cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Censor
Censor (-oris, m.) fuit maximus magistratus in cursu honorum Romano atque e duobus censoribus facturus erat. Qui iudicem severum et rigidum moralem aestimatus est. Vir Romanus qui censura functus erat censorius dicebatur.
De origine censuria
Anno 310 ab urbe condita, initio censorium fuit. Antequam consulibus potestates censorium habebant.
Tantum inter quinque annos census factus erat, usque ad finem eius opera, sacrificia dederunt et lustrum appellatus erat.
Quodlibet quinque annos censores electus erant ex senatoribus quibus consulatus antequam haberant, hunc honorem summum cursus honorum erat.
De potestates eius
Omnes censores revisere census quiritum senatorumque Romanum, oprate alicuius aedificiorum incohabunt et quanta pecunia rem publicam dare opportebant.
Honor eius tantum duodeviginti menses durabat, atque in initio rei publicae modo patricios hunc honorem accepebant, exinte plebeii ac patrici aequi honorem accepebant.
Marolles-en-Hurepoix
Marolles-en-Hurepoix est commune Francicum 4'928 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Petrus Groza
Petrus Groza (natus Băciae die 7 Decembris 1884; mortuus Bucarestae die 7 Ianuarii 1958) fuit causidicus et politicus Dacoromanus. Ab anno 1947 usque ad annum 1952 fuit Primus minister Romaniae. A die 12 Iunii 1952 ad mortem Rei Publicae Popularis Romaniae Praeses honoris causa (Preşedinte onorific al Statului) erat.
Vita
Annis 1903 - 1907 Berolini, Budapestini atque Lipsiae oeconomiae et iurisprudentiae studebat. Ab anno 1911 causidicus Sargetiae operam dedit. Annis 1914 - 1918 miles Primo Bello Mundano interfuit. Anno 1918 pro unione Transsilvaniae cum Romania nitebatur et ad annum 1926 etiam legatus ad Cameram Legatorum Romaniae fuit. Tum erat sodalis Factionis Popularis generealis Alexandri Averescu. Annis 1921 et 1926/27 minister Romaniae Transsilvaniae et operum publicorum erat. Tum ad annum 1933 privatus Sargetiae vivebat. Tum novam factionem "Frontem Aratorum" (Dacoromanice Frontul Plugarilor) condidit et duxit. Postquam Romania sub dicionem Unionis Sovieticae venit, Groza a die 6 Martii 1945 ad usque 2 Iunii 1952 primus minister Romaniae fuit, tum ad diem mortis praeses Romaniae.
Honores
Annis 1958 - 1990 Ștei Dr. Petru Groza nominatum est.
Lucia Syracusana
Sancta Lucia Syracusana (nata Syracusis circa annum 263 et mortua anno 304) est martyr Italica (nomen "Lucia" est ex verbo Latinae "lux") quae necata est in Persecutione sub Diocletiano. Iam in antiquissimo canone missae inter sanctos martyres enumeratur. Dies feriae eius est 13 Decembris. In hagiographia plerumque gladium et palmam martyrii, saepe etiam coronam rosariam, symbolum sponsae Christi, portat. Eam morbis oculorum dolentes patronam venerantur. Cultu lucis luminumque imprimis in civitatibus Scandinaviae celebratu
Ossa eius Venetiis primo in ecclesia ei dicata sepulta sunt. Cum anno 1860 ea ecclesia destructa est ad stationem ferriviariam dictam "Sancta Lucia" aedificandam, reliquias Sanctae in ecclesia "Sanctorum Ieremiae et Luciae" deposuerunt. Anno 1955 Angelus Roncalli, tunc patriarcha Venetiarum, idem postea papa Ioannes XXIII, vultum Luciae ore argenteo indui iussit.
22 Septembris
22 Septembris dies 265ª anni est (266ª in annis bisextilibus) in Calendario Gregoriano. 100 dies manent.
Secundum Calendarium Romanum est ante diem decimum Kalendas Octobres, quod a.d. X Kal. Oct. abbreviatur.
Šahrzād
Šahrzād (litteris Arabicis ‏شهرزاد; linguis vernacularibus saepe Sheherazade) agit partes reginae cuiusdam fabulas narrantis in libro illo qui Mille et una noctes inscribitur.
Fertur Šahrzād filiam fuisse ministri qui Šahrayār regi Persico serviebat. Qui ab uxore sua servi adulterio nigri fraudatus ratusque mulieres fideles in orbe mundi omnino non inveniri, cotidie novam coniugem ducit in matrimonium, primo autem mane occidi iubet. Ut nefastas neces retineat, Sahrzad conubium petit regis noctemque traducit iucundis sermonibus atque narratiunculis quas prima diei luce interrumpit antequam exitum fabulae dixit.
Cupidine finem audiendi affectus rex supplicium procrastinat. Nocte insequente, soror Dinharazad iterum a Šahrzād rogat ut non solum cetera enarret, sed etiam novam fabulam adiciat. Hoc modo labuntur mille et una noctes, dum Sahrzad insuper tres filios regi parit. Denique de fide uxoris suae certior factus sapientiamque miratus ei vitam dono dat.
Felicia
Felicia est praenomen muliebre, ab adiectivo Latino quod est felix deductum, quod in Anglia Medio Aevo haud rarum erat et aliquando cum nomine quod est Phyllis coniungebatur. Forma virilis, Felicius, rarior est.
Morphinae
Morphinae sunt subfamilia papilionum familiae Nymphalidarum, quae morphones, caligones, et stirpes cognatas comprehendit. Morphinae putantur aut grex sororius aut partes Satyrinarum.
Systematica
Hic grex est materia investigationis impensae, et classificatio subscripta fortasse mutabitur:
Hic grex aliquando tribum monotypicum Biinos comprehendit, aliter in Brassolinis positum.
