cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eduardus Bloch
Eduardus Bloch (natus die 30 Ianuarii 1872 in Castrum Dominae Nostrae in Borussia orientali, hodie Frombork, Polonia; mortuus est 1 Iunii 1945 in Bronx, Urbs Novum Eboracum, CFA) fuit medicus Iudaeus Clarae Hitler familiae Adolfi Hitler.
Lege etiam
Brigitta Hamann, Hitlers Edeljude : das Leben des Armenarztes Eduard Bloch, Piper Monaci/Turici 2008
Jefferson Comitatus (Pennsilvania)
Jefferson Comitatus (Anglice:  Jefferson County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 45932 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Brookville, die 26 Martii 1804 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Aquatica
Aquatica (-orum n.), ut Plinius dicit, vel usitatius palus, sunt loci uliginosi genus in quo dominantur herbacearum plantarum species potius quam plantae lignosae. Aquatica crebro in lacuum et profluentis aquae marginibus inveniri possunt, ubi transitionem inter aquatica et terrestria oecosystemata formant. Ibi crebro poaceae, iuncaceae et poales dominantur. Si plantae lignosae adsunt, humiles frutices esse solent. Haec vegetationis forma aquatica discriminat ab aliis loci uliginosi generibus velut paludibus silvestribus, in quo arbores dominantur, et uliginibus turfaceis, quae sunt loca uliginosa cum accumulatis acidae turfae congestibus.
Wallmoden
Historia
Wallmoden anno 1016 primo in actis descripta est. Postea possessio Guelforum facta est et annis 1807 - 1813 ad Regnum Westphaliae pertinuit. Tum Bodenstein et Altwallmoden ad Ducatum Brunsvici translata sunt, quod anno 1918 in formam Rei Publicae redactum est. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Anno 1974 ad commune generale Lutter accessit.
Nigellus Peters
Nigellus Peters (Londinii natus die 14 novembris 1962), qui legum baccalaureus est Universitatis Leicestriensis, est iuris consultus Britannicus.
Asincurtis
Asincurtis vel Agincuria (Francice Azincourt) est vicus Francicus 302 habitantium (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Die 25 Octobris 1415, die festo Sanctorum Crispini et Crispiniani, copiae Anglicae, quas rex Henricus V ipse ducebat, copias Francicas illic vicerunt.
Florestanus Di Fausto
Florestanus Di Fausto (natus die 16 Iulii anno 1890 Rochae Cantorani; mortuus die 11 Ianuarii anno 1965 Romae) fuit architectus Italianus et politicus.
Vita
Di Fausto fuit inter praecipuos regni Italiae architectos, qui praecipue in coloniis laboravit. Inter alia Aras Philaenorum in via litorali (Via Balbia) in Libya aedificavit, quae limitem inter Tripolitaniam et Cyrenaicam indicant, nec non ecclesiam cathedralem neogothicam in urbe Rhodo.
Post secundum bellum mundanum Di Fausto inter alia fuit legatus Democratiae Christianae in Conventu constitutioni faciundo rei publicae Italiae (1946-1948).
Campllong
Campllong (Hispanice: Camplloch) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 497 incolarum sunt.
Viromandis
Viromandis, vulgo Vermand est commune Francicum 1'047 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia. Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Viromanduorum.
Rogolum
Rogolum  (Italiane: Rogolo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 600 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Rogolenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Factio operariorum (Brasilia)
Factio operariorum (Lusitane Partido dos Trabalhadores) est Brasiliensis factio politica visione ideologiae democratiae socialis. Hodie praeses Factionis Gleisei Hoffmann est ab anno 2017. Dilma Rousseff Brasiliae praeses est sodalis huius factionis. Nuper multi sodales ob corruptionem civilem iudicati sunt.
Montsurvent
Montsurvent  est commune 338 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Casale Maius
Geographia
Municipium patet 63 km² et altitudo urbis est 26 m.
Fractiones
Agoiolo, Camminata, Cappella, Casalbellotto, Fossacaprara, Motta San Fermo, Quattrocase, Roncadello, Valle, Vicobellignano, Vicoboneghisio, Vicomoscano.
Municipia finitima
Casteldidone, Colorno (PR), Martignana di Po, Mezzani (PR), Rivarolo del Re ed Uniti, Sabbioneta (MN), Viadana (MN)
Juniata Comitatus
Juniata Comitatus (Anglice:  Juniata County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 22821 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Mifflintown, die 2 Martii 1821 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.2 %) haud Anglice domu loquitur.
8935 Beccaria
8935 , olim designationibus 1997 AV13, 1969 TG6, 1987 BZ2, 1991 GD13, et 4863 T-1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Piero Sicoli et Marco Cavagna, astronomis apud Observatorium Astronomicum Sormani versatis, repertus est. Origo nominis est apud gloriam iurisperiti Caesari Beccariae.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8935 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Bouafle
Bouafle est commune Francicum 2'092 incolarum (anno 2012) praefecturae Evelinarum in regione Insula Franciae.
Communitas oeconomica Europaea
Communitas oeconomica Europaea (Anglice European Economic Community = EEC, Francice Communauté économique européenne = CEE, Theodisce Europäische Wirtschaftsgemeinschaft = EWG) fuit nomen societatis quarundam civitatum Europae, qua communes res oeconomicae secundum consilia Europae integrandae adiuvarentur. Die 25 Martii anno 1957 communitas foederibus Romaninis ictis a civitatibus Belgica, Francia, Italia, Luxemburgo, Nederlandia, et Res publica foederalis Germaniae, condita est.
Asteroidea
Asteroidea, vulgo aliquando stellae marinae,  sunt animalia marina subphyli Asterozoorum phyli Echindermatorum.
Descriptio
Asteroidea aspectu stellae similia sunt, itaque his duobus nominibus appellantur. Sunt circa 1800 species vivae, quae in omnibus orbis terrarum oceanis inveniuntur, inter quos oceani Atlanticus, Pacificus, Indicus, et regiones oceanorum Arctici et Australis (h.e., ante Antarcticam). Asteroidea fiunt trans latam profunditatis varietatem, a zona inter aestus ad zonam abyssalem (plus 6000 m).
