cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
5870 Baltimore
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5870 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Municipium XIX (Roma)
Monte Mario est praesens regio urbana Romae et — sine Fiumicino, quae ab anno 1992 urbs libera Portus est — undevicesimum urbis aeternae municipiorum undeviginti. Quae regio 182 641 incolarum anno 2009 habebat.
Liquor odoratus
Liquor odoratus (oris, m), odor líquidus, odor, odoramentum, unguentum, sive odoramen est odorifera oleorum essentialium vel compositorum aromatium mixtura redolendis amoenis corpore humanis, cibo, spatio domestico, quae in aliquibus primis humanis culturis, et per scripturas antiquiorum fossosque archaeologicos nota est.
Regio Tomensis
Regio Tomensis vel Tomskensis (Russice Томская область, tr. Tomskaja oblast' ), in Siberia occidentali sita, est subiectum Foederationis Russicae, anno 1944 creatum, et ab anno 2000 in eius districtum (circulum) foederalem Sibericum inclusum.
Regio Tomensis, cum regionibus Omensi (Omskensi) et Tumenensi in occidente, districtu autonomo Chanty-Mansiensi in occidente et septentrione, territorio Crasnoiarensi (Krasnoiarskensi) in oriente atque cum regionibus Kemerovensi et Novosibirscensi in meridie contermina, aream 314 391 chm2 et circa 1 074 milia incolarum (anno 2015) habet.
Caput regionis est Tomium. Narimum arx regionis antiqua saeculo XVI condita est. Obius cum accolis Tomo et Tschulymo et Keto et Vassiugane et Tschaia et Tymo flumen regionis maximum est. Paludes Vassiuganicae partem regionis magnam operiint.
Rogerius Varadinensis
Rogerius Varadinensis vel Rogerius magister, qui circa annum 1242 floruit, anno 1266 mortuus, fuit clericus Catholicus et rerum scriptor Latinus. Canonicus Varadini diu fuit; postea episcopus Spalatensis factus est. Testis invasionis Mongolorum in Hungariam anno 1241 fuit, de quo suum Carmen miserabile super destructione regni Hungariae per Tartaros facta composuit. Thomas Spalatensis de eius vita scripsit.
Athie (Clivus Aureus)
Athie est commune Francicum 91 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.
Archidioecesis Turritana
Archidioecesis Turritana (Italiane: Arcidiocesi di Sassari) est sedes episcopalis metropolitana Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Sardiniae sita, cuius caput est Sassaris (Sacerum).
Archiepiscopus metropolita
Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita S.E. Ioanne Francisco Saba regitur.
Historia
Dioecesis Turritana saeculo V erecta est.
Catocala desdemona
Catocala desdemona (Anglice Desdemona underwing) est papilio familiae Noctuidarum, in Novo Mexico, Texia, et Arizona endemicus. Olim subspecies Catocalae delilah habebatur.
Sainte-Croix-du-Mont
Sainte-Croix-du-Mont (Gasconice Senta Crotz deu Mont) est commune Francicum 899 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Catocala desdemona
Latitudo alarum est 60–65 mm. Adulti a Maio ad Iunium volare solent, secundum locum. Probabiliter est una generatio per annum.
Larvae Quercu gambeli, Quercu macrocarpus, et speciebus Salicis vescuntur.
Gordianus I
Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus aut simpliciter Gordianus I (natus circa annum 159; obiit anno 238) breviter, viginti dies scilicet a die 19 Martii usque ad diem 9 Aprilis 238, fuit imperator Romanus et filius eius Gordianus II imperium socius.
Vita
Ante quam Gordianus imperator factus est, pauca nota sunt. Fuit quaestor, aedilis, praetor, legatus Augusti pro praetore provinciae Britanniae Inferioris anno 216, proconsul Achaeae 220, tum consul suffectus, postea legatus Augusti pro praetore Syriae, denique proconsul Africae
Post quam Gordiano nuntiatum est filium eius Gordianum II in pugna contra Capellianum, gubernatorem Numidiae, necatus est, mortem sibi conscivit.
Ambrosius Calepinus
Ambrosius Calepinus (natus anno circiter 1435 in agro Bergomato ; mortuus anno 1511 Bergomi), fuit eruditus et humanista Italicus. Opus eius notissimum praetitulatur Dictionarium Latinum.
Herodotus (historicus Byzantinus)
Herodotus (Graece ) fuit historicus Graecus, frater Menandri Protectoris, qui Mauricio Caesare imperatore vixit.
Secundum Sudam, scripsit, socio fratre, Historiam Byzantinam, quae narrationem Agathia ab anno 558 excipiebat. Potest fieri ut ei nomen fuerit Herodorus vel Heliodorus, quod nomen legitur in antiquissimis manuscriptorum qui adhuc extent.
Birminghamia
Birminghamia, vulgo Birmingham, est urbs magna et municipium metropolitanum in Angliae comitatu Mediterranea Occidentali (sed olim Warwicensi). Praeter Londinium abundantissima multitudine incolarum urbs est Angliae quorum numerus iuxta censum anni 2001 970 892 adstat. "Urbs Altera" Regni Uniti habita, Birminghamia pars est conurbationis Mediterranearum Occidentalium cuius incolae 2 284 093 sunt, inclusis in finibus eius aliquot urbibus municipiisque vicinis, videlicet Solihull, Wulfrunehantona, et quibusdam Pagi Atri oppidis.
Leo Dovator
Leo Michaelis filius Dovator (Russice Лев Михайлович Доватор, tr. Lev Michajlovič Dovator; natus die 20 Februarii 1903 in vico Chotino tunc gubernii Vitebscensis Imperii Russici, nunc regionis Vitebscensis Rutheniae Albae, caesus die 19 Decembris 1941 prope vicum Palaškino regionis Moscuensis) erat ductor equitatus Sovieticus in Bello Magno Patrio, titulo Herois Unionis Sovieticae ornatus (die 21 Decembris 1941, i.e. paulo post mortem suam).
Birminghamia
Tanta fuit fama hanc urbem fuisse locum natalem Revolutionis Industrialis ut Birminghamia "Officina Mundi" atque "Urbs Mille Commerciorum" vulgo appellatur.
