cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oceanus Atlanticus
Terra
Quotannis ab Octobri mense ad Iunium, superficies plerumque glacies marina in Mari Labradorensi, Freto Daniae, et Mari Baltico tegitur. Gyrus aquae calidae modo horologii movens Atlanticum Septentrionalem, et gyrus aquae calidae contrahorologicae in Atlantico Australi occupat. Dorsum Medii Atlantici, varia a septentrionibus ad australem omnis pelvis Atlanticae linea, ab Expeditione Challenger inventum, fundum oceani dominatur; hoc a vulcanismo qui etiam fundum abyssi et insulas quae ex eo oriuntur generatum est. Atlantico sunt litora inaequabilia, a multis sinibus et maribus formata, inter quae Mare Norvegicum, Mare Balticum, Mare Septentrionale, Mare Labradorense, Pontus Euxinus, Sancti Laurentii Fluvius, Sinus Fundiensis, Sinus Cenomannicus, Mare Mediterraneum, Sinus Mexici, et Mare Caribicum. Inter insulas magni momenti sunt Groenlandia, Islandia, Faroenses, Magna Britannia (inter quam multae insulae circumdantes), Hibernia, Rockall, Terra Nova, Sable Island, Azores, Insulae Materiae, Bermuda, Insulae Canariae, insulae Caribicae, Promontorium Viride, Insulae Sancti Thomae et Principis, Annobón Provincia, Fernando de Noronha, Atollum Rocas, Insula Ascensionis, Sancta Helena, Insulae Trinitatis et Martim Vaz, Tristanenses Insulae, Insula Gough (etiam Diego Alvarez appellata), Insulae Malvinae, Terra Ignium, Georgia Australis, Insulae Sandwicenses Australes, et Insula Bouvet.
Bona naturalia
Oceano Atlantico sunt campi petrolei et gasii, pisces, mammalia marina (Pinnipedia et Cetacea), aggregationes arenae et glareae, deposita placer, noduli polymetallici, et saxa pretiosa.
Pericula naturalia
Saepe fiunt montes glaciales a Februario ad Augustum in Freto Davis, Freto Daniae, et Atlantico boreoccidentali, et ad australem usque ad Bermudam et Insulas Materias observantur. Naves in dicione glaciationis superstructurae in septentrionalibus extremis ab Octobri mense ad Maium sunt. Caligo persistens periculum maritimum a Maio ad Septembrem offerre potest, et similiter typhones marini ad septentriones circuli aequinoctialis (Maio ad Decembrem). Meridio-orientali Civitatum Foederatarum litori est longa naufragiorum historia ob sua multa vada et scopulos. Litora Virginiae et Carolinae Septentrionalis maxime periculosa fuerunt. Triangulum Bermudense a populo creditur situs multorum eventuum aviationis et navigationis ob causas non explanatas et opinabile arcanas, sed documenta Custodum Litoris hanc fidem non sustinent. Typhones marini etiam in Atlantico sunt periculum naturale, sed praecipue in septentrionali oceani parte; raro cyclomata tropica in partibus australibus fiunt. Typhones marini plerumque inter Iunium et 30 Novembris quotannis fiunt. Unus ex notabilissimorum typhonum marinorum in Atlantico fuit Typhon Katrina, tempore typhonorum marinorum Atlanticorum 2005 praecipue in Nova Aurelia et Sinu Mexici in Civitatibus Foederatis observatus.
Hodiernae circumiectus quaestiones
Inter species marinas vulnerabiles sunt tres familiae Pinnipediorum (Odobenidae, Otariidae, Phocidae), Trichechidae, Testudines, et Cetacea. Piscatus retibus fluitantibus Delphinidas atque Diomedeidas et alias aves marinas (Procellariidas, Alcidas) interficere potest, defectionem piscium et altercationes internationales promovens. Pollutio municipalis ex Civitatibus Foederatis orientalibus, Brasilia australi, et Argentina orientali; pollutio petrolei in Mari Caribico, Sinu Mexici, Lacu Maracaibo, Mari Mediterraneo, et Mari Septentrionali; et ramenta industrialia et res cloacae pollutionis municipalis in Mari Baltico, Mari Septentrionali, et Mari Mediterraneo venit. Anno 2005 erat inter eruditos anxietas flumina Europae Septentrionalis fieri tarda, sed consensus scientificus ex illis indiciis non iam fit.
Die 7 Iunii 2006, commissio vitae ferae Floridianae Trichechum manatum ex indice specierum vulnerabilium civitatis removere statuit; nonnulli autem environmentalistae credunt hanc actionem animal lene populoque gratum in periculum adducere posse.
Pollutio marina
Detritus marinus, etiam quisquiliae marinae appellatus, est ramenta ab hominibus creata quae corpore aquatico innatat. Detritus oceanicus in mediis gyris et litoribus cumulare solet, saepe in terra expositus, ubi quisquiliae litorales appellatur.
Civitates et territoria finitima
Civitates (territoria in litteris italicis) quibus est litus in Oceano Atlantico (maribus Baltico et Mediterraneo exceptis) sunt:
Maiores portus
Antverpia (Belgium), Hamburgum (Germania), Casablanca (Marocum), Columbia (Panama), Hafnia (Dania), Cork (Hibernia), Dakar (Senegalia), Gedanum (Polonia), Halifaxia (Canada), Helsinki (Finlandia), Palmae Canariae (Insulae Canariae), Franciscopolis (Francia), Lagos (Nigeria), Olisipo (Lusitania), Liverpolium (Britanniarum Regnum), Londinium (Britanniarum Regnum), Miamia (Civitates Foederatae), Montevideo (Uruguaia), Mons Regius (Canada), Murmanscum (Russia), Nova Aurelia (Civitates Foederatae), Novum Eboracum (Civitates Foederatae), Newport News (Civitates Foederatae), Oslo (Norvegia), Promontorium Arenosum (Tsilia), Portus Williams (Tsilia), Urbs Fluminensis (Brasilia), Roterodamum (Nederlandia), Petropolis (Russia), Hantonia (Britanniarum Regnum), Holmia (Svecia)
Cinematographica grammatica
Partes cinematographicae grammaticae sunt:
8911 Kawaguchijun
8911 , olim designationibus 1995 YA et 1992 DL2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Takao Kobayashi, astronomo apud Observatorium Ōizumi versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8911 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Noreuil
Noreuil est commune Francicum 135 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Cabanes
Cabanes (Hispanice: Cabanas) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 912 incolarum sunt.
