sed etiam e personarum gestibus et perplexitate.
Personae
Actio in urbe quadam Normanniae Inferioris agitur. Scaena iudicis et litigatoris Chicaneau (qui prope iudicem habitare voluit ) domos ostendit.
Hortus Deliciarum
Hortus Deliciarum est encyclopaedia saeculo 12 exeunte ab Herradi Landsbergensi (nata inter annos 1125 et 1130; mortuus die 25 Iulii 1195 in monte Sanctae Odiliae) conscripta.
Historia
Hortus Deliciarum prima, quantum scitur, encyclopaedia a femina conscripta est. Auctrix eius Herradis Landsbergensis inter annos 1167 et 1195 abbatissa monasterii Hohenburgensis in monte Sanctae Odiliae (Alsatia), manuscriptum maximi momenti circa annum 1175 vel paulo post composuit.
Encyclopaedia 344 minutis tabulis illuminata lingua Latina scientiam et theologicam et saecularem illius temporis ad monachas erudiendas complectitur. Manuscriptum ex 324 foliis membraneis compositum, ut tabula calendaria et index paparum usque ad Lucium III continuatus demonstrant, non ante 1175 neque multo post confectum est.
Exemplum primum nocte 24./25. Augusti 1870 in bibliotheca Universitatis Argentinensis, ubi tum asservata est, cum bello Germano-Francico Argentoratum obsessum ac tormentis verberatum sit,  concremavit. Nihil nisi delineationes ac imitationes, inter quas sic dictum facsimile anno 1818 confectum, restant.
Exemplum: Pars "Regina Ecclesia"
Transcriptio:
Subjecti in ecclesia sunt clerici monachi inclusi heremite milites et omnes laici viri et femine qui in templo Domini per obedientiam in suis ordinibus cottidie laborant et adventum Sponsi negociantes expectant.
Emlichheim
Emlichheim (lingua Saxonica et Emmelkamp vocatum) est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Ad commune etiam vicus Holzel pertinet. Est praeterea sedes administrationis communis generalis eiusdem nominis.
Historia
Anno 1352 Emlichheim nomine "Emminchen" primo in actis descriptum est. Tum ad comitatum Binethensem usque ad annum 1753 pertinuit, cum Friedericus Carolus comes Emlichheim cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 Emlichheim ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo Emlichheim pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 vicus Holzel ad Emlichheim adiunctus est. Eodem anno Emlichheim caput communis generalis Emlichheim factum est. Anno 2011 Sigrun Mittelstädt-Ernsting (CDU) nova magistra civium electa est.
Frozes
Frozes est commune Francicum 485 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Genoliacum
Génouillé est commune Francicum 527 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Quaestio Ladina
Quaestio Ladina (Italiane: Questione Ladina) est disputatio, num inter Linguam Rhaeticam (Grisoniae), Linguam Ladinam vallium Dolomianarum et Linguam Foroiuliensem (in regione Fori Iulii) sit arta affinitas, qua terminus maior (Lingua Raetoromanica sive Romanica Alpina) has linguas complectens iustificetur.
Propositio Raetoromanica
Graziadio Ascoli (1829–1907) linguista tantas communitates inter Linguam Rhaeticam, Ladinam et Foroiuliensem esse affirmavit, ut originaria Lingua Raetoromanica inter Grisoniam (in Helvetia) et regionem Fori Iulii (in Italia) postulanda esset. Theodorus Gartner (1843–1925) Vindobonensis hypothesin amplius elaboravit. Eis persuasum erat rebus geographicis unitatem originariam in dialectos admodum differentes divisas, lingua Theodisca in meridiem et lingua Italiana in septentriones diffusis dialectos denique segregatas esse.
Propositio Galloromanica
Proprietates cum Lingua Ladina Foroiulianensique plus minusve in in multis dialectis Galloromanicis ab Alpibus in meridiem versus, quae ad linguam Italianam numerentur, inveniri, quo communitates linguae Raetoromanicae, quae ferantur, proprietates typicas pristinae dialecti Galloromanciae propter locorum secessum servatae sint.
Finis in re civili
Controversiae inter Ascolianos et Battistinos primo solum in foro scientifico habebantur. Ab initio saeculi vicesimi quidem opiniones Battistinae etiam ab iis, qui omnes linguae Italianae homines in unam civitatem coniungere volebant (Italiane: Irredentisti), receptae sunt, confisi, quod secundum eam hypothesin etiam locutores linguae Rhaeticae, Ladinae Foroiuliensis Italiani essent, qui in unam civitatem Italiae coniugendi essent. Inde secundum logicam nationalistarum etiam canto Helveticus Ticino et maxima pars Grisoniae Italiae adiungenda esset.
Nurlan Balgimbaev
Nurlan Utepi f. Balgimbaev seu litteris Cyrillicis Нұрлан Өтепұлы Балғымбаев (natus iuxta Guriev die 20 Novembris 1947; apud Atyrau mortuus die 14 Octobris 2015) fuit politicus Kazachstaniae. Alumnus fuit Instituti Polytechnici Kazachici; breve temporis spatium apud Universitatem Massachusettensem Bostoniae in urbe studuit. Minister a petroleo et gasio a mense Octobri 1994 usque in Martium 1997, mox autem primus minister patriae a die 10 Octobris 1997 ad 1 Octobris 1999 meruit.
4266 Waltari
4266 , olim designationibus 1940 YE, 1957 YA, et 1978 NR7 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yrjö Väisälä, astronomo apud Universitatem Aboensis versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4266 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cassus
Cassus (Russice Кас) est flumen in Siberia, in territorio Crasnoiarensi Russiae, accola sinister Ieniseae. In paludibus marginis orientalis planitiei Sibiricae Orientalis oritur, circa 464 chm fluit et in Ieniseam effunditur. Cassus Minor accola Cassi est.
