cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
494 Virtus
494 , olim designationibus 1902 JV et 1950 BM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximiliano Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 494 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Theodosius III
Theodosios III (Graece: Θεοδόσιος Γ΄) fuit Imperator Romanus Orientalis ab anno 715 ad annum 717.
Pressagny-l'Orgueilleux
Pressagny-l'Orgueilleux est commune Francicum 711 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Reppenstedt
Reppenstedt commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luneburgensis est. Est sedes administrationis communis generalis Gellersen. Ad Reppenstedt etiam vicus Dachtmissen pertinet.
Historia
Reppenstedt anno 1197 nomine Repinstid primo in actis descriptum est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Reppenstedt ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est et ab anno 1974 ad Gellersen commune generale pertinet. Eodem anno Dachtmissen vicus cum Reppenstedt coniunctus, sed alia pars communis Luneburgo urbi cessa est.
Aulnay (Alba)
Aulnay est commune Francicum 126 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Bonnefont
Bonnefont (Occitanice Bonahont) est commune Francicum 354 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Villers-Canivet
Villers-Canivet est commune 715 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Nathaniel Branden
Nathaniel Branden (natus nomine Nathan Blumenthal die 9 Aprilis 1930 Bramptoni in Ontario, Canada; mortuus die 3 Decembris 2014) fuit psychologus hodie notus ob opera sua de sui aestimatione. Quamquam olim fuit socius philosophae scriptoraeque Ayn Randis, et annis 1960 habuit partem in philosphia Obiectivistica citanda, ex anno 1968 manet personae non gratae apud fautores Ayn Randis qui Institutum Ayn Rand subsequenter fundaverunt.
Südergellersen
Südergellersen commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luneburgensis est. Est parss communis generalis Gellersen. Ad Südergellersen etiam vicus Heiligenthal pertinet.
Historia
Südergellersen anno 1314 primo in actis descriptum est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Südergellersen ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est et ab anno 1974 ad Gellersen commune generale pertinet. Eodem anno Heiligenthal vicus cum Südergellersen coniunctus est.
Ussubium
Ussubium, vulgo Le Mas-d'Agenais est commune 1439 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Maximam gravissimamque
Maximam gravissimamque est encyclica epistula papae Pii XI. Haec encyclica, die 18 Ianuarii 1924 promulgata, solum cardinalibus, episcopis ac presbyteribus Francicis dicata est et agit de lege, quae anno 1905 disiunctionem inter Ecclesiam et Civitatem Francicam decrevit.
Aliae encyclicae
Aliae encyclicae disiunctioni inter Ecclesiam et Civitatem Francicam dicatae:
Halsou
Halsou  est commune 483 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Carolus V (imperator)
Carolus V (natus Gandavi, 24 Februarii 1500, et mortuus in monasterio Sancti Ieronimi in Yuste Hispaniae die 21 Septembris 1558) fuit ab anno 1506 Carolus II dux Burgundiae, atque princeps Castellae et Aragoniae qui ab anno 1516 regnavit regna Hispaniae ut Carolus I et tunc anno 1519 ut Carolus V Romanorum Imperator creatus est.
Vita
Carolus Gandavi die 24 Februarii anno 1500 primus filius Philippi I regis Castellae et Ioannae Insanae natus est. Adrianus Florisz, qui postea papa creatus est et sibi nomen Hadrianus VI imposuit, praeceptor et consiliarius imperatori fuit. Alius clarus consiliarius eius fuit iuris consultus Italicus Mercurinus Gattinara (1465- 1530).
Anno 1516, Carolus accepit regna Hispaniae et post leges defendere iussit, coronatus est: primo in Castella et Navarra et tunc in Aragonia. Dum in Hispania, Carolus fideles ex Flandria secum tulit, quibus tituli Castellani dedit, et iniuriam Hispanis intulit. Deinde anno 1519 Carolus voluit Imperium accipere, nobiles eo pecunias dare nolebant. Die 23 Octobris 1520 Aquisgrani Carolus V Rex Romanorum coronatus est.
Die 24 Februarii 1525, Carolus Quintus Papiae Franciscum I rex Franciae vicit.
Theophilus Chatzemichael
Theophilus Chatzemichael (Θεόφιλος Χατζημιχαήλ sive Θεόφιλος Κεφαλάς; natus circa annum 1870 in Bareia, prope Mytilenen in Lesbo insula, tum pars Imperii Ottomanici, mortuus in Bareia die 22 Martii anno 1934), notus simpliciter nomine Theophilos, fuit pictor Graecus, qui simplici modo praecipue vitam popularem ac historiam Graecam depinxit.
Carolus V (imperator)
Vita
Die 6 Maii 1527, milites imperatoris Caroli V Romam vastaverunt. Hic casus notus est ut direptio expugnatae urbis Romae.
Theophilus Chatzemichael
Pinacotheca
<Center>
Carolus V (imperator)
Vita
Anno 1530, die 24 Februarii papa Clemens VII Bononiae insigne imperium capiti Caroli V imposuit, qui fuit ultimus Romanorum Imperator a Papa coronatus.
Theophilus Chatzemichael
Pinacotheca
</Center>
Carolus V (imperator)
Vita
3 Augusti 1529 pax Cameraci conventa est cum Francisco I rege Franciae. Anno 1531 fratrem Ferdinandum I regem Romanorum fecit et successorem sui destinavit.
9 Martii 1551 - Carolus cum fratre Ferdinando I convenit de successione imperatoris, ut Ferdinandus imperator fieret, cum Carolus a regno se abdicaturus esset. Quod anno 1555 factum est.
