cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ianus
De Iano principiorum deo
"Penes Ianum sunt prima, penes Iovem summa" : sic non tam breviter quam recte de natura illorum deorum dici potuit. Nam in omnibus precibus Ianus primus deorum invocabatur ante ipsum Iovem. Mane ianuas caeli aperiebat ut diem novum nasci sineret - quocirca "Pater matutine" ab Horatio poeta invocatus est. Quot mensibus Kalendis ei sacrificabatur non minus quam Iunoni ("Ianus Iunonius"). Ianuarius mensis a Iano dictus est non quo primus in anno fuisset (nam anno 146 a.C.n. demum a mense ianuario initium cepit annus Romanorum, antea vero a Martio), sed cum ante Numam decem tantum menses annus comprenderet, a martio usque ad decembrem qui, uti nomen indicat, decimus erat, Numa duos menses Ianuarium ac Februarium addidit, ut cum solis cursu annus congrueret: isti duo menses velut transitus ac tamquam ianua inter priorem posterioremque annum fuere (purificationis ritus plurimi mense februario peracti satis demonstrant februarium terminum fuisse antequam annus novus renasceretur). Postea, cum Ianuarius, fortasse ab omine nominis, ut aiunt, primus mensis factus est, tum Quintilis, Sextilis, September, October, November, December non recte nominati fuere: nam quintus, sextus, septimus, etc., non iam erant.
Quippe qui deus nascentium rerum, saepissime Ianus Pater nominatur. Eandem significationem videtur habuisse cognomen Consivius (e conserendo ? quia omnia creavit ?). Antiquitatis eius argumenta maxima haec sunt: in Saliorum carmine memoratur ut "deus divum" nec flamen tamen ei, ut Iovi, fuit, sed rex sacrorum ipse, princeps sacerdotum, cultum eius ministrabat.
De Iano ac Pace Romana
Rex Numa, pacis omni tempore fautor, Ianum in foro Argiletum versus consecrasse dicitur, cuius fores bello apertas, pace autem clausas esse oporteret. Regno eius clausae permansere, postea vero post Primum Bellum Punicum peractum demum (anno 235 a.C.n.) necnon ter sub Caesare Augusto (primum post Actiacam victoriam ac bella civilia desita, anno 29 a.C.n., iterum anno 25 a.C.n. post Cantabricum bellum , tertium anno incerto ) sed brevi tempore denuo aperiebantur: ita sempiterna bella Romanis fuere! Nero imperator quoque, aemulatione inflatus, in asse necnon in sestertio ianuas templi Iani anno 66 clausas expressit cum hac inscriptione: PACE P[opuli] R[omani] TERRA MARIQ[ue] PARTA IANVM CLVSIT. Sed ista mera iactatio fuit imperatoris gloriae nimis cupidi. Mox Vespasianus cum filio Tito post bellum Iudaicum idem fecerunt. Secundo saeculo, imperatores Marcus Aurelius filiusque eius Commodus aedem Iani fortasse cluserunt. Ultima mentio huius ritus sub Gordiano III imperatore medio saeculo tertio facta est. Cum hoc officio fungitur, saepe Ianus Quirinus appellatur, qui deus belli apud Sabinos fuisse traditus est ac postea Romulo  inter deos recepto adsimulatus  est.
Haec ratio postea inventa ac nobis ab Ovidio, necnon postea a Macrobio , quinti saeculi scriptore, tradita est: post Sabinas virgines raptas bello inter Titum Tatium ac Romulum orto, cum Romani iterum atque iterum portam urbis claudere frustra conati essent ac iam fugere coepissent, e Iani templo vim magnam aquae ferventis torrentisque erupisse ac Sabinos iam introeuntes repulisse. Ideo bello ianuae aperiuntur, ut Ianus Romanis auxilio esse possit. Dictae etiam alias ideo aperiri ut populo ad bella profecto reditus in urbem pateret, claudi vero ne qua pax ex urbe fugere posset. Contra in Aeneide Bellum intra ianuas clausum premitur, ne pacem laedere posset, unde Rubens argumentum tabulae pictae sumpsit.
De cultu
Die 9 Ianuarii, id est a.d V Idus Ianuarias, Agonalibus feriis aries Iano a rege sacrorum quotannis immolabatur. Alioquin frugibus deus contentus esse solebat, farre et strue praecipue, vel etiam vino et ture. Quotiens enim aliis deis sacrum fiebat, primus Ianus invocabatur ac munere donabatur.
Post Numam alterum templum accepit: Gaius Duilius consul anni 260 a.C.n. ei templum in foro holitorio dedicavit, quod fortasse cum victoria navali apud Mylas coniunctum erat primo bello punico: nam paulo post asses cum prora et capite Iani apparuerunt. Quod templum ab Augusto restitutum a successore Tiberio denuo dedicatum est anno 17. Duodecim arae ibi positae erant ad duodecim menses anni.
Imperator Domitianus Ianum Quadrifrontem aedificavit quatuor portis ac quattuor vultibus quattuor diversa fora Romana tuentem.
Praeterea apud antiquissimam aram in Ianiculo colebatur et parvum sacrarium ad Tigellum Sororium habebat. Ibi enim duae arae erant, altera Iunoni Sororiae, altera Iano Curiatio cognominato sacra, quae tigno transverso desuper coniunctae erant, ita ut velut portam quandam efficerent. Sub quo tigno instar iugi habito ille Horatius, qui tergeminos Albanos Curiatios vicerat atque, ita imperio patriae Romanae virtute sua parto, sororem postea sponsi mortem lugentem necaverat, de illo homicidio piacularibus sacrificiis purificatus esse dicebatur. Historici moderni putant ibi iuvenes e bello ad civilem vitam redeuntes quotannis Kalendis octobribus sacro ritu antiquitus velut initiatos esse, ut furorem bellicum exuerent atque Quirites fierent. Nam nomen "Curiatius" cum verbis Curia (*coviria) et Quirites cognatum esse videtur. Ita illi iuvenes post bellum in Quiritium numerum transibant (et ipse Ianus non minus Quirinus quam Curiatius appellari solebat).
