cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arthurus Gundaccar von Suttner
Arthurus Gundaccar von Suttner (Vindobonae die 21 Februarii 1850 natus; mortuus in castello Harmannsdorf die 10 Decembris 1902) fuit scriptor Austriacus et pro pace pugnatricis Berthae von Suttner maritus.
Litterae Vitianae
Anno 1968, Universitas Pacifici Australis condita, cuius principalis campus in Suva capite civitatis fuit, litteras Vitianas, et latiore artes Insulanorum Pacificorum, excitavit. Curricula et officinae in scriptura creante institutae sunt. Societas Artium Pacifici Australis, in universitate anno 1973 condita, litteras Insulanorum Pacificorum, plerumque poemata et fabulas breves, in periodico Pacific Islands Monthly protulit. Anno 1974, societas Mana Publications, domum editoriam, deinde anno 1976 Mana, periodicum artium et litterarum, instituit. Hoc periodicum praecipue anthologias poesis Vitianae protulit. Opera praeterea Vilsoni Hereniko, scriptoris ludorum scaenicorum, in Mana illo tempore apparere coeperunt.
Inter notissimos Vitiorum scriptores est Satendra Nandan, auctor poematum, fabularum brevium, et The Wounded Sea, mythistoriae semiautobiographicae, anno 1991 prolatae. Poeta Sudesh Mishra "classicas poesis Indicae formas cum Anglicá verbis Hindi Vitianisque ornatá miscet" ; inter suas congeries poematum sunt Tandava (1992) et Rahu (1997). Laurentius Thomas est scriptor ludorum scaenicorum et director, cuius ludus The Anniversary Present (1988) "verba et rhythmos et potestatem creantem 'Anglicae Vitianae' basilectalis qua multae eius personarum in margine societatis viventes utuntur: iuvenes, ei qui opus quaerunt, mulieres virique vi privati." Iosephus Veramo est scriptor mythistoriarum, inter cuius opera sunt mythistoria Moving Through the Streets (1994), The Shark, liber puerorum, et Black Messiah (1989), congeries quae fabulas breves et novellam comprehendit.
Henricus Hellwege
Munus
Hellwege mercator post scholam finitam Hamburgi annis 1926 - 1933 mercator laborabat. Anno 1933 societati patris, qua opera chemica facta sunt, praeesse coepit. Contra Nazistas iis annis Ecclesiae Confitenti favebat. Ab anno 1939 ad 1945 miles Aeronauticae fuit.
Cursus honorum
Ad annum 1933 Hellwege sodalis Factionis Theodiscae Hannoverae fuit, post bellum primo factionem Saxoniae Inferioris Theodiscam condidit, quae ab anno 1947 Factio Theodisca nominata est. Ab anno 1947 ad usque 7 Ianuarii 1952 legatus senatus terrae Saxoniae Inferioris fuit et iterum annis 1955 - 1963. Septembri 1949 a Conrado Adenauer Administrum Foederalem rerum Consilii Foederalis Germaniae factus est, quem magistratum ad 26 Maii 1955 gessit, quo die praeses ministrorum Saxoniae Inferioris creatus est successor Henrici Gulielmi Kopf. Anno 1959 Hellwege post suffragium perditum a magistratu recessit, Kopf iterum praeses ministrorum ei successit. Anno 1961 Christianae Democraticae Unionis Germaniae sodalis factus est.
Arthurus Gundaccar von Suttner
Familia
Die 12 Iunii 1876 Arthurus Bertham, nata principissa Kinsky von Wchinitz und Tettau, familia sua nolente occulte nupsit. Amasia sua fuit nepos Maria von Suttner.
Ludovicus Bechstein
Vita
Iam anno 1823 sub nomine C. Bechstein opusculum praetitulatum "Populares fabellae Thuringienses" in lucem prolatum est. Post hoc operabatur apud pharmacopolam in loco suo natali (usque ad annum 1826) respective tamquam provisor apud pharmacothecam a cygno dictam in urbe Bad Salzungen (circulus Wartburg). Attamen satisfactionem in arte medicamentaria invenire non potuit. Dux Bernardus II (Saxonia-Meiningen) ei stipendium dari iussit, ut studeret historiae philosophiae litteris. Tempus studiosi initium cepit anno 1829 Lipsiae et ex anno 1830 Monachii continuabatur. Lipsiae Bechstein etiam bursarius creatus est. Anno 1831 Bechstein factus est ducalis bibliothecarius Mainingiae et duobus annis post praefuit Ducali bibliothecae publicae. Bechstein condidit anno 1832 societatem historicam regionalem nomine "Hennebergischer altertumsforschender Verein", cuius caput erat usque annum 1857.
Bechstein bis feminas in matrimonia duxit. Anno 1832 ei nupsit Carolina Wiskemann proveniens e vico Oechsen (circulus Wartburg). Eorum infans erat Reinholdus Bechstein, qui philologi munere functurus erat. Post obitum Carolinae anno 1834 Bechstein, post intervallum duorum annorum, iterum maritus factus est, Theresiae Schulz orientis ab oppido Untermaßfeld (circulus Schmalkalden-Meiningen). Cum ista habuit septem liberos, inter quos notandus est Adolf Emil Ludwig Bechstein (1843–1914), clarus delineator.
Anno 1834 editi sunt annales Mainingienses (1676-1824). Anno 1840 Bechstein honoris caussa nominatus est Consultor aulicus et in domum propriam in via Halbestadtstraße sitam immigravit. Anno 1842 factus est francomurarius in lobia quae dicebatur Charlotte zu den drei Nelken. Anno 1848 praefectus creatus est archivi Gemeinschaftliches Hennebergisches Archiv.
Momentum litterarium
Opera eius lyrica sicut mythistoriae et historicae fabulae (e.g. Der Dunkelgraf de obscuro quodam grafione apud Hilpertohusam, Circulus Hildburghausen, habitanti) hodie valde negleguntur: econtra fabellarum anthologiae et nostris temporibus leguntur. Anno 1845 sub titulo Deutsches Märchenbuch apparuerunt. Iam anno 1823 opusculum tenerum de fabulis Thuringiae editum est. Paedagogicas ob causas Bechstein identidem poliebat fabulas suas. Talium anthologiarum scopus proculdubio erat etiam confirmatio superbiae nationalis in Germaniae.
