cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Super Smash Bros. Brawl
Modus Ludendi
Pugnatores compositionibus botonum utentes oppugnare possunt, et sicut in maioribus, "Impetus Effrigentes", qui magis vim impetibus habent percutiunt. Etiam, pugnatores res capiunt, quae a rebus normalibus (gladiis, clavis, et bombis) quidem ad res inanis a Nintendo (fungum magnum, pilam Pokemon, et malleum aureum) discrepat. Est in hoc ludo "Pilum Effrigente", quod, si fractum sit, fractori materiam potissimam pugnatores relictos a scaena abieciendi dat.
Ludus ludi in modo "Coetus" an modo "Solo" potest.
Pugnatores Ludi Potentes
In hoc ludo a 35 pugnatoribus delegas. Plerique hi pugnatores a seriebus Nintendo sunt. Series "Super Mario Bros.", "The Legend of Zelda", "Pokémon", "Mother" sive "EarthBound", "Fire Emblem" et multa cetera pugnatores qui hic sunt habent. Pauci pugnatores novi hoc ludo sunt. Lucas et Ness, item a serie "Mother", iungit, Ike et Marth, ambo a serie "Fire Emblem", sequitur. Sonic et Solid Snake primi pugnatores in hac serie qui a Nintendo non sunt.
Certamen Ciceronianum Arpinas
Certamen Ciceronianum Arpinas est certamen linguae Latinae ab anno 1980 anniversarium in oppido Latino cui nomen Arpinum, ubi M. Tullius Cicero natus est, a Studio Humanistico Marco Tullio Ciceroni dicato (Italice Centro Studi Umanistici Marco Tullio Cicerone) paratum.
Discipulis scholarum linguarum antiquarum omnium populorum certamen adire licet.
Labor quinque horarum subeundus est. Ducenta verba Ciceronis in sermonem patrium uniuscuiusque discipuli covertenda et explicanda sunt.
Acidum ribonucleicum
Acidum ribonucleicum (ARN vel RNA) est molecula polymerica, in omnibus cellulis vivis praesens, quae codicem acidi desoxyribonucleici (ADN, DNA) transfert ad synthesin proteinorum regendum. In multis autem viris in ipso ARN informatio genetica conservatur.
Caldarium (discretiva)
Caldarium varia signifare potest:
In Gegraphia:
Solanum (discretiva)
Solanum significare potest:
Florimont-Gaumier
Florimont-Gaumier  est commune Francicum 142 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
173
Eventa
finis primi belli Romanorum contra Marcomannos (incohati anno 167)
Mengtum (civitas)
Mengtum fuit civitas a populo Shan constituta et inter eas quae Sinis attributa sunt.
Mandolinum
Mondolinum est chordophonorum genorum testudinis cuius nervi velluntur. Mandolinum e corpore cavo consistit, plerumque ligneo sed aliquando ferreo, collo longo cum denotatus digito destinatione, et instrumenti ut nervi concordi sunt. Mandolinum saepe in musica vulgari et in bluegrass adhibetur.
Georgius Armani
Georgius Armani  (Placentiae die  11 Iulii  1934) est clarissimus sumptuosarum  vestium factor et officinarum magister.
Saint-Cézaire-sur-Siagne
Saint-Cézaire-sur-Siagne est commune 3575 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Aurelius-Constantinus Ilie
Aurelius-Constantinus (Dacoromanice Aurel-Constantin) Ilie (natus die 19 Maii 1946 in Buzău, mortuus die 23 Iulii 2014 ) machinator, legatus ac vir publicus Dacoromanicus erat.
Holburnia
Holborn vel Holburnia est districtus Londiniensis. Fuit ab anno 1900 usque ad 1965 burgus metropolitanus sub comitatu Londiniensi, sed ab hoc anno in novo burgo comprehensus.
Aurelius-Constantinus Ilie
Munus
Ad annum 1970 apud Universitatem Technicam Constructionum Bucarestensem studebat atque machinator hydrotechnicus factus est. Anno 1974 gradum doctoris adeptus est. Annis 1970 - 1975 explorator scientificus operam dedit, deinde ad annum 1986 machinator agenturae aquarum Romaniae fuit et tum director ad flumen Dâmboviţa meliorndum fuit. Ad annum 1992 pro instituto aquarum Bucarestae operam dedit. Ab anno 2002 legatus Romaniae ad Foederationem Russicam fuit.
Voiteur
Voiteur est commune 775 incolarum (anno 2007) praefecturae Iurae in Franciae orientalis regione Libero comitatu.
Aurelius-Constantinus Ilie
Cursus honorum
Ilie, sodalis Factionis Socialis Democraticae (PDSR), a die 19 Novembris 1992 - 11 Decembris 1996 minister circumiectus in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit et a die 28 Decembris 2000 ad usque 17 Ianuarii 2002 eodem magistratu in consilio ministrorum Hadriani Năstase fungebatur. Praeterea annis 1996 - 2000 senator et tum ad annum 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.
Sonmu (civitas)
Sōnmu fuit civitas a populo Wa constituta et inter eas quae Birmaniae attributae sunt. Civitates finitimas habuit Hsenwi, Mengting, Mengkaw, Mengtum, Ngek Lek, Kanghso. Caput civitatis fuit oppidum Panghkawn.
Aurelius-Constantinus Ilie
Familia
Ilie uxorem duxit atque duoas liberos habuit.
Theodorus Heuss
Theodorus Heuss (Theodisce: Theodor Heuss) vir publicus Factionis Democraticae Liberalis Germaniae. Ille erat primus Praeses Foederalis rei publicae Germaniae ab anno 1949 usque ad 1959.
Caldarium (thermae)
Caldarium sive Calidarium est - sicut tepidarium, laconicum sive sudatorium et frigidarium - pars thermarum Romanarum. Caldarium conclave est, cuius solum a hypocausto calefactum et saepe etiam parietes ac scamna calorem aequabilem 40-50°C reddunt. Humiditas aeris est paene 100 %. Hoc genus balneorum apparatu circulatorio usui esse putatur, musculi laxantur. Interdum odores suaves adduntur, ut animos excitent et respirationi prosint.
Theodorus Heuss
Praeses Rei Publicae
12 Septembris 1949 a Concilio Foederali primus praeses novae rei publicae creatus est. 17 Iulii 1954 iterum electus est et ad 12 Septembris 1959 officium summum rei publicae tulit.
Donatella Versace
Donatella Versace (Rhegii die 2 Maii 1955) est clarissima sumptuosarum vestium factrix Italica.