De Iano ac re nummaria
Medio tertio saeculo a.C.n., praecipui Romanorum nummi Iani effigiem praebebant. In omnibus enim assibus post primum bellum Punicum usque ad Sextum Pompeium, id est usque ad primum saeculum a.C.n. laureatum caput Iani bifrontis ac barbati ex una parte et prora navis ex altera videtur. Illo tempore, as fundamentum totius rei nummariae Romanorum erat ac nummus aeneus maximus. In nummo argenteo ante denarium percusso quoque, quod didrachma verbo Graeco vocabant, quia duas drachmas valebat, ex una parte caput Iani laureati sine barba expressum est, ex altera vero Iuppiter in quadrigis cum inscriptione ROMA. Didrachmum illud inter primum ac secundum bellum punicum argenteus nummus Romanorum fuit. Aureus nummus quoque (rarissimus quidem!) secundo bello bello Punico ineunte percussus effigie Iani signatus est. Ita Ianus deus in nummis velut insigne urbis Romae fuit. Adeo ut scriptores quinti saeculi Ianum ipsum illos nummos percussisse et signandi aeris artem invenisse crediderint. Tempore imperatorum Romanorum rarius in nummis apparet et tantummodo apud septem Augustosː Hadrianus, Antoninus Pius, Commodus, Pertinax, Geta, Gallienus.
Nomen dei Iani idem est atque vocabulum linguae profanae quo designabant aedificium publicum in arcuatae portae figuram aedificatum, quae inter fora et vias urbanas transitum praeberet: plures iani Romae fuerunt, nobilissimus autem "Ianus Medius," ad quem nummularii et argentarii artem suam exercebant, mercatus nummarius et velut "Wall Street" quoddam Romanorum fuit.
Conclusio
Ianus est deus Romanus genuinus, mythologia Graeca incorruptus. Graecis enim deis parentes, coniuges, liberi erant, quorum res gestae in fabulis narrabantur: quae omnia a Graecis Romani sumpserunt. Sed deus Romanus indigena primo vis erat quae officio aliquo fungebatur. Ianus Pater, ut porta, transitu fungebatur, inter diem ac noctem, inter praeteritum et futurum, inter pacem et bellum, inter homines et deos, inter intus et foris, etc. Tertio saeculo a.C.n., maxime quidem floruit cum velut imago urbis Romae in nummis fuit, sed popularis usque ad finem imperii Romani permansit.
Collegium Mertonense
Collegium Mertonense in Universitate Oxoniensi, primo Merton in comitatu Suthreiae a Waltero, Roffensi episcopo fundatum, postea ab eodem Oxoniam anno 1263 translatum est.
Saeculis tridecimo quattuordecimoque operibus Rogeri Bacon Iohannisque (Duns) Scoti praeclarum erat. Logicae studia in honore erant.
Custodes sociique saepe ad episcopatum promoti sunt.
Capella, quae usque ad undevicesimum saeculum ecclesiae paroechialis Scti. Iohannis Baptistae vice fungebatur, cruciformis concepta est, sed post terrae ad hoc destinatae venundationem litterae T formam accepit. Aula magna portam ferreatam conservat. Platea quadrangularis, quae anglice Mob Quad cognominata est, quattuordecimi saeculi initio aedificata est. Bibliothecam amplissimam continet.
Post litterarum renascentiam socii multi, inter quos Thomas Bodley armiger universitatis bibliothecae restitutor nominandus, se inlustres praestiterunt. Henricus Saville (Iohannis Chrysostomi operum editor) Gulielmus Harvey (sanguinis circulationis principii inventor) custodes insignes erant. Savilius, cuius monumentum antecapellam adornat, sociorum plateam quadrangularem architecturae ordines exhibentem aedificavit.
Bello civili anglico regina Henrietta Maria collegium habitabat. Academiae huius epochae vita quotidiana ab antiquario Antonio à Wood multifarie describitur.
Undevicesimo saeculo Collegium Mertonense motum Oxoniensem a Iohanne Henrico Newman instigatum minime sequebatur. Socii complures quorum Bradley philosophia pollebant. Saeculo exeunte iuvenes opimi Beerbohm ad instar collegium frequentabant. Quinquaginta annis abhinc inter socios Iohannes Ronaldus Reuel Tolkien inveniebatur.
Vicesimo primo saeculo ineunte collegium divitiis, clientela, sociorum scholariumque operibus praeeminet. Alumni plurimi negotiatores, scientiarum naturalium expertes sive telehoraseos productores almam matrem amplissime ditaverunt nexibusque transatlanticis faverunt. Socii triginta octo nationibus oriundi et custos quae sinologa nuper erat, characterem orbi terrestri adaequatum sustinent.
8721 AMOS
8721 , olim designationibus 1996 AO3, 1979 YO1, 1981 AU1, 1986 RA11, et 1986 RQ17 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio AMOS, astronomo apud Observatorium Haleakala versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8721 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Cambiacum
Cambiacum (Italiane: Cambiago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 700 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Incolae Cambiacenses appellantur.
Lingua Croatica
Diffusio et varietates
Lingua Serbocroatica normativa (sicut etiam Lingua Serbica, Bosnica et Croatica) fundamento Štokavicae dialecti (Štokavsko narječje) innititur, sed etiam elementa dialectorum Kajkavicae et Čakavicae comprehendit. Lingua Croatica abecedario Latino scribitur.
Quod lingua Croatica normativa linguis Bosnicae, Montenigrinicae et Serbicae simillima est (ut locutores harum linguarum sermocinando se invicem facile intelligant), multi linguistae (imprimis extra olim Iugoslaviam) has unius varietates linguae esse volunt, quae Serbocroatica appellatur. In civitatibus ex olim Iugoslavia ortis hae linguae distinctae haberi solent.
A lingua Croatica normativa clare diversa est Lingua Croatica Burgenlandia (Croatice: gradišćansko-hrvatski jezik, gradišćanski jezik), quae varietas in Burgenlandia (Austria in usu est et cuius forma normativa dialecto Kajkavica innititur, et Lingua Slavica Molensis, quae multis saeculis ante in Italiam migratus dialecto Štokavica innititur, sed multis verbis Italicis imbuta est.