Clima
Sicut Britanniae fere omni, urbi Birminghamiae clima est oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger, in stationes quattuor divisum, aestatibus mitibus, hieme modice frigida; temperatura aëris minima mense Februario 1° atque mense Iulio 12°, maxima inter 7.5° et 21.5°, sed minima extrema usque hodie nota (die 14 Ianuarii 1982) −20.8° iuxta aëroportum Birminghamiensem, media urbe autem −12.9 °, maxima extrema (mense Augusto 1990) 34.9°; pluviis mense Februario ad 51 mm tantum, mense Octobri ad 83 mm elevatis; diebus nivosis per annum totum fere 13 iuxta aëroportum incidentibus; horis solis fulgentis mense Decembri 47, mense Iunio 186, per annum totum 1 395 relatis.
Iohannes de Turocz
Iohannes Thurociensis (Hungarice Thuróczy János), Thurotzii circa annum 1435 natus annoque 1488 vel 1489 mortuus, rerum Hungaricarum scriptor Latinus fuit. Operibus Laurentii de Monacis et chronicis Hungaricis usus est.
Dies Libertatis (Civitates Foederatae Americae)
Spectaculis pyrotechnicis, pompis, orationibus publicis, concentibus musicis, carnelevariis, ceterisque rebus celebratur.
Basilius Lebedev-Kumač
Asteroides 5076 Lebedev-Kumach in eius honorem nomiatus est.
Avolasca
Avolasca (Italiane: Avolasca) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Alexandrina situm.
Geographia
Municipium in Agro Derthonensi iacet.
3928 Randa
3928 , olim designationibus 1981 PG, 1971 OP1, 1978 TW5, et 1980 FL9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild, astronomo apud Observatorium Zimmerwald versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3928 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Albertus Augustus Perdonnet
Albertus Augustus Perdonnet (Lutetiae die 12 Martii 1801 natus; Canuae mortuus die 27 Septembris 1867) fuit ingeniarius Francicus et rector ab 1862 usque in 1867 Scholae Centralis Parisiensis. Nomen eius inter septuaginta duos homines in inscriptionibus turris Eiffelianae celebratos commemoratur.
Isaacius Aaron
Isaacius Aaron fuit magus quidam insignis, qui cum gratia et auctoritate plurimum apud Manuelem Comnenum imperatorem posset, magiae accusatus est, et excaecatus, cum simulacrum testudinis prolatum esset, in quo erat imago hominis, qui ambos pedes habebat in compedibus, et pectus clavo transfixum: deprehensus est etiam evolvens librum Solomonium, qui cum legebatur, legiones daemonum adducebat, subinde interrogantium, cur accersiti essent, ac iussa alacriter exsequentium.
Dioecesis Plovacensis
Dioecesis Plovacensis fuit dioecesis cuius sedes Plovaca (Plovacum) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.
Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Plovacensis fuit Ecclesia S. Petri.
Michael Rasmussen
Michael Rasmussen, dictus Pullus (natus apud Tølløse in Dania 1 Iunii 1974), fuit birotarius Danicus, ascensionis peritus, et unus ex mundi birotariis qui celerrime ascenderunt. Pro manu Nederlandensi Rabobank certavit.
Circuitus Franciae anni 2007
Die 15 Iulii 2007, Rasmussen vicit octavam Circuitus Franciae stationem, cursum alpinum ab oppido Le Grand-Bornand ad commune Tignes, et tuniculas flavam maculatamque obtinuit.
Die 25 Iulii 2007, vicit sextam decimam Circuitus Franciae stationem, cursum montanum ab oppido Ortesio ad verticem viae d'Aubisque, sed Mauritius Soler tuniculam maculatam de eo abstulit. Vesperascente die, Manus Rabobank Rasmussen a certamine removit.
Silvanus Wiltord
Silvanus Wiltord (natus in Neuilly-sur-Marne in praefectura Sequana et Fanum Dionysii die 10 Maii 1974) est athleta et pedilusor Francicus. Silvanus Wiltord nunc cum turma FC Metz ludit. Anno 1999 Pedilusor Francicus Anni fuit.
Catocala hermia
Catocala hermia (Anglice Hermia underwing) est papilio familiae Noctuidarum, in Magnis Planitiebus, a Saskatchewan meridiana et Alberta ad meridiem et occidentam ad Texiam, Arizonam, et Californiam endemicus.
Latitudo alarum est 58–68 mm. Adulti ab Augusto ad Septembrem volare solent, secundum locum.
Larvae speciebus Populi et Salicis vescuntur.
Saint-Denis-de-Pile
Saint-Denis-de-Pile est commune Francicum 5'227 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).
Catocala hermia
Subspecies
Catocala hermia verecunda in Colorato, Montana, et Arizona visa, olim subspecies habebatur, sed nunc est synonymum Catocalae hermiae hermiae.
Spornographia
David Coad spornogaphiam retur esse "formam eroticismi quae athletae corpus tamquam obiectum desiderandum effingat." Secundum Coad, spornographia sexualiter explicitissima ex anno 1999 in G Magazine periodico homosexuali Brasiliensi apparuit.
Apud antiquos
Simpson eandem fere rem apud Graecos antiquos exstitisse scripsit:
Homoeroticismus
"Dum iconismus metrosexualis leniter a remissa pornographia homosexuale furabatur, spornographia evidentissime intensam ad pornographiam homosexualem refert."
Praeconii gratia
Simpson spornogaphiae notat praeconii – modae et aliorum bonorum – industriam favere ad producta vendenda: "Cum de spornograhia neque de vera pornographia agatur, solummodo hoc remanet: sponsionem. Praeconium et moda minus idolum facere ex potente masculino corpore volunt quam ex interulis eius: ludus spornographiae de more idolatria commoditatis appellatur."
In commentatione earum Examining the Effectiveness of Athlete Celebrity Endorser Characteristics and Product Brand Type appellata, Christina S. Simmers et Datha Damron-Martinez et Diana L. Haytko demonstrant eminentissimos athlethas, qui et praeconio studeant, plus pecuniae praeconiis faciendis sibi accipere quam ludendo. Ex mense Iunii 2007 ad Iunium 2008, exempli gratia, Michelle Wie, quae pilamalleo incumbit, $39 000 praemiis et $12 000 000 praeconiis sibi meruit. Constat sane non omnia praeconia spornographica esse.