P
P ([]) est quinta decima vel sexta decima littera abecedarii sive alphabeti Latini.
Iosephus Paterno
Iosephus Vincentius Paterno (natus in municipio Brooklyn Novi Eboraci die 21 Decembris 1926; mortuus in Collegio Civico (h. e. State College), Pennsilvaniae die 22 Ianuarii 2012) fuit exercitator harpasti Americani apud Universitatem Civicam Pennsilvaniensem (Anglice: Pennsylvania State University) atque studiorum classicorum benefactor liberalissimus.
Vita
Paterno in burgo Brooklyn in urbe Novi Eboraci educatus est. Eruditus praecipue litteris Latine Graeceque legendis apud Scholam Praeparatoriam Brooklyniensem, quae a Societate Iesu servabatur, ad Universitatem Brunensem pervenit ut litteris institueretur humanioribus atque harpastum luderet. Diploma adeptus distinctusque lusione harpasti, Paterno exercitatorem harpasti suum, qui negotium ad turmam ducendam acceperat apud Universitatem Civicam Pennsilvaniensem, secutus est. Primum cogitabat annum solum ibi se mansurum esse, postquam profecturus esset ut fieret iuris doctor.
Flos
Flos est pars genitalis spermatophytarum plantarum semina conficiens. Flos stirps est, qui folia profecta confert ad semina tegenda, qui anthophili vel petala appellantur. Flos quoad longitudinem variat, nec petala, qui praeficta sunt formae.
Iosephus Paterno
Vita
Anno 1950, Paterno cum exercitatore priori ex Brunensi, ut ei pararet exercitandi auxilium harpasti, advenit. Anno 1966, is, qui fuerat prius capiti harpasti assistens, tunc ipse caput harpasti apud Civicam Pennsilvaniensem factus est, quod officium in diem praesentiam possidet.
Flos
Plerique flores vere atque aestate florent. Varietas florum homines delectat, qui itaque flores in hortis colunt et etiam domi habent.
Saepe flores donantur. Solent imprimis viri iuvenesque flores puellis, feminis, uxoribus donare.
Partes floris sunt:
Iosephus Paterno
Studiorum classicorum benefactor
Paterno cum uxore plus quam milliones quattuor dollariorum partibus Universitatis Civicae Pennsilvaniensis donavit. Praecipue liberalis fuit Paterno in facultates studiorum historicorum atque classicorum. In memoriam prioris magistri Latinitatis sui, Reverendi Birmingham S.J., apud Scholam Praeparatoriam Brooklyniensem, praemia scholastica Paterno quotannis condonat excellentissimis classicorum studiorum discipulis.
Vincentius Peruggia
Vincentius Peruggia  (natus Dumentiae die 1 Octobris 1881; mortuus in Annemasse die 8 Octobris 1925) operarius Italianus fuit, qui in Franciam migraverat. Factus est notus, quia die 21 Augusti 1911 clarissiam tabulam pictam "Iucundam" dictam e museo Lupariensi abduxit. Tabula anno 1913 recuperata et in museum reportata est.
Abbas Petrus
Abbas Petrus (vulgo Abbé Pierre), natus Henricus Marie Iosephus Grouès (vulgo Henri Marie Joseph Grouès) die 5 Augusti 1912 Lugduni, mortuus die 22 Ianuarii 2007, fuit sacerdos Catholicus Romanus, socius French Resistance per secundum bellum mundanum, et deputy Motus Republicani Popularis.
De vita
Francogallus, resistens in bello mundano secundo contra Germanos, qui condidit anno 1949 "Comites Emmaüs", ex nomine vici in Evangelio secum dum Lacam, institutionem caritatis laicam adiuturam pauperes et profugos et fundationem abbatis Petri ad domum miserorum nominatorum Francogallice "Sans domicile fixe" i.e. sine domicilio fixa (SDF). Abhinc multos annos habebatur in inquisitis opinionis in numero primi hominis praelati inter Gallos.
Iuventus
Natus est Henricus Grouès die 5 Augusti 1912 in oppidanorum divitum familia Lugduni in Francia. Pater suus sericorum fabricam habebat. Est quintus mas octo puerorum. A puero, vult fieri ut «Sanctus Franciscus vel Napoleo». In adulescentia, particeps exploratorum est: cognomen suum est «Fiber meditans».
Canonici Regulares
Canonici regulares sunt sodales ecclesiae collegiatae, qui secundum regulam (plerumque secundum unam e duabus regulis Augustini Hipponensis, sc. secundum ordinem antiquum vel ordinem novum) vivunt,  sacerdotes ordinati et vota professi sunt, sed  monachi non sunt.
Abbas Petrus
Initium sacerdotii
Henricus Grouès sedecim annos habet cum Deo vitam dedicare statuit. Asisii, in itinere, audit primum Sancti Francisci historiam, atque viam incommodam summae paupertatis in ceterorum servitio elegit. Natus 19 annos, postquam dedit omnia bona hereditatemque miseris, in monachos Capucinos intrat in monasterio Nostrae Dominae boni auxilii (Francogallice: Notre-Dame du bon secours). Factus frater Philippus, sacerdos ordinatus est die 24 Augusti 1938.
Canonici Regulares
Contra canonici saeculares vota non profitentur.
Abbas Petrus
Secundum bellum mundanum
Decurio delectus in exercitum in anno 1939, post cladem invenitur vicarius in ecclesia Cathedrali Gratianopolis. Vespere, deprehensis Iudaeis in Vel d’hiv (h.e., in velodromo hiberno), duo homines ianuam percutiunt; mulieres et pueri eorum deprehensi sunt modo. Quos abscondit et componit coniuratos ut fugiant in Helvetiam. Altos montes cum duce urbis Chamonix transit ille vir triginta annorum qui Resistentiae nomen capit Abbatem Petrum (nomen falsum quod servabit usque ad obitum) adiuvabitque multos viros mulieresque in discrimine ut colles niveos altos 3000 metra transeant ad libertatem. Apud Sororem Nostrae Dominae Sion (Francogallice: Notre dame de Sion) falsas chartas fingere discit. Mense Maio 1944, Germani eum deprehendunt, sed prospere evadit et Algeriam adit in aeroplano, absconditus in sacco cursuali.
