cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christianus Wolffius
Vita
Methodus stricte mathematica atque claritate notionum in praelectionibus multos sectatores habuit; a pietismi asseclis autem fama eius denigrata est, ut Fridericus Gulielmus I (rex Borussiae) eum dimittendum esse censeret. Sub minis poenae capitalis die uno Salinis Saxonicis et triennio Saxoniae valedicere debuit. Cum iste vir paulo post Marburgi reinstitutus et causa ei vincta esset, Fridericus II, qui ipse scriptum quoddam Wolfii Francogallice interpretatus erat, eum Salinas Saxonicas revocavit ubi anno 1740 consiliarius a secretis, cancellarius universitarius vicarius et professor iurium naturalis internationalisque creatus est. Anno 1743 denique cancellarius fuit et ex anno 1745 comes liber.
Gravitudo
Meritum Wolfii maximum in omnibus scientiis accurate ordinandis fuisse videtur. Philosophia eius rationalismo obtemperans vulgarizatio systematum Leibnizianum putari potest; quibus rebus confectis doctrinas Leibnizianas metaphysicas (e.g. monadologiae) demystificabat. Etiam quoad idioma Theodiscum multa fecit in terminis technicis philosophicis excogitantdis et genere scribendi sobrio atque intelligibli colendo.
Diu artem cogitandi in Germania ducebat illuminismo semitas in Europa centrali parans. Vel Immanuel Kantius de Wolffio dependens erat usque Criticae editionem. Metaphysica in ontologiam, cosmologiam, psychologiam rationalem et theologiam naturalem dividit, quod systema etiam apud Kantium.
Wolffius multum et multa scripsit: omnes scientias tam mathematicas quam philosophicas saltem tetigit lingua Latina atque, versione compendiaria, lingua Theodisca. Libri definitivi saepe titulo »Vernünftige Gedanken etc.« incohantur.
Chlodovechus I (rex Francorum)
Chlodovechus, Luduinus, Clodovicus, vel Ludovicus (Francogallice: Clovis; natus Tornaci anno 466, mortuus Lutetiae die 27 Novembris 511), inter annos 481, quo successor factus est patris Childerici I, et 511 erat rex Francorum Salicorum. Anno 486 Syagrium patricium Romanorum, qui Galliae partem rexit, pugna vicit et regnum Francorum valde auxit. Cum Burgundionibus foedus pepigit et neptem regis Gundobadi, Chrodechildam in matrimonium duxit. Suam sororem Theoderico regi Ostrogothorum uxorem dedit. Itaque Thuringos et 506 Alamannos vicit. Ab uxore et Remigio episcopo Rhemensi persuasum est ei catholicam fidem accipere. Iccirco a Romanis in Gallia habitantibus rex salutatus est. Hoc maximi momenti erat, quod sic natio Franciae nata est. Anno 507 denique Visigothos in Aquitania pugna vicit et Franciam meridionalem expugnavit. Chlodovecho mortuo regnum Francorum inter filios divisum est, inter filium Theudericum (ex uxore prima, nobili Franca) et Chlodomerium, Childebertum, Chlotarium, quem ex Chrodechilda habuit.
Nomen derivatur a Germanico Hlodowig, et componitur ex hlōd (scilicet turma) et wīg (scilicet pugna).
Res gestas Chlodovechi cognovimus solum ex Gregorii episcopi Historiae libris X.
Childericus 481 - 511 Theudericus rex in Austrasia Chlotarius rex in Suessonnis Chlodomerius rex in Neustria Childebertus rex in Lutetia
Cryptographia
Cryptographia (Graece 'occultus' et  'scribere') est ars scientiaque nuntiorum secretorum scribendorum et interpretandorum. Cryptographi plerumque mathematicis rationibus ad nuntia obscuranda utuntur, ne alius ea legat nisi is cui missa sint. Utilissima est cryptographia rei militari ad strategemata et mandata mittenda.
Flavius Eutharicus Cillica
Flavius Eutharicus Cillica (natus saeculo 5, mortuus anno 522) fuit princeps e gente regia Visigothorum.
Familia
Eutharicus Amalasuntham filiam Theodorici regis Ostrogothorum in matrimonium duxit et heres imperii fuit. Filius eius Athalaricus (516–534) erat, filia Matasuentha (518–550).
Cursus honorum
Anno 519 una cum Imp. Caesare Flavio Iustino Augusto imperatore Imperii Romani Orientalis consulatum gessit. Quod ante Theodoricum mortuus erat, filius eius Athalaricus ei rex Ostrogothorum successit.
Bertena
Bertena seu Berbena  (alia nomina: Berbennum , Berbennum Valtellinense) (Italiane: Berbenno di Valtellina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 350 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Bertenenses vel Berbenenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Agenticitas
Agenticitas (ex Anglico agenticity) est inclinatio humana ad fidem mundo habendum temperato a caecarum potestatum consiliis. Secundum Michael Shermer, physicum scriptoremque Americanum qui se scepticum appellat, "Agenticitas et exemplaritas sunt cognitiva shamanismi, paganismi, animismi, polytheismi, monotheismi, et omnium spiritualismi aetatum Veteris et Novae modorum fundamenta." Sic, Christianistarum Intellegens Designator (Anglice: Intelligent Designer) inscienter habetur caecus potestas quae vitam ab summa parte creavit. Similiter, alieni (Anglice: aliens) animo concipiuntur entitates potentissimae quae tellus intervisentes nos observant vel admonent.
Ursiacum
Ursiacum (alia nomina: Orsagum) (Italiane: Orsago; Venetice: Orsago) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae Ursiachenses appellantur.
Chepy
Chepy est commune 388 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Azé (Arar et Liger)
Azé  est commune Francicum 1'045 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Gubernium Viatcense
Gubernium Viatcense sive Viatkense (Russice Вятская губерния, tr. Vjatskaja gubernija) fuit prisca administrativa Russiae pars, in parte septentrio-orientali Russiae Europaeae sita, anno 1796 e praefectura Viatcensi (anno 1780 creata) in Imperio Russico formata et anno 1929 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita, metropolim habens Viatcam.