Saeculo XIX exeunte cursis aquatilis Obio-Ieniseicus per Cassum, Cassum Minorem, Lomovaiam flumen Keti accolam et Ketum construebantur, qui Obium et Ieniseam coniungeret, sed frustra; nam solum tempore eluvionis vernae navigatio possibilis erat; canalis Keto-Cassianus nunc limo obrutus pars eius principalis fuit.
Iulia Gillard
Iulia Gillard (nata in Barry, Glamorganensis comitatus, Cambria die 29 Septembris 1961), causidica, fuit a die 24 Iunii 2010, cum decessor suus Coemgenus Rudd se ex ipso munere recusavit, Australiae primus minister. Adhuc hodie sola mulier erat et post Gulielmo Hughes primus Australiae Gubernationis dux extra Australiam natus. Die 27 Iunii 2013 a magistratu se recessit, quod factio eius Coemgenum Rudd iterum praesidem factionis elegit. Qui etiam primus minister ei successit.
Rhabdus repanda
Rhabdus (-i, f.) repanda, sive ferula repanda, sive malleus hocce(i)us, est instrumentum oblongum, quo lusores alsulegiae glacialis disculum hocceium agitant. Olim ligneae fuerunt, nunc plerumque materiis artificiosis conficiuntur.
Disculus hocceius
Disculus hocce(i)us sive orbiculus est obiectum rotundum ex cumme factum, quod in alsulegia glaciali adhibetur eodem fere modo atque pila in multis aliis artibus athleticis. In alsulegia lusores rhabdo repandā disculum in portam impellere conantur. Crassitudo disculi est una uncia (sc. 2,54 cm) et diametros tres unciae (sc. 7,62 cm).
Marchia
Marchia est in medio aevo territorium marginale imperii, quod territorium contra peregrinos populos defendendum erat. Marchiae dux vocatur marchio vel comes terminalis. Primae marchiae Imperii Carolingorum erant.
Nomen de vocabulo Germanico mediae aetatis marc, march originem ducit, quod est limes, terminus, et a Latino "margo" derivatum est.
Levernois
Levernois est commune Francicum 275 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Civitas Iuarezensis
Civitas Iuarezensis, vulgo Ciudad Juárez, est urbs civitatis Chihuahuae in Mexico. In hac urbe anno 2010 habitabant 1 321 004 incolarum.
Urbs anno 1683 condita est nomine longiori Misión de Nuestra Señora de Guadalupe de Mansos del Paso del Río del Norte, nomine breviore Paso del Norte. Nomen hodiernum anno 1888 accepit ad honorem Benedicti Juárez politici.
Leuglay
Leuglay est commune Francicum 343 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Fons Comitis
Fons Comitis, vulgo Fontaine-le-Comte, est commune Francicum 3'487 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Robertus Iacobus Brown
Robertus Iacobus Brown vulgo  Bob Brown (natus in Oberon Novae Cambriae Australis die 27 Decembris 1944), medicus, est rerum politicarum peritus Australianus factionis Viridis, cuius dux est, et senator, primus qui manifeste confessus est homophylophilum esse
Dominus dixit ad me
Dominus dixit ad me est cantus Catholicus Romanus, antiphona ad introitum ad missam mediae noctis in festo Nativitatis Iesu Christi, qui verba secundi psalmi, "Quare fremuerunt gentes" incorporat.
Primus minister
Primus minister,  vel princeps minister,   vel minister primarius, est summus minister eorum penes quos summa rerum in executivo gubernationis ramo in formula parlamentaria tribuitur. Primus minister usitate est vir politicus.
Historia
"Primus inter pares" ab imperatore Augusto ortus est.
Primo, prope annum 1625, verba primi ministris in Francia Cardinalis Richelaei utuntur, quando primus minister civitatis, praeses consilii regalis (tum Francogallice: principal ministre), ex Ludovico XIII appellatur. Richelaeus nondum pars consilii ministrorum erat, itaque non erat primus minister in modum hodiernum.
In usu hodierno equidem Roberto Walpole (Anglice: The Right Honourable, The Earl of Orford, Sir Robert Walpole, Prime Minister of the United Kingdom) tum demum Britanniarum Regni primus minister primus, habere fieri potuit.
1729 (numerus)
1729
Srinavasa mathematico aegroto, G.H. Hardy magister in Universitate Cantabrigiensis taxiraedam advexit eum visitandum, et insulsus animadadversit numerum taxiraedae. Srinavasam deinde rogavit quod numerum esse. G.H. Hardy inquit 1729, numerum retusum esse. Srinavasam assonavit haud retusum quam mirum esse quoniam est minima summa duorum cuborum in duobus modis(vide infra).
Floriacum (Vigenna)
Fleuré est commune Francicum 995 incolarum (anno 2009) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Longosalissa
Historia et mores
Fontibus sulphureis anno 1811 inventis oppidum vetustissimum agriculturam et textilium fabricationem colens in locum recreationis infirmis mutatus est, quia aquae salubritatem promittebant. Itaque anno 1956 urbs epitheton oppidi balnearis accepit. Privilegia urbis incolis anno 1212 concessa sunt, cum prima mentio in documentis iam anno 932 fuisset. Viridaria multa amoenitatem utique augent; in proximitate est silva vetustissima Hainich quae inter patrimonia UNESCO numeratur et prata iuniperorum ad Craula. Anno 1866 apud Longosalissam in sic dicto Monticulo Iudaeorum proelium maxime crudele Belli Germanici commissum e quo nemo superior discessit. Quotannis inde ab anno 1812 Festum puteorum (Brunnenfest) celebratur in quo processio maxima trans oppidum fit atque mense Augusto mediaevalia praesentantur. In multis thermis et piscinis homines relaxantur.
