cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Schönewörde
Historia
Schönewörde 1318 nomine Sconenworden primo in actis descriptum est. Tum ad Fuldense coenobium pertinuit. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1933 ad circulum Gifhorn pertinet. Ab anno 1946 Schönewörde pars Saxoniae Inferioris est.
Sansac-de-Marmiesse
Sansac-de-Marmiesse est commune 1277 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Toulouse-le-Château
Toulouse-le-Château est commune 211 incolarum (anno 2009) praefecturae Iurae in Franciae orientalis regione Libero comitatu.
Ludovicus Albertus Lacalle
Ludovicus Albertus, vulgo Luis Alberto Lacalle de Herrera (natus in urbe Montis Videi die 13 Iulii 1941), alumnus Universitatis Rei Publicae, est iuris consultus, causidicus, politicus factionis nationalis. Deputatus rei publicae, i.e. legatus ad parlamentum, ab anno 1971 ad 1973 meruit. Fuit praeses rei publicae Uruguaiae, seriei praesidum trigesimus sextus, a die 1 Martii 1990 usque ad eundem diem anni 1995.
Filius eius Ludovicus Albertus Lacalle Pou praeses ab anno 2020 meret.
Aretas Brooks Fleming
Aretas Brooks Fleming (natus Fairmont in Virginia Occidentali die 15 Octobris 1839; ibidem mortuus die 13 Octobris 1923), causidicus fuit atque politicorum vir peritus Americanus factionis Democraticae, qui ab anno 1890 usque ad annum 1893 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
8133 Takanochoei
8133 , olim designationibus 1977 DX3, 1983 GD1, 1985 UF6, 1990 QK18, 1990 SU18, et 1994 ED1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Hiroki Kosai et Kiichirō Furukawa, astronomis apud Observatorium Astronomicum Tokii (Statio Kiso) versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8133 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Magna Pisanica
Magna Pisanica (Croatice: Velika Pisanica) est oppidum et municipium Croatiae, in Regione Bellovariensi-Bilogorensi situm. Incolunt municipium 2 151 (ab anno 2001). Incolae Pisanicenses appellantur.
Fons sapientiae
"Fons sapientiae" incipit bulla qua papa Gregorius IX, Reate degens die 3 Iulii 1234, canonizationem Dominici Oxomensis decrevit, testimoniis usus relationis iuridicae Bononiae factae et epistulae authenticae Tolosanorum.
Marcus Terentius Varro Lucullus
Marcus Terentius Varro Lucullus (natus 116 a.C.n., mortuus 55 a.C.n.), minor natu frater notioris Lucii Licinii Luculli, defensor Lucii Cornelii Sullae et consul anno 73 a.C.n. fuit. Ut proconsul Macedoniae anno 72 a.C.n., Vesos in Thracia vicit et ad Danubium litusque Occidentale Maris Nigri processit. Urbem Apolloniam ibi vi cepit et diripuit ː e qua colosseam Apollinis statuam, Calamidis opus, Romam transportavit atque in Capitolio dedicavit. Etiam paulo in Tertio Bello Servili implicatus est.
Nomen et Gens
Natus Romae ut Marcus Licinius Lucullus, postmodo adoptatus est ab obscuro Marco Terentio Varrone (non scholaris). Propter adoptionem, nomen officiale eius, ut positum in scripturis, M(arcus) Terentius M(arci) f(ilius) Varro Lucullus factum est. Is saepe in scripturis M. Lucullus seu simpliciter Lucullus appellatus est. Appianus appellando eo Lucullus in Bella Civilia 1.120 multos historicos inplicavit, quia putaverunt Appianum scribere de notiore fratre eius, Lucio Licinio Lucullo.
Marcus Lucullus natura gentis plebicae, Liciniorum, fuit. Nepos consulis (151 a.C.n.) Lucii Licinii Luculli fuit. Pater eius, Lucius Licinius Lucullus, praeturam (104 a.C.n.) adsecutus erat et copiis prosperis praesederat in Lucania Siciliaque inter Secundum Bellum Servile antequam anno 101 a.C.n. peculatus convictus est. Per matrem, Caeciliam Metellam Calvam, duobus notissimis viris aetatis suae est cognatus. Lucius Cornelius Sulla, dictator, filiam sororis matris M. Luculli, Caeciliam Metellam Dalmaticam ut tertiam uxorem in matrimonium duxit. Socius firmus Sullae, Pontifex Maximus et consul anni (80 a.C.n.) Quintus Caecilius Metellus Pius, fuit M. Luculli consobrinus, filius Quinti Caecilii Metelli Numidici, avunculi sui.
Fontienne
Fontienne  est commune Francicum 132 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Pyla Nicaeensium
Pyla Nicaeensium (Francice  Peille) est commune 2289 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Gaius Servilius P.f. Ahala
Gaius Servilius P.f. Structus Ahala (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus origine patricia saeculi quinti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Gaius anno 408 a.C.n. tribunus militum consulari potestate electus est. Collegae eius Gaius Iulius Sp.f. Iullus atque Publius Cornelius A.f. Cossus etiam patricii fuerunt. Quod Aequi et Volsci tum Romanis bellum intulerunt, Publius Cornelius M.f. Rutilus Cossus dictator nominatus, Ahala tribunus eius magister equitum factus est.
Anno 407 a.C.n. iterum tribunus militum electus est. Tum Gnaeus vel Num. Fabius Vibulanus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Gaius Valerius L.f. Potitus Volusus eius collegae fuerunt. Tum cum Veientibus de pace agebatur, in Volscis clades accepta est.
Anno 402 tribunus III erat et cum eo Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Lucius Verginius L.f. Tricostus Esquilinus, Quintus Sulpicius Ser.f. Camerinus Cornutus, Aulus Manlius A.f. Vulso Capitolinus, Manius Sergius L.f. Fidenas. Tum bellum in Veios continuatum, Anxur oppidum ab hostibus expugnata, bellum adventu repentino Capenatium et Faliscorum extentum est. Propter cladem ob controversias inter tribunos acceptam sententia fuit, ut statim novi tribuni eligendi essent, quod etiam constitutum est.