Albuga, Cotelniza, Kaigoroda, Malmisa, Orlovia capita circulorum gubernii Viatcensis fuerunt.
1933 Tinchen
1933 , olim designationibus 1972 AC, 1956 TB, 1956 VE, 1962 JF, et 1962 JS agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Luboš Kohoutek in Observatorio Hamburgi versato repertus est.
Gubernium Viatcense
Incolae noti
Inter homines notos e gubernio Viatcensi oriundos sunt:
1933 Tinchen
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1933 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gulielmus Postellus
Gulielmus Postellus Barentonius (natus die 25 Martii 1510 Barentonii in Normannia Inferiori; mortuus sive Lutetiae in monasterio Sancti Martini in Campis, sive Trappae die 6 Septembris 1581) fuit linguista et theosophus Francicus. Anno 1552 versionem Latinam libri Hebraici Sefer Jetzira divulgavit.
Lingua Nese
Nese est moribunda lingua vel dialectos Malaico-Polynesica litoralis Malakulae gregis, qua minus quam viginti homines in regione Matanvat apicis boreoccidentalis Insulae Malakulae in Vanuatu habitantes utuntur, sed hodie raro, quia primus communicationis modus nunc Bislama fit.
Proprietates
Vao est una ex paucis orbis terrarum linguis quibus sunt consonantes linguolabiales.
Longevelle-sur-Doubs
Longevelle-sur-Doubs est commune Francicum 662 incolarum (anno 2012) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Montaut (Landae)
Montaut est commune 562 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Terentianus Maurus
Terentianus Maurus, qui saeculo II vixit, erat poeta Maurorum terra ortus, qui carmen de litteris, syllabis et metris scripsit. Poema in Abbatia Sancti Columbani Bobiensi anno 1493 inventum est et Mediolani anno 1497 editum; postea manuscriptum iterum perditum est. Terentianus descriptiones metrorum metro ipsorum composuit. Pernotum est dictum eius: habent sua fata libelli.
Iosephus Matt
Peepshow
Auctor libri picturarum sequentialium autobiographicalis Peepshow est, in quo artes sociales insufficientes suos, addictionem suam pornographia, et effectus residuos alimoniae Catholicae examinat. Opera eius a Canadianis editoribus Drawn and Quarterly edantur.
Labor Iosephi Matt in Peepshow est pars ex genere libri pictographici autobiographicalis, quod historiis confessionalibus Hervaei Pekar et Roberti Crumb institutum est. Similis artistis his, opus Iosephi Matt monologos "ad photomachinam" saepe complectitur. Peepshow est pars ex universo quod saepe sibi retrotrahit, et quod amplectitur contemporaneos de Matt, Chester Brown et Seth, et omnes trium in suis libris alios amplectuntur, sed nemo ex artistibus tribus appellationem amaverunt.
Liber proximus de Peepshow die 1 Novembris anno 2006 venditari coepit. Collectio, quae Peepshow Undecimum usque ad Quattuordecimum amplexa est et SPENT appellata est, in Junio 2007 edita est. Matt dixit, "Mox scribebo / pingebo de L.A. ut faciam librum qui probabiliter ut singularia libella non edabitur, sed ut unus intactus liber."
Colorator
Quamquam Peepshow fundamentum firmum admiratorum germinavit, Matt fuit colorator pictographicorum libellorum gryllographorum aliorum ut satis pecuniae habeat, notissime libellorum pictographicorum superheroum, quod genus Matt ipse odit. Apud credita eius ut colorator sunt Batman/Grendel - Series Limitata, Fish Police, Moebius: The Exotics et Jonny Quest.
Praemia
Opere suo in negotio librorum pictographicorum agnotus est. Ob Peepshow quattuor Praemiis Harvey nominatus est: Optimus Novus Genius in 1990, et Praemium Humori in 1991, 1992, et 1993.
Et quamquam putat colorationem esse laborem qui solum est "impendium vivendi," Matt in 1989 Praemiis Harvey ob colorandi laborem in Batman/Grendel serie nominatus est..
Opera selecta
Quattuor collectiones librorum pictographicorum Iosephi Matt ut libri editi sunt, et ut pingendi liber "Jam":
338 Budrosa
338 , olim designatione 1892 F agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 338 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Petrus Leščenko
Petrus Constantini filius Leščenko vel Leșcenco (Russice Пётр Константинович Лещенко, tr. Pëtr Konstantinovič Leščenko; Dacoromanice Petre Leșcenco; natus die 14 Iunii 1898 in vico Isaevo tunc gubernii Chersonensis Imperii Russici, nunc regionis Odessanae Ucrainae, mortuus die 16 Iulii 1954 in carcere in Târgu Ocna Romaniae) fuit clarus cantor (ut plurimum Russice, sed etiam Ucrainice certisque aliis linguis cantans) et saltator Romanicus, ex Imperio Russico oriundus.
Rubus idaeus
Rubus idaeus est species arbuscularum familiae Rosacearum, e regionibus septentrionalibus et montanis Europae et Asiae Mediae ortus. Fructus hominibus avibusque sapidi sunt.
Gubernium Vologdense
Gubernium Vologdense (Russice Вологодская губерния, tr. Vologodskaja gubernija) fuit pars administrativa Imperii Russici et dein Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae, in parte septentrionali Russiae Europaeae sita, anno 1796 in hoc statu formata et anno 1929 finaliter abolita, metropolim habens Vologdam.
Iarenscum, Sysola, Solivytschegda, Totma, Ustiuga Magna capita circulorum gubernii Vologdensis erant.
Riervescemont
Riervescemont est commune Francicum 110 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Apophenia
Apophenia (verbum Graecissans), vel exemplaritas (Anglice patternicity), est inclinatio humana ad inventum exemplarum significantium in sonitu non significanti. Secundum Michaelem Shermer, physicum scriptoremque Americanum qui se scepticum appellat, exemplaritas faciem in Marte, imaginem Mariae Virginis in asso casei pastillo, et nuntios satanicos in musica rock gignit. Ea, una cum agenticitate, "sunt cognitiva shamanismi, paganismi, animismi, polytheismi, monotheismi, et omnium spiritualismi aetatum Veteris et Novae modorum fundamenta." Et secundum Claum Conrad, symptoma schizophreniae esse putatur.