Res aspectabiliores
Longosalissae multa vetera usque hodie bene servata sunt. En res quae maximi momenti et visu dignae sint:
6293 Oberpfalz
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6293 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Familia Hia
Familia Hia (Mandarinice 夏; pinyin Xià) est primus domus regnans in historiographia Sinica a maioribus tradita. Secundum traditionem, domus Xia a Yu Magno, imperatore legendario, constituta est, postquam Shun, ultimus ex tribus monarchis et quinque imperatoribus, regnum ei dedit. Historiographia traditionalis docet domum Shang domui Xia successisse.
Tritura
Tritura est condimentorum siccorum contritorum mixtura, aut a coquo ad tempus, aut iam ab alio parata. In artibus coquinariis regionalibus triturae variae praescribuntur.
Ius suffrictum est tritura ex aromatibus viridibus fricta et ad fercula condienda dum coquuntur infusa.
Ioannes Michael Bardet
Ioannes Michael Bardet (Brigantii natus die 17 Novembris 1964) est presbyter catholicus et cantor Francicus gregis Les Prêtres.
Embamma
Embamma (-atis, n.; Graece ἔμβαμμα) sive intinctus est conditura quae iuxta ferculum in mensam infertur ut comedentes ofellas vel frusta ciborum eae intingant. Embammata modis distinctis in arte coquinaria variarum regionum adhibentur.
De embammatibus ab Asia in Europam saeculo XVIII ineunte importatis haec scripsit Carolus Lockyer mercator: "Soia in cupis e Iaponia, kecap optimum e Tonchino advehuntur, sed bona cuiusque generis parvo pretio apud Sinas conficiuntur venundanturque. Nullum emas nisi correctum sit, id quod apud mercatores potius quam tabernarios reperies. Statim deprehendas, in lagoenas mittas ... Nullam rem provectiorem scio".
4267 Basner
4267 , olim designationibus 1971 QP, 1978 PP, et 1982 TN2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4267 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Stoechades
Nomen Stoechadum in textu Strabonis, Melae, Plinii reperitur. Apud hunc "tres Stoechades a vicinis Massiliensibus dictae propter ordinem quo sitae sunt" breviter enumerantur, "nomina singulis Prote, Mese quae et Pomponiana vocatur, tertia Hypaea."
Flaiacus
Fleix est commune Francicum 151 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Endoscopia
Endoscopia (a Graeco ἔνδον endon 'intus' + σκοπεῖν skopein 'aspicere') est instrumentum medicum rationis exploratoriae quae ad artem medicam pertinet et qua adhibito endoscopio inspicitur corpus intrinsecus. Endoscopia potest esse diagnostica, therapeutica, chirurgica. Distinctione aliis instrumentis scopentis medicinis, endoscopium in viscus aut membrum prorsus inseritur. Endoscopia perfici potest ab uno medico vel chirurgo et aeger vigilare vel sedari potest.
Usus
Endoscopia potest explorari
Lechâtelet
Lechâtelet est commune Francicum 205 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Ova spongia e caseo
Ova spongia e caseo, Francogallice omelette au fromage, est genus sphungatorum in Francia evolutum.
Martinus Comensis, qui anno circiter 1470 de arte culinaria Italice scripsit, sphungatum descripsit quod medio inter ova spongia Francica recentiora et frictatas Italicas recentiores iacet, caseo semper addito. Ibi Martinus "frictata" rubricat; amicus autem Platina, eandem rem Latine recitans, nomen neque Latinum neque Italicum huius ferculi praeponit:
Primus Francicorum La Varenne praeceptum culinarium ovorum spongiorum e caseo anno 1653 dedit.
Léry (Clivus Aureus)
Léry est commune Francicum 217 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Turma Pediludica Nationalis Helvetica
Turma Nationalis Helvetica a est pediludii nationalis Helvetiae turma virilis, die 15 Februarii 1905 primus contra Turmam Nationalem Francicam lusit. Praesens pedilusorum palaestricus magister est Otmar Hitzfeld.
Longroy
Longroy est commune Francicum 663 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Turma Pedilusoria Nationalis Germanica
Turma Nationalis Germanica est pedilusoria nationalis Germaniae turma virilis, die 5 Aprilis 1908 primus contra Turmam Nationalem Helveticam lusit. Haec turma inter alia quater Certamina Mundana Pedilusoria vicit: 1954, 1974, 1990 et 2014. Praesens pedilusorum exercitor est Hansi Flick.
Larrey (Clivus Aureus)
Larrey est commune Francicum 95 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Puer mirabilis
Puer mirabilis est qui sollertiam unam pluresve aetate praematura adeo perdiscit, ut inter aequales suas longe excellat. Impubes sit necesse est aut omnino duodeviginti annis iunior et talis quidem, qui arte quadam (sicut mathematica, musica, scaccis) adultorum doctissimorum sollertiam adaequet. Puella mirabilis nimirum est quae iisdem facultatibus satisfacit.
Inter impuberes mirabiles numerantur Wolfgangus Amadeus Mozart et Béla Bartók in musica, Paulus Morphy et Iuditha Polgár in scaccis, Isaacus Newtonus, Carolus Fridericus Gauss, Srinivasa Ramanujan, Ioannes von Neumann, Norbertus Wiener in mathematica, Paulus Picasso in arte oculorum, et Saulus Kripke in philosophia. Est controversia de definienda aetate: mirabilitas quot annos natis tribui debeat?