Asteroidea sunt inter familiarissima animalium marinorum, quibus sunt aliquae proprietates late notae, inter quas regeneratio atque Mytilidae comesae. Eis sunt permultae corporis formae et rationes edendi. Gradus quo Asteroidea se regenerare possunt specie variatur. Sensu lato, asteroidea commoditatis gratia vescuntur, et nonnullis speciebus sunt peculiares vescendi mores, inter quos pascendum suspendendi (Anglice suspension feeding) et praedatio praedae propriae.
Asteroidea nonnullas personas graves in oecologia et biologia agunt. Pisaster ochraceus et species similes ut exemplum notionis species clavis in oecologia late cognitae sunt. Acanthaster planci tropicus est edax curalii praedator per regionem Indo-Pacificam. Alia asteroidea, sicut genera Asterinidarum, saepe in biologia evolutionis adhibentur.
Franciscus Nodot
Franciscus Nodot (Francogallice: François Nodot; c. 1650-1710) fuit miles mercenarius, scriptor linguarum Latinae necnon Francogallicae, falsificator librorum Satyricon Petronii Arbitri.
Batman (pellicula anni 1989)
Batman est pellicula anno 1989 a Timotheo Burton moderatore cinematographico ducta, quae in Batman, persona a Roberto Kane ficta, posita est. Post triennium Burton duxit etiam alteram de Batman pelliculam, nomine Batman Returns, in qua Michael Keaton iterum partes Batman egit. Musicen pelliculae composuit Daniel Elfman.
Franciscus Nodot
Anno 1692 Franciscus Nodot nuntiavit academicis terrae Franciae se possedere textum manu scriptum in quo continentur supplementa adhuc ignota ad libros Satyricon Petronii; hunc textum factum esse apud amicum suum Du Pin Francofurti, secundum exemplar recentissime repertum ab eodem Du Pin in clade urbis Albae Graecae (Belgradi) anno 1688.
Novam editionem librorum Satyricon produxit Nodot Parisiis anno 1693 sub titulo Titi Petronii Arbitri equitis romani Satyricon cum fragmentis Albae Graecae recuperatis anno 1688. Eruditi mox intelligunt supplementa Nodotiana falsa esse; nihilominus translata sunt in linguas Anglica (a Gulielmo Burnaby anno 1694), Francogallica, Germanica. Supplementa Nodotiana reperiuntur, una cum textu genuino Petronii, in nonnullis editionibus Latinis et in multis translationibus vetustioribus.
Communitas Europaea energiae atomicae
Communitas Europaea energiae atomicae (hodie Euratom appellata) die 25 Martii anno 1957 Foderibus Romanis a Francia, Italia, civitatibus Benelux et Re publica foederali Germania de energia nuclearis, discrimine petrolei causa, condita usque ad hunc diem paene immutata permanet, sed tota in Unionem Europaeam integrata est. Sedes sua Bruxllis stat.
Torreilles
Torreilles (Catalane Torrelles de la Salanca) est commune Francicum 3'326 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Franciscus Wedekind
Franciscus Wedekind (natus Benjamin Franklin Wedekind) fuit scriptor saturarum more expressionismo et histrio Germanicus.
Ormes (Matrona)
Ormes est commune 450 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
2020 Ukko
2020 , olim designationibus 1936 FR, 1952 HA2, et 1973 FP1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Yrjö Väisälä, astronomo apud Universitatem Aboensis versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2020 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Campelles
Campelles (Hispanice: Campellas) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 136 incolarum sunt.
Merey
Merey est commune Francicum 334 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Casalis Gausari
Casalis Gausari (alia nomina: Casale Gausari, Casale Pistorum , Casalis Pistorum , Casalis Pusterlengus) (Italiane: Casalpusterlengo) est Urbs Italiae et municipium, circiter 15 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. Urbani Casalini seu Casalenses appellantur.
Geographia
Municipium patet 25 km² et altitudo urbis est 114 m.
Qui gladiatorem candelae luce inspiciunt
"Qui gladiatorem candelae luce inspiciunt", vulgo "Three Persons Viewing the Gladiator by Candlelight", est tabula ab Iosepho Wright anno 1765 picta, quam hodie privatus quidam possidet. Amatores artium tres monstrantur qui gladiatorem q.d. Borgesium observant (statuam antiquam saeculo XVII ineunte repertam) seu potius exemplar magnitudinis minoris; statua enim re vera alta est 1.99 metris.
Exstat et impressum mezzotint post tabulam a Gulielmo Pether anno 1769 factum. Statuam ipsam, eo tempore Romae in Villa Borgesia Pinciana servatam, anno 1807 Camillus Borghese imperatori Napoleoni vendidit, qui Lutetiam in Museum Lupariense removit.
Municipia Guineae Aequinoctialis
Guinea Aequinoctialis unitaria respublica in Occidentali Africae litore sita est quae in regiones 2, provincias 9 et municipia 32 divisa est. Capita crassioribus litteris apparent.
Plantedium
Plantedium (Italiane: Piantedo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 400 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Plantedienses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Cellamarium
Cellamarium  (alia nomina: Cellamarii, Cella Marii; Cœli Amor, Cella Amoris) (Italiane Cellamare) est oppidum Italiae et municipium circiter 5 810 incolarum, in Regione Apulia et in Urbe metropolitana Barensi situm. Incolae Cellamariensens appellantur.
438 Zeuxo
438 , olim designationibus 1898 DU, A902 UC, et A912 BC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 438 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Harthici Montes Superiores (commune generale)
Harthici Montes Superiores (Germ.: Oberharz) commune generale Saxoniae Inferioris in Circulo Goslariensi fuit.
Communia pertinentes
Ad Harthicos Montes Superiores Altenau oppidum (1770 incolae), Clausthal-Zellerfeld oppidum (14.840), Schulenberg in montibus Harthicis superioribus (276) atque Wildemann oppidum (1014) pertinuerunt. Clausthal-Zellerfeld sedes administrationis erat.