Bustanico
Bustanico (Corsice Bustànicu) est Francicum commune 60 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Seysses-Savès
Seysses-Savès (Gasconice Seishas de Savés  ) est commune 259 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Gualtherius Stampfli
thumb|right|Gualtherius Staempfli
Lingua gesticulatoria Theodisca
Lingua gesticulatoria Theodisca (Theodisce: Deutsche Gebärdensprache, DGS) est lingua gesticulatoria sponte creata a 8 000 000 Germanis surdis. Linguistarum, qui eam scrutantur, maxime interest, quod, quid nativi in lingua humana sit, occasionem praebeat per novam linguam inquirendi. Surdi enim diu apud se separatim commorati plerumque gestibus uti solebant cum amicis necessariisque communicantes. Ex quibus moribus idioglossicis saepe inter homines convenit ad aliquod systema gestuum decurrere.
Galeatum (Pedemontium)
Galeatum  vel Gallatium  (alia nomina: Galiatum, Gallias -atis, f.) (Italiane: Galliate) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Galeatenses appellantur.
Nomina urbis
Nomina latina urbis sunt : Galeatum, Gallatium, Galiatum, Gaila Castrum, Gailarda, Galeata, Galiate Castrum, Galliate Castrum.
Proelium in Sacraliis
Proelium in Sacraliis, (hispanice: batalla de Sagrajas aut Zalaca, quae arabice significat humum lubricum) fuit pugna inter inter regnum Castellae et Mauros et Almoravides. Gessa fuit pugna 23 Octobris 1086. In proelio, Aldefonsus VI Castellae victus est a rege Almoravidum Iosepho Abentessefin.
Morale scolarium
Morale scolarium est liber carminum elegiacorum Latine scriptus a Iohanne de Garlandia, universitatibus Tolosana Parisiensique magistro scriptum. Ipse auctor commentaria in margine libri glossasque inter lineas addidit in usum discipulorum suorum destinata. Hoc opus quinque libris manuscriptis servatum, semel editum est a Ludovico Johanne Paetow anno 1927. Tituli qui sequuntur extracti sunt ex editione Paetowiana.
Apportatio
Apportatio (Anglice: fetch), saepe longitudo apportationis, est longitudo aquae super qua certus ventus flavit. Notio apportationis in geographia et meteorologia adhibetur, et cum litoris erosione ferme coniungitur.
Longitudo apportationis et celeritas (vel vis) venti magnitudinem undarum superficiei oceanicae statuit.
Dolancourt
Dolancourt  est commune Francicum 139 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Dienville
Dienville  est commune Francicum 849 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.
Melicope obovata
Melicope obovata, olim Obovate Melicope, est exstincta plantarum florentium species generis Melicopae familiae Rutacearum. Species fuit endemica in Havaiis.
Comitissa de Bardi
Comitissa de Bardi, nobili loco nata, fuit uxor Cosimi Medices, cui anno 1414 nupserat. Comitissa et Cosimus duo filios genuerunt:
Simorre
Simorre (Gasconice Cimòrra) est commune 660 incolarum (anno 2007) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Michael Müller
Michael Müller (natus die 9 Decembris 1964 Berolini) vir publicus Germanicus factionis SPD est.
Cursus honorum
Ab anno 1981 sodalis factionis SPD est et annis 1989 - 1996 legatus ad consilium pagi Templini erat. Ab anno 1996 legatus ad domum legatorum Berolini est atque annis 2001 - 2011 praeses fractionis SPD erat. Annis 2004 - 2012 etiam praeses suae factionis Berolini operam dedit. Anno 2011 senator progressus urbis et circumiectus nominatus est. Die 11 Decembris 2014 successor Nicolai Wowereit Magister civium regens Berolini electus est. Die 1 Novembris 2017 novus praeses Consilii Foederalis Germaniae electus est.
Familia
Müller uxorem duxir atque duos liberos habet.
Borgo (Corsica Superior)
Borgo (Lingua Corsa U Borgu) est commune Francicum 7'742 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Henricus Celio
Henricus Celio (natus die 19 Iunii 1889 in Ticini pagi vico Ambrì; obiit Lugani die 23 Februarii 1980) fuit scriptor diarii, orator et vir publicus Helveticus. Ab anno 1941 usque ad annum 1950 fuit minister Divisionis foederalis naturae, frequentiae, energiae et communicationis in Consilio Foederali. Legatus factionis popularis Christianae democraticae (CVP/PPD) in consilio electus est inter secundum bellum mundanum die 22 Februarii 1940. Anno 1943 et 1948 fuit etiam praeses confoederationis. Ab anno 1950 usque ad annum 1955 fuit nuntius in Italia.
Lansac (Pyrenaeus Superior)
Lansac (Occitanice Lançac) est commune Francicum 152 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Sion (Aegirtius)
Sion est commune 103 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
2221 Chilton
2221 , olim designatione 1976 QC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Harvardiano, astronomo apud Observatorium Harvardianum versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2221 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
611 Valeria
611 , olim designationibus 1906 VL et A901 VA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Ioele Hastings Metcalf in Tantona versato repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 611 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Marolles-en-Beauce
Marolles-en-Beauce est commune Francicum 205 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Tabula subrotata
Tabula subrotata seu rotalis est parva tabella quattuor rotis instructa, quae ad lusum necnon ad vecturam adhibetur. Alter pes tabulam, altero pede innitente, propellit, aut ambobus pedibus super tabulam manentibus gravitiatis vis in declivitate. In areis lusoriis, motione oscillanti propelli potest in pegmatibus quae vulgo "fistula dimidia" "acetabulum" dicuntur. Ipsa tamen tabula subrotata difficile est finire, nullo concilio lusuario invalente, qua de causa specie utilitateque vehementer variat.
Originem tabulae subrotatae nemo pro certo scit, sed prima exempla venalia prolata sunt decennio 196. Tabulae priscae saepe in forma tabulae fluctivagae factae sunt, omnino ex ligno vel plastico, et sine concavitate. Rotae ex argyllo composito, aut chalybe, et axes minus solidi.