Nippu Jiji
Nippu Jiji (Iaponice 日布時事 'Diarium rerum tempestivarum'), deinde Hawaii Times ('Tempora Havaiana'), fuit diarium Honolulu in urbe Havaiorum Anglice et Iaponice editum. Quod, nomine Yamato Shimbun a Shintaro Anno [sic] anno 1895 constitutum, res paginarum sex per machinam lithographicam bis in hebdomade impressa coepit. Negotium quater venditum est cum, anno 1905 Yasutaro "Keiho" Soga id emeret et nomen in Nippu Jiji commutavit. Diarium anno 1985 defecit.
Le Fleix
Le Fleix  est commune Francicum 1'435 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Renatus Lacoste
Renatus Lacoste (natus Jean René Lacoste Lutetiae die 2 Iulii 1904; mortuus in Saint-Jean-de-Luz die 12 Octobris 1996 mortuus) fuit tenilusor et clarissimus sumptuosorum vestum factor Francicus.
Maximus D'Azeglio
Maximus Taparelli, Marchio d'Azeglio (Taurinii natus die 24 Octobris 1798; ibidem obiit die 15 Ianuarii 1866) fuit scriptor, pictor, vir publicus Regni Sardiniae et Italiae et praeses Consilii Regni Sardiniae ab anno 1849 usque ad annum 1852.
Index Gubernatorum Novi Mexici
Hic est index Novi Mexici gubernatorum.
Fanum Sancti Blasii (Alpes Maritimae)
Fanum Sancti Blasii (Francogallice Saint-Blaise) est commune 925 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Wahrenholz
Wahrenholz commune Saxoniae Inferioris est. Wahrenholz pars Circuli Gifhorn et ab anno 1974 communis generalis Wesendorf est. Ad Wahrenholz etiam vici Betzhorn, Weißes Moor, Weißenberge atque Teichgut pertinent.
Historia
Wahrenholz ab Episcopo Hildesiensi inter annos 997 - 997 castellum nomine Wyrinholt Slavos aedificatum est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 Wahrenholz pars Saxoniae Inferioris est.
Nexus externi
Pagina communis generalis Wesendorf de communi Wahrenholz scripta
Michael O'Flaherty
Michael O'flaherty est causidicus Hibernianus de iuribus humanis ac magister Universitatem Nottinghamiensis et praeses Instituti pro Iuribus Humanis Nottinghamiae.
Auctor manuscripti Principiorum Yogyakartenses et nunc etiam est advisor Instituti Europaei de Iuribus Roma et Instituti Europaei Inter-Universitatum ad Iura Humana et Democratiam.
Fleurac (Duranius)
Fleurac  est commune Francicum 237 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Ino
Ino (Inūs f.; Graece ) in mythologia Graeca est filia Cadmi et Harmoniae. Ino adfuit Agauae furenti, cum Pentheum, filium suum, dilacerabat. Actaeone mortuo Ino Ereniam, vicum Megaricum, migravit, ubi mortua est. Hyginus mythographus sic vitam eius descripsit:
"Ino Cadmi et Harmoniae filia, cum Phrixum et Hellen ex Nebula natos interficere voluisset, iniit consilium cum totius generis matronis et coniuravit ut fruges in sementem quas daret torrerent, ne nascerentur; ita ut, cum sterilitas et penuria frugum esset, civitas tota partim fame, partim morbo interiret. De ea re Delphos mittit Athamas satellitem, cui Ino praecepit ut falsum responsum ita referret, si Phrixum immolasset Iovi, pestilentiae fore finem. Quod cum Athamas se facturum abnuisset, Phrixus ultro ac libens pollicetur se unum civitatem aerumna liberaturum. Itaque cum ad aram cum infulis esset adductus, satelles misericordia adulescentis Inus Athamanti consilium patefecit; rex facinore cognito, uxorem suam Ino et filium eius Melicerten Phrixo dedidit necandos. Quos cum ad supplicium duceret, Liber pater ei caliginem iniecit et Ino suam nutricem eripuit. Athamas postea, ab Iove insania obiecta, Learchum filium interfecit. At Ino cum Melicerte filio suo in mare se praecipitavit; quam Liber Leucotheam voluit appellari, nos Matrem Matutam dicimus, Melicerten autem deum Palaemonem, quem nos Portunum dicimus. Huic quinto quoque anno ludi gymnici fiunt, qui appellantur Ἴσθμια."
Hanc rem Euripides in tragoedia hodie deperdita narravit.
Harmonia (mythologia)
Harmonia in mythologia Graeca fuit Cadmi uxor, regis Thebarum. Eorum filiae fuerunt Semele, Agaue, Ino, Autonoë. Hesiodus Martis et Veneris (Ares et Aphroditae) filiam facit eam.
Sisith
Sisith (indecl.) sive zizis (indecl.) (Hebraice צִיצִית ṣīṣīth, appellatione Neohebraica [t͡siˈt͡sit], Aschenezica [ˈt͡sit͡sɪs], tempore Romano fere [sˀiːˈsˀiːθ]), Latine fimbriae, et, Aevo Novo peniculamenta, sunt praetexta vestitus sacri Iudaeorum, fila plexa et nodata quae de angulis vestimentorum pendent.
De vocabulo
Vox Hebraica quae est sisith videtur a ציץ ṣīṣ 'flore; petalo, lamina' deduci, quod ipsum ab efflorendi, sive latius effulgendi enitendive radice נצץ nṣṣ deductum est. Sensus similis est voci Latinae quae est cirrus, in eo quod cum fimbriam significare potest, tum floccum: in Prophetia Ezechielis 'cincinno' vertitur. In Thalmude Babylonico sensus verbi dicitur nihil esse nisi יוצא 'exiens', et ענף 'ramus, frondes, coma'.
Cum "fimbrias" Vulgata, κράσπεδα Septuaginta pluraliter adhibeant, verbum sisith quod in textu Hebraico reperitur, ציצת, singulare est, ita ut nomen innumerabile esse videatur. Serioribus tamen in scriptis Hebraicis nonnumquam vidimus pluralem צִיצִיוֹת ṣīṣīyōth.
Praecepta Biblica
Fimbriae bis in Bibliis Sacris mandantur, primum in in Numerorum libro:
Verba "וּרְאִיתֶם אֹתֹו", quae Hieronymus 'quas cum viderint' vertit, accuratius reddi possunt 'et videbitis eum', (hoc eum masculino genere fortasse ob פתיל, Hieronymi 'vittas'). Discrimen inter viderint et videbitis interest, quia Iudaei hoc membrum habent pro mandato altero, de quo vide infra. פתיל pǝthīl alibi vertitur 'armilla' (Gen. 38:18 et 25), 'ligatura' (Num. 19:15), 'funiculus' (Ezech. 40:3), sed conlocatio פתיל תכלת 'vitta hyacinthina' reddi solet.