Historia
Commune generale anno 1972 constituta est. Die 1 Ianuarii 2015 commune generale dissolutum atque communia pertinentia ad oppidum Clausthal-Zellerfeld coniuncta sunt.
Ioannes Makart
Ioannes Makart (natus Salisburgi die 28 Maii 1840 – mortuus est die 3 Octobris 1884 Vindobonae) fuit clarus pictor Austriacus.
Campdevànol
Campdevànol (Hispanice: Campdevánol) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2011 3477 incolarum sunt.
Hertfordia
Hertfordia est urbs Angliae. Urbi sunt circiter 28 000 incolae (anno 2001 erant 24 180).
Lackawanna Comitatus
Lackawanna Comitatus (Anglice:  Lackawanna County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 213295 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Scranton, die 13 Augusti 1878 creatus est. In hoc comitatu vigesima pars incolarum (accurate 5.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Iustus Lipsius
Iustus Lipsius (natus Joest Lips in Iscano municipio apud Bruxellas die 18 Octobris 1547; mortuus Lovanii die 23 Martii 1606) fuit Batavicus iuris philosophus et philologus, ac professor historiae apud Academiam Lugduno-Batavam. Stoicismo maxime studuit.
Aedificium Consilii Unionis Europaeae consttutum anno 1995 apud Iustum Lipsium nominatur.
Mirabellum (discretiva)
Mirabellum est:
Mercey (Ebura)
Mercey est commune Francicum 52 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Montreuil-sur-Lozon
Montreuil-sur-Lozon  est commune Francicum 289 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in provincia boreali Normannia Inferiori.
Caynum
Caynum (alia nomina: Cainum, Caiinum ) (Italiane: Caino) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 150 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Caynenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Triumplina situm.
Xantho
Xantho est genus Brachyurorum familiae Xanthidarum, quod quinque species exstantes comprehendit, quarum omnes in Oceano Atlantico boreo-orientali et Mari Mediterraneo habitant : Quinque species ex documentum fossile (Anglice: fossil record) agnoscuntur, quarum una iam exstat.
Tordères
Tordères (Catalane Torderes) est commune Francicum 166 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania).
Verdilly
Verdilly est commune Francicum 433 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Mons Sancti Michaelis
Mons Sancti Michaelis (Francogallice Le Mont-Saint-Michel) est commune 29 incolarum (anno 2019) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori abbatiae montis sancti Michaelis in periculo maris et insulae gratia orbi clarissimum. Abbatia et golfus iam anno 1979 a Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum vocato patrimonium culturae mundi declarati sunt.
Gerola
Gerola  (alia nomina: Gerola Superior) (Italiane: Gerola Alta) est oppidum Italiae et municipium, circiter 200 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Incolae Gerolenses appellantur.
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Grünsfeld
Grünsfeld est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'639 incolarum (anno 2012).
Iulianus Ries
Iulianus Ries (Iulianus Rhaetius), sive vulgo Julien Ries, natione Belga, natus in vico Fouches, haud procul ab antiqua urbe Romana Orolauni die 19 Aprilis anno 1920, mortuus die 23 Februarii 2013 Turnaci, fuit anthropologus, theologus, religionum historicus et cardinalis Sacrae Ecclesiae Romanae.
Factus doctor philosophiae necnon historiae, docuit ipse in Universitate Catholica Lovaniensi ab anno 1960. Factus est professor emeritus historiae religionum anno 1990.
Ab anno 1979 ad annum 1985 socius erat Consilii Pontificalis ad dialogum inter religiones favendum.
Magis quam 680 scripta edidit de historia religionum et de anthropologia religiosa cuius scientiae conditor esse reputatur.
Anno 2009 omnem bibliothecam tam manuscriptam quam typographicam dono dedit Universitati Catholicae sacri Cordis Mediolanensi.
Die 18 Februarii 2012 papa Benedictus XVI eum cardinalem fecit.
Testimonia honorifica
Academia Francogallica eum pretio Dumas-Miller anno 1986 et pretio Furtado anno 1987 honoravit.
Marcium
Marcium (alia nomina: Martium) (Italiane: Marzio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 310 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Marcienses appellantur.
Orbais-l'Abbaye
Orbais-l'Abbaye est commune Francicum 575 incolarum (anno 2011) praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Publius Petronius Niger
Publius Petronius Niger est nomen consulis Romani saeculi 1 p.C.n. scriptorisque librorum Satyricon notissimorum. De praenomine et cognomine diutius nihil certi novimus, sed nunc res apparet.
Vita
Petronius anno 60 aut 61 amicus Neronis factus est et "arbiter elegantiae" domus Caesarum. Anno 62 mensibus Iulii et Augusti cum Quinto Manlio Anchario Tarquitio Saturnino consul suffectus creatus est. Anno 65 in coniuratione Pisonis accusatus est: Gaius Ofonius Tigellinus praefectus praetorio eum cecidit, Petronius sui ipsius manu mortem quaesivit.