Canonici Regulares
Prioribus temporibus canonici regulares Divinum Officium in opere principali ponebant, his diebus multi eorum imprimis curae pastorali student.
Quaedam canonicorum regularium communitates "ordinibus modernis" assimulatae sunt. In provincias divisae sunt, sodales iam non in domos independentes, sed in ordinem intrant.
Abbas Petrus
Membrum conventus nationis
Murtha Mosella eligente eum membrum conventus nationis in partibus MRP (id es Motus Republicanus Popularis, Francogallice Mouvement républicain populaire), Abbas Petrus contendit studio hominibus sine domu, et conventus stipendia civitatibus necessariis constructis post bellum dat.
Communio Emmaüs condita
Anno 1949, condidit in Neuilly Plaisance (in Sequana-Sancto Dyoniso, in septentrione Lutetiae) communionem Emmaüs, cum Georgo, quondam captivo bibone, qui optabat mortem voluntariam, ex carcere laborum coactorum Caiennae (in Guiana Francogallica). Georgus factus est primus «comes» communionis. Philosophia huius coepti est «Adiuva te, Caelum adiuvabit te». Colligendis pannis, construendis domibus, non proletarii habentur sed superflua divitum recuperant, granaria cellasque vacuant et pauperibus domos transitorias dant contra exclusionem socialem. Nunc, quinquaginta annis tardius, Emmaus est communio laica inserta in quadraginta nationibus, in Asia, in Africa, in Europa. In Francia, paene quattuor milia comites in 114 communionibus vivunt laborantque.
Hieme 1954
Est maximum frigus in Francia. Die 1 Februarii 1954, Abbas Petrus invocat Gallos ut benefici pauperibus qui non habeant tecta sint in microphono radiophonico Radio Luxembourg: «Amici mei, auxilium! Mulier modo mortua est frigore, hac nocte, tertia hora, in via Sebastopol {via misera Lutetiae} manu strigenda Charta qua expulsa erat nudius tertius. Hac nocte, vel maxime cras mane nobis opus est et tegmnibus, et vestitibus lanatis, et fasciis et digitalibus. Quaecumque autem vobis licet dare, in nomine Dei.» In terra vix reconstructa post secundum bellum mundanum, in qua «cubantes foris», ut aiunt illo tempore, multi sunt, cum Sequana gelu caperetur, Abbatis Petri vocatio inauditum impetum beneficiorum provocat: est «insurrectio caritatis»; est autem initium claritatis Abbatis Petri.
Pugnae Abbatis Petri
Per Triginta Annos Gloriosos, ad obscuritatem redit. Tamen, aeternis peregrino pallio, grandibus perspicillis, birreto, caligis vestitus, cum barba baculoque, eos qui appellantur “novi pauperes” defendit in annis 1980. Anno 1984, apostolus “hominum sine tectis” “Argentarium alimentare” impellit cum “Exercitu salutis” (institutione Protestante) et “Caritate Galliae” (institutione Catholica). Quod argentarium alimentare miserrimis supermercatuum invendita quae possunt consumi distribuit.
Automno 1985, Michaelem Colucci (cognomine Coluche) sustinet qui «Tabernas cordis» creet. Cui dat assignatum nummarium mille millia francorum (nummum Francogallicum illius temporis). Trimestri tempore tardius, funera ioculatoris Coluche, obiti in casu viario cum motocycleta, celebrat. In sermone dicit: “Personam hypocrisis nostrae societatis bene educatae dempsit.”
Condit institutionem Abbatis Petri
Anno 1987, natus 75 annos, cum aliis Institutionem Abbatis Petri condit, quae auxilium ferat pauperibus ut domum inveniant. Annis 1990, «praeco hominum sine voce» cum partibus extremae sinistrae pugnat praesertim cum “ Iure domus” (Francogallice: Droit au logement, DAL). Insulas vacuas colit cum familiis sine tectis; ante ecclesiam Sancti Ambrosiii sedet, quae occupatur ab hominibus sine chartis. Amicitas autem eum seducit. Anno 1996, Abbas Petrus librum quem non legerat amici philosophi Ruggieri Garaudy (Francogallice: Roger Garaudy) sustinet, qui tardius condemnetur negationismo (h.e., negatione stragis Iudaeorum). Amicus autem Palaestinae, sacerdos qui tamen sibi fecit nomen in Resistentia, tandem «mea maxima culpa» dicet quod fratres Iudaeos offenderit. Non negabit tamen amicitatem prioris medici Michaelis d’Auria (Italiane: Michele d’Auria), condemnato contumacia anno 1997 quater latrocinio et qui erat suspectus quod in partibus extremae sinistrae inesset.
Apex (vestimentum)
Apex fuit insigne flaminum et Saliorum proprium, Romae antiquitate gestum.
Abbas Petrus
Praemia
Quamquam impediebat quin «gubernent recte», Abbas Petrus multa praemia accepit a viris publicis. In 1981, nominatus est decurio Legionis Honoris, maximi praemii Francogallici a Francisco Mitterrand. Anno 1992, negat aliquatenus ferre praemium centurionis Legionis Honoris quod gubernatores reipublicae distribuere domos vacuas hominibus SDF nolunt. Tandem accipiet cum Petrus Beregovoy tum primus minister Galliae, "Altum comitatum ad habitationes miserorum" creabit. Mense Iulio 2004, promotus est Magna-crux Legionis Honoris. Postridie, 21 Aprilis 2002, accedente Iohanne Maria Le Pen ex partibus extremae dextrae in alterum ordinem comitiarum praesidis reipublicae, sine ambigibus vocat electores ut Iacobum Chirac eligant. "Nolite eius adversarium deludere vos, mea generatio autem tantum passa est ut non taceret." Consilium suum non eum impediet quin publice obiurget Nicolaum Sarkozy ministrum internarum rerum de rogando de securitate "Necessitas est bellum inficere paupertati non pauperibus, non autem miseri in insecuritatis origine sunt."
Apex (vestimentum)
Est disculus laneus albus qui ligabatur filo cum albogalero et super quem erigebatur bacillum tenue e ligno olivae factum (virgula oleagina).''