Sapor
Sapor est gustus naturalis et proprius pomorum, holerum, carnium, fungorum aliorumque edulium. Caseus, qui iucunde sapit, saporem iucundum habet, et piscis, qui mare sapit, saporem marinum habet. Sapor et gustatus non idem est. Eadem est enim inter gustatum et saporem differentia, quae generaliter inter sensus et sensibilia est. Sapor est, qui sua vi propria in alimentis exstat. Quem sensum obiectivum melli ingenitum Marcus Tullius Cicero ita describit: "Ut enim mel, etsi dulcissimum est, suo tamen proprio genere saporis, non comparatione cum aliis dulce esse sentitur." Eandem sapiendi vim in pomis tempore maturatum Ovidius describit: "[Tempus,] ne sint tristi poma sapore, cavet." Interdum gustus eodem sensu adhibetur, sicut apud Cornelium Celsum legimus: "Adtrahaturque spiritu is sucus, donec in ore gustus [= sapor] eius sentiatur."
An sapores similibus contrariisve discernamus philosophi Graeci antiqui differebant. Anaxagoras (saeculo V a.C.n.) contrariis: "id enim quod calore frigoreve par sit neque calefacere, neque refrigerare; neque vero dulce acidumve per ea ipsa cognosci, sed frigidum per calidum, potabile per salsum, dulce per acidum secundum cuiusque defectum (ista enim omnia in nobis adesse) ... omnem vero sensum coniunctum esse cum dolore ... omne enim dissimile tangendo incommodum affert".
Numerum saporum alii aliter recensuerunt. Inter primos, qui de hac re scripserint, Menestor (eodem fere saeculo) sapores infinitos exstitisse scripserit si iterum doxographiam Theophrasti accipimus. Huic fortasse coaevus Empedocles multa de sensu, pauca de sapore cecinit, sed quattuor sapores nominavit, videlicet dulcem, amarum, acidum, pungentem, qui secundum similitudines in corpora humana suscipiuntur:
Iulius Maria Sanguinetti
Iulius Maria, vulgo Julio María Sanguinetti Coirolo (natus in urbe Montis Videi die 6 Ianuarii 1936), alumnus Universitatis Rei Publicae, est iuris consultus, diurnarius, politicus. Deputatus rei publicae, i.e. legatus ad parlamentum, a die 15 Februarii 1963 ad 27 Iunii 1973, multo tardius senator rei publicae a die 15 Februarii 2005 ad eundem diem anni 2010. Minister commercii a die 15 Septembris 1969 ad 2 Aprilis 1971, minister eruditionis breviter a die 1 Martii 1972 ad 27 Octobris eiusdem anni meruit. Fuit bis praeses rei publicae Uruguaiae a die 1 Martii 1985 usque ad eundem diem anni 1990 et a die 1 Martii 1995 usque ad eundem diem anni 2000.
Raphael Addiego Bruno
Raphael Iosephus Addiego Bruno (natus in Salti, Hispanice; Salto, die 23 Februarii 1923; mortuus die 20 Februarii 2014), iuris consultus et causidicus, fuit etiam ut Curia Supremae Iustitiae (Suprema Corte de Justicia) Praeses breviter accurate 17 dies praeses ad interim rei publicae Uruguaiae anno 1985.
Sapor
Plato (voce Timaei) χυμούς seu sapores permultos exstitisse censuit quorum typos e mixturis aquosis derivatos quattuor nominat, οἶνος vinum, ἐλαιηρὸν εἶδος genus oleosum, μέλι mel, ὀπός sucus; mox genera saporum septem enumerat, στρυφνά acerba, αὐστηρά austera, πικρά amara, ἁλυκά salsa, δριμέα acra, ὀξύ acidum, γλυκύ dulce. A Theophrasto sapores septem enumerantur: γλυκύς dulcis, λιπαρός pinguis, πικρός amarus, αὐστηρός austerus, δριμύς acer, ὀξύς acidus, στρυφνός acerbus, dubitante octavus ἁλμυρός salsus, repugnante nonus decimusque οἰνώδης vinosus et γαλακτώδης lacteus. Ille enim, sicut Plato, interdum alimentis obrussis utitur ad sapores definiendos, e.g. de fructibus scribens:
Eruditi Sanscrite scribentes sex sapores enumerare solent, videlicet madhura dulcis, lavaṇa salsus, kaśaya acerbus, amla acidus, kaṭu acer, tikta amarus.
Salins (Mons Celtorum)
Salins est commune 158 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia.
Sapor
Apud Sinas quinque sapores enumerantur, qui sunt 酸 suān amarus, 苦 kǔ acer, 甜 tián dulcis, 辣 là pungens vel 熱 rè calidus, 咸 xián salsus. Enumeratio iam abhinc duo milia ducentos annos reperitur in Veribus autumnisque domini Lü, a Lü Buwei editis: ibi philosophica de arte coquinaria dissertatio ad coquum mythicum Yi Yin attribuitur. Eodem aevo liber Laocius ait per paradoxum asceticum: 五味令人口爽 wǔ wèi lìng rén kǒu shuǎng "Quinque sapores os hebetant"; in Traditio Zuo suadetur indoles hominum per harmoniam aut dissonantiam quinque saporum mutari. Coqui autem provinciae Sichuanensis sextum saporem 麻 má "torporentem" addunt, ab aromate eorum indigena zanthoxylo effectum, cum sapore pungenti aequilibrem (麻辣 má là).
Europaeorum recentiorum Brillat-Savarin sapores infinitos esse agnovit; plurimi autem aut quattuor accipiunt aut (osmazomo vel umami addito) quinque.
Corgnac-sur-l'Isle
Corgnac-sur-l'Isle est commune Francicum 797 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Gulielmus Alexander MacCorkle
Gulielmus Alexander MacCorkle (natus in Lexington Virginiae die 7 Maii 1857; mortuus in Charleston  Virginiae Occidentalis die 24 Septembris 1930), magister et causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1893 usque ad annum 1897 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Ulmaceae
Ulmaceae sunt familia plantarum florentium quae ulmos, zelkovas, et alias plantas comprehendit. Membra familiae late distribuuntur per septentrionalem zonam temperatam, et sparsam alibi habent distributionem praeter Australasiam.
Familia olim Celtes comprehendit, sed investigatio ab Angiosperm Phylogeny Group facta monstrat hoc genus in cognata Cannabaceae familia recte poni. Circumscriptio in taxobox data est circumscriptio a P. Stevens in situ Missouri Botanical Garden Angiosperm Phylogeny suasa, et data habet ex indice familiarum generumque plantarum vascularium a Royal Botanic Gardens, Kew facto. Aliae classificationes genus Ampeloceram quoque comprehendunt.