Fabulas semiveras etiam colligebat. Cuius fructus erat anno 1853 publicatus liber Deutsches Sagenbuch. Quamvis sit minus popularis, tamquam florilegium etiam nunc in usu est. Similiter scripta eius, in quibus de Thuringia agitur, anastatice impressa sunt, ut volumen quodpiam in serie quae vocatur Das malerische und romantische Deutschland. His omnibus Bechstein voluerat addere volumen de mythologicis, quod autem propter decessum maturum fieri non potuit. Librum de patre adoptivo qui praetitulatur ''Dr. Johann Matthäus Bechstein und die Forstacademie Dreißigacker. Ein Doppel-Denkmal von Ludwig Bechstein'' imprimi curavit anno 1855. Iste liber est prima biographia de Germanico homine saltuario.
Honores
De Bechstein certiores fimus e.g. tabula commemorativa quae reperitur in domo eius Mainingiae ubi etiam via portat eius nomen. Schola elementaris, puteus et taberna medicamentaria in Untermaßfeld reverentiam domno Bechstein nominibus suis apportant. In visitando museo litterario - quod invenitur intus in sic dicto Baumbach-domo Mainingiae - angulus creationibus Bechsteinensibus dedicatus est.
Ex anno 2001 exstat praemium vocatum Thüringer Märchen- und Sagenpreis Ludwig Bechstein, quod adiudicatur confabulatoribus editoribus delineatoribus honore dignis.
Nexus externi
🇬🇷
Paravespula
Paravespula est parvum vesparum subgenus, inter quod sunt duae species notissimae omnem per orbem terrarum endemicae: Vespula germanica et Vespula vulgaris. Hoc subgenus aliquando separatum genus habetur, sed non in universum.
Nihil prius fide
"Nihil prius fide" est titulus notariorum Hispanicorum.
Crus
Ossa
Ossa cruris humani (sensu stricto) sunt tibia et fibula, quibus supra adduntur femur et patella.
Musculi
Tredecim musculi sunt in crure hominis:
Nervi crurum
Nervi principales cruris sunt rami nervi ischiadici.
Nervus tibialis
Nervus tibialis ex nervi ischiadici divisione in fossa poplitea oritur, deinde, latere cruris postico, in compartimento cruris posteriore situs est. Currit deinde nervus directe et deorsum adversus pedem, quo dividitur in ramos duos: Nervum plantarem medialem et nervum plantarem lateralem.
Nervus fibularis communis
Nervus fibularis communis ad latus secundum fibulam reperitur. Rami eius terminales sunt nervus fibularis superficialis et nervus fibularis profundus.
Renneval
Renneval est commune Francicum 133 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Aula (Italia)
Aula  (alia nomina: Avula, etiam Aguilla) (Italiane: Aulla) est Urbs Italiae et municipium, circiter 11 310 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Massensi et Carrariensi ac in Lunisania, historica ac geographica terra, situm. Urbani Aulenses, Avulenses appellantur.
Historia
Aula statio in via Francigena fuit, quae in Aevo Medio peregrinos Romam duxit. In itinerario Sigerici, Aula, cum nomine Aguilla, statio XXX fuit.
Fractiones
Albiano Magra, Bibola, Bigliolo, Canova, Caprigliola, Gorasco, Olivola, Pallerone, Quercia, Serricciolo, Vecchietto.
Masarinae
Masarinae sunt subfamilia vesparum olim in familiam separatam nomine "Masaridas" digesta quae subfamiliam Euparagiinas quoque comprehendit.
Ea est subfamilia parca, unica inter vespas ob alendas larvas solum polline et nectare, modo multorum apium solitariarum simillimo. Plurimae species sunt nigrae vel fuscae, cum exemplaribus singulariter discrepantibus flavis, albis, vel rubris (vel eorum mixturis) notae. Eae sunt diversissimae abundantissimaeque in desertis Africae Austrinae, sed etiam in desertis Americarum Septentrionalis et Australis. Nonnullae Pseudomasaris species in California, sicut Pseudomasaris vespoides, insigniter sunt Vespularum et Dolichovespularum similes, sed antennis claviformibus, maiore proprietate subfamiliae, agnosci possunt. Antennae in maribus sunt magnopere elongatae, sed iam in forma clavis distincte finiunt.
Pollen ferunt in ingluvie evomitantque cum nectare dum eae cellulas nidorum instruunt; ova inter hoc liquor ante cellulam claudendam pariunt. Nidi luto et aqua saepe aedificantur, vel etiam sunt cuniculi subterranei, qui unam vel plurimas cellulas habere possunt. Nidi in locis celatis, sicut sub saxa vel in fissuris saxosis, usitate disponuntur.
Aliaragum cum Orago
Aliaragum cum Orago (Italiane: Jerago con Orago) est municipium Italiae, circiter 5 120 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Aliaragenses et Oragenses appellantur.
Miecislaus I (dux Polanorum)
Miecislaus aut Mesco (Polonice: Mieszko, †25 Maii 992), fuit dux Polanorum et tandem, primus princeps Poloniae notus, qui rexit inter annos 960 et 992, sed non fuit rex. Regnum eum Civitas Schinesghe appellatum est.
Anno 966 baptizatus est ab rege Moraviae et non ab Imperatore Sacro ita regnum Poloniae non in Imperium Romanum Sacrum incluso est.
Miecislaus erat dux Polanorum (in Magna Polonia - P: Wielkopolska) sed cepit pro Regno Silesiam, Pomeraniam et Poloniam Minorem.
Harrison Comitatus (Mississippia)
Harrison Comitatus (Anglice:  Harrison County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 189601 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius capita sunt urbes Biloxi et Gulfport, anno 1841 creatus est. In hoc comitatu parva pars incolarum (accurate 6.7 %) haud Anglice domu loquitur.
Raimundus de Montepessulano
Raimundus de Montepessulano fuit ab anno 1192 usque ad 1213 episcopus Agathensis. Die 13 Septembris 1213 ille cum aliis episcopis litteras de proelio apud Murellum conscripsit et ad papam Innocentium III misit.
Sturia Lancei
Sturia Lancei (Stura Lancei) (alia nomina: Varusa, Stura , Sturia Septemtionalis; Italiane: Stura di Lanzo; Pedemontice: Stura 'd Lans) est flumen Italiae, in Regione Pedemontio situm, atque tributarium Padi.
Litterae Samoae
Litterae Samoae, opera scripta et a litteris oralibus distincta, in Samoa et Samoa Americana decennio 197 exeunte coepisse dici possunt, pars generalis artium auctús ab indigenis in paene omne regione Pacifica illo tempore effecti.