Saxonia Inferior
Saxonia Inferior est una e sedecim civitatibus Germanicis. Ad Oceanum Fresonicum sita est. Visurgis atque Amisia fluvii civitatem perfluunt et Albis fluvius tangit. Caput est Hannovera. Saxonia Inferior 7 926 000 incolarum anno 2001 habuit. Area civitatis eadem fere est ac regni Hannoverae saeculo undevicesimo, magnitudine 47 616 km².
Lingua Croatica
Diffusio et varietates
Croatice fere 7 000 000 hominum, ut putatur, loquuntur. In censu anni 2001 in Croatia 4 265 081 homines (96,12 % incolarum) se Croatica lingua materna uti dixerunt. Praeterea sunt homines, quibus haec est lingua materna, in Bosnia et Herzegovina inter immigrantes Croaticos in Slovenia et in multis totius orbis terris.
Saxonia Inferior
Historia
Civitas Saxoniae Inferioris post secundum bellum mundanum die 9 Decembris 1946 condita est, cum Britanni, qui tum hanc partem Germaniae occupabant, terras Brunsvicum, Oldenburgum, Schaumburgum-Lippiam atque Borussiam proviniciam Hannoveram in unam civitatem consociarent. Primus praeses ministrorum Hinricus Gulielmus Kopf (SPD) factus est. Anno 1949, Saxonia Inferior civitas Rei Publicae Foederalis Germaniae facta est.
Mysterium fidei
Mysterium fidei est tertia encyclicarum epistularum a Papa Paulo VI scriptarum. Haec encyclica, die 3 Septembris 1965 promulgata, de doctrina et cultu SS. Eucharistiae agit.
Lingua Croatica
Diffusio et varietates
Lingua Croatica est lingua publica Croatiae, una e tribus linguis publicis in Bosnia et Herzegovina et una e sex linguis ex-officialibus in Voivodina in Serbia.
Dialecti linguae Croaticae in tres rami dispertiuntur, qui secundum cuisque formam pronominis interrogativi quid (ča, kaj, što) nominati sunt:
Abecedarium et orthographia
Lingua Abecedario Latino cum quibusdam notis peculiaribus scribitur. Abecedario Croatico sunt 30 litterae:
Litterae q, w, x et y tantum in nominibus originis alinae propriis et interdum in vocibus alienis non integratis apparent. Digrapha dž, lj et nj in abecedario unumquodque tamquam littera singula habentur.
Orthographia linguae Croaticae est phonematica, id est, unumquodque phonema uno ipso graphemate abecedarii exprimitur. Sunt autem excepta multa verba e linguis alienis recepta.
Saxonia Inferior
Administratio
Saxonia Inferior in triginta septem circulos terrestres, quarum una regio Hannovera est, atque octo urbes autonomas dividitur, qui hic perscribuntur.
Collativum commune
Collativum commune est pecunia collecta communi opera hominum inter se ignotorum, qui gregatim opes et capitale per interrete conferunt, ut proposita adiuvent ab aliquo homine hominumve societate suscepta. Quae collatio cuiuslibet generis propositis provehendis fit. Magni momenti sunt inter alia auxilium calamitosorum, donum pro victimis temeritais et morborum, diaria civica, petitiones honoris, suppeditatio pecuniaria sodalitati novae vel parvae facta, et scriptio programmaturae liberae.
La Roque-d'Anthéron
La Roque-d'Anthéron est commune Francicum 5'390 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus et Litore Lazuli.
Emmanuel Rhoides
Emmanuel Rhoides (Graece ; natus die 18 Iunii 1836 Hermupoli; mortuus die 7 Ianuarii 1904 Athenis) fuit scriptor Graecus maximi momenti. Opus eius mythistoria, narrationes, progymnasmata et interpretationes comprehendit.
Milenopolis
Milenopolis (olim Milocca) (Italiane: Milena; Sicule: Milocca / Milena) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 200 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Calatanisiadensi situm. Incolae Milenopolitani appellantur.
Le Puiset-Doré
Le Puiset-Doré  (latine Puiset est Puziacum, Capella Puziatum vel Puterlus, Doré est Doratum vel "Deaurata ) est commune Francicum 1'166 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Sil
Sil (Hispanice: Sil) est flumen Hispaniae, qui aquas in Minium vertet.
Romani antiqui metallica permulta ad Silem aedificaverunt, aurum colendi causa.
Dicitur El Miño lleva la fama y el Sil le da el agua (sc. "Minius famam fert, sed Sil ei aquas dat"), quod dum Minius flumen principale est, Sil est longior et fert magis aquas.
Condat-sur-Ganaveix
Condat-sur-Ganaveix est commune 656 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Ioannes Baptista Kléber
Ioannes Baptista Kléber (natus Argentorati die 9 Martii 1753; necatus est a quodam Soleimanus el-Halaby in Cairo, Aegypto die 14 Iunii 1800) fuit illustris militaris generalis Francicus.
Vita
Die 23 Decembris 1793 Kléber dux militum Rei Publicae Francicae copias fautorum regis in Vendea vicit.
Argentorati maximum forum nomen eius fert.
Thevet-Saint-Julien
Thevet-Saint-Julien  est commune Francicum 460 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Pruillé
Pruillé  est commune Francicum 666 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Marcus Bambacares
Marcus Bambacares (, natus die 10 Maii 1905 in vico Scalii (Σκαλί) urbis Ano Syri in Syro insula; mortuus die 8 Februarii 1972 Nicaeae Atticae), fuit buzucista ac interpres rembetici.
Bibliographia
Marcus Bambacaris - Autobiographia (1978) ((Μάρκος Βαμβακάρης- Αυτοβιογραφία - Εκδ. Παπαζήση), Αthenis. ISBN 960-02-0020-3 (Neograece)
Thizay (Andra)
Thizay  est commune Francicum 257 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Liber sacer
Liber sacer est scriptura, quae inter cultores religionis cuiuspiam maxima auctoritas habetur, et non raro ad divinitatem vel numen refertur. De textibus magicis, mythologicis, exegeticis, divinatoriis, ritualibus, et de precibus et praescriptis tractare potest. Summa textuum unitatem constituens est corpus litterarium.
Variant scribendorum textuum sacrorum adiumenta secundum aetates ac necessitates et traditiones religiosas; exempli gratia, Mesopotamii suos textus sacros, ut notum est, in tabulis argillaceis imprimebant, Aegyptii autem in papyro vel in muris sepulcrorum subterraneorum inscribebant, cum Europaei membranis uterentur.