Abbas Petrus
Morbi et senectus
Agitans ingeniose, «sacerdos collector pannorum» usque ad finem pugnabit. Secundum proximos quamquam «vivebat senectutem ut summum discrimen», sella rotalis numquam disturbavit quin aeroplanum caperet ad Uagadugum Burkinae, ubi reclamavit adhuc mense Novembri 2003 in «bella paupertatemque» vel ad Olisiponem Lusitaniae, ubi particeps erat mense Aprili 2005, in consilio administrationis «Comitum internationalium Emmaus».
Apex (vestimentum)
Origo
Fieri possit quin apex sit repraesentatio verticis capillorum quae indicabat olim statum sacerdotalem ut nunc semper talis apex capillorum vocatus shikha, sive choti in religione Vedica est signum braminum.
Abbas Petrus
Morbi et senectus
Die 24 Ianuarii 2006, uno anno ante mortem, ipse venerat in Conventum nationis ut legem beneficiorum et renovationis urbanae defenderet quae urbibus magis quam 3500 incolarum imponeret ut 20% domos sociales erigerent. His ultimis annis, manus trementes propter morbum Parkinsonis impediebat quin scriberet. Didiscerat informaticam cum Ad stultissimos, magno libro.
Apex (vestimentum)
Temporibus modernis
Temporibus hodiernis, apud milites et vigiles nova forma galeae in usu erat. Nam primum anno 1842 in exercitu regni Borussiae tales galeae nomine galea cum acumine (theodisce Helm mit Spitze, vulgo Pickelhaube introductae sunt, tum et in exercitibus aliorum populorum necnon apud vigiles. E pelle factae sunt minoris ponderis gratia; sed acumen, quo ictus gladiorum similiumque armorum defenderentur, ferreum fuit.
Abbas Petrus
Populi favor
In terra non iam Christiana, vir popularissimus tamen erat sacerdos. Ab enim anno 1988 usque ad 2003, in Diarii Dominicae diei (Francogallice: Journal du dimanche) indaginibus primus vir praelatus inter gallos fuit ante pilicrepum Zinedinum Zidane (cognomine Zizou) vel Davidum Douillet iudokam. Fuit enim homo liber qui putabat ut non decebat. "Post mortem, inquiebat, spero occurere Deo." Cui sic potero quaerere: "Cur cum creatione sic fecisti ut fortissimi vincerent debillimos? Cur, domine, pauperes homines pati debent, pati, denuo pati? Cur sinis evenire tales iniustitias?" Sustinebat abortum in quibusdam casibus contra regulas Vaticani et aliquando homosexualium foedus (sed non matrimonium) et adoptionem si psychologae periti consentirent. Confessus est in libro Deus mi, cur? mulierem amavisse in carne sensibusque. Itaque rogabat ut ecclesia sacerdotum Catholicorum admitteret quia "ex tribus meis votis, difficilimum fuit castitas."
Mors et sepultura
Nundinis ante tactus morbo pulmonum qui factus est pneumonia die 22 Ianuarii quiete obiit orando in valetudinario Vallis Gratiae (Francogallice: hôpital du Val de Grâce), quod est clarissimorum et militum. Appellabat mortem "magnas ferias".
Decus nationis datum est in ecclesia episcopali Nostra Domina Lutetiae et postea sepultus est in vico Estevilla (Francogallice: Esteville) in Normandia. Rogavit ut in monumento "Conatus est amare" inscriberetur.
Bézac
Bézac  est commune Francicum 303 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Poena
Poena est aliquid mali ad aliquem puniendum facto malo, exempli gratia crimini, das. De iure: In culturis quibus leges populo sunt; quando his legibus effringis perpetravisti, et si argumentum satis sunt punietur. Cur criminibus punieris variis causis pendit. Primum populus terrere ad eum a criminibus etenere et eum bonum tenere. Alia causa est oeconomicus.
Silesaurus
Silesaurus est genus Dinosauriforme, quod Periodo Triassica superiore abhinc 230 miliones annorum (epocha Carnica) in Polonia habitabat. Reliquiae Silesauri in Silesiae situ Keuper Opolensi inventae sunt. Constat nomen huius generis originem ex Silesia trahere.
Cladogramma
─o Dinosauromorpha Benton, 1984 ├── Lagerpetonidae † Arcucci, 1986 └─o Dinosauriformes ├── Marasuchus lilloensis † (Romer, 1972) └─┬─o Silesauridae † Langer et alii, 2010 │ ├?─ Technosaurus smalli † Chatterjee, 1984 │ └─┬── Pseudolagosuchus major † Arcucci, 1987 │  └─┬── Lewisuchus admixtus † Romer, 1972 │    └─┬── Asilisaurus kongwe † Nesbitt et alii, 2010 │      └─┬── Eucoelophysis baldwini † Sullivan & Lucas, 1999 │        └─┬── Sacisaurus agudoensis † Ferigolo & Langer, 2006 │          └── Silesaurus opolensis † Dzick, 2003 └── Dinosauria Owen, 1842
Maffrécourt
Maffrécourt est commune 60 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Nordausques
Nordausques est commune Francicum 902 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Delia Bacon
Delia Bacon (nata in Tallmadge Ohii die 2 Februarii 1811; mortua in urbe Hartford Connecticutae die 2 Septembris 1859), Leonardi Bacon soror et magistra, est mulier nota propter studia de Gulielmo Shakesperio. Argumentis comprobare volebat opera Gulielmo Shakesperio tributa re vera ab aliis scripta fuisse, videlicet Francisco Bacon et Gualterio Raleigh. Delia Bacon in insaniam incessit.
Ala (Italia)
Ala  (alia nomina : Halla, in antiquo: Ad Palatinum) (Italiane: Ala) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Alenses appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Lagarinam.
La Chapelle-Taillefert
La Chapelle-Taillefert  est commune Francicum 383 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Cabanelles
Cabanelles (Hispanice: Cabanellas) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 incolarum sunt.
Vrocourt
Vrocourt est commune Francicum 38 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Tupinambis
Tupinambis est genus lacertarum familiae Teiidarum.