Societas Artium Pacifici Australis (South Pacific Arts Society), in Universitate Pacifici Australis anno 1973 condita, litteras Insulanorum Pacificorum, plerumque poemata et fabulas breves, in periodico Pacific Islands Monthly protulit. Anno 1974, societas Mana Publications, domum editoriam, annoque 1976 Mana, periodicum artium et litterarum, instituit. Savea Sano Malifa, conditor Samoa Observer, diarii quod praemia abstulit, et Momoe von Reiche, artifex et poeta Samoanus, sua prima opera sub aegide societatis protulerunt.
Dolichovespula media
Dolichovespula media est vespa familiae Vespidarum, in Europa endemicum. Praeter colores nigri et flavi, simillima est Dolichovespulae maculatae, quae in Civitatibus Foederatis (inter quas Alasca) et Canada invenitur.
Adulti, operarii occupatissimi, praecipue carbohydrata requirentes, nectar ex floribus conligunt. Pro regina, et ob larvas alendas, eae multa genera insectorum venantur, praecipue diptera et alias vespas.
Nidi ex ramis arborum vel fruticum usitate dependent, et adulti eos infensissime defendere possunt.
Quamquam vita nidi est brevis, gyne (reginae futurae) hiemem superesse possunt, et deinde multae reginae nidum vere relinquunt ad novos nidos petendos.
Nexus externi
スズメバチ
Castellum-Molina
Castellum  - Molina   (alia nomina: Castellum Flemmense-Molina Flemmensis ) (Italiane: Castello-Molina di Fiemme) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Castellanei, Molinarei appellantur
Municipium pertinet ad Communitatem Territorialem Flemmensem.
Gubernium Pensense
Gubernium Pensense (Russice Пензенская губерния, tr. Penzenskaja gubernija) fuit pars administrativa Russiae prisca, Pensam metropolim habens, in parte media Russiae Europeae sita, quae in Imperio Russico cum hoc nomine annis ab 1796 usque ad 1797 exsistebat, anno 1801 denuo in Imperio illo creata, anno 1928 autem in Re publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.
Čembar, Lomov Inferior, Saranum capita circulorum gubernii Pensensis fuerunt.
Inter homines claros in gubernio Pensensi natos sunt Theodorus Buslaev, Basilius Ključevskij, Alexander Kuprin et Aristarchus Lentulov.
Lotia
Lotia (alia nomina : Locotia, Locia) (Italiane: Lozza) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 240 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae Lotienses appellantur.
Eugenius Brieux
Eugenius Brieux (Lutetiae die 19 Ianuarii 1858 natus; mortuus Nicaea die 6 Decembris 1932) fuit  scriptor scaenicus Francicus. Die 18 Martii 1909 Eugenius Brieux in Academiam Francicam cooptatus est.
8824 Genta
8824 , olim designationibus 1988 BH, 1979 FX, et 1991 UF5 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Masanori Matsuyama et Kazuro Watanabe, astronomis apud oppidum Kushiro versatis, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 8824 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Statiellum
Statiellum (alia nomina: Salsolae) (Italiane: Sassello) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Savonensi situm.
Quemadmodum (encyclica)
Quemadmodum est encyclica epistula a papa Pio XII scripta. Haec encyclica, die 6 Ianuarii 1946 promulgata, id est paulo post finem Belli Orbis Terrarum II pueribus dolentibus dicata est. In hac encyclica Pius XII verba Evangelii memorat:
Protichnites
Protichnites est genus fossilis vestigialis quod in impressionibus per ambulationem arthropodorum effectis consistit. Veri simile est plus quam unum modum arthropodorum haec vestigia effecisse. Fieri potest ut Euthycarcinoida, Aglaspidida (vide Aglaspida), et Eurypterida fuissent conlatores.
Protichnites in duobus vestigiorum ordinibus et depressione lineare inter duos ordines consistit. Haec depressio, quae fracta vel in angulo posita sit, et cui variis altitudinis latitudinesque sint, putatur effectus caudae detrahentis. Structurae huius nominis plerumque in planitiebus aestuum marium Palaeozoicorum effectae sunt, sed structurae similes ad Cenozoicum extendunt. Suus casus in tofis Canadae Civitatibusque Foederatis Cambrici superioris est indicium nonnullarum formarum vitae terrestris.
Franciscus Xaverius Errázuriz Ossa
Franciscus Xaverius Errázuriz Ossa (natus Sanctiacobi in Chilia die 5 Septembris 1933) est cardinalis et archiepiscopus urbis Sancti Iacobi. Alumnus est universitatis Catholicae Chilensis universitatisque Friburgensis in Helvetia. Conclavibus mense Aprili 2005 et Martio 2013 adfuit, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt. Eum Franciscus papa membrum consilii cardinalium die 13 Aprilis 2013 creavit.
Castelnou (Pyrenaeus Orientalis)
Castelnou (Catalane Castellnou) est commune Francicum 350 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Gubernium Tulense
Gubernium Tulense (Russice Тульская губерния, tr. Tul'skaja gubernija) fuit pars administrativa Russiae prisca, in media Russia Europaea sita, Tulam metropolim habens, primum anno 1777 in Imperio Russico creata (statu et nomine paulo post mutato, anno 1796 enim restituto), anno 1929 in autem in Re publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.
Kochira, Odoiovia aliaeque urbes capita circulorum gubernii Tulensis fuerunt.
Hinds Comitatus
Hinds Comitatus (Anglice:  Hinds County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 250800 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius capita sunt urbes Jackson  et Raymond, anno 1821 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 3.5 %) haud Anglice domu loquitur.
Litterae praelatorum de victoria Murellensi
"Litterae praelatorum" sunt epistula de victoria Murellensi die 13 Septembris 1213 composita ab episcopis et praelatis qui iuxta Simonem comitem Montisfortis adfuerunt. Epistula papae Innocentio III missa est, et verbatim in Historia Albigensi Petri Vallium Cernaii relata. Praelati epistulae auctores fuerunt:
Grampound
Grampound (Anglonormannice Graundpont, scil. "pons magna") est oppidum comitatús Cornubiae ad occidentalem partem Angliae extremam iacentis. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1296, mercatus autem ab anno 1332.
Eretum
Eretum (Graece: Ἠρητόν), fuit civitas Sabinorum. Haec civitas fuit superne imminente Tiberi, ut rerum gestarum scriptores tradunt, et apud viae Nomentanae et Salariae trivum aedificata est. Hodie non est, sed eius locus inter Montis Rotundis et Montis Bricti partes situm est.