Propagandae gratia
Beniaminus Doherty (vulgo Benjamin) arguit res militares Israëlenses "spornographia belli," quae non athletas sed milites depingat, uti ut "violentia in Palaestinos facta detractetur, [et] ut populi Occidentales cum militibus Israëlensibus se committant." Is photographemata militum ostendit exempli gratia rei militaris principiorum, eo iudicio, quod res militaris iam militum mediorum socialium usum despectaverit, ita ut sequatur (sententia sua) ut res militaris de militum photographematibus adprobet, aut saltem non abnuat. Photographemata illa, quae Doherty credit hanc rem probare et quae milites in sitibus socialibus posuerunt, depingunt, inter alia, homines qui nihil nisi vestis militaris partes aut arma gerunt.
Saint-Mard-de-Réno
Saint-Mard-de-Réno est commune Francicum 429 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Ferrivia subterranea Petropolitana
Ferrivia subterranea Petropolitana est ferrivia metropolitana in Petropoli. Anno 1955 condita est et nunc quinque lineas habet. Anno 2018 stationes sunt novem et sexaginta. Cum lineae Nevam flumen sub terra transeunt, altitudo media stationum, quae 52,52 metra habet, maxima in orbe terrarum est.
Auximianum
Auximianum (etiam Ocimianum, Occimianum) (Italiane: Occimiano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Alexandrina situm.
Geographia
Municipium in Agro Casalensi seu Monte Ferrato Inferiori iacet.
Gulielmus Buck
Gulielmus (Theod. Wilhelm) Buck (natus 12 Novembris 1869 Budissae, mortuus 2 Decembris 1945 oppido Radebeul (Saxonia)) vir publicus Germaniae et sodalis SPD postea "Veteris SPD" fuit.
Iuventus et munus
Buck anno 1884 scholam finivit et ad annum 1887 tirocinium tectorii fecit et ad annum 1905 hoc munere vixit.
Saltatio Mortis (grex musicus)
Saltatio Mortis est grex musicus Germanorum qui modo mediaevo cantant. Cantores ex regione Manhemii, Carolsruhae, Caesareaeque Lutrae oriuntur. Sententia gregis est Wer tanzt, stirbt nicht, seu 'Qui saltat non moritur'. Grex conditus est anno 2000.
Matthaeus Flecha
Matthaeus Flecha (Catalane: Mateu Fletxa el Vell; Hispanice: Mateo Flecha el Viejo; natus 1481 - mortuus in Monasterio Populeto anno 1553), Vetus dicitur, fuit compositor et poeta Catalanus. Multos annos erat cantor apud Cathedralem Ilerdensem. Cum esse musicae peritissimus, Caroli I fuit musicorum choragus sive capellae magister.
Musicam didicit in Barcinona. Scripsit opera in lingua Castellana prisca, Catalana et etiam Latina. Coluit polyphoniam in carminibus suis, sed quoque composuit carmina villanica et insalatas lauto et pandurio.
Fontes
Opera collecta sunt in libris variis:
Saint-Martin-des-Landes
Saint-Martin-des-Landes est commune Francicum 200 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Ferrivia subterranea Kioviensis
Ferrivia subterranea Kioviensis est Kioviae ferrivia metropolitana. Anno 1960 condita est. Tres lineas (quae sunt Sviatošinsko-Brovarskaia, Obolonsko-Teremkovskaia et Syrecko-Pečorskaia) et 52 stationes nunc habet. Etiam tres lineae aedificantur. Statio Arsenalnaia, prope Danaprim flumen in centro Kioviae sita, maximam in orbe terrarum altitudinem habet, quae 105,5 metra est.
Ioannes Lecanuet
Ioannes Lecanuet (Rothomagi natus die 4 Martii 1920; mortuus in Neuilly-sur-Seine die 22 Februarii 1993) fuit politicus Francicus. Ab anno 1979 usque ad annum 1988 Lecanuet, qui legatus apud Conventum Nationalem et apud Senatum Francicum, Iustitiae minister atque Rothomagi praefectus urbis fuit, etiam legatus apud Parlamentum Europaeum fuit.
Cordelia (papilio)
Cordelia est genus papilio familiae Lycaenidarum. Species in Sinis endemicae sunt.
Genus e nomine Cordeliae, filiae natu tertiae regis Lear in King Lear, ludo scaenico Shakesperiano appellatur.
Troides miranda
Troides miranda est papilio tribus Troidinorum familiae Noctuidarum, qui in Borneo et Sumatra endemicus est.
Catocala ophelia
Catocala ophelia est papilio familiae Noctuidarum, in siccis Arizonae, Californiae, et Oregoniae meridio-occidentalis silvis endemicus.
Latitudo alarum est circa 52 mm. Adulti ab Iulio ad Octobrem volare solent, secundum locum. Probabiliter est una generatio per annum.
Larvae Quercu macrocarpa et Quercu chrysolepe vescuntur.
Subspecies
Prior subspecies Catocala ophelia dollii synonymum nunc habetur.
Modicia
Modicia  sive Modoetia  (alia nomina : Maguntia, Megocia, Modaecia, Moditia, Modoecia, Modoicium, Modoicum, Modoyeum, Moduotia, Monscia, Montia) (Italiane: Monza) est Urbs Italiae et municipium, circiter 122 820 incolarum, in Regione Langobardia situm et caput Provinciae Modiciensis et Brigantinae. Urbani Modicienses vel Modoetienses appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: EST SEDES ITALIAE REGNI MODOETIA MAGNI.
Geographia
Modicia ad australem Brigantiae finem est.
Universitas Technica Istanbulensis
Universitas Technica Istanbulensis, abbreviatione vernaculari İTÜ, est universitas technica internationalis, Constantinopoli Turciae sita, tertia a veterrima universitas arti ingeniariae et scientiis socialibus dicata. Universitas anno 1773 Constantinopoli constituta est. Praeses est Mehmet Karaca.
Modicia
Historia
"Quo in loco etiam Theudericum Theodericus (rex Ostrogothorum) quondam Gothorum regem palatium" construxisse Paulus Diaconus in Langobardorum historia (IV.21) scripsit, "pro eo quod aestivo tempore locus ipse, utpote vicinus Alpibus, temperatus ac salubris existit". Et: "Theudelinda regina basilicam beati Iohannis Baptistae, quam in Modicia construxerat, qui locus supra Mediolanum duodecim milibus abest, dedicavit multisque ornamentis auri argentique decoravit praediisque sufficienter ditavit."