Iudicium Taciti
C. Petronio, ut scribit Tacitus (Annalibus 16.18), "dies per somnum, nox officiis et oblectamentis vitae transigebatur; utque alios industria, ita hunc ignavia ad famam protulerat, habebaturque non ganeo et profligator, ut plerique sua haurientium, sed erudito luxu. ac dicta factaque eius quanto solutiora et quandam sui neglegentiam praeferentia, tanto gratius in speciem simplicitatis accipiebantur. proconsul tamen Bithyniae et mox consul vigentem se ac parem negotiis ostendit. dein revolutus ad vitia seu vitiorum imitatione inter paucos familiarium Neroni adsumptus est, elegantiae arbiter, dum nihil amoenum et molle adfluentia putat, nisi quod ei Petronius adprobavisset. unde invidia Tigellini quasi adversus aemulum et scientia voluptatum potiorem. ergo crudelitatem principis, cui ceterae libidines cedebant, adgreditur, amicitiam Scaevini Petronio obiectans, corrupto ad indicium servo ademptaque defensione et maiore parte familiae in vincla rapta. Forte illis diebus Campaniam petiverat Caesar, et Cumas usque progressus Petronius illic attinebatur; nec tulit ultra timoris aut spei moras. neque tamen praeceps vitam expulit, sed incisas venas, ut libitum, obligatas aperire rursum et adloqui amicos, non per seria aut quibus gloriam constantiae peteret. audiebatque referentis nihil de immortalitate animae et sapientium placitis, sed levia carmina et facilis versus. servorum alios largitione, quosdam verberibus adfecit. iniit epulas, somno indulsit, ut quamquam coacta mors fortuitae similis esset. ne codicillis quidem, quod plerique pereuntium, Neronem aut Tigellinum aut quem alium potentium adulatus est, sed flagitia principis sub nominibus exoletorum feminarumque et novitatem cuiusque stupri perscripsit atque obsignata misit Neroni. fregitque anulum ne mox usui esset ad facienda pericula." Hoc modo C. Petronius coactus est vim sibi inferre anno 66.
Scriptor
Secundum libros manu scriptos operis cui titulus est Satyrica, hoc opus conscripsit T. Petronius Arbiter. De vita illius nihil cognovimus, nisi (ut censent plurimi eruditi) idem fuit ac arbiter elegantiae imperatoris Neronis. Carmina et fragmenta alia "Petronio" adscribuntur, inter quae Foeda est in coitu et brevis voluptas.
Menneval
Menneval est commune Francicum 1'435 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Caecilia Romana
Vita
Constat Caeciliam virginem Romanam fuisse, quae pro fide Christiana martyr exstitit, cultumque eius cum sanctis Tiburtio et Valeriano quodammodo connecti. Nobili genere erat, forsitan e gente Caeciliorum Metellorum. Quo tempore passa sit ignoratur; in Martyrologio Romano Caecilia "saeculo incerto" vixisse dicitur.
Opiniones eruditorum de anno mortis eius inter se valde differunt:
Passio sanctae Caeciliae
Textus Passionis sanctae Caeciliae multis manuscriptis nobis traditus est; editionem criticam Hippolytus Delehaye praeparandam curavit. Passionem hanc H. Quentin haud ante a. 486 scriptam esse existimat, valorem ergo eius historicam haud magni momenti esse.
In Passione Caecilia christiana esse dicitur et contra voluntatem suam Valeriano (adhuc pagano) in matrimonium tradita. Nuptiis peractis Valerianus, a Caecilia persuasus, baptizatus est, posteaque ipse etiam fratrem suum Tiburtium ad Urbanum papam ad baptisma recipiendum adduxit. Valeriano et Tiburtio ob fidei Christianae confessionem necatis, ipsa Caecilia ab Almachio iudice accusata est; cum autem in fide permaneret, primo flammis sub balneum suppositis occidi iussa est, posteaque gladio occisa.
E hac Passione textus lectionum secundi nocturni, responsoriorum et antiphonarum officii sanctae Caeciliae in Breviario Romano desumpti sunt.
In Ecclesia
Sancta Caecilia ab Ecclesia Romana, orthodoxa, Anglicana et nonnullis Lutheranis (in Suecia) colitur. Inter ecclesias Deo sub nomine sanctae Caeciliae dicatas praesertim nominandae sunt basilica Romana Sanctae Caeciliae trans Tiberim, secundum traditionem in loco domus ipsius Caeciliae exstructa, atque ecclesia cathedralis sanctae Caeciliae Albiae.
Translationes corporis sanctae Caeciliae
Post martyrium Caecilia in catacumbis Callisti sepulta est, quod in Passione notatur, varia autem documenta saeculo septimo scripta eam hoc loco venerari testantur. Secundum opinionem H. Quentin, medio saeculo octavo, propter imminentem invasionem Longobardorum, corpus Caeciliae e loco suo clam asportatum est et in catacumbis Praetextati iuxta corpora Valeriani et Tiburtii collocatum ; unde saeculo nono a Paschale I ad basilicam sanctae Caeciliae a se renovatam iterum translatum est et ibi conditum.
Basilica Sanctae Caeciliae trans Tiberim saeculo sedecimo iterum renovata est, quo tempore capsa, in quo corpus eius conservatur, aperta est. Hoc tempore statuam marmoream corporis beatae Caeciliae Stephanus Maderno, qui capsae aperiendae ipse interfuit, fecit.
Repraesentationes in arte
Ex quo tempore Caecilia tamquam caelestis patrona musicae haberi coepta est, saepissime cum instrumentis musicis a pictoribus repraesentari solet. Attributa eius sunt organum vel violina, gladius (attributum martyrii) et rosa.
Alia
Est in ecclesia collegiata Beronensi inscriptio de martyrio sanctae Caeciliae. Refert praefectum Almachium quondam Caeciliam cremari iussisse. Cum non contigisset, praefectus denuo eam occidere iussit. At illa non potuit occideri. Quam ob rem semiviva relicta est.
Bibliographia
Quentin, H. 1910. Cécile (sainte). In: Dictionnaire d’Archéologie chrétienne et de Liturgie, 2 (2).
Iulius Gilliéron
Iulius Gilliéron (natus in pagi Bernae vico La Neuveville 21 Decembris 1854; mortuus in pagi Bernae vico Ligerz 24 Aprilis 1926) fuit illustris sermonum peritus Helveticus. Clarissimum opus eius est Atlas linguistique de la France inter annos 1902 et 1910 editum.
Chavela Vargas
Chavela Vargas (nata in San Joaquín de Flores die 17 Aprilis 1919; mortua in Mexici urbe Cuernavaca die 5 Augusti 2012) fuit cantrix Orae Opulentae.