Dein in Deuteronomii libro:
Nota bene textum Hebraicum verbo ṣīṣīth hic carere, non obstante versione Latina. Verbum quod Hieronymus reddit 'funiculos', גדלים gǝdhilīm vim habet rei contortae vel plectilis (sed in libro Primo Regum 7:36 idem verbum "retis" vertitur).
Historia anterior
In Oriente Proximo antiquo, margines ornatae erant insignes et magni momenti. Itaque in imaginibus Aegyptiis, Asiatici (id est tribus plerique Semitici Palaestinam Syriamque habitantes, fere idem ac Bibliorum Chanaanitae) saepe vestibus fimbriatis succinguntur. Item in imaginibus Mesopotamenis, tam indigenae quam peregrini vestibus crebre fimbriatis induti saepe depinguntur. In Obelisco Nigro, in quo variae gentes tributum ad Salmanassar III regem portantes exhibentur, non solum Assyri cirros gerunt, sed etiam rex Hieu, et legati Israelitae. Hi quidem videntur aliquid pallio simile super humeros suos iactum gerere.
Tempore Romano
Fontes Rabbinici sisith fideliter inter Iudaeos et Gentiles decernere generatim praesumunt. Exempli causa, in Thalmude Babylonico, vir quidam maxime pius se Iudaeum esse celare potest depositis fimbriis, et, vice versa, in alia parte vetitur vestem fimbriatam emptori gentili vendere, ne possit mutata veste Iudaeum adoriri et necare. Item, in Aristeae epistula sisith subnutatur:
Vosbles
Vosbles est commune 101 incolarum (anno 1999) praefecturae Iurae in Franciae orientalis regione Libero comitatu.
Sisith
Tempore Romano
Igael Iadin, archaeologus Israelenus, in Spelunca Epistularum fodiens, multas vestes invenit. Inter vestimenta, nullum fimbriis per angulos factum fuit. Iadin proposuit causam esse quod iam eo tempore ut hodie Iudaei fimbriis exsecatis sepulti essent. Invenit autem floccos lanae crudae nondum deductos, purpureo colore tinctos, lineis filis a medio ligatos, quos fimbrias esse credidit nondum alligatas, quia lex Iudaica vestimentum "quod ex lana linoque contextum est" vetit, nisi fimbrias. Religiosos proposuit floccos palliis suis affigere, digitis suis deducere et nectare ut ratas fimbrias fierent, neque necesse esset pietati alterius confidere. Tinctura autem, secundum analysin quam pro Iadin fecerunt David Abrahams et Sidoneus Edelstein, facta est ex indico coccoque. Contra expectationem est sisith ex indico tingi (vide Vittas hyacinthinas), atque nonnulli negant hos floccos ad eam usum destinatos esse.
Sclopetum dispergens
Sclopetum dispergens est sclopetum fistula terete praeditum quod glandes granulatas (quae sunt minuti globuli plumbei in embolos involuti) sclopendo aptum est. Eo consilio fabricata est sclopetando ex humero. Sclopetando breve spatio eiusmodi arma levia adhibenda sunt venandi causa animalium parvorum sicut avium, cuniculorum, lepororum, etc. Gravia autem adhibenda sunt animalium grandium venandi causa vel ab vigilibus vel a militibus.
Sisith
Tempore Romano
Paene omnes fontes scripti qui nobis restant ex traditione Rabbinica sunt, sed nonnulla sciscitari possunt etiam a fontibus Christianis. Secundum Novum Testamentum, Iesus invectus est in Pharasaeos qui "dilatant . . . phylacteria sua et magnificant fimbrias," quod videtur indicare Iesum, et fortasse alios Iudaeos antea, fimbrias minores gessisse quam Pharisaeorum et postea Rabbinorum asseclas—hi, secundum Thalmudem, non accipiebant sisith minorem quam quattuor digitos longam.
Trecentis post annis, Epiphanius Pharisaeorum tempore Iesu vestitum describens haec de fimbriis dicit:
Nota bene fimbrias "ex ipso stamine" illigatas esse contra normas Rabbinicas. Sed Hieronymus, Epiphanio plus minus contemporaneus, et magis nova et insolita de Pharisaeorum fimbriis asseverat:
De hoc nihil invenitur in fontibus Iudaicis, et multo minus credibile videtur quam descriptio Epiphanii.
Vittae Hyacinthinae
In operibus Rabbinicis Caesarum Sassanidarumque temporis hyacinthum, cum suppeteret, nihilominus magni pretii erat, neque omnibus locis importari emique semper poterat. Tincturae erant quae facilius et minoris pretii emi possent, velut indicum (קלא אילן qǝlåˀ ˀillån ) et isatis (איסטיס ˀīsåṭīs)—illa tinctura tam similis hyacintho genuino erat ut secundum rabbinos nemo nisi Deus ipse possit distinguere —sed per Rabbinos non licebat eis in loco hyacinthi uti. Ergo iam a tempore Rabbi Iohannis Nuri filii (qui saeculis primo et secundo vixit), mos erat ut absque hyacintho Iudaeus fimbrias omnino albas nectaret
Praeter difficultates, erant fortasse discrimina, nam imperatores Romani saepe vetabant purpurae usum privatum, quae interdictiones fortasse et hyacintho pertinebant. Hyacinthum aperte vetatur in lege Theodosii, Valentiniani, et Arcadii (ergo inter annos 383 et 392 promulgatae):
Et legimus quidem in Thalmude Babylonico aliquos hyacinthum a Palaestina in Babyloniam saeculo tertio quartove importantes ab "aquila" (id est Romanis) captos esse.
Quodam tempore inter saecula sexta et octava, usus hyacinthi inter Iudaeos deperditus est. In Thalmude, mentio postrema est hyacinthum a Terra Israel in Babyloniam importari posse in diebus Rabbi Ahaei, anno fere 506. Utcumque, nulla mentio hyacinthi deperditi fit in toto Thalmude, ergo rationi constat Iudaeos Babylonios iam habuisse saeculo sexto medio. At in Midras Thaneuma, liber qui secundum doctos medio saeculo octavo compositus est, hyacinthum nunc deest:
Fortasse igitur Palaestina Romana anno 639 exercitui Muslimorum cadente, ars hyacinthi faciendi periit.