Murmillo
Murmillo, gladiator antiquae Romae erat, qui magno scuto, pugioneque, pugnabat.
Monségur (Landae)
Monségur est commune 360 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Murmillo
Corpus eius magno scuto, qui semicylindratus quasi erat, cassida, manica et, in sinistra tibia, minima ocrea ab ictibus defenditur.
Adversarius eius erat Hoplomachus sive Thraex, brevi Retiarius ante quam Secutor creatus fuit.
Cheppes-la-Prairie
Cheppes-la-Prairie est commune 182 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Gaius Marius Victorinus
Gaius Marius Victorinus, etiam dictus Victorinus Afer, fuit grammaticus Romanus, qui opus de arte grammatica scripsit. Floruit quarto saeculo. Senex ad religionem Christianam se convertit.
8771 Biarmicus
8771 , olim designationibus 3187 T-2, 1971 BX, et 1994 CE17 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8771 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Petrogale brachyotis
Petrogale brachyotis (binomen a Gould inventum anno 1841), (Anglice: short-eared rock-wallaby) est animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Ciconiarum Rufus iste conditor
"Ciconiarum Rufus iste conditor" incipit epigramma seu carmen populare de "Rufo" aliquo, ganeone sive gastronomo, ciconiarum coquo, qui Munatio Planco fratrique Plotio Planco quodammodo supereminuerit et suffragio Romanorum reiectus sit. Carmen a Porphyrione grammatico citatur:
Proponitur "Rufum" eundem ac Nasidienum Rufum hospitem illius cenae quae in Horatii Satira 2.8 enarratur, sed apud alios eundem ac C. Sempronium Rufum esse.
La Cheppe
La Cheppe est commune 336 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Pisaurum
Pisaurum (alia nomina: Isaurum, Pensaurum; Italiane: Pesaro) est Urbs Italiae et municipium, circiter 94 600 incolarum, in Regione Marchia Anconitana situm et caput, cum Urvino Mataurensi, Provinciae Pisaurensis et Urvinatensis. Urbani Pisaurenses (etiam Pesarienses, Pensuarienses, Pensaurienses, Pensaurenses) appellantur.
Sententia
Sententia urbis est: PERPETUA FIDELITAS.
Historia
Anno 184, Pisaurum colonia Romana deducta est. Aetate Romana, Pisaurum erat urbs opulenta iuxta Viam Flaminiam.
Anno 1523 Pisaurum caput Ducati Urvini factum est.
Die 1 Iulii anno 2020 Municipium Pisauri commiscuit Municipium abrogatum Castrum Montis Sicardi ut constituiret municipium iunctum cum mixtione.
Cives praeclari
In Pisauro vixerunt, et hodie vivunt, nonnulli praeclari viri atque feminae, inter eos:
Timo Boll
Timo Boll (natus die 8 Martii 1981 urbe Erbach (Odenwald) in Hassia) est clarus lusor Theodiscus tenniludii mensalis, qui septem menses anno 2003 ordinabatur primus inter omnes lusores huius deportus in mundo.
Ulmellae
Ulmellae (alia nomina: Ormellae) (Italiane: Ormelle; Venetice: Ormełe) sunt oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae Ulmellenses appellantur.
Ionathan Cruddas
Ionathan Cruddas (natus in Helston Cornubiae die 7 Aprilis 1962) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris qui inter a die 7 Iunii 2001 legatus apud Parlamentum Britannicum est.
Laurentius
Laurentius est nomen masculinum, a Laurento ortum. Quod Laurentius martyr ad clarissimos sanctos pertinebat, nomen in regionibus Christianis valde diffusum est.
Monget
Monget est parvum commune 75 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Mythologia
Mythologia (Graece 'narratio' <  'fabula' +  'sermo') est corpus mythorum eorumque studium. Itaque mythologia comparativa, quomodo mythi variarum culturarum conexi sint, explanat, sed mythologia Graeca est corpus mythorum in Graecia antiqua narratorum. Vocabulum mythi aliquando in sermone humili adhibetur ad narrationem falsam significandam; academicus autem usus plerumque non iudicat utrum mythus vera an falsa sit. In studio folkloristico, mythus saepissime est narratio significabilis (vel "symbolica"), quae, quomodo mundus hominesque formam praesentem adsecuti sint, explanat. Multi eruditi in aliis campis agentes vocabulo mythi variis modis utuntur. Sensu praeterea latissimo, vocabulum mythi quamlibet narrationem a maioribus posteris traditam significare potest.
Longeville
Longeville est commune Francicum 158 incolarum (anno 2012) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Mythologia
Notiones coniunctae
Legendae et fabulae mythis arte conexae sunt. Mythi, legendae fabulaeque sunt genera narrationum a maioribus posteris traditarum. Contra mythos, fabulae quolibet loco et quolibet tempore ponuntur, et non considerantur verae sacraeve in societatibus quae eas narrant. Sicut mythi, historiae fictae sunt narrationes quae consuetudine considerantur verae; recentiore autem tempore ponuntur, cum mundus maximam partem erat sicut hodie est. Praeterea, historiae fictae homines usitate depingunt primas personas, quoniam mythi usitate personas superhumanas depingunt.
Discrimen inter mythos, historias fictas, fabulasque pro instrumento utili tantum esse ad consuetas narrationes digestas. In multis culturis, clare distinguere inter mythos historiasque fictas est difficile, vel nullo modo fieri potest. Contra digerere consuetas narrationes in mythos, historias fictas, et fabulas, aliae culturae eas in duas categorias digerunt: unam quae fabulis convenit, et unam quae mythos historiasque fictas consociat. Ne mythi fabulaeque quidem sunt plane distinctae: singula narratio consideretur vera—ergo mythus—in una societate, sed falsa—ergo fabula—in alia. Revera, mythus qui statum ut pars systematis religiosi amittit proprietates saepe adquirit quae habent omnino fabulae, cum suae personae, olim divinae consideratae, fiunt heroes humani, vel gigantes, vel nymphae.