Codrongianum
Codrongianum  (alia nomina  : Catronianum, olim: Crutonianum) (Italiane: Codrongianos) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Sacerensi/Turritana situm. Incolae Codrongianenses appellantur.
Municipium in Agro Sacerensi historica ac geographica terra situm.
Municipia finitima
Cargeghe, Florinas, Osilo, Ploaghe, Siligo.
Sirac (Aegirtius)
Sirac (Gasconice  Sirac  ) est commune 123 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
3138 Ciney
3138 , olim designationibus 1980 KL, 1950 HE, 1953 EG1, 1958 VY, 1963 DO, 1981 VZ, et 1983 CT3 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Henrico Debehogne, astronomo apud Observatorium La Silla versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3138 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Vepra
Vepra  (alia nomina  : Vepreta) (Italiane: Vaprio d'Agogna) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Veprenses appellantur.
Lingua gesticulatoria Portugallica
Lingua gesticulatoria Portugallica (Lusitanice: Lingua Gestual Portuguesa, LGP) est lingua gesticulatoria adhibita ab 84.000 Portugallorum surdorum, quam constitutio Portugalliae recognescit.
9081 Hideakianno
9081 , olim designatione 1994 VY agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Akimasa Nakamura, astronomo apud Observatorium Astronomicum Kuma Kogen versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 9081 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Turholt
Turholt (Flandrice: Torhout, Francogallice: Thourout) est municipium provinciae Flandriae Occidentalis in Belgia 19 755 incolarum.
Visu digna
Castellum Wijnendale et silva Wijnendale, prope mediam urbem: Ibi anno 1482 Maria ducissa Burgundiae 25 annos nata paucos dies post, quam in silva Wijnendale in venatu de equo lapsa graviter est laesa, aborto mortua est.
Historia
De Turholt prima mentio fit saeculo septimo medio in Vita Bavonis, ubi narratur eremitam Bavonem morientem sacerdotem nomine Domlinum de monasterio Turholtensi petivisse, qui vastae solitudinis densorum lignorum saltus inter monasterium et cellam eremitae (prope Gandavum sitam) transgressus esset.
Ludovico Pio regnante monasterium Anschario, archiepiscopo Hamburgensi, translatum est, ut esset fundamentum missionis in Scandinavia. Rimbertus, Anscharii discipulus et biographus, ibi eruditus est.
Post divisionem imperii Veroduni anno 843 pactam archidioecesis Hamburgensis monasterium Turholtensem amisit, quod ad quendam Raginarium, postea in manus comitum Flandriae pervenit.
Effossionibus mense Januarii 2010 factis reliquiae aedificiorum Romanorum inventae sunt.
Bisinchi
Bisinchi est commune Francicum 187 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi Corsica.
Bradanus
Bradanus (alia nomina: Brada, Branda , Brandanus ) (Italiane: Bradano) parvum flumen Italiae, in Lucania et Apulia regionibus est, quod 120 chiliometra patet.
Index musicorum et gregum musicae rockianae
Hoc indice greges et musici enumerantur qui musica rockiana excellunt aut excelluerunt:
Capitium
Capitium  seu Capytium   (Italiane: Capizzi) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Capitini appellantur.
Solomiac
Solomiac (Gasconice Solomiac ) est commune 418 incolarum (anno 2009) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Vändåtberget
Vändåtberget est vivarium naturale in Provincia Norlandiae Occidentalis in Suecia. Aream 345 ha habet.
Procuratio Auxilii Operumque pro Profugis Palaestinis in Oriente Propinquo Consociationis Nationum
Similis Curator supremus Consociationis Nationum pro Exsulibus est de protectione exsulium at liber de officio.
Missio procurationis est auxilium humanitarium, ius ad salutem, ius educationis remedia ex violentia belli dare. Multi Palaestini in paupertate vel invaliditate vivunt.
Annis 2012 et 2014, procuratio Israelem ob destructionem scholarum Consociationis Nationum in Gaza damnavit.
Marcellus Iureş
Marcellus Iureş (natus in Băileşti die 2 Augusti 1951) est histrio theatralis et cinematographicus Dacoromanus, qui etiam in America operam dat.
Lapeyre
Lapeyre (Occitanice La Pèira id est Latine Petra) est commune Francicum 82 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Provincia Bugellensis
Provincia Bugellensis (seu Provincia Bugellae) (Italice: Provincia di Biella; Pedemontanice: Provincia ëd Biela) est provincia Italiae, circiter 182.325 incolarum, in Regione Pedemontio sita, cuius caput est Bugella et cuius signum est BI.
Historia
Anno 2004 Bugella Pedemontii nova provincia condita est; ex territorio Vercellarum provinciae creata est.
Municipia in Provincia Bugellensi
Municipia in Provincia Bugellensi, cum urbe, 74 sunt. Urbes, oppida et communia provinciae Latine vocari possunt :
Georgius Gradnauer
Georgius (Theod. Georg) Gradnauer (natus 16 Novembris 1866 Magdeburgi, mortuus 18 Novembris 1946 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis SPD fuit.
Iuventus et munus
Postquam Magdeburgi maturitatem adeptus est, Genavae Salinis Saxonicis, Berolini Marburgique historiae, litteris philosophiaeque studebat et anno 1889 doctor promotus est. Deinde actis diurnis factionis SPD Dresdae, Berolini et ab anno 1905 iterum Dresdae diurnarius regens laboravit.
Familia
Gradnauer, qui origine Iudaica fuit, uxorem duxit et ex ea duos liberos habuit.
Cursus honorum
Anno 1898 primo legatus Dietae Imperii Germanici electus est. Anno 1906 Dietam reliquit, sed annis 1912 - 1918 iterum legatus parlamenti Theodisci fuit. 19 Ianuarii 1919 etiam legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae electus est. 22 Ianuarii eiusdem anni etiam praeses ministrorum Saxoniae factus est. Propter motus violentos et iurgia cum ducibus exercitus Germanici Gradnauer 14 Aprilis 1920 a magistratu praesidis ministrorum se recessit. Mense Iunio eiusdem anni iterum legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ad annum 1924 mansit. 10 Maii - 21 Octobris 1921 Administer Imperii Rerum Internarum in consilio ministrorum Wirth I erat. Annis 1921 - 1932 etiam legatus Saxoniae Berolini fuit.