Eugenius Teodorovici
Eugenius Rolandus (Dacoromanice Eugen Orlando) Teodorovici (natus die 12 Augusti 1971 Bucarestae) vir publicus Dacoromanicus est.
Munus
Postquam anno 1990 scholam finivit, Teodorovici ab anno 1993 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae ad usque annum 1997 studebat. Annis 1991 - 1999 in administerio vecturae atque deinde ad annum 2004 in ministerio rerum Europaearum operam dedit. Annis 2004 - 2007 in administerio fiscali operam dedit, ubi annis 2007 - 2009 secretarius statalis erat. Deinde ad annum 2012 director iudicii rationum Romaniae fuit.
Cursus honorum
Die 21 Decembris 2012 Teodorovici, sodalis factionis PSD, minister opum Europaearum in consilio ministrorum Victoris Ponta nominatus est. Eodem tempore senator electus est. Die 30 Martii 2015 novus minister fiscalis nominatus est. Successit Dario Bogdan Vâlcov, qui corruptionis causa ab hoc magistratu se recedere coactus est. Die 4 Novembris 2015 cum toto consilio ministrorum Victoris Pontae se a magistratu recessit. Die 17 Novembris Anca Paliu Dragu ei successit. In consilio ministrorum Vioricae Dăncilă a mense Ianuario 2018 iterum minister fiscalis est. A die 9 Januarii ad usque 22 Februarii 2019 pro tempore etiam minister progressus regionalis fuit. A die 24 Aprilis ad usque 7 Iunii 2019 minister pro tempore opum Europaearum erat. In eum magistratum eum Roxana Mînzatu successit.
Casteil
Casteil (Catalane Castell de Vernet) est commune Francicum 129 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Henricus Vaughan
Henricus Vaughan, medicus et poeta Cambro-Britannus (ipsius designatione Siluris) prosapia gentili Newton (sive Trenewydd) parochiae Sanctae Brigidae (vulgo Llansantffraed) Breconiensi in comitatu die 17 Aprilis anno 1621 natus eidem parochiae die 23 Aprilis anno 1695 mortuus est. poëta metaphysicus fuit.
Post studia grammatica apud clericum vicinum, Matthaeum Herbert, exercita, Vaughan anno 1638 apud Oxonienses immatriculatus est. Collegii Iesu registra eius mentionem faciunt. Forsan brevi tempore (sed non certum est) Leidensem Universitatem, ubi medicinae studia vigebant, frequentabat. Londinii biennio vivebat. Postea tamen Breconiae apud iudicem iurisprudentiae experientiam acquisivit.
Bello civili regi fidelis medicinae litterisque secessu se devovit. Illam vicinis praestabat, has operibus illustrabat.
Compositio litteraria Vaughan generibus compluribus subsumenda prosam poesiamque comprehendit.
Prosae opera translationes creationesque originales continet. Versiones Belli Civilis Anglici tempore factae anno 1654 Floribus Solitudinis plerumque editae sunt. Hoc opus Paulini Nolani Vitam, Eucherii Lugdunensis Epistolam (textum ab Heriberto Rosweydio Antverpiae anno 1621 editum) tractatuumque duorum Ab Iohanni Nierembergiensi redactorum translationes continet. Opus Henrici Vaughan secessui congruens in vitae rusticae laudem Hispanica lingua ab episcopo Novae Carthaginis postea Dumii, Antonii de Guevara compositum vertitur.
Genera saepe non plane distinguuntur. Hominis in gloria operis nuper Anselmo attributi sed quod ab Eadmero amanuensi eius compositum esse nunc creditur versionem una cum Monte Olivarum, precum privatarum libro, anno 1652 edidit.
Anno 1651 Maximi Tyriensis Corporisne, an animi, graviores sint morbi, Plutarchique De capienda ex inimicis utilitate dissertationes anglice verterat. Praecederat anno 1646 Iuvenalis Saturae decimae versio.
Henrici Nollii, auctoris hermetici, annis 1655 et 1657 tractatus edidit.
Prosae inter opera originalia a Vaughan composita reperiuntur: "Homo in Tenebris" (excerpta nihilominus ab Vergilio, Hieronymo, Hadriano imperatore, poeta Aneurin continens), Mons Olivarum liber supradictus (hic Taylorii, Dunensis episcopi, opus manifeste auctoritatem apud eum habebat), epistulae (inter alios ad Wood et Aubrey missae).
Praesertim ob poesias anglicas cognitus, Vaughan a poetis Latinis (videlicet Vergilio, Ovidio, Ausonio, Boethio, Severino, Claudiano) versiones fecit, ipse versus latinos scripsit. Maxime editi sunt Salmonis fluvio Isca capti versus quos ad clericum vicinum, Thomas Powellem misit.
Poesarum compositionum libris saepe titulos latinos praemisit. Hic reperiuntur "Olor Iscanus," "Silex Scintillans," "Thalia Rediviva."
Haec volumina annis 1651, 1654, 1677 edita sunt. "Olor Iscanus," temporum maerore (v.g. regis filiae epitaphium, in militem occisum elegeia) affectus, Bibliothecae Bodleianae evocationem, epistolam ad Katharinam Philips (Orindam) missam, ad Breconiam invitationem, poesias Iscae fluvio dedicatas continet.
Poetae anni ultimi litibus tristificati sunt. Minus poetice composuisse reputatur. Opus enim ultimum poesias etiam Belli Civilis tempore scriptas continet.
Vaughan coemeterio Llansantffraed, ubi epitaphium ab eo compositum invenitur, sepultus est.
Aianum
Aianum  (alia nomina: Agianum ) (Italiane: Daiano) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (Tridentinum) situm. Incolae Aianenses appellantur
Concilium foederale Germaniae
Concilium foederale Germaniae est coetus, qui Praesidem foederalem Germaniae creat.
Aianum
Municipium pertinebat ad Communitatem Territorialem Flemmensem.
Concilium foederale Germaniae
Qui sodales Concilii sunt
Sodales concilii Foederalis omnes legatus Dietae Foederalis Germaniae sunt et idem numerus legatorum, qui a senatibus Terrarum Foederalium creati sunt. Concilio ultimo 1226 legati interfuerunt.