Liber sacer est corpus textuum, quorum adiumenta in chartone vel charta consistunt. Canon est index et corpus textuum, quorum summa in aetate certa fixa est nec iam mutari potest.
Thanach, Biblia Sacra, Alcoranus textuum corpora canonizata sunt quae hodie in formam libri chartacei redigi vel rationibus electronicis edi solent.
Union Comitatus (Tennesia)
Union Comitatus (Anglice:  Union County) est Tennesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 17808 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs Maynardville, die 3 Ianuarii 1850 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 1.2 %) haud Anglice domu loquitur.
Theophilus Bader
Theophilus Bader (natus familia Iudaica in vico Elisatiae Dambach-la-Ville die 24 Aprilis 1864; mortuus Lutetiae die 16 Martii 1942) fuit mercator et Pantopolii Galeries Lafayette conditor
Cleroidea
Superfamiliae sunt circa 10 000 species in octo familiis:
Stazona
Stazona (Italiane: Stazzona) est oppidum Italiae et municipium, circiter 650 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Stazonenses appellantur.
Flavius Inportunus Iunior
Flavius Inportunus Iunior (natus saeculo 5, mortuus post annum 525) vir publicus Romanus sub regno Theodorici fuit.
Familia
Pater eius Flavius Caecina Decius Maximus Basilius Iunior (consul 480) erat, fratres Flavius Faustus Albinus (consul anni 493), Flavius Avienus Iunior (consul 501) atque Flavius Theodorus (consul 505).
Cursus honorum
Ab anno 498 cum fratre Theodoro Laurentium antipapam contra Symmachum papam adiuvit, cum hic a fratribus Albino et Avieno auxilium accepit. Anno 506 Laurentius depositus est, sed anno 509 Inportunus quasi solacium a Theodorico consul sine collega nominatus est. Hoc anno Importunus, cum ludos consulares celebraret, a factione prasina propter vim cum fratre Theodoro adhibitam accusatus est. Anno 509/511 etiam patricius nominatus est. Anno 525 a rege Theodorico cum Ioanne I papa legatus ad Iustinum I imperatorem missus est poatulaturus leges contra Arianos rescindi.
Patricia Austin
Patricia "Patti" Austin (nata 10 Augusti 1950) est cantrix iazensis Americana.
1889 Pakhmutova
1889 , olim designationibus 1968 BE, 1942 JM, 1966 US, et 1969 JM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh in Observatorio Astrophysico Crimaeae versato repertus est. Ex musicae compositrice Russica Alexandra Pachmutova nominatus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1889 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Sorbum (Bruttium)
Sorbum (alia nomina: Sorbum Sancti Basilii) (Italiane: Sorbo San Basile) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi situm.
Lunda
Lunda vel Lundia (Suecice Lund) est urbs in Scaniae Comitatu Sueciae sita. Urbi anno 2010 erant 82 800 incolarum, ex summa municipali 110 824. Lunda est sedes Municipalitatis Lundensis Comitatus Scaniensis. Est in urbe magna universitas et ecclesia cathedralis.
Aloisius Nunes
Alumnus est scholae iuridicae. Fautor eo tempore factionis communisticae, anno 1968 exilium in Francia petivit ubi apud universitatem Parisiensem studebat inquisitionesque oeconomicas perficiebat. Anno 1979 in patriam rediit. Anno 1992 ad praefecturam urbis Paulopolis vano candidatus est. Deputatus foderalis ab anno 1994, senator a die 1 Februarii 2011 fuit. Minister ab iustitia a die 14 Novembris 2001 ad 3 Aprilis 2002 meruit, praeside Ferdinando Henrico Cardoso. A die 7 Martii 2017 est minister a rebus externis, praeside ad interim Michaele Temer.
Война и мир
Война и мир (Vojna i mir, 'Bellum et pax') est mythistoria magni Russici auctoris Leonis Tolstoj inter annos 1863 et 1869 scripta et anno 1865 edita. Depinxit vitam hominum (plerumque nobilium) in Russia initio saeculi XIX, tempore belli imperii Russici contra copias Napoleonis.
Gavrelle
Gavrelle  est commune Francicum 555 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
La Prévière
La Prévière  est commune Francicum 251 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Patricius Fraley
Patrick Howard Fraley (Anglice Pat Fraley, natus Seattlum die 18 Februarii 1949) est comicus et histrio Americanus.
Van Buren Comitatus (Tennesia)
Van Buren Comitatus (Anglice:  Van Buren County) est Tennesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 5508 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Spencer, die 3 Ianuarii 1840 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 1.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Gaudiempré
Gaudiempré  est commune Francicum 176 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Guerrillero Heroico
Guerrillero Heroico (scilicet Bellator Guerrilla Heroicus) est notissima imago photographica Ernesti "Che" Guevara rerum novarum cupidi Marxistae, ab Alberto Korda die 5 Martii 1960, Havanae in Cuba, facta.
Tilly (Andra)
Tilly  est commune Francicum 168 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Combressol
Combressol est commune 346 incolarum (anno 2010 ) Franciae praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Ernestus Ziller
Ernestus Mauritius Theodorus Ziller (Ernst Mauritz Theodor Ziller, Neograece ; natus die 22 Iunii 1837 in Serkowitz, hodie Radebeul-Oberlößnitz; mortuus die 4 Novembris 1923 Athenis) fuit architectus Germano-Graecus, investigator aedificandi et archaeologus, qui paene non nisi in Graecia laboravit. Zillner plus quam 500 aedificia privata publicaque inter annos 1870-1914 in Graecia erexit.
Lagorchestes conspicillatus
Lagorchestes conspicillatus (binomen a Gould inventum anno 1842), (Anglice: Spectacled Hare-wallaby ) est animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Aquae Sabaudiae
Aquae Sabaudiae, vulgo Aix-les-Bains, sunt urbs Francica 28 729 incolarum (anno 2012) in praefectura Sabaudia in regione orientali Rhodano et Alpibus (a die 1 Ianuarii 2016 Arvernia Rhodano et Alpibus) sita, Lacui de Burgello Camerinorum adiacens.