Oitaënsis
Oitaënsis (Iaponice 大分 県 Ōita-ken) est praefectura in Ximo insula Iaponica sita. Cuius caput est urbs eiusdem nominis. Urbi est Usa-jungū (Iaponice 宇佐神宮), fanum historicum, quod primum Imperatori XV Ōjin dedicatum est.
Nexus externi
Situs praefecturae Oitaënsis {ling|Iaponice}
Vocalis posterior alta rotundata
Vocalis postica alta rotundata est sonus vocalis, qui in alphabeto Latino  littera et in alphabeto Cyrillico <У> littera et in alphabeto Graeco <ου> digrammate notatur; etiam in orthographia Francogallica ad <ou> digramma decurritur. Vocalis postica alta rotundata [u] signo notatur in abecedario phonetico internationali.
Chouzelot
Chouzelot est commune Francicum 281 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Sorbets (Aegirtius)
Sorbets est commune 227 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
612 Veronika
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 612 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
3139 Shantou
3139 , olim designationibus 1980 VL1 et 1963 YC agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  ab Observatorio Astronomico Zijinshan, astronomo apud urbem Nanquinium versato, repertus est.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 3139 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
Iosephus Sinigaglia
Iosephus (Giuseppe) Sinigaglia (natus Novi Comi die 28 Ianuarii 1884; mortuus Fani Sancti Viti ad Turrim die 10 Augusti 1916) fuit remex atque miles italicus, voluntarius militiam secutus ac argenteo militari decore ornatus.
Insigna tributa
Argenteum militare decus virtutis causa
«Cum comitatus deberet, percurrens vallum in prima fronte, transire locum sub coniectu acri sclopeti cuiusdam polybolici hostium, voluit ibi consistere ut posset mirabiliter excitare milites. Ibi mortifero ictu percussus fortiter cecidit.»
Mons Sancti Michaelis, 9 Augusti 1916
Dedicationes
Comi, patriae suae, ei dicata sunt:
Biguglia
Biguglia est commune Francicum 7'322 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi et insula Corsica.
Longpont-sur-Orge
Longpont-sur-Orge est commune Francicum 6'585 incolarum (anno 2012) praefecturae Exonae in regione Insula Franciae.
Mirabilia
In Longpont-sur-Orge est illustre sanctuarium Nostrae Dominae Bonii Praesidii (Notre-Dame-de-Bonne-Garde ) dicatum.
Cléron
Cléron est commune Francicum 314 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Sergius Nicolaescu
Sergius Nicolaescu (natus die 13 Aprilis 1930 in Târgu Jiu, mortuus die 3 Ianuarii 2013 Hilariopoli) actor, scaenarum dispositor et politicus Dacoromanicus fuit.
Vita
Puer quinque annorum cum parentibus oppidum natale reliquit ad Timisvariam petendam. In Universitate polytechnica Hilariopolitana diploma ingeniariae artis nactus est, antequam in sectione pellicularum documentariarum necnon informationum quotidianarum operam daret pro casa cinematographica ab Alexandro Sahia nominata (Studioul Cinematografic Alexandru Sahia).
Vicus Longus (Pedemontium)
Vicus Longus (Italiane: Vicolungo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Vicolongenses appellantur.
Sergius Nicolaescu
Vita
Nicolaescu plurimas pelliculas dramaticas historicas criminales fabricavit, inter quas illustrissimae sunt pelliculae praetitulatae Dacii (1966) et Mihai Viteazul (1970). Ter in festivalibus Moscuensibus propositus est, ut ei tribueretur Praemium aureum, nempe: anno 1970 pro opere Mihai Viteazul, anno 1976 pro Osânda et anno 1985 pro Ringul. Summatim inde ab anno 1962 plus quam quinquaginta pelliculas conficiebat.
Rebus novis anticommunisticis anno 1989 peractis - in illis et Sergius Nicolaescu participaverat et in consilium Frontis salvationis nationalis adoptus erat - adiuvabat factionem Frontul Salvării Naționale. Cuius repraesentans pluries in diversis gremiis fuit. Postea membrum Factionis democratiae socialis (PSD) factus est. Sergio Nicolaescu instigante indagationes de eventibus sat obscuris mense Decembri in Romania actis incohabantur. Indagatoribus in initio ipse praefuit. Anno 2004 ab Ioanne Iliescu in consilium nationale Instituti rerum novarum Dacoromanicarum vocatus est. Anno autem 2011 democratiae socalis sese liberavit. Peritoniti laborantem die 28 Decembris 2012 in nosocomio Hilariopolitano ab Elia nuncupato secaverunt, ubi nonnullos dies postea animam efflavit.
Annis 1989, 1990, 1992, 1993 et Festivalia pro Carolo May nominata et in Bad Segeberg (in Slesvicum-Holsatia) celebrata disponebat.
Aquilus
Aquilus nomen coloris est, fusco vel brunneo propinqui. Aquilus color est fuscus et subniger, ut Paulus Diaconus explicat.
Casalis Novus (Sicilia)
Casalis Novus (Italiane: Basicò) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Casalnovenses appellantur.
Vespolate
Vespolate  (Italiane: Vespolate) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae Vespolatenses appellantur.
Marcellus Pilet-Golaz
Marcellus Pilet-Golaz (natus die 31 Decembris 1889 Cociniaci in pagi Valdensis oppido; Lutetiae obiit die 11 Aprilis 1958) fuit orator et vir publicus Helveticus, ab anno 1929 usque ad annum 1944 fuit minister Consilii Foederalis et inter secundum bellum mundanum minister negotiorum externorum. Legatus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 13 Decembris 1928. Anno 1940 fuit etiam praeses confoederationis.