Descriptio
Familia est copia arborum fruticumque sempervirentium vel deciduorum substantiá mucosá in foliorum corticisque textili praeditorum.
Folia usitate sunt alterna in caulibus. Laminae foliorum sunt simplices, marginibus integribus vel varie dentatis, et saepe basem asymmetricam habent. Flores sunt parvi, vel bisexuales vel unisexuales. Fructus est samara indehiscens, nux, vel drupa.
Usus
Genus Ulmus materiam magni momenti praebet, plerumque pro supellice, et Ulmus rubra est planta medicinalis, pro demulcenti corticis interioris proprietate nota. Planera aquatica etiam est species quae materiam praebet. Planera, Ulmus, et Zelkova ut arbores ornamentales ponuntur.
Balaena (genus)
Balaena est genus mammalium Cetaceorum. In lingua Latina antiqua balaena sensum latiorem habebat (confer Anglicum whale, Francogallicum baleine, etc.), de quo vide paginam quae est Balaena.
Balaena genus monotypum habetur, quia una sola species eius exstat, Balaena mysticetus. Antea saepe in uno genere cum Eubalaena comprehendebatur.
Carolina Vetus
Carolina Vetus (alia nomina: Carolina Antiqua ) (Finnice: Kokkola; IPA: [ˈkɔkːɔlɑ], Suecice: Karleby; IPA: [ˈkɑːrlɛˌbyː]) est urbs Finniae, regionis Ostrobothniae Centralis, ergo in provincia Finnia Occidentale, circiter 36 500 incolarum.
Finnicum
Kokko est modus Finnice dicere "ignis" vel "Haliaeetos albicilla". -la suffixum, locum indicans. Ita Kokkola est "Locus ignis" vel "Locus Haliaeeti albicillae".
Suecicum
Ante 1 Ianuarii, 1977, nomen Suecice fuit Gamlakarelby quando oppidum Carolina Vetus et municipium Karelby unita sint. Gamla significat Suecice "vetus", karel "virum" vel "rusticum" et -by "vicum". Ergo (Gamla)karelby significat "vicum (veterem) viri/rustici"
Mouilly
Mouilly est commune Francicum 105 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Publius Cornelius M.f. Rutilus Cossus
Publius Cornelius M.f. Rutilus Cossus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus origine patricia saeculi quinti a.C.n. fuit.
Cursus honorum
Anno 408 a.C.n. Cornelius dictator nominatus est, quod Aequi et Volsci tum Romanis bellum intulerunt. Gaius Servilius P.f. Ahala tribunus militum consulari potestate magister equitum eius factus est. Anno 406 ipse tribunus militum electus est. Tum bellum contra Veios et Volscos renovatum est.
Bellum Caucasium
Bellum Caucasium (ab anno 1817 aut 1829 ad annum 1864) fuit bellum inter Imperium Russicum et varias gentes sub Imamatu Caucasi septentrionalis foederatas, ab incursione exercitus Russici inceptum, adiunctione harum regionarum montanarum finitum.
Ineunte saeculo XIX Imperium Russicum iam Regnum Kartli-Kakheti (unum ex regnorum Georgianorum) adiunxerat (1801–1810), ac nonnullos khanatus Transcaucios (Atropatenicos) (1805–1813). Nihilominus, inter terras nuper acquisitas et Russiam terrae iacebant gentium montanarum plerumque Islamicarum, quae fidelitatem in Russiam iuraverunt, sed de facto liberae erant. Hae gentes, deinde a Šamil ductae, vehementer cum exercitu Russico pugnaverunt. Post victoriam Russicam, aliquot centena milia Circassiae incolarum ex patria fugerunt aut fugati sunt.
Faucon-du-Caire
Faucon-du-Caire  est commune Francicum 57 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Gradisca (discretiva)
Gradisca potest:
Index deorum Graecorum cum paribus deis Romanis Etruscisque
Index deorum Graecorum cum paribus deis Romanis Etruscisque est tabula qua dei Graeci, dei Etrusci, dei Romani inter se pares conscripti sunt.
Mythologia Romana, Graeca, et Etrusca omnino valde instincta inter se sunt, et hic index solum intellegi oportet ut fere rudis descriptio de his deis sit. Sequitur ratio deorum plurime inter se congruentium. Nota bene mythographos multos collationes et a veteribus et a viris doctis recentibus factas reicere.
La Coquille
La Coquille  est commune Francicum 1'345 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Aillières-Beauvoir
Aillières-Beauvoir est commune 222 incolarum (anno 2008) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris.
Congregatio Christiana in Brasilia
Congregatio Christiana in Brasilia (Lusitanice Congregação Cristã no Brasil) est motus religiosus familiae pentecostalis anno 1910 in Sancto Paulo ab Italiano Aloisio Francescon (1866-1964) conditus.
Francescon venit in Brasiliam e Sicago Illinoesiae (CFA) ad evangelium inter Italianos migrantes precandum. Postea Francescon ecclesiam suam Valdensem reliquit quia credebat baptismum per immersionem in aqua fidelium. .
Oxford Dictionary of National Biography
Oxford Dictionary of National Biography est lexicon biographicum Britannicum, ab Oxford University Press anno 2004 editum. Primum anno 1885 a Smith, Elder & Co. editum est, sub titulo Dictionary of National Biography. De vitis hominum Britannorum sensu lato tractat, e.g. sunt commentationes de hominibus Britanniae Romanae, Tredecim Coloniarum Americae, Indiae, et ceterarum quondam coloniarum.
Hermannus Guido Kump
Hermannus Guido Kump (natus in Capon Springs Virginiae Occidentalis die 31 Octobris 1877; mortuus in Elkins  Virginiae Occidentalis die 14 Februarii 1962), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1933 usque ad annum 1937 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Auvillars
Auvillars est commune 222 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Pégomas
Pégomas est commune 6438 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Morley (Mosa)
Morley est commune Francicum 203 incolarum (anno 2012) praefecturae Mosa in regione orientali Lotharingia (a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia).
Antonius Tàpies
Antonius Tàpies (Barcinone die 13 Decembris 1923 natus; ibidem mortuus die 6 Februarii 2012) fuit pictor et sculptor Catalaunicus.
Georgius Pacheco Areco
Georgius Pacheco Areco (natus in Montevideo die 9 Aprilis 1920; ibidem mortuus die 29 Iulii 1998) politicus, fuit etiam praeses rei publicae Uruguaiae a die 6 Decembris 1967 usque ad diem 1 Martii 1972.