Mythus, historia ficta, et fabula sunt tres ex nonnullis consuetarum narrationum categoriis. Aliae categoriae comprehendunt fabellas privatas (Anglice anecdotes) et nonnulla genera iocorum. Consuetae narrationes vicissim sunt solum una categoria intra folklore, quod gestus, habitus, musicam, saltationem, et alias res etiam comprehendit.
Euhemerismus
Sunt qui mythos exstitisse doceant ex veris eventis prave memoriae mandatis: narratores identidem veras elaboravisse memorias, donec homines illarum memoriarum statum divinum consequerentur. Itaque dici potest, ut dixerunt Herodotus et Prodicus, mythum Aeoli, dei ventorum, ex historica exstitisse memoria regis, qui homines velis uti ventosque interpretari doceret. Quae doctrina euhemerismus nominatur ex Euhemero (fl. 320 a.C.n.) mythographo, qui deos Graecos ex fabulis de hominibus veris narrantibus exstitisse pro certo posuit.
Allegoria
Sunt qui mythos ab allegoriis profectos esse doceant. Secundum unam doctrinam mythi primo per allegoriam vires naturae indicabant, sicut Apollo solem, aut Neptunus mare. Secundum aliam opinionem mythi primo per allegoriam notiones philosophas significabant, sicut Minerva sapientiam, aut Venus cupidinem. Max Müller (1823-1900) credidit allegorias ab epithetis deos ornantibus profectas esse; exempli gratia, si mare saevum erat, saevitiam a Neptuno Saevo effectam esse putabant. Denique per metonymiam Neptunus = mare, postremo poetice iterum mare = Neptunus.
Personificatio
Nonnulli eruditi credunt mythos ab inanimarum rerum et virium personificatione profectos esse, putant enim homines antiquos vires naturae veneratos esse, sicut ignem aeraque, quos paulatim deos habebant. In cogitatione mythopoeica variae res deorum vicem obtinent. Ergo eventus naturae apud antiquos actus deorum personalium habebantur, unde mythos creaverunt.
Mythus ritualis
Sunt qui mythum et ritum arte inter se conexos esse doceant. In extremo intellectu huius doctrinae mythi sunt, quibus ritus, quam ob rem exstiterint, explanentur. Quam opinionem primum habuit Gulielmus Robertson Smith (1846–1894), homo rerum biblicarum peritus, qui homines dixit ritus exsequi coepisse ob causam cum mytho non coniunctam; deinde, causa et origine ritus alicuius memoria excisis, rationem, quam ob rem exstiterit, adferre conatos esse invento mytho, quo eventus quos narrat commemorari contendunt. Constat Iacobum Frazer anthropologum opinionem similem habuisse. Dixit enim priscos homines primo legibus magicis credere coepisse; deinde, fide magica amissa, mythos de deis invenisse; denique contendisse ritibus olim magicis religiosos quibus dei placentur ritus repraesentari.
Partes mythorum
Fortasse in omni societate, mythi multas partes agere possunt. Una ex gravissimis est instituere exemplaria morum hominum ; itaque figurae in mythis descriptae res quae interpretationem moralem sinant saepe consequuntur. Eae sunt apta hominum exemplaria quia eae quasdam proprietatum humanarum bestiarumque coniunctiones constituunt. Exempli gratia, Centaurus partim est homo, partim equus: corpus superius, pars humana, rationem significat; corpus inferius, pars equina, naturam animalem significat. Centaurus sic provocationem psychologicam singulariter humanam naturae animalis ad mentem rationalem exprimit. Hoc exemplum monstrat mythos non solum magni esse propter sumptiones culturae (vel "spiritualitatem"), sed quia ei copiam symbolorum expingunt quae honeste comprehendi possunt. Non necesse est experientiam divinam proferre ad exponenda haec symbola, cum quaelibet symbolum definitione est depictio notionis in forma physica: avis igitur sit potentia, equus sit animal, arbor sit scientia, et cetera.
Ante hanc aetatem, experientia vitae in religione vel in cosmologia (narratione) conlocata est, non ab ea disiuncta. In culturis priorum temporum, religio non erat "experientia quam intret homo," sed modus quo vita a narrationibus gubernabatur, quae in omnibus vitae partibus erant praesentes.
In culturis postmodernis, mythi possunt proferre sensum qui "experentia religiosa" appellatur. Haec mythorum pars hominem a tempore praesenti separat et eum ad aetatem mythicam reddit, sic divinum appropinquantem. Revera, societas mythum agat ut condiciones aetatis mythicae regignat; verbi causa, societas sanationem a quodam deo initio temporis effectam agat ut aliquem tempore praesenti sanet. Cultura hodierna "experientiam religiosam" explorare potest quia definitio moralitatis humanae ad scientiam non pertinent; ergo, experientia religiosa est conatus ad coniungendum cum moralibus temporis praeteriti sensibus, a quo technologia temporis praesentis discrepat.
Hodie, figurae mythologicae iam excogitantur. Monstrum Doctoris Frankenstein, in mytho hodierno ex Frankenstein, or The Modern Prometheus, mythistoria a Maria Shelley scripta, est creatura detestabilis, partim humana, a physico qui sensum moralem amisit creata. Alius mythus hodiernus est androidum, machina hominis simile, sed in mundo reali non vivum. Androida in fictione scientifica nunc considerantur praecipue quia notionem machinae rationalis exprimunt quae humana fieri conatur. Ambo exempla, quamquam revera non exsistunt, quaestiones morales ponunt quae hominibus utiles sunt.