Magma
Magma (-tis, n.) (ex Graeco μάγμα) est saxum liquefactum quod infra superficiem orbis terrarum et quarundam planetarum aliarum invenitur. Praeter saxum fusum, magma crystalla suspensa et bullas gasis continere solet. Ea saepe in camera magmatis intra montibus igniferis conligitur. Magma solet in saxa adiacentia intrudi, et extrudi in superficiem ut rhyax, necnon erumpens eiici ut tephra aut saxum igneum aut saxum pyroclasticum fit.
Magma est fluida altae temperaturae; plurima inter 700 gradus C et 1300 gradus C, et mixturae silicatorum. Fusio saxi solidi ut magma formetur a tribus factoribus gubernatur, scilicet temperatura, pressione, et compositione.
Wirwignes
Wirwignes est commune Francicum 739 incolarum (anno 2009) praefecturae Freti Calisii in provincia Septentrioni et Freto.
Bigorno
Bigorno (Lingua Corsa Bigornu) est commune Francicum 78 incolarum (anno 2011) praefecturae Corsicae Superioris in regione australi et insula Corsica.
Africa Occidentalis
Africa Occidentalis est occidentalissima continentis Africanae regio qua congruens promulgata a Economic Community of West African States (ECOWAS) comprehendit civitates vel territoria, quae sunt Beninum, Burkina Faso, Cape Verde, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea-Bissau, Litus Eburneum, Liberia, Mali, Mauritania (Maghreb), Mons Leoninus, Niger, Nigeria, Saint Helena, Senegalia, et Togum. Imperia Malem et Ghanam hospitabant media aetate. Adhunc minatur pestilentia ebolae.
Tachoires
Tachoires (Gasconice Taishoèras ) est commune 97 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Chevroz
Chevroz est commune Francicum 105 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Resistentia electrica
Mensura et definitio
Resistentiae unitas nominatur "ohmium," de nomine Georgii Simonis Ohm (1789–1854), investigatoris qui restitorii resistentiam R definivit sicut tensio electrica V a fluxione electrica I divisa:
vel aequivalenter
ubi I est amperiis, V est voltiis, et R est Ohmiis.
Resistivitas
Resistivitas est materiae proprietas independens geometriae. Sua unitas est ohmium-metrum (symbolum Ωm). Elementi electronici resistentia, quae manifeste in sua resistivitate geometriaque pendet, datur via.
ubi \rho est materiae resistivitas, \ell est materiae longitudo, et A area contacti sua (vel materiae latitudo a altitudine multiplicata). Ita resistentia est duplex filo de longitudine duplice, triplex triplice.
Superconductra sunt materiae cuius resistivitas est exactiter zerum, conductra cuius resistivitas est circiter 10-8 Ωm, insulatra cuius resistentia est circiter 10+16 Ωm, et semiconductra cuius resistentia est inter ~10-8 Ω m et ~10+16 Ω m.
Materiae ohmicae et anohmicae
Ohmica est quaelibet materia cuius resistentia R sit constans. In talibus materiis, tensio duplex duplicem fluxionem electricam producit, triplex triplicem; sed multae materiae, exempli gratia semiconductra et superconductra, manifeste non sunt ohmica, et dicuntur igitur anohmica.
Quamquam fluxiones in materiis anohmicis non sunt tensioni electricae proportionales, ad definire resistentia etiam formula R = V/I utimur. Nunc, tamen, resistentia R non est constans, sed est functio fluxionis electricae, id est: R = R(I).
Conductantia
Conductantia G est quantitas reciproca quae materiae resistentiam R indirecte quoque micat, definita secundum
Conductantiae unitas est reciprocus ohmii vel "Siemens" (olim mho, quo verbo litterae ohmii invertuntur), de nomine Ernesti Werner von Siemens (1816–1892). Similiter, conductivitas dicitur quantitas reciproca resisitivitatis:
sic ut
Resistentia statica et resistentia differentialis
Partes elementorum electricorum, ut diodi vel pilae legi Ohmiensi non respondent. Illa propinque non ohmica sive non linearia vocari solent, quia curva insigne fluxi-tensionis nec recta nec in origine coordinatarum exprimi potest.
Tamen elementorum antemissorum electricorum resistentia atque conductantia erui queat, vero resistentia non linearis apparet non constanter, sed variabiliter, mutationes fluxi aut tensionis sequens. Propterea duo typi resistentiae dividundae sunt, ut elementorum electricorum ohmicorum resistentia statica, ita elementorum electricorum non ohmicorum resistentia dynamica vel differentialis:
Resistentia statica
Resistentia statica sive resistentia Ohmica definitioni usitatae respondet; resistentia hic statica enim est tensio {V} per fluxum {I} divisa (lex Ohmiensis): Ista relatio mathematica inter tensionem et fluxum constanter permanet: cum incremento tensionis {V} fluxus {I} in sensu aequo ascendat, tantisper dum temperatura non mutet.
Resistentia differentialis
Resistentia differentialis sive resistentia dynamica est derivatio prima tensionis {dV} per derivationem primam fluxus {dI} divisae: Elementa electronica non ohmica relationem linearem (constantem) inter tensionem et fluxum non ostendunt, per exemplum diodi et pilae. Ut figura dextra indicat incrementum tensionis {V} nequaquam cum incremento fluxus {I} lineare connectum est, sed supra certum punctum incrementum rapidum fluxus fiet.
Ioannes Baumann
Ioannes Baumann (natus die 27 Novembris 1874 in Herisau in pago Abbatis cella exterior - obiit die 8 Septembris 1953) fuit orator ac vir publicus Helveticus, ab anno 1934 usque ad annum 1940 fuit minister Iustitiae et Publicae Disciplinae in Consilio Foederali. Legatus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 22 Martii 1934. Anno 1938 fuit etiam Confoederationis Praeses.
Hermannus Obrecht
Hermannus Obrecht (natus die 26 Martii 1882 – obiit die 21 Augusti 1940) fuit vir publicus Helveticus et ab anno 1935 usque ad annum 1940 fuit minister oeconomiae in Consilio Foederali. Legatus factionis Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 4 Aprilis 1935. Anno 1940 fuit etiam Confoederationis Praeses.