Quando legati conveniunt
Legati concilii foederalis ab anno 1949 post quinquennium conveniunt, nisi antea praeses Germaniae a magistratu se recedit (ut annis 2010 et 2012) vel moritur. Ab anno 1969 ad usque 2010 semper 23 Maii dies concilii erat.
Quomodo praesidem foederalem creant
Si necesse est, legati ter creant: Primo et secundo suffragio candidatus maioritatem legatorum accipere debet, ut creatus sit. Tertio suffragio plus suffragii habuisse quam alii candidati sufficit.
De orationibus in concilio foederali habitis
Legati de candidatis praesidis foederalis disputare non solent. Sed praeses Dietae Foederalis Germaniae initio et praeses foederalis designatus in fine concilii orationes breves habent.
Nexus externi
Facta Concilii Foederalis in pagina dietae foederalis (lingua Theodisca)
Dialectos
Dialectos vel dialectus (Graece ) est peculiaris loquendi ratio apud homines una eademque lingua utentes. Proprietates dialecti interdum idiomata appellantur, ut his ex verbis Baconianis apparet:
De definienda dialecto
Constat dialecton non solum geographicam sed etiam socialem rem esse. Dialectos socialis etiam "registra" (ut verbo mediaevali utamur) appellari potest.
Dialectos etiam res politica est. Quae cum ita sint, desunt vera indicia linguistica, quibus dialectos a lingua distingui possit. Sunt enim dialecti, quae inter se aegre aut minime intellegibiles sunt; et e contra, sunt linguae (sicut Suecica et Norvegica), quarum locutores facile inter se verba faciunt. Multae dialecti nostra aetate perire videntur, lingua publica praescripta victae. At periclitantur etiam multae linguae gravitate linguarum mundanarum depressae.
Adagium "Lingua est dialectus cum exercitu et classi" dialectum rem politicam esse significat.
Mulhusia
Mulhusia vel Mulhusium Alsatiae. (Francogallice Mulhouse, Alsatiane Mìlhüsa, Theodisce Mülhausen, a nomine Theodisco 'molinam' significante, tamquam "domus molaris") est urbs et commune Francicum 108 942 incolarum (anno 2018) praefecturae Rheni Superioris in Communitate Europaea Alsatiae in regione Magno Oriente, quae a die 1 Ianuarii 2016priores regiones Alsatiam Campaniam Arduennam et Lotharingiam colligit, prope fines Germaniae et Helvetiae. Quamquam numero incolarum et viribus oeconomicis in Rheno Superiore longe praestat, quia pars Franciae nondum erat tum cum praefecturae (départements) tempore Magnae Rei Novae creatae sunt, Mulhusia non praefecturae sedem habet, sed tantum subpraefecturae. Quocirca antiqua Colmaria primum locum retinuit.
Geographia
Mulhusia in Sundgovia septentrionali propter ultimos monticulos montis Iurae (Rebberg), iam tamen in planitie Alsatiae sita est. Aqua abundatː hodie duobus rivis adluitur, Hellelo et Doller qui intra fines urbis confluunt, et canale Rhodanum cum Rheno coniungente. Olim moenia urbis triplici fossa aquae plena circumdabantur et artifices rivis intra muros fluentibus ad varia opera utebantur. In primis vis aquae pistrinorum rotas circumagebat. Hodie aqua trans urbem canalizatur et canales saepe tecti sunt. Nam usque ad nonum decimum saeculum inundationes frequentes erant in loco antiquitus uliginoso. Caelum semicontinentale estː aestates calidae et apricae sunt, hiemes frigidae.
Altitudo inter 232 et 338m. Latitudo 47°45S.
Historica
A saeculo octavo decimo atque maxime nono decimo fabricis textilibus atque chemicis, mox etiam mechanicis urbs innotuit. Telas xylinas variis coloribus pictas, quas indiennes ("Indica") tum vocabant, per totum orbem terrarum disseminabant, eo facilius quo earum fabricatio in Francia usque ad annum 1759 vetabatur. Simul numerus incolarum uno saeculo duodecies multiplicatus est, operariis e circumiacentibus regionibus adfluentibus. Inter annos 1871 et 1918 una cum cetera Elisatia Mulhusia imperio Germanico inclusa est. Adeo a ceteris Franciae urbibus differebat ut "Mancunium Francogallicum" vulgo appellaretur.
Mulhusia Theodesca
Eodem tempore Francogalli Alfredi Dreyfus iudicio in duas partes velut discissi sunt qui miles Francogallicus Mulhusiae natus et iudaeus falso -ut mox liquit- accusatus et damnatus esset quod secreta militaria Germanis vendidisset. Erant qui innocentem damnatum pati nullo modo possent, cum alii nihil ita vitandum esse arbitrarentur ut rescisso iudicio militarium institutorum dignitatem polluere.
De museis
Anno 2008 Mulhusia Ville d'art et d'histoire (urbs artium et historiae ) publice appellata est quia patrimonium municipio magnae curae erat. Simul domus patrimonii (Maison du patrimoine) creata est quae expositiones ad urbanam historiam pertinentes proponit. Multa musea Mulhusiae inveneris quae ad historiam technicarum plerumque spectant, ut aequum erat in urbe fabricarum industria nota. Horto zoologico quoque municipium gloriatur decimo nono saeculo iam condito qui hodie speciebus extinctione minatis praecipuam operam dat et varias collaborationes ad eas tuendas iniit.
De monumentis
Haec aedificia catalogo Monumentorum Historicorum Franciae inscripta sunt ː turris Diaboli, vestigia moenium (Bollwerk), ecclesia mediaevalis et templum Sancti Stephani , capella Sancti Iohannis , curia "Catenarum" , curia "Lotharingiae" , curia municipalis , domus Mieg , balinea municipalia , iudicia aetate Theodesca aedificata , synagoga , ecclesia catholica Sancti Stephani , statua Schweissdissi (1905) , aedificium anulare (1955) aliaeque veteres domus privatae.
Ars viaria (Street art)
Ut in Helvetia Mulhusiae in caecis muris picturas varias inveneris. Iam sexto decimo saeculo muri curiae municipalis picti erant et octavo decimo saeculo exeunte Matthaeus Mieg "le Chroniqueur" dictus, pictor optimus, frontem domus suae picturis oculos fallentibus ornavit (maison Mieg). Non tantum manentes picturae sunt sed in nonnullis muris unoquoque mense artifices nova opera creant atque vulgo admiranda praebent.