Independence Day: Resurgence
Independence Day: Resurgence (titulus Anglicus, scilicet "Dies Libertatis: resurrectio") erit pellicula de rebus futuris, anno 2016 editura, a dispositore cinematographico Rolando Emmerich creata et ducta. Rolandus Emmerich huius seriei primam pelliculam Independence Day anno 1996 fecit. In hac pellicula, quae enarrat telluris obsidionem a animantibus e mundo alieno, agunt praeclari histriones:
Carolus Troesch
Carolus Troesch (Lutetiae natus die 1 Iunii 1982) est presbyter catholicus et cantor Francicus gregis Les Prêtres.
Beta Orionis
Beta Orionis (β Ori) seu 19 Orionis (19 Ori) sive Rigel est astrum lucidum in constellatione Orionis quae est in sinistro pede.
Laperrière-sur-Saône
Laperrière-sur-Saône est commune Francicum 415 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Areae
Areae, Francogallice Hyères, Occitanice Iero, est urbs parva et commune praefecturae Vari in Francia. Ibi anno 2014 incolarum 55 774 habitabant. Ad commune Arearum pertinent oppidum et paeninsula Giens insulaeque Stoechades.
Petrus Musandinus
Petrus Musandinus (anno 1120 natus; Salerni mortuus anno 1194), medicus, apud scholam medicam Salernitanam docuit, ubi inter discipulos fuerunt Maurus Salernitanus et Aegidius Corboliensis. Plura opera scripsit praesertim de diaeta infirmorum. Lectiones suas e Practica medicinae magistri Bartholomaei deduxit.
Gaius Vettius Gratus
Gaius Vettius Gratus (nescimus, quando natus aut quando mortuus sit) senator Romanus in saeculo tertio exeunte fuit.
Cursus honorum
Ipse anno 280 consul ordinarius erat.
6294 Czerny
6294 , olim designationibus 1988 CX1, 1983 VV2, et 1992 HX4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6294 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Ferrière-Airoux
La Ferrière-Airoux est commune Francicum 333 incolarum (anno 2008) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Madrague de Giens (naufragium)
Naufragium Madrague de Giens est vestigium navis Romanae quae iuxta paeninsulam Giens communis Hyères medio fere saeculo I p.C.n. submersa est. Vestigia anno 1967 detecta inter annos 1972 et 1982 explorata sunt. E reliquiis reportatae sunt amphorae vinariae Rhodiae, Coae, Chiae, Apulicae, Baeticae, Latinae.
Georgius Konrote
Georgius Konrote, vulgo plene Jioji Konousi Konrote (die 26 Decembris 1947 in oppido Malha'a insulae Rotuma natus) est miles et politicus.
Neuroblastus
Neuroblastus  vel cellula praecursor neuralis vel cellula nervalis primitiva est simul neuroni cellula progenitor et cellula postmitotica, quae non plus dividuntur, at post migrationem neuron format. Neuroblasti non uniformes sunt, diversa genera cellularum praecursorum neuralium descripta sunt.
In cerebro adulto vero formationem novarum cellularum nervalium (neurogenesem ) regiones duas restrictam videtur: et zonam subventricularem secundum ventriculos laterales et gyrum dentatum (zonam subgranularem) hippocampi.
Utilitarismus
Utilitarismus est theoria normativa, quae moralitatem docet in actionum rationalium utilitate positam esse. Bonum igitur est quod utile est, malum vero quod nocet. Utilitarismus privatus, quippe qui in ipsius individui vel hominis singularis utilitate tuenda versetur, egoismo affinis est. Cum de utilitarismo quaestio est, saepissime de utilitarismo sociali agitur, in qua bonum et malum in actionibus humanis aestimatur ex summa utilitatis quae in beneficium communitatis effici potest.
Ieremias Bentham, auctor utilitarismi, deducta miseria omnium qualibet actione implicatorum, coacervatione voluptatis utilitatem definivit. Quam notionem quantitativam utilitatis Ioannes Stuart Mill ita amplificavit, ut, omissis singulis actionibus, animum ad qualitatem attenderet: moralitas utilitaristica felicitate aestimari oportere, felicitatem autem non solum in voluptate sed etiam in absentia miseriae consistere; infelicitatem contra ex miseria et absentia voluptatis constare. In utilitarismo Milliano actio moralis felicitate et voluptate aestimatur. Quae ratio ab adversariis reicitur, quod nimio opere hedonismum redoleat. Utilitarismus, item ac ethica in genere, ad hominem pertinet, quamquam sunt qui "felicitati" animalium quoque cavere velint. Utilitarismus interdum refertur ad consequentialismum, cuius sectatores consecutionibus cuiuslibet actionis bonum et malum metiuntur. Quae opinio comparari vel coniungi potest cum ethica virtutis, in qua virtus bonum morale esse putatur. Nonnulli credunt consilia hominum etiam momentum ethicum habere. Utilitarismus ab aliis consequentialismi generibus, sicut egoismo ethico, distincte hoc differt, quod omnes rationes aequabiliter respicit. Suasores utilitarismi inter sese differunt, utrum actus singulares cum utilitate congruere oporteat (id est utilitarismus actionis), an actores regulas ethicas sequi debeant (id est utilitarismus regularum). Utilitaristae praeterea dissentiunt, in ratiocinatione utilitatis utrum de tota an de mediana felicitate agatur.
De historia utilitarismi
Notiones utilitariae per saecula apud multos scriptores floruerunt. Cognovimus nuper Micium, philosophum Sinensem aequalem Socrati, per 2500 annos in oblivionem adductum, qui opes et divitias hominumque auctum prosperitati prodesse docuit. Apud Graecos Aristippus, philosophus Cyrenaeus (c. 435-366 a.C.n.) et Epicurus, homo Athenis in philosophia versatus (341-270 a.C.n.), hedonismo faverunt voluptatemque summum finem hominis esse docuerunt.