Tallith
Iudaei praecepta biblica de fimbriis gerendis spectare habent solum ad vestimenta quattuor angulorum, textilia (neque igitur coriacea), et satis magna ut truncum plerumque tegant (neque igitur focalia). Sed modus se in vesti quadrangulo involvendi tandem aliquando exstinctus est in regione Mediterranea, et cum eo mandatum fimbriarum. Inde a saeculo tertio decimo mos novus apparet pallii circa umeros et nonnumquam caput, amictorii instar, in oratione involvendi. Haec vestis טלית "tallith" dicitur, vox antiqua 'pallium' significans. Primum mos erat eum tallith gerere qui orationibus praeerat, sed mox translatus est ad alios participantes congregationis. Qui pallium fimbriatum orandi causa induit hanc benedictionem recitat:
Sed non est opus huius tallith nisi ad preces, et multi magis pii volebant saepius sisith gerere. Ergo novam vestem quatratam et fimbriatam excogitaverunt, quam possint sub camisia gerere, et ea totum diem possint voluntarii praeceptum fimbriarum sequi. Huius vestis nomen est טלית קטן (ṭallīth qåṭån) id est 'pallium minus', cum sit propinquius ad tunicam veterum. Nonnumquam etiam dicitur ארבע כנפות 'quattuor anguli' vel etiam per metonymiam ציצית 'sisith'. Prima mentio huius fit in opere Iacob Aser filii, qui vixit annis c. 1269 — c.1343, et in Ashchenez et in Sepharad. Hodie nemo nisi Orthodoxi gerere solent. Pallio minori est benedictio altera:
Usus
Versus Num. 15:39 incipit "וּרְאִיתֶם אֹתֹו", quod, ut supra dictum est, verbatim reddi potest "et videbitis eum," qua de causa Iudaei versum habent ut praeceptum alterum. Hanc ob rem fimbriae non nisi die geruntur, numquam noctu (exceptis vesperis Exordii Anni et Diei Expiationis, ob maximam sollemnitatem).
Viri Iudaei defuncti sepeliuntur tallith involuti, sed fimbriis exsectis. Fimbriae enim sunt ut qui gerunt "recordentur omnium mandatorum Domini," et vivi solum mandata custodiunt. Item neque qui exsequiis intersunt sisith utuntur, quia simile esset mortuum deridendo.
In servitiis religiosis sisith nonnumquam adhibetur ad volumen Legis tangendum sine pollutione manus. Qui ad "bema" (id est pulpitum, suggestum) ad benedictiones Legis legendae invocantur, primum textum fimbria tangunt, quam osculant. Item, volumen Legis per synagogen processione circulatum participantes congregationis fimbria tangere solent (quam tum item osculant).
Mulieres
Apud Iudaeos Conservativos et Reformantes (nec non aliarum denominationum liberalium asseclas) nihil obstat quominus mulier pallio fimbriato utatur, et multae quidem tallith induunt. Inter Orthodoxos autem exstat magna controversia. Mulieres enim mandatis positivis non obligantur quae certo tempore facienda sunt, ergo quoniam fimbriae adhibendae sunt die tantum, non mandatae sunt mulieribus. Sed aliud est non oportere, aliud non licere. Ab altera parte, tallith (et itaque sisith) habetur a nonnullis auctoritatibus viris pertinere, neque (per Deut. 22:5) licet mulierem indui veste virili.
Iam tempore Romano, Rabbi Iudas Babae filius (qui Palaestinam saeculo 2 habitavit) cum dixerit vestes muliebres exemptas esse, censuit nihilominus fimbrias affigendas esse pallio mulieris, "quia interdum maritus eius se tegat eo." Ergo, secundum Rabbi Iudam non necesse est mulierem fimbrias gerere, sed neque dedecet. Item per Aevum Medium multi Rabbini permiserunt mulieres tallith gerrere, inter quos fuerunt Iudas Ibn-Ghijâth, Salomo Isaacides Iarchi, Iacobus ben Meier Tam, Zaraias Gerundinus, Moses Maimonides, Eliezer Ioelis filius, Salomo Adereth filius, Aaron Barcinonensis, et ita porro. Iohannes Buxtorfius, auctor Christianus qui de Iudaeis Latine scribebat, sic condicionem describit:
At motus etiam erat in annos crescens, praesertim in Aschenez mediaevali, mulieres a sisith prohibere, quem primus civit Rabbi Meir Mauritius Rotenburgensis. Rabbi Moses Iserles censuit strictissimo sensu licitum esse mulieri sisith uti, sed reapse audacia superbiave esse. Per Rabbi Iacob Mölin tallith cum fimbria est vestis virilis. Idem proclamat Thargum Pseudoionathan (incerti temporis, sed inter 8 saeculum et 15), in versione latissime elaborata versus Deut. 22:5 de vestibus alterius sexus non gerendis:
Haec opinio denique plerumque vicit, ut per plerosque Orthodoxos pallium fimbriatum vestis virilis esset. Sed in motu "Orthodoxiae Modernae" nonnullae auctoritates dissenserunt, exempli causa Rabbi Iosephus Soloveitchik, qui scripsit rem pendere de intensione cordis: utrum sit ad mandato perfungendum, ut propinquius se sentiat Deo, an ad finem politicum—nempe feministicum—quo melius statum mulierum reclamet. Etiam rabbinus haredaeus Moses Feinstein permisit mulieres fimbrias gerere, dummodo sint vesti quadrangulae femineae, neque pallio virili, affixae. Quae controversia annis recentioribus in medium provenit, quod participes societatis nomine Mulieres Muri (נשות הכותל, Women of the Wall), Iudaeae quae inde ab anno 1988 solent interdum (praesertim primo die mensis secundum calendarium Hebraicum) ante Murum Occidentalem congregari et servitia Iudaica praestare. Orthodoxi qui Muro incumbunt saepe invecti sunt in eas, et nonnumquam vi agressi, inter alias causas quod palliis fimbriatis se induant. Regimini Israeleno est tutamen locorum sanctorum custodire, et pacem eorum conservare, sed quoniam Murum habent pro sacro Iudaeorum Orthodoxorum, nonnumquam sociae comprehensae sunt—quae a iudicibus dimmitti solent ob "absentiam culpabilitatis." Nuperrime Anath Hoffman comprehensa est ob tallith, quam antea custos publica eam iusserat non tamquam pallium gerere sed focale potius.