Bergantinum
Bergantinum (alia nomina: Castrum Brigantinum ) (Italiane: Bergantino; Venetice: Bergantin) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm. Incolae Bergantinenses appellantur.
Castrucium Castracani Antelminellorum
Castrucium Castracani seu Castrucium Castracani Antelminellorum (natus Lucae, die 29 Martii 1281 – mortuus Lucae, die 3 Septembris 1328) fuit praeclarus dux italicus.
Salernum (Francia)
Salernum (Francogallice Salers) est commune 364 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Cantalini in regione Arvernia. Hic et in agris circumiacentibus conficitur caseus Salernensis et Cantalinus.
Ioannes Iacobus Cornwell
Ioannes Iacobus Cornwell (natus in Pennsboro Virginiae Occidentalis die 11 Iulii 1867; mortuus in Cumberland Terrae Mariae die 8 Septembris 1953), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1917 usque ad annum 1921 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Aemilia Lepida
Aemilia Lepida (nata circa annum 3 a.C.n.) fuit proneptis Augusti imperatoris.
Filia maior Iuliae minoris et Lucii Aemilii Paulli in pueritia consobrino Claudio, posteriori imperatori, desponsata est. Quae desponsatio soluta est, cum mater eius anno 8 in odium venit, quod rem cum Decimo Silano, fratre Marci Iunii Silani, habuisset.
In vicem eius paulo post Marco Iunio Silano Torquato nupsit. Liberi eorum fuerunt:
De morte Aemiliae Lepidae nihil notum est. Liberi nepotesque paene omnes Agrippina minore et Nerone auctoribus interfecti sunt, quod posteri Augusti sibi periculo esse potuissent.
Timor specificus
Timor specificus, vel fortasse phobia propria, est quilibet multorum morborum anxietatis qui ex timore absurdo vel rationis experte qui ad res vel condiciones expositas spectat oritur. Evenit ut persona adfecta contactum cum rebus vel condicionibus et, in casibus severis, ullam mentionem vel depictionem earum vitare soleat. Timor revera vitam quotidianam valde debilitare potest. Timor vel anxietas a praesentia vel exspectatione rei vel condicionis specificae effici potest. Homo in rem incidens timefactus saepe indicia timoris ostendit vel incommodum exprimit. Res in nonnullis casibus impetum pavoris efficere potest. In plurimis adultis, homo intellegere potest quod timor est rationis expers, sed nihilominus se in difficili anxietatis temperatae experientur. Itaque, haec condicio eius ingenia et adeo salutem physicam magnopere imminuere potest
Epidemiologia
Doctrina evolutionaria arguit infantes et pueros evolvere timores specificos qui se nocere possunt, ergo phobiae eos faciunt ut pericula agnoscant. Usitatissimus morbus consociatus in pueris timorem specificum patentibus est alius anxietatis morbus. Quamquam comorbiditas in pueris timores specificos patentibus saepe videtur, minus esse solet quam in aliis anxietatis morbis solet. Initium usitate est inter septem et novem annos natos. Timores specifici aetate ulla fieri possunt, sed cacumen tangere videntur inter decem et tredecim annos natos.
Genera timorum propriorum
Apud quartam Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders editionem, timores in has categorias generales digeri possunt:
Diagnosis
Praecipuae indiciorum diagnosticorum timorum specificorum in DSM-IV-TR proprietates:
Iaroslaus Hašek
Iaroslaus vulgo Jaroslav Hašek (natus 30 Aprilis 1883 Pragae, mortuus 3 Ianuarii 1923 Lipnice nad Sázavou prope Brodam Germanicam) fuit scriptor et diurnarius Bohemicus, particeps Bello pancosmico primo et Bello Civili Russico, ubique terrarum notus ob narrationem de Francisco Švejk milite fideli.
Vita
Filius magistri primum gymnasium frequentavit unde autem patre anno 1896 mortuo abiit. Tiro factus est in aromatopolio Pragensi Kokoška; cum post unum annum dimitteretur scholam commercialem novam adiit absolutorio scholastico recipiendo. Annos XVII natus carmina atque narrationes itinerum edidit, quae usque annum 1903 praesertim in diario "Národní listy" apparebant. Anno 1902 munus in taberna argentaria Slavia assumpsit, quod absentiis non legitimis autem perdidit. Tunc incohatus est cursus honorum litterarius. Anno 1904 se aggregavit anarchistis Bohemicis, qui in definitione hodierna politice extremam partem sinistram fovebant. Interdum rixatum est cum vigilibus publicis et anno 1907 moderator periodici "Komuna" factus est. Quando autem anno 1908 Iarmilam Mayerová ductitare voluit, anarchismo valdedixit.
Annis inter 1908 et 1911 diversis periodicis textus satiricos edendos dedit, e.g. "Kopřivy" sive "Karikatury". Genus eius scribendi valde ab aliis differebat quippe qui ex industria sermonem vulgarem atque asperum uberrime adhibebat. Itaque a contemporaneis elegantiarum arbitris prorsus neglectus est, qui opuscula eius inferna putabant. Hašek ipse manuscripta vix curavit quoad relectionem errorum typographicorum evitandorum.
Anno 1910 redactor periodici specialis de bestiis "Svět zvířat" factus est, quod notum fecit bestiario excogitato. Pulicis cuiusdam inventio inaudita multos peritos excitavit et Hašek vel commercium epistulare cum doctis totius mundi colebat. Neque horruit ante descriptionem psittacorum ebriorum et consilia dedit de bona lycanthroporum tractatione. Tantopere mentiens dimissionem passus est et canibus educandis daturus: pretii augendi caussa canibus, quos furatus erat, stemmata genealogica ficta attribuit.
Cum aliis Factionem progressus moderati legibus non obstantibus condidit, cuius sodales anno 1911 methodos factionum aliarum ludibrio habebant et modum in satiricum commentariis augebant. In orationibus in caupona Pragensi ''Kravin" habiitis in nomine collegarum postulavit e.g. cives sapientes progressionem lentiorem praeferentes, servitutis renovationem, atriensium publicationem, aquaria portabilia pro omnibus.
Anno 1912 natus est filius Ricardus Hašek.