La Queue-les-Yvelines
La Queue-les-Yvelines est commune Francicum 2'168 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Somsois
Somsois est commune 180 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Les Préaux
Les Préaux est commune Francicum 428 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Aquila
Cultura
Aquilae multis hominibus sunt symbola potestatis, et saepe earum forma in vexillis, signis militaribus, ornatibus athleticis adhibetur.
Species
Familia Accipitridae
Index Asteroidum 42001-43000
Ecce index asteroidum qui numeri ex 42001 ad 43000 habent. Vide omnes indices asteroidum in Index Asteroidum.
Simpsonitheria
Simpsonitheria est infraordinis mammalium marsupialium exstincta.
Gavardum
Gavardum  (Italiane: Gavardo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 11 940 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Gavardenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Sabia et in Valtenesi situm.
Saint-Folquin
Saint-Folquin est commune Francicum 2'238 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Beautiful Creatures
Beautiful Creatures (Latine scilicet  Pulchra animalia) est pellicula Americana a Ricardo LaGravenese ducta et anno 2013 edita. In hac pellicula, quae de homine Ethan Lawson Wate strigae Lena amore capto enarrat, hi histriones agunt:
Villers-Bocage (Calva Dorsa)
Villers-Bocage est commune 2994 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Martanum
Martanum (alia nomina: Marthanum, Marthana) (Italiane: Martano) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 450 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Martanenses seu Martanici appellantur.
Graecanica gens
Municipium pertinet ad Graeciam Sallentinam; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
Hasparren
Hasparren  est commune 5839 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Tithonus
Tithonus (Graece Τιθωνός) Laomedonte rege Troianorum ortus est. Eos dea aurorae, cum aliquando iuvenem pulchrum conspexisset, amore statim ardens eum sustulit, ut se in matrimonium duceret atque cum illo in palatio viveret. Ita in Iliade Aurora quotidie e cubili Tithonis mane surgit. Haec sunt verba poetaeː Ἠὼς δ’ ἐκ λεχέων παρ’ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο // ὄρνυθ’ = "Aurora e cubili a praeclaro Tithone surrexit".
Ea Tithono duos liberos peperit, alterum Memnona alterum Emathionem. Hic Herculem a raptu aureorum malorum Hesperidum abstinere voluit, quam ob rem ab eo necatus est. Ille autem copias Aethiopicas Troiam duxit et cum Danais pugnans interfectus est.
Eos Iovem Tithonum immortalem fieri rogavit et rex deorum hoc modo egit, sed paulo post maritum manifesto senescere animadvertit; capilli primum canescebant, tum albescebant cutisque arescebat et rugosa fiebat. Eos ab Iove petere praeter immortalitatem etiam iuventutem aeternam marito suo se oblitam esse intellexit. At serius Eos, cum Tithonus paulatim quam velamentum vietum factus esset, eum reclusit in membrum palatii portas post aeneas.
Sicut auctores alii fabulae narrant, Eos illum postremo in cicadam mutavisse, ut deam in canendo delectare et annuatim cutem veterem afferre posset.
Northampton Comitatus (Pennsilvania)
Northampton Comitatus (Anglice:  Northampton County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 267,066 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Easton, die 7 Martii 1752 creatus est. In hoc comitatu circa nona pars incolarum (accurate 11.0 %) haud Anglice domu loquitur.
Groeberiinae
Groeberiinae est subfamilia mammalium marsupialium exstincta.
Laroque-d'Olmes
Laroque-d'Olmes est commune Francicum 2'720 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
3024 Hainan
3024 , olim designationibus 1981 UW9, 1943 VG, 1949 SD1, 1956 VP, 1962 WH, et 1968 TA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3024 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sompuis
Somspuis est commune 266 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Brossac
Brossac est commune Francicum 532 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Alba Terra
Alba Terra est commune Francicum 254 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Haut-de-Bosdarros
Haut-de-Bosdarros  est commune 264 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Fridericus Honegger
Fridericus Honegger (natus die 25 Iulii 1917 in vico Hauptwil Turgoviae; Turici obiit die 4 Martii 1999) fuit orator et vir publicus Helveticus, ab anno 1978 usque ad annum 1982 fuit minister oeconomiae in Consilio Foederali. Legatus Factionis Liberalis Democratica (FDP/PLR) in consilio electus est die 7 Decembris 1977. Anno 1982, fuit Confoederationis Praeses.
2102 Tantalus
2102 , olim designatione 1975 YA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Apollinis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Carolo Thoma Kowal, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est. Origo nimins est apud Tantalum, vir in mythologia Graeca.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2102 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bizous
Bizous (Occitanice Bisós) est commune Francicum 104 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Paitonum
Paitonum (alia nomina: Paitonis) (Italiane: Paitone) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 150 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Paitonenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Sabia situm.
La Poterie-Mathieu
La Potherie-Mathieu est commune Francicum 156 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Raizeux
Raizeux est commune Francicum 882 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Vieux-Pont-en-Auge
Vieux-Pont-en-Auge est commune 300 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Vignats
Vignats est commune 264 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Larnat
Larnat  est commune Francicum 20 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Brillac
Brillac (Occitanice Brilhac) est commune Francicum 647 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Assencières
Assencières est commune Francicum 201 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Poses (Ebura)
Poses est commune Francicum 1'165 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Bruno Le Maire
Bruno Le Maire (Noviliaci natus die 15 Aprilis 1969) est politicus Franciae.