Ernestus Wetter
Vita
Annis 1939 ad 1943 fuit minister aerarii in Consilio Foederali Helvetiae. Legatus Factionis Liberalis Democraticae (FDP/PLR) in consilio electus est die 15 Decembris 1938. Anno 1941 fuit Confoederationis Helveticae Praeses.
2222 Lermontov
2222 , olim designationibus 1977 ST1, 1933 UO, 1940 AG, 1951 AD1, 1961 XN, 1966 UR, 1972 YH1, 1973 AS2, 1974 FA, 1974 HM1, et 1976 OM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam monstrat. Die  a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est. Origo nominis est apud gloriam poetae Michaeli Lermontov.
Rerum orbitalium ratio epochae constitit. Qua epocha 2222 per dies  circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum et eccentricitatem, distans igitur a sole quam minime unitatibus , quam maxime unitatibus. Inclinatio orbitalis ° reperiebatur, anomalia media °.
La Chevillotte
La Chevilotte est commune Francicum 108 incolarum (anno 2011) praefecturae Dubis in regione Libero Comitatu.
Dominicus Ceauşescu
Dominicus Ceauşescu (natus Bucarestae die 1 Septembris 1950; mortuus Vindobonae die 26 Septembris 1996), dictatoris Dacoromani Nicolai Ceauşescu et uxoris eius Helenae Ceauşescu filius maior natu, fuit politicorum peritus. Notus est Dominicus servum alcoholis vitii pectus habebat, nam propter cirrhosim hepatis mortuus est.
Lanespède
Lanespède (Occitanice Lanespeda) est commune Francicum 152 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).
Tarsac
Tarsac (Gasconice Tarsac) est commune 165 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Aegirtii in regione Meridiano et Pyrenaeo.
Castania (discretiva)
Castania potest:
Oceanus Pacificus
Oceanus Pacificus est maxima et altissima ex oceanicis Telluris divisionibus. Patet ab Oceano Arctico in regionibus septentrionalibus ad Oceanum Australem et Antarcticam in australibus, ab Asia Australiaque in occidentalibus, ad Americas in orientalibus finitimus.
Circa 169.2 milliones chiliometrorum quadratorum in superficie, haec maxima Oceani Mundi pars—et vicissim hydrosphaerae pars—circa 46 centesimas aquatilis Terrae superficiei et circa 30 centesimas totius superficiei contegit, maior quam quaelibet terra emersa. Aequator oceanum dividit in Oceanum Pacificum Septentrionalem et Oceanum Pacificum Australem, duabus regionibus exceptis: insulae Galápagos et Insulae Gilbertenses, cum aequatorem varicent, omnino intra Oceanum Pacificum Australem a geologis anthropologisque habentur. Fossa Mariannensis, in Pacifico occidentali, est imus locus in Pacifico et orbi terrarum, qui ad circa 10 911 m altus appropinquat.
Casalis Vetus (Sicilia)
Casalis Vetus (alia nomina  : Rus Vetus) (Italiane Casalvecchio Siculo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae Casalveterini appellantur.
Oceanus Pacificus
Conspectus geographicus
Oceanus Pacificus circa tertiam superficiei Telluris partem complectitur, aream 165.2 millionum chiliometrorum quadratorum (64.1 millionum milium quadratorum)—maiorem quam quaelibet terra emersa, cum alia Africa adiecta.
Oceanus Pacificus, qui circa 15 500 chiliometrorum (9600 milium) a Mari Beringiano in Arctica ad septentrionalissimas circumpolaris Oceani Australis partes apud parallelum 60 australem patet (antiquiores definitiones id ad Mare Ross Antarcticae amplificant), maximam latitudinem ab oriente ad occidentem apud circa parallelum 5 septentrionalem, ubi circa 19 800 chiliometrorum (12 300 milium) ab Indonesia ad litus Columbiae et Peruviae patet—dimidium fere orbis terrarum, atque plus quam quinquies diametrum Lunae. Profundissimus Telluris locus notus—Fossa Mariannensis—10 911 metra (35 797 pedum, vel 5 966 ulnarum) sub maris aequor iacet. Media altitudo est 4028~4188 metrorum (14 000 pedum, vel 2333 ulnarum').
Oceanus Pacificus se ob tectonicam laminarum hodie contrahit, dum Oceanus Atlanticus magnitudine in tribus lateribus crescit, circa 2–3 centimetra (1 unciam) per annum, atque circa 0.52 chiliometrum quadratum (0.2 milia quadrata) per annum.
Secundum occidentales Oceani Pacifici margines inaequales iacent maria multa, quorum maxima sunt Mare Sulavesiense, Mare Curalinum, Mare Sinense Orientale, Mare Philippinense, Mare Iaponiae, Mare Sinense Australe, Mare Suluense, Mare Tasmanianum, et Mare Flavum. Fretum Malaccense oceanos Pacificum Indicumque ad occidentem versus, atque Fretum Drakeanum et Fretum Magellanicum Pacificum Atlanticumque ad orientem coniungunt. Ad septentriones, Fretum Beringianum Pacificum cum Oceano Arctico coniungit.
Quia Pacifica meridianum 180 varicat, Pacificus Occidentalis (prope Asiam) in Hemisphaerio Orientali, et Pacificus Orientalis (prope Americam) in Hemisphaerio Occidentali patet.
Per plurimum navigationis Magellani a Freto Magellanico ad Philippinas, explorator quidem placidum observabat oceanum; Pacificus autem placidus est non semper: multi typhones marini insulas Pacifici perfringunt. Terris praeterea quae secundum Oram Pacificam iacent sunt permulti montes igniferi, atque terraemotus saepe fiunt appellatur. Tsunami, a terraemotibus submarinis effecti, multas insulas totasque aliquando urbes pervastaverunt.