Primo bello mundano in manipulo peditum pro gravione de Czibulka nominato in aciebus orientalibus serviebat. Libenter et sine ulla defensione se Russis tradidit. . Captivus membrum Legionis Bohemoslovacae factus est antequam Exercitum Rubrum intraret. Commissarius politicus Factionis Communisticae Unionis Sovieticae ex anno 1918 adhaesit. Anno 1920 autem cum uxore altera Russica Pragam revenit sine divortio ab uxore prima legitima. Ilico operam dare coepit in opere suo magno conficiendo de Milite Švejk quae mythistoria in serie septimanali imaginibus Iosephi Lada aucta vulgata est. Constat fabulam Milesiam eam philosophicam numquam terminatam esse. Namque auctor phthisi pulmonali et alcoholismo graviter laborabat. Aetate annorum undequadraginta tantum naturae concessit.
Opus magnum annis 1920 ineuntibus Aemilius Arthurus Longen in scaenis produci iussit. Anno 1927 Maximilianus Brod et Ioannes Reimann scriptores drama confecerunt quod ornatore scaenario Georgio Grosz et scaenarum moderatore Ervino Piscator editum est. Partes militis tunc egit Gualterius Plathe cui maxime plausum est. Mythistoria est omnis divisa in partes quattuor; in initio autem ultimi argumentum interrumpitur morte scriptoris praecoci. Eius sodalis Carolus Vaněk tomos duos porro pepigit, qui longe aliter ac primum volumen originale eventum mediocrem habuerunt. Saepe autem argumentum et in pelliculis et in dramatibus radiophonicis et in scaenis immortale factum est.
Magna Trnovitica
Magna Trnovitica (Croatice: Velika Trnovitica) est oppidum et municipium Croatiae, in Regione Bellovariensi-Bilogorensi situm. Incolunt municipium 1 661 (ab anno 2001). Incolae Trnoviticenses appellantur.
Opio (Alpes Maritimae)
Opio est commune 2123 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Connezac
Connezac  est commune Francicum 79 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Penates
Penates sunt dei, qui salutem domus et familiae custodiunt. Ab Aenea ex Troia in Latium importati sunt.
Aurora (discretiva)
Aurora haec dissimilia significat:
Apiologia
Apiologia (ab apis + Graeco -λογία 'studium') est scientificum apium melliferarum studium, subdisciplina melittologiae, quae ipsa est pars entomologiae. Apes melliferae saepe grex investigationis eliguntur ut quaestionibus de evolutione systematum socialium respondeant.
Homerus Adams Holt
Homerus Adams Holt (natus in Lewisburg die 1 Martii 1898; mortuus in Charleston  die 16 Ianuarii 1975), causidicus, fuit politicorum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1937 usque ad annum 1941 Virginiae Occidentalis gubernator fuit.
Apiologia
Nomina coniuncta
Melittologia est studium omnium anthophilorum, quae plus quam 17 000 specierum sunt. Apicologia est oecologia apium melliferarum. Apidologia, nomen litteris variis scriptum, extra Hemisphaerium Occidentale plerumque adhibetur, praecipue in Europa, aliquando invicem cum melittologia.
Faucon-de-Barcelonnette
Faucon-de-Barcelonnette  est commune Francicum 303 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Diadumenianus
Marcus Opellius Diadumenianus (natus die 14 Septembris 208 - obiit aestate anni 218), filius imperatoris Romani Macrini, fuit etiam breviter imperator cum nomine Marcus Opellius Antoninus Diadumenianus, sed paulo post ab Elagabalo eversus et necatus est.
Les Authieux-sur-Calonne
Les Authieux-sur-Calonne est commune 293 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Hudson flumen
Hudson flumen per Novum Eboracum, civitatem Civitatum Foederatarum, in Oceanum Atlanticum effluit. Urbs Novum Eboracum insulaque Longa ad fluminis ostia iacent. Flumen nomen Henrici Hudson, exploratoris Anglici, fert.
Carolina Nova
Carolina Nova seu Neo-Carolina (Finnice: Uusikaarlepyy, Suecice: Nykarleby) est urbs in Finnia circiter 7 400 incolarum.
Neo-Carolina condita est a Gustavo II Adolpho. Anno 1975 Neo-Carolina augescebat, communia Munsala et Jeppo enim in eam posita sunt. Lingua et officialis et usitatissima est Suecica (qua 90.5% incolarum anno 2001 loquuntur ). Lingua altera est Finnica (qua 8% incolarum loquuntur). Sita est Neo-Carolina in regione Ostrobothnia, provincia Finnia Occidentali et stat ad litus Sinus Bothnici.
Spectacula nonnulla Neo-Carolinae sunt Ecclesia Sanctae Brigittae, Kuddnäs Museum, Museum Neo-Carolinense, Museum Historiae apud Jeppo et Ferrivia Neo-Carolinensis.
Estoublon
Estoublon  est commune Francicum 466 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Les Mujouls
Les Mujouls est commune 56 incolarum (anno 2006) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Transitus Montis Longobardorum
Transitus Montis Longobardorum (seu Alpes Bardonis, deinde Cis Apennini, hodie Transitus Cisae) (Italiane: Passo della Cisa est transitus in Apenninis ubi terra est 1041 metrorum altitudinis, inter Tusciam (Massa-Carraria) et Aemiliam (Provincia Parmensis).
Clodius Albinus
Decimus Clodius Septimius Albinus aut simpliciter Clodius Albinus (natus circa annum 150; mortuus die 19 Februarii 197 Lugduni) fuit usurpator qui contra imperatorem Romanum Septimium Severum ab anno 195 usque ad mortem regnavit.
Vita privata
Clodius Albinus ordine senatorio natus cursum honorum militarem coepit. Nihil certi de ea re novimus, quamquam Historia Augusta (in "Vita Clodii Albini") multa, sed omnia ficta, narravit. Eum consulem suffectum circa annum 187 fuisse verisimile est. Sed certe anno 191 ad usque 193 legatus Augusti pro praetore Britanniae fuit.
Imperator
Paulo post 9 Aprilis 193 a Septimio Severo Caesar factus est, ut Clodius Albinus eum contra Pescennium Nigrum adiuvaret. Anno 194 cum Septimio Severo etiam consulatum gessit. Cum Decembri 195 Septimio Severo auctore senatus eum hostem declaravit, homines 15 Decembris in Circo Maximo contra bellum civilem demonstraverunt. Aut 195 exeunte aut 196 ineunte Clodius Albinus se in Britannia Augustum declaravit. Anno 197, postquam pugna apud Lugdunum victus est, se ipsum necavit. Cum eo uxor Asella et duo filii necati sunt.