Alumnus scholae Normalis Superioris et Instituti Scientiarum Politicarum Lutetiae in urbe, deinde scholae Nationalis Administrationis Argentoratensis, Bruno Le Maire ab anno 1998 operam dedit brevius apud ministerium a rebus externis Francicum, diutius autem iuxta Dominicus de Villepin, qui officia successiva implebat secretarii generalis praesidi Iacobo Chirac, ministri rerum externarum, ministri rerum internarum, ab anno 2005 primi ministri. Ab anno 2007 Le Maire legatus est apud conventum nationalem pro praefectura Ebura. Secretarius civicus a rebus Europaeis a die 13 Decembris 2008, sed minister ab agricultura a die 23 Iunii 2009 usque ad 10 Maii 2012 meruit, primo ministro Francisco Fillon, praeside Nicolao Sarkozy. Candidatus anno 2017 comitiis primariis factionum dextrarum ad praesidem eligendum, quintus accedit. Die 17 Maii 2017 ad officium ministri ab oeconomia convocatus est, primo ministro Eduardo Philippe, praeside Emmanuele Macron.
Vert (Evelinae)
Vert est commune Francicum 806 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Northumberland Comitatus (Pennsilvania)
Northumberland Comitatus (Anglice:  Northumberland County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 94556 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Sunbury, die 21 Martii 1772 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 4.4 %) haud Anglice domu loquitur.
Fundamento de Esperanto
Fundamento de Esperanto, scilicet Fundamentum linguae Esperanticae, anno 1905 divulgatum, est opus maximi momenti Ludovici Lazari Zamenhof de Lingua Esperantica. Hoc opus in partes quattuor dividitur: praefationem, grammaticam, lexicon et exercitationes. Grammatica et universale lexicon anglice, francogallice, germanice, polonice et russice scribuntur, sed praefatio exercitationesque esperantice.
Immutabilitas
Praefatio fundamentum dicit immutabile esse. Ex hoc parvo principio theorico emersit magna lingua vivens quae evolvit tantum super suum Fundamentum. Multae aliae linguae internationales compositae non sic restrictae sunt. Hoc saepe putatur commodum harum linguarum sed potest debilitas esse, quia discipulus potest multis formis uni lingui confundi. Fundamentum immutabile potest sensum integritatis dare.
Somme-Yèvre
Somme-Yèvre est commune 110 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
8 Maii
8 Maii dies 128ª anni est (129ª annis bisextilibus) in calendario Gregoriano. 237 dies manent.
Secundum calendarium Romanum est ante diem octavum Idus Maias, quae ''a.d. VIII Id. Mai.'' abbreviantur.
Adon (Ligerula)
Adon est commune Francicum 196 incolarum (anno 2012) praefecturae Ligerulae in provincia Centro et Valle Ligeris
Ascenaium
Ascenaium (Francogallice: Assenay) est commune Francicum, in quo 151 incolae habitabant anno 2010. Ascenaium ad praefecturam Albam (in provincia Campania et Arduenna) pertinet.
Bize (Pyrenaeus Superior)
Bize (Occitanice Bisa) est commune Francicum 221 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ecpyrosis
Ecpyrosis (Graece ἐκπύρωσις 'incendium, inflammatio') est fides Stoica dissolutioni universi magno incendio quoque Magno Anno certis temporibus effectae habita. Universum palingenesi tum renovatur; novo autem circulo finito, vicissim dissolvitur. Haec notio insigniter in Timaeo dialogo Platonis invenitur.
Tellus (planeta)
Tellus, seu Terra, est tertius planeta a Sole stella sua, densissimus planeta, quintus a maximo ex octo systematis Solaris planetis, et maximus ex quattuor Systematis Solaris planetis terrestribus. Ea aliquando appellatur Mundus, planeta Caeruleus, Tellus/Terra Mater, et adeo in variis linguis ipso nomine Latino Terra. Signa Telluri Medio Aevo data sunt et.
Domus millionum specierum, genere humano non excepto, Tellus nunc est solus universi locus ubi vitam esse scimus. Planeta abhinc annorum 4.54 milia millionum formatus est, et in eius superficie abhinc milia millionum annorum apparuit vita. Biosphaera Telluris atmosphaeram aliosque abioticos planetae status magnopere mutavit, auctum organismorum aerobiorum et formationem tabulati ozoniferi sinens, quod, una cum magnetico Telluris campo, noxiam Solis radiationem occludit, vitam super terram exsistere sinens. Geophysicae Telluris proprietates, et geologica planetae historia et orbis, vitam hoc aevo persistere siverunt. Planeta vitam sustenturus ire putatur tantum 500 milliones annorum.
Forma telluris
Sicut omnes planetae, Tellus vi et gravitate formam globi habet; cum autem circum axem suum rotetur, in polis aliquatenus plana est. Inde circumscriptio lineae aequinoctialis chiliometrorum longa 134.336 chiliometra longior est circumscriptione polari ( km), quae sunt 0.34 centesimae. (Diametri ergo sunt km, sive  km.) Telluris autem forma non exacte est ellipsoidica: ea, geoides nominata, nonnullis locis ±100 metra a forma ellipsoidae differt. Cum Tellus globus non sit, qui altissimus sit mons Telluris, dici non potest, nam altitudinem maximam super maris aequor Mons Everest (in iugo montium Himalaia) tenet; maxime autem a medio Telluris distat apex montis igniferi Chimborazi (in Aequatoria), fundamentum et summum montis Maunae Keae (in Havaiis) maxime distant.
Quomodo Tellus structa sit
Tellus est maxima in numero planetarum saxis structorum nostri systematis solaris. Ceteri autem planetae ita structi sunt minores, (velut Mercurius, Venus, Mars, vel Planetoides); planetae maiores (sicut Iuppiter) in primis e gas constant.