Proprietates aquae
Volumen Oceani Pacifici est fere 622 milliones chiliometrorum cubicorum. Temperaturae aquae in Pacifico a puncto liquefactionis in regionibus prope polos ad circa 30 °C prope aequatorem variantur. Salinitas quoque latitudine variatur: ob abundantiam praecipitationis aequatorialis per annum, aqua marina prope aequatorem est minus salsa quam aqua in mediis latitudinibus inventa; ad polos autem ex latitudinibus temperatis, salinitas etiam est minor, quia minima aquae salsae evaporatio in his regionibus frigidioribus fit.
Aquae Pacificae plerumque modo horologico in Hemisphaerio Septentrionali (in gyro Pacifici Septentrionalis) et modo contrahorologico in Hemisphaerio Australi moventur. Flumen Aequatoriale Septentrionale, ad occidentem versus secundum parallelum 15° septentrionalem a ventis anniversariis coactum, ad septentriones prope Philippinas convertitur ut calidum Flumen Kuroshio (Flumen Iaponiense) fiat. Flumen Kuroshio, se ad orientem circa parallelum 45° septentrionalem divertens, tum dividitur, et nonnullae eius aquae ad septentriones ut Flumen Aleutium moventur, cum aliae ad meridiem vertuntur ut se cum Flumine Aequatoriali Septentrionali coniungant. Flumen Aleutium, cum Americam Septentrionalem appropinquet, dividitur, atque se fundamenta circulationis modo contrahorologico in Mari Beringiano constituit; bracchium autem meridianum Flumen Californiense fit, refrigeratum et ad meridiem fluens. Flumen Aequatoriale Australe, ad occidentem secundum aequatorem fluens, ad australem in regione ad orientem Novae Guineae devertitur, ad orientem circa parallelum 50° australem vertitur, et se cum principalem Pacifici Australis circumactionem ad occidentem vergens coniugit, quae Flumen Circumpolare Antarcticum, totam Tellurem circumiens, comprehendit. Flumen Aequatoriale Australe, cum ad litus Tsiliense accedat, vicissim dividitur: una pars circa Hornanum Caput circumfluit, alia ad septentriones ut Flumen Humboldtianum (etiam Flumen Peruvianum appellatum) fiat devertitur.
Geologia
Oceanus Pacificus in tabula cartographica est ab Abrahae Ortelio primum depictus; quem Mare Pacificum ex Ferdinando Magellano appellavit, exploratore qui Pacificum per circumnavigationem ab anno 1519 ad 1522 navigavit atque cuius nautae (ipso in Philippinis mortuo) eumdem fuisse Atlantico multum placidiorem rettulerunt.
Linea Andesitis est distinctio maximi momenti in regione Pacifica; quae altius Pelvis Medii Pacifici saxum igneum et maficum a partim submersas saxi felsici et ignei regiones continentales secundum eius margines separat. Linea Andesitis occidentales insularum ante Californiam marginem sequitur, et ad meridiem Arcus Aleutii secundum orientalem Paeninsulae Camtschatcensis, Insularum Curilensium, Iaponiae, Insularum Mariannae, Insularum Salomonis, et Insulae Septentrionalis Novae Zelandiae marginem transit.
Dissimilitudo geologica ad boreorientem secundum occidentalem Andium montium continuorum marginem secundum litus Americae Australis ad Mexicum extendit, tum usque ad insulas Californiae obiectas rediens. Indonesia, Philippinae, Iaponia, Nova Guinea, et Nova Zelandia praeter Lineam Andesitis patent.
Intra occlusum Lineae Andesitis laqueum iacent plurimae fossae altae, montium igniferorum summersorum, et oceanicarum insularum volcanicarum quas omnino habet Pelvis Pacifica. Hic, lavae basalticae ex rimis in cortice telluris ad aedificandos ingentes montes igniferos tholiformes leniter effluunt, quorum culmina erosa arcus, catenas, greges insularum constituunt. Praeter Lineam Andesitis, volcanismus est generis dirumpentis, et Circulus Ignis Pacificus, Lineam Andesitis consequens, est principalis orbis terrarum cingulus volcanismi dirumpentis. Circulus Ignis ex nonnullis centies montibus igniferis vivis qui super diversas subductionis zonas sedent appellatur.
Oceanus Pacificus est solus oceanus qui paene omnino a zonis subductionis finitur. Solum litora Antarcticae et Australiae propinquis subductionis zonis carent.
Historia geologica
Evolutus est Oceanus Pacificus ex Oceano Panthalassico, Pangaea dissoluta. Tempus huius commutationis est incertum, quia restitutio alvei marini rationem continuam implicat, quamquam tabulae cartographorum hodiernorum restitutionem monstrantes nomen a Panthalassico ad Pacificum circa aevum cum Oceanus Atlanticus aperiri coepisset saepe mutant. Oceanus Panthalassicus primum abhinc annorum circa 750 milliones patefactus est, per dissolutionem Rodiniae, sed veterrimus Oceani Pacifici alveus solum abhinc megaannos 180 fieri coepit.
Catenae montium marinorum
Oceanus Pacificus nonnullas montium marinorum catenas longas continet, ab volcanismo hotspot genitas, inter quas catenae montium marinorum Havaiiana–Imperialis et Ludovicopolis.
Terrae emersae
Maxima terra emersa quae omnino intra Oceanum Pacificum patet est Insula Nova Guinea, secunda a maxima orbis terrarum insula. Paene omnes Pacifici insulae minores inter parallelos 30° septentrionalem et 30° australem iacent, ab Asia Meridio-Orientali ad Insulam Paschalem pertinentes; residuum Pelvis Pacificae paene omnino sub maris aequor requiescit. Per aevum glaciale recentissimum, Nova Guinea fuit pars Australiae, cum maxima terra emersa esset Borneum–Palavania.
Magnum Triangulum Polynesium, quod Havaios, Insulam Paschalem, et Novam Zelandiam conectit, arcus gregesque Insularum Cook, Insularum Marchionis, Insularum Samoanarum, Insularum Societatis, Tokelau, Tongae, Tuamotu, Tuvalu, atque Uveae et Futunae complectitur.