De nomine
Nomina Aquae et Aquenses in inscriptionis antiquis reperiuntur. Ad has Aquas ab aliis discernandas adhibetur nomen recentius Aquae Sabaudiae. In aliquibus fontibus reperiuntur alia nomina, ut Aquae Allobrogum et Aquae Gratianae, quae Adolphus Gros ficta et non historica ducit.
De thermis
Aquae thermarum saeculo XIX medio analysatae sunt; hodie fons calidus sulphidus calcicus oligometallicus, fons frigidus leviter mineralis calcis bicarbonatus reportatur.
Ukri
Ukri (Ukrani, Uchri, Ucrani, Vucrani, Vucri) fuerunt sclavorum tribus.
Tournon-Saint-Martin
Tournon-Saint-Martin  est commune Francicum 1'214 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Verderium
Municipium in Brigantia situm.
Historia
Die 21 Ianuarii 2014 Verderium Inferius coniunxit se cum Verderio Superiori ut constituiret municipium novum Verderii.
Fractiones
et cetera.
302 Clarissa
302 , olim designationibus 1929 CK1, 1946 UN, 1948 ED, 1953 NN, et A909 YA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Augusto Honoro Charlois in Observatorio Nicaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 302 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Thomas Borgonius
Ioannes Thomas Borgonius (Italiane Giovanni Tomaso Borgonio, natus Podii Rainaldi apud Imperiam anno 1620; mortuus anno 1683) fuit cartographus et punctor Italicus. Cacumen Borgonius in Alpibus Maritimis nomen Thomae Borgonii fert.
Factio civilis democratica Helvetica
Factio Civilis Democratica Helvetica (Germanice:  Bürgerlich-Demokratische Partei  vel BDP; Francice:  Parti bourgeois démocratique  vel PBD ; Italiane:  Partito Borghese Democratico  vel PBD Romancice Partida burgais democratica Svizra (PBD)) est nova factio politica Helvetica accurate die 1 Novembris 2008 ab aliquibus legatis factionis Popularis Helveticae condita. Consul Foederalis Evelina Widmer Schlumpf ad hanc factionem pertinet.
Cassianum (Langobardia)
Cassianum  seu Cassanum  (alia nomina: Cassanum de Addua, Casanum ad Adduam, Caesariana , Casa ) (Italiane: Cassano d'Adda) est Urbs Italiae et municipium, circiter 18 700 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Urbani Cassianenses appellantur.
8722 Schirra
8722 , olim designationibus 1996 QU1, 1948 RC, et 1985 TV3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a >R. G. Davis, astronomo apud Observatorium Granville versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8722 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Gauchin-Verloingt
Gauchin-Verloingt  est commune Francicum 902 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Warren Comitatus (Tennesia)
Warren Comitatus (Anglice:  Warren County) est Tennesiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 38276 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbs McMinnville, die 26 Novembris 1807 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.3 %) haud Anglice domu loquitur.
Ubertinus Carrara
Ubertinus, vulgo Ubertino vel Uberto Carrara (Sora, 1640 — Roma, 1715) poeta Latinus et Iesuita fuit. De Columbo carmen epicum scripsit.
Canisy
Canisy  est commune 1028 incolarum (anno 2008) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.
Ubertinus Carrara
Vita
In Sora natus est, quae regi Neapolitano tum subiecta esset. In societatem Iesu ingressus est et in Collegio Romano Romae rhetoricam docuit. Poema illustre de Columbo composuit et de Samson tragoediam necnon laudem Iano Sobieski victori apud 'Podgaitsy'(Ucrainice 'Підгайці') urbem et alia carmina.
Lit-et-Mixe
Lit-et-Mixe (Gasconice Lit e Micse)) est commune 1455 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania Oceano Atlantico adiacens.
Le Tranger
Le Tranger  est commune Francicum 175 incolarum (anno 2010) praefecturae Andrae in regione Media.
Michael Santoro
Michael Santoro (Salerni die 2 Iulii 1951 natus) est diurnarius et moderator televisualis Italicus, qui paulisper etiam politicus et legatus Parlamenti Europaei fuit.
Ismael
Ismael (Hebraice יִשְׁמָעֵאל Yišmāʻēl; Arabice إسماعيل ʾIsmāʿīl; Graece Ἰσμαήλ) est persona in Biblia Hebraica et Alcorano, secundum Iudaeos, Christianos, et Musulmanos primigenus Abrahae filius, qui ex affinitate Abrahae cum Agar, ancilla Sarae uxoris, natus est. Secundum narrationem in Libro Genesis, anno aetatis sua 137 mortuus est. Liber Genesis et traditiones Islamicae Ismael proavus habent Ismaelitarum.
Clergoux
Clergoux est commune 370 incolarum (anno 20 ) Franciae praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Pouancé
Pouancé  est commune Francicum 3'079 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Collonges-la-Rouge
Collonges-la-Rouge (Occitanice Colonjas) est commune 455 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Curretiae in provincia Lemovicensi.
Castrinianum Graecorum
Castrinianum Graecorum (seu Castrignanum Graecorum; alia nomina: Praesidium Castrinianum, Castrinium ac Castrinianum ) (Italiane: Castriniano de' Greci) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 060 incolarum, in Apulia regione administrativa, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra situm. Incolae Castrinianenses appellantur.
America Australis
America australis, seu meridiana seu meridionalis, est continens in Hemisphaerio Occidentali sita, plerumque in Hemisphaerio Australi, parvā parte in Hemisphaerio Septentrionali comprehensa. Continens etiam subcontinens Americarum habetur.
Castrinianum Graecorum
Graecanica gens
Municipium pertinet ad Graeciam Sallentinam; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.
America Australis
Finitur ad occidentem versus ab Oceano Pacifico, ad septentriones orientemque ab Oceano Atlantico, et ad septentriones occidentemque ab America Septentrionali Marique Caribico. Duodecim civitates liberas (Aequatoriam, Argentinam, Boliviam, Brasiliam, Columbiam, Guyanam, Paraguaiam, Peruviam, Surinamiam, Chiliam, Uruguaiam, Venetiolam) et Guianam Francicam, maritimam Franciae regionem, comprehendit. Civitates Americae Australis quae Mare Caribicum finiunt (Columbia, Guiana Francica, Guyana, Surinamia, Venetiola) America Australis Caribica appellantur.