Thomas Hobbes in Leviathan dicit iustam esse actionem, quae actoris prosperitati prosit; codicem moralem societatis praeterea ius potestatemque habere ea condicione, ut obnoxiorum et subiectorum prosperitatem provehat. Enuntiata utilitaria etiam apud Davidem Hume, Adamum Smith aliosque philosophos Scoticos inveni possunt, sed doctrina utilitarismi exeunte saeculo XVIII creata est, cum William Paley anno 1785, Jeremias Bentham anno 1789, William Godwin anno 1793 libros suos ad utilitarismum pertinentes ediderunt. Qui illuministae rationi humanae confidentes auctoritati arbitrario religionis, legis et rei publicae resistebant. Ex quibus Bentham hodie notissimus est, quamquam suis temporibus Paley et Goodwin paene celebriores erant.
William Paley (1743-1805), minister Ecclesiae Anglicanae, utilitarismo favebat, quod illo modo voluntatem Dei compleri credebat. Dixit enim Deum, quippe qui benevolus sit, velle omnes ad felicitatem communem quam plurimum conferre. Opera Williami Goodwin (1751-1836) et Jeremiae Bentham (1748-1832) utilitarismus dissensionis communione cum atheismo et radicalismo sociatus erat. Praesertim Godwin extremum defendebat utilitarismum, qui in omni moralitate talem aequabilitatem conservaret, ut ne propinqui quidem ullum privilegium haberent.
<blockquote style="background: white; border: 1px solid black; padding: 1em;"> Intersaeptus es incendio in aedificio cum duobus aliis hominibus, quorum unus archiepiscopus, "magnus benefactor generis humani", altera ancilla est. Ad unum tantum hominem ex incendio eripiendum vacas. Utrum servare debes?
Godwin ratiocinatur servandum esse archiepiscopum, quod ad felicitatem humanam plus conferre possit quam ancilla. Veritas huius conclusionis constet, etiamsi ancilla illa mater tua sit.
De utilitarismo classico
Quod enuntiatum moralitatis utilitaristicae nos ad utilitarismum classicum adducit, cuius auctores Ieremias Bentham (1748-1832), J. S. Mill (1806-1873) et Henricus Sidgwick (1838-1900) habentur. Sunt aliae quoque utilitariusmi scholae, quae quidem non satis magni ducuntur.
Aguna (papilio)
Aguna est genus papilionum familiae Hesperiidarum. Sunt circa viginti-sex species.
Utilitarismus
Bentham
Jeremias Bentham radicalista et reformator socialis fuit, qui utilitarismum hedonismo miscere voluit. Dixit enim hominis proprium esse voluptatem affectare et dolorem fugere. Quae principia hedonistica notabiles agendi causae sunt et hominibus condiciones felicitatis parant. Libro An introduction to the Principles of Morals and Legislation anno 1789 edito praecepta utilitaria ad systema disertum reduxit. Duas solas voluntates homini inesse docuit, cupidinem voluptatum et fugam dolorum.
Bentham utilitarismo suo commune bonum affectabat, volebat enim felicitatem quam plurimis hominibus contingere. Legum latoribus, quippe quos paucis tantum divitibus prodesse videret, doctrinam utilitariam inculcare volebat. Liberalismo politico et oeconomico favebat, non quidem tali, qui — ut est captus oeconomicorum inde a saeculo vicesimo — civitatem excubitoriam vel minimam efficere vellet. Immo civitatem socialem affectabat, quae quam plurimorum bono caveret.
Bis tantum obiter in scriptis suis nomine utilitarismi usus est. Quod nomen ab J. S. Mill confirmatum usque ad tempora hodierna viget.
Mill
John Stuart Mill iam a puero doctrinam utilitariam suam fecit empirismoque extremo favit, nam dixit omnem scientiam ex experientia per inductionem nasci. Adversarius intuitionismi ethici erat. Itaque in libro quem de doctrina utilitaria edidit (Utilitarianism, 1863) empirismo usus utilitarismum probare voluit. Secundum Millium, quidquid ab aliquot (non necessario omnibus) hominibus desideratur ad voluptatem refertur. Voluptatem porro Mill instrumentum quoddam adipiscendae felicitatis esse putavit: felicitatem partim saltem ex voluptate emanare. Profecto utilitarismus classicus in hedonismo positus est. At haec est difficultas empirismi Milliani: etsi hominem quendam felicem esse observem, minime observare possim felicitatem rem bonam esse.
Bentham nullam inter voluptatum genera differentiam fecit, qua de causa ab aequalibus reprehendebatur, quod "philosophiam suinam" (pig philosophy) factitaret, velut si inter hominum et suum voluptates nihil interesset. Mill autem, ut his argumentis responderet, voluptatem accuratius definire voluit, et quidem ita, ut voluptates elatiores a voluptatibus humilioribus distingueret. Ad hoc argumentum pertinet dictum memorabile Millii: "Praestat hominem non contentum quam suem contentum esse."
Mill, quamquam felicitatem summum bonum habebat, intellectum egoisticum dissuadebat, nam felicitatem ad omnes vel quam plurimos pertinere voluit. At sunt qui Millium, cum universitatem hominum tamquam unam personam habeat, in eo reprehendant, quod homines suam quemque personam separatim gerere ignoret. Etiam si homines suam quisque felicitatem desiderent, fieri potest, ut nemo felicitatem generalem desideret.
Sidgwick
Henricus Sidgwick sine dubio primus philosophus moralis modernus habendus est, nam contra Benthamium et Millium philosophiam academicam profitebatur, nec magni eius intererat, qualibus consecutionibus practicis placita eius ethica implicarentur. De fonte moralitatis sciscitabatur, putabatque religionem gluten quoddam sociale esse, atque verebatur, ne utilitarismus intereat absentia religionis. Ut Bentham et Mill, hedonismo favebat sed putabat "conscientiam desiderabilem" (desirable conscience) summum bonum esse.