Demographia
Recensio incolarum his duobus proximis saeculis fuit haecː
Nono decimo saeculo ob industrializationem numerus incolarum quattuordecies multiplicatus est. Minuitur tempore bellorum (1866–1871 et 1910-1921 1936–1946) sed etiam ob angustias oeconomicas (1846–1851, 1866–1871 et inter 1931 et 1936 necnon 1975–1990). Vicesimo primo saeculo numerus stabilis manet quia res oeconomica non iam crescit et multi in circumiacentibus communibus domos singulas habitare malunt. Incrementum inter 1910 et 2021 vicena per centena non superat. Maximus fuit numerus tempore petrolei pretium exardescens (1973) antecedente.
Maxime cosmopolitanam esse gloriatur urbs Mulhusia quae 136 nationalitates diversas in territorio suo recensuit. Olim extranei e Polonia et Italia plerumque veniebant, nunc plurimi sunt qui ex Turcia et Algeria veniunt.
1961 Dufour
1961 , olim designationibus 1973 WA, 1927 UM, 1952 BQ1, 1962 YG, 1969 AH, et 1973 SY3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Paulo Wild in Observatorio Zimmerwald versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 1961 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Oecotropheum
Oecotropheum vel schola alumnorum internorum est schola ubi nonnulli aut omnes discipuli student atque vivunt per annum scholarem una cum aliis discipulis et fortasse professoribus.
Collegium Etonense et Universitas popularis sunt exempli oecotropheum.
Intellegibilitas mutua
Intellegibilitas mutua est quaedam diversarum linguarum dialectorumve similitudo qua nixi homines suo quisque idiomate loquentes inter se possunt satis bene verba facere dictaque comprehendere, consilia communicare atque alioqui se invicem familiariter uti, etsi stricto sensu alterius linguam nesciant.
Id e.g. inter locutores linguarum Slavicarum et linguarum Germanicarum septentrionalium (saltem partim, i.e. inter Danos, Norvegos, Suecos) fit.
Exercitus Visigothorum
Exercitus Visigothorum erat copiae quae regnum defendebant. Historici putant structuram exercitus in foedere cum Romanis ortus esse. In Visigothicoexercitu invenimus res Romanas et res propias Germanicas.
Lymexylidae
Lymexylidae sunt coleoptera familiae teredinum, et sola familia superfamiliae Lymexyloideorum.
Intellegibilitas mutua
互通
Exercitus Visigothorum
Origo
Visigotis cum Romanis foederatis, exercitus Visigothorum simul legioes Romanorum erat. Liuvigildus fuit primus rex qui constitutionem exercitus mutavit. Usque ad Liuvigildum, copiae Visigothorum conscriptae erant ex civibus Romanis et Gothis. Liuvigildus creavit etiam copias limitatensis permanentes (ut praesidia defendevissent) et copias provinciales (thiufae), conscriptae a ducibus et comitibus. Reccesvinthus in suo Libro Iudiciorum creavit exercitum stativum.
Lymexylidae
Haec insecta sunt a 7 ad 18 mm longa. Larvae lignum vivum et putrescens terebrant, ubi eae fungis in eorum cuniculis crescentibus vescuntur. Nonnullae species sunt pestes, qui arbores vivas interficiunt et structuras materiae, sicut domos et naves, laedunt.
Exercitus Visigothorum
Structura
Exercitus provinciarum et civitatum divisus est in thiufas vel milliardas ductae a thiufadis. Sub imperio thiufadorum erant quingentenae, unaquaeque divisa in quinque centurias, unaquaeque divisa in decem decanias. Ita duces erant thiufadus, quigentenarius, centenarius et decanus.
Lymexylidae
Sunt triginta septem species in septem genera digestae, insigniter inter quas:
Exercitus Visigothorum
Structura
Comes exercitus vel praepositis hostis erat magistratus a rege nominato qui copias supervidit.
Lymexylidae
Reproductio in Hylecoetu dermestoide
Haec species se cum fungo Endomyca hylecoeti evolvit: omne ovum sporis fungalibus ex sacco prope ovipositorem tegitur.
Sebastianus Nery
Sebastianus Nery (Lusitane: Sebastião Nery) est scriptor Brasiliensis, qui Bahiae die 8 Martii 1932 natus est.
Nassovia (Bahamae)
Nassovia, vulgo Nassau, est urbs insulae Novae Providentiae et caput insularum Bahamensium. Condita est anno 1656 a Britannis.
Exercitus Visigothorum
Structura
Ob legem Wambae, omnes terrarum tenentes laici et ecclesiastici cum copiis exercitu regi adiuvare debebant, ita exercitus creatus est ab Ecclesia et Maioribus ex servis armatis et bucellariis.
Edmundus Casimirus Szoka
Edmundus Casimirus Szoka (natus die 14 Septembris 1927 in Grand Rapids, Michigania; mortuus die 20 Augusti 2014 in Novi, Michigania) fuit cardinalis, archiepiscopus emeritus Archidioecesis Detroitensis, praeses emeritus Pontificia Pontificiae Commissionis pro Civitate Vaticana et Governatorati Civitatis Vaticanae. Mense Aprili 2005 Szoka conclavi adfuit, qui Iosephum Ratzinger papam fecit.
Exercitus Visigothorum
Desertores
Etiam si milites cum thiufado vel quolibet magistratu deseruit, poena maxima erat in solidiis (pecuniis) comiti. Ita, viginti solidi costabant thiufado, quindecim quingentenario, decem centenario et quinque decano. Tunc comes dabat pecunias militibus qui remeaverunt apud proelium. Si solum dux (thiufadus vel quolibet magistratus) deseruit sub poena capitali erat, sed si in ecclesiam intrabat, poena erat 300 solidii comiti.
Milite desertori poena erat duos solidii et centum verberes in forum urbis in qua miles natus est.
Conscriptio
Quaeque provinciae et civitates thiufam propriam conscribebant ex Visigothis et Romanis. In bello thifae erant expletae sed in tempore pacis militer thiufarum fortasse 100 milites in civitatibus et 300 in provinciis essent.
Milites Gothi conscribantur a compulsoribus exercitus, qui magistratus sub imperio comitis civitatis erat.
Bucellarii et servi armati conscribantur a maioribus ex clientibus suis.
Lex de exercitu Wambae regis
Paulo et Hilderico victis, Wamba legem de exercitu promulgavit 1 Novembris anni 673, quod multi maiores regi auxulium militare non dederunt.