Quomodo fiant
Sisith non rite fit nisi consulto et sui causa sola, ergo non licet ut cirros solitos facere veste de tela exsecta, immo fimbriae separatim abs thallith fiunt, filis per parvum foramen cuique quattuor angulorum affixis. Praeterea, texor debet primum elata voce nuntiare intentionem suam esse "לשם מיצות ציצית" 'in nomine mandati fimbriarum.' Fimbria fit ex quaternis filis, quae per foramen ducta reflectantur ita ut sint quasi octona pendentia. Dein fit series nodorum, inter quos sunt חוליות "vertebrae," id est spirae. Quomodo fiant nodi vertebraeque, quot sint, quo ordine variant inter nationes Iudaeorum et scholas Rabbinorum, sed debent esse inter 7 et 13 vertebrae. Ex ultimo nodo utraque parte, termini filorum bis quaterni tamquam cirri dependent.
Hyacinthi quaesitus
Fere millennium Iudaei Rabbinici non poterant nisi albas fimbrias nectare. In memoria hyacinthi deperditi, tallith solebat virgis ornari, apud Aschenezicos nigris, apud Sephardicos candidis. Dein saeculo 19, Radzinensium rabbi, Gerson Henoch Leiner captus est cupidine hyacinthi reciperandi.
Quo desiderio incensus, aquaria Italica invisebat, Vaticanum visitabat, et deinque tres libros scripsit de hyacintho, in quibus indicia Rabbinorum antiquorum collegit de hyacinthi fonte, mollusco nomine Hebraico-Aramaico חלזון ḥillåzōn, quibus melius cerneretur quid ista bestia fuisset. In fine conclusit ḥillåzōn illud fuisse sepiam, nempe illud quod Sepia officinalis nuncupatur, et "sanguinem" fuisse ipsius atramentum. Adiuvante chemico quodam Italico processum chemicum invenit quo atramentum sepiae caeruleum fieret. Sic tinctas Orthodoxi ex stirpe Radzinensi adhuc gerunt fimbrias suas.
Caraitae
Exstat inter Rabbinicos Iudaeos rumor Caraitas tam stricte interpretari verba versus Num. 15:39 "et videbitis eas" ut fimbrias parietibus domicilii sui affigant ornamenta, quo facilius aspiciantur. Nihil autem omnino huic rumori inest.
Betha Israel
Betha Israel, id est gens Aethiopica Iudaeorum, cum non habuerint traditionem Rabbinicam, habent quidem Legem, in sermonem suum versam. Nihilominus, post aevum longum separationis ab aliis Iudaeis, morem fimbriarum gerendarum perdiderunt. Sed in habitu tralaticio est iam pallii genus, saepe cirrati, neṭela dictum, quod tam mulieres quam viri induunt. Omnes quidem Ethiopiae gentes, cuiuslibet religionis, hac veste untuntur, sed sunt nihilominus qui cum tallith Iudaeorum conferunt.
Samaritani
Samaritani non generatim fimbriis utuntur. Pallium sacerdotis, quod ṭaylasān nominant, cirris nunc ornatur, sed hi videntur esse innovatio satis recens. Habet autem virgas caeruleas, quae fortasse, ut virgas in Iudaeorum tallith, hyacinthum repraesentant.
Samaritani quando "tallith" dicunt, non pallium quadrangulum sibi volunt, sed vestimentum talare candidum, et sunt qui dicunt huius vestis orbiculas ocellosque pro fimbriis esse.
Christiani
Post humanum memoriam Christiani rarissime praecepta biblica de fimbriis gerendis secuti sunt, fortasse quod Iesus Pharasaeorum fimbrias magnificatas reprobaverat. Nihilominus, vestes sanctae sacerdotum et episcoporum saepe oram cirratam habent, in memoriam fimbriarum biblicarum. Item, Iesus ipse verisimiliter alicuius generis sisith gerebat, nam variis locis Novi Testamenti fit ut homines "fimbriam" Iesu tangentes salvi fiant:
Quorum locorum sunt Christiani qui legunt versum Profetiae Malachi 4:2 "et orietur vobis timentibus nomen meum sol iustitiae et sanitas in pinnis eius ... " tamquam praefigurationem, nam vox hic "pinna" versa idem est ac ea quae "angulus" in Vetere Testamento (nempe variae figurae vocabuli כנף).
Sunt etiam qui credant Sindonem Taurinensem non solum genuinum esse, sed etiam pallium Iudaicum antiquum fuisse (quo involutus Iesus sane sepultus erat), itaque olim fimbriatum. Nullae sisith restant, sed duo ex angulis sindonis desunt, fortasse fimbriis exsectis ut in sepultura Iudaica—duo autem tantum, nam duo anguli salvi sunt, et absque sisith.
The Maui News
The Maui News ('Nuntia Mauiensia') est diarium Wailuku in vico Havaiorum quotidie editum, quod insulas Maui, Lanai, et Molokai tractat. Coepit die 17 Februarii 1900. Henricus Perrine Baldwin id emit anno 1905, cuius proles id societati Ogden Newspapers die 1 Februarii 2000 venderunt. Officina in 100 Via Mahalani, Wailuku Havaiorum 96793 invenitur. Publicator Iosephus Bradley, editor principalis David Hoff est.
Samoa Observer
Samoa Observer ('Spectator Samoanus') est maximus grex diariorum in Samoa, ambobus Anglice et Samoanice editum. The Samoa Observer proprius a diebus Lunae singulis ad dies Veneris, Weekend Observer diebus Saturni, et Sunday Samoan diebus solis editur. Omnes editiones in interrete legi possunt. Res maximi momenti sunt nuntii Insularum Samoanarum, Polynesiae, atque aliarum regionum et civitatum, opinio editorialis, scriptura de arte athletica, et diurnariorum ars investigativa.
The Samoa Observer anno 1978 constitutus est a Savea Sano Malifa, editore principali, poeta, unoque e maximis scriptoribus actorum in regione Pacifico, cui anno 1998 concessum est Praemium Astoranum Consortionis Populorum pro libertate preli. Diarium alia praemia pro arte diurnariorum et libertate preli accepit. Quidam magistratus rectionis ducesque commercii litem diario intenderunt, nuntiis de corruptione et abusu officiorum publicorum editis.
Principalis diarii officina Apiae in capite civitatis sita est. Anno autem 1994, vetus officina igni destructa est, renuntiationibus corruptionis publicae nuper editis. Publicator hodie Muliaga Jean Ash Malifa, editor principalis Mata’afā Keni Lesa est.
Burkhardus Blienert
Burkhardus (Theod. Burkhard) Blienert (natus die 30 Martii 1966 in oppido Braubach) rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD est.