Methodus est, qua, quid fieri debeat, generatim describitur. A methodo ducuntur principia, quibus actiones accuratius definiuntur. De his Sidgwick in magno opere The Methods of Ethics, anno 1874 edito, disserit. Moralitatem cotidianam putabat huiusmodi principiis fundatam esse. Methodum ethicam in tres partes divisit, quae sunt utilitarismus, intuitionismus ethicus, egoismus. Tum tempore maxima inter fautores utilitarismi et intuitionismi controversia erat. Sidgwick sibi proposuit, ut utilitarismi excellentiam monstraret. Itaque principia moralitatis cotidianae percensebat, sapientiam benevolentiam fidem veritatem virtutes dignationem sui. Quibus argumentis singillatim pertractatis negavit intuitionismum principia regularia praebere posse. Si enim sensum moralem haberemus, semper, quid agendum esset, sciremus. At nescimus, dicit, nempe sensum moralem non habemus. Accurata principia regularia solum ex utilitarismo deferri posse: quodque principium utilitarium etiam causam suam patefacere.
Longmesnil
Longmesnil est commune Francicum 56 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Malectum
Malectum (Italiane: Maletto) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Catinensi situm.
Caesalpinia
Caesalpinia est genus plantarum florentium familiae Fabacearum. Species intra genus sunt controversae, variis auctoribus a 70 ad 165 species perscribentibus, plerumque per inclusionem aut exclusionem specierum aliter sub aliis generibus perscriptarum, sicut sub genere Hoffmannseggia. Caesalpinia continet plantas ligneas tropicas et subtropicas. Nomen genericum ex Andrea Cesalpino, botanista, medico, philosopho (1519–1603), appellatur.
Tangled
Tangled est pellicula animata anno 2011 edita et a moderatoribus cinematographicis Nathan Greno et Byron Howard secundum fratribus Grimm fabula Rapuncula ducta.
Diciacum
Dissay est commune Francicum 2'966 incolarum (anno 2009) praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.
Lucius Valerius Messalla (consul 280)
Familia
Fortasse Lucius Valerius Messalla, consul ordinarius anni 214, et Lucius Valerius Messalla Thrasea Priscus (consul 196) inter maiores eius fuerunt. Pater Lucius Valerius Poplicola Balbinus Maximus, consul anni 253 erat. Filius eius Lucius Valerius Maximus Basilius annis 319 - 321 praefectus urbi Romae fuit.
Cursus honorum
Ipse anno 280 una cum Probo imperatore consulatum gessit.
Notae
Messalla
Spiraculum (arthropoda)
Spiraculum sive stigma est apertura in exosceletis insectorum et nonnullarum aranearum per quam aer tracheam intrat.
In respiratorio insectorum systemate, tubi tracheales oxygenium recte in textum praecipue reddunt. Spiracula efficaciter aperiri claudique possunt ad aquam amissam imminuendam, musculis circa spiraculum contractis et remissis. Qui musculi a systemate nervoso centrali continentur, sed chemicis locorum stimulis libere respondent. Aliquot insecta aquatica rationibus similibus aut alternis utuntur ne aqua tracheam intret. Tempora et temporis spatia conclusionum spiraculorum respiratorias organismi proportiones afficere possunt. Spiracula a setis circumdata aeris motum circa aperturam et ergo aquae amissionem imminuunt vel prohibent.
Inveniuntur spiracula in omnibus insectis, sed solum in certis araneis, sicut araneidis et lycosidis. Omnibus araneis olim erant pulmones foliacei, non tracheae; aliquot autem araneae systema tracheale evolverunt praeter tracheale insectorum systema, quod etiam exemplum evolutionis convergentis est. Quae autem araneae eorum pulmones foliaceos retinent, ut ambobus rationibus spirandi utantur.
Turma Pedilusoria Nationalis Francica
Turma Nationalis Francica  est pedilusoria nationalis Franciae turma. Praesens pedilusorum exercitor est Desiderius Deschamps (antea a mense Iulio 2010 cum decessor eius Raimundus Domenech, postquam turma inter Certamen Mundanum Pedilusorium 2010 profligata est, se a munere removit erat Laurentius Blanc). Haec turma inter alia anno 1998 Certamen Mundanum Pedilusorium vicit.
Insecta aquatica
Insecta aquatica per eorum circulum vitae in aqua partim aut omnino vivunt. Aliorum insectorum similia vescuntur. Aliquot insecta urinandi, sicut dysticidae (vulgo coleoptera urinandi appellatae), quae praedatoriae sunt, victum sub aqua venantur, ubi insecta terrestria non audent. Paene 100 000 specierum descriptarum in duodecim ordines digestarum saltem unam vitae stationem in aqua dulci degunt.
Respiratio
Insecta aquatica, sicut omnia animalia, oxygenio egent, atque insecta in aqua summersa aerem in corpora per spiracula suscipiunt, foramina secundum abdominis latera. Quae spiracula cum tubis trachealibus coniunguntur ubi oxygenium absorbetur. Omnia insecta aquatica ad eorum circumiecta naturalia per has structuras accommodatas aptantur. Eorum adaptationes aquaticas sunt quinque. Larvae et nymphae ephemeropterorum, anisopterorum, et plecopterorum tales tracheas habent, quae statione larvali cum branchiis coniuguntur, extensionibus exosceleti per quas oxygenium in aqua soluta diffundi potest.
Nonnullis insectis circa spiracula sunt setae, pili conferti qui sinunt ut aer propinquus maneat, cum aqua a corpore repellant. Tracheae per spiracula ad hanc bullam aeris aperiuntur. Multa insecta, cum in aquam urinent, stratum aeris super eorum cutis partes tenent, et per hanc bullam respirant, donec ad superficiem aquae ad eandem rationem iterandam emergant.