Aigueperse (Podium Dumiatis)
Aigueperse est commune Francicum 2'630 incolarum (anno 2012) praefecturae Podii Dumiatis in regione Arvernia.
Franciscus de La Rochefoucauld
Franciscus VI Dux de La Rochefoucauld (Lutetiae die 15 Septembris 1613 natus; ibidem die 17 Martii 1680 mortuus) fuit illustris scriptor et moralista Francicus qui inter alia aphorismorum suorum notus est; aestimationem sui superbiam positivam putans de libero arbitrio et vanitate humana scripsit.
Les Authieux-Papion
Les Authieux-Papion est commune 58 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Franciscus de La Rochefoucauld
Vita
Princeps Marcillac - ita ei nomen usque mortem patris, ducis Francisci V, fuerat - mox tirocinium militare posuit. Tum ei rixae contra Richelaeum et Mazarinum impactae sunt. Amasius fuit ducissae formosae de Longueville quae femina eum reconciliavit cum curia, Mazarino defuncto.
Hinc ingeniositas eius efflorebat, quem mulieres celebres perquam magnificabant atque diligebant (Madeleine de Souvré, Maria de Rohan-Montbazon, Maria de Rabutin-Chantal et ante omnes Maria Magdalena de La Fayette). Opus eius »Mémoires« imaginem temporis sui valde captantem reddit, quamvis in memorialibus conficiendis auxiliatum sit. Editum est prima vice Agrippinae anno 1662.
Maxime autem notum est opus »Réflexions ou Sentences et maximes morales«, quod saepius titulum brevius portat i.e. »Maximes«. Sententiae istae nonnumquam paradoxae, satura atque realismo acri divites, egoismum atque hedonismum personant. Omnino mores bonos sub fucosae superstitionis mantello volubiliter atque ingeniose negant genere scribendi sobrio adhibito. Inde Francogalli id opus vere et iure classicum esse putant. Scriptor ipse quinquies edidit opus suum »Maximes«, primum anno 1665; versio amplissima aphorismis DIV editio anno 1678 in lucem est prolata. Sed liber praetitulatus »Oeuvres inédites de Larochefoucauld« editus est a Barthélemy anno 1863 revera tantummodo variationes pusillas offert.
Innocentius VIII
Innocentius VIII  (natus, Ioannes Baptista Cybo anno 1432 Genuae; obiit die 25 Iulii 1492), papa catholicus episcopus Romanus a die 29 Augusti 1484 erat.
Vita
Ioannes Baptista filius fuit Aranonis Cibò et Teodorinae da Mare. Et pater et filius nobilibus Anjou serviebant. Ioannes a papa Paulo II anno 1467 episcopus Savi Oppidi Alpini, a papa Sixto IV anno 1472 episcopus Melphictae atque insequenti anno Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae factus est. Nec divitiis neque ingenio insignis cursum honorum meruit moribus suis comibus et arte blandiendi. Prolem suam numerosam e femina quadam Neapolitana partam nequaquam dissimulans scopus factus est multorum epigrammaton salsorum.
Ita de Ioanne Baptista Cybo scriptum est: “octo nocens pueros genuit, totidemque puellas; hunc merito poterit dicere Roma patrem”
Ioannes Baptista Cybo res divinas et etiam electionem pontificatus mercatus est quasi proficiscens in vestigiis Sixti IV praecessoris sui.
Pontificatus
29 Augusti 1484 papa a cardinalibus corruptis creatus est. 5 Decembris eiusdem anni bullam contra maleficas promulgavit. Caeremoniarius ei meruit Iohannes Burchardus.
Sepulcrum
Eius sepulcrum ab Antonio Pollaiuolo elaboratum unum atque unicum e vetere in novam Sancti Petri basilicam Vaticanam tralatum est. Numquam ante statua papae mortui ut regis vel imperatoris in throno sedentis visa est.
Innocentius VIII in litteratura
Satiras Sixti IV aut "Xysti", et heredis eius Innocentii VIII aut "Cibo", sic scripsit Marullus. Poeta praetendit Innocentium octo filios et octo filias genuisse:
8134 Minin
8134 , olim designationibus 1978 SQ7 et 1996 HL23 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Ludmila Žuravlëva, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. In honorem Cosmae Minin, ducis popularis Russici, nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8134 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
29 Ianuarii
XXIX. Januarii, sive 29 Januarii dies undetrigesimus est anni gregoriani. 336 (CCCXXXVI) dies (sive 337 (CCCXXXVII) annis bisextis) manent. Dies novi anni est secundum calendarium Iulianum.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem quartum Kalendas Februarias, quae verba a.d. IV Kal. Feb. abbreviantur.
Nammekon (civitas)
Nammèkôn fuit civitas inter eas quas Britanni, Birmania anno 1886 debellata, in provincia Civitatum Karenni includerunt; sub imperio Birmanorum civitati Bawlake tributaria fuit. Haec civitas superficiem habuit 50 milium passuum quadratorum, incolas (anno 1892) fere 3 000. Praepositus ab eodem anno fuit myoza Hkun Pya. Caput civitatis fuit vicus Nammèkôn. Anno 1947 territorium in singulam Civitatem Karenni Birmaniae independentis inclusum est.
Herodianus
Herodianus (Graece ) fuit scriptor Graecus saeculi III, qui de indole et rebus gestis imperatorum Romanorum ab anno 180 usque ad annum 238 disseruit.
De vita eius nihil scimus nisi quod ipse de se in opere suo scripsit. Ibi lib. I cap. 2 promittit: "Quas res post Marci finem ego per omnem vitam meam vidi et audivi (sunt etiam quibus in officiis tam imperialibus quam publicis interfui) eas descripsi;" lib. I cap. 15 de ludis imperatoris Commodi Circensibus dicit: "quot res in imaginibus miraveramus, tot hoc anno vidimus"; lib. 2 cap. 15 se narraturum "res a multis imperatoribus per septuaginta annos gestas" praetendit. Ab his textibus creditur Herodianum circa annum 180 natum esse, anno 192 Romae moravisse, usque ad annum 250 vivisse.
Conne-de-Labarde
Conne-de-Labarde  est commune Francicum 231 incolarum (anno 2011) praefecturae Duranii in regione Aquitania.
Boscarium
Boscarium (alia nomina: Bosarum) (Italiane: Bosaro; Venetice: Bosaro) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm.