Iuventus et munus
Postquam anno 1986 testimonium maturitatis accepit, Blienert officium civile absolvit atque ab anno 1988 Monasterii rebus politicis, historiae, sociologiae studebat, ut magister fieret. Annis 1994 - 2010 pro factione Sociali Democratica eiusque legatis operam dedit.
Cursus honorum
Blienert ab anno 2013 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae est.
Martyres
Martyres (Lusitanice Mártires) est parvum vicus Lusitaniae, municpalitatis Lisboni, quae anno 2011 372 incolarum habebat et area circiter 0.10 km².
Postea nova orgasatio administrativa civitatis anno 2012 pertinet novo vico Sanctae Mariae Maioris.
Pladea
Pladea (alia nomina: Pladearum) (Italiane: Piagge) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Muravera
Muravera   (alia nomina  : Oppidum Muraverae) (Italiane: Muravera) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Caralitana situm. Incolae Muraverenses appellantur.
Civitas Ducalis
Civitas Ducalis (alia nomina: Ducatus Civitas ) (Italiane: Cittaducale) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 005 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Reatina situm. Incolae Civitenses appellantur.
Ecclesia Catholica Romana
Civitas Ducalis fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Civitatis Ducalis est. Hodie urbs in Dioecese Reatina est.
Fractiones
Calcariola, Caporio, Cesoni, Grotti, Micciani, Pendenza, Santa Rufina, Villa Grotti.
Municipia finitima
Borgo Velino, Castel Sant'Angelo, Longone Sabino, Micigliano, Petrella Salto, Rieti.
Globus aerostaticus
Globus aërostaticus vel aërostaton in aeronautica est aerostatum sine vi, quod sublime movetur vel propter volabilitatem volitat. Liber esse potest, per ventum movens, aut ad terram vel rem certam religatus. A navi aëria differt, quae est aerostatum se movens, quod se per aërem modo contento propellere potest. Multis globis aërostaticis est corbis, gondola, vel capsula sub involucro praecipuo ad homines vel instrumenta portanda suspensa, inter quae machinae photographicae et telescopia, cum mechanismis gubernationis.
1559 Kustaanheimo
1559 , olim designationibus 1942 BF, 1935 FP, et 1935 HB agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Liisi Oterma, astronoma in Universitate Aboensi versata, repertus est. Nomen asteroidis Paulum Kustaanheimo, mathematicum et astronomum Finnicum, commemorat.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1559 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Magnentius
Flavius Magnus Magnentius (natus Samarobrivae circa annum 303; mortem sibi conscivit Lugduni die 10 Augusti 353) fuit ab anno 350 usque ad annum 353 usurpator contra Constantem, imperatorem Romanum.
Magnentius praefectus fuit Herculianis et Iovianis, cohortibus imperialibus. Eum, cum exercitus Constanti displicuisset, apud Augustodunum die 18 Ianuarii 350 acclamavit. Inde omnes Constantem praeter paucos liquerunt, et postea ala equitum, Gaisone magistro militum duce, apud oppidum Helenam prope Pyrenaeos occisus est. Proinde Magnentius fidem provinciarum Britanniae, Galliae, et Hispaniae, trahebat, quia magis tolerare ambos Christianos et paganos videtur. Mediolani mense Iulio aut Augusti 350, Decentium fratrem ad honorem Caesaris sustulit; qui Galliam contra barbaros defenderet, cum ipse bellum civile contra Constantium II imperatorem orientis fratrem Constantis ducturus erat. Quod autem Decentius minus militum in hostes duxisset, ab Alamannis Chnodomario rege victus est. Magnentius autem ab imperatore Constantio inter pugnam apud Mursam die 28 Septembris 351 primo est, anno 352 Italiam amisit et post pugnam Montis Seleuci perditam die 10 Augusti 353, ipse sibi mortem conscivit.
Ḥāzim al-Bablāwi
Ḥāzim al-Bablāwi seu litteris Arabicis حازم الببلاوي (natus die 17 Octobris 1936) est oeconomus et politicus Aegypti. Alumnus est universitatum Cairensis, Gratianopolitanae et Parisiensis. Professor meruit apud universitates Alexandrinam et Cuvaitensem. Fuit a die 9 Iulii 2013 usque ad 24 Februarii 2014 primus minister Aegypti.
Vriange
Vriange est commune 137 incolarum (anno 1999) praefecturae Iurae in Franciae orientalis regione Libero comitatu.
AQ
AQ hae dissimilia significat:
Aetas veris et autumni
Index civitatum
Mentionem 148 civitatum in annalibus huius aetatis fit.
Tréhorenteuc
Tréhorenteuc (Britonice  Trec'horanteg ) est commune 110 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Insulae Ioniae (regio Graeciae)
Insulae Ioniae (Graece: Ιόνια Νησιά) sunt una e tredecim regionibus (περιφέρεια) Graeciae, cui sunt 212 984 (status anni 2001) incolarum. Sedes administrativa est Corcyra urbs in homonyma insula.
Regio ex insulis Ioniis constat, quae ante occidentalem Graeciae litus in Ionio mari iacent, inter alia insulae Diapontiae, Strophades, Teleboides et Echinades.
Unitates regionales
Aegaeum Australe in tredecim "Unitates regionales" (Περιφερειακή Ενότητα) divisum est, quae certum numerum legatorum in consilium regionale demittunt, sed vi politica carent:
Sicut aliae Graeciae regiones insulae Ioniae anno 1864 in praefecturas sive nomos (vide: Index olim nomorum Graeciae) et provincias (Graece: εραπχία) divisae sunt. Anno 1866 provincia Cythera Laconiae addicta est. ab anno 1972 Cythera ad regionem Atticam pertinet.
Nomorum divisio saepius mutata est; anno 2010 regio ex nomis Corcyra, Leucas, Cephallenia et Zacynthus constabat.
Castellare Salutiensium
Castellare Salutiensium (Italiane: Castellar) est oppidum Italiae, et fractio municipii Salutiarum. Incolae Castellarenses appellantur.
Insulae Ioniae (regio Graeciae)
Unitates regionales
Renovatione administrativa anni 2010 nomi aboleti et ab "Unitatibus regionalibus" ("περιφερειακή ενότητα") suppleti sunt, qui pro numero incolarum certum legatorum numerum in consilium regionale demittunt, sed vi politica carent. Territoria earum pristinis nomis Corcyrae, Leucadi et Zacyntho congruunt, olim nomus Cephallenia in duas unitates regionales (et demos) Cephalleniam et Ithacam divisa est.