Universitas Technica Istanbulensis
Imperium Ottomanicum
Anno 1773, tempore Imperii Ottomanici, Sultanus Mustapha III unam e veterrimis universitatibus technicis Domum Ingeniariorum Maritimorum Imperialem (Turcice: Mühendishâne-i Bahrî-i Hümâyûn) eruditionis constructorum navalium et cartographorum condidit. Ad exercitus Ottomanicos ad nova exempla accommodandos Schola Imperialis anno 1795 amplificata est cum nomine Domi Ingeniariorum Exercitus Imperialis. Ab anno 1845 architecti quoque eruditi sunt.
Modicia
Historia
Die 29 Iulii 1900 Modiciae rex Italiae Humbertus I ab anarchico Caietano Bresci necatus est.
Universitas Technica Istanbulensis
Discriptio hodierna
Universitati Technicae Istanbulensi tredecim facultates et sex instituta sunt.
Modicia
Historia
A die 28 Maii 2007 magister urbis est Marcus Mariani factionis domus libertatis (dextrae), antea erat Michael Franciscus Faglia factionis unionis (sinistrae).
A die 21 Maii 2012 magister urbis est Rupertus Scanagatti factionis factio democratica (sinistrae), antea erat Marcus Mariani factionis domus libertatis (dextrae).
Fractiones
San Fruttuoso, San Rocco, Sant'Alessandro, Sant'Albino.
Municipia finitima
Agrate Brianza, Biassono, Brugherio, Cinisello Balsamo (MI), Concorezzo, Lissone, Muggiò, Sesto San Giovanni (MI), Vedano al Lambro, Villasanta.
Stephanus Ludovicus Malus
Stephanus Ludovicus Malus (Lutetiae die 23 Iulii 1775 natus; ibidem mortuus die 23 Februarii 1812) fuit mathematicus, physicus et machinator Francicus. Malus fuit sodalis Academiae Scientiarum Francicae et est unus septaginta duorum hominum quos Turris Eiffeliae effigies commemorat.
Regio Tamboviensis
Regio Tamboviensis vel Tambovensis (Russice Тамбовская область, tr. Tambovskaja oblast' ) est subiectum Foederationis Russicae, in eius Districtum (Circulum) Foederalem Centralem inclusum.
5871 Bobbell
5871 , olim designatione 1989 CE2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Interioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Alienora Francisco Helin, astronomo apud Observatorium Palomar versato, repertus est.
Regio Tamboviensis
Die 27 Septembris 1937 creata, regio Tamboviensis in parte meridiana planitiei Europaeae Orientalis sita est, cum regionibus Russicis Resaniensi, Pensensi, Saratoviensi et Lipetzkensi contermina. Aream 34 462 km2 et circa 1 050 milia incolarum (anno 2016) habet. Metropolis regionis est Tambovia (Tambov), aliae urbes Coslovia, Moršansk, Kirsanov sunt. Voronegia flumen in regione oritur.
5871 Bobbell
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5871 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Saint-Martin-des-Pézerits
Saint-Martin-des-Pézerits est commune Francicum 115 incolarum (anno 2010) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Petrus Stockmans
Petrus Stockmans, natus Antverpiae anno 1608 et denatus Bruxellis anno 1671, erat iurisconsultus, professor, magistratus, legatus publicus, hellenista nec non scriptor latinus, natione Belga.
Biographica
Inter rarissimos temporis sui hellenistas in Belgica numeratur, docuitque linguam graecam in famoso Collegio Trilingui in urbe Lovanii.
Ab anno 1633 docuit iura in Studio Generali Lovaniensi.
Bis electus est rector magnificus Universitatis anno 1633 et 1636.
Sed anno 1643 abdicavit a doctrina et factus est Consiliarius Supremae Curiae Brabantiae.
Sed praecipue celeber est quia anno 1648 fuit unus et negotiatoribus Pacis Vestfalicae factae Monasterii Guestfaliae
Lilian Thuram
Lilian Thuram (natus in Pointe-à-Pitre praefecturae Guadalupae die 1 Ianuarii 1972) est athleta qui fuit pedilusor Francicus. Lilian Thuram inter alia cum turmis AS Monaco  et Juventus FC lusit. Anno 1997 Pedilusor Francicus Anni fuit.
Dobri Bozilov
Iuventus et munus
Post scholam generalem finitam Bozilov scholam commercialem Novis (Svishtov, in provincia Perunopoli) frequentabat. Ab anno 1902 pro argentaria nationali operam dedit, saepe eius gubernator fuit (1922-1923, 1923-1924, 1931-1932, 1934-1935, 1935-1938, 1944).
Horsfordia
Horsfordia (Anglice: Horsforth; IPA: ['hɔːsfəθ]) est regio suburbana et mercaturae urbis Ledesia. Erat olim vicus maximus Angliae. Aestimatio populationis anno 1998 erat 22 100. Incolae sunt Horsfordiani. Praefixum telephonicum Horsfordianum est "0113", saepe ab "258" aut "259" secutum. Initium numeri cursualis est "LS18".
Nomen
Nomen est e verba Anglica Horse (equus) et ford (vadum). Signum Horsfordiae hodie est equus transiens flumen vel vadum. Horseford, Horseforde et Hoseforde erat in Libro de Winotnia. Postmodum fit Horsforthe Anglice Media, deinde erat Horsforth (nomen hodiernum).
Dobri Bozilov
Cursus honorum
Die 14 Novembris 1938 Georgius Kjoseivanov praeses ministrorum eum administrum aerarii publici nominavit. Die 14 Septembris 1943 novus a Bogdan Filov regente praeses ministrorum factus est, quod Bozilov fautor Germanorum fuit. Bozilov et administer aerarii mansit. Saepe iussa Adolphi Hitler perscutus est, sed Iudaicos Bulgaricos non tradidit. Die 1 Iunii 1944, cum secundum bellum mundanum male Germanis evenisset, a magistratibus se abdicavit et iterum gubernator aerarii nationalis nominatus est.
Supplicium
Post diem 9 Septembris 1944, postquam communistae in Bulgaria rerum potiti sunt, in carcerem coniectus, ab "iudicio populo" propter crimina allata damnatus atque cum multis aliis magistratibus pristinis die 1 Februarii 1945 supplicio affectus est. Quae iudicia anno 1996 lege sublata sunt.