Sicut plerique planetarum Telluris similium maiorumque satellitum Telluris ipsius superficies duas in partis seu hemisphaeria divisa est: hemisphaerium terrarum atque hemisphaerium aquarum. In hoc aevo, maria 70.7 centesimae superficiei tegunt. Terrae (29.3%) in primis septem continentes faciunt: Asiam (maiorem) et Europam (melius in unam coniungendas, scilicet in Eurasiam), Africam, Americam Septentrionalem, Americam Meridionalem, Antarcticam, Australiam. Minores terrae positione non continentes, sed insulae vocantur. Maria sunt: tres oceani (Pacificus, Atlanticus, Indicus), et complura maria minora, sicut Mare Internum et Oceanus Arcticus. In fossa Mariannensis oceanus est altissimus, metrorum infra maris aequor.
Mensurae seismicae Tellurem tribus e sphaeris constare patefecerunt: e Telluris nucleo, amictu, cortice. Hae sphaerae planis discontinuitatis seismicis in vices terminantur. Cortex parsque superior amictus lithosphaeram faciunt. Inter 50 ac 100 chiliometra crassa est divisaque in laminas tectonicas, et magnas et parvas. Laminae maiores plerumque continentes aequiperant praeter laminam Pacificam. Hae laminae in saxis partim liquefactis amictus superioris, in asthenosphaera 100 ad 150 chiliometra crassa, moventur. Nuclei Telluris pars exterior liquida est calore plus quam 4000 K, pars interior vi et gravitate firma est.
In media parte Telluris nucleus situs esse videtur.
Atmosphaera
Atmosphaera Telluris circiter 600 chiliometra altitudinis est. Massa atmosphaerae 5.13×1018 chiliogrammata est, id est decima centesima millesima pars massae Telluris. Pressio aëris in aequoris altitudine 1013 hPa est, densitas aëris 1.293 kg/m3. In aequoris altitudine aër in primis e 78 centesimis nitrogenii, 21 centesimis oxygenii, 1 centesimo argonis exstat. Vapor aquae (0%-5%) etiam in aëre est et tempestates efficit. Praeterea multa et alia gasa minima quidem parte aëri insunt, quae tamen caelo maioris momenti sint, e.g. carbonii dioxidum vel methanum.
Cum atmosphaera Telluris lucis Solis partem caeruleam brevius undatam quinquiens magis dispergat quam partem rubram longius undatam, caelum nobis caeruleum videtur. Aequor autem marium atque oceanorum e spatio cosmico caeruleum videtur, cum aqua ipsa lucem rubram magis absorbat. Inde Tellus etiam planeta caeruleus vocatur.
Temperatura
Status energeticus Telluris maxima e parte de insolatione (de copia radiorum Solis) deque reflexione vel superficiei vel atmosphaerae, ergo de statu radiationis, dependit. Cetera enim tantum 0.02 centesimas efficiunt; etiam periodus Solis macularum plus efficit.
Fere 0.013 centesimae e radionucleoidibus in Tellure dissolventibus oriuntur, 0.007 centesimae homo efficit materiem fossilem urens vel nuclea atomorum findens, 0.002 centesimae ex attritu aestuum fiunt.
Albedo Telluris plus minusve 0.367 est, cuius maiorem partem nubes excitant. Inde temperatura universa est effectiva 246 K (id est, -27 graduum Celsianorum). Medius autem calor humi est 288 K (+15 graduum Celsianorum) effectus tepidarii causa, quod imprimis vapor aquae ac dioxidum carbonii efficiunt. Extremae temperaturae umquam in Tellure mensae sunt hae: -89.6 gradus Celsiani (21 Iulii 1983 in statione Vostok nominata in terra Antarctica) et +53 gradus Celsiani in Valle Mortis in Civitatibus Foederatis).
Calore medio 15 graduum Celsianorum soni velocitas in aequoris altitudine est circiter 340 m/s.
Unde aqua in Tellurem venerit
Unde aqua in Tellurem venerit, praecipue autem, cur plus aquae in Tellure sit quam in ceteris planetis Telluris similibus, adhuc non satis liquet. Pars aquae e magmate evaporavisse et inde e medio Telluris orta esse putatur. Quod tamen tantam copiam aquae explanare nequit. Aliae partes e stellis crinitis, ex obiectis ultra Neptunum revolventibus, ex asteroidibus in Tellurem ceciderint. Isotoporum ratio deuterii pro protio (D/H ratio) in maribus mensa magis aequat ei in chondritis carbonicis inventae (quae reliquiae asteroidum in Tellurem casorum sciuntur), sed minus ei in stellis crinitis vel obiectis ultra Neptunum revolventibus exploratae.
Motus cosmici
Tellus, una cum systemate Solare, est in Via Lactea galaxia sita, se circa annorum lucis a media galaxia movens. Ea nunc est circa viginta annos lucis supra planum aequatoriale in spirali Orionis bracchio.
Medium spatium mediae Telluris ac medii Solis circiter km est. Quod spatium primo unitatem astronomicam (ua) definiebat, qua unitate astronomi in primis ad intervalla intra systema solare metienda utuntur.
Locus orbitae Telluris, qui Soli proximus est, perihelium vocatur et 0.983 ua a Sole distat, locus remotissimus aphelium vocatus 1.017 ua distat. Orbita Telluris igitur ellipsis est excentritatis 0.0167. Spatium inter Solem et Tellurem autem non constat, sed altero quoque anno 10 cm augetur.
Revolutio Telluris circum Solem nunc 365 d 6 h 9 min 9.54 s durat, quae periodus annus sideralis vocatur. Orbita Telluris linea ecliptica appellatur, planities autem, in qua orbita iacet, planities ecliptica.
Luna
Circa Tellurem movetur Luna, cuius ratio massarum ac Telluris tanta est, ut Tellus et Luna nonnumquam systema binorum planetarum vocetur pro planeta ac satellite. Ratio massarum modo in systemate Plutonis et Charontis maior est.
Quod Luna tanta est, declinatio lineae eclipticae valde stabilis est, ut condiciones vitae in Tellure bene maneant.