Montrabot
Montrabot  est commune 85 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Napoleo Iosephus Carolus Paulus Bonaparte
Napoleo Iosephus Carolus Paulus (Francice Napoléon Joseph Charles Paul, saepe etiam Plon-Plon vocatus) Bonaparte (natus die 9 Septembris 1822 Tergestis, mortuus 17 Martii 1891 Romae) vir publicus ac dux militum Francicus erat.
Familia
Napoleo Iosephus Carolus Paulus Bonaparte filius secundus Hieronymi Bonaparte, fratris Napoleonis I imperatoris Francorum et regis Westphaliae atque Catharinae filiae Friderici I regis Virtembergiae erat. Ad usque annum 1856, cum Napoleo Eugenius Ludovicus Bonaparte natus esset, etiam heres imperii fuit. Ipse anno 1859 Mariam Clothildam, filiam Victorii Emmanuelis II regis Sardiniae in matrimonium duxit. Habuerunt tres liberos:
Cursus honorum
Napoleo Iosephus Carolus Paulus Bonaparte in exilio parentum natus annis 1837 - 1840 in exercitu Virtembergiae militavit. Anno 1848 legatus in Concilium Nationale Franciae electus est. Cum Napoleo III rerum potitus esset et Secundum Imperium Francicum proclamavisset, anno 1852 generalis exercitus Francici atque senator factus est. In expeditione Francica ad Bellum Crimaeanum "Plon-Plon" tertiam divisionem duxit, in Proelio Almae fortiter certavit, sed tum controversiam habuit cum generali de Canrobert et in patriam revertebat. Anno 1858/59 administer Agerii atque coloniarum fuit. Tum Bello altero de libertate Italica interfuit. Anno 1865 gratiam Napoleonis III amisit, cum oratione "imperium liberale" postulavisset, et e vita publica se recessit. Postquam Imperium Secundum anno 1870 finem habuit, Plon-Plon anno 1871 legatus ad consilium generalis Corsicae, anno 1876 etiam legatus ad parlamentum Francicum electus est. Anno 1879, post mortem "Napoleonis IV", filii Napoleonis III, nunc Plonplon princeps novus heres Imperii Francici se gerebat. Sed "Napoleo IV" ex testamento huius filium Napoleonem Victorem Hieronymum Fridericum Bonaparte Napoleonem V heredem destinavit. Anno 1883 brevi tempore incarceratus est, quod suffragium de imperio restituto postulaverat et anno 1886 lege exsilii promulgata cum ceteris heredibus solii Francicis patriam relinquere coactus est. Annos ultimos in Helvetia vixit atque in itinero Romae mortuus est.
Venizel
Venizel est commune Francicum 1'345 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Thaumatibis gigantea
Thaumatibis gigantea, sola species in Thaumatibide, genere monotypico, est avis vadens subfamiliae Threskiornithinarum. Endemica est in Cambodia septentrionali, quamquam paucae singulae in Laotia meridiana extrema habitant, et una in Yok Đôn National Park Vietnamiae nuper visa est.
Bedous
Bedous est commune 530 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Thaumatibis gigantea
Thaumatibis gigantes est avis terrarum humilium, quae in paludinibus, lacubus, fluminibus latis, planitiebus inundatis, silvisque aliquantum apertis fit, necnon in lacunis, stagnis, pratisque aquosis tempestivis in silvis deciduis densioribus. Quae longe est maxima ex threskiornithinis in orbe terrarum. Adulti ab 102 ad 106 cm longi esse dicuntur.
Haec avis in discrimen adducta esse putatur. Et avis civitatis Cambosiae est.
Principatus Plumbinensis
Historia
Principatus anno 1815 a Consilio Vindobonum cessus est et Magno Ducatu Tusciae adiunctus est.
Omey
Omey est commune 245 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Species damno obiecta
Species damno obiecta (Anglice vulnerable species) in biologia est species organismorum quam consociatio internationalis ad naturam conservandam censuit in discrimen fore ut adducatur, nisi res ei minantes releventur.
Benelux
Pactio anno 2008 novo foedere retractata est quod anno 2011 valere coepit. Unio oeconomica Beneluxensis in Unionem Beneluxensem commutata est. Cooperatio nunc inter alia attinet ad mercatum internum, progressum durabilem et iustitiam resque internas.
Benelux habet officium communem proprietatis intellectualis protegendae Hagae et secretariatum curiamque  Bruxellis.
29 Septembris
29 Septembris dies 272ª anni est (273ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 93 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem tertium Kalendas Octobres, quod a.d. III Kal. Oct. abbreviatur.
Theophilus Hansen
Theophilus Eduardus Hansen, ab anno 1884 in Austria Freiherr von Hansen (natus Hafniae die 13 Iulii 1813; mortuus Vindobonae die 17 Februarii 1891) fuit architectus Danicus qui multos annos in Austria operam dedit.
Pinacotheca
Aedificia a Theophilo Hansen designata:
Lancaster Comitatus (Pennsilvania)
Lancaster Comitatus (Anglice:  Lancaster County) est Pennsilvaniae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 470658 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Lancaster, die 10 Maii 1729  creatus est. In hoc comitatu octava pars incolarum (accurate 13.1 %) haud Anglice domu loquitur. Vigesima pars (5.58%) incolarum huius comitatus, ad gentem Amish pertinens, lingua Deitsch aut lingua Theodisca aut lingua Neerlandensi loquuntur.
Montpinchon
Montpinchon  est commune 557 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Tancredus (rex Siciliae)
Tancredus (natus anno 1138; mortuus die 20 Februarii 1194) fuit dux exercituum, comes Lyciensis, deinde rex Siciliae, successor Guillelmo II. In matrimonium duxit Sibyllam, sororem comitis Ricardi de Acerra. Ioannam Guillelmi vidam, Ricardi regis Angliae sororem, captivam tenuit.
Henricus rex Germanus imperatorisque filius imperatorque futurus, qui uxorem habuit Constantiam Guillelmi filiam, successionem sibi vindicavit.