Hymnus nationalis Chiliae
Hymnus Nationalis Chiliae etiam "Cantus Nationalis" appellatus. Bernardus (seu Bernhardus) Riparius Picturatus (Bernardo de Vera y Pintado), advocatus et poeta Argentinus, auctor verborum chori et novem stropharum veteris "Hymni Nationalis Chiliae" fuit anno 1819, Bernhardo O`Higginio Richelmio (Bernardo O`Higgins Riquelme) Directore Supremo. Raimundus (seu Raginmundus) Macellarius Baiulus (Ramón Carnicer i Batlle), artis musicae peritus Hispanus Lacetanus (natus in Lacetania seu Catalonia), nervorum et tibiarum cantum scripsit Londinii anno 1828, Francisco (seu Francico) Antonio Picto Didacio (Francisco Antonio Pinto Dìaz) Praeside Chiliae. Eusebius Laelius Roboretanus (Eusebio Lillo Robles), iuvenis poeta Chiliensis unus et viginti annorum, verba sex stropharum novi "Hymni Nationalis Chiliae" scripsit anno 1847 Emmanuele Bulne Nigro (Manuel Bulnes Prieto) Praesidente, sed conservavit chorum a Bernhardo Ripario Picturato scriptum. Plerumque tamen solum stropha quinta et chorus canuntur. Eusebius Laelius secundum et tertium et sextum versus primae strophae Hymni sui correxit anno 1904. Petrus Elias Paulus Montanus Montanus (Pedro Elías Pablo Montt Montt), Praeses Chiliae, hanc correctionem abs Eusebio Laelio postulavisse et hic poeta postulationi praesidis concessisse dicitur.
Chorus
Prima Stropha
Secunda Stropha
Tertia Stropha
Quarta Stropha
Sexta Stropha
Compositio musica
Compositio musica est vel originalis res musica, vel structura rei musicae, vel ratio novae rei musicae creandae. Homines qui compositionem exerceant compositores appellantur.
Quamquam compositio hodie in tractatione cuiusque elementi musici (harmonia, melodia, forma, rhythmus, et timbre), consistere habetur, secundum Ioannem Beniaminum de Laborde (1780:2:12): "Compositio solum in duabus rebus consistit. Prima est nonnulli soni tam ordinati et dispositi . . . ut eorum series auri placeat. Hoc est quod antiqui melodia. appellabant. Secunda res est duos vel plures sonos eodem tempore claros facere tali modo ut eorum iunctura iucunda sit. Hoc est quod appellamus harmoniam, quae nomen compositionis solum meret."
Compositiones musicae
Res musica formam compositionis habet notatione musica scripta vel singulus est eventus acusticus (perfunctio viva vel impressa). Si ante perfunctionem componitur, musica memoriter perfungi potest, per notationem musicam scriptam, vel per ambarum coniuncturam. Compositiones elementa musica comprehendunt, quae inter homines et inter culturas late variant. Compositio extemporanea est factum componendi per perfunctionem, elementa musica sponte cogens. Res (Anglice piece) est "vocabulum generalis et non technicum quod praecipue ad compositiones instrumentales ex saeculo septimo decimo porro adhiberi [coepit]. . . . Verbum res et eius pares, cum non singillatim considerantur, ad movimenta in sonatis vel symphoniis raro adhibitae sunt. . . . Compositores adhibuerunt haec vocabula omnia [in eorum linguis variis] saepe in formis multiplicibus. . . . In musica vocali . . . vocabulum ad greges operaticos saepissime adhibetur.'"
Triangulum
Triangulum sive trigonum seu trigonium est figura geometrica plana cui sunt tria latera et tres anguli.
Vladislaus Chodasiewicz
Vladislaus Feliciani filius Chodasiewicz (Russice Владислав Фелицианович Ходасевич, tr. Vladislav Felicianovič Chodasevič; 28 Maii 1886 – 14 Iunii 1939) fuit poeta et criticus litterarius Russicus originis Polonicae. Ab anno 1905 opera sua litteraria publicabat, initio ad symbolismum, dein ad traditiones romanticas pertinens. Revolutionem Februariam Russicam laudavit, res novas Octobres tamen non accepit. Anno 1922 Russiam liquit, postquam initio Berolini, et ab anno 1925 Lutetiae habitabat.
Altianum (Pedemontium)
Geographia
Municipium in Agro Derthonensi iacet.
Triangulum
Summa anguli
Summa angulorum internorum trianguli est 180°: a + b + c = 180°
Area
Area A trianguli datur a formula ubi c est longitudo lateris trianguli in figura supra descripta, et h est altitudo puncti C data a formula Equivalenter, possumus scribere
Triangulum rectum
Triangulum rectum seu triangulum anguli recti est triangulum cui est unus angulus rectus (i.e., 90°). Latus angulo recto contrarium dicitur hypotenusa, et alia duo latera dicuntur catheti. Quod ad triangula recta attinet, praesertim haec duo theoremata maximi momenti sunt: theorema Pythagorae et theorema altitudinis.
Theorema Pythagorae
De historia: Pythagoras re vera non fuit qui primus theoremate sibi tributo usus est, namque etiam Babylonii id cognoverunt. Alii fontes dicunt Aegyptios seu Indos primos fuisse.
Si in figura prima supra adlata, angulus γ = 90°, tunc latus c est hypotenusa et latera a et c sunt catheti. Tunc theorema Pythagorae dicit vel explicate:
Theorema altitudinis
De historia: Euclides, mathematicus Graecus (saec. IV a.C.n.), et theorema altitudinis et theorema Pythagorae in opere suo, quod de Elementis scripsit, exhibuit.
Altitudo h hypotenusam c in partes duas dividit: p sub catheto b et q sub catheto a. Ergo c = p + q. Tunc theorema altitudinis dicit
Demonstratio
Theoremate Pythagorae ad triangula usi habemus
Et c=p+q in aequatione tertia substituendo obtinemus
His aequationibus obtinemus
aut aequivalenter
QED.
Exemplum
Tectum creare vis quod angulum rectum habet. Si p = 4 et q = 9 pedes, quae est altitudo h?
Abadir
Abadir lapis est qui, teste Prisciano, a Saturno pro Iove devoratur. Cum enim esset in fatis, ut Saturnus a filiis propriis regno pelleretur, id ut evitaret, quoscumque ex Ope uxore partus suscipiebat, devorabat. Eam ob causam, Ops Iovem in lucem editum servari cupiens, nixus  tempore Corybantes accivit, qui strepitu suo infantis vagitum tegerent: quod cum frustra esset, Saturnum decepit lapide in os eius iniecto. qui Abadir dictus est. Hac fabula, allegorice Tempus indigitari videtur edax rerum.