Simul demorum numerus coagmentatione a 39 ad 7 minutus est.
Vulvoz
Vulvoz est commune 17 incolarum (anno 2007) praefecturae Iurae in Franciae orientalis regione Libero comitatu.
Castellare Salutiensium
Subdivisiones
Regione Giardino, Regione Morra, Regione Pairunella, Regione San Guglielmo, Regione Testa Nera.
Historia
Castellare Salutiensium fuit municipium Italiae, in Regione Pedemontio ac in Provincia Cuneensi situm. Die 1 Ianuarii 2019 se cum municipio Salutiarum coniunxit ut municipium iunctum constitueret cuius nomen "Salutiae" manet.
Flaugeac
Flaugeac  est commune Francicum 328 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
3 Decembris
3 Decembris est dies 337ª anni (338ª in annis bissextilibus) in calendario Gregoriano. 28 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem tertium Nonas Decembres (a.d. III Non. Dec.).
Factio popularis Europaea
Factio popularis Europaea est factio politica democratiae christianae Eurapaea. Ab anno 2010 primae magnitudine numero legatorum Parlamenti Europaei (270 anno 2009). Praeses factionis est Iosephus Daul.
Iohannes Amos Comenius
Ioannes Amos Comenius (Bohemice Jan Amos Komenský appellatus; in Moravia meridionali die 28 Martii 1592 natus; mortuus vero Amstelodami die 15 Novembris 1670) fuit paedagogus et vir politicus Moravus. Hic enim episcopus Unitatis Fratrum, magister, et rector scholarum egregius erat, qui multa et splendida opera paedagogica, quibus tituli e.g. Didactica magna (1633–1638), Orbis sensualium pictus (1658) sunt, conscripsit et in lucem prodidit. Artem docendi non solum in terris Coronae Bohemicae, sed totius Europae atque orbis terrarum promovit.
Saint-Auban
Saint-Auban est commune 232 incolarum (anno 2006) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Trinitas (Mariculum)
Trinitas (Francogallice La Trinité-Porhoët, Britonice An Drinded-Porc'hoed) est commune 708 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Allonnes (Sartha)
Allonnes  est commune 11128 incolarum (anno 2009) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
8166 Buczynski
8166 , olim designationibus 1991 AH1 et 1995 FF1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Briano G. W. Manning, astronomo apud vicum Stakenbridge versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8166 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Firbeix
Firbeix  est commune Francicum 290 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Cydonia
Cydonia (Graece Κυδωνία), hodie potius Chania (Χανιά), est urbs antiquissima Cretae, olim caput administrationis totius insulae, usque ad annum 2010 etiam caput pristini nomi Cydoniae.
Sancta Iusta (Osilipo)
Sancta Iusta (Lusitanice Santa Justa) est parvum vicus Lusitaniae, municpalitatis Lisboni, quae anno 2011 891 incolarum habebat et area circiter 0.24 km².
Postea nova orgasatio administrativa civitatis, anno 2012, paene totus vicus pertinet novo vico Sanctae Mariae Maioris. , et solum parva pars pertinet vico Misericordiae
Cf.
cf. est abbreviatio quae confer significat.
Acidum desoxyribonucleicum
Acidum desoxyribonucleicum, vel DNA et ADN, aliquando tessera vitae appellatum, est materia in qua informatio genetica conservatur et profertur. DNA in nucleis cellularum omnium animalium et plantarum contingit. Structura chemica DNA a Iacobo Watson et Francisco Crick die 25 Aprilis anno 1953 inventa est.
Nomina et structura
Acidum nucleicum est compositum organicum quod Ioannes Fredericus Miescher a nucleis leucocytorum anno 1871 segregavit, quod sic nominatur, quia in nucleis cellularum oritur. Id est polymerum partium nomine nucleotida.
Sunt bini acidi nucleici species: DNA (desoxyribonucleicum acidum) et RNA (ribonucleicum acidum), quae magnopere facti speciebus discrepant. Unumquodque nucleotidum e base nitrogenata componitur, spina saccharinale et radicali phosphate proveniente ex acido phosphorico (H3PO4). Ambo casibus, phosphas duo coniungit nucleotida aut per carbonium tertium aut per quintum, quamobrem si in una catenae extremitate carbo quintus est liber, necesse est in altera extremitate tertium carbonum esse liberum. Attamen spinae acidi DNA constant in saccharo desoxyriboso, spinae RNA in saccharo riboso. Bases nitrogenatae oriuntur e purina (adeninium et guaninium), vel e pyramidina (DNA, thyminium et cytosinium; RNA, uracilium et cytosinium). Huius modi bases a vinculis hydrogenicis iunguntur. Inter cytosinium et guaninium sunt duo vincula hydrogenica, sed inter adeninium et thyminium sunt tria. Ob has varationes, molecula RNA ex singulo filo longo simplici constat, cum DNA ex binis filis forma duplicium helicarum constet.
Functiones DNA
Sunt duae acidi desoxyribonucleici officia:
Reduplicatio materiae geneticae
Quod ad informationes geneticas propagandas pertinet, reduplicatio DNA in statu metaphasis contigit, et sic fit: enzymum cui nomen est DNA-polymerase, in initio helicam acidi desoxyribonucleici dividit. Postea nucleotida attrahuntur ad DNA quod nunc ex singula serie compositum est, et per vincula hydrogenica helicae formantur.
Transcriptio DNA in RNA et translatio in proteina
Omnes cellulae proteinis utuntur ad sua officia bene gerenda et ad se perpetuandum. Facultas proteinas fabricandi in duabus partibus consistit:
Transcriptio in RNA est primus gradus per quem informationes geneticae in proteinis transferantur. RNA in cellularum nucleo contingit, et in ribosomatibus. In nucleo transcriptio, DNA in RNA maxime accidit, sed etiam in mitochondriis et in chloroplastis.
Plurimum translationis RNA in proteinam in ribosomate, particula plasmatica in cellula biologica, perficitur. Ribosomata sunt omnia divisa in partes duas, quae sunt maior atque minor subunitates.
Sunt variae formae RNA: mRNA, quod ribonucleicum nuntians est et in nucleo nascitur, informationem geneticam ad ribosomata ferens. Littera m in contractione vocabuli missaticum stat; missaticum vicissim ex voce missum provenit. tRNA est acidum ribonucleicum transferens, quod in translatione genetica acidum aminicum fert. rRNA est pars ribosomatum, quae ex proteinis rRNA constant. rRNA, sicut omnes species RNA, transcriptione fit. Pro tempore nucleolis conditur. Deinde recipit proteinum, finguntque ribonucleotida, quae in cytoplasmate formant ribosomata.