Americae Australi est area 17 840 000 chiliometrorum quadratorum, paene 3.5 centesimae superficiei Telluris. Numerus hominum anno 2005 fuit plus quam 371 090 000. America Australis per aream geographicam est quarta (post Asiam, Africam, et Americam Septentrionalem) et per numerum hominum quinta (post Asiam, Africam, Europam, et America, Septentrionalem).
Vocabulum America a Martino Hylacomylo (1470–1522) et Matthia Ringmann chartographiis anno 1507 excogitatum est, ex Americo Vespucio, primo homine Europaeo qui subiecit terras novissme ab Europaeis inventis non fuisse Indiam, sed Novum Mundum, ab Europaeis adhuc ignotum.
Geographia
America Australis partem australem terrarum emersarum Americanarum occupat. Continens ad boreorientalem ab Hiatu Darien secundum fines Colombiae et Panamae, aut ex nonnullis fontibus potius a Canali Panamensi, ad summam definitur. Omnis quidem Panama—inter quam segmentum ad orientem Canalis Panamensis in isthmo—in rebus geopoliticis et geographicis solum in America Septentrionali, atque inter civitates Americae Mediae, refertur. Paene omnis Americae Australis continens in Lamina Americana Australi sedet. Triangularis massae terrestris forma brevissimum litus, pro eius magnitudine, ullius continentis efficit.
America Australis nonnullas insulas propinquas usitate comprehendere habetur. Aruba, Insula Boni Aeris, Insula Curacensis, Trinitas, Tabacum, et provinciae foederales Venetiolae, in septentrionali plutei continentalis Americae Australis parte sedentes, saepe pars continentis putantur.
Praehistoria
America Australis cum Africa ab Aevo Palaeozoico exeunte ad Aevum Mesozoicum iniens coniuncta est, donec supercontinens Pangaea abhinc annorum circa 225 decies centenorum milium diffindi et dissolvi coepissit. Ergo, America Australis et Africa fossilia et strata saxorum similia habent.
America Australis putatur ab hominibus habitari cum homines Pontem Terrestrem Beringianum (nunc Fretum Beringianum) saltem abhinc annorum 15 000 ex terris quae nunc sunt Russia transirent. Qui ad meridiem per Americam Septentrionalem migrabant, et deinde Americam Australem per Isthmum Panamensem attigerunt. Nonnullis inventis archaeologicis hanc doctrinam non sustinentibus, eruditi alteram aboriginum prae-Siberianorum Americanorum dpctrinam proposuerunt.
Prima indicia hominum sapientium in America Australi habitantium ex circa 9000 a.C.n. supersunt, cum cucurbitae, capsica, et fabaceae cibo in altis Pelvis Amazonicae terris excoli coepissent. Indicia fictilis praeterea significant mandiocam, quae victus hodie manet, ab 2000 a.C.n. excultam esse.
Civitates
Civitates Americae Australis sunt:
Liposthey
Liposthey est commune 396 incolarum (anno 2007) praefecturae Landarum in Franciae occidentalis regione Aquitania.
Marsilius Ficinus
Marsilius Ficinus (natus Fighinis die 19 Octobris 1433; mortuus Florentiae die 1 Octobris 1499) fuit philosophus Italus et dux Academiae Neoplatonicae Florentinae, quae quidem sub auspiciis Cosmi de Medicea gente et Laurentii Magnifici successoris floruit, instituti ubi Ficinus Philosophiam Neoplatonicam plurimis tradidit.
Neoplatonicum cognovit philosophum Gemistum Plethonem, orationes cuius de Platone et de mysticis Alexandrinis ita Florentinam fascinaverunt societatem ut eum secundum appellaverint Platonem. Anno 1459, Ioannes Argyropoulus Linguam Graecam litterasque in Florentia docebat, cum Ficinus inter discipulos esset. Cum Cosimus Medices Platonis Academiam refundare statuit, Ficinum elegit rectorem, qui e Graeco in Latinum vertit opera Platonis (anno 1484 publicata), Porphyrii, Iamblichi, Plotini et Corpus Hermeticum. Scripsit praeterea Commentarium in Platonis Symposio, De Vita Libros Tres, et Theologiam Platonicam de immortalitate animae. Gemistus Pletho Ficino suggessit inter Platonismum Christianismumque coniunctionem invenire.
Corylus
Species
Huic genus sunt circa decem species:
Marsilius Ficinus
Ioannes Picus de Mirandola discipulus Ficini erat.
Ethica medica
Ethica medica, subdisciplina ethicae et philosophiae, pertractat, quae in medicina et rebus sanitariis bona et mala sint. Ergo ethica medica valores ad operam medici necnon ad explorationem medicam applicat. Hodiernis diebus quattuor principia a Thoma Lamar Beauchamp et Ioanne Franklin Childress divulgata, nempe autonomia, beneficentia, vitatio detrimenti, iustitia, maximum momentum habent.
Helimutus
Helimutus est praenomen masculinum.
Gauchin-Légal
Gauchin-Légal  aut Gauchin-le-Gal est commune Francicum 345 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Lagorchestes hirsutus
Lagorchestes hirsutus (binomen a Gould inventum anno 1844), (Anglice = rufous hare-wallaby ) est animal Marsupiale herbivorum Australianum.
Veneratio
Veneratio, vel dulia Graece δουλεία), est actus sancti honorandi, hominis qui summo sanctitatis gradu innotuit. Angeli venerationem similem in multis religionibus accipiunt. Secundum philologiam, venerari a verbo venerare ('reverenter respirese') deducitur. Rite aut non rite exercetur veneratio sanctorum ab assectatoribus nonnullorum sectarum omnium religionibus maioribus, inter quas sunt Christianitas, Iudaismus, Hinduismus, Islam, et Buddhismus.
Intra Christianitatem, veneratio ab ecclesia Orthodoxa, Catholica Romana, Catholicis Orientalibus, aliisque gregibus exercetur, quarum omnes varia genera rationum canonizationis vel glorificationis habent. In nonnullis sectis Christianis, veneratio extrinsecus monstratur per demissionem vel signum crucis prae icone, reliquiis sacris, vel statua sancti factum, ac per peregrinationem ad locos cum sanctis coniunctis factam. Veneratio a sectis iconoclasticis haeretica habetur.