Triangulum
Triangulum aequilaterum
Triangulum aequilaterum tres angulos aequales, tria quoque latera aequalia habet. Sex talia triangula hexagonum faciunt. Totius plani per triangula aequilatera tesselatio est deltilus.
Arquatum (Pedemontium)
Arquatum (alia nomina: Arquatum ad Scripiam, Arquata ad Scripiam) (Italiane: Arquata Scrivia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Alexandrina situm.
Geographia
Municipium in Agro Novensi iacet.
Laurentius de Monacis
Laurentius de Monacis, circa annum 1351 Venetiis et anno 1428 Creta mortuus, vir politicus Venetianus et rerum scriptor et poeta Latinus fuit.
3929 Carmelmaria
3929 , olim designationibus 1981 WG9, 1977 RH8, et 1981 UM15 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Petro Jekabsons, astronomo apud Observatorium Perthiae versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3929 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Campus Torrentis
Campus Torrentis (alia nomina : Campus Trentis) (Italiane: Campo di Trens; Theodisce: Freienfeld) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Campotrentenses appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Vipitinam.
Theatrum Ysenacense
Historia castellana
In situ eodem primo mediaevale burgum aquaticum erat, quod vocabatur Klemme et a marcgravio Henrico Misniensi (1215-1288). Propter imperium alienum aedes minoris aestimabantur et ab incolis anno 1306 demolitae sunt. Qui autem castellum duos annos post reconstruere debuerunt. In Bello rustico anni 1525 castellum carcer seditiosorum erat et inde castra mlitaria, antequam anno 1870 evanesceret.
Historia theatralis
Iulius de Eichel-Streiber maecenas praedia emens petivit ab architecto Lipsiensi Carolo Weichardt, ut theatrum generis historismi novi erigeret. Kalendis Ianuariis anni 1879 inauguratio facta est comoedia praetitulata Minna von Barnhelm, quam scripserat Gotthold Ephraim Lessing. Spectatores quinquies centum simul spectaculis adesse licet. Anno 2010 restaurationes amplae incohabantur.
Cum Secundo bello mundano pyroboli mirum in modum theatro parcerent, iam mense aestate anni 1945 vita theatralis initium habuit. Anno 1952 aedificium alia theatra antecedere coepit sectionibus tribus instructis de dramaticis, musicis, ballatione scaenica. Nomen eius illinc erat Theatrum regionale Ysenacense. Annis 1990 spectacula interdum intermissa erant et cooperatio artissima cum theatro Mainingiae ineunda erat.
Externi nexus
Situs proprius
Ioannes Baptista Iosephus Delambre
Ioannes Baptista Iosephus Delambre (Samarobrivae die 19 Septembris 1749 natus; Lutetiae mortuus die 19 Augusti 1822) fuit mathematicus et astronomus Francicus. Doctus studii humanismi, Latinae, Graecae et polyglottus fuit.
Studium ad Observatorium Lutetiae facit et praeses facta est. Delambre fuit Academiae Scientiarum Francicae, Academiae Regiae Scientiarum Suecicae et Regalis Societatis Londiniensis fuit, nam in istam anno 1791 cooptatus est. Praeterea Delambre est unus septaginta duorum hominum quos Turris Eiffeliae effigies commemorat.
Bavaria Inferior
Bavaria Inferior (Theodisce Niederbayern) est provincia et provincia administrativa Bavariae 1 189 153 incolarum in oriente sita, in meridie et occidente ad Bavariam Superiorem, in septentrionibus ad Palatinatum Superiorem finitima et Cechiae Austriaeque in oriente adiacens. Caput provinciae est Landishuta.
Geographia politica
Bavaria inferior in novem pagos et tres urbes pago carentes dividitur:
Kropotkinskaia statio
Kropotkinskaia est ferriviae subterraneae Moscuensis statio. In Sokolničeskaia linea ferriviae sita est. Die 15 Maii anni 1935 aperta est. Architecti stationis et  fuerunt. Statio ut pars inaedificati constructa est et ipsa usque ad annum 1957 Dvorets sovietov (scilicet Latine Palatium consiliorum) nominabatur. Nunc sola e toto hoc palatio immani manet. Postea nomen Petri Kropotkin accepit, quod area, ubi statio sita est, tunc habebat.
Bavaria Inferior
Natura terrestris
Danuvius fluvius ex occidente per provinciam manat et prope Bataviam provinciam, Bavariam et Germaniam relinquit. Ad latus eius dextrum (merdionale) regio permultis collibus occupata se extendit vicinitate nonnullorum fluviorum exclusa. Praecipue agri iuxta Boiodurum planitiem fertilissimam formant. Ad latus autem sinistrum (boreale) Danuvii montes medii erigunt, Silva Gabreta nominati. Quorum montium culmen (altitudinis supra mare 1456 metrorum) Theodisce "Großer Arber" appellatur.
Oeconomia
In planitiebus fecundis agricultura adhuc magni momenti est. Cucumerum productio hic maxima Europae est. In parte occidentali regionis collinae humulus, elementum cerevisiae, colitur; cuius productio hic et in adiacente parte Bavariae Superioris est maxima mundi. Permulti incolae in industria autocinetorum laborant, praecipue in officina BMW in Dingolfing exstructa. Negotii inopia hic pauca est (mense Novembri 2015 2.9 centesima).
Historia
Anno 1255 ducatus Bavariae in duas partes (superiorem et inferiorem) et postea in quattuor partes divisa est. Anno 1606 dux Albertus quartus terram iterum in unum ducatum unificavit. Rex Ludovicus primus anno 1837 unum ex quatuor pagis regni "Bavariam inferiorem" nominavit.
5872 Sugano
5872 , olim designationibus 1989 SL et 1972 RN1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Toshiro Nomura et Kōyō Kawanishi, astronomis apud Observatorium Minami-Oda versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 5872 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vincentius Guérin
Vincentius Guérin (natus in Boulogne-Billancourt in praefectura Alta Sequanae die 22 Novembris 1965) est athleta qui fuit pedilusor Francicus. Guérin inter alia cum turmis Brest et PSG lusit. Anno 1995 Pedilusor Francicus Anni fuit.
Serans (Olina)
Serans est commune Francicum 209 incolarum (anno 2009) praefecturae Olinae in provincia Normannia Inferiori
Jilava
Jilava oppidum Dacoromanicum in circulo Ilfov situm est.