Studium mythorum: investigatio historica
Gravissima studia mythorum fuerunt opera a Vico, Schelling, Schiller, Jung, Freud, Lévy-Brühl, Lévi-Strauss, Frye, Schola Sovietica, et Schola Mythorum et Rituum facta. Haec pars vicissitudines interpretationis mythorum ad summam describit. Pro interpretationibus similitudinum pariumque disertarum inter mythos variarum culturarum, vide Mythologiam comparativam.
Doctrinae ante tempora hodierna
Critica mythorum interpretatio ex Praesocraticis descendit. Euhemerus, unus ex gravissimis mythologis ante tempora hodierna, explanavit mythos esse memorias verorum eventuum historicorum, iterum atque iterum elaboratas et igitur detortas. Haec notio mythorum et eorum originum reprehenditur a Plato in Phaedro (229d), cum Socrates dicit Euhemeri doctrinam esse in dominio unius qui est "vehementer curiosus et laboriosus, et non omnino felix." Platonistae profundiorem lateque patentem rei notionem universe habebant: Sallustius, exempli gratia, mythos dividunt in quinque categorias: theologicam, physicam (de legibus naturalibus), animasticam (de anima), corpoream, et promiscuam. Ultima categoria mythos considerat qui interactionem duarum vel pluralium aliarum categoriarum monstrant, et qui (ait) in initiationibus magnopere adhibentur.
Plato, cum de educatione iuvenum in Respublica disseruit, mythos poeticos celeberrime damnavit, praecipue quia periculum adfuit ne iuvenes et ineruditi narrationes deorum heroumque ad verbum comprehenderent; nihilominus, omnibus in suis scripturis mentionem fecit mythorum omnium generum. Platonismus se in temporibus usitate appellatis Medio Platonismo et Neoplatonismo evolvit, dum Plutarchus, Porphyrius, Proclus, Olympiodorus, Damascius, et alii auctores de symbolicis mythorum antiquorum Orphicorumque interpretationibus plane scripserunt.
Marcus Terentius Varro tres facies theologiae divinae distinxit: theologiam politicam (socialem), theologiam naturalem (physicam), et theologiam mythicam.
Doctrinae saeculi undevicensimi
Primae mythorum doctrinae per alterum saeculi undevicensimi dimidium apparuerunt. Ad summam, hae doctrinae mythos considerabant defectum obsoletumve cogitationis modum, et saepe mythos appellabant prisca scientiae hodiernae res simillima.
E. B. Tylor (1832–1917) habebat mythos ut conatus explicationis ad verbum rerum naturalium: homines priscos non potuisse animo concipere naturam a legibus impersonalibus gubernatam esse; ei ergo conari interpretari res naturales animis ad res inanimatas tributis, in eo animismum parientes. Secundum Tylor, mens humana se per varios gradus evolvit, qui in notionibus mythologicis coeperant et gradatim ad notiones scientificas progressi sunt. Non omnes eruditi—ne omnes quidem eruditi saeculi undevicensimi—hanc opinionem acceperunt. Lévy-Brühl inquit: "Priscus mens est condicio humani ingenii, et non gradus in eius evolutione historica."
Max Müller (1823–1900), mythos "morbum linguae" appellavit. Qui coniecit mythos ortos fuisse quia linguae antiquae nominibus abstractis neutroque genere carebant; anthropomorphicas orationis conformationes, necessarias in talibus linguis, ad extremum explanatas ad verbum fuisse, notionem enim inducentes quod res naturales essent res consciae, revera dei.
Iacobus Frazer (1854–1941) anthropologus credidit mythos perperam interpretatos fuisse rituum magicorum, qui ipsi falsam legum naturalium notionem ostendit. Secundum Frazer, homines coeperunt cum vana impersonalium legum magicarum fide. Cum ei comprehenderent eas leges male procedere, fidem legum naturalium reliquerunt, ut in deos personales naturam gubernantes crederent, mythos religiosos sic parientes. Interea, ut mos erat, homines in usu rituum olim magicorum persistebant, quos ei iterum interpretati sunt ut iterationes eventuum mythicorum. Ad postremum, Frazer contendit homines invenisse quod natura leges naturales non sequitur, sed nunc earum naturam veram modis scientificis invenire. Hic iterum scientia mythos facit obsoletos; suis verbis, homines progrediuntur "a magia per religionem ad scientiam."
Hae doctrinae, cogitationem mythicam cogitationi scientificae opponentes, hominibus hodiernis necesse esse mythos relinquere significabant.
Doctrinae saeculi vicensimi
Multae mythorum doctrinae saeculo vicensimo oppositionem mythorum scientiaeque reiecerunt, quam doctrina saeculi undevicensimi sustinuerant. In universum, "doctrinae saeculi vicensimi mythos ut paene quaelibet res considerare solebant sed obsoletae scientiae res simillimae. . . . Itaque, hominibus nostrae aetatis, opus non est relinquere mythos pro scientia."
Carolus Jung (1873–1961), psychologus Helveticus, conabatur comprehendere psychologiam mythorum orbis terrarum. Jung et sui contenderunt omnibus homibus esse quasdam vires psychologicas, innatas sensuque carentes, quas archetypos appellavit. Ei crediderunt similitudines mythorum ex variis culturis monstrare hos archetypos universos exsistere.
Jung sequens, Iosephus Campbell (1904–1987) credidit cognitionem psychologiae ex mythis lectis posse utile adhiberi ad unius hominis vitam. Campbell postulavit primum mythologiae munus esse "elicere et sustinere sensum reverentiae prae mysterio existentiae," et mythologiam etiam servire "initiare hominem in ordinem realitatum suae psyche."
Sicut Jung et Campbell, Claudius Lévi-Strauss, anthropologus Francicus, credidit mythos significare exemplaria in animo; vidit autem illa exemplaria potius ut fictae animi structurae—diserte pares oppositionum (exempli gratia, crudum contra coquum, natura contra culturam)—et non ut tactus vel incitationes sensu carentes.
Mircea Eliade (1907–1986), in appendice libri Myths, Dreams and Mysteries, et in libro The Myth of the Eternal Return, sollicitudines hominum hodiernorum repudiationi mythorum sensusque sacri tribuit.