Rotatio
Tellus in 23 horis 56 minutis 4.09 secundis circum axim suum rotatur, quod tempus dies sideralis vocatur. Cum autem Telluris orbita circulum non sit, locus Solis die subsequenti non idem est atque die proximo. Spatium temporis inter summos soles, id est inter meridies subsequentis inde paulum longius est die siderali: id spatium dies solaris dicitur qui positione 24 horas continet.
Cum axis rotationis Telluris (hoc in aevo) 23.44° a linea ecliptica declinet, utraque hemisphaera (septentrionalis ac meridionalis) diversis orbitae locis diverse illustratur, unde tempora anni caelum suum efficientia oriuntur.
Aestus
Luna in Tellure non solum in maribus, sed etiam in terris (circa semimetrum) et in Telluris amictu aestus efficit, qui rotationem Telluris circum se ipsam paulatim frenant, ut dies circiter 20 µs per annum longiores fiant. Ex energia rotationis calor fit, impulsus rotationis a Tellure in Lunam transfertur, ut Lunae orbita altero quoque anno 4 centimetra a Tellure removeatur. Mensurae spatii inter Lunam et Tellurem instrumento laserico factae ex anno 1995 hoc effectum iam diu suspicatum demonstraverunt.
Alia argumenta haec sunt: in curalii fossilibus anuli crescendi inveniuntur, qui omni die unum vestigium relinquebant. Item annorum singulorum vestigia inveniuntur. Inde numerum dierum anni pristini linquunt et annus constans ex illo numero aevo geologico auctus esse habetur.
Liber Tobiae
Liber Tobiae, sive Thobis (Graece Τωβιτ, Τωβίας; Hebraice טובי‎‎, טוביה), est liber Bibliorum inter libros Apocryphae positus. Protagonista Tobit vel Tobias vel Tobiolus, puer Tobi filius, est. Accurate hic liber de Tobiae historia pertinet ad libros qui dicuntur deuterocanonici et qui solum a Catholica Romana et Orthodoxiis ecclesiis ut libri canonici agniti sunt.
Tellus (planeta)
Aestus
Etiam Solis defectiones litteris mandatae demonstrant diem longiorem factum esse, nam si dies aequus mansisset, defectiones aliis locis visae essent.
Olim Tellus et Luna rotationem coniunctam habeant, Tellus quoque Lunae unam atque eandem partem praebeat, dies futurus quadraginta septem dies hodiernos contineat, nisi antea Sol se expandens hoc systema disturbet.
Origo vitae
Adhuc sola in Tellure vita probatur. Tamen vita iam paucis annis post frequentissimos asteroidum casus in Telluris primordiis coepisse videtur. In saxeis sedimentis adhuc ante 3850 milliones annorum genitis, quae in regione Isua (in Groenlandia) inventa sunt, rationes isotoporum carbonii (C-12 / C-13) a norma discrepant, forsan vitae causa. In saxis ante 3500 milliones annorum genitis Warrawoonae (in Australia) nonnulli viri docti cyanobacteria fossilia inventa esse existimant. Certa autem sunt bacteria fossilia e formatione Gunflint (in Ontario / Canada) ante 1900 milliones annorum genita.
Evolutio et chemica et biologica cum historia caelorum arte coniuncta est, nam vita quidem de condicionibus datis dependit, sed ipsa Tellurem mutat. In primis photosynthesis satorum atmosphaerae oxygenium dabat, ut nunc atmosphaera res oxydans sit. Etiam Telluris albedo satis terras tegentibus mutata est.
Vetustiores sententias de Telluris vitaeque origine legere potes (e. g.):
Zonae polares
Zona polaris borealis arctis vocatur, maiore e parte mare est. Zona polaris australis antarctis vocatur, maxima e parte continens Antarctica est. Propria harum zonarum sunt multa nix vel glacies, frigus, sed etiam dies vel nox semestris. Videntur etiam aurorae boreales.
Zonae temperatae
Zonae temperatae a circulis polaribus ad 40° latitudinis patent. In zonis temperatis tempora anni (ver, aestas, autumnus, hiemps) manifeste dignoscuntur, et spatium diei noctisque in cursu anni valde variatur. Arbores imprimis sunt coniferae vel frondeae, quae frondem autumno amittunt.
Zona tropica
Haec zona ab utraque parte circuli aequinoctialis ad circulos solstitialem et brumalem spectat. In zona tropica, et dies et noctes semper duodecim horas manent. Sol autem partim per meridiem, partim medium per caelum, partim per septentrionalem cursum diei facit, unde verbum tropicae ortum est (Graece: τρόπος 'versio').
Dignoscuntur regiones tropicae semper umidae et aliquotiens umidae. Illis non sunt tempora anni; his autem tempus aridum et tempus pluviosum. Proprii eis sunt campi ampli, ubi herbae graminaque varia crescunt. Qui campi in Africa savanna, in America Meridionali pantanal, vocantur. Illis regionibus semper umidis etiam propriae sunt silvae incaeduae, quae etiam silvae pluviales tropicae vocantur, quaeque generibus et arborum et florum et bestiarum abundant.
De temporibus anni
Cum axis Telluris ad lineam eclipticam 23.44° inclinatus sit, tempora anni sunt varia, in primis in zonis temperatis. Haec enim inclinatio efficit, ut dies vere ac aestate longiores sint noctibus et tum terrae mariaque plus radiorum solis accipiant. Dies praecipui sunt:
21 Decembris: Solstitium (brumale). Sol in tropico Capricorni (brumali) iter per caeli verticem facit. In hemisphaera septentrionali, dies brevissimus adest et hiems incipit; in hemisphaera australi, dies longissimus est et aestas incipit. In polo arctico media nox adest; in polo australi meridies.