In meridio-occidentali Oceani Pacifici regione iacent insulae Melanesiae, quas Nova Guinea dominatur. Alii greges insularum Melanesiarum magni momenti sunt Archipelagus Bismarckianus, Viti, Nova Caledonia, Insulae Salomonis, et Vanuatu.
Insularum in Oceano Pacifico sunt quattuor genera principalia: insulae continentales, insulae altae, scopuli curalii, et elevati curalii suggestus. Insulae continentales praeter Lineam Andesitis iacent, Novam Guineam, insulas Novae Zealandiae, et Philippinas comprehendentes; nonnullae harum insularum cum continentibus propinquis conformatione coniunguntur. Insulae autem altae ex montibus igniferis oriuntur, et multae montes igniferos vivos continent, inter quas Bougainville, Havaii, et Insulae Salomonis.
Tertium et quartum insularum genera ex aedificatione insularum curalii oriuntur. Scopuli curalii sunt compages humiles quae se super basalticas lavae fluxiones sub superficie oceani condiderunt, quarum una ex magnificis est Magna Curalii Obex, immanis regio Australiae boreorientali obiecta. Alterum insulae curalii genus est elevatus curalii suggestus, plerumque humilibus curalii insulis aliquantulum maior; exempla sunt Banaba (olim Insula Oceanica appellata) in Kiribati et Makatea in Tuamotuensi Polynesiae Francicae grege siti.
Historia et oeconomia
Magnae hominum migrationes in Pacifico tempora praehistorica factae sunt, insigniter migrationes Polynesianorum ab Asiana oceani margine per vasta maris inanis spatia ad Tahitios et tum Havaios, Novam Zelandiam, Insulam Paschalis, at alias insulas remotas.
Orientale oceani latus a Vasco Nunnio Balboa, exploratore Hispanico, saeculo sexto decimo ineunte inventum est, cuius expeditio se trans Isthmum Panamensem traiecit atque Oceanum Pacificum anno 1513 attigit; quod Mare Australe (Hispanice Mar del Sur) appellavit. Deinde, Ferdinandus Magellanus, explorator Lusus, Pacificum per Hispanicam circumnavigationis orbis terrarum expeditionem annorum a 1519 ad 1522 transivit. Hunc immensem tractum maritimum Pacificum (Hispanice Pacífico) appellavit quia caelum tranquillius omne per iter incidit. Ipso autem in Philippinis anno 1521 mortuo, Ioannes Sebastianus Elcano legatus, navigator Hispanicus, expeditionem ad Hispaniam trans Oceanum Indicum et circum Caput Bonae Spei anno 1522 retro conduxit, primam orbis terrarum circumnavigationem conficiens. Anno 1564, alii exploratores Hispanici, Michaele Lopez de Legazpi duce, oceanum a Mexico ad Philippinas Insulasque Mariannae transiverunt. Reliquo saeculo sexto decimo, vis Hispanica erat suprema, cum naves Hispanicae a Mexico et Peruvia trans Oceanum Pacificum ad Philippinas per Guamam navigarent atque Indias Orientales Hispanicas constituerent. Galeones Manilenses saecula duo et dimidium effectum habebant, per unum ex amplissimis viis commercii notis, Manilam et Acapulcum conectentes; praeterea, expeditiones Hispanicae Tuvalu, Insulas Marchionis, Insulas Samolonis, et Novam Guineam in Pacifico Australi invenerunt.
Deinde saeculo septimo decimo, exploratores Hispanici, opinabilem Terram Australem petentes, archipelagos Pitcairn et Vanuatu invenerunt, et Fretum Torresianum inter Australiam et Novam Guineam transiverunt, ex Ludovico Vaz de Torres navigatore appellatum. Exploratores Nederlandici, circum Africam Austrinam navigantes, etiam inventionem et commercium susceperunt: Abel Tasman, explorator Nederlandicus, anno 1642 Tasmaniam, Novam Zelandiam, aliasque regiones invenit.
Coepit saeculo duodevicensimo maior exploratio Russica in Alasca et Insulis Aleutiis. Hispani expeditiones ad Boreoccidentem Pacificum commiserunt, quae Insulam Vancuverium in Canada meridiana et Alascam attigerunt. Francici Polynesiam orientalem exploraverunt, quo colonias deduxerunt. Britannici tres navigationes scientificas maximi momenti, Praefecto Iacobo Cook duce, ad Pacificum Australem atque Australiam, Havaios, et Boreoccidentem Pacificum miserunt. Petrus Antonius Véron, astronomus iuvenis qui Ludovicum Antonium de Bougainville per navigationem explorandi comitatus est, anno 1768 exactam Pacifici latitudinem definivit. Hispania Expeditionem Malaspinae annis 1789–1794 emisit, unam ex primis explorationis scientificae Europaeae navigationibus, quae maiores Pacifici regiones, a Capite Hornano ad Alascam, Guamam, et Philippinas, Novam Zelandiam, Australiam, aliosque locos inspexit.
Imperialismi causa, per saeculum undevicensimum crescentis, multum Oceaniae a potestatibus Europaeis, et deinde a Civitatibus Foederatis et Imperio Iaponico, occupatum est. Maiora inventa in scientia oceanographica a navigationibus HMS Beagle decennio 184 (Carolo Darwin in navi vehente), HMS Challenger decennio188, USS Tuscarora (1873–1876), et Gazelle navis Germanicae (1874–1876) facta sunt.
Quamquam Civitates Foederatae Guamam et Philippinas de Hispania anno 1898 ceperunt, plurimum Pacifici occidentalis ante 1914 coercebat Iaponia, quae multas insulas per secundum bellum mundanum occupabat. Bello autem confecto Iaponiaque victa, Classis Pacifica Civitatum Foederatarum omni oceano de facto imperabat. Post illa tempora, multae coloniae in Oceano Pacifico civitates suarum iuris factae sunt.