Aliis insectorum generibus sunt plastron, branchiae corporeae, quae in variis saetis, squamis, et undulationibus ex cuticula proiectis consistunt, et tenue aeris stratum secundum exteriorem corporis superficiem tenent. In quibus insectis, summa huius strati satis parva, atque eorum respiratio satis tarda est, ut diffusio ex aqua circumdante oxygenium in bulla aeris tam celere quam adhibetur replet. Nitrogenium in aere tarde in aqua dissolvitur, et volumen gasii sustinet, diffusionem oxygenii adiuvans. Insecta huius generis copiam aeris raro supplent.
Alia insecta aquatica in aqua diu manere possunt propter proportiones haemoglobini quae in eorum haemolympha libere intra corpus circumfluunt. Haemoglobinum arte cum moleculis oxygenii coalescere solet.
Aliquot insectis, sicut nepidis et larvis culicidarum, sunt siphones (tubi spirandi), quorum aperturae a setis hydrofugientibus circumdantur, ut ea animalia in aqua spirare possint.
Saint-Nicolas-de-Macherin
Saint-Nicolas-de-Macherin est commune Francicum 881 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
4268 Grebenikov
4268 , olim designationibus 1972 TW3, 1942 RC1, 1972 RH2, et 1982 BG3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tamara Mikhaylovna Smirnova, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4268 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Conventus Yahweh
Conventus Yahweh fuit prima organizatio religiosa in Motu Nominis Sacri, in vico Holt Michiganiae decennio 194 condita. Conventus credit nomen proprium Yahweh Omnipotentis una cum Yahshua, nomine eius filii adhiberi debet. Conventus Faith Magazine et Word of Yahweh Bible profert.
Beili Wang
Beili Wang est cultus diei fati originis Christianae in Republica Popularis Sinarum, cui tempore maximi momenti fuerunt fortasse centum milia adsectatorum. Vehementius dicit eschatologiam, imperioque Christiano favet. In Anhui anno vel 1987 vel 1988 conditus, adfuit in Anhui, Hunan, Quantunia, et fortasse Taivania, Asia Meridiorientali, et aliis regionibus. Conditor, quidam Wu Yangming, a sectatoribus Beili Wang appellabatur. Cultus in Republica Populari Sinarum ex 1995 prohibetur, et civitas ob stuprum supplicium de Wang ipso sumpsit.
Olbia (Gallia)
Olbia seu litteris Graecis Ὀλβία fuit urbs antiqua ad Massilienses pertinens, anno circiter 325 a.C.n. condita, saeculo VII p.C.n. relicta, cuius ruinae prope Areas iacent praefecturae hodiernae Vari in Francia.
Teberda
Historia
Ab anno 1868 vicus Karatschaiorum hoc loco erat. Anno 1925 sanatorium phthisi curandae Teberdae conditum est. Urbs anno 1971 constituta est.
Turma pedilusoria nationalis Uruguaiana
Turma pedilusoria nationalis Uruguaiana est grex follilusorius qui pro Uruguaia contendit in internationalibus pedilusorum certaminibus. Praesens pedilusorum magister palaestricus est Anscharius Tabárez. Haec turma bis Certamen mundanum pedilusorium vicit: anno 1930 et 1950 vicit.
Riposto
Riposto (Italiane Riposto) est oppidum et municipium Italicum, in urbe metropolitana Catinensi regionis Siciliae situm.
Tymus
Tymus (Russice Тым, Selcupice Ӄа́лӷы) est flumen in regione Tomensi Russiae. In paludibus planitiei Sibiricae Occidentalis prope ad divortium aquarum Obii et Ieniseae oritur, circiter 950 chm patet et in Obium flumen a dextra parte prope Ostium Tymi (Ust'-Tym) vicum effunditur. Glacie a mense Octobri vel Novembri usque ad Aprilem vel Maium constrictus est; navigabilis per 560 chm ab ostio. Ad ligna demittenda flumine secundo usurpatur, quamvis maeandros et bracchia caeca (quae dialecto locali accae nominantur) innumera per omnem fluxum facit.
Chioides
Chioides est genus papilionum familiae Hesperiidarum.
Nazran
Nazran (Ingussice  На́на-На́ьсаре, Russice Назрань) est urbs Ingussetiae maxima. Annis ab 1993 ad 2000 Magas urbe nondum exstructa caput Ingussetiae erat. Incolas 124 169 habuit anno 2021.
Historia
Anno 1781 ut custodum castellum primum memorata est. Anno 1810 arx maior hic construebatur. Anno 1818 ab Alexio Ermolov refecta est. Anno 1868 ludus litterarum apertus est, anno 1893 statio ferriviaria. Annis a 1944 ad 1957 Ingussis deportatis Nazran pars Ossetiae Septentrionalis erat et Kosta Chetagurovo nomine poetae Ossetici nuncupabatur. Urbs ab anno 1967. Annis ab 1993 ad 2000 Magas urbe nondum exstructa caput Ingussetiae erat.
Les Loges (Sequana Maritima)
Les Loges est commune Francicum 1'164 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Turma Pedilusoria Nationalis Anglica
Turma Nationalis Anglica est pedilusoria nationalis Angliae turma. Praesens pedilusorum palaestricus magister exercitor est Roy Hodgson, successor Fabio Capello. Haec turma Certamen Mundanum Pedilusorium anno 1966 vicit.
Gaius Iunius Tiberianus
Gaius Iunius Tiberianus (quando natus sit, quando mortuus, nescimus) senator Romanus saeculi tertii exeuntis fuit.