21 Iunii: Solstitium (aestivum). Sol in circulo Cancri (solstitiali aestivo) iter per caeli verticem facit, diem longissimum et aestatem incipiens in septentrionalibus, diem brevissimum et hiemem incipiens in australi.
22 Septembris: Aequinoctium (autumnale). Sol in linea aequinoctiali iter per caeli verticem facit. In septentrionibus incipit autumnus, in austro ver.
Quod homo efficit
Homines priores erant pauci, et venationibus collectionibusque vescebantur. Rebus novis neolithicis factis, agricultura et pecuaria coeperunt (in "luna dimidia frugifera" millennio undecimo, in Sina millennio octavo, et in terra nunc Mexicana millennio sexto a.C.n.). Inde segetes plantaeque sata naturalia depulerunt. Inductione industriarum (a saeculo undevicensimo) non solum regiones amplissimae mutatae sunt, sed etiam pollutio aquarum, humorum, aeris crevit. Gasa sicut carbonii dioxidum Tellurem calefacere itaque caelum mundanum mutare videntur. Numerus autem hominum crescere nondum desiit. Anno 1920 1800 millionesdubsig hominum Tellurem incolebant; anno 2005 6400 milliones; anno 2050 plures quam 9000 milliones fore divinantur. Homo iam effecturus est, ut paene totidem genera bestiarum satorumque exstinguantur atque in fine aevi cretacei exstincta sunt.
Sergius Vieira de Mello
Sergius Vieira de Mello (natus Urbe Fluminensi die 15 Martii 1948; Bagdati in insidia a tromocratibus una cum viginti et uno aliis hominibus die 19 Augusti 2003 necatus) fuit legatus Brasiliensis. Anno 1969 ad annum 1980 socius Curatoris supremi Consociaitonis Nationum pro Exsulibus fuit. Anno 2002 Curator supremus Consociationis Nationum pro Iuribus Humanis factus est at nectus in officio. Post mortem, Praemio Consociationis Nationum Iurum Humanorum laudatus est.
Liber Iudith
Liber Iudith (Hebraice יְהוּדִית Yəhûḏîṯ) est liber deuterocanonicus, qui in Septuaginta et in Vetere Testamento Bibliorum Sacrorum a Christianis Catholicis Orthodoxisque includitur, sed ex canone Hebraico excluditur, et a Protestantibus apocryphis attribuitur. Liber dolosum narrat facinus cuiusdam Iudithae, mulieris Israelitae, quae Holophernem ducem Assyrianum detruncat, unde Israel liberetur.
Temperatura (discretiva)
Temperatura (-ae, f.) est:
Patagoniinae
Patagoniinae est subfamilia mammalium marsupialium exstincta.
Haux (Pyrenaeus Atlanticus)
Haux  (Vasconice Hauze) est commune 102 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Vieux-Fumé
Vieux-Fumé est commune 422 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Brigueuil
Brigueuil (Occitanice Briguelh) est commune Francicum 1'053 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Larcat
Larcat  est commune Francicum 39 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Tosa Inu
Tosa (Iaponice: 土佐) vel Tosa Inu (Iaponice: 土佐犬; inu, 犬, significat "canis") est canis Iaponicis rarus, oriens ex praefectura Kochi, quondam appellata Tosa ex qua nomen Tosa derivatur. Cuius pondus variat ex 36 chiliogrammatibus ad 61 chiliogrammata. Cani vultus est rugosus et facilis est tractu et aures demittant proximam maxillam. Corpus est longus et lacertosus. Capillus est durus et rigidus. Cauda longa est brevis capilli. Color fieri potest fulvus, flavus, rubeus, brunneus, niger, virgae etc.
Gulielmus Ioannes Janklow
Gulielmus Ioannes Janklow  (natus Sicagi Illinoesiae die 13 Septembris 1939; mortuus in  Sioux Falls  Dacotae Meridionalis die 12 Ianuarii 2012), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Republicanae, qui inter alia bis ab anno 1979 usque ad annum 1987 et ab anno 1995 usque ad annum 2003 Dacotae Meridionalis gubernator fuit. Postea fuit breviter Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum Dakotae meridionalis populi accurate legatus ab anno 2003 usque ad insequentem annum fuit.
Agésilas (Corneille)
Agésilas est tragoedia Francici poetae Petri Corneille quinque actibus disposita atque anno 1666 Parisiis (Hôtel de Bourgogne)   in scaenam primum edita. Duae praecipuae personae ex historia Graeca antiqua sumptae sunt : Agesilaus rex Spartae fuit inter 400 et 360 a.C.n., Lysander vero (anno 395 a.C.n. mortuus) gloriosissimus dux Lacedaemonius qui maximas victorias bello rettulit. Utriusque res gestas apud Plutarchum et Xenophontem legere possumus. Sed res amatoriae et uxoriae quae paene totum nodum huius fabulae efficiunt ab ipso Corneille excogitatae sunt : amor et politica artissime hic inter se implicantur.
De aestimationibus criticis
Ut solet in theatro Corneliano, huic tragoediae satis pathetici, tragici parum  inest : nam Agesilaus fato suo non premitur sed supra fatum enititur dum puellae amatae  renuntiat volens atque Lysandro ignoscit.
Index personarum
Fabula Ephesi agitur.
La Verrière
La Verrière est commune Francicum 5'962 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Portes (Ebura)
Portes est commune Francicum 266 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Vieux-Bourg
Vieux-Bourg est commune 83 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in regione Francica Normannia Inferiori.