Historia
Oppidum anno 1716 primo in actis descriptum est, sed multo vetustius esse creditur. Saeculo XIX Carolus I rex Romaniae hic castellum contra Imperium Ottomanicum exstrui curavit. Postea hic carcer et captivorum politicorum conditum est. Die 26/27 Novembris 1940 in carcere Jilava 60 captivi politici a Cohorte Ferrica necati sunt inter eos etiam Georgius Argeşanu dux militum et pristinus praeses ministrorum Romaniae. Praecipue inter dictaturam communisticam hic multi homines captivi erant. Anno 1990 carcer sublatum est.
Incolae clari
In carcere Jilava multi homines homines supplicio affecti sunt, inter eos erant:
Codex ATC C03CD
Codex ATC C03CD est pars systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu circulatorio cum diureticis tecti alti , id sunt pyrazoloni substantiae derivatae, habent. Hic unus gradus perscribitur:
Per exemplum: C03CD01 Muzoliminum
← ad gradum alteriorem
Viola (papilio)
Viola est genus papilionum familiae Hesperiidarum.
Caseus Salernensis
Caseus Salernensis (Francogallice Salers, nonnumquam fourme de Salers) est varietas casei bubuli in Francia inventa. Ab oppido Salerno praefecturae montis Cantalini appellatur.
Petrus Gabrovski
Iuventus et munus
Gabrovski post scholam finitam annis 1917 - 1918 in Bello Orbis Terrarum I militavit. Deinde in Universitate Serdicensi iurisprudentiae studebat et ab anno 1923 Serdicae causidicus operam dedit.
Cursus honorum
Anno 1936 Factionem Nazistam nomine Ратник condidit. Die 23 Octobris 1939 a Georgio Kjoseivanov praeside ministrorum administer commeatus cursus publici telegraphiae nominatus est. Die 16 Februarii 1940 administer rerum internarum factus est. Hoc magistratu fungens multos Iudaicos Nazistis tradidit. A die 9 ad usque 14 Septembris 1943 pro tempore praeses ministrorum Bulgariae erat.
Supplicium
Post diem 9 Septembris 1944, postquam Communistae in Bulgaria rerum potiti sunt, in carcerem iactus, a "iudicio populo" propter crimina allata damnatus atque cum multis aliis magistratibus pristinis die 1 Februarii 1945 supplicio affectus est.
Determinans
Determinans matricis quadrati, in algebra lineari, est numerus, ex elementis matricis calculatus. Si matrix inversum habet, determinans ≠ 0; si determinans est 0, matrix non invertibilis est.
Sit A matrix, et sit n numerus linearum et columnarum; determinans est |A| vel det(A). Hoc modo invenimus. Productum elementarium in A est productum n elementorum matricis, ut nulla ex eadem linea nec ex eadem columna veniant. Forma talis producti est, et omnes indices j columnarum inter se differunt. Indices sunt permutatio numerorum columnarum; si permutatio est par, productum elementarium habet + signum, si impar, - habet.
Determinans est summus omnium productorum elementariorum e matrice A.
Exemplum:
Producta elementaria sunt:
Equus ferus
Equus ferus est animal mammale exstinctum, de quo equus hodiernus domesticus (Equus ferus caballus) originem ducit. In epocha pleistocaeni in tundrosteppa frequentabat. Iam millenio secundo a.C.n. in Europa Occidentali vix inveniebatur, sed in Europa Orientali subspecies Equi feri, quae Equus ferus ferus (vel Equus ferus gmelini, vulgo tarpan) nuncupatur, etiam saeculo XIX occurrebat. Equus ferus przewalskii, saepe ut subspecies Equi feri descriptus, chromosomata 66 nec 64, ut Equus caballus et Equus gmelini, habet.
Determinans
et det(A) = -47.
Aurelianus
Lucius Domitius Aurelianus (Sirmii in oppido 9 Septembris 214 natus; prope Byzantium anno 275 mortuus) inter annos 270 et 275 fuit imperator Romanus.
Ascensus
Aurelianus, filius coloni natus, iam iuvenis in rem militarem intravit. De vita nimis paulum notum est, cum in Historia Augusta commemoraretur, quae autem falsa est. Uxor quidem fuit Ulpia Severina, quae ei filiam donavit.
Anno 268, equitatui in Italia septentrionali praefuit, cum subito seditio in Caesarem Gallienum auctore Claudio Gothico esset. Claudius victor Caesar novus factus est, inde Aurelianus dux summus equitatus Romani factus est. Claudio Gothico imperatore peste mortuo frater Quintillus hunc locum cepit, cum Aurelianus spem haberet se Caesarem fieri, itaque copiis lectis contra Romam iter fecit. Quintillus autem mortem sibi conscivit; inde Aurelianus imperavit.
Regnum
Plura certamina acria in Germanos erant. Primum bellum contra Gothos, cum celeriter finitum erat, deinde contra Iuthunges Marcomannos, et Vandalos, qui omnes flumen Danuvium transire conabantur, quos autem Aurelianus assecutus est et dispersit.
Pulcinella (Stravinski)
Pulcinella est ballatio neoclassica ab Inguaro Stravinski composita, cuius actus in Quatre Polichinelles semblables (Quattuor Pulcinellae similes), fabula anno 1700 edita, positus est. Pulcinella ad personas comoediae artis pertinet. Tirocinium Pulcinellae ballationis in Palatio Garnier die 15 Maii anno 1920 factum est. Libellus et choreographia a Leonida Massine, ballatore Russico, facta sunt, vestimenta autem et ornatus scaenicus a Paulo Picasso designata. Quae ballatio unius actus auctore Sergio Djagilev creata est.
Aurelianus
Regnum
Condicio difficilior facta est, cum Germani Alpes transierint et Italiam depopulati sint. Cum Aurelianus angustias Alpium servaret, deceptus in insidias incidit. Exercitus suus victus est. Quam ob rem seditio Romae a pressoribus nummorum duce Felicissimo incensa est propter crimina opprimenda. Quae seditio etiam senatoribus adiuvabatur. Ut seditionem prosternere posset, exercitu etiam usus est. 7000 mortui in utraque parte, in ordine senatorio quoque. In Italia superiore erat Fortuna imperatori propitia, cum aggressores in minores partes se distraherent, qui Italiam vexarent. Quare non erat difficile eos una exstinguere. E timore, ne Germani frequentius Italiam vexare possent, Aurelianus imperator 271 murum circa Urbem facere coepit, quem autem demum imperator Probus conficiat. Eo muro Aurelianus credebat impetus Germanorum abstineri posse.