Araujuzon
Araujuzon  est commune 179 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
2003 Harding
2003 , olim designationibus 6559 P-L, 1934 XH, 1941 BH, 1952 BP, 1952 DT, 1971 SU1, 1972 YT, et 1973 AG1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est. In honorem Caroli Ludovici Harding nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2003 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Luxémont-et-Villotte
Luxémont-et-Villotte est commune 467 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Duva
Duva (Dúfa) in mythologia Nordica fuit una e filiabus novem dei marini Ægir et uxoris eius Rán secundum indicem nominum in libro Edda oratione soluta scripto relatum; sorores igitur habuit Bara seu Drafna, Himinglæva, Blodughadda, Bylgia, Hevringa, Hranna, Kolga, Uda, quorum sex in carmine quodam Einar Skulii filii celebrata sunt. Hae omnes undas maris figurant. Nomen Dúfa "unda deferens" significat.
Le Perthus
Le Perthus (Catalane El Pertús) est commune Francicum 580 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Ed Wood (pellicula)
Ed Wood est pellicula et drama documentarium anno 1994 a moderatore Timotheo Burton edita, quae fabulam narrat Eduardi Wood moderatoris cinematographici, qui anno 1980, duos annos post eum mortuum, electus est pessimus moderator omnium temporum in The Golden Turkey Awards. Maximam partem posita est in Ed Wood on Ed Wood libro Rudolphi Grey auctoris. Omnes partes, quae infra enumerantur, in veris hominibus positae sunt. Partes Eduardi agit Iohannes Depp.
Pellicula hodierna peculiaris est etiam, quod omnino coloribus caret, id est, tantum albo, nigro, cano exprimitur.
Brunyola
Brunyola (Hispanice: Bruñola) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 388 incolarum sunt.
Les Moitiers-d'Allonne
Les Moitiers-d'Allonne est commune Francicum 681 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in provincia boreali Normannia Inferiori.
Castrum Gelausum
Castrum Gelausum (Occitanice: Castèth-Gelós) est commune 4664 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Collium (discretiva)
Collium significare potest:
Bethmale
Bethmale  (Occitanice Vathmala) est commune Francicum 98 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Mons Sanctae Helenae
Mons Sanctae Helenae, Anglice Mount Saint Helens, est mons ignifer in civitate Vasingtonia Civitatum Foederatarum. Mons mense Maio anno 1980 erupit. Mortui sunt centum hominum. Vastatio magna intra 80-100 km (50-60 milia passuum).
Prophetia Danielis
Prophetia Danielis est liber Bibliorum Sacrorum inter Chethubim et narratio rerum gestarum et visionium Danielis nobilis exsulis Iudaei in Babylonia et finis temporis.
Textus e capite II ad caput VII Aramaice, ac reliquum Hebraice scribitur. In versione Graeca Septuaginta interpretum reperiuntur versus qui in codicibus Hebraicis non comparent; vide additamenta Danielis.
Inhibitor gyrasis (antibioticum)
Inhibitores gyrasis sunt grex antibioticorum, igitur composita chemica, quae actio enzymi gyrasis inhibent. In bacteriis inhibitio gyrasis structuram primo ADNi mutari, deinde magnitudinem eius auctam iri, postremo bacteria diruptura esse perficit. Plures typi inhibitorum gyrasis chemici excogitati sunt.
Exempla inhibitoris gyrasis sunt Ciprofloxacinum, Laevofloxacinum, Norfloxacinum.
Châtelus-le-Marcheix
Châtelus-le-Marcheix (Occitanice  Chasteluç le Marchès) est commune Francicum 359 incolarum (anno 2011) praefecturae Crosae in regione Lemovicensi.
Stuartus Drummond
Stuartus Drummond (natus die 29 Novembris 1973), alumnus Universitatis Salfordensis, est Harlepolis municipii praefectus. Olim ioculator pro societate pedilusorum Harlepolitanorum sub nomine "H'Angus the Monkey" (scilicet "Angus simiolus") operam dedit.
Castelculier
Castelculier  est commune 2240 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Schiltach
Schiltach  est urbs et commune Badense-Virtembergense 3'818 incolarum (anno 2013).
Psalmus 150
Psalmus 150 libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit superscriptione "Alleluia" et verbis Laudate Dominum in sanctuario eius". In hoc psalmo tractatur multitudo modorum et instrumentis musicis quibus Deus laudetur. In ultimo versu, "Omnis spiritus [vel "omne quod spirat"] laudet Dominum", munus laudum Dei omnibus animalibus attribui videtur.
Verba psalmi
Haec sunt verba psalmi 150 ex versione vulgata Clementina: 1 Alleluia. Laudate Dominum in sanctis eius; laudate eum in firmamento virtutis eius. 2 Laudate eum in virtutibus eius; laudate eum secundum multitudinem magnitudinis eius. 3 Laudate eum in sono tubae; laudate eum in psalterio et cithara. 4 Laudate eum in tympano et choro; laudate eum in chordis et organo. 5 Laudate eum in cymbalis benesonantibus; laudate eum in cymbalis iubilationis. 6 Omnis spiritus laudet Dominum! Alleluia.
Mons ignifer
Mons ignifer, mons ignivomus, mons Vulcanius, vel vulcanus tantum, est mons qui erumpens ignem, lavam, cineresque ex terrae abyssis ad superficiem fundit. Talium montium, exempla celeberrima sunt Aetna, Eyjafjallajökull, Kilauea, Kilimandiarus, Krakatau, Mauna Kea, Mauna Loa, Mons Sanctae Helenae, Thera, Vesuvius. Maximus in systemate solari est Olympus Mons, qui in Marte planeta patet.
Aphroditus
Aphroditus (Graece: ) cultus ex insula Cypro Aphrodite cultus formam masculinam.
Wambez
Wambez est commune Francicum incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Casseneuil
Casseneuil  est commune 2454 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Passa
Passa (Catalane Paçà) est commune Francicum 693 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Cassignas
Cassignas  est commune 150 incolarum (anno 2011) praefecturae Oltis et Garumnae in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Alos-Sibas-Abense
Alos-Sibas-Abense  est commune 269 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Milleyum
Milleyum (Milleium ) sive Milliacum (vulgo Milly) est commune 348 incolarum (censu anno 2012 habito) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori situm.