Arsonval
Arsonvalle est commune Francicum 341 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Port-Mort
Port-Mort est commune Francicum 951 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Vernouillet (Evelinae)
Vernouillet est commune Francicum 9'383 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Petrus Teilhard de Chardin
Maria Iosephus Petrus Teilhard de Chardin (Francogallice: Marie-Joseph Pierre Teilhard de Chardin) natus est die 1 Maii 1881; mortuus die 10 Aprilis 1955) fuit Emmanuelis naturalistae et Bertae Adelae de Dompierre de Hornoy, pronepotis Voltarii, filius. Fuit Iesuita, presbyter Catholicus Romanus, theologus, philosophus, studiosus scientiae palaeontologiaeque Francicus, qui orationibus et litteris recentiorem inter fidem et scientiam disiunctionem resarcire conatus est. Fuit sodalis Academiae Scientiarum Francicae.
Iam anno 1950 papae Pii XII encyclica epistula Humani generis multas sentias damnavit. Praeterea propter multas Teilhardi novitates doctrinales, Suprema Sacra Congregatio Sancti Officii monitum scripsit, in quo legimus: Quaedam vulgantur opera, etiam post auctoris obitum edita, Patris Petri Teilhard de Chardin, que [sic?] non parvum favorem consequuntur. Praetermisso iudicio de his quae ad scientias positivas pertinent, in materia philosophica ac theologica satis patet praefata opera talibus scatere ambiguitatibus, immo etiam gravibus erroribus, ut catholicam doctrinam offendant. Quapropter Emi ac Revmi Patres Supremae Sacrae Congregationis S. Officii Ordinarios omnes necnon Superiores Institutorum religiosorum, Rectores Seminariorum atque Universitatum Praesides exhortantur ut animos, praesertim iuventum, contra operum Patris Teilhard de Chardin eiusque asseclarum pericula efficaciter tutentur.
Datum Romae, ex Aedibus S. Officii, die 30 Iunii 1962
Hae normae intra ecclesiam vigorem iuris habent.
Ludovicus Angeletti
Ludovicus Angeletti (natus die 20 Maii 1949 Graecii apud Reate) est collegiorum operariorum dux.
Hélette
Hélette  (Vasconice Heleta) est commune 680 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Saint-Étienne-au-Mont
Saint-Étienne-au-Mont est commune Francicum 5'070 incolarum (anno 2010) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Ludovicus Antonius Jullien
Ludovicus-Antonius Jullien (Francogallice Louis-Antoine Jullien; natus in Segusterone die 23 Aprilis 1812; mortuus Noviliaci ad Sequanam die 14 Martii 1860) fuit compositor et concentus magister Francogallicus.
Larbont
Larbont  est commune Francicum 40 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Perry Comitatus (Pennsilvania)
Perry Comitatus (Anglice:  Perry County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 43602 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs New Bloomfield, die 22 Martii 1820 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Serlis
Serlis (alia nomina: Serlum) (Italiane: Serle) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 085 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Serlenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Sabia situm.
Arrentières
Arrentières est commune Francicum 214 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Brie-sous-Chalais
Brie-sous-Chalais est commune Francicum 168 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
495 Eulalia
495 , olim designationibus 1902 KG, 1988 PA2, A906 XC, et A916 GF agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Maximo Wolf in Observatorio Civitatis Heidelbergae-Konigstulae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 495 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Apsorus (discretiva)
Apsorus potest:
Ioannes Bunin
Ioannes Alexii filius Bunin (Russice Иван Алексеевич Бунин, tr. Ivan Alekseevič Bunin; 22 Octobris 1870–8 Novembris 1953) fuit poeta et scriptor Russicus.
Biographia
Ioannes Bunin nobili et pauperi familia natus est die 10 Octobris (22 Octobris Calendarii Gregoriani) anno 1870 Voronegiae in urbe Russica. Pueritiam suam in praediolo rustico nomine Butyrki gubernii Orelensis degit. Anno 1881 factus est discipulus gymnasii Eleci in urbe, sed quattuor annos post in gymnasii studio cessavit et educationem suam domi continuavit, a fratre suo seniore instructus. Iuvenis in correctoris, statistici, bibliothecarii et actorum diurnorum relatoris munere cupiebat operari.
Bunin, qui iam ab septimo aetatis suae anno versus faciebat, opera sua poetica publicabat ab anno 1887, quo anno duo carmina eius in lucem edita sunt. Anno 1891 in urbe Orel (ubi ab autumno anni 1889 colebat) primum librum versuum suorum, ab anno 1887 ad 1891 scriptorum, edidit. Ab mense Augusto anni 1892 Ioannes Bunin in administratione Poltavae (in territorio Ucrainae, illo tempore partis Imperii Russici) laborabat et opera sua in actis diurnariis urbis illius publicabat. Anno illo versus poetae huius in ephemeridibus metropoli primo publicata sunt. Ab anno 1893 ad 1894 Bunin affectus est a doctrina Leonis Tolstoj, colonias sectatorum doctrinae illius in Ucraina visitavit. Multos annos post, creavit tractatum de scriptore illo, vocabulo Liberatio Tolstoj («Освобождение Толстого», anno 1937 prodiit). Ineunte anno 1895 Bunin Petropolim et dein Moscuam migravit, ibi cum scriptoribus poetisque Russicis celeberrimis communicabat. Anno 1896 ille translationem suam poeticam notabilem Cantionis de Hiawatha (The Song of Hiawatha) Henrici W. Longfellow in lucem edidit. Ille etiam certa alia opera poetarum extraneorum (Byron, de Musset, Mickiewicz, etc.) in Russicum traduxit. Anno 1903 Ioannes Bunin affectus est Praemio Puškiniano pro versione Cantionis de Hiawatha et pro libro versuum suorum nomine Defoliatio («Листопад»), anno 1901 publicato. Carmina, in Defoliatione inclusa, sunt exemplum perfectionis versus in formis traditionalibus artis poeticae Russicae saeculi XIX in creatura poetae huius, ut plurimum Russiae dedicata.