Ita si hostes contra quamdam civitatem regni impetum faciebant, omnes civitates et terrarum tenentes centum chiliometra circum hostes cum copiis aduivare debebant. Ecclesiastici quoque cum grave invasione adiuvare debebant. Lex strenue punebat eos qui auxilium non ferebant: post impetum isti civitati pecuniam numerare debebant. Si pecuniam carebant et Inferiores essent, ut servi publici vendebantur.
Ervigius anno 681 poenas legis depressit.
Arma
Sed copiae Visigothicae non homogeneae erant, scimus ob Historia Wambae regis milites cum spathis (quae gladius largi erant) et pilis pugnabant dum se defendebant cum zabis in pecto et scutis. Equites habebant loricas et cassis dum pugnabant cum iaculis et hastis.
Fortasse Gardingi et spatharii plurimas armas et meliores loricas habebant, intra quas erant scramsaxi et franciscae.
Polygenismus
Polygenismus est doctrina originum humanarum quae ponit phylen humanam ex stirpibus variis (per polygenesin) genitam fuisse. Haec doctrina contra notionem monogenismi opposita stat, quae unam hominum originem ponit.
Straub
Straub:
Via Nomentana
Nomentana via consularis est, quae olim a romana Porta Collina incipivit, cum moenia Serviana aedificata esset. Postea, cum Imperator Caesar Aurelianus nova et magna moenia aedificavisset, haec via a nova porta Nomentana incipivit. Post quinquagesimum saeculum vetusta ac angusta porta murata est, sic via Nomentana a Roma per nova Porta Pia exit. Via Nomentana a Roma ad Viam Salariam apud Eretum ibat ac a Nomentanorum civitate, quae in itinere tangit, sic nominata est. Hodie, cum Eretum non sit, Via Nomentana, quae incipit Romae a eodem loco, cum Via Salaria apud Montemrotundum se iungit. Ista, enim, via consularis minoris est.
Simon Arnaldus de Pomponne
Simon Arnaldus de Pomponne (Francogallice Simon Arnauld de Pomponne), natus Lutetiae mense Novembri 1618 obiit die 26 Septembris 1699 Fontis Bleaudi, fuit vir publicus ac legatus Francicus.
Missus una apud Batavos (1668-1671) et duplici apud Suecos (1665-1668 ; 1671) legatione a Ludovico XIV. Fuit minister negotiorum externorum (1671-1679) Regique consiliarius privatus (1672-1679 et 1691-1699).
Est dominus Pomponni anno 1660 et marchio eiusdem civitatis anno 1682. Etiam poema de "Guirlande de Julie" scripsit et inter amicos suos erant Nicolaus Fouquet et Franciscus de La Rochefoucauld.
Fontes
Rémi Mathis, Simon Arnauld de Pomponne (1618-1699), secrétaire d'État des Affaires étrangères de Louis XIV, thesis Scholae Chartarum, 2 vol., 2007, epitome in Positions des thèses..., 2007, p. 133-142 Tolle, lege !
Remigny (Axona)
Remigny est commune Francicum 393 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.
Bentivolium (Italia)
Bentivolium  seu Castrum Bentivolium, (olim Fanum Sanctae Mariae in Dunis) (Italiane: Bentivoglio) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 520 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Urbem metropolitana Bononiensi situm. Incolae Bentivolienses appellantur.
Fractiones
San Marino, Santa Maria in Duno, Castagnolino, Saletto.
Leonardus Orban
Leonardus (Dacoromanice Leonard) Orban (natus die 28 Iunii 1961 Coronae) oeconomus et vir publicus Dacoromanicus est.
Thuiscoburgum
Thuiscoburgum sive Duisburgum urbs operariorum fodinarum fabricarum ad Rhenum fluvium est.
Leonardus Orban
Familia
Orban uxorem duxit atque filium habet. Et frater eius Ludovicus Orban vir publicus operam dat.
Munus
Orban annis 1981 - 1986 apud Universitatem Transsilvaniae Coronae mechanicae studebat, diploma machinatoris accepit atque deinde in fabrica Tractoriorum Coronae operam dedit. Annis 1987 - 1992 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae oeconomiae studebat. Annis 1993 - 2001 consiliarius in rebus Europaeis Camerae Legatorum fuit. Annis 2001 - 2006 legatus Romaniae cum Unione Europaeae de patria ad UE accensura agebat.
Cursus honorum
A die 1 Ianuarii commissarius UE pro linguis pluribus loquendis nominatus est et ad mensem Februarium 2010 mansit. Deinde consiliarius praesidis Romananiae Traiani Băsescu factus est. Die 20 Septembris 2011 in consilio ministrorum Aemilii Boc minister opum Europaearum factus est. Hoc officio et Michael Răzvan Ungureanu et Victor Ponta praesidibus ministrorum ad usque diem 21 Decembris 2012 tenuit.
Thorum (discretiva)
Thorum potest:
Raimundus de Manso Andreae
Raimundus de Manso Andreae fuit ab anno 1212 usque ad 1227 episcopus Ucetiensis. Fuit etiam legatus pontificalis (papa Innocentio III. Die 13 Septembris 1213 ille cum aliis episcopis litteras de proelio apud Murellum conscripsit et ad papam Innocentium III misit.
Garcias de Lort
Garcias de Lort fuit ab anno 1210 episcopus Convenarum et mox ab anno 1214 archiepiscopus Auxitanus. Die 13 Septembris 1213 ille cum aliis episcopis litteras de proelio apud Murellum conscripsit et ad papam Innocentium III misit.
Hesperiidae
Hesperiidae sunt papiliones superfamiliae Hesperioideorum, quorum habitus inconstanter provolare est. Sunt plus quam 3500 specierum agnitarum, quae omnem per orbem terrarum, sed pervarie in neotropicis Mesoamericae et Americae Australis regionibus, habitant.
Henricus Mayhew
Henricus Mayhew (natus die 25 Novembris 1812, mortuus die 25 Iulii 1887) fuit societatis studiosus, scriptor, et diurnarius Anglicus, qui pro pauperibus pugnavit. Fuit conditor breviterque cum Marco Lemon editor libellorum Punch.
Plessis-de-Roye
Plessis-de-Roye est commune Francicum 235 incolarum (anno 2012) praefecturae Esiae in regione Picardia (a die 1 Ianuarii 2016 Septentrione, Freto et Picardia).