Laurentius Camiade
Laurentius, vulgo Laurent Camiade (Aginni natus die 22 Novembris 1966), alumnus universitatis Catholicae Tolosanae ubi recentius theologiam docebat, olim vicarius et curatus oppidi Villae Novae ad Oltem, fuit ab anno 2010 vicarius generalis dioecesis Agennensis. Die 5 Iulii 2015 episcopus Cadurcensis nominatus est.
Aestuarium
. Aestuarium est fluminis ostium sive fluminis fauces vel amnis os maritimum, id est pars fluminis ubi istud in mare influit, et qua effectus maritimi sub sensum cadit, praecipue profluentia aquis salsis.
Etymologia
Vocabulum aestuarium sensu 'locus fluxus aquarum maris litus ineuntis' a fonte Latino aestu ('fluxu aquarum maris') deductum est.
Lucius Flavius Arrianus in opere historiae Anabasi de rebus gestis Alexandri Magni aestuaria fluminum Indi, Danubii, et Nili descripsit nomine deltae.
Bovenium
Bovenium (alia nomina: Bovegnum, Buegnum ) (Italiane: Bovegno) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 270 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Bovenienses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Triumplina situm.
Avium
Avium   (Italiane: Avio) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Avienses appellantur.
Municipium pertinet ad Communitatem Lagarinam.
Publius Terentius Afer
Publius Terentius Afer (Karthagine natus circa annum a.C.n. 185, mortuus circa annum 159 a.C.n.) unus e maximis auctoribus fuit Latinis, praesertim antiquioribus.
De vita
De vita perpauca habemus certa e Suetonio. Traditum est Terentium aequalem fuisse Publio Scipioni Aemiliano. Cognomen indicit Afrum. Puer servierat senatori cuidam Terentio Lucano, qui iuvenem ob formam ingeniumque manumissit. Suetonius refert eum multis et praeclaris amicis defensoribusque usum esse, praecipue Lucio Aemilio Paullo, Scipione Aemiliano et Gaio Laelio, qui tum Romae litteris Graecis favebant. Terentius post annum 160 a.C.n. in Graeciam profectus numquam revertit. Suetonius rationem habuit vel pestis vel naufragii vel desperationis amissarum comoediarum, quas peregre scripsisset. Utique, si Suetonio credendum est, Terentius vixerat per viginti quinque annos. E quo colligitur eum circa annum 185 a.C.n. natum esse.
Opera
In quibus scribendis Terentius Menandrum ita secutus est, ut a Caesare "dimidiatus Menander" appellaretur. In prologis reprehensionibus ipse quibusdam obtrectatorum respondebat.
Plerumque extrema exempla filiorum educandorum ridebat, et patrum indulgentiorum mitiorumque (in Heautontimorumeno et in Adelphois) et nimis durorum.
Stilus siccus et moderatus, sed lepidissimus. A turpibus vulgaribusque verbis cavebat, verum medio quodam sermone utebatur. Itaque longe urbanior et aptior habitus est, ut ab adolescentibus legeretur, quam Plautus.
Ance
Ance  est commune 241 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Audaces fortuna iuvat
Haec sententia a Vergiliano inchoato versu heroo (vel hexameter dactylicus) Audentes fortuna iuvat (Aen. X, v. 284) educta est, in quo Turnus, rex Rutulorum, hortatur suos ut in Aeneam impetum faciant.
Locutio homines admonet ut animo magno fortique sint etiam adversus magnas pernicies aut molesta impedimenta, quia fortuna semper pro audentibus et sapientibus est.
Huic sententiae similis est illa a Gabriele De Annuntio dicta, id est Memento audere semper.
Warluis
Warluis est commune Francicum 1'141 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione Freto et Picardia).
Hevringa
Hevringa (Hefring) in mythologia Nordica fuit una e filiabus novem dei marini Ægir et uxoris eius Rán secundum indicem nominum in libro Edda oratione soluta scripto relatum; sorores igitur habuit Blodughadda, Bara seu Drafna, Himinglæva, Bylgia, Duva, Hranna, Kolga, Uda, quorum sex in carmine quodam Einar Skulii filii celebrata sunt. Hae omnes undas maris figurant. Nomen Hefring "unda surgens" significat.
Himinglæva
Himinglæva in mythologia Nordica fuit una e filiabus novem dei marini Ægir et uxoris eius Rán secundum indicem nominum in libro Edda oratione soluta scripto relatum; sorores igitur habuit Bara seu Drafna, Blodughadda, Bylgia, Duva, Hevringa, Hranna, Kolga, Uda. Hae omnes undas maris figurant et in carminibus scaldicis sub significatione maris uti possunt. Himinglæva ipsam in poemate quodam Einar Skulii filius sic celebravit: Nomen Himinglæva "unda colorem caeli refulgens" significat.
Saeculum 10 a.C.n.
Saeculum 10 a.C.n. saeculum est quod annos 1000 a.C.n.-901 a.C.n. comprehendit.
Breda (Hispania)
Breda (Hispanice: Breda) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 3781 incolarum sunt.
Mobecq
Mobecq  est commune 251 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Saeculum 11 a.C.n.
Saeculum 11 a.C.n. saeculum est quod annos 1100 a.C.n.-1001 a.C.n. comprehendit.
Hydrosphaera
Hydrosphaera (ex Graeco ὕδωρ 'aqua' + σφαῖρα 'sphaera') in geographia physica mixtam aquae massam in, sub, et super superficie planetae describit.
Hydrosphaera atmosphaeram Terrae, lithosphaeram, biosphaeram, et pedosphaeram comprehendit. Suae partes constituentes sunt Oceanus Mundi, flumina, maria, aqua terrestris, atque aqua in atmosphaera. Hydrosphaera clima et biosphaeram movet.
Circulus hydrologicus
Energia ex sole, ut calor et lux (res insolatione mensae), evaporationem ex omnibus superficiebus humidis efficit, inter quas oceani, flumina, lacus, solum, et folia plantarum. Praeterea, vapor aquatilis ut transpiratio ex vegetatione et hominibus aliisque animalibus liberatur.
Aquiferorum imminutio vel overdrafting et aqua fossilis exhaurienda summam in hydrosphaera auget, quae vicissim transpirationi et evaporationi subiecta est, ergo accretionem vaporis aquatilis et summae nubium efficiens, quae praecipue radiationem infrarubram in atmosphaera Terrae absorbent.
Bordils
Bordils (Hispanice: Bordils) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 1736 incolarum sunt.