Praeter versus, Bunin multas narrationes prosaicas parvas scripsit. Depauperationem villarum nobilitatis monstravit, e.g., in narratu suo Poma Antonovcensia («Антоновские яблоки»), anno 1900 publicato. Narratiuncula Rus («Деревня»), anno 1910 publicata et auctorem suam gloriam facens, exemplum est descriptionis aspectuum indignorum vitae rusticae in creatura huius scriptoris. Bunin mala societatis humanae arguit in multis operibus suis litterariis, quorum est, e.g., Dominus de Sancto Francisco («Господин из Сан-Франциско», anno 1915 prodiit).
Ioannes Bunin multum vectabatur. In multos locos Imperii Russici, etiam in Germaniam, Franciam, Helvetiam, Italiam, Imperium Ottomanicum (urbem Constantinopolim, Aegyptum, Syriam et Palaestinam visitavit), Taprobane, etc., itinera fecit. Impressiones, quas Bunin tempore peregrinationium recepit, factae sunt basis certorum narrationium eius. E.g., series summariorum nomine Templum Solis («Храм Солнца», annis 1907 – 1911 prodiit) est summa itineris scriptoris huius in orientem.
Anno 1909 Bunin electus est socius honorarius Academiae Scientiarum Petropolitanae. Eodem anno affectus est secundo Praemio Puškiniano.
Ioannes Bunin primum bellum mundanum et revolutionem Februariam in Russia sicut omen scandali omnirussici aestimavit. Revolutionem Octobris Russicam damnavit et anno 1920 emigravit.
In emigratione Bunin praesertim in Francia colebat. Ibi decem novos libros prosaicos creavit. Anno 1929 Lutetiae librem versuum suorum edidit. Anno 1943 Ioannes Bunin Novi Eboraci publicavit Ambulacra obscura («Тёмные аллеи»), librum narrationium suarum de amore. (Thema amoris fatalis factum est unum ex centralibus in creatura sera huius scriptoris.) Scripsit Memorias («Воспоминания»), quae anno 1950 Lutetiae in lucem editae sunt.
Anno 1933 Ioannes Bunin affectus est Praemio Nobeliano Litteraturae.
Bunin, annis ultimis vitae suae egenus, mortuus est Lutetiae 8 Novembris anno 1953. Anno 1954 factus est primus ex scriptoribus Russiae, post Revolutionem Octobris ad perpetuitatem de terra illa emigrantibus, quorum opera in Unione Sovietica publicata sunt.
Verson
Verson est commune Francicum 3628 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in provincia Normannia Inferiori.
Anhaltum
Anhaltum vel Anhaltium (Germanice: Anhalt) est regio in media Germania pertinens ad terram Foederalem quae vocatur Saxonia-Anhaltium.
Castrum
Anhaltium castrum nomen dedit terrae Anhaltinae.
Ducatus
Anhaltinus ducatus fuit antiqua principatus usque ad annum 1918, postea res publica. Nomen accepit ab Anhaltio castro mediaevali
Anthaltinum pertinuit:
Anhaltinus ducatus, cuius caput olim erat urbs Dessavia, hodie est Terrae Saxoniae-Anhaltini pars, cuius caput est Magdeburgum.
Aurora
Aurora est tempus mane diei quo satis lucet ut corpora resque videas cum sol 6 gradi sub finiente lucet.
Nicolaus Carolus Bochsa
Nicolaus Carolus Bochsa (natus in Montmédy die 9 Augusti 1789 - obiit Sancti Dionysii (Australia) die 6 Ianuarii 1856) fuit illustris musicus et compositor Francicus.
Porte-Joie
Porte-Joie est commune Francicum 116 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Summa Vidula
Summa Vidula (Francogallice Somme-Vesle) est commune 396 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Geographia
Summa Vidula est etiam oppidulum apud quod Vidula flumen originem habet.
De nomine
Nomen Latinum est non Gallicum Belgicumve propterea quod erga ipsum flumen caput atque locus altior est.
Boos (Schwaben)
Boos  est vicus et commune Bavaricum 1'924 incolarum (anno 2012).
Brie-sous-Barbezieux
Brie-sous-Barbezieux est commune Francicum 117 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.
Sylvia Goulard
Sylvia Goulard, nomine nativa Sylvie Grassi (Massiliae nata die 6 Decembris 1964) est politica Franciae et unionis Europaeae.
Alumna universitatis Aquissextiensis, Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis et scholae Nationalis Administrationis Argentoratensis, Sylvia Goulard apud ministerium a rebus externis Francicum ab anno 1989 ad 1999 operam didit. Ab anno 2001 ad 2004 consiliaria meruit iuxta Romanum Prodi. Inde usque in annum 2009 apud Collegium Europaeum Brugis in urbe docuit. Legata est apud parlamentum Europaeum a die 14 Iulii 2009 pro circulis Francicis. Die 17 Maii 2017 ad officium ministri a munitione convocata est, primo ministro Eduardo Philippe, praeside Emmanuele Macron; a quo die 20 Iunii eiusdem ani dimissionem petivit.
Liverpolium
Liverpolium, seu Liverpolis,  seu Liserpalus (vulgo Liverpool), est urbs Angliae. Sedes est episcopalis ecclesiae Anglicanae, archiepiscopalis ecclesiae Romanae.
Incolae notabiles
Liverpolium est urbs gregis musicalis The Beatles:
sed Liverpolii olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi alii illustres viri atque feminae, inter quos:
Ludi
Sunt duae notae societates pediludii Liverpolii: Liverpool FC, quae est societas felicissima Anglia, et Everton FC.
Bettes
Bettes (Occitanice Bètas) est commune Francicum 68 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).