Cassagnes (Pyrenaeus Orientalis)
Cassagnes (Catalane Cassanyes) est commune Francicum 255 incolarum (anno 2012) praefecturae Pyrenaei Orientalis in regione australi Occitania et Ruscinone (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Hesperiidae
Subfamiliae
Inter Hesperiinas est genus Mnaseas.
Franciscus de Curel
Franciscus de Curel (natus in Mette die 10 Iunii 1854; Lutetiae mortuus die 26 Aprilis 1928) fuit scriptor etiam scaenicus Francicus.
Anno 1918 Franciscus de Curel in Academiam Francicam cooptatus est.
Nexus externus
De Francisco de Curel apud Academiam Francicam
Kronau
Kronau  est vicus et commune Badense-Virtembergense 5'490 incolarum (anno 2012).
Lingua Yurok
Lingua Yurok, etiam Weitspekan, est periclitata lingua Algica, prisca lingua tribus Yurokensis Del Norte Comitatus et Comitatus Humboldtiani in extremo Californiae septentrionalis in Civitatibus Foederatis litore, cuius plurimi nunc Anglica utuntur. Sunt circa duodecim maiores qui pueri linguam didicerunt, sed in usu domestica non iam est. Ex anno 2012, lingua in scholis superioribus docetur, et alii conatus ad redintegrandam linguam, qui, ut constat inter eruditos, numerum loquentium amplificare possunt. Solitum referentiae opus de lingua Yurokensi est grammatica ab Roberto H. Robins edita (1958).
Status
Laudatum est programma ad redintegrandam linguam Yurok felicissimum redintegrationis programma linguisticum in California. Ante 2013 ineunte, quinque scholae superiories in California Septentrionali programmata linguae Yurokensis coeperant, quorum maximum in Schola Superiori Eureka offertur.
Archibaldus Thompson, ultimus linguae Yurokensis pro patrio sermone loquens indigena, de 26 Martii 2013 mortuus est, "ultimus ex circa viginti maioribus qui per nonnulla decennia recentiora redintegrare adiuverunt linguam, postquam eruditi exstinctam ante 2010 fore decennio 200 praedixerant. Impressiones auditorias linguae per discophonum fecit quae a linguistis in Universitate Californiensi Berkeleiae et tribu, multas horas adiuvando Yurok docto in scholis degit, et tirones benigne excepit ut suam scientiam probarent."
Linguistae in Universitas Californiensis Berkeleiae Propositum Linguae Yurokensis anno 2001 coeperunt. Professor Andreas Garrett et socii, cum maioribus tribalibus conlaborantes, dictionarium Yurokense ediderunt quod exemplar nationale laudatum est. Propositum autem Linguae Yurokensis plura singula habet quam lexicon ordinarium impressum. Dictionarium in interrete inveni et omnino investigari potest. Explorare dictionarium sonorum, re vera repositorium sectionum auditoriarum vocabulorum et locutionum brevium, etiam fieri potest. Pro studio recondito, repositorium textuum compositorum vocabula et locutiones in maioribus contextibus habens videri possunt.
Mense Februario 2013 fuerunt plus quam 300 loquentes fundamentales, 60 sollertiae intermediatae, 37 provecti, et 17 in conloquio usitato volubiles aestimati. Anno 2014, novem homines ut Yurok in scholis doceant testimonium habent.
Maxadahonda
Maxadahonda (Hispanice Majadahonda), sive Alta Cohors, est urbs Hispanica, Matriti communitati summissa, caput duodecim milia passuum, ubi quotidie otia negotiaque incolae numerosi habent, atque laborant; tamen, distantiore Matrito quam alia oppida, ut conterminum Pozolum, pars nonulla vicinitatis Maxadahondae in negotiis domi versatur, dum curionum aediliumque politica operositas ad localis commercii, seorsum a Matrito, prosperitatem contendit, et vitae qualitatem, qui vero notabilem est, vario modo: alti rediti per capita, plebis accrescentis, probum publicum operum atque ministeriorum, doctis civitatis, et otii variorum facultatum causa.
Humphreys Comitatus (Mississippia)
Humphreys Comitatus (Anglice:  Humphreys County) est Mississippiae comitatus in Civitatibus Foederatis Americae 11206 incolarum (anno 2000). Comitatus, cuius caput est urbicula Belzoni, anno 1918 creatus est. In hoc comitatu minima pars incolarum (accurate 2.6 %) haud Anglice domu loquitur.
Maxadahonda
Identitas
Prospera, certe, et actuosa communitas urbana Maxadahondae est, Matritis proximitatis causa, sed partim ea pendente et umbrata autem, ut cetera municipia areae metropolitanae capitis; suburbio suo nondum, Maxadahondae cum area dicta Matritis auctus parallelos fuit, postea septuagesimam octogesimamque decades vicesimi saeculi, grauissima mutatio: urbs hodierna ex ruricolarum opilionumque villulis facta, populositate decuplicata, sic diuitiis.
Symbola
Insigne, siue armae Villae, ex proposito aedilis urbis, commeatus aedilibus, Domini Thomae Descalzo institutum est, cuius insigne heraldicum sic describitur:
quod interpretaturus est:
Toponymia
Appellatio Maxadahondae alta cohors in sermone Latino est.
Politica
Regimen urbis in praesenti Lex Filipina de municipiis, anno 1985 in secundum parlamentum Ioanne Carolo rege iussa, regit, ad anni 1978 constitutionem, regni maximam legem.
Bonneville-la-Louvet
Bonneville-la-Louvet est commune 795 incolarum (anno 2009) praefecturae Calvorum Dorsorum in Franciae regione Normannia Inferiori.
Stuart Hall
Stuart McPhail Hall (Regiopoli in Iamaica natus die 3 Februarii 1932; Londinii mortuus die 10 Februarii 2014), apud Collegium Iamaicense educatus, alumnus Collegii Mertonensis apud Oxonienses, inter conditores fuit traditionis studiorum culturalium Britannicae. Ab anno 1968 direxit iuxta universitatem Birminghamiensem, sed ab anno 1979 professor meruit sociologiae apud Universitatem Apertam.
Nexus externi
Stuart Hall
Calendarium Internationale Perpetualeque
Calendarium Internationale Perpetualeque est calendarium solare anno 1923 a Moyse B. Cotsworth creatum. Hoc calendarium in usu annos 1928-1989 apud collegium Eastman-Kodak fuit.
Calendarium fundamenta habet in Calendario Positivistico a Augusto Comte excogitato, quod invicem in calendario Gregoriano et calendariis polynesiae solariis fundamenta habet.