Abbatia Cluniacensis
Abbatia Cluniacensis erat monasterium benedictinorum in Burgundia situm, die 11 Septembris 910 a duce Aquitaniae conditum. Abbatialis ecclesia, saeculo 11 ac 12 modo Romanico aedificata, maxima fuit orbis terrarum ecclesia medii aevii. Hodie partim delapidata iuxta oppidum Cluniacum visitatur praefecturae Araris et Ligeris in Francia.
De abbatia condita potestate saeculari libera
Abbatia Cluniacensis Benedictinorum anno 910 a Guilelmo I duce Aquitaniae et comite Maconensi condita est. Dux Guilelmus abbatiae et exemptionem et immunitatem concessit. Ipsum monasterium in papae patrocinium acceptum est. Guilelmus primo abbate nominato monachis licentiam posteros abbates eligendi permisit. His tribus libertatibus, exemptione, immunitate et libera abbatum electione, quaeque saeculo decimo res nova, abbatia maxime effloruit. Praeterea regula Benedicti in strictam partem accepta abatia Cluniacensis fons reformationis Cluniacensis factus est: Florentissimis rebus fere 1.500 monasteria cum fere 20.000 monachorum ad Congregationem Cluniacensem pertinebant.
Opus Dei
Liturgia in monasterio priores partes obtinuit, exclamatione Memento mori! de vanitate mundi monitum est. Divinum Officium et numerus psalmorum magis magisque crescebat. Sub Hugone abbate quisque monachus cottidie 215 psalmos recitavit, etsi in regula Benedicti tantum 37 praescribuntur. Tempore ad operam carente conversi in monasterium arccessiti sunt. Tamen victus minus opera conversorum quam mercedulis ac vectigalibus agricolarum, qui in monasterii latifundiis vivebant, parti sunt.
Procuratio pauperum
Praeter liturgiam procuratio pauperum magni momenti erat. Primo tempore erant duodecim habitationes pauperibus, qui una cum monachis in monasterio vivebant, destinatae, postea duodeviginti. Cum debitum officium operum misericordiae faciendi ex evangelio deductum est, tum Cluniaci procuratio pauperum cum memoria mortuorum coniuncta paulatim opes monasterii superavit: Die, quo abbas mortuus est, per saecula duodeni pauperes cibo iuti sunt, quo simplex monachus, minime unus. Petrus Venerabilis demum anno 1140, ne cottidie plus quam 50 partes dispensarentur, statuit timens, ne bona monasterii exhaurirentur. Ad hoc venit procuratio peregrinorum, pro quibus usque ad 2000 lectorum provisa erant.
A culmine usque ad interitum
Abbatia Cluniacensis annis 927 - 1156 a quinque abbatibus magnae auctoritatis recta est, quibus imperatores, reges, papae consilio utebantur. Ut vita monastica secundum regulam Benedicti ageretur observabant, libertatem defendebant. Mox "Ordo Cluniacensis", "Congregatio Cluniacensis" vel "Cluniacensis ecclesia" multis monasteriis se abbatiae Cluniacensi adiungentibus orta est. Abbas Hugo quasi "abbas universalis" egit.
Post quintum abbatem, Petrum Venerabilem, cuius tempore Bernardus Claraevallensis novum ordinem Cisterciensem propagavit, saeculo 12 medio descensus coepit. Splendor evanuit, vis oeconomica decrevit. Saeculo 13 medio abbatia in dicionem regis Francici venit, ab anno 1515 abbates a rege nominati sunt. Bellis Hugenotorum abbatia 1562 et 1574 devastata est. Saeculo 17 Richelieu et Mazarin dignitate abbatis Cluniacensis (1635–1642 et 1642–1661) ornati reditus pecuniae sumpserunt neque munere abbatis fungebantur: Monasterium commendatarium factum est.
Gallica revolutione abbatia anno 1790 clausa, 1793 litterae combustae sunt. 1798 vendita, ex 1801 in lapicidinarum usum ad vias sternendas et domus aedificandas versa est. 1862 id, quod restat, in praesidium publicum positum est.
Abbatia etiam Lutetiae domum habuit. Anno 1330 abbas Petrus II aedificia pertinentia ad antiquas thermas Cluniacenses tunc maxime destructas emit, ut domicilium pararet abbatibus, cum negotia eis in urbe agenda erant. Nostris temporibus illud palatium olim Cluniacense Museum nationale medii aevi (Francogallice "'Musée national du Moyen Âge") est, quod usque ad annum 1980 "Musée de Cluny" nominatum erat.
8937 Gassan
8937 , olim designationibus 1997 AK19, 1950 NS, 1978 VU12, 1988 OQ, et 1989 YA8 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Tomimaru Okuni, astronomo apud Observatorium Astronomicum Civile Nanyo versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8937 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sinus Heroopoliticus
Sinus Heroopoliticus sive Heroopolites (Palaeograece: ), quem Arabes خليج السويس Ḫalīǧ as-Suwais i.e. "Sinum Suesiensem" appellant, est ramus Maris Rubri ad occidentalem Paeninsulae Sinaiticae partem situs. Ibi et Clysma urbs sita est.
Ménilles
Ménilles est commune Francicum 1'737 incolarum (anno 2019) praefecturae Eburae in regione boreali et occidentali Normannia (ante 2016 Normannia Superiore).
Aydius
Aydius  est commune 102 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Guillelmus II (rex Siciliae)
Guillelmus II Bonus (natus anno 1153; mortuus die 11 Novembris 1189), filius Guillelmi I, fuit, patre die 7 Maii 1166 mortuo, rex Siciliae. In matrimonium duxit Ioannam filiam regis Anglici Henrici II. Consiliarios, qui familiares appellabantur, habuit Gualterum archiepiscopum Panormitanum, Matheum, magistrum notarium, ab anno 1169 vicecancellarium atque Ricardum episcopum Syracusanum et ab anno 1183 archiepiscopum Messanensem. Ricardo ad sedem Messanensem translato Bartholomaeus, frater Gualterii ac Agrigentinus episcopus, collegio familiarorum adscriptus est.