Classica vel ritualis sanctorum agnitio ab Iudaismo abest, sed Iudaei quosdam heroes et martyros biblicos diu venerantur. Traditio autem venerationis sanctorum in nonnullis regionibus, exempli gratia intra Iudaismum in Maroco, divulgata et vetustissima est.
Hinduismus sanctos diutissime veneratur, notio erga varios guru et docentes sanctos monstrata, vivos aut mortuos. Inter certas Buddhismi sectas sunt ritualem sanctorum venerationem liturgicam, etiam Buddhismus Mahayana gradus sanctitatis describit.
In Islam, veneratio sanctorum a sectis sicut secta Siitica et Sufismus exercetur, similiter in multis Asiae Meridiorientalis partibus quoque, cum "Islam vulgari," quod fidibus et usibus loci saepe utitur. Aliae sectae, sicut secta Sunnitica et Wahhabistae, ab hoc usu abhorrent.
Willelmus Tyrensis
Willelmus seu Guillelmus Tyrensis (natus circa 1130 in Palaestina; mortuus die 29 Septembris 1186) fuit archiepiscopus Tyrensis et historicus rerum Palaestinae et Antiochiae.
Educatio et eruditio
Circa annum 1130 Hierosolymis natus est parentibus burgensibus Francogallicis aut Italicis qui ad Regnum Hierosolymitanum post primam expeditionem sacram migraverant, quibus etiam alter filius, Radulphus, mercator in Regno erat. Puer Willelmus Hierosolymis educatus est, praecipue Latine sed fortasse Graece ac Arabice, et fieri potest ut unus ex eius condiscipulis futurus rex Balduinus III esset. Adulescens autem anno 1146 ad Europam transfretavit ut decem annos artes liberales sequens Bernardum Britonem, Petrum Heliam, Ivonem Carnotensem, Albericum de Monte, Robertum de Meloduno, Mainerium, Robertum Amiclatem, et Adam de Parvo Ponte, theologiam sequens Petrum Lombardum et Mauricium de Soliaco, auctores antiquos sequens Ylarium Aurelianensem, et mathematicam, "maxime Euclidem", sequens Willelmum Suessionensem, in universitate Parisiensi et schola Aurelianensi, et postea ius canonicum sex annos in universitate Bononiensi sequens "quattuor doctores" Hugonem, Bulgarum, Martinum, et Iacobum studeret.
Vita civilis et ecclesiastica
Hierosolymis anno 1165 regressus, canonicus basilicae Acconensis et iam archidiaconus ecclesiae Tyrensis factus est, et anno 1167 rex Amalricus eum legatum misit ad imperatorem Constantinopolitanum Manuel I, ut pactum cum imperatore contra Aegyptum foederaret. Anno 1169 Romam peregrinatus est, ut coram Papa rationem criminis ignoti redderet intenti ab Frederico, archiepiscopo Tyrensi, qui, putatum est, maiori Willelmi quaestui per Amalrici amicitiam adepto inviderit.
Anno 1170, Roma regressus, tutelam nactus est Balduini IV Amalrici filii, quem Willelmus ipse leprosum invenit. Simul Willelmus, Amalrico patrone, historiam regni scribere coepit. Balduino patri succedente anno 1174, Willelmus cancellarius regni et archidiaconus Nazarensis ab Raimundo III comite Tripolitano, vicario Balduini, delegatus est, et anno postero archidiaconus pallium archiepiscopatus Tyrensis assumpsit. Anno 1177, cum Patriarcha Hierosolymitanus aegrotaret, Willelmus archiepiscopus Willelmo, marchione de Monte Ferrato iuniore, cognominato Longa Spata, et viro sororis Balduini IV, parentavit. Anno 1179 legatus ecclesiae Hierosolymitanae, una cum Eraclio archiepiscopo Caesariensi, Ioscio episcopo Acconensi, Alberto Bethleemensi, Radulpho Sebasteno atque Romano Tripolitano, et abbatibus Petro S. Sepulchri Rainaldoque Montis Syon in Tertio Concilio Lateranensi interfuit, Papae autem Alexandro III expeditionem sacram novam opus esse non persuadere potuerunt. Alexander tamen Willelmum legatum ex parte sua ad Imperatorem Manuel misit.
Cum Willelmus, anno 1180 Hierosolymis regressus, patriarchatum Hierosolymitanum petiverit, absens curia regis in partes duas fissa erat, Raimundus III comes Tripolitanus enim et Boamundus III princeps Antiochenus sororem Balduini, viduam Sibyllam, dare in matrimonium Balduino de Ibelino, socio partis suae, voluerant. Agnes autem et filius suus rex Balduinus IV eos frustrati sunt faciendo Sibyllam Guidoni de Liziniaco, advenae Pictaviensi et Amalrici de Liziniaco fratri, nubere. Ob affinitatem igitur Willelmi Raimundo, iam invidiam reginae Agnetis de Courtenay patienti, Tyrensis petitionem perdidit, et Eraclius archiepiscopus Caesariensis, reginae Agnetis dilectus ac, ut fama fuit, adulter, qui cum par Willelmi eruditione aetateque tamen impar usu auctoritateque esset, munus impetravit.
Cum Willelmus archiepiscopatum Tyrensem retinuerit, Balduinus IV anno 1185 mortuus est, et archiepiscopus Balduino V nullam auctoritatem habuit. Willelmus ipse eodem anno mortuus est et ab Ioscio episcopo Acconensi successus est.
Opera
Willelmus dicit se scripsisse duo opera quae nunc deperdita sunt, Acta Concilii Laterani et Historia sive Gesta orientalium principum, id est historia Orientis a Machometo 1184 usque.
Opus solum eius hodie servatum est celeberrimum Historia rerum in partibus transmarinis gestarum, in libris XXIII, patrone Amalrico ab anno 1170 usque ad mortem suum scriptum. Hoc opus Syria ab Homare victa incipit et maior pars fundamento regni Hierosolymitani secundum Fulcherium Carnotensem ac Albertum Aquensem agitur. Willelmus autem fontis principalis de rebus inter aetatem suam gestis valet.