Mythopoeia est vocabulum a I. R. R. Tolkien excogitatum pro conatu conscio ad creandum fictionem modo mythorum.
Monasterium Glendalochensis
Monasterium Glendalochensis est sedes episcopatus titularis. Saeculo sexto monasterium a Sancto Coemgeno primo abbate conditum est in Lagenia. Liber Glendalochensis in monasterio circa annum 1131 scriptus est. Etiam Laurentius O'Toole fuit huic monasterio abbas. Milites Anglici monasterium anno 1398 deleverunt, postea autem ruinae multos annos a peregrinatoribus visitabantur.
Mythologia
Doctrinae saeculi vicensimi
Decennio 196 in libro Mythologies, Rolandus Barthes (1915–1980) series commentariorum divulgavit qui mythos hodiernos et processum earum creationis investigavit.
Mythologia comparativa
Mythologia comparativa est systematica mythorum ex variis culturis comparatio, quae proposita celata invenire conatur quae in mythis multarum culturarum sunt communia. Mythologistae comparativae aliquando per similarites inter varias mythologias arguunt illas mythologias communem fontem habere, qui fortasse est communis monitus fons vel communis "protomythologia" quae se in varias mythologias quas hodie videmus evolvit. Interpretationes mythorum magnopere comparativae saeculo undevicensimo erant, cum communem omnium mythorum originem peterent. Eruditi autem hodierni suspicionem talium interpretationum habere solent, opiniones de mythologia nimis generales vel etiam universas vitantes. Quidem autem liber Iosephi Camplbell, The Hero with a Thousand Faces, omnes mythos de heroibus idem exemplar sequi postulat. Hanc doctrinam, monomythum appellatum, detrectant plurimi eruditi.
Parricidium regis Nepalici
Regis parricidium Nepalici est ea casuum horrendarum Nepaliae, quae die Veneris, Iuniis Kalendis anni 2001 quodam domo prope Narayanhiti castellum, deinceps apud Nepalici regni sedem regiae dignitatis gerebantur - quo facto Birendra ac Aishwarya, patrem matremque percussoris necati sunt. Dipendra dux, quantum ad leges iuraque pertinent, rex Nepaliae coronatus esset, post patrem vero obitum tertia die mors cerebri obvenit; quamvis Dipendra rege iam declarato nonnulli mortuum esse arbitrantur.
Iacobi Sannazarii effigies (Titianus)
Iacobi Sannazarii effigies (illius scilicet Iacobi Sannazarii qui natus anno 1458, mortuus 1530, fuit scriptor linguarum Latinae, Italianae, Neapolitanae) a Titiano facta est. Hodie ad Collectum Regalem Britannicum pertinet et in Palatio Hamptoniensi ostentatur.
Parricidium regis Nepalici
Rerum conspectus
In relationum consensu Dipendra nimium inebriata hospite invitato "mire se gessit", quamobrem patrem Dipendrae, Birendram regem rogavit, cuius filius convivio discederet. Dipendram ebriam fratres et duces Nirajan Parasque conclavi suo intulerunt.
Hora transita Dipendra armis HKMP05 et M16, qui dicuntur, ornatus regressus semel ad tectum nonnulla plumba ignifera misit, donec animum ad regem ipsum converteretur. Paulo post glandibus ignivomis ag/co/gnatam conficit Dhirendamque, patruum deinde thoraci proxime deussit, cum Diprendam sistere conatus esset. Usque ad tempus glandium emittendarum exigua vulnerum copia laesus est, et saltem tres stirpis propinquos, ubi et duo pueri insunt.
Authumes
Authumes  est commune Francicum 253 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Ecclesia Cathedralis Sancti Venceslai Olomucensis
Ecclesia Cathedralis Sancti Venceslai (Bohemice katedrála svatého Václava) ecclesia metropolitana archiepiscopi Olomucensis est Olomucii sita; huic ecclesiae turris altissima ecclesiarum Moravarum est.
Historia
Ecclesia sancti Venceslai anno 1131 ab Olomucensi episcopo Henrico Zdík consecrata est. Anno 1306 interfectus est rex Bohemiae Venceslaus III in domu decani Olomucensis iuxta ecclesiam sita. Sepultus est primum in hac ecclesia sancti Venceslai; deinde anno 1326 translatum est corpus eius in Aulam Regiam in Bohemia.
Inter annos 1883–1892 nova turris magna neogothica aedificata est.
Alanus Milburn
Alanus Milburn (natus in Tow Law die 27 Ianuarii 1958), est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris, qui inter alia minister et a die 9 Aprilis 1992 usque ad diem 6 Maii 2010 legatus apud Parlamentum Britannicum est.
La Longeville
La Longeville est commune Francicum 717 incolarum (anno 2012) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Iulius Georgius Schottelius
Sodalis fuit Societatis florigerae ad Pegnesum.
Marcus Plautius Hypsaeus
Marcus Plautius Hypsaeus (natus saeculo 2, mortuus post annum 125 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.
Gens
Primus e gente Plautia post CC annos ad consulatum pervenit.
Cursus honorum
Cicero eum iurisconsultum ignarum iuris castigavit. Anno 125 a.C.n. una cum Marco Fulvio M.f. Flacco consul electus est. Flaccus fautor Gracchorum a senatu in in bellum Gallicum missus est, cum Plautius inimicus eorum in urbe mansit. Deinde in provinciam - forsitan Asiam - abiit. Nam, cum Fregellae oppidum seditionem copisset, neuter consul in Italia fuit.
Reppe (Ager Belfortii)
Reppe (Germanice Rispach) est commune Francicum 323 incolarum (anno 2012) praefecturae Agri Belfortii in regione Libero Comitatu (a die 1 Ianuarii 2016 Burgundia et Libero Comitatu)
Blanzonum
Blanzonum  (alia nomina: Bilitio, -onis) (Italiane: Bianzone) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Blanzonenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Monacha cartusiana
Monacha cartusiana est species parvorum et mediorum molluscorum terrestrium pulmonatorum familiae Hygromiidarum classis Gastropodorum, cochlearum pilosarum et eorum sociarum. Hic est typus generis Monachae.