Theodorus Adorno
Theodorus Adorno (1903–1969) fuit philosophus, sociologus, musicologus, et musicae compositor Germanicus, qui post secundum bellum mundanum celeberrimus Scholae Francofurti auctor evasit et inter maximas figuras intellectualium Germanicorum numeratur. Praesertim apud artium et culturae investigatores magnopere valuit. In philosophia sociali, Adorno mores intolerabiles civitatum traditioni illuminismi adscribit, suadetque, ut socialibus depositis visionibus utopicis ad reprehensionem severam traditionum occidentalium opera detur. In aesthetica sua, artem modernam extollit, quae subiectum ad subtilitatem aestheticam adducat, cum culturam multitudinis ideologiis pravis imbutam esse putaret.
Adorno scriptor facilis lectu non est. Notionibus idealismi Germanici, sociologicis, Marxisticis et psychoanalyticis sine scrupulo utitur, ut ad variarum opinionum "constellationem" perveniat.
De vita
In schola, Theodorus puer ingeniosus quam optime progressus est. Ab aetate quindecim annorum, Sigfrido Kracauer amico familiari usus est praeceptore privato, qui eum in doctrinas Immanuelis Kantii et Georgii Gulielmi Friderici Hegel et Severini Kierkegaard induxit.
Anno 1920 in Conservatorio Hoch studia musicae compositionis iniit, et anno post recensiones in ephemeridibus musicis divulgare coepit. Firmissime novae musicae atonali Arnoldi Schönberg favebat.
Ab anno 1921 Francofurti philosophiae sociali Hegelianae et Marxianae, sociologiae, ac psychologiae studebat. Illis temporibus in familiaritatem venit iuvenum socialistarum Leonis Löwenthal, Friderici Pollock, Maximi Horkheimer et Gualterii Benjamin. Etiam cum Margareta Karplus amicitia iunctus est, quam in matrimonium duxit anno 1937. Anno 1924 doctor promotus est. Dissertatione, quam sub Hanne Cornelio philosopho Neokantiano scripsit, de philosophia Husserliana disputavit.
Finitis philosophiae studiis mense Iunio 1924 Adorno nactus est facultatem Vindobonam proficiscendi, ubi sub Albano Berg se per sex menses in componendi arte exerceret. Deinde sub Cornelio habilitationis causa laborare conabatur, sed post annum et dimidium hoc incepto destitit, nam operibus musicis perficiendis nimis occupabatur. Atonalia autem opera eius Arnoldo Schönberg parum placebant, qua discordia inter ambos viros per totam vitam discidium exstitit.
Ab annis 1930 ineuntibus Adorno sub Paulo Tillich opus habilitationis resumpsit, quod "Kierkegaard: Konstruktion des Äesthetischen" inscripsit. Thema continens operis hoc est: valor veritatis speciei (Schein) aestheticae adiunctus. Quod problema in scriptis Theodori Adorno permansit.
Quo specimine doctrinae statum "docentis privati" (Privatdozent) consecutus est mense Februario 1931. Aprili mense eiusdem anni lectione praecursoria ("Die Aktualität der Philosophie") motus academicos suae aetatis conspectu critico pertractavit. Sociologiam et phaenomenologiam metaphysicamque reprehendit, quod nimis abstractae sint: cum totum explicare nequamus, philosophorum esse in singula penitus se abdere.
Curriculum Theodori Adorno imperio nazistarum abruptum est, nam mense Septembri 1932 licentiam docendi amisit. Anno 1934 tandem Oxoniam in exsilium profectus est, ubi quaestum mediocrem in Collegio Merton fecit.
Horkheimer, qui interea Institutum investigationis socialis (Institut für Sozialforschung) in Universitatem Columbiae Novi Eboraci transtulerat, Theodoro Adorno autumno 1937 per telegramma duorum annorum conlocationem praebuit in incepto Pauli Lazarsfeld, cui propositum erat musicae radiophonicae apud auditores effectus observare. Adorno hanc invitationem grato animo accepit, et anno 1938 ineunte cum uxore in Civitates Foederatas Americae transiit. Quamquam non sine difficultate ad inceptum Lazardsfeldianum empirico-pragmaticum se adcommodare potuit, tamen sedulo operam dedit ad divulgandas commentationes ad sociologiam et musicam pertinentes.
Anno 1941 exeunte Theodorus et Gretel Adorno secutae Maximum Horkheimer in Californiam transierunt. Theodoro, quem sola sociologia et musica iam taedebat, hic status novus placebat, quippe quod sibi nunc occasio data esset cum Horkheimer cogitationes ad librum communem pertinentes elaborandi et communicandi. Quo libro (Dialektik der Aufklärung, 'Dialectica illuminationis') anno 1947 divulgato Antihegeliana de historia civilizationis visio manifestatur: ad maiorem inhumanitatem versus nobis esse iter. In California etiam de musica cinematographica (Composing for the Films, 1947, cum Ioanne Eisler) et magnum opus de hominibus auctoritates colentibus (The Authoritarian Personality, 1950). Minima moralia, aphorismatum conlectio, iam anno 1946 confecta demum anno 1951 e prelo exiit. De musicologia agebatur in Philosophie der Neuen Musik (1949) et Versuch über Wagner (1952).
Anno 1949 exeunte Adorno Francofurtum rediit, et anno 1951 Institutum Investigationis Socialis publice denuo apertum est. Post undecim annos atmosphaera oblivionis et vilificationis redeunti obtigit, quamquam in universitate "cathedram compensationis" (Wiedergutmachungslehrstuhl) ei concessa est. Nihilo minus, Theodori Adorno philosophi et sociologi fama annis 1950 crevit. Profecto Adorno ad creandam et definiendam identitatem culturalem Germaniae ex bello se recipientis magnopere contuit. Praesertim apud iuvenes annorum 1950 magna in gratia erat. Adorno philosophiae professor ordinarius anno 1957 factus insequenti anno Instituto Investigationis Socialis praepositus est. Annis 1950 divulgata sunt Prismen (1955), Zur Metakritik der Erkenntnistheorie (1956) ac primus fasciculus Noten zur Literatur (1958).