Universitas Philippinarum
Universitas Philippinarum, (Anglice University of the Philippines, Philippinice Unibersidad ng Pilipinas), est universitas nationis in Republica Philippinarum quae in anno 1908 constituit. Nunc systema universitatum cum septem membris et uno collegio independenti est.
Gnaeus Cornelius P.f. Cossus
Gnaeus Cornelius P.f. Cossus (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus origine patricia saeculi quinti a.C.n. fuit.
Somalilandia
Somalilandia (Anglice Somaliland scil. "terra Somalica") est regio Somalica quae se ab anno 1991 civitas sui iure putat, quamquam aliae civitates eam non agnoscunt. Usque ad annum 1960, cum nam Somalia Britannica cum Somalia Italiana in novam civitatem liberam Somalicam contributa est, haec regio ad Somaliam Britannicam pertinebat.
Gnaeus Cornelius P.f. Cossus
Cursus honorum
Cossus anno 406 a.C.n. primum tribunus militum consulari potestate erat. Tum bellum contra Veios et Volscos renovatum est. Eo anno Publius Cornelius M.f. Rutilus Cossus, Lucius Valerius L.f. Potitus, Numerius (vel Gnaeus) Fabius M.f. Ambustus sui collegae erant.
Universitas Philippinarum
Facultates
Universitas facultates habet, quae sunt:
Somalilandia
Somalilandiae caput est urbs Hargeysa. Praeses huius civitatis ab anno 2010 est Ahmed Mohammed Mahamoud Silanyo.
Gnaeus Cornelius P.f. Cossus
Cursus honorum
Anno 404 iterum tribunus electus est, tum cum eo creati sunt: Spurius Nautius Rutilus, Gaius Valerius L.f. Potitus Volusus, Manius Sergius L.f. Fidenas, Publius Cornelius M.f. Maluginensis, Kaeso Fabius M.f. Ambustus. Eo anno Artena oppidum Volscorum oppugnata atque capta est.
Anno 401 a.C.n. Cossus tribunus militum III creatus est. Collegae eius tum Lucius Valerius L.f. Potitus, Manius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Kaeso Fabius M.f. Ambustus, Lucius Iulius L.f. Iullus Marcus Furius Camillusque erant. Tum cum collegis bellum contra Veios, Capenam, Falerios atque in Volscos gerebant.
Matthaeus Mansfield Neely
Matthaeus Mansfield Neely (natus in Doddridge County Virginiae Occidentalis die 9 Novembris 1874; Vasingtoniae mortuus die 18 Ianuarii 1958), causidicus, fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1941 usque ad annum 1945 Virginiae Occidentalis gubernator fuit. Praeterea Neely sive in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum populi sive postea in senatu Virginiae Occidentalis legatus fuit.
Il Divo (pellicula)
Il Divo (scilicet Latine Divus) est pellicula Italiana a Paulo Sorrentino ducta et anno 2008 edita quae rerum politicarum periti Iulii Andreotti res gestas enarrat secundum theoriam quae putat mafiam eo maximis beneficiis devincta fuisse, quamquam usque ad hodie iudices hoc denegaverunt. In hac pellicula hi histriones agunt:
Molendinetum (Alpes Maritimae)
Molendinetum (Francice Moulinet) est commune 223 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.
Marcus Iunius Brutus (tribunus plebis)
Marcus Iunius Brutus (mortuus 77 a.C.n.) erat tribunus plebis anno 83 a.C.n. ac postea socius Marci Aemilii Lepidi in popularium seditione anni 78/77 a.C.n. Iussu Pompei necatus est.
Mausoleum Augusti
Mausoleum Augusti (Italiane Mausoleo di Augusto) in Campo Martio Romae situm est locus funeribus destinatus anno 29 a.C.n. ab Augusto imperatore erectus, quo post eum etiam complures successores, propinqui et alii primores Romae antiquae sepulti sunt.
Marcus Iunius Brutus (tribunus plebis)
De gente
Nobili Iuniorum gente ortus Marcus Iunius Brutus Serviliam, filiam Quinti Servilii Caepionis, uxorem duxit e qua filium genuit qui postea Idibus Martiis dictatorem Gaium Iulium Caesarem occidit. Per matrem Liviam illa Servilia soror uterina Catonis Uticensis erat cuius filia postea uxor Bruti filii fuit. Bruto patre mortuo Brutus filius a fratre matris Serviliae, Quinto Servilio Caepione nomine, adoptatus est, unde Marcus Iunius Brutus Caepio nominabatur.
Mausoleum Augusti
Anno 1926 effossiones coeptae sunt. Inter annos 1936-1938 monumentum patefactum est, visi autem non potest.
Marcus Iunius Brutus (tribunus plebis)
De cursu honorum
Quae caedes apud multos Pompeio opprobrio fuit. Cur enim Brutum deditum sustulit ? Fortasse quia ita senatus consultum ultimum interpretabatur. Fortasse etiam quia Sullanus dux ita agere instigante dictatore consueverat : iam enim Papirium Carbonem in Sicilia et Domitium Ahenobarbum in Africa, popularium duces, simili modo necari iusserat. Postea quoque Perpernam in Hispania captivum anno 72 a.C.n. interfecit.
Origo Constantini imperatoris
Origo Constantini imperatoris est vita brevis imperatoris Romani Constantini I ab auctore cuiusdam incognito saeculo V scripta.
Huius libelli Henricus Valesius anno 1636 editionem confecit et in editione principe Ammiani Marcellini inseruit, una cum chronico brevissimo (auctore alio quodam) regum Odovacaris et Theoderici quod in eodem codice manu scripto reppererat. Duo libelli sub nomine "Excerpta Valesiana" seu "Anonymus Valesianus" cogniti sunt.
Werbach
Werbach  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'335 incolarum (anno 2012).
Esparron-de-Verdon
Esparron-de-Verdon  est commune Francicum 429 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Entrevennes
Entrevennes  est commune Francicum 171 incolarum (anno 2020) praefecturae Alpium Provinciae Superioris in regione Provincia et Alpis.
Aegaeum Boreale (regio Graeciae)
Unitates regionales
Aegaeum Boreale in quinque "Unitates regionales" (Περιφερειακή Ενότητα) divisum est, quae certum numerum legatorum in consilium regionale demittunt, sed vi politica carent:
Aeneis
Aeneis (Aeneidis vel Aeneidos, f.) est Publii Vergilii Maronis magnum praeclarumque opus, unum optimorum operum litterarum Latinarum et universarum.