Distributio
Distributio huius speciei est Atlantico-Mediterranea.
Circulus vitae
Magnitudo ovi est 1.8 millimetra.
Longevilles-Mont-d'Or
Longevilles-Mont-d'Or est commune Francicum 445 incolarum (anno 2012) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Cheniers
Cheniers est commune 114 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Petrogale inornata
Petrogale inornata (binomen a Gould inventum anno 1842), (Anglice: unadorned rock-wallaby) est animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Bulium
Bulium  seu Buglium  (alia nomina: Buglium in Monte) (Italiane: Buglio in Monte) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 100 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Buglienses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Petri Bembi effigies (Titianus)
Petri Bembi effigies (illius scilicet Petri Bembi qui natus anno 1470, mortuus 1547, fuit cardinalis atque scriptor linguarum Latinae et Italianae) bis a Titiano facta est. Altera pictura, ante annum 1540 facta, in Pinacotheca Nationali Vasingtoniae ostentatur. Altera effigies, anno fere 1545 facta, in Museo Bellarum Artium Budapestini iacet.
Artaix
Artaix  est commune Francicum 409 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
1516
MDXVI
Crystallum liquidum
Crystallum liquidum est quiquam status materiae, qui interdum inter statum liquidum et solidum intervenit, cum moleculae formas oblongatas ostendunt et vires inter eas sunt anisotropicae et debiles. Ordo praebitus inter liquidi chaos et completum solidi ordinem respectu molecularum orientationibus et positionibus sedet.
Terminologia
Materiae ipsae, quae hos status intemediarios praebent, saepe quoque dicuntur crystalla liquida. Quamobrem sunt qui malunt appellare statum mesostatum et materiam mesogenum.
Historia
Primum crystallum liquidum repertum est anno 1888 a botanicus Fridericus Reinitzer cum primum liquefactionem cholesteryl-benzoatis investigabat. Notavit fluidum turbidum circa 146 °C apparere, quod liquidum clarum usitatum ante 178 °C non formavit. Conclusit igitur novum statum materiae repperisse quod ordinem inter solidum cystallinum et liquidum isotropicum habet. Hodie etiam ut materia monitorii utetur.
Gary Oldman
thumb|Oldman anno 2011 Gary Leonard Oldman (natus die 21 Martii 1958 Londinii) est actor, moderator cinematographicus, musicus Anglicus. Praesertim cum moderatoribus Christophoro Nolan, Ridley Scott, Quintino Tarantino, Francisco Ford Coppola operatus est. Oldman ipse notus est verbi causa e pelliculis Sid and Nancy, JFK, Bram Stoker's Dracula, Harry Potter-pelliculis, The Dark Knight. Duobus praemiis British Academy Film Awards affectus est nencnon multis aliis. Anno 2011 collega eius Colin Firth dixit se aestimare Oldman fortasse optimum actorem totius mundi.
Crystallum liquidum
Species
Polymeri quoque hos mesostatus ostendere possunt, et inclytum exemplum est Kevlar, polymer qui, dum extrusus est, statum smecticum ostendit, qua propter proprietates duras solidificando capit speciales, quibus postea glandes bene repellere potest.
Steganographia
. Steganographia (Graece στεγανός "protectus" vel "circumspectus" + γράφειν "scribere") est ars, qua nuntius, imago vel pellicua in alio nuntio, imagine, pellicula absconditur. Discernenda est cryptographia, quae ipsos nuntios non abscondit, sed ita mutat, ne legi sive intelligi possint.
Orcus Figlinae
Municipia finitima
Calice Ligure, Finale Ligure, Mallare, Quiliano, Vezzi Portio.
Vivarium Novum
Academia Vivarii novi (It. Accademia Vivarium novum ), in villa Falconeria, Novi Tusculi sive Frascatae sita, institutum habetur in quo linguae Latina et Graeca inter discipulos et magistros communes sunt. Qui tamen non modo ut eas penitus discant eo concurrunt, at praesertim ut litteris et philosophia imbuantur et a vitae vicissitudinibus uno anno ita abstineant ut de singulis societatis et humanitatis fundamentis et radicibus una legant, meditentur, disputent. Feminis autem adhuc academia non patet.
Programma et methodus
Verum quartum annum iam scholas aestivas etiam proponunt quarum fama in dies in toto orbe terrarum crescit; sibi enim proposuerunt ut homines qui numquam studuerunt linguae Latinae ita docerent ut duobus tantum mensibus auctores classicos legere discerent. Quod methodis et rationibus vividis impetrant, atque convictu discipulorum qui cottidie inter se Latine loqui tenentur.
Gubernium Saratoviense
Gubernium Saratoviense (Russice Саратовская губерния, tr. Saratovskaja gubernija) fuit pars administrativa Imperii Russici et dein Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae, in meridie-oriente Russiae Europaeae sita, anno 1797 creata et anno 1928 abolita, metropolim habens Saratoviam.
Vivarium Novum
Libri editi
Libros praeterea in Italiam diffundunt quibus linguae classicae vivis rationibus traduntur, ut Iohannis Ørberg libri qui Lingua Latina per se illustrata inscribuntur et methodus Oxoniensis Athénaze, quam ipsi ad usum Italorum discipulorum aptaverunt.
Gubernium Saratoviense
Augusta Aorsorum, Cusnezia, Kamyschin, Rhapolis capita circulorum gubernii Saratoviensis fuerunt.
Vivarium Novum
Sedes Academiae Vivarii Novi
Academia Vivarii Novi nunc sedem habet in notissima Villa Falconeria, quae sita est apud Villam Montis Draconis, in qua bibliopola Wilfridus Voynich aenigmaticum codicem Voynichianum repenit.
Gubernium Saratoviense
Inter homines notos, in gubernio Saratoviensi natos, sunt Nicolaus Černyševskij, Paulus Jabločkov, Ioannes Mozžuchin, Ioannes Panfilov, Cosmas Petrov-Vodkin, Alexander Radiščev, Lydia Ruslanova, Nicolaus Semënov, Michael Suslov.