Post mortem, cum historia in Europam percrebuisset, ab Iacobo de Vitriaco et Matthaeo Parisiensi usa est et postea in linguam Francogallicam antiquam sine nomine extensa conversaque et in linguam Anglicam mediam ab Gulielmo Caxton conversa est. Non scitur quid Willelmus ipse historiam vocaverit sed in Francogallica Estoire de Eracles propter inceptum ad regnum Heraclii imperatoris pertinentem dicitur. Historia Latina primum in Patrologia Latina ab Iacobo Paulo Migne et nuper anno 1986 ab R. B. C. Huygens, qui Willelmi Tyrensis Archiepiscopi Chronicon vocavit, edita est. Anglice anno 1943 ab E. A. Babcock et A. C. Krey conversa est.
Ioannes Pujats
Ioannes Pujats (natus Nautreni in Lettonia die 14 Novembris 1930) est cardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae et Archiepiscopus Rigae (Archidioecesis Rigensis). Pujats, qui cardinalis promulgatus est die 21 Februarii 2001, cardinalis in pectore a die 21 Februarii 1998 iam fuerat. Mense Aprili 2005 Pujats conclavi adfuit, qui Iosephum Ratzinger papam creavit.
1890 Konoshenkova
1890 , olim designationibus 1968 CD et 1966 UW agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis Exterioris attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Lyudmila Ivanovna Chernykh in Observatorio Astrophysico Crimaeae versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1890 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Ioannes Sandoval Íñiguez
Ioannes Sandoval Íñiguez (natus die 28 Martii 1933 in Mexico) est cardinalis Ecclesiae Catholicae et a die 21 Aprilis 1994 Archiepiscopus Guadalajara (Archidioecesis Guadalaiarensis). Sandoval Íñiguez mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 conclavibus adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt.
Deminutivum Latinum
Deminutivum est vocabulum ab alio vocabulo derivatum, quod deminuat, attenuet vel temperet significatum illius vocabuli principalis. In lingua Latina non modo nomina (cum substantiva tum adiectiva), sed etiam verba deminui possunt. Deminutio efficitur suffixo stirpi principali addendo. Sic nomen 'hort-us' (a stirpe 'hort-') deminutive fit 'hort-ul-us' suffixo '-ul-' stirpi addito.
Nomina deminutiva ponuntur cum pro signo caritatis, tum familiaris loco agnominis, sicut Iacobulus ex Iacobo. Exemplum significationis contemnentis est agnomen Romulo Augusto, Augustulus, utpote quod licentius sit in imperatorem dictum.
Deminutiva nominum substantivorum et adiectivorum
Deminutivum monstrat plerumque peioritas vel affectio in nominibus propriis. Potest quoque monstrare parvitas in aliis formis. Conservat genus nominis principalis (Vicus m. → Viculus m.) Formae iregulares sunt "Conventus" m. (qui fit "Conventiculum" n.) et "Nux" f. (quae fit "Nucleus" m.)
Barbianum
Barbianum   (Italiane: Barbiano; Theodisce: Barbian) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 600 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (Alta Athesia/Tirolis Meridionalis) situm. Incolae Barbianenses appellantur
Salla (discretiva)
Salla potest:
Barbianum
Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Hisaram.
Salia
Salia (alia nomina: Salla, Sala Comacina) (Italiane: Sala Comacina) est oppidum Italiae et municipium, circiter 600 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Salienses appellantur.
Deminutivum Latinum
Suffixa deminutiva
In lingua Latina tria suffixa deminutiva inveniuntur:
Barbianum
Geographia
Magna pars hominum ibi Germanice, quamquam multi etiam Italice loquuntur accurate:
Deminutivum Latinum
Genus deminutivorum
deminutivum adeo nominis principalis genus conservare solet ut grammatici antiqui suaderent volentibus principale genus cognoscere ut spectarent deminutivum:
Barbianum
Historia
Oppidum nomen accepit verisimiliter a homine Barbius nominato. Olim ergo ager Barbii fuit. In communis parte Tres Ecclesiae appellata thermae rusticae erant.
Deminutivum Latinum
Genus deminutivorum
Nomina principalia masculini generis deminutivum mittere solent in -us, feminini generis in -a, neutri generis in -um. Vide exempla:
Cui regulae, ut solet, sunt aliquot quoque exceptiones. Primum nomina masculina primae declinationis declinationem suam conservant et deminutivum mittunt in -ula, quod nihilominus sit generis masculini: Deinde, ut grammatici (supra citati) quoque admittunt, nonnulla nomina nihilominus genus mutant in deminutione:
La Possonnière
La Possonnière  est commune Francicum 2'367 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.
Deminutivum Latinum
Stirpes in vocalem exeuntes
In nominibus propriis declinationis primae, "-ia" fit interdum "-illa" (Lucia → Lucilla, sed Tullia → Tulliola).
Conspectus parvus
Nomina tertiae declinationis parisyllaba in -es, -is et -e
Cetera nomina tertiae declinationis
Deminutivus Bigeminus
Cum suffixum est "-ulus, -a, -um," deminutivus Bigeminus est "-ellus, -a, -um." Ergo "Capitulum" (Dimutiva versio Capiti) fit "Capitellum" (quoque neutrum). Deminutivus Trigeminus est "-ellulus, -a, -um," sicut "Capitellulum". Tum potis est fieri formae infinitae (vide Imaginem.)
Deminutiva verborum
In verbis, deminutivum semper geret coniugationem primam, "-ill-" inter radicem et finem addens. Exempli gratia:
Medici omnium gentium bello nucleari obstantes
Medici omnium gentium bello nucleari obstantes (Anglice: International Physicians for the Prevention of Nuclear War) sunt socii organizationis internationalis anno 1980 constitutae. Sedes huius organizationis pacifistarum quae bello nucleari resistentium Somerville in urbe Massachusettae iacet.
Socii origanizationis et medici et officiales sunt, qui pro salute laborant. Propositum organizationis etiam. Quae organizatio anno 1984 Praemium Educationis Pacis a UNESCO et anno 1985 praemio Nobeliano pacis ornata est. Anno 2007 origanizatio motum International Campaign to Abolish Nuclar Weapons creavit.