Annis 1960 Theodori Adorno status dignitatis porro confirmatus est. Anno 1963 praeses factus est Societatis Germanicae sociologiae (Deutsche Gesellschaft für Soziologie), et illis temporibus compluria opera divulgavit, sicut Drei Studien zu Hegel (1963), Jargon der Eigentlichkeit (1964), tres conlectiones Noten zur Literatur (1961, 1965, 1974), Negative Dialektik (1966) nec non Ästhetische Theorie (1970). Adorno de academicis et socialibus rebus sedulo disceptabat, sicut de methodologia scientiarum socialium disceptatio (Positivismusstreit) cum Carolo Popper habita. Adorno, quamquam ubique honorabatur et audiebatur, postremo commotionibus academicae iuventutis "neosinistrae" annis 1960 exeuntibus submersus est. Mense Iulio Adorno maestus speque destitutus cum Gretel ad Alpes Helveticas ferias actum profectus in itinere infarctu cordis vitam amisit Vispiae die 6 Augusti anno 1969.
Andoins
Andoins  est commune 620 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Theodorus Adorno
De philosophia et operibus
Adorno scriptor et disputator quam fecundissimus fuit. Opera eius non solum amplas dissertationes philosophicas et sociologicas, sed etiam monographias ad compositores sicut Ricardum Wagner et Gustavum Mahler et Albanum Berg pertinentes comprehendunt. Praeterea commentatus est de cultura populari, sicut pelliculis et musica, nec non de scriptoribus, sicut Francisco Kafka, Samuele Beckett, Marcello Proust, Aldoo Huxley ac de rerum socilium investigatoribus, sicut Carolo Mannheim, Osvaldo Spengler, Thorsteino Veblen.
Dialectica inluminismi
Secundo bello mundano in Europa saeviente Adorno Angelopoli una cum Horkheimer de "dialectica inluminismi" (Dialektik der Aufklärung) librum scripsit, quo historia humanitatis ab aetate inluminismi in deteriora et perniciosiora inclinata describitur. Qui liber anno 1947 editus initio hominum animos parum intendit, immo et re et dictione ingratus habebatur atque alienus a Marxismo, cuius fautores opiniones subtiliores hortatoriasque praeferebant. Attamen annis 1960 Dialektik opus principale theoriae criticae factum est.
De inluminismo et dominatione
Inluminismus hominem dominum mundi promovit, sed eadem opera generi humano victricem paravit perniciem, scilicet (secundum scriptores) utrumque bellum mundanum nec non castra carceralia, sicut Auschwitz, interfectoria industrialia ratione dura designata. Inluminismus autem non ad res novas Francicas causasque eius sed ad diluculum humanitatis refertur.
Mythi forma inluminismi sunt, nam mythi res nominant explicantque non aliter ac scientia moderna et philosophia notionibus constans. Itaque inluminismus in mythum conversus est de rationis omnipotentia, qua genus humanum in vitam bonam perducatur. Dicunt auctores inluminismum in utilitate et naturae sub mensuram hominis subiectione positum esse. Inluminismo et cogitandi rationi mythicae commune est dominatio: cum enim inluminari — sive dominari — volumus, praesentiam spontaneam experientiae nostrae pro futuris et moderatione sacrificamus. Sic enim nos ipsos amittimus et a potentia nostra abalienamur.
Quomodo igitur mythus principia inluminismi perpetret, huius rei exemplo auctores Ulixem Homeri proferunt. Nam secundum auctores Ulixes exemplar est hominis, in quo insunt "virtutes burgenses": desiderium reditus sive nostalgia, astutia et fraudulentia, moderatio et cogitatio in notione patrimonii posita. Item etiam mulieres in iisdem carmininibus existimantur: nam modo seductrices perniciosae producuntur (sicut Circe et Sirenes) modo uxor casta domi persedens maritum opperiens (sicut Penelope).
Auctores etiam moralitatem inluminismi tractant exemplo usi libro Histoire de Juliette a Marchione de Sade anno 1800 divulgato. Quod opus aequant cum Immanuele Kantio, qui opere Critica rationis practicae (Kritik der praktischen Vernunft, 1788) imperativum categoricum sive moralitatem ad omnes pertinentem designare conatur. De Sade autem veram naturam hominis postulationibus ethicis supprimi putabat. Adorno et Horkheimer inluminismum Kantianum vident cum ethica eius discrepare. Si enim actiones humanae ad exemplaria rationalia accommodari debent, ethica rationi subicienda est. Nam ethica Kantiana auctoribus falsa esse et monstrositatem inluminismi operire videtur. Ratio enim et ad totalitarismum et ludum gregalem et "greges coitales" libri Juliette inclinat. Nam imperativus rationis efficacitas est.
Auctores bella mundana et Auschwitz esse putant historicos et consequentes terminos logicae inluminismo complexae, velut historia ad harmonicum progrediatur statum, ubi commune (sicut societas civilis) et singulare (sicut civis) non iam inter se discrepent, sed in toto sociali suum quisque locum intellegat. Paradisus non trans sed cis historiam est, scilicet ut teleologia historiae.
Secundum auctores historia civilizationis est spiritus se perficientis ad veram naturam suam versus progressio: quod quidem in calamitatibus saeculi XX effectum est. Nam Iudaei, cum insistendo moribus suis de dura ratione inluminismi deverterint, antisemitismum et Auschwitz sibi contraxerunt tamquam inluminismo poenas dantes.
De industria culturae
Secundum auctores vulgus sive hominum multitudo per se non est fons culturae humani spiritus. Itaque opera culturalia a classe possidentium ratione industriali ad usum populi producuntur. In industria culturae agitur de ratione, qua pelliculae, musica popularis, ephemerides vulgares aliaque oblectamenta statum ideologicum populi utilem societati sustinent. Gustus populi pars est rationis producendi, nec experientiae culturae vulgo diu satisfaciunt. Authenticae enim experientiae mancae remanent, quae egestas et indigentia petitionem novarum experiendarum rerum sustentat. Quam ob rem novae saltationes, novi vestitus aliaque opera modae in lucem continuo prodeunt — nam opera classica perrara sunt.
Hac opinione Adorno optimatis famam meruisse putares, sed re vera culturam popularem non omnino respuit, nam pelliculas Caroli Chaplin et fratrum Marx magni aestimabat nec scurrilitates populares aspernabatur. Sed mixtura commerciali sublimis et humilis maxime molestabatur.