Aeneis poema heroicum, sive epicum, ab Aenea Troiano, Veneris Anchisaeque filio, Priami genero, nomen habet: non quod acta illius omnia comprehendat, sed unum inter omnia praecipuum, scilicet regnum in Italia constitutum. Scripta est a Virgilio in gratiam, tum Romanae totius gentis, tum familiae imprimis Iuliae, quae originem referebat suam ad Iulum sive Ascanium, Aeneae filium ex Creusa, Priami filia. In hanc porro familiam adscitus a Iulio Caesare avunculo fuerat Octavianus, tunc rerum potens, atque Aegypto subacta, Marco Antonio et Cleopatra interfectis, unus orbis Romani dominus. Scribi coepta est, a.U.c. 724 exeunte, Vergilii 40, Octaviani 33 (id est, anno 31 a.C.n.), cum Octavianus in Asia non longe ab Euphrate hiemaret; atque ita Virgilius post adhibitam Georgicis extremam manum, continuo animum Aeneidi videtur applicuisse, et in ea annos, ut habet Servius, undecim collocasse, quot ab eo tempore ad mortem Virgilii omnino numerantur. Secutus est Virgilius, ut in Bucolicis Theocritum et in Georgicis Hesiodum, ita in Aeneide Homerum, cuius Odysseam sex prioribus libris, Iliadem sex posterioribus, expressit.
Liber I
Propositione et invocatione praemissis, narratio incipit a septimo Aeneae profectionis anno, quo tempore, Troianis e Sicilia in Italiam solventibus, Iuno tempestatem excitat conciliato sibi Aeolo. Cohibet tempestatem Neptunus. Naves Aeneae septem in portum Africae se recipiunt, ceteris aliis alio disiectis. Venus apud Iovem de filii calamitate queritur. Solatur eam Iuppiter, praedicta Aeneae eiusque posteritatis futura felicitate. Mittitur Mercurius, qui Carthaginensium animos Troianis placabiles reddat. Venus, specie venatricis sumpta, occurrit Aeneae, regionem Achate comite exploranti. Indicataque Didonis et regionis conditione, utrumque nebula septum Carthaginem dimittit. Illic Aeneas, templum ingressus, primum in belli Troiani picturas incidit, deinde in Didonem, et in socios, quos fluctibus oppressos putaverat, Didone supplicantes. Dat se in conspectum Aeneas. A regina benigne excipitur. Accersitur per Achatem Ascanius, cuius in locum dolo Veneris Cupido suggeritur, ut Aeneae amorem erga Didonem instillet. Abeunt omnes in conclave ad convivium.
Liber II
Narrat Didoni Aeneas Troiani excidii seriem extremumque discrimen. Graeci decennali bello paene fracti, dolo capere urbem constituunt. Fugam simulant; circa Tenedum insulam latent; equum abietis materie confectum relinquunt in castris, refertum Achaeorum principibus; qui in urbem Troiam, per fraudem Sinonis, cui fidem exitium Laocoontis faciebat, inducitur. Noctu reserata eius alvo Graeci erumpunt. Admissoque exercitu, Troiam ferro et igni populantur. Somnio ab Hectore admonetur Aeneas ut fuga sibi consulat, sed ille, cum ducat vitam pro patria amittere honestius quam fuga se morti subripere, coacta manu, agmine facto. Graecos aliquot caedit. Sumptisque eorum armis, propter simillimam hostium formam, suorum telis fere obruitur. At vastata regia, Priamo Pyrrhi manu interfecto, Aeneas domum revertitur, Anchisae patri sacra Penatesque committit, eumque suis imponit humeris; et cum Ascanio filio, Creusaque uxore, fugam capit. Mox amissa Creusa cum ex urbe exire conarentur, iter ad eam quaerendam relegit. Occurrit mortuae uxoris umbra, monetque se a Cybele in Phrygia detineri. Reddit ille in montem Idam, et cum sociis mari fugam parat.
Liber IV
Dido amores in Aenean suos Annae sorori aperit. Eiusque consilio animum adiicit ad nuptias Iuno, ut Aeneam ab Italia avertat, agit cum Venere de conciliandis inter utrumque nuptiis. Aeneas ac Dido venatum abeunt, subortaque Iunonis artibus tempestate, confugiunt in antrum. Ibidemque falsum illud infaustumque coniugium perficitur. Iarbas, Gaetulorum rex, Iovis Ammonis filius, Didonis procus, advenam sibi praeferri indignans, apud Iovem graviter queritur. Iupiter, et eius precibus et fatis urgentibus adductus, Mercurium ad Aeneas mittit, qui eum abire in Italiam iubeat. Parat clam Aeneas omnia ad navigationem necessaria; quod suspicata Dido, precibus et lacrumis deterrere eum ab incepto, tum per se, tum per sororem conatur. Aeneas, iterum a Mercurio in somnis admonitus, nocte intempesta vela ventis dedit. Dido doloris impatiens, exstructam simulatione sacri magici pyram conscendens, ipso Aeneae gladio sibi vitam adimit.
Liber V
Aeneas, e Libya in Italiam navigans, deflectere in Siciliam vi tempestatis cogitur; ubi ab Aceste Troiano benevole exceptus;  patri, quem illic superiore anno mors abstulerat, anniversarium celebrat sacrum, ludosque quattuor, cursum navalem, ac pedestrem, caestuum pugnam, sagittarum eiaculationem, quibus addit Ascanius equestrem decursum. Interim Troianae mulieres, Iunonis impulsu, hortatu Iridis, taedio navigationis, incendunt naves; quarum quattuor exuruntur, ceterae immissa a Iove pluvia servantur. Quare suadet Aeneae Nautes, ut avecto secum iuvenum flore, senes ac mulieres in Sicilia relinquat. Firmat id consilium Anchises in somnis. Idemque suadet Aeneae ut appulsus in Italiam adeat Sibyllam; eaque duce descendat ad inferos, ubi posterorum seriem et eventus docebitur. Paret Aeneas patris monitis, et condita in Sicilia urbe Acesta, Neptuno per Venerem conciliato, solvit in Italiam; quo in curso Palinurus navis gubernator dormiens in mare excutitur. Delineatus est hic liber ad exemplum libri Iliad. 23 ubi ludi ab Achille ad tumulum Patrocli celebrantur.