Monumentum exigere curavit praeclarissimum: monasterium ecclesiamque Montis Regalis iuxta Panormum. Opere perfecto ecclesia mense Augusti 1176 in festivitate assumptionis beatae Mariae Virginis in praesentia regis dedicata est, monasterium 1183 a Lucio III papa in archiepiscopatum erectum est.
Paci Venetiis anno 1177 inter imperatorem Fridericum et papam Alexandrum III conclusae rex Siciliae se et regnum suum associavit.
Guillelmo mortuo Tancredus comes Lyciensis regnum arripuit. Henricus rex Germanus imperatorisque filius, qui uxorem habuit Constantiam Guillelmi filiam, successionem sibi vindicavit.
Willelmum formam authenticam nominis fuisse ex chartis latinis originalibus sigillis quoque patet, graeca vero documenta Γουλιάλμον exhibent.
Cosae
Geographia
Municipium in Valle Telina situm.
Thomas Hauardus
Thomas Hauardus (Anglice: Thomas Howard) (1473 – 25 Augusti 1554) fuit dux Norfolciae et frater Elisabethae Hauardae (matris Annae Bolenae reginae Angliae).
Montmartin-sur-Mer
Montmartin-sur-Mer  est commune 1292 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Laboratorium Scientificum Martianum
Laboratorium Scientificum Martianum (Anglice Mars Science Laboratory) est propositum NASAE cuius gratia astronomi noscere volunt si planeta Mars hodie aut olim vitam excipere potet aut potuit die 26 Novembris 2011 emmissum est. Die 6 Augusti 2012 inter hoc propositum prosperum vehiculum, quod  „Curiosity“ appellatur, in Martia superficie descendit.
Periodica Latina
Multa periodica Latine conscripta sunt, olim et nunc. Ecce exempla:
Petrus Bembus
Petrus Bembus Italiane Pietro Bembo (Venetiae die 20 Maii 1470 natus; Romae die 18 Ianuarii 1547 obiit) fuit illustris scriptor, theorista litterarum, humanista ac cardinalis Italicus.
Opera
Bembus opera et Latine et Italiane scripsit:
Vénérolles
Vénérolles est commune Francicum 221 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Olizy
Olizy est commune 145 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Matronae in regione Campania et Arduenna.
Les aventures de Télémaque
Les aventures de Télémaque est fabula ad iuvenes educandos concepta Francogallice a scriptore Fenelone anno 1699 divulgata; est historia vitae et rerum gestarum Telemachi Ulixis filii, antehac praecipue ex Odyssea noti.
E fabula oritur usus nominis "Mentor" sensu communi ("tutor, consiliarius"). Persona enim Mentor (cuius formam in Odyssea gerit dea Athena) plenius a Fenelone in Les aventures de Télémaque evolvitur.
Oratione soluta scripta, hexametris a Stephano Bernardo-Viel Latine et Russice a Basilio Trediacovensi versa est.
Elisabetha Bolena
Elisabetha Bolena:
Senatus Romanus
Senatus Romanus fuit comitium veterrimum civitatis, institutum aetate Regni Romani et spatium Rei Publicae Principatus que obdurans. Verbum Senatus crescit a radice eadem sicut senex; Senatus igitur interpretationem veluti “concilium senium” determinat.
Conditus
Fabulae antiquae narrant Romulum senatum sibi consulendi causa statuisse. Concepit copiam senatorum pristinorum ex patribus divitissimis civitatis, centum ad numerum, de quibus verbum patricius defluit. Anno 509 a.C. Lucius Iunius Brutus qui regem ultimum Tarquinium Superbum Roma exegit et Rem Publicam instituit, numerum senatorum a centum ad trecentos auxit. Dicti autem sunt idem a Bruto conscripti esse, quam ob rem patres et conscripti, vel patres conscripti in aetate aurea Latinitatis appellabantur.
Auctoritas
Cives Romani duos in ordines, patricios et plebes, tributi sunt. Populus qui familiis priscis senatoriis aetatis Regni Romani non delapsus est plebem constituit. Regibus priscis ex urbe expulsis, imperium monarchiae in populum delatum est. Comitia Centuriata Comitiaque Populi Tributa imprimis imperium tenuerunt; annis cedentibus Concilium Plebis plus imperii propter Concertationem Ordinum potitum est. Contitutio Romana non sinebat ut Senatus iura leges edicta promulgaret antequam aliquae comitia rem consuluisset. Concensus comitiorum vel concilii plebis potestatem iuribus legibus edictis dabat. Comitiis concilioque plebis non modo ius rogationis delatum est sed etiam magistratus Romanos eligendi - haec potestas senatui data non est.
Senatus tamen aliquantam auctoritatem possidebat. Pro urbe legatos Romanos mittebat et nuntios peregrinos accipiebat; constituebat procuratores ad agros publicos administrandos; proconsules propraetores duces adoptabat; pecunias publicas ex provinciis colligebat. Senatus etiam qualem potestatem tenuit ut senatus consultum ultimum actuaret ad dictatorem in temporibus discriminis confirmandum, quo magis Res Publica servanda foret. Tali in discrime oportuit dictator faceret id quod meditaretur ut Res Publica servanda foret, usque ad cives interficiendos sine iudicio.
Corporatio Senatus Romani
Singuli momento fere trecenti senatores exstabant dum Res Publica aetate classica valebat. Quique magistratus scilicet quaestores aediles praetores consules ad dignitatem senatus accesserunt; fieri autem poterat ut senator dignitate spoliaretur, si quod censor ratus est senatorem fecisse contra mores solemnes. Fieri quoque poterat ut aliquis senator factus sit si censor eum ad dignitatem advocaverit; ac rarius factum est hoc eventum. Ideo senatus a familiis ratis nobilioribus, quae cursum honorum saepe consequebantur, actus est.