Moliets-et-Maa
Moliets-et-Maa est commune 818 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Howard Stoate
Howard Stoate (natus in Weymouth Dorcestriae die 14 Aprilis 1954), medicus, est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Laboris, qui inter alia a die 1 Maii 1997 legatus apud Parlamentum Britannicum est accurate in Parlamento munere populi Dartford fungitur.
Anzy-le-Duc
Anzy-le-Duc  est commune Francicum 440 incolarum (anno 2010) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.
Ecclesia cathedralis Landavensis
thumb|Cathedralis Landavensis Ecclesia Cathedralis Landavensis, metropolis dioeceseos Landavensis, in suburbio Landava Castrorum Didii Cambriae sita est. Fanum sanctis Dubritio, Teliavo et Oudoceo dedicatum, eiusdem nominis vici colle situm, iuxta fontem exsiccatum viamque Romanam Iuliam Maritimam ad septentrionem tendentem atque prope fluminis Taviae vadum fundatum, a castello Castrodidiensi duo milia passuum distat.
Historia antiqua
Maxime incertum est num sancti Dubricius Teliavusque ecclesiam cognoverint. Oudoceus tamen, Teliavi forsitan nepos, in eadem plaga Glamorganensi (h.e., cantref Penychen) ecclesias erexit.
Episcopi solum millennio primo vergenti distingui possunt. Anno 915, Cimeilliac quidam antistes a Normannis captus a rege Athelstano redemptus est. Undecimo saeculo praesules Hergualdus Iosephusque cogniti sunt. Synodus sub Hergualdo anno 1056 habita est.
Ecclesia Landavensis hoc tempore monasteriis vicinis (Lancarbanensi et Laniltuto Maiori) se imposuit traditionesque ecclesiarum pagi Ariconensis (linguis vernaculis Ergyng, Archenfield) et Llandeilo invocavit.
A Normannorum victoria ad Reformationem
thumb|left|despectus in Capellam Dominae Nostrae Anno 1107, Urbanus successionem epicopalem Normannorum sub aegide accepit. Sancti Dubricii reliquias ex insula Enlli Landaviam transtulit. Ecclesiam novam magno cum arcu construxit cui Sancti Petri dedicationem adiecit. Territoria magna episcopis vicinis Menevensi Herefordiaeque subiecta reclamavit. Librum Landavensem cartulas authenticas fictasque continentem hoc visu edidit.
Anno 1188, archiepiscopus Doroberniensis Balduinus de Forde comitante Giraldo Cambrensi Brechoniae archidiacono Expedtitionem Sacram hortatus in vico iuxta crucem praedicavit missamque postridie ad altare maius celebravit.
Henricus de Bergavenni antistes capitulum sub archidiacono regulariter constitutum instituit.
Gulielmus de Braose episcopus Nostrae Dominae capellam aedificavisse creditur. Aula capitularis eodem fere tempore erecta est. Campanile cuius ruinae adhuc conspiciuntur supra collem positum est.
Quindecimo saeculo ecclesia cathedralis a praesulibus, praecipue Iohanne Marshall, ornata, David Mathew armiger sepulcro insigni humatus, turris meridionalis ab avunculo regis Henrici VII elevata est.
Ab Reformatione ad Bellum Mundiale II
Post ecclesiae statum sub rege Henrico VIII mutatum sanctorum reliquiae dissipatae sunt.
Ecclesia tum insurrectione cambrica tum bello civili anglico depraedata, anni 1703 tempestate, turri septentrionali eversa, vastata est. Ioannes Nash aediculum inter muros adaptavit.
Saeculo undevicesimo, post revolutionem industrialem, divitiae regioni huic adfluebant. Magnatium donationes episcopo Ollivant decanoque noviter conlato, Gulielmo Bruce Knight, ut restaurationem inciperent permiserunt. Ab architecto, Ioanne Prichard, saeculi tridecimi archetypi electi sunt. Turrim sive spiram septentrionalem a fundamentis erexit, quae non obstante Britanniae Minoris Normanniaeque exemplorum influentia proprio modo concepta opus originale manet. Retrotabula altaris principalis, quae nunc in capella laterali videtur, a Dante Gabriele Rosetti depicta est.
Die 1 Februarii 1941, Belli Secundi Mundalis cursu ecclesia pyrobolo magnopere vastata est, et postea sub decano Glyn Simon ab architecto Georgio Pace reconstructa est. Capella militari adiuncta, arcus magnus parabolicus Domini maiestatem Iacobi Epstein sustinens navatam a choro dividit. Fenestrae vitreae a Galfrido Webb Ioanneque Piper fusae sunt.
Anno 1994, Decano Ioanne Rogers, cranium Sancti Teiliavi, e reliquiis tempore Reformationis dissipatis, quo familia Australiensis, Matthews nomine, potita erat, ad cathedralem restitutum in novo scrinio in cappella Sancti Teliavi conditum est.
Lingua Slovio
Lingua Slovio est lingua artificiosa quasi Esperanto sed linguis Slavicis apta, quae a Marco Hučko anno 1999 proposita est. Vocabula eius e grege radicum quam late inter linguas Slavicas communium lecta in grammatica simplici Esperanticae simili ordinantur. Hučko dicit plus quam 400 000 000 homines Slovio intelligere posse sine eruditione, quae sententia consensu aliorum philologorum caret.
8772 Minutus
8772 , olim designationibus 4254 T-2 et 1988 VJ5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Cornelio Ioanne van Houten, Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, et Thoma Gehrels, astronomis apud Observatorium Palomar versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8772 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Christianus Wulff
Christianus (vulgo: Christian) Wulff (natus Osnabrugae 19 Iunii 1959) est vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae. A die 30 Iunii 2010 ad diem 17 Februarii 2012, cum propter malum exemplum Wulff officio praesidis se abdicavit, Praeses Foederalis Germaniae fuit.