ADN detrimenta et refectionum machinationes
Corporis cellularum fraus cum damno minore acidi desoxyribonucleici devitari non potest, ut perpetuo substantiae chemicae, radiatio electromagnetica, radiatio ultraviolacea, Roentgeniani radii ordinem mutent. Machinationes restitutionum plures descripsa sunt, exemplum notum est divulgatio Lindahl N-glycosidasis.
Eugenius IV
Eugenius IV (1383–1447) fuit Papa Ecclesiae Catholicae Romanae.
Vita
Eugenius IV Venetiae natus est Gabriel Condulmer, filius mercatoris opulenti et matris quae erat Papae Gregorii XII propinqua. Frater Augustiniani Ordinis anno 1407 a Papa Gregorio XII episcopus Saenae Iuliae, et insequenti anno cardinalis creatus est.
Pontificatus
Eugenius IV die 3 Martii 1431 electus est papa. Die 18 Decembris eiusdem anni papa Bullam apostolicam promulgavit, qua - frustra - Concilium Basiliense dissolvere voluit, quod ab antecessore Martino V convocatum die 29 Iulii 1431 convenerat. Anno 1443, is Oddantonium II e Montefeltro Ducem Urvini fecit.
Litigabat multos annos contra Concilium Basiliense. Obiit 23 Februarii 1447.
Sorsogon (provincia)
Sorsogon est provincia Philippinarum. Caput est urbs eiusdem nominis. Numerus incolarum anno 2015 erat 792 949. Gubernator est Raul Lee.
Petra Rubea (Marchia Anconitana)
Petra Rubea (Italiane: Pietrarubbia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Baffie
Baffie est commune Francicum 115 incolarum (anno 2007) praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Conventus Aquisgrani
Conventus Aquisgrani (Francogallice Congrès d'Aix-la-Chapelle) 29 Septembris - 21 Novembris 1818 in urbe Aquisgrano habebatur. Hoc conventu de Europa futura post Consilium Vindobonense disputabatur et de periculo democratiae imminentis.
Simius
Simius   (deinde  :  Carbonaria, Carbonara, Villa Simius) (Italiane: Villasimius) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Caralitana situm. Incolae Simienses appellantur.
Pars municipii in Campidano Caralitano, alia pars in Sarrabo, historicis ac geographicis terris, situm.
Petrus Lificiu
Petrus (Dacoromanice Petru) Lificiu (natus die 1 Octobris 1950 in Săseni in Galaţi circulo) machinator atque vir publicus Dacoromanicus est.
Cursus honorum
Lificiu, tum sodalis Factionis Democraticae (PSD), anno 2001/02 secretarius statalis in ministerio circumiectus et a die 17 Ianuarii 2002 ad usque 19 Iunii 2003 minister circumiectus in consilio ministrorum Hadriani Năstase fuit. Annis 2004 - 2008 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae fuit: Primo pro factione PSD, annis 2005 - 2007 nullius factionis anno 2007/08 Factionis Democraticae erat. Tum fuit praeses vicarius et die 30 Maii 2012 hoc ex magistratu a praeside ministrorum Victore Ponta dimissus est.
Familia
Lificiu uxorem duxit atque filium et filiam habet.
Tumba Pisaurensium
Tumba Pisaurensium (alia nomina: Tumba Pisaurensis, Tabullia, olim: Castrum Tumbae Montis Pilosi) (Italiane: Tavullia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.
Fanum Sancti Antonini (Alpes Maritimae)
Fanum Sancti Antonini (Francice Saint-Antonin) est commune 104 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Amné
Amné  est commune 476 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Westerheim (Badenia-Virtembergia)
Westerheim  est vicus et commune Badense-Virtembergense 2'861 incolarum (anno 2012).
Ubi lex voluit, dixit; ubi noluit, tacuit
Ubi lex voluit dixit, ubi noluit tacuit est brocardus Latinus cuius vis est si lex de re nulla praescribet, haec res ad hanc regulam non directam est.
Marjorie Estiano
Marjorie Dias de Oliveira (nata in Urbs Curitibana, die 8 Martii 1982), simplice Marjorie Estiano nominata, est cantatrix et actrix Brasiliensis.
Samsung Galaxy Core
Samsung Galaxy Core GT-I8262 est sophophonum fabricatum ab societate Samsung Electronics quod agitur ab programma fontium apertorum Android 4.1.2 Jellybean systema interno. Nuntium ab Samsung incipite Maii anno 2013 et exsolutum.
Panghkawn
Panghkawn (nomen Wa) est oppidum in civitate Shan Birmaniae sita. Panghkawn fuit olim caput civitatis Sonmu populi Wa sub imperio Birmanorum et Britannorum.
La Trinité-sur-Mer
La Trinité-sur-Mer (Britonice  An Drinded-Karnag ) est commune 1612 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
F-22
F-22 Raptor
F-XXII Raptor est occultus pugnator alivolum. Primo ut aeris superiore pugnatore conceptus est, sed etiam creatur ad impetum faciundum in humum electronicaque et ad recipienda signa.
Lenti incrementi alivolum, etiam cognoscitur ut prototypo YF-22 et F/A-22 per triennium prius quam pro certo intraret Civitatum Foederatarum Americae Aeris Exercitum mense Decembri 2005 ut F-22A. Lockheed Martin Negotii Alivolorum Aeronautica fuit prima divisio quae id voluit construere: ab ea facti sunt magna pars structurae rationisque armorum et finalis conventus partum alivoli F-22. Divisio Rationis Internae Defensionis Boeing Negotii Alivolorum F-22 alis, corpore, et machinis {?} fabricat.
Otto Carius
Otto Carius (natus Geminipontes die 27 Maii 1922; mortuus Herschweiler-Pettersheim die 24 Ianuarii 2015) fuit inter Bellum Orbis Terrarum II miles Germanicus. Post bellum medicamentarius operam dedit. Anno 1960 liber Tiger im Schlamm scripsit, qui suas res gestas in bello enarrat.
Ouarville
Ouarville est commune Francicum 544 incolarum (anno 2012) praefecturae Eburae et Liderici in regione Centro et Valle Ligeris situm.
Ancinnes
Ancinnes  est commune 896 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
La Vraie-Croix
La Vraie-Croix (Britonice Langroez ) est commune 1290 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.
Adjoña
Adjoña fuit rex Guancha Abona ad insulae Nivariae insulas Canarias.