Senatus per Rei Publicae Ruinam
Re Publica per saeculum ante Christi natum aegrotante, partes exstiterunt quae se direxerunt in duas classes: Optimates vel Bonoroum qui nobilitatem diligebant, ac Populares qui plebi favebat. Optimates duxerunt Lucius Cornelius Sulla Felix, Gnaeus Pompeius Magnus, Marcus Tullius Cicero, Marcus Porcius Cato Uticensis, etiam plures. Populares duxerunt Gaius Marius, Gaius Iulius Caesar, Marcus Antonius Creticus, Publius Clodius Pulcher, plures quoque. Inter Optimates Popularesque concertatio frequenter erumpebant, quare violentia dissidium ac bella civilia hoc saeculo imperaverunt. Bellum inter Iulium Caesarem et Pompeium Magnum, ex senatu crescens, demum Rem Publicam saepsit ut aetas Imperii Romani denique facta sit.
Vices Curae
Cum consules invicem mensium senatui praesiderent, princeps senatus qui longissime decore emeritus esset maioritati congressuum quotidianorum praeerat. Cum ambo consules ab urbe abessent propter bellum vel aliam causam, magistratus honoratissimus, praetor urbanus plerumque, senatui praeerat. Loquendi ordo per quem senatores sibi adfabantur resessus est secundum senioritatem; quo exemplo si duo paris loci adloquendo studerint, de consuetudine patricius praeter plebeianum talem honorem conceperit.
Mores Antiqui
Spatium conferendi infinitum erat; cum consensus eminenter aestimaretur saepe senatores conferebant ne classis dessidens scissionem faceret. Adsuetudine vel voce vel manu divisiones curiae ostensae sunt; gravioribus de rebus divisio ostensa sit per separationem ipsorum aliquot in gregibus. Quaedam copia senatorum oportuit ut negotia fieret quin senatus convenire posset; nobis posteritas numerum ipsum non conservat. Senatus in decurias, utraque a patricio ducta, divisus est, donec trecenti patricii in senatu permanerent; Re Publica occidente haec condicio dilapsa est. Senatores ab mercatura perficiendo interdicti sunt et siti modo negotia georgica fuerunt; quibus autem censores senatoresque alii frequenter conivebant.
Habitus
Ab initio Rei Publicae unus quisque senator gerere anulum ferreum adsolitus est; postmodo autem Bellis Punicis consuetudo ita mutata est ut ipsi anulum aureum gesserint. Tantum ad modum tunicam albam purpuraque clavam utrobique lateribus gesserunt. Senator pedarius (ut dictum est, senator iunior qui numquam imperium tenuerat) togam virilem, puram ac sine clavo, gerere solitus est, donec idem qui magistratum curulem gereret togam praetextam supra demonstratam. Simili quoque modo cuncti senatores alutas rubras, quibus firmacula lunata magistratibus senioribus dignitatis curulis addita sunt, gesserunt.
Equites et Liberi Senatorum
Usque ad annum 123 a.C.n. cuncti senatores munera militaria implentes simul equites fuerunt; quo anno Gaius Sempronius Gracchus senatum duos ordines secavit et Ordinem Equestrium fundavit. Mercatura equitibus interdicta non erat, quod sinebat equites ordinem Romae divitissimum fieri. Incrementabiliter equites sic prodierunt ut institutiones civitatis dominati forent. Filii etiam senatorum in ordine equestrium conscripti sunt ac signa officiorum senatoria adsciverunt; pueri liberi iuvenes tunicas praetextas gerebant dum togam virilem quindecimum circa annum sumpserunt.
Exitium Senatus
Gaius Iulius Caesar, cum dictator factus sit, numerum senatorum ad nongentos auxit, quibus ex adsumptis delegit cives Latinos Italicos que ac suos qui fidelitatem per bella civilia ei continuerint. Cum potestas Optimatum decreverit quem ad modum cupiebat Caesar, numquam aestimatio senatus tam minime emarcuit ut omnino disparuerit sua ab parte. Reliquia suae partis per imperium perstitit; potentiam autem priscam numquam resumpsit. Ultima consulta senatus posteritati perscripti, quae occasu imperii occidentalis superfuerunt, mandatum ad binos legatos ad curiam imperialem Constantinopolitanam imperatoris Tiberii Constantini annis 578 et 580 dimittendos. Alter senatus qui permulta saecula sic nomine ne etiamsi magnitudine remansit, Constantinopoli a Constantino Magno constitutus.
Ayherre
Ayherre  est commune 956 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.
Ménesqueville
Ménesqueville est commune Francicum 440 incolarum (anno 2011) praefecturae Eburae in regione boreali Normannia Superiore.
Threskiornis
Threskiornis est genus Threskiornithidarum subfamiliae Threskiornithinarum. Endemici sunt in calidioribus Mundi Veteris regionibus in Asia meridiana, Australasia, et Africa sub-Saharana. Fetura fit in coloniis, ubi nidos ramulorum in arboribus fruticibusve faciunt, ac duo, tria, vel quattuor ova ponunt. Inveniuntur in locis uliginosis paludinosis, ubi piscibus, ranis, crustaceis, insectisque vescuntur.
Descriptio
Threskiornithes adulti plerumque sunt 75 cm longi, plumis albis, capite calvo, colloque et cruribus nigris. Rostrum est crassum et decurvatum. Sexus sunt similes, sed iunioribus sunt colla albiora et pluma obscurior. Threskiornis spinicollis ab aliis speciebus variat ob partes superiores obscuras, et in Carphibide (Jameson, 1835), genere distincto, nomine Carphibide spinicolli aliquando ponitur. Multi Australiani Threskiornithes gallos vasorum appellant quia vexatores videntur.
Thuès-Entre-Valls
Thuès-Entre-Valls (Catalane Toès i Entrevalls) est parvum commune Francicum 31 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Eduardus Frankland
Eduardus Frankland (natus die 18 Ianuarii 1825 in Catterall comitatus Lancastriensis; mortuus die 9 Augusti 1899 in Golaa, Gudbrandsdalen, Norvegiae) fuit chemicus Anglicus. Butano invento, celeber est.
Marcus Veyrat
Marcus Veyrat (Annecii die 8 Maii 1950 natus) est illustris coquus Francicus.