Familia
Pater eius eiusdem nominis circa annum 265 et anno 291 consul ordinarius fuit. Secundum M. Christol, duo homines sunt, pater et filius.
Cursus honorum
Ipse Tiberianus anno 281 consul ordinarius, anno 295/296 proconsul Asiae et anno 303/304 praefectus urbi Romae.
Saxum metamorphicum
Saxum metamorphicum vel lapis metamorphicus est lapis, qui in cortice Telluris metamorphismo producitur. Cortice mota saxa sedimentaria et saxa ignea temperatura altissima vel pressione vel aliqua solutione aquosa vel gasosa afficiuntur et mutantur.
Mica, gneissum, marmor, quartzites, schistus saxa metamorphica sunt.
Archidioecesis Cosentina-Bisinianensis
Archidioecesis Cosentina-Bisinianensis (Italiane: Arcidiocesi di Cosenza-Bisignano) est sedes episcopalis metropolitana Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Bruttii sita, cuius caput est Consentia, cum Bisiniano.
Archiepiscopus metropolita
Ab anno 2015 Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita S.E. Francisco Antonio Nolè O.F.M. Conv. regitur.
Tamal
Tamal (vocabulum Hispanicum e Navatlaco tamalli mutuatum) est traditionale ferculum Mexicanum in masa ex maizo involutum, quod in gluma maizi vel folio bananae vaporatur. Involucrum ante edendum aut abici aut pro patella prodesse potest. Tamalia impleri possunt ex carnibus, caseis, fructibus, holeribus, herbis, capsicis, vel aliis rebus gustatu factis, et ambo cibus et liquidum coquendi condi possunt. Tamalia tempore Diei Natalis Christi saepe in Mexico comeduntur.
Tamalia in Mesoamerica inter annos 8000 et 5000 a.C.n. exorta sunt. Primus omnium nobis cognitorum amanuenses Bernardini de Sahagún varietates tamalium in nundinis Tenochtitlán venundatis enumeraverunt:
Clamatores
Clamatores sunt cultus et progenies Christiana in Republica Populari Sinarum, ramus ecclesiarum locorum,, ex quibus inter decennia 198 et 200 diffisus est, et ecclesiae loci plerumque a Clamatoribus abstant. Clamatores in Civitatibus Foederatis decennio 197 conditi sunt. In Sinis, opus sustenent praecipue in Henan, Fujian, Zhejiang, Anhui, Hebei, Shanxi, Mongolia Interior, et Heilongjiang. Motui fuerunt circa 200 000 sectatores decennio 199. Ei autem, cultus ab administratione civitatis rite habiti, ex anno 1983 prohibentur ; Russia quoque motus cultum anno 2007 perscripsit. Fulmen Orientale a priore sodale Clamatorum conditum est.
Lintot-les-Bois
Lintot-les-Bois est commune Francicum 190 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).
Arachis hypogaea
Arachis hypogaea est species fabalium familiae Fabacearum, quae plerumque propter eius seminibus edulibus colitur. Latissime in regionibus tropicis et subtropicis colitur, planta agricolis magnis parvisque magni momenti. In duo genera describitur: legumen frumenti et, magnae olei summae causa, fruges olei.
Productio arachidum decorticatarum per orbem terrarum anno 2016 fuit 44 milliones tonnarum, a Sinis ducta, quibus erant 38 centesimae summae mundialis. Inusitate inter plantas legumeniferas, tegmina seminum sub soli superficiem crescunt, quae ratio geocarpia appellatur, unde Carolus Linnaeus botanista Suecicus, hanc proprietatem agnoscens, hypogaeam epitheton specificum huic plantae dedit.
Aix-en-Diois
Aix-en-Diois est vicus Francicus 359 incolarum (anno 2009) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus.
Räbke
Räbke est commune Saxoniae Inferioris et ad Circulum Helmstadiensem pertinet. Räbke ab anno 1974 pars est communis generalis Nord-Elm.
Proteides
Proteides est genus papilionum familiae Hesperiidarum.
Räbke
Historia
Räbke anno 1205 nomine Ridepe primo in actis descriptum est. Postea possessio Guelphorum factum est. Annis 1807 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Ducatum Brunsvici, ab anno 1918 ad Rem Publicam Brunsvicum pertinuit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est.
Saint-Nazaire-les-Eymes
Saint-Nazaire-les-Eymes est commune Francicum 2'942 incolarum (anno 2012) praefecturae Isarae in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus).
Index Asteroidum 185001-186000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 185001 ad 186000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Onerator electricus
Onerator electricus est instrumentum metallicum et plasticum quod ad machinulas electricas coniungitur ut onus electricum eorum restauretur. Oneratores telphonorum et computratrorum gestabilium sunt generaliter parvi funes.
6295 Schmoll
6295 , olim designationibus 1988 CF3, 1979 QK7, 1983 VG5, et 1990 TR9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Erico Gualterio Elst, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 6295 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
4269 Bogado
4269 , olim designationibus 1974 FN, 1955 UL1, 1968 QU1, 1974 HV, 1977 DN7, 1978 RZ16, et 1988 PT4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Torres, astronomo apud Stationem Astronomicam Cerro El Roble versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 4269 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Pitirimus Sorokin
Pitirimus Alexandri filius Sorokin (Russice Питирим Александрович Сорокин, tr. Pitirim Aleksandrovič Sorokin; natus in vico Tur'ja tunc gubernii Vologdensis, nunc rei publicae Komi in Russia, die 4 Februarii 1889; mortuus Vincestriae in Massachusseta die 10 Februarii 1968) fuit sociologus, culturologus, criminologus, et activista politica Russicus, dein Americanus, unus e fundatoribus theoriarum stratificationis socialis in statistica ac mobilitatis socialis.