Pulcinella (Stravinski)
De radicibus Pulcinellae
Sabati die 15 Martii anno 1920 fuit tirocinium vespertinum, quo Pulcinella, ballatio magni momenti ab Inguaro Stravinski composita, e scaena prodiit, Ernesto Ansermet moderatore. Quo opere Stravinski mores et modos musicos, quibus septem annis ante usus erat in Sacris veris, omnino reliquit. In hac nova elegantique scaena neoclassica personae apparebant ex comoedia artis Italiana notae, quarum vestimenta a Paulo Picasso designata erant.
Aurelianus
Restitutio unitatis imperialis
Annis 271 et 272, et Domitianus et Septimius et Urbanus imperium summum postulaverunt, atque Zenobia, in Palmyra regnans, Orientem custodiebat. Prius Aurelianus quam eos illegitimos Caesares vincere poterat, ad flumen Danuvium ei proficiscendum erat, ubi tum postremo 272 Gothos vicit. Tamen copias educendas ex Dacia curavit, quia periculum Germanorum in ipsis locis in dies crescebat.
Pulcinella (Stravinski)
Unde mutatio componendi?
Pulcinella quam plurimum differt a Sacris veris, quae fabula anno 1913 in Théâtre des Champs-Élysées primum edita rudi strepitu atque audaci naturalismo magnum inter spectatores tumultum civerat. Etiam choreographia ferox Venceslai Nižinski reclamationes vociferantes concitabat. Cum Sacra veris vi effrenata prorumperent, Pulcinella praeterita intuebatur: respexit enim leges formales producendi soni saeculo XVIII fixas, quas Stravinski in suo opere in formam saeculi XX redegit. Pulcinellam opus insigne esse constat ob hoc ipsum, quia primum opus erat aetatis neoclassicae Stravinskianae, quae super 30 annos tenuit. Unde tanta inter Sacra veris et Pulcinellam distantia?
Aurelianus
Restitutio unitatis imperialis
In oriente regnum Zenobiae oriebatur a Cappadocia et pertinebat ad Aegyptum. Igitur Aureliano Zenobia adterenda erat, quae usurpatrix Orientis fuit. Eam non multum resistentem facile vincere potuit. In Aegypto autem Legatus Probus sine pugnando se Aureliano dedidit. Tria proelia fuerunt acria, primum ad Immas, secundum ad Emesam, postremo ad Palmyram, caput Orientis. Tres victoriae ab Aureliano omnino reportatae sunt.
Pulcinella (Stravinski)
Unde mutatio componendi?
Tempora mutata. Primum quidem Stravinski in eiusmodi, quibus in Sacris veris usus erat, effrenatis procellis sonorum versari ferrique conatus diu ballationem, quae Nuptiae (Les noces) dicitur, componebat. Quod opus primum cogitabat ad ingentem symphoniacorum turbam componere. Decem annos Nuptiis operam dabat: primo demum tirocinio anno 1923 numerus symphoniacorum valde deminutus erat, nam nihil nisi clavilia quattuor, instrumenta percussionalia, chorum mixtum ac monodiarios quattuor habebat. Quae vices compositionis indicio sunt mundum annis 1910 penitus mutatum esse. Nam mox post primum tirocinium Sacrorum veris mutatio rerum facta est caede Francisci Ferdinandi archiducis a Gabriele Princip peracta. Saeviente bello cum alii tum etiam symphoniaci proeliis interesse cogebantur, nec moderatoribus musicis suppetebant opes, quibus ingentes concentus instruerent. Itaque tempore belli Stravinski opera leviora ad clavile apta ac series cantabiles componebat. Etiam opera scaenica minuta composuit, sicut Renard (1916), melodrama aulicum a Winnaretta Singer, principissa de Polignac, iussum, et Historiam militis (Histoire du soldat), opusculum ad theatrum musicum compositum.
Aurelianus
Restitutio unitatis imperialis
Aureliano Palmyram oppugnante Zenobia ad Sassanidas fugere conabatur, sed a Romanis eo prohibita est. Deinde in his expugnatis locis complures tumultus orti sunt, quos Aurelianus sine clementia caede pacavit Palmyram solo adaequans.
Proximum consilium Aureliani erat Imperium Galliarum in dicionem imperii Romani redigere. In hac re aliquid miri factum: inter pugnam Tetricus, imperator Galliarum, ad legitimum Caesarem sua sponte transfugit. Tetricus non diu in carcere tentus magristatum amplum nanctus est. Postremo Imperium Galliarum autumno 274 sine pugnando rursus cum imperio Romano unitum est.
Pulcinella (Stravinski)
Unde mutatio componendi?
Decessio quaestus. Post res novas Russiae Stravinski domo carere se intellexit, nam cum Russia bolsevicica conventionem Bernensem subscribere nollet, Stravinski exeuntibus annis 1910 penuria pecuniae laborabat. Ne Historia militis quidem inopiam levabat, nam statim post tirocinium Lausoni 28 Septembris anno 1918 factum plures actus inhibiti erant ob influentiam Hispanicam. Etiam cum Sergio Djagilev, susceptore theatrali, de pecunia dissensio erat: qui enim anno 1909 Lutetiae societatem Ballets russes constituerat. Djagilev rogaverat Stravinski, ut Sacra veris aliasque ballationes (quae nunc omnibus notae sunt) componeret. Res pecuniarias procurare in tumultu belli et perturbatione Russiae difficile erat.
De componenda ballatione
Anno 1917 Leonidas Massine, choreographus et ballator Russicus, cum in tabulario Neapolitano comoediae artis studuisset, de tralaticiis personis huius artis Pulcinellam novam ballationem creare cupiebat. Quo incepto exardescens Djagilev inedita opera Ioannis Pergolesi (1710-1736) ex notis conservatorii Neapolitani reperta usurpare voluit. Djagilev primum Manuelem de Falla rogavit, qui opera Pergolesiana ad ballationem adcommodaret, sed recusante hoc compositore Hispanico Stravinski paene praeter exspectationem hoc proposito accepto operae se dedit. Sed omnes partes operum Pergolesianorum ita renovavit, ut ea ad suam propriam rationem modulari posset. Postea quidem patefactum est, omnes melodias non a Pergolesi compositas esse. Constat enim exordium operis re vera a Domenico Gallo compositum esse.